Savaş alanından ordu haberi:
“Yelniya köyü yakınında süreğen çatışmalar oldu. Faşistler evlerin önlerini sağlamlaştırıp kamufle ettiler ve ateşimize karşılık verdiler. Ama güçlerimiz saldırıya geçtiklerinde, Faşistler köyün tüm kadın ve çocuklarını beraberinde sürükleyerek siperlerinin önlerine dağıttılar.”
Bunu Hitler ordusunun askerleri yaptı… Faşist radyo tarafından yiğitlik ve soylulukları göklere çıkarılan adamlar yaptı. Bu soyluluktan, çürümüşlüğün hastalıklı ve iğrenç kokusu yükseliyor; ister istemez düşünüyor insan: Yelniya’da bu utanç dolu olayı yaratan Nazi askerleri sağ kalırsa, karılarının, annelerinin kız kardeşlerinin yüzlerine utanç duymadan nasıl bakabilecekler?
Anlaşılan faşist propaganda, Hitlerci askerlerin ruhlarındaki tüm insancıl duyguları yok ederek, yaşayan insanları vahşi ve insanlık dışı görevlerini yerine getiren robotlara dönüştürmekle işini kusursuz yapmış.
Yelniya’daki olaya Goebbels’in dilinde ne dendiğini bilmiyorum; belki askeri girişim ya da Alman hünerinin bir göstergesi. Ama bütün uygar ulusların dillerinde, bir askeri onurundan eden böylesi bir davranışın adı her zaman namussuzluktur, her zaman da öyle olacak… Faşist namussuzluğunun bu en son görünüşünü öğrenen herkes, Alman halkı adına yakıcı bir utanç, savaşta bütün utancı umularak barışçıl, silahsız köylülerin arkasına gizlenenlere kin ve iğrenme duyacaktır.
Sovyet halkları,
Faşistler halkımızdan akıttıkları kanlar için daha çok kan ödeyecekler, kendi onursuzluklarının hesabını da kanla vereceklerdir.
(Rus Öyküsü–Yazan: Mihail Şolohov–Çeviren: Sevgi Şen)