Trump yönetimi Suriye'ye sürpriz füze saldırısı cevapladığından çok daha fazla soru ortaya attı - ve en acil olanı ABD’nin Rusya ile olan ilişkisinin geleceği ile ilgili sorular.
İşaretler iyi değil. Kremlin, ABD’nin grevine cevap verdi. süspansiyon ABD Hava Kuvvetleri ile yürüttüğü 2015 “anlaşmazlık” anlaşması. Bunu yaparken, bu iki İslami devlete (İD) karşı mücadeleyi darmadağın bir tatbikatına dönüştürmekle tehdit eden iki silahlı kuvvet arasında yanlışlıkla çarpışma riskini kısaca arttırdı. Tillerson Moskova'dan ayrılırken anlaşmanın geleceği belirsizdi.
Esad'ı terk etmekten çok, bazılarının son birkaç gün içerisinde (ve aslında yıllarca) vaktinden önce iddia ettiği gibi, Rusya rejimine verdiği desteği iki katına çıkarmış gibi görünüyor. Vladimir Putin kendisi sanık Trump yönetimi, Suriye hükümetine geçen hafta yapılacak kimyasal saldırı ile ilgili herhangi bir uluslararası soruşturmayla işbirliği yapma çağrısında bulundu.
Bu, Kremlin’in olabileceğini iddia edenleri hayal kırıklığına uğratır. onu terk etAncak hiç kimseyi şaşırtmamalı - Rusya, Kaddafi sonrası Libya'yı sarsan felakete dikkat ederek, Orta Doğu'daki herhangi bir rejim değişikliğini sürekli olarak reddetti. Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov, Trump devlet sekreteri Rex Tillerson ile yaptığı basın toplantısında şu konuyu tekrarladı:
Bir diktatörün veya totaliter liderin çıkarılması veya yok edilmesi konusundaki bu ısrar - biz zaten bunun üstesinden geldik. Çok iyi biliyoruz, sadece çok iyi, bunu yaptığınızda ne olacağını çok iyi biliyoruz.
İşyerinde daha derin bir şey var. Putin, Rusya’nın büyük güç statüsünün (derzhavnost) restoratörü olarak Batı liberal konsensüsüne dayanan bir imaj geliştirdi. Esad'ı bu noktada terketmek, Batı baskısına boyun eğmek olacaktır ve onun yerel izleyicileri bunu ulusal utanç olarak görecekti.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Putin'in seçim rolü oynamak için çok zor. Evde, ülkenin restore edilmiş uluslararası statüsünün bir örneği olan Rus erkekliğinin bir ifadesi olarak kendini ayakta tutuyor. Ancak yurtdışında, Rusya'nın hareketi daha karmaşıktır: Kremlin bazen kendini çok kutuplu bir dünyada Batı liberal hegemonyasının en büyük meydan okuyucusu olarak sunar, ancak Batı fikirlerini de kolayca onaylar - insani müdahale, War on Terror - Bazen kötü tanımlanmayan etki alanı içindeki ve dışındaki çeşitli müdahaleleri haklı göstermek.
Bu tiyatrolar, Rusya’nın, on yıldan bu yana bir süredir devam eden “ulusal çıkarlar” hakkındaki vizyonunu destekliyor. Bu dünya görüşüne göre, uluslararası hukuk ve kurumlar harika bir oyunda büyük güçlerin kullanabileceği araçlar. Kremlin, Batılı devletlerin öne sürdüğü “dünya düzeninin” geniş, liberal yorumlarına abone değil - ve Batılı güçlerin de onlara gerçekten abone olduğuna inanmıyor.
Bu, Rusya'nın Trump'ın amaçlarını daha iyi anlamasını sağlar.
Sinyalleri okumak
Belki de Trump, Esad'ın havaalanına dürtüyle çarptı - gerçekten de acı çeken çocuklara bakmanın yanı sıra, kızının / danışmanının coşkusu Ivanka bu onu harekete geçirdi. Söylemeye gerek yok, bu tür dürtüsellik birden fazla tehlike ile birlikte geliyor. Aslında, Trump'ın önceki haftalardaki niyetini açıkça belirtememesi durumunda, ilk başta kimyasal saldırıya izin verildiği söylenebilir. Rejim değişikliğinin şimdi olduğunu duymuş olmak masadan kalkEsad öldürücü bir risk aldı; Trump'ın cevabı hem beklenmedik hem de habersizdi.
Bu tür yanlış anlamalar Suriye bağlamında yeterince tehlikelidir; daha geniş Rus-Amerikan ilişkileri içinde, iki büyük güç arasındaki bir savaştan başka bir şeye yol açamazlardı.
Bu, hem Trump’ın aslında tamamen mantıksız olduğunu hem de Moskova’nın onu bu şekilde göreceğini varsayar. Her ikisi de muhtemel değildir - aslında, Putin’de olduğu gibi, Trump’ın politika tarzı performans etrafında dönüyor. Sorun, performansının yönetiminin dış politikasına bir madde verebilecek daha geniş bir dünya görüşü ile desteklenip desteklenmediğidir.
ABD grevi destanı ve sonrasında açıkça bir tiyatral eğildi. Trump, sınırsız çok taraflı çit oturmak için vakti olmayan bir eylem adamı olan Obama karşıtı rolünü üstlenerek, damgasını vurmaya çalışıyor. Grevler aynı zamanda dikkatini kaostan ve genç başkanlığının skandallarını yaratmaya yöneltti. Fakat aynı zamanda hem müttefiklere hem de rakiplere bir sinyal olarak yorumlanabilir, aynı anda bir çözüm gösterisi ve bir gösterimi. öngörülmezliği - kendi içinde bir çeşit caydırıcı. Bu sinyal kasıtlı olsun olmasın, Kremlin stile aşinadır.
Bu, Tillerson'un Moskova ziyareti ile ilgili sahne arkası tartışmalarını iki kat daha önemli kılıyor. Tillerson, grevin duygusal dürtüsellik olarak giyinmiş, zeki bir iktidar siyaseti eylemi olduğunu doğruladıysa, Kremlin'in olası yorumunu onaylamış olacak. Bu, bu inanılmaz gergin anı biraz daha az dengesiz hale getirir, çünkü iki güç en azından birbirlerinin eylemleri için referans çerçevesini paylaşır.
Ancak Kremlin, Trump'ın davranışını Tillerson ziyaret etmeden önce olduğundan daha iyi anlamazsa, Rus-Amerikan ilişkileri tehlikeli bir uçurumun bir adımına yaklaşabilir. Kenardan bahsetselerdi, sonuç sadece tiyatrodan çok öteye gidecekti.
Yazar hakkında
Kevork Oskanyan, Öğretim Üyesi, Birmingham Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Rusya ABD ilişkileri; maxresults = 3}