Triyas döneminden itibaren çalı cırcır böcekleri, yırtıcı hayvanlar tarafından duyulmamak için yüksek frekanslı şarkılar geliştirdi.
Hayat
12 Aralık 2022
Dinozor döneminin böcek ses ortamını yeniden yaratmaya çalışan araştırmacılara göre, cırcır böceği benzeri böcekler bir zamanlar bugün yaşayanlardan çok daha geniş bir müzik aralığına sahipti.
Çalı cırcır böcekleri olarak da bilinen erkek katydidler, en az 240 milyon yıldır, muhtemelen diğer kara hayvanlarından daha uzun süredir, iletişim sesleri çıkarmak için kanatlarının bazı kısımlarını birbirine sürtüyorlar. Bu büyük böcekler başlangıçta düşük frekanslarda iletişim kurdular, ancak yaklaşık 220 milyon yıl öncesinden itibaren, memelilerin dikkatini çekmeden iletişim kurmalarına yardımcı olmak için yüksek frekanslı sesler geliştirdiler. Michael Engel Kansas Üniversitesi’nde.
Engel, “Uzun bir mesafeden bağırıyorsanız, sadece eşinize veya uzaklaştırmak istediğiniz erkeğe değil, aynı zamanda sizi dinleyebilecek herkese de bağırıyorsunuz demektir” diyor Engel. . “Tahmin edebileceğiniz gibi, pek çok şey böcek yemeyi sever ve bu, bugün olduğu gibi geçmişte de geçerliydi.”
Bilim adamları, memeliler yaklaşık 160 milyon yıl önce işitme duyusu daha iyi gelişmeden önce, katydidlerin melodilerini değiştirmiş olabileceğinden zaten şüphelenmişlerdi. Ancak Engel ve meslektaşına kadar bu teori için hiçbir kanıtları yoktu. Bo Wang Çin’deki Nanjing Jeoloji ve Paleontoloji Enstitüsü’nde, kuzeydoğu Çin’de 160 milyon yıl önce Orta Jura dönemine ait 18 türü temsil eden çok iyi korunmuş 63 erkek ve dişi katydid fosili koleksiyonu keşfedildi.
Ekip, erkeklerin stridulatuar organlarını (ön kanatlarda ses üreten ve yayan beş yapıdan oluşan bir dizi) ve her iki cinsiyetin insan orta ve iç kulağının bir şekilde basitleştirilmiş bir biçimine benzeyen işitme organlarını araştırmak için üç boyutlu fosilleri fotoğrafladı. yapılar ve iki ön ayak üzerinde yer almaktadır. Hem modern hem de eski türlerde, tüm katydidlerin kulakları vardır, ancak yalnızca erkeklerin stridulatory organları vardır.
Araştırmacılar bulgularını, Kırgızistan’da 220 milyon yıl öncesine ait Geç Triyas Madygen Formasyonu’ndan 21 örnek ve Güney Afrika’da 200 milyon yıl öncesine ait Geç Triyas Molteno Formasyonu’ndan bir türün üç örneği ile karşılaştırdılar. Organların ve seslerin zaman içinde nasıl geliştiğini değerlendirmek için bunları modern türler de dahil olmak üzere bilinen tüm katydidlerin mevcut bir veritabanına eklediler.
Ekip daha sonra bu antik katydidlerin seslerini, katydid organ anatomisini yaptıkları seslere bağlayan bilgisayar modellerini kullanarak yeniden yarattı. Engel, programın organlar tarafından yayılan frekansı simüle ettiğini, ancak çağrıların ritmini tahmin edemediğini söylüyor.
165 milyon yıl öncesinden bir katydid’in yeniden yaratılması
Eski katydidlerin sesleri, en yüksek piyano tonuna yakın yaklaşık 4 kilohertz ile insan işitme duyusunun üst sınırına yakın olan yaklaşık 16 kilohertz arasında değişiyordu.
220 milyon yıl öncesi ile 160 milyon yıl öncesi arasında, daha yüksek frekanslara doğru net bir kayma oldu ve o zamana kadar memelilerin işitme aralığı da aynı şeyi yaptı ve yüksek frekansları duyma kapasitesi de gelişti.
Engel, bulguların, ilk kurbağaların vıraklamaya başlamasından on milyonlarca yıl önce ve hatta ilk kuşların cıvıldamaya veya şarkı söylemeye başlamasından önceki on milyonlarca yıl boyunca dünyanın neye benzediğine dair bir fikir verdiğini söylüyor. Ardından, her bir katydid türü, alanlar boyunca farklı frekanslarda seslenerek, çeşitli tonlarla “karmaşık bir müzik yapısı” yarattı. “Başka bir deyişle, oradaki herkes bariton değildi” diyor. “Bizim tenörlerimiz var; altolarımız var…. Bu uğraştığımız tekdüze bir Gregoryen ilahisi değil, [but] aralıklardan oluşan bir koro ve çeşitli şarkılar.
Dergi referansı: PNAS, DOI: 10.1073/pnas.2210601119
Bu konularda daha fazlası:
Kaynak : https://www.newscientist.com/article/2351116-fossils-reveal-the-dinosaur-eras-changing-insect-soundscape/?utm_campaign=RSS%7CNSNS&utm_source=NSNS&utm_medium=RSS&utm_content=home