Yazardan. Tıpkı çevreleyen siyasi ve ekonomik durumdan izole olarak hiçbir siyasi eylem düşünülemeyeceği gibi, dışarıda da düşünülemez. tarihi çerçeve. Bir devletin, devlet adamının, politikacının eylemlerinin anlamını ve özünü anlamak için, meydana gelen olayları doğru bir şekilde değerlendirebilmek için, bu tarihsel gerçekle ilgili tüm geçmiş olayların en azından kısaca izini sürmek gerekir. Bu ilk şey. İkincisi, geçmişte (uzak olmasa da) meydana gelen olayları modern kriterlerden, modern ahlaktan, modern yasama eylemlerinden yola çıkarak değerlendirmek imkansızdır. Aksi takdirde, tüm insanlığın tüm tarihi, herkesin ve her şeyin sürekli kanlı suçları zinciri olarak karşımıza çıkacaktır. Üstelik suçlar korkunç ve anlamsız.
Politikada, dışardan bazen bazen öyle görünse de, anlık ruh hallerinin, hümanizminin veya bu cetvelin anti-hümanizminin etkisi altında hiçbir şey başarılmaz. Gerçekte, herhangi bir yönetici herhangi bir sosyal veya etnik grubun çıkarlarının sözcüsü ve uygulayıcısıdır. Herhangi bir devlet adamının gücü, çıkarlarını savunduğu sosyal, etnik grupların görüşlerine ve isteklerine tamamen ve mutlak bir şekilde bağlıdır. Hareketleri onu tahtına emanet edenlerin fikirlerinden ayrılır ayrılmaz, gücü biter ve bir kral, diktatör, başkan, genel sekreter, başkan veya başkan olsun, bir çöküşle yuvarlanır.
Yani, bu postülatlar, bu ya da o sosyal sistemi, bu ya da o ülkeyi, devlet görevlisini tahrif etmek için yüceltme ya da tam tersi görevi ile karşı karşıya kalan gazetecileri, hikayelerinin, makalelerinin, gazetecilerin çerçevesinden uzak tutmaya çalışıyor.
Özellikle yazar, Kuzey Kafkasya'daki yılın Şubat 1944'inin olaylarını, yani Çeçenlerin sınır dışı edilmesini ve bir dizi diğer etnik grubun aklını biliyor. O günlerin olayları, etnik köken çatışması tarihinden, zamanın politik durumundan tamamen izole edilmiştir. Böyle bir kapsamda, Çeçenlerin sınır dışı edilmesi, ya bir kişinin kötülük isteğinin bir sonucu olarak ortaya çıkıyor - I.Stalin, ya da tamamen anlamsız, politik aşırılık yanlısı olmayan bir politik aşırılık suçu - Bolşevik.
Bu tür makalelerin amacı, Rus karşıtı duyguları körüklemek, 1917-91 döneminin Rusya tarihini olumsuz bir şekilde ortaya koymak ve Rusya’nın bir “şeytan imparatorluğu” olduğunu ve bu devletin gezegende hiçbir yere sahip olmaması gerektiğini ve Rusya’nın sessizce olması gerektiğini kanıtlamak için çaba göstermektir. sessizce kireç.
Bu arada, Rusya ile bir dizi Kafkas vatandaşı arasındaki çatışmanın çok uzun bir tarihi var. Çatışmanın sebepleri eskiden kaynaklanıyor ve bu asırlık düşmanlık, güneşte yaşadıkları ülkeler için halkların ve halkların sıradan bir mücadelesi olmuş ve olmuştur. Bu tür çatışmalardan, savaşlardan ve tüm insanlık tarihinden oluşur. Dolayısıyla, 44 kışın Kafkasya'daki olaylar dünya tarihinin pek çok sayfasından sadece biri.
İki makalenin yazarı ("Chechnya 1920-41goddy" ve "Chechnya 1941-44 yıl"), Ruslar ve Kafkasyalılar arasındaki çatışmayı kapatarak, tarihin biraz sessizliğini ortadan kaldırmaya çalışıyor. Mümkün olduğu sürece - okuyucuyu yargılamak.
Önsöz
Rusya-Çeçen yüzleşmesinin tarihi, Rusya'nın Türkiye, Pers ve Kırım Hanı ile sayısız uzun ve uzun süren savaşlar yürüttüğü XVIII yüzyılın başlangıcındaki XVII'nin sonuna kadar uzanıyor. Bu ülkeler sürekli olarak rahatsız edildi ve Rus topraklarına saldırdı, onlardan yeni köleler, yiyecek ve diğer maddi kaynaklar çekti.
Kafkasya menzili, Rusya ile Türkiye, Pers arasındaki doğal bir engeldi. Doğal olarak, Kafkasya bölgesine sahip olmak bir veya diğer tarafa açık ve önemli bir avantaj sağladı.
İran ve Türkiye için, Kafkasya'nın mülkiyeti, Rusya'nın güneyinin verimli topraklarını yakalama fırsatı sağladı, başkentlere en kısa yolu açtı ve Rusya'ya siyasi ve askeri baskı yapmayı mümkün kıldı.
Rusya için, Kafkasya'nın mülkiyeti, güney sınırlarının korunmasını, Azak ve Karadeniz'in kaybedilme tehlikesinin ortadan kaldırılmasını, Kırım'ın, tarımsal ciroya dahil edilmesinin ve Rusya'ya ait olmasa da, zengin güney topraklarının (Novorossia) emtia sirkülasyonunun ortadan kaldırılmasını sağladı.
Kafkasya halkları, etnik ve dini ilişkilerine bağlı olarak, kısmen Rusya'ya, kısmen Pers ve Türkiye'ye yöneldi. Bununla birlikte, bir yandan Kafkas halklarının kısmi ya da tamamen soykırımının eşlik ettiği Persia ve Türkiye’nin genişlemeci politikaları ve Rusya’nın hoşgörüsü, diğer taraftan halkların iç yaşamına müdahale etmemesi, Kafkasya devletlerini ilk kez Rusya ile ittifaklara itmiştir. ve sonra Rusya İmparatorluğu'na giriş (Gürcistan, Ermenistan, Osetya).
Bu süreçler, Rusya’nın komşularını rahatsız etti ve onları İslam’a itiraz eden etnik gruplara (Dağıstanlar, Çeçenler, Çerkesler vb.) Dayanarak Kafkasya’yı ele geçirme eylemlerini hızlandırmaya zorladı.
18. yüzyılın başından beri Rusya, dağ halklarının Rus karşıtı eylemlerini etkilemeyen ancak etkileyemeyen Kafkasya'da ustalaşmaya yönelik eylemlerini hızlandırdı. Rus birliklerine yapılan saldırının belgelenmiş gerçeklerinden biri, Çeçenlerin Dağıstan'dan Stavropol bölgesine geçişini ve tamamen tahrip edilmesini sağlayan Rus taburuna 1732'teki Çeçenlerin saldırısıdır.
1785-1791 yıllarında, Çeçen’lerden birinin liderinin önderliğinde, mevcut Stavropol bölgesinin bölgelerinde ustalaşan Rus dutçularına karşı Ushurma’nın önderliği önderliğinde aktif eylemlerle karakterize edilir. Bütün bölge boştu.
Napolyon'la yapılan savaşların ardından Rus Çar, İran ve Türkiye'nin Kafkasya üzerindeki keskin etkisinden ve güney Rusya'daki dağ haydutluğunun ölçeğinden (sürekli soygunlar, yağma, büyük çapta hayvancılık kaçırma, köle ticareti, askeri garnizonlara saldırılar) 1817'ta süren bir dizi Kafkas savaşı ile ilgileniyordu. Yılın 1864’ine kadar.
Bu savaşların en büyük ölçeği İmam Şamil’in asi dağcıların başına geçtiği 1834’ten.
Toplamda, 1801'ten 1864'e kadar, Kafkas savaşlarında Rusya, bir 801 subayı ve öldürülen 24143 askerini, 3 154 subayı ve 61971 tarafından öldürülen bir 91 askerini kaybetti. 5915 subayı ve 200 askerleri esir alındı. Kafkasya'da Rus ordusunun birlikler grubu bazı dönemlerde XNUMX bin kişiye ulaştı.
Şamil’in ele geçirilmesiyle birlikte, Mareşal Paskeviç’in altındaki “kavurucu dünya” taktiklerine geçişin yanı sıra, isyancı köylerin tamamen tahrip edildiği ve nüfusun tamamen tahrip edildiği, yaylaların örgütlü direnişinin bastırıldığı “Mareşal Paskeviç’in altındaki“ kavrulmuş dünya ”taktiklerine geçiş.
Ancak Çeçenya'da devrime ve iç savaşın başlangıcına kadar çok sayıda küçük çeteler ve ayrı haydutlar ("abreks") bulunmaya devam etti. Çar hükümeti, Çeçenya ve Dağıstan'da, yaylaların iç yaşamındaki gerçek müdahaleyi engellemediğinden, kabile asaletini, unun, kumaşların, derilerin, kıyafetlerin fakir yaylalara serbestçe dağıtılmasından dolayı göreceli sakinliği sağlamayı başardı; Yerel yetkili yaşlıların görevlileri, çetelerin ve kabilelerin liderlerinin atanması. Rus ordusunun garnizonları, Kazak köyleri temel olarak Terek Nehri boyunca uzanıyordu ve Çeçenistan'ı Rusya'nın geri kalanından ayırıyordu.
Devrim ve iç savaş döneminde Çeçenistan kendisine bırakıldı. Kıtlık nedeniyle nüfusun neredeyse üçte biri kadar düştüğü, nüfusun geri kalanının Gürcistan'ın Terek, Stavropol Bölgesi'ndeki Kazak köylerine yapılan baskınlar nedeniyle yaşadığı bilinmektedir. Kırmızılar veya Beyazlar tarafındaki iç savaşa katılmak için Highlanders'ı cezbetme girişimleri başarısızlıkla sonuçlandı. Çeçenler ve Dağıstan da her ikisinden de nefret ediyordu.
İç savaş çökerken, yeni hükümet kendisini Kafkas dağlarında kurmaya çalıştı. Ancak, RSFSR'nin bir parçası olarak ASSR Dağı'nın oluşmasıyla birlikte, dağlık kabile soylularının güçlerinin ve imtiyazlarının korunması konusundaki asalet mücadelesi açıkça ortaya çıkmaya başladı. Bu mücadele hemen ulusal bağımsızlık, İslam'ın korunması ve özerklik sloganları altında silahlı mücadele biçimini alır.
Yirmili ve otuzlu yaşlarda Çeçenistan
Eylül ayında, 1920, Nazhmutdin Gotsinsky ve İmam Şamil Said Bey'in torunu Çeçenya'nın dağlık bölgelerinde ve Dağıstan'ın kuzey kesiminde bir isyan başlattı. Birkaç Kızıl Ordu birimi çok hızlı bir şekilde tahrip edildi ve yerel halk Ruslar arasında imha edildi. Kasım ayına kadar, Said Bey'in kuvvetlerine zaten 1920 ayak savaşçıları ve yirmi makineli tüfek ve dört silahlı 2800 süvari saldırıları var. Aynı zamanda, isyancı müfrezelerinde Türkçe ve İngilizce öğretmenlerinin göründüğü belirtildi.
Sovyet komutanlığı, Kızıl Ordunun tüfek bölümünün 14 alayını ve isyanı bastırmak için Model Devrimci Disiplin alayını gönderdi. Toplamda yaklaşık 8 bin piyade, 1 makineli tüfek ve 40 tabanca bulunan 18 bin süvari. Aynı anda birkaç yönde ilerleyen Kızıl Ordu birimleri hemen engellendi, durduruldu ve ağır kayıplara uğradı. Bir savaşta, bir saat boyunca Moksokh köyünde 14 savaşçıları öldürüldü ve Khadzhal-Mahi köyünde, Kızıl Ordu askerleri 98 halkını öldürdü ve yaralandı.
Örnek Rev.Discipline alayı 9 Aralık, Vedeno'dan yapıldı ve haftalık olarak Botlikh'e doğru savaştı. Bu alayı taburu, Andean Koisu 20'in Aralık ayındaki 1920. Orata-Kolo'da tamamen tahrip edildi. Aralık 24 Çeçenler, Botlikh'te alayın ana güçlerini sardı. Görüşmelerde, alayın Vedeno için serbestçe ayrılacağı ve Botlikh'ten ayrılacağı konusunda bir anlaşmaya varıldı. silâh. Ancak silahsız sütun Botlikh'ten çıkar çıkmaz, saldırıya uğradı ve hançer ve kılıçlarla tamamen saldırıya uğradı (700'ten daha fazla insan). Asilerde 645 tüfekler ve 9 makineli tüfekler var. Aralık ayında Çeçen'deki Kızıl Ordu'nun bazı bölgelerinde 1372 kişi öldü.
Kızıl Ordu'nun yenilgisi Çeçenlere ilham verdi. 1921'in başlangıcına göre, dağcı kuvvetleri zaten 7200 makineli tüfekleri ve 2490 silahlarıyla 40 ayak savaşçılarını, 12 binicisini saydı. Gürcistan'daki Stavropol bölgelerine yapılan baskınlar dramatik bir şekilde arttı. İsyancılar Terek'in kuzeyindeki Kazak köylerini yaktı, yerel nüfusu kesti, sığır çaldı ve tahıl ihraç etti.
Ancak Çeçenya'da başka bir geçim kaynağı yoktu. Dağlık Çeçenya'da ekilebilir alan yoktur, meralar çok az sayıda koyunun otlanmasına izin verir, dağlık alanlar ve iklim sığır ve kümes hayvanlarının tutulmasına izin vermez, bahçeler ve bağlar yoktur.
Cumhuriyet'i tehdit eden felaketin ölçeğini değerlendiren Sovyet komutanlığı, 14, 32, 33 tüfek bölümleri, 18 süvari bölünmesi, ayrı bir Moskova tugayları, iki zırhlı mangası ve keşif havzası keşif bürosundan oluşan Terek-Dağıstan Kuvvetler Grubu'nu yarattı. Toplam 20 piyade, 3400 silahlı 67 süvari, 8 zırhlı araçlar ve 6 uçakları.
Ocak ayının başında, 1921. Bölmenin 32 birimleri Çeçenlere saldırdı ve Khadzhal-Mahi'nin havasını ele geçirdi, 100 çevresindeki militanları imha etti ve 140 mahkumunu aldı. Bölünme kayıpları 24 insanları öldürdü ve 71 yaralandı. Ancak, bölünme birimleri dağlara girer girmez, derhal savaşa katılan 290 insanları hakkında hemen kaybediyorlar.
32 bölümünün Ocak 22 saldırısına devam etme girişimi, şiddetli hava koşulları nedeniyle başarısız oldu. Bir gün, 12 kişi öldü, 10 kişi ölümüne dondu, 49 kişi yaralandı ve 150 kişi öldü. donma.
Şubat 19, isyancıların bölünme taburunun ayrılışının takibinde, Ruguja köyünde bir gece durmak için yerel Dagestanis sakinleri tarafından kesildi (125 halkı hakkında).
Ocak-Şubat 1921 için toplam. 32 bölümü, 1387 kişisini kaybetti. (650 öldürüldü, 10 donmuş, 468 yaralı, 259 donmuş).
Daha başarılı olan, 14 bölümünün eylemleriydi. Tutarlı bir şekilde işgal eden işgalciler ve isyancıları, XVUMX Mart ayının sonuna kadar bölünme kalan sakinlerinin eş zamanlı olarak sınır dışı edilmesiyle onlardan kovmak. Tüm kale ve büyük köylerin çoğunluğu tamamen hakim. Bahsedilen Bey'in birimleri ağır kayıplara uğradı (çoğunlukla Kızıl Ordu'ya karşı yapılan başarısız eylemlerden kaynaklanan çölleşme nedeniyle). Liderlerin emri altında, 1921 makineli tüfek kullanan en fazla 1000 insanı kaldı. Aivar Koysu'nun üstündeki uzak dağlara gittiler.
1921 Ekim ayına kadar son derece sert tedbirlerin (rehin alma, yaşlıların idaresi, köylerin imhası, iletişim hatlarının imha edilmesi) kullanılması nedeniyle son direniş cepleri sönebildi. 1920-21 savaşlarındaki toplam Kızıl Ordu, 3500 insanı etrafında yaralanan 1500 insanı hakkında öldürüldü. Asi lider Said Bey, Türkiye'ye geri döndü ve mali durumunu büyük ölçüde iyileştirdi (daha sonra İngiltere'ye gitti). Nazhmutdin Gotsinsky, birkaç yıl boyunca sığırların kaçırılmasıyla uğraşan dağlarda saklanıyordu. Yalnızca Eylül 1925’te tutuklanacak.
Sovyet hükümetinin, yaşamdan ayrılan ulusal kendi kaderini tayin etme fikirlerine dayanan beceriksiz siyaseti, dağcılara, Gorsky soygununu (soygun, sığır hırsızlıkları, kölelerin kaldırılmasını) durdurma zorlu önlemleriyle birlikte, dağcılara geçim kaynağı sağlama makamlarının yanı sıra, yetkililerin geçim kaynağı sağlama yetkisi ile birleştirildi) Çeçenya nüfusunun ve Dağıstan'ın dağlık bölgelerinin hoşnutsuzluğuna yol açtı.
Zaten 1923’te, Şeyh Ali-Mitayev bağımsız bir Şeriat cumhuriyeti kurulması için kâfirlere cihadı ilan etti. Kısa sürede, bayrağı altında, 12 binden fazla cinayeti topladı. Çeçenya ve İnguşetya'da hızla ilerleyen Sovyet iktidar organlarının tahribatı devam etmekte ve kalan iktidar yapıları Ali-Mitayev'in yapıları haline gelmektedir. Ali-Mitayev’in polis ve GPU organlarını kendi halkıyla dolduran zamanında ve akıllı politikası, Çeçenistan’daki polis ve GPU departmanlarının, cinayet toplama merkezleri, silah ve mühimmat ve eğitimli personel olduğu gerçeğine yol açtı. Bu organların Rus çalışanları, haydutlarla bağlantı kurmakla suçlanarak, doğru zamanda hızlı bir şekilde tahrip edildi veya itibarsızlaştırıldı.
Ancak, isyan oldukça gizli yöntemlerle gerçekleştiriliyor ve sadece yılın 1924 ilkbaharında kendisini açıkça yoklama istasyonları pogromlarının eşlik ettiği boykot seçimleri şeklinde gösteriyor. Ülkenin hcp yetkilileri, Çeçenlerin ve İnguşların açık konuşmalarını bastırmak için bir dizi operasyon yürütmek için kendi bölümlerini kullanıyorlar; bu sırada 2900 tüfeklerini (kısmen yabancı örnekler ve İngiliz yapımı), 384 revolver, 22 ve 3 alan telefonları, 15 ve XNUMX, km. . İngilizce telefon kablosu üretimi.
Ancak, bunun yerine umirovtoreniya bu eylem 1925 4480 2017 şövalenin ve hafif makineli tüfekler de 137 toplam piyade sayısını, süvarileri gruplama Kuzey Kafkasya Askeri Bölge I.Uborevicha asker komutanının komutasında gönderilen Çeçenistan'da Ağustos 102 yıl içinde açık bir silahlı ayaklanma neden oldu ve dağ 14 10 ışık etti silahlar. Ayrıca, zırhlı bir tren, 16 uçağı, 341 kişi operasyona katıldı. Kafkas Kızıl Bayrak Ordusundan (Dağ milletlerden) ve GPU'dan 307'tan.
Yerel halkın silahsızlandırılması operasyonu, 22’ta Ağustos 13’ten Eylül 1925’e kadar sürdü. 25299 tüfekler, 4319 revolverler, 1 makineli tüfek, 730556 tüfek kartuşları, 10678 revolver kartuşlar, kablosuz telgraf, birkaç telefon seti ele geçirildi ve 120 km civarında, telefon hatları bulundu ve imha edildi. Tutuklanan 309, Muridlere silahlı direniş sağladı. Bunlardan, N. Gotsinsky dahil olmak üzere 11 yöneticileri.
Tutuklular arasında, 105 halkı öldürüldü, diğerleri Kuran'da yemin edildi.
Birlik grubu kaybetti, 5 kişiyi öldürdü, 8 yaralandı. Sivillerin öldürdüğü (her iki taraf) 6 kişi. ve 30 yaralandı.
Operasyonun başarısı ve silahların çoğunun cinayetler tarafından kaybedilmesi, Çeçenya, Dağıstan ve İnguşetya'da 1929 yılına kadar göreceli bir sakinliği sağladı. Bununla birlikte, bu zamana kadar, aşiret soyluları, Türkiye'nin desteğiyle, Sovyet karşıtı propagandaya yol açtı, silah ve Türkiye ve İngiltere'de eğitimli militanlara yol açtı. 20'ten daha az olmayan Chechens ve Dagestanis, İngiltere ve Fransa'daki memur okullarında eğitildi.
1929 yılında, Dağıstan ve İnguşetya ovalarında tahıl alımları yapmaya çalışan Sovyet yetkililerinin kabahat hatalarından yararlanarak, Çeçen ve İnguş dişlerinin başları açık bir şekilde ortaya çıktı, onları aldıklarını dile getirdi. Dağ SSCB'den, tahıl tedarikçisinin silahlı bir şekilde ayrılması, vergileri aynen iptal etmek, Sovyet iktidarının seçilmiş organlarını değiştirmek için Çeçen bantlarının yaşlıları.
Kuzey Kafkasya Askeri Bölgesi komutanının emriyle, Aralık ayında XPUMX-8'teki operasyon grubu birlikleri ve OGPU birimleri, Goyty, Shali, Sambi, Benoy, Contor ve diğer birçok ülkede silahlı çetelerin imha edildiği bir askeri operasyon düzenledi. Aynı zamanda, 28 cinayetleri öldürüldü, 1929 tutuklandı. Birlik grubu 26 öldü, 296 yaralardan öldü, 11 insanları yaraladı.
Bununla birlikte, Yaylalıların silahlı direnişinin liderleri, 1925 yılı hatalarını göz önüne aldı. Kızıl Ordu askerleri, yalnızca 25 tüfeklerini çıkarmayı başardı ve daha sonra çoğunlukla öldürülenlerden. Çeçen ve İnguş gruplarının tüm liderleri kaçmayı ve daha da ötesi, yönetim yapılarını korudular ve yerel halk üzerindeki etkilerini başardılar.
Bu nedenle, yılın Mart 1930'unda, KSSU'nun Kuzey Kafkasya Bölge Komitesi (B.) dağın siyasi haydutluğunu engellemek için askeri-sansür operasyonu yapmaya karar verdi. 4 piyade, 3 süvari, 2 gerilla (modern dilde özel kuvvetler okudum) 'dan oluşan bir askeri gönüllü grubu, Kafkas milletlerinin temsilcileri (özellikle Osetliler, Gürcüler, Ermeniler, kısmen Azerbaycanlılar, özellikle de Azerbaycanlılar, Askeri ve Deniz İşleri Komutanlığı, Askeri ve Deniz İşleri Komutanlığı) tarafından çıkarıldı. Dağıstanlar) soygunlardan ve soygunlardan, Çeçenlerden ve İnguş'tan gelen terörden büyük zarar gördü. Bu müfrezeler Kızıl Ordu ve hava hattı (3 uçakları), bir güvenlik şirketi ve bir iletişim şirketi olan iki personel tüfeği taburu tarafından güçlendirildi. Toplam grup, 3700 insanlardan, 19 silahlardan ve 28 makineli tüfeklerden oluşuyordu.
Arazinin ve dağ koşullarının iyi bilinmesi, Osetyalıların, Gürcülerin, Ermenilerin ve Sovyetlerin dağ teröründen kurtulma gücüne sadık olanların arzusu, 14 Mart ayından 12 Mart ayına kadar süren operasyonun başarısını önceden belirledi. 19 gangsterleri öldürüldü, 122 kıdemli isyancı liderleri de dahil olmak üzere komşu cumhuriyetlerin barışçıl köylerine gangster baskınlarına aktif katılımcılar tutuklandı. 9 ateşli silahlar (Li-Enfield İngilizleri, 1500-127 üretiminin optik görüntüleriyle tüfekler), 1926 soğuk silahlarına el kondu. Kur'an-ı Kerim ve silahsızlanma yemininden sonra sıradan çete üyeleri eve gönderildi. Asker grubu kaybetti, 28 kişiyi öldürdü. ve yaralı 280 insanlar.
Bununla birlikte, Sovyet hükümetinin Çeçenya ve İnguşetya'da tarımı kollektif hale getirme konusundaki esnek olmayan politik politikası, yerel şartlar nedeniyle, imkansız olmasa da, nüfusun aşırı acılığını doğurdu. 1932'in başlangıcında, dağlık bölgelerin sadece Çeçenleri, İnguşları ve Dağıstanlarının değil, aynı zamanda Rus nadterechny Kazak köylerinin önemli bir kısmının da yer aldığı geniş çaplı bir isyan patlak verdi.
Tüm kılık değiştirildi. Auls, kooperatif, aul konseyleri parçaladı, Sovyet parasını mahvetti. 500-800 halkının çeteleri, askeri garnizonların çoğuna saldırdı ve kuşattı. Dövüşler, eşi benzeri görülmemiş acılık, dinsel fanatizm, silahsız kadın ve çocuk saldırılarına katılım ile ayırt edildi. Yüksek derecede örgütlenme ve isyanın kontrol edildiğine dikkat edilmelidir.
Ancak, NKVD ve askeri birimler silahlı saldırıları engellemeye hazırdı. Büyük kayıplara rağmen. Asiler garnizonları ezmeyi başaramadılar ve NKVD bölge departmanı personeli aileleri için zamanında garnizonlarda saklanmayı başardı. Birlikler 15-20 Mart 1932g döneminde faaliyete geçti. gangster gruplarını bölmeyi ve izole etmeyi, onları uzak dağlık bölgelerde engellemiş, güvenilir barınak yerlerinden Muridlerin tuzaklarına çevirmiş ve onları sürekli olarak tahrip etmişlerdir. Asiler ölü bir 333 adamı kaybetti, 150 yaralandı. Kızıl Ordu ve NKVD, 27'i öldürdü ve 30'i yaraladı.
İsyancıların liderlerinin ardından tutuklananlar, geçmiş silahlı ayaklanmaların katılımcıları, sert mahkeme cezaları, Kuzey Kafkasya dışındaki bütün köylerin sınır dışı edilmesi, nüfusun yıllarca süren savaştan yorulması, dağcıların silahlı Sovyet gücünün ortadan kaldırılması olasılığındaki düşüşte silahlı çatışmaların etkin bir şekilde azalmasına yol açtı.
Bununla birlikte, çok aktif ve kanlı olsa da, yerel (bir veya üç alanda) ayaklanmalar 1936 yılına kadar ve dağlık bölgelerde 1938 yılına kadar devam etti. 100'e kadar olan bireysel çeteler, II. Dünya Savaşı'nın başlangıcına kadar Çeçenya'yı alarma geçirmeye devam etti.
Toplamda, Çeçenistan ve İnguşetya topraklarında yalnız başına yılın 1920'i 1941'i (12'ten 500'e binlerce militan dahil) ve 5'tan daha az önemli olan büyük silahlı ayaklanmaların 50'i oldu. Kızıl Ordu ve NKVD'nin 1920'tan 1939 yıllarına kadar olan askeri birimleri 3564'i öldürdü ve 1589 kişilerini yaraladı.
1941’te, Ocak’ta 1’ten Haziran’da 22’e, 31’in isyancı isyan tezahürleri kaydedildi ve Haziran’da 22’ten Eylül’de 3’e 40’e göre.
Послесловие
Sonra savaş vardı. Sadece “Kafkas Kardeşler Özel Partisi” ve sadece Çeçenistan’ın 20 auls’lerinde, Şubat ayına kadar 1943’ten daha fazla 6540 insanı ve 240’e kayıtlı (2-3’ten). GKO USSR № 15'in asılsız çözünürlüğünü 20 Ocak 5073g'den düşünmek mümkün mü. Çeçen-İnguş Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin tasfiyesi ve Çeçen, İnguş, Karaçay, Balkarlıların daimi ikamet yerlerinden sınır dışı edilmesi hakkında?
Yetkililere kitlesel olarak sadık olan insanlara hangi devletin hoşgörülü olacağı siyasi rejim nedir? Dış düşman ile en zorlu ve tehlikeli savaş devleti döneminde ona karşı silahlı bir mücadeleye liderlik etmek? Hangi devletle ne zaman ve hangi devlet ayrılıkçılara karşı inatçı bir mücadeleye neden olmadı, onlara karşı silahlı kuvvet kullanmadı mı?
Yani SSCB, Bolşevikler, Stalin, demokrasilerini ve halkların ve halkların haklarının katı şekilde gözetilmesini de içeren (ABD - Grenada, Panama, Lübnan, Vietnam), diğer devletlerden, siyasi rejimlerden daha iyi ve daha kötü değil. Hindistan, Kuzey İrlanda), (Fransa-Indokity, Cezayir), .... Devam mı?
Toplamda, şubat ve mart ayları arasında 1944, Çeçenler ve İnguşlar 496460 insanlar, Karachai 68327, Balkarlar 37406 insanlar sınır dışı edildi.
Çeçen meselesi, SSCB Yüksek Sovyeti'nin Çeçen-İnguş Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti’nin eski haline dönmesi ve bastırılmış halkların tarihi anavatanlarına geri dönmelerine izin vermesiyle ilgili bir karar vermesi ve Şubat 1944’ten Ocak 1957’e gelmedi.
Kanlı düşmanlığın volanı tekrar dönmeye başladı. Yazar, şimdiye kadar, 1957-91 döneminde Kuzey Kafkasya'daki olaylar, orada ne kadar ve ne kadar kan döküleceği hakkında hiçbir bilgiye sahip değildir. Ama aktığı gerçeği, şüphe yok. Peki hangi Sovyet kararnamesi, yılın 44 veya 57'inden daha akıllıydı? Sıradan insanların, 91-94, 96-99 içindeki Dudayev Çeçenistan'da yaşaması daha iyi oldu mu?
Kaynaklar ve edebiyat:
1. I.E.Dunyushkin. 1941'taki Kuzey Kafkasya'da Vainakh ulusal-din ayrımcılığına karşı mücadelenin ideolojik ve askeri yönü. Aralık 9 Bilimsel Konferansı 2001'te sunum. Raporların toplanması "Barış ve Savaş: 1941 yılı." Beşeri Bilimler Üniversitesi Basını. Ekaterinburg. 2001g.
2.S.G.Volkonsky. Notlar. İrkutsk. Doğu Sibirya Kitap Yayıncılığı.
3.G.F Krivosheev ve diğerleri, XX yüzyılın savaşlarında Rusya ve SSCB. OLMA BASIN. Moskova. 2001g.