Kur'an'a Nokta ve Harake Konması
Kur'an'ı açıp baktığımızda bazı harflerin altında veya üstünde tek veya çift bazen üçlü noktalar ve "harake" denen ve sesli harf görevi yapan işaretler görürüz. Nokta yazılışı birbirine benzeyen harfleri ayırt etmek, hareke de kelhneleri doğru okumak için konuştur. Bunlar asıl Kur'an metninden olmayıp sonradan ilâve edilmişlerdir. Çünkü Kur'an'ın indirildiği sıralarda Arap yazısında nokta ve harake yoktu. Bunların konmasından maksat da Kur'an'ı herkesin yanlışsız ve kolay okumasına yardımcı olmaktır. Nokta ve harake Kur'an'ın asıl metninden olmadığı için, kolay ve yanlışsız okunmasını sağlamak gibi güzel ve yararlı bir amaçla da olsa bunların Kur'an'a ilâvesi bazı tereddütlere yol açmıştır. Fakat Kur'an ve Kur'an ilimleri konusunda belli bir olgunluğa ermemiş birçok kimsenin noktasız ve hareketsiz bir halde Allah'ın kitabını yanlış okumaktan kurtulamadıkları görülmüştür. Hâlbuki Kur'an'ı yanlış okumak günahtır. Doğru okumak şarttır. Bu Yüce Kitabı okumak ve feyiz almak isteyen milyonlarca insandan her birinin derin bir ilim sahibi olması mümkün olamayacağına göre hiç değilse yanlışsız okumasını sağlamak için âlimler Kur'an'a nokta ve harake konmasının yararı hatta bunun kaçınılmazlığı üzerinde görüş birliğe varmışlardır. Bu amaçla ilk defa Hicrî I. yüzyıl ortalarında (MS 680), Ebu'l-Esved ed-Düelî tarafından yalnız kelime sonlarına nokta şeklinde harake konmuştur. Bunun yararı görülünce geliştirilmiş ve Hicrî 2. yüzyıl ortalarında (MS 770) büyük gramer bilgini Halil bin Ahmet tarafından bugünkü şekliyle nokta ve harake konmuştur.