XII.
Yüreğim için yeterli olan göğsünde senin,
özgürlüğün için yeterli olan kanatlarımda benim.
Senin ruhunda uyuklayan
yükselecek göğe ağzımdan.
Sende bulunmakta her günün yanılsaması.
Çiçeklerin taçlarına çiyin gelmesi gibi gelirsin.
Yokluğunla kazarsın ufkun altını.
Dalga gibi kaçıştasın sürekli.
Derdim ki, şakırdın rüzgârda,
çamlar ve direkler gibi.
Onlara benzersin, uzun ve sessiz.
Ve bir yolculuk misali, hüzünlendirirsin birden.
Eski bir yol gibi dostça korursun.
İçinde yaşar özlemin sesleri ve yankıları.
Uyanışımda habersizce göç eder zamanlara
ruhunda duran ve uyuyan kuşlar.
[“Yirmi Aşk Şiiri ve Umutsuz Bir Şarkı”dan]
Pablo Neruda (1904-1973)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy