(1790 - 1869): Fransız şairi. Mâcon'da doğdu. Balley'de Cizvit kolejinde okudu. 1814'te muhafız alayında bir yıl görev yaptı. 1820'da İngiliz Marianne Elisa Birch ile evlendikten sonra dış görevlerde bulundu. Napoli, Londra ve Floransa'da elçilik kâtipliği yaptı. 1832'de vaifesinden ayrıldıktan sonra geziye çıktı; Yunanistan, Türkiye, Türkiye, Filistin ve Lübnan'a gitti. Bu gezileri sırasında çok sevdiği kızı Julia'yı kaybetmesi şair üzerinde derin iz bıraktı. 1839'de siyasete girdi ve doğduğu şehirden milletvekili seçildi.1848'de dışışleri bakanı oldu. Cumhurbaşkanlığı adayları arasında idi. 1851'de siyasî hayattan çekildi. Kumar borçları yüzünden büyük sıkıntı çekti. Ömrünün son üç yılını III. Napolyon'un yardımıyla rahat yaşadı. Paris'te öldü.
Klasik dönemden romantik döneme geçişin ilk önemli şairlerinden olan Lamartine, Fransız şiirine XVIII. yy.'ın klasik kalıplarından farklı yeni ve canlı bir yapı kazandırdı. Hristiyanlık duyguları ağır basan bir şairdir. Şiirlerin yanı sıra romantik kısa hikâyeler, tarihî ve siyasî yazılar yazdı. Türklere de yakınlık duyan Lamartine'nin birçok eseri Türkçeye çevrilmiştir.
Dr. Ali İhsan Kolcu'nun çalışması: Alponse de Lamartine Tercümeleri ve Tesiri (1999).