Çeviri ve Düzenleme: Gin
"Dahası, resim sanatçısının ruh haline bağlıdır. Artistik üslup olmazsa, ne kadar canlı olursa olsun, değersizdir. İç İçe Geçen Ejderhalar tekniği resmi güç kullanarak iki eş parçaya böler ve bu artistik üslubun da ikiye bölünmesine neden olur... Bu yüzden resmin iki parçası ortada kusursuz şekilde buluşsa bile, üçüncü seviyeye ulaşması zor olacaktır."
Birinin sağ ve sol elleri ne kadar iyi koordine olursa olsun, yine de resmi ikiye bölmüş oluyordu. Artistik üslubun tüm resmi tek elle yapan birine kıyasla daha zayıf kalacağı kesindi.
"Tekniğiyle hava atıyor, ancak resim sanatının asıl hedefini gözden kaçırıyor. Ne riyakarlık!" Usta Yuanyu açıkladıktan sonra başını salladı.
Başlangıçtaki şoktan sonra, Zhang Xuan hakkındaki izlenimini gelişmemiş, aksine daha da düşmüştü.
Ona göre Zhang Xuan kibirli ve saygısız biriydi. Sınavı öğlen yapmaya anlaşmalarına rağmen onları bekletmekle kalmamış, resim yapmadan önce zihinsel durumunu dengelemesi gerektiğini iddia ederek meseleyi dört saat daha uzatmıştı. Ve şimdi, resim yetenekleriyle hava atmak uğruna, yapabileceği en iyi işi çıkartmaya odaklanmamış, resmin ardındaki ruhu kaybetmişti.
Sakin ve huzurlu bir ruh hali yerine, başkalarını kendine hayran bırakmaya odaklanmıştı ve bu durumdayken ne kadar yetenekli olursa olsun bir baş yapıt yaratması imkansızdı. Böyle birinin bir büyük usta olabilmesi imkansızdı.
"Kardeş Zhang hala genç ve başkalarını etkilemek istemesi normal bir durum..."
Usta Lu Chen eski dostunun dobra karakterli biri olduğu bildiği için acı acı gülümsedi.
Karşılarında bir delikanlı vardı. Teknikleriyle hava atmak istemesi normaldi. Birer ayağı çukurda olan ihtiyarlar olarak bizim gibi davranmasını bekleyemeyiz.
"Yapabileceği en iyi işi sergilemek başkalarını etkilemenin en iyi yoludur. İç İçe Geçen Ejderhalar sokak sanatçılarının çok sayıda resmi tamamlamak için kullandığı bir tekniktir. Eğer bu huyundan kurtulmazsa, gelecekte büyük başarılar elde etmesi zor görünüyor!"
Usta Yuanyu kendini tutmadan diline geleni söyledi.
"Aa.."
Bu yorumu duyan Huang Yu ve Bai Xun sessizleştiler.
İkisi de resim alanında önlerindeki bu ihtiyar kadar tecrübeli ve söz sahibi değillerdi, bu yüzden sözlerine karşı çıkamadılar.
Tam Lu Chen bir şeyler söylemek üzereydi ki Bai Xun'un sesi yankılandı.
"Bakın, iki tarafı birleştirmeye başladı..."
Grubun dikkati bir kez daha resme döndü ve aynı Bai Xun'un söylediği gibi, Zhang Xuan'ın fırçaları birleşip resmin iki tarafını bağlamaya başlamıştı.
"Bu... onları bağlamasına imkan yok!"
Bir bakış atan Huang Yu yorum yapmadan duramamıştı.
Resmin iki yarısı birleşmek üzereydi ancak iki taraf hem renklerin derinliği açısından, hem vurgulanan söylem bakımından hem de resim stili açısından birbirinden tamamen farklıydı. Zhang Xuan iki yarımı birleştirse bile, elinde kusursuz bir bütün yerine tek bir tuvalde buluşan iki farklı resim olacaktı.
Bir yarı parlakken, diğer yarı mattı... İkisini birleştirse bile resmi başarısız olacaktı.
Yoksa gerçekten de başaramamış mıydı?
"İki yarıyı birleştirmesi imkansız..."
Usta Lu Chen Zhang Xuan'ı destekleyecek bir şeyler söylemek istemişti ancak durumu gördüğünde sessizleşti. İfadesi kararmıştı ve bilinçsizce, parmaklarına o kadar güç verdi ki sakalından kazara birkaç tel kopuverdi.
Kabul etmek istemese de, resim konusundaki bilgileri ona bu resmin iki yarısının birbiriyle asla uymayacağını söylüyordu. Sanki iki farklı dünyaya aittiler; iki ucun eşleşmesi kesinlikle imkansızdı. Yoksa Kardeş Yuanyu'nun söylediği gibi, Kardeş Zhang riyakarca mı davranıyordu?
Daha önce onunla yalnız bir kere görüşmüş olsa bile, onun sağduyulu, mütevazı ve kibar biri olduğu izlenimini edinmişti. Daha önce böyle biri değildi...
Eğer gerçek karakteri sahiden de böyleyse, gelecekte resim alanında yüksek yerlere gelmesi çok zordu...
"Eğer iki tarafı bağlamayı başaramazsa sonuç fiyasko olacak. Yalnızca bunun için tüm öğleden sonra beklediğimi düşününce..." Usta Yuanyu başını hayal kırıklığıyla salladı.
Lu Chen Zhang Xuan'ın yaptıklarını anlattığında, genç adam adına büyük beklentilere girmişti. Gerçekten de genç bir resim dehasının ortaya çıktığını ve krallığın resim sanatını yücelteceğini ummuştu. Ancak onunla bizzat tanıştıktan sonra, onun yalnızca iki yüzlü bir herif olduğunu fark etmişti.
Açıkça yeteneksiz olmasına karşın, sakince resmini yapmak yerine İç İçe Geçen Ejderhalar tekniğini kullanarak bir usta gibi davranmaya çalışmıştı. Şimdi gördüklerine bakınca, resmin iki yarısı birbirinden tamamen farklıydı ve birleştirilmeleri imkansızdı. Bakalım bu utanç verici durumu açıklamak için ne bahaneler uyduracaksın.
Hava atmak istesen bile, önce bunu yapabilecek yeteneğe sahip olman gerekir. Aksi halde kendini aptal yerine koymaktan öteye gidemezsin.
Zhang Xuan'in bu aptallardan biri olduğu ortadaydı.
Usta Yuanyu iç çekerek gözlerini yavaşça kapatıp bu saçmalığı daha fazla izlememeye karar verdi.
Mesele izlemek istememesi değildi, daha çok, karşı taraf iki ucu birleştirmeyi başaramayıp kendisini aptal yerine koyduğunda öfkesini daha fazla kontrol edememekten korkuyordu.
"Hm?"
"Dur biraz, bu..."
"Bu nasıl mümkün olabilir?"
Gözlerini kapattıktan hemen sonra, diğerlerinin bir mucize görmüş gibi hayret dolu nidalar attıklarını işitti.
Kaşlarını çatarak gözlerini bir kez daha açtığında, Usta Lu Chen, Huang Yu ve Bai Xun'un sanki bir hayalet görmüş gibi şok içinde önlerine baktıklarını gördü.
"Sorun ne? İki ucu birleştirmeyi başaramasa bile, bu kadar şaşırmanıza gerek yoktu..."
Kafası karışan Usta Yuanyu dönüp bir bakış attı. Tek bir bakışta gözleri istemsizce kısılırken vücudu sarsıldı. O da anında hayrete kapılmıştı, "Bu... Bu... Neler oluyor?"
O da donup kalmıştı.
Tam önünde, resmin iki parçasının birleştiği noktada, Zhang Xuan'ın zarif fırça darbesi bir duvar dikmiş ve iki ucu birbirinden farklı varlıklara dönüştürmüştü.
Duvarın oluşturduğu ayrım resmin iki yarısı arasındaki uyumsuzluğu silmişti. Bunun yerine iki tarafın karşıtlığı birbiriyle bütünleşerek aynı anda iki farklı dünyaya bakıyor hissi uyandırmıştı.
"Orası bu avlu..."
Bai Xun haykırmadan duramamıştı.
Resmin neyi tasvir ettiğini anlamıştı. Zhang Xuan'ın sol eliyle çizdiği yer içinde bulundukları avluydu. Resimde, resim yapan ve o resmi yorumlayan kişiler vardı ve ortam sakindi. Sağ tarafta ise bir başka avlu vardı ve içi çiçeklerle ve dans eden kuşlarla doluydu. Aynı zamanda birkaç başka hayvan sağa sola sıçrıyordu ve ağustos böceklerinin sesleri işitiliyordu. İnsan kalabalığından uzak doğal bir cennet gibi hissettiriyordu.
Bir uçta insanların dünyası vardı, diğerinde ise doğa; bir uçta sessizlik hüküm sürerken, diğerinde yaygara hakimdi. İki farklı manzara, iki farklı ruh hali ve iki farklı hissiyat. Ancak ikisi tek bir duvarın varlığıyla başarıyla bütünleşmişti ve iki farklı tema kusursuz bir uyum yakalamıştı.
"İlahi bir fırça darbesi, gerçekten ilahi bir fırça darbesi..."
Usta Lu Chen övgüyle konuştu.
Daha önce Usta Yuanyu'nun görüşüne katılıyordu ve resmin kesinlikle başarısız olacağını düşünmüştü. Ancak bu iki farklı manzaranın tek bir duvarla böyle kusursuz bir uyum yakalayacağını, görenlere tamamen eşsiz bir güzellik ve zevk sunacağını tahmin edemezdi.
Yaygaranın içindeki sessizlik ve sessizliğin içindeki yaygara.
Duvar gerçekten de ilahi bir fırça darbesi olmuştu.
Tek bir duvar, ancak tamamen farklı bir dünya. Resmin kalitesi o tek darbeyle yepyeni bir seviyeye ulaşmıştı.
"İnanılmaz..."
Uzun süren bir sessizliğin ardından, Usta Yuanyu resmi övmeden duramadı.
O duvarın varlığını beklemediği açıktı.
Eğer duvarın iki ucundaki artistik üslup aynı olsaydı bu başarısız bir resim olacaktı.
"Kendimi utandırdım!"
Duvar da eklendikten sonra tüm resim tamamlanmıştı. Zhang Xuan fırçaları bırakarak hafifçe kıkırdadı. "Lütfen çalışmamı değerlendirin!"
Resim yapmayı daha yeni öğrenmişti ve bu yüzden ne çizeceğini bilmiyordu. Bu yüzden şu anda içinde bulundukları salonu ve yanındaki avluyu çizmişti.
"Bir bakmama izin ver!"
Usta Lu Chen önce çıktı ver kafasını eğerek resmi inceledi.
Huang Yu ve Bai Xun da aceleyle yanlarına koşmuşlardı.
Daha önce, Zhang Xuan'i rahatsız etmemek için uzakta durmayı seçmişlerdi ve bu nedenle resmi tam göremedikleri için Zhang Xuan'in burayı çizdiğini fark etmemişlerdi. Şimdi yakınlaşınca, etkilenmeden edemediler.
Avlunun resmi hayat dolu ve canlı gibiydi. Fırçasının büyüsü altında bu güzel görüntü kağıdın dışına taşacak gibi duruyordu.
"Ne kadar da güzel..."
Huang Yu'nun güzel gözleri hayranlıkla parıldadı ve farkında bile olmadan konuşuvermişti.
Resmin iki yarısı da aynı anda yapılmasına rağmen en küçük detaylar bile kusursuzdu. Hatta masalar ve sandalyeler bile açıkça seçiliyordu. Resimdeki insanların ifadeleri o kadar canlıydı ki, sanki gerçeklikten koparılıp resmin içine atılmışlardı. Bir resmin bu kadar zarif olması neredeyse inanılmazdı.
"Ne yazık..."
Kısa bir bakış attıktan sonra Usta Yuanyu elinde olmadan başını sallamıştı. Dahası Usta Lu Chen bile üzüldüğünü belli etti.
"Bu resim çok güzel, ne gibi bir yanlış gördünüz ki?" İç çekişlerin nedenini anlayamayan Bai Xun sordu.
Dürüst olması gerekirse, bu resimde yanlış hiçbir şey göremiyordu. Önceki iki resimle eşdeğer olduğunu düşünmüştü.
"Bu resimdeki işçilik kusursuz. Boyama, zıtlık, tamamlama gibi konularda en küçük bir hata bile yok... Gerçekten de birinci sınıf olduğu söylenebilir. Yalnızca, daha önce de söylediğim gibi iki elle aynı anda çalışmak detaylara fazla önem verip artistik üslubu göz ardı etmenize neden olabilir! Artistik üslup olmazsa, yalnızca ikinci seviye olan Ruhsal Tuval'e ulaşabilir. Bu resim hala Aktarılan Niyet seviyesine ulaşmaktan çok uzak."
Usta Lu Chen başını salladı.
Resimler dört seviyede değerlendirilirdi; Gerçeğin Tasviri, Ruhsal Tuval, Aktarılan Niyet ve Nefes Kesen Gerçekçilik.
Daha önce Yuanyu ve Lu Chen'in yaptıkları resimlerin ikisi de artistik üslup resimlere aktarıldığı için üçüncü seviyedeydi. Tek bir bakış görenleri ferahlatıyordu.
Zhang Xuan'in resmi tema, dış hatlar ya da işçilik konusunda kusursuzdu. Ancak, ne yazık ki... böyle bir hisse sahip değildi.
Artistik üslup olmaksızın ulaşılabilecek en üst seviye ikinci seviye olan Ruhsal Tuvaldi. Bu yüzden bu resme bir baş yapıt demek mümkün değildi.
"Yazık oldu, ancak Kardeş Zhang hala çok genç. Bizim yaşımıza ulaştığında kesinlikle üçüncü seviyede, hatta belki dördüncü seviyede bir resmi kolayca yapabilecektir!"
Usta Lu Chen teselli etti.
Resim üçüncü seviyeye ulaşmaktan çok uzak da olsa, Zhang Xuan'in çalışması onu yine de etkilemişti.
Ne de olsa Zhang Xuan henüz yirmisinde bile değildi ve çoktan onu hayran bırakacak kalitede resimler yapabiliyordu.
"Görünüşe göre gerçekten de yetenekliymiş!" Usta Yuanyu başını onaylayarak salladı. Ardından Zhang Xuan'e dönerek onu fırçaladı, "Ancak gençlerin biraz mütavazı davranması yine de daha iyi olur!"
Pek çok olaydan sonra Zhang Xuan hakkındaki izlenimi zayıftı. Ancak, yaptığı resmin üstün kalitede olduğu bir gerçekti. Artistik üslup eksikliği bir yana koyulursa, işçilik konusunda tek bir hata bile bulamamıştı. Görünüşe göre bu genç bir sahtekar değildi ve gerçek yeteneklere sahipti.
Buna rağmen sırf yeteneği var diye havalara girmesi Usta Yuanyu'yu rahatsız etmişti. Ne de olsa yalnızca bu resim için onları uzun süre bekletmişti.
"Mütevazı mı?" Karşı tarafın sözlerini duyan Zhang Xuan onları çok fazla beklettiğini ve karşı tarafın bu davranıştan rahatsız olduğunu anlamıştı. Utangaç bir tavırla özür diledi, "Sizi bu kadar uzun süre beklettiğim için özür dilerim!"
"İşte böyle!" Karşı tarafın samimi bir şekilde herkesten özür dilediğini gören Usta Yuanyu memnun bir ifadeyle başını salladı. "Sağlam temellere sahipsin. Resim yeteneklerini geliştirip, daha çok tecrübe kazandığın sürece, kısa süre içinde üçüncü seviye resimler yapabileceğine eminim. Lütfen rehavete kapılıp yeteneklerini ziyan etme!"
"Doğru söylüyor. Artistik üslup içeren resimler yaratabilmen için çevreni daha dikkatli inceleyerek dünya hakkında daha derin bir anlayışa sahip olmalısın!"
Usta Lu Chen sabırla öğütledi.
"Rehberliğiniz için müteşekkirim!"
Karşı tarafın ona iyi niyetle yaklaştığını bilen Zhang Xuan başıyla onayladı.
"Pekala, resim yapmayı bitirdiğimize göre, siz ikinizin bu resimleri değerlendirmesine sıra geldi..." Tavsiyesini mütevazı bir şekilde kabul ettiğini gören Lu Chen konunun üzerinde daha fazla oyalanmadı. Bunun yerine dikkatini Huang Yu ve Bai Xun'un sınavına çevirdi. Ancak o anda Bai Xun'un şok dolu haykırışını duydular.
"Bu doğru değil... Usta Zhang, neden resminizdeki insanların ve kuşların... gözleri yok?"
Daha önce herkes detaylardan çok resmin genel yapısına ve resimdeki üsluba odaklanmıştı. Resme bir kez daha baktıklarında, resimdeki insanların ve kuşların gerçekten de gözleri olmadığını gördüler.