75'in, 28 Ağustos 1940'in ilk defa, Caproni Campini N.1 jet uçağının Milan'daki Milan Talledo Havaalanı pistinden uçtuğunu hatırlatarak, bir miktar MAXI temasını çözelim. Dünyanın ilk iki kişilik jet makinesiydi.
İtalyan reaktif yaklaşımı havacılıkprojede mühendis Secondo Campini tarafından ve metalde ünlü uçak üreticisi Kaproni tarafından canlandırıldı, Almanca'dan çok farklıydı, daha iyisi için değil. Almanlar gaz türbin motorlarına ana bahsi verdiyse, İtalyanlar kompresörün bir gaz türbininden değil, geleneksel bir piston motorundan çalışmasını sağlamaya çalıştılar. Sonuç olarak, bir jet yanma odası, bir brülör ve harici bir tahrikli ayrı bir üç kademeli eksenel kompresörden oluşan sadece 700 kgf'lik bir itme gücüne sahip paradoksal bir santral inşa ettiler. Aynı zamanda, süper şarjlı çarkları döndüren Isotta-Fraschini 12 silindirli motor 900 beygir gücünde bir güç geliştirdi.
"Caproni-Campini" oldukça ağır ve hantaldı: gövde uzunluğu - 13,1 m, kanat açıklığı - 15,85 m, kalkış ağırlığı - 4200 kg. Böyle bir colossus için, jet motoru çok küçük olduğu için uçak, iyi aerodinamiğine rağmen, testlerde çok düşük uçuş özellikleri göstermiştir. Brülör açıkken bile, hız 375 km / s'yi aşmadı ve boşalı modda Caproni-Campini, 330'ten daha fazlasını üretmedi. Uçağın 1000 metrelerinin yüksekliği, 9 dakika kadar kazanmıştır, yani tırmanış hızı kabaca Birinci Dünya Savaşı uçaklarına karşılık gelmektedir.
Bu makineye yalnızca sıradan bir pervane tahriki olan 900 güçlü bir pistonlu motor takıldığında, daha kötü ve belki daha da iyi uçamayacağını söylemek güvenlidir. Genel olarak, benzinli motorun yalnızca kompresör üzerinde çalıştığı kombine güç ünitesi, düşüklüğünü açıkça ortaya koymuştur ve bu motorlu uçaklara sahip uçaklar hiçbir zaman başka bir yere inşa edilmemiştir.
Savaştan sonra, I-250 (MiG-13) avcı uçağı, küçük bir seri halinde üretildi ve burada bir jet motoru kompresörünü çalıştırmak için bir pistonlu motor da kullanıldı. Ancak 250 XR için sadece ek bir brülörün itme gücü oluşturuldu ve ana itme bir vida ile sağlandı. Bu program aynı zamanda çok başarılı değildi ve TRD ile rekabet halinde hızla kaybedildi.
Yerleşim şeması "Caproni Campini". Solda, sıralı pistonlu motor ve üç aşamalı bir eksenel kompresör görülebilir, sağda, bir yanıcıya sahip bir jet motorudur ve merkezde yakıt depolarıdır.
Gövde kuyruk kısmı sökülmüş olarak bir jet motorunun zemin testleri.
Caproni Campini iki kopya halinde inşa edildi. Solda - montaj dükkanındaki sigortaları, sağda - uçak alanındaki uçaklardan biri.
Caproni Campini tamamen metal bir yapıya, çok temiz aerodinamik biçimlere ve geri çekilebilir iniş takımlarına sahipti.
Uçağın kopyalarından biri Milano Bilim ve Teknoloji Müzesi'nde saklandı ve sergilendi.