Soruyu anlayacağız: Isıtılmış bir su tabanının sıcaklığı nasıl düzenlenir?
Ama önce, sıcak bir zemin kurma hakkında birkaç kelime.
Tabanın zaten kuruması durumunda sıcak zeminin çalıştırılması; bağlayıcı, 17 ila 28 gün arasında kurur; Aksi takdirde, şapı minimum sıcaklığa göre kurutmaya başlarız, günde bir derece eklenir, ancak tablanın bu şekilde kurutulması, dökülen andan itibaren on dört güne kadar başlamaz.
Bu önemli! Betonun kurumasını sağlayın, böylece içindeki nem eşit olarak alınır ve sadece yerden ısıtma işlemini gerçekleştirin.
Bu önemli! Zemin örtüsünü ısıtmadan önce şapı kurutun (bu, döküldükten 28 gün sonra). Özellikle kuru şaplar, ahşap esaslı (parke, parke, laminat) zemin kaplamalarında önemlidir.
Sıcak zemine başlamadan önce, tüm devrelerin (dönüş manifoldundaki vanalar) ve karıştırma ünitesi ile toplayıcılar arasındaki küresel vanaları açmayı unutmayın:
Açık, maksimum, üç yollu vana. Sirkülasyon pompasına başlarız. Daha sonra sıcaklık regülasyonuna girdik.
Servo sürücüler ve sıcaklık kontrol cihazlarına sahip bir sistem kurulursa, bu tür cihazların programlanması en iyi şekilde cihazların talimatları için okunur.
Sıcaklık modlarının manuel olarak ayarlanmasıyla termal kafalar kullanılıyorsa, bu gibi termal kafaların, giriş manifolduna ve ayrıca tersine yerleştirilebileceği açıklığa kavuşturulmalıdır.
Sıcak su tabanının sıcaklığını ayarlamadan önce, tüm ilmekleri doldurmanız gerekir. Ve böylece içlerinde hava yoktur. Bunu nasıl yapmalı?
Bu, tabii ki, yerden ısıtma sistemi zaten monte edildiğinde ve kazana bağlandığında yapılır.
Ana ısıtma sistemi doldurulduğunda - zeminleri ısıtmak için tüm menteşeler kapatılmalıdır. Ardından, bir döngü açın - akış ve dönüş hattı - ve soğutucu ile doldurun. Hava, havalandırma deliğinden geçecektir.
Sonra sirkülasyon pompasını çalıştırırız ve soğutucu akışkan devresi bir döngüde gerçekleşir. Bu aşamada ısıtıcının 30-40 dereceye kadar ısınması monodur. Arzımızdaki sıcak su akışı (hissetme) yaparız ve dönüş akışında da geri dönüş yapar mı?
Döngü çalışıyorsa, kapatın ve bir sonraki açın... Böylece, tüm döngüleri doldurarak, her bir soğutma sıvısını sürerek hava kaçabiliriz.
Daha sonra tüm döngüleri açıyoruz ve kontrol valflerinin hangi döngülere tam olarak açılması gerektiğini belirlediğimiz dönüş borusundaki soğutucu sıcaklığına göre, hangileri biraz yakın, vb. Nasıl belirlenir? Dokunmak için el.
Neden farklı döngülerdeki ısı taşıyıcısının sıcaklık farkı olabilir? Döngülerin uzunluğundaki farktan dolayı. Kısa devre soğutucusu daha hızlı çalışır.
Bu - manuel - ayarlama yılda bir kez yapılır / kontrol edilir.
Bir şey daha var. Sıcak su tabanı sistemi çok ataletli bir sistemdir. Bu ne anlama geliyor?
Döngülerden birine ayar yaparsak, değişiklikleri beklemeliyiz, belki bir saat, iki, üç... hatta bir güne kadar (kravatın kalınlığına bağlı olarak)... değişiklikler hemen hissedilmez. Sonuç: Tüm ayarlamaları bir kerede yapmak için acele etmeyin! Bir ayarlama yapıldı - bekle, izle; İkinci ayarı yaptık - tekrar bekleyelim, izleyeceğiz.
Debi sayaçları toplayıcıya monte edilmişse, aralarındaki değerler arasındaki fark, 0,3... 0,5 litredir.
Sonunda, ısıtılmış zeminlerin tasarımında yer alan maddelerden birinde tartışıldığı gibi, tedarik suyunun sıcaklığının 40... 55 derece ve sıcak su zemininin sıcaklığının 17 ila 37 derece arasında olması gerektiğini size hatırlatacağım.
Sıcak zeminler tüketiciler arasında giderek daha popüler hale geliyor. Isıtma sistemini başarıyla tamamlarlar ve tesiste konforlu bir konaklama garanti ederler. Sıcak zeminlerin belirli bir özelliği, ısıtılmış havanın aşağıdan gelmesidir. Böyle bir sistem optimum nem seviyesini sağlar.
Yerden ısıtma sistemleri aşağıdaki gibi hareket edebilir:
Sistem iyidir, çünkü sıcak hava tavan seviyesinde değil, insanın büyüme seviyesinde iken, ayaklardaki sıcaklık birkaç derece yüksek olduğunda, odadaki böyle bir sıcaklık modu bir kişi için en rahattır.
Yapı Yönetmeliği ve Kuralları (SNiP) El Kitabında, zeminin sıcaklığının ne olacağı konusunda sıkı bir düzenleme vardır. 44-01-2003 paragrafına göre, sıcak bir zeminin maksimum ve minimum sıcaklığı 26 ila 35 ° C arasında olmalıdır.
En az 26 ° C'lik nokta, sadece odada her zaman insanlar varsa ayarlanmalıdır. Ziyaretçiler nadiren binaya girerse, optimum sıcaklık yaklaşık 31 ° C olmalıdır. Bu değer genellikle banyolar, havuzlar ve banyolar için ayarlanır, burada ayaklar için rahat bir sıcaklık en çok ihtiyaç duyulur. Ana sınırlama, ısıtma eksenlerindeki sıcaklığın izin verilen 35 ° C'yi aşmaması, daha yüksek bir sıcaklığın sistemin ve zemin kaplamasının istenmeyen bir şekilde aşırı ısınmasına neden olmasıdır.
Parke yüzey için maksimum değer 27 ° C'dir. Bu, malzemenin özelliklerinden ve termal özelliklerinden kaynaklanır, böyle bir zemin kaplamasının aşırı ısınması deformasyonuna yol açabilir.
22-24 ° C arasında konforlu bir konaklama için yeterlidir. Bu sıcaklık, ayaklar için hoştur ve odadaki havayı eşit olarak ısıtır. Klasik pillerden farklı olarak, hava sıcaklığı arsanın tüm yüksekliğinden maksimum olacak. Uygulamada, soğutucunun değeri 30 ° C'de nadiren ulaşılır.
Kural olarak, tüm parametreler ısıtılan yüzeyin tasarım aşamasında hesaplanır. Su ve elektrikli ısıtma sistemlerini kurmadan önce, görev ve ısı kaybı göstergeleri dikkate alınmalıdır.
Özelliklerine göre, ısıtma sistemi iki türe ayrılabilir:
Her sistemin avantajları ve dezavantajları vardır. Bu tabanların ısıtma süresi, soğutucuların tasarımına ve döşendikleri derinliğe bağlıdır.
Şapma derinliği 5 - 6 cm olan bir metrekarelik yüzeyi ısıtmak ortalama 1,5 - 2 saat sürer.
Su ısıtmalı zemin uzun bir süre ısıtır. Isıtma süresi 20-30 saat olabilir, ayaklar için sıcaklık artışı yaklaşık 5 saat sonra fark edilir. Zamanın ve enerjinin çoğu, ortalama 5 cm kalınlığa ulaşan şapın ısıtılması için harcanır, ancak bu ısı, odanın ısısına bırakıldıktan sonra gerçekleşir. Kapatma işleminden sonra, yüzeyin ve odanın rahat sıcaklığı gün boyunca korunabilir. Kural olarak, toplam ısıtma ve soğutma süresi, sıkma elemanlarının kalınlığına bağlıdır. Böyle bir soğutucunun önemli bir dezavantajı, tesisatın karmaşıklığıdır.
Elektrikli zeminler, su zemine kıyasla yeterince hızlı ısınır. Elektrikli ısı taşıyıcıları anında ısıtılır. Onları 6-8 dakikadan fazla sürmez. Zamanın geri kalanı, odanın çevresi etrafında düzgün bir ısıtma tabakası alır. Ayarlanan değerlere kadar olan ısınma süresi, ortalama olarak, 12 ila 24 saat arasında, yüzey karesine bağlı olarak, ayaklar için, bir kaç saat sonra farkedilir. Güç kapatıldığında, kablo zemini seçilen termal modu uzun süre koruyabilecektir. Isıya 2–3 derece düştüğünde, ısıtma gücünü otomatik olarak ayarlayacak olan konstrüksiyona bir termostat bağlanır.
Çubuk ve film kızılötesi zeminler, ısıtmada yenilikçi ve hızlı olarak kabul edilir. Bunların özellikleri, ısı transferinin doğrudan radyasyona bağlı olarak gerçekleştiği gerçeğinde yatmaktadır. Zaten ilk saatlerde, odadaki hava sıcaklığındaki genel bir artış fark edilir. Havaya ısı transferi, şapların ve ana kaplamanın gereksiz şekilde ısınması olmadan doğrudan gerçekleşir. Ayrıca, bu katlar şapın en küçük kalınlığına sahiptir. İlk çalıştırmadan sonra, elemanların nominal moda ulaşmak için 10 dakikaya ve odayı ısıtmaya başlaması gerekir.
Bir insan vücudunun sıcaklığı 6 derece olduğundan, ilk başta önemli bir etki yoktur. Bununla birlikte, bacakların rahat koşulları sistemin ilk saatlerinde zaten ortaya çıkmaktadır.
Bu önemli! Kızılötesi soğutucunun maksimum sıcaklığının 30 ° C'yi geçemeyeceği, aksi takdirde elemanların arızalanabileceği akılda tutulmalıdır.
Rahat bir ortam yaratmak ve aynı zamanda elektrik ve diğer kaynakların tüketimini kontrol etmek için, kullanıcılar sıcak zeminlerin sıcaklığını ayarlamaya başvururlar.
Su sistemlerinde, otomatik olarak termostatik bir valf veya pompa karıştırma grupları genellikle yüklenir.
Sistemin ve döşemenin aşırı ısınmasını önler, odadaki sıcaklık değişikliklerine tepki verir ve vanaları açarak veya kapatarak belirtilen modları korurlar.
Bu düzenleyicilerin avantajı, koleksiyon tasarımının sadeliği ve kolaylığıdır.
Elektrikli zeminler için elektromekanik, dijital ve programlanabilir termostatlar kullanın. Devre paralel olarak bağlanırlar ve yüzey ısıtma modlarındaki değişiklikleri analiz eden özel sensörler kullanırlar. Maksimum ısınma eşikleri elde edilirken ısı taşıyıcılarını kapatırlar. Sıcaklık birkaç derece azaldığında, tekrar elektrikli ısıtıcılara güç sağlar. Bu tür termostatlar, elektrik faturalarının maliyetini önemli ölçüde azaltarak,% 30 ila% 60 elektrik tasarrufu sağlayabilir.
Isıtmalı zemini kurarken, birçok tüketici sadece kurulum işinin doğruluğuna odaklanır. Ancak, ısıtma sisteminin ömrü ve işin kalitesi de sıcaklık rejiminin derecelenmesinden etkilenecektir. Değerinin doğruluğu, birçok faktöre bağlıdır. Bu nedenle, ısıtılmış bir zeminin en uygun sıcaklığının odanın içinde olması ve parametrelerinin nasıl ayarlanacağını belirlemek için standartlara, ek ekipmanlara ve uzman tavsiyelerine aşina olmanız gerekir.
Şu anda, çeşitli yerden ısıtma vardır. Sistem iki ana kategoriye ayrılabilir:
İlk durumda, sistemin ana elemanları bir beton şap içine monte edilen boru hatlarıdır. Bu modelin tesislerinin ısıtılması aşağıdaki gibi gerçekleştirilmektedir. Sıcak kat boruları sıcak soğutucu akışına girer. Özel bir pompanın yardımıyla sıvı, konturların etrafında dolaşmaya başlar ve böylece beton şapı ısıtır.
Elektrikli yerden ısıtma sistemi ayrıca 3 türe ayrılmıştır:
Elektrikli zemin çeşitleri
Ancak modelden bağımsız olarak, her ısıtma sistemi odada doğal bir mikroiklim oluşturabilir.
Bu nedenle, ısıtılmış zeminin sıcaklığı, içinde rahat hissetmek için odalarda olmalı ve aynı zamanda, modelin ısıtma elemanlarının zarar görmesi konusunda endişelenmemelidir.
Isıtılan zeminin sıcaklık dağılımı, zeminden binanın tavanına kadar kademeli olarak meydana gelir. Böylece, her bölgede, odanın yüksekliğinde belirli bir mikro iklim hakimdir. Değeriyle, aşağıdaki tabloyu görsel olarak tanıyabilirsiniz.
Odada sıcak hava dağılımı şeması.
Ancak, bina yönetmeliklerinin ve yönetmeliklerinin (SNiP) normatif dokümanına göre, her bir oda tipi için konfor sıcaklığının belirli değerleri vardır. Yukarıdaki şemaya göre ilişkilerini düşünün.
SNiP'nin normatif değeri şeması
Bu nedenle - 44 - 01 - 2003 SNiP paragrafına göre, odanın maksimum ısıtma sıcaklığı yaklaşık + 35 derece ve minimum - 25 derece olmalıdır. Bu tür göstergeler, soğuk algınlığın daha düşük değerlerde ortaya çıkabilmesi ve daha yüksek olanların insan vücudunun yorgunluğuna yol açabilmesinden kaynaklanmaktadır.
Bu göstergelere ek olarak, üst kaplama tipi zeminin rahat sıcaklığını da etkiler.
Su ısıtma sistemi, elektrikli modellerin aksine, daha yüksek ısınma oranına sahip beton şaplar sağlar. Bu nedenle, son kat için zemin sıcaklığının ne olması gerektiğini düşünmeden önce, önce soğutma sıvısı akışının standart değerlerini öğrenmelisiniz.
Konforlu bir zemin üzerinde keyifli bir yürüyüş yapmak ve boru hatlarıyla beton şapların deforme olmasını önlemek için, ısıtma sisteminin girişindeki soğutma suyu sıcaklığının maksimum göstergesi - + 60 dereceyi geçmemelidir. Akışkan akışının optimal değeri + 40 - + 50 derecedir. Sıcak zemin ve dönüş akışı için ısı taşıyıcısının sıcaklık farkı 5 - 15 derece arasında değişmelidir. Bu standartlara uyulmaması, soğutma sıvısı basıncında da sorunlara neden olabilir.
Bu nedenle, zemin malzemesi satın almadan önce, teknik gereksinimlerini bilmeniz gerekir.
Bu nedenle, Avrupa standardına göre, bir ılık su tabanının sıcaklığı, aşağıdaki değerler ile bir üst kaplama seçimi üzerine ayarlanmalıdır.
Her oda için önerilen sıcaklığın şeması
Elektrikli ısıtma sistemleri için, bu rakamlar biraz artırılabilir, ancak bunları seçerken, ısıtma kablolarının mantar ve ahşap yüzeylerle uyumsuz olduğunu dikkate almaya değer.
Zeminin sıcaklığı da odanın sıcaklığını etkiler. Isıtma ve ısıtmalı yerden ısıtma ilk etapta model seçimine ve ortaya çıkma derinliğine bağlıdır. Farklı modellerin katılımıyla odanın ısıtma oranını düşünün:
Ancak, bu tür bir mikro iklim ve ısıtma sistemleri için belirli bir sıcaklığın elde edilmesi için, ısıtılmış bir zeminin düzenleyici ürünlerinin ayrıca satın alınması gerekmektedir.
Bugün, tüketici pazarı, yerden ısıtma için çeşitli ek ekipmanlarla doldurulmuştur. Her model şekil, renk ve işlev bakımından farklıdır. İç mekan iklimini düzenlemenin mümkün olduğu en popüler ürünleri düşünün:
Böylece, yerden ısıtma tabanının ve elektrikli modellerin sıcaklığının ne olduğunu bilmek, SNiP'nin kurulduğunu, tüketicinin, ek ekipmanların düzenlenmesiyle, bağımsız olarak doğru değerlerini ayarlayabileceğini biliyoruz. Uzmanların tavsiyelerine göre, bu değerlerin gözle görülememesi gerekir, çünkü ısıtma modellerini kullanırken odanın yüksek kaliteli ısıtması olmayacak ve ömürleri birkaç kez azalacaktır.
Zemin sistemlerini kurarken tüm kurulum teknolojisine uymak çok önemlidir. Su ısıtmalı zeminin konforlu sıcaklığı doğrudan buna bağlıdır. Hata yapar ve yanlış bir şey yaparsınız, ve elveda konforu en iyi şekilde yaparsınız. En kötü - veda çalışma ısıtma sistemi. Bu nedenle, bunun nasıl önleneceği ve evde ve ayaklarınızın altında rahat bir sıcaklığın nasıl elde edileceği hakkında sizinle konuşacağız.
Kimler için bir keşif olabilir, ama sıcak zemin neredeyse hiç ayak hissetmez. Kelimenin tam anlamıyla. Yerde çıplak ayakla yürüyebilir, bu sıcaklığı hissetmemi ve sıcak zeminlerin güzelliğini hissetmemi bekleyebilirsiniz. Ama orada değildi.
Yerden ısıtma sisteminin yeterli yüzey sıcaklığı 28 dereceyi geçmez. Bu yüzden ayaklarınızla bir şey hissetmek zor. Vücut ısısı sadece daha yüksektir. Ve deneyimlediğiniz her şey, bacakların soğuk olmadığı gerçeğinden bir rahatlık.
Kazan üzerindeki soğutma sıvısının sıcaklığı genellikle 45 dereceyi geçmez.
Tabii ki, sayılar mutlak değil ve yukarı ve aşağı ayarlamalar var.
Çoğunlukla, kazandaki su ısıtmanın sıcaklığı 60-70 dereceye ulaştığında. Bu durumda, zeminler ancak sıcak olabilir. Bu öncelikle yanlış monte edilmiş sistemden kaynaklanmaktadır.
Bu senaryoda üç neden olabilir:
Aynı zamanda, su zemininin ısınma sıcaklığının çok yüksek olduğu durumlar da vardır. Ve sıcaklık azalırsa, soğuğa dönüşür. Burada, bir seçenek olarak, oldukça ince bir şap döktüğünüze ve sadece yeterince ısı biriktirmediğinize dayanabilirsiniz.
Aşağıda, yanlış sıcaklıkla ilgili problemlerden kaçınmanızı sağlayacak yerden ısıtma sisteminin kurulması için bazı kurallar verilmiştir:
Sıcaklığın ayarlanması için 4 yolun yazıldığı ayrıntılı bir yazımız var. Neyin ne olduğunu anlamak için onu okumanızı öneririz. Burada bu 4 puanı kısaca veriyoruz.
Genel olarak, ısıtmalı zeminin sıcaklığındaki ana konumları açıklığa kavuşturmayı umuyoruz.
Su ısıtmalı zeminin radyatör ısıtma sistemine göre önemli avantajları vardır:
Sıcaklık dağılımının yaklaşık şeması şekilde gösterilmiştir.
Su zemini ısıtma mevcut bir radyatör ısıtma sistemine göre yapılabilir. Bu durumda, sıcak zemin, özel bir rahat ortam yaratmak için yardımcı bir işlev gerçekleştirecektir. Ancak binanın ısı kaybının ısıtmalı zeminin enerji verimliliğini geçmemesi durumunda, böyle bir zemin evin (apartman) tek ısıtma sistemi olabilir. Aynı zamanda, yerden ısıtma sistemindeki suyun sıcaklığı 40 derecenin üzerinde olmamalıdır. S. Ie binanın ısı yalıtımı aslında standartların içinde olmalıdır.
Ancak hala su ısıtma sistemi, evdeki tek ısıtma sistemi olarak çok nadiren kullanılmaktadır. Bunun için başka bir sebep var. Gerçek şu ki, ısı transferi için masif tabla çok etkisizdir ve hava koşullarını değiştirdikten sonra sıcaklığını hızlı bir şekilde değiştiremez. Soğuk bir çırpıda (özünde, günlük sıcaklık dalgalanmaları hakkında konuşuyoruz), şapın kendisi tarafından ısınmasını ve tüm evi ısıtırcasına kadar beklemeniz gerekecek ve ısındığında şap dökülünceye kadar ısınacaktır. Bu nedenle, yardımcı düşük ataletli ısıtma sistemlerini sıcak bir zeminle birlikte kullanmak daha mantıklıdır. Bu kapasitede, su ısıtma radyatörleri çoğunlukla kullanılmaktadır.
Su izolasyonlu bir döşemenin kurulumuna başlamak için sadece hazır projeye ve kurulum şemasına sahip olmak mümkündür.
Sıcak katın hesaplanması karmaşıktır ve bu tür bir faaliyet için lisansa sahip uzman kuruluşlar tarafından gerçekleştirilebilir.
Isı yalıtımlı bir katın projesi tanımlanmıştır:
1. Isıtmalı zeminin teknik özellikleri - Isıtılmış alanların alanları, her bir bölgedeki boru hattının döşenmesi yoğunluğu, her bir ısıtma devresindeki boru hatlarının uzunluğu, zemin şapının boyutları (kullanılıyorsa), ısıtma sisteminin altında ısı yalıtımı, zemin kaplaması tipleri, yerden ısıtma sıcaklığı vb.
2. Ekipman - her yıkayıcı da dahil olmak üzere ekipmanın tüm listesi - kazanın tipi ve markası, ek pompa, dağıtım manifoldu, boru hattı çapı ve türü, ısı yalıtıcılarının tipleri ve boyutları.
Projenin tasarımına ilişkin ilk veriler, tüm binanın ve her bir odanın ısı kayıplarının yanı sıra her odada ısıtma ile ulaşılması gereken sıcaklıktır. İlk verileri hesaplarken (ısı kaybı), aşağıdaki parametreler dikkate alınır:
Sıcak zemin için ortalama veriler vardır. Sıcak zeminin 100 W / m² enerji üretmesi gerektiğine inanılmaktadır. Bu, "ortalama binanın" ortalama ısı kaybına karşılık gelmektedir (100 metrekarelik bir alana sahip bir evin ısı kaybı M. 10 kW'dır). Ancak bir bina için ısı kaybının çatı ve duvarların ısınma yöntemlerine çok bağlı olduğu düşünülmelidir. Örneğin, 40 cm kalınlığa sahip bir tuğla duvar, 0.9 W / m2'lik bir bölgede ısı transfer direncine sahiptir. x derece C, köpükle kaplı aynı duvar - yaklaşık 2,9 W / m kare. x derece C (Ukrayna'nın 1 numaralı iklim bölgesi için standart değer - 2,8 W / m² x derece C).
Evdeki odaların farklı ısı kayıplarına sahip oldukları da bilinmektedir. Örneğin, bir banyo 200 W / m sq., Bir vestibule - veranda 250 W / m sq., Bir yatak odası 50 W / m sq., Bir salon 100 W / m sq., Bir çocuk 75 W / m sq. Her odadaki sıcak zeminin tamamen farklı bir ısı kaybını karşıladığını göreceksiniz.
Her bir odaya ısı tedariki yönetmeliği, projelendirme aşamasına uygun olarak, projelendirme aşamasında, ısıtılmış alanlar, bireysel ısıtma devrelerinin uzunlukları, ısıtma borusunun döşenmesi (kalınlığı), markası ve çapı belirtilerek gerçekleştirilir. Ayrıca, her bir ısıtma devresine ısı beslemesini kontrol etme kabiliyeti dağıtım ekipmanına yerleştirilmiştir. Bu, kazandan gelen suyu ve soğuk dönüşü, her devrede akış düzenleyicileriyle karıştıran ve hidrolik kayıplardaki farkı telafi eden üç yollu vanalar monte ederek elde edilir.
Boru hattının zeminin tabanındaki serme adımının 0.3 metreyi geçmemesi gerektiğine inanılmaktadır. Bu mesafenin artmasıyla zeminin eşit olmayan ısınması hissedildiğinde, zebra sıcaklığının etkisi ortaya çıkar. Daha sıklıkla, saha için şu değerleri alırlar: odaların ortası için 0.2 metre, ısı kaybına uğramış odalar için 0,15 metre, soğuk kaynaklarda alanlar için 0,1 metre - pencereler, kapılar ve zayıf yalıtılmış dış duvarlar.
Yerden ısıtma için ısıtıcısından (kazan) gelen suyun sıcaklığı 30 - 50 derece arasında olmalıdır.
Su tabanı evin tek ısıtma sistemi ise, kazan belirtilen sıcaklık parametrelerine ayarlanabilir. Ancak çoğu zaman su tabanı çok daha yüksek su sıcaklığı gerektiren diğer ısıtıcılarla birlikte kullanılır. Bu durumda, çok büyük binalar için, farklı sıcaklıklara ayarlanacak iki kazan kullanabilirsiniz. Ancak genellikle, orta ölçekli binaların tek bir kazandan sıcak su tüketicisine güç sağlaması ve su tabanını gelen suyun sıcaklığını düşürmek için bir cihazdan bağlanması - bir karıştırma manifoldu için daha kârlıdır. Bu daha sık olur - su tabanı zaten çalışan radyatör ısıtma sistemine bağlanır.
Su tabanı yüksek sıcaklık kaynağına bağlıysa, devreye bir karıştırma ve dengeleme devresi eklenir. Rolü, sıcak suları kazandan (70 derece), zemin katının girişinde yaklaşık 40 derecelik bir sıcaklığa sahip su elde etmek için doğru bir oranda bir su tabanından (30 derece) soğuk bir dönüşle karıştırmaktır. Bu ayar, kazanın çıkışındaki sıcaklık değiştiğinde sorunlara neden olabilir. Sistemin performansını artırmak için, bir mikser servo sürücü ile otomatik regülatörler devreye sokulur.
1 - ısıtma kazanı
2 - pompa ve karıştırma devresi
3 - dağıtım manifoldu (su kaynağını ayarlamak için ek ekipman ile)
4 - Su tabanının ısıtma devresi
Yukarıda belirtildiği gibi, boru hattının eğimi (zeminin tabanındaki borular arasındaki mesafe) proje tarafından belirlenir ve farklı odalar için farklı olabilir ve aynı odaya göre değişebilir. Proje aynı zamanda boru hattı döşeme modellerini de belirliyor.
Aşağıdaki şemalar mümkündür.
1. salyangoz.
Boru hattı, odanın ortasına spiral olarak serilir, daha sonra spiral duvarlara geri döner. Bu, en yaygın kullanılan boru hattı kurulum yöntemidir. Bunun avantajı, besleme ve geri dönüş akışının daima yakın olmasıdır, yani ortalama zemin sıcaklığı eşitlenir ve içinde soğuk bölgeler yoktur.
Ayrıca burada, döşeme yaparken boru hattı esas olarak 90 derece bükülür, bu da döşemeyi basitleştirir ve boruları çok fazla yüklemez. Bu kurulum şemasının dezavantajı, sistemde hava bulunması ve sistemde hava olması durumunda suyun sirkülasyonunun durdurulması ihtimalidir ve zeminin borunun çapının yarısından daha fazla eğimi vardır (sıklıkla oluşur). Yani eğimli odalarda salyangoz çalışmayacak.
2. Yılan.
Dış duvarlar boyunca akış en soğuk bölgeye yönlendirilirken, boruların sabit bir kıvrımı 180 dereceyle döşenir ve dönüş borusu odanın ortasından ayrılır. Şema, eğime sahip odalarda kullanılırken, devre manifoldun yerçekimi havasını sağlamak için odaya en yüksek kısımdan girer. Büyük odalarda kullanılır, bir yılanla aynı uzunlukta ısıtma devrelerine ulaşmak çok daha kolaydır. Ayrıca koklea ile birlikte ek devrelerde kullanılır.
3. Çift Yılan.
Zeminin düzgün olmayan ısınmasını hafifletmek için, genellikle bir çift yılan kullanılır. Burada çift besleme ve dönüş döngüleri oluşturulmuştur.
Isıtma devrelerinin tasarımı ve montajında bazı kurallara uyulur.
1. Odanın soğuk bölgelerinde, ambalaj yoğunluğu artar. Dış duvarlar boyunca serme adımı genellikle 10 cm olarak düzenlenir Dış duvarlardan borular 0.15 m'den daha fazla olmamalıdır, soğuk bölgelerin mevcudiyetine bağlı olarak boru döşeme modelleri, şekilde gösterilmiştir.
1. - Tek bir boru hattında çift salyangoz, akış soğuk bölgede yoğunlaşır.
2. - iki devre. Soğuk kısımda açısal yoğun salyangoz ve odanın sıcak kısmında normaldir.
3. - odanın soğuk kısmında ofset yoğunluğu ile salyangoz
2. Ambalaj yoğunluğu 10 - 30 cm arasında olmalıdır, bu sınırların ötesine geçilirse, genellikle iki olay gerçekleşir - zift azaldığında - termal köprü, akış ve dönüş sıcaklıkları eşitlenir, yani. Bu yoğunluk, anlamsız atık borusuna yol açmıştır; artan zifiri - termal zebra ile, dokunma ile çok net bir şekilde tanımlanan, sıcak ve soğuk zeminin dönüşümlü bölümleri, rahat şartlar yaratılmaz.
3. Hidrolik kayıplar, üstesinden gelmek için önemli bir enerji kaybı olmaksızın, 100 metreden uzun hatların döşenmesine izin vermez. Genellikle orta binalarda 30 ila 40 metrelik konturların kullanılması önerilir. Böylece, altın ortalama, parametrelerin birleşiminde elde edilir - boru hattının çapı, pompanın çıkışındaki basınç, devredeki su akışı. Aynı zamanda, eğer mümkünse, hidrolik beslemeden dolayı diğer konturlardan daha uzun bir uzunluğa sahip su beslemesinde önemli bir azalma olgusunu önlemek için aynı uzunluktaki konturları tasarlamak gereklidir.
4. Tablada genleşme derzleri düzenlenebilir, aynı derzler şapların kenarlarına duvarlara karşı yerleştirilmelidir. Genleşme derzi konturunun kesişimine izin verilmez. Genleşme derzlerini sadece besleme boruları ile çaprazlamak mümkündür ve dikiş yerinde koruyucu bir kılıfla kapatılırlar - genellikle plastik oluklar, bu da dikişin her iki tarafındaki şaplara en az 15 cm gömülmelidir.
Şimdi doğrudan bir ılık su tabanı cihazında kullanılan ekipmanlara dönüyoruz.
1. Toplayıcı.
Kolektör, su kaynağını gerektiğinde farklı devrelere dağıtmalıdır. Bunu yapmak için manifold, sıcaklık kontrollü valfler ve akış regülatörleri ile donatılmalıdır.
Akış kontrol cihazları, farklı devrelerdeki farklı hidrolik direncini telafi eder ve hem daha uzun hem de daha kısa devrelerdeki soğutucu akışkanın aynı akış hızını sağlar.
Farklı odalara monte edilen termostatlar odadaki istenen sıcaklığı korumak için tasarlanmıştır. Zaman içinde konfigüre edilip programlanabilirler, modellerde ve 30 metreye kadar radyo iletimi ile, tüm kurulumun tamamlanmasından sonra kurulabilirler. Termostatlar, ısıtma devrelerinde sıcaklığı kontrol eden manifold üzerindeki termal aktüatörleri kontrol eder. Odada birkaç devre varsa, bir termostat tüm bu devreleri kontrol edecektir. Odada termostatik sıcaklık kontrolü çok uygundur, ancak kesinlikle onsuz yapabilirsiniz.
2. Karıştırma düğümü.
Isıtılan zemin, suyu ısıtılmış zeminden daha yüksek değerlere ısıtan bir kazana bağlıysa (diğer odalarda veya ısıtmalı zeminde bulunan radyatörler için), toplayıcıya girişte bir karıştırma ünitesi monte edilir. Sıcak zemin ve termostatik bir vanaya su sağlayan bir pompadan oluşur. Bu valf, kazandan toplayıcıya sıcak su beslemesinde doğrusal olarak kurulur. Valfin arkasında, besleme hattına bir soğuk dönüş tabanı verilir. Böylece, sıcak su akışını düzenleyerek, vana aslında manifoldun giren su sıcaklığını düzenler. Valf, toplayıcının önüne monte edilen bir sıcaklık sensörü tarafından kontrol edilir.
Kurulum çok basit. Kendi elleriyle bile yapılabilir. Su ısıtmalı zeminin kurulum süreci şunları içerir:
1. Kat tabanının hazırlanması.
Isı yalıtımlı zemin, herhangi bir yük kaldırma, yatay ve eşit temelde döşenebilir. Gereksinimler genellikle tabanın dayanıklılığındadır - çok ağır olan beton şapın ağırlığına dayanmalıdır. Bir metrekare ağırlığı. 5 cm şap kalınlığı 250 ila 300 kg arasındadır. Ayrıca, tabanın izin verilen fazlalık seviyelerini karşılaması gerekir - oda başına 5 mm'den fazla olmayan, katı ısı yalıtıcılarının (genleştirilmiş polistiren) döşenmesi gereklilikleri de hesaba katılmalıdır - zeminin eğimi 1 metre karede 3 mm'den fazla olmamalıdır. m.
Genellikle sistem bir beton taban üzerine yerleştirilir, böylece düzleştirilmesi ve kurutulması “Düz zemin” tipi çalışma ile ilgilidir.
2. Su yalıtımı döşenmesi.
Isı yalıtıcıları ve beton şap zemin ısıtmanın yeterli derecede kurumasını sağlamak gereklidir. Polietilen esaslı su yalıtımı, her bir odanın tüm alanı üzerine, en az 10 cm yüksekliğe sahip duvarlarda bir inversiyonla döşenir.
3. İzolatörün döşenmesi.
Yerden ısıtma için en yaygın kullanılan polistiren köpük veya özel yalıtım paspasları. Bu gibi paspaslar, boru hattının döşendiği yüzeyde gerekli çıkıntılara sahiptir. Polistiren köpüğün kalınlığı ve markası, proje tarafından belirlenir ve tabanın sıcaklığına ve ısı aktarım hızına bağlıdır. Genellikle 2 katın zeminleri için 2 cm'ye eşit polistiren köpüğün kalınlığı, kendi ısıl yalıtımına sahip olan 1 zemin tabanları için 5-10 cm. Soğuk tabanlar için gerekli olan polistiren kalınlığı 10 cm'yi geçebilir.
4. Ekipman kurulumu.
Boru hatlarını döşemeden önce, ısıtılmış zeminin teçhizatı kurulur ve kaynatıcıya bağlanır. Duvara gömülü veya üzerine asılabilen ekipman için bir kutu takın. Tedarik ve deşarj boru hatları kutuya getirilir, kutuya bir kollektör yerleştirilir. Ayrıca, ekipmanın geri kalanı da monte edilmiştir. ayrı odalarda ve ısı sayaçları.
5. Boru hatları döşenmesi.
Kullanılan ısı yalıtıcılarına bağlı olarak veya tüm “Isı yalıtımlı zemin” montaj sisteminin kullanılması durumunda, boru hattının döşenmesi aşağıdaki gibi yapılabilir:
Boru hattını döşerken, kurulum şemaları ve kurulum adımı kesinlikle gözlenir. Kontura sadece bağlantı çubukları olmayan katı boruların döşenmesine izin verilir. Beton şapın gelecekteki termal eklemlerinin kesişme noktalarında borulara koruyucu bir ondülasyon yapılır.
Genellikle, oluklama önce boru üzerine konulur, sonra bobindeki boru egzoz manifoldunun çıkışına bağlanır. Bobinin serbest bırakılması, boru konturun içine serilir. Aşırı boru döşendikten sonra, gerçekte kollektörün istenen uzunluğu kesilir.
6. Hidrolik ve termal test sistemi.
Tüm boru hatlarını toplayıcıya bağladıktan sonra, tüm sistemin düzgün çalıştığından emin olmalısınız. Bu şap dökülmeden önce yapmak son derece önemlidir. Devreler, devredeki tüm havanın serbest bırakılması kontrolü ile dönüşümlü olarak su ile doldurulur. Doldurduktan sonra, tüm musluklar açılır, pompayı açar ve sistemdeki basınç maksimum çalışma basıncının üzerine çıkar - 4 - 5 bar. Daha sonra pompalar kapatılır ve basınç düşüşünü izleyin. 2 saat stabilize olmalı ve sabit kalmalıdır. Bu gösterge sistemin kapalı olduğunu gösterecektir. Bu test döngüsü birkaç kez tekrarlanır. Daha sonra ısı testine geçin. Besleme sistemini su ile doldurun ve kazanı işletmeye alın. Sirkülasyon pompasını çalışma basıncına açın, devreleri sürekli olarak açın, bir öncekini ısındıktan sonra. Sistemin hesaplanan sıcaklıkta birkaç saat çalışmasına izin verilir. Bundan sonra, sıcaklık maksimum değere (yerden ısıtma sistemi için 55 derece C) getirilir ve bu modda en az 6 saat süreyle muhafaza edilir. Devrelerin ısıtılması kontrol edilir, karıştırma ünitesinin çalışması ayarlanır (radyatörlerle çalışma durumunda), tüm sistem hata ayıklanır ve arızalar giderilir.
7. Döşeme şapı.
Kalınlığı proje tarafından belirlenir, ancak şap, boru hatlarının 5 cm'den az olmamalıdır ve taban eğimli olsa bile, odanın her tarafındaki kalınlıkta olmalıdır. Tablanın eşit olmayan kalınlığında, yerden ısıtma üniform olmayacaktır. Yerden ısıtma için kum-çimento şapının bir özelliği, bileşime plastikleştiriciler ve bağlayıcıların (fiberglas) eklenmesidir. Bu, şap ile ısıtmayla çalışan gerekli niteliklere ulaşır. Genellikle şap zemin ısıtmanın üretimi için böyle bir kompozisyon önerilir.
Ayrıca, şapın kesinlikle homojen olması gerekir, örneğin alçıların tutturulması için alçı bileşiklerinin kısmi kullanımı, bunların farklı termal genleşmeleri nedeniyle izin verilmez. Şapın doldurulması ve hizalanması klasik şemaya göre yapılır ve zorluklara neden olmamalıdır. Esnek ısı izolatörleri, şapın parçaları arasında 1 cm'den daha az olmayan köpüklü polietilenin arasındaki ısı dikişlerinin içine yerleştirilirler Genellikle aşağıdaki önerilere uymaktadırlar:
Şimdi gerçek sıcak zemin hazır. Yere yatmaya devam ediyor. Isı yalıtımlı malzemeler sıcak bir zemin ile kullanılamaz. Seramik karoların kullanımı (yerden ısıtma için en iyi seçenek olarak), ayrıca ince ahşap parke, sıcak laminat zeminler veya linolyum için özel tipler. Zemini halı, mantar kaplamaları vb. İle örtmeyin.
Bir sıcak zemin sistemi kurmak, doğru kurulum için yeterli değildir, sıcaklık geçişlerini bilmek gereklidir. Böyle bir bilgi, son kaplamaya zarar vermemek için özellikle önemlidir: linolyum, laminat veya karo. Çoğu zaman, kullanıcılar parametrelerini ayarlamaya çalışırlar, bu da ekipmanın işlevselliği üzerinde her zaman olumlu bir etkiye sahip değildir. Su sıcaklığının standart, düşük veya çok yüksek olarak kabul edildiğini inceleyelim.
Su zemini için sınırlama sıcaklığının aşağıdaki parametreleri:
Besleme suyu akışının + 40-50 C arasında bir göstergesi olmalıdır. Su ısıtmalı zemin sistemine girişteki maksimum sıcaklık +60 C'nin üzerinde olamaz. Besleme akışı ile geri dönüş akışı arasındaki izin verilen sıcaklık farkı 5-15 derece arasında kabul edilebilir. +5'in altında, kontur boyunca suyun akış hızındaki artış nedeniyle, basınç kaybına yol açması imkansızdır. Ancak, +15'ten daha fazla yükseltmeye değmez, çünkü bu durumda mod, farklı bölgelerdeki zemin yüzeyine düşer. Örneğin, giriş kapılarının yanında, gösterge +27 ve konturun bitiş noktasında +22 olacaktır. Sistem için böyle bir düşüş rahat değil. Damlaların + 10-12 derece arasında değiştiği takdirde, bu en iyi seçenek olduğuna inanılmaktadır.
Isı kaynağı için nadir bir ısı pompası ünitesi kullanıldığında, optimum sıcaklık soğutma sıvısından devreye, yani +40 C'ye kadar olan sıcaklık olacaktır. Diğer durumlarda, belirtilen aralığın modu kullanılır.
Ve boruların uzunluğu hakkında biraz. Geleneksel olarak, ısıtma için döşenen borunun maksimum uzunluğunun çapa bağlı olduğuna inanılmaktadır. Uzunluk parametreleri:
Bu gibi farklı değerler, boru yükü ile hidrolik akışındaki farklılıktan kaynaklanır: boru daha kalın, daha az direnç.
İpucu! İki veya daha fazla devrenin iç mekana monte edilmesi halinde, mümkün olduğu kadar boru uzunluğunun seçilmesi tavsiye edilir.
Kombine bir ısıtma sisteminin kullanılması durumunda: zemin ve radyatörler, sıcak bir zemin üzerinde rahat bir mod ayarlamak için gereklidir. Uzmanlar, soğutucunun akülerin tüplerinden en az iki kat daha az ısınmasını ve bunun yaklaşık 35 derece olmasını tavsiye eder. İstenen sonuca nasıl ulaşılır?
Sıcak su tabanının sıcaklığını azaltmak veya arttırmak için birkaç yol vardır:
SNiP'nin norm ve düzenlemeleri aşağıdaki standartları oluşturur:
Odanın ne için kullanıldığına bağlı olarak sıcaklık ayarlanır. Her şeyden önce, zemin malzemesinin çatlama, çözgü veya çatlama eğilimi olduğunu unutmayın. Isıtma sisteminin tüm diğer parametreleri ve izin verilen değerleri hatırlamak oldukça basittir.
Giderek daha fazla insan radyatörlü geleneksel ısıtma sistemlerine sıcak zemin tercih ediyor. Bu yaklaşımda, bir takım olumlu noktalar vardır.
Isı eşit olarak dağıtılır, zemin ve tavan arasında sıcaklık farkı yoktur. Oldukça uzun hizmet ömrü - yarım yüzyıla kadar - sadece böyle bir ısıtma sisteminin kurulumunun popülerliğine katkıda bulunur.
Isı kaybının enerji verimliliğini geçmediği binalarda kurulabilir. Uzmanlar, ılık su tabanı için su sıcaklığının +40 ° C olması yeterli olduğunu söylüyorlar.
Bir sıcak su tabanı kurmaya başlamadan önce, bir proje ve şantiye için bir şema yapmalısınız, olası ısı açığını hesaplamak zorunludur. Proje, ısıtma bölgelerini, yöntemlerini ve boru döşeme yoğunluğunu, döşeme tiplerini, gerekli yer ısıtma derecesini öngörmektedir.
Bu belgenin derlenmesinde, binanın ve her bir odanın toplam ısı kaybı, her odada elde edilmesi gereken sıcaklık rejimi dikkate alınır. Uzmanlar, dış hava sıcaklığını, tavanların yapıldığı malzemeleri, zemin duvarlarını, pencere ve kapı tiplerini, havalandırma mevcudiyetini ve diğer ısı kaynaklarını hesaba katarlar. Sadece bu bilgilerle doğru projeyi yapabilir, daha sonra tüm odalar mümkün olduğunca rahat olacaktır.
Isıtma mühendisleri, zeminin 100 W / m kare üretmesi gerektiğine inanıyor. Bununla birlikte, binalar farklıdır, ısı kaybı da farklıdır. Buna göre, her bir durumda ayrı ayrı saymak gerekir. Kazandan gelen suyun sıcaklığının 30 ila 50 derece olması gerektiği belirlenmiştir.
Su zemini, daha yüksek sıcaklık performansına ihtiyaç duyan diğer ısıtıcılarla birlikte çalıştırılırsa, toplayıcı olarak adlandırılan bir cihaza ihtiyacınız vardır. Suyu kazandan sıcak suyla ve su tabanından ılık suyla karıştırır, böylece su ısıtılmış zeminin borularına gerekli parametrelerle akar.
Su zemini ısıtmanın sıcaklığı ne olmalıdır? Aşağıda bunun hakkında okuyun.
Sıcak bir su alanında, çoğu iç ortam sıcaklığı dengesi ile çekilir. Örneğin, taban +25 ° C ise, orta kısımda - yaklaşık 20 ve tavanın altında - 17. Her dekoratif kaplama böyle bir zemine serilmeyebilir.
Seramik fayans, parke, muşamba döşeyebilir, ancak halı kaplaması ile kaplayabilir, mantar malzemeleri ile kaplamak istenmez.
Bir kişi için hava sıcaklığı yaklaşık 24 ° C'dir. Bir kat hava sıcaklığından birkaç derece daha sıcak olmalıdır, yani 26 ° C. Avrupa standardı, bir su tabanının çalışma sıcaklığının da kaplamaya bağlı olduğunu düşünmektedir.
Örneğin, bir ılık su tabanının konforlu sıcaklığı bir halıda 21 ° C'dir, 24 bir ahşap zemin üzerindedir. Kiremit veya kiremit altında yer altı su ısıtma sıcaklığı 26 ° C'dir. Parke için optimum su tabanı sıcaklığı 30 ° C, laminat ve linolyum 27'dir. Su ısıtmalı zeminde, ısı taşıyıcısının sıcaklığı 55 ° C olabilir, bu da yüksek kaliteli alan ısıtması için yeterlidir.
Farklı odaların farklı ısı kayıplarına sahip oldukları iyi bilinmektedir. Bu nedenle, zemin her odada kendi yolunda çalışmalıdır. Yani, kreş 75 W / sq m, oturma odası - 100 W / sq m, yatak odası - 50 W / sq m kaybeder.
İzin verilen sıcaklık konsepti, SNiP41-01-2003 "Isıtma, havalandırma ve klimada" tanımlanmıştır. Buna göre, su ısıtmalı zeminin maksimum sıcaklığı, insanların sürekli olduğu o odalarda 26 ° C'yi geçemez.
Sıcak su tabanındaki ısı taşıyıcısının maksimum sıcaklığı 55 derecedir, bu da rahat bir yerden ısıtma sağlar - 28 ° C Zeminin özelliklerini hesaba katmak gereksiz değil. 27 ° C'ye dayanabilirler, ancak zemin vernikle açılırsa, çizgiyi 21 ° C'de geçmek imkansızdır. Halı yerdeyse, yaklaşık 5 ° C eklemeniz gerekir.
Sağlık hizmetleri standartlarına göre, insanların sürekli olarak bulundukları yerlerde, 26 ° C olmalı, daha sonra ıslak odalarda zaten 31 yaşındadır. İnsanların bir süre kaldıkları, ancak sürekli olmayan yerlerde aynı sıcaklık öngörülmelidir. Boru aksının üstünde 35 ° C ve parke zemininde maksimum 27 ° С olarak işaretlenmiştir.
Su zemini ısıtmanın sıcaklığı nasıl ayarlanır? Hijyenik ve hijyenik normlar, sıcak bir zemin için açık bir sıcaklık öngördüğünden, başarısı konusu uygun hale gelir, yani bir şekilde ayarlanmalıdır.
Isı kaynağının kendisinde, karıştırma ünitelerinde ve ısıtılmış zemin ile özel ekipmanın çeşitli sıcaklık sensörleri yardımıyla ayarlama yapılabilir.
Grup ayarı, ısıtılmış su tabanının evin her tarafına monte edildiğini varsayar. Bireysel yöntem - bireysel odalarda hata ayıklama sıcaklığı. Karmaşık ayar, yukarıdaki yöntemlerin birleşimidir.
Sıcak katın daha ataletli olduğunu bilmelisiniz: hem ısıtma hem de soğutma oldukça yavaş gerçekleşir. Yaklaşık bir iki saat ısınmaya ve aynı - soğumaya gider. Bu nedenle, genellikle ısıtılmış zemin için manuel sıcaklık kontrol cihazına başvururlar.
Bununla birlikte, en rasyonel yol, kurulum sırasında termostatı monte etmektir. Sadece sıcaklığı düzenlemez, aynı zamanda sistemi aşırı ısınmadan korur, sistemi gerekli parametrelere ulaştığında kapatır.
Modern mühendislik üç tip termostat icat etmiştir:
Bunlardan herhangi birisini seçmeden önce, kesinlikle bu konuda bilgili kişilerle görüşmelisiniz.
Sitemizde sıcak su alanı hakkında aşağıdaki bilgileri bulabilirsiniz:
Ve ayrıca burada bir sıcak su katının artıları ve eksileri hakkında daha fazla bilgi edinin.
Böylece, su ısı yalıtımlı zemin popüler ve talep edilir. Her odada konforlu bir sıcaklık sağlar, ayarlanabilir, uzun bir süre hizmet eder ve geleneksel ısıtma sistemlerine mükemmel bir alternatif ve ekidir.