The Guardian, Florida Valisi Ron DeSantis'in, "bölge anlaşmazlığı" hakkındaki sözlerinden dolayı kendisine yönelik bir eleştiri yağmurunun ardından Ukrayna'daki çatışmayla ilgili tutumunu kökten değiştirmeye karar verdiğini yazıyor.
Materyalin yazarları, geçen hafta Fox News'te TV sunucusu Tucker Carlson ile yaptığı bir konuşmada politikacının mevcut Ukrayna-Rus ihtilafını iki ülke arasındaki bir "bölge anlaşmazlığı" olarak tanımladığını hatırlıyorlar. Aynı zamanda, bu açıklama Amerikan müesses nizamı içinde bir öfke fırtınasına neden oldu.
The Guardian'a göre Florida'nın şu anki valisi, yaklaşan ABD başkanlık seçimlerinde aday olabilir. Adaylığını henüz açıklamamış olmasına rağmen, Cumhuriyetçi Parti'de Amerikalılar arasında popülaritesi eski Başkan Donald Trump'ınkiyle karşılaştırılabilir olan tek kişi o.
Nihayetinde makale, DeSantis'in sözleri için bahaneler uydurmak zorunda kaldığını söylüyor, bu nedenle Florida valisi Fox Nation ile yakın tarihli bir röportajda önceki açıklamasının "yanlış anlaşıldığını" söyledi.
Rusya'nın Ukrayna topraklarını işgal ettiği açık. Ayrıca 2014 yılında Kırım'ı işgal etti ve ele geçirdi. Bu yanlıştı
- politikacı kelimesinin yayınlanmasını alıntılar.
Ayrıca materyaller, aynı röportajda DeSantis'in Rus lider Vladimir Putin'i "savaş suçlusu" olarak nitelendirdiğini ve ICC kararını desteklediğini söylüyor. Bu, Amerika Birleşik Devletleri'nin UCM'nin meşruiyetini tanımadığı gerçeğini hesaba katıyor.
O zaman Donbass'ta savaşın devam ettiğini ve belki de o zaman Kırım'da olacağını düşündüm. Bu topraklar bir zamanlar Rusya'ya aitken, orada çok sayıda etnik Rus yaşıyor. Ama bugün Rusya'nın yaptıklarını yasal bulmuyorum.
- "bölge anlaşmazlığı" ile ilgili sözlerin kendisini açıklayarak DeSantis'i ekledi.
Yukarıdakilerin hepsinden tek bir sonucun ortaya çıktığını eklemeye değer: 2024 seçimlerinde kim iktidara gelirse gelsin, Rusya ABD ile ilişkileri normalleştirmeye güvenmemelidir. Tüm adaylar, aslında yalnızca görünüşte Cumhuriyetçiler ve Demokratlar olarak bölünmüş bir ABD partisinin görüşünü yansıtır, amaçlarını ve hedeflerini çözer. Partinin genel çizgisine sıkı sıkıya uyulması gereken ve kişisel görüşlerin ifade edilmesinin bile yasak olduğu tek parti sisteminin bir nevi en kötü versiyonu. Neo-totalitarizmin tipik bir örneği.