LRASM projesi füzeleri, düşmanın hava savunma sisteminin dışına fırlatılan ve Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetlerinde kullanılmak üzere tasarlanan, yüksek hassasiyete sahip, otonom gemi karşıtı füzelerdir. 2013'in sonunda, Lockheed Martin, aynı dikey fırlatıcıdan LRASM BTV (Boostted Test Vehicle) roket varyantının uçuş testlerini yapmayı planlıyor ve gelecek yıl 2 rehberli test füzelerinin lansmanını başlatacak. Federal bütçe pahasına 4 lansmanı yapılacak. şirket parasıyla).
Yeni bir Amerikan gemi karşıtı füze sistemi LRASM, Boeing tarafından tasarlanan eski Harpoon gemi karşıtı füze sisteminin yerine geçiyor.
Yeni bir gemi karşıtı füze geliştirme ihtiyacı, ABD Donanması cephaneliğindeki füzelerin yeterli uçuş menziline sahip olmaması ve modern deniz hava savunma sisteminin gelişmesine karşı son derece savunmasız olmasından kaynaklanıyor. LRASM programı kapsamında çalışmak, seçenek yaratmayı içerir. оружия2013-2014 serisindeki bir dizi uçuş testinden sonra hızlı bir şekilde ABD Donanması ile hizmete girebilir.
LARSM gemi karşıtı füze, yüksek patlayıcı ya da zırh delici savaş birimleri ile donatılabilir ve günün her saatinde kullanılabilen her hava şartlarına uygun, otonom bir silahtır. CRP, düşmanın gemi sırasındaki en yüksek öncelikli hedefleri tespit etmek ve yok etmek için tasarlanmış çok modlu bir hedef arama kafası, bir veri iletim hattı, değiştirilmiş bir dijital gürültü korumalı uydu navigasyon sistemi ile donatılmıştır.
ABD Donanması’nın, ünlü Tomahawk füzesinin gemi karşıtı versiyonundan çıkarılmasından bu yana - TASM - ABD Donanması, uzun menzilli gemi karşıtı silahlara sahip değildi. Tek özel gemi karşıtı füze (düşman gemilerine karşı Standartları kullanma olasılığını saymaz) RGM-86 Garpun roketiydi. Bu oldukça etkili bir silah, ancak füzenin menzili, en iyi değişikliklerinde bile, 280 km'deki çizgiyi aşmadı.
ABD Deniz Kuvvetleri uzun zamandır bu soruna fazla dikkat etmedi. Soğuk Savaş mutlu bir şekilde sona erdi: Rusya'nın defalarca küçültülmüş filosu, ABD ordusunun yeni bir uzun menzilli gemi karşıtı füze geliştirmesini gerektirebilecek tehdit seviyesini ortaya koymayı bıraktı. Amerikan amiralleri filo Büyük bir saldırı ile Harpoon füzeleri ile donanmış F / A-18 güverte uçağının, düşmanın mevcut herhangi bir yüzey gemisini kesinlikle yok edebileceğinden kesinlikle emindiler. Düşman yüzey gemisinin ABD yüzey gemisine yenilgi mesafesine yaklaştığı nadir durumlar için, Zıpkınlar kendini savunma için yeterliydi.
Bütün bunlarda, sadece 1 eksikliği vardı: Oldukça eski bir performansın roketi olan “Harpoon”, modern dikey fırlatma hücreleri Mk-41'e uymuyordu. Aynı zamanda, 2000-ler'deki Amerikan filosunun komutanlığı bu evrensel PU'ya uymayan tüm füzelerden kurtuldu (böylece fırlatma sistemlerinin bakım maliyetini büyük ölçüde düşürdü), ancak ordunun Harpoon roketini konteyner fırlatıcılarıyla tutması gerekiyordu. Mk-141 ayarları.
Aynı zamanda, PU Mk-2'in ters yönlerinde yönlendirilen 141-x'ten oluşan geleneksel yem "Shalashik", bir dizi eksikliği gizlemiştir. Bu tür rampalar, geminin güvertesinde oldukça fazla yer kapladı ve diğer silah sistemlerine müdahale etti. Zıpkın karşıtı gemi füzelerini fırlatmak için, gemiyi düşmana çevirmek gerekiyordu (ve bu zaman aldı: ek olarak, bir salvoda tüm füzelerin than tanesinden daha fazlasının ateşlenmesi mümkün değildi). Sonunda - ve bu ana dezavantajdı - yapışan rampalar, geminin ESR'sini ve düşman radarındaki görünürlüğünü önemli ölçüde arttırdı.
ABD Donanması Amiralleri bu sorunu çözmeye çalıştı. Ancak Kongre, zamanında (90'e kadar), dikey fırlatmaya uyarlanmış Zıpkın versiyonuna para vermedi. Soğuk Savaş sona erdi, ABD Deniz Kuvvetleri en kapsamlı silah bırakma operasyonunu gerçekleştirdi. hikayeler ve mevcut gemi karşıtı füzeler ile yapabilirdi. Ancak, 2000 tarafından durum değişti. Çin filosunun hızla büyümesi - özellikle Çin’in uzun menzilli hava savunma sistemlerine sahip yok edici satın alımları ve uçak gemisi Liaoning (eski adı Varyag) ABD ordusu için ciddi endişelere neden oldu. Gökyüzünde devriye gezen savaşçılar ve uzun menzilli uçaksavar füzeleri "Zıpkınlar" serisini pek de güvenli kılmadı. Ayrıca, ESR azaltma teknolojilerinin önemi, gemi karşıtı füzelerin daha gelişmiş yönlendirme başkanlarının konuşlandırılmasıyla önemli ölçüde artmıştır.
Prensip olarak, herhangi bir sorun olmadan ABD Donanması, TASM silahlanmasına geri dönebilirdi - iyi, her ikisi de bileşenleri, "Tomahawk" ve "Harpoon" hala üretimde kaldı. Ancak PKR verileri zaten bu tür bir silahın son yüzyılıydı. ABD Donanması en iyi silahlara ihtiyaç duyuyordu. Bu nedenle, 2009 yılında, Gelişmiş Savunma Araştırma Ajansı - DARPA - Lockheed'e yeni nesille ilgili gelecek vaat eden uzun menzilli gemi füze sistemi oluşturma önerisi ile hitap etti. Bu projedeki çalışmalar sırasında, 2 umut vaat eden alanlar belirledi:
LRASM-A, gizli teknolojiye sahip ve ses altı hızlarda hareket eden uzun menzilli bir gemi karşıtı füzedir.
LRASM-B - Rus-Hindistan kalkınması "BrahMos" benzer şemaya göre süpersonik BİK.
Ocak ayında, 2012, projeleri iyice karşılaştırdıktan sonra, LRASM-B projesini terk etmeye karar verdi. ABD, süpersonik roketlerin geliştirilmesinde özellikle zengin bir deneyime sahip değildir ve kaçınılmaz olarak kendisini bu alanda çekici bir taraf olarak bulur. Bu durumda, ABD gizli teknolojisi başarıyla önderlik ediyor. Buna ek olarak, uzmanlar LRASM-B projesine son veren kararın Tayvan’ın kendi süpersonik gemi karşıtı füzesini test etmesinden etkilendiğine inanıyorlar. Amerikalılar, en uç durumda, bir lisans için serbest bırakılmalarına rağmen her zaman uzun süreli müttefiklerine dönebileceklerine karar verdi. Sonuç olarak, Lockheed mühendislerinin tüm çabaları LRASM-A projesine odaklandı.
LRASM-A, Orlando, Florida'da bulunan Strike Control bölümü tarafından, ek sensörler ile donatılmış ve yüksek hayatta kalma oranına sahip ince, ses altı, seyir füzesi olarak yaratıldı. Roket, ek sistemlerin ve sensörlerin kurulmasıyla birlikte Kırgızistan Cumhuriyeti hava bazlı AGM-158B JASSM-ER projesi temelinde kuruldu. LRASM-A roketinin yüksek patlayıcı parçalanma savaş başlığına sahip olacağı varsayılmaktadır. Savaşta hayatta kalabilmeyi sağlamak için, yeni bir gemi karşıtı füze, itici sistemin özelliklerinde önemli bir artış gerektiren güçlü manevralar gerçekleştirmelidir.
Yeni gemi karşıtı füzenin taşıyıcıları olarak, yüzey gemilerinin dikey Mk-41 rampaları, F-35 ve F / A-18F uçakları almış olması gerekiyordu. Ayrıca, bu füzelerin konuşlandırılmasına olan ilgi, B-1B stratejik bombardıman uçaklarından füze kullanma fırsatı elde etmek isteyen ABD Hava Kuvvetleri tarafından çoktan ifade edildi. Denizaltılara füze dağıtma olasılığı hakkında şu ana kadar hiçbir şey bilinmiyor.
LRASM roketinin, yüzey hedeflerini aramak ve tanımlamak için kapsamlı, çok bileşenli bir sistem kullandığı varsayılmaktadır. Atalet uydu yönlendirme sistemine ek olarak, roket hareketli bir cisim için bir radar konumlandırma kafası ve optik-elektronik yönlendirme sistemi ile donatılmıştır. Aynı zamanda, çeşitli açılardan potansiyel düşman gemilerinin görüntülerinin bir arşivi, roketin yerleşik bilgisayarının hafızasında saklanır ve bu da RCC'nin istenen hedefleri vurmasına yardımcı olur.
RCC, başlangıç hedefi belirtilmeden arama alanına başlatılabilir: belirli bir sektöre girdikten sonra roket bağımsız olarak arama düzenini seçer ve hedefi bulmaya çalışır. Uçuş sırasında, sürekli moddaki roket, hedeflerin bulunması, en uygun hareket yörüngesi ve potansiyel olarak tehlikeli arama alanları ile ilgili bilgileri belirleyen bir taşıyıcıya sahip uydu sistemleri ile iki yönlü bir iletişim kanalı tutar. Roket sensörü ekipmanı karşılaşılan gemileri tespit edebilmekte ve aralarında önceden programlanmış hedef parametrelerle çakışanları bulabilmektedir.
Bu parametreleri belirledikten sonra, LRASM gemi karşıtı füze yaklaşmakta olan saldırı için bir plan hazırlar. Uçan füzeler birbirleriyle iletişim kurabilir ve düşman yüzey bağlantılarına karmaşık bir saldırı gerçekleştirebilir. Hedefler, ultra düşük uçuş irtifasında saldırıya uğradı: aynı zamanda, gemi karşıtı füze hedefe giden en uygun yolu seçti, eskort gemilerinden kaçındı ve düşmanın uçaksavar karşıtı önlemleri için en faydalı olan saldırı vektörünü seçti. Bu durumda, roket aktif olarak elektronik savaş ekipmanı kullanıyor.
Bilgi kaynakları:
-http: //alternathistory.org.ua/lrasm-long-range-anti-ship-missile-novaya-pkr-amerikanskogo-flota
-http: //vpk-news.ru/news/16241
-http: //defense-update.com/features/2010/november/18112010_lrasm.html
-http: //i-korotchenko.livejournal.com/595748.html