Web sitesinde "Askeri İnceleme" Katyn tema tekrar tekrar geliyordu. Tutarsızlıkların gerçekleri, bu belgelerde bir zamanlar Sovyet liderlerinin medyada yayınlanma emrini verdiği belirtildi. Bu uzak olaylarla ilgili araştırma kanıtı yaptı. Smolensk yakınlarındaki Polonyalı subayların, yani NKVD savaşçılarının imhası gerçeğinin çok tartışmalı göründüğü söylendi. Bu tutarsızlıklar ve tutarsızlıklar bir kartopu gibi artmıştır. Tarihsel belgelerin incelemesi ne kadar derin yapıldıysa, politikacıların Polonyalı subayların Katyn katliamının NKVD'nin eseri olduğuna inandığını iddia etmek için siyasetçilerin zamanlarında neden bu kadar kolay olduğu anlaşıldı. .
Mihail Gorbaçov kelimenin tam anlamıyla Sovyetler Birliği'nin Smolensk yakınlarındaki 40'ta binlerce Polonyalı askerin öldürülmesinden suçlu olduğunu savundu. Gorbaçov’un Batı’nın 80’in - 90’in başlangıcı - gerçekten de kendi insanı olması nedeniyle, Sovyet’in özel kuvvetlerinin Smolensk’e yaklaştığını düşünen vekaletin düşüncesiydi ve daha sonra belli bir miktar pragmatizmle, çerçeveli gerçekler dönmeye başladı. Vatandaşlarımız için mutlak hakikatte.
Rus cumhurbaşkanlarının Polonya halkından Katin'deki Stalinist "suç" için özür dilediklerini söylemek şaka değil.
Cumhurbaşkanlığı özürleri, bir şekilde, demokrasinin ideallerine bağlılık bir ritüel haline geldi: Rusya cumhurbaşkanı, Katyn için özür diledi; bu, “400’un Rusya Federasyonu’nun demokratikleşmesinin nispeten adil yollarını” denen bir ifadeyi işaretleyerek Rusya’ya daha fazla baskı yapmaya devam edebileceğiniz anlamına geliyor. Ve sonuçta, liderlerimiz inatla, SSCB’nin 90’te önerdiği ilk ve tek başkan olan aynı yolu izledi: tövbe, başını eğdi, orijinal belgeler tarafından yönlendirilmedi. Ve hiç kimse birkaç partinin katılımıyla gerçek bir bağımsız soruşturmaya karar vermeye karar vermedi.
Fakat gerçek şu ki, er ya da geç, belirli kuvvetlerin ister istemese de, en bulanık sudan bile yüzebildiği gerçek. Ve o türün tüm yasalarına göre yüzdü. En çarpıcı şey, istemeden, Katyn'de vurulan Polonyalı subayların soylarının gerçeğin doğuşuna yardım etmesidir.
Polonyalılara, yalnızca Rus liderlerin kıskanılacak bir düzenlilik ile Polonyalılara karşı “Stalinist terör” için özür dilemediğini göründüğünü hatırlayın. Bu nedenle, 40-e’de vurulan askerlerin torunları, Rusya’dan, 2 milyar dolardan daha az olmayan bir tutarda tazminat ödenmesi talebinde bulunmaya karar vermiş ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde dava açmıştır.
Bu davadan sonra, mahkemenin davacılar tarafından sunulan belgeleri hızlı bir şekilde dikkate alacağı, koşullara tam olarak değinmeyeceği ve Rusya Federasyonu aleyhindeki suçlayıcı kararını avukatlarca belirtilen miktarı ödemeye zorlayacak gibi göründüğü görülmüştür. Ancak, her şey tamamen farklı oldu. AİHM, “NKVD bölümlerinin vahşiliğinin belgesel kanıtını” kullanmaya değil, Smolensk ormanlarında yaşanan trajediden bu yana yıllar sonra mümkün olduğu sürece, kendi soruşturmasını yürütmeye karar verdi. Sonuç olarak, Avrupa Mahkemesi, davacıların hafifçe ifade etmek için davacıların ilgilendiğine karar verdi. Yargıçlar buna karar verdi:
a) Katin katliamı gerçekten bir savaş suçudur (prensipte, bununla tartışabileceğini kimse düşünmemişti);
b) Soruşturmanın Rus (bu önemli) taraf tarafından sürdürülmesi için yeni bir neden bulunmamıştır;
c) Rusya, talep sahiplerinin talep ettiği “adil parasal tazminat” ı ödemekle yükümlü değildir.
Bütün bu noktalar açıkça “haklarının” korunması için başvurmaya çalışan Polonyalı başvuru sahiplerini tatmin etmedi ve eğer bir kürek iseniz, o zaman başka bir ödülü Rusya'dan kırma girişimi için. Bu, davacıların bazılarının ölen Polonyalı subayların o kadar uzak akrabaları olduğu gerçeği ile doğrulanabilir; Ancak para sorununun, atalarının hatıraları sorunundan çok daha fazla endişe duyduğu açıktır, sonuçta, tazminat ödemesinin olmadığı nokta bu insanları en çok şaşırtmıştır.
Genel olarak, sadece bir kez daha Rusya'yı karalamak için değil, aynı zamanda corny girişimleri de, tarihi yosunlarla büyüyen bir yalanı temel alan para kazanma teşebbüsleri yapıldı.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin en dikkat çekici kararlarından biri bu makalede belirtilen “b” maddesidir. Mahkemenin Rus partisinin Katyn davasının soruşturmasına devam etmesine neden olmadığına dair ifadeyi analiz edersek, o zaman Katyn trajedisinde i'yi işaret etmeye başlayabilecek başka bir taraf olduğu ortaya çıkıyor. Açıkçası, böyle bir taraf var - bu Almanya. Polonyalılar Rusya'yı Katyn katliamı ile ilgili belgelerin% 100 oranında ayırmadıkları için suçlarsa, o zaman Almanya için daha fazla soru olabilir. Orada Gestapo'nun gizli arşivleri, büyük bir propaganda makinesinin parçası olacak olan yalanın baş ideologları tarafından yönetilen yedi mühürün altında tutulur. Ve bu yalan, Smolensk yakınlarındaki Polonyalıların Sovyet makamlarına ateş edilmesinden duyduğu suçluluk emniyeti ile de tutarlı.
AİHM’nin, Rusya’yı Polonyalı davacılara 2 milyar tutarında tazminat ödemeye mecbur bıraktığını göz önüne alırsak, Polonya (gazete versiyonunda yayınlanan Georgiy Filin’in gazetecilik soruşturmasına göre) 100 milyar dolar tutarında bir dava açmış olacaktır. Ve hemen Polonya'nın neden Katyn davasının yeni bir abartısına ihtiyaç duyduğu anlaşıldı. Rusya'dan böylesi bir miktar, Polonya ekonomisine ve tüm Avrupa Birliği ekonomisine hayati enerjiyi solumak zorunda kalacaktı. Bununla birlikte, AİHM, gerçekten demokratik olduğu ortaya çıktı ve Polonya ulusal trajedisinin yardımı ile karlı bir iş yapmak isteyenlerin liderliğini takip etmedi. Böyle bir durumda, Avrupa yargıçları alkışlanmalı, çünkü mahkemenin “demokratik” bir Avrupa'da bile gerçekten bağımsız olabileceğini kanıtladılar.
Şimdi, AİHM’nin aynı damarda çalışmaya devam edip etmeyeceğini veya “demokratik yaptırımların” onu bekleyip beklemeyeceğini ummaya değer, çünkü Batı’nın Rusya’ya yönelik politikasına açıkça aykırı olmayan bir karar verdi. Son zamanlarda, Batı'nın ülkemizle ilgili herhangi bir kararının önyargılı ve öngörülebilir olduğu gerçeğine alışmayı zaten başardık. Ancak ortaya çıktığı gibi istisnalar.
Bugün bir çeşit aksiyona dönüşen Katyn trajedisinin abartılmasının devam edeceği açık. Polonya tarafına ek olarak, bu dünyada hala kemiklerinde dans eden ve yine Smolensk ormanlarının durduğu toprağın derinliklerine hakikaten birçok avcı var. Bu bağlamda, Rusya'nın Katyn meselesini, Perestroika döneminin Sovyet liderliği tarafından Katyn sahteciliğinin özünü anlayamayanlar için cesaretli bir son vererek mantıklı bir sonuca getirmesi gerekiyor. Soruşturma materyallerinin hokkabazlığının özü, Rusya'nın birliğine ve bütünlüğüne karşı büyük bir provokasyon normlarına uyuyor ve bu Katyn'den daha az suç değil.
Katyn trajedisinden nasıl para kazanmaya çalışıyorsunuz?
- Yazar:
- Alexei Volodin
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter