VI.Paulus Kimdir? Hayatı Ve Biyografisi
VI.Paulus Kimdir? Hayatı Ve Biyografisi
Doğum tarihi: 26 Eylül 1897, Concesio, İtalya
Ölüm tarihi ve yeri: 6 Ağustos 1978, Castel Gandolfo, İtalya
VI.Paulus’un Hayatı
Papa VI.Paulus, 1963 – 1978 yılları arasında papaydı.
VI.Paul , orijinal adı Giovanni Battista Montini , (26 Eylül 1897’de Concesio’da doğdu, Brescia , İtalya – 6 Ağustos 1978’de öldü, Castel Gandolfo; 19 Ekim 2014’te kutsal ilan edildi.14 Ekim 2018’de kanonlaştırıldı ), İkinci Vatikan Konseyi’nin (1962-65) çoğunu ve değişen Roma Katolik Kilisesi’ne direktifler ve rehberlik yayınladığı uzlaşma sonrası dönemi içeren bir dönemde İtalyan papası (1963-78’de hüküm sürdü).Papalığı, çağdaş dünyada yeni bir rolle karşı karşıya kalan bir kilisenin sorunları ve belirsizlikleriyle karşı karşıya kaldı.
Aynı zamanda bir gazeteci ve yerel siyasi figür olan orta sınıf bir avukatın ve aynı sosyal geçmişe sahip bir annenin oğlu olan Montini, ilk yıllarında zayıf sağlık nedeniyle çoğunlukla evde eğitim gördü. Daha sonra Brescia’da okudu.29 Mayıs 1920’de bir rahip olarak atandı. Piskoposu tarafından yüksek öğrenim için Roma’ya gönderildi ve sonunda Vatikan diplomatik servisi için işe alındı.Mayıs 1923’teki ilk görevi, Varşova’daki apostolik elçilik makamının (papalık büyükelçisinin görevi) kadrosuydu , ancak sürekli kötüleşen sağlığı, onu aynı yılın bitiminden önce Roma’ya geri getirdi.Daha sonra eğitim okulu olan Ecclesiastical Academy’de özel çalışmalar yaptı.Geleceğin Vatikan diplomatları için ve aynı zamanda 30 yılı aşkın bir süredir artan önemi olan görevlerde kaldığı Vatikan Devlet Sekreterliği’ndeki işine yeniden başladı.
1939’da Montini, papalık dışişleri müsteşarlığına ve daha sonra 1944’te olağan (veya diplomatik olmayan) işler için sekreter vekili olarak atandı.1953’te Kutsal Kardinaller Koleji’ne yükseltilme davetini reddetti.Kasım 1954’ün başında, Papa XII.Pius onu Milano başpiskoposu olarak atadı ve XXII.Papa atadı.1963, VI.Paul olarak tanınmayı seçiyor.
Montini papalığı , yeni papanın muhteşem olmasa da önemli bir rol oynadığı İkinci Vatikan Konsili’nin zorlu ilk oturumunu takip eden dönemde başladı.İtalya’daki faşist rejimin ilk günlerinin fırtınalı atmosferinde üniversite öğrencileriyle uzun süreli birlikteliği, uzun süredir devam eden kapsamlı ve derinlemesine okuma alışkanlığıyla geliştirilen zihninin genel felsefi eğilimiyle birleştiğinde, zamanın kafa karıştırıcı sorunlarına, uzun yıllara dayanan pratik deneyimlerden elde edilen bilgilerle birleşen akademik bir anlayış getirmesini sağladı.Diplomatik deneyimi VI.Paul , İkinci Vatikan Konseyi’nin kalan üç oturumuna rehberlik etti ve genellikle Milan’ın kardinal başpiskoposu olarak ilk kez benimsediği noktaları geliştirdi.Başlıca endişesi, 20. yüzyıldaki Roma Katolik Kilisesi’nin, geleneğin açıkça anakronik olduğu durumlar dışında, geçmişin geleneğine sadık bir tanık olması gerektiğiydi.
Konseyin tamamlanmasının ardından (8 Aralık 1965), VI.Paul , kilise yaşamının neredeyse her yönünü etkileyen kararlarını uygulama gibi zorlu bir görevle karşı karşıya kaldı.Bu göreve, asırlık yapı ve pratiklerde 20.yüzyılın sosyal, psikolojik ve politik ortamındaki birçok hızlı dönüşümün zorunlu kıldığı değişiklikler ve değişiklik yapmanın içerdiği zorluk duygusuyla yaklaştı.VI.Paul’un yaklaşımı, sürekli olarak , göz ardı edilemeyeceğine inandığı birçok çeşitli komplikasyonun keskin bir farkındalığıyla, her somut durumun dikkatli bir şekilde değerlendirilmesinden biriydi.
Bu yaygın felsefi tutum, eleştirmenleri tarafından genellikle çekingenlik, kararsızlık ve belirsizlik olarak yorumlandı.Bununla birlikte, VI.Paul bu önemli yıllardaki kararlarının çoğu cesaret gerektiriyordu.Temmuz 1968’de ansiklopedisini yayınladı.Humanae vitae (“İnsan Yaşamına Dair”), seleflerinden birçoğunun yapay yaşam araçlarına ilişkin uzun süredir için için yanan tartışmalara ilişkin tutumunu yeniden teyit ediyor.Karşı çıktığı konu doğum kontrolüydü.Bu ansiklopedi, birçok sektörde, en şiddetli saldırılar olarak tanımlanabilecek olumsuz tepkilere yol açtı.Modern zamanlarda papalık öğretisinin otoritesinin ortaya çıkışıydı.Benzer şekilde, sağlam duruşu,rahip gibi bekarlık ( Sacerdotalis caelibatus , Haziran 1967) çok sert eleştirilere neden oldu.Pavlus daha sonra çok sayıda rahibin hizmetten ayrılmasını bir “dikenli taca” benzetti.Ayrıca, yeminlerinden kurtulmak isteyen veya dini yeminlerini kontrolden çıkaran dindar erkek ve kadınların sayısındaki artıştan da rahatsızdı.
Papa olarak görev yaptığı yılların en başından itibaren VI.Milano’daki geniş kapsamlı pastoral programında (1954–63) sosyal sorular zaten öne çıkmıştı.O yıllarda Amerika ve Afrika’da yoğun bir şekilde seyahat etmiş, dikkatini esas olarak işçiler ve yoksullar için endişeye odaklamıştı.Bu tür sorunlar, onun ilk ansiklopedi mektubuna hakim oldu.Ecclesiam suam (“Kilisesi”), 6 Ağustos 1964 ve daha sonra onun ünlü kitabının ısrarlı konusu oldu.Populorum progresio (“Halkların İlerlemesi”), 26 Mart 1967.Bazı muhafazakar çevrelerde papanın Marksizmle suçlandığı sosyal adalet sistemiydi.
Kardinal Montini, İkinci Vatikan Konsili’nin ilk oturumunun sonunda konsey babalarına hitaben yaptığı bir konuşmada, papaz olarak pastoral hizmetinin teması olarak adlandırılabilecek bir soru formüle etti: ” Mesih Kilisesi , kendin hakkında ne düşünüyorsun?” VI.Paul , bu temel soruyu cevaplama çabasıyla, bir papanın her kıtaya ayak basması için eşi benzeri olmayan bir dizi havarisel yolculuk gerçekleştirdi. Lİlk yolculuğu hac ziyaretiydi.Kutsal Topraklar (Ocak 1964), Konstantinopolis’in Rum Ortodoks patriği ile yaptığı tarihi görüşmenin vurguladığı ,Athenagoras , Kudüs’te oldu. Aynı yılın sonunda Hindistan’a giderek Asya’yı ziyaret eden ilk papa oldu.Ertesi yıl (4 Ekim 1965), bir papanın Amerika Birleşik Devletleri’ne yaptığı ilk ziyarette , ABD Genel Kurulu’nun özel bir oturumunda dokunaklı bir barış talebinde bulundu.New York’ta Birleşmiş Milletler ve Yankee Stadyumu’nda ayin yaptı. 1967’de Fatima’ya (Portekiz), İstanbul’a ve Efes’e (Türkiye) kısa ziyaretler yapt.
Ekümenik önemi patriğin kendi piskoposlukla İstanbul’da Athenagoras ile ikinci bir görüşme yaptı.Papa, Ağustos 1968’de Kolombiya’nın Bogota kentine gitti ve Haziran 1969’da Cenevre’de Uluslararası Çalışma Örgütü ve Dünya Kiliseler Konseyi huzuruna çıktı.Ertesi ay Doğu Afrika’da Uganda’dayd.1970 sonbaharında, modern tarihin o zamana kadarki en uzun papalık yolculuğuna çıktı:10 gün Tahran , Pakistan , Filipinler , Batı Samoa (şimdiki Samoa ), Avustralya , Endonezya ,Hong Kong ve Seylan (şimdi Sri Lanka ), her biri Paul VI’yı dünyanın farklı halklarıyla kişisel temasa sokmayı bırakıyor. Manila’ya gelişi neredeyse bir trajediyle sonuçlanıyordu.Ulçaktan indikten birkaç dakika sonra hayatına kastedildi ama ciddi bir yaralanma olmadı.
Paul tarafından bu gezilerde işlenen temalar temelde aynıydı: dünya barışı, sosyal adalet , dünyadaki açlık, cehalet, Tanrı’nın altında kardeşlik ve uluslararası işbirliği.
6 Ocak 1971’de Vatikan’daki Clementine Salonu’nda VI.Arnavutluk doğumlu Papa XXIII Barış Ödülü Hayatının çoğunu Hindistan’da geçirmiş olan Rahibe Teresa , kendini ülkedeki en yoksul sınıfların sayısız hastalığının hafifletilmesine adamış özel bir dini kadın cemaati için kurmuştu.Diğer örneklerde olduğu gibi burada da Pavlus’un amacı , bir yandan kaçınılmaz görünen bu sorunların bile gerçekçi bir cesaret ve bireysel sebatla çözülebileceğini ve çözülmesi gerektiğini kesin olarak kanıtlarken, bir yandan da tüm dünyayı kaçınılmaz adalet ve barış sorunlarıyla karşı karşıya getirmekti.
VI.Paul’un insan kaygısı, Roma kilisesi ile diğer kiliseler arasında ve hatta hiçbir dine inanmayanlar arasında uzun süredir devam eden gerilimleri azaltma çabalarında daha fazla çaba sarfetti. Hem Hristiyan hem de Hristiyan olmayan dünya çapında çok sayıda dini liderle daha yakın bir anlayış aradı ve kiliseleri ayıran yönlerden çok birleştiren yönlere vurgu yaptı.Karşılıklı tanışıklığın herhangi bir birlik planının veya umudunun temelini oluşturduğunu göstermek için Papa Paul, Büyük Britanya , Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği’ndeki çeşitli topluluklardan önde gelen dini liderlerle bir araya geldi.
Onun rehberliğinde Roma Katolik Kilisesi, yasasını yöneten yasayı büyük ölçüde revize etti.kendi üyeleri ile başka inançlara sahip olanlar arasındaki evlilikler , bireysel vicdanların olası çatışmalarını takiben insanlık trajedisi tehdidini azaltmak için kesin bir arzu ifade ediyor.
VI.Paul , modern ekümenizmin yükselişinde, dünya kardeşliğini teşvik etmek için mükemmel fırsatlar gördü;15 Mayıs 1971’de , XIII.Pap Octogesima adveniens , adalet ve barış sorunlarının çözümünde tüm insanların katılımının gerekliliği üzerinde özellikle ısrar ederek. 2012’de XVI.Papa Benedict, Paul’ün “kahramanca bir erdem hayatı” yaşadığını ilan etti.İki yıl sonra Benedict’in halefi Francis tarafından kutsandı.Ekim 2018’de Papa Francis tarafından aziz ilan edildi.