Editöre: Tüm yararlı fikir yazılarında olduğu gibi, LZ Granderson’ın 4 Temmuz tarihli köşe yazısı sizi düşündürüyor. Bana Frederick Douglass’ın “4 Temmuz Köle İçin Nedir?” Ayrıca geçmiş ve şimdiki tarihimiz üzerine düşünmemi sağladı, ama belki her zaman onun amaçladığı şekilde değil.
Granderson, Teksas Valisi Greg Abbott’ın ülkedeki en büyük Siyah nüfusa sahip eyalet olmasına rağmen Siyahların çoğunlukta olduğu bölgelerin sıfır olduğu bir kongre haritasına imza attığına işaret ettiğinde, bu beni düşündürdü, bu yüzden ona baktım.
Gerçekten de Teksaslıların %12’den fazlası Siyah. Öte yandan eyaletin 38 kongre temsilcisinden altısı Siyah. Bu nasıl olabildi?
İnsanları çıldırtmak oldukça kolaydır. Ama Teksas denen o cahil geri kalmış yerde bile, bazı insanlar kendileri için düşünüyor ve liderlerini ırktan başka kriterlere göre seçiyor olabilir mi?
Irkçılık veya diğer aptalca önyargı biçimleriyle işimiz kesinlikle bitmedi. Ama belki de ilerleme kaydediyoruz. İnsanları zor iş yaptıkları hissine kaptırmak ne kadar kolaysa, daha ölçülü, düşünceli bir başarıyı neşelendirmek ve sergilemek de aynı derecede zordur. Ama yine de olur.
Mark Arnott, Los Angeles
..
Editöre: Siyahlar sömürülüp köleleştirilirken, kutsal kurucular 1776’da bağımsızlığını ilan ettiler. Herkes için değil ama esas olarak beyaz erkekler için.
Zenciler cömert bir ziyafette yemek yerlerdi ama yemek yemeleri yasaktı. Bunun yerine, beyaz yemek yiyenlerin kendilerini doyurmasını izlediler.
2001 yılında, Wisconsin’de yaşayan Siyahi bir kadın olan Kalisha White, Target’ta yönetici ekip lideri pozisyonu için başvurdu. Röportaj alamadı. Şüphelenen Smith, özgeçmişine daha az nitelikle farklı bir isim koydu ve bir röportaj aldı. Bir ayrımcılık davasında diğer davacılarla bir uzlaşmayı paylaştı.
2021’de UC Berkeley ve Chicago Üniversitesi’nden ekonomistler, 108 Fortune 500 şirketine 83.000 iş başvurusunda bulundu, bunların yarısı Siyahi isimlerle. İsimleri Siyahi olan adaylar, diğerlerinden %10 daha az geri çağrıldı.
Yargıtay’a rağmen, işe almada çok sayıda ırksal tercih var.
Marc D. Greenwood, Opelika, Ala.
..
Editöre: Granderson, Yüksek Mahkemenin “Amerika’nın ırk açısından tarafsız olduğu iddiasıyla” üniversiteye kabullerde ırksal tercihlerin kullanılmasını yasakladığını yazıyor.
Gerçekte, mahkeme çoğunluğu Amerika’nın ırk açısından tarafsız olduğunu asla olumlu bir şekilde belirtmedi (hatta önermedi). Aslında, görüşte birçok noktada, azınlıklara kötü muamelenin yapıldığına ve halen devam ettiğine dair koşulsuz bir kabul vardır.
Çoğunluk çok basit bir teklif sundu: Anayasa, tüm insanlara ırk ayrımı gözetmeden davranılmasını şart koşuyor. İkincisinin birincisine yol açacağı umulmaktadır.
İnsanlar oldukları gibi, çaba tamamen başarılı olmadı. Ancak ırkla daha iyisini yapma ihtiyacı, hukuk sistemimize göre Anayasanın göz ardı edilmesine izin vermez.
Bu Anayasa, Granderson’a mahkemenin kararı hakkında görüşünü ifade etmesine ve hatta onu yanlış beyan etmesine izin veriyor. Ancak bir Amerikalı olarak mahkemenin gerçekte söylediklerini yanlış beyan etme hakkına sahip olması, bunu yapması gerektiği anlamına gelmez.
Joel Davul, Van Nuys