19. yy.'ın son çeyreğinde gözlerini dünyaya açıp, 20. yy.'ın ilk çeyreğinde kapayan Marcel Proust'un en önemli eseri ve günümüzde 7 ciltte sunulan Kayıp Zamanın İzinde serisinin bu ilk kitabını dün bitirdim.
Kitap daha çok bir otobiyografi havasında Fransız halkının katmanlarını ve bunların arasındaki ilişkileri gözler önüne sermekte. Özellikle burjuva ve aristokratların hayatlarının açık bir şekilde eleştirilmesi romanda büyük bir yer kaplamakta.
Marcel Proust'un muhteşem betimlemeleri ile bir yandan Fransa'nın doğal güzelliklerini gözlerinizin önünde canlandırırken bir yandan da insanoğlunun sürekli anlam vermeye çalıştığı hayatın ve anlamının peşinden koşturacağınız, okuması çok keyifli bir roman. Kitabın sonlarına doğru bunalıma giren ana karakterin ağzından dökülen şu cümleyede yer vermek istiyorum:
"Belki de gerçek olan hiçliktir ve hayatımız var olmayan bir rüyadır".