Şişmanlık derecesini ölçen Vücut Külte Endeksinin (BMI) hayli hatalı olduğu ve bunun yerine daha kesin bir ölçünün bulunması gerektiği belirtildi.
ABD'deki Mayo kliniğinden araştırmacılar, tıp dergisi Lancet'te yayımlanan makalelerinde, BMI'sı düşük çıkan hastaların kalp krizinden ölme risklerinin BMI'sı normal oranlara oranla daha yüksek olduğunu saptadıklarını bildirdiler.
Bunun yanı sıra aşırı kilolu hastaların, BMI'sı normal çıkan hastalara göre kalp sorunlarının daha az olduğu kaydedildi.
Kalp hastalığı bulunan 250 bin kişiyi kapsayan 40 araştırmanın verilerinin incelenmesiyle ulaşılan bu bulgunun, obezitenin bir sağlık sorunu olmadığını ileri sürmediği, ancak 100 yıldır kullanılan BMI testinin güvenilir bir araç olmadığını gösterdiği vurgulandı. Belçikalı Adolphe Qeutelet tarafından 1830-1850 yılları arasında bulunan Vücut Kütle Endeksi, kilo-boy oranına göre şişmanlık derecesini saptıyor.
Kilo ve boya göre yapılan hesaplamada çıkan 18,5 rakamı zayıflığa işaret ederken; 18,5 ile 24,9 arası normal; 25 ile 29,9 arası aşırı şişman ve 30'un üstü obez olarak kabul ediliyor. Genel sağlığın kapsamlı bir göstergesi olması amaçlanan BMI, kalp krizi riskinin standart teşhis aracı haline gelmişti.
Lancet'in aynı sayısında yazan Maria Grazia Franzosi de, 4 ayrı testi (BMI, bel-kalça oranı, bel ölçüsü ve kalça ölçüsü) karşılaştıran 52 ülkeyi kapsayan bir araştırmanın, kalp krizi riskini en iyi belirleyenin ''bel-kalça oranı'' olduğunu gösterdiğini bildirdi. Mario Negri Enstitüsünden Franzosi, ''BMI, kardiyovasküler riskin klinik ölçüsü olarak kesinlikle bir kenara atılabilir'' dedi.