Colorizm ve Uluslararası Zalim Etkileriyle İlişkim
Sinsidir ve nesiller boyu insanları zehirlemeye devam eder.
Ortaokul ve lisede bir zaman vardı, koyu tenimin güzel olduğuna inanmadım.
Aslında, uzun, sıska koyu tenli bedenimde o kadar güvensiz olduğum bir zaman vardı, yazın ortasında pembe bir kabarcık ceket giydim.
Ağırlıklı olarak beyaz bir mahallede büyümek ve ağırlıklı olarak beyaz çocuklarla okula gitmek, koyu tenimde bir sorun olduğunu bildiğim bir zaman olduğunu hatırlamıyorum. Bu, kötü muamele görmediğimi söylemek değil, hatırlamıyorum.
Ailem koyu, kahverengi ve açık tonlardan oluşan bir gökkuşağı ve ten rengi hakkında hatırlayabileceğim hiçbir tartışma yoktu.
Hepimiz karaydık.
Ağırlıklı olarak siyah öğrencilerden oluşan yeni bir okulda altıncı sınıfa gidene kadar koyu tenimin bir sorun olduğunu hissedebildim.
Okul yıllarım boyunca daha açık tenli kızlar en popüler olanlarıydı ve erkeklerin istediği kızlardı. Hip-hop ve pop kültürüne daha fazla maruz kalmaya başladığımda (10 yaşına kadar kablolu televizyonum yoktu) Müzik videolarında ne tür kızların olduğunu fark ettim.
Şarkı sözlerini dinledim ve hangi kızların okulda çoğunlukla kızların bilinçsizce takip ettiği kıskançlıktan hoşlanmadığını gözlemledim.
Hip-hop şarkılarında, genellikle daha açık tenli bir kıza atıfta bulunan “redbone” terimini duyarsınız ve doğduğum Jamaika'da, “brownin” terimi, daha açık ten tonlarına sahip kızlar anlamına gelir.
Uyarı olmadan, bu renkçi fikirleri de içselleştirdim.
Asla yüksek sesle kabul etmedim, ancak açık ten tüm niyet ve amaçlar için daha iyi görünüyordu. Yıllar boyunca okula gittiğim açık tenli kızlar hakkında boktan olduklarını düşündükleri için çok aşağılayıcı şekillerde konuştum.
Hangi beni yanlış anlamayın, bazıları gerçekten buna ve içselleştirilmiş renkçi fikirlere inanıyordu. Toplumun neyi inanmasını şart koştuğuna inanmaktan başka seçenekleri yoktu.
2008 yılında, adıyla duymuş olabileceğiniz bir kadın olan Michelle LaVaughn Robinson Obama, kocasının Birleşik Devletler başkanlığı için kampanya yürütmek üzere Delaware'deki üniversiteme gitti.
Hayat bizi şekillendiren, dönüştüren ve yollara yerleştiren anlarla doludur ve bu an öz-aşk yolculuğunun başlangıcıydı.
Her zamanki gibi, Bayan Obama kıçını sınıf, zekâ ve çekicilikle konuştu. Olabileceğim birisini ilk kez gördüm.
Kendimi onun içinde gördüm.
Bu ana kadar çabuk ilerledim ve büyülü koyu tenime hiç bu kadar güven duymadım.
Güvensizlik ve şüphelerle dolu nihai, dağınık, güzel, zorlu bir yolculuktu, ama başardım.
Ayrıca Güneydoğu Asya'ya ilk seyahatimi de yolculuğuma borçluyum.
Geçen yıl, yerlilerden gülünç miktarda bakışa hazırlanmam gerektiğini biliyordum, yani, 5'10, eğrileri olan genç bir siyah kadınım.
Ben norm değilim ve bekleniyor.
Ayrıca, cilt aydınlatıcı maddeler olmadan herhangi bir cilt bakım ürünü bulmakta zorluk çeken bir maraton için iyi hazırlandım.
Güneş kremi, yüz yıkama, vücut yıkama ve nemlendiriciler, bu zararlı maddeler olmadan ürün bulmak imkansızdı.
Son 9 aydır seyahat ettiğim Güney Asya, Doğu Asya, Okyanusya ve Güneydoğu Asya'yı içeren Asya-Pasifik bölgesi kozmetik endüstrisinde en büyük paya sahip.
2016 itibariyle bölge, küresel pazarın% 40'ına sahipti ve 2021 yılına kadar 14.9 milyar dolar büyümesi bekleniyor.
Demek istediğim bu gülünç büyük rakamlar tam anlamıyla.
Youtube, Spotify, Facebook veya Twitter'da beyazlatıcı maddelerle cilt bakım ürünleri satın almaya ikna olmadığım bir gün yok.
Güneydoğu Asya'yı dolaştım ve gün boyunca kadınları gözlemlemek ilginç.
Tayland ve Kamboçya'da, kadınlar motosikletlerde güneşin yoğun ışınlarından korunmak için cildini örtüyorlar, ancak Vietnam gözlemlemek için çok ilginçti.
Scooter'larına atlamadan önce kadınlar başka bir kıyafet tabakasına koydu; kalçalarda cırt cırt ile tutturulan etek etrafında dekoratif bir sargı, uzun kollu kapüşonlu veya kot ceket, şapka veya kapüşonlu başlık, güneş gözlüğü, kirliliğin solunmasından korumak için bir burun maskesi ve kask.
Kadınların birinin peşinden koşuyormuş gibi koştuğuna şahit oldum ama sadece arabalarına veya güneşten evlerine sığınmak için koştuğunu gördüm.
Vietnam'da nispeten küçük bir şehirde 3 aydan biraz fazla bir süre yaşadıktan sonra arkadaşımdan bunu sordum.
“Neden tüm bu ekstra katmanları giyiyorsun?”
Güneşten korunmak için olduğunu söyledi.
Gördüğünüz gibi, büyük güzellik endüstrisi hakkında bilgi sahibi olmasaydım, ama aynı zamanda koyu tenli siyah bir kadın olarak hayatım boyunca renklendirme ile ilgili kendi deneyimlerime inanırdım.
Farklı bir olayda biraz daha araştırdım.
“Peki, ekstra katmanlar sadece güneşten korunmak için mi?”
Dedi ki:
“Vietnam halkı beyaz tenli olmayı sever”.
Bingo.
Vietnam'ın bu küçük kasabasında yaşarken gönüllü olarak İngilizce de öğrettim. 7-11 yaş arası çocukları olan ikinci düzey dersimde, kendilerini fiziksel olarak kendi portresiyle tanımlamaları gereken bir yazma etkinliği verdim.
Cilt tonu hakkında konuşuyordum ve okulun koordinatörü çevirmenti ve bu ana neyin yol açtığını tam olarak hatırlamıyorum ama duyduğum tek şey “sarı ten”.
Hemen “sarı, doğru değil, kahverengi demek istiyorsun,” dedim.
Bana bir gülümsemeyle baktı ve hayır dedi, sarı gördükleri ve çoğu Vietnamlı'nın gördükleri.
Sınıfımdaki derilerinin bu gezegende hiç kimsenin sahip olmadığı bir renk olduğunu öğreten yirmi bir kahverengi yüze baktığımda iç panik halindeydim.
Daha sonra 12-17 yaş arası öğrencilerle gençlik sınıfımda güzelliği tartıştık.
Tahtanın ortasına güzellik kelimesini yazdım ve sordum:
“Güzellik nedir”?
“Bir insanın güzel kabul edilmesi için neye ihtiyacı vardır?”
Yanıtları şaşırtıcı olmaktan daha az; yüksek, düz burun, yüksek elmacık kemikleri, beyaz ten, kalın dudaklar, uzun siyah saçlar, orantılı göğüsleri ve eşleşmesi gereken popoları olan ince bir bel.
Aynı şey erkekler için uzun olmaları dışında da geçerlidir, ancak görünüşe göre erkeklerin ortalama yüksekliği 5'5'ten fazla değildir. Ağzımın yüksekliğini bile karşılayan birine yakın olduğumda genellikle şaşırırım.
Uluslararası kolorizm, kölelikten doğduğu için ABD'deki kolorizmden çok farklıdır. Kölelik sırasında tarlalarda daha koyu tenli köleler, ev içi işleri yürütürken daha açık tenli köleler çalıştı. Onlar daha lezzetli olarak algılanıyorlardı.
Uluslararası renkçilik, statü ve sınıf sistemleriyle daha çok ilgilidir; açık ten üstünlüğü, koyu ten düşüklüğü temsil eder.
Daha açık cilt, büyük olasılıkla bir ofiste iyi bir işin hikayesini anlatır ve daha koyu cilt, el emeği ve düşük gelir hikayesini anlatır.
James Baldwin şunları söyledi:
“Bazıları için - istilacıya ne kadar yakın olursa, hayatının o kadar rahat olabileceği anlaşılıyor.”
Siyah bedenimdeki dünyayı görme fırsatına sahip olmak cildime olan sevgimi artırdı.
Beni, sömürgecilik, soykırımlar ve beyaz üstünlüğün, beyaz, cildinin hiçbir değeri olmadığına inanmak için dünyanın dört bir yanından gelen nesilleri derinden zehirlemiş olan çeşitli yollara gözlerimi açmaya zorladı.
Farklı olduğum ve bazen ayrımcılığa uğradığım ülkeler arasında seyahat etmek, varlığımın kökleri haline gelmemi sağladı.
Benim karanlığımda.
Benim bildiğim kadarıyla.
Büyülü koyu tenli bedenimde.
Renée Cherez, ay seven, gerçeği, adaleti ve özgürlüğü arayan empatiye inanan bir denizkızıdır. Medium ile ilgili yazdıklarını burada okumaktan çekinmeyin. Seyahat, kendini keşfetme ve sosyal adalet üzerine * bazen * aşırı uzun altyazılarını şımartmak için onu Instagram'da takip edin.
Yayınlanan 22-04-2020