“Küçük Gemiler”e komuta ederken denizcilik bakanlığının veya donanmanın yanlarında varsa hangi yetkileri taşıdığını bilmek isterim. Yetkili, sahibini bulabileceğini zannederek geminin sahibine kendini sunduğunda, eğer varsa hangi belgeleri taşıyordu?
Dunkirk Küçük Gemiler Birliği'nin Tarihine göre BBC, birkaç hafta önce tüm küçük tekne sahiplerinin gemilerini sunacakları bir Amirallik emrini duyurdu.
14 Mayıs 1940'ta BBC şu duyuruyu yaptı: "Amirallik, uzunluğu 30' ila 100' olan tüm kundağı motorlu gezi teknelerinin sahiplerinden tüm ayrıntıları 14 gün içinde Amiralliğe göndermelerini talep eden bir Emir verdi. daha önce teklif edilmediyse veya talep edilmediyse bugünden itibaren".
Bu kulağa bir rica gibi gelse de, aslında bir Emir'di. Bu gemiler, liman hizmetleri ve ulusal savunma için gerekliydi ve bu nedenle, özel yatları deniz yardımcıları olarak kullanma fikri, Dunkirk'in acil durumu Ulus'un üzerine çıktığında oldukça iyi yerleşmişti.
Bu yüzden bazı uyarılarda bulundular. O gün etrafı telefonla aradılar ve gemileri toplamak için Bakanlık ve RN memurlarını gönderdiler.
26 Mayıs 1940'ta Harp Dairesi tarafından Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'na, Fransız sahillerinden askerlerin acilen tahliye edilmesi gerektiğini belirten gizli bir şifre telgrafı gönderildi… Denizcilik, kıyıdaki çeşitli tekne yapımcılarına ve acentelere telefon ederek, daha büyük gemilerin giremeyeceği sahillerden birlikleri çıkarmak için çalışmaya uygun tüm küçük gemileri toplamalarını talep ediyordu.
Ve çoğu durumda onları aldılar.
Çoğu durumda gemi sahipleri ile temas kurulamadı ve tekneler bilgisi olmadan alındı - Operasyonun hızı ve aciliyeti böyleydi. Tough Brothers'tan Bay Douglas Tough, Ron Lenthall ile birlikte Thames'in yukarı kesimlerinde birçok tekneyi toplayan Teddington, el konulan teknelerden birinin sahibiyle temasa geçilemeyeceğini, ancak şunu duyduğunu bildirdi: teknesi götürülüyordu, Polise teknenin çalındığını bildirdi ve onu Teddington Lock'a kadar takip etti. Yukarı Thames'ten gelen 100'den fazla gemi, Tough Bros'un Feribot Yolu Tersanesinde toplandı.
Özel kaptanların Dunkrik'e akın etmesi fikri bir efsanedir.
Sahiplerinin Küçük Gemilerine atlayıp Dunkirk'e kaçmalarıyla ilgili Mrs. Miniver hikayesi bir efsanedir. Balıkçılar ve bir ya da iki kişi dışında çok az gemi sahibi kendi teknesini aldı. Tüm Operasyon çok dikkatli bir şekilde koordine edildi ve Dunkirk'e giden Küçük Gemilerin ve diğer büyük gemilerin çoğunun kayıtları mevcut.
Dunkirk Küçük Gemiler Birliği'nden hızlı bir örnekleme, Küçük Gemilerin elde edildiği birçok yolu gösteriyor, ancak talep etmenin nasıl gerçekleştiğine fazla ışık tutmuyor, ancak bir teknenin Dunkirk'e varmasının birçok başka yolu olduğunu gösteriyor. .
- Zaten bir RN teknesiydi.
- "Zorunlu" ya da "komuta edildi".
- Zanaatını gönüllü yaptın.
- Kim bilir? Teknenin bir Dunkirk olduğu biliniyor.
Mavikuş
Gerekli.
Bluebird'ün savaştan önce üç sahibi daha vardı ve türünün diğerleri gibi Amirallik tarafından talep edildi. Dunkirk'e varmak için iki yanlış başlangıç yaptı. İlk kez motor sorunu geliştirdi. Sonra Sheerness'e vardığında çok fazla gönüllü vardı ve o geride kaldı.
Caresana
Zaten bir RN botu, Kraliyet Donanması cankurtaran botu.
Dunkirk'teki hizmetini kaydetmek için filika tarzı hiçbir günlük tutulmadı. Ama biliyoruz ki, 1 Haziran'da hasar görmüş ve dört donanma tayfasıyla Margate açıklarında sürüklenirken, kendisi kurtarıldı ve Margate cankurtaran botu tarafından İngiltere kıyılarına çekildi.
Kont Drakula
Gönüllü.
Sahibi Carl Greiner, oğlu Alan'ı onu Komutan Komutanlığı'nın bulunduğu Ramsgate'e götürmesi için gönderene kadar özel bir yattı. Brookes üstlendi. Zaten iki gün ve bir geceyi kumsallarda geçirmişti ve önceki gemisi onun altında batmıştı.
Kont Drakula'nın hızından ve gücünden çok memnundu ve yedekte iki adet 35 ft'lik cankurtaran botu aldı. Birliklerle küpeşteye yüklendiler ve Kont Drakula 702 İngiliz ve 10 Belçikalı askeri kaldırdı. Askerleriyle birlikte üç Brens ve bir Fransız Hotchkiss makineli tüfek toplayarak, Stuka pike bombardıman uçaklarında bir veya iki atış yapmalarını sağladı.
Elizabeth Yeşil
Bilinmeyen.
Elizabeth Green, Dunkirk'in tahliyesine yardım eden ilk özel kurtarma gemilerinden biriydi ve ikinci yolculuğunda en son ayrılanlardan biriydi. Rolü son derece iyi belgelenmiştir. Kaptanların pek çoğu, özellikle de bu yabancı ve silahsız sivil gemilere komuta etmek için aceleyle detaylandırılan genç deniz ekipleri, ayrıntılı bir kütük tuttu. Ancak, RNVR'den Asteğmen E. T. Garside, ilk dokuz günlük aktif hizmetinin saatlik bir hesabını derledi. Bunu unutması pek olası değildi.
Glala
Zaten bir RN teknesi, Dunkirk'ten önce talep edildi.
Amirallik, Ekim 1939'da Glala'ya el koydu ve o, Thames halicindeki Sheerness'te konuşlanmış bir Liman Savunma Devriye Yatı oldu. 1940 yılında çekilen bir fotoğrafta ön güvertede bir makineli tüfek ve kıçta derinlik hücumları görülüyor. 13 Ocak 1940 Cumartesi günü deniz kayıtlarında görünüyor, "Sloop BITTERN, Sheerness'e doğru çektiği bir Alman mayını buldu. Nord Şamandırası'na bağlandı ve liman savunma devriye yat GLALA (51grt) mayını oradan karaya çıkardı."
Diğer pek çok gemi gibi onun da anı Dinamo Operasyonu sırasında geldi. Asteğmen John Alexander Dow, RNVR komutasında, Amulree ve Caleta yatlarıyla birlikte 31 Mayıs 1940'ta 0800'de Dunkirk'e doğru yola çıktı.
Leydi Lou
Zaten bir RN teknesi. 1939'da komuta edildi.
1939'da Southampton'daki Rampart Boat Building Company (daha sonra Rampart Boatbuilding Works) 9 gemisine savaş hizmeti için el koydu. Dunkirk'ten en son ayrılanın bir Sur olduğuna inanılıyor; birkaçı kalıcı olarak orada kaldı.
Hükümdar
Bilinmeyen.
Canlı bir tekne inşa etmek için sağlam bir gövdeye ihtiyacı olan şimdiki sahibi, onu yarı metruk olarak satın aldı. Gövde ferro-creted ve kabin eklendi. "Monarch"ın "Dinamo Operasyonu"nun bir parçası olduğu ancak bu çalışma tamamlanana kadar anlaşılamadı.
Rania
Zaten bir RN teknesi. 1939'da istendi.
1939'da Zelia, Rampart Boat Building Works'ten müstakbel sahibi tarafından değil, H.M. hizmet ve ona Rania yeniden adlandırıldı.
Kral
Komuta edildi.
28 Mayıs 1940'ta The King, İngiliz Seferi Kuvvetleri'nin Dunkirk sahillerinden tahliyesi için komuta edilen 540 özel gemiden biriydi. Zarif şekli ve alçak fribordu açık deniz için pek uygun değildi ve bir muhripten gelen su bile, özellikle de askerlerle doluyken onu boğabilirdi. Ama denizin sakin olması Dunkirk'in mucizelerinden biriydi ve bir aksilik olmadan geri döndü.
Bu, orijinal sorudan biraz fazla uzak olabilir, ancak bununla ilgileniyorsanız, taleple ilgili genel bağlam için aşağıdakilerin alaka düzeyini göreceksiniz.
Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Londra'da bir otele el konulmasıyla ilgili büyük bir anayasa davası gelişti ve dava Lordlar Kamarası'na gitti. Arka planın bir parçası olarak, avukatlar, hükümet tarafından (genellikle 'Taç') orta çağa kadar olan taleplerin tüm tarihini incelediler.
Bu yasal tarihin çoğu, gemilerin talep edilmesiyle bağlantılıydı.
Davayla ilgili kitap uzunluğundaki bir çalışmanın tamamı bazı kanıtları içeriyor ve buna İnternet Arşivi'nden şuradan erişebilirsiniz: de Keyser davası.
Birinci Dünya Savaşı sırasında gemilerin talep edilmesiyle ilgili bir bölümü de olan daha genel bir talep çalışması için, G. R. Rubin'in Özel Mülkiyet, Devlet Talebi ve 1914-1927 Özel Mülkiyetine bakın. (Amazon'da daha ucuz bir kopya alabilirsiniz!).
Birinci Dünya Savaşı'nda ve sonrasında oluşturulan ilkeler, tespit edebildiğim kadarıyla, 2. Dünya Savaşı için aşağı yukarı toptan kabul edildi.
Umarım bu biraz ilgi çekicidir ve konu dışı olarak algılanırsa özür dilerim.
Dunkirk ve Küçük Gemiler, Philip Weir
Dunkirk'ten tahliye, İkinci Dünya Savaşı'nın en büyük olaylarından biridir ve en çok BEF'in büyük kısmını Fransa'dan kurtarmak için Donanmaya katılan küçük tekne filosu ile ünlüdür. Bu kitabın gösterdiği gibi, bu hikayenin sadece bir kısmı.
Hollanda'daki kısa İngiliz müdahalesi ve stratejik bombalama kampanyasına başlama kararı da dahil olmak üzere, batıdaki kampanyanın ilk aşamasının kısa bir açıklamasıyla başlıyoruz. İkinci bölüm, Alman panzerlerinin denize ulaşmasıyla başlar ve bir tahliye için erken planlama, Almanların kanal limanlarını ele geçirmeye başlaması ve sonunda sadece Dunkirk'i terk etmesiyle daha da zorlaştı. Amiral Ramsey tahliyenin kahramanlarından biri olarak ortaya çıkıyor, birçok donanma dışı gemiye ihtiyaç duyulacağını çabucak fark ediyor ve tahliye emri verilmeden önce sahillerden tahliyeyi planlıyor. Bu bölümdeki bir sürpriz, &lsquoküçük teknelerin&rsquo'nun çoğuna, sahipleri ve mürettebatı tarafından kendiliğinden gönüllü olmak yerine, tahliyenin hemen başında Donanma tarafından el konulmuş olmasıdır. Daha sonra tahliyenin kendisinin iyi bir hesabını alırız.
Gemilerle ilgili bölüm, dahil olan her gemi kategorisine tam bir kredi vererek, en fazla sayıda insanın, ünlü küçük gemilerden ziyade muhriplerde tahliye edildiğine dikkat çekiyor. Mayın tarama gemileri, binlerce adamı tahliye ederken aynı zamanda Britanya'ya giden yolları açık tutarak ikili bir rol oynadı. İlgili özel gemilerden elli altı yolcu gemisi, muhripler kadar insanı tahliye ederken, çok sayıda balıkçı teknesi mevcuttu. Ancak en ünlü gemi kategorisi özel gezi tekneleriydi. Tek tek bu gemilerin çoğu o kadar çok adamı tahliye etmese de, çok sayıda oradaydılar ve tahliyeye gerçek bir katkıda bulundular.
Kitap daha sonra 1940'taki diğer birçok tahliyeye bir göz atıyor ve bu konudaki çoğu kitaptan daha uzağa giderek, aynı zamanda gerçekleşen Norveç'in tahliyesini de içeriyor. Bu ilginç bir fikir, çünkü Norveç'ten tahliye Dunkirk'ten çok farklıydı, büyük okyanus gemileri kullanıyordu ve İngiliz Ana Filosunun daha büyük gemileri tarafından destekleniyordu. Fransa'ya dönersek, İngilizler daha batıya yeni bir BEF indirmeye çalışmışlardı, ancak bu yalnızca Le Havre, Cherbourg, St Malo, Kanal Adaları, Brest, St. Nazaire, Nantes ve Bordeaux'dan tahliye ihtiyacına yol açtı. Bu aşama, aynı zamanda, 1.700 ila 4.000 erkek arasında bir yerde kaybedilen, kampanyanın en kötü canlı kayıplarını da içeriyordu. Lancastria Alman uçakları tarafından batırıldı.
Tahliyelerin hesabını, özellikle Dunkirk Küçük Gemiler Birliği ve Dunkirk'e beş yıllık geri dönüşler tarafından, onları anma çabalarına bir bakış takip ediyor.
Bu, 1940'taki tahliyelerin yararlı bir açıklamasıdır, Dunkirk'e odaklanmakta, aynı zamanda Normandiya ve Fransız kıyılarından daha az ünlü tahliyeleri de kapsamakta ve küçük teknelerin rolünü ve aynı zamanda tahliye çabalarının çoğunun Donanma doğasını kabul etmektedir.
Bölümler
Fransa'nın Düşüşü
tahliye
Gemiler
Diğer Tahliyeler ve Büyük Gemiler
Beş Yıllık Hatıra İadesi
Ziyaret edilecek yerler
Yazar: Philip Weir
Baskı: Ciltsiz
Sayfalar: 112
Yayımcı: Shire
Yıl: 2020
Dunkirk'in Küçük Gemileri: Olağanüstü Bir Kahramanlık Öyküsü
Tanıtım: Gena Philibert-Ortega, şimdiki filmden esinlenerek yazdığı bu makalede, İkinci Dünya Savaşı sırasında Dunkirk'te mahsur kalan Müttefik birliklerinin olağanüstü kurtarılması hakkında daha fazla bilgi edinmek için eski gazeteleri araştırıyor. Gena bir soy bilimci ve “Aile Mutfağından” kitabının yazarıdır. ”
Filmi izleme şansınız olduysa DunkirkChristopher Nolan'ın yönettiği filmde, Alman ordusu yaklaşırken Fransa kıyısında Dunkirk'te mahsur kalan müttefik askerleri kurtarmaya yardım etmek için "küçük gemilerini" kullanan sivillerin olağanüstü cesaretine şaşırmış olabilirsiniz. “Dunkirk Mucizesi” olarak bilinen bu İkinci Dünya Savaşı kurtarma, sıradan insanların olağanüstü eylemlerde bulunmalarına bir örnektir.
Fotoğraf: Dunkirk'ten tahliye edilen yaralı İngiliz askerleri, 31 Mayıs 1940, İngiltere, Dover'daki bir muhripten iskeleye doğru ilerliyorlar. Kredi: Imperial War Museums Wikimedia Commons.
Dunkirk Savaşı
Alman ordusu 10 Mayıs 1940'ta Belçika, Hollanda ve Lüksemburg'a bir saldırı başlattı. Beş gün sonra Alman kuvvetleri Fransa'ya girdi. "Üstün hava gücü, daha birleşik bir komuta ve son derece hareketli zırhlı kuvvetler tarafından desteklenen ilerlemelerine devam ederken, Müttefikleri Dunkirk'te denizin yakınında tuzağa düşürdüler."
Plain Dealer (Cleveland, Ohio), 22 Mayıs 1940, sayfa 28
21 Mayıs'a kadar Almanlar, İngiliz askerlerini ("İngiliz Seferi Kuvvetleri"), Belçika ve Fransız kuvvetleriyle birlikte kuzey Fransa sahilinde liman kenti Dunkirk yakınlarında tuzağa düşürdüler. Alman ordusu durdurulamaz olmuştu ve müttefik kuvvetlerin tamamen yok edilmesi kaçınılmaz görünüyordu.
Ama sonra neredeyse düşünülemez bir şey oldu: 23 Mayıs'ta Adolf Hitler, Alman ordusunun saldırısını durdurdu ve Luftwaffe'ye (Alman hava kuvvetleri) müttefikleri bitirmesini emretti. 26 Mayıs'ta İngilizler, Dunkirk'teki müttefik kuvvetlerin İngiltere'ye tahliyesi olan Dinamo Operasyonunu faaliyete geçirdi.(1)
Dinamo Operasyonu, İngiliz Kanalından Dunkirk'e geçmek ve orada mahsur kalan müttefik askerlerin tahliyesine yardımcı olmak için sivil gemileri kullandı. Neden yalnızca askeri gemilere güvenmek yerine sivil eğlence amaçlı su teknelerini, ticari gemileri ve balıkçı teknelerini kullanalım? Bir kere, acil durum o kadar vahimdi ki, mümkün olan her türlü yardıma ihtiyaç vardı. Bir diğeri için, sivil gemiler kıyıya yakın sığ sularda donanma gemilerinden daha iyi seyredebiliyorlardı. Siviller ve askeri personel tarafından yönetilen, 700'ü sivil gemi olan yaklaşık 1000 gemi, 26 Mayıs-4 Haziran 1940 tarihleri arasında 198.000 İngiliz ve 140.000 Fransız ve Belçikalı askeri tahliye etti. Açıkçası, böyle tehlikeli bir girişim risksiz değildi: 240 gemi/gemi ve 84 İngiliz uçağı tahliye sırasında kaybedildi.(2)
NS Titanik Bağlantı
Dunkirk'teki olağanüstü kurtarma, küçük gemilerin inanılmaz kahramanlığını kutlamak için 25 yıl sonra yeniden canlandırıldı. Aşağıdaki gazete makalesi yeniden canlandırmayı bildirdi:
“Eğlence yatları, balıkçı tekneleri, nehir tekneleri ve cankurtaran sandalları, kuşatma altındaki orduyu çıkaran tüm filodaki yaklaşık 60 gemi, 30 millik su boyunca ilerleyecek”
O etkinlikte çok özel bir tekne katıldı, SerseriCharles H. Lightoller'ın sahibi olduğu ve pilotajını yaptığı .
Fotoğraf: Dunkirk “Little Ship” Sundowner. Kredi: Stavros1 Wikimedia Commons.
1940'ta Dunkirk'in tahliyesi sırasında, Serseri C. H. Lightoller, genç oğlu ve 16 yaşındaki bir Deniz İzcisiyle birlikte, bir deniz eskortunun yardımı olmadan Dunkirk'e doğru rotayı belirledi. Askerleri güvenli bir yere tahliye etmeye yardım etme hevesi, oğlunun Dunkirk'te, birimindeki adamlarla birlikte kurtarılmayı beklediği bilgisi tarafından motive edildi.
Lightoller trajediyi ilk elden biliyordu, çünkü bu onun ilk okyanus kurtarması değildi. Lightoller sadece I. Titanik.
Lightoller'ın karısı bu gazete makalesi için röportaj yaptı ve Dunkirk'ten önce bir kez ailenin gemide 19 kişi olduğunu belirtti. Serseri ve "paketlenmiş" gibi hissettirdi. Dunkirk tahliyesi sırasında Lightoller 122 askere bindi. Serseri ve onları sağ salim İngiltere'ye iade etti!
Milwaukee Journal Sentinel (Milwaukee, Wisconsin), 29 Mayıs 1965, sayfa 10
Dunkirk'teki kurtarma hakkında, gerçekleştiği sırada bildirildiği üzere daha fazla bilgi edinmek için, bkz.
Teşekkürler!
Fransa Teslim oldu
Bu arada, Fransız ordusu paramparçaydı ve yenilgiye hazır görünüyordu. 10 Mayıs'ta Alman işgali gününden Dunkirk'in tahliyesine kadar Fransa, yedi motorlu tümenden altısı da dahil olmak üzere 24 piyade tümenini kaybetti. Her biri 200 tankla donatılmış dört zırhlı tümen yerine, ülkede artık her biri 40 tankla donatılmış üç zırhlı tümen vardı. Yeni Fransız komutan Maxime Weygand, Maginot Hattı'ndan asker transfer etti, ancak Üçüncü Reich'squos ile yüzleşmek için yalnızca 43 piyade tümeni toplayabildi. 104 Müttefik yardım ortadan kalkmıştı. İngilizler, Dunkirk'ün güneyindeki iki tümen hariç hepsini geri çekmişti ve Belçika Ordusu teslim olmuştu.
Fransızlar, stratejik netlik eksikliği nedeniyle daha da engellendi. Başbakan Paul Reynaud, Kuzey Afrika'ya Dunkirk'e benzer bir tahliyeyi tercih etti. Ancak ABD Komutanı Weygand böyle bir harekete karşı çıktı ve anavatanını savunmak için Fransız topraklarında kalacağına söz verdi. Reynaud'un kabinesinde, Adolf Hitler ile potansiyel bir anlaşma yapmayı düşünen Başbakan Yardımcısı Mareşal Péacutetain etrafında birleşen bir yatıştırma hizbi vardı.
General Alan Brooke, kalan birkaç İngiliz birimine komuta etmek için Fransa'ya döndü ve durumu savunulamaz olarak değerlendirdi. Churchill ile gergin bir konuşmada, Brooke daha fazla tahliye talep etti ve Churchill, Fransızların desteklendiğini hissettirmek için bir İngiliz varlığının gerekli olduğunu iddia ettiğinde, Brooke şöyle cevap verdi: "Bir ceset hissi yaratmak imkansız.&rdquo
Fransızlar, &ldquoKirpiler&rdquo adı verilen sıkı hizipler halinde toplanan küçük birlik ve silah gruplarına güvenerek ellerinden geldiğince savaştılar. batıda ve doğuda Péronne'da. Paris'in 90 mil kuzeybatısındaki Amiens'te, Alman 10. Panzer Tümeni sadece üç gün içinde tanklarının üçte ikisini kaybetti. Erwin Rommel liderliğindeki 7. Panzer Tümeni nihayet batıda sızdı ve Somme'nin 20 mil güneyinde bir İngiliz tümenini kesmek için hücuma geçti, o da geri çekildi ve daha sonra tahliye edildi. Günler geçtikçe, Rommel Panzerlerini kalan Kirpilerin etrafına yöneltti ve Fransızlar etkili bir karşı saldırı başlatamadı.
Panzerleri ülke içinde hızla ilerleyen Almanların Fransızları yıpratması uzun sürmedi. 14 Haziran'da Paris düştü.
17 Haziran'da Rommel batıya doğru 150 mil yol kat etti ve 19 Haziran'da Cherbourg'u ele geçirdi. Haftalardır kriz içinde olan Fransız hükümeti, 22 Haziran'da bir ateşkes imzaladı. Anlaşma, Fransa'yı ikiye böldü, kuzey yarısı doğrudan Alman işgali altında, güneyi ise Pétain liderliğindeki bir kukla rejim altındaydı. Almanların Fransa'yı ele geçirmesi Dunkirk'ten sadece 18 gün sonra olmuştu.
İngiliz metanet
İngiltere şimdi Nazilere karşı tek başına durdu ve birçoğu, bir sonraki tavizin onun olup olmayacağını merak etti. İngiliz hükümetinin bazı üyeleri, uzlaşmaz Churchill'in yükselişinden pişmanlık duymaya başladılar ve Alman liderle ne tür bir anlaşmaya varılabileceğini düşündüler. Hitler, kod adı Deniz Aslanı Operasyonu olan bir İngiliz işgali için geçici olarak planladı, ancak böyle bir istilanın riskli, zor ve çok maliyetli olacağını biliyordu ve bu yüzden bir İngiliz barış teklifini bekledi.
Churchill bunların hiçbirine sahip değildi. Dunkirk'teki yenilgiyi zekice "Dunkirk ruhunun" bir ifadesine dönüştüren Churchill, halkını İngiliz birliklerinin cesaretini ve kurtarma operasyonu için gemilerine gönüllü olan sivillerin yapabilecekleri tutumunu sergilemeye çağırdı. Fransa'da kaybolan ekipmanı hızla yerine koydu. İngilizlere elinden gelen her şekilde yardım etme niyetinin sinyalini veren ABD Başkanı Franklin Roosevelt ile bir ilişki kurmaya başladı. Ve Temmuz ayında, Hitler'in bombardıman uçakları teslim olmaya zorlamak amacıyla İngiliz şehirlerine saldırmaya başladığında, Churchill ülkeyi Britanya Savaşı olarak anılacak olan üç aylık kuşatmaya hazırladı.
20 Ağustos'ta, hava çatışması en yoğun aşamasına girerken, Churchill RAF'ın cesur pilotlarına haraç ödemek için hava yollarına gitti: "Adamızdaki, İmparatorluğumuzdaki ve aslında dünyadaki her evin minnettarlığı. Suçluların meskenleri, olasılıklardan yılmayan, sürekli meydan okuma ve ölümcül tehlikelerden yılmayan, cesaretleri ve bağlılıklarıyla dünya savaşının gidişatını değiştiren İngiliz havacılarına gidiyor. İnsan çatışması alanında hiçbir zaman bu kadar çok kişi, bu kadar az kişiye bu kadar çok şey borçlu olmamıştı.&rdquo
15 Eylül'de Luftwaffe, kampanyanın Londra'ya yönelik şimdiye kadarki en yoğun bombalama saldırısında 1.000'den fazla uçak başlattı. Saldırı, İngiliz başkentinin ciddi zararlardan kaçmasıyla istenen sonuçları vermede başarısız oldu. Bunun yerine, 20 Alman uçağı hasar gördü ve 60 tane daha düşürüldü. Hitler, kayıplarını azaltmak için baskınları, Blitz olarak bilinen ve Mayıs 1941'e kadar devam eden sınırlı gece grevleri lehine azalttı.
RAF, Luftwaffe'ye karşı çıktı ve kazandı. Alman işgali tehdidi sona erdi. Yakında, Churchill'in öngördüğü gibi, "dünya savaşının deyimi" özgürlük güçlerine doğru kayacaktı. Önümüzdeki beş yıl boyunca Churchill ve İngiliz liderliği, İngiliz ordusunun boyutunu genişletmeyi, RAF kaynaklarına yeni uçaklar eklemeyi, Dunkirk'te kaybedilen gemileri onarmayı ve değiştirmeyi ve İngiliz Donanmasını en iyilerinden biri olarak yeniden kurmayı başardı. dünyada güçlü. Yeni takviye edilen İngiliz askerleri, Mihver kuvvetlerinin Kuzey Afrika ve Orta Doğu'daki ilerlemelerine karşı savaştı.
Dunkirk olmasaydı bunların hiçbiri mümkün olmazdı ve İngiltere Aralık 1941'e ve Amerikalıları kritik bir müttefik olarak savaşa sokan Pearl Harbor'a Japon saldırısına kadar dayanamazdı.
Müttefik kuvvetler, 6 Haziran 1944'te D-Day'de Normandiya'ya indiğinde, katılan sekiz tümenden üçü İngiliz'di. İkisi havadan düşürüldü ve biri gemiyle geldi ve Amerikan müttefiklerinin yanında sahillere saldırdı. Ardından gelen zafer, katılan herkes için tatlıydı, ancak İngilizler için bundan daha fazlasıydı. Bu bir kurtuluştu.
Dinamo Operasyonu - Dunkirk tahliyesinin Küçük Gemileri, 1940
ve tahliye sırasında 250 otobüsünü askeri kullanıma sokan East Kent Road Car Company'ye (bugünkü Stagecoach East Kent otobüs operasyonunun öncüsü) mansiyon ödülü.
Bu gazetelerde onlarla ve otobüsleriyle ilgili herhangi bir şey varsa, muhtemelen içerikle ilgilenebilecek bir veya iki yerel organizasyonun izini sürebilirim (ve herhangi bir nedenle gazeteler sizinle kalmayacak veya sizinle kalmayacaklar). tek bir koleksiyon, onlarla ilgilenebilir.
Zil sesi
Makarna peynir denetleyicisi
Zil sesi
Makarna peynir denetleyicisi
Henüz hiçbir şey görmedim, ama onları okumaya alıştıkça daha fazlasını fark etmeye devam ediyorum.
Konuyu daha fazla okumaya çalışıyorum, eski arkeoloji eğitimi devreye giriyor. Stoneroad'un yukarıdaki yazısına kadar Cycle ve Ariel'in aşağıdaki operasyonların isimleri olduğunu bilmiyordum, sonra tüm bölümler daha anlamlı olmaya başladı.
Davesgcr
Kitap okuma
ve tahliye sırasında 250 otobüsünü askeri kullanıma sokan East Kent Road Car Company'ye (bugünkü Stagecoach East Kent otobüs operasyonunun öncüsü) mansiyon ödülü.
Bu gazetelerde onlarla ve otobüsleriyle ilgili herhangi bir şey varsa, muhtemelen içerikle ilgilenebilecek bir veya iki yerel organizasyonun izini sürebilirim (ve herhangi bir nedenle gazeteler sizinle kalmayacak veya sizinle kalmayacaklar). tek bir koleksiyon, onlarla ilgilenebilir.
Doğu Kent'te birkaç (daha modern) şeyler yayınlayan eski bir Doğu Kent şoförünü tanıyorum (ayrıca LT için de çalıştı!) Ağzından köpükler çıkarsa diye bir şey söyleyecek.
Yine de, çok fazla seçenek olmadığını düşünmeme rağmen, filonun büyük bir bölümünü yüklediğiniz için tebrikler! .
Zil sesi
Makarna peynir denetleyicisi
Henüz bir şey yok, ama rolünü anlamak için ilgili Hükümet departmanlarının tarihine bakıyorlar. Birinci Dünya Savaşı'nda oluşturulan ve daha sonra İkinci Dünya Savaşı başladığında 1939'da eski haline getirilen Denizcilik Bakanlığı'ndan epeyce belge var:
Denizcilik Bakanlığı, 1939'da bir Deniz Ulaştırma Bölümü ile savaşın patlak vermesiyle eski haline getirildi. Bölüm 1941'de Savaş Ulaştırma Bakanlığı'na taşındı. 1946'dan itibaren 1965'ten itibaren Ulaştırma Bakanlığı'na, Ticaret Kurulu'nun Denizcilik Bölümü'ne ve 1970'ten itibaren Ticaret ve Sanayi Bakanlığı'na bağlıydı. (Vikipedi)
Muhtemelen Dinamo zamanında MoS için çalıştığını düşünüyorum ve bu, bu dönemdeki her şeyin neden bu tarafa oldukça özgü olduğunu açıklıyor. Diğer ulaşım modlarıyla ilgili daha sonraki makaleler, muhtemelen bakanlığın MoT ile birleştirilmesinden ve görev alanı genişletildikten sonra ortaya çıktı.
BTW 50'li yıllardaki Heathrow havaalanının orijinal planını ve ilk 20 yıl için öngörülen yolcu sayısını buldum.
Nokta E
Tanınmış Üye
Artaxerxes
Dikkat edin, Gnu'su var!
Zil sesi
Makarna peynir denetleyicisi
TaşYol
Arkadan bağırıyor!
Zil sesi
Makarna peynir denetleyicisi
Greenwich Denizcilik Müzesi'ndeki Caird Kütüphanesi'nin mevcut tüm kayıtları tuttuğunu şimdi fark ettim. Orde Report bilgilerini yukarıdan kopyaladım ama bağlantı kuramadım.
Telefona cevap vermek istemiyorlar, bu yüzden onlara e-posta gönderdim.
Varoluşçu
Bir log eğrisindeki düz çizgiler - üstel büyüme
MickRN
Yeni Üye
Hangi kayıtların hayatta kaldığını ve kaybolduğunu araştırıyorum.
Bu kılavuz, 1940'ta İkinci Dünya Savaşı sırasında İngiliz birliklerinin Fransa'dan toplu tahliyesi olan Dinamo Operasyonunun resmi kaydına bir giriş sağlar.
Tahliye büyük ölçüde İngiltere'nin güney kıyılarından ve Thames Haliçinden yola çıkan bir 'Küçük Gemiler' filosu tarafından gerçekleştirildi.
Dunkirk Listesi (Dunkirk Geri Çekilme: Dinamo Harekatı 26 Mayıs–4 Haziran 1940: Hizmetlerine Katılan Gemilerin Alfabetik Listesi. 940.542.1'1940) Tahliye tamamlandıktan hemen sonra Yarbay GP Orde tarafından, aşağıdakiler de dahil olmak üzere, resmi ve özel tüm mevcut kaynaklar kullanılarak derlenmiştir:
- Dover, Ramsgate ve Margate raporları
- Sorumlu Amiral'in Kayıtları, Şeffaflık
- Savaş Ulaştırma Bakanlığı, Deniz Ulaştırma Dairesi ve Amirallik Belgeleri
- Fransız Amiralliği tarafından sağlanan bilgiler
- Çok sayıda röportaj
Dunkirk Listesi
Orde, Dinamo Operasyonunda yer alan her geminin ada göre alfabetik olarak düzenlenmiş bir hesabını verir. Sıralamada 'blokaj gemileri', 'ışık yakan serseriler', 'mayın tarama gemisi grupları' ve 'Dunkirk'e giden yollar' gibi bazı genel konu başlıkları yer almakta ve gerektiğinde çapraz referanslar verilmektedir.
Liste, Dunkirk'e doğru yola çıkan ve asla geri dönmeyen ve daha büyük gemiler için ihale görevi gören bazı özel gemileri hariç tutabilse de, Kanal'dan bir askeri bile geri getiren tüm gemiler için kapsamlı olarak kabul edilir. Britanya'ya asker göndermezler.
Orde'un olası her bilgi kaynağını kullanması o kadar kapsamlıdır ki, tahliye ile yalnızca marjinal olarak bağlantılı birçok gemiyi ve muhtemelen oraya hiç ulaşmamış bazı gemilerin iddialarını içerir, örneğin üç ayrı durumda yelken açması gereken ve nihayet orada bulunan gemiler gibi. 'umutsuz olarak vazgeçildi'.
Her gemi için Orde şunları verir:
- İsim, tip, uyruk (İngiliz dışındaysa), mal sahibi ve komutan
- Operasyondaki rolünün bir hesabı: tarihler, saatler, eylemler ve tahliye edilen kişi sayısı
- Onun bilgisinin kaynağı
- Geminin mürettebatı tarafından alınan dereceler veya ödüller.
Ancak Orde, sayısız kahramanlık eylemi ya da bir dizi küçük geminin batmasına neden olan kafa karışıklığı ve panik hakkında yorum yapmıyor. Tespit edebildiği gerçekleri takdire şayan bir düzen ve açıklıkla ortaya koyar.
Orijinal daktilo metnine, Dinamo Harekâtı'na katılan Fransız gemilerinin çoğu hakkında, Fransız Tarih Departmanı Komutanı Cras tarafından sağlanan ek bilgiler eklenmiştir.
&lsquoPatlayan mermiler ve şiddetle alevlenen ateşler cehennem gibiydi&rsquo
Margate Coxswain Edward Parker, oğulları James (solda) ve Edward ile birlikte. Üçü de Mayıs 1940'ta Dunkirk'in tahliyesine katıldı.
Margate ekibinin Kanal'ın her iki tarafında tanık olduğu sakinlik ve kargaşa, tam bir zıtlık içinde olamazdı. Coxswain Parker şunları söyledi: &lsquoMargate o zamanlar oldukça ölü bir kasabaydı, sakinlerin yarısından fazlası tahliye edilmişti. Ama Dunkirk'e vardığımızda durum biraz farklıydı. Mermilerin patlaması ve alevlerin alevlenmesi cehennem gibiydi.&rsquo
Sahile yaklaştıklarında mürettebat kendilerini bir savaş bölgesinin ortasında buldu. Alman denizaltıları, ara sıra kıyıdaki alevlerle aydınlatılan gölgelerde sessizce süzüldü.
Mermi ateşinin sesi ve yanık kokusu her yeri sarmıştı. Karanlıkta ve kaosta, mürettebat kıyıya doğru yollarını hissetmek zorunda kaldı. Oraya vardıklarında çabucak işe koyuldular ve insanları kıyıdan daha derin sulara demirlemiş daha büyük gemilere taşıdılar.
Coxswains Howard Knight ve Edward Parker, cesaretleri ve kararlılıkları nedeniyle Üstün Hizmet Madalyası ile ödüllendirildi. Ve tüm mürettebat üyelerine RNLI &rsquos &lsquoDunkirk ruhu&rsquo için Vellum'a teşekkürler.
Churchill'in tarihi Dunkirk konuşması, 4 Haziran 1940
Aşağıdakiler, Winston Churchill'in Dinamo Operasyonu'nun başarıyla sonuçlanması sırasında Parlamento Meclisine yaptığı konuşmadan bir alıntıdır. Halk, BBC spikeri tarafından okunan radyodaki gece haberleri sırasında bunun önemli bölümlerini duydu.
Konuşmasında, aynı anda morali yükseltirken ve aynı zamanda İngiltere Almanya'ya karşı tek başına dururken, Amerika'ya destek için açık bir çağrıda bulunurken, ulusal coşku ruh halini dizginlemeye çalıştı:
“…Ordumuzun kaçışına olan minnettarlığımız… Fransa ve Belçika'da olanların devasa bir askeri felaket olduğu gerçeğine karşı bizi kör etmemeli… Bu kurtuluşa bir zafer nitelikleri atfetmemek için çok dikkatli olmalıyız. Savaşlar tahliyelerle kazanılmaz...'
Ancak şu ikonik sözleri iletmeye devam etti:
‘…Fransa'da savaşacağız, denizlerde ve okyanuslarda savaşacağız, havada artan bir güvenle ve artan güçle savaşacağız, bedeli ne olursa olsun adamızı savunacağız. Sahillerde savaşacağız, iniş alanlarında savaşacağız, tarlalarda ve sokaklarda savaşacağız, tepelerde savaşacağız, asla teslim olmayacağız…”
Header Image – Göz alabildiğine uzanan Müttefik askerleri, Dunkirk sahillerinden tahliye edilmeyi bekliyor © IWM NYP68075.
Deniz Harp Servisi
Teddington'daki Gibbs Tersanesi'ndeki onarımın ardından Aquabelle, Brightlingsea'nin East Coast limanına doğru yola çıktı. Benjamin Taylor was told the Navy had fitted a small A.A. gun on her forward deck and she would be operating in the North Sea defending the lighthouses from attack by German planes.
Admiralty weekly war records of ship movements, the "Red List" identifies Aquabelle as being assigned to the Nore Command, Harwich Area, Brightlingsea on 21st July 1940 as an Auxiliary Patrol Vessel, Motor Boats, number 63. Later entries allocate her to Accounting base Nemo (Her Base Ship - actually a shore establishment). The weekly records continue unbroken until 7th December 1941 where her name, plus another dozen similar vessels, disappears from the list. From March 23rd 1941, her name is annotated with a symbol which ascribes Aquabelle to the Royal Naval Patrol Service.
The RNPS were formed in August 1939, with their Central Depot at Lowestoft. The advantages of using small ships for minesweeping and other duties had been recognized during WW1 and many of the crews of the peacetime fishing fleets had been encouraged to join the Royal Naval Reserve.
In addition to numerous requisitioned vessels including Aquabelle, this unglamorous arm of the Royal Navy eventually comprised of 70,000 men and 6,000 ships which included trawlers, whalers, drifters, motor launches and, later, specialised minesweepers.
The RNPS fought all over the world in all theatres of the war and were involved mainly with minesweeping and anti-submarine work. Vessels from RNPS were on convoy duty in the Atlantic and the Arctic, in the Mediterranean and the Far East, but their prime function was keeping clear the sea routes in the North Sea and Channel. Throughout the early years of the war mines were laid by the Germans by sea and air around the British Isles in an attempt to strangle the coastal convoys which were used to keep Britain supplied. It was the work of the RNPS to keep the shipping lane clear so that the convoys could continue and this meant constant minesweeping because as soon as an area had been cleared it was a simple task for E-Boats or aircraft to mine it again. This was a most hazardous task. Because the majority of sailors were Royal Naval Reservists the RNPS became 'a Navy within a Navy' and was given a number of unofficial titles, 'Harry Tate's Navy' and 'Churchill's Pirates' being two of the more polite.
There is little further information about Aquabelle's role in the RNPS apart from being spotted at Newhaven carrying the number 25 on her hull. Ministry of War Transport records show that Benjamin Taylor was compensated for the loss of his yacht by a chartering payment of £ 20 per month from her requisition for Dunkirk (1st June 1940) to 9th September 1941 when she was compulsorily acquired by the RNPS. In December 1941 Aquabelle was transferred to the War Department. No records have been found of her role and location for this part of the war.
Dunkirk Little ship requisition documents - History
This year marks the 80th anniversary of the evacuation of Allied troops from Dunkirk. Within the archives are stories of this event by Worcestershire people, recorded as part of our WWII oral history project carried our 20-25 years ago.
French and British troops on board ships berthing at Dover, 31 May 1940. Imperial War Museum. Used under Creative Commons
The operation, codenamed ‘Operation Dynamo’ which took place between 27 May and 4 June 1940, is one of the most celebrated military events in British history. The German and Allied armies had faced each other across the Franco German border for over six months, a period often known as the Phoney War. On 10 May 1940 the German army began its offensive in the West and within ten days it had reached the Channel at Abbeville, splitting the Allied armies in two and leaving the British Expeditionary Force (BEF) in danger of being trapped in Belgium. In the event the BEF was able pull back and fight a series of rear-guard actions to the Dunkirk area, where a total of 338,226 Allied troops were dramatically rescued by a combination of navy ships and hundreds of little boats.
Memories of Dunkirk
Several Worcestershire residents were interviewed about their recollections of World War II to mark the 50th anniversary of the end of the War as part of an oral history project run by the then Hereford and Worcester Record Office. Some recalled their experiences of Dunkirk. The following are just a small selection of those memories.
67th Field Regiment, Royal Artillery
Amongst those rescued from the beaches of Dunkirk were men from Worcestershire’s 67th Field Regiment, Royal Artillery. Several men were interviewed in 1995 as part of the then Hereford and Worcester Record Office’s World War II oral history project, just ahead of some of them returning to the beaches to attend various ceremonies. The men vividly recalled their experiences on the road to Dunkirk, at the beaches and on board ship.
Fighting the rear-guard action
Frank Price’s gun crew were asked to take up anti-tank positions as part of the rear guard action and were then gradually pulled back to De Panne a town on the Belgian coast further up from Dunkirk and then into France. They eventually ended up at Dunkirk having spiked their gun so it could not be reused by the Germans
At the beaches
Tom Averill recalled that upon reaching the beaches he and his men marched up and down between Dunkirk and Bray Dunes trying without success to find a boat to take them home. Eventually they returned to Dunkirk to find a ship moored at the East Mole. The ship turned out to be HMS Worcester which Tom took to be a good sign. The ship was bombed on the journey back, but Tom and his men survived the journey, though others on board were not so lucky.
For Frank and his crew too the evacuation was far from plain sailing. Having finally reached Dunkirk they managed to board HMS Esk. The ship had to stop part of the way through their journey to rescue some French soldiers whose ship had been bombed.
The Little Ships
Hundreds of small privately owned boats took part in the evacuation from Dunkirk. Anything that could float and could cross the channel made its way to Dunkirk to aid the evacuation and ‘the little ships’ played a crucial role ferrying men from the shallow inshore waters to the larger vessels waiting off the beaches. Gordon, a schoolboy living at Twickenham, recalled seeing a flotilla of small boats assembling at Teddington but not knowing why.
Another interviewee, who was a schoolboy living at Broadstairs at the time remembered hearing rumours of soldiers coming off boats at Ramsgate and went down to the harbour to investigate. One of his friends disappeared for three days and he later discovered that the boy and his father had been out in their boat rescuing soldiers from Dunkirk.
Exhausted British troops rest on the quayside at Dover, 31 May 1940. Imperial War Museum. Used under Creative Commons.
Captain Tenant (later Admiral) as mentioned in interviews by T Averill and K Monk.
Tenant was a Worcestershire man, coming from Upton upon Severn. He was lauded for overseeing the successful evacuation of Dunkirk in 1940 and was nicknamed Dunkirk Joe by sailors.
Churchill’s ‘We shall fight on the beaches speech’
On 4 June 1940 the Prime Minister, Winston Churchill, went to the House of Commons to report on the outcome of the Dunkirk evacuation and the military situation in general. Although the nation rejoiced that so many had been rescued, Churchill was keen to emphasise that the successful rescue of so many troops was not a victory and counselled that ‘Wars are not won by evacuations.’ As part of his report to the House he delivered his famous ‘We shall fight on the Beaches’ speech.
To read other stories about Operation Dynamo and the Dunkirk evacuations follow the link to the BBC’s WW2 People’s War website.
50th Anniversary commemorations 1990
Several of the 67th Field Regiment returned over the years to the area from which they were evacuated and took part in commemorations, especially those for the 50th anniversary of the evacuations. Frank Price recalled in particular returning to De Panne for many years as a member of the Dunkirk Veterans Association.
De Panne 50th anniversary commemorations, May 1990
March past in De Panne, May 1990
80th anniversary of the Dunkirk evacuations 2020
These weeks mark the 80th anniversary of the planning and execution of Operation Dynamo. Understandably public events have been cancelled, with some postponed until next year.
For more information about Operation Dynamo see:
Photographs copyright of M Tohill
Destroyers filled with evacuated British troops berthing at Dover, 31 May 1940. Imperial War Museum. Used under Creative Commons.
Detaylar
Önemi
1. What is the vessel’s ability to demonstrate history in her physical fabric? Evidence for designs, functions, techniques, processes, styles, customs and habits or uses and associations in relation to events and people. How early, intact or rare these features are may impact on significance.
HILFRANOR is a 41ft twin screw gentleman’s motor yacht with a mahogany carvel hull on oak frames plumb bow and canoe stern, which was added to her design during her construction. Originally built to go to sea, she has small twin side keels and a large main keel and was fitted with a mast and steadying sail which is still in operation. In addition she was built with twin screw engine, a feature of vessels designed for coastal cruising at the time. Much of her original hull material has survived showing a doubling up of the ribs – evidence of wartime damage during her involvement in the Dunkirk evacuation. Her layout is largely original including her mahogany forward topsides and rudder, though minor modifications have been made to the design of the wheelhouse which was re-built in 1989. Other original features include a chrome ship’s bell and rope, recovered from a previous owner, which reflect the overall Art Deco style of her build. Adaptations were previously made in the 1980’s including metal framed windows, radar, and autohelm, all of which were later removed to return her to a more original state though her electronics and engines have been updated. Other alterations include her gunwhale which has been changed to follow the whole sheerline and her galley which has been moved to the aft of the saloon. Her interior has been fully restored and the layout is in-keeping with the period.
Following the war HILFRANOR was re-registered in London as number 179 in 1955 with official number 164629 restored to her. Her original twin 20 hp Morris petrol engines were replaced in 1954 by two Standard Motor Co 40.hp diesels.
2. What are the vessel’s associational links for which there is no physical evidence?
Associations with people or places. Off-ship research.
HILFRANOR has significant associations with the Second World War. She is listed in the Admiralty Patrol Craft from May 1940 until March 1943, after which she was laid up for a short period and then described as being in the fire service until 31 May 1945. Having been requisitioned by the Royal Navy, she was one of over 100 vessels collected by Douglas Tough of Tough Brothers Ferry Road Boatyard in Teddington to take part in Operation Dynamo. Upon requisition she lost her original British Registry number 81 of 1936. News film footage taken at the time, or shortly afterwards, show her with a Bren gun fitted astern of the wheelhouse. It is not known how many crossings to Dunkirk she made, but during her service she was straddled by bombs from German dive bombers. The attack cracked her frames and she settled into the shallow waters off the coast of France and was subsequently abandoned. It is believed that a group of French soldiers bailed her out, repaired her engines, and then sailed her as far as the Goodwin sandbanks off the coast near Ramsgate where she sank once again. There, she was spotted by a British minesweeper and towed into Ramsgate. In 1965, she was chosen to lead the flotilla of Dunkirk Little Ships for the very first commemorative journey, then organised by The Sunday Times. She is mentioned in a number of publications including The Nine Days of Dunkirk (David Divine.1959) Dunkirk (A .D. Divine 1945) and The Epic of Dunkirk (E. Keble Chatterton. 1940). She is also listed in The Ministry of War Transport List, NS Dunkirk Veteran’s List, ve Tough Brother Papers. She has also featured in a number of film productions including Little Ships (BBC2. 2010) Coast (BBC2. 2016) and Christopher Nolan’s blockbuster film Dunkirk. HILFRANOR was listed on the National Register of Historic Vessels in 2001.
3. How does the vessel’s shape or form combine and contribute to her function?
Overall aesthetic impact of the vessel, her lines, material she was built from and her setting. Does she remain in her working environment?
HILFRANOR is an aesthetically pleasing 41 foot twin screw gentleman’s motor yacht built from a unique design in an Art Deco style. She is of carvel construction with a displacement hull, meaning she is long and thin in shape, being only 9ft in the beam, allowing her to stay firmly in the water, with an additional 6ft canoe stern. Despite having an iron skeg, she weighs barely 8 tons. During an extensive restoration in 1988, her deck was re-laid with thick teak to reflect her original design and the cabins, including the covering wood, were finished in varnished mahogany and pine. The hull is painted in an Old English style of white paint which brings out the varnish of the gunwhale. HILFRANOR remains in operation as a leisure vessel, as she was originally intended.
HILFRANOR is a gentleman’s motor yacht, with a steadying sail, plumb bow and canoe stern. It is believed that her name came from the first owner’s three daughters: Hilda, Frances and Nora. She took part in the Dunkirk evacuation of 1940 and was one of the little ships gathered by Douglas Tough from the Upper Thames. She was crewed at Dunkirk by Jock Christie, W. Hills and V. Hissons. HILFRANOR came under air attack and cracked her ribs down both sides, whereupon she was abandoned. She was then found by a group of soldiers who re-floated her and managed to get her as far as Goodwin Sands, where she was later rescued by a naval minesweeper who towed her into Ramsgate. Following this, HILFRANOR was repaired and remained in naval service for the rest of the war, becoming a patrol boat and part of the fire service. With the advent of peace, her petrol engines were replaced by two diesel tractor engines. She was bought by an ex-naval officer, who kept her for the next thirty-seven years, operating out of Ramsgate. HILFRANOR had a major rebuild in 1990 at Coombes Boat Yard and has since been maintained in full working order.
When the first Little Ship return to Dunkirk was organised by the Sunday Times in 1965 HILFRANOR had the honour of leading the flotillla across the channel.
Kaynaklar
Palmer, S, ADLS News: Ostend to Anchor,pp16-17, Spring 2015
Classic Boat: Dunkirk little ships return,pp30, August 2010
Did Churchill order the Little Ships to rescue the soldiers at Dunkirk?
Little Ships : The Challenge, a tug boat that was part of the Dunkirk evacuation and is now a member of the Dunkirk Little Ships Restoration Trust. (Wikimedia Commons)
The “Little Ships”
Q: Churchill allegedly ordered a civilian fleet of Little Ships to evacuate the British Expeditionary Force from Dunkirk. Is there documentary evidence of his order?
A: The man just had Themistoclean foresight. It was not a broadcast appeal to the nation. Nothing so vague as that for Churchill. It was, rather, a specific order to the Admiralty on 20 May 1940. The Admiralty enlisted the Small Vessels Pool. Private owners registered their craft with the Pool for the mission and received routes and charts.
Some critics stated (about the movie “Dunkirk”) that most of the small boat owners wouldn’t have gone if they weren’t paid — drawing a snort from Andrew Roberts. Owners of course received compensation for their losses. To many, losing a boat meant losing a living.
Churchill was also responsible for bringing Admiral Bertram Ramsay out of retirement. Ramsay directed the operation from Dover. He and his team devised the three rescue routes (captains chose depending on darkness vs daylight, speed of their vessels, danger from U-boats, etc.). They also buoyed approaches to Dunkirk, directed Captain Tennant the on-scene commander, and produced a thousand charts. Without Ramsay’s group it would have been a much different story.
Kanıt
“Private W.B.A. Gaze, driver with an ordnance repair unit, looked out to sea [on May 27] from Malo-les-Bains and saw nothing. No ships at all, except a shattered French destroyer (81)….[On May 30] Lt. Ian Cox, HMS Malcolm, could hardly believe his eyes. There, coming over the horizon toward him, was a mass of dots that filled the sea.” (This is a great book with much first-person testimony.)
In Troubled Waters, Nigel Sharp discusses the Small Vessels Pool, which was probably in existence before Churchill gave the order. Admiralty appeals on the BBC greatly added to its workload.
Walter Lord (p40) the Admiralty first called for wooden-hulled vessels to counter the magnetic mine threat on 14 May. Replies flooded the Small Vessels Pool offices on May 17th:
“This same day Winston Churchill for the first time began thinking of the possibility of evacuation. No one was more offensive minded [but] every contingency had to be faced, and his visit to Paris on the 16th was a sobering experience. Now he asked Neville Chamberlain… to study ‘the problems which would arise if it were necessary to withdraw the British Expeditionary Force from France….”
Martin Gilbert quotes this in BV6, 357. He also provides the text of Churchill’s first contemplating a possible evacuation, in volume 15 of The Churchill Documents, P. 68:
Churchill to Neville Chamberlain, 17 May 1940:
I am very much obliged to you for undertaking to examine tonight the consequences of the withdrawal of the French Government from Paris or the fall of that city, as well as the problems which would arise if it were necessary to withdraw the British Expeditionary Force from France, either along its communications or by the Belgian and Channel ports…. I am myself seeing the military authorities at 6.30.
20 May…
Three days later at the War Cabinet, Churchill made his “little ships” request to the Admiralty (The Churchill Documents, Volume 15, 96).
The burdens on Churchill that evening were as great as any he had faced. They were highlighted immediately after the broadcast by his decision, taken after anguished consultation with Air Chief Marshal Sir Edgar Ludlow-Hewitt, Commander-in-Chief of Bomber Command, not to send any more bombers to fight in the air above France, despite urgent French appeals for more every bomber in Britain might soon be needed to try to beat off a German invasion of Britain itself. That same night…Churchill asked the Admiralty to assemble ‘a large number of small vessels in readiness to proceed to ports and inlets on the French coast’.
War Cabinet: minutes (Cabinet papers, 65/7), 20 May 1940:
The First Lord of the Admiralty added that Havre had been subjected to intense air attack. Many fires had been started in the town and the docks had been seriously damaged. All traffic on the river between Rouen and the coast was held up owing to magnetic mines. The Prime Minister thought that as a precautionary measure the Admiralty should assemble a large number of small vessels in readiness to proceed to ports and inlets on the French coast.