We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Carnot'tan Bonaparte'a bir dakikalık imza mektubu (s. 1).
Carnot'tan Bonaparte'a bir dakikalık imza mektubu (s.2).
Lazare Carnot'un Yönetim Kurulu üyesi olarak portresi
BONNEVILLE Francois
Kapatmak
Başlık: Carnot'tan Bonaparte'a bir dakikalık imza mektubu (s. 1).
Yazar:
Oluşturulma tarihi : 1797
Gösterilen tarih: 17 Ağustos 1797
Boyutlar: Yükseklik 28,7 - Genişlik 22,3
Teknik ve diğer endikasyonlar: İmza taslağı
Depolama yeri: National Archives web sitesinin Tarihi Merkezi
İletişim telif hakkı: © Ulusal Arşivlerin Tarihi Merkezi - Fotoğraf atölyesi web sitesi
Resim referansı: PC450100264
Carnot'tan Bonaparte'a bir dakikalık imza mektubu (s. 1).
© Ulusal Arşivlerin Tarihi Merkezi - Fotoğraf atölyesi
Kapatmak
Başlık: Carnot'tan Bonaparte'a bir dakikalık imza mektubu (s.2).
Yazar:
Oluşturulma tarihi : 1797
Gösterilen tarih: 17 Ağustos 1797
Boyutlar: Yükseklik 28,7 - Genişlik 22,3
Teknik ve diğer endikasyonlar: İmza taslağı
Depolama yeri: National Archives web sitesinin Tarihi Merkezi
İletişim telif hakkı: © Ulusal Arşivlerin Tarihi Merkezi - Fotoğraf atölyesi web sitesi
Resim referansı: PC450100265
Carnot'tan Bonaparte'a bir dakikalık imza mektubu (s.2).
© Ulusal Arşivlerin Tarihi Merkezi - Fotoğraf atölyesi
Lazare Carnot'un Yönetim Kurulu üyesi olarak portresi
© Fotoğraf RMN-Grand Palais - G. Blot
Yayın tarihi: Mayıs 2006
Tarihsel bağlam
Carnot ve Bonaparte: siyasette iki asker
Rehber'e göre, hükümet kolektiftir ve beş yıl için seçilen beş devlet başkanına, yani yöneticilere emanet edilmiştir. Kasım 1795'te seçilen Lazare Carnot (1753-1823), öncelikle askeri meselelerden sorumluydu. Halihazırda Kamu Güvenliği Komitesindeki savaştan sorumlu olarak, kendisini orada birleşik Avrupa uluslarına karşı "zaferin organizatörü" olarak gösterdi. Bu devasa görev, Cumhuriyetçi Fransa'nın Fleurus'un zaferini kazanmasına, ardından Belçika'yı, Rhineland'ı ve Hollanda'yı işgal etmesine izin verdi.
Carnot'dan on dört yaş küçük olan Bonaparte, savaştan sorumlu kişinin desteğini aradı ve İtalya'ya vardığında onunla sık sık yazışmalar sürdürdü. Ancak 28 yaşında, kazandığı parlak zaferlerden sonra, şimdi yüce gücün büyük hırsına kapılıyor.
İmparatorluk ile Bonaparte arasındaki Leoben anlaşmalarının ani haberi Paris'e ulaşır ulaşmaz, Carnot onları onayladı, ancak barışın sona ermesini istedi; İtalya'da Fransa'nın desteğini gerektirecek kardeş cumhuriyetlerin kurulmasından ve dolayısıyla, az çok yakın gelecekte savaşın yeniden başlamasından kaçınmaya çalışıyor. Temmuz ayında Bonaparte, Pichegru'nun ihanetinin kanıtını gönderdi ve Cumhuriyeti Fransa'nın yaşadığı kralcı baskıdan kurtarmak için ordusunun başına dönmekle tehdit etti. Carnot, hem silahlı güce hem de kamuoyunun lehine olan genç muzaffer generalden yararlanmadan, kendi isteklerine göre hareket etmesini sağlamaya çalışır.
Görüntü analizi
İnsandan insana mektup
Bu telaşlı bağlama rağmen, Carnot, Bonaparte'a sağlam bir el ile yazdı ve bu taslak birkaç silme içeriyor. Yönetmen açık ve samimi bir şekilde konuşuyor. Önce tehlikeye alışmış askeri liderler arasındaki bu karşılıklı anlayışa başvuruyor ve Paris'te ortaya çıkan yaygın korkuları acıyarak anlatıyor: “Bu paniğe ve karşılıklı dehşete gülmek için iyi bir neden var. "
Temel kaygısı, savaşı durdurmak ve sürekli değişen sınırları düzeltmek için bir barış anlaşması imzalamaktır. Fransa'daki Bonaparte'ın şöhretini vurgularken, onu "anavatanın kötülüklerine nihayet bir son vermek isteyen makul adamlardan" biri olmaya ikna etmeye çalışıyor. Onun "cumhuriyeti başını belaya sokmayalım", her tarafa savrulan bu rejimin geçerliliğine ve kök salması için barışa ihtiyaç duyduğuna dair derin inancını gösteriyor. Fetih çılgınlığıyla karşı karşıya kaldığında, stratejik unsurları açıkça detaylandırdığı kalıcı barışı sağlayan bir güçler dengesine bağlı kalmayı tavsiye ediyor.
Her ikisi de Cumhuriyet'in istikrarsız olduğunu ve Direktör'ün Jakobenizme dönüş taraftarları ile kralcı ajanlar arasında kırılgan olduğunu biliyor. Ancak Carnot, kendisini kazanacak parti için şüphesiz kendisini vazgeçilmez olarak görüyor. Kendisinin ve Bonaparte'ın seçeneklerinin iç yönetimde ne kadar farklılaştığını ve savaşı devam ettirip ettirmemeyi henüz anlamadı. Altı ay önce, ona çoktan yazmıştı [1]: "Seninle benim aramda olduğundan daha fazla uygunluk görmenin iki yolu olmadığından eminim […] Sana güvenirken bana güven, her şeyle cumhuriyeti kendileri için değil onun için seven bilge adamlar. "
Carnot için hiçbir şey anavatanın hizmetinden daha önemli değildir. Bonaparte'a önerdiği yurttaşın eski ihtişamına uygun olarak ideal olan budur: "Gelin ve Parislileri ılımlılığınız ve felsefenizle şaşırtın. "Vardığı sonuç açık ve anlaşılır:" Bana gelince, General Bonaparte'ı tüm büyüklüğüyle gösterebilecek olanın yalnızca Bonaparte olduğuna, bir kez daha basit bir vatandaş olduğuna inanıyorum. "
Lüksemburg Sarayı'na, işlerini birlikte yürüten ve temsil rollerini birlikte yerine getiren diğer yönetmenlerle birlikte yerleştirilen Carnot, onlar gibi görkemli bir üniforma giyiyor: altın işlemeli mor saten ceket, işlemeli mavi ceket, büyük atkı, saltire içinde kılıç, tüylü şapka. Çağdaşlarına heybetli ve nazik görünüyordu; Bu sırada onunla tanışan İrlandalı vatansever T. Wolfe Tone, onu bir Van Dyck karakteri olarak buldu.
Yorumlama
Bir devrin sonu
Napolyon, Saint Helena hakkında "Carnot çalışkan, yaptığı her şeyde içten, entrika olmadan ve aldatması kolaydı ... Ahlaki cesaret gösterdi" dedi. Bu, büyük Carnot'u taciz ettiğinin itirafı değil mi?
Durum kısmen mektubun tonunu açıklıyor: Carnot yöneticisi artık Kamu Güvenliği Komitesi üyesiyle aynı dili konuşamıyor. O artık "zaferin organizatörü" değil; Bu büyük bir dönemin sonu ve artık operasyonları yönetmiyor. Ordular, bilmediği alanlarda giderek daha fazla faaliyet gösteriyor. Ren Nehri'nde generaller işi kolaylaştırdılar ve 1793 ve 1794'te gönderdikleri projeleri ve planları artık ona sağlamadılar. Şimdi onlar için çalışıyorlardı. Bonaparte, büyük başarı elde ettiği İtalya'da istediği gibi hareket etti. Akıllıca, bu hızlıca sınırsız yetki aldı. Carnot, dehasını kıskanmak bir yana, arkadaş canlısı ve kendinden emindi. Birdenbire, sadece İtalyan kampanyasının ve müzakerelerin liderliğini değil, aynı zamanda merkezi iktidar tarafından durumun tüm kontrolünü de kaybetti.
Ancak Carnot, Paris'i Cumhuriyet'in savunucusu olarak sunduğu propaganda sayfalarıyla dolduran Bonaparte'da da ona hizmet etme arzusunun aynısını bulmayı umuyor. Genç kazananın hırsı karşısında ahlaki tavsiyesi alaycı görünse bile, kararlılığı ve üslubunun sadeliği ihtişamdan yoksun değildir. Bir erkek, asker ve politikacı olarak Cumhuriyet ve kamu yararı için hareket etme konusundaki inancını gösterişsiz bir şekilde ifade ediyor.
Üç hafta sonra, Carnot 18 Fructidor [2] gününde getirilen geri dönüşten kaçmak zorunda kaldı. Kralcılarla ilişkisi bahanesiyle tahliye edildi, yeni yönetmenlere yol vermek zorunda. Olayların dışında kalan Bonaparte, Devrim'in başarılarını savunma kisvesi altında ilerlemeye devam etti.
- İtalyan kırsalı
- Rehber
- Napolyon Savaşları
- Bonaparte (Napolyon)
- posta
Kaynakça
Marcel REINHARDGrand CarnotParis, Hachette, 1951, 1994'te yeniden baskı André PALLUELİmparator SözlüğüParis, Plon, 1969, Marcel REINHARDGrand CarnotParis, Hachette, 1951, 1994'te yeniden baskı André PALLUELİmparator SözlüğüParis, Plon, 1969.
Bu makaleden alıntı yapmak için
Luce-Marie ALBIGÈS, "Carnot'tan Bonaparte'a Mektup"