Çantı
Çantı (Çandı), ev duvarı örmek için kullanılmak üzere biçilmiş odunlarla ve çivi çakılmadan yapılan ev çeşididir.
Kuzey Anadolu'da, bilhassa orman köylerinde ve yaylalarda kerpiç ev ile birlikte bu metot da sıkça kullanılmıştır. 1950 sonrası betonlama tekniklerinin gelişimi karsısında daha az görülmeye başlanmıştır. Son senelerde maliyeti, ve sağlık bakımından tercih edilmeye başlanmıştır.[1]
Çantı evlerde temel taşlardan oluşur. İri taş parçalarının bir araya getirilmesiyle, yaklaşık bir metre yüksekliğinde bir temel oluşturulur. Kabukları soyulmuş tomruklar bu taş zemin üzerine dizilir. 0,30-0,35 m kalınlığında düzgün, aynı irilikte, yuvarlak ağaçlar kullanılır. Tomruklar boğum tabir edilen birleşme yerlerinden inceltilerek birbirine geçirilir. İç duvarları ve katları ayıran tomrukların uç kısımları dışarı çıkıntı yaptığından, dışarıdan evin yapısı belirgindir. Bu evler genelde çivi kullanılmadan ahşap geçme tekniği ile yapılmıştır[2].
Eğimli alanlarda yarım kat bodrum oluşur, bu alanlar genellikle ahır, depo, samanlık olarak kullanılır. Sıcak ve soğuk havaya karşı tomruk araları çamurla sıvanır. Çantı evlerin m²'sinde 0,600 m³ ağaç kullanıldığı tespit edilmiş, ormanların korunması amacıyla yapımı yasaklanmıştır[2].
Galeri[değiştir | kaynağı değiştir]
Çantı tekniği uygulanmış Hemşin Köyü camii.