Mormon kilisesi hala ırksal bir geçmişle boğuşuyor. AP fotoğraf / Rick Bowmer, dosya
Bu yılın Haziran 1'inde, Son Günler Azizleri veya Mormonlar İsa Kilisesi kutlamak Tanrı'nın bir vahiy olduğuna inandıklarının 40. yıldönümü.
Kilise Spencer W. Kimball’in o zamanki Başkanına bu vahiy - “Resmi Beyan 2”- kilisede siyah Afrika kökenli insanlara uygulanan uzun süren kısıtlamaları tersine çevirdi.
Olarak akademisyen Amerikan dininin ve Mormonizmin bu tarihin Mormon kilisesinin ırk çeşitliliği ile mücadelesini gösterdiğine inanıyorum - kilise liderliğinin bugün hala uğraştığı bir şey.
Kara rahipliğin erken tarihi ve kısıtlamaları
Mormon kilisesinde, 12 yaşının üzerindeki tüm erkekler, Mormonların toplu olarak çağırdığı rahip bir ofiste hizmet ediyor.rahiplikEk olarak, hem erkek hem de kadın olan tüm Mormonlar, kurtuluşları için en gerekli olan kutsal ritüellerin Mormon tapınaklarında yapıldığı öğretildi.
Bu ritüellerin en önemlisi “Tören”mühürleme, ”İçinde aile ilişkileri sonsuz yapılır. Mormonlar neredeyse tüm insanlığın ölümden sonra bir dereceye kadar cennetin keyfine varacağına inanmasına rağmen, yalnızca mühürlü ilişkilerde olanlar cennetin en üst seviyelerine girecektir.
1830'lerde ve 1840'lerde, kilisenin ilk yıllarında, Afrikalı Amerikalı Amerikalıların kurucusu Joseph Smith önderliğinde rahibeye hükmedildi ve tarihçiler var tespit bazı tapınak ritüellerine katılan en az bir siyah adam.
Ancak Smith'in halefleri altında, bu politikalar tersine çevrildi.
Bu politikalar az sayıda siyah Mormon'u etkiledi. Küçük sayıda köleleştirilmiş siyah insanlar 1840'lerde ve 1850'lerde Utah'a beyaz Mormonlar tarafından getirildi ve bazıları kiliseye vaftiz edildi. Kölelik, Utah'ta 1852'ta yasallaştı ve İç Savaş'a kadar aynı kaldı. Ayrıca Mormon olan özgür Afrika kökenli Amerikalılar da vardı. En belirgin Elijah Abel1832'ta kiliseye katılan ve rahiplik ofisine atanan bir marangoz. 1884'teki ölümünden önce çeşitli görevlerde bulundu. Jane Manning James 1841’te Mormon olan ve Utah’a Brigham Young’ı takip eden özgür bir siyah kadındı. Tarihçiler bulundu kayıtlar of her ikisi de Elijah Abel ve Jane Manning James, Mormon tapınaklarında mühürlenmesi için izin istedi. Her iki istek de reddedildi.
Daha genel olarak, bu kısıtlamalar gerçekleştikten sonra, Mormon misyonerleri proselytizing önlemek Afrika kökenli insanlar.
Kısıtlama Gerekçeleri
Genç ve diğer Mormon liderleri bu kararlar için çeşitli açıklamalar yaptılar. Genç, örneğin, tekrarlanan sürüncemede kalan halkın, siyah insanların Cain'den geldiğine inandığı bir İncil figürü olan Allah, kardeşini öldürdüğü için lanetlendi.
Tarihsel kanıt gösterir kilisenin siyah üyeleri beyaz kadınlarla evlenmeye çalıştığında Genç ve meslektaşlarının sıkıntılı olduğunu. Genç buna inanmış görünüyor siyah erkekler kısıtlama rahiplikten ve hem siyah hem erkek hem de sızdırmazlık ritüelinden kadınlar kilisede ırksal evlilikleri önleyecektir.
Takip eden yıllarda, diğer Mormon liderleri kısıtlama için başka açıklamalar teklif etti. Bazıları siyah insanların sahip olduğunu söyledi daha az doğru ruhlar beyaz insanlardan daha. 2012’in önerdiği gibi siyah insanlar ruhsal olarak olgunlaşmak zorunda kaldı önce kiliseye tam katılımlarına izin verilemezdi.
Sonuç olarak, Mormonizm tarihsel olarak birkaç siyah dönüşüm çekti.
Mormonizmin Küresel Yayılımı
20. Yüzyılın ortalarına gelindiğinde, kilise üyeliği tüm dünyada hızla büyüyordu ve Afrika kökenli üyelerin kısıtlamalarının kilisenin büyümesini engellediği ortaya çıktı.
1940'lerde ve 1950'lerde, Hristiyan inançları Batı Afrika'daki birçok dönüştürmeyi çekiyordu. Nijerya'da, bu Afrika Hristiyanlarının bazıları Mormon yayınlarını keşfetti ve Mormon liderliğine mektup yazmaya başladı kiliseye vaftiz talebinde bulunmakkilisenin tapınağındaki ibadet ve cennete dair öğretilerinden etkilendiğini iddia ediyor.
Utah'taki Mormon liderleri yırtıldı. Kilisenin ırkçı kısıtlamaları, Afrikalı erkekleri yönetmeyi imkansız hale getirdiğinden, siyah Afrikalılar arasında bir cemaat olamazdı. Aynı zamanda, Nijerya hükümeti Mormon misyonerlerine vize vermedi. Sonunda, kilise misyonerler veya resmi cemaatler gönderemedi, ancak Afrikalı inananları yönlendirmek amacıyla Mormon literatürünü gönderdi.
Irksal kısıtlamalar, Afrika'nın başka yerlerinde de sorunlara yol açtı. Güney Afrika'da, örneğin, dönüştürmek zorunda kaldı şecere belgelemek Tapınaklardaki rahibelere veya ibadetlere eşgüdüm alabilmeleri için önce Afrika soylarının bulunmadığını göstermek. 1954'te Kilise Başkanı David O. McKay bir yönerge çıkardı dönüştürmelerin görünümü siyah Afrika soyunun belirtilmediği sürece, kiliseye tam katılımına izin verileceklerini söyledi.
1960'ler ve 1970'ler tarafından, Latin Amerika'da, özellikle Brezilya'da, kilise görevleri genişliyordu. Güney Afrika'daki gibi, Mormon misyonerleri karşı karşıya Birleşmelerinin soylarının, evliliğin ABD’de olduğundan daha yaygın olduğu bir milletten belirlenmesi konusuyla.
Birleşik Devletler'de de baskılar ortaya çıktı. Kara özgürlük hareketi 1960'lerde ve 1970'lerde genişledikçe, kilisenin eleştirileri de arttı. Geç 1960'ler ve erken 1970'ler aracılığıyla, ülkenin dört bir yanındaki üniversite spor takımları protesto etti veya boykot kiliseye ait Brigham Young Üniversitesi'nden takımlar oynuyor.
Ancak kilisenin liderliği devam etti; papazlığın ve tapınak kısıtlamasının tamamen sonlandırılıp sonlandırılmayacağı üzerine bölündü. Başkan Kimball, Tanrı'dan bir vahiy aldığını açıkladığında, 1978’ta bu ihtilaf çözüldü.
Bugün kısıtlamanın mirası
Kilise, siyahlara yönelik kısıtlamaları sona erdirmesine rağmen, kalıcı etkileri oldu.
Değişikliklere rağmen, Afrikalı-Amerikalı üyeler hala karşı karşıya olduklarını söylüyor ırkçılık. Örneğin 2012’ta, Brigham Young Üniversitesi’nde profesör önerilen Tanrı'nın erken yasağı koyduğu için, çünkü siyah insanlar manevi olgunluğa sahip değildi.
Bugün, kilise liderleri Kimball'un vahiy kutlamalarını “teması” altında duyurdular.Tek ol“Irkçılık, cinsiyetçilik ve milliyetçilik de dahil olmak üzere önyargı” a karşı birlik çağrısında bulundular. Bu dil, geçmişte kullanılan dilden çok daha kapsamlı bir Mormonizma vizyonu sunuyor. Yine de kilisenin bazı Afrikalı-Amerikalı üyelerine, bu tür kutlamalar erken görünüyor kilise içindeki ırkçı fikirlerin ısrarcı varlığı göz önüne alındığında.
Bununla birlikte, kilisenin büyüme oranları Amerika Birleşik Devletleri'nde yavaşlıyor ve küresel Güney'deki büyüme oranları - özellikle Afrika ve Latin Amerika - yükseliyor, bu Haziran'daki kutlamalar kilisenin liderliği kısmındaki çeşitliliğinin değerini kabul etme arzusunu gösteriyor.
Kimball’in rengârenk insanlar üzerindeki rahipliği ve tapınak kısıtlamalarını kaldırması modern bir kilisenin kapısını açmış olabilir, ancak ilanını kutlama kararı kilisenin hala ırk ayrımcılığı mirasıyla nasıl boğuşmakta olduğunu gösteriyor.
Yazar hakkında
Matthew Bowman, Tarih Doçenti, Henderson Eyalet Üniversitesi
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Matthew Bowman; maxresults = 3}