Bu maçın neyini yazayım.
Kombine kartı olanların bile maça gelmediğini mi, boş olan locaları mı!
Yakılan elektrik ile 300 güvenlikçinin parasının bile çıkarılamadığını mı, tarihinde ilk kez boş olan tribünleri mi!
Yoksa kaptan çıkan Bilica'yı mı! Yedek stoper Bekir'in sağ bekte oynayıp, genç Okan'ın kulübe de oturmasını mı!
Sakatım deyip idmana çıkmayan Güiza'nın kadroya alınıp altı pastan gol kaçırmasını mı!
Yoksa ağırlaşan Stoch ile Dia'yı mı!
Sarıyer'i çalıştıran eski Fenerbahçeli futbolcu İlker Yağcıoğlu ile maçı izlerken, 'Bu on birden pazar günü kimi oynatırsın' dedim.
Muhtemelen bir kişi oynayacak. Düşündü, düşündü, 'Yazı tura atarım' dedi.
Trabzon maçında gözünü kapayıp, oynatacağın kimse yok.
Dia, Stoch diyoruz, ikisi de ağır. Oysa onları hareketlendirmek, tutukluluklarını üzerlerinden atmaları için 'topla daha çok buluşacakları' bir oyun anlayışı olması gerekirdi. Yapılmadı.
Adam kovalamıyor diye suçlanan ikili, futbolun ikinci yönünü yaptılar da, birincisin de etkili olamadılar.
Cristian mı!
Bu vurdumduymazlığı ile Selçuk'un önüne geçemez!
Aklı maçta değil, başka yerlerde. Geriye kim kaldı.
Bir tek Özer.
Her tarafa koştu. Hücuma da, defansa da yardım etti. En azından pazar günü için umut verdi.
Bir de genç Gökay!
Trabzon maçında oynama ihtimali yok ama başın sıkışırsa elinden geldiği kadar savaşır.
Sakın kimse Semih iki gol attı, 'pazara hazır' demesin. O nöbetçi golcüden, son vuruşlarda etkili olan Semih'ten eser yok.
Niang sakatım derse o vakit başka. Fenerbahçe'nin Trabzon maçında yedek sol beki bile yok. Santos'a bir şey olsa, Caner kart cezalısı. Yattara'nın karşısında kim oynayacak.
Güzel olan bir tek şey var. O da skor. Sıfır çekmedi.