Bugün, Ukrayna'nın dış politika durumu, bir dizi Ukrayna medyasının bu olayı uzun bir siyasi boykottan sonra bir atılım olarak rapor etmesine rağmen, Rusya Federasyonu veya AB ile ilişkilerde önemli ilerleme eksikliği ile nitelendirilmektedir. Dahası, bu hareket Ukraynalı politikacılar için bir öncelik olmaya devam ediyor. Ukrayna Halk Cumhuriyeti Milletvekili Zaporozhye V.A. Boguslayev, “Alex” adlı televizyon kanalına verdiği röportajda Ukrayna'nın AB ile bütünleşmek için çabalamaması gerektiğini, aynı zamanda Gümrük Birliği'ne (CU) katılmaya çalışmaması gerektiğini; Aynı zamanda, milletvekili, bunun cumhurbaşkanının kendi konumu olduğunu belirtti: “akıllı bir konum”. Bu nedenle, Ukrayna'nın görevi iki jeopolitik ve jeo-ekonomik ağır oyuncu arasında tarafsız bir pozisyon almaktır. Ancak soru şu: ağır ağırlıklar böyle bir formata uygun olacak mı?
Batı için Ukrayna nedir? Ukrayna’daki Erste Bank’ın risk yönetimi departmanı başkanı, dergimizle yaptığı röportajda, 46 milyonun üzerinde bir satış pazarı ile Ukrayna Alaska’yı aradı. Ancak bu bildirimin tüm patlaklarını atarsak, o zaman çizgiler arasında Ukrayna’nın ekonominin sömürge modeline dayatıldığı, bunun aşırı ihracat yönelimi anlamına geldiği, yabancı bir yatırımcıya bağımlılığın ve tüketici sektöründeki ithalatın hakimiyetinin neredeyse tamamlandığı söylenebilir. Böyle bir ulusal ekonomi yönetimi sistemi, ekonomik kriz yaşayan ve bunun üstesinden gelmek için kendi araçlarına sahip olmayan ülkeler için kabul edilebilir; Devlet düzeyinde “kriz yönetimi” araçlarından biridir. Ancak Ukrayna'da teorik olarak kısa vadeli olması gereken kriz yönetimi yirmi bir yıllık bir süre için ertelendi. Hem liderliği hem de sıradan vatandaşları olan devletimizin nihayetinde, Batı’nın bize hem jeopolitik hem de jeo-ekonomik açıdan yalnızca karlı bir varlık gördüğünü anlaması gerekiyor. Western'in yardımından da söz edilemez: ABD Dışişleri Bakanlığı’nın Planlama Merkezi’nin müdürü olan George Xennan, 1948’e, “50’in dünya servetinin% 20’sini elimizde tutabilmek için, tüm romantizm ve duygusallıktan vazgeçmemiz gerektiğini yazdı. insan refahı veya demokratikleşmenin büyümesi.
Ukrayna CU'ya katılmaktan ne alacak? Uluslararası Blazer Vakfı İcra Direktörü Oleg Ustenko, CU’ya katılmaya bağlı olarak Ukrayna’nın, örgütün üye ülkeleri için tek bir gümrük politikası oluşturulacağından, gümrük politikasını etkileme fırsatını kaybedeceğini öngörüyor. Bu, Ukrayna’nın AB’ye katılması durumunda, Ukrayna’nın DTÖ üyeleri tarafından ihraç edilen birtakım malların tarifelerini gözden geçirmesi ve Ukrayna’ya yaptırım uygulayabilecekleri DTÖ anlaşmazlık çözüm organına itiraz etmelerini sağlayacaktır. 2011 Ulusal Stratejik Etütler Enstitüsü tarafından hazırlanan “Ukrayna ile Rusya Federasyonu Gümrük Birliği, Belarus Cumhuriyeti ve Kazakistan Cumhuriyeti Arasındaki İlişkiler Beklentileri” raporunda belirtildiği gibi, toplam ceza tutarı 5 milyar dolar olacak.
Ayrıca, Rusya Federasyonu’nun hidrokarbon ihracatından elde ettiği yüksek gelirler, Ukrayna tedarikçisini görmezden gelerek Ukrayna’nın araştırma ve geliştirme şirketlerini zor bir konuma sokarak yüksek teknoloji ürünleri satın almalarını sağlayacaktır. Buna ek olarak, Motor Sich JSC Genel Müdürü ve şimdi de Ukrayna Halk Cumhuriyeti Milletvekili V.A. Boguslayeva, "Rusya - Rusya" konferansında, Rusya Federasyonu ve Ukrayna devlet başkanlarının katılımıyla D. Medvedev ve V. Yanukovich, 17-18’te Mayıs 2011’ta düzenlenen ve Ukrayna’nın bilimsel ve teknik üssünün varlığını tehdit eden RF ikamesine ilişkin yüksek teknoloji Ukrayna ürünleri ağırlıklı olarak Rusya pazarına tedarik edilmektedir.
Evet, Ukrayna'nın bir konu değil, yalnızca uluslararası politika ve ekonominin bir nesnesi olduğunu itiraf etmeliyiz. Bunu değiştirmek neredeyse imkânsız, bu nedenle var olanlarla çalışabilmek için diplomasinin ana prensibi yönlendirilmelidir. Bu, Ukrayna'nın kendisini mümkün olduğunca kârlı satması gerektiği, ancak bunu yalnız birine satması gerektiği anlamına gelir. Okuyucu, bir örnek olarak Moskova ile yakın işbirliği içinde olsalar da, Brüksel, Washington ve Pekin ile birlikte oynadıkları Orta Asya ülkelerini örnek göstererek itiraz edebilir.
Bununla birlikte, uluslararası ilişkilerin bu konuları yalnızca dış pazarlarda hareket etmektedir, çünkü bunların hepsinin dünya piyasalarında talep gören gerçek varlıkları vardır. Orta Asya ülkeleri, petrol ve gaz rezervlerinin yanı sıra dünya ekonomisi için en önemli nadir toprak metallerinin rezervine de sahiptir. 2010-2011 döneminde. AB, Nabucco ve Trans-Hazar doğalgaz boru hatlarını doldurmak için Türkmenistan ve Özbekistan'dan gaz rezervleri kullanmayı planlıyordu, ancak şimdi Çin, yalnızca Türkmen gazının ana ihracat hacmini değil aynı zamanda Özbekistan'dan ve hatta Kazakistan'dan yapılan tüm gaz ihracatını daraltmak amacıyla aynı gazı talep ediyor. Kazakistan sadece hidrokarbonları için ilginç değil, aynı zamanda Çin'den sonra en büyük ikinci nadir toprak metal rezervine sahip. Bugün, Kazakistan'ın “nadir toprağı”, Çin hammaddelerinin tek gerçek alternatifidir: Gelecekte, Yeşil Dünya'dan en değerli metaller için küresel talebin% 20'ini karşılayabileceği sektörel İnternet yayınları madencilik.com'a göre Grönland, nadir bulunan nadir toprak metalleri rezervlerine sahiptir. radyoaktif elementlerle onları uygun yapmaz. Bunu ve Göksel İmparatorluğun “nadir dünyayı” politik bir araç olarak kullanması gerçeğini göz önüne alarak Kazakistan dünya sahnesinde talep görüyor: 2012'te, Federal Almanya Cumhuriyeti ve Japonya, nadir toprak metallerinin temini için Kazakistan ile bir anlaşma imzaladı.
Özbekistan da jeopolitik bir bakış açısıyla ilgileniyor: Orta Doğu ve Rusya Federasyonu'na yakın bir konumda bulunan askeri üsler kurmak, özel operasyonlar yapmak ve radar istasyonları kurmak için mükemmel bir üs. Öyleyse 29 Haziran 2012 Özbekistan, NATO’nun gayri resmi bir dengeleyici olduğu düşünülen Toplu Güvenlik Anlaşması Örgütü’ne (CSTO) üyeliğinin askıya alındığını ve Ekim ayında 3’in ABD’nin işbirliği konusunu görüşmek üzere 2012’in ABD generallerini ziyaret ettiğini açıkladı. Anahtar müttefik ülkeler. "
Bütün bunlar uluslararası toplumun Astana, Aşgabat ve Taşkent ile arkadaş olmak için çaba göstereceği ve gözlerini kendi temel değerlerine (Aralık ayında 2011'in öldürülen 700'in hayatını öldüren XhanaCen'deki petrol işçisinin öldürülmesi) ihlaliyle kapatmaya çalışacağı anlamına geliyor. Kiev ile sürekli oluyor. Orta Asya ülkelerinin aksine, Ukrayna en değerli minerallerin bu rezervlerinden ve Azarov'un belirttiği 8-11 milyar m3 / yıl miktarındaki tahmini shale gazı üretim hacminin hala teyit edilmesi gerektiğini ifade edemez.
Bununla birlikte, Orta Asya ülkeleri Ukrayna için başka bir örnek olarak hareket edebilir; yani, dünya ağırlığının çıkarlarını çarpıtarak oynayarak nasıl aşırıya kaçılabileceğinin bir örneği olabilir. Kremlin’in “vesayetçiliğinden” kaçma arzusu ve “Batı (ve Doğu)” deyimine olan saf bağlılık bize yardımcı olacaktır ”, neo-sömürgecilik ağındaki Orta Asya ülkeleri tarafından sadece batıya değil, doğuya da getirilebilir. Orta Asya'nın sorunu, yerel seçkinlerin hükümetin kendisinde çok az siyasi deneyime sahip olduğu devasa güç hırslarıdır. Orta Asya ülkelerinin politik tecrübesi, Altınordu'nun dağılmasından ve bozkır bölgelerinin Moskova kolunun altından geçmesinden önceki birkaç yüz yılla sınırlıdır. Başka bir deyişle, asıl amacı “mağlup olmuş düşmanların ve bayramların sürülerine ve bayramlarına çadırlarında sahip olmak” olan Horde hanlarının deneyimidir. Bu meme, rejimlerini rejimde ve aynı hanlıklara benzeyen bölgedeki mevcut yöneticiler tarafından tamamen yeniden yaratılmıştır.
Ve tam olarak bu, onların yanlışında yatar: 21. yüzyılda, bozkır adamları artık tüm dünyada korku yaratmaz; Maalesef, artık siyasetin konusu değil, yalnızca stratejik bir vizyondan yoksun nesneler ve Tamerlan’ın tutkusu olan nesnelerdir.
Orta Asya, Avrasya'daki iki stratejik oyuncu arasında yer almaktadır - Rusya Federasyonu ve Çin. Fakat Rusya Federasyonu, göçebe uygar devletlerin sitesinde oluşturulan 70 yıllarında, Çin ile yalnızca genetik bir ilişki var ve sadece. Orta Krallığın çoğunda, bu bölgeye yalnızca hammadde eki olarak ihtiyaç duyulmaktadır. Başka bir oyuncu var - ABD, Serpent-Tempter gibi, “Büyük İpek Yolu'nun sahiplerinin büyük geçmişi” nde oynamaya çalışıyor, onları ağlarına çekiyor. Bu nedenle, Orta Asya seçkinlerinin CSTO’dan ve Rusya Federasyonu’nun doğrudan çıkarları alanından çekilme biçiminde dış politikanın yanı sıra, güçlü çıkarların çıkarları arasında manevra yapmak, onlarla birlikte acımasız bir şaka oynayabilir: “altın Tamerlana onuchata hedefi”, Amerika Birleşik Devletleri’nin çekiciyle Çin’in ümidi arasında olabilir.
Bu nedenle, “çok sektörlü politikaya” rağmen, Orta Asya ülkeleri, yine de, Rusya Federasyonu'nun ağırlarından birinden muzdariptir. Bu nedenle, Aralık ayı sonunda seçkin Özbekistan, Rusya Dışişleri Bakanı Lavrov'a, yabancı devletlerin askeri tesislerini topraklarında dağıtmayı planlamaması konusunda güvence verdi; Tüm dış politikasının özgürlüğü ile Kazakistan giderek daha fazla CU'ya entegre oluyor; 2012'teki Kırgızistan, CU'ya katılmak için bir eylem planı geliştirecek. Bu ülkeler kendi seçimlerini yaptılar. Şimdi Ukrayna.
Herhangi bir bloğa katılmak, ister Avrupa ister Avrasya olsun, herhangi bir durumda, ulusal çıkarların kısmen ihlal edilmesine yol açacaktır. Bu, Volga'nın Hazar Denizi'ne akması gerçeği kadar objektif. Ancak ölüm gecikmesi benzerdir: Ukrayna bir dış politika kursuna karar vermezse, ülkemiz Vietnam Savaşı sırasında Kamboçya'nın kaderi ile anlaşılabilir; merkezi hükümetin tarafsızlığı gözlemleme konusundaki başarısız girişimi nedeniyle, aşırı sağ Khmer Rouge grubu ülkeyi ele geçirdi. Turuncu Devrim, Ukrayna’nın dış politika kursunun oluşumuna radikalizm unsuru getirdi: “OR-OR” formülüne uymaya başladı: “NATO’nun ya da bağlantısının olmadığı; veya Batı veya Doğu. " Eğer 2000'lerin başında (özellikle V. Yanukoviç’in 2002-2004’te prömiyerliği döneminde), bu durum küçük bir Avrupa devleti senaryosuna göre çözülebilirdi: ulusal bir fikir ve ideoloji karşılığında ekonomik istikrar, bu şimdi mümkün değildi küresel ekonomik krizin ikinci turu nedeniyle talihsiz koşullar kümesi.
Mevcut durumun politik bakış açısıyla tehlikesini, gösterildiği gibi tarih, ülkeye içsel bir tehdittir: nihayet dış politikayı belirlemek ve dolayısıyla ideolojik olarak elbette toplum, liberal partilerden (iktidar partisinin ait olduğu) uzaklaşabiliyor ve radikal görüşlere sahip olan partilere itiraz edebiliyor. Tarih böyle örnekleri bilir - İtalya 1920'leri ve Almanya 1930'leri; başka olayları tarif etmeye gerek yok. İlk bakışta, bu en az istenen gelişme senaryosu pek mümkün görünmüyor, ancak stratejik planlama ve risk yönetimi teorisi, en az gerçekçi olanları bile tüm senaryoları dikkate almanız gerektiğini söylüyor.
Bu nedenle, mevcut durumun analizi ve Orta Asya bölgesinin canlı bir örneği, Ukrayna'nın nihayetinde dış politika yönünde karar vermesi ya da açık bir dış politika ve ulusal ideolojik kursun olası bir alternatifi olarak vatandaşların ekonomik durumunu önemli ölçüde iyileştirmesi gerektiğini gösterdi. Aksi halde ... Ukrayna, Buridan'ın kıçının kaderini tekrarlayacak.