1868'de bu tarihte, romancı John William DeForest, artık kaçınılmaz olan 'büyük Amerikan romanı' terimini, bir makalenin başlığı içinde Millet . Şimdi, 1868'de, İç Savaş'ın sona ermesinden sadece birkaç yıl sonra, “Amerika” nın birçokları için hala belirsiz bir kavram olduğunu unutmayın - aslında, 2017'de aynı şeyi iddia edebiliriz, bu da size bir 'büyük Amerikan romanı' teriminin neden bu kadar sorunlu olduğuna dair ipucu.
DeForest, yazdığı sırada “Amerikan varoluşunun sıradan duyguları ve tavırlarının resmi” olarak tanımladığı Büyük Amerikan Romanı'nın ufukta görebileceğini düşünmesine rağmen henüz elde edilmediğini iddia etti— bunu kaydetti Tom amcanın kabini 'istenen fenomene en yakın yaklaşım' idi. (Ayrıca Hawthorne’un her ikisine de Kırmızı mektup ve Cooper'ın Son Mohikan bu nedenle, başkaları onlara GAN adını vermiş olsalar da aşağıda görünmüyorlar.)
Makalenin yazılmasından bu yana geçen yaklaşık 150 yıl içinde, Büyük Amerikan Romanı üzerine tartışmalar - ne olduğu, ne olması gerektiği, bir tane var mı, ihtiyacımız var mı, neden bu kadar çok beyaz adam - devam etti. A.O. olarak Scott unutulmaz bir şekilde koymak , 'Büyük Amerikan Romanı, aynı zamanda bir melez (romantizm ve röportaj, yüksek felsefe ve düşük dedikodu, arzulu düşünme ve sert burunlu şüphecilik melezlemesi), daha çok yeti veya Loch Ness canavarı veya Sasquatch gibi olabilir. her şeyi evde yetiştirmek istiyorum. Başka bir deyişle, epeyce insanın -hepsi kesin olarak delice değil, bazıları etkileyici belgeler taşıyor- gördüğünü iddia ettiği bir yaratık. ' Gerçekten de, pek çok kitap görüldü - yani, Büyük Amerikan Romanı olarak adlandırıldı - ya da en azından biri ya da en azından harika bir Amerikan romanı , bu kesinlikle farklı bir şey. Hangileri? Kim söyledi? Önemli mi? Dır-dir bu harita doğru? Okumaya devam etmek.
Not * Hiçbir yerde Büyük Amerikan Romanı olarak adlandırılan her kitabı gerçekten kataloglamanın bir yolu yoktur. Bu liste, genellikle bu şekilde alıntı yapılan kitapların çoğunu saygın bir kaynaktan bir alıntıyla birlikte derler.
CONTENDERS
F. Scott Fitzgerald, Müthiş gatsby
Gatsby’nin büyüsü yalnızca, sıradan Amerikan dilinin doğaüstü hale geldiği güçlü şiirsel tarzından değil, aynı zamanda bizi kandırdığı otoriteden de kaynaklanıyor. olmak istemek Amerikalılar gibi. Kim olduğumuz değil; Kim olmak isteriz. Gatsby'nin her sayfasından geçen bu istek, onu En Büyük Amerikan Romanımız yapıyor. Ama aynı zamanda hafife alınması en kolay Büyük Amerikan Romanımız: çok kısa; yanlış giden bir aşk hikayesi olarak yanlış anlaşılamayacak kadar cazip; Kükreyen Yirmilerde ve tüm o cazda çok yorgun.
-Maureen Corrigan, Öyleyse Okuyoruz: Muhteşem Gatsby Nasıl Oldu ve Neden Sürdü , 2014
Herman Melville, Moby-Dick
Tüm Büyük Amerikan Romanı adayları arasında, belki Moby-Dick (1851) Nobel ödüllü J.M. Coetzee’nin testini en iyi şekilde karşılar. ['Klasik, saldırılardan korunmaya ihtiyaç duyduğu sürece, asla klasik olduğunu kanıtlayamaz.'] En azından şimdilik, Moby-Dick en az savunmaya ihtiyaç duyuyor gibi görünüyor. … Moby-Dick Metin olarak yayılması ve taklit nesnesi olarak, simge olarak, logo olarak, metafor olarak doğurganlığı, ulusun sınırlarında daha fazla durmadı. Pequod yaptı.
-Lawrence Buell, Büyük Amerikan Romanının Rüyası , 2014
Harper Lee, Bir alaycı kuş öldürmek için
[T] o Büyük Amerikan Romanı hareketli bir hedeftir ve mekân, herhangi bir zamanda üç ana kriteri en iyi şekilde karşılayan bir roman tarafından doldurulur:
Ubiquity: Nispeten çok sayıda Amerikalının okuduğu ve onu okumayanların büyük bir kısmının başka şekillerde bildiği bir roman olmalıdır (örneğin, popüler bir filme uyarlamayla).
Notability: Romanın önemli olduğuna dair genel bir anlaşma olmalıdır - edebi niteliğe sahiptir ve / veya tartışılmaz bir şekilde kültürel manzaranın bir parçasıdır (eleştirel olarak kabul edilebilir olsa bile).
Ahlak: Amerikan deneyiminin bazı benzersiz yönlerini, genellikle ya hatalarımızı ya da bir ulus olarak özlemlerimizi, tanınabilir ahlaki güçle (mutlu bir sonla karıştırılmamalıdır) ele alması gerekir.
...
İşte bu nedenle, şu anda Büyük Amerikan Romanı Bir alaycı kuş öldürmek için Harper Lee ile F. Scott Fitzgerald’ın Müthiş gatsby ve Kırmızı mektup Nathaniel Hawthorne tarafından ikinci olarak. Bunlar en iyi Amerikan romanları mı? Bu özneldir (hayır oyu veririm), ama ben lisedeyken okuma listesindeydiler ve şimdi, 30 yıl sonra, kızım. Bunlar ortak bir Amerikan deneyimleridir - hala sahip olduğumuz birkaç deneyimden biri.
-John Scalzi, Los Angeles zamanları , 2016
Mark Twain, Huckleberry Finn'in Maceraları
Büyük bir Amerikan romanının 1885 edebiyat dünyasına ayak bastığı [yayınlandıktan sonra] hiçbir anlamı yoktu. Kritik iklim, 50 yıl sonra T. S. Eliot ve Ernest Hemingway’in encomium'larını pek tahmin edemezdi. İngilizce baskısının önsözünde Eliot, “bir başyapıt” dan bahsedecekti. … Twain’in dehası tamamen anlaşıldı ”ve Ernest daha da ileri gitti. 'Green Hills of Africa' da, Emerson, Hawthorne ve Thoreau'nun elden çıkarılmasının ve Henry James ve Stephen Crane'in dostça başını sallamasının ardından, 'Tüm modern Amerikan edebiyatı, Mark Twain'in adlı kitabından gelir. Huckleberry Finn . … Sahip olduğumuz en iyi kitap. Tüm Amerikan yazıları bundan gelir. Daha önce hiçbir şey yoktu. O zamandan beri bu kadar iyi hiçbir şey yok. ' … Umut tükendikten ve tutkular tükendikten sonra zihnin hatırasında bıraktığı yıkılmaz zenginlikten başka ne büyüklüktür? Zenginliğimizin yeniden harcamak için orada olacağına dair her zaman demokrasi umudu ve süregelen hazinesi Huckleberry Finn demokrasiyi ve onun yüce, ürkütücü öncülünü düşünmek için bizi özgürleştirmesidir: tüm erkeklerin ve kadınların tutkuları, aşk tanrısı, hayalleri, sapkınlıkları ve idealleri ve açgözlülüğü, umutları ve kötülüklerinin günlerini geçirmesine izin verin ve dünya hala daha iyi durumda olacak çünkü bizim ve işlerimizin toplamında kötüden daha fazlası var. Bu demokratik insanın somutlaşmış halinin tamamı olan Mark Twain, kaleminin her dönüşündeki öncülü ve onu nasıl test ettiğini, fikre olan sevgimizle yeniden zayıf olana kadar onu nasıl büktüğünü, kışkırttığını ve test ettiğini anladı.
-Norman Mailer, New York Times , 1984
Thomas Pynchon, Mason ve Dixon
Bunu çok daha kolay hale getirelim. Twain ve Fitzgerald'dan sonra Thomas Pynchon var ve başka herkes var. Büyük Amerikan Romanı hakkında sorduğumuzda, gerçekten sorduğumuz şey, Pynchon’un romanlarından hangisinin en Amerikalı olduğu?… Yazarın Büyük Amerikan Romanı için en bariz adayı gibi görünüyor. Mason ve Dixon , İç Savaş sırasında Amerika neredeyse kan kaybeden 'geometrik Yara' yı çizen 18. yüzyıldan kalma iki araştırmacı hakkında şakacı bir arkaik pikaresk. Ama G.A.N. Pynchon’un her biri aynı iki soruya yeni bir varyasyon getiren diğer çalışmalarından biri olabilirdi: İstediğimiz ülkeye ne oldu? Ve orijinal vaadi bir daha kullanılabilir mi?
-David Kipen, Los Angeles zamanları , 2016
Bret Easton Ellis, Amerikalı psikopat
Görkemli Dördüncüsü yaklaşırken, bu oyunun ev versiyonunu oynamak için mükemmel bir zaman: Büyük Amerikan Romanı için seçiminiz nedir? Bir Amerikalı tarafından yazılmış en iyi roman değil. Daha ziyade, Amerika'nın ruhunu, karakterini ve kaderini, hem iyi hem de kötü yanlarını, hatalarını ve zaferlerini en açık şekilde yansıtan bir Amerikalı tarafından yazılmış en iyi roman. Elbette bir oyundan daha fazlası. Bir ulusun ruhunu özetleyen bir roman seçmek, yer hakkındaki derin inançlarınızı, önyargılarınızı ve beklentilerinizi sorgulamanın sinsi bir yoludur. ... Yine de, inatçı davranmak ve bana e-posta gönderen pek çok nazik insanla tartışmalar başlatmak amacıyla, bir an için şiddet içeren büyülü sözlere taraftarım. Amerikalı psikopat . İlk yayınından ötürü sevinçli vahşetiyle eleştirilen Ellis’in pişmanlık duymayan bir seri katil hakkındaki romanı, bugünlerde bana esprili ve bilgili olarak geliyor. Marka isimleri, seks ve sosyal kaygı ile doludur, genellikle sadece bir anlatıcının iç yolculuğuna odaklanan romanlar tarafından görmezden gelinen üçlü bir hükümdarlıktır. Bu değerli nanosaniye için, o zaman ben Amerikalı psikopat .
–Julia Keller, Chicago Tribune , 2007
John Steinbeck, Gazap Üzümleri
Bugün Steinbeck’in 69. yıl dönümü Gazap Üzümleri , benim kuruşum için 20. yüzyılın 'Büyük Amerikan Romanı' dır. Şahsen ben severim Gatsby ve Çanlar Kimin için çalıyor daha iyi, ama Gatsby bir şekilde inanılmaz bir karakter (o, muhtemelen tanışacağınız tipte bir adam değil) ve Hemingway ABD'de geçmiyor. Üzüm tarihimizin karanlık bir bölümünü anlatan belirgin bir Amerikan kitabıdır ve Tom Joad ve tüm zamanların en büyük anne karakteri Ma Joad, tanışabileceğiniz insanlardır. … Steinbeck, Tom'un Scott ve Ernesto'nun asla yapmadığını söylediği gibi, “sadece kimseyi itip kakmadan geçinmeye çalışan” gerçek insanların, çalışkan, sıradan insanların Amerikan doğasını yakaladı.
–Michael Rogers, Kütüphane Dergisi , 2008
Don DeLillo, Yeraltı dünyası
Ekim 1997'deki ilk ortaya çıkışından beri, hatırladığım bir andan itibaren Gözlemci Edebiyat editörü, Yeraltı dünyası yüksek bir performans olarak konuşuldu ve o zorlu edebi hipogrif, büyük Amerikan romanı olarak selamlandı. Onun incelemesinde romancı William Boyd şöyle yazmıştır: Yeraltı dünyası , tüm silindirleri ateşleyen olgun ve son derece başarılı bir romancımız var… kitabı okumak, heyecan verici ve heyecan verici bir estetik deneyimdir ve romanın yapabileceklerinin bu olduğunu şükranla hatırlıyor insan. ' Gözlemci aynı zamanda 'birlikte geçmesi gereken bir destan' olarak da tanımladı. Moby-Dick ve Augie March ”(Bu serideki 17 ve 73 numaralı). Bu tür fikirler muhtemelen DeLillo’nun alıntılandırılabilir açılış dizesiyle pekiştirildi: 'Senin sesinle konuşuyor, Amerikalı ve gözünde yarı yarıya umutlu bir parıltı var.'
- Robert McCrum, Gardiyan , 2015
Vladimir Nabokov, Lolita
Bazıları Büyük Amerikan Romanı'nın Huckleberry Finn bazıları öyle olduğunu söylüyor Orman bazıları öyle olduğunu söylüyor Müthiş gatsby . Ancak oyum, azami şehvet, ikiyüzlülük ve takıntıyla masala gidiyor - Amerika'nın ancak bir yabancıdan gelebilecek görüşü - Nabokov'un Lolita . … Ne yapar Lolita büyük bir eser, başlığının yerelde kökleşmiş olması değil, genç kızları fetişleştirmede Amerika'dan bir nesil ileride değil. Hayır, bu yazı, Nabokov'un İngilizce'nin oyuncak bir sandık gibi sözlerle zıplama biçimi, sinsi zeka, yıkıcı, alaycı ve yürek parçalayıcı bir anda. Zavallı yaşlı Dolly Haze pek iyi büyümemiş olabilir ama Lolita sonsuza kadar zamansız bir güzellik olarak kalır.
- Mary Elizabeth Williams, Oturma odası , bin dokuz yüz doksan altı
John Dos Passos, AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ.
Büyük Amerikan Romanı artık yazılabilir değil. John Dos Passos'un yaptığını yapamayız. Amerika üzerine üçlemesi, Büyük Amerikan Romanına herkes kadar yaklaştı. Artık tüm Amerika'yı kapsayamazsınız. Çok detaylı. Tampa'yı bilmeden birini Tampa'ya sokamazsın. Bundan kurtulamazsın. Geçmişte ayrıntılar konusunda biraz yetersiz olsaydınız, insanlar üzülmezdi. Şimdi tüm detaylar geniş bir romanın önüne çıkıyor.
-Norman Mailer, Poynter , 2004
Ralph Ellison, Görünmez Adam
Bu Görünmez Adam . Hayır, bir Nobel Ödülü sahibi ya da Pulitzer Ödülü sahibi tarafından yazılmadı, yüzyıllardır ortalıkta da yok. Bu, tözün, katmanların ve riflerin romanıdır. Hatta en büyük Amerikan romanı olduğu söylenebilir.
Ralph Ellison’ın büyüklüğü Görünmez Adam (1952) pek çok okuyucu için çok şey olmaktan gelir. Irksal bir destan. Dramatik bir monolog biçiminde bir bildungsroman. Irksal kimlik, ırkçılık, tarih, politika, erkeklik ve çelişkili kişisel gelişimin zengin bir psikolojik portresi. İsimsiz bir anlatıcının yakalanması zor bir hikayesi. Edebiyat, müzik, toplum, hafıza ve benlik üzerine caz benzeri bir oyun. Açgözlü bir okuyucu ve yazarın ürünü. Her nasılsa, bunların hepsi, belki de Ulusal Kitap Ödülü'nü almasının nedenlerinden biri. Yaşlı adam ve Deniz ve Cennet'in Doğusu .
- Joseph Fruscione, Milyonlarca , 2013
Cormac McCarthy, Kan Meridyeni
Harika bir Amerikan romanı yalnızca anti-Amerikan olabilir ve Kan Meridyeni , Toni Morrison’ınki gibi Sevilen en büyük utançlarımıza, bu durumda soykırımlarımıza ve savaş arzumuza odaklanıyor, son bölümlerinde bufalo katliamını düşünüyor; ayrıca dans eden bir ayı şeklinde masumiyetin katledilmesi ve çocuk da dahil olmak üzere her türlü tövbe edilecek kişinin katledilmesi. Batıya son bakış, gidecek başka bir yer görmemelidir.
–David Vann, Gardiyan , 2009
William Faulkner, Ağustos ayında ışık
Ağustos ayında ışık 1932'de yayınlanan, Faulkner’ın Büyük Amerikan Romanıdır. Bu 19 romanın yedincisiydi, 1949'da Nobel Ödülü'ne layık görülen bir çıktı ve hilekâr ama uygun bir cümle ödünç almak, zenginlerin utancından başka bir şeyi temsil etmiyor. Olağanüstü güçlere sahip bir yazar olan Faulkner, okuyuculara karmaşık karakterler, keskin sosyal yorumlar, biçimsel ustalık ve mecazi derinlikten oluşan zengin bir kurgusal yelpazeyi miras bıraktı. Yapıtları, duygusal olmayan bir merhamet, bir trajedinin göze çarpmayan vizyonu ve insan motivasyonu ve arzusuna dair neredeyse doğaüstü bir içgörü sergiliyor. Arkasında modernist kurgunun oldukça etkili iki şaheserini bıraktı: Ses ve öfke ve Ölürken Yatarken diğer modernist metinlerle birlikte, anlatı doğrusallığı kavramlarını ve bilincin biçimsel tasvirini kökten değiştiren işler. Absalom, Absalom!, sık sık aynı nefeste bahsedilen, birçokları tarafından en büyük, en tam anlamıyla gerçekleştirilmiş romanı, muazzam genişlik ve estetiğin radikal tutarlılığından biri olarak kutlanmaktadır. Ama daha az huylu Ağustos ayında ışık Faulkner'ın tüm tanıdık meşguliyetleri - determinizm ve özgür irade, kısmen Yeniden İnşa Edilmiş Güney, dindarlık, kadın cinselliğinin çekiciliği ve yaşayan geçmişin gücü gibi - tüm bildik meşguliyetleri - daha açık bir şekilde modernist çalışmalarıyla ilgili tartışmalarda bazen göz ardı edildi. kaçınılmaz olarak Amerikan meselesi: ırk.
–C.E. Morgan, Günlük Canavar , 2012
William Faulkner, Absalom, Absalom!
Ocak 1936'da William Faulkner son romanını yeni tamamlamış ve son içki alemine başlamıştı. Yeni el yazmasını bir arkadaşına uzattı ve “Bunu okumanızı istiyorum. … Bence bir Amerikalı tarafından yazılmış en iyi roman. '
Burbon konuşuyormuş gibi geliyordu ama Faulkner haklıydı. Hala. Faulkner'ın Warner Bros. için çalışırken tanıştığı adam, ne olacağına dair dünyanın tek kopyasını elinde tuttu - bazı revizyonlardan sonra - Absalom, Absalom! Bu kitabın yayını şimdiye kadar Büyük Amerikan Romanı nedir sorusunu çözmüş olmalıydı. Faulkner’ın dokuzuncu ve en iyi romanı. Absalom, Absalom!
Romancı Frank Norris 1902'de Büyük Amerikan Romanı'nın saf efsane olduğunu, asla var olamayacak melez bir yaratık olduğunu yazdı. İyi tartıştı, ama çok erken, ortaya çıkmadan yıllar önce Absalom bu onun yanlış olduğunu kanıtlayabilirdi.
- Arthur Hirsch, Baltimore Güneşi , 1997
John Updike, Tavşan koşusu
Harry Angstrom destanının 1.700 küsur sayfasını düşünmek için - sınırlayıcı tetralojisi Tavşan kitaplar ve aksayan postscript - kendinizi Büyük Amerikan Romanı olarak mükemmel bir iddia içeren bir çalışmayı düşünürken bulmaktır, ancak dört veya beş Çok İyi eserle vakit geçirmeyi tercih ettiğiniz için affedilirsiniz.
- Troy Patterson, Kayrak , 2009
David Foster Wallace, Sonsuz Var
Wallace 1996'da geldi; Daha önce hiç böyle bir şey görmemiştim ve bir daha görmeyi de beklemiyorum. Birkaç yıldır, Büyük Amerikan Romanı için devasa bir yeni yarışmacının ya da en azından On Yılı Tanımlayan Kapı Durdurmanın gelişiyle ilgili mırıltılar ve ipuçları vardı; Illinois'li bir matematik delisinin 'Sonsuz Jest' diyecek kadar küstah olduğu, tenis ve bağımlılıkla ilgili devasa, Pynchonesque, özetlenemez, labirent benzeri, komik-trajik-ironik bir kitap. Kitap köşe yazarları balinayı mırıldanan Ahab gibi anlattı; kimse yardım edemezdi ama merak edebilirdi.
-Colby Cosh, Ulusal Posta , 2008
Saul Bellow, Augie March Maceraları
Augie March Maceraları Büyük Amerikan Romanıdır. Daha fazla aramayın. Kırk iki yıl önce tüm yollar soğudu. Görev, görevlerin nadiren yaptığı şeyi yaptı: bitti. … Augie March son olarak, fantastik kapsayıcılığı, çoğulculuğu, kayıtsız rasgele oluşu nedeniyle Büyük Amerikan Romanıdır. Bu sayfalarda, Bellow’un düzyazısının engin demokrasisindeki en yüksek ve en alçak karışım ve hobnob. Her şey burada, ezilmiş ve yüceltilmiş ve aradaki tüm çentikler, mutfak sertliğinden Amerikan kartalına kadar.
-Martin Amis, Atlantik Aylık , bindokuzyüz doksan beş
Anita Loos, Beyler Sarışınları Tercih Ediyor
[Ben] şimdi büyük Amerikan romanını (sonunda!) Okuyorum ve başkalarının olup olmadığını-veya olmayacağını ve [onu yazan] genç kadını tanıyorsanız, bir dahi olması gerektiğini bilmek istiyorum.
–Edith Wharton, 'Büyük Amerikan Romanı' Yale İncelemesi , 1927
Toni Morrison, Sevilen
Ne zaman The New York Times Kitap İncelemesi 125 yazardan önceki 25 yılın en iyi Amerikan romanını seçmelerini istedi (bu 2006'da idi), Sevilen zirveye çıktı.
Morrison'ın romanı kendisini Amerikan kanonuna potansiyel rakiplerinden daha eksiksiz bir şekilde yerleştirdiğinden, başka herhangi bir sonuç şaşırtıcı olabilirdi. Olağanüstü hız ile, Sevilen yayınlandıktan 20 yıldan daha kısa bir süre sonra, kolej edebiyat müfredatının temelini oluşturan, yani bir klasik haline geldi. Bu zafer hırsıyla orantılıdır, çünkü Morrison, klasik Amerikan edebiyatının kapsamını tam olarak genişletmek, yaşayan bir siyah kadın olarak Faulkner, Melville, Hawthorne ve Twain gibi ölü beyaz erkeklerden oluşan şirkete girmek niyetiydi. Kitap ilk kez üniversite sınıflarına dağıtılmaya başladığında, kültür savaşlarının daha erken ve geçmişe bakıldığında çok daha evcilleştirici bir aşamasında, müfredatlara dahil edilmesi, hem partizanlar hem de muhalifler tarafından radikal bir jest olarak alındı. (O günlerde duyulan muhafazakar dalkavuk, sol görüşlü profesörlerin Morrison lehine Shakespeare'i bir kenara attığıydı.) Ancak zamanın politik retoriği, sevgili öncüllerini yerinden etmemeyi veya alaşağı etmemeyi amaçlayan romanın temel muhafazakarlığını gizledi. ancak bunları tamamlamak ve bir ölçüde düzeltmek için. '
–A.O. Scott, The New York Times Kitap İncelemesi , 2006
Michael Chabon, Kavalier ve Clay'in İnanılmaz Maceraları
'Harika bir Amerikan romanı' nın tam tanımının ne olduğundan emin değilim, ama Michael Chabon’un genişleyen, kendine özgü ve burkucu yeni kitabının bir olduğundan oldukça eminim. Saygısız Marvel Comics başlığına rağmen (sonuçta bu, çizgi romanlar ve yapımcıları hakkında bir roman), Kavalier ve Clay'in İnanılmaz Maceraları engin ve ölçülü Amerikan temalarıyla meşgul: kültürel asimilasyonun anlamı ve mekaniği, kayıtsız bir dünyada ahlaki ve duygusal kimlik arayışı, popüler eğlencenin bireylerin ve ulusun yaşamındaki dönüştürücü rolü. Oh, ve aşk, ölüm, suçluluk ve kefaretten bahsetmiş miydim? Evet, onlar da.
- Daniel Mendelsohn, New York Magazine , 2000
Jonathan Franzen, Özgürlük
(Franzen'in yüzü ZAMAN başlığı ile ' Büyük Amerikalı Romancı 'Yeterli kimlik bilgisi olabilir, ancak her ihtimale karşı)
'Hiç utanmadan cömert bir cömertlik (550 sayfadan fazla ağırlığa sahip) ve yürekten oluşan tüm paket, nadir bir zevke, aşırı okumaya karşı dayanılmaz bir davet, daha sık kullandığımız bir kitaba zaman ayırmaya katkıda bulunuyor bu günlerde DVD kutu setlerinin yalnızca iş, uyku veya uzun izleme seansları için ayırmak. Aynı zamanda modern orta sınıf Amerika'nın temel bir ikilemiyle de boğuşuyor - yani: Hayatınızı, dünyanın geri kalanı böyle bir durumda iken, vazgeçilmez hakkınızı mutluluk arayışıyla geçirmeniz gerçekten uygun mu? onu harika yapan şey. Eğer Özgürlük zamanımız için Büyük Amerikan Romanı olarak nitelendirilmezse, o zaman ne olacağını bilmiyorum. … Obama sonrası dönemin ilk Büyük Amerikan Romanı. '
–Benjamin Secher, Telgraf , 2010
Junot Diaz, Oscar Wao'nun Harika Kısa Ömrü
2007'de resmi olarak yayınlanmasından altı ay önce, mutfak posta kutuma ulaştı. İsviçre'ye gidiyordum, bu yüzden kitabın uzunluğu nedeniyle neredeyse kitabı gözden geçirmeyi geçtim - Avrupa'da yazma zamanımı kendi işime ayıracağıma kendime söz vermiştim. Ancak dürtüyle, ödevi, eğer varsa, yazarının uzun süredir beklenen romanı okumak için bir bahane olarak kabul etmeye karar verdim. Bastırmak . Sonunda kitabı elime aldığımda, ellerimde özel bir şey tuttuğumu biliyordum. Bu, Américas'ın bir kitabıydı. Bu Büyük Américas Romanıydı.
'Büyük Amerikan Romanı' hakkında yeterince konuşmaya rastladım, bunların Díaz gibi bir yazar olarak değerlendirilmediğini, Oscar Wao'nun Harika Kısa Ömrü Göçmen yolculuğu yatay değil dikey olarak giden, kültürel kimliği pan-Amerikan bilinci tarafından geliştirilen. Kitap meraklısı Oscar de León, çağdaş New Jersey'de ilerlerken, aile geçmişi onu Dominik Cumhuriyeti'nin sorunlu geçmişinden çağırır ve iki anlatı birleştiğinde, 20. yüzyıl anti kahramanı doğar.
Büyük Américas Romanı, Amerikan edebiyatının marjinalleştirdiği insanların büyük yaşamlarını ele alır. Oscar'ın dünya görüşünü şekillendiren çizgi roman ve bilim kurgu hikayelerinde bile ana karakterler beyazdır, bu yüzden kimliğini ve bakış açısını aile bilgisiyle tamamlar - çok kuşaklı fuku laneti ve Dominik Cumhuriyeti'nin Trujillo diktatörlüğü hakkında alakalı hale gelen tüm bu dipnotlu içerik anlatı geliştikçe birincil sergiye.
–Rigoberto González, Los Angeles zamanları , 2016
Steve Erickson, Bu Düşlerin
Tüm yakın ve samimi odağı için, Bu Düşlerin bugünün Büyük Amerikan Romanı olabilir. Sadece evrensel Amerikan rüyalarının ve kaygılarının portresiyle değil; sosyal kapsamı için değil; ne de en üst düzeyde ele aldığı tarihsel ve politik güncelliği için, daha çok acı veren samimiyeti, insani başarısızlıkların alçakgönüllü bir şekilde tanınması ve çok geç kalmadığına dair sürekli umudu nedeniyle.
-Pawel Frelik, Los Angeles Kitap İncelemesi , 2012
Rachel Kushner, Alev Atıcılar
Alev Atıcılar sadece bir kadın tarafından yazıldığı için değil, aynı zamanda ana karakteri kadın olduğu için kalıp kırıcıdır. En çok Büyük Amerikan Romanı için aday olarak gösterilen kitaplarda, erkek karakterler - Jay Gatsby, Huckleberry Finn, Ahab - muhtemelen Amerikan deneyiminin temsilcileri olan bu rolü oynamışlardır. Ancak (ve bu aşamada gerçekten söylemem gerekiyor mu?), Bir kadın figürünün aynı amaca hizmet edebileceği fikri, Büyük Amerikan Romanı kavramının tam da altını oyuyor. Erkeklerin ulusal bir kimliğin tamamını ya da insanlığın kendisini temsil etmesine izin verilir, ancak kadınların, çeşitli tatlar da olsa sadece kadınlığı temsil etmeleri beklenir.
Bu, Kushner'ın Reno'yu açık bir şekilde en iyi Amerikalı olarak sunduğu anlamına gelmez, ancak karakterin yörüngesi Gatsby'ninki kadar kendine has bir şekilde istek uyandırır ve geçmişle Huck'ınki kadar belirleyici bir kopuş arar (zıt coğrafyada parlasa bile) yönü). Aslında Reno’nun sorunları genç bir kadının sorunudur. Fiziksel cazibesine kapılma tehlikesiyle karşı karşıyadır ve arzuladığı ileri ivmeyi elde etmek için kararlı erkeklere bağlanma eğilimindedir. Bir film laboratuarında işe girerek, film liderlerinde bir 'Çinli kızı' gibi poz veriyor; ten tonları teknisyenler tarafından renk düzeltmesi için temel bir çizgi oluşturan kadın yüzlerinden biri, 'hiçbir duygusu bırakmayan gerçek ama ulaşılmaz kadınlar' onlar kimdi. ' Bu, temsili kimliğin en kötü biçimidir: hem genel hem de anonim, amaca yönelik bir araç, hiç kimse olmayan her kadın.
-Laura Miller, Oturma odası , 2013
Şimdi, bu kapsamlı değil ama kesinlikle uzun listeye şunu söylüyorum: peki ya Sadece Yanagihara'nın Biraz Hayat ? Ne dersin Jennifer Egan’ın Goon Squad'dan Bir Ziyaret ? Chimamanda Ngozi Adichie’s Americanah (Büyük Amerikan Romanı yazmak için aslında Amerikalı olmanız gerektiğini kim söylüyor)? Ben Lerner’ın 10:04 ? Louise Erdrich’in Aşk Tıbbı ? Sylvia Plath’ın Çan Kavanozu (ya kahramanı bir erkek olsaydı)? Katherine Dunn’ın Geek Aşk ? Kuşkusuz bunların tümü, okuyucuya 'Amerikan varoluşunun sıradan duyguları ve tavırlarının bir resmini' verir - tabii ki 'sıradan' fikrinizin ne olduğuna bağlı olarak. Ama belki de orada olduğu gerçeği dır-dir GAN'ın Amerikalı yazarı atlatmaya, şaşırtmaya ve büyülemeye devam etmesinin nedeni bu ülkede hiç de sıradan değil.