“Çok sık, Rusya hakkındaki gerçekler nefretle ve sevgiyle yalan söyleniyor.”
Andre Gide
Andre Gide
Batı açısından bakıldığında, Doğu Avrupa bir totalitarizmden diğerine geçerken Amerika Birleşik Devletleri ve koalisyon müttefikleri II.Dünya Savaşı'nı kazandı. Çok az tarihi Sovyet Ordusu'nun 1941 ile 1945 arasındaki kayıpları ile ilgili ayrıntılar, ancak rakamlar göz önüne alındığında, kayıplardan gerçekten bahsedebiliriz.
Rusya'ya gelmeden önce sık sık 9 Mayıs askeri televizyonunda Kızıl Meydan'da televizyonda gördüm. Batı medyasında “Rusya, Lenin'in Mozolesi önünde kaslarını gösterir” tarzında bir güç gösterisi sunarken, Dokuzuncu Mayıs'ın insanların vatanseverliğinin sokakları doldurduğu gün olduğunu gizliyor. Gazilere ve Rus vatanseverliklerine saygı duyduğum gençlere saygı duymak, 9 Mayıs'ta Muscovites kalabalığına karışırken beni en çok etkileyen şeydi.
Mayıs'ta 9'e ilk kez gittiğimde, sadece çok büyük bir askeri geçit töreni görmeyi bekliyordum. Fransız tatilleri olacağını düşündüm: üzücü seyirciler geçit töreninden sonra havai fişekleri izler, akşamları eve döner ve çalışma haftalarına devam ederdi.
Ne kadar yanıldım! 2010'te Rusya, savaşın sona ermesinin 65 yıldönümünü kutladı. Tüm yabancılar gibi ben de Rusların St. George şeritlerini takma, bileklerine veya araba antenlerine takma şeklinden tamamen etkilendim. Genellikle yazmak için: "Hatırlıyorum! Gurur duyuyorum! ”Veya“ Zafer için teşekkür ederim! ”Duvarlara yazılan veya arabalara boyanan sloganlar karşısında nasıl şaşırdığımı hatırlıyorum. Şaşırtıcı Rusya!
XNUMX Mayıs'ta geçit törenini izlemeye gittim - ve bütün günü Moskovalılar arasında sokaklarda geçirdim. Kalabalığın birlikleri selamladığını gördüm tanklar ve "Rusya, Rusya!" diye bağıran Topol füzeleri Rus ordusuna ek olarak, ABD, İngiltere, Polonya, Azerbaycan, Ermenistan, Belarus, Kazakistan, Kırgızistan, Moldova, Tacikistan, Türkmenistan ve Ukrayna dahil olmak üzere 24 ülkeden yaklaşık bin yabancı asker vardı. Fransa, Rusların unutmadığı bir Normandiya-Neman uçağı filosu gönderdi. Gözlerime inanamadım: kalabalık askerleri ve tankları alkışlıyor! Fransa'da, bir kalabalık muhtemelen ölümleri taşıyan bu cihazları pasif olarak izlerdi.
Benim için, Ruslar için iyi bilinen bazı şeyler gerçekten şaşırtıcı bir keşifti. Örneğin, askeri kapak takan ve yaklaşan gazilere karanfil dağıtan çok genç kızlar. St. George şeritlerini Louis Vuitton çantalarına veya bebek arabalarına sabitleyen birkaç genç kadını görmek benim için şaşırtıcıydı. Fransa'da ordu sembolleri gençler arasında daha az popülerdir ve çoğunlukla erkekler tarafından giyilir. Rus kadınları izlerken önyargılarımı unutuyorum. Ayrıca, Rus kadınlarının erkeklerle aynı yurtsever olmaları şaşırtıcıdır (daha fazla değilse). Neden Rusya'da bu kadar güçlü olduğunu bilmiyorum. Belki de savaşa o kadar çok kadın katıldı ki?
Komşum hostes, "Rus kadınlarının her şeye, şiddete ve aldatmaya dayanabileceğini, ancak ülkelerini eleştiremeyeceğini" düşünüyor. Onu dinlerken, sonunda evlilik örgütlerinin derinden yanıldığını, Rus kadınlarının güzelliğini yücelttiklerini ve bunun değil yüceltiklerini düşündüm. Örneğin, Fransa'da binlerce hayal kırıklığına uğramış erkek, umutsuzca ülkelerini güçlü ve içtenlikle sevebilecek kadınları arıyor. Açıkçası, böyle bir Fransız kadın olmadığı için - “vatan” kelimesinin anlamını artık bilmiyorlar. Rus kızları anavatanlarını aile olarak seviyorlar.
9 Mayıs günü olduğu gibi Moskova'da da pek çok gülümseyen ve rahat görmedim. Askeri geçit töreninden sonra sokaklarda gerçekten şenlikli bir atmosfer oluştu. Yürürken, kırışık bir suratla yaşlı bir gazisi buluştuk, onunla bir fotoğraf çekmek istedim, Fransız olduğumu söyledi ve “Normandiya - Neman” sihirli formülünü duyunca gülümsedi. Bu fırsatı değerlendirerek, bir grup fotoğrafçı ve blogcu tarafından vurulduk. Bu fotoğrafı saklıyorum, böylece bir gün oğluma gösterebilirim.
Ulusal tatil - 9 Mayıs'ta tam olarak fark ettiğiniz şey budur. Bu günün önemi benim görüşüme göre, asker sayısı ve geçit töreni ponponu tarafından ölçülmez. Ve askeri geçit töreninin ardından birlik ve aidiyet duygusunun güçlendiği ve en şaşırtıcı şekilde yabancı gözlemcileri kapsadığı gerçeği. İnsanlar sokaklara gider. İnanılmaz bir atmosfer var. Gaziler kucaklıyor, teşekkür ediyor, onlara çiçek ver ... Neredeyse aile sevgisiyle gazileri kucaklayan küçük kızlar gördüğümde, sözsüz bir şey hissettim. Bu, insanın samimiyetinin en büyük anlarından biridir. 9 Mayıs'ta Rusya'da bir yabancı için yapılan geçit töreni sadece askeri teçhizatın bir gösterimi değil aynı zamanda ülkenin ruhunun da bir ifadesidir.
Moskova’da insanların gizemli ve soğuk göründüğü doğrudur, ancak 9 Mayıs’ta sadece gülmekle kalmaz, aynı zamanda mutlu görünürler. 9'in Mayıs 1945'inde çekilmiş, biri tarafından taranan ve Internet'te yayınlanan siyah beyaz bir fotoğrafı hatırlıyorum. Bu resmin altındaki insanlar tarafından bırakılan yorumlar. Askeri pilot Nikolai Kryuchkov, şöyle yazdı: “9 Mayıs'ta 1945, Moskova'da tatildeydim. O gün Moskova'da olanları tarif etmek imkansız. ”
Benim hislerime mükemmel uyuyor. Bu günün önemini anladığımda, gelecek yıl hiçbir şeyi kaçırmamaya yemin ettim. Ertesi Mayıs, bir tatil göstermek için arkadaşımı bir Fransız olan Rusya'ya çağırdım. Onu ağzı açık, askeri şapkalı kıza ve elindeki kocaman bir buket çiçek ile bakarken ve tüm gazilere kırmızı karanfilleri nasıl dağıtdığını gördüm. Bir arkadaşım bana şöyle dedi: "Yurtseverlik içinde banyo yapıyorum, kendimi iyi hissediyorum."
Batı Avrupa'da, bu belirtiler anormal ve doğal değil. Avrupa Birliği'nin inşası başladığından bu yana, merkez sağ ve merkez sol politikacılar mümkün olduğunca vatanseverlik konuşmasından kaçındılar. “Avrupa vatanseverliği” kavramını anlamak zordur ve fazla bir başarısı yoktur. Çoğunlukla sağcı partiler, Avrupa’nın birleşmesine karşı çıkan seçmenleriyle vatanları ve yurtseverlikleri hakkında konuşurlar.
Ancak muhalifler buna "yabancı düşmanlığı popülizmi" diyor. Bu nedenle, vatanseverlik otomatik olarak bir milliyetçilik biçimi olarak görülür ve olumsuz bir çağrışım alır. Fransa'da, başkalarının potansiyel milliyetçi nefretinden şüphelenmeden vatansever olmak zordur. Siyasi yelpazenin diğer ucunda, kendilerini küreselci enternasyonalist olarak adlandıran, Avrupa Birliği'nin süresiz olarak genişlemesini isteyen ve sınırsız bir dünya vatandaşı olmayı hayal eden aşırı sol ve “solcu” değerler var. Batı Avrupa ile Rusya arasındaki yanlış anlaşılmanın bir başka anahtarı burada olabilir.
Dokuzuncu mayısta şehirde gerginlik hissetmedim, kavga veya başka olaylar görmedim. Sonra 9 Mayıs 2010'in okuduğunu, neredeyse 2,5 milyon insanın sabahları şehirden akşamları büyük havai fişeklere yürüdüğünü gördüm. İki buçuk milyon - büyük olaylar olmadan! Fransa'da, 14 Temmuz çok iyi değil. Fransızlar bu ulusal bayramı seviyor, iki yüzyıl boyunca kutluyor. Küçük kasaba ve köylerde birçok semtte dans ve havai fişek gösterisi düzenlerler. Ancak her yıl ulusal bayramları ihlal eden az ya da çok ciddi olay sayısı artmaktadır. Her kamu etkinliğinde olduğu gibi, yüksek miktarda göçmen içeren bölgelerden gelen holiganlar çeteleri Temmuz ayında 14 kutlamalarında her şeyi kırmak, hırsızlık yapmak ve saldırmak amacıyla görünmektedir. Bu kaçınılmaz bir gerçek, her yıl, özellikle büyük şehirlerde oluyor. Örneğin, 2011 yılında, yalnızca Paris'in bir bölgesinde, yüzlerce yanmış araba vardı ve polis, 500'ten daha fazla "haydut" tutukladı. En son Temmuz ayında Fransa'da 14 festivalinde, Bordo'da akşamları, kötü bir ruh halindeyken polislerle konuşmaya başladım. Onlara iyi tatiller diledim ve buna cevaben, "gençlik" cumhuriyeti kendi yollarıyla kutladığından, bunun yılın en kötü gecelerinden biri olduğunu duydum: banliyödeki arabalara ateş açtılar ve polisi Fransa'ya duydukları nefreti göstermeleri için teşvik ettiler.
Ve bazılarının Sovyet rejimini meşrulaştıran Nazi Almanya'ya karşı kazandığı zaferin kutlanmasına rağmen, Rusların Mayıs'ta 9'i sert ve tutkuyla kutlamak için bir nedenleri olduğuna hala ikna oldum. Bu tatili ziyaret etmek, pek çok Batı Avrupa ülkesinde toplum tarafından reddedildiği bir zamanda Rus vatanseverliğinin istikrarını anlamanın en iyi yollarından biridir. Bu tatilde insanların duygularını ve özel birliğini hissetmek için birçok Avrupalı'nın gelip Rusya 9 Mayıs'ı görmesi gerektiğini düşünüyorum. Bence Rus halkı gazilerinin ve kahramanlarının zaferleri için teşekkür edebilir. Tüm Avrupa ülkelerinin Rusya'dan ilham alması gerektiğini düşünüyorum 9 Mayıs.
Her neyse, gelecek yıl Mayıs 9’ta tatilimi kutlamak için Moskova’da olmayı planlıyorum.