Vatandaşlar, dikkat !!!
Hırsızlık, şimdiki zamanın en sık suçu olan ve bir kilometrelik su sütununun altına gizlenmiş bile olsa, konusu herhangi bir özellik olan soruşturma ve adli pratikte.
Deniz dibinde belge ve değerli eşya bırakmayın, güvenli iletişim hatları kullanmayın ve ASLA deniz, füze ve havacılık teknisyenler. Kayıp, batık gemiler ve denize düşen uçaklar derhal keşfedilmeli, tahliye edilmeli veya yerinde havaya uçurulmalıdır.
Aksi takdirde, tüm bunlar düşmanın avı olacak.
Azorian Projesi
CIA’ın ABD’nin deniz istihbaratlarıyla birlikte Sovyet teknolojisinin enkazı için avlanması, 1970’lerin ortasında tanınmasıyla ortaya çıktı. Açık basında, bir nükleer ile batık Sovyet teknesinin yükselişi ile ilgili şok edici gerçekler ortaya çıktı silah Gemide Öykü K-129'in yükselişiyle birlikte çok sayıda pomp; Amerikan deniz mühendislerinin imkansızı başardığı vurgulandı - 5600 metrelerin derinliğinden hacimli bir çelik yapı oluşturdular.
Fakat neden CIA'nın Sovyet denizaltısının tahrip olmuş burnunu kaldırması gerekti? Cevap basit - Yanke'ler kelimenin tam anlamıyla her şeye ilgi duyuyorlardı: dayanıklı gövde çeliklerinden nükleer savaş başlıkları olan torpidolara, D-4 balistik füzelerine, kriptografik ekipmanlara ve stratejik bir kruvazörde bulunan diğer gizli ekipmanlara kadar. Denizaltı teknolojilerinin Sovyet askeri-sanayi kompleksinin durumuna "ışık tutması" gerekiyordu.
“Azorian Projesi” kodunu alan Sovyet teknesini kaldırma operasyonunun en önemli aşamalarından biri, batık teknenin enkazının yerini ve durumunu belirleyen, K-129'in ölümü alanındaki okyanus tabanının araştırılmasıydı. Çalışmalar, sıradan oşinografik gemilerin katılımı olmadan azami gizlilik içinde yapılmalı - aksi takdirde Sovyet Donanması'nın dikkatini çekebilir.
Trajedi alanının keşfi, askeri bir oşinografik gemiye dönüştürülmüş eski bir füze gemisi olan özel amaçlı bir nükleer denizaltı USS Halibut (SSN-587) tarafından gerçekleştirildi. Roket silahları yerine Halibat, yan iticiler, yay ve kıç mantar dübelleri, bir dalış kamerası, yan ve uzun menzilli yan sonarlarla donatıldı ve ayrıca bir video kamera ve güçlü bir tekne gövdesinin kapasitesini aşan derinliklerde çalışmak için güçlü bir projektör ile otomatik bir banyo küveti tarafından çekildi.
USS Halibut (SSN-587)
Su altındayken, birkaç ay boyunca Halibat, Pasifik Okyanusu'nun dibinde, K-129'in öldüğü iddia edilen bölgede araştırdı. Son olarak, bathyscaph kamerasından alınan hareketli görüntülerden birinde, direksiyon simidine benzeyen bir nesne görüldü. Toplamda “Halibat” dipte yatan binlerce denizaltının fotoğrafını çekti:
“Bir fotoğraf grubu, çelik sinirleri olan bir adam olan Komutan Moore'u bile şok etti.” Fırtınalı bir raglan, kapitone pantolon ve ağır deniz botları giymiş bir Rus denizcinin iskeletinin izlerini gördü. Bir denizcinin kalıntılarında kaynaşan binlerce minik deniz solucanı "
- "Kör adamın tutkusundaki oyun. Amerikan sualtı casusluğunun bilinmeyen tarihi" kitabından
Khalibat PLA'dan elde edilen verilere göre, Amerikan zekası için en ilgi çekici araçların, mekanizmaların ve silahların bulunduğu, K-129'in yayını, 138 ayakları (42 metre) uzunluğunda yükseltmeye karar verildi.
Enkazı arttırmak için daha fazla çalışma, özel olarak inşa edilmiş bir “Glomar Explorer” gemisi ile yapıldı - Sovyet teknesinin enkazı, ölümünden altı yıl sonra, yılın 12 Ağustos 1974'unun yüzeyine alındı.
"Glomar Explorer" gemisinin altındaki kayar kapılar sayesinde, altındaki 4250 ton ağırlığındaki nesneleri kaldırabilecek dalgıç bir kavrama öne sürüldü.
K-129 söz konusu olduğunda, SSCB liderliği dikkatsiz bir hata yaptı - füze taşıyıcısının kaybı son derece gizliydi, tekne ve mürettebatı Donanma listelerinden geri çekilerek atıldı, bu nedenle tam anlamıyla denizaltı kruvazörünü "sahipsiz mülk" olarak bıraktılar.
SSCB trajediyi ilan etmiş olsaydı, kabul edilen uluslararası denizcilik kurallarına göre, Yankees, ilan edilen savaş mezarına dokunma riskiyle karşı karşıya kalmazdı ve riski alsaydı, bu daha sonra büyük bir uluslararası skandala yol açabilirdi. Amerikalılar, çalınan malların bir kısmını iade etmek zorunda kalacak ve böylece K-129'un ölümünün gizemini açıklamamıza yardımcı olacaktır.
Sualtı özel harekat kadrosu
K-129 enkazı için arama operasyonunun “Pasifik Okyanusu'nun dibinde bir Rus balistik füzesi arayışı” gibi resmi belgelerde yer alması dikkat çekiciydi - Amerikan denizaltıları için bu tür operasyonlar çok yaygındı. Ünlü Khalibat PLA, SSCB Donanması'nın çöplük alanlarını düzenli olarak taradı ve gerçek bir çöpçü gibi, bulunan gemi karşıtı ve balistik füzelerin (motor, elektronik, yakıt örnekleri) parçalarını topladı; Denize atılan balistik füzeler hakkındaki veriler, 1-2 mil kadar hassasiyete sahip su altı hidrofonlarının yanı sıra yüzey gemileri ve uçak radarları tarafından kaydedildi.
Örneğin, 1967'de bir Amerikan denizaltısı, test sırasında ortaya çıkarılan Büyük Peter Körfezi'ndeki (Vladivostok) egzersizlerden iki inert mayın çaldı. filo Savunma Bakanlığı'nın ana denetimi. Dava Batı'da geniş çapta kamuoyu tepkisi aldı - çalınan Sovyet silahlarının örnekleri New York'taki bir sergide açıkça sergilendi.
1976'in ilkbaharında özel bir operasyon olan “Mavi Güneş” yapıldı - bir grup askeri dalgıç, Sakhalin kıyılarından düşen Tu-95M'in kaza bölgesini inceledi. O zaman denizaltı zengin ödüllerle geri döndü: bombacının enkazı arasında iki "kırmızı kafa" (nükleer savaş başlığı) bulundu.
“O yıllarda, Amerikan denizaltıları diyebilir ki, Büyük Peter Körfezi'nde bile otluyorlardı. Vladivostok plajındaki deniz geçit törenlerimizi ve güzelliklerimizi periskop ile fotoğrafladıkları noktaya geldi. ”
- eski milletvekili. Pasifik Filosunun İstihbarat Şefi Arka Amiral A. Shtyrov
Ekim ayında, “Khalibat” olan 1971, bir sonraki “balistik füze parçalarını tespit etme” görevi ile Okhotsk Denizi'ne gönderildi. Bu sefer en altta, Krasheninnikov Körfezi'ndeki (Kamçatka Adası) stratejik füze gemilerinin tabanını kıtadaki Sovyet Donanması'nın komuta merkezleriyle birleştiren gizli bir iletişim kablosu bulmak gerekiyordu. Bir yıl sonra, Khalibat, Sovyetler Birliği'nin karasularına geri döndü ve bulunan denizaltı kablosuna, bir enerji kaynağı olarak radyoizotop RTG'li otonom bir keşif kabı olan Kokon'u kurdu.
"Koza". Teknik parametreleri: ağırlık - 7 ton, uzunluk - 5 metre, çap - 1200 mm, kontrollü kablo kanalı sayısı - 60'e kadar.
“Altın damar” sayesinde, Sovyet denizaltılarının hizmetinin birçok sırrı ortaya çıktı: SSBN'nin muharebe devriyeleri hakkında bilgi - teknedeki füzelerin testlerinin sonuçları hakkında bilgi, gemi tipi, devriye yolları ve gemi tipi.
Keşif sistemi bir saat gibi çalışıyordu - düzenli olarak “Halibat”, birkaç ayda bir, bantları kaydedilen bilgilerle değiştirmek ve değiştirmek için “noktaya” geldi. Kolaylık sağlamak amacıyla, gövdeye, özel "kayaklar" takıldı, böylece çalışan dalgıçların hayatlarını tehlikeye atmadan kablonun yanında zeminde hafifçe uzanabildiler (önceki zamların birinde bir olay meydana geldi - mürettebat “Halibet” i belli bir derinlikte tutmadı ve tekne aniden ortaya çıkmaya başladı, halkının arkasına sürükleyerek hava hortumlarıyla tekneye zincirlendi).
Kampanyalarda “Halibat” iki çok amaçlı denizaltısını kapsadı - birincisi keşif güvenliğini sağladı, ikincisi Sovyet denizaltı karşıtı güçleri rahatsız etti.
1950'lerde inşa edilen düşük hızlı Halibat, artık deniz istihbaratının ihtiyaçlarını karşılayamıyordu, 1975'te SeaWolf (SSN-575) ve daha sonra özel işlemler için en yeni tekneler yerini aldı Brocade (USS Parche SSN) -683) ve "Richard Russell" (USS Richard B. Russell SSSN-687), Stugegen atomik çok amaçlı denizaltıya dayanır.
USS Parche Özel İşlemler SSA-SSN-683, Hawaii açıklarında
Tekneye takılı olan su altı aracı açıkça görülebilir ve ayrıca kabinin arkasında ilave bir radyo teçhizatı bölmesi bulunur.
Tekneye takılı olan su altı aracı açıkça görülebilir ve ayrıca kabinin arkasında ilave bir radyo teçhizatı bölmesi bulunur.
Donanımlı nükleer motorlu gemilere ek olarak, Deniz Kuvvetlerinin özel amaçlı arama kadrosu Trieste II dalgıç dalgıç ve birkaç mini denizaltıyı içeriyordu.
1980’te, Brocade, Barents ve White Seas'taki kablolara keşif "kozaları" kurdu. Durum son derece başarılıydı. Yankees'in bilmediği tek şey, aşağılık planlarının, NSA çalışanı olan hain Robert Pelton sayesinde Sovyet istihbaratları tarafından önceden bilinmesiydi. Son zamanlarda, KGB "radyo oyununda" NSA ile oynadı ve denizaltı haberleşme kabloları yoluyla doğrudan dezenfekte etti.
Tüm bu komedilerin sonu 1982 yılında geldi - Okhotsk Denizi'ndeki bir konteynırla çalışırken, SeaWolf dikkatsizce manevra yaptı ve denizaltı kablosunun tüm ağırlığına dayandı. SSCB Donanması dalgıçları derhal oraya geldiler - uydu görüntülerinde dalış ve oşinografik gemilerin birikimi göz önüne alındığında, Yankees çok şaşırmıştı - Sovyetler kozayı koyacak bir yer buldu!
Koza sökülmüş ve SSCB askeri araştırma enstitülerinden birine teslim edildi. Eski NSA memuru Robert Pelton, 1985 yılında ortaya çıkarıldı ve üç ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı.
Barents Denizi'nin dibinden yetiştirilen bir başka “koza” da KGB Müzesi'nde gösterildi.
ABD Donanması subayı Daniel King, doğrulanmamış söylentilere göre, Sovyet Donanması'nın denizaltı haberleşme kablolarının tel bağlantısı olan bir diski teslim ettiğinde, söylentilere göre, 1994’ta sınırlı bir devam filmi vardı. 2001'te King, corpus delicti olmadığı için mahkeme salonunda serbest bırakıldı.
USS Parche (SSN-683). Denizde son kez
Nükleer denizaltılar "R. Russell ve Brocade filodan çıkarıldı ve sırasıyla 1994 ve 2004'te hurdaya çıkarıldı.
Bu işlemlerde denizaltının kablolarını dinlemek için "Convolvulus" ve "Acetone" bitmiş sayılabilir.
Aspen belli tekne
Şubat ayında, USN Jimmy Carter, çok amaçlı nükleer denizaltı (SSN-2005), SeaWolf türünün üçüncü ve son gemisi ("deniz kurdu") *, ABD Donanması'na kabul edildi.
* Daha önce belirtilen USS Seawolf (SSN-575) ile ilgili olmayan yeni nesil denizaltılar, 1950'in ortasında inşa edildi.
Tek bir Amerikan denizaltı çok uzun bir süredir inşa edilmedi (kuruluşundan bu yana 5 yıldan daha fazla) ve dünyadaki tek bir denizaltının fiyatı çok pahalı değildi - Carter için çok ucuz bir fiyat ödendi - 3,2 yıllık 10 milyar dolar!
Törende yer alan izleyiciler derhal teknede bir sorun olduğunu fark ettiler. Alışılmadık derecede vücudu uzatma - "Carter", kız kardeşi neredeyse 30 metreden daha uzundur!
USS Jimmy Carter (SSN-23)
Geminin uzunluğu ana sırrına ihanet etti - "Carter" basit bir SeaWolf tipi denizaltı değil. Bu, geleneksel bir denizaltı temelinde oluşturulan çok amaçlı bir oşinografik kompleks Çok Görevli Platformdur (MMP). Carter'ı özel amaçlı bir tekneye tekrar donatma kararı çok geç yapıldı - gövde zaten GE Electric Boat tersanesine atılmıştı. Bitmiş yapı üzerinde değişiklik yapmak zorunda kaldık - bu, teknenin son derece yüksek maliyetini benimsemedeki iki yıllık gecikmenin nedenidir.
Sağlam gövdenin ortasında, kum saati şeklinde ek bir kısım kaynak yapılır. Bu düzenleme sayesinde, dış yüzey ile sağlam tekne gövdesi arasında, Ocean Interface kompleksi - derin deniz banyoları, mini denizaltılar, keşif yapmak için otomatik su altı araçları, madenlerin aranması ve nötralizasyonu vb. görevler. Burada dövüş yüzücülerinin ve çeşitli dalış ekipmanlarının çıkışı için hava kilidi odası. Şişirilebilir teknelerin yerleştirilmesi, "deniz mühürleri" için mühimmat ve mühimmat veya dalgıç ellerinin bakımıyla deniz tabanından toplanan düşman silahlarının hacimli "örnekleri" için bir nakliye kabı vardır.
Bu doğru - şimdi “SeaWolf”, “Partche” ve “R” yerine “deniz süpürücüleri” nin onurlu yerini aldı. Russell".
MMP nasıl çalışır?
Teknenin çok amaçlı bir denizaltı olarak savaşta kullanılmasına gelince, Amerikalılar sadece kısıtlı bir şekilde gülümsedi ve öğrenilen mantrayı tekrarladı:
“Ek bölme teknenin savaş yeteneklerini etkilemedi. "Jimmy Carter" Deniz Wolff denizaltılarının tüm savaş potansiyelini koruyor
Zaten orada! Benzer bir 30-metre bölümü ekledikten sonra "Carter" - "Parch" - selefinin derinliklerini düzenli bir şekilde yere düşürmek için durduğu biliniyor. “Carter” da dengeleme ve manevra kabiliyeti ile ilgili kesin problemler de var.
Ek bölüm, yaydaki iticiler, kıç tarafındaki sığ sularda çalışmak için güncellenmiş komuta merkezi ... kısaca "Jimmy Carter"
Bununla birlikte, kişi “Carter” ın zayıflığı konusunda yanılmamalı - kız kardeşi dikenlerin - “Sea Wolf” ve “Connecticut” ın savaş yetenekleri o kadar harikaydı ki, o zamanlar dördüncü neslin denizaltılarında hemen kaydedilmişlerdi. 20 yıllarından sonra bile, SeaWolf'ler dünyanın en güçlü ve en gelişmiş çok amaçlı SSN'leri olmaya devam ediyor. En iyi Rus denizaltılar seviyesindeki daldırma hızı ve derinliği (güçlü reaktör S6W ve çelik marka HY100 marka dayanıklı gövde).
Kendi kendine gürültü seviyesi Ohio'dan daha sessizdir: ekipman amortismanı, bir santralin titreşimini azaltmak için aktif sistemler ve İngiliz tasarımının su jeti tahrik ünitelerinin tümü, Deniz Kurtlarının gizliliğini arttırmada rol oynamıştır.
Algılama sistemleri? "Sea Wolf" un yalnızca 600 hidrofonları nelerdir! Veya video kameraları, termal kameraları ve bir lazerli telemetreli çok işlevli bir direk - artık orta noktadaki herkes yüzeydeki durumu gözlemleyebilir. Son olarak, standart küresel gaz ve kıç pervanesinin "ölü bölgesinden" saldırıyı önlemek için bir dizi antenler.
Silahlandırma? Gerçek bir suikastçı gibi, SeaWolf, susturuculu bir silahla donatıldı - sekiz adet 660 mm kalibreli torpido tüpü, torpidoların kendiliğinden kaçış prensibini kullanarak (diğer tüm teknelerde kullanılan basınçlı hava ile üfleme yerine). Mühimmat - 50 cruise füzeleri "Zıpkın", "Tomahawk" veya torpidolar Mk.48.
Füze ve torpido silahlarının bir parçası yerine 100 deniz mayınlarına yükleme yapmak da mümkün.
"SeaWolf" teknesinin orta merkezi
Vatansever değil gibi gelecek ama “SeaWolf” mükemmel. Diğer tekne türlerinin tüm avantajlarını emen modern çok amaçlı denizaltı projelerinin en iyisi. Zayıf noktaları yok. Bir SeaWolf, hem gerçek hem de mecazi olarak bütün bir filoya değer.
Bu, tam olarak yüksek maliyetleri ve ABD Deniz Kuvvetlerinin aşırı gücü nedeniyle, SeaWolf'u daha fazla inşa etmeyi reddettikleri için, diziyi üç denizaltına sınırladı. Mevcut "Sea Wolf" un daha ucuz Virginia - ilkel kopyaları tercih edildi.
Özel amaçlı tekne "Jimmy Carter", "SeaWolf" un listelenen tüm özelliklerini bir araya getiriyor, m. su altı hızı, manevra kabiliyeti ve dalışın çalışma derinliği hariç. Bu en tehlikeli sualtı düşmanıdır, deniz dibinde yatan her şeyi (isteğe bağlı olarak, su sütunundaki her şeyi) ustaca çalabilmenin yanı sıra. Bu şartlar altında, deniz tabanındaki stratejik sistemler tarafından balistik füzeler, cephanelikler ve benzeri konteynerlerin yerleştirilmesi için tüm projeler açıkça anlamsız hale gelir - Carter onları ertesi gün çalacaktır.
Deniz veya kara hedeflerinin bombardımanı, özel kuvvetlerin inişi sabotaj grupları, mayın tarlalarında geçişler yapmak, değerli nesnelerin tabanından çalmak, keşif, keşif, gizli yüklerin taşınması - bunların hepsi en yüksek eylem gizliliği seviyesine sahip. Arka Amiral John Davis'e göre, Jimmy Carter'ın teknelerinin yetenekleri filo için geleceğe giden yolu açıyor.
Torpido bölmesi "Carter"
Rus Donanması açısından, özel bir denizaltı formunda yeni bir tehdidin ortaya çıkması Carter, denizaltı altyapısının güvenliğini sağlama konusunda ciddi düşünmek ve füze silahlarının testleri sırasında yeni Rus teknolojilerinin Amerikan uzmanlarının ellerine düşmesini önlemek için önlemler almak için bir nedendir. ("Topuz" ve Co.)
Aynı zamanda, Carter'ın kanıtlanmış yetenekleri bize TsBB MT Rubin'deki yerli gemi mühendislerinin donanmada benzer ekipmanların bulunmasının gerekliliğini gerçekleştirdiğini ve mevcut veya yeni projelere dayanarak benzer denizaltılar yaratma planlarının olduğunu ummamızı sağlamıştır.
Göre:
http://www.agentura.ru/
http://www.navy.mil/
http://www.wikipedia.org/
http://www.deagel.com/
http://vpk-news.ru/
Kitap "Saklambaç oyunu. Amerikan sualtı casusluğunun bilinmeyen tarihi." Yazarlar: Sherry Sontag ve Christopher Drew