Kıssadan Hisse:
Hikaye olunduğuna göre Şeyh Ebu Ali Dekkak (r.a.)’ın ticaretle uğraşan varlıklı müridi vardı. Bu mürid, bir gün hastalandı. Şeyhi onu ziyarete gidip hastalığının sebebini sordu. Mürid, şöyle dedi: “Bu gece teheccüd için kalktım. Abdest almak isteyince sırtımda bir hararet hissettim. Hararetim gittikçe arttı. Sonunda hummaya tutuldum.” Bunun üzerine şeyh , müride şu ikazda bulundu: “Dünyayı terk etmedikçe ve onun sevgisini gönlünden çıkarmadıkça teheccüd sana bir fayda sağlamaz. Bu sebeple böyle sana faydası olmayan işle uğraşma. Sana gereken önce dünya sevgisini terk etmen, sonra nafile ibadetlerle meşgul olmandır. Başı ağrıyan kimsenin, ayağını tedavi etmekle ızdırabı dinmez. Eline necaset bulaşan kimse, eteğini veya başka bir yerini başka bir yerini yıkamakla temiz hale gelmez.”
Not: İki seferberlik başlatmak istiyorum:
biri en az haftada bir dostlarla sabah namazı dersi. (sabah dersi yapacak dost bulmuşsan bahtiyarsın. ) kimseyi bulamasan da hakiki dost ile derse başla.
diğeri günün uygun zamanında aile dersi.
Sır Hocam’dan öğrendiğimiz güzel bir gelenek. O ne okuyacaksa ya ailesiyle ya cemaati ya da dostları ile okur.
dostluk ve aile üzerinden adaletle doğrulduğumuzda iyi şeyler olacak.