İster sadakatsiz bir eş veya sevgili, ister çocukken sizi hayal kırıklığına uğratan bir ebeveyn ya da güvenle söylenen bir şeyi paylaşan bir arkadaş olsun, hepimiz affetmek ve nasıl affederiz sorusu ile karşı karşıya kalırız. Nasıl affederiz sorusu için önce üzerinden zaman geçmesi beklenir. Size hata yapan kişi, hatasını anladıktan sonra size gelir ve af diler. Sonra o soruyla kendi vicdanınızda baş başa kalırsınız; nasıl affederim? Affetmeli miyim?
Affetmek, başkasına karşı tuttuğunuz bir şikayeti veya yargıyı bırakmaktır. Affettiğiniz zaman, acı, kızgınlık ve intikam duygularını da bırakmalısınız. Genelde insanlar affetmenin "Seni affediyorum" demeyi içerdiğini ve sarılmayı, bir kutsama içerdiğini düşünürler. Bu bazen doğru olabilir, ama her zaman değil. Affederek diğer kişiyi bu affetme eylemine dahil etmek zorunda değilsinizdir ve bu onların menfaati için değildir. "Affetme" kelimesi sizi rahatsız ediyorsa, onu kullanmak zorunda değilsiniz (ya da yeni bir kelime oluşturabilirsiniz).
Affederek, şikayetlerinizi ve yargılarınızı bırakıp iyileşmenize izin vermiş olursunuz. Bu teori kulağa hoş gelse de, pratikte affetmek, bazen çok zor olabilir. Affetmeyi öğrenmek için, önce affetmenin ne olmadığını öğrenmelisiniz. Birçoğumuz affetmek hakkında en azından bazı yanılgılara sahibiz. Birini affetmenin şu anlamlara gelmediğini bilmeliyiz;
Affederek, olanların gerçekliğini kabul edersiniz ve onunla bir çözüm durumunda, ilişkiyi veya iletişimi onarmanın bir yolunu bulursunuz. Bu kademeli bir süreç olabilir ve affettiğiniz kişiyi dahil etmek zorunda değilsinizdir. Affetmek, size yanlış yapan kişi için yaptığınız bir şey değildir; bu sizin kendiniz için yaptığınız bir şeydir. Eğer affedicilik kendiniz için yaptığınız bir şeyse ve iyileşmenize yardımcı olabilirse, neden kendinizi daha fazla üzesiniz ki?
Bunun birkaç nedeni olabilir. İntikam veya intikam düşünceleri ile dolu olabilirsiniz. Veya üstün hissetmekten istiyorsunuz veya durumu nasıl çözeceğinizi bilmiyorsunuz. Veya affederek, diğer kişiyle yeniden bağlantı kurmaktan veya bağlantınızı kaybetmekten korkuyorsunuz. Affetmenin ne olmadığını ve neden bu kadar zor olduğunu bildiğinize göre, kendinize sorun: Affetmek ister miyim?
Affetmek affetmeye istekli hissetmeyi gerektirir. Bazen olmaz, çünkü incinme
çok derine iner ya da kişi çok kırıcı davranışlarda bulunmuştur veya pişmanlık
duymuyordur. Öfkenizi ve acınızı tespit etmeden, tamamen hissetmeden, ifade
etmeden ve serbest bırakmadan birini affetmeye çalışmayın. Affetmek istediğinize
karar verirseniz, düşüncelerinizle yalnız kalmak için iyi bir yer ve zaman
bulun. Ardından, imkansız hissettiğinizde bile affetmek için bu dört adımı
izlemeyi deneyin:
Sizi kızdıran olayı düşünün. Olan biteni kabul edin. Onun nasıl hissettiğini ve size nasıl tepki verdiğini anlamaya çalışın. Affetmek için, neler olduğunu ve nasıl etkilendiğinizi bilmeniz gerekir.
Olanlar sonucu yaşadığınız gelişmeyi kabul edin. Kendiniz veya gereksinimleriniz ve sınırlarınız hakkında ne öğrenmenize neden oldu? Olaydan sadece kurtulmakla kalmadınız, belki de sizin gelişmenize yardımcı oldu.
Şimdi diğer kişiyi düşünün. Kusurludur çünkü tüm insanlar kusurludur. Kendi kalıplarına ve çerçevesinden öğrendiklerine göre hareket etti. Çünkü bazen hepimiz çevremizden etkilenerek hareket ediyoruz. Sizi yaralarken, aslında o kendindeki bir ihtiyacı karşılamaya çalışıyordu. Bu ihtiyacın ne olduğunu düşünün ve kişi neden bu kadar acı verici bir şekilde davrandı?
Son olarak, diğer kişiye onu affettiğinizi söylemek isteyip istemediğinize karar verin. Affetmeyi doğrudan ifade etmemeye karar verirseniz, bunu kendi başınıza yapın. "Seni affediyorum" sözlerini yüksek sesle söyleyin ve sonra ona hak ettiğini hissettiğiniz kadar açıklama yapın.
Yazımıza burada son verirken sitemizde konuyla ilgili olarak affetmek ile ilgili sözler sayfasına bakabilirsiniz.