mexinth Mesaj tarihi: Mayıs 31, 2003 Paylaş Mesaj tarihi: Mayıs 31, 2003 Yağmur yağıyordu, bardaktan boşanırcasına. Yağmur damlaları bir güllenin surları dövmesi gibi yaprakları dövüyordu. Yapraklar ve yağmurun evliliğinden ortaya çıkan yeşillik kokusu bu fırtınada yolculara gizemli bir huzur veriyordu. Bu karanlık yolda, karanlık bir geçmişten karanlık bir geleceğe doğru bir karaltı at sürmekteydi. Hayatta hiçbirşey istendiği gibi gitmez. Bunu öğrendiğinde daha bir çocuktu. Ve Tanrı şahitti ki bundan sonra birşey istediğinde elde etmek için elinden geleni yapacaktı. Yağmur... Pelerinini hızla dövüyor, pelerinin başlığından suratına, yanaklarından aşağı doğru akıyordu. "Kahretsin, bu benim kaderim , bu benim lanetim." diyordu içinden. Eski cübbesi çoktan sırılsıklam olmuştu. Kara atı koşum takımlarının altında sırılsıklamdı, yorgundu. Son günleri binicisi ve kendisi için bir kabustan farksızdı. Alıntıla Link to comment Sosyal ağlarda paylaş Daha fazla paylaşım seçeneği…
Öne çıkan mesajlar
Muhabbete Katıl
Şimdi mesaj gönderip sonrasında kayıt olabilirsiniz. Eğer hesabınız varsa giriş yapın ve hesabınızla mesaj gönderin.