Gerçekten başarmak istediğiniz bir şey hakkında hiç düşündünüz mü? Belki de sizi gerçekten heyecanlandıran ve hayatınızı değiştireceğini bildiğiniz bir rüya. Hiç bu heyecanı hissetmenin ortasında bulundunuz mu, sadece bunun gibi düşüncelerin onu kapatmasını sağladınız mı?
'Ben çok yaşlıyım. Çok geç. Unut gitsin.'
Biliyorum... ve şimdiye kadar konuştuğum her insan da öyle. İnsanlar gerçekten açılıp dürüst olduklarında şöyle şeyler söylerler (bunlar tam olarak insanlardan alıntılardır):
'Korkarım ki çok yaşlıyım, çok geç kaldım ya da bunda başarılı olamayacağım.'
'Herkesten çok geride olduğumdan korkuyorum, öyleyse neden başlayayım ki?'
'Hayallerim var ama hayatımın bu noktasında başlamaktan korkuyorum. Çok uzun süre beklediğimi hissediyorum!'
Bu korku yaygın. O iğrenç. Bizi sıkıştırıyor. Bizi hayallerimizi yaşamaktan alıkoyuyor. Ve biliyor musun? Bunu her yaştan insandan duydum.
Birkaç yıl önce yakın bir arkadaşımla yaptığım bir konuşmayı hatırlıyorum. Bu arkadaş o sırada yirmili yaşlarının sonlarındaydı ve şimdiden çok sayıda başarılı, oldukça kârlı şirket kurmuştu.
25 yaşındayken bir multimilyonerdi. Çok rekabetçi bir alanda en başarılı bloglardan birine sahipti. Konuşması için çok para aldı... ve devam etti. Tüm bu başarıya rağmen, hala öyleymiş gibi hissediyordu. 'çok geç' onun için.
arkadaş: 'Gerçekten başarılı hissetmediğimi biliyorsun, değil mi?'
BEN: 'Bunu nasıl söylersin? ZATEN başardığınız her şeye bakın.'
arkadaş: Evet ama Mark Zuckerberg benim yaşımdayken zaten multi-milyarderdi ve ben buna asla yetişemeyeceğim. Ben zaten çok yaşlıyım.
Ben de buna çok takılırdım (aslında, gerçekten dürüst olmam gerekirse, bazen hala olabilirim), birileri bana gerçekten asla çok geç olmadığını ve 'çok yaşlı' diye bir şey olmadığını anlamama yardım edene kadar. '.
Bana bu kadar yardımcı olan bu kişi kimdi?
Oprah, Richard Branson ve hatta Warren Buffett değildi. Akıl hocalarımdan biri ya da tanıştığım, hatta konuşmasını bile duyduğum biri değildi.
Kendi kendini yetiştirmiş Anna Mary Robertson Moses adında bir kadındı. 'çiftlik ev hanımı' ünlü bir Amerikan halk sanatçısı ve efsanesi oldu.
Eserleri tüm dünyada gösterildi ve satıldı. Resimleri birçok müzenin (prestijli Metropolitan Museum of Art dahil) koleksiyonları arasındadır. Resimlerinden biri 1.2 milyon dolara satıldı 2006'da kapağında bile vardı. Zaman Dergisi :
Çini, kumaş, fayans ve tebrik kartları ile birlikte çalışmalarının binlerce reprodüksiyonu var. Toplamda 48 milyon tebrik kartı yalnızca ABD'de satıldı.
Tahmin edin, başladığında kaç yaşındaydı?
YETMİŞ SEKİZ! Bu doğru, ciddi olarak resim yapmaya başladığında 78 yaşındaydı.
Anne, daha iyi bilinen Büyükanne Musa , çalışmalarını uluslararası düzeyde 90'lı yıllara kadar sergiledi ve 101 yaşında ölümünden birkaç ay öncesine kadar resim yaptı.
Bağlantısı yoktu. Yağmıyor. Para yok. Tüm hesaplara göre, hayalinin peşinden koşmaya başlamak için çok yaşlıydı. Ancak yaşı, bağlantı ve eğitim eksikliği onu engellememekle kalmadı, aslında onun avantajına da çalıştı.
Büyükanne Musa' paçavradan zenginliğe destan Amerikan hayal gücünü ele geçirdi. İnsanlar bunu kanıtlıyor gibi görünen gerçek bir hayat hikayesinde yüreklendiler. asla geç Değil. Ve medya, Musa'nın peri masalı hikayesini tekrar etmekten asla bıkmış görünmüyordu.
Yani Büyükanne Musa 78 yaşında BAŞLAYABİLİR ve hayalini gerçekleştirip başarıya ulaşabilirse... peki, o zaman gerçekten mazeretimiz yok, değil mi?