Dünyanın dört bir yanında pek çok insan şehirlerdeki çöpleri toplayarak, tasnif ederek ve geri kazanarak geçimini kazanıyor. Siemens Vakfı ise bu insanların çalışma koşullarının iyileştirilmesine çalışıyor.
Cochabamba, El Alto, La Paz ve Santa Cruz şehirlerinin banliyölerindeki devasa çöp sahaları görülmeye değer yerlerdir. Çoğunlukla kadınlar ve çocuklardan oluşan çöp toplayıcıları, çöp dağlarının arasında dolaşarakgeri kazanılabilir veya yeniden kullanılabilir ne bulurlarsa toplar. Bu dört şehirde her gün toplam 3 bin ton civarında atık üretilir. Bir geliştirme organizasyonu olan Swisscontact, bu atıklardan yüzde 80'inin geri kazanılabileceğini ve atık ayrıştırmayla gerikazanım sayesinde 20 bin kişiye iş olanağı yaratılabileceğini tahmin ediyor. Ancak her ne kadar Bolivya'nın büyük şehirlerinde yaşayan nüfusun yüzde 70'ine atık tasnif hizmeti sunuluyor olsa da çöplerin çoğu ayrıştırılmamış olarak çöp alanlarını veya caddeleri boyluyor. Burada temel sorun küçük belediyelerin bu çöplerle yeterince ilgilenecek kadar fonlarının olmaması. Swisscontact'da bir proje mühendisi olan Matthias Nabholz, "Bu gibi yerlerde insanların yüzde 40'ı kendi çöpünü yakar, yüzde 33'ü onları yeşil alanlara atar, yüzde 16'sı nehirlere döker, ve yaklaşık yüzde 7'si de arka bahçelerine gömer" diyor. Siemens Vakfı pek çok şehirde atık yönetimini iyileştirmek için 2010 yılında "Çevreci Yönetimle İş ve Gelir Yaratma" projesini desteklemeye başladı. Swisscontact tarafından 2009 yılında başlatılan bu proje, atık ayrıştırma; plastik, cam, kağıt, metal ve organik atıkları ekonomik anlamda gerika-zanma ve çöp alanlarında geri kalan atıkları uygun bir şekilde imha etmek için adım adım kapsamlı sistemler kurabilecek kapasitede kamu-özel sektör ortaklıkları kurmak için tasarlanmış. Siemens Vakfı'nda bu projeden sorumlu yönetici Gerhard Hütter, "Mevcut kentsel altyapılardan faydalanıyoruz. Kent belediye yönetimi hiyerarşisinde en alt seviyede olan yerel yönetimlerle birlikte çalışıyoruz. Buradaki yönetimlerde görev yapanlar 'gayriresmi' atık toplayıcılarla sözleşmeler yapıyor" diyor. Bu gayriresmi atık toplayıcıları haftada üç kez kendilerine tahsis edilmiş belirli alanlardaki gerikazanılabilirleri topluyor, onları titizlikle tasnif ediyor ve ardından hepsini en yakın atık toplama merkezine ya da gübre yığma alanına getiriyor. Bu toplama merkezleri gelen gerikazanılabilir bu atıkları Bolivya ve yurtdışındaki şirketlere satıyor. Bu şekilde yaratılan gelirden atık toplayıcılara ödeme yapıldıktan sonra kalan para ile atık farkındalığı kampanyalarına fon aktarılıyor. Projenin ortakları aynı zamanda 750 bin civarında haneye ulaşmayı başarabilmiş çocuklar ve yetişkinler için bir eğitimprogramını da yürütüyor. 2010 yılı sonu itibarıyla bu projede yüzde 40'ı kadın olmak üzere toplam 200 atık toplayıcısı çalışıyor. Hütter, "2010 yılında onların çabaları sayesinde çöp alanlarından yaklaşık 7 bin ton kadar gerikazanılabilir atık kurtarıldı" diyor. Projenin düzgün çalışabilmesi için uygun teşviklerin verilmesi gerekiyor. Örneğin atık toplayıcılarına iş kıyafetleri, iki tekerlekli el arabaları ve tehlikeli maddeler hakkında bilgiler veriliyor. Bir o kadar önemli olan da onlara her gün hiç şaşmadan 6 dolar ödenmesi ve sosyal statülerinin gelişmesine destek olunması.
Etiketler: