We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Günümüzde dünyada yeni teknolojiler giderek daha fazla kullanılmaktadır. Şu anda gezegendeki teknolojik olarak en gelişmiş binalar hakkında konuşalım.
Al-Bahar Hareketli Kuleleri (Abu Dabi, 2012). Son zamanlarda, Asya'da yüksek binaların inşasında bir eğilim olmuştur. Avrupa ve ABD'de artık çözümlerinin üretilebilirliğine odaklanarak zemin ve sayaçların peşinden koşmuyorlar. Bu arka plana karşı, Abu Dabi'deki Al-Bahar'ın iki kulesi muhteşem görünüyor. İkizlerin 29 katlı yüksek binaları oldukça geleneksel bir cepheye sahiptir, ancak gayrimenkul konseptini çürütürler. Gerçek şu ki, bu binaların cepheleri hareket edebilir. Bu karar tesadüfi değildi - mühendisler binaların içindeki binaları dışarıdaki ısıdan korumaya karar verdiler. Sonuç olarak, cephenin üzerine, ışığa bağlı olarak, açık ve kapalı olan bir tür altın petek örtüsü yerleştirildi. Bu hücrelerin açılma derecesi bilgisayar tarafından belirlenir. Sabahları tamamen açık ve öğle saatlerinde kapanıyorlar. Modern verimli teknolojilerin geleneksel Arap mimarisinin arkasında saklandığı tek durum bu değildir. Örneğin, ünlü Fransız mimar Jean Nouvel, 2004'te Barselona'daki Agbar ofis kompleksini ve 2012'de Doha'daki kuleyi tasarlarken benzer çözümler kullandı. Binalarının cepheleri atılan bir örtü ile sarılmış gibi görünüyor. Geleneksel pencereler ya hiç görünmez ya da düzensizce dağılmışlardır. Güneş sensörleri sayesinde, kapağın şeffaflığı kontrol edilebilir, bu da daha ekonomik klima ofislerine yardımcı olur.
HSBC Bank (Norman Foster, Hong Kong, 1986). Bu gökdelen alışılmadık bir görünüme sahiptir, bir portmantoyu andırır. 1986'da kurulan proje, "yapı teknolojidir" sloganı altında Norman Foster'ın garip bir yayınla ortaya çıktığını belirtti. Sıradan gökdelenler görkemli bir görünüme sahip olsa da, hala birkaç problemi yoktu. Bu tür binalarda hareket etmek elverişsizdi, temiz hava da yoktu ve modernizasyon sorunu yoktu. Foster meydan okumaya başladı. Hong Kong'daki 47 katlı gökdelen yaklaşık beş yıl için tasarlandı, ancak inşaat sadece iki yıl sürdü. Bu hız, ABD, Japonya ve İngiltere'deki fabrikalarda yapı elemanlarının önceden inşa edilmesinden kaynaklanmaktadır. Şantiyede bloklar basitçe monte edildi. Pratik olarak, hafif yapılardan yapılmış tüm odaların, sanki bir askıdaymış gibi çerçeveye asıldığı ortaya çıktı. Ancak böyle bir proje iç değişiklikleri ve modernizasyonu çok daha kolay hale getirdi. Ve binanın içinde, Foster 10 katlı birkaç atriyum yarattı. Bu, havalandırma sistemlerinde tasarruf sağlayan hava kütlelerinin iç dolaşımını iyileştirmeyi mümkün kıldı. Ve ana ulaşım aracı asansörler değildi, bunların 28 parçası vardı, ancak binadaki seviyeleri birbirine bağlayan 62 yürüyen merdivenli bir sistemdi. Benzer sorunlar Londra'da Paris'teki Pompidou Merkezi'nin yazarı Richard Rogers tarafından da ele alındı. 14 katlı Lloyd Binası'nı inşa etti. Paris'te olduğu gibi, iç mekan maksimum kullanılır. Bina tam anlamıyla tersyüz edildi. Borular, merdivenler ve asansörler cephenin dışındadır. İç atriyum doğal olarak yanar, bu da elektrik tasarrufu sağlar. 25 yıldır, bu binaların her ikisi de mimarların daha fazla gelişme yönünü işaret eden yüksek teknoloji klasikleridir.
Olimpik Su Merkezi (Zaha Hadid, Londra, 2011). Önceki prototip, gelecekteki dahili yeniden yapılanma dikkate alınarak oluşturulmuşken, Londra Olimpiyat Su Merkezi, zıt hedefler dikkate alınarak yapılmıştır. Bu bina hızlı bir şekilde sökülüp yeniden inşa edilmek üzere tasarlanmıştır. Tasarımdan sorumlu zamanımızın en yaratıcı mimarlarından Zaha Hadid'di. Proje 2004 yılında kafasında ortaya çıktı, buna göre, üç havuzlu 2500 koltuklu bir su stadyumunun ortaya çıkması gerekiyordu. Dışarıdan, modern bir bina bir tür fantastik demir gibi görünmelidir. Ancak Londra Olimpiyatları bu planları değiştirdi. Su stadyumunda kanatlara benzer katlanabilir stantlar da kuruldu. Onlar sayesinde havuz 15 bin seyirci daha ağırladı. Ayrıca rekabeti yayınlayan en son televizyon sistemini barındırdı. Merkez fütüristik görünse de, ana detayları prekast beton fabrikasında prefabrik hale getirildi. Sonuç olarak, su merkezi bir tasarımcı gibi hızlı bir şekilde bir yıl içinde toplandı. Bu tasarım sayesinde bina artık kolayca yeniden inşa ediliyor. Orta kısım ve ayaklar çıkarılacak ve çıkarılan elemanlar tekrar kullanılabilir. Yenilenmiş yüzme havuzu 2014 yılında açılacaktır.
ZCB Konağı (Ronald Lu, Hong Kong, 2012). Akıllı evler ve yeşil binalar yağmurdan sonra mantar gibi görünür. Ronald Lou'nun bu konağının adı "sıfır karbondioksit inşası" anlamına geliyor. Bu, yeşil teknolojileri en iyi şekilde kullanan doğanın korunması için bir çeşit manifestodur. Burada elektrik bile atıktan üretiliyor. Yapı çerçevesi geri dönüştürülmüş malzemelerden yapılmıştır. Batı ve doğudan küçük cepheleri vardır. Simetrik çatı, sadece binayı korumakla kalmayıp aynı zamanda kendi kendini gölgelemeye yardımcı olan güneş panelleri ile kaplıdır. Kuzey cephesi neredeyse sürekli rüzgar tarafından üflenir, bu da doğal havalandırmayı kullanmayı mümkün kılar. Akıllı ev yönelimi ve akıllı iklim kontrolü ile% 45'e kadar enerji tasarrufu elde edilebilir. Güneşten yeterli enerji yoksa, biyodizel kullanabilirsiniz. İdeal olarak, ev yılda ürettiğinden daha az enerji kullanmalıdır. Artık, binanın inşası sırasında oluşan karbondioksiti yavaş yavaş telafi ederek genel şehir enerji sistemine gidecek.
30 St Mary Axe (Norman Foster, Londra, 2004). Bu "Londra salatalık" oluştururken Norman Foster mümkün olduğunca etkili hale getirmek için çalıştı. Böylece havanın koruması altında olan kule doğdu. İçindeki enerji tüketimi benzer yapıların yarısı kadardır. Binalar üçgen ızgara şeklinde yapılır. Bu yapı 41 katlı gökdeleni hem zarif hem de dayanıklı hale getiriyor. Ayrıca iç alandan tasarruf sağlar. Burada binanın enerji verimli olmasını sağlayacak şekilde düzenlenmiştir. Bir gökdelenin her katı altı yapraklı bir kata benziyor. Foster'ın Hong Kong'da kullandığı atriyumlar cepheye çıkarılır ve ısı borularıdır. Bunlar sayesinde hava katlar arasında serbestçe hareket eder. Bu, binadaki havalandırma sorununa orijinal çözüm sağladı. Hava ayrıca, gökdelenin yaz aylarında ısınmasını önleyen ve doğal ışığa müdahale etmeden kışın koruyan bir katman görevi görür. Benzer bir fikir Foster tarafından birkaç yıl sonra New York'taki Hirst Kulesi'nde uygulandı. Bu gökdelen ayrıca bir kafes yapısı olarak tasarlanmıştır. Bu şekil, doğal ışığın artan kullanımından bahsetmeden, inşaat sırasında% 20'ye kadar çelik tasarrufu sağlar. Buradaki termostat, ısı borularından akan en yaygın yağmur suyudur. Bu ilkelere göre oluşturulan kule, analoglardan en az% 25 daha etkili olduğu ortaya çıktı.
Medya Kütüphanesi (Toyo Ito, Sendai, 2001). Hem gökdelenler hem de depremler Japonya için geçerlidir. Bu yüzden böyle doğal afetlerden korkmayan bir cam ev ortaya çıktı. Japonlar, kağıt kitapların zamanlarından çok daha önce yaşadıkları sonucuna varırken, modern kütüphane bir bilgi deposundan bir tür distribütörüne dönüşüyor. Mimarlar bu sorunu yüzyılın başından beri çözmeye çalışıyorlar, ancak Japon Toyo Ito en iyisini yaptı. Mimar Sendai'de sadece modern bir bilgi kaynağı fikrini geliştirmekle kalmayıp aynı zamanda çeşitli modern teknik çözümlerden dokunmuş gibi görünen bir bina tasarladı. Dışarıdan, kütüphane yedi kat yüksekliğinde bir cam küp olarak görünür. Bazı cepheler şeffaftır ve gün ışığına izin verirken, diğerleri aşırı ısıyı yansıtan alüminyum yapraklarla kaplıdır. Her katın, diğerlerinden farklı olan kendi özel düzeni vardır. Zeminden geçen boruların kaotik sistemi bunun için sorumludur. Öte yandan, yapıyı iç içe geçerek ağırlığını alarak depremlere dayanmaya yardımcı olurlar. Borular ayrıca asansörler ve merdivenler de dahil olmak üzere tüm ana iletişimleri içerir. Bütün bunlara ek olarak, borular mikro iklimi kontrol etmek için de işlevler yerine getirir. Onlar sayesinde binadan hava ve su akıyor.
Sony City Osaki ofisi (Nikken Sekkei, Tokyo, 2012). Klimasız ofis nedir? Ve elektriksiz bir klima nedir? Japonlar bunun mümkün olduğunu kanıtladılar. Sony'nin birçok bölümünden birinin yeni ofisi dışa doğru binlerce yüksek katlı binadan göze çarpmıyor. Ancak bu oldukça ilginç ve sıradışı bir ekolojik proje. Güneş panelleri binanın güney tarafında bulunur, çatı yağmur suyunun bir koleksiyonu olarak hizmet eder ve iç düzen, çalışanların güneş ışığından mümkün olduğunca az acı çekmesi için özel olarak yapılır. En önemlisi, binanın doğu cephesi büyük bir buharlaştırıcıdır. Bu Japon ofisi, bu tip bina ve düzenlemesi hakkındaki tüm klişeleri kırar. Burada düzenli elemanlar yeni bir şekilde kullanılıyor. Gözenekli kil boruları doğu cephesinin etrafında dolaşır ve içinden biriken yağmur suyu akar. Buharlaşması kondisyonlama etkisine yol açar. Sistemin çalışmasını askıya almak gerekirse, güneşlikler sadece tüplerin üzerine biner. Diğer mikro iklimlendirme sistemlerinden ayırt edici bir özellik, dışarıda fazla ısı yayılmamasıdır. Boru sistemi elektrik gerektirmez, sadece ofis kompleksinin kendisini değil, aynı zamanda komşu bölgeleri de soğutur. Sony ofisi, metropolün merkezinde bir tür rezervuar görevi görür ve bu da tamamen ücretsiz birkaç blok alandaki ısıyı yumuşatır.
Memu Meadows Evi (Kengo Kuma, Memu, 2012). Modern yeşil mimari, iki rakip yaklaşım sunmaktadır. Bunlardan biri, en modern teknik çözümlerin uygulanacağı akıllı evler yaratmaya çalışıyor. Bunun özü Ronald Lou'nun ZCB'sidir. İkincisi, sıradan binaların inşasında modern teknik çözümler ve teknolojiler kullanmaya çalışır. Bu çözümün hayranlarından biri Japon Kengo Kuma. 2002 yılında, Pekin yakınlarında, bütün bir bambu evi inşa etti, ancak bitkinin saplarına beton döküldü. Mimarın son projesi, Hokkaido adasında ortaya çıkan deneysel şeffaf bir evdi. Mimar, bölgede geleneksel olan chise binasını yarattı. Evin çerçevesi karaçamdan yapılmış ve duvarlar Teflon, fiberglas ve yalıtım katmanlarından doğmuştur. İkincisi, plastik şişelerin geri dönüşümünün bir ürünüdür. Sonuç olarak, bu sıradışı evin duvarları sadece mükemmel ses ve ısı yalıtımına sahip olmakla kalmaz, aynı zamanda gün ışığına da izin verir. Mimar, deneyinin yaşam hakkını kanıtlamaya çalışıyor. Başarılı olursa, bina klonlanacaktır. Sonuçta, Memu Meadows ucuz, basit ve sürdürülebilir bir ev olabilir.
Uluslararası Ticaret Merkezi (Atkins, Manama, 2008). Teknoloji evleri maksimum enerji tasarrufu sağlar. Bahreyn'deki bir alışveriş merkezi, rüzgar türbinlerini barındıran ilk büyük bina oldu. 2008 yılında 50 katlı iki gökdelen devreye alındığında, aralarına üç türbin kuruldu ve bu da binayı gerçek bir elektrik santrali haline getirdi. Tüm kompleks deniz kıyısında yer almaktadır. Rüzgar sürekli orada esiyor ve yüksek binalar arasında daha da güçlü. Bu sayede otuz santimetre türbinler yılda gigawatt saat üretir. Bu, yüksek katlı bir binanın tüm enerji ihtiyaçlarının% 10'unun karşılanmasını sağlar. Bu fikir - konut binalarına türbin koymak, diğer mimarlar tarafından da beğenildi. Birkaç yıl sonra Strata SE1 konut binası Londra'da, Pearl River ofis gökdelen Gungzhou'da ortaya çıktı. Her iki durumda da, rüzgar türbinleri karbondioksit emisyonlarını azaltmak için genel bir stratejinin parçası haline geldi. Atık geri dönüşümü, suyun yeniden kullanımı ve enerji tasarrufu teknolojileri gibi bu çok değerli bir stratejidir. Ancak, herkes bu yaklaşımı sevmez. Böylece, Strata SE1 binasında, çatının şekli bir ustura benziyor, sonuç olarak, ülkenin en çirkin binalarından birinin unvanını bile aldı.
Kırık (Londra, Renzo Piano, 2012). Paris'teki Pompidou Merkezi'nin ikinci yazarı Renzo Piano'ydu. Meslektaşı Norman Foster gibi, teknoloji projeleriyle ilgileniyor. Çok uzun zaman önce, ana şehir gökdelen Shard, Londra'da açıldı, bu da diğer Piyano projelerinin şekline benziyor - Amerika Bankası'nın New York kuleleri ve New York Times. Aynı zamanda, sadece şekil - cam kaya değil, aynı zamanda işlevsellik de çakışıyor. Modern bir gökdelenin bir şehrin ortasında bir şehir olması gerektiğine inanılmaktadır. Mümkün olduğu kadar ekonomik ve verimli, kendi kendine yeterli, sürdürülebilir bir kompleks olmalıdır. Bu nedenle Londra binasının, belki de güneş panelleri ve rüzgar türbinleri hariç olmak üzere maksimum teknik çözümleri vardır. Hava yastıklı çift cephe sayesinde bina ısı yalıtımı aldı. Sensörler yardımıyla ortam ışığı izlenir ve ışığın iç mekana girişi otomatik olarak değişir. Yağmur suyu mikro iklimi ve diğer ev ihtiyaçlarını kontrol etmek için kullanılır. Gökdelen, büyük oranda elektrik sağlayan kendi atıklarını geri dönüştürür. Ve binanın dibinde büyük bir ulaşım kavşağı var. Asimetrik şekli ve güçlendirilmiş iç çekirdeği sayesinde, Kırık özellikle kararlıdır. Bir uçak ve neredeyse tüm doğal afetlerle çarpışmaya dayanabilecek. 11 Eylül olaylarından sonra, gökdelenin bu özellikleri özellikle ilgilidir. New York'taki yeni Dünya Ticaret Merkezi'nin nasıl yanıt vereceğini görmek için beklemeye değer.
Gorki Park garaj Pavyonu (Shigeru Ban, Moskova, 2012). Zaten atıklardan bir ev gördük, ama kağıt ne olacak? Japon Shigeru Ban, Kengo Kuma ile aynı yaştadır. Bu mimar, kağıt evler inşa etmede kendisine bir isim yaptı. Doğal olarak, yırtılmadığı, yanmadığı ve ıslanmadığı özel bir çözelti ile emprenye edilir. Japonlar bu çözümü 15 yılı aşkın bir süredir kullanıyor. Sadece ustanın sınırsız hayal gücü nedeniyle ortaya çıkmadığını söylemeliyim. Örneğin, 1995 yılında, Kobe'deki depremden sonra evlerini kaybeden insanlar en azından bazı konutlara yerleşmek zorunda kaldılar. Böylece katlanabilir bir kağıt evin projesi yaratıldı. Düşük kağıt fiyatı ve üretim kolaylığı, ondan iyi geçici yapıların inşasını sağlar. Ve rollerini oynadıktan sonra evler basitçe geri dönüştürülebilir. Bu tür nitelikler, doğal afetlerin sonuçlarının ortadan kaldırılmasının yanı sıra geçici yapıların oluşturulması için büyük talep görmektedir. Ünlü Japonların son binalarından biri Moskova'da bulunuyor. Burada Gorki Parkı'nda 2012 sonbaharında Garaj pavyonu açıldı. Örneklerinden biri binanın kendisi olan çağdaş sanatın merkezine ev sahipliği yapmaktadır.