Mangolar (Mangifera indica), tropik ortamlarda 50 fit veya daha fazla büyüyen Hindistan’dan daima yeşil ağaçlarda üretilmektedir. Dışarıda ABD Tarım Bakanlığı bitki zorlama alanları 10b ila 11’de yetiştirilebilirler, ancak daha soğuk iklimlerde içeride yetiştirilebilecek cüce çeşitleri vardır. Kuzey Kaliforniya Körfezi Bölgesinde, kışın sıcaklıkları bazen donmanın altına düşer, bu nedenle kışın donma hasarını önlemek için mangoların örtülmesi veya içeriye getirilmesi gerekir.
Mangolar, iyi drene olduğu sürece, Bay Area’da bulunan herhangi bir toprak türünü tolere edebilir. Toprakları pH 5.5 ila 7.5 arasında tolere eder. Ağaçlar kendiliğinden verimlidir, bu nedenle yalnızca bir numuneyle meyve vermek mümkündür. 80’li ve 90’lı yıllarda (Fahrenheit derecedeki) yaz sıcaklıkları idealdir – bu nedenle yıl boyunca kapalı ortamda yetişmek, Bay Area’nın sisli kıyı bölgelerinde gerekli olabilir; meyve olgunlaşması ve olgunlaşması için çok fazla ısıya ihtiyaç duyulmaktadır. Bölgenin sıcak iç doğa manzaralarında, yazın ve kışın maksimum sıcaklık için güneye bakan bir duvara dikilmelidirler, ancak yılın en soğuk gecelerinde bu alanlarda bir miktar don korumaya ihtiyaç duyacaklardır. Bay Area’nın kuru yaz mevsiminde yetiştirilen mangolar, hayatta kalabilmek için düzenli sulamaya ihtiyaç duyuyorlar, ancak toprağın sulama aralarına kurutulması önemlidir.
Mango çiçekleri ve meyveleri 40 Fahrenhayt’ın altındaki sıcaklıklarda hasar görür ve 32 derecenin altındaki sıcaklıklarda genç ağaçlar öldürülür. Ancak, olgun ağaçların gövdeleri, 25 derece kadar düşük sıcaklıklarda bile hayatta kalabilir. Körfez Bölgesi’ndeki bir seçenek, ağaçları yere dikmek ve dondurucu sıcaklıklar beklendiğinde plastik kaplamaktır. Soğuk havanın toprak seviyesine girmesini önlemek için plastik kenarlarından istiflenmeli veya tartılmalıdır. Bu yöntem birkaç derece koruma sağlar ve yalnızca küçük ağaçlarla yapılabilir. Tencere içine dikilmişse, konteynır en az 20 galon boyutunda olmalı ve tekerler üzerine monte edilmelidir, böylece kolayca kapalı alanda alınabilir.
Mangolar kışın birkaç soğuk gün boyunca kapalı alanda tutulursa, iyi bir havalandırma ve her gün en az sekiz saat direkt güneş bulunan bir yerde olmalı – yoksa mantar hastalıklarına ve bir dizi ev sahibine muzdarip olmaktadırlar. böcek zararlıları. Antrasnoz bunlardan en yaygın olanıdır ve en iyi kapalı mango ağaçlarının etrafında sürekli bir hava dolaşımı sağlamak için bir fan kullanarak engellenir. Çeşitli akarlar, mealybugs ve ölçek mangoları etkiler ve iç mekan koşulları ile daha da kötüleşir. Mümkünse, her sabah ağacın kesilmesi, bu zararlıların içeride sürekli olarak büyütülmesi için en iyi önlemdir.
Tam boyutlu mangolar konteynırlara dikilebilir ve 12 fit veya daha düşük bir yükseklikte muhafaza edilebilir. Gerçek cüce çeşitleri, kapalı yeşillendirme koşullarına adapte olabilmeleri için özel olarak yetiştirilmekte, böylece yıl boyunca serada veya solaryumda yetiştirilebilmekte veya soğuk kış gecelerinde bir garaja veya başka bir korunan alana getirilmektedir. “Julie” en küçük olanıdır ve mükemmel yeme kalitesinden portakal meyvesi üretir. Bununla birlikte, hastaneye kapandığında çok hastalığa yatkındır. “Carrie”, lifsiz meyveleri olan ve daha iyi hastalık direnci için yetiştirilen başka bir kompakt çeşididir. “Thomson” serin kıyı bölgelerinde açık alanlarda dikildiğinde iyi bir çeşittir.