Kamu politikası, iktidarın elindeki problemlere dair yasaları, düzenlemeleri, kararları veya eylemleri yani kamu meselesini ele alma girişimidir. Suç, eğitim, dış politika , sağlık ve sosyal refah gibi birçok konu kamu politikası tarafından ele alınabilir.
Yeni bir kamu politikası oluşturma süreci tipik olarak üç adımı izler: gündem belirleme, seçenek oluşturma ve uygulama; Yeni bir politikanın uygulamaya konması için zaman çizgisi, duruma bağlı olarak haftalar ila birkaç yıl arasında değişebilir. Kamu politikaları, toplum ve katılımcılar için dini ve kültürel kurumların liderleri tarafından da yapılabilir ve bu terim aynı zamanda sosyoloji, ekonomi ve politika analizi gibi konuları kapsayan bir tür akademik çalışmayı da ifade edebilir.
Süreç
Yeni kamu politikaları oluşturulduğunda, genellikle sürece dahil olan üç önemli şey vardır: problem, oyuncu ve politika. Sorun ele alınması gereken bir konudur, oyuncu , söz konusu sorunu çözmek için bir plan oluşturmak. Genel olarak halk, hükümeti yerel hükümet liderlerine mektup ve e-posta yazarak ya da telefon görüşmeleri yaparak bir meseleden haberdar edecektir; Bu konu daha sonra hükümet toplantıları sırasında gündeme getirilir ve yeni kamu politikaları oluşturma süreci başlar.
Kamu politikası oluşturma sürecinin rasyonel modeli, genellikle üç aşamaya ayrılabilir: gündem belirleme, seçenek oluşturma ve uygulama. Gündem belirleme aşamasında, ajanslar ve hükümet yetkilileri sorunu ele almak için bir araya geliyorlar. İkinci aşamada, seçenek-formülasyon, alternatif çözümler ele alınmakta ve en iyi politikaya ilişkin nihai kararlar alınmaktadır. Sonuç olarak, kararlaştırılan politika son aşamada uygulanır; Çoğu durumda, kamu politikaları yürürlüğe girdikten sonra, özel sektördekiler de dahil olmak üzere hükümet dışı aktörler tarafından yorumlamaya açıktırlar. Bu modelde ima edilen, toplumun ihtiyaçlarının politika oluşturma sürecine katılan oyuncular için bir öncelik olması; Ayrıca,
Ne yazık ki, meseleyi politika ile ele alınacak çerçeveye çeken kişiler, çoğu zaman kendi kişilikleri, kişisel çıkarları, politik bağlantıları ve benzeri yollarla tüm süreç üzerinde muazzam bir etki yaratırlar. Önyargı, ilgili oyuncular tarafından arttırılmaktadır. Bu nedenle sürecin nihai sonucu ve bunun uygulanması, salt rasyonel bir süreçten kaynaklanabilecek kadar etkili değildir. Bununla birlikte, genel olarak, kamu politikası, sosyal kaygıların ele alınmasında hayati bir araç olmaya devam etmektedir.
Örnekler
1993’te, etkisiz sağlık politikaları nedeniyle, Clinton yönetimi ABD’de ulusal bir sağlık sistemi getirecek bir politika uygulamaya çalışmıştır. Göz önüne alınan politikaların bir parçası olarak, ABD federal hükümeti sağlık hizmetleri tüketicilerinin haklarını koruyacak, tüketiciler daha iyi sağlık hizmeti fiyatları elde etmek için ittifaklar oluşturabilecek ve bakıcıların adil sağlık hizmetleri sunması gerekecektir. Politika oluşturma sürecine katılan oyuncular arasında lobi grupları ve politikacılar vardı. Yasama organları tarafından sağlık bakımında bazı değişiklikler yapılırken, Clinton yönetiminin savunduğu politikalar politik farklılıklar nedeniyle yürürlüğe konmamıştır.
2010 yılında ABD başkanı Barack Obama, Uygun Bakım Yasasını yasaya geçirdi; Bu sağlık reformu ve kamu politikası, tüm Amerikan vatandaşlarına sağlaması kolay olan sağlık sigortası sunmak anlamına gelmektedir. Bu politika sağlık hizmetlerinde sağlık sigortası şirketlerinin önceden var olan koşullara sahip çocuklara yönelik kapsamı reddetmesine izin vermeyecek ve sigortalar hastalandığında sigorta kapsamı bırakmayacak değişiklikler yapmıştır. Politikanın nihayet geçirilmesinden birkaç yıl geçti ve politikanın son aşamalarının 2014 yılında uygulamaya konması planlanıyor.
Akademik Bir Çalışma Olarak
Kamu politikası çalışması 1922’de siyaset bilimci Charles Merriam siyasal teori ile onun gerçekliğe uygulanması arasında bir bağ kurmaya çalıştığında başladı . Kamu politikasının çoğu araştırması, hükümet yönetimi, idaresi ve operasyonlarındaki sorunlara uygulanan alanlara odaklanmaktadır; Bu konulardan bazıları ekonomi, program değerlendirme, sosyoloji, politik ekonomi ve kamu yönetimini içermektedir. Bu konudaki çoğu üniversite derecesi, sadece yüksek lisans veya doktora dereceleri olarak sunulmaktadır ve eğitim kursu üniversiteler arasında değişebilir.