Nürnberg duruşmasında bu plandan sadece altı sayfalık bir alıntı ortaya çıktı. Tarihsel-bilimsel ortamda “Doğu Bakanlığı'nın“ Master Plan “Ost” ile ilgili yorumları ve önerileri olarak tanınır. Nürnberg Duruşmalarında kurulduğu gibi, bu “görüş ve öneriler”, PCHA tarafından hazırlanan taslak planı okuduktan sonra, Doğu Bölgeleri Bakanlığı E.Vettsel çalışanı tarafından Nisan 27’in 1942’inde hazırlanmıştır. Açıkçası, tüm araştırmaların Nazi’nin “Doğu Toprakları” nın köleleştirilmesi planlarını temel aldığına dayanıyordu.
Öte yandan, bazı revizyonistler bu belgenin bakanlıklardan birinin küçük bir görevlisi tarafından hazırlanan bir taslak olduğunu ve gerçek politika ile ilgisi olmadığını iddia edebilirler. Ancak, 80'lerin sonunda, Ost planının metni Federal Almanya Cumhuriyeti federal arşivinde bulundu ve Hitler'in Ost planının nihai metni bulundu, oradan bazı belgeler 1991 yılında sergide sunuldu.
Ancak, sadece Kasım-Aralık 2009'da [http://gplanost.x-berg.de/gplanost.html “Master Plan“ Ost - Doğu'nun Yasal, Ekonomik ve Bölgesel Yapısının Temelleri ”] tamamen sayısallaştırılmış ve yayınlanmıştır. Bu Vakfın web sitesi tarafından bildirildi [http://www.historyfoundation.ru/ "tarihsel hafıza"].
Nitekim Alman hükümetinin, Doğu Avrupa’nın “Almanlaşmasını” ve yerel halkın kitlesel etnik temizliğini öngören Almanlar ve diğer “Alman halkları” için “yaşam alanını boşaltma” planı kendiliğinden ortaya çıkmadı ve sıfırdan gelmedi. Bu yöndeki ilk bilimsel gelişmeler, hiç kimse Ulusal Sosyalizm hakkında bir şey duymadığında, Kaiser Wilhelm II'nin altındaki Alman bilim topluluğu tarafından başlatıldı ve Hitler'in kendisi sadece zayıf bir kırsal çocuktu.
Bir Alman tarihçiler grubunun (Isabel Heinemann, Willi Oberkrome, Sabine Schleiermacher, Patrick Wagner) “Bilim, Planlama, Sürgün:“ Ulusal Sosyalistlerin Genel Planı ”nı (“ Ulusal Sosyalistlerin Genel Planı ”):“ Irksal antropoloji ve öjenetik hakkında 1900’tan Ulusal ve uluslararası düzeyde bilimin gelişiminde ırksal hijyen kesin bir yönden söz edilebilir. Ulusal sosyalizmde, bu bilimler, rejime ırksal siyaseti haklı çıkarmak için yöntem ve ilkeler sağlayan lider disiplinlerin konumuna geldi. “Irk” ın tam ve tek tip bir tanımı yoktu. Yapılan ırksal çalışmalar, "ırk" ile "yaşam alanı" arasındaki ilişki sorununu gündeme getirdi.
Aynı zamanda, “zaten Kaiser İmparatorluğu’nda olan Almanya’nın siyasi kültürü milliyetçi kavramlarla düşünmeye açıktı. Yirminci yüzyılın başlarında modernleşmenin hızlı dinamikleri Yaşam biçimini, günlük alışkanlıklarını ve değerlerini büyük ölçüde değiştirdi ve “Alman varlığı” nın “yozlaşması” konusunda endişelere yol açtı. Bir dönüm noktası döneminin bu sinir bozucu deneyiminden “kurtuluş”, köylü “milliyetinin” “sonsuz” değerlerinin yeniden gerçekleştirilmesinde yatıyordu.
Bununla birlikte, Alman toplumunun bu "ebedi köylü değerlerine" geri dönmek için yola çıktığı yol çok seçkindi - toprağın diğer ülkelerden, özellikle de Almanya'dan Doğu'ya el konulması. Zaten Birinci Dünya Savaşı'nda, Alman kuvvetleri Rus İmparatorluğu'nun batı topraklarını ele geçirdikten sonra, işgal makamları bu topraklar için yeni devlet ve etnik düzeni yansıtmaya başladı. Savaşın amaçları üzerine yapılan tartışmada, bu beklentiler somutlaştırıldı. Örneğin, liberal tarihçi Meineke şunları söyledi: “Kurland, Letonyalılar Rusya'ya sınır dışı edildiğinde köylü sömürgesi için toprak olarak bize yararlı olamaz mı? Önceden, bu fantastik sayılırdı, ama o kadar da pratik değil. ”
O kadar liberal olmayan General Rohrbach daha basit bir ifadeyle şunu söyledi: “Alman kılıcı tarafından fethedilen toprak sadece Alman halkının iyiliğine hizmet etmeli. Gerisi geçebilir. ” Doğuda yirminci yüzyılın başlarında olduğu gibi yeni bir "popüler toprak" yaratma planları bunlardı.
Aynı zamanda, Alman bilim insanları, “görünüm, manevi, psikolojik ve kültürel değerlerin” İskandinav ırkının üstün olduğu sonucuna varmamıza izin verdiğini iddia etmeye başladılar. Bu nedenle, yozlaşmayı önlemek için ırkların karışıklığına son vermeliyiz. ” Dolayısıyla Hitler yalnızca bu “bilimsel içerikleri” toplamak, hem “ırksal teori” hem de yeni bir “yaşam alanı” fikrini sentezlemek zorundaydı. Temel olarak 1925'taki "Mein Kampf" kitabında yaptı.
Ancak bu sadece bir gazetecilik broşürüydü. On milyonlarca insanın yaşadığı geniş toprakların gerçek askeri el koymaları, Nazi liderliğine bu soruna gerçekten Alman bir yöntemle yaklaşmalarını sağladı. Böylece “Ost Master Planı” oluşturuldu.
Söz konusu Alman araştırmacılar grubu, “yılın Haziran 1942’inde, agronomist bilim adamı Konrad Mayer’in SS Reichsführer SS G. Himmler’e bir not bıraktığını bildirdi. Bu belge “Ost Master Plan” olarak tanındı. Ulusal Sosyalist politikanın cezai niteliğini ve buna katılan uzmanların ilkesizliğini kişileştiriyor. “Ost master planında, 5 milyon Alman’ın Polonya’ya ve Sovyetler Birliği’nin işgal altındaki batı topraklarına yerleştirilmesi öngörülüyor. Milyonlarca Slav ve Yahudi nüfusu köleleştirilecek, kovulacak veya imha edilecekti.
[[Image: _ost.jpg | Ost Master Plan'ın kapsamı hakkında, 1993'te Karl Heinz Roth ve Klaus Carstens tarafından incelenen belgelere dayanarak hazırlanan bu kartın;
.
Aynı zamanda, Tarihsel Bellek Vakfı “planın, İmparatorluk Güvenlik Genel Müdürlüğü tarafından 1941'te geliştirilmesinde ısrar ediyor. Ve buna göre, Mayıs 28, 1942, Alman Halkının Konsolidasyonu Reichskommissar Genel Merkez Ofisi, SS Oberführer Meyer-Hetling çalışanı tarafından [http://gplanost.x-berg.de/gplanost.html “Ost Master Plan - Basics Doğu'nun yasal, ekonomik ve bölgesel yapısı "].
Ancak, bu belirgin çelişki, çünkü Alman yazarlar “1940 ve 1943 arasındaki dönemde. Himmler, Doğu Avrupa’nın yeniden örgütlenmesi için toplam beş seçenek geliştirilmesini emretti. Birlikte, Ost Master Planı adı verilen kapsamlı bir plan oluşturdular. Reich Commissar’ın Alman Devletini Güçlendirme Dairesi’nden (RKF) dört seçenek, biri Ulusal Güvenlik Genel Müdürlüğü’nden (RSHA) geldi.
Bu konuya yaklaşımlarda, bu bölümlerin bazı “üslup” farklılıkları vardı. Alman yazarların kabul ettiği gibi, “RSHA’nın Kasım 1941’taki planlarına göre,“ yabancı nüfusun ”31 milyon insanı Doğu’ya sürülecek ya da öldürülecekti. 14 için milyon "yabancılar" gelecek köle planladı. “Conrad Meier’in Haziran 1942’un Ost Master Planı, vurguyu farklı bir şekilde ortaya koyuyor: yerel halk şimdi zorla sınır dışı edilmemeli, ele geçirilen alanların içinde kolektif çiftlik alanlarına“ yeniden yerleştirilmeli ”. Ancak bu plan aynı zamanda, büyük ölçekli zorunlu çalışma ve zorunlu "şehirlerin tasfiyesi" (Entstädterung) sonucunda nüfusun azalmasını öngörüyor. Daha sonra nüfusun ezici çoğunluğunu yok etmek ya da onları açlığa mahkum etmekle ilgiliydi. ”
Ancak, "Ost" planından önce "Rosenberg planı" vardı. İşgal altındaki bölgelerin Reichs yönetmenleri tarafından Alfred Rosenberg başkanlığında geliştirilen bir projeydi. 9 Mayıs 1941, Rosenberg, Führer’e SSCB’ye karşı saldırganlık nedeniyle işgal edilmesi gereken bölgelerde işgal edilmesini öngören bir taslak politika yönergesi sundu.
Rosenberg, SSCB topraklarında beş valilik kurulmasını önerdi. Hitler Ukrayna'nın özerkliğine karşı konuştu ve bunun yerine “valilik” terimini “Reich Komiserliği” ile değiştirdi. Sonuç olarak, Rosenberg’in fikirleri aşağıdaki düzenleme biçimlerini aldı.
İlk - Reichskommissariat "Ostland" - Estonya, Letonya ve Litvanya'yı içermesi gerekiyordu. Rosenberg'e göre nüfusun “Aryan” kanı ile yaşadığı “Ostland”, iki kuşak boyunca tam Almanlaşmaya maruz kaldı.
İkinci valilik - Reichskommissariat "Ukrayna" - faşist terminolojide "Galiçya Bölgesi" olarak bilinen) Doğu Galiçya'yı, Kırım, Don ve Volga boyunca bir dizi bölge ve ayrıca Volga Bölgesi'nin Sovyet Özerk Cumhuriyeti tarafından kaldırılmış olan Volga Bölgesi'ni içeriyordu.
Üçüncü valiliğe Reichskommissariat "Kafkasya" adı verildi ve Rusya'yı Karadeniz'den ayırdı.
Dördüncü - Urallara Rusya.
Beşinci valilik, Türkistan olmaktı.
Ancak, bu plan Hitler'e “yarı yürekli” görünüyordu ve daha radikal çözümler istedi. Alman ordusunun başarıları yerine, yerini Hitler'i düzenleyen “Ost Master Planı” aldı.
Bu plana göre, Naziler 10 milyon Alman'ı “doğu topraklarına” ve oradan da 30 milyon insanı yalnızca Rusları değil, Sibirya'ya tahliye etmek istedi. Hitler’in ortaklarını özgürlük savaşçıları olarak yüceltenlerin çoğunun, Hitler’in kazanması halinde sınır dışı edilmesi gerekecekti. Urallar üzerinde,% 85'e göre% 75,% 65,% 75, Belarus% 50,% XNUMX, Ukrayna'nın geri kalanının% XNUMX sakinleri, Letonyalıların ve Estonyalıların tahliyesi gerekiyordu. Bu arada, liberal entelijansiyanımızın yas tutmayı sevdiği ve liderleri bugün için haklarını değiştirmeye devam eden Kırım Tatarları hakkında. Atalarının çoğunun bu kadar sadık bir şekilde hizmet ettiği Almanya'nın zaferi durumunda, yine de Kırım'dan sınır dışı edilmesi gerekecekti. Kırım'ın Gotengau adında "tamamen Aryan" bir bölge olması gerekiyordu. Orada Führer, sevgili Tyrolese'in yerini değiştirmek istedi.
Hitler ve ortaklarının Sovyet halkının cesaret ve büyük fedakarlıkları sayesinde iyi bilindiği gibi planları başarısız oldu. Ancak, yukarıda belirtilen “Ost” planına “yorumların” aşağıdaki paragraflarını okumakta fayda vardır - ve “yaratıcı mirasının” bir kısmının Nazilerin katılımı olmadan gerçekleşmeye devam ettiğini görün.
“” “Doğu bölgelerinde nüfusun istenmeyen bir şekilde artmasını önlemek için ... bilinçli olarak nüfusu azaltma politikasını izlemeliyiz. Propagandayla, özellikle basın, radyo, sinema, broşür, kısa broşür, rapor vb. Yoluyla, birçok çocuğa sahip olmanın zararlı olduğunu düşünmek için sürekli olarak nüfusa ilham vermeliyiz. ''
'' Hangi fonların çocuk yetiştirmeye değer olduğunu ve bu fonlarla ne satın alınabileceğini göstermek gerekir. Maruz kaldığı kadının sağlığı, çocuk doğurması vb. Gibi büyük tehlikelerden bahsetmek gerekir. Bununla birlikte, doğum kontrol haplarının en geniş propagandası geliştirilmelidir. Bu fonların geniş bir üretiminin oluşturulması gerekmektedir. Bu fonların dağıtımı ve kürtaj hiçbir şekilde sınırlı kalmamalıdır. Kürtaj klinikleri ağının genişlemesini her yönden teşvik etmek gerekir ... Kürtaj ne kadar iyi yapılırsa, nüfus o kadar güvende olur. Doktorların kürtaj yapma izninin de olması gerektiği açık. Ve bu, tıp etiğinin ihlali olarak değerlendirilmemelidir. ”
Ülkemizde "piyasa reformlarının" başlamasıyla başlayanları çok hatırlatıyor.