“Hedefler belirlendi. Saat on.”Gencim Güzelim Tehlikeliyim, Ally Carter
En yakın arkadaşımın sesi, Thames Nehri üstünden
esen rüzgâr kadar soğuktu. Beş yüz metre ötedeki Londra
Kulesi’nin antik duvarları kadar kararlıydı. Gecenin kararmakta
olduğunu görüyordum. Işıklar çoğalmaya başlamış-
tı ve arkadaşımın kendine güveni bulaşıcıydı. Neredeyse...
Ama uzaktaki kalabalığa bakarken buna hazır değilim,
diye düşünmekten kendimi alamıyordum.
Yanlış anlamayın, pek çok ürkütücü duruma oldukça hazırlıklıyım.
Sonuçta geçen yıl bir kez, yalandan kaçırılmış-
tım, iki kez ise gerçekten kaçırılıyordum, uluslararası bir terör
örgütünün ve çok hoş iki delikanlının hedefi olmuştum.
Çok korkutucu değil mi? Evet öyle ve şimdi geri dönüyorum.
Ama tam o anda Rebecca Baxter’la birlikte ayağımızda
patenlerle eskiden Londra Kulesi’nin etrafını çevreleyen
hendek üstüne kurulmuş buz pistinde duruyorduk. Bizden
sayıca üstün, boyca büyüklerdi. Bu yüzden o an, gerçekten
de dehşetengizdi.
Yanımda en yakın arkadaşım olsa ve okul bizi çok iyi
eğitmiş olsa da.