Oyuncular 4.Bl
|Anlaşma|
Ne diyordum? Evet beni dinliyordun her iki manada da. Anlayamamıştın zira. Sandığın ve söylediğin kadar zeki değildin. Bu daha evvel uğraştığın ticaret mesleğine benzemezdi, bunda yıpranma ihtimalin çoktu. Lakin haberin yoktu. Dizi başına aldığın eder seni aldatmasındı. Senaryodan şüphelenmek aklına bile gelmiyordu. Sanırım diğer oyunundan kafan çok karışık geliyordun. Arıtması yoktu bu işlerin. Oradan getirdiklerin beni rahatsız ediyordu da, buradan mutlu gitmen orayı daha da mutlu kılıyordu.
O zamanlarda seni bukalemuna benzetiyordum. Bu oyun sana her şekilde kâr kapısı idi. Bir ek işe girdim diyemiyordun. Masrafsız, zararsız ve zaman zaman fazlasıyla nemalanıyordun. Doğa, yemek menüsü seni iyice şımartmıştı. Lakin ben gitgide bileniyordum. Bazen kalemi ve kafanı kırmak geçiyordu içimden...
Yalnızca buralarda ölmekten korkuyordun. "Beni şehrimin sağanaklarında defnetsinler!" tadında bir imzalı metni sözleşmeye ekletmiştin. Anlayamıyordum seni açıkçası, neden bu kadar ileri yaşta oyunculuğa heves etmiştin ki. Eskiden kırklı yaşlar için söylenen atasözü, acilen altmışından sonra diye değiştirilmeliydi. Ömürlerin uzaması bir referans olmamalı ve oyuna risk grubu olan diğer, üstelik her hücresi acı ve yoğun duygular taşıyan birini katma gafletinde bulunmamalıydın. Fakat ilk oyun teklifiyle geldiğinde, karşı duramayacağımı anlar anlamaz tüm kılıçlarımı kuşanmıştım bile. Oyunculuk hevesimi kaldırmamalıydın. Yapmamalıydın bunu.
Ece EVREN 08.04.2016