Arkadaşlar, hiç durup kendinize şu soruyu sordunuz mu:
Rachel Berry gerçekte yaşasaydı kim olurdu?
Sormadınız sanıyorum. Ben de sormadım. Ama demin o'nu görünce allahın işine hayretler ederek yerimden fırlayıverdim: "Rachel lan buu!"
Bakın ısrarcıyım. Avril Lavigne'in vaktiyle piyasaya öyle çıktığına lanetler okuduğundan emin olduğum yamuk punkçı sosu kaldır, makyajını sil, saçını da koyu renk farz et, al işte vallahi Rachel Berry. Aynı hobbit'lik, aynı düğünde kendini ortalara atan kız ruhu, hep o aynı kendini diva zannetme. Ulan bu Avril var ya, kızın kendi başına moda koleksiyonu bile var, utanmıyor da. Yeryüzünde bariz bir Rachel o, bunu görmezden gelmeyin rica ediyorum.
Bu kanaate vardığım son yarım saatten beri içimde bir Avril Lavigne'i sevmek başladı. Tabii, zamanında bende de o ilk kasedi vardı, Let Go muydu neydi adı. Son ses açıyorum diye evde babamla haftada bir kavga kopardı. Sonra bu Avril Lavigne bi vıcık vıcık bir şey oldu, ben de hiç punkçı olmamıştım zaten, bitti ilişkimiz. Onun "biraz gerizekâlı" olduğunu düşündüğüm bunca zamandan sonra içindeki Rachel'ı görmek bana da büyük sürpriz oldu inanın. Elimle uzanıp saçlarını karıştırarak "Ne salaksın kızım" diye gevrek gevrek gülesim var. Hakikaten, bir bölüm gelip Rachel'a rakip falan çıksa -ama hiç Avril Lavigne şarkısı söylemeseler- ne kadar muhteşem olurdu.
Şu denyo klip ne demek istediğimi mükemmelen açıklıyor bence. Alın koyayım da hadi siz de sevin.
Şu denyo klip ne demek istediğimi mükemmelen açıklıyor bence. Alın koyayım da hadi siz de sevin.