Tahlilci April Nowell’e tarafından, 10.000 yıldan daha uzun bir zaman önce yaşayan olan çocuklar, türlere ilişkin toplu anlayışımız için çok önemli olmalarına rağmen, tarihsel olarak yeterince çalışılmamıştır.
“Çocuklar, Victoria Üniversitesi’nden paleolitik arkeolog Nowell, CBC Radio’nun Fikirlerine verdiği demeçte, paleolitik dönemde nüfusun yarısı ila üçte ikisi, o süre atalarımızın yaşamlarını bilmek için bu çocukların yaşamlarını da anlamamız gerekiyor” dedi.
Buz Devri’nde Büyümek kitabının yazarı Nowell, takriben 15.000 takvim son buzul çağının sonunda yalnızca kendi işlerine bakan insanların bıraktığı kanıtlarla geçmişi bir araya getirmek için onlarca sene harcadı. önce, tüylü mamutlar kırsalda dolaşırken.
Çocukların yetişkinlere kıyasla daha eksik çalışılmasına yol açan uzun süredir sürekli önyargıları başkalaştırmak için çalışan, sayıları gitgide artarak çoğalan araştırmacılardan biri.
Fransa’daki Rouffignac mağarasında yer alan ve takriben dört veya beş yaşında olduğuna inanılan bir çocuğun yivli parmağını belirten tektiform bir tasarım.Ama kesinlikle bu yetişkinler bununla beraber ebeveyndi” dedi.
“Onlar büyükanne ve büyükbaba, teyzeler ve amcalardı ve çevrelerindeki çocuklara somut, şehvetli, entelektüel ve bilişsel olarak yer açılmak zorunda kaldılar.”
Kısmen “rastgele” ya da “öngörülemeyen” davranışlarının arkeolojik kayıtları bozduğu inancına dayanarak, çocukların kazıbilimsel çalışmalarda genelde göz ardı edildiğini söyledi.
“Tartıştılar çocuklar, insanlık tarihinin herhangi bir noktasında aslında başlıca kültürel aktörler değiller – hiçbir şeye dayanarak, ekleyeceğim. Öyleyse neden onları tahlil etmek için zaman ayıralım?” Chicago’daki DePaul Üniversitesi’nde doçent ve kazıbilim başkanı Jane Baxter’a göre.
April Nowell, Victoria Üniversitesi’nde paleolitik arkeolog ve Growing Up in the Ice Age (Nisan Nowell göre gönderildi)
Oysa daha yakın zamanda Baxter, 2005 tarihli The Archeology of Childhood adlı kitabında yaklaşık 30 kaynaktan özel baskı yaptığını belirterek, “Bu alan bir alaka alanı olarak patlama yaptı” dedi.
(Jane Baxter göre sunulmuştur)
Bu gözlemler, Lew-Levy’nin kendi çocuklarını yetiştirme ve öğretme şeklini etkiledi. “Çocuğumun kendi çıkarlarının peşinden gitmesine müsade verdiğimde kendimi fazla daha bakımlı hissediyorum. Biliyorsunuz, onların evrimsel olarak öğrenmeye hazır olduklarına güveniyorum” dedi.
“Sadece bir ebeveyn olabilirim. , bir öğretmen yerine.”
Nowell’in çalışmaları keza birikimli kültüre de bakar: yetişkinlerin bilgiyi çocuklarına aktarması ve peşinde nesiller baştan başa devam etmesi.
Gençler ‘ yalnızca abes bir ambar: bir takım dersleri hatırladılar, bazılarını unuttular ve kendi çocuklarına geçirmek için hayatları baştan başa hangi dersleri geliştireceklerini seçtiler.
Sheina Lew-Levy, Almanya, Leipzig’deki Max Planck Evrimsel Insanbilim Enstitüsü’nde doktora sonrası araştırmacıdır. (Sheina Lew-Levy göre gönderildi)
“Bazılarımızın ilk VCR’lerini programlamalarına destek ederken hatırlayacağımız şekilde düşünebiliriz. Ve bugün, eğer Xbox denetleme cihazını kullanmak istersem Netflix’i akıllı televizyonuma yüklemek için gençlerimden birini arıyorum” diye açıkladı.
“Sosyal öğrenme yoluyla paleolitik dönem çocukları, insan birikimli kültürünün nihai tüketicileri, üreticileri, vericileri ve sürücüleriydi.
“Bu gençlerden sık sık buzul çağını etkileyen kişiler olarak bahsetmeyi seviyorum.”
‘Gözlerimde yaşlar vardı’: Kazıbilimci Jean Clottes, prehistorik sanatın şifresini çözmenin sevinci üstüne
Lew-Levy, bu derslerin, tarih baştan başa birçok toplumun Batı merceğinden fazla farklı şekillerde geliştiğini hatırlattığını söylüyor. çağdaş eğitim ve aile dinamikleri.
“Çocuk gelişimini olduğu gibi kavramak istiyorsak… incelediğimiz topluluklar” dedi.
Aslen Montreal’li olan Lew-Levy, Kanadalıların bu dersi görmezden gelmenin tehlikelerini görmek için fazla uzağa bakmalarına gerek olmadığını söylüyor.
“Bir yatılı okul tarihimiz var ve harika derecede travmatik kültürel deneyimlere ve bu topluluklar için kültürel soykırıma yol açan Yerli toplulukların Batı’da zor kullanarak eğitime tabi tutulmasıyla ilgili bir geçmişimiz var” dedi.
“Okulda eğitime karşın güçlendirici olabilir, bununla beraber toplulukları güçsüzleştirebilir ve gerçekte çocukların nasıl ve ne öğrenmek istediklerine dair bazı etkenliklerini ortadan kaldırabilir.”
Dostça anlar
Paleolitik dönem çocukları hakkında çok az şey bilinmesinin bir diğer nedeni de data ve delil eksikliğiydi.
(Ulusal Park Servisi, USGS ve Bournemouth Üniversitesi)
Bunlardan bazıları bacak izlerini ve el izlerini içerir. İtalya’daki 14.000 yıllık bir mağaradan alınan bu cins bir dizi baskının, iki yetişkin, bir genç, iki preteen çocuk ve muhtemelen evcil köpekleri olan daha küçük bir yaratıktan oluşan bir aile göre gerçekleştirilen yürüyüş gezisini belgelediği görülüyor.
“Bunun en dramatik hikaye olmadığını birincil kabul eden ben olacağım,” dedi Nowell. “Fakat kendimce mesele bu…. Bize bu pencereyi, bu küçük dostça anı, bu insanların günlük yaşamlarının bu anlık görüntüsünü veriyor.”
Fransa, Laugerie-Basse’de yer alan başka bir eser ortaya çıkıyor. optik bir oyuncak (ya da “taumatrope”) olmak, çağdaş bir flipbook’a çok benzer bir doe’nun koştuğunu gösteren bir dizi çizimden oluşuyordu.
Fransa’daki Laugerie-Basse kazıbilimsel alanında bulunan bir paleolitik thaumatrope ait bir sanatçının yorumu. Bu diskin ortasındaki delikten geçirilen bir ip manipüle edildiğinde, diskler ileri geri dönerek çağdaş bir flipbook’a benzer şekilde bir doe yaylanma yanılsaması yaratır.
Ama, küçük fırlatma baltaları, ıslık ve figürinler gibi davet için kullanılabilecek, beceri eğitimi veya bilinmez ritüeller gibi başka nesneler de bulundu.
Nowell, araştırmacıların “muazzam miktarda deniz kabuklarından veya mamut fildişinden üretilmiş ve yetişkinler tarafından giyilen boncuklardan keskin şekilde daha küçük boyutta olan çocuklarla ilişkilendirilen boncuklar.
Fransa’daki Abri de la Madeleine’deki çocuk mezarlığıyla ilişkili giysilerdeki boncuk işlerinin nasıl görünmüş olabileceğini bir sanatçının rekonstrüksiyonu. (Marina Lezcano)
Fransa, La Madeleine’deki bir çocuk mezarlığında bulunan bazı boncuklar, cenaze töreni için özel olarak tasarlanmış kıyafetlerin üzerine bitmiş olabilir veya daha önce hayatta giymeleri için yapılmış olabilir. vakitsiz bir ölüm.
Bu boncukları yerine getirmek olasılıkla “saatlerce egzersiz” aldı, dedi Nowell.
BC araştırmacı 250.000 takvim baltada kan bulunca hayrete düştü
“Bu çocukların doğrusu ne kadar sevildiğini anlatan şey, bu boncukların o çocukla birlikte gömülmüş olması.
Matthew Lazin-Ryder kadar üretilmiştir..