Bölüm50: Köpeklerinin bacaklarını kıracağımdan korkmuyor mu?
Çeviri: Noblesse
Ye Qingyu serbest bırakıldı.
Bu haber, Beyaz Geyik Akademisi’nin ilk yıl öğrencileri boyunca hızla yayılan kanatlara sahipti. Bugüne kadar, üç ay önce olanları zaten hatırlıyorlardı.
O gün, iki kargı kullanarak en üst ellide olmayan bir kişi, on kişilik listedeki bütün dahileri alaşağı etmişti. Altı arenayı yok etmiş, Qin Wushuang’ı yenip ve Houtian’ı yıkıp geçmeyi başarmıştı…
O gün yaşananlar bir efsane gibiydi.
Birçok insan, o günkü olaylara geri döndüklerinde, kıyaslanamayacak kadar şok olmuşlardı, vücutlarındaki kan kaynıyordu.
Ve bugün, bu efsaneyi yaratan kişinin hücre hapsi son bulacak ve ortaya çıkacaktı.
Üç ay geçti, ne kadar güçlüydü?
Bir anda, Beyaz Geyik Akademisi’nin birçok öğrencisi, bir şeyi görmeyi umarak, [Şikayet Salonu] girişinin yakınında bilinçli olarak toplanmaya başladılar…
Kache!
Siyah kubbeli kapının üzerindeki formasyonlar açılmaya başladı.
Çok sayıda göz buna bakmak için döndü.
Güneş ışığının altında, sakallı bir gencin, siyah saçları kalçalarına kadar sarkıyordu. Bir metreden biraz uzun kargı kılıfı sırtından asıldı. İnce ve bezgin görünüyordu, dizginlenemez pervasızlık onun ifadesini biraz hafifletiyordu.
“O çıkıyor!”
“Bu Ye Qingyu!”
“Görünüşe göre biraz zayıf ve bitkin görünüyor!”
“Üç ay boyunca, hiçbir yetişim kaynağı ve öğretisi olmaksızın hapis kaldı. Ye Qingyu’nun gücünün o kadar gelişmediğini tahmin ediyorum! ”
“Bu doğru, [Şikayet Salonu] eğitim için uygun değil.”
“Vah vah, hızlıca bak. Qin Wushaung’un adamları ortaya çıktı Quan Yalin liderliğinde… Tahminimce, bu hikayenin ikinci kısmı başlamak üzere! ”
Öğrenciler hepsi tartışıyordu.
Unutmamalı ki, pek çok kişi Ye Qingyu’yu odak noktalarından biri olarak yerleştirmişti. Ye Qingyu’nun [Şikayet Salonu] ‘dan dışarı çıktığı andan itibaren, bakışlarının onun üzerine toplamalarına engel olamadılar.
Ama sadece uzaktan baktılar.
Akademideki bütün asil örgütleri kızdırmış ve sayısız insanın gözünde diken haline gelmişti. Daha da parlak olan Ye Qingyu, daha az insanın onun arkadaşı olmak isteyeceği anlamına geliyordu. Üç aydan sonra neden olduğu dalgalardan sonra nasıl huzurlu olabilirdi?
Kimse bilmiyordu.
Ye Qingyu’ya karşı harekete geçmek için kaşınan bazı öğrenciler bile vardı. Bu üç ayda güçlü yanları patlayıcı bir şekilde artmıştı. Kendilerini kanıtlamak için bu iyi bir fırsattı, Ye Qingyu’yu alt edebilecek olsalardı bu soylu organizasyona yakın olma ve tüm dünyada tanınmak için iyi bir şanstı. Bu ikisi de aynı zamanda şöhret ve servet değil miydi?
Kalabalığın içinde sadece bir kişi farklıydı –
“Erkek Kardeş Qingyu !!”
Küçük loli, Song Xiaojun, Ye Qingyu’ya dümdüz sıçradı ve neşeyle ilerledi.
En ufak bir dikkate ya da kısıtlamaya sahip değildi ve sadece kalbinin dibinden gelen dürtüler üzerinden hareket ediyordu. Nihayet eski dostlarıyla karşılaşmış küçük bir geyik gibiydi, açık bir sevinç ve zevkle doluydu.
“Erkek Kardeş Qingyu nihayet serbest kaldın!” Küçük loli, Ye Qingyu’nun ellerini tutarak yukarı ve aşağı zıpladı, neşeyle tezahürat etti.
Ye Qingyu mutluluğunu göstermek için küçük loli’nin başını okşadı. Onun yüzünde bir gülümseme belirdi.
Bu sahneyi gördüklerinde yakındaki insanlar karmaşık duygulara sahipti.
Küçük loli Song Xiaojun, “soğuk ve kibirli” Ye Qingyu’dan farklıydı. O basit ve masum küçük bir kızdı ve bir yeşim bebeği gibi sevimliydi. Kiminle yüzleştiği önemli değil, yıl içinde birçok arkadaş edinebilecekti, her hangi bir kötü niyeti olmadan herkese yardım etmekten mutluydu ve bu konuda tutkuluydu.
Ve ayrıca, öğretmen Wang Wang’ın yüksek beklentileri olan kişilerden biriydi. Gizli yeteneği son derece istisnai idi. Akademide bulunduğu dört ayda, giderek güçlenerek gücünü yavaş yavaş ortaya çıkarmıştı. Bu, birçok organizasyonun dikkatini çekmiş ve ilk yıl öğrencilerinin onunla iyi ilişkiler kurmasına neden olmuştu.
Fakat birçok kişi, Song Xiaojun’un birçok arkadaşı olmasına rağmen, sadece en iyi arkadaşının kim olduğunu biliyordu –
Ye Qingyu.
Ye Qingyu’nun iki bin kişilik sınıfta onun dışında hiç arkadaşı yoktu.
Pek çok insan Ye Qingyu ve Song Xiaojun’un nasıl arkadaş olabileceğini anlamıyorlardı. Auraları, işlerini yapma şekillerini ya da yetişimlerini düşünürsek, hepsi farklıydı. Ortak hiçbir şeyleri yoktu.
Bazı insanlar Ye Qingyu’yu kıskandılar, çünkü böyle masum ve naif küçük bir kızın, Song Xiaojun’un gerçek dostluğunu elde edebilmişti.
Ve bazı insanlar Song Xiaojun’u kıskanıyordu çünkü korkutucu güçlü İblis Kral Ye Qingyu’nun gerçek dostluğunu elde edebilmişti.
Song Xiaojun, Ye Qingyu için [Şikayet Salonu] ‘na girme hakkını elde etmek için değerli akademik puanlarını harcamayı umursamamıştı.
Ve Song Xiaojun için, Ye Qingyu tamamen öfkeli bir şekilde ilk yıl öğrencilerin tüm asil örgütünü Kargısını kullanarak yok etmişti. Şehir liderinin oğlu olan yüce ve güçlü Qin Wushuang’ını da ayaklarının altına almıştı…
Böyle bir arkadaşlık, çok sayıda öğrenci için kıskançlık sebebiydi.
Birçok insan sadece kıskanç olabilirdi çünkü asla böyle bir dostluk elde edemeyecek olmaları üzücüydü.
Kalabalıktan Song Qingluo da bu sahneye açık bir şekilde baktı.
On kişilik listedeki maçlarda on kişilik sıradaki konumunu koruyan öğrencilerden biriydi. Song Qingluo’nun muhteşem görünümü, olağanüstü yetenekleri ve zengin arka planı, onu ilk yıldaki sayısız erkek öğrencinin tanrıçası haline getirmişti.
Aynı zamanda birçok insanın hayran olduğu bir kişiydi.
Ama şu anda, Song Qingluo, masum ve aptal küçük kuzenini kıskanıyordu.
Song Qingluo’nun güzel yüzünde karmaşık bir ifade görülüyordu. Sonunda bir çeşit karar vermiş gibi ciddileşti. Kırmızı dudakları açıldı ve Song Xiaojun’un ismini bağırdı…
Uzakta.
Song Qingluo’nun sesini duyan, Song Xiaojun neşeyle gülerken sanki bir anda fosile dönüşmüş gibi tepki verdi. İfadesi anında yapayalnız bir hale geldi ve Ye Qingyu’nun kolundan hafifçe ayrıldı…
Geri döndü ve kuzeninin tartışmasız bir otorite ile katı ifadesini gördü.
“Kardeş Qingyu, yapacak bir şeyim var, önce ben ayrılacağım…” dedi küçük loli, yüzü özür diler gibiydi, sanki donmuş beyaz bir çiçekmiş gibi.
Ye Qingyu, uzaktaki Song Qingluo’ya baktı ve daha sonra isteksiz küçük loli’yi döndü. Kafasını sallayarak “Git” dedi.
Küçük loli isteksizce veda etti.
Onun uzaklaştığını ve yapayalnız bir şekilde kuzeninin yanında ayakta durduğunu gördü. Song Qingluo, bazı kelimeler söylemiş gibi görünüyordu, sonra geriye bakmadan küçük loli’yi sürükledi…
Ye Qingyu hiçbir şey söylemeden gülümsedi.
Song Qingluo’nun, Song Xiaojun’u neden bu kadar aceleyle sürüklediğini biliyordu.
Basit ve sersem Song Xiaojun ile karşılaştırıldığında Song Qingluo, Qingluo tüccar şirketinin gelecekteki lideri olmak için daha uygundu. Düşünceleri temkinliydi ve yaptıklarının yolu gök gürültüsü ve rüzgâr gibiydi. Sadece…… Böyle genç yaşta, her şeyi düşünerek gerçekten mutlu olabilir miydi?
Ye Qingyu’nun etrafındaki her yeri inceleyerek yurda doğru yürüdü.
Birkaç adım yürüdükten sonra…
Xiu!
Havada hafif bir esintiyle, bir nesne havayı delmişti.
Ye Qingyu elini kaldırdı.
Yüzük ve işaret parmağı arasında kırmızı ve altın yaldızlı bir meydan okuma mektubu vardı.
Kaşlarını kaldırdı, soylu öğrencilere bakarak kalabalığın arasından çıkıp gitti.
Quan Yalin grubun önünde yürüdü, ifadesi kasıtlı bir kibir ve gurura sahipti. Soğuk bir şekilde konuştu. “Üç gün, bir numaralı arena. Kıdemli kardeş Wushuang sana meydan okuyor, kazanana karar vermek için tek bir savaş. ”
Ye Qingyu bir şey demedi.
Quan Yalin soğukkanlılıkla devam etti. “Ne? Cesaretin yok mu? Bilmiyor gibisin, Kıdemli erkek kardeş Wushuang tesadüfi bir karşılaşma yaşadı ve gücü patlayarak arttı. O zaten göklere yükselen bir ejderha ve halktan gelen bir paçavrayla karşılaştırılabilecek biri değil… ”
Bitmeden önce.
Xiu!
Ye Qingyu’nun eli hareket etti.
Kırmızı meydan okuma mektubu, uzayı parçalayan kırmızı bir şimşek oku gibiydi. Quan Yalin’in başını keskin bir sesle sıyırarak, yirmi metre uzaktaki bir sahte süs dağına gömüldü.
Quan Yalin’in figürü durdu, ağzı açıktı. Yüzündeki kibirli gülüşü donmuştu ve gözlerinde kontrol etmesi zor bir korku vardı.
Soğuk ter alnından damladı.
Hafif bir rüzgar esti.
Saçları hışırdadı ve döküldü.
Quan Yalin’in saçının büyük bir kısmı zemine temiz bir şekilde düştü. Beyaz saçlı derisi, en keskin tıraş bıçağı geçmiş gibi havaya maruz kaldı. Cildi en ufak bir şekilde yaralanmamıştu, temiz ve derli topluydu….
Sayısız göz Quan Yalin’in kafasına düştü ve sonra uzaktaki sahte dağa doğru döndü.
Süs dağında, derin bir çatlak vardı.
Meydan okuma mektubu yumuşak ve hafifti, herhangi bir kuvvetin içine girmesi bir kaz tüyü kadar zordu. Fakat Ye Qingyu’nun elinde, kayaya tamamen girmiş ve sanki bir tanrısal silah tarafından kesilmiş gibi derin bir çatlak bırakmıştı.
Bu anda, sayısız şok ifadesi oluştu.
Ye Qingyu ellerini sallamasıyla sayısız insanın cesaretini kırmıştı.
Özellikle de bu üç ay içinde güçlerinin arttığını düşünenlerin güçlerini tamamen aşmıştı. Ye Qingyu’nun [Şikayet Salonu] içinde sistematik veya tam bir eğitim almadığını düşünenler. Ye Qingyu’yu bir basamak taşı olarak görmek isteyenler, şu anda ateş gibi yanan hırsızları buz gibi bir soğuk suya dönüşmüştü. Alevler yanmaya başlamadan önce, tamamen sönmüştü!
Sadece Quan Yalin’in saçını kesmek veya kayayı kırmak için gereken güç için yapılan karmaşık kontrol göz önüne alındığında, bu sıradan bir Ruh Pınarı uzmanının sahip olduğu bir güç değildi.
Ye Qingyu’nun gücü, bu üç ayda, hangi yüksekliklere ulaştı?
Bu sahne pek çok insana şaşkınlık yarattı.
Ye Qingyu bakışlarını etrafındaki kalabalığı süpürdü.
Kimse gözleriyle buluşmaya cesaret edemedi.
Bu üç ayda, Qin Wushuangs hızla gelişmesi, görmezden gelinemeyecek bir ışık veren ilahi bir kral gibiydi. Sonra siyah [Şikayet Salonu]’ndan çıkmış olan ve bir İblis Kralı’nınkine benzer yıkıcı güç gösteren Ye Qingyu’da onların hiçbirinin yüzleşemeyeceği bir şeydi.
Aniden bir rüzgar esti.
Ye Qingyu’nun siyah saçları kafasında korkunç bir siyah alev yanıyormuş gibi çılgınca dans etmeye başladı.
Adım adım kalabalıktan dışarı çıktı.
Öğrenciler sırtlarına baktılar, yüzlerinde açık bir korku vardı.
“Kaybedenlerin bir ezikle ilgili farkındalığı olmalı,” dedi Ye Qingyu’nun sesi yoldan çok uzaktı. “Qin Wushuang bana meydan okumak mı istiyor? O zaman ona şahsen gelmesini söyle. Her zaman köpeklerini havlamaya çağırıyor, köpeklerinin bacaklarını kıracağımdan korkmuyor mu? ”
Onun sesi geliyordu.
Onun figürü ortadan kayboldu.
Herkes sessizdi.
Quan Yalin ve diğer soylu öğrenciler, ölen anneleri için yas tutuyormuş gibi sessizdi.
Yarım saniye sonra.
Bazı öğrencilerin gözlerinde, bir ışık yanmaya başladı. Küçük bir sesle, “Son derece güçlü… Ye Qingyu’nun gücü, Gök Mavisi Anka akademisindeki insanlarla karşılaştırıldığında, daha kötü olmamalı değil mi?”
Bu sözler, sayısız insanı şaşkınlıktan uyandırdı.
“Bu doğru, Ye Qingyu kesinlikle bu kibirli ve otoriter Gök Mavisi Anka öğrencileri ile rekabet etmek için yeterliliklere sahip!”
“Evet evet! Ye Qingyu, öfkelendiğinde çok zalim olan bir İblis Kralı gibi. İtibarlarıyla yükselen o soylu öğrenciler gibi değil. Kaybedeceğinden korkuyorlar, saklanıyorlar ve savaşmıyorlar! ”
“Ye Qingyu Beyaz Geyik akademisinin öfkesini gerçekten onlardan çıkarabilirse, o zamandan itibaren sadece onu takip edeceğim!”
“Fırtınalı denizlerin önünde durmak, bir kahramanın doğal karakteridir! Bu sefer, her kim kahraman olursa olsun! ”