Çocuk etkileyici ve yetenekli bir hale geldi. Davetli öğretmenlerin rehberliğinde çalıştı: Alexey Mikhailovich, ev eğitiminin okul eğitiminden daha iyi olduğundan, oğullarının başlangıçtaki bilgi ve ahlaki istikrarını sağlayabileceğine inanıyordu. Ve 1821’te, Vladimir, Deniz Harp Birliği'ne atandı. Zorlu rutinleri, askeri disiplini ve bazen kaba bir şekilde görgü ile cesaretli bir şekilde çalışmanın ilk yılı, memnun olmaya alışkın bir erkek için çok zor görünüyordu. Ancak, hayatta kaldı, üç yıl sonra, on yedi yaşındaki Kornilov, bir burs görevlisi olarak kovuldu. Neredeyse aynı zamanda, babası senatör pozisyonunu aldı. Bağlantılarını yapan Aleksei Mihayloviç, oğlunu "Mirny" sloganıyla Pasifik Okyanusu'na yelken açacak bir randevu aldı. Genç bir denizci için böyle bir gezi heyecan verici ve mükemmel bir okul olabilirdi, ancak farklı bir şekilde ortaya çıktı - Kuzey Denizi'nde eğim şiddetli bir fırtınaya girdi, ciddi hasar aldı ve Norveç Arendal'da kıştan sonra Kronstadt'a geri dönmek zorunda kaldı.
1825'te Vladimir Alekseevich, Muhafızlar deniz ekibine transfer edildi. O zaman, Alman modellerinden esinlenerek, önden dayanma ve basamakları kuvvetlice yerleştirdiler ve denizciler ciddiyetle uyguladılar. Bu hizmet, liderlik tarafından farkedilmeden gitmeyen Vladimir'i memnun etmedi - kişisel dosyasında şöyle yazılmıştır: "Ön cephe için gerekli güç eksik." 1827’te Amiral Senyavin’den Alexey Mikhailovich, oğlunun ilk Rus rütbeli Mikhail Lazarev’in kaptanı olan Rus geminin komutanı altında Azov gemisine nakledilmesini sağladı. Mürettebatın geri kalanı ile birlikte Kornilov, Türkiye’ye direnmek için Rusya İmparatorluğu’nun taleplerine uymayı reddeden Türkiye’ye direnmek için Akdeniz’e gitti.
Mihail Petrovich, yardımcı adamla görüştü. Hemen dikkat çekici zekasını, karakter asaletini ve nadir yeteneklerini gördükten sonra, laik çıkarlar yüzünden bulanıklaştırırken, Vladimir'i yakından izlemeye başladı. Öte yandan, genç subay Azak'a ateşli bir “şüpheci” ile bindi - Türklerle savaşmak istedi, ancak günlük hizmet kayışı anlamsız görünüyordu. İlgi alanları ve eğitim açısından, meslektaşlarının çoğundan çok daha yüksekti ve St. Petersburg'da öğrenilen laik davranışlar onu diğerlerinden çok ayırdı ve memurlarla yakınlaşmayı engelledi.
Yakında Kornilov, Lazarev hizmetinin Kuzey başkentinde tanıdığı gibi olmadığını fark etti. Mikhail Petrovich, doğrudan savaş eğitimi ile ilgili, geminin ve mürettebatının yaşamıyla makul hizmet talep etti ve memurların kendilerini bu işe tamamen ve tamamen vermelerini istedi. Günlük hizmete tamamen dalmak, sadece onunla yaşamak, Vladimir Alekseevich'e imkansız görünüyordu. Ve her gün "Azak" kaptanı, giderek daha fazla talepkar hale geldi ve önemsememekle ilgili bir hata buldu. Aralarındaki ilişkiler gerginleşti ve bir gün Mikhail Petrovich, Kornilov'u kalpten kalbe konuşmak için kendine çağırdı. Genç memura, sevmediğiniz veya inanmadığınız bir şey yapamayacağınızı söyledi ve Vladimir Alekseevich'in kalmak isteyip istemediğine karar verdi. donanma. Kornilov, Lazarev'in söylediği olumlu cevap verdi: “Bu durumda, görüşlerinizi yeniden düşünmeniz, yeni alışkanlıklar yaratmanız, diğer memurları toplumdan ayıran her şeyi bırakmanız ve denizcilerle arkadaş olmanız gerekir. Ve öğrenmeli ve öğrenmelisin. Kitaplardan ve günlük deneyimlerden. Kendinizi eğitimli görüyor musunuz? Bir subay olarak cahilsin. ”
Vladimir Alekseevich'in günlüklerinin kendisine göre, bu bölüm hayatında bir dönüm noktası oldu. Bir memurun hizmetine ilişkin çocukluk görüşlerinden doğan, Anavatan'a yapılan bir askeri görev olarak, kendisine yeni bir güçle yeniden dirildi. Yakın zamana kadar sancılı bir şekilde resmi açgözlü göründüğü gerçeği anlam kazandı. Genç denizci şiddetle kendi kendine eğitim almaya başladı. Lazarev her zaman onunla iletişim kurmakta kısıtlı kaldı, ancak Kornilov sürekli dikkatini ve desteğini hissetti.
Bu arada, Avrupa'nın kuzeybatı kıyılarını yuvarlayan Azak, kendisini Akdeniz'in masmavi sularında buldu. Önce Rus gemileriyle, ardından Müttefik filolarıyla bir toplantı yapıldı. Birleşik filo Yunan kıyılarına yaklaştı ve gemideki herkes düşmanla çarpışmayı bekliyordu. Türk filosuyla savaş, Ekim 8 1827’in Navarin’de gerçekleşti. Dört fırkateyn ve dört savaş gemisinden oluşan Rus filosu, özel beceri ve cesaretle hareket etti ve Lazarev’in gemisi en seçkin kişiydi. Usta manevra "Azak", düşman gemilerine koştu, onları hassas topçu ateşi ile ezdi. Böylece Vladimir Kornilov'un vaftizi gerçekleşti. Savaş sırasında, gemideki insanlar, her bir kaptanın tasarımını kusursuz bir şekilde yerine getirerek, tek bir mekanizmanın parçaları gibi davrandılar. Savaş, Türk filosunun tamamen yenilgisiyle sona erdi ve Mart 23’te 1828 “Azov” gemisi ilk hikayeler Rus filosu - kıç St. George bayrağı verildi.
Savaş 1829'ta sona erdikten sonra Vladimir Alekseevich Kronstadt'a döndü. Kısa süre sonra teğmenliğe terfi etti ve içinde 1829'ten 1832'e geçtiği Swan ihalesine komuta etmek için atandı. Nazikçe Baltık Filosunda görev yaptı, ancak Komutanın altındaki Mihail Petrovich'i geri getirmeyi hayal etti. Arka amirallere terfi eden ve tüm Karadeniz filosunun başına geçen Lazarev, öğrencisini de unutmadı. Emri altında, Ocak ayında 1833 Kornilov, Nikolaev'e transfer edildi ve arka amiral altında özel görevler için bir subay atadı. Aynı yılın Şubat ayında, Mikhail Petrovich isyancı Mısır paşalarına karşı Türk sultanına yardım etmek için filoya Boğaz'a gitti. Öte yandan Vladimir Alekseevich, Dardanel tahkimatlarının en kapsamlı incelemesiyle görevlendirildi. Kornilov, Teğmen Evfimy Putyatin ile birlikte çalışmaya başladı ve Boğaz ve Çanakkale Boğazı tahkimatlarının haritalarını mükemmel bir şekilde çizdiği için, daha sonra İmparator Nicholas I tarafından St. Vladimir Emri verildi.
Şubat ayında, 1834, Vladimir Alekseevich Themistokl brig komutanı tarafından onaylandı. Bu gemide Pire ve Konstantinopolis tarafından açıldı, yorulmadan hem kendi eğitimini hem de astlarının eğitimini yaptı. Çok geçmeden onun teçhizatı Karadeniz Filosunun en iyi gemilerinden biri olarak kabul edilmeye başlandı. Aynı şey, yapımdan sonra 1836'te teğmen komutan rütbesine rütbesine atandığı Orest Corvette'de de oldu. Varışından sadece bir hafta önce başlatılan corvette, bir kış aylarında donatıldı, donatıldı, silahlandı ve denize gönderildi. Ocak ayından bu yana, ikinci sıradaki kaptanlarda üretilen 1838 Kornilov, hala hisse senetleri üzerinde duran fırkateyn Flora'yı aldı.
1837'in kışında Vladimir Alekseevich Elizaveta Vasilievna Novosiltseva ile nişanlandı. Daha sonra, üç oğulları ve beş kızları oldu, ancak çocukların üçü erken yaşta öldü. Amiral'in ailesi çok arkadaş canlısıydı, Vladimir Alekseevich çocuklarını coşkuyla sevdi ve çocuklarının yetiştirilmesine özen gösterdi. 7’un Eylül’deki 1854’ta yazdığı vasiyetnamede şöyle dedi: “Çocuklara tanıklık edeceğim, hizmeti bir kez değiştirmemeyi seçerek ve her türlü çabayı göstererek, topluma yararlı hale getireceğim. Kızları - hepsi anneyi takip ediyor ... ".
Aynı yıl Rusya'da 1837, İngiliz kaptan Glascock'un “Her rütbeli deniz subayı için rehber” kitabı Kornilov tarafından Rusça'ya çevrildi. Mükemmel yabancı dil bilgisi sayesinde Vladimir Alekseevich, Rus denizciler için faydalı olabilecek özel yabancı edebiyatı dikkatlice okudu ve tercüme etti. Bu nedenle, İngilizce ve Fransızca kaynaklarına dayanarak, teğmenler, gözlem görevlileri ve subaltern görevlilerin el kitaplarının yanı sıra topçu egzersizleri için talimatlar hazırladı. Kornilov'un, 1837'tan 1843'a kadar olan dönemde gerçekleştirdiği Karadeniz Filosu gemilerinin yeni arz ve silahlanma durumlarının derlenmesi konusundaki çalışmalarını not etmek gerekiyor. Bu oldukça karmaşık çalışma, yerel mahkemelerde hizmeti kolaylaştırmada önemli bir rol oynadı. Ve Kornilov, Sivastopol’da deniz subayları için birinci sınıf bir kütüphane yaratma çalışmalarının düzenleyicisiydi.
Vladimir Alekseevich’in askeri hizmeti de devam etti - Kafkasya’da faaliyet gösteren kara kuvvetlerinin desteklenmesi için donanma operasyonları sırasında, Kornilov kıyılardaki toprakların hazırlanmasından ve inişinden sorumluydu. Rus General Nikolai Rajewski, Tuapse Nehri'nin ağzındaki iniş hakkında şunları yazdı: “Teğmen Komutanı Kornilov'un operasyonun başarısı üzerinde büyük etkisi oldu. ... Hızla, bütün kürekli gemileri hareket ettirdi, aralarında mükemmel bir düzen bıraktı. Tenginsky alayının askerleri ve denizcilerle birlikte, ilk önce gelen birliklerin kapatılması için önemli bir noktayı işgal etmek için karaya atladı ... "ve bir süre sonra Shahe Nehri'nin ağzına çıkan askerler hakkında:" ... Kornilov, karaya atlayan ilk kişi arasındaydı ve öncü için acele etti İlk belirleyici başarıya büyük katkı sağlayan düşmanın saldırısını püskürttü. İkinci seferinde inişle birlikte, kaptan, bir konsoldan oluşan bir ekip oluştururken, örnek bir kararlılıkla onları saldırıya yönlendirdi ... ”
1840'e göre, Vladimir Alekseevich donanmada mükemmel bir komutan ve Amiral Lazarev'in en iyi öğrencilerinden biri olarak geniş ün kazandı. Mikhail Petrovich ise Kornilov'da değerli bir halefi yetiştirmeye devam etti. Yaz seyahatleri sırasında, genel müdürlüğünün şefi olarak görev yaptı, çeşitli görevler verdi ve 1840'te Vladimir Alekseevich’in ilk rütbenin kaptanı olarak gösterişinden sonra, Nikolaev tersanesinde yapım aşamasında olan Oniki Havariler’in 120 silah gemisini atadı.
Yeni atamanın, Kornilov'un gemi yapımı alanındaki bilgileri genişletmesini gerektiren bu eşsiz geminin yapımını gözlemleme ve kontrol etme gereği olduğu ortaya çıktı. Herhangi bir ayrıntıyı gözden kaçırmamaya çalışarak, geminin arz ve silahlanmasının tüm ayrıntılarına şahsen girmeyi tercih etti. Vladimir Alekseevich inisiyatifinde, ilk kez iç donanmada, “Oniki Havariler”, ilk pratik çekimde kendisini tamamen haklı kılan bombalama topçuları kurdu. 15 Haziran 1841 gemisi açıldı ve komutan "onun bütünlüğü ve onun üzerindeki her şeyin" sorumluluğunu üstlendi. Bütün işi bitirmek yaklaşık bir yıl sürdü - gemiyi topçularla silahlandırmak, bir spar koymak ve donatmak, gemiyi boyamak, iç döşemeyi yapmak. Sadece Mayıs ayında, 1842 "Oniki Havariler", ilk defa bir flama ve bir bayrak yükselterek, Nikolaev baskınına girdi.
Vladimir Alekseevich'in “Oniki Havariler” gemisi tarafından emri, Karadeniz Filosunun yaşamında bütün bir dönem oluşturdu. Teknik nitelikler açısından Karadeniz'in en iyi gemisi olduğunu söylemeye gerek yok, Kornilov tarafından geliştirilen ve uygulanan hizmet sırası mükemmeldi - Amiral Lazarev bunu gemilerin geri kalanı için bir model olarak onayladı. Vladimir Alekseevich'in askeri idari nitelikleri o zaman tüm parlaklıkla ortaya çıktı. Her bir subayı iyi tanıyordu, gemideki disiplin denizcilerin ve subayların sebeplerine karşı bilinçli sadakat ve sevgi üzerine kuruluydu. Muazzam bir inceliğe sahip, kibar ve kısıtlanmış bir adam olan Kornilov, komutanlarının emir ve emirlerine asla giremedi, ancak hatalarının hiçbiri dikkatinden kaçamadı ve akşamları kaptanın kabinde sökülmedi.
1846'te, geminin komutasını Teğmen Komutan Yergomyshev'e devrederken, Vladimir Steamer ve üç Elborus, Sulin ve Taman buhar gemilerinin yapımını kontrol etmek ve ayrıca deniz işleri üretimini incelemek için İngiltere'ye gitti. İngiliz deniz kuvvetlerinin örgütlenmesi ve genel durumu. Vladimir Alekseevich’in iş gezisi ne kadar uzunsa, Lazarev’den aldığı yeni talimatlar, ondan limanlar, aletler, haritalar, çizimler, kitaplar, kayan fenerler hakkında bilgi toplayan, ayrı bir çekme gemisi olan bir ekskavatör, liman gemileri ve mavnalar inşa etmeye başlamasını istedi. Yabancı bir ülkede uzun süre kalmak Kornilov, günlüğüne şöyle yazdı: “Başkentlerin başkenti (Londra) benden çok bıkmış durumda - ezilen”.
Kornilov, Ekim ayında Rusya'ya döndü, 1848, ve yakında Lazarev'in talebi ile bağlantılı olarak, arka amirallere terfi etti. 1848-1849 kışın, Sevastopol ve Nikolaev'deki sorumlu deniz direklerinde, öngörülemeyen değişiklikler oldu ve Mikhail Petrovich, Karadeniz Filosunun yeni bir başkanının atanması sorunuyla karşı karşıya kaldı. Lazarev şöyle yazdı: “Çok fazla karşı amiralimiz var, ancak kritik koşullarda korkmadan, ulusun onuruna ve bayrağın onuruna güvenebilecek birini seçmek kolay mı?” Nisan ayında, 1849, Vladimir Kornilov filo merkezinin genel başkanlığına atandı, ancak sadece bir buçuk yıl sonra, Temmuz ayında, 1850 bu pozisyona atandı.
Genelkurmay Başkanı olarak görev yaptığı birkaç yıl boyunca, Vladimir Alekseevich düzenli denetimler ve denetimler yoluyla toplam elliden fazla gemiyi, yani tüm savaş filosu çekirdeğini ziyaret etti. Gemilerdeki denetimler ve yelkenler, denizcilerin eğitimi organizasyonundaki en önemli eksiklikleri tespit etmesine izin verdi. Azmi sayesinde, junkerler için özel bir okul kuruldu, Kornilov, her yıl orta subaylarla birlikte yelken açtı, sınav kurullarına katıldı ve en makul pedagojik tekniklerin tanıtımına katkıda bulundu. Hidrografi, denizcinin karargah faaliyetlerinin önemli bir alanı haline gelmiştir. Merkezin hidrografik bölümüne, gözlemevi, matbaa, depo haritaları ve kütüphane ile Azak ve Karadeniz fenerlerinin yönetimi altında çalışan Kornilov, Karadeniz araştırmalarını ve gemilerin navigasyonuna yönelik navigasyon desteğini ustalıkla denetledi.
Nisan ayında, 1851 Amiral Lazarev'de öldü. Petersburg'da, resmen Karadeniz Filosunun emrini hala “genç” Kornilov'a devretmenin sakıncalı olduğu kabul edildi ve bu nedenle emir “yarı ölü” 75 yaşındaki Yardımcısı Amiral Moritz Berh'e verildi. Aslında, filo yönetiminin tüm işleri Vladimir Alekseevich'in elindeydi. Her yıl liderliğinde, Karadeniz Filosunun yelkenli gemileri için programlar tasarlandı ve oluşumların ve birimlerin konuşlandırılması geliştirildi. Merkez ayrıca devletten ve sayılardan sorumluydu. оружия, hastaneler, çağrı işaretlerinin geliştirilmesi, memurların atanması, cezalar. Gemilerin komutanlarından yolculukların, atışların, tatbikatların, tamamlanmamış mürettebatın raporları, Kafkas kıyılarında gezinme, ulaşım uçuşları hakkında raporlar, burada yeniliklerle ilgili raporlar geldi. Bununla birlikte, Vladimir Alekseevich'in faaliyet alanı genel merkez çerçevesinin dışına çıktı - yeni Denizcilik Tüzüğü taslağı üzerinde çalışmak ve düzenli olarak Karadeniz Filosunun gereklerini rapor etmek için, katılım ve inşaat departmanının yetkisi altındaki konularla uğraşmak zorunda kaldı. Petersburg'a geziler yapın. Karadeniz Filosunu yöneten Vladimir Alekseevich, personelinin bakımını kaçırmadı, astlarının ihtiyaçlarını karşılama ile ilgilenmeyen ve faaliyetlerinde onlara örnek olmayan komutanları kesin olarak topladı. Dedi ki: “Takım sağlığının korunmasına ilişkin dikkatsizlik veya ayrım gözetmek, özür dileyen hiçbir şey olamaz” dedi. Çağdaşlar, Kornilov'un performansından etkilendi, enerjisi tükenmez görünüyordu. Kendisi harflerden birinde şöyle dedi: "Şimdi sabah saat iki, ve saat altıda ayaklarında her gün onur verici." Bayrak subayı şöyle yazdı: “Ona yakın olanların çalışmalarını doldurdu, hatta arı gibi çalışkan, hatta bazen onun yolundan çekildiğini söylerdi, ancak Vladimir Alekseevich ondan daha fazla çalıştığı için şikayet edemiyordu.”
1853 yılında Türkiye ile Rusya arasındaki ilişkiler yeniden gerildi. Böyle bir çatışmanın kaçınılmazlığı Vladimir Alekseevich uzun zaman önce öngörülmüş. Lazarev'in ölümünden kısa bir süre sonra Nikolay I'e, Karadeniz Filosunu güçlendirmek, İngiliz filosunun en büyük gemilerinin rütbesine kadar gemi rütbesini arttırmak ve vida gemilerini tanıtmak için öneriler içeren bir not gönderdi. Bu arada, proje kabul edildi, ancak son derece kısıtlanmış bir biçimde. Kornilov'a Nikolaev'de bir vidalı gemi koyma izni verildi ve iki tane daha üst üste geçmek için izin verildi. Ek olarak, deniz komutanı Lazarev'in altına konan Sevastopol rıhtımlarının tamamlanması ve Amirallik'in genişletilmesi için fonları kestirmeyi başardı. Mikhail Petrovich tarafından bırakılan planları geliştiren Kornilov, daha sonra kısmen uygulanmakta olan savaşın ardından Karadeniz genelinde bir ulaşım projesinin yanı sıra, Boğazdaki filo silahlanmasını ve aktif operasyonlarını güçlendirecek projeler yaptı.
Şubat ayında, yılın 1853'i, vapur Thunderbearer'da Prens Menshikov, olağanüstü bir Rus büyükelçisi olarak Türk Sultanı ile görüşmek üzere ayrıldı. Kornilov da ona eşlik edenler arasındaydı. Şehri 1833'teki önceki kalışından hatırlatan amiral, içinde meydana gelen değişiklikleri dikkatlice inceledi, baskındaki gemileri tanıdı ve Pire ve Marmara Denizi'ne bir gezi yaptı; bu sırada Boğaz ve Çanakkale Boğazı'nın tahkimatlarında değişiklik yaptığını belirtti. Ardından, uzun süren müzakerelerin sona ermesini beklemeden Kornilov Sevastopol'a döndü. Gördükleri Vladimir Alekseeviç'in önceden hazırlanmış olan Boğaz'a yapılan saldırının stratejik planını ayarlamasına izin verdi. Amiral 19 tarafından Mart ayında gönderilen plana göre (Konstantinopolis’e gelişinden bir gün sonra), Büyük Dük Konstantin Nikolayevich’in Burgaz’a veya Varna’ya saldırı hazırlamaya ilişkin söylentileri yaymaya başlaması ve aslında İstanbul’un Boğaz’daki filosuna ve Büyükelçili’ye saldıracağı söyleniyor. Aynı zamanda, Prens Menshikov tüm diplomatik ilişkilerin kopması haberiyle Konstantinopolis'ten döndü. Tereddüt etmeden, Kornilov Karadeniz filosu limanlarını ve tüm gemileri alarma geçirdi ve aynı zamanda Boğaz ve Sevastopol arasında gezinmeye başladı. Türklerin Şamil’in korkunç hareketini destekleme niyetinde olması durumunda, bölgeyi Kafkasya’ya nakletmek hızla ve açıkça başladı.
Vladimir Alekseevich tarafından önerilen Boğaz'a yapılan saldırı St. Petersburg'da reddedildi. Bu bağlamda, amiral, Rumel ve Anadolu kıyılarındaki en iyi Türk limanı olan Sizopol ve Sinop'un derhal el konmasıyla yeni bir eylem planı geliştirdi. Bu yerlerin savunması, küçük güçler tarafından bile başarılı bir şekilde gerçekleştirilebildi ve Sevastopol'da doruğa ulaşan koruyucu bir üçgen yarattı ve Ruslara hem Karadeniz'de hem de Karadeniz'de hem hareket özgürlüğü hem de boğazların gelecekteki blokajı ihtimalini sağlayabildi. Bu planın uygulanması için başlangıç koşullarının uygulanabilir olmasına rağmen, başkomutan Prens Menshikov tarafından reddedildi.
Kasım ayında 1853, Kornilov, filosunun başında, Burgaz ve Varna Körfezi'ne keşif yapmak amacıyla denize açıldı. Bu yolculuk sırasında, 10 silahlı Türk vapur Pervaz-Bahri'yi ele geçirdi. Bu arada, Karadeniz Filosu Genelkurmay Başkanlığı bayrağı taşıyan 10 topuyla buhar fırkateyn "Vladimir" arasındaki savaş ve Türk gemisi, tarihte ilk buharlı gemi savaşıydı. Ondan sonra, Kornilov şöyle yazdı: "Şimdi, aralarındaki gemi savaşı ve uymaları gereken özel taktikler hakkında bir fikrim var." Gelecekte, yeni buhar filosunun taktikleri sürekli geliştirildi ve geliştirildi. Pervaz-Bakhri'yi Sevastopol'a götürdükten sonra Kornilov, daha sonra, Türklerin filosunun Sinop'tan görünüşünü öğrenen Pavel Nakhimov filosuna katılmaya gitti. Vladimir Alekseevich, ünlü savaş sona erdiğinde Sinop'a yaklaştı. Eski dostunu tebrik ettiği neşede, bir gıpta gölgesi bile yoktu. Kornilov karısına şöyle yazdı: “Navarin ve Chesma'dan daha üstün olan şanlı savaş ... Bravo Nakhimov! Mihail Petrovich öğrenci için mutlu. ” Bu görkemli zaferden sonra, Sinop'u yakalamak ve Kornilov planının ilk bölümünü gerçekleştirmek kolaydı. Bununla birlikte, amiral bunu terk etmek ve donanma için herhangi bir potansiyel beklemeyen emirleri vermek zorundaydı.
1853-1854'in kış döneminde, Vladimir Alekseevich, yoğun seferlerden sonra gemilerin savaş kabiliyetlerini geri kazanmak ve donanmanın temel üssünün denizden korunmasını arttırmakla meşguldü. Kornilov'un girişimi üzerine, Sevastopol baskınının (Paris, Oniki Havariler ve Svyatoslavskaya) derinliklerine üç adet kıyı bataryası yapıldı ve Mart ayında, baskın girişine yaklaşmak için iki yakına inşaat yapımı başladı. Bu arada Avrupa'da da huzursuzdu, Sinop Savaşı yüksek bir tepki aldı, savaşta Rusya ile ilişki kurmamaya kararlı olan Lord Eberdin’in önderliği altındaki İngiliz kabine dağıldı ve Fransa’nın Napolyon III’te aktif olarak savunan askeri harekatın desteğiyle yeni Palmerston . Her iki ülkenin basında da farklı şekillerde tekrarlandı: "Rus bayrağını denizden uzağa süpürmenin zamanı geldi. ... Avrupa için masum Türkiye, despotik ve güçlü bir Rusya'dan daha çok tercih ediliyor." Sonunda, Mart 28 1854, Fransa ve onun arkasında ve İngiltere, Rusya İmparatorluğu'na savaş ilan etti. Kısa süre sonra birleşik filoları Karadeniz'e girdi ve birlikleri Kırım'a taşımaya hazırlanıyor. Kuvvetlerin üstünlüğüne rağmen, Vladimir Alekseevich denizdeki aktif operasyonlarda ısrar etmeye devam etti, ancak temkinli Menşikov tüm büyük operasyonlara yasak koydu. Ortaya çıkan buhar filosunun tarihindeki en dikkat çekici anlardan biri, Rus vapurlarının, 1834 yazında denize egemen olduğu koşullar altında düşmanın uzun mesafeli iletişimine baskın yapmasıydı. Son derece zor şartlarda Kornilov, dünyada ilk kez buhar akıncılarının eylemlerini düzenledi - buhar fırkateynleri “Elborus”, “Vladimir” ve “Taman”, Sivastopol'u cesurca terk etti; düşman, düşman güçlerinin keşfedilmesi, nakliye gemilerini yok eden, Sinop, Varna'ya ulaştı. en önemli iletişim ve aşılanmış korku üzerine taşıma.
1 Eylül Ayı 1854, Sevastopol’a bakıldığında, birleşik düşman filosu ortaya çıktı. Nakornov ile birlikte Kornilov, Denizcilik Kütüphanesinin kulesinden hareketini izledi. Daha sonra ortaya çıktığı üzere, gemi sayısını hesaplamanın bir yolu yoktu, 360 flamalar üzerinde numaralandırılan düşman filosu. Gemiler, inişin başladığı Evpatoria'ya geçti. Bunu takiben, Eylül ayındaki 8, Ordumuzun Sevastopol'a çekilmesiyle Rusya komutasındaki hataların bir sonucu olarak sonuçlanan Alma Nehri savaşıydı. Ancak, düşmanın Kırım kıyıları dışında ortaya çıkmasından bu yana, Vladimir Alekseevich buna karşı önlem aldı. 2 Eylül filosunun yerini belirledi, gemilerin hazır olması hakkında emir verdi, ilk taburları attı, denizcilerden sahile toplandı, tüm liman işlerini durdurdu, zanaatkarları savunma hattına çevirdi. Bu arada, denizden gelen Sevastopol çok büyük bir kaleydi - geminin toplarına ek olarak, şehir 611 silahlarının on üç pille korunuyordu. Bununla birlikte, topraklardan, özellikle Müttefik birliklerinin indiği Kuzey'den, şehir son derece zayıf bir şekilde korunuyordu. Sadece 200 küçük kalibreli silahların yakınında bulunuyordu ve etrafındaki tepeler savunma sisteminde hiç kullanılmamış ve onları işgal eden düşmana tahkimatlar üzerinde baskın olma ve hızlı bir şekilde bastırma fırsatı vermişti.
Eylül 9, tüm gemilerin komutanlarının katıldığı bir askeri konsey düzenledi. Filonun gelecekteki kullanımı meselesi. Vladimir Alekseevich, belirleyici savaşı düşmana vermek amacıyla denize serbest bırakıldı. 1854’in sonbaharındaki güç dengesi Rusların kazanma ihtimalini ortadan kaldırdı ve Kornilov bunu yalnızca gayet iyi anladı, sadece saldırının aniden olmasına dayanarak, uçağa biniş savaşı uyguladı ve düşmanlarının üzerine tüm operasyonlarını bozacak kendi ve düşman gemilerini zedeleyen düşman gemisine zarar verdi. Böyle bir öneri ayrıca bayrağın onurunu korumak için kahramanca bir ölüme hazır olduğunu da ifade etti. Ancak filonun kaybı, Karadeniz'in anahtarı olan ana üs olan Sevastopol'ün savunmasını tehlikeye soktu. Bu bakımdan, konseyde bulunan komutanların çoğu, düşman filolarının limana girmesini engellemek için körfezin girişindeki birkaç eski gemiyi batırmaya karar vererek Kornilov planına karşı konuştu. Eylül gecesi, 10 üzerindeki 11 ile, alttan yedi gemi kesildi ve yavaşça su altında kaldılar. Kornilov, tüm Karadeniz denizcileri tarafından acıyla boğulduğunu algıladı, “İşinizi mahvetmek üzücü! Kurban için mahkum edilmiş gemileri kıskanılacak bir düzende tutmak için çok çaba sarfettik. Ama teslim etmen gerekiyor - Moskova yanıyordu ve Rusya güçlendi. ... Evlerimizin ve ailelerin olduğu şehrin savunması için bize ihtiyacımız var. ”
Vladimir Alekseevich, tüm güçlerini Sevastopol’un karadan savunmasını güçlendirmeye yöneltti. Amiral dört hava ve iki yedek tabur kurdu, şahsen tüm tahkimatı denetledi, fakat kısa süre sonra başka bir kedere düştü. Tüm kara kuvvetlerini şehirden çekmiş olan Menşikov, kentin savunmasını gemilerden ve küçük garnizondan çıkarılan denizcilere emanet ederken, bütün ordusu Belbek'e geri çekildi. Şehirden ayrılan prens, savunma konusunda hiçbir emir vermedi ve bu zor zamanda garnizonun emri yaşlı ve aktif olmayan Teğmen General Moller'a geçti. Nakhimov, Sivastopol'un Güney tarafının savunma başkanlığına atandı ve Kornilov, Kuzey'in başkanlığına atandı. Böylece, iki şehir partisinin komutası birleşmiş değildi, bu da en felaket sonuçlara neden olabilirdi. Neyse ki, Kornilov ve Nakhimov birbirlerini çok iyi tanıyorlardı ve kentin savunma görevleri hakkında aynı görüşlere sahiplerdi.
Vladimir Alekseevich'in sorumluluğunun yükü, bütün hayatını denizde geçirdiği ve kara savunma örgütü sorunlarının çoğunun kendisi tarafından bilinmediği için ağırlaştı. Rus ve yabancı dillerdeki ilgili kitapları okuyarak serbest dinlenme anları ayırdı. Ayrıca, anında çevreyi gezme, insanları yönetme, onlara ilham verme becerisiyle kurtarıldı. Derin bir vatanseverlik duygusu, sübvansiyonların tedavisi kolaylığı, arz, endişe, beslenme, askerlerin giydirilmesi ile iç içe olan Kornilov'un temyizleri, sıradan savaşçılar arasında büyük prestij kazandı. Her toplantıda ve onunla ayrılmakta olan askerler, aralarındaki askerler şöyle dedi: “Genel değil, General budur…”.
Kendisine asistanları alma yetkinliği olan amiral, mühendislik servisinden sorumlu olan Edward Totleben'den sorumluydu: “Birliklerin yerleşimi ve tahkimatın anahatları, komutan General Kornilov tarafından bana emanet edildi. Amiral Nakhimov da bize yardımcı oluyor ve her şey iyi gidiyor ... ” Bununla birlikte, Kornilov ve asistanlarına kısa sürede ulaşabilmek için şehrin kuzey yakasında güvenilir bir savunma sistemi oluşturmak insanüstü çabalarla bile mümkün değildi. Yapılan tüm çalışmalara rağmen, Kuzey tarafının bir saldırı durumunda savunması umutsuzdu, Vladimir Alekseevich bu konuda şunları söyledi: “Geri çekilme imkansız, buraya gelenler sonsuza dek uzanacak. Ölüm beni korkutmuyor, ama esir alınması korkunç ... ” Bununla birlikte, ne o ne de Nakhimov, kentin savunucuları arasında cesur ve neşeli bir ruh hali için cesaretlendirilip desteklenmedi. Kornilov emirlerden birinde şöyle yazdı: “Sonuna kadar savaşacağız. Geri çekilecek yer yok - arkamızda deniz. Tüm kafaların çizgiyi geçmesini yasaklıyorum, davulcular bu utanç verici sinyali unutmalı. ”
Düşman saldırı ile acele etmedi. Büyük bir hata yapmış olan Müttefik komutanlığı, güneyden Sivastopol'u fırtınaya sokmanın daha avantajlı olduğunu keşfetti. Kornilov ve taburları, kuzey tarafındaki tahkimatların inşası konusundaki çalışma hızını zayıflatmadan, kentin savunmasını genel olarak ele alarak, ikincisinin talebi üzerine Nakhimov'un yardımına acele etti. Bu arada, düşman, Sivastopol’un yoğunlaşmasına zaman tanıyan geniş çaplı hendek işleri yaptı. Sadece bir kaç garnizon askeri ve denizci değil, aynı zamanda siviller de yeni tahkimatlar için çalıştılar. Ancak belirleyici bir savaş zamanı yakındı. Vladimir Alekseevich kısa ve etkileyici talimatlarında bunun hakkında konuştu. 3’in Ekim’inde yayımlanan gazetecilerin sonuncusunda, amiral Rus ordusunun özel gücünün her zaman dayandığı prensibinin savunucularına şunu hatırlattı: “Herkes başarılı olmak için kendin değil, bir yoldaş düşünmen gerektiğini hatırlıyor.” Suvorov'un “Kendinizi yok edin, ama yoldaşınıza yardım edin!” Sözleriyle ifade ettiği de aynıydı.
5 sabahında, Müttefikler kentin etrafında zalim bir kanonot açtılar. Bayrak subayı Kornilov şunları yazdı: “... Beşinci bodrumda, Kornilov ve Nakhimov, giden köşedeki ziyafete kadar uzadı, uzun bir süre konuştular ve topçumuzun verdiği hasarı izlediler. Çekirdekler etrafımızdaki ıslık çaldı, ölülerin ve yerin kanını dolaştırdı, bombalar patladı, top hizmetçisine çarptı ... ”. Pavel Stepanovich'ten ayrılan Kornilov, tahkimatlarını raydan çıkarmaya devam etti. Her yerde sevgili komutanın ortaya çıkışı, savunucuların ruhunu kaldırdı. Düşmanın ateşinin üçüncü kalenin savunucularına ağır hasar verdiğini öğrendikten sonra, amiral hemen oraya gitti. Risk almamaya ikna edildi, ancak “farklılıkları konusundaki tüm kahramanlarını” göremediğini ve onlarla birlikte görevini yerine getiremediğini söyledi. Üçüncü kaleden itibaren Vladimir Alekseevich, Malakhov Kurgan'a gitti ve burada düşmanla şiddetli bir ateş değişimi yapıldı. Öğleden sonra saat on ikide, patlamış bir çekirdeğin parçaları atına doğru yürüyen Kornilov'un sol bacağını ezdi.
Bilinçsiz bir durumda ölümcül şekilde yaralanan amiral hastaneye kaldırıldı. Orada bilincini yeniden kazandı, İstomin'e veda etmeyi başardı, düşmanın pillerine karşı mücadeledeki neşeli başarı haberlerini dinledi ve öldü. Son sözlerinden biri şuydu: “Vicdan sakin olduğunda ölmek güzeldir. Tanrı Rusya'yı korusun! ” Komutan, ölümüne kadar, daha önce düşmüş bir arkadaşının ölümünden daha az yiğit olmayan, Totleben, Istomin, generaller Khrulev, Kruşçev, Vasilçikov ile birlikte cesurca yürüdüğü ve kendi şehrini savunmaya devam eden Nakhimov'a geçti. Ekim 6 1854, Vladimir Alekseevich'in cesedi, Vladimir Katedrali'nin mezarlığında Lazarev'in mezarına gömüldü.
Kitapların materyallerine göre N.M. Korobkova "Amiral Kornilov" ve S.B. Kuzmina "Amiral Kornilov"