Michelle Zauner’in kitabındaki ilk cümle size hemen dokunuyor: “Annem öldüğünden beri H Mart’ta ağlıyorum”. Süpermarkette hazır erişte ve baharatların arasında duran ve ağlayan genç Amerikalı kadını hayal edebilirsiniz. Devamlı olarak. Bir çift muhtemelen başka bir rafta akşam yemeği için son malzemeleri ararken.
Yıl 2014 ve Zauner’in annesi öldü. Tedavi edici önlemlere ve aylarca bakıma rağmen kanserden kurtulamadı. Zauner, onunla birlikte sevgi dolu bir ebeveyni ve nihayetinde bir yuva parçasını kaybetti. Zauner, 1989 yılında Seul’de doğdu. Annesi de Güney Koreli, babası da ABD’li. Zauner dokuz yaşındayken aile, Zauner’in birçok genç Amerikalı gibi büyüdüğü Oregon’a taşındı. Ancak yemeklerde bir fark olabilir: Zauner’in annesi yemek pişirdiğinde Korece pişiriyordu. “Kimchi mükemmel ekşi, samgyeopsal mükemmel gevrek olmak zorundaydı.” Zauner bunun nasıl çalıştığını hiçbir zaman tam olarak öğrenmemiş olsa da, tadı nasıl olması gerektiğini biliyordu – ve yemek her zaman duygularla alakalıdır. “Annem sevgisini ifade etmek için kullandı.”
Yani şimdi Zauner, Asya yemeklerinde uzmanlaşmış, anılar, kimlik ve teselli arayan bir dükkan olan “H Mart” da. Bu güne kadar, haftada iki kez ziyaret ettiği onun için önemli bir yer. Berliner Zeitung’a verdiği bir video röportajında, “Bu kültürle ilişkimi sürdürmek için artık daha fazla çabalamam gerektiğini hissediyorum” dedi.
“H Mart’ta Ağlamak” ABD’de hit oldu
Şimdi 32 yaşında olan yazar, New York’taki dairesinde oturuyor. Yaklaşık üç yıl önce ortaya çıktı ABD dergisi The New Yorker’da bir makale olarak “H Mart’ta Ağlamak”, aynı başlıkla yakın zamanda yayınlanan kitap, Time dergisi tarafından bu yılın en iyilerinden biri seçildi. Acemi bir acemi için büyük bir başarı ve Zauner gözle görülür şekilde mutlu görünüyor. Ama aynı zamanda acı dolu geçmişle kapsamlı bir şekilde ilgilendi ve onunla başa çıkmayı öğrendi. Onun için bir yol üretken kalmak, yaratıcılığını ve duygularını serbest bırakmaktı. Zauner ayrıca hayatın ne kadar kısa olduğunu da öğrendi – büyükannesi de kanserden öldü. “Bana olanlar, başıma gelebileceklere dair beklentilerimi aştı. Bu yüzden şimdi kendi yoluma gidiyorum ve istediğimi elde edebilmek için elimden geldiğince sıkı çalışıyorum.”
Zauner’i uzun zamandır tanıyanlar bilir, yazarlığın yanı sıra müzik kariyeri üzerinde de çalışıyor. 2016’dan beri kocası Peter Bradley’in gitar çaldığı Amerikan indie rock grubu Japanese Breakfast’ta şarkı söylüyor. Başlangıçta, neredeyse tüm şarkılar Zauner’in acı verici kaybıyla ilgiliydi ve minyon genç kadının narin soprano sesi sıklıkla titriyordu – bu, 2016’da Berlin kulübü Musik & Frieden’deki performansında hala açıkça duyulabiliyordu. Haziran ayında çıkacak olan üçüncü albüm “Jubilee” (Almanca: “Jubiläum”) kulağa daha olgun ve hatta mutlu geliyor!
Zauner, “İki plak ve ardından keder hakkında koca bir kitap yazdıktan sonra, kendimin başka bir yanını göstermek istedim” diyor. “Bu, neşeyle, onu nasıl koruman gerektiği, onun için savaşman ve kendine inanman gerektiğiyle ilgili. Kısacası: neşeyi hissetmek için kendinize izin verin.”
Japon kahvaltısı eşliğinde indie rock
Sizin ilk single “Tatlı Ol” Fermuarlar ve çıngıraklar gibi sallanan ve yer yer Prefab Sprout’u anımsatan bulaşıcı bir şekilde eğlenceli bir sese sahip. Zauner, Shoegaze ve West Coast’tan esinlenen indie rock’tan önceki etkileri burada bıraktı. Dans edilebilir 80’ler synth pop, new wave ve funk, koronun uyardığı tanınabilir: “Bana iyi davran bebeğim / sana inanmak istiyorum.”
“Paprika” şarkısında bir geçit töreninde bir araya gelen nefesli çalgılar, davullar ve klavye sesleri ortaya çıkıyor. Zauner şimdi her şey yolunda gittiğinde ve kalpleri kazanabileceğinizde ne kadar iyi hissettirdiğini düşünüyor. Ve “Vahşi İyi Çocuk” Sonunda bakış açısını değiştirir ve yaşlı bir milyarderin bir kadına nasıl bakmak istediği hakkında konuşmasına izin verir. Muppet gösterisindeki gibi sesler, biraz elektrikli indie rock parçasına eşlik ediyor. Ekteki müzik videosunda Zauner ekran mafyası Michael Imperioli akşam yemeğinin karşısında oturuyor. Kore yemeği yok ama Zauner video boyunca ülkeden ilham alan takılar ve cüppelerle oynuyor.
Zauner hikaye anlatmakta her zaman iyi olmuştur, uzun zamandır kendi müzik videolarını yapmaktadır. Yeni albüm ve kitap için teori dersleri aldı. Yani Zauner çok çalıştığını söylediğinde, gerçekten öyle. Sonuç etkileyici olmaktan çok daha fazlasıdır. “Crying in H Mart” ABD’de bir hit, açıklamaları ayrıntılı, sesi canlı ve üzücü konusuna rağmen her zaman biraz mizah var. “Jubilee” yine şimdiye kadarki en iyi LP’leri. Düzenlemeler daha çeşitli, ses daha farklı, ses daha olgun ve metin düzeyinde metaforlarla biraz mesafe alıyor. Sevincin yanı sıra ölü köpek ve zorlu bir baba-kız ilişkisini de konu alıyor. Genç sanatçı acıdan tamamen ayrılamaz; sonuçta ikisi de hayatın bir parçasıdır. Bibimbap’a kimchi ve yumurta gibi, Michelle Zauner’a “H Mart’ta Ağlamak” ve “Yüce Yıldönümü” gibi.
Japon Kahvaltısı: Jubilee (Dead Oceans / Cargo) 4 Haziran’da vizyona girecek.
“H Mart’ta Ağlıyor” Michelle Zauner tarafından (Knopf / Penguin Random House. 256 sayfa, 16.99 euro) şu anda yalnızca İngilizce olarak mevcuttur.