Rus Başmelek
Alexander Vasilyevich Suvorov hakkında bir söz ...
Büyük Vasiliev, Alexander Vasilyevich Suvorov'un ölümünün 100 yıldönümünün kutlanmasında, büyük komutana Rus Başmelek olarak adlandırıldı.
Başmelek Mikail'e, Cennet Ana Bilgisayarı Başmelek adı verilir. İtalyan firmasından sonra Generalissimo'nun en yüksek askeri rütbesi olan Suvorov ile görüşen İmparator Paul: “Diğerleri için çok fazla, Suvorov için yeterli değil. Ona bir melek ol! ”
Ortodoksun meleksel töreni, manastır düzenini çağırıyor. Rahipler, oruç tutmak ve durmaksızın dua etmekle, kutsal olmak için melekler gibi olmaya çalışırlar. Ancak Suvorov'un bir melek olduğuna inanan Sovere, Alexander Vasilyevich'in bilmediği Nilo-Stolobensky çölüne gitme arzusunu, manastır yeminine götürme isteğini ima etti. İmparator Paul, onun ruhundan, şanlı komutanının ruhsal dağılmasından bahsettim. Onlarca yıldır süren sürekli savaşlar ve kampanyalar ile şiddetli savaşlar ve kanlı savaşlarla dolu olan Suvorov, uzun yıllar boyunca manastır manastırlarında başarılarını taşıyan dua rahipleriyle aynı duayı ve uyuşukluğu kazanmayı başardı.
Alexander Vasilyevich Suvorov'un - Rus generallerinin en büyüğü, hiç kimsenin şüphesi olmadığı gerçeği. Ancak, Suvorov'un azizlerin karşısında Rus Ortodoks Kilisesi tarafından yüceltilmeye değer olduğu ifadesi bazen kafa karışıklığına neden oluyor. Evet, derler ki, Suvorov çok iyi bir komutan, ama o bir aziz mi?
Alexander Vasilyevich Suvorov'un çok dindar bir Ortodoks Hıristiyan olduğu herkes tarafından iyi bilinmektedir. Hiç kimse Suvorov'un kazandığı zaferlerin Suvorov'un mucizevi kahramanlarının kazandığı pek çok şey görülmemiş, mucizevi olduğu gerçeğiyle tartışmıyor. Bu dindar komutan, düşmanları yenen bir dua ile - bununla belki herkes kabul eder.
Ancak, Suvorov'u yüceltme ihtimalini duyduktan sonra sık sık itiraz ediliriz: bütün Ortodoks Hıristiyanları, hatta ateşli ve samimi inançlarıyla tanınanların bile azizler arasında sayılması gerekir. Ve hatırlatıyorlar ki, Anavatan'ın görkemi için en büyük zaferleri kazanan en ünlü komutanların bile, Kilise tarafından savaş alanındaki işleri için asla yüceltilmiyorlar.
Öyleyse neden bugünlerde Alexander Vasilyevich Suvorov'un azizlerin karşısında yüceltilmelerini umduğumuzu umuyoruz? Ve Alexander Suvorov'un, sadık prensler Alexander Nevsky, Dimitri Donskoy, Dovmont Pskov, Rev. Ilya Muromets ve Rusya'nın diğer kutsal şövalyeleri tarafından Rus ordusunun cennetteki patronlarının yanındaki ikonlara gösterilmesi için herhangi bir sebep var mı?
"Suvorov - Savaşçının Mesih"
Rus azizlerinin arasında, azizlerin ve azizlerin ardından, en meşhurları Rus topraklarını elinde bir kılıçla savunan dindar savaşçı prensler olduğu bilinmektedir. Tanrı'yı memnun eden ve Kilise tarafından yüceltilmiş laymenler arasında, kutsal savaşçılar ezici çoğunluktadır. Ruslar için, Anavatanı savunmak, Ortodoks İnancını savunmak demekti. Soylu prensler batıdan gelen düşmanlarla savaştı - Teutonlar, İsveçliler, Polonyalılar, Latin Roma’yı geride bıraktılar. Doğudan savaşan düşmanlar - Hagarlılar. Onlar göçebe saldırılarını püskürttüler: Peçenekler ve Polovtsy'den, Asya bozkırlarının derinliklerinden gelen istilalar sürekli olarak Rusya'ya yayılan Moğol-Tatarlara. Ardından Osmanlı İmparatorluğu'nun saldırısını püskürtür. Düşmanla savaşan Rus prensler "Kutsal Rus Ülkesi için, Tanrı'nın Kutsal Kiliseleri için" savaştı.
Savaş alanında düşmanlarını yenen tüm cesur ve ünlü Rus prensleri kanlı değildir. Ancak dindar prensler arasında prensler-şehitler var: Vasilko Rostovsky, Chernigovlu Mihail, Tverli Michael, Mesih adına acı çekmişti. Bugün ne yazık ki, Kilise ile ünlü birçok Rus prensinin adı vatandaşlarımızın çoğu tarafından bilinmemektedir. Ancak iki kutsal prens, Alexander Nevsky ve Dimitri Donskoy, kiliseden uzak bile olsa her Rus tarafından biliniyor. Ve devlet ateizmi dönemlerinde Rusça öğretmek imkansızdı. tarihbu isimleri adlandırmadan.
Hem Batı'dan hem de Doğu'dan düşmanları parçalamak zorunda olan en büyük Rus komutanı Alexander Vasilyevich Suvorov olmadan Rusya tarihi düşünülemez. Suvorov ve St. Alexander Nevsky isimleri, yalnızca büyük zaferlerin anısını ve Anavatanımızın ihtişamını yansıtmaz. “Tanrı iktidarda değil, Pravda'da” - Alexander Nevsky'nin bu sözleriyle, yüzyıllardır Rus halkı, topraklarının işgalinden korunmasını sağlamıştır. İnsanların savaşa karşı tutumu derinden Hristiyan ve Evanjelikti. Rus Ordusu yanlışlıkla Mesih'i seven ordu olarak adlandırılmadı. Generalissimo Alexander Vasilyevich Suvorov, bütün askeri tarihçiler ve düşünürlerin oybirliğiyle kabul ettikleri gibi, Rus savaşçının ruhunu hayatı ve zaferleri ile ortaya koydu. Mesih seven Rus savaşçı.
Sık sık, Alexander Sergeevich Pushkin'i hatırlatarak şöyle diyorlar: “Puşkin bizim hepimiz” diyor Rus kültürünün büyük şairinin önemi. Rus Ordusundan, askeri ruhundan ve geleneklerinden bahsetmişken, "Suvorov bizim her şeyimiz" sözlerini doğru bir şekilde telaffuz edebiliriz. En iyi askeri liderlerimiz hakkında: “Suvorov okulunun komutanı” hakkında söylenmenin alışılmış olması tesadüf değildir. Yirminci yüzyılın başındaki Rus askeri düşünürlerden biri olan ünlü sözler “Rusya, Puşkin’in Puşkin’in aydınlanma çağrısına cevap verdi” diyerek “Rus Ordusu, Petrus’un Suvorov’un çağrısına cevap verdi” sözlerini sürdürdü. Suvorov, şanlı Rus askeri tarihinin sadece büyük bir komutanı değil. Suvorov, Rus kültürünün düşünülemez olduğu bir isim. Suvorov olmadan, popüler Rus karakterini tam olarak temsil etmek imkansızdır. Suvorov'un dehası olmadan, Rusya'nın kendisi düşünülemez.
XNUMX. yüzyılda, yenilmez Amiral Fedor Fedorovich Ushakov bir aziz olarak sayıldı. Kutsal Patrik Alexy II'nin doğru savaşçı Fyodor Ushakov'un yüceltilmesine mesajı: “Theodore Feodorovich Ushakov, askeri cesaretle yüceltildi ve büyük Rus amiral tarafından herhangi bir savaşta yenilmedi. filo, şimdi Kutsal Kilise, dürüst ve dindar bir adam olarak, inananların rol modellerinden biri olarak, Tanrı'nın azizi olarak memnun ... Theodore Ushakov, hepinizin bildiği gibi olağanüstü bir devlet adamıydı. Tüm hayatı Rusya'ya verildi. Vatanlarının egemenliğine, halkının iyiliğine sadakatle hizmet etti. Aynı zamanda, Kurtarıcı Mesih'e daima Ortodoks ahlaki ilkelere bağlı, derin merhamet ve fedakarlık yapan bir adam, Kutsal Kilise'nin sadık bir oğlu olarak kaldı. ” Muhtemelen, herkes kutsal deniz komutanı hakkında konuşulan bu kelimelerin haklı olarak Alexander Vasilievich Suvorov'a atfedilebileceğine katılıyor.
“Savaş, İlerleme ve Dünya Tarihinin Sonu Üzerine Üç Konuşma” V.S. Solovyov, on üçüncü yüzyılda Livonyalıları ve İsveçlileri yenen Alexander Nevsky'nin neden yüceltildiğini, ancak on sekizinci yüzyılda Türkleri ve Fransızları yenen Alexander Suvorov'u yüceltmedi. Suvorov'un içten dindar ve kusursuz yaşamına dikkat çeken, kanonizasyona engel teşkil etmeyen Solovyov, Alexander Nevsky'nin, Moğol istilasından sonra harabeye giren ve ateş eden Anavatanımızın geleceği için savaştığı sonucuna varıyor. Harika şeyler yapan Suvorov, Rusya'yı kurtarmak zorunda kalmadı ve bu nedenle sadece “askeri bir ünite” olarak kaldı. Nitekim, yiğit bir kılıç ve alçakgönüllü bilge ile Alexander Nevsky, Rus topraklarını Batuyev’in yıkıntılarının korkunç zamanlarında kurtardı. Alexander Suvorov, Rus İmparatorluğu'nun Karadeniz kıyılarına geri döndüğü, Osmanlı Porto'yu ezdiği, Fransızları İtalya'nın vadileri ve İsviçre Alpleri'nde parçaladığı bir dönemde zafer kazanmıştı. Ancak yine de Solovyov ile tamamen aynı fikirde olmak mümkün değil. Asıl sebep, Rus halkının 15. - 16. yüzyıllarda ve 18. - 19. yüzyıllarda Rus toplumunun dindarlığı durumundaki sadık prenslerin featinin önemini nasıl anladığıdır.
Çar-Şehit Nicholas II döneminde, azizler 18. ve 19. yüzyıllardan daha fazla yüceltildi. Dindar egemen, Synod'a Tanrı'nın azizlerini yüceltmeyi önerdi. Çoğu zaman Çar, birçok kilise hiyerarşisinin yavaş yavaş inancını yitiren ve Kilise'den uzaklaşan sözde "ilerici" Rus toplumunun baskısına boyun eğdiği bir zamanda azizlerin kanonizasyonu konusunda ısrar etmek zorunda kaldı. Doğal olarak, eğer bu “toplum” şehit kralı Sarov Aziz Seraphim'in yüceltilmesinin pek anlamadıysa, Suvorov'un kanonlanması söz konusu değildi.
Anavatanı savunan Eski Rusya'nın dindar prensleri, "Tanrı'nın kutsal kiliseleri için, Svyatorusskaya ülkesi için Hristiyan inancı" için Latinlerle ve Muhammetlerle birlikte savaştı. Suvorov ne için savaştı? Gerçekten de sadece "Catherine’in altın çağında" Rus İmparatorluğu’nun sınırlarının genişletilmesi için mi?
Cevap, Alexander Vasilyevich tarafından “Zafer Bilimi” nde bize bırakıldı: “Bakire Meryem Evi için Stand! Ana Kraliçe'nin arkasında kal! Öldürmek - Göksel Krallık, Tanrı Kilisesi dua ediyor. Canlı - şeref ve övgü! ”.
“İlerici” toplumun aksine, ortak insanlar, Suvorov'un ne için savaştığını her zaman açıkça anladılar. Alexander Vasilyevich'e adanmış türkülerde ve efsanelerde, komutana "Suvorov - Mesih'in Savaşçısı" denir.
Rus halkında, Alexander Suvorov doğduğunda bir gezginci şeklinde bir meleğin ailesinin evini ziyaret ettiğini söyleyen birçok efsane vardı. Suvorov'un doğumunu ilan eden İsa'nın aptal aşkına kehaneti biliniyor: "Bu gece olağanüstü bir adam doğdu - ünlü ve kutsal korkutucu." Kuşkusuz, bu efsaneler ancak Suvorov'a “Mesih Savaşçısı” olarak ibadet eden insanlar, Ortodoks İnancının çeşitli “Hıristiyan olmayanlar” dan savunucusu olduklarında ortaya çıkabildi.
Halk ibadeti, Tanrı'nın azizinin yüceltilmesi için önemli koşullardan biridir. Ancak tüm bu 250 yıllarında Rusya'da Alexander Vasilyevich'e olan ulusal aşkı görmüyoruz. Komutanın hayatı boyunca, bütün insanlar sadece şanlı zaferlerden memnun değil, aynı zamanda Suvorov'u da gerçekten çok sevdiler. Yılın 12 savaşının kahramanı, bir Rus subayın oğlu olan Denis Davydov, çocukluğundan erken yaşta Suvorov'a nasıl aşık olduğunu şöyle anlatıyor: “... Askerlerin ve kampın tüm görkemindeki tüm ordunun cılız bir çocuğuna nasıl aşık olamazsın? Peki ya tüm askeri, Rus, yerli ordunun türü o zaman Suvorov değildi? Yokluğu ve şahsen, her birinden hayranlık ve nimetler konusu değil miydi? ”
Ve sonraki iki buçuk yüzyıl boyunca, Suvorov, Rus ordusunu sevenler için Rus ordusunun zaferini koruyanlar için “Rus, yerli, askeri” olan her şeyin somut hali kalacak. Fakat ne yazık ki, şu ana kadar bu popüler sevgi ve saygı, dini bir bakış açısıyla değerlendirilmemiştir. Şarkılar ve efsaneler olsa da, tüm halk sanatımız açıkça Ruslar için Suvorov'un “Mesih seven bir savaşçı” olduğunu söylüyor. Korkunç yirminci yüzyılın başından önce, Rus halkı sadece Hristiyan değil, aynı zamanda yabancıları da derin inançlarıyla şaşırttı.
İsmail'in ele geçirilmesine adanan askerin şarkısında, kargaların nasıl bir mucize gördüğünü anlatıyor:
Harikası harika harikası mucize merak
Babamız Suvorov-grafik olarak
Şahinlerinin küçük bir gücü ile
Raflar çöktü
Polonil Paşa ve Vizier
Şarkının ilerisinde, Suvorov başkanlığındaki Rus savaşçıların ne için savaştıkları hakkında söylenenler:
Kutsal Rusya-Anavatan için
Ve Hıristiyan İnanç için
Alexander Vasilyevich'in kendisini iyi tanıdığını ve Rus şarkılarını ve destanlarını sevdiğini söylemeliyim. Muzaffer savaştan sonra Suvorov, Don General Denisov kahramanı övdü: “İşte Donetsk, o Rus, o Ilya Muromets, o Eruslan Lazarevich, o da Dobrynia Nikitich! Zafer, zafer, Ruslara şeref! ”
O sırada “ihtiyatlı” ve “zarif” görgülere çok dikkat edilen İmparatorluk Mahkemesi'nde yer alan Suvorov, yüksek topluma karşı inancını kanıtlamak için ifade vermeye çalıştı. Örneğin, Büyük Düşes'le olan bir seyirci sırasında, saraya giren Alexander Vasilyevich, herkesin önünde, En Kutsal Theotokos'un ikonuna doğru gidiyordu, saygıyla üç dünyevi yay koydu ve sonra, İmparatoriçe'yi iyi gördüğünü, adımlarını yazarak Büyük Düşes'e eğileceğini gösterdi. Suvorov herkese her şeyi gösterdi - önce Cennetin Kraliçesi'ne, sonra da Rus topraklarının Kraliçesi'ne ibadet etmek.
Alexander Vasilyevich'in bütün "eksantriklikleri", daha yakından incelendiğinde, günah kınayan derinden dindar bir insanın aptallığı, günümüz toplumunun inancından ayrılan inanç kanıtıdır. Suvorov, “eksantriklikleriyle” dünyaya, ikiyüzlülük, gurur, boş konuşma, dünyevi zafer arzusunu açığa çıkaran gerçeği anlatıyor. Her ne kadar dikkat edilmelidir, Alexander Vasilyevich gösterişli alçakgönüllülük acı değildi. Her şeyi bilen Potemkin sorusuna “Seni nasıl ödüllendiririm?” Suvorov onurlu bir şekilde cevap verdi: “Ben tüccar değilim. Sadece Tanrı ve İmparatoriçe beni ödüllendirebilir. ” Grigory Alekseevich Potemkin büyük beğeni topladı ve İmparatoriçe'ye yazdığı mektuplarda üstünlüklerinde Suvorov'dan her zaman bahsetti.
Tüm "eksantriklikleri" için, Alexander Vasilyevich, Büyük Düşes, Potemkin ve diğer pek çok değerli muhatapları, halkla ilişkiler söz konusu olduğunda derin bir zihin, ciddi yansımalar ve saygınlıkla şaşırttı. Suvorov çok iyi eğitilmiş bir adamdı, birçok dil biliyordu. Bir zamanlar İngiliz, Lord Clinton, öğle yemeğinde komutanın evinde Suvorov ile konuşuyordu. İskender Vasilyeviç'in istihbarat ve eğitiminin etkisi altında olan Briton, Suvorov'u sadece en büyük kumandan değil, aynı zamanda harika bir adam olarak adlandıran, hayranlıkla dolu bir mektup yazdı. Lord Clinton, “Bir şey yiyip yemediğimi hatırlamıyorum ama onun her zevkini hatırladığını hatırlıyorum” dedi. Suvorov, Clinton’un mektubu hakkında bilgilendirildiğinde, pişmanlıkla şunları söyledi: “Bu benim hatam, çok fazla açığa çıktı; düğme yoktu.
Alexander Vasilyevich Suvorov birçok ihtişamlı zafer kazandı; düşman kuvvetlerinin genellikle Rusların sayıca üstün olduğu düzinelerce savaş kazandı. Yıllarca sürekli askeri şirketler için, kimse kaybetti, başarısız bir savaş. Ancak Suvorov’un iki zaferi özellikle Rus komutanının ismini yüceltmişti.
"Açıklanamaz Mucize"
İsmail’i yakaladıktan sonra, şiirindeki Byron, "Don Juan", Suvorov'u "anlaşılmaz bir mucize" olarak nitelendirdi. Tüm Avrupa, Rusların başarısına hayret etti оружия. İsmail, Türklerin Alman ve Fransız mühendislerini inşa etmelerine yardımcı olduğu, en güçlü tahkimatlara sahip bir kale idi. “Zayıf noktaları olmayan” kale, İzmail Suvorov'un tahkimatlarını aykırı bir şekilde belirledi. Ruslar, 28 binlerce var, bunlardan sadece 14 binlerce düzenli piyade, 11 süvari filosu ve saldırı için sökülmüş Kazaklar var. Izmail'de 35 binlerce Türk var, bunların arasında 17 binlerce seçilmiş Janisyalı ve 250 silah var. Böyle bir kaleye saldırırken saldırganların en az üç kat avantajı olması gerekir. Suvorov’un zirvesinde, Türk komutanı Seraskir Aidos-Mehmet Paşa, İshmael'in erişemeyeceğinden emin ve sayısal üstünlüğünün iyi bilincinde, kendinden emin bir şekilde cevap verdi: “Tuna’nın şu anki duracağı ve gökyüzü, Rusların İsmail’i ele geçirmesinden ziyade yere düşecek”. Ancak Suvorov, askerleri dikkatlice hazırladı ve ardından ünlü düzeni verdi: “Güne oruç tut, güne, sonraki güne dua et - fırtına, ölüm veya zafer!”.
En şiddetli ateş altında, saldırı sütunları, geçilmez duvarlar ve derin hendekler ile aşılmıştır. Duvarlardan şiddetli bir el ele dövüşen yıkılan Türkler, inanılmaz inat ve acılıkla savaşıyor, şehirde savaşıyor, her evi bir kaleye dönüştürüyor. Ancak 16 saatlerde kavga bitmiştir. 27 bin Türk öldürüldü, 9 bin ele geçirildi. Kaybımız 1879 öldürüldü (64 memuru ve 1815 düşük rütbesi), 2 702 yaralandı. Bu kadar inatçı bir rakiple böyle bir kaleye saldırırken bu nasıl mümkün olabilir? Ama bu doğru. Suvorov, zaferden sonra kazara itiraf etmedi: "Böyle bir saldırıya hayatında sadece bir kez karar verebilirsin." Alexander Vasilyevich’in Tanrı’nın yardımına olan ümidi harikaydı, Rus komutanının duasının gücü müthiş!
Ancak asıl başarısı Alexander Vasilyevich tarafından yapıldı ve hayatını benzeri görülmemiş, harika bir İsviçre kampanyasıyla tamamladı. Suvorov’un Alpler’den geçişi, askeri tarihin gerçek bir mucizesi. Rus kahraman kahramanlarının Suvorov'un Alpleri'ndeki emri altında gerçekleştirdikleri, yalnızca insan güçleri tarafından yapılamaz. 10 savaşlarında Rusların MacDonald, Moreau, Joubert'i ezdiği İtalyan firmasının muhteşem zaferlerinden sonra, 25 kaleleri kurtarıldı - Suvorov'u tuzağa düşüren harikulade Avusturyalıların ihaneti ve kasten ihaneti. Avusturyalılar vaat edilen depoları terketmedi, aldatıldı, kasıtlı olarak yanlış kartlardan geçti. kendilerini dağlarda cephane, yiyecek ve kış kıyafeti olmadan buldu. Alplerde birçok dağ geçidi, modern dağcılık ekipmanlarına sahip turistler için bile kışın geçilmezdir. Dağlarda, ünlü “Şeytan Köprüsü” gibi bir yerde - kayaya açılan dar bir tünelden çıkarken - dipsiz bir uçurumun üstündeki dar bir taş kemer, dibinde hızlı bir akıntının çarptığı bir asker şirketi kolayca orduyu tutabiliyordu. Erişilemeyen pasolardaki bütün pozisyonlar Fransızlar tarafından işgal edildi. Fransız kuvvetleri, Rus ordusunun üç katıydı. Suvorov'un 20 bini yok, Fransızların 60 bini var. Fransızlar, Avrupa'nın en iyi askerleridir. "Marsilya" şarkısını söyleyen Cumhuriyetçi Fransa'nın Tugayları, Avusturyalı ve Prusyalı ordular, İtalyanlar, İngilizler ve Hollandalıları tamamen ezdi. Fransızlar cesur, cesur savaşçılar, yenilmezliklerine güveniyorlar. Fransız birlikleri cephaneden ve yiyeceklerden yoksun. Cumhuriyet ordusunun başında, Napolyon'un en iyi generalleri Massena'nın “zaferlerin favorisi” olan ünlü Moreau, Lecourbe'dir. Geçilmez dağlardaki tuzak kapandı. Gloena'ya bakan General Lekurb, Massena'ya Rusların sona erdiğini ve “Suvorov'un sadece dağlarda açlıktan ve dondan ölmek zorunda kaldığını” yazdı.
Ve gerçekten de, Rus ordusunun Avusturyalılara karşı ihanet ve ihanet getirdiği tuzağından kurtulma umudu yoktu. Tüm askeri sanat yasalarına göre, Ruslar mahkum edildi. Kış dağlarında ya kollarını bırakmaya ya da açlıktan ve soğuktan ölmeye devam etti. Ya da üstün bir rakiple kasten umutsuz bir savaşta zaferle ölün.
Ancak, Rus harikası kahramanlarıydı ve onlara “Savaşçının Mesih - Suvorov” u götürdü ...
.... Schwyz'deki savaşta, 4-bininci Rus dekolmanı, Massena’nın ordusunu geri almalıydı. Fransızlar büyük, binlerce yoğun sütunda ilerliyorlardı, pankartlar açıldı, zafer kazandılar. Fakat sadece iki Rus alayı, çılgınca bir cesaretle süngülere koştu. Altı kez mucize kahramanlar, süngeri saldırılarına girdi, düşmanı geri aldı, ama çok az kahraman vardı. Ve General Rebinder bir geri çekilme emri verdi. Ruslar sessizce, hazır süngüleri ile mükemmel sırayla geri çekildi. Büyük Fransız sütunları durdu ve cesur Fransızlar bu cesaret karşısında, bir avuç Rus kahramanı alkışladı.
Fakat, aniden, General Rebinder Rus sisteminin önünde belirdi ve gök gürültülü bir seste ilan etti: “Çocuklar! Silahımız Fransızlarla birlikte kaldı ... Çar'ı iyileştir! ”
Ve Ruslar yine düşmana süngülerle saldırıyor! Fransızlar karışmış, yanıp sönüyor. O sırada milletvekili hesaplarına göre Miloradovich zaman içinde, halkına görgü tanıklarının ifadelerine göre, savaşa acele ederek, sabırsızlıkla, yorgun bir şekilde cüretkar Rebinder askerlerini zorluyordu.
Fransızlar, dört mil boyunca Schwyz'e kadar vadi boyunca bir kalabalık tarafından tahrik edildi.
Ancak geceleri, takviyeler Massena'ya yaklaştı. Ve sabahları utançtan arınmak ve bir avuç Rus'a son vermek isteyen büyük bir Fransız ordusu, yine tehdit eden sütunlar küçük bir Rus dekolmanı üzerinde ilerliyor.
Çantalarda Rus askerleri - bir şarj. Memurlar şöyle der: “Kardeşler! Rus olduğumuzu gösteriyoruz. Suvorov tarzında süngü ile çalışmak! ” Fransızlar yaklaşıyor, Rus sistemi sessiz. Belki de Massena, Fransızları selamlayan direnişin anlamsızlığını fark eden Rusların silahlarını bırakmaya karar vermiştir. Ve zaferden sonra, yiğit rakibe karşı saygılı bir saygı göstermesi mümkün olacak.
Ancak Fransızlar çok yaklaştığında, bir voleybolu çaldı ve ondan sonra Rus “Yaşasın!” Thundered ve mucizeler-kahramanlar süngülere çarptı!
Önlenemez bir süngü saldırıya karşı ezilmiş olan Ruslar, düşmanı sürüyor, yine kocaman, ince ve korkunç sütunlarını düzensiz bir kalabalığa dönüştürüyorlardı. Daha sonra memur Makhotin tuttu, yumrukunu Massen'ın atından vurdu, ancak bir Fransız memur, mareşalın kurtarılması için koştu. Massena'yı bir eliyle tutan Makhotin, el ele dövüşte Fransızları vurdu, ancak Massena serbest kaldı ve atına atladı, kaçmayı başardı, altın apoletini Rus işsiz memurunun elinde bıraktı ...
Fransızlar geçit boyunca sürülür. Düşman bataryasını yakalamak, silahları döndürmek ve düşmanı Fransız silahlarından parçalamak ...
Bu savaşta Ruslar, Suvorov’un bir dağ tuzağında ölümünü hayal eden General Lekurb’u ele geçirdi.
Rostock geçmeden önce, dağcılar Suvorov'a yılın bu zamanında Rostock'un geçmediğini garanti ediyorlar.
Suvorov cevaplıyor: "Geçeceğiz - Rus'uz!" Tanrı bizimle! ” İsviçreli, yılın bu zamanında kimsenin dağlara girmediğini, Rubebezal'in korkunç ruhunun oradaki kurallara uyduğunu söylüyor. Suvorov gülüyor. “Ben Ryubetsal'ım!” Korkmuş dağcılara bağırıyor.
Ruslar hem Rostock hem de daha korkunç Ringenkopf'tan geçti. O zamandan beri, Suvorov’un sözleri yüzyıllarca hatırlandı: “Geyiklerin geçmeyeceği yerde, Rus askeri oradan geçecek!” Buzlu kayalarda ve kornişlerde, dipsiz uçurumlarda, karda ve yağmurda yürüdük ve dağcıların yürümekte zorlandıkları yerlere tırmandık. Bulutların arasında, dağ geçitleri boyunca yürüdüler ve buzulların üzerinde uyudular.
Fransızlar bazı süngüler tarafından erişilemeyen konumlarla yere serildi. Rusların Fransızların işgal ettiği “Şeytan Köprüsü” nü nasıl geçtikleri henüz belli değil! Rusların saldırısı altında geri çekilen Fransızlar taş köprüyü havaya uçurdu. En şiddetli ateşin altında, birkaç kütük fırlatmak ve onları memur eşarplarla bağlamak, dipsiz uçuruma çarpmak ve süngülerle korkmuş düşmanı devirmek.
... Herkesi ezmek, geçilmez "lanet olası köprüler" den üstün bir düşmanı vurmak, kışın geçilmez Alpleri geçip, o zamanlar sadece "Rubebetal'ın dağ ruhunu yaşadığı ve hatta bir buçuk bin Fransız mahk alongmu getirdiği" gerçekten "anlaşılmaz bir mucize" idi! Ve kimse hala bunu açıklayamaz.
Günümüzde ahlaki ve iradi niteliklerden, özel kuvvet birimlerinin ahlaki ve psikolojik eğitimi hakkında konuşmak gelenekseldir. Suvorov mucizesi kahramanlarının Alplerde başarmış olması (dağ tüfek özel birimi değil, tüm ordu!) Gerçek bir mucizedir. Rus mucizesi.
“Tanrı bizim generalimizdir. Bizi o yönlendirir. Ondan zafer! ”
Askeri bilimde, tüm ciddi bilim adamları, orduların ruhuna, zaferlerin ruhsal bileşenine çok dikkat ederek büyük önem veriyorlar. Gerçekten de, dünya askeri tarihinin en iyi orduları her zaman yüksek mücadele ruhu, görevlerine ve liderlerine inançlarıyla ayırt edildi. Arap fatihlerinin fanatik "İslam savaşçıları" ve Osmanlı İmparatorluğu'nun Yeniçerleri, Gustav-Adolf ve Charles XII'nin Lutheran İsveçlileri ve Napolyon'un Eski Muhafızları ve Avrupa’yı ezen Wehrmacht demir askerleri vardı.
Peki Suvorov mucizesi kahramanları şanlı zaferlerini nasıl biliyorlardı? Tabii ki, Kutsal Ruh, dualarını çağırdı. "Cennetteki Kralı, Yorgan'ı, Gerçeğin Ruhunu ..." derin inancıyla birlikte, komutanıyla birlikte, her savaştan önce namaz kılan yürüyüş sunaklarına, Suvorov askerlerine seslendirdi. Suvorov'un sözleri: “Kutsal bakire, bizi kurtar! Peder St. Nicholas Wonderworking bizim için Tanrıya dua eder! Bu dua olmadan silahları çıplak kullanmayın, silah doldurmayın! ”- Her Rus askeri kalbi kabul etti. Suvorov şöyle dedi: “Allah'a dua edin; Ondan zafer! ”ve askerler ona inandılar ve liderleriyle hararetle dua ettiler. Ancak herkes bazı öğretilerin askerlerinin gönlüne böyle bir inancı solumayı anlıyor ve kelimeler çok az. O sırada Rusya'da benzer kelimeler çocukluğundan her Ortodoks tarafından biliniyordu. Askerlerin yüreklerine bu kadar ateşli bir inancı solumak için, komutanın kalbinde Tanrı'ya güven duyması gerekiyordu, hayatı ile göstermek zorunda kaldı. Rus askerini iyi tanıyan “onikinci yılın fırtınası” nda, kendisinin, Rus askerini iyi tanıyan, “Tam olarak Rus askerinin kalbine el koydu ve kalp atışı okudu” yazan “Denis Fırtına” nın tesadüfen olması mümkün değildir.
Rus Mesih'i seven savaşçı ve Rus Mesih'i seven komutanda, kalpler aynı şekilde atıyor. Kalplerinde Kurtarıcı Mesih, Cennet Kraliçesi ve Rus topraklarına sevgi vardı. Suvorov haklı olarak bogatirilerine: “Tanrı bizim generalimizdir. Bizi o yönlendirir. Ondan zafer!
Bu arada, askeri sömürüye layık görülen Rus alayı rahiplerinin ilki, bütün subaylar nakavt edildikten sonra haçı büyüten ve korucuların bekçilerini İzmail duvarlarını fırtınaya sürükleyen Peder Kutsinsky idi. Papazın haçı iki mermi ile delinmişti. Çarın asker ve subay cesaretinin ödülleri, Suvorov kilisede kendilerini ayıranlara güvendi. Onları bir tabağın üzerindeki sunağa getirdi, rahip serpti ve kutsal suya madalya verdi ve sonra her bir kahraman kendi haçını işaret etti, dizlerinin üzerine çöktü, nişanlarını öptü.
Ve Suvorov mucizesi savaşçıları ve Ushakov'un denizcilerine göre, düşman incelemelerine göre, yok olanlara merhamet ve cömertlik konusunda farklılık gösterdi. “Merhamet isteyen - merhamet et. O aynı kişi. Yalan dövmez "- Suvorov'u öğretti. Dürüst, olağandışı disiplinli Rus askerleri ve denizciler, İtalya ve İyonya Adaları sakinlerinin “iyi ahlakları” ile çarpıştı. Suvorov şöyle öğretti: "Ortalama bir adama zarar verme, asker bir soygun değil." Ve “Tanrı bir soyguncunun yardımcısı değil” olduğunu vurguladı. Ushakov gibi Suvorov da, açık bir vicdan ve yüksek ahlak olarak askeri ruhun ve cesaretin Tanrı'ya iman edilmesinin temeli olduğunu düşündü. Hem Rus denizci komutanı hem de Rus komutanı, o zamanlar, ünlü Nelson için olduğu gibi, savaşın zenginleşmesinin yolunu açan İngiliz amiralleri ve generallerinden çarpıcı biçimde farklı olan bencilsizlikleri ile biliniyordu. Ve tabii ki, İtalya'nın benzeri olmayan soygunlarıyla ünlü olan Bonaparte'yi izleyen cumhuriyetçi Fransa generallerinden. Bununla birlikte, bir düşman kampının yakalanması veya kentin fırtınası sırasında askerlerin okunaklı olduğu düşünülmelidir. Ancak bu avın bölünmesine askerlerle katılmak Rus askeri komutanlarının kurallarında değildi. Bunlar Rus Ordusunun gelenekleriydi.
Suvorov, muhaliflerinin ahlaki karakterini bilmenin önemli olduğunu düşündü. Ve ona karşı çıkan Fransız generaller iki listeye ayrıldı: Moreau, MacDonald, Joubert, Syurie - dürüst ama talihsiz Cumhuriyetçiler, Bonaparte, Massena, Lemojes ve diğerleri - soyguncular.
Açgözlülüğü ile tanınan Massena hakkında, Suvorov şunları söyledi: “Sıkışık tabutta çaldığı ve kanamasının uyuyamadığı milyonlarca insanın sığamayacağını gerçekten hatırlayamıyor mu?”
Avrupa'da, aynı zamanda Rus zaferlerine hayran ve korkan, büyük komutanın kana susamışlığı hakkında söylentiler yaydılar. Yine de, zaferlerine tanık olan yabancılar bile, Suvorov'un düşmanlarına karşı olağanüstü cömertliği ve merhametinden bahseder. Ancak, kaybolmuş düşmanlarına. İyi güçlendirilmiş bir Varşova banliyösü olan Prag şiddetli bir saldırı sonucu şiddetli bir savaşta ele geçirildi, banliyöde inatla savunan otuz bin Polonyalı'nın çoğu öldürüldü. Ancak, anahtarların saldırıdan korkan Varşova eteklerine götürülmesiyle Suvorov, şehrin anahtarlarını öptü ve onları gökyüzüne yükselterek şöyle dedi: “Rab'be bu kadar pahalı olmadıkları için şükürler olsun…” dedi ve yıkılan banliyölere baktı. Fethedilen Varşova heyetine hitap ettiği ilk sözleri şöyle: “Barış, barış ve huzur. Yaşam, mülkiyet, geçmişin kayıtsızlığı. En zarif İmparatoriçe size barış ve sessizlik verir! ” Varşova'ya giren Suvorov, evlerin olası çekimlerine cevap vermeme emri verdi. Binlerce katlanmış isyancının 25'i pasaportlarla eve bırakıldı. Ve Alexander Vasilyevich'in bilgeliğinin ve hayırseverliğinin kanıtı - ayaklanmaları sırasında takımları Polonya başkentinde bulunan Varşova alaylarına girmeme emri. Cuma günü yapılan Polonyalılar, Tutku Haftası, bir ayaklanmayı gündeme getirdi, bu da demek oluyor ki kentin etrafına dağılmış Rus ekipleri öldürdü. General Igelstrom ile sadece birkaçı kendilerine ulaşmayı başardı. Polonyalılar gururla "Varşova Sabahı" Tutku Haftasında düzenlenen hain katliamı gururla çağırdı. Suvorov, Rus askerlerinin askerlerini intikam alma isteklerine karşı koyamadıklarını ve Polonyalılar için üzüldüklerini anladı. Ancak Suvorov’la savaş her zaman olağanüstü bir kararlılıkla ve yıldırımla sonuçlandı. “Savaşı geciktirmek ve 100'a binmek daha mı iyidir?” Şiddetli bir savaş olsa da şirketi kararlı bir şekilde çözmeye çalıştıkları için kınananları sordu. Polonya alışılmadık derecede kısa sürede pasifize edildi.
Polonya, Suvorov, haklı olarak, Cumhuriyetçi Fransa'nın bir müttefiki olan Doğu Avrupa'daki Jacobinizm yuvasını değerlendirdi. Ve burada, Alexander Vasilyevich'in Fransa ile savaş hakkında ne olduğunu anlamak bizim için çok önemli.
"Kutsal Sunaklar ve Tahtlar İçin"
Suvorov, "Kutsal Sunaklar ve Tahtlar" için savaştığını söyledi. Hıristiyan kiliselerinin sunağı ve Hıristiyan egemenlerinin tahtları için. Suvorov mucizevi savaşçıları, "krallarını öldüren ve Tanrı'nın tapınaklarını yok eden" tanrısız "Fransızlarla kavga ettiklerini biliyorlardı. “Büyük” Fransız Devrimi'nin dünyaya neler getirdiğini ve “Özgürlük, eşitlik, kardeşlik” sloganı altında Fransız Devrim Ordusu nezaketlerinin Avrupa'ya taşındığını hatırlayın. Fransa, Bastille Günü'nü kutladı ve Marseillaise'ı söylüyor. Çok az insan bu devrimin güzel Fransa'da nasıl gerçekleştiğini hatırlıyor - ansiklopedilerin ve antikacıların beyni. Kanlı bacchanalia, sürekli çalışan giyotin, temel ve anlam ve Jacobinlerin inanılmaz zulmü, gerçekten kana susamış Marathas, Dantons, Robespierres canavarları. Parisli Meryem Ana Katedrali'nde - "Akıl Tanrıçası" tapınağı, tapınaklara saygısızlık, rahiplerin öldürülmesi. Suvorov, tanrısız bir ruh olduğunu, anti-mesih'in ruhunun Fransız devriminde cehennemin nefesini hissettiğini açıkça anlamıştı. “Paris kötülüğün köküdür. Paris, tüm Avrupa için bir sorun, ”dedi Suvorov peygamberlikle. Fransız birlikleri komşu devletlerin ordusunu ezdi ve Avrupa'da neler olduğunu izledi, Suvorov mektuplarını İmparatoriçe II. Asıl peygamberce Alexander Vasilyevich'i ve askerlerle Bonaparte'nin Polonya'da olacağı Rusya'yı tehdit eden tehlikeyi öngördü. Hatta hangi Avrupa ülkelerinin alaylarını Napolyon’un ordusuna bağışlayacağını bile öngördü. Yani ve asker sayısı - yarım milyondan fazla. Bu arada, Rusya’daki “iki dil” ordularının işgali sırasında, Kremlin’in katedrallerinin yabancılar tarafından saygısızlığı, çoğu Ortodoks Napolyon’u “Deccal’in öncüsü” olarak kabul etti.
Suvorov tomurcuktaki korkunç tehlikeyi ortadan kaldırmaya çalıştı - “Fransızları yendim, ancak bitmedi. Paris benim açımdan Avrupa’nın başı bela. " Napolyon, “Genç bir adam geniş çapta mücadele ediyor, sakinleşmezse uzaklara gidecek” dedi. Ve eğer İmparator Pavel I'i Rus birliklerini geri çekmeye zorlayan Avusturya’nın hain ihaneti olmasaydı, Suvorov, Korsikanın ezeceği konusunda hiçbir şüphe yok.
Napolyon, Rus topraklarından Suvorov’un sevilen öğrencisi Mikhail Ill. Kutuzov’a yenmek ve uzaklaşmak zorunda kaldı. Ve "tanrısız" Fransa ile Paris'teki Rus krallığı arasındaki 1814'taki çatışma sona erdi. Paskalya’da, yılın 14’i, Fransızların krallarını öldürdüğü meydanda, Rus alayları geçit töreninde durdu. Alaycı rahipler, kırmızı Paskalya kıyafetlerinde, yürüyen sunaklarda önemli bir servis yaptılar. Ve rahiplerin "Mesih Yükseldi!" Ünlemlerine, Rus Çarı, Egemen İmparatoru Alexander I ile birlikte binlerce Rus askeri Borodino ve Maloyaroslavets’e gelen savaşlarla cevap verdi. “Gerçekten Yükseldi!” - Avrupa'ya yayılmış “Mesih seven savaşçıların” muzaffer bir zafer çığlığı.
Suvorov, askerlerine Fransız birlikleri ile savaşmadan önce öğretti: “Fransızlar ortak sessizliğin ihlali ve genel barış düşmanları. Fransızlar Kurtarıcı Mesih'i reddetti! Onların sefaletinden kork! İnanç içinde mutluydun - devam et. Vicdanını hazine; Size inanç baskılayıcıların ve insanların haklarının yoldaşları olduğunuz konusunda sizi suçlamadı. Yanlış öğretmenleri yönet! ” Rus Başmelek'in mucizevi kahramanları tarafından antlaşma.
İtalya'da, kurtarılmış Milano'da sakinler çiçekler, ağaç dalları, diz çöktü, ellerini öptüler ve elbisesinin zemini ile yoluna girdi. Suvorov haç işareti yaptı ve tekrarladı: “Tanrı yardım etti! .. Tanrıya şükür! .. Tanrıya daha çok dua et!”.
İsviçre'de, St. Gotthard'ın zirvesinde, Capuchin rahipleri “kuzey barbarlarının” ortaya çıkmasını bekliyor. Rus birlikleri görünür. Kıyafetler, ayakkabılar, neredeyse çıplak ayaklı Rus askerleri, dağ buzulları ve kar geçişleri üzerinde en zorlu geçişleri yaptılar, son pistler daha uzun süre kaldı. Sonunda, Ruslar St. Gotthard zirvesine ulaştı. Gotspis'te, bir bakımevinde rahipler, kış dağlarında gezginlerin başını derde sokmak için kullanılır. Önceden yiyecek ve içecek hazırlanır. Ancak, Rus yaşlı kumandan bir öncekini ağırlıyor ve herkesten önce kiliseye gitmelerini - Tanrı'ya şükran duası sunmalarını istiyor. Ünlü Suvorov'un mumları yakması, vaftiz ederek vaftiz etmesi, şükran duaları ile şarkı söylemesiyle Capuchin rahipleri şaşkınlıkla bakıyor.
Sonunda, Panix'e geçti. Kışın geçilmez, Alpler aşıldı, Fransızlar yenildi ve Rus ordusu son geçişi yendi. Suvorov, mucizevi kahramanlarının oluşumundan önce şapkasını başından koparıp ellerini gökyüzüne kaldırıyor, yüksek sesle söylüyor: “Tanrı'ya şükret!”.
Suvorov, yalnızca Hıristiyan kiliselerinin sunaklarını ateistler tarafından kınanmadan değil, aynı zamanda Hıristiyan egemenlerin tahtlarından korumak için de savaştı. Alexander Vasilyevich'in tüm hayatı, Çar tahtına olan sadakatin bir örneği. Suvorov'un Mahkeme'deki "eksantrikliklerinden" biri, komutanın yalnızca cennet kraliçesi simgesinin önüne üç tane dünyaya yay atmakla kalmayıp aynı zamanda İmparatı dünyevi yay ile selamlamaktı. Sarayların İmparatoriçe'den önce fiyonklarla zarif ve cesurca eğildiği bir zamanda, yüceltilmiş komutan İmparatoriçe'ye bir yay attı. Suvorov, Hıristiyanlığın otokratik Kraliçe'ye olan saygısını vurguladı.
Suvorov: “Tanrı merhamet etsin! Rus tanrıya dua ediyoruz; O bizim asistanımızdır; Krala hizmet ediyoruz - bizim için umut ediyor ve bizi seviyor. ” Krala sadık hizmet veren Suvorov, yalnızca Hristiyan bir görev değil, aynı zamanda büyük bir erdem olarak görüldü. “Ruslar her şeyi yapabiliyor, Tanrı dua ediyor ve Çar'a hizmet ediyor!” Dedi Alexander Vasilyevich, mucizevi kahramanlarının sömürülerine sevinerek hayranlıkla.
Özenle ve ustalıkla, İmparator Paul I'in düşmanları, Suvorov'un başkentten uzakta, orduda, devletten ve komutanı kınamak için uzun süre çalıştı. Çar tahtına olan saygılı tavrına rağmen, II. İmparatoriçe'nin altındaki Alexander Vasilyevich, ordudaki Gatchina yeniliklerinin eksikliklerini cesaretle ortaya çıkaran her zaman gerçeği anlattı. Onun sözleri: “Tokalar silah değildir, toz barut değildir, tırpan balta değildir ve ben Alman değilim, yerli tavşan!” Fakat Suvorov'un Çar'a sarsılmaz sadakatini bilerek, komplocular ünlü komutanı değişmeye ikna etmeyi bile düşünmediler. Sadece opalleri ve Suvorov'un bağını elde etmek entrikalar tarafından başarıldı.
Bu arada, Alexander Vasilyevich yedi yarası olduğunu söyledi; ikisi savaşta, beşi mahkemede alındı. Fakat ona göre, bu beşi ilkinden daha acı vericiydi.
Konchansky'deki bağlantı Suvorov için bir dua kilidiydi. Suvorov sadece köy kilisesinde koroda şarkı söylüyor. Utanç, alçakgönüllülük ve sabrında, büyük komutanın ruhu gücü toplar, İsviçre kampanyasının başarısını hazırlar. Suvorov, Egemen'den, manastır manastırında Tanrı'nın hizmetiyle günlerini sona erdirmek için Nilova Novgorod çöllerine gitme izni istedi. Bir mektupta, Suvorov şöyle yazıyor: “Kurtarıcımız günahsızdır. Neumo, merhametli Egemen'i bağışla. " Ancak Tanrı, Alexander Vasilyevich'i Tanrı'nın, Çar ve Anavatan'ın şerefine son büyük başarı için hazırladı.
Soylu Egemen Pavel Petrovich ve Suvorov'un uzlaşması olağanüstüydü. İmparatorun komutana yazdığı mektupta, egemen ve onun suçluluğunun itirafı:
“Alexander Vasilyevich sayın! Şimdi ödeme zamanı değil. Suçlu Tanrı affedecektir. Roma imparatoru ordusunun komutanı olarak seni talep ediyor ve sana Avusturya ve İtalya'nın kaderini veriyor. Benim işim bu konuda hemfikir olmak. Buraya gelerek acele edin ve şandanızdan zaman ayırmayın ve sizi görmekten zevk alıyorum. Ben sana yardım edeceğim. Pavel. "
Suvorov mektubu öper ve emri verir: “Bir saat toplanacak, başka bir - git. Katip için köyde görev yaptı; bir bas seslendirdi ve şimdi Mars'ı söyleyeceğim
Petersburg’da, Çar’a yaklaşırken, Suvorov, Rab’bin Duası “Babamız” duasını yüksek sesle okur ve “Bizi baştan çıkarmaya sürüklemeyin” sözleriyle dizini büker. Egemen, Alexander Vasilievich'i dizinden kaldırarak duayı sonuçlandırdı: “Ama bizi şeytandan kurtar!”
Rus Hıristiyan generali ve Rus Çar’ın görkemli ve layık uzlaşması. Suvorov'u sabrı ve sadakati ile ödüllendirmek için İmparator Paul, St. Order'ın zincirini Suvorov'a emanet ediyorum. Kudüs Büyük Haç'lı John. Suvorov haykırdı: "Tanrı, Çar'ı korusun!" “Kralları kurtarıyorsunuz!” Cevapları Egemenliğe.
Büyük İsviçre kampanyasından sonra, generalissimo rütbesi Alexander Vasilyevich’e verilen İmparator Pavel I, ordusuna Çarın huzurunda bile, Suvorov’a Sovereign gibi askeri onur vermesini emretti.
Suvorov, Fransız Devrimi'nin komutanı olarak Avrupa güçlerinin Hristiyanlık durumu olarak adlandırılan “sırtlandan” korunmak isteyen “tahtları kurtarmak” için savaştı. Ortodoks Rus Çarları "Deccalların ruhu", "cehennemin nefesi" ni kısıtladı. On dokuzuncu yüzyılın ortasındaki Tyutchev, peygamber olarak dünyada iki güç olduğunu söyler: devrim ve Ortodoks Rusyası. Ve, Rus generalleri Mart 17’te Çar-Şehit Nikolai Aleksandroviç’in, bu kadar basit, kutsal Rus Çar’a, büyük komutana ve büyük Hristiyan bağlılığına nasıl sahip olmadılar? Suvorov’un, Tanrı’nın Anarı’ olan Çar’a olan sadakati, firması Ortodoks ve patriklik inancına dayanıyordu. Suvorov’un antlaşması generalleri “İmandan mutluydunuz - devam et! Yanlış öğretmenlerden kaçın! ”- Çar'a bağlılık kalacaktı, 20. yüzyılda Rusya'nın ve tüm dünyanın kaderi farklı olacaktı.
Bugün, modern dünyanın nerede hareket ettiğini, “Özgürlük, eşitlik, kardeşlik” olarak ilan edilen “Büyük Fransız Devrimi'nin insani idealleri” üzerine kurulduğunu görüyoruz. Bu tanrısız dünyada Mesih'e yer yok. 18. yüzyılda, Suvorov açıkça bu “Deccal’lerin ruhunun” insanları taşıdığını ve tam olarak “Savaşçı Mesih” olarak savaştığını anlamıştı. Alexander Vasilyevich, Alpler'in üstünden geçtiği için tebrik edildiğinde, komutan gerçekten peygamberce sözler söylemişti: “Tanrı onların üstesinden gelmemize ve gök gürültüsü bulutlarını geçmemize yardım etti. Fakat Thronlara yönelik gök gürültüsü saldırılarını engellememize yardımcı olur mu? ”Kutsal İradesi!”
1812’te, “Deccal’ın öncüsü” Napolyon’un işgali, Mesih’i seven ordu tarafından yenildi. 1917'te Rusya, yenilmiş, ancak Kutsal Kraliyet Şehitlerinin, Rusya'nın tüm Yeni Şehitlerinin duaları tarafından, Tanrı'nın Egemen Annesinin Korunması altında korunmuştur. Dünyada iki güç hala çatışıyor - yine de Ortodoks inancını koruyan devrim ve Rusya. Günümüzde, dünyayı ele geçirmiş olan “küresel yapılar” biçimindeki “Deccal ruhu” nihayet Rusya'yı ezmeye çalışıyor. Ve bu sadece enerji kaynaklarımız ve “dünya hükümeti” nin ihtiyaç duyduğu bölge ile ilgili değil. Hem Fransız Jacobinlerin hem de Rusya'da 17'ta iktidarı ele geçirenlerin takıntılı olduğu Mesih ve Kilise için aynı nefretle karşı karşıyayız. Ortodoks bir Rus devleti olarak yeniden doğabilecek Rusya, bu teomistlerin yolundaki son engel. Bir kez daha, Rusya tehlikede; ve Batı’dan - NATO (“iki dil” in şu anki ordusu) ve Doğu ve Güney’den - uzaylı kabilelerinin istilası. Bugün rakipler maddi ve insan kaynakları bakımından Rusya'yı geçiyorlar. Ancak, daha fazla sayıda yeni silah türünün geliştirilmesine rağmen, nükleer kuvvetlerin varlığına rağmen, yüksek hassasiyetli silahlar, alanın uzay alanına girmesine rağmen ordunun ruhu, düşmanla bu çatışmada belirleyici olacak. ve halkın ruhu. Suvorov şöyle dedi: “Ondan birini yenemezsin. Tanrı'nın yardımına ihtiyaç var. ” “Hıristiyanlık Sonrası” Avrupa ve ABD, inanç ve Kurtarıcı Mesih'ten geri çekilerek, milyarlarca güçlü pagan Çin'in yeşil pankartı altındaki “İslam savaşçılarının” fanatik ordularını topluyorlar ...
Bugün Rus Ordusu, Suvorov ilkeleri ve Rus Başmelek'in dua yardımının gerekli olup olmadığını düşünelim mi?
Kronometre, korici, zil sesi, hayırsever ...
Alexander Vasilyevich Suvorov'un olası yüceltmesi hakkında konuşan, büyük komutanın aynı zamanda bir tapınağın kurucusu olduğunu hatırlamak imkansız. Novaya Ladoga'da, Suzdal alayının komutanı olan Suvorov, Peter ve Paul tapınağını inşa etti. Askerlerle birlikte kütük giymiş, şahsen kilisenin kubbesine monte edilmiş bir haç oymuştu. Alayla savaşa doğru yola çıkarken, Başpiskopos Antonius'a “alayın günlük olarak yapılana kadar alayın geri dönmemesi gerektiğini” kutsamalarını ve tapınağa bağış yapılmasını isteyen bir mektup gönderdi. Konchansky'deki St. Alexander Nevsky kilisesini inşa etti ve yoğun olmasına rağmen, kilisenin kutsanmasında dua etmek için uzak bir bölgeye geldi. Kistysh'da, komutan Vasily İvanoviç'in babası tarafından inşa edilen Büyük St. Basil ahşap kilisesinin bulunduğu yerdeki Suvorov, ilya ve St. Alexander Nevsky peygamberinin sınırlarıyla taştan bir kilise inşa etti. Undola'daki tapınağı önemsemiş ve dekore etmiş. Türk şirketi Undol emlak, at, koşum takımı, yemekler ve kilise eşyaları vermek için tüm para satmak için bir mektup gönderdi.
Köylülerden alınan kilise korosu, ilde en iyisiydi. Alexander Vasilyevich'in kendisi çok düşkündü, takdir görüyordu ve kilisenin şarkı söylemesini anlamıştı. Suvorov koroda ve kendi ana Moskova kilisesinde Aziz Theodore'da Studite'yi söyledi. Konchansky'de Suvorov, hizmete başlamadan çok önce çan kulesine yükselecek ve hizmete giren bir köy rahipinin yeşil bir tepe üzerinde görünmesini bekleyecekti. Sonra Suvorov çanlar çalmaya başladı. Ustaca çağırdı. Sunakta görev yaptığı servis sırasında bir buhurdan verdi, notları okudu. Özellikle saat ve Havari korosunda okumayı severdi.
Suvorov da Tanrı'nın Sözü'nün sesinin geldiğinden emin olarak aydınlatıcıydı. Tapınaklarda sadece Pazar okullarını açmakla kalmadı, aynı zamanda bir çocuk kateciliği yazdı. Astrakhan alayının komutanı olarak, memurları ve askerleri eğitiyor, tapınağında asker çocuklar için bir okul inşa ediyor, burada çocuklara ve yetişkinlere aritmetik öğretiyor, yeni ders kitaplarının temellerini çiziyor.
Alexander V. köyde hayatı sevdi. Bir kez, doktor hasta komutanına sıcak sulara gitmesini önerdiğinde, Suvorov cevap verdi: "Tanrı merhamet et! Sen ne düşünüyorsun Orada sağlıklı zengin, topallayan oyuncuları, düzenleyicileri gönderiyoruz. Orada çamurda banyo yapmalarına izin verildi. Ve ben gerçekten hastayım. Köyde bir duya, bir kulübe, bir banyoya, bir lapa ve kvasa ihtiyacım var. ”
Suvorov'un mülklerinde ekonomik hayatın kurulduğu Hıristiyan vakıfları hakkında çok şey söylenebilir. Bu arada, mülklerinde çiftlikleri, komşu toprak sahiplerininkinden çok daha verimli idi. Alexander Vasilyevich sadece “askerlerin babası” değil aynı zamanda köylüleri için de bir baba idi. Fakirlerin ayağa kalkmalarına, ekonomisini yükseltmelerine daima yardım ettim. Etrafı dul, fakir, engelli insanların bakımı ile çevriliydi. Bir baba olarak, Suvorov özellikle sadece refah ve refah için değil aynı zamanda köylülerin sağlığı ve ahlakına da önem verdi. Sahiplerinin arasında eş ve bağışta bulunmaya çalıştım. Yapabildiği gibi, çocuk doğurmayı teşvik etti, bir çocuğun doğumu için, aileye her zaman gümüş bir ruble verdi. Suvorov “Köylü parayla değil, çocuklarla zenginleşiyor” dedi.
Suvorov'un muhtaç olanlara çeşitli yardımlar sağladığına dair birçok delil biliniyor, ancak büyük miktarlarda hayır kurumlarına yapılan gizli bağışlar ancak komutanın ölümünden sonra biliniyor. “Bilinmeyenlerden” Alexander Vasilyevich, yıllık 10 bin ruble tutarını borçluların kurtarılması için Petersburg cezaevine transfer etti.
Büyük komutanın alışılmadık derecede kibar ve merhametli bir kalbi vardı. Sonra, Suvorov'un evindeki sert donlarda, bir kuş odası ayarlandı - orman kuşları aç ve soğuktan kurtuldu - “don erken olacak, ölecekler”. Kaptan Sinitsky'nin annesine oğlunu sürgünden Sibirya'ya götürmesi için yardım etmeye çalışan Suvorov, yaşlı anneye şöyle yazıyor: “Tanrı'ya dua edeceğim, dua edersiniz, hem de dua edersiniz!” Affetmek ve Sinitsky'yi bağlantıdan geri almak mümkündü.
Denis Davydov, Suvorov'un "Rus ordularına elli beş yıl boyunca komuta ettiği, tek bir resmi ve özel bir kişiyi değil, tek bir kişiyi mutsuz yapmadığını, asla bir askere çarpmadığını, suçluyu yalnızca damgalamak gibi ulusal ruhu içinde alay ederek cezalandırmadığını" belirtti. Birçoğu Suvorov'u bile kabul etti, hatta çok yumuşak. Suçlu suçluyu kesinlikle cezalandırmak için Suvorov şöyle cevap verdi: "Ben cellat değilim." Aynı zamanda, birliklerindeki disiplin de demirdi.
Tüm İtalyan şirketi ve İsviçre kampanyası için tek bir itaatsizlik vakası olmadığını öğrenince, Suvorov şunları söyledi: “Rus birliklerimizi tanıyorum. Hizmet yükü, birçok insan birlikte kaldırdığında hafiftir. Hayır! Yunanlılar ve Romalılar bize eşit değil! ”
Olağandışı cömertlik Suvorov'u mağlup düşmana gösterdi. General Lekurba'yı esaretten kurtarmak, Fransızların yakın zamanda evlendiğini öğrenen Suvorov, generalin genç karısına çiçek verdi. Bu çiçek, en büyük türbe olarak Paris'teki Lecouba evinde tutuldu. 1814’te Lekurb, onu Rus subaylara gösterdi.
Suvorov aile hayatında mutsuzdu. Ancak bu onun suçu değil, “ihtişamlı yüzyılın” talihsizliğidir. Eşinden imkansız olanı affedemediği için Alexander Vasilyevich'i suçluyor. Suvorov her şeyden önce kendisine karşı katıydı. Her şeyden önce komutan saflığı ve iyi vicdanı takdir etti. Suvorov daha fazla aile mutluluğu aramamış ve yaşamının geri kalanında bütün gücünü Vatan'a vermişti. Ama kızının Natalia'ya olan sevgisi ne kadar dokunaklı, “tatlı Suvorochka”. Tüm samimiyetine sahip Alexander Vasilyevich, “Hayatım Anavatan, ölümüm Natasha için.” Dedi. Kıza mektuplar sadece hassas babalık sevgisi ile değil, kızının ahlaki saflığı için büyük endişe duyarak onu dindarlıkla güçlendirir.
Suvorov, vaftiz oğlu Alexander Karachay ve genç bir subay PN Scripitsin'e yazdığı mektuplarda, nasıl gerçek bir kahraman olunacağını açıklayan alışılmadık derecede derin ve özlü bir talimat bıraktı. Alexander Vasilievich gençleri erdemleri dezavantajlara çevirme tehlikesine karşı uyarır. Örneğin şöyle olmasını tavsiye ediyor: “Cesur ama tutkusuz. Yakında tatsızlık olmadan. Köle, ama aşağılanma olmadan. Patron, ama kibirsiz. Kazanan, ancak makyaj olmadan. Asil, ama gurur duymadan ... - ve diğer pek çok eşit derecede doğru tavsiye büyük komutandan ayrıldı ... Suvorov şöyle dedi: "Kıskançlık, nefret ve intikam düşmanı. Hoşgörü ilan etmek için rakipler. Arkadaş sadakati üzerinde egemen. Shun yalan söylüyor. Doğuştan gelen basit olmak. Arkadaşlarına dik davran. Komşunuzun hatasını affedin. Onları asla kendi içinde affetme. Talihsizlikten vazgeçmeyin ... Tanrı'ya, Tanrı'nın Annesine ve azizlere olan saygı günahtan kaçınmaktır. Günahın kaynağı bir yalan, bu yoldaşlar övgü ve aldatma ”diyor Suvorov. Suvorov'un bütün öğretileri derin bir Hristiyan ruhu ile doludur ve her birimiz için daha az öğretici değildir. Ve en önemlisi, hepsine gençlere çaba göstermelerini tavsiye ettiği Alexander Vasilyevich, hayatında somutlaştırmayı başardı.
Suvorov ikiyüzlü değildi ve inanç ve ahlak birliklerinin cesaretinin temeli olarak düşünüldüğünde, her zaman iyi şakalar için zaman buldu. Alexander Vasilyevich, neşeli, parlak bir Hıristiyan ruhu olan bir adamdı. İki, üç kelime birliklerin havasını yükseltebilir. Bir askerin inanılmaz yorgunluğunu görünce, mizahi bir şarkı söylediği nasıl biliniyor:
Kız ne yaptı
Kırmızıya ne oldu!
Ve tükenmiş askerler güçlüydü.
Avusturyalılar, içinde yer aldıkları, ancak savaşmadıkları göründüğü Türklerle olan savaştan sonra, Rusların mağlup olmuş düşmandan aldığı silahların bir kısmını talep ediyorlardı. Suvorov emretti: "Tanrı merhamet etsin! Hepsini ver! Kendimiz ve onlar için fakir, onları nereden alacağımıza daha fazla kavuşacağız! ” Petersburg’daki mahkeme, becerikliliğini ve açık sözlülüğünü bilerek Alexander Vasilyevich’e zarar vermemeye çalıştı.
Suvorov'un kanonlaşmasının önündeki bir engel olarak, Masonlar ile ilişkide bulunduğunu iddia ettiklerini hatırladılar. 18. yüzyılda, aslında, kiminle uğraştığını anlamayan bazı iyi niyetli Ortodoks Rus halkı Mason zâviye düştü. Ancak, memurları Mesih'in bu düşmanları ile iletişim kurmaları konusunda uyaran Alexander Vasilyevich'in açıklamaları iyi bilinmektedir. Tarihçiler, uzun süredir Suvorov'un "Masonluk" iddiasıyla ilgili olarak birçok Rus insanına atfetmek isteyen masonların masallarını reddetti.
İtalya'da savaşan Suvorov, Tanrı'nın Katolik rahiplerine ve tapınaklarına saygı duyuyordu, ancak hiçbir zaman yalnızca Ortodoks Kilisesi'nin gerçek olduğuna şüphe etmedi.
Prag'da, Bohemya'da bulunan Suvorov, Jan Hus'un yakılması hakkındaki efsaneyi duyan "Bohemya kardeşler" tarikatıyla karşı karşıya kaldı ve şöyle dedi: "Tanrı'ya şükürler olsun ki, Anavatanımızın reformunu hiç ziyaret etmediğim için: dinimiz her zaman temizdi. Ve kim bilir ki Tanrı'nın oğlu asla Yahudileri ve putperestleri vaftiz etmek için kılıçla veya ateşle emir vermedi? ”
“Ama biz Ruslarız! Tanrı bizimle! ”
Kutsal azizleri yücelten Tanrı Kilisesi, bizi hayatlarında taklit etmeye çalışıyor. Bugün, Başmelek tarafından bırakılan başka bir antlaşma özümsenmek bugün çok önemlidir.
Suvorov sık sık şöyle bağırdı: “Bizimle Rus Tanrısıyız!”, “Biz Rus'uz - ne zevk!”. "Biz Rus'uz - düşman önümüzde titriyor!" - harikası kahramanlarına hitap etti. Komutan bu sözleri sadece birliklerinin moralini yükseltmek için değil, taşan bir yürekten de söyledi. Suvorov'un keyfi, Manevi'ni seven bir Ortodoks Rus kişinin Tanrı'sına şükran ruhani bir neşeydi. Alexander Vasilyevich’in sözleri, Kronstadt’ın kutsal dürüst John’unun sözlerini inanılmaz bir şekilde yansıtıyor: “Rus adam - Rus olduğun için gurur duy! Rusya, dünyadaki Tanrı Tahtının ayağıdır. ”
Aynı zamanda, Suvorov, bugün Rusya vatanseverlik hareketinde görmekten çok korkan yabancı düşmanlığı ipucuna sahip değildi. Alexander Vasilyevich, Fransız bir Lamet olan Coburg Prensi ile arkadaş. “Asil Şövalye Vendée” monarşisti Charette'ye “saygılı tapınağı ve egemenlerin tahtını restore etmek” için çağrılan ünlü, saygılı bir mektup yazıyor. Rusçayı iyi yazmayan dikkat çekici bir Rus subayı olan Suvorov, “Bu bir utanç, ancak sadece Rusça düşünürse, Fransızca yazmasına izin ver” dedi. Alexander Vasilyevich, tüm Ruslarla münhasıran Rusça konuştu; bu sırada, modayı takip eden, kendilerini Fransızca olarak ifade etmeye çalışan memurlar, Suvorov'dan alaycı bir “Mousye” takma adı aldı.
Alpler'in ünlü askeri konseyi sırasında, kurtuluş umudunun olmadığı açıkça görüldüğü zaman, Suvorov, durumun umutsuzluğunu ayrıntılı bir şekilde anlatırken, bir duraksamadan sonra, aniden herkese bakıyor ve bağırıyor: “Ama biz Ruslarız! Tanrı bizimle! ” Ve tüm generallerden en yaşlı Vilim Khristoforovich Derfelden: “Bizi yönlendir, biz senin baban, biz Rus'uz!” Diyor. Korodaki bütün generaller: "Biz Yüce Allah'a yemin ediyoruz!" Suvorov gözleri ile dinler Rus generallerinin yeminini kapattı. Sonra mutlu bir şekilde diyor: “Umarım! Sevindim! Tanrı merhamet etsin! Biz Rus'uz! Teşekkür ederim Teşekkür ederim Düşmanı böleceğiz ve onun için zafer - aldatma karşısında zafer ... Zafer olacak! ”
Peter Ivanovich Bagration: “Alexander Vasilyevich'ten coşkulu bir hisle, kendini inkar ederek, ruhun iradesinin gücüyle çıktık; Kazan ya da öl, ancak şan ile öl, alaylarımızın bayraklarını kendi bedenlerimizle kapat ... ”
Hem Bagration hem de Derfelden, Suvorov için Rustu ve kendilerini Rus olarak görüyorlardı ve onlarla gurur duyuyorlardı. 1812'in geri çekilmesi sırasında sıcak Bagration öfkeyle Barclay de Tolly'ye: “Anavatanımızı düşmanımıza verirsek Ruslar mıyız?” Yazacaktır.
Suvorov Miloradovich'e şöyle dedi: "Misha, üç kız kardeş tanıyor musunuz?" Miloradovich, tahmin ettikten sonra, “Biliyorum! İnanç, Umut, Aşk! Suvorov mutlu genç kahraman generallerin sözlerini alıyor: “Evet, biliyorsun. Sen Rus’sun, üç kız kardeş biliyorsun: İnanç, Umut, Aşk. Zafer ve zafer onlarla, Tanrı da onlarla! ”
Bu arada, birisi, asker, subay ya da general olsun, hizmetini zayıf bir şekilde yerine getirdiğinde, Suvorov da onlara eşit şekilde yeniden davrandı: “Sen Rus değilsin; Rusça değil. ” Düzeltmek isteyenler: “Sen bana Rus olduğunu göster”.
Uzun yıllar boyunca, sistemli ve azimli medya, bizi Rusya’nın ebedi bir kaybeden olduğunu, sadece “aptallar ve yollar” olduğumuzu, Rusların sarhoş olduklarını ve tembel ve diğer "centilmenler" in Russophobes’un kümesi olduğunu itiraf etti. Artık Rusların olmadığı, sadece “Rusça konuşan Ruslar” olduğu sonucuna vardılar. Onlar için sadece “Rus” mafyası ve korkunç “Rus faşizmi” onlar için kaldı.
Ff Ushakov Corfu'nun Rus filosu tarafından yakalandığını öğrenmiş olan Suvorov, “Büyük Petrusumuz yaşıyor!” Ve İmparator Peter Petrus'un sözlerini, Aland Adaları'ndaki İsveç filosuna karşı kazanılan zaferden sonra şöyle hatırladı: “Doğa yalnızca bir Rusya üretti; Rakibi yok! - ve şimdi görüyoruz. Rus filosuna şerefe!
Bugün duymamız bizim için ne kadar önemli, Rus Başmelekçinin sözleri umutsuzluğu uzaklaştırıyor: “Biz Ruslarız - ne zevk!”.
"Rakipsiz kendini fethet"
Son zamanlarda, medya ve “Soros” ders kitapları gözümüzün önünde Rus tarihini düşünülemez şekilde çarpıttığı zaman, cesaretini kırmayalım, Alexander Vasilyevich’in modern bir Fransız askeri komutanıyla ilgili sözlerini hatırlayalım: “Bu tarihçinin iki aynası var. Biri kendi için büyüdü, ikincisi bizim için küçüldü. Ancak bu hikaye hem kırılacak hem de kendimize ait olacaktır, ki bunlarda pigmeler olmayacağız. ”
Yirminci yüzyılda, bir zamanlar Rusya tarihini yeniden yazmaya çalıştılar. Ancak düşman Moskova yakınlarında durduğunda, Stalin kutsal prensler Alexander Nevsky ve Dmitry Donskoy, Kuzma Minin ve Dmitry Pozharsky, Alexander Suvorov ve Mikhail Kutuzov'un isimlerine döndü. Şans eseri değil ve Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda en iyi komutanlarımıza “Suvorov okulunun” komutanları denildi. İmparatorluk Rusya'nın harekat kolordu gibi 1944 yıllarında okullar yaratan şanlı Rus Ordusu'nun geleneklerine geri dönüp Suvorov adını verdiler.
90’te Sovyet Ordusu’nun katılımı sonrasında, yeni reformlar modern Rusya’da kalan Silahlı Kuvvetleri yavaş yavaş öldürüyor. Askeri bilimi, askeri eğitimi, askeri tıbbı yok et. Ordumuzun tarihi geleneklerini kesmeye çalışıyorlar. Suvorov okullarının “reformu”, bu “zamanların bağlantısını” yok etme girişimlerinin bir kanıtı.
Ancak Rusya, güçlü bir ordu ve donanma olmadan var olamaz. Mevcut Rus isyanı sona erdiğinde, Rus devletinin Silahlı Kuvvetlerini tüm dünyayla restore etmek için bütün güçlerimizi zorlayacağız. Yine büyük Rus Ordusu olmalılar. Belki de bu sadece Rus Başmelek'in ilkelerine dayanarak yapılır. Zafer Bilimi'nde, Suvorov bize her zaman için ana tavsiyede bulundu: “Tanrıya dua et; ondan zafer! Ve büyük komutanın büyük inancı: "Ordunun inanmayanlarına öğretmek paslı demiri öğütmektir." Tek bir yenilgiyi bilmeyen Suvorov, hayatıyla Hristiyan gerçeğini kanıtladı - “Kendini fetheden kazanamayız”.
Suvorov mucizesi kahramanları en sevdikleri komutanların zafer için yalvarabildiklerine kesin olarak inandılar. Sözlerine inanıyorlardı: “Tanrımız vizodur! Bize liderlik ediyor! Askerler her savaştan önce Suvorov'u Tanrı'ya dua ederek gördü. Askerler, bir zamanlar bir atın üzerinde oturan Alexander Vasilyevich'in savaştan önce geleneğine göre, sessizce gökyüzüne bakarak nasıl uzun süre dua ettiklerini anlatıyordu. Bir askerin gökyüzünde gördükleri hakkındaki sorusuna, komutan savaşçıya kendi üzengi içerisinde durmasını emretti. Ve Suvorov meleklere gökteki bir askere şan şarkılarını gösterdi. Ve, cennet, savaşta ölmek üzere olanların kafalarına inen Rus sütunlarının üstünde. “Onlar için dua ediyorum” dedi Suvorov savaşçıya. Savaştan sonra, Suvorov her zaman cenaze ve cenaze törenlerinde görev aldı, öldürülen asker ve subaylara dualarla eşlik etti.
Kienburg tükürüğündeki en sert ve en güçlü savaşın başlamasından önce, Suvorov'un, Türklerin zaten çok sayıda asker indirmekte olduğu konusundaki endişe verici raporlarına rağmen, normal kilisede hizmeti durdurmadığı biliniyor. İlahi Liturgy sona erene kadar, Suvorov namazı durdurmadı ve savaşa katılma emrini vermedi. Savaşta, Osmanlılar tamamen mağlup edildi.
Ortak duaların başında Suvorov, alay hattından önce Rab'bin Duasını, Rab'bin Duasını okudu. Askerler Suvorov'un duasını hissetti. Ve bütün ordu sevgili komutanı taklit etmeye çalıştı. Varşova Prag'ın etekleri güçlendirilmiş ve kurt çukurlarıyla çevrilmiştir. Saldırı gece başladı. Savaştan önce, gece yarısında, memurlar tarafından yönetilen tüm askerler, şirket simgelerinde toplandı ve daha sonra lambaları yaktılar ve dizlerinin üzerinde dua etti. “Hepimiz bir taç gibiyiz” diyor savaşa katılan eski grenadier, “temiz iç çamaşırları giyip AV Suvorov'un iradesini yerine getirmek için bekledi.” Şirket komutanı, Suvorov'un sözleriyle askerlere hitap etti: “Dinle, biz çocuklar, biz Ruslar gibi, bizler, Tanrı gibi Tanrı'ya düşmanlara karşı zafer kazanmak için dua etmeliyiz. Evet, herkesi telafi et. Rusça olarak bizim yolumuz bu olacak. ” Duadan sonra, eski Suvorov memuru son talimatları veriyor: “Çocukları duyun, savaşta Tanrı'yı hatırlayın. Boşuna düşman öldürmez. Onlar aynı insanlar. ” O gece bütün Rus ordusu komutanıyla dua etti. Suvorov Grenadier, zaferden sonraki sabah, askerlerin altı sıra korkunç kurt deliği arasında ihtiyatla yol açtığını ve geceleri hızlı bir saldırı sırasında hiç kimsenin tuzağa düştüğünü anlayamadıklarını söyledi.
Askerler Suvorov’un görüşüne, sevgili komutanın “Tanrı’nın planı açık” olduğuna inanıyordu. Suvorov, Trebii nehrindeki Fransızlarla en sert, en inatçı savaşta, belirleyici bir anda, atından atladı, kendini yere attı ve Tanrı'ya dua etti. Birkaç dakika sonra ayağa kalktı, emir verdi, ardından Ruslar düşmanı kırdı.
Askerler arasında, Cennetteki Kuvvetlerin Suvorov'u düşmanların gönderdiği suikastçilerin girişimlerinden nasıl koruduğu hakkında hikayeler vardı. İsviçre'de olduğu gibi, Fransızlar tarafından akşam yemeğinde birkaç kez satın alınan bir aşçı, Suvorov'a zehirli yiyecek getirdi, ancak Alexander Vasilevich, aşçı bu yemeği temizleyene kadar sessizce, uzun ve dikkatle gözlerine baktı.
Savaşların en zor anlarında, ışık elbiselerinde gizemli bir süvari ortaya çıktığını ve Suvorov'un yanında kırmızı bir pelerin olduğunu, Rus kuvvetlerinin iki katına çıktığını ve düşmanın kırıldığını söylediler. Kırmızı gizemli bu gizemli süvari, Tanrı'nın meleği veya kutsal savaşçı-şehit kimdi? Ve belki de, binicinin yağmurluğu Alexander Suvorov'un koruyucu azizi olan dindar Prens Alexander Nevsky'nin ilk sepetiydi?
Alman savaşında, sevilen Suvorov Fanagoriysky alayının taburu kuşatıldı. Tüm memurlar öldü, genç teğmen emir aldı. Tabur ile görkemli Fanagoriysky alayının alaycı bir pankartı vardı. Son savaşa gitmeden önce, Fanagorlular ciddiyetle dua ettiler ve açılmamış pankartta Suvorov'u görmekten onur duydular. Almanlar öfkeli Rus süngü saldırısına dayanamadılar, tabur kuşatmaya başladı ve alay bayrağını kurtardı. Saatlik olarak, ölen teğmen Suvorov'un mezarı geceleri iki kez görüldüğünü açıkladı. Şiir, bu muhteşem olguya, Almanlar Arsenal I. Nesmelov ile savaşın katılımcısı olan bir Rus subayına adanan “Suvorov Afişi” tarafından verildi.
Rusya'da, “son - tacın nedeni” diyorlar. Kutsal Babalar şöyle inanıyordu: “Bir insan nasıl yaşar, fakat ölmesi ne kadar önemlidir?” Tüm Rusya'nın sevdiği büyük komutan, en büyük sabrı ve alçakgönüllülüğü ile yüz yüze kalır. Öfkeyle hatırlamıyor, destanlardaki Ilya Muromets gibi, tekrar Çınar'ın Anavatan için savaşması çağrısına gidiyor. Hayatını, bir Rus askerinin öldürdüğü 75 Fransızların öldürüldüğü İtalyan firmanın başarısı ve büyük İsviçre kampanyasıyla taçlandırdı. Alexander Vasilyevich, yirmi yıl boyunca süren savaş ve savaşlar için yürüttüğü her şeyi, görkemli zaferleri ve halk sevgisini, kraliyet opal ve kraliyet merhametini “tövbe eden Kurtarıcı ve Rabbimiz İsa Mesih'in Canon'unda” dökerek toprak yolunu tamamlıyor. Doktorların protestolarına rağmen, Suvorov bu ciddiyeti ile son Büyük Oruçunu geçiyor, hizmeti kaçırmıyor, kliroları söylüyor, tapınakta okuyor, sayısız secde yapıyor. Ölmeden, itiraf etmeden ve Mesih'in Kutsal Gizemlerini kabul etmeden Suvorov, herkese veda etti: "Uzun bir süre boyunca şeref peşinden koştum - en yüksek tahtındaki bir rüya, gönül rahatlığı.
Petersburg’un son yolculuğunda Suvorov'a eşlik etti. Bir cenaze töreni Alexander Nevsky Manastırı'nın kapılarına yaklaştığında, karışıklık ortaya çıktı, cenaze arabası büyüktü ve geçit düşüktü, gölgelikli bir gölgelikin geçmeyeceğine karar verdiler. Ancak, komisyon üyesi olmayan bir subay olan eski bir Suvorov askeri, “Suvorov geçmeyecek mi?” Diye bağırdı. Her yerde Suvorov geçti, geçecek ve burada! Hadi kardeşler, savaş! ” Ve halkın elleriyle desteklenen, sevgili komutanın cesedinin cenazesi, açıklanamaz bir şekilde Manastır'ın kapısından geçti.
Arzu ayinlenmesi Vladyka Ambrose tarafından yapıldı. Kimse bir veda sırasında mezar taşı demedi. Sadece sarayın korosu, "En Yüce'nin Yardımıyla Yaşamak, Cennetin Tanrısı'nın sığınağına yerleştirilecek ..." başlıklı 90 inci mezarı şarkıları söylerken ... ve tabut indirildiğinde, top voleybolu gök gürültüsü çaldı - Rus silahları büyük generallere veda etti.
Alexander Nevsky Manastırı Duyuru Kilisesi'nde, mezar taşı üzerindeki sol koro hiçbir şeyin eklenmemesi gereken kelimeler içeriyor - “Suvorov burada yatıyor.”
“Ve şimdi, Rus alayları savaşa girdiğinde, onlar için dua ediyor, onun hakkında şarkı söylüyorlar”
Suvorov'a şeref ve sevgi, Rusya'yı sevenler ve Rus silahlarının görkemini gören herkesin kalbinde kaldı. Sadece sıradan insanlar değil, Alexander Vassilyevich'in “Mesih'in savaşçısı” olduğunu da anlamıştı. Yeni Kudüs Manastırı'nın baş sanatçısı Archimandrite Leonid (Kavelin), A.S.Turikov'un “Suvorov'un Büyükbaba” şiirini sevdi. Şiirde şaşırtıcı derecede kesin çizgiler var:
Zafer armağanı, Tanrı'nın armağanıdır!
Tanrı dua etmeli
Kalbimi ayılmak için gerekli
Düşmanı vurmak için.
...... ...... ...... .....
Birliklerin gücü kitlelerde değil
Savaş kıyafeti giymiyor,
Ruh ve kalplerde güç!
....... ...... ........
Harikalar Diyarı Komutanı
Kampanyayı saymadı, -
Cennette zafer aldı.
Gerçek kocası gürültü olmadan çalıştı
Tanrı’da sıkıca düşündüm -
Ve mucizelerde yüceltildi.
.... ...... ..... ......
Bir keşişin ömrü yaklaşık
Ruh her pislikten temizdir,
Çünkü yenilmez!
Tapınaktan savaşa gitti
Savaştan yine duya kadar
Tanrı'nın melekleri gibi.
...... ....... ...... .....
1840’te, “Anavatan Notları” IP Klyushnikov tarafından Suvorov hakkında bir şiir yayınladı; bu, Alexander Vasilyevich’in dünyevi yolculuğunun sona ermesinden sonra Rus Ordusu için dua etmeye devam ettiği inancıyla sona erdi:
Ve şimdi, ne zaman savaş
Rus alayları geliyor
Onlar hakkında dua ediyor -
Onun hakkında şarkı söylüyorlar.
Suvorov biyografi yazarı AF Petrushevsky, aziz Rus bogatirileri gibi Suvorov'un gri bir kafasını taşa çıkaran yoğun bir ormanda, taş bir mağarada uyuduğu söylenen bir halk efsanesini yazdı. Küçük bir delikten mağarada sönük olmayan bir lambanın ışığı görülüyor ve Prens, Tanrı'nın kulu Alexander'ı için bir dua anısı duyuluyor. Efsaneye göre, Rus toprakları için korkunç bir zamanda, büyük Rus şövalyesi uyanacak, mezarından çıkacak ve Anavatanı sıkıntıdan kurtaracaktır.
Yenilmez Amiral Theodore Ushakov'un kutsal haklı savaşçısının parşömende simgesi şöyle yazıyor: “Umutsuzluğa kapılma, bu korkunç fırtınalar Rusya'nın şerefine hizmet edecek.” Yenilmez generalisim Alexander Suvorov'un kutsal haklı savaşçısı simgesinin üzerindeki yazı için, büyük komutanın birçok kelimesi seçilebilir: “Tanrı'nın En Saf Annesi için! Hanımefendimiz Evi İçin! ”,“ Biz Rusuz - Tanrı Bizimle! ”,“ Tanrıya Dua; ondan zafer! Mucize bakımından zengin, Tanrı bize, “O bizim generalimiz!” Suvorov’un ölüm döşe- timi emrindeki yazıtta şöyle yazıyor: “Hristiyan ol; Tanrı ne ve ne vereceğini bilir. ”
Suvorov okullarında, 1944'ten bu yana, Suvorov portreleri altında, vasiyetname sözlerini yazmak alışılmış bir şeydi: "Benim çocuğum, lütfen örneğimi al". Fakat tamamen Alexander Vasilyevich'in sözleri şöyle:
“Benim çocuğum, lütfen örneğimi al; Her iş Tanrı'nın kutsamasıyla başlar; egemen ve anavatana sadık olmaktan nefret etmek; lüksten uzak durmak, sessizlik, açgözlülük ve benim simgelerim olan hakikat ve erdemle şöhret aramak. ”
Tabii ki, Sovyet döneminde, gelecekteki memurlara “her işletmeye Tanrı'nın rahmetiyle başlamalarını” ve “Egemenlere ve Vatanlara” bağlılıklarını hatırlamalarına izin veremezlerdi.
Rus Ordusunun birçok cennet müşterisi var - kutsal savaşçılar. Ancak, Suvorov'un yirmi birinci yüzyıldaki manevi mirası bizim için on dokuzuncu ve yirminci yüzyıldan daha ucuz ve önemli değil. Ve belki de, Rusya’nın dünyadaki mevcut durumu göz önüne alındığında, hayati bir önem kazanıyor.
Ancak, bugün Suvorov'un öğretileri sadece Rus ordusunun subayları ve askerleri için değil, aynı zamanda her Ortodoks Hristiyan için de son derece önemlidir. Rus askerleri, Suvorov mucizesi kahramanları olan Tanrı'ya güçlü bir inanç ve umut istiyor. Ve hepimiz Alexander Vasilyevich'in ahlaki saflık ve Tanrı'ya, Çar'a ve Anavatana etkin, özverili hizmet sunma isteklerini taklit etmemeli miyiz? Suvorov'un savunduğu Rusya’daki Hristiyan devletini restore etmek için hepimiz çaba sarf etmemeli miyiz? Suvorov için, Krala bağlılık, Tanrının Tanrısı, sadakatten Kurtarıcı Mesih'e ayrılamazdı.
Suvorov şöyle yazdı: “İyi bir isim, her dürüst insanın bir birleşimidir, ancak Anavatanımın şerefine iyi bir isim çıkardım ve bütün işlerim refah yöneldi. Asla gurur duyuyorum, çoğu zaman geçici tutkuların itici güçlerine itaat eder, eylemlerimi kontrol etmedi. Ortaklığın yararları hakkında düşünmek zorunda olduğum yeri kendimi unuttum. ”
Suvorov, Anavatan'a aktif bir hizmet örneği değil mi, Rusya'nın bugün ihtiyacı yok mu? Ne de olsa, ne saklayacağımız, sık sık biz, Ortodoks Hıristiyanlar, sadece kendileri ve sevdikleri için yaşıyoruz. Alexander Vasilievich’in azizliğini yalnızca Suvorov'un diğer çağdaşlarına göstermiyor: “Ortak neden hakkında unutalım, kendimiz hakkında düşünelim - bu laik bir insanın tüm erdemidir”.
Son zamanlarda, Ortodoks Hristiyanları sıklıkla sahte tövbe ve bir tür kasvetli “alçakgönüllülük” imajından ilham almaktadır. Bazı “ilahiyatçılar”, Rusya'nın “herkes için suçlu” olduğunu, “herkesten herkesten pişman ve özür dilememiz” gerektiğini savunuyor - bu olacak, “gerçek Hıristiyanlık” olduğu ortaya çıkıyor. Diğerleri, daha önce geldikleri "son zamanlarda" kendilerini ormanlardaki "sadıkların kalıntılarını" korumaya çağırıyor.
Bizim için bugün, alçakgönüllülük ve Tolstoyan’ın kötülüğe karşı direnmemesi yerine, “İsa Savaşçısı - Suvorov” un büyük Rus komutanının dövüş ve muzaffer ruhunu kazanmak çok önemlidir.
Tüm Rusya yüreğini duymalı ve ordunun geçilmez dağlara sıkışıp kalması durumunda, çok sayıda ve güçlü düşmanın bulunduğunu ve bunun bir çıkış yolu görünmediğini söyleyen Suvorov'un sözlerine inanmalı. Biz Rus'uz! Düşmanı kıracağız! Ve onun için zafer, aldatma için zafer; bir zafer olacak! ”
Alexander Vasilyevich Suvorov tarafından derlenen "Kurtarıcı Kanyonu ve Rabbimiz İsa Mesih" sözleriyle biter:
“Size, Ey Tanrım, En Kutsal Anneniz ve yaşları için sizi memnun eden, sizi yalvarmak isteyen herkesi öneriyorum. Dualarını yapabilirsin. Dilekçeleri benim için değersiz kabul et.
Artık tamamen size daha fazla bilgi vermeyeceksin: Ben seninim ve beni kurtar. ”
Birçok papaz ve Ortodoks Hristiyanın, bu satırları yazan büyük komutan ve Hristiyan'ın, Tanrı'yı memnun edenlerle birlikte, Vatanımıza ve günahkarlara karşı araya girme cesaretine sahip olduklarından ve sevdikleri Rus Ordusu'na ciddi bir şekilde dua ettiğinden şüphe yoktur.
Şanlı deniz komutanı, doğru savaşçı, yenilmez Amiral Theodore Ushakov'un kilisemizin III. Rus Donanması cennetsel bir patron aldı. Kutsal Ordular ve dindar prensler arasında Rus Ordusunun, namuslu bir şekilde kutsal haklı savaşçı olan yenilmez komutan Alexander Suvorov'u çağırması mümkün olacağını umuyoruz.
Belki de, kutsanmış Prens Alexander Nevsky'nin kutsal kalıntılarının yer aldığı tapınak olan Alexander Nevsky Lavra'da, ciddiyetle transfer edileceğini ve kutsal Suvarist Prens Alexander Alexander Surovrov, Rus Arşistratig'den sonra isimlendirilmiş bir savaşçının kutsal kalıntılarını göreceğiz.