We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
13 Haziran 1777'de 19 yaşındaki Fransız aristokrat Marie-Joseph Paul Roch Yves Gilbert du Motier, Marquis de Lafayette, General George Washington'un ikinci komutanı olarak hizmet etme niyetiyle Güney Carolina'ya geldi.
Silas Deane, Kıta Kongresi Fransa elçisi olarak hizmeti sırasında, 7 Aralık 1776'da Johann de Kalb ve Lafayette ile askeri uzmanlıklarını Amerikan davasına sunmak için bir anlaşma yapmıştı. Bununla birlikte, Deane'in yerini, tekliften hoşlanmayan Benjamin Franklin ve Arthur Lee aldı. Bu arada, Kral Louis XVI, İngiltere'yi kızdırmaktan korktu ve Lafayette'in ayrılmasını yasakladı. Versay'daki Fransız mahkemesinin İngiliz büyükelçisi, Lafayette'in gemisine el konulmasını talep etti ve bu da Lafayette'in tutuklanmasıyla sonuçlandı. Ancak Lafayette kaçmayı başardı, yelken açtı ve onu geri almak için gönderilen iki İngiliz gemisinden kaçtı.
Güney Carolina'ya sağ salim gelişinin ardından Lafayette Philadelphia'ya gitti. Lafayette'in gençliği, Kongre'yi onu daha deneyimli sömürge subayları üzerinde terfi ettirme konusunda isteksiz yapsa da, genç Fransız'ın hizmetlerini ücretsiz olarak gönüllü olarak verme konusundaki istekliliği, onların saygısını kazandı ve Lafayette 31 Temmuz 1777'de tümgeneral olarak bir komisyon kazandı.
Lafayette 1777'de Brandywine'de ve 1778'de Barren Hill, Monmouth ve Rhode Island'da görev yaptı. Şubat 1778'de Lafayette'in anavatanı Fransa ile resmi ittifak anlaşmasının ve Britanya'nın müteakip savaş ilanının ardından Lafayette, Paris'e dönüp krala danışmak istedi. gelecekteki hizmetine gelince. Washington, Ocak 1779'da ayrılan Lafayette'i bağışlamaya istekliydi. Mart ayına gelindiğinde, Franklin Paris'ten Lafayette'in Fransız mahkemesinde Amerikan davası için mükemmel bir savunucu haline geldiğini bildirdi.
Fransa'daki altı aylık mühletinin ardından Lafayette, Fransa'ya dönmeden ve kendi ülkesine daha fazla hizmet etmeden önce, 1781'de Yorktown'un başarılı kuşatmasına katıldığı Virginia'daki Amerikan savaş çabalarına yardım etmek için geri döndü.
DAHA FAZLA OKUYUN: Amerikan Devrimi Fransız Devrimini Nasıl Etkiledi?
Tarihte Bu Gün 7 Aralık 1776Marki de Lafayette
Tarihte bu gün, 7 Aralık 1776, Marki de Lafayette Amerikalılarla savaşmayı planlıyor. İle buluşmak Silas DeaneParis'teki Amerikan büyükelçilerinden biri olan Lafayette, Amerikan savaşına tümgeneral olarak katılmayı ayarladı. yanından geçmek yasak Kral Louis XVILafayette bir gemi aldı ve Kral'ın onu tutuklama çabalarından kaçarak 1777 Nisan'ında denize açıldı. Daha 19 yaşındaydı.
Gilbert du Motier, Marquis de Lafayette, Fransa'nın güneyinde görev yapan bir mareşal de dahil olmak üzere seçkin bir çizgiden doğan bir aristokrattı. Joan of Arc'ın ordusu, Haçlı seferlerinde savaşan efsanevi bir ata ve ultra zengin dedesi Kont de La Rivière. Lafayette genç yaştan itibaren ordu için eğitildi. Askerî ve cemiyet bağlantıları nedeniyle, Aydınlanma ve siyasi hürriyet fikirlerine maruz kaldığı Masonların mensubu oldu. Bu bağlantıların çoğu, Fransızların Britanya'ya karşı Amerikan Devrimi'ne katılımını destekledi ve Lafayette, özgürlük mücadelelerinde Amerikalılara katılmaya kararlı.
Tutuklanmaktan korkan Lafayette, yakalanmamak için bir kadın kılığında Avrupa'yı terk etti. 13 Haziran 1777'de Güney Carolina'ya geldi ve Philadelphia'ya gitti. Kongre, ilk başta, kendisi için bir isim yapmak isteyen başka bir Fransız olduğuna inanarak onu almak istemedi. Sonuçta, Ben Franklin ikna George Washington onu kişisel bir yardımcı olarak kabul etmek. Washington ve Lafayette, Lafayette'in neredeyse bir oğul gibi muamele gördüğü noktaya bile çok yakınlaştı. Washington'un yakın çevresinden biri ve savaş sırasında en güvenilir danışmanlarından biri oldu.
Lafayette hizmet vermeye devam etti. Brendibadesi Savaşı, nerede yaralandı. ile New Jersey'de görev yaptı. Genel Nathanael Greene kabalın ortaya çıkmasına yardımcı oldu Genel Thomas Conway değiştirmek George Washington Barren Hill, Rhode Island ve Monmouth Muharebelerinde savaştı ve sonunda Amerikalılar için daha önemli destek müzakerelerine yardımcı olmak için Fransa'ya geri gönderildi. ABD'ye döndükten sonra Lafayette, Virginia'da haine karşı savaştığı üç alayın komutanı oldu. Benedict Arnold ve Genel Charles Cornwallis. Lafayette'in eylemleri General'i Yorktown'da hapsetti ve 19 Ekim 1781'de Lafayette'in teslim töreninde hazır bulunduğu teslim olmasına katkıda bulundu.Washington ve Lafayette, Mount Vernon'da, 1784 Rossiter ve Mignot Metropolitan Sanat Müzesi tarafından
Lafayette Fransa'ya döndüğünde, uzun yıllar politikacı ve subay olarak görev yaptığı Fransız hükümetine katıldı. Fransız Devrimi sırasında, Lafayette Kral'a yardım ettiği için hain olarak damgalandı ve ülkeden kaçmaya çalışırken yakalandı. Sonraki beş yılını Avusturya hapishanesinde geçirdi. Karısı, Amerikan büyükelçisinin müdahalesiyle ülkeden kıl payı kurtuldu. Vali Morris, ancak aile üyelerinden birkaçı giyotine gitti. Devrimden sonra, Napolyon Bonapart Lafayette'in serbest bırakılmasını müzakere etti ve Fransa'ya döndü ve Temsilciler Meclisi'nde hizmet etmeye devam etti.
1824-25'te Marquis de Lafayette, Başkan'ın daveti üzerine Amerika Birleşik Devletleri'nde büyük bir tur yaptı. James Monroe. Lafayette o sırada 24 eyaleti gezdi ve Amerikan Devrimi'nin bir kahramanı olarak kabul edildi. Lafayette gibi yerleri ziyaret etti Vernon Dağı, NS Brendibadesi Savaş Alanı, Williamsburg ve Virginia ÜniversitesiBaşkan Monroe gibi ileri gelenlerle görüşerek, Thomas Jefferson ve yaşlanma Dorothy Hancock, dul John Hancock.
Washington 30 yıldan fazla bir süre önce ölmüş olmasına rağmen, o ve Lafayette hala hayattayken sık sık mektuplaşıyorlardı. Lafayette nihayet 20 Mayıs 1834'te öldüğünde, Paris'te toprak altında toprağa verildi. George Washington'un mezar.
Amerikan tarihinin diğer günlerinde neler olduğunu buradaki Tarihte Bu Gün bölümümüzde okuyun.
- 7 Aralık 1776 - Marquis de Lafayette, Amerikalılarla savaşmayı planlıyor
- 8 Aralık 1758 - Margaret Kemble ve Thomas Gage evlendi
- 9 Aralık 1775 - Büyük Köprü Savaşı'nda Amerikan zaferi
- 10 Aralık 1778 - John Jay, Kıta Kongresi Başkanı seçildi
- 11 Aralık 1777 - Matson'ın Ford Savaşı, Washington'un Valley Forge'a olan yürüyüşünü durdurdu
- 12 Aralık 1776 - Kıta Kongresi, Philadelphia'yı İngiliz işgalinden korkarak terk etti.
- 13 Aralık 1776 - General Charles Lee, Basking Ridge'de yakalandı
Marquis de Lafayette ile savaşmak için düzenlemeleri okuduğunuz için teşekkürler.
Devrimci Savaş ve Ötesi!
Marki de Lafayette
Marquis de Lafayette, 6 Eylül 1757'de Fransa'nın Chavaniac Auvergne kentinde doğdu. Marie, Joseph, Paul, Yves, Roch, Gilbert du Motier, Marquis du Lafayette, Baron de Vissac, Seigneur de St. Romain olarak vaftiz edildi.
Babası, Yedi Yıl Savaşları sırasında 1759'da Minden Savaşı'nda ölmüştü. 1768'de annesiyle birlikte Paris'e taşındı ve College du Plessis'e girdi. Daha sonra, 1770'de Lafayette'in annesi ve büyükannesi aynı hafta içinde öldü. Sonuç olarak, Lafayette büyük bir servet miras aldı. Ertesi yıl, Kimip Silahşörler'de Sous-teğmen olarak Kraliyet Ordusuna katıldı ve iki yıl sonra, 16 yaşında, en güçlü ailelerden birinden gelen 14 yaşındaki Marie Adrienne Francoise de Noalles ile evlendi. Fransa'da önceden ayarlanmış bir evlilikle.
Daha sonra Amerikan davasıyla ilgilenmeye başladı. 1776'da Paris'teki Amerikan Ordusu Komiseri Silas Dean ile Kıta Ordusu'nda Tümgeneral olarak hizmet etmek üzere bir anlaşma imzaladı. Ertesi yıl, Lafayette kendi gemisini satın aldı ve Baron Johann de Kalb eşliğinde Amerika'ya gitti. Güney Carolina'ya indiler ve Lafayette Temmuz sonunda Philadelphia'ya geldi. 31 Temmuz'da tümgeneral olarak görevlendirildi, ancak kendisine komuta verilmedi.
Brendibadesi'nde iki ay süreyle Beytüllahim'de aldığı bir yarayı iyileştirdikten sonra orduya tekrar katıldı. Aralık ayında, Virginia birliklerinin bölünme komutanı verildi. Daha sonra 1778'de Monmouth'ta savaştı ve ardından Fransa'ya döndü. 1779'da Rochambeau'nun güçlerinin Amerika'ya gönderileceğine dair gizli bir haberle Amerika'ya döndü. 1781'de Yorktown Kuşatması sırasında ordunun üçte birine komuta etti.
İki ay sonra Fransa'ya döndü. Louis XVI, onu 1787'deki mali kriz konusunda tavsiyelerde bulunmak üzere Ayan Meclisi üyesi olarak atadı. Lafayette daha sonra bir ulusal meclis çağrısında bulundu. 1789'da Auvergne'den Estates General'e seçildi ve ilk Avrupa İnsan ve Vatandaş Hakları Bildirgesini sundu. Ayrıca Paris Ulusal Muhafız Komutanı seçildi ve kendisine "İki Dünyanın Kahramanı" unvanı verildi.
1790'da Lafayette, asalet unvanlarını kaldıran kararnameyi destekledi ve Fete de la Federation'a başkanlık etti. Daha sonra, 1791'de Lafayette, Yeni Anayasa'nın kabul edilmesi üzerine askeri görevinden istifa etti. Fransa, Prusya ve Avusturya ile savaş halindeyken, cephedeki merkez ordunun komutasını aldı. 1792'deki Fransız Devrimi sırasında, Robespierre yönetimindeki Jakobenler, hem monarşiye hem de Lafayette'e kralın bir aracı olarak saldırdılar. Louis XVI görevden alındı ve Meclis Lafayette'e karşı bir suçlama tasarısı geçirdi. Lafayette Fransa'dan kaçtı ve Avusturyalılar tarafından Olmutz'da yakalandı ve hapsedildi. Eşi Adrienne, Fransa'da tutuklandı. 1795'te Adrienne bir Fransız hapishanesinden serbest bırakıldı ve iki kızıyla birlikte Olmutz'daki kocasına katıldı. Oğulları George Washington Lafayette, General Washington ile birlikte yaşamak için Amerika'ya gönderildi.
Sonunda, 1798'de Napolyon, Lafayette ve ailesinin serbest bırakılmasını sağladı. Lafayette 1799'da Fransa'ya döndü ve LaGrange Blenau'ya taşındı. 1802'de Napolyon'a müebbet konsüllüğüne karşı oy kullandı ve eşi 1808'de öldü. 1815'te Yüz Gün Savaşı sırasında Temsilciler Meclisi'ne seçildi. Waterloo'dan sonra, Napolyon'un tahttan çekilmesini önerdi, aksi takdirde onu devirmekle tehdit etti.
1824'te Amerika Birleşik Devletleri'ne bir ziyaret için döndü ve on dört aylık bir süre içinde 24 eyaleti de ziyaret etti. 1830'da Fransa'ya döndükten sonra Ulusal Muhafızları yeniden kurdu ve Temmuz devrimine katıldı. Lafayette, cumhuriyetçi kurumlarla bir monarşi sözü verdikten sonra Louis Philipe'i kral olarak kabul etti. 20 Mayıs 1834'te öldü ve Paris'teki Picpus Mezarlığı'na gömüldü.
Lafayette'in kızı Anastasia 1777'de doğdu ve 1779'da oğulları George Washington Lafayette doğdu. 1782'de bir kızı Virginia doğdu.
Amerika Neden Bir Fransız Asilzadesinden Sonra Pek Çok Yeri Adlandırdı?
"Marquis de Lafayette" motor paneli boyama, Philadelphia Lafayette Hortum Şirketi. 1830-1849. Görüntü, Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi, Ev ve Toplum Yaşamı Bölümü'nün izniyle.
Laura Auricchio tarafından | 22 Haziran 2017
Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşıyorsanız, muhtemelen en sevilen Fransız kahramanı Gilbert du Motier, Marquis de Lafayette (1757-1834) adında bir ilçe, şehir, cadde, park, okul, mağaza veya restoranla karşılaşmışsınızdır. Amerikan Devrimi. Memleketim New York'ta üç farklı Lafayette Bulvarı, bir Lafayette Caddesi, bir Lafayette oyun alanı ve Marquis'in dört halka açık heykelini gördüm. Resmi bir sayı olmamasına rağmen, Lafayette muhtemelen diğer tüm yabancılardan daha fazla Amerikan lokasyonuna sahiptir.
Lafayette için yer adlandırma uygulaması, Devrim Savaşı resmen sona ermeden önce bile başladı. 15 Mayıs 1783'te -Paris Antlaşması'nın imzalanmasından dört ay önce- Kuzey Karolina Genel Kurulu Cumberland County'deki yeni bir kasabaya Fayetteville adını vererek onu Amerika Birleşik Devletleri'nde Marki'yi onurlandıran ilk şehir yaptı. Amerika Birleşik Devletleri batıya doğru genişledikçe ve Fayetteville sakinleri sınırı takip ederken, kasabanın adını da yanlarında getirdiler. Fayetteville, Tennessee, adı 1810'da kabul etti ve Fayetteville, Arkansas 1829'da aldı. 1846'da, Lafayette, Oregon, Lafayette, Indiana'dan taşınan bir yerleşimci tarafından kurulduğunda, Fransız adı kıtanın diğer tarafına taşındı.
Lafayette, Indiana, 1825'te, Amerika Birleşik Devletleri'nin Lafayette çılgınlığının pençesinde olduğu bir yılda bu adı benimsemişti. Temmuz 1824 ile Eylül 1825 arasında, sevgili Fransız, Başkan James Monroe'nun daveti üzerine Birlik'teki 24 eyaletin tamamında bir zafer turunu tamamladı. Politikacılar, Ulusun Konuğu'nun yanında yer alarak vatansever kimliklerini cilaladılar ve belediyeler, onun onuruna düzenlenen geçit törenleri, danslar ve akşam yemekleri ile komşularını geride bırakmak için yarıştı. Erkekler, kadınlar ve çocuklar, ülkenin kuruluşuna bir bağlantı olan Lafayette'e bir göz atmak için eşi görülmemiş sayıda çıktı ve girişimciler, Lafayette'in adını veya adının yazılı olduğu hatıra hatıralarını (akşam eldivenleri, bebek ayakkabıları, somun ekmek) satarak düzenli bir kar elde ettiler. yüz. Lafayette ülkeyi gezerken, giderek daha fazla bölge, onun onuruna arazi uzantılarını adlandırmaya başladı. Beyaz Saray'a bakan President's Park, 1824'te Lafayette Meydanı olarak yeniden vaftiz edildi. New Orleans, Louisiana'daki Place Gravier, 1825'te Lafayette Meydanı oldu.
Lafayette Hortum Şirketi Pelerini, 19. yüzyılın ortalarında. Görüntü, Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi, Ev ve Toplum Yaşamı Bölümü'nün izniyle.
Takip eden yıllarda, zafer turunun anıları, düzinelerce kasaba, park ve okula Lafayette, La Grange (Lafayette'in Paris'in yaklaşık 30 mil doğusundaki Lafayette şatosu) ve temadaki çeşitlemeler gibi isimler almasına ilham verdi. Pennsylvania, Lehigh Valley'de, yerel bilgilere göre James Madison Porter adında bir avukat, Lafayette'i 1824'te Philadelphia'ya davet eden kalabalığın arasındaydı. Generalle yaptığı kısa bir konuşma sırasında, Porter, yaşlanan kahramanın Porter'ın babasını ve babasını hatırladığını öğrenmek için harekete geçmişti. amcayı Kurtuluş Savaşı sırasında “iyi askerler” olarak görmüştür. İki yıl sonra, Porter Easton, Pennsylvania'da bir kolej kurulmasına öncülük ettiğinde, kurum Lafayette College adını aldı.
Amerika Birleşik Devletleri I. Dünya Savaşı'na girerek Fransa'nın yardımına geldiğinde, bir başka Lafayette anma turu başladı. 1916'da Fransız Hava Servisi'nde savaşan bir grup Amerikalı pilot kendilerine Lafayette Escadrille adını verdiler. Belki de en ünlüsü, 4 Temmuz 1917'de Albay Charles E. Stanton, Paris'teki Picpus Mezarlığı'nda Lafayette'in mezarının başında durup "Lafayette, biz buradayız!" dediğinde Birleşik Devletler'in devrimci dönem borcunu ödediğini açıkça ortaya koydu.
20. yüzyıl ilerledikçe, Lafayette'in adı Amerikan kültürünün neredeyse her köşesine yayıldı. Lafayette arabaları 1920'lerde ve 1930'larda Indiana'da üretildi. 1970 yılında, animasyon Disney filminde Lafayette adında bir basset tazı ortaya çıktı. Aristokediler. Ve 2015 yılında George Washington'daki Mount Vernon'a yaptığım ziyarette Lafayette Grill'den patates kızartması aldım.
Binlerce Fransız askeri ve denizci Amerikan Devrimi'nde savaştı ve öldü, peki neden Lafayette her Amerikan dilinde ilk Fransız ismi? Yüksek rütbesi ve büyük zenginliği kesinlikle bununla bir ilgisi vardı: Lafayette yaşıyordu, eski Avrupa düzeninin Atlantik'in diğer tarafında genç bir ülkeye inandığının kanıtlarını soludu. Ancak daha da önemlisi, onun Amerikan davasına olan içten coşkusu ve onun başarısına katkıda bulunma konusundaki sarsılmaz kararlılığı olabilirdi.
Lafayette Motors Co. radyatör amblemi, yaklaşık 1921. Resim, Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi, İş ve Sanayi Bölümü'nün izniyle.
Her şey 13 Haziran 1777'de, 19 yaşındaki Lafayette, iyimser bir şekilde vaftiz ettiği bir gemide 20 kadar subay ve hizmetçiyle North Island, South Carolina'ya ulaştığında başladı. zafer-Zafer. Lafayette, bir günlük savaş alanı eylemi görmemişti ve yelken açmadan önce İngilizce bilmiyordu, ancak 13 Amerikan kolonisinin, Fransa'nın asırlık düşmanı olan Büyük Britanya'dan özgürlüklerini almasına yardım etme arzusuyla dolup taştı.
Paris'te bıraktığı eşine bir gemi mektubunda eylemlerini anlatan Lafayette, kendisini "saygı duyduğum bu özgürlüğün savunucusu" olarak nitelendirdi ve "Amerika'nın mutluluğunun insanlığın mutluluğuna sıkı sıkıya bağlı olduğunu" vurguladı. Daha pratik motivasyonlar da onun düşüncesini etkilemişti. Ülkeleri için savaşan ve ölen bir dizi adamdan gelen Lafayette, çocukluğundan beri askeri zaferin hayalini kurmuştu. Ancak Fransız ordusu, 1776'da bir reform dalgası, Lafayette gibi para ve bağlantılar sayesinde saflarda yükselen yüzlerce genç subayı aktif görevden aldığında umutlarını boşa çıkardı. Kıta Ordusunda George Washington yönetiminde savaşmak ikinci bir şansı temsil ediyordu.
Lafayette'e, Kongre'nin Fransa elçilerinden Silas Deane tarafından Tümgeneral rütbesi verilmişti ve varışta bir komuta verilmesi bekleniyordu. Ancak Kongre ve Washington, rütbenin fahri olması gerektiği konusunda tereddüt etti. Amerikan ordusuna katılmak için Atlantik'i geçmekte olan Fransız subaylarına karşı ihtiyatlı davranmışlardı. Birçoğu iyi askerler olmasına rağmen, bazıları Fransız ordusundan sürülen paralı askerler veya baş belasıydı. Diğerleri Amerikan ordusu için açık bir küçümseme ifade etti.
Lady'nin eldiveni, Lafayette portresi, 1825. Resim Division of Political History, National Museum of American History'nin izniyle.
27 Temmuz 1777'de, Lafayette ve gemi arkadaşları Philadelphia'ya vardıkları gün, Washington, Morristown, New Jersey'den Fransızların akınından şikayet eden bir mektup yazdı: "Hemen hemen her biri", "aşırı beklentiler" barındırıyordu ve “aramaya hakları olmayan ofisler için önemli” hale geldi. Massachusetts Kongre Üyesi James Lovell, Lafayette'in grubuna Deane'in Fransa'da hiçbir yararlı adam değil, yalnızca "bazı sözde mühendisler...
Amerika yakında Lafayette'in bir istisna olduğunu öğrenecekti. Olay yerine gelen görevlilerden zaferKongre, Silas Deane'den gelen ve sadece Lafayette'in sıra dışı "şevkini" değil, aynı zamanda "soylu soyunu, bağlantılarını, ailesi tarafından sergilenen yüksek saygınlığı da öven bir mektupla onun değerine ikna oldu." bu Saray'da, Krallık'taki geniş mal varlığı, kişisel değeri, şöhreti." Olduğu gibi, Lafayette, 1774'te Adrienne de Noailles ile evlendiğinde Fransız sarayındaki en etkili ailelerden biriyle ittifak kurmuş, son derece varlıklı bir yetimdi. Lafayette'in son derece sevimli olmasına yardımcı oldu: Açık sözlü tavrı ve kendini küçümseyen mizah anlayışı, bazen onu Versailles'in parfümlü salonlarında yerinden etti, ancak onu Amerikalılara sevdirdi. Eğer maaşından vazgeçmeye razı olsaydı, orduda hoş karşılanırdı.
Lafayette, Washington'un en yakın subay çevresine katıldı ve 11 Eylül 1777 sabahı Pennsylvania'nın Brendibadesi Nehri kıyısında uyanan ve bir İngiliz saldırısını bekleyen 10.000'den fazla Amerikan askerinden biriydi. Lafayette'in ilk savaşı olan Brendibadesi Savaşı Amerikalılar için bir kayıpla sonuçlanacaktı, ancak genç Fransız'ın kalıcı Amerikan şöhretini başlattı. O gece yazılan savaşla ilgili bir açıklamada Washington, "Marquis de Lafayette'in bacağından ve General Woodford'un elinde yaralandığını" bildirerek sadece iki subayın adını belirtti. Takip eden haftalarda, Lafayette, Pennsylvania, Bethlehem'deki Moravyalı Kardeşler tarafından sağlığına kavuşturulurken, Washington'un mektubu sömürgelerdeki vatansever gazetelere yayıldı. Lafayette, Amerikan halkına özgürlükleri adına kan döken Fransız aristokratı olarak tanıtıldı.
Lafayette'i artan sorumluluk pozisyonlarında nazikçe yönlendiren Washington'un dikkatli rehberliği sayesinde, genç adamın bir lider olarak becerileri arttı. Mart 1778'de Lafayette, Amerikan davasına duyduğu coşkuyu ve cana yakın tavrını, komutası altında savaşmak üzere bir grup Oneida adamını işe almak için kullandı. Ve 28 Haziran'da General Charles Lee feci bir geri çekilme emri verdikten sonra Monmouth Savaşı'nda dar bir zaferi kurtarmada hızlı düşünmesi etkili oldu. Daha da önemlisi, Lafayette'in eylem alanından uzaklaştırdığı katkılar oldu. Fransa'ya Amerikalıları öven mektuplar yazmak için her fırsatı değerlendiren ve her fırsatta Amerikalılara Fransa'nın yanlarında olduğuna dair güvence veren Lafayette, Fransız-Amerikan ittifakının resmi olmayan sözcüsü oldu.
Lafayette'in atlı heykeli. Fotoğraf Wikimedia Commons'ın izniyle.
Fransa, Dostluk ve Ticaret Antlaşması'nı imzalayarak Amerikalılara açık destek sözü verdiğinde, Lafayette haklı olarak kredinin bir kısmını aldı. Yakında Yeni Dünya'ya yelken açacak olan Fransız birliklerinin komutanlığına atanmayı ümit eden Lafayette, davasını yapmak için eve döndü. Bu rol çok daha kıdemli Jean-Baptiste Donatien de Vimeur'a, Comte de Rochambeau'ya (1725-1807) verilmiş olsa da, Lafayette, silahların, gemilerin ve adamların yakında yola çıkacağı haberini Washington'a taşıdı. Bir kez daha Amerikan komutasını devralan Lafayette, 1781 Virginia seferinde ve Amerikan Devrimi'nin son büyük düşmanlıklarını belirleyen Yorktown Kuşatması'nda başrol oynadı.
Lafayette Fransa'da siyasi bir kariyere geri döndü, ancak 1780'ler boyunca kendini Amerika'nın siyasi ve ticari çıkarlarını ilerletmeye adadı. Bazen Amerika'nın Fransa'daki elçileriyle birlikte çalışan ve bazen de kendi isteğiyle hareket eden Lafayette, Amerikan hükümetiyle diplomatik bir görev için lobi yaptı, Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri arasında elverişli ticari ilişkileri savundu ve genellikle genç ulusun fethetmesine yardımcı olmak için elinden geleni yaptı. borçtan kurtulmak için yeni bir hükümet sistemi kurmanın herkül görevi. Amerika Dışişleri Bakanı Robert R. Livingston'a 1783 tarihli bir mektupta belirttiği gibi, Amerika Birleşik Devletleri halkının çabalarını öğrenmesi de onun için önemliydi, “Amerikan popülaritem için büyük bir değerim var.”
Lafayette'in adı tüm dünyada özgürlükle eş anlamlı hale geldi. Devrimin ve Napolyon'un saltanatının toplumu parçalayacağı Fransa'da, uzun yaşamı boyunca itibarı inişli çıkışlı oldu. Ancak 1820'lerde ve bugün Amerika Birleşik Devletleri'nde işler farklıydı. Adını taşıyan birçok yer sayesinde Amerika'daki popülaritesi devam ediyor. Lin-Manuel Miranda'nın 2015 hit müzikalinde belirttiği gibi Hamilton, Lafayette “Amerika'nın en sevdiği dövüşen Fransız” olmaya devam ediyor.
Laura Auricchio New York'taki Parsons Tasarım Okulu'nda Sanat Tarihi Profesörü ve The Marquis: Lafayette Reconsidered'ın (Knopf, 2014) yazarıdır.
Marquis de Lafayette Biyografi: Fransız Devrimi
Lafayette 1787'de Fransa'ya döndüğünde henüz 29 yaşındaydı ve 20 yaşında Amerika'ya geldiğinden beri çok şey deneyimlemişti. Aydınlanma öğrencisiydi, Thomas Jefferson'ın bir arkadaşıydı ve aynı zamanda General Washington'dan ve pek çok diğerinden büyük ölçüde etkilendi. Amerika'nın kurucu babaları. Kendi devrimlerinin belirtilerini göstermeye başlayan Fransa'ya döndüğünde Amerika'nın fikirleri de onunla birlikte geri geldi.
Fransa'nın Devrimi Amerika değildi. Fikirler benzer olsa da, orduyu yasama meclisinden koruyacak bir George Washington yoktu. Lafayette reform istedi, ancak daha ılımlıydı ve bu da Jakobenler gibi bazı radikallerle bazı sorunlara neden oldu.
20 Haziran 1791'de Varennes'e Uçuş olarak adlandırılan bir komplo, neredeyse kralın Fransa'dan kaçmasına izin verdi. Ulusal Muhafızların lideri olarak Lafayette, kraliyet ailesinin velayetinden sorumluydu. Bu nedenle Danton gibi aşırılık yanlıları tarafından yakın kaçış için suçlandı ve Robespierre tarafından halka hain ilan edildi. Bu suçlamalar Lafayette'i kralcı gibi göstererek halkın gözünde itibarını zedeledi ve Jakobenlerin ve diğer radikallerin elini güçlendirdi. Lafayette, hukukun anayasal üstünlüğünü teşvik etmeye devam etti, ancak mafya ve liderleri tarafından boğuldu.
1791'in ikinci yarısında, Lafayette'in konumu düşmeye devam etti. 17 Temmuz'da radikal Cordeliers, Ulusal Meclis'e monarşiyi kaldırması ya da kaderinin bir referandumla belirlenmesine izin vermesi yönündeki bir dilekçeye imza toplamak için Champ de Mars'ta bir etkinlik düzenledi. Yaklaşık 10.000 olduğu tahmin edilen toplanan kalabalık, platformun altında bulunduktan sonra casus olduğuna inanılan iki adamı astı. Birliklerinin başında, Lafayette, silah sesleri ve atılan taşlarla karşılandıkları düzeni yeniden sağlamak için Champ de Mars'a gitti.
Bir ejderha düştüğünde, askerler kalabalığın üzerine ateş açarak onlarca kişiyi yaraladı veya öldürdü. Sıkıyönetim ilan edildi ve Danton ve Marat gibi mafya liderleri kaçtı ya da saklandı. Eylül ayında, Meclis bir anayasayı sonuçlandırdı ve Ekim ayı başlarında, anayasa kanununun bir görünümüyle, Lafayette Ulusal Muhafızlardan istifa etti.
Katliamın hemen ardından bir grup isyancı, Lafayette'in evine saldırarak karısına zarar vermeye çalıştı. Sıradan insanlar arasındaki itibarı, kraliyet çıkarlarına sempati duyduğuna inandıkları için katliamdan sonra dramatik bir şekilde zarar gördü.
Lafayette sonunda karısıyla birkaç yıl sürgünde kaldı. Radikaller Paris'in tam kontrolünü ele geçirdi ve eski muhafızların bir üyesi olarak görüldü. Napolyon Bonapart 1800'de statüsünü iade edene kadar itibarını geri kazanmadı.
İçindekiler
Lafayette, 6 Eylül 1757'de Michel Louis Christophe Roch Gilbert Paulette du Motier, Marquis de La Fayette, el bombası albayları ve Marie Louise Jolie de La Rivière'de, Chavaniac-Lafayette'de, Le Puy-en yakınlarındaki Chavaniac-Lafayette'de doğdu. -Velay, Auvergne ilinde (şimdi Haute-Loire). [3]
Lafayette'in soyu muhtemelen Auvergne'deki ve belki de tüm Fransa'daki en eski ve en seçkinlerden biriydi. Lafayette ailesinin erkekleri cesaret ve şövalyelikle ün yapmış ve tehlikeyi küçümsemeleriyle dikkat çekmiştir. [4] Lafayette'in ilk atalarından biri, Fransa Mareşali Gilbert de Lafayette III, 1429'da Orléans kuşatması sırasında Joan of Arc'ın ordusunun silah arkadaşıydı. Efsaneye göre, başka bir ata, Altıncı Haçlı Seferi sırasında dikenler. [5]
Lafayette olmayan ataları da kayda değerdir, büyük büyükbabası (annesinin anne tarafından büyükbabası), 1770'de Mousquetaires du Roi'nin komutanı veya Kral Louis XV'in kişisel at muhafızı olan "Kara Silahşörler" komutanı olan Comte de La Rivière idi. [6] Lafayette'in amcası Jacques-Roch, 18 Ocak 1734'te Milano'da Polonya Veraset Savaşı'nda Avusturyalılarla savaşırken öldü, ölümü üzerine marki unvanı kardeşi Michel'e geçti. [7]
Lafayette'in babası da aynı şekilde savaş alanında öldü. 1 Ağustos 1759'da Michel de Lafayette, Westphalia'daki Minden Muharebesi'nde İngiliz liderliğindeki bir koalisyonla savaşırken bir top mermisi tarafından vuruldu. [8] Lafayette marki ve Chavaniac Lordu oldu, ancak mülk annesine gitti. [8] Belki de kocasını kaybettiği için harap olmuş, babası ve büyükbabasıyla Paris'te yaşamaya gitti, [6] Lafayette'i Chavaniac-Lafayette'te, şatoyu getiren babaannesi Mme de Chavaniac tarafından büyütülmek üzere bıraktı. çeyiziyle aileye girdi. [7]
1768'de, Lafayette 11 yaşındayken, annesi ve büyük büyükbabası ile Kont'un Lüksemburg Sarayı'ndaki dairelerinde yaşamak üzere Paris'e çağrıldı. Çocuk, Paris Üniversitesi'nin bir parçası olan Collège du Plessis'te okula gönderildi ve aile dövüş geleneğini sürdürmesine karar verildi. [9] Çocuğun büyük büyükbabası olan Kont, çocuğu geleceğin silahşörlerini yetiştirmek için bir programa kaydettirdi. [10] Lafayette'in annesi ve büyükbabası sırasıyla 3 ve 24 Nisan 1770'de öldü ve Lafayette'e 25.000 livrelik bir gelir bıraktı. 12 yaşındaki Lafayette, amcasının ölümü üzerine, yılda 120.000 librelik güzel bir gelir miras aldı. [8]
Mayıs 1771'de, yaşı 14'ten küçük olan Lafayette, Silahşörler'de bir subay olarak görevlendirildi. asteğmen. Askeri geçit törenlerinde yürüyüş yapmak ve kendisini Kral Louis'e tanıtmak gibi görevleri çoğunlukla törenseldi ve çalışmalarına her zamanki gibi devam etti. [11]
Şu anda, Jean-Paul-François de Noailles, Duc d'Ayen beş kızından bazılarını evlendirmek istiyordu. 14 yaşındaki genç Lafayette, 12 yaşındaki kızı Marie Adrienne Françoise için iyi bir eş gibi görünüyordu ve dük, bir anlaşma müzakere etmek için çocuğun koruyucusu (Lafayette'in amcası, yeni kont) ile konuştu. [12] Ancak, çiftin ve özellikle kızının çok küçük olduğunu düşünen dükün karısı, görücü usulü evliliğe karşı çıktı. Müstakbel eşlerin zaman zaman gündelik ortamlarda buluşacakları ve birbirlerini daha yakından tanıyacakları iki yıllık evlilik planlarından söz edilmemesi kararlaştırılarak mesele halledildi. [13] Plan işe yaradı, ikisi aşık oldular ve 1774'teki evliliklerinden 1807'deki ölümüne kadar birlikte mutlu oldular. [14]
Bir sebep bulmak
1773'te evlilik sözleşmesi imzalandıktan sonra, Lafayette genç karısıyla kayınpederinin Versay'daki evinde yaşadı. Eğitimine hem Versailles binicilik okulunda (öğrenci arkadaşları arasında geleceğin Charles X'i de vardı) hem de prestijli Académie de Versailles'de devam etti. Nisan 1773'te Noailles Dragoons'da teğmen olarak bir komisyon verildi, [15] kraliyet alayından transfer Lafayette'in kayınpederinin isteği üzerine yapıldı. [16]
1775'te Lafayette, biriminin Metz'deki yıllık eğitimine katıldı ve burada Doğu Ordusu komutanı Charles-François de Broglie, Marquis de Ruffec ile tanıştı. Akşam yemeğinde, her iki adam da İngiltere'nin Kuzey Amerika kolonileri tarafından İngiliz yönetimine karşı devam eden isyanı tartıştı. Bir tarihyazımı perspektifi, markinin babasını öldürdüğü için İngilizlerden nefret etmeye hazır olduğunu ve bir İngiliz yenilgisinin bu ulusun uluslararası itibarını azaltacağını hissettiğini ileri sürüyor. [17] Bir başkası, markinin yakın zamanda bir Mason olduğunu ve isyandan söz edilmesinin "Amerikalıları 'özgürlük için savaşan insanlar' olarak tanımlamasıyla onun şövalye -ve şimdi Masonik- hayal gücünü ateşledi". [18]
Eylül 1775'te, Lafayette 18 yaşına geldiğinde Paris'e döndü ve kendisine düğün hediyesi olarak vaat edilen Dragoons'ta kaptanlığı aldı. Aralık ayında ilk çocuğu Henriette doğdu. Bu aylarda Lafayette, Amerikan Devrimi'nin kendi inançlarını yansıttığına ikna oldu ve [19] "Kalbim adanmıştı" dedi. [20]
1776 yılı, Silas Deane ve Louis XVI ve onun dışişleri bakanı Comte Charles de Vergennes dahil olmak üzere Amerikan ajanları arasında hassas müzakerelere sahne oldu. Kral ve bakanı, Amerikalılara silah ve subay sağlayarak, Kuzey Amerika'daki Fransız etkisini yeniden kurabileceklerini ve Yedi Yıl Savaşı'ndaki kaybın İngiltere'den intikamını alacaklarını umdular. Lafayette, Fransız subaylarının Amerika'ya gönderildiğini duyunca, aralarında olmak istedi. Deane ile tanıştı ve gençliğine rağmen dahil oldu. 7 Aralık 1776'da Deane, Lafayette'i tümgeneralliğe aldı. [21]
Fransız subaylarını (ve diğer yardımları) Amerika'ya gönderme planı, İngilizler bunu duyunca ve savaş tehdidinde bulununca boşa çıktı. Lafayette'in kayınpederi de Noailles, genç adamı azarladı ve ona Londra'ya gitmesini ve İngiltere büyükelçisi ve Lafayette'in evlilik yoluyla amcası Marquis de Noailles'i 1777 Şubat'ında ziyaret etmesini söyledi. Amerika'ya gitme planlarından vazgeçmedi. Lafayette, George III'e takdim edildi ve Londra sosyetesinde üç hafta geçirdi. Fransa'ya döndüğünde, kayınpederinden (ve amirinden) saklanarak Amerika'ya gitmeyi planladığını ona yazdı. De Noailles öfkelendi ve Louis'i, Fransız subayların Amerika'da hizmet vermesini, özellikle de Lafayette adını vermesini yasaklayan bir kararname çıkarmaya ikna etti. Vergennes, kralı Lafayette'in tutuklanması emrini vermeye ikna etmiş olabilir, ancak bu kesin değildir. [22]
Amerika'ya hareket
Lafayette, Kıta Kongresi'nin seyahati için yeterli parası olmadığını öğrendi, bu yüzden yelkenli gemiyi satın aldı. zafer kendi parasıyla [23] 112.000 sterline. [24] Bordeaux'ya gitti, burada zafer gezisi için hazırlanıyordu ve ailesinin tepkisi hakkında bilgi almak için haber gönderdi. Yanıt, karısından ve diğer akrabalarından gelen mektuplar da dahil olmak üzere onu duygusal bir kargaşaya sürükledi. Ayrıldıktan kısa bir süre sonra, geminin dönmesini emretti ve onunla seyahat eden memurların hayal kırıklığına uğramasına rağmen Bordeaux'ya döndü. Ordu komutanı, Lafayette'e kayınpederinin Marsilya'daki alayına rapor vermesini emretti. De Broglie, Amerika'da askeri ve siyasi bir lider olmayı umuyordu ve Bordeaux'da Lafayette ile bir araya geldi ve onu hükümetin aslında gitmesini istediğine ikna etti. Amerikan davasının popüler olduğu Paris'te Lafayette'e hatırı sayılır bir halk desteği olmasına rağmen bu doğru değildi. Lafayette buna inanmak istedi ve Marsilya'ya rapor verme emrine uyuyormuş gibi yaptı, sadece birkaç mil doğuya gitti ve geri dönüp gemisine geri döndü. zafer 25 Mart 1777'de Pauillac'tan Gironde kıyılarında yola çıktı. Ancak, Bask kıyısında Pasaia'da demirleyen ve 5.000 ile tedarik edilen gemi İngiliz casusları ve Fransa kralı tarafından teşhis edilmemek için Lafayette gemide değildi. Gipuzkoa'daki fabrikalardan tüfekler ve mühimmat. oraya katıldı zafer, 26 Nisan 1777'de Amerika'ya hareket etti. [25] [26] Yeni Dünya'ya yapılan iki aylık yolculuk deniz tutması ve can sıkıntısı ile damgalandı. [27] Geminin kaptanı Lebourcier [24] kargo satmak için Batı Hint Adaları'nda durmayı planladı, ancak Lafayette tutuklanma korkusuyla adalara yanaşmamak için kargoyu satın aldı. [28] 13 Haziran 1777'de Güney Karolina, Georgetown yakınlarındaki Kuzey Adası'na indi. [29] [30]
Varışta, Lafayette, Philadelphia'ya gitmeden önce iki hafta kaldığı zengin bir toprak sahibi olan Binbaşı Benjamin Huger ile tanıştı. Kıta Kongresi, Deane tarafından işe alınan, çoğu İngilizce konuşamayan veya askeri deneyimden yoksun Fransız subaylar tarafından ezilmişti. Lafayette yolda biraz İngilizce öğrenmişti (gelişinden sonraki bir yıl içinde akıcı hale geldi) ve Masonik üyeliği Philadelphia'da birçok kapı açtı. Lafayette ücretsiz olarak hizmet etmeyi teklif ettikten sonra, Kongre onu 31 Temmuz 1777'de tümgeneral olarak görevlendirdi. [31] [32] Lafayette'in savunucuları arasında, yakın zamanda Fransa'ya gelen Amerikan elçisi Benjamin Franklin de vardı ve mektupla Kongre'yi genç Fransız'ı barındırmaya çağırdı. [33]
Kıta Ordusu Başkomutanı General George Washington, askeri meseleler hakkında Kongre'ye brifing vermek için Philadelphia'ya geldi. Leepson'a göre Lafayette, 5 Ağustos 1777'de bir akşam yemeğinde onunla tanıştı, "iki adam neredeyse anında bağlandı." [34] Washington, genç adamın coşkusundan etkilenmişti ve Mason Lafayette'in bir arkadaşı hakkında iyi düşünmeye meyilliydi. [34] General Washington, Washington'un kendi durumundan ve askerlerin durumundan duyduğu utancı dile getirdiğinde, Fransız'ı askeri kampını görmeye götürdü, Lafayette, "Öğrenmek için buradayım, öğretmek için değil" yanıtını verdi. [35] Durumuyla ilgili kafa karışıklığı olmasına rağmen, Washington personelinin bir üyesi oldu. Kongre, komisyonunu fahri olarak kabul ederken, kendisini Washington'un hazır saydığı bir tümenin kontrolüne verilecek tam teşekküllü bir komutan olarak görüyordu. [36] Washington, Lafayette'e yabancı kökenli olduğu için bölünmenin mümkün olmayacağını, ancak onu "arkadaş ve baba" olarak gizli tutmaktan mutluluk duyacağını söyledi. [37]
Brendibadesi, Valley Forge ve Albany
Lafayette'in ilk savaşı 11 Eylül 1777'de Brendibadesi'ndeydi. [38] İngiliz komutan generali General Sir William Howe, askerleri güneye gemiyle Chesapeake Körfezi'ne (ağır şekilde savunulan Delaware Körfezi'nden ziyade) taşıyarak Philadelphia'yı almayı ve onları karadan getirmeyi planladı. isyancı başkentine. [39] İngilizler Amerikalıları kuşattıktan sonra Washington, Lafayette'i General John Sullivan'a katılması için gönderdi. Geldiğinde, Lafayette Tuğgeneral Thomas Conway komutasındaki Üçüncü Pennsylvania Tugayı ile birlikte gitti ve birimi saldırıyla yüzleşmek için toplamaya çalıştı. İngiliz ve Hessen kuvvetleri üstün kuvvetleriyle ilerlemeye devam etti ve Lafayette bacağından vuruldu. Amerikan geri çekilmesi sırasında, Lafayette askerleri topladı ve yarası için tedavi edilmeden önce daha düzenli bir geri çekilmeye izin verdi.[40] Savaştan sonra Washington, ondan "cesaret ve askeri şevk" olarak söz etti ve İngilizlerin Philadelphia'yı o ayın sonlarında almasıyla aceleyle tahliye edilen Kongre'ye yazdığı bir mektupta bir birliğin komutanı olmasını önerdi. [29]
Lafayette, Moravya'nın Bethlehem yerleşiminde iki aylık iyileşmeden sonra Kasım ayında sahaya döndü ve daha önce Tümgeneral Adam Stephen tarafından yönetilen tümenin komutasını aldı. [41] General Nathanael Greene'e 300 askerle New Jersey'deki İngiliz mevzilerinin keşfinde yardım etti, 24 Kasım 1777'de Gloucester'da sayısal olarak üstün bir Hessen kuvvetini yendi. [42]
Lafayette, 1777-78 kışında Washington'un Valley Forge'daki kampında kaldı ve birliklerinin zorluklarını paylaştı. [43] Orada, Horatio Gates liderliğindeki Savaş Kurulu, Lafayette'ten Albany, New York'tan bir Quebec istilası hazırlamasını istedi. Lafayette, Albany'ye vardığında, işgal için çok az adam buldu. Durumu Washington'a yazdı ve Valley Forge'a dönmeyi planladı. Ayrılmadan önce Oneida kabilesini Amerikan tarafına aldı. Oneida, Lafayette'e şöyle atıfta bulundu: Kayewla (korkunç atlı). [29] Valley Forge'da, kurulun kışın Quebec'i işgal etme girişimini eleştirdi. Kıta Kongresi kabul etti ve Gates yönetim kurulundan ayrıldı. [44] Bu arada, Amerika ve Fransa tarafından imzalanan anlaşmalar Mart 1778'de kamuoyuna açıklandı ve Fransa, Amerika'nın bağımsızlığını resmen tanıdı. [5]
Çorak Tepe, Monmouth ve Rhode Island
Fransız müdahalesi ihtimaliyle karşı karşıya kalan İngilizler, kara ve deniz kuvvetlerini New York'ta yoğunlaştırmaya çalıştılar [45] ve Mayıs 1778'de Philadelphia'yı boşaltmaya başladılar. Washington, Lafayette'i 18 Mayıs'ta keşif için 2.200 kişilik bir kuvvetle gönderdi. Barren Hill, Pensilvanya yakınlarında. Ertesi gün, İngilizler yakınlarda kamp kurduğunu duydu ve onu yakalamak için 5.000 adam gönderdi. General Howe, 20 Mayıs'ta 6.000 askeri daha yönetti ve sol kanadına bir saldırı emri verdi. Kanat dağıldı ve İngilizler kararsız kalırken Lafayette bir geri çekilme düzenledi. Sayısal üstünlük taklidi yapmak için Lafayette, adamların ormandan bir çıkıntıda (şimdi Lafayette Hill, Pennsylvania) ortaya çıkmalarını ve periyodik olarak İngilizlere ateş etmelerini emretti. [46] Birlikleri aynı anda batık bir yoldan kaçtı [47] ve daha sonra gücünün geri kalanıyla Matson's Ford'u geçebildi. [48]
İngilizler daha sonra Philadelphia'dan New York'a yürüdü. Kıta Ordusu onu takip etti ve sonunda New Jersey'nin merkezindeki Monmouth Adliye Sarayı'na [5] saldırdı. Washington, General Charles Lee'yi Monmouth Muharebesi'nde saldıran kuvvete liderlik etmesi için atadı ve Lee, 28 Haziran'da İngiliz kanadına karşı harekete geçti. Ancak, savaş başladıktan kısa bir süre sonra çelişkili emirler verdi ve Amerikan saflarında kaosa neden oldu. Lafayette, Washington'a vardığında onu cepheye çağırmak için bir mesaj gönderdi, Lee'nin adamlarını geri çekilirken buldu. Washington, Lee'yi rahatlattı, komutayı aldı ve Amerikan gücünü topladı. Monmouth'ta önemli kayıplar verdikten sonra, İngilizler gece çekildi ve başarıyla New York'a ulaştı. [49]
Fransız filosu, General Washington'un kuzeydeki diğer büyük İngiliz üssü olan Newport, Rhode Island'a saldırmayı planladığı Amiral d'Estaing komutasında 8 Temmuz 1778'de Delaware Körfezi'ne ulaştı. Lafayette ve General Greene, saldırıya katılmak üzere 3.000 kişilik bir kuvvetle gönderildi. Lafayette ortak bir Fransız-Amerikan kuvvetini kontrol etmek istedi, ancak amiral tarafından reddedildi. 9 Ağustos'ta Amerikan kara kuvvetleri, d'Estaing'e danışmadan İngilizlere saldırdı. Amerikalılar d'Estaing'den gemilerini Narragansett Körfezi'ne yerleştirmesini istedi, ancak o reddetti ve İngiliz filosunu denizde yenmeye çalıştı. [3] Fırtına her iki filoyu da dağıtıp hasara uğrattığı için çatışmalar sonuçsuz kaldı. [29]
D'Estaing, gemilerini onarım için kuzeye Boston'a taşıdı ve burada Fransızların Newport'tan ayrılmasını bir firar olarak gören Bostonluların öfkeli bir gösterisiyle karşı karşıya kaldı. John Hancock ve Lafayette durumu sakinleştirmek için gönderildi ve Lafayette daha sonra d'Estaing'in ayrılmasıyla gerekli olan geri çekilmeyi hazırlamak için Rhode Island'a döndü. Bu eylemler için Kıta Kongresi tarafından "yiğitlik, beceri ve sağduyu" olarak gösterildi. [29] İngilizlerle Amerika'nın başka yerlerinde ve hatta Avrupa'da Fransız bayrağı altında savaşmak için savaşı genişletmek istedi, ancak önerilerine çok az ilgi gösterdi. Ekim 1778'de Washington ve Kongre'den izinli olarak eve gitmek için izin istedi. Ona Fransa'da sunulmak üzere törensel bir kılıç vermek için Kongre oylamasıyla anlaştılar. Gidişi hastalık yüzünden ertelendi ve Ocak 1779'da Fransa'ya gitti. [50]
Fransa'ya dönüş
Lafayette, Şubat 1779'da Paris'e ulaştı ve burada Amerika'ya giderek krala itaatsizlik ettiği için sekiz gün ev hapsinde tutuldu. [29] Bu sadece Louis XVI Lafayette tarafından bir yüz kurtarıcıydı ve bir kahraman gibi karşılandı ve kısa süre sonra kralla birlikte avlanmaya davet edildi. [51] Amerikan elçisi hastaydı, bu yüzden Benjamin Franklin'in torunu William Temple Franklin, Lafayette'e Kıta Kongresi tarafından yaptırılan altın kaplı kılıcı sundu. [52]
Lafayette, Fransız kuvvetlerinde büyük bir komutanlığa sahip olmak için İngiltere'nin işgali için bastırdı. İspanya artık İngiltere'ye karşı Fransa'nın müttefikiydi ve İngiliz Kanalı'na destek için gemiler gönderdi. İspanyol gemileri, Ağustos 1779'a kadar gelmedi ve birleşik Fransız ve İspanyol filosunun yakalayamadığı daha hızlı bir İngiliz gemileri filosu tarafından karşılandı. Eylül ayında işgal terk edildi ve Lafayette umutlarını Amerika'ya dönmeye çevirdi. [53] Aralık 1779'da Adrienne, Georges Washington Lafayette'i doğurdu. [54]
Lafayette, General Jean-Baptiste de Rochambeau komutasındaki Amerika'ya gönderilecek 6.000 askerin sözünü güvence altına almak için Benjamin Franklin ile birlikte çalıştı. [29] Lafayette, her iki ulusun kuvvetlerinin komutasında olacak olan Rochambeau ve Washington arasında irtibat görevi gören Amerikan kuvvetlerinin tümgenerali olarak görevine devam edecekti. Mart 1780'de fırkateynle Amerika için Rochefort'tan ayrıldı. Hermione, [55] [56] 27 Nisan 1780'de Boston'a varış. [57]
Amerika'ya ikinci sefer
Dönüşünde, Lafayette, özellikle güneyde birkaç askeri yenilgiyle sarsılan Amerikan davasını düşük bir ebb'de buldu. [58] Lafayette, Boston'da coşkuyla karşılandı, "şövalye geçmişinden parlak zırhlı bir şövalye, ulusu kurtarmaya geldi" olarak görüldü. [59] Güneybatıya gitti ve 10 Mayıs 1780'de New Jersey, Morristown'da Washington ile neşeli bir buluşma yaptı. General ve subayları, Lafayette'e söz verilen büyük Fransız kuvvetinin yardıma geleceğini duyduklarına çok sevindiler. [60] Washington, Lafayette'in popülaritesinin farkında olarak, onu Kıta Ordusu'na daha fazla birlik ve erzak sağlamaya teşvik etmek için devlet yetkililerine (yazımını düzeltmek için Alexander Hamilton ile birlikte) yazdırdı. [61] Lafayette Fransız donanmasının gelişini beklerken bu, önümüzdeki aylarda meyvesini verdi. [62] Ancak, filo geldiğinde, beklenenden daha az adam ve malzeme vardı ve Rochambeau, İngilizlerle savaşa girmeden önce takviye beklemeye karar verdi. Bu, New York City ve diğer bölgelerin alınması için görkemli planlar öneren Lafayette için tatmin edici değildi ve Rochambeau, genç adam özür dileyene kadar Lafayette'i almayı reddetti. Washington, markiye sabırlı olmasını tavsiye etti. [63]
O yaz Washington, Lafayette'i birliklerin bölünmesinden sorumlu tuttu. Marki, Kuzey New Jersey ve bitişik New York Eyaleti'nde devriye gezen emrinde cömertçe harcadı. Lafayette önemli bir eylem görmedi ve Kasım ayında Washington tümeni dağıtarak askerleri eyalet alaylarına geri gönderdi. Savaş, Amerikalılar için kötü bir şekilde devam etti, güneydeki savaşların çoğu onlara karşı çıktı ve General Benedict Arnold onları İngiliz tarafı için terk etti. [64]
Lafayette, 1780-81 kışının ilk bölümünü, Amerikan Felsefe Derneği'nin onu ilk yabancı üyesi seçtiği Philadelphia'da geçirdi. Kongre, daha fazla adam ve malzeme için lobi yapmak için Fransa'ya dönmesini istedi, ancak Lafayette reddetti, bunun yerine mektup gönderdi. [65]
Ocak 1781'de Güney Carolina'daki Cowpens Savaşı'ndaki Kıta zaferinden sonra Washington, Lafayette'e Philadelphia'daki gücünü yeniden oluşturmasını ve Baron von Steuben tarafından komuta edilen birliklerle bağlantı kurmak için güneye Virginia'ya gitmesini emretti. Birleşik kuvvet, Benedict Arnold tarafından komuta edilen İngiliz kuvvetlerini, Fransız gemilerinin denizden kaçmasını önleyerek tuzağa düşürmeye çalışmaktı. Lafayette başarılı olursa, Arnold kısaca asılacaktı. İngiliz deniz komutanlığı planı engelledi, ancak Lafayette ve gücünün küçük bir kısmı (geri kalanı Annapolis'te kaldı) Yorktown, Virginia'daki von Steuben'e ulaşabildi. Von Steuben, Washington'a, Lord Cornwallis'in ana İngiliz kuvvetini tuzağa düşürmek için kara kuvvetlerini ve Fransız gemilerini kullanmayı öneren bir plan gönderdi. Washington'dan yeni bir emir almadığında, Lafayette birliklerini kuzeye Philadelphia'ya taşımaya başladı, ancak Virginia'ya orada askeri komuta etmesi emredildi. Öfkeli bir Lafayette, başka bir yerde belirleyici savaşlar yapılırken bir durgun suda terk edildiğini varsaydı ve emirlerine boşuna itiraz etti. Ayrıca Philadelphia'daki Fransız büyükelçisi Chevalier de la Luzerne'e birliklerinin ne kadar yetersiz tedarik edildiğini anlatan mektuplar gönderdi. Lafayette'in umduğu gibi, la Luzerne mektubunu Fransa'ya, kral tarafından onaylandıktan sonra gelecek savaşlarda çok önemli bir rol oynayacak olan büyük bir Fransız yardımı tavsiyesiyle gönderdi. Bir mektubun İngilizler tarafından ele geçirilebileceğinden korkan Washington, Lafayette'e Cornwallis'i belirleyici bir kampanyada tuzağa düşürmeyi planladığını söyleyemedi. [66]
Virginia ve Yorktown
Lafayette, Cornwallis'in onu Richmond'da yakalama girişimlerinden kaçındı. [67] Haziran 1781'de Cornwallis, Philadelphia'ya karadan yapılacak bir saldırıya hazırlık olarak Londra'dan Chesapeake Körfezi'ne ilerlemek ve bir liman inşaatını denetlemek için emir aldı. [67] İngiliz kolu seyahat ederken, Lafayette beklenmedik bir şekilde ortaya çıkacak, arka korumaya saldıran veya toplayıcı gruplara saldıran ve kuvvetlerinin olduğundan daha büyük olduğu izlenimini veren küçük mangalar gönderdi. [68]
4 Temmuz'da İngilizler Williamsburg'dan ayrıldı ve James Nehri'ni geçmeye hazırlandı. Cornwallis, Lafayette'i pusuya düşürmeyi umarak, diğer birliklerinin çoğunu kuzeydeki ormanda saklayarak, nehrin güney tarafına yalnızca bir ön muhafız gönderdi. 6 Temmuz'da Lafayette, General "Deli" Anthony Wayne'e kuzeydeki İngiliz birliklerine yaklaşık 800 askerle saldırmasını emretti. Wayne kendini sayıca çok fazla buldu ve geri çekilmek yerine süngü hücumuna öncülük etti. Suçlama Amerikalılar için zaman kazandırdı ve İngilizler peşinden gitmedi. Green Spring Savaşı, Cornwallis için bir zaferdi, ancak Amerikan ordusu, erkeklerin cesaret gösterisiyle desteklendi. [67] [69]
Ağustos ayına kadar, Cornwallis Yorktown'da İngilizleri kurmuştu ve Lafayette, York Nehri'ne yakın olan ve Hampton Roads'daki İngiliz gemilerini korumak için tahkimatlar inşa etme emri alan İngilizleri çevreleyen topçuları konuşlandırarak Malvern Tepesi'nde pozisyon aldı. Fransız filosu geldiğinde ve Cornwallis'i deniz korumasından mahrum bırakarak Virginia Capes Savaşı'nı kazandığında Lafayette'in çevrelenmesi İngilizleri tuzağa düşürdü. [5] [70] [71] 14 Eylül 1781'de Washington'un kuvvetleri Lafayette'e katıldı. 28 Eylül'de Fransız filosu İngilizleri abluka altına alırken, birleşik kuvvetler Yorktown'u kuşattı. 14 Ekim'de, Lafayette'in Amerikan sağındaki 400 adamı, Alexander Hamilton'ın kuvvetleri Redoubt 10'u göğüs göğüse muharebede hücum ettikten sonra Redoubt 9'u aldı. Bu iki tabya, İngiliz savunmasını kırmanın anahtarıydı. [69] Başarısız bir İngiliz karşı saldırısından sonra Cornwallis, 19 Ekim 1781'de teslim oldu. [72]
Yorktown, Amerikan Devrimi'nin son büyük kara savaşıydı, ancak İngilizler hala birkaç büyük liman kentini elinde tutuyordu. Lafayette onları yakalamak için seferlere liderlik etmek istedi, ancak Washington Fransa'dan ek deniz desteği aramanın daha yararlı olacağını hissetti. Kongre, onu Amerika'nın Avrupa'daki elçilerine, Paris'teki Benjamin Franklin'e, Madrid'deki John Jay'e ve Lahey'deki John Adams'a danışmanı olarak atadı ve onlara "onunla her konuda iletişim kurmaları ve anlaşmaları" talimatını verdi. Ayrıca Louis XVI'ya marki adına resmi bir takdir mektubu gönderdi. [73]
18 Aralık 1781'de Boston'dan Fransa'ya hareket eden Lafayette burada bir kahraman olarak karşılandı ve 22 Ocak 1782'de Versay Sarayı'nda karşılandı. Thomas Jefferson'un tavsiyesi üzerine Marie-Antoinette Virginie adını verdiği kızının doğumuna tanık oldu. . [74] [75] maréchal de kamp, sayısız rütbe atlayarak [76] ve bir Saint Louis Nişanı Şövalyesi yapıldı. Henüz resmi bir barış anlaşması imzalanmadığı için 1782'de İngiliz Batı Hint Adaları'na karşı birleşik bir Fransız ve İspanyol seferi üzerinde çalıştı. 1783'te Büyük Britanya ile Amerika Birleşik Devletleri arasında imzalanan Paris Antlaşması, seferi gereksiz kılan Lafayette bu müzakerelerde yer aldı. [77] [78]
Lafayette, Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa arasında Amerika'nın Fransa'ya olan borcunu azaltmayı amaçlayan ticaret anlaşmaları yapmak için Jefferson ile çalıştı. [79] Köle ticaretinin sona ermesini ve özgür siyahlar için eşit hakları savunan Fransız kölelik karşıtı grup Society of the Friends of the Blacks'e katıldı. Köle sahibi olan Washington'a 1783 tarihli bir mektupta, kölelerin özgürleştirilmesini ve onların kiracı çiftçiler olarak kurulmasını istedi. [80] Washington, genç adamın fikirlerine ilgi duymasına rağmen kölelerini serbest bırakmayı reddetti ve Lafayette projeyi barındırmak için Fransız Guyanası'nda bir plantasyon satın aldı. [81]
Lafayette, 1784-1785'te Amerika'yı ziyaret etti ve burada tüm eyaletleri ziyaret ederek coşkuyla karşılandı. Gezi, 17 Ağustos'ta Washington'un Mount Vernon'daki çiftliğine bir ziyareti içeriyordu. Virginia Delegeler Meclisi'ne hitaben "tüm insanlığın özgürlüğü" çağrısında bulundu ve kölelerin özgürleştirilmesi çağrısında bulundu,[82] ve Pennsylvania Yasama Meclisini federal bir birlik oluşturmaya yardım etmeye çağırdı (eyaletler daha sonra Konfederasyon Maddeleri ile bağlıydı) . Bazıları 1778'de tanıştığı Iroquois ile barış müzakerelerine katılmak için New York'taki Mohawk Vadisi'ni ziyaret etti. [83] Harvard'dan fahri diploma, Boston kentinden bir Washington portresi ve bir büst aldı. Virginia eyaletinden. Maryland'in yasama organı, onu ve erkek mirasçılarını devletin "doğal doğumlu Vatandaşları" yaparak onurlandırdı ve bu da onu Anayasa'nın 1789'da onaylanmasından sonra Amerika Birleşik Devletleri'nin doğuştan vatandaşı yaptı. [84] [85] [86] [b] [87] Lafayette daha sonra Fransız vatandaşlığı kavramı ortaya çıkmadan önce Amerikan vatandaşı olmakla övündü. [88] Connecticut, Massachusetts ve Virginia da ona vatandaşlık verdi. [4] [86] [89] [90]
Lafayette yaptı Hôtel de La Fayette Paris'te rue de Bourbon Amerikalıların karargahı orada. Benjamin Franklin, John ve Sarah Jay ve John ve Abigail Adams her Pazartesi orada buluşuyor ve Lafayette'in ailesi ve Clermont-Tonnerre ve Madame de Staël de dahil olmak üzere liberal soylularla birlikte yemek yediler. [91] Lafayette, Fransa'daki ticaret engellerini Amerikan mallarına indirmeye ve Franklin ile Jefferson'a Avrupa ülkeleri ile dostluk ve ticaret anlaşmaları aramalarında yardımcı olmaya devam etti. Ayrıca, Fransa'daki Huguenots'un bir yüzyıl önce Nantes Fermanı'nın iptal edilmesinden bu yana katlandığı adaletsizlikleri düzeltmeye çalıştı. [92]
Ayan ve Estates Meclisi-Genel
29 Aralık 1786'da Kral Louis XVI, Fransa'nın mali krizine yanıt olarak bir Ayan Meclisi topladı. Kral, 22 Şubat 1787'de toplanan organa Lafayette'i atadı. [93] Lafayette, konuşmalarında, hükümetin arazi satın alımlarıyla ilgili önceden bilgi sahibi olan mahkemede bağlantıları olanları kınadı ve reformu savundu. [94] Fransa'nın tamamını temsil eden "gerçek bir ulusal meclis" çağrısında bulundu. [95] Bunun yerine kral, 1789'da toplanmak üzere bir Zümreler Genel Sekreteri çağırmayı seçti. Lafayette, Riom'dan soyluların (İkinci Zümre) temsilcisi olarak seçildi. [96] Genel Zümreler, geleneksel olarak, üç Zümrenin her biri için bir oy kullandı: din adamları, soylular ve müşterekler, yani çok daha büyük müşterekler genellikle geride bırakıldı. [97]
5 Mayıs 1789'da toplanan Estates Generali, delegelerin başkan tarafından mı yoksa Estate tarafından mı oylanması gerektiği konusunda tartışmaya başladı. Eğer Estate tarafından, o zaman soylular ve din adamları, eğer kafa ile müşterekleri geride bırakabileceklerse, o zaman daha büyük olan Üçüncü Zımba hakim olabilir. Toplantıdan önce, "Otuz Komitesi"nin bir üyesi olarak Lafayette, mülkten ziyade başkan tarafından oylama için ajite etti. [98] Kendi mülkünün çoğunluğunun kabul etmesini sağlayamadı, ancak din adamları müştereklere katılmaya istekliydi ve 17'sinde, grup kendisini Ulusal Meclis ilan etti. [99] Sadık yanıt, Meclis'i desteklemeyenler içeride buluşurken, Lafayette de dahil olmak üzere grubu kilitlemek oldu. Bu eylem, dışlanan üyelerin bir anayasa kurulana kadar ayrılmamaya yemin ettiği Tenis Kortu Yemini'ne yol açtı. [100] Meclis toplanmaya devam etti ve 11 Temmuz 1789'da Lafayette, Jefferson'a danışarak kendi yazdığı "İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirgesi"nin bir taslağını Meclise sundu. [101] Ertesi gün, (bir reformcu olarak görülen) Maliye Bakanı Jacques Necker'in görevden alınmasından sonra, avukat Camille Desmoulins 700 ila 1000 silahlı isyancıyı bir araya getirdi. Kral, kraliyet ordusunu Duc de Broglie'nin altında Paris'i kuşattı. [102] 14 Temmuz'da Bastille olarak bilinen kale isyancılar tarafından basıldı. [103]
Ulusal Muhafızlar, Versay ve Hançerler Günü
15 Temmuz'da Lafayette, Meclis askerlik hizmetinin yanı sıra polislik, trafik kontrolü, temizlik, aydınlatma ve diğer yerel meselelerin kontrolü altında düzeni sağlamak için kurulmuş bir silahlı kuvvet olan Paris Ulusal Muhafızları'nın başkomutanı olarak kabul edildi. Yönetim. [104] [105] [106] Lafayette, grubun adını ve sembolünü önerdi: mavi, beyaz ve kırmızı bir kokpit. Bu, Paris şehrinin kırmızı ve mavi renklerini kraliyet beyazıyla birleştirdi ve Fransız üç rengini ortaya çıkardı. [101] [103] Muhafız kralın başı olarak zor bir görevle karşı karşıya kaldı ve birçok sadık kişi onu ve destekçilerini devrimcilerden biraz daha iyi olarak görüyordu, oysa birçok halk bu pozisyon yoluyla kralın iktidarı elinde tutmasına yardım ettiğini düşünüyordu.
Ulusal Meclis Bildirgeyi 26 Ağustos'ta onayladı [107], ancak kral 2 Ekim'de reddetti.[108] Üç gün sonra, kadın balıkçılar tarafından yönetilen bir Parisli kalabalık, ekmek kıtlığına tepki olarak Versay'a yürüdü. Ulusal Muhafız üyeleri yürüyüşü izledi ve Lafayette isteksizce onlara liderlik etti. Versay'da kral, Meclis'in Bildirge hakkındaki oylarını kabul etti, ancak Paris'e gitme isteklerini reddetti ve kalabalık şafakta saraya girdi. Lafayette kraliyet ailesini sarayın balkonuna aldı ve düzeni yeniden sağlamaya çalıştı, [109] [110] ancak kalabalık, kralın ve ailesinin Paris'e ve Tuileries Sarayı'na taşınmasında ısrar etti. [111] [112] Kral balkona çıktı ve kalabalık şarkı söylemeye başladı "Yaşasın Roi!" Marie Antoinette daha sonra çocuklarıyla birlikte ortaya çıktı, ancak kendisine çocukları geri göndermesi söylendi. Tek başına döndü ve insanlar onu vurmak için bağırdılar, ama o olduğu yerde durdu ve kimse ateş açmadı. Lafayette onun elini öperek kalabalığın tezahüratlarına yol açtı. [113] [114]
Lafayette daha sonra, şimdi ilan edilen Ekim Günlerinde Ulusal Meclis içinde bir soruşturma başlatacak ve bu, Versay Yürüyüşünün kesin olayları ve prosedürleri hakkında kanıt ve analizler toplayan 688 sayfalık bir belge olan Charles Chabroud tarafından Procédure Criminelle'in üretilmesine yol açtı. kalabalığı kışkırtanları kınamayı umuyordu (aklında Mirabeau ve Duc d'Orléans'tı). Ancak Ulusal Meclis, iki önemli devrimciyi mahkum etmenin devrimci yönetimin ilerlemesine ve kamuoyunda kabul görmesine zarar vereceğini düşündü. [115]
Ulusal Muhafızların lideri olarak Lafayette, radikaller artan bir etki kazanırken bile düzeni korumaya ve orta yolu yönlendirmeye çalıştı. [116] O ve Paris'in belediye başkanı Jean Sylvain Bailly, 12 Mayıs 1790'da, niyeti radikal Jakobenlerin etkisine denge sağlamak olan 1789 Topluluğu adlı bir siyasi kulüp kurdu. [117]
Lafayette, 14 Temmuz 1790'da Fête de la Fédération'da, Ulusal Muhafızlar ve kralın yanı sıra, 14 Temmuz 1790'da Champs de Mars'ta yurttaşlık yemini ettiği toplantıyı organize etmeye ve yönetmeye yardımcı oldu. Millet Meclisi tarafından kararlaştırılan ve kral tarafından kabul edilen anayasayı en büyük gücümüzle desteklemek için millete, kanuna ve krala." [118] [119] Kralcı hiziplerin gözünde, Lafayette, büyük ölçüde disiplinsiz bir grubu kralın güvenliğinden endişe ederek Champs de Mars'ta tutma riskini alırken, Jakobenler için bu, onların gözünde Lafayette'in kralcı eğilimlerini sağlamlaştırdı ve sıradan insanların monarşiye desteğinin teşvik edilmesi. [120]
Lafayette önümüzdeki aylarda düzen için çalışmaya devam etti. O ve Ulusal Muhafızların bir kısmı 28 Şubat 1791'de Vincennes'deki bir çatışmayı halletmek için Tuileries'den ayrıldı ve yüzlerce silahlı soylu, kral yokken onu savunmak için Tuileries'e geldi. Ancak, bu soyluların kralı alıp bir karşı devrimin başına geçirmeye geldiklerine dair söylentiler vardı. Lafayette hızla Tuileries'e döndü ve kısa bir aradan sonra soyluları silahsızlandırdı. Olay Hançerler Günü olarak bilinmeye başladı ve Lafayette'in kralı korumak için hızlı eylemleri nedeniyle Fransız halkı arasındaki popülaritesini artırdı. [121] Bununla birlikte, kraliyet ailesi saraylarında giderek daha fazla mahkum oldu. [122] Ulusal Muhafız, 18 Nisan'da Lafayette'e itaatsizlik etti ve kralın Ayine katılmayı planladığı Saint-Cloud'a gitmesini engelledi. [103] [123] [124]
Varennes'e uçuş
Varennes'e Uçuş olarak bilinen bir komplo, 20 Haziran 1791'de neredeyse kralın Fransa'dan kaçmasını sağlayacaktı. Kral ve kraliçe, esasen Lafayette ve Ulusal Muhafızların gözetimi altında Tuileries Sarayı'ndan kaçmıştı. Kaçışlarından haberdar olan Lafayette, firari hükümdarları geri almak için Muhafızları birçok yöne gönderdi. Beş gün sonra, Lafayette ve Ulusal Muhafız, kraliyet arabasını Lafayette'in yanı sıra monarşilerin başkanlarını da çağıran kalabalık bir kalabalığın ortasında Paris'e geri götürdü. [125] Lafayette, Ulusal Muhafızların lideri olarak kraliyet ailesinin velayetinden sorumluydu ve bu nedenle Georges Danton gibi aşırılık yanlıları tarafından suçlandı ve Lafayette'e yönelik bir konuşmada “Kralın ayrılmayacağına yemin ettiniz. Ya ülkeni sattın ya da güvenemeyeceğin birine söz verdiğin için aptalsın... Fransa sensiz özgür olabilir.” [126] Ayrıca Maximilien Robespierre tarafından halka hain ilan edildi. [127] Bu suçlamalar Lafayette'i kralcı biri gibi gösterdi, kamuoyu nezdinde itibarını zedeledi, [128] ve Jakobenlerin ve ona karşı çıkan diğer radikallerin elini güçlendirdi. Hukukun anayasal üstünlüğünü teşvik etmeye devam etti, ancak mafya ve liderleri tarafından boğuldu. [129]
Champs de Mars katliamı
Lafayette'in kamuoyundaki itibarı 1791'in ikinci yarısı boyunca düşmeye devam etti. Radikal Cordeliers, Ulusal Meclis'e monarşiyi kaldırması ya da kaderinin belirlenmesine izin vermesi için bir dilekçe üzerinde imza toplamak için 17 Temmuz'da Champ de Mars'ta bir etkinlik düzenledi. bir referandumda. [130] Toplanan kalabalığın 10.000 ila 50.000 kişi arasında olduğu tahmin ediliyordu. Protestocular, olay sırasında bir sunağın altında saklanan ve casus olmakla ya da potansiyel olarak patlayıcı yerleştirmekle suçlanan iki adam bularak, sonunda adamları elektrik direklerinden astı ve kafalarını mızrakların uçlarına dayadı. Lafayette, düzeni sağlamak için birliklerinin başında Champ de Mars'a girdi, ancak kalabalığın taş atmalarıyla karşılandılar. Gerçekten de Lafayette'e suikast girişiminde bulunuldu, ancak silahlı adamın tabancası yakın mesafeden ateş aldı. Askerler önce kalabalığı korkutmak ve dağıtmak için kalabalığın üzerine ateş etmeye başladılar, bu da ancak misillemeye ve sonunda iki gönüllü avcının ölümüne yol açtı. [131] Kaçınılmaz olarak, Ulusal Muhafızlara kalabalığın üzerine ateş açması, bilinmeyen bir miktarı yaralaması ve öldürmesi emredildi. Lafayette'e yakın olanlardan alınan bilgiler, olayda yaklaşık on vatandaşın öldürüldüğünü iddia ederken, diğer hesaplar elli dört kişi öneriyor ve sansasyonel gazete yayıncısı Jean-Paul Marat, o gece daha sonra dört yüzün üzerinde cesedin nehre atıldığını iddia etti. [132]
Sıkıyönetim ilan edildi ve kalabalığın liderleri Danton ve Marat gibi kaçtı ve saklandı. Lafayette'in pek çok siyasi kulüp arasındaki itibarı, özellikle basında çıkan haberlerle, önemli ölçüde azaldı. Paris'teki Devrimler Champ de Mars'taki olayı "Erkekler, Kadınlar ve Çocuklar Federasyon Alanında ulusun sunağında katledildi" olarak nitelendirdi. [131] [133] Katliamdan hemen sonra, bir isyancı kalabalığı Lafayette'in evine saldırdı ve karısına zarar vermeye çalıştı. Meclis, Eylül ayında bir anayasayı sonuçlandırdı ve Lafayette, Ekim ayı başlarında Ulusal Muhafızlardan istifa etti ve bir tür anayasa hukuku restore edildi. [134]
Çatışma ve sürgün
Lafayette Ekim 1791'de memleketi Auvergne eyaletine döndü. [135] Fransa 20 Nisan 1792'de Avusturya'ya savaş ilan etti ve Avusturya Hollanda'sını (bugünkü Belçika) işgal etme hazırlıkları başladı. 30 Haziran 1791'de Korgeneralliğe terfi eden Lafayette, 14 Aralık 1791'de Metz merkezli üç ordudan birinin, Merkez Ordusu'nun komutasını aldı. Muhafızlar, birleşik bir savaş gücü haline geldi, ancak birliklerinin çoğunun Jakoben sempatizanı olduğunu ve üstlerinden nefret ettiğini buldu. 23 Nisan 1792'de Robespierre, Marquis de Lafayette'in istifasını istedi. Bu duygu orduda yaygındı, Marquain Muharebesi'nden sonra, bozguna uğratılan Fransız birliklerinin liderleri Dillon'u mafya tarafından parçalara ayrıldığı Lille'e sürüklediği zaman gösterildiği gibi. Ordu komutanlarından Rochambeau istifa etti. [137] Lafayette, üçüncü komutan Nicolas Luckner ile birlikte, birlikler başka bir savaş görürse ne olabileceğinden endişe ederek Meclis'ten barış görüşmelerini başlatmasını istedi. [138]
Haziran 1792'de Lafayette, sahadaki görevinden Meclis'e yazdığı bir mektupla radikallerin artan etkisini eleştirdi [139] ve partilerinin "zorla kapatılması" çağrısında bulunarak mektubunu sonlandırdı. [138] Zamanlamasını yanlış değerlendirdi, çünkü Paris'te radikaller tam kontroldeydi. Lafayette oraya gitti ve 28 Haziran'da Meclis'in önünde Jakobenleri ve diğer radikal grupları kınayan ateşli bir konuşma yaptı. Bunun yerine askerlerini terk etmekle suçlandı. Lafayette, Jakobenlere karşı koymak için gönüllüleri çağırdı, sadece birkaç kişi ortaya çıktığında, halkın ruh halini anladı ve aceleyle Paris'ten ayrıldı. Robespierre ona hain dedi ve mafya onu kukla olarak yaktı. [140] 12 Temmuz 1792'de Kuzey Ordusu komutanlığına atandı.
Kral zarar görürse Paris'in Avusturyalılar ve Prusyalılar tarafından yok edileceği konusunda uyarıda bulunan 25 Temmuz Brunswick Manifestosu, Lafayette'in ve kraliyet ailesinin düşüşüne yol açtı. 10 Ağustos'ta bir kalabalık Tuileries'e saldırdı ve kral ve kraliçe Meclis'te hapsedildi, ardından Tapınağa götürüldü. Meclis monarşiyi kaldırdı - önümüzdeki aylarda kral ve kraliçenin başları kesilecekti. 14 Ağustos'ta adalet bakanı Danton, Lafayette'in tutuklanması için bir emir çıkardı. Amerika Birleşik Devletleri'ne seyahat etmeyi ümit eden Lafayette, mevcut Belçika bölgesi olan Avusturya Hollanda'sına girdi. [141]
Lafayette, bir başka eski Fransız subayı olan Jean-Xavier Bureau de Pusy, bir grup Fransız subayı adına Avusturya topraklarından geçiş hakkı istediğinde Rochefort yakınlarında Avusturyalılar tarafından esir alındı. Bu, Fransa'dan kaçan diğerleri için olduğu gibi başlangıçta verildi, ancak ünlü Lafayette tanındığında iptal edildi. [142] Avusturya'nın Fransa'ya karşı müttefiki olan Prusya'dan II. Frederick William, bir zamanlar Lafayette'i kabul etmişti, ancak bu Fransız Devrimi'nden önceydi; kral şimdi onu, diğer monarşileri devirmesini önlemek için hapsedilmek üzere tehlikeli bir isyan kışkırtıcısı olarak görüyordu. [143]
Lafayette, Nivelles'de tutuldu, [144] daha sonra bir koalisyon askeri mahkemesinin onu, de Pusy'yi ve diğer iki kişiyi Devrimdeki rolleri nedeniyle devlet tutsağı ilan ettiği Lüksemburg'a transfer edildi. Mahkeme, iade edilen bir Fransız kralı onlar hakkında nihai kararı verene kadar tutuklu kalmalarını emretti. [145] 12 Eylül 1792'de mahkemenin emriyle mahkumlar Prusya gözetimine transfer edildi. Parti, Fransızların 19 Eylül'den 22 Aralık 1792'ye kadar merkezi kaledeki zararlı hücrelerde kaldıkları Prusya kale-şehri Wesel'e gitti. Muzaffer Fransız devrimci birlikleri Rheinland'ı tehdit etmeye başladığında, Kral II. Frederick William mahkumları transfer etti. 4 Ocak 1793'ten 4 Ocak 1794'e kadar bütün bir yıl kaldıkları Magdeburg'daki kalenin doğusunda. [146]
Frederick William, beklenmedik bir şekilde başarılı olan Fransız kuvvetleriyle savaşmaya devam ederek çok az şey kazanabileceğine ve ordusu için Polonya Krallığı'nda daha kolay seçimler olduğuna karar verdi. Buna göre, Cumhuriyetle silahlı düşmanlıkları durdurdu ve devlet mahkumlarını eski koalisyon ortağı Habsburg Avusturya hükümdarı II. Francis, Kutsal Roma İmparatoru'na geri verdi. Lafayette ve arkadaşları ilk olarak Silezya'daki Neisse'ye (bugünkü Nysa, Polonya) gönderildiler. 17 Mayıs 1794'te, bir askeri birliğin onları almak için beklediği Avusturya sınırından alındılar. Ertesi gün, Avusturyalılar tutsaklarını Moravya'nın Olmütz kale şehrinde (bugün Çek Cumhuriyeti'nde Olomouc) bulunan, eskiden Cizvitlerin okulu olan bir kışla hapishanesine teslim ettiler. [147]
Lafayette yakalandığında, serbest bırakılmasını sağlamak için kendisine verilen Amerikan vatandaşlığını kullanmaya çalışmış ve Lahey'deki ABD bakanı William Short ile temasa geçmişti. [148] Short ve diğer ABD elçileri, ülkelerine yaptığı hizmetlerden dolayı Lafayette'in yanında olmayı çok isteseler de, onun Fransız subayı statüsünün Amerikan vatandaşlığına ilişkin herhangi bir iddiadan önce geldiğini biliyorlardı. O sırada başkan olan Washington, elçilere ülkeyi Avrupa işlerine bulaştıracak eylemlerden kaçınmaları talimatını vermişti, [149] ve ABD'nin ne Prusya ne de Avusturya ile diplomatik ilişkileri yoktu. [150] Lafayette ve Fransızların hapse attığı karısı için para gönderdiler. Dışişleri Bakanı Jefferson, Lafayette'e 1777'den 1783'e kadar tümgeneral olarak yaptığı hizmetler için faiziyle birlikte ödeme yapılmasına izin veren bir boşluk buldu. Kongreden aceleyle bir yasa çıkarıldı ve Başkan Washington tarafından imzalandı. Bu fonlar, her iki Lafayette esaretinde ayrıcalıklara izin verdi. [151] [152]
Eski generale yardım etmenin daha doğrudan bir yolu, Alexander Hamilton'ın baldızı Angelica Schuyler Kilisesi ve Kıta Ordusu'nda görev yapmış bir İngiliz Parlamento Üyesi olan kocası John Barker Church tarafından desteklenen bir kaçış girişimiydi. Ajan olarak genç bir Hanoverli doktor olan Justus Erich Bollmann'ı tuttular ve o da bir asistan, Francis Kinloch Huger adında bir Güney Karolina tıp öğrencisi edindi. Bu, Lafayette'in Amerika'ya ilk gelişinde yanında kaldığı Benjamin Huger'ın oğluydu. Onların yardımıyla Lafayette, Olmütz'ün dışındaki kırsalda refakatçi bir faytondan kaçmayı başardı, ancak yolunu kaybetti ve yeniden yakalandı. [c] [153]
Adrienne, Fransa'daki hapishaneden serbest bırakıldıktan sonra, ABD Bakanı James Monroe'nun yardımıyla, Connecticut'tan kendisi ve kızları için tüm Lafayette aile vatandaşlığını veren pasaportlar aldı. Oğlu Georges Washington, Fransa'dan kaçırılmış ve Amerika Birleşik Devletleri'ne götürülmüştü. [154] Adrienne ve iki kızı, üç kadının Lafayette ile esaret altında yaşamasına izin veren İmparator Francis ile bir görüşme için Viyana'ya gitti. Bir yıl önceki kaçış girişiminden bu yana sert hücre hapsine maruz kalan Lafayette, 15 Ekim 1795'te askerler hapishanenin kapısını karısı ve kızlarını içeri almak için açınca hayretler içinde kaldı. Aile sonraki iki yılı birlikte hapiste geçirdi. [155] [156]
Lafayette'in Atlantik'in iki yakasındaki sempatizanları, diplomasi, basın ve kişisel çağrılar yoluyla etkilerini, en önemlisi Terör Saltanatı sonrası Fransız hükümeti üzerinde hissettirdiler. Genç, muzaffer bir general olan Napolyon Bonapart, Campo Formio Antlaşması'nın bir sonucu olarak Olmütz'deki devlet mahkumlarının serbest bırakılmasını müzakere etti. Lafayette'in beş yılı aşkın esareti böylece sona erdi. Lafayette ailesi ve esaret altındaki yoldaşları, 19 Eylül 1797 sabahı erken saatlerde Avusturya eskortu altında Olmütz'den ayrıldılar, Prag'ın kuzeyindeki Bohemya-Saksonya sınırını geçtiler ve resmen 4 Ekim'de Hamburg'daki Amerikan konsolosuna teslim edildiler. [157] [158]
Hamburg'dan Lafayette, General Bonaparte'a bir teşekkür notu gönderdi. Fransız hükümeti, Müdürlük, anayasaya aykırı yollarla iktidara geldiğine inandığı için yapmaya istekli olmadığı, bağlılık yemini etmedikçe Lafayette'in geri dönmesini istemiyordu. İntikam olarak, kalan mülklerini sattı ve onu bir yoksul bıraktı. Yakında Amerika'dan dönen Georges Washington'un da katıldığı aile, Hamburg yakınlarındaki Adrienne'in teyzesine ait bir mülkte toparlandı. Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa arasındaki ihtilaf nedeniyle, Lafayette umduğu gibi Amerika'ya gidemedi ve onu vatansız bir adam yaptı. [159]
Adrienne Paris'e gidebildi ve daha fazla zaferden sonra Fransa'ya dönen Bonaparte'ı pohpohlayarak kocasının geri dönüşünü güvence altına almaya çalıştı. Bonaparte'ın ardından darbe 18 Brumaire (9 Kasım 1799) tarihinde Lafayette, rejim değişikliğinin yarattığı kafa karışıklığını "Motier" adına bir pasaportla Fransa'ya sızmak için kullandı. Bonaparte öfkesini dile getirdi, ancak Adrienne onun sadece poz verdiğine ikna oldu ve ona Lafayette'in destek sözü vermesini, ardından kamu hayatından geri aldığı La Grange mülküne emekli olmasını önerdi. Fransa'nın yeni hükümdarı, Lafayette'in aslen vatandaşlığı olmamasına ve siyasetle uğraşması halinde yargısız tutuklamaya tabi olmasına rağmen, nihayetinde medeni hakların restorasyonu vaadiyle kalmasına izin verdi. Lafayette sessizce La Grange'de kaldı ve Bonaparte Aralık 1799'da ölen Washington için Paris'te bir anma töreni düzenlediğinde, Lafayette, anma törenini sunmasının istenmesini beklemesine rağmen davet edilmedi ve adı da anılmadı. [160]
Bonaparte, 1 Mart 1800'de Lafayette'in vatandaşlığını geri verdi ve bazı mülklerini geri almayı başardı. Marengo'dan sonra, Birinci Konsolos ona Amerika Birleşik Devletleri'ne Fransız bakanlığı teklif etti, ancak Lafayette, Amerika'ya yabancı bir elçi olarak hareket edemeyecek kadar bağlı olduğunu söyleyerek reddetti. 1802'de Bonaparte'ı ömür boyu konsolos yapan referandumda hayır oyu veren küçük azınlığın bir parçasıydı. [161] Bonaparte, Senato'da bir koltuk ve Legion of Honor'u defalarca teklif etti, ancak Lafayette yine reddetti - ancak demokratik bir hükümetin onurunu memnuniyetle kabul edeceğini belirtti. [162]
1804'te Bonaparte, Lafayette'in katılmadığı bir plebisitten sonra İmparator Napolyon'u taçlandırdı. Emekli general, Bastille Günü konuşmaları yapmasına rağmen nispeten sessiz kaldı. [163] Louisiana Satın Alma işleminden sonra, Başkan Jefferson ona valilikle ilgilenip ilgilenmeyeceğini sordu, ancak Lafayette kişisel sorunları ve Fransa'da özgürlük için çalışma arzusunu öne sürerek reddetti. [88] [164]
1807'de Auvergne'ye yaptığı bir gezi sırasında, Adrienne hastalandı ve hapishanede geçirdiği zamandan kaynaklanan komplikasyonlardan acı çekti. Çılgına döndü ama Noel arifesinde ailesini yatağının etrafında toplayıp Lafayette'e söyleyecek kadar iyileşti: "Je suis toute à vous" ("Tamamen seninim"). [165] Ertesi gün öldü. [166] Ölümünden sonraki yıllarda, Napolyon'un Avrupa'daki gücü artarken ve sonra azalırken, Lafayette çoğunlukla La Grange'de sessizce kaldı. Birçok etkili insan başta Amerikalılar olmak üzere halk onu ziyaret etti, özellikle Jefferson'a birçok mektup yazdı ve bir zamanlar Washington'a yaptığı gibi hediyeler alışverişinde bulundu.[167]
1814'te Napolyon'a karşı çıkan koalisyon Fransa'yı işgal etti ve monarşiyi restore etti kont de Provence (İdam edilen Louis XVI'nın kardeşi) XVIII. Louis olarak tahta geçti. Lafayette yeni kral tarafından kabul edildi, ancak sadık cumhuriyetçi, 25 milyonluk bir ulusta sadece 90.000 erkeğe oy veren Temsilciler Meclisi için yeni, son derece kısıtlayıcı oy hakkına karşı çıktı. Lafayette, 1814'te La Grange'de kalan seçimlere katılmadı. [168]
Fransa'da terhis edilmiş askerler ve diğerleri arasında hoşnutsuzluk vardı.Napolyon ancak Toskana takımadalarındaki bir ada olan Elba'ya kadar sürgün edilmişti, bir fırsat görerek 1 Mart 1815'te birkaç yüz takipçisiyle Cannes'a çıktı. Fransızlar bayrağına akın etti ve o ayın ilerleyen saatlerinde Paris'i alarak Louis'in Ghent'e kaçmasına neden oldu. Lafayette, Napolyon'un yeni hükümette hizmet etme çağrısını reddetti, [169] ancak 1815 Tüzüğü uyarınca yeni Temsilciler Meclisi'ne seçilmeyi kabul etti. Napolyon'un Waterloo Savaşı'ndaki yenilgisinden sonra, Lafayette tahttan çekilmesi için çağrıda bulundu. Lafayette, imparatorun kardeşi Lucien'e yanıt olarak şunları savundu:
Hangi hakla milleti suçlamaya cüret edersin? imparatorun çıkarları için azim mi istiyorsunuz? Ulus onu İtalya'nın tarlalarında, Mısır'ın kumları ve Almanya'nın ovalarında, Rusya'nın donmuş çöllerinde izledi. . Ulus onu elli savaşta, yenilgilerinde ve zaferlerinde izledi ve bunu yaparken üç milyon Fransız'ın kanının yasını tutmak zorundayız. [170]
22 Haziran 1815'te, Waterloo'dan dört gün sonra Napolyon tahttan çekildi. Lafayette, eski imparatorun Amerika'ya geçişini ayarladı, ancak İngilizler bunu engelledi ve Napolyon günlerini Saint Helena adasında sonlandırdı. [171] Temsilciler Meclisi, feshedilmeden önce, Lafayette'i, Fransa'nın çoğunu işgal eden muzaffer müttefikler tarafından göz ardı edilen bir barış komisyonuna atadı ve Prusyalılar La Grange'i bir karargah olarak devraldı. Prusyalılar 1815'in sonlarında ayrıldıktan sonra, Lafayette tekrar özel bir vatandaş olarak evine döndü. [172]
Lafayette'in hem Paris'teki hem de La Grange'daki evleri, Devrimlerinin kahramanıyla tanışmak isteyen tüm Amerikalılara ve onun dışında birçok kişiye açıktı. İrlandalı romancı Sydney Lady Morgan'ın 1818'de La Grange'de bir ay boyunca kaldığı süre boyunca masada buluştuğu kişiler arasında Hollandalı ressam Ary Scheffer ve Amerikalı turistlerin yanında oturan tarihçi Augustin Thierry vardı. Ziyaret edenler arasında filozof Jeremy Bentham, Amerikalı bilgin George Ticknor ve yazar Fanny Wright vardı. [173]
Bourbon Restorasyonunun ilk on yılında, Lafayette Fransa ve diğer Avrupa ülkelerindeki bir dizi komploya destek verdi ve bunların hepsi boşa çıktı. Çeşitli Charbonnier komplolarına karıştı ve Fransız birliklerinin garnizonunun bulunduğu Belfort şehrine gitmeyi ve devrimci hükümette önemli bir rol üstlenmeyi kabul etti. Kraliyet hükümetinin komployu öğrendiği konusunda uyardı, açık bir şekilde karışmaktan kaçınarak Belfort yolunda geri döndü. Daha başarılı bir şekilde, 1821'de başlayan Yunan Devrimi'ni destekledi ve mektupla Amerikalı yetkilileri Yunanlılarla ittifak kurmaya ikna etmeye çalıştı. [174] Louis hükümeti, Yunanistan'ın çabalarına dahil olan, ancak bunu yapmaları halinde siyasi sonuçlara karşı temkinli olan hem Lafayette'i hem de Georges Washington'u tutuklamayı düşündü. Lafayette, yeni çoğul oylama kurallarının yeniden seçilme teklifini yenmesine yardımcı olduğu 1823 yılına kadar restore edilmiş Temsilciler Meclisi'nin bir üyesi olarak kaldı. [175]
Başkan James Monroe ve Kongre, kısmen ülkenin yaklaşmakta olan 50. yıldönümünü kutlamak için 1824'te Lafayette'i Amerika Birleşik Devletleri'ni ziyaret etmeye davet etti. [30] Monroe, Lafayette'in bir Amerikan savaş gemisiyle seyahat etmesini amaçladı, ancak Lafayette, nakliye gibi bir gemiye sahip olmanın demokratik olmadığını ve bir tüccar için rezervasyon yaptırdığını hissetti. Louis XVIII geziyi onaylamadı ve birliklere Le Havre'de toplanan kalabalığı onu uğurlamak için dağıttı. [176]
Lafayette, oğlu Georges Washington ve sekreteri Auguste Levasseur ile birlikte 15 Ağustos 1824'te New York'a geldi. Yıllar önce yanında savaşmış olan bir grup Bağımsızlık Savaşı gazileri tarafından karşılandı. New York, dört gün ve gece boyunca kutlamalarla dolup taştı. Daha sonra, Boston'a dinlendirici bir gezi olacağını düşündüğü bir yolculuk için yola çıktı, ancak bunun yerine, yol boyunca her kasabada düzenlenen karşılamaların düzenlendiği, tezahürat yapan vatandaşlar tarafından sıralanan rotayı buldu. Unger'e göre, "Gelecek nesiller boyunca varisleriyle ilişkilendirecekleri mistik bir deneyimdi. Lafayette, uzak bir çağdan, ulusun belirleyici anında son lider ve kahraman olarak gerçekleşti. Kendilerinin ve dünyanın asla onun yüzünü göremeyeceğini biliyorlardı. tekrar nazik." [177]
New York, Boston ve Philadelphia, Lafayette'i onurlandıran kutlamalarda birbirlerini geçmek için ellerinden geleni yaptılar. Philadelphia, aksi takdirde yıkılmış olabilecek Eski Devlet Evi'ni (bugünkü Bağımsızlık Salonu) yeniledi, çünkü onun için bir resepsiyon için bir yere ihtiyaçları vardı. O zamana kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde anıtlar inşa etmek olağan değildi, ancak Lafayette'in ziyareti bir inşaat dalgası başlattı - genellikle duvarcı sıfatıyla temel taşını kendisi döşedi. Pek çok şehir, sivil binaları için portreler sipariş ettiği gibi, ziyaretinden sanat da yararlandı ve sayısız hediyelik eşya üzerinde benzerlikler görüldü. Lafayette, dört aylık bir ziyaret sırasında yalnızca orijinal 13 eyaleti ziyaret etmeyi amaçlamıştı, ancak 24 eyaleti de ziyaret ettiği için kalış süresi 16 aya uzadı. [178]
Ziyaret ettiği kasabalar ve şehirler, onuruna verilen ilk şehir olan Fayetteville, Kuzey Carolina da dahil olmak üzere onu coşkuyla karşıladı. [179] Washington City'deki başkenti ziyaret etti ve Başkan Monroe'nun giydiği basit kıyafetlere ve Beyaz Saray'ın çevresinde herhangi bir muhafız bulunmamasına şaşırdı. 40 yıl önce yaptığı gibi Virginia'daki Vernon Dağı'na gitti, bu kez Washington'un mezarını gördü. Cornwallis'in teslim oluşunun yıldönümü için 19 Ekim 1824'te Yorktown'daydı, ardından eski arkadaşı Jefferson ve beklenmedik bir şekilde gelen Jefferson'un halefi James Madison ile buluşmak için Monticello'ya gitti. Ayrıca, Boston yakınlarındaki Peacefield'de yaşayan diğer eski başkan olan 89 yaşındaki John Adams ile yemek yemişti. [180]
Yolların geçilmez hale gelmesiyle, Lafayette 1824-25 kışında Washington City'de kaldı ve böylece hiçbir başkan adayının Seçim Koleji'nin çoğunluğunu elde edemediği, hararetli çekişmeli 1824 seçimlerinin doruk noktasındaydı. Temsilciler Meclisi kararı. 9 Şubat 1825'te Meclis, o akşam Başkan olarak Dışişleri Bakanı John Quincy Adams'ı seçti, ikinci olan General Andrew Jackson, Lafayette'in baktığı Beyaz Saray'da Adams ile el sıkıştı. [181]
Mart 1825'te Lafayette, güney ve batı eyaletlerini gezmeye başladı. [182] Gezinin genel modeli, şehirler arasında eyalet milisleri tarafından eşlik edilmesi ve her kasabaya, kendisiyle birlikte görülmek isteyen yerel politikacılar veya ileri gelenler tarafından karşılanmak üzere özel olarak inşa edilmiş kemerlerden girmesiydi. Özel etkinlikler, savaş alanlarına ve tarihi yerlere ziyaretler, kutlama yemekleri ve halkın Devrim'in efsanevi kahramanıyla tanışması için ayrılan zaman olacaktı. [183]
Lafayette, General Jackson'ı Tennessee'deki The Hermitage evinde ziyaret etti. Gemi altında battığında Ohio Nehri'nde vapurla seyahat ediyordu ve oğlu ve sekreteri tarafından bir cankurtaran botuna bindirildi, ardından Kentucky kıyısına götürüldü ve diğer yöne giden başka bir buharlı tarafından kurtarıldı. Ancak kaptanı geri dönüp Lafayette'i Kentucky, Louisville'e götürmek konusunda ısrar etti. Oradan, genellikle kuzeydoğuya gitti, Niagara Şelaleleri'ni gördü ve Erie Kanalı'nı modern bir harika olarak kabul edilen Albany'ye götürdü. Daniel Webster'ın bir konuşmasını dinledikten sonra Haziran 1825'te Massachusetts'teki Bunker Hill Anıtı'nın temel taşını koydu. Ayrıca mezarına serpmek için Bunker Hill'den biraz toprak aldı. [184]
Bunker Hill'den sonra Lafayette, Maine ve Vermont'a giderek tüm eyaletleri ziyaret etti. John Adams ile tekrar bir araya geldi, sonra New York'a ve ardından halk kütüphanesinin temel taşını attığı Brooklyn'e geri döndü. 68. doğum gününü 6 Eylül'de Beyaz Saray'da Başkan John Quincy Adams ile bir resepsiyonda kutladı ve ertesi gün ayrıldı. [185] Mezarına konulacak topraktan başka hediyeler de aldı. Kongre, Başkan Monroe'nun isteği üzerine ülkeye yaptığı hizmetler için [186] ve Florida'daki geniş bir kamu arazisi alanı için şükran olarak ona 200.000 dolar oy vermişti. [187] Başlangıçta adı verilen bir gemiyle Fransa'ya döndü. Susquehanna ancak USS olarak yeniden adlandırıldı Brendibadesi Amerika Birleşik Devletleri için kanını döktüğü savaşın onuruna. [186]
Lafayette Fransa'ya geldiğinde, Louis XVIII yaklaşık bir yıl önce ölmüştü ve Charles X tahttaydı. Kral olarak Charles, hükümdarın mutlak kuralını yeniden kurmayı amaçladı ve kararnameleri Lafayette geldiğinde protestoya yol açmıştı. [188] Lafayette, krala karşı çıkanların en önde geleniydi. 1827 seçimlerinde 70 yaşındaki Lafayette yeniden Temsilciler Meclisi'ne seçildi. Sonuçtan memnun olmayan Charles, Meclisi feshetti ve yeni bir seçim emri verdi: Lafayette tekrar koltuğunu kazandı. [189]
Lafayette, Charles'ın sivil özgürlükler üzerindeki kısıtlamalarına ve yeni tanıtılan basın sansürüne karşı açık sözlü kaldı. Mecliste ateşli konuşmalar yaptı, yeni kararnameleri kınadı ve Amerikan tarzı temsili hükümeti savundu. Politika, özgürlük, haklar ve özgürlük üzerine konuşmalarını dinlemeye gelen Amerikalılar, Fransızlar ve diğerleri için La Grange'de akşam yemekleri düzenledi. O kadar popülerdi ki, Charles güvenli bir şekilde tutuklanamayacağını hissetti, ancak Charles'ın casusları titizdi: bir hükümet ajanı "[Lafayette'in] Amerikan özgürlüğü onuruna kışkırtıcı kadeh kaldırmalarını" kaydetti. [190]
25 Temmuz 1830'da kral, Saint-Cloud Nizamnamesi'ni imzalayarak franchise'ı orta sınıftan çıkardı ve Temsilciler Meclisi'ni feshetti. Kararnameler ertesi gün yayınlandı. [191] 27 Temmuz'da Parisliler şehrin her yerine barikatlar kurdular ve ayaklanmalar patlak verdi. [192] Buna karşı, Daire toplanmaya devam etti. La Grange'de bulunan Lafayette olanları duyunca şehre koştu ve devrimin lideri olarak alkışlandı. Milletvekilleri kararsız kalınca, Lafayette barikatlara gitti ve kısa süre sonra kralcı birlikler bozguna uğradı. 1789 devriminin aşırılıklarının tekrarlanacağından korkan milletvekilleri, Lafayette'i restore edilmiş Ulusal Muhafızların başına getirdiler ve onu düzeni korumakla görevlendirdiler. Meclis, onu hükümdar ilan etmeye istekliydi, ancak anayasaya aykırı gördüğü bir yetki verilmesini reddetti. Ayrıca 2 Ağustos'ta tahttan feragat eden Charles ile anlaşmayı da reddetti. Birçok genç devrimci bir cumhuriyet istedi, ancak Lafayette bunun iç savaşa yol açacağını hissetti ve tahtı Amerika'da yaşayan ve Charles'tan çok daha fazla ortak bir dokunuşa sahip olan dük d'Orleans Louis-Philippe'e teklif etmeyi seçti. . Lafayette, tahtı kabul eden Louis-Philippe'in çeşitli reformlar konusunda anlaşmasını sağladı. General, Ulusal Muhafızların komutanı olarak kaldı. Bu uzun sürmedi - kralın tahta çıkışındaki kısa anlaşma kısa sürede soldu ve Meclis'teki muhafazakar çoğunluk, 24 Aralık 1830'da Lafayette'in Ulusal Muhafız görevinin kaldırılması yönünde oy kullandı. Lafayette, bunu yapmaya istekli olduğunu ifade ederek emekliliğe geri döndü. [193]
Lafayette, reformlarda geri adım atan ve onları yapma sözünü reddeden Louis-Phillippe'den giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı. Emekli general, kralından öfkeyle ayrıldı; bu, hükümet Lyon'daki bir grevi bastırmak için güç kullandığında genişleyen bir ihlal. Lafayette Meclis'teki koltuğunu liberal önerileri desteklemek için kullandı ve komşuları onu La Grange köyünün belediye başkanı ve belediye meclisine seçti. departman Seine-et-Marne 1831'de. Ertesi yıl, tabut taşıyıcısı olarak görev yaptı ve Louis-Phillippe'in bir başka rakibi olan General Jean Maximilien Lamarque'ın cenazesinde konuştu. Sakin olması için yalvardı, ancak sokaklarda isyanlar çıktı ve Place de la Bastille'de bir barikat kuruldu. Kral, bu Haziran İsyanını Lafayette'i öfkelendirecek şekilde zorla bastırdı. Charles X'in yaptığı gibi Louis-Phillippe'i sansür uygulamakla suçladığı Kasım 1832'de Meclis toplanana kadar La Grange'a döndü. [194]
Lafayette, 3 Ocak 1834'te Temsilciler Meclisi'nde son kez alenen konuştu. Ertesi ay, zatürreden bir cenaze töreninde bayıldı. İyileşti, ancak sonraki Mayıs ıslaktı ve bir fırtınaya yakalandıktan sonra yatalak oldu. [195] 20 Mayıs 1834'te 76 yaşında öldü. 6 rue d'Anjou-Saint-Honoré Paris'te (şimdi 8 rue d'Anjou Paris'in 8. bölgesinde). Oğlu Georges Washington'un üzerine serptiği Bunker Hill'den toprak altında, Picpus Mezarlığı'nda eşinin yanına gömüldü. [192] [196] Kral Louis-Philippe, halkın katılmaması için askeri bir cenaze töreni emretti ve dışlanmalarını protesto etmek için kalabalıklar kuruldu. [179]
Amerika Birleşik Devletleri'nde, Başkan Jackson, Lafayette'in Aralık 1799'da Washington'a bahşedilen aynı anma onurunu almasını emretti. Her iki Kongre Meclisi de 30 gün boyunca siyah kiraz kuşu ile kaplandı ve üyeler yas rozetleri taktı. Kongre, Amerikalıları benzer yas uygulamalarını takip etmeye çağırdı. O yılın ilerleyen saatlerinde, eski başkan John Quincy Adams, Lafayette'e üç saat süren bir övgüde bulundu ve onu "insanlığın saf ve ilgisiz hayırseverleri listesinde üst sıralarda" olarak nitelendirdi. [197]
Lafayette, anayasal bir monarşiye sıkı sıkıya inanıyordu. Fransa'nın her zaman yaptığı gibi, demokratik bir Ulusal Meclis'in bir hükümdarla çalışmasını sağlayarak geleneksel ve devrimci ideallerin bir araya getirilebileceğine inanıyordu. George Washington ve Thomas Jefferson gibi Amerikan Kurucu Babaları ile yakın ilişkileri, ona demokratik bir sistemin uygulanmasına tanık olma yeteneği verdi. Fransa için potansiyel hükümet yapıları hakkındaki görüşleri, doğrudan İngiliz hükümet biçiminden etkilenen Amerikan hükümet biçiminden etkilendi. Örneğin, Lafayette, Amerika Birleşik Devletleri'nde olduğu gibi, iki meclisli bir yasama organına inanıyordu. Ancak Jakobenler, Fransa'da Ulusal Meclis'in buna karşı oy kullanmasına yol açan bir monarşi fikrinden nefret ettiler. Bu fikir, özellikle Maximilien Robespierre iktidara geldiğinde gözden düşmesine katkıda bulundu. [198]
Lafayette, 1789'da İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirgesi'nin yazarı ve köleliğin sadık bir karşıtıydı. [199] Çalışmalarında kölelikten hiçbir zaman özel olarak söz edilmedi, ancak Washington ve Jefferson gibi arkadaşlarına ve meslektaşlarına gönderdiği mektuplar aracılığıyla tartışmalı konu hakkındaki tutumunu netleştirdi. Kölelere sahip olunmamasını, daha çok plantasyon sahiplerinin topraklarında özgür kiracı olarak çalışmasını önerdi ve fikirlerini uygulamaya koymak için 1785'te Fransız kolonisi Cayenne'de bir plantasyon satın aldı ve hiçbir kölenin alınıp satılmamasını emretti. [200] Ömrünü bir kölelik karşıtı olarak, kölelerin yavaş yavaş özgürleşmesini önererek ve köleliğin birçok ekonomide oynadığı önemli rolü kabul ederek geçirdi. Lafayette, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki köleleri serbest bırakmak ve oradan yayılmak için fikirlerinin Washington tarafından benimseneceğini umuyordu ve Washington sonunda bu uygulamaları Vernon Dağı'ndaki kendi plantasyonunda uygulamaya başladığından çabaları boşuna değildi. hayatı boyunca hiçbir köleyi azat etmemiştir. [201] Lafayette'in torunu Gustave de Beaumont daha sonra ırkçılık konularını tartışan bir roman yazdı. [202] Lafayette, 1794'te Fransa'da köleliğin kaldırılmasında önemli bir rol oynadı, çünkü Haiti'de iki yıl önce İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirgesi'nin dolaşımı nedeniyle isyanlar patlak verdi. [203]
Hayatı boyunca Lafayette, Aydınlanma Çağı'nın, özellikle insan hakları ve yurttaş milliyetçiliği ideallerinin bir savunucusuydu ve görüşleri, Atlantik'in her iki yakasındaki entelektüeller ve diğerleri tarafından çok ciddiye alındı. [204] Amerika Birleşik Devletleri'ndeki imajı, kendisine ait olmayan bir ülkenin özgürlüğü için ücretsiz savaşma konusundaki "ilgisizliğinden" kaynaklanıyordu. [205] Samuel Adams, "özgürlüğün şanlı davasında" savaştığı zaman "evcil Hayatın Zevklerinden vazgeçmesi ve kendisini savaşın Zorluklarına ve Tehlikelerine maruz bıraktığı" için onu övdü. [205] Bu görüş birçok çağdaş tarafından paylaşıldı ve Lafayette'in tek bir ulusun çıkarlarından ziyade tüm insanlığın özgürlüğünü ilerletmeye çalışan bir imajı oluşturdu. [205] Fransız Devrimi sırasında Amerikalılar onu Amerikan ideallerinin savunucusu olarak gördüler ve onları Yeni Dünya'dan Eski Dünya'ya taşımaya çalıştılar. Bu, Ülkesinin Babası ve Amerikan ideallerinin somutlaşmışı olarak kabul edilen George Washington'un vekil oğlu ve müridi olarak konumuyla pekiştirildi. [206] Romancı James Fenimore Cooper, 1820'lerde Paris'te geçirdiği süre boyunca Lafayette ile arkadaş oldu. Soylu liberalizmine hayrandı ve onu "gençliğini, kişiliğini ve servetini özgürlük ilkelerine adayan" bir adam olarak övdü. [207]
Lafayette, kısmen yabancı kökenli olduğu ülkenin herhangi bir bölgesiyle ilişkili olmadığı, Amerika'da yaşamadığı ve New England'da, orta Atlantik eyaletlerinde ve Güney'de savaştığı için bir Amerikan ikonu haline geldi. birleştirici bir figür. [208] Fransız Devrimi'ndeki rolü bu popülerliği artırdı, çünkü Amerikalılar onun bir orta yol izlediğini gördü. Amerikalılar doğal olarak cumhuriyetçi bir davaya sempati duyuyorlardı, ama aynı zamanda Louis XVI'yı Amerika Birleşik Devletleri'nin eski bir dostu olarak hatırladılar. Lafayette 1792'de iktidardan düştüğünde, Amerikalılar onların gözünde bu tür şeylerin üstünde olan bir adamın devrilmesinden hizipçiliği sorumlu tutma eğilimindeydiler. [209]
1824'te Lafayette, Amerikalıların 1819'daki feci ekonomik Panik ve Missouri Uzlaşmasıyla sonuçlanan bölgesel çatışma nedeniyle cumhuriyetin başarısını sorguladığı bir zamanda Amerika Birleşik Devletleri'ne döndü. [210] Lafayette'in ev sahipleri onu bağımsızlığın ne kadar başarılı olduğuna dair bir yargıç olarak görüyorlardı. [211] Kültür tarihçisi Lloyd Kramer'e göre, Lafayette "19. yüzyılın başlarında Amerika'nın ulusal kimliğini şekillendiren ve o zamandan beri ulusal ideolojide baskın bir tema olarak kalan öz imajın yabancı onaylarını sağladı: Amerika'nın Kurucu Atalarının , kurumlar ve özgürlük dünyadaki en demokratik, eşitlikçi ve müreffeh toplumu yarattı". [212]
Tarihçi Gilbert Chinard 1936'da şöyle yazmıştı: "Lafayette, yaşamının çok erken bir döneminde efsanevi bir figür ve bir sembol haline geldi ve birbirini izleyen nesiller bu miti o kadar isteyerek kabul ettiler ki, genç kahramanı cumhuriyetçi halesinden mahrum bırakmaya yönelik herhangi bir girişim muhtemelen küçük sayılacaktır. ikonoklastik ve kutsallıktan yoksun." [213] Bu efsane politik olarak kullanıldı, Lafayette'in adı ve imajı 1917'de Amerika'nın I.Stanton'ın ünlü ifadesi "Lafayette, biz buradayız". Bu, Lafayette'in Amerika'daki imajına bir pahasına oldu, cepheden dönen gaziler "Lafayette'e borcumuzu ödedik, şimdi kime borçluyuz?" [214] Anne C. Loveland'a göre, savaşın sonunda "Lafayette artık ulusal bir kahraman sembolü olarak hizmet etmiyordu". [215] Ancak 2002'de Kongre ona fahri vatandaşlık verilmesi yönünde oy kullandı. [216]
Lafayette'in Fransa'daki itibarı daha sorunlu. Thomas Gaines, Lafayette'in ölümüne verilen tepkinin Fransa'da Amerika'dakinden çok daha sessiz olduğunu belirtiyor ve bunun nedeninin Lafayette'in Amerika'nın tek devriminin hayatta kalan son kahramanı olması, buna karşın Fransız hükümetindeki değişikliklerin çok daha kaotik olması olabileceğini öne sürdü. . [217] Lafayette'in rolleri, Fransız tarihçiliğinde, özellikle Fransız Devrimi'nde onun hakkında daha incelikli bir resim yarattı. 19. yüzyıl tarihçisi Jules Michelet, onu mafya tarafından yeteneklerinin hak ettiğinin çok ötesine geçen "vasat bir idol" olarak tanımlıyor. [218] Jean Tulard, Jean-François Fayard ve Alfred Fierro, Napolyon'un ölüm döşeğindeki Lafayette hakkındaki yorumunu kendi yazılarında not eder. Histoire et dictionnaire de la Révolution française Fransız Devrimi sırasında Napolyon'un Lafayette'in yerine geçmesi halinde "kral hala tahtında oturuyor olurdu" dedi. [219] Lafayette'i "boş kafalı bir siyasi cüce" ve "Fransız monarşisinin yıkılmasından en çok sorumlu kişilerden biri" olarak kabul ettiler. [220] Gaines aynı fikirde değildi ve liberal ve Marksist tarihçilerin de bu görüşe karşı çıktıklarına dikkat çekti. [220] Lloyd Kramer, 1989'daki Devrim'in iki yüzüncü yıl dönümünden hemen önce yapılan bir ankette, Fransızların yüzde 57'sinin, Devrim'den en çok hayranlık duydukları figür olduğunu belirtti. 1790'ların başında". [218]
Marc Leepson, Lafayette'in hayatıyla ilgili çalışmasını şu sözlerle bitirdi:
Marquis de Lafayette mükemmel olmaktan uzaktı. Bazen kibirli, saf, olgunlaşmamış ve benmerkezciydi. Ancak hayatını ve servetini tehlikeye atarken bile ideallerine sürekli olarak bağlı kaldı. Bu idealler, dünyanın en kalıcı uluslarından ikisi olan Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa'nın kurucu ilkeleri olduğunu kanıtladı. Bu, çok az askeri liderin, politikacının veya devlet adamının boy ölçüşebileceği bir mirastır. [221]
Lafayette ve Kölelik
Amerika Birleşik Devletleri'nde, tarihsel bir şahsiyet olarak Lafayette'in önemine ilişkin anlayışımızın çoğu, onun Amerikan Devrimi'nde askeri bir lider olarak ve müttefikimiz Fransa ile bir müzakereci olarak rollerine odaklanıyor. Biz bağımsızlık mücadelesi verirken ülkemizin yardımına koşan genç Fransız asilzadesini Amerikalılar kesinlikle unutmamalı. Ancak insanlığa yaptığı katkılar, bu ülkedeki başarılarının çok ötesine uzanıyor. Lafayette, Fransa'ya döndükten sonra, insan hakları ve haysiyetinin savunucusu olarak hayat boyu sürecek yolculuğuna başladı.
Lafayette, yeni kabul edilen ülkesine ve orada öğrendiği cumhuriyetçi değerlere çok âşık olarak Fransa'ya döndüğünde, onları uygulamaya koymaya kararlıydı. Birincisi, Fransa halkı için daha temsili bir hükümet biçimi istedi ve anayasal monarşinin önde gelen savunucusu oldu. Bir diğeri için, Protestan din özgürlüğü ve tüm erkekler için eşit haklar dahil olmak üzere Fransa'daki sosyal reformun açık sözlü bir savunucusu oldu. 1789'da Ulusal Meclis'e seçildikten sonra Lafayette, İnsan Hakları Bildirgesi'nin taslağını yazdı ve köleliğin kaldırılması da dahil olmak üzere liberal ideallerini teşvik etmek için yasalar izledi.
Frederick Douglass, Lafayette'i ırksal eşitliği benimseyen gerçek bir kölelik karşıtı olarak görüyordu.
Lafayette aynı zamanda bir eylem adamıydı (bazı eleştirmenler “hızlı eylem” diyebilirdi) ve yalnızca özgürleşme hakkında konuşmakla yetinmedi. 1783'te kölelik hakkında bir şeyler yapmak için bir plan yaptı. Lafayette, köleliği sona erdirmenin bir yolunu göstereceğini umduğu, köleleştirilmiş işçileri kademeli azat yoluyla serbest bırakmak amacıyla Güney Amerika'nın kuzeydoğu kıyısındaki Fransız kolonisi Cayenne'de bir plantasyon satın almaya karar verdi. Kırbacı yasaklayacak, köleleştirilenlere aileleriyle daha fazla boş zaman tanıyacak, onlara eğitim sağlayacak ve onlara bir ücret ödeyecekti - Lafayette'in köleleri özgürlüğe hazırlayacağını düşündüğü eylemler.
George Washington'a yazdığı bir mektupta Lafayette, eski akıl hocasının bu girişimde kendisine katılacağını umduğunu ifade etti..." Sizinki gibi bir örnek bunu genel bir uygulama haline getirebilir ve eğer Amerika'da başarılı olursak, zamanımın bir kısmını neşeyle ayıracağım. yöntemi Batı Hint Adaları'nda modaya uygun hale getirmek. Eğer bu çılgın bir plansa, diğer yönden akıllıca düşünülmektense bu şekilde delirmeyi tercih ederdim.” Washington bu girişimde Lafayette'e katılmayı reddetti, ancak onu cömert ruhundan dolayı övdü ve nihayetinde vasiyetinde kendisine köle olanların özgürlüğünü sağladı.
Lafayette'in eşi Adrienne de Noailles, Atlantik Okyanusu'nun diğer ucundaki Cayenne malikanesinin işlerinin çoğunu yönetiyordu.
Fransa'da Lafayette, Cayenne projesini desteklemesi için XVI. Hala kararlı olan Lafayette, mülkleri tamamen kendi fonlarıyla satın almaya başladı. Cayenne'deki ajanı, 1786'da baharat yetiştiriciliğine dönüştürülen iki küçük şeker plantasyonu satın aldı, bu da ne yorucu bir iş ne de şeker üretiminin ölümcül emek uygulamalarını gerektirdi. Lafayette, köleleştirilenlerin emeğinden kâr elde etmek için bir plantasyon elde etmekten çok, Fransızlara ve tüm köle sahibi güçlere kurtuluşa doğru olası bir yol göstermek için plantasyonu satın aldı ve bunu yapmak için önemli meblağlar harcamaya hazırdı. Lafayette, kölelik karşıtlığını evrensel özgürlüğe ve herkesin saygınlığına bağlılığa dayandıran bir Avrupalının en güçlü örneklerinden biridir. sınır dışı etme (“kolonizasyon”).
Cayenne projesi yavaş başladı - satın alınan arazilerin verimsiz olduğu ortaya çıktı, ek arazi satın almaları yapılması gerekiyordu, ilk mülk yöneticisi öldü - ancak 1791'e gelindiğinde, yaklaşık 70 köleleştirilmiş işçi ve aile üyesi tarafından yetiştirilen 500 yeni karanfil ağacı vardı. Emlak. Ancak Lafayette'in planı tam olarak uygulanamadan Robespierre'in Devrimci hükümeti iktidara geldi. Bir anayasal monarşinin destekçileri sürgün ya da ölümle karşı karşıyaydı. Lafayette, 1792 Ağustos'unda ölüm tehdidi altında Fransa'dan kaçtı, ancak günümüz Avusturya'sında, kendi ülkelerinde devrimci fikirleri destekleyebileceğinden korkan kraliyet yetkilileri tarafından hapsedildi. Hapishanedeyken, Fransa'nın Devrimci hükümeti, köleleştirilmiş işçiler de dahil olmak üzere Güney Amerika'daki tüm mülküne el koydu. Daha sonra, 1790'ların ortalarında Fransız hükümetinden resmi kurtuluş alacaklardı, ancak Napolyon Bonapart'ın bunu feshetmesi gerekiyordu. Bu geri dönüş, Cayenne'deki kölelerin Fransız İmparatorluğu'na karşı isyanlarına yol açtı.
Ünlü Amerikalı kölelik karşıtı Senatör Charles Sumner, Lafayette'ten etkilendi.
Ölümünden çok sonra, Lafayette konuşmalarında ve yazılarında kölelik karşıtları tarafından alıntılandı. Örneğin Charles Sumner, ayrılma krizi sırasında Güney ile bir uzlaşmaya karşı Kuzey eyaletlerindeki popüler duyguları harekete geçirmek için sözlerini kullandı. Lafayette'in John Adams'a yazdığı 1786 tarihli bir mektuptan alıntı yaparak şunları yazdı: "Siyah kardeşlerimin davasında, sıcak bir şekilde ilgilendiğimi ve kesinlikle insanlığın beyaz kısmına karşı olduğumu hissediyorum. Kölenin ten rengi ne olursa olsun, bence bu, kölecinin işlediği suçun çehresini değiştirmez, herhangi bir Afrikalı yüzünden çok daha kara bir suç.” Kölelik karşıtları tarafından bir başka yaygın alıntı, Lafayette'in kendisine "Kılıcımı Amerika davası için asla çekmezdim, eğer bu şekilde bir kölelik ülkesi kurduğumu düşünebilseydim" dediğini söyleyen Thomas Clarkson'dan alınmıştır. Amerika'da Lafayette'e çok saygı duyulduğu ve hayranlık duyulduğu için, bunlar kuşkusuz köleleri özgürleştirmek için bir savaşa desteği teşvik eden güçlü sözlerdi.
İngiliz kölelik karşıtı Thomas Clarkson, 1840 Kölelik Karşıtı Toplum Sözleşmesine hitap ediyor.
Lafayette'in çok genç bir adamken başlayan köleliğe muhalefeti, 18. yüzyılda ayrıcalıklı bir asilzade için gerçekten dikkate değerdi. Daha da dikkat çekici olanı, kendisini, servetini ve köleliği sona erdirmenin bir yolunu sunabilecek olumlu eylemlere olan itibarını adamaya istekli olmasıydı.
Son olarak ve belki de hepsinden daha dikkat çekici olan şey, onun bu bölücü meseledeki mutlak ve sarsılmaz duruşuydu. Charles Sumner'ın dediği gibi, Lafayette "kendini erkenden İnsan Haklarına adayan ve uzun bir yaşam boyunca onların temsilcisi, gezgin şövalye, şampiyon, kahraman, misyoner, havari olan - bu davada tarihte hiç kimsenin olmadığı kadar çabalayan biriydi. çok az kişinin acı çektiği kadar acı çeken ve uzun süren kariyeri... ister sivil ister askeri olsun, en ender sadakat, en saf ilke ve en şövalye cesaretiyle göze çarpar.
Not: Yazar, tavsiyesi ve bu makaleyi düzenlediği için Fayetteville Eyalet Üniversitesi Tarih Profesörü Dr. Robert D. Taber'e minnettardır.
Marquis de Lafayette Yeniden Yelken Açtı
Güneş Biscay Körfezi'nde parlıyordu ve üç direkli fırkateyn hafif bir esinti yelkenleri zar zor dalgalandırıyordu.l’HermioneGeçen Ekim bir sabah deniz denemeleri için La Rochelle'den yola çıktı. Güzel bir gündü, kahretsin! Bu, yeni geminin açık denizdeki ilk seferlerinden biri olacaktı ve Breton deniz köpeği Yann Cariou adlı kaptan, geminin ve 18 deneyimli denizci ve 54 gönüllüden oluşan mürettebatının neler yapabileceğini görmek için can atıyordu. Ilıman hava ikisini de test edemezdi.
İlgili Okumalar
Marquis: Lafayette Yeniden Düşünüldü
Cariou iki adet 400 beygir gücündeki İtalyan motorunu çalıştırdı ve rüzgar aramak için kuzeye yöneldi. Kadırgada akşam yemeğinde, sanki bir çocuk oyunu oynuyormuş gibi masaların altına bakma gösterisi yaptı. “burada rüzgar yok,” diyor sahte bir ağırlıkla. Ancak radarda iyi haberler, yani kötü haberler vardı. İzlanda açıklarındaki büyük bir fırtına, güneyde Brittany'ye kadar kötü alçak basınç sistemleri oluşturuyordu, yani biz de oraya doğru gidiyorduk.
Birçok kişi bu anı uzun zamandır bekliyordu. Fransızlar 17 yıl ve 28 milyon dolar harcadıHermioneYaldızlı aslan figüründen kıçına boyanmış zambak çiçeğine kadar en ince ayrıntısına kadar. Orijinal olduğundaHermione1779'da inşa edilmişti, yeni güçlenmiş bir Fransız Donanmasının gururuydu: 216 fit, 32-top baraküda, sadece dalgalara hükmetmekle kalmayıp aynı zamanda bir savaş gemisi uyduran kibirli İngiliz'den gerçek bir ısırık alabilir. 1740'ta #8212“Kural, Britannia!”—'de hakkında yüz yüze bir marş.
Bosun'un talimatına göre, çoğunlukla 20'li yaşlarındaki mürettebat üyeleri, uzun geminin yelkenlerini kaldırırken “heave ho”'in Fransızca versiyonunu homurdandı. (Hermione La Fayette Derneği) Brittany açıklarında yapılan deniz denemelerinde, deneyimli denizciler ve gönüllü mürettebat, gemiyi test etmelerini umdukları dalgalı suya düştü. (Hermione La Fayette Derneği) Transatlantik geçişten sonra, Hermione Devrim sırasında önemli olan Maine'den Virginia'ya kadar olan limanlara yanaşacak. (Hermione La Fayette Derneği) 'Deniz tutmasıyla baş edemiyorsanız', 'yanlış bir iştesiniz' '8221,' dedi. Hermione’'ler İlk eşini. “Ama o zaman hepimiz mazoşistiz.” (Association Hermione La Fayette) 18. yüzyıl Hermione Fransız donanmasının mücevheriydi. Günümüzün replikası, kıç ve yaldızlı aslan figür kafasında bir zambak çiçeğine sahiptir. (Hermione La Fayette Derneği) Marki Brandywine'de yaralandı, 1777. (Kean Collection / Getty Images) Marki de Lafayette. (Gianni Dağlı Orti / The Art Archive At Art Resource, NY) (Romy Bl'252mel'in çizimi) 1.260 tonluk replika (inşaat sırasında), Lafayette'in bildirdiği "kuş gibi yelken açan" gemiyi yeniden yaratmak için 40.000 fit küp meşe gerektiriyordu. (Association Hermione-La Fayette) Yeniden yaratılan gemi, 15 mil halat, 40.000 fit küp meşe ve 23.680 fit kare yelken gerektiriyordu. Modernliğe bir selam olarak, iki motoru var. (Hermione La Fayette Derneği) NS HermioneBu replika, Lafayette'i Amerika'ya taşıyan hızlı savaş gemisinin özelliklerine göre biçilmiş kaftan. (F. Latreille / Hermione-La Fayette Derneği)
Şık, bakır tabanlı gövdesiyle,HermioneVuramadığı hemen hemen her gemiyi geride bırakabilirdi. İngilizler bile tanıdıHermione’'ler kardeş gemisini ele geçirdiklerinde mükemmellik, concorde. Kendi filoları için gemiyi yeniden yaratmaya yardımcı olacak ayrıntılı şemalar çizerek ödüllerini hemen tersine çevirdiler.
Bu, 200 yıl sonra Fransa'nın kendine ait kopyası yüksek bir gemisi olmayan tek büyük açık deniz ulusu olmaktan bıktığına karar verdiğinde bir şans eseri oldu. 'lerde Rochefort'taki tersaneleri restore ettik.l’HermioneFransa'nın #8217s başkanı Benedict Donnelly, "inşa edildi ve onları bir kültür anıtı yaptı" diyor.HermioneHermione-La Fayette Derneği projesi, kamu fonları ve özel bağışlarla destekleniyor. “Ama sonra 'larda bir şeyleri kaçırdığımızı söyledik. Yeniden yaratılmış uzun bir gemi. Fransa, bu bölümdeki ülkeler arasında gerçekten zayıf bir ilişkidir. #160Hermioneİngiliz dostlarımız sayesinde her zaman şanlı olan Fransız denizcilik tarihinin şanlı bir anından donanmanın mücevheriydi. Ne mutlu ki İngiliz dostlarımız yakayı ele geçirmişti.Hermione’s kardeş gemi ve bize planlarını bıraktı.”
Bunun başka bir nedeni daha var.Hermione yine yelken açar—belirli bir transatlantik geçmişi ve geçmişi vardır. Mart 1780'de,HermioneRochefort'tan Boston'a gitmek üzere yola çıktı. Hızı ve çevikliği, Gilbert du Motier, Marquis de Lafayette'i Amerika'ya taşıma görevine ideal bir şekilde uyuyordu. George Washington'a Fransa'nın yakında silah, gemi ve adam göndereceğine dair ulusu kurtaran haberi vermekle suçlandı.
Bu yaşam desteği, Lafayette'in yorulmak bilmeyen amigoluğuna bağlıydı. Daha önceki çabaları, Kral Louis XVI'yı Amerika Birleşik Devletleri'ni tanımaya ve 1778'de ABD ile bir savunma ittifakı imzalamaya ikna etmeye yardımcı olmuştu (Fransız politikası saf reelpolitik nedenlerle zaten bu yönde güçlü bir şekilde meyilli olduğundan, ne kadar büyük bir dürtme tartışmaya açıktır) . Şimdi, Fransa'nın Amerika Birleşik Devletleri'ndeki halka açık yüzü olan Lafayette, malları teslim etmek için geri dönüyordu.
Amerikan Yolculuğu l’Hermione: Geminin Haziran/Temmuz güzergahı, Devrim sırasında önemli olan limanları vurgular. 1. Yorktown, Va 2. Mt. Vernon, Va 3. Alexandria, Va 4. Annapolis, Md 5. Baltimore 6. Philadelphia 7. New York 8. Greenport, NY 9. Newport, RI 10. Boston 11. Castine, Me . (GUILBERT KAPILARI)
Elbette Lafayette'in adı, yeniden yaratılmış bir film için aynı bağış toplama büyüsünü yapabilir. Hermione, bu sefer Amerika-Fransa yönünde. Lafayette ile olan bağlantı, Amerika'daki Hermione-Lafayette Dostları'nın himayesi altında ABD'li bağışçıları getirdi; kar amacı gütmeyen bir kuruluş olan bu, kopyaları göndermenin maliyeti olan 4,5 milyon doların kabaca dörtte birini artırmaya yardımcı oldu. Hermione Rochefort'tan Amerika'ya seyahat ediyor ve geri dönüyor. Donnelly, geçmişi denetlemek için özel olarak hazırlanmış gibi görünüyor. Hermione 1992'den beri proje annesi Fransız ve Amerikalı babası Normandiya'daki D-Day işgaline katılmış, bunun asla düşünülmediğini söylüyor. "Lafayette'in teknesini yeniden inşa etmeyi seçmek bir pazarlama meselesi değildi," diye ısrar ediyor.
Yine de, çoğu zaman Washington'daki Kıtalar kadar nakit sıkıntısı çeken bir proje, şiddetli bir Amerikan kuyruk rüzgarından faydalandı. Bu ay Atlantik'i geçtikten sonra, gemi, tarihe kaybolmuş bir gemiyi keşfetmek için meraklıları ve yanlış anlaşılan bir Amerikan ikonu olan genç markiyi gemide ağırlamak için Devrim'de yer alan birçok limana yanaşacak.
‘unknown’ burada çalışır. Hermione Amerikalılar tarafından tanınmayacak Ve Manhattan'da, New-York Tarih Kurumu 29 Mayıs-16 Ağustos tarihleri arasında '8220Lafayette's Hermione: Voyage 2015' sergisini düzenliyor.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki hemen hemen herkes Lafayette'i duymuştur. Fayetteville, North Carolina'dan Fayette, Maine'e, Lafayette, Oregon'a kadar ABD'nin dört bir yanındaki birçok kasaba onun adını taşıyor (bu listeye Lafayette'in malikanesi, Ch'226teau de la Grange-Bleneau). Ama adamın kendisi, genel yardımseverliğiyle ilgili belirsiz bir efsaneye kapıldı.
Kendi efsanesinden daha ilginç olduğu ortaya çıktı, daha da tuhaf. Amerikalılar Lafayette'in kim olduğunu zerre kadar bilmiyorlar. Yeni bir biyografinin yazarı Laura Auricchio, hikaye anlatı içinde kaybolmuş, diyor. Marquis: Lafayette Yeniden Düşünüldü.
ABD topraklarına ilk kez 13 Haziran 1777'de Güney Carolina'da gelen Marquis de Lafayette, 19 yaşında, biçimlendirilmemiş, denenmemiş bir gençti. Bir bakıma, gidecek başka yeri yoktu. Genç yetim kalmıştı ve 1759'da Yedi Yıl Savaşları sırasında İngilizler Fransızları Minden'de ezdiğinde babası öldürüldü. Ebeveynlerinin erken ölümü onu çok zengin bir genç adam bıraktı.
1774'te 16 yaşındaki Lafayette, Fransa'nın en iyi ve en güçlü ailelerinden birinden gelen 14 yaşındaki Adrienne de Noailles ile evlendi. Evlilik, eyalet Lafayette'i mahkemede anında bir oyuncu yaptı, ancak kapı geçişi ona pek iyi gelmedi. Bir kere, berbat bir dansçıydı. Lafayette'in kendisi anılarında, benim görgülerimin gösterişsizliğinden dolayı beceriksiz bir saray mensubu yaptığını itiraf etmişti. ne sarayın lütfuna ne de başkentteki akşam yemeğinin büyüsüne teslim olmadı.
Adrienne ile olan maç aynı zamanda Lafayette'e Noailles Dragoons'da bir teğmen komisyonu ve bununla birlikte bir ordu kariyeri vaadini de getirdi. Ama burada da beklenmedik bir duvara çarptı. 1775'teki geniş çaplı bir askeri yeniden yapılanma, aralarında Lafayette'in de bulunduğu Fransa'nın mevcut alaylarının çoğunu etkiledi. O ve onun gibi pek çokları, birdenbire kendilerini çok az ilerleme umuduyla kenara çekilmiş buldular.
Lafayette, Amerika'nın özgürlük mücadelesini bu bağlamda ele aldı. Motifleri yüksek fikirlilikten paralı askerliğe uzanan birçok hüsrana uğramış yurttaşı da öyle. Paris'te Benjamin Franklin'le birlikte Fransız yardımını toplamak için çalışan Amerikalı diplomat Silas Deane, "Subayların Amerika'ya gitme başvurularıyla neredeyse ölümüne taciz ediliyorum" diye yazdı.
Deane ve Franklin oldukça seçiciydi ve savaşmak isteyen birçok kişi geri çevrildi. Ancak Lafayette'te çok değerli, yani büyük tanıtım değeri olan bir inci tanıdılar. Deane, Lafayette'in hizmetlerini kabul eden ve ona (ücretsiz) bir tümgeneral görevlendiren imzaladığı anlaşmada, bir komutan için alışılmadık bir nitelikler listesi sıralıyor: Yüksek doğuş, ittifaklar, ailesinin bu sarayda sahip olduğu büyük itibarlar, onun Bu alanda önemli mülkler. ve hepsinden önemlisi, eyaletlerimizin özgürlüğüne olan tutkusu.' Bu tavsiye üzerine, marki ilk olarak Nisan 1777'de Amerika'ya yelken açtı.
Lafayette, asıl işinin Fransa'yı savaşa sokmak olduğunu asla tam olarak anlamadı, savaşmak değil. Politik olarak, o geniş olabilir. “O bir ingénu ve oldukça saf, dedi Auricchio. “Talleyrand gibi birinin tam tersi.”
Yazarlarından Patrick Villiers ile birlikte Fransızca biyografisini yayınlayan tarihçi Laurence Chatel de Brancion'la tanıştım. La Fayette: En iyi geceler (Dreaming of Glory) 2013'te Paris'teki Parc Monceau yakınlarındaki büyük dairesinde. Ailenin babasının tarafında (bir ata, Newport, Rhode Island'ın bulunmasına yardım etti), Chatel de Brancion, Amerikan Devrimi'nin Kızları'nın bir üyesidir. DAR'ın Fransız şubesi aracılığıyla, Hermione yeniden yaratma projesi. Ama iş adam Lafayette'e gelince, Atlantik'in kendi tarafında sıkça rastlanan soğuk bakışlı bakış açısını benimsiyor. Genellikle “iki dünyanın vatandaşı” olarak adlandırılan adam, bunlardan sadece birinde kahraman olarak çıkıyor.
“Lafayette sadece bir görüntüdür. Chatel de Brancion, o dönemin Fransız seçkinlerinin korkunç sonuçsuzluğunun portresi olduğunu söylüyor. “Franklin, Lafayette'i saf ve basit bir şekilde kullandı. 'Bu adamı şerefle örtün, savaşın fazla yakınına gitmesine izin vermeyin ve onu coşkuyla Fransa'ya geri gönderin' dedi. çünkü Franklin'e teşekkür etmek gerekir.”
Belki öyle ama kimse Lafayette'in kendisine düşen rolü mükemmel bir şekilde oynadığını inkar edemez. İlk başta soğuk bir karşılamadan sonra, Amerika'nın BFF'sinin En İyi Fransız Arkadaşı rolüne hızla adım attı. Bu, ortaya çıkmaktan çok daha fazlasını gerektiriyordu. Silas Deane'in gönderdiği Fransızların çoğu, kibirli tavırları ve dikenli yetki duygusuyla kendilerini derinden sevilmeyen biri haline getirmeyi başardı (Deane daha sonra bunun için büyük bir hararet aldı).
1777 seferinde Lafayette ile birlikte gelen parlak asker, Almanya doğumlu Fransız subay Johann de Kalb, "Bu insanlar, aralıksız entrikalar ve gıybetlerinden başka bir şey düşünmezler," diye yazdı. “Lafayette tek istisnadır. O mükemmel bir genç adam.”
Lafayette'i Versay'da bir dud yapan nitelikler onu Boston, Philadelphia ve Valley Forge'da bir hit yaptı. Açık sözlü ve hevesliydi. Ne demek istediğini söyledi, sonra tekrar söyledi ve sonra tekrar söyledi. Zorluklar karşısındaki inatçı iyimserliği Candide'in rakibiydi. O da bize çok benziyordu. Auricchio, “kendini küçümseyen bir çekiciliği ve Fransız mizah tarzı olmayan kendi kendisiyle dalga geçme yeteneği vardı” diyor.
En önemlisi, Lafayette, yakınlıktan belirgin bir hoşnutsuzluk ve Fransız subay sınıfına düşmanlığı olan bir başkomutan olan George Washington'u kazandı. Chatel de Brancion, Lafayette'in buzu nasıl kırdığını açıklarken, Lafayette'in Kıta Ordusu'ndaki bir büyük generalin mavi üniformasıyla savaştığı gerçeğini büyük ölçüde ortaya koyuyor. Bugün bu hareketin inceliğini kaybettik. Washington, yabancı bir aristokratın o üniformayla savaşacağı için onur duydu.
Ancak tek başına giyim, iki adam arasında ortaya çıkan alışılmadık derecede sevecen bağı açıklayamaz. Lafayette savaşın çoğunu Washington tarafında geçirdi ve bir noktada hemen hemen onun evine taşındı. Kendi oğluna George Washington adını verdi. Tüm hesaplara göre, ilişki her ikisinin de hayatında parlak bir noktaydı. Yıllar boyunca tam Freudyen tedaviye dayandı, tarih henüz karanlık bir alt tarafı bulamadı.
Lafayette'in gerçek inananların en dürüstü olması canını yakmadı. Auricchio, Amerikalıların erdem ve özgürlük aşkıyla birleştiklerine inanarak Lafayette'i böyle bir salak olmayı bırakmaya ikna etmeye çalışan bir Fransız yoldaştan alıntı yapıyor. onların tüm boş zevklerimize iyiliği tercih eden basit, iyi konuksever insanlar olduklarını.' Ama inandığı buydu ve hiçbir şey onu aksine ikna edemezdi. Lafayette'in Amerikan balonu sonuna kadar patlamadan kaldı.
Her fırsatta silah zoruyla zafer kazanmaya çalışsa da, savaş alanındaki kahramanlıklarının Lafayette'in mirasına çok az katkıda bulunduğu söylenmelidir. Durum ya da tasarım nedeniyle—Chatel de Brancion, her iki—Lafayette'ten bazılarının nadiren ciddi zarar görme riskiyle karşı karşıya olduğunu söylüyor. Lafayette'in fiziksel cesareti tartışılmazdı, ancak tutkusu çoğu zaman askeri yargısına ağır basardı.
Joshua Levine hakkında
Joshua Levine, Paris merkezli bir serbest gazetecidir. için yazmış Forbes ve Finansal Zamanlar, ve yazarıdır Barneys Hanedanının Yükselişi ve Düşüşü.
Şehir ve Köylerde Karşılandı
Baskı Toplayıcı/Katkıda Bulunan/Getty Images
New York'ta bir hafta geçirdikten sonra, Lafayette 20 Ağustos 1824'te New England'a doğru yola çıktı. Antrenörü kırsal kesimde ilerlerken yanında süvari birlikleri ona eşlik etti. Yol boyunca birçok noktada, yerel vatandaşlar, maiyetinin altından geçtiği tören kemerleri dikerek onu karşıladı.
Yol boyunca sayısız durakta coşkulu kutlamalar yapıldığından, Boston'a ulaşmak dört gün sürdü. Kaybedilen zamanı telafi etmek için seyahatler akşam geç saatlere kadar uzadı. Lafayette'e eşlik eden bir yazar, yerel atlıların yolu aydınlatmak için meşaleler tuttuklarını kaydetti.
24 Ağustos 1824'te, büyük bir alay Lafayette'e Boston'a kadar eşlik etti. Şehirdeki bütün kilise çanları onun şerefine çınladı ve gök gürültülü bir selamla toplar ateşlendi.
New England'daki diğer siteleri ziyaret ettikten sonra, Long Island Sound üzerinden Connecticut'tan bir vapur alarak New York'a döndü.
6 Eylül 1824, Lafayette'in New York'ta cömert bir ziyafette kutlanan 67. doğum günüydü. O ayın ilerleyen saatlerinde, New Jersey, Pennsylvania ve Maryland üzerinden arabayla yola çıktı ve kısa bir süre Washington, D.C.'yi ziyaret etti.
Yakında Vernon Dağı'na bir ziyaret izledi. Lafayette, Washington'un mezarında saygılarını sundu. Birkaç hafta Virginia'daki diğer yerleri gezerek geçirdi ve 4 Kasım 1824'te eski başkan Thomas Jefferson'un konuğu olarak bir hafta geçirdiği Monticello'ya geldi.
23 Kasım 1824'te Lafayette, Başkan James Monroe'nun konuğu olduğu Washington'a geldi. 10 Aralık'ta, Meclis Başkanı Henry Clay tarafından takdim edildikten sonra ABD Kongresi'ne hitap etti.
Lafayette kışı Washington'da geçirdi ve 1825 baharından başlayarak ülkenin güney bölgelerini gezmeyi planladı.
Amerikan Bağımsızlık Davası İçin Yabancı Savaşçılar
Birçok bakımdan Amerikan Devrimi, Avrupa'da insanlık, bilim, hükümet ve akıl hakkında yeni fikirleri ateşleyen 17. yüzyıl entelektüel hareketi olan Aydınlanma'nın soyuydu. Amerikan Devrimi üzerindeki en etkili Avrupalı filozof, 17. yüzyılın sonunda yönetilenler ve yönetenler arasındaki sosyal sözleşme kavramını genişleten İngiliz John Locke'du. Locke'un “toplum sözleşmesi” felsefesi Thomas Jefferson'ı büyük ölçüde etkiledi ve temaları Bağımsızlık Bildirgesi'nde bulunabilir.
Ancak Locke'un felsefesi ve diğer Aydınlanma düşünürlerinin eserleri, 1776'da Avrupa'da yaşayan birçok asilzade ve ayrıcalıklı adamı da etkiledi. Bazıları askeri bir soyağacına sahip olan bu bireyler, yeni Amerika Birleşik Devletleri'nin insanlık için sunduğu olanaklar konusunda heyecanlandılar ve enerjilendiler. Dünya. Birçoğu tarihi anın bir parçası olmak istedi. ABD'yi yurtdışında, çoğunlukla Paris dışında faaliyet gösteren yabancı hükümetlerde temsil etmenin kurnaz ve anlayışlı Benjamin Franklin olmasına yardımcı oldu. Franklin, bu yabancı savaşçıların birçoğunun yeni Amerika Birleşik Devletleri'ne giden yolunu buldukları portal olacaktı. Elbette, gelişmekte olan Amerikan Kıta Ordusu'ndaki yüksek rütbelilerin cazibesi de bir rol oynadı, ancak bu adamlar sadece ödül avcıları olarak görülmemelidir. Özgürlük coşkusu yüreklerine ve zihinlerine sağlam bir şekilde yerleşmişti.
Genç Marquis de Lafayette, özellikle ilk yıllarda Amerikan Ordusundaki en görünür yabancı varlık iken, Polonya ve çeşitli Alman Devletleri'nden erkekler de Amerikan davasına hizmet etti. Thaddeus Kosciusko ve Kazimierz Pulaski Polonya'dan, Johan DeKalb Bavyera'dan, Friedrich Wilhelm von Steuben Prusya'dan ve Louis Lebeque DuPortail, Lafayette gibi Fransa'dandı. Bu adamların hepsi Kıta Ordusu bünyesinde hizmet ettiler, savaşın çeşitli yönlerine önemli katkılarda bulundular ve Pulaski ve DeKalb örneğinde hayatlarını davaya verdiler.
Tam adı Marie-Joseph Paul Yves Gilbert du Mortier de Lafayette olan ve bir Fransız asilzadesinin oğlu olan yirmi bir yaşındaki Marquis de Lafayette, Franklin'in onu bulmasına yardım eden eşit derecede kurnaz başka bir Amerikan ajanı tarafından Amerikan Ordusuna alındı. Aralık 1776'da kendisine Kıta Ordusu'nda Tümgeneral rütbesini vaat eden Silas Deane, Avrupa başkentlerinde lütufta bulundu. Lafayette aydınlanma ideallerini benimsedi ve daha 1775 gibi erken bir tarihte “Kalbim adanmıştı” iddiasında bulundu. Lafayette ve Amerikan ajanları arasındaki görüşmeler gizlilik içinde yapılmalıydı. Fransa o sırada İngiltere ile savaşta değildi, ancak Fransa'daki birçok kişi, Kanada ve Hint Savaşı'nda Kanada'yı kendilerine kaybeden Büyük Britanya'dan intikam almanın bir yolunu arıyordu.
Lafayette, Nisan 1777'de gizlice Amerika Birleşik Devletleri'ne gitmek için Fransa'dan ayrıldı. Amerikan Kongresi'nin kendisine sunacak parası olmadığı için, La Victorie adlı bir gemide yaptığı seyahat için memnuniyetle ödedi. Haziran 1777'de Güney Carolina'ya geldi ve kuzeye, George Washington ile tanıştığı Amerikan başkenti Philadelphia'ya gitti. Washington genç Marquis'e aşık oldu ve onu yakın memur ailesine getirdi. Washington birçok bakımdan Lafayette'in babası gibi oldu ve Lafayette bir şekilde evlat edinilmiş bir oğul olarak yerini aldı (George Washington'un kendi çocuğu yoktu, daha ziyade karısı Martha'dan iki üvey çocuğu vardı.) Eylül 1777'de Lafayette, birliklerin komutanı ve sıcak bir şekilde Brendibadesi Savaşı'na katıldı ve burada bacağından yaralandı. O kış Amerikan kampı sırasında Valley Forge'da titredi, Haziran 1778'de Monmouth, New Jersey'de daha iyi eğitimli bir Kıta Ordusu ile tekrar savaştı. Savaş boyunca kendini Washington'a adadı.
1779'da Fransa'ya döndü ve hemen tutuklandı ve 1777'de Amerikan Ordusunda hizmet etmek üzere ayrıldığı şekilde "Kral Louis XVI'ya itaatsizlikten" ev hapsine alındı. Hapsedilmesi sekiz gün sürdü. Artık Fransa, Amerikalıların tam teşekküllü bir ortağı haline gelmişti, bu nedenle Lafayette ev hapsinden serbest bırakıldığında, Kral tarafından sıcak bir şekilde karşılandı.
Aralık 1779'da, Lafayette'in karısı Adrianne (aileleri arasındaki bir anlaşmayla 1774'te evlenmişlerdi) bir oğlu vardı ve Lafayette hemen ona Georges Washington Lafayette adını verdi.
Evde görev yaptığı süre boyunca, Lafayette Amerikan davasını desteklemeye ve daha fazla Fransız desteği için bastırmaya devam etti. Lafayette Nisan 1780'de Amerika Birleşik Devletleri'ne döndü ve hala Washington'un personelinin bir üyesi olarak, Fransız Ordusu Amerika Birleşik Devletleri'ne geldiğinde Washington ile Amerika'ya gönderilen Fransız kuvvetlerinin komutanı Fransız General Rochambeau arasında bir çevirmen ve irtibat görevlisi olarak görev yaptı. .
1780'de harekat alanı Güney'e kaymıştı ve Horatio Gates, Güney Carolina'da Camden'de büyük bir yenilgiye uğradıktan sonra, Güney Bölümü'ndeki Amerikan Ordusu kaos içindeydi. Daniel Morgan'ın Ocak 1781'de Cowpens, Güney Carolina'daki çarpıcı zaferi Amerikan moralini yükseltti ve Güney Departmanında umut uyandırdı. Washington, Lafayette'e bir tümene komuta etmesini, güneye gitmesini ve Amerikan davasına katılan başka bir yabancı subay olan Friedrich Wilhelm von Steuben ile birlikte çalışmasını emretti.
Daha iyi Baron von Steuben olarak bilinen Friedrich Wilhelm August Heinrich Ferdinand Steuben, amatör Kıta Ordusu'nu profesyonel bir savaş gücüne dönüştürmekle tanınan bir Prusyalı subaydı. Von Steuben, Prusya ordusunda bir yüzbaşıydı ve Avrupa'da birçok savaşın gazisi olan Büyük Fredrick'in yaveriydi. Fransa Savaş Bakanı Claude Luis, Compte de Saint-Germain, von Steuben'i Franklin'e işe ihtiyacı olan yetenekli bir kurmay subayı olarak tavsiye etti. Franklin, von Stueben'in Washington'daki niteliklerini abarttı ve ona "Prusya Kralı'nın hizmetinde Korgeneral" dedi. Von Steuben, Aralık 1777'de Kuzey Amerika'ya geldi ve Şubat ayına kadar Valley Forge'daki kampa gitti. Profesyonellere umutsuzca ihtiyaç duyan Washington, onu Genel Müfettiş olarak atadı.
Şişirilmiş niteliklerine rağmen, von Steuben profesyonel bir askerdi ve hemen Kıta Ordusu'nu teftiş etmeye başladı. Valley Forge'daki önemli kış boyunca, von Steuben orduyu eğitti ve talim etti, idareyi reforme etti ve sıhhi koşulları artırdı. Ordu Valley Forge'dan ayrıldığında, İngiliz Müdavimlerine karşı koyabilecek bir güç haline gelmişti. Monmouth Savaşı von Steuben'in reformlarının etkinliğini kanıtladı ve Amerikan Kıtaları Düzenlilere karşı durdu. Von Steuben, Amerikan ordusu için ilk eğitim kılavuzu olan ünlü “Mavi Kitap”ını yayınladı. Savaştan sonra von Steuben Amerika Birleşik Devletleri'nde kaldı ve 1794'te öldü.
Lafayette'in birlikleri, Yorktown Kuşatması'nda çok önemli bir eylem olan Redoubt #9'un ele geçirilmesinde etkili oldu. Wikimedia Commons
Birlikte, Lafayette ve von Steuben, Virginia'daki İngiliz güçlerini gölgeleyecekti. 1781 sonbaharında, Müttefik Amerikan ve Fransız Orduları Yorktown, Virginia'da İngiliz General Cornwallis'i kuşatırken Lafayette ve Washington yeniden birleşti. Amerikan kuvvetleri, İngiliz Redoubt #9'u başarılı bir şekilde ele geçirerek Cornwallis'in etrafındaki ilmiği sıkılaştırdı. 19 Ekim 1781'de Cornwallis ordusunu teslim etti ve Bağımsızlık Savaşı'nın askeri operasyonlarının çoğunu sona erdirdi. Bu zamana kadar Lafayette gerçek bir Amerikan kahramanıydı.
Lafayette'i en çok hayal kırıklığına uğratan şey, Amerikan kölelik kurumuydu. Özgürlük için savaşan bir halkın bunu başkalarına nasıl inkar edebileceğini anlayamadı. Kölelik konusundaki görüşleri Washington ve Amerikan çevrelerinde iyi biliniyordu.
Savaştan sonra, Lafayette Fransa'ya döndü ve kendini Fransız Devrimi'nin kanlı kaosuna kapılmış buldu. Bir süre cezaevinde kaldı, sonra serbest bırakıldı.
1824'te Lafayette, Amerikan ulusunun 50. yıldönümünü kutlamak için Amerika Birleşik Devletleri'ne döndü ve büyüyen ulusu herhangi bir devlet başkanına yakışır bir zaferle gezdi. Saygılarını sunmak için ziyaret ettiği yerler arasında George Washington'un Mount Vernon Malikanesi'ndeki Mezarı vardı. O da zirve turu sırasında yenileri de dahil olmak üzere eyaletlerin her birini ziyaret etme sözünü yerine getirdi. 68. doğum gününün Beyaz Saray'da kutlanmasının ertesi günü, 6 Eylül 1825, eve gitti. 1834'te öldü ve Amerika resmi olarak kaybının yasını tuttu. Başkan Andrew Jackson'ın emriyle, ulus, ölümü üzerine George Washington'un yasını tuttuğu gibi Lafayette'in yasını tutmaya yönlendirildi. Her iki Kongre odası da otuz gün boyunca siyah kiraz kuşu ile kaplandı.
2002'de Amerika Birleşik Devletleri Kongresi, Lafayette'e fahri vatandaşlık statüsü vermek için oy kullandı.
Lafayette'in Amerikalı biyografisini yazan tarihçi Marc Leepson, 2001 yılındaki incelemesinde şöyle diyor: Lafayette: İdealist General'den Liderlik Dersleri:
“Marquis de Lafayette mükemmel olmaktan çok uzaktı. Bazen kibirli, saf, olgunlaşmamış ve benmerkezciydi. Ancak hayatını ve servetini tehlikeye atarken bile ideallerine sürekli olarak bağlı kaldı. Bu idealler, dünyanın en kalıcı uluslarından ikisi olan Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa'nın kurucu ilkesi olduğunu kanıtladı. Bu, çok az askeri liderin, politikacının veya devlet adamının boy ölçüşebileceği bir miras.”