Bugünkü Washington, D.C., benzersiz tasarımının çoğunu, Bağımsızlık Savaşı'nda savaşmak için Fransa'dan Amerika'ya gelen ve bilinmezlikten çıkıp George Washington için güvenilir bir şehir plancısı haline gelen Pierre Charles L'Enfant'a borçludur. L'Enfant şehri sıfırdan tasarladı; geniş caddeler, meydanlar ve o zamanlar tepeler, ormanlar, bataklıklar ve tarlalardan oluşan bir bölgede ilham veren binalardan oluşan büyük bir başkent tasavvur etti.
L'Enfant'ın planının merkezinde büyük bir 'halk yürüyüşü' vardı. Bugünkü National Mall, Capitol Hill'den Potomac Nehri'ne kadar iki mil boyunca uzanan geniş, düz bir çimen ve ağaç şerididir. Smithsonian müzeleri her iki yanda bulunur ve savaş anıtları Lincoln, Washington ve Jefferson'ın ünlü anıtlarının arasına yerleştirilmiştir.
L'Enfant ve Başkent
Washington D.C., 1790'da bir Kongre kararıyla, batı sınırına (Potomac ve Ohio Nehri vadileri üzerinden) kolay bir yol sunan ve kuzey ve güney eyaletleri arasında elverişli bir konumda bulunan Potomac Nehri boyunca bir federal bölgeye izin verdiğinde kuruldu.
Başkan Washington, Doğu Şube'nin (bugünkü Anacostia Nehri) Virginia'daki evi olan Mount Vernon'un hemen kuzeyinde Potomac ile buluştuğu 100 mil karelik bir alan seçti. Alan zaten hareketli İskenderiye ve Georgetown liman kentlerini içeriyordu, ancak yeni ulusun hükümet binalarına ayrılmış alanı olan bir federal merkeze ihtiyacı vardı.
Washington, o zamanlar yerleşik bir mimar olan L'Enfant'tan bölgeyi araştırmasını ve binalar ve sokaklar için yerler önermesini istedi. Fransız, 1791 Mart'ında yağmurlu bir gecede Georgetown'a geldi ve hemen işe koyuldu. Alışveriş Merkezimizi Kurtarın Ulusal Koalisyonu başkanı Judy Scott Feldman, 'İki büyük nehrin birleştiği yerde bu inişli çıkışlı manzaraya sahipti' dedi. 'Aslında şehri tasarlamak için temiz bir sayfası vardı.' Topografyadan ilham alan L'Enfant, basit bir yüzey araştırmasının ötesine geçerek, yükseklik ve su yollarının hatlarındaki değişikliklere dayalı olarak önemli binaların stratejik yerleri işgal edeceği bir şehir tasavvur etti.
Thomas Jefferson zaten küçük ve basit bir federal kasaba çizmişken, L'Enfant başkana çok daha iddialı bir planla rapor verdi. Birçokları için, kırsal bir bölgeden yükselen bir metropol düşüncesi acemi bir ulus için pratik görünmüyordu, ancak L'Enfant önemli bir müttefik kazandı. L'Enfant biyografi yazarı Scott Berg, 'Söylediği her şeyi, birçok insan o zamanlar çılgınca bulurdu ama Washington öyle bulmadı' diyor.
Tasarımı, Amerikan ideallerine çevrilmiş Avrupa modellerine dayanıyordu. Berg, “Tüm şehir, her vatandaşın eşit derecede önemli olduğu fikri etrafında inşa edildi” diyor. 'AVM, Fransa'da duyulmamış olan tüm gelenlere açık olarak tasarlandı. Bu çok eşitlikçi bir fikir.'
L'Enfant, Avrupa'da alışılageldiği gibi liderin sarayı için en büyük yeri ayırmak yerine, Kongre'yi Potomac'a hakim bir manzaraya sahip yüksek bir noktaya yerleştirdi. Capitol Hill, eyaletlerin adını taşıyan çapraz caddelerin yayıldığı ve ızgaralı bir sokak sistemini kestiği şehrin merkezi haline geldi. Bu geniş bulvarlar şehrin her yerine kolay ulaşım sağlıyor ve önemli binaların ve ortak meydanların uzak mesafelerden manzarasını sunuyordu. Meydanlar ve parklar kavşaklarda eşit olarak dağıtıldı.
MacMillan Komisyonu'nun Washington, D.C. planı( L'Enfant'tan Ulusal Sermaye Planlama Komisyonu'na Washington, DC )
Pierre L'Enfant'ın Washington, D.C. planı( L'Enfant'tan Ulusal Sermaye Planlama Komisyonu'na Washington, DC )
Pennsylvania Bulvarı, Capitol'den Beyaz Saray'a bir mil kadar batıya uzanıyordu ve yetkililer tarafından kullanılması, aradaki noktalar için hızlı bir gelişme sağladı. Kırsal alanın gerçek bir şehir olması için L'Enfant, inşaatı teşvik eden planlama stratejilerini birleştirmenin çok önemli olduğunu biliyordu. Ancak uzlaşmayı reddetmesi, sonunda pozisyonuna mal olan sık sık çatışmalara yol açtı.
Projeyi finanse etmek ve Bölge'nin zengin toprak sahiplerini yatıştırmakla ilgilenen belediye yetkilileri L'Enfant'ın vizyonunu paylaşmıyorlardı. Planlamacı, önemli bir caddeye yer açmak için güçlü bir sakinin evini yıktığında ve şehir arsalarının satışı için bir harita üretmeyi geciktirdiğinde (gayrimenkul spekülatörlerinin arazi satın alıp şehri boş bırakacağından korkarak) komisyoncuları kızdırdı.
Sonunda, şehrin sörveyörü Andrew Ellicott, lot satışları için ayrıntılar sağlayan oyulmuş bir harita üretti. L'Enfant'ın planına çok benziyordu (yetkililer tarafından önerilen pratik değişikliklerle), ancak Fransız bunun için hiçbir kredi almadı. Şimdi öfkeli olan L'Enfant, Thomas Jefferson'ın ısrarı üzerine istifa etti. L'Enfant 1825'te öldüğünde, başkentteki çalışmaları için hiçbir zaman ödeme almamıştı ve şehir hala bir durgun su idi (kısmen L'Enfant'ın reddedilen geliştirme ve finansman teklifleri nedeniyle).
1800'lerde McMillan Komisyonu'na
L'Enfant'ın zarif bir başkent tasarlamasından bir asır sonra, Washington hâlâ tamamlanmış olmaktan çok uzaktı.
1800'lerde, o zamanlar düzensiz şekilli, ağaçlarla kaplı, dolambaçlı yolları olan bir park olan Mall'da inekler otluyordu. Alışveriş merkezindeki bir tren istasyonundan geçen trenler, Kongre'deki tartışmayı kesintiye uğrattı. Ziyaretçiler, hödük bir ortamda idealist iddiaları için şehirle alay ettiler ve İç Savaş'tan sonra başkenti Philadelphia'ya veya Orta Batı'ya taşımaktan bile bahsedildi.
1901'de Senato, başkenti büyük ölçüde L'Enfant'ın orijinal çerçevesine dayanarak güncelleyen bir mimarlar ve planlamacılar ekibi olan McMillan Komisyonu'nu kurdu. Geniş bir park sistemi planladılar ve AVM temizlendi ve düzeltildi. Nehirden çıkarılan geri kazanılmış arazi, parkı batıya ve güneye doğru genişleterek Lincoln ve Jefferson anıtlarına yer açtı. Komisyonun çalışması nihayet bugünün Washington'unun ünlü yeşil merkezini ve bol anıtlarını yarattı.
L'Enfant ve Washington Bugün
L'Enfant'ın bazı planları, Capitol Tepesi'nden aşağı akan devasa bir şelale de dahil olmak üzere, asla gerçekleşmedi. Ancak National Mall, pikniklerden protestolara kadar her şey için kullanılan büyük bir başarıydı. Feldman, “Amerikan halkı 20. yüzyılda Mall'a gerçekten gitti ve onu bu büyük sivil sahneye dönüştürdü” diyor. 'Bu, Pierre L'Enfant'ın asla tasavvur etmediği bir şeydi... bizim için ulusal liderlerimizle spot ışığında konuşabileceğimiz bir yer.' O kadar popüler hale geldi ki, yetkililer, aşınmış çimenler ve çıplak toprak parçalarının kanıtladığı gibi, 'korkunç derecede aşırı kullanıldığını' söylüyorlar.
Şehirdeki kalkınmayı denetleyen Ulusal Sermaye Planlama Komisyonu başkanı John Cogbill, Komisyonun büyüyen bir bölgenin taleplerini karşılarken L'Enfant'ın orijinal vizyonunu yerine getirmeye çalıştığını söylüyor. 'Yaptığımız hemen hemen her şey için [L'Enfant'ın planını] dikkate alıyoruz' diyor. 'Bugün şehri görebilseydi hoş bir şekilde şaşıracağını düşünüyorum. Dünyadaki hiçbir şehrin, planın Washington'daki kadar dikkatli takip edildiğini söyleyebileceğini sanmıyorum.'
Geçmiş ve şimdiki Ulusal Alışveriş Merkezi'nde bir tur atın