"Arife." (Arapça: يوم عرفة), herhangi bir dinî bayramdan önceki gün.[1] Arife günü aslen hicrî kâmerî Zilhicce ayının 9. günüdür ve bu gün Kurban Bayramı'ndan önceki,[2] terviye gününden sonraki gündür. Ancak zamanla Ramazan Bayramı için de kullanılmaya başlanmıştır. Bunun yanı sıra herhangi bir şeyden önceki gün anlamında da kullanılır.[3][2]
Etimoloji Edit
Arife sözcüğü en geç 1400'lü yıllarda Arapça "arafat" (irfan, bilme) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir.[2] Muhtemelen "geleceği haber verme" anlamındaki irafat sözcüğünden gelir.[2] Arapça orijinalinin etkisiyle Türkçede arefe şeklinde kullanımına da rastlanır.[4] Sözcük "Arefe" haliyle Türkçede kadın ismi olarak da kullanılır.[5]
Arife sözcüğünün Türkçede "herhangi bir şeyden önceki gün" anlamında kullanımına ise ilk kez 1945 yılında rastlanır.[2]
Uludağ lügatiEdit
Arafe , bildiğimiz arife kelimesinin geldiği kelimedir. türk dil kurumu arife olarak kabul eder.
arafat dağı ile bağlantısı vardır. nasıl? kurban bayramından bir önceki gün hac adayları arafat dağına çıkmıştır ve o günü arafe-arefe demişlerdir. kelime zaman içerisinde kayma olmuştur. o yüzden eskilerden tutun, çocuklara kadar arife-arefe-arafe demektedir. doğrusu nedir ne değildir nasıl kabul görmüştür?
türk dil kurumu arife olarak kabul görmüş, arafat dağından dolayı arafe denilmiş, arefenin sözlük anlamı tanıma, haberdar olma..
yaygın türkçe söylenişi arifedir. ing. eve