öğrencilerle görüşmelerim oluyor. bir ilkokulda çalışıyorum ve burada bazen psikolojik danışmadan çok, ihtiyacı olan çocukları anneleri babaları yerine sevmek durumunda kalıyorum. saldırganlıkları azalıyor en azından.
mustafa diye bir öğrencim ilk görüşmemizde muzu çok sevdiğini fakat pahalı diye ailesinin hiç almadığını söylemişti. ben de ikinci görüşmede bir sürpriz yapmaya karar verdim.
sınıfa yetecek kadar muz aldım ve mustafa'ya bunları beslenme saatinde sınıfla paylaşmasını istedim. çok mutlu oldu sıpa, o mutlu olunca ben de oldum.
bu arada, çocukları mutlu etmek ne kolay lan.*