30.08.2006 - 01:00 | Son Güncelleme: 30.08.2006 - 01:00
8 yıl bu odada esir kaldı
Avusturyada kaçırıldığı adam tarafından bir bodrum katında tutulan Natascha Kampusch, olaylara karşı soğukkanlılığını koruyarak, Hayatımın bir parçası haline gelmişti, bu yüzden beni kaçıran Wolfgangın ölümüne bir bakıma üzülüyorum dedi
Avusturyada bundan sekiz yıl önce kaçırıldığı adam tarafından bir bodrum katında tutulan ve yeni serbest kalan genç kız, âdeta yasta! Genç kız, ortaya çıktı ama yüzü hâlâ saklı... Natascha Kampusch adlı genç kızı 10 yaşındayken rehin alan Wolfgang Priklopil, sekiz yıl birlikte yaşadığı genç kızın kaçması üzerine kendini bir trenin altına atarak intihar etti. Beni yalnız bırakın Avusturyayı sarsan hikaye ülkede medyanın bütün ilgisini Natascha Kampusch üzerine çekti. 18 yaşındaki genç kız, psikologları aracılığıyla yayımladığı açıklamada yalnız bırakılmak istediğini söyledi. 44 yaşındaki elektrikçi Prikopilin, bundan sekiz yıl önce olayla ilgili olarak sorgulandığı, fakat polisin kendisinden şüphelenmediği ortaya çıktı. Sağlık durumunun iyi olduğu belirtilen Natascha Kampusch, kaçırıldıktan sonra başkent Viyananın hemen dışında yer alan Strasshofta bir evin bodrumunda tutulduğunu anlattı. Avusturya medyasına göre dört metre boyunda, üç metre enindeki bodrumun 50x50 santim boyutlarında bir kapısı var... Ölümüne üzülüyorum! İçindeyse bir yatak ve çocuk kitaplarıyla dolu bir kitaplık bulunuyordu. Kendisini kaçıran adamla beraber yemek yediğini ve televizyon seyrettiğini bildiren genç kız, Hayatımın bir parçası haline gelmişti, bu yüzden onun ölümüne bir bakıma üzülüyorum diyor. Polis, Natascha Kampuschun teninin uzun süredir güneş görmemiş ve bir porselen kadar beyaz olduğunu, öte yandan genç kızın konuşma ve okuma-yazma konusunda herhangi bir zorluk çekmediğini söylüyor. Kaçırana sevgi mi duyuyor? Kimi gözlemciler, Kampuschun Stockholm Sendromu geçiriyor olabileceğini düşünüyor. Stockholm Sendromu adlı durumda rehineler, kendilerini kaçıran kişiyle özdeşleşip ona sevgi duymaya başlıyor. Natascha Kampusch, ilk gençlik çağlarını diğerlerinden daha farklı geçirdiğini, ancak yaşadıklarından dolayı yaşıtlarına kıyasla herhangi bir eksiklik duygusu hissetmediğini kaydetti. Sakin bir halde olduğu bildirilen ve psikologlarla görüşen Kampusch, şimdi umutlarını hiç kaybetmediklerini söyleyen ailesinin yanında.