Devleti dünyanın ordudaki nüfusunun en büyük yüzdesiyle hayal edin. 20'ten 50'e kadar tüm erkeklerin askeri personel olduğu devlet, tam anlamıyla yatağın altında bir silahla yatar. 50'tan sonra bile, size sadece bir namlu veren ve sizi kamptaki ve eğitim alanlarındaki türbeden önce görmekten mutluluk duyan bir devlet. Devlet, size indirimden en az bir silah (ve daha iyi bir tüfek) satın almanız için yalvarıyor. 22-bininci iki ila dört saatte (!) 650-bininci ve iki gün içinde 1.7-milyonuncu (!) Ordusu, iyi eğitilmiş, organize edilmiş ve çok iyi silahlanmış bir şekilde konuşlayabilen bir devlet. (örneğin - ABD Ordusu - 1.3 milyon artı aynı rezerv, Çin Ordusu - 2.4 milyon artı 1 milyon rezerv).
Dünyadaki en militarize devleti hayal edin.
Ayrıca, Cenevre'den Davos'a, Zürih'ten Lugano'ya kadar olan bu korkunç ülkenin neredeyse hepsinin, tünellerle, nükleer anti barınaklarla, depolarla kazılmış çok yüksek dağlar olduğunu unutmayın. оружия, "Vatanın çöp kutuları" ve roket topçuları, granit içine gömülü silahları desteklemektedir.
İsviçre Ordusu, personel ve milis yapısı ile dünyadaki tek ülke değil. Aynı prensipte (bazı yaklaşımlarda), örneğin, esasen Sovyet “kadro” bölümlerinin büyük bir benzeri olan Bundeswehr inşa edildi. yani sistem “az sayıdaki asker + birçok personel memuru ve teknik olmayan memurlar + sivil rezervler + eğitim ücretleri = sadece gerektiğinde konuşlandırma” dır.
İsviçreliler arasındaki fark, mutlak olana “halk ve ordu birdir” fikrini getirmektedir.
Öyle görünüyor
Ülkedeki toplam askeri personel sayısı yaklaşık 9000, özellikle de havacılık. Hizmette olmak ve yeniden eğitim - bir seferde yaklaşık 10-15 bin. Bir asker sözde 90 gün boyunca çağrılır. Rekrutenschule - Ecole de recrue. Mezun olduktan sonra, devlet askere iki dolu dükkan (tüfek ve / veya tabanca), bir "konserve bakanı", her mevsim için üç takım üniforma, ekipman, vücut zırhı ve evine gittiği bir kask ile kişisel bir silah verir. İstediği gibi tutuyor - kimse kontrol etmeyecek.
32'ten önce, asker Austsug pozisyonunda, 42'in Landver'inden önce ve 50 Landsturm olana kadar. Normal austsug - 10 yıl boyunca, kendi bölümünde, üç hafta boyunca sekiz ücret, Landver - iki hafta için üç kez, Landsturm - iki haftada bir 1. 51 yılı belirlediği anda, resmi olarak ordudan atılır, bir tüfek, tabanca ve konserve yiyecekle birlikte atılırsınız ve yüklü bir pompalı tüfek ve bir mobilizasyon reçetesiyle bağışlanırsınız - Büyük Zvizdets ve toplam seferberlik durumunda.
İsviçreli ordunun özelliği, rezerv memurlarının eğitiminin arttırılmasıdır. Memur olmak isteyenler, her biri - toplamda yaklaşık 100 gün ek ücrete tabidir. Bu arada, işverenlerin (özellikle Bankacılık Birliği), tüm patronlar tarafından memnuniyetsizleştirilmesinde, CEO'dan bölümün küçük başkanına kadar kullanılır. Sadece karısını terk ettiklerini ve c / o'nun yasal olarak korunmasıyla piknik yapmak için çalıştıklarını, ateş eden bekar partilerin çalıştığını söylüyorlar, ancak durum tam olarak bu değil - servis oraya gidiyor. Bunun nedeni, eğitim kamplarına doğru bir şekilde girip makineli tüfek üzerine yatmanız ve aynı zamanda doğru kişilerle, üstün, yararlı politikacı milletvekilleri ve sadece komşularla iletişim kurabilmenizdir; çünkü hiç kimse hizmetten kesinlikle kaçamaz, çünkü hiç kimse ne öğrenci (evet, doğrudan izleyicilerden, kolayca), ne de erkekler ise başkanın kendisi.
Ülkenin 7.5 milyonluk askeri bütçesinin ne olduğunu biliyor musunuz? - neredeyse beş milyar !!! dolar - neredeyse yüzde 20. Hizmette ne var? Bir çok şey - 800'den fazla (!) tanklar ve zırhlı araçlar (420 Leoparlar-2 M-150). Ülkenin toplam uzunluğu 109 km, 300'den fazla muharebe ile 14 filo, 350 eğitim uçağı ve 120 helikopter var! Park, örneğin bir pilotun burada uçağından daha genç olmasına izin verilmediği zaman, örneğin Amerikan ordusunda sürekli olarak güncellenmektedir.
Devlet, likit olmayan varlıklar ve dikkatlice onarılmış ve restore edilmiş bir ordu silahını vatandaşlara önemli bir indirim ile satıyor ve özellikle kadınlara sunuyor; kayıt en basit ve sadece bir dükkandan satın alınanlar için. Elden satın alırken - gerekli değil. Muhafazakar tahminlere göre, yalnızca ordu silahları, yarı otomatik tüfekler ve av silahları nüfusun elinde - bir buçuk milyona kadar. Ayrıca yaklaşık iki milyon tabanca. Dünyada kişi başına düşen sandıklarda dördüncü sırada, ikinci sırada ise nüfusun yüzde olarak gerçekleştiği görülmektedir.
Ülkede onlarca atış kulübü var, neredeyse kafe kadar atış alanı da var.
Bir asker nasıl hizmet eder? Oldukça iyi görünüyor - işten çıkarmadan haftada iki hafta sonları, tuvaletler yapmıyor, patatesleri temizlemiyor, bulaşıkları yıkamıyor, çitler boyamıyor - hepsi özel şirketler tarafından yapılıyor. Şimdi hiç otur - o korumaya bile gitmiyor! Askeri muhafızların çevresi özel güvenlik şirketleri tarafından da korunuyor!
Evet, sadece tatil, hizmet değil! Resort!
Bir fıçı bal tasvir ettik, katran için ödeyeceğiz.
Aynı "tatil" ile başlayalım. 5-00’teki artış ve ardından - tümü çalışıyor. Yutmak ve sıçmak için molalar ver - katı bir savaş - beden eğitimi, tüfek, el ele, araba kullanmak, ekipman, dağcılık ve tekrar bir daire içinde. Ve böylece geri tepmek için. Ve kapat - 24-00 içinde. Ve 5-00 - tekrar yükseltir. Ordunun ne kadar gergin olduğunu söylüyorlar.
Askerler peşinden koşarlar, böylece bir şişe içinde Terminatörlere ve Rambo'ya dönüşürler. Bir örnek, Darwin Ödülünü 2007 memnun eden bir memur. İlk önce, tükenmeden önce müfrezesine bir tabancayla baş etmeyi öğretti ve sonra (eskisi gibi) işkence görmüş bir dövüşçüye bir süngü attığını kontrol etmeyi öğretti. Sonuç - tam otomatik olarak çekildi.
Sonraki. Evet, coşku, sağlıklı vatanseverlik vb. Vesile olmakla birlikte, anavatanın zorlu pençeleri de mevcuttur. Gündemde yer alamaması durumunda (oturum, düğün, alay, tatil vb.), Para cezası ve hapishane, sıradan bir İsviçrelinin kariyerine son verebileceği korkunç bir makale altında parlıyor. Artık kimse onu düzgün bir işe almayacak. Beyaz bilet? Kör müsün, hasta mısın yoksa kovuldun mu? 3 yüzde ordu vergisi alın. Alternatif pasifist? Aynı gündemde olsun, ancak belediye bokunun raketinde ve daha sık yarım kez. Yurtdışında çalış ve sebepsiz yere ücret alamadım mı? Yukarıya bakınız - hapishane sizin evinizdir.
Sonraki. Sakin sessiz ülke? Mit! Kişi başına düşen ateşli silahlardan kaynaklanan ölümlerde dünyada ikinci olan (savaşmayan)! Ancak, adalet içinde - bu gövdelerin aşırı yoğunlaşmasının sonucudur. Avrupa’nın diğer kesimlerinde, toplarda bir tırmık, alında bir kızartma tavası veya boynun etrafındaki bir ilmek hırsız veya intihar bombacısı bekliyor, sonra İsviçre’de - SIG, Sfenks veya Glock.
İsviçre ordusunda bir gün
Ekim ayının ilk günleri. Havada, Alplerin eteklerinde bulunan aromalarla doyurulmuş, ağlar giyilir ve sanki durmayan uzak inek çanları zili takılır. Tüm bu pasifikasyon ve ihtişamın ortasında, zaman zaman gök gürültüsü topakları duyulur. Bu Elm köyü yakınlarındaki bir tankodromdaki sonbahar tatbikatıdır.
Otoyoldan yan yola doğru dönüyoruz ve birkaç yüz metre sonra, iç geçit zeminine ve iki çıkışa sahip bir çömelmiş dikdörtgen yapıya geçiyoruz. 14 Tank Tank Taburu'nda üç subay bizimle buluşuyor: Baş Teğmen Georg Klingler, Kaptan Michael Isenring ve Teğmen Tercüman Alexey Gromov. İsviçre ordusunda günümüz tam olarak programa başladı. Ve karargah odasında zorunlu kruvasan ile sabah fincan kahve ile.
DAĞLARDA ZEMİN
İsviçre Konfederasyonu oldukça küçük bir devlettir ve ordusunda sadece iki tankodrom vardır. Bunlardan biri Wilhenalp dağ vadisinde yer almaktadır. 40 yıldan daha uzun bir süredir var ancak en son elektronik teknolojisi ile geliştirildi ve Avrupa'nın en büyüğü olarak kabul edildi. Küçük vadiyi çevreleyen Toddy dağlarının karlı kayalıkları, 500 metrelerin güvenlik gereksinimlerini aşıyor ve canlı mühimmat ateşlerken mükemmel bir doğal bariyer. Alman ağır modernize edilmiş Leopard tankı ve İsveç menşeli hafif SP 2000 tankları gibi yirmi savaş aracı için makine dükkanlarına sahip devasa bir hangar. Ve kaide üzerinde İngiliz "Centurion" dondu.
Atölyelere normal çalışma sözleşmesi kapsamında siviller tarafından hizmet verilmektedir. Bir yandan, mühimmat depolarının tuğla yapısı hangarın bitişiğinde, diğer taraftan burada yüksek sesle grenadier olarak adlandırılan piyade askerleri için açık atış mesafeleri oluşturuyor. Tüm binalar, egzersiz alanının ilerleyişini izlemek için en gelişmiş aletlerle doldurulmuş, komuta direğinin kulesinden biraz uzakta, eğitim alanının başında kompakt bir şekilde konumlandırılmıştır. Zırhlı araçlar, bir kilometreden daha az olmayan bir mesafede hareket ederler ancak çiplerle donatılırlar, bu nedenle manevralarından herhangi biri elektronik haritaya yansır ve video gözetim sistemi “savaşmanın” gerçekleştiği yerde bulunma etkisini daha da arttırır. Kule sürekli görevli altı subay, ancak birimlerin komutanları gelirse, gözlemci sayısı on iki kişiye artar. Yakınlarda, dağ yollarındaki herhangi bir hareketi kaydeden bir ısı odasına sahip bir 15 metrelik direk, canlıların ateş bölgesine düşmeyeceği sonucuna vardı.
Her gün test alanında 20 ile ilgili çekimler yapılır. Bu rakamı etkilemek için, bir tank atışının 700 dolardan fazla maliyeti olduğunu ekledik. Ateş esas olarak 120-mm kabukları ile savaşıyor. Ancak son yıllarda, orduda gelişen orduyu kurtarma kampanyası nedeniyle, savaş eğitimi maliyetini doğal olarak biraz azaltan, tank silahlarının varillerine ersatz ağızlıklı bir küçük kalibre yerleştirildi.
Sonbahar egzersizlerinin dört haftası boyunca, tank tüccarları ve ikisi var, 49 bin litre dizel yakıt alıyorlar. Toplamda, İsviçre silahlı kuvvetleri, 687 tankları ve diğer zırhlı araçların 483 birimlerinden oluşur. Bu yüzden, Bern'deki Genelkurmay'da, birimler arasında elde edilen yakıtın nasıl bölüştürüleceği konusunda şaşırıyorlar, böylece minimum maliyetle, ancak ders vermek için iyi bir fikirle.
Sıralarını bekledikten sonra, bir sonraki hafif zırhlı araç çifti, on paraşütçünün bulunduğu demir karnında yerini alıyor. SIG 550 saldırı tüfeğini dizleri arasında sıkarak birbirine yakın düşük demir bankların üzerinde otururlar. Askerler ayrıca çipin kamuflajına da dikilir, bu nedenle kulenin uzaktaki bir dönüşte dağ dere üzerinden geçmeleri neredeyse kendi gözleri ile görülebilir. Ama şimdi termal odasının yasaklayan kırmızı sinyali söndü, üst kapaklar kapandı ve çöplüklerin karayolunda çarptı, ilk atışı ateşledi, tanklar güvenle koştu, havaya toz bulutu yükseldi. KP’de ekip olarak bulunanlar, tüzüğünün öngördüğü şekilde kulaklarına kişisel bir kulaklık seti koyarlar. İsviçre ordusunda, aslında, olduğu gibi, İsviçreli, eğer zaten kurallar tarafından belirlenmişse, hepsi sorgulanmadan idam edilecek. Bu karakterde.
HER AİLE'DE SİLAHLAR
İsviçre ordusunda, 3,5'e hizmet eden binlerce düzenli askeri personel var: Genelkurmay memurları, görevlendirilmemiş memurlar ve özel kuvvetler ve askeri polis. Kalan 120, binlerce sözde aktif milis asker ve subayının yanı sıra 230 hakkında binlerce rezervci, silahlı kuvvetlerin ana "kaslı" kütlesini oluşturuyor.
Bu eşsiz İsviçre polis sisteminin kökleri derin Ortaçağ'dadır ve tarihi ülkenin kalkınma nedenleri, kantonlar arasındaki yerel savaşlar tarafından sürekli yırtılmış veya dış düşmanlarla savaşmaya zorlanmıştır. Birleşik İsviçre kantonlarının ilk askeri antlaşması 1798'de imzalandı, o zaman inanıldığı gibi mevcut İsviçre ordusu ortaya çıktı. Bu antlaşma, bu tür bir sendika devletinin erkek nüfusu için evrensel askeri görev sağlamıştır. Doğru, askerlik hizmetini ödemek için bir fırsat vardı: zengin vatandaşlar kanton gişesine gönüllü olarak önemli miktarda katkıda bulundu. Ancak, modern ordu tüzüğünde aynı geri alım anlaşmaları öngörülmektedir.
Faşist yanlısı rejimlerle her tarafıyla çevrili ve Nazi Almanyası ile ortak sınırları olan İkinci Dünya Savaşı sırasında İsviçre, askeri silahların askerlere dağıtılmasına başvurdu. Tüm ülke, olduğu gibi, fabrikalarda, ofislerde veya çiftliklerde çalışmaya devam etmekte olan aktif orduya çekildi. Bu savaş hizmeti sadece sınır bölgelerinde ve dağlarda mobil savaş birimleri tarafından yapıldı. O zamanlar parlamento tarafından seçilen ordu komutanı General Guzé, daha sonra uygulanan St. Moritz, Gotthard ve Glarus dağlarının derinliklerinde ana ordu depolarının ve hava savunma tesislerinin inşası için bir plan yaptı.
Savaş zamanından kalma bir silah, ailelerde - dolaplarda ve dolaplarda, üniforma ve askeri sırt çantasının yanında tutulur. Bu arada, orduda, polislerde olduğu gibi, yalnızca İsviçre vatandaşları hizmet verme hakkına sahip.
Ordunun türüne bağlı olarak, İsviçre ordusu, 180'ten 270'e askeri işlere kadar saatler ayırmakla yükümlüdür. Eğitim ile savaşmak için ayrılan haftalar için, vatanın savunucuları% 80 maaşına ve elbette işyerinin kendisine kadar tasarruf edilmektedir. Asker, ordudan günlük 6 dolara kadar maaş (maaş), bir subay da 8,5 dolar alıyor.
Burada, kayak yapmanın yanı sıra, çekimin ülkede ulusal bir spor olarak kabul edildiği belirtilmelidir. Ancak başka: Binlerce rezervin 270'i ve hizmetleri sırasında binlerce aktif askeri milis görevlisinin 120'i, çekim ve sonuçları hakkında notları olan bir askerin kitabını sunmalıdır. Çekim kutsaldır, bunlar muhafazakar İsviçre'de yüzyıllarca değişmeyen geleneklerdir. Küçük bir topluluğun yönetimi, yolu onarmak için gerekli parayı bulamayabilir, ancak William Tel'in gururlu torunları için yeni bir atış poligonu oluşturmak ve eskisini modernize etmek için oylamada başarılı bir şekilde oy kullandı. Ve Avrupa'nın en huzurlu ülkesine dağılmış binlerce atış poligonu ve kapalı atış galerisi var. Tabanca veya saldırı tüfeği atışlarında ulusal ve bölgesel yarışmalar, her zaman bir grup insan toplandığında yapılır.
RUSYA İÇİN DEĞİL ...
12'te, takım saatleri sırasında, yürüyerek askerler ve memurlar, Elm atış galerisinin ahşap yapısına doğru yürüdüler; burada, egzersizler sırasında kantin gibi bir şey düzenlediler. Potu püresi ile fark etmedi. Askerler, makarna ve sebzelerle birlikte iyi bir kordon mavisi (jambon ve peynirli tavuk göğsü) aldı. Memurlar ve görevlendirilmemiş memurlar aynı şeyleri yediler, fakat astlarının ardından ve aynı masalarda. Güneşli yamaçta onbeş dakikalık bir dinlenme ve şimdi ilk guttural ekipler düzensiz ve traşsız askerler yetiştiriyor, son sigaralar sönüyor ...
Bu arada, İsviçreli birimler tatbikat yapmaz, ordu 19. yüzyılın sonunda Prusya tatbikatını reddetti. İşe alım okullarında altı ay boyunca zorunlu bir askeri eğitim uygulanmakta, üç haftalık toplantılarda askerler vakti olmamakta ve belki de sadece askeri bir şekilde örgütlenmek istememektedirler. Aslında bu onların sorumluluğu değil. Günlük rutin bile bunu söylüyor: sabahları 6'te kalkmak, kişisel hijyen, kahvaltı, eğitim alanında antrenman, öğle yemeği, atış, akşam yemeği, kişisel zaman. 24.00'te toplam bağlantı.
Ziyaret ettiğimiz kışlalar küçük sayılır ve 130 kişiyi tutar. Askerlere (20 kişiye kadar), görevlendirilmemiş subay ve subay odalarına (altı kişiye kadar) ayrılmıştır. Neredeyse birbirlerinden ayırt edilemezler: hem orada hem de orada ince şilteler ve uyku tulumları bulunan iki katlı demir yataklar. Yatakların arka kısımları büyük eşyaların sırt çantalarına kişisel eşyalarla tutturulmuştur. Ayakkabı rafları, kışla koridorunun duvarları boyunca uzanır. Tuvaletler ve duşlar şaşırtıcı derecede temiz.
İsviçrede kışlada hazing hakkında duymadım. Fakat sonuçta, genç erkekler de onlarla çok fazla zaman geçirmiyor. Ne de olsa burada, orduya gitmiyorlar, birkaç haftalığına gelip eve gidiyorlar. Ayrıca, zorunlu tatbikatlar sırasında, Cumartesi ve Pazar evde yapılır.
Milis birimlerindeki disiplinli tüm çarpıcı demokratik düzende, belirli bir sorun yoktur. Çünkü bir para cezaları sistemi geliştirildi ve en küçük detaya boyandı ve ordu pansiyonunun kurallarına uymaması ve tüzüğünün ihlali ile ilgili olarak “vatandaştan” daha büyük birkaç emirdir. Kontrol fonksiyonları personel yetkilileri tarafından gerçekleştirilir. Cezanın miktarı hakkındaki karar birim komutanı tarafından verilir. Nadir bir suç, askeri savcılık tarafından kabul edilir.
Bütün bunları, bize eşlik eden memurlarla tartıştık. İki haftada toplanan, temiz traşlı Georg Klingler, “vatandaşa” geri dönen, yine bir avukat olacak. Şimdilik gazetecilerin sorularını doğru bir şekilde cevaplıyor. Baş teğmen, ordudaki yıllık üç haftalık hizmeti oldukça sadık bir şekilde ele alıyor, çünkü yalnızca kariyerine müdahale etmiyor, aynı zamanda yasal uygulamada da uygulayabileceği birçok yaşam izlenimi veriyor.
Ancak Kaptan Michael Isenring uzun zaman önce, işe alım okulundan mezun olduktan sonra, ana sivil mesleğini bir programcı olarak dikkate aldıkları polis memurları için okula gönderildi. Yıllar geçtikçe, genç subay, milis ordusunda belirli bir kariyer yaptı, ancak hiçbir zaman düzenli bir asker olmak istemedi. Michael, kendi kendine kabul ettiği kadarıyla askerlik hizmeti sivil hayatıyla kesişmiyor. Gündem yılda bir kez gelir, üniforma, sırt çantası, silah dolaptan çıkarılır - ve programcı Michael Isenring değil, iki çocuklu sevgi dolu bir koca ve baba değil, Hauptmann Isenring daireden çıkar.
Yedi yaşındayken Alexey Gromov ailesiyle birlikte İsviçre'ye geldi. Rus ailesi, fizikçiler, Zürih Teknik Üniversitesi'nde sözleşmeli olarak çalışıyor. Kendini ve yabancı bir ülkedeki yerini bilmek her zaman zordur. Yıllardır 18'te İsviçre pasaportu almış ve bir işe alım ofisi için bir gündemde olan adam, üniversitede bilgisayar programcısı olarak çalışmaya başlamış olmasına rağmen orduda kendini denemeye karar verdi. Rus dili bilgisi onu, görevlendirilmemiş subayların emri neredeyse gözünde bir poliglot haline getirdi. Sonuçta, Rusça çok nadir ve zor bir dil olarak kabul edilir. Böylece Alexey, memurların okuluna gönderildi ve şu anda iletişim teğmenliği ve askeri tercüman olarak görev yapıyor.
Ancak genç adam hayal kırıklığını gizlemiyor: “Eğitim kampına giderken, askerler ve memurlar, bunun için gerekli tüm şartlara sahip olsalar bile, fiziksel eğitim ile meşgul bile değiller. Sadece zamanlarına hizmet ediyorlar. Bana uygun değil. Başka bir ordu hayal ettim. Sadece muhtemelen saf Rusça. İsviçreli yoldaşlarım her şeyi mükemmel sırayla bulurlar. ”