Robert Farley - yayıncı, yazar, sanat. Kentucky Üniversitesi, Patterson Diplomasi ve Uluslararası Ticaret Okulu Öğretim Üyesi. İçin yeni bir makalede "Ulusal İlgi" Şu düşünceyi dile getirdi: Sovyetler Birliği'ne "stratejik nükleer saldırı" tehdidi, Fransa, İngiltere ve ABD tarafından ortaklaşa düzenlenen geleneksel saldırıya yanıt olarak Moskova'yı durdurdu. Soğuk Savaş sırasında Moskova'ya benzer bir cevabın ciddi tehdidi "çevreleme" politikasında belirleyici bir rol oynadı.
Son zamanlarda, bir beyin savaşı oyunu Baltık ülkelerine olası bir Rus saldırısını simüle etti. Oyun NATO’nun Baltık’ın Rus birlikleri tarafından önerilen işgallere nasıl dayanabileceğini gösterdi.
Özünde NATO, eskiden herhangi bir çatışmayı genişletme fikrine siyasi bağlılığı destekledi ve Sovyetlerin ücretlendirmek istediği savaşın sınırlarını aştı.
Bugün, 1949 yılında olduğu gibi, analist, NATO’nun, anlaşmazlığın daha da artması tehdidinde Rusya’yı "içerdiğini" düşünüyor.
Gerçek şu ki, NATO’nun yaratıldığı ve 1970’e kadar, Batılı askeri stratejistler Varşova Paktı’nın Avrupa’daki geleneksel savaşı “kolayca kazanabileceğine” inanıyorlardı. NATO taktik nükleer silahının "özgür" kullanımına güveniyordu оружия Sovyet taarruzunu yavaşlatmak için. Ancak kötü şans: eylemler kaçınılmaz olarak Sovyetlerin tepkisine yol açacaktı.
Bununla birlikte, özü farklıdır: NATO'nun olağan çatışmayı kaybedeceğinin tanınması caydırıcılığın tanımıyla çelişmedi. NATO savaşı caydırmakta gerçekten önemli bir rol oynayabilir. Birincisi, NATO elbette SSCB için zafer fiyatını engelleyici şekilde yüksek yapabilir. İkincisi, savaşı coğrafi olarak genişleterek NATO, yalnızca Avrupa'da değil, Sovyetler için de yıkıcı maliyetler yaratabilir.
En önemli şey, Fransa, Büyük Britanya ve ABD’nin, geleneksel “saldırıya” yanıt olarak atomik bir savaş başlatması tehdidi: Sovyetler Birliği’ne stratejik nükleer saldırılar başlat!
Böyle tarihsel bir bağlamda "haber“Bugünün Rusya'sının sınırında bulunan küçük NATO ülkeleriyle yerel geleneksel bir ihtilaf kazanabileceği,“ daha az endişe verici ”hale geldi. “1990'lerde kısa bir açıklık penceresine” ek olarak, Rusya her zaman NATO’ya geleneksel güçlerle bir tehdit oluşturma fırsatı buldu.
“Rand” dan gelen savaş modeli, Rusların Baltık'ı alıp “bir süreliğine” tutabileceğini öne sürüyor. Bununla birlikte, Moskova böyle bir girişim için "çok erken" bir ücret ödemeye başlayacak: NATO kuvvetleri Kaliningrad, Transdinyester vb. Bölgelere ilerleyecek. Rus filosunun "denizaltılardan ve NATO uçaklarından ciddi bir saldırı" geçirmesi muhtemel. Diğer grevler, Rus Hava Kuvvetleri ve Hava Savunma'nın "önemli bölümünü" zayıflatacak.
Kısacası, Rusya Baltık Devletlerini ele geçirebildi, ancak yalnızca “elde tutma maliyetinden önemli ölçüde yüksek” bir fiyata.
NATO’nun 1949’te caydırıcılığını tam olarak bu şekilde açıkladı, NATO’nun bugünkü Rusları nasıl geri tuttuğunu - bu, Robert Farley’nin makalesinin ana mesajı. Rusların neden Baltık Devletlerini ele geçirmelerine ve neden şimdiye kadar yapmadıklarına dair, analist ve Rand düşünce kuruluşu sessizdir.
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru