Jüpiter'in soluk halkaları muhtemelen uydularının uzaya malzeme gönderen meteor bombardımanından kaynaklanıyor.
Satürn'ün halkalarının güzelliği, gezegenin Güneş Sisteminin Mücevheri olarak adlandırılmasına neden oldu. Bununla birlikte, gezegenlerin kralı Jüpiter de dahil olmak üzere tüm gaz devlerinin çevrelerinde halka sistemleri vardır.
Merhaba — Bu soluk, geniş halka şeklinde bir halkadır ve Jüpiter'e en yakın olanıdır.
Ana halka — Halo halkanın dışına uzanan Ana halkadır. İki küçük uydu olan Adrastea ve Metis, burada ana halkanın içinde yörüngede dönüyor ve bu halkanın toz kaynağının olduğu düşünülüyor.
ince halkalar — Bunlar çok soluk ve geniş, Amalthea ve Thebe uydularından gelen mikroskobik kalıntılardan oluşuyor. Gossamer halkaları, Amalthea ayının yörüngesinin ötesine uzanır.
Kredi: NASA JPL / Cornell Üniversitesi
Halka sistemlerinin genel olarak nasıl oluştuğu tam olarak açık değildir. Jüpiter'in soluk halkaları muhtemelen uydularının uzaya malzeme gönderen meteor bombardımanından kaynaklanıyor. Bununla birlikte, diğer daha güçlü halka sistemleri çok sayıda makul kökene sahiptir. Gezegenler tarafından yakalanan güneş sistemimizin oluşumundan kalan artık maddelerden gelmeleri mümkündür. Alternatif olarak, belki de feci bir çarpışmadan veya gezegenin yerçekimi tarafından parçalanmasından kaynaklanan gaz devinin uydularının parçaları olabilir.
Satürn'ün halkaları sağlam görünebilir, ancak tüm gezegen halkaları aslında geniş bir kaya, buz ve toz parçaları koleksiyonundan yapılmıştır. Her malzemenin miktarı, halkaların ne kadar görünür olduğunu belirlemeye yardımcı olur.
Çok miktarda yansıtıcı buz içeren Satürn'ün halkaları açıkça görülebilir. Uranüs'ün halkaları da oldukça zayıf ve daha koyu olmasına rağmen oldukça fazla miktarda buza sahiptir. Ancak Jüpiter ve Neptün'ün esas olarak tozdan yapılmış halkaları vardır. Bu çok daha zayıf bir ışık yansıtıcı olduğundan, halkalarını görmek çok daha zordur, bu da onları bu güneş sisteminde keşfedilecek son iki büyük gezegen halka sistemi yapar.
Kredi: NASA, JPL, Galileo Projesi, (NOAO), J. Burns (Cornell) ve diğerleri.
Jüpiter'in soluk halkaları, muhtemelen Jüpiter'in birçok uydusuna küçük meteor çarpmalarının sonucudur. Galileo uzay sondası tarafından çekilen görüntü.
Halkalar yalnızca katı madde çemberleri değil, aynı zamanda karmaşık yapıları da biraz yanıltıcıdır. Gerçekte, geniş bir eşmerkezli halkalar kümesinden ziyade, gezegen halka sistemleri etkili bir şekilde, biraz CD gibi şekillendirilmiş tek bir malzeme bulutudur. Karmaşık yapılar ve halkalar, o bulutun ne kadar yoğun olduğunun varyasyonlarıdır.
Halkalar, kısmen, halkanın belirli bir bölümünün kenarı içinde veya yakınında dönen küçük uydular olan çoban uydularının varlığıyla şekillenir. Etkileri, gördüğümüz karmaşık desenlerden bazılarını oluşturarak halkaları şekle sokmaya yardımcı olur.
Sistem gerçekte tek bir bulut olduğu için, belirli bir sistemin kaç tane halkaya sahip olduğunu söylemek zor, bu da giderek daha hassas görüntüler daha da soluk özellikler gösterebildiğinden, her şeyi daha da zorlaştırdı. Jüpiter'in yalnızca birkaç iyi tanımlanmış halkası vardır ve onları çevreleyen soluk 'delikli' halkalar vardır. Satürn ise farklı kalınlık, yoğunluk ve bileşime sahip düzinelerce farklı halkaya sahiptir.
Kredi: NASA/JPL-Caltech/Uzay Bilimleri Enstitüsü
Satürn'ün güzel halkaları Galileo'nun zamanından beri biliniyor ve dünyanın dört bir yanındaki astrofotoğrafçılar için favori bir hedef.
Bu güneş sistemindeki en belirgin halkalar gaz devlerinin çevresindeyken, bazı küçük cisimlerin de halkaları olduğu görülüyor. Küçük gezegenler 10199 Chariklo ve 2060 Chiron'un her ikisinin de birer çift halkası olduğu görülüyor, cüce gezegen Haumea'nın da bir halka sistemi doğrulanmış durumda. Şu anda iç gezegenlerin hiçbirinde halka yok, ancak Mars büyük olasılıkla birkaç on milyonlarca yıl içinde ayı Phobos'un parçalanmasının ardından bir halka kazanacak.
Şimdiye kadar, güneş sistemimizin dışındaki gezegenlerin çevresinde hiçbir halka sistemi doğrulanmadı. Bununla birlikte, güneş sistemimizde ne kadar yaygın oldukları göz önüne alındığında, diğerlerinde de sıklıkla var olmaları muhtemel görünüyor ve bu nedenle ilk dış gezegen halka sistemleri yakında keşfedilebilir.
|Güneş Sistemindeki halkaları nerede bulabilirsiniz?|
|gezegenler||Daha küçük bedenler|


Jüpiter
Satürn
Neptün
Jüpiter


10199 Şariklo
2060 Kiron
Haumea
Yüzükleri kendileri görmek isteyenler için en iyi bahsiniz kesinlikle Satürn'dür, çünkü mütevazı bir teleskop onları görebilir. Ne yazık ki, genellikle bir çift dürbünle görülemeyecek kadar küçüktürler ve kesinlikle çıplak gözle görülemezler.
Jüpiter 9 Mayıs'ta Güneş'le karşıt görüşe yaklaşırken ve yazın büyük bölümünde Birleşik Krallık'ta görünür durumda kalırken, bu halkaları da denemek ve görmek isteyebilirsiniz. Bununla birlikte, halkalar Dünya'dan kolayca görülemeyecek kadar soluk. Aslında onlar sadece 1979'da Voyager 1'in yanından geçerken keşfedildiler. Yine de Jüpiter, bir veya daha fazla büyük uydusunu görmenin mümkün olabileceği durumlarda, bir çift dürbün veya küçük bir teleskopla görmek için harika bir manzara.