Onu duyan genç askerin sırtı irkildi ve dondu. Tereddütle döndü ama gitmeye cesaret edemedi. Mevcut durum boşa zaman kaybetmesine izin vermedi ve onun tereddütünü görünce öfkesi Xie Lian’ın göğsünde alevlendi ama kendini zorladı, “Korkma, sana hiçbir şey yapmayacağım. Buraya gel. hızlı!”
Sonunda, o çocuk hareket etti. Xie Lian’ın yanına koştu ama altmış metre ötede aniden durdu. Xie Lian sessizce nefes aldı ve elini ona doğru uzattı, “…kalkmama yardım et, beni götür.”
O genç asker çok dikkatli bir şekilde o eli tuttu ve kavradı. Sanki ölümün eşiğindeki bir adam sonunda güvenecek birini bulmuş gibiydi ve bir anda Xie Lian’ın tüm vücudu gevşedi ve o çocuğun üzerine çöktü.
İhale Kokusunun derinliklerine gömülmüş, vücut ısısı yüksekti, vücudu yanıyordu. Yine de, bir şekilde o çocuğun elleri de aynı derecede sıcaktı ve hatta hafif bir titreme bile vardı.
Xie Lian biraz ona yaslandı, biraz enerji biriktirdi, sonra nefes aldı ve ayağa kalkmak için kendini zorladı. Kendisinden daha küçük birinin kendisini tamamen desteklemesini istemiyordu ama onun yardımıyla birkaç adım acı içinde yürüdüler. O çiçek iblisleri, onların uzaklaştığını görünce ona seslendiler, “Hayır, Majesteleri, bizi bırakmayın! ‘O’ sizi yolda bekliyor, bu yüzden buradan ayrılırsanız, ‘ona çarpacaksınız’ ‘.”
‘O’?
“‘O’ kim?” diye sordu Xie Lian.
O kişiden bahsetmişken, İhaleler Ülkesi bile biraz korkmuştu ve biraz tereddüt ettikten sonra, “‘O’, ‘o'” diye mırıldandılar.
Çiçeklerin hepsi birbirlerine baş salladılar: “O”, “o”. Bizi buraya getiren kişi.”
O kişinin isminden veya kimliğinden bahsetmeye cesaret edemeseler bile, o yarı ağlayan yarı gülümseyen maske hemen Xie Lian’ın zihninde belirdi. “Yani şimdi geri dönersem, hepinizi oraya yerleştiren kişi beni yolun yarısında avlayacak ama burada kalırsam gelmeyecek, değil mi?”
Çiçek iblisleri memnun oldular ve gürültülü bir şekilde başlarını salladılar. Öfke, Xie Lian’ın göğsünde alevler içinde kaldı.
Bu nefret dolu durumda onu öldürmeden tuzağa düşürmek için onunla oyun mu oynuyorlardı? Neden sadece ölümüne savaşmıyorsun?
Kendini topladı ve öfkesini bastırdı. Karşı tarafın onunla yüzleşmeye hiç niyeti yok gibiydi ve sadece onun ruhani gücüne zarar vermek, onu gözden düşürmek ve takipçilerini kaybetmek istiyordu.
O çiçek iblisleri doğruyu söylemiyor olabilir ve yalan söyleseler bile, o bunu düşünse, bu çocuk onu destekleyebilse veya sırtında taşıyabilse bile yine de sağ salim geri dönemeyebilirler. Karşı taraf yolun yarısında kasıtlı olarak bazı kadınları üzerlerine atarsa, durum daha da kötü veya daha garip hale gelebilir.
Biraz düşündükten sonra Xie Lian hararetli bir nefes verdi ve gözlerini kapattı. “Beni oradaki mağaraya götür.”
O genç asker onun talimatlarını yerine getirdi ve cesetlerle dolu o yerden geçmesine yardım etti. Mağaranın önüne geldiklerinde Xie Lian alçak sesle nefesini tuttu, “Dur.”
O küçük asker durdu. Xie Lian elini kaldırmasına rağmen kontrolsüzce salladı, “Kılıcın nerede?”
O çocuk onu sol koluyla destekledi ve sağ kolunu kılıcını çekmesi için serbest bıraktı. Xie Lian elini uzattı, kolları sıvadı ve kolunun küçük bir kısmını ortaya çıkardı. Beyaz ay ışığının altında, en yumuşak beyaz yeşim taşı gibi pürüzsüz ve solgundu. O çocuk aniden nefesini tuttu ama Xie Lian bunu fark etmedi ve hâlâ alçak bir sesle, “Bıçakla beni.” diye emretti.
Eskimiş kılıcı tutan eli hemen yere düştü. Xie Lian, “Endişelenme, sadece sapla ve derinden sapla. Bir dizi çizmem gerekiyor. Elimde başka ruhani alet yok, bu yüzden kan olması gerekiyor.”
Ancak o genç asker, “Majesteleri, lütfen kanımı kullanın!” Ve kendi kolunu kaldırdı ve kendini tutmadan yonttu. Xie Lian aceleyle, “Gerek yok! Senin kanın…” dedi.
Ama sözleri zamanında yetişmedi. O çocuğun kolunda çoktan derin bir yarık belirmişti, oradan taze kan akıyordu. Xie Lian içini çekti, “İç çek… sen… boşver.”
Xie Lian’ın kanı paha biçilmez bir kutsal hazineydi, o halde bir ölümlünün kanı nasıl kıyaslanabilirdi? Ama bu küçük askerin ne kadar samimi olduğunu görünce, yaptığı şeyin anlamsız olduğunu ona söylemeye dayanamadı. Bunun yerine, “Teşekkürler. Ama yine de katalizör olarak benim kanıma ihtiyacımız var” dedi. Böylece Xie Lian kılıcı aldı ve titreyen elleriyle kolunun ortasına başarılı bir şekilde saplaması için birkaç deneme yapması gerekti. Kızıl kutsal kan beyaz kolundan aşağı aktı ve mağaranın önünde iki eğri çizgi halinde damlayarak iki bariyer çizdi. Xie Lian ayrıca o çocuğun kanının bir kısmını karıştırmaya özen gösterdi ve sıralamayı tamamladıktan sonra baş dönmesi daha da şiddetlendi. “…Haydi içeriye girelim.”
Mağaranın içi karanlıktı ve o çocuk cüppesinin içinden küçük bir meşale çıkardı, ateşledi ve ateşin ışığı çevrelerini yoğun bir ışıkla aydınlattı.
O genç askerin yüzü bandajların arkasına gizlenmişti ve onu tamamen kaplıyordu ama Xie Lian’ın rahatsızlığı herkesin görebileceği kadar açıktı. Soğuk teri yapış yapış, saçları darmadağınık, dudakları kırmızı ve şişmiş. Daha önce kendi kılıcını kutsamak için dudaklarını ısırdığında oluşan kesikti. Ateş ışığı Xie Lian’ın gözlerine saplandı, canlarını yaktı ve ısı dalgaları da ona işkence ediyordu, bu yüzden Xie Lian hemen, “Ateşi yakma, söndür” dedi.
O çocuk hemen küçük meşaleyi yere attı ve söndürmek için adım attı ve bir kez daha karanlığa gömüldüler. Mağaraya girmesine yardım edildikten sonra Xie Lian oturdu ve meditasyon pozisyonuna geçti. Bir dakika sonra zahmetli bir şekilde konuştu, “Senin için bir görevim var, yapabilir misin?”
“…” O çocuk diz çökerek yere düştü, “Görevimi yapmak için hayatımı riske atmaya hazırım!”
Xie Lian acı içinde derin nefesini tuttu ve zoraki bir sakinlikle konuştu: “Mağaranın önüne iki set bariyer çektim. “
“İki bariyer arasında bir kişiye yetecek kadar boşluk var. Orada kalın ve mağara girişine göz kulak olun. Dışarıdan ne duyarsanız duyun dışarı çıkmayın. Aynı mantık; gelmeyin.” Benden ne ses duyarsan duy.”
O çocuk biraz şaşırmıştı, “Majesteleri, burada tek başına mı kalıyorsun?”
“Evet.” Xie Lian, “Ne yapacağımı bilmiyorum… Her halükarda, ne olursa olsun içeri giremezsin” dedi.
Bu koşullar altında, Xie Lian gidemezdi. Ancak takviye kuvvetlerini beklerken, Qi Rong muhtemelen hala yolda tökezliyordu ve sadece kraliyet başkentine dönüş yolculuğu bile uzun zaman alacaktı. Kim bilir ne zaman takviye gelecekti. Bu küçük alanı yalnızca geçici olarak kapatabilir, muhafazaları harekete geçirebilir ve Hassas Kokuyu tedavi etmenin bir yolunu bulabilirdi. “Çiçek iblislerinden doğan meyveler güçlü baştan çıkarıcılardır. Muhtemelen yakında olgunlaşacaklar…”
Tam o sırada havadaki koku aniden yükseldi ve sözlerini kesti. O nazik, sevgi dolu koku yerden gökyüzüne kadar havayı doldurdu ve çiçek iblisleri kendinden geçmiş, narin kıkırdamalar ve trompet sesleri çıkardılar, “BENİM KÖKÜM! KÖKÜM SERT!”
“Meyveler olgunlaştı!”
O aşırı derecede tatlı kokuyu alan Xie Lian, kalbinin daha hızlı attığını ve beynine kan hücum ettiğini hissedebiliyordu. Dişlerini gıcırdattı, “Acele et ve git! O kokuyu içine çekme ve yaklaşırlarsa korkma. O kan hattını hiçbir şey geçemez ama ayakların bariyerin içinde kaldığı sürece saldırabilirsin.” onları kılıcınla.”
O çocuk dışarıya baktı, inançla başını salladı ve elinde kılıçla dışarı fırlayarak mağaranın girişindeki iki kan hattının arasına yerleşti. Mağaranın dışında, cesetlerle dolu bu tarlada çiçek çalıları canlı renklerle büyümüştü. O çalılık alan, sanki altındaki bir şey yeri yarıp geçecekmiş gibi titriyordu. Kısa süre sonra gerçekten de bir şey patlak verdi – bu bir kadının başıydı!
O “kadının” kafası toprağın altından çıkıyor, yerin üstündeki temiz havayı içine çekiyor, neşeden sarhoş görünüyordu, gözleri hilal çizgileri şeklinde kısılmıştı. Hemen ardından yuvarlak ve pürüzsüz bir omuz geldi ve ardından bütün bir kol sürünerek dışarı çıktı. İhale Ülkesinin meyveleri, köklerinin bıyıklarının altında şekillendi. Meyveleri olgunlaştığında çeşitli kadın kılığına girerler.
Olgunlaşma zamanı gelmişti ve sayısız çıplak kadın topraktan fırladı. Başlarındaki o parlak kırmızı çiçekleri koparmak için kollarını kaldırdılar ve ay ışığı altında yıkandılar, uzuvlarını istedikleri kadar esnettiler. O güzel kokuyu yayan o küçük çiçeklerdi ama şimdi o güzel kokuyu yayan o büyüleyici kadınlardı. Vücutlarında kalan çamuru silkelediler, saçlarını düzelttiler ve baştan çıkarıcı bir şekilde kıkırdayarak mağaraya doğru yürüdüler, “Majesteleri, geliyoruz!”
O tatlı koku aynı zamanda mağaranın içini boğucu bir şekilde doldurdu ve Xie Lian gözleri kapalı bir şekilde lotus pozisyonunda oturmuş, zihninden etik duasını okuyordu. Yine de çok az faydası oldu; o çiçek iblisleri ona utanmadan seslendiler, bebek, tatlım, gege, didi* gibi tanıdık bir dille cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıldamak için. avlar deliliğe neden olur ender mallar engellere neden olur… sabırsızlığa karşı sakinlik sıcağa karşı soğukluk sessizlik en büyük erdemdir… nazik olanlara iyilik yapılır, kaba olmayanlara ise kötülük yapılır…”* Xie Lian bunu hiç fark etmemişti hatasız ezberlediği sutra her yerde okunuyordu.
Mağaranın dışında çiçek iblisleri alkışladılar ve alaycı bir şekilde güldüler, “Sevgili Veliaht Prensim, canım, majesteleri, sen bir keşiş değilsin, neden vecizeler-aiyoh okuyorsun!”
Aniden her yerde feryatlar koptu ve sanki o genç asker tek kelime etmeden şiddetli bir şekilde saldırganlaştı, çılgınca doğradı ve kesti, “Cinayet!”
Bazıları uzaktan bağırdı: “KÜÇÜK VELEDE, GÜZELLİĞİ KÜÇÜK YOK EDEN KÜÇÜK VELETİ LANET ETTİN! SENİN KALBİNDE HİÇ ŞEFFAFLIK YOK!”
“Korkunç, korkunç! Böyle bir yaşta gaddar! Onun büyüdüğünü hayal edin!”
O çiçek iblisleri, aç hayvanlar gibi kendilerini mağaranın içine sıkıştırmaya çalışıyorlardı ama içeri giremiyorlardı. Yerdeki kan dizisini fark etmemişlerdi ve tıkanıklığın tamamen o çocuktan kaynaklandığını düşünmüşlerdi. Biraz tartıştıktan sonra çok uzakta olmayan bir yerde toplandılar ve ona seslendiler, “Küçük gege, neden bizim içeri girmemizi engelliyorsun? Kötü bir şey yapacak değiliz, sadece onunla iyi vakit geçirmek istiyoruz. Majesteleri!”
“Uslu ol küçük asker ve Majestelerine bir iyilik yapmamıza engel olma.”
“O küçük didi çok huysuz. Çok genç, çok hassas olması çok yazık. Muhtemelen ‘iyilik yapmanın’ ne demek olduğunu bile bilmiyor!”
Çiçek iblisleri bir başka alaycı kıkırdama turunda üstlerine düştüler ve Xie Lian gözlerini hafifçe kırpıştırarak mağaranın girişinde o siyah gölgenin durduğunu gördü, elinde kılıçla kararlı olan o çocuktan biri. ölümde bile asla hareket etme. Aniden çiçek iblislerinden biri, “Diyorum ki, küçük gege, kendini oraya sert bir şaft gibi sokma, ne planlıyorsun? Neden benimle oraya gelip biraz eğlenmiyorsun? Ne tür şeyler seversin?” Tipimi beğeniyor musun?
O genç asker hala cevap vermedi ve o çiçek iblisleri mağaraya girmek için onun yanından geçmeleri gerektiğini düşündüler, bu yüzden hepsi numaralarını ortaya çıkardılar, “Peki ya ben?”
“Buna ne dersin? Benim tipimi beğeniyor musun?”
“Bana bak, bunu beğendin mi?”
Yine de, başlangıçtaki flörtlerden şikayetlere ve sonunda küfürlere dönüşen o çocuk, onları hâlâ yalnızca uzaktalarsa görmezden geliyor ve yakınlarsa onlara saldırıyordu. Xie Lian, İhaleler Diyarı yerden ortaya çıkmadan önce kendi şekillerini istedikleri zaman değiştirebileceklerini biliyordu. Çocuğu uyarmak istemişti ama içinde bulunduğu sıkıntılı durum yüzünden ağzını açmaya cesaret edemiyordu. En sonunda, bu baskıcı ısı dalgaları geçtiğinde, “Onlara bakma…” diye soludu mu?
Sadece kafasına akan sıcak kanla mücadele etmek bile onu çoktan yormuştu, bu yüzden Xie Lian’ın sesi son derece yumuşak ve alçaktı, ama o genç asker onu anında duydu ve yanıt olarak bağırdı, “EVET BEYİM! Ekselansları, nasıl… nasılsınız? ?”
“Ben iyiyim.” Xie Lian, “İşler çok zorlaşırsa, gözlerini kapat, burnunu ve ağzını kapat…” dedi.
O genç askerin cevap verme şansı olmamıştı ki başka bir çiçek iblisi aniden kahkaha attı, “BİLİYORUM! Küçük adam, bahse girerim en sevdiğin tip böyle görünüyor olmalı!?”
Sanki yeni bir İhale Ülkesi ortaya çıkmış gibiydi. Mağaranın dışını kaplayan ani bir ölüm sessizliği oldu. O genç asker de nefes almayı bırakmış gibiydi.
Sonraki saniye, o çiçek iblislerinin kahkaha dalgaları Xie Lian’ın üzerine yükseldi ve onu boğdu.
Alkışladılar ve cıyakladılar, “AİYOOHH! NE EL! NE HAAANNNDDD!!”
“TANRIM! Bunu nasıl buldun? BU EN İYİSİ HAHAHAHAHAHA… BAK! O VELET TAMAMEN ŞAŞIRDI! BAHSEMİ BÖYLEDİR!”
“BÖYLE OLMASI GEREKİYOR! VE İŞTE O BOKS VELETİN BİR TAŞ OLDUĞUNU DÜŞÜNDÜM. YANLIŞ OLDUĞUMUZU BİLİR! BÖYLE BİR YAŞTA BÖYLE HAYALLER!”
“Sen kazandın, biz bir hiçiz! Buna ne dersin küçük adam? Çabuk gel ve bu tatlı lezzetli manzaranın tadını çıkar!”
“Bu topraklardan gidersen bu yemeği yapan başka bir dükkân olmayacak. Şimdi şansını değerlendirmezsen, sekiz yüz yıl hayal kursan da yine tadına varamayacaksın! Ya da, sana yardım etmemizi ister misin?
O genç asker iyice kızmıştı ve ses tonu buzla doluydu, “… SEN, ÖLÜMÜ ARIYORSUN!!”
Aynı zamanda, mağaranın içinde Xie Lian sınırına ulaşmak üzereydi.
Görüşü bulanıklaştı ve kulakları çınladı, artık dik oturamıyordu. Öne doğru çöktü ve elleriyle yerden zar zor tutundu. Ancak bu takla, gıcırdattığı dişlerini gevşetti ve o hezeyan anında dudaklarından acılı, sefil bir inilti kaçtı.