İnsanlar birbirlerinin yüzlerine bakar, Allahü teala kalbe ve niyete bakar. İnsanlar birbirlerinin ne yaptıklarına bakar. Allahü teala neden yaptığına bakar. Bir işi ne için yaptığımızı en iyi bilen yüce Allahtır 'celle celalühü'. Din demek niyet demektir. Bütün ameller, bütün ibadetler niyete bağlıdır. Amelin çok, niyetin bozuk ise on para etmez. Niyetin çok güzel; ama ameller bozuk ise, Allahü tealanın izni ile kurtulur. Bazı bilinmeyen ve görülmeyen hizmetler ve ibadetler vardır. Ama onun kazancını da kimse tahmin edemez. Mesela, birgün Cebrail aleyhisselam Peygamber Efendimize "aleyhissalatü vesselam" gelerek dedi ki; Ya Resulallah, bu gece Ebu Bekrin 'radyallahü anh' kazandığı sevap, kazandığı derece, kıyamete kadar gelecek bütün insanların kazancından daha fazladır. Ebu Bekr böyle bir ibadet yaptı. Ertesi gün Peygamber Efendimiz, hazret-i Ebu Bekri yanına çağırdılar. Buyurdular ki; Ya Eba Bekr, sen dün gece ne yaptın? Her zamanki gibi ya Resulallah, namaz kıldım, Kur'an-ı kerim okudum, yattım dedi. Peygamber Efendimiz 'sallallahü aleyhi ve sellem' Başka ne yaptın? Sen bu gece öyle bir ibadet yaptın ki, kıyamete kadar gelecek müslümanların sevapları toplamından daha fazla sevap kazandın. Anlat bakalım bu gece nasıl bir ibadet yaptın buyurdular. Hazret-i Ebu Bekr, ya Resulullah şu olabilir mi? Yatağa yattığım zaman kendi kendime, ya rabbi, sen Rabsın, Allahsın, Kur'an-ı kerimde buyruluyor ki; Allah verdiği sözden dönmez. Sen öyle takdir ettin ki, Cenneti de Cehennemi de insanlarla dolduracaksın. Cehennem insanlar ile dolacağına göre, benim vücudumu öyle büyüt ki, Cehennemi ben doldurayım, başka kimse girmesin. Aklıma bu geldi dedi. Hazret-i Ebu Bekr 'radyallahü anh' kimseye söylemediği, kimsenin bilmediği bu niyeti sebebi ile kıyamete kadar kimsenin erişemeyeceği kadar sevap kazandı. Allah indinde kalpten yapılan ibadet, zikir, niyet, dil ile yapılandan efdaldir. Hatta dil ile olup, kalp gafil olursa; o niyet, niyet değildir. Namaz kabul olmaz, Hac kabul olmaz, hiçbir şey kabul olmaz. Bizim dinimizin esası kalpteki niyettir. Namaza dururken, bir yere giderken insan içinden sürekli konuşur. O konuştukları, Allah indinde bilinir, ona göre de ecir verilir. Günah verilmesi için yapılması lazım, fiile dönmesi lazım. Ancak ecre sebep olacak işi, içinden geçirdiği anda sevap yazılır.