“Düşünsene,” demişti, “burada bu sokaklarda yürürken bir anda her şeyin kurgu olduğunu fark ediyorsun. Her gün gittiğin süpermarket, akşam yudumladığın votka ya da the Beatles’ın en çok sevdiğin şarkısı... Hepsinin kurgu olduğunu anlıyorsun ve balkona çıkıyorsun. Alışıldık Ankara manzarasını ve Kurtuluş’un 3. sınıf apartmanlarını izliyorsun. Gökyüzüne yıldızların neden bizi terk ettiğini soruyorsun. Biliyorsun, kimsenin önemsemediği bir galaksinin unutulmuş bir gezegenindeyiz. İşte o an, şöyle diyeceksin kendine: Değişmeyen bir şey olmalıydı! Gerçekliğinden sonuna dek emin olabileceğin bir şey. Hiç sorgulamadan inanacağın ve ona inanarak var olacağın bir şey. Uğruna öleceğin ve öldüreceğin bir şey. İşte o şeyi bulman gerekiyor.”
Bulmam gerekiyordu. Bu sokaklarda ya da başka bir yerde. Bulamazsam, ölecektim çünkü.
Sayfa 94
Stalker
kitaba 10 verdi, inceleme eklemedi.