Kanada’daki araştırmacılar tarafından yapılan bir araştırma, paranın size mutluluk satın alamayacağı şeklindeki asırlık atasözüne meydan okudu.
ABD, Danimarka, Kanada ve Hollanda’da 6.000’den fazla yetişkinin katıldığı bir anketten araştırmacılar, “zamanı geri kazanmak” için parayı kullanmanın daha fazla yaşam doyumu ile bağlantılı olduğunu ve bunun da insanların kendilerini daha mutlu ve daha mutlu hissetmelerini sağladığını keşfettiler.
Özellikle, British Columbia Üniversitesi ve Harvard Business School’daki ekipler, temizlik ve yemek pişirme gibi ev işleri için başkalarına ödeme yapmanın ya da onlara zaman kazandıran aletlere para vermenin, yapmayan insanlardan daha mutlu olduğunu keşfettiler.
Harvard Business School’da yardımcı doçent olan baş yazar Ashley Whillans, aslında, zaman satın almak için para kullanmanın daha fazla paraya sahip olmaya benzer faydaları olduğunu açıkladı.
Anketlerin bir parçası olarak, katılımcılara her ayı kendilerine boş zaman kazanmak için harcayıp harcamadıkları ve ne kadar harcadıkları soruldu. Ayrıca yaşam doyumlarını derecelendirdiler ve zaman stresi duygularıyla ilgili soruları yanıtladılar. Zaman kazandıran satın alımlara para harcayanlar, daha fazla yaşam doyumu bildirdi ve bu etki, geliri kontrol ettikten sonra bile devam etti.
UBC psikoloji profesörü ve çalışmanın kıdemli yazarı Elizabeth Dunn, “Zaman kazanmanın faydaları sadece zengin insanlar için değil” dedi. “Etkilerin yalnızca oldukça az harcanabilir geliri olan insanlar için geçerli olabileceğini düşündük, ancak şaşırtıcı bir şekilde, gelir yelpazesinde aynı etkileri bulduk.”
Araştırmacılar, zaman satın almanın gerçekten daha fazla mutluluğa yol açıp açmadığını test etmek için ayrıca rastgele 60 yetişkine 80 $ atadı. Bir hafta sonu, bu paranın 40 $ ‘ını robotik vakum gibi zaman kazandıran bir satın alma işlemine harcamaları söylendi. Ertesi hafta sonu geri kalanını bir “malzeme satın alma” için harcamaları söylendi. Bu sonuçlar, insanların maddi bir satın alma yerine zaman kazandıran bir satın almaya harcadıklarında daha mutlu hissettiklerini ortaya koydu.
Bununla birlikte, faydalarına rağmen, araştırmacılar ne kadar az insanın parasını günlük hayatta zaman kazandıran satın alımlara harcamayı seçtiğine şaşırdı. Ekip, 850 milyonerden oluşan bir örneklem kullanarak, raporların neredeyse yarısının günlük işleri dış kaynak sağlamak için hiç para harcamadığını tespit etti. Çalışan 98 yetişkinin katıldığı ve 40 dolarlık beklenmedik bir düşüşü nasıl harcayacaklarını soran ayrı bir anket, yalnızca yüzde ikisinin bunu kendilerine zaman kazandıracak şekilde kullanacağını ortaya koydu.
Dunn, “Zaman satın almak, günlük yaşamın zaman baskısına karşı bir tampon görevi görse de, çok az insan bunu karşılayabilse bile yapıyor” dedi. “Pek çok araştırma, insanların hoş deneyimler için kendi yollarını satın almaktan fayda sağladığını gösteriyor, ancak araştırmamız, insanların tatsız deneyimlerden kendi yollarını satın almayı da düşünmeleri gerektiğini gösteriyor.”
Çalışma yayınlandı Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı.
Cambridge Judge Business School ve Cambridge Üniversitesi Psikoloji Bölümü tarafından yapılan ve mutluluğun harcayacak paraya sahip olmak ya da olmamak kadar basit bir şey tarafından belirlenmediğini bulan önceki araştırmasının bulgularına dayanıyor.
Bunun yerine, daha fazla nakit paraya sahip olmanın neden olduğu mutluluk, neye harcadığınıza ve bu öğelerin kişiliğinize uyup uymadığına bağlıdır.
İngiltere’de 77.000 bankacılık işlemini analiz ederek ve müşterilerden bir kişilik ve mutluluk anketini doldurmalarını isteyerek araştırma, ‘Beş Büyük’ kişilik özelliklerine kıyasla 59 harcama kategorisi belirledi. Bunlar, açıklık, deneyim, vicdanlılık, dışa dönüklük, anlaşılabilirlik ve nevrotikliği içerir.
Örneğin, dışarıda yemek dışa dönük ve düşük vicdanlı harcama kategorisi olarak değerlendirilirken, ‘hayır kurumları’ ve ‘evcil hayvanlar’ kabul edilebilir harcama kategorileri olarak derecelendirildi. Veriler, insanların genellikle kendi kişiliklerine uygun ürünlere daha fazla para harcadıklarını ve bu da onları daha mutlu ettiğini gösterdi.
Bu aynı zamanda daha küresel ölçekte de görüldü. Ekonomistler Eugenio Proto ve Aldo Rustichini tarafından 2014 yılında yapılan araştırmalar, insanların ortalamanın üzerinde gelire sahip ülkelerde daha mutlu olma eğiliminde olduğunu ortaya koydu. Özellikle, satın alma gücü paritesi bulgularını düzenlediklerinde bile, yaşam doyumu ile kişi başına düşen GSYİH arasında bir ilişki buldular, ancak bu yaşam memnuniyetinin bir üst limiti vardı.
Veriler, ortalama yaşam memnuniyetinin, ortalama yıllık geliri yaklaşık 33.000 ABD doları olan ülkelerle zirve yaptığını ve bundan sonra, refah arttıkça yaşam memnuniyetinin düşme eğiliminde olduğunu ortaya koydu.
Resim: Flickr