"Okumak ve yazmamak" ya da Nikolai Vasilievich Gogol'un dediği gibi, "Byton, sexton tarafından konuşuldu ...", 1920'lerin sonlarında ve 19. yüzyılın başlarında 30'ların başında bir klasik tarafından yazılmış bir hikaye.
Ünlü Gogolian döngüsünde yer alanDikanka yakınlarındaki çiftlik. " Nikolai Gogol tarafından yazılmış en popüler eserlerden biri (Sorochinsky Fuarı, Mayıs Gecesi veya Boğulmuş, vb.). Özet ("Kayıp Mektup" küçük bir çalışma olsa da, belki de herkesin orijinali okumaya vakti olmadığı için) sadece 5 dakika içinde hikayeyi tanımanıza yardımcı olacak!
Çalışmanın ilk taslaklarıkaba bir taslak olarak kabul edilir, çok sayıda düzeltme ve çeşitli lekeler ile oldukça küçük bir el yazısı ile dört hacimsel levha (ciro verilir) üzerine yazılmıştır. Taslak sürümün başlığı eksik.
Herkes bir çeşit mistisizm, gizem, bilirNikolai Gogol'un çalışmalarının her birine katkıda bulunduğu belirsizliği. Özet ("Kayıp mektup", "gizlilik atmosferi açısından" genel dizinin dışına çıkmaz), umarız, onu tam olarak hissetmeye izin verir.
Unutulmamalıdır ki, hacim açısından, başlangıçtaÇalışmanın "Kayıp Mektubu" versiyonu çok daha büyüktü. Hikâyenin taslak versiyonlarının çalışmasında yer alan tarihçilere göre, şimdiki hikâyede sadece bazı tanımlar değil, bazen de tutarsızlıklara yol açan tüm parçalar vardır.
Örneğin, son içerik dahil edilmedi: yanakları şişiren saksıları olan bir bölüm, yaşlı adamın ısınmadan geçtiği yolculuğun tanımıyla ilgili bazı detaylar.
Yazmanın kesin tarihini belirleme yeteneği"Kayıp Mektup" hikayesi henüz yayınlanmadı. Gerçek şu ki, işin imzası hakkında söylenecek çok şey yoktur: yazının yerini veya zamanını belirleyemez.
Hemen hemen tüm edebiyat eleştirmeni inanıyoruzHikaye 1828 yılında Gogol tarafından başlatıldı. Bu, Mayıs 1829'dan kalma annesine yazdığı mektupla kanıtlanmıştır. İçinde Nikolai Vasilyevich, o sırada Ukrayna'da popüler olan çeşitli kart oyunlarını anlatmak için ayrıntılı bir şekilde sorar.
"Eksik Sertifika" kanıtı1831 ilkbaharından sonra tamamlanmadı, ilk defa "Akşamlar ..." kitabında yayınlanmış olması ve yayınlanması için 26 Mayıs 1831'de Nikolai Vasilievich Gogol tarafından sansürlü bir izin belgesi alınması olabilir.
"Kayıp mektup" dan bir hikaye şeklinde yazılmıştır.dinleyicilerine sürekli olarak "yak-bir sigorta kazochku" diye sorduğunu söyleyen bir Thomas Grigorievich'in yüzü, bu sözlerin, "bütün gece battaniyenin altında titremesi" gibi hikayeler.
Bir zamanlar hetman kraliçeye bir mektup göndermeyi görevlendirdiğinde, kendi dedesi ile meydana geldiği iddia edilen ilginç bir dava hakkında konuşmaya başlar.
Aileye veda ederken, dedesi yolculuğa çıktı. Ertesi sabah Konotop fuarındaydı. O sırada, Tsar sertifikası güvenli ve güvenli bir yerdeydi - bir şapkaya dikildi. Onu kaybetmekten korkmamak, hikayenin ana karakteri burada "çakmaktaşı ve tütün" almaya karar verdi.
Fuarda yürürken, belirli bir Cossack reveler ile arkadaş oldu. Onunla birlikte arkadaşlarını takip eden başka bir Kazak da, büyükbaba gitti.
Konuşma sırasında, Kazak çok şey anlatıyoryaşamından ilginç tuhaf hikayeler. konuşma esinlenerek, o ruhunu şeytana satılan bir arkadaşı biliyor ve hesaplaşma günü yakında gelecek (günün gecesi) olacaktır. Kahramanımız Kazaklar ona geceleri uyumak değil bir söz verir yardımcı olur. arkadaşlar yakın barlarda dinlenmek için karar verirler.
Büyükbabasının yeni arkadaşları hızla uyuyakalırlar ve bu nedenle tek başına muhafızlarında olmak zorundadırlar. Ancak, kahramanın denemesinin ne kadar zor olursa olsun, rüya sonunda onun üstesinden gelir ve büyükbabam uykuya dalar.
Ertesi sabah uyandığında, ruhunu şeytana, atlara ve içinde bir harfle şapka satan yeni bir Zaporozhian yoldaşın olmadığını keşfeder.
Benzer bir yerde olmak, en iyi pozisyon değil, büyükbabası da o anda tavernada bulunan Chumakov'dan tavsiye istemeye karar verir. Biri, kahramanın şeytanı nerede bulacağını anlattı.
Sonraki gece, Shinkar'ın talimatlarını takip eden büyükbaba, çeşitli engelleri atlayarak, etrafına “korkutucu yüzler” ile ateş yaktığını ormana gider.
Kahramanın durumundan bahsettikten ve ödenmesinden hemen sonra, çeşitli canavarlar, yaratıklar ve şeytani cadılar oturduğu masada kendini cehennemde buldu.
Masada oturan cadılardan biri, dedesinin üç kez “Fool” kart oyunu oynamasını teklif etti: eğer kazandıysa, diploma ile bir şapka verecekti ve eğer kaybederse, sonsuza dek burada kalırdı.
Üst üste iki kez ana karakter kaybeder, ancakÜçüncü kez, hilelere başvurma, hala kazanır. Plan çalıştıktan sonra, eksik sertifika büyükbabanın ellerine geri döndü, kahraman "cehennemden" çıkmaya karar verdi.
Kanla kaplı kendi evinin çatısında uyandı. Hemen hemen, hemen kraliçeye bir diploma gönderdi.
Ana "çeşitli merak", sollamakahraman geçici olarak ne olduğunu unutuyor, ama şimdi yılda bir kez “çeşitli şeytan” oluşmaya başlıyor: Örneğin, karısı kendi isteğine karşı dans etmeye başladı.
Hikaye iki kez çekildi: 1945 ve 1972'de. İlk film versiyonu aynı isimde bir karikatürdü, hafif bir versiyonda eserin arsasını anlatıyor.
İkincisi, uzun metrajlı bir filmdi. O, eserin ardı ardına devam etti, fakat orijinalin aksine, “Kayıp Mektup” filminde karakterler biraz farklıydı: örneğin, ana karakter bir dedesi değil, bir Kazak Vasil olarak. Arsadan küçük sapmalar da fark edilir.
İşte mistik bir eser, oldukçakendi yolu, Nikolai Gogol yazdı. Özet (“Kayıp Mektubu”, döngünün az bilinen öykülerinden biridir) elbette, Gogol dilinin tam çekiciliğini taşımayacaktır, ancak bu hikaye hakkında bir fikir verecektir.