Ryukyu Adaları - Japonya mı değil mi?
Liekei Adaları olarak da bilinen Ryukyu Takımadalarının, Japonya'nın güneybatısında bulunan Doğu Çin Denizi'nde bulunduğunu hatırlayın. Ryukyu Adaları'nın konumunu tarif edersek, yaklaşık olarak Japonya ile Tayvan arasındalar. Şu anda, Ryukyu Adaları, Japon devletinin bir parçasıdır ve onların sakinleri, Ruukuslular, genellikle Japonca olarak adlandırılmaktadır. Bu arada, bu görüş yanlış. En azından birçok ünlü etnoloji uzmanı, Ryukyu Adaları'nın yerlilerinin, Japonlarla yakından ilgili olmasına rağmen, ayrı bir etnik topluluk olduğunu söylüyor. Günümüzde, backpackerlar ilk etapta Japonca'dan dillerine göre farklılık göstermektedir. Ryukyu Adaları'nda, Japon-Ruuku dil ailesine ait Ruuku dilleri yaygındır. Sırt çantası dilleri arasında Amami-Okinawa dili (Okinawa ve Amami adalarında Okinawa ve Amami lehçeleri), Sakisima dili (Miyako adalarında Miyakos lehçesi, Yayyama adalarında Yaeyam lehçesi) ve Yogon dili (Yonaguni adası) bulunmaktadır. Şu anda, paket diller yavaş yavaş adanın sakinlerinin günlük hayatından bile desteklenmektedir. Genç temsilcilerinin ve hatta orta kuşağın yerel lehçelerde konuştuğunu duymak nadirdir. Ancak, rukuisky dilleri, çoğu yaşlı olan bir milyon insanın anadilidir. Gençler, rukuisky dillerini öğrenirlerse, sadece büyükbabaları tarafından yetiştirilirlerse. Doğal olarak, Backyon dilleri kırsaldaki en az kentleşmiş adalardaki varlıklarını koruyor. En büyük Okinawa adasında, yerel Okinava dili Japonca tarafından neredeyse tamamen yerini almaktadır. Ruuku dillerinin sadece Japonca'dan değil, aynı zamanda birbirlerinden de oldukça uzak oldukları unutulmamalıdır - konuşanlar genellikle birbirlerini anlayamazlar. Bu nedenle, takımadaların ortaçağ ve yeni tarihi boyunca, resmi belgelerin dili ve backpackerların eğitimli bölümünün etnik gruplarla iletişimi klasik Çince olarak kalmıştır. Sadece bir buçuk yüzyıl önce, Japonya'nın adaların son fethinden sonra Japon, şimdilerde Ryukyu takımadalarının adalarında resmi evrakların ve etnik iletişimin ana dili olan Ryukyu'ya girmeye başladı.
Ryukyu'nun subtropikal adaları, Japonya'nın doğasından farklı olan takımadaların coğrafi konumu nedeniyle, yalnızca doğası gereği değil, aynı zamanda “anakara” Japonya'dan tamamen farklı bir yönde geliştiği için benzersizdir. Ryukyu takımadalarının tarihi, oradan çıkan Ruchu devleti, Ryukyu ve komşu ülkeler arasındaki ilişkiler genellikle bilimsel araştırmalara ve hatta gazetecilik makalelerine konu olmaz. Bu arada, Ryukyu Adaları, Ryukyu Adaları'ndaki modern santrifüj trendlerinin anlamını anlamak mümkün olmadıkça, kendi devletlerinin zengin ve eski bir geleneğine sahiptir. Aslında, çoğu sırt çantası hala kendilerini Japon olarak görmüyor ve Japonya'dan ayrılmak için ya da en azından takımadalara geniş özerklik statüsü vermek için ulusal bir kurtuluş mücadelesi geliştirme ihtiyacını görmüyor. Elbette, eğer Ryukyu Adaları kendi devletlerinin geleneklerine sahip olmasaydı ve Ryukyu halkının tarihi bir hatırası olsaydı, Japonya'dan muhtemel bir ayrılık sorunu asla ortaya çıkmazdı. Ancak, inatçı girişimlere rağmen, Japonya, sırt çantalıları özümsemek ve onlardan ulusal devletlerin anılarını silmek konusunda henüz başarılı olamadı. Bilindiği gibi, Japon devletinin oluşumu çağımızdan önce bile başladı ve tarihçilere göre 3. c. M.Ö. ve III. M.Ö. Japon devleti, tarım toplumu temelinde kuruldu ve uzun süredir tarım, Japon ekonomisinin temeli olarak kaldı. Başka bir şey - Ryukyu adası. Burada devlet, kabuk ticareti temelinde gelişmiştir ve sırt çantasıyla devletin kurumsal yapısının oluşumu Japonya'da olduğundan daha yavaştı. Özellikle bu tarihsel gecikme, Ryukyu devletinin kuzey komşusuyla karşılaştırıldığında büyük zayıflığından kaynaklanıyordu. Ryukyu Adaları başlangıçta deniz ticaretine daha fazla odaklandığından, Güneydoğu Asya ve Çin ile yakın bağlar kurdular. Yüzyıllar boyunca, Çin, Ryukyu Adaları'nın en önemli ekonomik ortağı ve politik patronu haline geldi.
"Merkez Dağ Krallığı"
Sırt çantası kültürünün gelişimi de Çin'in etkisi altında gerçekleşti. Ryukyu’nun Çin ile diplomatik ilişkileri 1372’te ve 15. yüzyılın ilk yarısında kuruldu. Okinawa adası, Shô kraliyet hanedanının yönetimi altında toplandı (Birinci ve İkinci Utangaç hanedanları ayırt etti). XIII - XIV yüzyıllarda. Okinawa'da Hokudan ("Kuzey Dağ"), Nanzan ("Güney Dağ") ve Tyuzan ("Merkez Dağ") prensleri vardı. Bu prensipler, adaya egemenlik için şiddetli bir internecine karşı mücadele vermelerini engellemeyen Çin'e çok bağımlıydı. Üç devletin en güçlüsü, 1314'te, Okinawa'nın orta kısmının dağınık şöhretlerini birleştiren ve küçük cetvellerin direnişini kırabilen on dokuz yaşındaki feodal Tamagusuku tarafından 1416'te kurulan Dukyuydu. Nanzan Prensliği, Okinawa'nın güneyinden kaynaklanmıştır. Ozato köyünde hüküm süren Ofusato tarafından yaratıldı. Nanzan Prensliği'nin Okinawa'daki üç feodal devletten en küçüğü olmasına rağmen, gelişmiş bir ekonomiye sahipti ve diğer ülkelerle aktif ticarete önderlik etti. Sonunda, Okinawa'daki üçüncü devlet oluşumu, Prens Hanji tarafından kurulan Hokuzan Prensliği oldu. Her ne kadar Hokuzan bölge için şanslı olsa da - adanın feodal mülklerinin en büyüğü idi, aynı zamanda prenslik, komşularına göre ekonomik olarak en az nüfuslu ve çok daha az gelişmiş kaldı. Hokuzan, Malay Takımadaları ülkeleriyle ticari ilişkilerini sürdürdü, ancak genel olarak, nüfusun yaşam standardı ve ekonomik fırsatlar açısından hem Nanzan hem de Chuzan için önemli ölçüde düşüktü. Prensliği Chuzan'ın güçlendirilmiş yöneticilerinin ilk agresif çıkarına giren Hokuzan olması şaşırtıcı değildir. 1421'ta, Tuzan Dükalığı üç Okinawan devletinin internecine mücadelesinde birinci oldu. Hükümdarının oğlu Prens Hashi, Hokuzan'ı ve 1429'te, babasının prensliğini tahtından alan Miras'ı devraldı, Çin imparatoru Zhu Di'den Wang unvanını aldı, kral ve soyadı Shou (Çince, "Shang"). 1571’te, Bay Van Sho Hashi, adanın üçüncü prensliğini Nanzan’ı ele geçirdi ve tüm Okinawa’yı yönetti. Shuri Kalesi'ni ve Naha Limanı'nı yapan Hashi idi. XV yüzyılın sonunda. Okinawa’nın minibüsleri Ryukyu Adaları’nın bütün güneyi üzerinde kontrol sağlamayı başardı ve XNUMX’in de güçlerini Amami ve Oshima’nın kuzey adaları üzerinde kurdular. Tüm dış politika belgelerinde kullanılan Ryukyu krallığının resmi adı “Chuzan Krallığı” olarak kaldı.
XV'nin ortasından XVII. Yüzyılların başlangıcına kadar geçen süre, bitkin devletin en öz günüydü. (1469-1609’teki İkinci Syo Hanedanlığı döneminde).
- Ruyuksky deniz karavanı
Ryukyu krallığı uzun zamandır Çin ve Asya-Pasifik bölgesindeki diğer ülkeler arasındaki ticareti organize etmede önemli bir rol oynadı ve bu da bu ada ulusunun ekonomik refahına katkıda bulundu. Ryukyu, Çin, Japonya, Kore, Vietnam, Malay takımadaları Siam adaları ile ticaret yaptı. Ryukyu tüccarlarının Asya-Pasifik bölgesinde deniz ticaretine aktif katılımı, Çin Ming Hanedanlığı'nın izlediği deniz ticaretinin yasaklanması politikasıyla kolaylaştırıldı. Ryukyu Krallığı Çin'le vassal ilişkiler içinde olduğundan ve Ming hanedanına haraç ödediğinden Ryukyu gemilerinde filo deniz ticareti yasağı uygulanmadı. Dahası, Çinli yetkililer Quanzhou'daki Ryukyu ticaret karakolunun açılmasına izin verdiler. Ryukyu'nun bölgenin deniz ticaretindeki ağır konumu da bu küçük devletin dış politika ilişkilerindeki otoritesinin artmasına katkıda bulundu. Böylece, Ryukyu yöneticileri Çin ve Japon temsilcileri arasındaki müzakerelerde genellikle arabulucu olarak görev yaptılar. Çin ile kültürel bağlara ek olarak, 1609. yüzyılın ortalarından itibaren Ryukyu Krallığı Japonya ile ilişkiler geliştirdi. Özellikle Ryukyu Budist rahipleri Japonya'da çalışmaya başladı. Ancak Ryukyus yöneticileri, askeri ve deniz işlerinin geliştirilmesine ve adalarda savunma yapılarının inşasına dikkat etmediler. Daha sonra, Ryukyu devletinin bu gelişme nüansının krallık üzerinde çok olumsuz bir etkisi oldu. İlk başta Ryukyu, deniz ticaretinde ayrıcalıkları kaybetti ve Çin ile güney deniz ülkeleri arasındaki ana aracı rolünden yavaş yavaş yerini aldı. Ryukyushtsev zaten XVI yüzyılın ikinci yarısında. eğitimli askeri ekiplerle iyi silahlı savaş gemilerinin desteğine dayanarak girişimci Avrupalı tüccarlar tarafından göz ardı edildi. Sonra Ryukyu krallığı dış istilaya direnemedi - 1450'da, etkili Güney Japon klan Satsuma'nın birlikleri takımadaları işgal etti. Nitekim, güçlü kuzey komşusu ile çatışmalar neredeyse tüm tarihi boyunca Ryukyu krallığına eşlik etti. Böylece, 1527'de Japon prens Hosokawa Katsumoto, Ryukyu Krallığı'na ait bir gemi ele geçirdi. 1588'den beri, Japon korsanları, Ryukyu krallarının iki kale inşa etmek zorunda kalmaları için Okinawa'ya düzenli yırtıcı saldırılar düzenlemeye başladı. XNUMX'de Japon şogun Toyotomi Hideyoshi, Ryukyu krallığının Kore'ye karşı Japon kampanyasına katılmasını istedi, ancak Ryukyu hükümdarı Sho Nei, şogunun isteğine uymadı ve Japonya ile diplomatik ilişkileri bozdu.
Ryukyu'nun hayatında Japonca ve Çince
On yedinci yüzyılın başlarında, Güney Japonya'daki Satsuma'nın feodal mülkiyetine sahip olan daimyo (hükümdarı) Güney Japonya'da bulunan Ryukyu krallığına dikkat çekti. Zengin krallık, güçlü bir ordunun olmasının yanı sıra, Japon yöneticinin anlaşılır ilgisini uyandırdı. 1603’ta daimyo, Ryukyu krallığının Japonya’ya teslim edilmesini istedi, ancak Syo Nei reddetti, daha sonra daimyo Shimadzu Tadatsune, Tokugawa saldırısına hitap etti ve Ryukyu krallığına karşı silahlı bir operasyon yürütmek için ondan izin aldı. 1609'in baharında, Satsuma'nın birlikleri Okinawa bölgesini istila etti. İyi silahlanmış ve eğitimli Japon samurayları Okinawan milislerini hızla yendi, Shuri kalesine saldırdı ve rucksuit van Seo Nei'yi ele geçirdi.
- Kral Sho Nei
Ney, iki yıllığına Japonya'ya gönderildi. 1611’de, esir rukyu cetvelinin eve dönmesine izin verildi, ancak Ryukyu krallığının Satsume’a karşı vazosajını tanıdığı, Japonya ile barış antlaşması imzalamak zorunda kaldı. Amami ve Oshima adaları Satsuma'nın bir parçası olmuş, Ryukyu takımadalarının geri kalanı Ruiu minibüslerinin kontrolünde kalmıştır. Bu arada, bu bölünme bugüne kadar korunmuştur - modern Japonya'da, Amami ve Oshima adaları Kagoshima Bölgesi'nin bir bölümünü oluşturur ve adalar geri kalanı Okinawa'nın bir parçasıdır. Satsuma'ya bağımlılık kurulduktan sonra, Ryukyu krallığının Çin'e olan vahşet yükümlülüklerinden kurtarılmadığı kayda değer. Ryukyu minibüsleri çifte haraç ödemek zorunda kaldı - Çin imparatoru ve satsumsky daimyo'ya. 1615’te, Çin ile Japonya arasındaki ilişkiler, Çin limanlarını Japon filosuna kapattıktan sonra ciddi şekilde kötüleşti. Ryukyu krallığı, Japonya ile Çin arasındaki tek satıcıydı. Ryukyu'nun Çin-Japon ticareti için stratejik önemini tam olarak anlayan daimyo Satsuma, Ryukyu minibüslerinin bağımsız bir devlet rolü oynamasını istedi. Ryukyu Krallığı'nda saklanmak için, Japoncaya yasaklar, Japonca adlar ve kıyafetler getirildi ve Japonların, Ryukyu Krallığı topraklarını özel izin almadan ziyaret etmeleri yasaklandı. Ancak, Çin liderliği Ryukyu krallığının gerçek durumu hakkında hala bilgi aldı. Bununla birlikte, Çin-Japon ticaretinin önemi göz önüne alındığında, her iki taraf da Ryukyu krallığının bağımsız bir devlet olduğunu iddia etti.
Böylece, Ryukyu, Japon prensliği Satsuma'nın kontrolü altında olan ve Çin'e karşı çok büyük yükümlülükleri olan özel bir statü aldı. Bununla birlikte, Japonya ile ilgili yükümlülükler oldukça ciddiyse ve yıllık etkileyici haraç ödemesinde oluşuyorsa, Ruuku'nun Çin'e olan bağımlılığı törenseldi. XVII'den XIX yüzyıllara kadar, yeterince uzun bir süre boyunca, Ryukyu krallığı hem Japonlardan hem de Çinlilerden farklı olan otantik yönetim sistemini ve kültürünü korudu. Pek çok Japon tarihçi bu dönemin Ryukyu'yu “Japon Konfederasyonu içinde yabancı bir devlet” olarak görüyor.
Satsuma Prensliği ile ilgili vahil yükümlülüklerin, orijinal sırt çantası kültürünün daha da gelişmesine engel olmadığına dikkat edilmelidir. Kume Okinawan köyü, Ryukyu takımadalarının gerçek bir kültür ve eğitim merkezi haline geldi. Burada, Çin felsefesinin ve edebiyatının öğretildiği devletteki tek eğitim kurumu kuruldu. Fujian Eyaleti ve Pekin'deki Kume'li öğrenciler Çin'deki eğitimlerine devam etmek için gönderildiler. Bu yüzden, Japonya'nın vassalajına rağmen, Ryukyu Adaları'nın kültürü üzerindeki ana etki kaynağı olarak kalan Çin kültürüydü. Konfüçyüs felsefesi, Çin edebiyatı ve Çin, soylu ailelerin eğitimli gençlik çalışmaları için zorunlu konular olarak kabul edildi. Ryukyu krallığının tarihi üzerine ilk kitapları yazan Kume bilim adamlarıydı. Bu arada, Satsuma’nın Japon prensliğinin kuşatmasına rağmen, Ruuku liderliği, Japonlar tarafından değil, Çin yönetim örgütü modeli tarafından yönlendirilen iç politika ve idare konularında tam özerklik sağladı.
- Shury Kalesi, Ruuku krallarının evi
Çin yanlısı duygu, Çin'i kültürel bir ülke olarak kabul eden soyluların sırt çantalıları ve “barbarların ülkesi” olan Japonya arasında çok güçlüydü. Adanın yaşamındaki tüm olumlu anların kaynağı olarak Çin'e karşı olan tutum, din ve felsefe ile başlayan ve çok sayıda ev ve ev ödünç verme ile sona eren Ryukyu'ya üstün geldi. Tote veya okinawa-te olarak bilinen Ruiku dövüş sanatlarının tarihi, Ryukyu Adaları'ndaki Çin'in kültürel etkisiyle de ilişkili. Dünyaca ünlü karatenin Okinawa ile en gelişmiş ticaret ve kültürel bağları olan Fujian eyaletinde uygulanmış adalara nüfuz eden Çin Wushu stillerinin etkisiyle yaratılmış ve geliştirilmiştir. Tarihçiler ilk karate öğretmenine Çin'de okuyan belirli bir Sakugawa diyor ve daha sonra Okinawa'da kendi dövüş sanatları okulunu açıyorlar. Bu dövüş sanatının temellerini atan ve Japon toplumunda popüler kılan ilk karate ustalarının çoğu Okinawa adasından da geldi. Mesela Matsumura Sokon, Ruuku Wang Sho Ko'nun ardından Van Sho Se Iku'da ve son Ruuku hükümdarı Sho Tae'de koruma görevinde bulundu.
Göndermek Ryukyu Japonya
Japonya'daki Meiji Devrimi, ulusal siyasi hedeflerin güçlendirilmesine yardımcı oldu. Feodal parçalanmanın aşılması, Japon hükümetine Ryukyu Adaları'nın politik durumunu çözme görevi verdi. Japon liderliği adalara tam bir üstünlük kazandırmaya çalıştığından, Ryukyu'yu Japonya'ya dahil etmeye karar verdi ve böylece Ruiku devletini mahvetti. 1871’te, hanlar enstitüsü olan özerk prensipler, valiliklerin yerine Japonya’da değiştirildi. Satsuma Prensliği'nin vokali olan Ryukyu Devleti, ayrı bir idari birimin statüsünü elinde tutmasına rağmen geçici olarak Kagoshima Bölgesi'ne bağlıydı. Bu arada, Pakuyu devletinin ortadan kaldırılmasının resmi sebebi olarak ortaya çıkan trajik bir olay yaşandı. Kasım ayında, Ryukyu Adaları'ndan gelen 1871 g. 54 balıkçıları, Tayvan adasında yerel Gaoshan kabileleri (Endonezya halklarına yakın denizcileri) tarafından öldürüldü. Japonya’nın tepkisi, Ryukyu’ya baskı yapıyordu, böylece devlet görünüşte kendi güvenliği için Japonya’nın bir parçası olacaktı. 1872’te, Japon hükümeti, Ryukyu yetkililerini, Ryukyu devletini Ryukyu - Ryukyuhan prensibi olarak yeniden adlandırmak için Japon imparatoruna resmen itiraz etmeye zorladı. Bu yüzden, van Ryukyu Seo Tai, Japon bir asil-Kadzoku statüsünü aldı ve idari olarak Japonya Dışişleri Bakanlığı'na bağlı olan Ryukyu prensliğinin prensi oldu. Ryukyu Japonya’ya resmen dahil edildikten sonra, 1874’te Japon hükümeti Tayvan adasına askeri bir sefer gönderdi. Aynı zamanda, Japonya Çin'in katkısını ödemesini ve sırt çantalıların durumunu "Japon devletine bağlı bir insan" olarak tanımasını istedi. Bu nedenle, Pekin Protokolü, Ryukyu'nun Japonya'ya ait bir bölge olarak ve Ryukyu sakinlerinin Japonya vatandaşları olarak statüsünü doğrulayan ilk kişi oldu.
Mayıs 1875’te, Japon hükümeti, Ryukyu’nun Japon devletine daha fazla entegrasyonundan sorumlu olan yetkilinin adaylığına karar verdi. Matbada Mitiyuki (1839-1882) - Inaba eyaletinin Tottori Hanının bir kaçağı olan Kubo'nun samuray ailesinin bir yerlisi. Çocukken Mityyuki, Matsuda'ya evlatlık oğlu olarak verildi ve 1868'te, bu zamana kadar siyasetle ilgilenen ve Meiji Devrimi'ni destekleyen Mityyuki kamu hizmetine girdi. İmparatorluk Başbakanlığında tezgahtar olarak ve Kyoto Şehir Mahkemesinde yargıç yardımcısı olarak görev yaptı. 1871’te, Otsu ili başkanlığına ve Xiga’da, Shiga eyaletinin ilk başkanı olarak atandı. Mart ayında 1872, Matsuda Japonya İçişleri Bakanlığı'na devredildi ve üst düzey sekreter olarak atandı. Bu kapasitede Ruchyuk Prensliği temsilcileriyle müzakere sürecine başkanlık etti. Temmuz ayında, 1875 Matsuda Mitiyuki, Ryukyu Prensliği'nin liderliğini bir Japon gereksinimi listesi olarak teslim etti. İlk olarak, Japonya, Ryukyu’dan Çin’e elçiliklerin durdurulmasını, Qing imparatorluğunun haraç olarak ödenmesini ve Qing imparatorlarına tahtaya etiket verilmesi talebinde bulundu. İkincisi, Ryukyu prensliğinin Çin hükümeti sloganı yerine Meiji hükümetinin Japon sloganını benimsemesi gerekiyordu. Üçüncüsü, Ryukyu Syo Tay'nin prensi yakında şahsen teşekkür ve zengin hediyeler elçiliği ile Japonya'nın başkentine gelecekmiş. Bununla birlikte, rukuyskuyu liderliği, Japonya'daki gücün bariz üstünlüğüne rağmen, bu talepleri reddetti ve iktidardaki rukuyskoy hanedanının itibarını düşürdü. Ocak ayında, 1875 Bay Matsuda Mitiyuki tekrar Ryukyu'ya geldi ve yukarıdaki gereklilikleri tekrar dile getirdi, ancak bu kez Rucua prensi Japonya'ya göndermeyi reddetti. Mart ayında, 1879 Bay Matsuda, tekrar Okinawa'ya Japon askerleri ve 1879'ten gelen 300 polis memurlarının başında geldi. 160 Mart 11 Bay Matsuda Mitiyuki, Ryukyu prensliğinin tasfiyesini resmen açıkladı ve Okinawa Eyaletine dönüştürdüğünü resmen açıkladı. Mart 1879'a kadar Matsuda, Ruuku'nun adanın ana askeri tahkimatı olan Shury Kalesi'nin teslim edilmesine, ardından Ryukyu takımadalarının egemenliğini ortadan kaldırarak Ruuku soyluluğunu artırmayı başardı. Shuri Kalesi'nin teslim edilmesinden sonra, son minibüs Ryukyu Seo Tai (fotoğraftaki) Okinawa'dan ayrıldı ve Tokyo'ya gitti. Orada 31 yıllarında daha yaşadı ve 20'ta Tokyo'daki mülkünde öldü.
Doğal olarak, Ryukyu Adaları'nın ilhak edilmesi yerel halk arasında büyük ölçüde hoşnutsuzluğa neden oldu. Ruiku asaletinin bazı temsilcileri, Japon işgalcilerin davranışlarından şikayet etmek ve Çin'e, takımadalar üzerindeki gücünü kaybetmek istemeyen ve özellikle de Japonya'dan "yüzüne tükürme" ye dayanmak istemeyen Çin imparatorunun desteğini almak için Çin'e gitti. Çin generalleri, Japonya'ya karşı düşmanlık başlatmaya ihtiyaç duymadıklarını söyledi, ancak Çin Dışişleri Bakanı Li Hongzhang, üçüncü taraf bir aracıyı çekerek anlaşmazlığı çözmeye çalıştı. Onlar, o zamanlar Çin'de bulunan eski ABD başkanı Ulysses Grant idi. Temmuz ayında, 1879 Ulysses Grant Japonya'ya geldi ve Japon hükümetini Çin tarafıyla müzakerelere girmeye ve Ryukyu Adaları'na ait olma sorununu barışçıl bir şekilde çözmeye davet etti. Japon hükümeti Çin ile de savaş aramadığından, Ulysses Grant'in önerisine dikkat etti. Ekim ayında, eski Amerikan başkanı 1880, Japon ve Çin taraflarına Ryukyu üzerindeki etki alanlarını bölme planlarını sundu. Grant’in planına göre, Miyako ve Yayayam Adaları Çin’in kontrolü altında kaldı ve bu imtiyaz karşılığında Çin, Çin tarafındaki en çok tercih edilen ticaret rejimini tanıdı. Ancak Çin hükümeti Hibe planını desteklemedi, çünkü Pekin için kârlı olduğunu belirledi. Çin imparatorluğu Ryukyu takımadalarının çoğuna katılmayacaktı, bu yüzden ülkeler arasında bir anlaşmaya varılamadı. Bununla birlikte, Qing Çin, Japonya ile askeri çatışma başlatmaya cesaret edemedi. Son olarak, Ryukyu Adaları'nın mülkiyeti sorunu yalnızca Çin-Japon 1894-1895 Savaşı sonuçlarıyla çözüldü. Bu arada, bu savaşta Çin'in yenilgisinden sonra, Tayvan adası ve Penghu takımadaları da Japonya'nın kontrolünü ele geçirdi.
Okinava ve Amerikan üslerinin bağımsızlığı hareketi
Okinawa Bölgesi’nin kurulmasına ve Ryukyu Adaları’nın Japon devletine resmi girişine rağmen, takımadalar uzun zamandır ülkenin çevre ve en geri bölgesi olmuştur. 1912'e kadar, Japon hükümetinin Ryukyu Adaları'ndaki idare, vergi ve harç sistemlerinde, ekonominin organizasyonunda neredeyse hiçbir değişiklik yapmadığını söylemek yeterli. Bu, bir takım göstergelerde - sosyo-ekonomik, sosyo-demografik, kültürel - takımadaların Japonya'nın geri kalanından kayda değer bir açıklamasını açıklar. Okinawa nüfusunun ve diğer adaların nüfusunun düşük yaşam standardı, Japonya'nın diğer bölgelerine, ayrıca Hawaii Adaları ve Amerika Birleşik Devletleri'ne göçün büyümesine katkıda bulunmuştur. II. Dünya Savaşı sırasında Okinawa, ABD ile Japon kuvvetleri arasında topraklarında büyük çapta savaşlar yapan tek Japon adası oldu. Okinawa savaşının kurbanları yüz binlerce barışçıl sırt çantalı idi. II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Ryukyu takımadaları Japonya'dan ayrıldı ve 1972'e kadar Amerikan askeri işgali bölgesinde bulunuyordu. Amerikan askeri üsleri Okinawa topraklarında ve 1961-1962'te konuşlandırıldı. Okinava bölgesinde, biyolojik testler yapıldı. оружия amerikan ordusu. Amerikan liderliği uzun bir süre boyunca Ryukyu Adaları'nın gelecekteki stratejisinin tam olarak ne uygulanması gerektiğini bilmiyordu - örneğin, Amerikan siyasetçiler arasında Ruuku devletini canlandırma fikrini destekleyen sesler vardı. Sonunda, 1972'te Ryukyu takımadalarını Japonya'nın kontrolüne geri götürmeye karar verildi. Bununla birlikte, ABD askeri üsleri Okinawa topraklarından çekilmedi ve şu ana kadar 14 Amerikan askeri üsleri adada bulunuyor. Genel olarak, ABD askeri üsleri toplam Okinawa bölgesinin% 18'ini kaplar. Doğal olarak, Amerikan ordusunun varlığı, Okinawa'nın nüfusu konusunda keskin bir hoşnutsuzluğa neden oluyor, çünkü üslerin varlığı, onlara zarar vermekten daha fazla zarar getiriyor. Burada çevreye verilen zarardan ve ABD ordusunun varlığının yerel nüfus üzerindeki zararlı etkisinden (alkolizm, fuhuş, suçun ayrılmaz bir şekilde kolay para ve önemli sayıda Amerikan askeri birliğinin varlığı ile bağlantılı olduğu) bahsediyoruz. Yılın 1972'inden ve Okinawa'nın Japonya'nın kontrolü altına girmesiyle adada güçlü bir Okinawa Bağımsızlık Hareketi ortaya çıktı (fotoğrafta - bayrağını).
Günümüze kadar, Rusyalıların takımadaların geleceği ile ilgili görüşlerinin önemli ölçüde farklı olduğunu unutmayın. İki kutup bakış açısının varlığından bahsedebilirsiniz. Birincisi, Ryukyu Adaları'ndaki Japon egemenliğinin koşulsuz olarak tanınması. Bu görüşe göre, Ruuku nüfusu, Japon halkının ayrılmaz bir parçası olarak görülmektedir. Resmi Japon propagandası, Nukusyalıların “Japonyalaştırılması” na yöneliktir, Nuku dillerinin Japonca lehçeleri olarak tanınmasını amaçlayan etno-dilbilimsel çalışmalar ve Japonların Nykyus'un kendileri bu düşünceye dayanmaktadır. Benzer bir durum, yerel Ainu yerlilerinin soyundan gelenlerin aynı zamanda, Ainu’nun Japon halkına ait olmaları ve buna bağlı olarak, Ainu ve Japonlar arasındaki farklılıkların yokluğuna da ilham veren, Japonların kuzeyindeki Hokkaido adasında da gözlenmiştir. Tabii ki, takımadalarda Japon yanlısı duygular iyi anlaşılmış ve faydacı. Gerçekten de, Japonya zengin ve gelişmiş bir ülkedir, bu nedenle Japonya'nın bir parçası olan Ryukyu Adaları nüfusu, Japon vatandaşlarına sunulan tüm avantajlardan yararlanma olanağına sahiptir. Dahası, yüzyıllar boyunca Japon Ryukyu takımadalarının yönetiminin yarısı boyunca, sakinlerinin önemli bir kısmı gerçekten asimile edildi. Birçok sırt çantalı kişinin Japonca adları vardır ve yalnızca Japonca konuşur. Backpackerlerin “Japonlaştırılmasındaki” önemli bir rol, Japon standartlarının yarattığı ve Ryukyu halkı arasında Japonca, Japon kültürü ve Japonca değerlerini destekleme çıkarları için hareket eden adalardaki eğitim sistemi tarafından oynandı.
Öte yandan, Ryukyu Adaları nüfusunun oldukça önemli bir kısmı, Japonya'dan ayrılmanın gerekliliği ya da istenebilirliği fikrine bağlı kalmaktadır. Bu nedenle, bir ankete göre, ankete katılanların% 24,9'i, Japon devleti tarafından izin veriliyorsa, bir bütün olarak Okinawa ve Ryukyu'nun siyasi bağımsızlık alması gerektiğine inanıyor. Ancak Okinawan'ın% 20,5'i, Japon hükümeti takımadaların ayrılığına karşı çıksa bile, bağımsızlığın her durumda elde edilmesi gerektiğine inanıyor. Bu da adada güçlü ayrılıkçı eğilimlerin varlığını göstermektedir. Sırt çantalılarının ulusal kurtuluş hareketinin merkezinde, ilk olarak, yüzyıllarca var olan ve Japonların eklenmesiyle ortadan kaldırılan özgün ve benzersiz sırt çantası devleti olan tarihi adaleti yeniden kurma arzusu var. İkincisi, Ryukyu’nun bağımsızlığını destekleyenler, aynı zamanda Japonya’da devam eden varlığın asıl ve Ryukyu Adaları’ndaki “Japon dünyasında çözülme süreçleri” çok güçlü olduğu için orijinal Ruiku kültürünü, dilleri ve Ruksus kimliğini tahrip edeceği korkusuyla yönlendiriliyor. Son olarak, Okinawa adasında güçlü bir ulusal hareketin ortaya çıkmasında bir diğer faktör, Japonya'nın izlediği Amerikan yanlısı dış politikadır. Okinawa sakinleri, Japon hükümetinin Amerikan askeri üs adasındaki varlığından dolayı suçlu olduğuna inanıyor ve ada nüfusu için birçok sorun getiriyor. Ryukyu Adaları'nın yoksul sosyo-ekonomik durumu hakkında da birçok şikayet var. Sonuçta, Okinawa Prefecture, Japonya'nın en ekonomik ve sosyal olarak dezavantajlı bölgesidir. Burada ülke nüfusunun en düşük standartta olduğu, ortalama yaşam beklentisinden az, çeşitli hastalıkların yayılma oranı daha yüksek.
Okinawa’daki Amerikan karşıtı hissiyatın asıl doruğu 1990’lerin ortasındaydı. ve Japonya-Japonya ilişkilerinin tarihinde bir dönüm noktası oldu. Her şey, 1995'te bir grup Amerikan askerinin Okinawanlı bir kız çocuğa tecavüz ettiği gerçeğiyle başladı. Bir Amerikan üssünden üç asker, 12 yaşındaki bir kızı kaçırdı ve tecavüz etti. Olay, yerel halktan protesto dalgasına neden oldu. İki tecavüzcü on, bir ila altı buçuk yıl hapis cezasına çarptırıldı. Ancak, Okinawa’nın bağımsızlığını destekleyenler, Ryukyu Adaları’nın Japon yetkisine geri döndüğü sırada, Amerikan askerlerinin 1972’ten sonra, Xinax’te tecavüz ve 4700 cinayetleri de dahil olmak üzere 110 suçlarını işlediklerini vurguluyorlar. Ve bu veriler yalnızca 12 - 1972 yıl arasındaki dönem içindir. Yerel kızların tecavüzleri, kadın seksiyle normal bir temasta bulunmadan uzun süredir adada bulunan Amerikan askeri personelinin en yaygın suç türü olmaya devam etmekte ve Okinawans'a Amerikalılar tarafından ele geçirilen toprakların “yerlileri” olarak kibirli bir tutum sergilemektedir. Okinawa sakinleri, Amerikan askerlerinin tecavüz olayları çok sık meydana geldiği için genç kızlarının eşlik etmelerine izin vermekten korkuyorlar. Doğal olarak, yerel halk, mevcut durumdaki iddialarını yalnızca Amerikan komutasına değil, aynı zamanda Japon makamlarına da bildirmektedir, çünkü bu durum, adadaki yaygın Amerikan suçundan suçlu olan Okinawalılara göre. Ek olarak, Okinawanslar genellikle diğer Japon adalarının sakinlerinin Okinawa'nın sorunlarından tamamen habersiz olduğunu kızgın hissediyorlar. ABD askeri üslerinin varlığı onlara ek bir finansman ve iş kaynağı olarak gördüklerinden, olumsuz bir şey olarak görünmüyor. Bu arada, yakınları Amerikan ordusunun suç eylemlerinden muzdarip olan insanlar, Japon hükümetinin halkının gerçek çıkarlarına tamamen ilgisizliğini gözlemleyerek umutsuzlukla boğulmuş durumda. Resmi Tokyo, nihayet Amerikan askeri üslerini Okinawa'dan çıkarma ve Japonya'nın başka bir yerine devretme taleplerini reddetmesinin ardından, Ryukyu takımadaları hakkındaki ayrılıkçı duygular daha da yoğunlaştı.
Okinawa'ya egemen olan Amerikan karşıtı duygular, Amerikan hükümetinin vurgu yaptığı resmi Japon hükümetinin resmi politikasına aykırıdır. Japon hükümeti Okinava'daki Amerikan askeri üslerinde kalma sorununu çözerse, o zaman belki de ayrılıkçı hareketin başarısızlığına yönelik halkın desteği önemli ölçüde daha düşük olurdu. Ancak, Tokyo'nun vatandaşlarının çıkarlarını karşılama konusundaki isteksizliği - Okinawa sakinleri, ikincisini halkın hoşnutsuzluğu ve yansıma yoluna itiyor, Ryukyu Adaları Japonya dışında yaşamaktan daha iyi olmaz mıydı? Ryukyu Milletler Araştırmaları Bağımsız Derneği temsilcisi Yasukatsu Matsushima, Ryukyu Milletler İnceleme Derneği Bağımsız Temsilcisi Yasukat, “ABD’nin emrinde olan Japon hükümeti kontrolünde olduğumuz sürece, üsler ortadan kalkmayacak” dedi. Bu toplum, Ryukyu Adaları'nın bağımsızlığına ulaşmaktan yana, çünkü destekçilerinin Amerikan askeri üslerinden bağlanmalarını ve Amerikan askeri üslerinden kurtulmalarını ve takımada nüfusunun yaşam koşullarını iyileştirmelerini sağlayan siyasi egemenliğin kazanılmasıyla. Ryukyu Bağımsızlık Partisi de adada faaliyet gösteriyor ve aynı zamanda adından da anlaşılacağı gibi adalar tarafından siyasi egemenliği sağlamaya çalışıyor.
Ryukyus'un bağımsızlık hareketinden bahsederken, adalara olan ilginin Çin'den yeniden doğması unutulmamalıdır. Birkaç Çinli gazete, Japonya'yı suçlamak için daha önce her zaman Çin’e karşı saygın olarak kabul edilen Ryukyu krallığını eklemekle suçlayan makaleler yayınladı. Bazı Çinli yayınlar, Japonya'nın Ryukyu Adaları'na sahip olma hakkı olmadığını açık bir şekilde ifade ediyor. Bununla birlikte, sırt çantalıların kendileri Çin medyasının bu tür bir ifadeye dikkatle başvurduğunu belirtir - Amerikan askeri üsleri nedeniyle Japonya'nın bir parçası olmak istemezler, ancak adaların Çin'e tabi tutulması da onları özendirmez.