Eline verilen senaryoyu okumakta güçlük çekti önce. Sonra onu oynayabilmesi için bazı şeyler öğrenmesi gerektiğine karar verdi. Ezberlemesi gerekiyodu, bazı hareketleri kafasına kazıması gerekiyordu. Halleri, anları, duyguları. Birini aradı gözleri. Hem bunları öğrenebileceği, hem de kendi gibi birini. Acı vardı senaryoda, gözyaşı vardı, sevinmek, üzülmek, kızmak, kırıp dökmek ve tekrardan ayağa kalkmak vardı. Etrafında kimseyi bulamadı küçük kız. Betonun kenarına kadar geldi, burnunu tıkadı ve atladı hayat denen denize.