We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
351. Bomba Grubu
351. Bomba Grubuna ait B-17 Uçan Kaleler (YB-J, seri numarası 43-37076), (TU-R, seri numarası 44-6610) ve (TU-M, seri numarası 43-39001) hedefin üzerine bombalar salıyor . Arka yüzünde yazılı başlık: '59333AC- 8'inci AF Boeing B-17 Uçan Kalelerinden bombalar 9 Şubat 1945'te Almanya, Erfut'a düşüyor. ABD Hava Kuvvetleri Fotoğrafı, 161. Fotoğraf Filosu, Havacılık ve Uzay görsel-işitsel servisi.
351. Bomba Grubuna ait bir B-17 Uçan Kale (42-107124 seri numarası) Polebrook üzerinde uçuyor.
351. Bomba Grubuna ait bir B-17 Uçan Kale (DS-M, seri numarası 44-8455). Resmin altında yazılı resmi başlık: '(SAO.351/79.15)(9 Mart 45)(902-63/8-27300) Kassel.'
351. Bomba Grubu'nun "Yavaş Top" lakaplı B-17 Uçan Kale (seri numarası 42-97472).
Teğmen Donald A. Gaylord, "Lucille Ball" lakaplı B-17 Uçan Kalesi'nin (seri numarası 42-3532) hasarlı gövdesi ile 351. Bomba Grubu pilotu. Arka yüzüne damgalı resim: 'Associated Press'. [damga], 'Yayın için Kabul Edildi'16 Kasım 1943.' [damga] ve '293129.' [Sansür no.]. Arka yüzünde yazılı başlık: 'PİLOT, İNGİLİZ KASASI ÜZERİNDEKİ UÇUŞ KALELERİNİ ÇARPMADAN DURDURMAK İÇİN HAYATI RİSK VERİYOR. 23 yaşındaki Amerikalı pilot 2. Lt. Donald A Gaylord of Waterloo, IA'nın, ağır hasarlı Uçan Kalesi "Lucille Ball"un İngiltere, Ipswich'in merkezine çarpmasını önlemek için hayatını riske attığı açıklandı. bombacı 5 Kasım'da Gelsenkirchen'e yapılan bir saldırıdan dönerken, İngiltere kıyılarını geçerken Kale tek bir motorla uçuyordu ve 3.000 ft'de Gaylord mürettebata kurtarma emrini verdi. Daha sonra bombardıman uçağını otomatik pilota alarak kanal üzerinden çıkaracak bir rotaya yerleştirdi, ancak otomatik pilot gemiyi düz uçuşta tutamadı ve şehir merkezine doğru bir dalış başlattı. Ancak Gaylord, bombacıyı 200 ft'deki dalışından çıkarmayı başardı ve göbek şehrin eteklerinde bir tarlaya indi. Associated Press Fotoğraf Gösterileri: Ağır hasar görmüş Uçan Kalesi "Lucille Ball"un Ipswich'in merkezine çarpmasını önlemek için hayatını riske atan Waterloo, IA'dan 23 yaşındaki Lt Donald A Gaylord.' Arka yüzüne elle yazılmış: 'Fotoğraf olaydan bir süre sonra poz verdi, diğer fotoğrafta klima altındaki ahşap destekler görülüyor.'
351. Bomba Grubu'nun "Hiç Top Yok" lakaplı hasarlı B-17 Uçan Kalesi (42-3136), başka bir hasarlı Kaleden yeni bir burun bölümü alıyor. Resmin üzerine basılmış resmi başlık: '(GE-16-1-351)(14-6-43)(A/C 23136)(Burun Kısmı Değiştirildi).' Arka yüzünde el yazısıyla yazılmış başlık: '21/5/'43.'
351'inci Bomba Grubunun yer personeli, "No Balls At All" lakaplı bir B-17 Uçan Kale'nin (seri numarası 42-3136) burun sanatının altında duruyor. Arka yüzünde el yazısıyla yazılmış başlık: '21/5/43. Mears, Willard Tease, George Biegner.
351. Bomba Grubu personeli kahve ve çöreklerin tadını çıkarıyor. Arka yüzüne damgalı resim: 'Associated Press'. [damga], '1 Ocak 1944'te yayınlanmak üzere kabul edildi, [damga], '298326.' [Sansür no.] Arka yüzünde yazılı başlık: 'Almanya'ya yapılan "Şimdiye Kadarki En Büyük" gün baskınından sonra çörek ve kahve. Associated Press Fotoğraf Gösterileri: 30 Aralık'ta Almanya'ya yapılan "Şimdiye Kadarki En Büyük" gün ışığı baskınına katılan ekip üyeleri, "İngiltere'de bir yerde" bir ABD bombardıman istasyonunda dönüşlerinde Donut ve kahvenin tadını çıkarıyor.
(RQ-P, seri numarası 42-97193) ve (seri numarası 43-37920) dahil olmak üzere 351. Bomba Grubunun B-17 Uçan Kaleleri, bir görev sırasında uçaksavar patlamaları arasında uçar. Arkada el yazısıyla yazılmış başlık: 'Thoison '557' 20/7/44 numaralı fotoğrafı çekti. Star Duster DS-L MIA 6/8/44.'
F89D'ler C modellerinin yerini alıyor
Daha önce belirtildiği gibi, F-89D'lerle yeniden donatım Kasım 1955'te yeniden başladı. O ay üç F-89C Hill AFB'ye geri uçtu ve üç D-modeli geri getirildi. Çoğu ay, Amerika Birleşik Devletleri'nden üç F-89D getirildi ve hareket Ağustos 1956'da tamamlandı. Filo kayıtlarına göre, ilk kesintisiz uçuş, 1957'nin ikinci yarısında, İRAN'a giden uçakların feribot seferleri sırasında Goose Bay'den yapıldı. . Bu, roket/yakıt kombinasyon bölmelerinin F-89J'deki gibi 600 galonluk (2273 litre) tanklarla değiştirilmesiyle başarıldı. Bu, bazı gözlemcilerin 57. modelin bir süredir J model Scorpions ile donatıldığına inanmalarına neden oldu. Hiç olmadı.
F-89D-75, seri 54-248, başka bir Scorpion'un kanadında. Zaman 1959. Fotoğraf: Yarbay Anders.
Gerald Balzer ve Mike Dario'nun F-89 hakkındaki kitabına göre, ABD'den yapılan feribot uçuşlarının çoğu, sadece kanat altı tanklarındaki fazladan 600 galon kullanılarak Goose Bay'den kesintisiz olarak yapıldı! F-89'ların ABD'ye gidiş gelişlerinde her zaman kayda değer bir trafik vardı ve uçaklar İran'a ve İran'dan feribotla taşınıyordu. Ayrıca filo kayıtları, bu feribot uçuşlarında 600 galonluk kanat uçlarındaki tankların kullanılmasının o zamanlar standart bir uygulama olduğunu gösteriyor.
F-89D-75, seri 54-202, Keflavik'te. Komutanların arka gövde üzerindeki şeritlere dikkat edin. Tarih bilinmiyor. Fotoğraf USAF.
Buna ek olarak, 57'nci Eylül 1956'da Yuma Arizona'daki USAF roket buluşmasında yer aldı. Filo sekiz F-89D ve iki T-Bird (T-33A olarak adlandırıldı) gönderdi. Filo, tarihinde daha sonra olduğu kadar başarılı olamadı ve dokuzda yedinci oldu. 1957'de filo, kazalar ve olaylarla bazı kötü zamanlar geçirdi, bir F-89D'nin tekerlekleri yukarı iniş yapması, iki F-89D burun tekerleğinin kırılması ve T-33A 53-5077'nin iniş takımının iniş sırasında geri çekilmesi, anlatıldığı gibi kazalar bölümü
Ayrıca, muhtemelen sabit bir uçaktan ilk fırlatma, 27 Nisan 1957'de, 54-198 pilotunun yukarıda bahsedilen tekerleklerin yukarısındaki inişlerden biri sırasında bozulduktan sonra uçağının kokpitinden fırlamak zorunda kaldığı zaman yapıldı. ve kokpite yanan yakıt püskürtülüyordu.
Eylül 1958'de Amerika Birleşik Devletleri'nden yedi F-89 alındı. Üçü Dow AFB, Maine'den (ANG) alındı ve dördü İRAN'dan Hill AFB'de dönüyordu. Yüzbaşı Howard LaBeau, Hill'den dördü için uçuş lideriydi ve Goose Bay'den doğrudan Keflavik'e uçtu. Diğer üçünde büyük 600 gal yoktu. wingtip tankları ve Kaptan Fred Armstrong, uçuşunu Frobisher Bay ve Sondrestrom üzerinden geri götürmek zorunda kaldı, Keflavik'teki ve yakıt ikmal istasyonlarındaki kötü hava nedeniyle, yolculuk ayın çoğunu aldı. Ekim ayının ortalarına doğru dört uçak, Amerika Birleşik Devletleri'ne İRAN'a gitmek üzere hazırlandı. Bu, standart kanat uçlu roket uçlu tankların 600 galonluk uçlu tanklarla değiştirilmesini oluşturdu.
F-89D-75, 54-235, 24 Mayıs 1959'da bir çarpışmadan sonra fotoğraflandı. Fotoğraf USAF
Aralık 1958'de, yetersiz kar temizleme ekipmanı nedeniyle tabandaki koşullar çok kötüydü. Tüm pistlerde ve taksi yollarında kamaşma buzları yaygındı ve bu da uçağın çalışmasını son derece tehlikeli hale getirdi. Zımparalamaya çalışıldı, ancak çoğunlukla, şiddetli rüzgarlar onu pistlerden uçurdu. Geriye kalan "kum", F-89D hava girişleri tarafından kolayca alınabilen büyük lav kayası parçalarıydı. O sırada yaygın olan bir arıza, brülörlerin aşırı kullanımını gerektiren yüksek irtifa misyonları nedeniyle art brülörlerin çatlamasıydı. Yine Kasım ayında, uçak kablolarının, elektrik bağlantılarının ve montaj braketlerinin bozulması sorunu ortaya çıkmaya başladı. Bu, daha sık denetimlerle halledildi.
F-89D-75, seri 54-241, 20 Mart 1957. Sondaki Kazalar ve aksilikler bölümüne bakın. Fotoğraf USAF.
F-89D-75, Keflavık'taki bir açık hava etkinliği sırasında fotoğraflandı. Fotoğraf lafur K. Magn sson
Şu anda Askeri Hava Taşımacılığı Servisi (MATS) Keflavik Havalimanı'nın işletilmesinden sorumluydu ve bu nedenle 57. filo, bir ulaştırma komutanlığına atanan dünyada (en azından USAF'de) tek savaş filosu olma ayrıcalığına sahipti! Bu nedenle, MATS ORI (Operasyonel Hazırlık Denetimi) ekibi 1958'de 57'nci teftiş yaptığında yersiz değildi. Filonun operasyonel olarak hazır ve uzun bir süre operasyonu sürdürebilecek durumda olduğu ilan edildi. Birimin MATS'a atanması, farklı zamanlarda bazı uçakların burnunda görünen MATS amblemini de açıklar.
F-89D-75, 54-242, 1961'de bir hava gösterisi sırasında Reykjavk havaalanında fotoğraflandı, Fotoğrafçı bilinmiyor
1960 yılında F-89D'ler yaşlarını göstermeye başladı. Bazıları zaten Arizona'daki Davis Monthan AFB'deki MASDC'ye (Askeri Uçak Depolama ve İmha Merkezi) geri götürülüyordu. Mart 1960'da 54-202, 208, 227 ve 239 bu şekilde bertaraf edildi. İlginçtir ki, 57. uçak 1960 yılında Hughes Trophy Ödülünü almak için nihai değerlendirmede en iyi birimler arasındaydı. Bu, tüm USAF veya ANG envanterindeki en eski atış kontrol sistemi ile donatılmış bir birim uçan uçak için en dikkate değer bir başarıydı. ! 9 Ağustos 1960'ta, tüm F-89'lar, yavaşlama kontrol kablosunun kırılması nedeniyle topraklandı. Uçuş için serbest bırakılan ilk klima, 17'sinde envantere geri döndü ve 25'inde sqn, savaşa hazır güçte 12 klimaya ulaştı. Havadaki yüksek tuz ve nem içeriği nedeniyle eski kablolar paslanmıştı. Uçağın yaşı da bir faktördü! 21 Eylül 1960. Denetimler, daha fazla kontrol kablosu sorununu gün ışığına çıkardı. F-89'lar tekrar yere indirildi. İlk klima 7 Ekim'de göreve döndü ve o ay içinde ikinci kez yavaşlama kabloları değiştirilerek 12 uçağın normal(?) muharebeye hazır gücü tekrar elde edildi.
1 Kasım 1960'ta, 1st Lt. Laurence G Johnson, önleme uçağını giydirme fikriyle bakıma yaklaştı. Bu, sabitleyicinin altında ve merkezin hemen önünde her bir uçağın dümenine boyanmış filo amblemlerinden oluşacaktır. Bakım, uçağa kapsamlı bir yüzey temizliği yapıldığından ve periyodik bakım sırasında yeniden boyandığından, amblem eklemenin kolayca yapılabileceğini belirtti. Nişan her zaman uçakta gösterilmedi. 29 Şubat 1956'da çekildiği söylenen bir çizgi fotoğrafta, en az 54-223 ve 54-204 Kara Şövalye giyiyor. 54-199 Nisan 1956 tarihli bir fotoğrafta amblemi yoktur. Ayrıca 1957'den 54-194, 54-241 ve 54-198'e ait çarpışma fotoğrafları hiçbir birim işareti göstermiyor. 54-235'in büyük olasılıkla 1959'daki çarpışma fotoğrafları da herhangi bir birim işareti göstermiyor. 1960 ve 1965'ten fotoğraflar, ambleme dair hiçbir kanıt göstermiyor. 1977'de çekilen, 54-254'ün kuyruğunun bir yığın harap F-89'dan dışarı çıktığını gösteren bir fotoğraf, hala yakıt deposunda görülebiliyor, Kara Şövalye'nin kanıtını gösteriyor. En olası teori, F-89D'lerin 1956'da bir süre ve muhtemelen 1960'da Lt. Johnson'ın bir süre önerisinin sonucu olarak Kara Şövalye amblemini taşımasıdır, ancak bunu destekleyecek çok fazla fotoğrafik kanıt yoktur. Ancak F-89C'lerin İzlanda'da geçirdikleri zamanın çoğunda Kara Şövalye'yi taşıdıkları görüldü.
Ünitenin gücü, 1960 yılında, F-89D'nin H veya J modelleri veya diğer ADC birimlerinde F-102 gibi daha yeni türlerle değiştirildiği bir zamanda yavaş yavaş azaldı. Güç, 1962'ye kadar korunan 12 uçakta dengelendi. F-89D nihayet İzlanda'da değiştirildiğinde, ABD'de F-89'u uçurmak için son ADC filosunun, McCoy'da 76. FIS olduğunu belirtmek ilginçtir. AFB, son J modelini Şubat 1961'de elden çıkarmıştı. Portland IAP'deki 460. FIS, 1958'in ikinci yarısında Akreplerini F-102A ile takas ettiğinde, son D modelleri aktif hizmetten ayrılmıştı. 1961'in sonunda, tüm ANG'de bile F-89D ve H modelleri değiştirildi. Bu süre zarfında İzlanda'nın hava savunmasının önemi, USAF filolarına uçak tahsis etmekten sorumlu olanların gözünde çok büyük olamaz.
Anonymus F-89D-75, NAS Keflavik itfaiye teşkilatı için bir gösteri öğesi olarak hizmet verdikten sonra NAS Keflavik'teki açık bir evde fotoğraflandı. fotoğrafçı bilinmiyor
McDonnell F-4C (F-110A) Hayalet II
F-4 Phantom II, jet döneminin en önemli savaş uçaklarından biridir. 1953'te McDonnell F3H Demon'un bir türevi olarak başlayan Phantom II, önümüzdeki iki yıl içinde önemli bir yeni tasarıma dönüştü. Özel bir radar önleme görevlisi için ikinci bir mürettebat istasyonu, iki adet General Electric J79 art yakma turbojeti ve dört adet radar güdümlü Sparrow füzesi şeklinde bir tamamen füze silahı içeriyordu. Sonuç, olağanüstü performansa sahip birinci sınıf bir savaşçıydı.
Mayıs 1958'deki ilk uçuşun ardından F-4, ABD Donanması tarafından bir filo savunma önleyicisi olarak seçildi. Yakında, olağanüstü yetenekleri Hava Kuvvetleri ve Deniz Piyadeleri tarafından da benimsenmesine yol açtı. 1960'ların önde gelen Amerikan savaş uçağı olarak, önleyici, hava üstünlüğü savaşçısı, taktik bombardıman uçağı ve keşif uçağı rollerini yerine getirdi. 1970'lerin sonlarında McDonnell-Douglas F-15 ve General Dynamics F-16 tarafından değiştirilene kadar diğer tüm savaşçıların yargılandığı standart haline geldi. McDonnell, birçok varyantta 5.068 Phantom üretti ve yabancı hükümetler için sayısız versiyon üretildi.
F-4C versiyonu, özellikle Hava Kuvvetleri için geliştirildi ve kuyruk kancası da dahil olmak üzere, Donanma F-4B'ye harici olarak benziyordu. Farklılıklar arasında tam çift kontrol, düşük basınçlı lastikler ve daha derin tekerlek yuvaları, kayma önleyici frenleme, revize edilmiş radar sistemleri ve yakıt ikmali bomu yuvası vardı. Dört adet AIM-7 Sparrow havadan havaya füze taşıyordu ve aynı zamanda güdümlü ve güdümsüz füzeler ve bombalar da dahil olmak üzere birden fazla havadan karaya mühimmat paketi sunabiliyordu. Üç adede kadar harici yakıt deposu ek menzil sağladı.
Müzenin F-4C'si 1965 yılında inşa edilmiş ve Vietnam'da hizmet vermiştir. Mayıs 1967'de, 366. Taktik Avcı Kanadı'na bağlı USAF 389. Bu hava zaferlerinden iki ekip sorumluydu: Binbaşı Robert D. Anderson ve Kaptan Fred D. Kjer (1) ve Yarbay Robert F. Titus ve Üsteğmen Milan Zimer (2). Aktif Hava Kuvvetleri görevinden sonra, bu Phantom, Oregon Ulusal Hava Muhafızları'nın 123. 1994 yılında emekli olduktan sonra Uçuş Müzesi'ne devredildi.
Bu uçak, Oregon Ulusal Muhafızları ve Oregon Askeri Müzesi'nin işbirliği ve yardımı ile Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri Ulusal Müzesi'nden ödünç alınmıştır.
Bombardıman Komutanlığı Gazilerini Çağırmak – 1936-1968
Bombardıman Komutanlığı'nın 1936'dan bu yana var olduğu süre boyunca herhangi bir aşamada görev yaptın mı?
Gözden Geçirilmiş Gizlilik Politikası
Derneğin Gizlilik Politikası, Üyelere ve muhabirlere daha fazla netlik sağlamak için güncellendi
2020 Bülteni
2020 Bülteni için tıklayınız
Güneşli Bir Gün
Bazı Güneşli Günler, Carmen Medway-Stephens tarafından özel olarak, neler olacağını belirtmek için yazılmıştır.
57 Filo Emaye Pim Rozeti
Artık 57 Squadron emaye rozetli yeni bir stoğumuz var. Daha fazlası için
COVID-19: Başkanın Mesajı
Değerli Üyelerimiz, Bu zorlu ve belirsiz zamanlarda sizlere ulaşmak istiyoruz,
Steve – İkinci Dünya Savaşı'nın gerçek bir hikayesi
Birçoğu 57 ile seçkin hizmet veren Uçuş Teğmen Steve Stevens DFC'yi tanıyor olacak.
57 Filo Kravat
Yeni tasarlanmış bir 57 Squadron kravat şimdi mevcut, İngiltere dahil 20 £ fiyatla
Tom Lockett – Kral Kraliçe ve Ülke İçin
Derneğin üyesi Carole Widdicombe, yakın zamanda bir arkadaşının hayat hikayesini anlatan kitabını yayınlamıştı.
Walt Scott tarafından yazılan ve Michael Howley tarafından seslendirilen Merlin Song – (her ikisi de 630 Squadron'dan)
Merlin Song (Doğu Kirkby'deki ilk motorun çalışmasını işaretlemek için yazılmıştır.
Farbanti, içinden geçen nehir tarafından üç bölgeye ayrılmıştır. Belediye bölgesi nehrin güneybatısında yer alır, hükümet bölgesi çöplüklerin etrafında yer alır, nehrin güneyindedir ve yerleşim alanları kuzey ve doğudadır. Nehrin kuzeyindeki manzara deniz seviyesinden biraz yükselir ve kıyı şeridine yaklaştıkça kademeli olarak düzleşir. Farbanti'nin en dikkate değer topografik özelliği olan Ulysses çarpma krateri, bir zamanlar şehrin belediye bölgesinin bir kısmının bulunduğu okyanus yüzeyinin altında görülebilir. ΐ]
İki açık kemer köprü şehrin kuzey ve güney bölgelerini birbirine bağlar: kuzey-güney Johnson Memorial Köprüsü ve doğu-batı Silver Bridge. Johnson Memorial Bridge, Kıta Savaşı '912' sırasında yıkıldı ve yerine yeni bir köprü inşa edildi. Ώ] Gümüş Köprü yıllar boyunca bozulmadan kaldı. ΐ] Ώ]
Britanya Savaşında Uçan Polonyalı Pilotlar
1 Eylül 1939'da Hava Kuvvetleri (Luftwaffe) ve Deniz Kuvvetleri (Kriegsmarine) tarafından desteklenen Alman Ordusu, Polonya'yı üç taraftan işgal etti. Zaten güçlü ve yenilikçi bir Alman saldırısı altında gerilmiş olan Polonya savunması, Sovyetlerin 17 Eylül'de doğudan kendi işgallerini başlatmasından kısa bir süre sonra çöktü. Polonya kuvvetleri üstün bir şekilde savaştı, ancak Polonya iki işgalci tarafından beş hafta içinde ezildi.
Yenilgilerinin ardından on binlerce Polonyalı asker ortak bir düşmana karşı mücadeleyi sürdürmek için Fransa'ya gitti. Polonya Hava Kuvvetleri (PAF), Fransız hükümeti ile sürgündeki Polonya hükümeti arasındaki bir dizi anlaşmanın ardından Fransız topraklarında yeniden oluşturuldu ve kuruldu. Ezici bir yenilgiye rağmen, Polonyalı havacılar mükemmel morallerini korudu ve Almanlarla tekrar savaşma fırsatının tadını çıkardı.
Nisan 1940'ta PAF, her biri iki filoya sahip üç savaş kanadı ve bir yakın keşif kanadından oluşuyordu. Polonyalı pilotların savaş deneyimi ve dövüş yetenekleri Fransızlar tarafından büyük ölçüde göz ardı edildi. Eğitim genellikle yetersizdi ve eski ekipmanlarla yapılıyordu. Polonyalı pilotlar, birimlerle savaşmak için nadiren görevlendirildi. Mayıs ve Haziran 1940'ta Almanya'nın Fransa'yı işgali sırasında, savaşta sadece 174 Polonyalı havacı veya mevcut gücün %10'u kullanıldı. Bu zorluklara rağmen, Polonyalı havacılar Fransız kampanyası sırasında 52 doğrulanmış, 3 olası ve 6 hasarlı düşman uçağı puanlayarak kendilerini ayırt ettiler.
İngiliz topraklarında Polonyalı pilotlar
İlk Polonyalı pilotlar 8 Aralık 1939'da İngiltere'ye ulaştılar ve iki gün önce Fransa'dan ayrıldıktan sonra Kent'teki Eastchurch'e ulaştılar. İki haftalık aralıklarla daha büyük nakliyeler izledi ve Haziran 1940'ın başlarında toplam 2.164 hava personeli İngiltere'ye geldi ve çeşitli filolara atandı. Fransa'nın 25 Haziran 1940'ta teslim olması, Polonya Silahlı Kuvvetlerini diğer Müttefik birlikleriyle birlikte birimlerini İngiltere'ye çekmeye zorladı. 6.220 Polonyalı hava personeli, 1940 Temmuzunun sonuna kadar İngiltere'ye ulaşacak ve İngiliz topraklarındaki Polonyalı havacıların toplamını 8.384 erkeğe çıkaracaktı. Almanlar tarafından yenilmekten bıkmış yorgun askerler, İngiltere'ye büyük bir beklentiyle baktılar ve ona 'Son Umut Adası' adını verdiler.
İngilizler, kendilerinden önceki Fransızlar gibi, Polonya'nın Alman-Sovyet işgaline direnme konusundaki beceriksizliği hakkındaki Alman propagandasını gerçek olarak kabul ettiler ve Polonyalı pilotların uçuş becerileri konusunda şüpheliydiler. Britanya Savaşı sırasında 303 Nolu (Polonya) Fighter Squadron'a atanan Uçuş Teğmen John A Kent, anılarında şöyle özetledi:
"Polonya Hava Kuvvetleri hakkında bildiğim tek şey, Luftwaffe'ye karşı sadece üç gün sürdüğü ve İngiltere'den daha fazla parlayacaklarını varsaymak için hiçbir nedenim yoktu".
302 ve 303 (Polonya) Filoları Kuruldu
Bu arada İngiltere için durum umutsuzlaşıyordu. 1940 yazı boyunca, RAF Avcı Komutanlığı Luftwaffe'ye karşı bir dizi umutsuz eylemde bulundu. Birçok deneyimli İngiliz pilot öldürüldü, yaralandı ya da sadece bitkin düştü. Yeterli eğitimli pilot yoktu ve savaşa hazır olanları eğitmek için yeterli zaman yoktu. Polonyalılar en başından beri savaşma heveslerini göstermişlerdi ve RAF'ın onlara karşı tutumu daha uzlaşmacı oldu. Biri 11 Haziran ve diğeri 5 Ağustos 1940'ta olmak üzere iki İngiliz-Polonya Anlaşması imzalandı ve bu anlaşmalar bağımsız Polonya Hava Kuvvetlerini kurdu ve avcı, bombardıman ve ordu işbirliği filolarının oluşumunu öngördü. Temmuz ve Ağustos aylarında, ilk Polonya savaş filolarından ikisi, No. 302 ve 303 kuruldu.
Anlaşmalar yürürlüğe girdiğinde, ilk iş Polonyalı pilotları tamamen yeni bir uçak tipinde eğitmekti. Polonyalılara, hızın kilometre yerine mil cinsinden ve yakıtın litre yerine galon cinsinden nasıl ölçüleceği dahil, neredeyse her şeyi sıfırdan öğretmek zorundaydı. Polonya uçaklarında ayarlandığı gibi geriye doğru değil, gaz kelebeğini öne doğru itmeyi öğrenmek zorundaydılar. Onlar için bir başka sorun da geri çekilebilir iniş takımları olan uçaklar uçurmaktı - birçok pilot tekerlekleri hala havada indi. 238 Nolu Filo RAF'tan Pilot Subay Wladyslaw Rozycki, eğitim prosedürünün ne kadar zor olabileceğini ifade etti:
'Bugün başıma çok üzücü ve tatsız bir şey geldi. On bir yıllık uçuşumda ilk kez bir makineye zarar verdim! Yabancı topraklarda olduğu gibi daha da acı verici'.
Polonyalı pilotların çoğu tek bir İngilizce kelime bilmediğinden dil dersleri birinci öncelik haline geldi. İngiliz ve Polonyalı subaylar arasındaki iletişimin Fransızca yapılması gerekiyordu. RAF ayrıca 'yeni gelenlere' İngiliz taktiklerini öğretmenin bir yolunu buldu. 302 ve 303 No'lu Filoların pilotlarına, hepsi radyo, hız göstergeleri ve pusulalarla donatılmış üç tekerlekli bisikletleri uçuş düzenlerinde havaalanlarının etrafında sürmeleri emredildi. Savaşta deneyimli ve savaşmaya istekli Polonyalılar, bu tür bir yaklaşımı çok hafife almadılar. Pilot Subay Jan Zumbach anılarında şunları yazdı:
'Hepimiz kanatlarını kazanmışken İngilizler, çocukça egzersizleriyle çok fazla zamanımızı boşa harcıyorlar'.
Kısa süre sonra İngilizler, Polonyalıların son derece yetenekli pilotlar olduklarını anladılar. Temmuz 1940'ta ilk Polonyalı savaş pilotları RAF Squadrons'a katıldı. Uçan Subay Antoni Ostowicz ve Uçuş Teğmen Wilhelm Pankratz, 16 Temmuz'da 145 Nolu Filo RAF'a gönderildi. Üç gün sonra Uçan Memur Ostowicz, Brighton üzerinde bir He 111 paylaşarak Britanya Savaşı'ndaki ilk Polonyalı öldürmeyi attı. Ne yazık ki, aynı zamanda, 11 Ağustos'ta Swanage'in güneyinde Messerschmitt Bf 109s tarafından düşürülen savaşta ölen ilk Polonyalı pilottu. Sonunda Polonyalılar Almanlara karşı eşit şartlarda savaşa katıldı.
Britanya Savaşı Sırasında Polonyalı Pilotlar
Çeşitli RAF filolarında 79, 302 (Polonya) Avcı Filosu'nda 32 ve 303 (Polonya) Avcı Filosu'nda 34 olmak üzere toplam 145 deneyimli ve savaş tecrübesine sahip Polonyalı havacı Britanya Savaşı'nda savaştı.
13 Ağustos'ta Hermann Göring, Luftwaffe'nin Britanya'ya topyekün hava saldırısını başlattı. Bu gün, denilen Adler etiketi ('Kartal Günü') Almanların ilk günüydü' Adlerangriff ('Kartalların Saldırısı') operasyonu. Önümüzdeki birkaç ay boyunca, RAF ve Luftwaffe, Almanlar RAF Savaş Komutanlığını yok etmeye ve planlı istilalarından önce İngiltere üzerinde gökyüzünün kontrolünü güvence altına almaya çalışırken bir dizi yoğun hava savaşına girecekti.
RAF filolarındaki Polonyalı pilotlar, artan sayıda Luftwaffe'ye karşı yapılan tüm operasyonlarda önemli bir rol oynadı. Çalışmalarının en güzel örneklerinden biri, 24 Ağustos'ta bir gün içinde üç muharebe sortisinde vurulan beş düşman bombardıman uçağını talep eden 501 Nolu Filo RAF'tan Çavuş Antoni Glowacki'nin gerçekleştirdiği olağanüstü bir başarıydı. Savaş sırasında 'Günde As' statüsüne ulaşan sadece üç pilottan biriydi ve anılarında günün eylemlerini hatırlıyor:
'Birden bir Messerschmitt 109'u kuyruğunda taşıyan bir Defiant, benimle Junkers arasındaki yolumda parladı. Şimdi Messerschmitt'e ateş ediyorum ve patlamalarımın gövdesine ve kanatlarına battığını görüyorum. Vurulur ve siyah dumanı takip eden Defiant'ın hemen arkasına düşer. Her iki uçak da aşağıdaki denize düştü'.
302 Nolu Filonun Başarısı
No. 302, faaliyete geçen ve 15 Ağustos'ta savaşa giren ilk Polonya filosuydu. Operasyonel olarak 12 Grubuna aitti ve görevi gerektiğinde 11 Grubun filolarını rahatlatmaktı. Filo, ilk düşman uçağını 20 Ağustos'ta durdurdu. Karşılaşma, İngiliz birim komutanı Filo Lideri William Satchell tarafından bir Junkers Ju 88 bombardıman uçağının düşürülmesiyle sona erdi. Filodaki diğer pilotlar, filonun dokuz düşman uçağını düşürdüğü ve üç olası ve bir hasarlı daha puan aldığı 18 Eylül'de Londra üzerinde doruğa çıkan muharebe sırasında kendilerini ayırt edeceklerdi. Squadron'un Britanya Savaşı sırasındaki toplam puanı 18 2/3 düşman uçağı imha edildi, 12 olası ve bir hasar gördü.
Kaydolun ve daha fazlasını keşfedin.
IWM'den sıra dışı hikayeleri doğrudan gelen kutunuza almak için kaydolun
Bu arada 303 Nolu (Polonya) Savaş Uçağı Filosu'nun pilotları artan bir çaresizlik içinde harekete geçmeyi bekliyorlardı. Çoğu, Polonya ve Fransız kampanyalarının deneyimli gazileriydi. RAF Northolt'ta haftalarca bisiklet eğitimi aldıktan sonra, pilotlar nihayet savaşta kendilerini kanıtlama şansına sahip oldular. 30 Ağustos'ta, birliğe bağlı Kasırgalardan altısı, St. Albans bölgesindeki altı Blenheim bombacısına sahte bir saldırı gerçekleştirmek için rutin bir müdahale tatbikatına başladı.
Pilotlardan biri olan Uçan Subay Ludwik Paszkiewicz, eylemi resmi bir raporda şöyle anlatıyor:
'Bir süre sonra ileride birkaç uçağın çeşitli değerlendirmeler yaptığını fark ettik... Bunu Komutan Subay S/Ldr [Filo Lideri] Kellett'e R/T [Radyo Telefon] ile bildirdim ve cevap vermediği için , kelebeği açtım ve düşman yönüne gittim…Sonra, kendi irtifamda, çift dümenli bir bombacının -muhtemelen bir Dornier- bana doğru döndüğünü fark ettim…Sonra gövdeye nişan aldım ve etraftan ateş açtım. 200 yard sonra, ateşe verdiğim iskele motoruna aktararak…Dornier…dalış yaptı ve dalıştan çıkmadan yere çarptı ve alevler içinde kaldı. Hayatımda ilk kez bir düşman uçağına ateş ediyorum'.
Northolt'a dönüşünde, Uçan Subay Paszkiewicz, disiplini bozduğu için azarlandı ve kendisinin ve filonun ilk zaferini kutladı. Ertesi gün filo tam olarak faaliyete geçti ve 11 Nolu Grup'ta görevlendirildi. Bu bölüm, klasik 1969 filmindeki ünlü "Tekrar, lütfen" sahnesinde ölümsüzleştirildi. Britanya Savaşı.
303 Squadron - Britanya Savaşı'ndaki en yüksek puanlı birim
Takip eden haftalarda filo, 126 düşman uçağının yanı sıra 13 olası ve 9 hasarlı gerçekten şaşırtıcı bir skor elde ederek Britanya Savaşı'nın en iyi puanlı birimi unvanını talep etti. Olağanüstü başarılarından biri, 7 Eylül'de - Blitz'in ilk günü - Londra üzerinde tek bir sorti ile 14 düşman uçağını artı dört olası uçağı kendi taraflarında tek bir kayıp olmadan düşürmekti.
Filonun dokuz pilotu, beş veya daha fazla düşman uçağını düşürmek için 'as' olarak nitelendirildi. Bunlardan biri, kendisine Polonyalı diyen ve Polonyalılarla uçmayı tercih eden bir Çek olan Çavuş Josef Frantisek'ti. Kişisel olarak 17 düşman uçağı puanıyla Britanya Savaşı'nın en skorer ismiydi. Polonyalı subaylardan dördü, Savaştan sonra Seçkin Uçan Haçlar ile ödüllendirildi, aralarında Uçan Subay Witold Urbanowicz, 303 Nolu Filo'nun Polonyalı komutanı ve 15 öldürme ile en iyi skorerlerden biri.
Britanya Savaşı'nda Polonyalı kayıplar
Britanya Savaşı'nda, tüm RAF filolarında görev yapan Polonyalı pilotlar, 203,5 imha, 35 olası ve 36 hasarlı dikkate değer bir skor elde etti. Diğer kaynaklar 131 ölüm veriyor çünkü iddia edilen 'öldürmeler' için rakamlarda genel olarak farklılıklar var - İngiliz ve Alman resmi rakamları arasındaki tutarsızlık nedeniyle tüm RAF puanı 2.692'den 1.733 uçağı imha edildi.
Böyle bir başarı bir bedel olmadan elde edilemezdi. Ludwik Paszkiewicz ve Josef Frantisek de dahil olmak üzere yirmi dokuz Polonyalı pilot, Britanya Savaşı sırasında Luftwaffe'ye karşı savaşta hayatını kaybetti.
Savaş Uçağı Komutanlığı Başkomutanı, bir zamanlar Polonyalı pilotların savaşa girmesine izin verme konusunda isteksiz olan Hava Kuvvetleri Komutanı Mareşal Sir Hugh Dowding, katkılarını muhtemelen en açıklayıcı şekilde özetledi:
"Polonya filolarının muhteşem çalışması ve eşsiz kahramanlıkları olmasaydı, savaşın sonucunun aynı olacağını söylemekte tereddüt ediyorum."
Savaştan sonra
Polonyalı savaş pilotları, İngiliz toplumunun tüm sınıfları arasında anında ünlü oldular. Uluslararası gazeteciler, istismarları hakkında yazmak için hava limanlarına akın etti, garsonlar restoranlarda yemek için ödeme almayı reddetti, bar sahipleri içkilerinin parasını ödedi ve otobüs kondüktörleri onlara ücretsiz seyahat izni verdi. Savaşın en tanınmış Amerikalı savaş muhabirlerinden biri olan Quentin Reynolds, Polonyalı havacıları "İngiltere'nin gerçek Glamour Boys'u" olarak adlandırdı. Collier'ın Haftalık, İngilizlerin onlara karşı sahip olduğu 'kahramana tapınma' tutumunun uygun bir yansıması.
Britanya Savaşı'ndan sonra Polonya Hava Kuvvetleri, savaşın son gününe kadar RAF'ın yanında hizmet vermeye devam etti. 1941'in başlarında PAF, sekiz avcı, dört bombardıman ve bir keşif filosu olmak üzere 13 birim listeledi. 1943 ve 1944'te iki gözlem filosu daha kuruldu. Bu filolardaki Polonyalı havacılar, Avrupa savaş tiyatrosundaki neredeyse tüm RAF operasyonlarına katıldı. Nazi Almanyası'na karşı savaşa katkıları, çok ağır bir bedelle elde edilmesine rağmen, önemliydi. Öldürülen 1.903 personel bugün RAF Northolt'taki Polonya Savaş Anıtı'nda anılıyor.
Savaştan sonra, Polonyalı havacılardan bazıları İngiltere'ye yerleşti ve RAF'taki hizmetlerine, çoğunlukla uçuş eğitmeni olarak devam etti. Ancak, 1946'da düzenlenen ilk VE Günü geçit törenine, İngiltere için savaşan Polonyalı güçlerin hiçbiri katılmaya davet edilmedi. Sürgündeki Özgür Polonya hükümeti, Polonya'yı Sovyetler Birliği ile Nazi Almanyası arasında paylaşmayı kabul eden 1939 Nazi-Sovyet Paktı'ndan bu yana Sovyetler Birliği'ne karşıydı. İngiliz hükümeti, savaşın sonunda Sovyet kontrolündeki yeni Polonya hükümetini tanımaya karar vermişti ve Sovyetler Birliği ile diplomatik bir olaya neden olmamak için, Özgür Polonya güçlerine bir davette bulunmamayı seçti. Bunun yerine, Sovyet kontrolündeki Polonya hükümetinden temsilcileri davet etti. Karar İngiltere'de büyük tepkiye neden oldu ve Winston Churchill, RAF üyeleri ve diğerlerinin protestolarından sonra, davetler 25 Özgür Polonyalı pilotu kapsayacak şekilde genişletildi. Ancak bunlar, tüm Özgür Polonya kuvvetlerinin davet edilmediğini protesto etmek için alıcılar tarafından reddedildi.
Tüm Polonyalılar İngiltere'de kalmaya karar vermedi. Birçoğu Sovyet kontrolündeki Polonya'ya dönmeye karar verdi. Bunun genellikle çok ciddi sonuçları oldu. Batı'daki Polonya Silahlı Kuvvetlerinin eski askerlerine karşı güvensiz olan Komünist rejim, onların PAF'ta uçmalarını yasakladı ve birçok durumda onları düzmece casusluk suçlamalarıyla hapse attı. En sert vakalardan biri, tüm savaşın en skorer Polonyalısı olan Kanat Komutanı Stanislaw Skalski'nin, başlangıçta ölüm cezasına çarptırıldıktan sonra sekiz yıl hapis yattı. It was not until Stalin's death in 1953 that most of the airmen were able to regain their ranks and serve again in the Polish Air Force.
Gallery for No.293 Squadron - History
Photo journal of the world cruise of H.M. Ships "Hood," "Repulse", "Dehli", "Danae", "Dragon" and "Dauntless" and H.M.A.S. ship "Adelaide" November 1923 to September 1924 plus associated documentation.
For more details of the route taken in the map above - click here
This site is acts as a portal to the official photo album from the British Special Services Squadron World Cruise 1923-1924 that was sold to the crew. The album belonged to my Grandfather, Albert Edward Scott, who sailed as part of the Special Services Squadron on HMS Repulse. I felt this should be available on the Internet as a fascinating historical document of the times.
All the 348 photos in the album above have been scanned, enlarged and enhanced. I have also included the certificate awarded to the crew on crossing the equator. Some of the original photos are quite small and are much better viewed after this scanning and processing than in the original album. I used Google's "Picasa Web Albums" to host the photos and have included the locations on maps to the best of my abilities! There are comment fields with each photo which I have used where I have found supplementary information. Please feel free to use the commenting tools to add any comments of your own.
Gallery for No.293 Squadron - History
This site exists to honor the men that were also known as the Hell Hawks. If you are familiar with the Hell Hawks then you probably know their remarkable record as they served our country during WWII. If you are not familiar with them, we encourage you to explore our site and learn about a group that played an instrumental part in the war. Please keep the history alive.
Read more about the Hell Hawks from two books covering this 9th Air Force P-47 group. Buraya Tıkla.
If you are a familiy member and have photos or stories to share, please contact us.
Join the Hell Hawk Facebook page.
Copyright © 2012 Hell Hawks Association. Her hakkı saklıdır. All information and images are property of the Hell Hawks Association.
Please Contact us for permission to use them if for anything other than personal use. Site design by Cellar Ideas.
Reelection in 1900
In 1900, McKinley again faced William Jennings Bryan, who ran on an anti-imperialism platform, and was reelected with an even greater margin of victory than he obtained four years earlier. The outcome reflected the American public’s satisfaction with the outcome of the Spanish-American War and the country’s economic prosperity.
After his second inauguration in March 1901, McKinley embarked on a tour of western states, where he was greeted by cheering crowds. The tour ended in Buffalo, New York, where he gave a speech on September 5 in front of 50,000 people at the Pan-American Exposition.