“Petrol Üretimini Durdur” hareketinden iki aktivistin hareketi şaşırtıcı ve heyecan verici. British National Museum’da Van Gogh’un “Ayçiçekleri” tablosuna salça döktüklerinde. (Sadece petrolü durdur) çevre hareketi, iklim değişikliğine, küresel ısınmaya ve küresel ısınmaya katkıda bulunan ve milyonlarca evsiz ve aç bırakan daha fazla çevresel felaket, kuraklık ve sel ile sonuçlanacak fosil yakıtları ve enerjiyi kullanmanın tehlikeleri konusunda insanlığı uyarmayı amaçlamaktadır. tüm dünyada, özellikle yoksul ülkelerde.Temel olarak, son zamanlarda Pakistan’da olduğu gibi, yüz binlerce vatandaşı barınak ve yiyeceksiz bırakan sel felaketi. Hareketin İngiliz üyelerinin (çoğunlukla yirmili ve otuzlu yaşlarında) bahsettiği şey budur, çünkü fosil yakıtların kullanılmasının gezegeni yaşanmaz hale getirdiğini ve dünyadaki açlığı, yoksulları ve evsizleri artıracağını söylerler. zenginler lehine sınıf üstünlüğünü çok tehlikeli hale getirir, çünkü katkı sağlayacaktır.
O halde bu anlamda hareket sadece çevresel değil, aynı zamanda sosyal ve hatta politiktir, çünkü modern dünyamızda olan her şey siyaset ve ekonomi ile bağlantılıdır (ekonomi artık her durumda siyasetten ayrı bir konu değildir). Hareketin üyeleri, fosil enerji kullanımının rastgele etkisinin insan yaşamı üzerinde doğrudan etkisi olduğu konusunda oldukça haklılar; ve modern çağın savaşlarının çoğunun bir yanda gaz ve petrol savaşları, diğer yanda mafya ve silah tacirlerinin savaşları olduğunu; Savaşlar, sosyal ve ekonomik hayatın dengesini bozmakta, iklim ve çevre felaketlerinin yanı sıra daha fazla afet üretmektedir.
“Ayçiçekleri” resmi hareketin ilk hedefi değildi, çünkü hareketin eylemcilerinin dünyayı taleplerine karşı uyarmak için sanatı kullandıkları benzer girişimlerden önce gelmişti. Amacı ve Da Vinci, Raphael ve Botticelli’nin resimleri ve dünyanın çeşitli müzelerinde büyük sanatçıların birçok resmi. Hareketin üyelerinin dediği gibi amaç şuydu: Eğer insanlık küresel kültürel ve sanatsal mirasa bu kadar önem veriyorsa, neden fosil enerji kullanımında ısrar ederek insan uygarlıkları Dünya gezegeninde yok ediliyor?
Bu olaylardan sonra Batı gazetelerinde çevre ile siyaset arasındaki ya da çevre aktivistleri ile dünya yöneticileri arasındaki çatışmanın bedelini yüksek sanatın ödediği yazıldı. Ama gerçek gerçekten öyle mi? Aktivistler, müzelerdeki değerli sanat eserlerinin vandalizm, hırsızlık vb. gibi olaylardan gerektiği gibi korunduğunun ve yaptıklarının esere herhangi bir zarar vermeyeceğinin, tabloyu koruyan camın veya tablo çerçevesinin kirlenebileceğinin farkındadırlar. Çalışmanın kendisi zarar görmeyecek ve medya olayı bildirmek için acele ediyor, aktivistlerin istediği de bu: dünya kamuoyunun hareketlerini duyması ve neler olduğuna dikkat etmesi.
Çevre aktivistlerinin gezegenin başına gelenlerin tehlikesine karşı uyarmak için dünyanın sanatsal mirasını kullanmak için yaptıkları ve yapmakta oldukları, bence, sadece dikkat çeken meşru ve çarpıcı bir araç değil, aynı zamanda uyarıyor. sanat ticareti ve küresel sanatın tüketimle bağlantısının zorlaması olan başka bir soruna, küresel kapitalizm, sanat eserleri için dünyadaki müzayedeler ve sanatsal değeri olmayan eserlerin hayali sayılarla satılmasıyla döngüye giriyor. şu ya da bu sanat yapıtının değeri arasındaki farkı yaratan, yapıtın değeri onun sanatı ve tarihi değil, fiyatı olur. Milyonlarca dolara satılan düz bir çizgi veya kromatik bir kare olan resimleri (örneğin mavi resim) veya boş bir çerçeve koyup (fantezi) alanı milyonlarca dolara fiyatlandıran çağdaş sanatçıları hepimiz duyduk. aynı zamanda. sanatsal.
Mesele şu ki, küresel kapitalist sistemin bir zamanlar ona bireyin değerini yeniden değerlendirmesini bahşettiği şey (totaliter komünist rejim onu grubun yararına yok etti), değerli olsun ya da olmasın her şeyi fiyatlandırarak ve metalaştırarak sistemin kendisini hızla yok etti. . Ve insanlığın ve gezegenin kaynaklarını, her şeyi kontrol eden ve daha fazla sefalet ve yıkım üreten mafya gruplarının yararına kullanarak, çevreden başlayıp sanatsal insan mirasıyla bitmiyor.