Brittany Williams, 22 yaşındayken All Native Basketbol Turnuvasında MVP kazandığını hatırlıyor.
İki yaşındaki kızı Kionah’ı bir ödül gibi tutarken annesi Karen White da tribünlerden izledi.
Garaj yolunda potayla ve kanında basketbolla büyüdü.
Brittany, “Annemin neyin parçası olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu” dedi. “Ve ben açılmaya başladığımda insanlar ‘Sen Karen White’ın kızısın, neden bu kadar başarılı olduğunu görüyoruz’ demeye başladı.”
Bugün Kionah ile üçüncü nesil aile mirasını devralıyor.
Basketbol, British Columbia’daki birçok First Nations insanı için önemli bir aktivitedir, ancak basketbol oynamak, oyundan çok daha fazlasıdır; topluluğun gururu, refahı ve kültürler arası bağlantılarla ilgilidir.
Burası British Columbia: Vancouver Adası’nın basketbol hanedanı
Üniversite antropoloji profesörü Menzies, “Bana hem potlaç partisi döngülerinin bir parçası olarak hem de bazı bilim adamlarının gizli topluluklar olarak adlandırdığı dans toplulukları türünde kıyı boyunca gerçekleşen kış toplantılarını hatırlatıyor” dedi. Ottawa’lı. British Columbia Üniversitesi adlı bir film yayınlayan Basketbol Savaşçıları Geçen sene.
“Bunlar ailelerden, topluluklardan geçti ve insanlar kıyı boyunca bir aşağı bir yukarı seyahat etti.”
Potlaç benzeri İlk Milletler toplantıları düzenlendi Kanada hükümeti tarafından yasa dışı yarım asırdan fazla bir süredir.
Menzies, “Bir First Nations çalışanı olarak bir araya gelebilmemizin tek yolu bir kilise ayininde veya spor etkinliğindeydi” dedi.
Toplantılara getirilen bu yasak, Britanya Kolumbiyası’ndaki All Native ve Jr. All Native gibi turnuvaların ortaya çıkmasına neden oldu; bu turnuvalarda artık her yıl 140’tan fazla takım fiziksel ve son derece rekabetçi bir “rez ball”da yarışıyor.
Menzies, “Bu, ihtiyacı bulmakla ve bağlantı kurmanın yollarını bulmakla ilgili” dedi. “Çok fazla iş yapılıyor, çok fazla kültürel çalışma, çok fazla siyasi çalışma… Bu sadece bir spor etkinliği değil, çok daha büyük bir şey.”
Basketbol neden Britanya Kolumbiyası’nın İlk Milletleri arasında bu kadar popüler?
White ayrıca 22 yaşındayken All Native’de MVP ödülünü kazandı ve kızı Brittany’nin onun izinden gittiğini görmekten heyecan duydu. Torununun da aynısını yapacağını umuyor.
Beşinci sınıfta basketbol oynadıktan sonra White, sonunda Vancouver Island Üniversitesi takımına girmenin yolunu buldu ve daha sonra Nanaimo’da hakim olduğunu söylediği tamamen Yerlilerden oluşan bir takım kurdu.
Kısa süre sonra bir aile kurdu ve spor sevgisini paylaştı.
“İlk kızım engelli olarak doğdu ve basketbol oynamayı bilmiyordu. Daha sonra oğlum basketbol oynadı. Ama Brittany benim yıldız kızımdı ve gerçekten çok iyi iş çıkardı,” dedi White.
“Çocuklarıma aktardığım spor sevgisi, istismar döngüsünü durdurmak ve gerçekten sağlıklı, sağlıklı bir yaşam tarzına sahip olmaktı.”
“Ve bunu çocuklarım ve torunum için yapabildiğim için gerçekten gurur duyuyorum.”
Spor zihinsel sağlık ve refah için iyi olsa da birçok Yerli insan için iyileşme yolculuğunun önemli bir parçasıdır.
Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu bunlardan beşini görevlendirdi. Spor ve uzlaşma için 94 eylem çağrısı – bunlardan biri “sağlık ve refahın temel bir parçası olarak fiziksel aktiviteyi teşvik eden politikaların sağlanmasından” bahsetti.
Basketbolun White-Williams ailesi için yaptığı da tam olarak buydu.
White, “Basketbol, çocuklarımızın bağımlılığa düşmemesi açısından çok önemli” dedi. “Çocuklarımla gurur duyuyorum, güçlü ve sağlıklı kaldılar, hepsi spor yapıyor ve gittikleri her yerde kendi kültürlerini anlıyorlar.”
Nuu-Chah-Nulth ve Coast Salish büyükannesi sadece basketbol tutkusunu aktarmakla kalmayıp aynı zamanda Britanya Kolumbiyası’nda bu sporu oynamanın getirdiği kültürü de aktarmak istedi.
Burası British Columbia: Vancouver Adası’nın basketbol hanedanı
“Çocuklarımı meşgul etmek için onlarla çok ama çok çalışıyorum” dedi. “Onları sporun içinde tutun, kültürlerinin içinde tutun ve dengede kalın. »
“Kendimizi çok ama çok iyi bir örnek aile olarak görüyorum ve bu, topluluğumuz içinde çok önemli.”
Basketbola ve sağlıklı kalmaya olan bu tutku artık üç nesle yayılıyor.
Brittany, “Basketbol ve spor hayatı değiştiriyor, birçok çocuğun bu yapıya ihtiyacı var, sabırsızlıkla bekleyecekleri bir şeye ihtiyaçları var” dedi. “Çocukların ruh sağlığı konusunda endişeleniyorum… hadi spor salonuna gidelim, birkaç atış yapalım.”
White sayesinde Brittany basketbolun içinde büyüdü, garaj yolunda fotoğraf çektirdi, yerel gençlik merkezinde oynadı ve boş zamanlarını sahada geçirdi.
“Basketbol hayatımızın o kadar büyük bir parçası ki, bu bana çok doğal gelen bir şey” dedi. “Bu yüzden oynamayı seviyorum, koçluk yapmayı seviyorum, Kionah’a bu oyunun nasıl oynanacağını öğretmeyi seviyorum, bu bizim gurur duyduğumuz bir şey.”
Pandemi sırasında Brittany yerel Cowichan kız takımını kurdu. Birçoğunun bırakın top sürmeyi, top sürmeyi bile başaramadığını ancak sağlıklı kalmak için bir şeyler yapmaları gerektiğini söyledi.
Brittany, “Dışarıda antrenman yapıyorduk ve geçen yıl takımı Kelowna’ya (JR All Native için) götürdük” dedi. “Finalde kaybettik ki bu çok zordu ama bunun gelecek yıl daha fazlasını istememizi sağlayacağını söyledim.”
Bu sene kazandılar.
Kazanmak elbette bunun büyük bir parçası olsa da Brittany için en iyi kısım kızı Kionah’ın parladığını görmek.
“Artık bir koç olduğum için kızımı bu turnuvalara götürebilmek ve kültürü deneyimleyebilmek… bu kısım gerçek dışı” dedi.
“Kızımın All Native’de bir yıl boyunca basketbolda geliştiğini görünce, umarım ben de onunla oynayabilirim.”
Bu Sahil Salish ve Nuu-Chah-Nulth ailesi basketbol sevgisini paylaşıyor
Sekizinci sınıfa yeni ulaşan Kionah, aynı zamanda lisesinin kız basketbol takımında ilk yılını da başlangıç oyuncusu olarak tamamladı.
Brittany gibi bir anne ve White gibi bir büyükanne ile 13 yaşındaki çocuğun en iyilerle omuz omuza olması pek de şaşırtıcı değil. Koruması gereken büyük bir mirası olduğunu biliyor.
Kionah, “Ne kadar iyi oldukları ve benden nasıl bu kadar iyi olmamı bekledikleri hakkında çok şey duyuyorum… bu beni daha da çok motive ediyor” dedi.
“Bir yıl boyunca heyecanlıyım, belki sonunda annemle, hatta büyükannemle oynayacağım ve hep birlikte oynayıp bu mirası sürdüreceğim.”
Baskı olsa da destek de var. Onu eğiten bir annesi ve tüm turnuvalarına ve maçlarına gelen bir büyükannesi var.
“Her zaman arkamı kollayacak birinin olduğunu biliyorum” diyor.
Eyaletin First Nations’ı arasında basketbolun bu kadar önemli olmasının pek çok nedeni olsa da (sağlık olarak spor, toplum ve kültür olarak turnuvalar) hepsi tek bir şeye dayanıyor ve Menzies bunun nedeninin basketbolun “sadece eğlence” olduğunu söyledi.
“Bu, gururun, dayanıklılığın, topluluk ve kültürel bağın çok güçlü bir ifadesi haline geldi” dedi.
“Patoloji, travma, öfke, güvensizlik ve şüpheyle dolu bir dünyada basketbol, insanların saf neşeyi deneyimleyebileceği bir yerdir.