Song hanedanı yönetim sistemini anlamak gerçekten zor (en azından benim için) ve bununla ilgili birçok sorum var. Burada askeri illere odaklanacağım.
Song'da (doğrudan Tang yönetimiyle ilgili) üç özel tür vilayetin (zhou 州) varlığı iyi belgelenmiştir:
- üstün eyaletler (fu 府)
- sanayi bölgeleri (jian 監)
- askeri vilayetler (haziran 軍)
İşte en çok merak ettiğim detaylar.
Askeri vilayetin amacı tam olarak neydi? Çoğu kaynak, bu vilayetlerin tehlikeli veya sınır bölgelerine yerleştirildiğini iddia ediyor, ancak nasıl işledikleri ve haydutluğu azaltmaya veya istilalara karşı korunmaya nasıl yardımcı oldukları hakkında hiçbir ayrıntı vermiyor.
Tüm milisler askeri illerde mi konuşlandırıldı? Bu aslında benim tahminim.
Askeri bir il için uygun olan herhangi bir yetkili var mıydı yoksa özel bir sınav var mıydı?
Bunlara ek olarak, askeri valiler de bu özel vilayetlerde her 3 yılda bir nereye transfer oluyor?
Kelime
jun (軍)kelimenin tam anlamıyla "ordu" anlamına gelir. Teorik olarak, bunlar yüksek askeri öneme sahip stratejik bölgelere, genellikle sınırlara yerleştirilmiş askeri bölgelerdi. Bu anlamda, bölgesel savunmayı koordine etmekten sorumlu olan Avrupa yürüyüşleri gibi olacaklardı. Erken askeri vilayetler tipik olarak bu atamayı Tang veya Beş Hanedanlık dönemlerinden miras aldı.
Ancak pratikte, askeri vilayetler esasen normal vilayetlerle aynıydı. Song Hanedanlığı agresif bir şekilde "gövdeleri güçlendir, dalları zayıflat" politikası izledi. Kontrolü sürdürmek için, Song mahkemesi sivil, merkezi hükümet yetkililerini üç yıllığına vilayet valileri olarak atadı. Aynı şey askeri vilayetler için de geçerliydi. Örneğin, ünlü hattat ve ressam Mi Fu, Huaiyang Askeri Bölgesine atandı.
Askeri açıdan, Song Hanedanlığı güçlü bölgesel güçlere karşı son derece ihtiyatlıydı. Kuruluşundan kısa bir süre sonra, imparatorluğun askeri güçlerinin çoğunu doğrudan merkezi hükümetin kontrolü altına aldı. olarak bilinen kalan kuvvetler,
xiang jun (廂軍), bir kariyer askeri komutanı ile yerel valilik kuvvetleri haline geldi, ancak (tipik olarak) sivil valinin kontrolü altındaydı. Ancak bunlar düzenli kuvvetlerdi. Orada da vardı
xiang bīng (鄉兵)daha çok bazı bölgelerde - özellikle Shaanxi'nin askeri vilayetlerinde - yetiştirilen mevsimlik askerlere benziyordu. Bunların hiçbiri etkili savaş güçleri değildi.
Notlar:
Song China'nın üç kademeli bir yerel yönetim sistemi vardı. Baştan aşağı:
- devreler -
lu (路)
- vilayetler -
zhou (州)veya eşdeğer
- ilçeler -
xián (縣)veya eşdeğer
Devreler, esasen, vilayetler üzerinde gerçek otorite yolunda fazla bir şey kullanmadan illeri denetlemek için tasarlanmış bir denetleme organıydı. Dört tip vilayet, daha önemli vilayetler olarak adlandırılması dışında büyük ölçüde aynıydı.
fǔ (府), askeri odaklı illere çağrıldı
jun (軍), ve
jian (監)tipik olarak önemli kaynaklara veya üretime sahip ilçelerdi ve çoğu zaman fiilen sivilleri yönetmiyordu.
Sonuncular, merkezi hükümete karşı doğrudan sorumlu oldukları için, bir şekilde Avrupa'nın emperyal yakınlığına benzer şekilde, vilayetler rütbesine yükseltildi. Normal vilayetler açık ara en yaygın tipti.
İllere ek olarak, her ikisi de
jun (軍), ve
jian (監)NS Ayrıca Bazı iller için atamalar. Bunlar, doğrudan İmparatorluk merkezinden ziyade bir vilayetin idaresi ve otoritesi altındaydı.
Servis Şarkıları ve İlahiler
moderatör
yönetici
Gönderen Moderatör 21 Mayıs 2005 15:18:50 GMT -6
Servis Şarkılarının her birinin geçmişi
ABD Silahlı Kuvvetlerinin her kolu, birliklere ilham vermek ve geleneği korumak için kendi askeri bandosunu tutar. Şimdi törensel işlevlere hizmet etseler de, bu bandolar bir zamanlar savaş alanının ayrılmaz bir parçasıydı. Erkeklerin moralini ve cesaretini artırmak için, gruplar savaşa girerken birliklerin önünde yürürdü. Ancak müzisyenlerin sayısı azaldıkça, komutanlar bandoları oluşumun arkasına, savaşa hazır birliklerin arkasına atadı. Bugün, gruplar artık silahlı çatışmalara dahil değiller, ancak Amerika Silahlı Kuvvetlerinin bireysel tarihlerini ve geleneklerini temsil eden şarkılar veya ilahiler aracılığıyla birliklere ilham vermeye devam ediyor.
1938'de Ordu Hava Birlikleri resmi bir şarkıya ihtiyaçları olduğuna karar verdi. Liberty Magazine, 757 puanın gönderildiği bir yarışmaya sponsor oldu. Bunlardan Robert Crawford tarafından yazılan biri, Air Corps eşlerinden oluşan bir komite tarafından seçildi ve 1939'da Cleveland Air Races'de resmen tanıtıldı. Crawford'un kendisi ilk halka açık performansında seslendirdi. Ordu Hava Birlikleri 1947'de ordunun ayrı bir kolu haline geldiğinde, Crawford'un yürüyüşü "Ordu Hava Birlikleri" nden "ABD Hava Kuvvetleri" olarak isim değiştirdi.
O zamandan beri, "ABD Hava Kuvvetlerini Hiçbir Şey Durduramayacak" ın ilk satırı bir slogan ve gelenek haline geldi. 30 Temmuz 1971'de Robert Crawford tarafından 1939'da gönderilen orijinal ilk sayfa Apollo 15 "Falcon" ile uzaya taşındı ve "Endeavour" komutasında bir teyp kaydedicisi olan Binbaşı Alfred W. Worden tarafından dünyaya yayınlandı. modül. Tümüyle Hava Kuvvetleri ekibi, notaları Crawford ve ABD Hava Kuvvetleri'ne bir övgü olarak yanlarında götürmeyi ayarladı.
ABD Ordusu - "Ordu Boyunca Yuvarlanıyor"
"Keson Şarkısı" ABD Ordusunun resmi melodisi olarak kabul edilmeden önce, ABD Topçu Kolordusu'nun gururlu marşıydı. Filipinler'de uzun bir yürüyüş sırasında, Teğmen Edmund L. Gruber bir memurun "Haydi! Devam et!" diye kükrediğini duydu. Akrabası Franz'ın Noel Şarkısı "Silent Night"ı bestelediği Gruber aniden ilham aldı ve o gece şimdilerde meşhur olan melodiyi yazdı. Diğer askerler şarkı sözlerine yardımcı oldular ve neredeyse hiç zaman kaybetmeden ABD Topçu Birliği'nin altı alayı da "Keson Şarkısı"nı popüler bir marş ezgisi olarak benimsedi.
Birinci Dünya Savaşı'nın son günlerinde, üst düzey topçu liderleri "The Keson Song"u resmi hale getirmek istediler ve parçayı İç Savaş sırasında bestelenmiş olarak yanlış anlamak, grup şefi John Phillip Sousa'nın şarkının çoğunu kendi bestesi "The Caisson Song"a dahil etmesine izin verdi. ABD Topçu Mart". Şarkı, I. Dünya Savaşı sırasında 750.000 kopya satarak liste başı oldu. Gruber'in aslında melodiyi yazdığını keşfetmek, utanmış ama masum bir Sousa, Gruber'in telif haklarını aldığından emin oldu. 1948'de Ordu, resmi bir şarkı bulmak için ülke çapında bir yarışma düzenledi. Dört yıllık başarısız sonuçlardan ve gönderilen yaklaşık 800 puandan sonra, Genelkurmay'ın ofisi "Keson Şarkısı"nı geri dönüştürmeye karar verdi. H.W. Arberg, ABD Ordusu şarkısını "Ordu Boyunca Dönüyor" olarak adlandırdı. Ordu, şarkının telif hakkını 1956'da aldı.
ABD Sahil Güvenlik - "Semper Paratus"
Sahil Güvenlik'in Semper Paratus veya "Her Zaman Hazır" sloganı 1910'da resmen tanındı ve bundan böyle sancakta göründü. Ancak, Semper Paratus'un Sahil Güvenlik'in resmi kabulünden önce nasıl deyim ve parola olarak seçildiğini kimse bilmiyor.
Durum ne olursa olsun, 1922'de Kaptan Francis S. Van Boskerck, "Anchors Aweigh" veya "The Caisson Song"a rakip olacak resmi bir ABD Sahil Güvenlik şarkısı yazmak için ilham aldı. Savannah, Ga.'da bulunan kesicisi Yamacraw'ın kabinindeyken, Boskerck kalemi kağıda döktü ve "Semper Paratus"un sözleri doğdu.
Beş yıl sonra, Aleutian Adaları'nda görev yaparken, Boskerck eşlik eden müziği Unalaska, Alaska'daki harap eski bir piyanoda besteledi. Bu parçanın coğrafi olarak farklı kökenleri, şarkının "Aztek kıyılarından Arktik Bölgesine, Avrupa ve Uzak Doğu'ya" ilk satırında uygun bir şekilde gösterilmiştir. "Semper Paratus", Birleşik Devletler Sahil Güvenliğinin gururlu standardı ve şarkısı olmaya devam ediyor.
ABD Deniz Piyadeleri - "Denizcilerin İlahisi"
Beklenmedik bir mekan, artık birçoklarının Deniz Piyadeleri İlahisi ile ilişkilendirdiği bir melodinin başlangıcına ev sahipliği yaptı. Fransa'nın Paris şehrinde, Jacques Offenbach (1819-1880) opera ve opera-bouffe (komik ve komik opera) yazdı ve yönetti. Çoğu kişi, Deniz Piyadeleri İlahisinin melodisinin aslında Offenbach tarafından bestelenen "Genevieve de Brabant"taki bir aryadan alındığına inanıyor. Bu melodi, "Montezuma Salonlarından, Trablus Kıyılarına" artık ünlü dizelere uyacak şekilde değiştirildi.
Geleneğe göre, bir subay, Meksika Savaşı'nda (1846-1848) görevde olan İlahi'nin ilk ayetini yazdı. Denizcilerin çeşitli kampanyalarını vurgulamak amacıyla, bilinmeyen yazar, denizcilerin renklerinden kelimeleri düzenledi ve onları Offenbach'ın melodisine ekledi. Geleneği sürdürerek, Deniz Piyadelerinin katıldığı her kampanya yeni, resmi olmayan bir ayet doğurur. Deniz Piyadeleri İlahisinin telif hakkı, 1991'de ABD Deniz Piyadeleri'ne verildi, ancak Deniz Piyadelerinin resmi marşı olarak ilk kullanımı 1929'daydı.
ABD Donanması - "Çapalar Tartışıyor"
Deniz Harp Okulu'nun futbol takımını harekete geçirmek için akılda kalıcı bir melodi yazmak amacıyla "Anchors Aweigh" doğdu. 1887'den 1916'ya kadar ABD Donanması bando şefi olan Teğmen Charles A. Zimmerman, mezun olan her sınıf için bir marş besteleme uygulamasına başladı. Ancak, bu melodilerin hiçbiri gerçekten tutmadı. 1906'da Asteğmen Alfred Hart Miles, Zimmerman'a "ilham verecek bir müzik parçası, bir futbol marşı şarkısı olarak kullanılabilecek ve sonsuza kadar yaşayacak bir müzik parçası" yazması için yaklaştı.
Zimmerman ve Hart birlikte, 1907 sınıfına adanan "Anchors Aweigh" olan melodiyi ve şarkı sözlerini besteledi. Yeni dövüş şarkısı, o yıl Navy'yi Ordu karşısında gerçekten de zafere taşıdı. Yürüyüş daha sonra resmi Donanma şarkısı olarak kabul edildi ve Deniz Harp Okulu Asteğmen sınıflarına ilham vermeye devam ediyor.
moderatör
yönetici
Askeri Kadansların Tarihi
ABD Ordusu, Cadence Calls veya Jody's'i resmi olarak tanımasa da, tüm askeri hizmetlerin ve hatta polis hizmetlerinin ve itfaiye teşkilatlarının dokusuna iyice yerleşmiştir.
Kadans çağrısının iki ana türü, dakikada 120 vuruşta yürüyen kadanslar ve dakikada 10 vuruşta hareket eden koşu kadanslarıdır. Biri genellikle diğerinin yerine geçse de, bu Army-Cadence.com askeri kadanslarını hizmet bileşeni ve hızı, koşmaya karşı yürüyüşe göre bozar.
Vuruş tabanlı yürüyen aletin ilk kullanımı Devrim Savaşı sırasında başlamıştır. Sandee Johnson'a göre, yürümekte güçlük çeken askerlere bir ayağına bir yığın saman, diğerine bir parça saman bağlamaları emredildi. Bu nedenle, yürüyüş sırasında talim eğitmeni “Saman-ayak, saman-ayak, Saman-ayak” vb. diye seslenirdi. Bu saman ayaklı, saman ayaklı teknik, iç savaşın sonuna kadar devam etti.
Kadans çağrısının ilk kaydedilen tarihi 1944 baharında Albay Bernard Lentz tarafından belgelenmiştir. Albay Lentz, o zamanlar kalenin komutanıydı ve olayların iyi referanslı bir hesabını yayınladı.
...bir şirket olarak... bataklıklarda ve engebeli arazide uzun ve yorucu bir yürüyüşten dönerken, gecenin sessizliğini bir ilahi bozdu. Soruşturma üzerine, Geçici Eğitim Merkezinde müstakil hizmette olan Willie Duckworth adında bir zenci askerin, yoldaşlarının moralini yükseltmek için ilahi söylediği bulundu.
Bu bulaşıcı ritmin saflara yayılması çok uzun sürmedi. Ayakkabı giyen askerler, artan içten erkek seslerinin korosuyla ahenk içinde adımlarını atmaya başladılar. Ezilmiş, yorgun bir bölük yerine, burada 200 asker başları dik, adımlarına bir yay ve yüzlerinde gülümsemeyle yürüdü. Bu dönüşüm, Duckworth Chant'ın başlamasıyla gerçekleşti.
Fort Slocum'a döndükten sonra, Pvt. Duckworth, Geçici Eğitim Merkezi eğitmenlerinin yardımıyla, yürüyüş kadansı ile kullanılmak üzere bir dizi ayet ve koro oluşturdu. O olaylı akşamdan sonra Duckworth Chant, Fort Slocum'daki tatbikatın bir parçası haline getirildi, çünkü sadece yürüyüş sırasında muazzam bir moral faktörü değil, aynı zamanda yakın düzen tatbikatının hareketlerini birlik hassasiyetiyle koordine etti.
Bu “Duckworth ilahisi” ilk kez bilindiği gibi, sadece Fort Slocum'da durmadı. Col Lentz, bu Duckworth ilahilerinin kaydedilmesini ve askeri kuvvete gönderilmesini emrettiği, morali korumanın ve askerlerin moralini yükseltmenin büyük faydasını gördü.
Boston'lu bir kölelik karşıtının karısı olan Julia Ward Howe, bu ilahiyi İç Savaş sırasında Washington DC yakınlarındaki Potomac'ta kamp kuran Birlik ordusunu ziyaret ettikten sonra yazdı. Birlik askerleri. Dünya Savaşı'ndaki Amerikan askerlerine ve 1960'larda sivil haklar aktivistlerine ilham verdi. "Cumhuriyetin Savaş Marşı", John Steinbeck'in "Gazap Üzümleri" kitabının başlığının kaynağıdır ve Cumhuriyetçi Parti'nin resmi olmayan marşı olarak kabul edilir.
Samuel Smith bu şarkıyı Boston, MA dışında bir ilahiyat okulunda okurken yazdı. İngiltere'nin milli marşı "God Save the King"in melodisine dayanarak, ilk kez 1831'de Boston'daki bir çocukların Bağımsızlık Günü kutlamasında seslendirildi. "Benim Ülkem 'Tis of Thee" 19. yüzyılın büyük bölümünde Amerika Birleşik Devletleri'nin fiili milli marşı olmaya devam etti.
Tarihçi "Muslukların" Kökeni Açıklıyor
Bir borazan aramasının durgun, melankolik sesi, askeri cenaze törenlerinin demirbaşıdır. Ama her zaman böyle değildi. Şarkı, askerlerin uyuması için 'ışıkların söndüğünü' bildirmek için kullanılır. Arlington Ulusal Mezarlığı'nda eski bir tören hırsızı olan Taps tarihçisi Jari Villanueva, şarkının evrimini ve Anma Günü'nün anlamını tartışıyor.
ALLISON KEYES, sunucu: Ben Allison Keyes ve bu NPR News'den DAHA FAZLA BİLGİ VER. Michel Martin uzakta.
Haftalık "Sana Sadece Anlatabilir miyim" yorumu geliyor. Bu biraz sonra.
Ancak, önce, askeri cenazelerde çalınan borazan, Amerikan kültüründe yas müziği olarak kök salmıştır, ancak bu her zaman böyle değildi. "Musluklar", askerlerin ışıkları söndürmesi ve yatması için askeri bir işaret olarak başladı.
Sıradaki konuğum bir "Taps" tarihçisi ve Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri Bandosu için emekli bir trompetçi. Arlington Mezarlığı'ndaki askeri cenazelerde 23 yıl boyunca "Taps" çalan Jari Villanueva şimdi stüdyoda bizimle. Şimdi Maryland Ulusal Onur Muhafızları'nın direktörü. Bize katıldığınız için teşekkürler.
JARI VILLANUEVA: Bana sahip olduğunuz için teşekkür ederim. Maryland gazilerimiz için ayda 300'den fazla askeri cenaze töreni yapmak benim için bir onur.
ANAHTARLAR: Vay. "Muslukların" tarihi hakkında biraz konuşacağız. Ama önce bizi bir performansla onurlandırır mısınız?
VILLANUEVA: Elbette. Bu İç Savaş sırasında kullanılan bir borazan aramasıdır. Buna "Söndürme Işıkları" denir ve ilk kılavuzlarda bulunur. Ve askerlere ışıkları söndürmelerini ve uyumalarını söyleyen İç Savaş'tan önceki çağrıydı.
ANAHTARLAR: Demek "Musluklara" ilham veren çağrı bu.
VILLANUEVA: Bir nevi. Bu, "Musluklar" ile değiştirilen aramadır.
VILLANUEVA: Ve az önce çaldığım çağrı Fransızlardan geldi. 1809 gibi erken bir tarihte yazılmıştı. Ve ilginçtir ki, Napolyon'un en sevdiği borazan çağrısıydı.
VILLANUEVA: Evet. Ve dediğim gibi günün sonunda askerlere ışıkları söndürmelerini, ışıkları söndürmelerini ve uyumalarını söyleyen çağrı olacaktı.
KEYES: Ama sonunda "Taps"ı besteleyen beyefendinin o müzikle bir sorunu vardı, değil mi?
VILLANUEVA: Evet. General Daniel Butterfield, bu özel çağrının günü bitirmek için kulağa biraz fazla resmi geldiğini düşündü. Bu yüzden boru hattı çağrısını gözden geçirmeye karar verdi.
ANAHTARLAR: Şimdi bildiğimiz şekliyle "Taps" çalabilir misiniz?
VILLANUEVA: Evet, işte "Musluklar". 24 not var.
KEYES: Bu çok güzel bir şarkı. Her duyduğumda ağlamak istiyorum. Ve onu güzel bir enstrümanda çalıyorsun. Bize bundan bahset.
VILLANUEVA: Evet, 1860'lardan kalma eski bir enstrümanda çalıyorum. Aslında buna clarion denir. Ve tabii ki Fransa'dan ithal ediliyor. Bakırdan yapılmıştır, çanı çevreleyen pirinç bir çelenk vardır ve İç Savaş'ın askeri hırsızları tarafından kullanılan bir alettir.
Şimdi, tabii ki az önce çaldığım "Taps" melodisi General Daniel Butterfield tarafından bestelenmedi, ama aslında İç Savaştan hemen önce kullanım dışı kalan daha önceki bir borazan çağrısının revizyonuydu. Oliver Wilcox Norton adında 22 yaşındaki tugay hırsızını, bugün "Musluklar" olarak bildiğimiz 24 notaya daha önceki borazan çağrısını gözden geçirmesine yardım etmesi için aldı.
ANAHTARLAR: Peki. Bize yeni katılıyorsanız, ben Allison Keyes ve NPR News'den TELL ME MORE dinliyorsunuz. Bugün stüdyoya "Taps" hırsızı ve tarihçi Jari Villanueva katıldı. Askeri anma törenini yapmaktan, düşmüş askeri personeli onurlandırmaya nasıl geçtiniz?
VILLANUEVA: Her şey tabii ki Hava Kuvvetleri grubundaki tecrübemle başladı. Hava Kuvvetlerine 1985 yılında Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri bandosunun tören birimi olan Ceremonial Brass'te trompetçi olarak girdim. Ve Onur Muhafızları ile her gün çalışarak, askeri cenaze protokollerine ve ayrıca her türlü askeri tören için protokollere oldukça aşina oldum. Ve bu, elbette, sadece Arlington'da askeri cenaze törenlerinde oynamakla kalmadı, aynı zamanda Beyaz Saray'da törenler yapmak, Andrews Hava Kuvvetleri Üssü'ne varış törenleri yapmak ve emekli olmadan önce eski başkanlar Ronald'ın cenaze hizmetlerinin bir parçası olmak deneyimime yol açtı. Reagan ve ayrıca eski başkan Gerald Ford.
KEYES: Bu büyük bir sorumluluk. Ama sana sormam gerek, bu gerçekten duygusal bir iş olacak gibi görünüyor. Nasıl halledersin?
VILLANUEVA: Kesinlikle duygusal çünkü askeri bir cenazede "Taps" sesini duyduğunuzda, ülkeyi temsil ediyorsunuz - hizmet etmiş birine veda ederek. Ve her performansta duygusallaşmak istediğinize karar verirseniz, yaklaşık bir aydan fazla dayanamazsınız. Bu yüzden biraz geri adım atma ve elimizdeki göreve odaklanma eğilimindeyiz - o askeri cenazede yapabileceğimizin en iyisini "Taps" ı seslendiriyoruz. Ve sadece duygusal kısımla değil, aynı zamanda Arlington'da bir tören trompetçisi olarak hava durumuyla da uğraşmak zorundasınız. Aşırı sıcak, aşırı soğuk, yağmur, kar - bunların hepsi performansınızı etkiler. Ancak, "Taps" sesini her duyduğunuzda bunun aile için olduğundan ve bunu mükemmelleştirmek istediğinizden emin olmak istersiniz.
KEYES: Anladığım kadarıyla ilk önce müzisyen olarak başlamışsın.
VILLANUEVA: Evet, aslında çalmaya ortaokuldayken başladım, sonra liseye ve müzik eğitimi aldığım Peabody Konservatuarı'na burs kazandım. Aslında dışarı çıkıp birkaç yıl öğretmenlik yaptı, sonra trompet performansında yüksek lisansım için Kent, Ohio'daki Kent State Üniversitesi'ne gitti, sonra geri döndü ve Hava Kuvvetleri'ne katıldı, Hava Kuvvetleri grubuna kabul edildi ve harika bir 23 yıl geçirdi. . Askerlik için performans sergilemek, yapmayı kesinlikle sevdiğim bir şeyi yapmak, trompet ve borazan çalmak benim için harika bir zamandı.
ANAHTARLAR: Söylemeliyim ki, "Musluklar" artık gerçekten ulusal kültürümüzün bir parçası. Filmlerde duyarsınız, bazı yaz kamplarında oynanır. Nasıl kültürümüzün böyle bir parçası haline geldi?
VILLANUEVA: Elbette kültürümüzün bir parçası oldu, çünkü pek çok kez duyuldu. Dünyada ilk üç notayı duyduktan sonra tanımlayabileceğiniz tek bir borazan araması yok. Ve elbette, yaz kampına gitmiş veya orduda görev yapmış herkes, o çağrının her akşam son ışıkların söndürülmesi çağrısı olarak duyulduğunu bilecektir. Ve elbette, o şarkıya atılan birçok kelime, şarkının kendisini ulusal vicdanımıza yerleştirmeye yardımcı oldu.
ANAHTARLAR: Ve bazen korolar tarafından da icra ediliyorlar. Çoğu insanın sadece tek bir kornayı duymaya aşina olduğunu düşünmeme rağmen.
VILLANUEVA: Evet. "Musluklar" birçok farklı şekilde gerçekleştirilir. Ve aslında, "Taps"ın 150. yıl dönümünü sabırsızlıkla beklerken, mensubu olduğum ve yeterince uygun bir şekilde TAPS 150 olarak adlandırılan kuruluş, içinde "Taps"ın birçok versiyonunun bulunduğu bir CD yayınlamaya hazırlanıyor. " bazı vokal yorumlamalar dahil. CD'de olacak en az dört vokal yorumu vardır. Elimizde, zamanlarını ve yeteneklerini bu CD'yi "Taps"ın nasıl ortaya çıktığına dair harika bir küçük tarih parçası haline getirmek için vermiş olan bazı tanınmış trompetçilerin "Taps" performansları var.
ANAHTARLAR: Ve gün ile başlayan ilk sözler lirik yapılır, değil mi?
VILLANUEVA: Hayır. Aslında ilk sözler çok ilham vericiydi. Uyu. Uyu. Uyu.
VILLANUEVA: Söndür ışıkları. Işıkları söndür. Işıkları söndür.
ANAHTARLAR: Bize herkesin biraz bildiği şarkı sözlerinin geri kalanını anlat.
VILLANUEVA: Eh, elbette, en tanıdık olanı gün bitti, güneş gitti.
TANIMLANMAYAN İNSANLAR: (Şarkı) Gün bitti, güneş gitti.
VILLANUEVA: Göllerden, tepelerden, gökten.
İNSANLAR: (Şarkı söyleyerek) Gölden, tepelerden, gökten.
VILLANUEVA: Her şey yolunda, rahat uyu, Tanrı yakındır.
İNSANLAR: (Şarkı söyleyerek) Her şey yolunda, rahat olun, Allah yakındır.
VILLANUEVA: Ve bu muhtemelen, bu şarkı sözleri muhtemelen bildiğimiz en tanıdık olanlardır. Ve çok ilginçtir ki, "Taps" askeriyenin resmi bir borazan çağrısı olmasına rağmen, resmi bir şarkı sözü yoktur çünkü onunla birlikte gelen birçok şarkı sözü vardır.
ANAHTARLAR: İlginç. Merak ediyorum, bize günlük bir işaretten cenaze törenine nasıl geçtiğini anlatabilir misin?
VILLANUEVA: Şarkının 1862'de bestelenmesinden veya revize edilmesinden kısa bir süre sonra, topçu birliklerinden birinde cenaze töreni düzenlendi. Ve adı John Tidball olan sorumlu kaptan, geleneksel üç yaylım ateşini mezarın üzerine atmak istemediğine karar verdi, çünkü bu üç geleneksel yaylım ateşinin düşmana savaşmaya başlayacağımızı söylemesinden korkuyordu. Yeniden. Sadece hırsızına "Taps" sesini söylemesini söyledi. Böylece ilk kez askeri bir cenaze ile ilişkilendirildi. İç Savaştan sonra, hem "Musluklar" hem de üç yaylım ateşi, bugün bildiğimiz gibi askeri cenazelerimizin bir parçası oldu. Ve Gaziler Günü'nün yanı sıra Anma Günü'nde de "Musluklar" duymanız artık bir gelenek haline geldi.
KEYES: Yine de sormak istiyorum, gerçek bir hırsızın hizmetine gelmesini göze alamayan asker aileleri olmalı. Seçenekleri nelerdir?
VILLANUEVA: Birkaç seçenek var. Maryland'de, Maryland Ulusal Muhafızlarının istek üzerine herhangi bir askeri cenaze için canlı bir hırsız sağlayacağını söylemekten gurur duyuyorum. Ancak, orduda canlı bir bugler bulamazsanız, birkaç farklı seçenek var. Bugles Across America adında harika bir organizasyon var. Web sitelerine giderseniz, sadece birkaç fare tıklamasıyla bölgenizde bir bugler bulabilirsiniz. Ve sonra tabii ki son çaremiz dijital veya sahte bir borazan olurdu. Ve ne olduğu, benimki gibi görünen bir korna, sadece çanın içine koyduğunuz bir ek parçası var. Ve eklenti aslında küçük bir MP3 çalar. "Taps" zamanı geldiğinde, kornayı tutan kişi - çalmıyor demiyorum - çalmıyor.
VILLANUEVA: Aslında bir düğmeye basacak ve sonra kornayı yukarı kaldıracak ve ardından zilden "Taps" sesi gelecek. Ve harika bir kayıt. Ve bugler bulamadığınız zamanlarda bu cihazı kullanmanızda fayda var.
ANAHTARLAR: Sadece sana sorayım. Anma Günü'nde birçok insan mangal yapıyor ya da plaja gidiyor ya da her neyse. Ama belli ki çok daha ciddi bir anlamı var. İnsanların Anma Günü'nde akıllarında tutmalarını istediğiniz şeyi bizimle paylaşabilir misiniz diye merak ediyorum.
VILLANUEVA: Anma Günü, aslında ülkemize hizmet etmiş olanların mezarlarını ziyaret ettiğimiz gün. Onlar, hafta sonu eğleneceğimiz şeylerin tadını çıkarabilmemiz için her şeyi verenler - aile ile dışarı çıkmak, plaja gitmek, yemek yemek ve benzeri şeyler. Bu nedenle, hafta sonu boyunca birkaç dakika ayırıp bu harika şeyler üzerinde düşünmemiz önemlidir.
Jari Villanueva, bir "Musluklar" tarihçisi ve Arlington Ulusal Mezarlığı'ndaki eski tören hırsızıdır. Şimdi Maryland Ulusal Muhafızları Onur Muhafızları için bir yönetmen olarak çalışıyor ve bize "Taps" tarihinin bir kısmını anlatmak ve bizim için oynamak için Washington, D.C.'deki stüdyoda bize katıldı.
KEYES: Bay Villanueva, geldiğiniz için çok teşekkürler.
VILLANUEVA: Çok teşekkür ederim.
ANAHTARLAR: Ve yakında çıkacak olan "Taps 150" CD'nizden biraz müzik kullanacağız. İşte "Düşmüş Bir Cesur İçin Musluklar".
(ŞARKININ SESİ, "DÜŞEN BİR CESUR İÇİN TAPLAR")
Telif hakkı ve kopyası 2011 NPR. Her hakkı saklıdır. Daha fazla bilgi için www.npr.org adresindeki web sitemizin kullanım koşulları ve izinler sayfalarını ziyaret edin.
NPR transkriptleri, bir NPR yüklenicisi olan Verb8tm, Inc. tarafından acele bir son tarihte oluşturulur ve NPR ile geliştirilen tescilli bir transkripsiyon süreci kullanılarak üretilir. Bu metin son haliyle olmayabilir ve gelecekte güncellenebilir veya revize edilebilir. Doğruluk ve kullanılabilirlik değişebilir. NPR&rsquos programlamasının yetkili kaydı ses kaydıdır.
Ses Kapalı: Ordunun Ritmi Nereden Geldi?
ABD Ordusu askerleri 2002'de Kuveyt'teki Camp New York'ta bir sabah koşusuna katılıyor.
Amerikan ordusunun tüm Hollywood tasvirlerini düşünün, çizgili ile Tam metal ceket ile kadans. Neredeyse her birinde, bir grup adam bir noktada kameranın yanından geçerek şarkı söyleyip birlikte adım atacak.
İlk kez 1944'te, belirli bir ritmin ayrılmış Ordu'ya sızdığı zaman oldu. Kadans, Willie Duckworth adında bir askere verildi. İkinci Dünya Savaşı sırasında ABD ordusu tarafından yapılan ve denizaşırı birliklere gönderilen ilham verici kayıtlardan biri olan V-Disc'te anlatıldığı gibi, Duckworth "yorgun yoldaşlarının ruhlarını geliştirmek için ilahiler söylüyordu."
Daha bu bahara kadar, Bobby Gerhardt Ordu'da tekerlekli araç tamircisi olarak görev yaptı. Dokuz yıldan fazla bir süredir yürüyüş yaparak, koşarak ve kadans çağırarak geçirdiğini söylüyor. En sevdiği şey, Duckworth'un şimdi 70 yıllık bestesinin ritmini takip ediyor, ancak güncellenmiş sözlerle.
Gerhardt, "Katıldığımda hiçbir şeyin nasıl çalıştığı hakkında hiçbir fikrim yoktu. Her şey yepyeniydi" diyor. "Benim için, ilk kadansı ilk seferde duymak harikaydı. Çünkü her zaman bir sonraki ayetin ne olduğunu duymak istediniz. Bu yüzden her zaman ayak uydurmak istediniz, böylece kadansı söyleyen kişiyi duyabilirsiniz, böylece ne söyleyeceğinizi bilirsiniz. onlara dön."
Ritim Bölümü: Komple Seri
Müzik
Ritim Bölümü: Ritmi Yakalamaya Bir Hafta Harcamak
Kadansların bulaşıcı çekiciliği, başka ortak noktaları olmayan insanları motive etmek ve koordine etmek için kullanılır. Ama aynı zamanda daha temel bir şey de yapıyorlar.
Gerhardt, "Adımda kalmak ve kadansa ayak uydurmak konusunda bana her zaman öğretilen asıl amaç, aynı anda koşabilir, şarkı söyleyebilir ve nefesinizi yönetebilirseniz, nefes almanıza ve kardiyoya yardımcı olmasıydı." Diyor.
Kadanslar, bir grup insanın bunu uyum içinde yapmasını sağlar. Çalışma şarkılarının çağrı-cevap eylemine güveniyorlar, bu yüzden uzun bir gelenekten geliyorlar. Hawaii Üniversitesi'nde doçent olan Richard Rath ve kitabın yazarı Nasıl Erken Amerika Kulağa, kölelerin buraya iş şarkıları getirdiğini ve tehlikeli işlerle başa çıkmak için geliştiklerini söylüyor.
Rath, "Bir kişinin pirinci çıkarmak zorunda olduğu ve diğer iki kişinin büyük havanlarla dövdüğü bir havanda ve havanda pirinci dövdüğü gibi - biri işleri berbat ederse, ezilirler" diyor.
Ancak lirik veya ritmik olarak küçük bir sapma, kadansı daha etkili hale getirebilir. Bobby Gerhardt, özellikle 1960 Elvis Presley filminde görülen bir ritimden bahsediyor GI maviler.
"Bu bir tür adım dışı. Ve bir tür adım arasında bir adım, ama bir kez o kadansa yürüyen bir grup insan olduğunda, yüzünüzde kocaman bir gülümseme oluyor çünkü bu, geri kalanında kimsenin aramadığı bir kadans. tabandan" diyor.
Standart askeri kadansın marşı gibi bir-iki değil. Senkoplanmıştır - vurgu sıradışıdır. Ve bu, bir askerin adımlarını hızlandırabilir veya bir işçinin daha hızlı hareket etmesine yardımcı olabilir. Richard Rath, senkop ve karmaşık ritimlerin müziği işçiler için patronların fark ettiğinden daha faydalı hale getirdiğini söylüyor. Bir pirinç tarlasında bir teknede kürek çektiğinizi ve kendinizi hızlandırmak için şarkı söylediğinizi varsayalım.
Rath, "İkiler üzerinde kürek çekiyorsanız ve ekici hızlandırın diyorsa, şarkıyı hızlandırır ve ardından üçlüler üzerinde kürek çekersiniz" diyor.
Ritim yoluyla direniştir.
Pvt. Jim Crow Georgia'da ortakçı dedesi tarafından yetiştirilen Willie Duckworth, bu konuda bir şeyler biliyordu. Ve bu kavram Gerhardt'a yabancı değil.
"Her zaman arayacağım birkaç tane vardı, çünkü aramamıza izin verilen şeyin sınırlarını zorladılar" diyor.
Kadansların amacı insanları kontrol etmek olabilir. Ama her zaman bu şekilde çalışmıyorlar.
Jody'nin Kısa Tarihi, Orijinal "Bay Kızını Çal"
Jody ile tanışın. Jody, siz ülkenize hizmet etmeyi seçerken vatanseverlik görevinden kaçmaya ve evde kalmaya karar verdi. Jody pusuda bekliyor, sen yokken kızını çalmayı planlıyor. Çok kolay: Jody içeri girecek, yalnız kaldığında onu teselli edecek, sonra o orada ve sen yokken botlarını yavaşça dolduracak. O, orijinal “Bay. Kızını Çal” ve o her askerin en kötü kabusu
Herkes bir Jody'yi duymuştur: biriyle tanışmış olsanız, bir erkek kardeş hakkında tavsiye almak için size gelmiş ya da en sevdiğiniz askeri harekette birini görmüş olsanız da. Brian Dettman, karısının ona VHS'de savaş klasiği gönderdiğini, bunun yerine onun ve Jody'nin yer aldığı ev yapımı porno ile bantlandığını düşündüğünde, "Jarhead'in" kötü şöhretli "Geyik Avcısı" sahnesi ona en büyük adaleti sağladı.
Ama konuşlandırılan askerin belası Jody nereden geldi?
ABD ordusunun terim kullanımı, II. Dünya Savaşı sırasında Afrikalı-Amerikalı askerler tarafından ABD Ordusuna tanıtıldığı kabaca 1939 yılına kadar uzanıyor. Başlangıçta, “Jody” “Joe the Grinder” idi ve blues şarkıcıları onun hakkında mırıldanırdı - eşlerini ve kız arkadaşlarını çalarak mahkumları ve askerleri boynuzlayan itibarsız bir adam. Yaygın bir isim olduğu için Joe olmasına rağmen, “Öğütücü” 19. yüzyılda seks için kullanılan argodan geliyor. Jody kelimenin tam anlamıyla öğütür ve sonra senin kızında.
Savaşın sonunda, adı Joe D. olarak kısaltıldı, ardından Jody kaldı. Ve herkes Jody'nin kim olduğunu biliyordu. Onun fikri, ritimlere bile yol açtı.
eve gitmenin faydası yok
Jody kızını aldı ve gitti
[…] Üç günlük geçiş izni alacak
Sadece yaşlı Jody'nin kıçını tekmelemek için.
“Warrior Ways”in yazarları Tad Tuleja ve Eric A. Eliason, Jody'nin II. Dünya Savaşı'ndan sonra askeri kültüre nüfuz ettiğini, bunun nedeni sadece erkeklerin sivillerin kadınlarını çalmasından endişe duymaları değil, aynı zamanda kendi “insafsızlıklarının” şiddetle farkında olmaları olduğunu açıklıyor. Bir asker tiyatrodayken başka bir kadının arkadaşlığını arayabilirse, karısının veya kız arkadaşının aynı şeyi yapmaması veya yapmaması için hiçbir neden yoktur.
“Bir gün Jody'yi lanetleyen aynı asker, başka bir durumda, 'Ne olur, kalır' diyerek ortak bir söz söyleyebilir” diye yazıyorlar.
Esasen “Vegas'ta olan, Vegas'ta kalır” ifadesinin askeri karşılığıdır. And while some soldiers can get away with cheating scot-free, what Jody does happens at home, and — there’s no escaping that.
The good news is, at least in most marching cadences, Jodies are far lesser men than service members. So if Jody does steal your girl, you can always kick his ass.
What was the purpose of military prefectures in Song? - Tarih
A Short Introduction to the History of Military Music
This article was written by Colin Dean, a recognised authority on Military Music.
For more information on publications which Colin has written or edited, click on the "Merchandise" button.
Much of military music's origins lie in roles not dissimilar to those now carried out by the Royal Corps of Signals and the humble wrist- watch. Long before today s high- tech battlefield communications systems even became science- fiction, signalling in camp and in the field was carried out by the beating or drums or the sounding of trumpets or bugles.
A soldiers day was regulated by music telling him when to get up (Reveille), when to eat (e.g. Officers Dinner), when to be on parade (Warning for Parade) or when to retire to bed (Lights Out). This music duty is traditionally the task of the Corps of Drums (drums and flutes) which remain on the strength of battalions of Foot Guards and most English and Welsh Infantry Regiments. Their role, encompassed in ceremonies such as Retreat, Tattoo and Trooping the Colour, remains an important aspect of our nation’s heritage and, whilst today carried out largely for ceremonial purposes, has its origins in the practical necessities of soldiering.
The military band evolved primarily as an enhancement to ceremonial and for the entertainment of the soldiers. From 1670- 1750 hautboys (French: high- woods or oboes) began to be added to the drums and fifes, and other instruments emerged over the years to form the military band as we know it today.
Bands were originally held on an unofficial basis, paid for by the officers of the regiment, but were eventually added to the establishment. The Foot Guards maintained regimental bands permanently stationed in London but cavalry regiments and infantry battalions each had their own band which would normally accompany their parent unit wherever in the world it was serving. In addition, the Royal Artillery (Woolwich) Band (formed in 1762) and the Royal Engineers Band (formed in 1855) enjoyed great reputations and similar status to the Foot Guards as well as performing as full orchestras.
Scottish regiments had long enjoyed unofficial pipers going to battle with clan chiefs but six pipers were authorised by the War Office for Highland Regiments in 1854, for the Scots Guards in 1856 and for Lowland and Irish Regiments in the 1900s. Today the Pipes and Drums are a source of great pride to the Scots, Irish and Gurkha battalions and can also be found in some regiments of the Royal Armoured Corps. The duty piper may replace the calls of the drummer/bugler with duty tunes which vary between regiments but might include such as Brose and Butter to signify Dinner, Jenny s Bawbee (Polly put the Kettle On) for Tea, and Sleep Dearie Sleep for Lights Out.
Cavalry and Artillery signalled battle calls on the bugle but in barracks, camp or quarters, used the E- Flat cavalry trumpet. Trumpets and kettledrums have long been used to announce the arrival of royalty or other distinguished personages, notably when King Charles II returned to London to restore the monarchy in 1660.
In 1947, the Royal Artillery Mounted, Portsmouth and Salisbury Plain bands, along with the bands of six of the larger Corps, were granted the status of staff bands, most of which were based at permanent locations.
The axe began to fall in 1984 when four staff bands were disbanded and the establishments of the remaining bands considerably reduced. This particularly hit the regimental and battalion bands which were reduced to just 21 bandsmen. Many of these bands continued to maintain high standards and a great deal of ingenuity was shown by the bandmasters, but in practice the bands were often under strength and considerable difficulties were encountered. Most of the infantry regiments which then had three battalions instead opted for two bands of 35 bandsmen but this effectively signalled the beginning of the end of the traditional regimental bands.
A further round of cuts (known as Options for Change ) took effect in the early 1990s and the planned reduction on army musicians meant that it would no longer be possible to retain regimental/battalion bands. The Royal Armoured Corps was reduced to four bands serving the regiments of Dragoon Guards, Hussars and Light Dragoons, Royal Lancers and The Royal Tank Regiment, but these have since reduced to just two. In the Infantry of the Line, each Division (less the Light Division) was allocated two bands, since reduced to just one.
A list of the bands today can be viewed at www.army.mod.uk/music
The Bands of the Royal Marines are distinctive in always being led on parade by their immaculate Corps of Drums, as well as doubling in an orchestral role. Music has long played a part in daily life aboard ship, with the singing of sea shanties and the ship's fiddler relieving the tedium of a long voyage. As long ago as the days of Drake and Hawkins, the drummer's rhythm would advise the changing watches or be used to "beat to action". Ships' bands came to develop from this. Small bands were provided since 1903 for each large ship or Royal Navy shore establishment, and the older bands were permanently located with the Royal Marines Divisions at Chatham, Portsmouth and Plymouth. These two distinct branches were merged in 1950 and, like the army, the number of bands has been progressively reduced to the following:
The Band of the Royal Marines Portsmouth
The Band of the Royal Marines Plymouth
The Band of the Royal Marines Collingwood
The Band of the Royal Marines Scotland
The Band of the Royal Marines Commando Training Centre Royal Marines
In the Royal Air Force, the Central Band and College Band were formed on 1st April 1920, based at Uxbridge and Cranwell respectively. At one time the service had ten established bands but things have now gone full circle and there are once again just the bands at Northolt and Cranwell, albeit with two bands at the latter location.
The Years of the Great Wars of the 20th Century
The legacy of the Last Post did not end when it took on new meaning and a new purpose in the 19th century. Instead, as countries entered the 20th century, this simple bugle call and its notes became, even more, important during this era of large-scale wars. As soon as the 1900s began, the Boer War came to a close. With the war’s end, more than 600 memorials appeared to remember those who lost their lives in England. Before this, no war memorials were ever built in prior times of conflict, battle, and death, the British only celebrated the victors by crafting statues dedicated to or resembling successful generals and commanders.
After the Boer War, however, the British began building memorials listing the names of all who died — even the officers, soldiers, and generals who fought on the side of the opposition. Views of wars and their battles changed forever, and with each new memorial that appeared throughout England’s cities and countryside towns, so did the tradition of the Last Post. Whenever a memorial was erected, its final design unveiled, a soldier played the notes of the Last Post, symbolizing those whose names covered the memorial’s surface would always be remembered.
Soon after the latest change in both postwar traditions and the Last Post, World War One exploded in Europe. By this time, the Last Post was known to not only soldiers but by all who visited memorials and attended military funerals. Over the course of World War One, the Last Post was repeatedly played — its tune was heard at funerals in Europe, at memorials in soldiers’ hometowns, and during moments of remembrance for battles and those lost during them.
As the war dragged on and grew in scope, the Last Post became both a familiar and recurring tune. No longer was it heard solely by soldiers’ ears it came to signify remembrance of military members for civilians as well.
By the end of World War One, societies around the world adopted the Last Post as the song of mourning and remembering their dead, their lost loved ones. As increasingly more wars, from World War Two to smaller civil wars, broke out throughout the international community during the years of the 20th century, the Last Post played for all who gave their lives.
Lyrics to 'Over There'
Johnnie get your gun, get your gun, get your gun
Take it on the run, on the run, on the run
Hear them calling you and me
Every son of liberty
Hurry right away, no delay, go today
Make your daddy glad to have had such a lad
Tell your sweetheart not to pine
To be proud her boy's in line.
CHORUS (repeated twice):
Over there, over there
Send the word, send the word over there
That the Yanks are coming, the Yanks are coming
The drums are rum-tumming everywhere
So prepare, say a prayer
Send the word, send the word to beware
We'll be over there, we're coming over
And we won't come back till it's over over there.
Over there.
Johnnie get your gun, get your gun, get your gun
Johnnie show the Hun you're a son of a gun
Hoist the flag and let her fly
Yankee Doodle do or die
Pack your little kit, show your grit, do your bit
Yankees to the ranks from the towns and the tanks
Make your mother proud of you
And the old Red White and Blue.
CHORUS (repeated twice):
Over there, over there
Send the word, send the word over there
That the Yanks are coming, the Yanks are coming
The drums are rum-tumming everywhere
So prepare, say a prayer
Send the word, send the word to beware
We'll be over there, we're coming over
And we won't come back till it's over over there.
Over there.