Bir gün Nasreddin Hoca'nın eşeği çalınmış. Can sıkıntısı içinde durumu komşularına anlatınca her kafadan bir ses çıkmaya başlamış.
Birisi :
-Hocam demiş niye ahırın kapısına iyi bir kilit takmadın sanki?
Bir başkası:
-Evine hırsız giriyor da senin nasıl haberin olmuyor? diye konuşmuş.
Bir diğeri de :
-Hocam demiş, kusura bakma ama eşeğin çalınmasına en büyük sebep yine sensin. Çünkü doğru dürüst bir ahırın bile yok. Nerden baksan dökülüyor.
Hoca kızmış:
-Yahu demiş, iyi güzel de kabahatin hepsi benim mi? Hırsızın hiç mi suçu yok?
Nasıl anlamlı değil mi?
Günümüze istediğiniz gibi uyarlayın.
Mesela, Hoca'nın eşeğini çalan hırsız başka köyden gelmiş olsun.
Mesela, Hoca'nın köyünden bir işbirlikçi hırsıza yol göstermiş, gözcülük etmiş olsun.
Mesela, Hoca'nın yeterinci bilinçi olmamasından şikayet edin, kapısını neden kilitlemediğini sorun.
Mesela, hoca'nın çalınan eşeğinin yerine yenisini almak için kendisinin dolayısıyla köyünün parasını sokağa atmış olacağını düşünün.
Mesela, hırsızın Hoca'nın eşeğini çalarak aslında iyilik yaptığını, Hoca'nın birçok yere yürüyerek gitmek zorunda kalmasının sağlığına iyi geleceğini varsayın.
Mesela, Hoca'nın "Herif kapıyı iyi kilitledin mi?" diye soran hanımının sözünü dinlemeyerek ne kadar büyük ahmaklık ettiğini gözünüzün önüne getirin.
Buradan yola çıkarak "Kadınların sözü dinlenmelidir. Yuvayı dişi kuş yapar" gibi meselelere atlayın.
Mesela, Köy muhtarını suçlayın.
Neden köyde bir bekçi bulundurulmadığının, neden bekçi köpekleri beslenmediğinin hesabını sorun.
Aklınıza gelen ne varsa koyun ortaya.
Hoca'nın eşeğini çalanın hırsız olduğu gerçeğini değiştirebilir misiniz?
Tek çare var.
Hırsızlığın ne kadar ulvi, ne kadar önemli, ne kadar cennetlik(!) bir olay olduğuna bizi ikna etmelisiniz...
"Hırsızlar iyi insanlardır, hırsızlık da (hangisine inanıyorsanız artık) dinin imanın gereğidir" diyebiliyor musunuz?
Duyamadım.
"O kadar da değil" mi?
Kesin sesinizi o zaman...