Dünyayı daha iyi anlamak için… bir liberalin günlüğü
Henry David Thoreau – Sivil İtaatsizlik
“En iyi devlet en az yöneten devlettir.” Bu slogana katılmamak elde değil. Gerçekten de böyle bir şeyi sistematik bir şekilde hemen görmeyi arzuluyorum. Bu, deneyimlendiği takdirde şöyle bir sonucun ortaya çıkacağına inanıyorum: “En iyi devlet hiç yönetmeyen devlettir”. Ve ancak insanlar hazır olduklarında böyle bir devlet biçimi mümkün olacak.
Güç insanların eline geçtiğinde çoğunluğun uzun bir zaman yönetimi elinde tutmasının asıl nedeni ne genelde haklı olmalarından ne de bunun azınlığa adil gelmesindendir. Bu, fiziksel olarak güçlü olmalarından kaynaklanır.
[Vergi ödemeyi -vergilerin kötü kullanıldığını düşündüğünden- reddettiği için hapishanede kalmasına binaen] Kendimi bir an için bile hapsolmuş hissetmedim ve duvarlarda o kadar taş ve harç boşu boşuna kullanılmış gibi görünüyordu. Sanki vergimi tüm hemşerilerimin birlikte ödediğini hissettim. Bana nasıl davranacaklarını bilmiyorlardı fakat terbiyesiz insanlar gibi davrandılar. Her tehditte ve her iltifatta bir hata vardı çünkü temel arzumun taş duvarın öteki tarafında durmak olduğunu düşündüler. İzin vermeksizin ve engellemeksizin sonuna kadar takip ederek kapıyı nasıl da gayretle üzerime kilitlediklerini görünce gülmekten kendimi alamadım ve hepsi de gerçekten tehlike arz ediyorlardı. Bana ulaşamıyorken bedenimi cezalandırmaya karar vermişlerdi; kin duydukları kişiye karşı gelemeyince böyle olur genelde. [“Fikirlere kurşun işlemez” V For Vendetta‘dan]
Devlet tüm gücünü ve otoritesini aldığı ve ona göre davrandığı bireyi daha yüksek ve bağımsız bir güç olarak tanıyana kadar, gerçekten de özgür ve aydınlanmış bir devlet olmayacak.