Egzistansiyalizm / Varoluşçuluk
Yirminci yüzyılın ilk yarısının sonlarına doğru Fransa’da ortaya çıktı. Öncelikle bir felsefi akımdır. En önemli temsilcileri Martin Heidegger, Karl Jaspers, Jean-Paul Sartre, Gabriel Marcel ve Maurice Merleau-Ponty olmuştur. Felsefi bakımdan temelleri ise bunlardan önce Nietzsche, Kierkegaard ve Husserl gibi düşünürler tarafından atılmıştır. Varoluşçuluğun etkileri çağdaş kültürün çeşitli alanlarında görüldü. Kierkegaard’ı izleyen Franz Kafka, Das Schools, Şato, Der Prozess, Dava adlı eserlerinde insanın varoluşunu bir türlü ulaşamadığı istikrarlı, güvenli ve parlak bir gerçeklik arayışı olarak betimledi.
Çağdaş varoluşçuluğun özgün temaları, Sartre’ın oyunları ve romanlarında, Simone de Beauvoir’in yapıtlarında, Albert Camus’nün roman ve oyunlarında, özellikle de L’Homme Revolte (Başkaldıran İnsan) adlı denemesinde işlendi. Bir felsefe sistemidir. İlk olarak Alman düşünür Martin Heidegger tarafından ortaya atılmış (1927), İkinci Dünya Savaşı yıllarında Fransız düşünür ve romancı Sartre’nin benimsemesi ve edebiyata uygulaması ile bütün dünyada yaygınlaşmıştır. İnsanın kendi değerlerini kendinin oluşturabileceğini; geleceğini yine kendisinin kurabileceğini savunan bir felsefe akımıdır.
Varoluşçuluğun belli başlı temsilcileri; Jean Paul Sartre, Albert Camus, Andre Gide, Samuel Beckett, Franz Kafka‘dır.
Varoluşçuluk 4 temel fikri savunur:
1. Varoluş her zaman tek ve bireyseldir. Bu görüş bilinç, tin, us ve düşünceye öncelik veren idealizm biçimlerinin karşıtıdır.
2. Varoluş, öncelikle varoluş sorununu içinde taşır ve dolayısıyla varlık’ın anlamının araştırılmasını da içerir.
3. Varoluş insanın içinden bir tanesini seçebileceği bir olanaklar bütünüdür. Bu görüş her türlü gerekirciliğin karşıtıdır.
4. İnsanın önündeki olanaklar bütünü öteki insanlarla ve nesnelerle ilişkilerinden oluştuğundan varoluş her zaman bir “dünyada var olma”dır. Bir başka deyişle insan her zaman seçimini sınırlayan ve koşullandıran somut tarihsel bir durum içindedir.
Varoluşçuluğun Belli Başlı Özellikleri:
– Bireyin, geleceğini kendisinin belirleyebileceğini ileri süren bir felsefi anlayışa dayanır.
– Sanatçılar, yapıtlarında insanın kendisini aşması gerektiği, hür olmaya mecbur olduğu gibi konulan işlemiştir.
– Yapıtlarda karakter yoktur, çeşitli durumlarla karşı karşıya kalmış insanlar vardır.
BENZER KONULAR
- Yazının Bağlantısı: Egzistansiyalizm / Varoluşçuluk
- Yazının Bölümü: Edebi Akımlar
- Diğer kaynaklarda arayın:
- Etiketler: Dünya Edebiyatı, Dünya Edebiyatı Edebi Akımlar, Dünya Edebiyatı Şiir Akımları, Dünya Edebiyatında Varoluşçuluk, Edebi Akımlar, Edebiyat, Edebiyat Akımları, Egzistansiyalizm, Egzistansiyalizm Akımını Savunan Sanatçılar, Egzistansiyalizm Başlıca Özellikleri, Egzistansiyalizm Dönemi, Egzistansiyalizm Dünya Edebiyatı, Egzistansiyalizm Edebi Akımlar, Egzistansiyalizm Genel Özellikleri, Egzistansiyalizm Hakkında Bilgi, Egzistansiyalizm Konu Anlatımı, Egzistansiyalizm Nedir, Egzistansiyalizm Örnek Şiirleri, Egzistansiyalizm Örnekleri, Egzistansiyalizm Şairleri, Egzistansiyalizm Sanat Akımı, Egzistansiyalizm Temsilcileri, Egzistansiyalizm Türk Edebiyatı, Egzistansiyalizmin Özellikleri, Türk Edebiyatında Varoluşçuluk, Varoluşçuluk Akımı, Varoluşçuluk Akımı Temsilcileri, Varoluşçuluk Nedir, Varoluşçuluk Özellikleri
- Rastgele 10 Yazı: