Tony Kofi, 16 yaşında Nottingham'da yaşayan bir inşaatçı çırak iken, bir binanın üçüncü katından düştü. Zaman büyük ölçüde yavaşlamış gibiydi ve gözlerinin önünde bir dizi karmaşık görüntünün yanıp söndüğünü gördü.
As onu tarif etti“Zihnimde çok, çok şey gördüm: Henüz sahip olmadığım çocuklar, hiç görmediğim ama artık arkadaşım olan arkadaşlar. Aklıma asıl takılan şey bir enstrüman çalmaktı”. Sonra Tony başının üzerine düştü ve bilincini kaybetti.
Hastaneye geldiğinde kendini farklı biri gibi hissetti ve önceki hayatına dönmek istemedi. Sonraki haftalarda, görüntüler zihninde yanıp sönmeye devam etti. Kendisine “bir şey gösterildiğini” ve görüntülerin geleceğini temsil ettiğini hissetti.
Daha sonra Tony bir saksafonun resmini gördü ve onun kendisinin çalarken gördüğü enstrüman olduğunu anladı. Kazadan kalan tazminat parasını bir tane satın almak için kullandı. şimdi, Tony Kofi İngiltere'nin en başarılı caz müzisyenlerinden biridir ve iki kez BBC Jazz ödüllerini kazanmıştır. 2005 ve 2008.
Tony'nin geleceğini gördüğüne dair inancı alışılmadık olsa da, insanların bunu bildirmesi hiç de alışılmadık bir durum değil. birden fazla sahneye tanık olmak anlık acil durumlar sırasında geçmişlerinden. Ne de olsa “hayatım gözümün önünden geçti” sözü buradan geliyor.
Fakat bu fenomeni ne açıklar? Psikologlar bir dizi açıklama önerdiler, ancak Tony'nin deneyimini anlamanın anahtarının, zamanın farklı bir yorumunda yattığını iddia ediyorum.
Hayat gözlerimizin önünden geçtiğinde
Bir asırdan fazla bir süredir insanın gözlerinin önünden geçen yaşam deneyimi anlatılıyor. 1892'de Albert Heim adlı bir İsviçreli jeolog, dağa tırmanırken bir uçurumdan düştü. İçinde onun hesabı Düşüşün "sanki uzak bir sahnede, tüm geçmiş hayatım kendini sayısız sahnede oynuyordu" olduğunu yazdı.
Daha yakın zamanlarda, Temmuz 2005'te, Gill Hicks adında genç bir kadın Londra Metrosu'nda patlayan bombalardan birinin yanında oturuyordu. Kazadan birkaç dakika sonra, ölümün eşiğine geldi, burada, onu tarif ettiği gibi: “hayatım gözlerimin önünden geçiyor, her sahnede, her mutlu ve hüzünlü an, yaptığım, söylediğim, yaşadığım her şey titriyordu”.
Bazı durumlarda, insanlar tüm hayatlarının bir incelemesini değil, onlar için özel önemi olan bir dizi geçmiş deneyim ve olayı görürler.
Hayat değerlendirmelerini açıklamak
Belki de şaşırtıcı bir şekilde, ne kadar yaygın olduğu göz önüne alındığında, “hayat gözden geçirme deneyimi” çok az çalışılmıştır. Bir avuç teori öne sürüldü, ancak anlaşılır bir şekilde geçici ve oldukça belirsizler.
Örneğin, bir grup İsrailli araştırmacı 2017'de yaşam olaylarımızın bir süreklilik olarak var olmak zihnimizde ve aşırı psikolojik ve fizyolojik stres durumlarında ön plana çıkabilir.
Başka bir teori şudur, ölüme yaklaştığımızda, anılarımız, atılan bir çöp kutusunun içeriği gibi aniden kendilerini “boşaltır”. Bu, “kortikal disinhibisyon” – yüksek stresli veya tehlikeli durumlarda beynin normal düzenleyici süreçlerinin bozulması, zihinsel izlenimlerin “çağlayanına” neden olur.
Ancak, yaşam incelemesi, yaşam incelemesinden tamamen farklı olarak, genellikle sakin ve düzenli bir deneyim olarak rapor edilir. deneyimlerin kaotik çağlayanı kortikal disinhibisyon ile ilişkilidir. Ve bu teorilerin hiçbiri, bu kadar büyük miktarda bilginin - çoğu durumda, bir kişinin hayatındaki tüm olayların - kendilerini birkaç saniyelik bir sürede ve genellikle çok daha kısa bir sürede tezahür etmesinin nasıl mümkün olduğunu açıklamaz.
'Mekansal' zamanda düşünmek
Alternatif bir açıklama, zamanı “mekansal” bir anlamda düşünmektir. sağduyumuz zamanın görünümü geçmişten bugüne doğru, içinde yalnızca şimdiye doğrudan erişimimiz olan geleceğe doğru hareket eden bir ok gibidir. Ancak modern fizik, bu basit doğrusal zaman görüşüne şüphe düşürdü.
Nitekim, Einstein'dan bu yana görecelilik teorisi, bazı fizikçiler "uzaysal" bir zaman görüşünü benimsediler. Zamanın, geçmişin, şimdinin ve geleceğin aynı anda bir arada var olduğu bir tür panoramada yayıldığı statik bir “blok evrende” yaşadığımızı savunuyorlar.
Modern fizikçi Carlo Rovelli - en çok satan kitabın yazarı Zamanın Sırası – aynı zamanda evrensel bir gerçek olarak lineer zamanın var olmadığı görüşündedir. Bu fikir, zamanın nesnel olarak gerçek bir fenomen olmadığını savunan filozof Immanuel Kant'ın görüşünü yansıtmaktadır. bir yapı insan aklının.
Bu, bazı insanların neden tüm hayatlarının olaylarını bir anda gözden geçirebildiklerini açıklayabilir. Çok sayıda önceki araştırma - benimki dahil - normal zaman algımızın sadece normal bilinç durumumuzun bir ürünü olduğunu öne sürdü.
Değişmiş birçok bilinç durumunda, zaman o kadar dramatik bir şekilde yavaşlar ki, saniyeler dakikalara uzar gibi görünür. Bu ortak bir özelliktir acil durumlardevletlerin yanı sıra derin meditasyon, deneyimler psikedelik ilaçlar ve ne zaman sporcular “bölgede anlayışının sonucu olarak, buzdolabında iki üç günden fazla durmayan küçük şişeler elinizin altında bulunur.
anlamanın sınırları
Peki ya Tony Kofi'nin geleceğine dair görünen vizyonları? Gerçekten gelecekteki yaşamından sahneler gördü mü? Bir şekilde müzisyen olarak geleceği bir şekilde kurulmuş olduğu için kendini saksafon çalarken mi gördü?
İlgili Makale
Tony'nin deneyiminin bazı sıradan yorumları olduğu açık. Belki de, örneğin, sırf kendi vizyonunda saksafon çaldığını gördüğü için bir saksafoncu oldu. Ama Tony'nin gelecekteki olaylara bir göz atmasının imkansız olduğunu düşünmüyorum.
Eğer zaman gerçekten uzamsal bir anlamda var ise - ve zamanın insan zihninin bir kurgusu olduğu doğruysa - o zaman belki de bir şekilde gelecekteki olaylar zaten mevcut olabilir, tıpkı geçmiş olaylar hala mevcut olduğu gibi.
Kuşkusuz, bunu anlamak çok zor. Ama neden her şey bizim için anlamlı olsun ki? içinde önerdiğim gibi yeni bir kitap, gerçekliğin bizim kavrayışımızın ötesinde olan bazı yönleri olmalı. Sonuçta, bizler sadece sınırlı bir gerçeklik farkındalığına sahip hayvanlarız. Ve belki de diğer fenomenlerden daha fazla, bu özellikle zaman için geçerlidir.
Yazar hakkında
Bu makale ilk olarak göründü Konuşma