LAFONTAİNE JEAN DE
Fransız şairi. Kaynakların ve ormanların bakım ve gözetimiyle görevli bir korucunun oğlu olarak çocuk yaşta kırsal yaşamın güzelliklerini tattı, doğaya yabanıl hayvanlara ısındı, özgür ve hazlarına düşkün bir yaşama eğilim duydu, manastırda geçirdiği bir buçuk yıldan sonra babasının işini üstlendi, hukuk okuyup avukatlık hakkını kazanmasına karşın bu alanda hiç çalışmadı. Descartes'i inceledi, doğu kaynaklarından yararlandı. Edebiyat çevrelerine sokuldu, hiçbir zaman tam dost olmadığı ünlü yazarlarla tanışıklıklar içinde bulundu. Her dönemde kişisel bağımsızlığını, beğenisinin özgürlüğünü savundu. La Fontaine'in asıl yaratıcılık dönemi 1664–1674 arasındaki on yıl oldu. Öyküleri (Contes, 1665; Nouveaux Contes: Yeni öyküler, 1671) bu zaman diliminde yayımlandı; 1663'den başlayarak giriştiği masal (fabl) yazma ustalığına bu dönemde erişti; 1694'te tamamlanacak olan Fabl'lerinin ilk derlemesi 1668'de çıktı. Yedinci ve sekizinci kitaplar aynı başlıkla 1678'de çıkacak, on ikinci kitap nerdeyse başlangıçtan otuz yıl sonra tamamlanacaktır. Onun ölümsüzlüğünü sağlayan sonsuz kaynak işte bu sabırlı ve üretken emek olacaktır.1682'de Fransız Akademisine seçildi, esirgeyicisinin ölümü üzerine (1693) Hervart ailesinin yanında kaldı, yeniden Katolikliğe döndüğü ruhsal sıkıntılar arasında bedenen de zayıf düştü, hastalandı; öldüğü zaman üstünde çile gömleği vardı.
Öyküler, ağıtlar, fabllar, şiirler, başarı kazanamayan oyunlar, roman(Les Amours de Psycchei et de Cupidon: P ile C'un aşkları ) 1669 yazmış olan La Fontaine'in sanki bütün gücü hayvanlar arasında geçtiği gibi (Karga, tilki, karınca, aslan, eşek, kurt ve bitkiler ağaçlar değişik kaynaklardan insanlar arasında da olan şiirsel Fabllerine akmıştır. Bütün doğayı konuşturan bu zekâ bakışı ve edebiyat yeteneği, insan ve toplum sorunlarının hiç eskimemiş özlerini işler. Her zaman ve her toplumda geçerliği olan bir sonsuz ömür kazanır. Bütün dillere çevrildiği gibi Türkçe ’de de pek çok biçimi vardır. En başarılı Türkçe çevrileri Nazım hikmet, Orhan Veli Kanık, Sebahattin Eyüboğlu yapmıştır.
Bütün doğayı konuşturan bu zekâ bakışı edebiyat yeteneği, insan toplum sorunlarının hiç eskimemiş özlerini işler, her zaman ve her toplumda geçerliği olan bir sonsuz ömür kazanır.