İstanbul Yüksek Komiseri Rumbold raporunda, Hakimiyeti Milliye ve Yenigün gazetelerinin geçen ayki yazılarından örnekler verdi, bu gazetelerin İkinci İnönü Zaferi'nden sonra ölçülü yayınlardan vazgeçerek Türk ordusunun İngiltere'ye karşı da zafer kazandıklarını yazdıklarını, İngiltere'ye saldırdıklarını, Fransa ve İtalya'ya ise dil uzatmadıklarını, zafer sarhoşluğu içinde
bulunan Ankara liderleriyle yakın bir gelecekte anlaşmanın güç olacağını bildirdi.
(Kaynak: Kurtuluş Savaşı Günlüğü / Zeki Sarıhan)
Hakimiyeti Milliye, Elçi Oşida'nın İstanbul'a gelişi vesilesiyle Türkiye-Japonya başlıklı yazısında "Asya Asyalılarındır" ilkesini hatırlatıyor. Japonya'yı İngiltere'ye karşı tutum almağa çağırıyor.
Vakit’te Mahir Sait: Japonya bizim için bir modeldir
(Kaynak: Kurtuluş Savaşı Günlüğü / Zeki Sarıhan)
Kamuoyunu her zamankinden fazla düşündüren bir şey de; Anadolu’da savaşın uzamasının ve kısmen Ankara üzerindeki “Bolşevik baskının” Türkiye’deki Fransız menfaatlerine büyük zararlar vereceği endişesiydi. Maurice Pernot, Mayıs 1921’de İstanbul’dan Jurnal des Debats’ya gönderdiği bir mektupta derdi;
“Tarafların karşılıklı olarak bozdukları demiryollarının, dinamitledikleri bu köprü ve sanat eserlerinin büyük kısmının kendi malımız, geri kalan kısmının ise Türklerin bizden aldıkları borca karşılık olduğunu ve savaşın uzun süre için üretimini yok ettiği bu geniş tarım alanlarının vatandaşlarımızın katıldığı istikrazların (borçlanmaların) garantisini teşkil ettiğini düşünmemek elden gelmiyor. Sonucu ne olursa olsun, Anadolu savaşı sürüp gittikçe yalnızca Türkleri mahvetmekle kalmayacak, burada uzun zaman ve güçbela sürdürülen Fransız çabalarının ürünlerini de sıfıra indirecek”
TÜRK KURTULUŞ SAVAŞI VE FRANSIZ KAMUOYU (1919-1922) /PROF. DR. YAHYA AKYÜZ / 264