Göz ardı edilmek sembolik bir eleme biçimidir. Tek bir kişiyi veya tüm bir sosyal grubu ilgilendirebilir. Birini görmezden gelmek, büyük kişisel ve sosyal rahatsızlıklar üreten sapkın bir uygulamadır.
Birini görmezden gelmek, kayıtsızlık göstermekten oluşan sosyal bir uygulamadır. Kişi konuşur ve sanki hiçbir şey söylememiş gibi bir şey ister ve sanki yokmuş gibidir. Birini görmezden geldiğinizde, onun önemli olmadığını anlamalarını istersiniz. Göz ardı edilmek, olabilecek en kötü deneyimlerden biridir.
Bir kişiyi görmezden gelmek, ahlaki ve psikolojik bir şiddet biçimidir, bazılarının uygulama hakkına sahip olduğuna inandıkları bir zulmün ifadesidir. Kırılgan durumda olan veya daha aşağı kabul edilen bir kişinin bu tedaviye girmesi çok yaygındır.
'Kahramanlar, başkalarının acılarına karşı insanların ilgisizliğinden doğar.'
-Nicholas Welles-
Birini görmezden gelmek, o kişinin sembolik olarak ortadan kaldırılmasına eşdeğerdir. Bu sosyal bir ölüm cezasıdır. Tarihte bu sembolik cinayetin gerçek fiziksel cinayetten önce geldiği birçok vaka olmuştur. Bu tesislerden başlayarak, şiddet belirli bireylere veya sosyal gruplara karşı.
Görmezden gelinmesi gereken, sembolik eleme seviyeleri
Aşağılama ve sembolik eleme her zaman aynı seviyede veya aynı yoğunlukta değildir. Bazen bir kişinin veya bir grup insanın belirli fikirlerine veya duygularına karşı kendilerini ifade ederler. Farklı biçimlerde olduğu gibi, genellikle sosyal grupları ilgilendirir. McCarthycilik yabancı düşmanlığı veya ayrımcılık.
'Söyledikleriniz tamamen yanlış', 'Böyle düşünmek bir hatadır' veya 'Bu düşünce tarzı aptalca' gibi ifadeler kullanıldığında birileri küçümsenir. Sorulması gereken soru şudur: Başkalarının düşüncelerini gözden düşürme veya görmezden gelme yetkisi kimde? En fazla, karşıt argümanlar desteklenebilir, farklı fikirler ve fikirler ifade edilebilir, ancak başka bir kişinin düşüncesini gözden düşürmek ve tamamen görmezden gelmek için değil.
Aynı şey duygular için de geçerli: “Bu duygulara sahip olamazsın”, “Nasıl korkarsın…”, “Endişeleniyorsan delisin”. Bu cümleleri söylemek, başkalarının sembolik dünyasını inkar etmektir. Bazı duyguların, korkuların veya duyguların yok olmasını bekleme hakkına kim sahiptir? Kimse.
Toplum tarafından görmezden gelinmek
Dışlanma aynı zamanda sosyal düzeyde de bulunur ve illa ki, zorbalık doğrudan. Kayıtsızlık bile insanlara hiçbir şeyi hesaba katmadıklarını hissettirmek için yeterlidir. Bu, birçok hükümetin (ve birçok kişinin) en alçakgönüllü insanlara yaptığı şeydir. Oy verdiklerinde faydalıdırlar, ancak uygulanan politikalar onların dramatik durumlarını en azından hesaba katmaz.
Aynı zamanda günlük yaşamda da olur. Birçok şehir, yayaların hayatını korumak için değil, karayolu trafiğini aksatmayacak şekilde düzenlenmiştir. Arabası olanlar, özellikle lüks arabalar, yolun efendisini hissederek istedikleri yere gidebileceklerini düşünürler. Bu bir abartı değil: Dünyada hastalıktan çok trafik kazalarından daha fazla insan ölüyor.
Bürokrasi, insanları görmezden gelme konusunda uzmandır. Örneğin, evrak işi yapmanız gerektiğinde ve çalışanların zamanınızla bir spormuş gibi oynadığını düşünün. Sizi bir ofisten diğerine göndererek, sürekli olarak yeni belgeler göndermenizi isterler.
Hepsi yirmi kişinin çalışmasını haklı çıkarmak için, bunun yerine sorununuzu çözmek için yalnızca bir kişi yeterli olacaktır. Bürokrasiyi yönetememe ve siyasete özgü iyilik alışverişi nedeniyle olur.
Kayıtsızlıkla mücadele
Görmezden gelmek, bu tür muameleyi görenlere şiddetin tohumunu ekiyor. Bu şiddet ortadan kalkmıyor: ya onu yaratanlara karşı çıkıyor ya da kurbanın kendisine karşı döner, onu hasta eder ve kendisininkine zarar verir Refah . Her iki durumda da toplum er ya da geç sonuçlarla yüzleşmek zorunda kalacaktır.
Bireysel düzeyde, neden olduğu rahatsızlığı gidermek için antikor geliştirmek önemlidir. kayıtsızlık . Başkalarını seri bir şekilde görmezden gelen ve hayatımızın belirli bir noktasında yolumuzda buluşacağımız insanların varlığının farkında olmalıyız.
Yapılacak en iyi şey yemi yutmamaktır. bu insanların bizi güvensiz ve aşağılık hissettirmesine izin verme . Sorun biz değiliz.
Sosyal düzeyde, teşvik etmek gerekir dahil etme . Başkalarıyla ne kadar farklılık olursa olsun, her insanın toplumda bir yere sahip olma hakkı vardır. Kimse bizi başkalarının fikirlerini ve duygularını paylaşmaya veya kabul etmeye zorlamaz.
Ancak kendileri olma haklarına saygı duyma, istedikleri gibi düşünme ve duygularını ifade etme yükümlülüğümüz var. Refahımız büyük ölçüde açık fikirli olmamıza bağlıdır.
José Saramago ve sosyal ilgisizlik
Önemli bir Portekizli yazar olan José Saramago, yazılarının iyileştirilmesi ve politik ve sosyal bağlılığı ona Nobel Ödülü kazandırdı.
Kaynakça
- Huamán, M. Á. (2001). Korku eleştirisine ve ninguneo geleneğine karşı. Alma Mater, (20).