Hipertrofik kardiyomiyopati, ventrikül hipertrofisi (genellikle solda) ile karakterize, primer izole miyokardiyal lezyon olup, boşlukları azalır veya normaldir. Klinik olarak hipertrofik kardiyomiyopati, kalp yetmezliği, göğüs ağrısı, ritim bozuklukları, senkopal durumlar ve ani ölüm ile kendini gösterir. Hipertrofik kardiyomiyopatinin teşhisi EKG, günlük EKG izleme, ekoCG, X-ışını, MRG, kalbin PET'i içerir. Hipertrofik kardiyomiyopatinin tedavisi b-blokerleri, kalsiyum kanal blokerleri, antikoagülanlar, antiaritmik ilaçlar, ACE inhibitörleri ile gerçekleştirilir; Bazı durumlarda kalp cerrahisine başvururlar (miyotomi, miyektomi, mitral kapak replasmanı, iki odacıklı kardiyak pacing, kardiyoverter-defibrilatör implantasyonu).
Hipertrofik Kardiyomiyopati
kardiyoloji primer (idyopatik) kardiyomiyopatiler (hipertrofik, sıkıştırıcı, dilate, kısıtlayıcı, aritmojenik sağ ventrikül displazisi) ve belirli bir ikincil kardiyomiyopati (alkol, toksik, metabolik, menopoz ve diğerleri) ayırt eder.
Hipertrofik kardiyomiyopati, diğer kardiyovasküler hastalıklardan bağımsız, solda (daha az sıklıkla sağda) ventrikülün belirgin bir kalınlaşması, kavitede bir azalma, kalp ritmi bozuklukları ve kalp yetmezliği gelişmesi ile diyastolik fonksiyonun ihlali ile birlikte bağımsızdır.
Hipertrofik kardiyomiyopati, popülasyonun% 0.2-1.1'inde, daha sıklıkla erkeklerden oluşur; Hastaların yaş ortalaması 30 ila 50'dir. Hipertrofik kardiyomiyopatili hastalarda koroner ateroskleroz olguların% 15-25'inde görülür. Hipertrofik kardiyomiyopatili hastaların% 50'sinde şiddetli ventriküler aritmilerin (paroksismal ventriküler taşikardi) neden olduğu ani ölüm ortaya çıkar. Hastaların% 5-9'unda hastalık, mitral veya aort kapağına zarar veren enfektif endokarditle komplike hale gelir.
Hipertrofik kardiyomiyopatinin nedenleri
Hipertrofik kardiyomiyopati, otozomal dominant bir kalıtım tipine sahip bir hastalıktır ve bu nedenle, genellikle sporadik formların ortaya çıkmasını dışlamayan, doğası gereği aileseldir.
ailesel hipertrofik kardiyomiyopati temeli miyokardiyal kontraktil proteinlerin sentezini kodlayan genlerde kusurları devralınır (cTnT'nin geninin ağır zincir geni, B-miyosini, kardiyak miyosin izoformu bağlayıcı proteini kodlayan bir gen tropomiyosin geni). Olumsuz çevresel faktörlerin etkisi altında meydana gelen bu aynı genlerin kendiliğinden mutasyonları, hipertrofik kardiyomiyopatinin sporadik formlarının gelişimini belirler.
Hipertrofik kardiyomiyopatide sol ventrikül miyokardının hipertrofisi konjenital ve edinsel kalp defektleri, koroner arter hastalığı, hipertansiyon ve genellikle bu değişikliklere yol açan diğer hastalıklarla ilişkili değildir.
Hipertrofik kardiyomiyopatinin patogenezi
Hipertrofik kardiyomiyopatinin patogenezinde, iki olası patolojik mekanizmadan biri olan kalp kasının kompansatuvar hipertrofisi, miyokardın diyastolik fonksiyon bozukluğundan ya da sol ventrikül çıkış yolunun tıkanmasından ötürü rol oynar. Diyastolik disfonksiyon, diyastolün yetersiz kaldığı kanın ventriküllere girmesiyle karakterizedir; bu, miyokardiyal yetersizliğin zayıf olmasıyla ilişkilidir ve son diyastolik basınçta hızlı bir artışa neden olur.
Sol ventrikülün tıkanmasıyla birlikte, interventriküler septumun kalınlaşması ve anterior mitral kapakçığın bozulmuş hareketleri vardır. Bu bağlamda, sürgün sırasında, sol ventrikülün boşluğu ile aortun başlangıç kısmı arasında, sol ventrikülde son diyastolik basıncın artışı ile birlikte bir basınç düşüşü vardır. Bu koşullar altında ortaya çıkan telafi edici hiperfonksiyona hipertrofi eşlik eder ve daha sonra sol atriyumun dilatasyonu, dekompansasyon durumunda pulmoner hipertansiyon gelişir.
sistol okul içi arterler vb eşlik eden koroner arterlerin ateroskleroz ve sırasında oksijen sıkıştırma hipertrofiye miyokard artan talebinde nedeniyle vazodilatör rezerv koroner arterlerin azalmasına miyokard iskemi eşlik hipertrofik kardiyomiyopati vakalarının bir dizi olarak. D.
Hipertrofik kardiyomiyopatinin makroskopik bulguları, sol ventrikül duvarlarının kalınlığının normal veya azaltılmış boyutu, interventriküler septum hipertrofisi, sol atriyumun dilatasyonu ile kalınlaşmasıdır. Hipertrofik kardiyomiyopatinin mikroskobik görüntüsü kardiyomiyositlerin düzensiz düzenlenmesi, kas dokusunun intramural koroner arterlerin fibröz, anormal yapısı ile yer değiştirmesi ile karakterizedir.
Hipertrofik kardiyomiyopatinin sınıflandırılması
Hipertrofinin lokalizasyonuna göre, sol ve sağ ventriküllerin hipertrofik kardiyomiyopatisi izole edilir. Sırasıyla, sol ventrikül hipertrofisi asimetrik ve simetrik (eş merkezli) olabilir. Çoğu durumda, interventriküler septumun asimetrik hipertrofisi, bazal bölgelerinde ya da bazal bölgelerinde ortaya çıkar. Daha az sıklıkla kalp apeksinin asimetrik hipertrofisi (apikal hipertrofik kardiyomiyopati), posterior veya anterolateral duvar oluşur. Simetrik hipertrofi vakaların yaklaşık% 30'unu oluşturur.
Sol ventrikül boşluğunda sistolik basınç gradyanının varlığını göz önünde bulundurarak, obstrüktif ve nonobstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati ayırt edilir. Simetrik sol ventrikül hipertrofisi genellikle non-obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopatidir.
Asimetrik hipertrofi, obstrüktif ve obstrüktif olabilir. Bu nedenle, “idiyopatik hipertrofik subaortik stenoz” terimi, interventriküler septumun orta kısmındaki hipertrofisi (papiller kaslar düzeyinde) - “mezoventriküler obstrüksiyon”, interventriküler septumun asimetrik hipertrofisi ile eş anlamlıdır. Sol ventrikülün apikal hipertrofisi, bir kural olarak, obstrüktif olmayan bir varyantla temsil edilir.
Miyokardiyal kalınlaşma derecesine bağlı olarak orta (15-20 mm), orta (21–25 mm) ve belirgin (25 mm'den fazla) hipertrofisi ayırt edilir.
Klinik ve fizyolojik sınıflandırmaya dayanarak, evre IV hipertrofik kardiyomiyopati ayırt edilir:
- I - sol ventrikülün (VTLZH) çıkış yolundaki basınç gradyanı 25 mm Hg'den fazla değildir. v. şikayet yok;
- II - VTLZH'deki basınç gradyanı 36 mm Hg'ye yükseldi. v. egzersiz sırasında şikayetler var;
- III - VTLZH'deki basınç gradyanı 44 mm Hg'ye yükselir. v. angina, nefes darlığı görünür;
- IV - 80 mm Hg üzerindeki VTLZH basınç farkı. v. şiddetli hemodinamik bozukluklar gelişir, ani kardiyak ölüm mümkündür.
Hipertrofik kardiyomiyopati belirtileri
Uzun bir süre boyunca, hipertrofik kardiyomiyopatinin seyri asemptomatik kalır, klinik tezahür 25-40 yaşlarında daha sık görülür. malosimptomno, vegetodistonicheskuyu, kardialgicheskuyu, infarktopodobnuyu, aritmik, dekompensatsionnuyu karıştırılır psevdoklapannuyu, yıldırım: hakim şikayetlerin görünümünde hipertrofik kardiyomiyopati dokuz klinik biçimleri tahsis eder. Her klinik varyantın belirli belirtilerle karakterize olmasına rağmen, tüm hipertrofik kardiyomiyopati formları ortak semptomlarla karakterizedir.
Ventrikülden kan çıkışının ihlaline eşlik etmeyen hipertrofik kardiyomiyopatinin non-obstrüktif şekli genellikle hafiftir. Bu durumda, nefes darlığı şikayetleri, kalbin çalışmasında kesintiler, fiziksel aktivite yaparken düzensiz nabız belirtilebilir.
inotropik tipik belirtileri anjinal ağrı (% 70), nefes darlığı (% 90), baş dönmesi ve bayılma (% 25-50), geçici hipotansiyon ataklar, kardiyak aritmiler (paroksismal taşikardi, atriyal fibrilasyon, erken atış) vardır. Kalp krizi ve pulmoner ödem görülebilir. Sıklıkla hipertrofik kardiyomiyopatinin ortaya çıkışının ilk bölümü ani ölümdür.
Hipertrofik kardiyomiyopati tanısı
Tanı aramada sistolik üfürüm, yüksek, hızlı nabız ve apikal bir dürtü tespit edilir. Hipertrofik kardiyomiyopati için enstrümantal muayene yöntemleri arasında echoCG, EKG, PCG, göğüs röntgeni, Holter monitorizasyonu, polikardiyografi, ritmiyokardiyografi yer almaktadır. Ekokardiyografide MZhP hipertrofisi, ventrikül miyokardiyum duvarları, sol atriyumun boyutunda artış, LVTL'nin tıkanıklığı, sol ventrikül diyastolik disfonksiyonu saptandı.
Hipertrofik kardiyomiyopatinin EKG bulguları düşük spesifiktir ve fokal miyokardiyal değişiklikler, hipertansiyon, koroner arter hastalığı, aort darlığı ve sol ventrikül hipertrofisi ile komplike olan diğer hastalıklar ile ayırıcı tanı gerektirir. Hipertrofik kardiyomiyopatinin şiddetini değerlendirmek, prognozu ve tedavi için önerilerde bulunmak için stres testleri kullanılır (bisiklet ergometrisi, koşu bandı testi).
Günlük EKG izleme, ventriküler aritmi ve taşikardi, atriyal fibrilasyon ve atriyal flatterin paroksismal ataklarını belgelemeye izin verir. Fonokardiyogramda, değişen şiddetin sistolik gürültüsü kaydedilir, I ve II tonlarının genliği bozulmamış olur. Sfigmografi, karotis nabzının iki-noktalı bir eğrisini gösterir ve yükselişte ek bir dalga ile karakterizedir.
Kalp devrelerinde Röntgen değişiklikleri zaman (kalbi artmış sol, çıkan aorta varil uzantısı ve pulmoner arter dalları şişkin, genişleyen) sadece hipertrofik kardiyomiyopati ileri evre algılanır. Hipertrofik kardiyomiyopati ile ilgili daha fazla bilgi için sol kalp, ventrikülografi, koroner anjiyografi, kalbin thallium radyoizotop, MRG, kalbin PET ile taranmasına başvurdular.
Hipertrofik kardiyomiyopatinin tedavisi
Sol ventrikül-aort basınç gradyanında, kardiyak aritmilerde ve senkopta artışa neden olabilen fiziksel aktiviteleri sınırlamak için hipertrofik kardiyomiyopati (özellikle obstrüktif formu olan) hastalar önerilmektedir.
Orta derecede ağır hipertrofik kardiyomiyopati semptomları ile birlikte, rate-adrenoblocker (propranolol, atenolol, metoprolol) veya kalsiyum kanal blokerleri (verapamil) reçete edilir, bu da kalp atım hızını azaltır, diyastolik süresini uzatır, sol ventrikülün pasif dolumunu iyileştirir ve dolum basıncını düşürür. Yüksek tromboembolizm riski nedeniyle antikoagülan almak gerekir. Kalp yetmezliğinin gelişmesi ile diüretikler, ACE inhibitörleri gösterilmiştir; ventriküler ritm ihlali - antiaritmik ilaçlar (amiodaron, disopiramid).
Obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopatide, enfeksiyöz endokardit önlenir, çünkü anterior mitral kapakçığın sürekli travması sonucu bitki örtüsü ortaya çıkabilir. Hipertrofik kardiyomiyopati için kardiyak cerrahi, sol ventrikül ile aorta> 50 mm Hg arasında bir basınç gradiyenti ile önerilebilir. Bu durumda septal miyotomi veya miyektomi yapılabilir ve mitral kapakta belirgin regürjitasyona neden olan yapısal değişikliklerle mitral kapak replasmanı yapılabilir.
VTLZH'nin tıkanıklığını azaltmak için, iki odalı bir kalp pili yerleştirildi; ventriküler aritmilerin varlığında - bir kardiyoverter-defibrilatörün implantasyonu.
Hipertrofik kardiyomiyopatinin prognozu
Hipertrofik kardiyomiyopatinin seyri değişkentir. Non-obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati şekli nispeten stabildir, ancak hastalığın uzun süreli deneyimiyle kalp yetmezliği gelişir. Hastaların% 5-10'unda bağımsız hipertrofi gerilemesi mümkündür; Aynı hasta grubunda, hipertrofik kardiyomiyopatinin dilatasyona geçişi kaydedilmiştir; Birçok hasta infektif endokardit şeklinde bir komplikasyonla karşı karşıyadır.
Tedavi olmaksızın hipertrofik kardiyomiyopatide mortalite% 3–8, bu olguların yarısında ventriküler fibrilasyon, tam atriyoventriküler blok ve akut miyokard infarktüsüne bağlı ani ölümlere neden olur.
Kardiyolog - kalp ve kan damarlarının hastalıkları hakkında bir site
Kardiyak Cerrah Çevrimiçi
Hipertrofik Kardiyomiyopati (HCM)
Hipertrofik kardiyomiyopati genellikle belirgin bir neden olmaksızın belirgin bir sol ventrikül miyokart hipertrofisi olarak tanımlanır. dönem "hipertrofik kardiyomiyopati" doğrusu hayır sadece vakaların% 25'inde görülür sol ventrikül çıkış yolu, zorunlu tıkanıklık anlamındadır beri "idiopatik hipertrofik subaortik stenoz", "hipertrofik obstrüktif kardiyomiyopati" ve "kaslı subaortik stenoz," daha.
Hastalığın seyri
Histolojik olarak hipertrofik kardiyomiyopati, kardiyomiyositlerin ve miyokardiyal fibrozisin düzensiz yerini gösterir. Çoğu zaman, azalan düzende, ventrikül septum, apeks ve sol ventrikülün orta segmentleri hipertrofiye uğrar. Hipertrofi vakalarının üçte birinde, sadece bir segment ortaya çıkar, hipertrofik kardiyomiyopatinin morfolojik ve histolojik çeşitliliği öngörülemeyen seyrini belirler.
Semptomlar ve şikayetler
Kalp yetmezliği
istirahat ve egzersiz sırasında temeli dispne, gece kardiyak astım krizi ve yorgunluk iki süreç nedeniyle diyastolik disfonksiyon ve sol ventrikül çıkış yolu dinamik tıkanıklığına bağlı sol ventrikül diyastolik baskıyı artırmak vardır.
Miyokardiyal iskemi
Hipertrofik kardiyomiyopatide miyokardiyal iskemi, sağ ventrikül çıkış yolu obstrüksiyonu, bağımsız bir şekilde ortaya çıkabilir.
- Küçük koroner arterlerin yenilgi, genişleme kabiliyetlerini ihlal ediyor.
- Diyastolde gecikmiş gevşeme ve sol ventrikülün çıkış yolunun tıkanmasına bağlı olarak miyokardiyum duvarında artan gerilim.
- Kardiyomiyositlerin sayısına göre kılcal sayısında azalma.
- Düşük koroner perfüzyon basıncı.
Bayılma ve bayılma
Senkop ve presenkop durumları, kardiyak çıkış düşme azalmış kan akımına bağlı olarak ortaya çıkmaktadır. Genellikle egzersiz veya aritmiler sırasında ortaya çıkarlar.
Ani ölüm
Hipertrofik kardiyomiyopatide yıllık mortalite% 1-6'dır. Çoğu hasta aniden ölür, ani ölüm riski hastadan hastaya değişir. Hastaların% 22'sinde ani ölüm, hastalığın ilk belirtisidir. Ani ölüm çoğunlukla büyük çocuklarda ve gençlerde görülür; 10 yıla kadar nadirdir. Ani ölümlerin yaklaşık% 60'ı istirahat halindeyken, kalan kısımlar ise ağır fiziksel efordan sonra meydana gelir.
Fizik muayene
Damarların boynundan bakıldığında, sağ ventrikülün hipertrofisini ve intraktabilitesini belirten belirgin A dalgası görülebilir. Kardiyak dürtü sağ ventrikülün aşırı yüklenmesini gösterir, eşlik eden pulmoner hipertansiyon ile fark edilebilir.
elle muayene
Apikal dürtü genellikle sola kaydırılır ve dökülür. Sol ventrikül hipertrofisi nedeniyle, dördüncü tona karşılık gelen bir presistolik apikal dürtü görülebilir. Üçlü apikal dürtü mümkün, üçüncü bileşen ise sol ventrikülün sistolik şişkinliğinden kaynaklanıyor.
dinleme
İlk ton genellikle normaldir, önce IV tonu ile yapılır.
KDOLZH - sol ventrikülün diyastol sonu hacmi; SV - kardiyak output; L - gürültünün yüksekliğinde azalma; ↑ - sesin seviyesini arttırın.
kalıtım
Ailevi hipertrofik kardiyomiyopati formları otozomal dominant olarak kalıtılır; Bunlar yanlış manalı mutasyonların, yani genler tek bir amino asit sübstitüsyonları kaynaklanır sarkomerik proteinleri bulunur (bakınız. Tablo).
Ailevi hipertrofik kardiyomiyopati formu apikal hipertrofik kardiyomiyopati ve hipertrofik kardiyomiyopati, yaşlı gibi fenotipik yönlerden birbirine benzer hastalıklar, hem de bir kardiyomiyosit düzensizlik ve sistolik sol ventrikül fonksiyon bozukluğu, hipertrofi ile birlikte değil, ki burada genetik hastalıklardan ayırt edilmesi.
tanılama
Çoğu durumda EKG'de belirgin değişiklikler olmasına rağmen (bkz. Tablo), EKG bulgularının hipertrofik kardiyomiyopatisi için patognomonik yoktur.
ekokardiyografi
EchoCG en iyi yöntemdir, çok hassas ve tamamen güvenlidir.
Bazen hipertrofik kardiyomiyopati hipertrofinin konumuna göre sınıflandırılır (tabloya bakınız).
Doppler çalışması, mitral kapakçığın anterior sistolik hareketinin etkilerini tanımlamanıza ve ölçmenize izin verir.
Sol ventrikül çıkış yolunda tıkanıklık olmaması durumunda, sol ventrikülün ön yüklenmesini azaltan veya kontraktilitesini azaltan ilaçla (amil nitrit, isoprenalin, dobutamin inhalasyonu) veya fonksiyonel testlerle (Valsalva manevrası, egzersiz) tetiklenebilir.
Hipertrofik kardiyomiyopatide MRG'nin başlıca avantajları yüksek çözünürlük, radyasyon yokluğu ve kontrast ajanları enjekte etme ihtiyacı, üç boyutlu görüntü elde etme yeteneği ve dokunun yapısını değerlendirmektir. Dezavantajlar, yüksek maliyet, çalışmanın süresi ve bazı hastalarda, örneğin implante edilmiş defibrilatör veya kalp pili ile MRG yapmanın imkansızlığıdır.
Kardiyak kateterizasyon ve koroner anjiyografi
Kardiyak kateterizasyon ve koroner anjiyografi, miyektomi öncesi miyokardiyal iskeminin nedenini belirlemek ve miyektomi öncesi koroner yatağı değerlendirmek için yapılır. İnvaziv hemodinamik çalışmalar ile belirlenen karakteristik özellikler tablo ve şekil olarak gösterilmiştir.
* Sol ventrikülün çıkış yolunun tıkanması sonucu oluşur.
** Mitral yetmezlik nedeniyle ve sol atriyumdaki basınç artışından dolayı oluşabilir.
Miyokardiyal sintigrafi ve pozitron emisyon tomografisi
Hipertrofik kardiyomiyopatide miyokardiyal sintigrafinin bazı özellikleri vardır, ancak genel olarak iskeminin tanısında önemi her zamanki gibi aynıdır. Kalıcı birikim kusurları, miyokard infarktüsünden sonra sikatrisyel değişiklikler gösterir, genellikle sol ventrikül fonksiyonunda azalma ve egzersiz toleransının düşük olması eşlik eder. Geri dönüşümlü birikim kusurları, normal arterlerdeki koroner rezerv veya koroner aterosklerozdaki azalmanın neden olduğu iskemi olduğunu göstermektedir. Tersine çevrilebilir kusurlar genellikle kendini göstermez, ancak, özellikle hipertrofik kardiyomiyopatili genç hastalarda ani ölüm riskini artırırlar.
tedavi
Tedavi, sistolik ve diyastolik disfonksiyona, ritim bozuklukları ve iskemiye ve ani ölümlerin önlenmesine dayanan kalp yetmezliğinin önlenmesine ve tedavisine yöneltilmelidir.
VTLZH - sol çıkış yolu
İlaç tedavisi
beta blokerler hipertrofik kardiyomiyopati mortaliteyi azaltmak veriler, yine de bu araçlar, esas olarak, sol ventrikül çıkış yolu obstrüksiyonu bağımsız olarak orada kullanılan edilir.
* İyi tolere edilirse, dozlar daha yüksek olabilir.
İlaç dışı tedavi
Sol ventrikülün giden bölgesini tıkayan çok şiddetli hastalarda, tek çıkış kalp transplantasyonudır. Bir tıkanıklık varsa ve ilaca rağmen semptomlar devam ediyorsa, mitral kapak replasmanı dahil olmak üzere çift odacıklı EX, miyektomi ve ventriküler septumun etanol yıkımı etkili olabilir.
İki odacıklı EX
İki odacıklı EKS'ye ayrılan ilk çalışmalarda, sağlığını geliştirdiği ve sol ventrikülün giden yolunun tıkanmasını azalttığı gösterilmiştir, ancak şimdi bu sonuçlar sorgulanmaktadır. ECS, ventriküler dolumu kötüleştirebilir ve kardiyak çıkışı azaltabilir. Randomize çapraz çalışmalar, bu gelişmenin büyük ölçüde plasebo etkisine bağlı olduğunu göstermiştir.
Interventriküler septumun etanol yıkımı
Interventriküler septumun etanol yıkımı, şu anda miyektomi ile karşılaştırılan nispeten yeni bir yöntemdir.
Hipertrofik kardiyomiyopatinin cerrahi tedavisi
Hipertrofik kardiyomiyopatinin cerrahi tedavisi 40 yılı aşkın bir süredir gerçekleştirilmektedir.
Seçilen teşhis ve tedavi sorunları
Atriyal fibrilasyon
Atriyal fibrilasyon, hipertrofik kardiyomiyopatili hastaların yaklaşık% 10'unda görülür ve ciddi sonuçlara neden olur: diyastolün kısalması ve atriyal pompalamanın olmaması, hemodinamik ve pulmoner ödemde bozulmalara neden olabilir. Yüksek tromboembolizm riski nedeniyle, hipertrofik kardiyomiyopatide atriyal fibrilasyonu olan tüm hastalar antikoagülan almalıdır. Düşük bir ventriküler kasılma sıklığını korumak için gereklidir, sinüs ritmini geri yüklemeyi ve sürdürmeyi denediğinizden emin olun.
Ani Ölüm Önleme
Defibrilatörün implantasyonu veya amiodaronun atanması (uzun dönem prognozu üzerinde etkisi kanıtlanmamış) gibi önleyici tedbirlerin kabul edilmesi, ancak yeterince yüksek duyarlılık, özgüllük ve öngörü değeri olan risk faktörlerinin oluşturulmasından sonra mümkündür.
- Sürekli ventriküler taşikardiler
- Yakın akrabaların ani ölümü
- Holter EKG monitorizasyonu sırasında stabil olmayan ventrikül taşikardisinin sık paroksismaları
- Tekrarlayan senkop ve bilinçsiz durumlar (özellikle egzersiz sırasında)
- Egzersiz sırasında kan basıncında azalma
- Masif sol ventrikül hipertrofisi (duvar kalınlığı> 30 mm)
- Çocuklarda ön inen arter üzerinde miyokart köprüler
- Sol ventrikülün giden yolunun istirahatte tıkanması (basınç gradiyent> 30 mmHg)
Hipertrofik kardiyomiyopatide EFI'nın rolü tanımlanmamıştır. Ani ölüm riskini değerlendirmenin mümkün olduğuna dair ikna edici bir kanıt yoktur. Standart bir protokole göre bir EFI yapıldığında dolaşım hapsinde hayatta kalanlarda ventriküler aritmilere neden olmak genellikle mümkün değildir. Öte yandan, standart olmayan bir protokolün kullanımı, ani ölüm riski düşük olan hastalarda bile ventriküler aritmilere neden olur.
Spor kalp
Hipertrofik kardiyomiyopati ile ayırıcı tanı
Bir yanda, hipertrofik kardiyomiyopatiye yakalanmayan sporların yapılması ani ölüm riskini artırırken, diğer yandan sporcularda hatalı hipertrofik kardiyomiyopati tanısı gereksiz tedaviye, psikolojik zorluklara ve fiziksel aktivitenin mantıksız olarak kısıtlanmasına yol açmaktadır. Diyastoldeki sol ventrikülün duvar kalınlığı normalin üst sınırını (12 mm) aşarsa, ancak hipertrofik kardiyomiyopatinin (15 mm) karakteristik özelliklerine ulaşmazsa ve mitral kapakta anterior sistolik hareket yoksa ve sol ventrikülün giden yolunun tıkanması yoksa ayırıcı tanı en zordur..
Hipertrofik kardiyomiyopati ile spor
Tıbbi ve cerrahi tedaviye rağmen kısıtlamalar devam etmektedir.
İnfektif endokardit
İnfektif endokardit, hipertrofik kardiyomiyopatili hastaların% 7-9'unda gelişir. Ölüm oranı% 39'dur.
Apikal sol ventrikül hipertrofisi (Yamaguchi hastalığı)
Göğüs ağrısı, nefes darlığı, yorgunluk ile karakterizedir. Ani ölüm nadirdir.
tanılama
EKG'de, göğüs uçlarında sol ventrikül hipertrofisi ve dev negatif T dişi bulguları vardır.
- Tendon akorlarının sol ventrikül apikal kesitlerinin izole hipertrofisi
- Apeks alandaki miyokardiyumun kalınlığı 15 mm'den fazla veya apeks alandaki miyokardiyumun kalınlığının arka duvarın kalınlığına oranı 1.5'ten fazladır.
- Sol ventrikülün diğer kısımlarının hipertrofisi yokluğu
- Sol ventrikülün çıkış yolunun tıkanmaması.
MRI, apeksin sınırlı miyokardiyal hipertrofisini görmenizi sağlar. MRG esas olarak EchoCG'nin bilgi-dışı olmaları için kullanılır.
Yaşlılarda hipertansif hipertrofik kardiyomiyopati
Diğer hipertrofik kardiyomiyopatilerde görülen semptomlara ek olarak, arteriyel hipertansiyon karakteristiktir.
ekokardiyografi
Genç hastalar (40 yaşından küçük) ile karşılaştırıldığında yaşlılar (65 yaş ve üstü) kendi özelliklerine sahiptir.
Ortak belirtiler
- Dinlenme ve yük altında intraventriküler gradiyent
- Mitral kapağın anterior sistolik hareketi.
Yaşlılarda var olan işaretler
- Daha az şiddetli hipertrofi
- Az belirgin sağ ventrikül hipertrofisi
- Oval, sol ventrikülün yarık şeklindeki boşluğu değil
- Interventriküler septumun işaretli şişmesi (S şeklini alır)
- Aort ve interventriküler septum arasında aortun yaşla birlikte ortaya çıkması nedeniyle daha keskin bir açı
Yaşlılarda hipertrofik kardiyomiyopatinin tedavisi diğer formlarda olduğu gibi aynıdır.
Genç yaşta hipertrofik kardiyomiyopatiye göre prognoz nispeten olumludur.
Belarus'ta kardiyomiyopatinin cerrahi tedavisi - makul bir fiyat için Avrupa kalitesi
literatür
B.Griffin, E.Topol "Kardiyoloji" Moskova, 2008
Hipertrofik kardiyomiyopati nedir?
Genç çalışma yaşındaki nüfusun ani ölüm sıklığı felaketle artmaktadır. Ölüm nedenleri arasında onurlu lider konumlardan biri, hipertrofik kardiyomiyopatidir - kalp boşluklarının hacminde bir artış olmaksızın miyokardın fazla kilosudır. Sigarayı bırakmak ve ölümleri önlemek ve önlemek için spor yapmak yeterli midir?
Hipertrofik kardiyomiyopati nedir?
Hastalığın özü, normal kasılmanın ve kalp kasının gevşemesinin ihlalidir. Kontraktilitede azalma ile perifere az kan akar, dolaşım yetmezliği gelişir. Diyastolde gevşemenin yokluğunda, kalp zayıf bir şekilde kanla doldurulur. Pompalama fonksiyonu acı çeker, vücudu sağlamak için daha sık büzülmelidir. Bu, hızlandırılmış bir nabızın görünümünün mekanizmasıdır.
Hipertrofik kardiyomiyopati nedir? Tanı, uygunsa uygundur:
- 1.5 cm veya daha fazla miyokart kalınlığında yaygın veya sınırlı artış;
- ventriküler kapasitede azalma;
- diyastol ihlali;
- nefes darlığı;
- göğüs ağrısı;
- baş dönmesi;
- senkop nörolojik hastalıklar ile ilişkili değildir.
Hastalığın çeşitleri ve çeşitleri
4 tip hipertrofik kardiyomiyopati vardır:
- Ventriküller arasındaki septumun üst bölümlerinde bir artış ile.
- Tüm septumun hipertrofisi.
- Duvarın konsantrik genişlemesi ve sol ventrikülün daralması.
- İzole apeks büyütme.
Ana hemodinamik tipler:
- kalıcı tıkanıklık;
- Periyodik tıkanıklık, sadece egzersiz sırasında;
- Gizli veya kararsız, zaman zaman, örneğin, basınç azaldığında gelişir.
Hipertrofik kardiyomiyopatinin nedenleri
Sempmatomatoloji, önceden inflamatuar olaylar olmaksızın, provoke edici faktörler olarak ortaya çıkar. Nedeni - kalıtsal, ailesel bir karakteri olan genetik bir kusur.
- Gen mutasyonu sonucunda miyokardiyal kasılma proteinlerinin sentezi bozulur.
- Kas lifleri, bazen bağ dokusu ile değiştirilen yanlış yapıya, yere sahiptir.
- Değişmiş kardiyomiyositler azalmak için koordine edilmez, üzerlerinde yük artar, lifler kalınlaşır ve miyokardiyumun tüm kalınlığı hipertrofidir.
Hastalığın belirtileri
Miyokardın kalınlığına bağlı olarak, hastalığın 3 derecesi vardır:
- orta hipertrofi;
- orta derece;
- şiddetli hipertrofi.
Hipertrofik kardiyomiyopati, belirtiler, bu patolojinin tehlikesi, problemlerin miyokard ile sınırlı olmaması gerçeğinde yatmaktadır:
- papiller kasların hipertrofisi, interventriküler septumun fibröz kısmı, endokardiyum gelişir;
- mitral kapak duvarlarının kalınlaşması kan akışını önler;
Yukarıdaki faktörlerin hepsi miyokardiyumu besleyen damarların duvarlarının yapısında bir değişikliğe yol açmakta, lümenleri% 50'den fazla daralmaktadır. Bu kalp krizi için doğrudan bir yoldur.
Miyokard infarktüsünde ağrının ışınlanması
Hastalığın başlangıç evrelerinde, karaktersizdir, belirtiler çok sayıda ve spesifik değildir. Hastalığın aşağıdaki modifikasyonları vardır:
- asemptomatik;
- vejetatif vasküler distoninin türü;
- kalp krizi şeklinde;
- kardialgiya;
- aritmi;
- dekompensasyon;
Her seçeneğin kendi belirtileri vardır. Değişen şiddetli tipik şikayetler:
- göğüs ağrısı;
- artan solunum hızı;
- ritim bozukluğu;
- baş dönmesi;
- bayılma;
- İlk önce kendini gösterebilir ve aniden ölümle bitebilir.
Obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati, klasik bir semptom üçlemesi ile karakterizedir:
- göğüs ağrısı;
- ritim bozukluğu;
- bilinçsizlik bölümleri.
Bilinç kaybı veya bu ön-senkopal duruma yakın, beyne giden kan akışındaki eksiklikle açıklanır.
Hastalar, taşikardi ile dönüşümlü olarak kalbin parçalanmasının görünümünü işaret eder. Saldırılara, sternumun arkasındaki rahatsızlık eşlik eder, ölüm korkusu duygusu. Aritmi belirtileri durumunda acil yardım nasıl sağlanır burada okunur.
Hipertrofik obstrüktif kardiyomiyopati nedir? Bu hastalık, kaçınılmaz olarak sona ermesi kalp yetmezliği, solunum zorluğu, hava eksikliği hissi ile karakterizedir.
Görme muayenesinde, hastalarda anormal, çok bileşenli bir kardiyak dürtü belirlenir, ardından da kan daraltılmış bir alandan geçtiğinde, sol ventrikülün ikinci, daha az şiddetli kasılması izlenir. Normal olarak, ikinci itme yok ve hastalar 2, 3, 4 gibi şoklara sahip olabilir. Kalp büyüklüğü sola doğru arttı.
ICD 10 için hipertrofik kardiyomiyopati ayrılır:
- dilate I42.0;
- obstrüktif i42.1;
- başka bir I42.2.
Aynı zamanda, bir hastalık göz önüne alındığında, hamileliğin seyrini ve doğum sonrası dönemi zorlaştıran durumlar hariç tutulur. Bunlar bağımsız hastalıklar.
Ek anket yöntemleri
EKG yaparken, spesifik hipertrofik kardiyomiyopati belirtileri bulmak imkansızdır. Çoğu zaman sol ventrikül hipertrofisi, sol atriyum, miyokardiyal iskemi vardır.
EKG'deki tüm değişiklikler, düşük voltaj ile birlikte miyokardda sikatrisyel değişiklikler ile birlikte hipertrofik kardiyomiyopatiye işaret etmektedir.
Daha bilgilendirici ekokardiyografidir, çünkü görmenizi sağlar:
- interventriküler septumda bir artış;
- sistol sırasında septumun hareket kısıtlılığı;
- sol ventrikül hacminde bir azalma;
- sol atriyumun boşluğunda bir artış;
- Sol ventrikül kontraktilitesinde artış.
- Mitral kapakçıkların yanlış hareketi.
Doppler ultrasonu uygularken, mitral kapakta ödeme acısını, kan akışının özelliklerini hesaplayabilirsiniz.
MRG, pozitron emisyon tomografisi nerede, hangi değişikliklerin meydana geldiğini açıkça görebilir.
tedavi
Tedavi seçimi, hastalığın seyrinin yaşına, hastalığın seyrinin özelliklerine bağlıdır.
Giden yolun tıkanmasıyla hipertrofik kardiyomiyopati, sol ventrikülden çıkışın çapının restore edilmesi üzerine birincil odaklanma ile tedavi edilir.
Aritmilere karşı ilaçların zorunlu kullanımı, oksijen tüketiminin azaltılması, mevcut oksijen emiliminin artırılması, besinler. Bu yazıda aritmi nedenleri ile ilgili detaylar bulunabilir.
Beta-blokörlerin çeşitli temsilcileri, tercih edilen ilaçlardır. Bu ilaçların etkisi antiaritmiktir. Ritmi normalleştirirler, bilinç kaybı nöbetlerinin sıklığını azaltırlar, nabzı azaltırlar, miyokart kontraktilitesini azaltırlar. Eylemlerinin ana mekanizması, kalbin gevşeme zamanının olmasını sağlamaktır, sol ventrikül daha fazla çalışma için kanla doldurulur.
Bilinen seçici ve seçici olmayan ilaçlar. Şu anda, beta-blokerler listesi genişledi. Miyokardiyi besleyen damarların tonunu normalleştirme yeteneğine sahip yeni modern ilaçlar vardır:
Taşikardi tedavisinde en etkili ajanlar Bisaprolol, Propranolol olarak kalmaktadır.
Bu ilaçlar, bronşiyal astım, düşük tansiyon, bradikardi, periferik arterlerin aterosklerozu için reçete edilemez.
İlacın günlük dozu, kullanılan bloke edicinin miktarını kademeli olarak arttırarak tek tek seçilir.
Hipertrofik kardiyomiyopati (ICD kodu 10 - I42) nifedipin grubunun, kardiyak glikozitlerin ve nitritlerin ilaç uygulamasının kontrendikasyonudur. tıkanıklığı arttırırlar.
Engelleyicilerin etkisizliği ile hipertrofik kardiyomiyopatinin tedavisi kalıcıdır - Cordaron, Amiodarone. Gerekirse Novocainum, Nicotinamide, Quinine'yi ekleyin.
Cerrahi tedavi
Konservatif tedavinin etkin olmaması ameliyatın yapılmasını gerektirir. Tüm işlemler AIC altında 32 ° C'ye kadar yapay hipotermi ile gerçekleştirilir. Kullanılan işlem türleri:
- İnteratriyal septumda aşırı kas dokusu çıkarılması. Ölümcül ameliyat sonrası komplikasyon riski% 9–10'dur.
- Sol koroner arterde% 96 alkolün perkütanöz uygulanması, ön septal bölgede kalp krizinde olduğu gibi duvarın nekrozuna neden olur.
- Evreleme pacemaker'ları.
- Defibrilatörlerin implantasyonu.
Kalp Yetersizliği Önleme
Kalp yetersizliğinin ilk tanısında yıllık mortalite oranının% 33 olduğu göz önüne alındığında, koruyucu önlemlere çok dikkat edilmektedir. Ana önleme yöntemleri şunlardır:
- Stresden kaçının, olumlu şeyler düşünün, klasik müzik dinleyin;
- Daha fazla dinlen, temiz havada zaman geçir;
- sigara ve alkolden kaçının;
- cure böbrek hastalığı, anemi, diyabet, uyku apnesi - horlama, bronşit, bademcik iltihabı, diş ve vücutta diğer enfeksiyon kaynakları;
- doktor tarafından izin verildiği takdirde dozlanmış fiziksel aktivite;
- balık, yeşillik, süt ürünleri ve yağın reddedilmesi, kızarmış, füme, tuzlanmış;
- kolesterol seviyelerini kontrol etmek;
- tromboz önlenmesi, artan kan pıhtılaşması;
- düzenli muayeneler: EKG, ekokardiyografi, ergometri, anjiyografi ile MRG, Doppler çalışması.
Olası komplikasyonlar
Hastalar 40-50 yaşlarında yaşıyorsa, bakteriyel endokardit, felç, arteriyel hipertansiyon, kalp krizi, pulmoner emboli ve ölümcül vasküler tromboz katılmaktadır.
görünüm
Hipertrofik kardiyomiyopatinin ortalama yaşam süresi düşüktür. Kurs ve prognoz olumsuz olarak kabul edilir çünkü mortalite yıllık olarak% 7–8'e ulaşır, özellikle de tedavi edilmezse. Bu hastaların yarısı, gençliğinde egzersiz ve cinsiyetle ölüyor.
Hipertrofik kardiyomiyopatiyi şiddetlendiren etkiler:
- ventriküler aritmi;
- Hastalık kendini daha genç gösterir, daha ciddi prognozu;
- kalp kası kütlesinde önemli bir artış;
- bilinçsizlik nöbetleri;
- ani ölüm yakınlarının varlığı.
Yararlı video
Hipertrofik kardiyomiyopati hakkında daha fazla bilgi, nedenleri, aşağıdaki videoda belirtiler bulunabilir:
Kalıtsal bir patoloji olarak hipertrofik kardiyomiyopati tehlikesi, tanı ve tedavi yöntemleri
Hipertrofik kardiyomiyopati, gen seviyesinde mutasyonların neden olduğu nadir bir kalp hastalığıdır. Patoloji kendini kalp yetmezliği, kalp ritmi bozuklukları ve ani ölümlere neden olabilir.
Patolojinin genel özellikleri, formu
Hipertrofik kardiyomiyopati, interventriküler septum ve sol ventrikül duvarlarının düzensiz kalınlaşmasında ifade edilen bir genetik doğanın patolojisidir. Bu hastalık, belirli kardiyovasküler anormalliklerin varlığından bağımsız, bağımsızdır.
Patoloji genetik bir bozukluk olduğundan, mutasyonlar gelişmesine yol açar. Miyokardiyal kasılmalardan sorumlu olan protein moleküllerinin formüllerinde değişikliklere neden olurlar. Sonuç olarak, bazı kas hücreleri bu yeteneği kaybeder.
Bu gibi koşullar altında, diğer elyaflardaki yük, kuvvetli bir şekilde azalır ve bu da, ağırlığın artmasına yol açar. Büyüme, vücudun iç kısmında meydana gelir. Başka bir deyişle, kalp kasının lifleri arasında bir boşluk doldurulur.
Çoğu zaman, patolojik süreç sol ventriküle uzanır ve sağda son derece nadirdir. Miyokardiyal kalınlaşma nedeniyle, kalp ritminde patolojik bir değişiklik ve kalp yetmezliğinin gelişmesi ile birlikte diyastolik fonksiyon bozuktur.
Hipertrofik kardiyomiyopati aşağıdaki formlarda sınıflandırılır:
- Simetrik. Bu durumda, ventrikülün duvarları eşit olarak kalınlaşır.
- Asimetrik. Bu form ayrıca odak denir. İnterventriküler septumun üst veya alt kısmının kalınlaşması vardır, ayrıca sol ventrikülün lateral veya anterior duvarında hipertrofi olasılığı vardır.
Ayrıca miyokardiyal kalınlaşma derecesi gibi bir parametreye dayanan bir patoloji sınıflandırması da vardır. Buna bağlı olarak, hastalığın bu tür formları ayırt edilir:
- orta (miyokart kalınlığı - 15-20 mm);
- ortam (20-25 mm);
- belirgin (25 mm'den fazla).
Gelişimin nedenine bağlı olarak, patoloji birincil ve ikincil olarak ayrılır:
- İlk durumda, kesin nedenler bilinmemektedir, ancak gen mutasyonlarının varlığını düşündürmektedir;
- ikinci durumda, patoloji yaşlılıkta, kalbin yapısındaki konjenital değişikliklerin arka planına ve örneğin provoke edici faktörlerin varlığında, örneğin kan basıncında sürekli bir artışa neden olur.
Gelişimin aşamaları
Hipertrofik kardiyomiyopatinin bu aşamaları ayırt edilir:
- İlk. Bu durumda, kalp kasının sol ventrikülünün çıkış yolundaki basınç gradyanı 25 mm Hg'yi aşmaz. Mad. Bu aşamada hastanın şikayeti yoktur, iç organ ve sistemlerin işleyişinde hiçbir rahatsızlık yoktur.
- İkincisi. Gösterge (basınç gradyanı) 36 mm Hg'den fazla değildir. Mad. Bu durumda, hasta egzersiz sonrası sağlığın bozulmasını hisseder.
- Üçüncü. Gösterge 44 mm Hg'ye yükselir. Mad. Bu aşama anjina atakları, nefes darlığı ile karakterizedir.
- Dördüncü. Basınç gradyanı 45 mmHg'dir. Mad. ve üzeri. Bazen bu gösterge kritik bir seviyeye yükselebilir - 185 mm Hg. Mad. Bu en tehlikeli aşamadır: bu aşamada jeodinamik bozukluklar meydana gelir ve ölüm riski artar.
nedenleri
Patoloji kalıtsal bir hastalıktır ve otozomal dominant bir şekilde iletilir.
Genlerin spontan mutasyonları ve patolojinin sonraki gelişimi, konjenital ve edinsel kalp defektleri, hipertansiyon, koroner kalp hastalığı gibi bozukluklarla ilişkili değildir.
Hipertrofik kardiyomiyopati belirtileri
Patoloji uzun bir süre klinik belirtiler olmadan gelişebilir.
Çoğu zaman bu hastalık aşağıdaki belirtilerle ifade edilir:
- eforda nefes darlığı;
- göğüste ağrı;
- baş dönmesi;
- kalp çarpıntısı;
- özellikle fiziksel efor sırasında düzensiz nabız;
- fiziksel çabanın tahammülsüzlüğü;
- bayılma;
- alt ekstremitelerin şişmesi.
Hastalığın semptomatolojisi ilerlediği modifikasyona bağlıdır. Böyle akış türleri vardır:
- asemptomatik;
- vegetovasküler distoni olarak;
- dekompensatsionny;
- ritmik;
- kalp krizi şeklinde;
- kardialgichesky.
Bazı olgularda hipertrofik kardiyomiyopatisi olan kişiler kardiyak astım ve pulmoner ödem gelişir.
Bazen patolojinin ilk ve tek tezahürü, hastanın ani ölümüdür.
Tanı ölçütleri
Sapmaları tespit etmek için, bu tür teşhis tedbirlerinin uygulanması gerekir:
- elektrokardiyogram;
- genel ve biyokimyasal kan testleri;
- kan pıhtılaşması ve glukoz seviyelerini test etmek;
- Göğüs röntgeni muayenesi;
- ekokardiyografi;
- kalp kasının pozitron emisyon tomografisi;
- koroner anjiyografi;
- Holter izleme;
- rhythmocardiography.
Ek bir niteliğin incelenmesi - kateterlerin kalbin boşluğuna girmesi, bu da kan akış hızını ve ventrikül ve atriyumdaki basınç düzeyini tahmin etmemizi sağlar.
Hipertrofik kardiyomiyopati için tedavi yöntemleri
Terapötik önlemler sadece hastanın geçici olarak stabilizasyonunu sağlayabilir ve semptomatiktir.
Bu durumda tedavinin ana amaçları şunlardır:
- gelişmiş sol ventrikül diyastolik fonksiyonu;
- ritim bozukluklarının durdurulması;
- basınç gradyanının azaltılması;
- anjiyozun rahatlaması.
Konservatif tedavi
Patolojinin ilaç tedavisi aşağıdaki ilaçların kullanımını içerir:
- Beta-blokerler. Bu farmakolojik grubun preparatları kalp ritmini stabilize eder, miyokart kontraktilitesini azaltır, vasküler tonumu normalleştirir. Beta-blokerler kalp kasını gevşetir, sol ventrikül kanla doldurur. Genellikle bu patolojiye yönelik olarak reçete edilen bu grubun modern ilaçları Celipres, Ozidan, Carvedilol, Enalapril-Farmak, Amiodaron'dur.
- Antiaritmik ilaçlar. Disopiramid genellikle kullanılır. İlaç, basınç derecesini azaltır ve patolojinin semptomlarını ortadan kaldırır: nefes darlığı, göğüs ağrısı. Ayrıca, bu ilaç egzersiz toleransını artırır.
- Kalsiyum antagonistleri. Bu gruptaki ilaçlar, sistemik koroner arterlerdeki kalsiyum konsantrasyonunu azaltır. Yardımları ile sol ventrikülün diyastolik relaksasyonunda bir miyokardiyal kontraktilitede azalma sağlamak mümkündür. Kalsiyum antagonistleri de belirgin bir antiaritmik ve antianginal etkiye sahiptir. Patoloji tedavisi için Finoptin, Cardil, Amiodarone öneririz.
- Diüretikler (Lasix, Furosemide). Onlar konjestif kalp yetmezliği gelişimi için reçete edilir.
Hipertrofik kardiyomiyopatide, kardiyak glikozitler, nitritler, nifedipin gruplarına ait ilaçlar kontrendikedir. Bu sınırlama, bu ilaçların artmış tıkanıklığa neden olmasından kaynaklanmaktadır.
Operatif müdahale
İlaca ek olarak, hipertrofik kardiyomiyopatili hastaların tedavisinde cerrahi yöntemlere başvurulabilir. Bu, ciddi bir patoloji formu olan bir hastanın hayatını kurtarmak için tek yoldur.
Bu durumda ana cerrahi tedavi yöntemleri şunlardır:
- Miyotomi - interventriküler septumun iç bölgesinin çıkarılması.
- Etanol ablasyonu. Metot, yoğunlaştırılmış tıbbi alkol solüsyonunun daha sonra sokulduğu bölmede bir delinme gerçekleştirmekten ibarettir. Girilen maddenin miktarı - 1 ila 4 mg. Böyle bir manipülasyon hastanın kalp krizi geçirmesine neden olur. Böylece bölüm inceliyor. Olay ultrason tarafından izleniyor.
- Üç odacıklı bir elektrostimülatörün implantasyonu. Cihaz intrakardiyak kan dolaşımını uyarır ve komplikasyonların gelişmesini önler.
- Bir kardiyoverter-defibrilatörün implantasyonu. Prosedürün özü, kalbe elektrotlarla bağlı bir cihazın, karın veya göğsün kasına implante edilmesidir. Bu kalp ritmi düzeltmek ve başarısızlık durumunda geri yüklemek için izin verir.
Yöntem seçimi tek tek gerçekleştirilir.
Yaşam tarzı düzeltme
Hipertrofik kardiyomiyopatili hastaların fiziksel eforları sınırlandırdığı ve düşük tuzlu bir diyet uyguladığı gösterilmiştir.
görünüm
Hipertrofik kardiyomiyopati, kursun çeşitli varyantlarına sahip olabilen, öngörülemeyen bir hastalıktır.
Olguların yaklaşık% 10'unda, patoloji terapötik önlemler olmadan bile gerilemektedir, ancak bu, hastalığın tedavi edilemeyeceği anlamına gelmemektedir: ölüm oranı% 10'dur.
Bir kişinin hastalığın tıkanık olmayan bir formu ile teşhis edilirse, o zaman sabit bir sapma izlenir.
Patolojinin en sık görülen komplikasyonları şunlardır:
- kalp ritim bozukluğu;
- aritmi;
- enfektif endokardit;
- serebral damarların veya bacakların veya bireysel organların tromboembolisi;
- kronik kalp yetmezliği.
Ani kardiyak ölüm nedenleri:
Bu koşullar altında, ihlaller hızla gelişir, bu nedenle ilk semptomların başlamasından bir saat sonra ölümcül bir sonuç ortaya çıkar.
önleme
Patolojinin gelişmesini engelleyebilecek özel koruyucu önlemler mevcut değildir. Bu, patolojinin genetik bir yapıya sahip olmasından kaynaklanmaktadır.
Komplikasyon riskini azaltmak için, bu gereklidir:
- Stresden ve endişelerden kaçının;
- düzenli tıbbi muayenelere tabi tutulur;
- kötü alışkanlıklar bırakmak;
- Uygun sporların yardımı ile bağışıklığı geliştirmek, vitaminleri almak, sertleştirmek;
- ani ölüm riski varsa beta blokerleri alın;
- kan şekeri ve kolesterol seviyelerini kontrol etmek;
- İç organların ilişkili hastalıklarını tedavi etmek;
- İyi beslenme için önerileri takip edin: Mümkün olduğunca az tuz, hayvansal yağ, hızlı emici karbonhidrat tüketmek gerekir.
Hipertrofik kardiyomiyopati asemptomatik olarak en tehlikeli olan tehlikeli bir patolojidir. Olguların% 10'unda ölümcül. Hastalığın genetik bir temeli vardır ve bu nedenle gelişmesi tahmin edilemez veya önlenemez, sadece komplikasyon gelişme riski ve ani ölüm riski en aza indirilir.
Hipertrofik kardiyomiyopati belirtileri
Hipertrofik kardiyomiyopati - semptomlar ve tedavi
Kalp hastalığı, tarih boyunca insanlara eşlik etti. Ancak son zamanlarda çevresel bozulma, çok sayıda genetik yatkınlık ve sağlıklı bir yaşam tarzı sürdürme konusundaki isteksizlik nedeniyle, insanların “motorları” ile ilgili sorunlar çok sık ortaya çıkmaya başladı. En sık gözlenen patoloji hipertrofik kardiyomiyopati olarak adlandırılabilir.
Hipertrofi sıklıkla genetik olarak belirlenen çok ciddi bir hastalıktır. Miyokardın hipertrofisi, normal veya düşük hacimli kalp ventriküllerinin duvarları ile karakterizedir. Ayrıca bir bölümün hipertrofisi de toplanır, ancak oldukça nadirdir. Ek olarak, simetrik ve asimetrik hipertrofi ayırt edilir, bu da vakaların% 90'ına kadarını oluşturur. Semptom tedavisi biraz daha zordur, çünkü çoğu, diğer önemsiz hastalıkların belirtilerine çok benzer.
Bu tür hastalıklara çoğu kez aile tipi denir, fakat aynı zamanda sporadik formlar da vardır. Hem birinci hem de ikinci vakadaki neden, kardiyak sarkomer için protein sentezini kodlayan genlerdeki bir kusurdur.
Hastalık sınıflandırması
Doğal olarak, bu tür bir kardiyomiyopati, çoğu hastalık gibi, zorunlu olarak sınıflandırılır. Bu hastalığın en ünlü formlarını düşünün.
- Hipertrofik obstrüktif kardiyomiyopati. Kendisini septumun üst kısmının kalınlaşması olarak gösterebilir. Ayrıca, bu patoloji midelerin septumunun apikal, orta kısmında ya da tüm alan üzerinde kesinlikle gözlenir.
- Tıkayıcı olmayan kardiyomiyopati. Bu formun teşhisi çok zordur, çünkü semptomları çok hafiftir. Çoğunlukla hastalık X-ışınları veya EKG ile profilaktik muayene sırasında tesadüfen saptanır.
- Simetrik hipertrofi. Bu formun bir işareti, sol midenin tüm duvarlarının yenilgisidir.
- Asimetrik şekil, aksine, sadece duvarlardan birini etkiler.
- Kardiyomiyopatinin apikal formu, sadece kalbin tepe noktasında bir artış şeklinde tezahür eder.
Ayrıca, hipertrofinin başlangıçtaki, orta, orta ve belirgin kalınlaşma boyutuna bölünmesi de önemlidir.
Sol midenin başlangıç ve orta derecede miyokart hipertrofisi, 15 ila 20 mm boyutlarında bir kalınlaşmadır. Aynı zamanda, semptomların çok zayıf şiddeti nedeniyle teşhis edilmesi zordur.
Ortalama ve ifade edilen formlara bakarsanız, o zaman her şey çok daha kolaydır. Saptama olasılığı oldukça yüksektir ve aynı zamanda semptomlar hastayı rahatsız eder.
Hastalığın belirtileri
Uzun bir süre boyunca interventriküler septumun herhangi bir türü, hatta miyokardiyal hipertrofisi neredeyse asemptomatiktir. Sadece bazı durumlarda göğüste bazı rahatsızlık ve rahatsızlık görünebilir. Semptomlar ortaya çıkarsa, en sık 25 ve 45 yaşları arasında. Hastalığın aktif faza geçişi durumunda, çoğu hasta aşağıdaki semptomları tarif eder:
- Anjiyotik ağrı - Tamamlanmamış gevşeme veya miyokarda oksijenin olmaması nedeniyle ortaya çıkan göğüs ağrısıdır;
- nefes darlığı. Nefesin kendisinde çok kuvvetle yansıtılan intravenöz basınçtaki artışa bağlı olarak ortaya çıkar;
- baş dönmesi. Bu semptom ayrıca zayıf oksijen doygunluğu nedeniyle de oluşur;
- bayılma;
- arteriyel hipotansiyon;
- palpasyon sırasında tespit edilebilir apikal çift itme.
Doğal olarak, bunlar tüm semptomlar değildir. Bir dizi dolaylı işaret var. Gelişimin son aşamalarında görünmeye eğilimlidirler. Eğer ilgilenen hekim doğru ve hızlı bir şekilde tüm belirtileri bir yığın halinde toplarsa, tedavi kesin tanının belirlenmesinden hemen sonra başlar. Ve bu daha erken yapılırsa, hasta için her şey daha iyi olacak. Tedavinin kendisi çok zordur ve hastalardan ve doktorlardan çok sabır gerektirir.
Miyokardiyal hipertrofinin belirtileri ve evreleri
Hipertrofik kardiyomiyopati çalışmasında hekimlerin büyük deneyimleri nedeniyle, bu hastalığın gelişim evrelerine bölünmesi ve her birinin semptomlarının izole edilmesi mümkün olmuştur. Bu işaret ve aşamaları daha ayrıntılı olarak ele alın.
Formasyon aşaması
Kalp kası üzerindeki artan yük nedeniyle, kas kütlesi başına daha fazla iş yapmak zorunda olduğu için kasın kendisinde bir artış meydana gelir. Bu, aritminin en başından itibaren ortaya çıkar. Doğal olarak, bu semptom çok yaygındır, ancak aritmisi olanların sadece% 5'inde hipertrofik kardiyomiyopatinin başlangıç evresi vardır. Kan basıncında bir artış da gözlenir. Bu durumda, kalp aşırı yüklenmenin nerede olduğuna bağlı olarak yorucu bir şekilde titreme yaratmaya başlar. Bu süreç, hücrelerin kendilerine bir kasılma maddesi sağladıkları için daha fazla mitokondri proteini oluşturulmasını gerekli kılmaktadır.
Kalbin kütlesi yavaş yavaş büyümeye başlar. Hastanın vücutta “acil” modu olduğu ve on dört gün içinde vücudun ağırlığını 2,5 kat artırdığı durumlar vardı. Büyüme süreci miyokardın kütlesi üzerindeki yüke uymayacak kadar devam eder. Tüm zamanların kademeli oluşumu ile zaman içinde önemli ölçüde artar ve onlarca yıl sürebilir belirtilmelidir. Ama prensibin kendisi tamamen aynıdır.
Tamamlanmış Hipertrofinin Evresi
Burada kalbin strese sabit bir şekilde uyarlanması başlar ki bu da ulaşılan seviyede kütlenin sabit ve istikrarlı bir şekilde sürdürülmesine neden olur. Etki faktörleri değişmezse, o zaman bu vücut sahibinin faaliyetini uzun yıllar sürdürerek sabit bir ağırlık ve beden sağlamaya başlar. Ancak tüm göstergelerin artması durumunda, kalbin kütlesi büyük ölçüde artacaktır. 200-300 gramlık bir oranda 1000 gram'a çıkabilir. Hastalığın üçüncü aşaması burada başlar.
Miyokart aşınma aşaması
Doğal olarak kalp sürekli olarak büyüyemez ve limite ulaşıldığında, miyokardın aktif aşınması başlar. Aynı zamanda, göğüste ağrı, yanma ve yukarıdaki tüm belirtiler ortaya çıkar. Bu, mutlaka cerrahi müdahale gerektiren en aktif form olarak kabul edilir. Çoğu zaman bu aşamada sol ventrikül miyokardının eksantrik hipertrofisi gözlenir. Artan kan hacmini çıkarmak için Starling mekanizmasının aktive edildiği zaman ortaya çıkar.
tedavi
Miyokardiyal hipertrofinin başlangıç aşamalarında ilaç yöntemi ile tedavi edilebilir. Bunlar, kas inşa etmek için yapı proteini üretimini hafifçe azaltan her türlü ilaçtır. Ayrıca, hastalığın gelişmedeki durması durumunda, bir doktor tarafından müdahalede bulunulmadan ve sürekli izlemeden bahsedebiliriz.
Cerrahi müdahalenin sadece ikinci fazın sonunda ve üçüncü fazda, kalbin kas kütlesinde sürekli bir artış gözlendiğinde yapılması gerekir. Aynı zamanda yukarıdaki belirtilerin çok sayıda. Operasyon zorunludur, aksi takdirde hasta kalp yetmezliği geliştirir ve sonuçta ani bir ölümle sonuçlanır.
Hipertrofik kardiyomiyopati için bir çıkış yolu var mı?
Kardiyomiyopati, kalbin ventriküllerinin hipertrofisi ile karakterize ve mekanik veya elektriksel işlev bozukluğu ile ifade edilen bir grup miyokardiyal hastalıktır. Çoğu zaman, bu hastalıklar kalıtsaldır ve kasılma proteinlerini kodlamaktan sorumlu genlerin bir mutasyonunu temsil eder.
Bu tür hastalıklar semptomlar olmadan ortaya çıkabilir ve ani ölüme yol açabilir. Ana tehlikeleri nedir? Kardiyomiyopati kavramının yanı sıra, hastalığın gelişmesini ve tedavisini etkileyen süreçlerin anlaşılması, sadece 2000'li yılların başında oluşturulmuştur. Bundan önce, bu terim, ilacı bilmediği nedenlerle ortaya çıkan miyokart hastalıkları anlamına gelir.
Hastalığın belirtileri
- Kalp yetmezliğinin gelişimi.
- Olası anjina atakları
- Göğüs ağrıları
- Kardiyak astım
- Dinlenme halindeki dispne
- bayılma
- endokardit
- baş dönmesi
- Tromboembolizm (kan pıhtılarının ani tıkanması)
- Ani ölüm
- Miyokart dokusunun yaralanması.
Hipertrofik kardiyomiyopati sıklıkla ani kalp durması ile kendini ölüm anında gösterir.
Hastalığın nedenleri
Bu hastalığın gelişimi için 2 neden vardır:
- Hastalığın kalıtsal bulaşması. Sonuç olarak, miyokardiyal kasılma proteinlerinin kodlanmasından sorumlu genler mutasyona uğrar.
- Edinilmiş. Bu durumda, genlerin spontan mutasyonuna bağlı olarak hipertrofik kardiyomiyopati ortaya çıkar. Böyle bir mutasyon, hem dış hem de iç faktörlerin etkisi altında ortaya çıkabilir. Ne yazık ki, bugüne kadar, ilaç hastalığın gelişim mekanizmasını ve onu etkileyen faktörleri doğru bir şekilde belirleyememektedir. Bu tahmin yapmayı çok zorlaştırıyor.
Hipertrofik kardiyomiyopati, ana semptomu ventrikül duvarında kalınlaşma olan bir kalp hastalığıdır. Tanı konmuş vakaların çoğunda, sol ventrikül etkilenir. Tıbbi uygulamada, hastalığın ana semptomu, 1.5 cm'den daha fazla olan miyokardın kalınlaşmasıdır, özellikle de ventriküllerin duvarlarının gevşemesinin imkansızlığının arka planında gerçekleşirse.
Bu hastalığın çok az semptomla ya da hiç semptomlarla ortadan kalktığını ve bir kişinin kalıtsallığına dayanarak gelişimini tahmin edebildiğini göz önüne alarak, önleyici bir incelemeye tabi tutulması mantıklıdır. Özellikle de bir kişi kalp hastalığı olan akrabaları varsa veya sahipse. Böylece tedaviye zamanında başlanması için zamana sahip olmak mümkündür.
Hastalığın formları
Sol ventrikülden aortadan kan akışına engel olup olmadığına bağlı olarak hipertrofik kardiyomiyopati şu şekilde ayrılır:
- Tıkanıklık formu. Sol ventriküle kan itmek için engeller olduğunda.
- Engelleyici değil.
Çoğu durumda tıkanıklık dinamiktir. İfadesinin derecesi birçok faktörden etkilenebilir. Ancak, gelişiminin dinamikleri, genellikle ilerici bir formdur.
Hastalığın non-obstrüktif formlarının geliştirilmesi ile, çoğu hastada belirgin semptomlar yoktur. Ne yazık ki, bu form çoğu zaman ani ölümle kendini gösterir.
Kalp kasının hipertrofisinin gelişimine ve simetrisine bağlı olarak, hastalık aşağıdakilere ayrılır:
- Asimetrik şekil. Hastaların% 60'ından fazlasında görülür. Sol ventrikül duvarlarının düzensiz kalınlaşması ile karakterizedir.
- Simetrik şekil. Sol ventrikül ve septum duvarlarının düzgün bir kalınlaşması ile karakterizedir. Bazı durumlarda, duvarların ve sağ ventrikülün kalınlaşması vardır, ancak çok nadir görülür.
Hastalığın nedenine bağlı olarak, 2 form vardır:
- Birincil. Bazen bu forma idiopatik denir. Aslında, bu genlerin mutasyonuna neden olan kalıtsal bir yatkınlığa ya da diğer bilinmeyen nedenlere bağlı olarak hastalığın gelişmesi anlamına gelir.
- İkincil form. Kalp kasının yapısındaki değişimi etkileyebilecek uzun süreli kalp hastalıkları ve patolojilerin bir sonucu olarak gelişir.
Kalp cerrahisi alanında birçok uzman hastalığın sadece bir formunda ısrar ediyor - birincil olanı. Çünkü, diğer hastalıkların hipertrofik kardiyomiyopatinin gelişimi üzerindeki etkisi henüz doğru bir şekilde kanıtlanmamıştır.
Hastalığın komplikasyonları
Tıkanma hipertrofik kardiyomiyopatisi ile aşağıdaki komplikasyonlar mümkündür:
- Aritmi. Hemen her zaman aritmi neden olur. Sonuç olarak, hastalar kalp yetmezliği ve atriyal fibrilasyon - tromboembolizm durumunda gelişir.
- Ani ölüm. Ani kalp durmasından ölüm. Vakaların yaklaşık% 80'inde, kardiyak arrest, ventriküler fibrilasyondan kaynaklanır.
- Gelişen.
- Kalp yetmezliğinin gelişimi. Uzun bir hipertrofik kardiyomiyopati ile seyreder, esas olarak kalbin kas dokusunun deformasyonuna, yani yara izlerinin oluşmasına bağlı olarak gelişir.
Belirgin semptomların olmaması hastalığın doğru teşhisini ve tedavisini zorlaştırır.
Hastalığın seyri
Birçok hastada durum zaman içinde stabilize olur, bazılarında (% 10'a kadar) iyileşme görülür. Bununla birlikte, stabil bir durumla bile, uzun bir süre boyunca hastalığın ilerlemesi, aritmilerin ve kalp yetmezliğinin gelişmesine neden olur.
Ne yazık ki, çoğu durumda, hastalığın stabil veya asemptomatik seyri bile ani bir ölümle sonuçlanır. Çoğu zaman, bu gibi durumlar fiziksel egzersiz sırasında ve hemen sonrasında ortaya çıkar. Risk altında, çoğunlukla, 25-35 yaş arası insanlar.
Tedavi uygulamasından, hastalığın seyri için aşağıdaki tahminleri ayırt edebiliriz:
- Olası gelişmeler ile hastalığın stabil seyri.
- Aritmilerin ve kalp yetmezliğinin gelişmesinde ifade edilen bozulma, vücudun genel zayıflaması.
- Hastalığın son aşaması. Kardiyovasküler sistemin geri dönüşümsüz yıkımı, hızlı bir ölüme yol açar.
- Ani ölüm.
Kardiyak arrestten ölüm riski, tespit edilen hastaları içerir:
- Sık bayılma.
- Sık sık ventriküler taşikardi atakları.
- Derin sol ventrikül hipertrofisi.
- Egzersiz sırasında azaltılmış kan basıncı.
- Hipertrofik kardiyomiyopati erken yaşta ortaya çıkar.
Ayrıca, risk grubu, ailesinde ani ölüm vakaları bulunan kişileri de içermektedir.
Tanı yöntemleri
Elektrokardiyogram. İnsan kalbi hakkında genel bir değerlendirme yapmanın ilk yolu. Kardiyovasküler sistemin herhangi bir anormalliği ortaya çıkarsa, bu EKG haritasında görülecektir. Bununla birlikte, kardiyomiyopatiler söz konusu olduğunda, bu hastalığın gelişimini doğru bir şekilde gösteren hiçbir belirti belirlenmemiştir.
Normal kardiyogramdan olası sapmalar:
- Kalbin elektrik ekseninin sol tarafındaki sapma.
- Atriyal genişleme bulgularının ortaya çıkışı.
- Lateral leadlerde Q dişler
- QRS kompleksinin başlangıç kısmının deformasyonu.
Ekokardiyogram. Bir kişi teşhis yöntemi için son derece hassas ve güvenli. Ekokardiyografiyi kullanırken, diyastolik fonksiyonun ihlallerini tespit etmenin yanı sıra obstrüksiyon ve hipertrofinin derecesini belirlemek mümkündür.
Holter izleme. Kardiyogramın uzun süreli izlemesini yapmanıza izin verir. Genellikle, gündüzleri, hayati belirtileri bir kişiden okunur. Operasyon prensibi bir EKG ile aynıdır, ancak daha kapsamlı veriler tedavinin daha doğru bir şekilde reçete edilmesine izin verir.
Kalp kateterizasyonu. Kateterizasyon yardımı ile ventriküllerde ve atriyumdaki basınç belirlenir ve sol ventrikülden aorta giden kan akış hızı belirlenir. Hipertrofik kardiyomiyopatide, kanın hareketi yavaşlar ve sol ventriküldeki basınç aorttaki basıncı önemli ölçüde aşar.
Gen araştırması. Oldukça az sayıda özelleşmiş merkezler onları tutma olasılığına sahip olduklarından oldukça nadiren kullanılır. Hastalığın daha eksiksiz bir resmini elde etmek için hastanın en yakın akrabalarının genleri incelenir.
Kanın biyokimyasal analizi. Olası komorbiditeleri belirlemek için bir dizi kapsamlı analiz gerçekleştirilmiştir. Bir koagülogram da yapılır, - artan pıhtılaşma ve kan pıhtılarının varlığı için bir kan testi. (Örneğin, kan pıhtılarının görünümü, atriyal fibrilasyona neden olabilir).
Vücudun genel analizi. Hastanın tüm hastalıklarının ve yakın akrabalarının tarihinin incelenmesi. Çeşitli kalp hastalıklarına özel önem verilir.
Bir kişinin hipertrofik kardiyomiyopatisi varsa, egzersiz yapması tavsiye edilmez. Çünkü çoğu kalp krizi vakaları sırasında ya da sonrasında ortaya çıkar. Ağırlıkları kaldıramaz ve yoğun egzersizler yapamazsınız.
tedavi
Kardiyomiyopatinin, özellikle obstrüksiyon yokluğunda ve bu nedenle asemptomatik olarak tedavi edilmesi, münferit olarak tek tek geçer. Terapötik önlemlerin tüm kompleksleri, bir dizi komplikasyon gelişme riskini en aza indirmeyi amaçlamaktadır. Örneğin, aritmiler, kalp yetmezliği veya ani kalp durması.
Çeşitli faktörlere bağlı olarak tedavi tipi seçilir.
Çoğu durumda, tedavi doğada tıbbidir ve yaşam tarzında bir değişiklik gerektirir. Bazı durumlarda ameliyat uygulanabilir.
Hipertrofik kardiyomiyopati tamamen tedavi edilemez, bu nedenle tüm önlemler amaçlanmaktadır:
- Hastanın ömrünü uzatın.
- Semptomların ilerlemesinde azalma.
- Komplikasyonların tedavisi ve önlenmesi.
- Hastalığın dinamiklerini azaltmak.
İlaç tedavisi, b-blokörlerinin yanı sıra kalsiyum kanal blokerlerinin kullanımına dayanmaktadır. Onların eylemleri, kalp hızını azaltmak, basıncı sabitlemek ve sol ventrikülü doldurmaktır.
Ayrıca, endokarditin ortaya çıkışının ve gelişiminin önlenmesi gerçekleştirildi. Bu durumda dişlerin ve diş etlerinin sağlığını izlemek ve aynı zamanda zamanında tedavi etmek gereklidir. Ve diş hekimlerini ziyaret ettiğinde, tanı hakkında önceden uyarmak için. Çünkü bu durumda dişlerle yapılan işlemler sırasında ek antibiyotik reçete etmek gereklidir.
Endokardit görünümü 120'den fazla bilinen mikroorganizmaya neden olabilir.
Hastalığın tıkayıcı bir formunun gelişmesiyle, bazen cerrahi müdahale gerekebilir. Bu durumda kalbin kalınlaşmış septumunun bir kısmı çıkarılır. Böylece kan akışı iyileşir ve sol ventriküldeki basınç düzleşir.
Sık sık ventriküler taşikardi atakları durumunda, bir kardiyoverter kurulur. Nabzı okur ve güçlü bir artışla kalbe elektrik deşarjı gönderir, böylece kalp atışının ritmini normale döndürür.
Ne yazık ki, modern tıp henüz hastalığın üstesinden gelebilecek tedavi ve koruyucu önlemler geliştirmemiştir. Bu nedenle, hipertrofik kardiyomiyopati ile yaşamı uzatmanın ve kalitesini iyileştirmenin en önemli koşulu yaşamın yolunda bir değişiklik olacaktır. Örneğin, sigarayı bırakıp egzersiz yaparak başlayabilirsiniz. Dahası, doktorların bazı sporlarla meşgul olmalarına izin verilir.
Açıklama:
Hipertrofik kardiyomiyopati, kalp kasının aşırı kalınlaşmasının meydana geldiği genetik bir hastalıktır. Bu kalbin elektrik sistemini etkileyebilir, hayatı tehdit eden kardiyak aritmiler (aritmiler) ve nadiren de ani ölüm riskini artırabilir. Bazı durumlarda, genişlemiş bir kalp kası, normalde gerektiği gibi kasılmalar arasında rahatlayamaz ve bu nedenle yeterli kan ve oksijenin kendiliğinden alınmaz. Nadir durumlarda, kalınlaşmış kalp kası, kalbin kanı tüm vücuda etkin bir şekilde itme yeteneğini azaltır.
Hipertrofik Kardiyomiyopatinin Belirtileri:
Hipertrofik kardiyomiyopati ciddi sağlık sorunlarına ve hatta ani ölüme neden olsa da, bu hastalık hakkında hiçbir zaman semptomlarınız olmayabilir. Bu hastalığı olan birçok insan normal bir yaşam sürmekte ve neredeyse hiç problem yaşamamaktadır. Bu insanlar hiçbir zaman hipertrofik kardiyomiyopati için tedavi görmeyebilirler.