|alt sınıfı
|Sosyal Bilimler
|Parçası
|Sosyal Bilimler
|tarafından uygulanan
|Antropolog ( içinde )
|Nesne
|insanlık ( d )
|Tarih
|antropoloji tarihi
Antropoloji bir olduğunu bilim farklı arasındaki bağlantı yer alan beşeri bilimler ve doğal inceler insanı her alanında ve insan gruplarını, hem fiziksel ( anatomik , biyolojik , morfolojik , fizyolojik , evrimsel , vb ) ve kültürel ( sosyal , dini , dilsel , psikolojik , coğrafi , vb . ) Doğa tarihinin en büyük bölümü olan antropoloji , "antropolojik gerçekleri" , yani insanlaştırmanın ve insanlığın özelliklerini tanımlayan ve analiz eden Homo cinsi üzerine bir monografi oluşturur .
Terimi antropoloji iki Yunanca kelimeden gelmektedir Anthropos , hangi araçlar "insan" ve logolar bilim, kelime, konuşma demektir. Antropoloji kadar olan XIX inci esasen yeni bilim atama sosyal bilimler doğuşuyla terimi yönünü değiştirir, yüzyılın onun çabalarının merkezinde felsefi bilginin yerleştirme adamın bir kolu ama. Antropolojik yaklaşım, "belirli bir bakış açısından bu birimlerin yerleştirildiği toplumun bütününü kavrayarak, daha genel kapsamlı bir analiz geliştirmeye çalıştığı küçük sosyal birimleri araştırma amacı olarak alır." .
İlk antropologlar, kaşiflerin "veya misyonerlerin" yolculuklarının hesapları ve hatta sömürge yönetimlerinden gelen raporlar gibi ikinci el belgelere güvendiler. Bilgi toplar bir ve onu yorumlayan biri arasındaki Bu işbölümü 1914 "figürü kadar Avrupa ülkelerinde normunu kalmıştır koltuk anthroplogist" nin James George Frazer arketip sonra baskındır görünebilir. Keşif kademeli olarak kaşifler karşılaşılan popülasyonları hakkında bilgi toplamak için hedeflerini belirleyerek, kendiliğinden ancak rastgele bir biçimde yerine bu görevi resmiyet bilimsel amaçla geziler: Baudin'ın seferi saflarında Güney Bölgesi böylece sayıları (1801) François Péron kim bir “antropolog” olarak seyahat eder. Thomas Jefferson tarafından desteklenen Lewis ve Clark seferinin jeopolitik amaçlarına , rotasında olacak Kızılderili kabilelerini inceleme planı da eşlik ediyor.
XIX. yüzyıl antropolojisi, evrimci bir bakış açısıyla tasarlanmış, derli toplu bir çalışmanın ve sınıflandırmanın ilk adımı olan Avrupalı olmayan popülasyonlar hakkında bilgi toplamaya yönelik yoğun bir istekle karakterize edilir .
Antropoloji ve etnoloji doğmuş XVIII inci yüzyılın. Antropoloji, insan ve insan gruplarının incelenmesidir. Etnoloji çalışmaları her karakter seti etnik grup kurumsal yapısı ve evrimi için genel kurallar kurmak. Tarihsel olarak, bu iki terim farklı kavramları belirlemiştir: antropoloji, kültürel sınıflandırma ve ardından "geleneksel toplumların geleneklerinin ve kurumlarının karşılaştırmalı analizi" ile ilgili bir doğa ve etnoloji bilimiydi . Marcel Mauss'a göre , antropolog mesleğinde gerçekleri gözlemleyen ve toplayan etnografik bir aşama , onları analiz eden bir etnolojik aşama ve karşılaştıran, sentezleyen ve kuramsallaştıran bir antropolojik aşama ayırt etmek mümkündür . Ancak bazı çağdaş antropologlar için, çeşitli aşamalara ayırma pratikte geçerli değildir: "tüm etnografi zaten etnolojidir, tüm gözlem zaten yorumdur".
Bununla birlikte, antropoloji antropolojik gerçekleri, yani belirli gerçekleri incelerken, etnoloji, genel olarak geleneksel bir toplumun belirli bir halkının incelenmesi ve sahadaki çalışma ile örtük olarak ilişkili kalır. Tarihsel olarak Fransa'da 1950'lere kadar etnoloji ilkel toplumlarla ilgiliydi ve biz fiziksel antropolojiden bahsettik . Etnoloji daha sonra fiziksel antropoloji veya antropobiyoloji ve kültürel , ekonomik , politik ve sosyal antropoloji olarak alt bölümlere ayrıldı .
Anglo-Sakson dünyasında antropoloji sözcüğü, ilkel halkların incelenmesi için, etnoloji ise onların tarihini incelemek için seçilmiştir.
1950'lerden beri Anglo-Sakson ifadeleri " sosyal antropoloji " (özellikle İngiliz) ve " kültürel antropoloji " (özellikle Amerikan) araştırmacılar tarafından özümsenmiştir ve herkes "antropoloji" terimini kullanmaktadır.
Antropoloji, insan toplumlarını , sosyal grupların doğuşunu ve organizasyonlarını , bu grupların kendi aralarında sürdürdüğü farklı ilişki türlerini ve bireysel davranışlar üzerindeki etkilerini inceleyen sosyolojiden farklıdır.
Filozof Auguste Comte 1839 sosyal fizik olarak adlandırılan sosyoloji yapmak hırs vardı, sosyal gerçekliğin bilimi, onun kurucularından biri olarak kabul edilir. Bunu şu şekilde tanımladı: "Sosyal fenomenlere özgü tüm temel yasaların olumlu bir çalışması" . Sosyoloji kurucuları arasında olan Alexis de Tocqueville , siyasetçi ve tarihçi , Frédéric Le Çal , mühendis ve politikacı ve sosyolog Emile Durkheim 1895 yılında yayınlanan sosyolojik yöntemin kuralları çeşitli sosyal gerçeklerin bilimsel çalışmada yol açan.
Daha genel olarak, kültürel antropoloji "kültürlerin çeşitliliği yoluyla insanın birliğini düşünmeye ve anlamaya" çalışır. Kültürel antropoloji Alman asıllı Amerikalı antropolog ile ilk gelişmeleri bilir, Franz Boas ve diffusionists tepki istediğiniz evrimciliğe . Tarihsel akımlardan ( ırkçılık , yayılmacılık , yapısalcılık , evrimcilik , işlevselcilik , vb.) kurtulduktan sonra, sosyal antropoloji ve kültürel antropoloji arasındaki tartışma devam ediyor : 1980'lerden beri sakinleşmiş olsa bile, ilki esasen Avrupa'dır (Fransız ve İngiliz okulları). ) ve ikinci Amerikalı. Bu iki eğilim hiçbir zaman ayrılmamıştır, ayrım ancak "bir yanda yazısız bir halklar sosyolojisi, diğer yanda sanat, folklor, din incelemesini destekleyen bir kültür bilimi" arasında yapay olabilir. Fransız antropolog Claude Lévi-Strauss , insanın bir Homo faber (kültürel varlık) kadar sosyal bir hayvan olduğuna işaret ederek bu ayrımı görelileştirdi . Yani iki alan arasındaki fark sadece bir bakış açısı sorunu olacaktır. Toplumu kültürden ayırmak gerekir, o zaman antropoloji, birinciyi mi yoksa ikinciyi mi merkezi bir kavram olarak aldığımıza bağlı olarak ya sosyal ya da kültüreldir. Son olarak, "sosyal ve kültürel antropoloji Avrupa'da baskındır, ancak ABD'de natüralist yaklaşımlarla rekabet halindedir ".
Fransa'da Claude Lévi-Strauss'un yapısalcı olarak adlandırdığı eseri büyük bir etki yarattı ve antropolojiye yeni temeller verdi. Lévi-Strauss, yapı kavramını akrabalık, düşünme biçimi ve mit gibi insan fenomenlerine uygulayarak yapısalcılığı kurumsallaştırmak için çok şey yaptı.
Amerika Birleşik Devletleri'nde antropoloji ayrıca çok disiplinliliğe odaklanır ve geleneksel olarak antropolojiyi dört yaklaşıma ayırır:
Amerikan antropolojisi , dillerin kültürel yönlerine , düşünme ve eyleme biçimlerine büyük önem verir . Washington DC'de , federal yetkililere yabancı ülkelerle ve kültürler arası ilişkilerle ilişkilerinde yardımcı olmak için bir Antropoloji Enstitüsü vardı .
Antropoloji, insanlığı en geniş anlamıyla inceler . Antropoloji bu anlamda uzun bir süre felsefi bilginin bir dalı idi. Descartes , Hobbes , Rousseau ve hatta Kant , pragmatik bir bakış açısından Antropoloji ile antropolojinin bu ilk biçimine katılır. Daha sonra sırasında geliştirilen XIX inci fiziksel ve kültürel çeşitlilik üzerine yorumlar yanıt verdiklerini bir bilim olarak yüzyılın insan türü . Antropoloji terimi, keşifler sırasında ve farklı düşünce akımlarını izleyerek anlam değiştirdi.
1850'lerde kurulan İnsan çalışması, antropometri açısından başladı . İnsanı doğanın bağrına geri getirerek , Hıristiyan teolojisinde Yaratılış içinde işgal ettiği ayrıcalıklı konumu kaybetmesine neden olan daha genel bir hareketin parçasıdır .
Buffon , İnsan Türlerinin Varyasyonları Üzerine İnceleme (1749) adlı eserinde “Antropoloji”yi “ İnsanın Doğa Tarihi ”nin karşılığı olarak tanımlar . Diderot 1751'de antropolojiyi anatominin eşdeğeri yaparak daha dar bir tanım önerdi . Bu kısıtlayıcı amaçlara Kant , 1798'de yayınlanan Pragmatik Bir Bakış Açısından Antropoloji adlı eserinde itiraz eder ; burada filozof, İnsanın kendisi hakkında sahip olduğu bilgiyi daha ziyade "dünyanın bir sakini, duyarlılığı ve aklı tarafından dünyaya kazınmış" olarak tanımlar . dünyanın varlıklarıyla ampirik olarak gerekli ilişkiler ” . Antropolojinin çevresi ve komşu disiplinler karşısındaki konumu XIX. yüzyıl boyunca belirsizliğini korusa da, hala bir doğa bilimi disiplini olarak kabul edilmektedir. Daha özel olarak Fransa'da, bugün fiziksel antropoloji olarak adlandırılan şeyle birleşerek, "bir insan grubunun statüsünün, onu böyle yapan dünyanın düzeni gibi, canlı maddenin içinden programlandığını ilan eden natüralist paradigmayı benimser. ”. Çoğu zaman tıp veya biyolojiden antropologların temel endişesi, insanın kökenini ve evrimini incelemek, karşılaştırmalı anatomi yöntemlerine dayanarak insan türlerinin ırk kavramı temelinde sınıflandırmalarını oluşturmaktır .
Kurumsal düzeyde, antropoloji ilk olarak üniversite çerçevesinin dışında, özel girişimlerin meyvesi olan eğitimli toplumlar içinde gelişti. In France , geçici Man Gözlemciler Derneği , başkanlık Louis-François Jauffret , kendisini insan bir sınıflandırma kurmak ve planları "yaptığı fiziksel, ahlaki ve entelektüel açılardan altında adam" okuyan görevini belirledi. Irkları anatomik üzerinde gerekçesiyle. 1838'de William Edwards tarafından kurulan Paris Etnoloji Derneği , tartışmalarını esas olarak insan türünün kökeni konusundaki monogenizm ve poligenizm arasındaki çekişmeyle sınırladı . 1848'de ortadan kayboldu. 1855'te Armand de Quatrefages , Ulusal Doğa Tarihi Müzesi'ndeki insan anatomisi sandalyesinin yerini alan antropoloji başkanlığını işgal etti . Çağdaşları tarafından Fransa'daki fiziksel antropolojinin babası olarak kabul edilen Pierre Paul Broca , bu ilk akademik köklerin pekiştirilmesine katkıda bulunuyor. Tıp eğitimi için Paris Antropoloji Derneği'ni kurdu .Mayıs 1859 ardından Paris Antropoloji Okulu açıldı. Aralık 1876, poligenist yönelim .
In Birleşik Krallık , Londra Etnolojik Toplum edildi Edwards tarafından oluşturulan toplumun modeline, 1843 doğumlu; James Hunt tarafından yönetilen bir polygenist ve anti-Darwinist hizip, oluşturmak için bir bölünme işletilen Londra Antropolojik Derneği iki toplumların en sonunda birleştirilecek 1863 yılında Kraliyet Antropoloji Enstitüsü 1871'de Almanya'da , Rudolf Virchow ve Adolf Bastian , hem doktorlar 1869'da Berlin Antropoloji, Etnoloji ve Prehistorya Derneği'ni ( Berliner Gesellschaft für Anthropologie, Ethnologie und Urgerschichte ) kurdu .
Geniş bir bakış açısıyla, Herodot'un Tarihlerinde zaten antropoloji yaptığını düşünebiliriz . Tarihin Babası, araştırması boyunca, Perslerin yakın ve uzaklarda karşılaştığı halklar hakkında değerli bilgiler sağlar ve oldukça tarafsız kalarak onları sorgular. Böylece onların fiziksel görünüşlerini, giyinme biçimlerini, savaşma biçimlerini, yaşam biçimlerini ya da inanç ve geleneklerini anlatır. Bu özellikle, Herodot'un Persler , Medler ve Orta Asya ve Orta Doğu'nun diğer halklarından, ardından IV . kitapta Mısırlılar ve Nubyalılar , Libyalılar ve İskitlerden bahsettiği I , II , III , V ve VI Kitapları için geçerlidir. ve son olarak Kitap V ve VI'da Trakyalılar ve Yunanlılar .
Antropoloji ve sosyoloji arasındaki ayrım , başlangıcından bu yana tartışma konusu olmuştur: o zamanlar odak bir farklılıktı, antropolojinin çalışma konusu "insan ve basit ve ilkel kültürler içindeki sosyal etkileşimleri"ydi ( Antonia Newport). "Basit ve ilkel kültür" fikrinin çöküşü, antropolojinin, şimdiye kadar bir fikir birliği olarak hizmet edebilecek herhangi bir tanım olmaksızın kendisini yeniden tanımlamasına yol açtı. Antropoloji tarihinin izini süren sosyolog LBB Claw'a göre, disiplinin sınırları gerçekte "bir konu farkıyla değil, Maussian mirasında ya da M.Ö. yapısalcı gelenek”. O yöntem ve sosyolog ile tedavi grubu arasında temel bir fark olduğunu teyit Durkheim'a (özellikle hayatının sonunda dini yaşamın temel formları ) ve bu yeğeni ile tedavi, antropoloğu. Marcel Mauss , "Fransa'da özerk bir disiplin olarak antropolojinin pekâlâ, kurucusunun otoriter ve dogmatik sayılan bir amcadan kurtulma arzusundan doğmuş olabileceği" hipotezini ileri sürecek kadar ileri gidiyor. Öznelerden çok Durkheim ve Mauss, Weber'in aksiyolojik tarafsızlığından binlerce fersah uzakta, çok yakın bir bilgi anlayışını paylaşırlar. Biz (Durkheim için, sosyoloji "bu sadece spekülatif bir ilgi olsaydı sorun bir saat hak olmaz" biliyorum 2 nd önsözü La Bölümü du travail sosyal ). Bu yüzden sosyolojik keşiflerinden normatif dersler çıkarır: eğer endüstriyel toplumlar tipik olan organik dayanışma nedeniyle ayakta kalıyorlarsa, onun görüşüne göre profesyonel şirketler gibi bunu sürdüren kurumları teşvik etmeliyiz. Aynı şekilde, Essay on the Gift adlı eserinde yeğeni, temel antropolojik keşfinden "ahlaki ve politik sonuçlar" çıkarır mı: eğer hediye - verme, alma ve iade etme üçlü yükümlülüğü - herhangi bir toplumun onsuz parçalanacağı bağlayıcıyı oluşturuyorsa, onun gözünde tüketici kooperatifleri gibi onu sürdüren kurumları teşvik eder.kurumsal güçlendirme
Bu yavaş yavaş dönümünde fiziksel antropoloji vesayet Fransa güçlendirir İngiltere'de sosyal antropoloji, kültürel antropoloji ABD'de veya etnoloji olarak adlandırılır XIX inci ve XX inci yüzyıllarda. 1895 yılında Oxford Üniversitesi'nde ilk antropoloji kürsüsüne sahip olan Edward Tylor , özellikle Primitive Culture adlı kitabıyla bu sürecin ana başlatıcılarından biriydi . Aynı zamanda, fiziksel antropolojiye ve ırksal sınıflandırmaların açıklanmasına hala çok yer bırakan Antropoloji (1881) başlıklı disiplinin ilk kılavuzunun da yazarıdır . 1906'da öğrencilerinden biri olan James Frazer , sosyal antropolojiyi "ilkel halklar" ile ilgilenen sosyoloji dalı olarak tanımladı. Aynı yıl, bu ayrım Oxford'da antropoloji diploması oluşturulduğunda alındı.
Fransa'da Durkheim ve L'Année sosyoloji etrafında toplanan araştırmacılar grubu, bu güçlendirme sürecinde önemli bir rol oynamaktadır. 1901 yılında Marcel Mauss böylece de "medeniyet olmadan halkların dinler" nin sandalye elde 5 inci bölümünde Ecole Pratique des Hautes Etudes . 1925 yılında Mauss ayrıca yanında katılan Paul Rivet kuruluş sürecinde Etnoloji Enstitüsü de Paris Üniversitesi . Bununla birlikte, “etnoloji” teriminin kullanımı, Rivet'in bu konudaki kavrayışını yanlış yönlendirmemelidir. Ona göre, doğa bilimlerinin bir dalı olarak kalır ve İnsan Bilimi olarak adlandırdığı şeye katkıda bulunan tüm disiplinleri tek bir kurumda bir araya getirmeyi mümkün kılmalıdır: yalnızca fiziksel antropolojiyle sınırlı antropoloji, dilbilim , arkeoloji. ve tarih öncesi .Kültürel görelilik ilkesi
Bazı yorumcular, sömürge bağlamında doğan antropolojinin, ilk günlerinde İmparatorluklarla dayanışma içinde olduğunu ve temel kavramlarının, muhtemelen bilinçsizce, bu ilk siyasi durum tarafından belirlendiğini savundular (bkz., örneğin, Gough, Pels ve Salemink, ancak bkz. Lewis 2004). Bu nedenle etnografik ve antropolojik çalışmalar genellikle tarih dışıdır ve insan gruplarını sanki bu gruplar "etnografik bir şimdi" içinde " zamanı geçmiş" miş gibi tanımlar (Johannes Fabian, Le Temps et les Autres , 1983).
Bilimsel nesnellik arayışlarının bir parçası olarak, mevcut antropologlar genellikle antropolojinin tüm alt disiplinlerini bağlayan bir ilke olan kültürel göreciliği savunurlar . Bu ilkeye göre kültürler, dışarıdaki gözlemcinin değerleri veya görüşleriyle değerlendirilmemeli, kendi şartlarına göre tarafsız bir şekilde incelenmelidir. İyi bir antropolojide, başka bir kültürden daha iyi ya da daha kötü bir kültür fikri olmamalıdır.Müzenin rolü
Müzeler disiplin yapılanmasında önemli bir rol oynamaktadır. XIX. yüzyıl boyunca , daha önce Avrupa aristokrasisinin tuhaf koleksiyonlarına dağılmış olan Batılı olmayan kültürlerin eserleri, temiz sergi alanlarının tadını çıkarmadan önce yavaş yavaş konsolide edildi ve müzelerin belirli bölümlerinde sunuldu. 1856'da, koleksiyonları 1873'te Adolf Bastian yönetiminde Kraliyet Etnoloji Müzesi'ne (Königliches Museum für VölkerKunde) aktarılan Berlin Eski Eserler Müzesi bünyesinde bir etnoloji bölümü oluşturuldu . İlk antropolojik müze, Arkeoloji ve Etnoloji Peabody Müzesi arasında Harvard Üniversitesi'nde Fransa'da ise 1866 yılında onu önce yaşadıkları Trocadero Etnografya Müzesi kurumunun Bu tür son yıllarda yayılıyor 1878 yılında açılan XIX inci tümünde yüzyılın Batılı ülkeler, özellikle sömürge fetihlerinin etkisi altındadır. Emperyal politikanın onaylandığı ve tanıtıldığı bir yer haline gelir.
Bilimsel bir bakış açısından, müze sergisi, çoğu zaman sömürge ağı aracılığıyla yürütülen nesne ve bilgi toplama çalışmalarının doruk noktasıdır. Ancak müze aynı zamanda antropologun verileri işlediği ve yorumladığı bir laboratuvar ve doğmakta olan profesyonel kültürün iletildiği bir eğitim yeridir.
Antropoloji tarihi, bu disiplinin ana kavramlarını belirleyen dört büyük döneme ayrılabilir. 1850'den 1920'ye kadar ırkçılık , insan tiplerini ve sosyal grupları listeler (sınırlarına ulaşacak ve 1890'da terk edilecektir) ve evrimcilik, medeniyete doğru "vahşi" bir devletin sözde gelişimiyle ilgilenir . "İlkel" sıfatı böylece, tüm insan toplumlarının karmaşıklığına boyun eğmeden önce 1860'lardan 1950'lere kadar kullanılmıştır. Lewis Henry Morgan (1818-1881), Edward Tylor (1832-1917) ve James George Frazer (1854-1941) tanınmış evrimci antropologlardır.
1880'den 1940'a kadar, yayılmacılık, kültürel bir bakış açısıyla farklı medeniyetlerin evrimine ve dünyaya yayılma biçimlerine yöneliktir. Kültürlülüğü kökenli ABD doğrudan yaşayan kültürleri inceleyerek nesnel bir yaklaşım benimsemeye çalışarak ırkçılığın ve evrimciliği karşı çıkıyor. Franz Boas (1858-1942) önemli temsilcilerinden biridir.
1920'den 1950'ye kadar, Émile Durkheim'ın etkisi altındaki işlevselcilik , "insan toplumlarının evrensel ihtiyaçları ve bunları karşılamanın farklı yolları" ile ilgilenerek insanlığı bir bütün olarak incelemeye başladı.
1950 ile 1980 yılları arasında structuralism , Avrupa tarafından geliştirilen eğilim Claude Lévi-Strauss ve neo-evrimcilik , daha yakın bir Amerikan eğilim materyalizm ve Darwinci teorileri Lévi-Strauss ve öncülüğünde bir araya gelen sona erdi, Georges Balandier. .
Feminist antropoloji önyargı yanıt olarak kuruldu androcentric bilgisi, işe alım uygulamaları ve antropoloji araştırma sonuçlarına üretimini etkiler. 1970'lerde "kadın antropolojisi" ve 1980'lerde "toplumsal cinsiyet antropolojisi" olmak üzere iki ana tarihsel aşamadan geçti.Kadın antropolojisi, kadınları farklı kültürel aktörler olarak rehabilite etmek istedi. erkeklere ödenen erkek antropologlar; geleneksel olarak bir bütün olarak toplumsal yaşamın temsilcisi olarak görülen erkek yaşamlarına verilen önceliği eleştirdi. Kadın antropolojisi esas olarak kadın ve erkek arasındaki farklılıklarla ilgilenirken , 1980'lerden beri kurulan toplumsal cinsiyet antropolojisi, özellikle etnisite kategorilerinin kullanımı yoluyla kadınları birbirinden ayıran farklılıkları daha da araştırıyor. ve sınıf değil , aynı zamanda yaş, meslek, güç vb. Cinsiyet, biyolojik cinsiyetle bağlantılı bir anlamlar ve ilişkiler dizisiyse , toplumsal cinsiyet teorik olarak sosyal ve psikolojik bir yapıdır, tanımı kültürler arasında değişir.
Kurumları yüksek öğrenim gibi, Sosyal Bilimler İleri Araştırmalar Okulu , Ulusal Doğa Tarihi Müzesi ve böyle olanlar gibi çeşitli üniversiteler, Paris-Diderot , Paris Ouest Nanterre La Defense , Aix-Marseille , Caen Basse -Normandie , Lille I , Lyon II ve Bordeaux , "antropoloji" ayrımı ile lisanslar , yüksek lisans araştırmaları ve doktoralar verir .