Uruguaylı zeytinyağı üreticileri, 60'da rekor kıran hasadın ardından 2020'de yüzde 2019'lık bir üretim düşüşü bekliyorlar. Koronavirüsün turizm, ihracat ve üretim maliyetleri üzerindeki etkisi karlılıklarına zarar veriyor.
Bir 2019'da rekor kıran hasatUruguay'ın yaklaşık 2,800 ton zeytinyağı ürettiği, 2020'de önemli ölçüde daha küçük bir hasat bekleniyor.
Çiçeklenme sırasındaki düşük sıcaklıklar ve don gibi iklimsel etkiler ve yazın meyvenin doldurulması sırasında yaşanan su kıtlığı, beklenen verimi önemli ölçüde düşürmek için birçok üreticinin yılbaşına girmesiyle birlikte.
Üreticilerin ve analistlerin en iyimser beklentileri bu yılki üretim toplamını 700 tondan fazla tutmadı.Ayrıca bakınız: 2020 Hasat Güncellemeleri
Güney Yarımküre üreticilerinin geri kalanıyla birlikte, Uruguaylılar da zeytin hasadını yıl boyunca üstlenmek zorunda kaldılar. koronavirüs salgını.
Küçük Güney Amerika ülkesi şimdiye kadar dünyanın birçok ülkesinde yaşanan büyük salgınlardan kaçınırken, hükümet hala üreticileri ve karlılıklarını etkileyen yarı-zorunlu bir karantina uyguluyor.
Uruguaylı zeytin yetiştiriciliğinin yaklaşık yüzde 75'i (yaklaşık 25,000 dönüm) bir düzine farklı üretici arasında yoğunlaşmıştır. Ülkenin üretiminin geri kalanı, büyüklüğü 25 ila 60 dönüm arasında değişen, çoğunlukla küçük ölçekli operasyonlardır.
Covid-19 salgını, büyüklüklerine ve konumuna bağlı olarak, hasatla ilgili farklı operasyonların nasıl gittiğini ve gelecek için planlar yapmayı etkiledi.
Gonzalo Aguirre, şu şirketin yöneticisi ve ortak sahibidir Olivares de Santa Laura, ülkenin kuzeydoğusunda, Brezilya sınırı yakınında bulunan orta ölçekli bir üretici. Aguirre, yaklaşık 250 dönümlük arazide zeytin yetiştiriyor ve ülkenin en başarılı üreticilerinden biri haline geldi, yağlarını hem Uruguay'da satıyor hem de yurt dışına ihraç ediyor.
Onun durumunda, istisnai durum, çoğunlukla 2020'de bir önceki yıla göre gerçekleşen düşük üretim hacmi nedeniyle şirketinin işleyişini etkilemedi.
Zeytin hasadı ve yağ üretimi, daimi çalışanları ve aile üyeleri tarafından gerçekleştirildi. Aguirre, işçiler arasında 10 metrelik sosyal mesafe ve eller ve yüz için kişisel koruyucu ekipman kullanımı da dahil olmak üzere federal sağlık ve işçi otoriteleri tarafından önerilen önlemleri aldı.
Yağ fabrikasında minimum iş gücü kullanılmıştır. Aguirre, personelin yeni çalışma koşullarına olumlu adapte olduğunu ve işyeri kazası geçirmediğini söyledi.
Luis Repetto, küçük bir zeytin yetiştiricisi ve Olivar del Bhúo'nun yöneticisi. Başkentin birkaç mil dışında, Canelones eyaletindeki 27 dönümlük bir çiftlikte Repetto, arazisinin yarısını üç çeşit zeytin yetiştirmeye ayırıyor ve kendi yağ fabrikasına sahip.
Olivar del Bhúo, çoğu üreticiden daha katı sıhhi protokoller benimsemiştir. Küçük ölçekli üretici, önerilen sosyal mesafe önlemlerini takip etmenin ve kişisel koruyucu ekipmanı kullanmanın yanı sıra, hasat ve öğütme ekipmanlarını da düzenli olarak dezenfekte eder.
Repetto, tüm bu önlemleri almasına rağmen, federal hükümetin ve Uruguaylı Zeytinyağı Derneği Asolur'un üreticiler için özel rehberler göndermesini isteyeceğini söyledi.
Salgının bir sonucu olarak Repetto, hasat için ek işçi tutmadı ve hasatın tüm görevlerine şahsen nezaret etti ve katıldı.
Ona göre, çoğu kırsal alanlardan geldiğinden ve virüsün nasıl yayıldığının ardındaki bilimi anlayamayabileceğinden, hasata katılan işçiler arasında farkındalığı arttırmak çok önemliydi.
Tüm aksiliklere rağmen Repetto, toplama ve işleme faaliyetlerini birkaç gün içinde tamamlamayı başardı.
Genel olarak, bu yıl 50'da olduğundan yüzde 2019 daha az zeytinyağı üretti. Ancak, tarım danışmanı Repetto'nun bu yıl henüz gördüğü en yüksek kaliteli verimden birini elde ettiğini söyledi.
Bazı üreticiler Covid-19'un neden olduğu aksaklıklardan minimum düzeyde etkilenirken, diğerleri operasyonlarının lojistiğini yönetmekte daha zor zamanlar geçirdi.
Sergio Gómez, ülkedeki en büyük lojistik operatörlerinden biri olan Onoser'in (Olivo Noble) sahibi ve direktörüdür. Gómez, hasat makinesi filosu ile ülkenin orta ve doğu bölgelerinde yaklaşık 30 farklı üreticiye hizmet vermektedir.
Asıl zorluğu, hizmet verdiği farklı siteler arasında personelin aktarılmasıydı. Bunun için ekibinin her üyesine kendi aracını vermek zorunda kaldı.
Gómez, sadece mekanik hasat ve meyvenin değirmene taşınmasına yardımcı olsa da, sosyal mesafe için gerekli yönergeleri takip etmek ekibinin verimliliğini yavaşlattı.
Ancak, bu yıl ülke genelinde üretimdeki büyük düşüş, programın gerisinde olmadığı anlamına geldi. Gómez, sıcaklıklar düşmeden ve yağmur gelmeden önce hasadı Nisan ayında bitirmeyi umuyor.
Bu arada, Uruguay'ın ana zeytin tarım ticareti olan ve ülkenin zeytinliklerinin yüzde 60'ını oluşturan Agroland SA, koronavirüsün ilk tespit edilmesinden birkaç gün sonra 13 Mart'ta hasada başladı.
Şirket hala zeytinlerini hasat ediyor ve sıkıyor, ancak önceki yıllara göre önemli ölçüde daha düşük bir verime sahip olmayı bekliyorlar.
Oldukça gelişmiş bir teknik altyapıya ve iş gücüne sahip olan bu şirket, ülkenin doğusunda üç tarlaya sahip ve komşu şarap imalathaneleri ile birlikte önemli bir turistik cazibe merkezidir.
Paskalya Pazarına (Turizm Haftası olarak bilinir) giden hafta, Uruguay'da seyahat etmek için en popüler zamanlardan biridir. Ancak bu yıl, hükümetin turistik yerlerin açılması konusundaki yasağı nedeniyle ülkenin doğu sahiline hiçbir turist akın etmedi.
Bu, şirketin gelirinde önemli bir düşüşe yol açacak olsa da, halktan bahçeleri ve fabrikaları ziyaret eden kimse olmayacağından, arazinin toplama ve petrol üretim işlerini basitleştirmesi bekleniyor.
Ticari açıdan bakıldığında, Uruguay'da geleceğe bakış zor. Uruguaylı üreticiler için ana gelir kaynaklarından biri olan turizm sektöründeki hareketsizlik satışları fiilen felç ediyor.
Benzer şekilde, 2019'daki büyük üretim, 600 tona yakın bir petrol fazlası hacmine yol açtı; bunların bir kısmı iç talebi beslemeye yardımcı olacak, ancak geri kalanı genellikle komşu Brezilya'ya ihraç ediliyor.
Dünyanın üçüncü büyük zeytinyağı ithalatçısı şu anda hızla yükselen Covid-19 enfeksiyon oranıyla sakatlanıyor ve sonuç olarak, ülkedeki zeytinyağı ticareti ne zaman yeniden başlayacağına dair net bir zaman çizelgesi olmadan felç oldu.
Önemli sayıda üretici bu yıl ya çok küçük ya da hiç hasat yapmadı. 2020'de neredeyse hiç geliri olmayan bakım maliyetleri, istihdam ve vergi yükümlülükleriyle karşı karşıya kalacaklar.
Bir yıllık düşük üretimin ardından, sonraki sezon genellikle 2020'de mücadele eden üreticilere bir can simidi sağlayabilecek önemli bir toparlanma görüyor.
2021 yılı hasat çalışmaları, Temmuz ayında, kış başında budama ve gübreleme ile başlayacak. Bunlar önemli bir ekonomik çaba gerektirecek ve tüm üreticilerin 2021'de toparlanan bir hasadın faydalarından yararlanmak için bu görevleri verimli bir şekilde yerine getirebileceklerine dair hiçbir kesinlik yok.