Polisyndeton’un Anlamı
Polysyndeton, retorikte, bir metne daha fazla ifade gücü vermek için bir bağlaçların tekrar tekrar kullanılmasından oluşan edebi bir figürdür.
Kelime, bu haliyle, Latince polysindĕton’dan gelir, bu da Yunanca πολυσύνδετον (polisindeton) kelimesinden gelir.
Özellikle bu konuşma şekli, konuşmada genellikle kullanılanlardan daha fazla bağlaç kullanmasıyla karakterize edilir.
Bağlaçlar bir numaralandırmadaki sözcükleri, tümceleri veya önermeleri birbirine bağlamak için kullanılan sözcüklerdir. Bunlar bağlaçtır ve hiçbiri, öyle değil, ama, çünkü diğerleri arasında.
Sıradan dilde, bağlaçlar her şeyden önce son iki öğeyi bağlamak için kullanılır. Örneğin: Luis, Marta, Patricia, Raquel ve Pablo partiye geldi.
Ancak polysyndeton’da her öğeden önce ya vurgu için ya da ifadeyi güçlendirmek için bağlaçlar kullanılır.
Örneğin:
“Ey büyük, verimli ve çekici köle”. Pablo Neruda
“Ve orada kendini güçlü görüyor, büyüyor ve kendini fırlatıyor, ilerleyip köpüğü yükseltiyor, zıplıyor ve güveniyor”. Vicente Aleixandre
“Ne başaklar ne de salyangozlar bu kadar güzel bir tene sahip değildir, ay kristalleri de bu kadar parlak değildir”. Federico García Lorca
Bu haliyle, çok çeşitli etkiler üretir: konuşmayı ciddiyet veya ciddiyetle donatabilir (ilk örnek), ayrıca bir sakinlik hissi verebilir (ikinci) veya tam tersine, patlama ( üçüncü).
Polisendetonun zıttı, bağlaçların bolluğu yerine ihmal edildiğini varsayan asyndeton’dur.
Ayrıca Edebi Rakamlara bakın.
Kaynak: https://www.meanings.com/polisindeton/