Bu etkiye sahip olan durumu bir kerede ve herkes için netleştirmek gerekir, böylece bir denizaltının su altında kalmış durumda bulunup bulunmadığı sorusu yüzey veya havadan radar kullanılarak artık ortaya çıkmayacak ve bu yöntemi "yeni" olarak adlandırmak istenmeyecek.
Bilgi işlem teknikleri, tüm veri kaynaklarının doğrulanabilirlik derecesine göre gruplara bölünmesini gerektirir; bunun ardından mümkünse çapraz kontrolleri gerekir. Bizim durumumuzda, mevcut bilgilerin miktarı böyle bir kontrol yapacak kadar büyüktür.
Radar kullanarak bir sualtı nesnesini tespit etme olasılığının bilimsel olarak kanıtlanması.
Blog yazarı shoehanger Böyle bir araştırmanın olasılığını haklı çıkararak bilimsel yayınlara referanslar toplamak iyi bir iş yaptı. Sırayla:
1. Stefanik, Denizaltı Dışı Denizaltı Tespiti Teknikleri, 1988 Yılı, https://www.jstor.org/stable/24989015?seq=1#page_scan_tab_contents.
2. Potter, Muhtelif gelecek vaat eden denizaltı tespit yöntemleri, 1999 yılı, http://arl.nus.edu.sg/twiki6/pub/ARL/BibEntries/Potter1999b.pdf.
Türbülans tayini fiziğinde:
3. George ve Tantalum, okyanusdaki karma akımların türbülansının sentetik açıklıklı bir radar kullanılarak ölçülmesi, 2012 yılı, https://www.ocean-sci-discuss.net/9/2851/2012/osd-9-2851-2012-print.pdf.
4. Tyunal, Bernoulli Hump, Denizaltı Oluşturuldu, 2015 Yılı, http://www.london-research-and-development.com/Bernoulli-Hump.pdf.
5. İşte Tyunali'nin eserlerine bağlantılar: http://www.london-research-and-development.com/Ship-Wake.html.
6. Modern Çin makalesi. Liu ve Jin, bir su altı nesnesinin uyanmasının sentezlenen açıklık radarını kullanarak kayıtların matematiksel modellemesi, 2017 yıl, https://ieeexplore.ieee.org/document/7887099 (sadece indirmek için mevcut değil).
Tabii ki, İngilizce bilgisine ihtiyacınız var.
Bilimsel terminolojiyi kullanan gerçekten basit bir araştırmanın, radar yüzey gözlemi kullanarak su altı nesnelerinin tespiti ile ilgili düzinelerce bilimsel makale, deney, şirket vb. Ortaya çıkardığını belirtmek gerekir.
Ardından ABD Donanması için önceden yayınlanmış rapora dönüyoruz: "YERLEŞTİRİLMİŞ DENİZLERİN TESPİTİ İÇİN RADAR YÖNTEMİ".
Ayrıca, anomalilerin ortaya çıkmasının radar ekranları üzerindeki etkisinin ardında ne olabileceğine dair teorik gerekçeleri de listelemektedir. Rapor, PL yerinin üzerindeki atmosferik etkilerin ortaya çıkış teorisini ve suyun yüzeyinde anormalliklerin ortaya çıkmasına ilişkin dört teoriyi listeler; ayrıca, her birinin “iyi bilinen” olduğu söylenir, yani raporun yazarları, kendilerinden iyi bilinir.
En basit başlık çapraz kontrolü, örneğin yukarıdaki listede çalışmaları belirtilen Jake Tyunalee'nin, yılın Amerikan 1975 raporunda belirtilen “Bernoulli Hump” ı araştırdığını gösteriyor. Yani fenomen, ABD'de yapılan eski sınıflandırılmamış raporda (yüzeysel olarak) ve yılın İngilizce bilimsel yayınında 2015'ta açıklanmaktadır. Ayrıca, ileriye bakacak olursak, 80’lerin sonundaki SSCB’de “Pencere” araştırması üzerine araştırma konusu olan “durgun dalgayı” yaratabilecek Bernoulli etkisinin olduğunu söyleyelim. Buna geri döneceğiz.
Bütün bunlardan ne gibi bir sonuç çıkarmalıyız? Basit: Anomalilerin ortaya çıkmasının suyun yüzeyindeki derinliklerinde hareket eden bir denizaltı üzerindeki etkisi bilimsel gerekçelere sahiptir. Her iki yazarın da hesaplamalarını çürütmek gerekir (bunlar, yine de ileriye bakmaları imkansızdır, çünkü birçok kez kontrol edilmiştirler. Ancak meraklı okuyucu iyi dener ve çürütebilir).
Sonuç olarak, birinci sonuç: bilim sadece tartışılan etkinin gerçekleşmesine izin vermekle kalmaz, doğrular.
Dikkat çekmek için resim. Bazıları (hepsi değil!) Sözde olanlar da dahil olmak üzere denizaltıları hareket ettirerek ortaya çıkan dalga efektleri. Kelvin rahatsızlığı. Detaylar ve matematiksel aygıt, istek üzerine kolayca Kelwin Wake'den temin edilebilir. Amerikan askeri sanayi kompleksinin şirketlerinden birinin sitesinden bir resim (ne yaptığını kolayca anlayabilirsiniz)
Devam ediyoruz.
Şimdi radar aralığında yüzey anomalilerini gözlemleyerek denizaltıların tespitini belirlememiz gerekiyor. Dünyadaki denizaltı ve denizaltı karşıtı savaşla ilgili her şey dikkatli bir şekilde gizli tutulduğundan, ne oldukları ve ne oldukları hakkında dalmadan dokümante edilmiş kanıtların olup olmadığı sorusuna cevap vermeliyiz.
Burada her şey çok basittir - daha önce bahsedilen Amerikan raporu, 1988'ten önce sınıflandırılmış, yalnızca askeri ve savunma müteahhitlerine ulaşabilmiş, "kendileri için" yazılmıştı ve son derece hassas bir denizaltı karşıtı savunma alanına yazılmıştı ve yanlış listelediği varsayılıyor (değil) yanlış, yani yanlış) veri en azından saçma. Bu belge tartışılan konuyla ilgili tek belge olsaydı, düşmandan yanlış bilgi olarak tamamen reddedilebilirdi, ancak gördüğümüz gibi, tek belgeden çok uzak. Buna göre, su altındaki eyalette denizaltıların radar tespitine dair belgelenmiş veri olup olmadığı sorusu olumlu cevaplanmalıdır: en azından ABD Deniz Kuvvetleri. Tabii ki, yukarıda listelenen bilimsel makalelerin doğru ve raporun sahte olduğu konusunda bir teori kurabilirsiniz, ancak bunu yapmayı kim düşünebilirdi ve en önemlisi neden?
Sonuç olarak, iki numaralı sonuç: yüksek bir olasılık derecesi ile ABD Donanması, suya batmış bir durumda suya dalma radarı kullanarak suya batırılmış suların tespiti ile ilgili pek çok hazır istatistiklere sahiptir.
Devam ediyoruz.
Araştırma yapan veya araştıran herkes, onaylanmamış belgeli söylentileri, hikayeleri vb. önemli olabilir. En azından bir kısmı doğrulanabilir ve daha sonra belgelenebilir (belgelere erişimi varsa). Ek olarak, bir fenomeni veya bir şeyi aşağı yukarı benzer şekilde tanımlayan çok sayıda kişisel tanıklığın, hatta yanlış olsa da, sözde "Bilgilendirici iz", ve yüksek bir olasılık derecesine sahip, ancak tanımlanmış fenomen veya olayın bir şekilde veya başka bir şekilde gerçekleştiğini gösterir.
Yani, belgeselde teyit edilmemiş, ancak benzer kanıtlar, bir anlamda "filin gözünü bağlı hisseden bilge adamların" hikayeleriyle uğraşıyoruz. Onlar, bu delillere itiraz edilebilir, ancak yukarıda belirtilen delillerin hiçbiri “katı” değilse, belgelenir. Ve bunlar, yukarıda belirtilmiştir.
Orijinal makalede, Korgeneral Sokerin ve birinci dereceden Soldatenkov'un kaptanının ifadeleri verildi. Aslında, bu tür kanıtlar zaman zaman daha fazla. Onları alıntılamak için hiçbir yolu yoktur, makale biçimi sadece böyle bir veri dizisi için yerleştirme sağlamaz.
Bunun yerine, belgelenmemiş kanıtların doğru olduğu varsayılarak ve kısa bir “hikaye” oluşturarak oluşturulabilecek bir şey “belli” bir miktar veriyoruz. Doğal olarak, ABD Deniz Kuvvetleri gazilerinin hikayelerinden "sıkmak" toplamak, özellikle ABD Deniz Kuvvetleri'nin hala "gözlerini tozladığını" çılgınlığı göz önüne alındığında çok zordur.
Bu nedenle, aşağıda, okuyucuya SSCB Donanması ve Rusya Federasyonu subaylarının söylediklerinin "sıkılması" önerildi.
Birkaç on yıl önce SSCB'de bir vaka meydana geldi. Eğitim için hava savunma sisteminin hesaplanması Sovyet EPTL'nin yüzey pozisyonunda hareket etmeyi "yönlendirdi" (bu teknik olarak mümkün). Belirli bir anda, radar ekranında oturan ve “hedefin” hareketini bildiren avcı, kulaklıklarda duydu: “Düştüğümden bu yana zaten on beş dakika oldu!” Şaşkınlıkla cevap vermek zorunda kaldı: “Görüyorum…”
Böylece etki Sovyetler Birliği'nde biliniyordu. Aynı yıllarda, su üzerindeki garip izler yeni ZGRLS tarafından tespit edilmeye başlandı. Radar operatörlerinin raporlarının analizi ve aynı bölgelerde bulunan Hava Kuvvetleri ve Donanma uçaklarının mürettebatlarının raporlarıyla karşılaştırılması, bazı durumlarda ve авиация radar ekranlarında garip toroidal veya halka sinyalleri gözlemler. Havacılar bunu bir radar hatası olarak bildirdiler ve ortadan kaldırılmasını istediler, çünkü suda görsel olarak hiçbir şey tespit edilmedi.
Radar anormalliklerinin tespiti istatistiklerini kullanarak denizaltıların pozisyonuna ilişkin verileri ilk kimin "eklettiğini" söylemek zordur, ancak 80'in başlangıcından bu yana, denizaltıların radar araştırmalarına "harekete geçildi" denir. Tahminen, bundan önce bile, okyanusun denizaltını uzaydan bulmak için başarılı bir deney yapıldı (14'ta K-1972 gibi görünüyor) ve 1982'ta, anomalilerin ve yeni uyduların "analizi" sırasında elde edilen verilere dayanarak, Uzay İstihbaratı ABD denizaltısını batık bir konumda izleyebildi.
Spaceborne algılama radar sistemlerinin daha da geliştirilmesi için, Tu-134 uçağı bazında uçan bir laboratuvar oluşturuldu, ancak ne yazık ki, bu uçak, konuyla ilgili bir grup bilim insanıyla birlikte düştü. Yerli hikayeler bu felaket bilinir ve hatta wikipedia'da yemeksadece düşmüş bir uçağın bir modifikasyonu olmadığı gerçeği yok - Tu-137IK (IR - "ölçüm kompleksi"), aynı zamanda "uçak laboratuarı №400".
Sadece aşağıdakilerden bahsedilir.
Uçağın üstündeki hizmet yolcuları olarak, baş tasarımcı da dahil olmak üzere, üzerine kurulmuş denizaltıları izlemek için bir sistemin oluşturulmasına katılan uzmanlar vardı:
• F. A. Kulev.
• V. A. Frolov.
• V.P. Kalachev.
• V.M. Alekseev.
• V. A. Archakov.
• V.I. Kharlamov.
Aslında, SSCB'de, aynı zamanda, konuyla ilgili deneysel bir "tahta" örneği ile birlikte çalışan tüm önde gelen uzmanlar öldü. Bu, konsept üzerindeki çalışmaları ciddi biçimde yavaşlattı ve onları çok “çarpıttı”.
Sadece 80-lerin ortasında, istikametteki çalışma şimdi Donanma MA kuvvetleri tarafından restore edildi. Anlaşılabilir bir nedenden ötürü, deniz pilotları SSCB'nin uzay programını etkileyemedi ve çabaları uçakların yardımıyla aranmaya odaklandı. Radar denizaltı karşıtı Tu-142, yüzey anomalilerini tespit edemedi, ancak SSCB Donanması'nda sayısız olan deniz Tu-95 tarafından görüldü. Yakında, yüzeyden bir radar sinyali kullanarak denizaltı arama taktikleri test edildi. Bir çift uçak, bir Tu-95 ve bir Tu-142 aramaya başladı, ardından Tu-95 yüzeyde anormallikler tespit etti ve ardından Tu-142 derhal bir denizaltı anomalisinin varlığını kontrol etti.
“Temasların” ne sıklıkta olduğu kesin olarak bilinmemekle birlikte, 1986 yılında bu yöntemin yazarı V. Kravchenko, Kızıl Bayrak Nişanı aldı. Bunun için evet.
Bu tür sonuçlar zaten bilimsel gelişmeyi gerektirdi ve derinlerde deniz araştırma enstitüleri iki araştırma projesi (Ar-Ge) başlattı. Ar-Ge "Pencere" ve Ar-Ge "Yankı". Her ikisi de batık denizaltıların radar araması gerçekliğini test etme görevini üstlendi. Çalışma zordu, konu başına, Vladivostok'ta araştırma ve geliştirmeyle ilgili belgelere el koymak amacıyla, muhtemelen bir Amerikan özel grubu tarafından güçler tarafından saldırıya uğradı (geri püskürtüldü), ancak sonunda konu "gitti". Programa göre, Pasifik Filosunun deniz havacılığından en az bir Be-12 yeniden donatıldı ve gerçek sorunları çözmek için "fırlatıldı".
Sonuç olası tüm beklentileri aştı. Be-12’in mürettebatı denizaltıyı sular altında gördü. Algılama sayısı onlarca kez arttı; Sovyet denizaltıları, Amerikalılar ile daha önce oynadıkları aynı oyunlarda, örneğin birkaç saat boyunca kaybedilen temasları kurtarma, Amerikalıların günlerce kuyruğunda durmalarını sağlama fırsatı yakaladı. taktiksel durum hakkındaki verileri, istediğiniz gibi takip ederek yüzlerce kilometre boyunca.
“Pencere” programında kullanılan yöntemin temeli, A. Semenov tarafından daha önce bahsedilen ve “Daimi Dalga” olarak adlandırılan ve görünüşe göre, Amerikan’da belirtildiği gibi “Kambur Bernoulli” tarafından üretilen, toroidal bir dalga yapısının tespit edilmesiydi. Rapor ve Jake Tyunaly'nin bilimsel çalışmalarında.
Elde edilen sonuçlar yeni bir arama ve keşif kompleksinin temelini oluşturmaktı, ancak SSCB kısa sürede çöktü ve yeni Rusya'nın liderlerinin filo için zamanı olmadı ...
Korgeneral Sokerin'e inanmaya değer. Büyük olasılıkla, Amerikalılar bu etkiyi incelemede çok daha ileri düzeyde ilerlemişlerdir. Sonuçta, SSCB'nin çöküşüne benzer bir çöküşleri yoktu ve en önemlisi, radar ekipmanlarını, öncülük ettikleri ve öncülük ettikleri bilgisayar teknolojisi ile "geliştirebiliyorlardı".
Sovyet pilotları, radar ekranlarındaki eşmerkezli işaretlere bakmaya ve karar verip almayacağına karar vermeye zorlandı.
Algılama istatistiklerini biriktirmiş olan Amerikalılar, denizaltı tarafından oluşturulan anomalileri, diğer nedenlerle (örneğin büyük bir balık okulu nedeniyle) oluşabilecek olanlardan kolayca “filtreleyebilen” bilgisayar donanımları ve yazılımları oluşturabilirler. SSCB'de Kamçatka'da 70-x) 'de yapıldılar ve şamandırayı gerçekten düşürmek ve her şeyi kontrol etmek için sualtı hedefinin bulunduğu bölgeleri taktiksel durum ekranlarında göstermek kolaydı.
Aslında böyle bir şey oldu.
Günümüzde, bu yöntemler onlar tarafından parlatılmaktadır, böylece artık PLO uçağında bir manyetometreye ihtiyaç duyulmamaktadır. ABD Donanması için üretilen Poseidon'da, sadece orada değil, gerek yok, denizaltılar, onsuz mükemmel ve doğru bir şekilde algılanıyor. Ancak ihracat araçlarında, basitleştirilmiş aviyoniklerle birlikte Amerikalılar bir manyetometre koydu. Sualtı durumunun tamamını su alanının üzerine Karadeniz'in büyüklüğünde birkaç saat içinde açmayı mümkün kılan teknolojiyi yaymak onların çıkarına değil.
Belgelenmemiş mesajların "sıkılması" sona erdi.
İstihbarat, deniz havacılığı, Deniz Kuvvetleri, Amerikanların VC'nin yapısından kesişmesi için uçanlar vb. yetkili insanlar onaylayabilir - ABD Deniz Kuvvetleri Temel Patrol Uçağı orta irtifalara gitti. Bu bir gerçek. Artık şamandıra alanını veya birkaç şamandırayı doğru bir şekilde ayarlamak için aşağı inmeleri gerekmiyor - bu, 80'in başında kalıyor. Şimdi her şey daha hızlı ve kolay görünüyor.
Böyle bir bilgi şaftı göz ardı edilemez. “Askeri İnceleme” deki “Pencere” temasının yasaklanması, farkında olan, askeri okullarda okuyan, denizaltıları arayan, radar yöntemleri kullanan pek çok insanı ortaya çıkardı. Yorumlarda çoğu kişi not edildi.
Rus deniz havacılığının pilotları sadece etkiyi bilmezler - onu incelerler ve mümkün olduğunca kullanırlar. Buradaki sorun, 80'lerin sonunda Amerikalıların kullandıklarından çok daha az, oldukça eski olan arama ve hedefleme sistemleri.
Küçük denizaltılar da genellikle bu sorunu bilir. Birçok denizaltı komutanı bunu bilir.
Ancak burada “birkaç seviye daha yüksek” problemleri başlıyor - filo gelişiminden, neyin finanse edileceğini seçmekten sorumlu olanlar. tarif edilen denizaltıları tespit etme yöntemi basitçe mevcut değil gibi davranır ve teknenin tespit edilememesi için ses çıkarmaya yetmez.
Neyle dolu? Muharebe operasyonları sırasında, denizaltıların tespit edilemezlik koşullarına dayalı görevler alacakları ve aynı şartlardan, örneğin savaş misyonlarının uygulanmasını sağlamak için görevlendirilecekler - havacılık.
Ve tamamen tespit edilecekler ve çok zor olmayacaklar.
Daha fazla anlaşılabilir mi?
Ve ABD Donanmasının temel denizaltı karşıtı havacılığının yeteneklerinin uydu zekası tarafından "desteklendiğini" anlamalıyız. Ve bu da onların sırrı. Doğru, bazen komik çıkıyor:
New York Times, 11.05.1999
Uzay çağının başlangıcından beri, uyduların çoğu dünyayı prensipte herhangi bir turistinkine benzeyen kameralarla gözlemledi. Bununla birlikte, 1978’te Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi NASA’nın lansmanı yapıldı. Radyo dalgalarının fotoğraflarını çeken yeni bir uydu gezegenin yüzeyinden yansıyordu.
Denizatı olarak bilinen bu uydu radarı karayı ve denizi yeni bir şekilde gördü. resimleri okyanusta dar çizgiler ortaya çıkardı - gemilerden geçen izler ve denizaltılar. Her nasılsa, derin türbülans belirtilerini normal köpük ve deniz dalgalarından ayırt etmek mümkündü.
Seasat'ın özellikleri aniden 1978'ta sona erdi, uzay aracı beklenmedik bir şekilde 100 günlerine indi ve Pentagon keşifleri konusunda derinden kararsız hale geldi.
Uzay çağının başlangıcından beri, uyduların çoğu dünyayı prensipte herhangi bir turistinkine benzeyen kameralarla gözlemledi. Bununla birlikte, 1978’te Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi NASA’nın lansmanı yapıldı. Radyo dalgalarının fotoğraflarını çeken yeni bir uydu gezegenin yüzeyinden yansıyordu.
Denizatı olarak bilinen bu uydu radarı karayı ve denizi yeni bir şekilde gördü. resimleri okyanusta dar çizgiler ortaya çıkardı - gemilerden geçen izler ve denizaltılar. Her nasılsa, derin türbülans belirtilerini normal köpük ve deniz dalgalarından ayırt etmek mümkündü.
Seasat'ın özellikleri aniden 1978'ta sona erdi, uzay aracı beklenmedik bir şekilde 100 günlerine indi ve Pentagon keşifleri konusunda derinden kararsız hale geldi.
Elbette, filo keşiflerine derhal ilgisini kaybetti, ama elbette. Nasıl farklı olabilirlerdi? Ve elbette onlara inanacağız.
Diğer (yeni uydular dahil) - Shoehanger, orijinaline referansla.
İlk rütbenin kaptanı, eski K-455 nükleer denizaltı komutanı, denizaltı bölümünün eski komutanı Sergei Gennadievich Roslyakov'dan alıntı yaparak bitirmek istiyorum.
1985'e geri döndüğümde anlayamadım: Niçin Pasifik Okyanusu'ndaki denizaltımız, 10 düğümlerinin hızında (15 tonunda bir yer değiştirme ile saatte 28 km) ve 5500 düğümlerinde, seanstan önceki hızda sivil 5 taşımacılığı vidalarının altına giriyor. Üstümüzde "Orion-P3". İlk başta bunun BPA (Orion-P3c) ile hizmet veren ABD Donanması düşük frekanslı BPU şamandıralarının çalışmasının sonucu olduğunu düşündüm. Ama sonra fikrimi yanlışlayan başka durumlar da vardı. Hepsi bu, HERKES'in yardım etmeyeceği denizde.
... Amerikosy her yerde denizaltılarımızı "gör" ...
... Amerikosy her yerde denizaltılarımızı "gör" ...
Demek ilk rütbenin kaptanı S.G. Roslyakov makaleyi yorumladı “Gemileri olmayan filo. Rus Deniz Kuvvetleri çöküşünün eşiğinde "denizaltıların radar tespitinin belirtildiği yer.
Dedikleri gibi, yeterince akıllı. Ve gerisi her şeyin yolunda olduğunu iddia etmeye devam edebilir.
PS Bu olayla mücadele etmenin ve bu şekilde denizaltıları tespit etme olasılığını azaltmanın yolları vardır, ancak bariz sebeplerden dolayı, aklı başında hiç kimse onlar hakkında konuşmaz. Bununla birlikte, soruna kör bir göz atmak artık mümkün değildir. Zaman neredeyse bitti.