Steve van de Weijer adlı kriminoloğun tez araştırmasında, “şiddet genetik mi, yoksa öğrenilen bir davranış mı?” sorusuna yanıt arandı. Sergiledikleri davranış bozukluğundan dolayı 1911-1914 döneminde ıslahevinde bulunan 198 kişiyi kapsayan incelemede, bu kişilerden doğan çocukların ve torunların durumuna bakıldı.
Van de Weijer, beş kuşağı kapsayan araştırmanın bu konuda bugüne kadar yapılmış en geniş kapsamlı inceleme olduğunu belirtti. Kadınlarda bu tür suçlara fazla rastlanmadığı için incelemelerde yalnızca erkeklerin durumu dikkate alındı. Tehditler, fiziki şiddet, hatta cinayette ailedeki erkekler arasında ciddi bir bağ tespit edildi. Araştırmacı, incelemelerinde aynı suçlar üzerinde durduğunu kaydetti.
Şiddete başvuran babaların erkek çocuklarının benzer davranış sergilemeleri riskinin normal ailelerdeki çocuklara göre 2 misli daha fazla olduğu belirlendi. Her kuşakta riskin de arttığı saptandı.
Steve van de Weijer adlı kriminolog, İngiltere’de daha önce yapılan dar kapsamlı araştırmadan da benzer bir sonucun çıktığına işaret ederek, gençlik hizmetleri çalışanlarının saldırgan babalar konusunda çok daha dikkatli olmaları gerektiğini kaydetti. Anne ve babanın boşanması nedeniyle saldırgan babanın yanında büyümeyen erkek çocuklarda şiddet eğilimi riskinin artmadığı belirlendi.
© InterAjans – Haberlerin tüm hakları İnterAjans’a aittir, izinsiz kullanılamaz.