Bir katil olduğumu ilk anladığımda 1986'in baharıydı. Bu şaşırtıcı gerçekleşme, benim üstümden zorunluluktan muaf tutulması gerektiğini düşündüğüm birinci sınıf bir üniversite sosyolojisi kursu sonucu geldi. Sonunda lisans derecemi bitirmek üzereyken otuzlu yaşlarımın ortasındaydım. Ve profesyonel hayatımdan, kapsamlı okumadan ve yol boyunca diğer kurslardan çok temel kavramları öğrendiğimi hissettim. Bu yüzden beni sınıfta otururken bir grup 19 yaşında, omzumda küçük bir çiple, ancak mümkün olan en hızlı ve en etkili şekilde geçmek için buna katlanıyorum.
Bu yüzden, kişisel uyanışımın başlangıcının bu sıradan sınıfta başka bir sıradan günde başlaması oldukça şaşırtıcıydı. Bu, sosyoloji profesörünün bütün bir dönemi, iddia ve saldırganlık arasındaki farkın ötesine giderek geçirdiği zaman oldu. İddianın birisine zarar vermeden ya da zarar vermeden istediğini elde ettiğini ve saldırganlığın bir şekilde zarar vererek ya da saldırarak istediğini elde ettiğini söyledi. Saldırı herhangi bir şey olabilir: isim arama, birisini suçlu hissettirmek, birini yere koymak, kaba bir şey söylemek, birisini yapmak istemediği bir şeyi yapmaya zorlamak, fiziksel istismar, herhangi bir şey. Nedense profesörün mesajı benim için özellikle anlamlıydı. Sınıfın sonunda, daha önce hiç böyle düşünmemiştim, kalbimde çok agresif bir insan olduğumu biliyordum. Kesin olarak, düşüncelerimin, kelimelerimin ve eylemlerimin çoğunun duygusal olarak acı ve acı çekmeye niyetli olduğunu biliyordum.
Günün sonunda kendimi okuldan eve bıraktım. Massachusetts Turnpike'ı aşağı doğru sürdüğümü ve kalbimi kasten başkalarını inciten biri olarak - bir katil olarak görmenin dehşetiyle ağladığımı açıkça hatırlıyorum.
Bir sonraki sosyoloji dersimden sonra, eğitmenime kendimi böylesine çirkin ve açık bir ışıkla görmekten ne kadar rahatsız ve rahatsız olduğumu söylemek için geç kaldım. Ancak, üzülmenin hiçbir nedeni olmadığını, çünkü aydınlanmanın oldukça faydalı olduğunu söyledi. “Üzülme,” dedi bana. "Memnun olun. Farkında olmadığınız şeyi değiştiremezsiniz."
Kendi Öfkenizi veya Sevgi Yokluğunu Tanıma
Kendi sevgisiz hatalarınızı tanıyana kadar sevgi dolu bir varlık seçimi yapmak mümkün değildir. Kendi öfkenizi görme yeteneği kritik derecede önemlidir. Sürtünme, kendimizi bu çıldırtıcı ışıkta görmek istemememizdir, bu yüzden onu tüm gücümüzle reddeder ve direniriz. Aksi takdirde, öfke tanımak nispeten kolaydır. Öfkenin yokluğu sevgidir ve öfkenin varlığı - ne kadar tatlı bir şekilde gizlenmiş veya ne kadar haklı hissedebildiğine bakılmaksızın - aşk değildir. Tüm öfke, dışarıdan diğerine yönelik bir saldırıdır.
Öfke birçok şekil alır: tahriş, sabrın eksikliği, iletişim kurmayı reddetmek, kin tutmak, birinin arkasından konuşmak, saygısızlık, birisiyle dalga geçmek, bir başkasının manipülasyonu, eleştiri, suçlama, şikayetler, sert sözler, bağırmak, vurmak, öfke, ve başka ne düşünebilirsen. Hafif tahriş bile denilen küçük bir öfke nöbetidir - kılık değiştirmiş küçük bir öfke. Beni nasıl rahatsız ediyorsun! Benden nasıl beklememi istiyorsun? Bana hayır demeye nasıl cüret edersin!
Bazen öfke incedir. Rasyonel görünüyor. Ayni sözlerle paketlenir. Yardım bağlamında bile sunuldu. “Bu beni senin kadar acıtıyor, ama ben kendi çıkarlarına göre yapıyorum.” Bununla birlikte öfke, öfkedir. Ve aslında öfkemizi nasıl tecrübe ettiğimiz veya ifade ettiğimiz önemli değil. Önemli olan, orada olduğunun farkına vardığımızda, öfkeyi zihnimizde bırakmayı seçip seçmememizdir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Birçoğumuz kızgın düşüncelerimizi şımartırız. Onlar üzerinde duruyoruz. Onlara üzüldüm. Ve nihayet, biz onları ifade ediyoruz - çok çeşitli şekillerde. Bu yüzden herhangi bir tür öfkeyi cinayet olarak düşünmek çok yararlı.
"Katil" terimi, saldırının ne kadar önemsiz ya da hafif olduğu fark etmeksizin, öldürme niyetinin her zaman mevcut olduğu şok edici bir hatırlatmadır. Kim, yapması gerekeni yapmayan insanlar tarafından sinirlendiğinde “Seni öldüreceğim” diye düşünmedi? Yolda bizi rahatsız eden sürücüleri öldürürüz. Çocukları ve eşleri hayal kırıklığına uğrattıklarında öldürüyoruz. Ebeveynlerimizi, bizi yetiştirmedeki kusurları için öldürüyoruz. Parmak uçlarımıza bastığımız için arkadaşlarımızı öldürüyoruz. Evcil hayvanlarımızı rahatsızlıktan dolayı öldürüyoruz. Bu akılsız ve görünüşte zararsız deyimsel ifadeler kafa karıştırıcıdır çünkü bizi mecazi öldürmenin tamam olduğu fikrini kabul etmemize yol açar.
Hukuki, Sosyal ve Dini Sistemler Öfkeyi Tolerans Ediyor veya Cezalandırıyor
Yasal, sosyal ve dini sistemlerimiz öfke ve öldürme konusundaki kafa karışıklığımızı güçlendirir çünkü öfke, taviz vermeyen bir şekilde algılanmaz veya ele alınmaz. Bunun yerine, öfke, ifade edildiğinde kendine veya başkalarına verilen zararı ölçmeye çalışan bir hiyerarşi içinde sınıflandırılır. Öfke gösterileri daha sonra tanık olan algılanan ciddiyet derecesine dayanarak ya tolere edilir ya da cezalandırılır. Yani, örneğin:
- Onlara karşı hareket etmediğiniz sürece, nefret dolu düşünceleri kendi aklınızla şımartmak iyidir. Ne zaman istersen nefret dolu düşüncelerin tadını çıkarabilirsin. Ve nefret dolu düşüncelerinizi istediğiniz kadar, hatta bütün bir ömür boyunca saklayabilirsiniz. Nefret dolu düşünceler normal olarak görülür ve eğer onları barındırırsanız kimse gerçekten umursamaz. Size karşı hiçbir yasal işlem yapılmayacak. Arkadaşların ve ailen seni terk etmeyecek.
- Öte yandan, nefret dolu sözler hoş görülebilir veya hoş görülemez. Bazen insanlar rahatsız edici sözlü davranış nedeniyle tutuklanır veya halka açık alanlardan atılır. Bazen aileler sürekli olarak öfkenin sözlü ifadesine yatkın üyeleri çeker. Diğer zamanlarda, haberlerde iftira veya iftira davası açan insanlar hakkında bir şeyler duyuyorsunuz. Ancak, çoğu zaman, günlük yaşamlarımızda, nefret dolu kelimeler, sevilmemelerine rağmen normal ve tamam kabul edilir.
- Nefret dolu davranışların görülme şekli biraz daha karmaşıktır. Ölüm veya kalıcı yaralanmayı içeren fiziksel saldırı, küçük ya da geçici yaralanmaları içeren fiziksel saldırıdan daha kötü olarak algılanmaktadır. Böylece, felçli bir kişiyi terk eden nefret dolu bir davranış, kol üzerinde bir çizik bırakan nefret dolu bir davranıştan daha ciddiyetle ele alınır. Büyük miktarda parayı soymak, daha kötü olarak algılanır ve trafik parası ödememek suretiyle işten veya hile yapmaktan bir kurşun kalem çalmaktan daha ciddiye alınır. Raping, birisini başka türlü yapmayacağı bir şeyi yapmaya zorlamak için reddetme tehdidini kullanmaktan daha saldırgan olarak görülür.
- Başkalarının fiziksel olarak öldürülmesi yapabileceğiniz en kötü şey olarak görülüyor. Ancak bu bile zor ve hızlı bir kural değil. Hukuk sistemimiz, ciddi bir suçtan suçlu olduğu kanıtlanan kişilerin öldürülmesini haklı çıkarmaktadır. Siyasi sistemimiz savaş sırasında askerlerin ve vatandaşların öldürülmesini haklı kılıyor. Dünyadaki kötülüğü sona erdirmek için doğru ve doğru niyetle öldürdüğümüz sürece, Tanrı'nın başkalarını öldürmemizi haklı çıkardığını bile düşünüyoruz. Elbette kimse öldürmenin sorunlarımız için mükemmel bir çözüm olduğunu söylemez. İşe yarayan bir çözüm. Öldürmek kötülükten kurtulmuş gibi görünüyor ve kötülüğe kim değer veriyor? Öldürmek acı çekmeye son veriyor gibi görünüyor ve acı çekmeye kim değer veriyor? Öldürmek sorunları çözüyor gibi görünüyor ve kim sorunların devam etmesini istiyor?
"İyi Vatandaşlar" Daha Hafif Saldırı Formlarına İzin Verilir
Eğer iyi vatandaşlarsak ve kuralların çoğunu takip edersek, kendimize olumsuz bir dikkat çekmeden ve yasal bir sorun yaşamadan daha hafif saldırı biçimleri uygulayabiliriz. Dolayısıyla biraz saldırabileceğimizi ve ondan kurtulabileceğimizi düşünüyoruz. Ve aslında, her gün yapıyoruz. Dahası, birçok kendi kendine yardım ve insan psikolojisi uzmanı öfke üzerinde olumlu bir dönüş yaptı. Öfke tipik olarak sağlıklı yaşamın sıradan bir ifadesi olarak görülür. Herkes kızgın hissediyor, bu yüzden normal ve doğru.
Öfkemizi yapıcı bir şekilde veya en azından bir ilham kaynağı olarak kullanmamız öğretilir. Öfke yanlışları düzeltebilir. Benlik saygısını artırabilir. İşlerin gerçekleşmesini sağlayan ilham ve katalizör olabilir. Yerlerine kötü ya da yanlış olan insanları koyar. Öfkenin bu algılanan faydaları ve avantajları inanılmaz derecede çekici. Öfke ve saldırının doğası hakkında nasıl ve neden bu kadar karıştığımız hakkında küçük bir fikir edinmeye başlayabilir misiniz?
Yüksek Benlik Aynı Nefreti Görüyor: Nefret Tamam Değil
Bu tartışmanın amacı, sinirlendiğimiz için kendimiz için üzülmemizi önermek değildir. Ya da insan psikolojisinden öğrendiğimiz her şeyi çöpe atmalıyız. Aksine, dikkatinizi temel sorunumuza çekmektir: hukuk sistemimizin kuralları, sosyal ve dini sistemlerimizin ahlakları ve duygularımızı ifade etmeyi öğrendiğimiz dersler her zaman Yüksek Benliğimizin koduyla eşzamanlı değildir. Yüksek Mesih Benliğimiz bize, bütün nefretlerin aynı olduğunu ve ne şekilde olursa olsun, hepsinin eşit derecede yıkıcı olduğunu bilmemizi isterdi.
Tamam olan hiçbir nefret derecesi yok. Tamam olan hiçbir çeşit nefret yoktur. Nefretin bir sorunun cevabı olduğu durumlar yoktur. Buna karşılık, dünyevi sistemimiz bize nefret derecelerinin olduğuna inanmamızı sağlardı. Bazı nefret dolu davranışların diğerlerinden daha kötü olduğunu. Ve biraz nefretin faydalı ve iyi olabileceği bazı durumlar vardır.
Manevi bir yolda birçok insan, her bir dünyada bir ayağı olan, ortada bir yerde yakalanır. Sevgi ve sevginin yokluğuyla ilgili uzlaşmaz ve radikal gerçeği sezgisel olarak tanıyoruz. Yine de hala dünyanın yollarını kucaklıyoruz ya da en azından onları kısmen kucaklıyoruz. Kısacası, her iki yönde de olmasını istiyoruz. Kendi büyüklüğümüze uyanmak istiyoruz, aynı zamanda küçük olmak ve nefretimizi de korumak istiyoruz. Her iki yönde de birçok kez deneyimleme denemesine teşebbüs etmeniz kuvvetle muhtemeldir. Sonuçta, ancak tek bir sonuç var: bu strateji işe yaramıyor. Bunun nedeni, zihninizde nefretin varlığı Yüksek Benliğinizin farkındalığını engeller. Herhangi bir biçimde nefretin varlığı aynı zamanda kendiniz ve başkaları hakkında kötü hissetmenizi sağlar. Bu nedenle, her zaman sinirlenmeyi tercih ettiğinizde, aynı anda mutsuz olmayı da seçersiniz. Sevgi dolu bir varlık seçimi yapana kadar, sadece sevgi dolu bir varlık olana kadar, mutlu olmaktansa sinirlenmek için kararlar vermeye devam edeceğiz.
SEVGİLİ MEDİTASYON
Sessizce oturun ve aklınızdaki bir veya iki dakika boyunca aşağıdaki cümleyi tekrar tekrarlayın. Herhangi bir nedenle rahatsız, rahatsız veya kırgın olduğunuzu fark ettiğinizde tüm gün boyunca ifadeyi söyleyin. Hiçbir şey çok az değil.
Bunun yerine barışı görebiliyordum.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı,
Büyük Kalp Kitapları. © 2002. http://www.big-heart.com
Bu makale kitaptan alıntılanmıştır:
Aşkın kitabı
Karen Bentley tarafından.
Sevginin gücü her şeyi iyileştirir, geri yükler, hepsini yeniler. Öfkeyi geri alacak. Suçluluktan kurtulur. İlişkilerinize nezaket ve güven getirecek. Kendin ve başkaları hakkında iyi hissetmeni sağlayacak. Size kendi ilahiyatınız ve kutsallığınızla derinden bağlanmanız için ilham verecektir. Ve en vahşi beklentilerinizin ötesinde mutluluk için bir fırsat yaratır. Bu boş bir söz değil. Gerçek bu.
Bilgi / Bu kitabı sipariş et.
Yazar Hakkında
Karen Bentley Büyük Kalbidir. Üstün yetenekli bir yazar ve isteğe bağlı bir konuşmacı olan, Awaken Your Passion kitap ve seminer serisinin ulusal olarak beğenilen yaratıcısı. Amacı, insanların aşk hakkında düşünme biçiminde devrim yapmak, ruhsal sevginin tüm mutluluk ve huzurun kaynağı olduğunu göstermek. Daha önce Karen, Bağışlama Merkezi'nin direktörü ve ruhsal arayışçılar için bir dergi olan Ruhun Sesi'nin editörlüğünü yapmıştır. Adresindeki web sitesini ziyaret edin www.big-heart.com.