Dünya yakında seri katillerin istilasına uğrayabilir. Hepimizin bildiği gibi, bal arılar çok önemli bir rol oynar Jeffrey Dahmer, Ed Gein ve daha nicelerini yakalamada. Eğer şimdi harekete geçmezsek, seri katiller galip gelecek.
Şaka bir yana, bal arılarının ömrü elli yıl öncesine göre 50% daha kısa. Laboratuvarda tutulan bal arılarının ömründeki bu azalma, bal üretimindeki son düşüşlerin ve koloni kayıplarının sorumlusu olabilir.
Bal arılarının ömrü 50% kadar azaldı
Maryland Üniversitesi entomologları tarafından yapılan yeni bir çalışma, kontrollü laboratuvar ortamında tutulan bal arılarının yaşam süresinin 1970'lere kıyasla 50% daha kısa olduğunu ortaya koyuyor. Laboratuvar ortamında tutulan bal arılarının ömründeki bu azalma, son yıllarda yaşanan koloni kayıplarını ve bal üretimindeki düşüşü açıklamaya yardımcı olabilir. Son yıllarda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki arıcılar tarafından gözlemlenen artan koloni kaybı ve azalan bal üretimi eğilimleri, bilim insanları günümüzün daha kısa yaşam sürelerinin etkisini modellediğinde yansıtıldı.
Bal arılarının koloni sağlığı azalıyor
Arı kolonileri doğal olarak bozulduğu ve öldüğü için, koloni değişimi arıcılık endüstrisinde yaygın bir olaydır. Bununla birlikte, ABD'li arıcılar son on yılda yüksek kayıp oranları bildirmiş, bu da operasyonların yaşayabilirliğini sürdürmek için ek kolonilerin değiştirilmesini gerektirmiştir. Araştırmacılar bunun nedenini anlamak için çevresel stres faktörlerine, hastalıklara, parazitlere, pestisitlere maruz kalmaya ve beslenmeye odaklanmıştır.
Değişen genetik suçludur
Bu, bal arılarının yaşam süresinde çevresel stres faktörlerinden kaynaklanmayan bir düşüş olduğunu gösteren ilk çalışmadır. Bu durum, genetiğin arıcılık sektöründeki genel eğilimleri etkiliyor olabileceğini düşündürmektedir. Çalışma 14 Kasım 2022 tarihinde Scientific Reports'ta yayımlanmıştır.
Entomoloji Bölümü'nde doktora öğrencisi olan başyazar Anthony Nearman, "Arıları yetişkin olarak ortaya çıkmadan hemen önce koloni yaşamından izole ediyoruz, bu nedenle yaşam sürelerini azaltan her ne ise bu noktadan önce gerçekleşiyor." diyerek genetik bileşen kavramını ortaya koymuştur. Ayrıca, bu hipotezin doğru olması halinde potansiyel bir çözüm önermektedir. Bazı genetik faktörleri izole edebilirsek, daha uzun ömürlü bal arıları yetiştirebiliriz."
Deney
Nearman daha önce entomoloji akademik yöneticisi Dennis van Engelsdorp ile birlikte araştırma tesisinde yetişkin bal arılarının yetiştirilmesi için normalleştirilmiş kurallar üzerine bir inceleme yürütürken yaşam beklentisindeki düşüşü görmüştü. Araştırmacılar, bal arısı larvalarını, larvalar yetiştirildikleri balmumu hücrelerinden çıkmalarına 24 saatten az bir süre kalmışken kovanlardan toplayarak daha önceki araştırmaları tekrarladılar. Toplanan arılar, bir kuluçka makinesinde büyümeleri tamamlandıktan sonra özel kafeslerde yetişkin olarak tutuldu.
Nearman, beslenmeden bağımsız olarak, kafesteki arılarının ortalama ömrünün 1970'lerdeki benzer deneylerde kafesteki arıların yarısı kadar olduğunu fark ettiğinde, doğal koşulları daha iyi taklit etmek için arıların şekerli su diyetini sade suyla desteklemenin etkisini değerlendiriyordu. Yaşam süreleri 1970'lerde 34,3 gün iken şimdi 17,7 gündü. Bu durum, son 50 yılda yayınlanan laboratuvar çalışmalarının daha derinlemesine incelenmesine yol açtı.
Nearman, "Yaşam sürelerini zamana göre çizdiğimde, vay canına, aslında çok büyük bir zaman etkisi olduğunu fark ettim. Bal arılarının laboratuvarda yetiştirilmesi 2000'li yıllara kadar standart hale gelmediğinden, bu konuda daha iyi olduğumuz için yaşam sürelerinin aynı kalacağını ya da uzayacağını düşünürsünüz, değil mi? Bunun yerine, ölüm oranı iki katına çıktı."
Çıkarımlar
Bilim insanları, laboratuvar ortamının bir kolonininkinden çok farklı olmasına rağmen, genellikle bir ortamda yaşam süresini azaltan izole faktörlerin başka bir ortamda da azaltacağını varsaymaktadır. Ancak, laboratuvarda tutulan arıların geçmiş kayıtları, koloni arılarıyla aynı yaşa kadar yaşadıklarını göstermektedir. Buna ek olarak, önceki araştırmalar gerçek dünyada bal arılarının daha kısa yaşam sürelerinin, yiyecek aramak için daha az zaman harcamaları ve daha düşük bal üretimi ile ilişkili olduğunu göstermişti. Bu çalışma, koloni devir hızını bu faktörlerle ilişkilendiren ilk çalışmadır.
Ekip, yaşam süresindeki 50%'lik bir azalmanın yıllık olarak kaybedilen kolonilerin yerini alan bir arıcılık işletmesi üzerindeki etkisini modellediğinde yaklaşık 33%'lik kayıp oranları hesaplamıştır. Bu, arıcıların son 14 yıldır bildirdiği sırasıyla 30% ve 40%'lik yıllık ve kış kayıp oranlarına çok benzemektedir.
Nearman ve van Engelsdorp'a göre, laboratuvarda tuttukları arılar, kovanda kuluçkaya yattıkları ve işçi arıların onları beslediği larva evresinde pestisitlere veya düşük seviyeli bir virüse maruz kalmış olabilir. Bununla birlikte, arılar bu maruziyetlere dair belirgin bir belirti göstermemiştir ve meyve sinekleri gibi diğer böcekler de uzun ömürlülüğün genetik bir bileşeni olduğunu göstermiştir.
Gelecekteki araştırmalar
Araştırmacıların bundan sonra yapacağı şey, Amerika Birleşik Devletleri ve diğer ülkelerdeki bal arılarının yaşam sürelerindeki eğilimleri karşılaştırmak olacak. Uzun ömürlülükte farklılıklar keşfederlerse, genetik, pestisit kullanımı ve yerel arı stoklarındaki virüslerin varlığı gibi potansiyel katkıda bulunan faktörleri izole edebilir ve karşılaştırabilirler.
Maryland Üniversitesi. (2022, 14 Kasım). Bal arılarının yaşam süreleri bugün 50 yıl öncesine göre yüzde 50 daha kısa: Laboratuvarda tutulan bal arılarının ömründeki düşüş, son yıllarda yaşanan koloni kayıplarını ve bal üretimindeki düşüşü açıklamaya yardımcı olabilir. ScienceDaily. Kasım 29, 2022 tarihinde şuradan alındı www.sciencedaily.com/releases/2022/11/221114095322.html