En yorgun ruhlara bile ilham verecek paçavra-zenginlik hikayesi gibisi yoktur ve böyle bir hikaye IKEA'nın kurucusu Ingvar Kamprad'ın hikayesidir. İskandinav tasarımlı mobilyayı küresel bir fenomene dönüştüren adam, Smaland'daki Agunnaryd köyü yakınlarındaki Elmtaryd adlı küçük bir çiftlikte doğdu. Bu, İsveç'te büyümeyen bizler için pek bir şey ifade etmeyebilir ama İsveçliler için bölge, kırsal yoksulluğun getirdiği zorlukların bir simgesiydi.
Kamprad girişimci bir ruhtu ve 6 yaşındayken kibrit satarak erken başladı (ancak Gardiyan iş becerilerinin 5 yaşındayken göstermeye başladığını ve 10 yaşındayken bisikletinde Noel süsleri, balık ve kalem sattığını söylüyor. IKEA, Kamprad sadece 17 yaşındayken, babasının okulda başarılı olduğu için ona verdiği tohum parasıyla doğdu ( İsveç.se ). 1947'de Smaland'da yerel üreticiler tarafından üretilen mobilyaları satıyordu ve 1951'de Kamprad ilk milyonunu kazandı.
Kamprad tartışmaya yabancı değildi ve en sevdiği cümle, 'Sadece uyuyanlar hata yapmaz.'
Rakiplerinin altını çizmesiyle biliniyordu - o kadar ki, üreticiler ve perakendeciler şirketi boykot ettiler ve mobilya fuarlarına katılması yasaklandı; çözümü, üretimi maliyetlerin daha düşük olduğu Polonya'ya götürmekti. Şirket intihalle suçlandı. Ve 1994'te medya ondan Nazi geçmişi hakkında temize çıkmasını istedi. Kamprad, Nazi partisinin maaşlı bir üyesi olduğuna dair hiçbir anısının olmadığını iddia ederken, İsveç'in faşist lideri Per Engdahl ile yıllardır inkar edilemez yakın bağları vardı.
Kamprad aynı zamanda zeki bir iş adamıydı. Vergi ödemekten kaçınmak için 1973'te İsveç'ten Danimarka'ya gitti; Bundan dört yıl sonra İsviçre'de yaşıyordu. Hatta uygulamaları resmi bir AB soruşturması başlattı.
Eğer Bloomberg Milyarderler Endeksi 58.7 milyar dolarlık servetiniz nedeniyle isminizi listeliyor, sosyete dergilerinde gösterilecek düzenli görünüşlerle yüksek hayatı yaşayacak tipte olabileceğinizi hayal ediyoruz. Ancak Ingvar Kamprad mütevazı bir adamdı. Kamprad, 2018'deki ölümünden önce 1993 Volvo'sunda (bisiklet sürmediği zaman - ömür boyu sürecek bir tutku) dolaşmasının yanı sıra bit pazarlarında alışveriş yapmasıyla biliniyordu. Çalışanlarını 'iş arkadaşlarını' aradı, ekonomi sınıfında uçtu ve ucuz otellerde kaldı. Odasının mini barlarını doldurmak için daha ucuz süpermarket içkileri bile aldı.
Kamprad'ın İsviçre'deki evini ziyaret eden bir tanıdık, şunları söyledi:Gardiyan, 'O kadar alçakgönüllüydü ki, servetini asla tahmin edemezsiniz. Bütün aile ilgilenmiyorlar. Süslü arabalar veya saatler bile yok. Şirket tutkudur. Ve evet, arkadaş canlısı bir insandı. '