“Kazakistan'ın egemenliğini yitirdiğini neredeyse Gorbaçov'a borçluyuz” makalesine yapılan yorumlarda, modern Kazakistan konusunun ve lideri Nursultan Nazarbayev'in kendiliğinden bir tartışma konusu olan 26 Temmuz 2011'ten kaynaklandı. Ardından, tartışmaya katılanlar (özellikle Kazakistan arkadaşlarım), Rusya ile Kazakistan arasındaki entegrasyon süreçlerinin gelişimi açısından iyimser bir kayda ilişkin görüş alışverişinde bulundu. Fakat bir miktar yetersizlik duygusu (en azından benimle) kalır ...
Ayrıca, Askeri İncelemenin saygın topluluğuna bir görev hissi bırakmadım - bir keresinde bu konuda materyal hazırlama sözü verdim. Dikkatinize sunulan yayın, bir tür “özet” - Kazakistan da dahil olmak üzere çeşitli İnternet kaynaklarından belirli bir konuda materyal seçimi. Seçimin öznel olduğu ve birçok bakımdan yazarın “kendi görüşü” ile çakıştığı açıktır.
Materyal sonunda en zeki okuyucular için bilgi kaynaklarına bağlantılar vardır.
916 th.
Nazarbayev'in yerine geçmedi
Beklenmedik şekilde geliyordu haber Alman Cumhurbaşkanı Bild, Kazakistan Devlet Başkanı Nursultan Nazarbayev'in hastaneye kaldırılması konusunda ülkedeki herkesi şaşırtmıştı. Yüksek rütbeli memurların acı bir şaşkınlığı, şiddetle endişeli muhalefet sözleriyle temkinli ... Evet, orada, devlet başkanının en üst düzey oğlu olarak görev yapan utangaç politikacı Rakhat Aliyev bile insanlığın mucizelerini gösterdi, devlet başkanının ilk başkanının hızlı bir şekilde iyileşmesini diledi.
Bu arada, Kazakistan’ın siyasetinin aniden keşfedilen insan yüzü, farklı bir medeniyet seviyesindeki keskin bir atılımın kanıtı değildir. Ve daha doğrusu, bir keresinde kendi çaresizliklerini haklı çıkarmalarını sağlayan ana desteği kaybeden seçkinlerin kafa karışıklığı hakkında. Ve gerçekte, yaşamın tüm yönlerinin: dış politika kavramından bölgesel yönetimlerin düzenlenmesine kadar - devlete ne olacak, Nursultan Nazarbayev'in kişileştirdiği? Bu çubuğu durum makinesinden çıkarın - bundan sonra kendini nasıl yönlendirir? Son yıllarda - bu retorik soruların da yaygınlaştığı açıktır. Ancak, söylemin arkasında gerçekten ciddi bir sistemik problemin olması önemlidir: hiç kimse - ne muhalefet ne de özellikle hükümet, bu stratejiyi henüz önermedi - en azından Nazarbayev'in olmadığı Kazakistan vizyonu.
Kazakistan'daki duruma aşina olan Rus siyasi danışmanları bir zamanlar bütün bürokrat sınıfları için acı verici bir sonuca vardılar: cumhuriyetteki seçkinler, ilk kişinin devletin siyasi alanından ayrılması beklentisiyle yaşarlar. Evet, en üst hakem çeşitli nedenlerle görevinden ayrıldığı zaman durumun güçlerini istisnasız olarak hariç tutmanın hiçbir yolu yoktur. Ancak, aslında, paradoksal olarak seslerin hazırlığı gerçeği tamamen dışlanmıştır. Hiç kimse, hiç kimse, hatta Kazakistan siyasetinin en gelişmiş oyuncuları bile, Kazakistan devletinin geleceği hakkındaki görüşlerini açıklayamıyor. Yerleşik sistemin mantığının, insanların politik potansiyeli uzun yıllardır zirvesinde olan bir kişinin bakımı hakkında açık bir şekilde konuşmalarına izin vermediği açıktır.
Bu bağlamda, devlet başkanının ana rakibinden “hızlı bir iyileşme” arzusu, yalnızca ülke vatandaşlarının çoğunluğunun belirtilen politik talebini değil aynı zamanda Mikhalkov’un kişilik kültünün yalnızca bir kişiliğin oluştuğunu söylediğinin teyidini de göstermektedir. Ve gerçekte, Kazakistan yetkilileri orduları tarafından kimler ibadet edilecek ve Kazakistan demokratik halkı kiminle hibe almaya devam edecek?
Orta Asya Demokrasiyi Geliştirme Vakfı Direktörü Tolganai Umbetalieva, Kazakistan'ın artık olumsuz senaryolardan kaçınamayacağına inanıyor:
“Olumsuz sonuçlardan kaçınmanın zaten imkansız olduğunu düşünüyorum. Geçen yıl Kırgızistan'daki durumu analiz ettik ve Kazakistan'da böyle bir senaryonun mümkün olup olmadığı hakkında konuştuk, Kazakistan'da bunun gerçekçi olmadığı konusunda eminiz. Şimdi tamamen farklı bir bakış açım var. Durum yıl içinde çok değiştiği için: ülkedeki sosyal gerginlikler çok yüksek, yakın zamanda araştırma yapılan bölgelerden geri döndüm ve batıda insanlar daha kavgalıysa Kazakistan'ın güneyinde insanlar daha çok hayal kırıklığına uğradı. Nazarbayev’in halefi, elinde güç bulundurmayı çok zor bulacak, cumhurbaşkanlığı onun için çok zor olacak ve ülkede istikrarı sağlamak zor olacak, sanırım şimdiden zaten kaybedilmiş ve cumhurbaşkanı ardılı hale gelse bile, bu büyük bir kaosa dönüşebilir. yurtiçinde ve yurtdışında bu görev için isteklerini ilan edecek pek çok politik güç var. Ellerinde oturmayacaklar. ”
Ülkenin siyasi alanındaki hayal kırıklığı yaratan süreçler, yabancı muhalefet bürosu başkanı Serik Medetbekov'un başkanlığını gösteriyor. Ona göre Nursultan Nazarbayev hiçbir zaman güç aktarımı için sistem mekanizmaları kurmayı başaramadı. “... Hepimiz anlıyoruz - tüm siyaset bilimciler bundan bahsediyorlar ve hükümetin içinde bunu açıkça anlıyorlar - gücün barışçıl transferi için hiçbir siyasi mekanizma yok. Ne yazık ki, bugün Nazarbayev bunun neredeyse imkansız olduğu bir sistem kurdu. Şimdi Kazakistan’da neler olduğunu düşününce, Nazarbayev’in aniden ayrılmasının çok daha zor olacağını düşünüyorum, muhtemelen daha radikal şeylere yol açacak, yani bu, barışçıl olmayan yöntemlerle, tüm bunlar olacak. bizim gücümüz ne pişmanlık duyuyorlar, sadece paraları, nüfuzları ve güçleri değil, silahlı oluşumları da var. Ve bu bir sır değil. Bu yüzden, daha önce de söylediğim gibi, hiç kimse sadece güçten vazgeçmeyecek ”dedi.
Kazakistan'da Yolsuzluk
(Alga partisi lideri Vladimir Kozlov tarafından yazılan malzemeye göre)
Neredeyse on yıl önce, ticari temsilcilerle yapılan bir toplantıda, Cumhurbaşkanı Nazarbayev, ne yazık ki kanadı geçen ifadeyi şöyle dedi: "Herhangi birinizi elinize alıp mahkemeye götürebilirim." Ülkenin cumhurbaşkanı, o zamanlar zaten on yıllık bir hükümeti olan, ne dediğini biliyordu. Bir cümle ile Kazakistan devlet sistemi dediğimiz şeyin özünü dile getirdi: çalmak, ancak bunu yapmanıza izin verenleri unutma. O zamandan beri, “Kazakistan'daki yolsuzluk formülü” ortaya çıktı: yolsuzluk, cumhurbaşkanının kendisini desteklemek için sahtekâr ama kişisel olarak sadık görevlilerle ödediği şey.
Cumhurbaşkanı Nazarbayev haklıydı. Neredeyse 100 iş yapan vatandaşların% kanunu ihlal ediyor. “Neredeyse” kelimesi, bu ifade tarafından rahatsız edilen çok az kişiyi kastetmekte, içtenlikle bir şeyi ihlal etmediğine inanmaktadır, çünkü “bunu herkes yapar”.
Kazakistan’da yolsuzluğun devletliğin temeli olduğu görüşünü mantıklı bir şekilde kanıtlamadan önce, bunu Cumhurbaşkanı Nazarbayev’in doğrudan suçu olarak gördüğümü söyleyeceğim ve bunun nedenini açıklayacağım. Her şey basit ve kısa: Kazakistan cumhurbaşkanlığı hükümeti olan bir ülke. Yirmi yıldır Nazarbayev'den başka bir başkan daha almadık. Bu nedenle Bay Nazarbayev, yalnızca petrolün ve ülkenin diğer kaynaklarının başarılı bir şekilde satılmasından değil, aynı zamanda ülkede gerçekleşen her şeyden, yaratılan ve yapılan her şeyden de sorumlu olmalıdır. Özellikle - çok yozlaşmış durum için.
Cumhurbaşkanı Nazarbayev'in yarattığı devletin yolsuzluk temeli dürüst bir şekilde iş yapmak isteyenler için yer bırakmıyor. Devlet (şahsen kendisine sadık memurların şahsında) ve onun yarattığı iş arasındaki ilişki sistemi, iş dünyasının her düzeyde memurların düzenleyici işlevlerine bağımlılığını belirler. Onayların ve izinlerin sayısının ve en önemlisi, herhangi bir işletmenin (sadece iş değil) oluşumunu ve gelişimini, her bir özel görevlinin bu sistemde kimin uygun bir yer işgal ettiğine karar verdiğine tamamen bağlıdır. İzin verilmeyecek - işletme olmayacak. Yoksa gelişmesine izin verilmeyecek. Veya - zaten gelişmiş imha edecek. Veya ... Devlet adına yapılan hizmetlerin yanı sıra birçok engel var.
Ancak - bir çözüm var. Belirli bireylerle olan ilişkilerin “iyileştirilmesi”, başka bir deyişle, iş için gerekli sorunların çözümü için rüşvet ödemede “hamle” bulunması gerekir. Ancak - muhasebe programında vergi ödenen “1X - Muhasebe” programında “bir memura rüşvet verilmesi” olarak adlandırılacak bir harcama kalemi yoktur. Yani - bir gizli "2С - Muhasebe" gerekir. Ve bu, vergiden - rüşvet vermek için - gelirin bir bölümünü gizlemeniz gerektiği anlamına gelir. Hepsi bu. Bir işadamı vardı - bir suçlu oldu. "Elini tut ve mahkemeye götürebilirsin." Ve alamaz ve alamazsınız. Ama sonra vatandaşlığı, haklarını, onurunu, ahlakını, ahlakını, adaletini ve vicdanını unutma ... Sadece gelir hakkında, onları sağlayanlar ve onu yaratanlar hakkında, “Yaratıcı'yı unutma. , Yani konuşmak için ... Unutma ve rüzgara karşı değil. Ve sonra derhal size kim olduğunu ve yerinin nerede olduğunu hatırlatacaklar.
Birkaç yıl önce, Politon tartışma kulübünün toplantılarından birinde, cumhurbaşkanı danışmanı Yertysbayev bir keresinde böyle ilginç bir cümle söyledi: “Devlet sistemi zaten yaratıldı, düzgün çalışıyor ve içinde herhangi bir şeyi değiştirmeye gerek yok. Sadece bu sistemde yerinizi bulun ve yaşayın, eğlenin. ” Ancak, günlük realitemizin gösterdiği gibi, sistem doğrudan ve şeffaf değildir. Eğriliğinde süslü bulmacalardan oluşur. Ahlaki ilkelere ve medeni bir konuma sahip bir vatandaşsanız, onu değiştirmeye ve kaybetmeye meyilli değilseniz - bu sistemde bir yer bulamazsınız. Dik açı yok; oraya ulaşmak için önce “tahsis edilen alan” altında eğilmelisin ... Böyle bir sistemde var olmayı kabul ettin, sonuç olarak, gözlerin önünde, açık bir gökyüzü yerine, önce “iyimser” bir kıç olacaksa ve sonra - ve kafes ... Sistem - benim tarafımdan değil - yaratılmış ve çalışıyor ...
İki binincinin başında, iş dünyasında yolsuzluğun rolü konusunda bir anket yapıldı. Neredeyse tüm iş adamları, yolsuzluğun, iş gelişimini destekleyen “olumlu bir faktör” olduğunu kabul etmiştir. İlk bakışta - beklenmedik ve saçma. Ama - mantıklı. Mevcut yasalar dahil Vergi kanunu, gümrük mevzuatı, görev ve vergilerin büyüklüğü ve hesaplanması, iş geliştirme için bir fırsat sağlamaz. Ve bu durumda, rüşvet olarak “yeşil sokak” veren yolsuzluk görevlilerinin “faaliyetleri” iş için olumlu.
Kazakistan'da yolsuzlukla mücadele, onu yaratan ve koruyanlar tarafından yönetiliyor. Zamanımızın kanatlı sorusu - “yolsuzlukla mücadelenin liderinin yeri ne kadar” - her şeyi söylüyor. Vatandaşların yolsuzlukla mücadeleleri yolsuzluk vatandaşlarına değil, vatandaşların kendilerine yol açar, çünkü yolsuzluk sistematiktir ve kendisini her seviyede sıkı bir şekilde korur: rüşvet alan polislerden rüşvet alanlara hakimler. Bu benim büyükelçilerin büyükelçisi Büyükelçi Bayan Dzharbusynova'nın “yolsuzluğa sıfır tolerans düzeyine gelmesi” çağrısına yorumum.
Aynı zamanda, Bayan Dzharbusynova'nın kendinizle başlamanız gerektiği konusundaki tezine katılıyorum. Örneğin, Cumhurbaşkanı Nazarbayev'in, tüm yetkililerin, “kendisiyle başlayana” dek tüm yetkililerin beyanı sunmasını talep etme hakkına sahip olduğunu düşünmeyeceğim, halkı geliri ve kendisine ait olduğu başkanlık ailesinin üyelerinin gelirleri hakkında halkı bilgilendirdi. immün sistemi baskılanmış. Neden biri merak ediyor, ulusun liderinin ve ailesinin cezai dokunulmazlığı? Topluma örnekler ve dürüstlük, ahlak ve etik standartları vermemeli mi? Bugün ne yapıyorlar - neden yarın cevap vermek istemiyorlar?
20 yıllarca süren bağımsızlıktan sonra, yolsuzluğun olmadığı, “buna karşı mücadele” olarak adlandırdığı tek bir hükümet faaliyet alanı belirleyemediğimiz bir duruma geldik. Bu bir devlet kanseridir. Ülkenin devleti ve geleceği için çok tehlikelidir.
Terörizm ve ayrılıkçılık tehdidi
Kazakistan'da terör konusu, ülkenin çoğu medya ve kamu analisti için bir öncelik haline geldi. Hafif bir gecikmeyle, yavaş önceki önceki tartışma, ana sorunun formüle edildiği tartışmalara yol açıyor - devlet ortaya çıkan tehditlere nasıl cevap vermeli? Ancak asıl mesele, ülkenin uzman topluluğunun, belgelendirilen makamlara yakın bir düzeyde bile olsa tartışmaya katılmış olmasıdır: Kazakistan'da terör, medyanın kurgusu değildir.
Vremya, çeşitli güvenlik kurumlarının eski başkanı Korgeneral Bulat Baekenov ile yaptığı röportajda Kazakistan güvenlik hizmetleri tarafından göz ardı edilen gerçeklerle ilgili gerçekleri anlatıyor. Konuk konuğun belirttiği en önemli şey, aşırılık yanlısı örgütlerin dağıtım alanlarının feci bir hızla büyümesidir:
“... 2000-lerin başlangıcında emekli olduğumda, benim için nahoş bir sürpriz, Slav halkının baskın olduğu Doğu Kazakistan bölgesinde bir grup Hizb-ut Tahrir hareketinin tutuklanmasıydı. Başlangıçta, güvenlik güçleri, aşırılıkçılığın en doğru tezahürlerini İslam'ın vaaz ettiği bir nüfus olduğu bölgeler olarak kabul ederek pratikte bu alana dikkat etmediler.
Dinsel Konularla İlgili Habitat Bilgi Fonu Başkanı Aiman Rustembekova, eşit derecede rahatsız edici bir tablo olduğunu görüyor, Megapolis ile yaptığı röportajda şunu belirtti: Kazakistan gençliği, çevre sorunlarına çok dikkat ediyor. “15 yaşındakiler bile artık dinsel hareketlerle uğraşıyorlar. Ancak başkent Astana'da genç insanlar iş ve eğlence bulabilir, planlar yapabilir ve hedefler görebilirler, o zaman sosyo-ekonomik sorunların çözülmediği köylerde gençler için din ideoloji olur Vakıf Başkanı, "Bir zamanlar komünizmin inşa edilmesi fikriyle birleştik ve hatta herkese her türlü sosyal güvencenin sağlandığı bir zamanda yaşadık" diyor vakıf başkanı. "Şimdi hiçbir şey garanti edilemeyen gençler, fikrinden uzaklaşıyor. Halifeliğin inşası ve belki de yolsuzluk, ahlaksızlık ve toplumun zengin ve fakir olarak ayrılmasını protesto ediyor.
Nur Otan Partisi'nin Stratejik Gelişimi Sekreteri Anti-Terörist Programlar Merkezi'nin eski başkanı, Italik'in sayfalarındaki Yerlan Karin, Kazakistan'daki terör tehdidinin nedenlerini şöyle yansıtıyor:
“Günümüzde uzman çevrelerde terörizmin nedenleri konusunda fikir birliği yoktur. Bazıları sosyoekonomik sorunların (yoksulluk, yoksulluk, toplumun marjinalleşmesinin) katalizör olarak hizmet ettiğine inanıyorlar. haklar ve özgürlükler düzeyi.) Yine de diğerleri terörizmin temelinin sosyo-kültürel deformasyon (bazı değerler ve ahlaki normların değer kaybetmesi) olduğuna inanmaktadır, ancak terörizm, diğerleri gibi seti, karmaşık nedenleri ve zor intertwining motifleri vardır. Kazakistan'ın şartları terörizm tehdidine karşılık katkıda en az üç ana faktörleri tespit edilebilir olarak.
Birincisi, sosyal depresyon faktörü, kanal eksikliği ve sosyal hareketliliğin asansörleri. Sosyal tabakalaşma ve sosyal grupların belli bir kastı. Kendini gerçekleştirmenin imkansızlığı ve sosyal başarının kazanılması. Özellikle gençler arasında sosyal güvensizlik ve yaşam eksikliği beklentisi. Ve bütün bu sorunlar toplumdaki yolsuzluklarla daha da kötüleşiyor. Ek olarak, zengin ve fakirlerin ayrılmasında kritik bir eşiğe ulaşıldığında, bunlardan birinin saldırı olabileceği muhtemel sosyal protestolar ortaya çıkmaktadır.
İkincisi, devlet politikasının ideolojik alandaki, özellikle de, dini ve etnik alanın düzenlenmesinde, biçim ve din politikasının yürütülmesinde bazı formalizmlerin düşük etkinliği.
Üçüncüsü, komşu ülkelerdeki "gerilim yataklarının" varlığı her zaman terörizmle durumu etkiler. Bizim durumumuzda - Orta Asya'daki mevcut istikrarsızlığın korunması - Kırgızistan'daki siyasi krizin alevlenme olasılığı ve bunun ardından Tacikistan ve Özbekistan'daki durumu istikrarsızlaştırmak için olası girişimler olasılığı.
Sosyal, dini veya ideolojik hoşnutsuzluk, meşru siyasi çözüm yollarına sahip olmamak, kaçınılmaz olarak, hükümeti ve toplumu tehdit, şiddet ve ölüm yoluyla etkileme girişimlerine yol açar. Bu teröre giden yol. Kazakistan bu tarafa gidiyor. Bugün Kazakistan'da her şey yapıldı, böylece insanlar gücün dürüstlüğüne, yasaların adaletine ve toplumun insanlığına inancını yitirdiler. Yaşamın çevresine atılan yüz binlerce insan, kimsenin ihtiyaç duymadığını, aldatıldıklarını anlamaya başladı. Siyasi yaşamdaki tezahürünü bulamayan, terör eylemlerinde kendini masum insanların ölümünü tezahür ettirmeye başlayacak bir protesto olgunlaşıyor. Ve, büyük olasılıkla, bu çeşitli İslamcı grupların faaliyetleri ile kendini gösterecektir.
Portal Asya Merkezi de, daha önce ortaya çıkan sorunları - ülkenin batısındaki ayrılıkçı duyguların ortaya çıkmasıyla - ortaya koyuyor. Yayın vurguluyor:
“Klan yapısı, özellikle batı bölgelerinde, özellikle de çoğu Adai klanına mensup olan Kazakların yaşadığı Mangistau'da (eski adıyla Guryev) devletin temellerini tahrip edebiliyor. Bu cins, Junior Zhuz'un yapısındaki anahtarlardan biridir, aynı olan hikayeler Kazaklar bölünmüş bir devlet başlattılar. Şimdi, Genç Zhuz topraklarında, 1990'ler için tipik olan Kazakistan'dan bağımsız bir devlet oluşturma fikri yeni bir güçle dolaşıyor. Belli başlı popülerlik, Adai'nin tüm Kazakistan'a beslendiği iddiasıdır, kendileri de açlıktan otururlar - bu, Genç zhuz'u koruyan makalelerde defalarca belirtilir. Yavaş yavaş, Kazakistan’ın Batı’sı petrolünü bağımsız olarak, Astana’nın emirleri olmadan elden çıkarması durumunda, herkesin zaten oradaki Emirlikler’de olduğu gibi yaşayacağına karar veriyorlar.
Örneğin, Kazakistan Müslümanları Birliği'nin tanınmış lideri M. Telibekov, bu fikre dayanıyor: "Batı Kazakistan, kendine özgü bir şekilde ifade edilmiş özelliklere sahip. Bölgenin nüfusu Adayans tarafından temsil ediliyor. Çok zor bir ekonomik durum: İnsanlar "altın" üzerine oturduklarının çok iyi farkındalar, ancak sefil bir varoluş ortaya koyuyorlar. Bölgenin yağı temelde tüm ülkeyi besliyor. Yaşanabilirlik (onların görüşüne göre) insanları aşırı uçlara itmektedir.Bu tamamen haklı bir isyandır, eğer nüfusun durumu gelecekte iyileşmezse, Batı Kazakistan yalnızca büyük bir toplumsal ayaklanmaların merkezi değil, aynı zamanda Sovyetler Birliği'nin çöküşünün de bir kez daha düşünülemez hale geldiği ortaya çıktı. Fantezi: Merkezin politikaları önemli değişikliklere uğramazsa, Batı Kazakistan bağımsız bir devlet olacak. "
Dış politika - birkaç sandalyede dengeleme yasası
Geçtiğimiz on yıl boyunca, Kazakistan, petrol pahasındaki hızlı ekonomik büyüme ve pragmatik bir dış politika nedeniyle Orta Asya'daki en gelişmiş ülke oldu. Cumhurbaşkanı Nazarbayev, ülkenin çıkarlarının geniş bir yelpazesini ustaca dengelemeyi ve Kazakistan'ın en önemli iki uluslararası ortağı olan Rusya ve bölgedeki çıkarlarıyla çarpışan ABD arasında makul bir denge kurmayı başardı. Rusya, tarihi ve coğrafi bir karşılaştırmalı üstünlüğe sahip olsa da, Kazakistan’ın ABD ile olan ilişkileri önemli ve büyümekte ve güçlenmektedir. Nazarbayev, Rusya'ya ucuz petrol göndererek ve Washington’un ABD’ye yönelik teröre karşı mücadelesinin ayrılmaz bir parçası haline getirerek Rusya ve ABD’yle ilişkilerinde bir denge kurdu.
Cumhurbaşkanı Medvedev’in önündeki Rusya dış politikasının önceliklerinden biri, bu bölgedeki uydu ülkeleriyle bilinçli bir stratejik ve jeopolitik amacı olan yakınlaşmalarıydı; Kazakistan, Rusya'dan gerçek özerklik kazanmaya ve ulusal kimliğini doğrulamaya çalışırken, güvenlik ve savunma sorunlarına çözüm bulmak için yüzünü Moskova'ya çevirmekten korkmuyor. Bugün Astana ile Moskova arasındaki askeri işbirliği güçlü ve köklüdür ve karşılıklı çıkarlarla yürütülmektedir. Her iki ülke de Orta Asya ülkelerinin Toplu Güvenlik Antlaşması Örgütü'nün (CSTO) üyeleri ve ayrıca Şangay İşbirliği Örgütü'nün (SCO) üyeleridir. 1994'ten bu yana Kazakistan ve Rusya, askeri işbirliklerinin seviyesini istikrarlı bir şekilde artırdı. 2010'te ortak askeri tatbikatlar üç kez düzenlendi, bu yıl için benzer bir sayı planlandı ve Rus askeri uzmanlarının rehberliğinde yaklaşık binlerce Kazak askerine eğitim verildi.
Rusya, Moskova’nın bölgedeki etkisini geri kazanmaya çalıştığı bir başka itici güç olması nedeniyle, Rusya Gümrük Birliği’ne üye olması nedeniyle Kazakistan’ın lider ticaret ortağıdır. Rusya, Belarus ve Kazakistan arasındaki gümrük birliği resmen Ocak 2010’te var olmaya başladı ve Ocak 2012’a kadar tek bir ekonomik alanın oluşmasına dönüşmesi bekleniyor. Rusya, iki ülke arasındaki ikili ticarette, Kazakistan petrol ve doğal gaz ihracatında transit bir ülke olduğu için hakim bir konumda bulunuyor.
Astana ayrıca, 1991'ten bu yana özel bir engel olmadan geliştirilen Washington ile iyi ve güçlü ilişkilere sahiptir. ABD, Kazakistan'ın bağımsızlığını tanıyan ilk ülke oldu. Washington, o zamandan beri Astana'yı güvenilir bir ortak olarak görüyor ve ülkenin adaylığını 2010’teki Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı’nın (AGİT) aktif başkanlığını destekliyor. Enerji işbirliği, Washington’un bölgedeki ülkeler arasında enerji bağımsızlığı fikrini desteklemesi nedeniyle ABD-Kazak ilişkilerinin temellerinden biri. Washington, Hazar boru hatlarının çeşitlendirilmesini, enerji kaynakları bakımından Rus egemenliğine karşı bir denge olarak görüyor. Washington, Kazakistan ile Azerbaycan arasında, Astana’nın bu konuda Moskova’ya bağımlılığını azaltmaya yardımcı olan Bakü-Tiflis-Ceyhan boru hattıyla kısmen petrol ihraç etmesine izin veren bir anlaşmayı onayladı. Yayılma-olmayan konular aynı zamanda Astana ve Washington arasındaki ikili ilişkilerin de temelini oluşturmaktadır. Washington’un Kazakistan’a cephaneliğinden kurtulmasına yardım etmek için Astana’ya iki yüz milyon dolardan fazla para ödediği ortak risk azaltma anlaşması оружия Kitle imhası, Astana'nın iyi oynadığı bir proliferasyon politikasının en iyi örneklerinden biri olarak kabul edilir.
Astana, Moskova ve Washington’un rekabet halindeki ekonomik çıkarlarını yönetmenin daha az zor olduğunu düşünmesine rağmen, askeri ve güvenlik alanlarındaki çıkarların çözümü daha problemli oldu. Kazakistan, CSTO üyeliğini, NATO’nun bir dengelemesi olarak kullanmaya karar vermesine rağmen, yılın 1995’inden gelen NATO’nun Barış için Ortaklık programının bir üyesi olmasına ve NATO’nun Ortaklar İçin Eylem Planı çerçevesinde işbirliği yapmasına karar verdi. Örgüt (CSTO anlamına gelir), terörizm ve gümrük güvenliğiyle mücadeleye yönelik tedbirlerden acil müdahale ve göç sorunlarına kadar birçok alanda ülkeyi aktif olarak desteklemektedir. Askeri alanda NATO ve AGİT arasındaki ilişkilerde yaşanan oynaklık ve istikrarsızlığın Astana ve Washington arasındaki ilişkileri etkilediği açıktır. NATO’nun CSTO’dan işbirliğine yönelik sinyalleri kabul etmeyi reddettiği inatçılığı, Astana’nın güvenlik ve savunma ihtiyaçları için Moskova’ya daha fazla güvenmesine yol açabilir, ancak bunun ciddi bir sonuç doğuracak olması olası değildir. Washington ile uzun süredir devam eden ve sağlam ilişkisi için. Astana’nın çok taraflı dış politikası, tavizlerin iktidar gösterileri ile değiştiği dikkatlice dengelenmiş bir stratejiye dayanmaktadır. Örneğin, Moskova’nın NATO’nun pahasına devam eden askeri işbirliğinden faydalanması için Astana’nın petrol sektöründeki yabancı yatırımlara açıklığına tolerans göstermesi gerekiyor. Kazakistan muhataplarını çeşitlendirdi ve bölgede birkaç büyük küresel oyuncunun çıkarlarının birbiriyle çarpıştığı ve rekabet ettiği kısmen bağımsız bir siyasi çizgi geliştirdi. Bu, Obama yönetiminin ülkedeki arzularının ve hedeflerinin tatmin edilmesiyle tutarlı görünüyor, ancak Beyaz Saray'ın elbette serbest piyasa ekonomisi açısından oyunun kurallarını kabul eden istikrarlı, güvenli ve demokratik bir devletin gelişimine katkıda bulunmasına rağmen, saygın bir bölgesel lider olarak.
Nazarbayev, hiç şüphesiz Orta Asya'yı, yalnızca Rusya ve ABD için değil aynı zamanda Çin için de kaçınılmaz bir şekilde etki ve üstünlük için savaş alanı haline gelen bir bölge olarak görüyor. Rusya hem ekonomik hem de politik olarak artmaya devam ederken, bölgedeki olayları etkileme kabiliyetinin büyümeye devam etmesi çok muhtemel. Aynı durum, bölgedeki iyileştirme ve enerji kaynaklarına erişimi arttırma konusundaki hırslarından özel bir sır vermeyen Çin için de söylenebilir. Aynı zamanda, Birleşik Devletler kendisini bölgedeki olayları etkileme yeteneklerinin nispeten statik dış politika ve sınırlı mali kaynaklarla sınırlı kalmaya başladığı bir durumda bulur.
Rusya'nın askeri ve güvenlik alanlarında kendisinin baskın bir rol oynaması mücadelesinde son kazanan olması çok muhtemel. Zamanla, ABD’nin Sovyet sonrası dönemin ekonomik etkisini Kazak hidrokarbon sektöründeki Çin petrol ve doğalgaz şirketlerine, dünyanın diğer bölgelerinde giderek daha fazla olduğu gibi bırakması mümkündür. Aynı zamanda, Nazarbayev’in Astana’nın azami yararı için Kazakistan dış politikasını dikkatlice manipüle etmeye devam etmesi beklenebilir.
Kazakistan'da Ruslar
Kazakistan'da, Ruslar çoğunlukla 16. - 19. yüzyıl göçmenlerinin soyundan ve SSCB dönemindeki emek göçmenlerinin soyundan gelmektedir.
Ruslar tarafından modern Kazakistan topraklarında kurulan en eski yerleşim yeri - Yaitsky şehri (daha sonra - Uralsk şehri) 1520 yılında kuruldu. Daha sonra Guryev (1645), Pavlodar (1861 ile şehir statüsü), Gerçek (1854), Semipalatinsk (1712) dayanıyordu, Ust-Kamenogorsk (1720), Petropavlovsk (1752), Akmola (1824), Aktyubinsk (1868), Kostanay ( 1879), Kokchetav, Irgiz (1845), Turgai (1845), Kazalinsk (1848) ve diğer küçük kentsel yerleşimler.
Halen Kazakistan'da yaşayan Rusların çoğu, Sovyet döneminde iç göç sırasında Kazakistan'a gelen işçi göçmenleridir. Bu, CPSU Merkez Komitesinin ve SSCB Hükümetinin kararlaştırılması ve fabrikaların, madenlerin, bakir toprakların vb.
Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra, 6 milyon Rus, Kazakistan'da kaldı. Bu zamana kadar neredeyse bütün nüfus Rusça konuştu; sadece toplumsal ilerlemenin dili değil, aynı zamanda kent Kazaklarının konuşulan diliydi.
1991’te bağımsızlık kazandıktan sonra, Rusların Rusya’ya çıkışı başladı ve sayıları önemli ölçüde azaldı ve azalmaya devam etti, ancak yavaş bir hızda. Her yıl yüz binlerce insan ayrılmaya başladı. Şu anda, Kazakistan’daki Rusların ortalama yaşı 49, Kazaklar arasında ise 27. Bu sadece çıkış yapısından değil aynı zamanda Kazakistan'ın Rus nüfusunun düşük doğum oranından da kaynaklanmaktadır. Böylece, şu anda, Ruslar ikinci en büyük ulusal grup haline geldi ve 2010'in başında ülke nüfusunun% 23,3'ini oluşturdu.
Ayrılışın temel faktörleri: SSCB'nin tek yerinin çöküşü, etnik vatanına (Rusları Rusya'ya, Almanya'ya Almanları, İsrail'e Yahudileri, Ukraynalıları Ukrayna'ya, Belarus'u Beyaz Rusya'ya vb.), Kazak nüfusunun hızlı büyümesini, aşırı kırsal nüfusun göçünü; kentler, işgücü piyasalarında etnik gruplar arası rekabeti arttırırken, devlet aygıtlarındaki ve ekonominin önde gelen sektörlerindeki Kazakların sayısındaki artış da artmıştır. Rusların Kazakistan'dan ayrılmasının nedeni olarak, ayrımcılık korkusu uluslararası insan hakları örgütü İnsan Hakları İzleme Örgütü tarafından gösterildi. Ancak birçok kişi bu verileri yüzeysel olarak değerlendiriyor, çünkü Kazaklar Sovyet sonrası alanda Rus etnosuna en toleranslı olarak kabul ediliyor ve geleneksel olarak Rusya'ya sadık. Kazakistan ve Rusya istatistik kurumlarından elde edilen verilere göre, Kazakistan'dan Rusya'ya taşınan Rusların% 20 kadarı geri dönmekte, halihazırda kurulmuş olan zihniyetine (tamamen Rusça'dan farklı olarak) ve Rusya'da Kazakistan'da olduğundan daha uygun mali koşulların olmamasına bağlı olarak uyum sağlayamamaktadır.
Bununla birlikte, son zamanlarda, Kazakistan'ın resmi iletişim dilinin anayasal statüsündeki Rus dilini Kazakça ile aynı düzeyde mahrum etme girişimleriyle Kazakistan'daki Rus alanını “sökülmesi” var. Özellikle, Ağustos 16'taki 2011’in Cumhuriyetçi Slav hareketi “Lada” ifadesine göre:
“... Kazakistan devletinin hızlı bir şekilde tanıtılması konusu Kazakistan toplumunda aktif olarak tartışılıyor. Cumhuriyetin elektronik ve yazılı basınında, dil politikasının sertleşmesi ve Rusça dilinin hızlı bir şekilde ihracı için düzenli bilgi toplamaları ortaya çıkıyor. Dahası, Kazakistan'da bu kampanya günden güne zorlu bir nitelik kazanıyor.
Bu kampanyanın ideolojik merkezi, başlıca “Kazaklaştırıcı” Ak Orda'nın başındaki ünlü Kul-Muhammed'in başkanlık ettiği Kazakistan Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı'dır. Oradan, Rus dilinin işleyişiyle ilgili yasama kısıtlamaları, Kazakça konuşmayan cumhuriyet vatandaşları ile ilgili katı idareler hakkında fışkırma girişimleri var.
Kazak makamlarının üst kademelerinde bugün, ülkenin iç ve dış politikalarına etki eden ve Rusya ile Kazakistan arasındaki entegrasyon süreçlerini engelleyen istikrarlı bir Rus karşıtı ve Rus karşıtı lobi olduğu anlaşılıyor. Ve Kazakların ulusal izolasyonistlerinin kullandığı başlıca parçalanma araçlarından biri, cumhuriyetteki “dil konusunun” sistematik olarak radikalleşmesi, Rus nüfusunu özümsemeyi ve Rus-Kazak tarihi ve kültürel-iletişimsel bağlarını kırma amaçlı.
Bu milliyetçi lobinin eylemlerinin gözle görülür sonucu, yukarıda belirtilen Kazakistan Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı'nın derinliklerinde yapılan “Kazakistan Cumhuriyeti'nin Devlet Dil Politikasına İlişkin Belli Yasalarına İlişkin Değişiklikler ve İlaveler Hakkında Kanun” taslağıydı. Bu şovenist belgenin özü, cumhuriyetteki “resmi” Rus dilinin (devlet Kazak dili ile “eşit”) kullanılmasının kamu kullanımından çıkarılması ve Rus mutfak toplantılarının dili haline gelmesidir.
Bu arada, iyi bilindiği gibi, bu fatura halihazırda onay için çeşitli devlet kurumlarına gitmiştir. Görünüşe göre Rus Kazakistan halkının hiçbiri hafif bir kozmetik tedaviden sonra bu belgenin kabul edileceği ve benimseneceğine dair hiçbir şüphesi bulunmuyor.
Kazakistan Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı'nın özel bir dükkan olmadığı, bakanlar cumhurbaşkanı tarafından onaylanan Kazakistan hükümetinin ana ideolojik ve propagandasının hatırlatılması gerekiyor. Bu nedenle, burada cumhuriyetin Rus ve Rus konuşan nüfusuna yönelik devlet politikası hakkında, 6 milyona karşılık gelen ve yasalara uygun ve tam teşekküllü Kazakistan vatandaşları hakkında konuşmalıyız.
Lada Hareketi, kavramsal olarak, bu tasarının aslında 2, Art. 7 Kazakistan Cumhuriyeti Anayasası, kabaca p. 2, Art. 14 Kazakistan Cumhuriyeti Anayasası ve halihazırdaki Diller Yasası'nın normları. Dilbilimsel “personel temizliği” öngören bu tasarının Kazakistan Cumhuriyeti'nin bütün iktidar yapılarında kabul edilmesiyle - mevcut mutlak Kazak baskın olduğu için, Rus devleti oluşturan etnik grubun ülkeyi yönetmedeki rolü neredeyse sıfıra indirilecektir.
Ayrımcı faturanın, ulusal birliğin meşhur doktrininin mantıklı bir devamı olduğunu vurgulamak isteriz; bu, yaratıcılarının sivil (devlet) kimliğini yalnızca Kazak kültürü ve Kazakça temelinde özel bir temelde oluşturma isteklerini açıkça izler. Bu bağlamda, Kazak Kültür Bakanlığı tarafından önerilen “dil devrimi” doktrinin mantığından hareket eder ve “resmi” Rus dilinin anayasal statüsünün Kazakistan'da yakın bir gelecekte “sökülebileceği” fikrini güçlendirir.
Cumhuriyetin 20 yıldönümünün kutlanması arifesinde yapılan bu tür eylemlerin doğada açıkça kışkırtıcı olduğuna ve etnik gruplar arası uyumu istikrarsızlaştırmaya yönelik olduğuna inanıyoruz. Rus nüfusunun dil politikası alanındaki meşru haklarını ihlal etmeyi amaçlayan adımların hiçbirine aldırış etmeyeceği ve cevap vermeyeceği açıktır. Kültür Bakanlığı'nın dilbilimsel gayretinin bir diğer hedefi, bu bölümün, Aktyubinsk’te "suç" terör eylemleri ile sonuçlanan radikal "İslamlaştırmayı" mümkün kılan (ve teşvik eden!?) Kendi ideolojik faaliyetlerinde bariz başarısızlıkları gizleme arzusudur.
Kazakistan makamları, Kazakistan’daki Rus ve Rusça konuşan insanların temel hak ve özgürlüklerini ihlal eden bu şoven tasarıyı benimsemenin tüm politik ve insani sonuçlarını açıkça anlamalıdır. Ve bu sonuçlardan biri, Rus halkının “göçünün” cumhuriyetten yenilenmesi olabilir. Ek olarak, Kazakistan hükümetinin bu adımları, boru hattının uzunluğuna dayanmayan, temeli medeniyete sahip olan tenge, ruble ve petrodollar sayısına değil, asırlık tarihi Rus-Kazakistan kültürel bağlarına dayanan mevcut entegrasyon süreçleri çerçevesinde Kazakistan ortaklığının güvenilirliği konusunda ciddi şüphelere neden olmaktadır. Rus dilinin alanı. "
Kaynaklar:
1. Nazarbayev’in Hastalığı, Terörizm ve Ayrılıkçılık Tehdidi
http://www.regnum.ru/news/polit/1428861.html
2. Hemşirelik Nazarbayev altı ay içinde gerçekleşmeli
http://www.regnum.ru/news/1430974.html
3. Oracle Ertysbayev
http://www.inosmi.ru/middle_asia/20110726/172481002.html
4. Başkanın erken cenazesi
http://www.inosmi.ru/middle_asia/20110720/172264588.html
5. Devletliğin temeli olarak yolsuzluk
http://www.inosmi.ru/middle_asia/20110805/172927711.html
6. Kazak gümrükleri, Kırgızistanlı fahişelerle ödeniyor
http://www.regnum.ru/news/1433545.html
7. Kafkasya ve Orta Asya’nın İslamlaştırılması yamyam neoliberal arka plana devam ediyor
http://www.regnum.ru/news/1426647.html
8. Kazakistan: denge arayışı
http://www.inosmi.ru/middle_asia/20110616/170745545.html
9. Kazakistan'daki Rus Alanının "Sökülmesi" ... Cumhuriyetçi Slav hareketi "Delikanlı"
http://www.russianskz.info/russians/2092-demontazh-russkogo-prostranstva-v-kazahstane-zayavlenie-respublikanskogo-slavyanskogo-dvizheniya-lad.html
10. Sürünen darbe ... Kazak milliyetçileri, personel temizliği ve ... ülkenin çöküşü?
http://www.russianskz.info/russians/2087-polzuchiy-perevorot-kazahskie-nacionalisty-kadrovye-chistki-i-razval-strany.html