We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
McAllister Coleman, spor muhabiri olmadan önce başarılı bir basketbolcuydu. New York Güneşi. Amerika Sosyalist Partisi'ne katıldı ve önemli köşe yazarı Heywood Broun'u sosyalizme dönüştürmeye çalıştı. Başlangıçta şu fikri reddetti: "İnsanların kardeşliği açısını seviyorum... Sosyalizmin işe yarayacağına ve gerçekten kardeşliği başlatacağına ikna olursam, muhtemelen katılırım. Ama Marx bir ateistti. O zaman bir tür Hıristiyan Sosyalist olabilirim."
Ağustos 1933'te Coleman, Heywood Broun, Lewis Gannett, George Britt, Joseph Cookman, Doris Fleeson, Edward J. Angly, Allen Raymond, Frederick Woltman ve Carl Randau ile güçlerini birleştirdi ve Amerikan Gazete Loncası'nı kurdu. gazeteciler. Bu dönemde birçok muhabire haftada sadece 15 dolar ödendi.
Gazetecilik kariyerinin başlarında, Sosyalist Parti üyesi olan ve Broun'u dönüştürmeye çalışan Güneş'ten McAllister Coleman ile arkadaş olmuştu. Yıllar boyunca arkadaş kalmışlardı, ancak Broun her zaman resmi olarak kendini davaya adamayı erteledi. Oyunlarını ve broşürlerini sürekli yeniden okuduğu Fabian Sosyalizm kolundan George Bernard Shaw'dan güçlü bir şekilde etkilendiğini itiraf etti. Sosyalizmin, insan kardeşliğini başlatacak en muhtemel inanç olduğuna inanıyordu, ancak herhangi bir medeni adam gibi, Sovyet Rusya'daki Marksist-Leninist-Stalinist varyasyonun dayattığı baskılar karşısında dehşete düştü.
Heywood Broun tepeye tırmanırken merdiven sallandı ve sallandı. Bir yemek ceketi giyiyordu ama yumuşak bir gömlek giyiyordu çünkü sert bir ön kısım terden çabucak sıyrılacaktı. Dört Yipsil, merdiveni sağlamlaştırarak yerlerinde dimdik durdu. Yipsil'ler, Gençlerin Sosyalist Birliği'nin üyeleriydi. Özellikle toplantılara Racquet Club'da kiraladığı geniş bir limuzinle gitme alışkanlığından dolayı, yeni yoldaşlarına fevkalade düşkündüler. Daha sonra arabaya döndüğünde, sanki bir kır yolculuğuna hazırmış gibi, içi Yipsillerle doldurulmuş olarak bulacaktı.
Yipsillerin astığı pankartların çektiği iyi bir kalabalık hazırdı. Broun konuştuğunda, alışılmış olduğu gibi, oldukça fazla sayıda polis de oradaydı.
Merdivenin dibindeki ince, üzeri gözlüklü McAllister Coleman kollarını salladı ve Broun'a bağırdı, "Hayır, hayır, hayır!" Broun'un cebinden çıkarırken büyük şişesi sokak lambalarının ışığında parlarken. Ama hiçbir işe yaramadı. Broun şişeyi dudaklarına kaldırdı. Sosyalist pozisyon bu tür şeylere karşıydı.
Ancak kalabalık onayını kükredi. Broun şişeyi yerine koydu. "Islak konuşurum" dedi, "ıslak içerim."
Heckler'lar açıldı. "Güneş dodger," diye bağırdı biri. Bu, gün ışığında asla dışarı çıkmadığı suçlamasına bir göndermeydi. Bir başkası, "Barmenlere kolaylık!" diye bağırdı. Polisler hareket ederken Broun sessizlik için ellerini kaldırdı. Biraz sonra konuşmasına izin verildi.
"Arkadaşlar," diye başladı, "çoğunuz benim Sosyalist biletle Kongre'ye aday olduğumu biliyor. Benim sadece boş boş bir köşe yazarı olduğum söylendi. Buna inanmayın. ölü ciddi."
Yipsiller tezahürat yaptı, diğer dinleyicilerden bazıları alkışladı ve diğerleri yuhaladı. Özellikle komünistler, "bu küçük burjuva palyaçosunu" dizginlemek için temsilciler göndermeye özen gösterdiler.
"Ofisi neden arıyorum?" Broun devam etti. "Bu gece yardım hattında olanlar biliyor. İş aramak için bütün gün kaldırımları dövenleriniz de öyle. Bir de her gün son olacak korkusuyla ve titreyerek işine gidenler var. Biz Sosyalistler var. bir program. Gerçekten de tek program."
Daha fazla alkış, daha fazla yuh.
Broun nazik bir sesle, "Cumhuriyetçi görevdeki Bayan Ruth Pratt," diye devam etti, "gerici ve inisiyatiften yoksun. Demokratik rakibim yargıç Brodsky, eski bir "hammanyit". Bana Demokratların, özellikle de Vali Franklin D. Roosevelt'in gök gürültüsünü çalmaya çalıştıklarını söylüyorlar. Bunu yapabilirler. Bizim gök gürültüsünü çalabilirler. Ama arkadaşlar" -bir kolunu kaldırdı ve gömleği pantolonunun önünde dalgalandı, ama sesi anlamlı bir şekilde çınladı - "şimşeklerimizi çalmaya cesaret edemezler!"
Keşfetmek
James Jackson McAlester, "J.J." olarak da bilinir. McAlester, Choctaw Nation'ın Hindistan Bölgesi'ndeki gelişimine katkıda bulundu ve daha sonra Oklahoma eyaletinde önde gelen ve etkili bir lider olarak ortaya çıktı. "Doğu Oklahoma'nın Babası" olarak selamlandı ve çağdaşları onu Oklahoma kömür endüstrisinin ve güneydoğu Oklahoma kasabası McAlester'ın kurucusu olarak kabul etti. McAlester, Oklahoma'nın en saygın işadamları ve politikacılarından biri olarak görev yaptı.
1 Ekim 1842'de Arkansas, Sebastian County'de doğan McAlester, gelişim yıllarını Fort Smith, Arkansas'ta geçirdi. İç Savaş patlak verdiğinde Konfederasyon ordusunda hizmet için gönüllü olarak terhis olmadan önce yüzbaşı rütbesine yükseldi. Savaşın sonunda McAlester, Fort Smith'te eğitimine devam ederken Oliver Weldon ile birlikte gitti. Indian Territory'de araştırma yapmış eski bir mühendis olan Weldon, McAlester'a Indian Territory'deki Cross Roads bölgesindeki geniş kömür sahalarını detaylandıran muhtıra kitabını verdi. Bu değerli bilgilerle McAlester okulu bıraktı ve Hint Bölgesine taşındı. Yirmi dört yaşında Choctaw Ulusu'na girdi. Hintli ticaret firması Harlan ve Rooks'ta iş buldu. Daha sonra Reynolds ve Hannaford adlı bir ticaret şirketi firmasında çalıştı. Sonunda McAlester ortaklarını satın aldı ve kömür madenlerinin yakınında bir mağaza kurdu.
1872'de McAlester, bir Chickasaw kızı ve gelecekteki Chickasaw Nation valisi Ben Burney'in kız kardeşi Rebecca Burney'e kur yaptı ve evlendi. Bu birlik McAlester'a hem Choctaw hem de Chickasaw ülkelerinde tam vatandaşlık ve haklar getirdi. Vatandaşlığı, keşif noktasından bir mil yarıçapındaki kömür yatakları üzerinde hak talebinde bulunma hakkını verdi. Zamanla, McAlester'ın kömüre olan ilgisi arttı ve Missouri, Kansas ve Texas Demiryolu'nun kavşak bölgesinden gelmesiyle, J. J. McAlester Ticaret Şirketi, kömür üretimi arttıkça gelişti.
McAlester'ın renkli yaşamı boyunca siyaset, madencilik, bankacılık, ticaret, kolluk kuvvetleri ve çiftçilik alanlarında çalıştı. 1893 yılında Pres. Grover Cleveland onu Kızılderili Bölgesi için ABD mareşali olarak atadı. 1897'de biten bir dönem görev yaptı. 1907'den 1911'e kadar Oklahoma Corporation Komisyonu üyesi olarak görev yaptı. 1911'de Oklahoma halkı onu Gov. Lee Cruce altında teğmen vali seçti. 21 Eylül 1920'de J. J. McAlester, adını taşıyan kasabada öldü.
Bibliyografya
Coleman Cole Koleksiyonu, Batı Tarihi Koleksiyonları, Oklahoma Üniversitesi, Norman.
Dawes Roll Sayım Kartı, 22 Eylül 1904, "James Jackson McAlester," Dikey Dosya, Araştırma Bölümü, Oklahoma Tarih Kurumu, Oklahoma City.
Linda C. English, "Mağazanın İçinde, Geçmişin İçinde: McAlester's General Store'un Kültürel Analizi", Oklahoma Günlükleri 81 (Bahar 2003).
J. J. McAlester Koleksiyonu, Batı Tarihi Koleksiyonları, Oklahoma Üniversitesi, Norman.
Paul Nesbitt, "J.J. McAlester" Oklahoma Günlükleri 11 (Haziran 1933).
Bu sitenin hiçbir bölümü kamu malı olarak yorumlanamaz.
Tüm makalelerin ve diğer içeriğin çevrimiçi ve basılı sürümlerinde telif hakkı Oklahoma Tarihi Ansiklopedisi Oklahoma Tarih Kurumu (OHS) tarafından düzenlenmektedir. Bu, web tasarımı, grafikler, arama işlevleri ve listeleme/tarama yöntemleri dahil olmak üzere bireysel makaleleri (yazar atamasına göre telif hakkı İSG'ye) ve kurumsal olarak (tüm bir çalışma olarak) içerir. Tüm bu materyallerin telif hakkı, Amerika Birleşik Devletleri ve Uluslararası yasalar kapsamında korunmaktadır.
Kullanıcılar, Oklahoma Tarih Kurumu'nun izni olmadan bu materyalleri indirmemeyi, kopyalamamayı, değiştirmemeyi, satmamayı, kiralamamayı, kiralamamayı, yeniden basmamayı veya başka bir şekilde dağıtmamayı veya bu materyallere başka bir web sitesinde bağlantı vermemeyi kabul eder. Bireysel kullanıcılar, Materyal kullanımlarının Amerika Birleşik Devletleri telif hakkı yasasının "Adil Kullanım" yönergeleri kapsamında olup olmadığını ve Oklahoma Tarih Kurumu'nun yasal telif hakkı sahibi olarak mülkiyet haklarını ihlal edip etmediğini belirlemelidir. Oklahoma Tarihi Ansiklopedisi ve kısmen veya tamamen.
Fotoğraf kredisi: Yayınlanmış ve çevrimiçi sürümlerinde sunulan tüm fotoğraflar Oklahoma Tarih ve Kültür Ansiklopedisi Oklahoma Tarih Kurumu'nun malıdır (aksi belirtilmedikçe).
Alıntı
Aşağıdakiler (göre Chicago Stil El Kitabı, 17. baskı) makaleler için tercih edilen alıntıdır:
LaRadius Allen, &ldquoMcAlester, James Jackson,&rdquo Oklahoma Tarih ve Kültür Ansiklopedisi, https://www.okhistory.org/publications/enc/entry.php?entry=MC003.
© Oklahoma Tarih Kurumu.
Oklahoma Tarih Kurumu | 800 Nazih Zuhdi Drive, Oklahoma City, OK 73105 | 405-521-2491
Site Dizini | Bize Ulaşın | Gizlilik | Basın Odası | Web Sitesi Sorguları
McAlister Coleman
McAlister Coleman, 31 Ocak'ta 83. doğum gününe ulaşmasından sadece bir ay sonra 28 Şubat 2015 Cumartesi günü öldü.
En iyi bilinen adıyla “Mac”, Endicott Koleji'nde 30 yıllık bir öğretmenlik kariyerine başlamak için şehre taşındığı 1969'dan beri Manchester'da ikamet ediyordu. Aynı yıl, o ve eşi Margaret “Peggy” (Dyer) Coleman, Manchester Lisesi mezunu ve şimdi Washington DC bölgesinde özel muayenehanede çocuk psikoloğu olan Maya Coleman'ın ebeveynleri oldular.
28 Ocak 1932 doğumlu Mac, sosyal değişime bağlılıkları kendi değerlerini şekillendiren ve en önemli kılavuzları cevaplardan çok iyi soruların olduğu bir ebeveynlerin oğluydu. Babası McAlister Coleman, Batı Virjinya kömür madencilerinin örgütlenme haklarını savunmasının oğlu üzerinde büyük etkisi olan tanınmış bir Sosyalist Parti aktivistiydi. Mac'in annesi Dr. Ruth Fox, bir psikiyatrist ve psikanalistti ve Amerika Birleşik Devletleri'nde alkolizm tedavisinde bir öncüydü. Dr. Fox, Amerikan Bağımlılık Tıbbı Derneği'nin (ASAM) kurucu üyesiydi ve toplumun alkolizmi bir hastalık olarak anlamasını şekillendirmede etkili oldu.
Mac'in erken hayatı, ailesiyle birlikte New York, Radburn, NJ ve Martha's Vineyard'da geçti. Ayrıca East Falls Church, Va. Mac'te sevgili kuzenleriyle birlikte önemli zamanlar geçirdi. 1950'de NY, Poughkeepsie'deki Oakwood Friends School'dan mezun oldu ve 1954'te Bard College'dan mezun oldu. Pasifizm değeri olan bir Quaker olarak Mac, tüm hayatı boyunca onun için önemli kalmaya devam etti, mezun olduktan sonra vicdani retçi olarak kaydoldu ve New York City ve Chicago'da görev yaptı. Daha sonra Columbia Üniversitesi Resim ve Heykel Okulu'ndan Güzel Sanatlar Yüksek Lisansı ve New York City'deki Columbia Üniversitesi Öğretmenler Koleji'nden Öğretim Yüksek Lisans derecesi aldı.
Mac, Columbia Teachers College'da Peggy ile tanıştı. 1962'de evlendiler ve 1964'te Northfield-Mount Hermon Okullarında öğretmenlik yapmak için birlikte taşındılar. Her biri okullarda kendi bölümlerinde, sanat bölümünde Mac ve Rus bölümünde Peggy'yi kurdu ve öğretti.
Endicott'taki görevi sırasında Mac, önemli ilişkileri ifade etmek için matematiksel denklemleri kullandığı “Batı Totemleri” başlıklı bir dizi büyük ölçekli kaynaklı çelik parça yarattı. Kampüste “Dahil Olmak Ait Olmak Aynı Değildir” adlı tek parça sergileniyor. Son kaynaklı çelik parçası “Üç Rus Dansçı” kısa süre önce Martha's Vineyard'dan Friend Street'teki evine iade edildi. Bu parça, çiftin mesleklerinin temalarını birleştiriyor ve kısmen Peggy'nin Boston'daki Rus-Amerikan Kültür Merkezi'nin yöneticisi olarak uzun süredir yaptığı çalışmalardan ilham aldı. Daha sonra kariyerinde öncelikle granit üzerinde çalıştı ve unutulmaz bir yazını kızına daha küçük ölçekli parçaları nasıl oyacağını öğreterek geçirdi.
Mac, 53 yıllık eşi Margaret “Peggy” (Dyer) Coleman, kızı Maya Coleman ve Maya'nın eşi, Amerikan Üniversitesi Washington Hukuk Fakültesi'nden Profesör Binny Miller ve 9 yaşındaki torunu Moxie tarafından hayatta kaldı. Coleman-Miller. Bir yeğeni, California'dan Katy Allen ve karısının dokuz kardeşinden diğer birçok yeğeni ve yeğeni tarafından hayatta kaldı. Kız kardeşi Ann Allen, Batı Tisbury'den ölümden önce geldi. İlkbaharda Chilmark'ta defnedilecektir. Lütfen ihtiyacı olan bir arkadaşınıza veya ihtiyacı olan bir aileye onun adına çiçek göndermeyin, Mac'in hayatını onurlandırmanın önerilen yolu.
Eugene V. Debs: Korkmayan Bir Adam, McAlister Coleman
H.L. Mencken'in American Mercury, Ağustos 1930'daki bir İncelemesinden.
“Bay. Coleman hikayesini çok güzel anlatmış.”
BAY. COLEMAN’S alt başlığı biraz iddialı görünebilir, ancak kayıtlar bunu doğruluyor. Debs, korkunun anlamını bilmeyen fanatiklerden biriydi. Amerika'nın diğer sosyalistlerinin neredeyse tamamının siper almak için rezilce koştuğu bir zamanda, o muhteşem bir şekilde yerini korudu ve tereddüt etmeden hapse girdi. Sanırım darağacına da aynı dingin ve soğukkanlılıkla giderdi. Belki de ona Sosyalist demek biraz iftira olur. Marksizmin ABC'sinden fazlasını bilmeden öldü ve onun başlıca peygamberleriyle nispeten az ilgisi vardı. En azından suyun bu yakasındaki başlıca işaretleri olan ruhun perişanlığı onda yoktu. Cahil bir adam ve birden fazla yönden çocuksu aptal bir adam, yine de benzersiz bir karakter inceliği göstermeyi başardı.
Sanırım bir gün, hayranları onu Lincoln'le karşılaştıracaklar, tıpkı Lincoln'ün İsa'ya benzetilmesi gibi. Benzerlik her durumda hatalıdır. Lincoln, İsa'dan çok daha kurnaz ve daha politik bir adamdı ve Debs, Lincoln'den çok daha cesur ve daha açık sözlüydü. Aslında, eski Abe'de, yol ayrımı politikacısı her zaman görünürdü. Beş ondalık basamağın sonuçlarını hesaplamadan hiçbir şey yapmadı ve bu sonuçlar özel servetine zarar vereceğini vaat ettiğinde, genellikle kaçınmak için iyi bir neden buldu. Ama Debs hiç umursamadan, masum ve kendini beğenmiş bir hayat yaşadı. Sık sık başını belaya sokar, ama şüphelerden rahatsız olduğuna dair hiçbir kanıt bulamıyorum.
Amerika'da genel ahlak bir gün itibar görürse ve ders kitapları buna göre revize edilirse, onlarda Debs ve Woodrow Wilson arasındaki büyük karşılaşma hakkında bir bölüm olacak. Hiç yüz yüze görüşmediler, çünkü Wilson Beyaz Saray'daydı ve Debs yine de hapisteydi, ruhları bir araya geldi ve galip gelen eski Gene'ydi.
Aralarındaki çekişme dünyada daha önce birçok kez verilmişti, ama asla bu kadar mükemmel iki şampiyon tarafından yapılmamıştı. Wilson tarafında güç, saygınlık, bilgi, şan, geniş bir adli tıp becerisi, kibirli bir tavır vardı ve Amerikan basınının ve halkının neredeyse oybirliğiyle desteği, Debs tarafında yalnızca dürüst ve onurlu bir adamın onuru vardı. . Debs parmaklıkların arkasında kaldı, ama Wilson dünyanın önünde çıplak dans etti, kendisi gibi sefil ve acınası bir sınır olarak gelecek nesillere maruz kaldı. Bu onun trajedisiydi, sadece kendi başına dürüstlük elde edememesi değil, aynı zamanda diğer insanlarda bunu tam olarak fark edememesiydi. Öldüğünde Harding, hem cömert hem de çekici bir jestle Debs'i serbest bıraktı. Böylece, bir Princeton Presbiteryen'ine görgü öğretmek, Jimson ot ülkesinden bir ayyaş Elk'e kaldı.
Birleşik Devletler'deki tüm işçi hareketi, patronlarla savaşmaktansa onlarla anlaşmanın çok daha rahat olduğunu öğrenen gösterişli, yağlı beylerin elinde. Bu beyler, daha önce de söylediğim gibi, iyi beslenmiş, iyi giyimli ve hayalperestlere hiç sempati duymuyorlar. Şu anda eski Sam Gompers anıtı için para toplayacaklar. Ama asla Debs'e bir anıt teklif etmeyecekler. • Ancak uzun vadede, her halükarda romantikler tarafından muhtemelen hatırlanacak. Kendini bir kuruntuya kurban etmesine rağmen, içinde gerçekten kahramanca bir kan vardı. Bay Coleman hikayesini çok iyi anlatmış.
Bölüm Geçmişi
Delta Sigma Theta Sorority, Incorporated'ın Mobil Mezunlar Bölümü, 31 Ocak 1942'de Beta Eta Sigma olarak kiralandı. Bu gün, yedi Delta ve üç inisiye, Chartered Body'yi oluşturdu.
Harveyette McAllister Taylor, Başkan Yardımcısı
Sarah Branch Taylor, Sekreter
M. Evelyn Ware Matthews, Başkan
Dorothy Coleman Rushing, Mali Sekreter
(Başlangıçlar: Frances Wilson Abrams, Dr. Georgia Oden Stevens ve Ruth Smith Rhone Williams)
Aralık 1956'da Detroit Michigan'da düzenlenen 24. Ulusal Konvansiyon sırasında, delegeler, bundan sonra bir lisansüstü bölümün Mezunlar Bölümü olarak belirleneceği ve içinde bulunduğu topluluğa göre tanımlanacağı yönünde oy kullandıkça, lisansüstü bölümlerin isimlendirmesinde bir revizyon yürürlüğe girdi. yer alır. Buna göre Beta Eta Sigma Bölümü, Mobil Mezunlar Bölümü.
Kuruluşundan beri, Mobil Mezunlar Bölümü topluma, Prichard ve Toulminville kütüphanelerine Siyah Tarih üzerine kitaplar sağlamayı, yeterlilik becerisine sponsorluk yapmayı ve test çözme eğitim programlarını, Dunbar Okulu'nda özel eğitim sınıfına öncülük etmeyi içeren birçok sivil ve kültürel hizmet sağlamıştır, bu sınıf türünün ilk örneğiydi. Mobil İlçe Devlet okul sistemi için. Toplum hizmeti projelerine ev sahipliği yapmak, Delteen, Delta Academy ve Project DELTA etkinliklerine sponsor olmak, lise son sınıf öğrencilerine burs vermek, Kızıl Haç, Orak Hücre Vakfı, United Negro College Fund dahil olmak üzere bazı özel çabalara parasal olarak katkıda bulunmak için bir Toplum Yaşamı Geliştirme Merkezi satın aldı , NAACP ve YWCA.
Mobil Mezunlar Bölümü 1955 ve 1976 olmak üzere iki Güney Bölgesel Konferansına ev sahipliği yaptı ve Küme Kurucuları Günü'nün kurulmasına öncülük etti. Bunlara ek olarak, Mobil Mezunlar Bölümü Mobile County'deki ilk Afro-Amerikan kız öğrenci yurdunu satın aldı.
Mobil Mezunlar Bölümü Delta Sigma Theta Sorority, Inc.'in Iota Nu City-Wide Chapter'ı kurdu. On genç bayan, University of South Alabama, Spring Hill College ve University of Mobile'ı temsil etti. Bölüm, 23 Nisan 1972'de kiralandı.
McAllister Coleman - Tarih
Orange County, New York
New York Şecere Parkurlarına hoş geldiniz!
Bu Orange County Web Sitesi
evlat edinilmeye müsaittir.
Amacımız, soyağacı ve tarihsel verileri yazıya dökerek ve çevrimiçi hale getirerek atalarınızı zaman içinde izlemenize yardımcı olmaktır.
tüm araştırmacıların ücretsiz kullanımı için.
Tarih sevginiz, başkalarına yardım etme isteğiniz ve temel web sayfası oluşturma becerileriniz varsa, bize katılmayı düşünün!
Ayrıntıları bizden alın Gönüllü Sayfası .
[Temel bir web sayfasının nasıl oluşturulacağına dair veri ve bilgi yazma arzusu gereklidir.]
yapamadığımız için üzgünüz
herkes için kişisel araştırma yapın.
Karşılaştığımız tüm veriler bu web sitesinde yer almaktadır, bu nedenle tekrar kontrol etmeye çekinmeyin.
Orange County Tarihi
İlçe ilk olarak 1683'te kurulmuş ve 1798'de bugünkü sınırları ile yeniden düzenlenmiştir.
İlçenin merkezi Goshen'dir.
Orange County resmen 1 Kasım 1683'te New York Eyaleti'nin on iki ilçeye bölünmesiyle kuruldu. Bunların her biri, İngiliz kraliyet ailesinin bir üyesini onurlandırmak için seçildi ve Orange County, adını daha sonra İngiltere Kralı III. William olan Orange Prensi'nden aldı. Başlangıçta tanımlandığı gibi, Orange County, bugünkü topraklarının yalnızca güney kısmını ve ayrıca daha güneydeki bugünkü Rockland County'nin tamamını içeriyordu. Bugünkü ilçenin kuzey kısmı, Moodna Creek ötesinde, o zaman komşu Ulster County'nin bir parçasıydı.
Şehirler
Middletown * Newburgh * Jervis Limanı
Kasabalar
Blooming Grove * Chester * Cornwall * Crawford * Deerpark * Goshen * Greenville * Hamptonburgh * Highlands *
Minisink * Monroe * Montgomery * Mount Hope * New Windsor * Newburgh * Palmiye Ağacı * Smokin * Wallkill *
Warwick * Wawayanda * Woodbury
Köyler
Chester * Hudson'da Cornwall * Florida * Goshen * Greenwood Gölü * Harriman * Highland Şelalesi * Kiryas Joel *
Maybrook * Monroe * Montgomery * Otisville * South Blooming Grove * Smokin Parkı *
Unionville * Walden * Warwick * Washingtonville * Woodbury
Nüfus sayımı belirlenmiş yerler
Balmville * Beaver Baraj Gölü * Firthcliffe * Fort Montgomery * Gardnertown * Mechanicstown *
Mountain Lodge Park * New Windsor * Orange Lake * Pine Bush * Salisbury Mills * Scotchtown *
Vails Kapısı * Walton Park * Washington Heights * West Point
mezralar
Dostluk * Arden * Bellvale * Bullville * Carpenter's Point * Central Valley * Circleville * Highland Mills * Howells *
Küçük Britanya * Michigan Köşeleri * Mountainville * New Hampton * Pine Island * Ridgebury * Slate Hill *
Serçe Çalı * Loaf * Thompson Ridge * Westbrookville
İlçe Yeri: Goshen
Düzenlendiği Yıl: 1683
Mil Kare: 816
Adliye Bilgileri:
İlçe Hükümet Merkezi
255-275 Ana Cadde
Goshen, NY 10924-1621
3. Bölüm: Garip Yaratıklar
Dünyanın her yerinde garip yaratıklar veya kriptidlerle ilgili raporlar ve vakalar var. Böyle bir yaratık, yarasa benzeri kanatları ve ateşli kırmızı gözleri olan devasa insansı bir figür olan Güve Adam'dır. Efsaneler, canavarı, kötü şans veya felaketler yaklaştığında ortaya çıkan bir tür ölüm meleği olarak tasvir eder. (Kredi: Prometheus Entertainment)
Kıta Kuzey Amerika Chupacabra, bir köpek büyüklüğünde dört ayaklı bir hayvandır. Tamamen tüysüzdür, mavimsi gri, fil postu tipinde bir örtüye sahiptir. Ayrıca, çoğu zaman uzuvlarının orantısız uzunluklarda olduğu bir dizi anormal özellik gösterirler. Bu efsanevi yaratık gerçekten var olabilir mi? Yoksa bu canavarın açıklanmaması daha mı iyi? (Kredi: Carlos Angeli)
Chupacabra kelimesi kelimenin tam anlamıyla keçi enayi anlamına gelir ve kriptozoologların bunun bir tür garip melez benzeri köpek olup olmadığını merak etmelerine neden olur. Belki de bir köpek ve vampir yarasa arasında bir melez olabileceğini teorize ediyorlar. Ama bu efsanevi yaratık hayal gücünün bir ürünü mü? Ya da yaşayan, nefes alan bir hayvan olabilir mi? (Kredi: Felipe Escobar)
Keçi Adam efsanesi 1971'de Maryland'de başladı. Bu gizemli kriptid, dik bir insan görünümüne sahiptir, ancak keçi benzeri bir kafa, parlayan kırmızı gözleri ve kocaman boynuzları vardır. Keçi Adam'ın ürkütücü görünümü, birçok kişinin onun şeytan olduğuna inanmasına neden oldu. (Kredi: Getty Images)
Efsaneye göre Keçi Adam karanlıkta avlanır. Bir kabustan çıkmış gibi görünen bir canavar, insan gibi iki ayağı üzerinde yürüyor ama bir canavarın kafasına sahip. O kadar ürkütücü bir yaratık ki, hakkında bir fısıltı kadar nadiren konuşulur. (Kredi: Lew Lashmit)
Dünyanın her yerinde, kriptozoolog lejyonları, bir yerlerde gölgelerde saklanan ve küçük kasabaları terörize eden yüzlerce tuhaf, tuhaf, kabus gibi yaratığın olduğu konusunda ısrar ediyor. Onlar yüzyıllardır güney New Jersey'deki Pine Barrens'ı terörize eden Jersey Şeytanı gibi yaratıklar. (Kredi: Evan Tortorelli)
Florida'ya özgü Skunk Ape, etten kemikten hayvanlar hakkında bildiklerimize meydan okuyan şifreli bir yaratıktır. Genellikle kötü bir kokuyla gelen bu korkunç yaratık, on yıllardır Amerika'nın güneyini terörize ediyor. (Kredi: Loren Coleman)
Moğol Ölüm Solucanı korkunç görünümlü bir yaratıktır. Bir ila iki fit uzunluğunda ve Gobi Çölü'ne özgü olduğu söylentisi, varlığının hikayeleri nesiller boyu aktarıldı. Bu gizemli kriptidin en küçük zehrinin anında ölüme neden olduğu ve yerel sakinlerin bu korkunç yaratığın geldiğini göremeyeceklerinden korkmasına neden olduğu söyleniyor. (Kredi: Xavier Minguell Solanes)
Güney Afrika'da, 1938'de, eve dönen bir grup balıkçı, günlük avlarında normalden çok daha büyük bir şey fark etti. Beş fit uzunluğundaydı, 200 pound ağırlığındaydı ve garip, gümüş işaretlerle kaplıydı. Dikkatli bir incelemeden sonra, yaratık nihayet 65 milyon yıldır neslinin tükendiği düşünülen büyük bir tuzlu su balığı olan Coelacanth olarak tanımlandı. Bu canlı fosilin dinozorların kitlesel yok oluşuyla birlikte yok olması gerekiyordu, bu da bunu büyüleyici bir keşif haline getiriyor. (Getty Resimleri)
Şimdiye kadar araştırılan en zorlayıcı kriptidlerden biri Tazmanya Kaplanı veya Thylacine'dir. Bilim adamları tarafından canlı örnekler keşfedilip belgelenene kadar efsanevi veya mitolojik olarak kabul edildiler, ancak doğrulanan son örnek 1936'da öldü. Ancak, neslinin tükendiği varsayıldığından beri, hem Tazmanya adasında hem de Tazmanya adasında binlerce Tazmanya kaplanı görüldüğü bildirildi. anakara Avustralya. (Murray McAllister)
Öne Çıkan Ekranlar
Bu ekran, Birinci Dünya Savaşı'ndan Vietnam'a kadar kullanılan askeri uçakları, her bir ülkeyi ve savaş tiyatrosunu, ülkeyi ve o savaşta kullanılan uçak amblemlerini adlandıran bir başlık ile ayrı ayrı gösterir. Uçak modelleri, Çin, ABD veya Rus amblemli Curtiss P-40 gibi bir model kimliği ve tanımlanan ülke işaretleri ile tanımlanır.
Ekrana daha fazla ilgi katmak için bir Japon bombardıman uçağında kullanılan bir pusulayı ve savaş pilotlarının bacaklarına bağladıkları bir Japon uçuş bilgisayarını ekledik. Ayrıca, Willow eğitmeninde kullanılan bir Japon el tipi rüzgar hızı/pusulası da dahildir. Bu öğe, Müze'nin teşhirinde Willow modelini tanıyan bir Japon ziyaretçi tarafından bize gönderildi.
Diğer bir ekleme, ABD savaş pilotlarının Vietnam savaşı sırasında vurulmaları durumunda taşıdıkları bir hayatta kalma radyosu. Uçak modellerinin çoğu, Bob Hill'in arşivlerimizde bulunan KOKO FAN dergileri koleksiyonundan atıfta bulunduğu belirli bir pilotun işaretlerinde ve boya şemasında boyanmıştır.
Bob Hill (1935-2009), Model Uçak Üreticisi ve Havacılık Sanatçısı
Hava Kuvvetleri'nde görev yaptıktan sonra Bob Hill, J.M. Perry Enstitüsü'nde grafik sanatlar eğitmeni olarak işe başlamadan önce birkaç tabela şirketinde çalıştı ve emekli olmadan önce 20 yıl orada eğitim verdi. Bob, Yakima çevresindeki yüzlerce arabada şeritler ve duvar resimleri ve ayrıca ticari işletmelerde reklam tabelaları yaptı. Hobilerinden biri model uçak yapmaktı, diğeri ise havacılık resimleriydi. Öldükten sonra ailesi, bitmiş model uçağının 288'ini ve tamamladığı 48 uçak tablosundan 7'sini müzeye bağışladı. Gönüllüler vitrinleri inşa ettiler, uçağı tanımladılar ve cam rafların parasını ödediler.
McAllister Coleman - Tarih
William bpt'nin annesi William Branny'nin ortağı. 5 Haziran 1859, Ardglass/ Dunsford Katolik Kilisesi'nde
Ballynacraig'den Francis William Jennings ile 3 Nisan 1846'da İrlanda'nın Inch Kilisesi'nde Jane bpt annesiyle evlendi. 11 Ocak 1847 ve John bpt. 3 Şubat 1849 ve Francis bpt. 19 Aralık 1853 (ö. 1883, 29 yaşında) ve William bpt. 2 Haziran 1851 ve Edward bpt. 13 Mayıs 1856 ve Robert bpt. 31 Temmuz 1858 (ö. 1886 28 yaşında) & Eliza Ann bpt. 14 Kasım 1860 & Ellen bpt. 28 Mayıs 1863 ve Isabella bpt 14 Ocak 1868 İrlanda Inch Kilisesi'nde (d. New York 1947 79 yaşında) 17 Ocak 1892 71 yaşında öldü ve gömülü Inch mezarlığı
Margaret'in ortağı McCalllister Meryem'in babası (gayrimeşru) bpt. 4 Kasım 1855, Ardglass/ Dunsford Katolik Kilisesi'nde
regd. Susan Lynas'ın Ballylesson kocası John b. 1 Haz 1866
regd. Isabella Bryans'ın Clough kocası Barbara Elleen b. 17 Kasım 1867
Carsonstown'dan James Ward'ın karısı, daha sonra Saintfield (1840) Isabella bpt'nin annesi. 24 Kasım 1838 ve Isabella bpt. 17 Temmuz 1840 ve Edward bpt. 8 Haziran 1843, Saintfield Katolik Kilisesi'nde
Kitty Thomson'ın ortağı (?) Catherine'in babası (gayri meşru) bpt. 20 Haziran 1856, Ardglass/ Dunsford Katolik Kilisesi'nde
B. 4 Temmuz 1860, John'un oğlu Clanawilliam'da McAlister & Mary O'Keenan, Brookborough Co.'dan Ellen Breen ile evlendi. Fermanagh 23 Haz 1885, Daniel b. 1887 (ö. 1978, St. Germaine en Laye, Fransa) & Patrick b. 20 Ocak 1888 (ö. 25 Temmuz 1881, bir şarap tüccarı) & Benjamin & John Aloysius b. 14 Ekim 1889 (ö. 19 Şubat 1912, Nebrasksa ABD) & Hannah & Hugh Theobald b. 10 Ağustos 1891 (ö. 18 Ekim 1918, Teksas, ABD) & Mary Ellen b. 2 Aralık 1893 (ö. 9 yaşında, Kilcoo Katolik mezarlığına gömüldü) & James Francis b. 17 Mart 1896 (evlenmemiş ve 1925'te Belfast'ta yaşıyor, 1932'de Kathleen Maguire ile evlendi ve Charles Leo 1898 (Jossie Walsh ile evlendi) ve amp Daniel (hiç evlenmedi) & Francis (ABD'de iki kez evlendi) & James (Burren'den Mary McClean ile evlendi) )
Genellikle Lina olarak adlandırılan Caroline, 22 Eylül 1830'da çok önemli bir varlıklı ailede dünyaya geldi. 10 çocuğun en küçüğüydü ve ailenin evcil hayvanıydı.
Babası Abraham sadece New York işinde iyi düşünülmüş biri değildi, aynı zamanda Lina doğduğunda o ve karısı Helen White Schermerhorn yüksek sosyetede kurulmuştu.
Caroline, doğal olarak, o New York sosyetesinde büyüdü. Dadıların, hizmetçilerin ve öğretmenlerinin damgasını vurduğu ayrıcalıklı bir hayatın tadını çıkardı. Erken yaştaki yaşamı, uygun yetiştirilmiş genç hanımların öğrendikleri ve New York ve Paris'teki yaşamları hakkında konuşuyoruz. Ve akademisyenler nasıl arka koltuğa geçtiler… waaay arkada.
Gilded Age hakkında konuşmadan Caroline hakkında konuşamazsın! Hızlı ekonomik ve nüfus artışı, bir sürü sosyal çatışma yarattı. Bu döneme, altın gibi göründüğü için Yaldızlı Çağ denir, ancak görünüş aldatıcıdır. Mark Twain ve yardımcı yazarı Charles Dudley Warner, kitabı The Gilded Age, a Tale of Today (Bugünün Masalı) adlı kitabında dönemi etiketlemekle itibar kazanıyor.
Caroline'a geri dönersek…boşlukları biz doldururuz ama o büyüdüğünde ve evlenmeye hazır olduğunda, ailesi Astor ailesine bakar. Caroline, William Backhouse Astor, Jr. ile evlenir. Onun yetiştirilmesi, yetiştirilmesi, ailesinin parası ve şimdi de kocasının parası vardır. Yetiştirildiği pozisyondadır. Aşk shmove, kimin ihtiyacı var?
Bu yaşta düzgün yetiştirilmiş bir kadın ne yapmalı? İlk olarak, yetiştirildiği şekilde yetiştirmesi için bazı bebekleri olması gerekiyor. 10 yıl içinde 4 kız ve bir erkek olmak üzere beş çocuğu olur ve bebek makinesi kapanır. Yaklaşık 20 yıldır ev ve sosyal işlerle ilgileniyor, gözetmenleriyle takılıyor ve tarih onu pek bir yere koymuyor. Her ne kadar hayatın nasıl bir şey olduğu hakkında konuşmayı sevsek de.
William zamanının çoğunu uzaklarda geçirir. Aile işinde o kadar aktif değil. Podcast'te aktif olarak ne yaptığı hakkında konuşuyoruz. Ancak, temelde, her yerde gayrimenkul sahibidir ve Florida'da iş anlaşmalarında ve aile mülkü Ferncliff'te, New York'ta ve dünyanın en büyük yatında, Ambassadress'te (The Floating olarak da adlandırılır) geçirir. Harem).
Büyükelçi, James Edward Buttersworth tarafından resim
Lina çocukları neredeyse büyüttü ve kızlar evlilikte çiftleşmeye hazır. Etrafına bakınıyor ve şehrin yeni para kazanan sosyal tırmanıcılar için tam bir hedef tahtası haline geldiğini görüyor. Lina, New York Topluluğunun bu insanlar tarafından yönetilmesine izin veremez! Mirasa değer vermiyorlar! Zenginlikleriyle hava atıyorlar! Oh, hayır, onlar bizim tipimiz değiller canım. (Bu son derece basitleştirilmiş, History Chicks versiyonudur. Podcast'te özellikle A.T.
Samuel Ward McAllister'a girin.
Hayatının işi olarak temelde bir züppe olan güneyli bir beyefendi. Bir avukattı, oldukça varlıklı bir ailede büyüdü ve soyluluk unvanını okuyarak Avrupa'yı dolaştı. Ayrıca şaraplar ve soslar konusunda uzmandır. Evet, soslar. Ne yapacağını düşün, biz yaptık.
Karısı oldukça zengindi ve neredeyse resmin dışındaydı. William kim bilir ne yapıyordu, bu yüzden Caroline'ın elindeki birçok sosyal işlev için bir refakatçiye ihtiyacı vardı. Ward, o zamanlar topluma takıntılı olmak ve toplumda öne çıkmak dışında çalışkan bir şey yapmadığından, onun seçkin grise'si olur (bakın). Ya da onun olur. Asla emin değiliz. Her ne kadar bu bizi spekülasyon yapmaktan alıkoymasa da!
Ward ve Caroline'ın sorun olarak gördüklerini çözmek için bir fikir doğar: toplumun içinde ve dışında kimin olduğunu tanımlamak. 400 ve Patrikler Baloları.
25 New Yorklu (Patrikler) her sezon Delmonico'nun restoranında birkaç balo verirdi. 25 kişiden her biri 4 bayan ve 5 beyefendiyi davet etmekten sorumlu olacaktır. Amaç, toplumu bu grup tarafından ve bu grup içinde tanımlamaktı. Balolara davet edildiysen, vardın. Değilse, gece için saklansan iyi edersin.
25'e kim karar verdi? Ward ve birkaç erkek arkadaşı. Yeni parayı görmezden gelebilirler, biraz daha az yeni paraya hafifçe el verebilirler ve listeyi topluma uygun gördükleri insanlarla doldurabilirler - tabii ki daha eski paralılar. 25, yıllar içinde biraz daha yeni paranın eklenmesiyle 50'ye yükseldi, teori, bu kademenin, isteyen yeni başlayanları dışarıda tutmak için elinden gelenin en iyisini yapacağıydı.
Nasıl girdin? Eğer New York'ta üç kuşağınız varsa, bir ticaret yoluyla servetini kazanan herkes dışarıdaydı. Nakit çıkışınla gösterişli olsaydın. Operada bir kutunuz olsaydı, belki içeri girerdiniz. Tek başına kart görgü kurallarını bilmek göz korkutucuydu - bu insanların kuralları vardı ve siz onlara uymasaydınız? Dışarı.
Bir klik oluşturmak için harika bir yol, değil mi?
Bayan Astor'un sanat galerisi/balo salonu
(The painting above the fireplace is of herself the nude dominating the wall to the left is NOT her, but is Jules Lefebvre’s “Odalisque”. )
Close up of the giganto portrait under which she greeted guests.
How did they get the name The 400? We bust a myth, and settle on one: Ward said there are only about 400 people in New York who are comfortable in a ballroom. He wasn’t far off – the lists numbered in the upper 300’s.
Of course, we talk about what went on at these affairs, the activities, the menus, THE CLOTHES! We could talk for a full episode about Worth gowns alone!
But we also tell you about a super amazing historical project that YOU can get involved in through the New York Public Library–even if you live far, far away from New York, like Kansas City! Düşünmek!
The 400 thing works for a while. Caroline is holding court on her velvet divan set up in her ballroom. She and Ward are dictating what is proper in society, making sure the rules are followed. The plan works not only in New York in the winter society season, but also in Newport in the summers. Caroline has a mighty impressive cottage in Newport called Beechwood. Yes, we talk about Newport! How can we not?
The Astor’s cottage in Newport, Beechwood
For about 10 years this system is in play. One family that has been snubbed is the Vanderbilts. I know, right? THE Vanderbilts! But they were not deemed worthy by Lina and Ward, regardless of the amount of cash they had. She felt them not ladies and gentlemen. Dışarı.
Well, that is the extremly short, not exactly accurate version. The longer one admits that Astors attended a Vanderbilt wedding. That there were Vanderbilts invited to Patriarch balls. That the Vanderbilts were in society—but just not deep enough for one certain woman who takes off her gloves and throws down the gauntlet to represent the arrivistes, the people just trying to enter society: Alva Vanderbilt.
Topping the 400!: A Movie
Starring: Alva Vanderbilt, and her multi-million-dollar tricked out French chateau mansion in NYC, and invitations for all to a super swank mansionwarming party. Invitations to all, that is, except the William B. Astors.
Co-starring: Carrie Astor- deb daughter of Caroline who wants to attend THE fancy dress ball party of the season at the Vanderbilt’s new mansion. “But Mother! I don’t care if you have not paid a call to Mrs Vanderbilt! Do it! I have a dance all planned! Mother!”
Featuring: Mrs Astor’s calling card: which appears just before the ball, acknowledging the Vanderbilts as welcomed into society.
This event really is the beginning of the end of society as Mrs. Astor and Ward McAllister saw it. She keeps throwing her balls and dinners in NYC and Newport, but it’s not the same any longer. Not as elite as in her heyday.
Bring back the lights! There are still some dramatic twists in Caroline’s life!
How did she become “The” Mrs. Astor? Simple, drop the “William” from her title of Mrs. William Astor. There are other contenders for the title, most notably her nephews wife, BUT Caroline feels entitled to the title and she takes it. And people listen. A great deal of this is played out in the press, who make it a bigger deal than it really was, but it makes for a great story, don’t you think?
How did they all fare later in life? Of course we go into a bit more detail on the podcast but basically:
William B. Astor dies of an aneurism in Paris. Sad.
William’s brother, John Jacob Astor III, dies and leaves his wealth to his first-born son- William Waldorf Astor, who rips down Dad’s house and builds a hotel- The Waldorf. This William Astor was living in England, a move we will talk about in another podcast- but the two sides of the family never got along so well. He wants to physically trump his Aunt Caroline by building this massive structure right next door. She, eventually, rips down her own house and builds another hotel, The Astoria. Eventually the two hotels merge, via a walkway called Peacock Alley, to become the Waldorf-Astoria. That gets ripped down as well, moves to another part of the city (at least, the name does, though strangers now owned it) and in its place is now the Empire State Building.
Mrs. Astor’s house, dwarfed by the Waldorf Hotel, which she liked to call “that glorified tavern.”
What the hotel finally looked like, all put together. Note AT Stewart’s “hideous” house just across the street.
Her final house – shared with her son. Hımm. Looks like the Stewarts were just ahead of their time. This looks familiar!
Ward? Quite full of himself he writes a tell-all entitled , Society As I Have Found It. Uh, not well received by society- they are not keen on publicity, Lina and Ward taught them that–he pretty much gets shunned and dies alone.
Alva? Having achieved her goal of entering society becomes a head of it in both NY and Newport. She divorces William K, marries another gentleman of society, Oliver Belmont. She puts her energy to other interests including becoming a suffragist and marrying off her daughter Consuelo… but that is a whole other tale of this fascinating Gilded Age that we will tell next time.
And Caroline? She kinda goes crazy with dementia, has a heart ailment, and a stroke. She leaves society – although not in her head. She still lives as if she is entertaining for many years-and dies in 1908 at the age of 78.
Four years later, the Titanic goes down, taking her only son- John Jacob Astor, IV with it.
Caroline’s son, John Jacob Astor, IV
Her body is entered in the Astor family vault, but a cenotaph is erected in her honor to memorialize her.
Cenotaph in NYC, for Caroline Astor
Time Travel with The History Chicks
You can’t tour Caroline’s mansion in real life, but this blog has a fun pictoral tour of her summer home, Beechwood, taken when the estate was a living history museum. http://www.galenfrysinger.com/newport_beechwood.htm
There are some Newport, RI mansions that you CAN—we recommend The Elms—but check all of them out here. Be sure to book the “back stairs tour” ahead of time – space is very limited! http://www.newportmansions.org/index.cfm
This blog is devoted to Gilded age archetecture… Pictures and floorplans a plenty! This link will take you to the floorplans of the mansion that she shared with her son, but play around on the site. http://garylawrance.blogspot.com/2010/03/mrs-astors-mansion.html
We hope we sold you on clicking over to the New York Public Library and assisting with transcribing history via their amazing menu collection! Go do your part, it’s easy and very interesting! http://menus.nypl.org/
If you are hankering for some more New York history, no one does it better than fellow podcasters, The Bowery Boys. Surely you know them! Go listen, absorb. Podcasts on itunes- these guys have been at it for awhile so there is an archived listing , as well as a current one. Or check them out here: http://theboweryboys.blogspot.com/
The New York Times has archived society columns discussing Patriarchs Balls and other events…you could spend a great deal of time reading these: http://query.nytimes.com/gst/abstract.html?res=F40B14F6395B10738DDDA90B94DA415B8584F0D3
Want to follow current New York Society? Check out this site :http://www.newyorksocialdiary.com/
Beckett recommended this one:
Mrs. Astor’s New York:Money and Social Power in a Gilded Age
Displaying Women: Spectacles in Leisure in Edith Wharton’s New York, By Maureen E. Montgomery