Normanlar 1066'da İngiltere'yi fethettikten kısa bir süre sonra, hükümdarları William hüküm sürdüğü toprakları ele geçirdikten sonra, Anglo-Saksonları (ve kendisi için adil bir şekilde muhafaza ederek) mağlup etmelerine yardım eden askerler ve soylular arasında kontrolü elden bıraktılar. Ancak, bu kadar dramatik olduğu için, bugün İngiltere'nin çoğunun, bu erken dönemdeki Norman fatihlerinin torunlarının elinde olduğu, daha da şaşırtıcıdır.
Erken İngiltere ve Fetih
İngiltere, 11. yüzyılın başında Kelt, Anglo-Sakson, Danimarkalı ve Norman mozaydı. The Anglo-Saxon, ilk önce tahttan korunmuş olan Ethelred'i tahrip etmiş, fakat başkalarına (iki kere) kaybetti ve sonunda 1090'da Normandiya'ya kaçan Ethelred’in oğulları (Edward dahil) ile Kral Kral Canute tarafından başarıldı.
Danimarkalı çizgi sona erdikten sonra, Edward Confessor, 1042'de tahtını ele geçirmişti; ancak kral, güçlü Godwins'in emri altındaydı ve saltanatının sonuna kadar özellikle Harold Godwinsson'un yakınındaydı. Edward çocuksuz öldü ve Harold (şimdi Harold II) tarafından başarıldı, ama Normanlar, William'ı Normandiya'ya tahtı vaat ettiğini iddia etti. Daha da kötüsü, Norveçli Harald Hardrada, selefi ve Canute arasındaki anlaşmaya dayanan iddiasıyla İngiliz tahtını da aradı.
1066 sonbaharında, Harald kuzeye saldırdı ve Harold onu yendi, ancak daha sonra iyi eğitimli ordu şövalyeleri ve tatar yaylarıyla istila eden William'la buluşmak için güneye hızla gitmek zorunda kaldı. Kötü donanımlı Anglo-Saxonlar Normanlar için uygun değildi ve İngiltere yakında fethedildi.
Arazi Kepçe
William'ın İngiliz tahtını aldıktan sonra yaptığı ilk şey, 1067 yılında, daha önce birçok toprak sahibinin elinde olan tüm toprakların, yalnızca kendisine ait olduğunu beyan etmekti. Ardından, tahtını kazanmasına yardımcı olan sadık askerlere toprak dağıtmaya başladığında feodalizm kurdu.
Bu bizi bugün getiriyor. The Guardian'a göre, Britanya topraklarının% 70'i, nüfusunun% 1'inden daha azını elinde bulunduruyor, bunun% 66'sı sadece 160.000 aileye sahip. Daha rahatsız edici olan Kraliçe II. Elizabeth, İngiltere'deki her bir arazinin nominal sahibi olmaya devam ediyor ve her arazi sahibi teknik olarak sadece bir kiracı (sadakat şeklinde kira ödüyor).
Bu, Norman Conquest'in tek yeleği değildir, çünkü bu erken işgalcilerin torunları, bugün Darcy, Percy, Montgomery ve Mandeville gibi isimlerle, Anglo-Sakson stoğundan inenlere göre önemli ölçüde daha zengin (en az% 10) kalmaktadır.
Dahası, Norman torunları ayrıca en iyi üniversitelere katılım da dahil olmak üzere başka ayrıcalıklardan da yararlanıyor. Cambridge ve Oxford'daki son bin yıldaki kayıtları inceleyen yakın tarihli bir çalışmada, belli zamanlarda Norman isimlerinin Oxford'da genel nüfusa göre% 800 daha yaygın olduğu ve daha yakın zamanlarda en az iki kat daha fazla olduğu ortaya çıktı. O kurumun kayıtlarında bulunması muhtemeldir.
Bonus Gerçekler:
- Universal Free Press'e (UFP) göre, İngiltere'ye ek olarak, Kraliçe Elizabeth de teknik olarak Avustralya, Kanada, Yeni Zelanda ve Papua Yeni Gine'deki arazinin yasal sahibi. Toplam görünür kişisel sahipleri 4,000'i aştı. milyon dönüm ve dünyadaki tüm toprakların 1 / 6'sından oluşur. (Tabii ki, eğer araziyi geri almayı denediyse, kişi kendini artık bir hükümdar olarak göremeyeceğini düşünebilirdi). UFP, Rus hükümeti (2,447), Çin hükümeti (2,365), ABD federal hükümeti (760) ve Suudi Arabistan Kralı Abdullah (553) olarak sırayla bir sonraki en büyük toprak sahiplerini listeler.
- Alaska, Nevada, Utah, Idaho, Oregon ve Arizona da dahil olmak üzere birçok batı eyaletinde toprağın yarısından fazlası kamuya aittir. 2013 yılında ABD'deki en büyük bireysel arazi sahipleri arasında (dönüm içinde): John Malone (2, 200.000), Ted Turner (2.000.000) ve Brad Kelley (1.500.000).
- ABD'de ev sahipliği, “Büyük Durgunluk” vurulduğundan bu yana istikrarlı bir düşüş yaşadı. 2007 yılında, konut balonunun yüksekliğinde, Amerikalıların yaklaşık% 73'ü kendi evlerine sahipken, 2012 yılında bu sayı% 62'ye düşmüştür. Kanada'daki ev sahipliği oranlarının da benzer bir düşüş gösterdiğine inanılmaktadır.
- İngiltere’de, ev sahipliği (zorunlu olarak arazi değil), 2012’de% 64.7’de işletme-işgal oranıyla tarihsel olarak düşük seviyelere gerilemiştir.
- Avustralya'da ev sahipliği% 67, son 15 yılda ipoteğe sahip olanlar% 25,5'ten% 34,9'a yükselirken, evlerine sahip olanlar% 40,9'dan% 32,1'e düşüyor.