Babası Birinci Dünya Savaşı sırasında Adıyaman’daki çatışmalarda ölmüş, annesi de aynı yıllarda kıtlığın kurbanı olarak yaşamını yitirmiş. Misak öksüz ve yetim kalınca bir Kürt ailesi onu yanına alıp saklamış, böylece katliamlardan kurtulmuş. Sonra sağ kalan Ermeni çocuklarını arayan Ermeni Kilise temsilcileri aracılığıyla Suriye’de bir yetimhaneye yerleştirilmiş, burada büyümüş. Edebi Ermenice’yi buradaki öğretmeninden öğrenmiş ve 1925’de Fransa’ya giderek kurşuna dizilerek yaşamını yitireceği 1944 şubatına kadar burada yaşamıştır.
Yazının devamı için Tıklayınız >>