Belki de bu malzemeye başlayarak, uçak taşıyan gemiler konusunun ülkemiz için uzun zamandır tartışmalı olduğunu söylemeye değer. Bu sorun, Military Review'da birden fazla kez gündeme getirildi ve bence yayınım, bu zorlu tartışmada son konu olmayacak.
Denizin canlanması konusunda önceki makale havacılık, uçak gemilerine dayalı havacılığı etkileyen bir tartışmayı alevlendirdi - öyle ya da böyle, birçok insan hala uçak gemilerinin Federasyonun deniz sınırlarının savunmasını sağlamanın bir garantisi olabileceğine inanıyor. Kıyı ve güverte tabanlı hava kuvvetlerine karşı tezler ortaya koymayı planlamıyorum - her şeyden önce, "uçak gemisi lobisinin" hem taraftarları hem de muhalifleri tarafından bazen kaçınılan konuları ele almak istiyorum.
Taşıyıcı tabanlı uçakların geliştirilmesi ve üretimi, Rusya'ya uçak gemisinin kendisinin yapımından daha pahalıya mal olabilir. Kaynak: ABD Donanması
Uçak gemileri çoğu zaman bir tür süper silah olarak görülüyor. Bazı açılardan bu ifade doğrudur. Bununla birlikte, taşıyıcı tabanlı uçakların potansiyelini tam olarak ortaya çıkarmak için, aslında dünyadaki son derece sınırlı sayıda ülkede var olan birçok koşul gereklidir. Ve bizimki - maalesef onlar için geçerli değil. Rus devletinin mevcut dış politika stratejisi göz önüne alındığında, bu tür silahlara fon enjekte etmek tamamen çılgınca görünmeye başlıyor - ancak kavramsal uygulama konularını daha sonraya bırakacağız. Her şeyden önce, tamamen farklı nitelikteki sorunlara karar vermemiz gerekiyor ...
Nerede inşa edilir?
Genel olarak, burada sormak doğru olacaktır: "Kim inşa edecek?" Ancak bu tür büyük ölçekli konuları bir araya getirmemiz gerekecek.
Askeri gemi yapımı en zor faaliyet alanlarından biridir. Sayıları binleri bulan tedarikçilerin iş birliği, birçok benzersiz bileşenin zamanında tasarlanması ve teslimi ...
Rus havayolu tabanlı havacılığın destekçileri taşıyıcı gemiler hakkında konuşmaya başladığında, ülke bu alandaki mühendisler ve uzmanlarla dolu gibi görünmeye başlıyor ve Nikita Sergeyevich Kruşçev'in dediği gibi sosis gibi yeni gemiler yapıyoruz. Sorun şu ki, bırakın tasarımını, bu sınıftaki bir geminin istenilen görünümünü şu anda bile belirleyemiyoruz. Tüm liderlik girişimleri filo gelecek vaat eden projelerin geliştirilmesi için referans şartları yayınlamak en azından anlaşılmaz görünüyordu ve Donanma yeni bir uçak taşıyan kruvazör - dahası, bir sıçrama tahtası yaratma saplantısından kurtulamıyor. Bu nokta, bu konudaki tüm lobiciler tarafından akılda tutulmalıdır. Çünkü "uçak gemisi işi" yerden kalkarsa, ülke "Gerald R. Ford" un bir benzerini değil, yeni bir "Amiral Kuznetsov" u alacaktır ... Ve bu en iyi ihtimalle.
Bu arada, Donanma, "Ulyanovsk" un modernize edilmiş bir versiyonu olan 60 bin ton deplasmanlı bir nükleer uçak gemisinin ön tasarımını kategorik olarak reddetti - proje 11437 - Sovyet klasik uçak gemisinin hayatını ilk ve hiç görmedi gemi.
Genel olarak, bu konu kavramsal gelişim aşamasında bile son derece kötü görünüyor - ve pratik uygulamanın sorunlarının değerlendirilmesi daha da kötü görünüyor ...
Fransa gibi teknolojik olarak böylesine gelişmiş bir ülke bile, Amerika Birleşik Devletleri'nin yardımı olmadan bir mancınık uçak gemisi geliştiremezdi. Kaynak: ABD Donanması
Taşıyıcı tabanlı uçakların taşıyıcılarıyla çalışan Rus tersanelerinin en yakın modern deneyiminden bahsedersek, bu, elbette, eski uçak taşıyan kruvazör Amiral Gorshkov olan Vikramaditya'nın yeniden yapılandırılması olacaktır. Burada, bu çalışmalar sırasında Sovyet uzmanlarının önemli bir kısmının hâlâ "saflarda" olduğu gerçeğine dikkatinizi çekmek isterim - bu onlar için çok uzun olmayan bir zamandı ve United Shipbuilding Corporation'ın deneyimlediği bir durumdu. ve United Shipbuilding Corporation'ın emrindeki verimli personel.
Şimdi bir on yıl daha geçti - ve Vikramaditya'daki çalışmaya katılanların kaçının hala "eyerde" olduğunu sormak makul.
Bununla birlikte, bu faktör bile gemiyi kurtarmadı - herkes, uçak gemisinin elektrik santralinin başarısız olduğu deniz denemeleri sırasında kazayı biliyor. "Amiral Gorshkov" un yeniden teçhizatına ilişkin aynı projenin Sevmash için kârsız olduğu ortaya çıktı. Ancak daha da kötüsü, devlet silahlanma programının uygulanmasını etkiledi - ortaya çıkan sorunlar nedeniyle Yuri Dolgoruky, Alexander Nevsky ve Severodvinsk nükleer denizaltılarının teslimatı ertelendi. Ve bu, bir dakikalığına, sıfırdan ve oldukça canlı Sovyet personeliyle bir uçak gemisinin inşası değildi!
Tartışmalarda nadiren dile getirilen bir başka nokta daha var: Stoklarda bir parça çelik bile kalmadan, milyarlarca rubleye mal olacak yüzlerce Ar-Ge yapmak gerekecek. Bir uçak gemisi, insanın yarattığı en karmaşık teknik yapılardan biridir ve böyle bir nesnenin yapımı ve işletilmesi konusunda tecrübesi olmayan bir ülke, uzun yıllar sürecek birçok araştırma ve geliştirme çalışmasına mahkum olacaktır. . Şu anda Rusya'nın kıyı tabanlı deniz havacılığında yetkinliği bile yok - bu koşullarda, uçak gemisine dayalı uçakların geliştirilmesi savunma bütçesinin gerçek bir "kara deliği" haline gelecektir. Bu sınıftaki bir geminin işleyişinin imkansız olduğu bir nükleer enerji santrali, mancınık, asansör, elektronik ekipman, güverte traktörleri ve diğer birçok unsurun geliştirilmesi gereklidir.
Tam teşekküllü bir AB'nin (örneğin, Nimitz tipi gibi) doğrudan inşasından bahsedersek, o zaman bir gemi inşa kapasitesi sıkıntısı sorunuyla karşı karşıya kalırız. Büyük blok modüler montaj önerileri kabul edilemez - basitçe sahip olmadığımız büyük kızaklara ihtiyacımız var ve sıfırın altındaki sıcaklıklarda açık kızaklar üzerinde kaynak yapmak (aynı Sevmash hakkında konuşursak) istenmeyen bir durumdur. Ne anlama geliyor? İlk olarak, gemi endüstrisinin yeteneklerini modernize etmek ve genişletmek için milyarlarca dolar (hiçbir şekilde ruble) yatırım yapmanız gerekecek - ve ikincisi, sonuçları beklemek için en az beş yıl.
Sonuç olarak, bu tür gemileri temel alacak bir altyapımız olmadığını ve sıfırdan inşa edilmesi gerektiğini de eklemek isterim. Örneğin, Çin (korkunç ekonomik gücü, mühendislik ve inşaat potansiyeli ile) bunu dört yıl boyunca yaptı - Qingdao'da özel bir deniz üssü inşa etmek bu kadar sürdü.
Bence son paragraftan çıkan sonuçlar her şeyi kendi başına yapacak.
Nasıl savaşılır?
Bu soru göründüğünden çok daha geniştir: sadece güverte uçaklarından değil, aynı zamanda eskort gemilerinden de bahsediyoruz, bu olmadan aslında bir uçak gemisi inşa etmenin anlamı kaybolur.
Şu anda, AB'ye dayanmaya uygun, seri olarak üretilen tek savaş uçağı MiG-29K'dır. Bugüne kadar, bu uçak zaten en azından ahlaki olarak modası geçmiş olarak adlandırılabilir - eğer gelecek hakkında konuşursak (ve taşıyıcı tabanlı uçak gemisinin inşası ve inşası için hazırlık süresi göz önüne alındığında başka seçeneğimiz yok), o zaman Po-2 kadar muharebe operasyonları için uygun olmalıdır.
Bu bizi, uçak kanadını tamamlamak için bir yerli uçak gemisine dayanmak için uygun yeni tip makinelerin tasarımı ve inşası üzerinde tam ölçekli çalışmanın gerekli olduğu mantıklı sonucuna götürür.
Uçak gemilerinin savaşta başarılı bir şekilde kullanılması tecrübe ve onlarca yıllık pratik gerektirir. Güverte helikopterlerinin operasyonunda bir tane bile yok ...
Kaynak: ABD Donanması
En bariz seçenek Su-57'nin kullanımı gibi görünüyor. Ancak, bu uçak hala seri üretimde değil, ikinci kademe motorlara sahip değil ve muhtemelen bir AB ejeksiyonu için bile çok ağır. Ve buna göre, taşıyıcı tabanlı havacılıkta hizmet için önemli bir değişikliğe ihtiyaç duyuyor. Yukarıdakilerin tümü kapsamlı bir Ar-Ge'yi ve tamamen yeni bir makinenin fiilen geliştirilmesini gerektirir.
Bununla birlikte, AWACS uçağıyla ilgili durum çok daha kötü - ve bu uçak sınıfı olmadan, bir Rus uçak gemisinin herhangi bir hayalinin gerçekleştirilemez ve savunulamaz olduğu düşünülebilir. Pek çok insan genellikle Sovyet Yak-44'e başvurmayı sever, ancak oldukça sıradan bir nedenden dolayı prototip olarak bile üretilmediğini unutur - iş, araç üstü ekipman geliştirme aşamasında durdu ve bu, SSCB'nin güçlü ve yaşayan savunma sanayi! Şu anda Oboronprom'umuzun A-50'nin büyük ölçekli bir modernizasyonuna dayandığını düşünürsek, taşıyıcı tabanlı bir AWACS uçağıyla ilgili herhangi bir konuşma fantastik kabul edilebilir. tarih jöle kıyıları hakkında. Dahası, Rusya Federasyonu henüz bu sınıftaki uçakların seri üretimini başlatmadı, hatta yer tabanlı olanlar bile - ve aslında çok daha az yapısal karmaşıklığa sahipler (pistin uzunluğu konusunda herhangi bir kısıtlama yoktur, ekipmanın kompaktlığı için daha az gereksinim vardır. , vb.).
Buna, modüler bir işlevsel yükleme mimarisine sahip çok amaçlı gemiden taşınan helikopterlerin yokluğunu ekleyebiliriz - Rusya'da Sikorsky SH-60 Seahawk'a benzer güverteye monte araçların seri üretimi yoktur ve seri ordu helikopterleri gemi tabanlı için uygun değildir. .
Özetle, bir uçak filosu yaratmanın maliyetinin uçak gemisinin maliyetini aşabileceğini söyleyebiliriz - ve daha da kötüsü, seri üretim başladığında, gelecek vaat eden taşıyıcı tabanlı uçaklarımızın olmayacağına dair hiçbir garanti yoktur. modası geçmiş.
Bir eskort grubunu işe alma konusu ayrı duruyor. Her zamanki gibi geçerken ona değiniyoruz. Ve çoğu zaman içindeki ana argüman, fırkateynlerin gerekli tüm nişleri kapatacağını söyledikleri ifadesidir. Bu, bariz bir yalan veya keyifli bir yanılsama olarak adlandırılabilir: "firkateyn" sınıfından gemiler, AUG'nin bir parçası olarak yardımcı görevleri yerine getirebilirler, ancak kesinlikle belkemiği değildirler. Ayrıca, gemi grubumuzun okyanusta olması durumunda (ve uçak gemilerinin destekçileri her zaman düşmanla "uzak hatlarda" mücadeleye vurgu yapıyorlarsa), böylesine mütevazı bir deplasmana sahip gemiler kullanamayabilir. silâh atış ile getirilen kısıtlamalar nedeniyle. Bazen muhripler kadar büyük gemiler bile okyanuslardaki türbülansla başa çıkmakta zorlanıyor. 5000 ton deplasmana sahip gemiler hakkında ne söyleyebiliriz?
Bir uçak gemisi grubunun fiyatı için, 20 gizli kıtalararası bombardıman uçağı satın alabilirsiniz - ve bunların bomba yükü en az on kat daha fazla olacaktır.
Kaynak: ABD Hava Kuvvetleri
Ancak asıl sorun, fırkateynlerin bir hava savunma taburu kuramaması. ABD Donanmasında (ve dünyada daha örnek bir AUG operatörü mevcut değildir), oluşumun hava savunması görevi, Arlie Burke muhripleri ve uygun olan Ticonderoga kruvazörü gibi birinci derecedeki gemilere düşmektedir. uçaksavar füzesi ve füze önleyici silahlar. Ayrıca, ülkemizde benzeri bulunmayan çok işlevli bir BIUS "Aegis" ile donatılmıştır. Ayrı olarak, entegre tedarik gemilerinden bahsetmeye değer (bu arada, kendileri AB'den biraz daha küçüktür ve inşaatları uygun fon ve kapasiteler gerektirir) - bu sınıftaki gemilere sahip değiliz ve onlarsız uçak gemisinin özerkliği. grev grubu sorgulanır. Bütün bunlar bizi, AUG'nin oluşumu için yeni deniz silahları, otomatik kontrol sistemleri ve aslında savaş ve yardımcı gemilerin kendilerinin geliştirilmesi ve tasarlanması gerektiği gerçeğine götürüyor.
Bence herkes bunun ülkeye ne kadara mal olacağını çok iyi anlıyor.
Nereye başvurulur?
Ne yazık ki, bu hiçbir şekilde boş bir soru değildir - çoğu insan "dünyanın en uzun deniz sınırı" hakkında konuşmayı sever, ancak çoğunun donma sularında yattığını ve diğer tüm su alanlarının doğal engeller tarafından engellendiğini unutur. düşmanımız tarafından başarıyla kullanılanlar: Danimarka Boğazları, İstanbul Boğazı ve Çanakkale Boğazı, Faroe ve İzlanda, Aleutlar ve Japonya. Filolarımız, uçak gemilerimizi otomatik olarak savunma silahı olarak tanımlayan ve pratik kullanım kapsamını daraltan kapalı denizlere kilitlenmiştir. Küçük su alanlarının "camları" ile sınırlanmış olan AUG'miz, Kara, Baltık ve Okhotsk denizlerini silah zoruyla tutan düşmanın sürekli gözlemi altında olacak.
Füze silahlarının ve uzun menzilli keşif İHA'larının geliştirilme ihtimalinden bahsedersek, durum bizim için tamamen tatsız bir hal alıyor.
Amerika Birleşik Devletleri ve müttefikleri tarafından kontrol edilen okyanuslarda tek filoların konuşlandırılması, özellikle yabancı deniz üsleri ağımızın eksikliğini hesaba kattığımızda, sofistike bir intihar biçimi gibi görünüyor. Elbette bu, düşmanı önemli güçleri ve araçları yönlendirmeye zorlayacaktır, ancak AUG'mizin kaçınılmaz olarak yok edilmesiyle sonuçlanacaktır - ve bu tür oluşumların savaş kullanımında ve toplamda tamamen deneyim eksikliği göz önüne alındığında Düşmanın dünyanın hemen hemen her yerinde sağlayabileceği hava üstünlüğü, bu görevi yerine getirirken en azından büyük kayıplara uğrayacağı kesin değildir.
Bu materyalin bir sonucu olarak, “Strateji. Ronald Reagan yönetiminde çalışan ve ABD Donanması'nın gelişiminin zirvesini kendi gözleriyle gören askeri analist Edward Nicolae Luttwak'tan Savaş ve Barış Mantığı ”. Bu alıntı, Falkland Adaları Savaşı'ndaki çatışmaların bir analizini takiben Kongre'de ortaya çıkan tartışmaya odaklanıyor.
“ABD Donanması komutanları bu tartışmayı kolayca kazandılar. Uçak gemisinin tek başına değil, yalnızca uçak gemilerini gemi karşıtı füzelerin yanı sıra denizaltılardan korumakla görevli muhripler ve kruvazörlerden oluşan "savaş zırhı" ile çalışması gerektiğini açıkladılar.
Dipol reflektörler, kafa karıştırıcı düşman radarları, kızılötesi menzildeki deniz füzesi atışları ve kasıtlı elektronik müdahale, uçak gemilerini hedef alan gemi karşıtı füzelerin yönünü değiştirirken, eskort gemilerinden gelen uçaksavar füzeleri ve topları diğer füzeleri ve uçakları düşürür. serbest bırakılamayacak kadar yakın uçma riski. Ve bu, Donanma komutanlarının belirttiği gibi, yalnızca orta savunma katmanıydı.
Uzun menzilli uyarı radarlarıyla donatılmış dört uçağı olan her uçak gemisinde 24 uzun menzilli avcı-önleme aracı ve sıkışma üretmelerine yardımcı olmak için sağlanan dört elektronik savaş uçağı, dış savunma katmanını sağlamak zorunda kalacak, dört tanker uçağı ise onlara uzun menzilli yakıt ikmali sağlayın.
Son olarak, bir iç savunma katmanı da vardı: yalnızca bu amaç için tasarlanmış özel otomatik uçaksavar silahları dahil olmak üzere her gemide radarlar, karşı önlemler, uçaksavar füzeleri ve silahlar.
1982 gemi karşıtı füze meraklılarına verilen bu yanıt o kadar büyüktü ki madalyonun diğer tarafı neredeyse hiç ilgi görmedi.
Gemi karşıtı füzelere başarılı bir şekilde yanıt vermek için gereken her şeyi hesaplarsanız, eskort gemilerinin son derece yüksek maliyetine ek olarak, uçak gemisinin savaş gücünün önemli bir kısmının koruma görevinde emildiği anlaşılıyor. gemi karşıtı füzelerin saldırılarına karşı.
Dipol reflektörler, kafa karıştırıcı düşman radarları, kızılötesi menzildeki deniz füzesi atışları ve kasıtlı elektronik müdahale, uçak gemilerini hedef alan gemi karşıtı füzelerin yönünü değiştirirken, eskort gemilerinden gelen uçaksavar füzeleri ve topları diğer füzeleri ve uçakları düşürür. serbest bırakılamayacak kadar yakın uçma riski. Ve bu, Donanma komutanlarının belirttiği gibi, yalnızca orta savunma katmanıydı.
Uzun menzilli uyarı radarlarıyla donatılmış dört uçağı olan her uçak gemisinde 24 uzun menzilli avcı-önleme aracı ve sıkışma üretmelerine yardımcı olmak için sağlanan dört elektronik savaş uçağı, dış savunma katmanını sağlamak zorunda kalacak, dört tanker uçağı ise onlara uzun menzilli yakıt ikmali sağlayın.
Son olarak, bir iç savunma katmanı da vardı: yalnızca bu amaç için tasarlanmış özel otomatik uçaksavar silahları dahil olmak üzere her gemide radarlar, karşı önlemler, uçaksavar füzeleri ve silahlar.
1982 gemi karşıtı füze meraklılarına verilen bu yanıt o kadar büyüktü ki madalyonun diğer tarafı neredeyse hiç ilgi görmedi.
Gemi karşıtı füzelere başarılı bir şekilde yanıt vermek için gereken her şeyi hesaplarsanız, eskort gemilerinin son derece yüksek maliyetine ek olarak, uçak gemisinin savaş gücünün önemli bir kısmının koruma görevinde emildiği anlaşılıyor. gemi karşıtı füzelerin saldırılarına karşı.
Savunma bütçemizin büyük kısmını onlarca yıldır inşaat programına aktaracak bir uçak gemisine gerçekten ihtiyacımız var mı?
Ülke, özünde yapmak zorunda kalacağımız düşmanlıklara uygun olmayan bir geçit gemisi yaratmak için hayati savunma programlarının geliştirilmesinden gerçekten vazgeçmeye hazır mı?
Uçak gemisi fantezileri zararsız olmaktan uzaktır.
Ülke için çok ihtiyaç duyulan pragmatik yaklaşımı reddeden kötü niyetli bir mesaj, silahlı kuvvetlerin kalkınması için ayrılan parayı israf etme çağrısı.
Yapımlarının ardındaki mantık, uçak gemisi güçleri çemberine girme konusundaki kötü şöhretli arzu dışında hiçbir pratik gerekçeye sahip değil.