Doğum eylemi 36.gebelik haftasından önce başlıyor ve bebeğin doğumu ile sonuçlanıyorsa bu duruma preterm ( zamanından önce) ya da erken doğum adı verilir.
Erken doğum tanısı önceden konulursa durdurulabilir. Burada önemli olan her anne adayının erken doğum tehditi hakkında bilgi sahibi olması ve doktoru ile iletişim halinde olması gerektiğidir.
Erken doğum ile sonuçlanan gebeliklerde bebekte görme ve işitme problemleri, kronik akciğer hastalığı, okul başarısızlığı, serebral palsy (spastik çocuk) görülme ihtimali daha yüksektir.
Bebeğin yaşama şansı doğum haftası ilerledikçe artar. Erken doğumda 24. haftada dünyaya gelen bir bebeğin yaşama şansı çok az iken, 26. haftadaki doğumlarda bebeklerin yaşama şansı yaklaşık %50'dir.
Erken Doğum Risk Faktörleri
Anne adayının erken doğum riski taşıyıp taşımadığını anlamak adına yapılacak bazı uygulamalar doktora karar vermesi açısından yardımcı olur.
Nispeten girişimsel olmayan bir özellik taşıyan fFN (Fetal Fibronektin) testi ile erken doğum riski tepit edilebilir.
FFN ya da FFT olarak belirtilen test 22. haftası ile 34. gestasyonel haftası arasında, erken doğum belirtileri olan hamile kadınlarda kullanılır.
Anne adayında rahim kasılmaları, vajinal akıntıda değişiklikler, bel ağrısı, karında rahatsızlık hissi, pelvik baskı ve/veya kramplar gözlemleniyorsa Fetal Fibronektin testi uygulanabilir.
İlk yapılan fFN negatif ise ve doğum belirtileri sonraki 7-14 gün boyunca devam ederse test 14 gün sonra tekrar edilebilir. Her test sonucu takip eden 14 gün boyunca geçerli olduğundan dolayı testin birkaç defa tekrarlanması gerekebilir.
Pozitif fetal fibronektin testi erken doğuma daha az özgüdür. Erken doğum ve yenidoğan komplikasyonları açısından artmış riski gösterir ama doktora erken doğum olup olmayacağı hakkında bilgi vermez. Pozitif test erken doğum belirtileri olan kadınların daha sıkı takip edilmesi gerektiğini gösterir.