Gabriel, Hamas’ın İsrail’e sürpriz saldırısının ertesi günü olan 8 Ekim’e kadar yirmi yıl boyunca İsrail’de yaşadı. Buenos Aires’e dönüşü, acımasız saldırı başlatıldığında zaten planlanmıştı. Ailesinden ve kardeşlerinden uzakta, şehirde yaşıyor, İspanyolca öğretiyor ve her 36 yaşındaki adam gibi eğleniyor.
Birkaç gündür tanıştığı bir kızla sohbet ediyordu. Tinder. İletişimin bir tür evrimi olarak WhatsApp’a geçtiklerinde bir tarih planlamaya başladılar.
1 Ocak 2024’te Gabriel (adı gerçek değil, kimliğini korumak için değiştirildi) onunla buluşmayı kabul etti.
“Birbirimize sesli mesaj gönderiyoruz, normal konuşuyoruz. Belki Instagram’ı sormadım. Bu benim hatamdı“çevrimiçi olarak İspanyolca öğreten ve mahallede büyüyen adam hakkında spekülasyon yapıyor Villa Crespo.
O günden bu yana, daha sonra ne olacağı konusunda kendisini uyarması gereken ipuçlarını, kanıtları ve tehlike işaretlerini aramaya çalıştı.
Kadının adı “Rocio Blem” ve 21 yaşında olduğunu söyledi. Konuşma bütün gün sürdü ve akşam 23.00 civarında, kendisini evinde ziyaret etmesi için ona bir araba göndermesi konusunda anlaştılar. Almagro.
“Bana Parque Patricios’ta yaşadığını söyledi, ben de onu davet ettim ve DiDi platformundan ona bir araba göndereceğimi söyledim. Biraz sonra geldi. Her şey normaldi,” diye tekrarlıyor sanki kendini mazur görmeye çalışıyormuş gibi. .
Giriş güvenlik kameraları tarafından filme alındı ve onu aldığına sevinmiş görünüyordu. Daireye çıktıklarında 2024 yılının ilk gününde saat 23.30 civarındaydı..
Önce su içtiler. Netflix’te bir şey aradılar ve sonunda YouTube’da video izlemeye başladılar.
“Ne zaman olduğunu bilmiyorum ama Şarap içiyorduk ve benden buz istedi. Benim için iyiydi ama ne düşünecektim ki? Çikolata ve buz getirdim ve orada konuşmaya devam ettik. Aniden hiçbir şey hatırlamıyorum” diyor Gabriel masumluk ve korkuyla.
Kadın her şeyi kontrol etti. Aldığı 3 adet cep telefonu, bilgisayar, nakit para, anahtar ve iki saati, “Babam annemle evlendiğinde biri onun, diğeri dedemindi” diyerek manevi değerini anlattı. Ayrıca bir hoparlör, kulaklık ve pil. Ayrıca güneş gözlüğü ve iki sıcak tutan ceket.
Gerisini güvenlik kameraları halletti: Genç kadın Şafak vakti ceketlerini giymiş ve kurbanının eşyalarının bulunduğu çantalarla çıkıyor. ve bu onun hakkında duyduğumuz son şeydi.
Gabriel 12 saat sonra kafası karışmış halde uyandı. Bu konuda da pek bir anısı yok. Kameralar onun dengesiz, başı dönmüş ve garaj yolunda yürürken ayak işlerini yapmak için bir çantayla dışarı çıkmaya çalıştığını tespit etti.
Masaya vurur, koltuğa oturur. Elektrikli interkomun zillerini çalın. “Hemşire olan bir komşum bana yardımcı oldu. Hiçbirini hatırlamıyorum. Bana su verdiler ve kustum, çok yüksekteydim. Polis ve ambulans geldi, çilingir çağırmak zorunda kaldık. Ailemle iletişim kurma imkanım yoktu” diye anlatıyor o saatleri.
Mesajlara cevap vermediği için endişelenen amcası binaya yaklaşarak ona yardım etti. Genç kadın anahtarlarını çaldığı için daireyi yeni açmayı başarmıştı ve yarı bilinçli olarak kapıyı kapatıp kilitledi.
“Orada şikayetimi yaptım, elimdeki tüm bilgileri, telefon numarasını ve fotoğrafları verdim. Ama Beni hiçbir zaman ifadeye çağırmadılar ya da pek bir şey yapmadılarAdam, “Ben yalnızca kameralardan gelen görüntüleri sağladım” diyor, yaşadıklarından hâlâ öfkeli.
Neyle uyuşturulduğunu bilmiyor ve ne olduğunu hatırlamıyor.
Soruşturma, kendisini henüz ifadeye çağırmayan 5 Nolu Ceza ve İnfaz Kurumu’nun elinde.