Kılıç ve Haç Birliği
alt Askerlere yönelik ahlaki ve psikolojik destek kompleksinin ana bileşeni olarak morali artırma ve arttırma önlemlerinden biri, çeşitli bilgi kaynaklarından kaynaklanan, durumun algılanma hakkına ve yeterliliğine güven duyan askeri personelin oluşturulması olmalıdır. Bu “puanlar” için, rakiplerimizin çalıştığı, ulusal kimliğe hizmet etmeyen kişilerin ve kuşakların biriktirdiği potansiyeli kullanarak tarihsel ve manevi alanda özgürce gezinme yeteneğinden yoksun bırakmalarıdır.
Açıkçası, bu önemli sorunu çözmek için, her şeyden önce, resmi düzeyde, değişmez, ama unutulmuş bir gerçeğin ne olduğunun farkına varılması gerekiyor: tarihsel olarak Rusya iki sütuna dayanıyor: Ordu ve Kilise. Düşmanlar bu sütunlardan birini indirmeyi başardıklarında, devlet çöktü. Ancak, ikincisinin varlığı sayesinde, ona güvenerek, her zaman sadece diriltmeyi değil, aynı zamanda kaybedilenleri şişirmekle savaş potansiyelini geri kazanmayı da başardı. Kılıç ve Haç'ın kutsanmış bu birliği, ulusal güvenliğimizin gerçek garantörüdür.
Akşam (p) Rusya'nın Müttefikleri
Örnekler için fazla ileri gitmeye gerek yok: XIII-XV. Yüzyıl, ülkeyi tamamen mahveden Horde istilası, onu yalnızca birlikler değil, aynı zamanda devletin egemenliğinden de mahrum etti. Rus halkının o yıllardaki tek desteği ve desteği, Kilise olarak kaldı; bu sayede yalnızca işgalciler tarafından toplanan güçler değil, pagan da ilk olarak, ardından işgalcilerin İslam'ı kabul etmeleri ve Müslüman manevi rüşvetçilik ile kırıldı. Sürü, yalnızca iç çekişme ve komploların baskısı altında değil, aynı zamanda başkalarının geleneklerini, geleneklerini ve inancını benimsemek istemeyen Rus halkının inatçı, her şeyden önce manevi direnişi nedeniyle dağıldı. Bunun tersi oldu: Ortodoksluğu kabul eden pek çok Horde, soylu Tatar Murza, Rusya'nın hizmetine gitti ve dürüst bir şekilde, pek çok ilkel ve soylu aileyi başlattı. Ayrıca herkes, Kulikovo savaşından önce Moskova’nın Prens Dmitry Donskoy’un şaman büyücülerine veya Papa’ya değil aynı zamanda Radonezh’in Aziz Sergius’u için “Rus topraklarının lambası” na tavsiyede bulunduğunu ve onları kutsadığını hatırlıyor. Boyunduruğa resmen son veren “Ugra üzerinde durmak”, genel olarak tereddüt eden İvan Üçüncü Rostov Başpiskopos Vassian'ın desteğiyle, zaferimizle sona erdi.
XVII yüzyılın başlangıcı. Belaların Zamanı ve Polonya-Litvanyalı-İsveç işgali. Ülkenin çoğunun asıl mesleği, düzenli bir ordunun olmaması, hazine, yasalar ve fiili bağımsızlık. Moskova'da boyarlar için hainler büyükelçiliği almaya ve Batı'nın proteinin krallığını, Polonyalı prens'i onaylamaya hazırlanıyorlar, ancak işgalcilerin ve hainlerin planları, papazın protestosunu tanımayı reddeden ve halkını milislere yükselttiği ve milleti tanıttığı için gerçek değil. Bunun için Kremlin'deki Chudov Manastırı'nın bodrum katında açlıktan öldü.
Yirminci yüzyılın başlangıcı. En büyük dünya gücünü ve silahlı kuvvetlerini tahrip eden devrim, yeni bir devlet ve ordu yaratmaya ve kiliseye korkunç zulmetmeye çalışıyor. Görünüşe göre buradaki ilişki nedir? Ancak darbenin düzenleyicilerinin arkasında duranlar bugün ne unuttuğumuzu gayet iyi biliyorlardı: “Rusya ile baş etmek için her iki ayağını da - iki vakfı yok etmek gerekiyor”. Bu nedenle Rus Ordusu ve Kilise'ye yapılan saldırılar paralel ve çılgınca bir hızda gerçekleşti. Rus İmparatorluğu'nun ordusu, görkemli gelenekleriyle, düşmanları etkili bir şekilde yok etmeyi başardı. Kilise tasfiyenin eşiğindeydi. 1941'e göre, ROC'nin sadece üç hiyerarşisi büyük kaldı, tüm manastırlar yıkıldı ve kapatıldı (1917'ten önceki birkaç yüzden), sadece RSFSR'nin topraklarında işletilen 100 tapınaklarından (78'tan önceki binlerce eskiden) hakkında.
Yapılan savaş, Kızıl Ordu liderliğinin zayıflığının, birçok askerinin ve komutanının Alman ordusunun saldırısına dayanma isteksizliğini gösterdi. Ülke için bu zor dönemde, yaşanan zulme ve baskıya rağmen, Rus Ortodoks Kilisesi hükümetin tamamen ve koşulsuz olarak desteklenmesini sağladı, savaşın ikinci gününde inananlar (ataerkil locum tenens Sergius'un ağzından çıktı) vatan savunmak için. Savaş boyunca, Kilise aktif olarak devlete ve yetkililere yardımcı oldu, cepheye yardım etmek için para toplama organize etti, kendi pahasına inşa etti tank Dmitry Donskoy sütunu ve Alexander Nevsky hava filosu. Rusya, sadece Kursk Bulge'de bu kadar önemli bir zafer kazanmakla kalmayıp aynı zamanda Patrik'i restore ederek, Peter tarafından neredeyse yeniden kırılan Kilise ile devlet ittifakını sonuçlandırarak gücünü 1943'e kadar tamamen geri kazandı.
1991 yılı. SSCB'nin çöküşüyle birlikte, şimdi dünyanın en güçlü olduğu düşünülen Sovyet Ordusu var olmaktan çıktı. Öyleyse ülkeyi iç savaşa girme ve ekonomik çöküşün eşiğinde dengeleyen ne tuttu? Güçler neler? Kuşkusuz, sesleri nihayet özgür kalmaya başlayan Kilise (dualarını) ve katlanarak büyümeye yetkisi de içermelidir. politikacılar, askeri personel ve kolluk kuvvetleri arasında.
Bizim zamanımızda benzer bir resim görüyoruz. Her ne kadar boynunu kırma girişimlerine rağmen Rus ordusu, hem Çeçen hem de Gürcü kampanyasının şiddetli davalarındaki dayanıklılık ve mücadele kapasitesini gösterdi. Reformcu-kısaltıcıların sert darbeleri altında durdu ve zaman kaybetti. Tam tersine kilise, onunla flört ettikten sonra, Rusya'nın çıkarlarına yönelik politikaları tehlikeye atmaya çalışırken, bugün medyayı kontrol eden, ilk insanlarına ve Mesih'in Kendisine güçlü bir bilgi saldırısı yaratan Batı liberalleri tarafından şiddetle saldırıya uğradı. . Bu, bir kez daha düşmanlarımızın ana görevinin ikili birliğini doğrular: hem devleti oluşturan direkleri baltalayan Ordunun hem de Kilise'nin ittifakını yok etmek.
Askeri liderlik, bundan böyle, kiliseye Rusya'ya bağlılık tecrübesini kullanarak ve Hakikat'te taviz vermeyen bir tavır kullanarak devam etmelidir. Kilise'nin birikmiş deneyiminin ne olduğunu, uzun bir süre boyunca ondan çıkan Ordu için yararlı olabilecek şekilde çözmeyi sürdürüyor.
Unutkanlığın esaretinden
Ancak bir uçtan diğerine acele etmeden önce, geçmişin deneyimini ve hatalarını dikkate almayı öneririm. Örneğin, GlavPUR SA ve Deniz Kuvvetlerinin tüm parti yapılarına yukarıdan aşağıya nüfuz eden güçlü parti propaganda cihazı, orduyu ve devleti içten tahrip eden zayıf örgütlü yıkıcı güçlere hiçbir şeye karşı gelemedi? Açıkçası, böylesine açık bir ideolojik yenilginin sebeplerinden biri, komünist propaganda makinesinin, ideolojik dar görüşlülüğünün, ölümünün ve modelinin, bu nedenle her zaman taze çıkmış sloganlar ve özgürlük, eşitlik ve ayrılıkçılık hakkındaki arka plana karşı ulusal liberallere kaybedilen etkisizliğidir.
Günümüzde, yukarıda da belirtildiği gibi, askeri ekiplerde etnik ve etnik gruplar arası ilişkiler konusu çok keskindir. Mevcut ilkesiz (Art.13) ve laikleştirilmiş (Art.14) Anayasa ile ilgili resmi propaganda, askerlere gerekli cevabı ve bu sorunu çözme örnekleri veremez. Ancak bu sorunu mevcut mevzuat çerçevesinde bile çözmüyor mu? Temel Yasa, insanların köklerinin kökenine, şanlı zaferlerine ve geçmişin kampanya ve savaş kahramanlarına dönüşmesini engelliyor mu? Hiçbir şekilde.
Yalnız başına ne kadar tarihsel Korkunç İvan birlikleri tarafından Kazan'ın ele geçirilmesi gerçeği? Rus halkını sadece ulusal gururdan, öz farkındalıktan ve tarihsel hafızadan mahrum ederek, bugün etnik ayrılıkçıların buna spekülasyon yapmalarına izin vererek onu “susturdu” ve bize akıl ile cevap verme fırsatından mahrum bırakıldı? Ancak sadece bu hanın var olduğu yıllar boyunca, Kazan üzerinden 5 milyon Rus insanının esir alınması, her şeyi anlaşılabilir ve kolayca açıklanabilir hale getiriyor! Ve bu kahraman kuşatmanın katılımcıları Rus kahramanlarını kim adlandıracak? Aynı şey yüzlerce kişilik bir kadroyla Sibirya'nın Rusya'ya uzanan geniş alanlarına katılan şef Ermak'ın zaferleri için de söylenebilir. Bugün Ermak Timofeevich'in ortaklarının isimlerini kim hatırlıyor: Ivan Koltso, Yakov Mikhailov, Matvey Meshcheryakov, Andrei Voeikov ve diğerleri?
Kafkaslardaki savaş sırasında Rus birliklerinin eylemlerine ilişkin kahramanca örnekler de Sovyet sonrası ideologlar tarafından beslendi. O zamanlar az tanınan ve ulaşılması zor olan kenarların sakinleri, şu anki soyundan çok daha hızlı ve kana susamışlardı, ancak Kafkasya da Rus askeri tarafından fethedildi! Kafkas kampanyasına ilk Kafkas savaşının kahramanlarıyla ilgili olarak katılırken neler biliyorduk: A.P. Yermolov, N.P. Sleptsov, N.I. Evdokimov, A.A. Veliyaminov, Yu.P. Katsyrev, M. G. Vlasov, AO Osipove ve şanlı özellikleri olan örnekleri, mevcut Kafkas kampanyalarının her ikisinde de askerlerimiz için yeterli olmadı. Çeçenleri dehşete düşüren açılmaz “Shaitan-boklyu” nun Rozetin zirvesinde Cossack General Ya.P. Baklanov olduğunu - rozanın zirvesinde onunla birlikte - Adam'ın başı olan siyah bayrak ve Hristiyan inancının sözlerini: “Ölülerin ve gelecek yüzyılın hayatının dirilişini arıyorum. Amin! ”
Güneydeki ebedi rakiplerimiz olan Rusların, Türklerin ve Perslerin üzerindeki çok sayıdaki ve görkemli zaferinin kaynağı vurgulanmamıştır. İslam ve daha sonra bu savaşçı ulusların ideolojisinin yerini alan siyasal sistemlerin başında durdu. Rus mucizesi kahramanlarını neyin kazandığı pahasına, bazen İngilizceye göre daha kötü silahlanmış silah Osmanlı İmparatorluğu'nun yeniçeri, en yakın ulusların hepsini fethetti? AV Suvorov, FF Ushakov, P.S. Nakhimov, MD Skobelev’in bir kereden fazla tanıklık ettiği, kaynaklarının halkımızın çok dindarlığı içinde olduğu Rus ruhunun baskınlığı nedeniyle ...
Rus-Japon (“Varyag” ın mutlu istisnası hariç) savaşının zaferleri ve kahramanları, İkinci Yurtseverlik'ten (Birinci Dünya Savaşı) emperyalist savaşa kadar hüküm süren ideolojinin uğruna yeniden adlandırıldı. Mevcut savaşçı kuşağı, Port Arthur’un savunması General Roman Kondratenko’nun ruhu olan Stereguschy destroyerinin istismarları hakkında ne biliyor? Almanların saldırılarını altı aydan fazla bir süre için yansıtan (!)? Ve Rus ordusunun en savaşa hazır birliklerinden biri olan Kafkasya Yaylaları'ndan oluşan yerli vahşi bölünme hakkında ne duydular? Örneğin, Galiçya'daki Tsu-Babino köyündeki süvari saldırısı sırasında, herkesin önünde atlayıp, Kuran'ı sarstığında ve molla onu, “Allah akbar!” Çığlığıyla izleyerek, birçoğu olan Rusya için ölmeye hazır uçtu. abrar geçmiş mi?
Sonuçlar nelerdir, başlangıcından bu yana neredeyse yüz yıl sonra, Rusya’da devlet düzeyinde açık ve kahramanlarına tek bir anıt değilse!
Agitprop kurbanları
Ve hangi kahramanlar, Sovyetler Birliği'ni savaşmadan teslim eden genç nesil komünizmin inşaatçılarını yetiştirdi? Bunlardan herhangi biri, ulusal çıkarları savunan insanları, yani; her şeyden önce devleti oluşturan Rus halkı, inançları, gelenekleri, kültürü? İlk duyulacak, boşaltılan, mitolojik ve oldukça rötuşlanan sivil (esasen fratrik) savaş kahramanları: Chuvash V.I. Chapaev, Moldovalar M.V.Frunze ve S.G.Lazo, Ukraynalılar (Küçük Ruslar) N.A.Schors, С .Budenny, GI.Kotovsky. Sadece bugünün değil, aynı zamanda Sovyet gençliğinin taleplerini karşılayan ideallerini kim hatırlayacak? Uygulamada, bu insanların olduğu ortaya çıktı - Rusya'nın küçük halklarının temsilcileri, ulusal eteklerinde hiç kimsenin beklemeyeceği parlak bir gelecek için Rus halkının kanını aktı.
Aşağıdakiler, Büyük Vatanseverlik Savaşı için bize daha yakın ve daha anlaşılır olan kahramanlardır: G.K.Zhukov, K.K.Rokossovsky, I.Konev, Z.A.Kosmodemyanskaya, N.F.Gastello, V.V. Talalikhin, I. N. Kozhedub ... Çok daha fazlası. Sovyetler Birliği'nin sadece 12000 üzerindeki Kahramanları. Ancak çoğu kez rötuşlanan biyografilerinde dikkat, kural olarak Sovyet sosyalist sisteminin zaferine, partinin sadakatine ve Lenin-Stalin'in nedenine odaklandı. Zaten alacakaranlıkta, perestroyka, sanki kendisini hatırlatmış gibi, neredeyse% 80'inin Rus olduğu ortaya çıkan kahramanların ulusal kompozisyonunu ortaya çıkarmaya başladı. Ve kaç kopya hala "28 Panfilov’s" A.Matrosov’un başarısını bozuyor? Eşsiz bir kahramanlık olgusu muydu, yoksa siyasal komiserlerin yatkın olduğu daha edebi mitolojik mi?
Bir sonraki, Damansky ve Afgan savaşlarının kahramanları. Uzun zamandır, Çin’in genişlemesini uzun süre durduran, siyasi nedenlerle sınır muhafızlarının kahramanlarını hatırlamak kabul edilmedi. Peki, çıkarları “nehrin arkasında” savundukları ülkenin en yüksek ödülünü alan yaklaşık yüz Afgan’a ne oldu? Bugün, su hattını geçen bu savaş bize çoktan geldi ve neden uluslararası borçlar şeklinde kardeş yardımın kime ve niçin verildiği sorusu bir süredir gerçek özelliklerine ağırlık veriyor. Buraya, Çeçen kampanyasının Rusya Kahramanları hakkında ön-taslak ve askerlik gençliği hakkında oldukça zayıf bir farkındalık eklersek, sayısı yarım bin kişiyi aşan, o zaman resim çok üzücü ve çekici olmayacaktır. Ve kendiliğinden sonuç çıkarımı kendini gösteriyor: Rusya'da hiçbir ideal, bir ulusal kahraman standardı, Rusların milli gururunun bir sembolü, halkı birleştirebilecek bir zafer örneği!
“O aşktan daha fazlası yok ...”
Ancak Kilise tarafından özenle korunan Rus azizleri olabilirler. Bunlar arasında neredeyse üçte biri askeri sınıfa aittir. Bunlar arasında, geçmişin en yetkili ulusal kahramanlarından biri olan Alexander Nevsky ve en küçük oğlu, Moskova'nın Moskova Prensi, 1300 yılında Rusya tarihinde işgalciler üzerindeki ilk yenilgiyi yaptı. Hem babanın hem de oğlunun keşiş olarak hayatlarına son vermesi dikkat çekicidir. Bu ve Daniel'in büyük torunu - Prens Dmitry Donskoy. Azizlerimiz arasında - prens Mikhail Tverskoy - 1318'de Kafkasya'da öldürülen ve Vera ve Anavatan, Roma Ryazansky ve Mikhail Chernigovsky'ye sadakat için işkence gören ilk Rus askeri komutanı. Bunların arasında, cesareti ve Cesur'un çok sayıda eylemi ve binlere karşı tek başına çıkan savaşçı Mercury Smolensky lakaplı Prens Mstislav. Bunların arasında destansı kahraman Ilya Muromets (kalıntıları artık Kiev Pechersk Lavra'da gömülü), efsanevi keşişler Alexander Peresvet ve Rodion Oslyabya ve şanlı Prens Dovmont-Timofey Pskovsky.
İkincisi, savaşçı komşularına karşı sayısız askeri kampanyasında tek bir yenilgiye uğramayan, yetmiş yaşında, on kat küçük bir kadro ile, Pskov duvarları altındaki Almanları bir düelloda Livoniyen Düzeni'nin mağlup ettiği mağlup etti. Azizlerimiz arasında, Türk filosunu defalarca parçalayan ve bugün korkudan kurtulan Müslümanlardan tek bir yenilgisi olmayan ünlü amiral Fedor (Ushakov) yer alıyor. Aslında, yenilmez “Melek Suvorov” ve 1996 yılında isyancılar tarafından yakalanan ve pekçerinin haçlarını çıkarmayı reddettikleri ve İslam'a dönüştürmeyi reddettikleri için sert bir ölüm kabul eden savaşçı Yevgeny Rodionov, savaşçı Yevgeny Rodionov.
Askeri niteliklerin çokluğuna ek olarak, bütün bu insanlar ilk bakışta iki tane daha huzurluydu, çağdaşlar tarafından reddedildi - sabır ve tevazu. Alçakgönüllülük (düşmandan önce değil) Tanrı'nın isteğinden önce - kader, örneğin, geri kalanın geri çekilmesini örtecek kalmanın komutanının seçimi size düştüğünde. Sonuçta, aslında ölüme mahkum edilmiş, son kan damlasına karşı savaşmaya devam etmek için, kendinizi yalnızca ölüm düşüncesine istifa edebilirsiniz. Gerçek askeri onur taşıyıcıları - kasıtlı olarak kendilerini feda eden, isimlerini ve silahlarını utandırmayan askerlerdir. Rusların yenilmezliği konusunda korkunç ve karşı konulamaz bir fikirle ona ilham vermeyi bırakıp, yıpratmayı, düşmanı zayıflatmayı başardıkları için teşekkürler.
Fedakarlıktan fedakarlık: “Arkadaşlarına ruhunu koyan birine daha fazla sevgi yoktur”, kilisede her şeyden önce duruyor çünkü gönüllü olarak gerçek sabrı ve alçakgönüllü insanlara örnek olmak için çarmıha gerilmiş Mesih'in havasına karşılık geliyor. Bu, zihniyetleri nedeniyle, düşük okuryazar ve çoğu zaman kendi kendini ilan eden “imamların” derhal zombi intiharları olan kamikazis için şehitlere “kaydedildiği” İslam’a inanan birçok insandan mahrum kalıyor.
Sabırsızlıkla saldırıya karşı direnmek, daha sonra aniden düşmanın üzerine düşmek için, yalnızca kendisini ölümüne düşüren bir Rus askeri olabilir. Tüm askerlerimizi arka arkaya memnun eden Rus askerinin fedakarlık esnekliği bilmecesinin tek bir açıklaması var - Müjde: “Ruhlarını arkadaşları için bırakacak bir şey yok”. Bu, muzaffer bir ulusal ideolojinin temeli olmalı ve Rusya denilen bir ülkenin bilgi alanlarına yerleşen Rus alfabelerine en iyi cevap vermelidir.