Rusya’nın havacılık kuvvetlerinin Suriye’deki etkilerini gururla takip ettim. Ancak, kurtarma paraşütlerine indiklerinde pilotlarımızın çaresizliği beni rahatsız etti ve rahatsız oldum, çünkü parlak ve nötr bir paraşüt yerine “kanat” tipindeki ince paraşüt sistemleri olsalardı, pilotlarımız fırlatma bölgesinden uzakta uçabiliyorlardı. fırlatma yüksekliğinin iki katıdır ve iniş ve tahliye için güvenli bir yer seçin.
Bir ejeksiyon yuvasındaki paraşüt sistemini kanat tipi bir paraşütle değiştirmek için, uçak mankeninin fırlatılmasıyla birlikte büyük miktarda test yapılması gerekir. Pilotların fırlatma sonrası savaş koşullarında ölmesini önlemek için, paraşüt sistemini, son derece alçak ve alçak irtifalarda çalışmasının değişmeyeceği ve 1000 metreden daha yüksek bir yükseklikte, pilotun gerekirse ana kurtarma paraşütünden ayrılabileceği şekilde değiştirmeyi öneriyorum. Ana kurtarma paraşütünün çözülmesi otomatik olarak "kanat" 'a girilir. "Kanat" ı kontrol eden pilot, dolaştırıcıdan doğru yöne doğru uçar. Oleg Peshkov'un ölümü durumunda, bu en azından 10 km'dir.
Bu şekilde uygulamak için, ana kurtarma paraşütünün serbest uçlarını ayırmak, "kanadın" serbest uçlarını koşumun üzerine dikmek ve kubbeyi haznenin boşluğunun koltuk başlığının alanına veya koşumun üzerine odaya yerleştirmek için koşumun değiştirilmesi gerekir. Bir "kanat" olarak, 24 m² alana sahip, önceden test edilmiş yedek paraşüt kullanabilirsiniz. Bir sırt çantası ve bir kamera ile "kanat" ağırlığı 4,5 kg'dan fazla değildir, hacim 6-7 litredir.
Böyle bir revizyondan sonra, paraşüt kurtarma sisteminin güvenilirliği ve güvenliği önemli ölçüde artmıştır, çünkü gri-vahşi renkten (bombaların rengi) kanat tipi kumaşın yedek paraşütleri hemen hemen fark edilemez, kullanımı kolay ve uzun bir eğitim gerektirmez. Bu teklifi uygulamak için uzun ve maliyetli testler gerektirmez.
Mutlu tatiller sevgili meslektaşlarım !!!
Konstantin Murakhtin'i özellikle tebrik ediyorum ve önerim hakkındaki görüşünü bilmek istiyorum.