Kronik travmatik ensefalopati (CTE):Genellikle kafaya tekrarlayan travma ile ilişkili dejeneratif beyin hastalığı. Kronik travmatik ensefalopati (CTE), başlangıçta 1920’lerde ve 30’larda, boksörlerde tekrarlanan kafa travmasıyla ilişkili zihinsel ve motor açıkları tanımlayan zihinsel ve motor açıkları tanımlayan bir terim olan demans pugilistica olarak bilinirdi.
Daha sonra bilim adamları, CTE’yi karakterize etmek için gelen tekrarlanan kafa travmasına özgü bir takım beyin değişikliklerini belirlediler. Bu durumun sadece boksörlerde değil, aynı zamanda böyle bir travma yaşayan herhangi bir kişide meydana geldiği bulundu. Beyin sarsıntısı, CTE’ye dahil olan primer kafa travması şekli gibi görünse de, alt beyin sarsıntısı (acil fonksiyonel yetersizlik oluşturmayan kafa yaralanmaları) da CTE riskini büyük ölçüde artırabilir.
CTE belirtileri
Semptom başlangıcı en sık orta yaşta, özellikle sporcularda, genellikle ilk kafa travmasından sonra iyileşmeden yıllar veya on yıllar sonra ortaya çıkmaktadır. Hastalığın erken aşamalarında baş ağrısı, depresyon, artan sinirlilik, konsantre olma yeteneğinin azalması, kısa süreli hafıza kaybı ve intihar davranışı gibi semptomlar görülür. CTE ilerledikçe yürütücü beyin, özellikle de hüküm ve engellemeyi yönetenler, işlevlerini bozmaktadır. Zamanla, hafıza ve biliş kötüleşir ve bireyler saldırgan hale gelebilir ve titreme, kas sertliği ve denge ile ilgili problemleri içerebilecek parkinsonizm belirtileri geliştirebilir. Demans benzeri bir durumun belirtileri, CTE’nin sonraki aşamalarında yaygındır ve bazı gelişmiş vakalarda Alzheimer hastalığı veya diğer demans biçimleriyle karıştırılabilir. Etkilenen bazı kişiler, doğada amyotrofik lateral skleroza benzeyen, kas güçsüzlüğü ve spastisite ile birlikte ilerleyen bir motor nöron hastalığı geliştirir. Solunum yetmezliği, intihar, aşırı dozda ilaç ve demansla ilişkili düşüş, CTE ile ilişkili ölümlerin önemli bir kısmından sorumludur.
CTE Nöropatolojisi
Postmortem analizler, CTE semptomlarının beyindeki tekrarlanan kafa travmasına özgü nöropatolojik değişikliklerle ilişkili olduğunu göstermiştir. Bu değişiklikler, beyin korteksi, diensefalon ve medial temporal lob gibi bazı beyin yapılarının atrofisini ve ayrıca miyelinli nöronların dejenerasyonunu içerir. Diğer değişiklikler arasında, lateral ve üçüncü ventriküllerin (beyin omurilik sıvısı içeren yapılar) ve cavum septum pellucidum’un (sol ve sağ septi arasında küçük bir boşluk oluşumu), tipik olarak septal fenestrasyonlarla (septi’deki küçük açıklıklar) büyütülmesi bulunmaktadır.
Mikroskopik olarak, CTE nöropatolojisi, tau olarak bilinen anormal bir proteinin nöronlarındaki birikimiyle karakterize edilir. Nörofibrilerde dolaşma, nöropil iplikler ve glial dolaşma olarak bilinen agregaları ve filamentleri içeren Tau ile ilişkili anormallikler, ön ve temporal loblardaki küçük serebral damarların çevresinde en yaygındır ve bazal ganglia, beyin sapı ve diensefalonda belirgindir. Alzheimer hastalığında benzer mikroskobik nöropatolojiler görülür, fakat beyindeki tau dağılımı açısından önemli farklılıklar vardır. CTE ayrıca Alzheimer hastalığından, Alzheimer nöropatolojisinde önemli bir özellik olan amiloid plaklar olarak bilinen yapışkan protein birikimlerinin azalmış ve nispeten yaygın oluşumu ile ayırt edilir.
CTE Üzerine Araştırma
CTE üzerine yapılan araştırmalar, 21. yüzyılın başlarında, büyük ölçüde temaslı sporlarda sarsıntının görülme sıklığı ve sarsıntının uzun vadeli tehlikeleri hakkındaki endişelerin artması nedeniyle önemli ölçüde artmıştır. Özel değer, askeri personelin beyinlerinin (patlamalardan kafa travmasına maruz kalan personel gibi), yüksek profilli Amerikan sporcularının (özellikle gridiron futbol ve buz hokeyi oyuncularının) ve diğer bireylerin ölüm sonrası analizleriydi. Bu gruplarda beyin dokusunu inceleyerek ve her hastanın tıbbi geçmişini inceleyerek, bilim adamları CTE’nin nöropatolojisini daha net bir şekilde tanımlayabildiler. Pozitron emisyon tomografisi (PET) olarak bilinen bir görüntüleme teknolojisinin, canlı beyindeki tau proteininin erken birikimini tespit edebileceğini öne sürdüğü, araştırmaların, hastalığın tespiti alanında umut verici başka kazanımlar yapıldı. Bununla birlikte, klinik sunum, genetik ve çevresel risk faktörleri ve CTE için etkili tedavi ve önleme yöntemleri hakkında çok şey anlaşılmamıştır. Kurulan Boston Üniversitesi Travmatik Ensefalopati Araştırma Merkezi (BU CSTE) gibi beyin travma araştırma enstitülerindeki beyin bankalarının kurulması sayesinde, kafa travmasından etkilenen sporcu sayısının CTE çalışmaları için bağışlanması planlanmaktadır. 2008 yılında.
CTE ve Spor
Pek çok CTE çalışması temelde vaka raporlarıydı, ancak buz hokeyi içindeki “uygulayıcılar” (savaşçılar) gibi bazı profesyonel sporcuların son derece yüksek CTE riski taşıyabileceğini belirtti. Özellikle etkileyici, 2000’li yılların başında bir Amerikan futbolcusu olan Mike Webster’da ilk CTE tanısıydı. Webster, kariyeri boyunca binlerce hit almış ve daha sonra davranış ve bilişsel işlevsellikteki çarpıcı değişikliklerden muzdarip olmuştur.
Ek olarak, genç Amerikan futbolcuları üzerine yapılan araştırmalar, sporun en genç katılımcılarının bazılarının (altı ila sekiz yaş arası), bazen yetişkin oyuncularda beyin sarsıntısına neden olduğu bilinen ivmelerde yüksek etkili vuruşlar yaptığını ancak genç oyuncuların bu tür vuruşlara karşı savunmasızlıklarını etkileyebileceğini belirtti. pratikte isabetlerin sınırlandırılmasıyla azaltılabilir. Sonuç olarak, gençlik futbol organizasyonları ve lise, kolej ve profesyonel seviyedeki bazı takımlar temas tatbikatlarına harcanan zamanı azalttı.
Futbolda beyin sarsıntısı riskini azaltmanın önemi, Ulusal Futbol Ligi’nin (NFL), ligin oyuncuların uzun vadeli beyin sarsıntısı risklerini iletemediğini iddia eden 4.500 emekli oyuncuyla 765 milyon dolarlık bir dava açtığını vurguladı. ve sporu şiddetli olarak tasvir etmesinden faydalandı. CTE araştırmasından etkilenen diğer profesyonel spor organizasyonları arasında, 2009 ve 2011’de, daha sonra rahatsızlık tanısı konan birçok yüksek profilli oyuncunun ölümüne dikkat çeken Ulusal Hokey Ligi (NHL) bulunmaktadır. Yanıt olarak, NHL beyin travması riskini azaltmaya yönelik kural değişiklikleri yaptı. Hem NFL hem de NHL, ekipmanın güvenliğini ve oyun alanlarını iyileştirmek için olası değişiklikleri araştırdı. CTE ayrıca beyzbol, boks, futbol ve güreş sporlarında artan bir endişe kaynağıydı.