Jan Baptist von Helmont Kimdir?
Jan Baptist von Helmont Kimdir?
Doğum: 12 Ocak 1580, Brüksel, Belçika
Ölüm tarihi ve yeri: 30 Aralık 1644, Vilvoorde, Belçika
Jan Baptist von Helmont Biyografi
Jan Baptista van Helmont , Jan aynı zamanda Joannes olarak da yazılır (12 Ocak 1580 [1579, Eski Tarz], Brüksel [Belg.] doğumlu – 30 Aralık 1644’te öldü, Vilvoorde, İspanya Hollanda [Belg.]), Flaman doktor, Ayrı gazların varlığını tanıyan ve tanımlayan filozof, mistik ve kimyager.
Van Helmont, toprak sahibi üst sınıflardan oluşan zengin bir ailede doğdu. Leuven’de (Louvain) okudu ve burada felsefe ve klasikler kursunu bitirdi ve ardından 1599’da tıp alanında doktorasını almadan önce teoloji, coğrafya ve hukukla flört etti . Daha sonra eğitimini “saman biçmek ve anlamsızlık” olarak tanımladı. Gevezelik” kitaplarını verdi ya da attı ve gerçek bilgiyi bulmaya çalıştı. Van Helmont İsviçre ve İtalya’ya (1600-02) ve Fransa ve İngiltere’ye ( 1602-05) seyahat ederek pratik tıbbi beceriler kazandı ve 1605’te Anvers’te bir veba salgını sırasında uygulamaya koydu. Alman-İsviçreli doktor Paracelsus’un bazı teorilerini tanıdı ve takdir etti . Özel doktor olmak için prenslerden, bir başpiskoposdan ve bir imparatordan çeşitli teklifler aldı, ancak “hemcinslerimin sefaletiyle yaşamayı” reddederek bu teklifleri geri çevirdi.
1609’da van Helmont soylu bir aileyle evlendi ve böylece birçok malikanenin malikane lordu oldu. Bunlardan birinde emekli oldu – Vilvoorde’daki Mérode – ve sonraki yedi yıl boyunca kendisini kimyasal araştırmalara ve “fakirlerin yardımına” adadı. Aslında hayatını göreceli olarak yalnızlık içinde ve çoğunlukla huzur içinde geçirdi. Birkaç kızı ve üç oğlu vardı (bunlardan ikisi veba nedeniyle kaybedildi).
Van Helmont hayatının sonuna kadar çok az şey yayınladı. Bu kısmen onun bilinen ilk yayını olan “Yaraların Manyetik Tedavisi Üzerine” (1621) adlı eserinin İspanyol Engizisyonu ile sorun yaşamasına yol açmasıyla açıklanabilir . Aziz kutsal emanetlerin manyetik etki yoluyla iyileştirici etkilerini gösterebileceğini öne sürmenin yanı sıra, Cizvit skolastikleri hakkında pek de övücü olmayan yorumlara yer verdi. Sonuç olarak, ona karşı şu ya da bu türden dini mahkeme işlemleri 20 yıldan fazla bir süredir devam ediyordu.
Van Helmont ayrıca Spa’nın suları üzerine daha önceki bir çalışmayı eleştiren ve onu doktorlar arasında bazı düşmanlar haline getiren bir inceleme yayınladı (1624). 1642 ve 1644’te başka broşürler de yayınlandı. Van Helmont, ölümünden kısa bir süre önce, tüm yazılarının yayınlanması sorumluluğunu hayatta kalan oğlu Francis Mercurius’a verdi. Sonuçta Ortus Medicinæ (1648; “Tıbbın Kökeni”) ortaya çıktı.
Van Helmont kendi çağında bir adamdı ve kendiliğinden nesil , metallerin dönüşümü ve her derde deva tıbbi ilacın varlığı fikirlerini kabul ediyordu . Ancak doğal dünyaya ilişkin bilginin yalnızca deneylerle elde edilebileceği konusunda ısrar etti. Onun incelemelerinin çoğu, yaygın olarak kabul edilen görüşlerin reddedilmesi ve kendi görüşlerinin deneysel kanıtlarıyla ilgilidir. Aristoteles’in dört elementi (toprak, hava, su ve ateş) ve Paracelsus’un (Arap simyacılarından alınan) üç ilkesi (tuz, cıva ve kükürt) hakkındaki fikirlerini reddetti . Ona göre tek gerçek element hava ve suydu ve bazılarının düşündüğü gibi bunların birbirinin yerine geçemeyeceğini gösterdi.
Belki de en çok bilinen deneyinde van Helmont, 5 kiloluk (yaklaşık 2,2 kg) bir söğüdü, içinde 200 pound (yaklaşık 90 kg) kurutulmuş toprak bulunan toprak bir tencereye yerleştirdi ve beş yıllık bir süre boyunca hiçbir şey eklemedi. tencereye ancak yağmur suyu veya damıtılmış su. Beş yıl sonra ağacın ağırlığının 169 pound (yaklaşık 77 kg) olduğunu, toprağın ise yalnızca 2 ons (57 gram) kaybettiğini buldu. “164 kiloluk odun, ağaç kabuğu ve köklerin yalnızca sudan çıktığı” sonucuna vardı ve her sonbaharda düşen yaprakların ağırlığını bile hesaba katmamıştı. Açıkçası, havadaki karbonun ve topraktaki minerallerin yeni bitki dokusu oluşturmak için kullanıldığı fotosentez hakkında hiçbir şey bilmiyordu , ancak dengeyi kullanması önemlidir; kimyasal işlemlerde malzeme kütlesinin hesaba katılması gerektiğine inanıyordu.
Başka bir deneyde, birçok simyacının inancının aksine, bir metalin asitte çözünerek yok edilmediğini gösterdi. Gümüşü tarttı , asitte çözdürdü ve ardından çözeltiyi bakırla reaksiyona sokarak orijinal gümüşün tamamını geri kazandı . Ayrıca, bakırı geri kazanmak için demiri kullanarak , bir metalin ikinci bir metal kullanarak tuzdan ayrılmasının, çoğu kişinin iddia ettiği gibi dönüşümden kaynaklanmadığını da gösterdi.
Diğer katkılar
Van Helmont, birçok reaksiyonun kendi deyimiyle “buhardan, buğudan veya damıtılmış yağlılıktan çok daha hafif veya ince, ancak… havadan birçok kez daha kalın” maddeler ürettiğini fark eden ilk kişiydi. Bu maddeleri tanımlamak için gaz sözcüğünü icat etti (“kaos”tan) ve aralarında karbondioksitin de bulunduğu bir dizi gaz tanımladı. (İronik bir şekilde, söğüt ağacı deneyinde göz ardı edilen ana madde karbondioksitti.) Gazlar üzerine çalışması, diğerlerinin yanı sıra İngiliz doğa filozofu Robert Boyle tarafından ele alındı ve gaz kelimesi , 18. yüzyıl Fransız kimyacısı tarafından yeniden tanıtıldıktan sonra. Antoine-Laurent Lavoisier , standart bir kimya terimi haline geldi.
Van Helmont, fizyolojideki birçok deneyle , asidin midedeki sindirim unsuru olduğunu ve bağırsaktaki alkali tarafından nötralize edildiğini ve kanın “havadan gelen bir fermentle” birleştiğini ve venöz kanın akciğerlerden kaçan bir kalıntıyı çıkardığını gösterdi. . Böbrek taşlarının oluşumunu ve doğasını kapsamlı bir şekilde inceledi . Fizyolojik süreçleri meydana getiren ajanlar olarak “fermentler” teorisi, enzimler fikrinin kaba bir öncüsüdür .
Belki de van Helmont’un çalışmasıyla ilgili en iyi karar İngiliz kimyager James R. Partington’un verdiği karardır: ” [ H]e simyadan kimyaya geçişi temsil eder ve Boyle’un değerli bir öncülüdür.”