Rekreasyon, düşündüğümüzden çok daha önemli
Çok uzun bir yazın ilk sonbahar öğleden sonra, bir anne, oğlunun geçirebileceği soğuktan endişe duyduğunu, anlaşılmaz bir endişe duyduğunu, yedi yaşındaki en güzel oğlu olan oğlunun geçirebileceği soğuktan endişelendiğini, okul teneffüsü. İkimizin de Madrid'de yaşadığını ve iklim değişikliğinden bu yana sadece TV haberlerinde kar görüyoruz. Gelin, sabah saat 11: 00'de, ek patolojilerden etkilenmeyen bir çocuğun, ergenin veya gencin, sokakta yarım saat olduğu için bir hipotermiye avlanmaları çok zordur.
Kadın yürüyordu, annem doğurdu, "ikinci veranda" için çok gergindi, öğlen vakti ile öğleden sonra sınıflara geri dönüş arasındaki mola. Bunu "aşırı" olarak ve düşündüğü gibi, cömert nezaketinde can sıkıntısına düşmekOnları, sonsuz bir müfredat dışı aktiviteye yönlendirmişlerdi, böylece rekreasyon süresi “çok uzun” olmayacaktı.
Anneye hak ettiği sevgiyle muamele ettim ama aynı sevgiyle ona teneffüsün neden gerekli olmadığını ve hiç de zararlı olmadığını düşündüğümü gösterdim, bakalım nereye bakalım. Çok iyi olandan, dünyadaki herhangi bir çocuğa sorduğumuzda zaten farkedebildik. okuldaki en sevdiğiniz konu: oyun alanı veya oyun alanı Onlar en çok tekrarlananlar. Bazıları Beden Eğitimi ekler. Gerisi, belli ki, çaba gerektirir. Bu, çocuklarımızın en büyük akademik ve profesyonel başarısızlığa mahkum oldukları anlamına gelmez. Normal oldukları anlamına gelir. Bu yüzden endişelenmemeliyiz.
Aksine, rekreasyon esastır. Daha şimdi tablet ve cep telefonu zamanlarında uyuyorsa. Teneffüste açık havada giderler.
Bazen soğuk, diğerlerini ıslatır, ama daima havadır. İyi bir katın çözemeyeceği bir şey değil. Çünkü, bir alarmcı olmadan çocuklarımızın körleştiği ortaya çıktı. Bu ciddi Veriler, bu kültürün yakından bakmaya odaklandığını ve Açık alanlara daha az ve daha az eğilimli Büyük dar görüşlülüğün ve onun bütün sorunlarının korkunç bir şekilde çoğalmasına neden olacak gerçek bir erken miyop salgını yaratıyor. Bu yüzden nefes almak ve uzağa bakmak, "sağlıklı yaşam" fikrimize ekleyen iki unsur.
İkinci yönü çok basittir: teneffüsde çocuklar diğer çocuklarla oynuyorBazen kavga ederler, sinirlenirler, hatta tokatlayabilirler. Ve gençler diğer gençlerle dedikodu yapar, bazen eleştirir ve kilometrelerce harcayan sevgili için ağlar ... Yani, yapmaları gerekeni yaparlar: öğrenecekleri akran grubu ile özgürce etkileşime girerler. Dünyadaki en doğal yol, sosyalleşmek. Çocuklar anlaşmazlıkları çözecek ve anlaşmalara ulaşacaklar. Yaşlılar, sineklerin ağzına girmediğini, yaşam için arkadaşlık kuracaklarını ve ilk çarpışmaların karmaşık yolunu keşfedeceklerini öğrenecekler. Ve bu deneyimleri yaşamaları için onlara zaman ve mekan bırakmazsak, onlara sahip olmayacaklar ve yetişkinliğe giden yollarının temel bir bölümünü kaybedecekler. "Judo yaparken" diğer çocuklarla birlikte oldukları fikrini kullanmıyorum, çünkü bu bedava oyun değil.
Son sebep, yapmamız gereken şey. Çocuklarımıza okuldan nefret etmeme ihtimalini verin. Bu binada tek yaptıkları ders çalışmak, çaba göstermek, egzersizleri çözmek ve bazı yetişkinlerin kurallarına uymaksa, o çevreyle empati ilişkileri kurmayacağız, mutlu, olumlu anılar olmayacak. Kendimizi kandırmayalım, daha fazla arkadaş okumak için okula geri dönmek istediğini söyleyen çocuk biraz tuhaf bir adam. Normal olan, çocukların tatilde daha özgür olmalarını ve daha başarısız olmalarını seçmeleridir; bunu başaramazlarsa, sınıfta değil oyun alanında arkadaşlarıyla birlikte olmak için okula dönmek isterler. Bunu gerçekleştirmeyi başarırsak, şimdiye kadar olduğu gibi, 'eşler' konusunda bile mırıldanmalarına rağmen okula mutlu olacaklar. Ve şimdi, bir anlığına bu illüzyonun günün en iyisine giden kapı zilini duyabildiğini hatırlayın: girinti.İlginizi çekebilir: - Teneffüste atıştırma ve önemi - Okul oyun alanı, eğitmek için bir alan - Çocuklar için okul seçin - İki dilli okulu seçmek için 10 ipucu