Bir ormanda iki kisi agaç kesiyormus. Birinci adam sabahlari erkenden kalkiyor,agaç kesmeye basliyormus,bir agaç devrilirken hemen digerine geçiyormus. Gün boyu ne dinleniyor ne ögle yemegi için kendine vakit ayiriyormus. Akşamları da arkadasindan bir kaç saat sonra agaç kesmeyi birakiyormus. İkinci adam ise arada bir dinleniyor ve hava kararmaya basladiginda eve dönüyormus. Bir hafta boyunca bu tempoda çalistiktan sonra ne kadar ağaç kestiklerini saymaya başlamışlar.
Sonuç: İkinci adam çok daha fazla ağaç kesmiş. Birinci adama öfkelenmiş: Bu nasıl olabilir? Ben daha çok çalıştım. Senden daha erken ise başladım senden daha geç bitirdim. Ama sen daha fazla ağaç kestin. Bu işin sırrı ne? İkinci adam yüzünde tebessümle yanıt vermis: Ortada bir sır yok… Sen durmaksızın çalışırken,ben arada bir dinlenip baltami biliyordum. Keskin baltayla daha az çabayla daha çok ağaç kesilir. Kendimizi geliştirmek ,baltamızı bilemektir. Kendimize zaman ayırıp,yasamımızı objektif bir bakışla gözden geçirmektir.
Zayıf bulduğumuz alanlarimizi gelistirmek için çaba göstermektir.
Bu, zihnimizin, ruhumuzun karakterimizin güçlenmesi için olmazsa olmaz bir koşuldur.
Bireysel ve iş yaşamımızda başarılı, mutlu ve doyumlu olmak istiyorsak, baltamızı bilemek için kendimize zaman ayırmalıyız.