Örneklerini hem sinemada hem de edebiyatta saymakla bitiremeyeceğimiz bir temaya geldi şimdi sıra. Yarından Sonra, Metropolis, Dünyalar Savaşı[2], Nightfall, Ben Efsane gibi örneklere sahip bu temanın ilk örneği şaşırtıcı biçimde bir rahip tarafından ele alınmış. Fransız rahip Jean-Baptiste Francois Xavier Cousin de Granville 1805 yılında Son Adam adında bir eser yazmaya başladı ve türün öncüsü olarak tarihteki yerini aldı.
Son Adam’ın kurgusuna bakacak olursak ülkemizde Son Umut adıyla vizyona girmiş, Children of Men adlı sinema filmiyle benzerlik gösteren bir konuya sahip olduğunu görürüz. Avrupa’nın kısırlaştığı ve insan soyunun ilerleyemediği bir dönemde Omegarus adındaki nam-ı diğer son adam, Avrupa’da doğan son çocuktur ve herkesi doğumuyla şaşkına uğratmıştır. Aynı zamanda Omegarus yeni çağın başlangıcı olacaktır. Fakat kısırlık ilerlemeye devam eder ve giderek daha az insan dünyada yaşamaya başlar. Kurgunun devamında okur Omegarus’un dünyadaki tek kısır olmayan kadını arayışını ve bu seyahatler sıradan Brezilya’da Syderia adlı doğurma işlevini kaybetmemiş bir kadınla tanışıp yeni dünyanın Adem ve Havva’sına dönüşmeleri konu ediyor. Böylece bu Fransız rahip de insanlığın sonu portresini kısırlıkla çizmiş oluyor.