Anne sorumluğunun başlangıcı olan gebelikten itibaren kadınların geçirdikleri değişikler, kişileri depresyona itelemektedir. Anne bilinci yavaş yavaş uyanmaya başlamıştır kadında. Bu sorumluluk bilinci ile birlikte meydana gelen hormonel değişiklikler rahatlıkla depresyona zemin hazırlayabilir. Ki kişi daha önce depresyona girdiyse, bu dönemde de depresyona girme olasılığı bi hayli yüksektir.
Fakat gebelikte görülen rahatsızlıklar zaman zaman depresyonla karıştırabilir, Gebelikte; uyku değişikliği, iştah değişikliği, kilo kaybı, yorgunluk, duygusallık gibi değişikler sık sık ortaya çıkar. Depresyonda buna benzer semptomlar gösterdiği için karıştırılabilir. Bu yüzdendir ki gebelik döneminde, depresyon tanısı koymak çok zordur. Anne adayı çevresi tarafından çok iyi olarak gözetlenmesi gereklidir.
Depresyon tanısına kesin kanaat getirilebilmesi için annenin duygu değişimleri iyice izlenmesi gerekir. Anne adayı iki hafta ve daha fazla bir zaman içerisinde büyük bir karamsarlık içinde olur, isteksizdir, hayattan zevk almaz. Anne taşıdığı bebekle ilgili gelecek kaygıları içine atar.
Gebelik döneminde depresyon geçiren anneler, kendilerine zarar verme ve intihar eğilimindedirler. Kesinlikle eşler ve yakınları tarafından bu kişiler çok iyi gözetlenmelidir. Stresten uzak, gelecek kaygısı olmayan bir ortam hazırlanmalıdır. Anne adayının hayatla ilgili endişesi olmamalıdır.