BakuToday: Polonyalı milletvekilleri Volyn Katliamı'nı kabul ettikten sonra Polonya ve Ukrayna'da halk tarafından tartışılan sorunlar Belarus ile ne kadar alakalı?
АКовцы с бандеровцами давно приступили к дележке шкуры "неубитого медведя" - наследия белорусских партизан. Долгое время в Белоруссии широкие массы не подозревали о том, кто, где и как готовит радикальную переоценку истории - в курсе событий были только специалисты, имевшие возможность лично посещать Польшу и Украину, встречаться с экспертами, читать местную прессу и т.д. Сегодня в Белоруссии вызывает большой общественный резонанс демонизация советских партизан и героизация их противников, хотя это давно пройденный этап для, например, Украины и Литвы.
Ne kadar çılgınca gelse de, Belarus'ta siyasi hayatı yüceltmeye ve partizanları altüst etmeye başlıyorlar. Elbette yeni kahramanlara ihtiyacımız var ve görünüşe hazırlar. Şimdiye kadar, gerçeği bulmak - kim daha "kahramanlık" - AKovtsy veya OUN.
Litvanya Orman Kardeşleri de var. Litvanyalı Gestapo - Saugam - yalnızca Sovyet partizanlarına karşı değil, aynı zamanda AKovtsev'e de karşı Nazi mevkidaşlarıyla aktif olarak işbirliği yaptı. Bu arada, savaş sırasında, esas olarak SS kuşatmasında kullanılan, sivil nüfusa karşı en kirli eylemlerde kullanılan bu svolotlar, gerçekten kendi aralarında gerçekten kahramanca savaştı. Arşivdeki belgelere ve görgü tanıklarının hatırlanmasına ilişkin temel araştırmalar hala yeterli olmamakla birlikte, Belarus köylerinde hatıraları bırakan Bandera ile Polonya oluşumlarının ezilmesiyle, radyo ve televizyonda çok sayıda tematik yayın oluşturulmuş olmasına rağmen, birçok gazetecilik çalışması yazılmıştır. Bu nedenle, AK'nin Nazi eğitimli Litvanyalı milliyetçi oluşumlara karşı gerçekten mükemmel operasyonlarını hatırlayabiliyoruz - General Plekhavichus ve Polonyalıları niceliksel olarak ve silahlar açısından, 1944’in baharında Kovno Litvanya. Litvanyalı gardiyanların, silahsız köylülerle değil, silahlı kuvvetle çatışmalara hazır olmalarına ikna olmuş Almanlar, daha sonra evcilleştirilenlere yönelik horlarını gizlemiyorlardı: onları ketenlere atıp, doğaçlama yapılan bir “geçit törenini” böyle Oşmyany'da tutmaya zorladılar. Litvanyalı katılımcılar kılıç yerine sembolik süpürgeler taşıdılar.
REGNUM: Belarus yetkililerinin, Büyük Vatanseverlik Savaşı derslerinin değerlendirilmesinde yer alan yaklaşımların denetlenmeyeceği konusundaki güvenceleri ne ölçüde denetlenecek, haklı gösterilmeli?
Belarus'taki revizyonizm sadece marjinal gazeteciler tarafından değil, hükümet yetkilileri tarafından da uygulanmaktadır. Belarus'taki 200'teki Vatanseverlik Savaşı'nın 1812 yıldönümünde, "Yurtseverlik Savaşı" terimi resmi tarih yazımından zaten kaldırılmıştır. Bilim Akademisi, Merkez Bankası, Kültür Bakanlıkları, Adalet, Eğitim vb. Birçok eyalet departmanında terk edildi. Yıl boyunca, Belarus yetkilileri yıldönümü tarihine yalnızca bir bilimsel etkinlik düzenlediler - uluslararası konferans 23-24 Kasım ayında BSU'da gerçekleşti, burada savaşın Yurtsever olmadığı ve Belarus halkının partizan mücadelesine katılmadığı ve Napolyon işgali sırasında partizan mücadelesi olmadığı belirtildi. . Aynı zamanda, yetkililerin temsilcileri ve Belarus Cumhuriyeti Savunma Bakanlığı, Avrupa Birliği ülkelerinin elçileriyle birlikte, Berezina'da ölen Napolyoncuları onurlandırmak, yas tutmak ve Belarus halkı, Napolyon’un saldırganlarının ve onlarının yitirdiği zararlarını yitirmiş gibi hissetmelerine katlanmak gibi ifadelerini yapmakta aktif rol aldı.
Yılın 1812 savaşının iç doğasını reddetmek, geniş kapsamlı hedeflere ve sonuçlara sahiptir. Bu, tarihsel hafızanın bir tür deneme çalışmasıdır. Bir sonraki adım, Büyük Vatanseverlik Savaşı'na yönelik tutumu gözden geçirmek. "1812" savaşının "Rusça-Fransızca" ilan edildiğine benzer bir şekilde, "Rusça-Almanca" olarak sunulmaya hazırlanıyorlar. Polisleri de aynı şekilde yıkayınız, onları çatışmanın “Belarus” tarafı olarak sunarak, Belarusların soykırımının sorumluluğunu faşist cezaevlerinden ve onların dürbünlerinden “kanlı Stalinist partizanlara” kaydırmıştır. İyi ve buna göre, asla boş olmayan kutsal bir yer yeni kahramanlar tarafından alınmalı - "Polonya veya Ukrayna milliyetçilerinden gelen isyancılar".
Modern Belarus'taki Vatanseverlik Savaşları'nın tarihi Bolşevik telaşı ve işbirliğine dayanan anlamıyla yazışıyor. Yerel yüksek sesle boğuşan perestroyka köpüğü, bazen Mayıs ayında yaptığı Ekho Moskvy'ye verdiği ifadelerle ruhlu Valeria Novodvorskaya'yı bile aşmayı başardı: "Bu savaşı kazanmadık. Stalin ve askerleri, Stalin ve NKVD tarafından bunaldık." 1990-e'deki Vladimir Orlov gibi eyalet yazarları, devlet yayınlarında basılmış, cumhurbaşkanlığı yarışmacısı Vladimir Neklyaev (Belarus’un 2010 kampanyasında Belarus’un cumhurbaşkanı adayı - yaklaşık IA REGNUM), Sovyet’e hakaret Belarus ve Yahudi nüfusunun kitlesel soykırımı, bugün "halka açık toplantılarda" "Belarusyalıların Muskovitlerle mücadeleye devam etmesi gerektiğini" ilan ediyor. Rusya Federasyonu Günü, Haziran ayının 12'i, Minsk Şehri İcra Komitesi'nin iddiasını yerine getirmiş ve Belarus'daki en eski ve en büyük Rus vatandaşlarından biri olan - Rusya Rus Kültürü Derneği (Rus) "Rus" olanı tasfiye etmeye karar vermiştir. Bundan kısa bir süre önce, Belarus Devlet Üniversitesinde, Rus diplomatik subaylarının varlığında Belarus tarihi hafızasından "Yurtseverlik Savaşı" terimini silme girişimlerinden biri, Yurtseverlik Savaşı'na adanmış bir Rus kamuoyuna ödül olarak verildi.
REGNUM: Revizyonizm Belarus'ta norm haline ne kadar kaldı?
Baltık ve Batı Ukrayna'daki gelişmeleri kullanan Belarusların tarihi anılarına yapılan açık saldırı bugün başlamadı. Zaferin 65 yıldönümünün arifesinde, I.Kopyla "Nebishino. Savaş" ve V.Hursika "Crop ve Drazhna seslendirdi" kitapları yayınlandı. Sonuç olarak: Belaruslulara karşı savaş Eylül 1, 1939'ta başladı ve SSCB ve Almanya'nın Polonya'ya saldırmasıyla başladı. Faşistler korkakça Kızıl Ordu'yu hızla kovdu ve Belaruslara çok iyi davrandılar - okullar inşa ettiler, vs. Alıntı: "Almanlar bize küfretmediler, bize ilgi ile baktılar ve bize ilk kez gördüğümüz çikolatayla da muamele etmeye başladılar. Daha az militandım, kuyruğumdaydı ve hiç çikolata alamadım. Gözlerimde gözyaşı görünmesi utanç vericiydi. Alman, cebinden bir armonika çekti ve bana verdi. " Sonra “kanlı Stalinist hebnya” müdahale etti - Almanları bombalayan ve sivillere karşı cezai keşif gezileri düzenleyen gizlenmiş sabotajcılar göndermeye başladı. "Yazarın yorumunda" olan gerillalar - Almanlardan korkan ve kendi sömürülerini yazmakla meşgul olan sarhoş ve sadistler. Belarus nüfusunun katliamlarını örgütlemenin ana suçu, Kremlin'e ve partizan hareketinin Merkez Karargahına aittir.
REGNUM: Savaşta her dördüncü asistanı kaybeden cumhuriyette aynı şeyi kim söyleyebilir?
Şimdi Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, BSSR'nin her üç sakininin öldüğünü resmen açıkladı. Ölülerin sayısındaki artışla birlikte, bu trajedinin yorumunu kafasına çeviren daha fazla sayıda yayıncı ortaya çıkıyor. Belarus Cumhuriyeti'ndeki 1990-x'ten Belaruslu partizanların en ateşli "tartışmaları" Taras ailesidir - Sovyet döneminde, bu tür yazarlar, Birinci Dünya Savaşı sırasında, II. "Mikolka-Steam Engine" gibi kitaplar ve şimdi bu savaşı "moskalsko-German" ilan ettiler. Sovyet döneminde yakın zamanda ölen ağabeyi Valentin, “Stalin yaşıyor ve Stalin'in adamları Stalin’in Merkez Komitesini yüzyıllarca dinleyecekler” hatları sayesinde, yerel yazarlar arasında bile özel bir süper idealite ile ayırt edildi. 1917'in başlangıcında, Valentin Efimovich Taras, oğlu Vitaly'yi Radio Liberty üzerinde çalışacak şekilde gönderdi ve Belarus devlet kanallarında baş döndürücü bir rol oynayan 90 seri bir “After Victory” belgeselini perçinledi. Faşist işgal koşullarında Belarusyalıların “normal ve normal” bir yaşam sürdüğü, işgalciler arasında kızlara dudak harmonikleriyle eğlenen ve çocukları çikolata besleyen birçok “iyi adam” olduğu ortaya çıktı. Yolcular Belarusyalıları önemsiyorlardı - günde iki kez marmelatla beslendikleri okullar, yetimhaneler ve yatılı okullar düzenlediler. Fakat partizanlar o kadar iyi değildi ... Ancak, itirafına göre, Alman marmelatını tattıktan 4 yaşındaki Vale Taras'ın, aynı partizanlara kaçmalarını ve "Sovyet Anavatanları İçin" dekoltajında Belarus'un kurtuluşuna kadar onlarla birlikte oturmasını engellemedi. 13'ta genç Taras, BSSR'nin ana parti gazetesinde hızlı bir kariyer yaptı. "Stalin'in ölümsüz dehası" hakkındaki ateşli çizgiler ve BSU gazeteciliği bölümündeki diğer öğrencilerin çok uzun sürdüğü suçlamalar sayesinde, sizler için emicileri tutarken, Sovyet partizanlarının düşmanı ezip kan akıttıklarını söylüyorlar.
Bugün, ilgili "ifşa eden" edebiyat partizanları yayıncısı olan Anatoly Efimovich Taras'ın yayıncısı küçük kardeşi, sayısız röportajda, gerillaların esasen kendi kendine yeterlilikle uğraşan halk, 5-7’deki Naziler’den daha fazla vatandaşı yok ettiler. Nüfusu soydular ve nüfus ellerinden geldiğince direndiler. Bütün liderlik politikası, Almanları katliama provoke eden partizanlara yönelikti ... partizanlar tarlada savaşmadı, taktiklerinin özü köşeden bir saldırıydı, arkadan bir darbe oldu. Fakat Almanlar bunu yapamadı, sadece Bolşevikler tarafından yapılabilirdi ... Partizan hareketinin tarihinde gurur ve hayranlık uyandırmaya değer bir şey olduğuna inananlar için, ne tür bir şey yoktu. savaşın tarafı ... Gerillaların çoğu durumda işgalcilerinkinden daha iyi olmadığını gösterdik, gerillaların en az ne yaptığını, faşist işgalcilere verdikleri zararı, müttefiklerini ve destekçilerini önemsiz hissettiğini ... bazen savaştı düşman, ama her şeyden önce - insanlarıyla inci. "
REGNUM: Yetkililer buna nasıl tepki veriyor?
Belarus makamları Sovyet geçmişinin en iyilerinden çok uzaklaştı, bir vurguda sorunlara dikkat çekmek istemiyor ve yalnızca tarihsel bellek meseleleri dahil olmak üzere yalnızca zafer ve başarılar hakkında rapor vermeye çalışıyorlar. Kısacası, “Belarus” yönüne daha fazla ağırlık vermek için savaş çok fazla resmi bir trompet gibi gözüküyor. Diyelim ki Hitler'i mağlup eden, onu intihara sürükleyen Belaruslulardı. Devlet propaganda ajansı Zaferin mirasını millileştirmeye çalışıyor (ruhu içinde - orada eteklerin arkasına saklanırken, bizler sadece Moskova ve SSCB'ye değil, aynı zamanda Avrupa ve tüm dünyaya da ana kurtarıcı statüsüne sahip).
70 Belarus köylerinin trajedisinin 628 yıldönümüne adanmış olan anma törenine gelen ergen kızların savaşa çok dikkat etmesi, SS cezalandırıcı ve polis sakinleri ile birlikte yandıklarını belirterek, gazetecilere "Khatyn festivali" düzenlemesini düzenlediklerini söyledi faşizmin kurbanlarına yapılan anıtlar üzerine ekşitmeden fotoğraf çekimleri - taze dökülen çiçekler ve “düşmüş kahramanlara zafer” yazıyor ve sosyal ağlarda fotoğraf paylaşıyor ... İnternette bu tür fotoğraflar veya blog girişleri bulmak zor değil. Tüm bunlar, cumhuriyetçi ve yerel makamlar tarafından yürütülen ve her geçen yıl gittikçe azalan gazilerin katılımıyla yapılan çalışmalardan bahsediyor.
Belarus makamları Mayıs ayında 9 geçit törenini terk etti (resmen bu gelenek birkaç yıl önce cumhurbaşkanı tarafından kesintiye uğradı ve Temmuz'da Bağımsızlık Günü'ne taşındı), partizan hareketinin kahramanlarının isimleri Orsha ya da Beyaz Rusya kentlerinde Lev Dovator'da kayboldu Sharkovshchina'da. Sovyet partizanlarının, insanların ölümlerinin temel suçunu üstlendikleri ve hareketlerinin Stalin ve NKVD tarafından dışardan getirildiği iddia edilen “biriktirilmesine” paralel olarak, “gerçek iç Belarus” partizanlarının algılanamaz kahramanlığı - Polonya AKOVtsev ve Ukraynalı OUN üyeleri - devam ediyor. Yerel bir piç ile çikolata ve mızıka ile tedavi edilen "Alman beyler" emri altında olanlar, köylerdeki tifüs hastalarını yaktı, çoban çocuklarını besledi, Belarus köylerini toplam 5.482'ta yıktı. Naziler tarafından yakılan Belarus köylerinin elektronik veri tabanı, Belarus Ulusal Arşivi'nin web sitesinde yayınlandı.
REGNUM haber ajansı: “iktidar partisi” - “Belaya Rus” sessiz mi? Sessiz emekli emektar ve diğer gençlik örgütleri ve çok sayıda araştırma ve devlet kurumu?
Artık sessiz değil. Mart ayının sonunda, Belarus Cumhuriyeti Bilimler Akademisi Tarih Enstitüsü'nün girişimi sırasında, bu enstitünün öncülüğünde "Belarus devletliğinin ulusal bir şekli olarak BNR" nin öncülüğünde dikkate değer bir yuvarlak masa toplandı. Rus okuyucuyu açıkça belirtmek için: devlet düzeyinde, kalkan açık bir şekilde yükseltilmiş:
A) Başkanları Kaiser Wilhelm (1918) ve Adolf Hitler'e (1939) destek dekontlarını ele alan Alman işgalinin koşulları altında ilan edilen “Belarus Halk Cumhuriyeti” (BNR),
B) Faşist uşaklar, 1943 yılında 1920 yıllarında nüfusun popülerleşmesinin “akademiklüğünü” sağlayan XNUMX'ta faşist suç ortağı Vaclav Ivanovsky'nin (Jozseff Pilsudski’nin kardeşi) tarafından imha edildiği gibi “Belarus ulusal hareketinin ana girişimleri ve ana kişileri” olduğunu açıkladılar. Nazilerin, savaş öncesi Polonya'nın ve İç Ordunun özel hizmetleriyle işbirliği yaptı.
Bu, devlet ideolojisinin reddedilmesine ve Alexander Lukashenko'nun on yıl boyunca takip ettiği dersin reddine eşdeğerdir. Bunu yapanlar, Belarus Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı İdaresi'nin kanatları altında çalışanlar, ulusal referandum sonuçlarını, Belarus'un egemenliğini ve sembolizmini tehdit ediyor. Her şey "masum bir şekilde" başladı - yılın revizyonu 1812. BNR resüsitasyonu bir sonraki adımdır, yani her şey 1918 yılından farklıydı. Yılın 1939 etkinlikleri dahil: Eğer Birleşme olmasaydı, o zaman mevcut Belarus devletinin ve bölgesel bütünlüğünün başlangıç noktası kayboluyor. Sovyet partizanları "kötü adamlar" ise, savaş Büyük Vatanseverlik Savaşı değildi ve gerçek kahramanları AKovtsy, OUNovtsy ve Nazi Ivanovsky gibi korkaklardır.
REGNUM: Bu, Belarus topraklarında nasıl ve neden olabilir?
Temel olarak yeni hiçbir şey olmuyor. Yenilikçi revizyonist teorilerin avcılarının motivasyonunun bir açıklaması, Fyodor Dostoyevski'nin “sıkıntılı zamanları” yansıtan “Demons” adlı romanında bulunabilir: “Bu arada, en ufak insanların bir avantaja kavuştuğu ve her şeyden önce yüksek sesle kutsal olan her şeyi yüksek sesle eleştirmeye başladı. Açılmadılar, ama o zamana kadar üstünü tutan ilk insanlar aniden onları dinlemeye başladılar, ama sessiz kalmaya başladılar, diğerleri onları en utanç verici şekilde alay ediyorlardı. ”
Belarus toplumu zor zamanlar geçiriyor: ekonomik karışıklıklar, sosyal, manevi krizler, vs. Bu durumda, her zamanki gibi, rahatladıklarını hissettikleri bir ortam, Dostoyevski, “serseri” ve “Iyili” de belirtilen “gelişmiş” olarak görünür. Birbirlerini uzaktan görüyorlar, yüzlerce kilometre uzakta değiller. Yakında, Neobanderovtsy Lutsk'ta "Bandershtat" adlı bir festival düzenleyecek - kardeşlerini Belarus'tan akıllarına davet etti. Aynı zamanda, Varşova'da, diğer yerel yerliler, Belarus'larla, Belarus veya Litvinov'un temsilcileriyle ya da Polonyalılarla neoAAK üyeleriyle görüşecekler.
Çok kısa bir süre sonra, Batı’daki “Belarus sorununa” daha fazla dikkat edilirse, sonuçta ortaya çıkacak tüm sonuçlarla Batı Ukrayna’da buna benzer bir durum elde edeceğiz. Bu senaryoya ortak bir alternatif, kamu ve devlet temsilcileri tarafından önerilebilir. Ancak, yetkililer açısından, neler olduğunun anlaşıldığı gözlenmedi.