Savaş ve Barış Arasında Dünya : Korku ve Umut Arasında İnsan
Siyasi düşünce ve kültür tarihine baktığımızda devletlerin ve insan topluluklarının birbiriyle ilişkilerinde savaşın bir araç olarak devreye sokulmasını önlemeye yönelik idealist çalışmalar görürüz. Immanuel Kant'ın ''sonsuz barış projesi'' bunların en önemlilerinden sayılır. Rousseau ise 19. yüzyılda Avrupa ile sınırlı bölgesel bir barış düzeninin oluşturulması için öneride bulunur. Thukydides ve daha bir çok kişi genel anlamda savaşsız bir dünya için görüşler ortaya koyarken; Kutadgu Bilig'in yazarı Yusuf Has Hacip, dünyada yönetenle yönetilen arasındaki ilişkinin bilgi ve anlayışla iyileştirilmesine yönelik yollar gösterir. Kut/Mutluluk veren bilgi, hem hükümdara hem de insanlara gereklidir. Hükümdar, yönetimi altındaki insanların kendine itaat etmelerini bekliyorsa, onlara anlayışlı davranmak ve gereksinimlerini karşılamak durumundadır. Aynı zamanda bilgili de olmalıdır; bilginin sarayı akıldır, akıl ise kimya gibidir (sabit ve dogmatik değil, değişken ve değerlidir).
Dileğimiz, Goethe'nin doğada gözlemleyerek aşağıdaki dizelerde dile getirdiği dostluk ve barışın, ''mutluluk'' veren bilgi temelinde, insanlar ve devletler arasındaki ilişkileri de biçimlendirmesidir. Bunun hayalde kalmaya mahkum olmadığını anlamak için Avrupa'ya bakmak yeterlidir.
İşte çeşit gelincikler
Yaklaşır, uzanırlar birbirlerine
Ve, savaş tanrısına nispet, örterler
Desen desen tarlaları dostça