Eriyerek çatılardan akıyordu sanki yağmur gibi kar suları.
Onu sevmek istediğimi anladığını hiç sanmadığım kangal köpekle bugün de ancak uzaktan konuşabildim. Kangallar cesaretsizlik hissi uyandırıyor bende.. Oysa süzgün gözleri hep hüzün bakar kangalların..
Açmak için doğasıyla mücadele veren bir karahindiba gördüm köy yolunda.
Kuş cıvıltısıyla uyandım sabah.
Sonra yine uyudum..
Güzel hava, güzel ve 'eski' insanlar arasında..
SEVGİYLE..