Bölüm 137: Fantezide Kaybolmak
Mo Qianni öfkeyle apartmanın üçüncü katına çıktıktan ve yeşil bir kapıya ulaştıktan sonra kapının anahtarlarını çıkardı ve konuştu: “Sen bu kapıdan giren ilk erkeksin, böyle bir şans için atalarının son sekiz nesline teşekkür etmelisin.”
“Eğer onların kim olduğunu bilseydim, kesinlikle onlara saygılarımı sunar ve teşekkür ederdim.” Yang Chen dudak büktü: “Öyle değil mi? Ebeveynlerimin bile kim olduğunu bilmiyorum.”
Ayakkabılarını çıkarıp, Mo Qianni’nin tek yaşadığı küçük daireye girdi. Yang Chen, hafif bir limon kokusu alabildi.
Işıklar açıldığında, dairenin eşyaları görünebilir bir hal aldı. Basit ay beyazı bir kanepe, duvara monte edilmiş gri 42-inç bir TV ve cam kahve masasının üstünde saksıda bir nergis vardı. Tam boy pencere, gri bir perdeyle kapatılmıştı ve mutfakta bir buzdolabı vardı. Bahsetmeye değer diğer şey ise buzdolabının önünün yapışkan notlarla kaplı olmasıydı, notlar bazı şeyler için hatırlatma gibi görünüyorlardı.
Mutfakta her yerde çeşitli baharatlar, her türde tava ve tencere vardı. Çok sayıda farklı kırmızı biber sosu vardı. Onlar rengarenk ve göz alıcıydı.
Odadaki eşyalar basit bir şekilde düzenlenmişti ancak oda çok boş görünmüyordu, çünkü her köşeye yerleştirilmiş dosya yığınları vardı.
Evrakların ve belgelerin çoğunluğu numaralanmıştı. Bir meleğin etrafını sarmış çiçekler gibi odanın her tarafına fırlatılmıştılar. Ayrıca moda dergileri, gazeteler ve broşürler, masanın üstüne, sandalyelere, kanepeye ve zemine koyulmuştu.
Yang Chen’in ilk izlenimi, sıradan yaşam tarzı, sıkça yemek yapma, sıkı çalışma ve küçük meseleleri umursamama. Bu Mo Qianni hakkında sahip olduğu izlenime uygundu.
Mo Qianni’nin yüzü odadaki küçük dağınıklığı birden fark ettiğinde hafifçe kızardı. Buzdolabına doğru yürüdü ve maden suyunu çıkardı, bu dağınıklığı geçiştirmeye çalışırken Yang Chen için bir bardak su doldurdu ve konuştu: “Yalnız yaşıyorum ve çok nadir misafirim oluyor, bu yüzden toparlanmadım. Yine de kirli değil.”
Yang Chen, doğal olarak bunu çok fazla umursamadı. Kanepeyi işaret etti ve konuştu: “O zaman bu gece burada uyuyacağım. Bu kanepe yeterince geniş.”
“Bu güzel, ben de senin için şilte hazırlayacaktım. Sonra senin için bir battaniye çıkartayım. Burası gece soğuk olur.” Mo Qianni başıyla onayladı ve dönüp yatak odasına yürüdü.
Yang Chen esnedi. Kanepeye dağılmış çok fazla magazin dergisi olduğunu görünce kanepeye doğru yürüdü. Dergileri taşıyarak rahatça uyuyabilmek için öne eğildi.
Ancak henüz bir sonbahar moda dergisini taşırken birden, siyah ve küçük bir şey gözüne çarptı.
Eğer yanlış görmüyorsa, bu seksi bir iç çamaşırıydı, ağ tasarımı siyah dantel minik külotu transparan gösterirken, T-back sitili külotun ortasını son derece ince gösteriyordu sanki popo ayrımını kapatan ince bir kurdele gibiydi.
Yang Chen tükürüğünü yuttu, aklına Mo Qianni’nin dolgun kalçasında bu külotun nasıl duracağı geldi
Oh hayır, bu külot onun her şeyini örtemiyor! Onun beyaz ve tombul poposunun yanakları bu zavallı kurdeleyi boğacak!
Bir kız, belirli yerlerini örtmek için bu türde bir iç çamaşırı giymezdi. Bunun amacı açıkça belli yerlerine bakması için erkekleri baştan çıkarmaktı.
Kadınlar çelişkili yaratıklardı. İç çamaşırları kalplerindeki sırlar gibiydi. Onları iyi saklıyorlardı ancak bir erkeğin onları gözetlemesini de arzuluyorlardı.
Mo Qianni şüphesiz güzel bir bekar kadındı. Dahası çoğu insanın gözünde o saygısızlığı hoş görmeyen, kendisine katı davranan başarılı kariyerli bir kadındı. Onun bir erkek arkadaşa sahip olduğu ya da bir erkekle ilişkisi olduğu dedikodusu hiç olmamıştı. Şirketteki pek çok çalışan son derece çekici bayan patronlarının erkeklerden hoşlanmayan bir lezbiyen olduğunu düşünüyordu. Ancak böyle bir iç çamaşırı almış ve giymişti, bu açıkça onun gizli cinsel arzularını içeriyordu ve kesinlikle onun sırrıydı.
Sonrasında garip bir durumdan kaçınmak için Yang Chen, bu iç çamaşırını başka bir yere koyar ve onu hiç görmemiş numarası yaparsa bunun daha iyi olacağını düşündü. Yatak odasının kapısına baktı. Mo Qianni’den hiçbir hareket yoktu, bu yüzden Yang Chen çabucak iç çamaşırını aldı.
İç çamaşırından yumuşak ve pürüzsüz bir dokunuş hissi hissetti, bu kadınların hassas kısmını kesinlikle iyi hissettiriyordur. Yang Chen, ona doğru sürüklenen Mo Qianni’in yoğun vücut kokusunu bile alabiliyordu.
Normal bir erkek olarak, Yang Chen hemen fizyolojik bir tepki verdi ve onun aşağıdaki küçük kardeşi orada biraz yükseldi. Sonuçta daha yeni Mo Qianni’nin seksi vücudunun bu tür bir iç çamaşırı giydiğini düşünmüştü ve kan akışını geri almak zordu.
Yang Chen, bu iç çamaşırını nereye saklayacağı konusunda tereddüt ederken ki anda, Mo Qianni birden kabarık bir battaniye taşıyarak yatak odasından çıktı.
“Yang Chen bunu kullan.”
Mo Qianni’nin bakışları saklanma şansı bulamayan Yang Chen ile küçük şeye sabitlendiğinde sözlerinin ortasındaydı.
Yang Chen afallamıştı, fantezide kaybolmuştu ve Mo Qianni’nin ani ortaya çıkışını fark etmemişti.
İkisi de yere kök salmış bir şekilde duruyordu, özellikle de Mo Qianni. İlk şaşkınlıktan sonra, yüzü tamamıyla kızardı ve gözlerinde pek çok duygu parladı: sinirlilik, utanma, kin, çaresizlik... Tıpkı patlamak üzere olan bir volkan gibiydi.
Yang Chen, ağlamaktan daha çirkin bir şekilde gülümsedi.
Bu harika, şaşkınlık içinde senin seksi iç çamaşırını tutuyordum ve hatta yakalandım! Zavallı bir sapık olarak görülmezsem bu garip olur!
Yang Chen eleştiri bombardımanını kabul etmeye hazırlandığı anda Mo Qianni’ni beklenmedik bir şekilde ona bağırmadı. Sadece karmaşık bir ifadeyle ona doğru yürüdü ve kanepeye battaniyeyi koydu. Ona doğru yürüdüğünde, Yang Chen’in ellerinden küçük sırrını geri aldı ve onu ellerinin içinde topladı. Pembe dudaklarını ısırdı, sersem bir bakışla ona baktı ve sordu: “Sapık, daha önce bir kadın iç çamaşırı görmedin mi? Neden bu kadar şaşırdın?”
“Daha önce gördüm ama hiç böyle güzel bir tanesini görmedim.” Onu çoktan gördüm ve kokladım, korkacak ne var ki!
Bunları duyan Mo Qianni’nin gözleri etrafta dolandı, o kadar şiddetli kızardı ki son derece olgun görünüyordu, kalbi bir davul gibi çarpıyordu ancak sorusuna engel olamadı: “Gerçekten çok güzel mi görünüyor?”
“Evet, sana çok yakışır.”
“Cehenneme git, daha öncesinde beni bunu giyerken hiç görmedin, bunun bana yakışacağını nasıl biliyorsun?”
Bunları dedikten sonra Mo Qianni, yanlış konuştuğunun farkına vardı. Bu, neden beni bunun içinde görmesini istiyormuş gibi geliyor? O kadar utanmıştı ki yere bir delik açmak ve içine atlamayı düşündü.
Yang Chen, aralarında anlaşılmaz bir flörtleşme atmosferi oluştuğunu hissedebiliyordu. Düşündüğü şey garipti, bu beklenmedik konuşmanın çok doğal olduğunu ve bu konunun garip olmadığını hissetti.
Sakinleşince Yang Chen, bu konudan kaçmaya çalışmadı ve bir gülümsemeyle konuştu: “Eğer gerçekten bunu bana göstermek istiyorsan, itiraz etmem en fazla bunu bir sır olarak görebilir ve saklayabilirim.”
“Rüyanda görürsün! Git ve bunu karının senin için giymesini sağla!” MoQianni oyunbaz bir şekilde dudak büktü ve gözlerini devirdi. İç çamaşırını banyoya götürdü ve konuştu: “Ben duşa gireceğim, eğer yorulduysan o zaman devam et ve uyu. Eğer TV izlemek istiyorsan kendin aç.”
Mo Qianni’nin evinde banyo yatak odasının karşısındaydı, kapı oturma odasından görülemiyordu, bu yüzden Yang Chen burada olsa bile hiçbir şeyi saklayamıyordu ve açık açık değiştirmek için kıyafetlerini aldı ve banyoya girdi.
Yang Chen, kanepedeki magazin dergilerini topladı, oturma odasının enerji tasarruflu lambasını kapattı ve rahatça uzandı. Kıyafetlerini çıkarmak için çok miskindi, basitçe battaniyeyi örttükten sonra uyumaya çalışmaya başladı.
Yang Chen’in hassas kulakları banyodaki akan suyun sesini duyabiliyordu. Daha yeni Mo Qianni’nin kişisel eşyasını gördüğünden ve içinde çoktan küçük bir ateş yakıldığından, duşun sesini duyduktan sonra Mo Qianni’nin kıyafetlerini çıkarma ve küvete girme sahnesini hayal etmesine engel olamadı.
Gecenin ortasında sessiz küçük dairede bir adam ve kadın. Onlar daha yeni oldukça romantik ve muğlâk bir yüzleşme yaşamışlardı ve eğer sonrasında bir şey olursa bu sadece beklendik olurdu.
Ancak elbette bu sadece Yang Chen’in nasıl düşündüğüydü. Eğer gerçekten o, bir şeyler yapmak için banyoya hücum etseydi, şirkette karşılaşmak onlar için sadece garip olmazdı. Lin Ruoxi bunu duyarsa işler büyük bir karmaşaya dönüşürdü.
Derin bir nefes aldıktan sonra Yang Chen, içindeki çalkantılı duyguları sakinleştirdi. Su sesini dinlerken yavaşça uykuya daldı.
……………
Yarım saatten fazla bir süre geçtikten sonra, banyonun kapısı sessizce açıldı. Mo Qianni, bir çift terlikle dışarı çıktığında etrafına sarılmış beyaz bir havlu vardı. Kanepede uyuyan Yang Chen’e göz attı ve onun ondan tarafa bakmadığını onayladıktan sonra dikkatlice odasına yürüdü ve kapıyı kapattı.
Yatak odasında Mo Qianni bedenini örten tek şey olan beyaz havluyu çıkardı ve yere attı. Yumuşak ve sıcak ışıklar bu kadının yumuşak ve pürüzsüz cildinin üzerine parladı.
Makyaj aynasının karşısında Mo Qianni, sessizce çıplak bedenine baktı; yumuşak ve esnek bir deri uzun ve ince vücut, tombul karlı zirveler, hassas bir bel, mükemmel yuvarlak ve canlı bir popo. Bütün vücudu yumuşak ancak kıvrımlarla dolu bir görüntüydü. Mükemmel bir başyapıt gibi... Seçilebilen hiçbir kusuru yoktu.
Uzun ıslak saçlarıyla oynarken Mo Qianni yüksek sesle düşündü: “Oh Mo Qianni oh , ne için kendine bakıyorsun? Neden bu kadar narsistsin, ne kadar güzel olursan ol, ona bakan tek kişi sensin.”
“Ne? Bir adam için mi acıktın?”
“Oh hadi ama kokmuş adamlarda iyi olan nedir? Benim için kendime hayran olmam, kendine güven sayılır.”
Bir süre kendi kendine mırıldandıktan sonra Mo Qianni, Simmons yatağının üzerine çıplak oturdu ve saçlarını kurutmaya başladı. Ayrıca çocuksu pembe bir gecelik giydi.
Ç.N: Simmons: yatağın markası
Dalgın bir biçimde saçlarını silerken, MoQianni, zaman zaman kapıya doğru baktı.
Bu benim eve bir erkek getirdiğim ilk sefer, neden onu aniden davet ettiğimi anlamıyorum, beni eve bıraktığından mı yoksa onun ne kadar yorgun olduğunu görüp ona acımamdan mı? Ya da bunun nedeni çok uzun bir süredir yalnız olmam, bu boş evde yalnız başıma yaşamam, çok yalnız hissetmem ve bir eş istemem mi?
Hayır, hayır, neden yalnız olmaktan korkacağım ki? Küçüklüğümden beri yalnızdım, küçük bir yalnızlık nedir ki! Bu kesinlikle ona acımamdan!
Ancak neden bu adamı davet ettim? Neden geceyi burada geçirmeyi kabul ettiğinde çok mutlu oldum?
O en iyi arkadaşımın kocası. Ya yanlış bir anlaşılma olursa? Açıkça ben ondan öncesinde nefret ediyordum.
O şimdi ne yapıyor? Uyuyor mu? Bir şeyler mi düşünüyor? Ya da rüyamı görüyor?
MoQianni, kalbinde bir kaos hissetti, zaten geç olmuştu ve bütün hafta boyunca çalıştıktan sonra iyice dinlenmeliydi. Ancak oturma odasında genellikle onun magazin dergileri okuduğu kanepede yatıp uyuyan bu adam hakkında düşündüğünde, içinde bir bakma dürtüsü oluşmuştu.
Neden şimdi gidip onu görmek istiyorum?
Mo Qianni biraz düşündü, sonra kendisine haklı bir sebep buldu. Onun uykusunda dönüp battaniyeyi üzerinden attığı konusunda endişeliydi. Eğer bu şekilde soğuk algınlığına yakalanırsa bu iyi olmazdı. Bu nedenle bir ev sahibi olarak dışarı çıkmalı ve misafirinin ne yaptığını görmeliydi, bu kesinlikle normaldi.
K.N: Ah şu domuzlar :D
Bir sebep bulup cesaretini toplayan MoQianni, saçının geri kalanını kurulamayı umursamadı. Dikkatlice terliklerinin ucuna basarak odanın dışına çıktı ve YangChen’in sessizce uyuduğu kanepeye yavaşça yürüdü.