On yıl, tehlikeli F-22 "Raptor" hakkındaki anlaşmazlıkları sona erdirmiyor. F-35 “Lightning II” nin ortaya çıkışı - bir nesil savaşçının “bütçe” versiyonu - yangına yakıt ekledi: eğer büyük ve pahalı “Raptor” bile her zaman gereksinimleri karşılamıyorsa, sınırlı bir araç üstü ekipmanı olan tek motorlu bir savaşçıdan ne bekleyebiliriz? Genel olarak, “beşinci nesil” korkunç bir ıstırabla doğar - bu tür savaşçılara talepler çok belirsizdir ve pratikte uygulanması imkansızdır.
Başlıca koşullardan biri, uçakların radar ve termal alanlardaki görünürlüğünü azaltmaktır. İkinci koşul: süpersonik seyir hızı. Üçüncüsü süper manevra kabiliyetidir. Genellikle bu üç faktör “karşılıklı münhasır paragraflar” dır: güçlü motorlar ve mükemmel aerodinamik teknoloji, gizli teknolojinin gereklilikleriyle çelişir. Ayrıca, beşinci kuşak avcı en modern aviyoniklerle donatılmış olmalı ve pilot uygulaması kolay olmalıdır.
Bu arada, 50 yıl önce bile, “beşinci neslin” birçok gereksinimlerini karşılayan ve süpersonik seyir modunda uçan bir seri uçak yaratıldı. Tahmin edebileceğiniz gibi, A-5 “Vigilante” güverte bombacısı hakkında olacak.
Balistik füzeler küçükken ve Yuri Gagarin hala okuldayken, ABD ve Sovyetler Birliği acil nükleer silah dağıtma sorunu ile karşı karşıya kaldı. ABD stratejik bombardıman uçakları, uçak gemileri ve güverte taktı havacılık. 1953 yılında, Kuzey Amerika uçak üreticisi, kendi inisiyatifiyle, A-3 Skyworior subsonik bombardıman uçağının gelecek vaat eden bir yerine arama arayışı üzerinde çalışmaya başladı.
Şirket hatalı değildi - 1955’te ABD Deniz Kuvvetleri resmen böyle bir uçağın yaratılması için bir rekabet ilan etti. Mühendislere, “beşinci nesil savaşçı” nın yaratılmasında karmaşıklıkla karşılaştırılabilir bir görev verildi: NAGPAW projesi (Kuzey Amerika Genel Amaçlı Saldırı Silahı), Forrestal gibi ağır uçak gemisi destelerinden çalışabilen süpersonik tüm hava saldırısı uçaklarının geliştirilmesini içeriyordu. Uçağın tek görevi, düşmanın bölgesinde hedeflere nükleer mühimmat sağlamaktı.
Ağustos ayında, yeni uçak 1958 ilk uçuşunu yaptı ve bir yıl sonra Donanma, 55 süpersonik taşıyıcı tabanlı bombardıman uçakları temini için bir sözleşme imzaladı. оружияkim korkunç bir isim aldı A-5 "Vigilanti" ("Lynch Mahkemesi katılımcısı"). Deniz pilotları yeni tekniği sevdiler: 1960'te “uyanıklardan” biri, 28 kg kargodan 1000 kilometre yüksekliğine yükselen bir dünya rekoru kırdı.
Güleceksiniz, ancak yarım yüzyıl önce oluşturulan A-5 uçağı, modern beşinci nesil savaşçıların gereksinimlerinin çoğunu karşıladı:
Vigilanti, süpersonik bir seyir uçuş modunu (2000 m yükseklikte 11000 km / s) sorunsuz olarak gerçekleştirdi.
Dahası, güverteye dayalı bombardıman uçağı, standart silahların iç süspansiyona yerleştirilmesi gibi modern teknolojinin “gizli” olması ile ilgili önemli bir yapıcı öğeye sahipti. İki 1000 kiloluk bomba (2х450 kg) içeren gövde içindeki iki motor arasına dahili bir bomba bölmesi entegre edildi. “Gizli” teknoloji açısından bakıldığında, çok yönlü dikey kuyruk da uçağın radar görünürlüğünün azalmasına katkıda bulundu.
Aynı zamanda “süpermodernite” nin bir kesimi vardı: bir kereden fazla ağır bir “uyanık” savaşçılarla mücadeleye katılarak olağanüstü sonuçlar elde etti. Zaten üçüncü virajda, Vigilanti, F-8 Krusader (Crusader) avcısının güvertesine çarptı ve uzun süre kovalayabildi.
Süper bombardıman uçağının iyi dinamikleri ve hızlanma özellikleri vardı, kolay donanımlı Vigilanti'nin tırmanma hızı 172 m / s'ye ulaştı. Pratik tavan - 19000-20000 metre. Teoride, bombardıman uçağı daha fazlası için hesaplandı, ancak bir uçak gemisinin güvertesindeki taban uçuş özelliklerini kötüleştirdi. Uçağın güvertede işgal ettiği alanı azaltmak için, hidrolik aktüatörler kullanılarak kanat uçları yukarı katlanmış ve omurganın üst kısmı yana doğru bükülmüştür. Ağır bir kuyruk kancasını (iniş kancası) çekmek zorunda kaldık ve Vigilanti tasarımı ve şasisi, geminin güvertesine inerken yüksek dinamik yükler için tasarlandı, bu da, uçak gövdesinin ağırlığında daha büyük bir artışa neden oldu (uçak tasarımında titanyum kullanmak yasaktı).
Vigilante, zamanı boyunca çok büyük, ağır ve son derece yüksek teknolojili bir üründü. Çok çeşitli yenilikçi çözümler üretti: kova gibi ayarlanabilir hava girişleri, klasik aileron yerine rulo spoiler ve hatta bir bilgisayar (hatta her 15 dakikada asılı). Havacılıkta ilk defa, uçakta elektrikli bir uzaktan kumanda sistemi vardı (dümenler ile direksiyon arasında mekanik bir bağlantı yoktu). ABD Donanması'nın herhangi bir güverte uçağı gibi, Vigilanti havada yakıt ikmali için bir sistem aldı. Sonuç olarak, "vigilante" nin fiyatı bugünün fiyatlarında 100 milyon dolara yükseldi. Bu arada, Amerikalılar hala MiG-25 yakalayıcısının A-5'ten kopyalandığından emin, ancak dış benzerlik hala bir anlam ifade etmiyor.
A-5 bombacısı ile görüşürken, arabanın iki katı olduğunu hemen tahmin edemezsiniz. Kokpit gölgeliğinin camının arkasında yalnızca bir koltuk görünür. İkinci mürettebat üyesi, gezgin, uçağın gövdesinde bir yerde oturuyor. Varlığı bir bombacının yan tarafındaki iki küçük kapı tarafından verildi.
Kokpit kokpiti
Ve sonra bir yanlış anlaşılma oldu: 1960'te, Polaris balistik füzelerle sualtı stratejik füze gemisi "George Washington" savaş devriyeleri için çıktı. Roket teknolojisinin hızlı evrimi Vigilanti projesine son vererek nükleer silahların uçak gemilerinin güvertesine yerleştirilmesini etkisiz hale getirdi. Süper kahraman işsizdi ...
Viglante'yi perküsyon görevlerinin yerine getirme çabası fiyasko oldu - silahların askıya alınması için ilave dış direkler kullanılsa bile, ağır uçaklar hayalet avcı bombardıman uçağı için kaybetti.
Küçük bir not. Vietnam Savaşı'nın başlamasıyla ABD Donanması'nın çok farklı bir teknolojisine sahip olduğu ortaya çıktı, ancak tek bir normal saldırı uçağı yoktu: SkyHock hafif, ucuz, ucuz A-4 çok zayıftı ve bunun yanında gece ve olumsuz hava koşullarında da çalışamadı. "Phantom", belirtilen "evrensellik" ve "tüm hava şartlarına" rağmen "Skyhawk" dan çok uzakta değil. Kötü havalarda bütün hava uçakları uçmaz (Murphy kanunları). Ordu, “Phantom” un savaş yükünden veya çok yüksek hızından memnun değildi, bu da puan hedeflerini yenmeyi imkansız hale getirdi. Eski piston A-1 "Skyrider" (bir çeşit güverte IL-2) yeniden canlandırılması girişimi sınırlı bir pozitif sonuç verdi - jet uçağının yerini alamadı. Büyük bir Vigilanti'deki Ho Chi Minh'deki kamyonları kovalamak tam bir delilikti. Güçlü bir nişan sistemi ve 6 tonluk bir savaş yükü ile, taşıyıcı tabanlı platformun A-8 “Saldırgan” subsonik saldırı saldırı uçağını acilen başlatmak gerekiyordu. Ancak bu yeterli değildi - gelecekte, Kruseyder F-7 avcısına dayanan bir başka hafif ateş destek makinesi, A-8 Corsair tasarladılar.
O zamana kadar, 63 A-5 "Vigilante" bombacısı güverte havacılık yapısına eklendi. Memnun Kuzey Amerikalı yöneticiler Martini'yi Hawaii Adalarına içmeye gittiler: sözleşmeyi yerine getirdiler, gerisi onların sorunu değil. Deniz pilotları, benzersiz uçuş özelliklerine sahip yepyeni arabaları terk ettikleri için üzgündü. Acil bir şey düşünmek gerekliydi.
“Gözcülere gideceksin!” Deniz uzmanlarına kesin olarak çarpık askere bakmaya karar verdi. Ve "Vigilanti" beklentilerini utandırmadı ve özel bir uzun menzilli keşif RA-5C'ye dönüştü. (İngilizce keşif kelimesinden "R" harfi her zaman keşif değişikliği anlamına gelir). İç bomba bölmesine kameralar, ilave yakıt depoları koydular ve bu ekipmanı genişletilmiş bir kaporta ile kapattılar.
Fotoğraf Vigilante'nin boyutları hakkında bir fikir veriyor. Omurganın katlanmış tarafı açıkça görülebilir.
Güneydoğu Asya'daki aktif düşmanlıkların patlak vermesiyle, Vigilanti “gözler” oldu filo - Her uçak gemisinin kanadının bir parçası olarak, her zaman bir RA-5C bağlantısı vardı. Güverte izcileri, hava saldırılarından önce ve sonra hedefleri fotoğraflayarak Kuzey Vietnam ordusunun pozisyonları üzerinde saatlerce asılı kaldı. İkinci durumda, iş belirli bir riskle ilişkiliydi - Vietnam hava savunması, savaşa tam hazır olma durumundaydı ve intikam susuzluğu ile doluydu. "Uyarıcılar" sadece 2M hız ve maksimum uçuş yüksekliği ile kurtarıldı. Ve bu her zaman değil - 27 Vigilanti'nin enkazı ormanda düştü.
RA-5C yeni bir rol oynadı, 60'in ortasında filo yeni bir keşif uçağı partisi sipariş etti. Kuzey Amerika konveyörü açtı ve başka bir 91 Vigilanti'yi damgaladı. Bu tip uçak 70 in sonuna kadar uçtu ve Kasım 1979’te hizmet dışı bırakıldı. hikayeler yeni teknolojilerin ve fikirlerin geliştirildiği gelişmiş uçaklar gibi deniz havacılığı olarak kaldılar. Pilotlar bu canavarların güverteye nasıl yerleştirildiğini hala şaşırtıyor (bu sınır olmasa da - 1963'un düşüşünde, Hercules askeri nakliye uçağı, 20'i uçak gemisine başarılı inişler yaptı).
Muhtemelen sevgili okuyucular, bu hikayenin biraz ironi ile yazıldığını farkettiniz. Elbette, A-5 "Vigilante", beşinci kuşak avcı uçağına yakın durmadı. Su-35 (380 kg / sq. Metre) ile aynı kanat yüküne rağmen, Vigilanti'nin düşük ağırlığı Pugachev Cobra veya başka bir kompleks akrobasi gerçekleştirmesine izin vermedi. Aviyoniklerin karşılaştırılmasına gelince - Sanırım burada yorum yok.
Ancak 50'in yıllar önce, çoğu beşinci kuşak savaşçıya karşılık gelen bir savaş uçağı yaratmayı başarması, sizi merak ediyor. Aynı zamanda, Vigilante çift bombardıman uçağı olarak tasarlandı ve tasarımcıları süper manevra kabiliyeti ya da meşhur gizlilik düşüncelerine bile sahip olmadılar. Modern mühendisler, brülör kullanmadan süpersonik için savaşa önderlik eder; en iyi beyinler, örneğin iç silah bölümünün altında bir yer bulmak için gizli sorununu çözer. Ve çoğu zaman, en gelişmiş bilgisayar destekli tasarım sistemlerine, yeni malzemelere ve nanoteknolojilere sahip olarak, bu görevle başa çıkamazlar. Vigilante yaratıcılarının ilkel teknik çözümler sayesinde bu kadar şaşırtıcı sonuçlar almayı başarması şaşırtıcı.