ne içindeyim zamanın, ne de büsbütün dışında; yekpare, geniş bir anın parçalanmaz akışında. bir garip rüya rengiyle uyuşmuş gibi her şekil, rüzgarda uçan tüy bile benim kadar hafif değil. başım sükutu öğüten uçsuz bucaksız değirmen; içim muradına ermiş abasız, postsuz bir derviş.
şair tanımlamaların dışında şiir'le aynı anlama gelen, bir anın, duygunun, eylemin yahut fikrin yansıtıcısı yada kendisidir. şu dizeler tanpınar'ın şairliği için yeterlidir, şair dediğin şey kötü de yazar iyi de
sadece tiyatroda izlediğim saatleri ayarlama enstitüsü ile tanısam da alanında iyi olduğu tartışılmaz. bir de tövbe estağfurullah menderes'e benzetiyorum, kendime kızıyorum.
hani diyeceğim 'bunu yazan şu önemli şair olsa gerek' filan ama sanmıyorum bu ülkedeki gelmiş geçmiş hiçbir şair'in bu şekilde bir laf edeceğini. önemli bir şahsiyet diyeceğim, o da ihtimal değil. o halde siktir edelim, konu kapansın.
bi baltaya sap olamamışların parmaklarından dökülen başlık.