Bölüm 253 - Gözlerinin İçinde
Başka bir haftasonu daha geldi. Böyle bir günde Yu Lei Eğlence Şirketi, Zhonghai şehir merkezindeki Yu Lei Uluslararası Halkla İlişkilerin ana binasının tam karşısına, tabelalarını düşük profilli bir şekilde binalarına resmen astı.
Bu şekilde yapıldığında bile, basında çok fazla yer almıştı. Basın toplantısı sırasında, Zhao Teng ve Wang Jie yüzlerini gösterirken, şirketin yöneticisi olarak sadece Yang Chen'in adı görünmüştü.
Basın toplantısında Wang Jie, şirketin gelecekteki gelişmelerini kısaca açıkladı ve Yu Lei Uluslararası Halkla İlişkilerin modelleme departmanı tarafından birçok tanınmış modelin imzalandığını duyurdu. Gelecekte, çeşitli şovlara ve video yapımlarına sanatçı olarak katılacaklardı.
Baştan sona, teorik lider Yang Chen kendini göstermemiş ve dış dünyayı son derece meraklandırmıştı. Yu Lei Uluslararası Halkla İlişkilerdeki çoğu çalışan Yang Chen'in kim olduğunu biliyordu, bu yüzden efsanevi verimsiz arkadaşının yeni şirketin müdürü olmayı başardığını inanılmaz bulmuşlardı. Şirketteki pozisyonu, departman başkanlarından bile daha yüksekti.
Ancak Yang Chen'in kendisi en ufak bir tepki göstermemişti, bu yüzden bu garip durumda her şey monoton bir şekilde gelişmişti.
Cumartesi sabahı Yang Chen'in her zamanki gibi iyi bir iştahı vardı, Wang Ma'nın hazırladığı yemeklerin yarısından fazlasını yemiş ve Wang Ma'yı ağzını kapatamayacak noktaya kadar mutlu etmişti. Aynı anda Lin Ruoxi de gözlerini devirdi.
"Domuz musun? Bu kadar çok yemek hazımsızlık yaratmaz mı?” Lin Ruoxi sordu.
Yang Chen, "Eğer ki ben bir domuz olsaydım sen dişi bir domuz olurdun," diye yanıtladı.
Yang Chen'in yanıtını duymamazlıktan gelen Lin Ruoxi, "Şirketin gelişimini hiç düşündün mü? Asıl proje yakında gerçekleştirilecek." diye sordu.
"Şu anda gergin misin? Bunun olacağını biliyordun madem, neden o zaman bunu yapmakta ısrar ettin?" Diye sordu Yang Chen gülümseyerek.
"Ben, Lin Ruoxi, pişman olacağım hiçbir şeyi yapmam. Üstün olarak sana sadece basit bir soru soruyorum,” Lin Ruoxi kaşlarını çatarak konuştu.
"Kısa vadede, bazı projeleri planlamadan önce başka şirketlerin ortak olmasını ve bize yatırım yapmasını sağlayabilirim. Ancak Wang Jie'den şirketin kaynaklarını ve şöhretini genişletmek için bazı sanatçılarla anlaşmamız gerektiğini duydum. Bunun neticesinde acelemizin olmadığı kanaatindeyim,” dedi Yang Chen.
"Wang Jie'den haber aldın mı? Kendi düşüncelerine ne dersin?" Lin Ruoxi memnuniyetsizce sordu.
Yang Chen, "Niyetim para kaybetmekten kaçınmak," diye yanıtladı.
Lin Ruoxi’nin narin yüzü dişlerini sıkarak hoşgörü gösterdi. Kaseden ağız dolusu yulaf lapasını içtikten sonra, yukarı çıkmadan önce ayağa kalktı.
Yang Chen iç çekti. "Tekrar çalışma odasına mı gidiyorsun?"
"Neden, gidemez miyim?" Lin Ruoxi yürümeyi durdurdu.
“Bugün Cumartesi. Dışarıya bakın, hava oldukça soğuk olmasına rağmen gökyüzü çok güneşli. Neden çalışmak için bir odada kalmakla uğraşasın ki? Hayatta işten çok daha fazlası var,” dedi Yang Chen.
Lin Ruoxi soğuk bir şekilde gülümsedi. “Ben senin gibi özgür değilim. Çok sayıda belgeyi incelemem ve çeşitli raporları analiz etmem gerekiyor. Hayatın tadını kendi başına çıkarabilirsin!"
"Böylesi vücudun için gerçekten zararlı. Genç olduğun için iyisin. Gelecekte sonuçlarını hissetmeye başlayacaksın,” Yang Chen ciddi bir ifadeyle söyledi.
Lin Ruoxi arkasını dönüp yukarı çıkarken cevap vermedi.
Yang Chen surat asarak koltuğundan ayrıldı ve merdivenlerden yukarı koşup Lin Ruoxi'yi geçerek çalışma odasına geldi. Lin Ruoxi'nin odaya girmesini engelledi.
“Ne yapıyorsun? Git!” Diye bağırdı Lin Ruoxi.
"Ruoxi bebeğim, bence şimdi çalışmamalısın. Çok yemek yedim ve kendimi çok tok hissediyorum. Benimle spor salonuna gel, antrenman vücudunun daha mükemmel görünmesini sağlayabilir,” Yang Chen ona göz kırpmadan önce söyledi.
Ruoxi ölü gibi baktı. "İlgilenmiyorum, git.”
Yang Chen iç çekti. "Tavsiyemi dinlemezsen, harekete geçmem gerekecek."
Lin Ruoxi öfkeyle, "Beni dövecek misin?!" dedi.
"Neden seni döveyim..." Yang Chen yaramazca bir kahkaha attı. Aniden arkasını döndü, elleriyle Lin Ruoxi'nin sırtına ve kalçalarına uzandı ve onu anında yatay olarak kaldırdı!
Lin Ruoxi, dengeyi sağlamak için bilinçaltında Yang Chen'in boynunu kollarıyla sardığında şaşkına döndü. Ancak kısa bir süre sonra bu pozisyonun fazla samimi olduğunu hissetti. Yüzü Yang Chen'in yanağına o kadar yakındı ki neredeyse dokunacaklardı. Yang Chen başını eğdiğinde, iki çift göz birbirine baktı!
“Sen... Sen..." Lin Ruoxi korktu. Evlendiklerinden beri Yang Chen, ona daha önce hiç izin almadan dokunmamıştı. Artık birdenbire o kadar samimi olduklarından kekeledi ve hiçbir şey söyleyemedi.
Lin Ruoxi'yi taşıyan Yang Chen, spor salonuna doğru yürüdü. Bu devasa bungalovda, başından beri kimsenin kullanmadığı bir spor salonu ve yüzme havuzu vardı.
Yang Chen başını iki yana sallayarak, "Beni dinlemeliydin, ama sen, seni berbat bir şekilde taşımamı istedin," dedi.
Lin Ruoxi'nin yanakları kızardı. Direnmek istiyor ama yere düşmekten korkuyordu. Çekici gözlerini kapatırken, Yang Chen'in yanan-sıcak ellerinin vücudunun etrafına dolandığını hissettiğinde kalbi yerinden çıkacak gibi çarpıyordu. Tuhaf bir his belirmeye başladı ve zihnini kaosa sürükledi. Kendine ne olduğunu bilmiyordu.
Spor salonuna girdikten sonra Yang Chen, kızgın Lin Ruoxi'yi yere koydu. Lin Ruoxi neredeyse dengesini kaybedip düşmüşçesine sendeledi.
Spor salonunu kilitleyen Yang Chen, hala bilinci yerinde olmayan Lin Ruoxi'ye bakarken kollarını çaprazlayarak kapıyı korudu. "Bir ekipman ara ve itaatkar bir şekilde antrenmanına başla. Yeterli olduğunu hissettiğim zaman, gitmekte özgürsün."
Lin Ruoxi nihayet transdan kurtuldu. Sinirli bir şekilde bağırdı, "Bana nasıl bu şekilde davranabilirsin? Burası benim evim! Neden seni dinleyeyim?!”
Yang Chen'in suratı asıldı. "Dersini almamışsın gibi görünüyorsun. Seni tekrar taşımamı ister misin?”
Lin Ruoxi, Yang Chen'e dikkatle bakarken hemen üç adım geri attı. Cam gibi gözleri çaresizliğin yanı sıra şikayet ve itiraz gösteriyordu. Son derece iyi yetiştirildiği için, Lin Ruoxi, aşırı derecede kızmış olmasına rağmen Yang Chen'i nasıl azarlaması gerektiğini bilmiyordu. Sadece ona bakarken öfkeyle soluyabiliyordu.
"Sevgili karıcığım, seni zehir içmeye zorlamıyorum. Sadece vücudun için antrenman yapmanı istiyorum. Bak, burada o kadar çok ekipman var ki, tepeden tırnağa antrenman yapmak için fazlasıyla yeterli. Kimsenin kullanmaması israf olmaz mı?" Dedi Yang Chen gülümseyerek. "Hayatım, yoksa bu ekipmanların nasıl kullanılacağına dair bir bilgin yok mu? İstersen sana öğretebilirim?"
Lin Ruoxi 'öğretebilirim' sesini duyduğunda, yanakları bir kez daha kızardı ardından kalbi çarptı.
Bu kötü adam bana sarılmaktan daha utanç verici bir şey mi yapacak?!
Lin Ruoxi korktu. Küçük bir kız gibi öfkeyle yakındaki bir koşu bandına doğru yürüdü.
"Yang Chen, bana bu şekilde davrandığın için pişman olacaksın..." Lin Ruoxi çok utanmış gibi hissetti. Böyle bir şey demekten kendini alıkoyamadı.
Yang Chen bunu hiç umursamadı. Lin Ruoxi’nin yanına yürüdü ve birkaç kez ‘Hız Ekle’ düğmesine basmak için uzandı.
Koşu bandının hızı çok geçmeden çok hızlı arttı ve Lin Ruoxi'yi koşuya başlamaya zorladı.
Bu, Yang Chen'in Lin Ruoxi'nin koştuğunu ilk kez görüşüydü. Ev oldukça sıcak olduğu için bol beyaz pamuklu bir tişört giymişti. Koşarken, dudaklarında nefes alması için küçük bir boşluk bırakırken siyah saçları yukarı aşağı sıçrıyordu. Ritmi takiben, iki bol et de titremiş ve Yang Chen'in kanının yavaşça ısındığını hissetmesine neden olmuştu.
Yang Chen'in genellikle böyle bir düşüncesi olmazdı ya da ona böyle düşünme fırsatı verilmezdi. Gerçekte, buralardaki en güzel kadın, neredeyse her gün görüştüğü bu kişi, yasal karısıydı.
Ancak, çeşitli nedenlerden dolayı Yang Chen, her ikisi de sarhoş olduklarında meydana gelen olaydan beri, Lin Ruoxi’nin görünüşüne ve vücuduna dikkat etmekten kaçınmak zorunda kalmıştı. Şu anda Yang Chen, Lin Ruoxi'nin bu kadar kısa mesafede koşmasına bakarken kendini kaybetmişti.
Lin Ruoxi, Yang Chen'in uzun süredir ona baktığını fark ederken, kalbi bilinmeyen nedenlerden dolayı oldukça memnun kaldı. Aslında bu adamdan ne kadar tiksinti duysa da ve ona ne kadar kızsa da sessizce bu adama kocası gibi davranmıştı. Kadın olmak, kendi kocasının tanınmasını istememek tam bir işkenceydi. Lin Ruoxi gençken erkeklere ne kadar nefes kesici göründüğünü biliyordu ve şimdi de durum aynıydı. Ancak dışarıdaki sayısız bakışına rağmen evde bu adamın dikkatini çekememişti. Dahası, bu adam açıkça dışarıdaki kadınları arıyordu.
Kendine güvenen Lin Ruoxi'ye göre bunlar şüphesiz memnuniyetsizliğe ve üzüntüye neden olurdu. Ancak, kesinlikle böyle düşünceleri dile getirmez ve sadece kayıtsız davranırdı. Lin Ruoxi kalbinin derinliklerinde baştan beri Yang Chen'i tam olarak kabul edememe durumu vardı, aralarında meydana gelen çeşitli mutsuz olaylardan bahsetmeye gerek bile yoktu, bunlar da onun açık fikirli düşünememesine neden oluyordu. Düşünmek ve hissetmek için zamana ihtiyacı vardı.
Şu anda, Yang Chen hala ona bakıyordu. Kısa bir süre bakmak güzeldi ama Lin Ruoxi, o ona bakmaya devam ettiğinden artık dayanamıyordu. Sonunda, koşarken hiçbir şey bilmiyormuş gibi davranabilmişti. Yüzü yavaşça pembeye döndü, bu egzersizden veya utangaçlıktan kaynaklanıyor olabilirdi.
Lin Ruoxi bir mil koştuktan sonra alnında ter boncukları belirince nefes nefese kaldı.
Yang Chen gülümseyerek koşu bandını durdurdu. "Çok itaatkarsın. Şimdi egzersiz sırası bende. Hayatım, yardımına ihtiyacım var.”
Lin Ruoxi artık yorgundu. Yang Chen yardıma ihtiyacı olduğunu söylediğinde, yumuşak bir şekilde karşılık verdi. İyi huylu sevimli bir eş gibi bu kadar itaatkar olması ender rastlanan bir durumdu.
"Ne egzersizi yapıyorsun?" Lin Ruoxi usulca sordu.
Yang Chen, yerde bir yoga matına oturdu. "Mekik çekeceğim. Ayaklarımı desteklememe yardım et, sadece onlara basman yeterli. Bunu daha önce ilkokuldaki beden eğitimi derslerinde yapmalıydın, değil mi?"
”Evet," dedi Lin Ruoxi. Üniversiteden mezun olmak için spor derslerinden geçer not gerektirdiğinden, mekik çekmenin ne olduğunu biliyordu. Tam anlamıyla zengin bir aileden gelen bir prenses değildi.
Ancak Lin Ruoxi, Yang Chen'in ayaklarını sabitlemek için ellerini veya dizlerini kullanmaktan utandı. Harekete geçmeye cesaret edemediği için çok uzun süre tereddüt etti.
Yerde yatan Yang Chen, Lin Ruoxi'nin hareketsiz durduğunu gördü. Bu korkmuş kadının şu anda son derece sevimli göründüğünü hissettiği için kalbinde gülümsedi. "Hayatım, yardımcı olmak istemiyorsan, kendim de halledebilirim. Bacaklarını taşımamı ister misin?"
“Hayır!”
Lin Ruoxi, Yang Chen'in baldırlarını sarmak ve dizlerini ayaklarının üzerine koymak için ellerini uzatmadan önce anında diz çöktü. Pembe yanakları daha da kızardı. Utangaç bir şekilde başını eğdi, “Sen… Sen yap. Bunu yapmak istemiyorum…”
Yang Chen kahkahasını engelledi. Aslında hiç egzersiz yapması gerekmiyordu. O sadece Lin Ruoxi ile eğlenmek ve onu mutlu etmek istedi. Bunu yapmak, işkolik bayanın hayattan zevk almasını ve ilişkilerini geliştirmesini sağlayacaktı. Bunu neden yapmamalıydı ki?
“Şimdi başlayacağım.”
“Mmh…”
Yang Chen'in mekik çekişi çok hızlı değildi. Kalktı, uzandı, kalktı, uzandı...
Her kalktığında, alnı neredeyse Lin Ruoxi'sinkine yapışacaktı. Birbirleriyle yüzleşen ikili, birbirlerinin nefeslerini çekebiliyordu.
Lin Ruoxi sıcaklığı hissetti. Başını hafifçe kaldırarak Yang Chen'in gözleriyle karşılaştı. Birbirlerinin göz bebeklerinden kendilerine bakabilirlerdi.
Yang Chen'in yükseliş ve düşüşlerinin ardından, ikisi birbiriyle defalarca karşılaştı ve defalarca ayrıldı...
Bir süre sonra, Yang Chen egzersizi yaptıkça, o kadar yavaşladı. Lin Ruoxi’nin gözlerine bakmak için harcadığı süre yavaşça arttı. Lin Ruoxi utangaçlıktan umursamazlığa döndü. Berrak gözlerinin içinde tatlılık, kızgınlık, acı ve çaresizlik gibi oldukça yoğun duygular bulunuyordu...
Yang Chen, egzersizi kaç kez yaptığını unuttuğunda, hareketin tepesinde durdu. Yanakları birbirine çok yakındı. Gözlerinin içinde, karşı tarafın gözleri açıkça yüzlerini yansıtıyordu.
Yang Chen gülümseyerek, "Gözlerin ne kadar harika, sadece ben varım," dedi.
Şaşıran Lin Ruoxi, kalp atışları hızlanırken hemen yüzünü uzaklaştırdı. "Şimdi bitti mi?”
”Henüz değil," diye yanıtladı Yang Chen.
Lin Ruoxi geriye baktı, "O zaman sen…”
Lin Ruoxi’nin söylenmemiş sözleri ılık bir nefesle doldu. Buz gibi, ince dudakları Yang Chen'in ani öpücüğüyle yutuldu!
Yang Chen, Lin Ruoxi’nin güzel kokulu yatak odasını keşfetmek ve burnunun önündeki özel kadının ruhuna dalmasını sağlamak için bütün sabah yoğun bir şekilde öpmek için dilini uzatmak istedi. Ancak orada uzun süre kalmadı. Sevgi dolu öpücüğün ardından, Lin Ruoxi’nin küçük dudaklarından hızla kurtuldu.
Lin Ruoxi beyni boşalırken şaşkına döndü. Gözlerinde boşluk belirdi. Her şey gerçekten çok karıştı.
Herhangi bir haber verilmeden öpücüğü bir kez daha çalınmıştı.
En son bir kahvehanedeydi, bu sefer spor salonunda, bir dahaki sefere nerede olurdu?
Şak!
Lin Ruoxi uyarı yapmadan, Yang Chen'in yüzüne şiddetle vurdu!
Hafif, kırmızı bir işaret belirdi.
Yang Chen sessizce gülümsedi. Böyle bir sonucunu beklediğinden kaçmayı hiç mi hiç düşünmemişti.
Lin Ruoxi’nin gözleri biraz ıslandı. Yavaşça ayağa kalktı, karmaşık duygularını bastırdı ve yüzündeki soğukluğu geri kazandı. "Benimle alay etmenin eğlenceli olduğunu mu düşünüyorsun? Bunu yapmanın çok ilgi çekici olduğunu mu düşünüyorsun?"
Yang Chen acı bir gülümsemeyle, "Tam olarak böyle değil aslında," dedi.
"O zaman ne?"
"Çünkü..."
"Dinlemek istemiyorum!” Lin Ruoxi zorla arkasını döndü ve kapıyı açıp çıkmadan önce spor salonunun çıkışına koştu.
Lin Ruoxi'nin kapıyı ne kadar sert çarptığını dinleyen Yang Chen, çaresizlikten iç çekti. “Salak kız, evli bir çift öpüştüğünde utanılacak ne var? Bana daha hafif vurmalıydın..."