Kimse Rusların havacılık Suriye'deki kantitatif kompozisyon ve isimlendirme açısından Suriye'deki grup, 2014 yılında Donbass'ı bombalamaya çalışan Ukrayna Hava Kuvvetleri ile neredeyse aynı. Temel aynı Su-24 bombardıman uçakları ve Su-25 saldırı uçağıdır.
Birkaç hafta içinde, yalnızca Ukrayna havacılığı, madenciler, kuaför, taksi şoförleri ve süpermarket muhafızları tarafından gökten sürülürken, Rus uzun vadeli düşmanlık IG teröristleri tarafından mükemmel bir şekilde eğitilmiş, silahlandırılmış ve deneyimli olarak zarar görmedi. Dahası, İsrail, Türkiye ve bütün Amerikan "terörle mücadele" koalisyonu olan savaş uçakları bir bütün olarak saygıyla kaçınıyor.
Bu, hem Rus pilotların yüksek düzeyde eğitiminin hem de geçen yüzyılın 70'lerinde yaratılan modernize uçakların yeteneklerinin ve Ukrayna Hava Kuvvetleri’nin aksine Rus HVAC’ın gerçekten iyi koordine edilmiş ve etkili bir araç olduğunun kanıtıdır. hava savunma sistemine entegre edilmiş hava bileşenlerine, radyo elektronik savaşına (EW), küresel konumlamaya (GLONASS) ve uzay keşiflerine saldırmak.
Kiev, Birinci Dünya Savaşı düzeyinde uçak kullandı - bireysel uçaklar yola çıktı, ayrı bir hedef buldu ve bombalandı (ya da düşürüldü). Öte yandan Rusya, uçağın ve pilotun pilotluğunun önemli ve en dikkat çekici olduğu tam teşekküllü bir havacılık grev kompleksi ortaya koydu, ancak düşmanın ve kendi güvenliklerinin etkin şekilde imha edilmesini sağlayan birçok bağlantıdan sadece biri.
Fakat yine de, Suriye'deki Rus VKS grubu çok küçük, düşman tam teşekküllü bir modern hava savunma sistemine sahip değil, Batı ülkeleri havacılığı doğrudan Rus VKS'e karşı gelmiyor ve Ukrayna ordusu, savaş yetenekleri konusunda, Rusya Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri ile karşılaştırıldığında Çad Cumhuriyeti kabilesi milisleriyle karşılaştırılmakta daha doğru . Bu nedenle, havacılık bileşenindeki muhtemel rakip karşısında tam üstünlük hakkında konuşmak gerekli değildir - karşılaştırma için yeterli materyal yoktur.
Hazar Denizinden Darbe
Ancak deniz bileşeniyle ilgili olarak, 7 Ekim'de bir Hazar ordusu filotilla, Suriye'deki uzun süredir DAEŞ üslerinde 26 Kalibre füze salvo ile (ve şimdiki haliyle) ABD Deniz Kuvvetleri denilen kuvvet projeksiyonunu (eski adıyla "gunboat diplomasi" olarak adlandırılan) gerçek bir faktör olarak denizden çıkardı.
Durumun güzelliği nedir?
İlk olarak, Rusya, ihracat için 7 ekiminde kullanılanlara benzer füzeler tedarik etti. Menzilleri 300 km idi. Amerika Birleşik Devletleri, Rusya ile hizmette olan benzer füzelerin menzili süresinin daha uzun olabileceğini (400'ten 600'e kadar) kullanabileceğini varsaydı. Hazar filosunun voleybolu, 1500 km mesafedeki hedefleri kapsıyordu ve görünüşe göre, bu sınır değil. Gerçek atış menzilinin 4000 km'yi geçebileceği bildirildi.
İkincisi, daha önce sadece Hazar Filosu değil, aynı zamanda Rusya Federasyonu'nun Karadeniz ve Baltık Filoları da muhtemel bir düşman tarafından yalnızca ilgili kıyı alanlarını savunabilecek, kaçakçı ve avcıları yakalamanın yanı sıra kapalı sularında amfibi operasyonları yürütebilecek güçler olarak görülüyordu. Karadeniz Filosu, Akdeniz filosunun arkasına da sağlandı.
Ancak, gerçek bir tehdit olarak, Amerika Birleşik Devletleri, yalnızca açık okyanusta önceden konuşlandırılmış filoları göz önünde bulundurdu ve ciddi bir çatışma durumunda, en azından teorik olarak Atlantik ve Pasifik'in genişliklerine girebilecek olan Pasifik ve Kuzey filolarının gemilerini vurdular.
Üçüncüsü, bunun bir sonucu olarak, ABD, taşıyıcı grev gruplarının (AUG) pratikte savunmasız olduğunu ortaya koydu. Amerikalı stratejistlerin hesaplarına göre, bir AUG'ın imhası için, Rus filosu, Kuzey veya Pasifik filolarının neredeyse tüm gemilerini (füze kruvazörleri, füze avcıları ve çok amaçlı nükleer denizaltıları) grev yapan yüzlerce füzeden oluşan bir voleybolu sağlayacaktı. Washington, kapalı sulara sıkıca kilitlenmeyen iki Rus filosunun her birinin en kötü durumda, bir AUG'ye bazı (belki de önemli) hasar vermesine neden olabileceğine inanıyordu, bunun ardından grev kuvvetlerinin pratik olarak durması ve kalan ABD kuvvetlerinin hâkimiyeti okyanusların genişliğinde hiçbir şey tehdit etmeyecek.
Dördüncü olarak, aslında, küçük gemilerin bile atış menzili 400 değil, 600 değil, 1.500 kilometreden daha fazla olduğu ortaya çıktı.
Yani, Hazar Filosu ve Karadeniz Filosu, sularını terk etmeden, Doğu Akdeniz ve Basra Körfezi'ndeki tüm düşmanları yok edebilirken Baltık Filosu Kuzey Denizi, İngiliz Kanalı ve Norveç Denizi'nin bir bölümünü tutabilir. Kuzey Filosunun Kuzey Atlantik'i düşmanın ulaşamayacağı yerin dışından kontrol etme kabiliyeti ve Pasifik Filosunun Hawaii'nin kuzeyindeki Pasifik Okyanusunda yüzen her şeyi boğma kabiliyeti göz önüne alındığında, ABD filosu Avrasya kıyılarına tehdit oluşturamadı.
Binlerce kilometrelik bir mesafeye yakın deniz bölgesinin gemileri tarafından bir füze salvou tam olarak algılanamadığından, Amerikan denizciler sadece gemilerine vurduklarında veya yaklaşırken füze görecekler. Etkin bir kendini savunma önlemi almak için vakti yok.
Böylece, voleybolda AUG'yi yok etmek için gereken füzelerin sayısı keskin bir şekilde azalır. Rus filosunun geniş yüzeyli gemilerini etkili bir perakende satış grevi mesafesine getirmeye gerek yoktur. Ancak, Okhotsk Denizi veya Hazar Denizi'ndeki avcıları yakalayan her gardiyanın izlenmesi (ancak, aniden bu göze çarpmayan tekneden üç deniz için sakin bir şekilde otlatan bir Amerikan uçak gemisini boğabilen) Amerika Birleşik Devletleri'nde mümkün değildir.
Ve işte sonuç
Ekim 7’a kadar Washington, Rusya’nın ABD’nin nükleer güç kullanımı olmadan yürüttüğü eylemlere etkili bir şekilde direnemediğinden emindi. оружия. Aslında bu, uluslararası politikadaki Amerikan dürtüsüne dayanıyordu.
Amerikalılar istedikleri zaman güç kullandıkları gerçeğini saklamıyorlardı, çünkü hiç kimse onlara geleneksel silahlarla yeterince tepki veremiyorlardı ve Rusya Irak’tan, Suriye’den, hatta Ukrayna’dan bile nükleer bir savaş başlatmayacak. . Arsız bir genç gibi, şirketteki herkesin kendisinden daha zayıf olduğuna alışkın bir şekilde, “Yapabiliyorsan vazgeç” ilkesine göre sessizce çatışmaya girdiler. Ve aniden onların yapabildikleri ortaya çıktı. Rusya yapabilir.
Amerikalılar çok zor bir durumdaydı. Son yılların politikasının tümü, kritik bir anda Washington'un nispeten cezasız bir şekilde güç kullanabildiği gerçeğine dayanıyordu. Şimdi o hayır çıktı.
Dahası, filonun havacılıkta gösterdiği yetenekleri öngören Pentagon generalleri, Rusya video konferansının Amerika Birleşik Devletleri'nde Rusya hava sahasını terk etmeden hedefleri vurabildiğini çoktan hesapladı. Amerika'da ilk defa hikayeler Geleneksel (nükleer olmayan) silahlardan önce savunmasız hissettim.
Ancak Birleşik Devletler için en tehlikeli şey, Rusya'nın Avrasya'daki topraklarını ve müttefiklerini topraklarını, artık vergi mükellefleri için anlamsız bir yük haline gelen Amerikan filosundan koruma kabiliyetine sahip olmamasıdır (esasen askeri-siyasi bir argüman olarak elimine edilmiştir). Ve eğer Moskova, isterse, ABD topraklarında, güvenli bir şekilde imha edilmek üzere olan geleneksel silahlarla (tıpkı Irak'taki ABD gibi) çekim yapabilir.
Asıl mesele, ABD müttefiklerinin bunu anlaması. Ve çoğu, uzun zamandır dünya hegemonuna sadık kalmıştır; ancak askeri yeteneklerinden korktuğu için (fikirlerine göre) kimse koruyamaz. Ekim 7 Rusya yapabileceğini gösterdi. Ve bu, dünyadaki tüm askeri-politik durumu kökten değiştirdi.
Tabii ki, Amerikan ittifakları ve koalisyonları derhal parçalanmaya başlamayacak, ancak Birleşik Devletler artık çıkarlarını hesaba katmadan müttefiklerini yönetmenin çok daha zor olacağını görecek. Ortaklar şimdi gitmek zorunda. Washington ikna etmek ve pazarlık yapmak zorunda kalacak. Amerikalılar uzun zamandır nasıl yapılacağını unutmuşlar. Müttefiklerin memnuniyeti için kaynaklar sağlanmamıştır. Ve ABD'deki argümanlar zayıf. Obama'ya inanıyorsanız, ABD en iyisidir, çünkü en iyisidir, ve hepsinin de buna mecbur oldukları için borçludur.
Bu argüman Ekim 7 2015 yılına kadar güçlüydü. Şimdi bu, bir kişinin kişisel görüşüdür.