-
senaryolarına göre yayın sürelerinin bitirildikten sonra bakıldığında devasa zaman kaybı olarak göründüğü uzun süreli parçalı filmlerdir.
vakit kaybıdır, işgücü kaybıdır, tefekkür kaybıdır.
-
ilk olarak olarak bazı konuları ya da hikayeleri uzun uzun anlatmalısın ve o konuyu işlemelisin ki sonunda insanı etkileyen bir şeyler çıksın.
diziler, filmlerden farklı olarak karakterleri, olayları daha derin ve uzun zamanda işlerler böylece dizi karakterlerini benimser, farklı durumlardaki tepkilerini görebilir, onlara yakınlık duyabilir ve gerçekten sana zarar vermiş gibi nefret edebilirsin. filmler ise bu konuda zaman açısından çoğunlukla yetersiz kalır. çünkü karakterler ile bütünleşecek zamanı bulamazsın.
misal çizgi romanda da aynı durum geçerli. bir ekip hakkında 200 sayı yazılmış ve sonunda o ekibin en önemli karakterlerinden birkaçı ölüyor olsun. insanlar ölen karakterler için oturup ağlayabiliyor. çünkü 200 sayı olan bu hikaye insanların karakterler ile empati kurması, kendinden bir şeyler görmesi, bazı karakterler ile bütünleşmesi için yeterli olabiliyor. aynı olayı tek sayıda yazsan hiçbir derinliği kalmaz. bomboş bir şekilde okur ve geçersin.