Dünyayı dolaştım ...
Bir mucize gördüm, bir mucize,
Mucize harika, mucize harika:
Babamız Suvorov-grafik olarak
Şahinlerinin küçük bir gücü ile
Raflar çöktü
Polonil paşa ve taşaklar,
Güçlü bir kale olan İsmail'i aldı
Kale güçlü, değerlidir.
Orada birçok asker düştü
Kutsal Rusya-vatan için
Ve Hıristiyan inancı için.
Asker şarkısı.
Yılın 1790 kampanyası (Rus-Türk 1787 - 1791 savaşı), Rus ordusunun yeni bir zaferi - kuşatma, saldırı ve Tuna-İzmail kalesinde Türk kalesinin ele geçirilmesiyle işaretlendi. Osmanlı sultanı Selim III ve askeri liderleri, bu güçlü kaleye bağlı olarak, İsmail’in Rus ordusunun ilerlemesini durduracağına ve savaşın gidişatını İstanbul’un elverişsiz hale getireceğine inanmaksızın büyük umutlar besliyorlardı. İsmail’i ele geçirmek, Rus ordusuna Balkanlara, Bulgaristan'a girme fırsatı verdi. Petersburg'un en cüretkar planlarını gerçekleştirme fırsatı vardı - Konstantinopolis-Tsargrad'ı Türklerden kurtarma (Roma İmparatorluğu hanedanının üyelerinden biri olan Bizans İmparatorluğu'nun restore edilmesi fikri vardı).
İsmail, Tuna'nın Kiliya kolunun solundaki (kuzey) kıyısında duran büyük bir kale değildi. Bir "ordu kalesi" idi - ordu toplayan bir kale, yani bütün bir orduyu barındırabilirdi. 1774'ten bu yana, kale deneyimli Fransız ve Alman takviyeleri gözetiminde modernleştirilmiştir. Sonuç olarak, İshmael (yeterli rezervlerin ve yeterli bir garnizonun mevcudiyetiyle) korunmasız olduğu düşünülen birinci sınıf bir Avrupa kalesi haline geldi. Türk kalesi, güney tarafını nehre bağlayan bir üçgene benziyordu. "Üçgenin" tepesi kuzeyde uzanıyordu ve batı ve kuzeydoğu duvarları Tuna'ya neredeyse dik bir açıyla bakıyordu. İsmail kıyı yükseklikleri eteklerinde yer almaktadır. Geniş bir boşluk, şehri iki kısma böldü: Eski Şehir - batı, şehir bloklarının çoğu, Yeni Kale - doğu kısmı. Dış kontur boyunca duvarların toplam uzunluğu yaklaşık 6,5 km idi: batı cephesi - yaklaşık 1,5 km, kuzeydoğu - 2,5 km'den fazla, güney 2 km. Hendeklerin ötesinde, 12 metre genişliğinde, 6-10 metre derinliğinde ve 2 metre su ile doldurulmuş, kenti karadan koruyan yedi burçlu bir höyüktü. Hendek önünde kurt ocakları ve diğer tuzaklar yapılmıştır. Bu burçlar da topraktı, sadece ikisi taş taşıyabiliyordu. Şaftın yüksekliği 6-8 metre idi, kayda değer dikliği ile dikkat çekiciydi. Burçların yüksekliği 20-24 metreye ulaştı. Kuzeyden, İshmael ek olarak bir kale tarafından korunuyordu, burada üçgenin tepesinde taşla kaplı Bendery kalesi bulunuyordu. Kalenin batısında Brosko Gölü yer alıyordu, bataklık hendeklere ulaştı. Kalenin birkaç sağlamlaştırılmış kapısı vardı: batıdan Brossky (Tsargrad) ve Khotyn, doğudan Kiliya - doğudan, Bendery - batıdan. Yaklaşımlar ve onlara giden yollar, topçular tarafından iyi bir şekilde çekildi.
Tuna tarafında burçlar yoktu. Başlangıçta, Türk komutanlığı nehrin gücüne dayanıyordu filotilla ve sahilin dikliği. Ancak, Ruslar 20 Kasım'da Türk Tuna filosunu neredeyse tamamen yok ettikten sonra Türkler, Izmail'in savunmasız hale gelen nehir tarafını acilen güçlendirmeye başladılar. Türkler, savunma hattının güney yüzüne büyük kalibreli silahlarla on topçu bataryası yerleştirdiler, bu da nehre ve hatta diğer taraftaki düşman pozisyonlarına ateş edebiliyordu. Aynı zamanda piyadeler için pozisyonlar da donatıldı.
Kalenin yanı sıra, serfliğin güneybatı köşesi ayrıca güçlendirildi. Burada, nehirden yaklaşık 100 metrede, şaft, üç aşamalı bir top savunmasıyla taş kule Tabia (aynı zamanda bodrum veya tekrarlama olarak da adlandırılır) ile sona erdi. Kule ve su arasındaki boşluk, hendek ve palisade ile kaplanmıştır. Tabiya'nın silahları bu bölgeyi kuşattı. Ayrıca, kentte, birçok sağlam taş bina bulunduğu, ayrıca sokak kavgası durumunda, bazıları savunma için önceden hazırlanmış camiler, ticari binalar, özel evler olduğu belirtilmelidir.
Kalenin savunması doğal engellerle güçlendi. Tuna, kenti güneyden, batıdan gelen Kuchurluy ve Alapuh göllerini ve doğudan Katabuh gölünü kapladı. Bu doğal nesneler, Rus birliklerinin manevralarını sınırlandırdı, saldırganlık yeteneklerini daralttı. Evet, İsmail'in önündeki alan büyük ölçüde su altında kaldı, ilkbahar ve sonbaharda bu gerçek sürekli yağmurlarla ağırlaştı.
Kalenin garnizonu 35 bin askerdi, neredeyse yarısı Sultan'ın piyadelerinin seçici kısmı olan yeniçeri (17 bin) idi. Garnizonun geri kalan kısmı sipahi (Türkiye süvari), Kırım Tatarları, top hizmetçisi ve şehir milisleridir. Ayrıca, garnitür Kiliya, Tulci ve Isacchi kaleleri mağlup garnizonları askerleri ve yıkılan Tuna filosunun mürettebatı ile dolduruldu. Garnizona en deneyimli Türk komutanlarından biri olan Serasker Aydozly-Muhammed Paşa (Aidos Mehmed Paşa) emretti. Baş komutanlardan biri, Kırım Hanı Kaplan Girey'in kardeşi idi. Kalenin silahlanması 265 silahlarıydı. Bunlardan, 85 tabancaları ve 15 harçları nehir bataryalarına yerleştirilmiştir. Sultan teslim olanlara ölüm cezasını emretti, bu garnizonun tenadesini arttırdı. Savaşçılar arasında, son kan damlasına kadar "kâfirlerle" savaşmaya hazır fanatik fikirli birçok insan vardı.
İsmail kuşatma için çok iyi hazırlandı, büyük miktarda malzeme ve mühimmat rezervine sahipti. Nehirdeki malzemelerin tedariki ancak kalenin abluka edilmesiyle durduruldu. Ayrıca, kalede et için kesilebilecek binlerce Türk ve Kırım süvari atı vardı. Komşu köylerden çok sayıda çiftlik hayvanı kullanıldı.
Kuşatma kalesi
Izmail Kalesi'nin kuşatması Kasım 1790'ta başladı. Rus ordusunun komutanı olan Kiliya, Tulcea ve Isakcha kalelerine sahip olan Prens G.A. Potemkin-Tavrichesky, generallere I. V. Gudovich, P.S. Potemkin ve General de Ribas filosunun İshmael'i ele geçirmesini emretti.
Nehir filosunun kale gemilerine ilk gelenler, Baş General General Joseph Mihailoviç de Ribas. Öncelikle, üzerine topçu bataryaları takmak için kalenin karşısındaki Chatal adasını ele geçirmeye karar verdi. Türkler, Rus gemilerini serf bataryaları ateşi altında çekmek için Rusların emrini vermeye çalıştı. Türk-Tatar süvarisinin bir kısmı Rapid Nehri kıyısında (Rapid) ilerlerken, 5 Turkish Lanson yelkenli tekneleri ağzına yaklaştı. Bununla birlikte, hile başarısız oldu, Tuna Nehri'nin sol yakasına, 200 grenadiers ve iki silahlı 300 Karadeniz Kazaklarından bir iniş partisi geldi. Düşmanı geri çekilmeye zorladılar. Türk gemilerine karşı, Teğmen Albay de Ribas Jr. komutasındaki gemilerin ayrılması gönderildi. Savaş sırasında, bir Türk gemisi imha edildi, diğerleri ise kalenin toplarının koruması altında geri çekildi.
Başkonsolos Nikolai Arsenyev komutasındaki bir açılış partisi, Chatal'a kondu. Batarya cihazı başladı. Aynı zamanda filo Tuna'yı da bloke etti ve kaleye saldırmaya başladı, topçu bir düello meydana geldi. Kasım 20 sabahı, Chatal'a üç pozisyon inşa edildi. Şehrin içini ve düşman gemilerini bombalamaya başladılar. Ribas, düşman gemilerini itfaiyecilerin yardımıyla imha etmeye çalıştı, ancak Türk akülerinin güçlü olması bu fikrin gerçekleşmesini engelledi. Ancak, Türk mürettebatının bir paniği içinde bulunan gemilerden bir kısmı kaçtı. Rusların düşman gemilerini imha etme isteği o kadar güçlüydü ki, 1'in kaptanının ayrılması, F. Akhmatov cesurca, 18 silah gemisi de dahil olmak üzere birçok Türk gemisinin bulunduğu silahların altında Tabiya'ya taşındı. Savaş başladı, teğmenler Pokochin ve Kuznetsov komutasındaki mavnalar ve küçük gemiler Akhmatov'a katıldı. Savaş sonucunda büyük bir düşman gemisi ve 7 Lansons yakıldı.
Aynı zamanda İsmail'in altında bir savaş vardı. Orada, Rus rahibeler 12 ve Karadeniz Kazak ağır düşman ateşi altında meşe (deniz tekneleri) kaleye yaklaştı ve 4 Lanson ve 17 taşıyıcılarını imha etti. Bu başarı, Rus savaşçılarına ilham verdi, askerlerin şehirdeki kıyılara iniş yapmasını sağladı. Paraşütçüler Tabia'yı belirleyici bir darbeyle ele geçirdi. Türkler bunu fark etti ve karşı saldırıya geçti, ancak Rus askerleri ateş ve süngülerle iki saldırı düzenledi. Şerif kuvvetlerinin şehri ele geçirmek için yeterli olmadığının farkına vardı, işten ayrılmayı önledi. Türk komutası yanıt vermeye ve iniş kuvvetini Chatal'a indirmeye karar verdi. Ancak çok sayıda Türk askeri suya atılırken, birçok düşman gemisi imha edildi. Kasım 20 savaşının bir sonucu olarak, Türkler ağır kayıplara maruz kaldılar, yakıldılar veya battılardı: üç direkli büyük bir yelkenli, 12 cırcırları, 32 taşıyıcı ve daha fazla 40 kürekli. Bir savaş birimi olarak Türk nehir filosunun varlığı sona erdi. Rus filosu üç lahanayı kaybetti.
Bu savaştan sonra aktif bir mücadele olmadı. Chatal adasında, 29 pili Kasım 8 için üretildi. Zaman zaman Rus topçuları (küçük bir mühimmat vardı) kaleye ve düşman filosunun kalıntılarına ateş açtılar. Kasım ayının sonunda, Rus birlikleri, şehirden dört mil uzaklıktaki İshmael duvarları altında bir kuşatma kampı kurdular. Devriyelerin çatışmaları dışında hiçbir aktif eylemde bulunmadılar. Rus ordusunun hareket etmemesinin birkaç nedeni vardı. Alaylar, güçlü bir düşman kalesinin kuşatması için hazırlanmamıştı, ağır kuşatma toplarına sahip değildi ve tarla silahlarının sadece bir mühimmatı vardı. Kuşatma birliklerinin neredeyse yarısı, çoğu atları kaybeden ve çoğunlukla sadece kısaltılmış değişken tepelerle donanmış Kazaklardı. Hava soğuktu, kamış dışında yakıt yoktu. Yiyeceklerin uzaktan taşınması gerekiyordu. Bu şartlar altında büyük ölüme neden olan hastalıklar başladı. Ayrıca, tek bir komut yoktu. Potyomkin, komutanı İsmail kuşatması şefine tayin etmedi. Ne Korgeneral Pavel Potemkin (En Yüksek Prens'in kuzeni) ne de Baş Generali İvan Gudovich, ne de Başkonsolos Mikhail Kutuzov, filo de Ribas'ın lideri gibi, resmi konumlarında birbirlerine güvenmediler. Komutanlar sadece birbirlerine bağlı değil aynı zamanda komşularına yardım etmek istemediler.
"Tuna Kahramanı" Joseph M. de Ribas.
Alexander Suvorov
Sonunda, askeri konsey kuşatmayı kaldırmaya ve kış dairelerine taşınmaya karar verdi. İlk alaylar kamptan ayrılmaya başladı. Alarmed Potemkin, sert önlemler almanın zamanının geldiğini anladım. "İsmail’e hükmetme görkemi" nin tek bir kişinin omzunda olduğu ortaya çıktı. Potemkin, Suvorov'u iyi tanıyordu ve kazanması mümkün olmayan ve imkansız olan her şeyi yapacağından emindi. Bender'de imzalanan 1336 No'lu 25 No'lu 1790 numaralı Komutan Komutanı, İsmail başkanlığındaki tüm birliklerin Kont Suvorov-Rymniki komutanı genel başkanlığına atandı. Bir saldırı veya geri çekilme ihtiyacını belirleme hakkını aldı. Aynı zamanda, Kuban'da yetenekli bir komutan bulunma bahanesiyle Potemkin, geri çekilmeye karar veren askeri konsey başkanlığında görev yapan General Gudovich'i geri çekti. Gudoviç'in Kafkas yönüne yönünün çok doğru olduğu belirtilmelidir. 1791 yazında Anapa'nın güçlü kalesi olan “Kafkas İsmail” i alan Gudovich'di.
Orduda, Alexander Vasilyevich Suvorov'un atanması büyük bir neşeyle karşılandı. Onunla hızlı ve hızlı zafer kazandım. Kasım ayında 30, Galati'deki orduyu teslim etti, Suvorov İsmail'e doğru yola çıktı. Ondan önce, sevgili Fanagoriysky komutanlığı alayına Albay Vasily Zolotukhin komutasındaki Türk kalesine gitmesini emretti. Yolda, komutan kuşatma ordusunun çoktan çekilmiş birimlerine geldi ve derhal geri dönmesini emretti. Aralık ayının başlarında, 2 sabahının başında, Suvorov, çoğunlukla Don Kazakları olmak üzere 20 bin birlikleri bulduğu kuşatma kampına geldi. Potemkin, Suvorov'a mümkün olan her türlü yardımı yapmaya çalıştı: kış dairelerine giden alaylar İzmail'e iade edildi ve tüm süvariler ve piyadelerin bir kısmı Galati'deki kolordudan nakledildi. O nehir tarafından taşındı.
V.I, Surikov. Komutan AV Suvorov'un portresi. 1907.
Komutan, karakteristik süratiyle, birliklerin incelemesini ve düşman tahkimatlarının keşfedilmesini yaptı. İskender'in önünde zor bir seçim vardı: Kaleyi (kuşatma topçuları, tarla tabancaları için doğru miktarda mühimmat, hükümlerle ilgili sorunlar, yakıt), hava şartlarını engelleyen, derhal fırtınaya ya da ayrılmak zorunda kalmak için maddi bir araç yoktu. Suvorov, 5 gün içinde saldırıya hazırlanmaya karar verdi. Bu süre zarfında, Galati dekolmanı Fanagori Grenadier Alayı takviyelerinin gelmesi ve topçu için mühimmat getirmesi gerekiyordu. Saldırı hazırlıklarına başladı. Her şey hızlı bir şekilde yapıldı, çünkü zaman yoktu, düşmanın eline geçen herhangi bir gecikme. Fashinas, hendekler, saldırı merdivenleri ve siper aletleri için hazırlanıyordu. Komutanlar düşmanın keşif surlarını gerçekleştirdiler. Saldırıdan hemen önce, düşman pillerini bastırması gereken topçu silahları için ateşleme pozisyonları. Askerler, özel olarak inşa edilmiş bir eğitim kampüsünde eğitildi (düşmanın surlarından dikildi), hendek ve hendenin bir bölümü oraya kopyalandı ve dolma yeniçeri koyuldu. Şirketten sonra, şirket yüzlerce yüz, sünnet savaşı yöntemlerini uygulayarak tahkimatı aşmayı öğrendi. Suvorov, psikolojik birlik hazırlığı yaparak onları kararlı bir savaş için hazırladı. Her gün birlikleri gezdi, askerler, memurlar, Kazaklar ve topçularla konuştu. Türk askerlerini rahatsız etmemek, top bombardımanına maruz kalmamak için işlerin çoğunun gece yapılması gerekiyordu. Saldırganların (öncülerin) eğitimine çok dikkat edildi, saldırı sütunları önünde bulundukları için bunlara çok bağlıydılar. İki taneden daha fazla pil üretildi, öncekilerden daha güçlü. Bir batarya Brossky Kapısı önünde diğeri - Kiliya'da yapıldı.
Eğitim kısa sürede tamamlandı, takviyeler geldi, Suvorov'un kuvvetleri 31 bin savaşçıya (28,5 bin piyade ve 2,5 bin süvari) yükseldi. Suvorov'un toplam 33 taburu düzenli piyade (14,5 bin asker), 8 bin çıkarılmış Don Kazakları, 4 bin Kara Kazak, 2 bin arnouts (Moldova ve Valah'lar), süvari süvari ve 11, süvari sari ve Siekhoş'un XNUMVX'i. Piyadelerin zayıflığı, süngü silahları olmayan, çoğunlukla kısa pimler ve kılıçlarla donanmış önemli sayıda sökülmüş Kazak'ın varlığıydı. Dolayısıyla, saldırı birlikleri kuşatılanlara sayısal olarak daha düşüktü. Kuşatma kuvvetleri topçusu görünüşte güçlüydü: 4 silahları sadece nehir filosundayken. Ancak sur ve burçlardaki boşlukları kırabilecek güçlü bir kuşatma topçusu yoktu. Donanma topçularının çoğu sadece yakın dövüşler için uygun küçük kalibreli idi. Ayrıca, sınırlı mühimmat saldırı için uygun hazırlıklar yapmayı imkansız hale getirmiştir. Sahada ve alay topçularıyla Suvorov, Türklerden üç kat daha az silah kullanıyordu. Kalenin doğu ve batı taraflarına yoğunlaştırdı, Tuna'nın kıyısından uzakta (Lassi, Lvov ve Kutuzov sütunları), burada 560 silahları vardı. Kalan silahlar, kalenin güney tarafına karşı adaya yerleştirildi; kuşatma birliklerinin diğer bölgelerine oldukça az miktarda topçu verildi. Sonuç olarak, tarlanın çoğu ve tüm gemi topçuları kalenin güney kısmına yoğunlaşmıştır. Böylece, Alexander Suvorov, Batılı araştırmacıların bu alanda öncü olduğunu düşündüğü Napolyon'dan önce, ana saldırı yönünde topçu yoğunluğunu yoğunlaştırdı.
Aralık 7'te, komutan kaleye iki harfli bir elçi gönderdi: Suvorov ve Potemkin'den, her iki ültimatom şeklindeki mesajlar, Muhammed Paşa'nın "kan dökülmesini ve zulmü" önlemek için teslim olduğunu öne sürdü. Türk askeri liderlerine yüz kurtarma fırsatı verildi, askerler kaleyi kişisel olarak bırakabilirdi silahve mülkü olan kasaba halkı. Yansıma için son tarih bir gün verildi. Suvorov laconic oldu: "24 görev ve irade için saatlerce düşünme, ilk çekimlerim zaten esaret, saldırı ölüm." Akşamları, Seraskir, 10 günlerinde Grand Vizier’in teslim olma iznini istemek için ateşkes istemek için uzun bir cevap verdi. Türk komutanı, Sultan'ın ordusundan Tuna'nın sağ yakasından yardım almayı umarak, kurnazca zaman aldı. Suvorov düşünmek için daha fazla zaman verdi - sabaha kadar. Aralık ayındaki 9, daha fazla müzakere için bir seraskir meclisinden geldiğinde, Suvorov bunun çok geç olduğunu ve İzmail'deki herkesin ölümüne mahkum olduğunu belirtti.
Suvorov son askeri konseyi topladı ve yoldaşlarına kısa ama özlü bir konuşma yaparak hitap etti: “Ruslar İsmail'e iki kez yaklaştı ve iki kez geri çekildi. Şimdi, üçüncü kez, sadece şehri ele geçirmek veya ölmek bizim için kalır. Doğru, zorluklar harika: Garnizon bir ordu, ancak Rus silahlarına karşı hiçbir şey duramaz. Biz güçlü ve kendinden eminiz. Bu kaleyi ele geçirmeye ya da duvarlarının altında ölmeye karar verdim. ” Kalabalığın etrafına bakarken, komutan "Tanrı ve vicdan" a güvenerek konuşmayı teklif etti. Karar aynıydı: “Fırtına!” Matvey Platov tarafından açıklandı.
Saldırı planı
Saldırı, gece için 10'ten Aralık 11'e (Aralık 21-22) planlandı. Ön etkinlikler 8'in Aralık akşamı başladı. Topçu Binbaşı General Peter Rtishchev tarafından denetlendi. 4 piller, kalenin nehir faşasına karşı inşa edildi, saldırıdan hemen önce bin kişi iki vardiya halinde inşaatlarında çalıştı. 9 Aralık'ta şafakta tüm kuşatma bataryaları ve Tuna Filosu gemileri kalenin bombardımanına başladı. Kalenin son bombardımanının saldırı arifesinde gece yarısı gerçekleşmesi planlanmıştı, sabah 6'a kadar sürülmüş olmalıydı ve ardından askerlerini vurmamak ve düşmanı korkutmamak için boşta ateş açmalıydı. 8 Bombardier gemileri özel bir görev aldılar, kaleye mümkün olduğunca yaklaşmaları ve saldırı başladığı anda birkaç önemli Türk tahkimatı başlatmaları gerekiyor. Saldırının başlangıcında kalan filosunun gemileri, kıyıdan gelen 20 kanallarında iki hatta çıkma ve doğrudan ateş yakma, kıyıları Türklerden uzaklaştırma görevini üstlendi. Filo, 2-bin taşıdı. bir rezerv olan iniş takımı. Düşman saldırıları durumunda, saatlik direkleri ikiye katladı ve ilave Kazak atı kazıkları tespit etti. Batarya her gün ve gece bir piyade taburu ve süvari rezerviyle korunuyordu.
Suvorov, nehrin her tarafına bir darbe de dahil olmak üzere kalenin her üç yüzüne aynı anda saldırı planladı. Saldırı, İshmael'in her yüzü için üç olan 9 saldırı sütunları tarafından gerçekleştirildi. Saldırı iki aşamaya ayrıldı: birincisi - dış tahkimatın ele geçirilmesi, ikincisi - düşmanın iç kalelerinin imhası, sokak savaşında garnizonun ortadan kaldırılması veya yakalanması. Her birlik ve bir konvoy grubunun kendi görevi vardı.
Batı cephesi, 7,5'e saldırdı, Ayırma (6, 5, Piyade ve 1, Arnouts), Korgeneral Pavel Potemkin. Binbaşı General Sergei Lvov'un 1'in saldırı sütunu, Tuna'nın sol yakasında İzmail'in en güçlü takviyesi olan Tabiya Kulesi üzerinde ilerletme görevini üstlendi. Palisade geçidinden geçmek ve şehre girmek için Kast'ın ağzını yenmek zorunda kaldılar. Şok sütununun yapısı şunları içeriyordu: Belarus korucularının bir taburu, Fanagori grenadier alayının 4 taburu, bir silahşör-Absheron şirketi. Palisadı kırmak için, sütuna balta, kazayağı ve diğer aletlerle birlikte 50 "işçileri" verildi. Binbaşı General Lassi'nin emrindeki 2-I sütunu, Bross Kapısı'nın kuzeyindeki Eski Kale'nin tahkimatlarını fırtınaya almaktı. Askerler 8 saldırı merdivenlerini yanlarında taşıyorlardı. Yekaterinoslav Jaeger Corps'un (yedekte biri) 4 taburu ve 128 atıcılarından oluşuyordu. Koruculara ek olarak, Belarus korucularının bir taburu da rezervdeydi. Binbaşı General Fyodor Meknob’un 3’in saldırı konvoyunda Khotyn kapılarını alma ve 8 saldırı merdivenlerini taşıma görevi vardı. Livonian rangers'ın 3 taburu, Trinity Musketeer Alayı'nın (yedek) 2 taburu oluşuyordu. Sütunların rezervlerine ek olarak, genel bir rezerv vardı: Seversky karabinerny, Voronezh hussarsky ve Don Cossack Albay Sychev. Süvari, Brossky ve Khotyn kapılarını aldıktan sonra, düşman savunması ihlal edildiğinde bir saldırı geliştirecekti. Aşırı durumlarda, saldırının ilk aşamasında saldırı sütunlarına yürüyerek yardımcı olmak için süvariler gönderilebilir.
Kalenin kuzeydoğu cephesi sol taraftaki 12-bin'e saldırdı. Korgeneral Alexander Nikolayevich Samoilov liderliğinde görevden alınma (3 bin normal piyade, 8 bin Don Kazakları ve 1 bin savunma). 4-I, Tugay Vasily Orlov’un saldırı sütunu Bender Kapısı bölgesine çarptı. 2 bin Kazak dahil, 500 rezerv oldu. Tuğgeneral Matvey Platov'un 5-th sütunu, düşmana Eski ve Yeni Kaleler arasında geniş bir oyukta saldırma görevini üstlendi. Sütun, 5 bin Don Kazak ve Polotsk Alayının (yedek) 2 Silahşör taburlarından oluşuyordu. 4 ve 5 sütunlarının genel liderliği Başlıca General Ilya Bezborodko tarafından gerçekleştirildi. Mikhail Kutuzov komutasındaki 6-I sütunu Kiliya Kapısı bölgesinde Yeni Kale'ye bir darbe yaptı. Şok sütunu, Bug Jaeger Corps'un 3 taburu ve aynı cesetlerden 120 atıcılarından oluşuyordu. Kutuzov'un güçlü bir rezervi vardı: Herson Grenadier Alayı'nın 2 taburu ve 1 bin Kazakları. Her sütundaki oklar, şaftın tepesinde beyaz ateşleme görevini ve burçların boşluklarını, düşmanın fırtına sütunlarında hedeflenen top tüfeği ateşi yapmalarına izin vermeme görevini üstlendi. Hemen rezerv sütunlar onu hemen meydanda izledi ve gerekirse hemen savaşa girdi.
Kalenin güney kıyı cephesi 9-bin'e saldırdı. dekolmanı (5 bin normal piyade ve 4 bin Kazak), Binbaşı General Ribas. Chatal adasından üç sütun indi. 1 sütununa Binbaşı General Nikolai Arsenyev başkanlık etti. Kolon, 5 st sütununa yardım ederek, tüm şehri Eski ve Yeni Kalelere (ve Platov sütununa, ancak diğer tarafa) ayıran oyukta çarptı. Şok sütunu, Primonia Nikolaev Grenadier Alayı, Livonia Yeger Kolordu taburu ve binlerce Karadeniz Kazaklarının 2'inden oluşuyordu. Albay A. Golovaty liderliğindeki üç Kazak yüzlü öncü yürüdü. Tuğgeneral Z. Chepiga'nın 2-th sütunu düşman pozisyonunun merkezine çarptı. Alexopol Piyade Alayı, Dinyeper Primorsky Alayı'nın 200 Bombası ve 1 Binlerce Kazak'ı içeriyordu. Hayat Muhafızlarının Preobrazhensky Alayı I. Binbaşı'nın 3-th sütunu Markov, Tabia'yı saklayan 1-th sütunu destekleme görevini üstlendi. Dinyeper alayının 800 grenadier, Böceğin taburunu ve Belarus korucularının 2 taburlarını, 1 bin Kazakları dahil etti.
Filo, ateşiyle birlikte Chatala'dan 1 ve 3 iniş sütunlarını destekledi. Gemiler iki savaş hattında inşa edildi. İlk olarak, gemide iniş kuvvetine sahip 145 küçük gemiler (özellikle Kazak tekneleri) vardı. İkinci 50 daha büyük gemide, ana ateş desteğini uygulamak zorunda kaldı. Suvorov'un planına göre, Lviv, Kutuzov, Arsenyev ve Markov'un sütunlarını basan bölgelerde, kara kuvvetlerinin ve nehir filosunun topçularına yoğunlaşmıştı. Bu yönler belirleyici oldu. Saldırganların eylemlerinin neredeyse en güçlü Türk destekli alanlarından birini - hisarı - etkilemediği not edilmelidir. Süvariler genel olarak, saldırganın ikinci aşamasında fırtına sütunlarını desteklemek için, kapıları yakaladıklarında ve şehre girmeleri mümkün olsaydı.
Suvorov, ilk etapta sütunlardan birinin dış tahkimatı ilk defa kıran ve taarruzu devam ettiren kentin odasına giren ilk olabileceğini öngörüyordu. Bu durumda, Türk komutanlığı rezervleri yoğunlaştırma, parçalanan Rus birliklerini kuşatma ve yok etme şansı buldu. Bu nedenle, Suvorov, emirden emir almadan kaleye izinsiz girmesi yasaktır. Aynı zamanda, sütun komutanlarının konuşmalarında büyük bağımsızlıkları vardı, özellikle, komşularına yardım etmek için bir rezerv gönderme hakkına sahipti. Suvorov'un gözlem merkezi, Meknob sütununun 3'i civarında küçük bir höyük üzerine yerleştirilmiştir.
Devam edecek ...