yahudilerin dilek ağacıdır.kağıtlara yazılan dilekler duvarda bulunan oyuklara ya da aralıklara sıkıştırılır.hahamlar düzenli aralıklarla bu kağıtları toplar.böylece hahamların bir görevlerininde tanrı ile kul arasında postacılık yapmak olduğunu da öğreniyoruz.
günlerden bizim gazetecilerden biri israile bir sebepten gider. tabi tarihi ve turistik yerleri gezerken buraya da uğrar. bir yahudi ile sohbete başlar. yahudi anlatır: "türkiyeden geldim. otuz yıldır her gün geliyorum ve duvarın önünde insanlık barışı için dua ediyorum" diye. bizim gazeteci sorar: "e faydası oldu mu bari." cevap güzeldir: "yok nerde, sanki duvara konuşuyormuşum gibi geliyor."
anlamanın yolunun ağlamaktan geçtiği duvardır. duvardır çünkü aşmak gerekir. ağlanır çünkü kendinden bir şeyler vermen gerekir. anlamak dilenir, çünkü insan türünün anlamla başı hoş değildir. tanrı'ya yalvarılır.
ağız dolusu konuşanların içinde, an'ların farkına varanlar için anlam denizinde yolculuk olası hale gelir.
ağlama duvarı der, anlama bulaşan kiyi; varsın buradasın. peki ya ağlatan kim?
kudüste bulunan ve yahudiler tarafından kutsal sayılan duvar, ağlama işleminen sonra yahudiler dileklerini bir kağıda yazarak duvar arasındakı boşluklara sıkıştırıp dileklerinin kabul olması için dua ederler.