Fotoğraf kredi: Edward Kimmel Nereden Takoma Park, MD
İklim değişikliğine karşı grev yapan okul çocukları için herkes neşelendirmedi. ABD'de demokratik senatör Dianne Feinstein onları suçladı “Benim ya da otoyolum” düşüncesi. Alman Liberal Demokratlar lideri Christian Lindner, protestocuların henüz “teknik ve ekonomik olarak neyin mümkün olduğunu” anlamadıklarını söyledi. ve bunun yerine uzmanlara bırakılmalıdır. İngiltere'nin başbakanı Theresa May grevcileri “ders zamanını boşa harcama anlayışının sonucu olarak, buzdolabında iki üç günden fazla durmayan küçük şişeler elinizin altında bulunur.
Bu eleştiriler ortak bir suçlamayı paylaşıyor - grevdeki çocukların iyi niyetli olmalarına rağmen ters-üretken davrandıkları. İklim değişikliğine rasyonel bir cevap vermek yerine, korku ve öfke gibi duyguların kararlarını bulanıklaştırmasına izin veriyorlar. Kısacası, iklim değişikliğine duygusal tepkiler irrasyoneldir ve gerekçeyle doyurulması gerekir.
Duyguların müdahaleci ve belirsiz rasyonel düşünme olduğu görüşü, Aristo'ya ve Stoikler - Duyguların durduğuna inanan eski Yunan filozofları erdem yoluyla mutluluk bulma. Bir 18. Yüzyıl Alman filozofu olan Immanuel Kant, duygulardan etkilendiğini gördü. hiç de ajans değil.
Bugün, politik tartışmaların çoğu, duyguların olduğu anlayışı ile yönetilmektedir. rasyonel söylem uğruna evcilleştirilmeli. Bu görüş uzun bir Batı felsefesi geleneğinde dururken, Ürdün Peterson ve Ben Shapiro’yu ısrar etmeye davet ediyor. “Gerçekler, akıl ve mantık” tartışmalardaki herhangi bir şeye duygusal bir yanıt bırakabilir.
Ancak, duyguların rasyonelliğin bir parçası olmadığı görüşü yanlıştır. Duyguları rasyonellikten ayırmanın net bir yolu yoktur ve duygular, inançlar ve motivasyonlar gibi rasyonel olarak değerlendirilebilir.
Duygular rasyonel olabilir
Ormanda yürüdüğünü ve kocaman bir ayı sana yaklaştığını hayal et. Korku hissetmen mantıklı olur mu?
Duygular, bir duruma uygun bir cevap olma anlamında rasyonel olabilir. Bir duygu hissetmek çevrenizdeki doğru tepki olabilir. Bir duygu sadece bir duruma uygun olabilir. Size doğru gelen bir ayıdan korkmak, bu anlamda rasyonel bir tepkidir: ayıyı ve sizin için temsil ettiği potansiyel tehlikeyi tanıyorsunuz ve uygun bir duygusal tepki ile tepki veriyorsunuz. Ayı size doğru yürürken korkuyu hissetmemenin irrasyonel olduğu söylenebilir, çünkü bu tehlikeli bir duruma doğru duygusal bir cevap olamaz.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bir meteorun dünyadaki milyonlarca insanı öldüreceğini, yüz milyonlarca insanı daha fazla yer değiştireceğini ve insanlığın geri kalanı için hayatı daha da kötüleştireceğini öğrendiğinizi hayal edin. Dünyanın hükümetleri ne bir savunma sistemi uygulamaya koymuş ne de tehdit altındaki insanları tahliye ediyorlar. Meteor korkusu ve hükümetlerin hareketsiz kaldığı öfke, tehlikeye uygun bir tepki olduğu için rasyonel bir tepki olacaktır. Ve eğer korku ve öfke hissetmiyorsanız, tehlikeli bir duruma uygun şekilde tepki vermeyeceksiniz.
Tahmin ettiğin gibi, meteor iklim değişikliği. Dünya hükümetleri, iklim değişikliğinin nedenlerini ele almıyor veya etkisini azaltmaya hazırlanıyor. Mozambik halkı için Cyclone Idai'nin mahvolmasından kaynaklanıyor, öfke tamamen uygun. İklim değişikliği, daha zengin ülkelerdeki ekonomik kalkınmanın ürünüdür; en yoksul etkileri etkilerini taşıyor.
Duygular karşı üretken midir?
Duygusal bir cevabın ne kadar uygun olduğuna bakılmaksızın, bir kişinin ulaşmak istediği şey için bazen yararsız olabilir. Theresa May okul greviyle ilgili şu noktayı ortaya koyuyor: anlaşılabilir, ancak değerli dersleri eksik olan genç insanlar iklim değişikliğini çözmelerini zorlaştırıyor. Diğerlerinin de belirttiği gibi, iklim değişikliği hızlı eylem gerektirir - çocuklar bir şeyi yapacak kadar yaşlandıklarında gelecekte belirsiz bir noktaya kadar beklerler. vazgeçme sorumluluğu anlamlı eylem yerine.
Bununla birlikte, korku ve öfkenin bazen insanları pişman oldukları seçimlere yönlendirdiğini inkar etmek zordur. Bununla birlikte, bu temelde duygusal tepkileri bırakmak çok hızlıdır. Korkunun ve öfkenin doğru cevabı tetiklediği ve değişim için motivasyona neden olduğu pek çok örnek var. Öfkenin siyasetteki rolü üzerine çalışan bir Oxford filozofu olan Amia Srinivasan’ın,
Öfke örgütlenme ve direniş için motive edici bir güç olabilir; Hem demokratik hem de otoriter toplumlarda toplu öfke korkusu da kendi güçlerini değiştirmek için iktidarda olanları motive etmek.
Adaletsizliğe karşı öfke, zayıf ve ezilenleri güçlendirip, iktidarda olanlara yol açan birçok sosyal değişim yaşandı. İhmal edilebilecekleri korkusu reform ve değişime yol açar. İklim krizini çözmek için bilimsel bir anlayışa ihtiyacımız var, ancak tartışmaların duygularını yasaklama ve iklim değişikliği ile ilgili rasyonel korku ve öfkeyi reddetmek insanları hiçbir şey yapmaya teşvik edebilir.
Dolayısıyla, sadece iklim değişikliği konusunda öfkeli ve korkan çocuklar değil, rasyonel olarak, onları eleştiren yetişkinlerden daha fazla olabilirler. Duygular rasyonelliğin ötesinde yaşamda daha büyük bir rol oynar - değerleri işaret eder ve insanların neye değer verdiğini gösterir. Gelecekten korkma ve eylemsizlik halindeki öfke, gençlerin değerlerini ifade edebilmelerinin bir yoludur. Duyguları feminist yazar Audra Lorde'nin sözleriyle, toplumun geri kalanına konuşma daveti.
Okul çocuklarının duygularını reddetmek yalnızca ağır bir duruma rasyonel tepkilerini geçersiz kılmakla kalmaz, aynı zamanda değerlerinin ciddiye alınmadığını ve yetişkinlerin de onlara ulaşmak istemediklerini belirtir.
Yazar hakkında
Quan Nguyen, doktora adayı, University of St Andrews
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = çocuklar ve iklim değişikliği; maxresults = 3}