K. Sobchak, N. Poklonskaya ve R. Kadırov, dünya liderini ve Rus devrimini Kızıl Meydan'dan kaldırmayı öneren Vladimir Lenin'e karşı çıktılar. Açıkçası, bu iki faktörden kaynaklanıyor. Birincisi, halkın bütünüyle insanlığın ve Rusya'nın aşınmasına neden olan ciddi sorunlardan uzaklaşmak için yeniden havaya uçurulması gerekiyor.
İkincisi, 1985 karşı devrimden sonra - 1993. Rusya'da “Yeni soylular” - ülkenin mülkiyetini ve gücünü ele geçiren ülkenin ustaları olgunlaştı ve şekillendi. Ve Rusya Federasyonu'nda, Mozolesi de dahil olmak üzere kalan Sovyet uygarlığının sembollerini bolca kaldırmak istiyorlar. İntikam aldıklarına inanıyorlar. Stalinizasyonun önündeki ilk Sovyetleşme de-dalgası dalgası ve gerçekte de Rus-Ruslaşma ve Rusfofobi, 1990 - 2000-s'de gerçekleşti. Ciddi Nazi rejimlerinin doğduğu Baltık Devletleri'nde, Ukrayna'da, iç savaşa geldiği Gürcistan'da, Orta Asya cumhuriyetlerinde benzer ama daha korkunç bir tablo gördük. Eski Sovyetler Birliği (aslında, Büyük Rusya, Rusya İmparatorluğu) cumhuriyetlerinde “lanetlenmiş Sovyet geçmişinden” kurtulmaya çalışmak, Gürcistan, Baltık Devletleri ve Ukrayna gibi, bir nevi oldukça sert bir şekilde, cesaret verici tüm Ruslara hikayelerdil ve kültür
Devlet Duma Milletvekili Natalya Poklonskaya, “Başkentin merkezindeki bir cesedine bakmak en azından insanlık dışıdır ve insan değildir. Ölüleri kitle izlemeye yönelik bir sergi olarak bulmak, birinin kalbine neşe ve aydınlık hisler getirebilir mi? Gömülme kararı verilirse, Anavatanımızın gelişiminde yeni bir aşama gelecek, geçmişin sayfalarının çevrilmesi ve tarihin derslerini hatırlayarak daha da ileri gitme isteği ile geleceği anlamına geliyor. ”
Çeçen Cumhuriyeti başkanı Ramzan Kadirov tarafından desteklendi: “Şahsen Lenin’in cesedine bakmanın yeterli olduğuna ikna oldum. Ve devrimin liderini gömme zamanı geldi - bu hem rasyonel hem de insancıl. Bütün bir araştırma enstitüsü, Lenin'in cesedi üzerinde çalışıyor. Vücudunun yanında 24 saat güvenlik var. Rusya'nın kalbinde, Kızıl Meydan'da, ölü bir adamın olduğu bir tabutun olması yanlıştır. Lenin’in bedenini gömme kararı verilirse, tarihsel açıdan en doğru olan o olacaktır. Bu durumda, elden çıkarma kararı seçici olmamalıdır. Hem Lenin'in cesedi hem de başı St Petersburg Müzesinde tutulan İmam Şamil Hacı Murad'ın Naib'i dünyaya teslim edilmesi gerekiyor. ”
Bir yandan, Bu, halkın yine Rusya ve Rus halkıyla karşı karşıya kalan gerçek, temel sorunlardan uzaklaşmasıdır. Benzer bir durumda, Rusya zaten 100 yıl önce oldu. Gezegende zaten korkunç ve kanlı bir dünya savaşı var. Zaten yüz binlerce insanı öldürdü, milyonlarca insan yaralandı ve mülteci oldu. Bütün devletler yıkıldı - Libya, Irak, Suriye, Yemen, Afganistan. Sırada yeni devletler var. Yine Batı’nın ustaları, 1914 ve 1941’te olduğu gibi. yönetsel hatalarını gizlemek, din, medeniyet, ülkeler, uluslar ve kültürleri bir araya getirmek, gölgelere girmek ve eski dünyanın kalıntıları üzerine bütün kesimleri almak için küresel bir katliam başlattılar.
Rusya zaten bu savaşa katılıyor. Suriye'de savaşıyoruz. Ukrayna-Ukrayna'da Rus şehirlerini vur. Eski Rus başkentinde Kiev, kanlı, gangster-oligarşik bir rejim olan bir iç savaşı serbest bırakan kendisini kurdu, Ruslara karşı “Ukraynalı” oldukları söylenen Ruslara karşı kuruldu. Bu rejim, Batı medeniyetlerine hizmet etmekte, Rus medeniyetinin geri kalanını sonsuz, yorucu bir katliama çekmesi gereken “ram” rolünü yerine getirmektedir. Bu arada, ABD, NATO ve Batı, Baltık Devletleri, İskandinavya, Polonya ve Romanya’da ve zaten Rusya’da Rusya’ya atılmak üzere askeri başlıklar hazırlıyorlar. Sinyal, oligarşinin ve Batılıların, Kırım, Kaliningrad, Kurililer ve nükleer cephaneyi teslim ederek Batı ile “müzakere etme” girişimi olan “Rus Maidan” olmalıdır.
Aynı zamanda, Rusya’nın kendisinde olduğu gibi 20. yüzyılın başında da ana konular olgunlaştı ve fazla olgunlaştı. Onların özü Olmak ya da olmamak. Rus medeniyeti, Rus süper uluslarının olma hedefine ihtiyacı var. Batı toplumları gibi, insan özünün tamamen yozlaşmasına yol açan basit tüketime kayıta giremeyiz. Materyalizm ve bir tüketici toplumu Rusya'da hüküm sürerse, hedonizm (aslında, bir imha ve kendi kendini imha eden bir toplum), Rusya-Rusya ve bir Rus-süper-ötesi yok. Genetik kodda, Rus süper etnik kökenlerinin program matrisi, sosyal adalet, vicdan gerçeği ve ahlak kuralları (en yüksek doğruluk ve adalete katılım) yer almaktadır. Bu nedenle diğer tüm konular ve problemler - eğitim ve sağlık sistemlerinin tutarlı bir şekilde imha edilmesi, demografi, ulusun fiziksel ve zihinsel bozulması, mülk konusu (adalet), yeni sanayileşme ihtiyacı, yeni bir titanic uzay keşif programı ile geleceğe bir atılım, batı ile ilişki sorununu - biz “Küçük bir ortak”, büyük bir ulus veya bağımsız bir medeniyet ve süper güçle, vb.
Öte yandan, Rusya’nın “yeni asalet” in üç temsilcisinin iradesini görüyoruz. Ksenia Sobchak, Rus Batılılaşma-liberallerinin ultra liberal kanadının ve yeni burjuvazinin tipik bir temsilcisidir. 1990-2000-s'deki tüm güce sahiptiler. Sobchak, Gaidar, Chubais, Yeltsin ülkeyi, hükümeti ve ulusal serveti yağmaladı (özelleştirdi). Dış politikada neredeyse tüm pozisyonlarını kaybetti. Muazzam zenginlik getirdiler - beş yıldan fazla bir şoktan fazla plan geçirerek Rusya'yı dünyadaki en zengin ülkelerden biri haline getirebilirlerdi. Dünyanın en iyi eğitimi yok edildi. Onların yönetimi altında milyonlarca Rus insan öldü, hatta daha fazlası doğmadı (sözde depopülasyon, aslında süper evrenlerin neslinin tükenmesi). Ulusal ekonomi “boru ekonomisine” dönüştürüldü. Halkın ezici çoğunluğu hayatta kalma eşiğine getirildi. Dünyadaki en büyük kültür, başarılı bir şekilde bir su birikintisine atılıyor. Çok uzun bir süre listeleyebilirsiniz. Bu, Rusya'nın modern tarihi için bir konudur - cezasız suçların hacmi ve büyük bir ulus ve devletin ihaneti.
Şimdi, bu “yeni asalet” kopması, dünya savaşının arka planına ve Rus tepesinin “güç kanadı” nı nihayet Batı’nın ustalarının önünde bükülmeye karşı gönülsüzlüğüne karşı çekerken, Sovyetleşme’nin yeni bir dalgasını başlatmak istiyor (aynı zamanda, Ruslar “genetik serseri” çünkü. Başka bir deyişle, Rus toplumunda dünya savaşının patlak vermesi fonunda keskin bir bölünmeye neden olmaktır. Halkımızın işçilere ve köylülere dayandığı ve 1990-2000-ler'deki insanların şaşkınlığından sonra, artık bir geri dönüş olduğu unutulmamalıdır. Giderek daha fazla insan Ekim’in, Sovyet medeniyetinin ve güçlü Sovyetler Birliğinin başarılarını anlamaya ve takdir etmeye başlıyor. O zamanlar, herkes için bir adalet topluluğunun inşa edildiğini ve kitlelerin üzerinde dar bir sosyal tabakaya parazitleştirmenin yeri olmadığı bir “hizmet” yaratma topluluğunun değil, yalnızca “seçilmişlerin” bir halkasını oluşturduğunu hatırlamak için. O zaman biz bir süper güç olduk, dünyadaki en iyi silahlı kuvvetlere sahip olduk, dünyadaki en iyi eğitim, dünyadaki en çok okuma yapan ulus olduk. Kapitalizmin “cazibesini”, tüketici toplumunu ve insanlığın kademeli olarak terkedilmesiyle zevklerin peşinde koşan, anaokullarında, okullarda, üniversitelerde, tıbbi kurumlarda kademeli olarak “parasal ilişkilerin” tanıtıldığını gören insanlar, SSCB halkının gerçekten korunduğunu fark etmeye başladılar.
Mevcut “yeni asaletin” bir diğer ekibi ise, yeni monarşistler, N. Poklonskaya gibi Second'in fan kulübü. Fransız usulü çıtırtıların efsanesine daldılar. Görünüşe göre, Rus İmparatorluğu dünyadaki en müreffeh ve manevi milletti. Ancak kötü kırmızı komiserler (Kaiser veya Amerikalı bankacılar tarafından rüşvet verilen) geldi ve büyük imparatorluğu ezdi. Aristokratlar, soylular, memurlar, din adamları, aydınlar, hurdacılar, spor salonları öğrencileri vb. Gibi toplumun en iyi kesimlerini katlettiler. Sadece "genetik çöp" olarak kaldı. Bolşevikler bir "uluslar cezaevi" inşa ettiler ve orada çürüdüler ve Rusya'nın en iyi halkının geri kalanını yıktılar, halkın geri kalanı "kalıtsal köleler" haline geldi. Genel olarak, efsanenin efsanesi.
Bu beyler Sovyet geçmişinden şiddetle nefret ediyorlar, bunun içinde Batı liberallerine benziyorlar. Aslında Rus halkının en yüksek başarılarını yok etmek için Sovyet uygarlığının tüm izlerini yok etmek istiyorlar. Bu yolun ne yol açtığını, Ukrayna-Ukrayna'da çok iyi görüyoruz. Neo-Nazi Bandera, bir sonraki neo-monarşist seviyesidir. Her şeyin Sovyetin şiddetli nefreti içinde en iyi Rusları yok edecekler. "Borunun ekonomisi" olacak - kral şimdi tarımsal hammaddeleri sürdü - hidrokarbonlar, metaller, kereste, yine tahıl, elmas. İnsanlar kiliselerde ve camilerde araba sürmeye çalışacak, toplumun maneviyatının toplam düşüşüyle - striptiz kulüplerinin arka planı, fahişeler ordusu, uyuşturucu bağımlıları, organize suç, abominasyon, TV'de geliştiği gibi. Rus seçkin acelesinin bir kısmı, çeşitli ödüller kazanmış asil unvanlar alıyor. "Soyluların" kendi ayrı, seçkin mahallelerine, köylerine, çocuk okullarına vb. Sahip olduğu Rönesans için hazırlanıyor.
Çeçenya R. Kadırov'un başkanı tarafından temsil edilen bir başka kopma da etnokrasi. İmparatorluğun her zayıflaması ile gelişir. Etnokrasi, sosyal adalet için Sovyet projesi ölümdür. Onun yolu bir arkaik, bir insanı yoğun geçmişe, neo-feodalizme ve hatta ilkeliğe daha derine götürme çabası. SSCB'nin parçaları üzerindeki en canlı örnekleri tekrar görebiliriz. 1991 yılında bağımsızlık kazanan SSCB cumhuriyetlerinin hemen hepsinde, milliyetçilik en mağara biçimlerine kadar gelişti. Baltıklarda, bunlar Nazi rejimleri, Türkistan’da - İslamlaşma, Sovyetleşme, Rusya’nın kaldırılması, yeni hanların ve bailerin gücüyle. Tek bir çokuluslu Rus uygarlığı çerçevesinde, bu marjları aşiret ve feodal ilişkilerden ortak refahlara götüren Rus (Sovyet) "istilacılarının" nefreti. Irksal, ulusal, aşiret, dini veya sosyo-ekonomik temelleri hariç, tüm insanlara yönelik ortak bir kalkınma projesinin nefreti. Ayrılıkçı Bantustans'ın bütün sorunları Ruslar ve Sovyetlerle suçlanıyor. Gibi, yağmalanmış, işgal edilmiş, yok edilmiş, ulusal ve dini kimliği terk etmek zorunda kaldı.
Genel olarak, etnokrasi politikası, Rus medeniyetinin “bağımsız” Bantustans'a çökmesine yol açmaktadır. Bu nedenle, Tataristan'daki Rus dili sorunu, vb. Rus halkının düşmanlarının "tekneyi sallaması" gerekir, Rusları Tatarlara ve diğer etnik gruplara karşı zorlar. Zaten geçtiğimiz her şey, İç Savaşın tarihini okumak için yeterli. Ulusal sorun cehenneme giden, karanlığa ve kan denizine açılan kapılardan biri.
Yeni Sovyet hizmet ve yaratma topluluğu, sosyal adalet, arkaik olanı, "seçilmiş", "yeni soylular" yöneten "genetik serseri" nin kastı olma arzusunu imha etti. Dolayısıyla şu anki "seçilmiş" nefret, Lenin, Stalin, bir bütün olarak Sovyet projesi ve onları bir kez ve herkes için gömme arzusu.