Sonralıkla da şunları:
- Bloğuma komik komik şeyler yazmayı
- Bloğuma Türkiye'de olan bitenlerle ilgili ciddi şeyler yazmayı
- Evimi derleyip toplamayı
- Evimin eksikleri üzerinde uğraşmayı
- Bir göl kıyısında 2 adım yürüyüp sevgilime sarılmayı
- Kar yağmasını izlemeyi
- Kar yağmasını izlerken salep içmeyi
- Yeni aldığım onyüzbinmilyon kitaptan birisini seçip okumaya başlamayı
- Film koleksiyonumdan bir film seçip seyretmeyi
- Bir tane daha seçip seyretmeyi
- Ve bir tane daha seyretmeyi
- Uyumayı demiş miydim?
- Çok güzel bir kahvaltı yapmayı
- Alışveriş yapmayı
- Yaz tatilinde olmayı isterdim.
Amma velakin sevgili Sesteş Günler takipçisi şu an iki ayda bir çektiğim zulmü çekiyorum, bir ödev daha hazırlıyorum. Aslında henüz hazırlıyorum denemez, daha çok hazırlamaya hazırlanıyorum. Başka insanların makalelerini okuyorum. Sonra da onların makalelerinden alıntılar yapıp kendi yazımda bir sentez yapacağımı umuyorum. Bunu bu kadar afilli söylemesem şöyle derdim:
Hiçbir bilgim ve fikrim olmayan bir konuda yazılan makaleleri okuyup yazanların bilgisini ve fikrini öğreniyorum, anladıklarımı alıntı yaparak kendi yazıma koyuyorum, adı ödev oluyor.Neyse, yaptığım şeyin anlamsızlığını daha çok vurgulamamın bir yararı yok. Ödevi yarına teslim etmem gerekiyor. Lütfen sevgili okur lütfen ama... Yine son ana bıraktığımı söylediğini duyuyorum ve "cık cık cık ayıp" diyorum. İnsanın bu kadar da yüzüne vurulmaz ki canım...
Not: Bu yazıyı Salvador Dali'nin bir fotografıyla yayınlıyorum. Neden derseniz, hata edersiniz. Baştan söyliyeyim. Zira kendimi bıyığına çiçek takmış bir insan gibi hissediyorum tam da şu anda...