TViral videoların hepsi aynı formattaydı: siyahi bir öğrenci sıradan bir masada oturuyor, sinirli bir şekilde bir dizüstü bilgisayarın üzerinde geziniyor, çoğu siyah öğrencilerden oluşan bir falanksla çevrili, anı yakalamaya hazır telefon kameraları. Louisiana, Breaux Bridge kırsalındaki alışılmışın dışında bir özel lise olan TM Landry’nin öğrencileri, Harvard, Dartmouth, Wellesley ve genellikle işçi sınıfına, azınlık öğrencilerine açık olmayan diğer üst düzey üniversitelere gönderilen kabul e-postalarını gördüklerinde, alkışlar, altın bileti alan öğrenciyi kavrayan coşkulu bir kitle.
2005 yılında evli çift Mike ve Tracey Landry tarafından mutfaklarında kurulan TM Landry, 2016 ve 2017 yıllarında bu videolardan birkaçını üreterek ulusal medyanın ilgisini çekti. TM Landry ve yüksek öğrenimin çarpık tekel oyunu üzerine yeni bir belgesel olan Kabul Edilen’in ilk dakikalarında bir araya getirilen videolar, görünüşte umut verici, iyi hissettiren bir mesaj verdi, biri Today Show, CBS This Morning, Michelle Obama’nın Twitter hesabında yankılandı. ve Ellen DeGeneres’in talk show’u: siyah öğrencileri hayallerindeki okullara gönderen mucizevi bir okul buradaydı. TM Landry, büyük ihtimallere rağmen içeri girmenin bir yolunu bulmuştu.
Dan Chen’in yönettiği Kabul, TM Landry’nin 2019 sınıfındaki dört öğrencinin gözünden çok daha karmaşık bir hikayeyi gözler önüne seriyor. Pek çok iç açıcı viral video klipte olduğu gibi, işler sahne arkasında göründüğü gibi değildi. Kasım 2018’de New York Times bir soruşturma TM Landry’nin, Sindirella’nın yoğun zorluklarla ilgili hikayelerine can atan Ivy League okullarına hitap etmek için transkriptleri tahrif ettiğini, uygulamaları süslediğini ve siyah Amerika’nın klişelerini çıkardığını tespit eden; ebeveynleri aldattığını ve öğrencileri diz çökmeye zorlamak ve onları azarlamak gibi bir duygusal ve sözde fiziksel istismar kültürünü teşvik ettiğini söyledi. Resmi eğitim olmadan, daha genç öğrenciler birkaç sınıf düzeyi gerideydi. (Landry’ler transkriptlerin sahte olduğunu reddettiler. Mike Landry Times’a ara sıra öğrencilere vuracağını ve kaba olabileceğini ve diz çökmenin en fazla beş dakika boyunca alçakgönüllülüğü öğretmek olduğunu söyledi.)
Makale, skandal yüzünden hayatları alt üst olan ve çukura düşmüş bir eğitim sisteminde başıboş bırakılan öğrencilere duyarlı gözünü dikmiş bir yetişkinlik filmi olan Kabul Edildi’nin yaklaşık yarısına geliyor. Chen, Guardian’a “Öğrencilerin hikayesini onların bakış açısından anlatmak istedik” dedi. “Ama yine de okulun çevresinde büyülü bir alan vardı.” Times makalesi, yanılsamayı paramparça etti ve kusurlu bir üniversiteye kabul sistemi içinde kusurlu bir okulu ortaya çıkardı. Chen, “Etrafındaki büyülü güç alanını ortadan kaldırarak, çocuklara bir mucize okulundaki mucize öğrenciler olarak değil, bireyler olarak odaklandık” dedi. “Kusurlarını, umutlarını, hayallerini, günlük hayatlarını, üzerlerine hiçbir yük olmadan gerçekte olduğu gibi görmemiz gerekiyor.”
Viral videolar ve TM Landry’nin zavallı siyah öğrencileri Ivy Leagues’e sokmadaki başarısıyla çizilen Chen ve yapımcılar Jesse Einstein ve Jason Y Lee, 2019 sınıfından birkaç öğrenciyi takip etmek amacıyla okulu ilk kez Nisan 2018’de ziyaret etti. standart testler, üniversite başvuru süreci ve son sınıflarının genel kaosu. Bu öğrenciler arasında, evre IV kanserli Nijeryalı bir göçmen olan annesinin üniversiteye gittiğini görecek kadar uzun yaşayacağını uman kitap kurdu Alicia da var. Hayvansever, açık ama temkinli olan Adia, anne ve babasını kaybetmenin üzüntüsünden ve küçük erkek kardeşinin eğitimini rayından çıkarmasından sonra yeni bir başlangıca ihtiyaç duyar. Petrol işçileri soyundan gelen bir mühendis olan Isaac, New York Üniversitesi’ne kaydolan Landry mezunu erkek kardeşinin ayak izlerini takip etmeyi umuyor. Asyalı Amerikalı bir öğrenci olan Cathy, annesine ve iki engelli kız kardeşine destek olmasına izin verecek bir üniversite diplomasının hayalini kuruyor.
Landrys’in en çok merak uyandıran, bazen de endişe verici görünen yöntemleriyle ilgileniyorlardı. Okul terk edilmiş bir depoda tutuldu – derslik yok, resmi sınıf yok, ders kitabı yok. Daha yaşlı öğrenciler daha genç olanlara ders veriyor gibi görünüyordu. Öğrenciler haftada altı gün, genellikle sabah 8’den akşam 8’e kadar okuldaydı. Mike Landry her şeye bir talim çavuşu gibi başkanlık etti, amansız çalışmayı ve korkunç istatistiklerin üstesinden gelmek için bireysel iradenin önemini vaaz etti – hapse giren siyah erkeklerin yüzdesi, genç öleceklerin yüzdesi. Farklı dillerdeki günlük “Seni seviyorum” çağrıları ve yanıtları arasında “Mikenese” dediği şey vardı (yanıt “diz çökmüştü”.)
“Biz buralı değiliz, [so] Öğrencilerin kendileri veya ebeveynleri bunun bir şekilde daha iyi bir geleceğe giden zorlu yolculukta olduğunu düşünüyorsa, bunu açıklık ve kararsızlıkla araştıralım” dedi Chen. Ancak zamanla, yapımcılar kendilerine bir gösteri verildiğini görmeye başladılar. Öğrenciler, dürüst olmak ve Mike’ın onlara söylemelerini tavsiye ettiği şeyi söylemek arasında kalan belgesele katılmanın baskısından bahsettiler.
Chen, “New York Times makalesi çıkmadan önce okulla ilişkimiz çok karmaşık ve çok gergindi” dedi. Makalenin yayınlanmasından yaklaşık bir ay önce, okuldan ve projeden aniden ayrılan bir öğretmen, film yapımcılarını bir grup eski TM Landry velisiyle buluşmaya davet etti. Chen, “New York Times makalesinde öğrendikleriniz temelde o gün bize anlattıklarıydı” dedi.
Ekip filmi rafa kaldırmaya karar verdi, ancak konuşmak veya yardım istemek isteyen öğrenciler ve öğretmenlerle iletişim halinde kaldı. Sadece birkaç öğrencinin kişisel deneyimlerini bir kasırganın merkezinde ifade etmek istedikleri açık olduğunda geri döndüler – zihinsel sağlık endişeleri, yalıtılmış ve başıboş hissetmek, geleceklerini yeniden tanımlamak. Einstein, Guardian’a “Geri döndüğümüzde öğrenciler filmin gitmesini istedikleri yere gittiler” dedi.
Kabul edilen, Times’ın hikayesini tekrar okumamaya veya TM Landry’deki gerçeklerle ilgili klinik bir araştırma yapmamaya dikkat ediyor – “Katie Benner ve Erica Green tarafından yapılmış gerçekten harika bir haber var ve eğer biri buna girmek isterse, orada” dedi. Einstein. Bunun yerine, filmin ikinci yarısı, son sınıflarında okulu bırakan dört öğrencinin sonrasını araştırıyor. Alicia skandalın ardından kendinden tiksinme ve utançla nasıl başa çıkıyor, Isaac yeni bir okula ve daha az “prestijli” bir üniversite yoluna nasıl uyum sağlıyor, Adia birbirine sıkı sıkıya bağlı TM Landry ailesinin dışındaki depresyonun üstesinden nasıl geliyor, Cathy’nin bir yandan iyi olmak için savaşırken diğer yandan her şeyi nasıl hallediyor? Landry’lerden 15.000 dolarlık eğitim parası.
Dördü geleceklerini belirlemeye çalışırken, başka bir üniversiteye giriş skandalı patlak verir: Felicity Huffman ve Lori Loughlin gibi Hollywood yıldızları da dahil olmak üzere zengin beyaz ebeveynlerin, çocuklarının seçkin okullara girmesini sağlamak için yüz binlerce ödediği Varsity Blues Operasyonu, üniversite yetkililerine rüşvet vererek, test puanlarını şişirerek ve sahte uygulamalarla. Bir sahnede Adia ve Isaac, bir Sarmaşık noktası elde etmeye çalışmanın saçmalığına ve eşitsizliğine gülerler. Adia alaycı bir şekilde, “Kimseye bizim yerimize testlerimizi yapması için rüşvet veremeyecek kadar fakirdik,” dedi.
“Fark şu ki, Varsity Blues’da insanlar çok çalışmaktan kurtulmaya çalışıyorlardı” dedi Einstein, “ve TM Landry’de çocuklar gerçekten, gerçekten çok çalışıyorlardı, sonra başka bir yere gitmek için gerçekten çalışmaya devam edebilecekleri bir yere gittiler. gerçekten zor.”
Kabul edilen, nihayetinde, Amerika’nın yanlış meritokrasi ve bireycilik ideallerini somutlaştıran seçkin Amerikan üniversiteleri hakkında olduğu kadar TM Landry hakkında bir yargı değildir. Film, TM Landry’nin ardından parçalanmış ideallerde gezinmeye bırakılan, bu bilgiyle uzlaşmaya varan ve başarı fikirlerini yeniden şekillendiren öğrencileri gözlemler.
Alicia’nın üniversitedeki makalesinde belirttiği gibi, film yapımcıları için yüksek sesle okuyun: “Toplumumuzda çok sık olarak, siyah çocukları eğitmeyi felsefi bir girişim olarak düşünüyoruz. Eğitimi, erişilecek bir kamu malı yerine siyah öğrencilere verilecek bir hediye olarak görüyoruz.”
“Kendilerini ayak bağıyla yukarı çeken bu mucize öğrencilerine sahip olduğunuzda, sistematik baskıyı düşünmenize gerek yok” diye devam ediyor. “Ve bu sadece yanlış, çünkü diğer her öğrenciye büyük bir kötülük yapıyorsun.”
Kaynak : https://www.theguardian.com/film/2022/jul/01/accepted-us-college-admissions-scandal-louisiana-documentary