döndün
parmak aralarında sokakların karanlığıyla...
ve saçlarında başka bir şehrin el izleri
bir şark çıbanıydı geçmiş alnında
baktıkça aynaya tarihinden korkardın...
sen!
dizlerinin bağını aşklarda çözen çocuk
uyut ellerini şimdi köhne bir kadehte
bakarsın gün düşerken heceye
iyileşir eski sızılar
ya da arada bir kendini kanatır
yağmur başlamadan birkaç mevsim önce...