Antonio Guillem / Shutterstock
İnternet, ölülerle nasıl sohbet ettiğimizi değiştiriyor. Yaslılar, ölen sevdikleriyle konuşmak için geleneksel olarak mezarları veya mezar yerlerini ziyaret ederken, bazıları artık ölülerle olan bağlarını sürdürmek için dijital alanlara yöneliyor.
Araştırma, bazı kaybedilen kişilerin Facebook'u nasıl kullandığını vurguladı. ölülerle konuşoturum açarak ve ölü sevdiklerinin onları okuyabileceği beklentisi olan mesajlar bırakarak aile haberleri ile ilgili bilgileri güncel tutmak.
Ölüler artık saklanmıyorlar, bizimle birlikte sesli cihazlarımızda, WhatsApp mesajlarında, metinlerde ve fotoğraflarda dijital cihazlarımızda taşınıyorlar. Ancak bu sosyal ağlar ve mesajlaşma servisleri, insanların yaşamla iletişimde kalmaları için tasarlandı. Onları ölülerle konuşmak için kullanmak, yaşayanların sosyal yaşamları ile “sosyal olarak aktif ölüler” arasındaki ayrımı bulanıklaştırıyor.
Rahatlık alarak
Bir sosyolog olarak, sevdiklerinden gelen günlük hatıraların ve mesajların, gönderenin ölümünden sonra nasıl yeni bir önem kazandığıyla ilgilenmeye başladım. Araştırmam, günlük taşınabilir cihazlarda bir tuşa basmada mevcut olan bu değerli dijital mülklerin insanların kederlerini nasıl etkilediğini araştırıyor.
Çevrimiçi dijital hatıraları ve mesajları alan 15 insanlarla röportaj yaptım ve birçok kişi gerçek konfor aldı sosyal paylaşım sitelerinde depolanan mesajlardan. Görüştüğüm insanların en rahat bulduğu derin ve amaçlı WhatsApp ve yazılı mesajlar değildi, aksine her gün mesajlar - “kapı zilini çalıyorum”, “sonra konuş” ve “seninleyim ruhu”.
Bir kadın, Sarah * ölü halasının LinkedIn sayfasında nasıl rahat bulduğunu anlattı. Teyzesi profesyonel ağ sitesine bir fotoğraf yüklemiyordu, bu yüzden onun yerine standart gri bir taslak var ve kadın bu “küçük gölge şeyini” bulduğunu açıkladı.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Erişim ve erişim ile ilgili konular, konuştuğum kıskanç insanlar için çok büyük öneme sahipti - ve herhangi bir konfor duygusu, mesajların güvence altına alınması ve kontrol altına alınması ile her zaman ayrılmaz bir şekilde bağlantılıydı.
Katılımcılarımın çoğu, donanımın veya yazılımın eskimiş olması nedeniyle verileri kaybetme korkusunu açıkladı. Bir kadın, Emma *, Facebook sayfası platformdan kaybolduğunda en iyi arkadaşının ölümünden sonra nasıl hissettiğini anlattı:
Sonra bir gün bir süre sayfasını ziyaret etmemiştim ve aradığımda gitmişti. Kalbim düştü. Panikledim, diğer insanların ondan aldığı resimlere gittim, onu bulmak için etiketleri izleyebileceğimi düşündüm, ama gittiler. Resimler ona ulaşmak için hiçbir yolu olmayan, sadece yüzüydü. Onu tekrar kaybetmek gibiydi.
İkinci kayıp korkusu
Kız kardeşi ölmüş Amy *, eski mesajları okumakta ve kız kardeşi tarafından bırakılan telesekreterleri dinlerken büyük rahatlık göstermiştir. Amy, telesekreteri telefonundan çıkarmak ve dizüstü bilgisayarına aktarmak için yazılımı nasıl satın aldığını söyledi:
Bazı yazılımlar satın aldım… çünkü sesli mesajları alamadım. Onları kurtaramadım. Onları dizüstü bilgisayarımda istedim… onlar benim en değerli şeyim.
Bazı insanlar telefonlarını yükseltmek konusunda isteksiz olduklarını söylediler. Kızı vefat eden Pam *, telefonunu beş yıldır yükseltmediğini açıkladı. Kısa mesajları ve sesli postaları kaybetmenin “onu tekrar kaybetmek” olacağını söyledi.
Orada bazı üçüncü taraf araçlar Bu değerli mesajların aktarılmasına yardımcı olabilir, ancak yine de görüşme yaptığım kişilerin çoğu, mesaj sürecinde kaybedilmeleri durumunda onları kullanmakta isteksiz olduklarını söyledi. Pam, verileri aktararak, kızının “özünün” bir kısmını kaybedeceğini hissettiğini açıkladı.
Bu korkusu ikinci kayıp Dijital toplumumuzda yas tutanlar için yeni bir fenomen. Çatı katındaki fotoğraf kutularında saklanan ölülerin görüntüleri zamanla solup kaybolabilir veya yok olabilir, ancak dijital anıların yaptığı gibi sosyal olarak aktif bir şekilde insanların günlük yaşamlarının bir parçasını oluşturmazlar.
Ölülerin dijital verileri koddan çok daha fazlasıdır - ölenlerin dijital ruhlarını içerir. Bazıları için internet, ayrılanlarla sürekli bir ilişki kurarak rahatlık sağlarken, diğerleri için yeni bir endişe yaratıyor - ikinci kayıp korkusu.
Yazar hakkında
Debra Bassett, Doktora Adayı, University of Warwick
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = yasakla uğraşmak; maxresults = 3}