En erişilebilir ve aynı zamanda etkili tanksavar silahlarından biri, günümüzde bile zorlu savaş araçları için ciddi bir engel teşkil eden klasik antik engel olan hendek olarak kalmaktadır.
Kuyruklu gergedanlar
Hendek üstesinden gelme sorunu, askeri doktrin takviyeli alanların saldırısı için “başa başa” saldırısı verdiğinde, 1920 - 1930-ler'de özellikle önemliydi. O günlerde klasik bir engel, 2 m'den daha geniş ve tankın kendiliğinden çıkamadığı 1,2 m'den daha fazla bir derinliğe sahip yamuk bir hendek idi.
Tüm ülkelerde, izlenen aracın açıklığını artırmak için aktif olarak araştırma ve geliştirme çalışmaları yapıldı, çok sayıda orijinal ve hatta harika çözümler önerildi. Muharebe aracının uzunluğunu arttırmamak için, her zamanki tankın kıç tarafına bir uzlaşma seçeneği olarak, engellerin üstesinden gelirken tankın dayandığı çelik kirişlerin çıkarılabilir bir "kuyruğu" takılmıştır. Çeliğe ihtiyaç duyulmadığında "kuyruk" mürettebat tarafından düşürülebilir ve tank istenen manevra özgürlüğünü elde etti.
1929'te tasarımcı M. Vasilkov, T-18'in önüne başka bir tanktan alınan ikinci bir “kuyruk” koydu. Araba "gergedan" veya "itme" takma adını aldı. Açıklık biraz gelişti, ancak sürücü koltuğundan gelen inceleme işe yaramaz hale geldi.
1930’e dönersek, Sovyet tasarımcıları devrimci bir fikir geliştirdi: planlarına göre, tank basitçe engellerin üzerinden atlamak, güçlü anti-tank savunma hatlarını - hendekler, dolbes, "ejderha dişleri", "kirpi" ve mayın tarlalarını aşmak zorunda kaldı.
Komkor S. Kokhansky, “burun tekerleği uzatma” projesi olan M. Vasilkov'un başka bir önerisini destekledi: T-18'e hareketli tekerlekler ve tel bariyerler ile sabitlenmiş ve kros kanallarını iyileştiren bir kılavuz ok. Cihazın çalışma prensibi portatif bir silindirik faşeye dayanıyordu (iki seçenek vardı: ahşap ve yumuşak - samanla doldurulmuş bir kanvas kılıfı). Hendekte yaklaşırken, fascina tekerleği dibe düşecek ve tank, üzerinden hendeğin diğer tarafına doğru düzgün bir şekilde yuvarlanacaktır. Bu, 3,5 metre genişliğindeki hendeklerin üstesinden gelmeyi mümkün kıldı .. Bu fikir beklenmedik bir şekilde Kızıl Ordu Genelkurmayında geniş destek buldu. İki yıl boyunca, belirli bir tank tipine "tekerlek uzatması" takma talepleri tekrar edildi, bunun sonucunda cihaz T-26 (CT-26 markası altında) üzerine monte edildi.
Bacaklar, makaralar, burçlar
Avustralya-Macaristan Demiryolları Alayı Teğmen 1911'e geri dönen G. Burshtyn, Motorgheshyutts paletli zırhlı aracın tasarımını orijinal bir manivela makaralı cihazla geliştirdi. Tankın önünde ve arkasında silindirleri olan kontrollü kollar, çeşitli engellerin üstesinden gelmeyi kolaylaştırmıştır.
Mühendis V. Khitruk, paletli şasiye yürüyen yükleyiciler kurmayı önerdi. Bunu yapmak için şasinin yanlarında, yatay bir eksende, yaklaşık olarak tankın ağırlık merkezinde bir çift kol bulunur. Kapalı konumda, yatay olarak yerleştirilirler. Araba çukura yaklaştığında ve ona çarptığında, kollar dönerek engelin altına yaslanır. Sonuç olarak, tank kelimenin tam anlamıyla "yandan" hendek diğer tarafına hareket ediyor.
1920'in sonundaki Macar Nicholas Strausler, İngiltere'de "Strausler bacağı" olarak bilinen Vickers tankı için bir cihaz geliştirdi. Yaylı yaylı destekler, tankın uzunluğunu arttırdı ve savaş makinesinin 3 m'ye ve 1,5 derinlik ölçere kadar hendek ve hendekler üzerinden tırmanmasına yardımcı oldu.
Engellerin üstesinden gelmek için oldukça egzotik yollar da önerildi - örneğin, bir aletin varilini destek olarak kullanmak. Modern tankların namlusunun uzunluğu 5 - 6 metreye ulaşıyor ve kendi başına bir şekilde bu uzun boruyu kullanma fikri geliyor ... 1977'te, mucit Roger Fagel, tabancanın namlusunu karşı tarafa yaslanan, tekerlekli bir kendinden tahrikli topçu sistemini patentledi. Bunu yapmak için, engel geçildiğinde makinenin ağırlığının bir kısmının aktarıldığı namlu ağzında özel bir destek “topuk” yapıldı. Namluyu indirmek ve zeminde "beşinci" durmak, destek kısmının uzunluğunu neredeyse iki katına çıkaran zırhlı araç engelin diğer tarafına sürülebilir. Namlu, makinenin “burun uzatması” rolünü oynadı. Mühendislik çözümü, beklemeliyim ki söylemeliyim, ama genellikle silah ustaları gövdeye atıfta bulunur. оружия daha dikkatli ...
Tankı geliştirmek için çeşitli cihazlar.
Çekirge Tankları
Ancak birinde üstesinden gelmek isteyen bir düşman bariyerleri tüm şeridi basmak! 1930-x'de yerli tasarımcılar çok devrimci bir fikir geliştirdiler - planlarına göre tank sadece engellerin üzerinden atlamalıydı. Dahası, askeri teorisyenler gelecekteki dünya savaşındaki (şu an II. Dünya Savaşı olarak bilinen) tüm tankların, tam anlamıyla tek bir sıçrayan, güçlü anti-tank savunma hatlarını - hendekleri, kuyuları, ejderin dişlerini, kirpi ve mayını aşan engel parkuru üzerinden uçacağına inanıyordu alanı.
Kızıl Ordu'nun tankerleri tatbikatlarda özel olarak bir savaş tekniği geliştirdi - tanka karşı bir engelin üzerinden atlamak. Bu amaçla düşmanın savunma bölgesi önünde düşmanlar tarafından uygun bir arazi veya düşman tarafından dikilen bir trampet veya özel olarak yaratıcılar tarafından oluşturulan bir sıçrama tahtası kullanıldı. Gerçek şu ki, tipik bir 1920 - 1930-x tankı, hafifçe ve hızlıydı; zırhlı ve hafif zırhlı bir araç olmasına rağmen, engelleri çok iyi aşmasını sağladı.
Farklı şasi üzerindeki tanksavar çukuru savaş araçlarının üstesinden gelmek.
Dahası, 1937'te, engellerin üstesinden atlayarak geçilmesi için özel bir makine geliştirildi. CCI-2'in (engellerin üstesinden gelmesi için tank) temeli olarak, T-26 tankının daha hafif şasisi kullanıldı. Sıçrama yapma mekanizması bir tutamaklı dört eksantrikten (her iki tarafta iki tane) ve atlama sırasında onları serbest bırakan özel bir cihazdan oluşuyordu. Araba, engelin önünde hızlandı, eksantrik, doğru zamanda dönerek, tam anlamıyla tankı havaya attı. Bununla birlikte, testler makinenin hızının sıçrama yapmak için yeterli olmadığını ve sert süspansiyon sistemi nedeniyle, eksantriklerin normal çalışmasının bozulduğunu göstermiştir.
Modern bir tank bile antrenman olmadan bir karşı havayı aşmaya çalışırsa bu olur.
Kutup atlar
İlginç bir şekilde, aynı dönemde, bir savaş aracı için, atlayışını önemli ölçüde uzatan ve uçuş yüksekliğini artıran tamamen dikkat çekici bir eklenti geliştirildi. 1940'te Sovyet mühendis M.M. Botvinnik, kinetik enerjiyi kullanarak "Atlayışının uygulanması için tanka adaptasyon" konulu bir telif hakkı sertifikası aldı. Bunun için tanka, aracın gövdesine yatay eksende tutturulmuş özel bir döner metal U-şekilli çerçeve verildi. Alışılmış pozisyonda, çerçeve geri fırlatıldı ve bir engele (bom) yaklaşırken, özel mekanizma öne fırlatıldı, böylece dağılmış olan tank bir çerçeveye dayandı. Aynı zamanda zırhlı araç, yarıçapı çerçevenin uzunluğuna eşit olan bir çemberin yayı boyunca hareket etmeye başladı ve bir direk atlama teli gibi engelin üzerinden atladı.
Çerçevenin odak noktası, düşman savunmasının yanı sıra, düşman bariyerinin önünde özel olarak düzenlenmiş bir engel olarak hizmet edebilir. Şase üzerindeki yumuşak toprak durumunda, dozer tipi duraklar durur, yere kemirilir. Ancak daha sonra aşılması gereken engelin genişliği sadece "tank" uzunluğuna eşitti ve bu da geleneksel bir tankla karşılaştırıldığında birkaç avantaj sağladı. Atlayıcının uzunluğunu arttırmak için, mucit çerçeveye güçlü bir yay amortisörü ile donatmıştır. Çerçevenin engel üzerindeki etkisinin olduğu anda, yay doğru zamanda serbest bırakılan özel bir durdurucu tarafından sıkıştırılmış ve tutulmuş halde tutulmuştur. Yay açıldığında, yay yörüngenin tepesindeki tanka güçlü bir kuvvet uygular.
Yan eksantrik özellikli Sovyet CCI-2. Sıçrama anında, eksantriği serbest bırakan özel bir cihaz, tankını havaya fırlatarak döndü.
Sonuç olarak, savaş aracı bir yay boyunca değil, bir parabol boyunca, yani ufka belli bir açıyla atılan bir vücudun balistik yörüngesi boyunca hareket etti! Aşılması gereken engelin yüksekliği, uçuş yolunun uzatılmasıyla önemli ölçüde arttırıldı. İnişten sonra, tank çerçeveyi indirebilir ve saldırıya "ışık" verebilir. Maalesef, buluş bilgisinin pratik uygulaması bulunamadı.
Modern tanklar öncekilerden çok daha ağırdır. Bugün, savaş aracının ağırlığı 60 T'ye ulaştı, bu yüzden atlayan atların terk edilmesi gerekiyordu. Doğru, askeri sergilerdeki ve salonlardaki yerli tanklar, sıçrama tahtasından (kontra izleri) muhteşem muhteşem sıçramalar yapıyor, ancak bu, askeri teçhizatın gerçek bir savaş tekniğinden ziyade yapıcı mükemmellik ve güvenilirliğin bir kanıtı.
MM cihazını kullanarak faz sıçrama tankı Botvinnik.