gözlerimi açtığımda yüzüme gün ışığı vurdu.
en son dışarıda uyumayı tercih ettiğimi hatırlıyorum, evet. ayağa kalkıp ağaçlara baktım. neden ilk olarak oraya baktım, ben de bilmiyorum. belki de uyumadan önce kucağımdaki ateş böceklerini görmeyi bekliyordum.
4 garip alışkanlığımın bana bıraktığı alışkanlıklardan biri, ateş böcekleri ile uyumaktı. birlikte uyuduktan sonra ne yaptıkları benim için önemsizdi. yine de bakmıştım işte, genelde yukarı uçarlardı. bugün de yukarıdalar mı diye merak etmiştim.
değillerdi.
doğrulup battaniyemi çantama koydum ve yola koyuldum.