Birçok ebeveyn, eleştiriyi eğitimin temel direklerinden biri olarak görür. Dahası, çocukları hakkında ne kadar çok eleştiri yaparlarsa o kadar iyi olacaklarını anlarlar; gelişecekler ve böylece diğerlerinden daha az alacaklar. Çocukluktaki katılığın, küçüklerinin yetişkinlik dönemi için bir başarı garantisi olduğu şeklindeki yanlış önermeden yola çıkarlar. Bunu kendi iyilikleri için yaptıklarına ve kendilerine yol açabilecekleri ıstırabın yetişkin dünyalarında ödüllendirileceğine ve bundan da fazlasının olacağına ikna olmuşlardır.
Aşırı eleştirel ebeveynlerin başladığı diğer yanlış varsayım, bu sevgidir. dozlanmalıdır ve daha fazladan daha az. Gerekenden daha büyük bir dozla, savunmasız hale gelme tehlikesi vardır. Bu tür ebeveynler çocukları için iyi şeyler yaptıklarına inanırlar.
Gerçek şu ki, bu öncüller nadiren beklenen sonuca ulaşır, yani güçlü ve sağlıklı yetişkinler haline gelen çocuklar, duygularını yönetme yeteneklerine imrenirler. Aslında, çoğu durumda aşırı eleştirel ebeveynlerin çocukları, ancak ebeveynliği aştıklarında gelişmeyi başarır. teslim aldılar,o zaman bükülmüş duygusal düğümler. Buna daha detaylı bakalım.
“Kendinizden her şeyi isteyin ve başkalarından hiçbir şey istemeyin”.
-Charles Fiessinger-
Neler Okuyacaksınız? →
aşırı eleştirel ebeveynler
Aşırı eleştirel ebeveynler genellikle çocuklarına kendi düşüncelerini yansıtır. hayal kırıklıkları. Bu şekilde yetiştirilmeleri de alışılmadık bir durum değil ve bu onlara hayatta büyük hayal kırıklıkları getirse de, bunu yapılacak doğru şey olarak görüyorlar.
Bu eleştiri ve talep fazlalığı, genellikle, aşağıdakilerin öne çıktığı çeşitli şekillerde kendini gösterir.
sertlik ve ciddiyet
Aşırı eleştirel ebeveynler genellikle disiplin konusunda çok katıdır. ve kurallar. Onun eğitim tarzında dövüşçü bir şey var.
Çocukları üzerinde titiz bir kontrol uygularlar ve onlardan akademik sonuçlar talep ederler. Eğlence aktivitelerini kısıtlar ve arkadaşlarını “seçirler”. Çoğu durumda, grup içinde değerli kimsenin olmadığını düşündükleri için gruplarıyla ilişki kurmalarını bile engellerler.
sürekli basınç
Bu ebeveynler, sorun ne olursa olsun ve koşullar ne olursa olsun, haklı olduklarına ikna olmuşlardır.. Bu nedenle, çocuğun ne düşündüğüne veya ne istediğine güvenmeden ne yapması gerektiğine veya yapmayı bırakmasına karar verirler. Yönergelerinden sapan herhangi bir bireysel tezahürü göz ardı ederken yön ve hedeflere işaret ederler.
hipervijilans
Aşırı eleştirel ebeveynler de aşırı uyanıktır. Hata yapmamaları için çocuklarının adımlarını saplantılı bir şekilde izlemeleri gerektiğini düşünürler. Çocuklarının hayatlarını işgal ederler, karar vermelerine ve yaptıklarını izlemelerine izin vermezler, genellikle onları sorgular ve “iyileştirirler”.
yüksek beklentilere sahip olmak
Bu ebeveynler için çocuklarının öne çıkması çok önemlidir.. Normal ortalamada olmaları onları hayal kırıklığına uğratıyor: Daha iyi olmalarına ihtiyaçları var. Bu nedenle, diğerlerinden daha fazlasını başaramadıklarında hayal kırıklığına uğrarlar ve hatta çocuklarını cezalandırırlar.
tanınma eksikliği
Aşırı eleştirel ebeveynler için çabanın önemi yoktur, ilerlemenin de önemi yoktur.. Yalnızca sonuçlara bakarlar ve yalnızca bu tür sonuçlar değerli olduğunda takdir sunarlar. Aksi takdirde, başarılardan habersiz olacaklardır.
manipülatörler
Bu tür ebeveynlerin çocuklarıyla ilişki kurmak için şantaja başvurmaları çok yaygındır. zımnen veya açıkça çocukların omuzlarına onları mutlu etme sorumluluğunu yüklerler. Bu şekilde, çocuk onları “memnun ederse”, baba veya anne mutlu olacaktır. Aksi takdirde, mutsuz olacaklar.
Aşırı eleştirel ebeveynlerin etkileri
Başından beri belirttiğimiz gibi, aşırı eleştirel ebeveynler, mutlu çocuklar ve dolayısıyla da mutlu yetişkinler yetiştiremezler. Başarılı olurlarsa, bunun nedeni, çocuklarının etki alanları dışındaki olaylarla ilişki kurmayı öğrenmeleri olacaktır. Diğer modellerle, diğer modellerin referansı altında.
Bu tür ebeveynliğin en sık görülen etkisi güvensizliktir.ne yaparsa yapsın asla yeterli olmayacağı kişide kök salan duygu.
Aynı şekilde, Bu tür ebeveynlerin çocukları genellikle kaygı taşıyıcılarıdır.. Kendilerinden verebileceklerinden daha fazlasını talep etmeyi öğrenirler ve aldıklarından tatmin olmazlar. Önce ebeveynler, sonra da herkes tarafından sürekli olarak onaylanmama korkusu vardır. Kendileriyle barışık olamazlar ve bunun depresyon tohumlarını ekmesi nadir değildir.
En yaygın olanı, bu çocukların özerklik veya sosyal becerilerin birçoğunu geliştirmede başarısız olmalarıdır.. Genellikle başkalarının onayına bağımlı hale gelirler ve kendileri olamazlar. Bu şekilde aşırı eleştirel ebeveynlerin ana meyvesi mutsuz çocuklardır.
Otoriterizmin yaraları, iyileşmesi en uzun süren yaralardır.
Otoriterizmin yaraları izlerini bırakır ve nüfusun büyük bir bölümünün çeşitli şekillerde gizlediği bu görünmez yaradır. Devamını oku “
Hiperkritik ebeveynler mükemmel çocuklar yetiştirmez girişi ilk olarak Harika Akıl’da yayınlandı.