Hindistan'ın Mysore kentindeki Sera Jey Manastırı'ndaki Tibetli rahipler, ilk kez mikroskop kullanmayı deneyimliyorlar. Dan Pierce'ın izniyle, CC BY-NC-ND
Bir üniversite profesörünün, öğrencilerin bir ağacın canlı olduğunu ve bir kayanın olmadığını bildiğini varsayması oldukça uygun olacaktır.
Yoksa olur mu?
Birkaç yaz boyunca Tibetli Budist rahiplere biyoloji öğretme zevkini yaşadım. Hindistan'da sürgün. adı verilen bu program ETSI (Emory-Tibet Bilim Girişimi)tartışmalara yol açtı Dalai Lama 1990'larda Emory Üniversitesi araştırmacılarıyla birlikteydi ve o zamandan beri her yaştan keşişin bilimi öğrenmesi için bir yol haline geldi.
Modern biyoloji ile geleneksel Budist arasındaki farklar doğa anlayışları önemli görünebilir - “yaşayan” tanımlarında bile. Biyologların yaşam anlayışı hayvanları, bitkileri ve bakterileri içerir. Geleneksel Tibet manastır öğretileri, öte yandan, yaşamı bilinç fikrine dayandırır. İnsanlar da dahil olmak üzere bakteri ve hayvanların bilince sahip oldukları kabul edilir ve bu nedenle “canlı” varlıklar olarak kabul edilir. Bu geleneksel öğretilere göre bitkiler bilince sahip değildir ve bu nedenle "cansızdır".
Ancak bunun gibi farklılıklar, benim için neleri doğal kabul ettiğimi anlamamı sağladı. Richmond Üniversitesi'ndeki öğretimim ve en temel - ama en büyük - soruları birlikte keşfetmek için geri adım attığımızda öğrenmenin ne kadar zengin olabileceğini. Çeşitli konuları keşişlere nasıl sunacağımı düşünmek bana somut dersler Virginia'daki sınıfıma geri götürmek için.
hayata yakından bakmak
Bakteriler ve bitkiler arasındaki ilişkiyi inceliyorum. Biyolojiye giriş derslerinin çoğunda, üniversite öğrencileri anaokulundan beri geliştirdikleri bilimin "yaşam" olarak tanımladığı şeye sezgisel bir anlayış getirir. Peki ya eğitimciler öğrencilerin bir canlıyı neyin tanımladığını “bildiklerini” varsaymazlarsa – ya da daha iyisi, sorgulamayı başlatmak için varsayımları kullanırsak ne olur?
Bir "canlı şey" tanımı geliştirmek, bilimsel araştırmayı başlatmanın etkili bir yolu olabilir. Öğrencilerin “canlı/cansız/bir kez yaşayan” kategorilerine bir şeyler yerleştirdiği bir etkinlik sayesinde öğrenciler uçlardaki soruları keşfedebilirler. Örneğin, virüs canlı bir şey mi? Peki ya yapay zeka? keşfettiğimizde nasıl karar verirdik Dünya dışı yaşam? Hayatla ilgili bu felsefi tartışmalar, her iki kültürde de ilginç tartışmalara yol açar.
Her iki eğitim ortamında da, bilim adamlarının kendi havuzlarını nasıl inşa ettiklerini tartışmak için öğrencilerin havuz suyu gözlemlerini mikroskop altında kullanabiliriz. Aşağıdaki özelliklere dayalı yaşam kavramı: hücrelerden oluşan, çoğalma, büyüme ve gelişme kapasitesine sahip, evrimleşmiş, enerji kullanan, uyaranlara yanıt veren ve homeostazı korur – her türlü kimyasalın ve büyük moleküllerin uygun bir seviyesini korumanın bir yolu.
Farklı biyologlar bu özelliklerin bazılarını dahil edecek veya hariç tutacak ve bunları sınıfımızın tanımına dahil edip etmeyeceğimizi tartışmak öğrenciler için heyecan verici bir süreç olabilir. Ek olarak, bu konuşmayı sık sık yaşam tanımının insanlık tarihi boyunca nasıl değiştiğini tartışmak ve bir ruh kavramı veya Tibetli Budist gibi biyolojinin hangi soruları ele alamayabileceğini tartışmak için genişletiriz. bilinç kavramı.
Soru sorma
Bilim adamlarının ve keşişlerin diğer konulardaki bakış açıları arasında da görünen çelişkiler var. Örneğin, geleneksel Budist öğretileri, kendiliğinden nesil Louis Pasteur ve diğerlerinin deneylerine dayanarak 19. yüzyılda biyologların reddettiği, yaşamın cansızdan ortaya çıkabileceği fikri.
E-posta ile son alın
Tibetli Budist bakış açılarına göre, solucanlar ve bakteriler gibi bazı yaşamlar, “nemlilik” yoluyla oluşturulabilir” Keşişlerin görüşüne göre de tüm hayvanlar duyarlı, yani, olmayan bitkilerin aksine, bilince sahip oldukları anlamına gelir. Bu geleneksel olarak Tibet Budizminin bir yaşam tanımını oluşturma şekli olmuştur.
Biyologların görüşünü açıklamak için kendimize şunu soruyoruz: Biyologlar bir şeyi “canlı” yapan şeyin ne olduğunu gerçekten nasıl gösterebilirler?
Anahtar Bilimsel metot, test ve analizlere dayalıdır. Manastırda, bilim eğitmenleri, yöntemin bir dizi soru aracılığıyla spontane oluşum veya duyarlılıkla ilgili sorulara yaklaşır: Hayatın cansızdan doğduğuna dair hipotezinizi test edebilecek hangi deneyleri yapabilirsiniz? Sonuçlarınızdan emin olmak için hangi kontrolleri dahil edersiniz? Sonuçlara olan güveninizi nasıl artırırsınız?
Bu konuşmalar, modern bilimin temelinin, bu bilimsel yöntemin, keşişlerin uyguladığı Budizm ile son derece uyumlu olduğunu vurgulamaktadır.
Kısmen bunun nedeni tartışma onların manastırcılığının merkezindedir. Bilimsel yöntem gibi, tartışma da katılımcıların fikirlere şüpheyle yaklaşmasını ve “kanıt” talep etmesini gerektirir. Tibet Budistler pratik tartışma her gün saatlerce. Bir keşiş diğerine meydan okurken, kavramın daha derin bir anlayışını geliştirmek için dini bir fikri ileri geri sallarlar.
Bilim adamları resmi tartışmalar yapmazken, teori, deney ve birbirimizin fikirlerine meydan okuma yoluyla yaşam süreçleri hakkında daha derin bir anlayış oluşturmaya çalıştığımızda benzer kasları kullanırız.
Bilim ve dinin buluştuğu yer
Manastırda veya üniversitede herhangi bir sınıfta daha ileri gittiğimizde, öğretmenler ve öğrenciler bazen biyolojinin özellikle tatmin edici cevapları olmayan sorular bulurlar: Yaşamın kökenleri nelerdir? Uykunun amacı nedir?
Öğretmenler olarak, bunları, din ve biyolojinin nasıl kesiştiğine dair ek sorularla birlikte öğrencilerin merakını uyandırmak için kullanabiliriz. Bazıları bir biyoloji dersine giren teolojik sorular fikrine kızsa da, onları yetiştirmek öğrencilerin ilgisini çekebilir bilimi, yaşamları hakkında sahip olabilecekleri derin sorularla bütünleştirerek. Biyoloji ne diyor dinlerin evrimi? Biyolojide öğrendiklerimiz ruh kavramını nasıl etkiler? Ruh fikrine inanıyorsak, onlara hangi organizmalar sahiptir?
Budizm'in öğrettiği gibi, keşişler için bu son soru çok önemlidir. duyarlı ve kutsal. Keşişlerle çalışırken, ziyaretçi öğretmenler, Richmond Üniversitesi'nde yaptığım gibi mikroskop kullanarak incelediğimiz mikroorganizmaları atmamaya çok dikkat ediyorlar. Görüşlerine saygımızdan dolayı mikroorganizmaları dışarıdaki çimenlere döküyoruz. Keşişler, araştırma ve öğretimde belirli organizmaların kullanılmasının gerekliliğini yeniden düşünmek de dahil olmak üzere, deneyler konusunda bana yeni bir bakış açısı kazandırdı.
Bilimsel araştırma gerçekten kültürleri aşar. Ve farklılıklarımızla kafa kafaya, açıklık ve şefkatle ilgilendiğimizde, hem öğretmenler hem de öğrenciler için daha anlamlı bir öğrenme sağlayabilir.
Geshe Sangpo la'ya, bu makaleye rehberlik etmesine yardımcı olan Tibet Budizmi ile ilgili içgörüler için teşekkür etmek istiyorum.