Her ne kadar o dönemin yanı sıra Svyatoslav'ın zamanının yanı sıra, Rus yetkililerle birlikte, iktidardaki Rus makamları ile bir sürü harika film, çizgi film, kitap yazmak, Rus halkına gerçek Rus karakterini bilme, şeytandan ödün vermeme, bilmeme, bilme, sadece iyi ve kötülük.
Bu kez yaratılan efsanelerden biri Prenses Olga, “Hristiyan güvercini”, “büyük yönetici” efsanesidir. Bu efsanenin ayrılmaz bir parçası, Bizans İmparatorluğu'nun başkentinde prensesle tanıştığı "eşi görülmemiş onur" hikayesidir. Gerçekte, Olga Konstantinopolis'te devlet başkanı olarak kabul edilmedi; örneğin, Ermeni feodal beyleri, Macar liderleri, Bulgar kralları çok daha cömertçe sunuldu. Kesin Bizans görgü kuralları gereği Olga sadece büyükelçi olarak kabul edildi. Göçmen Macarların liderlerinden daha aşağı koymak. Ayrıca, darbeleriyle zaten komşularını şok eden Rusya hükümdarı Olga, büyük dükleri Oleg ve Igor, galip olarak güçlü Bizans İmparatorluğu ile bir antlaşma imzaladı ve Konstantinopolis’e geldi. Oleg'in Birlikleri, ustalar tarafından Rus Denizi'nde (modern Karadeniz) yürüdü, Oleg, Rusya'yı ve gücünün bir işareti olarak Konstantinopolis'in kapılarına “kalkanını” astı. Bizans imparatorları kendileri de Igor'a büyükelçiler gönderdi.
Aslında, Olga cetvellerin, “gezginlerin” listesini açtı (Rusyanın tarihinde yurtdışına seyahat eden küçük bir cetvelin bir “gezgin” den daha akıllı bir cetvel olduğu konusunda oldukça akıllıca bir görüş var) ve onun içinde Büyük Peter ve “zayıf ve kurnazlık ”Alexander Pavlovich, Kruşçev'e ve şu anki geçici başkanlara.
“Büyük” Olga'nın bir sonraki adımı Doğu-Frank krallığı Otto kralı elçiliğiydi (daha sonra Alman ulusunun Kutsal Roma İmparatorluğu imparatoru unvanını alacaktı). Bu devlet, Batı'daki Slavoryalı kabilelerin en korkunç düşmanıydı (bu topraklar, Rurik hanedanı, Rurik-Falcon'un soyundan gelenler, aynı zamanda Avrupa'nın kuzeyine ve doğusuna karşı taarruz). “Haçlılar”, Orta Avrupa’nın Slav medeniyetini ateş ve kılıçla yaktı, şehirlerini yıktı, güzel ve antik tapınakları yıktı, varlığının tüm izlerini temizledi, insanları Hristiyanlığa dönüştürdü (bundan önce, bilgi düzenini kabul etmeyen - rahibe sınıfının ve asaletin bir parçası) ), binlerce insanın köleliğine yol açıyor. Bu nedenle, Otto'nun gücü, Avrupa ve Kuzey Afrika'dan Orta Doğu, Orta Asya'ya kadar geniş alanlarda, Çin ve Hindistan ile bağlantıları olan köle ticaretini kontrol eden tüccar-rakhdonitov (radanitov) yuvalarından biriydi. İmparatorlar ve krallar, rakdonitlerin isteği üzerine, Slav kölelerinin Hristiyanlığa dönüştürülmesini yasakladı, çünkü Hristiyanların serbest bırakılması gerekiyordu. O zamanlar, Avrupa'da en çok sayıda insan olan Slavların (tarihleriyle ünlü, aynı dili konuşan - sözcüğü bilen) gururlu isminin Yunanca, Latince, Almanca, Fransızca, Portekizce, İngilizce ve diğer dillerde “köle” olarak çevrilmeye başlanmasıydı. NATO ve Rusya (Batı-Doğu) arasındaki mevcut çatışma bin yıldan daha uzun bir tarihe sahip. Batı Avrupa’da, Afrika’da, Ortadoğu topraklarında ve daha da Asya’nın derinliklerinde köleleştirilmiş Rusların yüzlerce yıl süren şiddetli yüzleşmesinden, şiddetli savaşlardan, kan denizlerinden, binlerce ve binlerce Slavlardan sonra (esas olarak köle ticareti olduğu açıktı). Batılı Rusya (Venedia) - Roma ve onun uşakları krallıkları, hapishaneyi kabul edebilecek zayıf insanlar olarak, kadınlar ve çocuklar vardı. Slav kabilelerinin bir kısmı din, kısmen düşmanın dili ve gücü olan Çekler, Slovaklar, Hırvatlar, Polonyalılar, vb. Kabul edilerek hayatta kaldı. Sonuna direnenler neredeyse tamamen tahrip edildi ve özümsendiler.
Şimdiki zamanla benzerlikler var, tarihin, Kızıl İmparatorluğun çöküşünden sonra bütün genelevleri doldurduğu, Batı Avrupa, Afrika ve Orta Doğu'nun haremlerini doldurduktan sonra Doğu Avrupa'dan, çoğunlukla Slavlardan gelen öğrenilmemiş dersleri - köleleri (ve çocuk köleleri) tekrar etme eğilimi var. Rusya, Ukrayna, Belarus her yıl binlerce, on binlerce insanı kaybediyor.
Olga, Slavların bu korkunç düşmanından ne istedi? Büyükelçilik, Rusya'ya “Hristiyan inancına öğretmenleri” sağlamak için gönderildi! Binlerce ve binlerce Slav'ı yok eden düşman bu! Ek olarak, politik olarak, bu hareketle, Rusya kendisini Otto gücünün ve dolayısıyla Roma'nın bir batısı olarak Batı medeniyetinin embriyosu olarak kabul etti. Bu gerçek okul ve üniversite ders kitaplarında belirtilmemiştir ve bu olay muazzam tarihsel öneme sahiptir - Rusya bu senaryoda, Polonya krallığı gibi bir Katolik ülke olabilir. Ve ateşle devam et ve daha sonra Asya'ya "Mesih'in imanının ışığını" kılıcına al. Böyle bir alternatifle, Doğu ve Güney halkları sadece sempati duymak zorunda kalacaklardı. O zamanki Katoliklik, gücünü kandaki herhangi bir direniş teşebbüsünde boğan en vahşi yöntemlerle kurdu. Olayların başka bir versiyonuyla Roma, “Rus sorununu” binlerce yıl önce çözmüş olacaktı, bu yüzden Berlin, Viyana ve Dresden şimdi Alman şehirleriydi, ama Slav idi ve Kiev, Minsk, Novgorod, Smolensk, Rostov ve Ryazan artık başka isimlere sahip olacaktı. Latince veya Almanca-Latince.
Doğal olarak, Otto’nun ve Roma’da, bu haberi coşkuyla aldılar - hala toprak - Alman Milletinin gelecekteki Kutsal Roma İmparatorluğu’ndan birkaç kat daha büyük olan, savaşsız bir güç elde etmek için. Direniş olmadan, askeri kampanyalarıyla, komşu büyük güçleri ve halkları, Tanrıların ve Veletlerin soydaşlarını, Falcon'un gücünü altüst eden insanları yönetiyorlardı.
Rusya'nın Hristiyanlaşması misyonuna Trier'in Piskopos Adalbert'i emanet edilmişti, ona askerlerin "barışı koruma gücü" olarak kayda değer ölçüde indirilmeleri de eşlik etmişti. Ama şükürler olsun ki, devlette “yönetimi devralma” operasyonu yürüten Prens Svyatoslav'yı yaptık. Genç Svyatoslav Igorevich, yeterli zekâya ve etkiye sahipti, doğal olarak, rahibe olan mülk tarafından desteklendi; bu da, daha sonra saygılı bir şekilde yönetime giren anneyi saygılı bir şekilde ortadan kaldırmak için muazzam bir yetkiye sahipti. Adalbert'in kendisi barbarların topraklarından zar zor çıkarırken, iyi silahlanmış Batılı "misyonerlerin" çıkarılması katledildi. İlk cesareti ile, Cesur Prens Svyatoslav, Rusya’yı, tüm Rus medeniyeti, büyük olasılıkla Batı Rusya kabilelerinin güçlü ittifakları - Lutichi, obdorichi ve daha küçük kitlelerin - tam asimilasyon, kitlesel soykırım gibi - sona erecek olan Katolikleşme ve Batılılaşma’dan kurtardı.
Hazaria ile Savaş
Svyatoslav’nın ikinci ayağı Hazar Kaganatı ile yapılan savaştı. Bu parazit oluşum, “mucize-yudo” çok fazla Rus kanı içti - kabilelerin Slav sendikalarına bağlı insanlardan, “dumandan beyaz kıza göre” (Rus masallarında “beyaz kız” talep eden Serpent'in görüntüsünün bulunduğu yerdi); Khazaria'nın sakinleri olan Slavlara karşı acımasız bir soykırım ve toplam sendikalaşma politikası izlemiştir (Arap kaynaklarına göre, Khazaria nüfusunun önemli bir yüzdesini oluşturuyorlardı); Vyatichi, Radimichi ve Northerners birliklerinde ilkel klanları yok etti; Slavların özgür topraklarına baskın yaparak binlerce insanı sattılar. Ruslar, intikam için temyiz eden yılın 912 saldırısının harikulade olduğunu hatırladılar; Rurik (Rarog-Sokol), Oleg Veshchy ve Igor - onlar düşman üzerine bir dizi yenilgiye maruz kaldılar, daha önce Khazaria'dan daha önce ziyafet çeken, Kiev bölgesi de dahil olmak üzere bölgeleri kurtardılar. Fakat Svyatoslav asıl darbeyi vurdu - Yılanın yuvalarını ezdi, bu devleti imha etti, geniş topraklar Rus prensin kontrolüne girdi.
964 yılında, Oka ve Volga'daki Svyatoslav, barış yoluyla, Hazarlar'ın kollarını, Vyatichi'nin iktidarına dahil etti, bu ittifakın askerleri ordusuna katıldı. 965'te Bulgar kentini ve Burtaş topraklarını tahrip eden (Arapça kaynaklarda) Volga Bulgaristan'ı vurdu, sonra Volga'ya geçti. Hazar başkenti yakınlarındaki şiddetli bir savaşta - Itil - askerleri Hazar ordusunu tahrip etti ve ardından fırtına ile şehri ele geçirdi. Bu darbe ile, kaganatın tam ortasında, Svyatoslav bir yılanın kafasını kesti, tüm devletin kontrol sistemini ihlal etti, şimdi genel Hazar ordusu ile görüşme korkusu olmadan diğer yuvaları ezebilirdi. Bundan sonra, Kuzey Kafkasya da dahil olmak üzere Hazarların mallarından geçen ateşli bir kasırga - Yasların ve Kasogların aşiretlerine hâkim oldu, Semender kalesi (modern Hazar Bölgesi Dağıstan bölgesi) ele geçirildi. Sonuncusu Don Sarkel'de güçlü bir kale aldı. Svyatoslav sadece radonitlerin gücünü, Hazar devletini tahrip etmekle kalmadı, akıllıca bu bölgede Rus kontrolü sağlamaya başladı - garnizonlar Itil'de kaldı, Semender, Sarkel Beyaz Vezha, Tmutarakan Prensliği kuruldu. Böylece Ruslar kendilerini Kuzey Kafkasya'da 19 yüzyılda değil, binlerce yıl önce kurdular. Arap kaynakları (ibn Khaukal) Don'u (El Masoudi) değil Volga'yı “Rus Nehri” olarak adlandırmaya başladı. Anlaşılan Korkunç İvan'ın bize yalnızca “Rus Nehri” ni geri vereceği ortaya çıktı ve burada Svyatoslav İgoreviç'in düşünceleri ve eylemleri birinci oldu.
Kaynaklar, Svyatoslav savaşçılarının ve kendisinin düşman dünya görüşünün “kalelerine” karşı olan hoşgörüsüzlükten bahseder - Yahudiliğin, Hristiyanlığın ve Hazarlar'daki İslam'ın mirası bozuldu. Ve burada bilge insanın zihnine sahip olan savaşçı ne yaptığını biliyordu, Rusların Vedik inancının eski mirasına yapılan saldırının devam etmesi dinlerin yardımı ile gerçekleşti. Ve Svyatoslav ve ordusunun, kaçmayı başaranlar hariç tüm Hazar halkını yok ettiğini sanmayın. Yahudilerin (ve bunun bir kısmının kaçmayı başardıklarını) ve Türk (Müslüman) seçkinlerini kızdırdıklarını, büyük olasılıkla Hristiyan topluluklarını ya da onların bir kısmını tahrip ettiklerini, paganların, sıradan insanların (“Kara Hazarlar”) çoğunluğunun karşı koyamadıkları açıktır. Svyatoslav’ın özneleri haline geliyor. O zamanki Rusların psikolojisini hesaba katmak gerekiyor - direniş acımasızca ezildi, ama basit insanlar kırılmadı, Rusların, Slavların köleliği bile yoktu. Birkaç yıl süren çalışma sonrası mahkumlara (modern zorla çalıştırma - suçlar, suçlar gibi) özgürlük verildi ve vatanlarına geri dönebilir ya da toplumda, tam üyeleri kalabilirler.
Bir sonraki müthiş darbesi Svyatoslav Igorevich, Slav Bulgaristan'ı serbest bırakan Bizans İmparatorluğu, Roma İmparatorluğu'nun mirasçısı olan Bizans İmparatorluğu'nu yönetti. Ancak gözden geçirilen olayları özetleyerek, şu an için bu konuyu bir kenara bırakacağız.
Svyatoslav'nın ilk zaferinin sonuçları
- Cesur Svyatoslav, Rusya'yı papalık Roma'nın pençelerinden kurtardı ve geçmişi bir takım darbeyle değiştirdi. Rusya ve Rus halkı, Batı dünyasının yetkisi ve ardından kontrol merkezi - Roma'ya girmedi. Böylece, Svyatoslav halkımızı ve medeniyetimizi tamamen imha ve dağılmadan kurtardı.
- Svyatoslav asırlık düşmanı ezdi - Koshchei'nin karanlık krallığı olan Yılan Mucizesi Yudo. Don ve Kuban Slavları - Hazar Kağan konuları da dahil olmak üzere binlerce Slav kölesi serbest bırakıldı.
- Rusya kendisini Volga'ya (“Rus Nehri”) kurdu ve Kuzey Kafkasya'da Svyatoslav oğlu, Bizans kaynaklarına göre Tmutarakan prensliğinin ilk prensesi oldu - “Sfengo” (“Zvenko, Zvyaga”?)
- Svyatoslav, Hazarlar'ı ezmeye yardım eden Peçenekler de dahil olmak üzere, bozkır halklarıyla ittifak kurmayı başardı.
- Bir sonraki grev için hazırlıklar başladı - Balkan Yarımadası'ndaki kurtuluş kampanyası, Roma'ya karşı savaş.
kaynaklar:
Korolev A. Svyatoslav. M., 2011.
Novoseltsev A.P. Hazar devleti ve Doğu Avrupa ve Kafkasya tarihindeki rolü. M., 1990.
Prozorov L. "Sana gidiyor!" Svyatoslav'ın özellikleri. M., 2010.
Prozorov L. Rus Kafkasya Sınırları. M., 2011.
Prozorov L. Cesur Svyatoslav. Rus savaş tanrısı. M., 2009.
Sakharov A.N. Svyatoslav'ın Diplomasi. M., 1991.
Sedov V.V. M., 1994.
http://rummuseum.ru/portal/node/1083
http://www.spsl.nsc.ru/history/vernad/vol2/vgv202.htm#vgv202para05