Yükleyen: Venhar Sağıroğlu
Yüklenme Tarihi: 23 Kasım 2016 - 10:13
YouTube kanalıma abone olmak için tıklayın: https://goo.gl/hBaJ2Y
DÖRT MUM
Dört mum yavaşca yanıyordu...
Ortam çok sessizdi ve fısltıyla konuştukları duyuluyordu.
İlki söyledi: Ben barışım! Artık kimse benim yanık kalmamı sağlamıyor, sanıyorum söneceğim. Alevi hızla azaldı ve bütünüyle söndü.
İkincisi söyledi: Ben inancım! Neredeyse herkez benim artık gerekli olmadığımı düşünüyor o nedenle daha fazla yanık kalmama hiç gerek yok. Konuşmayı bitirdiği zaman, bir rüzgar hafifçe esti ve onu söndürdü.
Üzgünce üçüncü mum sırası gelince konuştu: Ben sevgiyim! Yanık kalmak için artık gücüm kalmadı. İnsanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı. Kendilerine en yakın olanları bile sevmeyi unuttular.
Ve hiç zaman yitirmeden o da söndü.
Ansızın...
Bir çocuk odaya girer ve üç mumun yanmadığını görür. -Neden yanmıyorsunuz sizin sonuna kadar yanmanız gerek. Sonuna kadar yanmanız gerekir.
Bunu söyleyerek, çocuk ağlamaya başlar.
Ardından dördüncü mum söyler: Korkma korkma ben hala yanıkken diğer mumları yeniden yakabiliriz ben umudum! ’’