KGece Royal Albert Hall’un önünden geçtiğinizde – belki saat iki civarında, köşedeki Hyde Park’ın üzerindeki yıldızlar Londra’nın lamba dumanına karşı gerçekten mücadele ediyor – orada hâlâ ışık olabilir. Ve bir kükreme, 10.000 düdükten gelen boğuk bir ses duyuyorsunuz. Ve belki molalar sırasında oldukça gürültülü bir kahkaha.
Bu bir hayaletten gelmiyor. Bu, at kuyruklu ve nispeten büyük gözlüklü, sıradan org çalmada normal olan her şeyi tersine çevirme sürecinde olan, oldukça minyon sarışın bir kadından geliyor.
Adı Anna Lapwood. 28 yaşındadır. Açıldığından bu yana devasa salonun başında duran, 129 kayıt ve dört kılavuzdan oluşan ağır enstrümanla (takma adı “Jüpiter’in Sesi”) yaptığı işi, gece yarısından sabah altıya kadar düzenli olarak yapıyor. , çünkü gerçekten istediği kadar gürültülü olabiliyor.
Ve bunu TikTok’ta görebilirsiniz. Ve X’te. Ve Facebook’ta. Ve her yerde, sözde sosyal medyada. Anna Lapwood’un yalnızca TikTok’ta yarım milyondan fazla takipçisi var. Dünyanın en halka açık orgcusu ve klasik müziğin Taylor Swift’i olarak anılıyor. Onlar için henüz icat edilmemiş üstünlükleri bulmak için oldukça çabalamalısınız.
Ama birbiri ardına. Anna Lapwood, Buckinghamshire’dan, daha doğrusu kilisesi All Saints Henry Willis III olan High Wicombe’dan geliyor. 1930’da güney İngiltere’deki en güzel orglardan birini inşa etti. Başyapıtı Kraliçe Victoria tarafından 1871’de açıldığından beri Royal Albert Hall’u müzikle dolduran org yapımcısının torunu. Anna’nın babası bölge kilisesinin başrahibiydi ve önceki yaşamında bir zamanlar Benjamin Britten’ın yanında keman çalmıştı.
Anna ilk kez 15 yaşındayken bir orgun başına oturdu. Daha sonra kendisi hakkında gençlere özgü bir dikkatsizlikle, daha sonra biraz pişmanlık duyduğunu, yirmi enstrüman (keman, çeşitli kayıt cihazları, arp ve diğerleri) çalmayı bildiğini söyledi. Arpla Birleşik Krallık Ulusal Gençlik Orkestrası’na girmeyi başardı.
O sadece bundan yorulmuştu
Ancak organ onun kaderi haline geldi. Çünkü Anna Lapwood, organın mideye atılan sağlam bir yumruk gibi olduğunu söylüyor. Ve belki de Anna Lapwood bundan bıktığı için.
Organa ancak biriyle evlendiğinizde veya onu gömdüğünüzde (Noel hariç) rastlarsınız. Bir defasında şöyle demişti: Bir çocuğa, bir organı düşündüğünde ne düşündüğünü sorarsanız, çok sıkıldığı bir olayda aklına yaşlı, beyaz, beyaz saçlı bir adam gelir. Bu enstrümantal üçlü patlamada koral prelüdler, Bach ve Buxtehude dışında neler olup bittiğini pek kimse göremiyor.
Orgcu pozisyonlarının yalnızca yüzde sekizinin kadınlar tarafından doldurulması, kadınların Versailles (Alexandra Bartfeld) veya Hamburg Elbphilharmonie (Iveta Apkalna) gibi itibari orgcu pozisyonlarına yaklaşmalarının bile yüzyıllar aldığı anlamına geliyor.
Bardağı taşıran son damla, bir yarışma jürisinin – Anna Lapwood’u oldukça inatçı bir müzisyen olarak hayal etmelisiniz – bir keresinde ona çaldığı her şeyin gerçekten güzel olduğunu, ancak taşması için biraz daha erkek gibi çalması gerektiğini söylemesiydi. .
Ama muhtemelen o dönemde Anna Lapwood’u kimse durduramazdı. Enstrümanının geleceğine giden üç aşamalı bir roketti. Henüz bilmiyordu. 560 yıl sonra Oxford’daki Magdalen College’ın ilk kadın organ bilimcisi oldu. Daha sonra Cambridge’deki Pembroke College’ın (kuruluşu 1346) ilk kadın profesörü oldu. Ve tabii ki org derslerinden de memnun değildi. Anna Lapwood bir kız korosu kurdu. Ayrıca yılda bir kez Zambiya’ya gidiyor. Kadın müzisyenleri desteklemek. Ve yıldızlara bakmak için. Ancak daha sonra bunun hakkında daha fazla bilgi vereceğiz.
Pembroke’taki kız korosu olayının sonuçları oldu. Bir noktada iki şarkıcısı yanına gelerek sosyal medyada ne kadar aktif olduğunu sordu ve kendisinin ve klasik müziği aktarma biçiminin TikTok için ideal olacağını söyledi. Ve sonra başladı.
Pembroke’ta Bach’ın tüm eserlerinden mümkün olduğunca çok sayıda bölümün ustalaştığı 24 saatlik bir maraton olan bir Bachathlon kurmuş olan Anna Lapwood, jüri üyesinden intikam almak için #playitlikeagirl hashtag’ini başlattı. Ve en başarılı organ popülerleştirme hashtag’i #organtok. Ve Royal Albert Hall’daki gece seanslarını TikTok’ta yayınlamaya başladı. Anna Lapwood halka açık bir orgcu oldu. Ve her ne koyduysa çatıdan uçtu.
Örneğin, London Bridge metro istasyonundaki halka açık orga oturduğunda (gerçekten var, herkes müzik çalabilir, her metroda olmalı). Kraliçe için müzik yapmak istiyordu. Daha sonra şarkı söyleme eğitimi aldığı ortaya çıkan siyahi bir Metro güvenlik çalışanı, tamamen sarı ve lacivert güvenlik görevlisi kıyafetiyle orada duruyordu. Daha sonra Handel’in “Rinaldo”dan “Lascia ch’io pianga”sı ile başladılar. Arya yüreklere dokundu ve viral oldu.
Daha sonra İngiltere’nin en önemli sinema ödülü olan Bafta Ödülleri’nin açılışında oynadı. Ve bir gece Royal Albert Hall’da çalıyordu ve İngiliz DJ ve müzisyen Bonobo’dan bir ses mühendisi onu dinliyordu. Bonobo beş akşam boyunca salonun 8.000 koltuğunu doldurdu. Bir günden kısa bir süre sonra Bonobo’nun “Otomo” şarkısını birlikte seslendirdiler ve Anna Lapwood’un sosyal medya numaraları nihayet tavan yaptı.
Ve bir noktada Benedict Cumberbatch ile harika dostluğu Royal Albert Hall’da başladı. Albert Hall’da artık efsanevi olan “Mektuplar” serisinde “Sherlock” okundu (ünlüler İngiliz edebiyatının tarihini okuyordu) ve bir noktada Anna Lapwood’dan bunu yapmasını istedi.
O da Cumberbatch’ten org çalmasını istedi. Eğlendiler, harika fotoğraflar çekildi, fotoğraflar internette yayıldı. Biraz Bach çaldığı söyleniyor, diye açıkladı Penguen için Kelimeler).
Ve elbette plak sözleşmesi olmayan hiçbir sosyal medya fenomeni kalmadığı için Anna Lapwood, Sony’den bir sözleşme aldı. Ve “Luna” ilk albümünün adıdır. Holbrook’taki Kraliyet Hastane Okulunun William Hill organına kaydedildi (yankılanma: sekiz saniye). Kitsch göründükleri için aslında imkansız olan yıldızların asılı olduğu gece gökyüzüne bir bakış.
Bach’ın Gounod’un korkunç “Ave Maria” versiyonundaki Do majör Prelüd’ü, Debussy’nin korkunç “Claire de Lune”‘u, Max Richter’in korkunç “Gün Işığının Doğası Üzerine” ve Anna Lapwood’un kendisinin org için düzenlediği ve tamamen harika bir şeye dönüştürdüğü diğer on iki korku eseri neredeyse yıldız gibi.
TikTok topluluğu seçime dahil olmadı; Ludovico Einaudi’nin “Experience”ını ve Hans Zimmer’in “Interstellar” film müziğini gerçekten istiyorlardı. Her şey güzel ve her şey güzel ve yavaş (yankılanma nedeniyle). Anna Lapwood dehşeti dehşetten çıkarıyor. Ve umarım daha birçok kıza Jüpiter’in sesini söylemeleri için ilham veririm.