Nikolai Nikolayevich Miklukho-Maklai, 17 yılının Temmuz 1846'inde (Temmuz 5 eski tarz), Novgorod bölgesinin Rozydestvensky köyünde (bugün Novgorod bölgesi'nin Yazykovo-Noel Okulovsky belediye ilçesinde) bir mühendisin ailesinde doğdu. Babası Nikolai Ilyich Miklukh, bir demiryolu işçisi idi. Gelecekteki etnografının annesi Ekaterina Semenovna Becker'di, 1812 Dünya Savaşı kahramanının kızıydı. Oldukça yaygın bir yanılgıya aksine, Miklouho-Maclay önemli bir yabancı kökene sahip değildi. İskoç paralı askerleri hakkında ortak bir efsane olan Michael Maclay, Rusya'da kök saldıktan sonra klanın kurucusu oldu, sadece bir efsaneydi. Gezgin, ortak bir Kazak ailesi olan Miklukh'tan geldi. İsmin ikinci bölümünden bahsedersek, ilk defa 1868 yılında, ilk bilimsel yayını Almanca olan “Selachian'larda yüzme kesesinin alayını” imzaladı. Aynı zamanda, tarihçiler asla bu iki adlı Miklouho-Maclay'ın ortaya çıkma sebebi hakkında ortak bir görüşe ulaşamadılar. Uyruğunu tartışırken, ölüm döken otobiyografide etnograf, onun bir element karışımı olduğunu belirtti: Rus, Germen ve Lehçe.
Şaşırtıcı bir şekilde, okulda gelecek etnografisi yeterince sık çalıştı, genellikle dersleri atladı. 20 yıllarından sonra itiraf ettiği gibi, jimnastik salonunda, sadece hasta sağlığı konusunda değil, aynı zamanda sadece ders çalışma isteksizliğinden de dersleri kaçırdı. İkinci Petersburg Spor Salonu'ndaki 4 sınıfında iki yıl geçirdi ve 1860 / 61 okul yılında çok nadiren derslere katıldı ve toplam 414 dersi yoktu. “İyi” olan tek not, Miklukha’da Fransızca’da, Almanca’da “tatmin edici”, diğer derslerde - “kötü” ve “vasat” idi. Hala bir lise öğrencisi olan Miklouho-Maclay, Peter ve Paul Kalesi'nde hapsedilirken, oraya, o yılki 1861'in sosyal ve politik kalkınmasının neden olduğu ve ülkedeki Serfdom'un kaldırılmasıyla ilişkilendirilen bir öğrenci gösterisine katılmak için kardeşi ile birlikte gönderildi.
Fotoğraf Nikolay Miklukha - öğrenci (1866 yılına kadar)
Sovyet zamanlarında, etnografın biyografisi onun spor salonundan ve daha sonra Maclay Üniversitesi'nden siyasi faaliyetlerde bulunduğundan kovulduğunu belirtti. Ancak bu doğru değil. Gelecekteki ünlü gezgin, spor salonunu kendi isteğiyle terk etti, ancak gönüllü olduğu için üniversiteden atılamazdı. Çalışmalarını Almanya'ya bırakarak St. Petersburg'da bitirmedi. 1864’te, gelecekteki etnografı, Heidelberg Üniversitesi Felsefe Fakültesi’nde, 1865’te, Leipzig Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde çalıştı. Bir yıl 1866, tıp fakültesinin hayvanların karşılaştırmalı anatomisini incelediği Jena'ya (Almanya'daki üniversite şehri) taşındı. Alman doğa uzmanı Ernst Haeckel'in asistanı olarak Fas'ı ve Kanarya Adaları'nı ziyaret etti. 1868'ta Miklouho-Maclay, öğrenimini Jena Üniversitesi'nde tamamladı. Kanarya Adaları'na yapılan ilk seferde, gelecekteki kaşif deniz süngerlerini inceleyerek, sonuçta yeni bir kireç süngeri bularak, bu adaların yerli sakinlerinin onuruna Guancha blanca adını verdi. 1864'ten 1869'e, 1870'tan 1882'a ve 1883'ten 1886'a kadar olan yılların Miklouho-Maclay'ın Rusya dışında ikamet etmesi, bir yıldan fazla bir süredir anavatanında kalmaması ilginçtir.
1869'te Kızıldeniz sahili gezisi yaptı, gezinin amacı yerel deniz hayvanlarını araştırmaktı. Aynı yıl, Rusya'ya döndü. Etnografyanın ilk bilimsel çalışmaları deniz süngerlerinin karşılaştırmalı anatomisine, köpek balıklarının beynine ve diğer zooloji konularına ayrılmıştır. Ancak seyahatleri sırasında Miklouho-Maclay değerli coğrafi gözlemler yaptı. Nikolai, dünya halklarının kültürel ve ırksal niteliklerinin sosyal ve doğal çevrenin etkisi altında şekillendiğine inanmaya meyilliydi. Bu teoriyi doğrulamak için Miklouho-Maclay, Pasifik Okyanusu adalarına uzun bir yolculuk yapmaya karar verdi, burada "Papua yarışı" nı okuyacaktı. Ekim ayının sonunda, 1870, Rus Coğrafya Kurumu'nun yardımıyla, gezgin Yeni Gine'ye seyahat etme fırsatı buldu. İşte o gemiye "Vityaz" savaş gemisinde gitti. Seferi birkaç yıl için tasarlandı.
20 Eylül 1871 “Vityaz” Yeni Gine'nin kuzeydoğu sahilinde Maclay'ı indirdi. Gelecekte, bu kıyı bölgesine Maclay Sahili adı verilecek. Kavram yanılgılarının aksine, yalnız seyahat etmedi, ancak iki hizmetçi eşliğinde - Boy isimli Niue adasındaki genç erkekler ve İsveçli denizci Olsen. Aynı zamanda, Vityaz ekibinin yardımıyla, sadece Miklouho-Maklaya'nın evi değil aynı zamanda uygun bir laboratuar olan bir kulübe yapıldı. Yerel Papualar arasında, 15-1871'ta 1872 ay boyunca yaşadı, incecik davranışı ve samimiyeti, sevgi ve güvenini kazanmayı başardı.
Corvette "Vityaz" yelken altında
Fakat başlangıçta Miklouho-Maclay Papua'lar arasında bir inanç değil, aksine aksine kötü bir ruh olarak tanrı olarak kabul edildi. Bu tutumun nedeni tanıdıklarının ilk günündeki bölümdü. Gemiyi ve beyazları gören adalılar, büyük ataları olan Rotey'nin geri döndüğünü düşünüyorlardı. Yeni gelenlere armağan vermek için çok sayıda Papuu tekneye gemiye gitti. Viking'de onlar da iyi karşılandı ve sunuldu, ancak gemiden geri dönerken aniden bir top atışı duydular, bu yüzden mürettebat geldikleri onuruna selam verdi. Ancak, korkudan dolayı adalılar kelimenin tam anlamıyla kendi teknelerinden fırladı, hediyeler fırlattı ve kıyıya doğru yüzerek kendilerine gelen Rotey değil, Buk'in kötü ruhunun olduğuna karar verdi.
Adalıların geri kalanından daha cesur olan ve gezginle arkadaşlık kurabilen Tui adlı Papua, durumu daha da değiştirmeye yardımcı oldu. Miklouho-Maclay, Tui'nin ağır şekilde yaralanmasını önlemeyi başardığında Papalılar, onu kendi toplumlarında, yerel toplumda da dahil olmak üzere, ona eşit olarak kabul etti. Tui, uzun bir süre boyunca, diğer Papualar ile olan ilişkilerinde tercüman ve etnografın arabulucusu olarak kaldı.
1873'te Miklouho-Maclay, Filipinler ve Endonezya'yı ziyaret etti ve gelecek yıl Yeni Gine'nin güneybatı sahilini ziyaret etti. 1874-1875’te, bir kez daha Sakai ve Semang’ın yerel kabilelerini inceleyerek Malay yarımadasında dolaştı. 1876'te, Batı Mikronezya (Okyanusya Adaları) ve Kuzey Melanezya'ya (Pasifik'teki çeşitli ada gruplarını ziyaret etti) gitti. 1876 ve 1877, tekrar Maclay Sahili'ni ziyaret etti. Buradan Rusya'ya geri dönmek istedi, ancak ciddi bir hastalık yüzünden, gezgin 1882 yılına kadar yaşadığı Avustralya Sidney'e yerleşmek zorunda kaldı. Sidney'den çok uzakta olmayan Nikolai, Avustralya'nın ilk biyolojik istasyonunu kurdu. Yaşamının aynı döneminde, Melanesia adalarına (1879) gitti ve ayrıca Yeni Gine'nin güney kıyılarını (1880) inceledi ve bir yıl sonra, Yeni Gine'nin güney kıyılarında ikinci kez 1881'i ziyaret etti.
Papuan Ahmat ile Miklouho-Maclay. Malacca, 1874 veya 1875 yılı
Miklouho-Maclay'ın Rus korumasını Papualar üzerinde hazırladığı merak ediliyor. Yeni Gine'ye birkaç kez bir keşif yaptı ve “Maclay Sahili Geliştirme Projesi” ni hazırladı. Projesi, Papuaların yaşam tarzının korunmasını sağladı, ancak aynı zamanda mevcut yerel geleneklere dayanarak daha yüksek bir özyönetim seviyesine ulaşıldığını ilan etti. Aynı zamanda, Maclay Sahili, planlarına göre, Rus İmparatorluğu'nun bir himayesini almaktı ve aynı zamanda Rusların üs merkezlerinden biri haline geldi. filo. Ancak projesi mümkün değildi. Yeni Gine'ye üçüncü gezi sırasında, Mazı dahil Papualar arasındaki arkadaşlarının çoğu zaten ölmüştü, aynı zamanda köylüler internecine çatışmalarına karışmışlardı ve yerel koşulları inceleyen Rus filo subayları yerel kıyıların uygun olmadığı sonucuna vardı. savaş gemilerinin konuşlandırılması. Ve zaten 1885'te, Yeni Gine kendi aralarında Büyük Britanya ve Almanya'ya bölündü. Böylece, Rus topraklarının bu bölge üzerinden gerçekleştirilmesi olasılığı nihayet kapatıldı.
Miklouho-Maclay, 1882'teki uzun bir devamsızlıktan sonra eve döndü. Rusya'ya döndükten sonra, Coğrafya Derneği üyelerine yaptığı seyahatlerle ilgili bir dizi halka açık rapor okudu. Araştırmaları için doğa bilimleri, antropoloji ve etnografi amatörleri topluluğu Nikolai'ye altın madalya kazandı. Avrupa başkentlerini ziyaret ettikten sonra - Berlin, Londra ve Paris, gezileri ve çalışmaları sonucu halkı tanıdı. Sonra tekrar Avustralya'ya gitti, Maclay Sahili'ne üçüncü kez giderken, bu 1883 yılında gerçekleşti.
Gezgin, 1884'ten 1886'e kadar Sidney'de yaşıyordu ve 1886'te anavatanına geri döndü. Bütün bu süre boyunca ciddi bir şekilde hastaydı, ancak bilimsel materyallerinin ve günlüklerinin yayınlanması için hazırlanmaya devam etti. Aynı yıl, 1886, 1870'ten 1885'e kadar topladığı tüm etnografik koleksiyonları St. Petersburg'daki Bilimler Akademisine teslim etti. Bugün bu koleksiyonlar St. Petersburg'daki Antropoloji ve Etnografya Müzesi'nde görülebilir.
Maclay Maclay Kış 1886 - 1887. St. Petersburg
St. Petersburg gezginine dönüş çok değişti. Onu tanıyan insanların belirttiği gibi, 40 yaşındaki hala genç bilim adamı keskin bir şekilde hararetli, zayıflamış, saçları gri renge döndü. Çenelerdeki ağrı yeniden ortaya çıktı ve Şubat 1887'te yoğunlaştı, bir tümör ortaya çıktı. Doktorlar onu teşhis edemedi ve hastalığın nedenini belirleyemedi. Sadece 20. yüzyılın ikinci yarısında doktorlar gizlilik örtüsünü bu meseleden kaldırmayı başardılar. Bir etnograf, sağ mandibular kanal bölgesinde lokalizasyon ile kanseri yok etti. Aynen 130 yıl önce 14, Nisan ayındaki 1888 yılı (Nisan 2 eski tarz) Nikolai Nikolayevich Miklukho-Maclay öldü, o yılda sadece 41 oldu. Gezgin, St. Petersburg'daki Volkov mezarlığına gömüldü.
Bilim insanının en önemli bilimsel özelliği, mevcut insan ırklarının tür birliği ve akrabalıkları sorununu gündeme getirmesiydi. Ayrıca, ilk önce Melanezya antropolojik tipinin detaylı bir tanımını yapan ve Güneydoğu Asya ve Batı Okyanusya'daki adalarda çok yaygın olduğunu kanıtlayan oydu. Etnografya için, çok sayıdaki Okyanusya ve Güneydoğu Asya adalarında yaşayan Papua'lıların ve diğer halkların maddi kültürü, ekonomisi ve hayatı hakkındaki açıklamaları çok önemlidir. Gezginin gözlemlerinin birçoğu, yüksek bir doğruluk düzeyi ile karakterize edilir ve şimdi neredeyse Okyanusya adalarının bazılarının etnografyasındaki tek malzeme kalır.
Nikolai Nikolaevich'in hayatı boyunca, antropoloji, etnografi, coğrafya, zooloji ve diğer bilimler üzerine yaptığı bilimsel çalışmalarının 100'inden daha fazlası yayınlandı ve bu eserlerin 160'inden daha fazlasını yazdı. Aynı zamanda, bir bilim insanının hayatı boyunca, ana eserlerinden biri yayınlanmadı, hepsi ancak ölümünden sonra ortaya çıktı. Böylece, 1923'ta, Miklouho-Maclay Journeys Diaries ilk kez yayınlandı ve daha sonra, 1950-1954'te, toplananlar beş ciltte çalışıyor.
K. Makovsky tarafından yapılan Miklouho-Maclay portresi. Kunstkamera'da saklı
Araştırmacı ve etnografın hatırası yalnızca Rusya'da değil, tüm dünyada yaygın olarak korunmaktadır. Artık büstü Sydney'de bulunabilir ve Yeni Gine'de, Maklay Sahili adı verilen kuzey-doğu kıyıları hariç, bir dağ ve bir nehir adını almıştır. 1947'ta Miklouho-Maclay ismi SSCB Bilimler Akademisi Etnografya Enstitüsü'ne (RAS) verildi. Ve nispeten yakın bir zamanda, 2014'te Rus Coğrafya Derneği, etnografik araştırma ve seyahat için en yüksek ödül olarak Nikolay Nikolayevich Miklukho-Maklai adını taşıyan özel bir Altın Madalya kurdu. 150'in 1996 yıldönümünün şerefine, yılın UNESCO tarafından Mikloukho-Maclay olarak ilan edilmesi, daha sonra bu araştırmacının dünya tarafından tanınmasından bahsetti.
Açık kaynaklardan elde edilen malzemelere dayanarak.