Konuyla ilgili bir örnek olay: Robinson Crusoe’nun bir kuzeni olsaydı, 1980’deki tabu fantastik romantizm draması ‘The Blue Lagoon’ gibi bir şeye benzeyecekti. Randal Kleiser’ın yönettiği film, izleyicilerini yasak bir aşk hikayesini resmetmek için her zaman var olan bir pastorale götürüyor. Richard’ın babası Richard’ın gemisinde çıkan yıkıcı bir yangından sonra, kuzeni Emmeline ve ayyaş Paddy Buttons uzaklarda bir adada mahsur kalırlar. Kuzenler adada yaşamaya devam edecek ve İncil’deki düşüşün hikayesini yeniden yazacaktı. Film batıdaki eleştirel çevrelerde ezildi, ancak Brezilya ve Romanya gibi ülkelerde kült olarak tanındı. Kültürel uyumsuzluk ve filmin saflığı büyüleyici olsa da, batık hikayesinin gerçek olaylara dayanıp dayanmadığını merak ediyor olmalısınız. Bu durumda, tavşan deliğine daha fazla girmemize izin verin.
Blue Lagoon Gerçek Bir Hikaye mi?
Hayır, ‘The Blue Lagoon’ gerçek bir hikayeye dayanmıyor. Film, dünyanın harikalarla dolu olduğu geçmiş bir döneme özlem duysa da, özü kurgusaldır. Randal Kleiser, filmi ‘Thief of Hearts’ın yönetmeni Douglas Day Stewart tarafından kaleme alınan bir senaryodan yönetti. Stewart, anlatıyı İrlandalı yazar Henry De Vere Stacpoole’un 1908 tarihli aynı adlı kitabından ödünç aldı. Kitap, romanı bir filme dönüştürme fikriyle uzun süre oynayan Kleiser’ın favorisiydi. Stewart’ı görevlendirdi ve ondan kitaptan bir senaryo yazmasını istedi. Ancak, Kleiser hiçbir şekilde yaramaz fantastik romanı bir filme uyarlamayı düşünen ilk kişi değildi. 1923’te William Bowden ve Dick Cruickshanks, kitap hakkında sessiz bir film yönetmek için bir araya geldi.
Ünlü bir geçiş dönemi İngiliz yazar-yönetmen olan Frank Launder, 1949’da başka bir versiyonla ortaya çıktı. Jean Simmons ve Donald Houston, merkezi rolleri denediler. Bu sefer film anlatımı konuşma ve hatta renklere sahipti ve Kleiser filmi gibi Fiji’de de çekildi. Ancak, Kolombiya Pictures üretimi denetlediği için 1980 versiyonu, kitap için ilk büyük Hollywood stüdyosu gezisiydi. Kleiser (‘Grease’), Jim McBride’ın 1971’deki kıyamet sonrası girişimi ‘Glen ve Randa’daki temanın işlenişini izledikten sonra uzun zamandır kitap hakkında bir film yapmak istemişti. Çocukların yaşlıların olmadığı bir dünyada nasıl hayatta kalmak için mücadele ettiği fikri onu büyüledi.
Film, oyuncu seçimi konusunda çok fazla tartışma yarattı. Eleştirmenler için ana çekişme noktası, Brooke Shields’in o sırada on dört yaşında olmasıydı ve film çok fazla çıplaklık içerdiğinden inanılmaz derecede garipti. Kitap, duyumsal karıncalanma açısından kültürel olarak uygun ve film, kitabın sıcaklığıyla boy ölçüşemedi. Shields rol için seçmelere katıldı ve o zaman bile yapımcıların ilk tercihi değildi. Kadın başrol için yönetmenin ilk tercihi Jennifer Jason Leigh ve dolayısıyla Diane Lane oldu.
Willie Aames, ortadaki ikilide Lane’e karşı harekete geçecekti, ancak çıplak sahnelerdeki farklılıklar nedeniyle planlanan çekimin başlamasından günler önce iptal ettiler. Yönetmen çaresizdi ve filmi Shields ile kadın başrol olarak çekmeye karar verdi. Bununla birlikte, reşit olmayan bir kişi olarak, Shields sahnelerin çoğu için giyinmişti ve dublör koordinatörü Kathy Troutt, çıplak sahnelerin çoğunu kendisi gerçekleştirdi. Shields’ın üstsüz olması gereken ortamlarda bile saçlarını göğsüne yapıştırmıştı, ancak çoğu sahneyi giyinik olarak oynuyordu.
Öte yandan, çekimler sırasında on sekiz yaşında olan Christopher Atkins, çıplak sahnelerin çoğunu kendisi yaptı. Sonuç olarak, Atkins, kalçalarını sergilemek isteyen diğer yönetmen ve yapımcılardan birkaç teklif aldı. Ancak, bazı ayarlarda Atkins’in iki katı tercih etmesi gerekiyordu. Fiji anakarasından adaya uçan personel ve mürettebattan bir deniz uçağı pilotu, Atkins’in Kathy ile bazı sahnelerini canlandırdı. Hikaye kurgusal olsa da, filmin sergilediği doğal flora ve fauna bazı güzel gerçekleri barındırıyor.
Yamyam dansı dizisi, Fiji yerlileri arasında gerçek bir kabile dansıydı. Ayrıca film, sonradan keşfedilmemiş bir tür olan Fiji Tepeli İguana’nın keşfedilmesiyle sonuçlandı. Görüntü yönetmeni, ondan habersiz, türleri kameraya alarak, türleri keşfeden Güney Pasifik Üniversitesi herpetolog John Gibbons’ın dikkatini çekti. Bu nedenle, film gerçek olaylara dayanmasa da, filmde girişimi değerli kılan tesadüfi gerçekler var.
Devamını oku: Blue Lagoon Gerçek Bir Hikayeye Dayalı mı?