“…yüzümüzde büyük bir göçün, farklı suların ve belki de uzun bir sürgünün izi var. birbirine bakan iki aynaya benzememiz bundan.. ya da doğu’da ve batı’da kör bir çerçinin yalnızlığı. Sessizliği limanların… doğu’nun, bütün limanları… yok artık hükmü sözün… giderken, kapının eşiğinde ayak izlerini unuttun..
oysa bin yıllık bir zeytin ağacının altında görmüştüm seni…”