Benjamin Franklin'i hayal ettiğinizde ne görüyorsunuz? Belki yağmurda uçurtma uçuran sevimli, çılgın bir bilim adamı ya da Philadelphia'daki Anayasa Konvansiyonu'nda pazarlık yapan kurnaz bir siyasi stratejist. Belki de Franklin'in Fransızlarla oyun oynadığını, anlaşmalara aracılık ettiğini veya aceleyle bürolarda tip tayini yaptığını hayal ediyorsunuz. Pensilvanya Gazetesi. Muhtemelen tasavvur etmediğiniz şey, tau-fu adı verilen gizemli bir Çin peyniri konusunda Londra'dan heyecanla yazan bahçıvanlık dehası ve gurme Franklin'dir.
İlgili İçerik
Söz konusu mektup, gelecek nesiller için korunmuştur. Benjamin Franklin'in Belgeleri , Ocak 1770'e tarihleniyor ve Franklin'in Philadelphia'lı dostu John Bartram'a hitap ediyordu. Franklin, burada bezelye çorbası yapmak için en iyi olarak kabul edilen biraz kuru bezelye ve ayrıca Peder Navaretta'nın Çin'de onlardan yapılan bir peynirin evrensel kullanımına ilişkin açıklamasıyla birlikte bazı Çin Garavanları gönderiyorum. Devrim Savaşı'na giden yıllarda Atlantik'i geçmek için sayısız binlerce, tofu'nun - söz konusu Çin peyniri - Amerikan topraklarına ulaşmak için bilinen en eski tanımıdır.
Bartram ve Franklin birlikte 1743'te Amerikan Felsefe Derneği'ni kurmuşlardı ve her ikisi de Franklin'in 1727'de 21 yaşındayken kurduğu Junto olarak bilinen entelektüel düşünceli topluluk iyileştirme kulübünün önde gelen üyeleriydi. Aynı şehirde yaşayan iki arkadaşın birbirlerine mektup yazmalarına gerek yoktu. Ancak Franklin'in siyasi manevrası onu İngiltere'ye getirdiğinde, hızla bir yazışma hattı açıldı. Kısaca, sevimli mesajlarla, iki düşünür akıllarındaki yeni projeleri tartıştı. Çoğu zaman, bu projelerin bahçecilik eğilimi vardı.
Bartram'ın sömürge Amerika'sında kendi şöhret iddiaları vardı. Diğer şeylerin yanı sıra (hevesli bir amatör fosil avcısı dahil), Amerika'nın önde gelen botanikçisiydi, diyor Rae Katherine Eightmey , yakın zamanda yayınlanan kolonyal mutfak macerasının yazarı Benjamin Franklin ile Tencereyi Karıştırmak . Kanada'dan Florida'ya, daha sonra paketleyip İngiltere'deki insanlara göndereceği yeni ve sıra dışı bitkiler aramak için dolaştı - kelimenin tam anlamıyla trompet. Ve sadece kimse değil, diyor Eigmey, sosyal insanlar ve bilimsel olarak eğimli insanlar - mahsulün kreması.
Hem Bartram hem de Franklin, geniş kapsamlı sosyal bağlantılarını, sonunda Franklin'i İngiltere Kraliyet Cemiyeti'ndeki yerini güvence altına alacak olan Peter Collinson adlı seçkin bir Londra patronunun yardımıyla güçlendirdi. İki arkadaşın botanik keşifleri ve örnekleri öğrenmesi ve paylaşması Collinson'ın Avrupa aydınları ağı aracılığıyla oldu.
satın al
Tarihçi, yeni tarıma olan dünya çapındaki ilginin arkasında bir merak unsuru vardı, ancak daha da önemlisi, diyor Caroline Kışçı , yazar Amerikan Aydınlanmaları , zorunluluk unsuruydu. Yeterli yiyecek yok, diyor Winterer ve 19. yüzyılın ortalarına kadar soğutma yok, bu yüzden birçok yiyecek hedefine ulaşmadan önce yok oluyor. Çözüm? Tohumları uzaktan ithal edin, sonra yerel olarak büyütün.
Eigmey, Bartram'ın seçkin alıcılarının kendi kişisel seralarında tohumlarını yetiştireceklerini ve sonuçları bildiren Devletlere karşılıklı mektuplar kaleme alacaklarını söylüyor - genellikle kendi muhafazalarıyla. Herkes bir şeyler ileri geri gönderiyor.
Winterer, Franklin ve Bartram'ın mektup niteliğindeki ilişkisini, daha geniş, küresel bir tohum ağı olarak tanımladığı 18. yüzyıldaki tarımsal coşkunun daha geniş bir resminin parçası olarak görüyor.
Winterer, bu büyük bir gıda taşımacılığı çağı diyor. Patates, mısır, her çeşit Amerikan bitkisi Avrupa'ya getiriliyor.
Çin mutfağında daha önce hiç olmadığı kadar temel bir madde olan tofu, vejetaryen dostu bir protein kaynağı olarak geniş bir popülariteye sahiptir. Benjamin Franklin vejeteryanlığın sadık bir savunucusuydu ve hayatı boyunca periyodik olarak benimsedi.(Wikimedia Commons)
Bununla birlikte, Franklin'in Bartram'a yazdığı bir mektupta (Peder Navaretta olarak) bahsettiği Dominikli rahip Fernandez Navarrete'nin yazısında kanıtlandığı gibi, tarımsal bilginin aktarımı her zaman Yeni Dünya'da başlamadı. Winterer, Asya'yı ziyaret eden Navarrete'nin 'Çin'deki insanların yediği tuhaf şeyleri' öğrendiğini ve dilencinin günlüklerinden alıntı yaptığını ve keşiflerini 1676'da İspanyolca olarak yayınladığını açıklıyor. Bunlar arasında Navaretta'nın adını verdiği popüler bir Çin yemeği hazırlama yöntemi vardı. teu-fu. Franklin muhtemelen referansa tercüme edilmiş bir biçimde rastladı - keşişin günlükleri 18. yüzyılın başlarında İngilizce olarak birçok kez yeniden yayınlandı.
Winterer, temelde barbunya fasulyesi dediği şeyden peynir yaptıklarını söylüyor - soya fasulyesi diyeceğimiz şey, diyor Winterer.
Bu peynir lafı, Franklin'in, Bartram'ın dikkatini Navarrete'nin saha araştırmasına ve Franklin'in Bay Flint adında bir İngiliz düğme yapımcısından temin etmeyi başardığı bir tarife çağıran mektubunda korunmuştur. Franklin, yazılı notuna, şüphesiz soya fasulyesini de kastettiği bazı Çin Garavanlarını ekledi (garavance, İspanyol garbanzosunun İngilizleştirilmiş halidir). Ayrıca, Bartram'ın oynaması için ravent tohumları ve çorba yapmak için kuru bezelye koydu.
Bartram'ın Franklin'in bilgileriyle ne yaptığı belirsiz. Winterer, tofuyu gerçekten kendilerinin yapıp yapmadıklarını kimsenin bileceğini sanmıyorum, diyor Winterer - tarihsel kayıt bu tür sonuçları kesin olarak çıkaracak kadar net değil. Ama tofu olduğunu açıkça biliyorlar.
Bartram'ın ilk Amerikan tofuyu üretmiş olsun ya da olmasın, Franklin'in mektubu, modern gıda ekonomimizin yolunu açan 18. yüzyıldaki küresel tarım patlamasının büyüleyici bir enstantanesidir.
Bugün Winterer, [postayla gönderilen bitki maddesinin] sınırda acımasızca durdurulacağını söylüyor. Ama o zamanlar elek gibiydi. 'Bunu dene! Bunu bahçenize dikmeyi deneyin. Ne olduğunu görün.' Bu deney ve işbirliği ruhu, nihayetinde dünyanın her yerine egzotik mahsullerin ve yiyeceklerin yayılmasına yol açtı. Winterer, sonucun bugün sahip olduğumuz dünya olduğu sonucuna varıyor.