Grimmagstone'a giden yol imparatorluğun kendisinden bile daha eski. İki bin yılı aşkın süre önce imparatorluk kurulurken, ilk çemberin bir büyücüsü burada toprağın derinlerine gömüldü. Burası bugün kutsal bir hac bölgesi.
Burada, onun ölümsüz ruhu için o kutsal kelimeleri okuyanın, din adamı Agathon'dan başkasının olamayacağı söylenmekte. Bu da, Grimmagstone'a giden yolu takip eden insanların, kaderlerini bir şekilde kabullendikleri anlamına gelmektedir.
Bu pastoral yolun sonunda turba kazıcılarının köyü bulunuyor. Burada turba kazıcıları ve balıkçılar geleneklerini koruyor ve yarını düşünmüyorlar.
Yalnız geçim kaynakları olan bataklığa bir süredir tuhaf yaratıklar uğramaya başladı. Artık hacılar bile köyün kuzeyindeki hac yolundan geçmeye cesaret edemiyorlar.
Köy rahipleri bu tür tuhaf olaylar nedeniyle, Grimmagestone'un başına korkunç bir şeyin geldiğini düşünüyor."Yolu izle. Sonunda seni kaderin bekliyor."
Çok uzun zaman önce, Büyük Komutan Heredur bu tepede bir kale inşa ettirdi. Böylece ölen imparatorlukla bağlarını kopardı ve Duria'nın ilk kralı oldu.
Bugün, 1190 yılında Kingshill'in yüksek surlarının arkasındaki caddelerde yaklaşan savaşla ilgili fısıltılar yayılıyor.
Kral Harold meydanda her şeyden habersiz oyunları izlerken, çoktan unutulmuş bir kült karanlık planını hazırlıyor. Halk arasında korku her geçen gün daha da artıyor.
İmparatorluğun son umudu Prens Aldred, şehrin yeraltı mezarlığına girdikten sonra bir daha hiç görülmedi. Rahipler bu konu hakkında bildiklerini başkalarıyla paylaşmamakta kararlılar."Hiç kahraman kalmadı mı? Yoksa hepsi Kingshill'in altındaki mezarlarında uyuyor mu?"
Küçük ada imparatorluğu Duria'nın doğu kıyısında liman şehri Shorfolk bulunur. Bir ticaret merkezi ve dünyaya açılan kapı olan bu şehir çok eski zamanlardan beri çok önemli bir ekonomik ve askeri rol oynadı.
Bugün Shorfolk alevler içinde. Ejderha yaratıkları kararmış yıkıntılar arasında geziniyor ve Vahşi Av, Yanan Sahil'de her türlü kaçış yolunu engelliyor. Kendini kurtarabilenler batıya kaçtı ve Trol Kanyonu'nda ölümcül bir tuzağa düştüler. Orada kayalar Ander gücünün etkisiyle uyandı ve kanyona çok uzun zaman önce adını veren yaratıkları serbest bıraktı.
Yine de, Shorfolk'taki düşmana direnen birkaç cesur var ve onlar dağlarda gizlice bir savaş kampı kurdular. Kahramanları onlara katılmaya çağırıyor ve birlikte bu tehdide karşı koymak istiyorlar.
Küçük Grovery şehri bütün Duria'da çok kaliteli metali ve muhteşem demir işlemeciliğiyle ünlüydü. Etrafındaki çiftliklerde zor koşullarda çalışan insanlar yakınlardaki sıra dağın gölgesinde barış içinde yaşadılar.
Ama bir gün Nefertari kültü terk edilmiş manastıra taşındı ve Slifmoor bölgesini korkunç bir yanıltmacayla kontrol altına almaya başladı. Şimdi oradaki insanlar yozlaşmış vaziyetteler ve sisin içinde onların sadece kapkara ışıldayan heykelleri görünüyor. Zombi bekçiler bu Ruhlar Şehri'ndeki sokak lambalarının ürkütücü biçimde titreyen ışığının altında devriye geziyor. Bu eli kolu bağlı bölgenin içinden kocaman büyülü zincirler geçiyor, tarlalar tamamen harap olmuş, evler ise kapkara ve harabeye dönmüş durumda.
Nefertari Baş Rahibi Khaly gücünü arttırmak için eski manastırda karanlık planlarını hazırlarken, sadece Werian Sığınağı denilen küçük köy şapelinin bodrumunda bir umut ışığı yanıyor.
Eski kale Teganswall, Duria'nın en doğusundaki dağın yukarılarında bir anıt gibi yükseliyor ve sahil bölgesi Shorfolk'u kolluyor. Ancak, Heredur'un zamanlarında dahi kaleyi koruyan Ejderha Savaşçısı sayısı çok azdı. Savaşçılar bekçi evine çekiliyor ve yılda sadece bir kez kaleye çıkıp eski ayini gerçekleştiriyorlardı.
Ejderha Savaşçıları kendi oluşumlarının orada yüzyıllardır Ander dünyasına giden kapının bekçiliğini yaptıklarından artık habersizlerdi. Ama şimdi Nefertari kültü kalenin kontrolünü ele geçirdikten ve eski düşmanı Duria'ya salıverdikten sonra, Tegan'ın bu kaleyi neden buraya kurduğunu anlayacaklar.
Şimdi Tegansruh'daki korkunç deneylere son vermek kahramanların elinde. Aynı şekilde, Ejderha Mağaraları'nda gizli kutsal yere giden eski yola inmek de onlara kaldı. Orada dünyalar arasındaki Tegan'ın Merasim Salonu'nda Duria'nın gördüğü en büyük tehdide karşı koymaları gerekiyor.
Kingshill'in çevresindeki bölgeye yapılan bir yolculuk yolcuları zamanın gölgesinde çoktan unutulmuş yerlere götürür. Bu bölgeye girmeye cesaret edebilenler çok şey keşfedebilirler.
Wildherz mağaraları insan kültürünün köklerinin ve unutulan tanrıların hikayelerini anlatır. Kült alanlarının kalıntıları Hagastove Grotto'da da bulunuyor. Burası imparatorluk döneminde büyü uzmanlarının saklandığı yerdi ve onlar bugün de Çember Büyücüleri'nin katı kodeksini reddediyorlar.
Geçmişteki savaşların üzerini şimdi otlar sardı. İmparatorluğun taştan tanıkları uzun zamandır paramparça. Bir zamanlar Kingshill yakınlarındaki Swerdfield'de verilen zorlu hayatta kalma mücadelesi ise bugün toprağın altında gömülü.
Ancak şimdi yeni bir av sezonu başladı ve Willuxshire'ın tarla ve ormanlarına girmeye cesaret edenler artık hayatlarının güvenliğinden emin değiller."Perileri hep kovmaya çalış. Sakın onları kontrol altına almaya çalışma."
Karanlık denizin ötesinde, Kuzeyliler tarafından Torstrond olarak adlandırılan, hakkında birçok şarkı ve şiir yazılan yıldırım kıyısında Jarlshofn köyü bulunmaktadır. Duria'nın kıyı şehirleri uzun süre boyunca orada yerleşik olan sakallı savaşçıların şık ejderha teknelerinden korkarak yaşamıştır, ta ki Kral Harold gençliğinde Kuzey ülkelerinin Jarl'ı ile sonsuz barışı anlaşması imzalayana kadar.
Ancak, üzerinde fırtınaların estiği bu köyde, barıştan eser kalmamıştır. Yakın zamana kadar avcıların, tabakçıların ve balıkçıların ülkesi olan Torstrond, artık kanlı bir savaş alanıdır. Demircilerin köyü olan Förge'de, güce aç Nefertari'lerin takipçileri, aynen Duria'da olduğu gibi, cesur savaşçıların yüreklerini korku ile doldurmuş ve ruhlarını çalmışlardır.
Jarlshofen'deki kuzeyli savaşçılar Jarls'ın kuzeyden dönüşünü umut ederlerken, yazın ortasında oradan birdenbire kış gelir, tüm ülkeyi kefen gibi saran buz gibi bir nefes. Sanki soğuk tüm yaşamı buz gibi etkisi altına almak istercesine."Denizin limana yıldırım gibi çarptığı, rüzgarın kıyıları dağladığı ve erkeklerin sakallı olduğu yer - burası kahramanların doğduğu yerdir."
Grabiltur Boğazı'nın arkasındaki Güneyrüzgarı Denizi'nde Helios'un unutulan adaları var. Bunlardan en güzelinin cam gibi berrak suyla çevrili ve Mystras volkan adasından sadece bir taş sektirmesi uzaklığındaki Ellonidos olduğu söyleniyor. Mystras'ın üç bin yıl önce suya batan ve ileri düzeyde bir medeniyet olan egzotik Atlantislilerin bir süreliğine vatanı olduğunu gösteren izler var.
Helios'un özgürlüğüne düşkün insanları adalara çok sonraları yerleşip, harabeler arasında köylerini kurdu. Bu harabeler, yüzyıllar önce Atlantis mitinin gizemini çözmeye çalışan imparatorluğun antik görkeminin göstergesi.
Bugün bir keşif heyeti batık adayı yeniden aramaya başladı. Diğer taraftan, Ander dünyasının canlıları Mystras'ı istila ediyor ve ilk defa Suvius volkanının alevli derinlerine inmeye cesaret ediyorlar. Mağlup edilen imparatorluk güçleri orada hala Atlantis'in fethedilmesine engel olmaya çalışıyor."Güneş ışıkları denizin tabanına kadar ulaşınca, geçmiş bugünü yakalayınca, işte o zaman Atlantis sulara gömülecek."
Atlantis'in eski ihtişamı yüzyıllardan beri denizin dibinde ve bir mite dönüştü. Efsanevi adayı arayan çok oldu, ama bugüne kadar kimse bulamadı. Cesur kahramanlar bir keşif heyetinden aldıkları bilgi doğrultusunda eski bir patikaya, Ashraya'ya giden yola çıktılar.
Ashraya, Atlantislilerin vatanları sular altında kalınca sığındıkları yer. Gorgon Kapısı'ndan geçmeye hak kazananlar orada son Atlantislileri ve eski Atlantis limanına giden bir yol bulur. Burası şimdi bir gemi mezarlığı ve boyun eğdirilen Zorlobb ve Jabbax halklarının evi.
Cesur gezginler Atlantis'in kalbinde şu anda korkunç Gorgonlarla dolu olan eski iktidar bölgelerini keşfedebilir. Keşif heyetinin asıl hedefi, Deniz Tanrısı Okeanos'un yılan Gorga'ya karşı sonsuz bir mücadeleye girdiği tapınak bölgesinde."Atlantis tapınağı bir zamanlar bilgelikle pırıl pırıl parlıyordu. Ancak hükümdarlar onun üzerinde yükselince, açgözlü bir boğaz karanlık derinlere açıldı."
Denizciler çok eski zamanlardan beri dünyanın sonundaki Gölge Denizi’nden kaçınır; çünkü burada Su Mezarı denilen bir yer bulunur. Acımasız bir güç buraya hakim ve bu sulara yanlışlıkla giren her gemiyi uçuruma sürüklüyor ve karanlık derinlerde kaybolmasına yol açıyor.
Dünya Gezgini Ammon da şimdi Su Mezarı’nın farkında. Bu yerin Ara Dünyası’nın değiştiğini ve Ander dünyasından bir şeyin veya bir kimsenin buraya zorla ulaşmaya çalıştığını hissediyor. Bunun kim olduğunu da biliyor: Ölüm Tanrısı Mortis!
Dracania’nın en büyük kahramanlarının Karanlık Tanrı’nın ölümcül parmaklarının yaşayanlara değmesini önlemek için, korkunç Kemik Denizi’ne gitmeleri ve Ölüm Koridorları’na girmeleri gerekiyor. Ancak bundan sonra feribotçuyla ruh denizine gidip Mortis’e ve onun iskelet ejderhasına karşı koyabilirler.„Sadece ölenler Ölüm Koridorları’na girebilir… Buna hazır mısın?"
Tarihin bir döneminde, bazı Cüceler ateş tanrısı Fyrgon'a sırt çevirip ejderhaya hizmet etmeye karar verdi. Ve böylece, hala devam eden Cücelerin Savaşı başladı.
Vadinin gerçek adını uzun zamandır hatırlayan yok, ancak birbirine bakan iki devasa savunma duvarı kendini hemen belli ediyor. Yıldırımdibi, gerçek adını binlerce defa diğer tarafa saldırmaya çalışıp püskürtülen savaş makinelerinin uğultusundan aldı. Yüzyıllardır yığılan metal hurdaları, duvarların arasındaki bu alanı bir ölüm arenasına çevirdi.
Duvarların birinin ardında, Kötü Cücelerin fanatikliğiyle zafer kazanmasını bekledikleri savaş makinelerini ürettiği Stalgard Kalesi var. Görünüşe göre, cücelerin normal azmini artıran bazı dış güçler savaşın dengelerini Kötü Cüceler lehine çevirmiş. Peki alınan duyumlara göre tamamlamak için canla başla çalıştıkları bu büyük proje nedir?"Bu iki halktan biri diğerine bir karış toprağını vereli çok uzun zaman olmuştu... Ta ki şimdiye kadar."
Efsanelerde, daha imparatorluk çağından önce kuzeydeki en yüksek dağlara tırmanarak sinyal ateşleri ve kuleleriyle ejderhaya karşı insanlar için kalkan olan yaşlı Cüceler anlatılır.
Myrdosch'un ulu dağlarında tüm sıcak yaşamı yok eden soğuk bir rüzgar esse de, buraya yerleşen cüceler iklimi değiştiren kazanlarıyla yaşam alanlarını ateş tanrısına hizmet edecek şekilde düzenlemişti.
Andrakas'daki sayısız demirci ve atölyede, bugün bile ön safları korumak için gereken malzemeleri üretmekle uğraşır. Kötü cücelerle süren binlerce yıllık savaşın ardından, bu cüceler artık pek az şeye şaşırıyor. Ancak yine de ufukta nefret ettikleri ezeli düşmanları bu yaratıklar üzerinde toplanan, yeni bir fırtınanın habercisi olan kara gölgelerden dolayı çok huzursuzlar."Bu devasa taşları yetiştiriyorlar! Bu sonsuz bir sabır mı, kaskatı inatçılık mı yoksa sadece hırs mı?"