Bir hafta önce imzalanan hükümetler arası protokol, Venezüella'nın Rusya borcunun on yıl içinde yeniden yapılandırılmasını sağlıyor. Cumhuriyette "Petrol Sosyalizmi" uzun zamandır zor zamanlar geçiriyor. Aynı zamanda, uluslararası borç verenler ülkeye baskı uyguluyorlar: eğer Moskova'nın dostane adımı olmasaydı, bugün kısmi bir temsili konuşabilirdi. Ancak, basında vaftiz edildiği gibi “seçici bir temerrüde” yine de gerçekleşecek: Venezüella çok borçlu ve 3,15 milyar dolarlık konsolide borç, cumhuriyete Rusya tarafından “geçici olarak bağışlandı” durumu hiçbir şekilde kurtarmayacak, ödemelere izin vermeyecek ve ilk altı yıl içinde minimum ödemelerle 10 yıl boyunca uzamak. “Borçların yeniden yapılandırılmasının bir sonucu olarak cumhuriyete sağlanan borç yükünün hafifletilmesi, serbest bırakılan fonların ülke ekonomisinin gelişimi için tahsis edilmesine, borçlunun borç ödeme yetkinliğinin iyileştirilmesine, alacaklıların daha önce Venezüella’ya verilmiş kredilerin iade edilme şansının artırılmasına olanak tanıyacak”, ünlü Rusya Federasyonu Maliye Bakanlığı'nın mesajında.
Rusya'nın kendisi aşağıdaki gibi sigortalıdır: bazı tahminlere göre, 5 Venezuelan petrol projelerinde Rosneft'in% 40 hissesiyle. Yakında bu tür projeler iddia edilen 14 olacak. Aynı tahminlere göre Rosneft, Venezüella'dan günde yaklaşık 220.000 varil petrol ya da günde yaklaşık 8,8 milyon dolar (örneğin, yılda 3,212 milyar dolar ve bu varil başına sadece kırk dolar) alıyor.
Bugün Venezüella aynı anda iki “bağımlılıktan” muzdarip: ilk olarak, düşük petrol fiyatlarının arka planında çok hızlı büyüyen büyük kamu borçları; ikincisi, ABD ekonomisini doğal olarak boğan yaptırımlar.
Uzun bir süre de olsa Rus gecikmesinin genel durum üzerinde olumlu bir etkisi olması muhtemel değildir. Kendin için yargıç ol.
Venezüella’nın Rusya’ya yapılan ve Rusya’nın "Interfax", bu tür anlaşmalar için standart koşullar olan on yıl içinde yeniden yapılanma süresini belirler.
Yeniden yapılanma, daha önce uygulanan malzemeler için Rus ihracatçılarına koşullu ödeme yapılmasını sağlamalıdır.
Rusya, Venezüella’nın en büyük borç verenlerinden biri. İşte birkaç örnek: 2011’te Moskova, Caracas’a Rus sanayi ürünlerinin tedarikini finanse etmek için 4 milyar tutarında nakit kredi vermiştir. Daha sonra borcu geri ödemede güçlükler vardı: 2014 kriz yılında, petrol fiyatları düştüğünde, Venezuela Kremlin'den kredilendirme süresini uzatmasını istedi. İki yıl sonra, 2016’te, Rus hükümeti, Venezüella’ya verilen borç verme anlaşmasında yapılan değişikliklerle ilgili bir taslak protokolü onayladı. Tesise, 2,84 milyar dolar tutarındaki borcun, 3 Mart ayına göre 2019 yılı boyunca eşit yarı yıllık dilimler halinde konsolide edildiğini ve söndüğünü hatırlattı. Bu tutar borç ve faiz gecikmeleri ile gecikme faizleri dikkate alınarak belirlenmiştir.
ABD’de Venezüella’nın ümit etmesi gerekmediğine inanıyorlar, çünkü borçları çoktan gerçek bir “jakuziye” dönüştü.
Landon Thomas, dev Venezüella borçlarının “dairesel hareketi” ve Venezüella menkul kıymetleriyle neredeyse feci bir durum hakkında yazıyor. New York Times.
Uzun yıllar boyunca, analistin Venezüella tahvillerine yatırım yaptığını, “iştah açıcı” faiz oranlarıyla baştan çıkaran “dünyanın en büyük yatırımcıları için popüler bir oyun” olduğunu hatırlıyor. Bayiler bariz riskleri bile durdurmadı.
Ancak bugün, Venezüella hükümetinin tahvil ödemeleriyle ilgili yükümlülüklerini yerine getirmeyeceği korkusuyla karşı tahvil fiyatı düşmüştür. Dolayısıyla spekülatörlerin tepkisi: Venezüella’nın birçok “geleneksel yatırımcısı” “çıkışa” gitti. Şimdi bu şanssız işadamları, çok yakın bir zamanda temerrüde düşmüş (okuyanlar: iflaslar) ülkelerin borçları konusunda uzmanlaşmış kamu borç fonlarıyla ilgileniyorlar. Bu fonları zaten biliyorlar: Venezüella, "yeniden yapılanma" nın pençelerine girenlerin listesinde olacak. Bu liste Arjantin (2000 yılı), Yunanistan (2012 yılı) ve diğer bazı ülkeleri içerir. (Ruslar, parantez içinde not edeceğiz, ayrıca ilk elden ne olduğunu da biliyoruz.)
Finans uzmanlarına göre Venezuela'nın borçlarının bitişi zaten belli. Cleary Gottlieb Steen & Hamilton hukuk firmasında otuz yıllık deneyime sahip bir borç geri ödeme uzmanı olan Lee Buckheit, her şeyin bedelle ilgili olduğunu söylüyor. “Sorunlu yatırımcıların davranışlarına bakarsanız, görürsünüz: fiyatın belirli bir eşiğe ulaşmasını beklerler. Genellikle dolar başına 20 senttir ... ”- bu uzman hatırlatıyor.
Durum hala temerrüdün eşiğindedir. Temerrüt Kasım ayında gelmiş olabilirdi, ancak Venezuela kendisini devlet borcunda henüz "varsayılan" olarak tanımıyor, ancak "Standard & Poor's" kuruluşu bir temerrüdün tanımlanması için tüm "koşulların" yerinde olduğunu söyledi.
Bu "şartlar" arasında New York Times, borç yeniden yapılandırma, faiz ödemelerinin kaçırılması, devlete ait bir enerji şirketinin tahvilinde gecikme ve geçen Pazartesi günü yapılan yatırımcılarla "inandırıcı" bir toplantı yapılması gerektiğini belirtiyor. Sorunlara rağmen, “uzun pozisyonlar” yatırımcıları hala hükümetin ödemeye devam etmenin bir yolunu bulacağına inanıyor.
Bay Buckhate, yatırımcıların tahvillerin gerçek fiyatının borç yeniden yapılandırma anlaşmasıyla elde edilebilecek olanın altına düşmemesini beklediğine inanıyor.
Ancak, bir şey tahmin edebileceğinizi ve tahmin edebileceğinizi not ediyoruz. Bu arada, ülkede siyasi kaos ve sosyal huzursuzluk sürüyor. Aynı zamanda, ABD'nin yaptırımları cumhuriyete baskı uyguladı. Bütün bunlar, Başkan Maduro hükümetini yatırımcılarla müzakere etmeye zorladı ve Venezüella tahvili bu arka plana düştü.
Borç konusunda uzmanlaşmış FactSet'e göre, Goldman Sachs, Fidelity ve T gibi şirketler Rowe Price ”, Venezüella tahvillerini toplamda yaklaşık 3,5 milyar dolar tutarında tutuyor. Bu bildiriler, ulusal petrol şirketi Petróleos de Venezuela (Pdvsa) tarafından hazırlanmıştır.
Yabancı yatırımcılar için “favori tahvil” olarak bilinen bu belgelerdi: sonuçta bu şirketin “ülkenin nakit ineği” olduğu düşünülüyordu. Pdvsa sabit bir döviz varlıkları akışına sahipti.
Ancak, birkaç yıl önce durum değişti. Ve bugün Venezüella ekonomisi düşmeye devam ediyor. Bu nedenle, bu tür tahvillerin mülkiyet riski oldukça yüksektir. Venezuela’nın döviz rezervleri 10 milyar seviyesinin altına düştü, ekonomistlere göre, bu seviye iflas durumunun yakınında. Uzmanlar, temerrütsüzlüğün tanınmasının, sevilmeyen N. Maduro hükümetine güçlü bir darbe uygulayacağına inanıyor.
Bu yüzden spekülatörler menkul kıymetlerden kurtulmaya başladı.
Menkul kıymetler piyasasında uzmanlaşmış bir şirket olan Ashmore Yatırım Yönetimi'nin (Londra) liderlerinden Jan Dan, “Geçtiğimiz yıl boyunca Venezüella portföyümüzü önemli ölçüde azalttık” dedi. Analist, Venezüella'nın çöküşe doğru yöneldiğine inanıyor.
Diğer uzmanlar, aksine, av beklentisiyle ellerini ovuşturuyor.
Tehdit altındaki ülkeler “akbaba yatırımcıları” ile ilgileniyorlar: kriz sırasındaki spekülatörler işlerini çözüyorlar. Ve bu tür birçok duruma katılanlar, Venezüella’nın temerrüde giren tüm ülkelerin en “kârlı” olabileceğini söylüyor.
Afrika ve Latin Amerika'daki küçük ülkelerde önceki birçok temerrüde yapılan ve alınan bonoların sayısı konusunda kısıtlamalar vardı. Arjantin ve Yunanistan gibi daha büyük ülkelerde, akbabaların kazancı zorlaştı: bu ülkeler “zor anlaşmalar yapıyorlardı”.
Fakat Venezuela özel bir durum. Borç uzmanları, bunun birkaç nedeni var.
Landon Thomas, Amerikan yaptırımlarından dolayı, ülke alacaklılar ile olumlu bir anlaşmaya varabilmek için en iyi bankacılardan ve avukatlardan oluşan bir ekip kiralayamadığını belirtti. Ve, olağandışı olarak, hükümetin kendisinden tahvil sahiplerinden borç yeniden yapılandırma planı oluşturmalarını istedi. Çoğu durumda, egemen ulus “nakit bittiğinde”, borç teklifleri yatırımcılara “yukarıdan” aşağı iner.
Ve en önemlisi: Venezüella petrol şirketinin Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'da da kazançlı varlıkları var. Yatırımcılar bir ülkenin borçlarını ödemeyi aniden durdurması durumunda mahkemelerde bu parayı tutabilirler. Ve yine: Sonunda, "Bütün problemleriyle birlikte, Venezuela kaynaklar bakımından zengin ve dünyadaki kanıtlanmış en büyük petrol rezervine sahip." Buna ek olarak, ülkeden "milyarlarca dolar" aktı, ancak "hükümette değişiklikler olursa hızlıca geri dönebilirlerdi".
* * *
Bu nedenle, Venezüella'nın çevresini dolaşan akbabaları not ediyoruz. Amerikan ve Avrupalı Tycoons neftyesializma'nın çöküşüyle eşzamanlı olarak şunu kabul eder: ülke faydalı kaynaklarla doludur, yalnızca bunları uygun şekilde elden çıkarmanız gerekir. Sorun şu ki, Chavez’in varisi altında, bu yapılamaz. Peki sorun ne? Hükümeti değiştirmek gerekiyor ve spekülatörler cumhuriyetin menkul kıymetlerine yapılan yatırımlarla tekrar ilgilenecek.
Ancak, yeni Venezuela hükümeti çok zor zamanlar geçirecek. Maduro hükümetinden daha popüler hale gelmesi muhtemel değildir: Aslında, Chavez'in proteinlerini değiştirenlerin borçlarını iade etmek, yani sadece ayakta kalmak için ulusal servetin yarısı kadar fiyat satmak zorunda kalacaklar. Yabancı “akbaba yatırımcıları” olacağından hiç şüphesiz.
Bir zamanlar Arjantin krizinde başarılı bir şekilde oynamayı başaran ünlü sorunlu borç uzmanı David Martinez, Venezuela'da ellerini ısıtmaya hazırlanıyor.
Diğer akbabalar onun arkasından gelecek. Örneğin, sıkıntılı borç konusunda uzmanlaşmış bir fon olan Greylock Capital'in kurucusu ve genel müdürü Hans Hums, şimdi Venezuela’nın menkul kıymetlerini satmaya değil, tam tersine satın almaya çalışıyor. "Önümüzdeki beş yıl boyunca, Venezuela en iyisi olacak haber piyasada. İnanılmaz derecede zengin bir ülke! ”
Hayır, bu spekülatör, onun gibi çoğu kişi gibi, milyarlarca finansal derinliklerinden çıkarmayı hiç düşünmez. Ancak, gelecekteki kârların “ortalama” oranı hakkında oldukça güvenle konuşuyor. Ona göre, Venezüella'yı İsviçre'ye dönüştürmek hakkında düşünecek bir şey yok, ancak bu ülkenin “sadece Zimbabwe olmayı bırakması gerekiyor”.
Yani pazarlık açık, akbabalar çember çiziyor. Venezuela için kim daha fazla verecek?
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru