"Borodino Savaşı" panoramasının bir parçası F. Roubaud. Friant'ın tümeni ile Rus el bombalarının çatışması
Fırtına on iki
Geldi - burada bize kim yardım etti?
İnsanların çılgınlığı
Barclay, kış veya Rus tanrısı?
A. S. Puşkin. Yevgeny Onegin
Hepsinin dikkatine soruyorum beyler.
Anavatan'a bela geldi.
Gökyüzümüzü bir savaş fırtınası kapladı.
On ikinci günde Neman'ı geçtiler
Birden Bonaparte'ın birlikleri ...
Hussar baladı. 1962 g.
Geldi - burada bize kim yardım etti?
İnsanların çılgınlığı
Barclay, kış veya Rus tanrısı?
A. S. Puşkin. Yevgeny Onegin
Hepsinin dikkatine soruyorum beyler.
Anavatan'a bela geldi.
Gökyüzümüzü bir savaş fırtınası kapladı.
On ikinci günde Neman'ı geçtiler
Birden Bonaparte'ın birlikleri ...
Hussar baladı. 1962 g.
silâh 1812 yıl. İnsan yapımı bir silahtan daha zorlu ne olabilir? Doğa fenomeni dışında. Ancak 1812. yüzyılın başında insan, bir veya daha fazla çok renkli düğmeye basarak doğanın güçlerine benzer bir gücü serbest bırakacak kadar güçlü değildi. Ancak o döneme ait ilkel tüfekler ve süngüler, toplar ve gülleler, kılıçlar ve geniş sözler bile insanlara çok etkili bir şekilde ölüm getirdi. Örneğin, Paris Ordu Müzesi'nin sol tarafında bir gülle tarafından yapılmış, kenarları düzensiz, yumruk büyüklüğünde bir delik bulunan bir Fransız zırhlı metal kesesi vardır. Ve bundan sonra bu sürücünün kaderinin ne olduğunu hayal edebilirsiniz. Bazen bir tüfek mermisi (bir ceviz büyüklüğünde) onu aynı şekilde delmek için yeterliydi. Ve şimdi, bunu önceki materyallerden birinde okuduktan sonra, bazı "VO" okuyucuları benden hem bizim hem de rakiplerimiz olan 1812 silahları hakkında daha ayrıntılı bilgi vermemi istedi. Ve şimdi hikayemiz, ünlü çizerimiz A. Sheps'ın çizimleri eşliğinde onun hakkında olacak. 1911'de Rus ordusunun üniforma örneklerini içeren resimlere gelince, 1812'de XNUMX Vatanseverlik Savaşı'nın yıldönümü için hazırladığı ve bir dizi popüler kartpostalın çıkarıldığı N.V. Zaretsky'nin bir dizi çizimine ait.
El bombası muhafızları. Preobrazhensky ve Sevsky piyade alaylarının silahşörü. Sanatçı N.V. Zaretsky. 1876-1959. 1812'de Rus ordusu. SPb., 1912
Bununla birlikte, 1812 Vatanseverlik Savaşı'nda Rus imparatorluk ordusunun ana gücü, sayısı personelinin neredeyse üçte ikisini oluşturan piyadelerdi ve sadece Rus ordusu değildi. Piyade alayı, 2201'ü ana silahı olarak bir piyade tüfeğine sahip olan 1800 er ve subaydan oluşuyordu. Vurgulamak neden önemlidir? Basitçe, o zamanlar oldukça garip bir uygulama olduğu için: ordunun her şubesinin, diğer tüm silahlardan farklı olarak kendine ait olması. Ancak aynı zamanda, ordudaki ana silah süngülü piyade tüfeğiydi. Beş kilogramdan daha ağırdı ama çok dayanıklıydı. Bu yüzden, 1808'de, Libau silahşör alayının komutanı, alayının 1700 gibi erken bir zamanda, yani Büyük Peter ve Poltava Savaşı'nın akranlarının tüfek kullandığını bildirdi. Bunun nedeni, silahların o dönemde çok büyük bir güvenlik payı ile yapılmış olması, bu silahlardan çok nadiren ateşlenmeleri ve büyük bir özenle bakılmış olmalarıdır. Böylece bir asırdan fazla hizmet ettikleri ortaya çıktı! Piyade tüfekleri arasında ele geçirilen çok sayıda örnek vardı. Örneğin, İngiltere'de Rusya tarafından satın alınan Fransızca, Avusturya, Prusya, Hollandaca ve ayrıca İsveççe. Ancak, cihazlarıyla pratik olarak birbirinden farklı olmamaları iyiydi. Hepsinde Fransız pil kilidi vardı, ancak yalnızca küçük ayrıntılarda farklılık gösteriyordu.
Diğeri kötüydü: tüm bu silahların farklı delik çaplarına sahip varilleri vardı, böylece 1808-1809'da Rus ordusunda aynı anda 28'den 13,7 mm'ye kadar 22 farklı kalibreli silah vardı. Onlara merkezi olarak mühimmat sağlamak son derece zordu. Ancak bir çözüm bulundu: Askerler kendileri mermileri döktüler (bunun için alaylara özel mermiler sağlandı) ve yapıştırılmış kağıt kartuşlar - bunun için kartuşlar için kartuşlar da gerekliydi, bu nedenle çeyrek yöneticilerin ilgilenmesi gereken en önemli şey baruttu.
1805'te nihayet gerçekten devrimci bir karar verildi: orduda hem tüfekler hem de tabancalar için 7 çizgiye veya 17,78 mm'ye eşit tek bir kalibre kurmak ve aynı anda tedarik sorununu çözmek. Aynı yıla ait yeni silahlar orduya verilmeye başlandı, ancak eski örnekler de kullanıldı. Bununla birlikte, günümüz standartlarına göre, bu kalibre çok büyüktü ve Büyük Vatanseverlik Savaşı döneminin tanksavar silahlarını geride bıraktı. Mermi, kurşundan atılan bir topa benziyordu ve 27,7 g ağırlığındaydı ve piyade tüfeği için barut ücreti 8,6 g idi.
Bu silah böyle görünüyordu ...
Bununla birlikte, karar vermek bir şeydir, ancak yeni silahların üretimini ayarlamak bambaşka bir şey ve ordunuzu bu silahlarla doyurmak daha da zor. O zamanki Rus silah fabrikalarının teçhizatı son derece ilkeldi, neredeyse hiç makine yoktu, tüm işler ya elle yapıldı ya da en iyi ihtimalle ... düşen su! Kuru mevsimde, böyle bir sürüş elbette işe yaramadı! Ve 1805'te Napolyon ile savaşın arifesinde, yine İngiltere'ye dönüp orada 60 bin silah satın almak zorunda kaldı. Austerlitz'de yenilgi mi? Yine emirler, çünkü çok sayıda silah kayboldu. Konuşmak günah olurdu ama Tula Silah Fabrikası bunu denedi. Yılda 40 binden fazla silah üretmeden önce çok uğraştım, ancak aynı 1808'de üretimlerini yarı yarıya artırabildim! Ve 1812 savaşından önce üzerindeki silah ve tabanca üretimi yılda 100 bin adede çıkarıldı. Ancak ordunun küçük silahları olmadığı için, tedarik sıkıntısı devam etti. Ve yine Avusturya'dan 24 bin, ertesi yıl İngiltere'den 30 bin silah ithal edildi. Ve toplamda İngiltere, o yıllarda Rusya'ya 100 binden fazla İngiliz üretimi silah tedarik etti, yani aynı yıl üretilen Tula silah fabrikamızla neredeyse aynı! Bunlar ordunun silah ihtiyacı ve o yıllarda nasıl karşılandığıdır.
Süvariler için özel tüfek
Ve şimdi o zamanın ordusunun silahlarını bugünün ordusundan ayıran çok ilginç bir özellik hakkında birkaç söz ekleyelim. Şimdi herkes farklı türdeki birliklerin silahlarının birleştirilmesi için çabalıyor, ancak o zamanlar her tür birliğin kendi tamamen özel ve farklı silahlarına sahip olması gerekli görülüyordu. Bu nedenle, piyade tüfeğine ek olarak, aynı kalibreye sahip daha az ağırlık ve uzunlukta bir ejderha tüfeği vardı, ancak kartuşta daha küçük bir barut yükü vardı. Cuirassier tüfek - bir süvari tüfeği gibi, ancak yalnızca süngü olmadan ve sol tarafta, cuirassiers kemerde sağda silah taşıdığı için stoğunda bir kemer halkası bulunan metal bir omuz askısı (çubuk) vardı. Ayrıca özel bir hafif süvari silahı da vardı - daha hafif, daha kısa ve buna göre daha küçük bir barut yükü için tasarlanmış.
Rusya'ya verilen İngiliz silahı
Avusturya tüfeği
Silahlar basit bir şekilde düzenlendi. Namlu demirdir, içi pürüzsüz, dışı koni şeklindedir. Gövdenin kuyruk kısmı yönlüdür, beş kenarı vardır. İplikte, namluyu kundağa bir vidayla sabitleyen bir makat vidalandı. Ayrıca, silah namlusunun bakımını da büyük ölçüde kolaylaştırdı, çünkü vidayı sökerek her iki taraftaki kanalı temizlemek kolaydı. Namlunun sağ tarafına, kalenin rafından alevli baruttan çıkan alevin namluya düştüğü ve barut yükünü ateşe veren bir delik açıldı. Açıktır ki, eğer bir kilidi yoksa, bu durumda bir çakmaklı tüfek olmasaydı, silah silah olmazdı. Standart kilit 13 parçadan oluşuyordu. Öyle düzenlenmişti ki, serbest bırakıldığında, içinde çakmaktaşı bulunan tetik, raftaki barutu ateşe veren bir demet kıvılcım çarpacaktı. Hem gövde hem de kilit, popo ile tek parça olan bir huş ağacı stoğuna tutturulmuştu. Sol tarafta, poponun atıcının yanağında bir girinti vardı - böylece popoya dokunmadı ve geri tepme sırasında bir darbe alamadı. Namluyu kundağa sabitlemek ve hasardan korumak için kullanılan küçük parçalar ("kutu cihazı") sarı bakırdan yapılmıştır.
Fransız ordusu. Sıralı piyade, hafif piyade. 1805-1807 Louis de Beaufort'un çizimi. Soldan sağa: Mart 1805'te Fusilier * (hat piyadeleri); martta fusiler, 1805 (hat piyadeleri); martta el bombası, 1805 (sıra piyade); davulcu-atıcı, 1805 (sıra piyade); kornetçi-voltiger, 1805 (hafif piyade); yürüyüşte jandarma, 1805 (hafif piyade); Büyük bir yürüyüşte Chasseur **, 1805 (hafif piyade); Mart 1806'da Vaulter *** (hafif piyade); Voltiger, 1806-1807 (hat piyadeleri); el bombası, 1806-1807 (hat piyadeleri); Voltiger, 1806 (hat piyadesi).
* Fusilier (fr.) - nişancı.
** Chasseur (fr.) - avcı.
*** Voltigeur (Fransızca) - piyade-nişancı
* Fusilier (fr.) - nişancı.
** Chasseur (fr.) - avcı.
*** Voltigeur (Fransızca) - piyade-nişancı
Namlu ve dipçik üç sahte halkayı örterken, arpacık namluya değil en üstteki halkaya (veya öndeki halkaya) lehimlendi. Süngü, göğüs göğüse dövüş için gerekliydi, üç kenarlı, delici ve 320 g'lık bir kütleye sahipti.Silahı taşımak için fırdöndülerden geçen bir deri kayış (tetik korumasının önündeki ve orta dip halkasındaki kavisli cihazlar) gerekliydi. Çakmaklı silahları yüklemek için bir ramrod gerekliydi. Bir uçta, bir Rus piyade tüfeğinin ramrodunun üzerinde, mermiyi hücuma göre ayarlamak için bir kafa vardı; diğerinde, bir tekleme durumunda delikten bir merminin çıkarıldığı bir tirbuşon gibi bir pyzhovnik'i vidalayabilir.
XNUMX. yüzyılın diğer tüm çakmaktaşı örneklerinin yaratıldığı temelinde Fransız piyade tüfeği
Tula fabrikasının silahlarının İngiliz silahlarına göre biraz daha düşük kalitede olduğu, ancak 1808'de yerli, Fransız ve İngiliz silahlarının karşılaştırmalı testlerinde kanıtlanan Avusturya ve Fransız silahlarından daha kötü olmadıkları belirtildi. Daha sonra bu, 1812 Vatanseverlik Savaşı savaşlarında doğrulandı.
3. Deniz Alayı'ndan Fuzeler. Kış formu. Muhafız Mürettebat Denizci. Kış formu. Sanatçı N.V. Zaretsky. 1876-1959. 1812'de Rus ordusu. SPb., 1912
Ancak neden böyle olduğu anlaşılabilir. O zamanın en son Fransız silahı olan AN-IX (son iki hane, Fransa'da kabul edilen devrimci takvime göre kabul tarihidir) 1801 modelinin pratikte 1777 silahından ve 1807 Avusturya tabancasından - 1798 modelinden farklı değildi. İngilizler, 0,75'den 19,05'a kadar 1720 inç (1840 mm) kalibreye sahip olan "Brown Bess" çakmaklı tüfeği kullandılar ve bu model de tüm dönem boyunca pratik olarak değişmeden kaldı.
Piyade tüfeği - Napolyon ordusunun ana silahı
Farklı silahlara sahip olmanın yaygın tarzı Fransızları da esirgemedi. Dragoon tüfeği ...
Ve bu hafif süvari!
Fransa'da silahların birleştirilmesiyle işler de en iyi yol değildi. Orada, "yerli" ile birlikte, Avusturyalı, Rusça (!), İngilizce, Hollandaca ve Tanrı bilir başka hangi silahlar kullanıldı. Napolyon'un Büyük Ordusu çok sayıda ateşli silaha ihtiyaç duyuyordu, ama onları nereden bulabilirlerdi? Fransız cephaneliklerinin üretim kapasiteleri, İngiliz işletmelerinin üretim kapasitelerinden çok daha düşüktü, dahası, zaten buharlı tahrikli yeni makinelerle donatılmışlardı.
Fransız yivli karabinalar
Serbest halde çalışan ve aynı zamanda hızlı ateş edebilen piyade korucularının tüfekleri, ayrıca piyadeden farklıydı. Daha hafif ve kısaydılar, bu da onları daha kolay idare edebilmelerini sağlıyordu ve bu nedenle silahlarının ateş hızı, sıralı piyade silahlarından daha yüksekti. Her ne kadar aynı zamanda, esas olarak namlunun daha iyi bitmesi nedeniyle daha pahalıydılar. Kolcuların onları sadece ayakta değil, aynı zamanda yatarak da yüklemeleri gerekiyordu (araziye uygulanmalarına izin verildi!), Çünkü silahlarının namlu uzunluğu daha kısaydı. Bu arada, bu aynı zamanda hızlı ateşe de yardımcı oldu: böyle bir namludaki barut yükü hızla hazineye yükseltilebilir ve bu nedenle yeni bir atış yapılabilir.
Rusça Jaeger Fitting
Bununla birlikte, korucuların ateş gücünü artırmanın ana yolu, görevlendirilmemiş subayları ve en iyi nişancıları silahlandırmak için kullanılan yivli teçhizattı. Rus imparatorluk ordusunda, bunlar, 1805 mm kalibre ve namluda sekiz tüfek olan 16,51 modelinin teçhizatıydı. Alayda bu silahlardan sadece 120 tane vardı. Ancak atış menzili bin adımdan fazlaydı ve doğrulukları, düz delikli tüfeklerden çok daha yüksekti. Bağlantı parçaları ayrıca yuvalı iki kalkan şeklinde ilk, özel nişan cihazlarına sahipti. Onların yardımıyla, ön görüş hedefle birleştirildi. Namluya bir mermi çakmak için bağlantı parçalarına da tahta bir tokmak dayanıyordu. Bu yüzden isteksizce "nadiren ama uygun şekilde vururlar." Bununla birlikte, jaegers da süngü saldırılarına girmek zorunda kaldı, bu nedenle, bağlantılarına 710 g ağırlığında bir hançer şeklinde süngüler takıldı.Bu nedenle, süngü ile birlikte, jaeger bağlantısının toplam ağırlığı oldukça büyüktü - 4,99 kg. 1803'teki süvari teçhizatı çok kısaydı ve fazla dağıtım almadı. Piyadenin ona bir süngüsü yoktu ve süvarilerin, merminin deliğe sıkı bir şekilde sürülmesiyle uğraşacak zamanları yoktu.
Hayat Muhafızları Jaeger Alayı'ndan Carabinieri. Kış formu. 14. Jaeger Alayı'ndan Jaeger. Yaz formu. Sanatçı N.V. Zaretsky. 1876-1959. 1812'de Rus ordusu. SPb., 1912
Napolyon ile yapılan savaşlarda, 1812 savaşı da dahil olmak üzere, düzenli ve düzensiz olarak ayrılan Rus süvarileri de önemli bir rol oynadı. Normal süvariler, muhafızlar, süvariler, süvariler, süvariler ve mızraklı alaylarından oluşuyordu. Elbette düzensiz olan, orduda diğer tüm süvarilerden daha fazla olan Kazaklar: 100'den fazla atlı!
Hussar tabancası
Süvari ateşli silahları prensip olarak piyade silahlarından farklı değildi, ancak biniciler tarafından kullanılmalarıyla ilişkili bazı özelliklere sahiptiler ve ayrıca biraz daha çeşitliydi. Örneğin, hem ağır hem de hafif süvarilerin tüfekleri, karabinaları, blunderbuss (piyadelerde hiç kullanılmadılar!), Teçhizat ve tabancalar vardı.
Bir dirsek ve bir yüzükle bir süvari boğazı ve "Shuvalov gizli obüs" ün namlusu gibi düz ağızlı alışılmadık bir trombolon tabancası - 1812'de süvarilerde böyle bir şey vardı! Penza Yerel Kültür Müzesi
Cuirassiers ve ejderhalar, 1809 model silahlara ve eyer kılıflarında aynı yıla ait iki tabancaya sahipti. Her filodaki on altı kişi, jaeger'a çok benzeyen, ancak daha da kısa donanımlara sahipti. Uhlan alaylarında da benzer sayıda teçhizat vardı. Donanımlı askere jandarma adı verildi. Aynı zamanda, hafif süvari alaylarında, bağlantı parçaları yerine, 1809 modelinin bir hafif süvari karabinası ve en uğursuz görünüşlü blunderbuss kabul edildi: namlunun sonunda bir çan bulunan kısa bir silah, yakın mesafeden büyük bir mermi attı. Bu arada, o zamanlar diğer tüm modellerin en kısası olan hafif süvari kollarıydı. Karabina namlusu sadece 637,5 mm uzunluğundayken, piyade tüfeğinin uzunluğu 1141 mm ve ejderha tüfeğinin uzunluğu 928 mm idi. Blunderbuss namlu daha da kısaydı - sadece 447 mm. Mızraklı süvariler ve süvariler ayrıca eyerde sağda ve solda olmak üzere tabancalı iki kılıfa sahiptir. Ancak bir dahaki sefere 1812 tabancalarının yanı sıra yakın dövüş silahları hakkında konuşacağız.
Devam edecek ...