Darwin ve Doğal Seleksiyon
19. yüzyılda Avrupa ve Amerika'da eğitimli birçok insan, Charles Darwin'in yazılarıyla evrim kavramına ilk kez tam olarak karşılaştıklarında, bu ismi telaffuz etmek için bu simgeye tıkladılar. Açıkçası, Darwin bu fikri icat etmedi.
O doğmadan çok önce oldu. Bununla birlikte, Evrimin meydana geldiğini kesin olarak belgelemek için gerekli araştırmayı yaptı ve ardından bu fikri, bilim adamları ve genel halk için kabul edilebilir hale getirdi. Evrim fikri devrim sonrası Fransa'dan çıkan radikal bilimsel ve siyasi görüşlerle güçlü bir şekilde bağlantılı olduğu için bu kolay değildi. Bu düşüncelerin, kurulmuş olan toplumsal ve siyasal düzeni tehdit ettiği düşünülmekteydi.
Charles Darwin, İngiltere'nin Shrewsbury kentinde mütevazı bir ailede dünyaya geldi. O sırada babası Robert, Londra dışında en büyük tıp uygulamasına sahipti ve annesi Susannah Wedgwood, zengin bir seramik üreticisi ailesinden geliyordu. Annesi Charles 8 yaşında iken öldü. Ondan sonra çoğunlukla babası tarafından büyütüldü ve büyük kızkardeşlerine bakıyordu. Charles, hizmetçilerle birlikte geniş bir evde karşılaştırmalı lükslük içinde büyüdü. Bununla birlikte, bu genç bir adamın davranışları ve gelecek olasılıkları konusunda dar sınırlar koyan İngiltere'de sosyal olarak muhafazakâr bir zamandı. Darwin'in sosyal sınıfındaki kadınlar üzerindeki kısıtlamalar daha da büyüktü. Çoğunun gelecekteki kocalarının evlerini etkin bir şekilde yönetmeleri ve çocuklarını yetiştirmeleri için yeterli eğitim verildi. Genç erkeklerin, İngiltere Kilisesi'nde tıp doktoru, askeri subaylar veya din adamları olmaya hazırlanmak için üniversiteye gitmeleri bekleniyordu. Çoğu diğer meslekler biraz çirkin olarak değerlendiriliyordu.
Charles Darwin babasına göre tıp öğrencisi olarak Edinburgh'daki 16 yaşında üniversiteye başladı. Tıpa çok az akademik ilgi gösterdi ve ağrı kesici olmadan gerçekleştirilen acımasız ameliyatın tarafından isyan etti. Anestezi, 1842 yılına kadar operasyonlarda kullanılmadı. Darwin 1827'de iki yıl çalıştıktan sonra tıp fakültesini terk etti. Ancak, doğal tarihindeki bilgisi, Edinburgh'da anatomi ve hırslı deniz biyoloğu olan profesör Robert Grant'ın öğretisi ile tesadüfen zenginleştirildi. Grant'ın önerisi üzerine Darwin, Edinburgh Üniversitesi'ndeki öğrenci doğa bilimcileri için Plinian Society'ye üye oldu.
Having given up on a medicine as a future career, Charles Darwin's father then sent him to Cambridge University in 1828 to pursue an ordinary degree program with the goal of later becoming an Anglican parson. In Cambridge his life's direction continued its radical change. He became very interested in the scientific ideas of the geologist Adam Sedgwick and the naturalist John Henslow with whom he spent considerable time collecting specimens from the countryside around the university. At this time in his life, Darwin apparently rejected the concept of biological evolution, just as his mentors Sedgwick and Henslow did. However, Darwin had been exposed to the ideas of Lamarck about evolution earlier while he was a student in Edinburgh.
1831'de Cambridge Üniversitesi'nden mezun olduktan sonra, Darwin, biyoloji ve jeoloji ile bilimsel bir kariyere oranla daha fazla ilgi gösterdi. Neyse ki John Henslow, neredeyse beş yıllık uzun bir yolculuk olacağı konusunda dünya çapında ilerlemekte olan bir İngiliz Donanması haritalama seferi üzerinde bir rıhtıma sahip olmasına yardım edebildi. Başlangıçta Darwin'in babası gitmesine izin vermedi ancak sonunda Charles tarafından ikna edildi ve hatta geçişine ve yolculuğundaki adam için ödeme yapmaya karar verdi. Anket gemisi H.M.S.'de 1831'de Noel'den iki gün sonra yola çıktılar. O sırada Darwin 22 yaşındaydı ve Fitzroy sadece 4 yaş büyüktü. Beagle, 74 kişilik mürettebatla 90 ayak uzunluğunda küçük bir gemiydi. Kaptan için bile küçük bir alan vardı. Darwin, dar kafalı bir 10 X 11 ayak kabininde iki erkek, kabin çocuğu ve eşyalarını paylaştı. Beagle'ın tasarımı ve küçüklüğü nedeniyle, deniz adamları, özellikle Güney Amerika'nın güney ucunda karşılaşacağı kaba denizler için uygun olmadığını düşündüler. Darwin, sefer sırasında deniz hastalıklarına sıkça maruz kalmıştır. Neyse ki, araziyi araştırmak için zamanın çoğunu harcayabildi. Aslında, seferin yaklaşık 5 yılında, denizde sadece 18 ay kaldı.
Yüzbaşı Fitzroy, bilimin ilerlemesiyle ilgilendi ve özellikle jeolojiye ilgisi vardı. Beagle'a şaşırtıcı derecede iyi bir kütüphaneye sahipti ve Darwin'e 400 den fazla kitap verdi. Darwin, Charles Lyell'in "Jeoloji Prensipleri" nin ilk cildini okuduğu yolculuğun başlangıcında, üniformiterciliğin dünyanın jeolojik geçmişini doğru bir şekilde anlamasını sağladığının kanıtıyla ikna olmuştu. Bu entelektüel hazırlık, yolculuk üzerine yaptığı araştırmanın yanı sıra, Darwin'in daha sonra evrimi kabul etmesine neden olan kritikti. Özellikle en önemlisi, Galapagos Adalarına yaptığı 5 haftalık ziyaret, Doğu Pasifik Okyanusunda telaffuz edilen önceki terimi dinlemek için bu simgeyi ulaştı. O, sonunda bitkilerin ve hayvanların gelişmesine neden olan şeyleri anlamasına yol açan gözlemleri yapmasına karşın, görünüşe göre 1837 yılına kadar bu konudaki görüşlerini açıkça ortaya koymadı. Galapagos Adaları'ndan çıktığında görünüşe göre Darwin tüm yaşam formalarının yaralıtışının geleneksel incilde olduğuna inanıyordu.
Galapagos Adaları, dünyanın hiçbir yerinde bulunmayan türlere sahip olsa da, benzerleri Güney Amerika'nın batı kıyısında varoluyordu. Darwin, kuşların bir adadan diğerine göre biraz farklı olması gerçeğinin farkına vardı. Bu farklılığın neden var olduğunun anahtarı, çeşitli türlerin farklı ortamlarda yaşadığı gerçeği ile bağlantılı olduğunu fark etti.
Darwin ve bir kuş araştırmacısı, İngiltere'ye döndüklerinde Galapagos Adaları'nda toplanan ispinoz türlerini tespit ettiler. Bu şaşırtıcıydı çünkü Güney Amerika'nın doğusundaki yaklaşık 600 mil uzunluğundaki bu kuştan yalnızca bir türü biliyordu. Galápagos türünün gaga boyut ve şekli bakımından birbirinden farklı olduğunu gözlemledi. Ayrıca, gagalı çeşitlerin farklı gıdalara dayanan beslenme ile ilişkili olduğunu belirtti. O, orijinal Güney Amerika ispinozları adalara vardığında, farklı koşullara uyum sağlamaları için gereken farklı ortamlara dağıldığına karar verdi. Birçok kuşağın üzerinde anatomik olarak, onlara yeterli yiyecek bulmalarını ve çoğalmalarını sağlayacak şekilde değişti. Bu gözlem, 20. yüzyılın son çeyreğinde yoğun bir araştırmasıyla doğrulanmıştır.
Bugün, ‘uyarlamalı radyasyon’ terimini, bir türün farklı popülasyonlarının, farklı ekolojik alanlara uyum sağlayarak birbirlerinden üremek için izole edildikleri bu terimi, önceki terime duyurmak için telaffuz edip, sonunda ayrı türler haline getiren bu tür dallanma evrimine atıfta bulunmak için kullanıyoruz.
Darwin, herhangi bir nüfusun birbirinden farklı bireylerden oluştuğunu anlamaya başlamıştır. Onlara canlı olarak hayatta kalmada bir avantaj sağlayacak bir varyasyona sahip olanlar, özelliklerini daha sık yeni nesillere aktaranlardır. Daha sonra, onların özellikleri daha yaygın hale gelir ve nüfus gelişir. Darwin bunu “değişerek türeme" olarak adlandırdı.
Galápagos ispinozları bu sürecin mükemmel bir örneğini sunar. Kurak ortamlarda uyan kuşlar arasında kaktüs yemeye daha uygun gagalı olanlar daha fazla yiyecek alır. Sonuç olarak, çiftleşme için daha iyi durumdadırlar. Benzer şekilde, çiçeklerden nektar almak veya diğer ortamlarda sert tohum yemek için daha uygun olan gagalı şekillerdeki insanlar avantajlıdır. Gerçek anlamda doğa hayatta kalmak ve çoğaltmak için en uygun çeşitleri seçmiştir. Bu süreç doğal seleksiyon olarak bilinir.
Darwin, çevrenin, ispinoz popülasyonlarıda varyasyon ürettiğine inanmadı. O varyasyonun zaten var olduğunu ve doğanın sadece en uygun gagalı şekle ve daha az kullanışlı gaga şekline göre seçildiğini doğru bir şekilde düşünüyordu. 1860'ların sonuna gelindiğinde, Darwin bu süreci "en uygun kişinin hayatta kalması" olarak tanımlamaya başladı. Bu, Lamarck'ın çevrenin bireylerin şeklini değiştirdiği ve edinilen bu değişikliklerin daha sonra miras alınması konusundaki yanlış fikrinden çok farklıdır.
On dokuzuncu yüzyıl Darwin eleştirmenleri Galapagos ispinozu verilerinin yanlış yorumlandığını düşünüyorlardı. Tanrı'nın 13 farklı türün olduğu gibi yarattığını ve gaga formunda hiç bir gelişmenin gerçekleşmediğini söylediler. O sırada karşıt görüşleri çürütmek zordu. Bununla birlikte, 1970'lerin başlarından beri kapsamlı saha araştırmaları Darwin'in doğru olduğunu kanıtlamıştır.
1798'de, Thomas Malthus, ismin telaffuz edilmesini dinlemek için bu simgeyi açar; bir İngiliz din adamı ve öncü ekonomist, Nüfus İlkeleri üzerine Makaleyi yayınladı. İçinde gıda popülasyonundaki sınırların kontrolünde tutulmadıkça insan nüfusunun her 25 yılda iki katına çıkacağı gözlemlendi. 1838'de Darwin, Malthus'un denemesini okudu ve gıda, su ve diğer kaynakların yırtıcı, hastalık ve sınırlamaları tarafından sürekli denetlenmedikçe, tüm bitki ve hayvan popülasyonlarının sayılarını hızla artırmak için aynı potansiyele sahip olduğunu anlamaya başladı. Bu hayatta kalmak için şarttı. Bu gerçek, doğal seleksiyon sürecini anlamanın anahtarıydı. Darwin, bir popülasyondaki en uygun bireylerin açlıktan ölme ihtimalinin en düşük olan birey olduğunu ve bu nedenle özelliklerini bir sonraki kuşağa aktaracaklarını fark etti.
İngiliz endüstri kentleri yakınlarında yaşayan "biberli" güveler arasında doğal seleksiyon sonucu ortaya çıkan bir evrim örneği keşfedildi. Bu böceklerin kanat ve gövde renginden ışıktan karanlığa değişen çeşitleri vardı. 19. yüzyılda, kömür, yanan fırınlardan çıkan duman, ağaçların üzerindeki likenleri öldürdü ve kabuğu koyu hale getirdi. Güveler bu ağaçlara ve diğer kararmalı yüzeylere indiğinde, koyu renkli olanlar, onları yiyen kuşlar tarafından görülecek kadar zordu ve çoğalmak için daha sık yaşamaya başladılar. Sonuç olarak, giderek daha yaygın hale geldi. 1895 yılına gelindiğinde Manchester gibi İngiliz şehirlerin çevresinde bulunan güvelerin% 98'i çoğunlukla siyahtır. 1950'lerden bu yana, hava kirliliği kontrolleri, ağaçlar, binalar ve çevredeki diğer nesnelere ulaşan ağır partiküllü hava kirletici miktarını önemli ölçüde azalttı. Sonuç olarak, liken büyüdü, ağaçların renkleri daha açık hale geldi. Buna ek olarak, karartılmış binalar temizlendiğinde renkleri daha açık hale getirildi. Şimdi, doğal seleksiyon daha hafif güveleri tercih ediyor, bu yüzden o, en yaygın olanı haline gelmiştir. Bu eğilim 1959 ve 1995 yılları arasında Liverpool Üniversitesi'nden Sir Cyril Clarke tarafından gerçekleştirilen alan çalışmaları ile iyi belgelenmiştir. Detroit, Michigan çevresindeki kırsal kesimdeki diğer araştırmacılar tarafından, artan ve azaltılmış hava kirliliğine tepki olarak, güve kanadı rengi evrimsel değişimi ile aynı kalıba dikkatle belgelendi. Son iki yüzyıl boyunca kamuflajın avantajı nedeniyle biberli güvecin renklenmesinde bir gelişme olduğunun bol miktarda açık olduğu halde, eylemdeki doğal seleksiyon hikayesinin eksik olduğunu unutmamak gerekir. Katılılmış ek doğal seleksiyon faktörleri olabilir.
Darwin'in "doğal seleksiyon" ifadesini sıklıkla kullandığı yanlış anlaşılmıştır. Birçok kişi "en uygun" en güçlü, en büyük veya akıllı ve en kurnaz bireyleri ifade eder. Durum böyle olabilir ya da olmayabilir. Evrimci bir perspektiften bakıldığında, en çok beslenen bireyler, hayatta kalmalarını ve daha sonra üreyebilecekleri daha fazla nesil üretmelerini sağlayan özelliğin kombinasyonlarına sahip kişilerdir. Aslında, nispeten zayıf, küçük ve özellikle akıllı olmayabilirler. Bireyi herkese uyduran şey o sırada çevreye ve içinde gelişmek için en uygun özelliklerin kombinasyonuna bağlıdır. Darwin ispinozların durumunda, ihtisaslı gagalar avantaj sağladı. Bununla birlikte, değişen bir çevrede, genellikle en büyük başarıyı elde eden çok yönlü bir generalisttir.
Darwin, evrimin önceden belirlenmiş bir yönü takip ettiğine ya da kaçınılmaz bir hedefe sahip olduğuna inanmadı. Evrimin doğal seleksiyonun bir sonucu olarak ortaya çıktığı şeklindeki açıklaması, şansın önemli bir rol oynadığını ima eder. Bir popülasyondaki herhangi bir kişinin hayatta kalmalarını ve çoğalmalarını sağlayacak çeşitlilikleri olup olmadıklarının şans eseri olduğunu anladı. Böyle bir çeşitlilik mevcut değilse, nüfus hızla yok olur, çünkü değişen bir ortama uyum sağlayamaz. Darwin, Lamarck'ın aksine, evrimin kaçınılmaz olarak daha karmaşık yaşam formları ürettiğine inanmadı ve bu işlemin nihai sonucu insanlar oldu. Bunlar, evrimi kabul eden bilim adamları için bile şok edici ve devrimci fikirlerdi.
Darwin, evrim ve doğal seleksiyon hakkındaki fikirlerini yazılı olarak acele etmedi. İlk olarak Beagle'taki dünya yolculuğunun hesabını yazmaya ve birçok korunmuş hayvan ve bitki örneğini ve geri getirdiği kapsamlı notları analiz etme çabalarını yoğunlaştırdı. Bu onu 10 yıldan fazla kullanıyordu. Onu evrimle ilgili fikirlerini yayınlamaya iten bir diğer faktör, 1830'lu ve 1840'lı yıllarda İngiltere'de yaygın Hıristiyan evanjelist(incili öğrenmeyle ilgili) coşkusuydu. Popüler olmayan teorisini yaygın bir şekilde yayınladığı için ayıp ve küfürle suçlanabilirdi.
After returning from the voyage of the Beagle, Darwin settled down in England, married Emma Wedgwood (his wealthy first cousin), raised a large family, and quietly continued his research at his newly purchased country home 16 miles south of London. In 1842 he wrote a 35 page summary of his theory about evolution. This was expanded to a 230 page manuscript in 1844, but it was not published and apparently was only known to a few people in British scientific circles. Darwin busied himself over the next two decades establishing his reputation as an important naturalist by growing and studying orchids, pigeons, earthworms, and other organisms at his home. He spent 8 of these years studying and writing about barnacles that people had sent him from around the world.
It was not until he was 50 years old, in 1859, that Darwin finally published his theory of evolution in full for his fellow scientists and for the public at large. He did so in a 490 page book entitled On the Origin of Species. It was very popular and controversial from the outset. The first edition came out on November 24, 1859 and sold out on that day. It went through six editions by 1872. The ideas presented in this book were expanded with examples in fifteen additional scientific books that Darwin published over the next two decades.
Sonunda Darwin'i teorisini genel eğitimli halk için bir kitapta yayınlaması gerektiğine ikna eden şey, Alfred Wallace adlı genç bir İngiliz doğa bilimcisinden 1858 yazında aldığı bir denemenin taslağıydı, bu ismi telaffuz etmek için okundu Sonra müzelerde ve özel toplayıcılara satılık olarak Güneydoğu Asya'da biyolojik örnek toplayan işlerde zorlandı. Darwin, Wallace'ın evrim için esasen aynı açıklama üzerine geldiğini okumaya şaşırmıştı. Darwin, adil bir adam olmak için Wallace'ın 1860'da Oxford Üniversitesi'ndeki İngiliz Bilim İlerlemesi Derneği'nin bir toplantısında yapılan geçerlilik tartışmaları sırasında doğal seleksiyon kuramı için kredi aldığını ısrarla vurguladı. 1837'de Beagle'daki yolculuktan bir yıl sonra evrim fikri üzerine doğal seleksiyon yoluyla ayrıntılı notlar verdi. O sırada Wallace sadece 14 yaşındaydı. Buna ek olarak, Viktorya halkı üzerinde en fazla etkiye sahip olan Wallace'ın denemesi yerine Darwin'in kitabıydı. Darwin sadece doğal seleksiyon sürecini daha ayrıntılı olarak açıklamakla kalmadı aynı zamanda çok sayıda örnek verdi. Çoğu bilim insanı ve diğer eğitimli insanlara, 19. yüzyılın sonlarında, canlıların zamanla değiştiğine inanan, 'Türlerin Kökeni' onundu. Bu, daha önceki insan türünün ve 6000 yıldan daha yaşlı bir dünyanın kabulü için halkı hazırladı.
Hem Darwin hem de Wallace, doğal seleksiyonun önemli bir yönünü anlamadı. Bitki ve hayvan popülasyonlarının, fiziksel formda birbirlerinden farklı olan bireylerden oluştuğunu fark ettiler. Ayrıca, doğanın varolan çeşitleri çevreye en uygun özelliklerden seçtiğini anladılar. Tek doğal seleksiyon gerçekleşirse, her neslin bir nüfusun tüm üyeleri özdeş olana kadar daha az varyasyona sahip olmalı ya da birbirlerinin klonları olmalıdır. Bu olmaz. Her yeni nesil yeni varyasyonlara sahiptir. Darwin bu gerçeğin farkındaydı, ancak varyasyonun nedenini anlamadı. Bunun nedenini anlamaya başlayan ilk kişi, Gregor Mendel adındaki karanlık bir Orta Avrupa keşişinin adıydı. 1856 ve 1863 yılları arasında yapılan bitki yetiştirme deneyleri sonucunda yavruda ebeveyn özelliklerinin bir araya getirilmesi olduğunu keşfetti. Ne yazık ki, Darwin ve diğer 19. yüzyıl biyologları Mendel ve araştırmalarını bilmiyordu. 20. yüzyılın başlarına kadar Mendel'in genetik miras alanındaki öncü araştırmaları yeniden keşfedildi. Ölümünden çok uzun zaman geçti. Hayatında sonunda Darwin'e dökülen kamusal beğeniyi toplayamadı.
Charles Darwin'in evrimi gerçekleştireceğine ikna edici kanıtı, insanların Tanrı tarafından özel olarak yaratıldığına ve yaratılıştan bu yana biyolojik olarak değişmediğine inanan birçok Hıristiyan için tehdit oluşturuyordu. Anatomik olarak bizimle farklı tarih öncesi insanlar olabileceği fikri benzer sebeplerden dolayı reddedildi. Bununla birlikte, Charles Lyell'in yeryüzünün, geçmişteki evrimin hızla biriken fosil kayıtlarıyla birlikte 6.000 yıldan daha eski olması gerektiği yönündeki jeolojik kanıtları, 1860'lı yıllarda eğitim görmüş insanları daha önce düşünülemez olanları düşünmeye ikna etti.
Tarih öncesi Avrupalıların varlığının arkeolojik bulgusu 1830'lardan beri birikmekteydi. Bununla birlikte, 1850 yılının sonlarına kadar, çokça reddedildi ya da yanlış yorumlandı. Bu kanıtların çoğu Jacques Boucher Crèvecoeur de Perthes tarafından toplandı, 1800'lü yılların başında Kuzey Fransa'da bir gümrük görevlisi oldu. Hobisi, Somme Nehri çakıl yataklarında derin taştan eski taş aletler topluyordu. Bu eserleri nesli tükenmekte olan hayvanların kemikleriyle ilişkili olarak bulduğuna göre, o hayvanların yaşadığı zamanda yapılmış olması gerektiği sonucuna vardı.
Boucher de Perthes bulgularını 1838'de yayınlamaya çalıştı. Bütün önemli bilim insanları ve bilimsel dergilerince reddedildi. Tarih öncesi taş aletler genellikle sadece "yıldırım taşları" (yani, yıldırım cıvatalarının kalıntıları) olarak atılmışlardır. Bununla birlikte, 1858'e kadar, iddiaları bazı aydınlanmış Batı Avrupa bilim adamları tarafından kabul edilmeye başlandı. Darwin, ertesi yıl Türlerin Kökeni Üzerine Bauer de Perthes'in haklı olduğu eğitimli insanlara ikna ettirdi.
Darwin, evrim fikrini yaygınlaştırdı; bilim adamları, Boucher de Perthes'in tarih öncesi araçlarının bazılarının keşfedildiğini ve kemiklerinin müzelerde olduğunu kabul etmeye başladı. Bu kemikler 19. yüzyılın ilk yarısı boyunca birçok Batı Avrupa ülkesinde bulunmuştu. Bununla birlikte, hepsi garip görünümlü modern insanlardan olmakla görevden alındı. 1860'lı yıllarda, bazıları son buzul çağında yaşayan daha erken bir türden veya çeşitli insanlardan - yani kaydedilmiş geçmişten önce - olduğu kesin olarak tespit edildi. Artık bu eski insanların yaklaşık 150.000-28.000 yıl önce yaşamış olan Neandertal olduğunu biliyoruz.
NOT: Charles Darwin, bitki ve hayvan örneklerinin aktif bir kolleksiyoncusu ve H.M.S.'nin yolculuğunda müthiş bir not tutan oldu. Beagle. Gemi 1836'da İngiltere'ye döndüğünde, alkolle kurutulmuş veya korunmuş 5.366 bitki ve hayvan örneği toplamıştır. Bitkiler ve hayvanlar hakkında 368 sayfa not, ayrıca 1.383 sayfa jeolojik gözlem vardı. Buna ek olarak, daha sonraki popüler kitabı olan yolculuk hakkında yazdığı eserin temelini oluşturan 770 sayfalık bir günlüğü vardı ("Dünyadaki HMS Beagle Yolculuğu sırasında Ziyaret Edilen Ülkelerin Doğa Tarihi ve Jeolojisi Araştırmaları Dergisi, Yüzbaşı Fitz Roy Komutanlığı, RN ").
NOT: Charles Darwin'in 1859'da "Türlerin Kökeni Üzerine" adlı eseri günümüze kadar yayınladığı andan itibaren birçok insanın varsayımları başlığın yanlış okunmasına yol açtı. "Türlerin Kökeni Üzerinde" olduğunu varsaydılar. Yanlışlıkla "the" ı ekleme imkânı, kitabının insanın evrimi ile ilgili olmasıdır. Aslında bu durum değildi, bunun insanın evrimi için etkileri vardı. İnsan olmayan hayvanlara ve evrim mekanizmalarına odaklandı. 1871 tarihli “İnsan’nın Nesli ve Cinsiyete Göre Seçilim" kitabının yayınlanmasına kadar insan evrimine değinmişti.
NOT: "En güçlünün hayatta kalması" ifadesi görünüşte ilk kez 1851'de etkili İngiliz filozof Herbert Spencer (1820-1903) tarafından "Sosyal Darwinizm" olarak bilinenin temel ilkesi olarak kullanılmıştır. Darwin'in, Avrupa'nın hakimiyetini ve dünyanın geri kalan kısmının kolonizasyonunu haklı kılmak için doğal seleksiyon fikrini yanlış uyguladı. Sosyal Darwinizm, o dönemde Avrupa'da ve Kuzey Amerika'da eşit olmayan servet ve iktidar dağılımını savunmak için yaygın bir şekilde kullanılmıştır. Zavallı ve siyasal açıdan güçsüz olan insanların hayatta kalmak için doğal rekabette başarısız oldukları düşünülüyordu. Sonuç olarak, onlara yardım, zaman kaybı ve doğaya karşı sayıldı. Bu açıdan, zengin ve güçlü insanların avantajlarından utanılacak gibi hissetmemeleri gerektiği için başarıları bu yarışmada en uygun olduklarının kanıtıydı. Charles Darwin, Alfred Wallace ve diğer doğabilimcilerin endişelerine rağmen 1869'da yayınlanan Türlerin Kökeni'nin 5. baskısında "doğal seçilim" in eşanlamlısı olarak "güçlünün hayatta kalması" nı kullanmaya başladı.
NOT: H.M.S. Charles Darwin'i dünyanın her tarafındaki 1831-1836 seferinde götüren ünlü gemi Beagle, İngiltere'ye döndükten sonra oldukça sıradan bir tarihe sahipti. İngiliz Deniz Kuvvetleri tarafından Gümrük ve İhtisas Dairesine devredildi ve İngiltere güneydoğu sahilinde kaçakçı yakalamak için kullanıldı. Beagle hurda için 50 yıl hizmetin ardından 1870'de satıldı.
Çeviren ve Derleyen: Batuhan ÜNAL
Bilkent Üniversitesi Moleküler Biyoloji ve Genetik