Federal Konsey tarafından 60 yaş üstü işsiz kişiler için önerilen ara emeklilik, genel olarak tüm büyük partiler tarafından olumlu karşılanırken, SVP karşı çıkan tek parti oldu.
SVP hariç tüm büyük partiler 60 yaş üstü işsizler için ara emekliliği onaylıyor
Perşembe günü sona eren istişarede; esas emeklilik yaşına kadar ödenmesi öngörülen ara emekliliğin özellikle yaşlı çalışanlarını genç göçmenlerle değiştiren şirketlerin yararına olacağına yazılı olarak belirten SVP, bu uygulamanın İsviçre´ye çok fazla göçmenin gelmesine neden olacağını da savundu.
Federal Konsey, Mayıs ayında sunduğu öneriyi, yaşlı insanların uzun bir işsizlik döneminden sonra yeni bir iş bulmakta büyük zorluk yaşamaları ile açıklamıştı.
Federal Konsey, ara emekliliğin gerekliliğini, söz konusu kişilerin işsizlik sigortası ödenek haklarını kaybettikleri takdirde, varlıklarını kullanmak zorunda kalmaları veya AHV emeklilik maaşlarını erken almaya başlamaları ile açıkladı. 60 ila 64 yaş arasındaki sosyal yardım alanların oranının 2011’den 2017’ye kadar yüzde 47 artarak, diğer tüm yaş kategorilerinden daha güçlü bir artış gösterdiğine de dikkat çekildi.
Federal Konsey’e göre, çeşitli önlemlere rağmen iş dünyasına yeniden giriş başarılı olmazsa, ara emeklilik esas emekliliğe güvenli bir geçiş sağlamakta yardımcı olacak.
Ara emekliliğe hak kazanacaklar ise işlerini 58 yaşında veya daha sonra kaybetmiş kişiler olacaklar. Ara emekliliği yalnızca AHV’ye en az 20 yıl boyunca ödeme yapanlar alabilecek. Söz konusu kişiler aynı zamanda bu 20 yılda, maksimum AHV emeklilik maaşının yüzde 75’i oranında kazanılmış bir gelir elde etmiş olmalı.
Ara emekliliği Federal Hükümetin finanse etmesi planlanıyor. Federal Konsey, ara emekliliğin sistem oturduktan sonra yılda yaklaşık 270 Milyon Frank´a mal olacağını düşünüyor. İlk yılın maliyeti ise 40 Milyon Frank olarak hesaplandı.
SP, Federal Konsey´in önerisini memnuniyetle karşılasa da, 60 yaşından sonra değil 55 yaşından itibaren ara emeklilikten faydalanılmasını talep ediyor. SP ayrıca, AHV emeklilik maaşına yüzde 75 oranındaki gelir şartını, kadınların genel olarak daha az kazanmasından dolayı cinsiyet ayrımcılığı olarak adlandırdı.