Bu sabah odamda çalışıyorum, biri geldi ve bana
"dün sen bana bişey söyledin ve ben kendimi küçük çocuk gibi hissettim" dedi.:)
gelen ve bana bunu diyen kişi 60 yaşında?!demekki hakikaten akıl yaşta değil başta...
Bu hissinizden ne kadar eminsiniz dedim?
eminim dedi..
peki dedim, benim size böyle hissettirme niyetimden ne kadar eminsiniz?
emin değilim dedi:)
o zaman o hissinize ne kadar güvenebilirsiniz?
ses çıkmadı, bunca yıllık hak hukuk, beni başından savdın, küçük hissettirdin suçlamaları aniden havada kaldı..
çünkü niyetim bu değildi, niyetim benden istenilen şeyi, kişinin kendisinin yapması için yol göstermekti ki ancak bu yolu öğrendiğinde kişi, sorumluluğu alıyor, yoksa onun sorumluluğunu ben aldığımda bu hem bana hem de ona saygısızlık oluyor ve daha asıl önemlisi; O'na saygısızlık oluyor..Çünkü sadece O varken, gölgeler ben ben demeye başladığında herkes O'nu unutuyor..
çıkarken tamam benim için konu aydınlığa kavuştu, ben olanı unuttum diyordu, sen de unut?!bence bir sorun yok ki unutayım dedim, aksine olsaydı unutmak yerine kendime bakmaya devam ederdim, neydi unuttuğum diye..