Tataristan da dahil olmak üzere, Rusya’da İslam’ın dini canlanmasının özel bir özelliği, Sovyet sonrası alandaki “İslam’a dönüş” sürecinin, “ortak dindarlara yardım etme” nin sadece insani ve eğitimsel amaçlarını değil, Müslüman Doğu’nun yabancı ülkeleri tarafından etkilenmesiydi. ve özel politik hedefler. Hem Rusya hem de Tataristan’daki devlet organları açısından, ülkedeki ve bölgedeki Müslüman topluma yabancı İslam dünyasının kendine özgü bakımını engellemenin pratikte hiçbir engelinin olmadığı belirtilmelidir. Çeşitli kurum ve kuruluşların faaliyetleri ile ilgili resmi bir kontrol bile bulunmadığından, resmi olarak hayırsever amaçlar ilan etti. Aksine, 1990’lerde Tataristan’daki cumhuriyetçi otoritelerin bazı temsilcileri, yabancı aydınların aktif misyonerlik faaliyetlerini, en yenisinde ortak bir isim alan “egemen devlet” ini kurma yolunu alan, yerel yönetici seçkinlere temettü veren Müslüman dünyasıyla bir yakınlaşma olarak gördü. hikayeler Rusya, "egemenliklerin geçit töreni" olarak. Buraya, çeşitli dinsel örgütlerin Arap ve Türk elçileriyle benzer temasların son derece özgür olduğunu düşündüğü ve Tatar nüfusunun belli bir kısmı tarafından İslam'ın temellerini kavramak için çaba sarf ettiği, ancak Sovyet iktidarı yıllarında hem teoloji hem de sıradan ritüel pratik geleneğini kaybettiği ve bunun da kitlesel olarak ortaya çıktığı da eklenmelidir. Tatarların aklındaki herhangi bir Arap ya da Türk, İslam hakkında bir bilgi işareti olarak algılandı. Röportajlarından birinde Tataristanlı Ildus Faizov'un şu anki müftüsü, 1990'un başlangıcındaki Tatar nüfusu arasındaki havayı şu şekilde anlattı: “Her Arap öğrencisine neredeyse peygamber Muhammed olarak baktık, şu anda onlar bize (Araplar veya Türkler) bize İslam'ı öğretecek. " Ortadoğu'daki yabancı ülkeler, Tatar halkının geniş kitlelerinin Müslüman dininin dini değerlerine katılma konusundaki bu doğal arzusundan kolaylıkla yararlandı.
Çok uluslu bir toplumda barış içinde bir arada yaşama ihtiyacını kanıtlamak için yüzyıllarca süren Rus otokrasisini yöneten Tatar devrim öncesi teoloji geleneği, 1990'lerde gelişimini doğru bir şekilde geliştiremedi. Bunun nedeni, propagandayı cami yapımını finanse etmekten çeşitli alanlarda eğitim faaliyetlerine kadar geniş bir yelpazede propaganda sağlamak için önemli maddi kaynaklara sahip olan yabancı Müslüman ülkelerin ruhsal genişlemesinin saldırgan saldırısından kaynaklanmıştır: yabancı vaizlerin dini edebiyatını çoğaltmak, hem dinsel hem de seküler bir eğitim kurumları ağı açmak çok popüler ve seçkin bir nüfus olarak algılanan, Müslümanların yazlık bir ağ oluşturduğu Ray ve yabancı eğitim organizasyonu. Tatarlar dahil olmak üzere Rus Müslüman halklarının çoğunun uyuduğu, Tatarlar da dahil olmak üzere, sendikası olan Sünni İslam Ebu Hanife (699-767) dini hukuk okulunun kurucusunun ismini taşıyan Hanafi medresesinin taşıyıcıları. Buna ek olarak, yaş faktörü burada sıkça oynadı: Tatar halkının gözünde geleneksel İslam ve her şeyden önce gençlik, bu neslin doğasında olan düşünce tutuculuğu nedeniyle, çoğu zaman bu propagandayı nasıl yöneteceklerini bile bilmeden, bilgi savaşı alanında kaybedilen yaşlı insanlarla ilişkiliydi. Ayrıca, Tatar nüfusunun akut bir dinsel literatür sıkıntısı çeken geniş kitleleri için, kendi devrim öncesi teoloji klasikleri, dilleri ve alfabetik engelleri nedeniyle ilkeleri, erişimleri 1917'tan sonra yeniden yayımlanmadığından ve Sovyet öncesi dönemde yalnızca Arapça olarak yazıldığından, Çok sayıda Arabism ve Persism'in kelime hazinesinde bulunmasından dolayı modernden önemli ölçüde farklı olan Arapça veya Eski Tatar. Modern Tatar dili Kiril dili üzerine kuruludur (1939'ta buna geçiş, bundan önce de Arapça alfabesinden 1927'ta Latin'e geçiş). Bu, Türk ve Arap yazarların çok sayıda dini edebiyatını modern Tatarca ve Rusça dillerine çeviren, böylece kitapçıları dolduran veya sık sık ücretsiz olarak dağıtan misyonerler tarafından kolayca kullanıldı.
SSCB'nin çöküşü, tek bir devletin siyasi çöküşü ile birlikte, kaçınılmaz olarak, ülkedeki bir zamanlar birleşmiş bir Müslüman din eğitimi sisteminin çöküşüne yol açtı. Sovyetler Birliği'nde, tüm Müslümanlar için tek bir Müslüman eğitim merkezi vardı - Özbekistan'da, Buhara'daki Mir-Arap medreselerinde ve Taşkent'teki İslam Enstitüsünde imamda çalıştılar. Resmi bir Müslüman eğitiminin bu şekilde birleşmesi devletin bu süreci kontrol etmesine ve aynı zamanda Müslüman din adamlarının sivil yurtseverliğinin kanıtı olan öğrencilerine Sovyet yanlısı bir oryantasyon aşılamasını sağladı. Yabancı ülkelerde çalışma, yalnızca Sovyet Özbekistan'da eğitimin başlangıcında gerçekleştirilebilir ve Sovyet güvenlik kuruluşlarının kontrolü olmadan, ancak tam bir kontrolden sonra SSCB dışında çalışmaya gönderilebilir. Mesela, Orta Ruhsatlı Müslümanlar Kurulu Başkanı (TSDUM) Talgat Tajuddin, Orta Asya'daki çalışmalarını tamamladıktan sonra Mısır'daki Al-Azhar Üniversitesi'nde (1973-1978) eğitim görecek. Çoğunlukla, o zamanki bu tür yabancı araştırmalar tamamen pragmatik düşüncelerden kaynaklanıyordu: Yurtdışındaki Müslüman dünyasının gözünde, Sovyet müftüsü, İslam ülkelerinde genel kabul görmüş bazı dinî eğitim merkezlerinde eğitim aldıklarını garanti eden iyi görünmelidir. Buhara medresesi Tajuddin'den Al-Azhar'a genç bir 25 yaşındaki mezunu göndermek, yakın gelecekte 32’te (Sovyet sonrası - TsDUM) SSCB ve Sibirya’nın Müslümanların Ruhani Kurulu müftüsü görevini üstlendi. Daha sonra, 1991'ten sonra ve bu güne dek, devlete olan sadakat çizgisine, geleneksel İslam'ın Rusya için geleneksel İslam'ı desteklemeye ve geliştirmeye ve Rus Ortodoks Kilisesi'ne her zaman vurgulanan saygıya bağlı kalarak Tajuddin'di. Yani, Sovyet döneminde yabancı çalışmaların seçimi için benzer bir düzen kendini etkili bir şekilde sağlamıştır.
Sovyet sonrası dönemde, Tataristanlı Müslüman Ümmet (topluluk), yabancı İslam dünyasının çeşitli ülkelerinin dini etkisinin nesnesi haline geldi. Bir ülkenin dini genişlemesinin derecesi, din adamlarının eğitimine, bölgedeki yabancı kökenli İslam'ın Tatar akıntıları için geleneksel olmayan çeşitli takipçilerin varlığı, bölgedeki yabancıların İslami temellerden diplomatiklere kadar olan yabancı bilgilerin örgütlenmelerine ve yabancı ülkelerdeki çeşitli kuruluşların rolü Kazan'daki temsilcilikler ve Rusya ve Tataristan devlet organlarının bürokratik hiyerarşisindeki patronluk statüsü. Şu anda Arap ülkelerinin (Suudi Arabistan, Mısır, Kuveyt), Türkiye, İran, Pakistan ve Güneydoğu Asya ülkelerinin çeşitli yoğunluktaki Tataristan Müslümanları üzerindeki etkileri hakkında konuşabiliriz.
Arap ülkelerinin etkisi (Suudi Arabistan, Mısır, Kuveyt)
1991’ten sonra Orta Asya’nın dini eğitim merkezleri yurtdışına dönüştü, Tataristan da dahil olmak üzere Ruslar, Müslümanlar kendi dini eğitim sistemlerini kurmak zorunda kaldılar (Sovyet sonrası dönemde Tahara’nın sonuncusuydu. »İldar Bayazitov (1997-1998) Ancak, bu süreç, asıl olarak personel yetersizliği ve dini eğitimin yetersizliği olarak adlandırılabilecek kaçınılmaz, zorluklar dahil olmak üzere kesin olarak karşılandı. Tatar geleneksel İslami ilkelerine dayanarak, bu eksiklikler hem kadroları hem de edebiyatı sunan yabancı hayırseverler tarafından telafi edildi; bu, Tataristan'daki ortaokul ve yüksek dini okulların Tataristan Cumhuriyeti'nde 1990'te görünmesiyle sonuçlandı. Araplar ve ders kitapları Arap kökenli olan fakülte yabancılardan oluşuyordu, sonuçta Selefiler ideolojisi Arap öğretmenler ve gençler arasında edebiyat aracılığıyla tanıtıldı. habizma).
Selefizm, özü Hz. Muhammed (VII. Yüzyıl) 'da “saf” olarak adlandırılan Hz. Muhammed’in (VII. Yüzyıl )’nın özü olan İslam’a geri dönme fikrine indirgenmiş olan İslam ilahiyatçısı Takiddin ibn-Taimiya (1263-1328) tarafından formüle edilmiş bir ideolojidir. , herhangi bir yenilik yapılmadan veya Müslüman bölgelerin ulusal özelliklerinde. Uygulamada bu, genellikle ulusal kültürün zararına ve Müslüman halkların günlük yaşamına radikal ortadan kaldırılmalarıyla ifade edildi. 18. yüzyılda İbn Taymi'nin teorik akıl yürütmesi, adına “Vahhabizm” adı verilen takipçisi Muhammad Abdel Wahhab (1703-1792) tarafından Osmanlı'nın Hicaz ilinde (şu anda Suudi Arabistan'ın ülkesi) uygulanmaya çalışılmıştır. Vahhabiler kendileri kendilerine Selefi demeyi tercih ederler (Arapça'dan “Selef” - bir önceki), zamanlarının çok önceki dönemlerinde olan İslam'ın biçimini kabul ettiklerini ima ederler. Muhammed zamanında. Bu nedenle “Vahabizm ve Selefizm” kelimeleri eş anlamlı olarak kabul edilebilir.
İlk bakışta, görünüşte Vahabilerin görünüşte püritenliği, öyle görünüyor ki, Rusya’daki toplumu ve devleti tehdit etmemeliydi. Ancak, Vahabilerin asıl tehlikesi akidalarında (inançlarında) yatmaktadır. Tatarlar için geleneksel olan, Maturiditsky akyd (ilahiyatçı Mansur el-Maturidi (870-944) ismini almıştır. Wahhabis’in akdası, bir Müslüman’ın inancının kendi eylemlerine dayandığı ve örneğin Vahabiler’in bakış açısına göre dua etmeyen bir kişi olduğu yönündedir. Müslüman değil, bir kafer (yanlış), aynı zamanda kendisinin de bir Müslüman olduğunu söylesin ve konuşsa da, ancak Wahhabis'in eylemleri yalnızca İslam'ın dini pratiğinin tüm ritüellerini ve ritüellerini yerine getirme zorunluluğu anlamına gelmez "Çaba n ve silahlı bir çatışma olarak yorumlanan inanç biçimleri "), cihatçıları ve ahlâki olarak maddi olarak finanse edenlere (bilgi alanındaki eylemlerini haklı çıkarmaya yardım edenlere) yardım eder. Radikal İslamcı dünyanın en popülerlerinden biri olan Wahhabi, Müslümanların benzer bir farklılaşmasını dile getirdi Çeçen kökenli Timur Mutsurayev şöyle diyor: “Allah'tan önce, rahatlık sessizliğinde dua eden ve savaştan yoksun bırakmaya hazır olan her kimse eşit değildir, bu nedenle daha“ gerçek ve gerçek ”Müslüman’ın Bu sadece önde gelen silahlı mücadele adamıdır.
1990’te Tataristan’da bir Müslüman’ın kendi dini eğitim sisteminin oluşturulmasıyla sonuçlandı (sonuç 1 İslam Üniversitesi, 1 yüksek medresesi ve 10 ikincil medreselerinin açılmasıydı), Tataristan’ın Müslümanları için bugüne kadarki en büyük sorunu sunan yabancı din eğitimi uygulaması yaygındı. Orta Doğu’dan gelen ilk yabancı misyonerler, esasen Arapça’yı ve İslam’ın radikal biçimlerini vaaz etmeyi amaçlayan yaz Müslüman gençlik kampları organizasyonuna başlayarak yılın ilk yılındaki 1992’e geldi (ilk kamp Naberezhnye Chelny’de düzenlendi). Kamplardaki benzer bir kalıştan sonra, gençleri onları yabancı ülkelerde eğitmek üzere işe aldı. Yerli din eğitimi sistemi, yaratma sürecini yaşadığından, o zaman yabancı ülkelerde çalışmak, din adamlarının yetersizliği ve Tataristan medreseleri için aynı öğretmenler için hızlı bir çözüm gibi görünüyordu. O zamandan bu yana, yabancı İslami üniversitelerde okumak isteyenlerin neredeyse kontrolsüz bir akışı, özellikle ev sahibi ülke Tatarlara konaklama ve yemek sağlayarak, çoğu zaman parasını ödediği için başladı. Başvuranların kabulü için bu rahat şartlar, çoğunlukla üniversitelerinde okumak isteyen Tataristan'da işe alınan Suudi Arabistan başta olmak üzere, Arap Doğu İslami üniversitelerinde okumak isteyenlerin telaşlanmasına neden olmuştur.
Rus Müslümanların dış eğitimindeki en büyük sorunlardan biri, ideal olarak çalıştıkları ülkenin geleneklerini ve değerlerini sıklıkla algılayıp rol model olarak görmeleridir. Vatanlarına geri döndüklerinde, yurtdışında gözlemledikleri yaşam pratiğini, kaçınılmaz olarak Arap üniversitelerinin misafir mezunlarının yurtdışında elde ettikleri değerleri yerine getirdiği Rus gerçeklerine aktarmaya çalışıyorlar. Genelde, dün okula giden ve şimdi de bilgi için Arap ülkelerine gidip Arap ülkelerinde okumak için Arap ülkelerine giden 17-20 yaşlı gençlerin bir durum var. Orada uzun süre çalışarak (Rusların sekiz ila dokuz yıl Suudi Arabistan'da okudukları durumlar var), yabancı bir ülkenin Müslüman ortamında yetişkin bir kişilik olarak oluşmaları gerçekleşti. Tek doğru ve doğru olarak algılanan yabancı Müslüman kültüründen önceki öznellik ve kölelik, yabancı İslam üniversitelerinin mezunlarının, Ortadoğu ülkelerinde yaygın olan Rusya'nın yerli Müslüman halkları için geleneksel İslam biçiminin yerini alma eğiliminde olma durumuna yol açmaktadır. Yabancı İslami eğitimdeki en önemli fark, ikincisinin egemen olduğu yabancı dini (ve özellikle de Hristiyan) halklarla asırlık barış içinde bir arada yaşama deneyiminin olmamasıdır. Tatarların sayısal olarak daha küçük olması ve Ortodoks milletlerle (ve her şeyden önce de Ruslarla birlikte) yüzyıllarca yaşayabilmek için, barışçıl bir gelişim içinde eşsiz bir dinler arası uygulama geliştirmeyi başardık. Bu aynı zamanda Rusya’nın devlet olarak algılanması, ordusunda hizmet vermeye hazır olma ve hatta birliklerinin bir parçası olarak ortak dindarlarıyla savaşlara katılmaya da yansımıştır (çok sayıda Rus-Türk ve Kafkas savaşları bunun doğrudan kanıtıdır). Vatanseverlik, ülke içindeki Rus Müslümanların dini eğitimi konusundaki izini bıraktı.
Bununla birlikte, yurtdışında, aynı şekilde Müslüman olan herhangi bir şekilde Şiilerin bile ayrımcılığa uğradığı Suudi Arabistan'da, eğitim sisteminde, Gentile'lerle barış içinde bir arada bulunmayı reddetmeye dayanan Selefi değerleri belirlediler. Bu arada, Suudi Arabistan'da resmen Hıristiyanlık yasaktır, itirafı ölümle cezalandırılır. Döndükten sonra, bir Suudi üniversitesi mezunu, Ruslar ve Tatarlar Kazan'da barış içinde bir arada bir arada yaşadıklarında, genellikle birbirleriyle evlendiklerinde (Rus-Tatar ailelerinin yüzdesi% 25), yalnızca dini bayramlarda tebrik edemezler, hatta kutlamalara bile katılırlar ve kendi durumları için davranırlar ve bir Arap üniversite mezunu dünyanın değer resmini yok eden, antrenman sırasında pratik yapmayan herhangi bir Müslüman'ın kafer olduğunu düşünen ve Tataristan’da gördüğü laik Müslümanların büyük bir yüzdesi olmasa da, onun için düşünülemeyen bile olsa, yurtdışında oluşan bir dünya görüşüne dönüşmüyor: Müslümanlar, Hristiyanlarla mükemmel bir şekilde bir arada varlar, arkadaşlar edinir, aileler yaratırlar. Sonuç olarak, Wahhabi, bu geleneği değiştirmek, onu “teklif” olarak ilan etmek (inovasyon). Tataristan'daki bir caminin imamına katıldıktan sonra, bu fikri vaaz etmeye, Hıristiyanlardan daha da fazla Müslümana yabancılaştırmak, aralarında ideolojik bir ayrılık duvarı inşa etmek, nefreti kışkırtmak ve geleneksel Müslümanlar da dahil olmak üzere tüm diğerlerine üstünlük duygusu vererek vaaz etmeye başlar. Wahhabi mahkumiyetleri ve hatta Muhtasib'in (din adamları arasında idari güce sahip bir kentin veya kırsal alanın imamı) bir imamın varlığı, bu tür değer tutumlarının, Vahabizm'in resmi durumunu haklı göstererek, büyük bir izleyici kitlesine yayılmasını sağlar. "Veya" saf "İslam ve geleneksel İslam -" bidgatom "(yenilik), İslam'a yabancı. Buna ek olarak, devlet kurumları şimdi Tataristanlı Müslümanların Manevi İdaresi sisteminde alt veya orta ve bazen de en yüksek bağın lider rolünü üstlendiğinden, bu tür bir imam veya muhtasib ile hesaplaşmaya zorlanıyor.
Sovyet döneminde Müslümanlar, Buhara medresesi “Dünya Arap” ve Taşkent İslam Enstitüsü'nde din eğitimi alabildiklerinden, daha sonra eski neslin Tatar din adamları, genellikle “Buhara” olarak adlandırılan bir eğitim almışlardı, bu yüzden dini okulların birçok mezunu “Buhara molla” olarak adlandırılıyordu. Bunlar arasında Talgat Tajuddin (Ufa), Ravil Gainutdin (Moskova), Abbas Bibarsov (Penza), aynı zamanda Kazan imamlarının önemli bir kısmı da bulunuyor: Geçmişte, eski Altaryevsk Nail Sahchzyanov eski Muhtasib Tataristan Gabdulla Galiullin ve Gusman Iskhakov. , Muhtasib Zelenodolsk Gabdelhamit Zinnatullin ve diğerleri. Bu Kazan imamlarının bitmesine rağmen, öyle görünüyor ki, iç eğitim kurumları, birçoğu Sovyet sonrası Tataristan’da Vahhabizm’in şefi oldu. Bazıları daha sonra Suudi Arabistan'da okumak için gitti: Nail Sahibzyanov (1993-1996), Süleyman Zaripov (1993-1996), vb.
Bunların yanı sıra, Suudi Arabistan'da eğitim alan imamların yüzdesi ilk önce anavatanlarında almadan çok önemli. Bunlar arasında, Kazan Camii "Kazan Nury" nin hocası tarafından kazanılan ana Kazan Camii "Kul Sharif" Ramil Yunusov'un (1992-1997) imamı (1993-2000); Shavkat Abubakirov (2003-2004), Kazan Camii İmamı “Enilar”, Tauba Camii, Naberezhnye Chelny İdris Galyautdinov ve diğerlerinin imamı… Bu insanlar (Tataristan Ildus Faizov müftüsü seçildikten sonra liderlik pozisyonlarından çıkarılmış olsalar bile) 2011 yılında) prov tutucu geleneksel olmayan Tatar İslam yabancı akar. Sorun, 1998’ten 13’e Ocak 2011’ta, Tataristan’ın müftüsü, Mir Arab Arab Buhara medresesinde (1978-1982) ve Libya’daki Trablus Üniversitesi’nde (1984-1985) eğitim görmüş olan Gusman Iskhakov’du. Tataristan'da radikal İslamcılığın yayılması için uygun topraklar. İstifadan altı ay önce, Eylül ayının 2010'inde, All-Russian Tatar İmamlar Forumu'nda konuşan, kürsüden, Arap üniversitelerinden mezun olmak için imamlar ve muhtasibler atamak istediğine dair herhangi bir gizlilik olmadan konuştu. Aynı zamanda, benzer personel politikasını, İskhakov'a göre, İslam'da daha iyi anlaşılmış insanları reddedemeyeceği gerçeğiyle savundu: “Peki, Kuran ve Mediyadah veya Riyad'ı beş veya sekiz yıl okuyan birini nasıl atayamam? Hadis mi? Bu gençler, İslam'da bizden, yaşlılardan daha iyi bilgili. ” Ancak, bu bahaneler, sorunun özünü açıklamadığı (Kuran ve Hadis çalışmaları alanındaki bilgi, Wahhabi ideolojisine dayanabilir, İslami dogmanın yorumlanmasıyla ilgili olabilir) nedeniyle tamamen ikna edici olmayan bu bahaneler, bundan sonraki olaylarla reddedilmiştir. 25 Kasım Tataristan'ın Nurlatsky semtindeki 2010, bu Zakamsky bölgesinin ormanlarından birinde ormanlık bir depo ve hükümlerle donatılmayı başaran silahlı bir köktendinci militan çetesi tarafından elimine edildi. оружия. Teröristler açıkça Kuzey Kafkasyalı bandpol modelini kopyalamayı planladılar. İçişleri Bakanlığı ve FSB güçleri tarafından tasfiye edildikten sonra, bu suçluların kim olduğunu incelemeye başladıklarında, çetenin hem Vahabiler hem de yasaklı örgüt Hizb ut Tahrir (İslami Kurtuluş Partisi) üyelerinden oluştuğu ortaya çıktı. Aynı Jamaat'ta (topluluk) farklı aşırılık yanlısı hareketlerin taraftarları olması Volga bölgesinin çok karakteristik özelliğidir. Ve bu durumda, ortak bir fikir uğruna - kaferlere karşı mücadele - Wahhabiler ve Hizb ut Tahrir, ideolojik inceliklerdeki farklılıklara rağmen birleşmeye hazırlar.
Suudi Arabistan'daki üniversitelerin mezunları ile birlikte Tataristan, diğer üniversitelerden mezun oldu. Özellikle, ünlü Kahire El Ezher Üniversitesi'nden mezun olanlar var. 10. yüzyılda kurulan bu üniversite, İslam dünyasının en büyük bilgi merkezlerinden biri olarak ün yapmıştır. Temel olarak, Al-Azharu'ya karşı olan saygılı tutum, bu gün Rus Müslümanları arasında devam ediyor. Ancak gözlemcilerin belirttiği gibi, bugün Volga bölgesinin yerli Müslüman halkları için geleneksel Hanafi medresesi alanında bir bilgi merkezi olarak "Al-Azhar" hakkında konuşmak için (ve El-Azkhar farklı mazhablara göre Müslüman hukukunu öğretti, ancak Rusça idi. Müslümanlar seçimdir, bu yüzden Tatarlara ve Başkurtlere özgü Hanafi medresesini seçtiler).
El-Ezher'de Rus Müslümanların eğitiminin karakteristik bir özelliği, kendi yerinde yeterliliğidir. Bu durum, eski SSCB cumhuriyetlerinden gelen öğrencilerin, Mısır'da müftülerinden ders almaya gelen öğrencilerin mali açıdan güvencede olmadıkları için kritik öneme sahip. Genellikle, Kahire'de, Anavatan'dan kimsenin (akrabaları göndermediği sürece) parası ödenmez, ancak çalışmaları sırasında bir şey için yaşaması gerekir. Bu, BDT'den öğrenci toplayan, hostelde konaklama ücretini ödeyen, onları besleyen ve üniversite dersliklerinde okunmayan, aynı kantinlerde aynı pansiyonların odalarında vb. Derslerini düzenleyen çeşitli Salafi vaizleri tarafından kullanıldı. El-Ezher'de okuma pratiği, öğrencinin kütüphanelerde kendi kendine öğrenmesi için kendisine verilen çok boş vakti olacak şekildedir. Ancak, kitapta oturmak yerine, onlara maddi destek sağlayan Selefi vaizlerine dersler veriyorlar (genellikle hep birlikte yemek yiyorlar, dua ediyorlar ve sonra bu “öğretim görevlisi” öğrencilerle konuşuyor). Ve BDT'li Müslüman gençlerin zamanlarının çoğunu, eskiden çoğu SSCB'nin yerlisi olan Selefi vaizlerinin etkisiyle Al-Azhar'da okumak için harcadıkları ortaya çıktı. Örneğin, Rusça'daki “Selefi hakikat” in en popüler yayıncısı, 1990’in Suudi Arabistan, Kuveyt ve daha sonra Mısır’da eğitim görmüş olan Abu Muhammed Rinat Kazakistan’dır (asıl adı Kazakistan’da doğmuş etnik bir Tatar olan Rinat Zaynullin’dir). Sadece Kahire'de olmak üzere, El-Azhar'ın dört bir yanından Rus Müslümanları gayrı resmi bir ortamda derslere katılmak için toplamaya başladı. Tataristan Cumhurbaşkanlığı Ofisi eski başkanı, 1990-X'in sonlarında ve 2000-i'nin sonlarında dini dernekler Marat Gatin ile çalışmalarını Al-Azhar'daki Arapça kurslarında okudu ve hangi fakülte olursa olsun tüm Rusların hatırladığını hatırladı. Kazakistan, vaazları için pansiyonlarda ve çay partilerinde toplandıklarını öğrendiler. Sonuçta, Mısır'da ve Al-Azhar diplomasıyla yıllarca okuduktan sonra eve döndükten sonra, mezunun bir camide imam olarak işe başladığı, ancak aynı zamanda İslam'ın Selefi versiyonunda dinlenen bir ders programı olduğu ortaya çıktı. Sonuç olarak, Al-Azhar lisansüstü statüsünü gururla taşıyan bu din adamlarının bilgi tabanı (bu yalnızca İslami bir ortamda Cambridge, Oxford veya Harvard ile karşılaştırılabilir), Vahabizm'e veya en sık olarak Müslüman Kardeşler ideolojisine dayanıyordu ( "Ihwan el-Muslim"). İkvanizm, özü Rus koşullarında, bütün Müslümanların (bu, Wahhabis, Hizb-ut Tahrir, Tabligi, Sufi, vb.), İdeolojik değerlerdeki farklılık ve kutupluluktan bağımsız olarak erkek kardeşler olduğu eklektik bir karışımıdır. . Ikhvanistler açıkça İslam Tatarları için geleneksel Hanafi medresine karşı çıkmıyor, kendilerine karşı çıkmamaya çalışıyorlar, ancak birisini Rus İslamının siyasallaştırması (genellikle Rusya'da özel bir İslami parti oluşturma veya savunuculuğuna ilişkin fikirlerini dile getiriyorlar) Böylece Müslümanlar siyasete giriyor, ancak vatandaşlar gibi gitmiyorlar, yani kendilerini Müslüman olarak konumlandırıyorlar - bu sürece Rus İkhvanistleri tarafından “umma-kurma” deniyor. Aynı zamanda, genellikle Wahhabis’in rehabilitasyonu yapan, sözlerini söyleyenlerden daha fazla radikal olsalar da, diyalogları olması gereken, diyalog sahibi olmakla birlikte, geleneksel toplumlarla eşit üyeler olarak tanınmaları gerektiğini söyleyen İkhenderler. Bununla birlikte, uygulamada bu, Vahabiliğin yasallaştırılması anlamına gelir. Rusya'da, genellikle Müslüman bilgi alanında önemli bir rol oynamaktadır. Aynı zamanda çok saygın görünmek için gayret gösterirler: Wahhabis gibi kalın sakal giymezler, iyi kıyafetler giyerler, iş tarzına uymaya çalışırlar. Mukhammad Salyakhetdinov (Rusca bilgi sitesi Islamnews.ru'nun baş editörü), Rinat Mukhametov (Ansar.ru web sitesindeki makalelerin aktif yazarı) ve diğerleri ikhvanistler olarak kabul edilmelidir. İkvanizmin ideologu Mısırlı ilahiyatçı Yusuf Kardawi'dir 1926), Hüsnü Mübarek tarafından ülkeden Katar'a sınır dışı edildi.
Hem geleneksel Müslüman din adamlarının hem de genellikle Suudi Arabistan'ın dini etkisinin yıkıcı sonuçlarına odaklanmak anlamına gelen Tataristan’daki eleştiriler koşulları altında, El-Wasatia fikri, Vahhabiliğe alternatif olarak tanıtıldı. - "ılımlı İslam". Kuveyt'te 2006'te kurulan ideolog, Awafaf ve bu Arap ülkesi İslami İşler Bakanı Adel Al-Falyah'ın temsil ettiği Al-Vasatiya Uluslararası Merkezi, aktif olarak Rusya ve Tataristan Müslümanları üzerindeki etkisini yaymaya başladı. Al-Vasatiya, Suudi Vahhabiliğine karşı çıkıyor, ancak pratikte sadece ılımlılık ipucu verilen modernize kopyası. 2010’te, Moskova’da El-Wasatia’nın bir temsilci ofisi açıldı (Rus Ortodoks Kilisesi’nin eski bir rahibi tarafından yönetildi, İslam Vyacheslav Polosin’e dönüştürüldü) ve Adel el-Falyakh’a, Devlet Dostluk Düzeni verildi. Aynı ödül Bekhatle bakkal Muslime Latypova'nın müdürüne de verildi; bu nedenle, hem mağaza yöneticisi hem de Kuveyt bakanı yetkililer açısından bir madalyayı hak ediyor). Sık sık yüksek düzeyde bağlantılara sahip olan Vasatistler, ideolojilerini aktif olarak uygularlar, gerçek anlamıyla Rus Müslümanlara Al-Vasatia hakkındaki öğretilerini uygularlar, gelenekselcileri bile Kuveyt kökenli bu dini eğilimine sadakat göstermeye zorlarlar. Bugün, “El-Wasat” kisvesi altında İslam'ı ithal eden Rus Müslümanları Kuveyt'e odaklanmaya zorlamaktadır. Suudi Arabistan değil, ama yine de yabancı bir dini merkez. Vasatistlere göre, 2012'te kabul edilen Cihad Moskova Deklarasyonu, Selefizme karşı yöneltilmeliydi. Bununla birlikte, metninin kendisi İbn Taimiyya’nın “Selefizm'in babası” eserlerinden alıntılarla doludur ve Kuzey Kafkasya’da savaşan teröristlerin bu belgeyi okuması ve derhal kollarını koyması pek mümkün değildir.
Sonuç olarak, Rusya’da ve özellikle Tataristan’da, yabancı din eğitimi, genellikle din adamlarına ek olarak, din adamlarının yanı sıra, dini olmayan eğitim kurumlarının öğretim kadrosunun saflarına katılarak, geleneksel olmayanları tanıttıkları için İslam Tatarları, nüfus için çok daha fazla erişilebilir olan yerel eğitim kurumları tarafından yürütülüyor. Bugüne kadar, Tataristan'daki Wahhabis ve Wahhabis sayısının 3 bin kişi olduğu tahmin ediliyor. 2010 Tatarlar, Suudi Arabistan'daki 120'te okudu. 2011'ta, Tataristan'daki Müslümanların Ruhani Kurulu'na haber vermeden, 20 çalışanları oraya gitti.
Türk etkisi
SSCB'nin çöküşü ve Tataristan'ın tanımlanmayan statüsünü Rusya'nın bir parçası olarak (1990'ta Cumhuriyet Devlet Egemenliği Beyanı'nı kabul etti ve Tataristan'ın zayıf bir federal merkez koşullarında “Rusya ile ilişkili egemen devlet” haline gelmesiyle sonuçlandı. ve uygun bir güç dikeyinin olmayışı, bir yandan egemen devletlerin durumunun onaylanması ile bağlantılı olan aktif bir uluslararası politikanın başlaması için Kazan'ın yerel etnokratik seçkinlerinden bir arzu ortaya çıkmasına neden oldu. Tataristan için ve diğer taraftan, aniden Avrasya alan yöneticiler neredeyse bağımsız devletler haline de jeopolitik değişikliklerin bir sonucu olarak, SBKP yerel Komitesi makyaj ve makyaj dün sekreterleri gurur. Bu çerçevede, eski SSCB’nin tüm Türk cumhuriyetlerinin isteği, NATO’nun askeri-politik bloğunda yer alan Batı yanlısı bir devlet olmasının yanı sıra, etnik ve dini açıdan “ilgili” bir cumhuriyet olan Türkiye'nin desteğini alma arzusuydu. Bununla birlikte, bu işbirliği arzusu karşılıklıydı, çünkü Türkiye “kardeşlik” türk cumhuriyetlerinde kendi çıkarlarını sürdürdü, onlar için “ağabey” olarak davrandı. Türkiye'nin etnopolitik etkisi, ilk cumhurbaşkanı Mintimer Shaimiev'in Ankara'daki en yüksek düzeyde toplanmasıyla Tataristan’ın uluslararası temaslarının güçlendirilmesine yansıdı. Örneğin, bazı Türk eyaletlerinin valisinin Rusya devlet başkanı tarafından dış devlet başkanı olarak kabul edileceğini hayal etmek zor, ancak Mintimer Shaimiev'in bağımsız bir ülkenin yöneticisi olarak onurlandırılması tamamen normal kabul edildi.
Etiyopolitik etkinin yanı sıra Türkiye, Tataristan'da dini genişleme de yaptı. Bu eğilim, Türkiye kökenli İslamiyet'in, Süleymanizm ve Türkiye kökenli İslam'ın Neo-Sufi akımları (Süleymanistler ve Kadiristler) bölgesinde ortaya çıkması şeklinde sunulmuştur.
Hemşirelik (kurucu Said Nursi'nin (1876-1960) - Türk vaizinin ardından) 1990-s'in başında Tataristan'da görünmeye başladı, Tatar halkının başında, İslam'ın açık bir biçimde yokedilmesinden dolayı Vahabizm için sempati duymayan kısmından destek buldu. Ek olarak, Vahhabizm genellikle çok yakın olmayan bir “Arap” olarak algılanıyordu. Tatarların ve Türklerin etnik-kültürel ilişkilerini hesaba katan Türk dini etkisi daha yakından algılandı. Kazan'da, nizmin ilk elçilerinden biri, 1990'lerin başında Tataristan'da bu doktrinin yayılmasında büyük rol oynayan Türk Beytulla'ydı. Said Nursi'nin yazılarından oluşan Tatarca ve Rusça'ya çevrilmiş çok sayıda literatür, dinsel kitap pazarının yıllarca süren devlet ateizminden sonra ortaya çıkan hukuk piyasasında Wahhabi edebiyatıyla rekabet etti. Uygun fiyatlı ve kolay dağıtılabilir Nursist edebiyatı, yalnızca 2000'lerde dikkatini çeken ve sonunda aşırılık yanlısı karakterini tanıyan devlet kurumları tarafından kontrol edildikten sonra, birçok kişi zaten bildiği zaman medreselerden ve dükkanlardan raflardan çıkmaya başladı. Müslümanların geniş kesimlerinin kütüphanesinde bulunabilirlik oldukça doğal hale gelmiştir.
Bununla birlikte, Said Nursi Fethiyullah Gülen'in öğretileri (1941'te doğdu), neo-avrasizm biçiminde “medeniyetler diyaloğunun” neo-avrasizm şeklinde tanıtılması ve kendi eğitim sistemini yaratması üzerine odaklanan en büyük etkiyi aldı. Tataristan'da, Gülenizm seküler Tatar entelijensiyası arasında tam olarak dini modernizminden dolayı insanın liberal değerlerine hitap eden bir yayılma yaşandı. Siyasi danışmanın, Mintimer Shaimiev'in ilk başkanı olan Mintimer Shaimiev'in temsil ettiği iktidardaki devlet elitinin şimdilerde Tataristan Bilimler Akademisi Tarih Enstitüsü Enstitüsünün direktörlüğünü üstlendiği Rafael Khakimov olduğunu düşünerek, tümüyle dini bir dine inanan, dini bir inanç olarak tümüyle dindar bir inanç olarak bilgi edinmeyi amaçlayan Uygulamada, ritüellerin ritüel pratik uygulamalarından muafiyet ve alkol kullanımı da dahil olmak üzere yasak yasaklarının kabul edilmesi anlamına gelen Müslüman) özellikle “medeniyetler diyalogu” fikrinde Gülenizm unsurlarıyla bazı benzerlikler (Tataristan'da bu fikir aktif olarak “YES” platformu ile sürdürülmektedir - aynı adı taşıyan Türk dergisinin Temsilcisi, Kazan'da; temsilcinin başı Türk Üniversitesinin mezunu olan Rasim Khusnutdinov'dur); yayıldı. Laik Tatar entelijensiyasının önemli bir kısmı, ritüel ve ritüel pratikten ziyade, İslam'ın ahlaki normlarına vurgu yaptığı için Tatar toplumunun belli bir seküler kısmı arasında açıkça anlaşıldığından beri, Gülenizmde İslam'a giden yolu buldu.
1990'te, Tataristan'daki Tataristan-Türk liselerinde, Nur-Gülen'in eğitim anlayışı ile kaliteli eğitim kültüyle 7 açıldı. Aslında, Tatar-Türk liseleri, Tataristan'da, kadınların çoğunlukla öğretmen olarak çalıştığı Rus okulları için nadir görülen ve nadir görülen Türk erkeklerinin öğrettiği seçkin okullar olarak algılanmaya başladı. Okullardaki vurgunun yalnızca ortaöğretimin temel programı üzerine yaptığı bir çalışma değil, aynı zamanda bu liselerin öğrencilerinin çeşitli şehir ve bölge yarışmalarının ve yarışmalarının ödül kazananları olduğu, programlama ve İngilizce dillerinde derinlemesine bir çalışma yapıldığı da eklenmelidir. Tatar-Türk statüsüne rağmen, lise öğrencileri arasında çok sayıda Rus çocuk vardı. Seçmeli çerçeveler dahilinde, genellikle bağlayıcı nitelikte, İslam'ın temelleri, Nuristik yorumunda öğretildi. Ancak, Türk liselerinin uyguladığı en önemli işlev, Türkiye'yi tamamlayıcı bir nesil yarattıkları ve Fethiyullah Gülen'in 1998'ta New York'a ve New York'a taşınmasından sonra oldu. Tatar-Türk liselerinin işleyişinin stratejik hedefi, Batı ülkelerini hedef alan Tataristan'ın gelecekteki durumunu ve iş seçkinlerini eğitmekti. Eğitime yatırım yaparak, Hemşirelik-Gülenci öğrenciler, Tatar-Türk Lisesi mezunu olanların rekabetçiliğini güvence altına alan ve Tataristan'ın önde gelen seçkinleri konusunda daha iyi eğitimlerinin bir sonucu olarak girme ihtimalini önemli ölçüde ortaya koyan öğrencilere yüksek kaliteli bilgi sağladılar. Hesaplama, Tatar-Türk liselerinin mezunlarından 15-20 yıllarından oluşan (örneğin, gelecekte çökmüşse), Tatar-Türk lise mezunları XNUMX-XNUMX yıllarından oluşan, Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri'nde cumhuriyetin kurulmasına yönelik yeniden yönlendirme perspektifiydi. Böyle bir senaryoyu hayal ediyorsanız, bölgesel seçkinlerin bu konuya yönelik olması Batılı ülkeler için son derece önemlidir: Tataristan’ın edindiği zaman, Türkiye’yle tamamlayıcı bir ilişkisi olan Tatar-Türk liselerinden mezun olmayanlar, “doğru” seçimi yapacaklardır. bağımsızlık.
2008’te cumhuriyet kolluk kuvvetleri bu lise öğrencilerinin Türkçe öğretmenlerini Türkiye’ye sınırlamaya karar vermiştir. Bunun resmi nedenleri Tataristan’da vize süresinin dolması, bir dizi yüksek öğretim diploması öğretmeninin olmamasıydı. Asıl nedenler, elbette, Türkçe öğretmenlerinin misyoner isteğe bağlı faaliyetleriydi. Büyük yanlış hesaplamalar, kolluk kuvvetlerinin zamanında ve açıkça bilgi öğretmenlerinde hakaret edemediği, Türk öğretmenlerinin sınır dışı edilmesinin bir sonucu olarak ortaya çıkması nedeniyle, Tatar ulusal ortamında, bu önlem, yerel basında çok sayıda yayına yol açan, Rusya’nın açıkça bastırılması gibi görünüyordu; Tatarlar arasında ruh.
Tataristan Müslümanları üzerindeki Neosufian etkisi, lider Süleyman Hilmi Tunahanu (1988-1959) ve Kadiristlerin (Türk teolog Hatay Bash'in (1947'te doğdu)) ardından Süleymaniye hareketinin faaliyetleri ile daha iyi gerçekleşti. Sufi Şeyh Abd El-Kadir El Cilani'nin (1077-1166) takipçisi, ismini alan adı aldı) Süleymanistler Kazan'ın Kirovsky ilçesinde bir Ak Umut (“Beyaz Umut”) yetimhanesi düzenlediler. Kendi topluluklarına kendilerini kilitlemeyi tercih ederek taraflı faaliyetlerde bulunmazlar.Kadirista, ana vatanlarına geri dönen Türk üniversitelerinin mezunlarıdır.Toplantılarında, yüksek sesle zikr düzenlerler - kadirlerin çok gürültülü olarak yaptıkları ve çemberde yapılan özel ritüel hareketleri temsil eden tekrar eden dua formu telaffuzu düzenlerler. Dini edebiyatın serbest dağıtımına rağmen (Kazan'daki hemen hemen her Müslüman kitapevinde Rusça'ya çeviriler satın alabilirsiniz. Yeniya Khaydar Bash), Tataristan'da Kadirizm'in pek fazla takipçisi yok ve Süleymanlıların yaptığı gibi bölgedeki Müslüman cemaatinin yaşamında büyük bir rol oynamıyor. En azından şimdilik.
Tecrübeler, Tataristan'daki aktif Türk dini nüfuz döneminde, bölgeyi ziyaret eden çeşitli Türk iş dünyası, kültür ya da din figürleriyle değil, aynı zamanda 1996 yılında açılan Kazan Türk Başkonsolosluğu diplomatları tarafından da desteklendiğini gösteriyor. Türk dini edebiyatının dağıtımında Türk inşaatçılar-hiberian'ların bile yer aldığı durumlar olmuştur. Bununla birlikte, kolluk kuvvetleri dini ve eğitim alanındaki Türk etkisiyle mücadele etmeye başladığında, Türk konsolosluğu temsilcileri, diplomatik protokolü gözetmeye çalışarak öfkelerini resmen göstermediler. Bu, büyük ölçüde, İslamcı Adalet ve Kalkınma Partisi'nin lideri 2002'in ülkenin başbakanı olmasına rağmen, Kemalist konumlarının Türkiye'de bizzat güçlü olmasından kaynaklanıyordu. Ancak son iki ya da üç yıl boyunca, Erdoğan, özellikle Ergenekon davası sonrasında Kemalistlerin iç politikadaki etkisini tersine çevirmeyi ve Türkiye'yi giderek İslami bir devlet olarak konumlandırmayı başardı. Kaçınılmaz olarak bu durumda, Türkiye'nin Sovyet sonrası alanda dini etkisinde bir artış bekleyebiliriz. Bu özellikle, son altı ay boyunca, Türk öğretmenlerinin Tataristan ve Rusya’nın diğer bölgelerinden, bu tür eğitim kurumlarının bulunduğu diğer bölgelerden Rusya’nın sınır dışı edilmesinden dolayı unutulan Nişizm konusu, Rusya İslami İnternet medyasında aktif olarak Nurist edebiyatının yasaklanmaya başlamasıyla fark edildi. . Tataristanlı Müslümanların, Türk dini genişlemesinin ikinci dalgasını bekleyecekler ve bunun için verimli bir zemin, cumhuriyetçi makamların Suudi Arabistan'ın dinsel etkisine karşı bir mücadele olarak ilişkilendirilen Vahabizm'e karşı mücadeleye daha fazla odaklanmış olmaları. yabancı dini varlık faktörleri.
İran etkisi
İran'ın artan etkisi, bu devletin Başkonsolosluğu'nun Kazan 2007'ta açılmasıyla bağlantılı. Tataristan'da Tahran'ın diplomatik misyonunun ortaya çıkmasından önceki dönemde bile, İranlılar hem cumhuriyetteki Müslümanların Manevi İdaresine hem de bölgesel otoritelere Kazan'da Şii camii inşaatına izin verilmesi çağrısında bulundular. Bununla birlikte, ikincisi, Şiilerin, kendi kiliselerine sahip olma biçimindeki izolasyonlarının, yetkililer tarafından dini kontroller dahil olmak üzere, dini dahil olmak üzere, etkilerini güçlendirmeye yardımcı olacağına inanmakla, İranlıların bu tür isteklerine karşı kararlılıkla ortaya çıktı. Ancak, İranlılar bu fikri terk etmediler ve Kazan'daki konsolosluğun çalışmalarının başlamasından sonra da Tataristan Gusman İskkov'un müftüsünden bir miktar destek bulmaya geri dönmeye çalıştılar. Görünüşe göre cömert bağışlar için, Şii bir caminin inşasına kibar ama kesin bir şekilde karşı çıkan bölgesel otoritelerin mevkilerinde dolaşmaya karar verdi. Gusman Iskhakov, Tataristan'daki işletme camilerinden birini gerçek bir Şii camisine dönüştürmeye karar verdi ve cumhuriyetin başkentinde değil, Chistopol'da (Kazan'ın 135 km.inde bir şehir) yaptı. Etnik Tacikler, Chistopol'deki Nur ve Anas camilerine yerleşti, ancak İran'daki dini üniversitelerden öğrendi ve İslam'ın Şii versiyonunu uyguladılar. Fiili cami Şii oldu ve Tacikler Tatarlar arasında propaganda yapmaya başladı. Bu, Tatarların Şiirleşmesi girişimleriyle ilgili alarmı çalmaya başlayan, sonunda Tataristan'ın Müftüsü'nün, Khusnutdinov'un konuşmasından hoşnutsuz kalmasına ve bırakılmasına neden olan Muhtasib Chistopol Ilnur Khusnutdinov'un protesto gösterisine yol açtı. Yılın Ocak ayında 13'te Gusman Iskhakov 2011'in Tataristan'ın Nurlatsky ilçesindeki olayların ardından müftü görevinden istifa etmesine rağmen, bugün Tataristan'daki Tataristan Müslümanlarının Manevi Kurulu'nun başkanı, bugün hala İslam'ın talihsiz bir savunucusu olan Ildus Faizov'dur. Yeni gerçekliklerde, mevcut müftüler cumhuriyette geleneksel olmayan İslami biçimlere karşı bir saldırı başlattığında, Şii vaizleri aktif ajitasyon çalışmasını durdurdu.
Tataristan’da haklı gösterilmesinden sonra, İranlı diplomatlar, İsrail’le yüzleşmeyi hedefleyen Tahran’ın dış politikasıyla bağlantılı olan Tatarlar’a İsrail karşıtı duyguları yaymaya çalıştı. Tatar nüfusunu yerel medya aracılığıyla etkilemeye çalıştılar, o zamandan sonra İranlı konsolos Rıza Bagban Condori toplantılardan birinde birtakım Tatar yayınlarından gazeteciler topladı ve gazetelerde ve dergilerde genel bir Müslüman dayanışması belirtisi olarak Filistin halkına destek veren makaleler yayınlamaya başladı. Bununla birlikte, Tahran diplomatının önerisi Tatar medyası arasında bir cevap bulamadı, çünkü Tatar gazetecileri İsrail karşıtı makaleleri yalnızca para karşılığı yayınlamayı kabul ettiler, çünkü Tatarların Filistinli dindaşlarıyla dayanışması için hesaplanan İran konsolosunun tüccarlıkları ile çok şaşırdığını belirtti.
Tataristan'daki Şiiler, ağırlıklı olarak etnik Azerbaycan'lılar (cumhuriyetin camilerine katılarak, göçmenlerin geri kalanıyla eşit bir temelde, 60 binlerce, Şiilerin aktif inananları olarak kabul edilebilir 2 binlerce kişi). Manevi olarak, bölgedeki Azerbaycan topluluğu Masalli'den bir Asker ailesi (64 yaşındaki Isa Askerov ve oğlu Fariz Askerov) tarafından beslenmektedir. Şiiler, Kazan'daki Nurulla ve Zakabannaya camilerindeki dini etkinlikleri için toplanıyor ve çoğu kez otel konferans salonlarına kiralıyorlar. Tatarlar arasında, Azerbaycanlıların eşleri hariç, Şiilik yaygın değildir. Azerbaycanlı Şiilerin kendileri, cesaretsizlik istemiyorlar. Qom (İran) 'da on yıldan fazla süredir okuyan Fariz Askerov, Kazan'a 2007'e varışta iki kitap Akiba va Amal (“İnanç ve Eylem”, 2007) ve Split Sect (2011) adlı kitabında Azerice yazdı (çevrilmiş) Rusça); sonuncusu Vahabiliğe karşı yönlendirilir.
Bugün, resmi devlet organlarından ve cumhuriyetin yeni müftülerinden özel dini imtiyazların olmadığını belirten İran diplomatik misyonu, örneğin Müslüman Tataristan Müslümanları Birliği (Nailia Ziganshina başkanlığında) (örneğin Nailia Ziganshina başkanlığında) Müslüman kamu kuruluşlarını etkilemeye çalışıyor. "Müslüman" (başkan - Almira Adiatullina), oldukça iyi. Bu yüzden, 2011’te, Kazan’daki İran konsolosluğu, Tataristan’ın İran’daki kadın örgütlerini ziyaret etti, burada halkın statüsüne rağmen, iyi bir düzeyde karşılandılar. Daha sonra geri döndüklerinde, İranlı diplomatların eşlerinin katılımıyla Kazan'da İslam'da kadınların rolü üzerine kültürel akşamlar düzenlediler.
Tataristan'daki dini nitelikteki diğer önlemlerin yanı sıra İranlılar, İslam devriminin başarılarının ve Ruhollah Humeyni'nin İslam dünyasındaki rolünün propagandası oldu. Genellikle, bu tür eylemler cumhuriyet üniversitelerinde, özellikle 2010'te, “İran'da İslam Devrimi: Bir medeniyet olgusu ve umutları” konulu uluslararası konferansın, İran katılımcılarının İslam Devrimi 1979'in temasını sürekli olarak dolaştırdığı uluslararası “Konferans, İran'da İslami Devrim: Bir Medeniyet olgusu ve umutları” konulu konferans aracılığıyla gerçekleştirildi. Tahran'da tüm Müslüman dünya için, bu olayın Rus Müslümanlar için önemi de dahil olmak üzere.
İran'da Tataristanlı birkaç öğrenci vardı, ancak yüzde olarak bu, yabancı Müslüman dünyasında dini üniversitelerde okumak için gönderilen tüm Tatarların% 1'inden az. İran'dan döndükten sonra, birçoğu İran'la ilgili ticari kuruluşlarda çalışmayı tercih ederek, Müslümanların Manevi İdaresi sisteminde herhangi bir görevi işgal etmedi. Tatarların Şiileştirilmesi, bölgedeki Müslüman toplumundaki süreçlerin genel arka planına karşı göze çarpan bir fenomen bile değildir. Genellikle, bu fenomen ya evlilikler ya da Şiiler ile olan aşk ilişkilerinin bir sonucu olarak ortaya çıkar (Şiilerde var olan geçici evlilik kurumu), Şii Azeriler tarafından Tartarlarla birlikte yaşama ve romantizm için aktif olarak kullanılır ve hatta onlarla dini bir evliliğe girmenin güvencesi olacağına inanan Rus kızları bile yasal olarak resmi laik evlilik), ya da uluslararası arenadaki konumu hayranları tarafından takdir edilen İran Devlet Başkanı Mahmud Ahmedinejad'in büyüsüne düştüğü için Şiiliğin gerçek kabul edilmesi için değilse, motivasyon olarak hizmet Tataristan'daki, daha sonra, en azından onları hobiler. Tataristan'daki İranlı diplomatlar kendilerini hala cumhuriyetçi makamlar arasında bir anlayış bulamayan Kazan'daki okullardan birinde ayrı bir Şii sınıfı açma fikri için aktif olarak lobi yapıyorlar.
Pakistan etkisi
Pakistan'ın Tataristan'daki etkisi, “Jamaat Tabligh” (“birleşme topluluğu”) adlı Rusya örgütünde aşırılık yanlısı ve yasaklı eylemlerle hissediliyor. Tatarlar arasında yer alan taraftarları, Tataristan'ın kuzeyindeki birçok bölgenin köylerini dolaşıp Tataristan'ın güneydoğusundaki petrolü dolaşarak, geceyi camilerde geçirerek etkinlikleri için sadaka toplayarak misyonerlik faaliyetlerinde bulunuyor. Görünümünde ayırt etmek kolaydır: uzun tüylü sakallar ve her zaman Pakistanlı kıyafetler (shalvar-kamiz). 1990-lerde Tataristan'daki tabloglar, liderlerden biri olan Rafael Samigullin olan Gabdelaziz Zagidullin tarafından yönetildi. Kongrelerde toplandıkları kamplarda Pakistan ve Bangladeş'te eğitim veriyorlar. Sınıflar, bir vaizin etrafında birleşerek daireler ilkesine göre tutulur. Tataristan'da, sayıları 350 kişi içindedir. Tataristanlı Müslümanlar'ın Manevi Yönetimi sisteminde görev almayanlar, bölgedeki Müslümanlar arasında belirli bir rol oynamaya çalışıyorlar. Başlıca propaganda yöntemi insanları camiye davet etmektir. Burada Yehova'nın Şahitlerini çok anımsatıyorlar: tanıştığında, Allah hakkında konuşmaya başlarlar, ritüel duanın önemi, bunu ya da bu İslami broşürü okumayı teklif ederler ve camiye geldiklerinden emin olun. Tabligovtsy, faaliyetlerinin koordinasyonunu görüşmek üzere periyodik olarak buluştukları Severny, Kazan yerleşimindeki kır evlerinden birinde kendi “işaretlerine” (ortada) sahiptir.
Genellikle, bazı imamlar onlara olumlu davranır, çünkü Tablik halkı, yaşam tarzlarında bir tür Müslüman imaj sergilerler; Ancak, din adamlarını ve diğer insanları yanıltıcı olarak ideolojik tutumlardaki farklılıklara rağmen aynı Vahabiler için verimli topraklar yaratan onlardır. Uygulamada bu, Tabligian'ın ajitasyonunun önderliğini yaptığı topluma yeni gelenlerin, yakında Jamaat Tabligh'ın izleyicisinden daha yetenekli bir vaiz sağlayan Banhali misyonerinin etkisi altına girebileceği gerçeğiyle ifade ediliyor.
Tataristan’daki nüfuzunu güçlendirmek için, Pakistan’ın, Tataristan’ın geleneksel olmayan İslam’ı için daha az takipçisi olması nedeniyle, Tataristan’daki nüfuzunu güçlendirmek için kullanılmasını izlemek için yeterince zordur, ancak bir süre sonra, Tabligilerin Pakistan’daki kamplarına gezintileri için gezileri düzenler (Raivind ve Bhopal) ve Bangladeş (Dakka), misyonerlik faaliyetlerini sürdürmek üzere misyonerlik faaliyetlerine devam etmeleri için Pakistanlı hükümetler arası örgütler tarafından işe alındıkları göz ardı edilemez. Tataristan'da.
Tataristan’daki Pakistan’ın nüfuzunu güçlendirmenin bir başka çizgisi, bu ülkede çalışmakta olan Taciklerin faaliyetlerinden geçebilir. Bu yüzden, Tataristan'ın Rybnoslobodsky ilçesi olan Shumkovo köyünde, 7, yerli Shumkovites’ten hoşlanmadıkları yerel Rus ve Tatar sakinleri arasında dini propaganda yapan büyük Tacik göçmen aileleriyle yerleşti. Bu yerleşimin Taciklerinin dini lideri, 12 yıllarında Kuzey Waziristan'da Jamaliya Medresesi'nde okuyan vatandaşıdır.
Güneydoğu Asya'nın Müslüman ülkelerinin etkisi (Endonezya, Malezya, Singapur)
Tataristan'da son birkaç yıl içinde Endonezya ve Malezya'ya duyulan tutku ve ilgi, çoğunlukla mevcut Tataristan Devlet Başkanı Rustam Minnikhanov'da bölgesel liderliği, bölge başkanının almaya karar verdiği Güneydoğu Asya modeline (Singapur, Endonezya, Malezya) hedefleme seçimi ile bağlantılı. devlet yönetimi örneği. Bu, bu bölge ülkelerinin ekonomik olarak müreffeh cumhuriyetler olarak belli bir imajını içermeli, ya baskın bir biçimde ya da Müslüman nüfusun önemli bir bölümünü içermeli. Bölgenin seçkinlerinin bu ülkelere yönelik seçkin yönelimlerinin tonunu belirleyerek, bu ülkelerde İslam'a özgü bir ilgiyi teşvik ediyor, özelliklerini ekonomideki atılımın nedenleriyle birleştirmeye çalışıyorlar. Bu çerçevede, Güneydoğu Asya ülkelerinin ihracata sundukları bir model olarak İslam ekonomisine duyulan ilgiden söz edilebilir. Son yıllarda kelimenin tam anlamıyla düzenli hale gelen İslami bankacılığa ilişkin sık sık yaşanan çeşitli etkinlikler (seminerler, konferanslar, forumlar), nüfusunun neredeyse yarısı olmasına rağmen, aktif olarak Müslüman bir cumhuriyet olarak ilan edilen Tataristan ile tanışma potansiyeli olan Endonezya ve Malezya'dan yatırımcılara potansiyel olarak katkı sağlıyor. etnik köken bile olsa Müslüman değil. Tataristan Cumhuriyeti Devlet Yatırım Geliştirme Ajansı'nın başkanı, Malezya'daki Uluslararası İslam Üniversitesi'nden mezun olan ve Rus İslam Üniversitesi'nde Rus İslami Ekonomi ve Finans Merkezi'ne başkanlık yapan Linar Yakupov, İslami finansın çekilmesinde aktif rol oynamaktadır. Tataristan'da, İslami ekonomi modelinin bir nevi propagandacısı olarak hareket ederken, Güneydoğu Asya deneyimine hitap ediyor. Şu an için, Endonezya ya da Malezya'nın Tataristan üzerindeki herhangi bir dini etkisinden bahsetmek gerekli değildir, çünkü bu uzak Asya bölgesinden potansiyel yatırımcıların Rusya için Volga bölgesinde aktif bir iş kurmak istemesine rağmen, daha fazla konuşma yapılması söz konusudur. Tataristan'da aktif olarak teşvik edilen İslami bankacılık kimliği altında, radikal nitelikteki geleneksel olmayan İslami hareketleri finanse etmenin yasal bir yolunu bulmanın mümkün olduğunu hatırlatmakta fayda var. Şubat ayında, yılın 2011’i, Rusya’daki Endonezya Büyükelçiliği Konsolosunun ziyareti sırasında Aji Suriya’nın Kazan’a ziyareti sırasında, bu ülkede Rus öğrencilere eğitim vermek için 25 burslarını sağlama hazırlığı teklifinde bulunuldu. Mayıs ayında, Jakarlı, Subarnoto Abdul Hakim başkanlığındaki İslam Devlet Üniversitesi "Sharif Hidayatullah" heyeti, 2011'te Tataristan'ı ziyaret etti. Haziran ayında, bu örgüt genel başkanı Said Akil Siraj başkanlığındaki Endonezya Müslüman örgütü Nahdatul Ulam'ın temsilcileri olan 2012 bölgeye geldi.
Endonezya ve Malezya'daki İslami üniversitelerde, Tataristanlı birkaç öğrenci çalışıyor, ancak sayıları iki düzine insanı geçmiyor.
Bulgular
Bu nedenle, belirli bir ülkenin Tataristan Müslümanları üzerindeki dini dış etki, bölgenin seküler liderlerinin ve İslam liderlerinin dini liderlerinin uluslararası temaslarının yoğunluğuna bağlıdır. Bu aynı zamanda, gençlerin değerlerini ve inançlarını şekillendirmede, dini edebiyatların dağılımını ve yüksek statüde Rus ve Tataristan devleti figürlerinin varlığının varlığında belirleyici bir rolü olan eğitim faktörünü de içerir.
Bize göre, Rus Müslümanları Rus dini merkezlerine odaklanmalı: Kazan, Ufa, Grozni, ancak Ankara, Riyad, Tahran, Kahire veya Kuveyt gibi değil; Er ya da geç herhangi bir yabancı ülkeye odaklanma eğilimini değiştirmezlerse, Rus Müslümanları, Vahhabizm, Ikhvanism veya el-Wasatiy ideologlarının otorite olacağı kendi ülkelerinde artan bir şekilde “beşinci sütun” haline gelecektir. onların müftüsü değil. Deneyimler, yabancı dini etkinin Rusya'daki Müslümanlar için iyi bir işaret olmadığını gösteriyor.
Raporun orijinal versiyonunda Kazan’daki VIII. Rusya Oryantalistleri Kongresi’nde (yılın 25-28’in Eylül 2012’i) hazırlanan rapor açıklandı. Bununla birlikte, nihai programda, kongre Düzenleme Kurulu'nun Kazan üyelerinin eylemleri nedeniyle en azından bazılarına açık bir açıklama yapamayan eylemleri nedeniyle kovuldu. Rusya Oryantalistler Derneği Başkan Yardımcısı Kirill Babaev (Moskova tarafının temsilcisi), Rusya Oryantalistler Derneği üyesi olan Rais Süleymanov'a (üyelik kartı numarası 99) üye olan bu olaydan dolayı özür diledi.