fotoğraf için tık tık
Küçük kızı artık hayata bağlayan sadece çocuğa yazdıklarıydı.
Yeni bir yıl ve yine yaz için geri sayım yapılan günler bir de tedavi süreci..
Öyle veya böyle hayat devam ediyordu..
Tabi okulda..
Okulun ilk günüydü ve her zamanki gibi yeni arkadaşlıklar küçük kız için çok zordu..
''Bir tane arkadaşım olsun yeter.'' derdi.
Yıl sonunda herkesle arkadaş olurdu o ayrı...
Okulun ilk günü de böyle olmuştu..
Tabi tek arkadaşıyla derslerde konuşabilmek için arka sırasında oturmuştu küçük kız
Okulun ilk günü de öylece bitti.
İkinci günse uykuya olan düşkünlüğünden okula gitmedi.
Üçüncü gün, yine aynı sıraya oturmak için gittiğinde bir başkası oturuyordu.
Kalkması için başında bekliyordu.
Ama Efe uyuduğu için küçük kızı görmemişti.
Küçük kız ''kalkar mısın?'' dedi.
Efe '' hayır'' dediğinde küçük kız küfrederek başka yere geçti.
Tabi bu Efe ile ilk kavgalarıydı; ama son olmadı..
Kavga ederek bir süre sonra arkadaş oldular.
Tabi ki o da öğrendi küçük kızın meşhur aşkını..
Küçük kızsa deftere her gün yazmaya devam ediyordu.
Bir gün Efe, küçük kızdan o defteri istedi.
Küçük kız kimseye okutmadığı defteri Efe'ye okuması için verdi.
Efe okuduktan sonra herşeyi daha net anlamıştı.
Ve zamanla beklenen gerçekleşti.
Ne oldu, nasıl oldu bilmiyorum; ama Efe ve küçük kız sevgili
( yada adı her neyse ) oldular.
Fakat küçük kızın hastalığı aynı hızda ilerliyordu..