Modern enkarnasyonunda, filibre, inandığı şeylere ayak uydurmaya istekli idealist bir yasa koyucu tarafından kişisel ve politik bir fedakarlık gerektirmez (ör. Bay Smith Washington'a gider). Günümüz Senatosu'nda, 60'dan fazla senatörün, ilk önce bir tasarı (pıhtılaşma) üzerine tartışmayı durdurmak için oy kullanmaya istekli olması halinde, ne konuşmayı, ideolojiyi veya bağlılığı gerektirmiyorsa, o zaman bir senatör sadece tüm oylamayı durduran bir usul hareketi yapabilir. fatura. Bu hareketlerden geçmek yerine, çoğu zaman tasarı sadece yere getirilemez ve oylar alınmaz (her parti, bir Whip olarak bilinen bir senatör, her üyenin bir faturada nasıl oy alacağını izler. hiç resmi olarak sunulmadan önce).
Bu nedenle, sadece 51 oy alması gerekirken (Başkan yardımcısının bağını reddettiği takdirde 50) bir tasarıyı geçirmesi veya ABD Senatosundaki adayı teyit etmesi gerekirken, gerçekte, bir zincirleme tehdidinden dolayı, sınırlamak için Daha fazla tartışma, çoğunluğun, uzaktan tartışmalı bile olsa bir şey üzerinde pıhtılaşma için önce 60 oy alması gerekiyor. Bugünün keskin bölünmüş Senatosu, bu aslında ülke için önemli bir şeydir.
Modern çağda (ve bazı Cumhurbaşkanları aracılığıyla), yönetimdeki kilit görevler ve onlarca adli aday, onaylanması gereken yıllar olmasa bile aylar beklemişti ve gerekli mevzuat genellikle tehdit edilen bir tüzük nedeniyle zemine hiç çıkmıyordu.
Buna göre, Lisa'ya çok benziyor, neden sahip olduğumuzu merak ediyor olabilirsiniz?
Azınlık haklarını korumak ve başka türlü duyulmayacak görüşlerin ifadesini sağlamak. Böyle bir örnek, Senatör Rand Paul, John Brennan'ın Merkezi İstihbarat Teşkilatı Direktörü olmak için aday gösterilmesinin ardından bu yıl gerçekleşti.
Başkan Yardımcısı Ulusal Güvenlik Danışmanı olarak eski pozisyonunda, Bay Brennan, idarenin, yaklaşık 2.000 kişinin ölümüne neden olan gizli drone savaşını yönetmekten sorumluydu. Senatör Paul, denizaşırı ülkelerdeki Amerikalıları (El Kaide liderleri olarak sınıflandırılmış) öldürmek için özellikle de dronların kullanımı konusunda sıkıntı yaşıyordu; Yaklaşık 13 saatlik görev süresi boyunca Senatör Paul, drone programına dikkat çekti ve yönetimi, hem denizaşırı hem de evde bulunan uçakların kullanımı konusundaki politikasını açık bir şekilde ifade etmeye zorlamış olabilir. Ne yazık ki, bugünkü Senatonun bu geçerli kullanımı kötüye kullanımı çok nadirdir.
Çerçevenin Anayasa'ya dahil edilmediğini ve çerçevecilerin Senato kurallarının bir parçası olmasını amaçlayan bir işaret bulunmadığını hatırlamak önemlidir. Aslında, 1806'dan önce Senato, önceki soru hareketi ile basit bir çoğunluk oyuyla tartışmayı kesmek için bir yönteme sahipti.
Ancak, hiç kullanılmamış olduğundan, Başkan Yardımcısı Aaron Burr'un önerisinde önceki soru kuralı atılmıştır. O günden 200 yıl öncesine kadar 1917 yılına kadar, Senato'daki herhangi bir oylamada tartışmayı durdurabilecek bir kural yoktu Äì Äì böylelikle bir tahakküme izin verdi. Bununla birlikte, 19'un ikinci yarısından önce az sayıda filibüs görevlendirilmiştir.inci yüzyıl; ve hatta o zaman, çağdaş pratik gibi bir şey değildi.
Yine de, çoğunluklar kısa sürede tefecilik yapan kişinin büyük bir tahriş edici olduğunu ve 1917'de Başkanın bile tartışmayı sona erdirmek için bir yöntem istediğini tespit etti. Azınlık arasında, çoğunluğun tiranlığı kontrol etmenin bir yöntemini tutmayı arzulayan bir uzlaşma sonucu, çoğunluğu küçük bir Senato güvercinler grubunun etrafında koşturmak için çaresiz kalan bir çoğunluk ve Başkan kabadayı kuklasını kullanacak, Kural 22 (pıhtılaşma) geçildi .
Orijinal olarak tasarlandığı gibi, pıhtılaşma, tartışmayı kesmek için mevcut olanların 2 / 3'lük bir süper-sıkılık gerektirdi; Yine de, bugünün aksine, birkaç yıl boyunca, Senato'da dar çoğunluklar ile birçok fatura alındı. Daha fazla yasanın geçmişte daha az oy almasının neden tek bir sebebi olmamasına rağmen, bir teori, günümüzde, Senatorların büyük ihtimalle parti sınırlarını aşan daha büyük koalisyonlar inşa ettiklerini ve böylece parti temelli tutumlardan kaçınabildiklerini iddia ediyorlar. Filibusters.
1975'te, pıhtılaşma için oy gerekliliği, tüm Senato'nun (60 oyla) 3/5'üne düşürülmesine rağmen, aradaki yıllarda, yasa tasarısı yasaları engellemek için giderek daha fazla kullanılmaktadır. 21 tarafındanst Yüzyıl, durum dayanılmaz hale geldi.
Senato Kurallar Komitesi Başkanı Chuck Schumer'ın da belirttiği gibi, 2010 yılında tüzük üzerinde yapılan duruşmalarda, Meclis tarafından geçirilen 400 fatura, düzinelerce başkanlık ataması ve 41 yargı adayı Senato katına bile hiç bir zaman oy. Brennan Adalet Merkezi'nin yakın tarihli bir raporunda da görüldüğü gibi, başka bir şekilde söylemek gerekirse, 110'da 52 filibüs vardı.inci Kongre (2007-2008); Bu önceki Kongre'den% 44'lük bir artış oldu. Peki ne yapmalı?
Bazıları, çoğunluğun, tam bir nükleer seçeneğin uygulanmasını savunmuştu; bu da Senato kurallarını değiştirmeyi gerektirecek, çünkü pıhtılaşmanın (tartışmaların sona ermesi), Senato (mevzuat veya aday gösterme) öncesi herhangi bir konuda basit bir çoğunluğa başvurabileceği söylenebilir. Söylenenden daha kolay olan nükleer seçeneğin savunucuları, Senato kurallarının sadece onları değiştirmek için çoğunluk oyu gerektirdiğini söylüyor (bu da pıhtılaşma eşiğini 60'dan 51'e değiştirmek için sadece 51 oy gerektiriyor).
Biraz daha soğuk kafalar galip gelmişti ve tamamen parçalara ayırmak yerine, Senato Demokratları (çoğunluk) daha sınırlı bir nükleer seçeneği kullanmışlardı: şimdi 52-48 oyla, şimdi idari görevlendirmeler ve bölge ve devre mahkemelerine yargı adayları oydu. Yüksek Mahkeme) sadece basit çoğunluk oyu ile onaylanabilir; Bununla birlikte, Yüksek Mahkemeye ilişkin mevzuat ve adaylıkların, pıhtılaşmaya, tartışmalara son vermesine ve bir talihsizliği öldürmeye 60 oya ihtiyacı olacaktır.
Yine de, Senato'daki çoğunluk partisi adayları doğrulamak hala kolay değil. Senato kurallarına göre (yine mi?), Hatta sonra aday göstericiye bir ipucu vermek için çoğunluk oyu, “post-pıhtılaşma tartışma zamanı” herhangi bir Senatör tarafından talep edilebilir.
Son zamanlarda, Senato Demokratları Cumhurbaşkanlığı adaylıklarını onaylamak için ilerlerken, Senato Cumhuriyetçiler tartışma haklarını kabul ettiler. Çoğu adayın tartışması sekiz saate kadar sürdüğü için, azınlık partisi çoğunluğu onaylama yolunda taciz edebildi.
Aralık 2013'ün ikinci haftasında Cumhuriyetçiler, tüm tartışmalarda Senatoyu oturumda tutma konusunda ısrar ettiler. Sonuç olarak, mümkün olduğunca çabuk adayları teyit etmek için Senato Çoğunluk Lideri Harry Reid, tüm gece oturumlarını düzenledi:Sonunda bildiğimiz bir oy vermeyi bekleyen bütün bir günü geçirmek yerine, daha anlamsız bir egzersiz hayal etmek zor. . . “.
Uzlaşmanın ve akla uygunluğun cesaret verici bir göstergesinde ya da belki de hepsi yorgun düşmüşlerdi, o hafta 48 saat süren Senato oturumunun sonunda, Senato liderleri Cumartesi günü planlanan bir cumartesi oturumunu iptal etmeyi kabul ettiler ve sadece bir sonraki programa katılmayı kabul ettiler. Pazartesi. Beklenen adayların son baskısı, en önemlisi, Federal Rezerv'in başkanı olan Janet Yellen, planlanan Noel tatili öncesinde boş zamanlarla ilgilenilebilir. ”
Bonus Gerçekler:
- Amerika Birleşik Devletleri tarihinin en uzun çöplüğüne ilişkin kayıt, Sivil Haklar Yasası'nın muhalefeti için 1957'de 18 saat süren muhteşem bir 24 saat boyunca konuşan Senatör Strom Thurmond tarafından düzenleniyor. 8: 54'te konuşmaya başladı. ve saat 9: 12'e kadar devam etmeyi başardı. Ertesi gün, pek çok başka belgenin yanı sıra (İronik olarak) “İstiklâl Beyannamesi” ve “Haklar Bildirgesi” gibi şeyler okunuyor. Hatta bir süre büyükannesinin bisküvi tarifini tartıştı.
- Dünya tarihinde bilinen ilk iplikçik, bu taktikleri çeşitli yasaları engellemek için sıklıkla kullanan Roma senatörü Cato the Younger tarafından gerçekleştirildi. Günün kuralının, Roma Senatosu'nun herhangi bir işi alacakaranlıkta bitirmesi gerektiği gerçeğine yardım etmişti. Zaman zaman uzun konuşmaları sayesinde, oyu ona uygun olduğunda oy kullanmaya devam edebiliyordu.