Gaye SÜNER
O gün sabaha karşı; güneş daha da erken doğmuştu sanki, eskisinden daha parlak bir şekilde hedef belirlemişti gözlerimi, uyuşuk bedenimle araladım gözlerimi, unutmuştum o anda farketmiştim seneler sonra yalnız uyuduğumu, yokluğunu bile parlak bir güneş hatırlatıyordu, ıssız gecelere meydan okurcasına..
-Gaye
Gaye SÜNER
Gecenin sonsuzluğunda yalnızlık,
Ürpertiyor içimi baykuşun soluksuz kulağıma ilişen sesi,
Yastığımdaki tuzlu nemliliğin anlamını anımsatıyor,
Hıçkıra hıçkıra sarıldığım yorganımı özletiyor,
Gözlerimden akan sıcak sıvıyla ısınmaya çalışırken gecenin sonsuzluğu sarmalıyor tekrar, Güneşi görmek için kovalarken yelkovanı.
-Gaye
Gaye SÜNER
Doğuştan kör olan birine gökkuşağını anlatmak gibiydi sana sevdiğimi anlatmak,
İlk nereden başlamalıydım?
Göğün ne kadar ulaşılmaz bir yer olduğunu mu?
Yada mavinin hangi tonu olduğunu ?
O maviliğe nasıl yakıştığını mı yedi rengin?
Sarının en çok sana yakıştığını nasıl anlatabilirdim ki,
Kırmızının bizi bütünlediğini,
Yeşilin aynı gözlerin gibi olduğunu,
Morun masumluğunu,
Turuncunun bütünlüğü oluşturduğunu,
Mavinin göğe karıştığını..
Sana olan aşkımın Dünya kadar büyük, gök kadar sonsuz, sen gibi güzel olduğunu görmeden sen nasıl anlatabilirim ki?
-Gaye