Suyun şaraba dönüşümü
Yuhanna İncili, İsa'nın yeryüzündeki çalışmalarının başlangıcında meydana gelen ilginç bir hikaye anlatıyor: suyu şaraba dönüştürdüğü bir düğüne gitti. Bu hikaye birçok yönden olağandışı: orada olan şey, küçük bir mucize gibi görünüyor, daha çok bir mesih işinden ziyade bir sihir numarası gibi. Her ne kadar biraz utanç verici bir durumu önlese de, insan acılarını doğrudan İsa'nın iyileştirdiği iyileştirmeler kadar ele almamıştır. Gerçek faydalanıcı bilgisi olmadan gerçekleşen özel bir çevrede gerçekleştirilen bir mucizeydi - yine de, İsa'nın yüceliğini ortaya çıkaran bir işaretti (Yuhanna 2,11).
Bu hikayenin edebi işlevi biraz şaşırtıcı. Yuhanna, İsa'nın mucizelerini yazılarında düşünebileceğinden çok daha fazlasını biliyordu, ancak müjdesinin başlangıcı için bunu seçti. İsa'nın Mesih olduğunu bize ikna etmek Yahya'nın amacına nasıl hizmet eder (Yuhanna 20,30: 31)? Mesih olduğunu ve nasıl olduğunu nasıl gösterir (Yahudi Talmud'un daha sonra iddia ettiği gibi) bir sihirbaz?
Kana'ya düğün
Şimdi tarihe daha yakından bakalım. Celile'deki küçük bir köy olan Kana'da bir düğünle başlar. Bir yerde çok önemli gibi görünmüyor, daha ziyade bir düğün olduğu gerçeği. İsa, düğün kutlaması vesilesiyle ilk işaretini Mesih olarak yaptı.
Düğünler Yahudilerin en büyük ve en önemli festivalleriydi - hafta boyunca süren kutlamalar, topluluk içindeki yeni ailenin sosyal durumunu işaret ediyordu. Düğünler, kutlama ziyafeti olarak metaforik olarak konuşulan düğün ziyafetinin sık sık kullanıldığı, kutlamaların kutsandığı ziyafetlerdi. İsa, bu imgeyi, Tanrı'nın krallığını bazı benzetmelerinde tanımlamak için kullandı.
Manevi gerçekleri netleştirmek için dünya hayatında sık sık mucizeler gerçekleştirdi. Bu yüzden insanları günahları affetme gücüne sahip olduğunu göstermek için iyileştirdi. Bir incir ağacını tapınağa uğrayacak olan yaklaşmakta olan sıkıntının bir işareti olarak lanetledi. Bu tatilde önceliğini ifade etmek için Şabat'ta iyileşti. Diriliş ve yaşam olduğunu göstermek için ölülere dirildi. Hayatının ekmeği olduğunun altını çizmek için binlerce besledi. Bakmakta olduğumuz mucizede, Tanrı'nın krallığında Mesih bayramını sağlayacağını göstermek için bolca bir düğün partisine bereketli hediyeler verdi.
Şarap tükendi ve Meryem İsa'yı bilgilendirdi, bunun üzerine ona cevap verdi: ... seninle ne yapmam gerekiyor? (V. 4, Zürih İncil). Başka bir deyişle, onunla ne yapmam gerekiyor? Benim saatim henüz gelmedi. Zaman olmasa bile İsa harekete geçti. Bu noktada Yuhanna, İsa'nın yaptığı işte zamanının biraz ilerisinde olduğuna dikkat çekiyor. Mesih'in ziyafeti henüz gelmemişti ve İsa harekete geçti. Mesih'in yaşı mükemmelliğe gelmeden çok önce başlamıştı. Meryem İsa'nın bir şey yapmasını bekledi; çünkü kullara söylediklerini yapmalarını emretti. En yakın şarap pazarına bir mucize mi yoksa kısa bir sapma mı düşündüğünü bilmiyoruz.
Suyu servis eden ritüel atıklar şaraba dönüşür
Şimdi sıradan su sürahilerinden farklı altı taş su tankı vardı. Yuhanna bize bunların Yahudiler tarafından ritüel yıkamalarda kullanılan kaplar olduğunu söylüyor. (Temizlik alışkanlıkları için, başka şekilde kullanılan seramik kaplar yerine taş kaplardan suyu tercih ettiler.) Her biri 80 litreden fazla su tutuyordu - onları kaldırmak ve dökmek için çok fazla. Ritüel yıkama için çok miktarda su. Cana'ya yapılan bu düğün gerçekten büyük ölçekte kutlanmış olmalı!
Tarihin bu kısmı büyük önem taşıyor gibi görünüyordu - İsa, Yahudi yıkama törenlerine yönelik suyu şaraba dönüştürecekti. Bu Yahudilikte bir değişimi sembolize etti; hatta ritüel abdest yapmakla bile eşit olabilir. Konuklar ellerini tekrar yıkamak isteseydi ne olacağını hayal edin - su gemilerine giderlerdi ve her birini şarapla doldururlardı! Ayininin kendisi için su yoktu. Böylece, İsa'nın kanı yoluyla ruhani temizlik, ritüel yıkamanın yerini aldı. İsa bu ayinleri yerine getirdi ve onları daha iyi bir şeyle değiştirdi - kendisi, Yuhanna 7 ayetinde bize söylediği gibi, kullar kapları tepeye doldurdu. Ne kadar montaj; Çünkü İsa ayinlere tamamen uyup onları eskimiş kılar. Mesih çağında artık ritüel yıkama için yer yoktur. Hizmetçiler biraz şarap yağdılar ve onu damadına söyleyen yemek ustasına taşıdılar: Önce herkes iyi şarabı verir ve sarhoş olduklarında daha az olanı; ama şu ana kadar iyi şarabı sakladın (V. 10).
Sizce John neden bu kelimeleri sakladı? Gelecekteki ziyafetler için tavsiye olarak? Yoksa sadece İsa'nın iyi şarap yaptığını göstermek için mi? Hayır, yani sembolik anlamlarından dolayı. Yahudiler çok uzun zamandır şarap hakkında konuşan insanlar gibiydi (ritüel abdestlerini yapmıştı). Mary'nin sözleri: Artık şarabın yok (V. 3) Yahudilerin ayinlerinin artık hiçbir manevi anlamı olmadığından başka hiçbir şeyi sembolize etmeyin. İsa yeni ve daha iyi bir şey getirdi.
Tapınak temizliği
Aşağıda, John bize bu temayı derinleştirmek için İsa'nın tüccarları tapınağın ön avlusundan nasıl sürdüğünü anlatıyor. İncil yorumcuları, bu tapınağın temizliğinin diğer İncillerle aynı olup olmadığına ya da başlangıçta bir başkasının olup olmadığına bağlı olarak, diğer Müjdelerin aynı olup olmadığı sorusundan bahsetti. Ancak bu olabilir, bu noktada John, sembolik olarak arkasındaki anlam nedeniyle söyler.
John tekrar Yahudilik bağlamında tarih koyuyor: ... Yahudilerin Fısıh yakındı (V. 13). İsa, tapınakta hayvan satan ve para değiştiren insanları buldu - günahlara bağışlama ve tapınak vergileri ödemek için kullanılan para için bağışlanan teklifler olarak sunulan hayvanlar. İsa basit bir bela hazırladı ve herkesi kovdu.
Bir adamın tüm satıcıları kovalayabilmesi şaşırtıcıdır. (İhtiyacınız olduğunda tapınak polisi nerede?) Sanırım tüccarlar buraya ait olmadıklarını ve birçok sıradan insanın burada olmasını istemediğini biliyordu - İsa, insanların zaten yaptıklarını yaptı ve bayiler sayıca fazla olduklarını biliyorlardı. Josephus, Yahudi liderlerin tapınak geleneklerini değiştirme çabalarını anlatıyor; bu gibi durumlarda, insanlar arasında çabaların durdurulduğu bir öfke vardı. İsa'nın, fedakarlık için hayvan satan insanlara veya tapınak kurbanlarına yönelik parayı değiştirmeye itiraz etmedi. Gerekli döviz ücretleri hakkında hiçbir şey söylemedi. Kınadıkları sadece seçilen yerdi: Tanrı'nın evini bir mağazaya dönüştürmek üzereydiler (V. 16). İnançtan karlı bir iş yapmışlardı.
Yahudi inanç liderleri İsa'yı tutuklamadı - halkın yaptıklarını onayladığını biliyorlardı - ama ona bunu yapma yetkisini neyin verdiğini sordular (V. 18). Fakat İsa onlara tapınağın bu tür gidişat için neden doğru yer olmadığını açıklamadı, ancak tamamen yeni bir yöne döndü: bu tapınağı kırın ve üç gün içinde dirilmesini istiyorum (V. 19 Zürih İncil). İsa, Yahudi inanç liderlerinin bilmediği kendi bedeninden bahsetti. Bu yüzden şüphesiz cevabının saçma olduğunu düşündüler, ama şimdi onu tutuklamadılar. İsa'nın dirilişi, tapınağı temizleme yetkisine sahip olduğunu ve sözlerinin imha edilmek üzere olduğunu zaten gösterdi. Yahudi inanç liderleri İsa'yı öldürdüğünde tapınağı da yok ettiler; İsa'nın ölümü için daha önce yapılan tüm teklifleri geçersiz kıldı. Amo'nun üçüncü günü sonra İsa ayağa kalktı ve yeni bir tapınak inşa etti - kilisesi.
Ve birçok kişi, John bize, İsa'ya inandığını, çünkü işaretlerini gördüklerini söyler. John 4,54'te ikinci işaret olduğu söylenir; Benim düşünceme göre, bu tapınak temizliğinin sırasız kaldığı sonucuna varıyor çünkü bu, Mesih'in çalışmalarının gerçekte ne olduğunun bir göstergesi. İsa hem tapınak fedakarlığına hem de temizlik ayinlerine bir son verdi - ve Yahudi inancı liderleri de bilmeden fiziksel olarak onu yok etmeye çalışarak ona yardımcı oldu. Ancak üç gün içinde her şey sudan şaraba dönüştürülmeli - ölü ayin nihai inanç iksiri olmalı.
Joseph Tkach tarafından