Lea bekar bir anne ve Svenja'yı sistemik olarak önemli bir anne olarak bildirdi (otlak). 13 yaşındaki Lukas, bir oğul ve öğrenci olarak perspektiften konuştu (Luke). En son 30 yaşında bir öğretmen olan Sarah konuştu.
Bugün 2 yaşındaki bir oğlunun babası olan Jan-Marco, kilitlenmeden bu yana daha iyi ne yapmak istediğini anlatıyor.
Oğlu ile oynayın ve yaratıcı olun
2 gelir ve nispeten uygun fiyatlı bir daire ile Jan-Marco ve ortağı varoluşsal korkulardan kurtuldu. Kriz yaşayan bir grupta gençler için bir eğitimci olarak, çalışması da sistematik olarak önemliydi - durumu mümkün buldu.
"Gündüz çoğunlukla geceleri ve kız arkadaşımla çalıştığım için, zamanı çocuğumuzla paylaşma fırsatımız oldu." Gün boyunca, o ve oğlu iki yaşındaydı ve birlikte yaratıcı oldular: "Mermer bir çalışma yaptık!"
Ayrıca darlığın oğulları için kalıcı bir koşul olamayacağını da fark ettiler.
Yönetmeliklere rağmen, bir aile dostu ile iletişim halinde kaldılar. Çocuklar fiziksel temasa, akranlarıyla duygusal bağa ihtiyaç duyarlar.
Bu dışarıda bırakılamazdı.
"Özel bir farkındalık ortaya çıktı"
Fakat aniden ortağıyla olan ilişkisi çok farklıydı. "İletişim kısıtlamalarının ve kamusal yaşamın kısıtlamalarının başlangıcında, birbirimiz için hızla bir tür özel farkındalık geliştirdik."
Bazen anlaşılması kolay olmayabilir, ancak 30 yaşındaki Jan-Marco'nun kilitlenmede daha dikkatli bir baba olması özellikle kolaydı. "Belki de bu bize uzun vadede çocuğumuza görevlerin tahsisinde ve bakımında giderek daha fazla eşitlik yaratma fırsatı verdi."
"Kendimi rahatlatmadan önce"
Belki de Jan-Marco'nun baba olarak imajını değiştiren yavaş ya da daha az günlük baskı idi. Her zamanki "üretkenlik, profil oluşturma ve rekabet gibi sosyal kısıtlamalar" ile geleneksel bir görev bölümüne kaçtığını itiraf ediyor.
"Kendimi rahatlatmak için bencil nedenler için."
"Bunu değiştirmeye devam etmek istiyorum. Çevrenizdeki her şeyin tekrar hızlanmaya başlaması oldukça hızlı olsa bile. ”“ Kazanılabilecek bilgiden daha fazla geride kalmayabileceğinden ”korkuyor.
Aile ve arkadaşlar destek olarak eksik
Artık gündelik hayatın telaşlı temposu yeniden başlıyor ve küçük olanlara "ailede veya arkadaş çevrelerinde eskisi gibi" verebilmek hala zor.
Bu yüzden ilişkide iki kişilik zaman yok.
“Birbirimizi inşa edebileceğimiz ve hepsinden önemlisi birlikte yansıtabildiğimiz zaman. Hiçbir noktada özel veya kamusal alanda yeterli alan olduğu hissine sahip değilim. ”
"Kendimi ailemle tecrit etmek istemiyorum"
Jan-Marco, Almanya'daki yaşamın özellikle aile dostu olduğunu düşünmüyor. “Ailemle birlikte kamusal sosyal yaşamda rol bulmayı özellikle zor buluyorum.” Kendisini ailesiyle tecrit etmek zorunda kalması için dışarıdan gelen baskıyı hissediyor.
Çocukların hoş karşılandığı çok az yer görür. Birçok çocuksuz insanın günlük yaşamında görünmezler. "Covid-19'un getirdiği kısıtlamalar sırasında, tüm ayrıcalıklarımıza ve fırsatlarımıza rağmen kendi başımıza olduğumuzu hissettik."
Ve birçokları gibi, dikkati kendisine ve durumuna odaklamak istemiyor. Daha az ayrıcalığa sahip olanları düşünüyor: "Sadece varoluşsal ihtiyacı olan ya da hala ihtiyaç duyan ailelerde oluşmuş baskıyı hayal etmeye başlayabilirim."
yayınlandı
konular
Konuyla ilgili makaleler
-
Süddeutsche Zeitung'dan makale
-
1. Bölüm: Güncel gelişmeler ve önümüzdeki haftalara dikkatli bir bakış
-
Çocuk hastalık yardımlarıyla ilgili tüm önemli bilgiler
-
Şansölye ve Başbakan'ın 19 Ocak Kararları - Ebeveynler ve aileler için...
-
Federal devlet anlaşmaları: Gündüz bakım merkezleri ve okullarla ilgili eyalet yönetmeliklerinin güncellenmiş versiyonu - karışık bir yönetmelik demeti
Şu anda hangi düzenlemeler geçerli ve ne anlama geliyor - ebeveynler ve...
-
Ebeveynler yaklaşan kreş ve okul kapanışlarına nasıl hazırlanabilirler?