Haçlıların kazananı hayatın sonunda peçeyi ne yaptı?
Ortodoks Kilisesi 6 December, kutsal Prens Alexander Nevsky'nin anısına onur veriyor. Girdi tarih İsveçliler ve Almanlar ve eşsiz politikacı kazanan olarak. Babası tarafından zehirlendiği Horde'da bile herkesi fethetti - Batu'nun en büyük oğlu Hristiyanlığı benimsedi ve onun adı geçen kardeşi oldu. Tüm bunlar, İskender'in manastır yeminleri almaya ve çok şey başardığı dünyayı terk etmesine son vermesini engellemedi.
Avrupa tehditleri
Chronicle şunları bildirir: İsveçlilerin büyük bir orduyu bir araya getirdiği Neva savaşından önce, Prens Alexander'ın bir vizyonu vardı. Prens şüphe etti ve Tanrı'dan yardım istedi - aniden su yüzeyinde bir bot gördü ve üzerinde mor kıyafetler giymiş şehitler Boris ve Gleb vardı. Vizyon ona güven ve güç verdi. Kararlı bir saldırı başlattı ve İsveçlileri tamamen mağlup etti. Temmuz 15 1240'da gerçekleşen bu savaştan sonra Nevsky rumuz ona sabitlendi.
İki yıl sonra, prensin askeri dehası tam olarak ortaya çıkacak. Livonyalı Almanlar Novgorod'a yaklaşacak. Pskov'u ele geçirecek, tüccarları yağmalayacak. Alexander onları Peipsi Gölü'ne kadar takip ediyor ve bundan sonra ne olacaksa Rusya tarihindeki en parlak zaferlerden biri olacak. Prens, Alman şövalyelerini buza çekecek. Zırhlarının ciddiyetine dayanamayan buz kırılacak ve en son silahlı Alman ordusu su altına düşecek ...
Sadece dokuz yaşındayken Novgorod'da hüküm sürmeye başladı. Böylece baba Prens Yaroslav Vsevolodovich karar verdi. Sadece iki yaş büyük Alexander kenti ve kardeşi Theodore'dan ayrıldı. Yaroslav kendisi Pereyaslavl-Zalessky'ye gitti.
13 yıllarında, Alexander ilk önce kılıcını savaşta denedi. Annesiyle birlikte Yaroslav ekibi tarafından sertleştirilen Dorpat yakınında savaşmak için Livonyalılara karşı bir kampanya yaparak babasıyla birlikte gitti.
Neva Alexander Savaşı'nda zafer zamanı - düşünmek korkutucu! - 19 yıl. Günümüzde bir çok tarihçi, zaferinin öneminin abartıldığını söylüyorlar. Ve onlara göre prens, keskin bir öfkeyle ayırt edildi: Pskov ve Novgorod'a biraz kızmıştı ve dillerini küstahlık ve itaatsizlik yüzünden kesti.
“Kanonik” tarihçiler, Solovyev ve Karamzin, ilkiyle kategorik olarak aynı fikirde değiller. Her ikisi de, yıllara dayanarak sonuca varıyor: Novgorod'da İskender döneminde, kuzeyden Rusya'ya yapılan saldırılar durdu. Dahası, Almanlar bölgelerinin bir bölümünü bile Ruslara bıraktılar (kendileri yakın zamanda Pskov'da konuşlanmış olsalar da) - Doğu Litvanya'da barış antlaşması kapsamında verilen topraklardan söz ediyoruz.
İkincisi, burada İskender'in davranışını tarihsel olaylar bağlamında düşünmeliyiz. Güneyde Horde durdu, kuzeyde Almanlar, Litvanyalılar ve İsveçliler vardı. Spesifik Rus prensleri ahlakla kendilerini aldatmadılar: Hanların önünde birbirlerine oturup komplolar ördüler. Bu şartlarda, konumlarını korumak için, bir diplomat, bir savaşçı ve zor bir lideri birleştirmek gerekiyordu. Bütün bunlar, tarihin gösterdiği gibi, Alexander çok iyi başarabildi.
Batu ile Akrabalık
1247'te Alexander, kardeşlerinden biri olan Andrey ile birlikte Horde'a gitti. Hangisinin hüküm süreceğine karar vereceklerdi. O zamana kadar iki önemli şey oldu. İlk olarak, bir yıl önce Moğol imparatorluğunun başkenti olan Karakurum şehri, İskender'in babası olan Yaroslav zehirlendi. Yeni büyük hanımın karısının yaptığı söyleniyordu: iddiaya göre Yaroslav'a ellerinden bir bardak su verdi ve akşam öldü ve maviye döndü. İkincisi, aynı zamanda, Moğol tanrılarına ibadet etmeyi reddettiği zaman Çernobil Prensi Horde'de idam edildi.
Ivan of Terrible (Çar kitap) Yüz Chronicle Alexander Yaroslavich görüntüsü. Fotoğraf: wikipedia.org
Başka bir deyişle, İskender’e yolculuk gergindi: hayatta kalmak, özel bir etiket almak ve inancınızı değiştirmemek gerekiyordu. Prens bütün bunları gerçek sanatla yaptı. Kronikler daha sonra bildirildi: Horde'da oturan Baty fethedildi. “Onun hakkında söylenen her şey doğru” dedi asillerine. “Artık böyle bir prens yok.” Horde'dan İskender Karakurum'a gitti ve sonunda Kiev prensliği üzerine bir etiketle Rusya'ya geri döndü (Andrei'nin erkek kardeşi Vladimir'de hüküm sürmeye kararlıydı). Ayrıca, Horde'da oğlu Baty Sartak'la birlikte biraraya geldi - efsaneye göre, prens onu Hıristiyanlığa dönüştürdü.
Ancak bazı araştırmacılar, Sartak'ın İskender'in gelişinden önce zaten bir Hristiyan olduğuna inanıyor. Nestorianism'i kabul ettiğine inanılıyor: Bu eğilim, 431'daki Üçüncü Ekümenik Konseyi'nde kınandı. Başka şeylerin yanı sıra, Nestorianlar "Tanrı'nın Annesi" terimini reddettiler. Daha sonra, Sartak İskender’e yardım edecek: İskender’in farklılık göstereceği erkek kardeşi Andrew’la savaşması için bir ordu verecek.
Horde'u üç kez daha ziyaret edecek. Her zaman, yaşamın ve ölümün eşiğinde bir yolculuk olacak. Yeni hanın pruvasına gitmek (ve aslında, hükümdarlık kazanma, güvenini kazanma ve zehirlenmemeye çalışma hakkı), daha sonra Moğolları yeni harabelerden uzaklaştırmak (bazı Rus şehirlerinde Baskakov'u öldürdüklerinde, haraç toplayıcıları) almak gerekecektir. Bu geziler sırasında, İskender, Metropolitan Cyril ile birlikte, ortağı, Horde'daki Ortodoks Kilisesi'nin Piskoposluğunu kurdu. Ve aralarında papa lejyonlarıyla konuştular - İskender'i Katolik inancına teşvik etmeyi ve sonra Moğol-Tatarlara karşı durmayı planladılar.
Prens hayatı cevap verir: "Sizden gelen öğretileri kabul etmiyoruz!".
keşiş
1263 yılında, Horde'a yapılan son seyahatte, prens hastalandı. Gorodets'in altına dönerken (tarihçilerin fikir birliği yok: Volga'daki Gorodets ya da Ryazan'daki Gorodets) öldü.
Yaşam raporları: ölümünden önce, prens manastır yemin aldı ve yeni bir isim aldı - Alexy. Cenazesinde, hayat diyor, bir mucize oldu. Büyükşehir eline manevi bir sertifika koymak istediğinde, prens iddia edildiği üzere mezarından kalktı ve gazetenin kendisini kabul etti.
“Muzaffer prens neden hayatın sonunda manastırcılığa ihtiyaç duydu?” - bu soru birçok tarihçi tarafından sorulmuştu. İskender'in yaşamı şu şekilde cevap verir: Neva'daki zaferle başlayan bütün hayatı, azizlerin imgeleriyle çevrelenmiş ve onu korumuş - ve sadece ilk kısım daha önce keşiş olmasına izin vermedi.
Ölümden hemen sonra kilisede Alexander Nevsky'yi onurlandırmaya başladılar. Ama resmen sadece 1547 yılında kanonlandı. Bu, Korkunç İvan'ın altında toplanan Konsey sırasında oldu.
Alexander Nevsky, savaşçıların koruyucusu olarak onurlandırıldı. Kroniklere göre, fenomenleri Kulikovo Savaşı sırasında ve Kazan'a Karşı Korkunç İvan kampanyası sırasında gözlemlendi. Ortodoks inananlar: Kutsal prens, Rusya'ya cennetten bakmaya ve onu düşmanlardan korumaya devam ediyor.