Liebig'in minimum yasası
1828'de Carl Sprengel tarafından daha sonra uyarlandığı ve 1850 civarında Liebig tarafından popüler hale getirildiği belirtildi. İlk haliyle, bitkilerin mineral beslenmesine ilişkin teorisinde, bir mahsulün veriminin, ilki olan besinler ile sınırlı olduğunu belirtir. eksiktir (ya N, ya da P, K, Mg, vb.) ve eksikliği mineral gübre şeklinde, yetersiz miktarda element veya elementleri tamamlayan bir katkı ile telafi etmek gerekir.
Bu yasa genellikle, her bir levhanın temel bir elemente karşılık geldiği bir varil veya tahta bir tekne ile gösterilir: nitrojen, fosforik asit, potas, eser elementler, ışık, ısı ... Bazı levhalar diğerlerinden daha kısadır, içerik daha kısa sürmektedir. bir. Aynı şekilde, bazı besinler yetersiz olduğu sürece bitki optimum şekilde gelişemez. Ek olarak, kirlilik ve atık riski altında diğer besin maddelerinin katkısını artırmak faydasızdır.
Sınırlayıcı faktörler ve tarımsal verim
Minimum kanunu temellerinden biridir yoğun tarım ortalarından beri XIX inci yüzyılın. O zamanlar, yoğun kullanımın bir sonucu olarak, Orta Avrupa'daki birçok toprak besin bakımından yetersizdi. Mineral gübreleme kullanımı, verimi önemli ölçüde artırmayı mümkün kılmıştır. Şu anda beş ila altı kat daha yüksek verimler yaygındır.
Yıllar geçtikçe, asgari yasanın her durumda geçerli olmadığı ortaya çıktı . Bu nedenle, bu tarafından 1895 yılında tamamlanmıştır optimum yasasına ait Georg Liebscher : Bitkiler şekilde gelişim için az miktarda diğer büyüme faktörleri uygun oranlarda mevcut olan daha etkili büyüme elemanı kullanır.
1909'da Eilhard Alfred Mitscherlich , Asgari Yasa ve Toprak Veriminde Azaltma Yasası başlıklı katkısını yayınladı . Bu ilkelere göre her bir büyüme faktörü kendi yoğunluğu (verimlilik faktörü) ile verimin artmasına katkıda bulunabilir. Bununla birlikte, maksimum verimlilik sınırına yaklaşıldığı gerçeği hesaba katıldığında, verimlilikteki ek kazanç, karşılaştırıldığında, belirgin şekilde daha küçüktür.
Diğer konulara uygulanabilir bir kavram
Daha genel haliyle, en zayıf halka yasası olarak, bu süreçlerin bir zincirin sonucudur zayıf halka ile sınırlıdır belirtiyor ve bu biz sınırını aşan için harekete geçmesi gerektiğini bunun üzerindedir.
Minimum yasasının uygulanmasının dikkate değer bir örneği, özellikle 1958 ve 1990 yılları arasında dünya pirinç üretimini ikiye katlamayı mümkün kılan yeşil devrimin "teknik paketleri" ile verilmiştir . Üretimi sınırlayan her faktöre (doğurganlık), çeşit, su kontrolü, şifalı bitkiler, böcekler, finans) bu paketler, her sınırlamanın (gübre, çeşit iyileştirme, sulama kanalları, herbisit, böcek ilacı, mikrokredi ) üstesinden gelmeyi mümkün kılan teknik bir çözüme karşılık gelir .
Bu "teknik paketler" başarısız olduğunda, paketi ayırmak, sorunları farklılaştırmak ve ilk önce verimi sınırlayan (yetiştirme uygulamaları) temel sınırlayıcı faktörün üstesinden gelmek gerekir, böylece ilke hala doğrulanmış olur (bu farklılık altında yaklaşım, buna Minimo-minimum yasası diyebiliriz).
Edebiyat
- Arnold Finck: Pflanzenernährung, Stichworten, Kiel 1976, ( ISBN 3-554-80197-6 )
- G.Liebscher : Untersuchungen über die Bestimmung des Düngebedürfnisses der Ackerböden und Kulturpflanzen, in: Journal für Landwirtschaft n o 43, 1895
- Eilhard Alfred Mitscherlich: Das Gesetz des Minimums ve das Gesetz des abnehmenden Bodenertrages, in: Landwirtschaftliche Jahrbücher T. 38, 1909, s. 537-552 .