Selin: Bir şey sorabilir miyim? Harç yatırmak için referans numarasına ihtiyacım varmış ama sistemde gözüken referans numarasının yanlış olduğunu söylediler bankadan.
Herhangi bir görevli: Öğlen düzelecek. Sistemde hata var.
Öğlen olur, düzelmez.
Akşam olur, yine düzelmez.
Ertesi gün düzelir. Kayıt evraklarının teslim zamanı gelir... Saat 1'de sıraya girilir.
Selin: Edebiyat fakültesi için ismimizi hangi listeye yazıyoruz?
Sıra bekleyen bir başka zavallı: Bu listeye yazıyorsunuz.
65-Selin.
Selin: Şu an kaç numara içeride?
Herhangi biri: 23.
Saat 3 olur.
Herhangi biri: Edebiyat kaçta şu an?
Görevli: 23.
Herhangi bir başka kişi: Hâlâ mı?
Görevli: Sıkıntı oldu biraz.
Bir diğer kişi: Kaç kişi var ilgilenen?
Görevli: 2.
Koca edebiyat fakültesinin bütün yüksek lisans ve doktora kayıtlarını alan, eskilerin kayıt yenilemesini yapan, eskilerin ders seçimlerini alan toplam kişi sayısı: İKİ.
Saat 5 olduğunda sıra 25'e kadar gelmeyi başarmıştır. Dışarıda bekleyenler toplanır, uzun itirazlar sonucu "Bu liste bitene kadar kayıt devam edecek" teminatı alınır. Kayıt hallolur.
Sonra ders seçimi için duyuru yapılmaz. Selin günlerce arar, telefona kimse cevap vermez.
13 Eylül Salı çok eski bir duyuruya göre ders kayıt işlemlerinin başlangıcıdır. Selin ders seçimi diye bir şey bilmeden üniversiteyi bitirdiği için her şeye yabancıdır. Otomasyon sisteminde de tek bir açıklama yoktur. (Fakülteye geçtiğimiz ilk gün "Seçmeli derslerinizi biz sizin yerinize seçtik. 'Zorunlu seçmeli' yani dersleriniz. Yanında 'Seçmeli' yazdığına bakmayın, o listedeki dersler alınacak" demişlerdi. Sağ olsunlar çok güzel dersler seçmişler, o yüzden bu durumdan hiç şikayetçi olmadım. Eğitim fakültesinde okuyup hem eğitim hem edebiyat bölümlerinin hepsini birden almış olduk. Okurken zor oldu tabi ama atlattık.)
Selin: Ben yeni kayıt olduğum için danışmanım yok. Sistemde de seçmem gereken ders kredisi vs. hakkında hiçbir bilgi yok. Kimle konuşmalıyım?
Görevli: Volkan Bey var, onunla.
Selin: Volkan Bey diye biriyle görüşmem gerekiyormuş, nereden bulacağım?
Bir başka görevli: Şu sıra Volkan Bey sırası, sonuna geçmeniz gerek ama kuyruk çok uzun, bugün yetişmez. Hiç boşuna beklemeyin. Cumaya kadar zamanınız var, sonra gelirsiniz.
(Volkan Bey sırası diye bir şey vardı ve ismi de buydu, evet.)
14 Eylül Çarşamba olur. Hâlâ açıklama yoktur.
15 Eylül olur, Selin sabahın köründe kalkar gider.
Selin: Ben yeni kayıtım. Danışmanım da yok. Derslerimi kime onaylatmalıyım?
Görevli: Ana bilim dalı başkanına onaylat. Yarına kadar bir örneğini bize getir.
Selin ana bilim dalına gider. Tüm koridorlara ölüm sessizliği hakimdir ve tüm kapılar kilitlidir.
En son biri Fransızca biri İngilizce bölümünden 2 kişi bulunur. Öğrenilir ki Fransızca'nın bölüm başkanı gelecek salıya kadar okula uğramayacaktır.
"Madem bugün kesin imzalanacak dediler, Almanca ve İngilizce'nin bölüm başkanları gelecek. Onları bekle, onlara imzalatırız." denir. Selin beklemeye başlar. (Herhangi birinin imzasının kabul edilme ihtimali normalde olmaz tabi ama bölüm 3 dilin kardeş kardeş okuduğu bir bölüm. O yüzden "Hepimiz birimiz, birimiz hepimiz için!")
Selin 3 saat kadar daha bekler. Bu sırada fakültenin 4 kat merdiveninden tekrar tekrar inilir, çıkılır. Sonra fotokopi için enstitünün yakınına tekrar gidince "Dur ya bir şansımı deneyeyim" diyerek enstitüye tekrar gidilir.
Selin: Ben yeni kayıt olduğum için danışmanım henüz yok, ana bilim dalı başkanı da salı gününden önce gelmezmiş. Ben derslerimi onaylatamıyorum. Ne yapmalıyım?
Görevli: Salı günü onaylat, getir.
Selin: Nasıl yani? Cuma son demiştiniz bana.
Görevli: Zaten hiçbir şey yetişmedi yine. Her şey birbirine girdi. Onu da uzatırız mecburen. Acelesi yok. Daha kayıt işlemleri bile bitmedi...
İşte böyle dürüst olalım birbirimize karşı. Sen samimiyetle bunu söyleyince ben de çemkirmeden çıktım gittim. Ne güzel di mi?
Her şey geçen hafta başlamadı tabi. Yabancı dil sınavının ilk yarım saatinde Almanca grubunun oturma düzenini ve sınav kağıdı dağıtımını halledemeyen bir grup Almanca bölümü öğretim görevlisi yüzünden yaşadığımız stres bir tarafta, internet explorer dışında hiçbir tarayıcıyla görüntülenemeyen enstitü duyuru sayfası yüzünden 1 hafta boyunca göremediğim sonuçlar öte tarafta. (Sayfada her şey normal, yalnız duyuru yok gibi görünüyor. ie kullanınca görünüyor duyurular.)
Üniversite kaydımı hatırlıyorum da... Sonuç sayfasında "9 Eylül tarihinde Haydarpaşa kampüsünde kaydınızı yaptırabilirsiniz" yazıyordu. 9 Eylül'de gittim. "Şuradan harcını yatır" dediler yatırdım. Fransızca Öğretmenliği masasını buldum. Evrakları verdim. Hazırlık binasına gittim. "Muafiyet sınavına girmeyeceğim, hazırlık okumak istiyorum" dedim, küçük bir kağıt verdiler elime. İmzaladım. Bitti. ("Okumak istiyorum" falan deyince aslında çok iyi Fransızca bilirmişim de yine de okumak istermişim gibi anlaşılmasın. Bölüme İngilizce sınavıyla girdim ben. İkinci yabancı dilim Almanca. Üniversiteye başladığımda Fransızcaya dair tek bildiklerim "je t'aime" ve "oui" idi. )
Tabi her öğrenci gibi 5 yıl boyunca şikayet ettim her şeyden. Aslında en büyük hayalimdi benim Marmara'da okumak. Şimdi geçmişe baktığımda da yeniden üniversiteye girecek olsam yine tek isteğim Marmara olur diye düşünüyorum...
Hele bir de şu 2 haftada İstanbul Üniversitesi sayesinde yaşadığım stres ve sıkıntıyı 5 yıllık üniversite hayatımın toplamında yaşamadığımı düşününce :)
2 haftadır koşturmaktan fark edememiştim yeniden öğrenci olduğumu. Bugün çektirdiğim birkaç sayfa fotokopi için 15 kuruş gibi komik bir para ödeyince farkına vardım :) Öğrenci olmuşum gerçekten yine!
Defterimi kalemimi alıp bu pazartesi yeniden okula başlıyorum ben de. Gerçi öğretmen olunca da her sene "okulun ilk günü" denen şeyi yaşıyorsun. Öyle düşününce ilkokula başladığım 92-93 eğitim-öğretim yılından beri her yıl "okulun ilk günü" stresi, heyecanı ya da sıkıntısı yaşamış oluyorum. Huh, düşününce bile yoruldum.
"Yüksek lisansa başlıyorum, hem de en çok istediğim bölümde" konulu bir yazı yazma planım vardı aslında ama şu 2 haftanın fiziksel yorgunluğu bir yana duygusal yoğunluğu beni resmen bitirdi. O yüzden mızmızlanma dolu bir yazıyla başlangıç yaptık. Kısmet böyleymiş.