|Paylaş|


|Tweet|
1492’de, Kristof “Kolomb Kanarya ve Yeşil Burun adalarını geçtikten sonra, üç beyaz gemisiyle güneşin battığı yöne doğru yol alıyordu. Doğudan batıya yönelmiş güçlü bir akıntı onu, sonradan Amerika diye adlandırılacak olan karaya doğru itiyordu. Kristof Kolomb, geri dönebilmek için de Meksika Körfezi’nde doğarak Avrupa’da son bulan gerçek bir «deniz ırmağı»ndan yararlandı. Bu akıntıların birincisine bugün «Kuzey Ekvatoral akıntı», İkincisine «Golfstrim» adı verilir.
Golfstrim bütün akıntıların en büyüğü ve önemlisidir. Bu akıntı, özellikle kızılötesi ışınlarla havadan çekilen fotoğraflar sayesinde, eksiksiz biçimde incelenmiştir. Başlangıçta genişliği ancak yüz kilometre kadardır. Küba ile Florida arasından geçtikten sonra yayılarak ilerler, sonunda Batı ve Kuzey Avrupa kıyılarını yalar. Golfstrim, okyanus sularıyla aynı renkte olmayan sıcak bir akıntıdır. Saatte 1,8 ile 5,5 kilometre arasında değişen bir hızla akar. Batı Avrupa iklimi üzerindeki etkisi büyüktür: onun sayesinde İrlanda ve İngiltere’de kışlar, örneğin Napoli ile aynı enlemde bulunan New York’a oranla çok daha hafif geçer.
Deniz akıntıları sıcak veya soğuk olur. Deniz suyunun çeşitli enlemlerdeki sıcaklık farkları ve ’’’rüzgârlar bu akıntıları doğurur. Üç büyük okyanusta (Atlas, Büyük, Hint), bir Kuzey Ekvatoral, bir de Güney Ekvatoral akıntı vardır. Büyük Okyanus’ta, Golfstrim’in bir benzeri vardır: Filipin Adaları’nın yakınında doğan, Japonya kıyılarını yaladıktan sonra Kaliforniya’ya doğru yönelen Kuro-şivo («Kara akıntı»). Humboldt akıntısı denilen bir başka akıntı da, Antarktika’dan gelir, Şili ve Peru kıyıları boyunca ilerler ve Galapagos Adaları’nı serinletir (burada, Ekvator kesiminde, penguenlere rastlanır). Atlas Okyanusu’nda, Labrador akıntısı Newfoundland’soğutur ve bu dolaylarda Golfstrim ile karşılaşır.