Bu haberimizde, başka ülkelerde suç ve suçlu ile mücadele etmekle görevli insanların anlatımıyla, karşılaştıkları her biri birbirinden ilginç davaları bulacaksınız...
Seneler sonra gelen mektup
Yakından tanıdığım bir hayırseverin vefat haberi geldi. (Bu, doktor kontrolündeki ötanazilerin dünya genelinde yasal olmadığı zamanlardaydı.) Soruşturmadaki adamı iyi tanıyordum ve ölümcül bir hastalığının bulunduğundan haberim vardı. 40. yaşını göremeden ölecek ve 2 küçük çocuğu yetim kalacaktı. Devamlı yerel derneklere bağış yapardı. Ve mesela, geçim sıkıntısı çeken dul bir anneye, Noel zamanı borçlarını ödeyebilsin, arabasını tamir ettirebilsin ve çocuklarına yemek ve hediyeler alabilsin diye 25,000 dolar vermişti.
Gelen otopsi raporuna göre öldürülmüştü. Kasten, fazla doz morfin verilmişti. Sağlık ve Adalet Bakanlığı olayı araştırmamızı ve onu öldüren kişiyi adalete teslim etmemizi istedi bizden. Fakat nihayetinde, onu öldüreni asla bulamayacağımız kararına vardık.
Ta ki seneler sonra, eşi, gönderdiği mektupta acısına son verme adına fazla doz verdiğini itiraf etti. (Keşke hiç öğrenmeseydim.) İfadesi alınmak ve itirafını yazmak üzere getirildi. Onun yaptığını kanıtlayacak hiçbir delilimiz bulunmuyordu. Ama o, eşinin 'son dileğinin' acısının dindirilmesi olduğunu söyledi. Kraliyet savcısı da, hüküm olasılığının düşük olmasından ötürü soruşturmayı devam ettirmedi.
Çözülemeyen çocuk cinayetleri
Amcam, 90'lı yıllarda, Florida'da polis olarak çalışıyordu. Eyaletler arası yollarda, belki 4-5 sene boyunca, sürekli ölü çocuklar bulunuyordu. Şüpheli yoktu ve çocukların tamamı 160 kilometrelik çevreden kaçırılmışlardı. En üst noktada, her iki ayda bir ceset buluyorlardı. Ancak çoğunlukla senede iki tane bulunuyordu. Asla çözülemedi.
Amcam emekli olduktan sonra, birtakım kanıt fotoğrafları, bir selde yok oldu. Emekliliğinden sonra 10 sene boyunca, benzer davalar olduğunda departmanı tarafından ayrıntıları anlatması için çağrılırdı. Bir yerden sonra bu talepleri yanıtlamayı kesti ve artık hayatını ölü çocuk görmeden sürdürmek istediğini söyledi.
Tekrarlayan suçlar
Annem senelerce küçük bir kasabada gazeteci olarak çalıştı ve her zaman 'öldürüleceği belli tipler' olduğunu söylerdi. Polislerin defalarca taciz, şiddet, çocuk tacizi gibi sebeplerle uğraştığı insanlar. Daha evvel işledikleri bir suçu 20 defa daha işlerlerse, ölecekleri 'belliydi.'
Örneğin, bir adamın kız arkadaşını silahla tehdit ettiği 'domestik sorunlardan' ötürü, polis, birçok kez aranmış. Derken bir gün bu kişi, o meşhur silahını temizlerken silah patlamış ve adam ölmüş. (O zaman açıklamaları bu oluyordu.) Niçin derine ve detaya insinler ki?
Özür dilerim Tammy
18 aylık bir bebek, annesinin sevgilisi tarafından öldürülmüştü. Kasten miydi, kaza mıydı bilmiyorum.
Anne işten çıktıktan sonra çocuğu bulmuş, beşikte uyuyor süsü verilmiş ancak birkaç saattir ölüymüş. Şüpheli kendi bileklerini kesmiş, banyo duvarına kendi kanıyla bir özür notu yazmış: 'Özür dilerim Tammy.'
Şüpheli, yatakta iki bileği de kesik bir biçimde kan kaybından ölmeyi beklemiş. (Yataktaki kan havuzundan bunu anlayabiliyorduk.) Çok uzun sürünce, şüpheli evi terk etmiş. Tabii onu bulup intihar teşebbüsünden kurtarmak umurumda değildi. Belki sırf mahkemeye çıksın diye onu kurtarmaya çalışırdım ama, ölümü daha kolay ve adaletli göründü. Fakat ne var ki, işimiz gereği de bakmamız icap ediyordu.
Arabası hakkında arama kararı çıkardık ve anında kaza haberi geldi. Şüpheli, komşu bir kentte, kırsalda yol alıyormuş. Tahmini 128 km süratle giderken beton bariyerlere sürmüş ve kemerini takmadığı için de ön camdan dışarı fırlamış! Takla atan araba ise onun üzerine düşmüş. Sorgu yargıcı hangi temasın onu öldürdüğünü saptayamadı.
Sallanılan çocuk
Bilinci kapalı ve kusan bir çocukla alakalı ihbar geldi. Çok ayrıntıya girmeden belirteyim ki; oraya ulaştıktan sonra, çok sürmeden, başka bir olayın üzerini örtmeye çalıştıklarını anladım. Ben ve partnerim olayın nereye gittiğini biliyorduk ama, duygusallaşmadan işinizi halletmeye çalışıyorsunuz.
Anne ve baba, inatla, çocuğun bir miktar abur cubur yediği ve kusmaya başlamadan evvel de yatmaya gittiği yalanını söylüyordu. Fakat sonra, yapılan inceleme ve araştırmalar neticesinde; babanın, çocuk abur cubur yediği için sinirlendiği ve bu yüzden de çocuğu bileklerinden tutup oraya buraya sallayarak neredeyse öldürdüğü ortaya çıktı.
Adalet kavgası
1983 yılında, 6 yaşındaki bir çocuğu döven bir adamı durdurdum. Adamı fena halde dövdüm ve polisler gelince de tutuklandım. Birkaç şahit geldi, ifade verdiler ve polisler kontrol yapıp adamın 'çocuklara karşı işlenmiş suçları' (hala ne olduğunu bilmiyorum) ve uzaklaştırma kararı olduğunu öğrendiler. Komiser orada, benimle bir anlaşma yaptı. Şayet gider ve beni gözetim altında tuttuklarını unutursam, hakkımda ağır ceza gerektiren bir suçtan dava açmayacaklardı.