1943 yılı başında Pz.Kpfw.IV tankına dayanan kendiliğinden tahrikli uçaksavar yaratma çalışmaları başladı. Endüstri zaten yeni zırhlı araçların temelini kullanmalarına izin veren bu tankların seri üretimine hâkim oldu. Ek olarak, böyle bir şasinin kullanılması, ön hat ekipmanı ile maksimum birleşmeyi sağlamayı ve böylece çalışmayı kolaylaştırmayı mümkün kılmıştır. Ayrıca, birleşik şasi kendinden tahrikli silahların tanklarla olan bazı savaş oluşumlarında serbestçe çalışmasına izin verdi.
1943'in başlangıcında, Krupp bir üretim tankına dayanan nispeten basit bir ZSU projesi üzerinde çalışmaya başladı. Pz.Kpfw.IV makinesi ile kulenin sökülmesi ve sağlam bir çatı monte edilmesi önerildi. Buna karşılık, 38 cm Flakvierling 2 olarak bilinen dörtlü otomatik bir top Flak 38 takmış olması gerekirdi. Bu tür bir sistem dakikada 700-800 çekimine pratik bir şekilde ateş açabilir ve 2-2,2 km seviyesindeki hedeflere ulaşabilir. Böylece, ümit vaat eden kendinden itmeli bir silah çeşitli modern Hitler anti-koalisyon uçaklarıyla başa çıkabildi.
2cm Flakvierling auf Fahrgestell Panzerkampfwagen IV olarak adlandırılan benzer bir ZSU projesi orduya sunuldu. 1943’in ilk aylarında, şirket geliştiricisi böyle bir makinenin prototipini yaptı ve testlerini yaptı. Çekler başarılıydı, ancak ordu böyle bir teklifle ilgilenmedi. Önerilen makinenin bazı özellikleri potansiyel müşteriye uygun değildi, çünkü Mayıs ayı ortasında proje resmi olarak kapatıldı.
2cm Flakvierling auf Fahrgestell Panzerkampfwagen IV projesi ile ilgili şikayetlerden biri, 20-mm silahlarının kullanılmasıyla ilgiliydi. Dört otomatik silahla bile, kendiliğinden çalışan silahın ateş gücü bazı sorunları çözmek için yeterli olmayabilir. Ayrıca, muhtemel düşman uçağı, 20 mm'lik silahlar için bir hedef için çok zor olabilir. Bu sebeple, mevcut projenin gelişimini yeni teknolojiyi kullanarak sürdürmeye karar verildi. оружия daha yüksek performans ile. Uçaksavar zırhlı aracın yeni versiyonunun, otomatik silah kalibreli 37 mm ile donatılması önerildi.
Gelecek projede olduğu gibi, gelecek vaat eden ZSU'nun temeli, Pz.Kpfw.IV seri orta tank olmaktı. Aletlerin ve yardımcı ekipmanların montajı için, öncelikle tüm uygun ekipmana sahip kuleleri olan bazı birimleri kaybetmek zorunda kaldı. Ek olarak, podbashennoy kutusunda, silahlara destek görevi gören sağlam zırhlı sac tavana monte edilmelidir. Tankın gövdesinin geri kalan kısmı aynı kalmıştır; bu, diğer şeylerin yanı sıra, çeşitli modifikasyonların tankları temelinde, kendiliğinden çalışan kendiliğinden çalışan tabancaları inşa etmeyi mümkün kılmıştır.
Yeni projenin modernizasyonu sırasında, ana tank zırh gövdesini 80 mm kalınlığa kadar homojen bir koruma ile korudu. Kolordu, ön kontrol bölmesi, merkezi bir savaş bölmesi ve arka motor bölmesi olan geleneksel bir Alman tank düzenine sahipti. Aynı zamanda, şanzıman birimlerinin bir kısmı ileri hareket ettirildi ve bir pervane şaftı kullanarak motora bağlandı. Çatının muhtemel ZSU'nun gövdesinin içine yerleştirilmesinden sonra, başta cephanelik olmak üzere çeşitli kargoların taşınması için kullanılması nispeten geniş bir alan kalmıştır.
ZSU'nun Pz.Kpfw.IV tabanlı ilk sürümü, 20-mm tabanca ile dörtlü kurulumla donatılmıştır. Fotoğraf Aviarmor.net
250'ten 300 HP'ye kadar farklı tiplerde benzinli motorlara sahip Pz.Kpfw.IV tankları Gövdenin orta kısmından geçen bir kardan mili yardımıyla, tork, manuel şanzımana bağlı ana kavramaya aktarılmıştır. Tankın modifikasyonuna bağlı olarak beş veya altı vitesli şanzıman kullanıldı. Şanzıman iletilen torku ön konumdaki tahrik tekerleklerine.
Tankın alt takımı ve buna bağlı olarak, yeni kendinden itmeli tabanca her iki tarafta da sekiz küçük kompakt tekerleğe sahipti. Silindirler, yaprak yaylı dengeleyicilere çiftler halinde monte edildi. Sürme tekerlekleri, gövdenin önüne, kılavuzlara - kıç tarafına yerleştirildi. Tırtılın üst kolunu desteklemek için birkaç silindir vardı.
Yeniden işleme sırasında, tank kuleyi kaybetmek ve yeni bir çatı almaktı. Ayrıca, önceki projede olduğu gibi, zırhlı kesimin kullanılması öngörülmüştür. Yanların üzerinde, hem önünde hem de arkasında, cihazın platformunun, 25 mm kalınlığında katlanan zırh plakalarıyla kaplanması gerekiyordu. İstiflenmiş pozisyonda, levhalar dikey pozisyonda yükseldi ve silahı kaplayan bir kanal oluşturdu ve bunun mermilerden ve parçalardan hesaplanmasını sağladı. Muharebe çalışması sırasında, levhalar yatay bir konuma indirilmelidir, daha sonra aletin hareketine müdahale etmemelidir ve ayrıca hesaplama için bir platform oluşturmalıdır. Ek olarak, çekim sırasında korumayı sağlamak mümkündü. Bu amaçla, boncukların eğimli bir pozisyonda sabitlenmesi mümkün olduğu için hesaplamada kullanılabilir alanı artırarak ön ve arka tabakalarda karmaşık bir şekilde sallanan cihazlar sağlandı.
Kendinden tahrikli tabanca ile savaş pozisyonunda: arka kapak indirilir, yan olanlar açılı olarak ayarlanır, silah yükseltilir. Fotoğraf Aviarmor.net
Hava hedeflerine saldıran ana silah olarak, 37-mm Flak 43 otomatik silah seçildi. Teknenin üst platformunun ortasına, tabancanın kılavuzlanmasını sağlayacak düzeneğin 90 ° 'ye kadar yükselme açılarına sahip olması gerekiyordu. Kurulum manuel kılavuz tahriklerle donatıldı. Hareketli bir tabanca maskesi ile donatılmış topçuların önündeki bombardımanını örtecek bir kalkan vardı.
FlaK 43 topunun, çeşitli mermilerle 37x263 mm B mühimmat kullanması gerekiyordu. 37 mm namlu uzunluğu 57 kalibratörleri vardı. Bir gaz motorunu temel alan otomatikler, dakikada 250 çekime kadar teknik bir atış hızında atış yapmayı mümkün kılmıştır. Bununla birlikte, 8 mermili klipslere dayanan bir mühimmat sisteminin kullanılması nedeniyle, pratik atış hızı dakikada 150-170 mermiyi geçemezdi. Merminin tipine bağlı olarak, başlangıç hızı 770-820 m / s idi. 4,5-4,8 km'den daha uzak olmayan mesafelerde, yer hedeflerinde - 6,5 km'ye kadar etkili atışlar yapıldı. Kasanın içindeki birkaç ambalajda, mühimmatın 52 mermileri bulunan 416 klipslerinin bir parçası olarak yerleştirilmesi mümkün olmuştur.
Çekim sırasında kendinden hareketli tabanca. Tüm taraflar indirilir ve topçuların çalışması için bir platform oluşturur. Fotoğraf Worldwarphotos.info
Yeni uçaksavar kendinden tahrikli proje, ek silahların kullanılmasını da sağladı. MG34 makineli tüfeğinin mühimmatlı merminin stiline yerleştirilmesi önerildi. Ek olarak, mürettebatın kendini savunma için kullanılması gereken kişisel silahları da olabilir.
Kendinden tahrikli silahın mürettebatı altı kişiden oluşuyordu. İkisi, bir sürücü ve bir telsiz operatörü, gövdenin önüne yerleştirilmişti. Diğerleri (komutan, topçu ve mermi taşıyıcıları) silah platformuna yerleştirildi ve çalışıyordu. Görevleri, silahların işletilmesi ve bakımı için çeşitli işlemlerin uygulanmasıydı. Diğer verilere göre, mürettebatın atanan savaş görevine bağlı olarak dört veya yedi kişiden oluşması gerekiyordu.
Yeni ZSU’nun savaş ağırlığı 26 m’ye ulaştı, aracın uzunluğu 6 m’yi, 3 m genişliğini, yüksekliği - 2,7 m'yi aşmadı. Toplam 300 l hacimli akaryakıt tankları, karayolu üzerinde 38 km ya da yolda 470 km'ye gitmesine izin vermiştir.
Normandy, xnumx içinde "mobilya van" g. Fotoğraf Wikimedia Commons tarafından
Yeni proje, temel bileşenleri göz önüne alarak, 3.7 cm FlaK auf Fahrgestell Panzerkampfwagen IV (sf) resmi adını aldı. Ayrıca, önceki gelişmelere benzetilerek, alternatif adlandırma Flakpanzer IV tanıtıldı - “Pz.Kpfw.IV temelli uçaksavar tankı”. Ancak, bu orta boy tankı temel alan diğer araçlara da benzer bir isim uygulanmıştır. Proje, resmi olmayan takma adı Möbelwagen (“Mobilya Dolabı”) aldı. Böyle bir adın ortaya çıkması, istiflenmiş pozisyonda zırhı kesen tabancaların biçimine katkıda bulunmuştur.
Ekim ayında, 1943 firması Krupp, yeni bir kendinden tahrikli uçaksavar kurulumunun ilk prototipini kurdu. Belki de, dört 20 mm tabanca ile önceki prototip için temel olarak kullanılan şasiye dayanıyordu. Aralık ayının başında, “mobilya için Van”, ülkenin liderliğini gösterdi ve daha sonra onun kaderini belirledi. Alternatiflerin eksikliğinden dolayı, yeni makineyi benimseme ve seri üretimini yapma kararı verildi. İlgili sipariş, Ocak 1944'in sonunda ortaya çıktı.
Ön tarafta zırhlı araç. Fotoğraf Aviarmor.net
Makine üretimi Deutsche-Eisenwerke ve BMM işletmelerine emanet edildi. Makine montajının Şubat ayında başlatılması planlandı, ancak aslında sadece Mart ayında başladı. İnsan gücünden ve kaynaklardan tasarruf etmek ve ayrıca zırhlı araçların ön tarafa arzını azaltmaktan kaçınmak için, özellikle ZSU'yu monte etmek için paletli şasi yapımını terk etmeye karar verildi. Bunun yerine, birliklerde mevcut olan tankların kullanılması önerildi. Arkaya gelen Pz.Kpfw.IV tipi zırhlı araçlardan bazılarının, savaş alanlarındaki rolünü değiştirerek, onarılan ve yeni silahlar alması gerekiyordu. Kendinden tahrikli silahların üretilmesine yönelik bu yaklaşım, maliyetleri düşürmenin yanı sıra gerekli işi hızlandırmaktadır.
İlk 3.7 cm FlaK auf Fahrgestell Panzerkampfwagen IV (sf) seri makineler, Nisan 1944’in başında üretildi. Bazı kontrollerden sonra, iki düzine araba birliklere gitti. Haziran ayının ortalarında, bu ekipman Batı Avrupa’ya teslim edildi ve zaten düşmanlık yapan birimlerden birine devredildi. Gelecekte, kendiliğinden tahrikli silahların üretimi ve teslimatı devam etti.
ZSU Flakpanzer IV yıl boyunca üretildi. Bu tipteki ilk makinelerin montajı Mart 1944'ta başladı ve en son seri kendinden tahrikli tabancalar 45'in Mart ayında montaj atölyelerinden ayrıldı. Bazı teknik ve teknolojik kısıtlamalar nedeniyle, yıl içerisinde iki müteahhitlik tesisi yalnızca 240 (diğer verilere göre, 250) “Mobilya için Minibüsler” üretmeyi başardı. Tüm bu donanımlar çeşitli uçaksavar zırhlı kuvvet birimlerine gönderildi. Teslimatlar çoğunlukla Batı Avrupa’da savaşan birimlerde yapıldı. İkinci Cephe'nin açılmasından bu yana Müttefik kuvvetler, inisiyatifi havaya uçurdu; bunun sonucu olarak Alman birlikleri havacılıktan ağır kayıplar aldı ve bu tür tehditlere karşı korunma ihtiyacı duydular.
Savaş konfigürasyonunda hayatta kalan tek örnek. Tomruklar açılı olarak sabitlenir. Wikimedia Commons resmi
3.7 cm FlaK auf Fahrgestell Panzerkampfwagen IV uçaksavar kendinden itmeli silahın (sf) Avrupa'daki savaşın sonuna kadar çalışması devam etti. Hitler karşıtı koalisyonun havacılığına önemli bir tehdit oluşturan bu tür ekipmanlar, ciddi kayıplara yol açan özel risk altındaydı. Ancak, savaşın sonunda en az birkaç düzine kendinden tahrikli silah saflarda kaldı. Düşmanlıkların sona ermesinden sonra müttefiklerin ödülleri haline geldiler. Kaynağın gelişmesi ve ciddi beklentilerin bulunmaması nedeniyle, bu makinelerin neredeyse tamamı işe yaramaz şekilde elden çıkarıldı. Şimdi Alman müzelerinden birinde saklanan Möbelwagen makinesinin yalnızca bir örneği korunmuştur.
1943’in başlamasından bu yana, Alman endüstrisi Pz.Kpfw.IV orta tankını temel alan ümit veren kendinden tahrikli uçaksavar kurulumları oluşturmak için çalışıyor. Orduda seri üretime ve operasyona ulaşan bu çalışmaların ilk sonucu “Mobilya için Van” oldu. Kısa süre sonra Flakpanzer IV genel ismi ile anılan birkaç başka proje vardı. Bazı raporlara göre, 3.7 cm FlaK auf Fahrgestell Panzerkampfwagen IV (sf) makinesi, daha yüksek performansa sahip yeni bir teknoloji beklentisiyle, geçici bir çözüm olarak seri haline getirildi. Uygulamada, Flakpantser-4'in üretimi birkaç ay boyunca birkaç seçenek paralel olarak gerçekleştirildi.
ZNU 3.7 cm FlaK auf Fahrgestell Panzerkampfwagen IV (sf) bütün bir ailenin kurucusu oldu ve hikayeler temsilcisinin en büyük üyesi olarak. Bununla birlikte, iki buçuk yüz savaş aracı düşmanlıkların seyri üzerinde pek ciddi bir etkiye sahip olamaz. Gelişmiş özelliklere sahip yeni teknoloji, Nazi Almanyası'nın yenilgisini ciddi bir şekilde geciktirmesine izin vermeyen oldukça geç ortaya çıktı.
Sitelerin malzemelerinde:
http://aviarmor.net/
http://achtungpanzer.com/
http://armor.kiev.ua/
http://wehrmacht-history.com/
http://panzerworld.com/