Anadolu Selçukluları, Anadolu’ya gelen Türkmen beylerini aşiretleriyle birlikte Bizans ve Kilikya sınırlarına yerleştirmişti. Böylece bu uç bölgelerin yönetimini ve sınırların koruyuculuğunu uçbeylerine bırakmıştı. Anadolu Selçukluları’nın 1243’teki Kösedağ Savaşı’nda Moğollar’a yenilmesi bu devletin Türkmenler üzerindeki gücünü sarstı. Ardından Selçuklular Moğol egemenliğine boyun eğince Anadolu’da Moğollar’a karşı mücadeleyi Türkmenler üstlendi. Ayrıca bazı uçbeyleri Anadolu Selçukluları’nın İznik Rum Krallığı’yla yapmış oldukları anlaşmaları bozarak batıya doğru ilerlediler ve ele geçirdikleri kentlerde küçük beylikler kurdular. Başlangıçta Batı Moğolları, İlhanlıların saldırılarından korunmak için bu devletin egemenliğini tanımış ve her yıl belirli bir vergi ödemeyi kabul etmişti. 13. yüzyılın sonlarına doğru Anadolu’da Moğol baskısının azalması ve 14. yüzyılın başlarında İlhanlıların Müslüman olması üzerine bazı beylikler bağımsızlıklarını kazandılar. 14. yüzyılın ortalarına doğru Anadolu’nun her yanında büyüklü küçüklü birçok bağımsız beylik kurulmuştu. Ne var ki, içlerinde en güçlüsü olan Osmanlı Beyliği zamanla bütün öbür beylikleri topraklarına kattı ve sınırları Anadolu’nun çok ötesine taşan Osmanlı İmparatorluğu’na dönüştü. İkinci Dönem Anadolu Beylikleri Osmanoğullarınca tarih sahnesinden silmiştir.