[Ws15 / 05'ten s. Temmuz için 24 20-26]
“Sevgili çocuklar olarak Tanrı'nın taklitçileri olun.” - Ef. 5: 1
Önce Küçük Bir Yan Seyahat
Kesin olarak konuyla ilgili olmasa da, konuyu devam ettirmek için küçük bir seyahate çıkmanın faydalı olacağını düşünüyorum. geçen haftaki çalışma.
Geçtiğimiz hafta Yehova'nın Şahitlerinin Teşkilatı tarafından kullanılan İncil çalışma yönteminin gizemli yapısının bize imanın gerçek anlamıyla ilgili yanlış sonuçlara yol açabileceğini inceledik.
Bu haftanın çalışması, herhangi bir büyük dinin İncil yazılarında bulması muhtemel olan en korkunç eisegesis örneklerinden biriyle açılır - ve bu çok şey söylüyor.
“Kuşkusuz, Tanrı'nın cennetteki ölümsüzlük vaat eden sadık olanlara verdiğine sevindik ve yeryüzündeki sonsuz yaşam, İsa'ya 'sadık' diğer koyunlara.”(John 10: 16; 17: 3; 1 Kor. 15: 53) - par. 2
Paragrafta bu ifadenin kanıtı olarak belirtilen yazılar şunlardır:
“Ve bu kıvrımda olmayan başka koyunlarım var; onlar da benim getirmem gerekenler ve sesimi dinleyecekler, bir sürü, bir çoban olacaklar. ”(Joh 10: 16)
“Bu sonsuz yaşam, onların seni tanımaya gelmesi, tek gerçek Tanrı ve gönderdiğin İsa Mesih'i demek.” (Joh 17: 3)
“Çünkü bunun bozulabilir olması bozulmaya, ölümlü olanın ölümsüzlüğe dayanması gerekir.” (1Co 15: 53)
Bu Kutsal Yazıları kullanarak, Tanrı'nın dünyadaki sonsuz yaşamı İsa'nın sadık “diğer koyunlarına” vaat ettiğini kanıtlayabilir misiniz? Diğer koyunların kim olduğunu bile kanıtlayabilir misin?
Diğer koyunlara Tanrı'nın çocukları olmadıklarını, sadece arkadaş olduklarını öğretiyoruz. Yine de Efeslilerden gelen tema metni 5: 1, “Tanrı'yı sevgili çocuklar olarak taklit etmemiz” olduğunu söylüyor. Diğer koyunların Tanrı'nın arkadaşları olduğunu, onun çocukları olmadığını nereden söylüyor?
İşte eisegesis nasıl çalışıyor. Yehova'nın Şahitleriyle çalışmaya başlayın. (Bu gerçekten herhangi bir örgütlü din biçimi için geçerlidir, ancak en iyi bildiğim şeyle onu göstereceğim.) Size diriliş, ölülerin durumu, Tanrı'nın adı ve diğer birçok temel şey hakkında bilgi veriyorlar. Geçmişinize bağlı olarak buna katılmayabilirsiniz, ancak yavaş yavaş İncil'i kullanmamaları sizi ikna eder. Öğretmenlerini tanımaya ve beğenmeye geldin. Çok içtenler. Bir noktada, onlara güvenmeye başlarsın. Bu noktada, şüpheci incelemeyi bıraktınız. Artık her şeyi kanıtlamak zorunda değiller. Onların sonuçları ve spekülasyonları gerçeğe benziyor.
Benim durumumda, güvenilen kişiler, başkalarından öğrenen iyi arkadaşlardan öğrenilen sırayla ailemdi. Her şeyi geçersiz kılmak, Gözcü Kulesi İncil ve Yolu Derneği yayınlarının güvenilir kaynağıydı.
Sonra bir gün Yönetim Kurulu, Mt. 24: 34 ve ben şüphe etmeye başladık. Sonra bir arkadaş benden 1914'i ispatlamamı istedi ve yapamadığımı öğrendim. Sonra diğer koyunların kabul etmemesi gerektiğini kanıtlamam gerekti ve yapamadığımı tespit ettim. Sonra adli sistemimizin Kutsal Yazı olduğunu kanıtlamak zorunda kaldım ve yapamadığımı tespit ettim. “[Biz] 'in umudunun bir sebebini talep eden herkesin önünde bir savunma yapmaya hazır olduğumuz” söylendi, ama tekrar tekrar bunu başaramadım. (1 Peter 3: 15)
Eisegesis beni başarısız etti. Fakat İncil'e bakmaya başladığımda ve bunun ne anlama geldiğini söylemesine izin verdiğimde - tefsir - aniden, gerçeğin bizi serbest bırakacağını söylediğinde İsa'nın ne anlama geldiğini anladım. (John 8: 32)
Üzgünüm. Bu bizi konu dışı bıraktı, ancak olay yerinde ele alınmayı hak ettiğini hissettim önemli bir konudur. Şimdi geri dön Gözetleme kulesi makale.
İsa, Tanrı'nın Sevgisini Nasıl Yansıttı
İsa, suçunu bulmak için bakanlığına başlamadı, ancak İyi Haber'in harika mesajını paylaşarak aydınlanıp inşaa etmeye başladı. Ancak, muhalifler onun yanlış düşünme ve manevi ikiyüzlülük ve yolsuzluk kaynaklarını göstermesini gerekli kıldı. Bu koyunları korumak için yaptı.
Hepimiz koyunuz, ama biz de çobanız. Bazen yardıma ihtiyaç duyuyoruz ve diğer zamanlarda da rahatlık ve sevgi dolu bakım sağlama fırsatına sahibiz. Efendimizin izinden gitmek için çaba sarf ettikçe birçok şapka takarız. Bu hafta farklı bir çakmak denemek istiyorum. Bu hafta bu makalenin yayıncılarına sözlerini vereceğiz.
“İsa insanların acı çektiğini görünce, onlara sevgiyi göstermek için taşındı. Böylece, Babasının sevgisini mükemmel bir şekilde yansıtıyordu. Kapsamlı bir vaaz turundan sonra, İsa ve havarileri biraz dinlenmek için yalıtılmış bir yere gitmek üzereydiler. Çünkü onu bekleyen kalabalığa acımadı, ancak İsa “onlara birçok şey öğretmek için” zaman aldı. par. 4
Öyleyse vaaz etme işindeyseniz ve yalnız başına yaşayan, belki de depresif, yalıtılmış ve görmezden gelen bir kız kardeşi varsa, zamanınızı ayırmanız ve yapabilmeniz için kendi kendine hizmet eden düşünceye boyun eğmek istemezsiniz. Teşvik etmek ve belki bir şeye ihtiyacı olup olmadığını görmek için kız kardeşini bırakarak yarım saat veya daha fazla kaybetmeyi göze almaz.
İsa asla kendine hizmet etmedi. Bu paragraf ekmek ve balıkların mucizesini içeren Mark 6'ten alıntılar. Böylece İsa sadece koyunların manevi ihtiyaçlarını görmedi, aynı zamanda fiziksel ihtiyaçlarını da gördü. “Kendi hükümlerini getirecek kadar akıllı olmasaydı, bu onlar için.” Diye düşünebilirdi. Her zaman onun umurunda ve doğada vermeyi taklit etmek isterdik. Nadiren toplantılara gelen insanları görmek ve onları bizim için zayıf ve hatta kötü bir dernek olarak reddetmek bizim için ne kadar kolay. Sebep olabiliriz, eğer yardımımızı istiyorlarsa, toplantılara gelmeleri ve düzenli olarak hizmete girmeleri gerekebilir. Aksi takdirde, zamanımızı hak etmiyorlar.
Bu Rabbimizi taklit edemezdi.
Paragraf 5 ve 6, yaşlı bir kişinin gözünden hayatı görmeyi öğrenen genç bir erkek kardeşi içeren mükemmel bir örnek verir. Bu düşünce ile kapanır: "Tanrı'nın sevgisini taklit etmek için, konuşabilmek için kendimizi kardeşimizin yerine koymalıyız. ” Paragraf 7, her zaman kolay olmadığını kabul eder “Başkalarının yaşadığı acıları anlamak için.” Peter 1: 3: 8 adlı alıntı yaparak kapanır:
“Sonunda, hepiniz zihin birliği, arkadaşlık hissi, kardeşçe sevgi, şefkatli şefkat ve alçakgönüllülük var.”
Salonunuzdaki kardeşler sizi ne sıklıkla evlerine davet ediyor? Ne sıklıkta aynısını yaptınız? Toplantılara katılmaktan bahsediyoruz, ancak toplantıdan beş veya on dakika önce şefkatle şefkat ve kardeşin şefkatinden bahsettiğinde Peter'ın aklında olan şey değildi. Denklemde “alçakgönüllülük” ü eklediği gerçeği, kardeşlerimizle ilişki kurmamız için teşvik ettiği türden bir ilişki hakkında konuşuyor. Mütevazi bir kişi yargılayıcı olmaya eğilimli değildir. İzinsiz sorularla başkasının hayatına girmiyor. Konuşması hiçbir zaman bir başkasının değerini veya değerini ölçmeyi amaçlamıyor. Sorularımız birisinin onları kontrol ettiğimizi hissetmesini sağlıyorsa, nasıl gerçek bir dostluk hissi ve alçakgönüllülük gösterdiğimizi nasıl söyleyebiliriz?
Yehova'nın Nezaketini Taklit Etmek
Tanrı'nın Oğlu, “En Yüce” dedi. . . şüphe uyandırıcı ve kötüye karşı naziktir… [İsa], sözlerinin ve eylemlerinin başka bir bireyin duygularını nasıl etkileyebileceğini tahmin ederek insanlara bir şekilde davrandı. ” - par. 8
Zayıf gördükleri birine yardım etmeye çalışırken, pat veya kolay çözümler kullanan iyi niyetli kardeşlerin hesaplarını duyuyoruz. “Yapmanız gereken tek şey toplantılarda daha düzenli olmak ve her hafta saha servisine çıkmak” diyebilirler. Tamamen yayınlarımız için suçlanmıyorlar ve seyahat eden kişiler rutin olarak maneviyat fikrini teşvik ediyorlar.
Bir teşvik kaynağı olarak gördüklerinin tam tersi olduğunu fark etmiyorlar. Kaç Yehova'nın Şahidi keyfi standartlara uymadıkları için cesaretini kırıyor ve bunalıyor? Bunlar da sadece standart değil. Sonsuza dek süren yaşamlarının bu standartlara uymaya bağlı olduğuna inanmaya yönlendirilirler. İsa, “Benim boyundurum kibar ve yüküm hafif” dedi (Dağınık 11: 30) Ancak, kardeşler üzerine bıraktığımız şey Ferisilerin boyunduruğuna çok benziyor.
“Ağır yükleri birleştiriyorlar ve onları erkeklerin omuzlarına koyuyorlar, ancak kendilerini parmaklarıyla tomurcuklamak istemiyorlar. 5 Yaptıkları tüm işleri erkekler tarafından görülebilir; . . ”(Mt 23: 4, 5)
JW liderliğinin, erkeklerin önünde görülebilen çalışmalara verdiği vurgu, İsa'nın burada ayet 5'te söylediklerini yerine getirmesidir. Kendisine iyilik yapmanın bir yolu olarak vaaz etme işine daha fazla saat ayırmaktan bahsettiği Rabbimizden bir kelime bulabilir miyiz? İbraniler 10: 24'in “birbirimizi düşünelim ve ince işleri yapmak için suçlamayı kışkırtmaya çalışalım” demediğini hatırlamalıyız.
Bu fıkra uyarınca kötülere karşı bile kibar olan Rabbin nezaketini başka şekilde nasıl taklit edebiliriz?
Diyelim ki, zina için gönderilmemiş kız kardeşi hakkında bir şeyler biliyoruz. Sonra birlikte yaşadığı kişiyle evlendiğini ve toplantılara geri döndüğünü öğreniyoruz. Ancak yaşlılar, tövbe etmek için daha fazla zamana ihtiyacı olduğunu düşünüyor. Toplantılara gelip cemaatin devam eden caydırıcılığını azaltarak cüret ederek, tövbe ettiklerini düşünüyorlar. (Bu, kefaretin Katolik zihniyetine benzer.) Üç ay geçiyor. Sonra altı. Nihayet bir yıl sonra tekrar eski durumuna getirilir. Bu arada ne yapmalıyız? Erkeklere itaat etmeli ve bu kız kardeşine yardım etmek için hiçbir şey yapmamalı mıyız? Bu aşk kursu mu? Itaatın seyri mi? İnsanlara itaat, evet. Ama biz insanlara mı yoksa Tanrı'ya mı itaat etmekle ilgileniyoruz? Paul, böyle bir durumda, Korint cemaatine, azarladıkları ile nasıl başa çıkılacağı konusunda danışmanlık yaptı.
“Çoğunlukla verilen bu azarlama, böyle bir adam için yeterli. 7 bu yüzden, tam tersine, SİZİ affetmeli ve rahatlatmalısınız, bu şekilde bir adam aşırı üzgün olduğu için yutulmayabilir. ”(2Co 2: 6, 7)
Bu avukat, günahkârdan kaçmak için ilk yönden sadece aylar sonra geldi. Bir günahkârın günahını bıraktığına dair kanıtlar net olduğunda aşkı durdurarak, onun aşırı üzülmesine ve hatta yutulup bize kaybedilmesine neden olabiliriz. Bunu yapsaydık, Rab İsa bize ne söylerdi? “Aferin, iyi ve sadık köle, çünkü yaşlılara itaat ettin. Bunun için o kadar da kötü değildi, ama bu onun problemiydi. Ancak siz benim dinlenmeme girin. ”
Seni bilmiyorum ama sanmıyorum!
Tanrı'nın Bilgeliğini Taklit Et
“Yaşamadığımız olayları kavrayabilmemiz Yehova'nın bilgeliğini taklit etmemize ve eylemlerimizin olası sonuçlarını öngörmemize yardımcı olabilir.” - par. 10
“Yehova ile olan değerli ilişkimizi tehlikeye sokabilecek hiçbir şey yapmayız veya plan yapmayız! Bunun yerine, bu ilham verici sözlerle uyum içinde hareket etmemize izin verin: 'Kurnazlık tehlikeyi görür ve kendini gizler, ancak deneyimsiz devam etme ve sonuçlarına katlanmak konusunda devam eder.' - Prov. 22: 3” - par. 11
Ses danışmanı. Öyleyse, Tanrı hakkında mı yoksa İsa'nın öğretileri hakkındaki bir yalanı sürdürmenin sonuçları nelerdir? Bu ayetleri düşünün:
“Ancak kirletilen herhangi bir şey ve iğrenç ve aldatıcı olan şeyleri yapan hiç kimse içine giremez; Sadece Kuzuların yaşam kaydına yazılanlar girecektir. ”(Re 21: 27)
“Dışarıda köpekler, ruhculuğu pratik yapanlar ve cinsel ahlaka aykırı olanlar, katiller ve putperestler ve yalan söylemeyi seven ve pratik yapan herkes var.” ”(Re 22: 15)
Bir öğretinin yanlış olduğunu biliyorsak, başkalarına bunun doğru olduğunu öğretirsek aldatıcı olmaz mıyız? Bir doktrinin yanlış olduğunu biliyorsak, bu yanlışlığı yaymaya devam etmek için kapıdan kapıya gitmek için her hafta değerli zamanımızı alırsak yalanı sevdiğimizi ve uyguladığımızı göstermiyor muyuz?
Öyleyse kendinize sorun, “örtüşen neslin” öğretilerinin veya Mesih'in 1914'ta görünmez olarak varlığının ya da 1919'ta Yönetim Kurulunun sadık köle olarak atanması veya diğer koyunların - oğulların değil - erkeklerin oğulları olduğuna inanıyor musunuz? doğru? Olmazsa, Tanrı'nın bilgeliğini en iyi şekilde nasıl taklit edebilir ve bu öğretileri teşvik etmenin sonuçlarından nasıl kaçınabilirsin?
Kuşkusuz, bu, başkalarının gerçeğe uyanmalarına yardımcı olma fırsatına sahip olmak için birleşmeye devam edenler için yürümek için hassas bir çizgi olabilir. Yehova'nın kalbini gördüğü için kimseyi yargılamamalıyız.
Zararlı tefekkür kaçının
Havva konuşan, paragraf 12 diyor ki:
"Olmak yerine söyledi iyi ve kötü neydi, kendisi için buna karar verecekti."
Havva Tanrı'nın yönetimini reddetti ve kendisinin neyin iyi ya da kötü olduğunu belirlemek istedi. Bu düşünce Tanrı'nınkinden bağımsızdı ve dolayısıyla zararlıydı. Ancak, ters yönde gidebiliriz. Özgür düşüncemizi başka bir erkeğe veya bir grup erkeğe teslim edebiliriz. Bizi yönetme ve bizim için neyin doğru neyin yanlış olduğunu belirleme konusunda erkeklere güvenebiliriz. Bu da Tanrı'dan bağımsız olan bir düşüncedir. Sadece Adem ve Havva'nın günahının başka bir versiyonudur. Neyin iyi ve neyin kötü olduğuna kendimiz karar vermek yerine, onu Tanrı’yı memnun edebileceğimizi düşünerek başkalarına bırakırız. Erkeklere güvenmeye ve Kutsal Yazıları kendimiz için günlük olarak incelemeyi bırakıyoruz. (Elçilerin 17: 11)
Tanrı'yı memnun etmenin yolu, kendisinden bağımsız olarak düşünmeyi bırakmak ve Oğlu'yu, Rabbimizi, Kralımızı, kurtarıcımızı dinlemeye ve itaat etmeye başlamaktır. Kendini ilan eden soylulara ve içinde kurtuluş olmayan toprak adamının oğluna güvenmeyi bırakmalıyız. (Ps 146: 3)