Aristotelesan modelinin ana fikirleri, doğanın teleolojisi, pratik bilimlerin yanlışlığı, ilkel sebepler olarak hareketsiz motor ve paradigma olarak biyolojidir.
Aristoteles, M.Ö. 384 yılında Estagira kentinde doğan ve Yunanistan'ın 2.000 yıldan fazla bir süredir Batı felsefe ve bilimsel akademik çevrelerinde düşünce ve fikirleri çok fazla etkili olan eski Yunanistan'ın bir filozofu, bilim adamı ve logosuydu.
Sistematik mantık ve biyoloji çalışmasının kurucusu ve öncüsü olarak kabul edildiğinde, retorik, fizik, siyaset felsefesi, astronomi ve metafizik gibi farklı bilgi disiplinlerinde de etkili oldu.
Plato ve Eudoxus'un bir öğrencisiydi ve M.Ö 322'de ölümünden kısa bir süre önce ders verdiği Atina'daki Lisesi'ne gitmek için ayrılana kadar 20 yıldan fazla bir süre Atina Akademisi'nin bir parçasıydı.
Üretken hayatı boyunca, Aristoteles, ampirik analizine ve onu çevreleyen her şeyi gözlemlemeye dayanan, zamanının devrimci olduğu düşünülen fikirlerin bir mirasını bırakıyor ve bugün iki bin yıldan sonra hala tartışma ve inceleme konusu. .
Aristotelesan Modelin dört baskın fikri.
Kuşkusuz Aristo'nun eserleri çok geniş ve anlamlarını açıklamaya çalışmak için bütün kütüphaneleri dolduracak fikir ve önermelerle dolu.
Örnek olarak, aşağıda açıklananlar gibi en temsili olanlardan bazılarını alın.
1- Doğanın teleolojisi
Prensip olarak, teleolojiyi, bir nesnenin veya bir varlığın uçlarını veya amaçlarını inceleyen metafiziklerin bir dalı olarak tanımlamalıyız veya geleneksel felsefeyle tanımlandığı gibi, nihai nedenlerin felsefi doktrininin çalışmasını tanımlamalıyız.
Bu, Aristoteles'in teleolojiye felsefesi boyunca yankıları olduğunu vurgulamasıdır. Aristoteles, olayların neden oldukları gibi olduklarını anlamanın en iyi yolunun yaratılma amacını anlamak olduğunu söylüyor.
Örneğin vücudun organlarını okurken formlarını ve bileşimlerini doğrulayabiliriz ancak onları ne yapmaları gerektiğini deşifre etmeyi başardığımızda anlarız.
Aristoteles'in teleolojinin uygulanmasına olan bağlılığı, her şeyin bir nedeni olduğunu kabul etmeyi gerektirir.
Temelde rasyonel varlıklar olduğumuzu varsayıyor ve rasyonelliğin nihai nedenimiz olduğunu ve en yüksek hedefimizin rasyonelliğimizi yerine getirmek olduğunu savunuyor.
2- Uygulamalı bilimin yanlışlığı
Aristoteles çok az defa pratik bilimlerde katı ve hızlı kurallar koyar, çünkü bu alanların doğal olarak belirli bir hata veya yanlışlık derecesine meyilli olduğunu iddia eder.
Politika veya etik gibi pratik bilimlerin metodolojilerinde örneğin mantıktan çok daha yanlış olduğu bir gerçek olarak kabul edilir.
Politika ve etiği, bazı idealler düzeyinde başarısızlıklar olarak tanımlamak, bu yapının doğası kritik öneme sahip değildir.
Her iki disiplin, politika ve etik de insanlarla ilgilidir ve insanlar davranışlarında oldukça değişkendir.
Aristoteles'in politikadaki konumu açıktır, çünkü ne tür bir anayasanın en uygun olduğunu söylerken şüpheleri var gibi görünmektedir, ancak belirsizlik olmaktan uzak, tek bir en iyi anayasanın olmayabileceğini kabul etmektedir.
İdeal bir demokratik rejim, eğitim ve cömertliğe sahip bir nüfusa dayanır, ancak bu niteliklere sahip değilse, başka bir hükümet türünün daha uygun olabileceğini kabul eder.
Benzer şekilde, ahlaki açıdan da, Aristoteles erdeme ilişkin sert ve çabuk kurallar önermez, çünkü farklı davranışların diğer şartlar ve zamanlarda erdemli olabileceğini varsayar.
Aristoteles'in pratik bilimler konusundaki tavsiyelerinin net olmayışı, farklı çalışma biçimlerinin de farklı tedavilere ihtiyaç duyduğu genel görüşünü temsil eder.
3- Asal sebep olarak hareketsiz motor
Aristo'ya göre, hareket eden her şey bir şey veya birileri tarafından hareket ettirilir ve her şeyin bir nedeni vardır. Bu işlem süresiz olarak sürdürülemez, bu nedenle sırayla kesinlikle hiçbir şey hareket etmeyen bir motorun varlığı esastır.
Bu, immobil motordur, Aristoteles'in varoluşunu önerdiği, saf formu olan ve hiç önemi olmayan ilkel sebep, bu immobil motoru Tanrı'yla ilişkilendirme noktasına kadar kusursuzdur ve kusursuzdur.
4- Paradigma olarak biyoloji
Paradigma kelimesi, en basit felsefi tanımında "izlenecek örnek veya model" anlamına gelir.
Plato, genel olarak muhakemenin ne olması gerektiğine dair bir paradigma olarak aynı matematiksel akıl yürütme modelini uygulayabilmesi için derin matematik bilgisine dayanmaktadır.
Aristoteles söz konusu olduğunda, bilgisi ve biyolojiye karşı doğuştan gelen yeteneği, bu bilginin biyolojiden çok uzak olan felsefi alanlarda karşılaştırmalar oluşturmak için uygulanmasını kolaylaştırır.
Aristoteles için, belirli bir organın veya sürecin işlevinin ne olduğunu sormak için canlıları incelemek çok faydalıdır.
Genel olarak, her şeyin bir amacı olduğunu ve amaçlarının ne olduğunu kendimize sorarsak, bir şeylerin işleyişini daha iyi anlamanın mümkün olduğu sonucuna varmayı başardığı bu pratik yöntemdir.
Aynı şekilde, Aristoteles, canlı organizmaları türlerine ve cinsiyetlerine göre sınıflandırmak için çok zekice bir yöntem geliştirir; paradigma veya örnek olarak kullandığı cinsiyete göre, söylem ve siyasetten varlık kategorilerine kadar her şey için sınıflandırma sistemlerini geliştirmek.
Aristoteles'in biyoloji alanında yürüttüğü çalışmaların, olayları en küçük ayrıntısına kadar gözlemlemek ve analiz etmek ve gözlem varsayımını bilginin içsel bir anahtarı olarak teyit etmek için beceri ve yetenek sağladığı açıktır.