Yönetmen Ed Zwick‘e göre Brad Pitt 1994 yapımı “Legends of the Fall“daki başrolünü neredeyse bırakıp gidiyordu.
Zwick’in “Hits, Flops, and Other Illusions” adlı kitabından yapılan bir alıntıda, yönetmen sette Pitt’le tartışmaya girdiğini ve bir noktada Oscar ödüllü oyuncunun projeden ayrılmaması konusunda “ikna edilmesi” gerektiğini hatırlıyor.
Zwick’e göre, Tom Cruise başlangıçta filmde Tristan karakterini canlandırmak üzere görüşmelere başlamıştı. Ancak aktör, karakterin motivasyonlarıyla ilgili kişisel kaygıları nedeniyle projeden çekildi. Onun yerine Pitt kadroya dahil edildi. Ancak çekimlerden birkaç gün önce yapılan bir senaryo provasının ardından, Pitt’in menajeri aktörün ayrılmak istediğini söyledi.
Zwick, Anthony Hopkins ve Julia Ormond’ın da aralarında bulunduğu oyuncu kadrosuyla yapılan senaryo provası için, “Brad’in giderek artan rahatsızlığını görebiliyordum” diye yazdı. “Saatler sonra, menajeri stüdyoyu arayıp Brad’in ayrılmak istediğini söyledi. Brad’i ikna etmek [yapımcı] Marshall’a [Herskovitz] düştü. Bu konudan bir daha hiç bahsedilmedi ama bu Brad’in içinde kaynayan derin duygu akışının ilk habercisiydi. İlk başta sakin biri gibi görünüyor ama sinirlendiğinde çok değişken olabiliyor; çekimler başladığında ve birbirimizin ölçüsünü aldığımızda bunu bana birden fazla kez hatırlattılar.”
Zwick’e göre, “Brad’in filmle ilgili kaygıları yapım sırasında bile hiçbir zaman tam olarak geçmedi“.
“Bazen, bir yönetmen olarak ne kadar deneyimli ya da duyarlı olursanız olun, işler yolunda gitmez,” diye yazıyor Zwick. “Siz oyuncunun muhalif olduğunu düşünürken, o sizi diktatörce bulur. Bazı oyuncuların otoriteyle sorunları vardır veya zeki oyuncular hazırlanmadıklarını ortaya çıkaran sorular sorduklarında birçok yönetmen de aynı şekilde korkar.”
Zwick sözlerini şöyle sürdürüyor: “Bir oyuncunun kavga çıkarmasının pek çok nedeni olabilir. Büyük olasılıkla korkuyordur. Güvensizlik kibir olarak kendini gösterir ve korku kötü davranışlara yol açar. Brad ne zaman derin duygular sergilemesini gerektiren bir sahne çekecek olsa sinirlenirdi.”
Zwick, Pitt’le aralarında geçen bir tartışmayı şöyle anlatıyor: “Bir öğleden sonra ekibin önünde ona yüksek sesle talimat vermeye başladım ve Brad bana yine yüksek sesle geri çekilmemi söyleyerek karşılık verdi. Yapılması gereken, ekibe beş dakika ara vermelerini söylemek ve ikimizin bunu konuşarak halletmesini sağlamaktı. Ama ben kendimi kanlı canlı hissediyordum ve geri adım atmaya niyetim yoktu. Brad’e bana güvenmediği için kızgındım. Ayrıca ilk senaryo provasından sonra gösterdiği isteksizlik için de. Kim bilir, belki de kendi savunmasızlığımı dışa vuruyordum. Ama Brad savaşmadan pes edecek gibi değildi. Kendisini savunmak gerekirse, onu ya karakter için yanlış ya da ekranda görünmek istediğinden daha ’emo’ olduğunu düşündüğü bir şey yapmaya zorluyordum. İlk kim bağırdı, kim küfretti ya da ilk sandalyeyi kim fırlattı bilmiyorum. Belki de ben? Ama kafamızı kaldırdığımızda ekip ortadan kaybolmuştu. Ve bu son kez olmamıştı. Sonunda ekip kavgalarımıza alıştı ve çekip gitmemize izin verdiler. Biri, ‘Ebeveynlerin kavga etmesinden nefret ediyoruz,’ dedi.”
Zwick sözlerine şöyle devam ediyor: “Yine de her patlamadan sonra barışırdık ve bunda ciddiydik. Asla kişisel değildi. Brad dobra, açık sözlü, birlikte olması eğlenceli ve büyük keyif alabilen bir insandır. Elinden gelenin en iyisini yapmaya kendini adamış biriydi.”
Yönetmene göre, “Legends of the Fall” tamamlandıktan sonra bile, Pitt son kurgudan memnun değildi.
“Brad’e filmin son halini gösterdiğimde memnun olmadı,” diye yazıyor Zwick. “Karakterinin deliliğini hafife aldığımı düşündü. Aslında Tristan’ın ateşler içinde kıvrandığı, dalgalar gemide onu yıkarken çığlık attığı sahneden sadece tek bir kare kesmiştim. Ama bu onun çok sevdiği bir sahneydi ve onu filmde bırakmalıydım da. Özür dilerim, Brad.”
Zwick şöyle yazdı: “Güçlü yönetmenlik ile baskınlık arasında parlak bir çizgi vardır, özellikle de erkek bir yönetmen erkek bir yıldızı yönetiyorsa. Zaman zaman bir psikiyatrist ve arkadaşımın bir zamanlar ‘fallik kimlik meselesi’ dediği şeye dönüşme riski taşır. Güçlü bir yönetmenin güçlü bir oyuncuyla çalışması, her ikisi de liderlik etmeye çalışan iki dansçı gibi olabilir. Ancak böyle bir gerilim çok iyi işler de ortaya çıkarabilir. George Clooney ve David O. Russell ‘Three Kings’de şiddetli bir tartışmaya girdiler. Her ikisi de diğerinin başlattığını iddia ediyor. Buna değdi mi? Harika bir filmdi.”