Plastik dünyasında eriyik akış endeksi, bir pistonun 190 derece santigratta sabit miktarda basınç uyguladığında, 10 dakika boyunca doğal polimerde veya masterbatch'te meydana gelen çıkış hızını (veya akışını) ölçer. MFI'yi bilmek, üreticilerin işlemlerini daha iyi kontrol edebilmeleri için bir maddenin viskozitesini almasına yardımcı olur. Uluslararası Standardizasyon Örgütü 1133 ve Amerikan Test ve Materyal Birliği ASTM D1238, erime akış endeksini ölçmek için standartlar olarak hizmet vermektedir.
benzerlikler
ISO 1133 ve ASTM D1238, farklılıklardan daha fazla benzerliğe sahiptir. Üreticiler bu standartları “teknik olarak eşdeğer” olarak görüyorlar ve her ikisi de yaygın olarak eriyik indeksleyici olarak bilinen bir ekstrüzyon plastometresinin kullanımıyla ilgili benzer standartlar olarak görüyorlar. Her iki standart da, kontrollü koşullar altında viskozite eğrisindeki bir noktayı ölçen ve her 10 dakikada bir gram cinsinden MFI ifade eden testleri sunar. Her standart, delik uzunluğu ve çapı, namlu sıcaklığı ve piston yükü değerlerini belirtir.
Yöntemler
ISO 1133 standardı beş dakikalık bir ön ısıtma süresi gerektirirken, ASTM D1238 yedi dakikalık bir ön ısıtma süresi gerektirir. ISO 1133 standardı, 50 mm'lik bir başlangıç noktasına sahiptir ve 30 mm'lik piston hareketi içerirken, ASTM D1238 yöntemi, 46 mm'lik bir başlangıç noktasına sahiptir ve 6,35 ila 25,4 mm arası seyahat gerektirir. Ek olarak, ISO ve ASTM standartları, eriyik indeksleyicinin piston ayağında hafif bir boyutsal fark önerir.
Özellikler
ASTM D1238, çok ağırlıklı bir erime akış testi olarak bilinen erime akış testinde bir değişiklik sunar. Farklı malzeme ağırlıkları kullanan bu prosedür, değişen yük koşullarında yapılan ölçümler de dahil olmak üzere, tek bir şarjla çoklu ölçümler sunar. ISO 1133 standardı bu alternatif yöntemi detaylandırmamaktadır. ASTM standardı ayrıca eriyik indeksleyicileri için önerilen teknik spesifikasyonları detaylandırırken, ISO 1133 bu özelliğe sahip değildir.
A ve B Prosedürleri
Hem ISO 1133 hem de ASTM D1238, Prosedür A ve B olarak bilinen iki MFI test yöntemi sunar. Prosedür A, MFI'yi belirlemek için analitik teraziye tartılan zamanlanmış aralıklarla kesimler yapan bir manuel erime indeksleyicisine dayanırken Prosedür B'de kesme özelliği yoktur veya tartı. Bunun yerine, bir ekstrüde reçine hacmini ölçerek MFI'yi belirler. Tipik olarak, B Prosedürü, kullanıcının müdahalesi için daha az fırsata sahip olduğundan daha doğru ölçümler üretir. Bununla birlikte, bu prosedür, test sıcaklığında reçine eriyik yoğunluğu için kesin bir değer gerektirirken, Prosedür A bu bilgiyi gerektirmez.