ABD toplumu, sporun cinsiyet ikiliğini ve erkek egemenliğini pekiştirmek yerine meydan okumasına izin vermeye hazır mı?
ABD’de spor tutkunlarının yüzde 57’si ve genel nüfusun yüzde 40’ı, kadın ve erkeklerin profesyonel sporlarda birlikte ve birbirlerine karşı rekabet etmesi için daha fazla fırsat görmek istiyor. Seton Hall Spor Anketi kurmak.
Anketin bulguları sorulduğunda, feminist ikon ve tenis ustası Billie Jean King, “Bütün hayatım boyunca bunu önerdim” yanıtını verdi.
Öyleyse neden rekabette daha fazla cinsiyet entegrasyonu yok? King, insanların neyle çok rahat olduklarını açıkladı. dır-dir çünkü onu seviyorlar ve anlıyorlar. Yeni bir şey hayal etmek rahatsız edicidir. “Rahatsız olmaktan rahat ol diyorum,” dedi.
Tabii ki birçok yönden sadece elit oyun seviyelerinden bahsediyoruz. Ne de olsa, kadınlar ve erkekler ülkenin dört bir yanındaki topluluklarda eğlence amaçlı oyunlarda birlikte oynuyorlar. Ancak, liseden üniversiteye ve profesyonel sporlara geçerken daha seçkin rekabeti düşündüğümüzde, oyunda başka bir şey daha var – kelime oyununu affedin – bu, toplumu canı pahasına cinsiyet ayrımcılığına bağlı tutuyor.
Yine de, sporun toplumsal cinsiyetle daha fazla bütünleşmesi gerektiğini düşünen tek kişi Billie Jean King değil. Birçok spor sosyologu ve feminist aynı fikirde. Neden? Senin için parçalayayım.
Sporda Cinsiyet Ayrımcılığının Sorunu Nedir?
21. yüzyılda bildiğimiz şekliyle sporun kökleri, katı cinsiyet ayrımlarının, heteronormativitenin ve beyaz erkek egemenliğinin sürdürülmesine dayanmaktadır.
Modern Amerikan sporları, köklerini 1800’lerin ortalarında ve 1900’lerin başlarındaki İkinci Sanayi Devrimi’ne kadar izler. O zamanlar birçok insan şehirlerdeki imalat işleri için kırsal çiftlik hayatını terk etti. Tarımsal işlerden farklı olarak, fabrikalardaki işlerin düzenliliği, boş zaman için zaman bırakıyordu.
Fabrikalar, erkeklerin fabrikalarda ücretli işler için ev dışına çıkması ve kadınların evde kalıp çoğunlukla ücretsiz ve görünmez işlerde çalışmasıyla katı bir cinsiyete dayalı işbölümü yaratılmasına da yardımcı oldu.
Babalar işe gidip erkek çocuklarını evde annelerine bıraktıkça, oğullarının dişileşeceğinden endişelenmeye başladılar. Bu “yumuşak” çocuklar daha sonra zayıf bir toplum yaratacaktır.
Aynı zamanda, filizlenen kadın hareketi erkekleri tehdit ederek onları güç kaybetmekten korkuttu.
Tüm bunlar, erkeklikte bir kriz ve hükmeden annelerin oğullarını eşcinsel yapacağına dair ahlaki bir panik yarattı.
Sorunun cevabı organize, rekabetçi takım sporlarıydı.
Neden? Spor, sosyal çocukların geleceğin fabrika işçileri olarak rollerini almalarına yardımcı oldu. Sporda disiplini, sıkı çalışmayı, fedakarlığı ve itaati öğrendiler. Spor da erkek vücudunu kadın vücudundan üstün gördü. Erkek ve erkeklerin güç, hız ve şiddet gösterileri bu üstünlüğün kanıtıydı. Tabii ki, bu kanıt ancak kadınlar spordan dışlanırsa işe yaradı, bu nedenle erkeklerin üstünlüğüne meydan okuma fırsatları yoktu.
Böylece spor, erkeklerin erkek olmayı öğrendikleri, erkeksi davranışları öğrendikleri, kızlara ve kadınlara karşı üstünlüklerinin pekiştiği yer haline geldi.
Spor, erkek vücudunu kadın vücudundan üstün gördü. Erkek ve erkeklerin güç, hız ve şiddet gösterileri bu üstünlüğün kanıtıydı.
Tabii bu durum kızları ve kadınları spor yapmaktan alıkoymadı. 19. yüzyılın ortalarında basketbol, bowling, softbol ve tenis kızlar ve kadınlar arasında popülerdi. Bununla birlikte, şaşırtıcı olmayan bir şekilde, birçok insan spor yapan kızlar ve kadınlar için endişeleniyor. Neden?
Potansiyel eşler için çok rekabetçi ve daha az çekici hale gelebilirler. Üreme organlarına zarar verebilir veya rekabetten kaynaklanan çok fazla stresten histeri yaşayabilirler. Güzelliklerinden ödün verecek şekilde incinebilirler. Ve tabii ki, özellikle erkekler izleyecek olsaydı ne giyerlerdi?
Bu korkular spor için farklı kuralların ortaya çıkmasına neden oldu. Örneğin, basketbol söz konusu olduğunda, kadın versiyonunda her takımda altı oyuncu vardı, sahanın her iki yanında üç forvet ve üç guard vardı ve kimse yarı sahayı geçmiyordu.
Öte yandan, bazı tarihsel olarak Siyahi kolejler ve üniversiteler (HBCU’lar) yaptı rekabetçi kadın spor programları geliştirmek. Ne de olsa Siyah kadınlar, beyaz okullarda korunması gereken ideal (beyaz) kadınlık kavramlarından zaten dışlanmıştı, bu nedenle HBCU’lar rekabetçi spor programları sunmakta daha özgürdü.
Kadınların spora katılımının en yüksek olduğu günümüzde bile toplum, erkek sporlarına daha fazla değer vermektedir. Sporların hiyerarşisini düşünün; futbol, erkek basketbolu, beyzbol. Kadın ve erkek bedenleri arasındaki genel farklılıkları vurgulayan sporlardır. Bu sporlar, kadın vücudunun genellikle erkeklerden daha iyi olduğu spor becerileri olan incelik, aşırı dayanıklılık ve denge yerine güç ve hıza odaklanır.
Bütün bunlar, sporun heteroseksüel beyaz erkek egemenliğini pekiştirdiği anlamına geliyor.
Erkekler zirvede olmanın, kadınsı sayılabilecek herhangi bir şekilde hareket etmekten kaçınarak erkeklik beklentilerini karşılamak olduğunu öğrenirler; kadınları cinsel olarak nesneleştirmek; homofobiyi benimsemek; ve diğer erkeklere fiziksel olarak hükmetmek. Taraftar ve seyirci olarak sporcuların yanında yer alan tüm erkekler, kadınlar üzerinde sembolik bir güç kazanıyor. Bazı erkekler, belirli atletik faaliyetlerde tüm kadınları yenebildiği için, tüm erkekler diğer erkeklerle işbirliği yaparak kadınlar üzerinde güç kazanır.
Cinsiyet ayrımcılığı daha sonra bizi erkeklerin ve kadınların temelde o kadar farklı olduklarına ve birlikte spor bile yapamayacaklarına inandırarak cinsiyet farklılıklarını devam ettirir. Çünkü buna inanıyoruz, gördüğümüz bu. Cinsiyet farklılıklarına inandığımız için onları görüyoruz. Örneğin, aynı aktiviteyi yapan kızları ve erkekleri izlersek benzerlikleri değil farklılıkları fark ederiz. Bu yanılsamayı sporun inşa ediliş biçimleriyle de sürdürüyoruz. Örneğin, neden erkekler teniste en iyi üçte ikisini oynarken erkekler beşte üçü oynuyor? Kadınlar gerekirse gerçekten beş set tenis oynayamaz mı?
Ve cinsiyet ayrımcılığının etkileri sporun ötesine uzanıyor. Sporda erkeklerin kadınlara göre algılanan üstünlüğü, diğer alanlarda erkek ayrıcalığını ve egemenliğini haklı çıkardığından, aile ve işe genişlerler.
Kadın sporcular için erkek sporlarına ayrıcalık tanınması, insanların kadınların atletizmini değersizleştirmeyi öğrenmesi anlamına gelir ve spor, kadınları erkeklerle oynamaktan alıkoyarak erkeklerin kadınlardan daha iyi olduğu yanılsamasını sürdürür. Bu, kadınların genel olarak ön bürolardan, koçluktan ve spor medyasından dışlanması anlamına geliyor.
Bu aynı zamanda homofobinin kadın sporcular üzerinde inanılmaz bir etkiye sahip olduğu anlamına da geliyor. Genellikle kadın sporcular aşırı kadınsı olma ihtiyacı hissederler. Lezbiyen ve diğer queer sporcular gizli kapaklı olmaları gerektiğini düşünüyorlar. Koçlar, lezbiyen olarak görülen programlarını sürdürmek için çalışabilir ve kurumlar erkekleri koç olarak tutmayı tercih edebilir.
Ve olayda gördüğümüz gibi Larry Nassar ve ABD jimnastik skandalı, kurumlar, kurumu, programları ve bunlarla bağlantılı erkekleri korumak için kadınları otobüsün altına atmaya oldukça istekli.
Cinsiyete göre ayrılmış sporlar, interseks ve trans kız ve kadınlara da zarar veriyor. Caster Semenya’nın durum konuyu açıklıyor. Semenya, testosteron seviyeleri nedeniyle yarışlara katılmasını engelleyen cinsiyet testi kurallarına karşı yıllarca mücadele eden bir interseks koşucusu. Pek çok eyalet, trans kızları ve kadınları rekabetten dışlayan yasalar çıkardı. Bunu yapmak için argümanlar aslında araştırmaya dayanmıyor, varsayımlara ve klişelere dayanıyor ve gerçekten cinsiyet ikiliğini ve erkek egemenliğini korumakla ilgili.
Alternatif Nedir?
Spor tarihsel olarak erkek bedenlerinin özelliklerini vurgulamak ve erkek egemenliğini korumak için sosyal olarak inşa edildiğinden, spor cinsiyetle bütünleşecek şekilde yeniden inşa edilebilir. Bazı durumlarda, bu bir gerginlik bile değildir. Örneğin profesyonel bowling neden cinsiyete göre ayrılıyor? Çekim? Dalış? Halihazırda pek çok spor, çok fazla değişiklik yapılmadan cinsiyetle bütünleştirilebilir.
Ve tabii ki erkeklerle rekabet edebilecek kadınlara da bu fırsat tanınmalı. Bir kadın sahada gol atabiliyorsa, güreşebiliyorsa ya da beysbolda vurabiliyorsa, yapmak istediği buysa neden ona bu fırsatı vermiyorsun?
Erkeklerle rekabet edebilecek kadınlara bu fırsat tanınmalı.
Kadınlar için daha bireysel olarak uyarlanmış eğitim, bazı spor dallarında kadınların ve erkeklerin performansı arasındaki farkın kapatılmasına da yardımcı olabilir. Kadınlar genel olarak eğitime daha fazla erişim sağladıkça, birçok yönden erkeklere yetişme konusunda ilerleme kaydettiler, ancak ortalama olarak kadınların güç ve hız performansı erkeklerin yaklaşık yüzde 90’ını aşıyor gibi görünüyor. Özellikle kadınlara yönelik eğitim konusunda daha fazla araştırma yapılması gerekiyor – eğitim araştırmalarının çoğunun erkekler üzerinde yapılması şaşırtıcı değil. Kadınlar aynı düzeyde özel eğitime erişebilirlerse, açığı daha da kapatmaya başlayabilirler.
Tabii ki, mevcut sporların çoğunu cinsiyetle bütünleşmiş olarak hayal etmek zor. Ne de olsa erkek bedenleri için yaratılmışlardı. Yine de, bazı değişiklikler mümkündür – ancak toplum, kadınlarda atletik mükemmelliği görebilmek için neyin üstünlük oluşturduğuna dair inanışını değiştirmek zorunda kalacaktır.
Ya basketbol her zaman her takım için sahada iki veya üç kadın gerektiriyorsa? A’ja Wilson, Kelsey Plum, Step Curry, Klay Thompson ve Draymond Green’den oluşan bir ilk beşlinin, Sabrina Ionescu, Breanna Stewart, Kevin Durant, Chris Paul ve Deandre Ayton’dan oluşan bir ilk beşlik ile karşılaştığını hayal edin.
Cinsiyet uyumlu takımlarla bayrak yarışlarını veya yüzme bayrak yarışlarını hayal edin. Jimnastik takımları, bireysel yarışmalar için ayrımı korurken bile takım yarışmasına entegre edilebilir, ancak belki de kadınlar kulplu beygiri ve erkekler denge aletini yapabilmelidir. Belki kurallarda biraz değişiklik yaparak erkekler ve kadınlar diğer jimnastik etkinliklerinde birbirleriyle yarışabilirler.
Koçlukta daha fazla kadın, diğer kadınlara oynama fırsatı verme olasılıkları daha yüksek olabileceğinden, cinsiyet entegrasyonunu da artırabilir. Erkekler erkeklere koçluk yapar ve çoğu erkek koç, erkeklerin ve kadınların atletik yetenekleriyle ilgili tüm aynı varsayımlar ve önyargılarla kendilerini yeniden üreten bu sistemlerden kendileri de geçmiştir. Erkek takımlarına koçluk yapan kadınlar, belki de diğer kadınların atletik yeteneklerini görmeye daha fazla açıklık getirebilirler (tabii ki bu asla garanti edilemese de).
Spor, cinsiyete göre ayrılmış kategorileri koruyabilir ve karışık olan üçüncü bir kategori ekleyebilir. Veya, gerçekten devrim niteliğinde bir hareketle, cinsiyet entegrasyonunda başlayan yeni sporların yaratılması, hem erkeklerin hem de kadınların atletik güçleri üzerine inşa edilebilir. Bu sporlar, özünde kapsayıcılık ve toplumsal cinsiyet entegrasyonu idealleriyle yaratılabilir.
Her cinsiyetten insan birçok şekilde birlikte spor yapabilir ve yapmaktadır. Asıl soru, toplumun sporun cinsiyet ikiliğini ve erkek egemenliğini pekiştirmek yerine meydan okumaya başlamasına izin vermeye hazır olup olmadığıdır.
Bir sonraki:
ABD demokrasisi, kürtaj haklarının sona ermesinden, ücret eşitliği ve ebeveyn izni eksikliğine, hızla artan anne ölümlerine ve trans sağlığına yönelik saldırılara kadar tehlikeli bir bükülme noktasında. Kontrolsüz bırakıldığında, bu krizler siyasi katılım ve temsilde daha büyük boşluklara yol açacaktır. 50 yıldır Hanım. ön saflardan habercilik, isyan ve doğruyu söyleme, Eşit Haklar Değişikliğini savunma ve en çok etkilenenlerin hikayelerini merkeze alma gibi feminist gazeteciliği şekillendiriyor. Eşitlik için söz konusu olan her şeyle, önümüzdeki 50 yıl için taahhüdümüzü iki katına çıkarıyoruz. Buna karşılık, yardımınıza ihtiyacımız var, Destek Hanım. bugün bir bağışla – sizin için anlamlı olan herhangi bir miktar. kadar az için her ay 5 dolare-bültenlerimiz, eylem uyarılarımız ve davetlerimizle birlikte basılı dergiyi alacaksınız. Hanım. Stüdyo etkinlikleri ve podcast’ler. Sadakatiniz ve gaddarlığınız için minnettarız.
Kaynak : https://msmagazine.com/2023/03/22/gender-integration-sports-women-male-dominance-trans/