Çoğu eğitimci, dünya değiştikçe okul müfredatının da gelişmesi gerektiğini anlar. Uyum sağlamayı reddetmek, öğrencilere korkunç bir kötülük yapar ve onları gelecekleri için yetersiz hazırlar. Doğru dengeyi kurmak zordur, ancak okullarımız genellikle ilerlemenin bir yolunu bulur, daha fazla İspanyolca ve daha az Latince, daha fazla Angelou ve daha az Shelley öğretir.
Ancak matematik eğitimi bu gerekli evrime direniyor gibi görünüyor. Matematik, bazıları tarafından değişmez bir vahiy olarak görülüyor, sanki Pythagoras müfredatı taş tabletler haline getirmiş ve onları dağın tepesinden indirmiş gibi. Sentetik bölmeyi öğreteceksin! Daha yüksek dereceli polinomları çarpanlarına ayırmada ustalaşacaksınız!
Bu algının neden devam ettiği bir sırdır. Lise matematik öğretimi daha önce değişti. Hesap yoluyla cebirin mevcut eldiveni, 1960’larda Rusya’nın Sputnik’ine yanıt olarak kuruldu. Uzay Yarışı ve Soğuk Savaş’ı kazanmak için ABD’nin daha fazla bilim insanı ve mühendise ihtiyacı vardı ve düzenli bir ikinci dereceden denklemler ve diferansiyeller diyeti onları geliştirmenin en iyi yolu olarak kabul edildi. Bu ani değişimden önce, lise matematiği, seçici üniversitelerde değişen kabul standartlarına yanıt olarak cebir ve Öklid geometrisini içerecek şekilde yavaş yavaş gelişiyordu. 1926’da SAT’deki 310 sorunun sadece 10’u matematikle ilgiliydi ve bu sorular aritmetik ve temel cebirle sınırlıydı.
1960’lardan bu yana dünyada çok az şey değişmiş olsaydı, bugün mevcut matematik müfredatımıza daha fazla güvenebilirdik. Ama bu, elbette, absürt bir tavır olurdu. Toplum son altmış yılda ve matematiği hayatımızda nasıl kullandığımızı önemli ölçüde etkileyen şekillerde dönüştürülmüştür. Neredeyse her birimiz cebimizde saniyede milyarlarca hesaplama yapabilen güçlü bir bilgisayarla dolaşıyoruz. Her gün, beş Kongre Kütüphanesini doldurmaya yetecek kadar veri topluca üretiyoruz. İnternet, en güvenilir bilgi kaynaklarımız da dahil olmak üzere neredeyse her şeyi bozdu. Şimdi kendimiz için gerçeği kurgudan ayırmamız gerekiyor. Kozmetik kanser yapar mı? Covid-19 sağlıklı 5 yaşındaki bir çocuk için bir tehdit mi? Son seçim çalındı mı?
Bu devrim, çalışma şeklimiz de dahil olmak üzere birçok yönden hayatlarımızı değiştirdi. Amerika’da en hızlı büyüyen 10 işten yedisi verilerle ilgili. Ve bu rollerin çoğu son derece teknik olsa da, bilgi işlem ve veriler herkesin işyerine sızdı. Anahtarları çevirmek için kullanılan araba mekaniği. Şimdi arabaları bilgisayarlara bağlayıp sonuçları yorumluyorlar. Öğretmenler ders anlatır, tahtaya yazı yazardı. Artık derslerini YouTube’a kaydediyorlar ve gelişmiş yazılımlarla öğrencilerinin test puanlarını analiz ediyorlar. Günümüz çocuklarının reşit olduklarında verilerle ne sıklıkla çalışacaklarını hayal edebiliyor musunuz?
Bu yeni dünyada, şu anda okullarımızda öğrettiğimiz matematik ne kadar faydalı? Bu soruya biraz fikir edinmek için birkaç yüz kişiyle küçük bir anket yaptık. Freakonomi podcast dinleyicileri Bu örnek temsili olmaktan uzak olsa da, yanıtlayanların bugünün matematiğinin değerini olduğundan fazla tahmin etmeye eğilimli olduklarını söylemek doğru olur. Freakonomi hayranlar oldukça geek bir kalabalık olma eğilimindedir. Anketimizin bilimsel olmayan sonuçları, eğitimcilerin mevcut matematik müfredatı üzerinde yapacak çok işi olduğunu gösteriyor. Ankete katılanların yalnızca yüzde 2’si günlük işlerinde trigonometri kullandıklarını bildirirken, yüzde 66’sı sürekli olarak elektronik tablolar oluşturduklarını söylüyor – günümüz müfredatında nadiren yer alan bir araç. Ayrıca, lisede hangi matematik konularını daha fazla öğrenmiş olmayı istedikleri sorulduğunda, yüzde 64’ü veri analizi ve yorumlama, sadece yüzde 5’i geometri dedi.
Ne yapılmalı? “Birleştir ve Temizle” dediğimiz teklifimiz basit. Okulların şu anda cebir ve geometriye adadığı üç yılın, 1) bilgisayar çağında artık geçerli olmayan anakronistik, hesaplama ağırlıklı konuları ve 2) buna uymayan unsurları ortadan kaldırarak kolayca ikiye indirilebileceğine inanıyoruz. üst düzey matematik için kritik yapı taşları olarak hizmet eder. Bu, veri okuryazarlığı, istatistik ve diğer uygulamalı matematik biçimlerine ayrılabilecek bir yıllık yeni kapasite açacaktır. Çocuklar verileri nasıl analiz edeceklerini, yorumlayacaklarını ve görselleştireceklerini öğrenebilirler. Onlara korelasyon ve nedensellik arasındaki farkı öğretebiliriz. Ve belki de en önemlisi, veriye dayalı iddialara ne zaman şüpheyle yaklaşacaklarını bilmeleri için verilerin sınırlarını anlamalarına yardımcı olabiliriz.
Verilerin gerçek gücü uygulamalarda ortaya çıkar. Veriye dayalı matematik dersinin matematik dizisinin başlarında sunulmasını öneririz, böylece öğrenciler veri analizini sosyal bilimler, beşeri bilimler ve fen derslerine entegre etme fırsatlarına sahip olurlar.
Birleştir ve Temizle, bazı öğrencilerin yeni yolu seçmesine ve diğerlerinin geleneksel yolu seçmesine yol açacak ayrı bir veri-matematik yolu oluşturmaktan kasten kaçınır. Ne öğrenciler ne de ebeveynler, örneğin veri yeterliliği ve matematik arasındaki dengeleri tartacak donanıma sahip değiller. Seçkin kolejler bir matematik gereksinimini sürdürürse, bir veri yolu seçen bir öğrenci bu tür kurumlara kabul edilmeden diskalifiye olur mu? Ayrıca, gördüğümüz ayrı yollar için her öneri, veri bilimini bir matematik dizisindeki son adım olarak konumlandırıyor. Yukarıda belirtildiği gibi, daha geniş lise müfredatı boyunca uygulanabilmeleri için veri becerilerinin daha erken öğretilmesi gerektiğine inanıyoruz.
Eleştirmenler, bizim gibi reformcuları matematik öğretimini daha az titiz yapmak istemekle suçladılar, ancak hiçbir şey gerçeklerden daha uzak olamaz. Veri bilimi birçok yönden daha fazla öğrenci talep ediyor. Verileri analiz etmek ve yorumlamak, eleştirel düşünmeyi, yaratıcılığı ve verilerin üretildiği bağlamın incelikli bir şekilde anlaşılmasını gerektirir. Ayrıca, veri bilimi deterministik yerine olasılıksaldır ve klasikten kuantum fiziğine geçişte karşılaşılan zorluklardan farklı olmayan zorluklar sunar.
Öğrencilerin veri okuryazarı olarak kazanacakları çok şey olduğuna inanırken, müfredat değişikliğinin doğasında var olan zorlukların da farkındayız. Öğretmenler, gerekli becerileri kazanmak için kapsamlı mesleki gelişime ihtiyaç duyacaktır. Müfredattan hangi konuların çıkarılacağı konusunda fikir birliğine varmak kolay olmayacak. Ve bu değişikliği destekleyen bazılarının aksine, veri okuryazarlığına odaklanmanın eğitimde sahip olduğumuz eşitlik problemlerini önemli ölçüde iyileştireceği iddiasından şüpheliyiz.
Yine de, veri okuryazarlığı 21. yüzyılda yaşamak için kritik bir beceri olacak, bu yüzden bunu sağlamak için elimizden gelen her şeyi yapmalıyız. her çocuk onu elde etme şansına sahiptir. Bazı eğitimciler bunun farkındadır ve şimdiden değişiklikler yapmaktadırlar. Khan Academy’nin arkasındaki yenilikçi Sal Khan, Mountain View, California’daki Lab School’da cebir-kalkülüs dizilişini şimdiden ayarladı. Oradaki öğrenciler artık bütün bir yılı veri bilimini öğrenerek geçiriyor. Ülke genelindeki kırk okul bölgesi Kahn’ın liderliğini takip ediyor ve müfredatlarına veri bilimini dahil etme yolunda ilk adımları atıyor. Chicago Üniversitesi’ndeki ekibimiz tarafından başlatılan bireyler ve kuruluşlardan oluşan bir koalisyon olan Herkes için Veri Bilimi, politika reformunu ve K–12 veri bilimi eğitiminin genişletilmesini savunuyor. Ve bir düzine devlet, bu modernleştirilmiş yaklaşıma yer açarak, yönergelerini ve standartlarını değiştirmek gibi zor bir işe başladı. Virginia, 2023’te uygulanmak üzere yeni bir veri bilimi müfredat çerçevesini onaylama planlarıyla öncülük ediyor. Umuyoruz ki bunlar gibi gelişmeler, veri bilimi eğitimini ilerletme hareketinin başlangıcını temsil eder, böylece her K-12 öğrencisi Amerika’da, modern dünyamızda başarılı olmak için gereken veri okuryazarlığı becerileri ile donatılmıştır.
Kaynak : https://www.educationnext.org/every-student-needs-21st-century-data-literacy-skills-forum-rethinking-math-education/