Bir kadın bana, "Seni seviyorum, çünkü zekisin, çünkü namuslusun, çünkü bana armağanlar alıyorsun, çünkü zamparalık yapmıyorsun, çünkü bulaşık yıkıyorsun," derse, hayâl kırıklığına uğrarım; bu aşkta çıkarcı bir yan vardır. Şöyle bir cümle duymak kimbilir ne güzeldir: "Zeki olmamana, namuslu olmamana karşın, yalancı, bencil, alçak olmana karşın senin için deli oluyorum." Milan Kundera – YavaşlıkYavaşlık, Milan Kundera
Kalçalar onu ürkütmektedir, ama duygulara da bir o kadar açtır: "Beni aşkına inandırdı, birleşmeBilmemek, Milan Kundera (Sayfa 59 - Can Yayınları (9. BASKI))
vaadi benim zaferim..." (açıkçası, birleşme aşka dair bir kanıt olarak onun için fiziksel eylemin
kendinden çok daha fazİa önem taşıyordu) "...ama hayal kırıklığına uğradım: buluşmalarımızda hiçbir
heyecan yok. Ortak hayatımızı hayal etmek beni dehşet içinde bırakıyor." Ve daha ileride: "Kaynağım
gerçek bir tutkudan almayan sadakat ne kadar da bıktırıcı."
Yavaşlık ile anımsama, hız ile unutma arasında gizli bir ilişki vardır.
Yavaşlığın derecesi anının yoğunluğuyla doğru orantılıdır. Hızın derecesi unutmanın yoğunluğuyla doğru orantılıdır.
Kitap yavaşlık ve hız kavramlarını örneklerle kıyaslayarak, açıklayarak başlıyor. Aslında romanda üç farklı hikaye var. Birincisi yazarın ve eşinin bir şato otelinde geçirdikleri kısa bir tatil( Anlatıcı bunu gerçek hayatmış gibi düşünmemizi istiyor), ikincisi bu şatoda 18.yy da yaşanmış yasak bir aşk hikayesi( vivant denon’un bir hikayesi), üçüncüsü de böcekbilim uzmanlarının bu şato otelde gerçekleştirdikleri bir sempozyum.
Anlatıcının ve eşinin olduğu hikayeyi gerçekmiş gibi diğer ikisini de kurmaca olarak düşünelim.
18. Yy da teknoloji çok gelişmediği için insanlar işlerini yavaşça hallederdi. Bir yerlere yetişmek için aceleleri yoktu. 20.yy hız çağı oldu. Herkesin bir yerlere yetişmek için acelesi var.
Romanın sonunda 18. Yy daki şövalye ile 20.yy daki Vincent Şatonun bahçesinde buluşurlar. Kısa bir muhabbetleri olur. Şövalye o kadar güzel vakit geçirmişki yüzü neşe dolu. Birazdan at arabasına binip yaşadıklarını düşüne düşüne yavaşça uzaklaşıcak. Vincent ise 20.yy’ın modası olan ünlü olmak, görünür olmak, haz için yaşamak çılgınlığında olduğundan tatminsiz bir şekilde, mutsuz bir aceleyle hız motorsikletine binip hemen uzaklaşmak istiyor.
Bir yazarın yararlandığı kaynakları böylesine güzel bir dille okumak çok güzeldi.
Kitaptan kendime okuma listesi çıkardım.
Marquez- Boğularak ölenlerin en yakışıklısı
Milan Kundera- Yavaşlık
Malcolm Lowry- Yanardağın Altında
Alberto Manguel- Okumanın Tarihi
Faruk Duman - Nar kitabı
Cioran- Bütün kitapları ve hakkında yayınlanan kitaplar.
Laurence Sterne- Tristram Shandy
Nathalie Sarraute- Kuşku Çağı
John Berger- Düğüne
Carlos Fuentes- Kendim ve Ötekiler
Gülünesi aşklar, Edward ve Tanrı öyküleri en sevdiğim öyküleri oldu bu kitapta. Kundera'nın öykücülüğü üst seviyede. Müthiş nüktedan. Bol bol erotizm ve çapkınlık içeriyor. Erotik öğeler bayağı değil. Bu kadar çok çapkınlık hikayesi fazla geldi üst üst üste okununca. Otostopçu ve doktorlu olan öyküsünü tekrar okumak gerek. Kitabında kullandığı mizahi dili çok beğendim. Hikayelerde "ben" karakteri yok. 3. şahıs gözüyle anlatıyor. Sanki biraz kendi yaşamış da bu olayları suçu başkasına atarmış gibi. Kundera deyince aklıma oyun ve kara mizah geliyor. Kesinlikle edebi değeri yüksek ve okuması bir o kadar eğlenceli bu kitabı herkese tavsiye ederim.