Öğretilerinde Vatsyayana, insan yaşamının çeşitli günlük yönlerini kapsar. İyi bir insan için zorunlu olan hanelerin ayrıntılarından söz ederler: bir teklif bankı, zar tahtası, yerde bir tükürük hokkası, yatağın başında çim kaplı bir yer. Yerlilerin yerleştirilmesi ve sigara içilmesi yaygındı. Erkeklerin en az dört günde bir traş olması gerekiyordu. Uysal papağan ve diğer kuşların olduğu oyunlar arasında popüler olan horoz dövüşü yaygındı. Akşam müzikli eğlence ve kumar etkinliklerine adanmıştı.
Aynı zamanda Myrey'e ballı içki servisi yapan heteroseksüellerin eşliğinde sanatla ve şiirle uğraşmak gelenekseldi. At sırtında düzenlenen sürmek. Vatsyayana, doğadaki oyunları listeler: mango ve bastonu kırmak, lotus saplarını yemek, çelenk toplamak. Eğlenceleriyle birlikte eğitimli ve zengin vatandaşlar tarımla uğraşan ortaklardan farklılık göstermek zorunda kaldılar.
Zar oyunu. Resim: e-reading.club
Davranış kurallarına göre, bir erkeğin kastından çıkarılmış, çılgın, daha açık, sır tutamayan, akraba, dolaşan bir rahibe, bir akraba veya arkadaşın karısı olan bir kadınla teması yasaklandı. Bu durumda, Vatsyayana farklı cinsiyetler arasında arkadaşlığa izin verir. Eğitimli bir erkeğin arkadaşlarını listelerken, zamanının ortak mesleklerini ve mesleklerini tanımlar: berber, boyacı, tütsü satıcısı, çelenk yapımcısı, alkol satıcısı, çoban, kuyumcu, jesters, askıda. Dahası, tezin yazarı tüm erkekleri tavşan, boğa ve atlara ve kadınları ceylanlara, kısraklara ve fillere ayırdı.
Vatsyayana, eski Hint krallarının, yaşlılarının ve yetkililerinin hayatını tarif ettiği “cetvellerin aşkı” na ayrı bir bölüm ayırıyor. Başkalarının evine giren krallar ortaklar tarafından öldürüldüğünde (örneğin atlar için bir gardiyan) vakalara tanık oldular. Hindistan devletlerindeki gümrük birbirinden farklıydı. Batı bölgelerinin sakinleri için, karısına krala veya danışmanına hediye vermek normal olarak kabul edildi. Buna rağmen, Vatsyayana “halkın iyiliği için çabalayan kralın bu çare olmasına izin vermediği” sonucuna varmıştır.
Resim: kitap-
Evlilikler sadece aynı Varna sınıfından insanlar arasında yapıldı. Kama Sutra, bir düğünün yalnızca kocasından üç yaş küçük bir kadınla olumlu olduğunu söylüyor. Bir eş seçerken, bir adam babasının ve annesinin görüşlerini dikkate almak zorunda kaldı. Damadın arkadaşları ve akrabaları onu gelinin annesinin gözünde övdü. Evliliğin kaderi hakkında bilgi edinmek için, genç insanlar gök cisimlerinin etkisiyle ve kuşların uçuşuyla ilgili kökenleri yorumlayan tahmincilere döndü. Bazı nedenlerden dolayı, Vatsyayana, çöpçatanlık sırasında bir nehir, takımyıldız ya da ağaç adındaki bir kadının lehine bir seçim yapmamasını tavsiye etti. Evlilik, papazın huzurunda mayınlanan kutsal ateşin önünde sona erdi, ayrılmaz olarak kabul edildi. Düğünde de fedakarlıklar düzenledi.
Hanede, kadın çiftçilik ve çiçek yetiştiriciliği ile uğraşıyordu (ortak türler listeleniyor: misk gülü, yasemin, mirobalan, amaranth, incir ağacı ve diğer bitkiler). Eşi dilenciler, rahibeler, cadılar, sadakatsiz eşlerle konuşamadı. Aynı zamanda zengin ailelerde mutlaka hizmetkarlar vardı. Yalnızlık aşkı, kötüye kullanma, “kökleri olan büyücülük”, yüksek kahkahalar kınadı. Evde kadın, tuz, yağ, tütsü, ilaç ve şarap kaplarını gizli yerlerde depolamaktan sorumluydu. Ayrıca bahçe için kaplar ve tohumlar aldı. Eşinin izni olmadan hediye vermek, yabancılara kocasının ve servetinin planlarından bahsetmek yasaktı. Ailenin reisi evde uzun süre bulunmadığında, kadının sıkı bir oruç tutması gerekiyordu. Eş çocuğu doğuramazsa, kocasını ikinci kez evlenmeye ikna etmesi istendi. Bu durumda, daha genç olan eş oldu ve yeni eski eşine annesi olarak davranmak zorunda kaldı.
Kaynak: Vatsyayana Mallanaga. Kamasutra. "Oryantal Edebiyatı", 1993
Resim açıklaması: amazon. o
Kurşun görüntü: ezoterik-page.com