Annem, bebeğin doğduğunu öğrendiği dakika bavullarını toplamıştı ve bana destek olmak için uçmaya hazırdı. Bu beni sinirlendiriyor, çünkü annem idareyi ele geçirmek eğiliminde ve ben gelmemesini söyleyerek onu incitmek istemiyorum.
Bir kadının annesiyle (ya da kayınvalidesiyle) arasındaki ilişki, ister sevgi dolu ve sıcak,ister mesafeli ve soğuk ya da her ikisinin arasındabir yerde olsun; onun yaşamındaki en karmaşık şeylerden birisidir. Bu ilişki, kızı anne olunca ve annesi büyükanne olunca daha karmaşık hale gelir.
Daha sonraki yıllar içinde, anne ve babanızla isteklerinizin çatışacağı yüzlerce durum olabilir; bu, büyük olasılıkla bunların ilki olacaktır. Elbette, bebek doğduğunda kimin yardımcı olacağına karar verecek olan siz ve kocanızsınız. Eğer her ikiniz de ilk haftayı ya da daha uzun bir süreyi bebeğinizle yalnız geçirmeyi tercih ediyorsanız, annenize (ve eğer gerekiyorsa kayınvalidenize de); kocanızla birlikte bebeğinizi tanımak istediğinizi ve misafirleriniz gelmeden önce onunla daha fazla rahat zaman geçirmek istediğinizi açıklayın. Ona, ziyaretine çok sevindiğİnizi söyleyin ve bebeğin henüz sadece birkaç haftalık olduğunu ve biraz büyüyünce daha ilginç ve bilinçli olacağını hatırlatın. Kendini geçici olarak da olsa reddedilmiş hissedebilir,fakat bir büyükanne torununu kucağına aldığında tüm bu incinmiş duyguları ortadan kaybolur ve o dönemi unutur.
Unutulmaması gereken, anneniz ve kayınvalidenizin bebeğinizle ilgili kuralları sizin ve kocanızın koyduğunu erkenden öğrenmesidir.Eski bir atasözünün dediği gibi: Eğer Tanrı bebekleri yaşlıların yetiştirmesini isteseydi,menopozu icat etmezdi. Bazı yeni anne ve babalar ise, elbette, doğumdan sonra özellikle yardımcı olmaya gelen ve baskıcı olmayan büyükannelerin gelişini memnuniyetle karşılar. “Anne, kendi başıma yapabilirim!” deme ihtiyacı duyan kadınların suçlanmaması gerektiği gibi, bazı kadınlar da yardıma ihtiyaçları olduğunu hissederek “Kendi başıma yapamayacağım” demekten rahatsız olmamalıdırlar.