Bu ayki Açıklamalar'da Martin Luther King, Jr.'ın ikonik "Bir Hayalim Var" konuşmasını ele aldık ve konuşmanın temelleri ve ilham kaynakları hakkında bilimsel analizler sunduk - konuşmanın dini, siyasi, tarihi ve kültürel temelleri çok geniş bir yelpazeye yayılmış ve bir jeremiad, eylem çağrısı ve edebiyat olarak okunmuştur. Konuşmanın kendisi bir devrim çağrısı yapmak için kullanılmış (ve bazen yanlış kullanılmış) olsa da"renk körü" bir ülkenin gücü, ancak retorik ve entelektüel öncüllerinin bilinmesiyle artar.Ayrıca bakınız: Mele Kalikimaka! Hawaii Dilinde "Mutlu Noeller" Nasıl Söylenir?
Beş yüz yıl önce, sembolik gölgesinde durduğumuz büyük Amerikalı, Özgürlük Bildirgesi'ni imzaladı. Bu önemli kararname, adaletsizliğin alevleri içinde kavrulan milyonlarca zenci köleye büyük bir umut ışığı olarak geldi. Uzun esaret gecesini sona erdiren neşeli bir şafak vakti olarak geldi.
Ancak yüz yıl sonra, zencilerin hala özgür olmadıkları trajik gerçeğiyle yüzleşmek zorundayız. Yüz yıl sonra, zencilerin yaşamı hala ayrımcılığın kelepçeleri ve ayrımcılığın zincirleriyle üzücü bir şekilde sakatlanmış durumda. Yüz yıl sonra, zenciler maddi refahın uçsuz bucaksız okyanusunun ortasında yalnız bir yoksulluk adasında yaşıyor. Yüz yıl sonra, zenciler halaAmerikan toplumunun köşelerinde çürüyen ve kendini kendi topraklarında sürgün olarak bulan bir insan. Bugün buraya korkunç bir durumu dramatize etmek için geldik.
Cumhuriyetimizin mimarları Anayasa'nın ve Bağımsızlık Bildirgesi'nin muhteşem sözlerini yazarken, her Amerikalının mirasçısı olacağı bir senet imzalıyorlardı. Bu senet, tüm insanların yaşam, özgürlük ve mutluluk arayışı gibi devredilemez haklarının garanti altına alınacağına dair bir sözdü.
Bugün açıkça görülmektedir ki Amerika, siyahi vatandaşları söz konusu olduğunda bu senedi yerine getirmemiştir. Bu kutsal yükümlülüğü yerine getirmek yerine Amerika, siyahi halka karşılıksız çek vermiş ve bu çek "yetersiz bakiye" damgasıyla geri dönmüştür.Bu yüzden bu çeki bozdurmaya geldik - talep üzerine bize özgürlüğün zenginliklerini ve adaletin güvenliğini verecek bir çek. Bu kutsal yere aynı zamanda Amerika'ya şu anın şiddetli aciliyetini hatırlatmak için geldik. Sakinleşme lüksüne kapılmanın ya da tedriciliğin sakinleştirici ilacını almanın zamanı değil. Şimdi karanlık ve ıssız ortamdan yükselme zamanı.Şimdi Tanrı'nın tüm çocuklarına fırsat kapılarını açma zamanıdır. Şimdi ulusumuzu ırksal adaletsizliğin bataklığından kardeşliğin sağlam kayasına çıkarma zamanıdır.
Ulusun, anın aciliyetini göz ardı etmesi ve zencilerin kararlılığını hafife alması ölümcül olacaktır. Zencilerin meşru hoşnutsuzluğunun bu bunaltıcı yazı, özgürlük ve eşitliğin canlandırıcı sonbaharı gelene kadar geçmeyecektir. 1963 bir son değil, bir başlangıçtır. Zencilerin stres atmaya ihtiyacı olduğunu ve artık tatmin olacağını umanlarEğer ulus her zamanki gibi işine dönerse kaba bir uyanış yaşayacaktır. Zencilere vatandaşlık hakları verilene kadar Amerika'da ne huzur ne de sükunet olacaktır. İsyan kasırgaları, adaletin parlak günü ortaya çıkana kadar ulusumuzun temellerini sarsmaya devam edecektir.
Ancak adalet sarayına giden sıcak eşikte duran halkıma söylemem gereken bir şey var. Haklı yerimizi kazanma sürecinde haksız eylemlerden suçlu olmamalıyız. Özgürlüğe olan susuzluğumuzu acı ve nefret kadehinden içerek gidermeye çalışmayalım.
Mücadelemizi sonsuza dek yüksek bir onur ve disiplin düzleminde yürütmeliyiz. Yaratıcı protestomuzun fiziksel şiddete dönüşmesine izin vermemeliyiz. Fiziksel güce ruh gücüyle karşılık vermenin görkemli doruklarına tekrar tekrar yükselmeliyiz. Zenci toplumunu saran muhteşem yeni militanlık bizi tüm beyazlara karşı güvensizliğe sürüklememelidir, çünkü beyazlarımızın çoğuBugün burada bulunmalarından da anlaşılacağı üzere kardeşlerimiz, kaderlerinin bizim kaderimize bağlı olduğunu ve özgürlüklerinin ayrılmaz bir şekilde bizim özgürlüğümüze bağlı olduğunu anlamışlardır. Yalnız yürüyemeyiz.
Ve yürürken, ileriye doğru yürüyeceğimize dair söz vermeliyiz. Geri dönemeyiz. Sivil haklara adanmışlara soranlar var, "Ne zaman tatmin olacaksınız?" Yolculuğun yorgunluğuyla ağırlaşan bedenlerimiz otoyollardaki motellerde ve şehirlerdeki otellerde konaklama imkanı bulamadığı sürece asla tatmin olamayız.Mississippi'deki bir zenci oy kullanamadığı ve New York'taki bir zenci oy kullanacak hiçbir şeyi olmadığına inandığı sürece asla tatmin olamayız. Hayır, hayır, tatmin olmadık ve adalet sular gibi ve doğruluk güçlü bir akarsu gibi akana kadar da tatmin olmayacağız.
Bazılarınızın buraya büyük sınavlardan ve sıkıntılardan geçerek geldiğini unutmuş değilim. Bazılarınız daracık hücrelerden yeni çıktınız. Bazılarınız özgürlük arayışınızın sizi zulüm fırtınalarıyla hırpaladığı ve polis vahşetinin rüzgârlarıyla sendelediği bölgelerden geldiniz. Sizler yaratıcı acıların gazileri oldunuz. Hak edilmemiş acılara olan inancınızla çalışmaya devam edin.kurtarıcıdır.
Mississippi'ye geri dönün, Alabama'ya geri dönün, Georgia'ya geri dönün, Louisiana'ya geri dönün, kuzey şehirlerimizin varoşlarına ve gettolarına geri dönün, bir şekilde bu durumun değişebileceğini ve değişeceğini bilin. Umutsuzluk vadisinde debelenmeyelim.Ayrıca bakınız: Annie Lee Moss McCarthycilikten Nasıl Kurtuldu?
Bugün size diyorum ki dostlarım, içinde bulunduğumuz anın zorluklarına ve hayal kırıklıklarına rağmen hala bir hayalim var. Bu, kökleri Amerikan rüyasına dayanan bir hayal.
Bir gün bu ulusun ayağa kalkacağına ve inancının gerçek anlamını yaşayacağına dair bir hayalim var: "Şu gerçeklerin apaçık olduğuna inanıyoruz: tüm insanlar eşit yaratılmıştır."
Bir gün Georgia'nın kızıl tepelerinde eski kölelerin oğulları ile eski köle sahiplerinin oğullarının bir kardeşlik masasına oturabileceklerine dair bir hayalim var.
Bir gün Mississippi eyaletinin bile, adaletsizlik ve baskının sıcağıyla bunalan bir çöl eyaletinin bile bir özgürlük ve adalet vahasına dönüşeceğine dair bir hayalim var.
Dört çocuğumun bir gün derilerinin rengine göre değil, karakterlerinin içeriğine göre değerlendirilecekleri bir ülkede yaşayacaklarına dair bir hayalim var.
Bugün bir rüya gördüm.
Bir gün, şu anda valisinin dudaklarından müdahale ve hükümsüz kılma sözcükleri dökülen Alabama eyaletinin, küçük siyah oğlanlar ve siyah kızların küçük beyaz oğlanlar ve beyaz kızlarla el ele tutuşup kız ve erkek kardeşler olarak birlikte yürüyebilecekleri bir duruma dönüşeceğine dair bir hayalim var.
Bugün bir rüya gördüm.
Bir gün her vadinin yüceltileceğini, her tepenin ve dağın alçaltılacağını, engebeli yerlerin düzleştirileceğini ve eğri yerlerin doğrultulacağını, Rab'bin görkeminin ortaya çıkacağını ve tüm insanlığın bunu birlikte göreceğini hayal ediyorum.
Bu bizim umudumuz. Bu inançla Güney'e dönüyorum. Bu inançla umutsuzluk dağından bir umut taşı yontabileceğiz. Bu inançla ulusumuzun çıngıraklı uyumsuzluklarını güzel bir kardeşlik senfonisine dönüştürebileceğiz. Bu inançla birlikte çalışabileceğiz, birlikte dua edebileceğiz, birlikte mücadele edebileceğiz, birlikte hapse girebileceğiz, birlikteBir gün özgür olacağımızı bilerek özgürlük için birlikte ayağa kalkın.
Bu, Tanrı'nın tüm çocuklarının yeni bir anlamla şu şarkıyı söyleyebilecekleri gün olacaktır: "Ülkem, sana ait, özgürlüğün tatlı ülkesi, sana şarkı söylüyorum. Atalarımın öldüğü topraklar, hacıların gurur duyduğu topraklar, her dağın yamacından özgürlük çınlasın."
Ve eğer Amerika büyük bir ulus olacaksa, bu gerçek olmalıdır. Öyleyse New Hampshire'ın görkemli tepelerinden özgürlük çınlasın. New York'un yüce dağlarından özgürlük çınlasın. Pennsylvania'nın yükselen Alleghenies'inden özgürlük çınlasın!
Colorado'nun karla kaplı kayalıklarından özgürlük çınlasın!
Kaliforniya'nın kıvrımlı zirvelerinden özgürlük çınlasın!
Ama sadece bu da değil; Gürcistan'ın Stone Dağı'ndan özgürlük çınlasın!
Tennessee'nin Lookout Dağı'ndan özgürlük çınlasın!
Mississippi'nin her tepesinden ve her köstebek yuvasından özgürlük çınlasın. Her dağın yamacından özgürlük çınlasın.
Özgürlüğün çınlamasına izin verdiğimizde, her köyden ve her mezradan, her eyaletten ve her şehirden çınlamasına izin verdiğimizde, Tanrı'nın tüm çocuklarının, siyahların ve beyazların, Yahudilerin ve Yahudi olmayanların, Protestanların ve Katoliklerin el ele verip eski zenci ruhanisinin sözleriyle "Sonunda özgürüz! Sonunda özgürüz! Yüce Tanrı'ya şükürler olsun, sonunda özgürüz!" şarkısını söyleyebilecekleri o günü hızlandırabileceğiz.
Bu konuşmanın ve diğer ikonik eserlerin dinamik açıklamaları için JSTOR Labs'ın Anlama Serisi'ne bakınız.