Darwin’in Sentetik Evrim Teorisi,Değiştirilmiş bir yeni Darwin’cilik yahut yeni-darwin’cı tezlerle değşinimci tezlerin bir sentezi sayılabilir.
Bu teorinin en önde gelen temsilcilerinden biri amerikalı G. G. Simpson’dır. Ona göre evrimin gelişme yönü, gelişmenin mekanizmasını yöneten genetik yapı ile gelişmeye kılavuzluk eden doğal ayıklanma arasındaki karşılıklı etkiyle belirlenir.
Değşinimler imkânlar sağlar, ayıklanma ise yolu tayin eder. Bu görüşün öne sürdüğü ayıklanma, az elverişli olanların ölümüne dayanan Darwin’in doğal ayıklanmasıyla tıpa tıp aynı değildir. Bu ayıklanma, tek başına Mendel kanunlarına dayanan mekanizmanın sağlayamayacağı genetik kombinezonlar ve sistemler doğurur.
Bu «yaratıcı ayıklanma» şiddeti ve doğrultusuyla belirgin bir vektör sayılabilir. özgün bir nazariye olan sentetik teori, ilgi çekici ve olumlu görüşler taşıdığı için yeni ufuklar açtı. Fakat ciddi tenkitlere de sebep oldu. Matematik formüller ve muhakemeler, halkların genetiğinde önemli bir yer tutar.
Bu teorik ve ideal düşüncelerin, tabiatta veya tarım ve hayvan yetiştiriciliğinde olup biten olaylara uygunluk derecesi nedir? Halkların genetik yapısı ve değşinimler üstünde etki gösteren o güçlü ayıklanma her türlü evrimi, canlılık olaylarının tümünü açıklayabilir mi? Her açıklayıcı teori gibi sentetik teori de bazı olaylara uygun bir açıklama sağlar, ama bütün insanları tatmin edici genel bir açıklama getirmekten uzaktır.