Kuru inciri saklamanın yollarından birinin de "kavurmak" olduğunu söylemiştim. Biz bu incire de "kavruk incir" diyoruz. Hatta buranın söyleyişiyle tam olarak şöyle deriz; "gavrık incir" :)
Kavurma işlemi kümbet şeklindeki küçük taş fırında yapılır. İncirler, ya içine badem içi, fındık ya da susam konularak kavrulurlar, ya da hiç bişey konulmadan kavrulurlar. Eğer içine bişey konulacaksa, incir önce biraz fırına konulur, böylelikle sert olan incirler yumuşamış olurlar. Sonra da açılarak içine badem içi falan konulur. Yukarıda, incirlerin içine konulacak olan kavrulmuş susam ve badem içi görülüyor.
Veee, incirler fırında...
Nar gibi kızarmış, mis gibi kokan ve tombik tombik olmuş incirler. Bunların içine herhangi bişey konulmadı.
Fırında kavrulmuş ve şişmiş olan incirler
Bunlar da içine susam ve badem içi konulmuş olan incirler
Kızarmış bir incir. İçinin bademiyle beraber :)
Artık eskisi kadar bir sandıklık incir olmuyor. Daha doğrusu yapmıyoruz diyelim. Bir karton kolinin içine koyduk.
Koliye konulan incirlerin üzerinden bastırılarak, incirler sıkıştırılır. Sonra üzerine biraz daha konulur ve yine sıkıştırılır. Sonra da ağzı kapatılır.
Kavrulmuş incirler ve havanda dövülen susam. Susam biraz fazlaydı ve incirlerden arttı. Onu da havanda dövdük. Eskiden çok yapardık bunu. Çok uzun zamandır (neredeyse çocukluğumuzdan beri) yapmamıştık. Havanda dövülen kavrulmuş susam daha sonra bal ile karıştırılarak (daha doğrusu karılarak) yenilir. Eğer bal ile karıştırmayacaksak, içine biraz şeker koyar hepsini beraber döverdik havanda.
.
.