1988 yılında Psikolog Sigrid Steinbrecher bir araştırmada 60 kadın ve erkeğe "kadının kendi imajı" ve "erkeğin kadın imajı" ile ilgili sorular yöneltmiştir. Tüm erkek ve kadın katılımcılar kendilerine eşitlikçi diyen insanlardan seçilmiştir.Lilith, Vera Zingsem (Sayfa 266)
Erkeğin kadın imajı şöyle görünüyordu:
- Sadık olmalıdır.
- Erkekten daha akıllı olmamamlıdır.
- Erkeğin tasalarını ondan alıp onu şımartmalıdır.
- Ortayı bulmalı ve hoşgörülü olmalıdır.
- Sosyal bağlantılar yapmalıdır.
- Erkek tarafından korunmalıdır.
- Aile içinde söz sahibi olmalıdır ve temizlikten o sorumludur.
- Uyum sağlayabilir olmalıdır.
- Erkek tarafından korunmalıdır.
- Erkeksiz bir kadın kadın sayılmaz.
Kadının kendi hakkındaki düşüncesi de bu yukarıdakinden çok az, hemen hemen hiç farklı değildir:
- Kadın uysal, sevgi dolu ve sempatik olmalıdır, aynı zamanda da mütevazi olmalı ve bencil olmamamlıdır.
- Erkekten daha akıllı olmamamlıdır.
- Erkeği desteklemelidir.
Sanatsal alanlarda önem taşıyabilir.
- Erkekle rekabet içerisine girmemelidir.
Her daim aşkta tüm yollar, en azından onu o anda yaşayan kişiler için yenidir. " Her gerçek aşk karşılaşması tek ve özel olarak yaşanır, hareketler her seferinde aynı olsa da. Yaşam boyunca binlerce kez aşk yaşayabiliriz ama hiçbir birleşme diğerine benzemez. Aphrodithe'in merhameti bizim masumiyetimizi ve bizim psikolojik bekaretimizi her seferinde yeniler: O, ilk seferin muhteşemliğini tekrar meydana getirir."Lilith, Vera Zingsem (Sayfa 326)
....
Aşk "dönüşü olmayan bir ülke"dir ve hiç kimse değişmeden bu ülkeden tekarar "yukarı" çıkamaz, tek şart kişinin kendini olaya tüm derinliğiyle bırakmasıdır. Bunu her kim başarabilirse daha sonradan, önceden olduğu kişi olmayacaktır ve belli bir anlamda gerçekten ölmüş olacaktır! Geriye gelen insan daha önce olduğu kişiden farklı bir kişidir. Bunu istemeyen, aşktan hiçbir şey anlamamıştır."