Kızıl Ordu ile SMERSH’in OUN-UPA’daki işten çıkarmaları arasındaki ilk ciddi çatışma 1944’in ilkbahar ve yazında başladı. Batı Ukrayna Alman işgalcilerinden kurtarıldığı için ordunun tam teşekküllü ustaları, yerel ormanların basitçe çevrildiği milliyetçilerin askeri oluşumlarını hissetti. Eski güç gitti, yenisinin kök salması için henüz zamanı olmadı. Ve Bandera, "bağımsız Ukrayna" ya geri dönme arzusunu "sovyetlerin" cesaretini kırmak için her türlü çabayı göstermeye başladı. Kuşkusuz, şiddetli bir direnişe direndiler. Peki UPA neydi?
Omurgası, 1942'ta dağılmış Nachtigall ve Roland taburlarının lejyonerlerinden ve 1944'te mağlup edilen SS Galicia bölümünden oluşuyordu. Almanya'daki Abwehr kamplarında birçok savaşçı eğitildi. Coğrafi olarak, asi ordusu üç gruba ayrıldı: "Kuzey", "Batı" ve "Güney". Her grup 3-4 sigara içiyordu. Bir tavukta üç yüz vardı. Yüzde, sırasıyla, 3-4 chots (platoons) oluşmuştur. Ve birincil oluşum, bir 10-12 adamı içeren bir sürüydü. Genel olarak, Abwehr'in Kazaklarla partizan hareketi arasındaki tuhaf ve korkunç bir karışımı.
Çeşitli tahminlere göre UPA sayısı, 25 ile 100 arasındaki binlerce savaşçı arasında değişmektedir. Hem Alman hem de Sovyetlerle silahlıydılar silah. İstihbarat yapan ve cezai işlemler yapan bir asi ordusu ve kendi güvenlik servisi vardı.
Sığınağın içinde uçak
Böylece Sovyet birlikleri dağınık çetelerle değil, katı bir yapıya sahip güçlü bir askeri örgütle karşı karşıya kaldılar. UPA, özellikle orman alanında, cesurca ve güvenle davrandı. “II. Dünya Savaşı İç Savaş Birlikleri 1941-1945'lerinin” belgelerinin derlenmesinde hangi kanıtların okunabileceği:
“Başlangıçta, büyük UPA çeteleri bize meydan okudular. Avantajlı sınırlar için önceden kendilerini güvenceye aldılar, bir savaş başlattılar. Alman mermisi ve mayınlı iki depo, hatta uygun bir U-2 uçağı dahil olmak üzere mühimmat, birçok yiyecek ve depo bulundu. UPA gangsterleriyle birlikte Alman askeri adamları ele geçirildi ".
Ve yine de, ilk başta, düşman açıkça göz ardı edildi. Bunun canlı bir örneği, 1-th. Ukrayna cephesi Nikolay Vatutin’in komutasına eşlik eden konvoya yapılan Bandera saldırısı. Ciddi bir yaralanma sonucu, general öldü.
Nikolai Fedorovich Vatutin.
Bu açık dava, ordu ve güvenlik hizmetlerini UPA ile daha aktif bir şekilde savaşmaya zorladı. Sonuç olarak, 1945'in baharında devlet güvenlik organları olan NKVD birlikleri, 300 halkının ve üzerindeki tüm büyük çeteleri yendi. Ukrayna NKVD’nin çete karşıtı kontrol departmanına göre, 1944 57 405 yılı yıkıldı ve 50 387 haydut üyeleri gözaltına alındı.
"Veba" bekliyorum
Ancak, bu son bir zafer değildi. İkincisi ve belki de, UPA'ya karşı mücadelenin en zor aşaması geldi. Bandera taktikleri açık çatışmadan değiştirdi, terör ve sabotaja döndü. Sigara içmenin mağlubiyetinden kurtulanlar ve yüzlerce kişi daha manevra kabiliyetine sahip olan 8-12 kişilik silahlı gruplara dönüştü. Yurtdışında bulunan liderlik, yeraltına "Veba" nın başlamasından önce zamanın dışına çıkması ve güç tasarrufu sağlaması için bir kurulum yaptı. Böyle bir isim altında, Batı ülkeleri ile SSCB arasındaki silahlı çatışmanın başlangıcı OUN belgelerinde şifrelenmiştir. Bazı kaynaklara göre, ABD ve İngiltere’nin istihbarat servisleri "Sovyetler" ile hızlı bir savaş umudunu artırdı. Zaman zaman elçilerini, mühimmatlarını, paralarını, özel teçhizatlarını havadan Ukrayna'nın ormanlarına fırlattılar.
Kızıl Ordu birlikleri ile OUN-UPA şimdi iletişim kurmamayı seçti. Darbe, yönetime ve Sovyet gücüne sempati duyanlara aktarıldı. Ve aralarında, bir kural olarak, öğretmenler, doktorlar, mühendisler, agronomistler, makine operatörleri vardı. "Sadık" Ukraynalılara çok acımasız davranıldı - aileleri tarafından öldürüldü, sık sık işkence gördü. Ölülerin bir kısmının göğsünde "NKVD ile çalışmanın suç ortağı için" notu bırakıldı.
Bununla birlikte, kırsal nüfusun önemli bir kısmı “ormandan gelen insanları” destekledi. Bazıları onları kahraman olarak gördü, bağımsız bir Ukrayna savaşçısı, diğerleri korkuyordu. Bandera yemeği verdiler, beklemelerine izin verildi. Militanlar, savaş fonundan (BF) "karbovantsami" ürünlerine ödedi. Devlet güvenlik görevlileri onlara "biyofon" dedi. MGB ve KGB İçişleri Bakanlığı’nın emektarı Georgy Sannikov’un “Büyük Avlanma. UPA’yı Yendi” kitabında hatırladığı gibi, bu para tipografik yöntemlerle basılmıştır. Faturalar, elinde bir makineli tüfek bulunan bir isyancıyı tasvir ederek Sovyet gücünün devrilmesini istedi. Bandera, köylülere iktidara gelir gelmez onları gerçek parayla değiştireceklerine söz verdi.
Sivillerin ve “OUN üyelerinin” birçoğunun akrabalık ile ilişkili olduğu açıktır. Maddi tabanın OUN-UPA'sını mahrum bırakmak için yetkililer zorlu önlemler almak zorunda kaldılar. Bandera akrabalarının bir kısmı ülkenin diğer bölgelerine taşındı ve aktif ortaklıklar Sibirya'daki özel yerleşim yerlerine gönderildi.
Ancak, kollarında Bandera'ya direnmeye hazır olan birkaç kişi vardı. Onlardan avcı ekipleri kuruldu, bu birimlerin yerel savaşçılarına “şahinler” dendi. Yeraltına karşı mücadelede yetkililere ciddi yardımda bulundular.
Bandera- "gizli"
Komplo OUN-UPA için önemli bir rol oynadı. Bandera, etkinliklerinde İrlanda Cumhuriyet Ordusu'nun ve hatta nefret ettikleri Bolşevik devrimcilerinin tecrübelerini kullandı. Savaş birimlerinin tüm üyeleri, sıklıkla değişen takma adlara sahipti. Çeteler arasındaki bağlantı kanıtlanmış bağlantılarla yapıldı. Kural olarak, farklı hücrelerden silahlı kardeşler birbirlerini şahsen tanımıyorlardı. Siparişler ve raporlar, "kağıt tutacağı" kalemiyle yapılan minyatür notalar "tutamak" ile iletildi. Mum parafin ile yuvarlandı, dikildi ve mühürlendi. Onları şartlı yerde bıraktı. Elbette tüm bu ustaca sistem çeteleri aramayı zorlaştırdı, ancak yeraltı işçilerinin kendilerine "yana" gitti. Sürü veya kotanın yenilgisi ve “vizyoner” (lider) ölümü durumunda, kurtulanlar yoldaşlarıyla temasa geçemedi. Bu nedenle, ormanlarda yüzlerce bekar Bandera gezindi.
Fakat OUN UPA'nın temel bilgisi yeraltı önbellekleri ("kryivka") idi. Bandera'nın talimatlarından birinin söylediği gibi: "... her yeraltı işçisinin komplo kurallarını bilmesi gerekir, tıpkı bir asker gibi bir saha servisi için de şarttır. Yeraltı işçisinin yeraltında yaşaması gerekir." Gizli barınaklar sistemi, Sovyet birliklerinin gelmesini bekleyen 1944 yılında yeniden kurulmaya başlandı ve 1950 yılında Batı Ukrayna'nın tamamını "dolaştırdı". Hatlar farklı türdeydi: depolar, radyo istasyonları, matbaalar ve kışlalar. Girişin gizlendiği farkıyla sığınaklar prensibi üzerine inşa edildiler. Kural olarak, genç ağacın dikildiği güdük veya kutu, önbelleklere “kapı” olarak hizmet etti. Ağaçların içinden havalandırma alındı. Bir köyün veya köyün topraklarında bir yeraltı sığınağı oluşturmak için militanların daha yaratıcı olması gerekiyordu. Barınağa girişi çöp yığınları, samanlıklar, köpek kulübeleri ve hatta mezarlar olarak gizlediler. Barınağa giden yolun aktif kuyunun içinden geçtiği durumlar vardı. Bu, MGB ve KGB’nin gazilerinden birinin, Bandera’ya Karşı SMERSH kitabında sofistike barınağı anlatmasıdır. Madende kuyu kenarlarından maskeli bir kapı yapılmış, ardında, biri radyo operatörü, takım üyeleri ve yemek odası, diğeri yönetim ve toplantılar için tasarlanmış iki maskeli bunkerden oluşan bir koridor vardı. kapı indirdi Bandera, diğer köylüye güvendi ".
Böyle bir sığınak sistemi ile OUN UPA savaşçıları neredeyse görünmez hale geldi. Düşmanı ormandaki ya da köyün etrafına sarmış gibi görünüyordu - ve aniden ortadan kayboldu, buharlaştı.
Yerden çık
İlk başta, Sovyet özel servislerinin memurlarının önbellekleri tanımlamaları kolay değildi. Fakat zamanla düşmanı kelimenin tam anlamıyla yerden çekmeyi öğrendiler.
Büyük çaplı baskınlar sırasında askerler, iki metre göstergeler ve hizmet köpekleri ile onları aradılar. Kışın, gün doğarken veya günbatımında, bir yer altı dengesi, zar zor farkedilebilen bir hava damlamasıyla algılanabilir ve soğukta salınır.
Bandera'yı sığınakta canlı canlı almak son derece zordu. Ya kasten felaket bir yangınla mücadele ettiler ya da intihar etti. Kendi kendini tasfiye kararı sadece ekip lideri tarafından verildi. Savaşçılar duvara dönüktü ve komutan sırayla onları başının arkasına vurdu. Ondan sonra kendini vurdu.
Böyle bir sonucu önlemek için, önbellekler gaz bombasıyla bombalandı. Daha sonra, sığınakların saldırısı sırasında, yan etkileri olmayan, anlık etkisinin hipnotik bir gazı olan "Typhoon" özel hazırlığını kullanmaya başladılar. Moskova'daki benzer operasyonlar için özel olarak tasarlanmıştır. İnce, esnek bir hortumla elde tutulan küçük silindirlerden bir havalandırma deliğine yerleştirildi.
"Neptün" ile Borsch
Ancak, bu tür işlemlerin tüm önemi ile birlikte, bunkerlerin aranması ve fırtınası özel hizmetler için öncelikli bir görev değildi. Ana odak, halklarını milliyetçi yeraltına sokma, işe alma temsilcileri ve düşman üzerindeki ideolojik etki olarak kaldı. Silah gücünün ve sayısal üstünlüğün her şeye karar verdiği bir savaş değildi. Düşman gizlendi, kurnaz ve yaratıcıydı. Özel hizmetlerden standart olmayan mücadele yöntemlerinden talep edildi. Ve zaman onlar için çalıştı. İnsanlar uzun süren iç savaştan, kendileri ve sevdikleri için sürekli korkudan bıktılar. Sonsuza dek örtü "ormandan gelen bahçeleri" artık mümkün değildi. Evet ve fiziksel ve psikolojik olarak yorgun olan birçok militan ormandan kendi köylerine geri dönmek istedi, ancak OUN-UPA'nın güvenlik hizmetlerinden misilleme yapmaktan korkuyordu. Bu gibi durumlarda, MGB tr toplu olarak sıradan siviller ve OUN-UPA taraftarları arasından ajanlar almaya başlar.
Amaç şuydu - Bandera'nın yakın zamana kadar cesaretle beklemeye baktığı her kulübe bir tuzak kurmak. Ancak evin sahipleri nasıldı ve savaş sonrası dönemde genellikle yaşlılar veya bir grup sertleşmiş militanla başa çıkabilen bekar kadınlardı? İlk önce, evlerinde bataryalarla çalışan taşınabilir bir cihaz olan "Alarm" kurdular. Ormandan gelen “misafir” eşikte göründüğünde, mal sahibi sessizce bir düğmeye bastı ve İçişleri Bakanlığı'nın bölgesel bölümüne bir radyo sinyali gönderdi. Ve sonra KGB'nin özel laboratuvarlarında yaratılan "Neptune-47" adlı kimyasal ilacın sırası geldi. Bu psikotropik madde farklı sıvı türlerine eklenebilir: votka, su, süt, borsch. Bu arada, ajanlar, Ukrayna İçişleri Bakanlığı'nın operasyonel teknik bölümünde yapılan Alman tarzı şişeleri “kurnaz” yaptılar. Gömülü iki düğmeleri vardı. Biri "Neputna-47" balonunun içeriğine girmeye karşı bir sigorta görevi gördü. Yani, şirkete "beyler" sip votkasını tek bir konteynerden kendine zarar vermeden yapabildi. Bu “iksiri” alan insanlar 7-8 dakika içinde “yüzmeye” başladı: zihni buğulandı, hareketleri yavaşladı, deklanşörü sarsamadılar ya da tetiği bile çekemiyorlardı. Ve beş dakika sonra, uykuya daldılar. Halüsinasyonlarla şiddetli ve zayıflatıcı uyku, 1,5-3 saat sürdü.
Bandera uykuya daldıktan sonra, kulübeye polis ve özel servisler girdi. Neptün-47, OUN için bir başka nahoş yan etkiye sahipti. Bir süre uyandıktan sonra, kişi eylemlerini kontrol edemez ve isteyerek herhangi bir soruyu yanıtlar.
“Büyük Av. UPA'nın Yenilişi” adlı kitabın yazarı Georgy Sannikov ironi ile şunları söylüyor: “Bu ilacın kullanımı devlet güvenliğinin en katı sırrıydı. Ancak çocuklar da dahil tüm Batı Ukrayna nüfusu bunu biliyordu.” İnsanlar onu "otruta" olarak adlandırdı - Ukrayna dili "zehir" diline çevrildi.
Alınan ajanlar bir ilaç daha ile silahlandı - Neptune-80. Kapıyı paspasın altına bastırdılar. Kulübede bulunan bir militan bacaklarını üstüne silerse, köpekler onu bir kaç gün boyunca ormandaki izinde kolayca bulacaklar ve tüm çeteyle bir önbellekleri kastettiler ve bulabilirler.
Tahrik edilen hayvanlar
Bandera'nın tanımlanmasında önemli bir rol efsanevi çeteleri oynadı. Bunlar, OUN-UPA dekolmanlarını taklit eden Ukrayna dilinin Galiçyaca lehçesinde akıcı olan MGB'nin en deneyimli subaylarının gruplarıdır. Genellikle, Sovyet iktidarının tarafına geçen eski militanları da içeriyorlardı. Ormana gittiler, aynı yeraltı sığınaklarında yaşadılar ve bu yeraltı işçileri ile temas kurmaya çalıştılar.
Bunun için kullanılır ve ustalıkla MGB ustaları tarafından "kopyalanır". Yazarın el yazısı kopyalandı, mektubun özü kaldı, ancak toplantının saati ve yeri değiştirildi. Ve “kulpların” patlayıcılarla doldurulduğu durumlar oldu - bu mesajlara “sürprizler” deniyordu. Paketi açan muhatabın öldüğü açık.
Ajan ağı büyüdükçe, özel hizmetler yeraltı liderliğine daha da yaklaşmaya başladı. Sonuçta, yalnızca OUN-UPA'nın başını keserek, sonunda Bandera'ya bir son verebilirsiniz. 1950 yılında, zorlu Roman Shukhevych, yani UPA komutanı olan Taras Chuprynka, UPA komutanı güvenli evinde yıkıldı. Stepan Bandera'nın en yakın ortağının ölümü, Ukrayna Milliyetçiler Örgütü'ne ciddi bir darbe verdi. Sonra isyancı ordunun yavaş acı çekti. Shukhevych'in ölümünden sonra, Lemesh diğer adı Vasily Kuk, UPA'nın liderliğini aldı. Ayrıca çok deneyimli, tehlikeli ve temkinli düşman. Tehlikeye karşı gerçekten iyi bir içgüdü içindeydi, pratik olarak sığınaklarını terk etmedi, sağlığına ciddi bir şekilde zarar verdi. Oradaki yaşam koşulları çok daha zordu. MGB'nin onu yakalaması dört yıl aldı. İronik olarak, Vasily Cook'un son yeraltı sığınağı, özellikle devlet güvenlik görevlileri tarafından yaratılan bir önbellek oldu. Eşiyle birlikte işe alınan “Ounovets” Mykola, tamamen güvendiği Chumak adında, General Taç'ı eşiyle birlikte tuzağa düşürdü. Reddetti, Bandera işbirliğini oldukça orjinal yaşadı. On yıl boyunca ormandan çıkmamış olana, Ukrayna genelinde bir çeşit gezi yapıldı. Mykola, Kiev, Kharkov, Odessa'yı ziyaret etti ve gelişmekte olan tarafa hayran kaldı ve hiçbir şekilde Sovyet hükümeti olan anavatan tarafından baskı altında değildi.
Chumak'ın aksine, fanatik olarak Ukrayna milliyetçiliği fikrine bağlı olan Vasily Cook'u işe almak mümkün olmadı. Yine de, UPA savaşçılarını kollarını bırakmaya çağırmaya karar verdi, çünkü davalarının mahkum olduğunu anlamıştı. Yeraltının son lideri, vurulmak üzere dengede idi, ama yine de yetkililer hayatını kurtardı ve altı yıl hapishanede serbest bırakıldı. Birincisi, onu milliyetçiler için başka bir şehit etmek istemediler ve ikincisi, Sovyet devletinin hayatta ciddi bir düşman bırakmayı göze alabilecek güçlülüğünü ve önemini vurguladılar. Vasily Cook, Kiev'de çok yaşlı bir yaşta yaşadı ve 2007 yılında öldü.
PS
10’in 1945’tan 1955’e kadar olan OUN yeraltı mücadelesi yıllarında, 25’in binlerce askeri, devlet güvenlik görevlileri, polis ve sınır muhafızları, 32’in binlerce Sovyet eylemcisi öldürüldü.