“Aşık yemin ister ve buna kızar. Özgürlük tarafından sevilmek istiyor ve özgürlük olarak bu özgürlüğün artık özgür olmamasını talep ediyor.” J.-P.’nin bu sözleri. Sartre hayatının mottosu olabilirdi. 1929’da Sartre, bir el ve kalp yerine sevgilisini bir «Aşk Manifestosu» tamamlamaya davet etti: birlikte olmak, ama aynı zamanda özgür kalmak. Özgür düşünen bir insan olarak ününe dünyadaki her şeyden çok değer veren Simone de Beauvoir, sorunun böyle bir formülasyonundan oldukça memnun kaldı.
Sartre ve Beauvoir arasındaki ilişkiler, aşk sorunlarına tuhaf yaklaşımlarına rağmen son derece güçlüydü. «Aşk» felsefelerinin ana yönleri, şimdi okuyucuların dikkatine sunulan kitapta sunulmaktadır.