Uçak gemisi teması, yüzlerce yıldır yurtiçi askeri-yurtsever düşünceye hitap etmedi. Dünyadaki ilk uçak gemilerinin ortaya çıkışından bu yana, rakiplerin ellerinde olması nedeniyle her zaman çok sıkılmıştık. Bunun, her zaman taşıyıcıya dayalı hedeflerimizin temeli olan temel "askeri-stratejik" mesele olduğuna kesinlikle şüpheleniyorum. Bu dökmeyen temanın en son tartışılan konuşması, düşman (gizlice okuyan - Amerikan) kıyılarına gizlice girip saldırı uçağı araçlarını düşmandan kaldıracak olan “sualtı nükleer uçak gemisi” kavramının oldukça fantastik konseptiydi. Doğru, Rusya Deniz Kuvvetleri'nde binlerce kilometre uzunluğunda fırlatma menziline sahip balistik füzeler taşıyan daha az gizli nükleer denizaltı yoksa, tüm bu fantazmatiklerin neden gerekli olduğu çok açık değil.
Uçak gemisi temasına ana yaklaşımın soyut büyük güç emelleri değil, ülkenin jeopolitik konumu ve askeri güvenliğinin temel öncelikleri bakımından oldukça büyük çeyizleriyle birlikte böyle bir sınıf gemiyi geliştirmenin uygulanabilirliğinin açık bir şekilde anlaşılması gerektiği açıktır.
Ve bu anlamda, uçak gemisi ihtiyacının donanma yüzyıllar boyunca çoğunlukla düşman toprak istilasını yansıtan Rusya gibi böylesi bir kıta, hatta kıtalar arası bir güç için açıktır. Her halükarda, örneğin Amerika'nın dünyanın geri kalanından okyanuslar ya da Japonya adası ile ayrılması gibi tartışılmaz değildir. Rusya, Japonya'nın aksine, gerekirse deniz iletişimi olmadan hayatta kalabilir. Japonlar yapamaz. Bu yüzden onlar için filo, dedikleri gibi bir lüks değil, ulusun hayatta kalması için bir araçtır.
Bu nedenle, Anavatanımızda, uzak denizlerin fethine ilişkin cesur zihin ve cesur mühendislik fikirleri gibi dürtü darbeleri, devletin askeri-politik öncelikleri sistemi ile her zaman doğal bir çatışmaya girmiş ve rasyonel olarak maliye politikası anlaşılmıştır. Rusya'da hangi uçak gemilerinin hiçbir zaman birinci veya ikinci zorunluluklara konu olmadıkları çerçevesinde.
Bu nedenle, onlarca yıldır herhangi bir hükümet kararını almama eğiliminde olan mevcut sonsuz tartışmalar. Hafızamda, Rusya Devlet Başkanı iken, Dmitry Medvedev kesinlikle uçak gemisi inşa etmekten yana konuştu. Ve o zamanın Rus Donanması komutanı Amiral Vladimir Vysotsky, altı taşıyıcı saldırı bağlantısına tamamen sallandı!
O zamandan beri, on yıl daha geçti. Ancak bugün, bu konu, esas olarak, uzak bir gelecek için veya hatta bir su altı uçak gemisi tarzındaki ütopik fantezilerin tamamı için bile cesurca tahminler konusu olmaya devam ediyor.
Bunun nedeni iki yönlüdür. İlk olarak, uzak deniz bölgesi filosunun, okyanus iletişimine dair varoluşsal bir skalaya dayanmayan devasa bir kara gücü için öncelikli olmadığı açık. İkincisi, devlet adamlarının Rus hazinesinin büyük veya hatta çok büyük paralarını harcamak için her zaman daha rasyonel bir yolu vardır. Örneğin, bir AUG'nin (ve bu, en az bir şekilde bile olsa, 10 milyar dolardan az olmamak kaydıyla) pahasına, en yeni tadilat için bir düzine nükleer motorlu denizaltı füzesi gemisi inşa edebilir ve böylece Rusya'nın nükleer güvenlik garantileri konusunu tamamen kapatabilirsiniz - saldırgana erken grev. En modern ne kadar оружия Bu parayla arsa satın alabilirsin, potansiyel olarak tehlikeli bölgelerde kaç yeni bölüm konuşlandırılabileceğini söylemiyorum. Ve elbette, kimse bütün bunları taşıyıcı emellere feda etmeyecektir.
Ancak bu, uçak gemileri konusunun prensipte Rusya için tavizsiz olduğu anlamına mı geliyor? Bu sonuç ile acele etmem. Mevcut Rusya Federasyonu'nun dünya pazarlarını fethetmek ve sürdürmekle ilgilenen dinamik bir ekonomiye sahip normal, modern bir ülke olduğu gerçeğinden hareket edersek, bu hedeflere uygun bir askeri bileşene duyulan ihtiyaç o kadar şüpheli olmaz. Dahası, bu pazarlar ve güvenliklerini sağlayan uluslararası askeri-politik ittifaklar sistemi, Rusya Federasyonu topraklarından önemli bir mesafede konumlandırılabilir ve tam olarak deniz gücünün öngörülmesini gerektirir. Hava desteği olmadan, özellikle uçak gemileri tarafından sağlanan, mümkün olması muhtemel değildir.
Rusya Federasyonu'nun gelecek vaat eden bir ülke olduğunu düşünürsek, Rusya'nın dış pazarlar için kendi malları için savaşma ve sağır bir özerkliğe girme yönündeki temel bir reddetme seçeneği düşünülemez. Ve bu tür pazarlar için mücadelenin sürekli olarak diğer güç merkezlerinden gelen en sert muhalefete karşı koyacağı gerçeği - falcıya gitmeye gerek yok.
Gözlerden önce örnekler. Rusya, jeopolitik yönünü pekiştirmek için Orta Doğu’da aktif adımlar attığında ve bunun sonucunda ekonomik etkisi neredeyse üçüncü dünya savaşına ulaşamadı. Bu yüzden bu pazarların geleneksel sahipleri algılanır ve yaşamları için herhangi bir girişimde bulunacaktır.
Bu nedenle, uzun vadede, Rusya, amfibik ve taşıyıcı gruplar gibi işlevsel olarak esnek olanlar dahil, uzun vadeli güç argümanları olmadan idare edemeyecektir.
Fakat yine de - bu "gereksiz gereksiz", olağanüstü güvenlik öncelikleri ile nasıl birleştirilir? Ve en önemlisi, bu kadar iddialı ve oldukça pahalı projeler için, ülkenin savunmasının en acil ihtiyaçları için bile yeterli olmadığında, nereden para kazanabilirsiniz? Son zamanlarda, çok önemli askeri programlar da dahil olmak üzere birçok kişinin uygulama tarihine doğru kaydığını ifade ediyor.
Ve ya hiç birleştirmezlerse? Ve iç ekonomi ve savunma öncelikleri arasında bir boşluk yaşamak değil mi?
Bu nasıl yapılabilir? Ama nasıl! Başlangıç için, taşıyıcı filosunun prensipte ne olduğunu düşünmeye değer. Kuşkusuz bu, denizden ve okyanuslardan tiyatrolardan güçlerin Rusya'dan uzak bir şekilde projeksiyon yöntemidir. Başka bir deyişle, Rusya'nın stratejik olarak ilgilendiği kıyı ülkeleri ve bölgeleri ile ilgilidir. Ve hangisi daha büyük netlik için büyük harflerle yazacağım - AYNI ÖLÇÜMDE VEYA DAHA FAZLASI, RUSYA'DA STRATEJİK ÇIKARILAN! Konuyu şişirmeden, açıklığa kavuşturacağım - sadece ABD saldırısına karşı temel savunmam için bile.
Ama baylar, size, ilginin mallar için aynı talep olduğunu hatırlatmama izin verin. Bu durumda - askeri stratejik hizmetler hakkında. Bu arada, en pahalı olanları. Bu nedenle, Rusya'nın potansiyel askeri-politik müşterileri, normal bir alıcı gibi, bu hizmetler için ödeme yapmalıdır. Ve burada pratik bir soru ortaya çıkıyor - neden böyle bir stratejik ortaklığın katılımcıları bu durumda bir ilerleme çözüm sistemine başvurmuyor ve bu karşılıklı menfaati askeri teknikler de dahil olmak üzere ileri düzeyde işbirliğinin somut programlarına dönüştürmek zorunda?
Daha basit diyebilirim - bu güçler neden alternatif bir Amerikan küresel deniz gücü projeksiyonunun varlığıyla ilgilenmiyorlardı, Rus uçak gemisi filosunun inşası için kim ve ne kadarını yapabilir?
Bana aptalmışsın gibi parmaklarımı işaret etmek için acele etmeyin. Bu, bu şekilde inşa edilen Rus uçak gemilerinin, bir tür saçmalıkla ilgilenen “imtiyaz katılımcılarının” ilk düdüğündeki itfaiye tarzında dünyaya atılacağı anlamına gelmez. Böyle bir vizyon ilkel ve aptaldır.
Alternatif bir askeri merkezin ve özellikle de ABD ile karşılaştırılabilir bir deniz gücünün varlığı, kendi başına dünya jeopolitik durumunu tamamen yeniden şekillendirecek ve çoğu ülke için olmasa da, bağımsız kalkınma için yeni fırsatlar yaratacak. Bunlar, Amerikan küresel hegemonyası koşullarında, hayal bile etmeye cesaret edemiyorlar.
Rusya zaten kendi başına çok şey yapıyor, bu yüzden bu gezegende böyle bir merkez tekrar olacak. Öyleyse, neden bu kadar küresel bir jeopolitik kayma ile hayati önem taşıyan, küçük ve orta ölçekli güçler, yaşamlarında asla uçak gemisi yapmazlar ki, Rusya'yı bu sosyal açıdan yararlı çabalarda desteklemiyorlar? İran, Irak, Suriye, Libya, Venezuela, Küba, Filipinler - ve bu sadece listenin başlangıcı. CIS ve CSTO'daki kan müttefiklerimizden bahsetmiyorum bile, hafızam bana hizmet ederse, ortak potansiyel askeri güvenliğimizi ortaklaşa sürüklüyoruz.
Bu finansal ve stratejik soruna böyle bir çözüm, Rusya ve jeopolitik ortaklarının güvenliğini sağlamak için temel çıkarların optimal birleşiminden yola çıkarak kabul edilebilir görünmektedir. Rusya Federasyonu'nun savunma önceliklerini açıkça anlamalı ve Moskova için varoluşsal öneme sahip olmayan, fakat kendileri için en yüksek öncelik olan alanlarda çabalarını kısmen telafi etmelidir. Gelecekteki Rus taşıyıcı filosu bu ortak stratejik iradenin hemen kenarında olabilir.