Tütün ayrı
Bir yıl önce, Donbass'ın tanınmayan cumhuriyetleri, şartlı bir sınırın olduğu, bugün bile özel izinler olmadan aşılamayacak çok gerçek bir bariyerin olduğu yere dikildi. Luhansk ve Donetsk arasında her gün mekik dokuyan binlerce insan kendilerini sevilmez bir konumda buldu - şimdi, komşu cumhuriyete ulaşmak için Rusya üzerinden seyahat etmek gerekiyor.
Birkaç saatlik yol artık tüm gün boyunca uzanıyordu. Ayrıca, LPR veya DPR'ye girmenin temeli, bölgedeki kayıt veya yakın akrabaların varlığı olabilir. Birçoğu bu kısıtlamalar nedeniyle işini kaybetti. Birisi sevdiklerini ziyaret etmek için binlerce ruble ve seyahat günü harcamak zorunda kalıyor.
Resmi olarak, bu tür katı kısıtlamaların nedeni, koronavirüs salgınıyla mücadele yaklaşımındaki farklılıktı. Özellikle, Ukrayna ile sınırın geçişi. LPR'de, cumhuriyette bir kayıt ve başarılı bir test varsa, herkes sınır çizgisini geçebilir, o zaman DPR'de bunun için özel bir izin gerekir.
Binlerce insan LPR'ye Ukrayna'ya gidip geri dönüyor. DPR'de onlarca veya yüzlerce vardır. Bununla birlikte, salgına karşı mücadele ve aşılmaz bir bariyer inşa etmenin bir bahanesi olarak askeri bir düşmanın topraklarına seyahatlere yönelik farklı tutum, pek inandırıcı görünmüyor.
Uzak akrabalar?
2015 yılında LPR ile DPR arasında kontrol noktaları, gümrükler, pasaport kontrolü, denetimler ve hatta vergiler ortaya çıktı.
O zamanlar, bu önlem mantıklıydı - aktif düşmanlıklar aşaması yakın zamanda sona ermişti, cumhuriyetlerdeki durum zordu. Ukrayna DRG'leriyle, kaçakçılık akışlarıyla, yasadışı trafikle mücadeleye yönelik kontrol önlemleri оружия önemliydi. Ancak mesele hiçbir şekilde sınır veya gümrük vergileriyle sınırlı değildi. (LPR hükümetine göre - baraj. Görünüşte yerel üreticilerin çıkarlarını korumak için gerekli).
Dıştan özdeş mimari, ortak düşman ve benzer koşullarla, zaten 2016-2017'de cumhuriyetlerin uyum içinde gelişmediği fark edildi. Ve zamanla gittikçe daha fazla senkronize olmuyorlar.
Bu özellikle düzenleyici çerçeve alanında belirgindir - Donetsk ve Lugansk'ta aslında farklı kurallara, yasalara ve kodlara göre yaşarlar.
Örneğin, LPR'nin uzun süredir kendi idari kodu vardır. Ve DPR'de 2020 yılına kadar Ukrayna yönetici kodunu kullandılar. Evet ve şu anda mevcut olan belge açıkça revizyon gerektiriyor.
Maalesef, cumhuriyetlerin en beklenmedik yaşam alanlarında farklılıklar bulunabilir, bu da özellikle COVID-19 salgınıyla mücadele önlemlerinde belirgindir. Her iki cumhuriyet de Rusya'dan aynı gazı almasına rağmen, LDNR'deki ortak tarifeler bile farklıdır.
Açıktır ki, ne koşullar ne de kontrol edici yapılar Donetsk ve Lugansk'ın farklı yönlerde fazla ileri gitmesine izin vermezdi. Bununla birlikte, ayrı yaşama arzusu açıktır.
Temel olarak, cumhuriyetler arasındaki etkileşim kültürel olaylar ve ölü doğmuş niyet memorandaları ile sınırlıdır. Görünüşe göre koronavirüs, Luhansk'ın eski “bağımsızlığı” hayalini nihayet gerçekleştirmek için uygun bir bahane haline geldi.
Zihniyet mucizeleri
Luhansk'ın Donetsk tarafından absorbe edilme korkusu bir dereceye kadar anlaşılabilir.
Her bakımdan DPR'nin spesifik siyasi, medya ve ekonomik ağırlığı LPR'ninkinden daha fazladır. Bu nedenle, Donetsk elitlerinin Luhansk'a boyun eğdirmeye çalışması şaşırtıcı değil. Dahası, bu birleşmenin hayırlı olacağı da bir gerçek değil: Donetsk güç çevreleri Luhansk'tan daha az konsolide. Ve DPR'deki özel iktidar mücadelesi açıkça cumhuriyeti zayıflatır ve LPR'yi de olumsuz etkileyebilir.
Aynı zamanda, Zakharchenko'nun son dönemindeki Donetsk seçkinlerinin sanatlarının hatıraları hala tazedir, tahıl hasadı "ortadan kalktığında", daha sonra ekimden önce yakıt ve yağlayıcı fiyatları yükseldi. Bu arada, başın kendisi, Prilepin ile birlikte "sosyalizm" inşa ediyordu. LPR kendi "mucizelerine" yeterince sahipti. Ancak Donetsk bu konuda açıkça liderdi.
Öte yandan, Luhansk ve Donetsk "seçkinlerinin" tek başlarına oynamaya çalışması bazı şaşkınlıklara neden oluyor.
2014 yılında milislerin, "tatilcilerin" ve "Kuzey Rüzgarı" nın başarıları sayesinde hayatta kaldık. Bugün Halk Milisleri, eylemleri açıkça koordine ederek düşmanı bir arada tutuyor.
Ekonomi, en hafif tabirle sübvanse ediliyor. Ve kimin yardımı ile tutulduğu biliniyor. Çeşitli yapılar sessizce çalışır ve normal şekilde etkileşime girer. Ancak, ihtiras gösterme ve cumhuriyetleri yapay olarak bölme fırsatı gören kendi ülkesinde yetişen "seçkinler" değil.
Atasözünde ifade edilen Ukrayna zihniyetinin özü değilse bu nedir?
"Nerede üç Ukraynalı, iki hetman ve bir hain var?"
Böyle devam edemezsin
Durumun bir çıkmazda olduğu açıktır. Ve değişmeli.
2016'dan beri LDNR arasında bir gümrük ofisi bulunmaktadır. Bir yıldır, cumhuriyetler arasında, iş dünyasına sert darbe vuran ve on binlerce LDPR sakini için hayatı zorlaştıran bir sınır var.
Sırada ne var?
Cumhuriyet halkının başka ne gibi yenilikler beklemesi gerekir?
Yanıltıcı güç ve finansal akışlara erişim uğruna Novorossiya fikrini etkisiz hale getirmeye hazır olan yetkililerden başka ne tür yenilikler beklenebilir?
Ekonomik çıkarlar ve nüfusun çıkarları gibi önemsiz şeylerden bahsetmiyorum bile.
Şüphesiz cumhuriyetlerin birleştirilmesi gerekiyor.
LPR'yi kendi çevreleriyle zorlukla başa çıkamayan Donetsk yetkililerine tabi kılmak gerekli değildir ve mülkler iki katına çıkarılırsa, her şeyi kontrol etme yeteneklerini tamamen kaybedebilirler.
Bu özel durum için muhtemelen birçok çözüm mevcuttur. Ve her biri yerel "bağımsız" yöneticilerin orantısız hırslarının pasifize edilmesiyle başlar.
Ancak cumhuriyetlerin birleşmesi kararı yarın verilse bile her şeyin kolay ve sorunsuz geçmesi beklenmemelidir.
Aynı mevzuatın oldukça uzun bir süre için birleştirilmesi gerekecektir. Ancak, bu iş ne kadar erken başlarsa o kadar iyi.
Ve DPR ile LPR arasında ulaşım özgürlüğünün sağlanmasıyla başlamalıdır.