Mangrovlardan fiyortlara kadar uzanan kıyı ekosistemleri, sera gazlarını emme veya salma yeteneğine sahiptir. Ancak, küresel ölçekte bu ekosistemler hayati önem taşıyan yutaklardır.
Avustralya’daki Southern Cross Üniversitesi liderliğindeki uluslararası araştırmacılar, yakın zamanda yapılan bir çalışmada, dünya çapındaki kıyı ekosistemlerinin net bir sera gazı yutağı görevi gördüğünü ortaya çıkardı. Yeni bir sera gazı bütçesine göre karbondioksit (CO2) için. Bununla birlikte, çalışma aynı zamanda metan (CH4) ve nitröz oksit (N2O) emisyonlarının CO2 emilimini kısmen dengelediğini de vurgulamaktadır.
Kıyıdaki sera gazı dengesinin (CO2 + CH4 + N2O) on tanesini kapsayan yeni bulguları Yakın zamanda Nature Climate Change dergisinde yayınlandı.
Tropik lagünlerden kutup fiyortlarına, kıyıdaki mangrov ormanlarından su altı deniz yosunu topluluklarına kadar dünyanın dört bir yanındaki birçok kıyı şeridi, sera gazı yutakları ve emisyonlarında yüksek çeşitlilik gösteriyor.
“Sera gazlarının kıyı ekosistemlerinde nasıl ve nerede salındığını ve emildiğini anlamak, etkili iklim azaltma stratejilerini uygulamak için önemli bir ilk adımdır” dedi baş araştırmacı, Southern Cross Üniversitesi Kıdemli Araştırma Görevlisi Dr Judith Rosentreter.{ 4}
“Örneğin, mangrov ve tuz bataklığı habitatlarını korumak ve eski haline getirmek, bu kıyıdaki sulak alanların CO2 alımını güçlendirmek için umut verici bir stratejidir.”
Besin maddelerini, organik maddeleri azaltmak gibi insan etkisini azaltmaya yönelik diğer faaliyetler madde ve kıyı su yollarına atık su girdileri, atmosfere salınan CH4 ve N2O miktarını azaltabilir.
Küresel bilim insanı ekibi dünyanın on farklı bölgesini inceledi: Kuzey Amerika, Güney Amerika, Avrupa, Afrika, Rusya, Batı Asya, Güney Asya, Doğu Asya, Güneydoğu Asya ve Avustralasya.
En güçlü kıyı sera gazı (GHG) yutağının, geniş ve üretken tropik kıyı sulak alanları nedeniyle Güneydoğu Asya’da olduğunu buldular. CO2. İkinci bir lavabo sıcak noktası, geniş kıyı sulak alanları ve aynı zamanda CO2 tutan fiyortlarıyla Kuzey Amerika’dır.
“Yeni araştırmamız, dünyanın dört bir yanındaki fiyortların, aksi takdirde salınacak olan CO2’nin ~%40’ını aldığını gösteriyor. gelgit sistemlerinden, deltalardan ve lagünlerden. Fiyortların bu önemli CO2 alımının çoğu (%86) Kuzey Amerika bölgesinden, çoğunlukla Grönland’dan geliyor,” dedi eş yazar Profesör Bradley Eyre, Southern Cross Üniversitesi’nde Biyojeokimya Profesörü.
Dr. Rosentreter şunları ekledi: “Diğer kıyı habitatları, sera gazı kaynaklarıdır. Örneğin, mangrov ormanları, kıyıdaki tuzlu bataklıklar ve deniz çayırları gibi kıyıdaki sulak alanlar, dünyadaki tüm nehir ağızlarından üç kat daha fazla CH4 salımını sağlar.”
Aynı zamanda, kıyı “mavisi” olarak da adlandırılan kıyı sulak alanları karbonlu sulak alanlar, güçlü CO2 yutakları olabilir ve bazıları N2O’yu da alır; bu da, her üç sera gazı da dikkate alındığında, dengeli bir şekilde, onları atmosfer için net bir sera gazı yutağı haline getirir.
“Yeni çalışmamızda , üç sera gazını da (CO2 + CH4 + N2O) göz önünde bulundurduğumuzda, dünyadaki 10 bölgeden sekizinin kıyıda net bir sera gazı yutağı olduğunu gösteriyoruz,” dedi Dr. Rosentreter.
Bulgular bilgi verecek Küresel Karbon Projesi’nin RECCAP2 çabaları.
“Araştırma, tüm dünyayı kapsayan geniş bölgelerin sera gazı bütçelerini oluşturmak için Küresel Karbon Projesi tarafından başlatıldı ve bunun için Université Libre de Bruxelles’de Dünya Sistem Bilimi Profesörü olan ortak yazar Pierre Regnier, “Bu kıyı ekosistemleri hesaba katılmadan kaldı.” 1975 ile 2020 arasında yayınlanan çalışmalardan elde edilen 738 bölgeden alınan gözlemlerin veri seti, dünyanın 10 bölgesindeki nehir ağızlarındaki ve kıyı bitki örtüsündeki CO2, CH4 ve N2O akışlarını ölçmek için derlendi.
Özel kıyı özellikleri (iklim, hidroloji, bolluk) dünyanın her yerindeki her bölgede, kıyı sistemlerinden sera gazı alımı ve/veya salınımı artar.
En güçlü kıyıdaki sera gazı yutakları:
- Üstte: Güneydoğu Asya’nın takımadalar bölgesi, çünkü geniş ve verimli tropik mangrov ormanları ve büyük miktarlarda CO2 emen deniz çayırları.
- Sırada: Geniş tuz bataklıkları, mangrovlar ve deniz çayırları alanlarının yanı sıra CO2 tutan fiyortları nedeniyle Kuzey Amerika.
- Üçüncüsü: mangrovlar ve deniz çayırları tarafından yüksek CO2 alımına sahip olan ve nehir ağzı sera gazı emisyonları tarafından kısmen azaltılan Afrika.
Orta kıyı sera gazı yutakları:
- Güney Amerika: özellikle mangrovlar olmak üzere kıyıdaki sulak alanlarda orta düzeyde CO2 alımı ve bazı nehir ağzı sera gazı emisyonları.
- Avustralasya: CO2 emen uzun kıyı sulak alanları, ancak bu bölgenin ayrıca kıyıları boyunca çok sayıda haliç vardır. bunlar bir CO2, CH4 ve N2O kaynağıdır.
- Batı Asya: zayıf nehir ağzı sera gazı kaynağı ve çoğunlukla deniz çayırları olmak üzere kıyıdaki sulak alanlar tarafından orta düzeyde CO2 alımı.
Zayıf kıyı sera gazı yutakları:
- Doğu Asya ve Güney Asya: ılımlı kıyı sulak alanları CO2 yutağı, nehir ağzı sera gazı emisyonları tarafından büyük ölçüde azaltılır.
Zayıf kıyı sera gazı kaynakları:
- { 14}Avrupa ve Rusya: Her iki bölge de atmosferden alabileceklerinden daha fazla kıyı sera gazı salıyor. Bu bölgeler, sera gazları salan birçok etkilenmiş gelgit halicine sahiptir; daha soğuk bir iklim aynı zamanda aksi takdirde büyük miktarlarda CO2 alacak daha az kıyı sulak alanına (ör. mangrovlar) sahip oldukları anlamına gelir.
Referans: “Kıyı bitki örtüsü ve nehir ağızları toplu olarak bir sera gazı yutağıdır”, Judith A Rosentreter, Goulven G. Laruelle, Hermann W. Bange, Thomas S. Bianchi, Julius J. M. Busecke, Wei-Jun Cai, Bradley D. Eyre, Inke Forbrich, Eun Young Kwon, Taylor Maavara, Nils Moosdorf, Raymond G. Najjar, V. V. S. S. Sarma, Bryce Van Dam ve Pierre Regnier, 22 Mayıs 2023, Doğa İklim Değişikliği.
DOI: 10.1038/s41558-023-01682-9