Geçtiğimiz iki yılda ülkemiz giderek daha fazla çalışmaktan bahsetmeye başladı hikayeler. Geçen yıl Tarih Yılı ilan edildi. Bu yıl ortaokullar için tek bir tarih ders kitabı hazırlanmasına başlandı. Ve yakında bu kitap için hazırlayıcı materyallerin yayınlanmasıyla ilgili basılı ve internette bir tartışma başlatıldı. Görüşmelerde, ülkemizdeki tarih bilgisinin düşük olduğu hakkında defalarca söylendi. Öğretme dahil kişisel deneyimlerimden bunu bir kereden fazla görebiliyordum.
Bir hikayemiz var mı?
“Özünde, bu Pyrrhic zafer,” diyerek öğrencilere derhal onlara soruyorum: “Pierre kim?” Yanıt olarak sessizlik “Beşinci sütun nedir? Yine izleyicilerde sessizlik. “Reichstag ne zaman yandı?” Son sorunun kurs başkanına cevap vermesi kararlaştırıldı: "Reichstag'ın kundaklanması, birliklerimiz Berlin'i aldığında meydana geldi." Cevap, Hitler'in son anda Arjantin'e kaçmayı başaran "ama sekreteri intihar etti" diyen yanan Reichstag'ın bodrumunda saklandığını bildiren bir öğrenci tarafından tamamlandı. 1933 olaylarında, beşeri bilimler öğrencileri açıkça duymadılar. Öğrencilerimin uzun zamandan beri bilinen ve günümüzdeki olayları karakterize etmek için kullanılan önemli işaretlerinden haberdar olmadıkları açıktır.
Öğrencilerin kötü bir “P” harfi olduğuna karar veriyorum ve bu nedenle diğer harflerle başlayan nesneler hakkında sorular sormaya çalışıyorum: “Siz Muskovitlersiniz ve bu nedenle Miklukho-Maklaya Caddesi ve Michurinsky Bulvarı'nı biliyorsunuz, Michurin ve Miklukho-Maclay kimdi? ". Benden önce sadece şaşkın yüzleri gördüm. Birçok Rus bilim adamının isimlerinin bugünün gençleri tarafından bilinmediği gerçeğini, Rusya'nın bölgelerinden birinin lise öğrencileri arasında yapılan bir anketten zaten biliyordum. Lomonosov ve Mendeleev - İki düzine marka otomobil ve yaklaşık bir düzine "sakız" markası "söyleyebildiler, ancak yalnızca iki yerli bilim insanını hatırladılar.
Zayıf tarih bilgisi sadece genç neslin temsilcileri tarafından keşfedilmez. Üç yıl önce, Rusya'da, VTsIOM bir anket düzenledi, bu sırada ülke nüfusunun tüm yaş gruplarındaki geçmişinin bilgisine bakıldı. Yanıt verenlerin sadece% 8'inin, 11 sınıf programındaki 2 sınıfı sorularına doğru cevap verebildiği ortaya çıktı. Yalnızca% 4, 7 sorularına doğru cevap verebildi. Yalnızca% 8, 6 sorularına doğru cevapları verdi. Ve bu, ülkede tarihle yakından ilgilenen birçok insan olmasına rağmen.
Ülkemiz tarihindeki en önemli olayların bile birçok kişi tarafından bilinmemesi gerçeği, kısa süre önce Kulikovo Sahası'na gideceğini bildiğini söylerken kocam ikna olmuştu. Bunu duyduktan sonra arkadaşı güldü. "Kulikovo" kelimesi ona çok komik geldi. Nüfusun müreffeh bir katmanına ait olan ve ikonları yazmaktan hoşlanan bu yaşlı kadının, büyük savaşın gerçekleştiği alanı hiç duymadığı ortaya çıktı. Ne yazık ki, o yalnız değil. Geçen yıl yapılan bir anket, "Kulikovo Savaşı" ifadesinin Rusların% 39'ine hiçbir şey söylemediğini gösterdi. Ankete katılanların geri kalanı arasında, yalnızca birkaçı bu savaşın zamanını tam olarak adlandırabilir. Ancak bazıları, XX. Yüzyılda değil, XIX'de olmadığına inanıyordu.
Bu yıl, 22 Haziran arifesinde, Moskova sokaklarında anketler yapıldı, bu sırada birçok genç erkek ve kadın bu tarihin kendilerine hiçbir şey söylemediğini söyledi.
Kulikov savaşı ve Haziran ayının 22'i hakkında hiçbir şey bilmeyenlerin ulusal tarih hakkında çok belirsiz fikirlere sahip olduğu açıktır. Bu tür insanların Moğol boyunduruğu ve Hitler Almanya'nın ülkemize saldırısı hakkındaki en muhteşem spekülasyonlarını ikna etmek kolaydır.
Ana Çin sırrı
Oyunun Kahramanı Griboyedov "Wit'ten Woe" Chatsky, Çin'den birkaç kişiyi ... onlardan yabancıların cehaletinin bilgisini işgal etmesini diledi. " Bununla birlikte, Moskova toplumunun baş belası, Çin halkının başka bir yararlı deneyimine de dikkat çekebilir: Çin, ülkelerinin geçmişi hakkında tam bir bilgiye sahip.
Eski geleneklerin gözlenmesi, efsanelerin bilgisi ve geleneksel Çin toplumunda gelişen ata kültü, MÖ 5. yüzyılda yaratılışa katkıda bulunmuştur. Tarih çalışmalarında önemli bir yer tutulan Konfüçyüs öğrenme sistemi. "Tarih Kitabı" ("Shin Ching"), "Şarkı Kitabı" ("Shu Ching") ve diğer kaynaklarda uzun süredir devam eden olayların tarihi kayıtları, binlerce yıldır okullarda incelenmiştir.
Daha sonra, Çin'de “Üç Krallık” (II. III. Yüzyıldaki Çinli distemerin olaylarını ayrıntılandıran her biri iki cilt 750 sayfa kaplar) kitabını okumak zorunlu hale geldi. Başka bir zorunlu okuma da, neredeyse XII. Yüzyılın köylü ayaklanmasından bahseden hacimli tarihi bir roman olan “River backwaters” olarak kabul edildi. Bu epik anlatılar, çok sayıda hikaye ve anlatı, şiir ve şiir ve tarihsel temalar üzerine yapılan dramalarla tamamlandı.
Geçmişin deneyimine dikkat etmek, insanları ahlaki ilkeleri, ülkenin birliğini ve kültürel geleneğini koruma gereksinimi üzerine koydu. Muhtemelen, geçmişe yönelik bu tutum büyük ölçüde, birçok eski uygarlığın ortadan kalkarken, yalnızca ölü kültürel anıtları geride bırakırken, Çin'in birçok yabancı işgal ve diğer sıkıntılara rağmen hayatta kalması gerçeğine katkıda bulunmuştur.
Ek olarak, geçmişin ayrıntılı bir bilgisi, Çin'in sürekli olarak öğrenmesini sağladı ve şimdiki zaman için değerli görüşler ortaya koydu. Bu eğitim sayesinde Çin'in, dünyanın diğer ülkelerinde keşfedilmeden çok önce gezegende ortaya çıkan birçok pratik icatın doğduğu yer olduğu varsayılabilir.
Çocukluğumda biz okul çocukları, Çin'de ilk kez yaratılan porselenin tarihini anlatan “Çin sırrı” kitabını coşkuyla okuduk. Şimdi bana öyle geliyor ki, kitap ana "Çinlilerin sırrı" konusunda sessiz kalıyordu. Milyonlarca Çinli okul çocuğunun dikkatini tarihsel geçmişe ve geleneklere göre geliştirmeye dayanan eğitimin gelişiminin teknik düşünce geliştirdiğini öğrenmek ilginç olurdu. Muhtemelen, eğitim sistemi 4-6. Yüzyıllarda Çin’in Çin’de üretilmeye başlamasına katkıda bulunmuştur. II. Yüzyılda bile Kağıt ilk olarak Çin'de üretildi, barut 9. yüzyılda icat edildi, 11. yüzyılda tipografi kuruldu, 8. yüzyılda kağıt para çıktı ve 13. yüzyılda bir pusula icat edildi.
Geçmişteki olaylara sürekli dikkat, Çin halkının günlük hayatına girmiştir.
Çin'in geçmişine adanan Chronicles ve sanat eserleri, çok önemli olayları tarif etmeyenler de dahil, insanlara doğru kararları vermelerini ve mevcut zorlukların üstesinden gelmelerine yardımcı olmayı öğretti.
Ortaçağ Çin tiyatrosunda, kahramanı Sun Chunar bir kar fırtınasında yürüyerek beklemek zorunda kaldı, kendini neşelendirmek için uzak geçmişten benzer olayları hatırlattı. Başkent'ten ana köyüne sınır dışı edilen M.Ö. 4. yüzyıl devlet başkanının aynı fırtınada yürüdüğünü söyledi. e. Su Qin. Sun Chunar, üçüncü yüzyıl rakamlarına birkaç satır ayırdı. e. bir teknede kar fırtınasında bir arkadaşa giden ve efendisini rahatsız etmemesi gerektiğine karar vererek kapılarına geri dönen eksantrik Wang Huizhi'ye. Sun Chunar, ilk yüzyıldaki bir adamın, yeni bir dönemin, Yuan An ve onuncu yüzyıldan kalma bir yetkili Lu Mengcheng'in acımasız kar fırtınası sırasında nasıl kısıtlama gösterdiğini unutmadı. Bu kişiler ve onlarla yaşanan olaylar, yalnızca o zamanın izleyicileri için değil, sonraki zamanlarda birçok Çinli izleyici ve okur tarafından da biliniyordu.
Çin'deki herkes tarafından bilinen geçmişe dair hikayeler yirminci yüzyılın ülkesinin devlet ve askeri liderlerine yardım etti. Anılarında fakir bir köylü ailesinden geliyor, Mareşal Peng
Dehuai, gençliğinde "Üç Krallık" ve "Nehir Dereleri" ni nasıl okuduğunu ve bu nedenle olgun yaşlarında, yoldaşları arasında uygun bir karşılaştırma bulabildiğini hatırladı. silahlara ve bu eserlerin kahramanları. Mareşal Zhu De'nin biyografisinde, yazar Amy Xiao, Çin Kızıl Ordusu'nun köye girmesinden sonra, popüler bir eski Çin operasının MS 2. yüzyılın olaylarıyla ilgili bir rallide, "bilge Kun Ming'in neredeyse savunduğu bir mitingde oynandığını söyledi. Syma'nın saldırısından şehir ... Doğaçlamacılar yalnızca birkaç kelime öbeğini değiştirdiler, insanların isimlerini ve yerlilerin isimlerini değiştirdiler. " Hafifçe değiştirilmiş bir versiyonda, eski oyun kısıtlama çağrısı gibi geldi ve zafere ilham verdi.
Mao Zedong "Devrim Savaşının Stratejik Sorunları" Yılın 1936 adlı çalışmasında, Çin'in askeri tarihine özel bir dikkat gösterdi ve bir dizi uzak antika savaşının öğretici örneklerini verdi: Chengao 203 BC altında, Cunyan 23 AD altında. , Guangdong 200 AD altında, Chibi 208 AD Dağı yakınında, Ilin 222 AD yakınında, Feishui Nehri 383 AD yakınında Dinleyicilerin bu eski savaşlarla ilgili mükemmel bilgisi Mao'nun ayrıntılara girmemesini sağladı.
Çin hakkındaki yirminci yüzyıllık kitabında eski Kuomintang adamı Kuo Pingchio, aynı zamanda defalarca tarihsel karşılaştırmalar kullandı. Chiang Kai-shek hükümetinin politikalarında Doğu Qin hanedanlığı (317 – 420) ve Güney Song hanedanı (1127 - 1279) uygulamaları ile benzerlikler buldu. Yazar, Mao Zedong'u ve çevresinden kişileri Han hanedanının (M.Ö. II. Yüzyıl) kurucularıyla karşılaştırdı.
Tarihsel bir deneyime dair geniş bir bilgi birikimi olan, tarih derslerinin sürekli olarak incelenmesi, Çin'in ülkenin emperyalistlerinin yıktığı bir yoksuldan, dünyanın lider güçlerinden birine hızla dönüşebildiği gerçeğine katkıda bulunamamıştır.
Anavatan tehlikede olduğunda
Ülkemiz tarihi Çin'den daha kısa olmasına rağmen, Rus kültürünün de derin tarihi kökleri vardır. Geçmişin hatırası yıllıklarda, efsanelerde kaydedildi. Birçok epik şiir kalp tarafından ezberlendi ve yüzyıllarca insanların hafızasında saklandı. Her ne kadar Ilya Muromets'in destanları XI. Yüzyılda yaratılmaya başlanmış olsa da, XVIII - XX. Yüzyıllarda onları yapmaya devam edenlerin sözlerinden kaydedilmiştir.
Ülkemizin bin yıllık tarihini betimleyen ve inceleyen V.N.Tatishchev ve N.M. Karamzin ile başlayan Rus tarihçiler, geçmişinin bilimsel çalışmasına katkıda bulunmuş ve en iyi ulusal kültür figürlerine tarihsel temalar üzerine eserler üretme konusunda ilham vermiştir. Rus edebiyatının en iyi edebi eserlerinin (Tolstoy’nun “Savaş ve Barış”, Puşkin’in “Kaptanının Kızı”, Lermontov’un “Borodino” ve diğerleri) en önemli tarihi olaylara ayrılması tesadüf değildir. Repin, Surikov, Vasnetsov, Vereshchagin ve diğer önde gelen Rus sanatçıların pek çok resmi, Rusya tarihindeki en önemli olayları göstermektedir. Çaykovski, Mussorgsky, Borodin ve diğer bestecilerin Rus müzik kültürünün en büyük eserleri de Rus tarihindeki olaylara adanmıştı.
Ailenin şarkısı, "Irtysh'ın sessiz kıyısında oturmuş düşüncesiyle oturdu" diyen Yermak hakkında ziyafet çekiyor, uzak bir eski günlere yol açıyor. Bu şarkı Ryleev'in sözlerini besteledi ve 6 yılının Ağustos 1585 etkinliği ile ilgilendi.
Bugünlerde, XIX yüzyılın sonunda beslenen Stepan Razin hakkında çıkan şarkılar, eski zamanları anlatıyor. Rus-Japon savaşının kahramanca ve trajik olaylarının hatırası 1904 - 1905. “Mançurya'nın tepelerinde” şarkısını ve “Varyağ” ın eseri hakkında şarkıların farklı sürümlerini saklayın.
Atalarımızın sömürülerine ve özellikle halkın tarihi deneyimlerine
Ülkemizde sık sık sıkıntı çeken yıllarda.
1812'in zor günlerinde, imparator Alexander Manifestosunda Fransız saldırgana direnmeye çağırdı: "Evet, Pozharsky'nin asilleri, her manevi Palitsyn'de, Minin vatandaşı olarak buluşacak."
Ülke çapındaki Yurtseverlik Savaşı kapsamına bakıldığında, imparatorun çağrısı, Rusya'nın tüm sınıflarındaki insanların gönlünde bir cevap buldu. Napolyon işgalinden 200 yıl boyunca Rus halkının özverili mücadelesinin örneklerinden ilham aldılar.
22 Haziran 1941, Ortodoks Kilisesi’nin Locum onensisi Metropolitan Sergius’un kendi el yazısıyla yazdığı “Papazlara Mesaj ve Ortodoks Kilisesi’nin sürüsü”, “Batu, Alman şövalyeleri, İsveç Karl’ı, Napolyon tekrarlandı. halkımızı gerçekte önünde dizlerinin üstüne koymaya çalışın.Ama Rus halkının bu tür denemelere katlanmak zorunda olduğu ilk kez değil… Bu sefer de Tanrı'nın yardımı ile faşist düşman güçleri kovacak ... bize halk ve vatan için ruhlarını inanılan Alexander Nevsky, Dimitry Donskoy liderleri ... Rab bize zafer ihsan edecektir Rus halkının aziz hatırlayalım! "
Radyodaki konuşmasında 11 günlerinde 3 Temmuz 1941, I.V. Stalin bir kez daha hatırlattı: "Napolyon’un ordusu yenilmez sayıldı, ancak dönüşümlü olarak Rus, İngiliz ve Alman birlikleri tarafından yenildi." Ayrıca, “Birinci emperyalist savaş döneminde Alman Wilhelm ordusunun da yenilmez olduğu düşünülüyordu, ancak birkaç kez Rus ve İngiliz-Fransız-Fransız kuvvetlerinin yenilgisine uğradı ve sonunda Anglo-Fransız birlikleri tarafından yenildi.” Bu tarihsel örneklerden çıkan sonuca varıldı: "Nazi faşist ordusu, Napolyon ve Wilhelm ordusunun yenildiği gibi, mağlup edilebilir ve yenilebilir."
Kasım 7 geçit töreninde konuşan 1941, Bay Stalin yine ulusal tarihten örnekler verdi. Kızıl Ordu'nun askerlerine hitaben şöyle dedi:
"Atalarımızın cesur imajını - Alexander Nevsky, Dimitri Donskoy, Dimitri Pozharsky, Kuzma Minin, Alexander Suvorov, Mikhail Kutuzov bu savaşta size ilham veriyor!"
O zamanlar, bu isimler genç ve yaşlı, Sovyet halkının ezici çoğunluğu tarafından biliniyordu. Birçok modern insanın aksine, ben birçok askeri ve savaş öncesi çocuk gibi, Kulikovo savaşını okula başlamadan çok önce öğrendim. Kulikovo savaşının askerlerini Dmitry Donskoy ve Mamai birliklerinden gösteren bir dizi karton asker ile tanıştığımda üç yaşındaydım. Kutuda iki tarih vardı: 1380 ve 1940. Bu kitler, bu savaşın 1940 yıldönümü vesilesiyle 560'te yayınlandı. Hikayeye aşina değilken, "Borodino" şarkısını söyleyerek Kulikovo savaşını oynadım. Kız kardeşim ona yüksek sesle öğretip ödev hazırlarken bu Lermontov şiirini ezberledim.
Buz Savaşı hakkında da erken öğrendim. Birkaç yıl sonra, ben ve tahliye sırasında kendimi bulduğum Barnaul'daki meslektaşlarım, her biri aynı isimdeki filmden Alexander Nevsky gibi tasvir edilen bir leopar bulunan kontrplak levhalarla bahçeye koştuk. Aynı zamanda “Moskova yakınlarındaki Almanların yenilgisini” de oynadık. Tarihsel dönemlerin böyle bir birleşimi o zaman doğaldı. Barnaul'daki evlerin duvarlarında, ayetler olan posterler görülebilir: “Harika dövüyoruz! Çaresizce kestik! Suvorov'un torunları, Chapaev çocukları!”. Bu posterde, sanatçılar Kukryniksy, Kızıl Ordu'nun askerlerini ve onların arkasında Chapaev, Suvorov ve Alexander Nevsky'nin siluetlerini tasvir etti.
Orada, Barnaul'da okumayı zorlukla öğrendiğimde, Murzilka dergisini birçok kez okudum, ki burada Kulikovo Savaşı hakkında bir makale vardı. Kompozisyon resimlerle yapıldı. İki dergi sayfasını dolduran çizimde, Rus askerleri İsa Mesih'in yüzleriyle pankartlar düzenledi. Resmin merkezinde keşiş Peresvet ve batyr Chelobey ölümcül savaşta bir araya geldi. Metin bu savaş hakkında Ryleeva şiirinden alıntılar eşlik etti. Bu savaş zamanının beş yaşındaki birçok çocuğunun "Kulikov Alanı" ndan bahsetmeye başlamayacağı açıktır ...
Geçmişle ilgili şakalar mı?
Görünüşe göre bugün gerekliliğinden şüphe eden birkaç insan var
öğrenme tarihi ROMIR servisi sorusuna cevap veren 67% 'i, "her Rusya vatandaşının ülkesinin tarihini iyi bilmesi gerektiğini" kabul etti. Aksine,% 26'in kabul etmediğinden daha fazla bu ifade ile anlaştılar. Yalnızca% 2 kategorik olarak buna katılmıyor, oysa 7% aynı fikirde değil.
Peki, o zaman, tarihsel gerçeklerin cehaletinin birçok insan tarafından sayısız ifadesi nasıl açıklanır? Ve bu evrensel okuryazarlık çağı ve İnternetin hızlı gelişimi!
Öğrencilerimin tarihi bilgilerindeki belirgin başarısızlıklarla karşı karşıya kaldıklarında, onlara geçmişin bilinmeyen olaylarını anlatmaya karar verdim.
Özellikle İspanya’da, 1936’te cumhuriyetçi hükümete karşı bir isyan başlatıldığını söyledi. Faşist İtalya ve Nazi Almanya tarafından desteklenen Generaller Franco ve Maul liderliğindeki asi birlikler, İspanya’nın başkenti Madrid’e saldırdı, Ekim’in 1’i, General Maul’un 1936’i telsizinde Madrid’e saldırdı. Zaten İspanyol başkentinin içinde yer almaktadır. Buna karşılık olarak Cumhuriyetçiler, “beşinci sütundan” hainleri ifşa edip yok edeceklerini açıkladılar.
Altı ay sonra, kural olarak derslere katılmayan en dikkatsiz öğrenciler için sınavların alınması sırasında, “beşinci sütun” hakkındaki soruyu tekrar sordum. Sürprizime göre, bir öğrenci cevabı bildiğini söyledi. General Maul'ün köşeleri hakkında konuştuğum bir konferansa katıldığı ortaya çıktı. Herkese bildiğini söylemesini önerdim. Öğrenci hızlıca sarstı; “Bir zamanlar, Naziler olduğu gibi bir geçit töreni düzenlediler. Aslında meydanda dört sütun vardı. Fakat beşinci sütun özellikle görünmezdi.”
Öğrenci neden açıklamamı hatırladı? “İspanya İç Savaşı” veya “General Franco” ya da “Cumhuriyetçiler” den haberdar olmadığı açıktır. Bilgiyi, sahip olduğu dünya hakkındaki parçalı fikirlere dayanarak algıladı.
Benzer bir keşif Aldous Huxley'in "After the Fireworks" yazarı Fanning'in kahramanı tarafından da yapıldı. Genç hayranı Pamela Tarn'ın mektubundan etkilenen yazar, onunla tanıştı ve Etruscan eserlerinin sergilendiği müzeye götürdü. İlk heykelin önünde, kız Fanning'e yaratılışının zamanını sordu. Cevabını duyarak ("Altıncı yüzyılın sonunda"), Pamela İngilizce'de kısaca seslenen başka bir soru sordu: "BC?" ("BBC?") Yani, "İsa'dan Önce?" Bunun anlamı, kızın Etruscans'ın yaşadığı zamanı bilmemesi, okul müfredatının bir parçası olmasına rağmen, Fanning'in antik putperest tanrıçayı betimleyen heykelin MS 6. yüzyılda yaratıldığını söylemesi halinde şaşırmayacağı anlamına geliyordu. Etrüskler uzun zaman önce ortadan kaybolduğunda ve putperestlik Hristiyanlığa yol açtığında, Roma düştü ve İtalya barbar Ostrogoth'lar ve sonra Lombardlar tarafından yönetildi.
Yakında, Fanning, arkadaşlarının başkalarının ifadelerini alan, dışa doğru “akıllı” bir konuşma yapabileceğine ve hatta “akıllı” bir mektup oluşturduğuna, ancak tarihsel ve gerçek olmayan bir alanda yer alan kültür ve tarih ile ilgili parçalayıcı fikirlerinin olduğuna ikna oldu. bir arkadaşla Ne Pamela Tarn'ın ne de benim tarafımdan bahsettiğim Moskova öğrencisinin, geçmişi görmezden gelmesi ve tarihin belli gerçekleri hakkındaki sistematik olmayan algısı konusunda yalnız olmadığı açıktır.
Ne yazık ki, birçok insan, tarihi kişilerin adlarını, eski halkların ve ülkelerin adlarını içeren eğlenceli bir hikayeye sahip bir şirketi eğlendirme yeteneğini “iyi tarih bilgisi” ile anlıyor. Bu hikayeler onların doğruluğunu vurgulayabilir. Müzeyi ziyaret ettikten sonra, Pamela Tarn, “Etrüsk heykelleri” nden söz ederek, konuşmacılarını “eğitimi” ile şaşırtabilir. Bahsettiğim öğrencilerin birisinin beş sütunlu faşist geçit töreni ya da Hitler’in yanan bir Reichstag’dan Arjantin’e uçmasıyla ilgili öykülerle karıştığını söyleyemez. Benzer bir “tarih uzmanı”, İnternet üzerinden bir not yapabilir ve diğer kullanıcıların dikkatini ilk Alman uçağının Sovyet pilotları tarafından II. Dünya Savaşı'nın başlamasından sonraki beşinci gün vurulduğuna dair aldatıcı bir mesajla şaşırtabilir.
Ülkemizde bir çok nedenden ötürü, çoğu, "pratik olmayan" bir konu olarak, tarihi ciddi olarak ele almaya başladı.
Birçok insan için, tarih gerçek olayların sınırına indirildiği, tarihi sürecin karmaşıklığı ve çelişkilerinin yanı sıra tarihsel bağlamın ortadan kaldırıldığı bir şakalar topluluğu haline geldi. Böyle bir fıkra sizi güldürür, korkutur ama öğretemez.
Tarihi tanıma sürecinde komployu eğlendirme tercihi, tarihi bilgi kaynaklarının seçiminde yansıtılmaktadır. ROMIR tarafından ankete katılanların yalnızca% 15'i “tarih hakkındaki ana bilgi kaynağı” “bilimsel literatür” olarak adlandırdı. Ancak, ankete katılanların% 60'i, “ülkemizin tarihine ilişkin temel bilgi kaynağı” için “televizyon” olduğunu söyledi.
Bu arada, tarihsel olaylar hakkında renkli bir hikaye veren televizyon türünün özgüllüğü, her zaman derinlemesine yer almasına katkıda bulunmuyor. Programın yaratıcıları izleyiciyi aydınlatmaya çalışsalar bile, televizyon saatlerinin eksik bir saatinde (ya da yarım saatlerinde) yapmaları kolay değildir. Ek olarak, birçok televizyon programı yaratıcısı, televizyon izleyicisinin dikkatini mümkün olan her yolla tutmaya çalışır ve bu nedenle olayların sunumunun doğruluğu, genellikle gerçeklerden çok uzak, eğlenceli içerikten feda edilir.
Son olarak, izleyicinin programı izlediği ev koşulları (zorunlu olarak en baştan değil, çoğu zaman ekrandan rahatsız edici olabilir), tarihi materyallerin dikkatlice incelenmesine katkıda bulunmaz.
Herhangi bir bilimsel araştırma konusu gibi, tarihin dikkatlice ve sistematik bir şekilde çalışılması konusundaki isteksizlik, okul derslerinin ihmali, şüpheli TV şovları ve yazılı veya internetteki mesajların eleştirel olarak alınma ve tekrarlama eğilimi, ayrıca cahillerin boşa konuşmasında boşuna konuşma bilgisinin kısmi olarak parçalanmasına yol açan ülke nüfusu. Bu aynı zamanda yükseköğretim kurumlarının mezunlarının ve internet kullanıcılarının sayısının hızla artmasıyla artan kendi bilgisine olan eleştirel olmayan tutumlarına da katkıda bulunur. Bu temelde, şarlatan, “bilimsel literatür” için kör bir şekilde yanlış yazılmış tarih temaları üzerine tam renkli olarak gelişir.
Fotoğraf: Konstantin Vasilyev'in “Yılın 1941'inin Geçidi” resmi