Bu kitap Dan Brown'un "Da Vinci Code" dan önce yazdığı kitapmış aslında. Ama benim kitaplar konusunda sıralamayı tutturamama özelliğimden Dan Brown da nasibini aldığı için Da Vinci Şifresi'nden sonra okudum bu kitabı. :)
Dan Brown'un diğer kitapları nasıl bilmiyorum ama okuduğum bu iki kitap da birbirine çok benziyor. Hatta başlangıçları bile aynı; roman kahramanı Robert Langdon'un sabahın 5'inde bir cinayet haberiyle uyandırılması ile başlıyor her iki kitap da. Da vinci Code'dan sonra aynı başlangıçla karşılaşınca "adamı bir uyutmadınız yahu" dedim kendi kendime :) Her iki kitapta da simge-bilim-sanat-din temalarıyla ilgili ilginç saptalamalar bulunuyor.
Bu iki kitabın bir diğer benzer özellikleri de insanda çok fena gezme isteği uyandırması. "Da Vinci Code" okurken Paris'e, "Melekler ve Şeytanlar" okurken de Roma'ya gidip gezmek istiyor insan.
Aslında düşündüm de; Dan Brown'la bir anlaşma yapıp onu turizm elçisi olarak atasak da olayın İstanbul'da geçtiği bir roman yapsa ne güzel olurdu. Vallahi turizmde beklenen patlama bu kitapla gerçekleşirdi. Hele ki turizmin dibine vurduğumuz bu yıl ilaç gibi gelirdi. (Ya ben de siyasete mi girsem ne yapsam? Alın size vaat işte! Üstelik gerçekleşme ihtimali çok daha yüksek ve çok da mantıklı. Üretim yapamıyoruz, turizme yönelelim bari değil mi ama?)
Bak hadi Dan Brown'a yazacağı kitap hakkında ucundan azıcık ipucu da vereyim; Aya Sofya'da esrarengiz bir cinayet olur ve New York'daki roman kahramanımız sanat tarihçi Robert Langdon her zamanki gibi sabahın beşinde uyandırılarak olay mahaline esrarengiz adamlar tarafından ultra ötesi bir jetle 62 dakikada getirtilir. Jet-lag, uykusuzluk hak getire, hiçbirinden etkilenmeyen Robert atar kendini İstanbul'un sokaklarına.
Garip bir simgenin peşinde olan bu karanlık adamların ağa babalarının bir de zeki ve güzel bir kızı vardır ama kız babasının kirli yüzünü bilmez. Masum, zeki ve güzel olan bu kızcağız bir şekilde bizim Robert'la karşılaşır ve olayı çözmeye çalışırlar. (Aaa ben ne yapıyorum ya? Oturmuş burada ne güzel de anlatıyorum ya, mis gibi roman konusu çıkardım yahu. Belki biraz araklama ama olsun süsleyip püslersem kimse çakmaz, biraz da Ahmet Ümit kitaplarından katarım Nevzat komiser falan, kimse birşey anlamaz)
Hay allahım ya, ben size Melekler ve Şeytanlar'ı anlatacaktım ne anlatıyorum. Bakmayın böyle dalga geçtiğime, güzel roman aslında. Konusu işte biraz buna benziyor ama olayın geçtiği yer, bilim-din temalarının ilginç işlenişi falan gayet sürükleyici. Elinize aldığınızda bırakamıyorsunuz. Ben ki elimde kitapla uykuya dalmayı çok severim, bu kitap yüzünden kaç gece uykusuz işe gittim, anlayın artık. Alıp okuyun, okumak güzeldir!