Kitabın Son paragrafını okuduktan sonra şöyle dedim ; Derin duygularla donanmış bir kadının,hayâl ettiği yaşamın gölgesinde,kendini avuturken,yitip giden hayatının ve hayatların hikâyeleri...
Roman,romantizm'e tepki olarak yazılmış olma özelliğiyle bir ilk...Kurgusuyla,Doğa betimlemeleriyle,ironik yaklaşımlarıyla ve metaforlarıyla,tüm zamanların en iyi romanları arasında olma ünvanını yeterince hak ediyor bence.
Romanın paragraflarında Flaubert'in koluna girdim.Bir botanik bahçesini gezdirircesine,şairane bir üslupla,renkleri de unutmadan,1951 deki Rostes köyünü,Rounen ve yongville'yi karış karış gezdirdi bana. .
Flaubert geniş zamanın hikâyesiyle,şimdiki zamanın hikâyesni iç içe geçirerek,zamana bir yorum,bir uçuculuk katıyor.
Konusuna değinmek isterim kısaca.
Madam bovary ,Aşk romanlarında okuyup hayran kaldığı bohem hayatı doktor Charles ile yaptığı evlilikte bulamamış hayâlperest,lüks düşkünü,tutkulu bir kadın.Yaşadığı gayrimeşru aşkların çıkmaz sokaklarında kaybolup lüks yaşam için imzaladığı senetleri ödeyemeyince,arsenik içip intihar ediyor.Tutkulu bir Aşk ile Ona bağlı olan kocası da,maddi ve manevi yıkıma dayanamayıp ölüyor ..küçük kızları Berthe yoksul bir yaşam ile kimsesizliği tadıyor...
Trajik bir şekilde bir Ailenin yok oluş hikâyesinde bir kadının ruhsal tasvirini okurken flaubert'e hayranlık duydum.
161 yıl önce, beş yılda tamamlanmış olan Madam bovary,okunmayı hak eden bir başyapıt.
Iyi okumalar.