Haklısın. Yaşam savaşı hep olmalı. Durgunluğu ' Ölüm' olarak kaydettiysen, hareketten başka şansın kalmıyor. Sanırım iş hayatından bahsediyorsun. İlişkilerde kaos aranmaz çünkü. Kaos zaten hep oradadır. Aslında ilişkilerinde mi kaosu seviyorsun, iş hayatında mı?
Sen niye konuyu iki de bir kadınlara getiriyorsun? Beni bu konuda başarısız mı buluyorsun? Anladım ne demek istediğini. Ben ilişkilerdeki savaşı beceremiyorum, yaşamda durmadan bir savaş istiyorum, öyle mi?
Haa haa haa Buraya hiç gelmemek, bu soruyu hiç sormamak ister miydin? Ben isterdim. Ben sana konuları buraya getireceğin kadar zor bir soru sormadım ki? İçindeki 'Huysuz Virjin'in' çıkacağı tuttu...
Anladım sen mahsus yapıyorsun. Soruların, beni kadınlara falan benzetmelerin... Ben fena bir hata yapıyorum. Yoksa sen bana bu kadar taş atmazsın.
Aslında sanırım kaosu iyi yönettiğim için kaosun içinde olmayı seviyorum.
Anladım. Bu kaos kaç kişilik oluyor genelde?
Ben seni tanıyorsam sen konuyu çözdün. Benimle kesinlikle maytap geçiyorsun. Artık eminim. Tamam ciddi oluyorum. En az 4 ve fazlası. 20 bile oluyor bazen.
Peki, kaosun yöneticisi sensin anladığım kadarı ile. Lafının üstüne laf söyleyebilen yok. Doğru mu anlamışım?
Ayıp ediyorsun ama. Bir insan bu kadar da gömülmez. Aslında ben sana bir soru soracağım; Senin gibi sükunetli insanlar, sordukları sorularla yavaş yavaş soru soranın mezarını kazıp, son tahlille de içine mi itiyorlar? Sonrasında seri analizlerle de toprak atmaya mı başlıyorsunuz? Son toprağı attıysan sadede gelelim. Aslında sen oraya geldin de ben o geldiğin yere acayip içerledim. İnsanı anlıyorsun. Sorularla onu eceline doğru bir yolculuğa çıkartıyorsun. Ama Allah’ın var hiç cinayetin yok. Sana gelen herkes kendini İntihar ediyor. Senin bir suçunda yok. Çok akıllıca. Bence sende ilişkilerinde çok iyi değilsin haa. Öcünü bizlerden alıyorsun. Yok be bence sen eğlenmeye gelmişsin. Onun için sadece oyundasın, kahkahalarla. Acaba ben böyle yapabilir miyim, dersin?
Sen çok mu yalnız kaldın? Kendin soruyor, kendin cevaplıyorsun. Sanki kimseye ihtiyacın kalmamış gibi. Normal şartlar altında sana kızardım ama sen farkında olmadan oyuna geçmeyi fark ettin gibi geldi bana. O yüzden sana ilişmiyorum. Yönetebildiğin, seni dinleyen ve onaylamak zorunda olan insanlarla mutlu olmayı, yaşam savaşı ile karıştırma. Özgür iradelerini dinleyerek sana 'Hayır' deme cesaretini gösteren, gerçekten samimi olan insanlardan uzak durmaya çalışıyorsun. Ve bu davranışının altında yanlış anladığın bir şey var. Sen yaşama, yaratıcıya 'Teslim olma'yı' 'Yenilmek' olarak görüyorsun. Hiç bir şeyin senden iyi olmadığını düşünüyorsun. Yaşam senin için 'Sen ve zavallı kulların' arasında geçiyor. Sanırım sen 'Tanrılık Sendromuna' yakalanmışsın. Sana ait olan sevgi duygundan, saygı ve izin verme tutumlarından biraz 'Aciz ahaline' dağıtmaya başlarsan belki düzelebilirsin.
Allahü ekber, Allahü ..... Öldüm anlaşılan. Ezanımı da kendim okuyayım dedim. Ben gidiyorum. Nereye diye sorma. Egomu törpülemeye herhalde. Birazda af çıkarmaya kiliseye de uğrarım. Bu kadar günahtan beni tek bir inanç sistemi temizleyemez, sanırım. İnşallah uğrarım yakında.
Beklerim' diyerek seni şaşırtmak istemem. Yolun açık olsun...