Şimdi öncelikle şuradan başlayalım, okuyucularımızın aklına en başta makale başlığını görünce pulsarlar gelmiş olabilir. İkisinin farkından bahsetmek istiyorum. Pulsarlar, uzaya radyo dalgaları gönderen nötron yıldızlarıdır. Kuasarlar ise evrenin en uzak köşelerinde yüksek enerjiyle parlayan gökadalardır.
Kuasarlar, çok yüksek enerjiye sahip olmakla beraber yüksek parlaklık ve kütleye de sahiptirler. Işık ve enerji miktarları o kadar yüksektir ki galakside açığa çıkan bütün enerjiden fazla olabilir.
Bilinen pek çok kuasar 3-4 milyar ışık yılından daha uzaktalardır. Buna ek olarak yakın zamanda 12,8 milyar ışık yılı uzaklıktaki evrenin en parlak kuasarı bulundu. Güneşten 600 trilyon kat daha parlak olduğu tespit edildi. Evrenin yaşının yaklaşık olarak 13,5-14 milyar yıl yaşında olduğunu düşünürsek, bilim insanları en az evrenin kendisi kadar yaşlı olan bir ışık kaynağını görmek için yaklaşık olarak 20 yıldır çalışmalarını yürütüyorlardı. Tesadüf eseri keşfedilen bu kuasar Dünya ile arasında kalan bir galaksinin sağladığı yerçekimsel merceklenme sayesinde gözlemlenebildi.
Yerçekimsel (kütleçekimsel) merceklenme ise şu şekilde tanımlanıyor; Uzaktaki bir kaynak ile gözlemci arasındaki madde dağılımıdır. Einstein bundan genel görelilik teorisinde de bahsetmiştir. ‘’kaynaktan gelen ışığın, gözlemciye doğru yolculuk ederken kütleçekimsel merceklenme ile bükülmesidir.’’ demiştir.
İlk kuasar olan 3C48 ise 1960 yılında Allan Sandage ve Thomas A. Matthews tarafıdan keşfedilmiştir. Bu kuasarın Dünyaya uzaklığı ise 4,5E9 ışık yılıdır.
PlanetYazar: @GözdeDOĞRU