yolda yürürken, otobüste, ofiste zaman zaman hepimiz yapıyoruz bunu. yanımızdaki insan görecek diye ödümüz patlayarak şarkı değiştiriyoruz mesela. "o" şarkıya gelince, "acaba yanımdaki duyar mı" endişesiyle şarkının sesini birkaç tık kıstığımız oluyor. hatta ekşi'deki çoğu başlığın altında bile "albümünü dinlemem ama şu şarkısını sevdim..", "kendisini dinlemem fakat bu şarkısı güzel" gibi yorumlara denk geldiğimden durumun içler acısı olduğunu fark edip kendimce el atmak istedim. merak etme kardeşim, sen (ya da ben) o şarkıyı dinledin diye coolluğundan bir şey kaybetmiyorsun. ne var yani biraz da pop dinlesen, arabesk dinlesen, hep jazz, blues, rock dinlemesen. yapma ama!
ilk adımı ben atıp bu sabah gizlice dinlediğim şarkıyı paylaşıyorum. bütün bir sabah, yol boyunca hem de.. ebru gündeş
'in şarkıdaki yükselişlerinde uykumdan uyanıp panikle sesini kıstım biraz ama olsun, her şeye rağmen güzeldi.
ebru gündeş - karayağızım
şaka maka fena şarkı, dağıtır insanı anında.