| Türkiye'nin birikimi... |


Büyük sır
Cemal Kutay eksenli tartışmaları, bir süreden beri, "Acaba sırrımı ele vermeden bu tartışmaya nasıl katılırım?" diye köşemde tedirginlikle izliyorum.
Başınızı "Bu kadar da saflık olmaz" dercesine sallamamanız şartıyla sırrımı sizinle paylaşacağım: Ben, sonuncusu dahil Osmanlı padişahlarının hâin olmadığını, Mustafa Kemal ve silâh arkadaşlarının 'iyi dindar' olduklarını söyleyen tarihçi Cemal Kutay'ı okuyarak yetişen kuşaktanım; bu sebeple, bir süredir Osmanlı için hiç de sempatik olmayan ifadeler kullanan, geçen hafta, bir gazeteye, "Atatürk şamanistti dedim, Kuleli'de subaylar beni ayakta alkışladılar" diyen Cemal Kutay hayatımın en büyük hayal kırıklıklarının başında geliyor...
Kitaplığımdaki en eski Cemal Kutay ürünü bir köşede melül-mahzun duran 'Tarih Konuşuyor' ciltleri... 1964 yılı şubat ayında çıkmaya başlamış, üzeri değeri 250 kuruş olan bu dergilere, bir ortaokul öğrencisinin bilgi açlığıyla sarıldığımı hatırlıyorum. Her sayısı postadan çıktığında okumaya oturur, bir sonraki sayı için postacının yolunu gözlerdim. Kadıköy'de bir posta kutusu adresi kullanırdı Cemal Kutay; sonraları çıkardığı bütün dergilere o adrese gönderdiğim paralarla abone oldum. 'Bilinmeyen Tarihimiz', 'Örtülü Tarihimiz' gibi adlarla çıkardığı kitapları aldım, okudum.
14 yaşımda değil de daha ileri yıllarda rüzgârına kapılsaydım, kefili olduğu 'Suadiye sosyal meskenler sitesi' türü konut kooperatiflerinden ev sahibi olmaya çabalayacağım muhakkaktı. Benim neslimde epeyce anti-komünizm, az miktarda Siyonizm saplantısı varsa, bunun bir sebebi de odur: "Komünizm her görüldüğü yerde ezilmelidir" vecizesinin Atatürk'e ait olduğunu çıkardığı 'Millet' dergisinde ilk ileri süren (1947) o olmuş, bu yolda Çetin Altan'la sert kalem münakaşalarına girmiştir (1965). Kaleme aldığı "Türkiye'de Yahudilik, Masonluk, Dönmelik ve Siyonist cereyanlar" gibi başlıklar taşıyan dizilerde 'iğneli fıçı' ve 'kanlı ekmek' türü efsanelere yer vermekten çekinmeyen biriydi o.
Benim kendisine ilgim, Bediüzzaman Said Nursi hayranı olduğunu açıkladığı, 'Pembe Defter' ve 'Çağımızda Bir Asr-ı Saadet Müslümanı' gibi eserler yazmaya başladığı dönemde bitti. Bediüzzaman'a bir itirazım olduğu için değil, tersine o sıralarda harıl harıl 'Külliyat' okuyordum ben; ama daha önceki yazdıklarıyla o zamanki hayranlık iddiası arasında bir ilişki kuramadığım için... "Bu işin içinde bir iş var" deyip tarih ilgimi başka kaynaklardan karşılamaya başladım...
TGRT gibi bir kanalda günlük tartışma programı düzenliyorsanız, 10 Kasımda kimi konuk ederdiniz? Evet, bundan beş yıl kadar önce, TGRT, ciddi tartışma programları da bulunan bir kanaldı ve ben orada, ana haberlerden sonra yarım saatlik 'günün içinden' türü bir program yapıyordum. Bir 10 Kasım günü için seçtiğim iki konuktan biri Cemal Kutay'dı. "Atatürk'ün dindarlığı" iddiasını o programda da dile getirdi Cemal Kutay... "Atatürk şamanistti" dediğinde ayakta alkışlayanlar arasında, Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından yayımlanmış 'Kurtuluş Savaşında Sarıklı Kahramanlar' türü Cemal Kutay imzalı kitaplardan haberdar tek bir kişinin bulunmaması hayrettir...
Hayret ettiğim bir şey daha var: 28 Şubat projesine "Türkçe Kur'an, Türkçe İbadet" konulu eserlerle destek veren Cemal Kutay'ı omuzları üstünde taşıyan Çağdaş Yaşamcı, Atatürkçü Düşünce Derneği üyesi tiplerin, 'Cemal Kutay gerçeği'ni keşfetmelerinin neden bu kadar uzun sürdüğü...
Şimdi yurtdışında kaçak yaşayan işadamı Yaşar Kaya, Özgür Gündem gazetesinde ilginç yazılar yayımlardı. Bir gün hiç tahmin etmediğim bir kişiyle ilgili, o güne kadar duymadığım bir bilgiyle karşılaştım Yaşar Kaya'nın bir yazısında: Cemal Kutay Bedirhan Aşireti mensubuydu ve Atatürk'ün ünlü maarif bakanı Vasıf Çınar'la da akrabaydı.
En iyisi siz de okuyun: "Bedirxan Paşa'nın oğlu Murat Bey aile içindeki bölünmüşlüğü şöyle anlatır: 'Bedirxani ailesi maalesef üçe bölündü. Bir kısmımız memur olduk, anti-politik olduk; bir çok ağabeyim paşa, hâkim, vali oldu ve zamanın hükümetine yamandı. Ağabeyim Osman Paşa, Hüseyin Ali Paşa, Ali Şamil Paşa ve Şam Valisi Salip Bey gibi bir kısmı Kürtlüklerini sürdürdü. Yeğenlerim -Kamuran ve Celadet gibi- Türkiye'den ayrılmak zorunda kaldılar. Bazı yeğenlerim de Atatürk'e yamandı. Birisi Maarif Bakanı oldu, Vasıf Çınar gibi. Bu Çınar soyadını da Atatürk Bedirxaniliği kaybettirmek için bulup Vasıf Çınar'a demiş ki: Sizin aile bir çınar gibi dallı budaklıdır. Tüm ailenizin soyadını Çınar yapıyorum. Ancak Tahir ağabeyimin çocukları nasılsa bu Çınar soyadının dışında kaldılar. Onlar da Kutay soyadını aldılar. İşte bu Cemal ve Kenan Kutay oradan geliyor." (Gündem Yazıları, s. 144)
Aynı yazıdan o güne kadar duymadığım bir başka gerçeği de öğrendim: "27 Mayısçıların astığı DP'nin üç liderinden Fatin Rüştü Zorlu'nun da Bedirxan aşiretinden, dolayısıyla Kürt olduğunu..."
Her konuda kalem salladım, pek çok kişiyi burada ele aldım da, son bir kaç yılın flaş ismi Cemal Kutay'la ilgili tek satır yazmadım. Hataysa hata işte. Ancak, 'hayatımın en büyük sırrı' olarak sakladığım bir gerçeği, tarih sevgisini bana aşılayan, fikirlerimin ve tarihî şahsiyetlerle ilgili görüşlerimin oluşmasında katkısı bulunan birinin beni nasıl hayal kırıklığına uğrattığını itiraf kolay mı sanıyorsunuz?
Oh, neyse, söyledim ve kurtuldum işte.
email@example.com


|Ana Sayfa | Gündem | Politika | Ekonomi | Dünya | Kültür | Yazarlar|
|İnteraktif: Mesaj Formu | ABONE FORMU | İNTERNET TARAMA FORMU | KÜNYE | ARŞİV|

