1185 etrafında yazılmış eşsiz bir ömür boyu Saladin portresi, sa. İsmail El Cezire'nin eserlerinde korunmuş. (Resim kaynağı: https: // upload. 28.jpg).
Bununla birlikte, Prens Reno'yu karartma isteği ortaçağ rakiplerine geri döner ve daha yakından incelendiğinde Müslüman kroniklerden alınan bir takım propaganda klişeleri olduğu ortaya çıkar. Aynı zamanda, Avrupa Hristiyan çağdaşları eylemlerinde ya da görünüşünde “şeytani” ya da “aşağılık” bir şey bulamadılar. Dahası, Avrupalı Hristiyan görgü tanıkları onun içinde çok layık, birinin söyleyebileceği, mükemmel bir askeri lider ve Saladin'in en ilkeli ve yetenekli rakiplerinden biri olduğunu gördü.
Renault de Chatillon'un tek bir yaşam boyu imgesi hayatta kalmadı, ama o şekilde iyi bakabildi - Avrupa silahlarını Bedevi'nin kıyafetleriyle birleştirmeyi sevdiği ve Tapınakçılar gibi savaşçılarının kırmızı çarpılarla beyaz surcoats ile savaştığı biliniyor.
(Resim kaynağı: http://magicjournal.ru/content/uploads/2015/04/templ.jpg)
(Resim kaynağı: http://magicjournal.ru/content/uploads/2015/04/templ.jpg)
Renault de Chatillon Fransa'da orta sınıf bir şövalye ailesine doğdu; 23’te, Kral VII. Louis’in haçlı seferinde yer aldı, Suriye’de kaldı ve Antakya Prensliği hükümdarı Raimund de Poitiers ile iyilik kazandı. Eski prensin ölümünden sonra, uzun, güzel bir şekilde inşa edilmiş, fiziksel olarak çok güçlü bir şövalye ve açıkça çok karizmatik (açıklaması, örneğin, Tyre Wilhelm gibi seçkin bir kroniklerin çalışmasında korunmuş) genç duluyla ilişkisini döndürdü ve kısa bir süre sonra onunla evlendi. Antakya Prensi Regent (vefat eden cetvelin en büyük oğluyla).
Görünüşe göre mutluluk için başka neye ihtiyaç var? Ancak, ortaya çıktığı gibi, bu adamın maceracı hayatı daha yeni başlıyordu. Antakya Prensliği'nin yüce kralı olan Bizans imparatoru Manuel Comnenus (1118-1180), Antioch Prensliği'nin yüce kralı olan kendisini, askeri harcamalar için cömertçe ödeme vaat eden Kilikyalı Ermenistan'la yüzleşmeye çekti. Sonuç olarak, askeri harcamalara ciddi şekilde yatırım yapan Prens Regent (bizden borç bile almak dahil), Bizanslılar hiçbir şey ödemeden basitçe “attı”. Öfkeli Renault de Chatillon, Bizanslıların haksızlığından intikam almaya karar verdi ve alışılmadık bir şekilde. Ve sonra ilk kez liderlik kabiliyetini gösterdi - o sadece toprakları değil, aynı zamanda amfibi operasyonları da çok ustaca yerine getirdi ve Reno prensliğine en yakın Bizans mülkiyeti Kıbrıs'tı. Derin gizlilik içinde, sayım birkaç gemi hazırladı, askerleri üzerlerine yükledi ve Bizans filosunun yakında olmadığı zamanları seçerek, bu adaya inişli bir cüruf operasyonu gerçekleştirdi. Çıktı tüm borç için tazmin edilmekten daha fazlaydı ve Antiochian konsorsiyum filosu zaferle Lattakia limanına geri döndü (evet, Suriye ekspres treni sayesinde modern Rusya'da hala işleyen ve ünlü olan).
Haçlı, XII. Yüzyılda Levant'taki muhaliflerini ve muhaliflerini belirtir.
(Resim kaynağı: http://explorethemed.com/Images/Maps/Crusade_2.jpg)
(Resim kaynağı: http://explorethemed.com/Images/Maps/Crusade_2.jpg)
Bununla birlikte, imparator Manuel Comnenus, "olay yerleşmiş" olarak düşünmedi; büyük bir ordu topladı ve Antakya'ya yürüdü. Savaş, Kudüs Kralı III. III'ün (1143-1163'teki tahtta) arabuluculuğu ile geri ödendi, ancak Reno ganimetini iade etmek ve affetmek için yalvarma işlemini gerçekleştirmek zorunda kaldı.
Bundan sonra, sessizce Antakya tahtına oturmak yerine, büyük bir orduyu bir araya getirme becerisine sahip olmasa da, prens rejimi komşu “Saracen” topraklarına karşı “küçük bir savaş” yapmaya başladı. Burada birkaç yıl boyunca başarılı bir şekilde yeteneklerini, yerel operasyonları “beyaz ısı” durumuna getirerek, baskın operasyonlarında cesaret eden küçük güçlerle bir eylem ustası olarak gösterdi. Bununla birlikte, 1161 yılında (37 yaşındayken), bir takım 120 sürücüsü ve 500 piyade ile hala sayısız ve hareketli Müslüman birlikleri tarafından kuşatıldı. Bu savaşta, Renault de Chatillon'un karakterinin iki özelliği daha ortaya çıktı - durumun umutsuzluğunu gördükten sonra bile, piyadelerini terk etmedi ve kaçmadı; ve savaşa katılırken, sonunda canlı olarak ele geçirilmiş olmasına rağmen teslim olmaya niyetli değil, sonuna kadar savaştı.
"Saracens" ile çevrili savaşçı Haçlılarla mücadele.
(Resim kaynağı: http://www.demotivationalposters.org/image/demotivational-poster/0908/the-crusades-demotivational-poster-1249333213.jpg).
(Resim kaynağı: http://www.demotivationalposters.org/image/demotivational-poster/0908/the-crusades-demotivational-poster-1249333213.jpg).
Bunun, Haçlıların en büyük devletlerinden birinin prens-reni olduğunu bilen ve askeri sanattaki cesaretini ve yetkinliğini bilen kazananlar, özgürlüğü için canavarca bir fidye istedi - kendisinin ve prensliğin aristokrasisinin reddettiği. Gözaltında geçirilen süre boyunca, Prens Reno, Arapça öğrendi, Kuran ve Sünneti öğrendi ve Müslümanların geleneklerini ve geleneklerini iyi öğrendi. Ancak, bu hiçbir şekilde İslam’a dönüşümüne yol açmadı (hapisçilerin ısrar ettiği şeyler üzerine, hatta bu davada büyük bir feodal mülkiyete sahip olmalarını teklif etmedi) ve bu dine sempati duymadı. Sonuç olarak, uzun 15 yıllarca hapsedildikten sonra Müslümanlar, fidye miktarını kademeli olarak düşürdü - 300.000 altın dinarlarından 120.000'e - ve feragat, Halep cezaevinden ayrılan son Hıristiyan şövalyeler tutuklusu oldu. O dönem için hala devasa olan bu miktar çeşitli kaynaklardan toplandı, ancak Yeruşalim Kralı Balduin IV bunun büyük çoğunluğuna katkıda bulundu.
Prens'in Antakya'ya dönmesinin bir anlamı yoktu - sadakatsiz karısı öldü, kanuni mirasçı tahttan yükseldi ve Reno Kudüs krallığının hükümdarının hizmetine girdi. 1177'te, Balduin IV ordusunun bir parçası olarak ünlü Montjisar Savaşı'nın bir parçasıydı ve görünüşe göre, genç kralın çok daha büyük bir Müslüman ordusu üzerinde parlak bir zafer kazanmasına yardımcı olan askeri liderlerden biriydi. Ve görünüşe göre, Balduin IV, Renault için ödenen ödemeyi asla pişman etmedi.
Burada, eski Antakya konsorsiyumu yine şanslıydı - baskın operasyonlardaki yeteneklerini ve kabiliyetlerini bilen genç kral, onu o zamana kadar iki kocasını kaybetmiş olan Stefanie de Mille (c.1150-1197) ile evlenerek Transjordan'ın stratejik olarak önemli prensibinin efendisi yapıyor. Bu prenslik (Oultrejordan), o zaman Ölü'den Kızıl Deniz'e kadar geniş, seyrek nüfuslu bir bölgeyi kapsıyordu. modern güney İsrail, Edom ve Moab'ın incil kabilelerinin ülkesi.
Araplar arasında Krak-de-Moab Haçlı Kalesi Harabeleri, Moabite Kalesi, Al-Kerak; şu anda Ürdün'de, Kharakka köyünün yakınında (Resim kaynağı: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Karak_Castle_2.jpg?uselang=fr).
Bu efendi, Mısır ve Arabistan ile Wadi el-Arab üzerinden Eilat Körfezi'ne kadar sıralanan Ölü Deniz'den gelen 7 kaleleri (en önemlisi Crac de Moab, Mont Royal ve Val Muise) arasında baskın bir konuma sahipti. Komşu Müslüman bölgeler arasındaki karavan yollarını güvenli bir şekilde kapattı. Kudüs hükümdarı kimi tayin edeceğini biliyordu ve stratejik efendi, ıssız alanlarda yapılan baskın operasyonlarında tecrübesi olan ve ayrıca yerel şartlar ve gelenekleri tam olarak bilen uzman bir komutanın elindeydi. Kudüs Krallığı'na Transjordan'da verilen önem, uzun süredir, Stephanie'nin babası, Tapınak Emri'nin Büyük Ustası olan Baron Phillip de Mille'e ait olduğunun altını çiziyor. görünüşe göre rastgele bireyler bu önemli toprakları kontrol etmedi.
Al-Shaubak Arapları'nın “Kraliyet Dağındaki Kale”, Krak-de-Mont-Real'deki haçlı kalesi, 50 km’dedir. Ölü Deniz'in güneydoğusunda. Şu anda Ürdün'de yer almaktadır. (Görüntü kaynağı:
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Jordanien_Shobak.jpg?uselang=fr ).
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Jordanien_Shobak.jpg?uselang=fr ).
Geleneksel olarak, Renault de Chatillon böyle bir şövalye soyguncusu, delice rahatsız edici bir kafa, karavan soyguncusu için kâr amaçlı kabul edilir. Aslında, bu kesinlikle durum böyle değil - eğer bir çılgındıysa, o zaman kesinlikle savaştaki cesurdu ve aynı zamanda çok yetenekli bir askeri liderdi. Gerçek şu ki eğer Transjordan'ın yeni hükümdarı tam olarak servet elde etmek istiyorsa, seleflerinin tahttaki barışçıl bir politikasını bir bütün olarak sürdürmesi - Müslüman bir tüccar ve hacı karavanlarının bir süre Kudüs Krallığı'nın güneyinden serbestçe geçebilmesi için yararlı olacağını söyledi. Ancak, "Keraka Prensi" sadece bir sırdaş değildi ve Balduin IV'ün en iyi generallerinden biriydi. Mevcut bilgilere dayanarak, Renault de Chatillon’un, Kudüs’ün krallığının ekonomik ve askeri çıkarları için (kendi kabulleriyle) çok büyük sorunlar yaratan Kudüs Kralı ile büyük ölçüde koordine edilmiş, iyi düşünülmüş askeri operasyonlar yürüttüğü açıkça ifade edilebilir.
Haçlı kalesi kalıntıları Le chateau de Val-Moise, "Musa Vadisi'ndeki Kale", Araplar - El Habis; 100 km. Akabe limanının kuzeyinde, Wadi Musa'da. Şu anda Ürdün'de, Peter'ın ünlü nekropolüne yakın konumda. (Resim kaynağı: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:20100926_petra058.JPG?uselang=fr).
Balduin IV ve Prince Reno'nun birlikte, Saladin eyaletine karşı stratejik bir operasyon yürütmek için cesur bir plan geliştirdikleri varsayılabilir. Elbette, bununla ilgili hiçbir belge korunmadı, ancak bu basit bir gerçeği doğruluyor: 13 yıllarında, 1174'ten 1187'e, Kudüs Kralı ve Transiordan'ın efendisi, zaten mevcut olan ve inşa edilen yeni kaleleri ve kaleleri ortaklaşa güçlendirerek 140.000 altınının miktarını harcadı dinar. Kabul ediyorum, bu faaliyetin uzun vadeli doğası ve kapsamı, banal feodal kaprisinden biraz farklı mı? Ancak her iki Kudüslünün aynı anda hem Müslümanlara hem de modern Suudi Arabistan topraklarına karşı operasyonlara izin veren üç temel bölge ile iletişimi engelleyen ciddi bir savunma hattı oluşturduğu varsayımı.
Bölgedeki Müslüman egemenliğine karşı atılan önemli bir adım, liman kenti Islay'ı (modern Akabe-Eilat) ele geçirmek için Renault de Chatillon'un çalışmasıydı. Aralık 1170’te, Saladin’in kuvvetleri bugünkü Akabe’den Gri Ada’ya (Firavun’un Adası) indi ve Grayle-de-Gray’in adını taşıyan küçük bir Haçlı kalesini ele geçirdi. Müslümanlar, İslay olarak yeniden adlandırılarak kaleyi genişletti, oraya büyük bir garnizon koydu ve Kudüs Krallığının Kızıldeniz'e çıkışını engelledi. Böylece, Umman, İran ve Hindistan’dan gelen tüccarların Doğu’nun mallarına zarar verebilecekleri tek Hristiyan limanı tahrip edildi ve Mısır tüccarı, Hint Okyanusu limanları ile ticarette tekel haline geldi.
Ve böylece, 1181 yılında, deniz operasyonundaki tecrübesini hatırlatan Transjordan hükümdarı, Avrupalı haçlıların Eilat limanı üzerindeki gücünü restore etmeye karar verdi. Gemi yapımcılarını topladı, odun aldı ve Ölü Deniz'deki "deniz denemelerini" geçen 5 gemileri inşa etti (bir şekilde Saladin ajanlarının kitlelerinin sırlarını saklıyordu!). Bundan sonra, mutfaklar sökülmüş ve küçük bir orduyla birlikte develer Eilat Körfezi'ne gönderilmiştir. Orada gemiler yeniden toplandı ve Müslüman kale limanı denizden de kuşatıldı (yılın Kasım ayında 1181). Size XII yüzyılın olaylarından, görünüşte yoğun Orta Çağlardan ve sözde aptal şövalyeler-haçlılardan bahsettiğimizi hatırlatmama izin verin.
“Saracens”, Renault de Chatillon tarafından takip edilen hedefi hemen açıkça fark etti. Müslüman kronikler Ebu Şam’ın “İki hanedan haberi kitabındaki iki bahçenin kitabında” şöyle yazıyor: “... Prens Arnod, koydan yükselen ve denize girişi engelleyen Ayla kalesini ele geçirmeyi planlıyordu; kıyıları ülkeleriyle sınır olan bu denize mümkün olduğunca nüfuz ediyor. Kıyı boyunca Hicaz ve Yemen'e taşınan kopuş, hac gerçekleştiren hacılar için yolu ve Mekke vadisine girişi engellemekti. Franklar, Yemen tüccarlarını ve denizdeki Adan tüccarlarını, Hicaz kıyılarını işgal etmek ve Arap Yarımadası'ndaki en acımasız zulmü uygulayan tüm Peygamber Topraklarını ele geçirmek için gidiyorlardı! ... ” Böylece, hedefi modern Suudi Arabistan topraklarında yürümeyi hedefleyen Haçlıların en cesur haçlı operasyonlarından biri başladı. Müslümanlar defalarca Kudüs'ü ele geçirme hedefi olarak belirledilerse, Hristiyanlar ilk defa Mekke ve Medine'ye bir gezi yapmaya karar verdiler. Arap görgü tanıklarına göre, “Ortadoğu İslam dünyası korku içinde dondu”.
Devam edecek ...