Kıta Ordusu - Continental Army
|Kıta Ordusu|
|Amerikan Devrim Savaşına Katılan|
|Aktif||14 Haziran 1775 - 1783|
|bağlılık||
On Üç Koloni (1775–1776)


Amerika Birleşik Devletleri (1776–1783)
|kurucu||İkinci Kıta Kongresi|
|Başkomutanı||George Washington|
|Boyut||Zirvede 80.000|
|Renkler||Koyu mavi|
|tarafından başarıldı||Birleşik Devletler Lejyonu|
|Rakip (lar)||İngiliz hükümeti, İngiliz Ordusu , Hessian paralı askerleri|
|Savaşlar ve savaş (lar)||
Amerikan Devrim Savaşı


|Silahlı Kuvvetler|
|Amerika Birleşik Devletleri|
|Büyük Britanya|
|Fransa|
|İlgili konular|
Kıta Ordusu tarafından kuruldu İkinci Kıta Kongresinin patlamasının ardından Amerikan Bağımsızlık Savaşı eski tarafından İngiliz kolonileri sonra faaliyete giren Amerika Birleşik Devletleri . Kongre'nin 14 Haziran 1775 tarihli bir kararı ile kurulan, İngiliz yönetimine karşı nihai olarak başarılı isyanlarında On Üç Koloninin askeri çabalarını koordine etmek için oluşturuldu . Kıta Ordusu, tek tek eyaletlerin kontrolü altında kalan veya başka türlü bağımsız olan yerel milisler ve gönüllü birliklerle destekleniyordu . General George Washington , savaş boyunca ordunun başkomutanıydı.
Kıta Ordusu'nun çoğu, Paris Antlaşması'nın savaşı resmen sona erdirmesinin ardından 1783'te dağıtıldı . 1. ve 2. Alaylar , 1792'de General Anthony Wayne yönetiminde Birleşik Devletler Lejyonunun çekirdeğini oluşturmaya devam etti . Bu , 1796'da Birleşik Devletler Ordusu'nun temeli oldu .
Kökeni
Kıta Ordusu, 13 koloninin tümünden ve 1776'dan sonra 13 eyaletin tümünden askerlerden oluşuyordu. Amerikan Devrim Savaşı 19 Nisan 1775'te Lexington ve Concord Savaşları'nda başladığında , sömürge devrimcilerin bir ordusu yoktu. Daha önce, her koloni dayanılan milis yerel savunma veya geçici yükseltilmesi için, yarı zamanlı vatandaş-askerlerden oluşan, "il alay" gibi belirli krizler sırasında Fransız ve Hint Savaşı 1754-63 arasında. Savaşa giden yıllarda Büyük Britanya ile gerginlikler arttıkça, sömürgeciler, algılanan potansiyel çatışmaya hazırlık olarak milislerini reform etmeye başladılar. 1774'te Dayanılmaz Elçilerin geçişinden sonra milislerin eğitimi arttı . Richard Henry Lee gibi kolonistler ulusal bir milis gücü oluşturmayı önerdiler, ancak Birinci Kıta Kongresi bu fikri reddetti.
23 Nisan 1775'te Massachusetts Eyalet Kongresi , 26 şirket alayından oluşan bir kolonyal ordunun kurulmasına izin verdi . New Hampshire, Rhode Island ve Connecticut kısa süre sonra benzer ancak daha küçük güçler topladı. 14 Haziran 1775'te İkinci Kıta Kongresi , Boston (22.000 asker) ve New York (5.000) dışında halihazırda mevcut olan güçleri kabul ederek, ortak savunma amacıyla bir Kıta Ordusu kurulmasına devam etmeye karar verdi. Ayrıca, hafif piyade olarak kullanılmak üzere Pennsylvania, Maryland, Delaware ve Virginia'dan bir yıllık askere alınan ilk on Kıta birliği birliklerini, 1776'da 1. Kıta Alayı oldu. 15 Haziran 1775'te Kongre George Washington oybirliğiyle seçildi ve savaş boyunca masrafların geri ödenmesi dışında herhangi bir tazminat ödemeden kabul etti ve görev yaptı. Washington'u başkomutan olarak destekleyen dört büyük general ( Artemas Ward , Charles Lee , Philip Schuyler ve Israel Putnam ) ve sekiz tuğgeneral ( Seth Pomeroy , Richard Montgomery , David Wooster , William Heath , Joseph Spencer , John Thomas , John) Sullivan ve Nathanael Greene ) Kıta Kongresi, egemen bir devlet için yasama meclisinin sorumluluklarını ve duruşunu giderek daha fazla benimsedikçe, Kıta Ordusunun rolü önemli tartışmalara konu oldu. Bazı Amerikalılar, sürekli bir orduyu sürdürmeye karşı genel bir isteksizlik yaşadılar; ama öte yandan İngilizlere karşı savaşın gerekleri modern bir ordunun disiplinini ve örgütlenmesini gerektiriyordu. Sonuç olarak, ordu, birimlerin resmen dağılması ve yeniden düzenlenmesi ile karakterize edilen birkaç farklı aşamadan geçti.
Geniş anlamda, Kıta kuvvetleri birbirini takip eden birkaç ordu veya kuruluştan oluşuyordu:
- Washington tarafından üç tümen, altı tugay ve 38 alay halinde düzenlenen ilk New England Ordusu'ndan oluşan 1775 Kıta Ordusu . Tümgeneral Philip Schuyler'in New York'taki on alayı Kanada'yı işgal etmek için gönderildi.
- 1775 ordusundaki askerlerin ilk askerlik süresinin sona ermesinin ardından yeniden düzenlenen 1776 Kıta Ordusu. Washington Başkomutanlık görevini kabul ettikten hemen sonra Kıta Kongresi'ne tavsiyelerde bulundu, ancak Kongre bunları dikkate almak ve uygulamak için zaman aldı. Asker alma tabanını New England'ın ötesine genişletme girişimlerine rağmen, 1776 ordusu hem bileşimi hem de coğrafi odağı açısından Kuzeydoğu'ya doğru eğik kaldı. Bu ordu, çoğu 768 kişilik tek bir taburda standartlaştırılmış ve 640 taban ve taban gücü ile sekiz şirkete oluşturulmuş 36 alaydan oluşuyordu .
- 1777-1780 Kıta Ordusu, İngilizlerin Amerikan Devrimine son vermek için büyük kuvvetler gönderdiği anlaşıldığında ortaya çıkan birkaç kritik reformdan ve siyasi kararlardan gelişti . Kıta Kongresi "Seksen Sekiz Tabur Kararı" nı geçti ve her eyalete nüfuslarına oranla bir tabur alayına katkıda bulunma emri verdi ve Washington daha sonra 16 tabur daha toplama yetkisi aldı. Kuvvetleri tüketen yıl sonu krizlerinden kaçınmak için askere alınma süreleri üç yıla veya "savaşın uzunluğuna" uzatıldı (1776 sonunda ordunun kayda değer bir şekilde çökmesine neden olan ve bir Kıta Avrupası'ndaki savaşı sona erdirebilirdi) veya Amerikan, hükmen mağlup)
- 1781-82 Kıta Ordusu, savaşta Amerikan tarafındaki en büyük krizi gördü. Kongre iflas etti ve üç yıllık süreleri dolan askerlerin ikmalini çok zorlaştırdı. Savaşa verilen halk desteği tüm zamanların en düşük seviyesine ulaştı ve Washington hem Pennsylvania Hattı hem de New Jersey Hattı'ndaki isyanları bastırmak zorunda kaldı . Kongre, Ordu'nun finansmanını kesmeyi oyladı, ancak Washington yine de önemli stratejik zaferler elde etmeyi başardı.
- 1783-84 Kıta Ordusu, yerini bugüne kadar varlığını sürdüren Birleşik Devletler Ordusu'na bıraktı. İngilizlerle barış sağlandığı için, alayların çoğu düzenli bir şekilde dağıtıldı, ancak birçoğu zaten azaltılmıştı.
Askerler
Kıta Ordusu'ndaki askerler gönüllülerdi, orduda hizmet etmeyi kabul ettiler ve standart askerlik süreleri bir ila üç yıl sürdü. Savaşın başlarında, Kıta Kongresi Kıta Ordusunun kalıcı bir orduya dönüşme olasılığından korktuğu için askere alma süreleri kısaydı . Ordu hiçbir zaman 17.000 kişiden fazla olmadı. Devir, özellikle 1776-77 kışında sürekli bir sorun olduğunu kanıtladı ve daha uzun askerler onaylandı.
Hem Kıta Ordusu'nun hem de eyalet milislerinin subayları, tipik olarak onur ve statü duygusu ve İngiliz tiranlığına karşı çıkma ideolojik bağlılığı olan çiftçilerdi. Askere alınan erkekler çok farklıydı. İşçi sınıfından veya azınlık gruplarından (İrlandalı, Alman, Afrikalı Amerikalı) geliyorlardı. Ödül parası vaat eden belirli sözleşmelerle gönüllü olmaya motive olmuşlardı; iyi ücretlerle düzenli ödeme; yiyecek, giyecek ve tıbbi bakım; yoldaşlık; ve savaştan sonra toprak mülkiyeti vaadi. Onlar asi idi ve sözleşme şartları yerine getirilmezse isyan edeceklerdi. 1780-81'e gelindiğinde isyan ve gerçek isyan tehditleri ciddileşiyordu. Washington ordusunun dörtte biri İrlandalıydı. Birçoğu yeni gelmişti ve işe ihtiyaç duyuyordu. Başta Roma Katolikleri olmak üzere pek çok İrlandalı, İrlanda'daki İngiliz yönetimine düşmandı.
Kıta Ordusu, Amerika Birleşik Devletleri Ordusu'nun 1950'lere kadar bir daha göremeyeceği bir koşul olan ırksal olarak bütünleşmişti . Devrim sırasında Afro-Amerikan kölelere hem Kıta hem de İngiliz orduları tarafından askerlik hizmeti karşılığında özgürlük vaat edildi. Yaklaşık 6.600 renkli insan (Afrikalı Amerikalı, yerli ve çok ırklı erkekler dahil) sömürge güçlerinde görev yaptı ve Kuzey Kıta Ordusu'nun beşte birini oluşturuyordu.
Kıta Ordusu müdavimlerine ek olarak, devlet milis birimleri kısa süreli hizmet için atandı ve savaş boyunca kampanyalarda savaştı. Bazen milis birimleri Kıta Ordusu'ndan bağımsız olarak hareket ediyordu, ancak çoğu zaman yerel milisler, kampanyalar sırasında Kıta Ordusu müdavimlerini desteklemek ve artırmak için çağrıldı. Milis birlikleri, erken geri çekilmelere yatkın oldukları için bir ün geliştirdiler; bu, General Daniel Morgan'ın Cowpens Savaşı'ndaki stratejisine entegre ettiği ve 1781'de İngilizleri kandırdığı bir gerçektir .
Belirli birimlere ücret, yiyecek, barınak, giysi, silah ve diğer teçhizatın sağlanması için mali sorumluluk, bu birimlerin kuruluşunun bir parçası olarak eyaletlere verildi. Devletler, bu yükümlülükleri ne kadar iyi yerine getirdikleri konusunda farklılık gösterdi. Savaş devam ederken sürekli finansman sorunları ve moral sorunları vardı. Bu, ordunun düşük maaşlı, genellikle çürümüş yiyecek, sıkı çalışma, soğuk, sıcak, zayıf giyim ve barınak, sert disiplin ve yüksek bir zayiat olma şansı sunmasına yol açtı.
Kıtaları giydirmek zor bir işti ve bunu yapmak için Washington, Philadelphia'dan bir tüccar olan James Mease'i atadı. Mease, askerler için giysi ve ayakkabı yapmak üzere giysi ve inek derisi gibi şeyler satın almak için devletin atadığı ajanlarla yakın bir şekilde çalıştı. Mease sonunda 1777'de istifa etmiş ve Giyim Departmanının organizasyonunun çoğunu tehlikeye atmıştı. Bundan sonra, birçok hesapta, Kıta Ordusu askerleri genellikle zayıf giyimliydi ve küçük battaniyeleri vardı ve çoğu zaman ayakkabıları bile yoktu. Askerler için giyecek ve ayakkabıya sahip olmakla ilgili sorun, çoğu kez yeteri kadar sahip olmamanın hatası değil, organizasyon ve ulaşım eksikliğiydi. Kıyafet tedarik zincirini çözmek için Savaş Kurulu'nu yeniden düzenlemek için atandı. Bu süre zarfında Fransa'nın yardımını aradılar ve savaşın geri kalanı için giysiler denizden temin ediliyordu.
Operasyonlar
Zamanında Boston Siege en Kıta Ordusu Cambridge, Massachusetts , Haziran 1775 yılında, New England 14-16,000 erkeklerden numaralı tahmin ediliyor (gerçek sayı nedeniyle firar ait 11.000 kadar düşük olarak olmuş olabilir ama) . Washington gelene kadar Artemas Koğuşu'nun komutasında kaldı . Boston'daki İngiliz kuvveti yeni gelenlerle artıyordu. O zamanlar yaklaşık 10.000 adamdı. İngilizler Boston'u kontrol etti ve filolarıyla savundu, ancak sayıca üstündü ve New England'ın Amerikan kontrolüne meydan okumaya kalkışmadı. Washington , kendi kendini eğitmiş bir stratejist olan genç Henry Knox'u New York'un kuzeyindeki unutulmuş bir İngiliz kalesinden topçuların sorumluluğunu üstlenmesi için seçti ve onları Mart 1776'da Boston'ı çevreleyen tepelere yerleştirip kar üzerinde sürükledi. Britanya'nın durumu savunulamazdı. . Kentin sorunsuz bir şekilde terk edilmesi için pazarlık yaptı ve güçlerini Kanada'daki Halifax'a taşıdı. Washington ordusunu New York'a taşıdı. Sonraki beş yıl boyunca, Kıta ve Britanya ordularının ana birimleri New York, New Jersey ve Pennsylvania'da birbirlerine karşı sefer düzenledi. Bu seferler , diğerlerinin yanı sıra Trenton , Princeton , Brandywine , Germantown ve Morristown'un önemli savaşlarını içeriyordu.
Ordu, bir dizi deneme ve hata yoluyla, genellikle büyük bir insani maliyetle, etkinliğini ve başarı oranını artırdı. General Washington ve diğer seçkin subaylar, sekiz yıllık savaş boyunca birliği korumada, öğrenmede ve uyum sağlamada ve disiplini sağlamada etkili liderlerdi. 1777-1778 kışında, Prusyalı bir uzman olan Baron von Steuben'in eklenmesiyle , Kıta Ordusu'nun eğitimi ve disiplini, modern Avrupa standartlarına önemli ölçüde yükseltildi. (Bu, Valley Forge'daki rezil kıştı .) Washington her zaman Orduyu geçici bir önlem olarak gördü ve Kıta Kongresi'nde olduğu gibi ordunun sivil kontrolünü sürdürmeye çalıştı , ancak bunun nasıl yapılacağı konusunda küçük anlaşmazlıklar vardı.
Ordu, varlığı boyunca zayıf lojistik, yetersiz eğitim, kısa süreli askerler, eyaletler arası rekabet ve Kongre'nin eyaletleri yiyecek, para veya erzak sağlamaya zorlayamamasından rahatsız oldu. Başlangıçta, askerler büyük ölçüde vatanseverlikle bir yıllığına askere gittiler; ancak savaş uzadıkça, ikramiyeler ve diğer teşvikler daha yaygın hale geldi. Büyük ve küçük isyanlar - toplamda 56 - savaşın sonlarında ana birimlerin ikisinin güvenilirliğini azalttı.
Washington'un Ordusu ( General Rochambeau komutasında ) bir Fransız seferi kuvveti ve (Comte de Barras altında) bir Fransız donanması filosu tarafından güçlendirildiğinde, Fransızlar 1781'de belirleyici bir rol oynadı . Washington, hareketlerini gizleyerek, New York'taki İngiliz komutanlar fark etmeden birleşik kuvvetleri Güney Virginia'ya taşıdı. Bu, Güney'deki Siege of Yorktown'da ana İngiliz işgal kuvvetinin yakalanmasıyla sonuçlandı . Amerikalılar ve müttefikleri, Kuzey Amerika'daki kara savaşını kazandılar ve bağımsızlık sağlandı. Barış antlaşması 1783'te yürürlüğe girmeden önce, İngilizler Fransız filosunu yenerek kısmen iyileşti.
terhis
Kongre, 3 Haziran 1784 tarihli kararıyla Birleşik Devletler Ordusunu yaratana kadar West Point ve bazı sınır karakollarında kalan küçük bir kuvvet kaldı .
Bir barış zamanı gücüne geçiş planlaması, Alexander Hamilton başkanlığındaki bir kongre komitesinin talebi üzerine Nisan 1783'te başlamıştı . Başkomutan, ordunun resmi görüşlerini 2 Mayıs'ta sunmadan önce sorunu kilit görevlilerle görüştü. Memurlar arasında önemli ölçüde temel çerçeve konusunda geniş bir fikir birliği vardı. Washington'un önerisi dört bileşen gerektiriyordu: küçük bir düzenli ordu, tek tip eğitimli ve organize bir milis, bir cephanelik sistemi ve ordunun topçu ve mühendis subaylarını eğitmek için bir askeri akademi. Her biri sınırın belirli bir bölümüne atanmış dört piyade alayı ve bir topçu alayı istiyordu. Önerdiği alay örgütleri Kıta Ordusu modellerini takip etti, ancak savaş durumunda daha fazla güç sağlama hükmüne sahipti. Washington, milislerin savaşın başlangıcında, düzenli ordu genişleyene kadar ülkenin güvenliğini sağlamasını bekledi - 1775 ve 1776'da oynadığı rolün aynısı. Steuben ve Duportail, değerlendirilmek üzere Kongre'ye kendi önerilerini sundular.
Kongre 12 Mayıs'ta barış tesisine ilişkin bir karar vermeyi reddetmesine rağmen, bazı birliklerin İngilizler New York Şehri'ni ve birkaç sınır görevini tahliye edene kadar görevde kalması ihtiyacını ele aldı. Delegeler, Washington'a sabit süreli askerler için geçici garnizon olarak kullanmasını söylediler. West Point'ten bu adamların bir müfrezesi, 25 Kasım'da New York'u olaysız bir şekilde yeniden işgal etti. Steuben'in Temmuz ayında Tümgeneral Frederick Haldimand ile sınır kaleleri transferini müzakere etme çabası çöktüğünde, İngilizler onlar üzerinde kontrolü sürdürdüler. 1790'larda. Bu başarısızlık ve geri kalan piyade askerlerinin çoğunun Haziran 1784'te sona ereceğinin farkına varılması, Washington'un barış zamanı ordusunun komutanı olarak seçtiği Knox'a, kış başlamadan önce 500 piyade ve 100 topçu hariç hepsini terhis etmesi talimatını verdi. eski , Massachusetts Albay Henry Jackson altında Jackson'ın Kıta Alayı olarak yeniden toplandı . John Doughty yönetimindeki New Yorkers adlı tek topçu şirketi, 2. Kıta Topçu Alayı'nın kalıntılarından geldi.
Kongre, 18 Ekim 1783'te Washington'un indirimlerini onaylayan bir bildiri yayınladı. 2 Kasım'da Washington, daha sonra Rocky Hill, New Jersey yakınlarındaki Rockingham'da , Amerika Birleşik Devletleri Orduları'na verdiği Veda Emirlerini Philadelphia gazetelerine, ülkeden ayrılanlara dağıtılmak üzere yayınladı . Mesajda, subaylara ve adamlara yardımları için teşekkür etti ve onlara "İlahi Takdir'in bizim zayıf durumumuzdaki tekil yorumlamalarının, Birleşik Orduların eşsiz azmi iken, en göze çarpmayanların dikkatinden güçlükle kaçabileceği gibi" olduğunu hatırlattı. Devletler, sekiz uzun yıl boyunca hemen hemen her olası acı ve cesaretin kırılmasının ardından, ayakta duran bir Mucize'den biraz daha kısaydı. "
Washington, her koloniden insanların "tek bir yurtsever Kardeşler çetesi" içinde harmanlanmasının büyük bir başarı olduğuna inanıyordu ve gazileri sivil hayata bu bağlılığı sürdürmeye çağırdı.
Washington, 4 Aralık'ta New York City'deki Fraunces Tavern'de kalan subaylarına veda etti . 23 Aralık'ta Kongre'ye çıktı, ardından Annapolis'te oturdu ve komisyonunu başkomutan olarak geri verdi : "Bana verilen işi bitirdikten sonra, büyük Eylem tiyatrosundan emekli oldum ve bu Ağustos'a Sevgilerle veda ediyorum. emirleri altında bu kadar uzun süredir hareket ettiğim organ, burada Komisyonumu teklif ediyorum ve kamusal yaşamın tüm işlerinden ayrılıyorum. " Kongre, 3 Eylül'de Paris'te imzalanan kesin barış anlaşmasını onaylayarak 14 Ocak 1784'te Amerikan Bağımsızlık Savaşı'nı sona erdirdi.
Kongre, Washington'un Ekim 1783'te barış zamanı gücü kavramını bir kez daha reddetmişti. Ilımlı delegeler daha sonra Nisan 1784'te, planlanan orduyu bir topçu ve üç piyade taburunda 900 adama indiren bir alternatif sunduklarında, Kongre bunu kısmen reddetti, çünkü kısmen New York, Massachusetts'te tutulan erkeklerin iki eyalet arasındaki toprak anlaşmazlığında taraf olabileceğinden korkuyordu. 350 kişiyi alıkoyma ve 700 yeni asker yetiştirme önerisi de başarısız oldu. 2 Haziran'da Kongre, Fort Pitt'teki yirmi beş ve West Point'teki elli beş bakıcı dışında kalan tüm erkeklerin taburcu edilmesini emretti . Ertesi gün tüm çıkarlar için kabul edilebilir bir barış düzeni yarattı.
Plan, bir yıllık hizmet için dört eyaletin 700 adam yetiştirmesini gerektiriyordu. Kongre, Savaş Sekreteri'ne askerleri sekiz piyade ve iki topçu bölüğü olarak oluşturması talimatını verdi. 260 kişilik bir kotaya sahip olan Pennsylvania, kıdemli subay olacak bir teğmen albay atama gücüne sahipti. New York ve Connecticut 165 adam yetiştirecek ve bir binbaşı aday gösterecekti; kalan 110 adam New Jersey'den geldi. Ekonomi, bu teklifin parolasıydı, çünkü her binbaşı bir şirket komutanı olarak görev yaptı ve hat memurları, papaz, cerrah ve cerrahın arkadaşı dışındaki tüm personel görevlerini yerine getirdi. Altında Josiah Harmar , İlk Amerikalı Alay yavaşça organize ve yeni Düzenli Ordu piyade alayında olarak kalıcı statü elde etti. Birinci Amerikan Alayının soyu , 3. Birleşik Devletler Piyade Alayı (Eski Muhafız) tarafından sürdürülmektedir .
Ancak Birleşik Devletler ordusu , 4 Kasım 1791'de General Arthur St. Clair liderliğindeki bir kuvvetin Ohio, Fort Recovery yakınlarındaki Batı Konfederasyonu tarafından neredeyse tamamen ortadan kaldırıldığı St. Clair'in Yenilgisinin ardından iyi eğitimli bir sürekli orduya ihtiyacı olduğunu fark etti . ABD Başkanı George Washington ve desteklediği edildi planları, Henry Knox , Savaş Sekreteri , Avrupa Ordusu dağılmasından ve ABD Legion yaratılmasına yol açtı. Komutanlık , İngiliz ordusunda albay olarak görev yapan profesyonel bir İsviçre askeri olan Henry Bouquet'in ve Fransız Mareşal Maurice de Saxe'ın 18. yüzyıl askeri çalışmalarına dayanacaktı . 1792'de Amerikan Devrim Savaşı'nın ünlü bir kahramanı olan Anthony Wayne, emekli olmayı bırakıp Tümgeneral rütbesiyle Lejyon Başkomutanı olarak aktif hizmete dönmeye teşvik edildi .
Lejyon askere alındı ve Pittsburgh, Pennsylvania'da büyüdü . Dört alt-lejyon halinde oluşturuldu. Bunlar , Kıta Ordusu'nun 1. ve 2. Alaylarının unsurlarından oluşturuldu . Bu birimler daha sonra Birinci ve İkinci Alt Lejyonlar oldu . Üçüncü ve Dördüncü Alt Lejyonlar, başka acemilerden yükseltildi. Haziran 1792'den Kasım 1792'ye kadar Lejyon , Pittsburgh'daki Fort LaFayette'de kanton içinde kaldı . 1792-93 kışı boyunca, mevcut birlikler, yeni askerlerle birlikte, bugünkü Baden, Pennsylvania yakınlarındaki Ohio Nehri kıyısındaki Legionville'de askeri beceriler, taktikler ve disiplin konularında eğitildi . Ertesi Baharda, yeni isimlendirilen Birleşik Devletler Lejyonu , Ohio Nehri'nin güneyindeki Batı Konfederasyonuna bağlı Amerikan Kızılderili kabileleri arasındaki bir mücadele olan Kuzeybatı Kızılderili Savaşı için Legionville'den ayrıldı . Ezici bir çoğunlukla başarılı olan sefer, 20 Ağustos 1794'te Düşmüş Kereste Muharebesi'nde kesin zaferle sonuçlandı , Tümgeneral Anthony Wayne, Sullivan'ın Iroquois'e karşı 1779 seferiyle mükemmelleştirilen vahşi doğa operasyonları tekniklerini uyguladı. Askerlerin Legionville'de aldıkları eğitim de bu ezici zafer için bir araç olarak görülüyordu.
Bununla birlikte, Steuben'in Mavi Kitabı , 1835'te Winfield Scott'a kadar çoğu eyaletin milislerinin yanı sıra lejyonun da resmi el kitabı olarak kaldı . 1796'da Birleşik Devletler Ordusu, Amerika Birleşik Devletleri lejyonunun sona ermesinin ardından yükseldi. Bu ilk askeri öğrencilerin mezuniyet öncesinde Birleşik Devletleri Askeri Akademisi at West Point, New York , 1802 yılında kurulmuş.
Derece amblemi
Amerikan Devrim Savaşı sırasında, Kıta Ordusu başlangıçta , General George Washington'un 1775'te yazdığı gibi, rütbe nişanının geçici bir formu olarak çeşitli renklerde kurdeleler , paletler ve apoletler giydi :
"Kıta Ordusu'nun 1775 yılında maalesef üniforması olmadığından ve sonuç olarak, görevlendirilen subayları özellerden ayırt edememekten pek çok rahatsızlık doğması gerektiğinden, bir miktar ayrıcalık rozetinin derhal sağlanması arzu edilmektedir; örneğin saha görevlilerinin şapkalarında kırmızı veya pembe renkli paletler, kaptanlar sarı veya devetüyü ve altları yeşil. "
1776'da kaptanlar devetüyü veya beyaz palavralara sahip olacaklardı.
|Kıta Ordusu 1775'in rütbe amblemi|
|Göğüs boyunca çıkıntılar||Şapkalarda palaska||Sağ omuzda apoletler veya şeritler|
|Genel


ve
başkomutan
|Tümgeneral||Tuğgeneral||Yaver||Albay,


teğmen albay,
binbaşı
|Kaptan||Teğmen, teğmen||Çavuş||Onbaşı|
Daha sonra savaşta, Kıta Ordusu tüm rütbeler arasında siyah beyaz bir palaska ile kendi üniformasını kurdu. Piyade subaylarında gümüş ve diğer dallarda altın nişanlar vardı:
|Kıta Ordusu 1780'in rütbeleri ve nişanları|
|Başkomutanı||Tümgeneral||Tuğgeneral||albay||Yarbay||Majör||Kaptan||ast||Başçavuş||Çavuş||Onbaşı||Özel|
|Üç altı köşeli yıldıza sahip iki apolet||İki yıldızlı iki apolet
||Bir yıldızlı iki apolet
||İki apolet
||İki apolet
||İki apolet
||Bir apolet


(Sağ omuz)
|Bir apolet


(Sol omuz)
|İki kırmızı apolet
||Bir kırmızı apolet


(Sağ omuz)
|Bir yeşil apolet


(Sağ omuz)
|Apolet yok|


Büyük savaşlar
- Boston Kuşatması
- Long Island Savaşı
- Harlem Heights Savaşı
- Trenton Savaşı
- Assunpink Deresi Savaşı
- Princeton Savaşı
- Brandywine Savaşı
- Germantown Savaşı
- Saratoga Savaşı
- Monmouth Savaşı
- Charleston Kuşatması
- Camden Savaşı
- Cowpens Savaşı
- Guilford Court House Savaşı
- Yorktown Kuşatması
Ayrıca bakınız
- Pluckemin Kıta Topçu Kantonu Alanı
- Amerika Birleşik Devletleri Ordusu Tarihi
- Birleşik Devletler Birliklerinin Düzeni ve Disiplin Yönetmeliği
- Peter Francisco , Devrimci Savaş askeri ve kahramanı
- Middlebrook , New Jersey yakınlarındaki Middlebrook kampı
- Jockey Hollow , Morristown, New Jersey , 1779-1780 kışı
- New Jersey Tugay Kamp Yeri , Jockey Hollow'un bitişiğinde, 1779-80 kışı
- Amerikan Devrimi'ndeki piyade silahlarının listesi
- George Washington makalelerinin listesi
- George Washington Amerikan Devrimi'nde
Referanslar
Atıflar
Kaynaklar ve daha fazla okuma
- Billias, George Athan, ed., George Washington's Generals (1980)
- Bodle, Wayne. The Valley Forge Winter: Siviller ve Askerler Savaşta (2002)
- Sazan, E. Wayne. Orduyu Zevkle Aç bırakmak: Kıta Ordusu Yönetimi ve Amerikan Siyasi Kültürü, 1775–1783. (U of North Carolina Press, 1984). ISBN 0-8078-1587-X .
- Cox, Caroline. Uygun Bir Onur Anlayışı: George Washington'un Ordusunda Hizmet ve Fedakarlık (2004).
- Ferling, John. Kasırga: Amerikan Devrimi ve Onu Kazanan Savaş (2015).
- Fleming, Thomas. Zafer Stratejisi: General George Washington Amerikan Devrimini Nasıl Kazandı (Hachette UK, 2017).
- Gillett, Mary C. Ordu Tıp Departmanı, 1775–1818. (Washington: Askeri Tarih Merkezi, ABD Ordusu, 1981).
- Higginbotham, Don. Amerikan Bağımsızlık Savaşı: Askeri Tutumlar, Politikalar ve Uygulama, 1763-1789 (1971) çevrimiçi .
- Lengel, Edward G.General George Washington: Askeri Bir Yaşam. (2005).
- Martin, James Kirby ve Mark Edward Borç Veren. Saygın Bir Ordu: Cumhuriyetin Askeri Kökenleri, 1763–1789. (2. baskı Harlan Davidson), 2006. ISBN 0-88295-239-0 .
- Mayer, Holly A. Orduya Ait: Amerikan Devrimi sırasında Kamp Takipçileri ve Topluluk. Columbia: Güney Carolina Üniversitesi Yayınları, 1999. ISBN 1-57003-339-0 ; ISBN 1-57003-108-8 .
- Neimeyer, Charles Patrick. America Goes to War: A Social History of the Continental Army (1995) tam metni çevrimiçi
- Palmer, Dave Richard. George Washington'un Askeri Dehası (2012).
- Risch, Erna (1981). Washington'un Ordusunu tedarik ediyor . Washington, DC: Birleşik Devletler Ordusu Askeri Tarih Merkezi .
- Royster, Charles. Savaşta Devrimci Bir Halk: Kıta Ordusu ve Amerikan Karakteri, 1775–1783. (U of North Carolina Press, 1979). internet üzerinden
- Wright, Robert K. (1983). Kıta Ordusu . Askeri Tarih Merkezi, ABD Ordusu., 451 sayfa, e-Kitap
- Amerika Birleşik Devletleri Ordusu Askeri Tarih Merkezi tarafından derlenen Kıta Ordusu Bibliyografyası
Birincil kaynaklar
- Commager, Henry Steele ve Richard Brandon Morris, editörler. Yetmiş altı ruhu: katılımcılar tarafından anlatılan Amerikan Devrimi'nin hikayesi (1975). internet üzerinden
- Scheer, George F. Özel Yankee Doodle: Devrimci Bir Askerin Bazı Maceraları, Tehlikeleri ve Acılarının Anlatısı [Joseph Plumb Martin]. (1962).
- Wright Jr., Robert K .; MacGregor Jr., Morris J. "Kıta Ordusu ve Devrimden Kaynaklanan Diğer Kaynakları Kabul Eden Kıta Kongresi Kararları". Anayasanın Asker Devlet Adamları . E302.5.W85 1987. Washington DC: Birleşik Devletler Ordusu Askeri Tarih Merkezi . CMH Pub 71-25.
- RevWar75.com "Kıta Ordusu'nun hayatta kalan tüm düzenli kitaplarının çevrimiçi çapraz referanslı bir dizinini" sağlar.