Alacaklı, alacağını tahsil amacıyla borçluyu ifaya zorladığında, borçlu varsa usul hukuku ya da maddi hukuka dayanan savunmalarda bulunabilir. Maddi hukuka dayanan savunmalar ikiye ayrılır. Birincisi itiraz; hakkın hiç doğmadığını ya da sona erdiğini iddia eden savunma türlerine denir. Örneğin borcun ödendiğini belirtmek, hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu iddia etmek itiraz türlerine örnek verilebilir.
Defi ise borçlunun ifadan kaçınmasına imkan tanıyan özel sebeplere denir. Burada zamanaşımı def’i, haksız fiil def’i, sebepsiz zenginleşme def’i, ayıplı ifa def’i, ödemezlik def’i veya ifa güçsüzlüğü halinde ödemezlik def’i, hapis hakkına ilişkin def’i veya alıkoyma hakkına ilişkin def’i, kefilin sahip olduğu def’iler ve pactum de non petendo defi örnek verilebilir.
İtiraz ve Defi’inin ayrımı hususu usul hukuku bakımından önemlidir. Bu önem dava devam ederken borçlunun başvuracağı savunmanın niteliğindedir. Başka bir anlatımla dava devam ederken hem itirazları hem defileri ileri sürmek mümkün olmayacaktır. İtirazlar davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Örneğin borcun ödendiğine dair belge davanın her aşamasında itiraz olarak ileri sürülebilir. Bunun yanında itiraz sebepleri hakim tarafından resen incelenir. Buna karşılık defi’ler en geç cevap dilekçesinde ileri sürülmelidir. Örneğin zaman aşımı defi en geç cevap dilekçesi ile ileri sürülmelidir. Hakim resen dikkate almayacağı gibi, cevap dilekçesinden sonra ileri sürülmesi halinde karşı taraf savunmanın genişletilmesi kuralına aykırılıktan bahisle defi’nin reddedilmesini talep edecektir.