Acıyı kontrol etmek için yapılan girişimler çoktu. Alkolün ve hipnotizmanın bir türünü kullanmak eskiydi. Doğuda akupunktur kullanılıyordu. Yeni kimya ise içe çekildiğinde acı hissini bastırmaya yarayan protoksiti (diazot monoksit gazı) bulmuştu.
Zaman geçtikçe dietileter ruhu (daha çok eter olarak bilinir) ve kloroform gibi maddelerin, acı hissinin kaybolduğu bilinçsizlik durumunu oluşturduğu keşfedildi. Eter doktorlar tarafından ameliyatlarda kullanılmaya başlandı. Bunu ilk olarak gerçekleştiren, eteri 1842’de bir tümörü almak için kullanan Amerikalı Hekim Crawford Williamson Long (1815-1878) idi. Ancak çalışmasını yayımlamadı veya halka açıklamadı.
Amerikalı Dişçi William Thomas Green Morton (1819-1868), eteri Eylül 1846’da bir dişi çekerken bir hasta üzerinde kullandı. Hasta, bunu bir gazeteye anlattı ve Morton Massachusetts General Hastanesi’nde bir ameliyat sırasında eterin kullanımını sergilemeye mecbur bırakıldı. İşte bu gösteri eterin kullanımını tıbba etkili bir şekilde tanıttı. Bu nedenle keşfin hakkı Morton’a aittir. Amerikalı Doktor Oliver Wendell Holmes ise (1809-1894) Yunanca ''his yok'' anlamındaki sözcüklerden anestezi teriminin kullanılmasını önerdi.