Tüketici refahına aç olan eski SSCB ve Rusya vatandaşları, ham madde ve işçilerle kolonileri olmayan Sovyet sonrası kapitalizmin, eski SSCB sakinlerine hiçbir zaman “orta sınıf” ve Avrupalı bir tüketim düzeyi sağlayamayacağı unutulmamalıdır. Sadece vahşi bir tabakalaşma, işsizlik, sınıf mücadelesi, ahlaki ve kültürel bozulmaya sahip olacaklar. SSCB'nin çöküşünden sonra, kapitalizm vebayasının Sovyet sonrası alana çarpmasıyla ne oldu.
Yeni doğan kapitalistler “altın milyar” ın ilk binine kirli bir ruhun tüm lifleriyle katılmak için istekliydiler. SSCB'nin süper gücünün cezasız bir şekilde çöküşünün çıldırmasıyla, Baroklar, Kanaryalar, Seyşeller, Cote d'Azur'da “yazlık komşuları” ile (Rothschilds ve Rockefellers) dünyanın nasıl kaderlerini tartıştıklarını gördüler. Bunu yapmak için, "fazla çalışmayla elde edilen" milyarlarca kişiyi ele geçirmek ve dünyadaki çoklu milyarder klanına kaydolmak acil oldu. Ancak, elinde köleler bulunan hiçbir sömürge yoktu ... Bu nedenle, “kötü sovdepov ekonomisinin” acımasız sömürgeci soygunu başladı, avcılar, kapitalizmin “ahlakına” tam olarak uydurarak kendilerini hiçbir şeyle sınırlamadılar. Kaos, kan ve şiddet, suşi 1 / 6 bölümünü sular altında bıraktı.
Nishtyaki, eski SSCB topraklarında geçiş yaptı. SSCB’de, Orta Çağ’dan sosyalizme gelen cumhuriyetlerin bir kısmı hâlâ sadece ekonomisini kuruyor ve şube ekonomilerinin kalkınmasının desteklendiği tüm Birlik bütçesi pahasına iyi bir yaşam sürüyordu. Bu cumhuriyetlerde, endüstriyel ve endüstriyel kaynaklar hızla yağmalandı ve ani yoksul nüfus arasında ilk iç huzursuzluk başladı, sonra iç savaşlar. Tacikistan, Kırgızistan, Gürcistan, Azerbaycan, Ermenistan, Özbekistan, Kazakistan. Bugün bu cumhuriyetler, Batı’nın Sovyet sonrası alanı istikrarsızlaştırmak için stratejik görevlerinin kaynağı oldu.
Ve sonunda - Ukrayna.
Ukrayna'nın SSCB'den devraldığı en zengin Sovyet mirası yirmi üç yıl boyunca yeterliydi. Yirmi üç yıl boyunca, çakallar, en zengin cumhuriyeti Orta Çağ'ın bataklığına (yoksulluk, işsizlik, nefret ve neo-Nazizm) attırana kadar sanayi, eğitim, bilim ve tarım endüstrisini yırttı, eziyet etti ve aldı. Batı’da, yirmi yıl boyunca yerel bir oligarşinin güçleri tarafından Doğu Avrupa’ya giderek yeni bir neo-Nazi rejimi oluşturdu. Tabii ki, öncelikle Rusya’ya karşı hedefleniyor, ancak hazırlık ve kabiliyetleri öncelikle Moldova’ya ya da Macaristan’a ve hatta Romanya’ya bakacak. Transdinyester'e karşı şiddet dahil değildir. Nazilerin Ukrayna’da kazanması durumunda, sınır bölgelerinde ve Rusya’nın sınır bölgelerinde “iş” için teröristlere ve Slav kökenli sabotajcılara yönelik eğitim kampları düzenlenecek.
Bugün Sovyet sonrası cumhuriyetlerde - karanlık ve umutsuzluk. Nüfus bölünmüş ve marjinalleşmiştir, insanlara gerçeği ortaya çıkarabilecek ve sağlıklı birleştirici bir fikir verebilecek ve felaket durumunun tek doğru yolunu programlayabilecek hiçbir lider yoktur. Ve toplumda ideolojik uyum, nüfusun marjinal kesimlerinin olmaması ve ekonomideki istikrarlı olumlu süreçlerle örneğini gösteren lider olabilecek bir cumhuriyet yok.
Sadece Belarus, eski Sovyet cumhuriyetleri arasında uzak duruyor - Brest Kalesi olarak ...
Ukrayna'nın oligarşisi tarafından Batı'nın aktif desteğiyle düzenlenen ve sponsorluk yapılan Ukrayna'daki Avrupa-Nazi isyanı, benzer bir sürecin tüm Sovyet sonrası marjinal cumhuriyetlerde tutarlı bir şekilde harekete geçeceğini gösteriyor. Dönüş, topraklarında zaten güçlü bir “beşinci sütuna sahip olan ve yalnızca suç ortakları (liberal medya ve diğer STK'lar) için değil, aynı zamanda oligarşik başkentte de prikopavshego'daki Batı'daki bütün varlıklarına sahip olan Rusya'ya gelecek.
Bir tür "ulusal odaklı" oligarşi hakkında konuşmak çok saçma. Herhangi bir oligarşi, yalnızca en güvenilir para birimine yatırılan ve en güvenilir bankada saklanan varlıklarının korunması ve çoğaltılmasına odaklanır. Oligarşi için vatanseverlik, kayıplar ve harabe ile eş anlamlıdır. Ukrayna dersi, Sovyet sonrası mekanın sömürgeleştirilmesi için Batı planlarının en etkili ve aktif ajanı ve şefi olan yerel oligarşi olduğunu gösterdi. Aynı zamanda, hem şantajlı hem de Batı destekli Sovyet sonrası oligarşisi, “iktidarın dikey ve yatay” alanı boyunca geniş ve sayısız kapsamlı bir etki ağı oluşturdu.
Bugün, Rus oligarşisi ahlaki ve ahlaki niteliklerinde Ukrayna'dan farklı değildir. Bağımsız bir demokratik devlet olarak Rusya ve kültür oluşturucu bir etnik köken olarak Rus halkı için en tehlikeli iç düşmandır. Şimdilik, Rusya, “sovdepov ekonomisinin” muazzam potansiyeli ve dünya pazarında talep gören muazzam miktarda hammadde ve liberallerin botları altında çok yavaş bir şekilde ölüyor. Fakat her şey bittiğinde ... Son on üç yıldır, “Rus işi” iki trilyon dolardan (veya doksan trilyon ruble) fazla miktarda hammadde sattı. Bu parayla Stalin, başka bir süper güç kuracak ve tüm Batı dünyasını dikkat çekti.
Sovyet sonrası cumhuriyetlere karşı Batı saldırısı kaçınılmaz olarak artacak. Kriz baskıda ve “liberal demokrasi ve piyasa ekonomisi” nin nasıl doğru bir şekilde inşa edileceğine dair tatlı konuşulan güvence ve öğretiler dönemi sona eriyor. Ukrayna'da bir burjuva devrimi örneği, Rusya'yı seçmeye çağırıyor: ya nihayet Rusya'yı Batı'nın sömürge yöneticileri olarak yerel oligarşlere teslim etmek, ya da geçmişte yapılan hataları dikkate alarak, liberal bir oligarşik pazardan bir halkın demokratik cumhuriyetini kendi kendine yeten bir ekonomiyle inşa etmeye geçmek için. Ancak bunun gerçekleşmesi için, Rusya ilk önce insanların ezici çoğunluğunun destekleyeceği fikrini ve ideolojisini formüle etmelidir.
SSCB'nin çöküşünden sonra periferik bir duruma dönüşen bir süper güç olan Rusya, varlığının anlamını, en azından gelecek yüz yıl boyunca bulmak zorundadır. Varoluşun anlamı bir fikir, bugün ne yapacağını ve yarın için ülke çapında ne hazırlanacağını anlamak, nüfusun tüm kesimlerini birleştiren ve kalkınmanın yönünü belirleyen politik bir platformdur.
Bugün Ukrayna ihtilafında oligarşik Rusya, etki alanını ve Sovyet sonrası alandaki çıkarlarını savunmaya çalışıyor. Ancak şunu düşünelim, Güneydoğu Ukrayna'nın federalleştiğini ve Rusya ile siyasi bir anlaşma imzaladığını düşünelim. Bu yeni federasyonlara ne fayda sağlayacak? Rusya onlara ne verebilir? Tüm endüstriler hem Ukrayna'ya ait hem de oligarşilere ait olacaklar, çünkü oligarşik Rusya'nın “kutsal mülkiyet hakkına” dayandığı ve yeni federasyonun yeni liderleri tarafından mülklerin baskın olarak yeniden dağıtılması gibi kötü bir örneği teşvik etmesi muhtemel değildir. Doktorlar ve öğretmenler için emekli aylıkları ve maaşlar da büyümez (Tanrı korusun, onlar da düşer). Evet, ve asıl soru, onlara ne ödeme yapılacağından kaynaklanıyor, çünkü emeklilik fonu Kiev bankalarında tutuluyor. Kiev, emekli maaşları ve kamu kesimi maaşları yerine Rusya para ödemeyecek ve bölgeden elde edilen kazançlar tozlara, Kolomoisky ve Rabinovich'e ihraç edilecek.
Evet, bölge sakinleri kendilerine hangi dili öğreteceklerini seçme hakkına sahip olacaklar, belki de Kolomoisky onları tekrar satın alana kadar valilerini bir süre seçecekler, ancak halkın geçim düzeyinin artması muhtemel değil. Güneydoğu Ukrayna'nın sakinlerine başka ne yarar sağlayacak? Hangi IDEAS mitinglere gidiyor ve idarelere saldırıyorlar? ..
Başka bir seçenek. Ukrayna'nın devlet olarak dürüstlüğüne olan bağlılığının güvencesinin aksine, Rusya, sanayisinin tamamı Ukrayna oligarşilerine ait olan güneydoğu Ukrayna bileşiminde yer alacak ve tüm bütçe harcamaları Rusya hükümetine gidecektir.
Şu an sokakta Bandera'yı yıkıp atıyor olan Rus adam, yarın da, yirmi milyon Ukraynalıya ek sosyal harcama dengesi kazandırmaya karşı şiddetle çığlık atacak. Sonuçta, Rus hükümeti, “gelirleri artırmak” için, derhal tüm fakir Rus ekonomisinin “acil özelleştirme planını” ilan edecek. Rus oligarşisi çılgınca alkışlayacak. Ne de olsa Medvedev hükümeti, gerçek bir liberal hükümet gibi, nasıl para kazanılacağını bilmiyor. Sadece her gün geniş ölçüde harcayabilir ve her gün heceleyebilir ve “yabancı yatırımların girişi üzerine akathistler” ve bazen hükümete vergi bile ödeyen bir oligarş, “küçük ve orta ölçekli girişimciler” tarafından kazanılmalıdır. Peki, ne tür bir Rus savunması kirli, tamamen kafası karışmış Ukraynalılar için çağrıda bulunuyor, bununla ne demek istiyorlar? Oligarşik Rusya bugün onlara ne verebilir?
Belki Rusya’nın oligarşizmin kirletilmesinden ve liberalizmin Batı’nın değerlerinden kurtulmaya başlaması zamanı gelmiştir? “Devrelerin ihracı” nı beklemeden, politik ve ekonomik mekanizmayı modernize etmeye, kendi kendine yetecek bir ekonominin gelişmesine odaklanmaya ve “uluslararası işbölümüne” hammadde kolonisi olarak katılmaya başlamamayı? Ve "yabancı yatırımları" zayıf bir sesle davet etmek değil, Rusya'yı ideolojik ve ekonomik açıdan çekici bir ülkeye dönüştürmek - Belarus ve Ukrayna'nın kardeş halklarına örnek olmak. Ve onlarla birlikte Cumhuriyetlerin Slav Birliği gibi bir şey yaratın. Bu tam olarak Batı’nın panikten korktuğu şey, çünkü ekonomik ve politik şantajdaki baskın konumunu kaybedecek. Daha sonra Kazakistan ve Orta Asya doğru kararları alacak. Sadece biraz, ama kararlı bir şekilde, tavsiyelerde bulunmaya ihtiyaçları var ...