Mecaz, edebiyatta sözcükleri gerçek anlamları dışında kullanma sanatı.
Anlatımı daha etkili kılmak ve söze canlılık kazandırmak amacıyla başvurulur. Sözcük ve fikir mecazları olmak üzere ikiye ayrılır. İstiare, yaygın istiare (benzetmenin temel öğelerinden yalnızca birisiyle çok sayıda benzerliği sıralayarak yapılan istiare), mecaz-ı mürsel, katı (etkisini artırmak amacıyla sözi,i bir yerde kesme ve sonucu okuyanın anlayışına bırakma), haşiv (bir düşüncenin açıklanmasında gereksiz sözcükleri kullanma) sözcük mecazları, mübalağa, teşbih, telmih, tezad ise fikir mecazlarıdır.Divan edebiyatında, herhangi bir nesnenin ya da varlığın özellikleri anlatılarak yazılan manzum bilmece