Gaz, Cumhuriyetçilerin Biden yönetiminin iklim politikalarını kınamak için kullandığı siyasal bir vasıta haline geldi. Başkanı imlemek, fosil yakıt şirketlerinin çıkarlarını savundukları için uygun bir bahanedir.
Sadece gaz fiyatlarının medyada yer alması, noksan, yanıltıcı ve düpedüz yanlış içinde gidip geliyor. Gerçek şu ki, gaz fiyatlarının Beyaz Saray kararlarıyla pek ilgisi yok ve birkaç süratli düzeltme var.
Tüketiciler – bilhassa en savunmasız olanlar – rahatlamaya gerekseme duyuyor. Sadece bu, birçok politikacının talep etmiş olduğu şeklinde daha çok sondajdan gelmeyecek. Aslına bakarsak, daha çok sondaj bizi gelecekteki petrol şoklarının insafına bırakacaktır. Ve ekonomik ve çevresel sağlığımızı, uzun bir oynaklık ve kurumsal açgözlülük geçmişi olan bir sektöre bağlayacaktır.
Hadi parçalayalım.
Arz ve talebin ekonomik ilkelerine atıfta bulunan siyasal uzmanlar, Biden’ı ABD petrol arzını artırmaya, kısaca daha çok sondaj hayata geçirmeye çağırıyor. Haiz olduğumuzdan daha çok gaza ihtiyacımız var, mantık bu şekilde. Fiyatlar arttı. Arz talebi karşılamak için büyürse, fiyatlar düşecektir.
Bu argüman temel gerçekleri kaçırıyor. Birincisi, Biden Amerikan petrolünün akışını engellemiyor. Aslına bakarsak musluğu Trump’tan daha çok açtı. Mevcut yönetim, yalnızca 2020’de 3.500’den fazla sondaj izni verdi; bu, Trump’ın ilk yılına nazaran üçte bir fazla. Ve Biden altında, ABD petrol üretimi günde 9,7 milyon varilden 11,6 milyona terfi etti.
Sadece petrol ve gaz şirketleri yeni sondaj projelerinden uzak duruyor. Şu anda 4.400 onaylı ve sondaj kuyusu hemen hemen petrol üretmedi. Petrol ve gaz yöneticileri, üretimi artırma emaresi göstermiyor.
Petrol yöneticileri, eylemsizliklerinin nedenini – kârlarını – kendileri açıkladılar. Petrol ve gaz endüstrisi üstün dereceli nakit akışı görüyor. 2022’nin ilk çeyreğinde, en büyük beş fosil yakıt şirketi, on yıldan fazla bir sürenin en yüksek kârını elde etti. Geçen yıl dört büyük şirket (Shell, BP, Chevron ve Exxon) 75 milyar dolar kazanmıştır.
Yatırımcıları bu beklenmedik düşüşten daha fazlasını talep ediyor. Bundan dolayı, petrol şirketleri daha çok sondaj altyapısına üstün dereceli kar yatırmak yerine, hisse senedi geri alımları ve ödemeleri kanalıyla yatırımcılara parayı geri gönderiyor. Mart ayında meydana getirilen bir ankette, petrol yöneticilerinin yüzde 59’u, sondaj yapmamalarının gerçek sebebinin hükümet düzenlemesi değil, kâr için yatırımcı baskısı bulunduğunu kabul etti.
Fakat sondaj hakkında boş sözler hedefi ıskalıyor. Ve çoğu zaman şu anda özlediğimiz fazlaca sayıda Rus petrolü kullanmıyoruz. ABD’de son on yılda kullanılan tüm petrol ürünlerinin yalnız yüzde 2’si Rus ithalatıydı. Peki Rus yaptırımları ABD gaz fiyatlarını iyi mi etkisinde bırakır?
Petrol küresel bir pazardır, bu da fiyatların küresel arz ve talep tarafınca belirlendiği anlamına gelir. Piyasa, ABD kontrolü dışındaki tonlarca unsur tarafınca sarsılabilir. Üretim merkezlerinin yakınındaki organik afetler, petrol üreten devletlerin kaprisleri ve cenk şeklinde faktörler. Bu tür vakalar, arz ve talebin geleceği hakkında belirsizlik yaratır ve bu da fiyatların daha oynak olmasına niçin olur. Bunun da ötesinde, spekülatörler ve onların suni zeka filosu rutin olarak petrol piyasasının geleceği üstüne bahse giriyor. Fiyatlar yükseldiğinde, yatırımcılar dolar işaretleri görür ve ne kadar fazlaca para koyarlarsa, fiyatlar o denli yükselir.
2021’de ABD ilk kez ithal ettiğinden daha çok petrol ihraç etti. Ham petrol üretimimiz üstün dereceli seviyelere yükseliyor. Gene de petrol için ödediğimiz karşılık son birkaç yılda hala çılgınca dalgalandı. Petrol fiyatlarındaki şoklara karşı hala savunmasız durumdayız.
Alıntı: ‘Daha Fazla Sondaj Gazı Düşürmez
Fiyatlar – Fiyat Kontrolleri ve Yenilenebilir Enerji İrade’.
Nezaket: Commondreams.org