4 Mayıs 1915 kritik bir gündü: Alman operasyonunun başarısını veya başarısızlığını önceden belirledi. Bu gün, Alman ordusu Mackensen'in 11 kolordusu, nehirden çıkmaya çalışırken, 3 Ordusu Radko-Dmitriev'in üçüncü savunma hattını ele geçirdi. Wisłok. Ancak Alman birlikleri, 5 - 6 km'de merkezde ve hepsinin sol tarafında ilerleyerek görevi tamamlayamadı. Kneissel konsolide ordusunun Rus birliklerinin derinliklerine girip Zmigrod kasabasına yaklaşmasını sağ taraftaydı.
Alman taarruzunun gecikmesi, 3 Kafkas Birliği'nin Rus Genel Radko-Dmitriev ordusunun 3'ine yaklaştığını ve birliklerini savunmayı güçlendirmek için farklı yönlere fırlattığını ortaya koydu. Ancak, bu donatı artık durumu düzeltemedi. Rus askerlerinin kahramanca direnişi dört gün boyunca bir Alman atılımı tarafından ertelendi. Ancak ne yazık ki, Alman saldırısına rağmen, ne Rus cephesinin emri ne de ordunun emri hâlâ durumu anlamadı ve verilen değerli zamanı kullanmadı. Karşı manevrayı düzenleme zamanı kaçırıldı.
Kısmen Rus emri anlaşılabilir. Nitekim, aynı zamanda, 2 Mayıs 1915'te Alman birlikleri cephede grev başlattı - 4., 2., 1. ve 10. orduların pozisyonlarına saldırdılar. Almanlar Baltık'a girdi. Mayıs başında, Alman birlikleri Chawley'i işgal etti ve Alman süvari Courland boyunca hızla yayılmaya başladı. 7 Mayıs, Almanlar filo işgal Libau. Rus birlikleri kendilerini Dubissa Nehri'nin ötesine sürüklemeye başladı ve Mayıs boyunca pp hatlarına sahip olmak için kavgalar vardı. Vindava ve Dubissa. Doğu Cephesi komutanı Hindenburg, Rus ordusunun kuzeyden ve güneyden geniş kapsama planını yürütmek için kendisine emanet edilen gösteri operasyonunu bile kullanmak istedi. Alman Yüksek Komutanlığı onu üzmek zorunda kaldı. Almanya Genelkurmay Başkanı Falkenhayn Rusya'daki saldırıyı derinden geliştirmek istemedi.
Alekseev, Rigo-Shavelsky bölgesindeki bir düşman saldırısını savuşturmak için piyade bölünmelerini bu bölgedeki 7 bölümüne aktardı. Birliklerimiz nehrin sağ yakasındaki yolu sıkıca kapattı. Neman'ı Vilna, Dvinsk ve Riga'ya kadar cepheler Baltık Denizi'ne doğru uzanıyor. Tüm yeni cephe, merkezi Grodno'da bulunan 10 General Radkevich ordusuna dahil edildi. Haziran ayının başlarında Alekseev, Plehve komutası altında Rigo-Shavelsky Bölgesi güçlerinden yeni bir 5 Ordusu kurdu. Bu noktaya kadar Plehve'nin komuta ettiği Narew'deki 12'in ordusu General Churin tarafından yönetildi ve dağılmış eski 5 Ordusunun birlikleri (Vistula Nehri'nin sol kıyısında) General Xmirnov'un 2 Ordusuna transfer edildi. Stavka yönünde Baltık filosunun Plehve 5 ordusunu desteklemesi gerekiyordu. 5 inci Ordusu Plehve, r. Baltık kıyılarına Neman ve oradan Alman askerlerini yağmalayarak, Riga ve Dvinsk'e güveniyordu. Plehve ordusu, Rus cephesinin bu sektöründeki durumu dengeleyebildi, ancak Alman birliklerini bu bölgeden uzaklaştırmak mümkün olmadı. Sonuç olarak, Alman Ami, Rus birliklerinin Polonya'dan çekilmesinden sonra kullanılan saldırganın gelişimi için uygun bir üs ele geçirdi.
Sonuç olarak, Rus Stavka'nın dikkati kuzeye yönlendirildi ve Güneybatı Cephesi, İvanov ve Dragomirov komutasının hiçbir önemi yoktu. Rus ordusunun 3'inin bölümlerinin, bolca kan alan, ancak düşmanın darbesini elinde tutması bile, bunun yalnızca bir yardımcı darbe olduğu fikrini doğruladı. Dahası, Avusturya-Alman saldırı kuvvetinin cephenin kuzey kanadından geçtiği anda, 9-I ve 11-I güney kanadında Rus orduları saldırıya uğradı. Ön merkez, Bukovina'ya gidecek olan ana düşman grubuna saldırdıklarından emindi. Bunu yalnızca Radko-Dmitriev ordusunun Vislok'a sürülmesinden sonra gerçekleştirdiler. Ama çok geçti.
Mayıs 5 akşamı, sol taraf ve Alman ordusunun 11'in merkezi nihayet Rus savunmasını kırdı ve Vislok'a ulaştı. Birleşik Alman birlikleri, Zmigrod - Gloyce bölgesini ve Alman ordusunun 20'inin 10 bölümünü işgal etti, bu da Vetrzhno'yu ele geçirdi;
Cermen 77 Howitzers
Gorlitsky buluşu sonucu Rus askerleri esir alındı
3 Ordusunun konumu çok zordu. Mayıs 6'te Alman birlikleri, 3 Ordusu'nun ortasına ve soluna (3 Kafkas, 24 ve 12 Kolordu üzerine) bir grev yaptı. Buna rağmen, karargah ve ön komuta Radko-Dmitriev'den bir karşı saldırı talep etti. Radko-Dmitriev sol kanadını geri aldı, 21 kolordu rezervine getirdi ve ön komuta taleplerini yerine getirerek ön cepheden saldırıya geçti. Ancak bir kolordu karşı saldırı başarı yol açmadı ve ordu Shchuchin-Velepole-Lutch-Bukovsk hattına çekilmeye devam etti. Avusturya-Alman saldırısının 6'inci gününde, Mayıs ayında 7, atılımın derinliği 40 km'ye ulaştı. Bruntu alan Rus 9-th ve 10-th kollarının kalıntıları artık gerçek bir kuvveti temsil etmedi ve karışık kısımlarla tamamen kargaşayla geri çekildi. Almanlar ve Avusturyalılar, genişleyen ve geri çekilen Rus birliklerini parçalayan, atılım koştu.
Durum, Rus komutasındaki tutarsızlık nedeniyle ağırlaştı. Ön genel merkez başkanı General Dragomirov ve 3 Ordusu komutanı Radiko-Dmitriev, birliklerin toparlanması ve bir yan karşı saldırı için takviye toplanması için zaman ve alan kazanmak amacıyla birlikleri geri çekme ihtiyacını fark etti. Bununla birlikte, ön komutan ve karargah geri çekilmeye izin vermedi ve Radko-Dmitriev'deki tüm emirleri, işgal edilmemiş bölgeyi vermemek ve derhal karşı koymak, düşmanı durdurmak için ayrılmama fikriyle karşılandı. Bu, Rus ordusunda bir Bulgar gibi hassas durumunu anlayan çok etkilenebilir bir adam olan Radko-Dmitriev'in ordusu 3'in komutanını tamamen düzensizleştirdi. Kafası karışmıştı. Fikrini zorlamak için yeterli cesareti yoktu ve yüksek komuta sundu, başıboş bir şekilde gelen takviyeler göndermeye başladı.
Böylece tehlikeli bölgeye aktarılan önemli rezervler boşa harcandı. İlk önce, 3 Caucasian ve 21 kolordu karşı saldırıya geçtikten sonra 5 Caucasian ve 24 kolordu olan Muhafızlar süvarisine hiçbir şey olmadı. Kolordu, başarıya yol açmayan bir dizi küçük karşı saldırıya girdi. Ön ve ordu komutanları yoğunlaştırmak ve güçlü bir yan kanat karşı grev başlatmak yerine, ön ve ordu komutanları onları anlamsız ön karşı saldırılara fırlattı.
Böylece, zorunlu bir yürüyüş yaptıktan sonra Han Nahçıvan’ın gardiyan süvari kuvvetleri yaklaştı. Şiddetli düşman ateşi altında, Rus süvarileri saldırıya geçti. Süvariler mevcut piyade tarafından desteklendi. Bir bölgedeki Alman birlikleri Visloka'ya reddedildi. Ancak Almanlar ve Avusturyalılar başka yönlere saldırmaya devam ettiler ve Rus süvarisinin kahramanca atılımı sıfıra indirildi. Benzer şekilde, Rus piyade bölümlerinin süngü karşı saldırıları israf edildi. Düşmanı geçici olarak attılar, Almanları tutukladılar. Ancak Almanlar onları atladı, sonra onları kasırga ateşiyle kırdı. Sonuç olarak, kansız kısımlar da geri çekilmeye başladı ve genel geri çekilmeye başladı.
Alman saldırganının başarısında büyük bir rol topçu tarafından oynandı. Almanlar kelimenin tam anlamıyla Rus savunmasını sildiler. Birliklerimiz genellikle düşmana sadece süngülere karşı koyabilirdi. Alman devri, “Devasa bir canavar gibi, Alman ordusu siperlerimize gönderdiği ileri birimlerle süründü,” dedi. Golovin, - o zaman bu dev canavar kuyruğunu ağır toplara çekiyordu. İkincisi, hafif topçularımıza erişilemeyen alanlarda, çoğu kez atışlarının erişemeyeceği yerlerde bile oldu ve Alman metodolojisi ile siperlerimizde davul çalmaya başladı. Düzleşinceye kadar onlara dövülerek savunucuları öldürüldü. Bundan sonra, canavar yavaşça pençelerini (piyade birimleri) ve işgal edilmiş siperleri çıkardı. ... Kendimizi bizden aldıkları pozisyona düzelttikten sonra canavar yine kuyruğunu çekti ve aynı metodolojiyle Alman ağır topçusu yeni pozisyonumuzu zorlamaya başladı. ”
Komutan Radko-Dmitriev San için birlikleri geri almak için izin istedi, ancak Yüksek Komutan kategorik olarak yasaklandı. Ne de olsa, o zaman Karpat geçişlerini tutan soldaki 4'inci ordusunu yeni başarıyla saldıran sağdaki 8-ordusunun komşu ordularını geri çekmek gerekecekti. 3 Ordusunun geri çekilmesi, Güney-Batı Cephesi birliklerinin genel olarak geri çekilmesine neden oldu. Güney-Batı Cephesi'nin emri, 3 Ordusunun şimdi düşmanı durdurmak için yeterli birliğe sahip olduğuna inanıyordu. Ancak Radko-Dmitriev zaten kontrolün ipliğini kaybetti ve ordu örgütlenmemiş kalabalığa dönüştü. Komutan, askerlerini durdurmaya çalışırken parça parça sürdü. Ordu dekolte ekiplerine, bazı yerlerde ise kalabalığa döndü. Bazı birlikler doğuya girmeye çalıştı, diğerleri teslim oldu.
Alman komutanlığının da sıkıntılı olması, önceki hatalarını tekrarlaması ve 3 ordusunun geri çekilmesinin bir felakete yol açması iyidir. Alman komutanlığı Radko-Dmitriev ordusunu bitirme ve Brusilov'un 8 ordusunun çoğunu kuşatma fırsatını kaçırdı. Almanlar, manevra yapmayı hatırlamıyorlardı, tıpkı Rus birliklerinin çok sayıda insanı kaybederek ön saldırılara uğradığı gibi. Avusturyalıların ve Almanların güçlü bir direnişle karşılaştıkları yerde durdular, toplanmaya çalışmadılar, topçu topladılar ve konumumuzu vurduktan sonra hareket etmeye devam ettiler. Sonuç olarak, Avusturya-Alman taarruzları yavaşça gelişti, Alman birlikleri Rus ordusunun önemli güçlerini kuşatamadı. Rus birlikleri geri çekilip yeni sınırlara çekilebilirdi. 3 Ordusunun kalıntıları, kuşatmadan kaçınarak kurtuldu.
3 Radko-Dmitriev Ordusunun sürekli geri çekilmesiyle bağlantılı olarak, ön komut, son olarak, Mayıs 10'te, 9 gün süren kanlı savaşlardan sonra, 4 ve 8 ordularının birimlerini yanlarına çekmek zorunda kaldı. Batı cephesi yeni ve savunma bir iştir. Birliklerimiz San ve Dniester nehirlerinin savunma hatlarına yapışarak Doğu Galiçya'yı tutacaktı.
Böylece, 3-Ordu 13 Mayıs nehre taşındı. San. Radko-Dmitriev ordunun komutanı olarak değiştirildi, General L. V. Leshem, ordunun komutanına indirildi. Mayıs 15 itibariyle, Güney-Batı Cephesi askerlerini geri çekti ve yeni bir yer işgal etti: 3 Ordusu r. San, 8-I ordusu pp arasındaki aralıktadır. San ve Dniester, 4-I ordusu sol kanadını nehre çekti. Wisla; cephenin orduları, 11 ve 9, r'yi aktif olarak koruma görevini aldı. Dniester ve Rusya’nın Rusya’ya sınırı.
Gorlitsky atılımının bir sonucu olarak, Rus birliklerinin yılın 1914 kampanyasındaki ve Karpat operasyonundaki başarıları huzursuz oldu ve Galiçya ve Polonya'yı terk etme tehdidi ortaya çıktı. Rus ordusu sadece 325 bin kişiyi kaybetti. 3-I ordusu ağır bir yenilgiye uğradı. 3 Ordusu'ndaki İngiliz temsilci bugünlerde Londra'ya kasvetli bir şekilde şunları söyledi: “Bu ordu artık düşmana zarar vermeyen bir kalabalık”.
"Çelik" Kornilov Bölümü'nün ölümü
Bu geri çekilme sırasında, Lavr Georgievich Kornilov komutasındaki 48-i "Çelik" bölümünün öldüğü söylenmelidir. Bölünme, Brusilov'un 24 Kolordu'nun bir parçası olarak Dukla Geçidi üzerindeki Karpat Dağları'nda savaştı. Kornilov, askerlerin tam anlamıyla putlaştırdığı cesur bir komutandı. Yaşamlarına büyük bir dikkatle davrandı, alt saflara karşı babalık bir tavır istedi, ama aynı zamanda inisiyatiflerden emirlerin kesin bir şekilde yerine getirilmesi bekleniyordu. Kornilov'dan hoşlanmayan Brusilov, yine de ona şu sözlerini verdi: “Her zaman öndeydi ve onu seven askerlerin kalbini çekti. Kendi eylemlerini hesaba katmadılar, ama onu her zaman yanarken gördüler ve cesaretine değer verdiler. ” Ve ayrıca: “Garip bir vaka olan General Kornilov, bölünmesinden asla pişmanlık duymadı: emrindeki bütün savaşlarında, korkunç kayıplara maruz kaldı ve bu arada memurlar ve askerler onu sevdi ve ona inandı. Doğru, kendini korumadı, şahsen cesurdu ve başını uzattı. ”
Kornilov bölünmesiyle birlikte savaşan komşu 4 tüfek (demir) tugayının komutasındaki Birinci Dünya ve Gelecek İç Savaşının bir diğer kahramanı General Denikin, daha sonra gelecekteki ortaklarını şöyle tanımladı: “... benim için, Kornilov'un ana özellikleri - askeri lider: büyük bir ... Birlikleri eğitme yeteneği: Kazan Bölgesi'nin ikinci sınıf bölümünden birkaç hafta içinde mükemmel bir savaş bölümü yaptı; kararlılıkla ve aşırı ısrarla en zor davranışlarda mahkum olmuş gibi göründü; askerleri çok etkileyen ve aralarında büyük popülerlik yaratan olağanüstü kişisel cesaret; Son olarak, komşu birimler ve yoldaşlarla ilgili olarak, askeri ahlakın yüksek gözetilmesi, hem komutanların hem de askeri birliklerin sık sık günah işlediği bir özelliktir. ”
Cephenin en ağır sektörlerine aktarılan “çelik” bölümü birden fazla görkemli yazdı tarih Birinci Dünya Savaşı'nın tarihçesinde. Gorlitsk operasyonu sırasında, 24 kolordu 3 ordusuna transfer edildiğinde, Kornilov bölümü kalan birliklerin geri çekilmesini kapladı. Ve geri çekilme kaosunda, gecikmeden çekilme sırasını aldı. Ovada, iki Alman bölümü dağlardan çıkan çıkışları engelledi. Geçiş boyunca, Kornilov bölünmesinin alaylarını takip ederek Avusturya birlikleri vardı. “Çelik” bölümünde, Devlet Duma başkanının oğlu Nikolai Rodzianko'nun tıbbi bir birimi vardı. Personel yerel yolları iyi incelemeyi başardı ve Rodzyanko Kornilov'un dolambaçlı yolları kullanarak askerlerini geri çekmelerini önerdi. Ancak birlikler çok gerildi, Kornilov alayı bırakamadı ve karargah ile birliklere geri döndü.
Sıhhi ekip Rodzianko çevre dışına çıkmayı başardı. Tüm yaralılar, arka üniteler ve vagon treninin bir kısmı “kazan” bıraktı. Rodzianko'ya St. Order verildi Vladimir kılıçlı. Ancak, düşman çevrede bir boşluk buldu, son yolları kapattı. Kornilov birlikleri atılmaya götürdü ve şahsen diğer birimlerin geri çekilmesini kapsayan taburlardan birine öncülük etti. Askerlerin çoğu yoluna devam etti, bölünme bayraklarını ve alaylarını taşıdı. Bununla birlikte, neredeyse tüm kapak takımı birkaç gün süren eşitsiz bir savaşta düştü. Kornilov bir kol ve bir bacakta iki kez yaralandı ve taburun hayatta kalan savaşçılarının yalnızca 7'i arasında Avusturya esaretine düştü.
24 Birliği'nin komutanı General Tsurikov, Kornilov'un 48 Bölümünün ölümünden sorumlu olduğunu düşündü ve yargılanmasını istedi. Ancak General Ivanov, ön cepheyi farklı gördü, 48 bölümünün başarısını takdir etti ve Yüksek Komutan Büyük Prens Nikolai Nikolayevich'e, "48 bölümünün cesurca nüfuz eden birimlerinin kalıntılarını ve özellikle de" 3 bölümünün genel sekreteri "ve" Genel Sekreteri'nin "kahramanının" kahramanından "bahsetti. İmparator Nicholas II, General Kornilov'u St. George 1916 derecesi ile ödüllendiren bir kararname imzaladı. Lavr Georgievich, XNUMX yazında Avusturya esaretinden kaçtı ve Rus ordusunda hizmet vermeye devam etti.
1916 yılında Lavr Georgievich Kornilov
Diğer birliklerin geri çekilmesine de büyük zorluklar eşlik etti. Düşman Brusilov'un tüm 8 ordusunu kuşatmaya çalıştı. Avusturyalı birlikler Karpat geçişlerine baskı yapıyordu, savaşta Rusları ezmeye çalışıyordu ve Mackensen'e 8 Ordusunun arkasına gitmeleri için zaman verdi. Ancak Brusilov, Radko-Dmitriev'den daha akıllı olduğu ortaya çıktı. Savaşın başında, hastaneleri gönderdi ve arkaya taşıdı. Ve gizlice ayrıldı. Son ana kadar düşmanı yanıltdılar ve savunmalarını güçlendirdiler. Tahkimatlarda, geri kalan birlikler geri çekilirken rahatsız edici bir ateş açan makineli tüfekler bulunan hareketli ekipler kaldı. Kalkış şekilleri önceden belirlendi, hızla yürüdüler ve düşmandan ayrıldılar. Sonuç olarak, Brusilov ordusu hazırlanan tuzağı güvenli bir şekilde terk etti.
Sol kanatta, 11-I ve 9-i orduları hala ilerliyordu ve Güney ordusunu Lizingen'e doğru itti. Komutanları neden geri çekilmeleri gerektiğini, pozisyonlarını bırakmadıklarını anlamadılar. Ancak, tereddütleri halinde pasolardan aşağı inmelerine izin verilmeyecekleri, onları engelleyecekleri söylendi. 11 Ordusu birlikleri geri döndüğünde, dar dağ yollarında yürürken, ovalarda kalan Avusturya ordusunun 8'i ve 3'i ovaya bıraktılar ve güneye döndüler ve 2 Rus ordusunun arkasını hedef aldı.
8-th ve 11-th ordularının kavşağında, Denikin'in 4-th "Demir" bölümü (Nisan ayında "demir" tugayından konuşlandırıldı) görev yaptı. Denikin’in bölümü komşularının inzivaya çekilmesini sağladı, bir darbe aldı. Rus askerleri saldırıdan sonra saldırıyla savaştı, büyük kayıplara uğradı, ancak görevi yerine getirdi. 11-I ordusu geri çekilmeyi başardı. Denikin’in bölünmesi ciddi kayıplara maruz kaldı, alaylardan biri semiringa düştü, neredeyse tamamen ortadan kalktı.
Ön tarafında Rus 122-mm obüs. Yaz 1915
Devam edecek ...