Fakih Terimi Hakkında Bilgiler
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimi Olarak Fakih:
Fıkıh âlimi. Dînin amelî (yapılacak işlerle ilgili) hükümlerinde mütehassıs âlim. Çoğulu fukahâdır.
Tarih Terimi Olarak Fakih:
1-İslam hukukçusu, hukuk bilgini.
2-Fıkıh bilimlerinde hüküm verme yetkisi olan kişi.
Kur’an-ı Kerim Terimi Olarak Fakih:
Din bilgini, fıkıh âlimi, müçtehit. İslam fıkhını iyi bilen ve kendisine sorulan konular hakkında fetva verme ve çözüm önerme yetkisine sahip olan kimse. Dini hükümler konusunda derin anlayış ve kavrayışı olan, insanın lehindeki veya aleyhindeki hükümleri delilleriyle ortaya koyabilecek ölçüde fıkıh ilminde uzmanlaşan kimse.
Benzer Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimleri:
Cehalet: Bilgisizlik.
Rahle: Eski zamanlarda daha çok Kuran-ı Kerim'i okumak için yapılmış, üzerinde kitap okunan, yazı yazılan, bazıları açılıp kapanabilen alçak, küçük masa.
Mescit: Müslümanların toplu halde veya tek başına namaz kılıp, ibadet ettikleri umuma açık mübarek mekanlar, genelde minaresiz, küçük camiler için kullanılır.
Yörünge: 1-Yürüyen bir noktanın izlediği veya çizdiği yol. 2-Bir gök cisminin hareket etmesi süresince aldığı yol.
Sekte: Susmak, konuşmayı ve okumayı kesmek.
İbret: Yanlış, kötü davranıştan sakınmayı sağlayan olgu veya bu gibi olgulardan alınması gereken sonuç, ders.
Seyyit: Hz. Ali ve Hz. Fatıma'nın (Allah'ın selâmı onlara olsun) soyundan olan kimse.
Hüccet: Delil demektir.