We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Yıllık büyüme oranı (2008): %0.
Kişi başına gelir: 19.800 dolar.
Ort. Enflasyon oranı (2008): %37.
Bütçe: Gelir ................ 260 milyon dolar
Harcama ... 291 milyon dolar
Başlıca Ürünler: Hindistan cevizi, tarçın, vanilya, tatlı patates, manyok (tapyoka), muz; piliç tavukları; ton balığı .
Doğal Kaynaklar: balık, kopra, tarçın ağaçları.
Başlıca Endüstriler: Balıkçılık; turizm; hindistancevizi ve vanilyanın işlenmesi, hindistan cevizi (hindistan cevizi lifi) ipi, tekne yapımı, matbaacılık, mobilya; içecekler.
Kişi başına gelire dayalı olarak, bağımsızlıktan bu yana ekonominin genel performansı, 1976'da kişi başına yaklaşık 1.000 dolardan bugün 7.600 dolara yedi kat artışla tatmin edici olarak kabul edilmelidir. Devlet ve kamu iktisadi teşebbüslerinden oluşan kamu sektörü, istihdam (işgücünün üçte ikisi) ve gayri safi gelir açısından ekonomiye hakimdir. Kamu tüketimi, gayri safi yurtiçi hasılanın (GSYİH) üçte birinden fazlasını emmektedir. ). 2001 yılında GSYİH büyümesi %3.3 idi.
Ekonomi turizm ve balıkçılığa dayanmaktadır. 2000 yılı için Merkez Bankası, Seyşeller ekonomisinin esas olarak imalat sanayini etkileyen bir döviz sorununa rağmen reel olarak %1.4 civarında büyüdüğünü tahmin ediyor. 2000 yılında ekonominin büyümesi, büyük ölçüde turizm endüstrisindeki toparlanma ve balıkçılık sektörünün gücü sayesinde olmuştur. 2001'de turizm GSYİH'nın yaklaşık %12.7'sini, endüstriyel balıkçılık da dahil olmak üzere imalat ve inşaat sektörleri ise yaklaşık %28.8'ini oluşturuyordu.
Ancak ülke ekonomisi dış şoklara karşı son derece savunmasızdır. Sadece turizme bağlı olmakla kalmıyor, aynı zamanda toplam birincil ve ikincil üretim girdilerinin %90'ından fazlasını ithal ediyor. Turizmdeki herhangi bir düşüş, hızla GSYİH'de düşüşe, döviz gelirlerinde düşüşe ve bütçe zorluklarına dönüşüyor. Ayrıca, iklimdeki son değişiklikler ton balığı endüstrisini büyük ölçüde etkiledi.
Hizmetler
Turizm, ekonominin en önemli sektörlerinden biridir. İstihdam, yabancı kazançlar, inşaat, bankacılık ve ticaretin tümüne turizmle ilgili endüstriler hakimdir. Sektördeki canlılığın iki ana göstergesinden biri olan turizm gelişleri 2000 yılında %4,1 oranında büyümüştür. Seyşeller Turizm Pazarlama Otoritesi'nin (STMA) güçlü bir pazarlama çalışması ve birkaç yeni beş yıldızlı otelin tanıtılması, sektörü teşvik etmiş görünüyor. büyüme. Yetkililer, çizim tahtasındaki yeni otellerin ve adaya genişletilmiş havayolu hizmetinin, ABD'de 11 Eylül 2001'deki terör saldırılarının ardından çevrede küresel seyahatin azalması olasılığını dengelemeye yardımcı olacağını umuyorlardı. 2003'te turizm, 681.3 milyon dolar kazandı. 2003 yılında Seyşel Adaları'nı yaklaşık 122.000 turist ziyaret etti, bunların %81.7'si Avrupa'dan (İngiltere, İtalya, Fransa, Almanya, İsviçre).
2000 yılında, mobil hizmetlerdeki patlamanın devam ettiği telekomünikasyon sektörü gibi turizmin yanı sıra hizmet sektörlerinde de cesaret verici performanslar görülmüştür. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Bakanlığı'nın telekomünikasyon bölümüne göre, her dört Seyşeller'den birinin cep telefonu var. Son yıllarda, bazı liman operasyonları özelleştirildi, buna aktarma ücretlerinde düşüş ve verimlilik artışı eşlik etti. Genel olarak, bu, 1994'teki sert düşüşün ardından liman hizmetlerinde bir toparlanmaya yol açtı.
Maliye Bakanlığı ekonomik kararlar ve bütçe politikasından sorumludur. Ayrı bir Para Otoritesi bankacılık sistemini denetler ve para arzını yönetir. Yabancı bankaların Seyşeller'de şubeleri olmasına rağmen, hükümet iki yerel bankaya sahiptir: kalkınma programlarını finanse etmek için kaynakları harekete geçiren Seyşeller Kalkınma Bankası ve tasarruf ve cari hesaplar için bir banka olan Seyşeller Tasarruf Bankası. Ticari bankacılık sektörü şu anda aşağıdakilerden oluşmaktadır:
Barclays Bank PLC;
Mauritius Ticaret Bankası;
Baroda Bankası;
Habib Bankası; ve
Seychelles International Mercantile Credit Banking Corporation (SIMBC) "Nouvobanq" adı altında ticaret yapmaktadır.
İlk dördü yabancı bankaların şubeleridir ve ikincisi Seyşeller Hükümeti ile Standard Chartered Bank African PLC arasındaki bir ortak girişimdir. Ticari bankalar tüm hizmetleri sunmaktadır.
Sanayi ve Tarım
Seyşeller'deki endüstriyel balıkçılık, özellikle ton balığı avcılığı, ekonomide giderek daha önemli bir faktördür. 2000 yılında sanayi balıkçılığı en önemli döviz kaynağı olarak turizmi geride bırakmıştır. Seyşeller karasularında balık tutan yabancı trollerin ödediği lisans ücretlerinden elde edilen kazanç her yıl artıyor. 1995 yılında Seyşeller, %60'ı Amerikan gıda şirketi Heinz Inc. tarafından satın alınan Seyşeller Ton Balığı Konserve Fabrikası'nın özelleştirilmesini gördü.
Bir zamanlar ekonominin bel kemiği olan tarım (zanaatkarlık ve ormancılık dahil), şimdi GSYİH'nın sadece yaklaşık %2,4'ünü oluşturuyor. 1990'ların sonlarında turizm ve endüstriyel balıkçılık endüstrileri canlanırken, geleneksel plantasyon ekonomisi köreldi. Tarçın kabuğu ve kopra -geleneksel ihraç ürünleri- 1991 yılına kadar önemsiz miktarlara düşmüştü. 1996'da kopra ihracatı yoktu; 1995'e göre tarçın kabuğu ihracatında %35'lik bir düşüşü yansıtan 1996 yılında 318 ton tarçın kabuğu ihraç edildi. Seyşeller, tarımsal kendi kendine yeterliliği artırmak amacıyla sektörü daha verimli hale getirmek ve çiftçilere teşvik sağlamak için adımlar attı. Tarım sektöründeki devlet işletmelerinin çoğu özelleştirildi, hükümetin rolü ise araştırma yapmak ve altyapı sağlamakla sınırlı kaldı.
Diğer endüstriyel faaliyetler, özellikle tarımsal işleme ve ithal ikamesi olmak üzere küçük ölçekli imalatla sınırlıdır. Tarımsal tabanını geliştirme ve yerel olarak üretilen ürünleri ve yerli malzemeleri vurgulama girişimlerine rağmen Seyşeller, tükettiğinin %90'ını ithal etmeye devam ediyor. İstisnalar bazı meyve ve sebzeler, balık, kümes hayvanları, domuz eti, bira, sigara, boya ve yerel olarak yapılmış birkaç plastik eşyadır. Her türlü ithalat, tüm büyük süpermarketleri işleten ve diğer birçok ithalatın distribütörü ve lisans vereni olan bir devlet kurumu olan Seyşeller Pazarlama Kurulu (SMB) tarafından kontrol edilir.
Afrika'nın En Zengin Ülkesi Hangisidir?
Tarım, ticaret ve doğal kaynaklar Afrika ekonomisinin ana bileşenleridir. 2012 itibariyle, Afrika kıtasının 54 ülkesinde 1,07 milyar insan yaşıyordu. Afrika bol miktarda doğal kaynağa sahip olmasına rağmen, kıta nüfusunun büyük bir kısmı yoksulluk içinde. Tahminler, Afrika ekonomisinin 2050 yılına kadar 29 trilyon dolarlık bir GSYİH'ye ulaşacağını öngörüyor. Ancak, gelir eşitsizliğinin kıta halkı arasındaki servet dağılımını caydıracağı da tahmin ediliyor. Şu anda, birkaç Afrika ülkesi dünyanın en fakirleri arasındadır. Ancak, bu ülkelerden bazıları en hızlı büyüyen ekonomilere sahiptir.
Burada, kişi başına düşen GSYİH açısından Afrika'daki en zengin on ülkeyi ve ekonomilerinin doğasını tartışıyoruz. Tüm rakamlar 2017 Uluslararası Para Fonu verilerindendir. Şu anda Ekvator Ginesi, kişi başına düşen geliri 34.865 $ ile Afrika'nın en zengin ülkesidir.
IMF, Seyşeller ekonomisinin daha dayanıklı hale geldiğini söyledi
Marshall Mills liderliğindeki Uluslararası Para Fonu (IMF) personel heyeti, Seyşeller ekonomisinin daha dayanıklı hale geldiğini açıkladı.
Heyet bu açıklamayı, 2008 ekonomik reformlarından bu yana Seyşeller ile devam etmekte olan Genişletilmiş Fon Kolaylığı (EFF) Düzenlemesinin ikinci gözden geçirmesi kapsamında istişare tartışmaları yapmak ve performansı değerlendirmek üzere 11-26 Mart tarihleri arasında Seyşeller'i ziyaret ettikten sonra yaptı.
Dün öğleden sonra Seychelles Trading Company (STC) konferans salonunda düzenlenen basın toplantısında Bay Mills, direncin dış sektördeki iyileşmeye yansıdığını, kamu borcunun yüzde 50'nin altına düşmesini sağlayan güçlü bir mali pozisyon olduğunu söyledi. 2018 yılına kadar GSYİH, döviz kurundaki değer kaybına ve bunun sonucunda beklenen enflasyonist baskılara tepki olarak para politikasını sıkılaştırdı.
Maliye, Ticaret ve Mavi Ekonomi Bakanı Jean-Paul Adam ve Merkez Bankası Başkanı Caroline Abel'in huzurunda konuşan Bay Mills, ülkenin 2014 için nicel program hedeflerinin çoğunu karşıladığını da sözlerine ekledi. Fazla ve döviz rezervlerindeki artışın ekonominin direncini artırdığını ve tahmini büyümenin geçen yıl yüzde 3,3'e ulaştığını söyledi.
Yetkililerin politika tepkisinin uygunluğunu ve döviz kuru esnekliğinin sürdürülmesinin önemini gösteren dış istikrara, olumlu dış gelişmelerin de yardımcı olduğunu sözlerine ekledi. Bunlara örnek olarak akaryakıt fiyatlarındaki düşüş ve turizmde kısmi bir canlanma verilebilir.
Gelecekten bahseden Bay Mills, 2015 için görünümün olumlu olduğunu söyledi. Düşük talep ve düşük yakıt ve emtia fiyatları ile ithalat düştükçe cari açığın daralacağını tahmin ediyor. Şu anda zayıf olan Euro'nun getiriler üzerinde bir miktar baskı oluşturmasına rağmen, turizm varışlarının ılımlı bir şekilde arttığını ve büyümenin daha önce beklenenden daha yüksek olan yüzde 3.5 oranında tahmin edildiğini de sözlerine ekledi.
Bu görüşe göre, ulusal bütçe tarafından hedeflenen faiz dışı fazlanın, 2015 yılında mütevazi bir artış göstermesi ve yeterli ithalat kapsamını sürdürmesi beklenen uluslararası rezervlerle ulaşılabilir ve uygun olduğuna inanıyor.
Ancak IMF misyon şefi, Seyşeller'in 2008 borç krizinden bu yana attığı adımların ardından orta vadeli görünümün iyimser olmasına rağmen, zorlukların hala devam ettiği konusunda uyardı. Bunun nedeni, Seyşeller'in son derece açık ekonomisinin dış şoklara karşı savunmasız kalması ve bazı köklü yapısal zayıflıkların henüz tam olarak ele alınmadığına inanmasıdır.
Mills, "Birçok küçük orta gelirli ekonomi gibi, Seyşeller'de hızlı büyümeyi sürdürmek ve yüksek gelir statüsüne ulaşmak, rekabet edebilirliği artıran ve riskleri azaltan sürekli yapısal reformları gerektirecektir" dedi.
Bu bağlamda, özel sektörün büyümesine elverişli bir ortamı teşvik etmek için alınan önlemleri memnuniyetle karşılarken, Seychelles Public Transport Corporation (SPTC), Seychelles Petroleum Company (Seypec) gibi bazı kamu kuruluşlarının zayıf faaliyet sonuçlarına da dikkat çektiğini sözlerine ekledi. ve Hava Seyşeller. Sonuç olarak, bu kamu şirketlerinin kamu maliyesi üzerinde oluşturabileceği yük ve riskler konusunda uyardı.
Bu nedenle Bay Mills, son altı yılda güçlükle kazanılan ekonomik kazanımların korunmasının kamu işletmelerinin yönetişim ve gözetiminin güçlendirilmesi gerektiğini vurguladı. Bu, onların temel yetkilerine odaklanmayı, yeni yetkilerin devlet tarafından finanse edilmesini önlemeyi ve özel sektör gelişimi için alanı korumayı içerir.
Ziyareti sırasında IMF heyeti, Başkan James Michel, Başkan Yardımcısı Danny Faure, Bakan Adam ve diğer bakanların yanı sıra Merkez Bankası Başkanı, Ulusal Meclis üyeleri, özel sektör ve hükümet temsilcileriyle görüşmelerde bulundu. sivil toplum.
Misyonun bir sonucu olarak, IMF yönetim kurulunun şimdi gözden geçirmenin Haziran ayında tamamlanmasını görüşmesi bekleniyor.
Seyşeller Tarihi
Seyşeller çok kısa insanlık tarihi: ilk insanlar adalara ancak yüzyılın sonunda yerleştiler. 18. yüzyıl ondan önce tüm takımadalar tamamen ıssızdı. Önce Fransız, sonra İngiliz sömürgesi olan Seyşeller, yerleşimcilerle birlikte Afrika'nın çeşitli yerlerinden çok sayıda kölenin gelişine tanık oldu. Milliyetlerin bu karışımı, uzun süreli izolasyonu sayesinde bozulmamış bir ekosisteme ve inanılmaz çeşitlilikte bitki ve hayvan türlerine sahip çok kültürlü ve çok etnikli bir milleti doğurdu.
Hindistan cevizi yağı üretimi, 1977
Victoria'da "Küçük Ben", 1925
İlk görüşler
Seyşel Adaları'ndaki ilk yerleşim 1770 yılına dayansa da adalar çok önceden görülmüştü. yılında keşfedildikleri sanılmaktadır. 7. yüzyıl Bazı Arap denizciler tarafından, ziyaretlerine dair bugün de belirsiz kanıtlar kalmıştır. 1602'de Vasco da Gama takımadaları gördü ve haritalarında üç kardeş "Tres Irmãos" adı altında gösterdi. Bugün bu isim Fransızcada Mahé'nin (Trois Fréres) üç ikonik dağ zirvesini belirtmek için kullanılmaktadır. Ancak, Seyşeller'e ilk ayak basan Avrupalılar İngilizlerdi: İngiliz Doğu Hindistan Şirketi oraya 1609'da indi, ancak oraya yerleşmedi.
Fransızların gelişi
140 yıl sonra Fransa, Mauritius'tan Hindistan'a daha hızlı bir geçiş bulmak amacıyla dikkatini Seyşeller'e çevirdi. Mauritius'un Fransız yöneticisi Bertrand-François Mahé de La Bourdonnais, takımadaları keşfetmesi için kaşif Lazare Picault'u gönderdi. 1742'de Picault, bugün yöneticinin adını taşıyan adaya ayak bastı: Mahé.
Fransızca Seyşel Adaları'na yerleşmeye karar verdi. hem Hindistan ile ilgili stratejik konumlarından yararlanmak hem de Hollanda baharat ticareti ile rekabet edebilmek için baharat yetiştirmeye başlamak. 1770'de 15 yerleşimci, bir düzine köleyle birlikte Seyşeller'e yerleşti. Daha sonra, Mauritius'tan (Afrikalı ve Avrupalı ebeveynlerden doğan Creoles), Madagaskar, Mozambik ve daha az ölçüde Hindistan'dan büyük miktarlarda köle getirildi. Yerleşimin ilk yüzyılında Seyşeller'in az sayıda nüfusu vardı, ancak çok çeşitli kökenleri vardı. Bu, etnik grupların güçlü bir karışımına yol açtı ve nüfusun bugün hala görülebilen çok etnikli ve çok kültürlü karakterini belirledi.
Seyşeller, İngilizlere geçtiği 1814 yılına kadar Fransa'nın bir parçası olarak kaldı. hala gözlemlemek mümkün güçlü Fransız etkileri Seyşeller gerçeğinde, sadece soyadları ve coğrafi isimlerde değil, aynı zamanda mutfağında ve dilinde de. Aslında Fransızca, ülkenin resmi dillerinden biridir ve Seyşeller Creole'un temelini temsil eder. Ancak müzikte ve geleneksel danslarda, zamanın köleleri tarafından verilen Afrika damgası daha güçlüdür.
İngilizlere geçiş
Napolyon savaşlarından sonra, Paris Antlaşması (1814) ile Seyşeller, olağan Fransız uygulamaları hala yürürlükte olsa da, Büyük Britanya'ya devredildi. Kağıt üzerinde İngiliz olan adalar, pratikte orijinal kölelerden ve yerleşimcilerden gelen kültürü sürdürdü, Fransız dili de baskın kaldı. kölelik hala hindistancevizi avuç içi, pamuk ve baharat ekimi ile uğraşıyordu.
Ne zaman kölelik kaldırıldı 1835'te Britanya topraklarında birkaç yüz özgür Afrikalı köle Seyşeller'e geldi ve yiyecek tayınları ve ücretler karşılığında kalan plantasyonlarda çalışmaya gitti. Ayrıca Seyşeller nüfusunun son derece çeşitli olmasına yardımcı oldular. Seyşel Adaları'nın çok kültürlülüğüne katkıda bulunan bir diğer faktör, adaların İngiliz kontrolü sırasında siyasi mahkumlar için bir sürgün yeri olarak oynadığı roldü. Yıllar boyunca Seyşeller, Zanzibar, Mısır, Kıbrıs ve Filistin gibi yerlerden gelen mahkumları gördü.
Seyşeller'deki ilk seçimler, Seyşeller'in İngiliz Kraliyetinden kısmen ayrılmasından sonra 1948'de yapıldı. Bu zamanda, sonraki yıllarda artan siyasi parti oluşumuyla yansıtılan daha güçlü bir siyasi farkındalık gelişti - 1967'de ilk tamamen bağımsız Seyşeller seçimleri yapıldı. Seyşeller İngilizlerle birlikte kaldı. 1976, haline geldiğinde bağımsız cumhuriyet Commonwealth içinde.
Seyşeller bugün
Seyşeller, tarihleri sayesinde artık rüya gibi bir tatil yeri ve dünyada gerçekten eşsiz bir yer. kültürel ve etnik çeşitlilikdeğil, aynı zamanda muazzam olmaları nedeniyle doğal çeşitlilik.
Seyşeller'deki insan yerleşiminin adaların ekosistemine zarar verdiği ve birçok hayvan türünün yok olduğu ve orijinal bitki örtüsünün bir kısmının kereste üretimi ve ekim alanları (özellikle hindistancevizi ve tarçın) lehine tahrip olduğu inkar edilemez. Bir zamanlar kârlı olan bu endüstriler yıllar içinde azaldı ve Seyşeller'deki ana gelir kaynakları şimdi turizm ve balıkçılık.
Günümüzde sürdürülebilir turizm ve titiz doğa koruma ve deniz ekosistemi koruma projeleri Seyşeller'de önemli bir rol oynamakta ve bu cennetin korunmasını sağlamaktadır.
Gıda ve Ekonomi
Günlük Yaşamda Yemek. Köri ve pirinç, günde iki veya üç kez yenebilir. Köri, balık veya et bazlı olabilir. Hindistan cevizi sütü genellikle köri içinde kullanılır. Üst sınıf Kreoller hem balık hem de etten oluşan yemekler yerler. Alkolizm, kısmen plantasyonların içecekleri ödeme ve teşvik olarak kullanması nedeniyle yaygındı. İşçi sınıfları arasında içki içme yalnız olma eğilimindeydi. Tipik bir içecek, hindistancevizi hurma yapraklarından elde edilen fermente özsu olan hurma şarabıdır.
Tören Günlerinde Yemek Gümrükleri. Törenler için özel bir yiyecek yoktur, ancak et tercih edilir.
Temel Ekonomi. Kara tabanlı bir plantasyon ekonomisinde, kopra ve bazı dönemlerde tarçın ve vanilya ana ihracattı. 1960 yılında, ekonomik olarak aktif nüfusun yaklaşık üçte biri tarlalarda ve yaklaşık yüzde 20'si kamu sektöründe çalışıyordu. 1971 yılında uluslararası havalimanının açılmasından sonra turizm önem kazanmıştır. Ekonominin turizm ve plantasyon sektörlerine bölünmesi gelişti. Turizm sektöründe ücretler çok daha yüksekti. Ücret ödeme potansiyeli, plantasyon ürünlerinin uluslararası fiyatları tarafından sabitlendiğinden, plantasyon ekonomisinin genişletilmesi veya ücretlerdeki artışlar için çok az alan vardı. Plantasyon sektörü azaldı ve tarım şimdi gayri safi yurtiçi hasılanın (GSYİH) yaklaşık yüzde 4'ünü ve işgücünün yüzde 10'undan azını oluşturuyor. Seyşeller hindistan cevizi çok kaliteli olmasına rağmen, ekim sektörünün tamamen ortadan kalkması muhtemeldir. Turizm şu anda işgücünün yüzde 30'unu istihdam ediyor ve GSYİH'nın yüzde 13'ünü ve döviz kazancının yüzde 60'ını oluşturuyor. Ülke şu anda Dünya Bankası tarafından üst-orta gelirli bir ekonomi olarak sınıflandırılmasına rağmen, eşit olmayan bir gelir dağılımını korudu ve 1992'de nüfusun yaklaşık yüzde 7'si yoksul olarak kabul edildi. Seyşeller Rupisi (SRS) ulusal para birimidir. USD için yaklaşık 5 SRS var.
Arazi Mülkiyeti ve Mülkiyet. Tarihsel olarak büyükanne neredeyse tüm araziye sahipti, bağımsızlık sonrası dönemde arazilerin yabancılara satıldığı görüldü. 1960 yılında, elli altı toprak sahibi, tarım arazisinin üçte ikisine sahipti. 1976'da yüzde 56'sı yabancılara aitti.
Başlıca Endüstriler. Turizm, pazarın üst kısmına odaklanmıştır. Ton balığı avcılığı ve konservesi, su ürünleri yetiştiriciliğinde olduğu gibi giderek daha önemli hale geliyor. Küçük bir imalat sektörü, uluslararası bir ticaret bölgesinin kurulmasıyla bağlantılıdır. Ülke ayrıca yabancı şirketler için kayıt olanakları sunmaktadır.
Ticaret. İhracata yönelik üretim, ton balığı ve plantasyon ürünleri dışında ticaret, yerel olarak üretilen balık ve sebzeler ve ithal mamul mallarla sınırlıdır. Hatıralıklar üretilir ve turistlere satılır.
Seyşeller Ulusal Anıtları
İşte Seyşeller Ulusal Anıtları! Sizin için özel olarak oluşturulmuş bir galeri Tony Mathiot.
Her birinin benzersiz değeri, tarihsel, mimari veya jeolojik ilgisinde yatmaktadır.
Bazıları mimari mirasımıza olan ilgiyi ve ilgiyi canlandıracak ve canlandıracak olsa da, diğerleri siyasi ve sosyal evrim ve gelişme tarihimizde güçlü noktalama işaretleri oluşturur. Gerçekten de bu anıtların çoğu tarihimizin çeşitli bölümlerini simgelemektedir. Birkaçı, adalarımızın göz alıcı tropikal güzelliğini oluşturan jeolojimizin büyüleyici yönleridir.
İlerleyen sayfalarda kendinizi şımartırken, her bir anıtla ilgili sizi büyüleyecek, şaşırtacak ve hayrete düşürecek bilgiler keşfedeceksiniz. Evet, bazı sayfalarda biraz tarçın veya vanilya kokusu yayılarak sizi nostaljinin sislerine sürükleyebilir. Diğerleri, Seyşeller vatanseverliğinin içgüdüsel hissini kışkırtabilir, çünkü hepsi, Ulusal Mirasımızın önemini takdir etmenize ve anavatanımızın eşsiz ihtişamını beslemenize ilham veren, ülkemizin cazibe merkezlerinin bir alayını oluşturur.
Milli Anıtlarımızın değerli önemi elbette son sayfa ile bitmiyor, Milli Anıtlarımızı gelecek nesiller için koruma ve muhafaza etme tasdikimiz ile devam ediyor.
Sonraki nesillere aktarılması gereken asil bir sorumluluk, ebediyen.
PIERRE POIVRE BÜSTÜ (Victoria'da)
PIERRE POIVRE BUST (Victoria'da)
Tarçın. Baharatlarımızın en sevileni. Öyle aslında kesin Hindistan cevizi sütü ile pişirilmiş herhangi bir creole körisinin birkaç tarçın yaprağı ile tatlandırılması için. Mahé'nin kıyı platolarından Praslin ve La Digue'nin dağ zirvelerine kadar vahşi bitki örtüsü olarak yetişir. Evet, adalarımızı baharatlı tarçınsız düşünmek imkansız.
Yine de Seyşeller'e özgü değildir. nimetini borçluyuz tarçın zeylanicum ile Pierre Poivre (1719-1786), bir Fransız doğa bilimci ve Mauritius ve Reunion (1767-1773) yöneticisi, cüretkar mizacı ve güçlü iradeli karakteri onu Seyşeller tarihinde ürkütücü bir figür ve çağının en şövalye adamlarından biri haline getirdi.
Çocukluğunun çoğunu babasının dükkânında geçirdiği Lyon'da büyüdü. 16 yaşında, 17. yüzyıldan bir cerrah Jacques Crenet (1603-1666) tarafından doğu ülkeleri için misyonerler toplamak için kurulan Jansenist inançların bir düzeni olan St. Joseph Misyonerleri'ne katıldı. Yirmi yaşında, 1663'te mgr tarafından kurulan societé des Mission Etrangères de Paris'e katıldı. Francis Pallu'nun fotoğrafı. Öğrenmeye olan düşkünlüğü ve dışadönük yapısı, onu Roma Katoliklerinin doktrinlerini yurtdışında yaymak için uygun bir aday yaptı. Böylece Ocak 1741'de genç, hayat dolu ilahiyat öğrencisi, daha sonra Ta Ch'ing Hanedanlığı'nda Mançus tarafından yönetilen Makao'ya gitti. Yine de, Pierre Poivre yakında sıkıntılı bir duruma girecekti. 1722'den beri k'ang-Hi'nin ölümüyle Hıristiyanlık, rahiplerin kovulmasına neden olan tehlikeli bir durumdaydı. İmparator Yung - Tcheng yabancı misyonerlere düşmandı. Poivre, Çin'in güneyindeki Kanton'a vardığında haksız yere hapsedildi ve büyük bir adaletsizliğin kurbanı oldu. Aylar sonra 1745'in başlarında serbest bırakıldı ve Fransa'ya dönmeye karar verdi.
Eve dönüş yolunda teknesi Dauphin, iki İngiliz gemisinin saldırısına uğradı. Deptford ve Prestonve ardından gelen savaşta sağ kolu o kadar ağır yaralandı ki daha sonra kesilmesi gerekti. 1749'da yurtdışına seyahat etmek için Fransa'dan ayrıldı. Hevesli bir botanikçi olarak, ziyaret ettiği yerlerden Ile de France'a (Mauritius) baharat bitkileri getirdi.
Baharatın nadir ve değerli bir mal olduğu 18. yüzyılda, Hollandalılar Endonezya'yı, baharat adaları olarak bilinen moluccas'ı ve tarçının asıl kaynağı olan Seylan'ı işgal ettiler.
Avrupa'nın baharat talebi ve fiyatları yükselirken, Hollandalılar Avrupa'nın en önemli ticaret gücü olma zaferinin keyfini çıkardılar ve kıskanç rakiplerine tiranlık uyguladılar. Hollanda Doğu Hint Adaları'ndan gizlice baharat ithal edenlere ölüm cezası uygulandı.
Ancak Pierre Poivre, baharatlar üzerindeki Hollanda tekelini kırmaya kararlıydı. Aslında, onun tutkusu, baharat ticaretinin sömürge zenginliğinin başlıca kaynağı olduğu Hint Okyanusu'ndaki Hollandalıların başarılarını çoğaltmaktı.
1771'de, ölüm cezasını yüzsüzce hiçe sayarak, bizzat Hollanda Doğu Hint Adaları'na birkaç sefer düzenledi ve baharat bitkilerinin örneklerini ve hepsinden önemlisi, daha önce Mauritius'a geri getirdiği tarçın fidelerini kaçırmayı başardı. yarattı Jardins des Pamplemousses, Naturalist'in yardımıyla Philibert Commerson (1727-1773). 1770'in başlarında, eski bir Fransız bakanı olan Brayer du Barré'yi Seyşeller'e gelip St. Anne Adası'nda küçük bir baharat bahçesi kurmaya teşvik etmişti. Seyşeller'deki ilk kuruluşu oluşturan bu proje, Barré'nin baharatların zararına başka birçok ticari girişime girişme konusundaki dizginsiz hevesi ve yerleşim yöneticisinin tavrının pek de uygun olmaması gibi çeşitli nedenlerle sonuçsuz kaldı. ona. Poivre'ye gelince, Seyşeller'de baharat yetiştirmeye kararlı bir şekilde bağlıydı. Mahé'de, sıhhatli iklimin ve toprak bileşiminin bir baharat bahçesi için uygun olduğunu öğrenince, en güvendiği ajanı Antoine Gillot'u yanında kırk işçi ve küçük bir köle birliğiyle gönderdi. Gillot'un yarattığı baharat bahçesi, Mahé'nin güneyindeki Anse Royal'de bulunuyordu. denirdi Jardin du Roi kral tabii ki Louis XV. Seyşel Adaları'nın Fransızlar tarafından ele geçirilmesinden on altı yıl sonra 1772 idi. Karanfil, hindistan cevizi biberi ve tarçın, baharat bahçesinin anıtsal bir gaf tarafından kasıtlı olarak tahrip edildiği Mayıs 1780'de bir güne kadar büyüdü ve gelişti. Seyşeller komutanı Charles Routier de Romainville, yaklaşan bir Fransız gemisini İngiliz gemisi sanmış ve İngilizler adayı ele geçirmeyi başarırsa, düşmanın değerli baharatları ele geçirmesini önlemek için değerli baharat bahçesinin tamamen yakılmasını emretti. Gerçekten de akıl almaz bir felaketti! Yangın tüm baharat bahçesini yok etti ama şansın yaver gideceği gibi, bul bul (deniz) mavi ayaklı güvercin (pizon olanda) Tarçın tohumlarını Mahé'nin tepelerinde çoktan çoğaltmıştı, kısa süre sonra, bol bol tarçın ağaçları, tüm adanın doğal çalılık bitki örtüsünün bir parçası haline geldi.
1908'de Seyşeller, 740.123 kilo tarçınlık ilk kargosunu 50,166 Rs'ye ihraç etti. 1921'de, nüfusu 25.000'in biraz üzerinde olan Seyşeller'de 67 tarçın yaprağı yağı damıtma tesisi ve Mahé ve Praslin'deki tüm taç toprakları vardı. Tarçın ekimi için kiralanmıştır.
Seyşeller'in Sri Lanka cumhuriyeti olduğu 2 Ekim 1972'de, Pierre Poivre'nin bu büstü, Tarçın'ın Seyşeller'e getirilmesinin 200. yıldönümünü anmak için Yüksek Mahkeme binasının arazisinde değersizleştirildi. hatta kıyılarımıza ayak bastı!
iki yılda bir ANIT (Victoria'da)
İKİLİ YILLIK ANIT (Victoria'da)
Bugün tarçın tutkumuz, baharat bahçesini yok eden alevler kadar ateşli. Jardin du Roi iki yüz yıldan fazla bir süre önce.
Daimi çiçek açmış donmuş tuhaf ve tekil beyaz üçlü çiçek gibi, zarif kıvrımlarda yukarı doğru sivrilen üç çift uzanan kanattan oluşan bu geometrik heykel, burada 5 Haziran ve Victoria'daki Bağımsızlık Caddeleri'nin kavşak noktasında vatanseverlik sembolik bir anıttır.
4 Haziran 1979'da, Victoria kasabasının kurulduğu 1778'den bu yana 200. yıldönümünü anmak için, kendi hücresine gelen Fransız Charles Routier de Romainville tarafından açıldı. L'Hélène Mahé'de o yılın Ekim ayında, küçük bir adam birliği eşliğinde. Louis Nehri kıyısına yakın kurdukları kasaba, L'Etablissment du Roi, kral tabii ki Louis XVI (1754-1793). Daha sonra yeniden adlandırıldı Victoria 1841'de (İngiltere Kraliçesi Victoria'dan sonra).
Bu üçlü anıt, Seyşeller ırkının üçlü kökenini sembolize ediyor: Asya, Afrika ve Avrupa'nın üç kıtası. Gerçekten de, Creole kimliğimizin büyüleyici özelliklerinden biri, Avrupa, Asya ve Afrika atalarımızın karışık uyumundan geliyor. Takımadalarımızın nüfusu, farklı etnik grupların torunları arasındaki melezleşmenin bir sonucu olarak birçok ırkın kozmopolit bir karışımıdır.
İtalyan sanatçı Lorenzo Appiani (1939-1995) tarafından, çelikle güçlendirilmiş bir harç matrisinde konglomera çakıldan yapılmış, görünüşte esrarengiz şekiller tarafından tasarlandı ve yaratıldı. Laxmanbhai inşaat firmasının işçileri, inşaat ve kurulumlarına yardımcı oldu. Kuş kanatlarına uzaktan da olsa benzerliği ona bu ismi kazandırmıştır. moniman twa lezel (üç kanatlı anıt) birçok yerli arasında. Eğer gerçekten kuşları seviyorlarsa, sevgili beyaz kuyruklu tropik kuşumuzu temsil etmelidirler.Payanke).
Açılış töreninde espri yapan Appiani, 'kuşlar aslında NS Seyşeller'in ilk ziyaretçileri!
BOTANİK BAHÇELERİ (Mont Fleuri'de)
BOTANİK BAHÇELERİ (Mont Fleuri'de
) Victoria merkezinin yarım mil güneyinde, demir kapılı bir giriş görkemli botanik bahçelerine açılıyor. 15 dönümlük bir alanı kaplayan bu araziler, ziyaretçiye Seyşel Adaları florasının muhteşem güzelliği hakkında bir fikir veriyor. Burada egzotik palmiyeler arasından 6 endemik palmiye, endemik ve yerli egzotik ağaçların yanı sıra çeşitli renkli süsleri keşfedebilirsiniz. Aldabra'dan dev kaplumbağa koleksiyonuna sahip büyük bir kalem de var. Burada, Mont Fleuri'de bir botanik bahçesi kurma kararı, o zamanki sömürge yöneticisinin 1895 yılına kadar uzanıyor. Thomas Risely Griffith'in fotoğrafı. (1889-1895), çeşitli bitki örneklerinin yetiştirilebileceği ve daha sonra arazi sahiplerine dağıtılabileceği bir botanik deney istasyonunun, meyve ağaçlarının ve sert kerestelerin çoğaltılmasına yardımcı olacağına ve uzun vadede ekonomik öneme sahip olacağına olan inancını bildirdi. ülkeye.
1900 yılında halefi Sir Ernest Beckham Tatlı Escott (1899-1903), İngiltere'deki Kew'deki Kraliyet Bahçeleri'nin müdürüyle, bahçelerin kurulmasında mali yardım ve tavsiye istemek için temasa geçti. 4 Şubat 1901'de otuz bir yaşında Mauritiuslu bir botanikçi Paul Evenor Rivalz Dupont (1870-1938) Seyşeller'e geldi ve botanik istasyonunun küratörü olarak atandı.
Amaca olan kararlılığı ve bitkilere olan tutkulu ilgisiyle Paul Evenor Rivalz'ın fotoğrafı. Dupont sonunda yöneticinin iddialı planını gerçekleştirdi. 1904'te Seyşeller ikinci valisini karşıladığında William Edward Davidson (1859-1923), botanik bahçeleri tamamen kuruldu. Sonraki yıllarda Bay Dupont Seyşeller, Malezya ve Hindistan gibi yerlere yoğun bir şekilde seyahat etti ve bugün Seyşeller'in yemyeşil bitki örtüsünün bir parçasını oluşturan meyve ağaçları, palmiyeler, kereste ağaçları ve süs bitkileri dahil olmak üzere iki yüzden fazla farklı bitkiyi geri getirdi. 1924 yılında Ziraat Müdürü olarak atandı. Nisan 1928'de evlendi. Josephine Marie Felicie Yvonne Sauvage. 1935'te Seyşeller'den ayrıldı ve 20 Ocak 1938'de öldü.
Taş bir anıt, tarımsal refahımıza yaptığı paha biçilmez katkılara saygılarını sunar. Anıt aynı zamanda 1936'da Seyşeller'e Mahé'deki hindistancevizi tarlalarını istila eden ve Hindistan cevizi endüstrisini yok etmekle tehdit eden haşerelerin yok edilmesinde hükümete yardım etmek için Seyşeller'e gelen İrlandalı bir entomolog olan Desmond Foster Vesey Fitzgerald'ın (1910-1947) anısına da saygı duymaktadır. yirminci yüzyılın başlarında adalar için önemli bir ekonomik dayanak noktası oldu. Bay Fitzgerald toprak sahiplerinin keyifli şaşkınlığına kesin olarak son veren bir yöntem kullandı. melitomma insulare (larvaları hindistancevizi gövdelerinde yaşıyordu) toprak sahipleri için en yaygın ve en korkulan sıkıntı kaynağıydı. Ölçekli böceklerle beslenen 3 tür uğur böceği tanıttı ve sonuç olarak binlerce hindistancevizi palmiyesini istiladan kurtardı. Botanik bahçelerinde yetişen Seyşeller'in altı endemik palmiyesi arasında, 19 Ekim 1956'da Edinburg Dükü Prens Philip tarafından dikilmiş bir dişi koko-de-mer ağacı yer alır.
Buradaki botanik hazineler sayısızdır: yükselen araucarias (kreole dilinde pye sapin) tarihi 200 milyon yıl öncesine, ilk dinozorların ortaya çıkışına kadar uzanan iğne yapraklı yaprak dökmeyen ağaçlar, görkemli gezgin ağaçları (bannan vwayazer) Madagaskar'dan. Yaprak sapları 2 litreye kadar su tutabilir, 3 metre yüksekliğe kadar büyüyen nilüferler olan dev allocias ve çok nadir ve endemik olan nilüferler. Wrights gardenya (bwa ağaç kavunu) ünlü üyesi tarafından dikilmiş olan The Beatles, geç George Harrison 12 Aralık 2000'de. Genellikle şiddetli bir yağıştan sonra çiçek açan bu ağacın adı bir İngiliz biyologdan geliyor. Percival Wright 1860'larda Aride Adası'nda kim keşfetti.
3 Haziran 2044 Cuma günü burada dev mango ağacının altında tarihi bir tören yapılacak. Çünkü burada gömülü yatıyor, bir zamanlar bilerek veya bilmeyerek doğaya ve çevreye geri dönüşü olmayan zararlara neden olan Seyşeller ulusu adına okul çocukları tarafından pişmanlık ve pişmanlık eylemleri olarak yazılan şiirleri ve denemeleri içeren bir kutu. Mezarından çıkarılacak ve torunlarına açıklanacak.
Teneke kutu, 3 Haziran 1994 günü öğle saatlerinde merhum askerlerin huzurunda yere indirildi. Danielle Jorre de Aziz Jorre (1941-1997) Çevre Bakanı ve diğer hükümet yetkilileri ve yabancı devlet adamları.
Seyşeller'e gelen birçok ziyaretçi bu botanik bahçelerini rehberli turlarla veya bağımsız olarak ziyaret eder.
ELMAS JUBILEE ÇEŞMESİ (Victoria'da)
Sert ve sert bir mizaca sahip olduğu hatırlanır. Asalet ve zarafetiyle, ahlaki sertliği ve şatafatlı muhafazakarlığı somutlaştırdı. 'VİKTORYA' çağ. Bir zamanlar Seyşeller, Majestelerinin egemenliğinin bir parçasıydı. 1841'de Victoria kasabası, Prens Albert ile olan evliliği vesilesiyle onuruna seçildi. (Saxe'den Albert Françis Charles Augustus Emmanuel - Coburg-Gotha (1819-1861). Victoria Alexandrina o zaman 22 yaşındaydı.
Doulton of London tarafından yaptırılan Kraliçe Victoria Elmas Jübile Çeşmesi, 5 Ocak 1900'de, Kraliçe'nin 60. yılını kutlamak için yöneticinin eşi Lady Sweet-Escott tarafından gecikmeli olarak açıldı. Victoria'nın saltanat (1837-1899). Aslında 28 Haziran 1838'de taç giydi. 22 Ocak 1901'de öldüğünde, diğer İngiliz hükümdarlarının en uzun saltanatını - 63 yıl - tamamlamıştı. Bizim kasabamızın yanı sıra, onun hatırası Afrika'da bir şelale ve bir gölde, Avustralya'da bir nehir ve bir şehir devletinde, kuzey batı Burma'da bir dağda, Artik Okyanusu'nda bir adada ve tropikal Güney Amerika'nın dev nilüferinde saklıdır. , Victoria amazonika.
Jubilee içme çeşmesi, üç tarafında bir su musluğu ve bir leğen bulunan ayrıntılı desenlerle süslenmiş porselenden yapılmıştır. Mauritius'taki Port Louis'deki Sir Newton William Caddesi'nde bulunan ve açılışı yapılan, Majestelerinin dünyadaki benzerliğinin en küçük temsili olduğuna inanılan 30 cm'lik bir Kraliçe Victoria heykelciği ile örtülmüştür. 5 Ağustos 1901'de York Düşesi ve Cornwall tarafından.
1977'de yetkililer, bu eşsiz heykelciğin antikacı sanatsal değerlerini takdir ederek, onu çıkarmanın ve Ulusal Tarih Müzesi'ne güvenli bir yere koymanın ihtiyatlı olacağına karar verdiler. Victoria'daki Yüksek Mahkeme binasının önünden geçen çok az insan, küçücük İmparatoriçe heykelciğinin aslında kayıp olduğunu fark etti.
Pekala, o zaman yine Bağımsızlık Bulvarı'ndaki antika satıcıları dışında pek çok insan susuzluğunuzu şirin küçük havzalarda giderebileceğinizi bilmiyordu!
On altı yıllık ihmalden sonra Jübile Çeşmesi'nin onarılıp restore edilmesine karar verildi. 1993'ün başlarında Amerikalı bir sanatçı ve seramikçi Lucy Hickerson ve bir antika tezgah sahibi Senville Henry, porselen eşyaları restore etmek, fayansları temizlemek ve boruları söküp onarmak için özenli bir görev üstlendiler.
Heykelciğin kaymaktaşından bir kopyası, orijinalinin yerine yerleşik İngiliz heykeltıraş Tom Bowers tarafından kalıplandı. Kraliçe II. Elizabeth'in (1952'de tahta çıktı) taç giyme töreninin 40. yıldönümü münasebetiyle İngiliz Hükümeti tarafından yapılan bir bağıştı.
Çeşme, 2 Haziran 1993 Çarşamba günü saat 17.30'da 'yeniden açıldı'.
Viktorya dönemi çoktan bitti. Ama bu küçük anıt, Victoria'da, sonraki Seyşeller halkının miras alması ve onlara bir zamanlar, Hanover Monarşisinin tacındaki mücevherler arasında safir olduğunu hatırlatmak için aziz bir hazine olarak kalacak!
VICTORIA SAAT KULESİ (Lorloz)
VICTORIA SAAT KULESİ (lorloz)
Evet, tarihi sömürge dönemine kadar uzanan tartışmasız en güçlü tarihsel özelliktir.
1901'de Kraliçe Victoria öldüğünde, Büyük Britanya İmparatorluğu'nun bir parçasını oluşturan Seyşeller, Mauritius'un bir bağımlılığı olarak yönetildi ve Ernest Bickham Tatlı Escott (1857-1941) yöneticisiydi. Victoria'da merhum Kraliçe'nin anısına bir topluluk salonu olarak hizmet edecek bir binanın inşa edilmesini önerdi.
Yasama konseyi, bina için toplam 10.000 Rs toplanmasına oybirliğiyle karar verdi. Bu, kısmen kamu aboneliği ve kısmen de hükümet tarafından ödenecekti. 1901'de Seyşeller'in nüfusu 19.237'ydi ve sakinlerin çoğu, plantasyon işçileri veya balıkçılar olarak zorlu bir yaşam sürüyordu. Bir emlak işçisi için ortalama maaş Rs idi. ayda 6.Vanilya endüstrisindeki kilo başına 32,00 Rs'den satış yapan patlama nedeniyle, fona vatansever katkılarda bulunabilecek durumda olan sadece bir düzine kadar toprak sahibiydi, ancak yine de bugünün iş girişimcilerinin hayırsever cömertliği ile değil. Neyse ki gerçekten! -Çünkü bugün kesinlikle sahip olamayacaktık. biraz Big Ben!
Ocak 1902'ye kadar, toplanan miktar 3,233.81 Rs., ne yazık ki yetersizdi. Önerilen bina için gereken miktarın yarısından azı. neredeyse anında tatlı escott yönetiminin coşkuyla onayladığı alternatif bir fikir buldu. Ve Haziran ayında, o sırada yargıç olan Herchenroder başkanlığındaki Kraliçe Victoria anma komitesi, kararı oybirliğiyle kabul etti.Victoria'da en zarif Majesteleri Kraliçe Victoria'nın sevgi dolu anısına bir saat ve saat kulesi dikilmesini". Yasama Konseyi, anma töreni için fon olarak kullanılmak üzere mevcut 6 Rs, 447,62 cts için onay verdi. Çeşitli saat ve saat kulelerinin çizimlerini ve şemalarını inceledikten sonra, tatlı escott Kraliçe Victoria'nın elmas yıldönümünü anmak için 1892'de Londra'daki Vauxhall Köprüsü yolu üzerindeki Victoria İstasyonu'nun girişine yerleştirilene benzer bir tane seçti. Temmuz ayında talep üzerine Ernest Tatlı EscottKolonilerin Sekreteri, Londra'daki kraliyet ajanlarına saat kulesini satın alma yetkisi verdi.
Dökme demirden yapılan saat kulesi Beyler tarafından yapılmıştır. Gillet & Johnson Crydon, İngiltere. Firma, bu özel saat kulesi tasarımını üç farklı boyutta yapmakla iyi bir üne sahipti. Bunlar, Londra'daki Parlamento Binası'nın saat kulesine bariz benzerliklerinden dolayı “Küçük Büyük Benler” olarak biliniyordu.
Saat kulesi, posta vapuru ile dokuz durumda demonte olarak geldi - ama hepsi bir arada değil. 11 Şubat 1903'te yedi sandık geldi, diğer ikisi yanlışlıkla Mauritius'a boşaltıldı! Bunlar bir ay sonra geldi.
Doğal olarak saat kulesinin şehrin ortasında durması gerekiyordu ve küçük başkentimizin merkezi elbette Güney Doğu, Kuzey ve Batı'dan gelen dört yolun buluştuğu ve kesiştiği kavşaklardaydı: Francis Rachel Caddesi, Devlet Evi Bulvarı , Albert Caddesi ve Bağımsızlık Caddesi.
Saat kulesinin montajı dokuz gün sürdü. Çeşitli parçaları kaldırmak, monte etmek ve bağlamak için vinçler ve kasnaklar kullanıldı. 25 fit yüksekliğinde ve 3 fit x 3 fit genişliğinde, her kadranın çapı 2½ fit olan bu küçük bir başarı değildi.
Saat kulesinin son perçini 27 Mart'ta çakıldı.
Bu nedenle, 1 Nisan 1903 Çarşamba günü öğleden sonra şehirde toplananlar heyecanlı bir kalabalık olmalı.
Birleşik Krallık bayraklarıyla süslenen saat kulesinin açılış töreni yapıldı. Ernest Bickham Tatlı Escott kim ciddiyetle bir anıt ilan etti Kraliçe Victoria Alexandrina.
Gösteriş yoktu, trompet sesleri yoktu. Bununla birlikte, tören görkemli ve onurlu bir ihtişamdı. Yöneticinin muhteşem konuşmasının ardından kalabalık, vatansever bir coşkuyla alkışladı ve tezahürat yaptı.
Aslen siyah olan saat kulesi, 1935'te Kral V. George'un Jübile'sini anmak için yapılan kutlamalar sırasında parlak gümüşe boyandı.
Görünüşe göre, ilk günden beri, zili çalması gereken aparat hiç çalışmadı. Zil sesi ilk olarak 17 Eylül 1999'da, saat kulesinin yaylı mekanizmasının elektronik bir mekanizma ile değiştirilmesini de içeren büyük bir onarım ve restorasyon çalışmasından sonra duyuldu. saat kulesi yapanlar, Sayın Gillet & Johnson.
1960'ların başında Gilbert Palmyre (1912-1992) adlı bir tamirciye saat kulesinin bakımının asil sorumluluğu verildi, bu görevi özveri ve değerli bir gayretle yerine getirdi. 1978'de krankı, sevgilimize bakan gençlerinden daha yeni bir tamirci olan William Lespoir'e devretti. lorloz bu son otuz üç yıl boyunca neredeyse özel bir sevgiyle.
Aslında, 1903 Nisan Çarşamba günü küçük başkentimizde Victoria saat kulesinin açılışı, adalarımızın tarihinde yeni bir sayfa açan öncü bir olaydı.
Dört ay sonra, 13 Ağustos'ta Seyşeller, bağımsız bir taç kolonisi olarak yönetilmek üzere Mauritius'tan ayrıldı. Aynı yıl 9 Kasım'da Kral VII. Edward'ın (1841-1910) doğum günü münasebetiyle Ernest Bickham Tatlı Escott şövalye ilan edildi ve koloninin ilk valisi olarak yemin etti. Böylece tüm bu on yıllar boyunca, saat kulesi bir ada koruyucusundan Cumhuriyet egemenliğine kademeli evrimimize canlı bir şey gibi tanık oldu.
Saat kulesi atalarımıza sunulalı bir milyon saatten fazla oldu. Kentimizin mimari peyzajı, ufuk çizgisine hakim beton ve camdan çok katlı binalar, yaya geçitleri ve yoğun ve telaşlı yaşamlarımızı kontrol eden ve yönlendiren trafik ışıklarıyla değişmeye devam ederken, saat kulesi hala şehrin temel nabzı olarak kendini gösteriyor. kasabamızın kalbi, çünkü zamana direndi.
MİSYON harabeleri (Sans Soucis'te)
GÖREV YARALANMALARI (Sans Soucis'te)
Ziyaretçide heyecan verici bir dokunaklılık hissi uyandıran kederli güzellik ve tatlı huzurlu kasvetli eski bir yer.
Bunlar, 1875'te Kilise Misyoneri, Kurtarılmış Kölelerin Çocukları Derneği tarafından kurulan Endüstri okulunun kalıntılarıdır. denirdi Venn'in şehri Henry Venn'den (1796-1873), 1799'da kurulan ve diğerleri arasında kurulan Kilise Misyoner Cemiyeti için çalışan bir Anglikan evangelist, Mauritius'taki Pamplemousses ve Sierra Leone'deki Freetown'da yetimhaneler.
On sekizinci yüzyıl boyunca, binlerce Afrikalı köle, Yeni Dünya ekonomisinin temeli olmak için zincirler halinde Atlantik'i geçti. Yüzlerce kişi Seyşeller kıyılarında bulundu ve pamuk ve kahve tarlalarında işçi olarak kullanıldı. 1814'te Britanya Seyşeller'i ele geçirdi ve Parlamentonun 1807'de kabul ettiği köle ticaretinin kaldırılmasına ilişkin Bill Britanya İmparatorluğu'nun tamamında geçerli olmasına rağmen, Seyşeller'de alçak ve kazançlı köle ticareti 1833 Kurtuluş Yasası'na kadar devam etti. İngiliz topraklarındaki kölelerin serbest bırakılması yürürlüğe girdi. Ancak, Doğu Afrika kıyıları boyunca köle ticareti azalmadan devam etti. Afrika'nın iç bölgelerinden köleler getirildi - çoğu birkaç metre patiska kumaşı için elde edildi! …. Malavi'deki Nyassa Gölü'nün batı yakasına götürüldüler ve Tanzanya kıyısındaki Kilwa'ya gönderildiler ve burada Zanzibar'daki köle pazarına götürüldüler ve her biri 100 ila 120 sterline Arap ve İranlı tüccarlara satıldılar.
İnsan etindeki bu yasadışı ve aşağılık faaliyete son vermeye kararlı olan İngiliz Donanması Gemileri, Hint Okyanusu'nun sularını taradı ve Arap dhow'larını ele geçirdi ve Mahé'ye getirdikleri köle yüklerine el koydu.
252 özgürleştirilmiş kölenin ilk sevkiyatı 14 Mayıs 1861'de Seyşeller'e ulaştı. HMS Lira Kaptan Old-field tarafından komuta edildi. O andan itibaren 1874'ten itibaren çeşitli "köle avcıları" ile gelmeye devam ettiler. Perisi, Akbaba, Ariel, Thefis. Kayda değer bir İngiliz kaptan olan G.L Sullivan, gemilerini yönetiyordu. HMS Defne ve HMS pantalon bu tehlikeli kurtarma operasyonlarının çoğunda.
1861 ve 1874 yılları arasında Arap Arap yelkenlilerinden toplam 2.816 özgürleştirilmiş Afrikalı köle alındı ve Mahé'ye karaya getirildi.
Mayıs 1875'te Seyşeller sivil komiseri Charles Spenser Somonu (1832-1896) Capucin Sans Soucis'te tahsis edilen 50 dönümlük araziyi Kilise Misyoner Cemiyeti'ne kiralamayı kabul etti - ancak Mauritius valisi Arthur Purves Phayre (1812-1885) Ekim ayında Seyşeller'e seyahat ettikten sonra, hangi koşullar altında çalıştığını belirlemek için gitti. arazinin tahsisine izin verecek, diğerlerinin yanı sıra on yıllık bir süre için yıllık kira ödenmesi gerektiğini ve 16 yaşından büyük hiçbir çocuğun iradesi dışında alıkonulmamasını öngören koşullar.
Tüm fedakar tarafların ortak çabalarını harekete geçirdiği kadar, insani proje uzun müzakereler ve bürokratik ertelemelerden sonra başladı.
Venn's Town'daki Sanayi Kurumu, 20 Mart 1876'da resmen açıldı ve Rev. William Barlett Şansölye Swahili konuşan vekil sivil papaz. 1877 yılı sonunda yerleşimde 35'i erkek, 20'si kız olmak üzere 55 çocuk yaşamaktaydı. Okul öğretmenleri, Victoria'da eski bir polis memuru olan Bay Robert Pickwood ve Bay Henry Morris Warry (1858-1927) idi.
İlk başta ana binalar, verandalı bir bungalov olan geniş ve ferah bir Mission kulübesinden, biri erkekler ve biri kızlar için olmak üzere 100ft'e 25ft'lik iki yatakhane, birkaç müştemilat, mutfak, tuvalet ve bir düzine kulübeden oluşuyordu. toprağı temizlemekle meşgul olan işçiler. Binalar ahşaptan yapılmış ve pandanus yapraklarıyla kaplanmıştır. Yakındaki nehirden bambu borularla su elde edildi ve kireçtaşı mercan havzalarında depolandı.
1885'te Warry ve eşi ayrıldı ve yerine 1889'a kadar Kurumun sorumluluğunu üstlenen Bay Edwin Lucock ve eşi Martha geçti. Misyondaki rutin, çocukların refahını ve eğitimini sağlamak için tasarlanmış olsa da, bazı olaylar yaşandı. bazı erkek ve kızların kaçmasına neden olan sert muamele.
Namaz ve kahvaltı için erkenden kalktılar, ardından İncil hikayeleri ve ilahilerden oluşan derslere katıldılar. Öğleden sonra, ahşap işleri ile uğraştılar ve geliri misyon yerleşiminin bakımına giden kahve, kakao ve vanilya tarlalarına baktılar.
Daha uzaktaki bir mezarlık, difteri veya apandisit gibi o zamanlar tedavi edilemez sağlık sorunlarına trajik bir şekilde yenik düşenlerin küçük bedenlerini barındırıyordu.
Edwin ve Martha Lucock'un iki yaşındaki oğulları Sidney, Nisan 1888'de öldü ve oraya gömüldü.
On yedi yıllık varlığı boyunca Seyşeller'e gelen pek çok ziyaretçi dağ yolundan yürüyerek Sanayi okuluna gitti. Venn'in Kasabası Afrikalı çocukların nasıl geçindiğini keşfetmek için. En ünlülerinden biri, ressam ve dünya gezgini Victorian Lady idi. Marianne Kuzey (1830 – 1890). 13 Ekim 1882'de Seyşeller'e geldi ve üç aylık konaklaması boyunca Warry'lerle birlikte misyon kulübesinde üç muhteşem hafta geçirdi. Orman manzarasına hayran kaldı ve küçük Afrikalı çocukların neşeli ve neşeli oyunlarına hayran kaldı. Gerçekten de, elli üç yaşındaki sanatçı/maceracı, muhteşem yükselen kulenin standını keşfettiği yer de burasıydı. Kapisen daha sonra onun adını alacak olan ağaçlar: Kuzey seychellarum. Venn's Town'un bugün bize o yerin gerçekte nasıl göründüğüne dair canlı bir izlenim veren birçok resmini yaptı. Resimlerinin kırk üçü Victoria'daki Doğa Tarihi Müzesi'ndedir.
Venn's Town'daki misyon 1894'te kapandı, çünkü o zamana kadar Mahé'de Afrikalı çocukları barındıran daha fazla okul inşa ediliyordu ve köle tüccarları rezil işlemlerini durdurmuştu. Yetmiş yedi yıl sonra… 20 Mart 1972'de Kraliçe II. Elizabeth, Uluslararası havaalanımızın açılışı için Seyşeller'e geldiğinde, bu melankolik kalıntıları ziyaret etmek ve ziyaretçilere nefes kesici bir manzara sunan Mission Viewing Lodge'u açmak için buraya sürüldü. Aşağıdaki doğu kıyısının panoraması. O neşeli küçük ruhların o günlerde aynı manzarayı görüp görmediklerini bir şekilde özlemle merak etmemek mümkün değil. Venn'in Kasabası….
'ZONM LIB' ANITI (Victoria'da)
'ZONM LİB' ANITI (Victoria'da)
Onu gören herkes için, kollarını kaldırmış, kelepçelerden kurtulmuş metal adam, ÖZGÜRLÜK! Evet. Laliberte!
Nitekim Seyşeller halkının özgürlük arayışı öyküsünün son paragrafının sonunda gelen anıtsal ünlem işareti budur.
İlk bölümler tarihin sisleri içinde gizleniyor ama sis nerede ve ne zaman dağılırsa dağılsın, insan bu güçlü ve hareketli destanın birkaç sayfasını aralıklı olarak görebilir… yavaş yavaş geçmişin gerçekliğine dalmak…
1811 yılı – Seyşeller bir İngiliz mülkü haline gelir ve sömürgecilik tüm sonuçlarıyla kök salır, büyür ve gelişir… Özgürleşmiş köleler emek sömürüsünü protesto eder. 1903 ve Seyşeller ayrı bir koloni haline gelir ve kendi valisini alır…. Bir kuruş için hindistancevizi ve tarçın tarlalarında çalışmak ve terlemek zorunda kalan alt sınıf arasında sefil bir yoksulluk var. Nüfus 19.243'tür. Birinci Dünya Savaşı ve yaklaşık 800 Seyşelyalı erkek askere alınır ve Almanlarla savaşmak için Doğu Afrika'ya gönderilir. 400'den az dönüş… İkinci Dünya Savaşı… Seyşeller Pioneer Kolordusu Kuzey Afrika ve Salermo'da. Yüzlercesi telef oldu. 1950'ler… valiler gelir ve gider. Yaygın bir sosyal adaletsizlik, zenginlik eşitsizliği var… ırkçılık… dışlayıcılık. 1960'lar… devrimin için için için yanan alevleri, siyasi partilerin doğuşunu teşvik ediyor - SIUP… SPUP… DP… Yoksulluk… cehalet… sosyal ayrımcılık. Seyşeller Ulaştırma ve Genel İşçi Sendikası kuruluyor… mücadele başlıyor. 64 Eylül – İlk grev 10 hafta sürer… 1967 – Genel yetişkin oy hakkı… Yönetim Konseyi genel seçimleri… 68 Aralık, Halkın Bağımsızlık çağrısı yaptığı öğretmen mitingi… protesto yürüyüşleri… devrimci coşku kaynar… 1970 Yasama Meclisi Genel Seçimleri… 1975'te Özyönetim… umut vaadi… 1976 Bağımsızlık… kutlamalar… hayal kırıklığı… 1977 – 5 Haziran 2… şafak getiriyor Özgürlük! zafer! ve Zafer!
'Zonm Lib' Kurtuluş Anıtı, 5 Haziran 1978'de İkinci Cumhuriyet Cumhurbaşkanı Fransa Albert Rene (1935- ) tarafından nihayet sömürgeciliğe son veren Darbe'nin 1. yıldönümü münasebetiyle açıldı. baskı ve adaletsizlik. Evet, gerçekten de Seyşeller tarihinde önemli bir noktalama işaretidir.
Her yıl 5 Haziran'da burada Seyşeller vatandaşları ve yabancı devlet adamları tarafından çelenk ve çiçeklerin bırakıldığı bir tören düzenlenir.
'Zonm Lib', Bağımsız ulusumuzun görkemini ve güneşin yarın her zaman doğacağına olan inancını sembolize ediyor.
‘O muzaffer ve özgür duruyor
Ve onurlu korkusuz’.
DEVLET EVİ (Victoria'da)
DEVLET EVİ (Victoria'da)
Çok uzun zaman önce, sevgili cumhuriyetimiz, Hanover Hanedanına ve daha sonra Windsor Hanedanına ortak itaatle birleşmiş, dünya çapında heterojen bir topraklar ve halklar koleksiyonundan oluşan Britanya İmparatorluğu'nun bir parçasıydı.
Ve diğer İngiliz koruyucuları gibi, Seyşeller de bir Valinin ve onun Yasama Konseyinin yetkisi altındaydı.
Ve eskiden Hükümet Konağı olarak adlandırılan Devlet Evi, görev süreleri boyunca kaldıkları yerdir.
Eğimli çimler ve çalılıklarla peyzajlı bahçelerin göz alıcı çevresinde yer alan bu bina, açıkça görkemli bir zarafete sahiptir. İkiz revaklar, beyaz sütunlar ve korkuluklar ve cilalı yeni direklere sahip döner bir merdiven, Edward dönemi zarafetinin ve sömürge zenginliğinin mutlak yüceliğini simgeliyor.
tarafından tasarlandı William Marshall Vaudin, sivil papaz Adolphus Vaudin'in oğlu. Babası burada görevlendirilirken 1866'da Seyşeller'de doğdu. Onun parlak ve sıkı çalışma yeteneği, ona Kamu İşleri Dairesi Başkanı ve Sayman ve gümrük kontrolörü de dahil olmak üzere kamu hizmetinde çeşitli önemli görevler kazandı.
Bu muhteşem kolonyal rezidans, Seyşeller'in 1903'te ayrı bir koloni haline gelmesinden yedi yıl sonra inşa edildi. İlk kiracısı İkinci Valimizdi, William Edward Davidson (b 1859-d 1923), 1912'de buraya taşınan ve tamamlanması henüz tamamlanmamış olmasına rağmen açılışını yapma onuruna sahip olan. Bu 1913'te geldi ve o zamana kadar tüm inşaatının maliyeti Scr'ye ulaştı. 76.411. 22 dönümlük bitişik delikanlı “olarak biliniyordu.Arazi Dugand”. On altı Vali hayatlarının birkaç yılını burada geçirdiler. Sör Malcom Stevenson 27 Kasım 1927'de görev süresinin üçüncü ayında vefat etti.
Sömürge döneminde burada birçok renkli sosyal işlev yapıldı. Evet, İmparatorluk günlerinde İngiliz Valisinin avantajları olan hoş sonuçların neşesini simgeleyen o görkemli ziyafetler, kokteyller ve cömert çay partileri - çünkü her zaman ziyaret etmek için ziyaret eden İngiliz ileri gelenleri ve yabancı müttefikleri olduğunu unutmamak gerekir. eğlendirmek. 1966'da "" yazan İngiliz aktör ve besteci.deli köpekler ve İngilizler” Noel Korkak (1899 – 1973) burada üç hafta geçirdi. Valinin konuğu oldu Julian Edward George, Oxford ve Asquith Kontu. Hükümet Konağı'ndaki son kolonyal şenlik resepsiyonu 27 Haziran 1976'da yaklaşık 2.000 misafirin katıldığı bir toplantıda gerçekleşti. suare Kraliçe II. Elizabeth'in 50. doğum günü vesilesiyle. Bunların arasında, 29 Haziran'daki Bağımsızlık şöleninde Majestelerini açıkça temsil etmek için Seyşeller'e gelen Gloucester Dükü ve Düşesi de vardı. Resepsiyona, gerçekten de kendi veda galasında başkalarını eğlendirmek için birkaç İngiliz Valisinden biri olması gereken Collin Hamilton Allen ev sahipliği yaptı!
Bina, 1975'te Seyşel Adaları'nın kendi kendini yönetmesi ve Bağımsızlığın yakın olmasıyla kapsamlı bir şekilde yenilenmiştir.
1977'de, Bağımsızlık sonrası sosyalist ahlakımıza uygun olarak, bina, baş yöneticinin evi olmaktan çıktı. Sadece onun ofisi haline geldi ve ona bağlı çeşitli departman ve ajansları barındırdı. Üçüncü Cumhuriyet'in gelişiyle birlikte, Cumhurbaşkanlığı ofisi yakındaki yeni bir yere taşınırken, bina orijinal mimari tasarımını değiştirmeden kapsamlı bir tadilat ve tadilat geçirdi. 28 Mayıs 2007 öğleden sonra, yüzlerce davetli misafirin muhteşem iç mekanlarını keşfetme heyecanı yaşadığında, Devlet Evi'nin Başkan James Alix Michel tarafından büyük yeniden açılışına tanık oldu.
Günümüzde, diplomatik işlevlerin yeri olarak hizmet vermektedir.
Evet, küçük bir sömürge kasabasından modern bir başkente evrimine ve bizim ve gelecek nesillerin evrimini şekillendiren siyasi olaylar ve değişen koşullara tanık olan devlet binası, Victoria'nın onurlu ve görkemli bir özelliği olmaya devam ediyor.
Adamızın tarihinin değerli bir hatırasıdır.
ROS KOSON (Anse Louis'de)
Mahé'nin güzel batı kıyısında, insan bu harika canavarı bulur! gerçek bir sus scrofa! Evet bu Ros Koson (domuz kaya) uygun bir şekilde (avec justesse) adını almıştır çünkü profilde kesinlikle çömelmiş hırlayan bir domuza (accroupi rugissement cochon) benzemektedir. İçi çökük gözler (yeux creux), ağızdaki kıkırdaklı burun (indirilen) (la bouche ouverte) öfkeden dişleri açığa vuran belirgin bir şekilde ayırt edilebilir. Kesinlikle en yaygın toynaklı memelilerimizden biri! (sabotlar)
Tabii ki, etrafta bu kadar çok granit varken, bazı tanınabilir temsillere sahip kayalar veya şekillerle karşılaşmak alışılmadık veya olağandışı değildir.
Ancak, bu özel "domuzu" yukarıda görünce, doğal olarak, o dev kayanın üzerinde ne kadar süredir tünediğini merak etmeye meyillidir.
Bilim adamları bize bir zamanlar, yani milyonlarca yıl önce tüm kıtaların birleştiği zaman, Afrika ile Hindistan arasındaki yer kabuğunun küçük bir parçası olan Seyşel Adaları'nın sözde kıta kayması sırasında izole edildiğini söylediler… O kaya, ayaklanma (ruh) sırasında o kayanın üzerine inmiş olabilir ve daha sonra yüzyıllar boyunca zamanın tahribatıyla bir domuza dönüşmüş olabilir mi? Büyüleyici!
Bir şey kesin. Bu, Anse Louis'in gelecekteki sakinlerinin kesinlikle miras alacağı ve sevmeyi öğreneceği bir evcil hayvan domuzu!.
MAISON DU PEUPLE (Victoria'da)
MAİSON DU İNSANLAR (Victoria'da)
FINIS CORONAT OPUS! (Son işi palyaçolar!) bu binanın hak ettiği övgüdür. Gerçekten hak ediyor. Çünkü bu, 'Halkın' asil başarısıdır ve aşk emeğinin değerli meyvesidir.
Bu muhteşem L şekilli (özgürlük) iki katlı yapı, tüm Seyşeller vatandaşları için kültürel, sosyal ve politik mekandır - 'halk'. Ve yapımında on yıl oldu. 1978'in başlarında hükümet, ulus sosyalist ilerleme ve refah hedefini sürdürürken, "halkın" sosyal ve politik durumlar için toplanabileceği ve çeşitli işlevleri yerine getirebileceği geniş bir topluluk binasına sahip olmanın gerekli olduğuna karar verdi. Böylece, 5 Haziran 1979'da, o zamanlar Seyşeller Devlet Başkanı olan Fransa Albert Rene (1977 – 2004) temel taşını koyduğunda, bu en büyük planın tohumu hayırlı bir şekilde ekilmiş oldu. İnşaatın finansmanı için çeşitli kaynak yaratma faaliyetlerini organize etmek üzere bir komite kuruldu. – ilki, ağırlık olarak eşit olmasa da tonlarca ve önemli miktarda balık getiren Nisan ayında düzenlenen bir balık tutma yarışması! - nakit. İlginçtir ki, 25 Kasım 1978'de bir Devlet Evi ziyafeti 250 şanslı konuğu, yeni kurulan “Şef” Yönetici'nin kendisi, Bay France Albert Rene'nin mutfak becerilerinin tadına varmaları için cezbetmişti! - misafirini kreol mutfağının baharatlı lezzetleriyle büyüleyen, her misafirin o zamanki embriyonik Maison du Peuple fonuna R250/- bağışlaması.
Bu büyük ulusal proje üç aşamada gerçekleştirildi ve tüm çalışmalar teknik uzmanlığın rehberliğinde gönüllüler tarafından yapıldı. Tasarım John Dunlop Steward tarafından oluşturuldu ve teknik diyagramlar ASCON – Danışmanlık Mühendisleri Derneği tarafından yürütüldü. SSCB, Kuzey Kore ve Cezayir'den cömert parasal bağışlar geldi ve dönemin cumhurbaşkanı Chadli Benjedid 5 Nisan 1981'de Seyşeller'i ziyareti sırasında ilk aşamanın resmi açılışını gerçekleştirdi.
Her meslekten işçi eşi görülmemiş bir ortak çabada birleşti: duvarcılar, marangozlar, elektrikçiler, boyacılar, kamyon şoförleri vb.
Dayanışma ve bağlılık ruhunun teşvik ettiği yavaş bir hevesle çalıştılar. Ve binaları, sevgiyle yaratılmış ve beslenmiş devasa bir çiçek gibi yükseldi ve yayıldı.
Sonunda, 5 Haziran 1993'te bina, Cumhurbaşkanı tarafından resmen açıldı. Fransa Albert René (1935 – )
Ve olaylı bir yıldı. 18 Haziran 1993 Cuma günü, Seyşeller'in yeni anayasası bir referandumla onaylandı.
Aynı yıl Seyşeller de 21-29 Ağustos tarihleri arasında Hint Okyanusu Oyunlarına ev sahipliği yaptı. açılışından bu yana Maison du insanlar, birçok büyük bina ve yapı yaratıldı ve daha birçoğu henüz yapılmadı, ancak Maison du Peuple her zaman Seyşeller halkının ulusal gururunu ve vatansever görkemini simgeleyecektir.
BAIE ST. ANNE KİLİSESİ (Baie St. Anne, Praslin'de)
BAIE ST. ANNE KİLİSESİ (Baie St. Anne, Praslin'de)
Mgr Olivier Maradan (1899-1975), 1937'de Victoria piskoposluğu piskoposu olduğunda, tamamen harap durumda olan tüm kilise ve şapellerin yeniden inşasını üstlendi. İlk inşa ettiği, Praslin'in güneydoğu kıyısındaki bu binaydı. Baie-Saint Anne cemaati 1878'de kuruldu ve ilk yerleşik rahip, 1875'te Seyşeller'e gelen baba Ange Favre (2848 - 1926) idi.
Bu nedenle, modern uygarlık tarihindeki en büyük trajedi sırasında, uluslar tarafından dünya uluslarına karşı en korkunç vahşet ve gaddarlıklar işlenirken, Praslin'deki bir grup güçlü adam, ürkütücü bir inşaat görevine girişti. kiliseleri, dul bir kadın olan Eugène Savoy tarafından Katolik kilisesine miras kalan bir toprak parçası üzerinde. Çalışmalar Mart 1941'de başladı, ancak savaşın zorluğundan kaynaklanan malzeme ve araç kıtlığı nedeniyle ilerleme yavaş ve kesintili oldu. Ama azim acımasızdı. 15 Şubat 1942'de piskopos ilk taşı kutsadı. Kilise rahibi Peder Claude inşaatı denetledi. Tasarım, Tanzanya'da yaşayan bir capuchin misyoner babası Conradin tarafından yaratıldı.
Grand-Anse Praslin'in sakinlerinden Harry Berlouis, görkemli ve yüce sunağı tasarladı ve yarattı.
11 Nisan 1945'te, Baie-St. Anne Kilisesi tarafından kutsanmıştı Mgr Olivier Maradin 9'unda seyahat eden bir düzine misyonerin huzurunda Alouette Mahé'den törene katılmak üzere. Evet, körfeze gelen tekneler, bu ilahi kilisenin kucağına doğru yelken açıyor gibi görünüyor…
MIRAY DEMON (Anse Déjenuer'de)
MİRAY İblis (Anse Déjenuer'de çalışıyor)
Miray iblisi mi? (şeytan duvarı?) Neden burada, cennette bir duvar örsün ki?!
Evet, bu kesinlikle akıllara durgunluk veren bir manzara. Bu farklı boyut ve şekillerdeki granit kayaların, kaba bir duvar yapmak için üst üste gelecek şekilde zekice düzenlendiği izlenimi edinilir.
Pekala, Anse Déjeuner sakinlerinden biri şeytanın olağanüstü gücünü takdir etmiş ve bu tuhaf kaya yığınına uygun bir ad vermiş olmalı!
Aslında, bir zamanlar, çok uzun zaman önce, bu tek bir büyük kaya parçasıydı. Binlerce yıla yayılan zamanın tahribatı, içinde çatlaklar ve yarıklar yarattı ve yavaş yavaş dev bir yapbozun birbirine kenetlenen parçaları gibi daha az yerinde kalan ayrı kaya parçalarına bölündü. Şeytan duvarının sırrı bu… Elbette o kayalar bir mil ötedeki kırma tesisine götürülüp agrega haline getirilmeyecek!
NAGEON'UN EVİ (Pointe Larue'de)
NAGEON'UN EVİ (Pointe Larue'de)
Bu ev Nageon de L'Estang ailesine aitti. 20. yüzyılın başlarında aile, Hindistan cevizi ve tarçın yetiştirdikleri Pointe Larue'de büyük mülklere sahipti. 1851'de Ceylan'dan (şimdi Sri-Lanka) Seyşeller'e çeşitli hindistancevizleri getirdiği söylenen Etienne Alphonse Clement Nageon de L'Estang, 1821'de Seyşeller'de doğdu, Mahé'de ilk tarçın damıtma fabrikasını kurdu. 1790'da Fransız Devrimi sırasında, adalarda, özellikle toprak mülkiyeti ile ilgili olarak siyasi değişiklikler başlatmak için bir Sömürge Meclisi kuran sakinler arasında yer alan ilk Fransız yerleşimcilerden birinin soyundan geliyordu.
Zamanlarının tüm aileleri gibi, Nageon de L'Estang klanı da evlerinin büyüklüğünü haklı çıkaran birçok çocuktan oluşuyordu.
“La Farandole” adı verilen bu evin eskiden on beş odası vardı. 1980'lerin başında, yenilenip değiştirildikten sonra, Pointe Larue için bir sosyal merkez ve SPPF Bölge Yönetim ofisi haline geldi.
KENWYN EVİ (Victoria'da) Bir evin bir mücevher! Kolonyal creole konutunun saf güzelliğini ve rustik zarafetini gösteren bir başka mimari simge. Aslen 1850'lerde inşa edilmiş ve konut eviydi. Henry Brooks (1831 – 1920) o zamanlar koloninin baş sağlık görevlisiydi. Doktor, büyük çığ sırasında kendini kahraman ilan etti (lavaş) Ekim 1862'de çamur ve enkaz altında gömülü olan 42 yaşındaki İtalyan rahip Peder Jeremie'yi kurtardığında. 1883'te, Doğu Afrika'dan bir yolcuya bulaşıcı hastalık belirtileri teşhisi koyduktan sonra, kolonideki yakın bir çiçek hastalığı salgınının tehlikeleri konusunda yetkilileri uyardı. 1880'de Doğu Telgraf Şirketi, Dr Brooks'tan evi satın aldı. Şirket, Seyşeller ve Zanzibar arasında kablo bağlantıları döşerken mühendisler burada yaşıyordu. Yer tesadüfen, İngiltere'nin Güney Batı ülkesi Cornwall'da bir köy olan 'Kenywn' adını aldı, çünkü görünüşe göre burası su altı telgraf kablolarının geldiği yerdi! 1900'lerin başında Cable & Wireless Seyşeller'e geldi ve çok daha fazlası için. 20. yüzyılın ev, genel müdürlerinin art arda ikametgahıydı. Ancak tropik bölgelerde iklim ve hava koşullarının kereste ve ahşaba verdiği zarar ne olursa olsun, bu zararlı termitler tarafından ağırlaştırıldığı düşünüldüğünde, 1990'ların sonunda ev tam bir yıpranmıştı! Seyşeller'de evi keşfettiler ve sezgisel bir algı ile kutsandılar, bunun parlatılabilecek bir elmas olduğunu fark ettiler! Şirket, orijinal yerel tasarımını ve yapısını titizlikle koruyarak 'Kenwyn House'u restore etme görevini üstlendi. Yerel keresteden hoşgörülü bir şekilde yararlanmak, yani bwa nwar ve bwa natte, tavan kirişleri, kirişler ve payandalar, ana giriş kapıları ve değiştirilmemiş döşeme tahtaları dışında tüm bina kapsamlı bir tadilata tabi tutulmuştur. Bunlar casuarina ağacındandır ve bu nedenle zamanın ve termitlerin tahribatına dayanmışlardır. Sonunda ev, eski benliğinin bir kopyası haline gelmiştir. Kusursuz. Diamond SA şirketi, burayı gümrüksüz ürünlerin gerçek bir zanaatkar mağazasına dönüştürdü. Birinci katta göz kamaştırıcı elmas ve Tanzanit mücevherleri var. Üst katta çok çeşitli kalaylı çatal bıçaklar, deri cüzdanlar ve lüks kozmetikler var. Bodrum katındaki galeride Seychellois sanatçılarının güzel heykelleri ve tabloları var. Ama en şaşırtıcı güzellik elbette evin kendisi.
ANSE L'UNION GRANİT BOULDER (Anse L'Union, La Digue'de)
ANSE L'UNION GRANİT BOULDER (Anse L'Union, La'da çalışıyorDigue)Granit. Muhteşem granitimiz. Seyşeller takımadalarındaki kırk ada granitiktir. Seyşel Adaları'nın büyüsü, yalnızca göz kamaştırıcı yeşilliklerinde veya kavurucu güneş ışığının bozulmamış kumsallarında yatmıyor. Granit harika. Görkemli. İnsan hayran kalır ve nefesi kesilir(le soufflé coupé). Evet, PLUTONİK! Ancak, jeoloji stratigrafisi veya Petrogeni'nin derin (karmaşık) bilimine girmeden Seyşeller granitleri üzerinde dithyrambik gidebilir mi?! Seyşel Adaları'nın granitleri milyonlarca yıl öncesine, Mezozoik döneme… ilk amfibiler, ilk kanatlı böcekler, ilk dinozorlar. Granit, erimiş halden katılaşmasıyla oluşan magmatik bir kayadır (magmatik Latince kelimesinden gelir). ignis: alevlendirmek). Esas olarak kuvars, feldispat ve mika kristallerinden oluşur. Ve yerin derinliklerinde oluştu. Ve magma, yani erimiş madde, kristalleşmeden önce ksenolit adı verilen materyal parçaları oluştururken, evet, bir sıcak melas banyosundaki (cuve de mélasse) parıltılı (scintillante) toz (poussière) gibi. chaude, sirop)! Granit, yerkabuğunun (croute) altında derinde (profondement en bas la terre) oluştuğundan, bunun nedeni, üzerindeki kayaların aşınmış olması veya kayaların hareketleriyle yukarı doğru itilmesidir. altında uzun zaman önce bunun gibi kayalar açığa çıktı. Evet, uzun zaman önce. Ve şimdi, burada, La Digue'nin batı kıyısında, bir dönümlük (0,5 hektar) araziyi kaplayan bu en görkemli granit manzarasını görünce, dünyadaki tek okyanus granit adaları.
<br
YÜKSEK MAHKEME BİNASI (Victoria'da)
YÜKSEK MAHKEME BİNASI (Victoria'da)Anayasanın koruyucusu. koruyucumuz kanun külliyatı. Bu bina, Seyşel Adaları'nın ayrı bir krallık kolonisi haline gelmesi beklentisiyle ülkede ortaya çıkan ve bu nedenle en iyi olası iş anlaşmalarını umarak ülkede ortaya çıkan New Oriental Bank'ın ofislerini barındırdığı 19. yüzyılın başlarına kadar uzanıyor. sömürge hükümeti. Ancak banka, beş yıldan daha kısa bir süre sonra, yöneticinin yasama ofisleri üzerine kapılarını veya daha doğrusu defterlerini kapattı. Ernest Bickham Sweet-Escott'un İdare Birinci Kattaki binayı işgal etti. Bu binanın birinci katında olduğu söyleniyor. Tatlı-Escott 9 Kasım 1903'te Seyşeller Kolonisi'nin ilk valisi olarak göreve başladı. İlginçtir ki, yalnızca mahkumiyet, dava ve beraatlerle ilişkilendirdiğimiz bu eski tek katlı bina, bir zamanlar 1893'te Seyşeller'i Zanzibar ve Mauritius'a bağlayan kabloyu döşeyen Doğu telgraf şirketi. Dakikada 15 kelime harikasıydı! 1976'nın başlarında Seyşeller Bağımsızlığına hazırlanırken, bina, sanki cumhuriyet egemenliğinin coşkusu, on yıllardır barındığı yeri değiştirme zorunluluğunu yaratmış gibi, kapsamlı tadilat ve yerleşim değişiklikleri geçirdi. NS Lex Yazısı Yeni anayasamıza uyum sağlamak için, sömürge yasalarını daha uygun hale getirmek gibi görünüyordu. Zemin katta bir sulh ceza mahkemesi, birinci katta Yargıtay, birinci katta ise Yargıtay kuruldu. Tüm mahkeme salonları, sulh yargıçları ve yargıç odaları klima ile donatılmıştır. Hem Seyşeller'in eski Cumhurbaşkanları James Mancham (1976-1977) hem de Fransa Albert Rene (1977-2004) bu binada avukat olarak çalışmışlardır. Ahşap panjurları, ferforje döner merdivenleri, kiremit çatısı ve üst verandasıyla Yargıtay binası belirgin bir şekilde kreol. Ve Hispaniola'nın ortasında ya da eski şehirler arasında bir yerde yerinde olmazdı. yapılar Ama son yüz yıldır burada Victoria'nın ortasında duruyor ve kasabamızın en popüler kolonyal özelliklerinden biri haline geldi… elbette bariz sebeplerden dolayı!
LA BASTILLE (Union Vale'de)
LA BASTİL (Union Vale'de)bastille? Burası kesinlikle bir cezaevi değil! Ve hiçbir zaman o kötü şöhretli hapishane kalesinin minyatür olarak değiştirilmiş bir versiyonu olma iddiası da olmadı. Aslında bu devasa korkunç bina, eskiden Pilieron family.Bugünlerde devasa boyutu, bakanı olduğu gibi etkilemiyor. O etkileyici, 20. yüzyılın sonlarındaki inşaat coşkusunun ürettiği tüm bu devasa modern çok katlı yapılar nedeniyle, 1930'larda bu özel bina güçlü bir ev, bir dev yapı, bir inşaat harikası olarak görülüyordu… Evet, insanlar gaza bastı.Ange Louis Auguste Pillieron (1890 – 1937) hatırı sayılır bir zenginliğe ve büyük olasılıkla da soylu bir soydan gelen bir adamdı. 2 Kasım 1890'da Anse Etoile'de doğdu ve genç bir delikanlı olarak 1 Nisan 1903'te Victoria'da Saat Kulesi'nin açılışına tanık olmak için toplanan kalabalıklar arasında olmalıydı. Pointe Conan'da büyük bir mülkü vardı. tarçın, kahve ve çeşitli meyve ağaçları yetiştirdi. 1930'ların başlarında Marge Jumeau ile evlendi ve sonunda çiftin iki kızı Marie-Ange ve Denise oldu. Ange, babasının mülkünü burada, aile konutunu inşa etmeye karar verdiği Union Vale'de devraldı. Belli ki maddi cömertliğini ve sosyal statüsünü yansıtacak bir evde yaşamaktan çekinmiyordu. Gerçekten de, 1930'larda böyle bir konutun ne kadara mal olacağını kimse tahmin edemez. Ange Pillieron, 'hayalindeki evi' yaratmak için saygın bir İsviçreli mimarın hizmetlerinden yararlandı. Alfred Leitt Belli ki müşterilerinin egosunun boyutunu ve şeklini bilmek ve kaprislerini tatmin etmek konusunda bir hüneri vardı. Tek katlı devasa evi tasarladı ve istendiği gibi, kavurucu tropiklerde neredeyse bir “inşaat tekelciliği” oluşturan bir verandayı hariç tuttu. Ange Pillieron için, evin içinde girintiler oluşturmak ve daha fazla alan sağlamak için evin dört çıkıntılı köşesine yerleştirilecek eliptik kemerli ve kalın iç bölmeli büyük cumbalı pencereleri tercih etti. Anıtsal evin temeli, depolama için kullanılan geniş bir kiler ve bodrumdur. Ne yazık ki, Ange Pillieron görkemli konutunun tadını çıkaracak kadar uzun yaşamadı. 5 Mayıs 1937'de trajik bir şekilde öldü. Dul eşi ve iki kızı birkaç yıl evde kaldı ve 1948'de ev hükümete satıldı. Geniş odalar, çeşitli devlet dairelerini barındırmak için ofislere dönüştürüldü. 1960'larda iş bölümü, 1975'te Eğitim Bakanlığı. 1981'de Ulusal Arşivler, Victoria'daki yeni Ulusal Kütüphane binasındaki yeni yerlerine taşındığı 1993 yılına kadar tüm binayı işgal etti. Günümüzde Ulusal Miras Enstitüsü binada bulunuyor. Çeşmenin bir zamanlar serpilip parıldadığı girişte, geleneksel Seyşeller müzisyenlerinden oluşan bir üçlü, heykeltıraş Tom Bowers tarafından metal işçiliğinde zarif bir şekilde ölümsüzleştirildi: Olive Niole 1903-1994, Jacob Marie 1904-1994 ve Marius Camille 1898-1981.
“LA DOMUS” (Victoria'da) Denize bakan terasta göz kamaştırıcı bir şekilde duran bu heybetli ihtişamlı bina. Olivier Maradan Victoria'da sokak, Katolik rahiplerin ikametgahı olan 'domicilium'dur. 40 metreye 12 metre ölçülerinde olan bu bina 1930 – 1934 yılları arasında, İsviçreli kapuçin rahiplerinin evanjelik coşkusunun zirvede olduğu sırada inşa edilmiştir. .Aslında, bu açıkça gösterişli yapı, büyük eser bir capuchin misyonerinin abisi Gelase Ruffleux 1896'da Batı İsviçre'de bir dini ve kültürel merkez olan Fribourg ilindeki crésuz'da doğdu. dondurma Seyşeller'e 3 Kasım 1928 Cumartesi günü, otuz iki yaşında geldi. Sakinlerine, İncil ve tespihle silahlanmış olarak vahşi doğaya çıkan, beyaz cüppeli, nefret dolu başka bir misyoner gibi görünmüş olmalı. tarafından yönetilen Sir de Symons Montagu GeorgeBal (1872-1945) ve Katolik Kilisesi'nin crosier'i, Seyşeller'in ilk İsviçreli Piskoposu tarafından yapıldı. Sayın Louis Justin Gumy (1869-1941). O zamanlar çoğu cemaatin yerleşik rahipleri vardı ama misyonerler için ortak bir mesken yoktu.Kardeş dondurma Ekvator'un bizim tarafımızın bunaltıcı sıcağına ve nemine zar zor alışmıştı, Immaculate Conception Katedrali'nin yanındaki arazinin büyük planı için ideal olacağına karar verdi…Çünkü Kardeşim dondurma minber için dini itibarını sergileyecek bir ev inşa etmek istedi. 1930'larda, çoğu erkek ve kadın, hindistancevizi ve tarçın tarlalarında tutumlu bir yaşam sürdüğünde emek bol ve ucuzdu - ve aslında ekonomik refahlarının ve kaderinin esas olarak dindarlıklarına bağlı olduğuna dair inançları, bir Yabancı misyonerler için saray gibi bir ev, onların duyarlılıklarını kırmak yerine dindar onaylarını alacaktı… Ama Kardeşim dondurma PORTLAND ÇİMENTO'nun eksiklikleri de dahil olmak üzere birçok kısıtlamayı hesaba katmak zorunda kaldı! Joseph Aspid'in 1824'teki icadı adada pratik olarak mevcut değildi. Bu yüzden ilk kez Romalılar tarafından kullanılan bir yönteme başvurdu. Harç ve beton yapmak için Mahé çevresindeki resiflerden kireçtaşı mercan toplamak için adamlar gönderir. Bu yakılıp eritildiğinde, malzeme klinker adı verilen küçük topaklar halinde oluştu. Bunlar, suyla karıştırıldığında birkaç saat içinde çok sertleşen ince bir toz haline getirildi. Evet, sakinler göklere kadar yükselen yapıya hayran kalmış olmalı! dondurma binayı babanın planına göre yaptı antoine marie (1882-1952)) Seyşeller'e onunla aynı yıl ama sadece üç ay önce gelmişti. Gelase'nin coşku inşa etmek, kendisini meslektaşının teknik çizimleriyle sınırlamasına izin vermeyecekti. Misyoner olmaya karar vermeden önce, Papa Benedict zamanında Vatikan'da birkaç yıl İsviçreli bir muhafız olarak geçirmişti. XX (1854-1922) muhteşem mimarisine hayran kaldığı, özenle işlenmiş oymalar, heykelcikler ve akantus motifli Korint sütunlarının zirveleri. farklı bir ruh hali içinde, belki de sadece neredeyse Palladyan tasarımın yüce simetrisine canlılık katmak için. Üstünde göze çarpan bir duvar haçı ile örtülü bir hitabet yerleştirildi. Hatta yukarıdaki tepenin yamacında bulunan bir artezyen kuyusundan binaya su sağlayan bir Su Kemeri bile yarattı.halleluya! 1934'ün sonunda, birader dondurma ve çalışan ekibi olağanüstü başarılarından gurur duyuyorlardı. Başka bir valinin olduğu yıldı. Gordon James Lethem (1886-1962) koloniye geldi ve Victoria Piskoposluğu yeni Piskoposunu aldı Mgr Aloys Joye (1880-1962) 'domus'tan kesinlikle etkilenmiş olmalı - zarif oranları Seyşeller'deki Katolik misyonunun büyüklüğü ile uyumlu olan ve o zamanlar bir gofret kadar beyaz olan büyük ve görkemli bir bina. dondurma 2 Mayıs 1949'da 53 yaşında vefat etti. Kardeşi babası, Simon (1900-1986) bir rahip olan ve 1927'den beri Seyşeller'e gelen, 1971 yılına kadar kalmış, hemen hemen her cemaatte pastoral ve evanjelik çalışmalar yapmıştır. ilk Seyşeller rahibini aldı. Baba Chang-Tave (1918-1981), 1 Ocak 1950'de Roma'da görevlendirildi. Toplamda, 16 Seyşeller erkeği rahipliğe katıldı, aralarından biri, felix paul (1935-2001), 25 Temmuz 1975'te ilk Seychellois piskoposu oldu ve dördü minberde birkaç yıl geçirdikten sonra chasuble ve ciborium'u terk etti. ev yirmili yaşlarındaki genç capuchin misyonerlerinin müjdeyi yaymak için tropik bölgelere çıktığı yirminci yüzyılın ilk yıllarının soylu bir sembolü ve hatırasıdır.
EUSTACHE SARDÉS EVİ (Anse Reunion'da, La Digue'de)
EUSTACHE SARDES EVİ (Anse Reunion'da, La Digue'de)
Sevimli bir creole konutu. Aslen yüz yıldan fazla bir süre önce inşa edilmiş olan bu bina, Sardés ailesinin dört nesline ev sahipliği yapmıştır. tarafından inşa edilmiştir. Edouard Constance (1881-1951) La Digue'li bir marangoz/duvarcı, inşaat fakültesi Praslin ve Mahé'deki çeşitli şapeller ve kiliseler için muhteşem sunaklar üretti. Geleneksel olarak, her kreol evinin çatı pencereleri ve rafya ile veranda gibi ortak özellikleri olsa da kendine özgü karakteri vardı. panjurlar, içeride maksimum havalandırmaya izin vermek için adalarımızın sıcak iklimine zorunlu tavizlerdi.Zamanın tahribatı ve termitler, bir zamanlar dört kagir kaidesi üzerinde duran bu evin belli aralıklarla yenilenmesini gerektirmiştir. altındaki boş alan mantıklı bir şekilde yaşanabilir bir odaya dönüştürüldü ve evi tek katlı bir mesken haline getirdi.Modern konut geliştirme çağında, bu küçük mücevheri 'ilerleme ivmesinden' kurtarabilmek gerçekten bir zevk. ve bunu Creole evlerinin eskiden neye benzediğinin heyecan verici bir parçası olarak saklayın.
CASCADE KATOLİK KİLİSESİ (Cascade'de)
KASKADE KATOLİK KİLİSESİ (Cascade'de)Evet öyle. Nerede olurlarsa olsunlar tüm kiliseler güzeldir: Simetrik transeptler, sunak, yelek, vitray pencereler ve çan kulesi. Hepsi, dini estetiğe ince bir ayrım yapan o özel karaktere sahip gibi görünüyor. Seyşeller'de, adalarımızdaki katolik misyon tarihini noktalayan bu pitoresk apostolik simge yapılardan on altı tanesine sahibiz. Ve Cascade'deki St. Andrew kilisesinin hikayesi, 19. yüzyılın sondan bir önceki on yılı… 1882'de. Edmond Dardel (1825-1891), bir yıl önce yeni gelmiş olan Cascade'in 350 sakini için bir şapel inşa etmeye karar verir. Baba Theophile Pollar (1826-1895), küçük sürüsüne ölümüne kadar pastoral bakım ve manevi rehberlik yaptı. Sonraki on yıl boyunca, bölge sakinleri bir bucak rahibi olmadan yaşadılar. Kasabadan veya Anse Aux Pins'ten ara sıra gezici bir rahibin ziyareti için minnettarlardı. 1898'de bir papaz evi inşa edildi ve Cascade ilk konut rahibini aldı. O babaydı Bernadin Clark (1856-1915) İngiliz ve Protestan bir aileden. 1870'de Katolikliğe geçmiş ve 1874'te atanmıştı. 1910'da, 1915'teki ölümüne kadar Victoria Piskoposluğu'nun piskoposu olacaktı. 1902'de Baba Clark O zamanlar bir İngiliz kolonisi olan Aden'in apostolik papazı olmak için ayrıldı. Bir kez daha cemaatçiler kendilerini çobansız buldular… 1905'e kadar, babanın gelişiyle Adrien Inhof (1868-1909) niteliklerinde kararlı bir amaç ve yorulmak bilmeyen bir ruh bulunan yirmi yedi yaşında bir rahip. Sık sık mahalleleri ziyaret etti, yoksul ailelere pratik tavsiyeler, teselli ve sadaka getirdi, kederlileri teselli etti ve elbette bu arada gittiği her yere müjdenin tohumlarını ekti. Kısa süre sonra şapelin çok küçük olduğunu fark etti. Endişesini paylaştı Mgr Hudrisier (1892-1910) ne yazık ki ona tüm kalbiyle kutsadı ama tek kuruş vermedi! – çünkü kilisenin ayıracak hiç kimsesi yoktu. Misyonerler 'günlük ekmeklerini' hindistan cevizi, karanfil ve vanilya yetiştirerek kazandılar. Bu onlara yeterli gelir getirdi.Baba Adrien umutsuzluğa kapılmadı. İsviçre'ye döndüğünde, birkaç hayırsever kişiden daha fazlasıyla tanışmıştı. Bu yüzden tüm alçakgönüllülükle yardım istedi. 5 Mayıs 1908'de Mgr Hudrisier ilk taşı kutsadı. Maalesef sağlık sorunları babayı engelledi Adrien kilisesinin inşaatına katılmaktan. 24 Temmuz 1909'da öldüğü İsviçre'ye döndü. Baba Jérémie Luisier (1876-1956) Temmuz 1910'da Cascade'ye geldi ve görev aldı ve yavaş yavaş çalışmalar ilerledi. Üç yıl sonra 15 Mart 1913'te güzel St Andrew kilisesi tüm ihtişamı ve ihtişamıyla ayakta kaldı ve tüm cemaatçiler sevindi. 1996'da kilise kapsamlı bir tadilattan geçti ve tüm çatı değiştirildi ve tüm bina yeniden sıvandı. 26 Kasım 1997'de Mgr tarafından kutsanmıştır. Xavier Baronnet. Her yıl 30 Kasım'da Cascade sakinleri, ilk Hıristiyan misyoner olduğuna inanılan 12 havariden biri olan Koruyucu Azizlerinin bayramını kutlarlardı.
DOMAINE VAL DE PRÈS (Au Cap'te)
DOMAINE VAL DE PRÈS (Au Cap'te)Bu, Seyşeller'deki son otantik geleneksel Creole çiftliğidir. Bir zamanlar St. Roch Malikanesi olarak bilinen yerde duruyor. Hindistan cevizi ve tarçın yetiştirilen birçok dönümlük araziden oluşur. Bu devasa ahşap ev, mülk sahiplerinin statülerini ve refahlarını yansıtan evler inşa ettikleri 1870'lerde inşa edilmiştir. gerekliydi, ev, kolonyal plantasyon evinin tüm geleneksel özelliklerini korudu: süslemeli ve tırtıklı eğimli çatı, çatı pencereleri ve çatı katları, binanın tüm dörtgen yapısını kapsayan geniş veranda ve tabii ki zorunlu dayandığı duvar kaideleri. 1926'da, Dr.John Thomas Bradley O zamanlar Seyşeller'de sağlık başhekimi olan (1872-1942), evi 1920'de evlenen kızı Dolly'ye verdi. Douglas Bailey (1899-1974) zengin bir Anglikan ve Seyşeller'deki Anglikan Kilisesi'nin ateşli bir destekçisi. Eastern Telegraph Company'de çalışıyormuş. Ayrıca 28 yıl boyunca Yasama Konseyi'ne aday gösterildi. 1950 lerde Douglas Bailey Au Cap'teki Creole Enstitüsü olarak bilinen diğer plantasyon evini satın aldı. Çift, Seyşeller'deki birçok Anglikan kilisesinin inşası için cömert bağışlarda bulundu. 1969'da Hükümet, evi ve mülkü 1.133.348.33 cts karşılığında satın aldı. Ne yazık ki, bir zamanlar oturma odasına hasır işçiliğinden yapılmış birkaç sandalye, kambriole ayaklı bir konsol masası ve bir zamanlar döşenmiş olan antikaların yalnızca acıklı bir örneği var. şükürler olsun, eski büro, yazı masası nerede 'eski Bailey', elbette, chirografik olarak birçok mektup saati geçirmiş olmalı! Evin arka tarafındaki üstü kapalı bir yürüyüş, odun sobasının yanı sıra, geçmiş yılların mutfak hatıralarını çağrıştıran birçok öğenin bulunduğu geleneksel kreol mutfağına götürür. Orada kokosye (pilavın tencereye konulmadan önce yıkanmış olduğu hindistan cevizinin yarısı), lavanta (içinde pirincin ayıklandığı düz bir dokuma pandanus sepeti) kapatia (içinde meyve ve sebzelerin saklandığı dokuma hindistan cevizi yapraklarından bir sepet) ve tabii ki vazgeçilmezi marmit (dökme demirden yapılmış tencere). Her şey ve her şey fırında pişirildi. marmit.Yakınlarda, meyveleri o zamanlar plantasyon işçilerinin yemeğinin bir parçası olması gereken devasa bir ekmek ağacı duruyor. Hizmetçinin evinin bir kopyası var. Ahşaptan bodur taş sütunlar üzerine inşa edilmiş, hizmetçinin yattığı mütevazı bir yapıdır. Ahşap duvarlar tamamen gazete ve dergi sayfaları ile kaplıdır. Konutun üç bölmesi vardır: Windsor Kraliyet ailesinin fotoğrafının bulunduğu küçük oturma odası, yatak odası ve mutfak. Domain Val de Près 24 Ekim 1988'de açıldı. Bu miras projesi ABD hükümeti tarafından finanse edildi. Geleneksel topluluğu tamamlamak için, yerel sanatçıların ve zanaatkarların batikler, el sanatları boyama ve el sanatları yaptıkları on iki atölyeden oluşan bir zanaat köyü inşa edildi. turistlerin ziyarete geldiklerinde satın almaları için makrome çalışması. Ayrıca bir kreole restoranı da var. marmit Kreol mutfağımızın baharatlı lezzetlerini sunuyor. Burada, bahçede ekmek ağacının altında dururken, hindistancevizi kabuklarını soyan işçileri hayal edebilirsiniz… kuruması için tarçın kabuğunu güneşte bırakan kadınlar… paçuli aroması… vanilya kokusu… evet, tuzlu körili balık lezzeti… balkabağı turşusu biberli… ve haşlanmış ekmek meyveli ızgara uskumru… Gerçekten de Creole.
ROS SODYER (Takamaka'daMahé'nin güneybatı tarafında, Takamaka'da, Takamaka'nın sarp kıyı şeridini görkemli Intendance plajına bağlayan granit yamacın kenarında bu büyük boşluk vardır. düzenli olarak kıyıya çarpan ve okyanusa geri çekilirken deliğe dökülen dalgalar tarafından ağzına kadar dolu tutulur. kendi içinde bir özellik. Ama dikkat! achtung! Atencione! Onyoma! Waarskuwing'ler! Bu deniz suyu halkası sadece gözleriniz için…
ROS LESKALYE (KAYA BASAMAKLARI) (Launay Limanında)
ROS LESKALYE(KAYA ADIMLARI) (Port Launay'da)Kuzey Batı Mahé'deki Port Launay'ın ihtişamı nefes kesici (aptalca). Burada, kayalıklarla kaplı kıyı boyunca Hint Okyanusu'nun dalgaları, öfkelerini daha da uzağa attıktan sonra kendilerini kayalara doğru iter (pouseser). Ancak bu muhteşem manzaranın ortasında, bir öğleden sonra deniz simidi ararken buraları dolaşan yalnız köylü (paysan) için kesinlikle şaşırtıcı (déconcertant) olabilecek belirli bir özellik vardır.bernik).Bu adımlar akıllara durgunluk veriyor. Neredeyse denizaltı uzaylıları tarafından kullanılan ağaçlıklara (fôret) açılan bir geçit (la porte ouverte) gibi! Büyüleyici! Peki, jeoloji NS büyüleyici. Bu oldukça sıra dışı özellik (özellik) bir dayk (digue, filon, déf) olarak bilinir. Tipik olarak, magmatik (igné, produit par l'action de la chaleur) izinsiz girişin (empoze) sonucudur: bitişik kayanın yapısını kesen uzun bir magmatik kaya kütlesi. Bu, magma veya erimiş kaya (metal enfüzyonu), yerkabuğundaki daha yüksek seviyelerdeki çatlaklara (çatlaklar) enjekte ederek (itici) yukarı doğru hareket ettiğinde ve kenarları birbirinden ayırmaya zorladığında olur. Magma bir dayk oluşturmak üzere çatlakta katılaşır ve burada, Port Launay'daki durumda, dayk bir dizi basamak (range) gibi görünür.(des Marches, un escalier)
- PAUL ANGLİKAN KATEDRALİ (Victoria'da)
NS. PAUL'S ANGLİKAN KATEDRALİ (Victoria'da)
Bu, Victoria'nın Başkentinde, modern dini yapının yüce inceliklerini ve estetiğini simgeleyen güzel bir binadır. 2000-2004 yılları arasında selefinin orijinal yerinde inşa edilmiştir.Gerçekten bina çekici olduğu kadar, üzerinde bulunduğu site de büyük tarihi ilgi görüyor. Haziran 1830'da, Quéau de Quincy'nin (1748-1827) ölümünden üç yıl sonra ve Hindistan'dan bir Anglikan misyoner ve bilgin olan ilk katolik misyonerlerin Seyşeller'e gelmesinden çok önce, Rev. burada bir kilise inşa etmek. Birkaç yüz kişiyi vaftiz ederek ayrıldıktan sonra, İngiltere Kilisesi'ne Seyşel Adaları'nın kalıcı bir papaza ihtiyacı olduğunu bildirdi. Kendisine görev teklif edildiğinde şaşırmadı. Ekim 1832'de evanjelik bir iyimserlikle ve bir kilise kurmaya ya da en azından bir şapel inşa etmeye niyetlenerek geri döndü. Ancak çoğu insanın düşmanca tutumu ve sömürgeci otoritelerin desteğinin olmaması nedeniyle hayal kırıklığına uğradı ve hayal kırıklığına uğradı, bu nedenle Ekim 1833'te ayrıldı ve Hindistan'a döndü. On yıl sonra 1843'te Seyşeller'de kalıcı bir sivil papaz atandı. Rev idi. George Ferdinand Delafontaine (1811-1879). Seyşel Adaları'ndaki Anglikan Kilisesi, bakanlığı sırasında (1843-1853) sivil komiser olmasına rağmen yayılmaya ve büyümeye başladı. Charles Augustus Etienne Mylius halkı Anglikan doktrini konusunda aydınlatmaya yönelik her girişime meydan okudu ve karşı çıktı. Ve 1855'te başka bir sivil papazın gelişiyle AugustusFallet, Victoria'da bir kilise için planlar gerçekleşti. Yeni keşfedilen arazide St. John Katedrali'ni tasarlayan Scott adında bir mimar görevlendirildi. Ferdinand Savy müteahhitti ve sörveyör Stanislas Butler'dı. 15 Mayıs 1859'da, küçük St. Paul kilisesi, Mauritius'un ilk Anglikan Piskoposu tarafından kutsandı. William Vincent Ryan (1816-1888). 12 Ekim 1862'de Victoria kasabasını harap eden büyük çığ (lavalas) sırasında, sakinler kiliseye sığınmış ve şiddetli selden kurtarılan pirinç çuvalları çan kulesinde depolanmıştır. Manastır tamamen yıkıldı ve on bir yetim kız ve iki rahibe telef oldu. Victoria'nın yukarısındaki tepelerde, ağaçlar ve granit kayalarla birlikte birkaç ev yerinden oynadı. Altı ceset, bir anne ve üç çocuğu, bir baba ve kızı kilise avlusunda süpürüldü. Oraya gömüldüler. Bu büyük felaketten haftalar sonra, kasaba çamur ve enkazdan temizlenirken ve evsiz aileler için yeni konutlar inşa edilirken, kilise birçok sakin için bir sığınaktı. 19. yüzyılın son on yılında, küçük kilise mercan kireçtaşı periyodik olarak yenilendi ve büyüyen Anglikan nüfusunu barındıracak şekilde genişletildi. Anglikan Cemaati'ne cezbedilen birçok özgürleştirilmiş köle tarafından açıklanan önemli bir artış. Ashanti'li Kind Prempeh, yirmi dört yıllık bir sürgünü geçirmek üzere Seyşeller'e geldikten dört yıl sonra, 29 Mayıs 1904'te o kilisede vaftiz edildi. Kral George V (1865 – 1936) ile aynı inanca ait olma arzusunu dile getirmişti. Nisan 1961'de St. Paul kilisesi Piskopos tarafından katedral statüsüne yükseltildi. Alan Francis Rogers Aynı zamanda Seyşeller'in ilk Anglikan rahibi olan Mauritius'un babası Fransız Chang-Him (1938-……) 9 Haziran 1963'te St. Paul Katedrali'nde. Victoria'nın Anglikan piskoposluğu, 3 Nisan 1973'te tahta çıkmasıyla kuruldu. George Briggs 29 Temmuz 1979'a kadar Seyşeller'in ilk Piskoposu olarak görev yaptı. Chang-Him Piskopos olarak kutsandı. 9 Eylül 1984'te baba Chang-Him oybirliğiyle Hint Okyanusu eyaletinin Başpiskoposu seçildi. Bu arada, 1978'de, Seyşeller piskoposluğuna yeniden hayat vermek amacıyla kilisede genişletme ve yenileme çalışmaları yapıldı. 1990'ların sonunda, mercan kireçtaşı çan kulesi de dahil olmak üzere tüm kilise sonunda tahribatlara yenik düştü. zamanın.Bu nedenle, tüm binanın yıkılıp yeni bir katedralin yeniden yapılmasına karar verildi. 25 Nisan 2004'te, 1850'lerin sonlarında inşa edilen bu küçük kilisenin modern halefi, Başpiskopos tarafından açıldı ve yeniden kutsandı. Chang-Him o zaman yirmi üç yıllık piskoposluğuna son veren kişi. 5 Nisan 2005 öğleden sonra, Rev. Santosh Marray Guyana, Seyşeller Anglikan kilisesinin dördüncü piskoposu olarak kutsandı. Evet, büyük bir haysiyet ve zarafet binasıdır. Ve VJ inşaat şirketinin Hinduları tarafından inşa edildi. Olağanüstü…
DEVLET EVİ MEZARLIĞI (Victoria Eyalet Evi arazisinde)
Tartışma
Seyşel Adaları'nda 1950-20132017 yılları için yeniden yapılandırılmış yerel balıkçılık avları, ağırlıklı olarak yabancı intifa hakkı sahibi büyük ölçekli endüstriyel ton balığı ve faturalı balıkçılığı hariç tutulmuştur (Coulter ve diğerleri, 2020), tarafından rapor edilen düzeltilmiş resmi istatistiklerin 1,5 katından fazlaydı. Seyşeller adına FAO. Rapor edilen veriler ile olası toplam av miktarı arasındaki böyle bir fark olağandışı değildir ve birçok Hint Okyanusu küçük ada ülkesi ve bölgesinde görülebilir, örneğin Mauritius, La Reunion ve Mayotte için avlanan avlar, FAO tarafından rapor edilen verilerin 2,4, 1,6 ve 1,4 katıydı. sırasıyla bu kuruluşlar adına (Boistol ve diğerleri, 2011 Doherty ve diğerleri, 2015b Le Manach ve diğerleri, 2015a). Küçük ölçekli balıkçılıkta, özellikle ticari olmayan sektörler için raporlama yapmama ve eksik raporlama, tüm dünyada yaygın olarak görülmektedir (Zeller vd., 2015 Smith ve Zeller, 2016).
SFA'nın farklı balıkçılık sektörlerinden bilgi toplayarak av istatistiklerini iyileştirmeye yönelik övgüye değer çabalarına rağmen, ticari olmayan balıkçılık (eğlence amaçlı ve geçimlik) sürekli olarak ulusal raporlara dahil edilmedi ve bu nedenle FAO'nun bu tür verileri talep etmesine rağmen (Garibaldi) FAO'ya rapor edilmedi. , 2012), maalesef tüm dünyada yaygın olan bir durum (Pauly ve Zeller, 2016a). Burada tahmin edilen rapor edilmeyen sektörler (sportif balıkçılık ve eve götüren av), 2017'deki tüm yerel avın yaklaşık %10'unu temsil etmektedir ve bu sektörlerden elde edilen avlar, sportif balıkçılıkla ilişkili ekonomik fırsatlar göz önüne alındığında artma potansiyeline sahiptir (Mwebaze ve MacLeod, 2013). . Bu çalışmada, rekreasyonel avların sadece turizm sektöründen sportif balıkçılık olduğu varsayılmıştır. Birçok ada ülkesinin turizm endüstrisine olan güçlü bağımlılığı sadece ekonomik fırsatlar yaratmakla kalmaz (Cisneros-Montemayor ve Sumaila, 2010) aynı zamanda çevresel, sosyal ve ekonomik zorluklar da yaratır (Pattullo, 1996 Bhola-Paul, 2015). Turizme dayalı sportif balıkçılığa ek olarak, son yıllarda iyileşen sosyo-ekonomik koşulların bu çalışmada ele alınmayan yerel eğlence amaçlı balıkçılık çıkarları yaratmış olması mümkündür. Rekreasyon sektörü için bu tür potansiyel bir düşük tahmininin gelecekteki araştırmalarda incelenmesi gerekecektir. Bildirilmemiş olarak kabul edilen av miktarını azaltmak için, eğlence amaçlı balıkçılığın ayrıntılı izlenmesini içeren önceki balıkçılık yönetim planları, gelecekteki yönetim planlarında yeniden etkinleştirilmeli ve bu tür tahminler, ideal olarak mevcut önyargının düzeltilmesinden sonra FAO'ya bildirilmelidir (Zeller ve diğerleri, 2018). .
Ayrıca, geçimlik ve eve götürülen avlanmadaki eğilimler, eve götürülen avlar ve yalnızca geçimlik amaçlı balık avına harcanan süre ile ilgili sorular içeren düzenli ulusal anketlerle değerlendirilebilir. Bu öz tüketim balıkçılığı, küçük ada ülkelerindeki sosyo-ekonomik göstergelerle güçlü bir şekilde bağlantılı oldukları için özellikle önemlidir (Kronen ve diğerleri, 2010). Rekreasyonel ve geçimlik tahminlerimizin sırasıyla turizme dayalı sportif balıkçılık ve ticari ev avına odaklandığı göz önüne alındığında, tahminlerimizi muhafazakar minimum tahminler yapar. Toplam rekreasyonel ve geçimlik avlar bu nedenle muhtemelen toplam avların %10'undan daha fazladır ve daha ayrıntılı çalışma ve yönetim odağını gerektirir.
FAO'nun ülkeler adına raporladığı resmi av istatistiklerinde, bildirilmeyen karaya çıkmaların yanı sıra, ıskartaya çıkan avlar da dahil edilmemektedir. Bu hariç tutma, FAO'nun 2019 veri talebi ile uyumlu olsa da (Garibaldi, 2012), günümüzün ekosistem tabanlı balıkçılık yönetimi değerlendirmelerinde sorunlu olarak kabul edilmelidir. Seyşeller'in 2019 yarı-endüstriyel parakete balıkçılığında köpekbalıkları ve dişli balinalar tarafından hedeflenen avlanma, dünyadaki en yüksek (㸢%) arasındadır (Rabearisoa ve diğerleri, 2018). Burada tahmin edilen ıskartalar, bu oranların muhafazakar bir temsilidir (%20,5) (Le Manach ve diğerleri, 2015b).
Esnaf sektörü, tüm zaman periyodu boyunca toplam avların %90'ından fazlasını temsil eden toplam yerli avda baskındı. Yüksek değerli orkinos için yabancıların sahip olduğu ve işlettiği endüstriyel balıkçılıkla karşılaştırıldığında nispeten düşük ekonomik değere rağmen, zanaatkar balıkçılık, Seyşeller'in 2019 mavi tahvil girişiminin yönetim stratejileri geliştirirken odaklanması gereken tartışmasız en önemli balıkçılık bileşenidir. Zanaat balıkçılık Seyşeller'in 2019 yerel gıda güvenliği ve yerel geçim kaynaklarında hayati bir rol oynarken, ihmal edilebilir ıskartalar açısından daha az israf ve daha düşük yakıt kullanımı ve daha düşük CO2'ye sahiptir.2 emisyon yoğunluğu (Zeller ve Pauly, 2019). Buna ek olarak, kaynaklar ve ekonomi arasındaki bağlantı, yalnızca piyasaya dayalı GSYİH ile ölçülen ekonomik büyümenin (Jerven, 2013), örneğin büyük endüstriyel balıkçılıkta olduğu gibi, yerel gıda güvenliğine büyük ölçüde katkıda bulunan sınırlı doğal kaynaklara güçlü bağımlılığı yansıtmadığını göstermektedir. insan refahı (Costanza ve diğerleri, 1997 Robinson ve diğerleri, 2004 Costanza ve diğerleri, 2014 Zeller ve Pauly, 2019 Kalimeris ve diğerleri, 2020). Deniz ürünleri, Seychellois için birincil protein kaynağını temsil eder ve hane halkı anketine katılanların %21'inin bu proteini tüketemediklerini bildirmesine rağmen, 57 kg'lık yüksek bir deniz balığı tüketimi oranıyla sonuçlanır (WorldBank, 2017). yeterli balık ve et satın almaya gücü yetiyor (Muller, 2014 Ulusal İstatistik Bürosu, 2016). Ek olarak, balıkçılar Seyşeller'deki en yoksul nüfus sektörünü temsil etmekte ve zanaatkar balıkçılığın ve bununla bağlantılı geçim kaynaklarının geliştirilmesinin büyük önemini vurgulamaktadır (Muller ve diğerleri, 2016). Seyşeller, konserve et gibi dış ithalata büyük ölçüde bağımlıdır ve sonuç olarak, yerel balık pazarını da etkileyebilecek olan enflasyona ve küresel piyasa dalgalanmalarına özellikle duyarlıdır (Larose, 2003 Philpot ve diğerleri, 2015). 2008'de küresel finansal krizler, enflasyon oranında beş kat artışı tetikleyerek balık fiyatlarında %60'lık bir artışa neden oldu ve bu maliyet artışı, balıkçılık yapmayan sıradan yerlileri balıkçılık faaliyetlerine katılmaya teşvik etti ve balıkçılık çabalarını yoğunlaştırdı (Clifton et al., 2012).
Genel olarak, toplam yerli avlanma, 1950'den bu yana istikrarlı bir şekilde arttı; buna, avlanma alanlarının genişlemesi ve filo büyüklüğündeki ve motorizasyondaki artış nedeniyle artan avlanma çabası eşlik etti. Artan avlanma eğilimi, Komorlar (Doherty ve diğerleri, 2015a), Maldivler (Hemmings ve diğerleri, 2014) ve Fiji (Zylich ve diğerleri, 2012) gibi diğer ada birimlerinde de gözlenmiştir. Toplam zanaatkar avı, 1950'den 1986'da zirveye ulaşana kadar artan bir eğilim göstermiştir, muhtemelen zanaatkar balıkçılığı teşvik etmek için hükümet teşvikleri (hükümet kredileri) ve balıkçı filolarının ve teknolojinin modernizasyonu ile bağlantılıdır (Wakeford, 2001). 2015 yılından bu yana, dıştan takma motorlu gemi sayısı %28 oranında artarak modernizasyon ve filo genişlemesinin devam ettiğini göstermektedir. SFA tarafından önceki yıllarda nispeten yüksek raporlama yapılmasına rağmen, raporlama oranı 2016'dan bu yana düştü ve 2017 için toplam yurtiçi avın yaklaşık %70'inin büyük olasılıkla rapor edilmemesine neden oldu. Raporlamadaki düşüş, daha önce rapor edilen en önemli gruplardan biri olan Seyşeller adına FAO tarafından rapor edilen resmi istatistiklerde carangids (kriko) avlarının ortadan kalkmasıyla örneklendi. Resmi olarak rapor edilen Carangidae familyasının karagid türlerine herhangi bir ayrım yapılmadan ortadan kaybolmasının, bu taksonların balıkçılıktan kaybolduğunu yansıtması olası değildir ve kaybolma, rapor edilmeyen bileşenin tahmininde korunmamıştır. Yanlış eğilimler yeni mavi tahvil yönetim stratejilerini uygunsuz bir şekilde etkileyebileceğinden, raporlamadaki bu değişiklik araştırılmalıdır. Ek olarak, ulusal orkinos dışı SFA verilerinin, FAO ton balığı olmayan verilerden taksonomik olarak daha ayrıntılı olduğu ortaya çıktı; bu, ulusal kayıtlar (SFA) ile FAO tarafından bildirilen veriler arasında taksonomik çözünürlükte önemli bir kayıp olduğunu ortaya koydu. Ulusal veriler ve FAO kayıtları arasındaki bu önemli bilgi kaybı birçok başka ülkede de gözlemlenmiştir (Pauly ve Zeller, 2016a). Seyşeller yerel avcılığının çoğunluğunu zanaatkar balıkçılık oluşturduğundan, iyi bilgilendirilmiş politika ve yönetim planları yapılırken türe özel bilgiler büyük önem taşımaktadır (Mees ve Rousseau, 1997 Pauly ve Charles, 2015 Robinson ve diğerleri, 2020).
tarafından yürütülen ve yönetilen rekonstrüksiyonları yakalarken Çevremizdeki Deniz Son 15+ yılda dünyadaki her deniz ülkesi için (Pauly ve Zeller, 2016a, b) bazı eleştirilere maruz kaldı (örn., Garibaldi ve diğerleri, 2014 Chaboud ve diğerleri, 2015 Ye ve diğerleri., 2017), bunlar ya yanlış yönlendirildiği gösterilmiştir (Al-Abdulrazzak ve Pauly, 2014 Belhabib ve diğerleri, 2015) ya da yeniden yapılandırılmış verilerle ilişkili belirsizlikle yanlış yönlendirilmiş bir ön meşguliyet (Pauly ve Zeller, 2017). Burada sunulan Seyşeller yerel yeniden yapılandırılmış av verileri için genel belirsizlik aralığının %40'a kadar olduğu kabul edildi ve sunulan tahminler, baştan sona yapılan muhafazakar varsayımlar göz önüne alındığında muhtemelen gerçek avı olduğundan az gösteriyor (Pauly ve Zeller, 2016a, 2017).
Tüm zaman periyodu boyunca sektöre göre CPUE'de üç farklı model gözlemlendi. Zanaat balıkçılığı, CPUE'de 1950'de yaklaşık 80 kg'lık 𢄡 𢄡'den 2017'de yaklaşık 5 kg'lık 22C5kWdays 𢄡'e güçlü bir düşüş gösterdi. Zamanla artan balıkçı tekneleri ve motorizasyon, balık stokları üzerindeki baskıyı biraz daha yoğunlaştırdı. zanaatkar balıkçılık için azalan CPUE eğilimine yansımıştır. 1971'den 1985'e ve 1990'dan 2017'ye kadar sportif balıkçılık CPUE'sindeki nispeten düz eğilim, kullanılan veri kaynaklarını ve yöntemleri yansıtmaktadır ve bu nedenle, bu eğilim, gerçek eğilimi göstermeyebileceğinden dikkatle yorumlanmalıdır. Yarı endüstriyel uzun hat balıkçılığı, muhtemelen nispeten istikrarlı bir çabayla pelajik avdaki güçlü dalgalanma nedeniyle önemli CPUE değişkenliği sergilemiştir. Bu, açık okyanustaki pelajik türlerin yüksek zamansal ve mekansal değişkenliği nedeniyle yarı endüstriyel balıkçılık arasında olağandışı değildir (Ward ve Hindmarsh, 2007). Artan balıkçılık çabası eğilimleri, 1980'lerin başlarında zanaatkar filolarında dıştan takmalı motorların tanıtılmasından ve mevcut balıkçı filolarındaki gemi sayısındaki artıştan güçlü bir şekilde etkileniyor gibi görünmektedir. 1991'den bu yana tekne sayısıyla ilgili olarak çabada hafif bir azalma olmasına rağmen, CPUE küçük ölçekli balıkçılıkta iyileşme belirtileri göstermedi (Şekil 5A). Küçük ölçekli sektörler için 1985'ten bu yana istikrarlı düşük CPUE, hedeflenen demersal türlerin daha önce daha az sömürülenlere kaydırılması veya genel bir demersal stok tükenmesi ile ilişkilendirilebilir (Jennings ve diğerleri, 1995 SFA, 1996 Nageon ve de Lestang, 1998 Spalding ve Jarvis , 2002). 1980'lerin ortalarından bu yana, CPUE azalırken, balıkçılık çabası istikrarlı bir şekilde arttı. Seyşeller yönetim stratejisi, finansal teşvikler yoluyla balıkçılık çabalarını açık deniz alanlarına yeniden dağıtmaya çalışmak ve teşvik etmek için CPUE düşüşlerini durdurmak için çok az şey yaptı (Wakeford, 2001), bu da küresel olarak gösterildiği gibi en azından bu politikanın potansiyel başarısızlığını ortaya koyuyor (Swartz et al. al., 2010 Zeller ve Pauly, 2019).
Seyşeller'in 2019 benzersiz mavi tahvil fırsatı göz önüne alındığında, balıkçılık yönetimi için balık popülasyonlarının sağlığının doğru bir şekilde değerlendirilmesi kritik önem taşımaktadır. Geçim ve eğlence gibi ticari olmayan sektörler de dahil olmak üzere tüm balıkçılık sektörlerinin güçlü bir şekilde izlenmesi ve doğru raporlanması, uzun vadeli kaynak sürdürülebilirliğini ve dolayısıyla gıda güvenliğini sağlamak için temel balıkçılık stok değerlendirmeleri için doğru veriler sağlamak için çok önemlidir. Sürdürülebilir balıkçılık için etkin yönetim planları için türler ve/veya stoka özel izleme ve stok değerlendirmeleri son derece önemlidir. Geleneksel hisse senedi değerlendirmeleri, pahalı ikincil verilere duyulan ihtiyaç nedeniyle çoğu gelişmekte olan ülke ve küçük ada kuruluşu için teknik olarak zor ve mali açıdan sorunlu olsa da, düşük veri gereksinimlerine sahip yeni ve kolay uygulanabilir veri sınırlı stok değerlendirme yöntemleri artık kolayca mevcuttur. Bu köklü veri sınırlı değerlendirme yöntemlerini benimsemek, daha az kapsamlı örnekleme ile stoklara ilişkin değerli bilgiler sağlayarak, balıkçılık yönetiminin yerel sürdürülebilir uygulamaları teşvik etmesine olanak tanıyacaktır (Froese ve diğerleri, 2017, 2018, 2019).
Mavi tahvil stratejisinin fırsatı, balıkçılık yönetimi ile ilgili bilinçli kararları teşvik etmek için daha fazla araştırmaya olanak tanıyan finansal fonlar getiriyor, aynı zamanda deniz koruma alanları veya doğal olmayan turizm fırsatları gibi diğer yönetim, geçim kaynakları ve koruma stratejilerinin tasarımı ve kurulmasını sağlıyor. , ekonomi ve çevre için iyileştirmelere neden olabilir. Yeni girişimlerin bu şekilde uygulanmasıyla Seyşeller balıkçılığı, yıllık balıkçılık raporlarına ek olarak hane halkı anketleri gibi mevcut veri toplama sistemlerinin iyileştirilmesinden ve artan sıklığından faydalanacaktır (Zeller ve diğerleri, 2015). Burada gösterildiği gibi küçük ölçekli balıkçılığın tarihsel değeri göz önüne alındığında, tüm küçük ölçekli sektörler, gelecekteki araştırmalar ve güçlü düzenlemelerle birlikte Seyşeller'in mavi ekonomi yol haritasında vurgulanmalıdır (Secretariat Commonwealth, 2018 Techera, 2019). Küçük ölçekli balıkçılık yönetimi, bazı önemli sosyal eşitsizlikleri ve aşırı kaynak kullanımı zorluklarını hafifletebilir ve birçok Seyşeller için genel yaşam kalitesini iyileştirebilir.
Seyşeller Ekonomi - Tarih
Adalar Arap tüccarlar tarafından biliniyor olsa da, 16. yüzyılın başlarında Portekizliler tarafından kiralanana kadar keşfedilmemiş olarak kaldılar.
İlk kaydedilen iniş, 1608'de İngiliz Doğu Hindistan Şirketi tarafından yapıldı, ancak Fransızca 1756'da adalar üzerinde hak iddia eden ve 1770'de yerleşenler.
İki yüz milyon yıl önce, süper kıta Pangea, dünyanın tüm kara kütlelerini birleştirdi. Bunlar birbirinden ayrılırken, Pangea kuzeyde Laurasia ve güneyde Gondwanaland ile ikiye bölündü. Gondwana da ikiye bölündü ve daha sonra Hindistan ve Madagaskar Afrika'dan ayrıldı. Bu son üç kara kütlesinin buluştuğu tepe noktasında, Cennetin bir parçası sürüklendi.
Bunlar sadece değil dünyadaki tek granit ada, aynı zamanda herhangi bir okyanusun en eski adalarıdır. Tarihlerinin en küçük parçası dışında hepsi unutulmuş ve dokunulmamış bir şekilde yatıyorlardı. Şimdi, oldukları gibi, eşsiz bir cennet oldukları için dünya tarafından ziyaret edilebilir ve alkışlanabilirler.
Ek olarak, bir dizi mükemmel ada ve mercan atolü, granitik grubun ötesinde uzanır ve Seyşel Adaları'nın bir parçasını oluşturur. Bunlar arasında, sürüngenleri hala baskın kara hayvanı olan ve binlerce kaplumbağanın güvenli bir şekilde yuva yapmak için karaya çıktığı ayrı bir dünya olan Aldabra yer alıyor. Seyşeller ile karşılaştırılacak başka bir yer yok.
Geleneksel gelir kaynakları olan hindistancevizi ve tarçın ihracatının yerini artık büyük ölçüde turizm ve Balık tutma endüstriler. Turizm bugün ülke için döviz kazancının yaklaşık %50'sini ve devlet gelirinin %30'unu sağlamaktadır. Endüstriyel orkinos avcılığı ve işleme, Seyşeller ekonomisinin ikinci hayati sektörüdür.
Bağımsızlıktan sonraki ilk yıllarda en büyük yatırımlar eğitim, sağlık ve barınma başta olmak üzere altyapı ve sosyal hizmetlere yapılmıştır. Son zamanlarda yabancı yatırımları çekmek için bir Uluslararası Ticaret Bölgesi oluşturuldu. Mal ithalatını azaltmak için yerel ihtiyaçlara yönelik küçük imalat sanayileri de teşvik edilmektedir.
Ulusal istatistikleri www.seychelles.net/misdstat adresinden edinebilirsiniz.
Seyşel Adaları'nın izole ve keşfedilmemiş olduğu milyonlarca yıl boyunca, eşsiz bir flora ve fauna gelişti. Yeryüzünde başka hiçbir yerde bulunmayan kuşlar ve bitkiler, modern çağa kadar hayatta kaldılar ve kara kütlesinin %40'ından fazlasının doğa koruma alanları, Milli Parklar ve UNESCO dahil koruma alanları olarak ayrılmasıyla sonuçlanan aydınlanmış tutumlar sayesinde gelişmeye devam ediyor. Praslin'deki Vallee de Mai'nin dünya mirası.
Granit adalarında yetmiş beş bitki bulunur ve Aldabra Grubu ile sınırlı kırk iki endemik bitki ile dünyanın başka hiçbir yerinde bulunmaz.
Eşsiz kara kuşları arasında Hint Okyanusu'nun son uçamayan kuşu, Aldabra Rail ve yalnızca Mah 'da bulunan esrarengiz Seyşeller Scops Baykuşu da dahil olmak üzere yalnızca Seyşeller'de bulunan pek çok kuş bulunur. Sürüngenler, dünyanın en büyük Dev Kaplumbağa popülasyonunu içerir. Bozulmamış resifler çok çeşitli balıklara (kaydedilmiş 1.000'den fazla tür), mercanlara ve diğer deniz canlılarına ev sahipliği yapar.
Başkan: Wavel Ramkalawan
Bir Anglikan rahibi ve kıdemli muhalefet başkan adayı olan Wavel Ramkalawan, 1976'daki bağımsızlıktan bu yana farklı partiler arasında ilk barışçıl başkanlık yetkisi devrinde Ekim 2020 seçimlerini kazandı.
Linyon Demokratik Seselwa liberal koalisyonu da eş zamanlı yasama seçimlerinde meclis çoğunluğunu artırdı.
Görevi, Birleşik Seyşeller partisinin 1977'den beri çeşitli kılıklarda başkanlığını yürüttüğü Başkan Danny Faure'den devraldı.
Seyşeller Ekonomi - Tarih
Seyşeller ve hakkında bir araştırma dergisi.
Seyşeller, Hint Okyanusu'nda küçük bir ada devletidir. Temel sosyal ve ekonomik göstergelerde başarılıdır ve küçük ada devletlerinin gelişimi ve Mavi Ekonominin potansiyeli konusundaki öncü çalışmaları nedeniyle uluslararası alanda geniş çapta saygı görmektedir.
2009 yılında ülke, lisans düzeyinde olduğu kadar lisansüstü düzeyde de dünya standartlarında derecelere yerel erişim sunan kendi üniversitesini kurdu. Buna karşılık, nitelikli akademisyenlerin mevcudiyeti, üç uzman enstitünün kurulmasıyla aktif bir araştırma topluluğuna yol açmıştır: Mavi Ekonomi Creole Dili ve Kültürü Barış ve Diplomasi.
Üniversitede araştırmayı teşvik etmek ve yansıtmak için bir dergi, Ada Çalışmaları: Hint Okyanusu/Ocean Indien, 2014 yılında başlatıldı. Bu deneyime dayanarak, üniversitenin kısa tarihinin onuncu yılında, Ada Çalışmaları yerini bu yeni yayın aldı, Seyşeller Araştırma Dergisi (SRJ).
Seyşeller Araştırma Dergisi bilimsel makaleler için titiz bir hakemlik süreci olan çevrimiçi bir yayındır. Bilgiyi olabildiğince geniş bir şekilde paylaşmak adına, açık erişimdir ve tüm kullanıcılar için ücretsiz hale getirir. Her yıl Şubat ve Ağustos olmak üzere iki sayı çıkar.
Derginin amacı Seyşeller'de yerel olarak gerçekleştirilen veya konferanslarda veya diğer etkinliklerde rapor edilen araştırma bulgularını yaymak ve Seyşeller ve yakın bölge hakkında başka makaleler yayınlamaktır.Seyşeller Üniversitesi tarafından üretilmiş olmakla birlikte, diğer yerel kurumlarda gerçekleştirilen araştırmaların makalelerini ve raporlarını da içermesi amaçlanmıştır. Araştırmanın canlılığını çeşitli biçimlerde göstermede kapsayıcı olacaktır. Sınırlar, komşu adalar ve diğer küçük ada devletlerindeki ilgili araştırma bulgularını dahil etmek için başka bir şekilde de gevşek bir şekilde çizilir.
Önerilen makalelerin nasıl gönderileceği ve hakemlik süreci ile ilgili bilgiler bu web sitesinde başka bir yerde açıklanmaktadır.