26 Mart 2014 Çarşamba
25 Mart 2014 Salı
Bölüm 1
Özet: Adam öldürmekle suçlanıp bir süre hapis yattıktan sonra suçsuz bulunarak salıverilen ama özgürlüğüne kavuştuğunda da karısı tarafından terk edilen, şehir dışındaki evi yanan ve yeni aldığı arabası çalınan Ali Cezmi için hayat sona ermiş gibidir. Ta ki ifade vermek için gittiği polis karakolunda, kendisi gibi çaresiz olan genç kız Feraye ile tanışana kadar. Elli ikisindeki Ali Cezmi ile yirmi üçündeki Feraye kısa süre içinde birbirlerinin hayat arkadaşı olurlar ve para kazanmak için akıllarına gelen ilk yolu denemeye karar verirler: Blogger’lık. Fakat Ali Cezmi yerleştiği pansiyondaki oda arkadaşlarından biri intihar edince sarsılır.
"Buraya gelmekle hata yaptın... Seni affedeceğimi mi sanmıştın?"
Aynı anda bir silah patladı.
24 Mart 2014 Pazartesi
Adam öldürmekle suçlandı.
Hapis yattı.
Neyse ki özgürlüğüne kavuştu.
Karısı tarafından terk edildi.
Şehir dışındaki evi yandı.
Yeni aldığı arabası çalındı.
Bir pansiyonda yaşamaya başladı.
Oda arkadaşı intihar etti.
Ve şimdi sıkı durun: Hayatını Renklendirmeyi Unutan Adam'ın Katil Kim? başlıklı ikinci bölümünde, bir ölüm daha gerçekleşecek. Hem de bu sefer tetiğin bir ucunda Ali Cezmi, diğer ucunda Feraye var! Bu trajikomedi gittikçe ciddileşiyor mu, yoksa bize mi öyle geliyor?
22 Mart 2014 Cumartesi
Ocak'ta sadece bloga 12 yazı yazmışım.
Şubat'ta sadece bloga 13 yazı yazmışım.
Bu ay, daha ayın 22'si ve ben şimdiden sadece bloga 18 yazı yazmışım. Sizce ay bitmeden kaç yazı yazmış olurum? Neredeyse her gün yazdığım için, aşağı yukarı sayı belli aslında. Var mı arttıran?
"Sadece bloga" kısmını vurguluyorum, çünkü blog dışında okulun tablet dergisine de yazıyorum ve bir de güya önceliğim olan romanımla ilgileniyorum.
Palavra!
Blog ve dergi yüzünden romanımı son zamanlarda fazlasıyla ihmal ettim.
Ama benim de bağımlılığım bu sanırım: Yazmak.
Yazmadığımda vücuduma bir titreme geliyor ve beynimdeki uyarı sinyalleri çalışmaya başlıyor: Yaz! Bak bugün daha klavyedeki hiçbir harfe dokunmadın!
Biraz da sabırsızım galiba.
Blog ve dergiyle beni takip eden okurlarıma hemen ulaşıyorum diye, oralara daha çok yazmak istiyorum. Ama romanıma istediğim kadar kafa patlatayım, gecemi gündüzüme katayım onu belli bir tarihten önce kimse okuyamayacak ya nasıl olsa. Yani bilinçaltım bana böyle fısıldıyor galiba. Gerçi aklım her an için romanımdaki karakterlerde, olay örgüsünde aslında. Bu da bir gerçek.
Blog'lamanın en güzel saat dilimleri de şunlar galiba:
Her gece yatmadan önce.
Her sabah aç karnına.
1 - Sopa *
2 - Sopa (Chill Out Mix) **
3 - Hayrola
4 - Kim Bilebilir Aşkı
5 - Sarhoş Dünya
6 - İp
7 - Ok Yay
8 - Apayrı
9 - Bi Gideni Mi Var
10 - Nasıl Delirdim
11 - Hipnoz
12 - Pinokyo
13 - Yasak Aşk
14 - Naciye
15 - Biraz Özgürlük
16 - Uzaylı
17 - Kelepçe
18 - Kibir
19 - Romeo
20 - Yalan Olmasın
21 - Seni Sevi... Yorumlar Yok
22 - Fırtına
23 - Paranoya
24 - Pinokyo
25 - Sanma
26 - Yarasa
27 - Kumar
28 - Yaban Gülü
29 - Söndürülmez İstanbul
30 - Dön Bana
31 - Unutulmuyor
32 - Arsız
33 - Narsist
34 - Siz
35 - Ne Rüyası
36 - Burdayım
37 - Tribe Gir
39 - Gece Gündüz
40 - Sopa (Dans Remix)
41 - Bodrum
42 - Boşa Ağlayan Kız
43 - Kalpsiz
44 - Ben Kimim
45 - Böyle Olacak
46 - Neden Ayrıldık
47 - Yüzük
* "İlacın etkisi yok" sözlerini motto'laştıran, Hande'nin dönüm noktası ve en iyi şarkısı.
** "Sopa" gibi enerjisi yüksek ve hareketli bir şarkıyı depresif derinliklere çeken, müthiş bir düzenleme.
EN İYİ 3 ALBÜMÜ
1 - Hande'ye Neler Oluyor: Elektronik müziği geride bırakıp yeniden pop müziğe döndüğü şeklinde lanse edilen, ancak altyapısında oldukça sağlam elektronik melodiler bulunduran ve 2010 yılında çıkardığı albümü. Dönüm noktası. Sopa, Yasak Aşk, Bodrum ve Çöp gibi hit'leri başta olmak üzere her şarkısının altın gibi kıymetli olduğu tek albümü.
2 - Hayrola: Son elektronik ve 2009'da çıkardığı albümü. Hande'nin söz yazma konusunda da ne kadar başarılı olduğunun bir diğer kanıtı. Cüretkar bir kartonet çalışmasına sahip, enfes derecede elektronik bir albüm.
3 - Apayrı: Hande'nin pop müzikten yavaş yavaş sıyrılmaya başladığı ve elektronik müziğe geçişin sinyallerini verdiği, 2006 albümü. Yabancı bir şarkıcının albümü gibi, son derece Avrupai, sound'lar ve besteler çok ama çok iyi. House ve elektronik müziğin yumuşak birlikteliği. Aynı zamanda da sanki bir caz albümü. Albümün her şarkısı çok iyi ve yadsınamaz derecede kaliteli. (Biraz daha yazmaya devam edersem, birinci sıradaki albüm konusundaki fikrimi değiştireceğim.)
EN İYİ 3 KLİBİ
1 - Sopa/Yasak Aşk: Müthiş orijinal bir fikirle, iki şarkının aynı klipte birleşmesi. Çok ama çok iyi bir stüdyo klibi.
2 - Kim Bilebilir Aşkı: Avrupai havası asla eleştirilemez.
3 - Hayrola: Cüretkar ve muhteşem.
Hande Yener'in dış mekan klipleri değil de, iç mekan yani stüdyo klipleri ve tuhaf objeler taktığı/giyindiği klipleri çok daha başarılı. Romeo'daki "kaldırımdaki bacak dansı" ve Bodrum'daki "koltukta kocaman bir gözlükle oturduğu ve bacağını kırık gösterdiği sahne" de çok iyi. (Son Yener keşfim, Apayrı albümündeki Unut şarkısı. Fareli köyün kavalcısı, diyorum başka da bir şey demiyorum! Müthiş!)
Bu yazı dizisi, Funda Arar ve Gülşen ile devam edecek. Sizin önerilerinize ise her zaman açığım.
20 Mart 2014 Perşembe
Bir Orta Çağ kenti: Rodos yazımda sizlere şöyle söylemiştim: Yaz sezonunu kapatıp kış uykusuna yatmaya yüz tutmuş olan Marmaris için sonbahar belki de en güzel mevsimdir. Güneş çok yakmaz, deniz suyu ılıktır ve palmiyeli sokaklarda bisiklet sürme keyfi sadece size kalmıştır. Bu cümleler, bundan önceki sonbahara dek doğruluğunu koruyordu ve muhtemelen tarihe yazılacak olan bu istisna dışında bundan sonraki sonbaharlar için de doğru kalacak. Tabii ki ansızın geliveren şiddetli yağmurdan, yakın köylerde çıkan hortumlardan ve fırtınadan hava durumundaki kehanet gerçekleşmeden önce haberdar değildik. Ama hava durumunun böyle olacağını öğrenince, günübirlik yapacağımız Rodos gezimizi havanın güneşli olduğu bir önceki güne çekmeye karar verdik.
3 – Yalnızca barların ve diskoların değil, kafelerin ve restoranların çoğunun da kapalı olması hayalet kasaba etkisi verebilir. Açık bulduğunuz ilk yere DALIN!
4 – Her yerde arı Ege şivesi var. DİNLEYİN.
5 – Bisikletle şehri keşfetmek için bundan uygun zaman olabilir mi? PEDALLAYIN!
6 – Denize giren birkaç kişi göreceksiniz. Siz de GİRİN.
Sonuç: Yaz hemen gelll!
19 Mart 2014 Çarşamba
Yayından kaldırmak lazım...
Bazı insanların görüntüleri gidip gidip geliyor.
Kanalı değiştirmek lazım...
Yayın gününü değiştirmekle bile uğraşmamak...
İzlenme rekoru kıranlara koşmak lazım!
18 Mart 2014 Salı
17 Mart 2014 Pazartesi
Sizin hiç blogunuzla ilgili bir kararsızlık, bir karmaşa yaşadığınız oldu mu?
Öykü serilerimi beğeniyle takip ediyorsunuz. Ters Düz ya da Hayatını Renklendirmeyi Unutan Adam'dan en çok hoşunuza gideni okuyorsunuz. (Sahi, en çok hoşunuza giden hangisi?)
Günlük hayata ilişkin yorumlarıma hak veriyorsunuz.
Şehir etkinlikleriyle ilgili yazılarımı beğeniyorsunuz.
Tiyatro, sinema ve kitap eleştirileri yapıyorum. İlgileniyorsunuz.
Kafeler benden sorulur, biliyorsunuz!
Kişisel şeyler yazıyorum, onlardan da oldukça zevk alıyorsunuz.
Seyahat yazılarımı okuyorsunuz.
...
Ama işte ben bunların hepsine yetişmeye çalışırken yoruluyorum!
Bana, üstünde yoğunlaşacağım bir konu söyleyin diyorum, duymazdan geliyorsunuz, söylemiyorsunuz.
İstiyorsunuz ki "Hepsini yazsa da okusak..."
Yazıyorum, yazıyorum ama bu sefer de gördüğünüz gibi her gün bir yazı yayımlamış oluyorum!
Yazmak bir yandan hoşuma gidiyor tabii, bayılıyorum; ama öte yandan da yoruluyorum...
Bana ne önerirsiniz, bekliyorum...
Ve sizin karmaşa içinde olduğunuz blog konuları neler?
Yazın, hep beraber çözüm bulalım.
15 Mart 2014 Cumartesi
İşte gönlümdeki sıralama:
1 - Mitra
2 - Soho Green's
3 - Chef Edward's
4 - Time's Coffee
5 - Edward's Coffee
6 - Vira
11 Mart 2014 Salı
"Yeni dizilerin tahmini ömürleri: Kaç bölüm sürebilirler?" yazı dizimin ilkinde Kayıp ve Aşk'ın usta kadrolarına rağmen reyting alamayıp biteceğini yazmıştım, nitekim haklı çıktım. Bu serinin Cinayet ve Saklı Kalan dizilerini yazmıştım. Burada da haklıydım, çünkü Cinayet de erken final yaptı ve... Hayır, Saklı Kalan'ın bittiği falan yok, aksine yeniden doğuyor o dizi, bakın iki ay önce aynen şunları yazmıştım:
"Sezon ortasında başlayan bir diğer dizi olan Saklı Kalan ilk bölümü yayımlandıktan sonra sessiz sedasız yayından kaldırıldı. Mı? Şimdilik dizinin ikinci bölümü yayınlanmadı, ama Show Tv’nin belki de en iddialı dizilerinden biri olan Saklı Kalan, eğer ilk bölümündeki enfes kurgusunu devam ettirecekse, ekranlara acilen geri dönmeli. Melis Birkan’ın harika bir şekilde Defne ve Gülce ikizlerini canlandırdığı ve Öyle Bir Geçer Zaman Ki'nin Hasefe Hanım’ı Meral Çetinkaya’nın önemli bir karakteri oynadığı Saklı Kalan'ın konusu da ilginç: Holding patronu Murat Cevher’in hayatı eşi Süreyya ve kızıyla gayet yolunda gitmektedir. Defne ile karşılaşıp ona aşık olan Murat’ın eşi Süreyya intihar edince Defne de Murat’ın evli olduğunu öğrenir. Genç kadrosunda Özgür Çevik ve Burak Sağyaşar gibi isimlerin de rol aldığı dizide Neslihan Yeldan’ı da izliyoruz. Yeldan’ın belki de en akılda kalıcı performansı Sahra dizisinde canlandırdığıydı. Kısacası, Saklı Kalan eğer kendinden emin bir şekilde ekranlara geri dönerse, bence iki sezon devam etmesi kesin olan bir iş."
Dizinin yapımcıları sesimi duymuş olacak ki, dizi ekrana geri dönüyor.
Saklı Kalan'ın yeniden başlayacağı bugün gazetelere çıktı. Ben de teneffüste görür görmez bilgisayar odasına gidip yazıverdim bu yazıyı!
Büyük beğeniyle takip ettiğim Umutsuz Ev Kadınları'ndan sonra, Saklı Kalan'ın da dönüşünün nasıl olacağını merakla bekliyorum. Çok değil, bu pazar akşamı başlıyor dizi.
Sanırım, ileride medya kahinliği falan yaparsam, yerim şimdiden hazır!
10 Mart 2014 Pazartesi
İstanbul hızlı yaşayan bir şehir, kabul. Ama onun hızına yetişemediğimiz bir semti varsa o da Karaköy'dür. Her geçen gün yeni bir mekanın açıldığı Karaköy'de kafeleri takip etmeyi bırakalı çok oldu. Ama o civarda bir de bunlar varmış, daha yeni öğrendim:
Kamondo merdivenleri
Yeni kafeler, ama...
Karaköy'de şimdilerde de Bi Nevi ve Press adlı mekanlar yeni (Yani, Karaköy'ün tarihinde çoktan gömüldüler aslında çünkü açılalı bir ay geçti). Ben ikisine de gitmedim, sanırım gitmeyeceğim de. Eh, öyle her açılan kafeye gitseydik... Zaten bence hiçbiri de Dem'in verdiği lezzeti veremez. Yahu Dem Karaköy'ün maskotu be!
Ünlüler nerede?
O değil de, beni kandırdılar herhalde... Yahu o kadar Karaköy'deyim, daha doğru düzgün bir tanecik bile ünlü göremedim! Yani beşinci sınıf ünlüsüne bile razıyım, o derece! Gazetede her gün okuyoruz, ama gerçekte göremiyoruz sizi ey oyuncular ve şarkıcılar! Gerçi sizin göründüğünüz saatlerde ben mışıl mışıl uyuyor oluyorum ya...