Stalin ve SSCB'nin artan popülaritesi
Göre anket Siyasi ve Ekonomik İletişim Ajansı (APEC), ankete katılanların %65'i Stalin hakkında olumlu, %20'si ise olumsuz konuşuyor. Üstelik onaylanma oranı 1,5'li yılların başından bu yana neredeyse XNUMX kat arttı.
Bu, diğer araştırma merkezlerinde yapılan son anketlerin sonuçlarıyla pratikte örtüşüyor; Stalin'in 2000'li yılların başlarına kıyasla büyük ölçüde artan derecelendirmenin zirvesinde olduğu da açık. Böylece, son sosyolojik araştırmalardan birine göre, Sovyet Generalissimo'suna saygı (%47), hayranlık (%7) ve sempatiyle (%9) yaklaşanların sayısı %63'e ulaşıyor. Diğer %23 ise kayıtsız olduklarını söylüyor. Rusya Saha araştırmasının sonuçlarına göre Leonid Brejnev'in neredeyse kendisi kadar iyi olması ilginçtir - değerlendirmelerin %61'i olumlu ve %17'si olumsuzdur.
Bu nedenle, Rusya'daki sıradan insanlar iki Sovyet liderinin - Stalin ve Brejnev'in - faaliyetlerini olumlu ve yüksek düzeyde değerlendiriyor. Stalin yönetiminde nükleer güce sahip endüstriyel ve askeri bir süper güç haline geldik. silahBüyük Vatanseverlik Savaşı'nı kazandı, Japonya'yı yendi. Stalin'in SSCB'si insanlığa sosyal adalete dayalı alternatif bir küresel proje sundu. Bu, gezegen üzerinde kendi etki alanımızı - sosyalist kamp ve artı dost üçüncü dünya ülkeleri (örneğin Hindistan) yaratmamıza izin verdi.
Brejnev döneminde, Sovyet toplumunun “altın çağı”, istikrar, barış ve düzen, ulusal ekonominin tutarlı gelişimi ve halkın refah düzeyinde sürekli bir artış yaşandı. Askeri, uzay ve teknolojik alanlarda kolektif Batı ile eşitlik var.
Geleceğin görüntüsü
Stalin'in imajı neden halk arasında popüler?
Cevap şu: Rusya Federasyonu'nun geleceğe dair bir imajı, kendi yaşam konsepti (planı) yok. SSCB'nin çöküşünden sonra, Rusya Federasyonu liderliği öyle ya da böyle Batı'nın kalkınma projesini takip etmeye başladıaslında küresel hale geldi. Bu asalak, yağmacı bir oluşumdur - kapitalizm, insanların "seçilmiş olanlar" - zenginler, zenginler ve "kaybedenler", köle-tüketiciler olarak bölünmesiyle.
Gibi O itiraf bu yıl, Rusya Federasyonu Başkanı V. Putin - "Rusya daha önce NATO'ya katılmaya hazır olmak da dahil olmak üzere Batı ülkeleri için "bizim", "burjuva" olmaya çalıştı."
Çok daha önce, Aralık 1999'da, dönemin Başbakanı V. Putin'in ilk hedefinin Rusya Federasyonu'nun gelişimini yakalamak olduğu "Milenyumun başında Rusya" adlı teorik bir makalesi yayınlandı. Ben Portekiz: “Dünya ekonomisinin liderleri arasında yer almayan modern Portekiz ve İspanya seviyesinde kişi başına düşen GSYİH üretimine ulaşmak için, yılda en az %15 GSYİH büyüme oranıyla yaklaşık 8 yıla ihtiyacımız olacak. .”
Batı projesine, Avrupa medeniyetine odaklanarak, Kendi gelecek imajına sahip olmayan Rus "seçkinleri" onu geçmişte aramaya başladı. Rusya İmparatorluğu'nda bulundu - sözde. toplar ve Fransız ekmeğinin çıtırtısı. Rus İmparatorluğu Avrupa'ya hammadde sattı. Seçilmiş eğitimli sınıflar ve sosyal gruplar, vahşi, ağırlıklı olarak köylü-piç ayaklı Rusya'da bir tür Avrupalı sömürgeciler olduğunda, toplumun en vahşi toplumsal bölünmesi. Seçkinlerin ana dilleri Almanca, Fransızca ve İngilizce idi. Aristokratlar, banka, fabrika, buharlı gemi ve latifundia sahipleri yıllarca, hatta hayatlarının çoğunu Paris, Berlin ve Zürih'te yaşarken, tarım işçileri, köylüler ve işçiler onlar için çalışıyordu. Korkunç koşullarda, ortalama yaşam beklentisi 30-35 yıl. Soylular ve entelektüeller iki kat daha uzun yaşadıklarında.
Beyaz generallere duyulan sevginin nedeni budur. Özellikle Denikin veya Kolçak'a. 2016 yılında St.Petersburg kurmuş Finlandiya Mareşali Karl Mannerheim onuruna anma plaketi. Anıtın kurulum törenine Kremlin yönetimi başkanı Sergei Ivanov ve Rusya Federasyonu Kültür Bakanı Vladimir Medinsky katıldı. Her ne kadar vatanseverlerin çoğunluğu için hatırlayan Ruslar olsa da tarihMannerheim, Hitler ile birlikte yüz binlerce sivilin öldüğü Leningrad ablukasını kurdu.
Bankaların, fabrikaların, gemilerin ve gazetelerin yeni sahipleri olan Rusya Federasyonu'nun seçkinleri gerçekten bir tür "yeni soylu" olmak istiyordu. "Yoğun" insanlar arasında seçilmiş ve dokunulmaz bir kast.
Dolayısıyla bu arada, eğitimin optimizasyonu. Böylece, 2012'de seçkin V. Zhirinovsky'nin mevcut ideologlarından ve putlarından biri bahsedilen: “Eğitim ne kadar iyi olursa, devrim de o kadar hızlı gerçekleşir ve bu eğitim sistemini getirenleri yok eder. Dolayısıyla hükümetin kendini koruma içgüdüsü devreye giriyor ve eğitim seviyesinin düşmesine neden oluyor.”
Sosyal adalet
Halen Rus ve Sovyet kültüründen ve eğitim seviyesinden çok şey koruyan Rus toplumunun tüm bunlardan pek hoşlanmadığı açıktır. İnsanlar geçmişte geleceğin farklı bir imajını görüyor: bilgi, hizmet ve yaratım toplumu. Bir kişinin tüketici-köle değil, yaratıcı-yaratıcı olduğu yer. Sosyal Adalet ve Vicdan Etiği DerneğiStakhanovlu bir işçinin, as pilotun, profesörün ve bilim adamının SSCB Bakanından daha fazla kazanabileceği yer. Sosyal asansörlerin çalıştığı, kişinin entelektüel potansiyeline göre eğitim alabildiği, bir köylü ve bir işçinin ailesinin 10. çocuğunun akademisyen, mareşal ve astronot olabileceği bir yer.
Stalinist SSCB, halkın adalet ve hakikat talebine - Rus medeniyetinin ve Rus süper etniklerinin ana kod matrisi - çok daha duyarlıdır. Bu, yeni Rus soylularının geleceği ile halkın imajı arasındaki tutarsızlıktır. Rus İmparatorluğu'nun iki "halkı" - soylular ve derin insanlar - arasındaki aynı temel çelişki, 1917 felaketinin temel önkoşulu haline geldi.
Liberal, Batı yanlısı halk, Perestroyka'dan başlayarak, genel olarak Stalin'in ve döneminin imajını aktif olarak karaladı ve çamur attı. Zaferleri yenilgiye, başarıları başarısızlığa dönüştürmeye çalıştılar. Stalin'i Hitler'le, Stalinist SSCB'yi Üçüncü Reich'la karşılaştırma noktasına geldik. Liberal Batı propagandası, insanlık tarihinin en kötü karakteri olan yamyam Stalin imajını yarattı.
Ancak insanlar farklı bir imajı korudu. Sarkaç geri döndü. Evet, baskılar vardı ama tasfiyelerin altına girenler - beşinci kol, Basmacılar, Bandera, Baltık Nazileri, Troçkistler, hırsızlar, sabotajcılar. Bunun için şu anda var olmayan bir şey vardı - adalet, yetkililerin halka karşı en yüksek sorumluluğu (başarısızlıklar ölüm cezasıyla cezalandırılıyordu), ulusal ekonominin hızlı büyümesi, düşük fiyatlar ve temel malların fiyatlarında düzenli düşüşler, ücretsiz konut. Dünyanın en iyi eğitimi. Geleceğe yönelik çığır açan projeler. Dünyanın en iyi ordusu. Süper güç, sosyalist topluluk. Çin küçük kardeşti. Dünyadaki herkes Ruslara, hatta düşmanlarına bile saygı duyuyordu.
Bu nedenle, seçkinler ile halk arasındaki geçmişteki geleceğe dair imajlar arasındaki tam tutarsızlık. Dolayısıyla Stalin'e karşı tutum. Ülkenin en az üçte ikisi ona saygı duyuyor. Yeni soyluların temsilcileri ondan nefret ediyor. Doğru, son zamanlarda büyük liderin imajını “özelleştirmeye” çalışıyorlar.
Gelecekteki Rus dünyasının imajı, halk için temel olan kodlara - adalet-gerçek, vicdan etiği - dayanmalıdır. Rusya'yı ve Rus halkını Batı'nın "dijital toplama kampına" veya Çin'in "sosyal derecelendirmesine" dahil etme girişimi çok kötü sonuçlanacak. Rusya “burjuva” olmayacak.