Çelik gravür - Steel engraving
Çelik gravür , bakır yerine çeliğe dayalı resimlerin basılması için bir tekniktir . 19. yüzyılda çoğaltmalar için çok kullanılmasına rağmen , sanatsal baskı yapımında nadiren kullanılmıştır . Çelik gravür , kağıt para basımı için Amerikalı bir mucit olan Jacob Perkins (1766-1849) tarafından 1792'de tanıtıldı . Perkins 1818 Londra taşındığında, teknik tarafından 1820 yılında uyarlanmıştır Charles Warren ve özellikle tarafından Charles Heath için (1785-1848) Thomas Campbell sitesindeki Hope zevklerini çelik gravür birinci geçme plakaları içerdiği,. Yeni teknik, ahşap oyma , bakır oyma ve daha sonra litografi gibi o zamanın diğer ticari tekniklerinin ancak kısmen yerini aldı .
Süreç
Kafa karıştırıcı bir şekilde, çelik gravürlerinde kullanılan baskı tekniği, 1820'lerin en erken yıllarından sonra, normal olarak, 1830'larda tekniğin tekrar popüler hale gelmesinden sonra, sonraki örneklerde gravür baskın hale gelen, gravür ve gerçek gravürün bir kombinasyonudur . Gravür, keskin uçlu, sertleştirilmiş çelikten küçük bir çubuk olan bir kalemle yapılır . İnce oluklu çizgiler oluşturmak için plaka boyunca itilir, yanlarda "çapak" veya atık metal şeritleri bırakır. Bunu, sonraki mürekkepleme işlemi sırasında bir engel oluşturacağından, herhangi bir frezeyi çıkarmak için bir kazıyıcı kullanılması izler. Normalde daha yumuşak bakır plakalarda kullanılan bu teknik için çelik plakalar çok zordur . Bu nedenle, çelik gravürde asit, aside dirençli ince bir zemin kaplamasını aletlerle seçici olarak kaldırarak yapılan desende plakalarda çizgiler oluşturduğu aşındırmayı da kullandı. Bu çok daha az çabadır. De iğneler dağlama olarak, çelik gravür kazınmış kısmı büyük kullanım yapılan olarak Rulet küçük tekerlekler plaka boyunca haddelenmiş noktalar ve çizgiler kırık çizgiler üretmek normal keskin projeksiyonlar sahip kolları monte edilebilir. Göze ton olarak görünen ve çok çeşitli doku ve efektlere izin veren yoğun şekilde paketlenmiş işaretler oluşturmak için burin ve iğne ile birlikte farklı tipte ruletler kullanılmıştır. Gerçek kalem kazıma genellikle kazınmış görüntüyü bitirmek için kullanılmıştır.
Ayrıntılı görüntüye başlamadan önce plaka üzerinde geniş, genel bir taslak oluşturulur. Gravür, plaka üzerindeki görüntünün yazdırılmış bir ters veya ayna görüntüsünü oluşturacaktır. Bazen gravür yapanlar nesneye, genellikle bir çizim gibi başka bir görüntüye baktılar, böylece görüntünün doğal olarak tersine çevrilmesi ve görüntüyü yanlış kazıma olasılıklarının daha düşük olması için bir aynadan kazıyordukları.
Çok az aşınma ile binlerce kez baskı yapabilmeleri için çelik plakalar yüzeyi sertleştirilebilir . Geleneksel gravür ve dağlamada kullanılan, daha yumuşak ve çalışması çok daha kolay olan bakır plakalar, yüzeyi sertleştirilemez, ancak basılabilecek baskı sayısını artırmak için elektro kaplama ile çelik yüzlü veya nikel kaplanabilir . Yaklaşık 1860'dan itibaren , bakır plakaların çelik yüzeyleri yaygın olarak kullanılmaya başlandı ve bu tür baskılar, çelik gravürler olarak da adlandırılma eğilimindeydi. Çelik ve çelik yüzlü bakır üzerindeki gravürleri tarih dışında ayırt etmek çok zor olabilir. Kaplamasız bakır kazıma ile çelik veya çelik yüzlü kazıma arasında ayrım yapmanın en güvenilir yolu, ikincisindeki "soluk çizgilerin hafifliği ve inceliği" dir. Levha yüzeyinin sertliği, kaplamasız bakırda meydana gelebilecek tekrarlı tifdruk baskının baskısı altında, levha metali çizgileri aşındırmadan iyi sayıda baskının basılmasını mümkün kılmıştır. Böylece "Parıldayan soluk gri, ilk kez çizgi gravürde bir olasılık haline geldi ve bakırın daha ağır ve daha sıcak havasının yanı sıra çeliğin en tanınmış özelliğini sağlayan da budur".
19. yüzyıl
Yaklaşık 1820 yılına kadar bakır plakalar gravür için kullanılan yaygın ortamdı. Yumuşak bir metal olan bakırın oyulması veya kazınması kolaydı ve plakalar, görüntü aşınmadan ciddi şekilde bozulmaya başlamadan önce birkaç yüz kopya vurmak için kullanılabilirdi. Gravürler daha sonra, görüntüyü tekrar keskinleştirmek için bir önceki gravürü tekrar izleyerek aşınmış bir plakayı yeniden işledi. Bakır kullanmanın bir başka avantajı, yumuşak bir metal olması ve makul bir çaba ile düzeltilebilmesi veya güncellenebilmesidir. Bu nedenle bakır levhalar, arazi yeni keşfedildiğinde, hak iddia edildiğinde veya el değiştirdiğinde haritalarını değiştirmeye ihtiyaç duyan harita yapımcıları için tercih edilen baskı aracıydı.
1820'lerde çelik, ticari yayıncıların illüstrasyon için tercih edilen aracı olarak bakırın yerini almaya başladı, ancak yine de ahşap gravür ve daha sonra litografi ile rekabet etti . Çelik gravür, daha keskin, daha sert, daha belirgin çizgilere sahip plakalar üretti. Ayrıca, daha sert çelik plakalar, herhangi bir onarım veya yenileme işlemine ihtiyaç duymadan önce binlerce kopyaya çarpabilecek çok daha uzun süre aşınan kalıplar üretti. Çeliğin sertliği, bakırla mümkün olandan çok daha ince ayrıntılara da izin veriyordu, bu da ortaya çıkan gerilim altında hızla bozulacaktı. On dokuzuncu yüzyıl kapanmaya başladığında, yönetici makine gibi cihazlar çok daha fazla ayrıntıyı mümkün kıldı ve çok yakın mesafede daha kesin paralel hatlara izin verdi. Ticari gravür teknikleri de kademeli olarak çelik gravürün yerini aldı.
Tüm çizimler Britannica Ansiklopedisi 1911 çelik gravürler bulunmaktadır.
Çelik kazıma bugün hala yapılıyor, ancak çok daha az ölçüde. Günümüzde çoğu baskı, mürekkebi aktarmak için çelik levha yerine bilgisayarlı şablonlar kullanılarak yapılmaktadır. Bunun bir istisnası, hala çelik kalıplar kullanılarak basılan para birimidir, çünkü o zaman her banknotun bir karakteri ve kalpazanlar için kopyalanması çok zor bir his vardır. Kazınmış bir plaka, mürekkebin hafifçe yükselmesine ve kağıdın hafifçe bastırılmasına neden olur, bu da bir şablon mürekkep transfer işlemiyle basılan kağıda kıyasla farklı bir dokunsal his üretir.
Mekanik aletler
On dokuzuncu yüzyılın başından itibaren, yeni araçlar kazımayı çok daha kolay ve daha kesin hale getirdi. Cetvel makinesi, genellikle aşındırmada kullanılmak üzere birbirine çok yakın paralel düz veya dalgalı çizgiler oluşturdu. Bu araçlardan bir diğeri de geometrik torna tezgahıdır . Torna tezgahı, banknotların basılması gibi kullanımlar için rulolar üzerine oyulan levhalar üzerine resim kazımak için kullanılır. Bu araçlardan bir diğeri de gravür makinesidir. Bu makine, daha sonra elle kazınabilen veya asitle kazınabilen bir kopya görüntüyü hafifçe kazımak için bir ana şablon kullanır. Makine aynı zamanda kopya görüntü için mektubun küçültülmesini veya büyütülmesini mümkün kılar.
Ayrıca bakınız
|Wikimedia Commons, Çelik gravürlerle ilgili medyaya sahiptir .|
Notlar
Referanslar
- Gascoigne, Bamber . Baskılar Nasıl Belirlenir: Woodcut'tan Inkjet'e Kadar Manuel ve Mekanik İşlemler İçin Tam Bir Kılavuz , 1986 (2. Baskı, 2004), Thames & Hudson, ISBN 050023454X
- Antony Griffiths, Baskılar ve Baskıresim , British Museum Press (İngiltere'de), 2. baskı, 1996, ISBN 071412608X
- Bartrick, Steve. "Bakır ve çelik gravürü açıkladı" . Erişim tarihi: 2008-09-21 .
- Salade, Robert F. (1917). Plaka Baskı ve Kalıp Damgalama . New York: Oswald Şirketi.
- Allingham, Philip V. (2001-01-13). "Ondokuzuncu Yüzyıl İllüstrasyon Teknolojileri: Tahta Oyma, Çelik Gravür ve Diğer İşlemler" . Viktorya Dönemi Web . Erişim tarihi: 2008-09-21 .
- Antiqueprints.com'da Yazdırma Yöntemleri