Blog
Portekizde 8.000 Yıllık İnsan Mumyalama Kanıtları Bulundu| Kategori: Arkeoloji ve Sanat Haberleri | Yorum: 0 yorum
1960larda yapılan kazılarda Portekizin güneyindeki Sado Vadisinde bir düzineden fazla eski ceset bulundu.
www.arkeofili.com
Daha önce basılmamış fotoğraflar, günümüzde Portekiz olan bölgede 8.000 yıl önce yaşayan insanların ölülerini mumyaladıklarını gösteriyor.
Yaklaşık 60 yıl önce bir arkeolog, Portekizin güneyindeki 8.000 yıllık mezarlara gömülen birkaç iskeletin fotoğraflarını çekti. Şimdi, bu fotoğrafların yeni bir analizi, en eski insan mumyalarının Mısırdan ve hatta Şiliden değil, Avrupadan geldiğini gösteriyor.
1960larda yapılan kazılarda Portekizin güneyindeki Sado Vadisinde bir düzineden fazla eski ceset bulundu. Araştırmacılar, görüntüleri analiz ettikten ve mezarlık alanlarını ziyaret ettikten sonra, bu cesetlerden en az birinin, muhtemelen gömülmeden önce taşınmasını kolaylaştırmak için mumyalandığını söylüyor.
Ve bölgede gömülü olan diğer cesetlerin de mumyalanmış olabileceğine dair işaretler var, bu da uygulamanın bu zamanda bu bölgede yaygın olabileceğini gösteriyor.
Antik Mısırda 4.500 yıldan daha uzun bir süre önce ayrıntılı mumyalama prosedürleri kullanıldı ve Avrupanın başka yerlerinde MÖ 1000den kalma mumyalama kanıtları bulundu. Ancak Portekizde yeni tanımlanan mumya, şimdiye kadar bulunan en eski mumya ve önceki rekor sahiplerinden Şilinin Atacama Çölünün kıyı bölgesindeki mumyalardan yaklaşık 1.000 yıl daha önce geliyor.
Uppsala Üniversitesinden biyoarkeolog Rita Peyroteo-Stjerna, Atacama Çölü gibi çok kuru koşullarda mumyalamanın nispeten basit olmasına rağmen, çok daha nemli koşulların mumyalanmış yumuşak dokuların nadiren korunduğu anlamına geldiği Avrupada buna dair kanıt bulmak zor.
Araştırmanın baş yazarı Peyroteo-Stjerna, Bu gözlemleri yapmak çok zor, ancak kombine yöntemler ve deneysel çalışmalarla mümkün. diyor.
Tab edilmemiş fotoğraflar
Mumyalama kanıtı, 2001 yılında ölen Portekizli arkeolog Manuel Farinha dos Santosun eşyaları arasında bulunan birkaç fotoğraf filminden geliyor.
Farinha dos Santos, 1960ların başında Sado Vadisinden çıkarılan insan kalıntıları üzerinde çalışmıştı. Yeni çalışmadaki araştırmacılar fotoğrafları bastığında, Mezolitik dönemden 13 mezarın siyah beyaz fotoğraflarını keşfettiler.
Peyroteo-Stjerna, sitenin bazı belgelerinin ve elle çizilmiş haritalarının Lizbondaki Ulusal Arkeoloji Müzesinde tutulmasına rağmen, bu fotoğrafların daha önce bilinmediğini ve arkeologlara mezarları incelemek için eşsiz bir fırsat verdiğini söylüyor.
İki bölgedeki mezarları canlandırabilmek için fotoğrafları kullandıktan sonra, bilim insanları bir iskeletin kemiklerinin aşırı büküldüğünü, yani kol ve bacakların doğal sınırlarının ötesine geçtiğini gözlemlediler. Bu, bireyin ölümünden vücudunun iplerle sıkı sıkıya bağlandığını gösteriyordu.
Araştırmacılar buna ek olarak, iskeletin kemiklerinin gömülmesinden sonra hala eklemli ve hepsinin yerinde olduğunu kaydettiler. Oysa vücut çürüdüğünde genellikle çok küçük ayak kemikleri tamamen parçalanır.
Ayrıca, vücudun yumuşak dokusu ayrıştıkça eski mezarın toprağının hareket ettiğine dair hiçbir işaret yoktu bu, vücudun hacmini küçülten ve çevreleyen tortunun geride kalan boşlukları doldurmasına neden olan bir süreç. Dolayısıyla vücudun hacminin küçüldüğüne dair bir belirti yoktu.
Tüm bunlar birlikte ele alındığında, bu işaretler cesedin ölümden sonra mumyalandığını gösteriyordu; birey muhtemelen kasıtlı olarak kurutuldu ve daha sonra bağların sıkılaştırılmasıyla giderek küçüldü.
Adli mumyalama
Peyroteo-Stjerna, antik mezarların değerlendirilmesinin, araştırmacılardan birinin çalıştığı Texas State Üniversitesindeki Adli Antropoloji Araştırma Tesisinde yürütülen insan çürüme deneylerinden elde edilen bulgulara da dayandığını söylüyor.
Son kadavralar üzerinde yapılan bu deneyler, eski insanların Sado Vadisindeki bireyi mumyalarken muhtemelen hangi adımları attığını gösterdi.
Görünüşe göre ölü kişi, çürüme sıvılarının vücutla daha fazla temastan uzaklaşmasını sağlamak için yükseltilmiş bir platform gibi bir yapıya bağlanmış ve yerleştirilmişti.
Ayrıca mumyalama prosedüründe kadavrayı kurutmak için ateşin kullanılması ve vücut üzerindeki bağların zamanla kademeli olarak sıkılaştığı ve uzuvların fleksiyonunu arttırırken anatomik bütünlüğünü koruduğu görülüyordu.
Peyroteo-Stjerna, aynı bölgedeki diğer eski iskeletlerden elde edilen kanıtların, bu cesetlere de aynı uygulamanın yapıldığını işaret etse de, bu örneklerin aynı kanıt kombinasyonunu göstermediğini söylüyor.
Araştırmacıların önerdiği gibi, ölülerin bir kısmı başka yerlerden gömülmek üzere Sado Vadisi bölgelerine getirildiyse, mumyalama (ki bu çok daha küçük ve daha hafif cesetler elde edilmesini sağlardı) onları taşımayı kolaylaştırıyor olmalıydı.
Live Science. 14 Mart 2022.
Makale: Peyroteo-Stjerna, R., Nilsson Stutz, L., Mickleburgh, H., & Cardoso, J. (2022).
Bu yazı hakkında yorum bulunamamıştır. İlk yorumu siz ekleyebilirsiniz >