Memlekette yeni bir dizayn peşine düşünenlerin futbol pastasından daha fazla pay alıp, dağıtıp ve iktidarlarını daha da sağlamlaştırma adına yaptıkları hamlelerden biriydi bu, ki 17 Aralık'ta yaşananların ardından biraz daha netleşti mevzu.
İlk günden bu yana Fenerbahçe'nin şike yapmadığına inandım ve bunu savundum. Bu savunmayı yaparken hiçbir vakit Aziz Yıldırım'dan da bir kahraman yaratma çabasına girişmedim. 3 Temmuz öncesi getirdiğim eleştirileri bu süreçte de krizi iyi yönetemediği ve gereken kararları alamadığı için devam ettirdim.
"Renk körü olduk göremedik!"
"Fenerbahçe'yi ne yapsınlar? Amma da komplocu oldunuz. Renk körlüğünden önünüzü görmüyorsunuz" eleştirileri karşısında yapılan operasyonun futbolu temizlemek amacı gütmediğini anlatmaya çalıştık. Şimdi iktidar ve cemaat arasında yaşananlar Fenerbahçe'nin hangi kavganın bir nesnesi haline getirilmeye çalışıldığını ortaya koyuyor.
Toz bulutu dağıldığında çok geç olacak
Bir yanda "Biz safmışız. Daha ne verelim. Ne istediniz de vermedik?" tadındaki pişmanlık cümleleri bir yanda kongreye müdahale çabaları. Bir yanda Ergenekon ve benzeri davalarla ilgili vazgeçişler, U dönüşleri. Bu geri vites hikayesi yazılmadan çok ama çok uzun zaman önce bu işin bir şike hikayesi olmadığına inandım. Halen de inanıyorum. Gerisi de hikaye. Siz isterseniz temiz krampon operasyonunun Türk futbolunu lavanta kokulu günlere taşıyacağına inanmaya devam edin yine. Bir gün "Yaz" geldiğinde bir kez daha konuşuruz.