"Deki: "Ey çok günah işleyerek kendi öz canlarına kötülük etmede ileri giden kullarım!
Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyiniz.Allah bütün günahları affeder.
Çünkü O,gafur ve rahimdir (çok affedicidir,merhamet ve ihsanı fazladır)."
(Zümer suresi 53.Ayet)
Ayetin nüzulüne iktiran eden hadise:
Peygamber Efendimiz(sallallahu aleyhi ve sellem),Uhud savaşında Hz.Hamza'yı şehit eden Vahşi'yi İslam'a davet etmişti.
Efendimiz önce Furkan suresinden 70.ayeti ("Ancak tevbe ve iman edip iyi davranışta bulunanlar başkadır; Allahı onların kötülüklerini iyiliklere çevirir. Allah çok bağışlayıcıdır, engin merhamet sahibidir. ")
ardından Nisa suresinden 48.ayeti ("Allah dilediği kimselerin günahlarını bağışlar." ) göndermişti.
Hz.Vahşi ise tereddütlerini tamamen gidermek istemiş ve bu ayetlerde kendisine yer bulamadığını söylemişti.
Vahşi'nin cevabı üzerine bu ayet iktiran oldu.
Abdullah bin Ömer'den nakledilen bir diğer görüşe göre ayet-i kerime,müminlerden büyük bir günah işleyip artık cehennemlik olduklarını düşünenler hakkında indirildi...
Zira o insanlar,Allah'ın artık tövbelerini kabul etmeyeceği zannına kapılmışlardı.Bu ayet,ümit konusunda akla gelen ilk ayetlerden olsada tövbeyi kabule tme,Allah'ın dilemesine bağlanmıştır.
Bu ayeti günah işlemeye teşvik sebebi saymak,Kur'an'ı maksadı dışına çekmektir.Hz.Peygamberden (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle nakledilir.
"Bu ayeti,dünyaya ve dünyada bulunan bütün şeylere değişmem"
(Suat Yıldırım)