Victory kasabasında hayat mükemmeldir. Evler tertemiz. Çimler zümrüt kadar yeşil, Zafer kurak bir çölün ortasında olsa da. 1950’lerin en muhteşem kıyafetlerini giymiş herkes muhteşem. Suç yok, polis yok ve endişe yok. Kocaları, “ilerici malzemelerin geliştirilmesi” için mühendislik yaptıkları bir yeraltı laboratuvarında çalışmaya giderken, eşler bale dersleri alıyor ve alışveriş yapıyor. Güneş mükemmel sihirli saat ışığıyla parlarken kasabaya tramvaya binerler.
Ama sonra Victory kadınları balede “kontrolde güzellik var” ve “simetride zarafet var” gibi tuhaf şeyler söylemeye zorlanır. Sonra baleden eve gelirler ve güneş, sanki hiç zaman geçmemiş gibi aynı erken akşam parıltısıyla parlar. Alkol biraz akıyor fazla akşam yemeği partilerinde özgürce. Bazen, tüm zemin şiddetle sallanır ve herkesin yakın çevredeki her bardağı tutması gerekir, böylece yere düşüp parçalanmazlar. Eşlerden biri, erkeklerin kendilerine karşı dürüst olmadıklarında ısrar etmeye başlar. Ama bu nasıl olabilir? Her şey çok güzel ve düzenli.
Açıkçası, hayat sadece biraz fazla Victory’de mükemmel. 1950’lerin banliyö sükunetinin ardında bir şeyler ters gidiyor; bu kadarı, ilk anlarından itibaren acı verici bir şekilde aşikardır. Endişelenme Sevgilim. Ancak Victory’nin sakin yüzeyinin altında ne olduğunu ortaya çıkarmaya başlamak bile filmin çalışma süresinin yarısından fazlasını alır ve bu noktada karakterlere yönelik herhangi bir gerilim veya ilgi çoktan ortadan kalkar. (Böyle bariz ve beceriksizce bu tür bir Şey Çok Yanlış Burada havası veren son film Geçen Noelkaravanında kendi tuhaf bükümünü telgraf eden.)
Bu gizemdeki ana figür, Zafer Projesi’nde yükselen bir yıldız olan çalışkan kocası Jack’e (Harry Styles) hayran olan Alice’dir (Florence Pugh). Muhteşem manikürlü çıkmaz sokaklarındaki diğer çiftlerin çoğunun aksine, çocukları yoktur. Bu sadece onların hoşuna gidiyor; Jack’in patronunun (Chris Pine) yatak odası da dahil olmak üzere, Victory Project’i kuran ve şirketteki herkesi, topluluklarının önemi ve önemi hakkında ilham verici bir konuşma yaptığı bir havuz partisine davet ediyor. kaos tehdidinin yarattığı tehlike.
Ama sonra Alice, bir gün tramvaya binerken tanık olduğu bir uçak kazasını araştırmak için Victory’nin tek kuralına -asla şirketin “merkezine” doğru gitmeme- itaatsizlik edince, istemeden de olsa hayatlarına biraz kaos enjekte eder. Sonrasında tuhaf halüsinasyonlar görmeye başlar; evinin duvarları kelimenin tam anlamıyla ona yaklaşıyor gibi görünüyor ve mükemmel bir simetri içinde dans eden kadınların kabusları tarafından takip ediliyor. (Ama bekleyin! Simetride zarafet olması gerektiğini düşündüm!) Kısa süre sonra, Alice’in kasabadaki diğer kadınlar onu bunun için dışlamasına rağmen, Zafer’i bir düzmece olarak adlandırmakta ısrar eden rahatsız komşu Margaret (KiKi Layne), değil mi? Sonuçta çok çılgın görünmüyor.
Pugh, Alice kadar gayet iyi, ancak benzer temalı (ve çok daha rahatsız edici) gerilim filminde daha da etkiliydi. midsommar. Styles ile biraz kimyası var, ama onun dışında tamamen yanlış (ve biraz kaybolmuş gibi görünüyor). Filme gerçekten unutulmaz bir şey katan tek kişi, lanet olasıca yakışıklı ve çok güçlü bir kişilik kültüne sahip bir adamı oynama konusunda çok inandırıcı olan ve insanları hiçliğin ortasında özel bir topluluk inşa etmesine yardım etmeye ikna edebilen Pine’dır. . O ve Pugh yakınlarda birlikte büyük bir sahne aldıklarında Endişelenme Sevgilim‘in doruk noktasında, film aniden ve kısaca canlanıyor.
Elbette bu isimlerden bazıları filmde rol alan orijinal oyuncular değildi. Shia LaBeouf’un Styles bölümü için yönetmen Olivia Wilde tarafından seçilen ilk yıldız olduğunu ve Wilde ile Styles’ın birlikte çalıştıktan sonra sonunda bir çift olduğunu duymuşsunuzdur. Setteki çekişme söylentileri prodüksiyon boyunca ve hatta filmin yaz film festivali devresinde gösterime girmesine kadar devam etti.
Bunların hiçbiri benim bu projeyle ilgili hislerimi etkilemiyor. Sorunlu yapımlar bazen şaheserler, ahenkli setler bazen çöp üretir. Bir film nasıl yapıldığı değildir; böyle oynanır. Ve Endişelenme Sevgilim çok kötü oynuyor. Bu, özellikle iki saatten fazla bir süre boyunca çekilmesi çok zor olan bir tür sürekli bulmaca filmi ve burada Wilde, göreve hazır değildi.
Son çabası, Akıllı kitap, çok komik ve anlayışlıydı ve bu devam filmi senaryo yazarı Katie Silberman tarafından bile yazıldı. Fakat Endişelenme Sevgilim ikinci sınıf bir çöküşün ders kitabı örneğidir; heyecansız bir gerilim filmine gömülmüş, büyük temalarla ve yüce mesajlarla aşırı yüklü, hırslı bir vizyon, bunların hepsi, film yapımcılarının hakkında anlamlı bir şeyler söylemelerine yardımcı olmak için nasıl kullanılabileceklerinin ötesinde düşünülmemiş bir dünyada geçiyor. kadının toplumdaki değişen rolü.
Wilde’ın görüşlerine çoğunlukla katıldığımı ve onları dile getirme biçiminden tamamen sıkıldığımı fark ettim. Endişelenme Sevgilim Bittikten sonra üzerinde düşünebileceğiniz ve hakkında konuşabileceğiniz türden bir gizem bile değil çünkü hiçbiri en ufak bir incelemeye bile dayanmıyor. Victory’nin kendisi gibi, göz alıcı dış cephesini geçtikten sonra orada pek bir şey yok.
DEĞERLENDİRME: 3/10
2022’nin Şimdiye Kadarki En İyi Filmleri
Bu yıl şimdiye kadar piyasaya sürülen tüm başlıklardan, işte görmeniz gerekenler.
Kaynak : https://screencrush.com/dont-worry-darling-review/