Remember I Told You
Ben, Sevdiğim Tüm Erkeklere'yi çok sevmiştim, ikinci kitabın ilk kitabı unutturacağını düşünüyordum. Öyle olmadı, okurken ilk kitabı özlediğimi hissettim. İlk kitaptaki ilişkiler ve diyaloglar bu kitapta yoktu. Bu kitabın havası başkaydı, olaylar daha gerçekçiydi. Böyle düşünmemin nedeni Lara Jean'in yaşadıklarını tahmin edebilmem, iki erkeğin arasında kalma olayını anlayışla karşıladım çoğu kişiye karşı. Yaşadığı çok normal bir şeydi ve beni en sinir eden konulardan biri de bu, ilk sevdiğin kişi kimdiyse ona gitmeliydin Lara Jean.
Peter'ı sevmiştim, sevmemin nedeni Lara Jean'di sanırım. Bu kitapta Peter'ın olduğu sahnelere dayanamıyordum. Sevgililer günü hediyesi konusunda, Genevieve'le ilişkisini bir türlü kesemeyişi konusunda.. Sürekli olarak gözüme battı. Bu hikayeyi ben yazsaydım, Peter'la olanlardan sonra asla o sonu yazmazdım. Hikayeyi ben yazmadığım için, Jenny Han'ın bildiği bir şey vardır diyorum. Bu şekilde sakin kalabiliyorum.
Ben alacağım dersi aldım, kitaplar sağolsun. Yazarlar sağolsun.
Beğenmediğim kısımlar silindi gitti diyebilirim, diğer kitabı her zaman olduğu gibi merakla bekliyorum. Filmini de heyecanla bekliyorum.
İlk kitabı okurken karakterler benim kafamdaydı, kitabın film olacağını öğrendikten sonra, karakterleri hangi oyuncuların canlandıracağını gördükten, tanıdıktan sonra ikinci kitap biraz farklı bir deneyim oldu. Şikayetçi değilim, Peter'ı her şekilde sevmiyorum.
Aslında bu kitabı anlatmak için sadece şu cümleyi kullanmak isterdim. "Peter'ı sevmiyorum, kimse de sevmeme neden olamaz bu saatten sonra.."
Stormy olmasaydı bu kitapta güleceğim bir diyalog olmayacaktı, ilk kitapta bayağı gülmüştüm. Okurken ter basıyordu. Stormy'nin çöpçatanlık yapması falan çok hoştu yani, onun sayesinde biraz güldüm.
John Ambrose McClaren demek istiyorum son olarak, böyle olgun karakterler görmek gözlerimi yaşartıyor. Jenny Han işini biliyor, bundan sonra neler olacak şaşkınlık içinde bekliyor olacağım.