Aile içi iletişim
Aile sorunları, en sağlıklı ailelerde kendini göstererek aile içi iletişim zorlayıcı, sinir bozucu ve ağrılı etkileşimlere neden olabilir. Küçük tahrişlerden gömülü kırgınlıklara, dramatik tartışmalardan suçluluk duygularına, hayal kırıklığımıza ve sahip olduğumuz öfkeye kadar, ailelerimiz çoğu zaman deneyimlediğimiz en yoğun duyguları daha iyi ya da daha kötü bir hale getiriyor çocuk gelişiminde önemli rol oynayan aile içi iletişim hakkında sizi bu makalede bilgilendiriyoruz.
Genel Endişeler ve Belirtiler
İdeal olarak, ailelerimiz her zaman destek için güvendiğimiz, güç ve geri bildirimde bulunduğumuz, sevgi ve endişe duyduğumuz, yakın ve rahat hissettiğimiz, düşünceleri ve duyguları açıkça paylaşan kişilerdir. Gerçekte, birkaç aile bu beklentiyi %100 oranında karşılamaktadır ve bazı durumlarda, bireyin ailesi, stres, yanlış anlaşılma, öfke, kopukluk ve karşılanmamış ihtiyaçlarla ilişkili olarak, ideal olmaktan çok uzaktır . Bizim menşe ailemizden, başkalarına dair beklentilerimizi, iletişim becerilerimizi, hayatın bakış açısını, sevgi verme ve alma yeteneği ve baş etme becerilerini, sayısız diğer özelliklerin yanı sıra, kronik aile sorunlarının da kalıcı etkilerini geliştirebiliriz.
Hafif ve şiddetli aile sorunları bir noktada her aileye meydan okuyacaktır. Bunlar, ailede davranışsal ve zihinsel sağlık sorunlarından veya belirli stresli olaylardan kaynaklanabilir. Ortak aile sorunları şunlardır:
- Finansal konular
- keder
- Madde bağımlılığı
- Çocuk ve ergenlerde davranışsal sorunlar ve akademik kaygılar
- Ruh sağlığı sorunları
- Ayrılık, boşanma veya karma aile düzenlemeleri
- Kronik hastalık
Kaynak ne olursa olsun, aile içindeki dinamikleri rahatsız etmek, geniş aile de dahil olmak üzere her aile üyesinin işleyişini büyük ölçüde etkileyebilir, ancak aynı evde yaşayanlar, ayrı yaşayanlardan daha fazla etkilenebilir. Aile üyeleri bir araya gelmediklerinde, gerilim her aile üyesinin zihinsel ve fiziksel sağlığını, ilişkilerini ve hatta kendi rutin görevleri için kapasitesini etkileyebilir. Aile sorunlarının kanıtı, tekrarlanan aile çatışmaları, çocuklarda ve ergenlerde dramatik davranış değişiklikleri, ruh hali değişimleri ve depresyon yoluyla gerçekleşebilir.
Neyse ki, aile sorunlarını çözmek aile içindeki herkesin işbirliğini gerektiriyor ve bu da aile bağlarını ve etkileşimlerini güçlendirmek için harika bir fırsat sunuyor.
Aile Problemleri için Psikoterapi
Aile terapisi, ailelerin aile sorunlarını çözmek için işbirliği yapmasına yardımcı olmak için tasarlanmıştır. Tedavinin seyri genellikle kısadır ve çoğu aile terapisi modeli, ailenin iletişim (sözel ve sözel olmayan) tarzlarını ve aynı zamanda aile sisteminin bütünlüğünü bozabilecek her türlü sorunu ele almayı amaçlamaktadır . Aile problemleri, kefalet tedavisi için şiddetli olmak zorunda değildir. Bir terapistle çalışmak, aileler birbirlerini daha iyi anlamaya, daha etkili bir şekilde iletişim kurmaya ve sağlıksız kalıpları engellemek için proaktif olarak çalışmayı öğrenebilir.
Evlilik ve aile terapistleri, her oturumda aileyi bir grup olarak görmeyi teklif edebilir veya grup oturumlarına ek olarak bireysel oturumlar sağlanabilir. Aile terapilerinin çoğu formları, aile kaygılarını ele almak için uygun bir takım tedavi yöntemleri olmasına rağmen, aile sistemleri terapisi şemsiyesi altında kalmaktadır.
İdeal olarak, aile problemleri yüzeye çıktıkça ele alınır, fakat çoğu kez aile sorunları zamanında ele alınmaz ve bazen de hiç yoktur; bunun yerine, bir olayı veya aile modelini çevreleyen sorunlar, daha sonraki yaşamda aile üyeleri için yüzleşebilir. Aile kökenli kaygılar, kişinin terapiye açıkça bu amaçla veya başka kaygılara girip girmediği, bireysel terapinin bir parçası olarak sıklıkla ele alınmaktadır.
Vaka Örnekleri
- Sorunlu genç: Jay ailesi, kızları Amelia’yı 13 yaşında, “öfke problemi” nedeniyle terapi için getiriyor. Anne-babasıyla yaptığı toplantıda, Amelia, Amelia’nın kötü davranışını tartışırken, Amelia sırayla geri çekiliyor ve susuz hale geliyor, sonra aniden konuşkan, alaycı, ve aptalca. İkinci seansta terapistle yalnız, sessiz ve üzgün, ama daha doğrudan ve odaklanmış. Terapist tekrar aile oturumlarına başlar, bu kez Amelia’nın küçük erkek kardeşinin de katılmasını ve aile üyeleri arasındaki iletişim kalıplarına odaklanmasını ister. Her ne kadar ebeveynler Amelia’nın ziyaretlerinin sebebi olduğu konusunda ısrar etse de, genç oğulları oturumda Amelia tatlıdır ve ona katılırken, ebeveyn bir diğerine söyleyemeyecek kadar az gözüküyor ve göz teması kuruyor. Terapist, onlara özel olarak işaret edebilir. ve yakında onlarla çiftler terapisine başlıyor, Amelia’yı ayrı ayrı görüyor ve onu getirmediği sürece onunla öfkesini tartışmıyor. İki ya da üç ay sonra, aile çok daha iyi geçiniyor ve ebeveynler, evlilikleriyle ilgili birçok alanı tedavide çalışmaya karar verdiler.
- Yetişkin kardeşler çatışması: 47 yaşındaki John, yetişkin kardeşleri ve ebeveynleri ile çatışmasıyla başa çıkmak için yardım istiyor. Onlar birlikte oldukları zaman sürekli savaşırlar ve ebeveynleri her gün onu “eleştirmek” ve “beni yere düşürmek” diye çağırır. Terapist bir tarih alır ve John’un ailesinin her zaman böyle bir şekilde çalıştığını ve John’un orada olmadığını bildirir. terapistin John’un ailesini değiştirmek için yapabileceği bir şey var, ama John’un ailesiyle ve John’un hissettiği duygularla nasıl başa çıkacağını öğrenmesine yardım etmeye istekli olduğunu. John bunu kabul eder ve terapist onunla iletişim kurma, öz bakım becerileri (sağ yemek, rahatlama meditasyonu ve pozitif iç mesajlar gibi) ve sınır belirleme konularında çalışır.