Güçlü Minin raskoryakoy'a değer
Aristokrattan önce
Golosman savaşçısı,
Cellat rolü için bir savaşçı sözleşme yapmak.
Ve bütün görünüşü çılgınca bağırarak:
- Bir kampanyada, prens! Kremlin'de! Madencilikten önce!
Kılıçta beş biriyle, diğeri de mızrakla çığlık atıyor,
İlyiç'in granit mezarı üzerinde !!!
Bu, Lenin'in bir zamanlar alıntı yapmaktan hoşlandığı, resmen “büyük yazar” olduğunu ilan ettiği Demian Zavallı (Yefim Pridvorov), edebi cephede kazandığı Kızıl Bayrak Afişinin kazandığı ve Kremlin'de bir daire kazandığı için zafer kazandı. Gençler de çok istedi. Şair Komsomol Jack (Yakov) Altauzen, Yoksullar altında kesmiyordu - Mayakovski'nin altında:
Teklif et
Minina erir,
Pozharsky.
Neden bir kaide gerekiyor?
Bizim için yeterli
İki esnaf övgü,
Rafların arkasındalar
Ekim bulundu.
Şans eseri onlar
Boyunlarımızı çevirmedik.
Bir eşleşme olacağını biliyorum.
Bir düşünün,
Yarışları kurtardılar!
Belki de kurtarmamak daha iyi olur?
Ünlü doğranmış, ancak yoldaş Demyan ulaşamadı. “Dinamitle havaya uçurmayı”, “bir anıt olabilecek en aşağılık!” Demedim, ama - eritmek için.
“Kremlin kulelerinden” birinin şu an söyledikleri gibi bakış açıları, tiyatro gazetecisi Vladimir Sadko (Blum) tarafından “Tarihi çöpleri karelerden çıkarma zamanı” materyalinde nesnel olarak belirtildi. Bu sadece “ortalama anıt” ile ilgili: “Moskova’da, Lenin’in Mozolesi’nin karşısında,“ Vatandaş Minin ve Prens Pozharsky ”den kaçmayı düşünmüyorlar bile - boyar sendikanın temsilcileri 318’ten yıllar önce köylü savaşının boğulmasına ilişkin olarak sona erdiler” (“Akşam Moskova” , 27 Ağustos 1930 yılı). Az bilinen Sadko'nun fethetmesine zıt olarak, Demyan Bedny'nin şiirsel fötrleri, Sovyet devletinin ana medyasında basıldı, milyonlarca kişi tarafından okundu ve yönlendirildi. D. Uyum sağlamak isteyen Zavallı burada bir değişiklik hissetmeden yanılıyordu. Aniden, Kremlin duvarının arkasından bir çığlık geldi.
6 Aralık 1930 CPSU Merkez Komitesinin Sekreteryası (B.) Demyan Bedny'nin somutluklarını acilen konuştu: “Merkez Komite, yakın zamanda feragat Yoldaşları olan Pravda ve Izvestia editörlerinin dikkatini çekiyor. Demian Poor, "Rusya" ve "Rus" un ayırt edici şekilde iftiraya uğraması ve "tembellik" ve "ocakta oturmak", Rusların neredeyse ulusal bir özelliği ... "olduğunu açıklayan sahte notlar almaya başladı. IV Troçkist kuleyle uğraşan Stalin şöyle açıkladı:
“Ekim Devrimi'ni yaptıktan sonra”, Rus işçileri “kesinlikle Rus olmaktan vazgeçmedi”, ve bu nedenle Rus tembel halkına bir çizgi çizmediler, ancak Rusya'nın geçmişi, “Rus halkının iftirası olan, SSCB'yi kovan“ kötülük ve ihmal gemisi ”idi. Rus proletaryasının havasını bozuyor. "
Bir kişi, D. M andor'un Minin ve Pozharsky’nin Türbeye karşı olduğu gerçeğinden rahatsızlık duyduğu rahatsız edici feoteliklere cevap olarak, bir gün insanlarda bir fıkra ortaya çıktığına inanabilir. Komşusuna işaret eden Minin: "Bakın, Prens, Kremlin'in duvarlarının yakınında nasıl bir pislik var"
Her neyse, ulusal kahramanlar anıtı direndi, yalnızca GUM duvarlarının altından (tam olarak Türbeye karşı yerleştirilmiş) Aziz Basil Katedrali'ne taşındı. Anıt çatışmayı kazanamadıysa, kaybetmedi. O zamandan beri, SSCB'nin şu anki liderleri, Mozolenin podyumundan ve Minin ve Pozharsky'den - tarihi Rusya adına ve kutsal Rusya'nın derinliklerinden - kaidelerinden, Pokrovsky Katedrali'nin duvarlarından geçit töreni yaptılar. Birçoğu, hafızasında, yılın Kasım ayında düzenlenen 7'in büyük 1941 Geçit Töreninde sadece gazete haberlerinde değil, aynı zamanda Konstantin Vasilyev'in (fotoğraftaki) mistik tuvalinde de yakalandı: izleyici, Minden ve Pozharsky'nin gri rütbeli kafalarını ölümden korusun diye görüyor. haç olarak eski bir kılıçla Rusya'nın kurtuluşu onuruna.
Minin ve Pozharsky'nin alacağı başka bir geçit töreni olacak - yılın 24 Haziran 1945'sinin Zafer Geçidi.
+ + +
Anıtın yazarı, Malorossiysk küçük kasabası Ichnya'da (şu an Ukrayna'nın Chernihiv Oblastı) doğmuş olan imparatorluk Güzel Sanatlar Akademisi'nin rektörü olan olağanüstü bir Rus heykeltıraş Ivan Petrovich Martos (1754 - 1835).
O yazar ve diğer ünlü anıt - Odessa belediye başkanı, Novorossiysk Bölgesi Genel Valisi Duke de Richelieu (çalışmalarında sonuncusu olduğu ortaya çıktı). Ve ondan önce - kraliyet insanları: Büyük Düşes Alexandra Pavlovna, Büyük İmparatoriçe Catherine, İmparator Alexander I; devamı: Kherson'da Potemkin, Lomonosov - Kholmogory'de.
200, yıllar önce, 1817'te, Minin ve Pozharsky'nin St. Petersburg'daki dökümhanelerinde usta Vasily Petrovich Ekimov (1758 - 1837) tarafından su ile Nizhny Novgorod'dan (!) - Moskova'ya teslim edilen bir anıt. Bu arada, şunu hatırlayalım: Vasily Yekimov'un birkaç eseri dünyaca ünlü: Peterhof'ta "Samson'un aslanın ağzını kıran" çeşmesi, Kutuzov ve Barclay de Tolly'nin Kazan Katedrali'ndeki heykelleri var. Ekimov PK öğretmeniydi Dökümcülük sanatında Klodt ... Anıtın oluşumunda doğrudan rol oynayan başka bir ustayı da hatırlayalım. Bu, kırmızı granitten büyük bir abideye bir kaide yapan, "sütun işleri ustası" Samson Ksenofontovich Sukhanov (1768 - 1840). Sukhanov, hayatı boyunca St. Petersburg'un hayal bile edemediği birçok mimarlık projesi gerçekleştirdi. Kazan ve St. Isaac Katedrali'nin (hala inanılmaz gibi görünen) Katedrallerinin kolonilerini yarattı, Vasilyevsky Adası'nın okunu tasarlayan Kazan Katedrali'nin içini yaptı, Rostral sütunları ...
+ + +
Bronz Minin ve Pozharsky'nin ilk geçit töreni, Büyük Ateş ve Napolyon'un kovulmasından sadece altı yıl sonra, 1818 yılında "aldı". Moskova gazetesi adamı, anıtın açılış gününde, Şubat 20'taki 1818 Kızıl Meydanının atmosferini canlı bir şekilde aktarıyor:
“Bu ciddi tören sırasında, sakinlerin birleştiği inanılmazdı: tüm dükkanlar, Gostiny Dvor'un çatıları, Kremlin duvarı etrafındaki soylu olma amacıyla düzenlenmiş dükkanlar ve Kremlin'in kuleleri bu yeni ve sıradışı gösterinin tadını çıkarmaya istekli insanlarla doluydu.”
Kahramanlara yapılan anıt bir örtü ile örtülmüştür. 11’te imparator Nikolskaya Kulesi’ndeki geçitten eşlik etti. “Anında müzik vardı. Spassky Kapısı'ndan İmparatoriçe Maria Feodorovna'nın tören töreni hemen ortaya çıktı. Alexander Pavlovich geçit töreni için dizilmiş askerler etrafında dolaştı ve İmparatoriçe'nin vagonu ile bir araya geldi. "Majesteleri yaklaşırken, perde aniden düştü ve kahramanlar kendilerini tüm büyüklükleriyle tanıştırdılar ..." İmparatorluk çifti anıttan ayrı durdu ve geçit töreni başladı. Tören yürüyüşü ve şeref vererek, at sırtına ve yaya birliklerine yürüdüler. Birçok savaşçının yüzünde, son II. Dünya Savaşı ve dış kampanyadan dolayı hala bir parıltı yaşandı. Besteci Stepan Anikeevich Degtyaryov'un oratoryosu, Nikolai Dmitrievich Gorchakov'un şiirlerine “Minin ve Pozharsky” adını verdi, eser bizim tarafımızdan unutulmuş görünüyor.
+ + +
Çağdaşların üzerine yapılan anıtın, 18 yaşındaki öğrenci Vissarion Belinsky tarafından anne-babalara hararetle aktarıldığı izlenimi: “Bu anıtın yanından geçtiğimde, ona baktığımda, arkadaşlarım, o zaman bana ne oluyor!
Bu heykel bana hangi kutsal dakikaları veriyor! Başımdaki tüyler diken diken diken oluyor, kan damarlarımda hızla akıyor, tüm varlığım kutsal titremeyle doludur ve soğuk, vücudumun içinden akar ... Belki de zaman bu tunçları ezecek, ama kutsal isimleri sonsuzluk okyanusunda yok olmayacak ...
Anavatanlarına duydukları sevgiyi her zaman torunlarının kalbinde tutuştururlar. Kıskanılacak şey! Mutlu kader!
Rusya'daki ilk anıt kişiyi değil, aynı zamanda ruhunun derinliklerinde Rusça'nın özenli görünümünü de kişileştirdi. Bu tür 62'taki bir sonraki anıt, Puşkin'in bir anıtı olacak. Yılın 1818 etkinliği, “Vatandaş Minin ve Prens Pozharsky'ye Yapılan Anıtın Tarihsel Açıklaması” başlıklı makalenin, özellikle kahramanların anıtının İskender I'in bir anıtı olduğunu belirten bir yazıydı: “Büyük insanların şerefsizliği görkeminin yüceltilmesi. Büyük büyük zaferlere, İskender'in yaşına, 17. yüzyılın bu kahramanlarına haraç vermem gerekti ve onlara halkın saygılı bir işareti olarak, onlara Monarş'ın görkemli saltanatının ve Minin ve Pozharsky'nin featinin büyüklüğünün gelecek zamanlara duyurulacağı konusunda değerli bir anıt diktiler. ” .
+ + +
Belge, Rus kahramanlarına bir anıt oluşturma fikrinin ilk ifade edildiği tarihte biliniyordu. 1 Şubat 1803 şöyle yazılmıştır: "Özgür Edebiyat, Bilim ve Sanat Severler Derneği, Minin, Pozharsky ve Hermogenes'in bir anıtının inşası üzerine. Fikir, toplumun yaratıcısı, filozof yazarı Vasily Vasilyevich Popugayev (1778 - 1816) tarafından dile getirildi. Belgede şöyle yazıyor: “Toplantıda, bir toplum Popugov V.V. konuşmasında, toplumu "Moskova'dan vatandaşların gönüllü bağışlarıyla Moskova için bir Pozharsky, Minin ve Hermogenes anıtının inşası için bir proje hazırlama" girişiminde bulunmaya çağırdı. Anıtın, 200 yılında Moskova'nın işgalcilerden ve yedi-Boyarlardan kurtarılmasının 1812 yıldönümüne açıldığı düşünülüyordu.
IP 1807'taki Martos, anıtın bir türevini gösteren bir gravür yayınladı. Gravür şehirlere ve köylere gönderildi. Anıtın büyüklüğü şaşırtıcıydı: Yüksekliği Peter I'in binicilik heykelini aştı. Karşılaştırma tesadüf değildi, “aynı değerdeki metal bileşimin Büyük Peter Anıtı'ndaki metal bileşiminin kullanılması” kararı verildi.
Böyle karmaşık bir figürün dökümü karmaşık bir teknolojik işlemdir. Öyle karmaşık ki, gerekli döküm atölyelerinin bulunduğu Petersburg'da bir heykel kompozisyonu yayınlamaya karar verildi. Metal kaynatıldı (1100 pound, yaklaşık 18 ton) 10 saat, dolgu bir kez 9 dakika sürdü ... Avrupa'da, o zaman böyle bir şey yapılmadı.
Nizhny Novgorod, muzaffer milisleri başlatan ve toplayan şehirde kendi evinde bir anıt kurmak istedi. Muhtemelen aynı zamanda, kurtuluş savaşının manevi lideri Patrik Hermogenes'in heykel görüntüsü de kompozisyona alınmamıştır.
Napolyon zamanında başa çıkmayı engelledi.
“Moskova Devletine yardım etmek istiyoruz, o yüzden bizi mülkümüze ayırmayın, pişmanlık duymayın; bahçeleri satmak, eşleri ve çocukları rehin etmek, gerçek Ortodoks inancı için ayağa kalkıp, patronumuz olan herkese kaş atmak, ”- Kuzma Minin sözleri - başarısız olan şahsın sözlerini, Rus halkının uçurganının kenarına kadar.
1812'ta, bu kelimeler tekrar alakalı hale geldi - ateşli bir anlamla dolu.
Savaş sırasında bir anıt üzerinde çalışan Martos, (Minin'in bağış topladığı) kısmalardan birinde, kendisini iki oğluna götürdüğünü resmetti. Gelecekte bir heykeltıraş olmasını ummuş olan 1813’te ölmüş; ikincisi başarıyla amiral P.V. ordusunda savaştı. Chichagov ...
Napolyon'un kovulmasından sonra, Nizhny'de değil Moskova'da bir anıt dikmeye karar verildi. Martos'a sordu, belirtti ve yer Kızıl Meydan'ın merkezi.
Uçuruma bakmak ve dehşete düşmek, bunun toprak olduğunu fark etmek için, din adamlarının mesajlarını, her şeyden önce patrik Hermoronların mektuplarını itti. Patrik, işgalcileri lanetledi. Akşam servislerinde tapınaklarda mektuplar okundu.
Yüzyıl boyunca işgalcilerin açlığıyla açlık çeken patriğe bir anıt oluşturma konusuna geri döndüm. 1910'ta, anıtın kurulması fikri Kutsal Sinod tarafından onaylandı.
1913'te Hermogenes kanonize edildi. Anıtın, Kremlin duvarı yakınında, Minin ve Pozharsky'nin karşısında, Türbenin zamanında ortaya çıktığı yere yerleştirilmesi planlandı. Belki de zamanı olmayan elverişlidir. B havaya uçuruldu ve 1930'ta eritildi ...
İlginçtir, Patrik Hermogenes'in bir anıt fikri, Rus halkının zihnini sürekli endişelendiriyordu. Hermogen'e ait anıt, 2013'in Paskalya günlerinde (heykeltıraş Salavat Scherbakov) Paskalya günlerinde Alexander Garden'da tanıtıldı.
2005'ten bu yana, Kasım 4'taki Tanrının Annesi Kazan İkonu ve 1612'te Kremlin'in kurtuluş günü, Ulusal Birlik Günü olarak kutlanmaktadır.
Bir anlamda, tatil bir rüya koydu. Ne de olsa, Rus halkı bölünmüş, tarihsel Rusya'nın parçaları üzerine dağılmıştır.
Bu gün Kiev'de, başkentte olduğu gibi, Kutsal Rusya'nın diğer şehirlerinde olduğu gibi dini alayı da yapıldı - Kazan'ı kutluyor, Sorunlardan kurtulmayı kutluyor.