Et benleri, iyi huylu deri büyümeleridir ve semptomlara neden olmaz. Et benleri, softfibromalar, akrokordonlar ve fibroepitelyal polipler olarak da adlandırılırlar.
Çoğunlukla deri renginde olup bazıları daha koyu renkli olabilir. Yüzeyi düzgün ya da pürüzlüdür ve genelde çok küçük (1 mm) olup üzüm boyutu kadar da büyüyebilirler.
Vücudun neredeyse herhangi bir yerinde görülebilirler, fakat çoğunlukla göz kapaklarında, boyunda, kasık bölgelerinde ve koltuk altı bölgeleri gibi vücut katlantı bölgelerinde görülürler.
Et benleri çok yaygındır. İnsanların yaklaşık yüzde 25'inde genellikle 50 yaşından sonra et benleri gelişir. Et benleri, diyabet hastalarında ve aşırı kilolu kişilerde daha sık görülmektedir. Aşırı terleme ve gebelik durumlarında da görülme sıklığı artar. Çalışmalarda genetik yatkınlık da gösterilmiştir.
Et benlerinin tedavisinde;kriyoterapi(deriyi dondurarak beni çıkarma), koterizasyon(dokuyu ısı ile yakma veya yok etme), plazma enerjisi ya da lazer tedavi yöntemleri kullanılmaktadır. Et benleri zararsız olarak kabul edildiğinden, çıkarıldıktan sonra doku genellikle analiz edilmemektedir. İstisna olarak, çocukta et beni oluştuğunda takip edilmelidir; çünkü nevoid bazal hücreli karsinomasendromu olarak adlandırılan ve cilt kanseri içeren, nadir görülen bir genetik durumun başlangıcı olabilir.
Bununla birlikte, alınan et benleri geri gelmezse de yeni et benleri oluşabilir.
Herhangi bir zararı olmamakla birlikte kozmetik açıdan sıkıntı oluştururlar. Ciltteki diğer değişiklikler gibi, et benlerinin görünümünde de değişiklik olursa mutlaka dermatoloğa muayene olunmalıdır.