Volkan Topografyası Volkanizma sırasında yeryüzüne ulaşan maddeler Ünal YILDIRIM Volkanizma sırasında yeryüzüne ulaşan maddeler: Volkanizma sırasında yeryüzüne ulaşan maddeler: 1- katı, 2- sıvı 3- gaz halinde bulunurlar. Volkanizma sırasında yeryüzüne ulaşan maddeler: 1-Katı maddeler (piroklastik maddeler veya tefra) Katı maddeler patlamalar sırasında havaya fırlatılan çeşitli boyuttaki maddelerdir. Bunların bir kısmı bacanın üst kısmında kalmış eski ve katı lav parçalarına karşılık gelir. Bir kısmı bacanın kenarlarından koparılmış unsurlardan meydana gelir. Volkan Külü Volkanizma sırasında yeryüzüne ulaşan maddeler: 1-Katı maddeler (piroklastik maddeler veya tefra) Diğer bir kısmı ise bacada yükselen sıvı magmanın üst kısmından koparılmış lav parçalarından meydana gelir. Volkanlardan atılan katı maddelerin tümüne piroklastik maddeler veya tefra adı verilmektedir Volkanizma sırasında yeryüzüne ulaşan maddeler: 1-Katı maddeler (piroklastik maddeler veya tefra) Volkan bombaları sıvı halde fırlatılmış ve havada katılaşmış lav parçalarıdır. Bu sırada iğ veya elips şeklini almışlardır. Volkanizma sırasında yeryüzüne ulaşan maddeler: 1-Katı maddeler (piroklastik maddeler veya tefra) Adı Unsur Çapı (mm) İnce Kül veya toz 0.25´ten küçük 0.06´dan küçük İri Kül (volkan külü) 0.25-4 arası 0.06- 2 arası Lapilli 4-32 arası 2-64 arası Volkan Bombası 32´den büyük Piroklastik Maddeler 64´den büyük Volkanizma sırasında yeryüzüne ulaşan maddeler: 1-Katı maddeler (piroklastik maddeler veya tefra) Bloklar ise katı olarak fırlatılmışlardır ve köşeli olarak bulunurlar Volkanizma sırasında yeryüzüne ulaşan maddeler: 2-Sıvı maddeler (lav) Volkanizma sırasında yeryüzüne çıkan sıvı maddelere lav denir. Bunlar yeryüzüne çıktıktan sonra yereyin eğimini takip ederek akarlar ve çukur yerleri doldururlar. Volkanizma sırasında yeryüzüne ulaşan maddeler: 2-Sıvı maddeler (lav) Lavların akıcılığı sıcaklıklarına ve kimyasal bileşimlerine bağlıdır. Asit lavlar daha soğuk (genellikle 600-700 dereceler arasında) ve kıvamlıdır. Bazik bileşimli lavlar ise, daha sıcak (1000 derece civarında) ve akıcıdırlar. Volkanizma sırasında yeryüzüne ulaşan maddeler: 3-Gaz maddeler Volkanlardan atılan gazlara gelince; bunların en büyük kısmını subuharı meydana getirir. Bu gazın bulunuş oranı % 70'e yakındır. Active fumaroles are now concentrated near the Gran Cratere on Fossa Volkanizma sırasında yeryüzüne ulaşan maddeler: 3-Gaz maddeler Diğer gazlar ise: karbon dioksit (C02), hidrojen sülfür (H2S), karbon monoksit (CO), klor (CI), amonyum klorür (NH4CI), kükürt dioksit (S02) gibi gazlardır. A hot steaming fissures at Vulcano. MEASURING EXPLOSIVENESS: The Volcano Explosivity Index (VEI) Volkanik Püskürme İndeksi It is extremely difficult to assess the magnitude of an eruption in a truly quantitative way. However, an approximation of the explosiveness of an eruption can be obtained from the degree that the airborne volcanic products (tephra) have been fragmented. The greater the explosivity, the greater the fragmentaion of the tephra deposits. Since most eruptions on earth have not been observed by humankind, the degree of tephra fragmentation is the only criterion we can use to determine the explosivity of ancient (non-observed) eruptions. The Volcano Explosivity Index (VEI) However, for historic eruptions, that have been observed, we can use additional criteria. Chris Newhall of the U.S. Geological Survey and Steve Self at the Open University(UK) have developed a simple, semiquantitative scheme for estimating the magnitude of historic eruptions, called the Volcanic Explosivity Index (VEI). Historical eruptions can be assigned a VEI number on a scale of 0 to 8, using one or more of the following criteria: Volume of ejecta (Bacadan çıkan malzemenin hacmi) Height of the eruptive column (Püskürme Yüksekliği) Qualitative descriptions ("gentle", "effusive", "explosive", "cataclysmic", etc.) (Püskürme tipi) Style of past activity (Geçmiş aktivitelerin tipi) Height of spreading of the eruptive plume head (in troposphere or stratosphere ( Atmosferde Püskürme başının yükekliği ve dağılımı) The volume of ejecta and the plume height of the eruption column are probably the two most reliable criteria to use in giving an eruption a VEI number. The VEI numbers below correspond the the following eruption characteristics: The Volcano Explosivity Index (VEI) The VEI is similar to the Richter scale for measuring magnitude, in that each interval on the VEI represents an increse in magnitude of about 10 (i.e., it is logarithmic). The VEI has been used by workers of the Smithsonian Institution to assign magnitude to Holocene (<10,000 years before present) volcanoes in the Catalog of Active Volcanoes of the World. No Holocene volcano has been assigned a VEI of 8, although four eruptions, including Tambora (1815) have been assigned a VEI of 7.