Herhangi bir durumda herhangi bir politikacı için doğru çalışma yöntemi, şu an için ana görevi belirlemek ve ne pahasına olursa olsun çözmek. Durumun kötüleşmesi nedeniyle daha az önemli alanlarda dahil olmak üzere. ABD burada bir örnek olabilir - ana amaçlarını kendileri için tanımladıklarında, bunu başarmak için hiçbir şey yapmazlar. Başka bir şey ise, amacın yanlış seçilebilmesi, ancak bu başka bir problem.
Ülkemizde, durum ABD'de olduğundan çok daha karmaşık - biz her zaman ana görevi belirleyemeyiz ve mevcut tüm kaynaklar pahasına uygulayamıyoruz. Ve bunu burada kimin tanımladığı çok açık değil - buradaki uzman yapılar, ABD’nin aksine, tamamen idari bir düzeye göre düzenlenmiştir: “uzman” ın konumu ne kadar yüksekse, o ““ uzman ”dır. Böyle bir yaklaşımın herhangi bir düzenli başarıya yol açamayacağı açıktır - ve her şey idari hiyerarşideki en yüksek kişinin pozisyonuna bağlı olmaya başlar. Eğer bir nedenden ötürü soruyu anladıysa, doğru uzmanları bulup bir karar vermişse - o zaman başarı olabilir. Değilse, o zaman pratikte hiçbir şansı yoktur.
Rus gerçekliğinde daha fazla incelik var. Özellikle, bugün ana sonucun ne olduğunu ve elde etmek için ne bağışta bulunabileceğinizi anlamak yeterli değildir. Ayrıca kişisel bir kaynak olarak feda etmeleri gerekeni kontrol edenleri feda etmek için de gereklidir. Aslında, tüm dünyada böyle bir sorun var, ancak birçok ülkede kararlar oy birliği ile alınmakta ve buna karşı çıkanlar aşırı bir risk almaktadır. Rusya'da ise karar bir kişi tarafından verilir - ve onlardan memnuniyetsizlik seviyesi, şartlarından dolayı imtiyaz vermek zorunda olduğu ancak bu veya kararın verildiği koşulları anlamadığı veya kabul etmediği takdirde, kritik seviyeye ulaşabilir.
Aslında bu, meşhur “sivil toplumun” sadece bir unsuru, ancak bu kez seçkinlere uygulandı. Seçkinler arasında yerel fikir birliğine ulaşmak için bir mekanizma yoksa, ilk (ana) kişinin kusursuzca doğru politikası bile ciddi bir bölünmeye neden olabilir. Bu arada, Stalin meslektaşları ile sürekli olarak çeşitli siyasi anları tartışan (“Orta” yazlık evindeki “ünlüler” gecesi) sürekli olarak mükemmel bir şekilde anladı. Bilinen bir var tarih Stalin, bir bilim adamı ile bir şeyler yapma teklifi üzerine yaptığı konuşmada, konuşmacıyla aynı fikirde olduğunu ancak hiçbir şey yapamadığını, çünkü: “Vekillerim bu kararı özlemeyeceklerini” söyledi.
Bugün, durumumuz SSCB'de olduğundan çok daha kötü. Kremlin'de kararların nasıl alındığını biraz anlıyorum ve özellikle ekonomideki durumu belirleyenlerin kim olduğunu biliyorum. Putin'in orada ne tartıştığını bilmiyorum ama bu olayın anlamsız olduğunu gayet iyi anlıyorum - bu karakterler öncelikle kendi başlarındaki ekonomik durumun bütünsel bir resmine sahip değiller ve ikincisi uzun zamandır sıkı bir şekilde ilgileniyorlar. Bretton Woods Rusya'sında koruma finansal ve ekonomik model. 90'te, böyle bir pozisyonla tartışılabilir, ancak en azından nispeten makul idi. Bugün, her şey farklı, bu sistemi korumak kesinlikle imkansız, ancak kendi konumuna sahip olmayan insanlar onu değiştiremez.
Ve Putin, ne kadar eleştirildiğinin önemi yok, büyük olasılıkla dünyada meydana gelen değişikliklerin ölçeğini anlıyor. Kararları doğru ya da yanlış yapabilir (örneğin, Yalta'da barışsever konuşmasını nasıl değerlendirebileceğimi henüz bilmiyorum), ancak meslektaşları ile aynı fikirde olamaz. Ve Batı'da planlarını açıklamaları çok muhtemel oldukları için ve liderliğin herhangi bir kararına katılmaya istekli oldukları için, gerçekte onlardan çok mutsuz olmaları (örneğin, meşhur “Mayıs Kararları” dır) ve onlarla olan bir şey, kendi konum eksikliğinden dolayı anlamsızdır.
Elbette burada, Putin'i personel politikası için azarlayabileceğinizi unutmayın (kendisi de bu ucubeleri kendisi atadı), ancak incelikler var. İlk olarak, bu insanlar birçok yönden Putin'den (Shuvalov, Nabiullina, Voloshin) çok önce ortaya çıkmıştı. İkincisi, Putin'in pozisyonu ancak son zamanlarda pozisyonlarıyla aynı zamana denk geldi. Üçüncüsü, entelektüel anlamda en çevik olanların bile, katı bir idari dikine düşmüş olan bir kişi, anlayışını terk etmeli veya terk etmelidir. Yani, mevcut kontrol sistemi içinde nasıl düzgün davranılacağı ile ilgili değil, sistemin kendisinin değiştirilmesi gerektiği ile ilgilidir. Bu, elbette bir görevdir, ama çok daha yüksek bir seviyedir.
Bir yön daha belirtilebilir. Hedef seçilse ve mağdurlar tespit edilse bile (yaptırımlarımız varsa, bunların tümü çıplak gözle görülebilir), bazı hatalar yapamazsınız. Örneğin, Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki gıda alımlarında, halihazırda ödenmiş ve Rusya'ya getirilmiş olan yaptırım ürünleri listesine dahil edilmesine gerek yoktu. Ve aslında, bunlar zaten bizim ürünlerimizdir (geri alınmayacak ve iade edilmeyecek) ve kesinlikle hükümete karşı çıkmayacak olanları rahatsız etmek ve rahatsız etmek gerekmiyor.
Bu konuyu üç dakika içinde çözmek mümkün olacaktı - ama ilk kişi için çok küçük (yani, bu soruyu gündeme getirmemeli), ancak astları, aptallıkla, çelişkiden korkan ve doğrudan zarar vermeyen kim? . Bu kötü. Teorik olarak, bu soru (diğerleri gibi), karşı yaptırımlara ilişkin bir kararname kabul sürecinde tartışılmış olmalı, ancak görünüşe göre bu yapılmamıştır.
Ve sadece bu durum yönetim cihazının kalitesinin oldukça düşük olduğunu göstermektedir. Bunu uzun zaman önce konuştum, ama sonunda, bu benim kişisel durumum, bir uzmanın pozisyonu. Ve burada, dedikleri gibi, çıplak bir gerçek.
Ve bunun gibi birçok hikaye var.
Ve bunların sonuçları çok basittir: Mevcut durumda, Rusya için bağımsız bir siyasi çizgiyi takip etmek tehlikelidir - çünkü kesinlikle doğru seçilse bile, sanatçıların hatalarının politik gücün tüm başarılarını “geçersiz kılabileceği” gibi büyük bir tehlike vardır.
Yani, kategorik olarak önemli bir personel güncellemesine ihtiyacımız var. Ve bu, son haftalardaki olaylardan elde edilen ana sonuçtur.
Rus hükümetindeki personel güncellemelerinin kaçınılmazlığı konusunda
- Yazar:
- Mikhail Khazin
- Orijinal Kaynak:
- http://www.odnako.org/blogs/o-neizbezhnosti-kadrovogo-obnovleniya-v-rossiyskoy-vlasti/
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter