Mersin, Adana’yla karşılaştırıldığında, Mersin’in, bölgede önemli bir liman şehri olarak gelişmesi son dönemlere denk düşmektedir. 1913 yılında bu bölgede, üç yerleşim yerine yayılmış olan 6987 Ermeni yaşamaktaydı.
Surb (Aziz) Grigor Ermeni kilisesi haricinde Ermenilere ait üç kilise ve üç okul bulunmaktaydı.
Akdeniz’in kıyısında kurulu bu şehrin ana caddesinde mağazalar, konutlar ve kervansaraylar bulunmaktaydı. Mersin evleri genelde Ayaş ve Pompeopolis antik kentlerinden getirilen kesme taşlarla inşa edilmişti.
XIX. yüzyılın ikinci yarısında şehrin hızlı bir şekilde gelişmesi sonucunda bölgeye Suriyeli, Kıbrıslı ve Çerkez göçmenler yerleşir.
Mersin’i Tarson ve Adana’ya bağlayan demiryolu şehrin gelişmesi için önemli oranda katkı sağlamıştır.