Meslektaşım Maxine'in ofisinde Cuma öğleden sonra ve dört terapist arkadaşımla birlikte yardım edemediğim bir hastadan bahsediyorum.
Bu o mu? Bu ben miyim? Bunu öğrenmek için buradayım.
Becca 30 yaşında ve sosyal hayatındaki zorluklardan bir yıl önce bana geldi. İşinde başarılı oldu ama akranlarının onu dışladığı için incindi, onu asla öğle yemeği ya da içki için onlara katılmaya davet etmedi. Bu arada, ilk başta heyecanlı görünen ancak iki ay sonra ayrılan bir dizi adamla çıkmıştı.
O muydu? Onlar mıydı? Bunu öğrenmek için terapiye gelirdi.
Haftalık grubumuzun toplandığı bir Cuma günü saat 16: 00'da Becca'dan ilk defa bahsetmiyorum. Zorunlu olmasa da, konsültasyon grupları birçok terapistin hayatının bir parçasıdır. Yalnız çalıştığımızda, başkalarının görüşlerinden yararlanamayız, bu iyi yapılmış bir iş için övgü veya daha iyi nasıl yapılacağına dair geri bildirim olsun. Burada sadece hastalarımızı değil, hastalarımızla ilgili olarak kendimizi de inceliyoruz.
Grubumuzda Andrea bana şöyle diyebilir: “Bu hasta, kardeşinize benziyor. Bu yüzden bu şekilde yanıt veriyorsun. " Ian'ın yıldız falını bildirerek seanslarına başlayan hastayla ilgili duygularını yönetmesine yardımcı olabilirim ("Bu woo-woo saçmalığına dayanamıyorum" diyor). Grup konsültasyonu, objektifliği sürdürmemizi, önemli temalara odaklanmamızı ve tedavide aşikar olan hiçbir şeyi gözden kaçırmamamızı sağlayan - kusurlu ama değerli - bir kontrol ve denge sistemidir.
Kuşkusuz, bu Cuma öğleden sonraları da genellikle yemek ve şarapla birlikte şakalaşıyor.
Gruba - Maxine, Andrea, Claire ve Ian, yalnız erkeğimiz, “Aynı ikilem” dedim. Herkesin kör noktaları var, ekledim, ama Becca ile ilgili kayda değer olan şey, kendisi hakkında çok az meraklı görünmesi.
Grubun üyeleri başlarını salladı. Çoğu insan terapiye kendilerinden çok başkaları hakkında meraklı başlar - Kocam bunu neden yapıyor? Ancak her sohbette merak tohumları serpiyoruz, çünkü terapi kendilerini merak etmeyen insanlara yardım edemez. Hatta bir noktada şöyle bir şey bile söyleyebilirim: "Neden senin hakkında senden daha çok meraklı görünüyorum?" ve hastanın bunu nereye götürdüğünü görün. Çoğu insan sorumu merak etmeye başlayacak. Ama Becca değil.
Nefes alıyorum ve devam ediyorum. "Yaptığım şeyden memnun değil, ilerlemiyor ve başka birini görmek yerine her hafta geliyor - neredeyse haklı olduğunu ve benim yanıldığımı göstermek için."
30 yıldır muayenehanede olan ve grubun reisi olan Maxine şarabı kadehinde karıştırıyor. Neden onu görmeye devam ediyorsun?
Tepsideki dilimden biraz peynir dilimlerken bunu düşünüyorum. Aslında, grubun son birkaç ayda sunduğu tüm fikirler başarısız oldu.
Örneğin, Becca'ya gözyaşlarının neyle ilgili olduğunu sorsam, "Bu yüzden sana geliyorum - neler olduğunu bilseydim, burada olmam gerekmezdi" diyerek karşılık verirdi.
O an aramızda olanlardan söz etsem - bendeki hayal kırıklığı, benim tarafımdan yanlış anlaşılma hissi, yardımcı olmadığıma dair algısı - bu tür bir çıkmazın nasıl olmadıklarına dair teğet geçerdi. başkasıyla olur, sadece ben.
Sohbeti bize odaklamaya çalıştığımda - bir şeyle suçlandığını veya eleştirildiğini mi hissetti? - kızardı.
Öfke hakkında konuşmaya çalıştığımda, kendini kapattı. Kapatma işleminin ona zarar verebileceğinden korktuğum için söylemem gereken bir şey olup olmadığını merak ettiğimde, yanlış anladığımı tekrar söylerdi.
Genelde terapist ile hasta arasında yaşananlar, hasta ile dış dünyadaki insanlar arasında da yaşanır.
Yanlış anlaşıldığını hissettiğinde neden beni görmeye geldiğini sorsam, onu terk ettiğimi ve gitmesini dilediğimi söylerdi - tıpkı erkek arkadaşları veya işteki akranları gibi.
Bu insanların neden ondan uzaklaştığını düşünmesine yardım etmeye çalıştığımda, erkek arkadaşların bağlılık fobileri ve iş arkadaşlarının züppe olduğunu söylerdi.
Genelde terapist ile hasta arasında olan şey, hasta ile dış dünyadaki insanlar arasında da yaşanır ve hasta terapi odasının güvenli alanında nedenini anlamaya başlayabilir. (Ve eğer terapist ile hasta arasındaki dans hastanın dış ilişkilerinde ortaya çıkmazsa, bunun nedeni genellikle hastanın derin bir ilişkiye sahip olmamasıdır - tam da bu nedenle. Yüzey düzeyinde pürüzsüz ilişkiler kurmak kolaydır.) Görünüşe göre Becca benimle ve diğer herkesle anne babasıyla ilişkisinin bir çeşidi olarak yeniden canlanıyordu, ama o da bunu tartışmaya istekli değildi.
Elbette, terapist ile hasta arasında bir şeylerin doğru olmadığı, terapistin karşıaktarımının yoluna girdiği zamanlar vardır. Bir işaret: hasta hakkında olumsuz duygulara sahip olmak.
Becca gelmez tahriş ederek ben, grup söyle. Ama bana geçmişimden birini hatırlattığı için mi yoksa etkileşim kurması gerçekten zor olduğu için mi?
Terapistler hastalarla çalışırken üç bilgi kaynağı kullanır: Hastalar ne diyor, ne yapıyorlar ve biz onlarla otururken nasıl hissediyoruz. Bazen bir hasta temelde boynuna, SENİ ANNENİ HATIRLADIĞIM yazan bir işaret takıyor olacak! Ancak bir süpervizörün eğitim sırasında bizi derinlemesine incelediği gibi: "Bir hastayla karşılaşmanın sonunda hissettiğiniz şeyler gerçektir - kullanın." Bu kişiyle olan deneyimlerimiz önemlidir çünkü muhtemelen bu hastanın hayatındaki diğer herkesin hissettiğine oldukça benzer bir şey hissediyoruz.
Bunu bilmek, Becca ile empati kurmama, mücadelelerinin ne kadar derin olduğunu görmeme yardımcı oldu. Merhum muhabir Alex Tizon, her insanın "konunun yükünün ve konunun arzusunun karmaşasında bir yerde" bulunan destansı bir hikayeye sahip olduğuna inanıyordu. Ama Becca ile oraya gidemedim. Seanslarımızda gittikçe daha çok yorgun hissettim - zihinsel efordan değil, can sıkıntısından. Kendimi uyandırmak için gelmeden önce çikolata yemeyi ve zıplayışları yapmayı ihmal ettim. Sonunda akşam seansını sabah ilk işime kaydırdım. Yine de oturduğu an can sıkıntısı başladı ve ona yardım etmek için çaresiz hissettim.
Aranan bir analist olan Claire bugün, "Kendini daha güçlü hissetmek için kendini yetersiz hissettirmesi gerekiyor" diyor. "Eğer başarısız olursan, o zaman kendini böyle bir başarısızlık gibi hissetmesi gerekmez."
Belki Claire haklıdır. En zor hastalar gelmeye devam eden ama değişmeyenlerdir.
Son zamanlarda Becca, Wade adında bir adamla yeni biriyle çıkmaya başlamıştı ve geçen hafta bana yaptıkları bir tartışmadan bahsetti. Wade, Becca'nın arkadaşlarından biraz şikayetçi olduğunu fark etmişti. "Onlardan bu kadar mutsuzsan," dedi, "neden onları arkadaş olarak tutuyorsun?"
Becca, Wade'in cevabına "inanamadı". Onun sadece nefes aldığını anlamadı mı? Onunla konuşmak ve "kapatılmamak" istemiş miydi?
Buradaki paralellikler açık görünüyordu. Becca'ya sadece benimle dışarı çıkmaya çalışıp çalışmadığını sordum ve arkadaşlarında olduğu gibi, bazen hayal kırıklığına uğramış olsa da ilişkimizde bir değer bulduğunu sordum. Hayır, dedi Becca, yine yanlış anladım. Wade hakkında konuşmak için buradaydı. Wade'i tam beni kapattığı gibi kapattığını göremiyordu, bu da kendini kapalı hissetmesine neden oldu. İnsanların ona istediğini vermesini zorlaştıran ne yaptığına bakmaya istekli değildi.
Becca, hayatının yönlerinin değişmesini isteyerek bana gelmesine rağmen, gerçekten değişmeye açık görünmüyordu. Terapiden önce gelen bir "tarihsel tartışmada" sıkışıp kalmıştı. Ve tıpkı Becca'nın sınırları olduğu gibi, ben de öyleydi. Tanıdığım her terapist, kendilerininkiyle karşı karşıya geldi.
Maxine, Becca ile neden hala görüştüğümü tekrar soruyor. Eğitim ve deneyimlerimden bildiğim her şeyi denediğimi, konsültasyon grubumdaki terapistlerden edindiğim her şeyi denediğimi ve Becca'nın ilerleme kaydetmediğini belirtti.
Duygusal olarak mahsur hissetmesini istemiyorum, dedim.
Maxine, "Kendini zaten duygusal olarak mahsur hissediyor" diyor. "Sen dahil, hayatındaki herkes tarafından."
Doğru, dedim. Ama korkarım ki onunla terapiyi bitirirsem, kimsenin ona yardım edemeyeceği inancını daha da güçlendirecek.
Andrea kaşlarını kaldırdı.
"Ne?" Diyorum.
"Becca'ya yeterliliğini kanıtlamana gerek yok," diyor.
"Bunu biliyorum. Benim endişelendiğim şey Becca. "
Ian yüksek sesle öksürüyor, sonra gagalıyormuş gibi yapıyor. Tüm grup kahkaha atıyor.
Tamam, belki yaparım. Bir krakere biraz peynir koydum. "Kendisine pek iyi davranmayan bir adamla ilişkisi olan diğer hastam gibi ve ayrılmayacak çünkü bir düzeyde, ona daha iyi tedavi görmeyi hak ettiğini kanıtlamak istiyor. Bunu ona asla kanıtlamayacak, ama denemekten vazgeçmeyecek. "
Andrea, "Dövüşü kabul etmen gerekiyor," dedi.
"Daha önce bir hastadan hiç ayrılmadım" dedim.
Claire, "Ayrılıklar korkunç," dedi ağzına biraz üzüm atarak. "Ama yapmasaydık ihmalkar olurduk."
Kolektif bir Mm-hmm odayı doldurur.
Ian başını sallayarak izliyor. "Hepiniz bunun üzerine boğazıma atlayacaksınız" - Ian grubumuzda erkekler ve kadınlar hakkında genellemeler yaptığı için ünlü - "ama mesele şu. Kadınlar erkeklerden daha fazla pisliğe katlanıyor. Bir kız arkadaş bir erkeğe iyi davranmıyorsa, gitmesi daha kolay olur. Bir hasta sunduğum şeyden yararlanmıyorsa ve elimden gelenin en iyisini yaptığımdan emin olursam ama hiçbir şey işe yaramazsa, onu keserim. "
Ona aşina olduğumuz bakışlarımızı veriyoruz: Kadınlar, erkekler kadar rahat bırakmakta iyidir. Ama burada bir parça doğruluk olabileceğini de biliyoruz. Maxine bardağını kaldırarak, Kırmak için, dedi. Bardakları tokuşturuyoruz ama neşeli bir şekilde değil.
Bir hastanın sana umut yatırması çok üzücü ve sonunda onu hayal kırıklığına uğrattığını biliyorsun. Bu gibi durumlarda, bir soru aklınızda kalır: Farklı bir şey yapsaydım, anahtarı zamanında bulsaydım, yardımcı olabilir miydim? Kendinize verdiğiniz cevap: Muhtemelen. Danışma grubum ne derse desin, Becca'ya tam olarak ulaşamadım ve bu anlamda onu yüzüstü bıraktım.
Terapi zor bir iştir - ve sadece terapist için değil. Çünkü değişimin sorumluluğu tamamen hastaya aittir.
Bir saatlik sempatik kafa sallama bekliyorsanız, yanlış yere geldiniz. Terapistler destekleyici olacaktır, ancak bizim desteğimiz, partneriniz hakkındaki düşük görüşünüz için değil, büyümeniz içindir. (Bizim rolümüz bakış açınızı anlamaktır, ancak onu onaylamak zorunda değilsiniz.) Terapide hem sorumlu hem de savunmasız olmanız istenecektir. İnsanları doğrudan sorunun kalbine yönlendirmek yerine, oraya kendi başlarına varmaları için dürtüyoruz, çünkü en güçlü gerçekler - insanların en ciddiye aldıkları - yavaş yavaş kendi başlarına geldikleri gerçeklerdir. Terapötik sözleşmede örtülü olan, hastanın rahatsızlığı tolere etme isteğidir, çünkü sürecin etkili olması için bir miktar rahatsızlık kaçınılmazdır.
Veya Maxine'in bir Cuma öğleden sonra dediği gibi: "Git kızım terapisi" yapmam.
Sezgiye aykırı görünebilir, ancak terapi en iyi, insanlar iyileşmeye başladığında - daha az depresif veya endişeli hissettiklerinde veya kriz geçtiğinde işe yarar. Artık daha az reaktifler, daha hazırlar ve işle daha fazla ilgilenebilirler. Ne yazık ki, bazen insanlar, işin daha yeni başladığını ve kalmanın daha da sıkı çalışmasını gerektireceğini fark etmeden (veya belki de çok iyi bilerek) semptomları düzeldiği anda ayrılırlar.
Bir keresinde, kendi terapistim Wendell ile yaptığım bir seansın sonunda, ona bazen, geldiğimden daha fazla üzüldüğüm günlerde - dünyaya fırlatıldığımı, söyleyecek çok şeyim olduğu, çok fazla tuttuğumun acı verici duygular - terapiden nefret ettim.
"Yapmaya değer çoğu şey zordur," diye yanıtladı. Bunu basit bir şekilde değil, bir tonda ve kişisel deneyimlerinden konuştuğunu düşündüren bir ifadeyle söyledi. Herkes her seansı daha iyi hissederek bırakmak istese de, ben, tüm insanlar arasında, terapinin her zaman böyle çalışmadığını bilmem gerektiğini ekledi. Kısa vadede kendimi iyi hissetmek istersem, bir dilim pasta yiyebilirim veya orgazm olabilirim dedi. Ama kısa vadeli tatmin işinde değildi.
Ve ben de değildim diye ekledi.
Benim dışımda - yani bir hasta olarak. Terapiyi zorlaştıran şey, insanların kendilerini normalde tercih etmedikleri şekillerde görmelerini gerektirmesidir. Bir terapist, aynayı mümkün olan en şefkatli şekilde kaldıracaktır, ancak bu yansımaya iyice bakmak, ona bakmak ve “Oh, o kadar ilginç değil mi! Şimdi ne olacak?" yüz çevirmek yerine.
Terapistler destekleyici olacaktır, ancak bizim desteğimiz, partneriniz hakkındaki düşük görüşünüz için değil, büyümeniz içindir.
Danışma grubumun tavsiyesine uymaya ve Becca ile seanslarımı sonlandırmaya karar verdim. Sonrasında hem hayal kırıklığına uğramış hem de özgürleşmiş hissediyorum. Bir sonraki seansımda Wendell'e bundan bahsettiğimde, onunla birlikte olmanın nasıl bir his olduğunu tam olarak bildiğini söylüyor.
Onun gibi hastaların var mı? Soruyorum.
Evet, dedi ve bakışlarımı tutarak genişçe gülümsedi.
Bir dakika sürüyor ama sonra anlıyorum: O beni kastediyor . Eyvah! Bizim seanslarımızdan önce zıplıyor mu yoksa kahve mi içiyor?
Pek çok hasta, bize olağanüstü yaşamları gibi hissettiren şeylerle bizi sıkıp sıkmadıklarını merak ediyor, ama hiç de sıkıcı değiller. Sıkıcı olan hastalar , hayatlarını paylaşmayan , seanslarında gülümseyen veya her seferinde görünüşte anlamsız ve tekrarlayan hikayelere atılan, bizi kafamızı kaşıyan hastalar : Bunu bana neden söylüyorlar? Bunun onlar için ne önemi var? Agresif şekilde sıkıcı olan insanlar sizi uzak tutmak isterler.
Başarısız olan ilişkim hakkında durmadan konuşurken Wendell ile yaptığım şey buydu; bana tam olarak ulaşamıyor çünkü ona izin vermiyorum. Sonuçta ben Becca'dan pek farklı değilim.
Wendell, "Size bunu davet yoluyla söylüyorum," dedi ve ben Becca'nın kaç davetiyemin reddedildiğini düşünüyorum. Bunu Wendell ile yapmak istemiyorum.
Becca'ya yardım edemezsem, belki bana yardım edebilirdi.
Bir an nefes almayı unuttum. Göğsümün etrafında bir pençe var ve her saniye daralıyor.
Daniel Dennett, simetri kırılmasının neolojizmi 'akıl yürütmenin tuhaf tersine çevrilmesi'ni kullanarak tanımlıyor. Darwin, Turing ve Hume'un teorilerini bunlara örnek olarak tanımlıyor.
Kavika, üniversitede edindiğim ilk arkadaştı. O ve ben, kavga etmeden önce iki yıl oda arkadaşıydık.
"Pençeleri olmadığı için kendilerini iyi düşünen zayıflara sık sık güldüm." - Friedrich Nietzsche Love'ın pençeleri vardır.
İşler zorlaştığında, işler zorlaşır. Yoksa onlar mı? Çoğumuz için, strese karşı standart tepkimiz duygularımızdan kaçınmak, onu zorlamak ve sadece devam etmektir.
Mike Krzyzewski'nin bu sezonun sonunda Duke basketbolundan emekli olması, ona eşi ve ailesiyle daha fazla zaman kazandıracak.
'Succession' hayranları, Greg, diğer adıyla Nicholas Braun'un alışılmadık derecede uzun boyunu fark etmekten kendilerini alamıyorlar. Gerçekten oyuncu kadrosunun üzerinde mi yükseliyor?
Öncü Kadın Ree Drummond sizi Şükran Günü'ne hazırlamak için burada. İşte onun en iyi yan yemeklerinden bazıları.
Natalie '90 Day: The Single Life' dizisinde ama Mike Youngquist ne yapıyor? İşte Mike'ın şu anki ilişki durumu hakkında bildiklerimiz.
Her hafta güncellenen mini bulmacamız, en sevdiğimiz HowStuffWorks okumalarımızı zeki ipuçlarıyla birleştiriyor!
Doğru deterjanı seçme konusunda endişelenmenize gerek kalmadan çamaşır yıkamak yeterince kötü. Peki en iyisi hangisi? Yoksa önemli mi?
Kentucky kırsalındaki Fugates ve Combs aileleri, genetik piyangoyu kaybettiler ve her ikisi de, evlenirken tenlerinin mavi görünmesine neden olan nadir bir çekinik özelliği paylaştılar. Bunun nedeni neydi? Ve ailelere ne oldu?
İki babasız erkek civciv, California akbabasını yok olmaktan kurtarmak için bir programda yetiştiriliyor. Böyle 'bakire' doğumlar nasıl mümkün olabilir?
NASA'nın geçen hafta büyük haberleri vardı. Hayır, uzaylılar değildi.
Yakın zamanda Wizards of the Coast, oyuncuların iki saygıdeğer fantezi dünyası arasında ilk kez bir geçiş olan Magic: The Gathering'den bir varoluş düzleminde geçen kampanyaları planlamalarına izin veren bir D&D eki olan Plane Shift: Zendikar ile hayranları şaşırttı. Şimdi yine iş başındalar, ama bu sefer ürkütücü Innistrad'a bir yolculuk ve ilk bakış bizde.
Fotoğraf: Buick Buick en son bir Regal GS piyasaya sürdüğünde, marka altı ileri manuel şanzıman sunarak hepimizi büyüledi. Şimdi, 2018 için bu seçenek ortadan kalktı, ancak daha fazla güç, daha fazla vites, süslü bir Malibu'ya benzemeyen bir tasarım ve en önemlisi bir hatchback var.
Vay, vay, vay, bu panda Çin'deki dolandırıcılığımı nasıl duydu? Aralık 2008'de Taipei Hayvanat Bahçesi'ne verilen bir çift pandadan biri olan Yuan Yuan, hamile olmanın tüm belirtilerini gösteriyordu - rahmi koyulaştı, o kadar yemiyordu ve fekal progesteron konsantrasyonu yükseldi. Mart ayında yapay olarak döllendiği için bakıcıları onun müstakbel bebek pandayla birlikte olduğunu varsaydılar.
Cardi B ve Offset'in 3 yaşındaki kızı Kulture, yeni örgülü saç modelini Instagram'da sergiledi.
Selena Gomez daha önce arkadaşı Cara Delevingne için "Çok eğlenceli ve son derece maceracı" dedi.
Şarkıcı Perşembe günü fitness rutinini değiştirmeye karar verdi.
Jamie Dornan, Superman rolü için seçmelere katıldığını ancak Henry Cavill'e yenildiğini açıkladı; ve Marvel ile MCU'ya katılma hakkında konuştu.