“Tanrı'yı kabul etmeye uygun görmedikleri gibi, Tanrı onları uygun olmayan şeyleri yapmak için onaylanmamış bir zihinsel duruma verdi.” (Romalılar 1:28 KB)
Yehova'nın Şahitlerinin liderliğinin Tanrı tarafından onaylanmayan bir zihinsel duruma verildiğini öne sürmek bile cesur bir ifade gibi görünebilir. Bununla birlikte, bir tarafa ya da diğerine bakmadan önce, İncil'in diğer versiyonlarının bu ayeti nasıl tercüme ettiğine bakalım:
"Tanrı ... onları aptalca düşüncelerine terk etti ..." (Yeni Uluslararası Sürüm)
"Tanrım ... işe yaramaz zihinlerinin onları yönetmesine izin ver." (Çağdaş İngilizce Versiyon)
"Tanrı, kendi ahlaksız zihinlerinin onları kontrol etmesine izin verdi." (Tanrı'nın Sözü Çevirisi)
Şimdi bağlamı ele alalım:
“Ve onlar bütün haksızlık, kötülük, açgözlülük ve kötülükle doluydu, kıskançlık, cinayet, çekişme, aldatma ve kötülükle dolu, fısıltılar, backbiters, Tanrı'nın nefretleri, küstah, kibirli, övünen, zararlı olanların şemaları , ebeveynlere itaatsiz, anlayışsız, sözleşmelere uymayan, doğal bir sevgisi olmayan ve acımasız. Her ne kadar bunlar Tanrı'nın adil kararını -bu tür şeyleri uygulayanların ölümü hak ettiğini- iyi bilmelerine rağmen, sadece onları yapmaya devam etmekle kalmayıp aynı zamanda onları uygulayanları da onaylıyorlar. ” (Romalılar 1: 29-32)
Bunu okuyan bir Yehova Şahidi, yukarıda sıralanan niteliklerin hiçbirinin Örgüt'ü yönetenler için hiçbir şekilde geçerli olmadığına kesinlikle itiraz edecektir. Yine de, herhangi bir sonuca varmadan önce, bunları bu zihinsel duruma "terk edenin" Tanrı olduğunu ya da Yeni Dünya Çevirisi diyor, "onlardan vazgeçiyor". Yehova birisini terk ettiğinde, bunu ruhunu geri çekerek yapar. Tanrı ruhunu Kral Saul'dan çektiğinde ne oldu?
"Şimdi RAB'bin Ruhu Saul'dan ayrıldı ve RAB'bin kötü ruhu onu terörize etti." (1.Samuel 16:14 NASB)
İster Şeytan'dan isterse kişinin günahkâr eğiliminden olsun, Tanrı'nın ruhunun olumlu etkisi olmaksızın, zihin aşağı doğru bir sarmal içine girer.
Bu şimdi Örgütün durumu haline geldi mi? Yehova ruhunu geri çekti. Bazılarının ruhunun ilk başta asla orada olmadığını iddia edeceğini biliyorum; ama bunu söylemek doğru mu? Tanrı ruhunu herhangi bir kuruma değil, bireylere döküyor. Onun ruhu çok güçlüdür, öyle ki, az sayıda kişide olsa bile, bütün üzerinde büyük bir etkiye sahip olabilirler. Unutma, Sodom ve Gomorra şehirlerini sırf on erdemli adam uğruna bağışlamaya hazırdı. Şahitlerin liderliğinde yaşayan dürüst adamların sayısı o kadar azaldı ki, artık onaylanmayan bir zihinsel duruma bırakıldıklarını öne sürebilir miyiz? Böyle bir öneride bulunmak için ne tür kanıtlar var?
Bir örnek olarak, çocuk tecavüzünün günahına, yani çocuk kurbanına sadece bir görgü tanığı olduğu durumlarda, adli kanıtın ikinci bir tanık olarak kabul edilip edilemeyeceğine dair samimi bir soruya yanıt olarak yazılmış bu mektubu ele alalım.
Bu resim cihazınızda okunamayacak kadar küçükse, işte mektubun metni.
Sevgili Kardeş X:
21 Kasım 2002 tarihli mektubunuza cevap vermekten memnuniyet duyuyoruz, burada Hıristiyan cemaatinde çocuk istismarı vakalarının ele alınmasını tartışıyor ve aşağıdaki prosedürleri temel alan belirli prosedürleri eleştirenlere cevap vermek için kullandığınız gerekçeyi belirtiyorsunuz. Kutsal.
Mektubunuzda ana hatlarıyla belirtilen mantık genellikle sağlamdır. Bazı zor durumlarda gerçekleri tespit etmek kolay değildir, ancak Yehova'nın Şahitleri Yehova'nın toplumunu cinsel tacizlerden korumak için kararlı bir şekilde çaba sarf ediyor ve aynı zamanda Mukaddes Kitabın standartlarına ve ilkelerine bağlı kalıyorlar. Övgüye değer, gerekli ve uygun göründüğü için, konuları iyice düşündünüz ve eleştirmenlerin suçlamalarına cevap vermeye hazırsınız.
Bugün Mukaddes Kitap devirlerinde bulunmayan teknoloji nedeniyle tıbbi muayeneden elde edilen kanıtların oldukça ikna edici olabileceğini görüyorsunuz. Bazen, bunun aslında ikinci bir "tanık" anlamına gelecek kadar suçlayıcı olup olmadığını sorarsınız. Elbette, hangi maddenin kanıt olarak üretildiğine ve testin ne kadar güvenilir ve kesin olduğuna bağlı olarak çok güçlü bir kanıt olabilir. Ancak Mukaddes Kitap bir konuyu ortaya koyarken özellikle görgü tanıklarından söz ettiğinden, bu tür kanıtlara ikinci bir "tanık" olarak bahsetmemek en iyisidir. Yine de, sanık aleyhindeki suçlamayı araştırırken, genellikle mağdur olduğu iddia edilen kişinin sözlü tanıklığından daha fazla dikkate alınması gereken nokta kesinlikle geçerlidir.
Yehova'nın bugün dünya çapında yaptığı vaaz etme işini vaaz ederek Krallık'ta sizinle ve dünyanın dört bir yanındaki kardeşlerimizle ilişkilendirmek bir zevk. Hepimiz, Tanrı'nın halkını yeni dünyasına teslim edeceği andaki olayları heyecanla bekliyoruz.
Bütün bu yazışmaları sona erdiren ve mektubun etine odaklanalım. 17 yaşındaki bu mektup, Örgüt'ün çocuklara yönelik cinsel istismar vakalarının nasıl ele alınacağına dair düşüncelerinin değişmediğini ortaya koyuyor. Bir şey olursa, daha da sağlam hale geldi.
Bununla başlayalım: "Yehova'nın Şahitleri, Yehova'nın toplumunu cinsel tacizlerden korumak için kararlı bir şekilde çaba sarf ediyor ve aynı zamanda O'nun Mukaddes Kitapta belirtilen standart ve ilkelerine bağlı kalıyor. "
Bu, Yehova'nın toplumunun cinsel tacizlerden korunması gibi görünmesine neden olur ve O'nun “Mukaddes Kitapta belirtilen standartları ve ilkeleri” ayrıdır ve her zaman birbiriyle uyumlu değildir. Aktarılan fikir, yasanın lafzına sımsıkı sarılmakla, Örgütün çocukları cinsel tacizlerden her zaman yeterince koruyamayacağıdır. Tanrı'nın kanunu suçludur. Bu adamlar sadece ilahi kanunu korumakla görevlerini yerine getiriyorlar.
Mektubun geri kalanını okurken, bunun fazlasıyla doğru olduğunu görüyoruz. Ancak hatalı olan Tanrı'nın kanunu mu yoksa bu karmaşaya neden olan insanların yorumlanması mı?
Bu mektubu okuduktan sonra, tüm aptallıklarına karşı bir miktar öfke hissederseniz, kendinizi dövmeyin. Bu, erkeklerin aptallığıyla karşılaşıldığında oldukça doğal bir tepkidir. Kutsal Kitap aptallığı kınıyor, ancak bu kelimenin düşük IQ'ya sahip olanlara uygulandığını düşünmeyin. Düşük IQ'ya sahip bir kişi çok akıllı olabilir. Öte yandan, yüksek bir IQ'ya sahip olanlar oldukça aptalca davranırlar. Kutsal Kitap aptallıktan bahsettiğinde, bu ahlaki aptallık, kendine ve başkalarına fayda sağlayan bilgeliğin belirgin bir eksikliği anlamına gelir.
Lütfen, bu bilgeliği Atasözleri'nden okuyun ve özümseyin, sonra JW.org'un mektubunu ve politikalarını analiz etmek için tek tek geri döneceğiz.
- “. . SİZ aptal olanlar bilgiden nefret etmeye devam edecek mi? ” (Pr 1:22)
- “. . .YoU aptal olanlar, kalbi anlayın. ” (Pr 8: 5)
- “. . ama aptalların kalbi aptallık diyen kişidir. ” (Pr 12:23)
- “. . Herkes kurnaz bilgi ile hareket eder, ama aptal olanı yurtdışına aptallık yayar. ” (Pr 13:16)
- “. . Bilge biri korkar ve kötülükten uzaklaşır, ama aptal öfkeli ve kendine güveniyor. ” (Pr 14:16)
- “. . Niçin aptal birinin elinde, yüreği olmadığında bilgelik edinme bedeli var? ” (Pr 17:16)
- “. . Tıpkı kusmasına dönen bir köpek gibi, aptal olan da aptallığını tekrarlıyor. ” (Pr 26:11)
Atasözleri 17:16 bize aptalın bilgeliği elde etmenin bedeli olduğunu söyler, ancak bu bedeli ödemeyecek çünkü kalbi yok. Bedelini ödeyecek yüreği yok. Bir adamı, çocukları korumak amacıyla Kutsal Yazılar hakkındaki anlayışını yeniden incelemeye motive eden şey nedir? Açıkçası aşk. Örgütün çocuklara yönelik cinsel istismarla ilgili tüm ilişkilerinde gördüğümüz bir sevgi eksikliğidir - ancak bu sevgisizlik bu konu ile sınırlı değildir. Bu nedenle, bilgiden nefret ederler (Pr 1:22), anlamazlar veya kendi motivasyonlarına kördürler (Pr 8: 5) ve bu yüzden sadece aptallıktan vazgeçerler (Pr 12:23). Sonra biri onları paspasın üzerinde çağırdığında öfkelendiler ve kibirli oldular (Pr 14:16). (Bu son nokta ile ilgili olarak, mektubun alıcısını öylesine öfkeden korumaktır ki, adını sildik.) Ve kusmuğuna dönen bir köpek gibi, aynı eski aptallığı kendi zararlarına tekrar tekrar tekrarlıyorlar. (Pr 26:11).
Onları bilgiden nefret etmekle suçlamak için çok zor mu oldum ve bunun bedelini ödemeye istekli olmadıkları için aşktan yoksunlar mı?
Yargıç olmana izin vereceğim.
Cinsel istismarı ortaya çıkarmak için çok güçlü kanıtlar olabileceğini kabul ediyorlar. Örneğin, bir tecavüz kiti, bir saldırganın kimliğini belirlemek için DNA kanıtı toplayabilir. Bununla birlikte, "iki tanık kuralı" na ilişkin yorumları, bir çocuk tecavüz olayına iki "görgü tanığı" olmasını gerektirir, bu nedenle, ezici adli deliller olsa bile, tek görgü tanığı kurbandan gelirse yaşlılar harekete geçemez.
Şimdi, "Yehova'nın toplumunu cinsel tacizlerden korumak için kararlı çabalar sarf ettiklerini, aynı zamanda Kutsal Kitapta belirtilen standart ve ilkelere bağlı kaldıklarını" yazdıklarında ne demek istediklerini anlıyorsunuz. Başka bir deyişle, Mukaddes Kitabın iki şahit kuralı hakkında söylediklerine dair yorumlarına sadık kalmalıdırlar, ancak bu Yehova'nın kavminin korunmamasına neden olabilir.
Yine de, bilgeliği satın alma araçlarına sahipler, öyleyse neden bunu yapacak motivasyonlarından yoksunlar? (Pr 17:16) Neden böyle bir bilgiden nefret ediyorlar? Unutma, bilgiden nefret eden aptaldır (Pr 1:22).
Örgütün kendi yazılım programını kullanarak "tanık" kelimesi üzerinde yapılan basit bir arama, bir tanığın bir olayı gören bir insandan başka bir şey olabileceğini gösterir.
"Bu höyük bir tanıktır ve bu sütun şahittir, bu höyükten size zarar vermek için geçmeyeceğim ve bu höyüğü ve ayağı bana zarar vermek için geçmeyeceksiniz." (Yaratılış 31:51)
“Bu kanun kitabını alarak, SENİN Yehova SENİN Tanrının antlaşma gemisinin yanına koymalısın ve orada sana karşı bir tanık olarak hizmet etmeli.” (De 31:26)
Aslında, ahlaksız seks içeren bir davada tanıklık etmek için adli delillerin kullanılması, Musa Kanununda yer almaktadır. İşte İncil'den hesap:
“Eğer bir erkek bir eş alır ve onunla ilişkileri varsa ama ondan nefret etmeye gelirse ve onu suistimal etmekle suçlar ve“ Bu kadını aldım ama onunla ilişkilerim varken, bakire olduğuna dair bir kanıt bulamayın, 'kızın babası ve annesi, şehrin kapısındaki yaşlılar için kızın bekaretinin kanıtını üretmelidir. Kızın babası yaşlılara, 'Kızımı bu kadına eş olarak verdim, ama ondan nefret ediyor ve onu suistimal etmekle suçluyor: “Kızının bekaret kanıtı olmadığını öğrendim.” Şimdi bu kızımın bekaretinin kanıtı. ' Daha sonra bezi şehrin yaşlılarından önce yayacaklar. Şehir ihtiyarları adamı alıp terbiye edecekler. ” (De 22: 13-18)
Bu pasaja istinaden, Kutsal Yazılarla İlgili İçgörü okur:
"Bekaretin Kanıtı.
Akşam yemeğinden sonra koca, gelini nikah odasına götürdü. (Ps 19: 5; Joe 2:16) Düğün gecesi bir bez veya elbise kullanıldı ve daha sonra kadının bekaretinin kan izleri olayda onun için yasal koruma oluşturması için kadının ebeveynlerine saklandı veya verildi. daha sonra bekaret eksikliği veya evlenmeden önce fahişelik yapmakla suçlandı. Aksi takdirde, evlilikte lekesiz bir bakire olarak kendini tanıttığı ve babasının evine büyük bir sitem getirdiği için taşlanarak ölebilirdi. (Tes 22: 13-21) Bu kıyafet tutma uygulaması, Ortadoğu'daki bazı halklar arasında yakın zamanlara kadar devam etti. "
(it-2 s.341 Evlilik)
İşte orada, adli kanıtların ikinci bir tanık olarak hizmet edebileceğine dair İncil kanıtı var. Yine de onu uygulamayı reddediyorlar ve "tıpkı kusmuğuna dönen bir köpek gibi, aptal olan aptallığını tekrarlıyor" (Pr 26:11).
Örgütü, çocuklara tecavüz suçunu Tanrı tarafından bu tür şeyleri halletmekle görevlendirdiği uygun hükümet yetkililerine bildirmekten kaçındıkları için maruz kaldıkları tüm trajediden dolayı suçlamak kolaydır. (Bkz. Romalılar 13: 1-6.) Benim hiç çocuğum olmadı, bu nedenle cemaatteki bir kardeşin küçük oğluma veya küçük kızıma taciz ettiğini öğrenince nasıl tepki vereceğimi hayal edebiliyorum. Muhtemelen onu uzuvlarından koparmak isterdim. Eminim, istismara uğramış çocuğu olan birçok ebeveyn böyle düşünmüştür. Bununla birlikte, hepimizin buna yeni bir ışıkla bakmamızı istiyorum. Çocuğunuza tecavüz edilirse adalet için kime başvurursunuz? Şöyle dediğinizi hayal bile edemiyorum: “Şu hademe, geçinmek için camları yıkayan birini ve otomobil tamircisi olan üçüncüyü tanıyorum. Bence onlar sadece iletişim kurulacak, bu durumla nasıl başa çıkılacağını bilen kişiler olacaktı. Kötüyü cezalandıracaklarına ve çocuğumun zihinsel ve duygusal sağlığına kavuşmasına yardımcı olacaklarına güvenebilirim. "
Bunun saçma geldiğini biliyorum, ancak eğitimli ve eğitimli profesyoneller yerine binlerce kişinin yaşlılarla iletişim kurarak yaptığı tam olarak bu değil mi?
Doğru, Örgütün liderliği kesinlikle İncil anlamında "bilgiden nefret ederek" ve "aptallıklarını yurt dışına yayarak" aptalca davranıyor gibi görünüyor (Pr 1:22; 13:16) Yaşlılar da aptalca "kendine güveniyor" ( Pr 14:16) kendi yetersizliklerini ve bu karmaşık konuyu düzgün bir şekilde ele almadaki yetersizliklerini fark etmemek. Yehova'nın toplumunu korumak için sevgiyle hareket etme ve bu suçları yetkililere bildirme konusunda sık sık isteksizlik gösterdiler. Yine de, kendi eksikliklerimiz için başkalarını suçlamak kolaydır. Tanrı tüm insanları yargılar. Her birinden bir muhasebe isteyecek. Geçmişimizi değiştiremeyiz ama şimdiki zamanımızı etkileyebiliriz. Keşke tüm bunları daha önce fark etmiş olsaydım, ama şimdi tanıyorum. Bu nedenle, çocuk istismarı suçunun farkında olan tüm Yehova'nın Şahitlerine bunu yaşlılara bildirmemeleri için yalvarıyorum. Onları dahil etme bile. Onları sadece başarısızlık için hazırlıyorsunuz. Bunun yerine, Tanrı'nın Romalılar 13: 1-6'daki buyruğuna itaat edin ve delilleri araştırmak, sorgulamak ve ortaya çıkarmak için donanımlı olan üst makamlara raporunuzu iletin. Böyle durumlarda bizi korumak için Allah'ın atadığı onlardır.
Örgütün politikalarını değiştireceğine dair bir yanılsamam yok. Öyleyse neden onlarla uğraşıyorsun? Onları bunun dışında bırakın. Bir suçun farkındaysanız, Tanrı'ya itaat edin ve yetkililere başvurun. Yaşlılar ve şube muhtemelen üzülecek, peki ya? Önemli olan Tanrı ile iyi olman.