Kauçuk, hem Güneydoğu Asya hem de Güney Amerika’da doğal olarak yetişe” bir ağacın kabukları altındaki sıvıdan elde edilir. Nitekim, Amazon Havzası’na gire-bugünkü Brezilya, Bolivya, Peru ve Ekvador’un yerlileri “Hevea Brezilinsis” denilen bir orman ağacının kabukları altındaki sıvıdan hasıl olan kauçuğu, ağaçlanr kabukların muayyen mevsimlerde yarmak suretiyle sıvıları topluyor ve kendilerine göre top, ayakkabı vs. yapıyorlardı. Amerika kıtasında doğal olarak yetişen kauçukla, ilkönce Fransızların dışında AvrupalIlar pek ilgilenmemişlerdir. Paris ilimle’ Akademisi’nden bir heyet 1735 tarihinde Güney Amerika’ya giderek Güne. Amerika yerlilerinin “kahuçu” dediği bu maddenin istihsal ve kullanılış tarzını tetkik etmiştir. Bu tarihten sonra kavuçuğa karşı olan ilgi artmaya başlamıştır.
800’lerin başında silgi oiarak kullanılan kauçuktan Macintosh adlı bir İskoç, su geçirmez bir madde olarak nasıl yağmurluk yapımında kullanıldığını göstermiştir. Soğukta sertleşerek kırılan kauçuğa elâstikiyet kazandırma konusunda çalışmala’ yapılmış ve nihayet 1839’da Charles Goodyear, kauçuğun nasıl kükürtleneceğin“ ve çeşitli biçimlerde eğrilebileceğim, dayanıklılığını ve yapışmayabileceğini ortaya çıkarmıştır. Böylece kauçuktan çeşitli mallar yapılmaya başlanmıştır.