Yeni bir çalışma, orta Meksika’daki eski uygarlıkların bir zamanlar engebeli arazilerinin belirli özelliklerini mevsimlerdeki kilit noktaları işaretlemek için nasıl kullanmış olabileceğini ve milyonlarca nüfusu canlı ve iyi durumda tutmak için gereken mahsullerin ekimini planlamalarına olanak tanıdığını gösterdi.
Kaliforniya Üniversitesi liderliğinde, Riverside bitki ekolojisti Exequiel Ezcurra, araştırma, Tlaloc Dağı’nın çentikli ufuk zirvelerinin, her güneş yılının geçişine göre mevsimleri eşleştirmek için tarım takvimini izlemenin bir yolu olarak hizmet ettiği yönündeki spekülasyonları doğruluyor.
İlkbaharda Mexico Valley sıcak ve kuraktır. Yaz ve erken sonbahar gel, muson mevsimi. Yıllık ıslak ve kuru döngü, mahsullerin çok özel zamanlarda ekilmesi gerektiği anlamına gelir. Aksi takdirde, tüm hasat baltalanabilir.
“İlk gelişigüzel erken yağmurun işaretini takiben çok erken ekim yapmak, gerçek yağmur mevsimi devam etmezse felaket olabilir.” açıklamak Ezcurra ve arkadaşı araştırmacılar.
“Muson mevsimi açıkça başladıktan sonra ekimi geç beklemek, mısır tarlasını veya milpa’yı aşırı kısa bir büyüme mevsimine maruz bırakabilir ve ayrıca mahsulü zaten filizlenmiş yabani otlarla rekabet altına sokabilir.”
Birçok uygarlık, Güneş’in gökyüzünde nasıl hareket ettiğini işaretlemek için ufuktaki ipuçlarını kullandı. Örneğin, dünyanın en eski güneş gözlemevi, Peru’da 2.300 yıldan daha uzun bir süre önce bilinmeyen bir uygarlık tarafından inşa edilen 13 taş kuleden oluşan bir sıra halinden oluşuyor.
Güneş her kulenin arasındaki boşlukta doğduğunda veya battığında, belirli bir sürenin geçişini temsil eder. Devasa ‘saat’ o kadar doğru ki, iki veya üç gün içinde yılın tam zamanını tahmin edebiliyor.
Benzer bir tasarım, Meksika Havzası’nda kullanılacaktı, ezcurra ve ekibi öneriyor. Bu durum dışında, Güneş işaretleri inşa edilmedi. Bunun yerine, doğal manzarada yer alan özelliklerden seçildiler.
“Takvimlerini ayarlamak için, Meksika’nın güneş yılının belirli tarihlerinde Güneş’in konumunu bilmesi gerekiyordu; bu, yalnızca güneşin doğuşunu (veya gün batımını) coğrafi bir dönüm noktasına göre işaretleyerek başarılabilecek bir başarıydı. ,” araştırmacılar tartışmak.
Mexico City’nin kutsal tapınağı gibi vadideki belirli binaların yönü Templo Belediye Başkanı, Güneş ufku geçerken sabit bir noktadan izlenebilecek şekilde özel olarak tasarlanmıştı. Diğer zirveler, örneğin Tepeyaç Dağıalternatif gözetleme yerleri sağlamış olabilir.
Kış gündönümünde Templo Mayor’un tepesinde duran bir gözlemci, Güneş’in Tehuicocone Dağı’nın hemen arkasından doğduğunu görebilirdi. Yaz gündönümünde aynı bakış açısından, Güneş’in bugünkü arkeolojik sit alanının hemen arkasından doğduğunu göreceklerdi. TepetlaoxtocSierra de Patlachique adlı bir sıradağın eteklerinde, deniz seviyesinden 2.300 metre (yaklaşık 7.500 fit) yükseklikte yer almaktadır.
Gündönümleri ayrıca, Güneş’in ufuk boyunca ilerlemesinde, yaklaşık 10 günlük bir süre boyunca ufukta aynı yer işaretlerinin arkasında yükselip batarken görünen bir duraklama ile işaretlenir.
Ekinokslar muhtemelen Templo Mayor’un tepesinden de gözlemlendi. Örneğin, Mart ve Eylül ekinoksları, Tlaloc Dağı’nın zirvesinin arkasından yükselen Güneş tarafından işaretlenir.
ezcurra ve ekibi Güneş’in bu dağın hemen arkasından doğduğu ilkbaharda ve sonbaharda yalnızca bir gün olduğu hesaplanmıştır, bu da onu son derece doğru bir zaman işleyişi biçimi haline getirir.
Birlikte ele alındığında, hizalamalar – eski Meksika kodekslerinde bulunan resimler ve metinlerle birlikte – Tlaloc Dağı’nın yılın önemli zamanlarını işaretlemek ve takvim ayarlamaları için temel bir araç olarak hizmet ettiğini ima ediyor. Bu yaklaşımla, Güneş her 365 günde bir doğrudan Tlaloc Dağı’nın arkasından doğacak ve takvimi yolunda tutmak için her dört yılda bir fazladan bir gün hesaba katılması gerekecekti.
UCR’deki araştırmacılar, bu doğal zaman tutma cihazının matematiksel olarak mümkün olduğunu gösterdiler, ancak Meksika Vadisi’ndeki eski insanların bu tekniğe gerçekten güvenip güvenmedikleri belirsiz.
Sömürgecilerden alınan bazı tarihsel kayıtlar, Şubat ayında başlayan Aztek takvimine dair ipucu veriyor, ancak aynı zamanda önemli ritüellerin ve kutsal törenlerin, Güneş’in vadideki önemli yer işaretlerinin arkasından doğduğu sıralarda gerçekleştiğini de öne sürüyorlar.
Örneğin, bahar ekinoksunun en kurak kısmında Güneş, adını su ve yağmur tanrısından alan Tlaloc Dağı’nın arkasından doğar.
Bu arada yaz gündönümü, tuz ve yaz mısırının kutlanmasıdır ve Güneş, Texcoco Gölü’nün tuzlu kıyılarının arkasından yükseldiğinde gerçekleşir.
Son olarak, kış ekinoksu, Güneş’in uyuyan bir kadına benzeyen Iztaccihuatl olarak bilinen bir manzara özelliğinin kenarında yükseldiği zaman meydana gelir. Yılın bu zamanı aynı zamanda kadınlık ve dişi tanrılarla ilişkilendirilir.
Güneş’in Tlaloc Dağı’na göre konumu göründüğü kadar önemliyse, nasıl yılın başlangıcı için bir belirteç olarak kullanılmış olabilir?
Dağın yamacına çıkan yükseltilmiş bir yolun kalıntıları bu sorunun yanıtını verebilir. Bu yolun ilginç yanı, aşağıdaki resimde görülebileceği gibi, dikdörtgen duvarlı bir kapalı alanın dışına çıkan, sığ bir açıyla inşa edilmiş olmasıdır.
Araştırmacılar, yokuş yukarı bakarken görüldüğü gibi, Güneş’in tam yolu çevreleyen duvarların arasından batması için kasıtlı olarak yanlış hizalanmış olabileceğini düşünüyor.
Güneş’in bu güzel şekilde çerçevelendiği gün, Meksika güneş yılının başlangıcı olan 23 veya 24 Şubat’a denk gelir.
“Bu sonuçlar, Avrupalılar tarafından geldikleri sırada kullanılan göksel aletler olmasa bile … Meksika Havzasındaki insanların, yalnızca sistematik gün doğumu gözlemlerini kullanarak artık yıl ayarlamalarına izin verecek son derece kesin bir takvimi sürdürebileceklerini doğruluyor. Meksika Havzasının doğu dağlarına karşı” araştırmacılar sonuçlandırmak.
Çalışma yayınlandı PNAS.
Kaynak : https://www.sciencealert.com/the-aztecs-harnessed-the-sun-and-a-mountain-to-feed-millions-scientists-say