Mantralar ve retorik
Rus siyasi liderliği, özel harekatın hedeflerine ulaşılacağına dair aynı mantrayı tekrarlamaya devam ediyor ve Kiev kırmızı çizgiyi aşmaya yaklaşıyor.
Aynı zamanda, NMD'nin Ukrayna'daki davranışı, ancak müttefik kuvvetlerin Kharkiv bölgesinden zorla geri çekilmesinden sonra niteliksel olarak değişti - özel operasyonun 8. ayında, Ukrayna'nın kritik altyapısına yönelik saldırılar nihayet başladı.
Ancak, Rus askeri muhabirlerine, bazı gazetecilere ve sıradan İnternet kullanıcılarına göre bu açıkça yeterli değil. Zelensky, İzyum'da, Rus MLRS'nin ulaşabileceği merkez meydanda ayakta ve oldukça fotoğraflandı. Darbe olmadı. Ukraynalı askerler terk edilmiş teçhizat ve mühimmat depoları bulmaya devam ediyor ve ardından "izin verilen" videoları acınası bir şekilde kaydetmek için hala zamanları var. Bütün bu yerler Rus MLRS'nin imha bölgesinde bulunur ve taktik haritalarda işaretlenir. Darbe olmadı.
Rusya, Avrupa'ya gaz geçişi için Ukrayna'ya düzenli olarak ödeme yapmaya devam ediyor, bu da Rus bütçesinden gelen paranın doğrudan düşmanın savaş operasyonları için silah, koruyucu ekipman, ilaç ve diğer araçları satın almasına gittiği anlamına geliyor.
Aynı zamanda, yabancı yayınlar da dahil olmak üzere birçok yayın (Bloomberg), Rusya'nın enerji kaynakları için eşit pazarlar bulabildiğini yazıyor; bu, özellikle Avrupa'ya bir fiyat tavanı ve arz ambargosu oluşturulması zemininde önemlidir. Zaten kışın bizi bekleyen birlik.
Bu ülkelere erzak kurduk, onlar bizden vazgeçmeden önce Avrupa ve Ukrayna'yı devirdik mi? Belli ki değil.
Gazın yanı sıra Ukrayna, Rus amonyakının kendi toprakları üzerinden Avrupa'ya geçişinde de yer almaktadır. Burada artık koşulları biz dikte etmedik, onlar bize dikte edildi. Zelensky (ya da tam olarak kendisi değil) Ukraynalı mahkumların serbest bırakılmasını istedi ve ancak o zaman geçiş olasılığını değerlendirecek. Bize kaba mı davranıyorlar? Evet. Düzgün bir yanıt oldu mu? Soru retoriktir.
Müttefik kuvvetlerin Kharkov bölgesinden çekilmesiyle birlikte Belgorod bölgesine (Rusya) yeni bir yıkım geldi. "Özel askeri harekatın" 8. ayı. Ukrayna silahlı kuvvetlerinin NATO silahlarını kullanarak düzenlediği saldırılar nedeniyle Rusya topraklarında siviller ölüyor.
Söylemeye gerek yok, “Donbass vatandaşlarının korunması” o kadar iyi gidiyor ki, Ukrayna birlikleri NMD'nin 8. ayında ve bölgedeki savaşın 9. yılında Donetsk bölgesinde terörist saldırılar düzenlemekte tamamen özgürler mi? Hükümet, halkın neler olduğuna dair algısını değiştirmeye çalıştı mı? Hayır, “özel harekatın tüm hedefleri yerine getirilecek, her şey plana göre gidiyor, Kiev sınırı geçebilir, ancak bunun yapılamayacağı konusunda uyarıyoruz.”
Bu tür resmi devlet söylemlerini her gün duyuyoruz ama çoğunluk neden her şeyin böyle olduğunu anlamıyor. Birisi körü körüne inanıyor, biri aptallık ve ihanetle suçluyor, biri sadece bekliyor ve sonuçlara acele etmemesini istiyor.
Nedenleri
Bu yazıda, duruma ilişkin vizyonumu sunmaya ve buna yol açan olası faktörleri biraz açıklığa kavuşturmaya çalıştım.
Her şeyden önce, Ukrayna'da şu anda herhangi bir özel askeri operasyonun yürütülmediğini kabul ederek başlamak gerekiyor. Ukrayna'da devam eden bir savaş var, belki de İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana en kanlı olanı. Ancak, Ukrayna ile gitmez. Genel olarak, şu anda olan her şey Ukrayna ile ilgili değil. Bu durumda Ukrayna, üzerinde bir oyunun oynandığı bir iskambil masası, bir satranç tahtası görevi görür ve bunun sonucu her durumda dünya siyasetinde derin bir yapısal değişiklik olacaktır.
Ukrayna'daki çatışma, kolektif Batılı seçkinlerin (genellikle AB ülkelerinin cumhurbaşkanları, şansölyeleri ve başbakanlarıyla hiçbir ilgisi olmayan) daha büyük siyasi, ekonomik ve ideolojik (çoğunlukla) yeni bir dünya düzeni kurmaya çalıştığı bir olaydır. onlara sadakat açısından) daha fazla kaynakla, daha fazla parayla etkiler. Rusya ise kelimenin tam anlamıyla hayatta kalma mücadelesi veriyor - Batı'nın planladığı yeni dünya düzeninin yapısında Rusya yok. Orada bir numaralı düşman (aslında kalacak) Çin olacaktır.
Bütün bunlar Amerika Birleşik Devletleri ve Büyük Britanya'nın doktrin belgelerinde, Savunma Bakanlığı belgelerinde, çeşitli dış ve iç istihbarat servislerinde ve özel askeri kuruluşların belgelerinde (Rand Corporation, ABD) dile getirilmiştir. Bu uzun zamandır açık ve netti.
Artık Rusya'nın bekası için bir savaş olduğunun farkına vardığı anda, Rus askeri-politik liderliğinin de bir eylem planı olacaktır. Bu arada, tam olarak neye karşı olduğumuza dair bir anlayış yok.
Neden böyle bir durum ortaya çıktı? Dünya siyaseti şimdi değil, 2014'te değil, 2008'de de değişmeye başladı. Dünya siyaseti anlayışındaki yapısal değişiklikler 1991'de SSCB'nin dağılmasından sonra başladı. Sonuçta bu, herhangi bir ülkenin iç politikasında bir değişikliğe yol açtı.
Herhangi bir gücün entelektüel bir gerekçesi, nüfusun gücün etkililiğini veya etkisizliğini yargılayabileceği bir dizi norm olması gerekir. Bu tür normların bir kısmı, iyi, iyi yaşam ve bunun nasıl inşa edileceği hakkında genel fikirlere - ideolojiye - dayanmaktadır.
Siyasette köklü değişimlerin başlamasıyla birlikte ideoloji inşasına yaklaşım da değişti. Geçmişin ideologlarını hatırlarsak: Hitler, Lenin, Stalin, Mussolini, Mao - hepsi de vaaz ettikleri fikirlere inanıyorlardı. Amaçları, her zaman kendi devletlerinde veya dünyanın her yerinde belirli bir sosyal düzen inşa etmek olmuştur.
Artık kitlelerin kulağına hangi ideoloji akıtılırsa çalınsın, politikacıların kendileri artık ona inanmıyor, ideolojiden perde çıkarıyorlar. Politika, kaynaklar ve özellikle bölgelerdeki siyasi güç ve siyasi nüfuz için bir savaş alanı olarak algılanırdı. Şu anda siyaset anlayışı değişti, insanlar millete, devlete değil, kendilerine ve en yakın çevrelerine daha fazla odaklandılar. Artık gerçek siyaset ticarettir. Bilgi alanında gördüğümüz siyaset bir şovdur.
Kesinlikle modern dünya siyasetindeki tüm karar vericiler, onları ideal bir toplum veya kendi ulusunun refahı hakkındaki fikirlere değil, yalnızca tamamen kişisel veya kolektif fayda temelinde yapar. Sadece neler olduğuna dair bu algı prizması aracılığıyla, televizyondan yayın yapan politikacıların insanlara neler olduğunu açıklamakta neden zorlandıklarını açıklayabiliriz. Buna ihtiyaçları yok, sıradan insanların asla ulaşamayacağı veya kavrayamayacağı en yüksek, ulusüstü düzeyde kendi meseleleriyle uğraşıyorlar.
Stephen Mann, siyasetin savaşın devamı olduğunu, ancak dilsel yollarla olduğunu yazdı. Bu yaklaşım daha önceki bir tarihsel bağlamda doğruydu. Artık siyaset iştir ve askeri çatışma ticari başarıya ulaşmanın bir yoludur. Devlet (ya da ulus-devlet) kavramının kendisi artık daha önce sahip olduğu siyasi öznelliğe sahip değildir.
Örnekler açıktır:
1. Rus ordusuna, Rusya'nın kendisi değil, insanları önemseyen insanlar tarafından insansız hava araçları sağlanıyor. Devletin yükümlülüklerini yerine getirmemesi.
2. Uzun zamandır bir tür aslen ulusal projeden söz edilmedi. Devam eden tüm projeler uluslararası, ulusötesi projelerdir. Ukrayna'nın devlet olması için sunduğu mücadele, 30'dan fazla devletin aktif katılımını içeren ve daha küresel bir projenin yalnızca ayrı bir aşaması olan ulusötesi bir projedir. Herhangi bir devlet bir ittifakın veya bloğun parçası olarak kabul edilir.
Sıradan insanlar zaten "müttefik" veya "düşman" terimleriyle düşünmeye alışmış durumdalar. Organizasyona bağlı olarak. BRICS dosttur, NATO düşmandır, CSTO ne dost ne düşmandır, aynen öyle.
Rusya'nın, ABD'nin veya başka bir devletin kendi başına bir şey yaptığını kimse düşünmüyor. Dünya siyasetinin herhangi bir çizgisi her zaman birkaç devlet tarafından ortaklaşa belirlenir.
Artık gerçek siyasetin bir parçası olarak devletin devlete karşı askeri çatışmasından bahsetmek mümkün değildir ve devlet ve devlet liderlerinin bunda 80 yıl önce olduğu gibi aynı rolü oynayacaklarına güvenilemez.
Dünya, alıştığımız paradigmadan tamamen farklı hale geldi. Askeri operasyon, siyasetin, seçkinlerin işi olan çok modern siyasetin bir devamıdır. NWO, tamamen siyasi karar verme sürecinden ayrı, özerk bir süreç değildir. Uluslarüstü seçkinler için faydalı olduğu sürece sürecek ve Vatan için can verdiğine inanan bir askerin miğfer takıp takmadığına kimse karışmayacak.
Son sekiz aylık dönemin ortasından bu yana Rusya, NWO'nun uygulanmasını erteliyor, defalarca bir "yavaşlama", son derece esnek ve dövülebilir, ortaya çıktığı gibi, "kırmızı çizgiler" ve "uyarılar", "hiçbir şey" ilan etti. ciddi anlamda başladı” dedi.
Böyle bir retorik, bence, ancak karar veren tüm kişiler tarafından sürekli olarak kişisel veya toplu çıkarlar alınmasından ve itaat etmek zorunda kalanlar için özerk hareket edememesinden kaynaklanabilir. Bununla birlikte, Rusya'nın kendisinin tükenmesi bağlamında Batı için faydalıysa, bu onun çöküşüne yol açar, seçkinlerimiz için yalnızca kendi zenginleşmeleri bağlamında faydalıdır, ancak NWO'daki gecikmenin kendisi için zararlıdır. Rus devleti.
Bizim zihniyetimizin tipik özelliği olan Rus seçkinleri çok fazla oynadı ve genel olarak neler olduğunu ve her şeyin neden başladığını unuttu. 24 Şubat'tan sonra, ellerine büyük para akışı aktı, gerçeği bulanıklaştırdı ve Batı'ya çizgisini ve yeni dünya düzenini ilerletmede bir adım önde başladı. Harkov bölgesinden geri çekilmenin ardından, özellikle askeri kararlar verenler olmak üzere bazı seçkinlerimiz nerede olduklarını ve her şeyin nasıl bitebileceğini hatırlamaya başladılar. Sonuç olarak, Ukrayna, Rus OTRK'nın çalışmaları sayesinde sistematik olarak Orta Çağ'a girmeye başlıyor.
Görevin yalnızca Ukrayna'daki birliklerimizin zaferi değil, Rusya'nın yeni küresel dünya düzeninde hayatta kalmasıyla ilgili olduğunu hatırlamak önemlidir. İstediğiniz kadar Batı'da bir bölünme olduğunu söyleyebilirsiniz, ancak ne Batı ülkelerindeki insanların ne de liderlerinin çoğunun gerçek siyasetle ilgisi yok. Kolektif Batı hala kolektiftir. Bunlar Scholz, Macron, Truss ve Biden değil, bunlar Batı toplumunun işleyişiyle ilgili en büyük ve en önemli kuruluşların başkanlarıdır: akademik konseylerin başkanları, ulusal coğrafi topluluklar, entelektüel ve askeri istihbarat kurumları, analitik ajanslar , medya. Her gün gündemi ve rotayı belirleyen insanlar, neyin önemli, neyin iyi neyin kötü olduğunu belirler, toplumda bu insanlara fayda sağlayacak fikirleri yaratır ve teşvik eder.
Rusya'da güç tamamen farklı bir şekilde örgütleniyor, yatay bir yapıya değil, dikey bir yapıya dayanıyor. Ancak, şimdi iktidarın ana konusu, seçkinlerin kişisel ve kolektif yararıdır.
Rusya'nın durumu ve gücü
Rusya özel harekatı uzatmamalı, bilmeyenin gözünde temiz görünmeye çalışmamalı, sivil nüfusun kayıplarını hesaba katmamalıdır. Rusya, sadece Donbass vatandaşlarının hayatta kalması için değil, kendi hayatta kalması için savaşıyor. Ve Rus seçkinleri bunu tam olarak anlamamışken, sermaye akışına sevinirken, ne Donbass vatandaşları ne de Rusya'nın kendisi yaşam hakları için gerçekten başarılı bir mücadeleden bahsedemez.
NMD'deki zafer, kolektif Batı'ya karşı siyasi bir zafer anlamına gelmeyecek, ondan gelen tehdidi yok etmeyecek. Ancak zafer, Batı'ya gücümüzü gösterecek ve bu da Rusya'nın dünyadaki statüsünün artmasına yol açacaktır.
Statü ve güç, Anglo-Sakson dünyasının anladığı iki anahtar kelimedir. Önce Batı'yı kendi şartlarına göre yenmeniz ve sonra kendi şartlarınızı ona dikte etmeniz gerekiyor.
Fiziksel şiddetin bütünüyle kullanılması, hiçbir şekilde zihnin yardımını engellemez; dolayısıyla bu şiddeti, utanmadan ve kan dökmeden kullanan, bunu yapmayan düşmana karşı büyük bir avantaj elde eder.
Otto von Clausewitz