Kuzkina ülkesi
Gemide, Kola Yarımadası'ndaki Olenya havaalanından çıkan uzun menzilli bombardıman uçağı, dikkatlice bir hidrojen bombası attı. Güvenilirlik için “karkas” ilk önce Matochkin Shara bölgesinde bir noktada durdu. Bir bombanın patlaması sırasında RDS-16 (Sakharov-Zeldovich-Trutnev şeması) türünden bir tahliye sırasında enerji salınımı 37 megatonlardı. Nükleer testlerde her zamanki gibi taşıyıcı оружияBirbirine savaşçıların eşlik ettiği, yolda birbirini izleyen - ve korunma amacıyla - ve eğer bir inanılmaz bir bombardıman uçağı vurmak için, eğer inanılmaz bir durum olursa ve mürettebat yerleştiyse uçtu.
O andan itibaren, nükleer ve termonükleer bombalar, Novaya Zemlya'ya bolca yağmur yağdı - atmosfere, uzaya ve su altındaki atom silahlarının testini yasaklayan bir anlaşmanın sonuçlanmasına (ilk olarak SSCB, ABD ve Birleşik Krallık arasında). Burada, tüm görkemli insanlar için en görkemli kılıç sallanması gerçekleşti. tarih: 30 Ekim Ayı 1961'in özel hazırlanmış bir Tu-95'i ile yılın 50'i, 602-megaton hidrojen “Tsar-bomb” AN602, aka A16EN, “Ivan” ve “Kuzkina annesi” düştü. Kruşçev onu Batı'ya göstermeye söz verdi ve sözünü tuttu. Gezegen ürperdi. Ara vermeden, ertesi gün, Tu-1,5 kalibreli iki termonükleer bombayı daha küçük, ama aynı zamanda etkileyici bir güç bıraktı - 5 ve 3 megatonları. "Kuz'kina annesinin" aksine, bu bir gösteri değildi - mühimmat. Tupolev'e ek olarak, burada kullanılmış ve myasishchevskie ağır taşıyıcıları XNUMXM.
Novaya Zemlya ve çeşitli sınıflardaki nükleer füzeler üzerinde test edilmiştir. Bu nedenle, Eylül ayında, 1961-go, standart kendinden tahrikli taktik balistik füzelerden (R-11М) savaş nükleer ekipmanlarında piyasaya sürüldü (hava patlamalarının gücü 6 kiloton ve üstü arasında değişiyordu). Ve 8 Eylül Chita yakınındaki fırlatma pozisyonundan 1962-th burada termonükleer şarj Trutnev - Babayev ile donatılmış stratejik bir balistik füze R-14'i başlattı. Test sinirlerine katılanlar dizgiler gibi gergindi, çünkü roket SSCB'nin kıta topraklarında uçtu! Ancak, “ürün” hayal kırıklığına uğratmadı ve patlamanın gücü 1,9 megatonlardı.
Başkasının gözlerinden uzak
Depolama sahasının tarihi, Donanma Başkurmay Başkanı Amiral Vitaly Fokin’in, Novaya Zemlya’da görev yapan, özellikle rejim askeri birliğinin durumları hakkında bir direktif imzaladığı 17 Eylül 1954’ten sayılmaktadır.
Kutup bölgesinin nükleer testler için seçimi basitçe açıklandı: uzaklığı ve ıssızlığı ile. Depolama sahasının bakım sorumluluğu filoya verilmiştir. İlk başta, Barents Denizi'ndeki Nokuev adasının yakınında bir sualtı nükleer patlaması üretmesi gerekiyordu. Bununla birlikte, Deniz Kuvvetleri Komutanı, bir kerelik yargılanmalarla sınırlı olmayacağına inandığı için bu konuda hemfikir değildi ve bu nedenle Novaya Zemlya'ya yerleştirilen kalıcı bir eğitim alanına ihtiyaç vardı. Test için, Kara dudak, Matochkin Shar Boğazı ve Kuru Burun Yarımadası'nın güney kıyısında tanımlandı.
İlk defa Amiral Prince Ukhtomsky'nin, XI ya da XII. Yüzyılda bulunan takımadaların Vikingleri tarafından keşfedilen takımadaları kullanma umutlarını düşünmesi ilginçtir. Bu zamana kadar yapılan Rus keşifleri Yeni Dünya'yı iyice araştırdı, ancak Çar hükümetinin devlet çıkarları o ana kadar yayılmadı. Başkenti Novaya Zemlya'yı yazan Ukhtomsky, diğer şeylerin yanı sıra, burada yaşayan fakir Nenets halkının neslinin tükenmesini önlemek için, Rus avcılarının adalarda kalıcı kolonileri yaratarak ve burada Chukchi'yi ticaretin ve ticaretin mukabil bir canlanışıyla paylaşarak: “New Land kolonilerinin bir araya gelmesiyle, hayvansal ve ticari anlamda daha fazla ticaret olacak” dedi. Tabii ki, üç ilgi grubunun tümü için daha karlı. ” Prens'in cesur fantezileri, New Land'de uzun süredir devam eden bir demiryolu 80 inşasını bile çizdi.
Aslında, neredeyse (demiryolu hariç) olduğu gibi, ancak Ekim Devrimi'nden sonra oldu. Promotorgcontora, Novaya Zemlya'ya hemen hemen bütün takımada alanlarının yer aldığı bölgelere yerleşti. Burada yatılı okul, hastane, postane, polis karakolu ve “Red Chum” - bir kutup kültür merkezi vardı. Toplamda, Novaya Zemlya'da üç yüz vatandaş yaşadı.
Savaş yıllarında, örgütsel olarak Beyaz Deniz'in bir parçası olan Novaya Zemlya deniz üssü burada ortaya çıktı filotilla. Harekete geçirilmiş barış gemilerinden, kıyı ve uçaksavar toplarından dönüştürülen bekçiler ve mayın tarama araçları, Sovyet Arktik'in savunmasında ve kutuplu konvoyların sağlanmasında önemli bir rol oynadı. 1942'de buraya bir havaalanı inşa edildi. Ve tüm topraklar, Yeni Zelandalı balıkçılar ve St.John's wort tarafından, suda dolaşan kriegsmarine denizaltılarına girme riskiyle avlandı.
Polis dahil olmak üzere tüm takımadaların sakinleri, 1954 yazında acilen anakaraya - Arkhangelsk bölgesinin bölgelerine ve Kolguev adasına taşındı. Sebepler vatandaşlara açıklanmadı (bir şeyi tahmin etmelerine rağmen) ve eski Novaya Zemlya Kuzey Filosunun güçleri tarafından ele geçirildi. Ancak, insanlara bakıldı: onlar için Savunma Bakanlığı'nın pahasına, yeni iyi evler yapıldı, tüm yerleşimcilere iş tecrübeleri dikkate alınmadan emekli maaşı verildi.
Bunun nedeni, yılın Temmuz 31’inde, SSCB Bakanlar Kurulu’nun, şimdi Rusya Federasyonu’nun Merkez Test Bölgesi olan Novaya Zemlya (Kuzey) nükleer test sahası olarak bilinen, Novaya Zemlya’da “1954 objesi” nin oluşturulmasına ilişkin bir karar almasıydı.
Düzenli depolama hizmetinin deniz bileşiklerinin personeli, deneysel, bilimsel ve mühendislik hizmetlerini, özel amaçlı gemi ve gemilerden bir bölümünü, kurtarma ekiplerini, bir nakliye filosunu ve diğer parçaları içermektedir.
Sitenin ilk başkanı birinci dereceden kaptanı Valentin Starikov olan denizaltı subayı Sovyetler Birliği Kahramanı olarak atandı.
Kuzey Kutbu'nun en zor şartlarında özverili emek, on inşaat taburu (her zamanki gibi çağrılmalarına rağmen rütbe ve dosya kompozisyonları, o zamanlar askerler olarak görülmemişti ve consignia ve kulak kepçeleri olmadan gri dolgulu ceketler giydirilmişti). Eylül ayına kadar, 1955 “700 tesisi” ilk nükleer testini yapmak için gerekli altyapıya sahipti.
1956'te, Amderma-2 (Rogachevo) havaalanına, 17'inci hava savunma uçakları alayının MiG-991PF'sini indirip havadan depolama alanını kapladılar. Daha sonra, bu alay, kıtadaki 641 inci Muhafız Avcıları Havacılık Alayı ile bir önleyici Yak-28П ile değiştirildi. Belushya Körfezi bölgesinde, uçaksavar silahları kullanıldı (1961’te, yerini C-75 hava savunma füze sistemleri aldı). İlk yıllardaki süper gizli bölge, şiddetli fırtınalara dayanarak, çok denizcilik yapan Sokol tipi SF devriyesi tarafından korunuyordu.
Başlangıçta, depolama alanının özel amacı filonun özel silahlarını test etmek, nükleer bir patlamanın zarar verici faktörlerinin etkilerini incelemek olduğundan, esasen katliam için tasarlanmış deney gemilerinin 241 ekibi oluşturuldu. Tugay komutanı, Yüzbaşı First Rank P. Berdyashkin adına, fikirlerde “Berdyashkin Filosu” (veya “Berdyashkin Tugayı”) takma adı verildi. "Berdyashkin filosu", eski yok edicilerden mayın tarama gemilerine kadar çeşitli gemilerden oluşuyordu. Birkaç yakalanan Alman denizaltı da buraya getirildi. Askeri makamlardan bazıları, hayatta kalma ihtimallerini değerlendirmek için savaş sonrası inşaat gemilerini test etmeyi önerdi, ancak bu anlamdan yoksun değil, bütçeye mahkum olan Amiral Sergey Gorshkov, Donanma'nın yeni komutanını kararlı bir şekilde bastırdı.
"Zorba" nın ölümü
Novaya Zemlya'daki ilk nükleer test, yılın Eylül 21'inde 1955'te yapıldı. Chernaya Körfezi'nde, 12 metre kablosundaki çapaya (filoda “stotonniki” denilenlerden biri) tutturulmuş küçük bir mayın tarama gemisi, T-9 torpidosu için küçük boyutlu RDS-5 nükleer yükünü düşürdü ( ve ilk patlaması başarısız oldu - Akademisyen Kurçatov çok sinirlendi. Etrafına birkaç gemi daha yerleştirildi. 3,5 kiloton gücüne sahip sualtı patlamasında mayın tarama gemisi ortadan kayboldu ve plazmaya dönüştü. Test gemilerinin geri kalanı hasar gördü ve Birinci Dünya Savaşı'na katılan Novik türündeki en yakın antik destroyer (eski Uritzky, daha önce Zabiyak) hemen dibe gitti.
32 gücü ve 7 Eylül ayında kilometrelik bir 1957 kuvveti olan bir nükleer şarjın kıyı patlaması sırasında bile oldukça perişan olan “Berdyashkin filosu”, aynı yılın Ekim ayında 10 tarafından neredeyse tamamen tahrip edildi. Gemiler, bir torpido T-5 dizel denizaltı projesi olan 613'i ateşledi - bu, silahların devlet sınavlarıydı. Patlama yükünün gücü, 10 metre derinlikte 35 kiloton idi. Nükleer teçhizattaki bir torpido üç denizci, birkaç mayın gemisi gibi üç yok edici battı ya da yok etti! Dizide, "53-mm, örnek 58 g." Anlamına gelen "533-1958" adını aldı. Basit olduğu için bir rehberlik sistemine sahip değildi - patlamanın gücünün hedefleme kusurlarını telafi etmek için yeterli olduğu düşünülüyordu. Hemen hemen tüm normal 533-mm torpidolara takılan YABCh ASBZO (otonom özel savaş şarj bölmesi) ortaya çıktıktan hemen sonra serbest bırakıldılar. Ekim ayında, 1961 projesinin dizel bir denizaltısı olan Novaya Zemlya'daki Coral egzersizi üzerindeki 641, iki kez DFSS'li bir torpil attı - bir durumda patlama, kilometrede 4,8 enerji çıktısı olan su yüzeyinde, ikinci sırada 16 kiloton oldu. Filo, çok yönlü yeni bir torpido taşıyıcısı, zorlu bir silah edindi. Bilindiği gibi, Karayipler krizi olaylarına katılan Sovyet denizaltıları gemide taşıdılar ve öncelikle yüzey hedefleriyle ya da gerekirse kıyı hedefleriyle mücadele etmeyi amaçladılar. Bu arada, ABD Donanması ilk (ve sadece) nükleer torpido ASTOR (Mk 45) milimetre 483 kalibresini yalnızca 1963 yılında almış, uzmanlık alanı denizaltıların yıkımıydı, ilk önce Sovyet derin deniz nükleer motorlu gemilerdi. Belki de Mayıs ayında trajik bir kazayla, Amerikan denizaltı Xcorx'ın "Scorpion" adlı 1968'i, böylesi kendi kendine güdümlü bir torpildi (ancak alışılmış teçhizatta da tasarlandı).
Toplamda, atmosferdeki New Earth'teki 1955 - 1990 (1962'in sonuna kadar), su altında ve yeraltında, 224 megatonların toplam enerji salınımında 265,34 nükleer ve termonükleer patlamalarını gerçekleştirdi. 1990'ten sonra, nükleer testler SSCB ve Rusya'nın uluslararası yükümlülüklerine uygun olarak yapılmamaktadır.
- Yazar:
- Chuprin Konstantin
- Orijinal Kaynak:
- http://vpk-news.ru/articles/39023