Pugachev ayaklanması
Pugachev ayaklanması eylül 1773 Ocak 1775 olarak da bilinen, Rus Köylü Savaşı , başlangıçta tarafından bir isyandı Ural Kazakların yetkililerinin karşı Rus İmparatorluğu zamanla yaygın dönüştü savaş köylü öncülüğünde Yemeljan Pugaçev . Pugachev kendisini Çar III. hangi Catherine bildirildi ona karşı suikast girişiminden kurtuldu. 1762'deki suikastından önce, Peter, serfliğin kaldırılması da dahil olmak üzere geniş kapsamlı reformlar ilan etmişti ve bu nedenle ölümünden on yıl sonra halk arasında efsanevi bir üne sahipti. Pugachev bu durumdan yararlandı. Ayaklanma, nihayetinde 1775'in başlarında Alexander Suvorov komutasındaki imparatorluk birliklerinin zaferi ve Pugachev'in yakalanması ve infazı ile sona erdi .
tarih öncesi
Urallar ve Don'daki Kazakların eski bağımsızlıklarını yeniden kazanma arzusu ve Rus makamlarının onlardan düzenli bir askeri birlik oluşturma arzusu, aşılmaz çelişkiler yarattı. Köylüler ve hükümet arasındaki ilişki de, özellikle imparatoriçeye köylülüğün doğrudan boyun eğmesini tamamen yasaklayan 1767 çarlık kararnamesi sonucunda kötüleşmişti. Çiftçiler, devlet tarafından zor durumda bırakıldıklarını ve ayrıca Urallarda gelişmekte olan endüstrilerin baskısı altında olduklarını hissettiler. Serfler çaresiz koşullarda yaşıyorlardı ve siyasi katılım için tüm fırsatlarını kaybettikleri için toprak ağalarına karşı durumlarını iyileştirme fırsatları artık yoktu. Kazak kalesi Uralsk sonra nehir sonra Jaiksk (ayrıca Jaizk) denirdi Urallar o koştu içinden (o zamanki Jaik ). 1772 gibi erken bir tarihte , aynı yılın 12 Ocak'ında diğer bazı subaylarla birlikte öldürülen yerel komutan General von Traubenberg'e karşı ilk Kazak isyanı yaşandı . Traubenberg, Kazak sakallarını kesmekte ısrar etmiş ve sonunda aynısını "halk pazarında" gerçekleştirmişti; Ayaklanma bastırıldıktan ve elebaşları cezalandırıldıktan sonra , yüzlerce isyancı çevredeki bataklıklara kaçtı.
Resmi makamlara göre, vatana ihanet suçlamasıyla ilgili olarak, Kazak Pugachev 4 Ocak 1773'te Kazan'a getirildi ve sorgudan sonra tutuklandı. Petersburg'daki Senato otoritesi tarafından yaptığı itiraz reddedildi ve bir duruşma onu Uralların arkasında bulunan Pelym şehrinde ömür boyu hapis cezasına çarptırdı . Karar, mahkumun yerel hapishaneden kaçmasından üç gün sonra, 1 Haziran 1773'te Kazan'a geldi. Kaçak için yapılan arama başarısız oldu. Pugachev, Jaizk şehri yakınlarındaki uzak Talovi bozkır çiftliklerinde saklandı ve burada IN Sarubin-Chikoj, MG Shigajev, TG Myasnikov, DK Karavaev ve MA Koshevnikov da dahil olmak üzere 1772'deki başarısız Kazak ayaklanmasının gazileriyle bir araya geldi.
Onlarla istişare ederek Pugachev, "Çar Peter III" adını ve unvanını almaya ve Kazakları köylülerden destek umuduyla yeni bir silahlı ayaklanmaya taşımaya karar verdi. Pugachev'in kendisinin ve destekçilerinin hazırladığı ayaklanmanın beklentileri ve sonuçları hakkındaki sözleri, politikaları Rusya'nın toplumsal çıkarlarına hizmet etmeyi amaçlayan bir “köylü çar” tarafından yönetilen Kazak benzeri bir köylü devleti inşa etme olasılığına ilişkin saf fikirlerin ötesine geçmedi. kırsal nüfus, dışarı. Ural Nehri çevresindeki çekirdek alana ek olarak, ayaklanma kısa süre sonra Orenburg çevresini , Kama , Başkıristan , Batı Sibirya'nın bir bölümünü ve Volga'nın orta ve aşağı kesimlerindeki alanları da kapsıyordu . Kazaklara ek olarak, Başkurtlar , Tatarlar , Kazaklar , Kalmıklar , Urallardan işçiler ve etkilenen Rus valiliklerinden çok sayıda serf ayaklanmaya katıldı.
askeri tarih
1773
Ayaklanma, 17 Eylül 1773'te Jaitsk bölgesindeki Kazaklara yönelik Pugachev Manifestosu'nun ilanıyla başladı. Bir grup gönüllü Kazak topladı ve Jaizk şehrine yaklaştı, ancak topçusu olmadığı için şehre saldırmaya cesaret edemedi. Pugachev'in birlikleri buradan doğuya, Orenburg'a doğru ilerledi . Pugachev, Priajitski kalesini ve birkaç Kazak şehrini fethettikten, birliklerini Orenburg Kazakları ile doldurduktan ve garnizonların silahlarını devraldıktan sonra, Orenburg şehri çevresinde pozisyon aldı. 5 Ekim 1773'te Pugachev'in birlikleri, Albay Johann Heinrich Rheindorp komutasındaki garnizonun yaklaşık 3.000 asker ve 70 topçu parçasına sahip olduğu Orenburg kuşatmasına başladı. II. Catherine , oradaki isyanı bastırmak için Tümgeneral Vasily Kar komutasında 1.500 adam gönderdi . Ortak bir savaş olmadı, ancak zayıf hükümet birlikleri, Pugachev'in askeri lideri A. Owchinnikow tarafından başarıyla geri çekilmeye zorlandı.
Pugachev'in Berdsk kampındaki çağrılarından etkilenen, toprak sahiplerini terk eden yüzlerce gönüllü (Başkurtlar, Tatarlar, Kalmıklar vb. dahil) her gün ona akın etti. 1773'ün sonunda 15.000'den fazla kişiye ulaşan isyancı ordusunu yeniden güçlendirdiler. Başkire Salavat Julajew , Ekim 1773'te yetkililer tarafından doğudan Jaizk (Ural) Kazaklarının ayaklanmasına karşı harekete geçmek üzere atandı. Bunun yerine, adamları o sırada Orenburg'u kuşatan Sterlitamak şehrinin ordu departmanıyla birlikte Pugachev'in tarafına geçti. Julayev, Pugachev'den başlangıçta albay rütbesini aldı. Daha sonra kuzeydoğusunda Bashkirada 10.000'den fazla erkeğin bir kuvvet işe ve doğru ileri Perm . Kasım 1773'te Pugachev'in orduları, kuşatılmış Orenburg'u desteklemek için gönderilen çarlık birliklerini yendi ve Albay PM Chernyshev komutasındaki silahları ve birlikleri ele geçirdi. Aralık 1773'e kadar, birlikleri yaklaşık 25.000 adam ve 86 topa ulaştı. Ayaklanmanın ilk aylarında, Pugachev'in kitle hareketinin lideri olarak olağanüstü nitelikleri biliniyordu: olağanüstü enerji, cesaret, büyük bir doğal ruh, askeri bilgi. Berd'deki karargahında, en deneyimli silah arkadaşlarından, "ana orduyu" örgütleyen ve ayaklanmanın uzak merkezlerinde faaliyet gösteren geniş çapta dağılmış bölümlerle teması sürdüren gizli bir askeri kolej kurdu. Berd'den insanlara serfliğin ve diğer faydaların kaldırılmasının vaat edildiği ve "Egemen III. İlerleme sırasında, çok sayıda aristokrat ailenin üyeleri öldürüldü, mülkleri yağmalandı ve güneydoğu bölgelerinin ekonomik ve altyapısal gelişimi onlarca yıl geriye gitti.
29 Kasım'da , başarısız General Kar'ın yerine General Alexander Bibikow atandı. Yetkililer tarafından hazırlanan bir manifesto beceriksizce hazırlanmıştı, kırsal nüfus üzerinde hiçbir etkisi olmadı ve Bibikow'u kararlı bir askeri eyleme geçmeye zorladı. 26 Aralık'ta Kazan'a vardıktan sonra Bibikov, yerel vali Jakob von Brandt'ın sadece Kazan eyaletini savunması ve Orenburg bölgesini isyancılara bırakması yönündeki önerisine kızdı . Bibikow'un askeri açıdan fakir bir akrabası olan Tümgeneral Larionov, daha sonra Kazan garnizonunun komutasını devraldı. Bibikow'un bir saldırı için çok az askeri vardı ve önce hükümete sadık insanların ruhunu güçlendirmesi gerekiyordu; aynı zamanda yerel soyluları kazanmaya çalıştı. İlk önce Samara'daki isyanı bastırdıktan ve Aralık sonunda Alexeyvskoye'yi aldıktan sonra, Tümgeneral Mansurov , Bugulma bölgesinde yoğunlaşan General Freyman'ın kolordu ile birlik kurmak için Samara Nehri boyunca ilerleme emri aldı . Hedef Orenburg'un rahatlaması olarak kaldı.
1774
Ocak 1774'ün başlarında, Pugachev hareketi Orenburg eyaletinin topraklarının büyük bir bölümünü ve Kazan ve Tobolsk eyaletlerinin komşu ilçelerini kapsıyordu . Pugachev tarafından gönderilen şu atamanlar, en büyük ayaklanma merkezlerinde hareket ettiler : Ufa bölgesindeki IN Zarubin-Chika , IN Beloborodow, Yekaterinburg , IN Grjasnow, Chelyabinsk , IF Arapov Samara , VI Tornow, Sainsk , Salavat Yulayev ve IS Kuzne Kungur ve Krasnoufimzow .
Ocak 1774'ün ortasından itibaren Pugachev ve atamanlarının askeri durumu kötüleşti. Yeni Başkomutan General Alexander I. Bibikov'un birlikleri, Volga kıyılarından doğuya bir saldırı başlattı , isyancıların sayısız direniş merkezini bastırdı ve ardından Orenburg'a yaklaştı. 22 Mart'ta Generaller Pyotr Golitsyn , Yuri Bibikov, Freyman ve Mansurov komutasındaki birleşik kuvvetler , muzaffer bir savaştan sonra Tatishchev kalesini geri aldı ve 24 Mart'ta General Larionov'un yerine geçen Albay Ivan Ivanovich Michelson , Ufa'daki ablukayı kaldırdı . . Kısa süre sonra Çelyabinsk , Yekaterinburg ve Kungur şehirleri de isyancılar tarafından serbest bırakıldı.
General Golitzyn'in kolordu Bibikov'un ceza ordusunun öncüsünü oluşturdu ve Pugachow ordusunu 22 Mart 1774'te altı saatlik bir savaşta ve on gün sonra Sakmara'daki başka bir savaşta Tatishchev kalesinde yendi . Pugachev, Belaya Nehri boyunca onunla birlikte kalan yaklaşık üç yüz atlı ile Ural fabrikalarına kaçtı ve burada fabrika çiftçileri, Isatic Kazakları ve Başkurtlar tarafından doldurulan yeni bir orduyu hızla toplayabildi. Yeni oluşturulan bu orduyla, 1774 yılının Mayıs ayının başlarında aktif operasyonlarına başladı ve kısa süre sonra Karagai, Petropavlovsk ve Stepnoye kalelerini devraldı.
Sibirya'ya planlanan yürüyüşü birlikleri isyancıları 21 Mayıs tarihinde General IA Dekolong kolordu tarafından engellenmiştir Troitsk yendi. Pugachev daha sonra ordunun geri kalanını Çelyabinsk'e kaçmak istedi, ancak orada 22 Mayıs'ta Kundrawinska yerleşiminde kendisine ilk kez başarılı bir şekilde saldıran Yarbay Ivan Michelson'un birlikleri tarafından engellendi. Zulüm sırasında Michelson, Haziran ayı başlarında Ural Dağları'nda Pugachev'i yendi . Ancak, gerilla operasyonlarının taktiklerinde ustaca ustalaşan rakibi, her seferinde düşmandan kaçtı, ana güçlerini nihai yenilgiden kurtardı ve hızla binlerce gönüllü topladı. Pugachev Başkurdistan'a kaçtı ve ayaklanmanın kısa sürede yeniden filizlenmesini sağladı.
Albay-General Bibikow, emirlerinin sonucunu görecek kadar yaşamadı; 20 Nisan (9) 1774'te Bugulma'da koleradan öldü . Bakanı Nikita Panin'in talimatı üzerine II. Catherine , kardeşi Korgeneral Pyotr Panin'in 29 Temmuz kararnamesi ile "Orenburg eyaletlerinde isyanı kontrol altına almak ve iç düzeni yeniden sağlamak" için yeni başkomutan olarak atanmasına karar verdi. , Kazan ve Nizhny Novgorod " .
Pugachev'in yeni birlikleri Haziran ortasında Kama'nın kıyısında durdu . Ordusunu Kazan'a götürmeye ve oradan Moskova'ya karşı uzun zamandır planlanmış bir kampanya başlatmaya karar verdi. Kazak ordusu, Tatarlar ve Udmurt köylüleri ile Başkurt süvarileri tarafından desteklendi. Sadece Kazakların ateşli silahları vardı, Başkurtlar çoğunlukla yaylarla silahlandırıldı, köylüler ise çoğunlukla sadece sopa ve kazıklarla donatıldı. 12 Temmuz'da Kazan Muharebesi başladı , Pugachev birlikleri şehre girdi, ancak yerel garnizonun duvarlarının arkasına sığındığı şehrin Kremlin'ini alamadı. O akşam, Kazan'a yaklaşan Michelson'un kolordu, apronda yerleşik asi ordusuna saldırdı, onları şiddetli bir savaşta yendi ve onları şehirden çekilmeye zorladı. Kazan için ikinci bir savaş 15 Temmuz'da gerçekleşti ve isyancılar için başka bir yenilgiyle sonuçlandı. Pugachev, Volga'yı geçtiği Kokshaisk'e kaçtı.
Pugachev'in Volga'nın sağ kıyısına uçuşuyla köylü hareketinin yeni yükselişi başladı. Volga eyaletlerindeki ayaklanma, köylülerin serflikten kurtarılması, toprağın halka teslim edilmesi ve soyluların yok edilmesi çağrısında bulunan Pugachev tezahürlerinin duyurulmasıyla gerçekleşti. Volga'daki isyancı köylüler, isyancı birlikleri yeniden silahlandırmak için ana rezervuar haline geldi. Pugachev tekrar Moskova'ya ilerlemeyi reddetti ve Don Kazaklarından destek bulmayı umarak güneye Don'a doğru yöneldi . Michelson Kolordusu'nun ardından güneye doğru ilerledi ve Temmuz ve Ağustos 1774'te Kurmsch?, Saransk , Penza , Petrovsky, Saratov ve Kamyshin şehirlerini işgal etti . Volga Almanlarının yeni kurulan yerleşim yerleri saldırıya uğradı, Kazak-Kırgız binicilik grupları 1.500'den fazla yerleşimciyi kaçırdı, sadece yarısı daha sonra kurtarıldı, geri kalanı öldürüldü veya köleleştirildi. İlerleyen Volga bozkır yoluyla Tsaritsyn , Michelson birlikleri (25 Ağustos 1774) düşmanı geçti ve Chorny Yar Savaşı'nda Solenikow alanda onları karşı karşıya. Pugachev'in ordusu son bir ağır yenilgiye uğradı. İki yüz Kazak ile Pugachev, takipçilerden ayrılmayı ve Volga'nın sol yakasına kaçmayı başardı. Bir grup Kazak'ın kendisine karşı bir komplo kurduğunu fark etmeden, Trans-Volga bozkırının derinliklerinde yeni bir departman kurdu. FF Chumakow, IP Feduljew ve I. Vorogow liderliğindeki komplocular 8 Eylül 1774'te bir anlaşmaya vardıktan sonra, Pugachev'i Bolshaya Uzen nehri yakınlarındaki kampında ele geçirdiler ve onu Jaizk şehrine geri getirdiler. Pugachev iki kez kaçmaya çalıştı. 14 Eylül'de komplocular, mahkumları 15 Eylül gecesi şehir yetkililerine teslim etti. Burada Pugachev ilk kez Muhafız Kaptan SI Mawrin tarafından sorguya çekildi.
çıkış
18 Eylül 1774'te, bizzat Korgeneral AV Suvorov tarafından yönetilen bir konvoy, yakalanan Pugachev'i Simbirsk'e getirdi . Orada Başkomutan Pyotr I. Panin ve soruşturma komisyonu başkanı Tümgeneral PS Potemkin tarafından sorguya çekildi. Pugachev, 4 Kasım 1774'te geldiği iki tekerlekli bir arabada tahta bir kafeste Moskova'ya taşındı ve ay boyunca Albay General MN Volkonsky ve Senato genel sekreteri Scheschkowski tarafından defalarca sorgulandı. Aralık ayının sonundan itibaren gerçekleşen komisyon ve mahkemenin çalışmaları, II. Catherine'in talimatlarına göre gerçekleştirildi. İmparatoriçe'nin 20 Ocak (9), 1775 tarihli bir mahkeme kararına göre, Pugachev ölüm cezasına çarptırıldı ve 21 Ocak'ta (10) en yakın işbirlikçileri AP Perfiljew, MG Shigayev, TI Pododurow ve VI Tornow ile birlikte ölüm cezasına çarptırıldı. Yürütülen Bolotnaya Meydanı. Daha sonra yakalanan Zarubin-Chika, aynı kararla Ufa'ya nakledildi ve 24 Ocak'ta idam edildi.
Salavat Yulayev, Pugachev'in tutuklanmasının ardından birkaç ay daha savaşa devam etti. 5 Aralık 1774'te Medjasch köyünde yakalandı ve Ufa üzerinden Moskova'ya transfer edildi. Eylül 1775'te, kendisi ve ayaklanmaya katılan babası, müebbet hapis cezasına çarptırıldı ve Paldiski kasabası yakınlarındaki Estonya kalesi Rogervik'te hapsedildi .
Jaik Kazaklarının hükümetlerine karşı ayaklanması göz önüne alındığında, II. Catherine , Jaik Nehri'nin 15 Ocak 1775'te Urallar ve Jaiksk şehrinin Uralsk olarak yeniden adlandırılmasını emretti . Ölen Jaik Kazaklarının hafızası silinmeli ve yeni Ural Kazakları adı yeni bir gelenek sağlamalıdır .
Sayısız edebi eserler, tarihsel romanlar dahil Pugachev ayaklanması ithaf edilmiştir Yüzbaşının Kızı ve Pugachev tarafından Alexander Puşkin . Resmi Sovyet propagandasında, Pugachev ayaklanması sınıf mücadelesinin erken bir aşaması olarak yüceltildi.
Edebiyat
- Valentin Gitermann : Rusya Tarihi . 2. cilt. Avrupa Yayınevi, Frankfurt am Main 1965, s. 223–234. Belgeler s. 457-461.
- Erich Donnert : Pugačev hareketinin ideolojisi ve sosyal ideali. 18. yüzyılın ikinci yarısında Rusya toplumu ve kültürü Halle 1982, s. 87-120
- Eike-Christian Kersten: Pugatschow 1773-1775 ayaklanması - katılımcılar ve motifler . GRIN Verlag, Münih 2007. ISBN 978-3638675826
- Dorothea Peters: Pugačev (1773-1775) altında ayaklanma hareketinde siyasi ve sosyal fikirler . Wiesbaden, Berlin 1973. ISBN 3447014954
- Petra Plambeck: 18. Yüzyılda Rusya'da Gazetecilik: Pugačev Ayaklanması Zamanında Temyizlerin Analizi, 1773-1775 . Hamburg 1982. ISBN 9783871185069
- Alice Plate: Pugačev Ayaklanması: Kazak zaferi veya toplumsal protesto. Rusya'da halk ayaklanmaları. Kargaşa zamanından Sovyet yönetimine karşı "Yeşil Devrim"e . Wiesbaden 2006. ISBN 978-3-447-05292-4
İnternet linkleri
Bireysel kanıt
- ^ Hans Eggert Willibald von der Lühe (ed.): Militair-Conversations-Lexikon . Cilt 6: N, O, P, Q. Verlags-Bureau, Adorf 1836, s. 648 f.