Şems:
“Ey müslümanların imamı! bir müşkülüm var. Hz. Muhammed mi büyük, Bayezid-i Bistami mi?
sorunun heybetinden kendinden geçen mevlana, kendini toplayınca;
“Bu nasıl sual böyle? tabi ki, allah’ın elçisi Hz. Muhammed bütün yaratıkların en büyüğüdür.”
o zaman Şems:
“O halde neden Peygamber bu kadar büyüklüğü ile Ya Rabbi seni tenzih ederim, biz seni layık olduğun vechile bilemedik” buyururken,
Bayezid, “ben kendimi tenzih ederim! benim şanım çok yücedir. zira cesedimin her zerresinde Allah’tan başka varlık yok!..” demekte?
mevlana:
“Hz. Muhammed, müthiş bir manevi susuzluk hastalığına tutulmuştu,’biz senin göğsünü açmadık mı?’ şerhiyle kalbi genişledi. bunun için de susuzluktan dem vurdu. o her gün sayısız makamlar geçiyor, her makamı geçtikçe evvelki bilgi ve makamına istiğfar ediyor, daha çok yakınlık istiyordu.
Bayezid ise, bir yudum suyla susuzluğu dindi ve suya kandığından dem vurdu. vardığı ilk makamın sarhoşluğuna kapılarak kendinden geçti ve o makamda kalarak bu sözü söyledi.”