Güney eyaletleri
Güney eyaletlerinde (diğer adıyla Dixieland ) Güneydoğu büyük bir bölge vardır ABD'de . Amerika Birleşik Devletleri Nüfus Sayım Bürosu'nun coğrafi yönelimli tanımına göre , güney eyaletleri 2.384.143 km²'de yaklaşık 100 milyon nüfusa sahip toplam 16 eyaletten oluşmaktadır. Bunlar, Pennsylvania ve Maryland arasındaki sınır olan Mason-Dixon Hattı'nın güneyinde yer alan ve 1865'e kadar köleliğe izin verilen 15 daha doğu eyaletinin yanı sıra 1907'de kurulan Oklahoma'dır . Bu eyaletlerden en kalabalık olanı Teksas'tır .
Daha dar anlamda bu terim, Abraham Lincoln'ün ABD Başkanı seçilmesinden sonra 1860 / 1861'de Birlik'ten ayrılan on bir köle sahibi devleti ifade eder . Lincoln, bir eyalet meselesi olduğu için köleliğin kaldırılması çağrısında bulunmamıştı, ancak Kuzey Cumhuriyetçi, Güney'in desteği olmadan birinin cumhurbaşkanı seçilebileceğini kanıtladı. Onbir devletler kurdu Amerika Konfedere Devletleri , ama tabi idi Kuzey Devletleri'nde de İç Savaş (1861-1865). Geri yüklenen devlet bir bütün olarak siyah nüfusun sağlığını iyileştirmek için önlemler aldı ve Yeniden Yapılanma döneminde güney eyaletlerini doğrudan yönetti . Güney eyaletlerinin öncelikle politik ve kültürel olarak tanımlanmış daha büyük bir bölge olarak anlaşılması, bu tarihsel arka plana dayanmaktadır.
Tanımlar
Daha dar anlamda, güney eyaletleri, 1860 / 1861'de Birlik'ten vazgeçen veya Konfederasyon Devletlerine katılan eyaletlerdir . Konfederasyon Devletleri, Şubat 1861'de Güney Carolina , Mississippi , Georgia , Louisiana , Florida ve Alabama'yı içeriyordu ; Mart ve Temmuz 1861 arasında Texas , Virginia , Arkansas , North Carolina ve Tennessee katıldı.
Bu on bir eyaletin hepsi köle sahibi eyaletlerdi , ancak bazı köle sahibi eyaletler kuzeyde kaldı: Missouri , Kentucky , Maryland , Delaware . Batı Virginia , İç Savaş sırasında Virginia'dan ayrıldı ve 1863'te kuzeye katıldı. District of Columbia , sermaye Washington hala 1860 yılında kölelik aşina oldu. Bu şekilde görüldüğünde başkent bölgesi, Konfederasyonlara katılmamış köle tutma bölgeleri arasında sayılabilir.
Çoğu zaman güney eyaletleri, köleliğe izin verilen eyaletlerle eşitlenir. Bununla birlikte, 1800 civarında bazı New England eyaletlerinde durum hala böyleydi.
Amerika Birleşik Devletleri Nüfus Sayım Bürosu'nun tespitine göre , güney eyaletleri (daha doğrusu, coğrafi büyük bölge Güney = "Güney") yukarıda belirtilen on bir eyalete ek olarak (doğudan batıya: Delaware, Maryland, Batı Virginia, Kentucky ve Oklahoma ) ve başkent bölgesi (Columbia Bölgesi).
Güney eyaletlerinin alt alanları şu şekilde belirlenmiştir:
- Eski Güney : ABD'nin 13 kurucu eyaleti arasında (köle sahibi) güney eyaletleri . Delaware, Maryland, Virginia, Kuzey Carolina, Güney Carolina ve Georgia'nın doğu kıyısı eyaletlerinin çoğu, Eski Güney'in bir parçası olarak sayılır.
- Upland South veya Yukarı Güney: Güney eyaletlerinin kuzeyi, özellikle de kurulduktan sonra Konfederasyon Devletlerine katılanlar, yani Teksas, Virginia, Kuzey Carolina, Tennessee ve Arkansas. Daha geniş anlamda, Birlik içinde kalan devletler de sayılabilir.
- Derin Güney : Güney Carolina, Georgia, Florida, Alabama, Mississippi ve Louisiana'nın güney eyaletleri.
- Aşağı Güney : Bu terim ya Derin Güney ile eşittir ya da tarihçi Ira Berlin'e göre Güney Carolina, Georgia ve Florida'nın güneydoğu eyaletlerine daraltılmıştır.
coğrafya
Güney eyaletlerinin çoğu nemli bir subtropikal iklime sahiptir. Topraklar çoğunlukla verimlidir, güvenli dondan korunma dönemi altı aydan fazladır. Bölgedeki tipik bitkiler canlı meşe , manolya , kızılcık ve tütsü çamıdır .
Tarih
Sömürge öncesi dönem
800 yılı civarında, katmanlı toplumlar ilk olarak bölgede gelişti ve bir ekonomik fazladan kâr elde etti. Mississippi kültürü özellikle dikkat çekicidir. Kızılderililer tarım (özellikle mısır ) uyguladılar ve şehirlere yerleşmeye başladılar. Mississippi kültürünün en büyük şehri olan, Missouri ve Mississippi nehirlerinin birleştiği yerde bulunan Cahokia , 12. yüzyılda yaklaşık 20.000 nüfusa sahipti. Bu gelişmenin Orta Amerika Yerlileri tarafından ne ölçüde etkilendiği henüz kesin olarak araştırılmamıştır.
Ancak, medeniyetler 13. yüzyılda gerilemeye başladı. Nüfus azaldı, şehirler terk edildi. 16. yüzyıldaki Hernando de Sotos gezisi , belli ki uzun süredir terk edilmiş birçok yer buldu, kabilelerin ve kültürlerin birbirleriyle değiş tokuşu, eski zamanlardan arkeolojik buluntulardan okunabilenlerin sadece zayıf bir yansımasıydı.
Bölgenin sakinleri Sioux ( Quapaw , Biloxi ), Algonquian dil ailesi ( Pamunkey , Shawnee ), Iroquois dilleri ( Cherokee , Tuscarora , Westos ), Caddo ( Hasinai , Kadohadacho , Natchitoches ), Körfez dillerinin dil ailelerine aitti. ( Atakapa , Chitimacha , Natchez , Tunica ) ve Timucuan ( Apalachee , Choctaw , Oristas , Cusabos , Chickasaw , Guales , Alabama , Muskogee ).
Sömürge zamanı
İlk İspanyol seferleri 1527 / 28'de Pánfilo de Narváez ve Álvar Núñez Cabeza de Vaca tarafından ve 1539 / 40'ta çok iç bölgelere giren Hernando de Soto tarafından gerçekleştirildi. Tarihsel olarak hala tartışmalı olsa da, Mississippi kültürünün düşüşü İspanyolların keşif gezilerinden çok önce başladı, ancak bunlar silahlarıyla ve her şeyden önce yerlilere getirilen hastalıklarla başka bir ciddi darbe indiriyor.
1585'te Walter Raleigh , şimdiki Birleşik Devletler olan yerde ilk İngiliz yerleşimini kurdu . O oldu Roanoke İzlanda ( North Carolina Ancak son değildi, alınır). İngilizler, Virginia'da ilk kalıcı yerleşim yeri olan Jamestown'u 1607'de kurmayı başardı . Gibi New England , güney önce İngiliz Protestanlar doldurulan. Diğer dini topluluklar daha sonra eklendi.
Antebellum
1776'dan Birliğe Kabul
1776'da Amerika Birleşik Devletleri'nin 13 kurucu eyaletinden altısı köle sahibi güney eyaletleriydi: Delaware , Maryland , Virginia , Kuzey Carolina , Güney Carolina ve Georgia . Ayrıca köle eyaletleri olarak 1792 Kentucky , 1796 Tennessee , 1812 Louisiana , 1817 Mississippi ve 1819 Alabama Birliğe katıldı . 1821'de Birliğe katılan Missouri , 1836'da Birliğe katılan Arkansas ve 1845'ten beri Florida ve Texas da güney eyaletleri olarak kabul edildi . Tüm bu eyaletler köleliğe izin verdi.
Amerikan Başkanı ve Temsilciler Meclisi seçimlerinde, bir eyalet tarafından gönderilen seçmenlerin veya temsilcilerin sayısı, nüfusuna bağlıdır. Bu nedenle, ağırlıklı olarak güneyde yaşayan kölelerin hesaplamaya dahil edilip edilmediği önemli bir tartışma oldu. Bu ve benzeri soruları açıklığa kavuşturan 1787 Büyük Uzlaşmasında , kölelerin beşte üçünün sayılmasına karar verildi . Bu düzenleme 1865'te köleliğin kaldırılmasından sonra anlamını yitirdi. İronik bir şekilde, sonuç olarak, eski kölelerin zorunlu olarak seçmen vatandaşı olmaları gerekmese de güney eyaletleri öncekinden daha fazla temsilci aldı.
ekonomi
1790'larda Eli Whitney tarafından Egrenier makinesinin icadı ve Amerikan İç Savaşı ile pamuk birincil tarımsal meta haline geldi. Bu süre zarfında İngiliz tekstil endüstrisinin tedarikine önemli katkı sağladı. Milyonlarca hektarlık eski yaban hayatı açıldı; Sürece yoğun bir modernizasyon eşlik etti. 1800 civarında bir hektar pamukta çalışabilen aynı sayıda işçi, kendi kendine yetebilmesi için mısır tarlaları ve diğer meyvelerle desteklenen 1850 civarında on iki hektarlık bir alanda çalışıyordu. Çarklı vapurun geliştirilmesi , demiryolunun ulaşım için genişletilmesi ve telgrafın tanıtılması bu döneme girdi.
Güney eyaletlerinin çoğunda insanlar 1800 civarında kendi kendine yeterken , 1860'da kuzey eyaletleriyle yoğun ticaret ilişkileri vardı ve neredeyse tüm tüketim malları ve makineleri ithal edildi. Pamuk endüstrisinin merkezi, Mississippi eyaleti ve özellikle de Natchez şehir merkezi ile Mississippi Nehri boyunca uzanan güney Vicksburg bölgesiydi .
kölelik
Güney eyaletlerindeki tütün ve pamuk çiftliklerindeki ve tarlalardaki köle emeği, Karayip şeker kamışı tarlalarında önceden kurulmuş köle işçiliğinden farklıydı . Tütün ve pamuk yetiştiriciliği şeker kamışı yetiştiriciliğinden daha az güç gerektiriyordu - köle sahipleri kadınların yaklaşık yarısına sahip olabiliyorlardı. Ailelerin kurulmasını desteklediler, çünkü bunlar sadece (parasal) çocuk sağlamakla kalmıyordu, aynı zamanda potansiyel olarak dahil olanların Karayip'dekinden çok daha fazla kaybedecekleri olduğu için olası ayaklanmaları da önlüyorlardı. Buna ek olarak, köle isyanları iyi örgütlenmiş bir milis tarafından tomurcuklanmaya başladığından, güney eyaletlerindeki isyanlar Karayipler'dekinden daha az görüldü . Dahası, toplam nüfustaki kölelerin oranı, örneğin, beyazların çok küçük bir kolonyal üst sınıfı oluşturduğu İngiltere'nin Jamaika adasından çok daha düşüktü .
Köle işçiliği ya çete sistemine göre ya da görev sistemine göre yapılıyordu . Çete sisteminde köleler bütün gün (çoğunlukla köleleştirilmiş) bir gözetmen altında çalıştılar, görev sisteminde kendilerine belirli bir görev verildi ve tahsis edilen zamandan önce bunu yapmayı başardıklarında özgürdüler.
Tarlalarda ve çiftliklerde çalışan kölelerin çoğuna ek olarak, ev köleleri ve vasıflı işçiler de vardı. İkincisi, çiftlikte iş olmadığında, genellikle bu kölelerin biraz daha özgürce yaşamasına izin veren yakın kasabalardaki zanaatkârlara kiralanıyordu. Resmi olarak serbest bırakılma şansı zayıftı. Geleneksel olarak, mal sahipleri kölelerini özgürlüğe bırakma hakkına sahipti, ancak çoğunlukla bunu yalnızca kadın ev köleleri olan kendi (tanınmayan) çocuklarına uyguladılar. Ayrılmadan önceki son birkaç yılda, serbest bırakılan insanların köleleri huzursuzluğa teşvik edeceği korkusu büyümeye başladı, serbest bırakma hakkı kısmen tek tek eyaletlerin valisine kaydırıldı.
Tabii köleler de kaçmaya çalıştı. Sempatizanlar ve kölelik karşıtıların yardımıyla , bu, örneğin Yeraltı Demiryolu aracılığıyla sağlandı . İsyanlar nadir olsa da sabotaj daha yaygındı. Özellikle teknik olarak eğitilmiş köleler, hem teknik anlayışa hem de sahiplerinin makinelerine kendi eylemleri açıkça görülmeden büyük zarar verme kabiliyetine sahipti.
Köle sorusu
Kölelik karşıtı hareket, Güney'in korktuğundan daha az güce sahip olmasına rağmen, güçlü bir lobi grubuna benziyordu. Kuzeyliler ilke olarak köleliğe karşı olsalar da, güneyde de hızla kaldırılmaya karşıydılar. Sadece güneydeki kaostan ve katliamlardan değil, aynı zamanda kuzeye özgürleştirilmiş kölelerin kitlesel göçünden de korkuyorlardı. Güneydeki kölelik karşıtı propagandanın engellendiği güney devletlerinin eylemleri, basın özgürlüğünü tehlikeye atan kuzeyli devletleri de rahatsız etti.
Örneğin, kuzeye kaçan bir kölenin güneyde yaşayan sahibinin mülkü olarak görülmeye devam edilip edilmeyeceği tartışmalıydı. 1850 tarihli bir köle kaçış yasası, köle sahiplerinin kuzeydeki kölelerini veya kaçak köle olarak adlandırdıkları siyahları ele geçirmesi nedeniyle huzursuzluk yarattı. Köle olmadığının ispat yükümlülüğü ilgili kişiye aittir. Genel olarak, sadece birkaç vaka vardı, ancak köle sahipleri ile köleler ve onların yanında olanlar arasında kanlı tartışmalar vardı. İç savaş benzeri koşullar içinde Kansas de kanlıydı . Orada, köleliğin savunucuları güç kazanmak için bölgeyi manipüle etmeye ve Kansas'ın bir köle sahibi devlet olarak Amerika Birleşik Devletleri'ne katılmasına izin vermeye çalıştı.
1857'de Yüksek Mahkeme , kaçak bir köleye kuzey eyaletinde kalarak vatandaşlık verilmemesi gerektiğine hükmetti . Nihayetinde, köle sahiplerinin anayasal olarak güvence altına alınan mülklerini korumak önemlidir. Köleliğin muhalifleri, gelecekte köleliğin kuzeye de yayılması gerektiğinden korkuyorlardı. Çünkü kuzeyde mülkiyet hakları uygulanmaya devam edecekse, örneğin bir güneyli köleleriyle bir kuzey eyaletini ziyaret edebiliyorsa, sonuçta daha uzun veya sonsuza kadar kalmasına da izin verilecektir.
Kuzey ve güney eyaletleri arasındaki bir diğer önemli çekişme noktası, batıda yeni kazanılan topraklara köleliğin getirilip getirilmeyeceği sorusuydu . Kuzeyliler, tanıtılmaları halinde Birlik içinde azınlık olacaklarından korkuyorlardı. Örneğin, 1820'de, köleliğin ancak belirli bir çizginin güneyinde uygulanabileceği Missouri Uzlaşması'na ulaşıldı . Ancak uzun vadede, yeni kabul edilen birkaç eyaletin köleliğe izin vermesi nedeniyle güney eyaletleri geride kaldı. Kuzeydeki köle temelli tarım kârlı olmadığı ve kölelere ihtiyaç olmadığı için, bu en azından iklimsel nedenlerden kaynaklanmıyordu. Güneyin kuzey eyaletleri dışındaki ülkelerden işlenmiş mal ithal etmesini zorlaştıran ticaret düzenlemeleri de tartışmalıydı.
Güney eyaletlerinin sağlam temellere dayanan korkusu, bir bütün olarak eyaletteki nüfuzlarını kaybedecekleri ve nihayetinde iş yapış şekillerini sürdüremeyecekleriydi. Neredeyse ABD'ye gelen tüm göçmenler kölesiz eyaletlere yerleştiğinden, eyaletteki güney nüfusunun oranı bir bütün olarak düştü: 1830'da yüzde 42, 1850'de sadece yüzde 35 (ve beyazlara göre sadece yüzde 23) .
1860'a gelindiğinde, yalnızca Güney destekli adaylar Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olmuştu. Ancak o yıl, yeni Cumhuriyetçi partisi esas olarak kuzeyde olan Abraham Lincoln seçildi . Şahsen, köleliğin kaldırılmasından yanaydı; ancak köle sorununu devletlere bırakan yasal duruma saygı duyuyordu. Yalnızca üçte iki çoğunluk tarafından yapılan bir anayasa değişikliği Amerika Birleşik Devletleri'nde köleliği kaldırabilirdi.
Konfederasyonun 1860/61'de Kuruluşu
Lincoln'ün seçimine rağmen güney eyaletleri Birlik'te kalabilir ve köleliğin devam etmesine izin verebilirdi. Bununla birlikte, gelecekteki gelişmelerden korkan bazı köle sahibi devletler , Birlik'ten ayrılmaya ( ayrılma ) ve bir bütün olarak kendi devletlerini kurmaya karar verdiler .
Güney Carolina , yeni seçilen cumhurbaşkanı Mart ayında göreve gelmeden önce Aralık 1860'ta Birlik'ten ayrıldığını ilan etti. Görevdeki Başkan James Buchanan , bu çıkışın yasadışı olduğu görüşündeydi, ancak öte yandan onu zorla önlemenin yasal dayanağı yoktu; bu nedenle, Lincoln onu harekete geçmeye teşvik etmesine rağmen, eylemsiz kaldı.
Güney Carolina'nın ayrılışını Ocak 1861'de Mississippi , Florida , Alabama , Georgia ve Louisiana eyaletleri izledi . 4 Şubat 1861'de, Amerika Konfedere Devletleri'ni (CSA) kuran ve 11 Mart'ta kendi anayasalarını yayınlayan bu eyaletlerin temsilcilerinden Montgomery'de bir Geçici Kongre oluşturuldu . 1 Şubat 1861'de Austin'de düzenlenen bir kongrede istifa açıklaması kararlaştırılan Teksas , 23 Şubat'ta referandumla onaylanarak 2 Mart'ta yürürlüğe giren Teksas , 4 Mart'ta var olan ve Abraham Lincoln'ün göreve gelmesinden önce son eyaletti. İç Savaşın başında Birlik ve Konfederasyon Devletlerine katıldı.
12 ve 13 Nisan 1861'de Fort Sumter'a yapılan saldırı bir dönüm noktasıydı . Güney Carolina bölgesindeki kale federal idare altındaydı ve Güney Carolina tarafından ele geçirildi. Bu gerçek İç Savaşı başlattı ve şimdi Virginia , Arkansas , Kuzey Carolina ve Tennessee de Birlik'ten ayrıldı. Kalabalık Virginia Konfederasyonu'na katıldıktan sonra Virginia'nın başkenti Richmond , Konfederasyon'un başkenti Alabama'nın başkenti Montgomery'nin yerini aldı .
Bir bakışta Birlikten çıkış tarihleri:
- Güney Carolina: 20 Aralık 1860
- Mississippi: 9 Ocak 1861
- Florida: 10 Ocak 1861
- Alabama: 11 Ocak 1861
- Gürcistan: 19 Ocak 1861
- Louisiana: 26 Ocak 1861
- Teksas: 23 Şubat 1861
- Virginia: 17 Nisan 1861
- Arkansas: 6 Mayıs 1861
- Tennessee: 6 Mayıs 1861
- Kuzey Carolina: 20 Mayıs 1861
Köle sahibi eyaletlerden yalnızca Maryland, Kentucky, Missouri ve Delaware Birlik'te kaldı ve yalnızca ikincisinin kalıcı olduğu kabul edildi. Yeni Batı Virginia eyaleti 1863'te Virginia'dan ayrıldı ve Birliğe katıldı.
Savaş sırasında, güney eyaletlerinin büyük bir kısmı kuzeyden gelen birlikler tarafından harap edildi ve güney, kuzey deniz kuvvetleri tarafından kontrol edilen bir ticaret ablukasına maruz kaldı. Buna ek olarak, Güney, kendi ekonomik önemine olan yanlış güveniyle başlangıçta utanç verici pamuk nedeniyle kendine zarar verdi. Avrupa'daki pamuk mağazaları ise çeşitli uyarıların ardından doldu ve buradaki tekstil endüstrisi şu anda bir satış krizi yaşıyordu.
İngiltere ve Fransa gibi Avrupa devletleri kesinlikle Kuzey Amerika'da yeni bir devletten yanaydılar, ancak başlangıçta Birlik ile çatışmaya cesaret edemediler. Kuzey eyaletlerinin köleliğin kaldırıldığını ilan ettiği kurtuluş ilanı ile kuzey eyaletleri, özellikle İngiltere'de güçlü bir kölelik karşıtı hareket olduğu için zemin kazandı. Köle sahiplerinin lehine bir müdahale ülke içinde uygulanamadığı için İngiltere savaştan fiilen çıkarıldı. İngiltere olmadan Fransa da dahil olmaya hazır değildi. Çok daha kalabalık olan kuzeyin endüstriyel gücü nedeniyle, güney kazanamadı, ancak federal ordunun eski subay birliklerinin büyük bir kısmı güneyliydi ve güneydeki birlikler daha kararlıydı. 9 Nisan 1865'te Güneyli General Robert Edward Lee teslim oldu . Son Konfederasyon birlikleri 23 Haziran 1865'te Teksas'ta teslim oldu.
İç savaştan sonra, 1865
15 Nisan 1865'te, savaşın sonunda, Lincoln Washington'daki tiyatroya giderken öldürüldü. Bundan kısa bir süre önce, 31 Ocak 1865'te, Birleşik Devletler Anayasası'ndaki 13. Değişiklik nihayet Amerika Birleşik Devletleri'nde köleliği kaldırdı. Lincoln'ün halefi, Tennessee ve Demokrat'tan bir güneyli olan Başkan Yardımcısı Andrew Johnson (1865-1869), daha hafif muameleyle güney eyaletlerindeki insanları geri kazanmaya çalıştı. Ancak Kongre, güneydeki eski koşulların neredeyse hiç değişmeden devam edeceğinden korkuyordu. Bu nedenle, güney eyaletlerinin ancak önemli yasal reformlardan sonra Kongre'ye tekrar üye göndermesine izin verildi. Hatta zaman zaman güney eyaletleri bir bütün olarak devlet temsilcileri (sözde halı kazıcıları ) tarafından yönetiliyordu . Bu yeniden yapılanma döneminin sonu , Cumhuriyetçi Rutherford B. Hayes'in Başkan seçildiği ve son Birlik birliklerinin geri çekildiği 1877 yılında gerçekleşir .
Bununla birlikte, güney eyaletlerindeki Afrikalı Amerikalılar , ayrımcı önlemlerle oy kullanmaları zorlaştırılan ikinci sınıf vatandaşlar olarak kaldılar. Temel özellikleri ırk ayrımı kadar 1960'larda içine ısrar sivil haklar hareketi ve altında federal hükümet tarafından alınan tekabül eden tedbirler geçen Johnson'un . Ayrıca 1940-1970 yılları arasında milyonlarca siyah kuzey ve batı eyaletlerine, diğer yandan da güneye beyazlar göç etti.
siyaset
Siyasi anlamda, iç savaş federal düzeyde Cumhuriyetçi Partinin nadiren kırık kural tarafından 1932 yılında ilk yol açtı Yeni Anlaşma koalisyonu arasında Franklin D. Roosevelt'in kırıldı. Bu, 1960'lara kadar yalnızca Eisenhower hükümeti tarafından kesintiye uğratılan federal Demokratik hükümetin bir aşamasını başlattı . Güneyde ise Demokratlar tavrı belirledi; örneğin, 1874'ten 1979'a kadar Teksas valisi yaptılar.
1960'larda ve sonrasında seçmenler ve partiler yeniden düzenlenmiştir. Demokratlar, eski köle savunucuları ve güçlü bir muhafazakar güç ( Sağlam Güney ) olarak neredeyse rakipsiz olarak güney eyaletlerine hükmederken , artık birçok beyaz, yüzyılın başında daha muhafazakar parti olarak Demokratların yerini alan Cumhuriyetçilere geçti. Demokratik Başkanlar Kennedy ve Johnson'ın ayrıştırma politikaları bir nedendi. Bu aynı zamanda güneydeki birçok beyazın eyalet düzeyinde demokratik olarak oy kullandığı, ancak federal düzeyde cumhuriyetçi olduğu olgusunu da açıklıyor.
Kuzey eyaletlerinden ekonomik açıdan güçlü güneye Amerikalıların akışı, güney eyaletlerinin daha kalabalık hale gelmesi ve dolayısıyla federal düzeyde daha fazla ağırlık kazanması anlamına geliyordu. Öte yandan, bu aynı zamanda bu eyaletlerdeki Latin Amerika göçmenleri olan Hispaniklerin pekiştirdiği sosyal kompozisyonu ve oy verme davranışını da değiştirdi .
Kültürel açıdan güney
19. yüzyılda, tüm güney eyaletleri ortak olarak güçlü bir tarımsal yönelime sahipti - halihazırda büyük ölçüde sanayileşmiş olan kuzeyin aksine. Plantasyon tarımı özellikle kıyı ovalarında yaygındı. Bu nedenle, bu eyaletlerde kendine özgü bir kurum vardı , ABD Anayasası'nın kölelik dediği "özel kurum" . Ovalar üzerindeki plantasyon sahipleri ile Appalachianların dağlık bölgelerindeki küçük çiftçiler arasında önemli ekonomik farklılıklar vardı. Bu nedenle İç Savaş sırasında "ayrılma içinde ayrılma", Batı Virginia'nın Virginia'dan ayrılması ve Doğu Tennessee'nin Tennessee'den ayrılma teşebbüsü geldi.
Kuzey ve güney arasındaki sosyo-kültürel zıtlıklar, tüm sosyal sınıflar ve partiler boyunca ilerliyor ve yeniden yapılanma aşamasından bu yana eyaletler ile federal hükümet arasındaki siyaseti şekillendirdi. Nüfusun daha fakir kesimlerinden gelen güney eyaletlerinin beyaz sakinleri, bazen aşağılayıcı bir şekilde cahil olarak adlandırılır . Güneydeki bazı insanlar veya oradan gelenler de karakteristik bir aksan konuşuyorlar: Güney Çekilişi .
Güney eyaletleri sözde İncil Kemeri içerir . Bu bölge, Hıristiyan dininin yoğun uygulamaları ile bilinir; küçük kasabalarda bile nadiren düzinelerce kilise bulunmaz. Baptistler gibi dini grupların da bazen kendi güney ittifakları vardır.
İncil , blues ve country müziği güney eyaletlerinde ortaya çıktı . New Orleans oldu ve maviler için önemli bir merkezdir caz , Memphis Blues ve diğeri ruh . Nashville, Tennessee ticari country müziğinin merkezidir. Arasında "doğuştan" gibi rock 'n' roll sıklıkla gelen ilk atış Mississippi partner Elvis Presley Memphis çağırdı. Dixieland Caz , Kirli Güney ve Southern Rock güney eyaletlerinde hemen sonra adlandırılır.
Dixieland teriminin kökeni
Güney eyaletleri için ortak bir eşanlamlı olan Dixieland veya Dixie'dir . Bir teoriye göre, ismin Mason-Dixon çizgisinden geldiği söyleniyor . Bu, araştırmacılar Charles Mason ve Jeremiah Dixon'ın ölçtüğü Pennsylvania ile Maryland arasındaki sınır çizgisine ve daha genel olarak, güneyde köleliğe izin verilen ve kuzeyinde bulunan Amerikan eyaletleri arasındaki sınır çizgisine verilen addı. yasak. Başka bir teoriye göre, isim, zaman zaman Fransızca konuşulan New Orleans'taki devlet banknot baskı şirketi tarafından üretilen on dolarlık banknotlarda bulunan Fransızca "dix" (on) kelimesinden türemiştir.
Edebiyat
- David Bateman, Ira Katznelson, John S. Lapinski: Güney Ulus: Yeniden Yapılanmadan Sonra Kongre ve Beyaz Üstünlük. Princeton University Press, Princeton 2020, ISBN 978-0-691-20409-3 .
- Donald E. Davis, Craig E. Colten, Megan Kate Nelson, Mikko Saikku, Barbara L. Allen: Güney Amerika: Çevre Tarihi. ABC-CLIO, Santa Barbara 2006, ISBN 1-85109-780-5 .
- John B. Boles (Ed.): Amerikan Güneyine Arkadaş. Blackwell, Malden 2002, ISBN 0-631-21319-8 .
- Howard Temperley, Bölgeselcilik, Kölelik, İç Savaş ve Güneyin Yeniden Entegrasyonu, 1815–1877 . İçinde: Willi Paul Adams (ed.): Amerika Birleşik Devletleri (= Weltbild Weltgeschichte 30). Fischer Taschenbuch Verlag, Frankfurt am Main, 1994; ISBN 3-596-60030-8 , s. 71-124.
- çeşitli editörler: The New Encyclopedia of Southern Culture. 24 cilt. Kuzey Karolina Üniversitesi, Chapel Hill 1989-2013.
destekleyici dokümanlar
- Howard Temperley, Bölgeselcilik, Kölelik, İç Savaş ve Güneyin Yeniden Entegrasyonu, 1815-1877 , 90.
- Secession'un Yönetmeliği ( Memento içinde 4 Nisan 2004 , Internet Archive tam olarak)
- Howard Temperley, Bölgeselcilik, Kölelik, İç Savaş ve Güneyin Yeniden Entegrasyonu, 1815–1877 , s. 122.
- Jon Meacham: 'Yeni Güney'de Jon Meacham . Güney eyaletlerinin dönüşümü üzerine Newsweek dergisi dosyası, 2 Ağustos 2008