Ankara
'da oturan Güllü Demirel, hasta olan kızının tedavisi için gittiği hastanede soru sorduğu görevlinin kendine 'Kör müsün, okusana' diyerek kızmasına sinirlendi. Bunun üzerine Mamak Belediyesi'nin Başak Aile Merkezi'nde açtığı okuma-yazma kursuna katıldı. Önce harfleri, ardından heceleri, sonrasında sırayla kelime ve cümleleri hem yazıp hem de okuyabilen Demirel, çocuklar gibi önce kalem tutmayı, çizgi çekmeyi, harfleri, hecelemeyi öğrendi. Eli kalem tutan için sıradan görünen bu eylem, onun için ise mutluluğun adı oldu.