Çalışmamız, günde iki saatten fazla televizyon izleyen veya günde bir saatten fazla zaman geçiren 8 ve 9 yaşlarındaki çocukların, 10 ve 11 yaşlarındaki akranlarına göre okuma ve matematikte daha düşük puanlara sahip olduklarını ortaya çıkardı.
8 ve 9 yaşlarında günde iki saat TV izleyen çocukların, iki yıl sonra okumada çok az TV izleyen çocuklara göre daha düşük performans gösterdiğini gördük. Bu, öğrenmede bir yılın üçte birinin kaybına eşdeğerdi. TV izlemenin aritmetik üzerinde hiçbir etkisi yoktu.
Günde en az bir saat bilgisayar kullanan çocukların aritmetik puanlarında akranlarına kıyasla iki yıl sonra benzer bir kayıp yaşandı. Bilgisayar kullanımı ile okuma arasında bir ilişki yoktu.
Bunun aksine, video oyunları oynamakla çocukların öğrenimi arasında hiçbir bağlantı bulamadık.
Çocukların fiziksel ve zihinsel sağlığı için dijital medya kullanımının sonuçları hakkında çok şey yazılmış olmasına rağmen, eğitim üzerindeki potansiyel etkisine çok az dikkat edilmiştir.
Çalışmamızı nasıl yürüttük
Çocukluktan Ergenliğe Geçiş Çalışması (CATS) 1,239 çocuğu içermektedir. Bu çocuklar araştırmaya 2012 yılında 8 yaşındayken girmişlerdir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Çalışmamız için, çocuklar 8-11 yaşları arasında iken CATS'nin ilk üç yılında toplanan bilgileri kullandık. Ebeveynlerden çocuklarının TV kullanımı (bilgisayarda yayın dahil), bilgisayar kullanımı (e-posta, okul çalışması, internet erişimi ve sohbet için) ve video oyunları hakkında rapor vermelerini istedik.
Akademik puanlar hakkında bilgi edindik. NAPLAN, Ulusal Değerlendirme Programı - Okuryazarlık ve Matematik.
Analizlerimizde çocuğun yaşını, cinsiyetini, önceki duygusal ve davranış sorunlarını ve sosyoekonomik durumunu dikkate aldık. Ayrıca, okul çalışmalarıyla mücadele eden çocuklar daha fazla medya kullanmayı seçebilecekleri için önemli olan önceki akademik performansı da hesaba kattık.
Çocukların elektronik medyayı kullanarak geçirdikleri zaman ilkokulun sonlarında (yaklaşık 10 yaşından itibaren) ve ortaokula geçişle birlikte artma eğilimindedir. Bu yıllar boyunca çocuklar tipik olarak kullandıkları medya türleri üzerinde daha fazla kontrole sahip olurlar.
Akademik sorunlar genellikle ilk olarak bu yıllarda ortaya çıkar ve okul terkini ve uzun vadeli akademik performansı öngörür.
8-9 ve 10-11 yaşlarında çocukların yaklaşık% 40'ı günde iki saatten fazla televizyon izliyordu.
17 ila 8 yaşındakilerin yaklaşık% 9'si günde bir saatten fazla bilgisayar kullandı - iki yıl sonra bu neredeyse ikiye katlanarak% 30'a çıktı.
8-9 yaş arasındaki dört kişiden biri günde bir saatten fazla video oyunu oynadı - bu, 10-11 yaşındakilerin üçte birine yükseldi.
Medya kullanmanın öğrenme üzerindeki kısa vadeli etkisine de baktık. İki saatten fazla TV izleyen veya günde bir saatten fazla bilgisayar kullanan 10-11 yaş arası çocuklar, akranlarına kıyasla (ancak okumada hiç yok) aritmetikte daha düşük puanlara sahipti - bu, bir yılın üçte birinin kaybına eşittir. öğrenmenin.
Bu bulgular, önceki medya kullanımı hesaba katılırken bile kaldı. Video oyunları ve akademik performans arasında kısa vadeli bağlantı olduğuna dair hiçbir kanıt yoktu.
Bu sonuçlar, kısa vadeli yerine okuma üzerindeki etkilerle bağlantılı kümülatif (veya uzun vadeli) TV kullanımı olduğunu göstermektedir.
Tüm cevaplara sahip değiliz
Bu çalışma, elektronik medya ve çocukların öğrenmesiyle ilgili tüm soruları yanıtlamıyor. Çocuklarının medya kullanımıyla ilgili haber vermeleri için ebeveynlere güvendiğimizden, çocukların medyayı nasıl ve neden yoğun bir şekilde kullandıklarını bilmiyoruz. Bu önemlidir, çünkü medyayı yalnızca pasif olarak görüntülemek yerine içerikle aktif olarak ilgilenmek ve üretmek, muhtemelen pozitif sadece pasif olarak görüntülenen medyaya kıyasla.
Çocuklar büyüdükçe ve kullanmaya başladıkça bu önemli olmaya devam edecek sosyal medya daha fazla (kullanıcıları belirten çoğu sosyal medya hesabı en az 13 yaşında olmalıdır). Çevrimiçi materyal oluşturmak ve göndermek için sosyal medyayı kullanmak ve ayrıca arkadaşlarla bağlantı kurmak zihinsel sağlık yararları sağlayabilir.
Bu aynı zamanda, pasif olan yoğun televizyon kullanımının neden zayıf öğrenmeyi öngördüğünü ancak aktif bir kullanım olan oyun oynamaya geldiğinde hiçbir etkisinin olmadığını açıklayabilir. Çalışmamız, bilgisayarların nasıl kullanıldığını ele almadı, ancak internette gezinmek ve çevrimiçi videoları izlemek de pasif etkinliklerdir ve muhtemelen bilgisayar kullanımı ile öğrenme arasındaki bağlantıyı açıklar.
Yoğun TV ile bilgisayar kullanımı ve öğrenme arasındaki bağlantının diğer olası nedenleri, fiziksel aktivite, uyku veya ev ödevi gibi diğer aktiviteleri yapmak için harcanan zamanı azaltmaları olabilir. Ayrıca konsantrasyonu azaltma potansiyeline sahiptirler.
Çalışmamız ne anlama geliyor
Pandemiden önce elektronik medya kullanımı zaten en çok popüler boş zaman etkinliği 7 ila 18 yaşındakiler için, ancak pandemi çocukların artık etrafta geçirdiği anlamına geliyor Ekranlarla% 50 daha fazla zaman.
Pandemiyle başa çıkmada elektronik medya hepimiz için çok önemliydi. Evden çalışmamıza, bilgi ve hizmetlere erişmemize ve aile ve arkadaşlarla ilişkilerimizi sürdürmemize olanak tanır. Çocuklar için bu, kilitlenmeler ve okulların kapatılması yoluyla eğitimlerine devam edebilmek anlamına geliyordu.
Yine de bulgularımız, ebeveynlerin ve öğretmenlerin çocuklara elektronik medya kullanımlarında rehberlik etmede karşılaştıkları zorlukları vurgulamaktadır. Ebeveynler için bir aile medya planı kullanım sınırlarını, cihazların ne zaman ve nerede kullanılabileceğiyle ilgili kurallar belirleyebilecekleri ve bir çocuğun seçim yapmasına yardımcı olabilecekleri yararlı bir araçtır. kaliteli içerik daha aktif olarak meşgul oldukları yer.
Tüm medya kullanımı faydalar ve riskler açısından aynı değildir. Aktif kullanımla, elektronik medya oluşturmak, bağlantı kurmak ve öğrenmek için araçlar haline gelebilir ve büyük faydalar sağlayabilir. Bununla birlikte, elektronik medyanın yalnızca çocuklara bakıcılık rolü üstlendiği yerde, daha kötü sağlık, sosyal ve duygusal gelişim ve öğrenmenin bunu takip etmesi muhtemel görünüyor.
Yazarlar Hakkında
Lisa Mundy, Araştırma Görevlisi, Murdoch Çocuk Araştırma Enstitüsü ve Ergen Sağlığı Araştırmaları Profesörü George Patton, Melbourne Üniversitesi