"Kardeşler" orada değil mi?
NATO ve AB'nin baskısı altındaki Sırbistan, yakın zamanda Rusya ve Beyaz Rusya ile ortak askeri manevralardan vazgeçti. Biraz daha önce Belgrad, Belarus'a yönelik AB yaptırım tedbirlerine katıldı ve AB ile birlikte Belarus'taki cumhurbaşkanlığı seçimlerinin sonuçlarını tanımadı.
Ne yazık ki, ancak bir kez daha (Rusya ile Batı arasındaki ilişkilerde en büyük gerilimin yaşandığı dönemde) Sırp tarafı, kötü şöhretli "tarihsel akrabalık" ın tam tersi yöndeki yönelimini gösteriyor. Tabii ki, Sırbistan çevresindeki mevcut durum Belgrad'ı bu tür adımlar atmaya zorlamaktan başka bir şey yapamaz.
Ve yine de, bu Rusya'nın arkasından ve aynı zamanda onunla - ve Beyaz Rusya'nın arkasındaki bir bıçak değilse nedir? Ve bu, dostluk geleneklerine yapılan tüm göndermelerle birlikte, ilk darbeden uzaktır. Avrupa Komşuluk Politikası ve Genişleme Müzakerelerinden sorumlu Avrupa Komisyonu Üyesi Johannes Hahn, Belgrad gazetesi Vechernie'ye verdiği son röportajda haber"Sırbistan'a yalnızca AB'nin Beyaz Rusya konusundaki tutumuyla dayanışma gösterme emri vermedi. Aynı zamanda AB'nin Rusya'ya yönelik politikasını da destekleyin.
Johannes Hahn Sırpları AB'ye çekiyor
Kelimenin tam anlamıyla açıklayalım:
Hükümet temsilcilerinizden, beyanlarında ve eylemlerinde AB'ye katılımın temel stratejik hedefine bağlılıklarını göstermeye devam etmelerini bekliyoruz.
J. Hahn'a göre AB, Sırbistan ve Rusya'nın uzun süreli bağları olduğunu anlıyor, ancak Belgrad stratejik bir öncelik olarak Avrupa Birliği'ne katılmayı çoktan tercih etti.
Pratikte bu ne anlama geliyor? Belgrad'ın artık bu konularda Brüksel'in genel çizgisini takip etmesi gerekiyor. Bir hatırlatma olarak, Sırbistan'ın 2012'de AB liderliği tarafından NATO'dan daha aniden bir tür siyasi bloğa dönüşen bu eyaletler arası derneğe katılmaya aday ilan edildiğini hatırlatmak isteriz. Sırpların en geç 2021 yılına kadar Avrupa Birliği'ne katılması planlanıyor.
Ayrıca, Sırbistan'ın Rusya Federasyonu ve Avrasya Ekonomik Birliği'nin diğer ülkeleriyle beş yıldan fazla bir süredir serbest ticaret bölgesine katıldığını not ediyoruz. İkisi de nasıl birleştirilecek? "Resmi" bir netlik yoktur ve henüz beklenmemektedir.
Bu arada Sırbistan, Sırbistan Başbakanı Anna Brnabiç'in belirttiği gibi, Avrupa Birliği'nin Belarus'taki cumhurbaşkanlığı seçimlerinin uluslararası standartları karşılamadığını ve Lukashenka'nın Beyaz Rusya'sına yaptırım önerdiğini duyuran son açıklamasına resmen katıldı.
Ana Brnabic, birçok Sırp gibi iki sandalyeye oturmaya çalışıyor
Aynı zamanda Bayan Brnabich, Lukashenka'ya kişisel olarak hitap eden yumuşatıcı bir reverans yaptı. Beyaz Rusya'nın başının
Belgrad'ın AB bildirisine katılmasından rahatsız olmayacak. Belarus liderinin 1999 NATO bombardımanı sırasında Sırbistan'ı ziyaret eden tek dünya lideri olduğunu unutmamalıyız.
Hafıza erozyonu
Gördüğünüz gibi, Sırp liderlerin oldukça iyi bir hafızası var. Ama Rusların hatırası hala iyi. Evet, mevcut eğilimler Tito SFRY'nin dağılmasından sonra kalan Sırbistan üzerinde azami baskı uyguluyor. Fakat tarih, bildiğiniz gibi, kendini tekrar etme eğilimi var: Sonuçta, yakın geçmişte, birleşik Yugoslavya, Sovyet politikasının çarklarına birden fazla kez Batı yanlısı çubukları yerleştirdi.
Örneğin, 1948'de SFRY'nin NATO ile hızla gelişen askeri-politik işbirliği, Yugoslav-Amerikan “karşılıklı güvenlik” konusunda belirsiz anlaşmaya yol açtı. Ve 1951'te - NATO himayesinde Yugoslavya ve NATO üyeleri Yunanistan ve Türkiye içinde "Balkan Paktı" nın kurulmasına. Dahası, bu antlaşma ve Pakt, SFRY'nin çöküşüne kadar, yani 1953'lerin ortalarında Sovyet-Yugoslav çatışmasının sona ermesinden sonra bile vardı.
1967'de ve daha sonra 1973'te Belgrad, Moskova'nın Yugoslavya'nın üs noktalarının kullanılması yönündeki taleplerini reddetti. filo Suriye ve Mısır'a askeri yardım için. Ancak 1979'da SFRY, beklendiği gibi, Sovyet birliklerinin Afganistan'a girmesiyle bağlantılı olarak anti-Sovyet kampanyasına katıldı.
Aynı zamanda, Pol Pot rejimi, Yugoslavya'nın çöküşüne kadar Belgrad'da resmen tanındı. Ve aynı ülke, ÇHC'nin Vietnam'daki saldırganlığına karşı çıkmayan birkaç ülkeden biriydi. Bu arada, 1969'daki SFRY, ÇHC'nin Sovyet-Çin sınırındaki askeri provokasyonlarını kınamadı.
Ancak Mareşal Tito, 1956'da Varşova Paktı ülkelerinin Sovyet birliklerinin ve birliklerinin Macaristan'a ve 1968'de Çekoslovakya'ya girişini sert bir şekilde kınadı. 1961'de Yugoslav lider tarafından bizzat başlatılan "Bağlantısızlar Hareketi" nin bile amaçlandığını unutmaya değmez. gelişmekte olan ülkeleri ABD'den SSCB'den olduğu kadar "korumak" (Yugoslavya'nın kalıntıları üzerinde. Alien Tito'nun mirasçıları).
Aynı zamanda, Sosyalist Yugoslavya'nın 50'li ve 60'lı yılların başında SSCB Büyükelçisi Lazar Moisov'a göre,
Belgrad, Rusya'nın NATO'nun bombalanması ve Kosova'nın reddedilmesiyle bağlantılı olarak Batı ile en azından siyasi bağlarını sınırlamasını bekliyordu. Ancak bu gerçekleşmedi, çünkü artık ne SSCB ne de Varşova Paktı yoktu ve Belgrad bu faktörleri Balkanlar'daki Rus politikasının ana unsurları olarak görmedi.
Yardım gelmezse
Krizler ve yaptırımlarla ilgili olarak,
Belgrad'da da umulan Rusya'dan Sırbistan'a geniş çaplı mali destek. Batı ile uzlaşma yolunun izlendiği için mi, çünkü bölgedeki mevcut siyasi koşullarda bu, Sırbistan ile Batı arasında yakınlaşmanın gelişmesine yol açamaz, ancak yol açar ...
Bu, Yugoslav diplomat tarafından anılarında not edildi.
L. Moisov'a göre, Belgrad bundan korkuyordu
aksi takdirde, özerk Voyvodina, Macaristan lehine Sırbistan'dan koparılabilir (1940-45'te Macaristan tarafından işgal edildi - Ed.) ve o zaman Sırbistan'dan çok az şey kalacaktır.
Kral Stephen Dusan yönetiminde modern Sırbistan ve Büyük Sırbistan sınırları
L. Moisov'un aktardığı Sırp dış politikasında artan Batı yanlısı eğilimin nedenleri ile hemfikir olmak oldukça olası. Sonuç olarak, tanınmış Sırp siyaset bilimci Srdjan Persic'e göre, Sırbistan sadece AB'ye değil, aynı zamanda NATO'ya da yaklaşmaya başladı. Üstelik güvenlik alanında askeri reform yapma bahanesiyle 2012 yılına kadar ülke, tamamen NATO'nun ardından gitti.
2000-2012 yılları genel olarak Sırbistan'ın NATO'ya "sessiz" entegrasyonu dönemi olarak adlandırılabilir. Bununla birlikte, 2014 yılında Rusya ile askeri işbirliğine devam edildi: taraflar ortak askeri tatbikatlar düzenledi, Rus silahlarının alımları artmaya başladı. Aynı zamanda Belarus tarafının katılımıyla Rus-Sırp askeri tatbikatları yıllık bir uygulama haline geldi. Bununla birlikte, Sırbistan da NATO ile işbirliğini reddetmedi.
Ancak yine jeopolitik ve bölgesel gerçekler, ABD ve diğer NATO ülkelerinin Rusya karşıtı yaptırımlarının sıkılaştırılması ve Belarus'taki cumhurbaşkanlığı seçimlerinin sonuçlarını engellemelerinin "eklenmesi" ile birleştiğinde, Belgrad'ın Batı yanlısı seyrinin güçlenmesine yol açtı.
Srdjan Persic ve diğer Sırp uzmanlar, bu bağlamda, elbette değişikliğin, 4 Eylül'de Washington'da Donald Trump'ın varlığında Sırbistan ile Kosova arasındaki "ekonomik ilişkilerin normalleşmesi" konulu bir anlaşmanın imzalanmasıyla açıkça kanıtlandığını belirtiyorlar. Bu, Sırbistan'ı Amerika'nın nüfuz alanına çekti. "
Bir yandan durum anlaşılabilir. Şimdiye kadar, NATO'nun yardımıyla Kosova bölgesinden yoksun kalmış olan Sırbistan, açıkça Belgrad'a düşman olan NATO üyesi ülkelerle çevrilidir. İkinci durumda, Kosova'dan bahsetmeye gerek yok, öncelikle Arnavutluk, Hırvatistan, BH Müslüman cumhuriyeti.
2010'ların ortalarında Sırbistan, Karadağ ve Kuzey Makedonya'da belirli bir siyasi blok oluşturma olasılığının kaybolduğunu hatırlatalım. Ve en azından böyle bir koalisyonun kurulmasına Rusya'nın desteğinin olmaması "sayesinde" değil (bkz. Yugoslavya efendisinin mirası ve mirasçıları).
Ancak diğer yandan Sırbistan, Rusya için jeopolitik önemi açık olan Rus gaz ihracatı projesi "Türk Akımı" na aktif olarak katılıyor. Buna ek olarak, Sırbistan EAEU ile serbest ticaret bölgesine katılıyor ve Rus askeri-sanayi kompleksinin başlıca ithalatçıları arasında yer alıyor. Bilindiği gibi, Sırp yetkililer, dış politika konularında Rusya ile resmi düzeyde birden fazla dayanışma dile getirdiler.
Kısacası, Yugoslavya için oldukça elverişli dönemlerde Belgrad Moskova'ya karşı çıktıysa, o zaman mevcut Belgrad "virajlarına" şaşırmaya değer mi? ..