Aref Hajjaj, Qantara için Almanya’daki operanın iki geleneksel ve modernist akıma bölünmesi hakkında yazıyor, 100 yıldan daha eski, kararlı bir Marksist karaktere sahip bir Alman opera destanına ve bu sanatın dünyadaki yayılımının boyutuna atıfta bulunuyor. Arap dünyası.
Aref Hajjaj, Almanya’da operanın bölündüğünü ifşa etti Biri geleneksel diğeri modern olmak üzere iki akıma ayrılan film, ünlü Alman şair Bertolt Brecht’in 100 yılı aşkın bir süre önce hazırladığı bir opera destanına değiniyor. Hajjaj ayrıca “Opera Ölür, Opera Yaşasın” başlıklı kışkırtıcı bir sergiden bahseder ve ardından bu sanat tarzının Arap halkı için öneminin azalmasının arka planına geçer.
***************
Brecht, “BULUŞUNDAN ÇÖKÜŞÜNE KADAR MAHAGONNY” operasının librettosunu yazdı MAHAGONNY Marksist fikirlerine ve deneyimlerine dayanarak Almanya’da iki dünya savaşı arasında yaşanan olumsuzluklar, Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri başta olmak üzere kapitalist sistemle birlikte, bu sistemin sosyal adaletten yoksun olduğunu ve emekçi sınıflar pahasına zenginlerin çıkarına olduğunu gördü. ona göre her zaman sömürüye, gasp ve zorbalığa maruz kalmışlardır.
Bertolt Brecht doğdu 1898’de Augsburg/Bavyera’da öldü ve Berlin’de öldü Seçkin bir şair, yazar ve tiyatro yönetmeni olan Al-Sharqiya 1956, yirminci yüzyılın en önemli oyun yazarlarından biri olarak kabul edilir.
Brecht’in daha önce (Doğu) Almanya’da yaşadığını ve Batılı kapitalist sisteme sahip diğer Alman devletinden daha iyi olduğuna ikna olduğunu belirtmekte fayda var. Batı Almanya’nın doğudaki rakibinden farklı olarak vatandaşlara fikir özgürlüğü, uygun iş seçimi ve daha iyi bir yaşam sunduğu görüşüne ikna olmadı.
Ancak, edebi ve sanatsal özgürlüğünü felç eden, onu hayal kırıklığına uğratan ve kendi içinde hayal kırıklığı ve umutsuzluk duyguları uyandıran iktidardaki Komünist Parti’den büyük zorluklarla karşılaştı. Ancak 1950’lerin ortasındaki ölümüne kadar Doğu Berlin’de yaşamaya ve çalışmaya devam etti.
“Tanrı’nın Yeryüzündeki Cenneti”nde egemen tiranlara karşı yurttaş devrimi
“Kuruluşundan Çöküşüne Kadar Mahagoni Şehri” destanı, ilk ve son hedefleri inşa edilmiş olmasına rağmen, Tanrı’nın yeryüzündeki cenneti olarak ideal bir şehir olacağını iddia eden suç ve kurnazlıklara bulaşmış kişiler tarafından yaratılan hayali bir şehrin hikayesini anlatır. açgözlülük, şantaj ve baskı temelinde.
Daha önce Alaska’da keresteci olarak çalışmış ya da kendileri ve aileleri için yeterli bir yaşamı güvence altına almak için yeterli ücret almayan profesyonel olmayan işçiler olarak çok sayıda çalışkan işçi şehre geldi.
Ancak kısa süre sonra, yöneticilerin tiranlık, baskı ve sömürü uyguladıkları, halkın ve çevrenin yaşamına ciddi zararlar verdikleri ve vatandaşlara müebbet hapis ve hatta küçük suçlar için ölüm cezası gibi en ağır cezaları uyguladıkları ortaya çıktı. suçlar.
Vatandaşların, iktidardaki tiranlara karşı ayaklanması, şehrin yıkılmasına ve daha iyi bir yaşam arayışı içinde zavallıların başlarının merkezine, hayali umutlar olsa bile geri dönmesine yol açtı.
Kurt Weil’in bu operasının müziğini yeniden yaratın 1900 yılında Alman Reich’ın merkezindeki Dessau şehrinde doğdu ve 1950’de Nazi rejiminin baskısından kaçmak için geçen yüzyılın otuzlu yıllarından beri yaşadığı New York’ta öldü.
Brecht ve Weil’in tiyatro, opera ve müziğin pek çok alanında sosyal adalet düşüncesinden hareketle işbirliği yaptıkları bilinmektedir.
Yönetmen Volkar Loch, Brecht’in çevre korumaya olan ilgisine yoğun bir şekilde odaklanarak destanına şaşırtıcı derecede modern bir his verdi. Bu felaket, bölgenin altyapısını tahrip etmenin yanı sıra, oradaki birçok şehir ve köyde yaklaşık iki yüz kişinin ölümüne ve tüm binaların çökmesine neden oldu.
Yönetmen iklim değişikliğinin, gelişigüzel yapılanmanın ve açgözlülüğün dramatik sonuçlarını sömürücü kapitalizm ruhuyla göstermek istedi. Ancak bu felaketle ilgili çok sayıda video göstererek seyirciye yük oldu, bu yüzden performans operadan felakete ve bunun tersi de kalıcı olarak taşındı.
Ren Nehri kıyısındaki Bonn şehri bir sergiye tanık oluyor Federal Sanat Müzesi’nde, bir öncekinin ölümünden sonra yeni bir Kral tahta çıktığında “Kral Öldü Yaşasın Kral” atasözünden sonra “Opera Öldü, Yaşasın Opera” denir.
Bu sözle kastedilen, operanın, 17. yüzyılın başlarında İtalya’nın Floransa kentinde ortaya çıkışından bu yana, her zaman düşüşe veya unutulmaya maruz kaldığıdır, ki bu bundan daha kötüdür.
Operanın ilk mesajı, insana acı yaşam gerçeğini küçük dönemlerde bile unutturmak için aldatıcı ve estetik görüntülerin sunumunda kendini gösterdi.
Başlangıçta metin müzikten daha önemliydi, şu anda müzik metinle eşdeğer hale geldi ve ondan daha önemli olabilir, böylece herkes müzisyenin adını, ancak yazarın adını bilir. metnin çoğu sadece uzmanlar tarafından bilinmektedir.
Bugün Batı’da operaya gelen ziyaretçiler yaşlılarla sınırlıdır ve Arap dünyasına yayılmıştır.
Operanın bugün yaşadığı en büyük kriz, Avrupa ve Amerika’nın çeşitli ülkelerindeki ziyaretçilerinin altmış yaşını doldurmuş yaşlılarla sınırlandırılmasıdır. toplam katılımcı sayısı. Kötümserler bu fenomeni opera döneminin sonunun habercisi olarak görürken, iyimserler gençlerin yaşlandığını ve bunun klasik müziğe veya opera tiyatrosuna olan düşkünlükleriyle bağlantılı olduğuna inanıyor.