Rusya Gezegeni uzmanlara, Rus-Türk ihtilafının askeri bir çatışmaya dönüşmesine izin verip vermediklerini sordu.
Türkiye hakkında çok şey biliyoruz. AT tarihsel sinsi sultanlar, Yeniçerilerin zulmü ve tabii ki Rusların zaferi оружия. Rus hükümdarlarının Osmanlı İmparatorluğu'na karşı ne kadar savaştıklarını hatırlıyoruz: Peter I, Anna Ivanovna, Catherine II, Alexander I, Alexander II ve son olarak I. Dünya Savaşı sırasında Nikolai II.
Son savaşta, Rusya oldukça ilerleyebildi ve yerli Ermeni topraklarını iade etti. Fakat devrim Rusya ve Türkiye'de patlak verdi. Leon Troçki, utanç verici Brest barışını sonuçlandırdı ve Kafkas cephesi varlığı sona erdi. Sovyet hükümeti, yeni arkadaşlarına Bolşeviklere - Kemal Atatürk partisi - döndü, hepsi Rus askerlerinin ve Ermeni milislerinin kanı ile fethedildi.
1921’te, Türkiye Büyük Millet Meclisi hükümeti ile RSFSR hükümeti arasında bir “dostluk ve kardeşlik” anlaşması imzalandı. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Stalin, Türkiye'ye toprak iddiaları vermeye ve eski Ermeni topraklarını elinden almaya çalıştı. Bunun nedeni, Türkiye'nin Hitler’in bir müttefiki olması nedeniyle tarafsızlığı ihlal etmesiydi. Fakat burada SSCB gecikti: Churchill zaten Fulton'da bir konuşma yaptı, soğuk bir savaş başladı. Türkiye, Kremlin’in tehditleri nedeniyle, mevcut Ankara ideologlarına göre, acilen NATO’ya katılmıştır. İttifak'a katılmanın bu nedeni Batı'da bile sorgulanıyor.
Brezhnev'e göre bir ticaret anlaşması imzalandı ve SSCB Türkiye'de oldukça enerjik tesisler kurmaya başladı, ancak ülke Sovyet halkının halk bilincinden on yıllardır yok oldu. Türkiye, perestroyka'ya kayıtsızlıktan kurtuldu ve en aktif şekilde Rusların günlük yaşamını istila etti. Başlangıçta, oradan, "mekikler" kürk mantolar, koyun derisi montlar, deri ceketler, spor kıyafetleri ve giyim pazarında satılabilecek her şeyi getirmeye başladı. Kısa bir süre sonra, aynı zamanda aniden ve bir şekilde belli belirsiz bir şekilde, Türkiye bir Rusya sağlık merkezine dönüştü.
Son yıllarda, Moskova ve Ankara, göründüğü gibi, ilişkilerde “romantik bir dönem” yaşadı, Kasım ayında 24'a kadar Türk Hava Kuvvetleri Suriye toprakları üzerindeki Su-24'imizi düşürdü.
14 Aralık'ta FFM'nin sabah havasında dinleyicileri hoş olmayan bir sürpriz bekliyordu. St. Petersburg Devlet Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Teorisi ve Tarihi Bölümü'nde doçent ve Türkiye'de bir uzman olan Alexander Sotnichenko, kategorik olarak “... ilişkilerin silahlı çatışmaya kadar gidebileceğini belirtti. Şimdi her şey buna gidiyor. ” Askeri bir çatışma tehdidi daha önce dile getirilmişti, ancak uzmanlardan hiçbiri bu kadar net konuşmamıştı. Silahlı bir çatışmayı ciddi olarak düşünen tek kişi Sotnichenko değil.
Savaşa karşı argümanlar
Daha önce olduğu gibi, gözlemcilerin çoğu imkânsız bir savaşın imkansız olduğunu ve yerel bir silahlı çatışmanın olası olmadığını düşünüyor. “Türkiye ve Rusya buna hazır değil ya da istemiyor. Diğer şeylerin yanı sıra, örneğin Türkiye için çatışmanın amacı anlaşılmaz. Türkiye'nin uçağı düşürdüğü zamanki hedefinin Rusya ile savaşmak değil, Suriye'deki operasyonumuzu mümkün olduğunca önlemek ve Rusya'yı ikna etmek veya Suriye'yi terk etmek ya da en azından Suriye'deki Türk çıkarlarına dokunmamak olduğunu düşünüyorum. Bence, Rusya’nın nükleer bir güç olması ve ilk olarak, Türkiye'nin askeri potansiyeli Rus’la karşılaştırılamaması ve ikincisi olarak, NATO’nun bir üyesi olması, çatışmaların kolektif bir mekanizmanın dahil edileceği anlamına geldiği kanısındayım. güvenlik ittifakı. NATO buna hazır hiç kimse değil, kimsenin buna ihtiyacı yok. Bu, olayın hemen ardından Türkiye’nin uçakla NATO’ya destek için başvurduğu anda ortaya çıktı. Genel olarak destek, Stoltenberg'in bazı sözlü ifadeleriyle sınırlıydı. Sonra birçok kişi bunun kişisel görüşü olduğunu, yani NATO'nun tepkisinin oldukça kısıtlandığını söyledi: bu sizin ikili meseleleriniz ve kendiniz için çözüyor, ”diyor siyaset bilimci Sergei Mikheev. NATO’nun tepkisi, ittifakın Erdoğan’ın tutkusundan ötürü Rusya Federasyonu’yla olan çatışmaya “uyma” niyetinde olmadığı yönünde bir işaret.
Stratejik İletişim Merkezi Başkanı Dmitry Abzalov, “DAISH'le (Rusya Federasyonu'nda yasaklanan organizasyon) DAISH'le yüz yüze olan Fransa'nın Türkiye’de dayanışma konusunda yardım etmeye başlayacağından şüpheliyim” dedi. - Muhtemelen, ne teröristlerle savaşmak için başta hava kuvvetleri olmak üzere askerlerinin gönderildiğini bildiren ne İngiltere ne de Almanya bunu yapacak. Sonuç olarak, Türkiye, kendisini ittifakın aşınmasına yol açacak oldukça ciddi bir askeri tecritte bulabilir. Neden? Çünkü bu durumda, örneğin, aktif askeri operasyonlara başlayabilen Polonya ya da oraya giren Ukrayna ya da Gürcistan olmayacağına dair hiçbir garanti yoktur. Girdikleri asıl görev korumadır. Koruma sağlanmazsa, bloğun anlamı nedir? Bu nedenle, radikal eylemler çerçevesinde, Türkiye tersi durumla karşı karşıya kalabilir ve aslında tüm ittifakı erozyona maruz bırakabilir. Bunlar, Dışişleri Bakanı Kerry ile müzakerelerle durumu hafifletmeye çalışan Washington'un da ilgilenmediği ilave risklerdir. Silahlı bir çatışma başlarsa, NATO ülkelerinin derhal karar vermesi gerekecek. Yerel bir çatışma olmayacak, bloğun bir çatışma olacak. Rusya Federasyonu, genel olarak CSTO üyesidir. ”
Askeri uçak "Tornado" İngiliz Hava Kuvvetleri Suriye'de IG'nin pozisyonlarına yapılan bir hava saldırısından sonra. Fotoğraf: Pavlos Vrionides / AP
Jeopolitik Sorunlar Akademisi'nin ilk başkan yardımcısı Konstantin Sivkov, “Rusya ile Türkiye arasındaki silahlı çatışmaların açıkça NATO’yla silahlı bir çatışmaya dönüşeceği açıkça anlaşılmalı” dedi. - Bu nedenle, Türkiye'nin Rusya ile geniş çaplı bir silahlı çatışmaya gideceğini söylemek gerekli değildir. Yerel çatışmalar mümkündür: Su-24 ile olan olayın türüne göre, yoksa bizimki bir şeyi vuracak. Ancak büyük zayiatlarla büyük bir çatışma mümkün değildir. Hala nükleer bir güçüz ve Türkiye intihar olmak istemiyor ”dedi.
Savaş için argümanlar
Rus Arap ve gazeteci Abbas Juma, “Bu soruyu iki hafta önce sorduysanız, böyle bir fırsatı düşünmediğime cevap veririm” dedi. - Bugün şu şekilde cevap vereceğim: Bu fırsata izin veriyorum. Bu öncelikle Türkiye'nin eylemleriyle belirtiliyor. Seinerileri gemimize yaklaştığında yakın zamanda Ege Denizi'nde meydana gelen bir olayı hatırlayın ve uyarı ateşi açmak zorunda kaldık. Bu, bir "kas gösterisinde" durmayacakları ve Rusya'yı kaderle dolu bir saatte yenmek için hala ateş açmamızı sağlamaya teşvik edecek bir ipucudur. Tabii ki, bu Ege Denizi'nde olmayacak, ancak büyük olasılıkla Suriye'de olacak. Oraya taşınıyoruz, çünkü onlar bize açık bir şekilde daha fazla "göz kırptılar". Suriye'de Türkiye, ülkenin kuzeyinde bir tampon bölge oluşturmayı planlıyor. Size hatırlatmama izin verin: Türkler Su-24'e saldırmadan önce bile bu bölge hakkında konuşmalar yapıldı. Tampon bölge nedir? Ve bu, ortaya çıktığı gibi, 1,5 bin transfer tanklar Kürtlerin esas olarak yaşadığı, görünüşte yerel halkı "İslam Devleti" nden korumak için. Aslında bu Irak'taki askeri genişleme ile aynı. Irak'ta, bu öncelikle Kürtlerin etkisini sınırlamak için yapıldı, ancak bu ikincil bir görevdir ve asıl amaç Irak'ın Rusya'yı yardım istemek ve ardından orada bir çatışma olacaktır. Artık tüm eylemleri Rusya'yı Ankara ve Moskova arasında silahlı bir çatışmaya yol açacak bazı eylemlere kışkırtmayı amaçlıyor. ”
Abbas Juma, “NATO ve Türkiye ile savaşmak istemiyoruz, çünkü NATO üyesi, çok cesur davranıyor” diye devam ediyor. - Çünkü, Su-24'in çekildiği anda ilk ifadenin “anlayacağız, bir soruşturma yapacağız, kesmeyelim” kategorisinden gelmediğini hatırlayın. İlki bir mesajdı: “Arkadaşlar, unutma, NATO’nun dostlarıyız ve bize karşı bir şeyler yapma girişimleri, NATO’ya karşı bir şeyler yapma girişimi olacaktır.” Aynısı bıyık "yoldaş" ın ağzından da duyuldu. Evet, uzun zamandır Avrupa Birliği'ne ihtiyaçları yok, Türkiye finansal olarak kendi kendine yeterli. Erdoğan, belli ki, imparatorluğun restorasyonu için megalomani ve hırs geliştirdi. Dolayısıyla pan-İslamcılık ve Pan-Türkizm. Karakteristik bir özellik, Gri Kurtların yükselişi ve onların Ankara'daki aktif sponsorluğudur. Gri Kurtların ne duyduğunu görebilirsin ve Erdoğan'ın ne istediğini anlayacaksın. Tutkular - Osmanlı Porto'yu eski haline getirmek için, Osmanlı Halifeliği - gözlerini kapattı. Ancak aynı zamanda NATO üyeliği Türkiye'ye, özellikle de Rusya'ya karşı olmak üzere tüm eylemlerde kesin bir “hoşgörü” veriyor. Erdoğan ve Davutoğlu, şimdi Batı ile aramızda kalıyor, Suriye yüzünden, Ukrayna yüzünden yanlış anlaşılmaların olduğu gerçeğini kullanıyor. Bu dalgada Erdoğan kendisi için bir isim yapmaya çalışıyor. Suriye'de Rusya ile silahlı bir çatışmaya girmeniz gerekiyorsa, Erdoğan'ın bu fırsatı değerlendirmekte başarısız olmayacağından emin olabilirsiniz. En büyük sorun, adamın kesinlikle kontrolden çıkmamış olması, Amerikalılar bile bunu anlıyor. Erdoğan, aramızda, gerçekte ölümün onu beklediğini anlamayan bir aptal. ”
“Türkiye ile Rusya arasındaki çatışma aniden gerçek oldu. Bu, Rusya’nın ve İran’ın ihtilafa müdahalesine rağmen Suriye’de iktidar değişikliği konusunda açıkça bir iddiada bulunmasının yanı sıra, Suudi Arabistan’da Sünni koalisyonunun “İslam devletine karşı” olarak adlandırılmasıyla da bağlantılı olarak ortaya çıktı. Esad'a karşı. " Koalisyonun gerçekliğinden şüpheliyim, yine de Suudiler bunun askeri bir ittifak olduğunu ve savaşmaya hazır olduğunu ilan etti. Bu hangi biçimde olabilir? Bilindiği gibi, Rus askeri uzay kuvvetlerinin Suriye'deki operasyona katılımı, gerçekten de Suriye ordusunun saldırılarının ve onu destekleyen Hizbullah benzeri hareketlerin, İranlı gönüllülerin vb. Başarısı için en önemli faktörlerden biri. Şu andaki Türk basınında (uçakla olaydan önce, Rusya Federasyonu'nun Suriye'deki operasyona katılımı pratikte tartışılmadı) Rusya basitçe düşman No 1. Ve şimdi iki seçenek düşünülüyor ”diye ekliyor Sotnichenko.
Türk milliyetçilerinin İstanbul'da tanıtılması. Fotoğraf: Ozan Köse / AFP
Alexander Sotnichenko'ya göre ilk seçenek şöyle olabilir: “Türkiye için ölüm, Halep şehrinin ya da şu anda Suriye birlikleri tarafından yürütülen Halep şehrinin kuşatılması gibidir. Çünkü silah bölgesinde çeşitli grupların arzı, ilaçlar ve diğer her şey kesintiye uğradı. Bu nedenle, artık genel olarak Türkiye'nin bu gruplara yardımının ne kadar arttırılacağına karar verildi. Ancak bu, Türk silahlı kuvvetlerinin kendilerine müdahalesi değil. İkinci nokta: Rus uçağının düşürüldüğü sınırda, Hatay yakınlarındaki bir bölge olan Bair-Budzhak'taki çatışma. Orada savaşan Türkmenler - çatışmadaki Türklerin ana “müşterileri”. Genel olarak, büyük olasılıkla, doğrudan çarpışma senaryosu altında gelişmesi muhtemel olmayan durum, en azından kimse orada Rus uçaklarını devirmiyor ve bu Türkmen militanlarının konumlarını aktif olarak bombalamaya devam ediyorlar. Türkiye'de gerçekten ciddi eylemlere karar verirlerse, Lazkiye'den uzak olmayan bir Rus askeri üssünde bir tankın atılması senaryosu geliştiriliyor. Ancak bu, herkesin anladığı gibi, gerçek bir savaş, gerçek bir savaş. ”
Uzman, “Ve daha muhtemel bir seçenek, Türkiye'nin Suriye bölünmesine aktif katılımıdır” diye devam ediyor. - Şimdiye kadar, Türkiye'nin konumu, Batı ve Suudi Arabistan'ın pozisyonları gibi, Rusya, İran ve açıkça söylemek gerekirse, Suriye liderliğinin Suriye'nin bütün toprakları üzerindeki gücünü elinde tutmasını engellemektir. Esad kalırsa, planları tamamen başarısız olmuştur. Bu nedenle, şu anda aktif olarak durum için hazırlanıyorlar - Suriye'nin olası bir itiraf alanı temelinde etki alanına bölünmesi için. Bu nedenle, şartlı olarak, Esad batı bölgelerini terk etmeli ve doğu bölgeleri Sünnilerin kontrolünde kalmalıdır. Bu fikir muhtemelen Suudi koalisyonunu somutlaştıracak. Ve planın uygulanması, Suriye birlikleri İslam Devleti ile doğrudan silahlı çatışmaya girdiklerinde başlayacak, yani İslam Devleti militanları tarafından sıkı kontrol edilen alanlara yönelik bir saldırı başlatacaklar. Bunlar Rakka'nın mahalleleri, bunlar petrol taşıyan bölgeler. Ardından "İslam Devletine" karşı sözde koalisyonun saldırılarının başlaması, görünüşe bakılırsa Türkiye ve Ürdün'den derhal ilan edilecek. Ve burada da, bazı problemler ve çarpışmalar mümkün. ”
Ancak Alexander Sotnichenko’ya göre, Erdoğan tamamen beklenmedik bir güçle engellenebilir: “Türkiye’nin Ortadoğu’da büyük bir çatışmaya katılması ve Türkiye’nin Rusya’ya bağları kopması nedeniyle yaklaşmakta olduğu ciddi bir ekonomik kriz askeri darbe. Yine de, Türkiye'deki mevcut ordunun, yıllar önce 10'te bulunan ordunun olmadığını hayal etmeniz gerekiyor. Mevcut hükümet, politik olarak en aktif olanı dağıtmak için her şeyi yaptı. Ancak her şey krizin derinliğine bağlı. Ordu açıkça NATO gibi Rusya ile savaşmak istemiyor ”dedi.