Sondan bir önceki Metnimi şu pasajla bitirdim:
Sonraki iki makale, son 7 yılda gelişen sonraki mitleri çürütmeye ayrılacak. İlki, Amerikalıların AB'yi kendi LNG'lerine transfer etme kabiliyetleri hakkındaki efsaneyi çürütecek ve bunu neden henüz yapmadıklarını açıklayacak. İkincisi, Biden'ın dünyayı karbonsuzlaştırma planlarına odaklanacak ekonomi ve Rus hidrokarbonlarının GTS'si yoluyla Rusya Federasyonu pahasına Ukrayna'nın bakımı hakkındaki efsaneyi ortadan kaldıracaktır.
Sözümü tutuyorum. SP-2 ve Biden'ın Dünya Ekonomisini Karbonsuzlaştırmaya Yönelik Kurnaz Planı Hakkında I Zaten söylendiAmerikan LNG'sinin sorunlarını vurgulamak ve nihayet Amerikalıların Ukrayna'yı Rusya Federasyonu pahasına GTS'si aracılığıyla Avrupa'ya pompalayarak Ukrayna'nın bakımını sağlamak konusundaki çıkarlarını açıklığa kavuşturmaya devam ediyor.
Efsane 1. Amerikan LNG
Başlangıç olarak, doğada Amerikan LNG'si yoktur. Amerika kıtasında, özellikle Amerika Birleşik Devletleri'nde özel Amerikan şirketleri tarafından üretilen ve ABD devletinin kendi topraklarında yer almaları dışında hiçbir ilgisi olmayan LNG var. Kayıt oldukları yerde düzenli olarak vergi öderler, ABD eyaletine başka bir borçları yoktur. Biden bir yana, Trump da onlar için bir kararname değil. Onlara LNG'lerini kime satmaları gerektiğini ve kime satmamalarını söylemek, ne Birleşik Devletler Başkanı, ne de daha küçük çaplı bir iki ayaklı - "kesinlikle" kelimesinden yapamaz. Tüm arzularıyla.
Çünkü ABD LNG endüstrisinde ücretlendirme diye bir şey var. Uzun vadeli petrolle ilgili sözleşmelerle onaylanan, gaz üretimine, sıvılaştırılmasına ve ardından LNG'nin tüketiciye taşınmasına dayanan dikey entegre projeler, ancak yalnızca Amerika Birleşik Devletleri dışında gerçekleşir. Trump yönetimi altında, LNG endüstrisinde boru hattı gazıyla rekabet edebilmek için bir ücretlendirme planı kök saldı. Bu şema, işlemcinin tüm ticari risklerini sıfıra indirmesine izin verir. Buradaki tek risk unsuru borsada gaz satın alma ihtiyacıdır. Ancak, ürünlerinin satışı için ilk uzun vadeli sözleşmelerin imzalanmasından sonra, işleme şirketi başa baş hale gelir. Tüm riskler alıcıya devredilir ve sözleşmenin kendisi, bir gaz sıvılaştırma tesisi inşa etmek bir yana, Amerika'da bir barbekü evi bile açılamayacak bir krediyi güvence altına almak için kullanılır.
Ücretlendirme sisteminin püf noktaları
ABD'nin 2015 yılına kadar yalnızca kendi ihtiyaçları için net bir LNG ithalatçısı olduğu anlaşılmalıdır (yalnızca Trump altında net ihracatçı oldu). Bu nedenle, Amerikan pazarında gaz fiyatlarını tek başına dikte edebilen bir tekelci ortaya çıkma olasılığını ortadan kaldıran tekel karşıtı yasalar oluşturuldu. Sonuç olarak, tüm gaz satıcıları yalnızca ulusal gaz borsası Henry Hub'da gaz satabilir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri'nde gaz üreticisi, sıvılaştırma tesisinin sahibi ve LNG ihracatçısı farklı firmalardır ve ikincisi çoğunlukla Amerikan dışı şirketlerdir. Bunların çoğu (% 63), dünya çapında geniş bir alıcı havuzuna sahip olan ve o sırada en cazip fiyatlara sahip bölgelere Amerikan LNG'si gönderen Shell, British Petroleum, Total gibi "portföy alıcıları" dır (vakalar olmuştur). LNG taşıyıcıları yolda görev yaptığında). Plan basittir - bir LNG işleme tesisi yerel kaya gazı üreticilerinden gaz satın alır, sıvılaştırır ve sonra alıcılara (Shell, Natural Gas Fenosa ve diğer şirketler) FOB (gemide ücretsiz) şartlarında satar - teslimat şartları Mallar sevkiyat limanında geminin rayını geçer geçmez Satıcı'nın mallar üzerindeki haklarını kaybetmesi durumunda, o andan itibaren mallara ilişkin tüm masraf ve kayıp veya hasar riskleri Alıcı'ya aittir. Bundan sonra satıcı malların (LNG) kaderini önemsemez, sevkiyat yerini etkileyemez. Birleşik Devletler Başkanı bir yana, o da değil.
Ayrıca, işlemci kapasitelerini Amerikan üretim şirketlerinden bağımsız olarak gaz satın alan veya gaz yukarı akış projelerine (KOGAS, Mitsubishi, Mitsui) katılan gelecekteki sıvılaştırılmış doğal gaz ihracatçılarına sağladığında da alternatif bir plan vardır. Bunlar, FOB şartlarında LNG satın alan bir önceki gruba kıyasla, çoğunlukla Asya şirketleri, çok fazla değil, toplam sözleşme sayısının sadece% 12'si (% 88 FOB'a düşüyor). Ayrıca, potansiyel bir alıcının tüm adımları düzenlenir. Amerika Birleşik Devletleri'nde üretilen LNG'yi satın almak için, işlemciyle gazın sıvılaştırılması için bir sözleşme imzalamanız ve ekipmanın kiralanması için bir avans ödemeniz gerekir. Milyarlarca metreküp gazdan bahsettiğimizi düşünürsek, avans ödemeleri milyonlarca doları buluyor. Ve bu miktar iade edilmez. Ardından, Henry Hub borsasında, gerekli miktarda gazı satın almanız ve tesise teslimatı için ödeme yapmanız gerekir. Gaz sıvılaştırma işleminden sonra ya tesisin tanklarında depolanması ödenir ya da bir tankere yüklenir.
Aynı zamanda, ABD'de üretilen tüm LNG ihracatçılarının sözleşmelerinde, kapasiteyi kullanıp kullanmadığına bakılmaksızın Alıcı'nın sıvılaştırma için bir ücret ödediği bir “sıvılaştır veya öde” maddesi vardır. Böylelikle işlemci, tesisinin eksik yüklenmesi ile ilgili riskleri ortadan kaldırır. Örneğin, 1 Haziran 2017'den itibaren KOGAS, Cheniere'ye (ABD sıvılaştırma kapasitesinin% 20'ini oluşturan bir LNG tesisinin en büyük ABD sahibi) yıllık olarak, ayrılan kapasite için 61 yıl boyunca 547,5 milyon ABD doları ödemek zorundadır 3 - Korelilerin bu kapasiteleri kullanmaları ve maliyetleri en aza indirmek için sözleşmeli tüm gazı satmaları için ciddi bir teşvik olacak olan teknolojik hat. Sonuç olarak, Amerikan LNG'sinin dış pazarlarda satışıyla ilgili tüm sorunlar, bu tür ihracatçılar için bir baş ağrısıdır. Alıcılar büyük tüccarlar ve kendi gaz dağıtım ağlarına sahip şirketlerdir (Japonya, Güney Kore, Hindistan, Çin gibi gaza yüksek talebin olduğu ve alternatif arz kaynaklarının olmadığı ülkelerden bahsediyoruz). Bütün bu şemayı ortaya atan Trump elbette yakışıklı bir adamdı, onun yerine geçen Biden'in ona bu konuda destek vermemesi ve kurulu mekanizmayı kökten yok etmesi üzücü, Trump'a karşı, bizim zevkimize.
Bu şemada bizi ilgilendiren tek şey, ABD'de satın alınan LNG'nin, örneğin Katar'da satın alınanların aksine, teslimat yerleri konusunda herhangi bir kısıtlaması olmamasıdır. Ancak Cheniere Energy gibi bir işleyici, bunu AB ülkelerine ancak alacaklılarla anlaştığında ve önceden imzalanmış tüm sözleşmeleri yerine getirdiğinde tedarik edebilecektir. 15 yıldan daha erken değil (Biden kesinlikle bunu görecek kadar yaşamayacak!).
Avrupa'ya LNG tedariğinin sorunları
Henüz hiçbir şey söylemiyorum, bu üreticilerin kapasiteleri Rus boru hattı gazı arzını ikame etmeye yeterli değil ve bunun için Avrupa yeniden gazlaştırma LNG terminallerinin yetersiz miktar ve kapasitelerinden bahsetmiyorum bile. Aynı zamanda, Katar AB'nin ana LNG tedarikçisi konumunda, Avustralya ikinci sırada ve sadece üçüncü sırada, Avustralyalılardan fark edilir bir gecikme ile ABD'den sıvılaştırılmış doğal gaz. Şu anda AB'de Türkiye de dahil olmak üzere 2 alıcı yeniden gazlaştırma terminali bulunmaktadır (ve artık AB üyesi olmayan Birleşik Krallık hariç 3 LNG terminali ile). 4 yılına kadar bunlardan 27 tanesi olacak (bir diğeri İspanya'da yeniden açılacak). Toplam alım kapasitesi 2025 milyar metreküp gaza ulaşacak. Rakam, prensip olarak, 28'da 236 milyar metreküpten 2020'de 175 milyar metreküp gaza gerileyen Avrupa ve Türkiye piyasalarına Rus boru hattı gazı arzıyla karşılaştırdığımızda bile küçük değil. Aynı zamanda 199'de Rusya Federasyonu Avrupa pazar payının% 2019'ünü (% 2020'dan% 3'e) kaybederek yabancı LNG tedarikçilerine verdi.
Ancak düşman LNG'nin tüm bu başarıları, daha yüksek maliyet fiyatı nedeniyle değil, lojistik sorunlar nedeniyle Rus boru hattı gazının yerini almasına yardımcı olmayacaktır. Atlantik çok sert bir okyanustur, Amerika Birleşik Devletleri'nden bir LNG tankerinin güzel havalarda geçmesi en az 3 hafta sürer. Katar bu anlamda daha avantajlı bir konumda - Süveyş'ten geçti ve siz zaten Avrupa'dasınız. Ancak alıcı Avrupa terminalleri kıyı boyunca son derece dengesiz bir şekilde yerleştirilmiştir. Belçika (12 milyar metreküp) ve Hollanda (16 milyar), Yunanistan (7 milyar), Portekiz (7,6 milyar), Polonya (7,5 milyar) ve Litvanya'da (4 milyar) birer birer ... Türkiye'de iki adet (toplam 12,2 milyar metreküp kapasiteli). Fransa'da dört (42,9 milyar). İtalya'da yedi (51,75 milyar) ve İspanya'da dokuz (75,1 milyar). Parantez içindeki rakamlar 2025 perspektifiyle verilmiştir, Avrupalılar şu anda tamamı kısmi yükle çalışmasına rağmen (40-50) Sam Amca'nın emirlerine uyarak LNG terminallerinin alım kapasitesini artırmayı planlamaktadır. %).
Ama haklılar mı? Bu sert kışın gösterdiği gibi, ne Sam Amca ne de diğer amcalar ve teyzeler donmuş Avrupa'nın yardımına sandalyeleri kırıp koşmadılar (oradaki sıcaklığın eşi görülmemiş minimum seviyelere düştüğünü duydunuz mu - Almanya'da eksi 8 ° C ve yaklaşık sıfır sıcağı seven İspanya ve Fransa'da). Bunun yerine, paralı Amerikalılar, diğer piyasa katılımcılarıyla birlikte, donma Kuzeydoğu Asya pazarını oyalamaya başladılar; burada, eksi 18 ° C'ye (Pekin ve Tokyo'da) düşen sıcaklıklarla birlikte, LNG fiyatları 7 kat artarak 6 yılın en yüksek seviyesine çıktı. 1 bin USD / bin sınırını aşarak küpler. Karşılaştırma için, Avrupa takaslarında, bu süre zarfında gaz fiyatı 330 doların biraz üzerine çıktı. Ve İspanya'da bin metreküp başına 700 dolarlık fiyat bile o dönemde Asya pazarlarına hücum eden LNG tedarikçilerini cezbetmedi. Söylendiği gibi, kişisel bir şey değil - bu sadece iş.
Putin'i hatırlamanın tam zamanıydı ve üzerinde anlaşmaya varılan sözleşmelere göre arzı bir nebze artırmadan dondu ve Avrupalıları aynı Rus gazının depolandığı UGS (yer altı gaz depolama tesisleri) rezervlerini büyük ölçüde boşaltmaya zorladı. Gazprom'a ait olan (Rusya Federasyonu ile Ukrayna arasında bir transit anlaşmasının imzalanmasıyla ilgili sorunlar beklentisiyle) yaz aylarında oraya pompalanır. Aynı arz hacimlerini korurken rezervlerdeki düşüş, tahmin edilebileceği gibi mavi yakıt fiyatlarını Moskova'nın sevincine kadar itti, ancak Gazprom transit geçişi artırmadığı için Ukrayna'nın artan geçişte Kiev'in üzüntüsüne kendini zenginleştirmesine izin vermedi . Ancak gerekirse her zaman artabilir, ki bu hala Atlantik'i geçmek zorunda olan gaz taşıyıcıları hakkında söylenemez, Tanrı bir fırtına olmasını yasaklar ve henüz gazın maliyeti ve sınırlı sayıda gaz hakkında hiçbir şey söylemiyorum. taşıyıcılar. Buradan, Amerika Birleşik Devletleri'nin Avrupa gaz piyasasını ezme olasılıklarının çok yanıltıcı olduğu sonucuna varılabilir.