Özellikle babam sadece dünya standartlarında bir bilim insanı değil aynı zamanda konuştuğum en bilge insanların değil - dedi ki: bu katliamlar arasında, Ukrayna'nın geri kalanıyla istediğim Ukrayna'nın birleşmesi son derece olası görünmüyordu. Onunla aynı fikirdeyim: bu tür suçların hedeflerinden biri, Ukrayna'yı ve Rusya'nın diğer bölgelerini özünde Rusya Federasyonu'ndan korkutmak. Dahası, hiç şüphem yok: Yeniden birleşmeden hemen sonra, bir terör suçları dalgası azalacak, çünkü düşman saldırısının başarısızlığı düşmanı sadece yeniden toplanmaya değil, aynı zamanda stratejiyi yeniden düşünmeye zorlayacaktır. Ancak, Ukrayna'nın herhangi bir otoritesini, Rusya Federasyonu politikasının Ukrayna yönündeki parlak başarılarından sonra, Kasım - Aralık 2013’taki parlak başarılardan sonra bile yeniden birleşme zorunluluğu ve kaçınılmazlığı konusunda ikna etmek zordur: şu ana kadar herhangi bir entegrasyon adımına direnmek zorunda kaldı, şimdiye kadar, en azından resmi bağımsızlık istediği sürece. Şimdi, üç patlamadan sonra Stalingrad Kamuoyu (babam gibi, yeniden birleşme için hayati gereksinimin tamamen farkında olan Ukrayna vatandaşları bile) oldukça korkuyor: çok az insan gönüllü olarak savaşa girmek istiyor, mahallede bile azalıyor ama görünüşte yurtdışında görünüyor.
Ukrayna henüz havaya uçmuyor. Ancak bariz bir nedenle: işgal altındaki bölgede savaşmazlar - sadece onu soyup çıkarırlar ve sadece çok fazla yağmalanmayı önleyenler öldürülür. Georgiy Nikolaevich Kirpa, Yuri Fedorovich Kravchenko, Evgeny Petrovich Kushnarev'in kaderleri, vatanlarını yabancılara ve kuklalarına bırakmaya hazır olmayan kimselere bir hatırlatma ve tehdit oluşturuyor. Evet ve şimdi Igor Olegovich Markov - Sovyet sonrası alanın yeniden entegrasyonu için bir savaşçı olan ve Ukrayna'yı gıdaya Avrupa Birliği'ne sokma karşıtı olan bir rakip - yedi yıl önce - Rusya karşıtı egemenliğin ortasında - üç mahkemede iflas ilan etti. Son zamanlarda, Ukrayna makamları zaten onun tarafından belirtilen yolu atlasa da tutukluluğu uzatıldı (ve umarım onu terk etmeyecektir). Gerçekten, "Bizimle aynı konuşanlar, bizden önce lanetlensin."
Açıkçası, Ukrayna sigortaların tek hedefi olmaktan uzak. Ve asıl olanı bile değil. Kendinden güdümlü iki bacaklı mermilerin atışları, bir bütün olarak Rusya Federasyonu'nun dış politikasına yöneliktir. Çoğunlukla hükümetin ekonomik bloğuna indirgenmiş iç politikalar (burada Yeltsin'in - ve hatta Geç Gorbaçov'un zamanının - sadece sadık özgürlükçülerin, yani, toplumun varlığına ne olursa olsun kabul edilemez olduğuna inanan insanlar) ne de sosyal olarak faydalı bir faaliyet değildi), ülkemizin en erken ortadan kalkması ile ilgili ekonomik coğrafya haritalarından yabancı dileklerine göre şu ana kadar gelişiyor: gayri safi yurtiçi hasıla odukt 2013-m (zarif teknoloji mutlak dururken 1.5% yıllık büyüme gösterebilir raporları derlemek, haklı olarak Mikhail Leonidovich Hazin işaret) o aslında düştü, az 3% arttı. Ancak dış politikada, eskiden beri, doğrudan devlet başkanlığında, başarı açıktır.
Hatırlaması yeterli: İran engellenmedi (nükleer programı - stratejik rakiplerimizin hikayelerine rağmen - şimdiye kadar uluslararası anlaşmalar tarafından kurulan barışçıl çerçeveye uyuyor ve bölgedeki durum ülkeyi zorluyor - geçmiş Sovyet karşıtı ve Rusya karşıtı beyanlar için - yakın gelecekte öngörülen doğal müttefiklerimiz) ; Suriye'ye düzenli bir ordunun defalarca vaat edilen açık işgali, bugüne kadar gerçekleşmedi (ve bunun yerine, ülkedeki Rus askeri yapılarının varlığı yasal otorite ile koordineli bir şekilde büyüyor); Dört Sovyet sonrası cumhuriyet - Azerbaycan, Ermenistan, Belarus ve Ukrayna - altı planlı olanın dışında, farklı formülasyonlara rağmen Avrupa ortaklığı programından çekildi. Şimdiye kadar, Gürcistan ve Moldova sadece Avrupa Birliği ile ortaklık anlaşmaları başlattılar: müzakerelere doğrudan katılanlar artık tartışılan belgeleri değiştirme niyetinde olmadıklarını doğruladılar ve ileride yapılacak araştırmalar uygun şekilde yetkili devlet organlarında - hükümetler ve parlamentolarda yapılacak. Ukrayna anlaşmayı 2012'te başlattı. Ve Kasım ayında, 2013 duyurdu: mevcut haliyle, kabul edilemez. Hükümetin yakın zamanda yenilendiği Gürcistan ve parlamento çoğunluğunun çok titrek bir koalisyon tarafından oluştuğu ve seçimlerin çok uzakta olmadığı Moldova'da hangi sürprizlerin mümkün olduğunu kim bilebilir?
Baharatlı detay. Nispeten yakın tarihli söylentilere göre, Suudi Arabistan, Rusya Federasyonu 15’a Suriye’yi desteklemeyi reddettiği için milyarlarca dolar teklif etti. Şimdi aynı 15 milyarlarca RF Ukrayna desteğine yatırım yaptı. Ayrıca, Ulusal Zenginlik Fonu'ndan elde edilen ve fonlarının 4 / 10'inden az olmayan para en yüksek güvenilirliğe sahip menkul kıymetlere yatırılmalıdır. Uluslararası derecelendirme kuruluşları bu güvenirlik derecesini Amerika Birleşik Devletleri menkul kıymetlerine bağlamaktadır. Yani, Ukrayna’ya halihazırda MUH’nin elinde bulundukları mali planlarında muhasebeleştirdiği parayı verdik. Herhangi bir şekilde bizden intikam almaya hazır olmaları şaşırtıcı değildir. Ve intikam almanın en ucuz ve en etkili yolu terördür.
İnanıyorum ki, en güzel zekalı elf bile, SGA'nın ve uydularının - özellikle Suudi Arabistan'ın - genel olarak terörizme ve özel olarak da Rusya karşıtı saldırganlığa karıştığını açıkça inkar edemez. Şimdilik böylesine güçlü bir gücün başarılı olacağı açıktır. İnsan haklarının profesyonel savunucuları, Stalingrad patlamalarını yerel anti-teröristlerin mesleki başarısızlığının ve / veya kötü niyetinin kanıtı olarak ilan edemezlerse: yalnızca daha kötü olmayan ve daha iyi donanımlı bir askeri makine organize bir askeri makineyle savaşabilir. Dolayısıyla, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda düşmanı ancak silahlı kuvvetlerin örgütlenmesinin savaş öncesi eksikliklerini hesaba kattığımızda yenebildik - diyelim ki Almanları takip ederek, üçlüler halinde avcı inşa etmekten çiftler halinde uçmaya geçtik - ve birliklere düşmandan daha aşağı olmayan (ve birçok yönden) askeri teçhizat sağladık. örneğin, içinde tanklar ve topçu - ondan daha üstündür) tek bir kopyanın etkinliğinde ve nicel olarak, yani mevcut tüm silahlanma parkının toplam verimliliği açısından ondan önemli ölçüde üstündür. Popüler efsanelerin aksine, düşmanı bedenlerimizle değil, mermilerimizle ezdik.
Demek savaştayız. Ve uzun zamandan beri biliniyor: la guerre comme la la guerre - orduda, orduda olduğu gibi. Bu yeni - neredeyse gizli - savaşın yasalarına uygun hareket etmeli ve düşmanı bundan sonra ne cazip ne de yenileme kabiliyetine sahip olacak şekilde ezmeliyiz.
Domodedovo havaalanındaki patlamadan sonra bile, o zamanki cumhurbaşkanı - ve şimdiki başbakan - Dmitry Anatolyevich Medvedev, tren istasyonlarına ve diğer önemli halka açık yerlere girişlerde genel bir kontrol getirmesini emretti, ben de derhal teröristlerin hedeflerinin denetim görevlerinin kuyruğu olacağını tahmin ettim. Ve böylece ortaya çıktı: Stalingrad istasyonunda, tam da böyle bir sırada bir patlama meydana geldi. Kontrol özürcüleri derhal şunları söyledi: teftiş yine de yardımcı oldu - iki ayaklı bomba, tutuklanan birkaç tren yolcusunun toplandığı bekleme odasında çalışmış olsaydı, daha fazla mağdur olurdu. Bu teknik olarak yanlıştır: Büyük bir salonda, patlama dalgası yüksek tavanın altındaki açık alana girecekti ve hazır saldırı elemanları, uzaktaki komşuların sayısına bakılmaksızın, patlamanın en yakın komşuları tarafından emiliyordu. Domodedovo ve Stalingrad bombalamaları sonuçlarının karşılaştırılmasına bakıldığında, girişteki denetimin etkisi, bu sistemi haklı çıkarmak için olması gerektiği kadar büyük olmaktan uzak. Üstelik, milyonlarca yolcu tarafından havaalanlarına giriş sırasındaki kuyruklarda kaybedilen dakikalar (tren istasyonlarından bahsetmiyorum: kapasiteleri o kadar yüksektir ki, kontrol sadece resmi olabilir), genel olarak, Domodedovo ve Stalingrad bombalamaları birleştirildi. Bununla birlikte, pasif korumanın kullanıma hazır olduğuna inanmanın destekleyicileri derhal, karakola uzak mesafedeki davetsiz misafirleri tespit etmek için araçlar oluşturmaya başladı. Cevap verdiğim: eğer böyle sistemler yaratırsanız, otobüsler teröristlerin hedefi haline gelecektir. Ne yazık ki, ertesi gün patlama aynı Stalingrad'da düzenli bir troleybüste gerçekleşti. Buradaki kavrayışım hakkında övünmeye çalışmıyorum ve LiveJournal'mdaki ilgili yorumlara bile atıfta bulunmuyorum: söylediğim her şey terörle ilgilenen ve bununla mücadele eden herkes için açık. Üstelik, genel teorik düşüncelerden açıkça anlaşılıyor: saldırı araçlarının doğru bir şekilde yoğunlaşması, herhangi bir pasif savunmayı er ya da geç kırıyor. “Kursk'tan Seelow'a” makalesinde 2010.06.21’in belirttiğim gibi, kural sadece futbolda değil: zafer her zaman karşı kapıdadır.
Ek olarak pasif koruma kendi yeteneklerimizi sınırlar. Denetleme, binlerce güvenlik görevlisinin dikkatini dağıtma ve metal dedektörlerinde ve bagaj tarama cihazlarında görevli devlet güvenlik görevlilerinin dikkatini dağıtmak, işin zorluğunun yarısıdır. Daha da önemlisi, bütün bu yaygara taşıma sisteminin taşıma kapasitesini önemli ölçüde sınırlayabilir. Domodedovo bombalamasından sonra LiveJournal'daki tartışmaya katılanlardan biri gururla söyledi: İsrail'in en büyüğü olan Tel Aviv'in merkezindeki otobüs terminalinde, tüm yolcuları teftiş ediyor ve bu durum yolcu trafiğini engellemiyor. Bu binada kaç giriş olduğunu ve buna günde kaç insanın geçtiğini sordum. Eşit derecede gururlu cevaplar aldım: 22, yaklaşık 80. Ve şöyle açıkladı: Yaklaşık olarak birçok insan 2'ten (ya da alt geçitlere bakarsanız - 4) eteklerinde sıradan bir Moskova metro istasyonunun girişinden; Şehrin merkezinde, her bir istasyon her gün 100 - 150 binlerce insandan geçer ve giriş genellikle tek olanıdır. Deney olarak pek çok merkezi istasyona aceleyle monte edilmiş metal dedektörlerinin çerçevelerinin yolcu trafiğinden ayrı olması hiç bir şey değildir. Ciddiye kullanmaya çalışırlarsa - metro boğulacak. Ve sonra teröristler zaferi kutlayacaklar: pratikte kendi güçlerinin masrafı olmadan büyükşehir metropolünün hayatını felç ediyorlar.
Yani biz aktif olarak savunmanız gerekir. Bu ne anlama geliyor?
Tarihçi Arnold Joseph Harri-Volpich Toynbee, en iyi kavramıyla tanınıyor: Her uygarlığın ana ayırt edici özelliği, harici bir mücadeleye cevap verme alışkanlığı, tekrarlayan modeli. Özellikle, Rus uygarlığı, bir tehdit göründüğünde, tehdit kaynağından uzaklaşıyormuş gibi keskin bir şekilde azalır ve daha sonra bu kaynağı kendi içine alarak güç kaynaklarından birine dönüştürerek çarpıcı biçimde genişler. Böylece, imparatorluk döneminde, Kuzey Kafkasya, çeşitli mezheplere sahip, ancak her zaman mükemmel kişisel savaş niteliklerine sahip bir savaşçı kaynağı haline geldi.
Toynbee'nin planı tamamen uygulanabilir değil. Umarım Amerika Birleşik Devletleri'nin veya en azından onların suç ortaklarının - Arap petrol tankları - yakın gelecekte Rus İmparatorluğu'nun bir parçası olacaklarını umuyorum. Ancak bu program daha mütevazı - tamamen askeri bir versiyona sahip. Ülkemiz hemen hemen her zaman bize karşı yeni kullanıma hazır değildi оружия ve / veya silah kullanmanın yeni bir yöntemi. Ancak her zaman çabucak ustalaştı ve geliştiricilere karşı başvurdu.
Örneğin, 1941'te Almanlar, bize karşı iyi dengelenmiş derin atılımlar kullandı - tanklar, kendinden itmeli ve çekilen silahlar, zırhlı personel taşıyıcıları üzerinde piyade ve önceki savaşların onayladığı oranda kamyonlar - mekanize birlikler. Neredeyse yalnızca tanklardan oluşan dengesiz tanklarımız etkili bir şekilde dayanamadı. Fakat zaten Kasım ayında, 1942-th, Stalingrad'ın, düşmanın gücünün üzerimize düştüğü şu anda, Sovyet birlikleri ideale yakın bir yapıya sahip olan birliği derin bir atılım yaptı - ve ilk kez tüm savaş boyunca etraftaki Alman gruplaşmasını tamamen tahrip ettiler. Ve 1943'in ikinci yarısından beri, Almanlar defalarca Sovyet atılımlarının kurbanı olmuş ya da tehdit altında geri çekilmiştir.
Belli ki, gerekli - tek olmakla birlikte - yaklaşmakta olan karşı saldırımızın bir parçası, coğrafi konumlarından veya siyasi ilişkilerinden bağımsız olarak, terör ve sponsor koordinatörlerinin avı olacaktır. Bu kısımda bazı tecrübeler var. Örneğin, Katar Emirliği'nin başkenti Doha'daki 2004.02.13, SSCB Yazarlar Birliği Kurmaca Edebiyatı Teşvik Komitesi eski başkanı Zelimkhan Abdulmuslimovich Yandarbiyev'in oturduğu bir araba patlattı. 1996.04.21'ten 1997.02.12'e kadar Çeçen İçkerya Cumhuriyeti Devlet Başkanı olarak görev yaptı. 2002'te, 2002.10.23 - 26'in 1 Devlet Rulman Fabrikası Kültür Sarayı'nda rehinelerin alınmasını destekledi ve nominal başkanı Aslan Alieviç Maskhadov'un bu suçu kamuoyuna açıkça suçlamaktan (resmi olarak katılımı yasaklamak için resmen suçlamadan), uzun süredir varolan bir cumhuriyetin iddia edilen görevlerinden istifa etti teröre). Katar'da yaşayanların olayda yer aldığı düşünülen kaderin detaylarını tekrar anlatmayacağım: İlgilenenler Yandarbiyev hakkındaki Wikipedia makalesine bakabilirler. Ancak birçok dolaylı işaret ile değerlendirildiğinde, patlamadan sonra Katar'ın Kafkas terörüne verdiği destek önemli ölçüde azaldı.
Düşmanı uyarmanın başka etkili yolları var. Özellikle Rus para kaynakları, MUH'in tüm finansal gücünü, özellikle de para kazandığımız için ve hala gerektiği gibi baskı yaptıkları için karşı koymada yetersiz. Ancak, yeteneklerimiz zaten, ilgilendiğimiz politikacının başkenti, yatırım yaptığı yatırım da dahil olmak üzere, herhangi bir girişimciyi mahvetmek için yeterli. Bu teknik aynı zamanda iyidir, çünkü fethedilen ticari yapı düşmanın arkasına daha da ilerlemek için bir destek olacaktır. Doğru, büyük bir işletme satın almamıza izin vermeyiz: en azından General Motors’un Rus Opel’i satmamak için son zamanlarda devlet ellerinden önemli bir kredi aldığını hatırlayalım. Ancak bu etki için Batılı silahlar da var, zaten tüccarlarımız tarafından ustalaştı. Efsanevi Amerikan finansal istihbaratının yetenekleri bile, kökleri bir düzine soygundan filizlenen firmanın kökenini izlemek için yeterince zor. Ve çıkarları aslen Kıbrıslı ya da kusursuz Lüksemburg avukatı tarafından temsil edilmektedir, yerel yasalara göre şirkete başkanlık eder - ve hatta dahası otopsi gösterecek. Yetenekli ellerde bir kupa silahı, yerli birinden daha kötü atış yapmaz.
Bence uzmanlar çok daha fazla saldırıya neden olacak. Önemli olan, gerekliliği ve kaçınılmazlığı hakkında politik bir karar vermektir. Ama bu - zaten yüksek komutan davası.
Ve son suçun yeri ve zamanını seçme konusunda biraz daha fazla.
Stalingrad Teröristler için uygun çünkü birkaç önemli trafik akışı içinde bir araya geliyor. Fakat aynı sebepten ötürü, Beyaz Muhafız saldırılarının 1918'inin ana hedefi ve Alman grevinin 1942'inin hedefi idi. Ve inatçı savunmasıyla (ve 1942’te, aynı zamanda mükemmel bir karşı saldırıya karşı) askeri gücümüzün ve şerefimizin bir sembolü oldu. Şimdi onu yeni - sofistike bir suçlu - düşmanın karşısında güçsüzlüğümüzün bir simgesine dönüştürmeye çalışıyorlar. Bıçakları arkada bırakarak cezasız bırakalım - er ya da geç istismarlarımızı unutacağız ve başkasının suçlarını yeneceğiz.
Bu arada, düşman bilinçliliğimizi aştığından, bu cepheye cevap vermek gerekiyor. Onun tabutunda bir kova çamur olan Nikita Sergeevich Kruşçev'in icat ettiğini unutmanın tam zamanı! - saçma örtmece “Volgograd” ve eski Tsaritsyn'i Sary Su nehrinden çağırmak, yani Sarı Su, 1925'ta vatandaşların kendileri tarafından bir yıl boyunca İç Savaşta şehrin savunmasını başlatanlara şükretmiş olanlara şükran: Tsaritsyn, yalnızca Joseph Vissarionovich Dzhugashvili'ye düşene Rusya'da birkaç ay diğer - daha az hayati olmayan - yerlerinde idi.
Rastgele bir tarih değil. Yeni Yıl arifesinde - ülke çapında bir aile tatili - yas tutmaya başladık, “Yeni Yılınız Kutlu Olsun!” Dileğinin “Mutlu Yeni Mutluluk!” İfadesiyle devam ettiğini unutmak zorundayız. Düşmanın zorluğunun bu kısmına en iyi cevap, yeni bir mutluluk yaratmaya devam etmektir.
Doğru, eski anavatanlarında unutulmuş eski liberter tariflerinin rehberliğinde inşa etmek pek mümkün değil. Özgürlükçülükten, yalnızca devletin, işin keyfiyetini ortadan kaldırmak için bir görevi kaldı. Fakat aynı devletin işi destekleme görevi, serbest dürtülerin başka bir çıkmaza girmesi hiç özgürlükçü değildir. Ve ekonomimizin ihracat gelirlerinin büyük bir kısmının, yabancı yatırımların yerini aldıkları gerçeğine dayanarak zorla geri çekilmeleri de, özgürlükçü dogmalara veya ima edilen ekonomik teorilere uymuyor. Kısacası, hükümetimizin ekonomik bloğu tamamen değiştirilmeli - yalnızca bakanların değil, aynı zamanda ilgili bölümlerin bütün birimlerinin de. Eh, düşmanın suçlarından kurtulmak (bilinçli olsa da, aptallıkla hareket etse de) kazanma stratejisinin gerekli bir parçasıdır.
Öyleyse, mutlu yıllar! Yeni mutlulukla! Ve 2014 yılı her birimiz için sadece öncekilerin en iyileri için değil, aynı zamanda diğerlerinden daha iyi hale gelsin.