2 Şubat 1970 de ölen ve yaklaşık yüz yıl yaşayan Bertrand Russell bir İngiliz filozof. Tabii matematikçi, tarihçi ve toplum eleştirmeni olarak da biliniyor. Her nasılsa liberal, sosyalist ve pasifist olarak tanıtmış kendisini ve Rusya ve Çin başta olmak üzere Dünyanın değişik bölgelerinde bulunmuş. 1950 de Nobel Edebiyat ödülü almış. Küçük yaşta anne ve babasını kaybetmesi üzerine vasiyetnamede Bertrand ve ağabeyi David'in anne babalarının ateist dostlarının yanında yetiştirilmeleri öngörülmüşken, çocuklar babaanneleri tarafından büyütülmüş. Özel öğretmenlerden ders alan Bertrand'ın öteki çocuklarla pek ilişkisi olmadı. On bir yaşındayken dinsel kuşkuları oluşmaya başladı ve zamanla kuşkucu yanı yetiştirilme biçimine ağır bastı.
Gelelim, "Evlilik ve Ahlak" adlı kitabına. incelemeye konu kitabımız, Say Yayınlarından çıkmış ve Ocak 1996 da basılmış. İyi bir çeviri olduğu kanaati de oluşmadı, açıkçası. Kitabın kapağına baktığınızda, dini bir kitap olduğunu zannedebilirsiniz. Aslında Hristiyanlık açısından dini bir kitap da sayılabilir. Ama bizim dinimiz İslâm ile uzaktan yakından alakası olmayan; toplumun, neslin, ailenin köküne kibrit suyu döken, bizim kutsallarımıza göre, "ahlaksız, namussuz" olarak değerlendirilebilecek ifadelerin yer aldığı bir kitap. Hatta, çevirecek başka kitap bulamadınız mı diye, insan sormadan edemiyor. "Çılgınlık, özgürlük" söylemi altında, kitapta çokça kullanılan bir kelime ile,"orospuluğu" makulleştiren ifadeler sıkça tekrarlanıyor. Fahişelik, fuhuş, zina neredeyse "normal" olarak sunuluyor. Bu savlarına destek amacıyla yazarın Trobriand Adaları Yerlileri'nden örnekler vermesi de aslında kendi acziyetini gösteriyor. Dünya, Trobriand Adaları Yerlileri örneklemine göre açıklanamaz elbette. Anneliği, kazanç getirici bir faaliyete indirgeyen, babanın yerini "enternasyonel devlet'in almasını kazanç olarak gören, sadakatsizlik mutluluğa engel olmamalı diyen bir entelijans eskisinin düşünceleri işte.