We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Para ve güven. Amsterdam tefecileri ve modern devletin yükselişi, 1478-1794
Marjolein 't Hart tarafından
XIV Uluslararası İktisat Tarihi Kongresi (2006)
Özet: Bu makalenin amacı, yatırımcı halk ile Hollanda'daki merkezi (diğer bir deyişle taşra) yöneticiler arasında güvenin nasıl oluştuğunu ve devlet kredilerinin ayarlarının zaman içinde nasıl geliştiğini belirlemektir. Geç ortaçağ ve erken modern dönem boyunca, belirli krediler ve yatırımcıları araştırılır. Kentsel kamu borcu çalışmalarından elde edilen modellerle uyumlu olarak, aşağıdaki özellikler ilgi çekicidir:
1) yatırımcılar küçük, tipik bir etnik veya mesleki elit miydi, genel olarak finansal hizmetlerde uzmanlaştılar (bankacılar, bankacılar, kuyumcular, Lombardlar / İtalyanlar, Yahudiler) veya birkaç topluma dağılmışlardı
2) hükümet merkezinin etrafındaki yakın bir çevreye mi (bizim durumumuzda genellikle Lahey) mi mensuplar yoksa yükselen devletin bürokrasisine doğrudan bağlı olmayan yatırımcılar mı?
3) krediler ağırlıklı olarak yetimhaneler, kilise kurulları veya şehir yönetimleri gibi toplumsal kurumlardan mı geldi yoksa bireysel olarak faaliyet gösteren yatırımcılar mı
4) aboneler yalnızca toplumun en zengin katmanlarına mı (en çok satan tüccarlar, kentsel politik seçkinler) mi aitti yoksa topluma geniş bir şekilde mi dağılmışlardı
Diğer bazı özellikler de önemlidir. Tahviller üçüncü bir şahsa devredilebilir mi? Serbest piyasada satılan tahviller yatırımcılara baskı mı yaptırdı yoksa zorlandı mı? Tahvillerin büyük ölçüde özgürlüğü ve kolay ticareti, kişisel olmayan ilişkilere işaret ediyor. Bu tür 'soyut' ayarlar, devlete yüksek derecede güvenildiğine işaret ediyor. Bu, İngiliz finans devriminde özel bir önem taşıyordu.