Hakkında 'yaşadığını yazdığı ve yazdığını yaşadığı' merkezinde tesis olmuş umumi bir mutabakat oluşan Bukowski; külliyatının anarşist, nihilist, ateist, eşcinsel, anti-otoriteryen, anti-patriyarkal vasıfları yüzünden sadece muhafazakâr kesimlerce değil; haykırdığı gerçeklerin konforlarını zedelediği, ezberlerini bozduğu seküler, liberal, solcu çevrelerce de eleştirilmiş, hatta zaman zaman da dıştalanıp tekfir edilmiştir.
Evsizlerin, işsizlerin, mülksüzlerin, eşcinsellerin, ezilenlerin, mağdurların, mazlumların, alkoliklerin, akıl hastalarının, aylakların, ezilmişlerin, itilmişlerin, kakılmışların, ötekileştirilmişlerin ve en genel manada kayıp benliklerle ezilmiş ruhların mütercimi ve tecessüm etmiş haliydi Bukowski.
Yazan ya da yazmaya teşebbüs edenler için adeta bir manifesto mahiyetinde olan; muhatabını saatte 500 km'ye mütecaviz bir sür'atle esen tayfun misali deviren ve 9 şiddetinde deprem gücünde hak-ı yeksan ederek yere yapıştıran (dürüst olmak gerekirse, okunulan satırların müellifinin üç gün kendine gelememesine neden olmuş) aşağıdaki şiiriyle o, yazın alemine adeta çok 'baba' bir ayar vermekten de geri durmamıştır.
İşte o manifesto kıvamındaki şiir:
Charles Bukowski'nin külliyatının immortal maksimlerini, yazara at çeşitli görseller eşliğinde resmeden bir imajlar galerisinde gezmek isteyen devam etsin lütfen:
Daha fazlası için bknz. https://www.youtube.com/watch?v=iEHiNkqGkDM