Pasifik Savaşı’nın denizcilik kampanyası, Bolivya ve Peru’nun oluşturduğu ittifak aleyhine Şili’yi vuran Pasifik Savaşı’nın bir parçasıydı. Çatışma, esas olarak, güherçile ve guano yönünden zengin bölgeleri sınırlayan anlaşmazlıklarla tetiklendi.
Şili, daha sonra Bolivya’ya ait olan Antofagasta’yı işgal etmeye başladı. Bu, iki ülke arasında savaş ilanına yol açtı. Bolivya ile karşılıklı savunma antlaşması imzalayan Peru hemen çatışmaya girdi.
Savaşın ilk aşaması Pasifik sularında geliştirildi. Şili için limanların kontrolü düşman askerlerini zayıflatmak için çok önemliydi. Bu denizcilik kampanyası, Bolivya'nın bir ordusu olmadığı için Şili ve Perulularla karşı karşıya kaldı.
Her iki ülkenin deniz kuvvetleri arasındaki çatışmalar, Nisan ayındaki çatışmanın başından Şili'ye kadar Ekim ayında geçen son Perulu zırhı ele geçirene kadar yaklaşık altı ay sürdü. Bu cephedeki Şili zaferi müteakip toprak kampanyasını kolaylaştırdı ve savaşın sonucunu belirledi.
fon
Bölge ülkeleri arasındaki gerilimler çok uzun zaman önce başlamış olsa da, 1878 Şubat ayında savaşın sonuçsuz kalmasına neden oldu.
Bolivya, o ay her iki ülkenin de imzaladığı sınır anlaşmasının yasaklamasına rağmen Şili şirketi Compañía de Salitres ve Ferrocarril de Antofagasta'ya (SCAF) vergi uyguladı.
Şili, tarafsız tahkim kararını almaya çalıştı, ancak Bolivya hükümeti bu olasılığı reddetti. Ayrıca, lisansın Şili şirketine devredilmesi ve malvarlıklarının ele geçirilmesiyle sonuçlandı.
Bu göz önüne alındığında, Şili ordusu 14 Şubat 1879'da Antofagasta'yı işgal etti ve paralel 23ºS'ye kadar ilerledi. 1 Mart'ta Bolivya Şili'ye savaş ilan etti.
Peru ve Bolivya, gizlice bir Karşılıklı Savunma Antlaşması imzaladı. Lima hükümeti çatışmayı durdurmaya çalışmak için Şili'ye bir diplomat gönderdi, ancak hiçbir şey elde etmedi. 5 Nisan'da Şili iki müttefik için bir savaş durumu ilan etti. Ertesi gün Peru, Bolivya'yı desteklemek için aynısını yapardı.
Deniz kampanyasının amaçları
Denizde savaşı başlatmaya karar verdiklerinde her iki taraf da aynı iddialara sahipti. Böylece, kara kuvvetlerini taşımanın, savunmanın ve tedarik etmenin en iyi yoluydu.
Ayrıca limanlara hükmetmek, özellikle de Atacama Çölü'nde, iniş ve düşman birliklerinin tedarikini engelledi.
Öte yandan, hem Peru hem de Şili, limanı ve guano ihracatına adanmış limanlarını savunmak zorunda kaldı. Şilililer, Antofagasta'yı işgal ederken, bu konuda ilerlemeyi başardılar.
gelişme
Prensip olarak, iki taraf deniz gücü bakımından oldukça dengelendi. Bolivya'da Armada yoktu, ancak hem Peru hem de Şili önceki yıllarda modern savaş gemileri satın almıştı.
Perulular, Huáscar ve Independence savaş gemilerine güvenirken, Şilililer Cochrane ve White Encalada'ya sahipti.
En önemli çatışmalar, 5 Nisan ile 8 Ekim 1879 arasında gerçekleşti ve Şili'yi düşmanlarının kıyılarının yöneticisi olarak bıraktı.
Iquique Ablukası
Şili tarafından yapılan ilk hareket, Iquique limanını engellemekti. Peru ihracatını durdurmayı ve gemilerini Callao'dan ayrılmaya ve denizde savaş açmaya zorlama niyetinde.
5 Nisan'da başlayan abluka, Pabellón de Pica, Mellendo ve Pisagua'nın bombalanmasına katıldı.
Peru tepkisi oldukça muhafazakardı. Her zaman üstün olan Şili birimleriyle yüzleşmekten kaçındı ve Şili ulaşım hatlarına ve koruması olmayan limanlara saldırmaya devam etti.
16 Mayıs'ta Şili ordusunun çoğu Callao'ya gitmek için Iquique'ten ayrıldı. Ablukayı sürdürmek için sadece iki gemiyi bıraktı, Perulu otoritelerin kulaklarına ulaştı.
Iquique Deniz Savaşı
Yorumlandığı gibi, Şilililer sadece çok eski Iquique iki teknede bıraktı: Esmeralda ve Covadonga. 21 Mayıs'ta iki büyük Perulu gemisi ablukayı kırmaya geldi. Huáscar ve Independencia idi.
Huáscar derhal Esmeralda'ya saldırdı ve dört saatlik savaştan sonra battı. Öte yandan, Covadonga sadece kaçmayı başaramadı, aynı zamanda Punta Gruesa'daki Bağımsızlığı da yenmeyi başardı.
Rímac ve Huáscar'ın Yakalanması
Yukarıda belirtilen Huáscar, Şilililer tarafından en çok takip edilen hedef haline geldi. Altı ay boyunca, Perulu savaş gemisi düşman taşımacılığını şaşırttı, askeri teçhizatları bombaladı ve bazı iletişim hatlarını yok etti. Ayrıca, Şili zırhından kaçmayı da başardık.
Önemli olan, Şili süvarilerinin önemli bir kısmını taşıyan buhar Rimac'ın yakalanmasıydı. Bu Şili hükümetinde büyük bir krize ve ordusunun başkanının değişmesine neden oldu.
Şili Deniz Kuvvetleri'nin yeni yetkilileri, gemilerini Huáscar'ı yakalamak amacıyla iki bölümde örgütlediler. 8 Ekim'de, denizcilik kampanyasının sona ermesi için belirleyici olan Angamos savaşı sırasında hedeflerine ulaştılar.
Huáscar'ın kaybı, denizcilik kampanyasında imkânları olmadan Peru'dan ayrıldı. O andan itibaren, Şilililer istedikleri yere varabilir ve birlikleri ve materyalleri tehlikesizce taşıyabilirlerdi.
Callao abluka
Angamos’tan sonra, Perulu’lar yeni savaş gemileri almaya çalıştılar ama başaramadılar. Güçleri azaldıkça, yalnızca kara birlikleri için bir miktar arz getirebildiler, her zaman Şili gemileriyle yüzleşmekten kaçındılar.
Callao'nun abluka edilmesi veya Arica'nın ele geçirilmesi gibi başka deniz çatışmaları olmasına rağmen, Perulular artık kavga edemedi. Denizdeki Şili zaferi toprak kampanyasını açık bıraktı.
darbe
Huáscar'ın kaybı ve pratikte Peru'nun deniz yenilgisi, Savaş ve Donanma Bakanı'nın istifasına yol açtı.
Pisagua'da Sökme
Öncelik denizde elde edildikten sonra, Şilililer Pisagua'ya atılmak için yaklaşık 9.000 asker taşıdılar. Bu hareketle, 2 Kasım 1879'da Tarapacá kampanyası başladı.
Arica ve Callao'yu Engelleme
Muhalefetsiz Şili gemileri, 28 Kasım 1879'da Arica'yı tıkadı. Sonunda limanı ele geçirip baskınlığını daha da sağlamlaştırdılar.
Öte yandan, Callao'nun ablukası sırasında Perulular, Şili taarruzunu durdurmalarına yardımcı olmalarına rağmen, La Covadonga'yı batırmayı başardılar. Pisco ve Lurín arasında iniş yaptılar ve Lima'ya ulaşana kadar ilerlemelerine başladılar.
Callao'da Peru filosunun kendi kendini imha etmesi
İşgal altındaki Lima ve Callao, 17-18 Ocak 1881 gecesi boyunca Peru hükümeti, Şilililer tarafından ele geçirilmemesi için bütün gemilerini imha etmeye karar verdi.