Yıkılmaz olduğu düşünülen betonarme bile bozulma olaylarına maruz kalır.
beton Geçen yüzyılın neredeyse tüm yapı mirasının gerçekleşmesine katkıda bulunan en iyi bilinen yapı malzemelerinden biridir.
Kökenleri çok uzak zamanlara dayanıyor.
Sadece düşün ben de Romalılar Bağlama ve atıl karışımını, bugün hala Pantheon'un kubbesi gibi görülebilen birçok eser yaratmak için kullandılar.
yayılma Endüstri devriminden sonra büyük çaplı bir ölçek geldi ve çimento bazlı konglomerat (bağlayıcı olarak kullanılır) demir, devrim niteliğindeki bir inşaat malzemesinin oluşumuyla ilişkilendirildi. Silahlı Beton.
En baştan, teknik özellikleri ve direnci bir araya getirme imkanı ile birlikte şekil tanımlanmış formlara göre bu materyal, tüm tasarımcıları ve yirminci yüzyılın büyük ustalarını Le Corbusier, Frank Lloyd Wright ve diğerleri tarafından büyüledi.
Bu kavram ayrıca bir kavram izledi yıkılmazlık zamanla.
Ne yazık ki, birkaç on yıl sonra, bu soyutlama
çok farklı bir gerçeklikle uğraşmak zorunda kaldım.
Aslında, bu yapılarda bile devletler var. bozulma çok belirgin ve restorasyon müdahaleleri alanında başka bir bölüm açmak gibi.
Bu olayları belirleyen sebepler çoktur, bazen birbirleriyle etkileşime girer ve malzemenin doğasına ve bileşimine, atmosfer kirliliğine, çevre koşullarına (endüstriyel alanlar veya deniz kenarında), don vb.
Bu belli ki kalır bozulma Bu malzemenin yüzeyi, yüzeyinde görünmez, görsel açıdan yanı sıra, yapının kuvvetini tehlikeye atan takviye çubuklarını soyan lezyonlar ve ayrılmalar vardır.
Bu konuyu daha iyi anlamak için, bu fenomenlerin bazıları kısaca listelenmiştir.
En sık rastlanan sorunu hariç tuttuk ve bu nedenle balkon platformlarında suyun sızmasından kaynaklanan daha fazla bilinen, yumuşatma ve karbonatlaşma.
ilk akan su akışlarıyla temas halinde yerleştirilmiş yapılar ile uyuşmaktadır.
bu dinamik gözeneklerin oluşumunu ve yüzeysel tutarsız malzemenin atılmasını kolaylaştırır.
Zarar yüzeyde kolayca tespit edilebilir
yapının evet bu düzensizlikler ve açık çakıllarla.
karbonatlaşma takviye çubuklarının korozyonunu tetikleyen koşulları belirleyen, yüzey katmanını da etkileyen kimyasal bir fenomendir.
Bazı gerçekleştirmek mümkündür kanıt karbonatlaşma derinliğini belirlemek ve demirin korunum halini belirlemek için yapılar üzerinde.
Bu analiz için, alınan numunelerin numunesine bir kimyasal ürünün (fenolftalein) püskürtülmesi yeterlidir.
Karbonatlı malzeme söz konusu olduğunda, örnek renk değişikliğine uğramaz (pH 9,2'den düşük asit yüzeyi), aksi halde (temel yüzey) menekşe tonu alır.
Bununla birlikte, somut bozulma olaylarının çoğunun, bağlıdır çoğunlukla yerleştirildikleri yerden.