Fransa'yı suç kariyeri için seçen bir çocukken, çocukken yasanın doğru yolda olmadığını fark etti. Çalışmak ve normal bir hayat sürmek bile istemiyordu. Eugène mesleğini cinayet ve soygunda gördü. Ve birinin suç işleyemeyecek kadar problemli olduğu için, etrafına benzer düşünen bir insan topluluğu topladı. Bununla birlikte, yalnızca o giyotine mahk wasm edildi. Ve Wademan bu icra aracının son resmi kurbanıydı.
Fransa’ya “çalışmak”
Gelecekteki katilin Eylül ayı başlarında 1908'te Frankfurt am Main'de doğduğu bilinmektedir. Ailesi çok zengindi, çünkü Eugen'in babası karlı bir işletmeyle meşguldü. Kendi şehrinde, okulda çalışmaya başladı. Ve zaten o zaman, Wademan yetersiz davrandı, diyelim. Saldırgan ve meydan okuyan davranışların yanı sıra hırsızlığa olan bağımlılığı nedeniyle sınıf arkadaşlarıyla sorunları vardı. Birinci Dünya Savaşı salgını tehdidi askıda kaldığında, ebeveynler Eugen'i dedeleri tarafından yetiştirilmeleri için gönderdi. Fakat yaşlı insanlar çocuğu etkileyemedi ve kötü alışkanlıkları daha da kötüye gitti.
Eugen askeri yaşına geldiğinde Paris'e kaçtı. Ama onun için orada hayat yoktu. Bu nedenle, yakında Kanada'ya taşındı. Burada da Wademan'ın planladığı gibi ters gitti. Hatta hapishanede biraz zaman geçirmek zorunda kaldı. Özgür olduktan sonra Almanya'ya ya da daha çok Saar eyaletine döndü. Tabii ki, Eugen pistin eğrisini terk etmeyecekti. Ve onu Saarbrücken hapishanesine götürdü. Burada adam beş yıl geçirdi. Fakat en önemlisi, hapis sırasında, Eugen'in serbest bırakılmasından sonra yaşam için bir plan bulduğu güvenilir arkadaşlar edindi. Yani suç ortakları Roger Million ve Jean Blanc'dı.
Özgürlükte, gençler Fransa'ya taşınmak ve yabancı turistleri soyarak geçimini sağlamak için bir plan uygulamaya başladılar. Said - bitti. Ve yakında Paris yakınlarındaki Saint-Cloud'da bulunan villalardan birini kiraladılar. Bu "in" onların saf yabancılar için yemeliydi.
İlk soygun girişimi başarısızlıkla sonuçlandı. Trinity, belli bir turisti zorla kaçırmaya çalıştı. Ama erkeklerin olanaklarını küçümsüyorlardı. O çok güçlü ve inatçıydı. Başarısız olan kurban bırakılmalı ve kendisinin emekli olması gerekiyordu. Fakat planlarından sapmayacaklardı. Ve yeni saldırı Temmuz 1937 kadar erken gerçekleşti. Kurban New Yorklu bir dansçıydı, yirmi iki yaşındaki Jean de Coven, akrabalarıyla Paris'e geldi. De Coven ile Wademan kendisi tanıştı. Çekici görünüşüyle ayırt edildiğinden ve çok belirgin olduğu için, güvenen bir Amerikalıyı baştan çıkarmak çok zor değildi. Jin ondan memnun kaldı. İşte New York'taki bir arkadaşına mektubunda yazdığı şey: “Kendimi bana Siegfried olarak tanıtan etkileyici ve zeki bir Almanla tanıştım. Belki yeni bir rol alırım, kim bilir? Napolyon Josephine'in bağışladığı meşhur konağın yakınında bulunan villasıyla yarın çok güzel bir yerde onu ziyaret edeceğim. "
Toplantı belirlenen zamanda gerçekleşti. Weidman daha sonra çok konuştuklarını, güldüklerini ve içdiklerini hatırladı. Ve sonra, kız nihayet rahatladığında ve ona inandığında, Alman, içine ilacın eklendiği sütü içti. De Coven'ın bağlantısı kesildiğinde, Eugen onu boğdu ve kiraladığı villanın bodrumuna gömdü. Kızın bulabileceği bir şüphe yoktu. Genç ve güzel Jean dört yüz otuz dolar ve üç yüz frank için öldü. De Coven'e yerleşmiş olan Eugen, Zillion ile birlikte, ikincisinin kız arkadaşı olan Colette Trico'ya, kolay erdemi olan bir kadına gitti.
Tabii ki, "kazanılan" para suçlular için yeterli değildi. Ve Coven teyze pahasına zengin olmaya karar verdiler. Wademan, Ida Sakheim'a Gene'in kaçırıldığını belirten bir mektup gönderdi ve onu sadece beş yüz dolar için serbest bırakacaklarını söyledi. Sakhain çok korktu ve hemen polise rapor edildi. Parayı hemen alamamış olan suçlular, kadına birkaç mektup daha göndermiş ve onu birkaç kez aramışlar. Ve polis, davanın soruşturmasını üstlense de, haydutlar o zamanlar sudan kurumaya başardılar. Tüm çabalara rağmen siparişin muhafızları mektup gönderenlerini bulamadı. Kardeş Jin de yardım etmedi. Henry Fransa'ya geldi ve kendi araştırmasına başladı. Kız kardeşi ile ilgili bilgi için on bin frank teklif etti, ancak hiç kimse yardım edemedi, çünkü kız o zamana kadar ölmüştü.
İlginç olan şey: Zaten daha sonra, Wademan yakalandığı zaman, Coven'in saklandığı yeri anlatacak. Cesedin yanında, polis kızın kamerasını bulacak. Siegfried'in bazı fotoğraflarını çekmeyi başardığı ortaya çıktı. Bu fotoğraflar Eugen aleyhinde önemli bir delil olacak. Ama yakında olmayacak. Bu arada, bir cinayet ve soygun yoluna girdiğinde bir Alman, adını Fransız usulüyle değiştirdi. Bu nedenle, kendisini sadece Eugene Weidman olarak adlandırdı.
Yakında, suçlular Joseph Kuffy'ye saldırdı. Adam Weidman'ın Fransız Rivierası'na seyahat etmek için kiraladığı olağan şofördü. Neden gangster seçiminin şoföre düştüğünü söylemek zor, ama gerçek devam ediyor. Araba turu geçtikten sonra orman yolunda ilerlerken Eugene beklenmedik bir şekilde Kuffy'den durmasını istedi. Şüphesiz sürücünün fren pedalına basması. Sonra arabayı Wademan'la bıraktı. Ve yaptıkları gibi, Eugene silahını çekti ve kafasının arkasına Kuffy'yi vurdu. Joseph iki buçuk bin frank ve bir araba yüzünden öldü.
Suçlular, dedikleri gibi, bir tadı var. Ve ekim ayı başlarında Eugène ve Roger, hemşire Janine Keller'i ormana çekmeyi başardılar. Ve sonra soğuk kanda başını bir tabanca ile vurarak öldürdüler. Bu sefer, madencilik çok mütevazıydı - sadece on üç yüz frank ve bir halka.
Haydutların bir sonraki kurbanı tiyatro figürü Roger Leblond'du. Weidman ve Zillion, Leblond'u belirli bir tiyatro projesini finanse edeceklerine ikna edebildiler. Adam mutluydu çünkü ciddi finansal sorunlar yaşıyordu. Ama yardım etmek yerine, kafamda bir kurşun var. Cinayet pahasına suçlular beş bin frank tuttular
Milion, suçlarla acele etmenin imkansız olduğunu anladıysa, çünkü çok tehlikeliydi, o zaman Wadman herhangi bir endişeyi umursamadı. Kendisini başkalarının hayatlarını yönetebilecek gerçek bir avcı olarak görmeye başladı. Bu nedenle, Kasım ayının sonunda Eugene, hapishaneden beri tanıdığı vatandaşı Fritz Frommer'ı öldürdü ve soydu. Frommer'in cesedi, ayrıca kiralık bir villanın bodrumuna gömüldü. Kazanmak için yeterli para olmadığı için, Wademan birkaç gün sonra avlanmaya başladı. Zillion suç ortağını reddetmeye çalıştı, ancak onu ikna edemedi. Eugene'nin seçimi, emlakla çalışma konusunda uzman olan Raymond Lesobra'ya düştü. Suçlu, Lezobru'ya bu evin satışını emanet etmek istediğini söyleyerek onu Saint-Cloud'daki bir villaya kiraladı. Bir erkeğe yerleşmiş olan Eugene vücudunu tanıdık bir yere gömdü ve karları saymaya başladı. Bu cinayet ona beş bin frank daha kazandırdı.
Giyotine giden yol
Başarıyı kutlayan Eugene, polisin ayak izlerini takip ettiğini bile bilmiyordu. Çok kısa bir süre içinde birkaç insanın ortadan kaybolması, gardiyanlara Paris'te bir seri katilin yaralandığı fikrini verdi. Wademan’ın polisleri kendi izine sürdüğü merak ediyor. Lesobrom ile bir konuşma sırasında, kartvizitini masasına bıraktı. Eugene, ajanın onu yanına alacağını düşündü, ama yanılıyordu. Lesobr ya unuttu ya da bilerek almadı. Genel olarak, Wademan’ın kartviziti polise geldi. Ve gardiyanlar konuşmak için Eugene'ye gelmeye karar verdi. Hiç kimsenin ondan bir şeyden şüphelenmediği açıktır, Weidman, yalnızca olası bir tanık olarak kabul edilirdi. Ama suçlu bunu bilmiyordu ...
Evin kapısında, Eugene iki polis gördü. Gülümsedi ve kibarca onları davet etti. Bir numara beklemeyen polis, kabul etti. Ve sonra üç el vardı. Wademan'ın sağ elini bir sebepten cebinde tuttuğu ortaya çıktı - içinde bir tabanca vardı. Ancak, böyle bir durumdan özel eğitim olmadan çekim yapmanın sorunlu olduğu ortaya çıktı. Bu nedenle, ilk kurşun Eugen sol elinde kendini yaraladı (paltosunu ona tuttu), ikincisi bir ampulü patladı ve polisin yalnızca üçte biri hafifçe kancalandı. Bunu söylemeliyim ki silah Wademan hiç ayrılmadı. Tabanca sayesinde kendinden emin ve güçlüydü, çünkü ellerinde ölüm tuttu. Ancak, kafanızın arkasını en az bir mesafeden vurmanız ve ceket cebinizden hedeflenen ateşi çıkarmak için bir başka şey. Genel olarak, Weidman bir kez daha aşırı özgüvenini azalttı. Dördüncü kez ateş etmesine izin verilmedi. Gardiyanlar, onu yere serdi ve daha sonra iyice koridorda bulunan bir çekiç yardımıyla suçlu ile "konuştuk".
İlginç olan şudur: Wademan, kolluk kuvvetlerini provoke etti. Silahını kavramadıysa, belki de hiç kimse dansçı cinayetlerinin, sürücünün ve diğer talihsiz kurbanların arkasında kimin olduğunu bilemezdi. Ne de olsa, polis birkaç soru sormak için ona geldi, yanlarında bir silah bile yoktu. Fakat Eugene çıldırdı ve bu kendisi için bir ölüm cezası imzaladı.
İlk başta, Wademan dekolmanı ile davrandı ve polisten gelen soruları cevaplamadı. Ancak gardiyanlar yardımcılarını bulmayı ve tutuklamayı çabucak başardı. Beklenecek olan ilki, Colette Tricot'un bölünmesiydi. Eugene bunu öğrendiğinde, polisle işbirliği yapmaya karar verdi, zaten, başka seçeneği yoktu. Cinayetleri itiraf etti ve sadece de Coven için üzgün olduğunu söyledi. Wademan'ın onu hatırladığında aniden gözyaşlarına boğulduğu ve şöyle dedi: “Çok kibar ve güvençiydi ... Boynuna ulaştığımda, sadece bir bebek gibi topalladı” dedi.
Kısa süre sonra polis tehlikeli bir suçlunun hayatının ayrıntılarını öğrendi. Önlerinde Eugen Weidman'ın Frankfurt am Main'de doğmuş etnik bir Alman olduğunu öğrendiler. Tutuklanan adam zaten defalarca mahkum edildi. Ve suç dünyasında yer kazanmak için ilk girişimlerini Paris’te yapmaya çalıştı. Eugen borçları kesmeye ve sivilce yapmaya çalıştı, ancak girişimlerinin hiçbiri başarı ile sonuçlanmadı. Wademan her zaman “bu yaşam kutlamasında yabancıydı”. Gerçek şu ki Paris'te, yerel koleksiyonerler ve pezevenklerin kendilerine yetecek kadarı vardı ve hiç kimse Almanlara "iş" vermeye istekli değildi. Ve bir gün, etkili gangsterlerin bazıları Eugen'den Paris'i terk etmelerini istedi. Talep öyle kibardı ki, bir Alman birkaç gün içinde Kanada'ya gitti. Eugen Weidmann'dan Eugene Weidmann'a dönerek adını ve soyadını Fransız stiline çevirdi.
Kanada'da yeni yapılan Eugene, suç dünyasında kendi olmak için elinden geleni yaptı. Fakat burada, Fransızlar arasında olmak, Weidman bir kez daha başarısız oldu. Bir kasap dükkanını soymaya çalıştı, ama kötü bir zaman seçti - mal sahibi zaten gelirlerinden ayrılmıştı. Gardiyanların gürültüsü emri koştu ve Almanları kırmızı ele aldı. Kısa süre sonra mahkeme onu bir yıl hapis cezasına çarptırdı. Genel olarak, garip tarih. Böyle bir "başarı" Eugene, okyanusun karşısına Kanada'ya sürüklenmek yerine, kendi ana Almanya'sında ve Fransa'da kolayca başarabilirdi.
Serbest bırakıldıktan sonra Fransa'ya döndü. Ve yakında hırsızlıktan tekrar tutuklandı. 1937'in baharında, Wademan, Saarbrücken hapishanesinden serbest bırakıldı ve Saint-Cloud'a yerleşti. Sorgulamalar sırasında tüm bunlar önce Eugene'in suç ortağı ve sonra katilin kendisi tarafından onaylandı.
Suçluların yargılaması, Versailles'de Mart 1939'ta başladı. Kapsamı ve sosyal rezonansı açısından, bu dava, Gamba’nın katili olan Henri Landry’nin Bluebeard’ın adıyla yargılanmasından sonraki son yirmi yılda en yüksek olanı oldu. Doğal olarak, Eugene ölüme mahkum edildi. Ve cümle, Haziran 1939'in on yedinci gününde gerçekleştirildi. Weidmann'ın infazı muhtemelen Fransa'nın en ünlü uygulayıcılarından biri - Jules Henri Defurno. Defurno da infazın gündüz gerçekleştiğini söyledi ve mümkün olduğu kadar çok insanın dikkatini çekti. Giyotin ile “tarih” önce, Eugène gerçek bir tiyatro performansı verdi. Histerik olarak savaşmaya ve affedilmesi için Tanrı'ya dua etmeye başladı. Tabii ki, izleyenlerin kalabalığı bu davranışı tam olarak takdir etti. Bu arada, birçok izleyici akşamdan bu yana meydanda toplandı, çünkü en iyi yeri almak istediler. Birkaç saat içinde bütün alkollü içecek tedarikini satan yerel tavernalar, büyük bir kazanç olarak ortaya çıktı. İdamın yapıldığı gün jandarmalar, giyotinin inşası için meydanda bir yer açmayı çok zorladı. Weidman'ın uygulaması sadece kameralarla değil, aynı zamanda bir kamerayla da çekildi. İşlem gerçekleştiğinde kalabalık, mendillerini kanında ıslatmak için idam edilen kişinin vücuduna koştu. Bu arada, seyirciler arasında gelecekteki ünlü oyuncu Christopher Lee vardı.
Fransa Cumhurbaşkanı Albert Lebrun, izleyicilerin kalabalığını içine alan tüm bu delilikten sonra, ülkedeki giyotini kullanan tüm kamu idamları için yasaklandı. Weidman'ın suç ortaklarına gelince, Roger Million ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı, Jean Blanc yirmi ay hapis cezasına çarptırıldı ve Tricot beraat etti.
Eugene Weidman. Giyotinin son müşterisi
- Yazar:
- Pavel Zhukov
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter