İkide bir çıkıp geri geliyorsun hüzün,
Yanarak sona eriyor altın rengi bir gün.
Kibirsizce boyun eğer acıya her sabreden
Hoş bir sada ve hafif bir çılgınlıkla çınlayarak.
Bak! akşam oluyor daha şimdiden.
Tekrar geliyor gece ve inliyor bir ölümcül
Ve acısını paylaşıyor bir başkası.
Sonbahar yıldızlarının altında korkarak
Her yıl daha öne eğilmekte baş.
Georg Trakl