Özel hukukun en geniş dalını oluşturan medenî hukukun birincil yazılı kaynağı Türk Medenî Kanunu’dur. Türk Medenî Kanunu, kişiler hukuku, aile hukuku, miras hukuku ve eşya hukuku gibi alt dalları düzenlemeye geçmeden önce, “Başlangıç” başlığı altında yedi maddeye yer vermiştir.
Birinci madde, medenî hukukun kaynaklarını ve bu çerçevede hâkimin hukuk boşluklarını doldurmasını düzenlemiştir. Hâkimin hukuk boşluğunu doldurmak için kural koyma faaliyetine hâkimin hukuk yaratması da denilmektedir. İkinci maddenin konusu dürüstlük ilkesi (kuralı), üçüncü maddenin konusu iyiniyet, dördüncü maddenin konusu hâkimin takdir yetkisidir. Beşinci madde, Türk Medenî Kanunu ile Türk Borçlar Kanunu arasındaki ilişkiyi düzenlemektedir. Altıncı madde ispat yükünün dağılımına, yedinci madde ise resmî sicil ve senetlerin doğruluk karinesine ilişkindir. Söz konusu hükümler medenî hukukun bütün alt dalları için genel esaslar niteliğindedir. Hattâ, dürüstlük kuralı ve hâkimin takdir yetkisini düzenleyen hükümler kamu hukukunda bile uygulama alanı bulabilmektedir.
Bu kitapta esas itibarıyla söz konusu hükümler ele alınmıştır. Bu çerçevede, hak ve hukukî işlem gibi temel kavramlara da yer verilmiştir. Metinler kaleme alınırken kolay okunur ve kolay anlaşılır bir dil kullanılmaya gayret edilmiştir. Örnek mahkeme kararları konuların ilgili dipnotlarında zikredilmiştir.
Kitapta Bulunan Konu Başlıkları
Genel Olarak Hukuk Kavramı ve Medeni Hukuk
Medeni Hukukun Kaynakları ve Uygulanması
Hak Kavramı ve Hakka İlişkin Genel Esaslar
Hakları Kazandıran ve Kaybettiren Etkenler
Hakların Kazanılmasında İyiniyetin Korunması İlkesi
Hakların Korunmasında ve Borçların Yerine Getirilmesinde Dürüstlük İlkesi
Hakların Korunması
(Tanıtım Bülteninden)
Be the first to comment