II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, SSCB Silahlı Kuvvetleri dünyadaki diğer tüm orduları sayıca, miktardan fazla tanklar, topçu ve diğer birçok parametre. Ancak, SSCB'nin bir ama çok önemli bir dezavantajı vardı - bir jet avcı uçağının olmaması. Yani, İngiltere'de bu tür savaşçılar 1944'te ve bir yıl sonra ABD'de ortaya çıktı. Sovyetler Birliği, ancak 1947'nin sonunda tam teşekküllü bir jet avcı uçağı yaratmayı başardı, MiG-15 oldu.
meraklı tarih bu uçağı yarat. Birkaç yıl boyunca, Sovyet mühendisleri, Alman YuMO ve BMW motorlarına dayanan bir avcı uçağı yaratmaya çalıştılar, ancak ortaya çıkan Yak-15 ve MiG-9 uçağı, Amerikan mevkidaşlarından önemli ölçüde aşağıdaydılar ve F-86 Sabre avcı uçağı ABD’de, kaderi ortaya çıktı. sonunda çözüldü. İngiltere, Rolls-Royce’un jet motorları Dervent ve Nin’yi satmayı kabul ederek Sovyetler Ülkesine beklenmedik bir yardımda bulundu. Ikincisi biraz yükseltilmiş versiyonu ve MiG-15 için temel motor oldu.
İngilizleri motor satmaya tam olarak iten şey bilinmemekle birlikte, Kore'deki savaş sırasında (1950-1953) on beşinci MiG'lerin tam gücünü ve gücünü deneyimleyen Amerikalı müttefiklerini serin bir şekilde kurdular. Resmi Sovyet istatistiklerine göre, Kore'deki tüm savaş sırasında, MiG-15 1106 düşman uçağını yok etti, sadece 335 kaybetti. 100 yılında ABD Hava Kuvvetleri ile hizmete giren 1954 Süper Kılıç. Bununla birlikte, aynı yıldaki MiG tasarımcıları halka ve süpersonik savaşçı Mig-19'a sunuldu, böylece iki ülkenin hava kuvvetleri arasındaki yaklaşık eşitliği korudu. Bu, birinci nesil savaşçıların hikayesini sona erdirdi ve jet avcı uçağının altın çağını başlattı havacılık.
İkinci neslin ilk Sovyet uçağı, 1957 yılında başlatılan MiG-21'tir, bu arada dünya tarihindeki en büyük süpersonik avcı uçağıydı (10'tan fazla uçak üretildi). Dünyadaki 20'ten fazla ülkeye ve hatta hala hizmette olan ülkelere ihraç edildi. Vietnam Savaşı'nın ilk yıllarında çok daha hafif ve bu nedenle Amerikan savaşçılarından daha fazla manevra kabiliyeti gösterdiği için kendini çok iyi kanıtladı. Ancak buna rağmen, MiG-21'in önemli dezavantajları vardı: cephaneliğinde sadece 2 füzeleri vardı ve hatta yakın dövüş için uygun olanlar bile vardı. Bu nedenle, ABD Hava Kuvvetleri'nde çok amaçlı F-4 Phantom II avcısının ortaya çıkmasından sonra, kuvvetlerin çoğu Amerikalılara gitti. Fantom II'nin Mig-21'i ne kadar aştığına dair tipik bir örnek, 1973 yılında Sovyet sınırında meydana gelen durumdur. Hayaletlerden biri SSCB'nin hava sahasını istila etti ve Kaptan Eliseev'in MiG'i yok etmek için kaldırıldı. Boşuna, sınırdaki davetsiz misafire füzelerini ateşleyerek, Yeliseyev Phantom'u durdurmanın tek yolunu buldu - bu bir koç. Bu noktaya kadar, jet avcı uçağı pilotlarının hiçbiri koç taktiklerini kullanmadı, Eliseev ilk oldu ve sonuçta öldü. Daha sonra MiG-21’in birçok sorunu sonraki değişikliklerinde ortadan kaldırıldı, ancak ABD’nin yeni nesil üçüncü nesil uçakları olduğundan, bu savaşçı artık pek çok modern gereksinimi karşılamıyordu.
MiG-21’in piyasaya sürülmesi ve modernleşmesiyle sıkıştığımızda, yeniden yakalama rolünde bulunduk. Birkaç yıl sonra, SSCB aynı zamanda üçüncü nesil bir savaş uçağı-avcısı olan MiG-25'in yanı sıra MiG-23'in serbest bırakılmasını da sağlayabildi, ancak çok fazla zaman kaybedilmişti. Bu zamana kadar Amerika Birleşik Devletleri'nin dördüncü nesil savaş uçağı vardı - F-15 Eagle ve F-16 Falcon ve pilotlarımızın Orta Doğu'daki çatışmalar sırasında hissedebilecekleri iki uçak nesli arasındaki fark önemliydi.
Sovyet tasarımcıların yalnızca Amerikalıları yakalamak için değil aynı zamanda onları bir kaç adım ileride atmaya çalışmak için gerçek bir mucize gerçekleştirmeleri gerekiyordu. Ve böyle bir mucize 80 in ortasında, Hava Kuvvetleri o zaman iki ultra-modern savaşçı aldı - Su-27 ve MiG-29. Tüm göstergelere göre, bu uçaklar yabancı meslektaşlarını aştı. En önemli farkları şaşırtıcı aerodinamikti, şimdi bile, 30 yıllarından sonra birçok modern uçakta bulunmayan bu akrobasi havasını alabiliyorlardı. Şu anda Rusya savaş havacılığının bel kemiğini oluşturan ve ülkemizin sınırlarını güvenli bir şekilde koruyan bu savaşçılar.
Böyle bir başarıdan sonra, tasarımcılar durmadı ve beşinci kuşak bir dövüşçünün yaratılması için çalışmaya başladılar ve SSCB çökmediyse, 90'lerin ortasında geliştirilebileceğinden şüphe yok. Ve ABD’den o kadar ileride olacağız ki, artık bize yetişmem mümkün değildi. Bununla birlikte, olan bir şey oldu ve SSCB'nin halefi olan Rusya yine yetişme rolündeydi. ABD'nin zaten beşinci nesil bir savaşçı olan F-22 Raptor'u var ve biz sadece geliştiriyoruz ve sonuçlar şu ana kadar etkileyici değil. Böylece, kendimizi yine 40'in ortasında olduğu gibi, benzer bir durumda bulduk, ancak bir süre gerçekten buna inanmak istiyoruz.