Elindeki fırçayı derin bir iç çekerek öndeki tek parça cam tezgâha bıraktı.
Uzun zamandır müşterisi olan kadının montunu tutarken gülümsemeyi ihmâl etmiyordu. “Teşekkür ederim”ler “Yine bekleriz”ler kaplıyordu ortamı kadın dışarıya çıkarken.
Derin bir nefes aldı. Ne oluyordu? İçindeki bu kabarmanın, sıkıntının sebebi neydi?
On yılı aşkın bir zamandır çalıştığı kurumda her şey yerli yerindeydi oysa.