Seul’ün en yüksek mahkemesi, Koreli savaş zamanı emekçilerini tazmin etmek için bazı Japon firmalarının varlıklarının satıldığını görebilecek bir davayı incelemeye karar verdi.
Bu dava, Güney Korelilerin 1910 – 1945 yılları arasında Kore yarımadasını sömürgeleştiren ve II. Dünya Savaşı sırasında Japon askeri genelevlerinde zorla çalıştırma ve cinsel kölelik için tazminat talep eden Japonya’ya karşı açtığı onlarca davadan biri.
Güney Kore Yüksek Mahkemesi, 2018’deki bir dizi dönüm noktası kararında, Japonya’nın Mitsubishi Heavy Industries ve Nippon Steel’e 14 eski işçiye acımasız muameleleri ve ücretsiz emekleri için tazminat ödemesini çoktan emretti.
Birçoğu şu anda 90’lı yaşlarında ve bazıları kararlardan bu yana herhangi bir tazminat görmeden öldü.
Eski işçilerden biri olan Yang Geum-deok, Güney Kore hükümetine yakın zamanda yazdığı bir mektupta, “Japonya’dan bir özür almadan vefat edemem” dedi. 1944 yılında 14 yaşındayken Mitsubishi uçak fabrikasına çalışmaya gönderilen 93 yaşındaki Japon şirketin “özür dilemesi ve parayı teslim etmesi gerektiğini” söyledi.
Ancak hem Mitsubishi Heavy hem de Nippon Steel, Japon hükümetinin sorunun geçmişteki ikili anlaşmalarda çözüldüğünde ısrar etmesiyle kararlara uymayı reddetti.
Güney Kore Yüksek Mahkemesi şimdi Mitusbishi Heavy Industries’in bazı varlıklarının tasfiyesini emreden bir alt mahkeme kararı üzerinde müzakere etmeye hazırlanıyor ve uzmanlar, Seul ve Tokyo’yu bir karar açıklanmadan önce bir karara varmaya çağırıyor.
Uzun süredir devam eden kan davalarının, Kuzey Kore’nin önleyici nükleer saldırılar konusunda uyardığı ve benzeri görülmemiş sayıda füze ve silah testi başlattığı bir zamanda iki komşu arasındaki güvenlik işbirliğini tehdit edebileceğini söylüyorlar. ABD için de riskler yüksek. Her iki ülkede de askeri üsleri ve birlikleri olan Washington için, kan davası, Çin’in artan küresel etkisine karşı koymak için bir Hint-Pasifik ittifakı kurma çabalarını baltalıyor.
ABD’deki Stanford Üniversitesi’nde Doğu Asya Çalışmaları öğretim görevlisi Daniel Sneider, Japonya ve Güney Kore’nin “yaklaşan Demokles Kılıcını önlemesi gerektiğini” söyledi. “Mahkeme Japon şirketlerinin varlıklarına el koymak için harekete geçerse, o zaman her şey bozulur,” dedi ve küresel ticaret için potansiyel olarak “trajik” sonuçların yanı sıra ABD’nin bir Kuzey durumunda iki müttefikini savunma yeteneği de olacak. Kore saldırısı.
Anlaşmaya yönelik çağrılar arttıkça, acı kan davalarının arkasındaki tarihe ve neden bu kadar zorlu göründüklerine bir göz atın.
‘Rahat kadın’
Japonya ve Kore, uzun bir rekabet ve savaş tarihini paylaşıyor. Japonlar defalarca Kore yarımadasını işgal etmeye çalıştılar ve 1910’da onu ilhak etmeyi ve sömürgeleştirmeyi başardılar. İkinci Dünya Savaşı sırasında Japon yetkililer on binlerce Koreliyi fabrikalarda ve madenlerde çalışmaya zorladı ve kadınları ve kızları askeri genelevlere gönderdi. Bir Birleşmiş Milletler uzmanı, 1996 tarihli bir raporda, yaklaşık 200.000 Koreli “rahatlatıcı kadının” bir “askeri cinsel kölelik” sistemine zorlandığını ve ihlalleri “insanlığa karşı suçlar” olarak nitelendirdiğini söyledi.
[1945’teJaponya’nınKoreegemenliğisonaerdiktensonrayarımada38paralelboyuncabölündüverakiphükümetlerPyongyangveSeul’deiktidarıelegeçirdiSeul’dehükümetidestekleyenABDTokyoiledahaiyiilişkileriçinlobiyaptıVe14yıllıkgizlimüzakerelerinardından1965’teGüneyKoreveJaponyailişkilerinormalleştirenbiranlaşmaimzaladıBuanlaşmayagöreJaponyaGüneyKore’ye500milyondolarhibevekredivermeyikabulettiveikiülkevehalklarınınmülkiyetihaklarıveçıkarlarıylailgilihertürlümeselenin“tamamenvenihaiolarakçözüldüğü”kabuledildi
Ama anlaşma kitlesel protestoları başlatmak Güney Kore’de, muhalefet ve öğrenci göstericiler dönemin Devlet Başkanı Park Chung-hee’yi “ülkeyi önemsiz bir meblağ” karşılığında satmakla suçluyor. Hükümet, ülke çapındaki gösterileri bastırmak için sıkıyönetim ilan etti ve otoyollar ve bir çelik fabrikası inşa etmek de dahil olmak üzere Güney Kore’nin kalkınmasını başlatmak için Japon fonlarını kullanmaya devam etti.
Bununla birlikte, zorla çalıştırma ve cinsel kölelik konusundaki şikayetler artmaya devam etti.
90’ların başında, Yang Geum-deok da dahil olmak üzere, zorla çalıştırmanın Güney Koreli kurbanları, Japon mahkemelerinde tazminat davası açarken, askeri genelevlerden hayatta kalanlar, suistimallerinin hesaplarını kamuoyuna açıkladı. Japon mahkemeleri Kore’nin zorunlu çalıştırma dilekçelerini reddetti, ancak 1993’te Japon kabine sekreteri Yohei Kono, halka arz Koreli kadınların seks için zorla askere alınmasına ordunun katılımından dolayı “içten özür ve pişmanlık”.
İki yıl sonra, Japonya Başbakanı Tomiichi Marayama kabul edildi Japonya’nın “sömürge yönetimi ve saldırganlığının” yol açtığı acıları ve “savaş zamanı teselli kadınları olarak asla kapatılamayacak duygusal ve fiziksel yaralar çeken herkesten derin bir özür” diledi. Ayrıca Güney Kore ve diğer Asya ülkelerindeki mağdurları tazmin etmek için özel katkılardan bir fon kurdu.
Japonya özür diledi
Ancak Güney Kore’deki birçok kişi Japonya’nın pişmanlığını samimi bulmadı ve ilk kez 2006’da seçilen eski Başbakan Shinzo Abe, Japonya’nın Koreli kadınları cinsel köleliğe zorladığına dair hiçbir kanıt olmadığını iddia ettiğinde gerilim yeniden alevlendi. Abe’nin başbakan olarak ikinci görevi sırasında, hükümeti söz konusu kadınlara “seks kölesi” denmemeli ve 200.000 teselli kadın gibi rakamlar “somut delil”den yoksundu.
İddialar Güney Korelileri kızdırdı, ancak yine de, Kuzey Kore’nin artan nükleer cephaneliğine ilişkin endişeler arasında, eski Cumhurbaşkanı Park Chung-hee’nin kızı olan dönemin Cumhurbaşkanı Park Geun-hye hükümeti Tokyo ile yeni bir anlaşma imzaladı ve “nihayet ve mağdurlara yardım etmek için yenilenen bir özür ve 1 milyar yen (şimdi 6.9 milyon dolar) fon karşılığında “rahatlık kadınları” sorununu geri döndürülemez bir şekilde çözmek. O tarihte Güney Kore hükümetine kayıtlı 239 kadından 46’sı Güney Kore’de yaşıyordu ve 34’ü tazminat aldı.
Ancak diğerleri, Japonya’nın vahşetlerin yasal sorumluluğunu üstlenmesi ve resmi tazminat sağlaması yönündeki taleplerini göz ardı ettiğini söyleyerek anlaşmayı kınadı.
Park daha sonra yolsuzluktan suçlandı ve hapse atıldı ve halefi Moon Jae-in, 2018’de fonu dağıttı.
Aynı yıl, Güney Kore Yüksek Mahkemesi Mitsubishi Heavy Industries ve Nippon Steel’e Koreli savaş zamanı emekçilerine tazminat ödemesini emretti.
Japonya, kararları “tamamen kabul edilemez” olarak nitelendirerek ve Güney Kore’nin tercih edilen ticaret ortağı statüsünü kaldırarak ve Kore yarı iletken endüstrisi için hayati önem taşıyan kimyasallar üzerinde ihracat kontrolleri uygulayarak öfkeyle yanıt verdi. Ayrıca, Japon şirketlerinin varlıklarına el konulması durumunda bunun “ciddi” sonuçları olacağı konusunda da uyardı. Bu arada Moon hükümeti de Japonya’nın ticaret statüsünü düşürdü ve bir askeri istihbarat anlaşmasını neredeyse rafa kaldırdı; Güney Koreliler ise bira markası Asahi ve giyim şirketi Uniqlo dahil olmak üzere Japon mallarını boykot etti.
Kriz, iki ülkenin ilişkileri normalleştirmesinden bu yana en kötüsüydü.
Güney Kore’nin başkanlığındaki Moon’dan Yoon Suk-yeol’a son değişiklik, çözülme umutlarını artırdı.
Mart ayındaki seçim zaferinden iki gün sonra Yoon, Japonya Başbakanı Fumio Kishida ile iki ulusun birlikte çalışmasının gerekliliği hakkında konuştu. Yoon, “dostça ilişkiler” geliştirme sözü verirken, Kishida, dünyanın “çağ açan değişikliklerle karşı karşıya olduğu” bir zamanda iki ülke arasındaki bağların “vazgeçilmez” olduğunu söyledi.
‘Top Kore’nin sahasında’
Ancak sıcak söylemlere rağmen, iki lider arasında bir görüşme düzenleme girişimleri henüz meyve vermedi. Yoon, Kishida’yı yemin törenine davet etti, ancak Japon dışişleri bakanı katıldı. Benzer şekilde, ABD Başkanı Joe Biden’ın Mayıs ayında Asya’ya yaptığı ziyaret ve Haziran ayındaki NATO toplantısı sırasında bir toplantı düzenleme girişimi de başarısız oldu.
Japonya’daki Temple Üniversitesi’nde tarih ve Asya çalışmaları profesörü Jeffrey Kingston, “Japon politikacılar topun Kore’nin sahasında olduğunu düşünüyor ve Yoon’un zorunlu çalıştırma sorununu nasıl ele alacağını görmek istiyorlar” dedi.
“Hâkim görüş, tarih tartışmalarının üstesinden gelme konusunda şüphecilik ve Kore’nin sömürge dönemi kabahatleri için Japonya’yı porsuk ve aşağılamak için tarih kartını oynadığı hissi. Bu, Japon muhafazakarlar arasında Kore’ye karşı kutsal bir milliyetçilik ve küçümseyici görüşler beslemektedir. Temel olarak, Kore ile kötü ilişkilerin maliyeti çok yüksek ve taviz vermeye değmez olarak görülüyor” dedi.
İleriye dönük bir yol bulmak amacıyla, Yoon Haziran ayında hükümete zorunlu çalıştırma konusunda tavsiyelerde bulunmak üzere bir grup mağdur, uzman ve yetkili topladı. Yerel basında çıkan haberlere göre grup, zorla çalıştırma mağdurlarını tazmin etmek için Güney Koreli ve Japon şirketlerinin gönüllü katkılarını kullanarak iki hükümet tarafından yönetilen ortak bir fon kurmak da dahil olmak üzere çeşitli çözümleri tartıştı.
Ancak birkaç kurban bu fikre karşı.
Yang Geum-deok mektubunda, “Parayla ilgili olsaydı, şimdiye kadar vazgeçerdim” diye yazdı ve “başkaları bana verirse” parayı “asla kabul etmeyeceğini” vurguladı.
Bu arada cinsel kölelik kurbanları çekici Konuyla ilgili bir Birleşmiş Milletler kararı için.
16 yaşında evinden sürüklenen ve Japon işgali altındaki Tayvan’daki bir geneleve gönderilen Lee Yong-soo, Mart ayında Associated Press haber ajansına şunları söyledi: “Hem Güney Kore hem de Japonya ölmemizi bekliyor, ama ben savaşacağım. sonuna kadar.” Ajansa, BM’nin Uluslararası Adalet Divanı’ndan müdahale kampanyasının Japonya’ya sorumluluğu tam olarak kabul etmesi ve geçmişteki askeri cinsel köleliğini savaş suçu olarak kabul etmesi için baskı yapmayı amaçladığını söyledi.
Asan Politika Araştırmaları Enstitüsü’nde araştırma görevlisi olan Choi Eunmi, Güney Kore’nin güçlü hissiyatını göz önünde bulundurarak, Seul hükümetinin Japonya ile daha iyi ilişkiler kurmanın önemi konusunda daha fazla toplumsal fikir birliği oluşturmasının gerekli olduğunu söyledi.
“Sıradan Korelileri ikna etmek ve Japonya’nın küresel olarak neden önemli olduğunu ve Kore-Japonya ilişkilerinin neden sadece geçmişteki sorunlara odaklanmaması gerektiğini bilmelerini sağlamak onların görevidir” dedi. Aynı zamanda, Japonya’nın da çok daha fazlasını yapması gerektiğini söyledi. “Japonya, Kore tarafının ne söyleyeceğini bekleyemez” dedi ve Tokyo’yu, ticaret ve turizm üzerindeki bazı yaptırım ve kısıtlamaları kaldırmak da dahil olmak üzere, Güney Kore’de kamuoyunu harekete geçirmek için bir “zeytin dalı” uzatmaya çağırdı. iki ülke arasında.
Stanford’dan Sneider ayrıca “Japonların Kore ile ilişkileri geliştirme konusunda daha büyük bir aciliyet duygusu hissetmelerini” dilediğini söyledi. Japonya’nın Kore’nin ilişkileri iyileştirme arzusuna karşılık vermesini sağlamak için ABD’den gelen “gerçek açık baskının” gerekli olduğunu söyledi.
“Çünkü Tokyo’da Korelilerin ne düşündüğü, Amerikalıların ne düşündüğü kadar umurlarında değil. Bu bir gerçek” dedi.
Kaynak : https://www.aljazeera.com/news/2022/9/15/why-south-korea-and-jaoa