James Garvin ve Christina Garvin'in kızı Katharine Garvin doğdu. Birinci Dünya Savaşı sırasında babası gazetenin editörüydü. Gözlemci. 1948'de Garvin babasının biyografisini yazdı, J. L. Garvin: Bir Anı.
Babamın II. Wilhelm'in karakteri hakkında hiçbir yanılsaması yoktu; ve Kayzer, İngiliz süreli yayınlarını okuyarak ya da işiterek, siyasi takma adlarından biri altında onu bir düşman olarak tanımıştı. Garvin savaşın kaçınılmaz olduğunu ve Alman fetih ve egemenliğinin olası sonucunun Avrupa'nın gelişimi için felaket olacağını vaaz etmişti.
Ağabeyim, burs kazandığı Christ Church'e gidecekti. Oraya suçlamadan gidebilirdi, çünkü çok gençti. Savaşa gitmek istedi. Babam onun için İrlanda Muhafızları'ndan bir komisyon almaya çalışıyordu, ama çocuk beklemekten bıktı ve arkadaşlarıyla birlikte Güney Lancashire Alayı'na katıldı.
Babam çok sonraları, kendi oğlu da dahil olmak üzere siperlerdekiler için bin kişinin öldüğünü söyledi. Bunun doğru olduğundan hiç şüphem yok, ama o her gece yarı uyanık halde inleyerek ve besbelli savaş alanının akla hayale gelmeyecek sahneleriyle yaşayarak uyanık kaldı.
Kardeşim 23 Temmuz 1916'da, Bazentin-le-Petit'te Somme Savaşı'nda öldürüldü. Anlattığım hikaye sadece bir hikaye ve gerçeklere kefil olamam. Observer'da her hafta babam, ebeveynlerin oğullarının gitmesine izin vermeleri için gürledi. Kendisinin korunaklı olmaması onun için bir onurdu. Ağabeyim kadroda aranıyordu ve aslında öldürülmeden kısa bir süre önce bir kadro randevusuna çağrıldı. Ancak ordudaki en iyi arkadaşı Stewart McClinton kısa bir süre sonra öldürüldü ve siperlere geri döndü. Kendisini neyin beklediği konusunda hiçbir yanılgı içinde değildi ve çok kısa bir süre sonra, son mektubunda tahmin ettiği gibi öldürüldü. "Eğer ölürsem," diye yazdı, "daha iyi bir amaç için ölemezdim."
Tek bir oğul olan bir oğlunun kaybı, başka hiç kimsenin değerlendiremeyeceği bir şeydir. Hiç kimsenin, hiç kimsenin, bu kaybın babam için ne anlama geldiğini tam olarak bilebileceğini düşünmüyorum ve o büyüdükçe gitgide daha da arttı. Sadece aynı şekilde acı çeken diğer milyonlarca baba bunu anlayabilir. Her zaman Garvin'in kalbindeydi; ama bundan nadiren bahsedebilirdi. Kaybı sırasında, annemi teselli etme ihtiyacının hem yükü hem de desteği vardı.
Bir aile olarak, ev hayatının eşit atmosferini koruyarak savaştan geçtik. Babam daha şiddetli yazdı, ama eskisinden daha ısrarlı değildi. Sahip olduğu her şeyi Müttefiklerin davasına harcadı. Annem kantinlere yardıma gitti; zamanının çoğunu esnafla tartışarak ve tayınları en iyi şekilde yaparak geçirirdi. Ailemin genç arkadaşlarının çoğu öldürüldü; ve akrabalar rahatlık için babama geliyor.
Londra'da hava saldırıları ve evimizin dışında uçaksavar sesleri vardı. Annemin baskınlar sırasında aileyi ne kadar harika bir şekilde bir araya getirdiğini ve baskınların bir gece yarısı ziyafetine dönüşmesi için hemen çay ve omlet yapmaya başladığını asla unutmayacağım.
1918 baharında, en kötü baskınlardan biri - Londra'ya yapılan son baskındı - evimizin her camını kırdı. Ondan sonra babam Kent'teki Otford'da bir ev tuttu. Şüphesiz haklı sebepleri vardı, ama okul arkadaşlarımın önünde bombalardan kaçar gibi göründüğüm için duyduğum utançtan dolayı ona duyduğum kinimi unutamam. Ayrıca, okul oyununda Joan of Arc olacaktım, sahip olduğum en iyi rol.
Mütareke'yi kamuoyuna açıklanmadan bir gün önce duyduk. Ateşkes Günü'nde o ve ben Londra'ya yalnız gittik. O kadar sevinirken ağladığını, ağladığını ve "Benim için çok geç" dediğini hatırlıyorum.
Yaklaşık üç ay sonra, savaştan sonra İngiltere'yi istila eden kötü bir grip saldırısından sonra uykusunda öldü. O bir savaş zayiatıydı. Doktor sabah olmuştu ve daha iyi olduğunu söylemişti. Ama Noel arifesi öğleden sonra, kırk üçüncü yaş gününün arifesinde bir ara, kalbi pes etti ve gitti.
Babam onu yatakta yatarken buldu. Bu onun için ona bıraktığından daha korkunç bir şeydi. Kalabalık bir aile, ev ve mutfakla uğraşmaktan tamamen acizdi; ve kaybını giderek daha fazla hissetti. Yıllar geçtikçe, annemden bahsettiğinde kontrol edilemeyen gözyaşlarına boğulduğunu gördüm. Keder yıllar geçtikçe daha yoğun hale gelir, daha az değil. Onu ağlarken görmek endişe vericiydi, ama ondan öğrendim ki, adam ne kadar erkekse, o kadar büyükse, sahte bir utanç duymadan gözyaşlarının o kadar fazla akmasına izin verebilir.
Aragonlu Catherine
Aragonlu Catherine (İspanyol: Catalina de Aragon 16 Aralık 1485 - 7 Ocak 1536), Haziran 1509'dan Mayıs 1533'e kadar Kral VIII.
Kastilya Kralı I. Isabel ve Aragon Kralı II. Ferdinand'ın kızı Catherine, İngiliz tahtının varisi olan Galler Prensi Arthur ile nişanlandığında üç yaşındaydı. 1501'de evlendiler ama Arthur beş ay sonra öldü. Avrupa tarihinde bilinen ilk kadın büyükelçi olan 1507'de Aragon tacının İngiltere büyükelçisi olarak görev yaptı. [1] Catherine daha sonra 1509'da Arthur'un küçük kardeşi Henry VIII ile evlendi. Bu süre zarfında İngilizler, Catherine'in İngiliz cesareti hakkında duygusal bir konuşma ile önemli bir rol oynadığı Flodden Savaşı'nda İskoçları ezdi ve yendi. [2]
1525'te VIII. Henry, Anne Boleyn'e âşıktı ve Catherine ile evliliğinin hayatta kalan hiçbir oğul üretmediğinden memnun değildi ve kızları, gelecekteki İngiltere'nin I. Mary'sini bir kadın için yerleşik bir emsal olmadığı bir zamanda varis olarak bıraktı taht. İngiltere'nin Katolik Kilisesi ile bölünmesine yol açan bir olaylar zincirini harekete geçirerek evliliklerini iptal ettirmeye çalıştı. Papa Clement VII evliliği iptal etmeyi reddettiğinde, Henry dini konularda üstünlüğü üstlenerek ona meydan okudu. 1533'te evlilikleri sonuç olarak geçersiz ilan edildi ve Henry, Papa'ya atıfta bulunmadan İngiltere'deki din adamlarının kararı üzerine Anne ile evlendi. Catherine, Henry'yi İngiltere'deki Kilise'nin yüce başkanı olarak kabul etmeyi reddetti ve kendisini kralın haklı karısı ve kraliçesi olarak gördü ve çok popüler bir sempati topladı. [3] Buna rağmen, Henry tarafından yalnızca Galler'in dowager prensesi olarak kabul edildi. Henry tarafından mahkemeden sürgün edildikten sonra, hayatının geri kalanını Kimbolton Kalesi'nde yaşadı ve 7 Ocak 1536'da kanserden öldü. İngiliz halkı Catherine'e büyük saygı duydu ve ölümü muazzam bir yas tuttu. [4]
Hristiyan Bir Kadının Eğitimi Juan Luis Vives, yayımlanmasında kadınların eğitim hakkına sahip olduğunu öne sürdüğü için tartışmalı olan tarafından 1523'te görevlendirildi ve ona ithaf edildi. Catherine'in insanlar üzerindeki izlenimi öyleydi ki, düşmanı Thomas Cromwell bile onun hakkında, "Eğer cinsiyeti için değil, tarihin tüm kahramanlarına meydan okuyabilirdi." [5] Aileleri uğruna, Kötü 1 Mayıs'a karışan isyancıların yaşamları için başarılı bir şekilde çağrıda bulundu. [6] Catherine ayrıca yoksulların yardımına yönelik kapsamlı bir program başlatarak geniş bir beğeni kazandı. [6] [7] Rönesans hümanizminin hamisi ve Rotterdam'lı büyük bilim adamları Erasmus ve Thomas More'un arkadaşıydı. [7]
Katharine Garvin - Tarih
NS Garvin klan
Garvin Klanına üye olarak, Klanın kökenleri ve tarihi ile ilgili makaleleri görüntüleyebilir ve yayınlayabilir ve ayrıca Klanın diğer üyeleriyle bağlantı kurabilirsiniz.
|Garvin Klan Arması||Garvin Klan Haberleri ve Etkinlikleri|
Şu anda, Garvin Klanına ÜCRETSİZ üyeliğiniz size şunlara erişim sağlar:
- Klan içinde kendi benzersiz aile profilinizi oluşturma yeteneği.
- Her aile üyesi için son derece ayrıntılı biyografik ve soykütük bilgisi girme imkanı sunan kendi çevrimiçi Aile Ağacı oluşturucunuz.
- Diğer Klan aile ağaçlarında ortak akrabaları arama ve bağlantı kurma yeteneği.
- Soy ağacınıza ortak erişim.
- Klan tarihi araştırma makalelerini görüntüleme ve yayınlama yeteneği.
- İrlanda 1901 ve 1911 Nüfus Sayımı arşivlerine ve diğer araştırma sitelerine erişim imkanı.
- 60.000'den fazla giriş ve etkileşimli haritalara bağlantılar içeren tarihi Irish Townlands veritabanımıza erişme yeteneği.
- Birçok ürün ve servis için özel indirimler.
Önümüzdeki haftalarda ve aylarda, Ailenizin Kilometre Taşları, Zaman Kapsülü ve Mirasları, Seyahat Hizmetleri ve Irishgathering Chieftain Adaylıkları da dahil olmak üzere çok çeşitli diğer özellikleri kullanıma sunacağız.
Kayıt olmak ve bu ÜCRETSİZ avantajlardan hemen yararlanmaya başlamak için buraya tıklayın.
internet
Soyadı
Veri tabanı
Telif hakkı 2010 İrlanda Diasporası Limited Toplantısı T/A İrlanda Buluşması. Her hakkı saklıdır.
David Foster'ın kızları, karısı Katharine McPhee ile tek sorunlarını ortaya koyuyor
Fox News Flash 1 Temmuz için en iyi eğlence manşetleri
Fox News Flash en iyi eğlence ve ünlü manşetleri burada. Bugün eğlencede neyin tıklandığına bakın.
Sara, Erin ve Jordan Foster'ın babaları David Foster'ın karısı Katharine McPhee ile tek bir sorunları var.
Çift, bir yıldan biraz daha uzun bir süre önce evlendi ve McPhee, 36, Sara, 39, Erin, 37 ve Jordan, 34'ün yanı sıra David'in diğer çocukları Alison, 50, Amy, 46'nın üvey annesi oldu.
People dergisine verdiği bir röportajda, Foster'ın kızlarının "American Idol" alumuyla en büyük sorununun onun güzelliği olduğu ortaya çıktı.
Erin, "[Katharine] ile olan en büyük sorunumuz onun ne kadar seksi olduğu," diye alay etti. "Vücudu çıldırmış. Pazar günleri aileye geldiğinde, 'Bikiniye girme' diyorum. Kocam her zaman 'Kat, havuza gir!' der. Ben de 'Simon' gibiyim."
(LR) Katharine McPhee, Jordan Foster, David Foster, Amy Foster ve Erin Foster, 09 Eylül 2019'da Toronto, Kanada'da The Fairmont Royal York Hotel'de 2019 Toronto Uluslararası Film Festivali TIFF Tribute Gala'ya katılıyor. (Fotoğraf: Jemal Kontes/WireImage)
Bununla birlikte, Sara, tüm kocalarının "ona dik dik baktığını" açıkladığı için McPhee'nin ilgisini çeken sadece Erin'in kocası Simon Tikhman değil.
Jordan şaka yollu "2 yaşındaki oğlum [Otto] bile" diye ekledi.
Aksi takdirde, kadınlar, eski "Smash" yıldızının, David ile arasındaki yaş farkı söz konusu olduğunda bile, hayatlarına büyük bir katkı olduğunu söylüyor.
Erin, "İlginç bir şekilde, yaş farkı olumlu bir şekilde rol oynadı" dedi. "Babamız kadınların daha pasif olduğu bir nesilden geliyor. Duyguları konusunda da pasif. Kat onu gerçekten açmaya itti. Kavga edebiliriz ve sonra Kat, 'Hayır, açmalısın' diyor. telefon, kızını geri ara."
"O bir kolaylaştırıcı, bu gerçekten önemli. Onu daha duygusal ve daha savunmasız olmaya itiyor."
Sara Foster ve Erin Foster, 03 Ekim 2019'da New York'ta Studio 525'te Sorrenti'nin La Mer Kampanyasına katılıyor. (Getty Images aracılığıyla Steven Ferdman/WireImage)
Benzer şekilde Jordan, David'in kendi yaşındaki kadınlarla "sonsuza kadar" birlikte olduğunu ve bunun birkaç bölünmeyle sonuçlandığını kaydetti.
Jordan, "Yaşa uygun geçmişte işe yaramadı" dedi. "Yani bence bu iyi."
David ayrıca, "her zaman nefret edecek olan" "nefret edenler"e rağmen, McPhee'yle aralarında çok şey olduğu için yaş farkıyla ilgilenmediğini söyledi.
Megahit yapımcısı çıkışa, "Ama çözdüğüm yol, bir evliliği çökertebilecek 10 şey var. Aldatma var, coğrafya var, finans var, çocuklar var." "Bir evliliği çökertebilecek o kadar çok şey var ki. 10 kişiden sadece biri yaş farkıdır. Yani diğer dokuz hakkımız olduğunu, diğer dokuzda gerçekten sağlam olduğumuzu hissedersek, biri gitmez." bizi kırmak için."
Ayrıca eşine, ailesine geldiği ve tüm yetişkin çocukları ile iyi geçindiği için övgüde bulundu.
David, "Bence gerçekten çok iyi idare ediyor. Onlar da öyle," diye fışkırdı. "Çünkü korkunç olabilirler. Anlaşabilmeleri benim için kesinlikle daha kolay. Bu da geçici bir şey değil. Birkaç yıl oldu."
Amy ayrıca, mastektomi geçirdikten sonra David ve McPhee'nin onunla kaldığını belirterek, yaş farkının ilişkide belirgin olmadığını kaydetti.
Amy, "Kat bir ganimet karısı değil - söyleyecek çok şeyi var, ilginç biri, harika bir kariyeri var ve o kimsenin ganimeti değil," dedi. "Birlikte olduklarında yaş farkını düşünmüyorsun bile çünkü ikisi de duygusal olarak aynı yaşta, yani 36 ya da 70, bilmiyorum. Bazen babam çok genç, bazen Kat çok yaşlı. "
Şimdi, Erin, kendisinin ve kız kardeşlerinin babalarını mutlu görmekten mutlu olduklarını söyledi.
People'a, "Birbirimizle çok şey yaşadık ve hayatımızda kendi ilişkilerimizde mutlu olduğumuz bir yere geldik. Babamızın ilişkisinde mutlu olmasını istiyoruz" dedi. "Babamızla çıkmıyoruz, bu yüzden hayatına giren kadınla rekabet etmiyoruz. Onun mutlu olmasını istiyoruz ve bizim ya da onun yaşında olması önemli değil çünkü sadece olmasını istiyoruz. iyi bir insanla."
Erin devam etti: "Gerçek şu ki, ironik bir şekilde, bizim yaşımızda olan biriyle anlaşmamız bizim için çok daha kolay çünkü o bize benziyor. O, arkadaş olabileceğimiz biri."
Chris Garvin ile Tanışın: USF's College of the Arts'a Yeni Atanan Dekan
12 HAZİRAN 2020 Güney Florida Üniversitesi (USF), Chris Garvin'i Mimarlık ve Topluluk Tasarımı, Sanat ve Sanat Tarihi, Müzik ve Tiyatro ve Dans Okullarından oluşan Sanat Koleji'nin yeni dekanı olarak duyurdu.
Garvin, son altı yıldır Georgia Üniversitesi'nin Lamar Dodd Sanat Okulu'nun direktörlüğünü yaptıktan sonra USF'ye geliyor. USF'nin kampüslerinin ötesine, daha büyük Tampa Bay sanat topluluğuna uzanan ve ulusal ve küresel alanlara ulaşan canlı, değerli ve ilgili bir sanat programı geliştirmek için iyi donanımlıdır.
Garvin ayrıca Philadelphia'daki Sanat Üniversitesi'ndeki 16 yıllık görev süresi boyunca Multimedya Programının direktörü, Medya ve İletişim Koleji'nin dekanı ve Corzo Yaratıcı Ekonomi Merkezi'nin Kıdemli Üyesi olarak görev yaptı. Garvin, Nike, MOMA, National Geographic, Motorola, Vogue Magazine ve Time Warner gibi markalarla sanatçı ve tasarım danışmanı/arayüz tasarımcısı olarak bireysel ve ortaklaşa çalıştı. Akademik, profesyonel ve kurumsal deneyimine ek olarak, Garvin, ID, Print, Forbes, TIME Digital, The Washington Post ve The New York Times gibi önde gelen yayınlarda referans gösterilen çalışmalarıyla 20 yılı aşkın yayın ve ders deneyimine sahiptir. .
USF Provost ve Başkan Yardımcısı Ralph Wilcox, &ldquoAraştırma komitemizin yorulmak bilmeyen çabaları sayesinde, Profesör Garvin'i bir lider ve Sanat Koleji'nin bir değeri olarak kabul edebildik,&rdquo dedi. &ldquoGarvin deneyimli, becerikli ve mükemmel bir dinleyici, iletişimci ve işbirlikçidir; Üstün Araştırma Üniversitemize yakışır şekilde, Sanat Koleji'ni son teknoloji çağdaş yaratıcı araştırma ve uygulama için ulusal tanınırlığa yükseltecek niteliklere sahiptir.&rdquo
Garvin, Lamar Dodd School'da bulunduğu süre boyunca fakülte, personel ve öğrencilerle işbirliklerini geliştirmek için çalıştı ve Georgia Üniversitesi'nin İşe Alma ve Geliştirmede Cinsiyet Eşitsizliği Komitesi'nde görev yaptı. Ayrıca, okulun bağışını ve yıllık bağışını önemli ölçüde artırmaya yardımcı olan yetenekli bir bağış toplayıcıdır.
"Yetenekli öğrencilerimizin yararına Sanat Koleji'nin itibarını ve bursunu büyütmeyi ve güçlendirmeyi dört gözle bekliyorum," dedi Garvin. &ldquoFakülte, mezunlar ve topluluk ortaklarıyla birlikte, College of the Arts, diğer kolejler ve çevredeki topluluklar arasında eyalet çapında, ulusal ve ötesine yayılma potansiyeline sahip heyecan verici yeni fırsatlar yaratabilecek daha fazla işbirliği ve bağlantı geliştirmeyi umuyorum. .&rdquo
Garvin, lisans derecesini Buffalo'daki New York Eyalet Üniversitesi'nden resim dalında, yüksek lisans derecesini ise ünlü Gelişmiş Bilgisayar ve Tasarım Merkezi'nde okuduğu Ohio Eyalet Üniversitesi'nden almıştır. Ayrıca 2006 yılında AIGA ve Harvard Business School aracılığıyla Yaratıcı Liderler için Yönetici Eğitim Programını tamamladı.
Garvin'in atanması, 2012'den beri koleje bu sıfatla hizmet eden ve fakülteye geri dönecek olan Dean James S. Moy'un yerini alacak küresel bir arayışın doruk noktasıdır. Garvin'in USF'deki pozisyonu Ağustos ayında yürürlüğe giriyor.
Garvin Manhattan'da bulunuyordu ve eski katalogları bir şehir bloğunun çoğunu kaplayan oldukça büyük bir bina gösteriyordu. Garvin, yatay freze makineleri ve vidalı torna tezgahlarının yanı sıra bir kanal açma makinesi de dahil olmak üzere çok çeşitli takım tezgahlarında adını taşıyordu. Takım tezgahları Garvin tarafından satıldı ve Garvin üretici olarak hareket etti. Garvin, yatay değirmenleri için ayırma kafaları bile sattı. Garvin'in takım tezgahlarını gerçekten imal edip etmediği veya Garvin ile sözleşmeli olarak tasarımlarını yapan başka firmalara sahip olup olmadığı konusunda bazı sorular var. Torna tezgahınızın üzerindeki isim levhası hakkındaki düşüncenizde haklısınız. Genellikle, torna tezgahı gibi bir takım tezgahı üreticisi, adını yatağın kenarına yazdırırdı. Makineyi satan satıcı veya temsilci firma, takım tezgahının kullanışlı bir parçasına bir isim levhası yapıştıracaktır. Garvin, bir OEM (orijinal ekipman üreticisi) olarak hareket ederken, daha çok "başkaları tarafından" yapılan takım tezgahlarının satıcısıydı, bu nedenle isim plakası vidalandı.
Whitcomb-Blaisdell planya makinesi ve Fitchburg Machine Company torna tezgahı gibi 180'ler-90'lardan gerçekten eski bazı takım tezgahlarında, OEM isim levhaları, takım tezgahlarına makine vidalarıyla tutturulmuş, süslü bir yazıya sahip pirinç dökümlerdi. Bunu biliyorum çünkü bu takım tezgahları bir hurdalıkta parçalanmayı bekliyordu ve vincin üzerindeki mıknatıs onlara ulaşmadan isim levhalarını alabildim. 1973 yılıydı ve ben küçük bir yerde yaşayan ve işin beni götürdüğü yere taşınan genç bir mühendistim. Bir planya ve büyük, eski bir motor torna tezgahını hiçbir şekilde kurtaramazdım.
Yıllar boyunca birçok Garvin takım tezgahı gördüm. Benim görüşüme göre, gördüğüm kadarıyla, düşük kaliteli bir takım tezgahı tedarikçisiydiler. O zaman diliminde hassas torna tezgahları için Rivett veya koni başlı motor torna tezgahları için Flather veya Hendey ile orada değil.Paslanmaz Üyelik Tarihi Nisan 2007 Yer Minneapolis, MN Gönderiler 1.659 Gönderi Teşekkür / Beğeni Beğeni (Verildi) 136 Beğeni (Alınan) 729
Katharine Briggs, Isabel Myers ve MBTI® Tarihi
Nasıl olur da dünyanın en popüler kişilik testi, psikoloji, istatistik veya psikometri konularında resmi bir eğitimi olmayan iki kadın tarafından yapılmış olabilir? Myers-Briggs Type Indicator®'ın hikayesi, yaratılışı ve popülaritesine yükselişi dikkat çekicidir ve yaratıcılarının kararlılığının bir kanıtıdır: Isabel Briggs Myers ve annesi Katharine Cook Briggs.
Katharine ve Isabel, kadınların zihinlerini geliştirmeye teşvik edilmediği ve bir kadın için geleneksel bir kariyer yolunun neredeyse imkansız olduğu bir çağda yaşadılar. Onlar sadık eşler ve annelerdi, ama aynı zamanda entelektüel bir çıkışa ihtiyaç duyan son derece zeki, bağımsız ve meraklı kadınlardı. Evlerine ve ailelerine bakmadıklarında, sonunda kendilerini ünlü yapacak konu da dahil olmak üzere çok çeşitli konuları okudular, yazdılar ve çalıştılar: kişilik tipleri teorisi. Katharine ve Isabel bazen -ister cinsiyetleri ister resmi kimliklerinin olmaması nedeniyle- işlerini ciddiye almak için mücadele etseler de, kişilik tipi teorileri, insanlar ve aralarındaki farklar hakkında düşünme şeklimizi tanımlamaya başladı.
Bir Teorinin Doğuşu
Ailenin kişilik tipine olan ilgisi, bilgiyle ömür boyu sürecek bir aşk ilişkisi yaşayan eğitimli ve entelektüel bir kadın olan Katharine Briggs ile başladı. Katharine, çok fazla eğitimin bir kadının üreme yeteneğine zarar verebileceğine inanılan Viktorya döneminde büyüdü. Neyse ki kitapsever Katharine için hem kadınlar hem de erkekler için eğitimin değerine inanan bir akademisyen ailesinden geliyordu. Tarım diploması aldı ve öğretmen olarak çalıştı ve üniversiteden sonra bir fizikçi olan Lyman Briggs ile evlendi.CG Jung'un Psikolojik Tipleri ve aradığı sistemi buldu. Metin, kişilik tipini kesin ve eksiksiz bulduğu bir şekilde tanımladı ve Jung'un çalışmalarını incelemek lehine kendi kişilik teorisi yaratma girişimlerini terk etti.
Katharine, Dr. Jung ile kişisel olarak temasa geçti, birkaç yıl boyunca onunla yazıştı ve hatta Amerika Birleşik Devletleri'ni ziyaret ettiğinde onunla tanıştı. Alandaki çalışmaları hakkında ona ek notlar verdi ve teorilerinin uygulanmasında ona danıştı. Aynı zamanda yazılarında Jung'un teorilerini kullanmaya başladı. Kişilik tipi kavramlarını içeren bir roman yazdı ve New Republic dergisi için okuyuculara kendilerini ve çevrelerindeki insanları nasıl sınıflandırmaya çalışabileceklerini anlatan bir makale yazdı.
Katharine çalışmalarına devam ederken, Isabel bir eş ve anne olarak meşguldü. O ve kocası Chief'in iki çocuğu vardı ve Isabel kendini coşkuyla onları iyi yetiştirme görevine adadı. Geriye kalan zamanı yazmaya olan ilgisiyle meşguldü. Bir gizem-roman yarışmasını kazandıktan sonra, Isabel roman, kısa öykü ve oyun yazarı olarak bazı başarılar elde etti. Bu yıllarda Katharine, Isabel'in ilgisini tip teorisine çekmeye çalıştı, ancak pek başarılı olamadı.
Isabel'in Göstergesi
1940'ların başında Isabel'in çocukları büyüdükçe işler değişmeye başladı. Savaş çabalarına yardım etmek zorunda hissetti, ancak olağan gönüllü faaliyetler zekasını zorlamadı. Anlamlı bir katkı arayışı, insanları karakterleri için uygun türde çalışmaya yerleştirmek için tasarlanmış bir psikolojik test olan Humm-Wadsworth Mizaç Ölçeği'ni anlatan bir dergi makalesini okuduğunda bir dönüş yaptı. Annesine heyecanla yazdı ve işçileri işgücü içinde doğru nişe yerleştirme görevine dahil olma arzusunu dile getirdi.
Psikometrik değerlendirmelerin yayıncısı olan Educational Testing Service, şirketin Gösterge ile ilgilenebileceğini öne sürdü. ETS'deki araştırmacılar, Isabel'i enstrümanı sunmaya davet etti ve çok etkilendiler. 1957'de ETS, Isabel ile MBTI'yi yayınlamak için bir sözleşme imzaladı.
ETS ile yapılan sözleşme Isabel'e daha fazla kaynak sağladı, ancak aynı zamanda daha fazla hayal kırıklığı yarattı. Alışılmadık geçmişine ve yöntemlerine şüpheyle yaklaşan ve bazen düpedüz alaycı olan bir araştırmacı ve istatistikçi ekibiyle çalışmak üzere görevlendirildi. Isabel, ETS'deyken veri toplamasında önemli kazanımlar elde etmesine rağmen, şirket aracı hiçbir zaman tanıtmadı ve Isabel, yaratımının ele alınış biçiminden giderek daha fazla memnun olmadı. 1975'te Isabel, California'da küçük ama saygın bir şirket olan Consulting Psychologist Press ile yeni bir sözleşme imzaladı. CPP, Göstergeyi kataloglarının odak noktası haline getirdi ve en çok satan ürünleri haline geldi.
Farklı Hediyeler
Farklı Hediyeler, hala Myers-Briggs kişilik tipiyle ilgili kesin metin olarak kabul edilir. Sağlığı kötüleştikçe, kitabı düzenlemek ve redaksiyonunu yapmak için hasta yatağından çalıştı. Kitabı tamamladıktan kısa bir süre sonra evinde huzur içinde öldü.
Isabel, Gösterge'yi başlangıçta bir kariyer yerleştirme aracı olarak tasarlamasına rağmen, yaşamın tüm yönleri hakkında nasıl düşündüğünü tanımlamaya başladı. Bunu mesleki planlama, eğitim, evlilik ve kişisel ilişkilerde önemli bir araç olarak gördü. Kendisi (bir INFP) ve kocası (ISTJ) arasındaki farkların MBTI kullanımıyla anlaşılmasını ve takdir edilmesini kolaylaştırdığını açıklayarak, mutlu evliliğini kişilik türleri konusundaki farkındalığına bağladı. Tip, Isabel için bir yaşam biçimiydi ve aile üyeleri, sonraki yıllarında onun başka pek az şeyden bahsedeceğini bildirdiler.
Isabel Myers'ın tutkusu, başkalarına yeteneklerini göstermek ve çevrelerindeki dünyaya en iyi nasıl katkıda bulunabileceklerini anlamalarına yardımcı olmaktı. Tip Göstergesini tanıtmaktaki sarsılmaz kararlılığı, aracın kendisine erişim verilen herkes için muazzam fayda sağlayabileceğine olan inancından kaynaklanıyordu. Hayatının son profesyonel etkinliğinde bir meslektaşına geleceğe dair umutlarını şöyle anlattı: “Ben gittikten çok sonra işimin insanlara yardım etmeye devam edeceğini hayal ediyorum..”
Myers Briggs Type Indicator ve MBTI, Myers & Briggs Foundation, Inc.'in tescilli ticari markalarıdır.
Kaynaklar
- Katharine ve Isabel: Annenin Işığı, Kızının Yolculuğu, Frances Wright Saunders Danışmanlık Psikologları Yayını tarafından.
- Farklı Hediyeler, Isabel Briggs Myers ile Peter B. Myers Danışmanlık Psikologları Yayınları.
- Isabel Briggs Myers'ın Öyküsü. http://www.capt.org/mbti-assessment/isabel-myers.htm adresinden alındı.
İNCE BASKI: Myers-Briggs® ve MBTI®, bu siteyle hiçbir ilişkisi olmayan MBTI Trust, Inc.'in tescilli ticari markalarıdır. Truity, Myers ve Briggs'in türlerine dayalı ücretsiz bir kişilik testi sunar, ancak resmi MBTI® değerlendirmesini sunmaz. Myers Briggs Type Indicator® değerlendirmesi hakkında daha fazla bilgi için lütfen buraya gidin.
Molly Owens, Truity'nin CEO'sudur ve psikolojik danışma alanında yüksek lisans derecesine sahiptir. Kaliteli kişilik testlerini daha uygun fiyatlı ve erişilebilir kılmak amacıyla 2012 yılında Truity'yi kurdu. Myers ve Briggs'in kişilik tiplerine, Holland Codes, the Big Five, DISC ve Enneagram'a dayalı değerlendirmelerin geliştirilmesine öncülük etmiştir. O bir ENTP, yorulmak bilmeyen bir beyin fırtınası ve çılgınca dağınık bir şef. Molly'yi Twitter'da @mollmown'da bulun.
Katharine Garvin - Tarih
Garvin adlı orijinal McCurtain County topluluğu, şimdiki şehrin yaklaşık bir buçuk mil güneydoğusunda bir ticaret merkezi olarak başladı. 19 Şubat 1894'te bu yerde, ticaret merkezinin sahibi James W. Kirk ile posta müdürü olarak bir postane kuruldu. Büroya 1878'den 1880'e kadar Choctaw şefi olarak hizmet etmiş olan merhum kayınpederi Isaac L. Garvin'in adını verdi. 1902'de Choctaw Townsite Komisyonu, demiryolu üzerinde Garvin adında yeni bir kasaba için bir yer seçti. Daha sonra McCurtain County olacak olanın güney kesiminde inşa edildi. Kasaba, yeni kurulan Valliant ve Purnell (daha sonra Idabel) kasabaları arasında ve Little River'ın yaklaşık bir buçuk mil güneyindeydi. Orijinal site, bir mezarlık için beş dönüm olmak üzere 126 dönümden oluşuyordu.
James Kirk kasabada mülk satın aldı ve postaneyi eski ticaret merkezinden taşıdığı bir mağaza açtı. Diğerleri kısa sürede çok şey satın aldı ve evler ve iş evleri inşa etmeye başladı. Federal Komiser G. A. Spaulding, ofisini demiryolunun bypass ettiği Goodwater'dan yeni şehre taşıdı. Garvin, kalkınma ve nüfus bakımından yeni kurulan diğer kasabaların önünde yarıştı. NS Garvin Grafiği, 1903'te, bölgedeki ilk gazete olan McCurtain County'yi yayınlamaya başladı. Bir okul inşa edildi ve Eylül 1904'te elli öğrenciyle derslere başladı. 1904'te bir çırçır makinesi çalışıyordu ve ertesi yıl bir telefon sistemi devreye girdi. 1906'da nüfus yaklaşık sekiz yüzdü, on beş dükkan faaliyet gösteriyordu ve birkaç avukat ve doktor muayenehane açmıştı.
İlerleme, 1907 Oklahoma eyaleti olduktan sonra bile devam etti ve Garvin, Idabel lehine ilçe koltuğu olarak reddedildi. Garvin'in ticaret bölgesindeki yoğun ormanlar, birçok ağaç işleme tesisi için hammadde sağladı ve büyük ekonomik temeli sağladı. Tarım, özellikle pamuk kültürü de bir etkendi. Nüfusu ve gelişme aşaması nedeniyle, kasaba haklı olarak ilçe merkezi unvanını talep etmiş olabilir. Kaynaklar, 1907 nüfusunun Idabel'den çok daha fazla olduğunu bildirdi. Resmi kayıtlara göre, nüfus 1910'da 957'de zirveye ulaştı, ancak 1920'de sadece 292'ydi ve 1990'da kademeli olarak 128'e düştü. Garvin'in başlangıçtaki büyümesi ve refahı öncelikle ağaç işleme endüstrisinin gelişimine atfedilebilirdi. Büyük bir kereste fabrikası, bir kaplama fabrikası, bir varil çember değirmeni ve bir varil çıta fabrikası yakında faaliyete geçti ve kütükleri fabrikalara taşımak için güneye Kızıl Nehir'e doğru birkaç mil demiryolu tramvay inşa edildi.
İlk birkaç yılda kasabanın alanını genişletmek için çeşitli eklemeler yapıldı. 1909'da bir tuğla okul binası ahşap bir yapının yerini aldı. Üç kilise örgütlendi ve gelişti. Presbiteryenler, 1910'da on iki bin dolara, kurşunlu, vitray pencereli etkileyici bir yerli kireçtaşı kilisesi inşa ettiler. Bina daha sonra Baptistler tarafından terk edilmeden önce kullanıldı. Garvin Kaya Kilisesi, Ulusal Tarihi Yerler Sicilinde listelenmiştir ( NR 80003275). Kasabanın üç ve dört mil güneyinde bulunan Waterhole Mezarlığı da listelenmiştir (NR 79002001).
Kısmen, bir zamanlar müreffeh şehrin küçülmesine, ticaret bölgesindeki kerestelerin tükenmesi ve bunun sonucunda, sakinlerin en büyük işvereni olan ağaç işleme tesislerinin kapanması neden oldu. Büyük Buhran ölümcül darbeyi vurdu ve birçok sakin İdabel ilçe merkezine taşındı. 1940'a gelindiğinde nüfus 110'a düşürülmüştü. 2000'de sakinlerin sayısı sadece 143'tü ve bunların çoğu başka yerlerde çalışıyordu. 2010 yılında ABD Nüfus Sayımı 256'ya bir nüfus artışı kaydetti.
Bibliyografya
William Arthur Carter, McCurtain County ve Güneydoğu Oklahoma (Fort Worth, Teksas: Tribune Publishing Co., 1923).
McCurtain County: Resimli Bir Tarih, Cilt. 2 (N.p.: McCurtain County Tarih Kurumu, 1982).
Bu sitenin hiçbir bölümü kamu malı olarak yorumlanamaz.
Tüm makalelerin ve diğer içeriğin çevrimiçi ve basılı sürümlerinde telif hakkı Oklahoma Tarihi Ansiklopedisi Oklahoma Tarih Kurumu (OHS) tarafından düzenlenmektedir. Bu, web tasarımı, grafikler, arama işlevleri ve listeleme/tarama yöntemleri dahil olmak üzere bireysel makaleleri (yazar atamasına göre telif hakkı İSG'ye) ve kurumsal olarak (tüm bir çalışma olarak) içerir. Tüm bu materyallerin telif hakkı, Amerika Birleşik Devletleri ve Uluslararası yasalar kapsamında korunmaktadır.
Kullanıcılar, Oklahoma Tarih Kurumu'nun izni olmadan bu materyalleri indirmemeyi, kopyalamamayı, değiştirmemeyi, satmamayı, kiralamamayı, kiralamamayı, yeniden basmamayı veya başka bir şekilde dağıtmamayı veya bu materyallere başka bir web sitesinde bağlantı vermemeyi kabul eder. Bireysel kullanıcılar, Materyal kullanımlarının Amerika Birleşik Devletleri telif hakkı yasasının "Adil Kullanım" yönergeleri kapsamında olup olmadığını ve Oklahoma Tarih Kurumu'nun yasal telif hakkı sahibi olarak mülkiyet haklarını ihlal edip etmediğini belirlemelidir. Oklahoma Tarihi Ansiklopedisi ve kısmen veya tamamen.
Fotoğraf kredisi: Yayınlanmış ve çevrimiçi sürümlerinde sunulan tüm fotoğraflar Oklahoma Tarih ve Kültür Ansiklopedisi Oklahoma Tarih Kurumu'nun malıdır (aksi belirtilmedikçe).
Alıntı
Aşağıdakiler (göre Chicago Stil El Kitabı, 17. baskı) makaleler için tercih edilen alıntıdır:
Louis Coleman, &ldquoGarvin,&rdquo Oklahoma Tarih ve Kültür Ansiklopedisi, https://www.okhistory.org/publications/enc/entry.php?entry=GA016.
© Oklahoma Tarih Kurumu.
Marcus Garvey Alıntılar ve Siyah Milliyetçilik
Garvey, konferanslarının çoğunda Afrikalı Amerikalıların haklarına ilişkin görüşlerini şu sözlerle özetledi: "Gelecekte Siyah adam tarafından yapılacak ilk ölüm, kendini özgür kılmak için yapılacaktır. Ve işimiz bittiğinde, ihsan edecek bir sadakamız varsa, beyaz adam için ölebiliriz. Ama bana gelince, sanırım onun için ölmeyi bıraktım.
Ayrıca 1921'de Evrensel Zenci İyileştirme Derneği üyelerine, "Eğer özgürlük istiyorsanız, darbeyi kendiniz vurmalısınız" dedi. Özgür olmanız gerekiyorsa, kendi çabanızla özgür olmalısınız … beyaz adamın ürettiğini üretene kadar onun dengi olmayacaksınız.
Graham nasıl oldu Washington Postalamak's publisher and America's first female Fortune 500 CEO.
Katherine Graham never expected to be the publisher of the Postalamak, though she was born into the family that owned the paper. In June of 1933, when Graham was 16, her father, Eugene Meyer, bought the Washington Post at auction. Per the paper itself, he paid only $825,000 for for the whole operation&mdashthe business had been in bankruptcy because of the Depression and "the extravagant mismanagement of its owner, Edward Beale (Ned) McLean."
Meyer, who had earned his money on Wall Street, poured funds into the paper, eventually buying one of its rivals, the Times-Herald. He ran the paper until 1946, and despite his daughter Kay's interest in publishing&mdashshe previously worked as a journalist in the newsroom&mdashit was her husband, Philip Graham, who took over the Postalamak when Meyer stepped away. ''In those days, of course, the only possible heir would have been a male,'' Graham wrote of that period. Two years later, Kay's father turned over ownership of the paper to his daughter and son-in-law.
But Phil Graham's tenure as the Postalamak's publisher came to an sudden end in 1963 when he committed suicide. Traumatized by her husband's death and unsure of her ability to lead the enterprise, Kay Graham had a difficult decision to make: Sell the paper or run it herself.
&ldquoThere were rumors all over Washington that we would sell the paper," Graham's daughter Lally Weymouth told İnsanlar. &ldquoBut she knew she was not going to do that. She knew she wanted to run it but she had no experience as a working woman."
"What I essentially did,"Graham said, "was to put one foot in front of the other, shut my eyes and step off the ledge. The surprise was that I landed on my feet."
What I essentially did was to put one foot in front of the other, shut my eyes and step off the ledge. The surprise was that I landed on my feet.
Just a few months after her husband's death, Katharine Graham took control of the company becoming its president. Truman Capote's famed black-and-white ball served as a sort of coming out party for the widow. NS New York Times reports that initially, her plan was to simply hold on to the Postalamak until her sons were old enough to run it.
Instead, she would go on become the Postalamak's named publisher, chairman, and eventually, the first female CEO of a Fortune 500 company in America. Under her tenure, the company grew and prospered, eventually going public.List of site sources >>>