""İnsan nedir? Nasıl cevap vermeli buna? Bunun tanımını insanın kendisinde yani her bireyde bulabilriz. Ama doğru mudur bu? Her bireyde her bireyin ne olduğu bulunur. Fakat bizi ilgilendiren her insanın ne olduğu değil her insanin her an ne olmakta olduğudur """Hapishane Defterleri, Antonio Gramsci (Sayfa 33 - undefined)
İşgal ve Devrime giden yolİtalya'da İşçi Konseyleri Deneyimi, Antonio Gramsci (Sayfa 146)
İşçi kitleler tarafından fabrikaların işgal edilmesi en büyük öneme sahip tarihsel bir olaydır; sınıf savaşının ve devrimci gelişmenin zorunlu bir evresidir; ne var ki , bu olayın anlamını ve kapsamını kesin bir biçimde saptamak ve ondan kitlelerin siyasal bakımdan yükselmesine ve devrimci ruhun güçlenmesine yararlı olan tüm öğeleri çıkarmak gerekir.
Şayet, aydınlarla ulusun halk kesimi, yönetenlerle yönetilenler,Hapishane Defterleri, Antonio Gramsci
hükümet adamlarıyla halk arasındaki ilişkiler, duygu,tutkunun
anlayışa ve giderek bilgiye ( mekanik olarak değil
canlı bir biçimde) vardığı organik bir bütünleşme ile belirlenmiş
ise işte o zaman ve yalnız bu koşulla yönetenlerle yönetilenler,
hükümet adamlarıyla halk arasında bireysel öğelerin
değiş-tokuşu var demektir. Yani biricik toplumsal güç olan
yaşam birliği gerçekleşmiş, «tarihsel blok» yaratılmış de·
mektir.
Faşistlerin Sendika Stratejisiİtalya'da İşçi Konseyleri Deneyimi, Antonio Gramsci (Sayfa 168 - antagonizma - tezat)
En zeki faşistler, örneğin Mussolini gibileri, sınıflar üstü ideolojilerinin üretimde işlevi olmadığından, toplumsal antagonizmaların da bilincinde olmayan küçük burjuva katmanın ötesinde bir yaygınlığa kavuşamayacağını ilk anlayanlar'dandır. Mussolini, işçi sınıfının kendi devrimci bilincini hiçbir zaman yitirmeyeceğine inanmıştır ve asgari bir örgütlenme derecesine izin vermenin gerekli olduğuna inanmaktadır.
Devletin ele geçirilmesiİtalya'da İşçi Konseyleri Deneyimi, Antonio Gramsci (Sayfa 39)
Toplumu, mülk sahibi sınıfların çılgın ve kudurmuş güçlerinin sürüklediği ekonomik yıkım ve barbarlık uçurumuna düşmekten yalnızca işçi sınıfı kurtarabilir. İşçi sınıfı bunu, kendisini yönetici sınıf olarak örgütleyerek, siyasal alanda kendi diktatörlüğünü zorla kabul ettirerek yapabilir.
Fabrika Konseyi proleter devletin modelidir. Proleterİtalya'da İşçi Konseyleri Deneyimi, Antonio Gramsci
devletin örgütlenmesinin doğasında bulunan tüm
sorunlar Konseyin Örgütlenmesinin doğasında da bulunur.
Her iki Örgütlenmede de, yurttaş nosyonu değerini
yitirir; yerini yoldaş nosyonu alır; iyi ve yararlı
biçimde üretmek için işbirliği içinde olmak dayanışmayı
geliştirir, kardeşlik ve sevgi bağlarını çoğaltır.
Herkesin varlığı vazgeçilmezdir (elzemdir), herkes
mevzisinin başındadır, ve herkesin de bir görevi
ve bir mevkisi vardır.
İşçiler «kendi» Örgütlerinin, bütün olarak, kendiİtalya'da İşçi Konseyleri Deneyimi, Antonio Gramsci
yapısı ve karmaşık işleyişi içinde bulunduktan halde,
devrimci sınıf olarak tarihsel görevinin bilincine
varmış kitleye yabancı kalan, kendine özgü yasalara
uyacak kadar büyük bir aygıt halini aldığını hissetmekteler.
İradelerinin, kendi kurumlarında şimdi
varolan hiyerarşiler aracılığıyla, açık ve kesin biçimde
kendini dile getiremediğini hissetmekteler. Kendi
evlerinde bile, harcına kanlarını ve gözyaşlarını kattıkları,
sabırla, sebatla çalışarak yaptıkları evde bile,
makinanın insanı ezdiğini, bürokratizmin yaratıcı ruhu
kısırlaştırdığını, boş ve yavan amatörlüğün proleter
kitlelerin psikolojisinin hiçbir şekilde anlaşılamamasını ve sınai üretimin gereklerine (ihtiyaçlarına)
ilişkin kesin bir öğreti yokluğunu boşu boşuna
gizlemeye çalıştığını hissetmekteler.