Havadan sudan değil de daha derin konuları açmaya çalıştığımda tepki veren tek şey algın ve o da kapanarak gösteriyor varlığını. Neden sustunu sorduğumda ise bundan bahsetmek istemediğini söylüyorsun. Konuşulmayanın ne olduğu çok açık.
Bir yol ayrımındayız.
Ben ne yaptığım, ne düşündüğüm hakkında sana bir kitap, deniz kadar açığım. Bu yüzden sen nereye gittiğini, kimlerle görüştüğünü gizlediğinde ister istemez muhtemel bir elvedanın eşiğinde olduğumuza inanmaya başlıyorum. ''Ama''lardan yoksun, dürüst bir tutuma ne dersin?
Bunu bana borçlu değil misin?
Eğer beni kaybetme fikrine dayanabiliyorsan artık, kalbinden geçen ok ben değilsem, beni öpmek başını döndürmüyor da dışarıda başkaları, iyileri var diye düşünüyorsan büyütmeye gerek yok...
Bir hatıra
Geçmiş zaman
Seni eskiden güldüren birinin tebessüm eden bir fotoğrafı
Kabul et beni de; gitmişim farz edelim.
Öylece, bitmişiz farz edelim.