Hamileliğimden bu yana pek çok şeyi unuttum. Daha doğrusu yapmaya fırsat bulamadım diyeyim. Mesela:
- Önce ellerime oje sürmeyi unuttum.
- Sonra uzun tırnağın nasıl birşey olduğunu unuttum.
- Makyaj yapmanın, makyajla görünmenin nasıl birşey olduğunu unuttum.
- Saç fönlemenin, saç yapmanın nasıl birşey olduğunu unuttum. Bırak saç yapmayı, miniklerim saç çekme evresinde olduğu için saçlarımı açık tutmanın nasıl birşey olduğunu bile unuttum.
- Bunu da bırakın, saç kestirmeyi bile unuttum. Normalde 1-1.5 ayda bir uçlarından aldıran ben en son ne zaman kestirdim unuttum.
Ama tüm bu unuttuklarıma karşılık miniklerimle dolu dolu 9.5 ay geçirdim. Sabah kalktıklarında gülen minik yüzlerini görmek (ağlayıp bağırırken pek olmuyor ama), uykuya daldıklarında yatağa yatırmak için kucağıma aldığımda boynuma sarılıp kafalarını omzuma koymaları, beni veya babalarını gördüklerinde ellerini kollarını sallayıp sevgi gösterisinde bulunmaları vs. tüm bu bakımsızlığa değer.
Ama sayılı gün çabuk geçer derler ya, benim de iznim bitmek üzere. Aslında iznim 1 yıla kadar devam edebilir ama Eylül'de yeni dönem başlıyor ve benim fakülteye dönmem lazım. Bu yüzden 1 yılımızın dolmasını bekleyemeyeceğim. 15-20 gün sonra işe başlamam lazım. Bakalım nasıl alışacağız. Şimdiye kadar evime haftasonları gelip gidiyordum, o zamanlar beni evime, kocama getiren hızlı tren artık her sabah ayırdığı bebeklerime kavuşturacak. Bakalım nasıl adapte olacağız bu sürece.