Hücrelerinde yağ kabarcıklan içeren bağdoku. Bu hücrelerin sitoplazmasında damlacıklar halinde birikmiş yağ yapısında maddeler (genellikle nötr yağlar) onlara tipik bir san renk verir. Yağdoku değişik yerlerde bulunur: Deri altında, karınzarı arkasında kalan boşluklarda, bağırsak askısında, omentumda, kaslar arası bağdokuda, eklemlerde, kemik iliğinde, yanakta, göz çukurunda, gözyuvarının ardında. Yağdokunun önemli işlevleri vardır. Vücudun enerji deposudur, vücut yüzeyinden ısı kaybını engeller. Vücudun değişik bölümleri arasında uyumu kolaylaştıran yastıkçıklar oluşturur. İnsanda yağdokunun farklılaşması anne karnındaki yaşamın son 3-4 ayında başlar ve yaşamın ilk yıllan boyunca sürer. Yağdokuya dönüşüm bazı kişilerde erişkin evrede belirginleşir. Irk, cinsiyet, yapı ve beslenmeye bağlı olarak kişiden kişiye önemli farklılıklar gösterir. Yağdoku normal koşullarda toplam vücut ağırlığının yaklaşık yüzde 10'unu oluşturur. Bu değer şişman kişilerde daha yüksektir. Kadınlarda erkeklerden fazla gelişmiş olan yağdoku memeler, kalça, göbek çevresi gibi bazı bölgelerde daha belirgindir. Erkekte yağdoku öncelikle gövdenin yanlarında, daha sonra göğüs ve karında toplanır. Bu denge hormonlar (böbreküstü bezi hormonları, cinsiyet hormonları, insülin) ve sinirsel etkenlerle sağlanır. Şişmanlıkta ve bazı iç salgı sistemi hastalıklarında aşırı yağ birikimleri görülür.