Daha önce sizin de başınıza şöyle bir şey gelmiş olabilir: İtalyan restoranında sert bir kırmızı şarap sipariş ettiniz. Bir önceki gelişinizde size gururla sunulan şişe, pizza fırınının yanında durduğundan, "ılık" olarak masanıza geliyor ve çok para ödediğiniz şarabınız sizi hayal kırıklığına uğratıyor, çünkü tadı ağır ve alkol tadı yoğun. "Biraz daha soğuk olamaz mıydı?" diye sorduğunuzda, garsonun kırmızı şarabın "oda sıcaklığında" servis edildiği yönündeki nasihatlerini dinlemek zorunda kalıyorsunuz.
Aslında kırmızı şarap için "oda sıcaklığı" kavramı çok farklı bir zaman aittir; rahiplerin ve soyluların şarap içme kültürünün öncüleri oldukları Orta Çağ'a. Onlar, yazın bile ısının 16 dereceyi geçmediği serin manastır ve şatolarda yaşıyorlardı, kıştansa söz etmeye bile gerek yok. Yani bu kuralın, yaz mevsimiyle ve merkezi ısıtmalı 22 derece sıcaklıktaki evlerimizle hiçbir ilgisi bulunmamaktadır. Günümüz mekanlarının oda sıcaklığı, şaraplar için genelde çok yüksektir. Klasik oda sıcaklığı kavramı galiba günümüzdeki depo sıcaklıklarına daha uygun düşüyor: Eğer serin bir bodrum katı veya serin ve iyi havalandırılmış bir kilere sahipseniz, şarabınıza muhtemelen en iyi depolama alanını sağlamış olursunuz.