Gabriel Garcia Marquez tarafından yazılan Kırmızı Pazartesi adlı bu kitabı web sayfamız aracılığı ile PDF ve EPUB formatlarında indirip bilgisayarınızdan, akıllı cep telefonunuzdan ve tablet PC’nizden hemen çalıştırıp okumaya başlayabilirsiniz. Kolombiyalı büyük yazar Gabriel García Márquez’in 1981’de yayımlanan yedinci romanı Kırmızı Pazartesi, işleneceğini herkesin bildiği, engel olmak için kimsenin bir şey yapmadığı bir namus cinayetinin öyküsü. Hem Kolombiya’da, hem de yayımlandığı dünyanın dört bir yanındaki pek çok ülkede sarsıcı etkileri olmuş bir roman. Usta yazar, çocukluğunu geçirdiği kasabada yıllar önce yaşanmış bir cinayet olayını aktarıyor. Romanın kahramanı Santiago Nasar’ın öldürüleceği daha ilk satırlardan belli. Kırmızı Pazartesi, yalnızca bir cinayetin arka planını değil, bir halkın ortak davranış biçimlerinin potresini de çiziyor. Böylece, sonuna dek ilgiyle okuyacağınız bu kısa ve ölümsüz roman, bir toplumsal ruhçözümü niteliği de kazanmış oluyor.
“Bıçakları bilemeye yeniden geldiler,” dedi bana, “Santiago Nasar’ın karnını deşeceklerini herkes duysun diye yine avaz avaz bağırdılar, ben de palavra attıklarını sandım, özellikle de bıçaklara dikkat etmediğim için, onların aynı bıçaklar olduğunu sanmıştım.” Oysa bu kez Clotilde Armenta, daha onların içeri girdiklerini görür görmez, eskisi kadar kararlı olmadıklarını fark etmişti.
“Onu önden görünce korktum,” dedi bana Pablo Vicario, “çünkü gerçekte olduğundan iki kat daha iriyarıymış gibi görünüyordu.” Santiago Nasar, elindeki düz bıçakla sağ tarafından saldırıya geçen Pedro Vicario’nun ilk darbesini durdurmak için elini kaldırmış, “Orospu çocukları!” diye bağırmıştı.
“Ama bu öyküyü enine boyuna ne kadar evirip çevirdilerse de, hiç kimse o zavallı Santiago Nasar’ın sonunda böylesine bir komploya nasıl olup da bulaştığını bana açıklayamıyordu.” Kesin olarak bildikleri tek şey, Angela Vicario’nun ağabeylerinin, öldürmek için onu bekliyor olduklarıydı.
“Ben onu oradan geçerkengörmüştüm,” demişti bana kız kardeşim Margot, “suratı zaten ölü gibiydi.” Cristo Bedoya hastanın durumunu saptayana kadar aradan dört dakika geçmiş, acil bir tedaviuygulamak üzere daha sonra döneceğine söz vermişti, ama onu yatakodasına taşımak için Pröspera Arango’ya yardım ederken üç dakika daha kaybetmişti.
İkiz Vicario kardeşler bir saatten fazladır onu ön kapıda bekleyip dururlarken, gerçekten de Santiago Nasar eve dönüp içeriye arka kapıdan girmişti, daha sonra piskoposu karşılamak için meydana açılan ön kapıdan çıktıysa da, bunu öyle beklenmedik bir nedenle yapmıştı ki, sorgu yargıcı bile bir türlüanlayamamıştı.