Her zaman bir başörtüsü mü giyiyorsun?
Neredeyse. Kimse benden korkmuyor, kimse benimle "siyah" düşüncelere bağlanmıyor, kimseye şantaj yapmıyorum.
Stavropol bölgesindeki Müslüman kızlar da okula şantaj yapmak için değil, şantaj yapmak için başörtüsü giyiyorlardı. Ancak yasaklandılar.
Fakat ebeveynleri yetkilileri şantaj yapıyordu. Ve devam ediyor. Geçen gün Kazakistan'da neredeyse siyah bir başörtüsü birinci sınıf öğrencisi okula geldi. Öğretmenler ve çocuklar yüz gergindir. Onun arkasında neredeyse beline sakallı bir baba geldi. Arap pantolonunda. Ve öğretmenlere bağırmaya başladı: “Yapmalısın ...” Türbandaki her küçük kızın arkasında, Stavropol, Pyatigorsk veya Kazan'da büyük bir baba var. Kardeşleri ve başkasını toparlayıp "insan haklarına" başlar. hikayeler. Bu bir provokasyon.
Başörtüsünde Tyumen veya Samara'ya gelmek için kışkırtma, değil mi?
Nereye ve kime gittiğimi biliyorum. Bu Müslüman bir olay olsa bile, bir başörtüsü içinde değil, Tatar tarzında bir başörtüsü içinde olabilirim. Ya da sadece bir şal giy. Bir kişinin bilinçli olarak onun gibi giyinmeyi seçmesi bir şeydir. Bir kıza ve onun içinden - etrafındakiler üzerine baskı uygularlarsa başka bir şey daha var. Böylece çocuk mücadeleye çekilir. İslam'da, 14 yılına kadar veya onun dönemi başlayana kadar bir kız mendil olmadan yürüyebilir. Bu nedenle, okula türban gitmelerine izin vermek için gerekenler çok fazla ebeveyn değil, onlar bir araç ama tamamen farklı insanlar. Stavropol Bölgesi'ndeki bir dizi ihtilaftan sonra, yerel makamlar, müftülük, kızların başörtüsü ile yürüyebilecekleri camilerde genel eğitim okulları oluşturmayı önerdi. Ebeveynler yine isyan ediyor. Kızlar için iyi bir eğitime ihtiyaçları yok. Ruhlarını kurtarmakla ilgili değil. Ve bu İslam'la ilgili değil. Başka amaçlar için kullanmak istiyorlar.
Başörtüsü ile gittikçe artan sayıda öyküde, geleneksel ve modern İslam arasındaki çatışmanın şifreli olduğunu doğru anlıyor muyum?
Geleneksel ve radikal İslam arasında bir çatışma görmüyorum. İnsanlar bazen bana şöyle soruyor: “Müslümanlar neyi kast ediyor”? Cevap veriyorum: "İslam." Ve İslamcılar? Cevap veriyorum: "İslamcılık." Aralarındaki farkın ne olduğunu biliyor musunuz? Hiçbir şekilde birbirleriyle ilişkili değillerdir. İslam bir dindir. İslamcılığın dinle ilgisi yok.
Zor. Peki ya ben bir Müslüman değil,% 12’in Müslüman olduğu bir ülkede yaşayan bir insan? Gelenekçilerin Selefilerden ve Wahhabilerden ne kadar farklı olduklarını anlamaya mı çalışıyorsunuz?
Sorunuzda diyalog çağrısı var. Daha geniş bir genelleme seviyesine giderdim. Arap dünyası radikal İslamcılar ile diyaloga girdi. Peki ne oldu? "Yere ve sonra"? Bilmiyorlar, ama biliyoruz: sonra karanlık gelir, karışıklık ve korku. Irak’taki Sünni liderliğini devirdiler, Irak’ı ve Libya’yı parçaladılar ve alt üst ettiler. Ne başardın? İslamcılar, Mısır, Pakistan, Afganistan veya savaşçı Suriye’de neler başardı? Karanlık ve anarşi. Her şey Kur'an surasının yorumlanması ya da Tunus'ta, Fransa'da veya Yemen'de nerede olursa olsun, kızların başındaki aynı başörtüsünün tartışılmasıyla başladı. Ulusların kendi kaderlerini tayin hakkına olan tüm saygımla, İslamcılar ile diyalogun neye yol açtığını görüyorum. Ve ben Hz. Peygamber'in Hadislerini hatırlıyorum: “Doktorun olmadığı o şehirde, girebilirsin, ama giremezsin. Cetvelin olmadığı bir şehirde, hiç gitmemek daha iyidir. "
Etraflarında, islam etrafındaki anlaşmazlıklar bölgesine nasıl girilmez? İslamcı ve aşırılığın karşıtı olan Raisa Suleymanov, Tataristan savcılığı Raisa Suleymanov "aşırılık yanlısı faaliyetin kabul edilemezliği" konusunda bir uyarı yaptı.
Rais Süleymanov, toplumda var olan çelişkilerin sadece bir çevirmenidir. Neden Vahabilerin ayrıcalıkları olan aşırılıkçılıkla suçlandı? Kısacası, bu skandal uyarısını veren savcı Kafil Amirov aceleyle görevden alındı. Bu, Süleymanov tarafından uyarıldığı gibi, Wahhabi'nin Rusya'daki holdinginin etkisinin dalga benzeri büyümesinin bir sonucudur. Terim, 2012'ta öldürülen teröristler Valiullah-hazrat Yakupov tarafından dolaştırıldı. Wahhabi yeraltı ve resmi Kazan'ı birleştirme tehlikesi hakkında ilk konuşanlardan biriydi. Ve 90'ta her şey romantik bir şekilde başladı - atalarının dinleri için yetkililere saygı duymakla. Ayrıca bir yolsuzluk unsuru - ve çıkışta Tataristan'daki geleneksel İslam, çevreye doğru zorlanıyor. Yaşlıların dini haline geldi. “Babalar ve çocuklar” çatışması açıktır: Suudi Arabistan'dan fon almak, OAU, Mısır veya Katar'da gençleri eğitmek, Arap zihniyetini kopyalayan bazı genç Müslüman Tatarların giyinip, medeni davranışlarına ve zihniyetine yol açmıştır. Orta Doğu’da olup bitenler, Rusya’daki hayattan onlara daha yakın. Herhangi bir zengin Tatar köyünde, El Cezire veya Arabistan'a ayarlanmış uydu antenleri görülebilir. Dolayısıyla, Vahhabilere sempati duyan bir savcının görevinden alınması, Vahhabi'nin elinde tutulması karşısında bir zafer anlamında hiçbir şey ifade etmemektedir.
Şimdi neden İslami İslam Komitesi başkanı olan Müslüman Raisa Süleymanova Haydar Cemal'ın “İslamofob” dediğini anlıyorum.
Cemal sayesinde İslamcı propaganda ivme kazanıyor. Dini kavramı, görünürde “devrimci” veya “modern” İslam'a dönüştürmeye çalışan güçleri destekliyor.
2013 ile “Wahhabi International” ın yaratılması, Chukotka hariç, Rusya'nın hemen hemen tüm bölgelerinde mümkün oldu?
Çukotka'da bir nedenden ötürü Wahhabis yok: kapalı bir sınır bölgesi. Ve depolar silah Onlar zaten, Tyumen'de, Surgut, Omsk, Yamalo-Nenets Özerk Bölgesi'nde bulunur. İslamcılar petrol ve doğal gazın olduğu yerde kök salıyorlar. Stratejik düşünüyorlar. Wahhabi holding şirketinin ayrılmaz bir parçası kripto-Wahhabi ve kripto-ichanna iktidardaki insanlar. Şiiler arasında eleştirilen kendi inançlarını gizleyerek, takiyya prensibini kullanırlar. Onları televizyonda görüyoruz, hatta seçiyoruz, çünkü devlet hakkında doğru şeyler söylüyorlar ama aynı zamanda cihada gidenleri finanse ediyorlar.
İsim verebilir misin?
Sorguya girmedim ve isimler, şifreler, görünüşler vermek zorunda değilim, ama böyle bir şeyin Hantı-Mansiysk Özerk Okrugu, Nizhny Novgorod, Kazan, Dağıstan, İnguşetya'da olduğunu biliyorum. Bu düşünceli bir stratejidir. İslamcıların her dava için sahip oldukları ideolojilerden kaynaklanıyor. Onların “Rus” ideolojisi: Petrol tüm dünyadaki Müslümanlara aittir, bu “Müslümanlara En Yüksek'in özel iyiliği” dir. Yahudilerin petrolü yok mu? “Bu onların cezası. Tanrı onları sevmiyor, Tanrı bizi seviyor. Müslümanların olduğu yerde petrol var. ” Wahhabiler, petrolün Müslüman bir ürün olduğunu düşünüyor. Kazan, Tyumen, Urallar ve daha sonra Sibirya Sibirya Hanlığı olmasına rağmen Rus İslam'ı bastırdı. Çeçenya ve Abşeron, kendi düşüncelerine göre, burada oldukça bitişiktir. Bazı "Müslümanların" münhasırlığına ilişkin bu inanç, ABD ve İngiltere tarafından on yıllardır yetiştirilmektedir. Birincisi, insan hakları örgütleri aracılığıyla, bugün ABD’nin senatörleri ve kongre üyeleri de dahil olmak üzere Büyük Britanya’nın milletvekilleri de dahil olmak üzere El Kaide’nin halkı aracılığıyla. Hillary Clinton’ın senatör kampanyası, kısmen ihvanları tarafından finanse edildi.
Doğru, “Arap baharının” öfkeyle ABD, büyüdükleri küreselleşme araçlarının yönetilemez hale geldiğini fark etmeye başladı. Müslüman Kardeşler ya da Taliban bile değil. Bu, derin oturmuş süreçlerin dış görünüşüdür - İslamcı bankacılık ve viki - hukuk, devlet yapılarına, uluslararası uyuşturucu kaçakçılığına ve yeraltı silah ticaretine paralel bir hükümet yapıları ağı. Resmi düzeyde bile - Arapların kendileri ne yapıyor? Japonlar ve Almanlar tarafından tasarlanırlar, Hintliler ve Çinliler inşa ediyor, Rus ve Afrika Müslümanları ve Afganlar onlar için savaşıyor. Zaten “beyaz kemik” gibi davranıyorlar. Münhasırlık geliştirmenin sonuçları.
Kazan'ın uygulamaya çalıştığı Euroislam fikri İslamcılara karşı ne kadar etkili?
Uygulamada, gördüğüm gibi, yaratıcılarının sadece bir kısmı buna inanıyor. Bu, gelenekçiler veya Selefiler ve Wahhabiler tarafından paylaşılmayan bir yapıdır. Ancak İslamcı arabuluculuk terminolojisi işe yarıyor. Unutmayın, 90’in başında, temel terimler de dahil olmak üzere pek çoğu yeniden düşünülmeye başlandı. Örneğin, KGB ile olan benzerliği nedeniyle “devlet güvenliği” kavramını terk ettik ve ulusal güvenlik kavramını getirdik. Ve ulusal güvenlik, devlet güvenliği anlamına gelmez. Bu zor bir şey. İlk defa bu terim, ABD'nin Panama Kanalı'nı elinden alması gerektiğinde ortaya çıktı.
60’lerde ABD’nin ardından Müslümanlar, İslami terimlerin anlamsal yeniden yapılandırılması hakkında konuşmaya başladılar. İngilizce dil çalışmalarında, epistemolojik - İslam'ı siyasi içerikle doldurma hakkında yazıyorlar. Mısırlı bir ilahiyatçı olan Al-Qaradawi, eğer% 99 İslam'a inanıyorsanız, fakat politika olan 1% 'e inanmadığınızı söylüyor. Toplumsal yaşam olarak, diğer anlamlarla doldurduğumuz, ulusal güvenliği ulusal olanlarla değiştirdiğimiz ve dini anlamdaki yerleşik anlamları değiştirdiğimiz ortaya çıktı.
Bu, 80’in Afganistan’daki savaşı için yaratılan ABD’nin “İslami projesi” mi?
Orada denedi. Ve tüm dünyada Müslüman Kardeşler hücreleri, savaştan sonra Avrupa'nın insan gücüne ihtiyaç duyduğu 50 - 60'ler kadar erken oluşmaya başladı. İsviçre'ye ilk gelenler, İkvanizm, Saeed Ramazan ve Hasan El Banna'nın ideologlarıydı. Onlar ve takipçileri özel hizmetlere götürüldü.
İhvan Müslümanlarının ağlarının Ortadoğu'da bir dizi cinayete karıştığı ortaya çıktığında, oradan uzaklaştırılmaya başlandı. Suudi Arabistan'a taşındılar, Vahabilere katıldılar. Vahhabizmin kökleri daha derindir. Onlar İkinci Dünya Savaşı'nın çözülmemiş problemlerinde. Avrupa'da Vahabizm'in fermanı, faşizm ideolojisi ile bağlantılı. El-Hüseyin'in bir Filistin müftüsü vardı. "Müslüman" formunun geliştirildiği Hitler'in Müslüman ordusunu yönetti. SSCB'nin işgal altındaki bölgeleri de dahil olmak üzere, Müslüman dünyasında, bu ordu broşürleri dağıttı - Türkçe, ancak Arapça harflerle yazılmış - Hitler'in gizlice İslam'a dönüştüğü, adının Haidar olduğunu.
Bugünün faşizmin yeniden doğuşu geçmişten gelen izlere benziyor. Favori İslamcı efsane: "Obama gizli bir Müslüman." İslamcı anlamda. Ikhwan, yükseltilmiş bir el ile birbirlerini selamlarken, Wahhabis ve Salafis, birbirlerini bir parmağını kaldırdı. İkvanyalılar arasında, “yeni Heil”, “haham” olarak adlandırılır - Kahire'deki yoldaşlarının yakın zamanda öldüğü meydandan sonra.
Demek bu yüzden Çeçen Wahhabiler bir parmağını kaldırdı diyerek şöyle diyorlar: “Allah birdir”? Ve onlar gelenekçilerden farklı olarak, "gerçek İslam’a saygı duyuyorlar, doğrudan Yüce’ye ve Sufiler’e - aracılar aracılığıyla hitap ediyorlar."
İçeriği olmayan bir formu tartışmak için hiçbir neden göremiyorum. Açıkça söylemek gerekirse, İslamcıların sıkılığı ve ikiyüzlülüğü sınır tanımaz. Burada Selefiler’in, Vahhabiler’den daha ılımlı olduğuna inanılıyor. “Orta”, henüz toplumu kıramazlar. İdeolog Al-Qaradawi şöyle diyor: “Koşullar olgunlaştığında yola çıkın. Yetkili makamların ya da beyinlerinin boynu olunca olgunlaşacaklar. ” Ve bu insanlar deniyor.
Örneğin, Çeçenistan ve Dağıstan'ın orman birlikteliği arasında, havanın Gazprom'da veya Makhachkala'nın bankacılık sektöründe çalışanların çocukları da dahil olmak üzere yapıldığını biliyorum. Çocukları Oxford Yale okuyor ya da mezun oluyor. Aynı Boston teröristi Tsarnaev, "usta" Amerikalıların sessiz olduğu Cambridge'de çalıştı. Müftüsü olan bir villada yaşadı. Çocuğumu Cambridge’e gönderemiyorum. Basit aileler, toplayıcı yem dışında, İslamcıların ilgisini çekmiyor. Oligarşik ve devlet ortamlarındaki çocuklar arasında nüfuz etmekle ilgileniyorlar. Ve fakir ailelerin çocukları için, kafalarını “ravia”, yükseltilmiş bir parmak ya da cinsel cihad ile kandırıyorlar.
Seks cihatı nedir?
Bu, genç bir Müslüman kadının herhangi bir ülkedeki militanlara cinsel hizmet sunmak zorunda kaldığı durumdur. İslamcıların, seks cihadının “kutsal zorunluluğu” ile ilgisi vardı. Empoze etmeye çalıştıkları bu “İslam”, ahlaki bir çürüme. Bu belli görünüyor: Bütün dinler iffet istiyor. Vahabiliğe ek olarak. Cihad seks, onların hamasındaki, iffettir. Muhalif grup Jabhat el Nusra'nın bir üyesi ile evli olan bir Süryani hikayesi karşısında şok oldum. Kocasına geldiğinde, ilk başta onunla “evlendi”, sonra gün boyunca sekiz “kocasını” değiştirdi ve kendini öldürdü. Ama Wahhabi'ye bunun bir suç veya zina olduğunu söylerseniz, o da kızarır: “Hayır, bu evlilik.”
İslam'da, "fytra" kavramı var - dini duygu. İslamcılar temizledi. Faşist "Mein Kampf" ı bir tür "İslami" örtüyle kaplayan bu çok epistemolojik - İslami terimlerin anlamsal yeniden yapılandırılması. Bu yüzden İslamcılar İslam'ı iftira ediyor, Yüce'nin sözlerini yanlış yorumluyor, onun iddia ettiği kutsandığı zulmüne bağlı. Ve sıradan insanlar, “Tanrı, bu İslam mı?” Diye düşünmeye başlar.
İşler, İslamcıların serbest yorumlarının Kuran'da yazılı olduğu ve Azerbaycan'dan Elmir Kuliev tarafından Rusça'ya çevrildiği noktasına geldi. Müftü tarafından yapılan bu çeviri, Wahhabi söylemini içerdiği için kesinlikle yasaklanmış olsa da, İnternetten indirebilir veya satın alabilirsiniz. Öyleyse "başka Müslümanlar" var.
Bir keresinde “Kafkasyalı Müslümanlar bizler Ruslar gibi değiliz” demiştiniz. Biz gerçekten farklıyız. ” Ne tür?
Rusya'nın geri kalanından daha ön saflardayız. 90'ten beri birkaç savaş yaşadık, terör ve yeraltı haydutları bize baskı yapmaya devam ediyor, dünyanın bütün gücünü sahnelerin ardında yaşıyoruz. Bu muazzam bir baskı. Her birimiz, özellikle de Dağıstan'da, 12 - 13 yaşındaki çocuğa bir seçim yapmak zorundayız. Bu baskının gücünü aktarmayın: İslamcı, finansal, yozlaşmış, terörist ve Rusya'nın geri kalanından gelen düşmanlık baskısı. Böyle koşullarda yaşayan insanlar farklı olabilir mi? Fakat hem biz hem de Rusya'nın geri kalanı hala farklı olduğumuzu anlamak ve kabul etmek zorundayız. Jeopolitik olarak Rusya'dan ayrılma, Kafkasların yola çıkması ve Suudi Arabistan ya da Katar'a taşınması ile aynı. Baskı, Kafkasya'nın bir medeniyet seçimi yapması gerektiği yönünde. Ve onu bölmeyenler de bizi terk etmeli. Basit bir nedenden dolayı: iki, üç, dört, beş ahlak içinde yaşamak ve inancın yorumlanması cehennemdir.
Bu, Müslüman olmayanların İslam ve terörizmin neredeyse eşanlamlı olduğu konusunda ısrarcı bir fikir sahibi olmalarının nedeni değil mi?
Sunduğumuz İslam, ben de Müslümanım diye korkuyorum. Bu, atalarımın dini, ne peygamber, ne de büyük dedenler, ne de Kafkas Savaşı kahramanları ve İmam Şamil, böyle yaşamamı istemedi. İslamcılık, hem İslamofobinin hem de Russophobia'nın büyümesi için bir üreme alanıdır.
Ülkedeki Müslüman liderler - Kislovodsk, Tyumen, Khabarovsk - camilerin inşası için şantaj yapıyorlarsa Ruslar İslam'dan nasıl korkmazlar? Müfettişler huzursuzluk konusunda ipucu veriyor ve liberal mevzuatı kullanıyor, ancak asıl soru şudur: bu hizmetlerde kim ve ne vaaz verecek?
Son soru ana soru. Bir müftü veya ilahiyatçı olacak tek bir bölgemiz yok. Kural olarak, onlar iki veya üçtür ve rekabet ederler. Yapay rekabet, eyalet ve yerel makamlar tarafından yaratılmaktadır. Ancak devlet karşıtı güçlerin değirmenine su döken otoritelerdir. Cami içeren hikayeler - farketmez, Stavropol, Tyumen'deki Yembaevskiy medresesi, Wahhabi imamları veya Habarovsk'un onlarca yıldır eğitildiği - devlet, hiçbir Müslüman yokmuş gibi davranıyor. Nizhny Novgorod'daki durum özellikle gösterge niteliğindedir. Bu sadece devlet ve mezhepler arasındaki ilişkilerin bir modeliydi. İktidarın varsayımı sessiz, ama alaycı: “Bir camide birbirinizi öldürdünüz mü, ve biz ...”
Nizhny Novgorod'da ne başladı?
Orada polis kordonlarıyla insanlar Namaz'a gidiyor. Bir devletin yapabileceği tek şey bu. Her ne kadar hiçbir şey "babalar ve çocuklar" çatışmasını önemsemese de 15 yıllarında, Nizhny Novgorod bölgesindeki Müslümanların manevi yönetim başkanlığı pozisyonu, Ömer Hazreti İdrisov tarafından yapıldı. Bir süre önce bu dairede Suudi Arabistan'da İslami eğitim alan birkaç kişi belirdi. Onları yıllarca terfi ettirdi, daha sonra Nizhny Novgorod bölgesindeki Müslümanların manevi yönetiminin başındaki Kamu Odasındaki yerini bıraktı. Ve hepsi vaaz ettikleri camiyi bile aldıkları gerçeğiyle sona erdi. Eski cemaatçiler ona baskı yapmaya başladı: “Vahabizm burada yükseliyor, İslam kovuldu, hadi dönelim!” Diye denedi. Ancak Rybushkino köyünden - Kaza köyü Damira-Khazrat Mukhdindinov, Nijniy Novgorod bölgesinin Müslüman manevi bölümünün başı ve Rusya'nın müftü konseyinin ilk başkan yardımcısı olan cemaatçi - cemaatçileri İdrisov'un ROM'dan kaldırılması için oy vermeye geldi. Yalnızca yerel topluluğun üyelerinin oy kullanma hakkına sahip olduğunu gördüklerinde bir kavga çıktı.
İmam, Suudi Arabistan'da ne öğretildiğini anlamadı mı?
Bu ve şimdi pek çoğu anlamıyor. Rusya'nın Müslümanlar Merkez Manevi Kurulu Başkanı Talgat-hazrat Tajuddin kısa süre önce gençleri Suudi Arabistan, Mısır ve diğer Arap medreselerine göndermeyi bıraktı. Ama şimdi giderler, kişisel fonlar veya kendilerine yurtdışından teklif edilenler.
Bu arada, neden sadece onlar değil paralı askerler yasal olarak Suriye'ye veya daha önce diğer ülkelere cihad yapıyorlar?
Rus vatandaşlarının üçüncü ülkelerdeki savaşlara katılmalarını yasaklayacak bir kanun yok. Bu eski Yugoslavya, Abhazya ve şimdi Suriye ve Afganistan ile oldu. Perestroyka'dan sonra Rusya birçok uluslararası hukuk belgesine katıldı. Ve etnik hukuku içeren mimarisi öyle düzenlenmiştir ki, engellemeyecek, aksine, grupların özgürlük ve egemenlik için silahlı mücadelesini desteklemektedir. Bu nedenle “muhalif” olarak kabul edilen militanların tarafına katılmaları için vatandaşlarımıza zulmetmiyoruz.
Fakat geri dönenler, çalışsalar veya savaşsalar da, Rusya'da sosyal bir anti-sistem yarattılar. Belki de yasaları gözden geçirmenin zamanı gelmiştir?
Daha fazlasını söyleyeceğim. Şimdi insanlar Suriye'den Hantı-Mansiysk Özerk Okrug'a, Surgut'a döndü. Hazırlanan yere geldiler - kendilerini daha önce Guantanamo hapishane kampından kurtardılar ve Başkıristan, Sibirya, Tataristan ve Kafkasya'ya yerleştiler. Anti sistem oluşturma sürecinin dün olduğunu düşünüyorum. Mevcut yasa ve düzeni korurken diğer uygarlık sistemlerini yaratırlar. Ve onlarla “kültürlerarası ve dinler arası diyalog” yapmaya çalışıyoruz. Aslında ne kültürü ne de dini olan insanlarla.
İslamcılık tartışılmaz bir ideolojidir, temel olarak savaşa uyarlanmıştır. Çok geç olmadan, Vahabizm'i yasaklayan bir yasa çıkarmamız gerektiğine ikna oldum. Veya, bir başlangıç için, en azından 1999’teki Dağıstan’da geliştirilen, “Wahhabi ve diğer aşırı aktiviteler hakkında” yasalarına göre bölgeye dönün. Tabii ki, güncellenmesi ve desteklenmesi ve daha sonra federal seviyeye aktarılması gerekiyor. Sadece bu şekilde.
Bildiğimiz gibi, komünizmi tek bir ülkede kurmak mümkün değil. Vahhabiliğin tek bir Dağıstan veya Surgut'taki savaşı da mümkün değildir. İslamcıların altından itibaren, münhasırlık ideolojisini tutarlı bir şekilde ortadan kaldırmak gerekir. Şimdi dış nitelikleri atıyorlar - türban, sakal, Arap pantolonu. Bu bir kayıp. Toplumumuzdaki ikna edilmiş bir Wahhabi temiz traşlı, İngiliz züppe gibi giyinmiş ve örneğin Kamu Dairesinde, bölgesel parlamentoda ya da saygın bankalarda ya da kurumlarda çalışıyor.
Bu nedenle, İslamcılığı yasaklayan yasanın tehdit seviyesine uygun olması gerekiyor. Farklı bölgeler için farklı olmalıdır. Aynı zamanda, Nizhny Novgorod'da olduğu gibi, Müslüman cemaatini veya Ümmet'i diz üzerinden kırmak mümkün değildir. Ümmet, Rus İslamının koruyucusudur. Ve mevzuat formatı, artan tehdit seviyesinin gerisinde kaldığında, kafası karışır. Toplum gibi. İnsanlar İslamofobi ve Russophobia'nın arkasına saklanmaya başlarlar.
Devlet tehdit seviyesini yeterince değerlendiriyor mu?
Hayır. Sadece 2013'teki tehdidin derinliğini fark etti. Ancak “İslami proje” nedir, ne kadar küresel olursa olsun, gördüğüm kadarıyla yetkililer tam olarak anlamıyor.