Mavi karbon, intertidal tuz bataklıkları, deniz otu çayırları veya mangrov ormanları ve tüm dünyadaki okyanusları içeren kıyı ekosistemleri tarafından tutulan karbondur. Okyanuslarda yaşayan bu organizmaların yakaladığı karbon, potansiyel alglerden, deniz otlarından, mangrovlardan ve tuz bataklıklarından tortular ve biyokütle şeklinde depolanır. Bu ekosistemler, atmosferde mevcut olan karbon dioksitten tuttukları büyük karbon rezervlerini yakalar ve daha sonra karbonu çökeltilerde biriktirir.
genel bakış
Karbondioksit, iklim değişikliğine ve kötü bir şekilde katkıda bulunan en büyük faktörlerden biridir. Okyanus ve kıyılar bu gazı karbonu tutuşturmak suretiyle azaltmak için mükemmel bir yol sağlar. Aslında, tarihsel olarak, karasal orman ve okyanus ekosistemleri ana doğal karbon lavabolarıdır. Okyanustaki bitki örtüsü deniz tabanının% 0.5'inden daha azını kapsamasına rağmen, bu ekosistem atmosferdeki karbonun% 70'inden fazlasını depolamaktan sorumludur. Bu ekosistem, karbonu ölü biyokütle ve altındaki yer altı ve yer altı biyokütlelerinde bulunan altta bulunan sedimentte sekest ederek karbon dioksit yakalar. Mavi karbon su altında bulunan bitki tortullarında milyonlarca yıl depolanabilir. Organik karbon, deniz tabanına ulaşır ve tortu tabakası ile kaplanırsa okyanustan tutulabilir. Zaten gömülü olan ortamdaki düşük oksijen seviyeleri, organik madde yiyen bakterilerin karbon çürütmedikleri için karbondioksit üretemediği anlamına gelir. Bu, karbonun atmosferden tamamen uzaklaştırıldığı anlamına gelir.
Mavi Karbon Ekosistem Çeşitleri
Her ne kadar bu ekosistemler dünya ormanlarından çok daha küçük olsalar da, karbonu daha hızlı tutuyorlar ve karbonun su altında tutulduğu ve atmosferi etkileyemediği atmosferden uzakta tutulduğu yıllarca tutmaya devam edebiliyorlar. Bu ekosistemler zarar gördüğünde, atmosfere, iklime zarar verebilecek büyük miktarda karbon salınır. Mavi karbon ekosistemlerinin birçok farklı ekosistemi vardır.
Deniz otu Mavi Karbon Ekosistemi
Bunlar, sudaki yaşama adapte olmuş ve Antarktika hariç tüm kıtalardaki kıyılardaki çayırlarda kolayca yetişebilen altmışın üzerinde anjiyoperm türünden oluşan bir gruptur. Deniz otu, ışığın kullanılabilirliğine ve suyun kalitesine bağlı olarak 165 feet derinliğe kadar büyür. Deniz otları çok verimlidir ve biyolojik çeşitlilik ve habitat, tortu stabilizasyonu, besin ve karbon tutumu gibi oldukça etkili bir ekosistem hizmetleri üretebilir. Bu çimler okyanus tabanının sadece% 0, 1'ini işgal etmesine rağmen, okyanus mavi karbon cenazesinin% 18'ini oluşturuyorlar. Halen bu ekosistem 19, 9 milyar tondan fazla karbon depolamıştır.
Mangrov Mavi Karbon Ekosistemi
Bunlar, diğerleri arasında karbon tutulması ve kıyı koruması da dahil olmak üzere çeşitli önemli ekosistem hizmetleri sağlarken, intertidal ormanı oluşturan ormanlık halofitlerdir. 123 ülkede tespit edilmiş 73 adet mangrov türü bulunmaktadır. Bu ağaçlar, tıpkı deniz otları gibi, dünya karbon cenazesinin yaklaşık% 10'undan sorumludur. Mangrove, tüm tropikal ormanların battığı dünya karbonunun yaklaşık% 3'ünü ve kıyı okyanus karbon tuzağının yaklaşık% 14'ünü oluşturur.
Marsh Blue Karbon Ekosistemi
Bataklıklar ekosistemi, subtropikalden kutuplara kadar sahil şeridinde bulunabilir. Bataklıklar yüksek üretkenliğe sahiptir ve biyokütle 26 metreden daha derin bir tortu oluşturabilir. Bataklıklar, anaerobik ağırlıklı ayrışma ve yüksek organik çökeltme özellikleri nedeniyle karbonu yer altı biyokütlelerinde saklayabilir. Bataklıklar dünya çapında 400.000 kilometrekareyi kapsıyor.
Yosun Mavi Karbon Ekosistemi
Hem mikroalga hem de makroalga, karmaşık lignine sahip olmadığından, depoladıkları karbon, karada tutulan karbona kıyasla hızlı bir şekilde atmosfere salınmaya meyillidir. Diğer taraftan, algler karbon için kısa süreli depolamadır ve farklı biyojenik yakıt üretimi için hammadde olarak kullanılırlar. Mikro algler, biyo-metan ve karbon-nötr biyodizel için potansiyel yem stoğudur. Makrogaller, yüksek yağ içeriğine sahip olmasa da, biyodizel hammadde olma konusunda yetersiz bir potansiyele sahiptir, ancak diğer biyoyakıt üretimi için hammadde olarak kullanılabilirler.
Bu Ekosistemleri Geri Yüklemek Neden Önemli?
Araştırmalar, kıyı sulak alanlarının ve mangrovun, karbonu tropikal ormanlardan iki veya dört kat daha fazla tuttuğunu göstermiştir. Ayrıca tropik ormandan beş kat daha fazla karbon depolayabilirler. Elde edilen karbon yeraltında depolanır ve tropik ormanlarda olduğu gibi yer üstünde olmaz.
Her ne kadar bu habitatlar karbonu yakalayarak iyi bir hizmet sunsa da, yok olmaları daha büyük risk teşkil ediyor. Bu ekosistemler zarar gördüğünde, sekestrasyon kabiliyetleri sadece yok edilmekle kalmaz, önceden depolanmış karbon atmosfere salınır. Bu, atmosferdeki sera gazı seviyelerinin artmasına katkıda bulunur. Bu, kıyı ekosisteminin karbon lavabolarından karbon yayıcılara değişmesine neden olacaktır. Ancak bu ekosistem çok yüksek oranda tahrip ediliyor.
Karbon mavisi aslında en önemli kıyı ekosistemi korumalarından biridir. Bu ekosistem zarar gördüğünde atmosfere çok miktarda karbon salınır ve bu da iklim değişikliğine katkıda bulunur. Bu nedenle, kıyı ekosistemini korumak, iklim değişikliğini yavaşlatmanın zararı tersine çevirme potansiyeli ile harika bir yoldur. Halihazırda depolanan karbon salınımını önlediğimizde, nüfus için oldukça faydalı olan kıyı çevresini koruyoruz. Kıyı habitatının faydalarından bazıları, fırtına koruması, rekreasyonel balıkçılık ve kıyılardaki çeşitli rekreasyonel sporları içerir.
Karbon Sedimantasyonunu Etkileyen Faktörler
Bataklıklar, deniz otları ve mangrov bitki örtüsü dünya genelinde 49 milyon hektarı kaplamaktadır. Mangrovlar, alt tropikal ve tropikal ekosistemlerde bulunurken, deniz tropikallerinden kutuplara kadar çeşitlilik gösterir. Gelgit bataklıkları ılıman bölgelerde bulunabilir. Kıyı habitatındaki bitki örtüsünün azalması dahil, bu ekosistemleri etkileyen çeşitli faktörler vardır. Bu deniz seviyelerindeki düşüş, iklim değişikliği, aşırı avlanma, patojenler, kuraklık, çeşitli tarım uygulamaları ve su kalitesi sorunları gibi sayısız faktörden kaynaklanmaktadır. Bu faktörler, karşılığında okyanustaki mavi karbon sedimantasyonunu etkileyen bitki örtüsünün yoğunluğunu etkiler. Bitki örtüsü yoğunluğu, su akışını değiştirebilecek kadar erozyona neden olacak ve karbon birikmesini artıracak kadar yeterli olmalıdır.