05 Aralık 2009 00:00
zamazingo
* Reklamdan sonraki geri sarmalar çok sinir bozucu bir boyuta vardı.
* Reklamdan sonraki geri sarmalar çok sinir bozucu bir boyuta vardı. Kimse hatırlatma bahanesine sığınmasın. Zaten dakikalarca reklam girip insanın canını sıkıyorlar, hele de final sahnesinden önce. Eğer etkili bir final sahnesi bulamadıysalar, yapabildikleri şey geriye sarmak. Aşk-ı Memnuda örneğin, finaller, şahitlik üstüne kurulu. Ya birilerini suçüstü görmek, ya bir şeylere kulak misafiri olmak, bütün finallerin ana fikri. Kapının çalıp sürpriz birinin gelmesi de çok uygulanan bir yöntem mesela. Ama her seferinde o kadar şaşırtıcı olmuyor tabii gelenler, görenler, kazara oradan geçenler. Bunu dizileri yapanlar da biliyor. O zaman da ne yapıyorlar? Geri saralım, sanki daha da şaşırtıcıymış gibi gösterelim. Şaşırmadık, sıkıldık, kusura bakmayın!
* Önceden kadın programlarında stüdyonun içindeki mutfakta bütün gün yemek yapan aşçılar vardı. Ümit Usta, Ayşe Tüter öyle ünlü olmuşlardı. Şimdilerde yemek programları o kadar arttı ki, böyle bir manzara kalmadı sanıyordum. TRTde kalmış, onu görünce, bu değişimi fark ettim. Yemek programları içinde, dedikodulu olanı da var, yetenek yarışmasına benzeyeni de. Bütün yaratıcılıklarını bu alanda kullanmışlar. Televizyonda bütün formatlar birbirinin aynısı, bir tek yemek programlarında herkes farklı bir şey düşünüp bulmuş, onu uyguluyor.
ÇAĞDAŞ GÜNERBÜYÜK