We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Özel mahkemeler - Kongre tarafından belirli dava türlerini görmek için oluşturulan federal mahkemeler. Bazen "yasama mahkemeleri" olarak adlandırılan mahkemeler şunları içerir: Askeri Temyiz Mahkemesi, Talepler Mahkemesi, Vergi Mahkemesi, bölgesel mahkemeler ve Columbia Bölgesi mahkemeleri.
. .
Askeri gaziler için özel mahkemeler adil mi?
Gaziler tedavi mahkemeleri son yıllarda ortaya çıktı ve zihinsel sağlık sorunları olan savaş gazileri için geleneksel adalet sistemine bir alternatif sağladı. Bu özel mahkemeler, PTSD, travmatik beyin yaralanmaları ve madde bağımlılığı dahil olmak üzere askerlik hizmetinin olumsuz sonuçlarından muzdarip sanık sanıklara ikinci bir şans sunuyor. Ancak bu sorunlar gazilere özgü değildir. Gaziler mahkemeleri bir tür tercihli muamele midir, yoksa hizmet edenlere ulusal bir borcun geri ödenmesi midir?
Gaziler mahkemesi nedir?
Gaziler tedavi mahkemeleri, Ruh Sağlığı Hizmetleri Merkezi tarafından düzenlenen ve kolluk kuvvetleri, ıslahevleri, mahkemeler, topluluk grupları, federal kurumlar ve gazilerin sağlık ve savunma gruplarından temsilcilerin katıldığı 2008 tarihli bir toplantıdan ortaya çıktı. Amaç, PTSD, beyin travması ve bağımlılık gibi zihinsel sağlık sorunlarının etken olduğu durumlarda hapsetmeye alternatif olarak tedavi sağlayarak onurlu bir şekilde taburcu edilen savaş gazilerini hapisten uzak tutmaktır.
Beş gaziden biri zihinsel sağlık bozukluğu veya bilişsel bozukluk belirtileri gösteriyor. Askerlik hizmeti sırasında yaşanan travma, bu semptomların temel nedeni veya tetikleyicisi olabilir, ancak birçok gazi tanı konulamaz ve tedavi edilmez.
Gazi tedavi mahkemeleri, suçunu kabul eden onurlu bir şekilde taburcu edilen gazilere hapis yerine - düzenli mahkeme ziyaretleri ve akıl sağlığı veya madde bağımlılığı tedavileri dahil olmak üzere - yoğun bir deneme süresi cezası almalarına izin verir. Gaziler mahkemelerinin umut verici erken sonuçları, Illinois'i eyaletteki her yargı devresinin bir gaziler mahkemesi kurmasını zorunlu kıldı.
Tedavi mahkemeleri standart olmalı mı?
Gaziler tedavi mahkemelerinin görünürdeki etkinliğine rağmen, onları eleştirenleri var. Kırsal topluluklarda mahkeme sistemine dahil olan gazilerin sayısı genellikle ayrı bir mahkemenin masraflarını haklı çıkarmak için çok azdır. Ve Illinois'deki ACLU, mahkeme sistemi genelinde ruh sağlığı tedavisine daha iyi erişim sağlamanın daha etkili olduğunu savunarak, kaynakları bir grup suçluya hizmet etmek için diğerlerine göre yönlendirmenin adaletini sorguladı.
Bir noktaları olabilir. Ülke çapında tekrar suç işleme oranları endişe verici – kabaca üç hükümlüden ikisi üç yıl içinde yeniden tutuklandı. Eğer hapsetme, yalnızca özel cezaevi karlarını artırmaya hizmet eden bir döner kapıysa, mümkün olan her yerde daha etkili akıl sağlığı programlarının izlenmesi gerekmez mi?
Gaziler arasında ruh sağlığı bozukluklarının oranı aslında normal nüfustakinden daha yüksek değil. Amerika'da yaklaşık her beş yetişkinden biri akıl hastalığı yaşıyor. Bu, gazileri ve gazi olmayanları kabaca benzer oranlarda içeren ceza davalarında akıl hastalığının muhtemelen bir faktör olduğu anlamına gelir. Tedavi mahkemelerini benzer profillere sahip gazi olmayan suçlulara genişletmek – TSSB ve bağımlılıktan muzdarip düşük seviyeli suçlular gibi – aşırı kalabalık cezaevlerinde baskıyı azaltmak, tekrar suç işlemeyi azaltmak ve yetersiz finanse edilen akıl sağlığı programlarını desteklemek için uygun maliyetli bir yol olabilir.
Gaziler İddiaları için Temyiz Mahkemesi
"Birleşik Devletler Gazi Davaları Temyiz Mahkemesi, Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın I. Maddesi uyarınca kurulmuş bir ulusal sicil mahkemesidir. Mahkeme, Gazi İşleri Bakanlığı bünyesinde bir kurum olan Gazi Temyiz Kurulu tarafından verilen nihai kararların yargısal denetimini sağlama konusunda münhasır yargı yetkisine sahiptir.
"Mahkeme, gazilere, Gazi Temyiz Kurulu tarafından gazi-temyizcinin hizmete bağlı maluliyetler, ölüm ödeneği ve eğitim gibi diğer yardımlar için hak talep etme iddiasına ters düşen idari kararların gözden geçirilmesi için tarafsız bir yargı forumu sağlar. ödemeler ve borçtan feragat. Mahkeme, misyonunu daha da ileriye taşımak için tüm gazilerin Mahkemeye eşit erişime sahip olmasını sağlamaya ve halkın Mahkemeye olan güvenini ve güvenini artırmaya yardımcı olmaya çalışır.”
Kararlar, 1989'dan günümüze resmi web sayfasından alınabilir.
Özel mahkemelerin özelliği nedir?
Yasama organı, genellikle davaların hızlı ve verimli bir şekilde sonuçlandırılmasını sağlamak amacıyla, çeşitli yasalar aracılığıyla birçok kez özel mahkemeler kurmuştur. Ancak özel mahkemelerin kurulmasını gerektiren kanunların, kurulan gerçek sayılarla karşılaştırıldığında incelenmesi, gerçek ile niyetin ne kadar uyuşmadığını ortaya koymaktadır.
Vidhi Hukuk Politikası Merkezi tarafından yapılan kısa bir çalışmada, bu dönemde yürürlükten kaldırılan veya 2015'ten sonra değiştirilmiş olabilecek kanunlar hariç, 1950 ile 2015 yılları arasında çıkarılan ve değiştirilen 764 Merkezi kanun incelenerek bunların oluşum sıklığı tespit edilmiştir. Bu tüzüklerde yalnızca 'özel' veya 'belirlenmiş' mahkemeler veya hakimlerden, yani etkili yargılamayı sağlamak için kurulmuş ve bölge veya oturum mahkemelerinin yetkilerine sahip mahkemelerden veya hakimlerden bahsedildiğine baktık. Yarı yargı organları, mahkemeler ve komisyonlar gibi forumlar hariç tutuldu. 1950 ve 1981 yılları arasında özel mahkemeler için sadece üç tüzüğün öngördüğü, 1982 ve 2015 yılları arasında ise 25 tüzüğün bu tür mahkemelerin kurulmasını zorunlu kıldığı tespit edilmiştir.
Mevzuat politikasındaki bu köklü değişikliğin sebepleri nelerdir? 1982'den 1987'ye kadar olan beş yıllık dönem, özel mahkemeler oluşturan yasaların sayısında açıklanamayan bir artışa tanık oldu. 2012 ve 2015 yılları arasında benzer bir artış görüldü. Belirli olaylara yanıt olarak bu tür birkaç mahkeme kuruldu. Örneğin, 1992 menkul kıymetler dolandırıcılığı, 1992 tarihli Özel Mahkeme (Menkul Kıymetlerdeki İşlemlere İlişkin Suçların Yargılanması) Yasasına yol açmıştır. En fazla sayıda özel/belirlenmiş mahkeme 1982 ve 1992 yılları arasında oluşturulmuştur. Ancak, bu mahkemelerin kategorik bir gerekçesi yoktur. gelişmeler.
Özel mahkemelerin kurulması ve atanması
Kanunlar, özel mahkemelere ilişkin olarak 'kuruluş' veya 'belirlenen' terimlerini birbirinin yerine kullanır. Özel bir mahkemenin kurulması, yeni altyapı ve tesisler gerektirebilirken, belirlenmiş bir mahkeme yalnızca mevcut bir mahkemeye ek sorumluluklar ekler. Çalışmamızda 1950-2015 yılları arasında çıkarılan 28 kanundan üçü her ikisine de ayrılmış, 15'i özel mahkemeler, 10'u ise yetkili merciye mahkeme tayin etme yetkisi vermiştir. Ancak, yasanın uygulanması, kuruluş ve atama arasındaki bu ayrıma mutlaka uymamaktadır. Özel mahkemelerin 'kurulması' öngörülmüş olmasına rağmen, Eyalet hükümetleri çoğu mevzuat kapsamında mahkemeler belirlemiştir. Özel mahkemelerin 'kurulmasını' özel olarak öngören 15 tüzükten sadece bir tanesine birkaç Devlet tarafından izin verilmiştir.
Mevzuatın doğasına ve ele alınan birincil konuya bağlı olarak, tüzükleri ekonomik suçlar, düzenleyici suçlar, hukuk ve düzen, sosyal adalet ve ulusal güvenlik olmak üzere beş gruba ayırdık. Özel mahkemelerin amacı belirsizdir. Özel mahkemeler öngören belirli mevzuatın mutlaka davaların hızlı bir şekilde sonuçlandırılmasını amaçlayıp amaçlamadığı çok açıklayıcı değildir. Yakın zamanda yürürlüğe giren tüzükler, çoğunlukla ekonomik suçlar kümesine girenler, özel mahkemeler için hükümler içeriyor, ancak 1989 tarihli Planlanmış Kast ve Planlanmış Kabileler (Zalimliklerin Önlenmesi) Yasası veya Narkotik Uyuşturucular ve Psikotrop Maddeler gibi daha eski yasalar 1985 tarihli yasa, temizlenmeyi bekleyen çok büyük bir dava birikimine sahip.
'Özel mahkemelerin' kuruluşunun niteliğini ve sıklığını gözlemlemek için verilerin mevcudiyetine dayalı olarak üç kümeden üç yasayı inceledik: Programlı Kastlar ve Programlı Kabileler (Zalimliklerin Önlenmesi) Yasası (POA), 1989 Ulusal Soruşturma Ajansı Yasası , 2008 (NIA Yasası) Yolsuzluğun Önlenmesi Yasası, 1988 (POCA).
KGK kapsamında açılan davalar için mahkemelerde bekleme oranları çok yüksek. Ulusal ortalama yüzde 84,1 iken, Maharashtra ve Batı Bengal gibi Devletler kendi bağımlılık oranlarını ortalamanın oldukça üzerinde tutturdu. Bu devletlerden kayıt altına alınan vakaların sayısı da önemli olmuştur. Ancak, bu Devletlerde münhasır mahkemelerin yokluğu çok belirgindir. Aksine, KGK kapsamında kaydedilen toplam dava sayısı yaklaşık 1/10 olmasına rağmen, POCA bünyesinde çok sayıda özel mahkemeler ve hızlı mahkemeler kurulmuştur. NIA Yasası uyarınca, özel mahkemelerin görevlendirilmesine rağmen, kurulan tüm mahkemeler atanmış mahkemelerdir.
Mevcut verilerden, "özel mahkemeler"de münhasırlığın olmadığı oldukça kesindir. Son otuz yılda çıkarılan yasalar, özel mahkemeleri yargılamadaki gecikme sorunlarına hızlı bir çözüm olarak kabul etmiştir. Bununla birlikte, kurulan 'özel mahkemelerin' sayısının çarpıcı bir şekilde yokluğu, böyle bir hedefle bariz bir tezat oluşturuyor. Bilhassa, mevcut mahkemelerin özel mahkemeler olarak tayin edildiği çoğu durumda, davaların hızlı bir şekilde sonuçlandırılmasına ilişkin asıl amaç boşa çıkmış görünmektedir. Bekleme sorunları sıklıkla su yüzüne çıkmış, bu da kurumun verimlilik noktasını tartışmalı hale getirmiştir. Gerek özel mahkemeler için seçici hükümler eklenmesinde gerekse mahkemelerin fiilen kurulmasında gerekçe bulunmaması, özel mahkeme kavramını gereksiz kılmış gibi görünmektedir.
Düşük kalite veya veri eksikliği bu çalışma için önemli bir endişe kaynağı olmaya devam etmektedir. Resmi web siteleri (örneğin, düğüm bakanlıkları) her zaman tüzüklerin en son güncellenmiş versiyonlarına sahip değildi. Çeşitli kanunlara göre kurulan veya tayin edilen mahkemelerin sayısı hakkında bilgi her zaman mevcut olmadığından, bu kanunların statüsünü değerlendirmek zordur.
Bununla birlikte, bu çalışma, araştırma için araştırma alanlarını genişletmek için çok fazla alan ortaya koymaktadır. Örneğin, davaları karara bağlamak için yalnızca ek bir forum sağlıyorlarsa, özel mahkemeler hakkında bu kadar özel olan nedir? Herhangi bir yeni altyapı oluşturulmadan mevcut mahkemeler sadece özel mahkemeler olarak tanımlansa da bu amaca hizmet ediyor mu? Ana kanunlarda yapılan değişikliklerle özel mahkemelerin açıldığı yargı sisteminin durumu hakkında çıkarımlarda bulunulabilir mi? Yasama organı, özel mahkemelerin sağlığını izliyor mu ve asıl belirtilen amaçlarına hizmet etmeye devam edip etmediğini inceliyor mu? Bunlar, gelecekteki çalışmaların keşfedebileceği sorulardır.
Sakshi, Yeni Delhi'deki Vidhi Hukuk Politikası Merkezi'nde Araştırma Görevlisidir. Görüşler kişiseldir.
Denetimli Serbestlik ve Ön Yargılama Hizmetleri Kilometre Taşları
Başkan Calvin Coolidge, federal mahkemelerde bir cümle olarak denetimli serbestlik tesis eden 1925 Denetimli Serbestlik Yasasını imzaladı.
İlk federal denetimli serbestlik memuru, Richard McSweeney, Massachusetts Bölgesi'ne atandı.
Kongre, Ulusal Şartlı Tahliye Kurulunu oluşturur ve Denetimli Serbestlik Yasasını değiştirerek memurlara federal şartlı tahliyeleri denetleme sorumluluğunu verir.
Bilim dergisinin ilk sayısı Federal Denetimli Serbestlik yayınlandı.
İlk politika monografisi, Durum İnceleme Raporu, görevlilere sunum incelemelerinin nasıl yapılacağını ve raporların nasıl hazırlanacağını söyler.
Subaylar, Kara ve Hava Kuvvetleri'ndeki tutukluların şartlı tahliye planlarını araştırmak ve disiplin kışlasından çıktıktan sonra onları denetlemekle görevlidir.
Memurlara oryantasyon ve tazeleme eğitimi sağlamak için Chicago'da bir ulusal eğitim merkezi kuruldu.
Memurlar kendi profesyonel organizasyonlarını, Federal Denetimli Serbestlik ve Yargılama Öncesi Memurları Derneği'ni oluştururlar.
Amerika Birleşik Devletleri Yargı Konferansı, denetimli serbestlik sistemi konularını açıkça ele almak için kalıcı bir komite - Denetimli Serbestlik Sisteminin İdaresi Komitesi - oluşturur.
Deneme öncesi hizmet ajansları, on ilçede bir deney olarak kurulur.
Amerika Birleşik Devletleri Yargı Konferansı, her bölge mahkemesinin memurların ateşli silah taşıyıp taşımadığına karar vermesine izin veren bir politika benimser.
İlk politikalar, memurları ateşli silah taşımaktan caydırdı ve bunun denetimli serbestlik çalışmasıyla tutarsız olduğunu öne sürdü - bireyleri denetlemede memurlar, kolluk kuvvetleri değil, yardımcı bir rol üstlendiler. Ancak 1970'lerde, Yargı Konferansı, silahlanma görevlilerinin ihtiyatlı olabilecekleri koşulları görmeye başladı. 1975 politika beyanı, görevleri onları ciddi fiziksel zarar riskine maruz bırakmadıkça, memurların silahlı olmaması gerektiğini hâlâ varsayıyordu. Yargı Konferansı ateşli silah eğitimi konusunu ele almadan önce on yıl geçti. 1987 yılında, Tuscaloosa, Alabama ve Galveston, Teksas'ta düzenlenen iki haftalık eğitim oturumlarında, sistemin ilk ateşli silah eğitmenleri, kendi bölgelerinde ateşli silahların kullanımını ve güvenliğini öğretmek için eğitildi.
Kongre, ABD Mahkemeleri İdari Ofisi Direktörüne, denetimli serbestlik sistemi denetimi altında uyuşturucu bağımlısı kişilere sözleşme sonrası bakım hizmetleri sağlama yetkisi verir.
Bu zamandan önce, Başsavcı, tüm uyuşturucu bağımlısı sanıklar ve suçlular için özel programlar ve toplum sonrası bakım sağlama yetkisine sahipti. 1979'da İdari Büro, memurlara kendi denetimleri altında madde bağımlılarını belirleme ve tedavi etmede rehberlik etmek için ulusal Madde Bağımlılığı Tedavi Programını uygulamaya başladı. Madde bağımlılığı uzmanı pozisyonları, madde bağımlılarına yoğun denetim sağlamak için 1983 yılında oluşturulmuştur. 1986 ve 1987'de Kongre, Direktörün sözleşme yetkisini alkol bağımlısı suçlulara ve psikiyatrik tedavi gerektiren suçlulara yönelik hizmetleri içerecek şekilde genişletti.
Başkan Ronald Reagan, her bölge mahkemesine ön yargılama hizmetlerinin genişletilmesine izin veren Ön Yargılama Hizmetleri Yasasını imzaladı.
Kefalet Reformu Yasası, yargıçların, yargılanmayı bekleyen kişileri serbest bırakma veya gözaltına alma konusunda karar verirken toplum için tehlikeyi bir faktör olarak dikkate almalarına izin verir.
Kefalet Reformu Yasası, mahkemelerin tehlikeli sanıkları tutuklamasına izin vererek ön duruşma sürecini kökten değiştirdi. Daha önce mahkemeler, yargılanmayı bekleyen kişilerin salıverilmesine veya gözaltına alınmasına karar verirken toplum için tehlikeyi dikkate almıyordu. Bu yeni gelişme, gözaltına alınan kişilerin sayısını o kadar artırdı ki, birkaç yıl içinde ülke ulusal bir mahkeme öncesi tutukluluk kriziyle karşı karşıya kaldı. Gözaltı oranlarındaki artış, sanıkların yargılanmayı beklerken nerede tutulduklarını ve duruşmaların ne zaman planlandığını etkiledi. Duruşma öncesi hizmet görevlilerinin ve ceza adaleti sürecindeki diğer tarafların sanıklara erişimini engelledi. Durumun bir sonucu olarak, Amerika Birleşik Devletleri Yargı Konferansı, Kongre'den yargılama öncesi tutukluların yeterli barınması ve denetimi için yeterli fon sağlamasını istedi ve bazı sanıklar için toplum denetimi ve ev hapsi de dahil olmak üzere hapsetmeye alternatiflerin kullanılmasını teşvik etti.
Hüküm Reformu Yasası, federal mahkemelerdeki ceza verme sürecini temelden değiştirmektedir.
1984 tarihli Hüküm Reformu Yasası, cezalandırmada adalet konusundaki kongre endişesine yanıt olarak kabul edildi. Yasa, mahkemelerin federal suçluları cezalandırma şeklini tamamen değiştirdi. Yasa, her federal suç için cezalandırma yönergeleri belirlemek üzere ABD Ceza Komisyonu adlı yeni bir federal kurum oluşturdu. Federal ceza yönergeleri 1 Kasım 1987'de yürürlüğe girdiğinde, hakimlerin hüküm verme takdir yetkisini, memurların hazır bulunma soruşturma raporunu hazırlamasını ve memurların ceza verme sürecindeki genel rolünü önemli ölçüde değiştirdiler. Yeni cezalandırma planı ayrıca memurları mahkeme salonunda avukatların gerçekleri tartışabileceği, kılavuz hesaplamaları sorgulayabileceği ve sunum raporundaki bilgilere itiraz edebileceği daha düşmanca bir ortama yerleştirdi. Yasa, yeni bir cezalandırma süreci sağlamanın yanı sıra, şartlı tahliyeyi, mahpusların cezaevi şartlarını tamamladıktan sonra hizmet edecekleri bir topluluk gözetimi dönemi olan "denetimli tahliye" ile değiştirdi.
ABD Denetimli Serbestlik Memuru Thomas Gahl (Indiana'nın Güney Bölgesi) görevi sırasında öldürüldü.
22 Eylül 1986'da, ABD Denetimli Serbestlik Memuru Thomas Gahl, gözetimi altındaki akıl hastası bir şartlı tahliye tarafından öldürüldü. 38 yaşındaki Memur Gahl, rutin bir ev ziyareti sırasında vurularak öldürüldü. Ölümü – sistemdeki ilk ve bugüne kadarki tek subay görev ölümü – giderek daha tehlikeli bir suçlu popülasyonunu denetlemenin doğasında bulunan risklerin ve subay güvenlik eğitiminin kritik öneminin altını çizdi.
Ev hapsi programı federal mahkemelerde başlatıldı.
Özel Sokağa Çıkma Yasağı Programı, federal mahkemelerin ev hapsini ilk kullanımıydı. Uygun mahkumlar için Hapishaneler Bürosu Toplum Tedavi Merkezi'ne (CTC) alternatif olarak, Hapishaneler Bürosu, ABD Şartlı Tahliye Komisyonu ve federal denetimli serbestlik sisteminin ortak girişimi olan deneysel bir programın parçasıydı. Bu mahkûmlar, CTC yerleştirme yerine, en fazla 60 gün ileri şartlı tahliye tarihleri aldı ve sokağa çıkma yasağına ve bir denetimli serbestlik memuru ile haftalık asgari temasa tabi tutuldu. Elektronik izleme, birkaç yıl sonra ev hapsi programının bir parçası oldu. 1988'de, sokağa çıkma yasağı programındaki kişileri izlemek için elektronik ekipman kullanımını değerlendirmek için iki ilçede bir pilot program başlatıldı. Program 1991'de ulusal çapta genişletildi ve elektronik izleme ile ev hapsine alınmaya uygun olabilecekler olarak denetimli serbestlik ve denetimli salıverilen suçluları ve mahkeme öncesi denetimdeki sanıkları içerecek şekilde büyüdü.
Denetimli serbestlik cezasına çarptırılan kişiler, denetimli serbestlik memurları tarafından denetime alınmaya başlar.
Şartlı tahliyenin aşamalı olarak kaldırılması ve ceza gerekliliklerinin sıkılaştırılması, topluluk denetimini değiştirdi. Denetimli salıvermenin getirilmesi ve uyuşturucu kovuşturmalarındaki ve diğer ciddi davalardaki artışlar, denetimli serbestlik davalarından uzaklaşmaya neden oldu. Sonuç olarak, federal denetimli serbestlik görevlilerinin denetimine giren çoğu kişi denetimli serbestlik cezasına çarptırılmamış, ancak ardından toplum denetimine tabi olmak üzere hapis cezalarına çarptırılmıştır.
Amerika Birleşik Devletleri Yargı Konferansı, memurlar ve memur asistanları için güncellenmiş geçmiş araştırmaları gerektiren bir politika benimser.
Amerika Birleşik Devletleri Yargı Konferansı, memurlar ve memur asistanları için bir işyeri uyuşturucu testi programı ve kontrollü maddelerin kullanımı için sıfır tolerans politikası benimser.
Memurlar, denetimleri altındaki belirli suçlardan hüküm giymiş kişilerden DNA örnekleri alma sorumluluğunu üstlenirler.
Amerika Birleşik Devletleri Yargı Konferansı, memurlar ve memur asistanları için tıbbi gereksinimleri ve yönergeleri kabul eder.
Güney Carolina, Charleston'daki Federal Kanun Uygulama Eğitim Merkezi'nde (FLETC) yeni memurlar için bir ulusal eğitim akademisi kuruldu.
ABD Mahkemeleri İdari Ofisi, FLETC ile ortaklaşa olarak memurlar için bir ulusal eğitim akademisi kurdu. Akademi, yeni memurların mahkemeler tarafından atanmalarından sonra en kısa sürede eğitim almalarını ve onlara kapsamlı ve tek tip eğitim vermelerini sağlamıştır. Akademi, yeni subayların yanı sıra, bölgelerinde ateşli silah ve güvenlik eğitmenliği yapan subayların yetiştirilmesi için ideal bir ortam sundu.
Sayfa bulunamadı
Üzgünüz. İstediğiniz sayfa bulunamadı. Olası nedenler şunlardır:
- Güncel olmayan veya süresi dolmuş yer imi
- Yanlış yazılmış veya yanlış yazılmış adres
- İşleminiz gerçekleştirilirken bir hata oluştu
İşte size yardımcı olacak bazı bağlantılar:
Federal Yargı Merkezi, bu siteyi yasal görevine uygun olarak hazırlamış ve sürdürmüştür. Merkez, bu sitenin içeriğini sorumlu ve değerli olarak görmektedir, ancak bu içerikler Federal Yargı Merkezi Kurulunun resmi politikasını veya tavsiyesini yansıtmamaktadır. Site ayrıca, diğer kuruluşlar tarafından sağlanan web sitelerinde ilgili bilgilere bağlantılar içerir, bu dış bağlantılar bu sitenin kullanıcılarının rahatlığı içindir ve bu bilgilerin veya bağlantıların üretildiği sitelerin doğrulanması veya onaylanması anlamına gelmez. Bu sitede bulunan materyallerde ifade edilen görüşler yazarlara aittir ve mutlaka Federal Yargı Merkezi'ne ait değildir.
Gaziler Languish için Özel Mahkemeler
Eric Gonzalez, kenara çekildiğini ve Fullerton, California'daki tutuklanmasından kaçtığını hatırlamadığını söylüyor. Bildiği tek şey, akşamdan kalma bir şekilde uyandığı ve diğer beş suçlamayla birlikte bir polis memuruna saldırmaktan dokuz yıl hapis cezasına çarptırıldığıdır.
Ancak Gonzalez, 2012'de tutuklandığında ABD Deniz Piyadeleri'nde aktif görevdeydi ve bu nedenle bir alternatif için uygundu: kabahatlerle ve bazı ağır suçlarla suçlanan askerlere yardım eden bir gaziler tedavi mahkemesi, eğer suçla ilgiliyse hapse atılmaktan kaçınır. bir akıl sağlığı sorunu veya uyuşturucu bağımlılığı.
Gaziler tedavi mahkemesi programında yaklaşık bir yıl boyunca terapiye gitti, ayıldı ve eğitimini tamamladı. Ordudan çıktı ve şimdi bir ses mühendisi olarak çalışıyor.
“[Programın] hayatımı değiştirdiğini söylediğimde,” dedi, “ciddiyim.”
USMC'den Onbaşı Eric Gonzalez, 2013'te Washington DC'deki Veterinerler Gaziler İçin Adalet Tedavi Mahkemesi'nin açılış konferansında yaptığı konuşma sırasında Gaziler Tedavi Mahkemesinin hayatını nasıl kurtardığının hikayesini anlatıyor.
Ulusal Uyuşturucu Mahkemesi Uzmanları Derneği için Paul Morigi/AP Resimleri
Ancak bundan yararlanmak için arkadaşlarından ve ailesinden uzakta, komşu bir ilçeye taşınmak zorunda kaldı. San Bernardino İlçesindeki evinin yakınında gazi tedavi mahkemesi yoktu.
ABD'deki 3.000'den fazla ilçenin neredeyse tamamı uyuşturucu bağımlıları ve akıl hastaları için özel mahkemeler kurmuş olsa da, gazi mahkemeleri mali destek eksikliği, gönüllü hakimlere güvenme ve düşük kullanım nedeniyle zayıfladı. 2008'deki ilklerden bu yana sadece yaklaşık 500 ilçede veteriner mahkemeleri açıldı.
Marshall Projesi gazilerin yoğun olarak bulunduğu ilçelerdeki 35 mahkemeyle temasa geçti ve çok azının yılda birkaç düzineden fazla dava gördüğünü tespit etti. Bir Iowa gazisi mahkemesi, 2015'ten bu yana 10 davaya baktı.
Gazileri denetlemek için haftada bir gönüllü olan başkan yargıç Jeffrey Paulson, “Bunun işe yaraması için birkaç farklı şeyin bir kombinasyonu olması gerekiyor: öncelikle ilgilenen bir yargıç ve açık fikirli bir ilçe avukatı” dedi. Woodbury, Iowa'daki tedavi mahkemesi. "Bu bir aşk emeği olmalı."
Mahkemeler daha yeni olduğu ve çok az sayıda olduğu için, bunların etkinliğine ilişkin araştırmalar azdır. Anekdot olarak, katılımcılar arasında mahkemelerin işe yaradığı görülüyor. Ancak son birkaç yılda, sivillere kıyasla mahkemelere giden gaziler arasında tekrar suç işleme oranını düşürme konusunda çeşitli sonuçlar gösteren çok az sayıda araştırma yapıldı.
Araştırmadan sorumlu müdür yardımcısı Julie Baldwin, "Bu eski mahkeme modeli, diğer birçok ihtisas mahkemesi gibi, mahkeme salonlarında gördüklerinden bir ihtiyaç olduğuna inanan [yargıçların] dışında gelişti… ve bilimsel değerlendirme olmadan yayıldı" diyor. Washington DC'deki Amerikan Üniversitesi'ndeki adalet programları için “Bir gazinin tedavi mahkemesinin çalıştığını söylemek hepsinin çalıştığı anlamına gelmez.”
Adalet İstatistikleri Bürosu'na göre, Amerikan hapishanelerinde ve hapishanelerinde hapsedilen yaklaşık 200.000 gazi var. Irak ve Afganistan'da görev yapanların üçte biri, travma sonrası stres bozukluğu ve hafif travmatik beyin yaralanmaları gibi birçok kişinin “görünmez yaralar” olarak adlandırdığı şeylerle sonuçlanan iki operasyon. Bu bilişsel bozuklukların uyuşturucu kullanımını ve alkolizmi arttırdığı bilinmektedir ve her yıl on binlerce gazi veya aktif üye uyuşturucu bulundurma veya diğer kabahat suçlarından hapsedilmektedir.
Gazilerin veya aktif askerlerin mahkemeye katılmaya hak kazanabilmeleri için aktif bir savaş bölgesinde görevlendirilmeleri ile ilgili zihinsel sağlık durumlarına sahip olmaları gerekir. Savcılar, davanın tedavi mahkemesinde görülmesi gerekip gerekmediğini müzakere etmek için savunma avukatlarıyla birlikte çalışır ve askerler, Gazi İşleri Bakanlığı tarafından finanse edilen danışmanlıktan geçer. Birkaç aydan yıllara kadar sürebilen programı tamamladıktan sonra, tüm suçlamalar düşürülür.
Başkan Trump geçen yıl tedavi mahkemeleri için Adalet Yardım Bürosu aracılığıyla 20 milyon dolarlık hibe fonu imzaladı ve hem Başkan Barack Obama hem de Başkan George W. Bush da daha fazla fon için bastırdı.
Ancak mahkemelerin daha eleştirel bir şekilde incelenmesi için çağrıda bulunan bir makalenin yazarlarından olan Baldwin, gazilere yönelik tedavi mahkemelerinin özellikle kırsal alanlarda en çok ihtiyacın olabileceği bölgelere yayılmadığını söylüyor. Ulusal Eyalet Mahkemeleri Merkezi'ne göre, dokuz eyalette hiç gazi tedavi mahkemesi yok ve bazılarında yalnızca bir tane var ve bu da bazı kullanıcıları yüzlerce kilometre seyahat etmeye zorluyor.
Batı Virginia'da Cumhuriyetçi eyalet Senatörü Ryan Weld (aynı zamanda bir Hava Kuvvetleri Yedekleri kaptanı) bu yıl bir yasa tasarısında eyalet çapında gazi mahkemeleri için bastırdı. Eyalet yüksek mahkemesinin maliyet endişelerini öne sürerek onları kaldırdığı geçen yıla kadar eyaletin kuzey kanadında bir avuç mahkeme vardı.
Bir zamanlar savcı yardımcısı olan Weld, "Bu insanları suçlu bulmak, bir suçtan mahkum etmek ve hapse atmak yerine, onları bu noktaya getiren şeyin kök nedenini bulmaya çalışmanın önemli olduğunu düşünüyorum" dedi.
Dört mahkemenin bulunduğu Kuzey Carolina'da, uyuşturucu etkisi altında araç kullanmakla suçlanan eski bir Ordu çavuşu olan Tommy Rieman, Charlotte'ta yaşadığı yerden 125 mil uzaklıktaki Fort Bragg yakınlarındaki mahkeme tarihleri için her hafta iki saat seyahat etmek zorunda kaldı. .
Rieman, "Kuzey Carolina, orduyu destekleyen bu muhteşem eyalet olmalı" dedi ve zaman ve seyahat maliyetlerinin kendisini sık sık finansal bir çıkmaza soktuğunu da sözlerine ekledi.
Ancak mahkemelerin, genellikle hakimlerin inisiyatifiyle genişlediği yerlerde bile, bazen onlara çok az talep vardır.
Springfield, Missouri'de, gaziler mahkemesi son altı yılda 43 dava gördü. Bölgenin mahkeme koordinatörü Rhonda Ledbetter, bunun başlıca nedeni, bölgede yaşayan 9.000 gazinin neredeyse tamamının emekli ve daha yaşlı olması olduğunu söylüyor.
Phoenix veya Dallas gibi daha genç nüfusa sahip ilçelerde bile, çok az insan mahkemelerden geçiyor.
ABD Donanması'nın her iki merkezi olan San Diego ve Seattle'da, son yedi yılda yalnızca 200 vaka duyuldu.
Bazı mahkeme yöneticileri, ilçeden ilçeye değişen, hangi davaların görülebileceği konusunda sınırlamalara işaret ediyor. Örneğin, birini bir yargı alanında uygun hale getirebilecek bir suç, onları başka bir yargı alanında diskalifiye eder.
Tacoma'daki bölge mahkemesi için kayıt tutan Pierce County Alliance'ın genel müdürü Terree Schmidt-Whelan, programlarının yalnızca belirli kabahatleri -esas olarak düşük asılı meyveleri- üstlendiği için mahkemelerinin gördüğü toplam hizmet üyesi sayısının olduğunu söyledi. istediklerinden çok daha az.
Austin'in kuzeyindeki Teksas, Bell County'de, eski nüfus, ceza adaleti sistemiyle temasa geçenlerin yüzde 9'unu ve denetimli serbestlik görevlilerinin yüzde 18'ini oluşturuyor.
Bell County Ceza İnfaz Departmanı toplum denetimi müdürü Todd Jermstadt'a göre, "Bu, ulusal ortalamanın iki katı". Ayrıca, son üç yılda 177 davayı yargılayan ilçenin gazileri tedavi mahkemesiyle birlikte çalışıyor.
"Anlamadım," dedi. "Bu rakamlar çok düşük, anlayamıyorum. Bu insanları neden göremiyoruz? Dışarıdalar. Bell County'de gazi bulmak o kadar da zor değil."
ABD Silahlı Kuvvetler Temyiz Mahkemesi
ABD Silahlı Kuvvetler Temyiz Mahkemesi, silahlı kuvvetlerin aktif görevdeki üyeleri ve Tekdüzen Askeri Adalet Yasasına tabi olanlar hakkında temyiz yetkisine sahiptir. Mahkeme, Cumhurbaşkanı tarafından 15 yıllığına atanan beş sivil hakimden oluşuyor. Mahkemenin davaları, anayasa hukuku, ceza hukuku, etik, idare hukuku ve ulusal güvenlik hukuku gibi yasal konuları ele almaktadır. Mahkemenin kararları ABD Yüksek Mahkemesi tarafından incelemeye tabidir. Mahkemenin silahlı kuvvetlerdeki disiplin, askeri hazırlık ve askerlerin hakları üzerinde önemli bir etkisi vardır. Mahkeme hakkında bir broşür internette mevcuttur.
Tarihçe: Mahkemenin Kuruluşunun 175. Yıldönümünü Anma Yüksek Mahkeme Özel Oturumu
Yüksek Mahkeme Sayın Henry duPont Ridgely, Sayın Clarence W. Taylor, Sayın Richard R. Cooch, F. Alton Tybout, Esq. ve Kevin J. O'Connell, Esq.
Yüksek Mahkemenin 175. Yıldönümü Anma Töreni
Mahkemenin 1831 Delaware Anayasası uyarınca kuruluşunun 175. yıldönümü, Yüksek Mahkemenin Özel Oturumu ile anıldı.
Delaware yargıçları, hükümet yetkilileri ve seçkin konuklar, 9 Nisan 2007'de New Castle, Delaware'deki tarihi New Castle County Adliye Sarayı'ndaki kutlama için toplandılar.
Mahkemenin ilk günleri ve ilgili kişiler hakkında az bilinen bazı gerçekleri öğrenmek için 175. Yıl Dönümü Töreni tutanaklarının tamamını okuyun.
Yüksek Mahkeme'nin mirası 339 yıldan 6 Aralık 1669'a kadar izlenebilse de, bugünün Yüksek Mahkeme yargı yetkisini temsil eden hukuk mahkemelerimiz 1831 Anayasası ile kararlaştırıldı.
Adliyeler dahil Yüksek Mahkememedeni meseleleri duyan, Genel Oturumlar Mahkemesi, cezai meseleleri duyan ve Oyer ve Terminer Mahkemesi, büyük davalara bakan ve diğer iki mahkeme için dört hukuk hakiminden oluşuyordu.
9 Nisan 2007 anma etkinliğinden alıntı:
"Bugün, 9 Nisan 2007 Pazartesi, Yüksek Mahkeme tarafından düzenlenen ilk oturumun 175. Yıldönümü. 1831 Anayasası'nın onaylanmasından sonra atanan orijinal Üstün Mahkeme yargıçlarından biri olan Mukim Yargıç Samuel M. Harrington, Ciltte kayıtlıdır. Raporlarından 1'i &ndash ve ben alıntı yapıyorum.
'Yüksek Mahkeme ilk oturumunu 9 Nisan 1832 Pazartesi günü Sussex County'deki Georgetown'da yaptı.
Mahkemenin tarihindeki bu dönüm noktasını anmak için bugün bu özel oturum düzenleniyor."Başkan Yargıç James T. Vaughn Jr.
Çocuk Mahkemesi
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
Çocuk Mahkemesi, olarak da adlandırılır çocuk mahkemesi, özel mahkeme, suçlu, ihmal edilmiş veya istismara uğramış çocukların sorunlarına bakıyor. Çocuk mahkemesi, hükümetin yedek ebeveyn olarak rolünü yerine getirir ve çocuk mahkemesinin bulunmadığı durumlarda, diğer mahkemeler bu işlevi üstlenmelidir.
Çocuk mahkemesi iki tür davaya bakar: genellikle terk edilmiş bir çocuğun bakımıyla veya ebeveynleri tarafından desteklenemeyecek olanla ilgili medeni hukuk davaları ve çocuğun antisosyal davranışından kaynaklanan cezai davalar.
Çoğu tüzük, belirli bir yaşın altındaki (birçok yerde 18 yaş) tüm kişilerin öncelikle çocuk mahkemesi tarafından işleme alınmasını şart koşar; bu mahkeme, daha sonra, kendi takdirine bağlı olarak, davayı normal bir mahkemeye devredebilir.
The idea behind the juvenile court system is that children should be treated with special care. Its originators considered it futile and unjust to punish a child for wrongdoing, preferring rehabilitation instead. To accomplish this, the court operates informally and paternally.
The first juvenile court was established in 1899 in Chicago, and the movement spread rapidly throughout the world. Juvenile courts are now found in Europe, Latin America, Israel, Iraq, Japan, and other countries, although there is variation in structure and procedures.
There has been much disagreement, especially in the United States, over whether the juvenile court’s informality helps or hurts children. Some argue that, with crowded court calendars and incompetent judges, the court’s purpose is thwarted and that the child is stripped of the rights of criminal defendants with no corresponding relaxation in severity of treatment. In response to this, courts in the United States have extended to juveniles such rights as the right to cross-examine witnesses, the right to fair notice of hearings, the privilege against self-incrimination, and the right to legal counsel.
Bu makale en son Editör Yardımcısı Naomi Blumberg tarafından gözden geçirilmiş ve güncellenmiştir.