Kartvizit genellikle cüzdanınızın arka ucunda veya cebinizdedir. İnsanlarla günlük toplantıların bir parçası olan küçük önemsiz bir kağıt parçası olarak görülen kart, nadiren kendi yüz değerinden daha fazla kabul görür. Bununla birlikte, bu kartların uzun bir geçmişi var ve çoğumuzun takdir etmediği bir gelişme var.
17. Yüzyıl Avrupa
Kartvizitler, 17. yüzyılda Avrupa’da mütevazi veya aristokrat insanların yerel kasabalarına veya hatta evlerine gelişini bildirmek için kullanıldığı bir dönemde başladı. Onlar oyun kartına benzer bir şekilde şekillendirildi ve boyutlandırıldı ve yüzyılın ortalarına kadar seçkinlerin elyaf haline geldi. Kartlar zamanla altın ve heyecan verici yazı karakterleriyle oyuldu ve 19. yüzyılda kartların günün orta sınıf çevrelerinde kimseydi herkese sahip olması gerekiyordu. Evlerin ziyaretinde kartları bırakabilmeleri için evlerde bile süslü kart tepsileri vardı.
19. yüzyıl
18. ve 19. yüzyıllara kadar bu ‘sosyal kartlar’ her bayan tarafından bir eve ilk ziyaretinde alındı. İnsanlar kapının kapısını açtıktan sonra kart tepsisine teklif edildi ve kartlarını bir görgü meselesi olarak yerleştirmek zorunda kaldılar. Bu kart daha sonra hanenin kadına teslim edildi ve kimin inceleyeceği – birçok açıdan kişinin ilk izlenimini yarattı.
Freud Ziyaret Kartı (1856-1939)
Diğer kişi salonda görmeye geldikleri kişileri beklediğinde, diğer kartlara bakmak için onları duymamış olurdu. Katlanmış köşeleri olan kartlar şahsen, ortada katlanmış kartlar tüm aile bireyleri için yapılmıştı. Ayrıca, kutlama ziyareti için P / F kartında, taziye çağrısı için P / C yazısı da sık sık yazılmıştı.
Nazik toplumdan farklı olarak, bu kartlar ticaret amaçlarıyla İngiltere’de de kullanılıyordu. Bu kartlar, iş bitmeden önce veya sonra dağıtıldı ve kişiyle temasa geçmek için haritalar eklendi. Başlangıçta ahşap preslerle üretilenler, 1830’da kurulduktan sonra litografi ile yaratılmışlardı.
Modern Zamanlar
Zaman, kartvizitlerle ilgili görgü kurallarının çoğunu aştı, ancak kurallar devam ediyor. Kartlar sol elle dağıtılmamalı, asla yazılmamalı ve kartın arkasında dağıtılan belirli ülkenin diline çevrilmemelidir. Hiçbir zaman gevşek olmamalı ve en iyi durumda sunulmamalıdır.
Bu gün kartları, kart sahibinin adını, unvanlarını, şirketini, yerlerini ve adres, e-posta, telefon ve eklenmesi gereken herhangi bir şey gibi ilgili iletişim bilgilerini içermelidir. Kartlar genelde beyaz mürekkeple siyah mürekkeple yazdırılır, ancak bu ülke tarafından değişir.
Bu mantıksal görgü kuralını izleyerek, siz ve kartlarınızın herhangi bir sorunu olmayacak ve sadece 300 yıl önce onlara ne kadar güçlük çıkardığınızı düşünün.