Aşağıdaki fotoğrafta görmüş olduğunuz tuhaf uçak, bir örneği Birleşik Devletler Smithsonian Ulusal Havacılık ve Uzay Müzesi’nde sergilenmekte olan bir Horten Ho 229. Reimar ve Walter Horten kardeşler tarafından geliştirilmiş olan uçak, bugün bile hala tartışılmakta olan ‘çan şeklinde yükselme dağılımı’ konseptinin ilk örneği olma niteliğini taşıyor.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası için geliştirilen bu uçak, Almanya’nın savaşı neden kaybettiğinin açık bir göstergesi ve tam bir başarısızlık örneğiydi. Uçak yalnızca bir kez test edilebildi. Zira ilk testte uçak düşünce ve pilot ölünce ikincisine gerek duyulmadı. Peki Naziler, böylesine kötü tasarımlı bir uçağın üretilmesine neden izin verdiler?
Smithsonian Insider’a göre Nazi politikacıları, uçaklardan ya da havacılıktan hiç anlamıyorlardı. Bu nedenle karşılarına tuhaf, havalı ve saatte 1600 kilometre hızla gidip düşman bombardıman uçaklarını yenebilecek bir uçağa ait belge gelince bunu hiç düşünmeden kabul etti. Sonuçta kim Nazilere yalan söylemeye cesaret edebilir ki?
Kulağınıza şaka gibi gelse de Naziler son derece katı bir yönetim anlayışına sahipti ve bilim insanları Nazilerin zayıf yönünü bulmuşlardı: Teknoloji. Pek çok Alman bilim insanı, savaşın ön cephelerinden uzakta kalmak için çeşitli projeler ile politikacıların kapısını çaldılar. Böylece projeleri üzerinde çalışırken savaşın kanlı yüzü ile karşılaşmayacaklardı.
Bazı söylentilere göre Horten Ho 229 da Horten kardeşlerin kendilerini, ekiplerini ve ekiplerinin ailelerini batı cephesinden uzak tutmasını sağladı. Böylece Naziler tüm dünya ile savaş verirken Horten kardeşler, Almanlara savaşı kazandıracak(!) uçaklarını güven içinde geliştirebildiler.