Dokuz yaşında Boston'daki Regina Pizzeria'ya ilk seyahatimi hatırlıyorum. Birkaç lokantanın pizzalarının üzerine zeytinyağı dökmesini seyrederken kafam karıştı. Pizzalarının daha yağlı olmasını mı istediler? Gençken zeytinyağı hakkında fazla düşünmedim, çok fazla pişirirsem, "BAM! ”Emeril Lagasse'a benziyordum.
Üniversiteden sonra yemeğe olan ilgim daha da arttı ve bununla birlikte zeytinyağına olan minnettarlığım da arttı. Organik Çiftliklerde Dünya Çapında Fırsatlar (WWOOF) organizasyonu aracılığıyla gönüllü olma fikrini birkaç yıldır bir O & Co., Manhattan'ın Grand Central Terminali'nde.
İçeriye tatlı, şuruplu balzamik sirkelerden numune almak amacıyla girdim, ancak satıcı en sevdiği yağlardan birkaçını da denemem konusunda ısrar etti. Meyveli, çimenli sıvı altına bayılırken, satıcının her yıl İtalyan üreticilerinden birini zeytin hasadı için ziyaret edeceğini öğrendim. Bir şey tıklandı. Hedefimi biliyordum! Seyahat etmek için her şeyi bırakmak bir yıl kadar sürdü, ama sonunda 2010 hasadı için İtalya'ya gittim.
Kuzey İtalya'da şarap üzümleri ve kestane toplayarak bir ay sonra Toskana'ya gittim. Ev sahiplerim, Milano yerlileri Enrico ve Luisiana, Pisa'nın Ligurya kıyısına yakın bir köy olan Riparbella'nın tepelerine doğru şehirdeki kirli havayı bıraktı. Yaklaşık yirmi yıldır çift üretti organik zeytinyağı Evlerini çevreleyen bazı 1,200 zeytin ağaçlarından ve acılarını, Le Serre.
Her Kasım, Enrico ve Luisiana, zeytinleri en iyi zamanlarında seçmelerine yardımcı olmak için yaklaşık yedi WWOOF gönüllüsünden oluşan bir ekip oluşturuyor. Gönüllüler nefes kesici kırsalda otantik bir İtalyan deneyimi yaşarken, tarım turizmi içinde uyuyacakları bir yer ve lezzetli, bol yemekler yaşarken, onlar güvertede on dört ekstra el alırlar. Aslında yemekler o kadar lezzetli, o kadar boldu ki, WWOOF sunucusu olarak muazzam miktarda para biriktirdiklerini sanmıyorum. Gönüllülerle aynı nedenden ötürü büyük ölçüde işin içindeler: kültürel ve eğitimsel değişim.
Bu eğitimin çoğu sahada gerçekleşti. Toplama, sandıklarda zeytin toplama ve ağları hareket ettirme sırasını değiştirdikçe, sohbet eder, şakalaşır, İtalyanca ve İngilizce pratik yapar ve manzaraya bakardık. Sosyalleşme arasında, ulaşılması zor zeytinleri yaprakların gölgesinde toplarken saf huzur anları buldum. Elle ve tarakla (ve bazen de elde tutulan elektrikli biçerdöverle) toplarken, Enrico ve bizimle çalışan diğer İtalyanlara organik tarım ve zeytinyağı üretiminin sanatı, bilimi, ticareti ve politikası hakkında sorular soruyorum. Toplandıktan sonraki 24 saat içinde zeytinlerin preslenmesinin önemini öğrendim. ""sızma" gerçekten Toskana'nın sayısız zeytin çeşidinin benzersiz özellikleri anlamına gelir. Şanlıyı keşfettim frantoio, Hem zeytin hem de bina.
Enrico ne zaman takas edeyim frantoio, ya da zeytin presi, zeytinin bütünden macuna, parlak, neredeyse neon, yeşil sıvıya yolculuğuna şahit oldum. Beni saran, anlaşılmaz derecede zengin zeytinyağı kokusundan baygınlık hissederek, Enrico'yu binanın dışında takip ettim. Arkada büyüyen zeytin prina yığınını (bastırdıktan sonra kalan çukurlar, gövdeler ve posalar) işaret etti. Bunun sıradan olması için bir kez daha basılacağını açıkladı. "unrvirgin ”zeytinyağı. "İnsanların sigara izmaritlerini attığı yer burası ”dedi.
Her öğünde canlı yeni yağı denemekten ve onu geçen yılın yağıyla karşılaştırmaktan onur duydum. Zeytinlik dışında yemek odası, çoğu yemek etrafında dönen kültürel alışverişimize ev sahipliği yaptı. Diğer Bostonlularla çikolatalı muz ekmeği pişirdim; İsrailli çift, ev yapımı pide, kuskus ve elmalı kek ile Akdeniz ziyafeti yaptı; ve tam da şef olan İsveçli WWOOF gönüllüsü, çilek ve domuz pastırmalı İsveç kreplerinden oluşan kendi uğurlama yemeğini yaptı. Ancak çoğu gün, mutfak saf İtalya idi.
Çoğu yemek, onlardan en iyi şekilde nasıl yararlanılacağına dair önerilerle geldi ve bu öneriler neredeyse her zaman zeytinyağı içeriyordu. Basit bir salata, tatmin etmek için krema veya mısır şurubu ilaveli soslara ihtiyaç duymazdı, sadece biraz yağ ve belki de biraz balzamik ve tuz serpilirdi. Daha da şaşırtıcı olanı, bir zamanlar lezzetli olan çorba, bir yağ çiselemesinin ardından ışıl ışıl parlıyordu.
Herhangi bir sızma zeytinyağının bir kase çorba üzerinde aynı sihri üretip üretmeyeceği şüphelidir; tüm tatma ve seyahatim bittikten sonra Le Serre's yağı her zaman en üste çıktı. Yağ tatlarını bu kadar inanılmaz kılan nedir? Zeytin çeşitlerinin karışımı mıydı? Dikkatli budama, kıyı Toskana ortamı, organik uygulamalar veya soğuk presleme? Yukarıdakilerin hepsini söyleyebilirim ve bu zeytinlerin çok mutlu eller tarafından hasat edildiği gerçeği.
Fotoğraflar: Daniel Pintus
Le Serre Azienda Agricola Biologica - Agriturismo
56046 Riparbella (PI)
Tel / Faks: +39 0 586