İkinci Dünya Savaşı, tank inşası alanında, neredeyse hiç kimsenin, Üçüncü Reich’in kasvetli dehası da dahil olmak üzere SSCB’yle kıyaslayamayacağını açıkça gösterdi. Bu durum korunmalıydı ve ek olarak, Sovyet Ordusu'nun X'inin belirlenen tarihte İngiliz Kanalına gitmek için hazır olması gerekiyordu. SSCB, 279 Nesnesi gibi canavarlar ortaya çıkardı. Hatırlıyoruz ki, 60 tonluk bir kitle (50-x standartlarına göre çok fazla) ve en ilginç şekilde, daha iyi manevra kabiliyeti için dört iz vardı.
Bununla birlikte, bildiğimiz gibi, Sovyet tank inşası okulunun gelişimi, büyük ölçüde MBT, başta T-72 ve T-64 olmak üzere, zamanları MBT için nispeten basit, çok pahalı ve güçlü değildir. Ne yazık ki, zaten 80-e'de, çok yoğun yerleşim koşullarında mürettebat korumasını arttırmanın zorlukları nedeniyle, birçok yönden tasarımları çıkmaza girdi. Böylece, şimdi ünlü Hammer 477 Nesne, T-95 (aka 195 Nesne) ve diğer birçok gelişme ortaya çıktı. Görev basitti - mürettebata MBT'nin yaşamı tehdit edici alanlarına girme şansını verecek en dayanıklı savaş makinesini yapmak. Hakkında unutma silâh: Şimdi, olağan 152-mm toplar yerine, müthiş bir olası 125-mm silah ana kalibre olarak kabul edildi. Böyle bir çözüm, ateş gücünü çarpıcı bir şekilde artıracaktı, ancak aracı potansiyel olarak daha da zorlaştırdı ve bakımını da zorlaştırdı.
Daha sonra, Rusya’da, ünlü deneysel Kara Kartal ortaya çıkacak, aslında T-80’in çok derin bir modernizasyonu oldu, fakat temelde yeni ekip koruma seçenekleri ve en iyi Batı MBT’nin performansını aşan çok iyi bir güç yoğunluğu var. “Armat” hakkında, varsayılmalı, okuyucular zaten çok iyi biliyor.
İki kule ve dört tırtıl
Görünüşe göre sofistike halkı şaşırtacak bir şey yok: Birçoğunun anılarında canavarca Alman projeleri ve Strv 103 ile temsil edilen pistlerde İsveç IKEA var. Ancak, son zamanlarda btvt.info'da, derhal “vaat eden son Sovyet projesi” lakaplı kesinlikle şaşırtıcı “Object 72” hakkında materyaller yayınlandı tanka". Ancak sadece görünüşü nedeniyle ilginç değil: Bu arada, araba 80'lerin sonunda - 90'ların başında geliştirildi.
Kavramın kendisi, olağandışıdır ve değerlendirilebildiği kadarıyla, daha önce hiç kimse bunu uygulamaya koymamıştı. Taslakları kaynakta veriyoruz tarih MBT'nin görünümü. “Ekim 1984’te, GBTU ve GRAU’nun yönetimi, General Potapov ve Bazhenov başkanlığındaki Kharkov mühendislik tasarım bürosuna gelecek ve gelecek vaat eden bir tankın gelişimini tanımak için geldi. “490A Nesnesi” üzerine “125 mm kalibrelik tabanca” (130 mm varyantı geliştirilmiştir) kuruldu ve kalibreyi yükseltmek hakkında uzun süredir devam edildi. Hangi kalibrenin seçileceği hakkında bir tartışma yapıldı - 140 mm veya 152 mm. O anda, NKT GRAU (Ana Topçu ve Füze Kontrol Bilim Komitesi) başkanı General Litvinenko, 152 mm kalibrelerinin tank için ne kadar etkili olduğunu gösteren şemayı çok iyi ve net bir şekilde ortaya koydu. O zamandan beri, gelecekteki proje için 152 mm kalibreli kabul edildi ve hiç kimse bu konuya geri dönmedi. Muhtemel bir tankın silahının kalibre edilmesine karar verildikten sonra, mevcut tank varyantları Topn 490 Object ve Rebel 490A Object tam bir düzenleme talebinde bulundu.
"Object 490" in yeni versiyonu tamamen farklı bir tank oldu. Yakıt bölmesi, motorun ve elektrik santralinin motor bölmesinin yanı sıra, tankın önünde bulunan ana silah bölmesi. Sonra otomatik yükleyicinin koyuydu ve mürettebat tankın arkasına yerleştirilmişti. Tankçılar, bu arada, sadece iki vardı: bir sürücü ve bir komutan. Mürettebat, ön yarımküreden arabanın toplam "vuruşu" ile bile hayatta kalabilecekti.
Tank dört tırtıl aldı: iki izlemeli itici ünite hasar gördüğünde (karşı taraflardan) hareket edebildi. Arka bölmede iki mürettebat kapağı vardı, sürücü kapağında sürüş için bir kapı deliği bulunur. Araba tamamen utanmaz bir 2000 beygir gücü veren iki motor aldı. Bu, T-14'inkinden çok daha fazla: biz hatırlıyoruz, mevcut verilere göre değişken güçte bir 12H360 motoru var: 1200'tan 1800 beygir gücüne. Teoride umut vaat eden bir makine, motorlardan birinin devre dışı kalması durumunda bile hareket etmeye devam edebilir.
Muhtemelen bir savaş aracı ile o zamanın neredeyse tüm tanklarından elde edilen temel fark, sadece fantastik bir ateş gücü idi. MBT aynı anda iki kule aldı. 152-mm 2-73 topu öndeydi ve arkadaki 30-mm el bombası fırlatıcısıydı. Aynı zamanda görsel bir kanalı ve gündüz / gece televizyonu gören panoramik bir manzarası vardı. Ayrıca, tanka iki adet 7,62-mm makineli tüfek TKB-666 verildi. Elbette, bütün bunlar, mevcut ve gelecekteki tüm NATO tankları da dahil olmak üzere çeşitli hedefleri yenmek için muazzam fırsatlar sağladı. Toplam araç, 32 uniter çekimlerini otomatik stilde taşıdı. Çok ilginç bir özellik, bir top namlusunun 4,6 metre kaldırma yüksekliğine sahip OPVT hava giriş borusu olarak kullanılmasıdır, bu da tanka su engellerinin üstesinden gelmek için iyi fırsatlar sağlamıştır.
Raporlara göre, tank zırh delici alt kalibreden (yaklaşık 2000 mm) ve kümülatif mermilerden (yaklaşık 4500 mm) güvenilir bir koruma aldı. Her durumda, özgünlük belirtmeden bu veriler kaynakta verilmektedir. Her durumda, güvenlik açısından, tank mevcut tüm ve hatta ümit vaat eden meslektaşları aştı. Aktif standart kompleks "Standart" ın ve "Tucha" sisteminin harçlarının ömrünü arttırdı. Potansiyel kusurlardan, SSCB askeri-sanayi kompleksinin modern termal kameraların üretimi için çok sınırlı yeteneklerini ortaya koymak mümkündür. Gece muharebesi açısından, varsayılan olarak en iyi NATO tankları ile karşılaştırmak zordu, ancak bu diğer tüm Sovyet tanklarına da uygulandı.
Yenilikçilik ve Modernleşme
T-64, T-72 ve T-80, özellikle Sovyet yılları hakkında konuşsak bile, modernleşmenin birkaç ciddi aşamasından geçti. Açıkçası, SSCB, özellikle üretilen çok sayıda araba göz önüne alındığında, bu tankları terk etmeyi planlamadı. Bu güvenle iki şey hakkında konuşmanıza olanak sağlar. İlk olarak, gelecek vaat eden bir tank önceki nesiller için mümkün olduğunca yakın olmalıdır. Ne de olsa böyle bir rengarenk OBT parkının kullanımı teknik olarak zor değil, aynı zamanda inanılmaz derecede pahalı bir zevk. İkincisi, umut verici bir tankın askeri teçhizat kullanımı Sovyet doktrinine uyması için kendi içinde nispeten ucuz olması gerekiyordu.
490 Nesnesi bu gereksinimlere uymuyordu. Daha belirgin kusurlardan, savaş aracını tamamen yeniden inşa etmeden düzeltilmesi neredeyse imkansız olan, silahın ve kıç tabancasının çok sınırlı sapma açılarını vurgulamakta fayda var. Uygulamada bu, MBT'nin arkasındaki hedefi vurmanın çok zor olduğu anlamına geliyordu: 152-mm silahını kullanmak zordu ve ikinci tarette kurulu olan 30-mm el bombası fırlatıcısının yeterince yeterli olmadığı ortaya çıktı.
Yukarıda belirtilen İsveçli Strv 103 ile bazen “tank avcısı” olarak adlandırılan analoji pek doğru değil. Sonuncusu hiçbir zaman “tam teşekküllü” bir tank olarak düşünülmedi ve İskandinav ülkesinin çok sınırlı (Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği ile karşılaştırıldığında) dikkate alınarak yaratıldı. SSCB'de, 80'te “yarı otomatik kontrol sistemi” yaratmaya gerek yoktu: maksimum çok amaçlı MBT'ye ihtiyaç vardı. İstenir, daha pahalı değil T-72, ama elbette, bu ideal.
Seslendirilen faktörler, makinenin donanıma dahil olma şansını artırmadı (sunulan tüm fotoğraflarda - düzende). Fakat hepsinden önemlisi, SSCB'nin çöküşü hem 490 Nesnesinin hem de gelecek vaat eden meslektaşlarının kaderini etkiledi. Neredeyse hiç şüphe yok: bu olmazsa, 1990-2000-e'deki ordu, 80-x'teki gelişmiş gelişmelerden biri temelinde oluşturulan yeni bir tank alır. Bu gelişmeler neydi, başka bir soru. Umarız buna geri döneriz.