Kitle evangelizmi
Kitlesel evanjelizasyonlar (organizatörler tarafından büyük evanjelizasyonlar olarak anılır ), insanları Hıristiyan inancına kazandırmayı amaçlayan binlerce katılımcının yer aldığı evanjelist olaylardır. Kitle evanjelistleri çoğunlukla evanjelistler tarafından ağırlanır ve genellikle olayın bir unsuru olarak bir sunak çağrısı yaparlar .
hikaye
Kitlesel evanjelizm anlatımı , özellikle Metodizmin ilk günlerinde, bugün Büyük Britanya ve Birleşik Devletler'de 18. yüzyılda canlanma hareketlerinde meydana geldi . John Wesley, Gwennap ( Cornwall on bin) dinleyicisini ikinci ziyaretindeydi . George Whitefield , İngiltere ve Amerika'daki açık alanda binlerce dinleyiciye vaaz verdi ve sesinin bir mildir anlaşılır olduğu söyleniyor. 1741'de Edinburgh yakınlarındaki Cambuslang'da en büyük izleyici kitlesine ulaştı ve burada bir buçuk saat ile yaklaşık yüz bin kişi arasında konuştu ve on bininin dönüştüğü söyleniyor.
18. yüzyılın başında, Amerika Birleşik Devletleri'nde , özellikle Hristiyanlığın Amerikan versiyonu olan kamp toplantıları ortaya çıktı ve burada, dinsel altyapıya sahip olmayan seyrek nüfuslu bölgelerde vaizleri dinlemek için çok uzaklardan insanlar birkaç gün bir araya geldi. Çoğu zaman birkaç vaiz katılır, bazen saatlerce konuşurdu. Yirmi bin kişi söyleniyor bir kamp toplantıya katılan Cane Ridge , Kentucky 1801 yılında,. Bu kamp toplantıları, 1800'den 1830'a kadar Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ikinci büyük canlanma hareketinin ayrılmaz bir parçasıydı. Özellikle Metodistler ve Baptistler arasında popülerdi ve daha sonra Restorasyon Hareketi'nin kurulmasına yol açtılar . Amerikan İç Savaşı'ndan sonra, özellikle bu tür kamp toplantılarını düzenleyen , kutsallaştırma hareketiydi ve son zamanlarda, esas olarak Pentekostal hareketiydi .
19. yüzyılın ikinci yarısında Charles Haddon Spurgeon , Charles Grandison Finney ve Dwight Lyman Moody gibi vaizler o kadar çok dinleyici topladılar ki, kilise binaları çok küçüktü ve halka açık konser salonlarına ve benzeri binalara taşınmak zorunda kaldılar.
20. yüzyılın ortalarında, bilhassa Billy Graham , Oral Roberts ve William Branham kitlesel evanjelizasyonlarla tanındı. Billy Graham esas olarak karizmatik olmayan kiliseler ve cemaatlerle çalışırken, Roberts ve Branham Pentekostal iyileşme canlanmasının liderleriydi. Almanya'da, Alman Çadır Misyonu , İkinci Dünya Savaşı'ndan büyük evanjelist olaylar gerçekleştirdi .
mevcut
Bugün Almanya'da Reinhard Bonnke , Andreas Huebner , Wilhelm Pahls ve Ulrich Parzany , bazıları Afrika'ya odaklanan büyük etkinliklerde vaiz olarak biliniyor . Evangelist Bonnke, Afrika'daki, Nijerya'daki (Batı Afrika) evanjelizm etkinliklerinde olağanüstü sayıda ziyaretçiyi bir araya getiriyor ve bu milyonluk ilk kez aşıldı.
Almanya'da 1993 yılından bu yana, ProChrist adı altında düzenli mezhepsel olmayan kitlesel evanjelizasyonlar yapılıyor ve ana etkinliği şu anda 18 Avrupa ülkesindeki 1.300'den fazla mekana uydu aracılığıyla, çoğu özgür ve bölgesel kiliselerin odaları.
Son birkaç on yılda dünya çapında evanjelizm olaylarının meydana geldiği gözlemlenebilir. Örneğin, Ocak 2005'te Hindistan'da 7 milyondan fazla insanın üç etkinlik için bir araya geldiği üç günlük bir etkinlik vardı.
eleştiri
Kitlesel evanjelizasyonların eleştirisi, farklı bir şekilde gerekçelendirilse bile, hem Evanjelist hem de bölgesel kilise ve laik taraftan yüksek sesle.
Bonnke'ninki gibi karizmatik kitlesel evanjelizasyonlar, öncelikle iyileştirici raporlar nedeniyle eleştiriyle karşılaşır. Avusturya Evanjelist İttifakı yazıyor:
"Bu olaylarda müjde açıkça ilan edilir. Ancak duygular beslenir ve bu tür toplu şifa toplantılarının tüm talihsiz eksiklikleriyle birlikte şifa yoğun bir şekilde vurgulanır. Genellikle test edilmeyen veya tıbbi olarak doğrulanmayan mucizelerin yüceltilmesi pastoral sorumsuzdur ve bu nedenle reddedilmelidir. "
Kitle evanjelizminin uzun vadeli etkileri de sıklıkla eleştirel olarak sorgulanmaktadır. İlahiyatçı Christian A. Schwarz tarafından 1987 yılında yapılan bir araştırmada , Hıristiyanlar kitlesel evanjelizmin sadece yüzde 5'ini kiliseye katılmaya teşvik eden ana faktörlerden biri olarak adlandırdılar (% 76 arkadaşları ve% 22'si kendi papazlarını söyledi).
Ayrıca bakınız
Bireysel kanıt
- Richard Green: Chapter 7 - A Decade of Evangelistic Toil (1741-1750): The Moral Condition of the Country. İçinde: John Wesley - Evangelist. Diyanet Yolu Derneği, Londra, 1905, arşivlenmiş orijinal üzerinde 29 Eylül 2007 ; Erişim tarihi 9 Aralık 2019 .
- Georg O. Schmid: Missionswerk "Christ for all Nations" (CfaN) / Reinhard Bonnke. İçinde: relinfo.ch . 1998, 9 Aralık 2019'da erişildi . }
- Hakeem Jimo: "Tanrı'nın biçerdöver" için ruhları toplamak: Nijerya'daki tartışmalı Alman evangelist Bonnke. (pdf, 16 kB) İçinde: Neue Zürcher Zeitung . 16 Kasım 2000, 9 Aralık 2019'da erişildi (kirchen.ch'de çoğaltılmıştır).
- Christian A. Schwarz: Temel kurs evangelizmi. Koinonia-Verlag, 1993.