KARANLIKTAKİ IŞIK
Merhaba Çok Değerli Dostlar,
Değişik bir hikaye ile yine birlikteyiz. " Unutulmayanlar (2)" olarak yayınladığım yazı dizisinin bir dahaki konuğu bir başka ünlü sanatçımız olacak, en kısa zamanda sizlerle paylaşmak üzere...
Ama önce sizleri bir başka hikayenin kahramanı olan insanlığa mal olmuş, bir kanatsız melekle tanıştırmak istiyorum, Bu hikayeyi daha önce okumuş olan Dostlarım varsa bir kez daha okusun lütfen, yeni okuyacak olan dostlarım için ilginç bir hikaye olmasını diliyorum...
"Resimdeki kadını tanıyor musunuz?
Hayır mı?
Bu kadın İrena Sendlerowa!
Bir kadın düşünün, Nazilerin Yahudi soykırımı yaptığı sırada, canı pahasına 2500 çocuğun hayatını kurtarsın.
Anlattığımız bu çok özel insan, 2008 yılında 98 yaşındayken hayata gözlerini yuman İrena Sendler' den bir başkası değil.
Sendler' in Yahudi karşıtı ırkçı politikalara itirazı henüz bir üniversite öğrencisiyken başlar.
Üniversite yönetimi tarafından kendisine Yahudi arkadaşlarıyla aynı sırada oturamayacağı söylendiğinde, Sendler' in cevabı, "O halde bugün ben de bir Yahudi' yim" olur.
Ve hemen ardından da Varşova Üniversitesi ile ilişiği kesilir.
Doğru bildiği yoldan şaşmayan bir yapıya sahip olan Sendler; İkinci Dünya Savaşı sırasında yine insanlığın tarafını seçip, Varşova gettosunda hemşirelik yapmaya başlar.
Böylece Sendler; 25 kişilik ekibiyle birlikte, 1940 ve 1943 yılları arasında 2500 çocuğu gettodan çıkarmayı, yani hayatlarını kurtarmayı başarır. Nasıl mı? Anlatalım..
Irena Sendlerowa' nın aklında her daim, tifüsten kaybettiği babasının kendisine söylediği şu son sözler vardır:
“Boğulan birisini görürsen, atlayıp onu kurtarmayı denemelisin, yüzme bilmiyor olsan bile.”
Alıntı : onedio.com
Önce Kendinizi Sevin ve sonra da Sevdiklerinizin değerini bilin ki, Mutluluğunuz daim olsun...En iyi dileklerimle. Esen kalın.
Irena Sendlerowa hemşireydi, İkinci Dünya Savaşı sırasında Varşova Gettosu 'nda yaygınlaşan tifo hastalığı ile mücadele etmek için gettoya girme izni aldı.
İrena' nın Alman askerlerini gördüğünde otomatik olarak havlamaya şartlandırdığı bir köpeği vardı. Gettodan çıkarken üniformalı askerleri fark eden köpek o kadar yüksek sesle havlamaya başlardı ki çantadaki bebeklerin ağlama sesleri duyulmaz hale gelir, kontrol noktasından rahatça geçerlerdi.
Irena, bir grup kadınla birlikte 2500 çocuğun hayatını kurtardı. Kurtardığı çocukların isimlerinden bir liste hazırladı, reçel kavanozunun içine koydu ve evinin arkasındaki bahçeye gömdü.
1943 yılında Gestapo tarafından yakalandı. Çok ağır işkenceye rağmen kurtardığı çocukların ve ailelerinin isimlerini söylemedi. Arkadaşları bir askere rüşvet vererek İrena' nın kaçmasını sağladılar.
Savaşın bitmesinden sonra kurtardığı çocukların ailelerini bulmaları, bulamayanların bakım evlerine yerleştirilmesi, evlatlık verilmesi, iyi bir eğitim alması için çaba harcadı. Maalesef çocukların anne babalarının çoğu gaz odalarında katledilmişti.
2007 yılında İrena, Nobel Barış Ödülü'ne aday gösterildi. Tabi ki seçilmedi. Al Gore, küresel ısınma üzerine hazırladığı slayt gösterisiyle ödülü aldı.
İrena, en kötü koşullarda bile mücadele edilebileceğini, zalimlere boyun eğmemenin ve çarklarına çomak sokmanın mümkün olduğunu hepimize bir kez daha gösterdi...
Nur içinde uyu güzel insan...
Alıntı : Aysem Kubilay Uyan, Persephone' un Çiçekleri
https://youtu.be/ESSf5KhO7rw
Günün Sözü:
“Boğulan birisini görürsen, atlayıp onu kurtarmayı denemelisin, yüzme bilmiyor olsan bile.”
İbrahim Birol, http://ibrahimbirol.blogspot.com.tr/
26 Şubat, 2017, Antalya