Bir çocukta adenoidler nasıl tedavi edilir: çocuk doktoru tavsiyesi
Çocuklarda bulunan üst solunum yollarının en yaygın hastalıklarından biri adenoidler olarak adlandırılabilir. Çıplak göz onları fark etmezse, evde nazofaringeal tonsillerin patolojisini nasıl tedavi edilir? Gerçekten de, bir uzman tarafından konsültasyon ve düzenli izleme olmadan, hastalık üstesinden gelinemez.
Bu hastalığa duyarlı hastaların ortalama yaşı 1-15 yıl arasında değişmektedir. Bu durumda, çoğu zaman iltihaplı bademcikler bir anaokulu çocuğu doktora götürür ve son on yıldır üç yaşın altındaki çocuklarda hastalığı teşhis etme eğilimi vardır.
Adenoidler: hastalık mı yoksa normal mi?
Bir çocukta adenoidlerin nasıl tedavi edileceğinin anlaşılmasından önce, aslında bu durumun tüm olası nedenlerine dikkat edilmelidir ki bu aslında bir hastalık olarak adlandırılamaz. Pek çoğu bilmez, ancak adenoidler ve bademcikler bağışıklık fonksiyonlarını yerine getiren organlardır. Solunum yolunun girişinde duran "gardiyanlar" olmak, patojenlerin veya zararlı maddelerin akciğerlere girmesini önler. Genişlemiş bir bademcik, vücudun lokal bir cevabı olup, patojenik virüsler, bakteriler, egzoz gazları, havadaki kimyasal bileşikler vb. Saldırılara karşı kendini savunmaktadır. Bu bir patoloji değildir, aksine, adenoidlerin gelişimi, normal bağışıklığın bir göstergesidir. Dahası, çocukluk döneminde (yaklaşık 7 yıla kadar) bademciklerin aktivitesi artmakta, bu da ciddi deneyimlere neden olmamalıdır.
Adenoidit nedenleri ve belirtileri
Ancak, tüm ebeveynler bu fenomeni ele almak zorunda değildir ve çocuklarda adenoidlerin nasıl tedavi edileceğini öğrenmelidir. Çoğu zaman genişlemiş bademciklerden muzdarip olan çocuklar, çoğu zaman, hastalığa veya nazofarenksin anayasal özelliklerine genetik bir yatkınlığa sahiptir. Hastalık en az şiddetli bir şekilde devam ettiği ve hatta yokluğu nedeniyle doktora başvurma süresiz olarak ertelenir. Büyümüş bademcikler ateşe neden olmaz, öksürük ve burun akıntısı da olmayabilir. Adenoidlerin gelişimi ile, çocuk yutma sırasında rahatsızlık hissedecektir. Fakat patolojinin teşhisi problemi, hastalığın en büyük risk grubundaki erken okul öncesi çağındaki çocukların kendi içlerindeki semptomları tanımaması ve ebeveynleri kendileri hakkında bilgilendirememeleri gerçeğinde yatmaktadır. Bir çocuğu, bir sorun olup olmadığını ve adenoidlerin nasıl doğru bir şekilde tedavi edileceğini size söyleyen bir doktora göstermek için aşağıdaki belirtiler gereklidir:
- Bebek burnundan nefes alamıyor;
- Çoğunlukla ağzını açık, özellikle uyku sırasında;
- burun akıntısı ya da tam tersine, tedavi edilemeyen uzun rinit.
Ardından, bu artışın vücudun normal koruyucu reaksiyonuysa, adenoidleri tedavi etmesini istemek oldukça mantıklıdır. Bademciklerde mikrop lenfositlerinin tahrip edilmesi için bu kadar gerekli üretilmiştir. Ancak adenoidleri tedavi etme gereği, kural olarak, çocuğa ciddi rahatsızlık veren yoğun büyümelerinden kaynaklanır. Gelişmiş olgularda, genişlemiş dokular nazofarenksin lümenini kapattığında, çocuklar işitme, nefes alma ve yutma bozuklukları gelişebilir. Yeterli tedavi edici önlemlerin yokluğunda, adenoid bitki örtüsü ısırığın deformasyonunu, yüzün şeklindeki değişiklikleri, kusurlu konuşma gelişimini ve hatta kanın kimyasal bileşimindeki değişiklikleri bile tehdit eder.
Adenoidleri çıkarmak için cerrahi: endikasyonlar ve kontrendikasyonlar
3, 7 veya 15 yaşındaki bir çocukta adenoidler nasıl tedavi edilir? Her durumda, sadece iki seçenek vardır: üçüncü derecede hastalık veya cerrahi olmayan cerrahi. Erken evre adenoidler ilaçlarla tedavi edilir.
Adenoidlerin çıkarılması sadece çocuklarda değil, aynı zamanda ebeveynlerde de korku yaratır. Her halükarda, cerrahın müdahalesine ilişkin karar, ilgili hekim tarafından yapılmalıdır. Çoğu zaman, aşırı büyümüş oluşumları olan bir çocuğun yaşamsal faaliyeti sorunlu olduğunda adenotomiye başvurulur. Hastalığın kronik formunda (adenoidit) aksine, adenoidlerin cerrahi yapılmadan tedavi edilmesi önerilir. Bir kural olarak, genişletilmiş bademcikler kaldırılması endikasyonları sık akut solunum yolu viral enfeksiyonları, orta kulak iltihabı, nazofarenks (en az her üç ayda bir) iltihaplanma sürecinin nüksleridir. Cerrahi aynı zamanda konservatif tedavinin başarısızlığı, burun solunumunun ciddi şekilde ihlal edilmesi ve hatta uyku sırasında durması için tek seçenek olabilir.
Ek olarak, bir çocukta adenoidleri cerrahi olarak tedavi etmeden önce, kontrendikasyon olmaması için önemlidir. Adenotomi şu durumlarda yapılmamaktadır:
- Çocuklarda kan ve kardiyovasküler sistem hastalıklarının varlığı;
- soğuk ya da solunum yolu hastalığı;
- grip salgını.
Ek olarak, iltihaplı bademciklerin uzaklaştırılması, adenoid dokunun yeniden büyümesini engelleyemez. Bir nüksetmeyi tetiklemek için, cerrah tarafından bırakılan adenoidin parçasının en küçük önemsiz kısmı yeterlidir. Nazofarenks içindeki dokuların çıkarılmasından sonra, kanama olasılığı artar, bu nedenle müdahalenin ardından birkaç gün boyunca, küçük bir hastanın fiziksel aktivitesini sınırlamak, içerideki bir odaya güneşe maruz kalmasını en aza indirmek önemlidir.
Evde bir çocukta adenoidleri tedavi etmeden önce, bir doktora danışmak gerekir. Uzman, tıbbi reçetelerin uygulanmasını izlemek için hastayı sistematik olarak incelemelidir. Ameliyatsız çocuklarda adenoiditle savaşmanın birçok yolu vardır. Aşağıdakiler en popüler ve etkilidir.
Burnunu yıkamak daha mı iyi?
Hastalık derecesine bakılmaksızın, nazal geçişleri düzenli olarak yıkamak ve nemlendirmek önemlidir. Bu prosedürü uygulamak nefes almayı kolaylaştırır, ancak günde 4-5 defadan daha sık yapılmaz. Çocuğun burnunu bir eczanede satılan veya kendi başlarına hazırlanan tuz çözeltileri kullanarak yıkamak. Pişirme şeması ilkeldir: 1 çay kaşığı sıcak su için 1 tatlı kaşığı deniz tuzu veya sofra tuzu. Bununla birlikte, bir çocuğun tedavisi için nazal ilaçlar daha fazla tercih edilir. Avantajları:
- yüzde yüz sterilite;
- Doğru konsantrasyon (bir çocukta nazal adenoidleri tedavi etmek için, kural olarak% 0.67 salin solüsyonları kullanılır - bu oranı evde tutmak imkansızdır).
Çocuklarda adenoidlerin tedavisinde başarıyla kullanılan ilaçlar arasında şu hususlara dikkat edilmelidir:
Burun pasajlarının bir şırınga veya şırınga ile yıkanması için ipuçları tamamen yanlıştır. Ebeveynlerin otitis media geliştirme riskini arttırmak istememeleri halinde onları dinlemek imkansızdır. Bu nedenle çocukların burnunu 7 yıla kadar durulama bu tür cihazlar ile tavsiye edilmez. Üç yıla kadar bebekler ve bebekler, salin solüsyonu yardımıyla mukoza zarını damlatarak nemlendirmek istenir. Üç ila dört yıl sonra, bir sprey şeklinde ilaçlara öncelik verilmelidir. Sadece çocuk bağımsız olarak burnundan mukustan kurtulmayı öğrendiğinde, daha etkili yıkama için Aquamaris veya Dolphin sistemleri kullanılabilir.
Vazokonstriktör ve antibiyotikler
İkinci dereceden büyütülmüş bademcikler ile, mukoza zarının nemlendirilmesi ve burnun yıkanması için vazokonstrüktör preparatların kullanımı eklenir, bu da uygun solunumun sağlanmasına ve şişliğin giderilmesine yardımcı olur. Bu farmakolojik grubun birçok ilacı arasında bebekler özellikle reçete edilir:
Dikkat çekmeye değerdir: vazokonstriktör burun damlaları ve spreyleri 5-7 günden daha uzun süre uygulanamaz. Bu kural sadece adenoidlerin tedavisi için değil, aynı zamanda çocuklarda ve yetişkinlerde üst solunum yollarının diğer hastalıkları için de geçerlidir. Bu ilaçlar, kronik rinit gelişmesine neden olan bağımlılık yapıcıdır.
Vazokonstriktör damlalarına ek olarak, diğer nazal preparatlar, ikinci derecedeki adenoidler için de kullanılır (örneğin, nazofaringeal mukoza üzerinde etkili bir bakteriyostatik etkiye sahip olan "Albucid"). Komplikasyonlar durumunda veya bademciklerin çıkarılması için ameliyat sonrası, hastalara amoksisilin grubunun antibiyotik reçete edilir:
Adenoidlerin tedavisi için preparatlar
Bireysel olarak, doktorlar ek ilaçlar reçete edebilir ve ebeveynlere çocuklarda adenoidlerin nasıl tedavi edileceğine dair spesifik tavsiyelerde bulunabilir. Tanınmış bir çocuk doktoru olan Komarovsky Ye.O., tedavisinin ilk günlerinden itibaren hormonal ilaçlarla tedaviye başlama önerisinde bulunmaz. Bu ilaçların birtakım kontrendikasyonları vardır ve bu nedenle her yaştan hastaya dikkatle reçete edilirler. Çoğunda deksametazon bulunur ve bu da hastalığın uzun süreli seyrinde bile semptomların hızlı bir şekilde durmasına yardımcı olur. Bununla birlikte, steroid ilaçlar bağımlılık ve yan etkileri vardır. Çocuklar genellikle "Sofradex" reçete edilir - 7 gün boyunca burun içine damlatılır, daha sonra inhalasyon ile devam etmesi tavsiye edilir.
Ameliyatsız çocuklarda adenoidlerin nasıl tedavi edileceğine dair yeterli deneyim ve bilgi birikimine sahip olan KBB uzmanları bazen Protargol ilacı çocuğa reçete ederler. Bu araç bir düzine yıldan fazla bir süredir doktorlar arasında popüler olmuştur. "Protargol" burun damlaları eylem ilkesi genişletilmiş bademciklerin yüzeyini kurutmak ve yavaş yavaş onların boyutlarını azaltmaktır. Bu ilacın bir bakteriyel enfeksiyonun girişi durumunda kullanılması önerilir. Hormonal damlaların aksine, Protargol tedavisinin süresi kesinlikle sınırlandırılmamıştır.
Bir çocukta adenoidleri tedavi etmek için kullanılan bir diğer çözüm de Limfomiozot'tur. Aynı zamanda, damlalar halinde de mevcuttur, ancak, yukarıdaki preparasyonların aksine, yemekten önce belirli bir süre için dil altı (yani dilin altında) kullanılır. Bu ilacı çok miktarda sıvı ile karıştırmanız önerilmez. Dozaj çocuğun yaşına ve çocuğun ağırlığına bağlıdır.
İltihaplı bademciklerde hidrojen peroksit kullanımı
Genç hastalarda adenoidleri tedavi etmenin başka yolları da vardır. Evde en basit olanı kullanabilirsiniz, ancak daha az etkili araç olmadığı için - hidrojen peroksit. Antiseptik, bakterisit ve dezenfekte edici etkiye sahiptir. İlaçların hazırlanması için diğer bileşenlere (kabartma tozu ve kalendula tentürü) ihtiyaç duyacaktır. Hepsi iyice karışır ve sonuçta oluşan bileşim bir çocuğun burnunu damlatır. Prosedür 1-2 hafta boyunca günde üç kez yapılır. Bu arada hidrojen peroksidi “Klorheksidin” veya “Miramistin” ile değiştirebilirsiniz.
Hastalığın tedavisinde ek önlemler
Adenoidlerin konservatif tedavisi ile birlikte, fizyoterapi mükemmel bir sonuç verecektir.Çocuğun nefes almasını kolaylaştırmak için, bir prosedürler prosedürü yazınız:
Çocuklarda adenoidite sahip olduklarında Kırım ve Kafkasya'nın ideal iklim koşullarına sahip olduğuna inanılmaktadır. Bu tatil bölgelerinde, en saf dağ havasıyla yıllık konaklama sadece kırıntılardan faydalanacaktır. Aynı zamanda, diyet kısıtlamaları hakkında unutmamalıyız. Bebeklerin diyetinde taze sebze, meyve, süt ürünleri hakim olmalıdır. Mümkün olduğunca, en aza indirin ve tercihen, hamur işleri ve hamur işlerini hariç tutun.
Aromaterapi, çocukların adenoidlerle tedavi edildiği başka bir yoldur. Onun hakkındaki yorumlar tartışmalı. Prosedürün olumsuz etkisi çoğunlukla ebeveynlerin çocuğun belirli bir ürüne eğilmeleri hakkındaki bilgisizliğinden kaynaklanmaktadır. Bebeğin aşağıdaki yağlara karşı patolojik bir reaksiyonu yoksa, bunlardan herhangi birini nazal pasajlara güvenle gömebilirsiniz. Basit bir alerjik test yardımıyla (elinizin arkasındaki test) tedavinin güvenli olduğundan emin olabilirsiniz. Reaksiyon takip edilmezse, bu tür uçucu yağlar tedaviye uygun olacaktır:
- lavanta;
- çay ağacı;
- adaçayı;
- fesleğen.
Burnu yağlardan biriyle veya bunlardan oluşan bir karışımla damlatabilirsiniz. İkinci durumda, bileşenlerden herhangi birine karşı alerjisi olmamasının sağlanması önemlidir.
Burundan nefes almayı öğreniyoruz!
Bebeklerde adenoidlerin tedavisi için, boyun bölgesi masajına başvururlar, bu da nazofarenksin damarlarına ve dokularına kan akışını geliştirmeye izin verir. Ek olarak, çocuğun doğru nefes alma yeteneği de eşit derecede önemli bir rol oynar. Çocuğa gece veya gündüz uykusundan önce düzgün nefes almasını öğretmek için alt çenesini elastik bir bandajla bağlarlar, bu da ağzını açmasını ve burnundan hava çekmesini engellemesini önler. Bu, çocuğun ağzını bir tutucu olmadan kapalı kalmaya başlayana kadar yapılmalıdır.
Evde adenoidlerin ilaçlarla nasıl tedavi edileceğini bilerek, birçok kişi solunum egzersizleri yapmayı unutur. Elbette, tüm bebekler egzersizleri yapamaz. Ancak bu tür eğitimlerde zor bir şey yoktur. Çocuğun ilgisini çekmek, tıbbi olayı eğlenceli bir form vermek ve her şeyin kesinlikle işe yaraması yeterlidir. Başlamadan önce, ana şey - çocuğun burnunu temizlemek için mukus. En basit alıştırmalar:
- Bir burun deliğini kapatıyoruz ve şu anda özgür olmak için 10 derin nefes ve ekshalasyon yapmak gerekiyor. Ardından, burnun yarısını değiştirerek prosedürü tekrarlayın. Temiz havadaki bebekle temasta bulunulması tavsiye edilir.
- Ayrıca, örneğin bir burun deliğini kapatın. Nefes almak ve nefesini birkaç saniyeliğine tutmakta özgürsünüz. Ardından sol burun deliğini ve serbest bırakma ve nefes verme hakkını kapatın. 10 kez tekrarlayın.
Çocuklarda adenoidleri tedavi ediyoruz
Alternatif ilaç adenoidite karşı mücadelede daha az etkili kabul edilir. Çocuğun hoşgörüsüz olduğu bileşenleri içermeyen halk ilaçları çocuklar için tamamen güvenlidir. Antik çağlardan beri aktif olarak kullanılan araçlar arasında en etkili olanları şunlardır:
- Deniz topalak yağı. İnflamasyonu hafifletir ve burun mukozasını nemlendirir. Burun uygulamasından önce, elinizde veya bir su banyosundaki yağ şişesini ısıtmanız tavsiye edilir. Kurs süresi - 10-14 gün.
- Ballı pancar suyu. Karışım antiseptik ve kurutma etkisine sahiptir. Damlaları hazırlamak için, ürünün tamamen kullanıma hazır olduğu düşünüldüğünde tam bir çözünme işleminden sonra, bir ham pancarın ve birkaç çay kaşığı balın suyuna ihtiyacınız vardır.
- Okaliptüs infüzyonu. Solunum fonksiyonunu düzeltmeye yardımcı olur ve patojen mikrofloranın çoğalmasını önler. İnfüzyon okaliptüs yapraklarından 2 yemek kaşığı oranında hazırlanır. l. Hammadde 300 ml kaynar su kullanıldı. Bir saatlik infüzyon ve zorlamadan sonra, gün içerisinde birkaç kez gargara.
Uzman, adenoidlerin nasıl halk ya da farmasötik yollarla tedavi edileceğine dair yetkili bir karar vermenize yardımcı olacaktır. Sadece KBB doktorunun tavsiyelerinin sorgulanmadan uygulanması, çocuğu, ameliyat olmaksızın hastalıktan kurtarabilecektir.
Çocuklarda adenoidit - fotoğraflar, belirtiler ve tedavi önerileri
Adenoidit, kronik veya akut tipte faringeal bademcik iltihabı ile karakterize bir hastalıktır.
Anatomik olarak bademcikler farenks içinde yer aldığından, normal bir boğaz muayenesinde pratik olarak görünmezler, bu nedenle enflamatuar süreç uzun bir süre fark edilmeden geçebilir.
Komarovsky'ye göre, vakaların% 80'inde, çocuklarda adenoidit görülür, çünkü farenks tonsillerin atrofisi erişkinlikte ortaya çıkar ve hiçbir inflamatuar süreç meydana gelmez.
nedenleri
Bu nedir? Adenoidler (aksi takdirde, adenoid büyüme veya bitki örtüsü) hipertrofiye nazofaringeal tonsil olarak adlandırılır. Büyüme yavaş yavaş ortaya çıkar.
Bu fenomenin en sık görülen nedeni, üst solunum yollarının (rinit, sinüzit, farenjit, larenjit, angina, sinüzit ve diğerleri) sık görülen hastalıklarıdır. Enfeksiyon ile vücudun her teması, hafifçe artmakta olan faringeal tonsilin aktif katılımıyla gerçekleşir. İyileştikten sonra, iltihap azaldığında, orijinal haline döner.
Bu süre boyunca (2-3 hafta) çocuk tekrar hastalanırsa, o zaman orijinal boyuta dönmek için zamanınız yoksa, amigdala tekrar artar, fakat daha fazlası. Bu kalıcı inflamasyona ve lenfoid dokuda bir artışa yol açar.
Hastalığın kapsamı
Eğer zaman zarfında hafif bir form bulamazsanız ve aksiyon almazsa, adenoidit akut formda bir geçişe dönüşür ve bu da faringeal tonsillerde bir miktar artışa ayrılır:
- Birinci derece Adenoidler kemik burun septumunun üst kısmını büyütür ve kapatır.
- İkinci derece Bademciklerin büyüklüğü, burnun kemik septumunun üçte ikisini kapsar.
- Üçüncü derece Neredeyse tüm burun septum adenoidler tarafından kapatılır.
Akut formu hemen tedavi gerektirir, çünkü gelecekte çocuğun sağlığını olumsuz yönde etkileyen kronik adenoidite dönüşebilir. Büyümüş bademcik iltihaplı hale gelir ve bunlarda çok sayıda bakteri gelişir.
Çocuklarda adenoidit belirtileri
Çocuklarda adenoidit tezahürü bir takım komplikasyonlara neden olabilir, bu nedenle ilk evrede bunu tespit etmek ve tedavi etmek çok önemlidir ve burada semptomların bilgisi bize yardımcı olacaktır. Hastalığın evresine ve doğasına bağlı olarak, tezahürleri önemli ölçüde farklılık gösterebilir.
Bu nedenle, bir çocukta akut adenoidit belirtileri aşağıdaki gibidir:
- burun akıntısı ve öksürük uyuyor;
- boğazı incelerken üst dokuların hafif bir kızarıklığı vardır;
- nazofarenksden mukopürülan akıntı;
- yüksek ateş;
- yutulduğunda ağrı;
- burun tıkanıklığı hissi;
- baş ağrısı;
- genel yorgunluk ve yorgunluk
Kronik adenoidit, adenoidlerin akut inflamasyonunun bir sonucu olarak gelişir. Semptomları:
- burun akıntısı (bazen pürülan akıntı ile);
- sesin ve konuşmanın sesini değiştirmek;
- sık soğuk algınlığı ve boğaz ağrısı; burun tıkanıklığı;
- periyodik otit (kulak iltihabı) veya işitme kaybı;
- Çocuk uyuşuktur, yeterli uyku almaz ve her zaman ağızdan nefes alır.
Çocuk genellikle viral enfeksiyonlardan muzdariptir. Bu, adenoiditli çocuklarda immünitede bir azalmaya ve enfekte olmuş mukusun sekresyonuna bağlıdır. Mukus farinksin arkasından akar, inflamatuar süreç alt solunum yoluna yayılır.
Kronik hipoksi ve bağışıklık sisteminin sürekli gerginliği, fiziksel ve zihinsel gelişimde gecikmeye neden olur. Oksijen eksikliği, sadece genel hipoksemiyle değil, aynı zamanda çocukta anormal bir tıkanıklık meydana getirdiği, özellikle üst çenenin yüz semberinin azgelişmesiyle de kendini gösterir. Damak ("Gotik" damak) olası deformasyon ve "tavuk" göğüs gelişmesi. Çocuklarda adenoidit de kronik anemiye yol açar.
Adenoidit çocuklarda neye benziyor: photo
Aşağıdaki fotoğraf, hastalığın kendini çocuklarda nasıl ortaya koyduğunu göstermektedir.
tanılama
Adenoidlerin teşhisi, spesifik yöntemlerin ve araştırmanın kullanılmasını gerektirmez. Bir görsel muayeneye dayanarak, KBB doktoru ön tanı koyar ve gerekirse ek tanı yöntemleri kullanır.
Çocuklarda adenoidler - nedir, silmek mi değil mi?
Adenoidler çoğunlukla 3 ila 12 yaş arasındaki çocuklarda bulunur ve hem çocuklara hem de ebeveynlerine çok fazla rahatsızlık ve zorluk getirir, bu nedenle acil tedavi gerektirirler. Çoğu zaman hastalığın seyri karmaşıktır, daha sonra adenoidit - adenoidlerin iltihabı vardır.
Çocuklarda adenoidler erken okul çağında ortaya çıkabilir ve birkaç yıl sürebilir. Lisede, genellikle küçülür ve yavaş yavaş atrofi görülür.
Yetişkinlerde, adenoidler bulunmaz: hastalığın semptomları sadece çocuklar için karakteristiktir. Bu hastalığı çocukluğunuzda olsa bile, yetişkinliğe geri dönmez.
Çocuklarda adenoid gelişimin nedenleri
Bu nedir? Çocuklarda burun içindeki adenoidler, faringeal tonsilin dokusunun çoğalması gibi bir şey değildir. Normalde bağışıklık sisteminin bir parçası olan bu anatomik formasyon. Nazofaringeal tonsil, inhale edilen hava ile vücuda girmek isteyen çeşitli mikroorganizmalara karşı ilk savunma hattını elinde tutar.
Hastalık ile birlikte, amigdala artar ve iltihap azaldığında, normal görünümüne döner. Hastalıklar arasındaki sürenin çok kısa olduğu durumlarda (bir hafta veya daha az), büyümelerin düşme zamanı yoktur. Bu nedenle, sürekli bir iltihap halinde olmak, daha da büyürler ve bazen tüm nazofarenksi kaplayacak kadar “şişer” ler.
Patoloji en çok 3 - 7 yaş arası çocuklar için tipiktir. Nadiren bir yaşın altındaki çocuklarda teşhis edilir. Aşırı büyümüş adenoid doku genellikle tersine gelişir, bu nedenle ergenlik ve yetişkinlikte adenoid bitki örtüsü neredeyse hiç bulunmaz. Bu özelliğe rağmen, aşırı büyümüş ve iltihaplı amigdala sabit bir enfeksiyon kaynağı olduğu için sorun göz ardı edilemez.
Çocuklarda adenoidlerin gelişimi üst solunum yollarının sık akut ve kronik hastalıklarına katkıda bulunur: farenjit, bademcik iltihabı, larenjit. Çocuklarda adenoidlerin büyümesi için başlangıç faktörü enfeksiyonlar olabilir - influenza, ARVI, kızamık, difteri, kızıl ateş, boğmaca, kızamıkçık, vb. Sifilitik enfeksiyon (konjenital sifiliz), tüberküloz çocuklarda adenoidlerin büyümesinde rol oynayabilir. Çocuklarda adenoidler lenfoid dokunun izole bir patolojisi olarak ortaya çıkabilir, ancak daha sıklıkla anjina ile birleştirilir.
Çocuklarda adenoid oluşumuna yol açan diğer nedenler arasında, çocuğun vücudunda alerji artışı, vitamin eksikliği, beslenme faktörleri, mantar istilası, olumsuz sosyal durumlar vb.
Bir çocuğun burnundaki adenoidlerin belirtileri
Normal durumda, çocuklarda adenoidler normal yaşama müdahale eden semptomlara sahip değildir - çocuk sadece bunları fark etmez. Ancak sık soğuk algınlığı ve viral hastalıkların bir sonucu olarak, adenoidler artma eğilimi gösterir. Bunun nedeni, mikropların ve virüslerin korunmasına ve yok edilmesine yönelik acil işlevini yerine getirebilmek için adenoidlerin çoğalmasıyla artmaktadır. Bademciklerin iltihaplanması - bu, bez büyüklüğündeki artışın nedeni olan patojenik mikropları yok etme işlemidir.
Adenoidlerin ana belirtileri şunlardır:
- tedavisi zor olan sık uzun burun akıntısı;
- burun iltihabında, rinit yokluğunda bile zorluk;
- burnun etrafında ve üst dudağın etrafında tahrişe yol açan, burun mukozası sürekli inat;
- açık ağızlı nefesler, alt çene aynı zamanda asılı kalır, nazolabial kıvrımlar yumuşatılır, yüz kayıtsız olur;
- Kötü, huzursuz uyku;
- bir rüyada horlama ve koklama, bazen - nefes tutma;
- halsiz, kayıtsız koşul, performans ve verimlilikte azalma, dikkat ve hafıza;
- gece boğulma ikinci dereceden adenoidlerin karakteristik saldırıları;
- sabahta sürekli kuru öksürük;
- istemsiz hareketler: sinir tik tak ve yanıp sönme;
- ses rezonansını kaybeder, ses kısıklığıyla, ses kısıklığıyla, uyuşukluk, ilgisizlikle;
- Beyindeki oksijen eksikliğinden kaynaklanan baş ağrısı şikayetleri;
- işitme kaybı - çocuk sık sık sorar.
Modern kulak burun boğaz, adenoidleri üç dereceye ayırır:
- Sınıf 1: bir çocukta adenoidler küçüktür. Bu günde, çocuk özgürce nefes alır, gece zorlukla nefes almayı yatay konumda hisseder. Çocuk genellikle uyur, ağzı açık.
- 2. Derece: bir çocukta adenoidler önemli ölçüde büyümüştür. Çocuğun her zaman ağzından nefes alması gerekiyor, gece yüksek sesle snores ediyor.
- 3. Derece: bir çocukta adenoidler tamamen veya neredeyse tamamen nazofarenksini kaplar. Çocuk geceleri iyi uyumuyor. Uykusundaki gücünü tekrar elde edememek, rahatça yorulduğu gün boyunca dikkat dağıtır. Baş ağrısı var. Ağzını sürekli açık tutmak zorunda kalır ve yüz özelliklerini değiştirir. Burun boşluğu havalandırılmayı durdurur, kronik bir rinit gelişir. Ses nasal hale gelir, konuşmalar bozulur.
Ne yazık ki, ebeveynler genellikle, burun nefeslerinin zor olduğu veya olmadığı durumlarda, 2-3. Aşamada adenoidlerin gelişimindeki anormalliklere dikkat ederler.
Çocuklarda adenoidler: fotoğraflar
Adenoidler çocuklarda olduğu gibi, detaylı fotoğrafları incelemek için sunuyoruz.
Çocuklarda adenoidlerin tedavisi
Çocuklarda adenoidler söz konusu olduğunda, iki tip tedavi vardır - cerrahi ve konservatif. Mümkün olduğunda, doktorlar ameliyattan kaçınmaya çalışırlar. Ama bazı durumlarda onsuz yapamazsın.
Cerrahi olmayan çocuklarda adenoidlerin konservatif tedavisi, faringeal tonsilin hipertrofisinin tedavisinde en doğru ve öncelikli yöndür. Ameliyatı kabul etmeden önce, ebeveynler adenotomi önlemek için mevcut tüm tedavi yöntemlerini kullanmalıdır.
ENT adenoidlerin cerrahi olarak çıkarılmasında ısrar ederse - acele etmeyin, düşünmek için zaman ve ek izleme ve tanılama olmadığı zaman bu acil bir işlem değildir. Bekleyin, çocuğu takip edin, diğer uzmanların fikirlerini dinleyin, birkaç ay sonra teşhis yapın ve tüm konservatif yöntemleri deneyin.
Şimdi, ilaç tedavisi istenen etkiyi vermezse ve çocuk nazofarenkste kalıcı bir kronik enflamatuar sürece sahipse, konsültasyon adenotomi yapan doktorlara yönlendirilmelidir.
Çocuklarda 3. derece adenoidler - kaldırmak ya da değil mi?
Seçerken - adenotomi veya konservatif tedavi sadece adenoidlerin büyüme derecesine dayanamaz. 1-2 derece adenoid ile, çoğu, çıkarılmaları gerekmediğine inanırlar ve 3. derece ile, bir operasyon gereklidir. Bu tam olarak doğru değildir, hepsi tanı kalitesine bağlıdır, sıklıkla yanlış tanılama vakaları vardır, muayenenin hastalığın arka planında ya da yakın zamandaki soğuk algınlığının ardından çocuk 3. derece ile teşhis edilir ve adenoidleri derhal uzaklaştırması tavsiye edilir.
Bir ay sonra, adenoidler, enflamatuar süreç nedeniyle genişledikçe, boyut olarak belirgin şekilde azalır, çocuk normal olarak nefes alır ve çok sık hastalanmaz. Aksine, 1-2 derece adenoid içeren vakalar vardır, çocuk persistan akut solunum yolu viral enfeksiyonlarından muzdariptir, tekrarlayan otit, uyku apne sendromu oluşur - hatta 1-2 derece adenoidlerin çıkarılması için bir gösterge olabilir.
Ayrıca adenoidler hakkında 3 derece ünlü çocuk doktoru Komarovsky'ye şunları söyleyecektir:
Konservatif tedavi
Kapsamlı konservatif tedavi, bademciklerin hafif komplikasyonsuz büyütülmesi için kullanılır ve ilaç, fizyoterapi ve nefes egzersizleri içerir.
Aşağıdaki ilaçlar genellikle reçete edilir:
- Antialerjik (antihistamin) - tavegil, suprastin. Alerji belirtilerini azaltmak için kullanılır, nazofarenks, ağrı ve akıntı dokularındaki şişlik ortadan kaldırır.
- Topikal kullanım için antiseptikler - Collargol, protargol. Bu müstahzarlar gümüş içerir ve patojenleri yok eder.
- Homeopati bilinen yöntemlerin en güvenli olanıdır, geleneksel tedavi ile iyi bir şekilde birleştirilmiştir (yöntemin etkililiği çok bireysel olmasına rağmen - birisine iyi, zayıf bir şekilde yardımcı olur).
- Yıkama. Prosedür, adenoidlerin yüzeyinden pusu çıkarır. Sadece guguklu yöntemle (solüsyonu bir burun deliğine enjekte ederek ve diğerini vakumla emerek) veya nazofaringeal duşu kullanan bir doktor tarafından gerçekleştirilir. Çamaşırları evde yapmaya karar verirseniz, pusulayı daha da derine sürün.
- Fizyoterapi. Burun ve boğazın etkili kuvars tedavisi yanı sıra burun boyunca nazofarenks hafif bir kılavuz ile lazer tedavisi.
- Klimatoterapi - özel sanatoryumlarda tedavi sadece lenfoid dokunun büyümesini engellememekle kalmaz, aynı zamanda çocuk vücudunda bir bütün olarak olumlu bir etkiye sahiptir.
- Bağışıklık sistemini güçlendirmek için multivitaminler.
Fizyoterapiden, ısınma, ultrason, ultraviyole kullanılır.
Çocuklarda adenoidlerin çıkarılması
Adenotomi, farengeal bademciklerin cerrahi müdahale ile çıkarılmasıdır. Çocuklarda adenoidleri kaldırmak için, en iyi doktor söyleyecektir. Özetle, faringeal tonsil yakalanır ve özel bir aletle kesilir. Bu tek bir hareketle yapılır ve tüm işlem 15 dakikadan fazla sürmez.
Bir hastalığı iki nedenden dolayı tedavi etmek için istenmeyen bir yöntem:
- İlk olarak, adenoidler hızla büyürler ve eğer bu hastalığa yatkınlık varsa, tekrar tekrar iltihaplanırlar ve adenotomi kadar basit olan herhangi bir operasyon, çocuklara ve ebeveynlere strese neden olur.
- İkinci olarak, farengeal bademcikler adenoidlerin çıkarılması sonucu vücutta kaybolan bir bariyer koruyucu işlevi yerine getirirler.
Ek olarak, bir adenotomi (yani, adenoidlerin uzaklaştırılması) gerçekleştirmek için, endikasyonların olması gereklidir. Bunlar şunları içerir:
- hastalığın sık tekrarlaması (yılda dört kereden fazla);
- Konservatif tedavinin etkin olmadığını kabul etti;
- bir rüyada solunum durması görüntüsü;
- çeşitli komplikasyonların ortaya çıkışı (artrit, romatizma, glomerülonefrit, vaskülit);
- burun solunumu;
- çok sık tekrarlanan otit;
- çok sık yinelenen SARS.
Operasyonun, küçük bir hastanın bağışıklık sistemini baltalayan bir tür olduğu anlaşılmalıdır. Bu nedenle, müdahalenin ardından uzun bir süre boyunca, enflamatuar hastalıklardan korunmalıdır. Postoperatif süreye mutlaka ilaç tedavisi eşlik eder - aksi takdirde dokunun yeniden büyümesi riski vardır.
Adenotomi kontrendikasyonları bazı kan hastalıkları yanı sıra akut dönemde deri ve bulaşıcı hastalıklardır.
Adenoidit
Adenoidit, lenfofaringeal halkanın faringeal tonsilinin akut veya kronik bir enflamasyonudur. Ana semptomlar burun içinde rahatsızlık, gece horlama, burun nefes, mukoza veya pürülan akıntı eksikliği, twang, kuru paroksismal öksürük, zehirlenme sendromu, uyku bozuklukları kapalı. Tanı hastanın verileri anket mezofaringoskopii, arka rinoskopii, laboratuvar testleri, röntgen veya nazofarenks CT taraması bölgeye dayanmaktadır. Adenoidit tedavisinde lokal ve sistemik ilaçlar kullanılır, fizyoterapi daha az sıklıkla adenoidektomi yapılır.
Adenoidit
Pediatrik kulak burun boğazında adenoidit (retrosis anjin veya epifenjit) en sık görülen hastalıktır. Çoğunlukla okul öncesi ve ilkokul çağındaki çocuklarda görülür - 3 ila 9 yaş arası. Erişkinlerde, nadiren nazofaringeal tonsilin lenfoid dokusunun yaşla ilişkili bir şekilde birleşmesi ile ilişkilidir. İstatistiklere göre, bu patoloji genel çocuk nüfusunun% 5-28'inde ve sıkça hasta olan çocukların ve ergenlerin% 70'inde görülür. Kronik adenoiditin primer insidans hızı 1.000 çocukta 1.8-2.7'dir. Patoloji, erkek ve kadınlarda eşit olarak yaygındır, bronkopulmoner sistemin tekrarlayan veya kronik hastalıkları ile birlikte vakaların% 35-45'inde görülür.
Adenoidit nedenleri
Retronazal tonsillit - bir poletiyolojik hastalık. Adenoidlerin enflamasyonu virüsler veya patojenik bakteriler tarafından provoke edilir. Virüs grubu, herpes virüs tip 4 - Epstein-Barr dahil olmak üzere adenovirüsleri ve herpes virüslerini içerir. Bakteriyel dernekler önemli açığı sürekli boğaz ve geçici mikroflora Moraxella cins (Moraxella catarrhalis), Bacillus miktarını artırma (yerli) florası, Micrococcus, Pseudomonas, Enterobacteriaceae (K.pneumoniae, K.oksitokd, E.coli), stafilokoklar (S.aureus), streptokoklar (Str.pneumoniae, Str.pyogenes). Aşağıdaki faktörler ayrıca adenoidit gelişimine katkıda bulunabilir:
- Sık soğuk algınlığı. Çocukların bağışıklık sisteminin olgunlaşmamışlığı ile birlikte çok sayıda virüsle temastan kaynaklanan sabit yüksek antijenik yük, farengeal tonsil, adenoidit oluşumunda normal immünolojik süreçlerin bozulmasına yol açar.
- Eşzamanlı hastalıklar. Bunlar rinit, nazofarenjit, tubootit, sinüzit, bademcik iltihabı, stomatit gibi enfeksiyon odakları olan üst solunum yollarının tekrarlayan veya kronik hastalıklarını içerir. Ayrı olarak, hidroklorik asidin adenoidlerin kronik iltihaplanmasını koruduğu GERD izole edilir.
- İmmünopatolojik durumlar. Liste diabetes mellitus, hipotiroidizm, HIV enfeksiyonunu, genetik olarak belirlenmiş bağışıklık eksikliklerinin, alerjik hastalıkları kapsamaktadır. Küçük çocuklarda emzirme eksikliği, D vitamini eksikliği ve bu alanda gelişen raşitizm önemlidir.
- Konjenital özellikler. Ekzodatif-kataral diyatezi tipine göre adenoid vejetasyonların büyümesi ve inflamasyonu, anayasanın anomalileri gibi kalıtsal eğilimleri içerir. Nazal solunumu bozan malformasyonlar - nazal septumun eğriliği, konkaların deformasyonu - vb. Önemli bir rol oynar.
- Dış etki. Ekolojik durum önemlidir: Aşırı kuru veya endüstriyel emisyon hava tarafından kirlenmiş, artan radyasyon arka plan. Katkıda bulunan faktörler arasında hipotermi, nazofaringeal buhar yanıkları, kimyasal buharların solunması ve uçucu zehirler bulunur.
patogenez
Adenoiditin patogenezinin temeli, fiziksel, termal, kimyasal veya biyolojik faktörler tarafından tetiklenen farengeal bademciğin yüzeyindeki siliyer epitelyumda hasardır. Bu temelde, “kellik” olarak adlandırılan alanlar oluşmakta, patojenik bakterilerin ve virüslerin penetrasyonuna karşı hassastır ve lenfoid dokunun kompansatuar hiperplazisi gelişmektedir. Aşırı antijenik yük ile, amigdaladaki rejenerasyon süreçleri bozulur, hücrelerinin değişimi artar. Sonuç olarak, fagositozun bastırılması, yerli mikrofloranın eksikliği ve çocuğun bağışıklık sisteminin olgunlaşması ile birlikte enflamasyonun gelişmesine yol açan atrofiye ve reaktif foliküller ortaya çıkar.
sınıflandırma
Kursun süresi, semptomların şiddeti ve adenoiditin klinik ve morfolojik özelliklerine bağlı olarak, nazofaringeal tonsilin inflamasyonunun birkaç sınıflandırması vardır. Farklı durumlarda farklı tedavi rejimlerinin kullanılması ihtiyacından dolayı hastalığın bu formlara ayrılması. Akışın süresine bağlı olarak, aşağıdaki adenoidit varyantları ayırt edilir:
- Keskin. Adenoidlerin iltihaplanma dönemlerini 2 haftaya kadar süreler ve yılda en fazla 3 kez tekrar eder. Ortalama süre - 5 ila 10 gün arası. Çoğu zaman, patoloji akut solunum yolu enfeksiyonlarına veya çocuklukta damla enfeksiyonlarına karşı akut olarak gelişir.
- Subakut. Kural olarak, tedavi edilmeyen akut sürecin sonucudur. Hipertrofik faringeal tonsil olan çocuklar için karakteristik. Hastalığın ortalama süresi 20-25 günü geçemez. Subfebril durum formundaki kalıntı fenomenler 30 güne kadar gözlemlenebilir.
- Kronik. Bu, klinik semptomları 1 aydan fazla devam eden veya yılda 4 defadan fazla tekrarlayan adenoiditi içerir. Patojenlerin rolünde bakteriyel ve viral enfeksiyonların bir kombinasyonu hizmet vermektedir. Hem birincil kronik epifenjit hem de subakut formun yetersiz tedavisinin sonuçları vardır.
Kronik adenoidit, amigdala parankimindeki çeşitli morfolojik değişikliklerle kendini gösterebilir. Ana formları şunlardır:
- Edemata catarrhal. Hastalığın alevlenmesi, amigdalada belirgin ödemi olan enflamatuvar reaksiyonların aktivasyonu ile eşlik eder. Klinik tablo, akıntılı semptomlarla belirgindir.
- Seröz eksüdatif. Parankim girintilerinde çok sayıda patojenik mikroorganizma ve pürülan kitlelerin birikmesi ile karakterize edilir. Sonuç olarak, amigdala ödemli ve hipertrofik hale gelir.
- Muco-irinli. İnflamatuar prosese, geniş bir mukusun, pürülan eksüda karışımı ile sürekli salımı eşlik eder. Paralel olarak, adenoid doku, boyut olarak giderek artıyor.
Hastanın genel durumuna ve mevcut klinik semptomların şiddetine bağlı olarak, adenoiditin 3 derece şiddetini ayırt etmek gelenekseldir:
- Telafi. Sıklıkla bulaşıcı ajanlara verilen fizyolojik yanıttır. Genel durumun bozulması çok belirgin değildir veya tamamen yoktur. Bazen, burun solunumunun, gece horlamanın ihlali söz konusudur.
- Subkompensirovanuyu. Klinik bulgular giderek artmaktadır, akut epifenjitlere karşılık gelen sistemik zehirlenme meydana gelir. Uygun tedavi olmadığında, hastalık dekompansasyon durumuna girer.
- Dekompanse. Bu durumda, faringeal tonsil işlevini kaybeder ve kronik bir enfeksiyon merkezine dönüşür. Yerel bağışıklık tamamen yok. Klinik olarak buna belirgin semptomlar eşlik eder.
Adenoidit belirtileri
Hastalığın patognomonik belirtileri veya şikayetleri yoktur. Ana belirtiler, gıdıklama hisleridir, burnun derin kısımlarında kaşınmalar, uyku sırasında gürültülü solumadır. Erken belirtilerin bir diğeri de, çocuğun uykusunun huzursuz ve yüzeysel hale gelmesi nedeniyle gece horlamasıdır. Bir süre sonra, gündüz burun nefeslerinin bozulması, burun mukozası. Çoğu hastada, paroksismal karakterin kuru veya verimsiz öksürüğü, gece ve sabah şiddetlenir.
Ayrıca, zehirlenme sendromu gelişir - vücut ısısında 37.5-39 ° C'ye kadar bir artış, yaygın baş ağrısı, genel halsizlik, uyuşukluk, bozulma veya iştah kaybı. Önceden ortaya çıkan paresteziler yavaş yavaş yutularak şiddetlendirilen, belirgin lokalizasyon olmaksızın matlaşan baskı ağrılarına dönüşürler. Burundan gelen mukus salgılarının hacmi artar, pürülan bir katkısı vardır. Kulakta ağrıya ve işitme kaybına neden olan işitsel tüplerin drenaj işlevi bozulur. Nazal solunum imkansız hale gelir ve hasta ağızdan nefes almaya zorlanır, bunun sonucunda da sürekli olarak aralıklıdır. Aynı zamanda, koanın doldurulmasından dolayı, kapalı nazalizm tipinin sesinde bir değişiklik meydana gelir.
Kronik hipoksi nedeniyle uzun süre ihmal edilen seyreden nörolojik bozukluklar gelişir - çocuk halsizleşir, kayıtsız, bir şeye konsantre olma yeteneği, hafıza ve akademik performans bozulur. “Adenoid yüz” tipi fasiyal kafatasının bir çarpıklığı vardır: sert damak dar ve yüksek olur, tükürük üretimi artar, daha sonra ağız köşesinden aşağı doğru akar. Üst çene de deforme olur - üst kesici dişler öne doğru uzanır, çünkü nazolabial kıvrımlar yumuşar, ısırık bozulur.
komplikasyonlar
Adenoidit komplikasyonları, patojen mikrofloranın pürülan kitlelerle burun boşluğuna, trakeobronşiyal ağacın içine yayılması ile ilişkilidir. Bu kronik rinosinüzit, farenjit, larenjit, trieobronşi, pnömoni gelişmesine neden olur. 5 yaşında bir faringeal apsenin oluşma riski vardır. Uzamış burun akıntısı, bu bölgedeki nazal vestibülün ve diğer dermatolojik lezyonların egzamasını kışkırtır. İşitsel tüplerin faringeal açıklıklarının tıkanmasıyla birlikte bademciklerin iltihaplanması, Eustachitis'e, pürülan otitis mediaya ve ileride ciddi işitme bozukluğuna yol açar. Beynin uzun süreli oksijen açlığı, çocuğun zihinsel gelişiminde, kalıcı nörolojik bozukluklarda bir gecikme ile kendini gösterir.
tanılama
Tanı anamnestik veriler, çocuğun ve ebeveynlerin şikayetleri, fiziksel ve enstrümantal araştırma yöntemlerinin sonuçları temelinde yapılır. Laboratuvar testleri yardımcı yöntemlerin rolünü oynar, hastalığın etyolojisini aydınlatmaya ve tedavi taktiklerini belirlemeye izin verir. Tam bir teşhis programı şunlardan oluşur:
- Fizik muayene Genel muayene sırasında, kulak burun boğaz uzmanı hastanın sesine ve konuşmasına, burun solunumu yapısına dikkat çeker. Aynı zamanda, kapalı tipte nazalizm, burundan nefes alma zorluğu veya tamamen yokluğu tespit edilir. Lenf bezlerinin palpasyonunda orta derecede genişlemiş, ağrısız submandibular, oksipital, anterior ve posterior servikal gruplar belirlendi.
- Mezofaringoskopii. Farinksin incelenmesinde, farinksin hiperemik arka duvarından akan büyük miktarda açık sarı veya sarı-yeşil akıntı görülür. Ayrıca palatine kemerlerin bir kızarması, lenfoid foliküllerde veya lateral faringeal silindirlerde bir artış vardır.
- Geri rinoskopi. Fibröz plak ile kaplanmış genişlemiş, hiperemik, ödemsel bir nazofaringeal tonsilin tanımlanmasını mümkün kılar. Görünür lacunalar, pürülan veya mukus eksüdatif kitleler ile doldurulur.
- Laboratuvar analizleri. Viral adenoidit durumunda, lökosit formülünün sağa kayması, OAK'da lenfosit ve ESR sayısında bir artış görülür. Bakteriyel flora katılımı, formülün gruba ve genç nötrofillere doğru kayması olan lökositozla eşlik eder. Ek olarak, nazal sekresyonların mikrobiyolojik bir çalışması.
- Radyasyon tanı yöntemleri. Nazofarenksin radyografisi, frontal ve lateral projeksiyonlarda kullanılır. Koanal deliklerini kaplayan faringeal tonsilin lenfoid dokusunun hipertrofisini belirlemenizi sağlar. Sonraki aşamalarda, bir x-ışını görüntüsü, sert çene, üst çenenin deformasyonunu gösterir. Tümörlerle farklılaşma için kontrastlanma ile birlikte fasiyal iskeletin BT'si kullanılır.
Adenoidit tedavisi
Tedavinin amacı, enfeksiyon kaynağının ortadan kaldırılması, patolojik sürecin kronlanmasının önlenmesi, bitişik anatomik yapılara yayılmasıdır. Bu amaçla topikal ve sistemik farmakolojik ajanlar, fizyoterapötik prosedürler reçete edilir. Şiddetli vakalarda, adenoid vejetasyonların belirgin olarak büyümesi veya komplikasyonların gelişmesi ile birlikte cerrahi tedavi endikedir. Böylece, adenoidit yapıldığında:
- İlaç tedavisi Antibakteriyel veya antiviral ilaçlar, hipo-duyarlaştırıcı ajanlar, detoksifikasyon önlemleri, immünomodülatörler, vitamin kompleksleri ile sunulmaktadır. Lokal bir tedavi olarak, vazokonstrüktif damlalar, topikal kortikosteroidler, sprey formundaki dezenfektanlar, antiseptik inhalasyonları reçete edilir.
- Adenoidektomi. Cerrahi tedavi, hipertrofiye lenfoid doku eksizyonu, nazal geçişlerin lümenini bloke etmek ve normal burun solunumu ile karışmaktan oluşur. Operasyon klasik bir şekilde neşter ile veya endoskopik tekniklerin yardımıyla gerçekleştirilebilir.
- Fizyoterapi. Yaygın olarak kullanılanlar: tübüler kuvars, burun boşluğunun ışınlanması ve helyum-neon lazerle posterior farryngeal duvar, bölgesel lenf bezleri için ilaçların elektroforezi, solunum jimnastiği. Etkili spa tedavisi, kriyo-oksijen ve ozon-ultrason tedavisi, çamur tedavileri içerir.
Prognoz ve önleme
Tam ve doğru seçilmiş bir tedavi ile yaşam ve sağlık için prognoz uygundur. Bu gibi durumlarda tehlikeli komplikasyonların gelişme riski çok düşüktür -% 0.3-1'den fazla değildir. Bu patoloji için özel koruyucu önlemler geliştirilmemiştir. Kronik adenoiditin akut veya akut alevlenmelerinin spesifik olarak önlenememesi, adenoid vejetasyonların büyümesinin erken tanı ve tedavisini, enfeksiyöz hastalıkları ve burun boşluğunun anomalilerini tedavi etmeyi, vücudun genel koruyucu kuvvetlerini güçlendirmeyi, hipotermiden kaçınmayı, termal ve kimyasal nazofaringeal yanıklardan, tam ve dengeli beslenmeyi, aktif sporları, Bir kulak burun boğazının düzenli takip muayeneleri.
Adenoidit: nedenleri, belirtileri, tanı, tedavi nasıl
Adenoidit nazofarenksin üst ve arka duvarları arasındaki sınırda bulunan eşleşmeyen bademcik iltihabıdır. Nazofaringeal tonsilde inflamasyon belirtisi olmayan boylarda artış sadece adenoid olarak adlandırılır.
Bademcikler (bezler) - konsantre subepitelyal lenfoid doku yerinin adaları. Tüberküller şeklinde ağız boşluğu ve nazofarenksin lümenine doğru çıkıntı yaparlar. Ana rolleri, çevredeki dünyanın agresif faktörleri (patojenler) ile vücudun iç çevresi arasındaki sınırda bir engeldir.
Nazofaringeal tonsil, başkalarıyla birlikte (lingual ve çift tübüler ve palatin), faringeal lenfatik halkaya giren eşleşmeyen bir organdır.
Diğer bademcikler arasında önemli bir fark, mukus üretebilen çok sıralı silindirik siliyer epitelinin örtülmesidir.
Normal, fizyolojik bir durumda, ek optik cihazlar olmadan, bu amigdala düşünülemez.
istatistik
Adenoidite hastalığın en sık yaş aralığı 3-15 yıl olduğu için çocukluk hastalıkları olarak adlandırılır. İzole durumlarda, hem daha olgun hem de erken (göğüste) yaşta adenoidit teşhisi konur. Hastalığın prevalansı, hem erkek hem de kız çocuklarında yaklaşık olarak eşit sayıda lezyonda çocuk popülasyonunun% 3.5-8'ini oluşturur.
Erişkinlerde adenoidit genellikle çocukluk çağında nazofaringeal tonsilin düşük dozda inflamasyonunun sonucudur. Bu hastalığın semptomlarının ilk kez bir erişkinde geliştiği durumlarda, öncelikle nazofarenksin tümör lezyonlarını, uzmana zamanında bildirmek gerekir.
Adenoidit sınıflandırılması
Hastalığın uzunluğuna göre:
- Akut adenoidit. Eşlik eden ve hem viral hem de bakteriyel orijinli diğer akut solunum yolu hastalıklarının çoklu belirtilerinden biridir ve yaklaşık 5-7 gün ile sınırlıdır. Genellikle retro-nazal bölgede 39ºº kadar sıcaklık artış ataklarının arka plana karşı kataral belirtileri ile karakterizedir.
- Subakut adenoidit. Zaten hipertrofile adenoidleri olan çocuklarda daha sık görülür. Birkaç farengeal halka bademcik grubu etkilenmiştir. Enflamatuar tezahürlerin süresi ortalama yaklaşık üç haftadır. İyileştikten bir süre sonra, çocuk vücut ısısındaki artışa subfebril seviyesine (37-38ºº) dönebilir.
- Kronik adenoidit. Altı ay ve daha fazla hastalık süresi. Adenoiditin klasik semptomları arasında komşu organlara (otitis) hasar, hava sinüslerinin iltihabı (sinüzit, frontal sinüzit, etmoidit, sfenoidit) ve solunum yolu enfeksiyonları (larenjit, tracheitis, bronşit) bulunur.
Nazofaringeal tonsilin kronik inflamasyonunun klinik ve morfolojik tipleri aşağıdaki biçimlerdir:
- Katarreli adenoidit;
- Eksüdatif seröz adenoidit;
- Pürülan adenoidit.
Ayrı bir kliniko-morfolojik ünite, herhangi bir alerjene karşı vücudun artan duyarlılığının diğer tezahürleriyle birlikte gelişen alerjik adenoidit olarak kabul edilmelidir. Kural olarak, alerjik rinit (rinit) şeklinde akıntılı belirtilerle sınırlıdır.
Klinik bulguların şiddetine göre, komşu anatomik yapıların prevalansı ve hastanın durumu, aşağıdaki adenoidit tipleri ayrılır:
- yüzeysel;
- subcompensated;
- telafi;
- Dekompanse.
Muayenede, nazofaringeal tonsilin büyüklüğüne ve nazal solunumun şiddetine bağlı olarak, kulak burun boğaz uzmanları dört derece adenoiditi ayırt ederler.
1 derece - hipertrofilli bademcik, nazal septumun (vomer) kemik kısmının 1 / 3'ünü veya burun pasajlarının toplam yüksekliğini kapsar.
Derece 2 - amigdala, nazal septumun kemik kısmının 1 / 2'sine kadar uzanır.
Derece 3 - amygdala vomerini tüm uzunluğu boyunca 2/3 oranında kapatır.
4. derece - burun pasajları (choanlar) neredeyse tamamen bademcik büyümeleri ile kaplıdır ve bu da burun solunumu imkansız hale getirir.
Nedenleri ve predispozan faktörler
Ana nedenleri şunlardır:
- Çocuğun düşük bağışıklık durumu, hangi neden olur: emzirme, yetersiz beslenme, baskın karbonhidrat doğası, diğer durumlarda, rikets şeklinde klinik belirtileri ile D vitamini eksikliği.
- Çocuğun eksüdatif tipte diyatezi ve alerjiye eğilimi.
- Sık süper soğutma.
- Çevresel faktörler (endüstriyel hava kirliliği, kuru tozlu sıcak havalandırılmamış alanlar).
- Üst solunum yollarının diğer organlarının kronik riniti ve enflamatuar hastalıkları.
Adenoidit belirtileri
- Burun akıntısı Burun, mukus ve pürülan karakterden sıvı salgılarla ortaya çıkar.
- Burun solunumu tıkanıklığı. Hastaya görünen bir rinit ile ilişkili olabilir, fakat aynı zamanda burundan patolojik akıntı olmaksızın kendini gösterebilir. Bebeklerde bu semptom, memeyi yavaşça emerek ve hatta yemeyi tamamen reddederek kendini gösterir. Daha büyük çocuklarda, burun solunumu zorluğuyla, ses değişir. Çocuğun konuşmasında ünsüzlerin çoğunun "l", "d", "b" harfleri olarak duyulması nazal hale gelir. Aynı zamanda, çocukların ağzı sürekli açık kalır. Bu nedenle, nazolabial kıvrımlar yumuşatılır ve yüz, kaygısız bir görünüm alır. Kronik adenoidit seyrinde, bu gibi durumlarda fasiyal iskeletin oluşumu bozulur:
- Sert damak yüksek bir yere sahip, dar döşenmiştir;
- Üst çene şeklini değiştirir ve bir tavşan gibi, dişlerin öne doğru çıkması nedeniyle ısırık kırılır.
Bu, gelecekte seslerin (artikülasyon) telaffuzunun sürekli olarak ihlal edilmesine yol açar.
- Burunun derin kısımlarında acı verici duygular. Doğası ve şiddeti farklıdır: hafif tırmalamaktan ve gıdıklanmadan, baskıcı doğanın yoğun acılarına kadar, kaynağın açık bir lokalizasyonu olmaksızın baş ağrısına dönüşür. Burun ağrısı yutma hareketleri ile artar.
- Öksürük. Adenoidit öksürüğü gece veya sabah saatlerinde daha sık görülür ve doğada paroksismaldir. Mukus ve irin boğulma ile provoke edilir, burun akıntısı yoluyla dışarı akması zorlaşır.
- Uyurken, horlama, yüksek sesli hırıltı. Bu gibi durumlarda uyku, korkunç hayallerle birlikte yüzeysel, huzursuz olur. Bu adenoidit belirtisi, uyanıklık durumunda bile, burun solunumu ihlali ile ilgili belirgin bir işaret bulunmadığında 1. derece adenoidleri ile ortaya çıkmaya başlar.
- Artan vücut ısısı. Akut adenoiditin karakteristiği, aniden ortaya çıktığı zaman, “tam iyi olma” ile, 39 ° C ve üzerinde yükselmeye, şiddetli genel zehirlenme belirtileri (halsizlik, baş ağrısı, iştahsızlık, bulantı, vb.) İle birlikte görülür. Nazofaringeal tonsilin subakut ve kronik inflamasyonu ile birlikte, adenoiditin diğer lokal bulgularına kıyasla sıcaklık yavaşça yükselir.
- Azalmış işitme ve kulak ağrısı. Enflamasyon tubal bademciklere yayıldığında görünür.
- Submandibular ve servikal lenf nodlarının genişlemesi ve hassasiyeti, deri altında yuvarlanan top şeklinde palpasyona başlar.
- Davranıştaki değişiklikler. Çocuk, özellikle kronik adenoiditte, kayıtsız, kayıtsız olur. Artan yorgunluk ve azalan dikkat nedeniyle okul performansı keskin bir şekilde azaldı. Akranlarından fiziksel ve zihinsel gelişiminde geri kalmaya başlar.
- Göğsün kemik tabanının gelişim bozukluğu. Kronik adenoiditli çocuklarda gelişir ve inspiratuar ve ekspiratuvar hacimlerde değişikliklerden kaynaklanır. Bu "tavuk göğsü" adını taşır (göğsü yanal olarak sıkıştırılmış, sternum, "omurga" tipinin ön duvarının ortak yüzeyi üzerinde öne çıkmaktadır).
Belirtilen şikayete ek olarak tanı, özel aynaların yardımıyla boğaz muayenesi ile teyit edilir. Ek olarak, doktor adenoiditin şiddetini belirlemek için nazofarenksin parmak muayenesini kullanabilir.
Çocuğun bebeklik döneminde ortaya çıktığı zaman, bu hastalığın teşhisinde bazı zorluklar vardır, zira şiddetli zehirlenmelerin ortaya çıkması, yüksek ateşin yemeyi reddetmesiyle ilişkilendirilmesi sebebi ile öne çıkmaktadır. Bu durumda, boyun ve submandibular bölgenin genişlemiş lenf düğümleri, tanı aramasını doğru yola yönlendirmeye yardımcı olur. Bu yaş, sık görülen nüksleri (alevlenmeler) ile hastalığın kronik forma geçişi ile karakterizedir.
Daha yaşlı bir yaşta, adenoidit gibi hastalıklar ayırt etmek zorunda:
- Hoanal polipi;
- Juvenil anjiyofibrom;
- Gelişimin konjenital kusurları (nazofaringeal yetmezlik, nazal septumda eğrilik, konka hipertrofisi);
- Üst solunum yolunun organlarında cerrahi sonrası sikatrisyel süreçler;
- Lenfoid dokuların tümör hastalıkları.
Adenoidit tedavisi
Komarovsky tarafından tavsiye edildiği gibi, çocuklarda adenoidit tedavisi, hastalığın ilk belirtileri veya şüphe ortaya çıktığı zaman başlamalıdır.
Bu durum, hastalık akuttan kronik olana kadar, kalp ve böbreklerde komplikasyon riski nedeniyle oluşur.
1 ve 2 derece adenoidlerin iltihaplanmasının tedavisi, konservatif yöntemler ile sınırlıdır.
Lenfoid dokunun ödemini gidermek, alerjenlere karşı duyarlılığı azaltmak, patolojik mikroflora (virüs ve mikroplar) karşı savaşmak, bağışıklık durumunu iyileştirmek amaçlanmaktadır.
Bu bir dizi eylemle başarılır.
- Klimaterapi. Kafkasya'da Kırım'da ve Karadeniz sahilinde yaz tatilinde çocuk olmak adenoidit iyileşmesi üzerinde yararlı bir etkiye sahiptir ve ayrıca bu hastalığın ortaya çıkmasını engelleyen belirgin bir önleyici etkiye sahiptir.
- Antihistaminiklerin (Suprastin, Pipolfen vb.) Ve kalsiyum glukonatın kabulü.
- Anti-inflamatuar ilaçlar (Aspirin, Ibuklin, Parasetamol, vb.).
- Antibiyotikler. İddia edilen patojeni dikkate alarak, kronik adenoidit alevlenmesi yanı sıra, zehirlenme belirtileri şiddetli eksüdatif seröz ve pürülan adenoidit ile atandı.
- Adenoidler üzerinde yerel etkiler:
- Vazokonstriktör damlaları (Nafazolin, Xylin); antiseptikler (Protargol, Bioparox, vb.);
- Listelenen fonları kullanarak inhalasyon;
- Pompalama mukus (bebeklerde);
- Fizik tedavi (bezler üzerinde lokal olarak kuvars ve lazer tedavisi, bölgesel lenf bezlerinde ilaç kullanımı ile elektroforez ve çap).
- Multivitamin kompleksleri ve rikets önlenmesi.
- Yeterli protein-karbonhidrat oranı ile iyi beslenme. Alerjik adenoidit ve diateze yatkınlık durumunda, bu reaksiyonun bir çocuk diyetinden çıkmasına neden olabilecek yiyecekleri çıkarmak gerekir: turunçgiller, fındık, çilek, kakao, deniz ürünleri.
Geleneksel tedavilerin Adenoidit sınırlı ilave inhalasyon otlar antimikrobiyal aktiviteye (papatya, adaçayı) sahiptirler.
Buna ek olarak, nazal yıkamanın serum fizyolojik ile yıkanması (1 litre su başına 1 yemek kaşığı tuz) ve soğuk su kullanılarak boğazda ıslak kompresler.
Daha önce adı geçen “eggnog” olarak adlandırılan, solunumu rahatlatmak ve ısınan süt (0,5 l), bal (1 çay kaşığı), çiğ yumurta ve tereyağı içeren enflamatuar süreçleri hafifletmek için yaygın olarak kullanılmıştır. Küçük yudumlarda ısıtılmış bir formda bu iyi karıştırılmış kokteyl, gün boyunca sarhoştu. Bununla birlikte, etkililiği tartışmalı ve iyileşme döneminde sadece nazofarenks üzerinde lokal termal etki olarak doğrulanmıştır.
Adenoiditin (adenoidektomi) cerrahi tedavisi, 2 derece ve üzeri adenoidlerin hipertrofisi için kullanılır.
Operasyon, genişlemiş bezi ve büyümelerini, hastanın yaşına bağlı olarak farklı boyutlarda olan özel bir Beckmann adenotomu ile mekanik olarak çıkarmayı içerir.
Müdahale, hem lokal anestezi yardımıyla hem de genel anestezi ile gerçekleştirilir.
Adenoidektomiden bir veya iki saat sonra, hasta medikal merkezden taburcu edilebilir.
Ameliyattan sonraki ilk beş gün, soğutulmuş sıvı gıda almaları önerildi, dondurma izin verildi. Takip eden günlerde sıcaklık limitleri kaldırılır.
Ameliyat için endikasyonlar:
- Şiddetli burun solunum;
- Yüz iskeleti ve göğsün deformitesi;
- Nazofarengeal tonsilin hipertrofisine bağlı işitme bozukluğu;
- Üst solunum yolunun diğer organlarının mevcut kronik inflamatuar hastalıkları.
Ameliyat için mutlak kontrendikasyonlar:
- Kan pıhtılaşma sistemi bozuklukları;
- Juvenil anjiyofibrom;
- Tümör kan hastalıkları;
- Dolaşım yetmezliğinin belirgin belirtileri ile kalp hastalığı.
Adenoidektomiye bağıl kontrendikasyonlar:
- Bir çocukta akut bulaşıcı hastalıklar;
- Yüzün deri hastalıkları;
- Olumsuz salgın durumu (grip salgını, planlanan operasyondan kısa bir süre önce çocuk takımında kızamık vakaları).
Bu durumlarda, risk faktörlerinin ortadan kaldırılmasından sonra, bir süre sonra (1-2 ay) operasyon gerçekleştirilir.
Adenoidin çıkarılması için en uygun yaş 5-7 yıllık bir dönemdir.