Kritik Tehlike Altındaki Kakapo
Kakapos, Yeni Zelanda'da bulunan büyük, uçamayan, gece papağanlarının bir türüdür. Baykuş benzeri bir yüz, ördek benzeri bir yürüyüş ve penguen gibi bir duruşla tamamlanmış olağanüstü bir görünüme sahiptirler. Bu kuşlar, olgunlaştığında yaklaşık 6 kilo ağırlığındadır ve yuvarlatılmış kuyruklu ve sarı gagalı, yosun yeşili ila sarı renkli tüylere sahiptir. Kakapos, çok sayıda lekeli üreme sistemine sahip bilinen tek papağandır, ki burada erkeklerin birden fazla ortağı olabilir ve dişiler, eş bulmak için erkek gruplarına gider. Erkeklerin daha büyük olduğu görünür cinsel dimorfizmaları vardır. Kakapos erkekler gençlerin ebeveynlerinin bakımına katılmazlar.
Hızla Kaybolan Kakapos
Kakapos, Yeni Zelanda'ya özgüdür ve ülkenin adalarının çoğunda ve çok çeşitli habitatlarda daha önce yaygın şekilde dağılmış olsalar da, şu anda varlıkları yalnızca Codfish, Maud ve Little Barrier Islands ormanlarının bulunduğu ormanlık habitatlarıyla sınırlıdır. Yeni Zelanda. Kuşlar, 1930'da Kuzey Adası'ndan ve 1980'lerde Fiordland'dan kaybolmuştu. Hayatta kalan birkaç popülasyon Güney Adası ve Stewart Adası'nda kalmasına rağmen, bu kuşların avcılarının bu adalarda bulunması muhafazakarları kuşların çoğunu Codfish, Maud ve Little Barrier Adaları'na kaydırmaya zorladı. Kuşlar şu anda Uluslararası Doğanın Tehdit Edilen Türlerin Kırmızı Listesini Koruma Birliği'nin "kritik tehdit altında" kategorisinde yer almaktadır. 2014 itibariyle, Kakapo Recovery programındaki raporlara göre, Yeni Zelanda'da yalnızca 123 kuşun hayatta kaldığı bilinmektedir.
Kakapos'u Öldürmek Nedir?
Kakapos, doğası gereği, yırtıcı hayvan ve bol miktarda yiyecek olmayan okyanus adalarında hayatta kalmak için gelişti. Uçamayanlıkları ve dev boyutları bu gerçeğin doğru olduğunu kanıtlar. Bununla birlikte, doğanın tasarımı, insan kakapo topraklarına gelmeye başladığında kakapo'nun talihsizliği haline geldi. Polinezya'dan göçmenler olan Maoriler kendilerini ve hayvanlarını Yeni Zelanda'ya getirdiler ve kısa süre sonra çok sayıda kakaposun hayatını talep etmeye başladılar. Daha da kötüsü, kakapo'nun hoş ve güçlü kokusu, küflü bir doğal koku olduğu söyleniyor, kolayca yerlerini veriyor. Bilim adamları, kuşların kendileri güçlü bir koku alma duyusuna sahip olduklarından, güçlü vücut kokularının kokuyu kemosignal olarak kullanarak sosyal olarak bağlanmalarına izin verdiğine inanmaktadırlar. Kakapo'nun uçamayanlığı ve tehdit edildiğinde donma alışkanlığı ile daha da yardımcı olunan kuş avcılığı, böylece çok kolaylaştı. Maoriler sadece kuşları etleri, derileri ve tüyleri için yoğun bir şekilde avlamakla kalmadı, aynı zamanda Maoriler tarafından köpekleri ve Polinezya fareleri gibi adalara getirilen hayvanlar da kakapo popülasyonlarını daha da yok etti. Örneğin, sıçanlar öncelikle kakapo yumurtalarına ve civcivlerine tarihlenirken, köpekler de olgun kuşları avlamışlardır. Avrupalıların Yeni Zelanda'ya gelmesi, kuşların rahatsızlıklarını daha da artırdı, çünkü bu yeni gelenler, doğal kakapo habitatlarının geniş parçalarını temizlemeye başladılar ve aynı zamanda Avrupa'dan yerli kediler, ahırlar ve kara fareler şeklinde daha da fazla avcıyı getirdiler. Ayrıca, bu garip kuşun bilgisi dünyaya yayıldıkça, birçok koleksiyoncu bu kuşları yakaladı veya öldürdü ve onları müzelerde, hayvanat bahçelerinde ve kişisel koleksiyonlarda sergilemeye götürdü. Bu ele geçirilen kuşların çoğu bu yeni değiştirilmiş habitatlarda hayatta kalamadılar ve bunun sonucu olarak öldüler.
Bu Yaratıkları Kurtarmak İçin Ne Yapılmalı?
Tatlı kokulu kakapo'nun hızlı bir şekilde yok olması olgusu oldukça geç gerçekleşti. 19. yüzyılın sonlarında, Yeni Zelanda hükümeti, kakapoları koruma görevini, bu kuşların 200'ünden fazlasının avcı-Özgür Olmayan Adalar adasına kaydırdığı özel bir doğa bilimci olan Richard Henry'ye devretti. Ancak, kısa bir süre sonra, keçiler adaya girmeyi öğrendiler ve kakapo nüfusunu sadece 6 yıl içinde temizlediler. 1980'lerde ve 1990'larda, birkaç kakapo transferi grubu, kakaposları bir kez daha tamamen avcı-olmayan adalara taşımayı denedi. Şu anda, bu kuşların ve yuvalarının bu korunan adalarda güvende olmalarının yanı sıra, kakapo çiftleşme modellerini yönetme ve hatta popülasyonu artırmak için bu kuşlar arasında daha yüksek doğurganlık oranları sağlamak için suni tohumlama kullanma konusunda büyük çaba harcanmaktadır. daha güvenli bir seviyeye.