Son Akşam Yemeği çalışmasının ardından Floransa'ya dönen Leonardo Leonardo di ser Piero da Vinci. "Keşke kumaşların hışırtısı, boğaza düğümlenen hıçkırık ve hızlı hızlı alınan solukların da resmini çizebilseydi. Korkunun resmini çizebilecek olsaydı bunu mutlaka yapardı.”
.
Pieta Heykeli ile rüştünü ispatlayıp, yaptığı işi asla tasvip etmeyen Floransa'daki ailesinin yanına dönen
Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni. "Michelangelo'nun tüyleri korkuyla ürpermiş, gözleri büyümüştü; yeni bir heykele başladığı anlarda hissettiği duyguydu bu. En mükemmel hayallerinin gerçekleştiği andı bu. Katıksız bir potansiyelin anıydı bu.
Taş şarkı söylemeye devam edince, Michelangelo çekicini ve keskisini aldı. Mermer nihayet uyanmıştı. Davut sesleniyordu. Şimdi onu serbest bırakmak Michelangelo'ya kalmıştı."
.
Michelangelo ve Leonardo 1501 ile 1505 arasında Floransa'da yaşadılar. Duccio Taşı'ndan yapılacak heykele ikisi de talipti. Aralarında yaşanan çekişme tek parça mermerden Davut heykeli ile Mona Lisa tablosuna ilham olacaktı
.
Daha önce Leonardo Da Vinci ile ilgili bir şeyler okumuştum lakin Michelangelo'ya dair yetersiz bilgiye sahiptim. Bu kitap ile Michelangelo' nun keskisine büyük hayranlık duydum
Mermer ile fırça arasındaki rekabetin görsel bir şölen tadında verdiği lezzet muazzam
ilk romanı olmasına rağmen, Italya'da sanat eğitimi alan ve Michelangelo sergilerini görebilmek için tüm Avrupa'yı dolaşan yazar çok başarılı bir iş çıkarmış.
.
Sayfaları çevirirken Mona Lisa'ya vurulan her fırça, Davut'a vurulan her keski darbesi ile heyecanlandım