Administrator
Yönetici
Admin
- Katılım
- 29 Haz 2020
- Mesajlar
- 1,013
- Tepkime puanı
- 48
- Puanları
- 48
The Last of Us: Part II oldukça güzel bir hikaye ve grafiklerle hazırlanmış bir oyun diyebilirim. Özellikle oyun arası sahneler etkileyici. Yıllar geçtikçe, devam filmlerinin büyük bir potansiyele sahip olduğunu öğrendik, çünkü orijinal çalışmayı büyük bir başarı haline getiren yönleri araştırmak ve derinleştirmek için mükemmel bir fırsat, bu nedenle birkaç efsane içinde ikincisinin olması şaşırtıcı değil. parçalar, en iyi olarak aşağı inenlerdir. Bu, kısmen - son on yılın en iyi eleştirilen ve derecelendirilen oyunlarından birinin devamı olan The Last of Us Part II ile doğrulanmıştır ve bu, yaratıcı, anlatı ve dünya inşa etme yeteneklerinin bir kanıtıdır.
Devam etmeden önce, bu incelemede oyun deneyiminizi etkileyen herhangi bir tür spoiler bulamayacağınızı vurgulamak istiyorum. Bir kez daha, maceranın farklı durumlarını ilk kez oynadığınızda deneyimlediğiniz yenilik duygusu üzerindeki etkisinin çoğunu koruyan, bu arada orijinali aşan bir süreye sahip bir teslimatla karşı karşıyayız. Bu nedenle, 19 Haziran'da neyle karşılaşacağınızla ilgili ayrıntılara girmemek için bazı anlarda belirsiz olacağız.
Böylelikle her departmanda tüm beklentileri karşılayan ve tatmin eden ikinci bir parça buluyoruz. Ancak doruğa ulaşmadan önce, ilk taksitin olaylarının üzerinden 4 yıl geçtiği için karakterlerin yaşadığı durumu bağlamsallaştırmanız gerekir. Burada, büyümesine ve olgunlaşmasına rağmen, onunla ilk tanıştığımızda sevdiğimiz özelliklerin çoğunu hala sergileyen Ellie'yi göreceğiz: salgından önce pop kültürüne meraklı bir aşığı ve diğer karakterler, umutsuz bir şakacı.
Ancak yıllar ona karşı o kadar hoşgörülü olmadı: şimdi kendini güçlü ve dünyaya karşı belli bir kızgınlıkla hissediyor. Yaşadığı hikaye, hayatta kalmak için uçlarda yaşayan bir toplulukta ortaya çıkabilecek bazı durumlarla nispeten sessizce başlıyor. 90 derece acımasız bir dönüş yapması uzun sürmez, bu da Ellie'yi inanılmaz bir şiddet dozuyla intikam arayışına gönderir. Şüphesiz, klişe bölüme giren konulardan bahsediyoruz, ancak Naughty Dog'un ustalığı ve bakımı, macera boyunca bu kavramları değiştirerek, genellikle kendi kıvrımları ve dönüşleri ile sevimli ve ham anlar yaşatıyor Sizi koltuğun kenarında tutacaklar.
Ellie kahramanı olarak geri döner ve kişilerarası ilişkilerinde, bir çift olarak ve hatalı baba figürüyle ayrıntılara iner. Alacağı yolculuk, geçmişinin etrafındakilerin bakış açısını değiştiren parçalarını öğreneceği için içten içe geçecek. Bu, ana karakterlerin özüne ihanet edildiğini hissetmediği için etkili bir anlatım alıştırmasıdır. Bunu başarmak için Troy Baker ve Ashley Johnson'ın performansları gerçekten övgüye değer çünkü ekranda görülenlere büyük miktarda insanlık getiriyorlar. Ashley, şüphesiz, Ellie'nin karakterinin her yönündeki farklı nüansları insanca yansıtan muhteşem bir performans sayesinde gösteriyi çalan kişidir. Baker, kendi payına, sırtında çok şey taşıyan, hayatın en değerli insanlarından birinde kurtuluş arayan ve hatta koşulsuz seven yorgun bir adamı canlandırıyor. Her iki durumda da, nitelendirmeler yıldız niteliğindedir ve akla gelebilecek her övgüye layıktır.
The Last of Us Part II ayrıca güçlü bir destekleyici karakter kadrosu sunar. Örneğin, özellikle Ellie ile sahneleri paylaştığında büyüleyici anlar sunan, büyük umutları olan neşeli bir kadını canlandıran Dina rolünde Shannon Woodward'ı buluyoruz. Öte yandan, performansı sınırlandırılamayan veya azaltılamayan bir performansta karakterinin niyetlerinin Joel ve Ellie'ninki kadar meşru olduğunu gösterecek olan Abby rolünde Laura Bailey'den bahsetmekte başarısız olamayız. Hikayedeki "iyi" veya "kötü" olan.
Öte yandan oyun Latin Amerika İspanyolcası da dahil olmak üzere farklı dillerde sunuluyor, ancak karakterizasyonların kalitesi hakkında pek de yeterli olmadıkları için pek bir şey söylenemez. Bu deneyimin orijinal dilinde yaşanması konusunda ısrar ediyorum.
The Last of Us Part II'deki olayların çoğu, farklı grupların birbirleriyle etkileşime girmesi için bir başlangıç görevi gören ve doğanın ananın yavaş yavaş geri kazandığı kalın bitki örtüsüyle kaplı harap olmuş bölgeleri tartışan bir yer olan Seattle'da gerçekleşiyor. . Bu çatışma, gizlilik ve savaşın inanılmaz bir kombinasyonu sayesinde parlayan çoklu oyun sistemini bağlamsallaştırıyor. Bu, tırmanma ve atlama yeteneğiyle başlar; bu, seviye tasarımında keşif, bulmacalar ve harika dövüş sahneleri sunmak için çok çeşitli olasılıklar açar.
Ellie, Joel'den çok daha çevik. Bu nedenle, bazı bölümler - öyle görünmese bile - hatırı sayılır boyuttadır, çünkü keşif bazen sahnenin araçlarıyla yaratıcı bir şekilde çözülen bazı bulmacalara bağlıdır. Bu açıdan en çok sevdiğim şey, çözümlerin bir kısmının açık olmasıdır, ancak cevap, çevrenizdeki unsurların yaratıcı bir şekilde kullanılmasını içerir, örneğin pencereleri kırmak ve tırmanmak için halatlar veya kaplar kullanmak. Her şeyden önce, bu bölümlerin düzenli aralıklarla geldiğini ve bu sistemin oyunun süresini sanal olarak arttırmak için asla kötüye kullanılmadığını vurgulamak istiyorum.
Savaş bölümü ile ilgili olarak, bu gizlilikle birleştirilir ve karakterin hareketinin ve seviye tasarımının güçlü yönlerini kullanan heyecan verici bir karışımdır. Ellie, düşmanın onu algılamaması için enkazın arkasına saklanmak için eğilebilir ve ayrıca sahneye giren uzun bitki örtüsünün içinde saklanabilir. Ya altından belirli nesneleri geçmek ya da bitki örtüsündeki profilini azaltmak için zemin seviyesinde sürünebildiği için tek numara değiller. Bazen eylem çok seviyeli ayarlarda gerçekleşir. Her halükarda, hedef fark edilmeden ilerlemektir, bu, rakipler gelişmiş algılama duyularına sahip oldukları için söylenenden daha kolay bir eylemdir; örneğin, diğer oyunlarda kendi lehinize kullanmayı hızlı bir şekilde öğrendiğiniz bir vizyon konisine sahiplerdi.Bölüm II sizi muazzam mesafelerden tespit edebilir. Yukarıdakilere rağmen, sizi hemen keşfetmezler ve bunu, herhangi bir gizlilik oyununda olduğu gibi, görüş alanında dikkatlerini çekecek kadar uzun süre kaldıktan sonra yaparlar.