Avrupa otobüs penceresinden. 2’in bir parçası. Evler ve yollar
Hangi Jack tarafından inşa edildi.
Ve bu buğday,
Karanlık bir dolapta saklanır
Evde
Hangi Jack tarafından inşa edildi.
SY Marshak. Jack'in inşa ettiği ev
Bu yüzden, Avrupa'yı gezi otobüsü penceresinden nasıl görebileceğimize dair hikayeye devam ediyoruz. Bununla birlikte, bu konuda biraz sonra, ama şimdi ben çocukluk anılarımla başlamak istiyorum, çünkü bir çocuk olarak, her zaman çok keskin olan her şeyi algılarsınız, diyebilirsin, yaşam deneyimini ruhun tüm lifleriyle özümsersiniz. Üstelik, Penza'nın dışında ilk kez, hafızada kalması için, annem beni Kırım'da Gurzuf'a götürdüğü zaman, 1962'a geldim. Açıkça pencereden uzaklaşmadığım ve içine baktığımda, Penza'mın etrafını saran ağaçlarla aynı ahşap evler gördüm. Evet ve ben de aynı şekilde yaşadım ... Sokaktaki kolaylıklar, yoldaşlarım gibi - komşu çocuklar.
Sur rezervuarın kıyısında Penza yakınındaki kırsal ev. Gördüğünüz gibi, her şey modern, ev güzel ama “iyiliğin bir kısmı” (yani, her şeyi olması gerektiği gibi bitirmek istemiyor) hala açık. Çite bak. Peki, böyle bir evle donatmak için para bulamadılar mı?
Ancak, sabahları uyandığımda, yanlarına yığılmış döşeme ve çürümüş tahtaların, temiz taş, temiz beyaz badanalı evlerin, çiçekli bahçeli taş bahçelerin taş çitlerinin, temiz yolların, yeşil bahçelerin içinde yeşilliklerin olduğu aşina olduğum binalar yerine gördüm. “Ve Ukrayna'ya gittik,” dedi anne bana. “Buradaki hemen hemen herkes bu şekilde yaşıyor!” Ve evet, gerçekten, o zaman defalarca köylülerin, Rusların, Ukrayna ve Kuban halkının evlerinin ne kadar çarpıcı derecede farklı olduğuna ikna oldum. Başka bir ülkede sanki. Hepimiz bir şekilde tokatlıyoruz ve orada - temiz ve güzel. “Muhtemelen, iklim daha iyi!” - kafamın içinden geçen bir düşünce çünkü o zaman kendim için başka bir açıklama hayal edemedim.
Ancak, Rusya'nın güneyinde ve Ukrayna'nın evlerinin güzelliği, 1968'te ilk kez yurt dışında SSCB dışında, Bulgaristan'da bulunduğumda önümde kayboldu. Golden Sands bölgesinden Sunny Beach'e otobüsle yolculuk ettik ve karayolu boyunca teraslı sağlam taş evler, “vahşi taş” duvarları ve renkli tuğlalar, kiremitli çatılar altında ve benim için şaşırtıcı olan - hepsi köylülere aitti. Bu, benim anlayışıma göre, Ukrayna veya Anapa'daki evlere benzer bir şey inşa edebilen ancak daha fazla olmayan insanlar. Ve burada ...
Açıkçası oldukça eski Çek evi yol boyunca köylerden birinde.
Bu konuda rehberimize sorduğumda, Sofya Üniversitesi'nden bir öğrenci Ivanka, bana Bulgarca için asıl şeyin evde olduğunu çok ciddiye yanıtladı. Taş alanını temizlediğinde, bir ev ve onların çitlerini inşa eder ve bütün aile evinin güzelliğine bakar. Dahası, beni böyle bir eve bile sürdü ve içeride basit, ev yapımı, “fakir” (o zaman bana göründüğü gibi), Cilasız mobilyalar, dokunmamış paspaslar ve yer paspasları, ev eşyası görmüştüm.
Belarus-Polonya sınırındaki Pajero turizm merkezine uzak olmayan küçük bir kırsal ev.
Başka bir köylü konutu ...
Ve sonra ... sonra tekrar Rusya'ya ve camların arkasına ahşap kulübeler gibi inşa ettik. Zaten yetişkin bir durumda, sürekli Moskova’ya, ardından Samara’ya mezun olmak için okula giderken, etrafımdaki bu yoksulluğu her zaman gördüm ve düşündüm, bu şekilde yaşamak için kendinizi sevmemelisiniz… “yapı”. Bu evlerde yaşayan bu “cokies” insanlar ne tür? Sonra 1991 yılı geldi ve şimdiden bölgemize, üniversitemize gelmek için “sınıf” ı karıştırmak için sürmek zorunda kaldım ve… karayolları boyunca, çatının yarısının demirle kaplı yarısı çeperli çentikler, cılız ahırlar, aynı gri üç pencereli ev vardı. kayrak ve ahır döken biz içindeki tüm tahtalar farklı! Sizin için yol veya yatak yok, ancak traktör ve otomobil enkazı şeklinde paslı demir.
Polonya'daki çoğu kırsal ev böyle.
Ve tarla tam orada, kollarının altında!
Yavaş yavaş, yavaş, ama durum değişmeye başladı! Şimdi çevredeki Penza otoyolundan geçerken, görüyorum ki ... evet, üç pencereli kulübeler hala duruyor. Ancak neredeyse her zaman iki ya da üç katlı yeni konak evleriyle çevrelenmiş, vahşi taş, bar ve daha fakir olan çitler, arkalarında düzenli bahçeler ve çiçek bahçeleri bulunan metal ve hasır tavşanlarla çevrilidir. Eski needies artık görünür değil. Üç pencereli enkazın hâlâ egemen olduğu yerler olabilir. Ancak Penza otoyolları boyunca, modern kırsal yaşamı fırlatan bir unsurdan daha nadir görülürler. Ve tüm bu değişiklikler geçtiğimiz 17 yıllarında meydana geldi, çünkü bölgemdeki bu büyük inşaattan önce bir şey fark etmedim, ama görüşüm çok keskin.
Yeterince etkileyici ev.
Ve bu da ... Ancak, hala çok fazla değil. Üçte birden fazla değil.
Eh, şimdi orada. Yine, VO’da hem Polonya’da hem de otobüslerde aynı Polonya’ya seyahat eden birçok insan var ve yol boyunca 80% köylü evlerinin yeni, yüksek kaliteli binalar olduğunu, çok temiz olduğunu ve Düzgün ve etraflarında herhangi bir yiyecek kokusu bile yok. Çitler çürümüş "dostochki" yalan yok, hiçbir yerde enkaz. Ya evin önündeki çimenlik ya da özenle kesilmiş yeşil bir çim. Tarlalar yakında ve standartlarımıza göre oldukça küçük. Ama ... tekrar - bunlar tarla, yabani ot değil, yabani ot değil!
Çok modern kilise
Ve bu da ...
Her köyde - kilise! Bizimki gibi mahvolmadı ve sadece yarısı restore edildi, ama ya eski, ama onarıldı, hatta yeni ve Tanrı'nın tapınağı gibi yeni bir mimarinin, çok az benzerliği var, ama aynı - “yeni Tanrı'nın evi”! Büyük onarımlara ihtiyaç duyanlar, başka hiçbir yerde görmedim!
Karayoluyla daha az modern ev yok. Sinclair Lewis'in “Bizimle imkansız” adlı romanından diktatör Berzelius Windrip'i hatırlıyor musunuz, karayolunda yaşamak ve insanların bir arkadaşı olmak istediğini ilan etti? Ben de böyle bir evde karayoluyla yaşamayı reddetmezdim ...
Evleri bizimkinden ne kadar farklı? Onları nouveau riche'nin evleriyle kıyaslamadığım, 150 “kareler” deki üç katın “soğuk” olmadığı, 5 üzerindeki 5 havuzunun “so” olduğu, ancak durduğu evlerden bahsettiğim açık yollar boyunca. Yani evlerimizde görsel olarak daha fazla !!! Ve bir kural olarak, bu bir dikdörtgen, Polonyalılar daha küçük evlere sahip ve plana göre daha kare. İki pencere genellikle sokağa çıkar, ancak oldukça büyük boyutlarda evler de vardır. İki katlı evlerin% 80. Açıkçası “yoksul evler” var, ama çok azı var, o kadar azı sadece bir tanesinin fotoğrafını çekebildim, ve o bir tanesi taştı!
Macaristan'da, kırsal kesimdeki evler, pek çok eski ve halihazırda karartılmış çinileri ile Polonya ve Çek Cumhuriyeti'nden biraz daha mütevazı. Macar kırsal evlerinin ilginç bir özelliği, cepheye değil, yanlara doğru yola (popo) çevrilmiş olmalarıdır. Kural olarak, yol üzerinde iki pencere, hatta çoğunlukla boş olan bir oda bile var. Tüm bina boyunca bir koridor ve odalardan kapılar var. Dışında gölge veren bir veranda var.
Peki, Hırvatistan'da evde lütfen yeni kiremitli çatıları, avlularda bir sürü çiçeğin ve palmiye ağaçlarının olduğu bir kenarı izleyin. Ve yine, büyüklükte değiller, ancak Nivica'daki Krk adasında sadece güzel konaklar yapılmış, ancak yaşam için rahat. Bütün bunlar göz önüne alındığında, birinin ne kadar zamandır inşa edildiği sorusunun ortaya çıktığını merak ediyor. Turistlere kiralık tüm bu daireler, rahat bungalovlar ... Sizden isteyin ve yılın 1991'inden sonra ve hatta daha sonra, 1991'un Sırp-Hırvat savaşı 1995'inden sonra size söylenecek.
Aynı anda iki aile için ev.
Ve burada yine Abhazya'mızı hatırlıyorum. Olimpiyatlardan kısa bir süre önce oradaydı. Çok katlı bir binada, bazı katlar yanmış, boş pencerelerle ağzı açık, gerisi canlı. Soru: “Neden böyle?” Cevap: “Ve biz bir savaş yaptık!” Böylece, bir tane varken, her şeyi yeniden yapmış olabilirsiniz. Omuzlarını silkiyorlar ... Geçen yıl kayınvalidesi olan bir kız vardı, rotavirüs enfeksiyonu yakaladılar, neredeyse tuvaletteki bağırsakların hepsi bırakmadı. “Mini otellerin atık sularının doğrudan denize girdiğini bilmiyor muydunuz?” Bilmiyorlardı! Ve bir başka soru - yerel güneşin insanları rahatlatması mı, yoksa belirli bir yerel zihniyet mi? Fakat Hırvatlar da sıcak, aynı güneş, neden savaş izleri görmediler?
Derhal birbiri ardına sıralı iki sıralı ev. Ama her şey daha iyi, creosote ile emprenye edilmiş demiryolu traverslerinin kulübelerinden ...
Ve yine, ülkeler gibi ülkemiz gibi mineral kaynakları bakımından zengin olmasa da, artık yıkılmayan evler olmadığını pratik olarak söylemek neden mümkün, ancak daha şimdiden birikmeye başladık ve bunu daha önce yapmayı başarabildiler mi?
Tipik Polonya kırsal manzara.
Bununla birlikte, hem çok hem de çok kötü bir kademe sahip olan evler hem Macaristan'da hem de Slovakya'da bulunabilir. Ama sadece onlarda yaşayın ... Roma! Başka yerlerde olduğu gibi, antisosyal bir yaşam tarzı öğretiyorlar, ders çalışmaya erken bırakıyorlar, küçük dolandırıcılıklarla uğraşıyorlar ve refah içinde yaşıyorlar, çünkü bu ülkelerin hükümetleri bu ülkelerin yerli halkları ve Avrupa toplumunun yasaları tarafından onlara yardım etmekle yükümlüdürler. Kültürlerini sırayla kültürlendiriyor, yerel dilleri konuşuyorlar, ancak davranışlarını ve yaşam tarzlarını değiştirmek istemiyorlar. Yerel halk davranışlarını pek sevmiyor, fakat hiçbir şey yapılamıyor - hoşgörü modern Avrupa'da yaşamanın gerekli bir niteliğidir.
Devam edecek ...
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.