YENİ SEZON OYUNU İNGİLİZCE
MUSICIAN MOSQUITO SQUITO ( MÜZİSYEN SİNEK SİVRİTO )
“If you love something and if you really want it
Never ever give up and try until you have it”
Squito is a teenage mosquito living in their swamp with her mosquito clan. She was playing with her best friend Kanquito all day long until the big day comes. Squito is not a kid any more and it is time for her to enter a house and meet with humans. The leader mosquito Patrito anounces the name list. But Kanquito¨s name is not on the list. When Squito is crying with fear Kanquito is crying with sadness at the same time. Squito doesn”t feel ready to meet with humans but Kanquito wants to meet with humans so much.
After training for several days with the mosquito couch Mimi, the day comes and Squito enters a house. But then suddenly she realizes Kanquito sneaking into the house with her. While they were about to meet with humans the man starts to snore and the mosquitos starts to dragging along all over the house. As they were trying to go out from the window Squito sits on the piano and accidently she makes music by sitting on the piano.
When they are out Squito was fascinated by the piano and Kanquito realized that he lost his wings in the house. They went back to their swamp and Patrito was waiting for them. He was really mad at Kanquito becaouse he broke the rules and entered the house without any training.
Then they went back to the house to take wings back and take the piano out. They found the wings but it was imposible for them to move tha piano. Squito was feeling really sad. She Thought that was the end of her short music career. But with the help of the audience Kanquito makes Squito believe that she doesn”t need a piano to make music.
If you want to make music nothing can stop you. Your voice can be your enstrument or your body or a spoon or whatever you want…
“They dont understand me. Going into a house and meeting with humans is not my thing. I am not as fast as the other mosquitos. I am not fearless and I dont feel hungry at all. But I can make music! May be making music is my thing!”
*****
“Birseyi seversen gercekten cok istersen
Sonunda ulaşırsın hedefine asla pes etmezsen.”
Squito sivrisinek ailesi ile birlikte bataklıklarında yasayan genc bir sinektir. Bütün gün boyunca en yakın arkadaşı Kanquito ile birlikte oyunlar oynayıp eğlenirler ta ki büyük gün gelene kadar. Squito artık çocuk değildir ve evlere girip insanlarla tanışma vakti gelmistir. Sinek sürüsünün lideri Patrito isim listesini açıklar ama Kanquito”nun ismi listede yoktur. Squito korkudan ağlarken Kanquito üzüntüden ağlamaktadır. Squito eve girip insanlarla tanışmak için kendini hazır hissetmezken Kanquito bunu herşeyden çok istemektedir.
Sinek kocu Mimi ile gerekli eğitimleri aldıktan sonra büyük gün gelir ve Squito eve girer. Ama bir anda Kanquito”nun da fark ettirmeden eve girmeye çalıstığını görür. Tam insanlarla tanışmak üzerelerken içlerinden biri horlamaya başlar ve sinekler evin içinde oradan oraya sürüklenmeye başlarlar. Çıkış yolunu ararken Squito evdeki piyano'nun üzerine oturur ve yanlışlıkla bazı sesler çikarır.
Dışarı çıktıklarında Squito duydugu sesten büyülenmiştir Kanquito ise ne yazık kı kanatlarını evde düşürdüğünü fark etmiştir. Ikili bataklığa geri döndüğünde Patrito onları beklemektedir ve olanları duyunca çok sinirlenir. Çünkü Kankito kuralları çiğnemiş ve gerekli eğitimleri almadan eve girmistir.
Squito ve Kanquito kanatları bulmak ve piyano'yu alıp bataklığa getirmek için eve geri giderler. Neyse ki kanatları bulurlar ama piyano'yu çıkarmak bu iki küçük sinek için tabi ki imkansızdır. Squito”nun morali çok bozuktur çünkü bunun kısaçık müzik kariyerinin sonu olduğunu düşünmektedir. Ama seyircilerin yardımı ile Kanquito onu müzik yapmak için bir piyanoya ihtyaci olmadığına inandırır.
Eğer müzik yapmak istiyorsan seni hicbir şey durduramaz. Sesin enstrumanın olabilir ya da vücudun ya da istediğin her sey…
“Beni hiç anlamıyorlar. Eve girmek ve insanlarla tanışmak benim olayim değil.ben diğer sinekler kadar hızlı değilim, korkusuz değilim ya da ne bileyim aç degilim…”