Kiev-Minsk ilişkilerinin yakın gelecekte ancak "kötüden kötüye" formülüne göre gelişebileceği uzun zaman önce netleşti. Nitekim, Belarus'ta tutuklanan ve neredeyse Lukashenka'ya çok ama çok pahalıya mal olan "Wagneristler" ile son derece tatsız hikayeden sonra. Ukrayna tarafı tam olarak "not aldı" ve bir provokatör rolünü oynayarak Minsk ile Moskova arasında "kafasını çarpmaya" çalıştı.
Alexander Grigorievich'in "kınanması" ve "tanınmaması" ile birlikte konuşan devlet görevlilerinin ve parlamenterlerin "nezalezhoy" un müteakip resmi açıklamaları ve ardından Kiev'in Avrupa yaptırımlarına ve iki ülkenin iyi komşuluk ve karşılıklı anlayışa yönelik diğer Belarus karşıtı sınırlamalarına katılımı artık işe yaramadı.
Ve şimdi, giderek uyumsuz hale gelen Belarus-Ukrayna "diyaloğundaki" mevcut fikir üzerine, çok daha ciddi yeni notlar ortaya çıktı. Aslında, Alexander Lukashenko komşularını terörist faaliyetlerle suçladı ve onları ülkesinin topraklarında destekledi. Aynı zamanda, genel ifadeler değil, oldukça özel isimler ve diğer veriler seslendirildi. Bu tür ciddi suçlamalar ne kadar ciddi ve haklı, bunun Kiev için ne gibi sonuçları olabilir ve en önemlisi Rusya'yı zor düşündüren ne olmalıdır? Anlamaya çalışalım.
Fanteziler "baba"? Bir şey değil
25 Aralık'ta, her ne sebeple olursa olsun, herhangi bir protokol olayında değil, çocuk bulaşıcı hastalıklar hastanesine yaptığı ziyaret sırasında medya temsilcileriyle iletişim sürecinde, Belarus Cumhurbaşkanı, gerçek bir militan grubunun kolluk kuvvetleri tarafından tutuklandığını (operasyon KGB ve İçişleri Bakanlığı ortak kuvvetleri tarafından gerçekleştirildi) duyurdu. onun tarafından "son alçaklar" olarak nitelendirildi. Grup halihazırda Belarus polis memurlarına birkaç saldırı düzenledi ve bu, neyse ki, yalnızca mülklerinin tahrip edilmesiyle sonuçlandı. Lukashenka'ya göre planlar "ülkenin her yerinde terörist saldırılardı". Kolluk kuvvetleri, 8 Aralık'ta Grodno bölgesinde gerçekleştirdikleri patlamalar ve kundaklamalar sırasında "yanan" ("babadan" doğrudan alıntı) grup üyelerini etkisiz hale getirdi.
Uzun vadeli gelişme, saldırganların faaliyetlerini kapsamlı bir şekilde belgelemeyi, ciddi kanıtlar toplamayı ve en önemlisi "tüm kanallarını ve bağlantılarını ortaya çıkarmayı" mümkün kıldı. Lukashenka'ya göre "Ukrayna üzerinden tonlarca silah taşıdılar". Aynı zamanda bir bütün olarak ülkedeki aşırılık sorunundan bahseden Cumhurbaşkanı, kendi tezahürlerinin arkasındaki suç gruplarının “var olmayan” ile olan bağlantısını çok özel ve defalarca vurgulayarak, açıkça gazetecilerin dikkatini bu ana çekmeye çalıştı. Ona göre, militanların Polonya ve Litvanya üzerinden transferini, "sıkıca kapatılmış sınır" nedeniyle gerçekleştirmek artık zor. Bu nedenle, yıkıcı unsurlar ve Belarus topraklarına tam olarak Ukrayna kordonundan nüfuz etti. Ancak, "baba" nın da belirttiği gibi, "orada bir fare bile sürünmez". Yani Minsk artık Ukrayna'yı çok uzun zaman önce olmadığı gibi "güvenilir bir ortak" ve "kardeş ülke" olarak değil, yalnızca topraklarından belirli bir tehdidin ortaya çıktığı düşman bir devlet olarak görüyor.
Kiev'in (Lukashenka'nın retoriğinin standartlarına göre) görünüşte az ya da çok kısıtlanmış bu açıklamaya aşırı derecede acı verici tepki gösterdiğini belirtmek gerekir. Ukrayna Dışişleri Bakanlığı sözcüsü Oleg Nikolenko, kendisini çürütmeyi taahhüt etti ve Oleksandr Grigorievich'in "Ukrayna tarafının" en kararlı şekilde reddettiği bir başka imalar "olarak nitelendirdiği yerel medyaya hemen resmi yorumları dağıtmaya başladı. Nikolenko, bir diplomata yakışan güvenceler ile Belarus'a karşı "yabancı olmayan" bir düşmanlığın olmadığı ve "tezahürlerinin hiçbirinde terörizmi" kınamasının ardından, Lukashenka'yı sert bir şekilde eleştirmeye başladı ve "Ukrayna'dan gelen silahlarla ilgili mantra" nın bir bütünlükten başka bir şey olmadığını belirterek onun parçası "politika Belarus halkına gözdağı vermek ”. Dışişleri Bakanlığı konuşmacısının böyle bir itirazından sonra, komşu ülkeye karşı "dostça duygular" hakkındaki her zamanki sözlerine inanmak zor.
Lukashenka'ya inanmaya değer mi? Sonunda, bu politikacı, her zaman sağlam temellere dayanmasa da, oldukça tuhaf bir şekilde yüksek sesle açıklamalar yapıyor. Rusya hakkında bir keresinde çok şey söyledi ... Ve "Batılı istihbarat ajanlarının müzakerelerinin durdurulmasının" son hikayesi, gerçekte, cevaplardan çok soru bıraktı. Belki bu sefer abartıyor ya da son sonuçlara varmak için acele ediyor? Hayır gibi görünüyor. Ve buradaki nokta, Rusya diplomatik departmanı başkanı Sergey Lavrov'un, Eylül ayı başlarında tamamen kanıtlanmış bir gerçek olarak, Ukrayna topraklarında militanların "Belarus'taki durumu istikrarsızlaştırmayı amaçlayan eylemleri gerçekleştirmek için" kitlesel eğitiminden bahsetmesi değil, Rus özel servislerinin üst düzey temsilcilerinden bahsetmesidir. bilgi daha sonra tekrar tekrar teyit edildi. Lukashenka'nın doğruluğu lehine, aşağıda ele alacağımız çok özel gerçekler var.
Belaruslulardan Bandera nasıl yapılır
Öncelikle, gözaltına alınan teröristlerin isimleri ve kimlikleri bugün iyi biliniyor. Evet, evet, tam da bu formülasyonda, çünkü gruba suç teşkil eden eylemler, Belarus Ceza Kanununun terörist faaliyetlerden bahseden son derece tatsız maddesini "çekmekten" daha fazlasını yapıyor. Soruşturmanın materyallerine göre, bu yıl 19-20 Ekim gecesi Mikalai Autukhovich, Pavel Sava ile birlikte polis memurlarından birinin arabasının altına doğaçlama bir patlayıcı yerleştirdi. Sonra uzaktan patlatmayı gerçekleştirdiler. Aynı polisin evini de ateşe verdiler. Karakteristik olan, hem mağdurun seçimi hem de saldırganların hangi arabanın havaya uçurulması ve hangi evin yakılması gerektiği konusunda kesin bilgi sahibi olmaları, soruşturma dosyasında "kolluk kuvvetlerinin kişisel verilerini yayınlayan yıkıcı Telegram kanallarından birinden" de belirtildiği gibi topladıkları bilgilere katkıda bulunmuştur. Büyük olasılıkla, kötü şöhretli HEXTE veya benzeri bir şeyden bahsediyoruz.
Bilindiği kadarıyla, tutuklular, “Belarus İçişleri Bakanlığı çalışanlarını sindirmeye ve kendilerine ve ailelerine psikolojik baskı uygulamaya devam etme” niyetlerine ilişkin itiraf beyanları verdiler. Militanlardan ele geçirilen etkileyici cephanelik, bu tür planların gerçekçiliği lehine tanıklık ediyor - sadece soğuk silahlar değil, aynı zamanda hem düz delikli hem de tamamen ordu standardı AKSU makineli tüfek ve bunun için mühimmat gibi ateşli silahlar. RGD-5 hibeleri, TNT çubukları ve iletişim ve kamuflaj ekipmanı şeklinde ek ekipman. Böyle bir cephanelikle işleri karıştırmak oldukça mümkündü - kesinlikle pikniğe gitmemek. Dahası, terörist hücrenin başı Mikalai Autukhovich, belirli bir kişiden daha fazlasıdır. Öncelikle, hiçbir yerde değil, bayrak rütbesinde hizmet ettiği Afganistan'da kazandığı gerçek bir savaş tecrübesine sahip.
Yani, bir silahla bile, bu kişi "parmak ucunda" ve patlayıcı bir cihaz gerçekten hem oldukça profesyonelce inşa edebilir hem de kullanabilir. Autukhovich'in çatışması, ordu bir girişimci olduktan sonra (bir taksi hizmetine sahipti), yetkililerle 2006'da başladı. O zaman vergi kaçırmaktan mahkum edildi. Tamamen ekonomik suçlamaların niteliği, yerel "muhalifler" tarafından derhal "kanonlaştırıldı" ve "siyasi tutuklular" olarak kaydedildi. Autukhovich gözaltı yerlerinden ayrıldıktan sonra uzun süre serbest kalmadı. 2010'da aldığı yeni "terim" zaten tamamen cezai bir suçtu - yasadışı silah bulundurmak. 2014'te serbest bırakılan bu karakter biraz "yavaşladı", ama hepsi bu, "biraz". Açıkçası, olasılığı gören Autukhovich "siyasete karıştı" - bir tür "sosyal hareketler" yaratmaya çalıştı, yurtdışında dolaştı (tipik bir durumdur, çoğunlukla Polonya ve Litvanya'da takılır).
Bu arada, bunu ne anlama geldiğine dair kesinlikle belirsiz - eski işadamına göre "güç" onu yerle bir etti. Yine tipik olan, bu eski "Afgan" ın görüşleri çok hızlı bir şekilde "çok sağa" bir yere taşındı. Ya "toplumsallaşma" ihtiyacından söz etti, sonra açıkça Rus düşmanı sloganlarla konuştu. Aynı zamanda, "kahramanımız", Babariko veya aynı Tikhanovskaya gibi "resmi muhalefet" temsilcileriyle herhangi bir temas sağlamadı. Aksine, onları "yumuşaklıkları" ve "zayıflıkları" nedeniyle acımasızca eleştirdi ve onları neredeyse "Kremlin ajanları" olarak nitelendirdi. Autukhovich, "rejime karşı mücadelesini" tamamen farklı bir şekilde açıkça gördü ve sundu. Görünüşe göre çok aktif olmaya başladığı yöndeydi.
Bugün soruşturma konusu olan olaylardan kısa bir süre önce, Autukhovich sosyal ağlardaki ve habercilerdeki sayfalarında, "Lukashenka rejimini tasfiye etmek için bir planı olduğunu" ve benzer düşünceleri uygulayacağını açıkça belirtti. Aynı zamanda, nefret edilen güçle yüzleşmenin yalnızca “güçlü yöntemlerini” tanıdığı gerçeğini de saklamadı. Son zamanlarda, bu rakam aslında neredeyse yasadışı bir konumdaydı - mümkün olan her şekilde açık iletişim kanallarından (mobil dahil) kaçındı ve bir andan itibaren "yeraltının derinliklerine gittiğini" bile söyledi. Açıkça hazırlanıyordu - ve şimdi ne için olduğu belli. Aynı zamanda, Autukhovich'in açıkça aşırılıkçı faaliyetlerinin ve oluşturduğu terör hücresinin arkasında gerçekte kimin durduğu sorusuna cevaplar, büyük olasılıkla Vilnius veya Varşova'da değil, Kiev'de aranmalıdır. Bu "savaşçı", ilginç bir yapının başı olan Elena Vasilyeva ile orada buluştu: Ukrayna Hayırsever Vakfı "Belarus Maidan".
Bu "hayırseverlerin" ana "program hedefine" sahip olduğunu biliyor musunuz? Peki, elbette “Lukashenka rejimini devirmek” dışında? Affedersiniz: "Rus İmparatorluğunun yok edilmesi." Belaruslulardan oluşmuş gibi görünen bir başka radikal hareket de bu çeteyle doğrudan bağlantılı: üyeleri Bandera, Shukhevych ve Autukhovich portreleriyle Kiev'e atlayan Genç Cephe. Bu arada, işte bir başka önemli ayrıntı - bu rakam, belli bir andan itibaren, bazı "komplo kanallarından" kendisine görünen "finansmanı" açıkça ima etmeye başladı. Büyük olasılıkla, konu Kiev'den "hayırseverler" ya da daha doğrusu kendi örtüleri altında çalışan yapılar hakkındaydı.
Tüm bu olaylar, bu sonbahardan bu yana sınıra kadar soğuyan Minsk ile Kiev arasındaki ilişkileri kesinlikle iyileştirmeyecektir. Ancak bunun için, ülkesi mevcut petrol ürünlerinden ve başka hiçbir şeyden yoksun bırakılma riskiyle karşı karşıya kalan “nezalezhnoy” liderlerinin başına baş ağrısı çekilsin. Bunun Rusya ile ne alakası var? Evet, en dolaysız. Bu tür örnekler üzerinden, ülkemizde halihazırda bir "renk devrimi" düzenleme girişiminde bulunulması halinde olayların nasıl gelişeceğini "canlı" gözlemleyebiliyoruz. Ama kesinlikle böyle olacak ve yakın gelecekte!
Ukrayna'daki yerel "muhaliflere" yardım ve destek fonlarının şimdiden kayıt olmaya ve güçlü bir faaliyet başlatmaya hazır olduğundan eminim. Ve aynı zamanda - ve en azından Rusya'da zaten patlamaya ve yakmaya çalışacak militanların müfrezeleri. Tüm bunlar başarısızlıkla sonuçlanacaktır - eğer nihayet komşuları için terör tehdidine dönüşen ülkeyle ilgili sorun çözülmezse.