Son Soğuk Savaşı hatırlıyor musunuz?
Amerika Birleşik Devletleri ile Sovyetler Birliği arasında II.Dünya Savaşı'nın sonunda ortaya çıkan mı?
Kırk yıldan fazla bir süredir, bu iki güçlü rakip birçok arenada birbirlerine ateş ederken dünya ayakta durdu ve izledi. Bu açık ancak sınırlı rekabet, ekonomik, bilimsel, politik ve hatta propagandacı savaş alanlarında ortaya çıktıkça birçok biçim aldı.
ABD ile Sovyetler arasındaki sürtüşme, İkinci Savaş sırasındaki huzursuz ittifaklarıyla başladı. Belki de o zamanlar uluslar olarak paylaştıkları tek değer, Adolph Hitler ve onun Üçüncü Reich'ına duyulan ortak nefretti. Almanya çözüldüğünde, ittifak rekabete dönüştü.
Bu iki düşman arasındaki ilk ve muhtemelen en derin ayrılık, ideolojileriydi - Amerika'nın demokrasisi, Sovyetler Birliği komünizmiyle karşı karşıya geldi. Bu ideolojik bölünme o kadar belirgindi ki, Berlin ve tüm Almanya milleti bile ikiye bölündü.
Batı Avrupa ülkeleri Amerikan demokrasisini desteklerken Sovyetler, Doğu Avrupa ülkelerinde hızla sol hükümetler kurdu. Avrupa'nın her iki yarısı da bu iki güçten birinin kıtayı kontrol etmesini önlemek için tampon olarak kullanıldı.
Bu noktadan itibaren her iki taraf da üstünlük sağlamaya çalışırken sayısız karşılaşma yaşandı. İlk büyük mücadele nükleer silahlanma yarışıydı. Bunu uzaya doğru bir yarış izledi. Çok geçmeden, ABD ve Sovyetler savaşan ulusların kukla iplerini kontrol ederken, tüm dünyada vekalet savaşlarının patlak verdiğini görmeye başladık.
Sonra 1989'da bir gün, Berlin duvarı yıkıldı ve Soğuk Savaş sona erdi - en azından şimdilik.
Şimdi, ilk Soğuk Savaş'tan yaklaşık otuz yıl sonra, yeni bir Soğuk Savaş'ın başlangıcını görüyoruz. Bu sefer ABD, Çin'e karşı.
Kağıt üzerindeyken, bir kez daha birbirine zıt ideolojiler gibi görünüyor, gerçekte işler geçen seferden çok daha farklı. Ve yeni Soğuk Savaş için şekillenen bu farklı faktörler en çok endişeyi çekmeli.
Kıyamet habercisi olabilecek ve muhtemelen küresel ölçekte felç edici bir karanlık çağa dönüşebilecek bir senaryo şekilleniyor. Tetiği çekebilecek bu iki ülkeden sadece biri değil; her ikisi de gerekli pişmanlık verici eylemleri yapmaya itilebilir.
Bu senaryonun detayına birazdan gireceğiz ama şimdilik Amerika'nın iki Soğuk Savaş karşıtını karşılaştırarak daha fazla perspektif kazanalım. Modern Çin'in 1945-1991 Sovyetler Birliği'nden farkı nedir?
Konuyu daha fazla geciktirmeden, bugünkü Çin'in Soğuk Savaş Sovyetler Birliği ile ortak noktası olan iki önemli nokta var. Paylaştıkları ilk ortaklık komünizm, ikincisi ise Amerika Birleşik Devletleri'ne muhalefet. Bunun dışında önemli ölçüde farklılık gösterirler. İşte birkaç örnek:
Sovyet Komünist Partisi, herhangi bir Batı piyasa ekonomisini geçebilecek bir toplum yaratma bilgisine sahip olduğunu iddia etti. Yetkililer, tüm üretim ve dağıtımın merkezi kontrolü için gerekli tüm kritik bilgileri yönetti. Bu nedenle, dünya ekonomisi söz konusu olduğunda esas olarak münzevi durumdaydılar.
Çin Komünist Halk Partisi hala tek partili bir devlettir. Ancak komünizm biçimi Sovyet versiyonundan çok farklı. Hükümet reformları yoluyla, kapitalist bir unsur içeren komünizm ve sosyalizmin melez bir karışımı altında çalışır. Temelde, serbest piyasada çok aktif olan, devlet tarafından yönetilen bir hükümettir.
Sovyet ekonomisi zirvede güçlüyken, Çin ekonomisine kıyasla sönük kalıyor. Dünya Ticaret Örgütü'ne (DTÖ) katıldığından beri Çin, tüm insanlık tarihinin en kapsamlı ekonomik büyümesini yaşadı³. Bunun başlıca nedeni, küresel bir ucuz işgücü ihtiyacını karşılayan büyük genç erkek nüfusuydu.
Çin, dünya pazarlarına katılmaya karar verdiğinde, birçok dünya lideri, onları kol mesafesinde tutmak yerine, onları kucaklamayı seçti ve ABD de onların arasındaydı.
Çin yalnızca dünyanın endüstrilerine erişim sağlamakla kalmadı, aynı zamanda birçok ülke de Çin'in başarısını sağlamak için yatırım yaptı. Yalnızca ABD, çeşitli Çin şirketlerine milyarlarca ABD doları yatırım yaptı.
Bütün bunlar en iyi niyetle yapılırken, Sovyetler Birliği'ne hiçbir zaman böyle bir ödenek tanınmadı. Dürüst olmak gerekirse, Sovyetler muhtemelen böyle bir ilişkiyle ilgilenmiyordu, ancak bu tam da Çin'i Soğuk Savaş'ta farklı bir rakip yapmasının nedenlerinden biri. Dünyaya Sovyetlerden çok daha fazla erişimleri var.
Sovyetler Birliği'nin güçlü bir askeri varlığı vardı. Sovyet Donanması o zamanlar tartışmasız dünyanın en güçlüydü. Birleşik Devletler'in onları eşleştirmesinin tek yolu deneyim, organizasyon ve teknik bilgiydi.
Örneğin, ABD denizcileri, USS Forrestal'deki ölümcül gemi yangını gibi, deniz kayıplarıyla ilgili geçmiş deneyimleri nedeniyle, yangınlarla mücadele ve hasarlı bir gemiyi ayakta tutma konusunda daha iyi eğitilmişlerdi. Bu gibi olaylar, ABD gemi bordası tamir dolaplarında ve yöntemlerinde devrim yarattı.
Çin'in avantajı çok büyük - güçleri onların sayısında. Açıkçası, dünyanın en büyük nüfusuna sahip oldukları için askeri potansiyelleri çizelgelerin dışında. Herhangi bir savaş alanında muazzam sayılara sahipseniz, yetenekli bir taktikçi olmanıza gerek yok. Hannibal veya Büyük İskender gibi usta bir stratejistle karşı karşıya kalmadığınız sürece, sadece ortalama olmanız gerekir.
Bugün, Çin'in nüfusu Rusya'nın nüfusunun yaklaşık on katı (sırasıyla 1.4 milyar ve 144 milyon). 1950'de Çin'in nüfusu 540 milyon civarındaydı ve Sovyetler Birliği sadece 111 milyona (Çin nüfusunun üçte birinden azı) sahipti.
Teoride Çin, onda bir oranında asker kaybedebilir ve bunu rakibi bitene kadar her gün yapabilir. Ve bunu Dünya'daki herhangi bir ulusa karşı yapabilirlerdi, oysa Sovyetler böyle bir şeyi asla yapamazdı.
Seapower, Çin askeri kompleksi için hiçbir zaman bir öncelik olmadı çünkü savunacakları kadar kıyı şeridi yok - nispeten konuşursak. Ancak Çinliler dünyadaki deniz varlıklarını artırdıkça bu görünüm değişiyor.
Donanmalarını güçlendirmenin birincil nedeni, güçlü Amerikan Donanması'na karşı koymaktır. Son askeri gelişmelerinin çoğunun özellikle Amerikan uçak gemilerini hedef alması bir tesadüf değil.
Çin'in ABD ile başa çıkma konusundaki mevcut dış politika duruşu, dünyanın en inanılmaz ironilerinden biridir. Çinliler Amerika'ya kendi ilacının tadına bakmayı seçtiler.
Uzmanlara göre Çin, Amerika'nın bir zamanlar Sovyetler Birliği'nde kullandığı taktiklerin çoğunu kullanıyor. O günlerde ABD, Soğuk Savaş rakiplerinin gücüne tamamen saygı duyuyordu, bu yüzden uzun oyunu oynadılar.
Bu, Çin'i Sovyetlerden daha zorlu bir rakip haline getiriyor.
Çinliler, yüksek ekonomik güç ve teknolojideki ilerlemeler yoluyla ABD askeri gücünü dengelemeyi seçtiler. Eski Savunma Bakanlığı liderliği tarafından yapılan yakın tarihli bir araştırma, Pekin'in bu amaca ulaşmada fazlasıyla yetenekli olduğu sonucuna varmıştır. Ayrıca, Amerika'nın sadece rekabetçi kalabilmek için çaresizce hedefini değiştirmesi gerektiği sonucuna vardılar.
Center for New American Security'nin yayınladığı raporunda, “Sovyetler, Amerika'nın teknolojik üstünlüğüne asla yetişemedi, çok daha az üstesinden gelemedi. Aynı şey Çin için geçerli olmayabilir. "
ABD'nin gayri safi yurtiçi hasılası (GSYİH) kendi GSYİH'sının% 40'ından daha fazla olan bir rakiple karşılaşmasının üzerinden çok uzun bir zaman geçtiğinin pek çoğu kimse bilmiyor. Amerika'nın büyük bir dünya gücü olarak görülmesinden bir asırdan fazla zaman geçti - kesin konuşmak gerekirse -.
Şu anda, Çin GSYİH'si ABD'nin% 63'ü civarındadır. Tahminler, Çin'i önümüzdeki on yıl içinde kolaylıkla en büyük küresel ekonomiye sahip olarak görüyor. Bunu destekleyen ekonomik eğilimler her şeyden daha korkutucudur.
Geçmişte, Birleşik Devletler, Sovyetler Birliği'nin ciddi bir meydan okumasından sık sık kurtuluyordu. Uzmanlar, teknolojik olarak ABD'ye karşı çıktıklarında Çin için bunun bir seçenek olmadığı konusunda uyarıyorlar. Tek çare, zekayı aşmak ve Çinlileri yenmek; soru şu ki, Amerika'nın bu zorluğun üstesinden gelme iradesi var mı?
Öyle görünmüyorlar.
Yıllar önce, Amerika Birleşik Devletleri ve müttefikleri Çin'i küresel pazara getirmek için o kadar çaresizdi ki, Çinlilere teşvikler yağdırdılar. Sonuç olarak, Çin ekonomisi büyük bir ticaret avantajı elde etti.
Amerika'nın Çin'e olan ticaret açığı, yılda 1 trilyon dolara ulaşma yolunda ilerlerken, birkaç Amerikalı lider uyanmaya başladı. Birdenbire, Amerika'nın yalnızca birkaç on yıl içinde Çin'in tüm altyapısını ve askeri kompleksini finanse etmeye yaklaştığını fark ettiler.
Ve eğer bu yeterli değilse, Amerika Birleşik Devletleri, Çin'deki ticari kuruluşlara milyarlarca dolar daha yatırım yaptı. Giderek daha fazla sayıda Amerikan şirketi Çin çıkarlarına bağlı hale geldikçe bunun sayısız örneği var.
Dünyadaki pek çok Amerikalı olmayan kişi "Amerikan küstahlığından" bahsediyor. Bu iyi bir işaret değil, çünkü kibirli olduğumuzda, karma, büyük bir damperli kamyon tarafından derhal dümdüz edildiğimizi görüyor.
Amerika'nın askeri gücü diğer uluslarla karşılaştırılsa her seferinde vatansever kibir çirkin yüzünü gösteriyor. Ancak bu tam olarak dürüstlük ve tevazuya şiddetle ihtiyaç duyulan zamandır.
Belki de, profesyonel savaş simülatörlerinin birkaç akılcı gerçek ve yorum sunma zamanı gelmiştir. Bu millet, ulusların mevcut askeri ateş gücüne dayalı olarak çeşitli savaş zamanı senaryolarını analiz etmek için çok zaman harcıyor.
İşte son zamanlarda bir RAND analisti tarafından Amerika Birleşik Devletleri'ni içeren mevcut savaş zamanı simülasyonları ile ilgili olarak yapılan rahatsız edici ama açık sözlü bir yorum:
"Oyunlarımızda, Rusya ve Çin ile savaştığımızda, (Amerika) kıçını ona teslim ediyor."
Ancak katliam burada bitmiyor. İşte aynı savaş simülasyon grubundan başka bir yorum:
Analistler , Çinlilerin "Amerikan savaş ağına her seviyede amansız bir şekilde saldıracağını ve bunu her zaman uygulayacağını " söyledi. "Bizim tarafımızda, ne zaman bir egzersiz yapsak, kırmızı kuvvet komuta ve kontrolümüzü gerçekten yok ettiğinde, egzersizi durdurur ve 'hadi yeniden başlayalım' deriz."
Grup, Amerika'nın savaş gemilerinin, gemi karşıtı füzelerden kaçınmak için Çin kıyılarının yaklaşık 1000 mil açıklarında faaliyet göstermesi gerektiğini vurguluyor. Ayrıca, bu simülasyonlar sırasında, ABD radarı ve iletişim sistemleri tamamen kapatılmasa da bastırılır. Ve birçok ABD uçağı pistte imha edildi.
Bu simülasyonlardan elde edilenleri özetlemek için:
"Bunlar, savaş oyunlarının defalarca gösterdiği şeyler, bu yüzden sorgusuz sualsiz yeni bir Amerikan savaş tarzına ihtiyacımız var."
Ne yazık ki, bugünün Birleşik Devletler siyasi ortamında, bu mesele muhtemelen aciliyet listesinin en altına yakın.
Son on yılda Amerika Birleşik Devletleri'ni saran siyasi kriz görünürde değilse, o zaman dikkatini vermiyorsunuz. Amerika'nın tutumu, müttefiklerin ve düşmanların hükümetinden bir sonraki adımda ne bekleyeceklerini bilmedikleri konularda o kadar sık görülüyor ki.
Özgür dünyanın sözde lideri için bu duruş düpedüz tehlikelidir. Sanki bugün sadık köpeğiniz sizi yalıyor ama yarın dişlerini bacağınıza batırıyor. Bu endişe verici ve dört ayaklı sadık arkadaşınızı 'çiftliğe' götürme zamanının gelip gelmediğini merak ediyorsunuz.
Daha önce, bugünün yeni Soğuk Savaş karşıtları ile orijinal versiyon arasındaki farklı faktörlerin bizi en çok ilgilendirmesi gerektiğini belirtmiştik.
En farklı olanın Birleşik Devletler olduğunu tahmin eder miydin?
Amerika Birleşik Devletleri, bu iki taraf arasında açık ara en istikrarsız ve öngörülemez olanıdır. Herkes Çin'in çeşitli konulardaki pozisyonunu biliyor, ancak aynı şey artık ABD için söylenemez.
Bu soruyu akla getiriyor, neden ABD müttefikleri onlara bir daha güvensin? Amerika'nın müttefiklerine verdiği sözleri yerine getirmekte başarısız olduğu son zamanlara bakın.
Örnekleri kolayca listeleyebilirim, ancak o zaman bu, sadece sorunu daha da kötüleştiren siyasi tartışmalar için bir başlık haline gelirdi.
ABD siyasetinde ilerici sol duruş hakim olurken, böyle bir hareketin tam kontrolü ele geçirmesi durumunda ne olacağını bir düşünün. Bu olay makul olandan daha fazlasıdır.
Bugün Amerika'nın günlük dokusunda gördüklerimizi bir düşünün. Hafızanızı tazelemek için, işte kurumsal dünyada neler olduğuna dair çok yeni örnekler. Daha iyisini bilmiyorsan, bunların devlet tarafından yürütülen faaliyetler olduğunu düşünürdün.
Artık Amerika'yı bir demokrasi olarak düşünmek zorlaşıyor¹⁰.
Son eylemlerine dayanarak, ilerici bir sol ABD hükümetinin dünyanın geri kalanından ne talep edebileceğini düşünün. Olumlu eylem ve kültürü iptal etme gibi konuların küresel ölçekte talep edileceğini hayal etmek zor değil. Şu örnekleri düşünün:
Bu eylemler kulağa adil ve bazılarımız için adil gelse de, herkes aynı inançları paylaşmaz. Aksi takdirde, bu sorunların hiçbiri olmazdı.
En son kontrol ettiğimde, hâlâ otoriter bir tanrının bize hangi inancın diğerleri için yüce olduğunu bildirmesini bekliyoruz. Artık Amerika Birleşik Devletleri'nden gelemez, çünkü görüşlerinin hem istikrarsız hem de güvenilmez olduğu kanıtlandı.
İşte endişe.
Mevcut eğilimlere ve faaliyetlere dayanarak, Amerika'nın sola doğru kaydığını varsayalım. Çin ile aynı hale gelirse ne olur?
Sırasıyla, hem Çin hem de Amerika totaliter ideolojileri terk etmiş olsaydı.
Bu Amerika için bir kabus olur.
Çünkü böyle bir senaryoda, bir müttefik kendisini ABD ile aynı hizaya getirmekten nasıl fayda sağlar?
ABD onlara Çin'in sunmadığı ne sunuyor?
Sonunda, birçok ülke Çin'i iki kötülükten daha azı olarak görecekti. Çinliler, eski emperyalizme karşı dünyanın bu kadar yoğun bir şekilde korktuğu herhangi bir önlem belirtmedi. Eylemleri, vasalları bağımsız olarak kendi devletlerini yönetirken Çin üstünlüğünün kabul edildiği eski imparatorluğu yeniden kurma arzusunu gösteriyor.
Yine de, Amerikalı ilericilerin amacı, ideolojilerini dünyanın geri kalanının boğazına kadar zorlamaktır. Dünyaya bir bütün olarak sadece iki seçenek veriyorlar: "bize katılın ya da dışlanmış olun."
Böyle bir seçim, barış içinde var olmak isteyen küçük veya orta ölçekli bir ülke için gerçekten o kadar da zor değil.
Komünist Çin ve ilerici bir ABD, dünyanın siyasi arenasına aynı anda hakim olacaksa, yeni bir küresel Karanlık Çağ neredeyse kaçınılmazdır.
Etkili liberal demokrasiler onları kontrol etmedikçe, bu iki sistem muhtemelen yollarına çıkan her özgürlük kıvılcımını ve özel teşebbüsleri söndürecektir.
Belki de en büyük ironi, özgürlüğün ve özel teşebbüsün, Çin ve Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk etapta güçlü olmasına izin veren fikirlerdir.
Elbette gelecekte başka bir millet onları tahtından indirirdi.
Kaynaklar
[1]: Encyclopaedia Britannica'nın Editörleri. Soğuk Savaş - uluslararası politika .https://www.britannica.com/event/Cold-War.
[2]: Matthew Johnstone. (3 Ekim 2020). SSCB Neden Ekonomik Olarak Çöktü .https://www.investopedia.com/articles/investing/021716/why-ussr-collapsed-economically.asp.
[3]: John Mauldin. (12 Kasım 2019). Çin'in Dünyayı Ele Geçirmek İçin Büyük Planı .https://www.forbes.com/sites/johnmauldin/2019/11/12/chinas-grand-plan-to-take-over-the-world/?sh=7b2c0e055ab5.
[4]: Merhaba Sutton. (2 Kasım 2020). Çin'in Yeni Uçak Gemisi Katili, Dünyanın En Büyük Havadan Fırlatılan Füzesidir .https://www.navalnews.com/naval-news/2020/11/chinas-new-aircraft-carrier-killer-is-worlds-largest-air-launched-missile/.
[5]: Ryan Pickrell. (11 Haziran 2019). Çin, Sovyetler Birliği'nden çok daha zorlu bir ABD rakibi olabilirdi .https://www.businessinsider.com/china-could-be-tougher-challenge-for-us-than-soviet-union-2019-6.
[6]: Kimberly Amadeo. (30 Nisan 2021). ABD'nin Çin ile Ticaret Açığı ve Neden Bu Kadar Yüksek .https://www.thebalance.com/u-s-china-trade-deficit-causes-effects-and-solutions-3306277.
[7]: Ryan Pickrell. (8 Mart 2019). ABD, Rusya ve Çin'e karşı kavgaları simüle eden savaş oyunlarında 'kıçını teslim alıyor' .https://www.businessinsider.com/the-us-apparently-gets-its-ass-handed-to-it-in-war-games-2019-3.
[8]: Doug Bandow. (2 Haziran 2019). ABD Dış Politikasının Başarısızlığını Anlamak: Albright Doktrini .https://www.cato.org/commentary/understanding-failure-us-foreign-policy-albright-doctrine.
[9]: Sam Jacobs. Kapitalizmi Uyandırdı: Büyük Şirketler Siyasi Radikalizmi Onaylayarak Statüyü Nasıl Gösteriyor ?https://ammo.com/articles/woke-capitalism-how-huge-corporations-demonstrate-status-by-endorsing-political-radicalism.
[10]: Naresh Koirala. (10 Şubat 2021). Amerika artık demokrasi için bir işaret değil .https://www.thestatesman.com/opinion/america-no-longer-beacon-democracy-1502951254.html.
[11]: Lev Stesin. (8 Eylül 2020). Yeni Bir Karanlık Çağın Eşiğinde miyiz? https://besacenter.org/perspectives-papers/new-dark-age/.
Bu yıl iki ayrı otoimmün hastalık teşhisi kondu. Hashimoto otoimmün bir hastalıktır.
Putin'in Savaş Makinesini Durdurmak İçin Neden Rus Petrolünü Yasaklamaktan Daha Fazlası Gerekecek Bugün, dünya bir dönüm noktasına geldi - ekonomik dünya savaşına doğru. Amerika Rus petrolünü yasakladı.
Dil öğrenirken utanç korkusunu üzerimizden atmak en zor ama yapılacak en önemli şey olabilir. Önemli çünkü akıcı konuşmak için yapmanız gereken ilk şey bu, ama en zoru çünkü insanlar korkuya bağlı ve korku da insanlara (ve her canlıya) çok doğal bir şekilde bağlı. .
MIDFORM Günlük Yazma Yarışması 21. Gün: Bugün için kendi isteminizi oluşturun: Görselleştirme sizin için nasıl çalıştı? Terimi duymuş olsun ya da olmasın herkes bir tür yaratıcı görselleştirme kullanmıştır. Birkaç yıl önce çekim yasası üzerine yazılarla bazı mistik çağrışımlar aldı, ancak insanlar her zaman dünyayla ilişki kurmak için hayal güçlerini kullandılar.
(ve aradaki her şey…) Eşcinsel bir kadın arkadaşımla yüzdükten sonra bayanlar soyunma odasında konuşurken “Sen ve eski partnerin ayrıldığını duydum” dedi. Kimden bahsettiğini biliyordum ve şu an nerede olduğum hakkında kısa bir konuşma yaptık.
Intel'de çalışırken Andy Grove kitaplarından hiçbirini okumaya vakit ayırmadım. Bunu hep yapmak istemiştim, ama… bilirsin… hayat… Sonunda Yüksek Çıktı Yönetimi okumaya başlamaya karar verdim ve şimdi ününün neden ondan önce geldiğini anlıyorum.