WPolitikanın balık kasesine baktığımızda, politikanın nereden geldiğini dışarıdan görmek bizim için zor. Eğitim Bakanlığı’ndan gelen yeni önerileri anlatan makaleler okudum, ancak bunun ne anlama geldiği hakkında hiçbir fikrim yok. Bize “DfE’nin söylediği…” ve “hükümetin niyeti” söylendi. Bunun seni ilgilendirdiğini tahmin edebilirim. Ancak eğitim politikalarının isimsiz bir şekilde ortaya çıkıp gün ışığına çıkmasında sisli ve gizemli bir şey var.
Üniversitede okumak için öğrenci kredisi almaya hak kazanmak için minimum GCSE notu şartlarını getirme fikriyle ilgili olarak tüm bunları deşifre etmeye çalışıyordum. Bir teklif, İngilizce ve matematikte minimum bir not içindir.
Bunun üniversite müdürleri ve diğerlerinden şimdiden epeyce darbe aldığını söylemekten memnunum. Sir Peter LamplSutton Trust eğitim yardım derneğinin yönetim kurulu başkanı şunları söyledi: “Herhangi bir asgari not şartının getirilmesi, sahip oldukları dezavantajlar nedeniyle daha düşük notlara sahip olma olasılıkları daha yüksek olduğundan, her zaman en yoksul gençler üzerinde en büyük etkiye sahip olacaktır. okullarında karşılaşıyorlar.”
Mali Araştırmalar Enstitüsü, kredileri bu şekilde kısıtlamanın etnik azınlık öğrencileri ve ücretsiz okul yemeği alanlar üzerinde orantısız bir etkisi olacağını tespit etti. Bu düşünceler NUS, Üniversite İttifakı ve Million Plus Grubu tarafından tekrarlandı.
DfE’nin kendi eşitlik etki değerlendirmesi bile, kredilere erişimin kısıtlanmasının “siyah ve etnik azınlık gruplarından gelen öğrencileri orantısız şekilde etkileyeceğini” buldu.
Garip bir şekilde, bu makalelerde adınızdan bahsedilmedi, bu da o kadar da kurnaz olmayan yönteminizin kenarda oturup böyle bir teklifin isimsiz yazarlarını uçurtmalarını uçurmasını izlemek olduğunu öne sürdü. Her şey yolunda giderse, stüdyo ışıklarına adım atarsınız ve bize bu hükümetin bir başka büyük başarısıymış gibi güzelce cilalanmış bir politika sunarsınız. Bir duffer ise, onu reddeder ve zaten sadece bir taslak belge olduğunu iddia edersiniz.
Belki de raylar, gerekirse bir geri dönüş için zaten döşeniyor. Başka bir isimsiz DfE sözcüsü, “Kimsenin üniversiteye gitmesini engellemeyi teklif etmedik: bunun yerine, minimum giriş koşulları hakkında bir konuşma başlatıyoruz…” dedi.
Yüzümdeki gülümsemeyi mazur görün. Son 30 yılda DfE’den gelen her şey hakkında herhangi bir anısı olan herkes, bunun nadiren bir konuşmanın açılış satırları olduğunu bilir. Bunun yerine, okullara, öğretmenlere, velilere ve öğrencilere, 10 yaşındakilerin dilek kipini öğrenmek zorunda kalmasından akademi patronları için bonanzalar yaratmaya kadar her konuda dikta üzerine dikte verildi.
Sizin ve DfE’deki bu meçhul insanların, bu planın çektiği düşmanlık dalgasıyla ne yaptığınızı görmek ilginç olacak. Senin danışma 6 Mayıs’ta sona erdi. Dinleyecek misin yoksa görmezden mi geleceksin?
İşte benim emperyal iki penn’orth’um. Birincisi, eğitim politikası oluşturmanın bir yolu olarak insanların cüzdanlarını çalmak konusunda ahlaksız bir şey var. Siz ve bölümünüz asgari notların harika bir fikir olduğunu düşünüyorsanız, neden bunu bir giriş şartı haline getirmiyorsunuz? Neden denkleme ödeme yeteneğini dahil edelim? Zengin çocuklar için istisnalar yapma kokuyor. Seviye atlamak mı? Öyle düşünmüyorum.
Diğer düşüncem, ileride başarıyı veya başarısızlığı tahmin edebilecek bir tür turnusol testi yeterliliğinin olması gerektiği yönündeki hüsnükuruntuyla ilgili. Nesillerimiz için bu, 11 artının bir parçası olan “sözlü akıl yürütme” testiydi. Testin tahmin edilebilirliğini garanti etmek (bazıları keman diyor) için, teste girmeden önce yetenek akışlarına ve ardından testlerdeki puanlarımıza bağlı olarak farklı türdeki okullara yerleştirildik. Şimdi burada yine GCSE’de İngilizce ve matematiğe sahip olmanın bir öğrencinin derece alacağını garanti edeceği fikriyle karşınızdayız. Ya da başka bir deyişle, eğer bu GCSE’lere sahip değillerse, kursu sürdüremezler.
Bu, bu iki konunun şablonuna uymayan yetenekleri olan pek çok gence yapılan bir bakış. Fen, bilgisayar, matematik ve mühendislik alanlarında son derece yetenekli ama İngilizce ile mücadele eden öğrenciler tanıyorum. Benzer şekilde, matematiğin kendileri için bir engel teşkil ettiği sanat ve beşeri bilimlerle son derece iyi başa çıkabilen (ben biriyim) insanlar tanıyorum. Kayıtlara geçsin, sahte O-seviye matematiğimden başarısız oldum ve sadece babamın bir meslektaşının müdahalesi oldu, babamın yazdığı matematik ders kitaplarına dayanarak beni işe aldı, beni çizgiyi aştı – sadece.
Benden daha az ayrıcalıklı birçok insan başarısız olurdu. Oh, bir dakika… bu politika bunun için, değil mi?
Seninki, Michael Rosen
Kaynak : https://www.theguardian.com/education/2022/jun/04/dear-nadhim-zahawi-do-you-think-curbs-on-university-entrance-will-be-levelling-up