Mayıs 23’te Jurmala 24-2014’te düzenlenen Baltık Forum’daki cumhurbaşkanının oylamasına iki gün kala, Avrupa Politika Çalışmaları Merkezi’nin (Brüksel, Belçika) baş araştırmacısı Michael Emerson, “Başkan Poroshenko 27’in bu Haziran ayında imzalanacağını açıkça belirtti Avrupa Birliği ile Ortaklık Anlaşmasının ekonomik kısmı ”, bir söylentiydi. Ve orada toplanan uzmanların birçoğunu mahvetti - bilim adamları, siyaset bilimciler, gazeteciler, siyasal ve halk figürleri. Ancak, hiçbir itiraz olmadı: Hangi siyasi doğruluk kaderin olduğuna karar verir ...
Elbette Ukrayna'nın kaderi. Batı için gerekli, ancak iç savaş ateşinde ve bölgesel çöküş beklentisiyle acı çekiyor.
Baltık Forumu, “Doğu Ortaklığının Olanakları ve Maliyetleri” konulu uluslararası bir konferans düzenledi ve elbette, bu Doğu Ortaklığı'nı Ukrayna'nın tamamen, tamamen veya kısmen dağılmayacağı şekilde uygulamak için yollar arıyordu. Sovyet sonrası Doğu Avrupa’nın en lezzetli jeopolitik eseri, Rusya’yı zayıflatmayı amaçlayan planları ve senaryoları için Batı’nın çoktan denedi.
Ukrayna'nın uzlaşmasında çıkış yolu, Batı siyasi dünya görüşü için geleneksel olan her şey, darbeden sonra ülkenin liderliğine gelen Ukrayna makamlarının meşrulaştırılmasında görüldü. Cumhurbaşkanlığı seçimleri bu süreçte ilk adımdı. Petr Poroshenko (PAP) “stabilizatör” rolünü üstlenmek için seçildi. Zaten ilk rauntta 25 May'ı mağlup etti. Ve zaman dar olduğunda sallanmak ve demokrasiyi oynamak?
En genç Vanka-vstanka Ukrayna politikası. Bu nedenle, başkanlık yarışının galibi önceki yıllarda her zaman ikinci arasında birinci olan, ancak her zaman ilk sırada ikinci olan, yalnızca “taht” la koluna yaklaşan, ama asla almayan bir adamdı. Her zaman, söyledikleri gibi, kanattaydı ve sık sık istediğini elde etti. Geçtiğimiz yıllarda Poroshenko’nun temel özelliği her zaman biraz eksik kalmasıydı.
PAP bir Vanka-ya da eğer istersen, Ukrayna siyasetinin yuvarlanan bir bebeği olan Petka-Vstanka, bu yıl geçmişteki başarısızlıkları düzeltme ve ana siyasi figür olma fırsatını yakaladı. Bu fırsatı kullandı. Başlıca politik karması işe yaradı - uyumsuz çıkarları bir araya getirmek ve imkansız göründüğü bir uzlaşmayı aramak gerektiğinde, kriz zamanlarında hep güvendi. Poroshenko, ister ister istemese de, kendisini ülkemizin ilk cumhurbaşkanı olan Leonid Kravchuk’nın politik okulu mükemmel bir “mezunu” olarak ilan etti.
Fakat şaşırtıcı ve karakteristik olan şey: eğer Ukrayna devlet başkanı 49 yaşındaki Oleksandr Turchynov'u saymazsanız, o zaman beşinci başkanı Poroshenko bu pozisyonda en genç olanı. Seçildiği tarihte, sadece 48 yaşındaydı ve bu, Ukrayna'daki en yüksek sinakura gençleşmenin genel eğilimini destekledi. Ukrayna cumhurbaşkanları istikrarlı bir şekilde gençleşti: Leonid Kravchuk 57 yıllarında başkan oldu, Leonid Kuchma - 55'ta, Viktor Yushchenko - 51'ta.
2010 yıllarında 59 yılında Ukrayna'nın başına seçilen “revanchist” Viktor Yanukoviç birbirinden sıyrılıyor. Ancak, hatırladığımız gibi, beş yıl önce kazandığı ilk cumhurbaşkanlığı, yasadışı üçüncü tur seçimlerden sonra, Yuşçenko’nun “demokrat” ının bir milyon oyunun 2004'ini yeniden yazmasının ardından, yasadışı üçüncü tur seçimlerden sonra, 2’in Turuncu Devrimi neticesinde anayasaya aykırı olarak kabul edildi. Benzer şekilde, anayasaya aykırı olan Şubat ayındaki 2014 darbesinin bir sonucu olarak, ikinci başkanlık ondan alındı. O zaman, "genç" e yol verdi. Daha doğrusu - bir sonraki "demokrat" ve altı ay önce, öngörülemeyen ve beklenmedik ve şimdi "Batı'nın favorisi" olmak zorunda kaldı.
Kilometre Taşları. Ülkenin eski liderleri ve PAP yarışındaki mevcut tüm rakipleriyle birlikte, sadece eski yaşamlarında rekabet etmekle kalmayıp, aynı zamanda hem siyasi kariyerlerini büyütmek hem de kendi işlerini geliştirmek için kullandılar. Sonuç iyi bilinmektedir: bugün kesirli olmayan bir halkın yardımcısı ve Avrupa entegrasyon komitesinin sıradan bir üyesi olan Poroshenko cumhurbaşkanı oldu.
Geçmişte, PAP - 1998’tan 2005’e ve 2006’ten 2007 senesine, ve Rada’da en "yağ" komitelerinin başkanıydı - bütçe ve finans ve bankacılık. Şubat - Eylül ayları arasında 2005 - Ukrayna Ulusal Güvenlik ve Savunma Konseyi Sekreteri. 2007'ten 2012 yılına - Ulusal Bankanın başkanı ve aynı zamanda Dışişleri Bakanı (2009-2010), Mart-Kasım ayları arasında Ekonomik Kalkınma ve Ticaret Bakanı 2012.
Poroshenko - uluslararası ilişkiler prestijli fakültesi mezunu ve Kiev Devlet Üniversitesi (hukuk uzmanlığı - "ekonomist-uluslararası") uluslararası hukuk mezunu. Gördüğümüz gibi, iki ana uzmanlık alanında kariyer zirvesine ulaştı - iki uzmanlık dalında bir endüstri bakanıydı.
Son yüzyılın 90'unun “klasik” bir modeli olmasına rağmen, kıpkırmızı bir ceket olmadan bir oligarktır. Bu nedenle, politik ve ekonomik çıkarlarına her zaman televizyonda yarattığı 5 Kanalı eşlik eder ve yüceltilir - iki ersatz devrimi söz konusudur: 2004'taki Turuncu ve 2013-2014'taki Euromaidan. Kanal tutarlı bir şekilde, görünür temettü getirmese bile, Peter Alekseevich'i Ukrayna siyasetinde belirgin, görünür ve talep gören bir rakam yaptı. 25’in cumhurbaşkanlığı seçiminde Mayıs’ta yapılan zaferden sonra, “5 kanalını” satamayacağını söyledi - “bir korna” her zaman gerekli.
PAP bir milyarderdir ve Forbes’e göre, Şubat ayında 2013, zengin bir 1,8 milyar dolarlık servetiyle Ukrayna arasında beşinci sırada yer aldı ve Ukrayna’nın "çikolata kralı" olan Ukrprominvest endişesinin kurucusu ve fahri başkanı. İş imparatorluğunu hatırladım ki; Roschen (Kiev, Vinnitsa, Mariupol ve Kremenchug şekerleme fabrikaları), Lipetsk fabrikası Linkof (Rusya), Klaipeda şekerleme fabrikası Klaipedos Conditerija (Litvanya).
Otomotiv endüstrisinde (VAZ arabalarının üretimi, Hyundai, Kia, Cherkassy Otobüs OJSC'nin otobüsleri ve kamyonları, Bogdan Corporation'ın Lutsk Otomobil Fabrikası), gemi yapımı (Leninskaya Kuznitsa Fabrikası), meyve suyu üretimi, bira, kvass, bakkaliye ürünleri (Rіdna Marka Corporation), tarımsal üretim (Agroprodinvest LLC, Podillya CJSC, Kryzhopol ve Pogrebishchensky şeker bitkileri, Novofastovskoye tarımsal sanayi grubu, Zorya Podolia PC, Vinnytsia Tahıl Ürünleri No. XXUMX) d..
Bu varlıkların bir kısmı zaten iç savaş, “Rusya ve diğer Ukrayna oligarkları ile kavgalar tarafından“ yenildi ”, ancak yine de“ depoda ”sağlıklı kalmaya devam ediyor.
Politik kariyer 1998'te siyasete katıldığından beri (ilk defa milletvekili oldu), Bay Poroshenko Medvedchuk ile birlikte birleşmiş Sosyal Demokrat Parti'yi (birleşmiş) kurdu ve sadık Başkan Leonid Kuchma'ya hizmet etti. Eski Başbakan Mykola Azarov ve eski Parlamento Başkanı Volodymyr Rybak ile birlikte, hepsi resmi Cumhurbaşkanı Viktor Yanukoviç'in refahına “bağışladıkları” Bölgeler Partisi'ni kurdu.
Kuchma ve Yanukoviç arasında bir ara veren PAP, Ukrayna partimizi yarattı, Yulia Timoşenko ile birlikte Maidan-2004'i düzenledi, Cumhurbaşkanı Viktor Yuşçenko'yu iktidara getirdi ve "cumhurbaşkanının dostları aşkı" olarak bilinen gayri resmi bir siyasetçi ve işadamları grubunu yönetti. O zaman aslında “milyarderlere karşı milyonerler” isyanına öncülük etti (bu “turuncu” devrimin bir başka özüdür) ve zaman zaman kişisel servetini artırarak ve politik etkisini genişleten bir milyarder oldu.
Ve birkaç ay önce, darbeden bir ay sonra 2014'in Mart ayında, ülkenin acilen başkan olmak için bir “dengeleyiciye” ihtiyacı vardı. Daha sonra ülke yavaş yavaş ama kesin bir şekilde bir sivil çatışmaya karıştı, orduyu Güneydoğu Ukrayna'daki Ukrayna halkının bir kısmına karşı cezai bir operasyon için kullanarak silahlı bir iç savaş haline geldi. Ve bir sonraki "devrim" e ve Ukrayna’daki darbeye ilham veren, sipariş eden ve ödeme yapan Batı, Petro Poroshenko’yu seçti.
“Smotrin” Washington, Londra ve Brüksel’e farklı “topuzlara başvuranlar” ekiplerinin bir parçası olarak ziyaret ettikten sonra, Mart 2014-th’de, ülkenin sosyolojik hizmetlerinden dördü (SOCIS, KIIS, Rating ve Razumkov Center): o zaman, Petro Poroshenko (PAP) cumhurbaşkanlığı yarışının ilk turunu kazanacaktı. Aynı zamanda önde gelen parti lideri "UDAR" Vitali Klitschko, Ukraynalıların seçim sempati liderinin önünde neredeyse üç katına çıktı. Poroshenko, iddiaya göre, Klitschko için% 24,9% 8,9 karşı oy kullanmaya hazırdı. Batkivshchyna partisinin lideri Yulia Timoşenko, zaten üçüncüydü.
Diğer bir deyişle, mevcut durum önceden belirlenmiş ve “o sırada” emredilmişti, ve Ukrayna’da Batı, herkesin planladığı ve söylediği gibi birkaç kez ikna ettiği Batı’da. Vitali Klitschko, daha önce “Ukrayna siyasetinin faustpatronu” sayılan Alman Federal Şansölyesi Angela Merkel'in dosyalanmasıyla, yalnızca cumhurbaşkanlığı seçimini reddetmekle kalmadı, aynı zamanda cumhurbaşkanlığı adına kıdemli bir PAP da aday göstermişti. Ve Ukrayna Cumhurbaşkanı Poroshenko zaten seçimlerden çok önce tanıdı. Mayıs 25 oyu, hala demokrasiye inanıyormuş gibi, Batı kamuoyunun gözünde bir bahane için gerekli bir “demokratik nitelik” sadece bir formaliteydi.
Beşinci cumhurbaşkanının sorunları ve güçlükleri. İç politika. Yani, tekrar ediyoruz, bunun önemli bir kısmı için seçilen genç stabilizatör aslında Ukrayna'da iktidara geldi. Tutkuları sakinleştirmek ve bir ülkeyi "dikmek" için çağrılan kişi. Ve bu kapasitede aslında hem arkadaşları, hem de düşmanları ve rakipleri tarafından tanındı. Açılışı zaten Haziran ayındaki 8-10'e tayin edildi, böylece raf olmadan, kendisi için belirlenen görevlerin çözümüne devam etti. Ve ülkedeki durum ve müşteriler.
PAP daha iyisini yapmak için bir şeyi değiştirebilecek mi? Bu, Ukrayna yaşamının çeşitli alanlarında henüz iddialı ve ikna edici görünmeyen olumlu cevapların en önemlisidir. Birincisi, Ukrayna’ya barış getirmesi için tautoloji için özür dilerim. Donbass'a ilk ziyaretini yapan Poroshenko, bununla birlikte, terörle mücadele operasyonuna devam edeceğini ve yalnızca "ayrılıkçılık" ve "terörizmi" bastırmaya zorlamakta olduğunu - Donetsk ve Lugansk bölgelerinin sakinlerinin Kiev yönetiminde kalmasını istediğini açıkladı. “Terörle Mücadele operasyonu şu anda yapıldığı gibi çarpıcı biçimde değişecek. Daha verimli, daha kısa olacak ”dedi. Ve ciddi suçlar işleyen “teröristlerin” iki seçeneğinin olduğunu söyledi: teslim olmak ve iskeleye oturmak ya da “terörle mücadele birimleriyle uğraşmak”.
Ancak Donbass milislerinin bu yaklaşımla iyi bir iş çıkardıklarını söyleyebiliriz. Ve güçlerini yatıştırır оружия ancak Poroshenko'nun küratörlerin rızasını almak zorunda kaldığı cezalandırıcı askeri operasyonun daha da arttırılmasıyla mümkün. Ünlü veya söylenmemiş, farketmez. Ancak resmi ve kamusal olarak güneydoğudaki şiddet Batı politikacılarının eğiliminde değil ve Rusya'da sert bir şekilde olumsuz yargılanıyor ve kınanıyor. Bu Poroshenko'yu pek almayın. Donbas'a kendisini tatmin etmesi için “bir dizi yasa” vaat ediyor. Ama şimdilik bunlar sadece kelimeler.
İkincisi, Poroshenko kesinlikle iç Ukrayna oligarşik fikir birliğine varmada sorun yaşayacak. İki ana faktörü unutma. İlk: PAP'ın kendisi büyük bir oligarktır. Ve cumhurbaşkanı olarak nasıl hareket edeceğini seçmek zorunda kalacak: ya en acil ihtiyaç olarak ilan edilmiş olan Ukrayna yaşamının ortak ve ilan edilmiş deoligarşizasyonuna uymak ya da kendi oligarşik imparatorluğunun yıkılmış sınırlarını yeniden kurmak.
Gayretle işinin çıkarlarını savunan ve tüm makamlar ve rejimlerle kaçınılmaz şekilde arttırmış olan Porosenko, ikinci yolu seçerse ikinci faktörü - diğer Ukraynalı oligarşilerin çıkarlarıyla - karşılayacaktır. Ve onlar ve ile. hakkında. Cumhurbaşkanı Turchinov, daha önce benzeri görülmemiş bir güce girdi, aslında devlet iktidarını kişisel mülkü ve ticari çıkarlarıyla birleştirdi. Igor Kolomoisky, Dnepropetrovsk bölgesinin valisi oldu ve özel bir ordunun ve benzeri görülmemiş bir zulümün yardımıyla, Odessa ve Zaporozhye bölgelerinde federalistlerin hareketlerini bastırdı ve gerçekte, Avrupalı devletlerin çoğunun sadece yarısı tarafından kontrol edilen bir vesayet yarattı. Oligarşler Sergey Taruta ve Rinat Akhmetov, Donbas'taki işlerini bir başkasına kaybetmek ya da bırakmak istemiyor. Poroshenko'yu, başka kilo kaybı "meslektaşlar" pahasına, sorunlarını çözme konusunda Ukrayna'ya geri dönen Viktor Pinchuk ve Dmitry Firtash ile birisiyle paylaşmayı pek kabul etmiyorlar.
Düşük rütbeli diğer "Ukrayna iş dünyasının köpekbalıkları" da saklandı. Ve Poroshenko, kesinlikle bir şekilde, “aile” nin etkisi altındaki pereriban mülk alanlarında - sınırdışı Yanukoviç'in destekçileri ile etkileşime girmek zorunda kalacak. Ve bunun eski oligarşik fikir birliği olduğunu hatırlamak, eski cumhurbaşkanının çevresinin artan cahil iştahına karşı yöneldi, düşüşünün ana nedenlerinden biri haline geldi, “euromaidan” mekanizmasını başlattı ve bu konuda Batı ile olan çabalarına katıldı.
Üçüncüsü, Timoşenko halkın oligarşik karşıtı duygularını ve “euromaidan” konusunda arenaya giren milliyetçi siyasetçilerin bir kısmını speküle edecek ve oynayacak. Bu neredeyse onun büyük politikada kalması ve rengarenk ve marjinal muhalefet içinde çözülmemesi için tek şans. Ek olarak, nesnel olarak, bu düşünceler, nüfusun geniş kesimlerinin sosyal protestolarıyla bir araya gelebilir, bu da yaşam standartlarındaki düşüşe bağlı olarak kaçınılmazdır. Ve bu düşüş, IMF'nin Ukrayna'ya kredi sunarken öne sürdüğü şartları yerine getirme sürecinde de kaçınılmaz. Fiyattaki bir yükseliş, kamu hizmeti hizmetlerinin neredeyse iki katıdır, Ukraynalıların% 90'inin cüzdanlarını, maliyetini tamamen “temizler”.
Dördüncüsü, Poroshenko’nun bu yıl Verkhovna Rada’yı yeniden seçme isteğinin Ukrayna’daki iç barışa katkıda bulunma ihtimalinin düşük olduğu bildirildi. Ancak bu arzu anlaşılabilir bir durumdur - bu, Rusya'nın halen Ukrayna'nın meşru başkanı olarak görmekte olduğu Yanukoviç'e bir son vermek ve yeni Ukrayna makamlarına meşruiyet görünümü vermek için çaba gösteren Batı'nın talebidir. Poroshenko’nun seçimi bu planın ilk aşaması. Parlamentonun yeniden seçilmesi ve yeni bir anayasanın kabulü aynı sürecin diğer aşamalarıdır. Ancak seçim kampanyası iki ucu keskin bir "silah" dır. Bir yandan, çoktan ajite edilmiş bir kamuoyu uyandırabilir ve eğer Donbass kendi parlamento üyelerini seçmeyi reddederse, ülkenin bölünmesini derinleştirebilir. Ancak, diğer taraftan, Ukrayna'nın en kötü sosyo-ekonomik durumundan rahatsız edici bir faktör olabilir ve yoksul insanları sosyal ayaklanmalardan uzaklaştırabilir.
Bu konudaki her şey başkanlık hattının esnekliğine bağlı olacaktır. Ve Poroshenko’nun, sözde, Rus ve Rusça konuşan vatandaşların kitlesel ikametgahlarında, kültürel ve manevi geleneklerine saygı göstererek, kendi yaşamlarını belirleme haklarına saygı göstererek, gücün yerelleştirilmesine de hazır görünüyor.
Dış politika zorlukları. Dış politikada, Poroshenko kesinlikle yalnızca Batı’ya hizmet etmek ve verilen ilerlemeleri değerlendirmekle kalmayıp, aynı zamanda Rusya ile ilişkiler kurma ihtiyacını da karşılayacak. Batı ile her şey açık - Yukarıda da belirtildiği gibi Poroshenko, bu yılın haziran ayında EU 27 ile Ortaklık Anlaşması'nın ekonomik bölümünü neredeyse kesin olarak imzalayacak. Bunun için liderliğinde Ukrayna, IMF'den, ABD'den ve Avrupa Birliğinden krediler ve finansal yardım sözü verdi. Onlar olmadan, güneydoğunun bütçe oluşturucu bölgelerinin kaybıyla birlikte, Ukrayna yakın gelecekte bir temerrüdü bekliyor. Batı’nın protestosunu desteklemek için bu yardımı sağlaması ve bir şekilde Ukrayna’nın muazzam ve uygun olmayan dış borcunu (140 milyar dolar) yeniden yapılandırması gerekecek.
Yeni başlayanlar için Poroshenko Polonya'ya gidiyor. Özellikle ne vereceği belli değil. Ancak bağımsız bir politikacının imajı üzerinde çalışabilir. Ukrayna'nın tüm başkanları ya Moskova'ya, ya Brüksel'e ya da Washington'a gitti.
Rusya ile daha zor olacak. Poroshenko, kuzeydoğu komşusu olmadan sorunları çözmenin imkansız olduğunu zaten kabul etti. “Pazarlık yapacağız. Rusya bizim ortağımız. Ülkenin doğusundaki barış Rusya olmadan restore edilemez ”dedi. Ancak, Kırım'ı Ukrayna bölgesi olarak görmeye devam ettiğini söyledi. Dahası, zafer durumunda, Ukrayna'da “geçici olarak işgal altındaki bölgelerin” işleriyle ilgilenecek özel bir bakanlık kurmayı teklif ediyor. Ona bir görev verilecek - Kırım Cumhuriyeti'nin Ukrayna'ya “uluslararası belgeler aracılığıyla” geri verilmesi.
Soruna özel ilgi gösterilmesi, Poroshenko’nun Kırım meselesinde bu tür bir sıkıntının Başkan Obama tarafından desteklenmesi gerçeğine bağlı. ABD Başkanı, “Ukrayna'nın egemenliğini ve toprak bütünlüğünü desteklemeye devam ediyoruz, Rusya'nın işgalini kınamakta ve reddetmek ve Kırım'ı ilhak etme girişimlerini reddediyoruz ve daha önce olduğu gibi, çatışmanın barışçıl bir çözümünü bulmak için Ukrayna ve diğer ortaklarla çalışmayı bizim görevimiz olarak görüyoruz” dedi. Ve Ukrayna'da bu ülkenin liderlerinin görüşlerini dinlememek kabul edilmiyor. Her zaman bu şekilde olmuştur ve şimdi çok özel.
Ancak Ukrayna hala bir Avrupa ülkesidir. Ve Avrupa da, türün kendisinden önce kendi görevlerini belirler. Avrupa Konseyi Genel Sekreteri Jagland, Ukrayna vizyonunu çoktan belirledi: “Yeni cumhurbaşkanının devletteki barışı ve demokrasiyi yeniden sağlamak için kararlı davranacağına inanıyorum. Ukrayna'yı, başta Anayasa olmak üzere reformlar olmak üzere reformlar konusunda desteklemeye devam edecek olan Avrupa Konseyi'ne güvenebilir. … Demokrasiye, insan haklarına ve hukukun üstünlüğüne tam saygı, Ukrayna halkının refahını ve ülkeleri için barışçıl bir geleceği garanti etmenin tek yolu. ”
Bunlar iyi hedefler. Ve Poroshenko iyi farkında. Başkan olarak. Prensip olarak, bunu, papanın böyle bir konumu olan Ukrayna'nın şimdi evde olması gereken dört çocuk babası olarak anlaması gerekir. Abartı ve abartı olmadan. Ancak, çoğu zaman olduğu gibi, tek başına anlamak yeterli olmayabilir ...
... Daha önce, "eski" hayatta, Poroshenko’nun başarılarının birçoğu, iki şaşırtıcı niteliğiyle ilişkilendirilmişti. Bir yandan bu, doğru zamanda doğru yerde olma ve omuzu doğru kişiye verme yeteneğidir. Öte yandan - zaman içinde düşme, gölgelerin içine girme ve en önemlisi, ortaya çıkma zamanlarında benzersiz bir yetenek. Şimdi Pyotr Alekseevich'in son derece daralmış bir “manevra” var - ya kendini ayakta tutabilir, ülkesini koruyabilir ya da gölgelere giremez ve onunla boğulabilir ...