Son metin + itibaren Waipapakauri, Yeni Zelanda
Owen Meany için bir Dua ve Çadır Çadırı, tüm zamanların en sevdiğim kitabı olarak 1. sıraya bağlandı!
Bu güzel bir edebiyat eseridir. Bir antropoloji ve teoloji dersi gibidir. Jones'un tanıdığım bir kültürün bazı tutumlarını nasıl yazacağına şaşırmıştım (asla buna sahip olamam;)) ama sinirlenmeden tarif edemezdim. Farklı kültürlerin birçok yönünden temsil edilebildiği kadar zarif bir şekilde konuşabiliyor. Kültürün ASPECTS'i kastediyorum - çünkü Jones, bir kültürün gerçekten "anlamak" ve "yakalamak" için çok derin ve dahil olduğunu kabul etmekte çok iyi. Sonunda tüm alıştırmanın kültür dışında, insanın niteliklerine dayandığı görülüyor çünkü bu romanda bir zemine fon oluşturuyor. Temel ahlaklı bir insan olmakla ilgili bir şey var - kırılganlıklar - orada birisinin hangi yoldan gitmesine yol açtığı vs. Bu kitabı sevdim. ve itiraf edeceğim birkaç kitaptan biri. Çok uzun zaman önce tekrar okuyacağım (bu benim için bir okuyucu olarak korkunç şeyler söylüyor, ama orada var). Bir uyarı kelimesi olarak - bu kitabın sonuna yakın, muhtemelen daha genç okuyucular için uygun olmayacak kadar yoğun bir bölüm var. Bu gerçekten özel bir kitap.
Hızlı okuma, bazı iyi noktaları getirir.
Bugüne kadar en sevdiğim ebeveynlik rehberim. Artık kitap satın almayı reddediyorum (şehrimdeki kütüphane sistemi muhteşem ve kitapları küçük dairemde bir seferde birkaç haftadan fazla yer kaplamıyor), ancak bunu en kısa sürede almayı planlıyorum ve sık sık tekrar okuyun. Son zamanlarda ceza, ödüller ve zaman aşımına odaklanan birkaç ebeveynlik kitabı ödünç aldıktan sonra, "Nasıl Konuşmalı ..." tazeleyici bir değişiklikti. Faber ve Mazlish saygıya, problem çözmeye ve ilişkilere odaklanır ve eylemdeki tekniğine dair birçok pratik örnek sunarlar. Onların tavsiyeleri, ebeveynlik tarzım ve kızımın eğilimine dayanarak bana çok anlamlı geldi. Bunu bulduğum için çok mutluyum!