Bunlar üzerindeki belirleyici etkinin, Avrupa devrimcileri tarafından komşu Rus İmparatorluğu'nun popülistlerinin tecrübeleri kadar fazla olmadığı dikkat çekici. Dahası, yirminci yüzyılın başlarında hem Rusya hem de Japonya'nın ortak sorunları vardı - her iki ülke de bilimsel, teknik ve sınai ilişkilerde geliştiği halde, savunmaları güçlendirilmiş ve siyasi etkileri dünyada artmış olsa da, hükümdarların neredeyse sınırsız gücü iç politikada kaldı. feodal ayrıcalıklar, temel siyasi özgürlüklerin yasaklanması.
- 1901 yılında Japon Sosyalist Partisinin Kurucuları
Japon sosyalistlerinin ılımlı kanadı, her şeyden önce, iş ilişkilerinin niteliğinde değişiklikler yapmayı, iş gününün uzunluğunu, işçi ücretlerinde, vb. Ilımlı sosyalistler bunu yasal bir siyasi mücadele yoluyla yapmayı umuyorlardı. Sosyalistlerin daha radikal bir kısmı anarşizme odaklandı. Yirminci yüzyılın başında, Japonya'daki anarşist fikirler popülerliği Marksizmi bile aştı. Bu sadece Rus popülistlerin etkisiyle değil, aynı zamanda anarşist doktrininin, özellikle de ortalama bir Japon olan Marksist doktrinden daha kolay kabul ettiği Peter Kropotkin'in görüşleri ile açıklanabilir.
Japon sosyalizminin radikal kanadının temelinde Katayama Sen ve Kotok Syushu vardı. Aslında Sugatoro Yabuki olarak adlandırılan Katayama Sen (1859-1933), Kumenan köyünde bir köylü ailesinde doğdu ve on yedi yaşındayken Tokyo'da kaldı. Tokyo’daki hayatı ve çalışmaları sırasında, Katayama, ünlü kaygı verici Mitsubishi’nin kurucularından birinin yeğeni olan zengin bir Japon ailesinin evi olan Iwasaki Seikichi ile yakın arkadaş oldu. Iwasaki Seikichi, ABD'de okumak üzereydi ve Katayama Sen de bundan faydalandı. Ayrıca “Amerika'yı fethetmeye” gitti. Söylemeliyim ki yolculuk başarılıydı. ABD'de Katayama ünlü Yale Üniversitesi'nde okudu. Batı dünyası, genç Japonlar üzerinde Hıristiyanlığı benimsediği kadar güçlü bir etkiye sahipti. Sonra Katayama sosyalist fikirlerle uzaklaştırıldı. 1896 yılında neredeyse kırk yaşındayken Katayama Japonya'ya döndü. Sosyalist çevrelerin ve grupların ivme kazandığı buradaydı. Katayama, Japon sosyalist hareketine katıldı ve birçok yararlı şey yaptı; örneğin, ilk Japon işçi sendikası olan Metal İşçileri Sendikasının kurucularından biri oldu.
Japon devrimci sosyalist hareketinin gelişmesinde bir diğer önemli figür Denjiro Kotok'du. Japon anarşizminin gelişimi Kotoku adıyla bağlantılıydı, fakat daha sonraları. "Syusuy" takma adı altında daha iyi bilinen Denjiro Kotoku, Kasım 5 1871’in Kochi Eyaletindeki Nakamura kasabasında doğdu. Katayama ve Kotok'un biyografisinde, çok ortak olanı var - tıpkı gençken kıdemli yoldaşı Kotoku'nun eyaletten Tokyo'ya taşınması gibi. Burada genç adam gazeteci olarak iş buldu. Parlak yetenekler, gazetecilik alanında hızlı bir şekilde başarıya ulaşması için eyaletin bir yerlisi olmasına izin verdi. Zaten 1898'te gazeteciliğin başlamasından beş yıl sonra, Kotoku Tokyo’nun en popüler gazetesi için köşe yazarı oldu haber". Aynı zamanda sosyalist fikirlerle de ilgilenmeye başladı. Liberallere sempati duymadan önce Kotoku, sosyalizmin Japon toplumu için daha adil ve kabul edilebilir bir yol olduğunu düşündü.
- Kotoku Denjiro (Shusui)
21 Nisan 1901, Katayama Sen, Kotoku Sushui ve diğer birçok Japon sosyalist, Sosyal Demokrat Parti - Syakai Minsyuto'yu oluşturmak için bir araya geldi. İsme rağmen, partinin programı Marksist türdeki Avrupa veya Rus sosyal demokratik örgütlerinden çok farklıydı. Japon sosyal demokratları asıl amaçlarını görüyorlardı: 1) ırktan bağımsız olarak kardeşliği ve insan barışını tesis ediyor, 2) evrensel barış ve tüm silahların tamamen imhası, 3) sınıf toplumunun sonlandırılması ve sömürülmesi, 4) toprakların ve sermayenin sosyalleşmesi, 5 a) ulaşım ve iletişimin sosyalleşmesi, 6, insanlar arasında servetin eşit dağılımı, 7, tüm Japonlara eşit siyasi hakların sağlanması, 8, halk için ücretsiz ve evrensel eğitim. Bunlar partinin stratejik hedefleriydi. Daha taktiksel taktiksel program 38 öğelerini içeriyordu. Sosyal Demokratlar, imparatorun akranlar odasını terk etmesini, genel oy kullanma yetkisi getirmesini, silahlanmayı azaltmasını ve orduyu kurmayı bırakmasını, çalışma gününü kısaltmasını ve bir gün izin almasını, kızlara yönelik gece çalışmasını yasaklamasını, çocuk işçiliğini yasaklamasını, okulu serbest bırakmasını, haklarını temin etmesini istedi. sendikalar. Partinin programını gözden geçirdikten sonra yetkililer, üç odadan ondan ayrılmasını istedi; Akranlar Odası'nın dağılması, genel seçimler ve silahların azaltılması üzerine. Sosyal Demokratların liderleri, 20’in 1901’in Mayıs’taki XNUMX’ine verdiği yanıtla, hükümetin partinin faaliyetlerini yasaklamasını reddetti ve manifesto ve diğer parti belgelerinin yayınlandığı gazetelerin tirajını geri çekmelerini emretti.
Japon hükümetinin öfkesi bir kaza değildi. 1901'te saldırgan bir emperyalist iktidara dönüşen Japonya, Uzak Doğu'da nüfuz sahibi olmak için Rusya İmparatorluğu ile silahlı bir çatışma planlıyordu. Savaş karşıtı bir siyasi partinin varlığı açıkça o zamanki Japon seçkinlerinin planlarının bir parçası değildi. Bu arada, Kotoku ve diğer bazı Japon sosyalistleri giderek daha fazla radikal konuma geçti. Katayama Sen üç yıl ABD'ye gittiğinde ve göç sırasında Sosyalist Enternasyonal'in bir üyesi olarak çalışma çabalarını yoğunlaştırdıysa, Kotoku Japonya'da kaldı. Japonya’nın dış politikasında iç politikanın sıkılaştırılmasına ve agresif söylemin büyümesine rağmen, Kotoku aktif olarak ülkenin militarizasyonuna karşı çıkmaya devam etti, yetkilileri Rusya ile savaş hazırlamak için eleştirdi. En yakın arkadaşı Sakai Tosihiko (1870-1933) - aynı zamanda “Her sabah haberleri” gazetesinde işbirliği yapan bir gazeteci. Sakai Tosihiko Kotok ile birlikte, Kasım ayında yılın 1903'i savaş karşıtı bir yayın olan The National Press (Heiming Shimbun) yayınına başladı. Bu baskı, yılın Ocak 1905'inden önce çıktı - yani, Rus-Japon savaşının başlangıcını yakaladı. Yayının yazarları Rus İmparatorluğu ile savaşa açıkça karşı çıkmakta tereddüt etmedi, yetkililerin baskıcı politikalarını eleştirdi. 1904'te Kotoku Syusuy ve Sakai Tosihiko, Japon Komünist Manifestosunu Karl Marx ve Friedrich Engels'in Japonca'ya çevirdi.
Nihayet, Şubat ayında 1905, Kotok Shushui savaş karşıtı propaganda nedeniyle tutuklandı ve 5 ay hapis cezasına çarptırıldı. Kotok hapishanede geçirdiği yüz elli gün, dünya görüşünü kökten etkiledi. Kotoku daha sonra bir Marksist tarafından hapsedildiğini ve bir anarşist tarafından serbest bırakıldığını söyledi. Görüşlerinin daha da radikalleşmesi, hapis sırasında okuduğu Peter Kropotkin “Tarlalar, fabrikalar ve atölyeler” kitabından etkilendi. Temmuz ayında serbest bırakılan 1905, Kotok geçici olarak Japonya'dan ayrılmaya karar verdi. O, o zamana kadar Japon Sosyalist Partisi'nin yarattığı uzun süredir yoldaşı Katayama Sen'in de bulunduğu ABD'ye gitti. ABD'de Kotoku, anarşist teori ve pratik hakkında daha ayrıntılı bir çalışmaya başladı. Sendikalist grupların faaliyetleri ile tanıştı ve daha sonra ünlü Dünya Sanayi İşçileri Sendikası'na (IRM) üye oldu. Buna ek olarak, ABD'de iken, Kotoku, Rus devrimcilerinin faaliyetleri hakkında daha fazla bilgi edinme fırsatı buldu. Kotoku, diğer bazı Japon sosyalist politik göçmenleri gibi, Rusya Sosyalist Devrimciler Partisi'ne de sempati duyuyordu. Sonunda, 1 Haziran 1906, 50 Japon göçmenler Kaliforniya'da Oakland'da toplandı ve Sosyal Devrimci Partisi kurdu. Bu örgüt, Devrim dergisinin yanı sıra, Japon Sosyal Devrimcilerinin emperyal rejime karşı silahlı mücadele çağrısı yaptıkları çok sayıda broşür yayımladı.
- "Haymin Şimbun" ("Ulusal gazete")
1906'te Kotoku Shushui, Amerika Birleşik Devletleri'nden Japonya'ya döndü. Bu zamana kadar, ülkenin sosyalist hareketinde ilginç olaylar yaşanıyordu. Katayama Sen, anarşistleri eleştirdi, ancak yetenekli yayıncılar da dahil olmak üzere birçok sosyal demokrat, Kotok'un tarafını seçti ve anarşist pozisyonlarda bulundu. Ocak ayında 1907, sosyalistler Halk Gazetesi'nin yayınlanmasına devam edebildiler, ancak aynı yılın Temmuz ayında tekrar kapatıldı. Bunun yerine, diğer iki gazeteyi basmaya başladılar - Sosyal Demokrat Sosyal Haber Gazetesi ve sıradan insanların Osaka anarşist Gazetesi. Sonunda Japon Marksistler ile anarşistler arasında bir bölünme yaşandı. Japonya'daki radikal sosyalist hareketin iki kurucu babası Katayama Sen ve Kotoku Sushuy sırasıyla Marksist ve anarşist hareketlere önderlik etti.
Bu zamana kadar Kotoku Syusyu nihayetinde anarşik-komünist pozisyonlarda kaldı ve Peter Kropotkin'in fikirlerinin takipçisi oldu. Aynı zamanda, eğer Japonya'daki anarşist hareketi bir bütün olarak ele alırsak, ideolojisi çok belirsiz ve eklektik olmuştur. Anarşist komünizmin Kropotkin eğilimindeki bileşenleri, Amerikan “Dünya Endüstri İşçileri” nde modellenen sendikalizm ve hatta Sosyal Devrimciler ruhunda Rus devrimci radikalizmini içeriyordu. Kropotkin'in fikirleri, pek çok Japon’u köylü topluluğuna çekerek kesin olarak rüşvet verdi - yirminci yüzyılın başlarında, Japonya hâlâ ağırlıklı olarak bir tarım ülkesiydi ve köylüler, içinde bulunan nüfusun çoğunluğunu oluşturuyordu.
Öte yandan, Japon proletaryası ivme kazanıyordu ve onun arasında devrimci sendikaların yaratılmasını ve ekonomik mücadelenin talep edilmesini amaçlayan anarko-sendikalist fikirler ortaya çıktı. Aynı zamanda, birçok genç Japon devrimcisi, bireysel terör yolunda ilerleyen Rus Sosyal Devrimciler örneğinden etkilendi. Onlara göre, radikal imparatora veya en yüksek iktidar seviyesinden birine karşı hareket etmek, halk bilincini etkileyebilir ve ülkenin yaşamında bazı büyük çaplı değişikliklere yol açabilir. Aynı zamanda, Kotoku Syusuy'un kendisi de bireysel teröre karşıydı.
Japonya'daki anarşist ve sosyalist fikirlerin popülerleşmesinde önemli bir rol, Japon kadın hareketinin kurucularından biri olan Kotoku Kanno Suga (1881-1911) 'un karısı oynadı. O zaman, bir kadının Japonya'daki konumu hala çok alçakgönüllüydü, bu yüzden kadınların siyasal harekete katılımı belirsiz bir şekilde algılanıyordu. Özellikle şaşırtıcı olan, Kyoto yakınlarındaki küçük bir köyde basit bir dağ ustası ailesinde dünyaya gelen bir kız olan Kanno Suga'nın yaşamıdır. Kanno Suga, mümkün olan her şekilde taklit etmeye çalıştığı ideal Rus devrimci Sophia Perovskaya'yı düşündü. Ulusal Gazete için yazılar yazdı ve sonra kendi dergisi Özgür Düşünce'yi (Dziyu Siso) yayımladı.
1910'in baharında, Japon istihbarat teşkilatları devrimci harekete karşı baskıyı yoğunlaştırdı. Haziran ayında 1910, yüzlerce Japon anarşisti ve sosyalisti tutuklandı. Yirmi altı kişi, imparatora suikast girişimi için hazırlık yapmakla suçlandı. Bunlar arasında Kotoku Shushui ve ortak hukuk karısı Kanno Suga da vardı. “Taht davasına hakaret” davası kapatılmaya karar verildi. Duruşma Aralık ayında yapıldı 1910. Yirmi altı sanık, imparatora teşebbüs hazırlarken suçlu bulundu, yirmi dört sanık ölüme mahkum edildi. Ancak, ölüm cezası daha sonra on iki anarşist için ömür boyu hapis cezasına çevrildi, ancak on iki kişiyi çalıştırmaya karar verildi. Kotoku Shusui infaz cezasına çarptırıldı. Japon devrimcilere karşı ölüm cezası, sadece Japonya'da değil, tüm dünyada sayısız protestoya neden oldu. Tutuklanan anarşistlerle dayanışma eylemleri, Amerika Birleşik Devletleri'nde Avrupa ülkelerinde gerçekleşti. Ancak, Japon adaleti kararlı kaldı. Ocak 24 1911, ölüm cezasına çarptırıldı.
Denjiro Kotok'un (Shusui) ve onun benzer düşünen insanlarının trajik sonu, Japonya'nın sert askeri rejimine karşı aktif ve açık mücadelelerinin tamamen mantıklı bir sonucuydu. Maksimum açıklıkla hareket etmeye çalışırken, Kotok ve yoldaşları yetkililer tarafından yapılan acımasız baskılar dahil olmak üzere olası sonuçları hesaplayamadılar. Bu bakımdan, baskıya maruz kalmasına rağmen ölüm cezasından kaçınmayı başarabilmiş olan Sosyal Demokratlar daha iyi bir pozisyondaydılar.
"Tahtı hakaret davası", yani bu isim altında tarih Yirmi altı Japon anarşistinin yargılanması, ülkedeki devrimci hareketin gelişmesine ciddi bir darbe verdi. İlk olarak, yirmi altı sanığa ek olarak, Japonya'da, diğer suçlamalara rağmen yüzlerce başka devrimci tutuklandı ve devrimci örgütler ve matbaalar yenildi. İkincisi, en aktif devrimciler Kotoku Syusuya ve Kanno Suga da dahil olmak üzere idam edildi. Geniş kalan anarşistler ve sosyalistler ya alçalmaya ya da ülkeyi tamamen terketmeye zorlandılar. “Taht davasına hakaret” sonuçlarından Japon devrimci hareketi yaklaşık on yıl içinde toparlandı. Yine de, 1920'lerde, Japon anarşistleri yalnızca hareketi canlandırmayı değil, aynı zamanda Japon işçi sınıfı üzerinde muazzam bir etkiye sahip olan ideolojik öncüllerini önemli ölçüde aşmayı da başardılar.