Favorilerinize eklediğiniz bir yayınevinin yeni kitabı çıktığında e-posta ile haberdar edilirsiniz!
1802 yılında Besançon'da doğan büyük Fransız düşünür ve yazarı, 1885 yılında Paris'te öldü. Hugo, yoksulluk ortamında yetişti; edebiyata yeteneği olduğunu biliyordu; 15 yaşındayken bir şiiriyle Akademi Ödülü'nü kazandı, 17'sindeyken de Toulouse Edebiyat Akademisi'nin en büyük ödülü olan Altın Zambak'ı aldı. 20 yaşındayken ilk kitabını yayınladı. 1825'te Légion d'Honneur nişanını aldı. Şiirle başladığı edebiyat yaşamını, yazdığı oyunlarla sürdürdü, arkasından romanları geldi: Notre-Dame'ın Kamburu, Yoksul Claude. Bir süre edebiyata ara verip siyasetle ilgilendi, saraya yakınlaştı, milletvekili oldu. Görüşlerini savunmak uğruna hükümete karşı çıkınca, sürgüne gönderildi. Hep ezilenlerin yanındaydı. Bir yandan da Sefiller'i yazıyordu. Bu yıllarda yazarlık gücü, iyice gelişti.
Hugo'nun 1852'den önceki yapıtlarıyla sonrakiler arasında temelden bir ayrılık vardır. İkinci dönemdeki yapıtlarında, hayatı yansıtmaya başlamıştır. Sürgün dönüşü, yeniden siyasete atıldıysa da büyük bir üretkenlikle kitap yazmayı da sürdürdü. En ünlü yapıtlarından bazıları: Cromwell, Doğulular, Cezalar, Yüzyılların Efsanesi, Deniz Emekçileri, Gülen Adam, Sokak ve Orman Şarkıları, Korkunç Yıl, Bir Cinayetin Tarihçesi, Ulu Merhamet, Düşüncenin Dört Kaynağı.