Doğru zamanda bir hatırlatma
Pazartesi sabahıydı ve eczanedeki sıra her dakika uzayıp gidiyordu. Nihayet sıra bana geldiğinde, hızlı bir şekilde hizmet edeceğime emindim. Kronik bir hastalık için başka bir ilaç almak istedim. Tüm verilerim zaten eczanenin bilgisayarına kaydedilmişti.
Bana hizmet eden pazarlamacının mağazada yeni olduğunu fark ettim. Ona adımı ve adresimi verdiğimde kibarca gülümsedi. Bilgisayara bazı bilgiler girdikten sonra tekrar soyadımı sordu. Sabırla tekrarladım, bu sefer daha yavaş. Yeni olduğunu ve sürece pek aşina olmadığını düşündüm. Üçüncü kez soyadımı sorduğunda, büyüyen bir sabırsızlık hissetmeye başladım. Bir şeyi yanlış mı anladı yoksa tam olarak konsantre olamadı mı? Bu yeterli değilmiş gibi, ihtiyaç duyduğu bilgileri almakta da zorluk çekiyordu. Sonunda üst düzey meslektaşından yardım istedi. Zaten çok meşgul olan üstlerinin sabrına hayret ettim. Arkamda bazı hoşnutsuzluk ifadeleri duydum, bu arada sıra girişe kadar uzamıştı. Sonra bir şey fark ettim. Yeni pazarlamacı işitme cihazı takıyordu. Bu çok açıkladı. İyi duyamıyordu, heyecanlıydı ve büyük bir baskı altında çalışmak zorunda kaldı. Nasıl hissettiğini hayal edebiliyordum - bunalmış ve güvensiz.
Sonunda eşyalarımı alıp dükkândan ayrıldığımda içimi bir minnet duygusu kapladı, tabii ki bana zamanında hatırlatan Allah'a şükretme duygusu: «Çabuk sinirlenme; çünkü öfke aptalın kalbindedir »(Vaiz 7,9). Çoğu Hristiyanda olduğu gibi, günlük dua isteklerimden biri Kutsal Ruh'un bana rehberlik etmesidir. Hemcinslerimi ve şeyleri Tanrı'nın onları gördüğü gibi görmek istiyorum. Genelde iyi bir gözlemci değilimdir. Tanrı'nın o sabah gözlerimi bir işitme cihazı gibi küçük bir ayrıntıyı görmek için açtığından şüphem yok.
Gebet
"Bizi teselli eden ve yönlendiren Kutsal Ruh'un harika armağanı için teşekkürler, sevgili Baba. Sadece onun yardımıyla dünyanın tuzu olabiliriz ».
Hilary Jacobs tarafından