Bu avcı da hemşire köpekbalığı gibi, mercan resiflerinde yiyecek arar. İşte müren balığı. Müren balığının yüzgeçleri ya da solungaç koruyucu kemiği yoktur. Dolayısıyla yılana çok benzer ve yılanbalığına benzeyen kemik balığı ailesindendir.
Müren balığı dünyanın dört bir yanında su ısısının uygun olduğu her yerde yaşar. Şimdiye kadar bulunmuş en uzun müren balığının boyu 4 metreye yakındır. Müren balıkları iyi göremeseler de, avlarını mutlaka yakalarlar. Koku alma duyuları köpekbalıklarının duyularından dört kat fazla gelişmiştir. Müren balıklarının boyları ait oldukları yılanbalığı ailesine göre değişir. Bazıları avuç içi kadardır, bazılarının boyu 3 metreyi bulur.
Koruyucu hiçbir zırhı olmamasına rağmen müren balığı kayaların keskin uçlarını hiç önemsemez. Bütün vücudu kalın bir bakteri tabakasıyla kaplıdır. Bu, onu dışarıdan gelecek tahribattan korur. Bu küçük yaratıklar çok korkutucu olabilir. Bunun nedeni, daimi olarak açılıp kapanan ağızlarıdır. Aslında bu hareketi korkutmak için değil, nefes alabilmek için yaparlar. Ağzını açarak oksijen dolu suyun solungaçlarına doğru akmasını sağlar. Fakat ağzın açık kaldığını görürseniz, dikkatli olmakta fayda var.
Müren balığı ağzını sıkıca kapatarak çok kolay bir şekilde saldırabilir. Isırıkları ölümcül olabilir. Dişleri hem keskin hem de kirlidir. Bu nedenle, kurbanına hastalık bulaştırabilir. Hepsi bu değil. Dişlerinin çengelleri vardır. Kurbanından sadece bir ısırık alması onu hiç bırakmaması için yeterlidir.
Müren balığı esnek ve kaslı vücudu sayesinde en küçük yarıkların bile içine rahatça girebilir. Müren balıkları mağaralarda, yarıklarda ve mercan resiflerinde gizlenerek yaşar. Geceleri avlanmak için yuvalarından çıkarlar. Gün boyunca, müren balığının yalnızca sığınağından dışarı uzattığı kafasını görebilirsiniz.
Mürenler neredeyse tüm hayatları boyunca aynı mağarada yaşarlar. Büyük boy mürenler, birbirinden en fazla 200 metre uzaklıktaki sığınaklarda yaşar. Mürenler genellikle temiz karideslerle beraber yaşarlar. Müren ağzını açtığında, karidesler dişlerin arasındaki artıkları temizler. Bu şekilde her iki taraf da çıkar sağladığı için mürenler, temizlikçileri yemezler.
Mürenler gece yemek yemeyi tercih eder. Genellikle karanlıktan faydalanarak uyumakta olan kurbanlarını yakalarlar. Fakat bazen öyle acıkırlar ki, etraflarındaki tehlikeleri gözleri görmez. Müren balıkları uzağı iyi göremeseler de, koku duyusuna gelince onların üstüne yoktur.
Geniş burun alanı onlara muhteşem bir koku duyusu sunar. Geceleri ava çıktığı zaman uzmanlaşmış burnu, gelişmemiş görme duyusu yerine de çalışır. Eğer bir balık ondan kaçmak istiyorsa, resiflerin yanına yaklaşmamalıdır. Diğer yırtıcı hayvanlar da bu bölgeyi avlanmak için kullanırlar. Yıldırım hızında bir saldırı ve uçan bir oka benzeyen bir yüzme stili, onun alameti farikasıdır. İşte ıskarmoz balığı.
3. BÖLÜMÜN SONU
9 Bölümden oluşan, Okyanusun en yırtıcı hayvanları hakkındaki makalemizin diğer bölümlerine aşağıdaki bağlantılara tıklayarak ulaşabilirsiniz.
1.BÖLÜM : Okyanusun en yırtıcı hayvanları
2.BÖLÜM : Hemşire köpekbalığı
3.BÖLÜM : Müren balığı
4.BÖLÜM : Iskarmoz balığı
5.BÖLÜM : Çekiç başlı köpekbalığı
6.BÖLÜM : Balina köpekbalığı
7.BÖLÜM : Kaplan köpekbalığı
8.BÖLÜM : Boğa köpekbalığı
9.BÖLÜM : Büyük beyaz köpekbalığı