Walter Guinness
Walter Edward Guinness, 1st Baron Moyne (d. 29 Mart 1880 - 6 Kasım 1944), Anglo-İrlandalı bir asker ve politikacıydı. İngiltere için Güney Afrika ve Birinci Dünya Savaşı'nda savaştı. Muhafazakar Parti milletvekili olarak Parlamento'ya girdi ve Winston Churchill hükümetlerinde bakanlık yaptı. Parlamento'da Türkler ve Atatürk leyhine konuşmasıyla tanındı.
Ordu'daki görevleri[değiştir | kaynağı değiştir]
1899'da asteğmen rütbesiyle İngiliz Silahlı Kuvvetleri'ne katıldı. Gönüllü olarak II. Boer Savaşı'nda savaştı ve teğmen rütbesine terfi etti. Güney Afrika'da görev yaptı ve bu süreçte çeşitli çarpışmalarda yer alarak adını duyurdu. Fahri yüzbaşı oldu ve Kraliçe'nin Güney Afrika Madalyası ile taltif edildi. Birinci Dünya Savaşı kapsamında Mısır ve Gelibolu'da görev yaptı. 1916'da binbaşı oldu. Avrupa'daki muharebelere katıldı ve 1917'de Passendale yakınlarındaki muharebe sonrası "Distinguished Service Order" ile ödüllendirildi. Bahar Taarruzu'nda görev yaptı. Yarbay rütbesiyle ordudan ayrıldı.
Siyaset kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]
Birinci Dünya Savaşı öncesi siyasete girdi. Londra Şehir Konseyi'nde üye olarak yer aldı ve 1907'de Muhafazakar Parti'den Avam Kamarası'na milletvekili olarak seçildi. 1913'te Doğu Anadolu'yu ziyaret etti ve bölgedeki Ermenilerin, Ruslar tarafından gizlice silahlandırıldığını belirtti. Ailesinin Dublin'de fabrika ve değerli mülkleri vardı, İrlanda Bağımsızlığı için lehte oy kullandı.
Winston Churchill tarafından kurulan hükümetlerde savunma, tarım-balıkçılık ve ekonomi konularında çeşitli görevler aldı. İngiltere'nin Orta Doğu bakanı olarak Mısır'da görev yaparken Yahudi bir terörist grup tarafından suikaste uğrayarak hayatının kaybetti.
Türkiye ile ilgili görüşleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Guinness, 1920'li yılların başlarında Parlamento'daki konuşmalarında Mustafa Kemal Atatürk'e hayranlık duyduğunu belirtti.
Turgut Özakman'ın kitabına göre Guinness, Başbakan Lloyd George'un Anadolu'daki Türk birlikleriyle savaşmaları için Yunanistan'ı finanse etmesi aleyhine konuşmalar yaptı. Ayrıca başbakanı dünya barışına karşı gelmekle ve İngiltere'nin dış politikasını Dışişleri'ne yeterince danışmadan şekillendirmekle suçladı.[1]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
- ^ Şu Çılgın Türkler, syf 323-324, Turgut Özakman