John Burnett / NPR
West Hansen, çamurlu Subaru’sunu büyüdüğü Güneydoğu Teksas’ın endüstriyel arazisinde, İncil kiliselerinin, donut dükkanlarının ve rafinerilerin gümüş sanayi kulelerinin yanından geçiriyor. Uzun süredir sosyal hizmet uzmanı, müşterilerine COVID-19 aşılarının ne kadar güvenli olduğunu açıklamaya çalışmaktan vazgeçtiğini söylüyor.
“Bundan bıktım” diyor. “Kararını verdikten sonra kimseyi ikna etmenin mümkün olmadığını anladım.”
Donna ve Danny Downes’ın oturma odalarında kendisini beklediği bir şehir evinin özenle döşenmiş bahçesine yanaşıyor. Bir çit müteahhidi için evde çalışan bir yöneticidir; o yasal olarak kör olan emekli bir sigorta satıcısı. Onlar dindar Baptistler.
“Aşıları sevmiyoruz çünkü sağlıklı yaşarsak daha fazla bağışıklığımız olduğunu hissediyoruz” diyor. “Ve onu alırsak, bunun Tanrı’nın isteği olduğunu hissediyoruz ve bu yüzden onu sadece O’nun ellerine bırakıyoruz.” Virüs, Donna’nın kız kardeşini öldürdü ve kocasını hastaneye gönderdi, ancak aşı olmalarına karşı çıkıyorlar.
Danny, “Sadece halkı kontrol etmeye çalıştıkları büyük bir hükümet meselesi olduğunu düşünüyoruz” diyor.
Amerikalıların yaklaşık %66’sı tam aşılıdır. Ancak Amerika Birleşik Devletleri COVID-19’dan bir milyon ölüme yaklaşırken, virüs ölüm oranı esas olarak aşılanmamış kişiler tarafından yönlendiriliyor. Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerine göre. Ulusal olarak, yaklaşık altı Amerikalıdan biri Kaiser Aile Vakfı’na göre “kesinlikle aşı olmayacaklarını” söylüyorlar.
KFF’de başkan yardımcısı ve kamu politikası ve araştırma araştırması direktörü Liz Hamel, “Tüm anketlerimizde gerçekten tutarlı olan bir şey, kesinlikle aşı olmadıklarını söyleyen grubun büyüklüğüdür” diyor. “Bu bir yıldan fazla bir süredir değişmedi.”
“Kesinlikle aşı olmayacaklarını söyleyenler, Cumhuriyetçiler ve kırsal alanlarda yaşayanların yanı sıra beyaz evanjelik Hıristiyanlar oldu” diyor.
Kaiser’in anket verileri, aşıyı asla alamayacaklarını söyleyenlerin yüzde 20’sinin kendilerini Demokrat veya siyasi olarak bağımsız olarak tanımladığını ve yüzde 28’inin şehirlerde veya banliyölerde yaşadığını gösteriyor.
Hayatının neredeyse yarısında bu işi yapan 60 yaşında bir sosyal hizmet uzmanı olan Hansen, müşterilerinin genellikle günlük yaşamlarında yardıma ihtiyaç duyan yaşlı insanlar olduğunu söylüyor. Görevi, ücretsiz aşı da dahil olmak üzere erişebilecekleri devlet yararları ve hizmetleri hakkında onları bilgilendirmektir.
“Aşıyı alma konusundaki bu inatçılık, aile üyelerinin COVID’den ölmesi gerçeği karşısında uçuyor” diyor. Açıkça ‘Evet, kardeşim COVID’den öldü’ veya ‘Annem COVID’den öldü’ diyorlar, ‘Ve bunun kendileri için bir olasılık olduğunu tam olarak bilerek hala aşı almayacaklar.”
O gün başka bir aramada, Hansen ağaçlıklı, asfaltsız bir yolun sonundaki harap bir evin önüne park etti. Odaların içi kedilerle dolu ve çöplerle dolu. Bir karı koca, bornozlu bir televizyonun önünde yatarlar, onu beklerler.
57 yaşındaki emekli grafik tasarımcı Faye isimli kadın, geçen yıl felç geçirerek sakat kaldığı için soyadının kullanılmadığını ve tıbbi mahremiyetini istediğini söylüyor.
“Evet, yıllar önce çocuk felci aşısı olduk ve işe yaradı” diyor. “Kızamık aşısı işe yaradı. Ama bu aşıları almanın ne kadar sürdüğünü bilmiyorum… COVID vurduktan sonra aşının çok çabuk çıktığını hissettim.”
Faye, geçen Ekim ayında geçirdiği felç yüzünden yattığını söyledi. Bu yılın başlarında COVID komplikasyonları nedeniyle hastanedeydi.
“İnsanlar aşı olduktan aylar sonra hala COVID aldıklarını öğrenmek için” diyor, “Öyleyse ne anlamı var? Sadece aşıya inanmıyorum. Bu beni çok korkutuyor.”
Haftanın ilerleyen saatlerinde Hansen, Orta Teksas’taki San Marcos Nehri yakınlarındaki ülkede yaşayan emekli bir öğretmen ve bir kamyon şoförü olan Betty ve Mike Spencer’ı ziyaret etti. Spencer’lar komplo teorilerine inandıklarını açıkça kabul ederler. Mike, Alex Jones’un Infowars’ını izlediğini ve Kennedy suikastı ve Eylül’deki terörist saldırılarla ilgili kabul edilen anlatılara güvenmediğini söylüyor. 11.
“Biliyorsun,” diyor alaycı bir gülümsemeyle, “bir komplo teorisi ile gerçek arasındaki tek farkın altı ila sekiz ay olduğunu söyleyen birkaç kişi var.”
Aşıyla ilgili olarak Mike, aşının bir “nüfus azaltma aracı” olarak tasarlandığını düşündüğünü söylüyor.
“Bence içinde nanoteknoloji ve transhümanizm ve insanları yaratan nesnelerin interneti ile ilgili kötü niyetli şeyler var – sonunda 5G’den sonra gelen 6G ile – biyolojik olarak her zaman internete bağlı olduğunuz yerde, ” diyor.
Kayıtlara göre, COVID-19 aşıları FDA onaylıdır ve ciddi veya ölümcül virüs vakalarını önlemede güvenli ve etkili oldukları için CDC tarafından önerilmektedir.
Hansen’in tüm müşterileri iğneye güvenmiyor. Elizabeth Yahr, aşılı 78 yaşında emekli bir kuaför. Sosyal hizmet görevlisi geldiğinde, La-Z-Boy’unda ailesiyle birlikte televizyon izliyor.
“COVID’den ölen çok fazla insan gördüm. Bu yüzden aşıyı yaptırmak istememek bana aptalca geliyor” diyor vurgulayarak.
KFF’nin COVID-19 Aşı Monitörü’nün son verilerine göre, aşı kararlarında partizanlık ve siyasi ideoloji bilimsel kanıtlardan çok daha büyük bir rol oynuyor. Ankette Cumhuriyetçilerin yüzde 56’sı ve Demokratların yüzde 92’si aşı olduklarını söyledi. Bu hikayede alıntılanan aşısız kişilerin hepsi son seçimde Cumhuriyetçi oy kullandığını söylüyor. Pandemi döneminde aşı dezenformasyonu yaygınlaştı. Giderek daha fazla insan ana akım medyaya güvenmiyor ve kendi hakikat kaynaklarını seçiyor. ayrı bir KFF raporuna.
Emekli grafik tasarımcı Faye, “Yani, ana akımlar” diyor. “Hükümetin söylemek istediklerini söyleyecekler. Ben aptal değilim.”
Haberi nereden aldığı sorulduğunda Donna Downes, “Gerçekten haber yayınını izlemiyorum” diyor. “Sadece çok fazla araştırma yapıyorum ve güvendiğim, benim gibi hisseden insanlar, takip ediyorum.”
Aşılar bir yıl önce kullanıma sunulduğunda, Hansen, müşterilerinin çoğu daha yaşlı ve önceden mevcut tıbbi koşullara sahip olduğu için bunların bir lütuf olduğunu düşündü. Ancak aşılar giderek daha politize hale geldikçe, müşterilerinin onları birer birer reddetmesini izledi.
Hansen, “Bu sadece şok edici” diyor. “Demek istediğim, boğulan birine yardım ediyorsun ve tokatlıyorlar ve senin onları kıyıya çekebileceğinden şüpheleniyorlar. Bu çok kafa karıştırıcı.”
Hansen’in hayal kırıklığı, filmin yönetmeni Kenneth Coleman’ınkiyle eşleşiyor. Beaumont Halk Sağlığı Departmanı. Beaumont’un en büyük şehri olduğu Jefferson County’de, sakinlerin yarısından biraz fazlasının tam olarak aşılandığını, eyalet ve milleti geride bırakan bir oran olduğunu söylüyor. Ofisi insanlara aşıyı yaptırmaları için yalvarıyor.
Coleman, “Beaumont gerçekten büyük bir kasaba değil” diyor. “Yani Beaumont’ta hiçbir yer çok uzak değil. İsteyenler için (onlar) aldılar. Ve almayanlar için (onlar) istemiyorlar.”
Coleman, departmandaki 30 yılında, sağduyulu sağlık uygulamalarına bu kadar karşı çıkan insanları hiç görmediğini söylüyor. Bugün, yalnızca başka bir ölümcül COVID varyantı için değil, halk sağlığı hizmetlerine duyulan temel güven kaybı konusunda da endişeli.
Kızamık, menenjit veya tüberküloz salgını olursa ne olur?
“Beni arayan insanlar var,” diye devam ediyor, “‘Şey, CDC’nin söylediği hiçbir şeye güvenmiyorum,’ ‘Diyorum ki,’ Şey, konu halk sağlığına gelince, güvenecek kimse kalmadı çünkü CDC halk sağlığının İncil’idir.'”