Bazı olağanüstü arkeolojik buluntular, atalarımızın düşündüğümüzden daha ileri olduğunu kanıtladı ve günümüzün en ileri araştırmacılarını ve bilim adamlarını bile şaşırtan, zaman çizelgesinin ötesinde bir bilgi edindiler. Bağdat Bataryası böyle bir örnektir.
Bağdat Bataryası:
1938'de Alman arkeolog Wilhelm König Irak Ulusal Müzesi'ndeki bir koleksiyonun parçası olarak tuhaf görünümlü eski bir kil kavanoz ve bunun gibi diğerleri buldu. Part İmparatorluğu — Orta Doğu'nun çoğunu MÖ 247'den MS 228'e kadar yöneten eski bir Asya kültürü. Daha sonra 1940'ta Konig, 2,200 yıllık kil kavanozu bilinen en eski elektrik pili olarak tanımladı. Kavanozun kendisi MÖ 200 civarına tarihlendirilmiştir. Bazıları iddia ederken, König kil kavanozu Irak'taki bir arkeolojik alandan kendisi çıkardı.
2,200 Yıllık Kil Kavanozun Bağdat Pili Olarak Adlandırılmasının Nedeni:
Kil çömleği yakından inceleyenler, onun bir “kutu” olduğunu gösteren bir takım şeyler olduğunu söylüyorlar.ıslak hücre” veya “pil”. Sıradan olmayan toprak kavanoz, yalnızca 5½ inç yüksekliğinde ve 3 inç genişliğindedir. Açıklık, bir bakır levhayı yerinde tutan ve bir tüpe sarılmış bir asfalt tıpa ile kapatılmıştır. Bu tüp, daha fazla asfalt tarafından yerinde tutulan bir bakır disk ile altta kapatıldı. Dar bir demir çubuk üst asfalt tıkacından geçirildi ve bakır borunun ortasına asıldı - hiçbir parçasına dokunmadan. Bu nedenle eski Irak kil kavanozu “Bağdat Bataryası” olarak popüler hale getirildi.
Bağdat Bataryasının İç İşleri:
Kavanoz sirke veya fermente üzüm suyu gibi asidik bir sıvı ile doldurulursa, az miktarda akım üretebilen bir bataryaya dönüşür. Asidik sıvı, iki metal terminal bağlandığında bakır borudan demir çubuğa elektron akışına izin verir. Bu temelde 2,000 yıl sonra Galvani tarafından keşfedilen ilkenin aynısıdır ve Alessandro Volta birkaç yıl sonra ilk modern bataryaya başarıyla bağlandı.
Bağdat Bataryası Ne İçin Kullanıldı?
Bağdat Bataryası modelleriyle çeşitli deneyler yapan araştırmacılar, sonuç olarak modellerden 1.5 ile 2 volt arasında elektrik üretebildiler. Çok fazla güç değil. Bununla birlikte, araştırmacılar, yaklaşık 2,200 yıl önce pillerin nasıl kullanılacağı konusunda hala şaşkınlar!
Birçoğu Bağdat Bataryasının kullanımını, Yunanlıların ve Romalıların ağrı tedavisinde belirli elektrikli balık türlerini kullandıklarını, gut ağrılı ayakları uyuşana kadar kelimenin tam anlamıyla canlı bir elektrikli yılan balığı üzerinde durduklarını söyleyerek açıkladı. Bu nedenle, pil belki de daha az yapışkan analjezik elektrik için hazır bir kaynak olarak kullanıldı (elektroanaljezi).
Diğer teoriler, altının gümüş bir yüzeye elektrokaplanmasında kullanım için daha yüksek bir voltaj üretmek için birkaç pilin birbirine bağlanabileceğini iddia ediyor. Daha deneyler Birkaç Bağdat tipi pil ile bunun mümkün olduğunu göstermiştir.
Bağdat Bataryası Hakkında Bilmeniz Gereken İlginç Gerçekler:
- Bağdat Pilleri aslında yaklaşık 115 mm ila 140 mm boyunda olan pişmiş toprak kaplardır.
- Irak Ulusal Müzesi'nin müdürü olan Alman arkeolog Wilhelm Konig'in müze koleksiyonlarında Bağdat Pillerini 1938'de keşfettiği yaygın olarak kabul edilse de, König'in onu kendi mi kazdığı yoksa müzede arşivlenmiş olarak mı bulduğu belirsizdir.
- Wilhelm Konig, 2200'ta yayınlanan bir makalede, bu 1940 yıllık antik kil kavanozların aslında piller olduğunu tahmin eden ilk kişilerden biriydi.
- Pillerin eski zamanlarda gümüş nesnelere altın kaplamak için veya daha az yapışkan bir analjezik elektrik kaynağı olarak kullanıldığına inanılıyordu. Bugüne kadar bu iddialar kanıtlanmamıştır ve bu teorileri destekleyecek kesin bir kanıt yoktur.
- Mezopotamya'daki eski halklar "adlı bir süreç kullandılar.Yangın yaldız"dekoratif amaçlıdır.
- Eski Astronot teorisyenleri, eski Mısırlıların Bağdat Pillerine çok aşina olduklarını öne sürüyorlar. Teorilerine göre, piller piramitlerin odalarında ve benzeri diğer gizli yerlerde ışık sağlamak için kullanılmış olabilir. Ancak bu teorinin de onu destekleyen hiçbir kanıtı yoktur. Bu güne kadar, en azından “Bağdat Pilleri” ile değil, eski çağlarda elektriğin bu şekilde kullanılmasını önerecek hiçbir yazılı metin bulunamadı.
- Bu Irak eserleri gerçekten de pil olarak kullanılsaydı, Alessandro Volta'nın elektrokimyasal hücresinden bin yıl önceye tarihlenirdi.
- Pişmiş toprak kapların eski piller olduğu teorisini destekleyen araştırmacılar, fermente üzüm suyu, limon suyu veya sirkenin, 2 volttan fazla olmayan az miktarda elektrik akımı üretmek için asidik bir elektrolit olarak kullanıldığını öne sürüyorlar.
- Bağdat Pilleri ile ilgili çok az belgelenmiş deney olmasına rağmen, 1978'de Hildesheim'daki Pelizaeus Müzesi'nden Dr. Arne Eggebrecht, asidik bir sıvı olarak üzüm suyunu ve ince gümüş katmanlarını kullanarak Bağdat Pil modelleri (replika) ile birkaç deney yaptı. bu da sözde elektrik üretimiyle sonuçlandı.
- Elizabeth TaşStony Brook Üniversitesi'nde profesör ve Irak arkeolojisi uzmanı olan , bu eserlerin Piller olmadığını belirtiyor ve aksini öne sürmeye çalışanlarla tamamen aynı fikirde değil.
- Bağdat Pillerinin açıklamalarına bakılırsa, bunların üstleri metal parçalarla kapatılmıştı, bu nedenle elektrik üretseler bile tasarımı değiştirilmedikçe pilleri herhangi bir şeye bağlamak neredeyse imkansız olurdu.
- Bağdat Pilleri ile ilgili herhangi bir kablo veya iletken bulunamadı veya ilişkilendirilmedi.
- Antik Mezopotamya'da bulunan ve çoğunlukla papirüs depolamak için kullanılan Bağdat Pillerine benzeyen başka eserler de var.
- Araştırmalar, bu kapların içine yerleştirilen çürümüş papirüs parşömenlerinin asidik organik kalıntılara neden olmuş olabileceğini düşündürmektedir.
Peki, “Bağdat Bataryası” hakkında ne düşünüyorsunuz? Bu gerçekten eski zamanlarda elektrik üretmek için kullanılan bir pil mi? Yoksa sadece papirüs tomarlarını tutmak için bir tür pişmiş toprak kap mı?