2. İSA'NIN BEYTANYA'DA MESHEDİLMESİ (Markos 14:3-9)
Markos 14:3-9
3 İsa Beytanya'da cüzamlı Simun'un evinde sofrada otururken yanına bir kadın geldi. Kadın kaymaktaşından bir kap içinde çok değerli, saf hintsümbülü yağı getirmişti. Kabı kırarak yağı O'nun başına döktü. 4 Bazıları buna kızdılar; birbirlerine, "Bu yağ niçin böyle boş yere harcandı? 5 Üç yüz dinardan fazlaya satılabilir, parası yoksullara verilebilirdi" diyerek kadını azarlamaya başladılar.
6 "Kadını rahat bırakın" dedi İsa. "Neden üzüyorsunuz onu? Benim için güzel bir şey yaptı. 7 Yoksullar her zaman aranızdadır, dilediğiniz anda onlara yardım edebilirsiniz; ama ben her zaman aranızda olmayacağım. 8 Kadın elinden geleni yaptı, beni gömülmeye hazırlamak üzere daha şimdiden bedenimi yağladı. 9 Size doğrusunu söyleyeyim, Müjde dünyanın neresinde duyurulursa, bu kadının yaptığı da onun anılması için anlatılacak."
İsa Beytanya’da cüzamlı Simon’un evine girdi. Sanıyoruz Rab onu daha önce iyileştirmişti. Bu iyileşme aynı zamanda onun günahları ve sonuçlarından da aklanması anlamına geliyordu. Şifaya nail olan bu adamda Kurtarıcı Mesih’in ne tür bir işlevle dünyamıza geldiğini görüyoruz. Rab iyileştirip arıttığı bu adamı bir başına bırakıp gitmedi, onu ziyaret ederek onurlandırdı, güçlendirdi. Baskı ve yoğun kontrollere karşın başka misafirler de geldi. Hep birlikte kutsal sofraya oturdular.
İki kız kardeşiyle birlikte Rab’bin daha önce ölümden dirilttiği Lazar da konuklar arasındaydı (Yuhanna 12:1-8) Konuklar aslında Allah’ın Mesih’te tüm hastalıkları hatta ölümü bile yenen üstün yetkisinin tanıklarıydılar.
Lazar’ın kız kardeşi Meryem, gücünü imanından alan ruhsal öngörüyle İsa’nın kim olduğunu açık seçik görmüş, son anın yaklaştığını, İsa’ya şükrünü gösterebileceği anın geldiğini hissetmişti.
Hemen eve koşup en değerli servetini, belki de düğünü için saklamış olduğu değerli hintsümbülü yağını getirdi, sofrada yaslanarak oturan Rab’bin başından aşağıya döktü. Ölümün galibi, günahların bağışlayıcısı Rabbe şükür ve saygısı dile getirebileceği bir başka yol bulamamıştı.
İsa bu sevgi gösterisini kabul etti, onu kurbanlık ölümü için Başkâhin olarak meshedilmesine Babasının bir izni olarak saydı.
Ancak unutmamalıyız ki, İsa öncesinden beri Kutsal Ruh ile yağlanmış, meshedilmiştir. Tanrılığın tüm doluluğu O’nda beden buldu. Yeni bir yağlanmaya ihtiyacı yoktu. Bu O’nun kendi ölümüne daha huzurlu gitmesi için Baba’nın bir armağanıydı. Gerçekten de Meryem’in bu sevgi gösterisi ardından İsa yakında öleceğini ve dirileceğini bütün açıklığıyla bildirdi. Bunu anlatırken, sanki tahta çıkacağından ya da kendi düğününden söz eder gibiydi. Ölümüne hazırlanan İsa diğer yandan örencilerini de birlik ve sorumluluk duygusu içinde yaşamaya sevk etti.
Ne yazık ki, izleyicileri bu ince-duygulu kadının ne yaptığını anlayamadılar. Değerli yağın kokusu burunlarına ulaşır ulaşmaz akılları hesaba kaydı. Belki topluluğun para kasası baskı nedeniyle dolu değildi, ya da verilen bağışların tümünü İsa yoksullara dağıtmıştı. Her ne sebepten olursa olsun, bir mırıldanmadır başladı. Herkesten fazla ağzı laf yapan Yahuda İskaryot’tu: “Meryem bu değerli yağı bize verseydi de satsaydık, yoksullara yardım edebilecek paramız olurdu" Bu “anlamsız israf" Yahuda’yı öfkelendirmişti.
İsa onların kafasından geçenleri anladı, bu dünyayı düzeltmek isteyenlerin düş gören zavallılar olduğunu söyledi. Yoksullar her zaman sizinle birlikte olacak, her yerde, Doğuda Batıda yoksulluk hastalık belaları arttıkça “işçi-köylü cenneti" bile onlarla taşacak. Kötülük, zulüm dünyamızda ancak İsa’nın gelişiyle bitecek. Yalnızca O, bu drama bir son verebilecek.
Yoksullara, kimsesizlere en iyi nasıl yardım edebileceğimizi Rab bize örneklerle gösterdi. Bir hayır müessesesi kurmadı, yardim kuruluşlarından medet ummadı. Dilerseniz, dedi, çevrenizdeki yoksullara yardim edebilirsiniz. Sadaka verip onları başınızdan savma yolunu seçmeyin. Şefkatle onların yanına gidin, kişisel olarak ilgilenin kendileriyle. Belki bir ilaca ihtiyaçları vardır, belki bir çift teselli sözüne, işe ya da öğrenim bursuna. Rab’den sevginizi bilgelikle donatmasını isteyin. Yalnız kendinizle ilgilenmekle yetinmeyin. Tanrısal sevginin hedefi yoksullardır.
İsa bizden mal değil, acıma hissi ve sevgiyle dolduracağı yürekler istedi. Amacı bizleri yoksullara hizmet yolunda çalıştırmaktır.
Rab, gerçekten hizmet etmek isteyen kişiye gerekli irşadı verir, yakınındaki çaresizlere gerekli yardımda bulunabilmesi için güç bağışlar.
Sen de İsa’nın çağrısını duydun mu? Ne yapıyorsun? Servet toplamakla, kendine ve ailene güvenli bir yaşam sağlamakla mi meşgulsün? Mesih senin için canını verdi. Bu kurbanı için O’na nasıl şükredebilirsin? Meryem Rabbini yüceltmek için elinde avcundaki en değerli eşyasını sundu.
Dua: Rab İsa Mesih, sen Allah’ın Oğlusun. Sana tapınırız, çünkü sen sevgisin. Yaşamını biz kötülere kurban olarak feda ettin. Başkalarının yardımına güveneceğimize, kendi kendimize nasıl yardım edebiliriz, öğret bize. Yakınımızda oturan yoksullara, çaresizlere karşı sevgi ve yardım hissiyle doldur yüreklerimizi. Hizmetimize muhtaç yoksulları göster bize, onlara nasıl en iyi yardımda bulunabileceğimizi de. Güvenilir bir hizmet için bize güç, azim bağışla. Rab bize kendi düşünce yapını yerleştir. Amin.
Soru 2: İsa’nın Meryem aracılığıyla yağlanışı, ardından kopan tartışma bize neler öğretiyor’?