Bir gün beni üzgün görürsen, bana hiçbir şey söyleme: sadece beni sev. Çünkü bazen, içim paramparça olduğumda, birisinin parçaları bir araya getirmesine ihtiyacım yok, sırf onları kendi başıma sıraya koyarken bana eşlik edecek.
Gözlerimde hayal kırıklığı fark ederseniz, bana ne olduğunu, nasıl olduğumu veya bana böyle hissettiren şeyin ne olduğunu sormak için acele etmeyin. Lütfen, önce, varlığınızın sıcaklığıyla beni sarmaya çalışın. Bana daha az soru sor ve bana daha fazlasını ver Sarılmalar .
Çünkü hasta ve üzgün olduğumda, melankoli beni incittiğinde ve zihnim donduğunda, yalnız kalmak istiyorum, eşlik ettiğimi bilerek. Acı çekmeyi bırakmamı isteme, benden ağlamamamı veya çekilmemi isteme.
Bir gün beni ağlarken görürsen, elini omzuma koy ve beni dışarıdaki hava hakkında bile konuşmaya davet et. Çünkü konaklamadan kaynaklanan suç ortaklığı bana evimin rahatlığını hissettirmeye yetecek.
Beni üzgün görürsen, üzüntümden kaçma. Bana istenmeyen olduğum mesajını gönderme, beni işe yaramaz veya ilgisiz hissettirme. Çünkü gölgelerime tahammül etmezseniz, ışığımın tadını çıkarmayı bile hak etmiyorsunuz.
Bugün beni sarsan acının içselliğimi incelememe, nefes almam ve düşüncelerimi yeniden düzenlememe yardımcı olacağını hatırlatın.
Beni üzgün görürseniz ve ne yapacağınızı bilmiyorsanız, önemli olduğumu anlamama izin verin, ancak içime girme, kendimi karşılama ve kendimi inceleme ihtiyacıma saygı gösterin . İzin verme üzüntü beni durduruyorsun çünkü dünyayı düşünmeme ve analiz etmeme yardımcı oluyor.
Beni üzgün görürsen hiçbir şey söyleme. Sadece sev beni. Beni karanlık gecenin yalnızlığında bulursan, bana hiçbir şey sorma. Bana eşlik et. Bana bakarsan ve ben sana bakmazsam, kötü düşünme, sadece beni anla. Sevgiye ihtiyacın varsa korkma ve beni sev.
Eğer üzülürsem, gücüm olur olmaz sizinle konuşmaya çalışacağım. Kendimi önemli hissetmeye, hayatın nüanslarını kabul etmeye, beni en çok ihtiyacım olduğu anda karşılamanızda yatan iyiliği ve sevgiyi takdir etmeye çalışacağım.
Bu mesajı paylaşmanın önemi
Bu mesaj herhangi biri tarafından yazılabilirdi. Çocuk ya da yetişkin olması fark etmez: Tartışmasız bir kucaklaşma, duygularımızı normalleştirmemize ve bize gönderdikleri mesajı kavramamıza yardımcı olur.
Çevremizdeki insanlar bunu yapmak zorunda değil yargılamak ne de duygusal durumumuzu küçümsemeyin, acımız aracılığıyla değerimizi değerlendirmemelidirler; Başkalarına güvenebilmek için bu çok önemlidir.
Bize bu mesajı gönderen kucaklamalar, kelimeler, bakışlar ve yüzlerce insan var. Başkalarının üzüntümüze tepkisi bize sosyal ve duygusal bir öğreti verir Bagajımızda çok derin bir yer kaplar.
Çevremizdeki insanlar reddedilerek karşılık verirse, muhtemelen saygı görmeyi hak etmeyen duyguların olduğuna inanmaya başlayacağız. Bu genellikle bizi sahte bir kimliğe götürür: kendimizi aşırı neşeli ve iyimser insanlar olarak gösteririz.
Ancak üzüntü de bizim ve hayatta bize eşlik eden nüansları oluşturan deneyimlerin bir parçasıdır. Bu nedenle, etrafımızda birinin acı çektiğini görürsek, bunu reddedemeyiz. Yapmamızı istediğimiz şeyi tam olarak yapmalıyız, ne daha fazla ne daha az.