USN Gemi Tanımlamaları
Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri'ndeki savaş gemileri ilk olarak 1895'te ortaya çıkan bir sistemde belirlenmiş ve numaralandırılmıştır. Bu sistemde gemiler "Battleship X", "Cruiser X", "Destroyer X", "Torpido Boat X" vb. X, ABD Kongresi tarafından yetkilendirilen seri gövde numarasıydı. Bu tanımlamalar genellikle "BX", "CX", "DX", "TB-X" vb. olarak kısaltılırdı. Bu sistem 1920'de hantal hale geldi, çünkü I. Dünya Savaşı sırasında atanan yeni kategorilere ihtiyaç duyan birçok yeni gemi türü geliştirildi. , özellikle Yardımcı gemi alanında.
Bu sorunu gidermek için, 17 Temmuz 1920'de Donanma Sekreter Vekili Robert E. Coontz, 521 No'lu Genel Emir, "Deniz Gemileri için Standart Adlandırma" yayınladı. Bu belge, tüm gemilerin artık iki harfli bir kod ve bir tekne numarası ile tanımlandığı, ilk harf gemi tipi ve ikinci harf alt tip olacak şekilde gemi tiplerini tanımlamak için standartlaştırılmış bir alfa sayısal semboller sistemi oluşturdu. Örneğin, ilk olarak 1915'te "Yok Edici İhale No. 2" olarak görevlendirilen USS Melville muhrip ihalesi, şimdi "A" Yardımcı, "D" Muhrip anlamına gelecek şekilde "AD-2" olarak yeniden adlandırıldı (İhale ) ve "2" bu serideki ikinci gemi anlamına gelir. Alt sınıflandırması olmayan gemi türleri sadece ilk harfi tekrar ederdi. Bu, Zırhlıların "BB-X" ve Muhriplerin "DD-X" olduğu, X'in daha önce atananla aynı sayı olduğu anlamına geliyordu. Klasman değiştiren gemilere, yeni adlandırma serilerinde yeni gövde numaraları verildi.
Donanma, geçen yüzyılda bu tanımlamaları birçok kez güncelledi ve en sonuncusu (2019 itibariyle) 2016'da yayınlanan "Deniz Gemileri ve Zanaatının Sınıflandırılması, SECNAVINST 5030.8C" oldu. 2016 belgeleri.
"Amerika Birleşik Devletleri Gemisi" anlamına gelen "USS" tanımı 1909'da kabul edildi. O zamana kadar resmi belgelerde herhangi bir adlandırma kullanılmıyordu. Henüz hizmette olmayan yeni inşaat gemileri "USS" kullanmaz ve bunun yerine "Ön Devreye Alma Birimi" anlamına gelen "PCU" ile başlar. Hizmet dışı olan gemiler de "USS" kullanmazlar ve sadece isimleriyle uygun şekilde referans verilir.
Unutulmamalıdır ki, Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetlerinde, Avrupa Deniz Kuvvetleri'nden farklı olarak, bir sınıfta ABD Kongresi tarafından yetkilendirilecek ilk gemi, o sınıftaki gemilerin hangi sırada olduğuna bakılmaksızın, belirlenmiş sınıf lideridir (sınıf adı gemisi). konulur, başlatılır veya devreye alınır. Örneğin, birçok Avrupa metninin aksine, "Standart" zırhlıların son sınıfı için, USS Colorado BB-45 (30 Ağustos 1923'te hizmete alındı) zırhlısı, USS Maryland BB-46 (görevlendirildi 21) değil, USN belirleme standartlarında sınıf lideridir. Temmuz 1921). Bu zırhlılar, bu nedenle, "USS Maryland BB-46 Sınıfı" olarak değil, "USS Colorado BB-45 Sınıfı" olarak doğru bir şekilde belirlenmiştir.
Lütfen aşağıdaki listelerin, günümüz ABD Donanması tarafından artık kullanılmayan birçok tanımlamayı içerdiğini ve diğerlerinin, gerçekte kullanılmayan veya hiç inşa edilmemiş gemiler için tasarlanmış önerilen tanımlamalar olduğunu unutmayın. kırmızı italik atamalar, şu an (2019) itibariyle fiilen hizmette olan veya şu anda yapım aşamasında olan gemiler içindir.
ABD Donanması USS Paul Ignatius güdümlü füze destroyeri, SM-3 füzeleri ile balistik hedefleri başarıyla durdurdu
NATO tarafından 1 Haziran 2021'de yayınlanan bilgilere göre, ABD Donanması USS Paul Ignatius (DDG 117) güdümlü füze destroyeri, Denizde Uluslararası Deniz Tatbikatı sırasında iki Standart Füze-3 (SM-3) ateşleyen balistik hedefleri başarıyla durdurdu. Demo/Müthiş Kalkan 2021.
Bu bağlantıdan Google Haberler'de Navy Recognition'ı takip edin
- Arleigh Burke sınıfı güdümlü füze destroyeri USS Paul Ignatius (DDG 117), At-Sea Demo/Formidable Shield tatbikatı sırasında bir balistik füze hedefine saldırmak için bir Standart Füze-3 (SM-3) önleme aracını başarıyla ateşledi, 26 Mayıs 2021 (ABD Donanması fotoğrafı, Kitle İletişim Uzmanı 2. Sınıf Nathan T. Beard/Yayınlandı)
Füzeleri fırlatma, takip etme ve engelleme yeteneği, gelişmiş savunma yeteneği, kapasitesi ve nihayetinde sürekli gelişen bir füze tehdidine karşı caydırıcılığın anahtarıdır. Balistik füze fırlatmalarının izlenmesi yalnızca karmaşık olmakla kalmaz, aynı zamanda angajmanları tamamlamak için hassas mühendislik gerektirir. Kesişmeler kinetiktir, uzayda hipersonik hızda bir mermiyle mermiye etkili bir şekilde vurur. İttifak içindeki yeteneği sürdürmek, yangın kontrol kalitesi verilerini birden fazla ortak, etki alanı ve veri ağı arasında izleyebilmeyi ve paylaşabilmeyi gerektirir.
Denizde Gösterisi/Müthiş Kalkan 21 içindeki Denizde Gösteri, Denizcilik Tiyatrosu Füze Savunma Forumu (MTMD-F) ile yapılan ortaklıktan kaynaklanmaktadır. MTMD-F faaliyetleri, NATO Balistik Füze Savunmasının önemli sağlayıcılarıdır. Forum, Deniz Entegre Hava ve Füze Savunması için koalisyon kabiliyetine ve birlikte çalışabilirliğe odaklanan küresel bir ortaklıktır.
Belçika, Danimarka, Fransa, Almanya, İtalya, Hollanda, Norveç, İspanya, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri dahil olmak üzere on ülkeden gemileri, uçakları, yer varlıklarını ve konuşlandırılmış personeli bir araya getirmek, katılımcıların birbirlerinden öğrenmelerini ve bölgedeki Müttefikler ve Ortaklar ile ilişkileri güçlendirmek.
USS Paul Ignatius (DDG 117), Birleşik Devletler Donanması'nda hizmet veren Flight IIA Arleigh Burke sınıfı güdümlü füze destroyeridir. Kasım 2016'da denize indirildi ve Temmuz 2019'da göreve başladı. ABD Donanması, Aegis muhripleri olarak da bilinen Arleigh Burke (DDG-51) sınıfı muhripleri FY 1985'te (Mali Yıl için FY) tedarik etmeye başladı ve toplam 87 2'si 2021'de olmak üzere 2021 mali yılında tedarik edildi. Güdümlü füze muhripleri, Hava Savunma Harbi (AAW), Denizaltı Savunma Harbi (ASW) ve Yüzey Savunma Harbi (ASuW) yapabilen çok görevli yüzey muharipleridir.
"Flight IIA Arleigh Burke" gemileri, USS Oscar Austin (DDG-79) ile başlayan birçok yeni özelliğe sahiptir. Değişiklikler arasında, denizaltı savunma harbi (ASW) helikopterleri için iki hangar ve yeni, daha uzun 5 inç/62 kalibre (127 mm) Mark 45 Mod 4 deniz topu (USS Winston S. Churchill'e (DDG- 81) ve sonraki gemiler). Daha sonra USS Mustin (DDG-89) ile başlayan Flight IIA gemileri, imza azaltma önlemi olarak hunileri üst yapı içine gömen değiştirilmiş bir huni tasarımına sahiptir.
USS Paul Ignatius, 1 × 32 hücre, 1 × 64 hücre Mk 41 dikey fırlatma sistemleri, 96 × RIM-66 SM-2/SM-3 karadan havaya füze, BGM-109 Tomahawk seyir füzesi veya RUM-139 ile donanmıştır. VL-Asroc denizaltı savar füzesi, bir adet 5 inç (130 mm)/62 deniz topu, iki adet 25 mm Mk 38 otomatik top, dört adet .50 kalibre (12,7 mm) makineli tüfek, iki adet Mk 46 üçlü torpido kovanı ve bir adet 20 mm Phalanx CIWS (Yakın Silah Sistemi)
RIM-161 Standart Füze 3 (SM-3), Aegis Balistik Füze Savunma Sisteminin bir parçası olarak Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri tarafından kısa ve orta menzilli balistik füzeleri engellemek için kullanılan gemi tabanlı bir karadan havaya füze sistemidir. SM-3'ün en son versiyonu, 900 ila 1.200 km arasında bir operasyonel menzile sahiptir.
Tunus'ta atış ve atış
Bazı M3 GMC'ler Filipinler'in Japon işgaline dirense de, tank avcısı taburları ilk olarak 1942'den başlayarak Kuzey Afrika çöllerinde harekete geçti.
En önemli çarpışmaları, 601. Tank Avcısı Taburu'nun M3'lerini 23 Mart 1943 sabahı erken saatlerde Tunus'taki El Guettar savaşında tüm 10. Panzer Tümeni ile karşı karşıya getirdi.
Keddab sırtının hemen arkasında 1. Piyade Tümeni'nin savunmasında konuşlanan 601'in top yüklü 31 yarı paletlileri ileri hareket etti ve 15. Otoyoldan aşağı yuvarlanırlarken panzerlere ateş açtılar, sonra geri döndüler ve yeni atış pozisyonları buldular. Sadece tümen topçuları ve mühendisleri tarafından hazırlanan bir mayın tarlası tarafından desteklendiler.
899. Tank Avcısı Taburu'ndan iki bölük son anda onları takviye etti, biri yaklaşırken ağır kayıplar verdi.
Panzerler, sonunda geri çekilmeden önce 601.'in mevzisinin 100 metre yakınında ilerledi ve geride 38 enkaz tankı bıraktı. Ancak, 601'inci M3'lerinden 21'ini, 899'uncusu ise yeni M10 araçlarından yedisini kaybetmişti.
Ağır kayıplar, tank avcılarını Müttefik komutanlarına sevdirmedi. General George Patton, tank avcılarının “başarısız” olduğunu kanıtladı.
Aslında, El Guettar savaşı, bir tek ABD tank avcılarının amaçlanan şekilde kullanıldığı bir fırsat - dar bir cephede yoğunlaşan bir Alman zırhlı atılımını durdurmak için bütün bir tabur olarak konuşlandırıldı.
Alman ordusu II. Dünya Savaşı'nın ikinci yarısında büyük ölçüde savunmada kaldı ve Polonya, Fransa ve Rusya'daki gibi zırhlı atılımlar gerçekleştiremedi. Sonuç olarak, ABD Ordusu tank avcısı taburlarının sayısını 106'ya indirdi. Elli ikisi Avrupa cephesinde, 10'u Pasifik'te konuşlandı.
Diğer bir sorun, tank avcısı doktrininin pusu pozisyonlarına geçmeyi varsaymasıydı. sonrasında Alman tankları savunma piyadelerini çoktan aşmıştı. Pratikte kimse piyadeyi böyle bir kadere teslim etmek istemedi, bu yüzden tank avcıları ileri savunma için ön cepheye daha yakın konuşlandı.
İlk uygun tank avcısı, M4 Sherman tankının gövdesine ve yeni bir beşgen kuleye sahip M10 Wolverine idi. General Motors ve Ford, 6.400 M10 üretti.
Wolverine, uzun namlulu, yüksek hızlı 76 milimetrelik bir silah monte etti. düşünce iyi zırh delici performansa sahip olmak. Bununla birlikte, düşman piyadelerine karşı kullanmak için daha az etkili yüksek patlayıcı mermilere sahipti - en azından, Sherman tankları tarafından ateşlenen 75 milimetrelik mermilere kıyasla.
Doğal olarak, tank imha edici birimler, yüksek patlayıcı mermilerden daha fazla zırh delici mermi taşırken, tank birimlerinde bunun tersi geçerliydi.
Almanya, İtalya, Japonya ve Rusya'nın hepsi de tank avcısı araçlarıyla sahaya çıktı. Bazıları Marder ve Su-76 gibi hafif zırhlı bir şasiye monte edilmiş tanksavar silahlarıyken, diğerleri Jagdpanther ve JSU-152 gibi muazzam silahlara sahip ağır zırhlı canavarlardı.
Hiçbiri kuleleri vardı. Bunlar savunma amaçlı anti-tank rolü için gereksiz pahalı lüksler olarak görülüyordu. Amerikan doktrini, taretlerin daha aktif bir rol oynamasını öngördü. Ancak M10'un elle çalıştırılan kulesi o kadar yavaştı ki dönüşü tamamlaması 80 saniye sürdü.
Sherman tanklarında üç makineli tüfeğe sahipken, M10'da yalnızca bir adet iğneye monteli .50 kalibrelik makineli tüfeğe sahipti ve bu makineli tüfek ancak komutan taretin üzerinden kendini açığa vurursa ateşlenebilirdi. Film yıldızı Audie Murphy, Fransa'nın Colmar yakınlarında bir Alman saldırısını yanan bir Wolverine'in makineli tüfeğini kullanarak püskürttüğünde Onur Madalyası kazandı.
M10'un en büyük açığı zırh korumasındaydı. Wolverine'in üstü açık bir tareti vardı, bu da mürettebatın yukarıdan şarapnel ve hafif silah ateşine maruz kaldığı anlamına geliyordu. Zırhı da genel olarak Sherman'ınkinden daha inceydi.
Bu eksikliklerin kendi gerekçeleri vardı. Alman Panther ve Tiger tanklarındaki daha güçlü toplar bir yana, standart Alman Panzer IV tankının uzun 75 milimetrelik topları, bir Sherman üzerindeki daha ağır zırhı bile güvenilir bir şekilde delebilir.
Pearl Harbor'ı Hatırlamak: Donanmadan Kurtulan Bir Röportaj
Aşağıdaki röportaj, Aralık 2010'da kaydedilen USN (Emekli) Kaptan Douglas G. Phillips'in sözlü tarihinden bir alıntıdır. Kaptan Phillips, 1937'de New York Eyaleti Deniz Ticaret Akademisi'nden mezun oldu ve daha sonra ABD Donanması'ndan bir komisyon aldı. . İlk Donanma görevi USS'deydi. tekerve daha sonra hafif mayın gemisine (ve eski muhrip) USS'ye rapor verdi. Ramsay Japon saldırısından bir gün önce 6 Aralık 1941'de Pearl Harbor'da. 7 Aralık sabahı, Ramsay demirlemiş ve USS savaş gemisini hedefleyen Japon uçakları için saldırı azimutundaydı Utah.
Kaptan Phillips 1965'te Donanmadan emekli oldu ve Haziran 2011'de vefat etti. Röportaj USN'den (Emekli) Tuğamiral Oakley E. Osborn tarafından yapıldı. Deniz Kuvvetleri'ndeki ve Deniz Kuvvetleri dışındaki yaşamı hakkında ayrıntılı bilgi içeren röportajın tam metniyle ilgilenenler, Deniz Tarihi Vakfı ile iletişime geçmelidir.
OAKLEY E. OSBORN: Doug, Pearl Harbor'dayız. USS'desin Ramsay ve 6 Aralık 1941'de rapor verdiniz. Hatırlarsanız ertesi güne gidelim ve o sabah ne yaptığınızı anlatalım.
USN'den Teğmen Douglas Philips'in tarihsiz bir fotoğrafı. Tuğamiral Oakley E. Osborn, USN'nin (Emekli) izniyle.
KAPTAN PHILLIPS: Ne yaptığımı çok iyi hatırlıyorum. Gemideki ilk günümdü. Güneşli güzel bir gündü. Ayağa kalktım ve Koğuşta ilk kahvaltı yaptım. Sonra manzarayı hayranlıkla seyrederek güverteye çıktım ve oldukça mutluydum. Sonra yaklaşık üç dakika içinde uçakların geldiğini gördüm ve sonunda bunların Japon uçakları olduğunu anladım ve çok, çok yakına geldiler. Ramsay. Torpido yapmak için sıraya girdiler Utah. NS Utah rıhtım onların belirlenmiş hedeflerinden biriydi. Bir casus, Pearl Harbor'daki gemilerin yerlerini gösteren bir haritayı Tokyo'ya göndermişti, bu yüzden gemiler, savaş gemileri ve çıkarmaya karar verdikleri diğer gemiler için kesin bir yeri vardı. Saldırı başladıktan birkaç dakika sonra, çalışan teknemiz geri dönüyordu, balina teknelerimizden biri kargoyla geri geliyordu. Daha sonra onlara doğru giden uçaklar tarafından ateş altına alındıklarını ifade ettiler. Utah. Her neyse, o tekne gemiye bindi. 0800'de başlayan Hazır Görevimiz vardı, bu da buharın yükseldiği anlamına geliyordu. güvertedeydim. Tamamen farklı bir tesis olduğu için makine dairesine gitmedim ve yolda olacağımı düşündüm ve güvertede bir şeyler yapabileceğimi düşündüm. Neler olup bittiği hakkında biraz bilgim vardı. Kadırga güverte binasına yerleştirilmiş 4 inçlik hızlı ateşli silahlarımız vardı.
Bu arada uçaklar birkaç torpidoyu gemiye sokmayı başardı. Utah ve biz orada şaşkın şaşkın izledik kısa bir mesafede Utah savaş gemisi ilk saldırıdan birkaç dakika sonra devrilir. NS Utah hedef gemi olarak kullanılan eski bir savaş gemisiydi. Güvertede 8'e 8'lik veya 7'ye 7'lik kalaslar veya kirişler vardı ve onu bombalardı. Donanma bombardıman uçakları üzerinde pratik yapacaktı. İnert bombalarla bombalayabilirlerdi ve esas olarak bunun için kullanıldı, ancak bir savaş gemisi olarak yapılandırıldı. Japonlar - bize söylendi - bunun bir taşıyıcı rıhtım olduğunu düşündüler, bu yüzden eskisinin peşinden gittiler. Utah. Adamların düşmesiyle tam önümüzde yuvarlanmasını hayretle izledik, çünkü gemi yuvarlanırken hiç düğmeli değildi. Su geçirmez kapıları kapatmak için zamanları yoktu. Mürettebat yuvarlanırken bir süre sonra ayağa kalkamadı. Gemiden çıkıyorlardı ve güverteye bağlı olmayan bu keresteler, adamlar inerken yuvarlanmaya başladı. Neden bazı zayiatlar verdiklerini anlıyorum. Tanıtım buydu. Bu arada bir cüce denizaltı içeri girmişti. Bir geminin erken kalkması için liman giriş kapısını açtıklarında cüce denizaltılardan biri gizlice içeri girdi. Oradaki cüce denizaltılardan birkaçı liman giriş sularına getirilmişti. ABD'nin haberi olmadan sadece önceki. Sanırım denizaltı başına iki adam düşüyordu. Pearl Harbor'a giren, demirleme yerimizin yanına geldi ve Curtis periskopu en son nerede gördüklerini belirtmek için bir sis bombası attı. O zamana kadar, her iki tarafında 4 inçlik bir silahın bulunduğu kadırga güverte evine çıktım. Daha önce askere alınmış bir adam olarak yükleyici olmuştum, bu yüzden biraz biliyordum. Kaptan köprüden geri aradı ve “O silah dolu mu” dedi, çünkü eğitime başlamıştık. "Silah dolu mu?" dedi. "Yükle" dediğini sandım. Yeni beyazlar içindeydim. Çantadan bir mermi çıkardım – bütün mühimmatımız hazırdı - ve onu yükledim ve oraya er bir adam getirdim ve “Haydi, buraya gelin” dedim. O diğer tarafa oturdu ve biz de antrenman yaptık ve gerekirse bu hedefe ateş edeceğimiz yere bastırdık. Alçak ve işte, tam görüşlerimizi sıralarken Donanma hastanesi arka plandaydı, bu yüzden bu atışı denememek için yeterince şey biliyorduk. O zamana kadar hiçbir şey göremezdik. Duman potu bir iz bırakmıştı ama neye ateş ettiğimizden emin olamadık. Ama Kaptan az önce "Bu silah dolu mu?" dedi. Tek duyduğum, “Yükle” idi ve yaptım.
Daha sonra yola çıkmamız için emir aldık ve birkaç farklı göreve çıktık. Biri, Japonların yavaşlamanız gereken giriş yoluna torpido yerleştirmesini engellemek için yeterli seyir gürültüsünü kuracağımız girişe doğru başka bir gemiyle ileri geri gitmekti ve bu kolay bir hedef olurdu. Birkaç saat bu görevimiz vardı ve sonra bunu yapacak başka birini buldular. Sonraki birkaç gün boyunca, bir sonraki Çarşamba gününe kadar “Cadı Avları” dediğimiz şeye gittik. Darken Ship'i buğuladık ve cephanemiz hazırdı. – o zaman her silahta insan yoktu – şartlı nöbetler altındaydık ve bu “Cadı Avları”na diğer adalara, başka yerlere gittik. Sonra ertesi çarşamba günü geri döndük ve yıkım karşısında dehşete düştük. Saldırı sırasında, Ford Adası'nın zırhlılardan karşı tarafındaydık, bu yüzden hasarı görmedik. Dışarı çıkmaya niyetliydik çünkü bir Japon uçağı tam üzerimizden uçtu. Bizi kanalda bulsaydı veya batırsaydı, kanalı kirletirdik. neyse çıktık tamam. Bir süre ses işi yaptık ve ardından bu “Cadı Avları”na devam ettik. Bu devriyeler sırasında bir dizi derinlik hücumu düşürdük. Herhangi bir anormallik olması durumunda sapmayı metrede gösterecek kaba bir ses algılama sistemimiz vardı. İyi bir bağlantı kurduğumuzda bunun bir denizaltı olduğunu düşündük ve derinlik yüklerini bıraktık. Ertesi çarşamba tekrar geldiğimizde hasar miktarını gördük. Herkes çok utangaçtı. Çoğumuz karaya çıkmadık.
OEO: Saldırının ne kadar sürdüğünü hatırlıyor musun?
KAPTAN PHILLIPS: Evet, bir saatten biraz fazla sürdü ve sonra ikinci dalgayla geldiler. Böylece her şey saat 10'da bitmişti, hepsi kuzeydeki taşıyıcı gruplarına geri dönüyorlardı.
OEO: O iki saatlik süre hakkında ne hatırlıyorsun? Geminizde neler oluyordu?
KAPTAN PHILLIPS: İlk önce diğer kazanı hatta koyduk, böylece iki kazanımız oldu. Ve silahların yanında durduk. Ana güverte boşluğunda, gemiye binip indiğiniz baş güvertede makineli tüfeklerimiz vardı. Orada iki makineli tüfeğimiz vardı ve bombayı patlatan torpido bombacılarına ateş ettiler. Utah. Çoğunlukla harekete geçmek istedik, “Neyi bekliyoruz? Gitmeye hazırız." Sonunda, sona erdiğinde - biz yola çıkarken hala kısa bir süre devam ediyordu - o sırada Ford Adası'nın diğer tarafına bir göz attık.Etrafta bir şeyler yaparken koşarken iki saat aceleyle geçer. Her neyse, o yüksek hızlı tarama işini yaptık, gemi kanalının her iki tarafında bir aşağı bir yukarı koşarak denizaltı dinleme cihazlarını engellemek için ses çıkardık.
OEO: Bu iki saat boyunca kaptanınızın performansı hakkındaki izleniminiz neydi?
KAPTAN PHILLIPS: Çok iyi. Binbaşı Gelzer Sims. O ve Exec ne yapacakları konusunda görüştüler. Gerçek bir liderdi, eski okulun bir beyefendisiydi. Daha sonra USS'ye komuta etti. Maury Midway'de ve bir Navy Cross kazananıydı.
OEO: Ekibin geri kalanıyla ilgili aklınıza gelen olağanüstü şeyler var mıydı?
KAPTAN PHILLIPS: Bunca zaman boyunca hala savaş istasyonlarındaydık çünkü biraz azaldı ama ilk saatten sonra tekrar başladı. Sahip olduğumuz ve çok fazla olmayan tüm silahlarımızı kullanmaya hazır olan savaş istasyonlarındaydık. Gidecek uçaklara yoğun ateş açtıktan sonra Utah oldukça sessizdi. Gördüğümüz uçakların çoğu bizim baş edemeyeceğimiz kadar yüksekti ve büyük silahların hiçbiri uçaksavar için değildi. Yüzey silahlarıydı. Böyle bir durumda zaman çabuk geçer. Biz de “Neden bize emir vermiyorlar? Neden bize emir vermiyorlar?” Gitmeye hazırdık. O zamana kadar Pearl Harbor bölgesinde neler olup bittiğine dair hiçbir soru yoktu. Sakinleşince, Exec güverteden aşağı indi ve selam verdim ve "Efendim, ben bir Yedek subayım. Bir yıldan biraz daha uzun bir süre önce aktif görev için gönüllü oldum. Artık eve gitmeye hazırım." Elbette akıllı bir adamdım. Elini omzuma koydu ve "Hayır, biraz daha burada kalmanı istiyoruz" dedi.
Biz yerleşip limana döndükten sonra Kaptan bir hikaye anlattı. Eski bir amiral arkadaşıyla tanıştığını ve amiralin ona "Peki Kaptan, orada kaç Japon denizaltısı batırdınız" dediğini ve "Amiral, bazı saldırılar yaptık. Bazıları oldukça iyiydi, diğerleri söyleyemedik. Dürüst olmak gerekirse, herhangi bir battığımızı söyleyemem. ” Amiral, “Elinizi sıkayım. Bu lanet savaş başladığından beri tanıştığım ilk dürüst muhrip kaptanısın." Pek çok geminin yaptığı da buydu. Yapması kolaydı. Bir saldırı yapıyorsun ve bunun iyi olduğunu düşünüyorsun ama çoğu değildi. Yani o şekilde işledik. Diğer adalardan birine gittik ve orada çoğunlukla Japon denizaltılarını aramak için devriye gezdik çünkü o sırada orada kaç tane olduğunu bilmiyorduk. Pearl Harbor'da ve çevresinde birkaç hafta operasyon yaptık.
Yılın ilk yarısından sonra Samoa Pago Pago'ya sipariş aldık. Hastane gemisine ek olarak başka bir gemiyle birlikteydik, yani üç gemilik bir konvoydaydık. Yolda iyi bir temas kurduk ama o gitti ve hiçbir zaman derinlik saldırılarını düşürme şansımız olmadı. Pago Pago'da, Birinci Dünya Savaşı'ndan kalma eski mayınların depolandığı bir sürü mayın bulunan ormana, karaya bir çalışma grubu gönderdiler. Mayın döşeyecek olduğumuz için bir kamyon alıp onları indirip kurmamız gerekiyordu. Sanırım böyle bir acil durum için saklanmışlardı. Amerikan Samoası'nı mayınladık ve sonra İngiliz Samoası'na biraz mayın bırakacak kadar paramız oldu. Sonunda daha batıya gittik ve Suva'da çok zaman geçirdik. Fiji'de güzel bir liman var ama Suva, Suva Proper'dan sadece birkaç mil uzaklıkta harika bir doğal demirleme noktasına sahip. Burası filo demirleme yeri olacaktı ve biz de onu kazacaktık. Suva yakınlarındaki kanallara bazı mayınlar düşürdük, ancak savaş ilerlediği için gelecekteki demirleme olacak bölge için madencilik operasyonunu iptal ettiler. Yeni Hebrid Adaları'ndaki Efate'ye geçtik ve orada birkaç mayın döşedik ve hepsi bu kadardı. Yılın ilerleyen saatlerinde, yazın Pearl'e geri döndük ve çok geçmeden Aleutlara emir aldık.
OEO: Geri adım attığınızda, kanalın dışında birkaç günlük manevralardan sonra Pearl'e geri döndüğünüzde, oraya gittiniz ve Ford Adası'nın savaş gemilerinin bulunduğu tarafına demirlediniz. Bu pozisyondan ne görebiliyordunuz?
KAPTAN PHILLIPS: Çok fazla değil çünkü ada aramızdaydı ama bazı gemilerin hala yandığını biliyorduk. Biraz duman geliyordu. Tamamını göremedik. Limana geldiğimizde güzel bir manzarasını gördük ve Middle Lock'a gitmek için sola saptık. Savaş gemilerinin devrildiğini bilecek kadar gördük. amiral gemimiz Ogallala, batmıştı ve başka bir geminin yanındaydı. Torpido battı Ogallala hangi Minecraft Savaş Gücü amiral gemisi oldu. Onun tarafındaydı. Yıkımın geri dönüşü herkesin görmesi için oradaydı.
OEO: 7 Aralık'ta Pearl Harbor'da başka bir şey var mı?
KAPTAN PHILLIPS: Pearl Harbor'ın gerçek akıbeti kurtarma işiydi. O gemileri bir araya getirmek ve dışarı pompalamak için harika bir iş çıkardılar. Gitmeye hazır bir sürü iyi dalgıçları ve ekipmanları vardı. Bu, İkinci Dünya Savaşı'nın en iyi hikayelerinden biri, her şeyi tekrar bir araya getirme hızı. Japonlar gerçekten kafayı yemiş. Pearl'ün kenarında iki tank çiftliği var. Onları rahatsız etmediler. Ve bir mühimmat deposu vardı. Limana gelirseniz sola asarsınız ve orası West Lock. Oraya gidip geminin revizyonuna gidiyorsanız cephanenizi boşaltın. Bir demirlemede olduğumuz için şanslıydık ama tümenimizdeki diğer dört gemi revizyona gidiyordu ve Donanma Tersanesi ve tüm o bölge bombalandığı için adamlarını kaybettiler. Biz şanslı olanlardandık. O uçakların Utah'ı batırmak için indiğini gördük. O andan itibaren yüksekler ve makineli tüfekler kullanıyorduk. Biri bana bir BAR (Browning otomatik tüfek) verdi ama nasıl çalıştıracağımı bilmiyordum. Silahlarımızla ilgili sorun, uçaklar için değil, yüzey atışları içindi. Makineli tüfekle uçan bir uçağa ateş etmek biraz zor. Her neyse, bulunduğumuz yerde herhangi bir zayiattan kaçındık. Başka yerlerde meşguldüler. Japonlar tank çiftliklerinin ve mühimmat deposunun peşinde olmalıydı.
Pearl Harbor yıldönümü gezilerinden birinde, 7 Aralık'ta Pearl Harbor'dan kurtulanların ve çeşitli kitap ve tarihçilerin yazarlarının yanı sıra birkaç Japon havacıyla birlikte bir otobüsteydim. Japonlardan birinin karısı, kızı ve kızının kocası vardı. Daha önce büyük bir Japon bayrağı satın almıştım ve bayrağın fotoğrafları yanımdaydı. Hiç İngilizce bilmediği için bu pilotun kızına gittim ve ona hikayemi anlattım ve ona resimleri gösterdim ve bana bayrağın ne olduğunu söylediler. Bir şey için üzerinde birçok isim var ve ayrıca bazı kahverengi lekeleri var. İpektir ve iyi durumdadır. Bir adam savaşa giderken onun için bir parti vereceklerini ve hepsinin Japon bayrağını imzalayacaklarını söylediler. Tüm isimlerini imzalarlar ve ona iyi dileklerini sunarlar ve sonra onu kendi şahsına giyerdi.
OEO: 7 Aralık 1941 ve Pearl Harbor ile ilgili başka hatıralar var mı?
KAPTAN PHILLIPS: Oh, etrafta dolaşan bir sürü hikaye vardı. Aklıma biri geliyor. Güverte Subayı, saldırı başladığında, Genel Karargah'a ses verdi ve Kaptan güverteye çıktı ve “Genel Karargahı kim çaldı?” Dedi. OOD, “Yaptım efendim” dedi. Ve Kaptan, “Genel Karargaha emri veren tek kişi benim” dedi. Ve çocuk, "Evet efendim. Ama bunlar Japon uçakları. Ve efendim, savaş istasyonuma gitmem gerekiyor." Kaptan bir saldırı olduğunu bilmiyordu. Bu böyle devam etti çünkü doğal olarak çok fazla kafa karışıklığı vardı.
USS RAMSAY (DD 124, DM 16 olarak yeniden sınıflandırılmadan önce) 1930'larda, savaş oyunları sırasında sürüyordu. NHHC resmi NH 101654.
ABD Ordusunun II. Dünya Savaşı Tank Avcıları: Zaman Kaybı mı, Harika Silah mı?
Belki de ABD askeri tarihinin en merak uyandıran başarılı başarısızlıklarından biri.
1940'larda ABD Ordusu, Alman Wehrmacht'ın tanklarına karşı koymak için özel bir silah geliştirdi. Bu araçların çoğu bir Sherman tankının gövdesine ve uzun namlulu bir topa sahip bir tarete sahipti.
Ama onlara tank demeye cesaret etmeyin. Bunlar tank avcılarıydı.
Savaştan sonra ABD Ordusu, tank avcılarının zaman kaybı olduğu sonucuna vardı. Resmi tarihler, programın başarısızlığını kınadı.
Ancak tarihsel kayıtlara bakıldığında, tank avcılarının işlerini gerçekten iyi yaptıkları görülüyor.
Tank avcısı kuvveti, Ordu'nun Alman zırhının 1939 ve 1940'ta Polonya ve Fransa'daki vahşi başarılarına verdiği yanıttı. Panzer tümenleri, yüzden fazla tankı dar bir cephede toplayacak ve savunma birliklerinin yerel anti-tank silahlarını ezecekti. düşman hatlarının derinliklerine doğru yuvarlanıyor.
1941'de Ordu, Alman zırhlı mızrak uçlarını durdurmak ve yenmek için mobil tanksavar birimlerine ihtiyaç duyduğu sonucuna vardı. Çekilmiş tanksavar silahlarının hareket halindeyken konuşlandırılması çok uzun sürdü ve düşmanın bir saldırı için nereye konsantre olacağını tahmin etmek zordu. Bunun yerine, kendinden tahrikli tanksavar taburları, dost hatların gerisinde bekleyecekti.
Alman zırhı kaçınılmaz olarak piyadeyi yarıp geçtiğinde, taburlar ilerleyen tank sütunlarını pusuya düşürmek için topluca konuşlanacaktı.
Ordu, kendi tanklarının düşman panzerlerine karşı savunma konusunda uzmanlaşmasını amaçlamamıştı. Yeni zırh dalı, Almanların ünlü olduğu aynı tür cesur zırhlı saldırılara odaklanmak istedi.
Ordu, Eylül 1941'de Louisiana'daki savaş oyunlarında bu kavramı test etti. Tank avcıları, tanklara karşı son derece iyi performans gösterdi - belki de zırh şubesinin iddia ettiği gibi, “hakem kuralları” haksız bir şekilde kendi lehlerine çevrildiği için. Tanklar, anti-tank birimlerini doğrudan ateşle değil, ancak onları aşarak çıkarabilirdi.
Ordunun eğitim ve doktrin şefi Korgeneral Leslie McNair'in desteğiyle, tank avcıları, tıpkı zırh ve topçu gibi, orduda kendi kolları haline geldi. Bir tank avcısı merkezi, Teksas, Fort Hood'da birimleri eğitmeye başladı. Her biri 842 kişiden oluşan elli üç tabur, başlangıçta gücü 220 tabura çıkarma planları ile seferber oldu.
Her taburda üç bölükte bölünmüş 36 tank avcısının yanı sıra taburların pozisyona geçebilmesi için düşman zırhının düzenini ortaya çıkarmaya yardımcı olacak bir cip ve zırhlı keşif aracından oluşan bir keşif bölüğü vardı. Keşif şirketinin ayrıca engellerle başa çıkmak ve mayın döşemek için bir mühendis müfrezesi vardı.
İlk tank avcı birimleri, aceleyle doğaçlama araçlarla yapıldı. M6, temelde üç çeyrek tonluk bir kamyona monte edilmiş, modası geçmiş 37 milimetrelik bir tanksavar silahıydı.
M3 Gun Motor Carriage veya GMC, aşırı yüklenmiş bir M3 yarı paletliydi - önde tekerlekleri ve arkada paletleri olan bir araç - tepesinde 75 milimetrelik bir Fransız obüsü taşıyordu. Her iki tip de hafif zırhlıydı ve kuleleri yoktu.
Tunus'ta Scouting ve Atış:
Bazı M3 GMC'ler Filipinler'in Japon işgaline dirense de, tank avcısı taburları ilk olarak 1942'den başlayarak Kuzey Afrika çöllerinde harekete geçti.
En önemli çarpışmaları, 601. Tank Avcısı Taburu'nun M3'lerini 23 Mart 1943 sabahı erken saatlerde Tunus'taki El Guettar savaşında tüm 10. Panzer Tümeni ile karşı karşıya getirdi.
Keddab sırtının hemen arkasında 1. Piyade Tümeni'nin savunmasında konuşlanan 601'in top yüklü 31 yarı paletlileri ileri hareket etti ve 15. Otoyoldan aşağı yuvarlanırlarken panzerlere ateş açtılar, sonra geri döndüler ve yeni atış pozisyonları buldular. Sadece tümen topçuları ve mühendisleri tarafından hazırlanan bir mayın tarlası tarafından desteklendiler.
899. Tank Avcısı Taburu'ndan iki bölük son anda onları takviye etti, biri yaklaşırken ağır kayıplar verdi.
Panzerler, sonunda geri çekilmeden önce 601.'in mevzisinin 100 metre yakınında ilerledi ve geride 38 enkaz tankı bıraktı. Ancak, 601'inci M3'lerinden 21'ini, 899'uncusu ise yeni M10 araçlarından yedisini kaybetmişti.
Ağır kayıplar, tank avcılarını Müttefik komutanlarına sevdirmedi. General George Patton, tank avcılarının “başarısız” olduğunu kanıtladı.
Aslında, El Guettar savaşı, ABD tank avcılarının amaçlanan şekilde kullanıldığı tek vesile oldu - dar bir cephede yoğunlaşan bir Alman zırhlı atılımını durdurmak için bütün bir tabur olarak konuşlandırıldı.
Alman ordusu II. Dünya Savaşı'nın ikinci yarısında büyük ölçüde savunmada kaldı ve Polonya, Fransa ve Rusya'daki gibi zırhlı atılımlar gerçekleştiremedi. Sonuç olarak, ABD Ordusu tank avcısı taburlarının sayısını 106'ya indirdi. Elli ikisi Avrupa cephesinde, 10'u Pasifik'te konuşlandı.
Diğer bir sorun, tank avcısı doktrininin, Alman tankları savunma piyadelerini çoktan istila ettikten sonra pusu pozisyonlarına geçmeyi varsaymasıydı. Pratikte kimse piyadeyi böyle bir kadere teslim etmek istemedi, bu yüzden tank avcıları ileri savunma için ön cepheye daha yakın konuşlandı.
İlk uygun tank avcısı, M4 Sherman tankının gövdesine ve yeni bir beşgen kuleye sahip M10 Wolverine idi. General Motors ve Ford, 6.400 M10 üretti.
Wolverine, iyi zırh delme performansına sahip olduğu düşünülen uzun namlulu, yüksek hızlı 76 milimetrelik bir top taktı. Bununla birlikte, düşman piyadelerine karşı kullanmak için daha az etkili yüksek patlayıcı mermilere sahipti - en azından, Sherman tankları tarafından ateşlenen 75 milimetrelik mermilere kıyasla.
Doğal olarak, tank imha edici birimler, yüksek patlayıcı mermilerden daha fazla zırh delici mermi taşırken, tank birimlerinde bunun tersi geçerliydi.
Almanya, İtalya, Japonya ve Rusya'nın hepsi de tank avcısı araçlarıyla sahaya çıktı. Bazıları Marder ve Su-76 gibi hafif zırhlı bir şasiye monte edilmiş tanksavar silahlarıyken, diğerleri Jagdpanther ve JSU-152 gibi muazzam silahlara sahip ağır zırhlı canavarlardı.
Hiçbirinin kulesi yoktu. Bunlar savunma amaçlı anti-tank rolü için gereksiz pahalı lüksler olarak görülüyordu. Amerikan doktrini, taretlerin daha aktif bir rol oynamasını öngördü. Ancak M10'un elle çalıştırılan kulesi o kadar yavaştı ki dönüşü tamamlaması 80 saniye sürdü.
Sherman tanklarında üç makineli tüfeğe sahipken, M10'da yalnızca bir adet iğneye monteli .50 kalibrelik makineli tüfeğe sahipti ve bu makineli tüfek ancak komutan taretin üzerinden kendini açığa vurursa ateşlenebilirdi. Film yıldızı Audie Murphy, Fransa'nın Colmar yakınlarında bir Alman saldırısını yanan bir Wolverine'in makineli tüfeğini kullanarak püskürttüğünde Onur Madalyası kazandı.
M10'un en büyük açığı zırh korumasındaydı. Wolverine'in üstü açık bir tareti vardı, bu da mürettebatın yukarıdan şarapnel ve hafif silah ateşine maruz kaldığı anlamına geliyordu. Zırhı da genel olarak Sherman'ınkinden daha inceydi.
Bu eksikliklerin kendi gerekçeleri vardı. Alman Panther ve Tiger tanklarındaki daha güçlü toplar bir yana, standart Alman Panzer IV tankının uzun 75 milimetrelik topları, bir Sherman üzerindeki daha ağır zırhı bile güvenilir bir şekilde delebilir.
Bu nedenle, Wolverine'in düşük koruması bu araçlara karşı çok az fark yarattı. M10'u daha hafif tanksavar silahlarına karşı Sherman'dan daha savunmasız bıraktı, ancak bunlar artık çok yaygın değildi.
Aynı şekilde, M10'un üstü açık olması, mürettebata düşman tanklarını ilk önce tespit etme şansını verdi - genellikle zırh çarpışmalarının galibini belirleyen faktör. Sadece tanklarla savaşırken nadiren zayıflık olurdu. Tabii ki, düşman piyade ve topçularıyla savaşırken sorun olurdu, ama bu Sherman'ın işiydi.
M10, 1943'te M3 GMC'nin yerini tamamen aldı, ancak üstün silahı, Ordunun umduğundan daha az her derde deva olduğunu kanıtladı. Sherman tankının 75 milimetrelik kısa topu, 1944 yılına kadar Wehrmacht tank kuvvetinin kabaca yarısını oluşturan Alman Tiger ve Panther tanklarının ön zırhını delemedi.
Wolverine'in 76 milimetrelik topunun sözde yapabileceği - ancak savaştaki deneyimler, 400 metreden daha uzak mesafelerde Almanya ağır tanklarının ön zırhını delemediğini gösterdi. Parçalanma aralığı olarak bilinen bir sorun, 76 milimetrelik merminin ucunun, yüzü sertleştirilmiş zırh plakasına uzun mesafelerde çarptığında deforme olması ve delmeden önce patlamasına neden olması anlamına geliyordu.
Tank avcısının en iyi düşman tanklarını alt edememesi, şubenin genel olarak olumsuz itibarını artırdı.
1943'te başlayan İtalyan harekâtında, çok sayıda Alman zırhına nadiren rastlandı ve M10'lardan sıklıkla piyade için ateş desteği sağlamaları istendi. Dolaylı ateş topçusu olarak bile kullanıldılar. Daha hafif mermiler atmasına rağmen, bir tank avcısı taburu, 105 milimetrelik topçu taburunun yaptığının iki katı kadar top tüpüne ve daha uzun menzile sahipti.
Tank avcılarını kolordu rezervinde tutmak yerine, komutanların ön cephe piyade tümenlerine bir tank avcısı taburu eklemesi standart bir uygulama haline geldi. Birleşik taburlar halinde savaşmak yerine, tank avcılarından oluşan şirketler veya müfrezeler, piyade ve birleşik silahlı görev güçlerine doğrudan destek sağlamak için ayrılacaktı. Tank avcıları ateş ettikleri her tanksavar mermisi için 11 yüksek patlayıcı mermi attılar.
Doktriner subaylar, çoğu yönden bir tanka benzeyen araçlar olan M10'ların sanki tanklar gibi kullanılmasından şikayet ettiler. Orgeneral Omar Bradley, Ordunun bunun yerine yoğun arazide daha etkili bir şekilde gizlenebilecek ağır, çekili tanksavar silahları kullanmasını önerdi.
1960'larda Vietnam Savaşı Sırasında Bir Deniz Gemisinde Yaşam
Bu bölüm, California, Monterey'deki Denizcilik Yüksek Lisans Okulu'nda öğrenciyken başlıyor. Eylül 1967'de mezun olacaktım. BUPERS'ten Bayimiz, siparişleri görüşmek üzere bizimle birlikte ziyaret edecekti. Onu görmeye gittiğimde, bana başka bir Baş Mühendis turuna katılıp katılamayacağımı sorduğunda hoş bir şekilde şaşırdım. Az önce istifa etmiş bir güdümlü füze fırkateyninde (DLG) bir subayın yerine geçecek birini bulması gerektiğini söyledi. DLG'ler nispeten yeniydi ve o zamanlar muhrip kuvvetlerinin en iyisi olarak kabul ediliyordu. Gemi USS idi İngiltere (DLG 22) Long Beach'te bulundu. 1950'lerin sonlarında, karımla ilk tanıştığım yer olan Long Beach'te görevliydim. Oradaki bekar günlerimizden hala birkaç yakın arkadaşımız vardı. Huntington Beach'te bir ev bulmaya başladık.
İşe gitme zamanıydı. Önümüzdeki birkaç yıl içinde pek çok macera olacaktı. Nerede olduğunu öğrenmek için gemiyi telefonla aradım. Terminal Adası'ndaki Long Beach deniz istasyonundaydı, 7 yıl önce bıraktığım mayın tarama gemilerinden sadece birkaç iskele uzaktaydı. Gemiyi buldum ve kendimi teşhis ettim. Hemen CO ve XO ile tanıştığım koğuş odasına götürüldüm. Geminin yakında Long Beach Donanma Tersanesi'nde revizyona gireceğini ve önümüzdeki Haziran'dan itibaren altı aylık bir konuşlandırma için planlandığını keşfettim.
Oradan, gemiye gerçekten rapor vermeden önce üç haftalık okul için San Diego'ya gitti. Aşağıya indim ve on bir yıl önce yeni yakalanmış bir Teğmen olarak kaldığım aynı yer olan 32. Cadde BOQ'a baktım. 1960'dan beri San Diego'ya gitmemiştim. Ayrıldığımdan beri bazı önemli değişiklikler oldu. Daha belirgin olanlardan bazıları:
- Los Angeles ve San Diego arasında Orange County üzerinden bir otoyol vardı. Daha önce, Long Beach'ten de gitmek için Highway 101'e gitmeniz gerekiyordu.
- Coronado'ya bir köprü vardı ve artık ona feribotla ulaşmanız gerekmiyordu.
- Gemilerin hepsinin Deniz Karakolunda rıhtımı vardı. Artık şamandıralarda kalmak zorunda değilsiniz. Su taksileri çalışmıyordu.
- Şehrin birinci lig futbol ve basketbol takımları vardı ve yakında Ulusal Lig beyzbol franchise'ı alacaktı.
Aslında eski yolu tercih ettim. Üç haftalık okul olaysız geçti ve gemiye rapor verme zamanı gelmişti. Çantalarımı topladım ve gemiye rapor verdim.
(DLG-22) Kapalı Bath, Maine, 18 Mayıs 1971. (Resmi ABD Donanması Fotoğrafı, Donanma Tarihi ve Miras Komutanlığı koleksiyonlarından # NH 106507)
İlk olarak, geminin kendisi hakkında biraz. bir Leahy-Sınıf gemi. O zamanlar, güdümlü füze fırkateyni (DLG) olarak sınıflandırılmıştı. dokuz gemiden biriydi. Leahy (DLG 16) 1962 ile 1964 yılları arasında hizmete giren sınıf. Gemiler 6 farklı tersanede inşa edildi. 1975 yılında, CNO'nun talimatıyla, sınıfın gemileri güdümlü füze kruvazörleri (CG) olarak yeniden belirlenecekti. Bunlar, 533 fit uzunluğunda ve 7.800 ton tam yük deplasmanına sahip, o zamanlar var olan en büyük muhrip tipi gemilerdi. Birincil amaçları, hızlı taşıyıcı görev kuvvetleri için hava ve denizaltı karşıtı koruma sağlamaktı. Aralık 1963'te hizmete giren gemi oldukça yeniydi. San Pedro'daki Todd Tersanelerinin hemen yakınında inşa edilmişti. Yaşam alanları ve komuta ve kontrol alanlarının tümü klimalıydı. Gemilerin temel silahı, Terrier yüzeyden havaya güdümlü füzeydi. Yaklaşık 35 ila 40 mil menzile sahip orta menzilli bir füzeydi. Biri önde diğeri arkada olmak üzere iki füze rampası vardı. Gemilere “çift uçlu” deniyordu. Füzeler nükleer savaş başlığı taşıyabiliyordu. Ayrıca geminin ön kısmında bir ASROC fırlatıcı ve bir dizi denizaltı karşıtı silah vardı.
Gemiler, kıyı bombardımanları veya gemiden gemiye angajmanlar için ana silah bataryası olmadan tasarlanan ilk ve tek fırkateyn sınıfıydı. Tek sahip olduğu, geminin ortasında her iki tarafında birer adet bulunan bir çift 3”50 ikiz silah mesnediydi. Bu, Tonkin Körfezi gibi yakın sularda bazı işlevleri yerine getirme kabiliyetini sınırladı. Ayrıca, o sırada gemi, en son teknoloji ürünü savaş yönlendirme sistemi (NTDS) ile donatılmamıştı.
Bununla birlikte, gemi çok etkileyici bir görünüm sergiledi ve çok prestijli bir görev olarak kabul edildi. Gemideki tüm önemli işler, bir destroyerdekilerden bir derece daha yüksek olan memurlar tarafından dolduruldu. CO tam bir yüzbaşıydı, XO bir komutandı ve bölüm başkanları teğmen komutanlarıydı.
Başlıca gemi özelliklerinin listesi aşağıdaki gibidir:
- Uzunluk – 533 ft
- Kiriş - 53 ft
- Taslak – 24 ft 6 inç
- Tam yük deplasmanı – 7.800 ton
- Tahrik – Çift vidalı – buhar türbini – 4 kazan 85.000 shp
- Hız – 32 knot
- Menzil – 20 knotta 8.000 deniz mili
- Tamamlayıcı - filo personeli dahil 396 (31 subay ve 365 kayıtlı)
Vietnam Savaşı sırasında öğrenilen dersler nedeniyle, donanma sonraki süreçte biraz değiştirilmiş bir tasarıma gitti. belknap (DLG 26) sınıfı gemiler. Bunlara "tek uçlar" deniyordu çünkü geminin ön kısmında yalnızca tek bir Terrier fırlatıcısı vardı. Bu fırlatıcı ayrıca, ayrı bir fırlatıcı ihtiyacını ortadan kaldırarak ASROC'yi ateşleyebiliyordu. Geminin arka kısmında 5”/54 top mesnedi bulunuyordu. Aksi takdirde, özellikleri çok benzerdi. Leahy-sınıf gemiler. Bu sınıfın dokuz gemisi 1964 ve 1967 yılları arasında hizmete girdi.
CO ve XO ile önceki turlardan tanışmıştım. CO, Newport'taki bir geminin komutanıydı ve XO, Newport'taki filomuz Desron 12'deki gemilerden birinin XO'suydu. Altında hizmet verdiğim üç kaptan, İkinci Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru donanmaya astsubay olarak girmişti. Başmühendis olarak görevden alacağım zabit istifa edip donanmadan ayrılmaya karar vermişti.
Gemide olmak iyi bir gemiydi. Bazı kusurlara rağmen, gemi filonun en yenileri arasındaydı ve XO çalışmak için mükemmeldi. Genel metodolojisi, büyük bir izci olarak hareket etmek ve herkesi mutlu etmekti. Aslında önümüzdeki birkaç yıl boyunca onunla araba paylaşımı yaptım. İşe gidip geleli yarım saat olmuştu. Bu gezilerden birinde radyoda RFK suikastını ilk duyduğumu hala hatırlıyorum. Temel gemi organizasyonu, önceki gemileriminkiyle temelde aynıydı.
Geminin biraz zor olduğu kanıtlandı. Başmühendislik görevimi devralırken tersaneye girdik ve henüz buharını görme şansım olmamıştı. Bununla birlikte, geminin biraz aşınma ve yıpranma göstermeye başladığı ve makine dairelerinin dört yaşından çok daha eski bir gemi görünümü verdiği açıktı. Makine fabrikası 1963'te son teknolojiydi. Gemi, 85.000 HP gücündeki çift vidalı bir buhar türbini tahrik tesisi tarafından sevk edildi. Buhar, 1200 psi basınçta ve 950 °F sıcaklıkta aşırı ısıtılmış buhar sağlayan dört D Tipi kazan tarafından sağlandı. Bu, İkinci Dünya Savaşı dönemi gemilerinin üzerinde çalıştığı baskının yaklaşık iki katıydı. Donanma 1950'lerin başında 1200 psi'lik gemiler inşa etmeye başladı. İronik olarak, sonuncusu USS'yi görevlendirecektim. moinester (FF 1094) 1974 yılında komutan olarak görev yaptı. O zamandan beri, tüm deniz yüzeyi savaşçıları gaz türbinleriyle güçlendirildi.
Pnömatik olarak çalıştırılan otomatik kazan kontrolleri dışında gemide çok fazla otomasyon yoktu. Aslında, daha önce yelken açtığım ticari T-2 tankerleriyle aynı miktardaydı. Ancak II. Dünya Savaşı muhriplerinden çok daha karmaşıktı ve tesis kesin bir bakım ve besleme gerektiriyordu. Temel makine düzenlemesi, değişen ateş odaları ve makine daireleri olan II. Dünya Savaşı muhriplerindekiyle aynıydı. Ancak, daha önce makine dairelerinde bulunan bir dizi ana buhar döngüsü bileşeni artık yangın odalarında yer aldı. Bu, tükenen besleme tanklarını, besleme takviye pompalarını ve ana besleme pompalarını artı yukarıda bahsedilen otomatik kazan kontrol sistemlerini içeriyordu. Ayrıca, kazan suyu testi ve kimyasal arıtmaya çok daha fazla vurgu yapıldı.
Elektrik tesisi, her makine dairesinde iki adet olmak üzere dört adet 1000 kW, 450 VAC, 60 Hz turbo jeneratörden oluşuyordu. Ayrıca iki adet 300 kW acil durum jeneratörü vardı. İleri ünite bir Solar gaz türbini tarafından çalıştırılırken, sonraki ünite bir Fairbanks-Morse dizel motoru tarafından çalıştırıldı.
Bu, bir muharip gemide bir gaz türbininin ilk önemli uygulamasıydı ve önümüzdeki birkaç yıl içinde bana birçok macera sağlayacaktı. O sırada Gaz Türbini Teknisyeni derecesi olmadığını ve denizcilerimden hiçbirinin ünite hakkında önemli bir eğitim almadığını unutmayın. Otomatik başlatma sırası işe yaramadı ama mürettebat manuel bir sıra bulmayı başardı. Bir gösteri istediğimde, ünitenin çalıştırıldığı zamanlardan birinde, geminin yanından iskeleye önemli miktarda duman ve alev püskürttüğü söylendi. Onu zaten olduğundan daha fazla mahvedemeyeceğime karar verdim, bu yüzden bir EN veya EM tarafından desteklenen görev gecelerimde neyin yanlış olduğunu bulmak için kendi kişisel projemi yaptım. Sonunda bizi düzeltebilecek bir NAVSEA teknisyeninden hizmet aldım. Bundan sonra, türbin ziyaretçiler için bir tür gösteri parçası haline geldi. Ama sonunda bir acil durum üretim tesisi olarak ona güvenebildik.
İlk gemimde, bir Fletcher-class destroyer, kıdemli astsubayların çoğu II. Ne yazık ki, kısa sürede bu insanların çoğunun emekli olduğunu ve sonraki neslin bu tür gemilerde çok daha az deneyime sahip olduğunu keşfettim. Massachusetts Denizcilik akademisinde eğitim alarak ve Texaco ticari tankerlerinde yelken açarak (artı önceki deniz turlarım) edindiğim uygulamalı deneyim, önümüzdeki birkaç yıl içinde paha biçilmez değerdeydi.
Tersaneden çıkmak bir kabus oldu. Birbiri ardına can kaybı oldu. Çok geçmeden baş sorun giderici olmam gerektiği belli oldu. Mürettebat eğitimi yok gibi görünüyordu. Kazan Teknisyenim (BT)'nin önceki gemisi 250 psi'ye dönüştürülmüş bir Özgürlük Gemisiydi ve tamamen kayboldu. Tersane deniz denemelerinden bir gün önce, #1A kazandaki ön ateş odasındaki buharı başarılı bir şekilde yükseltememiştik ve nihayet başarılı olana kadar gece 1'e kadar oradaydım. Ama bir şekilde deniz denemelerinden geçmeyi başardık.
Çok geçmeden, hayatta kalmak için mühendislik tesisine konsantre olmam ve nöbetçi olmayan biri olarak kalmam gerektiğini anladım. Bu yüzden önümüzdeki iki yıl boyunca herhangi bir güverte görevinden kaçındım. Bununla ilgili sorun, bir deniz hattı subayının bu şekilde herhangi bir puan vermemesiydi. Komutanlarımdan veya üst düzey yöneticilerimden hiçbirinin mühendislik deneyimi yoktu ve hepsi bana bağlıydı. Bununla ilgili bir sorun, donanmadaki mühendisliğin tarihsel olarak gözlerden uzak bir meslek olması ve insanların ne yaptığımı ya da gerçekte ne tür katkılarda bulunduğumu doğrudan görememeleriydi. O günlerde deniz subaylarının başmühendislik turlarından arkalarında moloz yığınları bırakırken parıldayan sağlık raporlarıyla çıkmaları alışılmadık bir durum değildi. Mühendislik üzerine yoğunlaştığım için, sürekli olarak "çok yönlü bir deniz subayı olmadığımı" ve bir şekilde ucube olarak görüldüğümü hatırlatılıyordu.
Bir şekilde San Diego'daki tazeleme eğitimi ile yolumuzu karıştırmayı başardık ve Long Beach'e döndük. Vietnam Savaşı'nın ortasındaydı ve etrafımızda çok şey oluyordu ama yapacak bir işimiz vardı. Haziran 1968'de Uzak Doğu'ya (Westpac) altı aylık bir konuşlanmamız yaklaşıyordu. 17 Haziran çok erken geldi ve bir sonraki şey Palos Verdes'in ufukta kaybolmasıyla yola çıktığımızı biliyordunuz. Çok uzun bir altı ay olacaktı. Olurdu İngiltere'nin dört yıl içinde Batı Pasifik'e dördüncü konuşlandırma.
USS England (DLG 22), Haziran 1968'de bir WestPac konuşlandırmasına gitmek üzere Pearl Harbor'dan ayrılıyor. ABD Donanması fotoğrafı, PH3 R. Hartkopp.
Sonunda birisi Gunners Mates'ten nasıl basınçlı hava alınacağını anladı ve biz de acil durum jeneratörlerini çalıştırmayı başardık. Yaklaşık 1/2 saat içinde geminin gücünü geri kazandık ve tekrar yola çıktık.
Açıkçası, değişiklikler yapılması gerekiyordu. Biraz düşündükten sonra, her şeyi tersine çevirecek ve kötü bir tur olarak başlayan şeyi heyecan verici bir başarıya dönüştürecek iki karar verdim.
- Fletcher sınıfı destroyerde başıma gelen benzer bir şeyi hatırladım. Halsey Powell 10 yıl önce ben de aynı ilacı almıştım. Ön ateş odasına atanan denizcilerin yarısını koğuştan sonra ateş odasına veya tam tersine transfer ettim. Bu, sürmekte olan münakaşaların çoğunu bozdu.
- Güvenilir bir ana tahrik asistanına (MPA) ihtiyacım olduğuna karar verdim. Önceki DKA'larımız yeterli eğitime sahip değildi. Teğmenlerimden biri yazları babasının dükkânında makinist çırağı olarak çalışıyordu, iyi bir mekanik yeteneğe sahip görünüyordu ve öğrenmeye hevesliydi. Onu nöbet faturasından çıkardım, tulumlar giydirdim ve onun için boru sistemlerinin izini sürmesi, ekipmanın nasıl çalıştırıldığına eğilmesi ve ardından bunu kendisinin yapması gereken kapsamlı bir eğitim programı geliştirdim. Yavaş yavaş neler olduğunu öğrenmeye başladı. Birkaç ay içinde ekipmanın çoğunu kendi başına çalıştırabilirdi. Bu bir Teğmen için duyulmamış bir şeydi. Final sınavı, kendisini saatin mühendislik görevlisi (EOOW) olarak resmi olarak nitelendirmeden önce bir fabrikayı aydınlatmaktan oluşuyordu. Astsubaylardan bazıları buna içerledi. Ama şansları vardı. Genç denizciler oldukça destekleyici olduklarını kanıtladılar.
- Gemi servis ve kontrol hava sistemimizin işleyişi ile ilgili değişiklikler yapılması gerektiği bana açık hale geldi. Gemi servis hava kompresörleri ve diğer bileşenler çeşitli alanlara yerleştirildi ve hiç kimse genel sistemden sorumlu görünmüyordu. Sistemin izini sürdüm, sorumluluklar verdim ve sistemin nasıl işleyeceğine dair bir doktrin oluşturdum. Daha sonra, 1970'lerde 1200 psi iyileştirme programının kurulmasından sonra bu tür sorunlar çok daha az yaygın hale geldi. EOSS (Mühendislik Operasyonel Sıralama Sistemi) adı verilen ve sistem şemalarını içeren kılavuzları ve her bir gemi sınıfı için geçerli olan önceden belirlenmiş işletim prosedürlerini içeren bir programı içeriyordu. Bu tür oldukça iyi düzeltilmiş sorunlar.
Bu eylemler her şeyi değiştirdi. Takım olarak çalışabildik ve işler güçlü bir şekilde gelişmeye başladı. Gemide olduğum sürenin geri kalanında gerçekten başka ciddi mühendislik problemlerimiz olmadı.
Dağıtımın geri kalanı oldukça sorunsuz geçti. Aslında, oldukça sıkıcıydı. Temmuz ayında Yedinci Filo'ya ciro için ilk durağımız Subic Bay'deydi. Ayın geri kalanı grev gözcülüğü görevleriyle alındı. Ağustos ayında, Tonkin Körfezi'nde Arama ve Kurtarma (SAR) istasyonunda iyi bir zaman geçirdik. Başlıca işlevimiz, düşen pilotları karaya çıkarmak için kullanılacak bir helikopter taşımaktı. Uçuş güvertemiz aslen denizaltı karşıtı helikopterleri (DASH) kullanmak üzere tasarlandı; bu program, donanmanın sona erdirdiği bir programdı, ancak neyse ki güverte geleneksel helikopterleri kaldıracak kadar büyüktü. Neyse ki, konuşlandırmamız sırasında yakalanacak düşen pilot yoktu.
Atmosfer biraz gerçeküstüydü. Her akşam güverteye çıkıp silah sesleri görebileceğiniz kıyıya bakardım. Bir ileri bir geri uçan mermiler, uzaktan hızlı hareket eden ateşböceklerine benziyordu. Oradan koğuşta akşam filmini izlemek için aşağı inerdim. Favorilerimiz, Stewart Granger'ı “Old Surehand” adlı bir karakter olarak izleyen korkunç bir “Spaghetti Western” idi. Filmler komik bir rahatlama sağlayacak kadar kötüydü. Filmlerden sonra, gece siparişlerimi yazmak için Ana Kontrol'ü ziyaret ettikten sonra mühendislik alanlarında tam bir tur atacaktım.
Ara sıra bir MIG, sahilden hareket eder ve bizim yönümüze yönelerek savaş istasyonlarına gitmemize neden olur. Her zaman bir Terrier Füzesi fırlatmaya hazırlandık, ancak uçaklar her zaman geri döndüğü için asla gerekli olmadı. Aynı derecede iyiydi çünkü savaş istasyonum inç kare başına 1200 pound ve 950 Derece F buhar taşıyan boruların yanındaydı. Vurulduğunda olmak için iyi bir yer değil.
Savaşla olan tek doğrudan temasımız, sakin bir Pazar öğleden sonra, birkaç mürettebat üyesiyle yapılan bir savaşın hemen ardından Güney Vietnamlı bir PT teknesinin yanaşmasıyla oldu. Birden geminin doktorunun elinde bir karışıklık oldu. Dağınıklık güvertesi aceleyle bir hastaneye çevrilmeliydi. Vietnamlı mürettebat üyelerinden bazıları öldü ve ceset torbalarında karaya taşınmak zorunda kaldı. Gerçek çekime en yakın olduğumuz andı.
Seyir sırasında uğrayabileceğimiz tek limanlar Sasebo, Hong Kong ve Subic Bay oldu. Aslında, bir tankın içinde bulunan sancak kıç borusunda yakıtın deniz suyuyla kirlenmesine neden olan ciddi korozyon olduğu ortaya çıktığında Eylül ayında Subic Körfezi'nde üç hafta boyunca kuru havuzda kaldık. Denizcilerimiz çok mutluydu. Olongapo'nun bir çöplük olduğu gerçeğine rağmen, yanlış nedenlerle onu Japonya veya Hong Kong'a tercih ettiler.
Tonkin Körfezi'ndeki SAR operasyonları, Mart/Nisan 1967, USS England (DLG 22) gemisinde. Bir SH-3, kuyruklu uçuş güvertesine park edilirken, bir UH-2 bir yolcuyu askı aracılığıyla alır. (NAVSOURCE)
Profesyonel olarak, seyir büyük bir başarı olmuştu. 25 yıl sonra CNO Mike Boorda'nın başına bela olan aynı ödül olan Combat “V” ile Donanma Takdir Madalyası ile yaralandım. Ekli sertifikada “V” giymeye hak kazandığım özellikle belirtilmişti.
1969'da planlanmış denizaşırı konuşlanma yoktu. Temmuz ayında, yıllık Pasifik Asteğmen Eğitim Gezisine (PACMIDTRACRU 69) gittik. USS'yi içeren bir grubun parçasıydık New Jersey (BB 62). Planlanmış uğrak limanlarımız San Francisco, Monterey ve Pearl Harbor'dı. O gemi yolculuğuna dair aklımda kalan tek anım, Pearl'deki subaylar kulübünde Ay Yürüyüşü'nü izlemekti.
O bahar, kayınbiraderim eşi ve ailesiyle birlikte İrlanda'dan bizi ziyarete geldiğinde unutulmaz bir kişisel deneyim yaşadım. Palm Springs'te çok güzel bir hafta sonu geçirdik. Ama eve gitmeden önceki son gün, iki çocuğu da bir kızarıklıkla yere düştü. İkisi de kızamığa yakalanmışlardı. Eve dönerken eşime benim çocukken hiç kızamık geçirmediğimi söyledim. Tabii ki, birkaç gün içinde ölümcül bir şekilde hastalandım ve yatağıma kapandım. Görüşüm etkilendi ve bazı endişe verici yerlerde deriyi parçalamaya başladım. Filo doktoru bir ev araması yaptı. Ancak bir yetişkin kızamık vakasının nasıl tedavi edileceğine dair hiçbir fikri yoktu ve ziyareti yatağın yanında oturarak konuyla ilgili tıp kitaplarını okuyarak geçirdi. Hiçbir şey çalışmıyor gibiydi. Çaresizlik içinde karım, eski bir hemşire olan eski bir arkadaşını fikirler için aradı. Onun tavsiyesi bana bir lavman vermekti. İşe yaramazsa canı cehenneme. Ateşim yükseldi ve lekeler açılmaya başladı. Ama hala çok zayıftım ve iyileşmek için biraz zamana ihtiyacım vardı.
Macera hala bitmemişti. Cuma günü, geminin denize açılması planlanmadan önce, karım CO'muzdan bir telefon aldı. Ben gemide olmadan gemiyi dışarı çıkarmaya korktuğu ortaya çıktı. Gemideki ranzamda aşağı inip iyileşmemi tamamlayıp tamamlayamayacağımı sordu. isteksizce kabul ettim. Vazgeçilmez olarak görülmek güzel. Ama bu gülünçtü. Karım beni gemiye indirdi ve ben de gemiye bindim. Hemen aşağıya indim ve ranzama girdim. Duyuru, yola çıkmadan önce özel deniz detayını ayarlamak için 1MC'den geldi. Tam o sırada kapının vurulduğunu duydum. Benim refahımı kontrol eden CO olduğu ortaya çıktı. Mühendislik tatbikatları yapmamız planlanmıştı. CO bana katılmak için yeterince iyi hissedip hissetmediğimi sordu. Hala oldukça zayıf hissettim, ama Ana Kontrol'e gitmeyi kabul ettim. Bir kovada bir koltuk buldum. Hala siyah gözlük takıyordum ve göstergeleri zar zor okuyabiliyordum. Çok terliyordum ve hala oldukça zayıf hissediyordum. Olayların ortasında After Fireroom'da bir sorun yaşadık. İçgüdüsel olarak ayağa fırladım, merdivenden çıktım ve merdivenden aşağı inerek itfaiye odasına girdim. Aşağısı alevlerden daha sıcaktı. Sorunu çözdük ve Ana Kontrole geri döndüm. Sonra gerçekten garip bir şey olduğunu fark ettim. Artık koyu gözlüklerime ihtiyacım yoktu, görüşüm normaldi ve kendimi tam güçte hissettim. Benden açıklamamı isteme.
USS England (CG 22), 15 Ocak 2004'te International Shipbreaking Limited'de sökülmekte.(NAVSOURCE)
Daha önce de belirtildiği gibi, gemi finansman sınırlamaları nedeniyle son teknoloji savaş yönlendirme sistemi olmadan tamamlanmıştı. Ancak sınıfın tüm gemileri, Maine'deki Bath Iron Works'te altı aylık bir AAW Modernizasyon programı için planlandı. Gemi 1 Şubat 1970 civarında Doğu Sahili'ne doğru yola çıkacaktı. 1969 sonbaharı, gemiyi göstermek için Bath Iron Works personelinin gemide olduğu bir devam dönemi de dahil olmak üzere Bath gezisine hazırlık yapmakla geçti.
Sonunda, USS'nin devreye alma XO'su olmak için bir dizi emir aldım. Blakely (DE 1072), bir Knox-cNew Orleans'taki Avondale Tersanelerinde yapım aşamasında olan küçük fırkateyn (daha sonra muhrip-eskort olarak adlandırıldı). Gemi, Güney Carolina, Charleston'da ana limana taşınacaktı. Ama önce, Rhode Island'daki Newport'taki ön devreye alma ekibini organize etmem gerekecekti. Böylece 1965'ten beri ilk kez New England'a dönecekti. İngiltere Nisan 1970'de Portland, Maine'deki ailemi ziyaret ederken Bath'da. Son kez gemiye ayak basacaktım.
NS Leahy ve onun kız kardeşleri belknap-Soğuk Savaş'ın sonundaki kesintinin bir parçası olarak 1990'ların başında sınıf hizmet dışı bırakıldı. İngiltere 21 Ocak 1994'te hizmet dışı bırakıldı ve deniz hizmetinden alındı. 2004'te Brownsville Texas'ta hurdaya çıkarıldı. 1200 psi kazanlarla çalışan son donanma gemisi USS idi. kedicik şahin (CVA 63) 2009'da hizmet dışı bırakıldı. Atlantik Filosu tahrik inceleme kurulu ve Teftiş ve Araştırma Kurulu üyesi olarak 1200 psi mühendislik tesislerine çok daha fazla maruz kalmam ve kütüklerde altı yıllık deneyimim olacaktı. ile ilgili Knox-cküçük fırkateynler. Daha önce belirtildiği gibi, hizmete giren son 1200 psi gemisinin, USS'nin işletmeye alma CO'suydum. moinester (FF 1097) 1974 yılında.
Ek bir not olarak, bu zaman çerçevesinde bu tür gemilere bir takım ünlüler atandı. Bunlar dahil:
- Teğmen John Kerry – USS ızgara (DLG 31) – Long Beach'teki kardeş gemimiz
- Robert Woodward – Tanınmış muhabir – USS'de iletişim görevlisi Tilki(DLG 33)
- John Poindexter - İlk denizcilik görevi USS'nin baş mühendisiydi Halsey (DLG 23). Daha sonra komutan olarak görev yaptı. İngiltere 1974 ve 1976 yılları arasında.
- Stansfield Turner - Daha sonra CIA direktörü - Komutan USS Horne (DLG 30) 1967-1968
George W. Stewart emekli bir ABD Donanması Kaptanıdır. Massachusetts Denizcilik Akademisi'nden 1956 mezunudur. 30 yıllık denizcilik kariyeri boyunca iki gemi komutanlığı yaptı ve toplam 8 yıl donanma malzeme teftiş kurullarında görev yaptı ve bu süre zarfında 200'ün üzerinde donanma gemisinde deneme ve teftişler yaptı. 1986'da aktif deniz hizmetinden emekli olduğundan beri, bazıları aktif hizmete giren sevk ve güç sistemlerinin konsept tasarımlarının geliştirilmesinde uzmanlaştığı gemi tasarım endüstrisinde çalışmaktadır. Halen Marine Design Dynamics'te Baş Deniz Mühendisi unvanına sahiptir.
Yok Edici'nin Yok Etme Rehberi
Bu rehberde, farklı muhrip uluslarının istatistiklerini, oyun tarzlarını ve etkili kullanımlarını keşfedeceğim. Çoğu yeni oyuncu hangi hattı seçeceğini bilmediğinden ve yeni bir hat arayan daha deneyimli oyuncular için bu kılavuzu yapıyorum.
Aşağıdaki istatistikler, şu anda oyunda bulunan 7. seviye muhripler içindir. Seviye 5 ve üzeri için istatistiklerde genel bir eğilim vardır. İstatistikler, tüm yükseltmeleri olan gemiye aittir, ancak komutan becerileri veya modülleri yoktur.
|gemi adı||DPM (HE/AP) (K)||Dakikada Yangın||Torpido DPM||Torpido HSR (Salvo)||Torpido reaksiyon süresi (S)||Hız (Artırılmış)(Kts)||Sağlık||Benzersiz Sarf Malzemeleri||Sel basmak %||Gizlilik (KM)|
|Kagero||109/112||4.6||84K||168K||9.4s||35/37.8||15100||-||355%||6.84|
|Fletcher||180/210||5.00||81K||166K||7.4s||36.5/39.4||16700||-||279%||7.00|
|Z-23||90,99 / 180/166||3.6/5.4||80.6K||115K||7.9s||37/40||19500||Uzun menzilli hidro||240%||7.92|
|Yıldırım||136/179||7.2||78K||124K||7.8s||36||15900||Uzun Ömürlü hidro E.B yok||259%||7.02|
IJN Destroyers- Genellikle bir ninja oyun tarzına uygun, gölgelerden saldıran büyük gizlilik ve torpidolar.
USN Muhripleri - ağır silah gücüne sahip çok yönlü iyi muhripler. Bir "tuzak" oyun tarzı için iyi.
KMS Muhripleri- Çok iyi yuvarlanmış, İyi beka kabiliyetine, hızlı ateş eden torpidolara, zayıf manevra kabiliyetine ve uzun menzilli Sonar'a sahiptir. İstediğiniz herhangi bir oyun stiline göre uyarlanabilir
RN Muhripleri - İyi silahlar ve iyi torpidolar, benzersiz sis perdesi ve uzun süreli Sonar. Defansif oyun tarzına çok uygun.
Gövde - genellikle size daha fazla sağlık ve daha iyi manevra kabiliyeti verir.
Torpidolar – daha hızlı, daha uzun menzilli, daha büyük hasar ama bazen bir diğerine karşı değiş tokuş.
Silah ateşi kontrol sistemi - silah menzilini %10 arttırır.
Sarf malzemeleri-
Hasar kontrol ekibi – zamanla yangın ve/veya su baskınından hasar almanızı engeller ve hasarlı modülleri (silahlar, motor, dümen) onarır. Bunun sınırsız kullanımı vardır, ancak kullanımlar arasında 60 saniyelik bir bekleme süresi vardır.
Duman jeneratörü – içindeki veya arkasındaki herkesi bir süreliğine “görünmez” yapan duman üretir. Her iki şekilde de çalışır, Kullanıcı ve düşman gemisi bunun içini göremez.
Motor takviyesi – azami hızı %8 artırır.
Destroyer VS Destroyer kavgaları - Düşmanını tanı
USN- Çok hızlı ateş eden, genellikle şimşek hızında dönen en yüksek hasar veren silahlar. 6+ KM'de isabet alma mücadelesi ve DPM'nin "yükselmesi" zaman alır.
IJN- En iyi 1 salvo hasarına ve iyi balistik özelliklere sahip güçlü silahlar. Ancak silahlar ateşlenir ve yavaş döner
KMS- Normal/büyük silah seçeneği var. Normal toplar daha zayıf HE'ye, ancak çok güçlü AP'ye sahiptir. Büyük toplar iyi bir HE ve harika AP'ye sahiptir, ancak sıklıkla aşırı nüfuz eder ve daha yavaş ROF'a sahiptir
RN- Mükemmel yangına neden olma yetenekleriyle hızlı ateşleme, DPM yalnızca Amerikan Muhriplerinden sonra ikinci sıradadır ve zayıf balistiklerini paylaşır.
Peki, kavgaları kim kazanabilir?
Yakın mesafe- American> Britsh> German>IJN
Uzun menzilli- Alman> Amerikan> İngiliz> IJN
Arabalı çekimler- IJN> German> American> British
Tespit edilirsem ne yapmalıyım?
A> Bir adanın arkasından koş, özellikle Radar veya Sonar tarafından tespit edilirsen
B) Duman için, düz bir çizgide koşun, sonra ilk duman duvarının arkasına dönün ve durun. Yavaşlarsanız, sonra duman bırakırsanız, varoluştan kolayca kör olabilirsiniz.
C) Tespitten çıkana kadar birkaç atış yapmanızı kahramanca kurtaracak müttefiklerin kapağına koşun.
D) Adalara girmekten kaçının. ( u/ruslan74 yazan)
kaçınma tanking
Bu, geç oyuna daha yakın olan Daha Hızlı ve daha manevra kabiliyetine sahip muhripler tarafından gerçekleştirilebilir.
Temel olarak, motor güçlendiricinizi kullanırsınız, ara sıra torpido ateşlerken bir düşman savaş gemisine HE mermileri ateşlersiniz. Öngörülemeyen bir düzende hareket ederek ve topları yeniden yüklenirken daha agresif davranarak mermilerden kaçının.
Şu anda efsanelerde muhriplerin 4 teknoloji ağacı var. Kriegsmarine, Japon İmparatorluk, Amerika Birleşik Devletleri ve Kraliyet Donanması muhripleri var. Her ulusun kendine özgü oyun tarzı ve rolü vardır. Seviye 4'ten itibaren her ulusa ve gemilerine genel bir bakış.
IJN Muhripleri
Gölgelerden saldırmak ister misiniz? Dünyaya Nippon çeliğinin gücünü göster ve her yerdeki uykulu savaş gemisi sürücülerinin baş belası mı ol?
peki, o zaman bunlar senin için yok ediciler.
Bu ulusun muhripleri torpido botu kategorisine giriyor. En iyi gizlenme, en sert vuruş ve en uzun menzilli tehlike direklerine sahiptirler, düşük atış hızları, büyük çeviklikleri ve zayıf beka kabiliyetleri nedeniyle daha zayıf silahlara sahiptirler. Silahları DPM'de eksik olsa da, yangın çıkarma yeteneklerinden yoksun değiller. Diğer muhriplere karşı savaş kazanamasalar da, torpido silahlarıyla daha büyük gemileri yok etmeye daha uygundurlar.
Mustuki- Devasa 610mm IJN torpidolarına sahip ilk muhrip. Mutsuki, sadece 2 silah içeren gülünç bir silah gücüne sahiptir. 2x3 torpido kovanları içeren torpido silahı daha güçlüdür. Japon torpido botlarına iyi bir giriş.
Fubuki- Selefine göre geliştirilmiş bir top ve torpido silahına sahip. Fubuki'nin iyi silahları ve çok güçlü bir 3x3 Torpido silahı var. Stok Fubuki'nin 6 km'lik bir torpido menzili var, bu yüzden onu yükseltmek ilk öncelik. Yükseltilmiş torpidolarınız tek bir salvoda zırhlıları batırabilir ve hatta bir veya iki vuruş bile bir zırhlıyı oyunun geri kalanında sakat bırakabilir.
Akatsuki- Selefine çok benzer. Etkileyici 6 topu, biraz daha güçlü torpidoları ve 38 knot gibi çok yüksek bir hızı var.
Kagero- Stealthy, İnanılmaz derecede güçlü torpidolar, ancak acı verici bir 2x4 düzenlemesinde. Çok gizli ama vasat bir hızı var. Kagero'nun ayrıca bir Torpido yeniden yükleme güçlendirici sarf malzemesine erişimi vardır.
Playstyle- Hedefleri yakalayın ancak silahlı çatışmalardan kaçının. Oyundaki en iyi gözcüler ve gizli torpido yetenekleri, daha büyük gemileri tespit ederken onları yumruklamalarına olanak tanır. Oyunun başlarında dikkatli oynayın, çünkü nerede olduğunuzu ve torpidolarınızın ne zaman vuracağını bilmenin hiçbir yolu olmayan izole gemiler için çok daha tehlikelisiniz.
USN Muhripleri-
Bir itfaiyeye saldırmak ister misiniz? Senden daha büyük gemileri siper kullanarak pusuya mı düşürmek istiyorsun?
O zaman bunlar senin için yok ediciler.
Bu ulusun muhripleri, aya değen (uzay yarışını kazanmalarına şaşmamalı) mermi kavisli harika toplara, yavaş, iyi bir sel şansına sahip, yeterince sert vuran torpidolara ve çok, çok sinsi silahlara sahiptir. Ne yazık ki, torpido yükseltmesi ile Benson'a kadar 6.4km torpido ile sıkışıp kaldınız. Amerikan muhripleri şu anda en iyi silah DPM'sine sahiptir ve bir kavgada diğer tüm muhriplerle savaşabilir. Ayrıca en uzun süreli dumana sahiptirler. Kabuk kavisleri, tespit edilmeden küçük adalar üzerinde ateş etmelerine izin verdiği için adaların çevresinde iyi performans gösterirler. Genellikle kısa torpido menzillerine sahip oldukları için adaları diğer gemileri pusuya düşürmek için de kullanabilirler.
T3'ü burada alacağım çünkü çok eğlenceli
Clemson- Çok eğlenceli bir fok klübü. Topçu yükseltmesi ile toplam 8 top ve 12 torpidoya sahiptir. Savaşa hücum edin, düşman muhripini dümdüz edin ve zırhlıları yakmak için tüttürün. Daha sonra büyük hasar oyunları almak için oyunun sonunda bir banzai ücreti.
Farragut- Selefine göre çok hızlı ateş eden silahlar, sağlam en yüksek hız ve daha hızlı torpidolar. Gerçekten bu kadar.
Mahan- Sonunda çok küçük bir pencereden de olsa ateş torpidolarını gizli tutma yeteneğine sahip oluyorsunuz. Daha hızlı silahlar, daha iyi torpidolar, daha iyi sağlık, daha düşük hız.
Benson- Daha hızlı ateş eden silahlar, daha hızlı, sonunda 9.2 KM torpidoları elde edin. Büyük ölçüde öncekilerle aynı
Fletcher- Daha iyi silahlar, torpidolar, her zamanki caz. Ana pil yeniden yükleme modülü ile oldukça saçma bir DPM elde edebilirsiniz.
Playstyle- Yarışma kapakları, cephe hattı olarak hareket edin. Amerikan gemileri çok yönlüdür ve kendi oyun tarzınıza göre uyarlanabilir. Her 1'e 1 muhrip savaşını yakın mesafeden kazanırsınız, ancak Almanların daha uzun mesafelerde birkaç avantajı vardır. Müttefikleriniz için ilk savunma dalgası olarak hareket edebilir, duman atarak, ilerleyen gemilere torpiller tükürebilirsiniz (gemiler torpidolarınıza doğru hareket ederken, menzil daha az sorun olur). Sel ve yangınları ayarlayın, ardından AP'ye geçin ve DPM'nizle gemileri harap edin.
KMS Muhripleri-
Bir muhrip ve kruvazör arasında seçim yapamaz mısınız? Tepelere koşan diğer muhripleri göndermek ister misiniz?
O halde alman muhripleri tam size göre.
Alman muhripleri muhriplerin en dengelisidir. Harika AP mermileri, hızlı yeniden yükleme torpidoları ve bir yarıçap içindeki tüm torpidoları ve gemileri tespit eden uzun menzilli hidroakustik arama sarf malzemesi ile harika top kullanımı. Daha zayıf HE mermileri ama bir muhrip için çok güçlü AP mermileri. Bazı gemiler ayrıca bir muhrip gövdesine 150 mm hafif kruvazör silahları monte etme yeteneğine de sahiptir. Bu muhripler harika bir HP havuzuna sahip olsalar da oldukça genişler ve daha sık AP nüfuzu alıyorlar. Sonraki katmanlar, petrol tankerleri gibi döner ve açılı olduklarında bir savaş gemisi salvosu almak, onların bir tanesi gibi patlamasına neden olur. Genel olarak oldukça hızlı. Alman torpidoları, alfa hasarı hariç tüm kategorilerde harika özelliklere sahiptir.
T-22 - Çizgideki en düşük nokta. 360 derecelik kuleler ancak zayıf toplarla. Torpidolar iyi ve oldukça hızlı yeniden yükleniyor. İyi alman mermisi balistiklerine sahip değil ve kısa süreli bir sis perdesi var.
Ernst Gaede- Oh oğlum bu bir yükseltme. Harika sağlık, harika torpidolar ve B gövdesi yükseltmesiyle ünlü Alman hidroakustik aramasını alıyor. Ayrıca 128 mm veya 150 mm top takma özelliğine de sahiptir. 128 m'lik toplar daha hızlı bir ROF ve daha fazla DPM'ye sahiptir. 150 mm'lik toplar, hafif kruvazörlerde bulunanlarla aynı boyuttadır. Bunlar daha iyi alfa hasarı, üstün balistik, nüfuz etme özelliklerine sahiptir ve normalde anemik olan HE mermilerine iyi ateş başlatma yetenekleri verir.
Leberecht Maass- Büyük sağlık havuzu, İyi top ve torpidolar, hızlı hız ve su altında bir tuğlanın manevra kabiliyetine sahip. 150 mm'lik yuvalara erişimini kaybeder, ancak fazladan bir silah yuvası kazanır ve hidroakustik arama sarf malzemesine erişimi korur.
Z-23- Her şeyde harika, en iyi kabadayı ve kruvazör tacizcisi.
Oynanış Tarzı- Kaptanları ele geçirmekte daha iyi olan RN muhripleri onları savunmada daha iyidir. Müttefiklerin desteğiyle bir ele geçirme noktasına gidin, torpidolarınız ve hidroakustik aramanızla diğer muhripi dışarı itin. 128 mm AP'niz, özellikle aşırı nüfuz etme olasılıklarının daha düşük olduğu menzilde, diğer muhriplerle zemini silebilir. 150 mm'lik toplar, ateş gücünüzle kruvazörleri şaşırtabilir. Nürnberg gibi zayıf zırhlı hedefleri, sağlıkları ve bordaları düşükken seçin, lütfen bir Baltimore veya Hipper ile düelloya girmeyin. Senin için iyi bitmeyecek.
Kraliyet Donanması Muhripleri-
Düşman sürülerinden bir alanı kilitlemek ister misiniz? Takım çalışması abartıldığı için solo dövüşleri mi tercih ediyorsunuz?
O zaman bunlar sadece sizin için yok ediciler.
Tipik olarak en yavaş olanlardır ve motor takviye sarf malzemesine erişimleri yoktur, ancak çok manevra kabiliyetine sahiptirler ve çılgın bir ivmeye sahiptirler. Bu, mermi kavislerinize ek olarak, karaya çıkma olasılığınız daha düşük olduğundan, siper olarak adalarda çok iyi performans göstermeniz anlamına gelir. Çok uzun süreli hidroakustik arama, torpido tüpünü tüpten ateşleme kabiliyetine ve çok kısa ama çok hızlı yeniden yükleme dumanına birçok şarjla erişimleri var. Hız artışlarını mükemmel hızlanma için takas ederler. Fırlatılan torpiller ve yanan silahlarla dışarı çıkabilir, ardından dumanınızı bir kaçış olarak kullanabilir ve düşman ölene kadar tekrarlayabilirsiniz. Çayla doldurulmuş mermileri, daha küçük bir mermi kalibresi olmasına rağmen, Amerikan muhriplerinin mermilerine göre neredeyse iki kat daha fazla ateşleme şansına sahiptir.
Acasta- Oldukça vasat. İyi silahlar, iyi torpiller, iyi gizlenme. Aynı zamanda zayıf beka kabiliyetine, zayıf mermi balistik ve hasarına, kötü hıza ve kötü torpido atış açılarına sahiptir.
Icarus- İyi gizlilik ve daha iyi torpidolar. Diğer yönler büyük ölçüde aynı kalır, ancak artık uzun bir süreye sahip olan İngiliz hidroakustik arama sarf malzemesine erişiminiz vardır.
Jervis- Çizgi burada daha iyi olmaya başlıyor. Büyük gizlenme ve hidroakustik arama ile desteklenen çok rekabetçi silah ve torpido silahları. Bu seviyedeki herhangi bir muhrip arasında en iyi ateş başlatma yetenekleri. bununla birlikte, zayıf balistik özellikleri nedeniyle silahları delinme yeteneğinden yoksundur.
Yıldırım - Mükemmel bir bot. Mükemmel gizlenme, mükemmel manevra kabiliyeti, alev makinesi özelliklerine sahip güçlü top bataryası ve 360 derece taret dönüşü. Oyundaki en iyi ateş başlatıcı ve şapka yarışmacısı
Oynanış Tarzı- Bu muhripler, bir ele geçirme noktası tutarak çok iyi performans gösterirler. Çok sayıda duman yükü, iyi hidro ve torpidolar, savunma için mükemmel araçlardır. Bir savaş gemisi itişi mi geliyor? tek fırlatma torpidoları, böylece her biri bir zırhlının pruvasına çarpacak ve üst yapısını yakacak. Hydro, diğer DD'lere ve onların torpidolarına karşı bir perde görevi görür.
Rus Muhripleri
Bu ulusun muhripleri son derece hızlı, çok uzun menzilli ve mükemmel mermi balistiklerine sahip inanılmaz güçlü toplara sahipler. Bu muhripler aslında daha büyük muhripler olan muhrip liderleridir. Rus mermileri çok hızlı hareket eder. HE mermileri çok sert vurur ve çok sık yangına neden olur, AP mermileri ise mükemmel hasar ve nüfuza sahiptir. Bu muhriplerin gövdeleri çok büyük bir sağlık havuzuna sahiptir ve daha yüksek seviyelerde oldukça kalınlaşırlar. Rus muhripleri çok hızlıdır, ancak manevra kabiliyetleri daha yüksek seviyelerde düşer. Bu muhriplerin PC'de gördükleriniz kadar iyi olmasını beklemeyin, daha güçlü muhripler seviye kısıtlaması nedeniyle oyunda olmayacak. Nişan menzilleri çok daha düşük olduğu için de kaçamazsınız. Torpidoları çok gizli ve hızlıdır ancak Kiev'in yükseltmesine kadar menzilleri zayıftır. Bu muhriplerin de korkunç bir gizliliği var. Dümende deneyimli bir komutanla, bu muhripler çoğu zaman açıkta savaş gemileriyle yalnızca silahlarıyla başarılı bir şekilde düello yapabilirler.
Vladimir Trubetskoy silah odaklı komutan gibi görünüyor. %8'lik inanılmaz bir hasar azaltma, %5'lik menzil ve %8'lik gülünç bir atış şansı sağlayan ilhamıyla olağanüstü bir komutandır. Bu, %30 HE hasar azaltma gibi muazzam bir maliyetle gerçekleşir. Yani, sadece zırhlıları vurmak istiyorsanız bu beceriyi kullanın. Bir muhrip vurmak isterseniz, bu beceriyi almayın. IJN, büyük miktarda can alıp götüren daha hızlı mermilere sahip olduğu için bu dövüşlerde sizi döver. Torpido odaklı komutanı kullanmak ister misiniz? evet, hayır.
Isyaslav (III) -
Sert vuran ve hızlı ateş eden katman için mükemmel ana pil. O bir torpido tehdididir ve güçlü torpido silahlarıyla kavgalara girebilir ve diğer gemileri parçalayabilir. Oldukça hızlı ve aynı zamanda çok çevik. Çizgiye mükemmel bir başlangıç
Podvoisky (IV)-
42 knot'luk kesinlikle gülünç bir hız, inanılmaz derecede güçlü bir ana silah ve etli bir gövde, bu muhripi kendi kademesinin en iyisi yapıyor. Silahları yavaş hareket eder ancak 360 derece taret dönüşüne sahiptir. Ağırlığı ve hızı nedeniyle yavaş bir dümen kaymasına ve geniş bir dönüş dairesine sahiptir.
Selefinden genel bir düşüş. Çok daha yavaştır ve DPM'deki küçük bir artıştan başka bir şey kazanmaz
Büyük silahlar ve votka ile çalışan motorlarla Rus dengesindeki yolculuğunuza devam ediyorsunuz. 43 knot'luk inanılmaz bir hıza ulaşıyorsunuz. Silahlarınızın yangın çıkarma, bunu uzun menzilli savaş gemilerine zorbalık yapmak için kullanma şansı çok yüksek. Torpidolar son hendek çabaları için saklanmalıdır.
2x3 taret düzenine yerleştirilmiş uzun menzilli mükemmel silahlar. Silahları, inanılmaz hasar çıktısı ile mükemmel balistik özelliklere sahiptir. Büyük bir sağlık havuzuna ve bir muhrip için iyi bir ikincil silaha sahip. PC'de Kiev, sis perdesi sarf malzemesini bir onarım ekibiyle takas edebilir. Torpido yükseltmesinden sonra 8 km menzilli kullanılabilir torpidolar elde edersiniz.
Taşkent (VII)-
Taşkent, Kiev'den farklı olarak inşa edildiğinden, seviye VII Rus muhrip olmalıdır. artı, Amerikalılar 9. kademe Fletcher'ı aldığı için Rus yanlılığını iddia edebiliriz. Taşkent, Kiev'den çok daha sakardır, ancak Kiev'den daha fazla cana ve daha hızlı mermi hızına sahiptir.
Uzun menzilli Kiting gemileri.Maksimum menzilden zırhlıları ve kruvazörleri yakmak için inanılmaz menzilinizi ve HE mermilerinizi kullanın. AP DPM'niz inanılmaz derecede güçlüdür, bu nedenle AP'yi üst yapılarına çekmek için geniş taraftaki hedeflere HE atmaktan vazgeçin, bu inanılmaz derecede hızlı hasar verir. HE'yi hasar kontrol ekibini yaktıktan veya açılı olduktan sonra kullanın. Dümen kaydırma, hız, menzil ve mermi güçlendirmeleri için komutan becerilerini kullanın. Bunlar acemi dostu gemiler değil, teknoloji ağacının çoğunluğu için yalnızca silahlarınıza güvenmeniz gerekiyor. Orta mesafelerde diğer muhripleri kolayca vurabilirsiniz. Amerikan muhripleri yakın mesafeli bir silahlı çatışmada sizi parçalayacak, bu yüzden dikkatli olun. 7KM'yi geçtikten sonra size isabet etmekte zorlanıyorlar.
Muhriplerinizin 3-4 KM gerisine gidin, böylece ikiniz de aşağı yukarı aynı anda farkedileceksiniz. Dostunuzu düşman muhriplerinden koruyun. İlk sınırlamadan sonra, düşman yoğunluğunun daha az olduğu bölgelere gidin ve müttefiklerinize doğru bir veya iki savaş gemisi uçurun. Savaş gemisi metası spawn'da oturmak ve fazla bir şey yapmamak olduğundan, aktif savaş gemilerine odaklanın ve ardından kampçıları toplayın. Tüm muhrip çarpışmalarını uzun mesafelerde kazanırsınız. İngilizler ve özellikle Amerikalılar yakın mesafeden sizinle eşleşebilir. Ancak 7KM'yi geçtikten sonra, dümeninizin her küçük hareketi, tüm mermilerinden kaçmanıza izin verecektir.
Lütfen geri bildiriminizi ve sorularınızı aşağıdaki yorumlara göndermekten çekinmeyin.
Sence bir sonraki sınıf rehberiyle neyi daha iyi yapabilirim?
Düzenleme: %93 oy aldı. Reddit standartlarına göre hiç de fena değil. Bir sonraki rehber için verilen tüm oylar kruvazörler lehineydi ve zırhlılar için hiç oy verilmedi.
A ile Başlayan ABD Muhrip - Tarih
AN/SLQ-32(V)2 Elektronik Harp Sistemi
AN/SLQ-59 Elektronik Harp Sistemi
AN/SLQ-25 Nixie Torpido Karşı Tedbirleri
Mk-36 Mod.12 SRBOC Decoy Fırlatma Sistemi
Mk-59 Decoy Fırlatma Sistemi
AEGIS Sistemi:
Gemi, AEGIS Silah Sistemi ve Yüzey Arama Radar Sistemi, Dost veya Düşman Tanımlama (IFF), Elektronik Harp Sistemi ile Tomahawk, Phalanx ve Gun Silah Sistemlerini içeren AEGIS Savaş Sistemi ile donatılmıştır. AEGIS Silah Sistemi, AN/SPY-1D Radar, Dikey Fırlatma Sistemi (VLS), Standart Füzeler, Komuta ve Karar, Silah Kontrol Sistemi, Atış Kontrol Sistemi, Operasyonel Hazırlık Test Sistemi, AEGIS Görüntüleme Sistemi ve AEGIS Savaş Eğitiminden oluşmaktadır. Sistem. Bu sistemlerin unsurları ayrıca ekranlar ve işlemciler, algılama sistemleri, tanımlama ve algılama sistemleri, kontrol, navigasyon ekipmanı, iletişim sistemleri, angajman ve eğitim olarak kategorize edilir. Ekranlar ve İşlemciler Gemi aşağıdaki ekranları ve işlemcileri kullanır:
- OA 9482/UYQ-70 Yeni Nesil Çevre Birimleri (NGP'ler) ve OJ 721 Gömülü İşleme Sistemi (EPS)
- OA 9482/UYQ-70 işlemciler
- Taktik Grafik Özelliğine (TGC) sahip OJ-663(V)(1)/UYQ-21(V) bilgisayar ekran konsolları
- OL-191(V)5, 6/UYQ-21(V) işlemciler/dönüştürücü grupları
- C-12206(V)/UYQ-21(V) Optoelektronik kontrol ekranı
- PT-563/UYQ Renkli Geniş Ekran (CLSD) projektörleri
- OJ-452(V)9/UYQ-21 bilgisayar görüntüleme konsolları
- OL-190(V)5/UYQ-21(V) sinyal veri işlemci grupları
- AN/SPA-25G menzil azimut göstergesi:
- AN/UYH-16(V) Yığın Bellek Depolama Aygıtlarına (MMSD'ler) sahip AN/UYK-43(V) bilgisayarlar
- AN/UYK-44(V) bilgisayarlar
iletişim:
İç İletişim:
- AN/STC-2(V) Entegre Ses İletişim Sistemi (IVCS), IC panoları
- AN/USQ-82(V) Fiber Optik Veri Multiplex Sistemi (FODMS):
- Noktadan noktaya bilgi aktarımının yerini alır
- İki birincil veri yolu (Fiber Veri Dağıtım Arayüzü / FDDI)
- Alarm ve gösterge sistemi
- ON-201-(V)1/UYQ-21(V) ara bağlantı grubu, interkom
- DC taşınabilir iletişim
Dış İletişim:
Yüksek Frekanslı (HF) radyo grubu AN/URC-131A(V):
- HF ile Düşük Frekans (LF), 10 KHz-30 MHz, altı alıcı.HF alıcıları, 2-30 MHz, on iki alıcı
- HF vericileri, 2-30 MHz sekiz geniş bantlı verici, bir dar bantlı verici
Çok Yüksek Frekans (VHF) gönderme ve alma, 30-162 MHz:
- Güvenli olmayan ses için AN/GRC-211 iki alıcı-verici
- Güvenli ses için AN/VRC-46A iki FM alıcı-verici
- Köprüden köprüye iletişim için AN/URC-139 bir alıcı-verici
Ultra Yüksek Frekans (UHF) iletme ve alma, 220-400 MHz:
- AN/GRC-171B(V)4 Link 4A için iki alıcı-verici
- AN/WSC-3(V)7, 11 on altı alıcı-verici
Uydu İletişimi (SATCOM) iletir ve/veya alır:
- AN/USQ-122A(V) filo yayını için bir alıcı
- AN/WSC-3(V)15 dijital değişim sistemi için iki alıcı-verici
Son derece Yüksek Frekanslı (EHF) SATCOM iletir ve alır:
- AN/USC-38(V)2 bir alıcı-verici
Kızılötesi iletim ve alma:
- AN/SAT-2A bir IR verici
Sabit hat sonlandırmaları, iletme ve/veya alma:
- Tek kanallı Devre Dışı İletişim (DC) güvenli Teletypewriter (TTY)
- Telefon
Özel iletişim kanalı:
- ON-143(V)6/USQ: Taktik Komuta Bilgi Değişimi Alt Sisteminde Görevli (OTCIXS)
- ON-143(V)6/USQ: Taktik Veri Bilgi Değişim Sistemi (TADIXS)
- TADIXS-B/CTT-H3
- AN/SYQ-7A(V): Deniz Modüler Otomatik Haberleşme Sistemi/Ortak Kullanıcı Sayısal Değişim Sistemi (NAVMACS/CUDIXS)
- AN/UYQ-62(V)2, Komuta ve Kontrol İşlemcisi (C2P)
- AN/USQ-118(V)1, Bağlantı 11
- AN/URC-107(V): Müşterek Taktik Bilgi Dağıtım Sistemi (JTIDS), Bağlantı 16
Sualtı İletişimi:
- AN/WQC-2A sonar iletişim seti
- AN/WQC-6 sonar iletişim seti
Güçlü Aegis radarları ve karadan havaya füzeleri denizaltı savunma harbi (ASW) ile uçaksavar harbi (AAW) rolüne uyacak şekilde çok görevli muhripler olarak tasarlandılar. ve Harpoon füze fırlatıcıları ile ASW helikopteri Anti-surface warfare (ASUW) ve Tomahawk füzeleri ile stratejik kara saldırısı rolü. Aegis Balistik Füze Savunma Sisteminin bir parçası olarak AN/SPY-1 aşamalı radar sistemlerine ve ilgili füze yüklerine yapılan yükseltmelerle, bu sınıfın üyeleri ayrıca mobil anti-balistik füze ve anti-uydu silahları olarak bazı vaatler göstermeye başladılar. platformlar. Sınıfın bazı versiyonlarında artık çekilen sonar veya Harpoon füze fırlatıcı yok. Gövde ve üst yapıları, azaltılmış bir rad ar kesitine sahip olacak şekilde tasarlandı. Sınıfın ilk gemisi 4 Temmuz 1991'de hizmete girdi. Son Spruance sınıfı destroyer USS Cushing'in 21 Eylül 2005'te hizmet dışı bırakılmasıyla Arleigh Burke sınıfı gemiler, ABD Donanması'nın sınıfının en uzun üretime sahip tek aktif destroyeri oldu. Dünya Savaşı sonrası herhangi bir ABD Donanması yüzey savaşçısı için koş. 2013 yılına kadar hizmette olan bu sınıftaki 62 geminin (21. Uçuş I, 7 Uçuş II ve 34 Uçuş IIA dahil) yanı sıra, 42 adede kadar (Uçuş III) daha öngörülmüştür.
Toplam uzunluğu 505 fit (154 m) ila 509 fit (155 m), 8.315 ila 9.200 ton arasında değişen yer değiştirme ve 90'dan fazla füze içeren silahlarla, Arleigh Burke sınıfı, olarak sınıflandırılan önceki gemilerin çoğundan daha büyük ve daha ağır silahlıdır. güdümlü füze kruvazörleri.
Arleigh Burke sınıfı gemiler, Amerika Birleşik Devletleri'nde inşa edilen en büyük muhripler arasındadır. Sadece Spruance sınıfı, Kidd sınıfı (563 fit/172 m) ve Zumwalt sınıfı (600 fit /180 m) daha uzundu. Daha büyük Ticonderoga sınıfı gemiler, Spruance sınıfı gövde formları üzerine inşa edildi, ancak Spruance ve Kidd sınıfı muhriplerden kökten farklı görev ve silah sistemleri nedeniyle kruvazör olarak belirlendi. Öte yandan Arleigh Burke sınıfı, deniz tutma kabiliyetini önemli ölçüde artıran geniş bir yay ile karakterize edilen yeni, büyük, su düzlemi alan-gövde formuyla tasarlandı. Gövde formu, açık deniz durumlarında yüksek hıza izin verecek şekilde tasarlanmıştır.
Arleigh Burke'ün tasarımcıları, Ticonderoga sınıfı güdümlü füze kruvazörlerinden öğrenilen dersleri birleştirdi; ikincisi, inşa etmeye devam etmek için çok pahalı ve daha fazla yükseltmenin çok zor olduğu kabul edildi. Arleigh Burke sınıfı ile ABD Donanması da tamamen çelik konstrüksiyona geri döndü. Daha önceki bir nesil, üst ağırlığı azaltmak için çelik bir gövdeyi daha hafif alüminyumdan yapılmış yenilikçi bir üst yapıyla birleştirmişti, ancak daha hafif metalin çatlamaya karşı savunmasız olduğu ortaya çıktı. Alüminyum ayrıca çelikten daha az ateşe dayanıklıdır USS Belknap'ta 1975'te çıkan bir yangın, alüminyum üst yapısını harap etti. 1982 Falkland Savaşı sırasında Kraliyet Donanması gemilerinin alüminyum üst yapıları tarafından şiddetlenen savaş hasarı, çelik kullanma kararını destekledi. Falkland Savaşı'ndan bir başka ders, donanmanın geminin hayati alanlarını çift aralıklı çelik zırh (modern roketler için bir tampon oluşturur) ve kevlar spall gömlekleri ile korumasına yol açtı.
Arleigh Burke tasarımı, geleneksel dikey yüzeyler yerine açılı yüzeyler ve özellikle gemi karşıtı füzeler tarafından geminin tespit edilmesini zorlaştıran tripod ana direği gibi gizli teknikler içeriyor. Toplu Koruma Sistemi, Arleigh Burke sınıfını nükleer, biyolojik ve kimyasal savaşa karşı bir hava filtreleme sistemi ile tasarlanmış ilk ABD savaş gemileri yapıyor. Diğer NBC savunmaları arasında bir "karşı önlem yıkama sistemi" bulunur.
AEGIS Savaş Sistemi, hava sahasının her tarama taraması için mekanik olarak 360 derece dönen geleneksel bir döner radardan farklıdır. Bunun yerine, Aegis, alan taramalarıyla eşzamanlı olarak hedeflerin sürekli olarak izlenmesine izin veren pasif elektronik olarak taranan diziler kullanır. Sistemin bilgisayar kontrolü, daha önce ayrı olan izleme ve hedefleme işlevlerinin merkezileştirilmesine de olanak tanır. Sistem ayrıca elektronik karşı önlemlere karşı da dayanıklıdır. Bağımsız Harpoon gemisavar füze rampaları, onlara 64 deniz milini (119 km 74 mi) aşan bir menzile sahip bir gemi karşıtı yetenek sağlar. Tomahawk gemisavar füze varyantının kullanımdan kaldırılmasıyla birlikte, yalnızca Flight IIA versiyonlarından önceki Arleigh Burke-sınıfı gemiler, Zıpkın fırlatıcıları ile yüzey karşıtı savaş için iyi bir donanıma sahiptir. Diğerleri değil, ancak sınırlı menzile ve hasar potansiyeline sahip olsalar da, gemi karşıtı bir modda çalışabilen dikey fırlatma hücrelerinde SM-2 füzeleri ile yüklü. "5 inç/54 kalibrelik Mark 45 topu, Mark 34 Silah Silah Sistemi ile birlikte, yakın hava temasları için veya Deniz Silahlı Ateş Desteği ile karadaki kuvvetleri desteklemek için de kullanılabilen bir gemi karşıtı silahtır. (NGF), 20 mil (32 km) menzile sahip ve dakikada 20 mermi atabiliyor." Sınıfın RIM-7 Sea Sparrow/RIM-162 ESSM füzeleri, füzelere ve uçaklara karşı nokta savunması sağlarken, Standart Füze 2 ve 6, SM-6'nın ufukta füze savunması sağladığı alan uçaksavar savunması sağlar. Standart Füze 3 ve 6 ayrıca Balistik Füze Savunması (BMD) sağlar.
Gemide pasif tespit ve tuzak karşı önlemler sağlayan bir elektronik harp takımı bulunuyor. Sınıfın Hafif Havadan Çok Amaçlı Sistemi (LAMPS) helikopter sistemi, geminin denizaltılara ve su üstü gemilerine karşı yeteneklerini geliştirir, denizaltıları ve su üstü gemilerini izlemek ve onlara karşı torpido ve füze fırlatmak için bir platform görevi görebilen bir helikopterdir. makineli tüfekler ve Hellfire anti-zırh güdümlü füzelerle kara saldırılarını destekleyebilir. Helikopterler ayrıca gemi ikmali, arama ve kurtarma, tıbbi tahliye, iletişim rölesi ve deniz silah sesleri tespit ve kontrol işlemlerini gerçekleştirebilen bir kamu hizmeti rolünde de hizmet vermektedir.
Arleigh Burke sınıfı, "gelişmiş bir denizaltı karşıtı savaş sistemi, kara saldırısı seyir füzeleri, gemiden gemiye füzeler ve gelişmiş uçaksavar füzelerinin bir kombinasyonu" dahil olmak üzere çok sayıda savaş sistemine sahip çok görevli gemilerdir. Donanmanın aktif sonar, çekilen bir sonar dizisi ve denizaltı karşıtı roketlere sahip en yeni denizaltı karşıtı savaş sistemi. VLS tarafından başlatılan Tomahawks ile stratejik kara saldırılarını destekliyorlar. 1400 yard mesafedeki gemi karşıtı mayınları tespit edebiliyorlar.
Sınıfın Aegis Balistik Füze Savunma Sistemi (BMD) rolü o kadar hayati hale geldi ki, sınıfın tüm gemileri BMD yeteneği ile güncelleniyor. Ek Zumwalt sınıfı muhriplerin yerine Burke üretimi yeniden başlatılıyor.
Gelişim:
1980 yılında ABD Donanması yedi müteahhit ile tasarım çalışmalarına başladı. 1983'e gelindiğinde rakiplerin sayısı üçe indirilmişti: Bath Iron Works, Todd Tersaneleri ve Ingalls Shipbuilding. 3 Nisan 1985'te Bath Iron Works, sınıfın ilki USS Arleigh Burke'ü inşa etmek için 321,9 milyon ABD Doları tutarında bir sözleşme aldı. Gibbs & Cox, önde gelen gemi tasarım acentesi olarak sözleşmeyi aldı. İlk geminin toplam maliyeti 1,1 milyar ABD Doları, diğer 778 milyon ABD Doları ise geminin silah sistemleri için yapıldı. 6 Aralık 1988'de Bath, Maine'deki Bath Iron Works tarafından atıldı ve 16 Eylül 1989'da Bayan Arleigh Burke tarafından denize indirildi. Amiral, 4 Temmuz 1991'de Norfolk, Virginia şehir merkezindeki deniz kıyısında düzenlenen görevlendirme töreninde hazır bulundu.
"Flight IIA Arleigh Burke" gemileri, USS Oscar Austin (DDG-79) ile başlayan birçok yeni özelliğe sahiptir. Değişiklikler arasında ASW helikopterleri için iki hangar ve yeni, daha uzun bir Mark 45 Mod 4 5 inç/62 kalibre deniz topu (USS Winston S. Churchill (DDG-81) ve sonraki gemilere takılı) yer alıyor. Daha sonra USS Mustin (DDG-89) ile başlayan Flight IIA gemileri, imza azaltma önlemi olarak hunileri üst yapı içine gömen değiştirilmiş bir huni tasarımına sahiptir. TACTAS'ın çekilen dizi sonarı, Flight IIA gemilerinden atlandı ve ayrıca Zıpkın füze rampalarından da yoksunlar. DDG-68'den DDG-84'e kadar olan gemiler, Ticonderoga sınıfı kruvazörlerde konuşlandırılanlara benzer V3 konfigürasyonuna benzeyen AN/SLQ-32 antenlerine sahipken, geri kalanlar harici olarak bazı Oliver Hazard Perry sınıfı fırkateynlerde konuşlandırılanlara benzeyen V2 varyantlarına sahiptir. V3, aktif bir elektronik karşı önlem bileşenine sahipken, V2 yalnızca pasiftir. AN/SLQ-32, Yüzey Elektronik Harp İyileştirme Programı (SEWIP) kapsamında yükseltiliyor, ilk SEWIP Blok 2 yükseltmeleri 2014'te kuruldu ve 2015 ortalarında tam hızlı üretim planlandı. Planlanan Evolved Sea Sparrow Füzesi nedeniyle bir dizi Flight IIA gemisi Phalanx CIWS olmadan inşa edildi, ancak daha sonra Deniz Kuvvetleri tüm IIA gemilerini 2013 yılına kadar en az bir Phalanx CIWS taşıyacak şekilde güçlendirmeye karar verdi.
USS Pinckney, USS Momsen, USS Chung-Hoon, USS Nitze, USS James E. Williams ve USS Bainbridge, Uzak Mayın Avlama Sistemini (RMS) barındırmak için üstyapı farklılıklarına sahiptir. Mk 32 torpido kovanları da gemi ortasından füze güvertesine taşındı.
Modernizasyon:
ABD Donanması, Iowa sınıfı zırhlıların emekli olmasıyla ilgili kongre endişelerini gidermek amacıyla gemilerdeki silah sistemlerini iyileştirmeyi amaçlayan Arleigh Burke sınıfı için bir modernizasyon programı başlattı. Bu modernizasyon, uçuş I Arleigh Burke sınıfı muhriplerdeki (USS Arleigh Burke'den USS Ross'a) 5 inçlik (127 mm) topların menzilinin genişletilmesini içerecekti. 40 deniz mili (74 km) menzile sahip silahlar. Ancak, ERGM 2008 yılında iptal edildi.
Modernizasyon programı, sınıfın etkili kalmasını sağlamak için kapsamlı bir orta yaş yükseltmesi sağlamak üzere tasarlanmıştır. Azaltılmış personel, artan görev etkinliği ve inşaat, bakım ve işletme dahil olmak üzere toplam maliyetin düşürülmesi modernizasyon programının hedefleridir. Modernizasyon teknolojileri, DDG-111 ve 112'nin yeni inşası sırasında entegre edilecek, ardından hizmet içi bakım dönemlerinde DDG uçuş I ve II gemilerine güçlendirilecektir. İlk aşama gövde, mekanik ve elektrik sistemlerini güncelleyecek, ikinci aşama ise açık mimari bilgi işlem ortamını (OACE) tanıtacak. Sonuç, hem balistik füze savunmasında (BMD) hem de kıyı muharebesinde geliştirilmiş yetenek olacaktır. 2018'e kadar Batı Pasifik'te bulunan tüm Burke'ler, yeni AN/SQR-20 Çok İşlevli Çekilmiş Dizi de dahil olmak üzere denizaltı savunma sistemlerini yükseltmiş olacak.
Donanma ayrıca gemilerin veri işleme yeteneğini de geliştiriyor. USS Spruance ile başlayarak, Donanma, geminin video işleme yeteneğini geliştiren bir internet protokolü (IP) tabanlı veri omurgası kuruyor. Spruance, Boeing Company'nin gigabit Ethernet veri multipleks sistemi (GEDMS) ile donatılmış ilk muhriptir.
Temmuz 2010'da BAE Systems, 11 gemiyi modernize etmek için bir sözleşme imzaladığını duyurdu. Mayıs 2014'te Sam LaGrone, 28 Flight I/II Burke'den 21'inin SM-6 uyumluluğu için elektronik ve Aegis Baseline 9 yazılımını içeren bir orta ömür yükseltmesi almayacağını, bunun yerine temel BMD 3.6.1 yazılımını şu anda muhafaza edeceklerini bildirdi. 170 milyon dolarlık bir yükseltme, mekanik sistemlere ve bazı gemilere, denizaltı karşıtı süite odaklandı. Yedi Uçuş I gemisi - DDG 51-53, 57, 61, 65, 69 - 270 milyon ABD Doları tutarındaki Baseline 9 yükseltmesinin tamamını alacak. Yüzey savaşı yardımcısı Dave McFarland, bu değişikliğin 2011 Bütçe Kontrol Yasası'ndaki bütçe kesintilerinden kaynaklandığını söyledi.
2016 yılında Donanma, yakıt maliyetlerini düşürmek için 34 Flight IIA Arleigh Burke gemisini hibrit elektrikli tahrik (HED) ile donatmaya başlayacak. Burke'ün dört LM-2500 gaz türbini en yüksek hızlarda verimli olsa da, balistik füze savunması veya balistik füze savunması veya deniz güvenliği operasyonlarında HED'in yarı yarıya kullanılması, yakıt ikmali yapılmadan önce istasyonda geçirilen süreyi 2,5 gün uzatabilir. 2016'da iki geminin donatılması planlanıyor ve geri kalanlar yılda dört oranında iyileştiriliyor. Yine o yıldan itibaren, İspanya (USS Porter (DDG-78), USS Carney (DDG-64), USS Ross (DDG-71), USS Donald Cook (DDG) merkezli ABD 6. Filosu ile devriye gezen dört muhrip -75)) bir Phalanx CIWS'yi, sistem ilk kez eşleştirildiğinde Phalanx sensör kubbesini 11 hücreli bir RAM fırlatıcı ile birleştiren yakın mesafeli bir gemi savunma sistemi olan SeaRAM ile değiştirerek kendini koruma yükseltmesi alacak. bir Aegis gemisi.
Üretim yeniden başlatıldı ve daha fazla geliştirme:
Sınıfın 2020'den itibaren Zumwalt sınıfı muhriplerle değiştirilmesi planlandı, ancak hem uzun hem de kısa menzilli füzelerden gelen artan tehdit, Donanmanın Arleigh Burke sınıfının üretimini yeniden başlatmasına ve yeni üzerine kıyı muharebe görevi modülleri yerleştirmeyi düşünmesine neden oldu. gemiler.
Nisan 2009'da Donanma, Bath Iron Works ve Ingalls Shipbuilding'den üç Arleigh Burke sınıfı gemi daha sipariş ederken Zumwalt sınıfını üç birimle sınırlayan bir plan açıkladı. Aralık 2009'da Northrop Grumman, DDG-113 uzun teslim süreli malzemeler için 170,7 milyon dolarlık bir mektup sözleşmesi aldı. DDG-113 ila DDG-115 için gemi inşa sözleşmeleri 2011 ortasında 679,6 milyon ABD Doları – 783,6 milyon ABD Doları karşılığında verildi, bu sözleşmelere, 2011/12 mali yılında ABD'ye giden gemilerin ortalama maliyetini karşılayacak silahlar ve sensörler gibi devlet tarafından sağlanan teçhizatlar dahil değildir. Gemi başına 1.842,7 milyon dolar.DDG-113 ila DDG-115, önceki Flight IIA gemilerine benzer, ancak Açık Mimari Bilgi İşlem Ortamı DDG-116 ila DDG-121 gibi modernizasyon özelliklerini içeren "yeniden başlatma" gemileri olacak ve Uçuş III unsurlarına sahip "Teknoloji Ekleme" gemileri olacaktır. . Uçuş III, 2016'da tedarik edilen üçüncü gemiyle başlayacak.
İptal edilen CG(X) programı yerine inşası 2016 mali yılında başlayan Uçuş III gemilerinde, orta çaplı radar antenleri önceki 12 fitten (3,7 m) 14 fit'e (4,3 m) yükseltilen çeşitli tasarım iyileştirmeleri vardır. Bu Hava ve Füze Savunma Radarları (AMDR), daha önceki pasif elektronik olarak taranan dizi radarlar yerine dijital hüzmeleme kullanır.
Ancak, program için beklentiler ve gereksinimler arttıkça Flight III gemilerinin maliyetleri hızla arttı. Özellikle bu, gemilerin balistik füze savunma rolü için gerekli olan önerilen Hava ve Füze Savunma Radar sistemini taşımak için ihtiyaç duyulan değişen gereksinimlerden kaynaklanıyordu. Hükümet Sorumluluk Ofisi, Uçuş III'lerin tasarımının "diğer Donanma analizlerinden önemli ölçüde azaltılmış bir tehdit ortamına" dayandığını ve yeni gemilerin "en iyi ihtimalle marjinal olarak etkili" olacağını tespit etti. ABD Donanması, DDG-51 gövdesinin gereksinimleri karşılamak için "kesinlikle" yeterince büyük bir radar yerleştirebileceğini iddia ederek GAO bulgularına katılmıyor. AMDR'nin kurulumu, gücü iki katına çıkaracak ve soğutmayı da iki katına çıkaracak, ancak gövdenin içinde gerekli olanı sığdırmak için yer var.
Üretimin yeniden başlatılmasına rağmen, ABD Donanmasının FY 2025'te başlayan ve 30 yıllık planlama penceresinin sonunda da devam eden 94 füze savunma yetenekli muhrip ve kruvazör platformu ihtiyacının gerisinde kalması bekleniyor. Bu, 2011 itibariyle yeni bir gereklilik olsa da ve ABD Donanması hiçbir zaman bu kadar çok sayıda füze silahlı yüzey savaşçısına sahip olmamıştı, ancak Aegis balistik füze savunma sisteminin göreceli başarısı, bu ulusal güvenlik gereksinimini ABD Donanması'na kaydırdı. Füze savunma yeteneğine sahip olacak şekilde yeniden donatılan eski platformlar (özellikle kruvazörler), yeni muhriplerin inşa edilmesi planlanmadan önce toplu olarak kullanımdan kaldırıldıkça eksiklik ortaya çıkacaktır.
ABD Donanması, 2032'den 2041'e kadar Uçuş IV gemileri tedarik eden Kongre'ye gönderilen gözden geçirilmiş tedarik tablolarına göre, ABD Donanması, Arleigh Burke sınıfı muhriplerin alımını 2040'lara kadar uzatmayı düşünüyordu. Ohio Yedek Denizaltısı, hava savunma komutanı rolü, taşıyıcı savaş grubu başına bir kruvazörde tutuldu.
Gelecekteki değiştirme:
USS Michael Murphy, başlangıçta Arleigh Burke sınıfının sonuncusu olarak tasarlandı. Ancak Zumwalt sınıfı üretimin azalmasıyla birlikte ABD Donanması yeni DDG-51 sınıfı gemiler talep etti. DDG-113 için Aralık 2009'da ve DDG-114 için Nisan 2010'da Northrop Grumman'a uzun kurşun malzeme sözleşmeleri verildi. General Dynamics, Şubat 2010'da DDG-115 için uzun vadeli bir malzeme sözleşmesi aldı. FY2012 veya FY2013'te ABD Donanması'nın Flight III tasarımı için ayrıntılı çalışmalara başlaması ve 2016'dan 2031'e kadar 24 geminin inşa edilmesini talep etmesi bekleniyor. Mayıs 2013'te toplam 76 Burke sınıfı gemi planlandı. Uçuş III varyantı, 2013 itibariyle tasarım aşamasındadır. Haziran 2013'te ABD Donanması, muhrip sözleşmelerinde 6,2 milyar dolar verdi. İlk gemi 2023'te hizmete girecek şekilde ABD Donanması tarafından 42 adete kadar Flight III gemisi satın alınabilir.
Nisan 2014'te ABD Donanması, "Geleceğin Yüzey Savaşçısı" olarak adlandırılan Arleigh Burke sınıfının yerini alacak yeni bir muhrip geliştirmenin ilk aşamalarına başladı. Yeni sınıfın 2030'ların başında hizmete girmesi ve başlangıçta 22 Flight III DDG'nin yanında hizmet vermesi bekleniyor. Muhrip sınıfı lazerler, yerleşik güç üretim sistemleri, artan otomasyon ve yeni nesil silahlar, sensörler ve elektronikler gibi yeni teknolojileri içerecek olsa da, henüz herhangi bir gövde tasarımı veya şekli hakkında spekülasyon yapılmadı. Zumwalt sınıfı destroyer, Littoral Combat Ship ve Gerald R. Ford sınıfı uçak gemileri gibi diğer platformlarda kullanılan teknolojilerden yararlanacaklar. Future Surface Combatant, Zumwalt-sınıfı muhripin gemiyi hareket ettiren ve gelecekteki yönlendirilmiş enerji silahlarını çalıştırmak için gerekli olan 58 megavat yerleşik elektrik gücü üreten elektrikli tahrik sistemine önem verebilir. Lazer silah sistemleri, potansiyel olarak hedeften daha pahalıya mal olabilecek füzeler kullanmadan tehditlere karşı daha belirgin hale gelecektir. Daha az maliyetli silah sistemleri, muhrip sınıfının çok pahalı hale gelmesini önlemeye yardımcı olabilir. Future Surface Combatant için ilk gereksinimler, uçak gemilerini korumaya devam edebilmenin yanı sıra, ölümcüllüğü ve beka kabiliyetini vurgulayacaktır. Gemiler ayrıca, tehditler geliştikçe zaman içinde silah, elektronik, bilgi işlem ve sensörlerin pahalı olmayan yükseltmelerine izin vermek için modüler olmalıdır.
Aegis Savaş Sistemi (ACS):
. düşman hedeflerini yok etmek için silahları izlemek ve yönlendirmek için güçlü bilgisayarlar ve radarlar kullanan gelişmiş bir komuta ve kontrol (komuta ve karar veya Aegis dilinde C&D) ve silah kontrol sistemidir (WCS).
ACS, Aegis Uçaksavar Harp (AAW) yeteneğinin hızlı tepki bileşeni olan Aegis Silah Sisteminden (AWS), Phalanx Yakın Silah Sisteminden (CIWS) ve Mark 41 Dikey Fırlatma Sisteminden oluşur. Mk 41 VLS, boyut ve ağırlık olarak değişen farklı versiyonlarla sonuçlanan modüler bir tasarım konseptini benimser. Uzunluk üç boyutta gelir: kendini savunma versiyonu için 209 inç (5,3 m), taktik versiyon için 266 inç (6,8 m) ve vuruş versiyonu için 303 inç (7,7 m). 8 hücreli bir modülün boş ağırlığı, kendini savunma versiyonu için 26.800 lb (12.200 kg), taktik versiyon için 29.800 lb (13.500 kg) ve vuruş versiyonu için 32.000 libre (15.000 kg), böylece anti- denizaltı harbi (ASW) sistemleri ve Tomahawk Kara Saldırı Seyir Füzeleri (TLAM). Gemi torpido ve deniz topçu sistemleri de entegre edilmiştir.
Aegis'in kalbi olan AWS, AN/SPY-1 Radar, MK 99 Atış Kontrol Sistemi, WCS, Komuta ve Karar Paketi ve SM-2 Standart Füze silah ailesinden oluşur; bunlar arasında temel RIM-66 Standardı, RIM bulunur. -67 genişletilmiş menzilli füze ve balistik füze tehditlerine karşı koymak için tasarlanmış daha yeni RIM-161. Bir başka SM-2 tabanlı silah olan RIM-174 Standard ERAM şu anda test aşamasındadır ve yakın gelecekte sisteme entegre edilebilir. Tek tek gemiler, silah yüklemelerinin atanan görev profiline göre ayarlandığı tüm varyantları taşımayabilir. Aegis Savaş Sistemi, gelişmiş, otomatik tespit ve takip eden, çok işlevli, üç boyutlu pasif elektronik olarak taranan dizi radarı AN/SPY-1 tarafından kontrol edilir. "Filonun Kalkanı" olarak bilinen SPY yüksek güçlü (6 megavat) radar, 100'den fazla deniz milinde (190'dan fazla) 100'den fazla hedef izleme kapasitesi ile aynı anda arama, izleme ve füze güdüm işlevlerini gerçekleştirebilir. km). Ancak AN/SPY-1 Radarı, AN/SPS-49 radar sisteminden daha aşağı monte edilmiştir ve bu nedenle radar ufku azaltılmıştır.
Aegis sistemi, angajmanlar sırasında orta rota güncelleme füze rehberliği için AN/SPY-1 radarını kullanarak bir radyo frekansı (RF) uplink aracılığıyla Standart füzelerle iletişim kurar, ancak yine de terminal rehberliği için AN/SPG-62 radarına ihtiyaç duyar. Bu, uygun kesme zamanlaması ile aynı anda çok sayıda hedefin devreye alınabileceği anlamına gelir.
Bilgisayar tabanlı komuta ve karar unsuru, Aegis Combat System'in çekirdeğidir. Bu arayüz, ACS'yi hemen hemen her türlü tehdide karşı eşzamanlı çalışma yeteneğine sahip kılar. Aegis Balistik Füze Savunma Sistemi (BMD) programı, Aegis sisteminin deniz temelli bir balistik füze savunma işlevinde hareket etmesini, tipik olarak bir dizi potansiyel rakip tarafından kullanılan çeşitli kısa ve orta menzilli balistik füzelere karşı koymasını sağlamayı amaçlamaktadır. devletler. Ocak 2014 itibariyle, Aegis BMD'yi satın alan veya kullanan tek ülke ABD ve Japonya idi.
Uçuş II
Uçuş IIA
ileri Mk-41 VLS'den bir Standart Füze ateşlendi
Kıç Mk-41 VLS'den bir Standart Füze ateşlendi
güverte detayları
üst yapı detayları
üst yapı detayları
Mk-45 Mod.4 top ve ileri Mk-41 Dikey Fırlatma Sistemi / VLS
Uçuş I - kıç Mk-41 VLS ve Mk-141 HARPOON fırlatıcı
Uçuş IIA - 2 hangarlı
sınıf varyasyonları:
Arleigh Burke sınıfı DDG - Uçuş I ve II
Arleigh Burke sınıfı DDG - Uçuş IIA
(2 SH/MH-60 helikopter için hangarlı)
Arleigh Burke sınıfı DDG - Uçuş IIA
(Mk-45 Mod.4 - 5"/62 kalibre tabanca ile)
Arleigh Burke sınıfı DDG - Uçuş IIA
(Mk-15 CIWS olmadan)
Arleigh Burke sınıfı DDG - Uçuş IIA
(kapsüllü huni ile)
Arleigh Burke sınıfı DDG - Uzaktan Mayın Avlama Sistemi (RMS) için modifikasyonlarla Uçuş IIA
(not: Mk-32 torpido kovanları füze güvertesine taşındı)
A ile Başlayan ABD Muhrip - TarihUSS Decatur (Torpido Bot Destroyeri No. 5), 1905'te Çin'in Chefoo açıklarında kız kardeşleriyle birlikte.
Dört sınıf karşılaştırıldı. Afiş: dekatür (Bainbridge sınıf). Üstte: Hopkins. Merkezin üstünde: Lawrence. Alt üst: kelime (Truxtun sınıf).
Dokuz tanesi&mdashthe Bainbridge sınıf ve mdash, Donanma Departmanı tarafından tasarlandı. Tanıma özellikleri, yüksek bir fo&rsquos&rsquole ve dört geniş aralıklı yığını içeriyordu. Ana bataryaları, yeni 3 inç/50 kalibre hızlı atış tasarımına sahip iki toptan oluşuyordu. Ayrıca beş adet 6 librelik monte ettiler ve iki adet 18 inçlik torpido kovanı taşıdılar.
Kalan yedi gemi üç özel inşaatçı tarafından tasarlandı (hepsi daha sonra Bethlehem Steel tarafından satın alındı): Harlan & Hollingsworth, Wilmington, Delaware (Hopkins sınıfı), Quincy, Massachusetts'teki Fore River (Lawrence sınıfı) ve Maryland Steel, Sparrows Point, Maryland'de (Truxtun sınıf). Yedi, bir kaplumbağa sırtlı baş kasaranın yerini aldı. Bainbridges&rsquo ön güverteyi kaldırdı, ancak silahları aynı kaldı, bunun dışında Paul Jones, armut ve önsöz iki tekli torpido kovanı yerine bir adet ikiz torpido kovanı taşıdı ve Truxtunbir tane daha 6 librelik taşıdı. (Lawrence ve Macdonough daha sonra 3 inçlik silahlarını taşıyamadığını kanıtladı ve onları 6 librelik silahlarla değiştirdi.)
Tüm durumlarda gövdeler toplam 246&ndash260 feet uzunluğundaydı. 240 veya 250 psi'de çalıştırılan kömürle çalışan kazanlar. 7.000 ila 8.400 mil beygir gücü geliştiren dikey, ters çevrilmiş üç genleşmeli pistonlu buhar motorları, 28&ndash30 knot için iyi olan iki vidayı sürdü. Tamamlayıcı 72&ndash75 subay ve erkekti.
Omurgalar Şubat 1899 ile Ocak 1900 arasında atıldı. Bainbridgekum Truxtun1902'de, diğerleri 1903'te teslim edildi.
24 Şubat 1916'da Donanma Departmanı, on altı geminin &ldquo artık filo ile göreve uygun olmadığına&rdquo karar verdi ve onları &ldquocoast torpido gemileri&rdquo olarak yeniden sınıflandırdı. 1920 yılında. Truxtuns daha sonra muz taşıyıcıları olarak dönüştürüldü. 1942'de eski-kelime görünüşe göre bu hizmette batırıldı U-109 eski-kırbaç sadece 1956'da hurdaya çıkarıldı.