Tekerlemeler, etkinlikler, bağırışlar, ritimler, sponsorlar, buluşma ve selamlaşmalar, sosyal ağlarda saçma sapan konuşmalar. Bugün Rekabetçi serbest stil sahnesi gösteriye dönüştü ve ona binerek, rap ve onun sonuçları ana stadyumları dolduran ana akım müzik haline geldi Arjantin.
Ortada Duki, Trueno, Wos, Nicki Nicole, Bizarrap ve María Becerra’nın yürüdüğü zemini döşeyen düzinelerce rapçi ipucu istedi ve Tarihsel katılık nedeniyle kendilerine uygun olanı talep ediyorlar. Şöyle ki: Hip-hop kültürü hakkında daha fazla bilgi ve Spotify Wrapped’ın hala bir İsveç rüyası ve İnternet’in bir lüks olduğu dönemde rap yapanlara saygı.
Bazıları hâlâ listelerde yerlerini arıyor. En iyi durumda, diğerleri müzikal olarak dönüştüler ve diğer müzikal havuçların peşinden koşarak onay aldılar. En kötü durumda, birçoğu kendilerini işe ve aile-ekonomik sorumluluklara adamak için sanatı bırakmak zorunda kaldı.
Öncü sahne
“90’larda tamamlayıcı olmaya çalışmak zorundaydık; “Rapçi filmlerini bize gelen müziklerle hayal edin” diye açıklıyor. XXL İrione, Palermo’nun Buenos Aires mahallesindeki bir meydanda oturuyor. “O zamanlar kimsenin bilgisayarı yoktu ve bilgisayarı olan hiç kimse onu hip-hop malzemelerine bakmak için bile kullanmıyordu.”
Zamanın biraz daha gerisinde, kendine rapçi lakabını veren ilk kişi Caz Mel. Sanatçı, bir avuç başka isimle birlikte MC Ninjaplak şirketleri tarafından Avrupa’da moda olan dans ve elektronik müziği takip ederek rapçi tarafıyla yüzleşmeye zorlandılar. Teknotronik.
Juan Verilerikitabın yazarı Akışın evrimi ve fanzin Moshpit Posse’nin kurucusu (edebi eseri dergiyi yönettiği yılları değerlendiriyor), Illya Kuryaki ve Valderramas sözde “rapçi sahnesini” kutsayan grup olarak, çünkü “Arjantin rock kraliyetinin mirasçıları oldukları konusunda rock camiasından belli bir onay aldılar.”
Bunun onlara medyaya daha az dolambaçlı bir giriş yapmanın anahtarını verdiğini garanti ediyor (“Medya bize sepoylar gibi baktı” diyor Irione) ve müzisyenler için açıldıkları büyük sahnelere. Charlie Garcia Ve Fito Paez.
Dante hatırlıyor
Villa Urquiza’daki stüdyosundan (ve turne ve beste yapmanın koşuşturması içinde aceleyle), Dante Spinetta Páez’in Gran Rex’ini hazırladığı zamana dair bazı anıları canlandırıyor. Rosario’lu adam onlardan rap yapmalarını istedi Deri İmalatıaynı isimli albümden henüz kaydetmedikleri ancak zaten hit olan bir şarkı.
Albümün yapımcılığını üstlenecek birini ararken çok genç olan Spinetta ve Emmanuel Horvilleur yardım istediler Andrés Calamaro reddetse de (gündem sorunları nedeniyle yapamadı) Deri İmalatı Luis Alberto’nun başına geçti), ona iki albüm verdi: Cehennemi Yükseltmek ile ilgili DMC’yi Çalıştır Ve Daha Büyük ve Erteleyici ile ilgili LL Harika J.
“Eve döndüm ve henüz dinleyecek CD’lerimiz yoktu. Sonra şöyle oldu: ‘Bakalım kim bana onları dinleme şansı verebilir?’ Ta ki onu bulup kasete kopyalayana kadar,” diye gülüyor Flaco’nun oğlu.
Rap’e daha sonra erişenler ve Arjantin müziğinin saygın isimlerine yakınlığı olmayanlar için veri toplama noktaları daha dağınıktı: galeri Tahvil sokakpatencilerin ya da sadece düz siperlikli şapka takan insanların takıldığı bazı meydanlar.
“İçinde Rivadavia Parkı -yirmi yıl sonra, rekabetçi serbest stilin ve yerel yeraltının merkez üssü- hip-hop kartları, kartlar, kasetler ve posterler sattılar” diye anımsıyor Irione. “Posterleri aldım çünkü rapçi gibi giyinmiş insanları gördüm.”
O zamanlar hip-hop’a erişim, yalnızca bilgi eksikliği nedeniyle değil, aynı zamanda kesicilerin ve en aktif üyelerin gizliliği ve düşmanlığı nedeniyle de zordu. eski okul hareketin.
CNOikinci ulusal şampiyonu Red Bull Savaşı (o dönemde Horozlar Savaşı) Arjantin’de şunları ekliyor: “Serbest stil dövüşlerinde artık çocuklar kavga ediyor, sahneden iniyor ve bir Coca içiyor. Kendini hırpalamadan önce. “Kendini ölümüne savunmak zorundaydın.”
Bu saldırganlık dışarıdakilerle de içeridekilerle de karşılıklıydı. Bir rap partisine gittiğinde ayakkabı yerine spor ayakkabı giydiği için içeri girmesine izin verilmediğini de hatırlayan Spinetta, “Jazzy Mel ile belli bir rekabetimiz vardı çünkü ticari faaliyetlere karışıyordu” diyor.
Mevcut patlamaya giden yol
Zamanla sosyal ağlar geldi ve rap’in, serbest stilin ve tüm çeşitlerinin kitleselleştirilmesi. Her iki şeyin de baş kahramanların yeni nesil rapçilerin “yumuşatılması” olarak adlandırdığı şeyle örtüşmesi tesadüf değil.
Her ne kadar geçmiş nesillere saygı gösterilmesi talebini defalarca dile getirseler ve bazı çekinceleri olsa da, hepsi gençlerin akranlarıyla işbirliği yaparken bağ kurma, köprü kurma ve önyargılardan kurtulma becerisine değer veriyor.
Hatta CNO, Duki’nin kariyeri için çok önemliydi; Duki onu River’daki gösterilerinin açılışını teklif ederek ödüllendirdi ve Dante Spinetta, Trueno ve Ca7riel ile birlikte şarkılar yayınladı. İkincisi şöyle bitiyor: “Onlar tarihi yeniden keşfeden şehirli sanatçılar. “Bu genetiğin bir parçası olmaktan, o ilk şenlik ateşini yakmış olmaktan büyük gurur duyuyorum.”