Senin için önemli bir şey hakkında kaç sefer biri ile konuşmayı denedin? Ya da ne yaptığını anlamalarını sağladın? Bunların kaçında insanlara duyduğun acının nihayetinde hiç bir manası olmadığını hissettirdikleri için sinirlenip kızdın. Tıpkı birisinden ayrıldığın ve hissettiğin şekilde konuşmaya çalıştığın zaman gibi… Çünkü konuşmaya ihtiyacın vardır. Birisinin senin ne kadar kızgın olduğunu ya da ne kadar korkuyor olduğunu anlamasına ihtiyacın vardır. Problem ise insanların bunu yapmaması, seni anlamaya çalışmamasıdır. Sana söyleyecekleri şeyler; “Başka şeylerden zevk almaya bak” – “O, onlar olmadan daha rahat edersin” – “Biraz daha cips ister misin” cümleleridir. Her saat, her gün bunu yaşamadıkları için gerçekten ne olduğunu anlamazlar.
İçinde bulunduğun durum, bu durum sonucu oluşan sen ve bu durumun inşa ettiği dünyan hakkında bilgileri yoktur. Seni kötü hissettiren; Birinin aslında dünyada en çok ihtiyaç duyduğun kişi olabileceğini düşünmemeleridir. Tarihi, geçmişi, geçmişin içinde seni ayakta tutan anıları anlamazlar. Sonuç olarak seni yeteri kadar da iyi tanımıyorlardır, asla da tanıyamazlar. Herkes kendi dünyasında yalnızdır.
30/10/2011
Günlük kalıntıları