KARACA (Capreolus), Avrupa ile Asya’nın nispeten ufak geyiklerinin en güzellerinden biridir. Bu canlı, derli toplu ve gürbüz hayvan özellikle dağlarda orman açıklıklarından ok gibi geçerken görülebilir.
Karaca yüksek atlamada ustadır, hele yüksek eğrelti otlarını ve süpürge otlarının üzerinden atlarken göze pek zarif görünür. Düz arazide başını dik tutarak rahat bir yürüyüşü vardır. Kovalanınca, sık sık durarak etrafı dinler ve arkasına bakar.
Siperli köşelerden çıkmaktan pek hoşlanmaz, Kayalık yarları bir dağ keçisi çevikliğiyle tırmanabilir. Karacalar pek arkadaş canlısı değillerse de birkaçının, bir ormandaki aynı küçük sahayı aralarında paylaştıkları görülebilir. Üçlü, dörtlü grupların bir arada karınlarını doyurmaları da normaldir. Bu geyikler sonbaharda yiyecek peşinde bir bölgeden bir bölgeye göç ederler. Üç yüzle beş yüz arasında karaca bir arada yürüyüş halinde görülmüştür.
Karacalar çiftleşme mevsiminde belli bazı bölgelerde toplaşarak bir-birlerinin etrafında sıçrayıp oynarlar. Dişi karaca yavrularını çiftleşmeden kırk hafta kadar sonra haziranda dünyaya getirir. Genel olarak ikiz olan yavruların koyu sarı veya esmer renkli postunda üç dizi beyaz benek dikkati çeker.
Anne, yavrularına çok bağlıdır ve tehlike halinde bile yanlarından fazla uzaklaşmaz. Tilki veya kaya kartalı gibi düşmanların belirmesi ihtimaline karşı daima tetiktedir. bu takdirde elinden geleni yaparak yavrularını korumaya veya onları emniyetli bir yere götürmeye çalışır.
Karacalar omuz hizasında 65 – 85 santim boyunda ve yaklaşık olarak 30 kilo ağırlığındadırlar. Boynuzları ufaktır, uzunlukları ancak 33-40 santim kadardır. Bu boynuzlar karacanın başının tepesinden birden-bire bir arada yükselirler. Ana boynuz önce kısa bir dal vücuda getirir. Daha uzun olan arka dalın ucu çatallıdır.
Bu geyiğin vücudu yazın kahvemsi sarı, fakat kışın daha donuk kahverengi kalın ve sert tüylerle kaplıdır. Kaba etlerle güdük kuyrukta parlak bir beyaz leke göze çarpar. Karaca çoban köpeğininkini hatırlatan sert ve gürültülü bir havlayışı vardır.