Polonya Tarihi (1939–1945) - History of Poland (1939–1945)


Bir kısmı bir dizi üzerinde
|Tarihçesi Polonya|
|Polonya portalı|
Polonya'nın 1939'dan 1945'e kadar olan tarihi , esas olarak Polonya'nın Nazi Almanyası ve Sovyetler Birliği tarafından işgalinden II.Dünya Savaşı'nın sonuna kadar olan dönemi kapsar . Aşağıdaki Alman-Sovyet Saldırmazlık paktının , Polonya , 1 Eylül 1939 tarihinde ve Sovyetler Birliği tarafından Nazi Almanyası tarafından işgal edilmiş 17 Eylül'de . Kampanyalar Ekim ayı başlarında Almanya ve Sovyetler Birliği'nin tüm Polonya'yı bölen ve ilhak etmesiyle sona erdi . 1941 yazında Sovyetler Birliği'ne Mihver saldırısından sonra, Polonya'nın tamamında ırkçı ve soykırım politikalarını ilerleten Almanya'nın tamamı Polonya'yı işgal etti . İki işgal altında, Polonya vatandaşları çok büyük insani ve maddi kayıplara uğradı. Göre Ulusal Anma Enstitüsü tahminlerine milyon 5.6 hakkında Polonya vatandaşları Alman işgali sonucu ölen ve 150.000 yaklaşık Sovyet işgali sonucu öldü. Yahudiler hızlı ve toptan imha için Almanlar tarafından saydı ve 90 yaklaşık yüzde edildi Polonyalı Yahudilerin kapsamında öldürüldü (üç milyon kişiye yakın) Holokost . Auschwitz , Treblinka ve Sobibór gibi Nazi imha kamplarında Yahudiler, Polonyalılar , Romanlar ve diğer birçok etnik kökene mahkumlar toplu halde öldürüldü . Etnik Polonyalılar hem Nazi Alman hem de Sovyet zulmüne maruz kaldı. Almanlar tahminen iki milyon etnik Polonyalıyı öldürdü. Polonyalıların geri kalan çoğunluğunu köle işçiliğine dönüştürmek ve daha geniş Generalplan Ost'un bir parçası olarak " istenmeyen " olarak algılananları yok etmek için gelecek planları vardı . Polonyalıların ve daha az ölçüde Ukraynalıların etnik temizlik ve katliamları, 1943'ten itibaren Batı Ukrayna'da (savaş öncesi Polonya Kresy ) işlendi. Polonyalılar, Ukraynalı milliyetçiler tarafından katledildi .
Eylül 1939'da, Polonya hükümet yetkilileri Romanya'ya sığındı , ancak daha sonra orada tutuklu kalmaları, Polonya hükümeti olarak amaçlanan yurtdışında devam etmesini engelledi. Eski bir başbakan olan General Władysław Sikorski , kısa bir süre sonra yeni Sürgündeki Polonya Hükümeti'nin kurulduğu Fransa'ya geldi . Fransa'nın düşüşünden sonra hükümet İngiltere'ye tahliye edildi . Polonya silahlı kuvvetler sulandırılmış ve birlikte savaşmış olan Batılı Müttefikler başka yerde Fransa, İngiltere ve içinde. İstilalardan kısa bir süre sonra, 1939'da Polonya'da direniş hareketi örgütlenmeye başladı. En büyük askeri bileşeni , Polonya Yeraltı Devleti organizasyon ve faaliyet ağının bir parçasıydı ve Ana Ordu olarak tanındı . Bütün gizli yapı, Polonya'da ikamet eden heyeti aracılığıyla Sürgündeki Hükümet tarafından resmi olarak yönetiliyordu . Da vardı köylü , sağcı , solcu , Musevi ve Sovyet partizan örgütler. Başarısız olan Alman karşıtı ayaklanmalar arasında Varşova Gettosu Ayaklanması ve Varşova Ayaklanması da vardı . Varşova Ayaklanması'nın amacı, Polonya'nın Sovyetler Birliği tarafından yönetilmesini önlemekti.
Sonra Sovyetler Birliği ile işbirliği yapmak amacıyla Barbarossa Harekâtı'nın müzakere, Sikorski, müttefiki batının önemli bir savaş, Moskova ile Joseph Stalin ve Sovyetler Birliği'nde bir Polonya ordu kurulmasını kararlaştırdı , savaşmak için tasarlanmıştır Doğu Cephesi yanında Sovyetler. " Anders'in Ordusu " yerine Orta Doğu'ya ve ardından İtalya'ya götürüldü . Polonya-Sovyet işbirliğini sürdürme çabaları, sınırlar üzerindeki anlaşmazlıklar , Sovyetler tarafından işlenen Polonya savaş esirlerinin Katyn katliamının keşfi ve General Sikorski'nin ölümü nedeniyle başarısız oldu . Daha sonra, birçok Polonyalı tarafından Batılı bir ihanet olarak görülen bir süreçte , Sürgündeki Polonya Hükümeti, Müttefik koalisyonunda tanınan bir ortak olmaktan çıktı .
Stalin , Polonyalı komünistleri güçlendirerek Londra'daki sürgün hükümetinden bağımsız (ve ona karşı) bir Polonya hükümetinin kurulmasını kolaylaştıracak bir strateji izledi . Savaş sırasında kurulan Polonyalı komünist örgütler arasında , işgal altındaki Polonya'daki Polonya İşçi Partisi ve Moskova'daki Polonya Vatanseverler Birliği vardı . Sovyetler Birliği'nde Sovyetlerle birlikte savaşmak için yeni bir Polonya ordusu kuruldu. Aynı zamanda Stalin çalıştı eş gözle (Batı Müttefikler Birleşik Devletleri Başkanı tarafından yönetilen Franklin D. Roosevelt'in ve Birleşik Krallık'ta Başbakan getirildi Winston Churchill , pratik uygulamalar açısından, Polonya takımından üzerinde Stalin'in görüşleri tasarımlanmış olması,) sınırlar ve gelecekteki hükümet. Polonya'nın kaderi, Tahran , Yalta ve Potsdam'daki konferansları da içeren bir dizi müzakerede belirlendi . 1944'te Sürgündeki Polonya Hükümeti onaylandı ve Polonya'daki yeraltı bağımsız bir Polonya otoritesi kurmayı amaçlayan tek taraflı siyasi ve askeri eylemler gerçekleştirdi , ancak çabalar Sovyetler tarafından engellendi. Polonyalı komünistler , Sovyet ordusunun gelişinden sonra 1943 / 44'te işgal altındaki Varşova'da Devlet Ulusal Konseyi'ni ve Temmuz 1944'te Lublin'de Polonya Ulusal Kurtuluş Komitesi'ni kurdular . Sovyetler Birliği, savaş öncesi Polonya'nın doğu yarısını korudu, bunun yerine Polonya'ya elenen Alman Doğu Prusya'sının daha büyük güney bölümünü verdi ve ülkeyi , pahasına Almanya'nın pahasına Oder-Neisse hattına kaydırdı .
Savaştan önce
Silahlanma ve ilk ilhaklar
Józef Piłsudski'nin 1935'te ölümünden sonra, siyasi takipçilerinin Sanation hükümeti, Başkan Ignacy Mościcki ile birlikte , askeri bir reform ve Avrupa'da değişen siyasi iklim karşısında Polonya Ordusu için yeniden silahlanma başlattı. Polonya'nın yeni Orta Sanayi Bölgesi , kısmen Fransa'dan alınan finansal kredi sayesinde, Polonya'nın daha zengin komşularının gelişmiş silah gelişimini yakalamak amacıyla 1936'dan itibaren projeye katıldı. Dışişleri Bakanı Józef Beck , Almanya'yı kontrol altına almak için Sovyetler Birliği ile Batı'dan gelen Polonya üzerindeki artan baskıya direnmeye devam etti. Hızla büyüyen Alman askeri gücüne karşı, Polonya sadece karşılaştırılabilir miktarda teknik kaynağa sahip değildi, aynı zamanda modern savaş geliştirme bilgisi ve kavramlarından da yoksundu.
Resmi olarak sürdürülen Alman yeniden silahlandırması 1935'te , Versailles Antlaşması'nın - Birinci Dünya Savaşı sonrası uluslararası düzenin temeli olan hükümlerine aykırı olarak, Adolf Hitler döneminde başladı . Hitler'in Rheinland'ı yeniden askerileştirmesini engelleyemeyen Birleşik Krallık ve Fransa da yeniden silahlanma peşinde koştu. Bu arada, Orta Avrupa'nın içine Alman toprak genişletme ciddi bir şekilde başlamıştır Anschluss'un arasında Avusturya'da Mart 1938'de Polonya özel şaşırtma grupları sevk tartışmalı Zaolzie ( Çek Silesia parçalanmasına hızlandırılmasına umuduyla) alanında Çekoslovakya ve topraklarını yeniden kazanmak. Münih Anlaşması 30 Eylül 1938 Almanya'nın dahil izledi Sudetenland . Çekoslovakya'nın tamamen ilhak edilmesi tehdidiyle karşı karşıya kalan Batılı Güçler, ülkenin Almanya'nın bölünmesini onayladılar.
Polonya ısrarla büyük bir güç statüsü peşinde koştu, ancak Münih konferansına katılmaya davet edilmedi. Tanınma eksikliğinden hayal kırıklığına uğrayan Bakan Beck, Münih Anlaşmasının yapıldığı gün Çekoslovakya hükümetine bir ültimatom yayınladı ve tartışmalı Zaolzie sınır bölgesinin Polonya'ya derhal geri dönmesini talep etti. Sıkıntılı Çekoslovak hükümeti buna uydu ve Polonya askeri birimleri bölgeyi ele geçirdi . Hareket hem Batı'da hem de Sovyetler Birliği'nde olumsuz karşılandı ve Polonya'nın jeopolitik durumunun kötüleşmesine katkıda bulundu. Kasım ayında, Polonya hükümeti ayrıca yeni özerk Slovakya devletiyle anlaşmazlık içinde olan küçük bir sınır bölgesini ilhak etti ve Macaristan'ın şu anda federal Çekoslovakya'da bulunan Karpat-Ukrayna'ya genişlemesine destek verdi .
Münih Anlaşmasının Ardından
1938 Münih Anlaşması uzun sürmedi. Mart 1939'da Çekoslovakya'nın Alman işgali, Bohemya ve Moravya'nın işgaliyle başladı ve Slovakya'yı bir Alman kukla devleti olarak bıraktı. Litvanya edildi vazgeçmek zorunda olan Klaipėda Bölge ( Memelland ). Hür Danzig Şehri'nin statüsü Milletler Cemiyeti tarafından garanti altına alınmış olmasına rağmen, Almanya'ya iade edilmesi için resmi taleplerde bulunuldu . 1939'un başlarında Hitler, Polonya'ya, bir itaat beklentisiyle, Alman şartlarında bir ittifak önerdi. Polonya hükümeti, Danzig'in Reich tarafından birleşmesini ve Doğu Prusya'yı sözde Polonya Koridoru üzerinden (Polonya anakarasını Baltık Denizi'ne bağlayan bir alan) Almanya'nın geri kalanıyla bağlayan sınır ötesi bir otoyol geçidini kabul etmek zorunda kalacaktı . Polonya, anti-Sovyet bir ittifaka katılacak ve dış politikasını Almanya ile koordine edecek ve böylece bir müşteri devlet haline gelecekti. Bağımsız fikirli Polonya hükümeti alarma geçti ve 31 Mart 1939'da Polonya'nın bağımsızlığına dair İngiliz garantisi verildi. Bu eyleme ve Polonya'nın Alman taleplerini etkili bir şekilde reddetmesine tepki gösteren Hitler, 28 Nisan'da mevcut Alman-Polonya Saldırı Önleme Paktı'ndan vazgeçti. .
Ağustos 1939'da Moskova'da, rakip Müttefik-Sovyet ve Nazi-Sovyet çalışma grupları tarafından başlatılan ve her biri Stalin'in güçlü ordusunu kendi tarafına almaya çalışan müzakereler yapıldı. 23 Ağustos 1939 akşamı, Almanya'nın teklifi varsayılan olarak kabul edildi, çünkü Polonyalı liderlerin Sovyetlerle askeri olarak işbirliği yapmayı reddetmesi, alternatif sonuç olasılığını engelledi. Molotov-Ribbentrop Paktı ait olmayan saldırganlık imzalandı. Polonya'nın Nazi Almanyası tarafından saldırı ve işgal beklentisiyle, anlaşmaya, Doğu Avrupa'nın bazı kısımlarını iki imzacının etki alanlarına bölmeyi tanımlayan gizli hükümler eklenmişti . Bölme hattı doğu-orta Polonya topraklarından geçiyordu. Yıllar sonra keşfedilen metni okuduktan sonra, "bağımsız bir Polonya Devletinin sürdürülmesinin arzu edilirliği" karşılıklı olarak mutabık kalınan "daha fazla siyasi gelişmeye" bırakıldı.
Askeri ittifaklar
Almanya'nın doğuya doğru yayılmacılığından korkmak için kendine has nedenleri olan Sovyetler Birliği, Fransa ve Birleşik Krallık ile defalarca müzakere etti ve bunlar aracılığıyla Polonya'ya, daha önce Çekoslovakya'ya yapılana benzer bir Alman karşıtı ittifak teklifinde bulundu. İngilizler ve Fransızlar , doğuda Sovyetler Birliği, Polonya ve Romanya ve batıda Fransa ve İngiltere'den oluşan güçlü bir siyasi-askeri blok oluşturmaya çalıştılar . Mayıs 1939 itibariyle, Britanya ve Fransa ile bir anlaşma imzalamak için Sovyet koşulları şöyleydi: Kızıl Ordu birliklerinin Polonya topraklarından geçme hakkı , Polonya-Romanya ittifakının sona ermesi ve İngiliz garantisinin Polonya, yalnızca Polonya'nın Almanya ile batı sınırını kapsayacak. Polonyalı liderler, bir zamanlar Polonya topraklarında Sovyet birliklerinin ayrılmayacağına inandılar ve 1939 boyunca Sovyet birliklerinin Polonya'ya girmesine izin verecek herhangi bir düzenlemeyi kabul etmeyi reddettiler.
Polonya silahlı kuvvetlerinin başkomutanı Mareşal Edward Rydz-Śmigły'nin şu sözleriyle , Polonya'nın Sovyetlerin tehlikeli ücretsiz giriş teklifini kabul etme konusundaki isteksizliği şöyle ifade edilmektedir: "Almanlarla özgürlüğümüzü kaybetme riskiyle karşı karşıyayız. Ruslarla birlikte ruhumuzu kaybedeceğiz ". Polonya liderliğinin tavrı, Fransız ve İngilizlerin destek beyanlarına güvenen Dışişleri Bakanı Józef Beck tarafından da yansıtıldı ve Polonya'nın güvenliğinin bir "Sovyet veya başka bir Rusya" tarafından garanti edilmeyeceğini iddia etti. Sovyetler daha sonra Almanya'nın bir antlaşma teklifini sonuçlandırmaya yöneldi ve Molotov-Ribbentrop Paktı imzalandı. Sovyet-Nazi işbirliği, Vyacheslav Molotov'un Sovyet dışişleri bakanı olduğu Mayıs 1939'dan beri ilerleme kaydediyordu .
Alman ordusu, Enigma makinesine dayanan gizli mesaj aktarımı için bir otomatik kod sistemi kullandı . Sürekli üretilen ve değiştirilen kod şeması, Marian Rejewski liderliğindeki Polonyalı matematikçiler tarafından kırıldı ve keşif, savaşın patlak vermesinden önce Fransızlar ve İngilizlerle paylaşıldı. Enigmanın Kriptanalizi, Britanya'daki savaş boyunca devam ettiği ve şüphesiz Almanları hayati iletişimlerinde gizlilikten mahrum bıraktığı için, Polonya'nın savaş çabalarına son derece önemli bir katkısıydı.
Ağustos sonunda, Polonya-İngiliz ve Polonya-Fransız ittifakı yükümlülükleri güncellendi. Nazi liderliğindeki koalisyonla çevrili olan Polonya, kısmi askeri seferberlik altındaydı, ancak savaşa hazırlıksızdı. Polonya-Alman ihtilafına son dakikada barışçıl bir çözüm arayan İngiliz ve Fransız hükümetlerinin baskısıyla tam (genel) seferberlik engellendi. 1 Eylül 1939'da Polonya, Nazi Almanyası tarafından işgal edildi. Polonya ile askeri ittifaklarla bağlı olan İngiltere ve Fransa, iki gün sonra Almanya'ya savaş ilan etti.
Polonya'nın Alman ve Sovyet işgalleri
Alman işgali
1 Eylül 1939'da, resmi bir savaş ilanı olmaksızın , Nazi Almanyası , Polonya birliklerinin Almanya-Polonya sınırındaki bir karakola saldırdığını iddia eden Almanlar tarafından düzenlenen bir provokasyon olan (pek çoğundan biri olan) Gleiwitz olayı bahanesiyle Polonya'yı işgal etti. . Takip eden günler ve haftalarda teknik, lojistik ve sayısal olarak üstün Alman kuvvetleri hızla Polonya topraklarına girdi. Molotof-Ribbentrop Paktı ile güvence altına alınan Sovyet birlikleri, 17 Eylül 1939'da Polonya'yı da işgal etti. Ayın sonundan önce, Polonya'nın çoğu Almanlar ve Sovyetler arasında bölündü.
Polonya ordusu, Alman saldırısını önceden tahmin etmedi. 1926'dan sonra, Józef Piłsudski ordunun batı sınırının savunma hazırlıklarını durdurmasına öncülük etti. Onlar Mart 1939. Daha sonra bu yana devam etmiştir Polonya Silahlı Kuvvetleri edildi ülkenin savunması için düzenlenen . Tarihçi Andrzej Leon Sowa'ya göre, Polonya kuvvetlerinin teknik ve örgütsel düzeyi, Birinci Dünya Savaşı dönemine karşılık geliyordu. Silahlı kuvvetlerin stratejik konumu, Almanların son zamanlarda Çekoslovakya'yı işgal etmesiyle daha da umutsuz hale geldi . Polonya artık üç taraftan Alman Pomeranya , Silezya ve Doğu Prusya toprakları ve Alman kontrolündeki Çekoslovakya ile çevriliydi . Yeni kurulan Slovak devleti , güneyden Polonya'ya saldırarak Alman müttefiklerine yardım etti. Polonya kuvvetleri Baltık Kıyısı'nda Alman donanması tarafından ablukaya alındı. Hükümet propagandasıyla koşullandırılan Polonya halkı, durumun ciddiyetinin farkında değildi ve Polonya-Fransız-İngiliz ittifakının hızlı ve kolay bir zaferini bekliyordu.
Daha sonra Blitzkrieg'e ("yıldırım savaşı") dönüşen Alman "yok etme kavramı" ( Vernichtungsgedanke ) Panzer (zırhlı) tümenlerinin hızlı ilerlemesini , dalış bombardımanını (birlik yoğunlaşmalarını kırmak ve havaalanlarını, demiryollarını ve istasyonları, yolları yok etmek için) sağladı. ve ulaşım tesislerini dolduran çok sayıda mültecinin öldürülmesiyle sonuçlanan köprüler) ve sivillerin moralini bozmak için savunmasız şehirlerin havadan bombalanması. Sivillerin kasıtlı olarak bombalanması, savaşın ilk gününden itibaren, diğer askeri faaliyetlerden çok uzak bölgelerde de büyük ölçekte gerçekleşti. Hitler tarafından en sert zulümle hareket etme emri verilen Alman kuvvetleri, Polonyalı sivilleri büyük ölçüde katletti. Polonya ordusu, hava kuvvetleri ve donanması, saldırıya yetişmek için yeterli modern donanıma sahip değildi.
Polonya'ya saldıran Almanya'nın beş ordusunun her birine, Polonya halkını terörize etmekle görevli özel bir güvenlik grubu eşlik etti; Alman uyruklu Polonyalı vatandaşların bazıları , işgale yardımcı olmak için Almanya'da eğitilmiş ve sözde beşinci kolonu oluşturmuştu . Polonya'daki birçok Alman lider ve komünist aktivist, 1 Eylül'den sonra Polonya makamları tarafından gözaltına alındı. 10-15,000 etnik Almanlar tutuklandı ve kuvvet üzerine yürüdü edildi Kutno'dan yakında düşmanlıkların sonra gerçekleşebilir. Bunlardan yaklaşık 2.000'i öfkeli Polonyalılar tarafından öldürüldü ve başka yerlerde etnik Almanları öldüren diğer örnekler yaşandı. "Eylül Kampanyası" boyunca Wehrmacht tarafından birçok kez daha fazla sayıda Polonyalı sivil öldürüldü .
Polonya'ya karşı 9 Panzer tümeni de dahil olmak üzere 58 Alman tümeni konuşlandırıldı. Almanya 1.5 milyon adam, 187.000 motorlu taşıt, 15.000 topçu, 2.600 tank, 1.300 zırhlı araç, 52.000 makineli tüfek ve 363.000 ata komuta etti. 1.390 Luftwaffe savaş uçağı Polonya hedeflerine saldırmak için kullanıldı. 1 Eylül'de Alman donanması, eski savaş gemisi Schleswig-Holstein'ı , ana şehirden ayrı bir savunma bölgesi olan ve 1919'da Versailles Antlaşması ile Polonya'ya verilen Danzig Özgür Şehri'nin bir bölümü olan Westerplatte'yi bombalamak için konumlandırdı . 53 donanma gemisi Polonya'ya karşı dava açıldı.
Antoni Czubiński'ye göre 1,2 milyon Polonyalı asker seferber edilmişti, ancak bazılarının tüfekleri bile yoktu. 30 piyade tümeni, 11 süvari tugayı, 31 hafif topçu alayı, 10 ağır topçu alayı ve 6 hava alayı vardı. 3.600 topçu parçasına (sadece birkaç yüz anti-zırh veya uçaksavar birimiyle çoğu düzenli) ve 120'si gelişmiş 7TP tipi olmak üzere 600 tanka sahiptiler . Hava kuvvetleri alayları arasında 160 PZL P.11c , 31 PZL P.7a ve 20 P.11a savaşçısı, 120 PZL.23 Karaś keşif bombardıman uçağı ve 45 PZL.37 Łoś orta bombardıman uçağı dahil olmak üzere 422 uçak bulunuyordu . Polonya yapımı P serisi savaş uçakları artık kullanılmıyordu; son teknoloji P-24'ler üretildi, ancak para birimi oluşturmak için yurtdışına satıldı. Łoś bombardıman uçakları modern ve hızlıydı. Donanmanın katılımı, büyük gemilerin yok olmalarını önlemek için Birleşik Krallık'a çekilmesi ve Kraliyet Donanması ( Pekin Planı olarak bilinir) ile bağlantı kurmasıyla sınırlıydı . Donanma dört muhrip (üçü İngiltere'ye gitmişti), bir mayın gemisi, beş denizaltı ve altı yeni mayın tarama gemisi de dahil olmak üzere bazı küçük gemilerden oluşuyordu.
İngiltere ve Fransa'nın 3 Eylül'de Almanya'ya savaş ilan etmesine rağmen batı cephesinde küçük bir hareket oldu . Batı'da Polonyalıların kendilerine vaat edildiğini anladıkları saldırı gerçekleşmiyordu ve Norman Davies'e göre bu hemen uygulanabilir veya pratik bile değildi. Batı'nın hareketsizliği, Alman-Sovyet anlaşmasının gizli protokolleri ve kendi zayıf istihbaratı da dahil olmak üzere diğer faktörler nedeniyle, Polonya hükümeti başlangıçta ülkenin izolasyonunun derecesinin ve durumunun umutsuzluğunun tam olarak farkında değildi. Birleşik İngiliz ve Fransız kuvvetleri prensipte güçlüydü, ancak birkaç nedenden ötürü saldırıya hazır değillerdi. İngilizlerin giriştiği birkaç sınırlı hava saldırısı etkisizdi ve can ve ekipman kayıplarına neden oldu. Bundan böyle, propaganda broşürlerini düşürmek, Polonya halkının dehşetine, tercih ettikleri eylem şekli haline geldi ve bu da iki cephede gerçek bir savaşın ve Üçüncü Reich'ın yenilgisinin yaklaştığına inanmaya yol açtı .
Birkaç Polonyalı ordu, ülkeyi, kendilerine ait herhangi bir bölgesel komuta yapısına sahip olmayan ve doğrudan Mareşal Edward Rydz-Śmigły'nin emriyle hareket eden üç ana birliklerde savunuyordu ; ciddi bir lojistik eksiklik olduğu ortaya çıktı. Ordular, sınır boyunca, zayıf savunma sağlayan yarım daire şeklinde konumlandırıldı, çünkü Almanlar, kuvvetlerini seçilen saldırı yönlerinde yoğunlaştırdı. Alman zırhlı kuvvetleri tüm organize direniş girişimlerini çabucak engelledi ve 3-4 Eylül'de Polonya sınır savunması tüm saldırı eksenleri boyunca kırıldı. Doğuya kaçan sivil mülteci kalabalıkları yolları ve köprüleri kapattı. Almanlar ayrıca Polonya ordusunun diğer yoğunlaşmalarını atlatıp Polonya oluşumlarının arkasına gelebildiler.
Polonya orduları yok edilirken veya geri çekilirken , Almanlar 4 Eylül'de Częstochowa'yı , 6 Eylül'de Krakov ve Kielce'yi aldı. Polonya hükümeti Volhynia'ya tahliye edildi ve yüksek askeri komutan Rydz-Śmigły, 6 Eylül gecesi Varşova'dan ayrıldı ve doğu yönünde Brześć'e doğru hareket etti . General Walerian Czuma devraldı ve başkentin savunmasını organize etti . Halik Kochanski'ye göre , Rydz- Śmigły başkentten kaçtı ve Polonya yüksek komutanlığı ordusunda başarısız oldu. Rydz-Śmigły'nin ayrılışının hem Polonya silahlı kuvvetlerinin morali hem de etkili genel komuta kullanma yeteneği üzerinde feci etkileri oldu.
Almanlar 9 Eylül'de Varşova'yı kuşatmaya başladı. Şehir başkanı Stefan Starzyński , savunmasında özellikle önemli bir rol oynadı. Kampanyanın en büyük Bzura Muharebesi , 9-21 Eylül tarihlerinde orta Vistula'nın batısında yapıldı. Tomaszów Lubelski bölgesi (26 Eylül'e kadar) dahil olmak üzere başka yerlerde de ağır çatışmalar yaşandı ve Lwów'un kararlı bir savunması yapıldı (22 Eylül'e kadar, savunucuların Sovyetlere teslim olduğu zamana kadar Alman kuvvetlerine karşı). varış). 13 Eylül'de, Mareşal Rydz-Śmigły, tüm Polonya kuvvetlerine , son savunma kalesi olarak belirlediği bölge olan Romanya ve Sovyet sınırlarının yanında, güneydoğu Polonya'daki sözde Romanya Köprü Başına çekilme emri verdi .
11 Eylül'de dışişleri bakanı Józef Beck , Fransa'dan Polonya hükümetine sığınma hakkı vermesini ve Romanya'dan da hükümet üyelerinin kendi topraklarından nakledilmesine izin vermesini istedi. 12 Eylül'de, Fransa'nın Abbeville kentinde görüşen İngiliz-Fransız Yüksek Savaş Konseyi , Polonya askeri harekatının çoktan çözüldüğü ve Alman karşıtı bir yardım seferi başlatmanın hiçbir anlamı olmadığı sonucuna vardı. Polonyalı liderler karardan habersizdi ve hala bir Batı saldırısı bekliyorlardı.
Sovyet işgali
3 Eylül'den itibaren Almanya, Sovyetler Birliği'ni birliklerini Polonya devletine karşı harekete geçirmeye çağırdı, ancak Sovyet komutanlığı, Alman-Polonya çatışmasının sonucunu ve Fransız ve İngilizlerin ne yapacaklarını görmek için beklemeye devam etti. Sovyetler Birliği, Almanya'ya Kızıl Ordu'nun Polonya'ya ilerlemesinin daha sonra uygun bir zamanda geleceği konusunda güvence verdi.
Molotov, optimal "siyasi motivasyon" (Polonya'nın çöküşü) için Varşova sonbaharına kadar Sovyet müdahalesini sürdürmek istedi, ancak şehrin Almanlar tarafından ele geçirilmesi kararlı savunma çabası nedeniyle ertelendi (27 Eylül'e kadar) ). Sovyet birlikleri, 17 Eylül'de, Sovyetler Birliği'nin zaten var olmadığını iddia ettiği Polonya'ya yürüdü (tarihçi Richard Overy'ye göre , Polonya, 1 Eylül'den itibaren iki hafta içinde Almanya'ya yenildi). Polonya'nın Sovyet işgali kendi güvenlik kaygıları ile ve etnik koruma ihtiyacından Sovyetler tarafından haklı idi Belarus ve Ukrayna popülasyonları. İstila, Alman ordusunun hareketiyle koordine edildi ve Polonya kuvvetlerinin sınırlı direnişiyle karşılaştı. Ülkenin doğu kesiminde bulunan Polonya askeri oluşumları Sovyetleri geçmesini önlemek için Romen sınırında sonra idi Yüksek komuta, tarafından sipariş ama Sovyet ve Polonya birimler arasındaki bazı savaş olarak almak yere (örneğin yaptılar Savaşı Szack , Sınır Koruma Birlikleri tarafından savaştı ). Sovyet kuvvetleri , Molotov-Ribbentrop Paktı'nın gizli protokolü tarafından kendilerine ayrılan alanı doldurmak için batıya ( Bug Nehri'ne ) ve güneye hareket ettiler. Polonya'nın Litvanya , Letonya , Romanya ve Macaristan'a olası tahliye yollarını engellemek için adımlar attılar .
Sovyetler Birliği'nin ele geçirdiği bölgelerde yaklaşık 13,4 milyon Polonya vatandaşı yaşıyordu. Bunların 8,7 milyonu Ukraynalılar, Belaruslular ve Yahudilerdi. Azınlıkların Polonyalı yetkililerle ilişkileri genellikle kötüydü ve üyelerinin çoğu, gelen Kızıl Ordu birliklerini kurtarıcılar olarak selamladı ve destekledi. "Beklenmedik" Sovyet işgaline karşı İngiliz ve Fransızların tepkileri susturuldu.
Sovyet-Alman anlaşması ve Sovyet işgali olmasaydı, savaş öncesi Polonya'nın tamamı muhtemelen 1939'da Nazi Almanyası tarafından ele geçirilmiş olacaktı.
Kampanya sonu
Nazi-Sovyet antlaşması süreci 28 Eylül'de imzalanan Alman-Sovyet Sınır Antlaşması ile devam etti . Bölgesel bölünmeyi ayarladı ve sonuçlandırdı, Litvanya'yı Sovyet alanına yerleştirdi ve Sovyet-Alman mutabık kaldığı sınırı doğuya Vistül'den Bug Nehri'ne kaydırdı ve işgal altındaki Polonya'yı kontrol etmek için daha fazla ortak eylem yetkisi verdi. Daha önce düşünülen, artık bir Polonya devletini muhafaza etme fikri terk edildi.
Polonya hükümeti ve yüksek askeri komuta güneydoğu Romanya Köprübaşı topraklarına çekildi ve 17 Eylül gecesi tarafsız Romanya'ya geçti. 18 Eylül'de Romanya'dan Cumhurbaşkanı Ignacy Mościcki ve Mareşal Rydz-Śmigły, tarafsız bir ülkeden geçen kişilerin statüsünü ihlal eden bildiriler ve emirler yayınladılar. Almanya, Romanya'ya Polonyalı yetkililerin gitmesine izin vermemesi için baskı yaptı (hedefledikleri hedef Fransa'ydı) ve grup gözaltına alındı. Polonya'nın Romanya büyükelçisi, askeri görevi reddedilen ve aynı zamanda Romanya'ya giren Polonya muhalefetinin bir üyesi olan General Władysław Sikorski'ye , ayrılış belgelerini alması ve generalin Fransa'ya gitmesi için yardım etti.
Direniş birçok yerde devam etti. Varşova sonunda teslim olması için bombalandı. 27 Eylül'de teslim olmasının tetikleyicisi olan olay, su şebekelerinin kasıtlı olarak hedef alınması nedeniyle su temin sisteminde meydana gelen bombalama hasarı oldu. Varşova büyük hasar ve sivil kayıplar (40,000 öldürdü), zaten Eylül 1939'da uğradığı Modlin kale 29 Eylül'de teslim oldu , Hel Savaşı 2 Ekim'e kadar devam etti ve Kock Savaşı 4 Ekim ayına kadar savaştı. Ülkenin ormanlık alanlarında ordu birlikleri neredeyse aynı anda yeraltı direnişine başladı. Binbaşı "Hubal" ve alayı bu harekete öncülük etti. Eylül Seferi sırasında Polonya Ordusu, Alman cephesinde yaklaşık 66.000 asker kaybetti; yaklaşık 400.000 Almanya ve yaklaşık 230.000 Sovyetler Birliği esiri oldu. 80.000 ülke dışına çıkmayı başardı. 16.600 Alman askeri öldürüldü ve 3.400 kayıptı. 1000 Alman tankı veya zırhlı araç ve 600 uçak imha edildi. Sovyet Ordusu 2.500 ila 3.000 asker kaybederken, doğuda 6.000 ila 7.000 Polonyalı savunucu öldürüldü. Naziler tarafından idam edilen 12.000'den fazla Polonya vatandaşı, kampanyanın yaklaşık 100.000 sivil kurbanları arasındaydı.
Birkaç Polonya Donanması gemisi Birleşik Krallık'a ulaştı ve on binlerce asker savaşa devam etmek için Macaristan, Romanya, Litvanya ve İsveç üzerinden kaçtı . Birçok Polonyalılar katılan Fransa'nın Savaşı , İngiltere'nin Battle diğer operasyonlarda (bkz İngiliz kuvvetleri ile ittifak, ve İkinci Dünya Savaşı Lehçe katkı ).
Polonya'nın işgali
Alman işgali altındaki Polonya
Polonya vatandaşlarının yaklaşık altıda biri savaşta hayatını kaybetti ve sivil kayıpların çoğu çeşitli hedefli, kasıtlı eylemlerden kaynaklandı. Alman planı sadece Polonya topraklarının ilhakını değil, aynı zamanda Polonya kültürünün ve Polonya ulusunun ( Generalplan Ost ) tamamen yok edilmesini de içeriyordu .
Hitler'in iki kararnamesi uyarınca (8 Ekim ve 12 Ekim 1939), batı Polonya'nın geniş alanları Almanya'ya ilhak edildi. Bunlar , Polonya Koridoru , Batı Prusya ve Yukarı Silezya gibi Almanya'nın 1919 Versailles Antlaşması kapsamında kaybettiği tüm bölgeleri , aynı zamanda Łódź şehri de dahil olmak üzere bu bölgelerin doğusundaki büyük, tartışmasız bir şekilde Polonya bölgesini içeriyordu .
Polonya'nın ilhak edilmiş bölgeleri aşağıdaki idari birimlere ayrıldı:
- Reichsgau Wartheland (başlangıçta Reichsgau Posen ), Poznań Voyvodalığının tamamını , Łódź Voyvodalığının çoğunu, Pomeranya Voyvodalığının beş ilçesini ve Varşova Voyvodalığının bir ilçesini içeriyordu ;
- Reichsgau Danzig-Batı Prusya'ya (başlangıçta Reichsgau Westpreussen) dahil edilen Pomeranya Voyvodalığı'nın kalan bölgesi ;
- Doğu Prusya'nın bir parçası olan Varşova Voyvodalığının ( Płock , Płońsk , Sierpc , Ciechanów ve Mława ) beş kuzey ilçesinden oluşan Ciechanów Bölgesi ( Regierungsbezirk Zichenau ) ;
- Katowice Bölgesi ( Regierungsbezirk Kattowitz ) veya gayri resmi olarak, Silezya Voyvodalığı , Sosnowiec , Będzin , Chrzanów , Oświęcim ve Zawiercie ilçelerini içeren Doğu Yukarı Silezya ( Ost-Oberschlesien ) ve Olkusz ve Żywiec ilçelerinin bazı kısımları Yukarı Silezya İli .
Bu ilhak edilmiş bölgelerin alanı 92.500 kilometre kareydi ve nüfus yaklaşık 10.6 milyondu, bunların büyük çoğunluğu Polonyalılardı.
Gelen Pomeranian bölgelerinden Alman özeti mahkemeleri sonlarında, 1939 yılında ölüm 11,000 Polonyalılar mahkum ve 30.000 Polonyalıların erken 1940. toplam ek içinde 10.000 ile, zaten 1939 yılında orada idam edildi Büyükşehir Polonya ve 1500 Silesia . Yahudiler ilhak edilen bölgelerden çıkarıldı ve Varşova Gettosu veya Łódź Gettosu gibi gettolara yerleştirildi . Katolik rahipler, kitlesel ölçekte cinayet ve sınır dışı etme kampanyalarının hedefi haline geldi. İlhak edilen bölgelerdeki nüfus yoğun ırksal taramaya ve Almanlaşmaya maruz kaldı . Polonyalılar mülklere el koymalara ve ciddi ayrımcılığa maruz kaldılar; Sadece Ekim 1939'da liman kenti Gdynia'dan 100.000 kişi çıkarıldı . 1939-40'ta pek çok Polonya vatandaşı, özellikle Genel Hükümet olmak üzere Nazi kontrolündeki diğer bölgelere veya toplama kamplarına sürüldü . Bazı batı Polonya bölgelerinin Almanya'nın yeniden yerleşimi için temizlenmesi ile Naziler etnik temizlik politikalarını başlattı . Yaklaşık bir milyon Polonyalı zorla evlerinden çıkarıldı ve yerlerine uzak yerlerden getirilen 386.000'den fazla etnik Alman getirildi.
(ayrıca bakınız: Nazi Almanyası tarafından Polonyalıların Kovulması )
Şartlarına göre Molotov-Ribbentrop Paktı ve Alman-Sovyet Frontier Antlaşması , Sovyetler Birliği nehirlerinin hattının tüm Polonyalı toprakları doğu ilhak Pisa , Narew , Böcek ve San çevresindeki bölge için hariç, Vilnius olarak Lehçe bilinen ( Wilno), Litvanya'ya ve Almanya tarafından ilhak edilen Suwałki bölgesine verildi . Bu topraklarda büyük ölçüde Ukraynalılar ve Belaruslular , azınlık Polonyalılar ve Yahudilerle birlikte yaşıyordu (sayılar için bkz. Curzon Hattı ). Litvanya'ya verilen alan dahil toplam alan, 13,2 milyon nüfusla 201.000 kilometre kare idi. 1914'ten önce Macaristan'ın bir parçası olan küçük bir arazi şeridi Slovakya'ya verildi .
Haziran 1941'de Almanya'nın Sovyetler Birliği'ne saldırmasından sonra, daha önce Sovyetler tarafından işgal edilen Polonya toprakları şu şekilde organize edildi:
- Białystok, Bielsk Podlaski , Grajewo , Łomża , Sokółka , Wołkowysk ve Grodno ilçelerini içeren Bezirk Bialystok ( Białystok Bölgesi ) Doğu Prusya'ya "bağlı" (ancak dahil edilmemiş);
- Bezirke Litauen und Weißrussland - Beyaz Rusya'nın Polonya kısmı (bugün batı Beyaz Rusya ) ve Vilnius eyaleti, Reichskommissariat Ostland'a dahil edildi ;
- Bezirk Wolhynien-Podolien - Polonya'nın Volhynia Eyaleti , Reichskommissariat Ukrayna'ya dahil edildi ;
- Doğu Galiçya'da bulunan Distrikt Galizien , Genel Hükümete dahil edildi ve beşinci bölgesi oldu.
Kalan bölge bloğu , başkenti Kraków'da olmak üzere, Genel Hükümet (Alman Generalgouvernement für die besetzten polnischen Gebiete'de ) adlı bir Alman yönetimine yerleştirildi . Büyük Almanya'nın ( Grossdeutsches Reich ) bir parçası oldu . Genel Hükümet başlangıçta dört bölgeye ayrıldı: Varşova, Lublin , Radom ve Kraków, bunlara 1941'de Doğu Galiçya ve Volhynia'nın bir kısmı bölge olarak eklendi. (Bu bölgenin bölgesel bölünmesi hakkında daha fazla ayrıntı için bkz.Genel Hükümet .) Genel Hükümet, doğuda planlanan Lebensraum veya Alman "yaşam alanı" nın Almanya'ya en yakın uygun kısmıydı ve Nazi ihtişamlı ve soykırımcı insan mühendisliği planının uygulanmasının başlangıcını oluşturuyordu .
Alman bir avukat ve tanınmış bir Nazi olan Hans Frank , 26 Ekim 1939'da Genel Hükümet Genel Valisi olarak atandı. Frank, Yahudilerin Varşova da dahil olmak üzere büyük şehirlerde gettolara ayrılmasını ve Polonyalı sivillerin zorunlu çalıştırma için kullanılmasını denetledi. Alman savaş endüstrisinde.
Polis de dahil olmak üzere bazı Polonya kurumları (sözde Mavi Polis sayısı 1943'te yaklaşık 12.500'e ulaştı) Genel Hükümette korunuyordu. Genel Hükümet idaresinde 10.000'den fazla Alman'ın gözetiminde 40.000'den fazla Polonyalı çalışıyordu. Siyasi faaliyet yasaklandı ve yalnızca temel Polonya eğitimine izin verildi. Kraków'daki üniversite profesörleri bir toplama kampına gönderildi ve Lviv'de vuruldu. Etnik Polonyalılar kademeli olarak ortadan kaldırılacaktı. Daha acil bir imha etme niyetinde olan Yahudiler gettolara sürüldü ve şiddetli bir şekilde bastırıldı. Musevi konseyleri gettolarında Alman politikaları takip etmek zorunda. Pek çok Yahudi Sovyetler Birliği'ne kaçtı (Alman işgali altındaki Polonya'dan oraya gelen tahmini 300.000 ila 400.000 mülteci arasındaydı) ve bazıları Polonyalı aileler tarafından korunuyordu .
Genel Hükümetin topraklarında nüfus başlangıçta 95.500 km'lik bir alanda 11,5 milyon ilgiliydi 2 , ancak bu Polonyalılar ve Yahudiler Genel Hükümeti Alman-ilhak bölgelerde atıldı ve "iskan" edildi 860.000 yaklaşık olarak artmıştır. Barbarossa Operasyonundan sonra , Genel Hükümetin alanı 17.4 milyonluk nüfusu ile 141.000 km 2 idi.
Polonyalı entelijansiyayı ve direnmesi muhtemel diğer unsurları yok etme kampanyasında on binlerce kişi öldürüldü (örneğin Tannenberg Operasyonu ve Aktion AB ). Katolik din adamları genellikle hapse atıldı veya başka şekillerde zulüm gördü ve çoğu toplama kamplarında ölüme yollandı. On binlerce direniş üyesi ve diğerleri, Varşova'daki Pawiak hapishanesinde işkence gördü ve idam edildi . 1941'den itibaren, kaynakların ve emeğin sömürülmesi, terör ve Almanlaşma Sovyetler Birliği'ne yapılan saldırının ardından daha büyük bir yoğunluğa ulaştığı için hastalık ve açlık da nüfusu azaltmaya başladı. Polonyalılar ayrıca Almanya'da zorunlu işçi olarak çalışmak üzere çok sayıda sınır dışı edildi veya toplama kamplarına götürüldü. Yaklaşık iki milyon köle olarak çalışmak üzere Almanya'ya nakledildi ve orada birçoğu öldü. Łapanka veya sokaklarda veya başka yerlerde rastgele toplama, Nazilerin mahkumları iş için yakalamak için uyguladığı yöntemlerden biriydi. Alman olmayan yerel kadınların zorla işe alındığı birkaç yüz Wehrmacht genelevi, Reich boyunca faaliyet gösterdi. İşgal altındaki Batı Avrupa'daki Nazi politikalarının aksine , Almanlar Polonyalılara yoğun bir düşmanlıkla davrandı ve tüm Polonya devlet mülkiyeti ve özel sanayi kaygıları Alman devleti tarafından devralındı. Polonya, savaş dönemi boyunca yağmalandı ve aşırı ekonomik sömürüye maruz kaldı.
Polonya ve Polonyalıların gelecekteki kaderi, Nazi'nin Slav halklarını yok etmek için Doğu Avrupa'da Almanya tarafından işgal edilen bölgeleri soykırım ve etnik temizlik faaliyetlerine girişme planı olan Generalplan Ost'ta belirlendi. On milyonlarca insan ortadan kaldırılacak, diğerleri Sibirya'ya yerleştirilecek ya da köle nüfus haline getirilecek. Temizlenen bölgeler Almanlar tarafından yeniden yerleştirilecekti. Zamość bölgesinde 1942 ve 1943'te tüm Polonyalıların deneme tahliyesine teşebbüs edildi . 121.000 Polonyalı köylerinden çıkarıldı ve 10.000 Alman yerleşimci ile değiştirildi.
Altında Lebensborn programda, 200.000 Polonyalı çocuklar Almanlar tarafından kaçırılan hakkında Germanisation için uygun olmalarını istiyorum ırksal özellikleri açısından test edilecek. Bu sayının (çoğu uygun bulunmadı ve öldürüldü), savaştan sonra yalnızca% 15 ila% 20'si Polonya'ya iade edildi.
Alman işgali, 1941 yazında Sovyetler Birliği'nden alındıktan sonra doğu Kresy topraklarına yayıldığında, Naziler orada soykırımcı Yahudi karşıtı politikalarını serbest bıraktılar. Özellikle entelijansiya veya Katolik din adamları gibi gruplar da dahil olmak üzere etnik Polonyalılara yönelik terör kampanyaları yürüttüler. Etnik Ukraynalılar, Belaruslular ve Litvanyalılar, kendileri acımasız işgale maruz kalırken, genellikle Nazilerden daha uygun muamele gördüler. Onların milliyetçileri ve diğerleri işgalci tarafından etnik Polonyalılara karşı eylemlerde kullanıldı veya kendilerinin Polonya karşıtı faaliyetler yürütmelerine izin verildi. Dört etnik grubun mensupları, Yahudilere karşı harekete geçmeye teşvik edildi ve katliamlara ve Yahudilerin öldürüldüğü diğer olaylara katıldı .
Polonya toplumunun farklı kesimleri, Alman işgali altında farklı derecelerde ıstıraplar yaşadı. Bağımsız Polonya'da ayrıcalıklı toprak sahibi sınıf ( ziemiaństwo veya szlachta ) savaş sırasında da zenginleşirken , kırsal köylerde ve küçük kasabalarda yaşayanlar genellikle büyük şehir sakinlerinden daha iyi performans gösterdi .
Savaş sonrası Nürnberg duruşmalarında Uluslararası Askeri Mahkeme, "Yahudilerin ve ayrıca Polonyalıların toptan imhası, bu terimin biyolojik anlamında soykırımın tüm özelliklerini taşıyordu" dedi.
Sovyet işgali altındaki Polonya
Sovyet işgalinin sonunda, Sovyetler Birliği 12.662.000 kişi ile Polonya topraklarının% 50.1'ini (195.300 km 2 ) ele geçirdi. Nüfus tahminleri değişiklik gösterir; Bir analiz o zaman bu bölgelerin etnik bileşimi ile ilgili olarak şu sayıları vermektedir:% 38 Polonyalılar,% 37 Ukraynalılar,% 14,5 Belaruslular,% 8,4 Yahudiler,% 0,9 Ruslar ve% 0,6 Almanlar. Ayrıca Almanya'nın işgal ettiği bölgelerden çoğu Yahudi (198.000) olan 336.000 mülteci vardı. Alanlar edildi Sovyetler Birliği tarafından işgal Sovyet topraklarına ilhak hariç, Wilno / Vilnius bölgesinde , transfer edildi için Litvanya Cumhuriyeti . Vilnius bölgesinin Lehçe konuşan çoğunluğu sakinleri, kısa bir süre sonra kendilerini Litvanya makamlarının Litvanyalılaştırma politikalarına tabi buldular ve bu da bölgede kalıcı etnik çatışmalara yol açtı. Tartışmalı Vilnius bölgesi de dahil olmak üzere Litvanya, 1940 yazında Sovyetler Birliği tarafından birleştirildi ve Litvanya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti oldu .
Sovyetler, Kresy bölgelerini (savaş öncesi doğu Polonya) Polonyalılar tarafından sömürgeleştirildi ve Kızıl Ordu fethedilen ulusların kurtarıcısı ilan edildi. Pek çok Yahudi, Ukraynalı, Belaruslu ve Litvanyalı bu görüşü paylaştı ve Polonyalıları bastırmak için yeni yetkililerle işbirliği yaptı. Sovyet yöneticileri , işgal altındaki Polonya'da Stalinizm ve Sovyetleşme politikalarını uygularken , sınıf mücadelesi ve proletarya diktatörlüğü hakkında sloganlar kullandılar . 22 ve 26 Ekim 1939'da Sovyetler , Sovyet yönetimini meşrulaştırmak için yeni oluşturulan Batı Ukrayna ve Batı Beyaz Rusya eyaletlerinde Moskova kontrolündeki Yüksek Sovyetlere (yasama organları) seçimler düzenledi . Yeni meclisler daha sonra Sovyetler Birliği'ne katılma çağrısında bulundu ve Sovyetler Birliği Yüksek Sovyeti , iki bölgeyi 2 Kasım'da zaten var olan Sovyet cumhuriyetlerine ( Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ve Beyaz Rusya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ) ilhak etti .
Parçalanmış Polonya devletinin tüm kurumları kapatıldı ve çoğu Rus ve nadiren de Ukraynalı veya Polonyalı olan yeni yönetmenlerle yeniden açıldı. Lviv Üniversitesi ve diğer okullar, Sovyet kurumları olarak yeniden başladı. Hukuk ve beşeri bilimler gibi bazı bölümler kaldırıldı; Darwinizm , Leninizm ve Stalinizm gibi yeni konular yeniden düzenlenen bölümler tarafından öğretildi. Öğrenim ücretsizdi ve öğrencilere parasal burslar verildi.
Sovyet yetkilileri, bölgedeki Polonya varlığının ve faaliyetinin tüm izlerini ortadan kaldırmaya çalıştı. 21 Aralık'ta, Polonya para birimi , yeni uygulamaya konulan ruble sınırlı dövizle tedavülden çekildi . Okullarda Lehçe kitaplar yakıldı.
Tüm medya Moskova tarafından kontrol edildi. Sovyet işgali , teröre dayalı polis devleti tipi bir siyasi rejim uyguladı . Tüm Polonyalı parti ve örgütler dağıtıldı. Yalnızca komünist parti ve alt kuruluşların var olmasına izin verildi. Okullardaki Sovyet öğretmenleri, çocukları ebeveynleri hakkında casusluk yapmaya teşvik etti.
Polonya hükümeti tarafından 1930'larda kapatılan Ukrayna ve Belarus sosyal örgütleri yeniden açıldı. Okullarda eğitim dili Ukraynaca veya Belarusça olarak değiştirildi.
Katolik ve Rum Katolik kiliseleri birçok mülkler, seminerler kaybetti ve sosyal örgütler bağlı, zulüm, ancak açık (ibadethaneler) birincil tesislerin çoğu tutulur ve dini hizmetler sunmak ve hac organize başardık bulundu. Rahipler yetkililer tarafından ayrımcılığa uğradı ve yüksek vergilere, askerlik taslaklarına, tutuklamalara ve sınır dışı edilmelere maruz bırakıldı.
Birçok işletme devlet tarafından ele geçirildi veya başarısız oldu, küçük ticaret ve üretim atölyeleri kooperatiflere katılmak zorunda kaldı , ancak Almanya ile savaşın başlamasıyla köylü tarımının yalnızca küçük bir kısmı kolektif hale getirildi (ekilebilir alanın yüzde onundan fazlası) . Sökülen ve doğuya gönderilen endüstriyel tesisler arasında Białystok tekstil endüstrisi fabrikalarının çoğu vardı . Sovyet ekonomi politikalarının sonuçları kısa süre sonra ciddi zorluklarla sonuçlandı, çünkü dükkanlarda mal yoktu, yiyecek kıttı ve insanlar kıtlık tehdidi altındaydı . Bununla birlikte, koşullar Sovyetler altında Alman yönetimindeki Genel Hükümete göre daha iyiydi . Lviv ve başka yerlerde sanayi gelişti ve 1940 baharında işsizlik resmen ortadan kaldırıldı. İlk çöküşün ardından yaşam standartları kademeli olarak iyileşmeye devam etti, birçok hizmet ücretsiz veya ucuzdu ve yoksullar ve teknik eğitime sahip insanlar, Polonya kuralı. Lviv ve Białystok'un Sovyet yetkilileri tarafından özellikle iyi korunduğu şehirler, kırsal bölgelerden çok daha iyi durumdaydı. Durum, emekli maaşlarından mahrum Polonyalı emekliler için ve Alman işgali altındaki Polonya'dan kaçıp doğu şehirlerine yerleşen on binlerce savaş mültecisi için çok zordu.
29 Kasım 1939 tarihli Sovyet yasasına göre, eski Polonya vatandaşları olarak anılan ilhak edilmiş bölgenin tüm sakinleri otomatik olarak Sovyet vatandaşlığını aldı. Sakinlerin hala rıza göstermeleri gerekiyordu ve baskı uygulanıyordu ve bunu tercih etmeyenler (Polonyalıların çoğu Polonya vatandaşlığından vazgeçmek istemiyordu) Nazi kontrolündeki Polonya topraklarına geri gönderilmekle tehdit ediliyordu.
Sovyetler, Polonyalılar ve diğer etnik gruplar arasındaki geçmiş etnik gerilimleri, azınlıkları "Polonya yönetiminin yirmi yıllık döneminde çektikleri yanlışları düzeltmeye" çağırarak Polonyalılara karşı şiddeti kışkırttı ve teşvik etti. Düşmanca propaganda kanlı baskı örnekleriyle sonuçlandı.
Ukrayna nüfusunun bir kısmı başlangıçta Polonya yönetiminin sona ermesini memnuniyetle karşıladı ve bu fenomen bir toprak reformuyla güçlendirildi . Sovyet yetkilileri ayrıca sınırlı bir kolektifleştirme kampanyası başlattı. Sovyet iktidarını geleneksel etnik veya kültürel gruplarının dışında siyasi veya sosyal faaliyetlere başlamak için bir fırsat olarak gören savaş öncesi Polonya vatandaşlarından, özellikle Yahudi gençlerinden ve daha az ölçüde Ukraynalı köylülerden oluşan büyük gruplar vardı. Sovyet baskılarının herkesi etkilediği anlaşıldıkça coşkuları zamanla azaldı. Bağımsız Ukrayna'yı ( OUN ) arzulayan Ukraynalılar örgütü "anti-Sovyet" olarak zulüm gördü.
NKVD ve diğer Sovyet kurumları tarafından bir terör kuralı başlatıldı . İlk kurbanlar yaklaşık 230.000 Polonyalı savaş esiri idi . Sovyetler Birliği , savaş kuralları hakkında herhangi bir uluslararası sözleşme imzalamamıştı ve savaş esiri statüsü reddedildi. Sovyetler Polonya ordusu arasında askere alma faaliyetleri yürüttüğünde, yakalanan subayların ezici bir çoğunluğu işbirliği yapmayı reddetti; Sovyetler Birliği'nin düşmanları olarak kabul edildiler ve Sovyet Politbüro tarafından (22.000 subay ve diğerleri) gizlice infaz edilmeleri için bir karar verildi (5 Mart 1940). Memurlar ve çok sayıda sıradan asker daha sonra öldürüldü (bkz. Katyn katliamı ) veya Gulag'a gönderildi . 10.000-12.000 Polonyalılar gönderilen Of Kolyma'ya 1940-41 yılında, çoğunlukla savaş esirlerinin, sadece 583 erkek hayatta katılmak için 1941-42 yılında piyasaya Doğu Polonya Silahlı Kuvvetler .
Sivil halka da terör politikaları uygulandı. Sovyet yetkilileri, savaş öncesi Polonya devletinin hizmetini "devrime karşı suç" ve "karşı devrimci faaliyet" olarak gördüler ve daha sonra çok sayıda Polonyalı entelijansiyayı , politikacıları, memurları ve bilim adamlarını tutuklamaya başladılar. Sovyet egemenliğine tehdit. Okullarda sunulan Sovyet propagandasına gülen 10 veya 12 yaşındaki öğrenciler, bazen 10 yıla kadar hapishanelere gönderiliyordu.
Hapishaneler çok geçmeden, Sovyet karşıtı faaliyetlerden şüphelenilen tutuklularla aşırı derecede kalabalık hale geldi ve NKVD, bölgenin hemen hemen tüm kasabalarında düzinelerce geçici hapishane alanı açmak zorunda kaldı. Tutuklamalar dalgası, büyük kategorilerdeki insanların ( örneğin , Kulaklar , Polonyalı memurlar, orman işçileri, üniversite profesörleri veya osadnikler ) Gulag çalışma kamplarına zorla yerleştirilmesine yol açtı . 1939-1941'de tahmini 30-40 bin Polonya vatandaşı çalışma kamplarında tutuldu. Büyük bir kısmı etnik azınlık olan Polonya ve eski Polonya vatandaşları, çoğunlukla 1940 yılında, tipik olarak kuzey Rusya, Kazakistan ve Sibirya'ya sınır dışı edildi . NKVD verilerine göre, Haziran 1941'de tutuklanan 107.000 Polonya vatandaşından 39.000'i çeşitli suçlardan yargılandı ve bunlardan 1200'ü ölüm cezası da dahil olmak üzere hapis cezasına çarptırıldı. O dönemde NKVD hapishanelerinde 40.000 hapsedildi ve yaklaşık 10.000'i Alman saldırısından sonra hapishane tahliyesi sırasında Sovyetler tarafından öldürüldü.
Sovyet yetkilileriyle işbirliği yapmaya karar veren Polonyalılar arasında, Lviv'de Lehçe bir süreli yayın yayınlamasına izin verilen Wanda Wasilewska ve 1940'tan itibaren Polonyalı subaylardan oluşan küçük bir gruba önderlik eden Zygmunt Berling vardı. Sovyetler Birliği'nde bölünme. Polonyalı komünistlerin gayri resmi bir lideri olan Wasilewska, 28 Haziran 1940'ta Kremlin'de Stalin tarafından kabul edildi . Olay, önümüzdeki yarım yüzyıl ve sonrasında önemli sonuçları olacak olan Polonyalılara ilişkin Sovyet politikalarının yeniden yönlendirilmesinin bir başlangıcı oldu. Sovyetler, Kasım 1940'ta şair Adam Mickiewicz'in ölümünün 85. yıldönümünün Moskova, Lviv'de ve Polonya nüfusunun diğer yoğunluklarında kutlamaları düzenlemek veya Polonya dili genel ve yüksek öğrenim faaliyetlerini genişletmek gibi bir dizi uzlaştırıcı önlem aldı. Sovyet kontrolündeki bölgelerde. Wasilewska ve Berling, Eylül 1942'de Polonya tümenini tekrar zorladı, ancak Sovyet müttefiki bir Polonya silahlı kuvveti kurma izni, ancak Sovyetler Birliği ile Sürgündeki Polonya Hükümeti arasındaki diplomatik ilişkilerin Nisan 1943'te kesilmesinden sonra verildi .
Polonyalı seçkinler arasında işgalciyle açık işbirliğinin nadir olduğu Alman işgali altındaki Polonya'dan farklı olarak, birçok Polonyalı entelektüel, sanatçı, edebi şahsiyet ve gazeteci Sovyetlerle işbirliği yaptı ve faaliyetleri genellikle Sovyet propaganda girişimlerine katılımı içeriyordu .
Takip Operasyonu Barbarossa ve Sikorski-Mayski anlaşmasını 1941 sürgün Polonyalılar yazında, beyan af kapsamında serbest bırakıldı. Yeni kurulan Polonya Ordusu'na katılmak için binlerce kişi güneye yürüdü , ancak binlerce kişi yolculuğu tamamlayamayacak kadar zayıftı veya kısa süre sonra can verdi.
IPN tarafından 2009 yılında yapılan bir tahmine göre , Sovyet işgali sonucunda yaklaşık 150.000 Polonya vatandaşı öldü. Sürgün edilenlerin sayısının 320.000 civarında olduğu tahmin ediliyor.
İşgalcilerle işbirliği
In işgal altındaki Polonya'da , ya siyasi veya ekonomik düzeydeki resmi işbirliği yoktu. İşgalci güçler, Polonya yönetim yapılarını ve yönetici elitleri kalıcı olarak ortadan kaldırmayı amaçladılar ve bu nedenle bu tür bir işbirliği istemediler. Polonyalılara önemli yetki pozisyonları verilmedi. Nazilerle işbirliği yapan savaş öncesi vatandaşların büyük çoğunluğu Polonya'daki Alman azınlıktan geliyordu ve üyelerine çeşitli sınıflarda Alman Volksdeutsche kimliği teklif edildi. Savaş sırasında, resmi Deutsche Volksliste'yi imzalayan yaklaşık 3 milyon eski Alman kökenli Polonya vatandaşı vardı .
İşbirliği tanımına (ve etnik köken ve azınlık statüsü hususları da dahil olmak üzere bir Polonya vatandaşı) bağlı olarak, bilim adamları yaklaşık 35 milyonluk bir nüfusta "Polonyalı işbirlikçilerin" sayısını yaklaşık birkaç bin olarak tahmin ediyorlar (bu sayı İsrail tarafından destekleniyor) Savaş Suçları Komisyonu). Tahmin öncelikle tarafından ihanetten ölüm cezalarının sayısına dayanır Özel Mahkemeleri arasında Polonya Yeraltı Devletinin . Yeraltı mahkemeleri, 200'ü ölüm cezası da dahil olmak üzere 10.000 Polonyalıya hapis cezası verdi. John Connelly Polonyalı bir tarihçiden ( Leszek Gondek ), Polonya işbirliği fenomenini "marjinal" olarak nitelendirdi ve "Polonya nüfusunun yalnızca nispeten küçük bir yüzdesinin Avrupa ve dünya tarihi zemininde görüldüğünde işbirliği olarak nitelendirilebilecek faaliyetlerde bulunduğunu" yazdı. . Bazı araştırmacılar, özellikle Yahudileri ihbar etmek söz konusu olduğunda çok daha fazla sayıda işbirlikçi veriyor.
Ekim 1939'da, Naziler sipariş seferberlik savaş öncesi ve Polonyalı polis meslek yetkililerin hizmetine. Polisler görev için rapor verecekler ya da ölüm cezası ile karşı karşıya kalacaklardı. Sözde Mavi Polis kuruldu. 1943'teki zirvesinde, sayısı 16.000 civarındaydı. Birincil görevi düzenli bir polis gücü olarak hareket etmekti ve suç faaliyetleriyle uğraşmaktı, ancak bunlar Almanlar tarafından kaçakçılıkla mücadelede ve Yahudi gettolarında devriye gezerken de kullanılıyordu . Mavi Polisteki pek çok kişi, Alman emirlerine gönülsüzce uyuyor, çoğu zaman onlara itaatsizlik ediyor ve hatta kendilerine karşı ölüm riskini göze alıyordu. Mavi Polis pek çok üyesi olan çift ajanlar için Polonya direniş ; büyük bir yüzde İç Ordu ile işbirliği yaptı . Subaylarından bazıları, Yahudileri kurtardıkları için nihayetinde Milletler Arasında Dürüstlük ödüllerine layık görüldü . Bununla birlikte, Polonyalı polislerin ahlaki konumu , işgalciyle işbirliği ve hatta işbirliği gerekliliği nedeniyle sık sık tehlikeye atıldı . İşbirlikçi güç sıfatıyla hareket eden Timothy Snyder'e göre , Mavi Polis 50.000'den fazla Yahudi'yi öldürmüş olabilir. Polis, Nazilere, Polonyalıları Almanya'da zorunlu çalıştırma için toplamak gibi görevlerde yardım etti.
Nazi Almanyası'nın Haziran 1941'de Sovyetler Birliği'ne karşı Barbarossa Harekatı sırasında , Alman kuvvetleri Polonya'nın 1939'dan beri Kızıl Ordu'nun kontrolündeki doğu yarısını hızla istila ettiler . Kresy makro bölgesinde yeni Reichskommissaryaları oluşturuldu . Sovyet-Alman savaşı ilerledikçe, Ana Ordu , Polonya yeraltını Almanlarla aynı derecede düşman olarak gören Sovyet partizanları da dahil olmak üzere her iki işgalciye karşı savaştı ve Haziran 1943'ten itibaren onları Nazilere ihbar etme yetkisi verildi. . 1943 sonbaharında, Polonya'daki Ana Ordu ile Sovyet partizanları arasındaki savaşın yoğunlaşması nedeniyle , birkaç Polonyalı komutan, komünist güçlerle savaşmak için Almanlardan silah ve cephane kabul etti. 1944'te Almanlar, Navahrudak ve Vilnius bölgelerinde faaliyet gösteren bazı bölgesel AK birimlerini gizlice silahlandırdı . Bu AK-Nazi işbirliği, sorumlu memurların askeri mahkemeye çıkarılması emrini veren Sürgündeki Polonya Hükümeti Başkomutanı General Kazimierz Sosnkowski tarafından kınandı . AK, Ostra Brama Operasyonu sırasında bu silahları Nazilere karşı çevirdi . Bu tür düzenlemeler tamamen taktikseldi ve Fransa'daki Vichy rejiminin , Norveç'teki Quisling rejiminin veya Distrikt Galizien'deki OUN liderliğinin gösterdiği ideolojik işbirliği türünü kanıtlamadı . Tadeusz Piotrowski, Joseph Rothschild'den şöyle alıntı yapıyor : "Polonya İç Ordu (AK) büyük ölçüde işbirliği ile lekelenmemişti" ve "AK'nin bir bütün olarak onuru suçlanmanın ötesinde".
Polonya'nın eski başbakanı Leon Kozłowski , bir Sovyet hapishanesinden serbest bırakıldı ve Ekim 1941'de Alman işgal bölgesine geçti. Ancak, nedenleri ve eyleminin bağlamı bilinmemektedir. Tarihçi Gunnar S. Paulsson , Varşova'da işgal sırasında Nazilerle işbirliği yapan Polonya vatandaşlarının sayısının "yüzde 1 ya da 2" civarında olabileceğini tahmin ediyor. Kaçak Yahudiler (ve direnişin üyeleri) mali ödüller alan sözde " szmalcownikler " tarafından Gestapo'ya teslim edildi .
Temmuz 1941'de Almanların Jedwabne kasabasını ele geçirmesinden kısa bir süre sonra Jedwabne katliamı gerçekleşti. Katliam sırasında olanların kesin koşulları net değil ve şiddetle tartışılıyor. Ulusal Anma Enstitüsü'nün 2002'de tamamladığı soruşturmaya göre, Yahudi ailelerin en az 340 üyesi, Alman Ordnungspolizei tarafından veya onun huzurunda toplandı . Jedwabne'nin Polonyalı sakinleri tarafından ateşe verilen bir ahıra kilitlendiler. Birkaç hesapla, bu Alman baskısı altında yapıldı.
Polonya'da Direniş
Silahlı direniş ve Yeraltı Devleti
İkinci Dünya Savaşı'ndaki Polonya direniş hareketi , işgal altındaki Avrupa'nın en büyüğüydü. Alman işgaline karşı direniş neredeyse hemen başladı ve gerilla savaşını da içeriyordu . 27 Eylül 1939'da kurulan Polonya'nın Zafer Teşkilatı ( Służba Zwycięstwu Polski ) örgütü ile merkezi komuta edilen askeri komplo faaliyetleri başlatıldı . Polonya'nın savaş öncesi siyasi partileri de faaliyetlerine yeniden başladı. Servis yerini Polonya Hükümeti Sürgündeki içinde Paris ile Silahlı Mücadele Birliği ( Związek Walki Zbrojnej Genel komutası altına), Kazimierz Sosnkowski , o hükümette bir bakan.
Haziran 1940'ta sürgündeki başbakan ve baş askeri komutan Władysław Sikorski , Polonya'da ikamet eden General Stefan Rowecki'yi Birliğin başına atadı . Köylü hareketinin partizan bir gücü olan Bataliony Chłopskie , Ağustos 1940'tan itibaren aktifti ve Haziran 1944'e kadar 150.000 katılımcıya ulaştı. O sırada Londra'da Sürgündeki Hükümete sadık olan İç Ordu ( Armia Krajowa veya AK) ve Polonya Yeraltı Devlet , kendi güçlerinin birçok başarılı Nazi karşıtı operasyonlarını üstlenen 200.000 yemin asker yaklaştı Temmuz ayında Şubat 1942'de Birliği Silahlı Mücadele ve diğer gruplardan oluşmuştur. Gwardia Ludowa ve halefi Armia Ludowa , Sovyetler Birliği tarafından desteklenen ve Polonya İşçi Partisi tarafından kontrol edilen çok daha küçük sol oluşumlardı . Ulusal Askeri Örgütü askeri yapıydı Ulusal Parti . Kuvvetleri 1942'de ve yine 1944'te bölündü, çoğu Ana Ordu'ya katıldı ve geri kalanı ayrı ayrı çalışan aşırı milliyetçi Ulusal Silahlı Kuvvetleri oluşturdu. 1944 ortalarına gelindiğinde, birkaç yeraltı oluşumunun kısmi birleşmesi gerçekleşti ve AK üyeliği yaklaşık 400.000'e ulaşmış olabilir, ancak silah arzı oldukça sınırlı kaldı. Czubiński'ye göre AK, savaş boyunca yaklaşık 230.000 sabotaj ve saptırma eylemi gerçekleştiren 300.000 adanmış askeri saydı. Zbigniew Mikołejko'ya göre, savaş sırasında AK faaliyetlerine 200.000 asker ve sivil katıldı. Bununla birlikte, İç Ordu'nun kaynakları o kadar kıttı ki, 1944 baharında yalnızca 30.000 kadar savaşçıyı etkin bir şekilde donatabiliyordu. Partizan saldırıları, Nazi'nin sivil nüfusa karşı misilleme politikasıyla, rastgele toplanmış kişilerin toplu infazları da dahil olmak üzere, engellendi. İşgalciler, direniş tarafından öldürülen her Alman için tipik olarak yüz Polonyalı sivili öldürecekti. AK, doğu illerinde ( Kresy ) ve Almanya'ya ilhak edilen batı bölgelerinde kendisini kurmakta zorluklarla karşılaştı . General Rowecki, Haziran 1943'te Gestapo tarafından ihanete uğradı ve tutuklandı.
Yeraltı Devleti, sürgün hükümetinin işgal altındaki Polonya'da üç "delege" kurmayı planladığı Nisan 1940'ta ortaya çıktı: Genel Hükümet, Almanya'nın ilhak ettiği bölgeler ve Sovyet işgali altındaki bölge. Fransa'nın düşüşünden sonra, yapı yalnızca tek bir delege içerecek şekilde revize edildi . Yeraltı Devleti, köylü , sosyalist , milliyetçi ve Katolik partileri de dahil olmak üzere Polonya'nın savaş öncesi ana siyasi blokları tarafından desteklendi ve 1939 yenilgisiyle alçaltılmış olan Sanation yönetiminin birçok taraftarını emdi . Partiler Şubat 1940'ta gizli bir işbirliği kurdular ve kendilerini Polonya'da gelecekteki bir savaş sonrası parlamenter demokrasiye adadılar. 1940 sonbaharından itibaren, "Devlet", Londra'daki Polonya hükümeti tarafından atanan bir delege ( Cyryl Ratajski ) tarafından yönetildi . Yeraltı Devleti, Polonya'daki Polonya devletinin sürekliliğini sürdürdü ve komplo ortamının pratik sınırları dahilinde çok çeşitli siyasi, askeri, idari, sosyal, kültürel, eğitimsel ve diğer faaliyetler yürüttü. Kasım 1942'de özel bir temsilci olan Jan Karski , Batı Müttefiklerini Polonya'daki Yahudilerin yakın zamanda imhası konusunda uyarmak için Londra'ya ve daha sonra Washington'a gönderildi . Karski, kişisel gözlemlerini Amerikalı Yahudi liderlere aktarabildi ve Başkan Roosevelt ile görüştü .
Barbarossa Operasyonundan Sonra
Polonyalı-Yahudi bir komünist olan Leopold Trepper , usta bir casus olarak çalıştı ve Batı Avrupa'daki Kızıl Orkestra ağının şefiydi . Nazi tarafından planlanan Barbarossa Operasyonu'nun farkına vardı ve Stalin'i bilgilendirdi , ancak Sovyet lideri ne kendi-ne de Japonya'daki en iyi istihbarat subayı Richard Sorge'den gelen benzer uyarıları , yaklaşmakta olan Nazi istilasına ilişkin uyarıları ciddiye almadı.
Polonya'da, 1941 Nazi'nin Sovyetler Birliği'ni işgalinden sonra daha aktif olan komünistler ve aşırı sağcılar ne geniş koalisyona katıldılar ne de Hükümet Delegesini tanıdılar. Polonyalı silahlı direnişin durumu , Müttefiklerin artık Polonya'yı Sovyet harekat alanına atamaları ve İngiltere'nin Orta Doğu Avrupa'daki direniş hareketlerine doğrudan destek vermekten kaçınması veya sınırlı destek vermesi gerçeğiyle daha da zorlaştı .
Barbarossa Harekatı'ndan sonra Sovyet partizanları da gelişti ve Genel Hükümette askeri olarak aktif hale geldi. Genelde Polonyalı solcu Gwardia Ludowa ile uyumluydular ve 1943 yılına kadar Nazilerle daha doğrudan ve yaygın bir çatışma politikası benimsemeyen AK'nin otoritesine önemli bir tehdit oluşturdular. Sovyet partizanları özellikle Beyaz Rusya'da ve başka yerlerde yaygındı. içinde Kresy . Yahudiler , Ulusal Silahlı Kuvvetler, Bataliony Chłopskie (bazıları sağ, bazıları sol) ve suçlu silahlı kuvvetler de dahil olmak üzere, genellikle uzlaşmaz siyasi yönelimleri temsil eden, çelişkili askeri stratejiler izleyen ve karşılıklı düşmanca davranan çeşitli partizan oluşumların varlığı Doğu Cephesinde üstünlüklerini tesis eden Sovyet orduları Polonya'nın savaş öncesi doğu sınırlarına yaklaşırken yerel halkı besleyen çeteler silahlı çatışmalara, suikastlara, cinayetlere ve kaos ve belirsizlik ortamına yol açtı.
Stalin'in teşvikiyle, Sürgündeki Hükümete rakip olan Polonya komünist kurumları ve Yeraltı Devleti kuruldu. Polonya İşçi Partisi (Ocak 1942'den itibaren) ve işgal altındaki Polonya'daki Devlet Ulusal Konseyi ile Sovyetler Birliği'ndeki Polonya Yurtseverler Birliği'ni içeriyordu .
Yahudi Muharebe Örgütü grupları Almanlar kalan Yahudileri sınır dışı başladı 1943 yılında Nisan ayında silahlı direniş faaliyetlerini üstlenmiştir Varşova Ghetto provoke, Varşova Getto Ayaklanması'nı (19 Nisan - 16 Mayıs). Polonyalı-Yahudi liderler ayaklanmanın ezileceğini biliyorlardı, ancak ölüm kamplarında ölüme gönderilmeyi beklemek yerine savaşarak ölmeyi tercih ettiler .
Ağustos 1943 ve Mart 1944'te Yeraltı Devleti, kısmen bazı komünist önerilerin çekiciliğine karşı koymak için tasarlanmış uzun vadeli planını açıkladı. Parlamenter demokrasi , toprak reformu , sanayi üssünün millileştirilmesi , daha güçlü sendikalar , Almanya'dan toprak tazminatı talepleri ve 1939 öncesi doğu sınırının yeniden kurulması vaat etti . Dolayısıyla, Yeraltı Devleti ile komünistler arasındaki siyaset açısından temel fark, her iki tarafın da savunduğu radikal ekonomik ve sosyal reformlara değil, ulusal egemenliğe, sınırlara ve Polonya-Sovyet ilişkilerine yönelik tutumlarına ulaşmıştır.
Tempest Operasyonu ve Varşova Ayaklanması
1943'ün başlarında, İç Ordu, ulusal bir ayaklanmaya hazırlanmak için kuvvetlerini oluşturdu. Durum kısa süre sonra Almanya'nın devam eden gücü ve Polonya liderlerinin çabaladıklarıyla çelişen gelecekteki bir Polonya'nın bölgesel ve siyasi bir vizyonunu destekleyen Sovyetlerin ilerlemesinin sunduğu tehdit nedeniyle karmaşıklaştı. Ulusal Birlik Konseyi , bir yarı-mecliste, 9 Ocak 1944 tarihinde işgal altındaki Polonya'da tesis edildi; başkanlığını bir sosyalist olan Kazimierz Pu byak yaptı . Önümüzdeki Sovyetler varış Polonya devlet otoritesinin kurulması için planı kod adlı edildi Operasyonu Tempest kampanya vardı ve geç 1943 Onun büyük uygulanan elemanlar başlayan 27 Ev Ordusu piyade tümeni de Volhynia'lı , (Şubat 1944 itibaren) Operasyon Ostra Brama içinde Vilnius ve Varşova Ayaklanması . Polonya-Sovyet karşılaşmalarının çoğunda, Sovyetler ve müttefikleri nihayetinde Ana Ordu ile işbirliği yapmamayı seçtiler ve idarelerini acımasızca dayattılar; Varşova Ayaklanması durumunda Sovyetler, Almanların isyancıları yenmesini bekledi. Polonya sağcı güçleri Almanya'ya karşı savaşı durdurma ve komünistleri ve Sovyet tehdidi mücadele üzerinde yoğunlaşarak çağrısında bulundu.
Fırtına Operasyonu, tartışmalı doğu illerinde hedeflerine ulaşmada başarısız olduğu için , Sovyetler İç Ordu'nun orada dağıtılmasını ve yeraltı askerlerinin Sovyet müttefiki Birinci Polonya Ordusu'na katılmasını talep etti . AK komutanı Tadeusz Bór-Komorowski 1944 onun oluşumları doğusunda Temmuz sonunda dağılmakta, uyulması Bug Nehri ve öncülüğünde orduya katılmak için savaşçıların sipariş Zygmunt Berling . Bazı partizanlar itaat etti, diğerleri reddetti ve çoğu tutuklandı ve Sovyetler tarafından zulüm gördü.
1944 yazında, Sovyet güçleri Varşova'ya yaklaşırken AK, Polonya'da bir komünist hükümetin dayatmasını engellemek için siyasi bir niyetle Alman işgali altındaki başkentte bir ayaklanma hazırladı. Londra'daki Polonya yüksek komutanı General Sosnkowski, AK'nin Sovyet ordularının gelişinin arifesinde Alman kuvvetlerine karşı açık savaş yürütme stratejisine karşı çıktı (bu askeri girişimlerin etkin kapsamı her halükarda yetersiz olduğu için sınırlıydı. kaynaklar ve dış baskılar), AK için kendine zarar veren. General Leopold Okulicki'yi Mayıs 1944'te Polonya'ya gönderdi ve ona bu tür eylemlerin ilerlemesine izin vermemesi talimatını verdi. Okulicki, Polonya'ya vardığında bunun yerine kendi fikirlerinin peşinden gitti ve Varşova'da orada bir ayaklanmanın en ateşli savunucusu oldu ve Alman karşıtı düşmanlıkların hızlı bir şekilde başlaması için bastırdı. Başbakan Stanisław Mikołajczyk 27 Temmuz tarihinde kablolu Stalin ile yapılacak görüşmelerde yaptığı pazarlık konumunu iyileştirecek Varşova'da ayaklanma düşünmüş, Jan Stanisław Jankowski , hükümet temsilci, ilan Polonya Hükümetinin Sürgündeki ihracı için 'ın yetki Polonya yeraltı yetkililerinin seçtikleri bir anda Varşova'daki bir ayaklanma ilanı. Bazı yeraltı komutanlarına, Almanların çökmesi ve Sovyetlerin girişi yakın görünüyordu ve Bór-Komorowski liderliğindeki AK, 1 Ağustos'ta Varşova Ayaklanması'nı başlattı. İsyancıların teçhizatı ve malzemeleri sadece birkaç günlük savaşa yetecek ve ayaklanmanın bundan daha uzun sürmemesi planlanmıştı. 3 Ağustos'ta Moskova'da Stalin ile görüşen Mikołajczyk, "Varşova'nın her an serbest bırakılacağını" duyurdu ve askeri yardım istedi. Stalin isyancılar için yardım sözü verdi, ancak Sovyet ordularının hala Varşova'dan güçlü ve şimdiye kadar yenilmez düşman birliklerinin yoğunlaşmasıyla ayrıldığını kaydetti.
Varşova'da, Almanların hâlâ ezici bir çoğunlukla güçlü olduğu ortaya çıktı ve isyancıların beklentilerinin aksine, önceden danışılmayan Sovyet liderleri ve yakınlarındaki güçler çok az yardım sağladı. Stalin'in ayaklanmanın başarısıyla hiçbir ilgisi yoktu ve Mikołajczyk ile görüşmelerin başarısız olmasının ardından Sovyet TASS bilgi ajansı 13 Ağustos yayınında "Varşova'daki olayların sorumluluğunun tamamen Londra'daki Polonyalı göçmen çevrelerine ait olduğunu" belirtti. Polonyalılar yardım için Batılı Müttefiklere başvurdu. Kraliyet Hava Kuvvetleri ve İtalya'da bulunan Polonya Hava Kuvvetleri bazı silah düştü ama biraz Sovyet müdahalesi olmadan halledilebilir. Komünist Polonya Ulusal Kurtuluş Komitesi ve Batılı liderler tarafından teşvik edilen Stalin, sonunda Varşova isyancılarının uçaktan inmesine izin verdi ve sınırlı askeri yardım sağladı. Sovyet ikmal uçuşları 13 Eylül'den 29 Eylül'e kadar devam etti ve bir Amerikan yardım operasyonunun Sovyet kontrolündeki bölgeye inmesine izin verildi, ancak o zamana kadar isyancıların kontrolü altındaki alan büyük ölçüde azaldı ve düşen malzemelerin çoğu kayboldu. General Berling'in 15-23 Eylül'de Polonya güçlerini kullanarak savaşçıları desteklemek için başarısız ancak maliyetli girişimi (Birinci Ordu birimleri Vistula'yı geçti, ancak köprübaşı üzerindeki bir savaşta katledildi) Berling'in kendi kariyerini raydan çıkardı. Sovyetler, birkaç ay boyunca Vistula'daki batı hamlelerini durdurarak dikkatlerini güneye Balkanlar'a yöneltti .
Polonya'nın başkentinde, AK oluşumları başlangıçta şehrin önemli bir bölümünü ele geçirdi, ancak 4 Ağustos'tan itibaren çabalarını savunmaya sınırlamak zorunda kaldılar ve Polonya kontrolü altındaki bölge küçülmeye devam etti. Varşova AK bölgesinde 50.000 üye vardı ve bunların muhtemelen% 10'unun ateşli silahları vardı. 22.000 büyük ölçüde SS birliği ve çeşitli düzenli ordu ve yardımcı birimlerden oluşan, toplam 50.000'e kadar askerden oluşan güçlendirilmiş bir Alman özel kolorduyla karşı karşıya kaldılar . Polonya komutanlığı, gelen Sovyetleri karşılamak için geçici bir Polonya yönetimi kurmayı planlamıştı, ancak bu hedefe ulaşmaya yaklaşamadı. Almanlar ve müttefikleri , Wola , Ochota ve Mokotów bölgelerinde katledilen 40.000 ila 50.000 arasında sivil nüfusun toplu katliamına girişti . Sovyet Ordusu asker kaçaklarından ( Dirlewanger Tugayı ve RONA Tugayı ) askere alınan SS ve yardımcı birimler özellikle acımasızdı.
Ayaklanmanın 2 Ekim'de teslim olmasının ardından AK savaşçılarına Almanlar tarafından savaş esiri statüsü verildi ancak sivil halk korumasız kaldı ve hayatta kalanlar cezalandırılarak tahliye edildi. Polonyalı kayıpların 20.000'den az AK askerine ek olarak en az 150.000 sivilin öldüğü tahmin ediliyor. Alman kuvvetleri iki binden fazla adam kaybetti. Başarısız kurtarma girişiminde Birinci Polonya Ordusu askerlerinin üç binden azı öldü. Reich’teki çalışma kamplarına 150.000 sivil gönderildi veya Ravensbrück , Auschwitz ve Mauthausen gibi toplama kamplarına gönderildi . Şehir, Alman cezai bombalama baskınlarıyla neredeyse tamamen yıkıldı , ancak ancak daha sonra Almanya'ya götürülen sanat eserleri ve diğer mülkler sistematik olarak yağmalandıktan sonra. Müttefiklerin eylemsizliğini eleştiren General Sosnkowski komutasından kurtuldu. Fırtına Operasyonu'nun ve Varşova Ayaklanması'nın yenilgisinin ardından, Polonya'nın geleceğini etkileyen uluslararası karar alma süreçlerinin yaklaştığı anda, Polonya'da kalan direniş ( Yeraltı Devleti ve AK) büyük ölçüde istikrarsızlaştı, zayıfladı ve itibarını zedeledi. son aşamalarına girin. Varşova Ayaklanması, Almanların büyük ölçüde AK'yi bir savaş gücü olarak yok etmesine izin verdi, ancak asıl yararlanıcılar, savaş sonrası Polonya'ya daha az silahlı direniş riski ile komünist bir hükümet dayatabilen Sovyetler ve komünistlerdi. Saldırılarına devam eden Sovyetler ve müttefik Birinci Polonya Ordusu, 17 Ocak 1945'te Varşova'ya girdi. Ocak 1945'te, İç Ordu resmen dağıtıldı. General Bór-Komorowski'nin Alman esir olmasının ardından General Okulicki'nin altına yerleştirilen AK, 1944'ün sonlarında aşırı derecede moral bozukluğuna sahipti. Okulicki, Başkan Raczkiewicz tarafından yetkilendirildiği için 19 Ocak'ta AK'yi feshetme emrini yayınladı . Sivil Yeraltı Devleti yapısı varlığını sürdürdü ve gelecekteki Polonya hükümetine katılmayı umuyordu.
Polonya'daki Holokost
Polonya'daki Yahudiler
Savaş öncesi Polonya'da meydana gelen çeşitli Yahudi karşıtı taciz biçimlerine rağmen, oradaki Yahudi cemaati Avrupa'nın en büyüğüydü ve gelişti. Yahudiler büyük bir yüzdeyi oluşturuyordu ve çoğu kasabada kentsel burjuvazinin ve kent yoksullarının çoğunluğunu oluşturuyordu .
1938'de Polonya hükümeti, beş yıldan fazla bir süredir Polonya dışında yaşayan Polonyalılardan Polonya vatandaşlığını geri çeken bir yasa çıkardı. Yasa, Nazi rejimi tarafından tehdit edilen veya sınır dışı edilen Avusturya ve Almanya'daki on binlerce Polonyalı Yahudinin Polonya'ya dönmesini engellemeyi amaçlıyordu.
Aralık 1939'da Polonyalı diplomat ve direniş savaşçısı Jan Karski , kendi görüşüne göre, bazı Polonyalıların Nazilerin barbar Yahudi karşıtı eylemlerini gözlemlerken küçümseme ve dehşet hissettiğini, bazılarının da bu eylemleri ilgi ve hayranlıkla izlediğini yazdı. Nazilerin Yahudi meselesinde birçok etnik Polonyalıyla paylaştığı dar ortak zemin nedeniyle Polonya toplumunun geniş kesimlerinin moral bozukluğu tehdidine karşı uyardı. Naziler tarafından cesaretlendirilen ve propagandaları ile güçlendirilen yerel antisemitizm , savaş sırasında Yahudilere yönelik birçok şiddet olayıyla sonuçlandı. Aleksander Smolar'dan alıntı yapan Laurence Weinbaum'a göre, "savaş zamanı Polonya toplumunda ... Yahudilere karşı harekete geçme konusunda hiçbir işbirliği damgası yoktu". Yazar ve araştırmacı Anna Bikont'a göre , Nazi gettolarından kaçan Yahudilerin çoğu , maddi kaynaklara ve sosyal bağlantılara sahip olsalar bile savaştan sağ çıkamazdı çünkü etnik Polonyalılar onları özenle ve ısrarla Polonya toplumundan dışladılar.
Nazi zulmü ve gettoların ortadan kaldırılması
Nazi işgal hükümeti tarafından özellikle kentsel alanlarda Yahudilere yönelik zulüm, işgalin başlamasından hemen sonra başladı. İlk bir buçuk yıl içinde Almanlar, Yahudileri mülklerinden çıkarmak, onları gettolara sürmekle (Ekim 1939'dan itibaren yaklaşık 400 kişi kuruldu) ve onları savaşla ilgili endüstrilerde zorunlu çalıştırmaya mahkum etti. Gettoların dışında kalmayı başaran binlerce Yahudi hayatta kaldı. Bu dönemde, Yahudi sözde cemaat liderliği olarak adlandırılan Judenrat , önemli bir Yahudi nüfusu olan her kasabada Almanlar tarafından talep edildi ve bir dereceye kadar Almanlarla pazarlık yapabildi. Zaten bu ilk aşamada aşırı kalabalık, hastalık ve açlık gibi faktörler nedeniyle on binlerce Yahudi öldü. Diğerleri, Yahudi sosyal kendi kendine yardım kuruluşu ve gettolara yiyecek ve ihtiyaç maddelerinin gayri resmi ticareti ve kaçakçılığı tarafından desteklenerek hayatta kaldı.
Gettolar, sakinleri köle işçi ve imha kamplarına gönderildiğinde ortadan kaldırıldı. En büyük ve en izole yerlerden biri olan Łódź Gettosu , aynı zamanda en uzun sürdü (Nisan 1940'tan Ağustos 1944'e kadar), çünkü orada Nazi savaş ekonomisi için mallar üretiliyordu. Varşova Gettosundan sürgünler Temmuz 1942'de başladı. Bunlar Yahudi polisi gibi işbirlikçiler tarafından kolaylaştırıldı ve Yahudi Savaş Örgütü (ŻOB) dahil direniş tarafından muhalefet edildi . Gettolarda tahminen 500.000 Yahudi öldü ve bunların ortadan kaldırılması sırasında 250.000 kişi daha öldürüldü.
Pek çok Yahudi kaderlerine inançsızlık ve pasiflikle tepki verirken, Treblinka ve Sobibór kampları ve bazı gettolar da dahil olmak üzere isyanlar meydana geldi . Solcu ŻOB, Temmuz 1942'de Varşova Gettosunda kuruldu ve kısa süre sonra Mordechai Anielewicz tarafından komuta edildi . Geriye kalan getto nüfusunun nihai tasfiyesi Naziler tarafından 19 Nisan 1943'te başlatılırken, yüzlerce Yahudi savaşçı ayaklandı. Varşova Gettosu Ayaklanması 16 Mayıs kadar süren ve Yahudilerin öldürmüş ve on Treblinka'ya taşınan binlerce binlerce sonuçlandı. Polonya yeraltı ve bazı Varşova sakinleri getto savaşçılarına yardım etti.
Yahudilerin imhası
Almanya'nın Haziran 1941'de Sovyetler Birliği'ne saldırmasından sonra, 1939'da Sovyetler tarafından ilhak edilen doğu Polonya bölgelerinde Yahudileri öldürmek için özel imha ekipleri ( Einsatzgruppen ) düzenlendi. soykırım oranları ve 1941 sonbaharından itibaren organize Nihai Çözüm . Chełmno imha kampı yakınında Łódź'un ilk devreye alındı. 8 Aralık 1941'den itibaren orada en az 150.000 Yahudi öldürüldü.
Barbarossa Harekatı'nın başlamasından sonra, Sovyet varlığının yerini Nazi işgaline bırakan bölgelerde, çoğu Almanlar tarafından yaklaşık iki milyon Yahudi öldürüldü . Özellikle Alman saldırısının ilk haftalarında, Baltık ülkeleri , doğu Polonya ve batı Ukrayna gibi daha önce Sovyet bölgesinin batı kesimlerinde binlerce Yahudi yerel toplulukların üyeleri tarafından öldürüldü . Pogromlar Almanlar tarafından teşvik, bazen Litvanyalılar, Belarusians, Ukraynalılar ve Polonyalılar dahil halk, öncelikle veya münhasıran işlenen bulundu.
1942'de Almanlar, Genel Hükümetin Yahudi nüfusu başta olmak üzere Yahudileri sistematik olarak öldürmeye başladı. Genel Hükümet, Avrupa'daki en büyük Yahudi nüfusuna sahipti ve Yahudileri ortadan kaldırmak için Nazi tesislerinin birincil yeri olarak belirlendi. Altı imha kampları ( Auschwitz , Belzec , Chełmno , Maydanek , Sobibor ve Treblinka ) hangi en uç ölçüsü kuruldu Holokost , Polonya ve diğer ülkelerden milyonlarca Yahudi toplu katliam , 1942 ve 1945 yılları arasında gerçekleştirildi Neredeyse Reinhard Operasyonu sırasında çoğu ölüm kamplarında olmak üzere üç milyon Polonyalı Yahudi öldürüldü .
Birçok milletten mahkumlar Auschwitz'de tutuldu ve kompleksin bazı bölümleri acımasız ve ölümcül bir çalışma kampı olarak kullanıldı, ancak gelen Yahudilerin yaklaşık% 80'i doğrudan ölüm için seçildi (yaklaşık 900.000 kişi). Auschwitz, Treblinka veya Bełżec'in aksine, tam anlamıyla bir ölüm kampı değildi, ancak yine de en fazla sayıda Yahudi kurban vermiş olabilir. Polonya'nın yaklaşık üç milyon veya daha fazla olan savaş öncesi Yahudi nüfusunun yaklaşık% 10'u veya daha fazlası savaştan sağ çıktı. Davies, Polonya'daki savaştan kurtulan yaklaşık 150.000 Yahudinin yazdığını yazdı. Kochanski'ye göre 50.000 ila 100.000 arasında, Sowa'ya göre 30.000 ila 60.000 arasında diğer Polonyalıların yardımlarıyla saklanarak hayatta kaldı. Dawid Warszawski , çoğu kamplarda olmak üzere, Polonya'da hayatta kalan yaklaşık 50.000 Yahudinin yazdığını yazdı . Tarihçi Jan Grabowski'ye göre , Polonya'daki savaştan yaklaşık 35.000 Polonyalı Yahudi hayatta kaldı, ancak doğrudan veya dolaylı olarak etnik Polonyalıların neden olduğu Yahudi ölümlerini yüzbinlerce ( Mavi Polis ve sivillerin kurbanları) sayıyor . Yaklaşık 250.000 Yahudi, Alman işgali altındaki Polonya'dan kaçtı ve çoğunlukla Sovyetler Birliği'ne gitti. Treblinka'da (Auschwitz ile birlikte en yüksek sayıda Yahudi kurban üreten bir site) ve diğer imha merkezlerinde Heinrich Himmler , Nazi suçlarını gizlemek ve gelecekte ortaya çıkmalarını önlemek için önlemler emretti.
Roman insanlar da acil ortadan kaldırılması için Naziler tarafından işaretlendi. Polonya'da yaşayan 80.000 Roman'dan 30.000'i Alman işgalinden sağ kurtuldu.
Yahudileri kurtarma çabaları
Bazı Polonyalılar Yahudileri kurtarmaya çalıştı. Eylül 1942'de, Zofia Kossak-Szczucka'nın girişimiyle Yahudilere Geçici Yardım Komitesi ( Tymczasowy Komitet Pomocy Żydom ) kuruldu . Bu beden sonradan Yardım Yahudilere (için konsey oldu Rada Pomocy Żydom kod adı ile bilinir), Zegota ve himayesinde Polonya Hükümeti Delegasyonu . Żegota, özellikle Irena Sendler liderliğindeki çocukları kurtaran operasyonuyla dikkat çekiyor . Getto ortadan kaldırılıp kurtarılmadan önce Yahudi çocuklar Varşova Gettosu'ndan kaçırıldı . (Yahudilere yardım eden köy örneğine de bakınız: Markowa ). Bu tür eylemler nedeniyle, Polonyalı vatandaşlar Yad Vashem Müzesi'nde en yüksek sayıda Milletler Arasında Adil Kişiler ödülüne sahiptir . Batı Ukrayna'daki Yunan Katolik Metropolitan Andrey Sheptytsky'nin yardımıyla binlerce Yahudi kurtarıldı .
Yahudilere yardım etmek son derece tehlikeliydi çünkü olaya karışan insanlar kendilerini ve ailelerini ölümle Nazi cezasına maruz bıraktılar. Sürgündeki Polonya Hükümeti ve Polonya Yeraltı Devleti'nin resmi politikaları, Yahudilere yardım sağlama çağrısında bulundu. Bununla birlikte, trajik olaylara gecikmelerle tepki verdiler ve silahlı yeraltı şefi General Stefan Rowecki'nin Polonya toplumunun ezici bir çoğunlukla antisemitik tutumları olarak nitelendirdiği şey tarafından engellendiler . Çeteler ve bireyler Yahudileri kınadı ve Yahudi kurbanları avladı. Ulusal Radikal Kamp (ONR) ve Ulusal Silahlı Kuvvetler (NSZ) gibi sağ kanat örgütler, işgal dönemi boyunca şiddetli bir şekilde antisemitik kaldılar.
Polonya-Ukrayna çatışması
Arka fon
Kanlı etnik çatışma, İkinci Dünya Savaşı sırasında , o zamanlar Ukraynalılar ve Polonyalı bir azınlığın yaşadığı (ve yakın zamana kadar çoğu 1943'ten önce Naziler tarafından öldürülen Yahudilerin) bulunduğu batı Ukrayna'nın bölgelerinde patladı . Polonyalıları kendi ulusal devletlerinin ortaya çıkmasını engellemekten ve Polonya'nın milliyet politikalarından ( Kresy'de askeri kolonizasyon gibi) sorumlu tutan Ukraynalılar, iki savaş arası yıllarda Ukrayna Milliyetçileri Örgütü (OUN) önderliğinde bir terör kampanyası başlattılar . Piłsudski ve halefleri yönetiminde, Polonya devlet yetkilileri sert pasifleştirme önlemleriyle karşılık verdi. 1940'larda ortaya çıkan olaylar, bu acının mirası ve aynı zamanda Nazi Almanyası ve Sovyetler Birliği'nin faaliyetleri gibi diğer faktörlerin bir sonucuydu. Genellikle Naziler tarafından Polonyalılarla aynı aşağı statüye atanan Ukraynalılar, birçok pratik açıdan daha uygun muamele gördüler. Ancak Almanlar, Ukrayna'nın bir Ukrayna devleti kurma girişimlerini engelledi, Ukraynalı liderleri hapse attı ve Ukraynalıların kendileri olarak gördükleri işgal altındaki toprakları ikiye böldüler. Stalingrad'daki Sovyet zaferinin ardından Ukraynalı milliyetçiler, Birinci Dünya Savaşı sonrası senaryonun tekrarlanmasından korktular : bitkin büyük güçlerin bıraktığı bir iktidar boşluğu ve Batı Ukrayna'yı Polonya'nın silahlı bir şekilde ele geçirmesi. Hiçbir Polonyalı veya Polonya menfaatinin kalmadığı bir ülkeyi hedefleyen Ukrayna İsyan Ordusu (UPA), Polonyalıları fiziksel olarak ortadan kaldırarak etnik açıdan homojen bir Ukrayna toplumu yaratmayı taahhüt etti. Uzun zamandır devam eden politikası Polonya-Ukrayna düşmanlığını daha da şiddetlendirmek olan Alman işgalciler, çoğunlukla sonuçta ortaya çıkan etnik temizlik kampanyalarına müdahale etmediler .
Etnik temizlik
Savaş öncesi Polonya-Ukrayna çatışması , savaştan önce Polonya Volhynian Voyvodalığı olan Batı Reichskommissariat Ukrayna'da bir etnik toplu katliam kampanyası olan Volhynia'daki Polonyalıların katliamlarıyla başladı ( Lehçe : Rzeź wołyńska , kelimenin tam anlamıyla: Volhynian katliamı ) . Tüm çatışma esas olarak Mart 1943 ile Ağustos 1947 arasında gerçekleşti ve İkinci Dünya Savaşı'nın ötesine uzandı. Büyük ölçüde UPA tarafından diğer Ukraynalı gruplar ve yerel Ukraynalı köylülerle birlikte üç eski Polonya vilayetinde ( voyvodalıklar ) birlikte düzenlenen ve yürütülen eylemler, yalnızca Volhynia'da 50.000 ila 60.000 Polonyalı sivilin öldürülmesiyle sonuçlandı . Polonyalıların katledildiği diğer önemli bölgeler doğu Galiçya (20.000–25.000 öldürüldü) ve güneydoğu Lublin eyaleti (4.000–5.000 öldürüldü) idi. Katliamların zirvesi Temmuz ve Ağustos 1943'te, kıdemli bir UPA komutanı olan Dmytro Klyachkivsky'nin 16 ila 60 yaş arasındaki tüm etnik Polonya nüfusunun imha edilmesini emrettiğinde gerçekleşti. Yüz binlerce Polonyalı etkilenen bölgelerden kaçtı. UPA tarafından işlenen katliamlar, Polonyalılar tarafından Curzon Hattı'nın doğusundaki ve batısındaki yerel Ukraynalılara karşı etnik temizlik ve misilleme amaçlı cinayetlere yol açtı . Çatışmadan etkilenen tüm bölgelerde Polonya misillemelerinde öldürülen Ukraynalıların sayısı 10.000 ila 20.000 arasında değişiyor. Ukraynalı tarihçiler Ukrayna kayıpları için daha yüksek rakamlar veriyor. Misilleme cinayetleri Ana Ordu , Bataliony Chłopskie ve Polonya öz savunma birimleri tarafından işlendi . Savaştan sonra Ukrayna'nın batısını yeniden ele geçirmek ve yönetmek olan Sürgündeki Polonya Hükümeti tarafından gelişigüzel saldırılar düzenlemekten alıkonuldular . Mayıs ve Haziran 1944'te meydana gelen şiddetli çatışmanın bir sonucu olarak, Huczwa Nehri boyunca her iki tarafta birkaç bin katılımcının bulunduğu bir Polonya-Ukrayna cephesi kuruldu; ancak Sovyet Ordusu'nun gelişiyle var olmaktan çıktı.
Etnik temizlik ve etnik homojenliği güvence altına alma, savaş sonrası Sovyet ve Polonya komünistlerinin Polonya ve Ukrayna nüfusunun Polonya- Sovyet Ukrayna sınırının ilgili taraflarına çekilmesi ve Ukraynalıların dağıtılmasıyla Vistül Operasyonu'nun uygulanmasıyla tam boyutuna ulaştı. hala Polonya'da ülkenin ücra bölgelerinde kalıyor. Kısmen bölgenin birbirini izleyen işgalleri nedeniyle, etnik Polonyalılar ve Ukraynalılar, önce Alman işgali altında ve daha sonra Sovyet işgali altında birbirlerine karşı acımasızca dövüldüler. Her iki taraftaki on veya yüzbinlerce kişi (tahminler büyük farklılık gösteriyor) bu çatışma sırasında hayatını kaybetti.
Sürgündeki Hükümet, komünist zafer
Fransa ve İngiltere'de Polonya hükümeti
Polonya hükümet liderlerinin Romanya'da tutuklanması nedeniyle, Paris'te Sürgündeki Hükümet olarak pratikte yeni bir hükümet kuruldu . Fransız baskısı altında, 30 Eylül 1939'da Władysław Raczkiewicz başkan olarak atandı ve General Władysław Sikorski , Polonya silahlı kuvvetlerinin başbakanı ve başkomutanı oldu, Batı'da yeniden inşa edildi ve işgal altındaki Polonya'da bir yeraltı faaliyeti olarak. Sürgün hükümeti, Romanya'da hapsedilen Sanation hükümeti liderleri tarafından yetkilendirildi ve savaş öncesi hükümetin bir devamı olarak tasarlandı, ancak Başkan Raczkiewicz ve General Kazimierz Sosnkowski liderliğindeki Sanation rejiminin sempatizanları arasındaki güçlü gerilimler ve anti- Başbakan Sikorski, General Józef Haller ve geçmişte Sanation Polonya'da zulüm gören Polonyalı partilerden politikacılar liderliğindeki sanitasyon muhalefeti . Daha önce muhalefet tarafından meşru olmadığı gerekçesiyle reddedilen Polonya'nın 1935 Nisan Anayasası , ulusal hükümetin devamlılığı adına muhafaza edildi. Cumhurbaşkanı Raczkiewicz, bu anayasanın verdiği olağanüstü yetkilerini, başbakanla mutabakata varılmadığı sürece kullanmamayı kabul etti. 1939'daki yenilginin sorumlusu sayılan üst düzey liderler hakkında bir savaş mahkemesinin yargılanması için çağrılar yapıldı. Sikorski bu tür girişimleri engelledi, ancak Polonya'nın yönetici çevrelerindeki geçmiş rollerinden ödün verilmiş olarak görülen birçok sürgünün zulüm biçimlerine izin verdi .
Aralık 1939'da yarı parlamento ve istişari bir Ulusal Konsey kuruldu. Başkanlığını Polonyalı üst düzey devlet adamı Ignacy Paderewski yaptı . Vekili edildi Stanisław Mikołajczyk bir köy hareket lideri Herman Lieberman bir, sosyalist ve Tadeusz Bielecki , bir milliyetçilik .
Savaşın yakında bir Müttefik zaferiyle sona ermesi bekleniyordu ve hükümetin amacı, Polonya devletini 1939 öncesi sınırlarda yeniden kurmaktı, Doğu Prusya , Danzig ve batı sınırında planlanan önemli ayarlamalar, hepsi de Almanya'nın masrafı. Hükümet, Polonya'yı Almanya ile bir savaş halinde görüyordu, ancak Sovyetler Birliği ile ilişkisi açıkça belirtilmemişti. Doğu sınırı sorunu, Polonya hükümetini yalnızca Sovyetlerle değil, aynı zamanda Winston Churchill de dahil olmak üzere pek çok politikacısı " Curzon Hattı " açısından Polonya'nın uygun doğu sınırını düşünmeye devam eden Batılı Müttefikler ile bir çatışma rotasına soktu . Paris'teki sürgün hükümeti Fransa, İngiltere ve diğer birçok ülke tarafından tanındı ve işgal altındaki Polonya'da oldukça popülerdi. 1940 baharında, Fransa'da ve başka yerlerde 82.000 güçlü bir ordu seferber edildi. Norveç Seferi'nde Polonyalı askerler ve gemiler savaştı .
Fransa, Almanya tarafından işgal edildi ve mağlup edildi . Polonya Ordusu birlikleri dağılmış ve çeşitli Fransız oluşumlarına bağlanmış, Fransa'nın savunması için savaşmış ve 1400 askerini kaybetmiş Fransız geri çekilmesinin üstünü örtmüştür. 18 Haziran 1940'ta Sikorski İngiltere'ye gitti ve Polonya hükümetinin ve silahlı kuvvetlerinin Britanya Adaları'na tahliyesi için düzenlemeler yaptı . Fransa'da yerleşik Polonyalı askeri personelin dörtte birinden azına tekabül eden yalnızca 19.000 asker ve havacı tahliye edilebildi.
Sürgün hükümeti çevrelerindeki çatışmalar devam etti. 18 Temmuz'da Cumhurbaşkanı Raczkiewicz, Sovyetler Birliği ile olası işbirliğine ilişkin anlaşmazlıklar nedeniyle Başbakan Sikorski'yi görevden aldı. Sikorski'nin Polonya ordusundaki ve İngiliz hükümetindeki destekçileri müdahale etti ve Sikorski eski durumuna getirildi, ancak Polonyalı göçmenler arasındaki iç çatışma şiddetlendi.
Polonyalı pilotlar , Britanya Savaşı sırasındaki olağanüstü katkılarından dolayı ünlü oldular . Polonya ve İngiliz gemilerindeki Polonyalı denizciler, Atlantik Muharebesi'nde ayrıcalıklı bir şekilde görev yaptılar . Polonyalı askerler Kuzey Afrika Kampanyasına katıldı .
Polonya Ordusu'nun Sovyetler Birliği'nden tahliyesi
Almanya , 22 Haziran 1941'de Sovyetler Birliği'ne saldırdıktan sonra , İngiliz hükümeti 12 Temmuz'da Sovyetler Birliği ile ittifak kurdu ve Churchill, Sovyetlerle de bir anlaşmaya varması için Sikorski'ye baskı yaptı. Sikorski-Mayski antlaşma sürgün hükümetinde Sikorski rakipleri güçlü direnç rağmen 30 Temmuz'da imzalanan (üç kabine bakanları Dışişleri Bakanı dahil istifa Ağustos Zaleski ve Polonya-Sovyet diplomatik ilişkiler restore edildi ve Genel Sosnkowski). Molotov-Ribbentrop Paktı’nın bölgesel yönleri geçersiz kılındı. 1939'dan beri Sovyetler Birliği'nde hapsedilen Polonyalı askerler ve diğerleri serbest bırakıldı ve orada Doğu Cephesinde savaşmak , Kızıl Ordu'nun Polonya'yı özgürleştirmesine ve egemen bir Polonya devleti kurmasına yardım etmek için bir Polonya ordusunun oluşturulması kararlaştırıldı . Polonya'nın sınırları dahil diğer konular gelecekte belirlenmeye bırakıldı. 14 Ağustos'ta bir Polonya-Sovyet askeri anlaşması imzalandı; Polonya ordusunun işleyişi için siyasi ve operasyonel koşulları belirlemeye çalıştı. 1 Eylül civarında Sikorski'nin tercihi, Polonya ordusunun Kafkasya petrol sahalarını savunmak için konuşlandırılmasıydı , bu da İngiliz kuvvetleriyle yakın temaslarını sürdürmesine olanak tanıyacaktı.
Sikorski, Polonya tümenlerinin işe alımı ve eğitimi sırasında ortaya çıkan ve planlanan kullanımlarıyla ilgili çeşitli sorunları çözmek için Stalin ile müzakerelerde bulunduğu Sovyetler Birliği'ne gitti. İki lider 4 Aralık 1941'de ortak bir "dostluk ve karşılıklı yardımlaşma" bildirisi ilan ettiler. Ancak siyasi ve pratik zorluklar devam etti; örneğin, Sovyetler Polonyalıları gerektiği gibi besleyip tedarik etmek konusunda yetersizdi veya isteksizdi. Nihayetinde, İngilizlerin yardımıyla, Sovyetler Birliği'ndeki Polonya ordusunun şefi Władysław Anders ve Sikorski, kuvveti Orta Doğu'ya taşımak için Stalin'in iznini aldı . Bir kaynağa göre, 78.631 Polonyalı asker ve on binlerce sivil Sovyetler Birliği'nden ayrıldı ve 1942'nin ilkbahar ve yaz aylarında İran'a gitti . General Anders'in adamlarının çoğu , Orta Doğu'daki II. İtalyan Seferi'ne katılmak için 1944'ün başlarında İtalya'ya nakledildi . 60.000 askeri 1945'in ortalarında 100.000'e çıktı. Genel olarak, Polonyalı askerler, Sürgündeki Polonya Hükümeti'nin sendeleyen duruşunu artırabilecekleri ve Polonya'nın savaş sonrası kaderini etkileyebilecekleri bir yerden götürüldüler.
Sovyet saldırısının gölgesinde Başbakan Sikorski'nin ölümü
Sovyet güçleri Stalingrad'daki zaferle batıya doğru hücumlarına başladıkça, Stalin'in gelecekteki Polonya ve sınırlarına ilişkin vizyonunun, Londra'daki Polonya hükümetinden ve Polonya Yeraltı Devletinden temelde farklı olduğu giderek daha açık hale geldi; Polonya-Sovyet ilişkileri kötüleşmeye devam etti. Ana ulusal bağımsızlık ve Batı yanlısı hareketle rekabet eden Polonya komünist kurumları Ocak 1942'de Polonya'da ( Polonya İşçi Partisi ) ve Sovyetler Birliği'nde ( Polonya Vatanseverler Birliği ) kuruldu . 1943'ün başlarında, Polonyalı komünistler ( Władysław Gomułka liderliğindeki delegasyonu ) Varşova'da Sürgündeki Hükümet Delegasyonu ile müzakerelerde bulundu , ancak ortak bir anlayışa ulaşılmadı ve Delegasyon, Sovyet-Polonya ihlalinden sonra görüşmeleri sona erdirdi. Katyn katliamı ile ilgili anlaşmazlığın neden olduğu diplomatik ilişkilerde . Polonya İşçi Partisi ayrı programını formüle etti ve Kasım ayından itibaren resmi olarak Gomułka'nın liderliği altındaydı. 1943 baharında Wanda Wasilewska başkanlığındaki Polonya Vatanseverler Birliği'nin girişimi üzerine Sovyetler , Polonyalı bir albay olan Zygmunt Berling liderliğindeki solcu bir Polonya ordusunu , ayrılan "hain" Anders'in ordusunun yerine geçmesi için askere almaya başladı. . Kościuszko Bölümü ilk askeri nişan için koştu ve savaşan edildi Lenino Savaşı'nda 12-13 Ekim'de. Polonya Merkez Büro Komünistleri etrafında örgütlenen ve gelecekteki Stalinist Polonya'nın Jakub Berman , Hilary Minc ve Roman Zambrowski gibi yönetici kişilikleri tarafından yönetilen Sovyet temelli komünist hizip giderek daha etkili hale geldi. 1943-44'te Berling'in Birinci Polonya Ordusu'nun oluşumunda da hakim bir yelkenleri vardı .
Nisan 1943'te Almanlar, Smolensk yakınlarındaki Katyn'de 4000 veya daha fazla Polonyalı subayın mezarlarını keşfetti . Sovyetlerin bir zulmün failleri olduğundan şüphelenen Polonya hükümeti, Kızıl Haç'tan soruşturma yapmasını istedi . Sovyetler müdahaleyi reddetti ve talep kısa süre sonra Sikorski tarafından İngiliz ve Amerikan baskısı altında geri çekildi, ancak Stalin 25 Nisan'da Sürgündeki Polonya Hükümeti ile diplomatik ilişkileri "askıya alarak" tepki gösterdi. Katyn katliamı bilgileri, savaş sırasında ve sonrasında, vahiyin utanç verici olduğu ve siyasi bir zorluk yarattığı İngilizler tarafından bastırıldı.
Polonyalı sürgün liderlerinin en önde gelenlerinden olan Başbakan Sikorski, 4 Temmuz 1943'te Cebelitarık yakınlarında bir hava kazasında öldürüldü . Sikorski, Stanisław Mikołajczyk ve Kazimierz Sosnkowski tarafından en üst düzey askeri şef olarak Sürgündeki Hükümet'in başına geçti. . Sikorski, Sovyetlerle işbirliği meselesi de dahil olmak üzere Churchill ile yakın çalışmaya istekli olmuştu. Başbakan, Polonya'nın stratejik ve ekonomik zayıflıklarının Alman Doğu Prusya, Pomeranya ve Silezya'nın devralınmasıyla ortadan kaldırılacağına ve Polonya'nın doğuda toprak imtiyazlarının uygulanabilir olduğuna inanıyordu. Öte yandan Sikorski, Sovyet toprak taleplerinin 1942 Anglo-Sovyet Antlaşması'nda kabul edilmesini engellemekten sorumluydu . Ölümünden sonra, Polonya hükümetinin Müttefik koalisyon içindeki konumu daha da kötüleşti ve vücut tartışmalı gruplara bölündü.
Sürgündeki Hükümetin Düşüşü
At Moskova Konferansı üç Müttefik büyük güçlerin dışişleri bakanlarının (Ekim 1943), Polonya hükümetinin sınırları isteği üzerine tartışıldı değildi, ancak ABD Başkanı Franklin D. Roosevelt zaten İngiltere'nin onayı verdiği desteği dile getirmişti Curzon Hattı olarak gelecekteki Polonya-Sovyet sınırı. Temsil edilen güçler, Avrupa'yı etki alanlarına böldü ve Polonya, Sovyet alanına yerleştirildi. Polonyalılar, acil bir konu olan Polonya-Sovyet diplomatik bağlarının yeniden başlamasıyla ilgili ilerleme eksikliğinden de hayal kırıklığına uğradılar, çünkü Sovyet orduları Polonya'nın 1939 sınırlarına doğru ilerliyordu.
Kasım-Aralık 1943'te Müttefik liderlerin Tahran Konferansı yapıldı. Başkan Roosevelt ve Başbakan Churchill, Curzon Hattının Polonya'nın yeni doğu sınırının temeli olarak kullanılması ve Almanya'dan alınan topraklarla Polonya'nın tazmin edilmesi konusunda Stalin ile anlaştılar. Sovyetlerle stratejik savaş ittifakı, kaçınılmaz olarak Batı'nın Polonya hükümetine ve halkına olan sadakatinden daha ağır bastı. Polonyalılara danışılmadı veya üç Müttefik liderin kararları hakkında gerektiği gibi bilgilendirilmedi.
Batılı Müttefikler batıdan ciddi bir saldırı girişimini durdururken, Polonya'ya girip Nazi Almanlarını kovacak olanın Sovyetler Birliği olacağı açıktı. Vistula havzasını ele geçirmeyi amaçlayan Sovyet saldırısı Ocak 1944'te başladı. Churchill, Başbakan Mikołajczyk'e sınır meselesi de dahil olmak üzere Sovyetlerle uzlaşma talep ederek baskı yaptı. Kızıl Ordu, Nazileri yenmek için Polonya'ya doğru ilerlerken, Stalin, yalnızca önerilen sınırların tanınmasını değil, aynı zamanda hükümetin Sovyete düşman olan tüm unsurlardan istifa etmesini isteyerek Sürgündeki Polonya Hükümetine karşı duruşunu sertleştirdi. Birlik ', Başkan Raczkiewicz, silahlı kuvvetler komutanı Sosnkowski ve diğer bakanlar anlamına geliyordu.
Yeraltı Devleti yönetim yapıları, Köylü İttifakı , Sosyalist Parti , Ulusal İttifak ve İşçi İttifakı tarafından oluşturuldu . Kırılgan bir koalisyonda rakipler olarak hareket ettiler, her biri kendi kimliğini tanımladı ve savaş sonrası beklenen güç yarışması için duruş sergiledi. Londra'daki Polonya hükümeti, İngiliz ve Amerikan hükümetlerinin görüşleri üzerinde zaten zayıf olan etkisini kaybediyordu.
Britanya ve Sovyetlerin sürgün hükümetine yönelik talepleri, Polonya-Sovyet diplomatik ilişkilerinin olası yenilenmesi ve Polonya anlaşmasına bağlı olarak bağımsız, muhtemelen " Finlandiya'lanmış " bir Polonya devleti için bir Sovyet rızası bağlamında Ocak 1944'te yapıldı . Polonya hükümetinin koşulları kabul etmeyi reddetmesinin ardından, Sovyetler yalnızca kolaylaştırma sürecinde oldukları sol hükümet yapılarını desteklemekle meşgul oldular, Mikołajczyk ile temaslara izin verdiler, ancak zaten komünist kontrol çerçevesinde.
Oskar R. Lange'ın Sovyetler Birliği'ne yaptığı tartışmalı ziyaretin ardından, Mayıs 1944'te ABD'de Polonya Amerikan Kongresi kuruldu; örgütün hedefleri arasında bağımsız Polonya'nın çıkarlarının ABD Hükümeti nezdinde desteklenmesi de vardı . Mikołajczyk Haziran ayında ABD'yi ziyaret etti ve birkaç kez Başkan Roosevelt ile görüşerek onu Moskova'ya gitmeye ve Sovyet liderleriyle doğrudan konuşmaya çağırdı. Daha sonra Stalin ve yükselen Polonya komünist hükümeti ( PKWN ) ile müzakerelere giren Mikołajczyk, sonunda görevinden istifa etti ve Tomasz Arciszewski , Kasım 1944'te sürgündeki yeni başbakan oldu. Mikołajczyk'in koalisyon ortaklarıyla olan anlaşmazlıkları (bakanları ikna edemedi. Polonya'nın savaş öncesi doğu sınırının restorasyonu artık uygulanabilir değildi ve daha fazla taviz gerekliydi) ve onun ayrılışı bir boşluk yarattı, çünkü İngilizler ve Amerikalılar, takip eden Polonya hükümeti ile başa çıkmak konusunda neredeyse isteksizdi.
1944 yılında Batı'da Polonyalı güçler yapıyor savaşa önemli bir katkı . Mayıs ayında, katılan İtalyan Kampanyası , İkinci Kolordu Genel Anders altında kale baskın ait Monte Cassino ve Roma'ya bir yol açtı. Yaz ve sonbaharda, kolordu katılan Ancona Savaşı ve Gotik Hattı saldırgan, kampanyayı bitirme Bologna Savaşı'nda 1944 1945 yılında Ağustos Nisan'da, sonra Normandiya iniş , Genel Stanisław MACZEK 'ın 1 zırhlı tümen ayırt kendisi Falaise Muharebesi'nde . Savaşın ardından Chambois Savaşı ve savunan Tepesi 262 , bölünme içine geçti Belçika'da o aldı Ypres . Ekim ayında, birliklerinin yoğun çatışmaları Anvers'in güvenliğini sağlamaya yardımcı oldu ve Hollanda'nın Breda kentinin alınmasıyla sonuçlandı . Nisan 1945 yılında bölünme işgal Almanya, kendi muharebe sonucuna Wilhelmshaven ve serbest savaş esir kampı birçok Polonya kadın tutulan savaş esiri Varşova Ayaklanması sonrasında Naziler tarafından esir. Eylül ayında Genel Stanislaw Sosabowski 'ın Paraşüt Tugayı de çok mücadele Arnhem savaş . Polonya Hava Kuvvetleri , tamamen Batı saldırıya katılan 15 savaş uçağı filosu ve 10.000 pilotlar, oluşan olarak yaptığımız Polonya Donanma gemileri.
Sovyet ve Polonya-komünist zaferi
Bug Nehri Sovyetler (geçtiği edildi 1 Belorussian Ön 19 1944 Temmuz ve onların komutanı üzerine) Konstantin Rokossovski birlikte ittifak Polonyalı güçlerle, Varşova yöneldi. Polonya başkentine yaklaştıklarında, Alman panzer tümenleri karşı saldırıya geçti ve Polonyalılar Varşova Ayaklanması'nı başlattı . Alman saldırısının kontrol altına alınmasının ardından Rokossovsky, 8 Ağustos'ta Stalin'e kuvvetlerinin 25 Ağustos civarında Varşova'da Almanlara karşı bir saldırı başlatmaya hazır olacağını bildirdi, ancak yanıt alamadı. Sovyetler, Vistula köprü başlarını güvence altına aldılar ve Birinci Polonya Ordusu ile Varşova'nın Praga doğu kıyısı bölgelerini kontrol altına aldılar . Sahadaki durum, siyasi ve stratejik mülahazalarla birleştiğinde, Sovyet kararının 1944'ün geri kalanında Vistula'da durma kararıyla sonuçlandı.
Londra'daki Sürgündeki Hükümet , Polonya'nın bağımsız kalmasını sağlamak için Müttefiklerin kontrolündeki Polonya topraklarında Yeraltı Devletinden Polonyalı sivil yetkililer iktidara geldikçe , İç Ordu'nun ilerleyen Kızıl Ordu ile taktik düzeyde işbirliği yapacağına karar verdi. savaştan sonra ülke. Bununla birlikte, Fırtına Operasyonu ve Varşova Ayaklanması'nın başarısızlığı , ülkeyi komünist yönetimin kurulmasına ve Sovyet egemenliğine açık hale getirdi. Sovyetler Ana Ordusu ve Yeraltı Devleti üyelerini tutukladı, infaz etti ve sınır dışı etti, ancak AK partizanları genellikle komünist liderliğindeki Polonya ordularına katılmaya teşvik edildi.
Ocak 1945'te Sovyet ve müttefik Polonya orduları , Polonya'nın kurtuluşunu ve Nazi Almanyası'nın yenilgisini amaçlayan büyük bir saldırı düzenledi . Mareşal İvan Konev 'ın 1 Ukrayna Cephesi onun patlak Sandomierz Vistula 11 Ocak'ta köprübaşı ve hızla alarak batıya taşındı Radom , Częstochowa ve Kielce'yi 16 Ocak'ta. Kraków , 18 Ocak'ta, Hans Frank ve Alman yönetiminin şehirden kaçmasından bir gün sonra serbest bırakıldı . Mareşal Konev'in güçleri daha sonra Yukarı Silezya'ya doğru ilerleyerek 27 Ocak'ta Auschwitz toplama kampından kurtulanları serbest bıraktı . Şubat ayı başlarında 1. Ukrayna Cephesi , Breslau yakınlarındaki Oder Nehri'ne ulaştı .
Ukrayna Cephesi'nin kuzeyinde, Mareşal Georgy Zhukov komutasındaki 1. Beyaz Rusya Cephesi , Łódź ve Poznań rotası boyunca Oder'e gitti . Daha kuzeyde , Mareşal Konstantin Rokossovsky tarafından komuta edilen 2.Beyaz Rusya Cephesi işletiliyordu . Birinci Polonya Ordusu 1. ve 2. Beyaz Rusya Cephelerinde savaştı. 17 Ocak'ta Varşova'nın enkazına girdi ve şehri resmen özgürleştirdi. Poznań, kanlı bir savaşın ardından Sovyet oluşumları tarafından ele geçirildi. Batıya doğru saldırı bağlamında, aynı zamanda Doğu Prusya'nın ve Königsberg Savaşı'na katılan güçlerin temizlenmesini desteklemek için , Birinci Polonya Ordusu, kuzeye , ocak ayının sonunda başladığı Pomeranya bölgesine yönlendirildi .
Polonyalıların savaştığı en ağır savaşlar , Doğu Pomeranian Taarruzu sırasında 5 Şubat'ta fena halde hırpalanmış Birinci Polonya Ordusu ve Sovyetler tarafından gerçekleştirilen Pomeranya Duvarı'nın aşılmasını içeriyordu . General Stanisław Popławski komutasındaki Polonyalılar, 18 Mart'ta tamamlanan Kolberg'e yapılan saldırıyı yönetti . Gdynia ve Danzig , Mart ayı sonunda Polonya 1. Zırhlı Tugayı'nın katılımıyla 2.Beyaz Rusya Cephesi tarafından ele geçirildi . Birinci Polonya Ordusu'nun kampanyası Nisan ayında Oder'i zorlayarak devam etti ve nihayet Mayıs ayı başlarında Elbe Nehri'ne ulaştı .
İkinci Polonya Ordusu önderliğinde Karol Swierczewski ve 1. Ukrayna Cephesi ile işletilmektedir. Yakın zamanda askere alınan, kötü bakılan ve kötü komuta edilen askerler, 16 Nisan'dan itibaren Dresden'e doğru ilerledi ve Bautzen Savaşı'nda mücadele ederken büyük kayıplar yaşadı . Daha sonra, İkinci Ordu Dresden'in ele geçirilmesinde yer aldı ve ardından 11 Mayıs'ta şehre giren son Prag Taarruzunda savaşmak için Çekoslovakya'ya geçti .
Polonya Ordusu genel komutama, Michal Rola-Żymierski , sonuçta için Almanya'ya tüm yol yenmek için yardımcı 400.000 kişiye genişletilmiş edildi ve Berlin Savunması (İlk Polonya Ordusu unsurları), uğradığı kayıplar olanlara eşit ülkenin 1939 savunması sırasında deneyimlendi (Czubiński'ye göre). Polonya'da 600.000'den fazla Sovyet askeri Alman birlikleriyle savaşırken öldü. Sovyetlerin işlediği zulüm haberlerinden dehşete düşen Alman kitleleri batı yönüne kaçtı .
Czubiński'ye göre, savaşın son aşamalarında, Polonya silahlı kuvvetleri, Sovyetler Birliği, Birleşik Devletler ve Birleşik Krallık ordularından sonra Müttefiklerin en büyük dördüncü silahıydı.
Polonya devleti yeni sınırlarla ve Sovyet egemenliği altında yeniden kuruldu
Polonya'nın savaş kayıpları
Polonya 2. Dünya Savaşı insan kayıplarının sayısal boyutlarını tespit etmek zordur. Polonya Savaş Tazminatı Bürosu'nun (1946) resmi verilerine göre , 644.000 Polonya vatandaşı askeri harekat sonucu öldü, 5,1 milyonu işgalcilerin baskı ve imha politikaları sonucu öldü. Czubiński'ye göre Sovyetler Birliği, imha edilen yaklaşık 50.000 kişinin ölümünden sorumluydu.
Polonyalı Yahudilerin yaklaşık% 90'ı telef oldu; Hayatta kalanların çoğu bunu Sovyetler Birliği'ne kaçarak başardı. 380.000 Polonyalı Yahudinin savaştan sağ çıktığı tahmin ediliyor. Polonya Yahudileri Merkez Komitesi'nin tahminine göre , Polonya'da 50.000 Yahudi hayatta kaldı. Savaştan hemen sonra 300.000'e yakın Yahudi kendilerini Polonya'da buldu. 1946'daki Kielce pogromu gibi antisemitik faaliyetler , Żydokomuna suçlamaları, ailelerin, toplulukların ve mülklerin kaybı, Filistin'e veya Batı'daki savaş sonrası Polonya'dan daha avantajlı görülen yerlere göç etme arzusu gibi birçok nedenden dolayı , çoğu hayatta kalan Yahudiler, savaştan sonra birkaç aşamada Polonya'yı terk etti. Polonyalı komünist yetkililerin amacı, etnik Polonyalıların yaşadığı bir devletti ve yetkililer genellikle Yahudilerin ülkeden ayrılmasını gayri resmi olarak kolaylaştırdı.
Etnik Polonyalılar arasında en ağır kayıplar, orta ve yüksek öğrenim görmüş, işgalciler tarafından hedef alınan ve üçte biri veya daha fazlası hayatta kalmamış kişiler tarafından yaşandı. Akademisyenler ve profesyoneller en çok acı çekti. Kochanski'ye göre, Polonya'daki insan kayıplarının yalnızca% 10'u askeri harekatın sonucuydu; geri kalanı kasıtlı imha, zulüm, savaş ve işgal zorlukları ve buna bağlı yıpranmadan geldi. 800.000 Polonyalı kalıcı olarak sakat kaldı ve çok sayıda kişi yurt dışından geri dönemedi, bu da Polonya'nın insan gücü potansiyelini daha da düşürdü. 105.000 asker veya Batı'daki Polonya Silahlı Kuvvetlerine kayıtlı askerlerin yaklaşık yarısı savaştan sonra Polonya'ya döndü.
Savaş, Polonya'nın ulusal varlıklarının% 38'ini yok etti. Polonya'nın endüstriyel tesislerinin ve tarımsal altyapısının önemli bir çoğunluğu kaybolmuştu. Varşova ve diğer bazı şehirler büyük ölçüde tahrip edildi ve kapsamlı yeniden inşaya ihtiyaç duyuldu.
|Şartname||Binlik kişi sayısı||%|
| 1. Can kaybı - toplam


a) doğrudan askeri harekat
| 6.028


644
| 100.0


10.7
| 2. Savaşın geçersizliği (savaş sakatlıkları ve sivil sakatlar - toplam)


a) fiziksel engel
| 590


530
| 100.0


89,8
|3. Tüberküloz vakalarının fazlalığı (ortalama teorik vakaların sayısının aşılması)||1.140||100.0|
Komünist hükümetin başlangıcı
Devlet Ulusal Konseyi başkanlığında (KRN), Bolesław Bierut tarafından Varşova'da kurulan Polonyalı İşçi Partisi 1 Ocak (PPR), 1944. Armia Ludowa onun ordusu oldu. Polonya'nın Varşova ve Moskova'daki komünist merkezleri başlangıçta ayrı ayrı faaliyet gösterdiler ve Sovyetler Birliği ile ve diğer konularda farklı işbirliği vizyonlarına sahiptiler. 1944 baharında KRN, Sovyetler Birliği'ne bir delegasyon göndererek Stalin'in tanınmasını sağladı ve iki şube birlikte çalışmaya başladı. Yoğun müzakerelerde, iki Polonyalı komünist grup , bir tür geçici hükümet olan Polonya Ulusal Kurtuluş Komitesi'ni (PKWN) kurmayı kabul etti .
Sovyetler 1944 ve 1945'te Polonya'da ilerlerken, Alman yönetimi çöktü. Komünist kontrolündeki PKWN, 1944 yılının Temmuz ayında , yeni sınırlar içindeki ilk büyük Polonya şehri olan ve Sovyetler tarafından Nazilerden ele geçirilen Lublin'e kuruldu ve Almanlar geri çekilirken ülkenin yönetimini devralmaya başladı. Londra'daki Polonya hükümeti PKWN'nin kurulmasını resmen protesto etti. PKWN , bir sosyalist olan Edward Osóbka-Morawski tarafından yönetiliyordu ve diğer komünist olmayanları da içeriyordu. PKWN Manifestosu ilan edildi Chełm önemli başlatarak, 22 Temmuz'da toprak reformunu . Tarım reformu , Norman Davies göre, orta ve çok popüler oldu. Komünistler, tarımcı, sosyalist, Siyonist ve milliyetçi hareketler gibi ana siyasi bloklardan liderleri ve hizipleri de içeren Polonya Sovyet yanlısı kampın oluşturulması ve güçlenmesinde yalnızca küçük ama oldukça örgütlü ve etkili bir azınlık oluşturdular . Özellikle Polonya Solu , her ikisi de İkinci Cumhuriyet'in sicili açısından kritik olan köylü hareketi liderlerinden önemli ölçüde destek alarak , Sovyet toprak kavramlarını kabul etmeye meyilliydi ve daha eşitlikçi bir toplum yaratılması çağrısında bulundu. Güçlendirildiler ve mevcut Yeraltı Devleti yapılarını göz ardı ederek yeni Polonya yönetiminin oluşumuna başladılar.
Sözde Polonya Cumhuriyeti Geçici Hükümeti Lublin 1944 yılı sonunda kurulmuş ve Sovyetler Birliği, Çekoslovakya ve tarafından tanındı Yugoslavya . Sosyalist Osóbka-Morawski başkanlık ediyordu, ancak kilit görevlerin çoğunu komünistler elinde tutuyordu. Nisan 1945'te geçici hükümet Sovyetler Birliği ile karşılıklı bir dostluk, ittifak ve işbirliği anlaşması imzaladı.
1944'ün sonlarında ve 1945'in başlarında, Polonyalılar bir yandan Sovyetler Birliği'ne ve komünizme kızma eğilimindeydiler ve Polonya'nın bir Sovyet bağımlılığı haline gelmesinden korkarken, diğer yandan solcu bakış açıları halk arasında giderek daha popüler hale geldi. Savaş öncesi politikaların devamı için çok az destek vardı.
Müttefik tespitler
Zaman olarak Yalta Konferansı'nda Batı Avrupa'da ve İtalya'da cephede olduğunca çabuk beklendiği gibi gelişmiş olmasaydı ise, Şubat 1945'te, Sovyetler, kendi gücünün doruğunda idi. Konferansta, Müttefikler tartışmalarına devam ettiler ve Avrupa'daki savaş sonrası düzene ilişkin gayri resmi kararlar verdiler. Churchill ve Roosevelt, Curzon Hattını Polonya'nın doğu sınırının temeli olarak kabul ettiler , ancak Almanya pahasına Polonya'nın batı genişlemesinin kapsamı konusunda Stalin'e karşı çıktılar. Polonya, hem şu anda gayri resmi olarak ana kabul edilen mevcut komünist hükümet hem de Batı yanlısı güçler dahil olmak üzere, ulusal birliğin geçici (kararlaştırılan özgür seçimlere kadar) hükümeti olacaktı . Ulusal birlik hükümetinde Batı yanlısı ana hizip olarak sürgüne Londra merkezli hükümetin dahil edilmesi konusunda bir anlaşmazlık vardı. Sürgündeki Polonya hükümeti, Yalta'nın açıklamalarına (Tahran Konferansı sonuçlarının aksine, Yalta sonuçları kamuoyuna açıklandı) bir dizi ateşli protesto ile tepki gösterdi. Polonya'daki Yeraltı Devleti, gizlenerek çalışan Ulusal Birlik Konseyi aracılığıyla, Polonya'ya empoze edilen fedakarlıklardan pişmanlık duyarak daha ölçülü ve pragmatik bir yanıt verdi, ancak temsili bir hükümetin kurulmasını ve duruma uyum sağlamayı ve ve Sovyetler Birliği ile barışçıl ilişkiler. Konsey, ulusal birlik hükümetinin kurulmasına yol açan istişarelere katılmaya hazır olduğunu açıkladı.
Vyacheslav Molotov ve Moskova'daki İngiliz ve Amerikan büyükelçilerinden oluşan üçlü Müttefik komisyonu , 23 Şubat'tan itibaren Polonya ulusal birlik hükümetinin oluşumu üzerinde çalıştı, ancak Yalta Konferansı anlaşmalarının farklı yorumları nedeniyle görüşmeler kısa süre sonra durdu. Sürgündeki eski başbakan Stanisław Mikołajczyk, komünistlerin kontrolündeki Geçici Hükümetin temsilcilerinin başvurduğu, bu organla ayrı bir anlaşma yapmayı reddetti, ancak 15 Nisan'da Yalta kararlarının kabul edildiğine dair bir açıklama yaptı.
Churchill, ulusal birlik hükümetinin bileşimi konusunda süregelen anlaşmazlıklar nedeniyle, Mikołajczyk'i Haziran 1945'te Moskova'da bir konferansa katılmaya ikna etti ve burada kendisi ve diğer Polonyalı demokratlar Stalin ile geçici bir anlaşmaya varmaya karar verdi (seçimler kabul edene kadar sürgündeki hükümeti hariç tutarak, ancak belirli bir zaman çerçevesi belirtilmeden ve hatta tartışılmadan). Mikołajczyk, Batı'da tek makul Polonyalı politikacı olarak görülüyordu.
Üç gücün Mikołajczyk'in yardımıyla Moskova'da ulaştığı anlayışa dayanarak, Ulusal Birlik Hükümeti 28 Haziran 1945'te Osóbka-Morawski'nin başbakan ve Władysław Gomułka ve Mikołajczyk'in başbakan yardımcıları olarak oluşturuldu. Mikołajczyk , Temmuz ayında Stanisław Grabski ile Polonya'ya döndü ve birçok Polonya şehrinde büyük kalabalıklar tarafından coşkuyla karşılandı. Yeni hükümet, Birleşik Krallık, Amerika Birleşik Devletleri ve diğer birçok ülke tarafından hızla tanındı. Resmi olarak bir koalisyon olan hükümet, gerçekte tamamen Gomulka'nın Polonya İşçi Partisi ve Sovyet egemenliğinin kaçınılmaz olduğuna inanan diğer Polonyalı politikacılar tarafından kontrol ediliyordu. Hükümet, seçimleri yürütmek ve Polonya'daki durumu normalleştirmekle suçlandı. Büyük güçler tarafından artık tanınmayan Londra'daki sürgün hükümeti 1991 yılına kadar varlığını sürdürdü.
Muhalefete zulüm
Muhalefete yönelik zulüm, PKWN yetkililerinin şu anda askere alınmış askeri personel ve Polonya toplumunun diğer kesimleri arasında yaygın sadakat sorunlarıyla karşılaştığı Ekim 1944'te yoğunlaştı. Komünist yönetimin icrası, NKVD ve Polonya güvenlik servisleri tarafından üstlenildi ve hepsi de Kızıl Ordu'nun Polonya'daki muazzam varlığı tarafından desteklendi. Komünistlerin potansiyel siyasi muhalifleri, çoğu tutuklanarak, infaz edilerek veya işkence edilerek Sovyet terör kampanyalarına maruz kaldı. Bir tahmine göre, 1944 gibi erken bir tarihte Sovyetler tarafından kurulan çalışma kamplarında 25.000 kişi hayatını kaybetti.
1944 yılında Emil Fieldorf tarafından NIE ( Niepodległość veya Independence için) olarak bilinen AK ile ilgili komplocu bir organizasyon kuruldu . General Okulicki onun komutanı oldu ve NIE, Ocak 1945'te AK'nin dağılmasından sonra varlığını sürdürdü. Faaliyetleri komünist Geçici Hükümete yönelikti . Ancak Okulicki'nin NKVD tarafından Mart ayında tutuklanması ve zulüm sonucunda NIE varlığı sona erdi. Polonya Silahlı Kuvvetler Heyeti nihayet tarafından değiştirilmesi yerine Mayıs ayında kurulan Özgürlük ve Bağımsızlık olan hedefi komünist hakimiyeti siyasi ziyade askeri direniş organize etmek idi (WiN) oluşumu.
Hükümet Delegesi Jan Stanisław Jankowski , Ulusal Birlik Konseyi Başkanı Kazimierz Pużak ve diğer on üç Polonya Yeraltı Devleti lideri davet edildi ve 27 Mart 1945'te NKVD'den General Ivan Serov ile görüşmelere katıldı . Hepsi tutuklandı ve duruşma için Moskova'ya götürüldü. Polonya komünist Geçici Hükümeti ve Batılı liderler tutuklamalar hakkında Sovyetler tarafından bilgilendirilmedi. İngilizler ve Amerikalılar, Sürgündeki Polonya Hükümeti tarafından bilgilendirildi. Geç Sovyet kabulünden sonra, Sovyet hükümetine tutsakların serbest bırakılması için başarısız bir şekilde baskı yaptılar. Haziran 1945'te Onaltılar Davası Moskova'da sahnelendi. Sovyet karşıtı yıkmakla suçlandılar ve muhtemelen Polonya hükümetinin oluşumu ve Batı müdahaleleri üzerine devam eden müzakereler nedeniyle Sovyet standartlarına göre cezalar karşısında hoşgörülü davrandılar. Okulicki, on yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Doğu Almanya'nın eski toprakları kalıcı Polonya idaresi altına girse de , post-Alman sanayi ve diğer mülkler Sovyetler tarafından savaş tazminatı olarak yağmalandı . Sovyetler ve Sovyet yanlısı Polonyalılar ülkenin kendi kontrolünü sağlamlaştıran gibi, bastırılmış ve taciz muhalefetle bir siyasi mücadele artık ama vahşice savaştı eşliğinde izledi silahlı isyan birincisinin uzlaşmayan elemanları tarafından yürütülen, artık resmen yeraltı dağıldı ve milliyetçi sağ kanat . Komünist yetkililer durumu kontrol altına almadan önce binlerce milis, PPR üyesi ve diğerleri öldürüldü. Bir tahmine göre, savaş sonrası şiddet olaylarında yaklaşık 10.000 antikomünist yeraltı mensubu, 4.500 rejim görevlisi ve birkaç yüz Sovyet askeri öldürüldü.
Komünistler ile sosyalist, kırsal ve kentsel müttefiklerinden oluşan "Demokratik Blok" kuruldu. Mikołajczyk'in bloğa katılmayı reddeden Polonya Halk Partisi (PSL) tek yasal muhalefet oldu; vaat edilen yasama seçimlerini kazanacaklarına güveniyorlardı. Ulusal Demokrasi , Sanation ve Hıristiyan Demokrasi gibi diğer çağdaş Polonya hareketlerinin yasal olarak işlemesine izin verilmedi ve Polonya ve Sovyet iç güvenlik organları tarafından ele alındı.
Batılı Müttefikler ve onların liderleri, özellikle Roosevelt ve Churchill, Polonyalıların çoğunun Polonya'nın Sovyet yönetimine terk edilmesi olarak gördükleri için Polonyalı yazarlar ve bazı Batılı tarihçiler tarafından eleştirildi . Tahran, Yalta ve Potsdam konferanslarında ve bu tür görüşlere göre Stalin'in Doğu Avrupa'yı ele geçirmesinde Batı'nın suç ortaklığına varan diğer durumlarda kararlar alındı. Czubiński'ye göre, Batılı güçleri, özellikle de Winston Churchill'i Polonyalı müttefike "ihanet" ten suçlamak "tam bir yanlış anlama" gibi görünüyor.
Sovyet kontrolündeki Polonya devleti
Savaş sonrası Polonya, Sovyetler Birliği'ne büyük ölçüde bağımlı olan, egemenliğin azaldığı bir devletti, ancak mevcut koşullar altında mümkün olan ve uluslararası alanda tanınan tek durumdu. Polonya Solunun Stalin'in rejimiyle işbirliği, bir Polonya devletinin elverişli sınırlar içinde korunmasını mümkün kıldı. Baskın Polonya İşçi Partisi, Bierut ve bir dizi enternasyonalist görünümde Yahudi komünist aktivist tarafından yönetilen katı bir Sovyet yanlısı şubeye ve Gomulka'nın önderliğinde "Polonya sosyalizme giden yolu" almaya istekli bir ulusal şubeye sahipti.
Yalta'daki Müttefiklerin kabul ettiği gibi, Sovyetler Birliği , daha önce 1939'da işgal edilen ve ilhak edilen doğu Polonya'daki ( Kresy , Curzon Hattının doğusu) toprakları bünyesine kattı (bkz . Sovyetler Birliği'nin ilhak ettiği Polonya Toprakları ). Stalin'in bölgesel planlarını erteleyerek, Müttefikler Polonya'yı Oder-Neisse hattının doğusundaki Alman toprakları , Pomeranya'nın bazı kısımları , Silezya ve Doğu Prusya (Polonya komünist hükümetinin propagandasında Kurtarılmış Topraklar olarak anılır ) ile tazmin ettiler . Anlaşma pratikte yapıldı, ancak prensipte kalıcı olmadı, Potsdam Konferansı'nda (17 Temmuz - 2 Ağustos 1945) sonuçlandı . Tüm ülke batıya kaydırıldı ve Orta Çağ erken Piast Polonya topraklarına benziyordu . Potsdam anlaşmasına göre milyonlarca Alman sınır dışı edildi ve ailelerini yeni Almanya'ya yerleştirmek zorunda kaldı. Yaklaşık 4,4 milyon Potsdam kararnamelerini beklemeden çoktan kaçmıştı (çoğu savaşın son aylarında) ve 3,5 milyonu 1945-1949'da şu anda Polonya topraklarından çıkarıldı. Davies, Almanların yeniden yerleştirilmesinin yalnızca bir savaş zamanı intikam eylemi olmadığını, on yıllardır eski Müttefik politikasının bir sonucu olduğunu yazdı. İngilizler kadar Ruslar da Alman Doğu Prusya'sını Alman militarizminin bir ürünü, "Avrupa'nın sefaletlerinin kökü" olarak gördüler ve bu nedenle Müttefikler onu ortadan kaldırmayı amaçladılar.
Polonya'nın yeni batı ve kuzey bölgeleri, artık Sovyetler Birliği'nin doğu bölgelerinden (2-3 milyon kişi) ve diğer yerlerden " ülkelerine geri gönderilen " Polonyalılarla yeniden dolduruldu . Kesin Sovyet-Polonya sınır içinde tarif edilmiştir Polonya-Sovyet sınır anlaşması (77700 km yeni Polonya% 20 daha küçük ortaya 16 Ağustos 1945 2 veya 29.900 mil 2 1939 sınırlarına göre). Doğudaki zayıf gelişmiş bölgeler kayboldu ve batıdaki sanayileşmiş bölgeler elde edildi, ancak birçok Polonyalı için duygusal etki açıkça olumsuzdu. Nüfus transferleri de yer değiştirmesine dahil Ukraynalılar ve Belarusians kendi Sovyet cumhuriyetleri içine Polonya'dan. Özellikle, Sovyet ve Polonyalı komünist yetkililer, 1944 ile 1947 yılları arasında yaklaşık 700.000 Ukraynalı ve Lemkoyu sınır dışı etti , bunların çoğunu Sovyet Ukrayna'ya transfer etti ve ardından geri kalan grupları Polonya'nın Kurtarılmış Topraklarında Vistül Operasyonu sırasında yayarak savaş sonrası Polonya'nın önemli azınlıklara veya herhangi bir azınlık yoğunlaşmasına sahip değil. Görevli çatışmalar ve şiddet olaylarında binlerce kişi hayatını kaybetti. Savaştan sonra, yerlerinden edilmiş pek çok Polonyalı ve şimdi Sovyetler Birliği'nde bulunan Kresy'de yaşayanların bir kısmı 1945'te yeniden kurulduğu gibi Polonya'da sona ermedi. İlgili resmi Polonya sınırları içindeki nüfus 1939'da 35,1 milyondan 23,7 milyona düştü. 1946.
Polonya'nın batı sınırları kısa süre sonra Almanlar ve Batı'daki birçok kişi tarafından sorgulanırken, planlanan barış konferansı, Soğuk Savaş'ın savaş zamanı işbirliğinin yerini alması nedeniyle gerçekleşmedi . Polonya'nın varlığı için gerekli olan sınırlar pratikte Sovyetler Birliği tarafından garanti altına alınmıştı ve bu da Polonya hükümet liderlerinin Sovyet muadillerine bağımlılığını artırmıştı.
Ayrıca bakınız
- Polonya Tarihi (1945–1989)
- İkinci Dünya Savaşı'nda hasar gören Polonya şehirlerinin listesi
- II.Dünya Savaşı sırasında Polonya kültürü
- II.Dünya Savaşı sırasında Polonya'da maddi kayıplar
- Polonya'nın II.Dünya Savaşı kayıpları
Notlar
a. ^ Davies'e göre, Büyük İttifak (İngiltere, ABD ve Sovyetler Birliği), üç liderinin yaptığı toplantılarda, Reich'ın kayıtsız şartsız yenilgisinin İttifak'ın en önemli önceliği olduğuna karar verdi (temel savaş hedefi). Bu tanım kabul edildiğinde, (Sovyetlere baskı yapmak dahil) herhangi bir nedenle çatışmadan çekilmemek zorunda kalan iki Batılı güç, Sovyet eylemlerini anlamlı bir şekilde etkileme yeteneklerini kaybetmişlerdi.
b. ^ PKWN'nin toprak reformu kararnamesi 6 Eylül 1944'te yayınlandı. Polonyalı komünistler, eski Polonya hukuk sistemlerinden radikal bir ayrılmayı temsil eden toprak reformunu uygulamak konusunda isteksizdiler (Polonya'nın 1921 Mart Anayasasına bağlılık iddia ettiler ). Polonyalı köylüler toprak sahiplerinin mallarını devralma konusunda isteksizdi. Stalin, Eylül ayı sonlarında Bierut liderliğindeki KRN ve PKWN liderlerini Moskova'ya çağırdı ve toprak reformunun ilerleyişi hakkında bilgi aldı. Sovyet lideri, kaç tane malikanenin parsele edildiğini sordu ve cevabın sıfır olduğunu öğrenmekten çok mutsuzdu. Polonyalı liderlere komünist inançlarına ve vatanseverliklerine seslenerek defalarca ders verdi. Stalin onları, toprak reformunu daha fazla gecikmeden uygulamaya başlamaya, yasal izinler konusunda aşırı endişelenmemeye, çünkü bu devrimci bir eylemdi ve Kızıl Ordu'nun hala Polonya'da yardım etmek için olduğu gerçeğinden yararlanmaya çağırdı.
c. ^ Mareşal Rydz-Śmigły, 20 Eylül'de Romanya'dan Polonya askerlerine son bir radyo yayını yaptı. Polonya ordusunun Almanlarla savaşmadaki rolünü vurguladı ve komutanlara Bolşeviklerle savaşmanın anlamsız kan dökülmesinden kaçınmalarını söyledi .
d. ^ Tüm Polonya orta öğretim ve yüksek öğrenim kurumları dağıtıldı ve savaş boyunca kapalı kaldı. Bazıları bir yeraltı faaliyeti olarak çalışmaya devam etmeyi başardı.
e. ^ Kochanski'ye göre, 60.000'i Yahudi olmak üzere 694.000 Polonyalı asker Almanlar tarafından ve 240.000'i Sovyetler tarafından ele geçirildi.
f. ^ Kochanski, sürgün hükümetinin kendisini Sovyetler Birliği ile savaş halinde gördüğünü belirterek Czubiński ile çelişiyor. Sikorski'nin konumu, Almanya'nın başlıca düşman olduğu ve Sovyetler Birliği ile işbirliğinin şartlı olarak mümkün olduğu yönündeydi. Hükümette rakip gruplar vardı ve muhtemelen bu konuda resmi bir açıklama yapılmadı.
g. ^ İngilizler, Kafkasya üzerinden bu yönde bir Alman taarruzunu bekledikleri için Polonya kuvvetlerinin Ortadoğu'ya taşınmasını istiyorlardı . Churchill, Stalin'den Polonyalıların Sovyetler Birliği'nden ayrılmasına izin vermesini istedi ve anlaşma sağlandığında kendisine teşekkür etti. Sikorski, Polonyalı askerlerin Sovyetler Birliği'nden çıkarılmasına karşı çıktı, ancak sonunda yumuşadı. Sikorski, Polonya ordularının Batı Avrupa'da, Orta Doğu'da ve Sovyetler Birliği'nde, askeri kampanyaların belirsiz sonuçları nedeniyle ve Polonya ( Sürgündeki Hükümete bağlı) askeri gücüne ihtiyaç duyulması nedeniyle, Almanya'ya karşı savaşmak istedi. iktidar sonunda Polonya'yı özgürleştirecekti. Daha önce Sovyet iç belgelerinde sadık bir Sovyet yanlısı Polonyalı subay ( Temmuz 1941'deki Sikorski-Mayski anlaşmasının güçlü bir destekçisiydi) olarak nitelendirilen General Anders, 1942 baharında Sovyet yenilgisinin kaçınılmazlığına ikna oldu. Anders daha sonra Polonya oluşumlarını Sovyetler Birliği'nden çıkarmak konusunda ısrar etti ve Sikorski'ye karşı çıktı. Sonunda Anders, Sovyet karşıtı görüşleriyle tanındı; Başkomutanı Sikorski liderliğindeki hükümetin görevden alınmasını talep etti. Polonya ordusunu Sovyetler Birliği'nden çıkarma kararı verildiği sırada, Almanya ile savaşın esas olarak Doğu Cephesi'ne yapılan muzaffer bir Sovyet batıya saldırısı ile çözüleceği ve diğer savaş tiyatrolarının daha çevresel bir rol. Özellikle Polonya'nın Sovyetler tarafından kurtarılacağı bilinmiyordu.
h. ^ Czubiński'ye göre 6.200 pilot dahil 32.000 Polonyalı asker tahliye edildi.
ben. ^ Kochanski'ye göre, Naziler tarafından yalnızca Genel Hükümet'ten zorla bir milyon dörtte bir işçi mahkum alındı . Sowa'ya göre 2,5 milyondan fazla Polonya vatandaşı Almanya'da zorunlu işçi olarak kullanıldı ve Fransa'yı işgal etti.
j. ^ Sonuçsuz sonra Dieppe Raid içinde Normandiya 1942 yılında Müttefikler ekstra dikkatli icra ve bir daha başarısız operasyonları risk değildir. Genel olarak, Amerikalılar Avrupa'da hızlandırılmış saldırı eylemi talep ederken, İngilizler şu an için pratik olmadığını düşündükleri Fransa'ya inişi ertelemek ve bunun yerine çok daha kolay olan İtalyan Kampanyası'na odaklanmak istiyordu .
k. ^ Aralık 1944'te Kızıl Ordu'nun gelişini bekleyen Naziler, Auschwitz'in köle işçiliği operasyonunu son anda kapattılar, ana yerleşkeyi yıktılar ve yaklaşık 60.000 esiri Almanya'daki kamplara doğru yürüdü. Sovyetler gelene kadar tesiste daha az sayıda hasta kaldı.
l. ^ Batılı güçler kısa süre sonra anlaşmanın gizli hükümleri hakkında bilgilendirildiler, ancak Polonya hükümetine bildirimde bulunamadılar.
n. ^ Polonyalı komünistler, Curzon Hattında Polonya'nın Vilnius , Lviv ve Doğu Galiçya'daki petrol yataklarını elinde tutmasına neden olacak modifikasyonlar elde etmeye çalıştı . Benzer bölgesel koşullar, Başbakan Mikołajczyk'in Moskova ziyaretinden sonra Ağustos 1944'te Londra'daki Polonya hükümeti tarafından öne sürüldü. Joseph Stalin , Litvanya'nın Vilnius, Ukrayna'nın Lviv için taleplerini karşılamaya ve hiçbir zaman Rus İmparatorluğu'nun bir parçası olmayan bir bölge olan Sovyetler Birliği Doğu Galiçya bölgesini ilhak etmeye karar verdi .
Ö. ^ Sürgündeki Polonya Hükümeti, bazı olumsuz medya örnekleri ve diğer tanıtımlarla başa çıkmak zorunda kaldı. Özellikle zarar verici bir vakada, Britanya'daki Polonya Ordusu'ndaki Yahudi askerlerin yaklaşık üçte biri, kurumda antisemitizm iddiasıyla firar etti. Bazıları bir İngiliz kolordu katıldı ve bazıları askeri mahkemede yargılandı , ancak sonunda Başkan Raczkiewicz tarafından af kabul edildi.
s. ^ 1930'larda, iktidardaki Sanation kampı ile çeşitli muhalefet grupları ve partiler arasındaki ilişkiler gergindi ve çoğu zaman düşmancaydı. 1938'den itibaren büyüyen dış tehdit birçok kişi tarafından açıkça algılandı ve birleşik bir Ulusal Savunma Hükümeti kurulması ve toplumun savunmaya dayalı bir şekilde sağlamlaştırılması için başka adımlar atılması çağrısında bulunan sesler (esas olarak muhalefetten) geldi. Sanation iktidar çevresi hükümetin tabanını genişletme eğiliminde değildi ve Haziran 1939'da, görünüşe göre Alman düşmanca niyetlerinin ciddiyetine inanmadıkları için, nihayetinde herhangi bir iktidar paylaşımı fikrini reddetti. Cumhurbaşkanı Mościcki'yi ziyaret eden ve tarımsal ve sosyalist partileri ve Polonyalı aydınları temsil eden koalisyon hükümeti ve genel savaşa hazırlık konusunda dilekçe veren heyetler pek iyi karşılanmadı. Rejim, yurttaşların vatanseverliğine ve cömertliğine başvurdu ve çoğu zaman muhalif gruplar ve politikacıların (bazıları o sırada siyasi sürgünden gelen tehlikeden geri dönen) önderlik ettiği birkaç büyük fon sağlama çabası, büyük ölçüde büyük bağışlarla sonuçlandı. kullanılmadı sona erdi.
q. ^ Şubat 1945'in sonlarında, Sürgündeki Polonya Hükümeti'nin Yalta Konferansı sonrası protestolarına atıfta bulunarak , Winston Churchill Avam Kamarası'nda şunları söyledi : "Onlara Lublin Komitesi veya Lublin Geçici olmayacağını hatırlatmama izin verin. Hükümet Polonya'da Londra'da Polonya Hükümeti bir yıl önce kendilerine verilen bizim sadık avukat kabul olsaydı. Onlar Rusya'nın kurtarmanın Ordular ile, aktif Hükümeti olarak Polonya'da içine girmiş olur."
r. ^ Komünizm karşıtı sağcı Ulusal Silahlı Kuvvetler (NSZ), Kasım 1944'te AK ile işbirliğini durdurdu. Oldukça antisemitik olarak, Alman işgali altındaki Polonya'daki Yahudi partizanlara saldırdılar . Gelen Sovyet birlikleri ve Polonya güvenlik güçleriyle savaştılar. Holy Cross Dağları Tugay NMZ Sovyet ilerleyişini kaçınılması ve sona eren savaş olarak Şubat 1945'te Çekoslovakya'nın girmesinden mümkün kılan Alman askeri otoriteleri, işbirliği, tugay temas geldi ABD 3'üncü Ordu . İngilizler, tugayın Batı'daki Polonya Silahlı Kuvvetlerine katılmasını kabul etmeyi reddetti ve tugay Ağustos ayında ABD Ordusu tarafından silahsızlandırıldı.
s. ^ Andrzej Leon Sowa'ya göre, Varşova kuşatması ve savunması sırasında 10.000 ila 25.000 arasında sivil ve 5.000 Polonyalı asker hayatını kaybetti.
t. ^ Savaş sonrası Polonya'nın büyüklüğü yalnızca Joseph Stalin tarafından belirlendi , çünkü İngiliz diplomasisinin sicilinde gösterildiği gibi Batı Müttefikleri çok daha küçük bir Polonya devletinin kurulmasına itiraz etmezlerdi.
u. ^ Komünist Geçici Polonya Hükümeti , Lusatian Neisse (Batı Neisse) ve daha kuzeyde Oder nehri boyunca uzanan Oder-Neisse hattında savaş sonrası Polonya-Almanya sınırının kurulmasını talep etti . Joseph Stalin , Polonya'nın pozisyonunu desteklediğini belirtti ve geçici Hükümet, bölgeyi Alman kuvvetlerinden temizlenir çekilmez yönetti. Amerikan ve özellikle İngiliz hükümetleri, sınırın güney kesiminde, Aşağı Silezya'nın büyük bir bölümünü koruyacak olan Nysa Kłodzka (Doğu Neisse) ve yukarı Oder nehirleri boyunca daha doğuya doğru uzanmasını uzun süredir tercih ediyorlardı . şehir Breslau savaş sonrası Almanya'da. At Potsdam Konferansı , şimdi Polonya neydi heyeti Ulusal Birlik Geçici Hükümeti Polonyalı yetkisi altında Aşağı Silezya bütün tutmak yerine, bazıları bir parçası olmak izin amaçlayan kulis devam Sovyet işgal bölgesi Almanya. İngiliz heyetinin İngiliz seçim sonuçlarının yol açtığı yıkımdan yararlanan Amerikalılar, Sovyetlerle kendi başlarına uğraşmaya başladılar. Konferans protokollerinde belirtilen sonucu, nihai barış anlaşmasına kadar, Lusatian Neisse'e kadar batıdaki bölgenin Polonya tarafından yönetilecek ve Sovyet işgal bölgesinin bir parçası olmayacağıydı. Planlanan barış konferansı hiçbir zaman gerçekleşmedi ve sınır 1945'te geçici olarak yerleştirildiği yerde kaldı. Polonya'nın 1970'te Batı Almanya ile ve 1990'da birleşik Almanya ile imzaladığı anlaşmalarda doğrulandı .
w. ^ Halik Kochanski'ye göre doğudan toplam 1.517.983 'geri dönen' vardı. Diğerleri farklı rakamlar verir. Kresy'de yaşayan birkaç milyon etnik Polonyalıdan birkaç milyonu, yeni sınırlar içinde yeniden kurulduğu üzere Polonya'ya geri gönderildi, belki de bir milyonu Sovyet topraklarında kaldı.
y. ^ Birkaç bin Polonyalı, Sovyet partizan birimlerinde savaştı . Daha az sayıda Yahudi de orada ve Polonyalı komünist Gwardia Ludowa'da görev yaptı . Yahudiler, Polonya'daki anaakım ve milliyetçi yeraltı silahlı örgütlerine nadiren kabul edildi .
z. ^ Varşova'nın Praga sağ kıyısının kurtarılması , her iki tarafta öldürülen sekiz bin asker pahasına bir aydan fazla süren bir savaşa mal oldu. Bölge Eylül ortasında Almanlardan temizlendikten sonra, General Zygmunt Berling'in güçleri Vistula'yı geçti ve başarısız Czerniaków operasyonu (sınırlı bir Varşova Ayaklanması kurtarma girişimi) başladı.
Alıntılar
Kaynakça
- Çalışma Grubu (1947). "Sprawozdanie w przedmiocie strat i szkód wojennych Polski w latach 1939-1945" (eng. "1939-1945'te Polonya'da savaşın kayıpları ve zararları hakkında rapor") DJVU dosyası (Lehçe). Warszawa: Biuro Odszkodowań Wojennych.
- Chodakiewicz Marek Oca . Naziler ve Sovyetler Arasında: Polonya'da Meslek Siyaseti, 1939–1947. Lanham: Lexington Books, 2004 ISBN 0-7391-0484-5 . çevrimiçi inceleme
- Coutouvidis, John ve Reynolds, Jaime. Polonya, 1939–1947 (1986)
- Davies, Norman (1982), Tanrı'nın Oyun Alanı . New York: Columbia Üniversitesi Yayınları. ISBN 0-231-05353-3 ve ISBN 0-231-05351-7 .
- Davies, Norman Rising '44: Varşova Savaşı (2004)
- Douglas, RM Orderly ve Humane. İkinci Dünya Savaşı'ndan Sonra Almanların Sınırdışı Edilmesi . Yale University Press, 2012. ISBN 978-0-300-16660-6 .
- Fritz, Stephen G. (2011). Ostkrieg: Hitler'in Doğudaki İmha Savaşı . Kentucky Üniversitesi Yayınları. ISBN 978-0813140506 .
- Gross, Jan Tomasz , Yurtdışından Devrim: Polonya'nın Batı Ukrayna ve Batı Beyaz Rusya'nın Sovyet Fethi , Princeton University Press, 2002, ISBN 0-691-09603-1 .
- Gross, Jan T. Alman İşgali Altındaki Polonya Topluluğu: Generalgouvernement, 1939–1944 (Princeton UP, 1979)
- Gizle, John. ed. Baltık ve İkinci Dünya Savaşı'nın Salgını , Cambridge University Press, 2003, ISBN 0-521-53120-9
- Kochanski, Halik . The Eagle Unbowed: Polonya ve İkinci Dünya Savaşında Polonyalılar. Harvard UP, 2012, ISBN 0674071050 , Amazon tarafından kelime araması ile .
- Koskodan, Kenneth K. No Greater Ally: İkinci Dünya Savaşı'nda Polonya Kuvvetlerinin Öyküsü , Osprey Publishing 2009, ISBN 978-1-84908-479-6 .
- Lukas, Richard C. Çocuklar Ağladı mı: Hitler'in Yahudi ve Polonyalı Çocuklara Karşı Savaşı, 1939–1945 (1. baskı; NY: Hippocrene, 1994). ISBN 0-7818-0242-3
- Lukas, Richard C. Unutulmuş Holokost: Alman İşgali Altındaki Polonyalılar, 1939–1944 (3. baskı; NY: Hippocrene, 2012). Mayıs ISBN 978-0-7818-1302-0
- Lukas, Richard C. Hayatta Kalanlar: Polonyalı Hıristiyanlar Nazi İşgalini Hatırlıyor (1. baskı; Lawrence, KS: Kansas Üniversitesi Yayınları, 2004). ISBN 0-7818-0242-3
- Kılıç, Keith (1991). Polonya'nın Doğu Eyaletleri'nin Sovyetler tarafından ele geçirilmesi, 1939–41 . Palgrave Macmillan. ISBN 0-312-05570-6 .
- Snyder, Timothy. Bloodlands: Europe Between Hitler ve Stalin (2010)
- Terlecki, Olgierd. (1972), Poles in the Italian Campaign, 1943–1945 , Interpress Publishers.
- Steven J. Zaloga, Polonya 1939: Blitzkrieg'in doğuşu , Osprey Publishing 2002, ISBN 1-84176-408-6 .
- Alman işgali altındaki Polonya'dan sivil ifadelerin "Chronicles of Terror" veri tabanında toplanması
- İkinci Dünya Savaşında Polonya Kayıpları , Witold J. Lukaszewski, Sarmatian Review, Nisan 1998