Ölüm, boşanma ve hastalık, Küçülme’nin merkezindeki terapistlerin sırtına yük olur – ve bu sadece onların danışanları değildir.
Ortak yaratıcılar Jason Segel, Bill Lawrence ve Brett Goldstein, “Love Life” yıldızı ve eski “Daily Show” muhabirinin çok ihtiyaç duyulan enerjiyi enjekte edeceğini ve şovun kasvetini dengeleyeceğini bildikleri için Jessica Williams’a neşeli Gaby’yi oynaması için yazdılar. ve meslektaşları Jimmy (Segel) ve Paul’ün (Harrison Ford) huysuzluğu. Jimmy karısı Tia’yı (Lilan Bowden) kaybettiğinde, kederi müşterileriyle olan işine tehlikeli bir boyuta taşınır ve ortakları, kendi sorunlarıyla boğulmuş olmasına rağmen, onu çözmesine yardım etmelidir. Paul için bu, Parkinson hastalığının bir teşhisi. Gaby için bu, işlevsiz bir evlilik.
Variety’nin Los Angeles ofisine geldiğinde neredeyse neon pembesi, turuncu ve turkuaz giyinmiş olan Williams, Gaby’nin kederinin karmaşıklığında kendini topraklarken “Küçülme”ye getirdiği parlaklıktan bahsediyor.
Evlilik sorunlarıyla uğraşırken ve Jimmy’nin sadece karısı değil aynı zamanda en iyi arkadaşı olan Tia’yı özlerken bile Jimmy’nin kederine odaklanan Gaby hakkında ne düşünüyorsun?
Jason, Brett ve Bill onun parlak ve renkli olmasını istediler, bu yüzden her zaman oldukça şen şakrak ama kendine ait bir şeyi var ve iç hayatını yakın tutuyor. İnsanlar buna gölge keder diyor; pek de geleneksel sayılmayan bir kayıp. Bir evliliğin ölümü de bir tür kederdir. Ve Tia ile bir keder sıralaması var. Jimmy bir ortaktı ve bazen en kötü şey, yas tutarken birinin bu kaybın bir kişi için ne kadar yıkıcı olabileceğine yer bırakmak yerine onun hakkında konuşmaya çalışmasıdır – her iki kişi de inciniyor olsa bile. Gaby bir terapist, yani bir yanı bunu anlıyor. Aynı zamanda kadınların ve siyah kadınların gücüyle ilgili. Çoğu zaman orada dinleyecek kimse yokmuş gibi hissederiz. Dişlerimizi sıkar ve katlanırız.
Gaby’nin Tia’yı özel olarak yas tuttuğunu hiç hayal ettin mi?
Gaby kesinlikle buna ağladı ama aynı zamanda kendini işine verdi. İzin bile alıp almadığını merak ediyorum – yapacağını sanmıyorum. Sadece hastalara yardım etmek ve üstesinden gelmek.
Gösteri, Gaby’nin beyaz erkeklerle çalışan siyah bir kadın olarak yaşadığı deneyimler hakkında samimi. O anları yazarken nasıl yaklaştın?
Günün sonunda benim için yazacaklarını söylediler ve ben siyahi bir kadınım. 1.80 boyunda zenci kadın. Dünya görüşümü birçok yönden bilgilendiriyor. Bazı günler uyanıyorum ve kendimi gerçekten siyah hissediyorum – her zaman siyahım ama bazı günler diğerlerinden daha siyah hissediyorum. Ve 1,80 boyunda olduğum için çömelip insanlara daha çok eğilme eğilimindeyim. Ama ilk masa okumamızdan hemen önce, Bill Lawrence tüm oyunculara, “Karakterlerinizden siz sorumlusunuz. Bunu size bırakıyorum. Bir şeylerin ters gittiğini hissederseniz, biz değiştiririz. İlklerden biri” dedi. düzelttiğim çizgiler Jimmy idi [brings a client to a boxing ring]ve Gaby, “Bu kültürel ortamda insanlarla savaşması için genç bir siyahi adamı mı aldınız?” Bill, “Lütfen her zaman böyle şeyler ekleyin” dedi. Yani siyah olmaktan bahsettiğim her şey muhtemelen kendi eklediğim bir şey.
Terapi hakkındaki kendi duygularınız, bir terapisti oynama yaklaşımınızı nasıl etkiledi?
Birkaç yıldır aynı terapiste sahibim. Çok şey yaşadık. 20’li yaşlarımda benimleydi ve şimdi 33 yaşındayım. O gün içimden konuşmak gelmese de gitmek her zaman güzel. İyi bir antrenman ya da esneme yapmış gibi uzaklaşıyorum. Düşüncelerimi kafamın içinde oturtmak yerine bana geri duymak benim için çok kritik.
Terapi, olayları nasıl işlediğimi, sindirdiğimi ve tepki verdiğimi bilmeme yardımcı oluyor ve karakterleri daha eksiksiz oynamama yardımcı oluyor. Nihayetinde, kendimi başka birini oynuyorum – onların duygularını, isteklerini, ihtiyaçlarını benim merceğimden kanalize ediyorum. “Ah, Gaby, Paul’ün bir tavsiye mektubu göndermesini gerçekten istiyor. Bunu gerçekten saygı duyduğum birinden hiç istedim mi? Aldım mı, almadım mı?” Durumumla ilgili zihinsel notlar almak, beni daha iyi bir oyuncu, daha iyi bir sanatçı ve daha iyi bir arkadaş yapmak için çok önemli.