Mauri'nin ölümünün yıldönümüne yaklaşırken neden ölümünü her sene 22 mayısta andığımı merak ettim.
Onunla yakınlık bağım olsa da ölümünü,hayatını ve anısını ve bu günü önemli yapan şey onun benim de uğrunda savaştığım fikirlerini pratiğe döken mükemmel bir yoldaş olmasıdır.
Tahakküme karşı verdiğimiz uzun savaşta bir çok değerli yoldaşımızı kaybettik. Ve belki de hayatları (veya eylemleri) Mauri'ye nasıl ilham kaynağı olduysa, Mauri de benim için öyleydi.
Bir anarşistin ölümü hareket için telafi edilemez bir kayıp olduğu için asla gözden kaçamaz. Bir anarşistin otoritenin çeşitli biçimlerine karşı her gün verilen mücadeleyle gerilmiş ve yeni metodlar,dinamikler, biçimler,bulmak için yaratıcılık gerektiren fikirleriyle tutarlı eylemleriyle dikkate alınmasını anlıyorum.
Bütün hareketleri standardize eden ve potansiyel sınırı çizen dogmalarla ve doktrinlerle ilgilenmiyorum. Aynı zamanda körü körüne takip edilmesi gereken birinin idealize edilmiş imaji da umrumda değil.
Bu nedenle düşen yoldaşlarımı olduklarının ötesinde hatırlayamıyorum; yerleri doldurulamaz ve onlardan çok şey öğrenebileceğimiz ve aynı zamanda eleştirebileceğimiz antiotoriterler.
Biz mükemmel bir yoldaşımızı kaybettik. Ancak onun fikirleri ve pratikleri elden ele eylemlerle sınırları aşarak bütün sınırlara yayıldı. Bundan daha iyi bir miras olamazdı.
Duvarın öteki tarafından seni kucaklıyorum.
Mauricio Morales kaplerimizde ve antiotoriter her harekette yaşıyor.
Anarşinin yaşadığından emin olmak için.
Anarşist tutsak
Mónica Caballero
(via Contra Info)