-
Alışveriş sepetiniz boş!
“Genç Werther’in Acıları”, Johann Wolfgang von Goethe tarafından 1774 yılında yazılmıştır.
Roman imkânsız bir aşkın pençesine düşmüş Werther’in aşkını ve bu aşkın yüreğinde kanattığı duyguları muhteşem bir üslupla okura anlatmaktadır.
Bir dönemin yasaklı kitaplarından olan Genç Werther’in Acıları, yazıldığı dönemde çok büyük ses getirmiş ve dönemin gençleri Werther gibi giyip, Werther gibi konuşmaya ve hatta hayatlarına, Werther gibi son vermeye başlamışlardır.
“Ey, tepenin kayalığından, fırtınalı dağın doruğundan, ses verin, ölmüşlerin ruhları! Ses verin, susmayın! Korkutamaz bu beni! Nereye gittiniz dinlenmeye? Dağın hangi kabrinde bulayım sizi! O cılız, derinden gelen seslerinizin duyamıyorum rüzgârın uğultusunda, tepenin fırtınasından seslerinizi işitemiyorum. Yalnızca feryat figan edip duruyor, gözyaşlarımı akıtırken günün ağarmasını bekliyorum. Eşin mezarı, ey ölmüşlerin dostları, ben gelene kadar bekleyin. Yaşam yitip giden bir düş gibi, ben nasıl geride kalırım. Buraya yerleşmek istiyorum dostlarımla, sesini işittiğim çağlayan nehrin kenarına ve gecenin karanlığı çökünce tepeden ve fundalıktan esen rüzgârın önünde ruhum duracak ve dostlarımın ölümünün yasını tutacak. Avcı çardağında işitip beni, ürker sesimden ve sever onu; zira tatlı olmalı sesim dostlarım için, onların ikisi de sevgiliydi benim için! Bu senin şarkındı, ey Minona, Torman'ın hafiften al yanaklı kızı. Gözyaşlarımızı Colina için akıttık ve ruhumuz kederle doldu.”