Tonlama Terimi Hakkında Bilgiler
Türkçe-Dil Bilgisi Terimi Olarak Tonlama:
Konuşmada anlatıma duygu ve seslenme katmak amacıyla yapılan, ses titreşimlerinin yükselip alçalması, ses değişimleri.
Diksiyon ve Hitabet Terimi Olarak Tonlama:
1. Duyguların veya düşüncelerin gereğine göre bir uyum içinde, seslerin yükseltilip alçaltılmasına tonlama denir.
2. Konuşanın önem verdiği, anlam katmak istediği kelimelerde başvurduğu ton, kelime ve heceler arasında yükseklik ve yoğunluk bakımından meydana getirdiği farklara tonlama adı verilir.
Sunuculuk-Televizyonculuk Terimi Olarak Tonlama:
İfadeye bir fikir, duyuş, heyecan, yumuşaklık, sertlik ayırtısı katmak üzere seslerde meydana getirilen uzatma, perde değişikliği gibi başkalıklar.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
Dönüşlü Çatı: Eylemin "-I, -n" dönüşlülük eklerinden birini almasıyla oluşan ve öznenin kendi yaptığı işin kendine döndüğünü bildiren çatı.
Şiir: 1- Seslerin, ritimlerin, uyumların kaynaşmasıyla en güçlü duyguları, izlenimleri, coşkuları canlandırma ve etkileme sanatı; koşuk. 2- Zengin sembol
Eleştiri (Tenkit): 1- Bir sanat eserinin, bir sanatçının gerçek değerini belirlemek amacıyla yapılan inceleme ve araştırmalara eleştiri denir. Bir metni inceleme yoluyla
Eş Anlam: (anlamdaş) İki veya daha çok kelimenin aynı veya birbirine yakın anlam taşıması: kızmak/sinirlenmek, öfkelenmek/hiddetlenmek vb.
Kafiye (Uyak): En az iki dize sonunda anlamca ayrı, sesçe birbirine uyan iki sözcük arasındaki ses benzerliğidir. Dize sonlarında yazılışları ve okunuşları aynı olup
Mürsel Mecaz: Ad aktarması ile ilgili bilgilere bakınız.
Alfabe: 1- Bir dilin seslerini gösteren, belirli bir sıraya göre dizilmiş, belli sayıda harfin bütünü, yazı, abece. 2- Bir dildeki sesleri karşılayan işare
Duyulan Geçmiş Zaman: Öğrenilen geçmiş zaman. Rivayet zaman. İşin önce anlatışın da sonra olduğu ve anlatıcının doğrudan tanık olmadığı geçmiş zaman, "-miş" ekiyle yapılır.