Korkma, çünkü seni kurtardım; Seni ismimle aradım, sen benimsin … Çünkü sen benim gözümde değerlisin ve onur duyuyorsun ve seni seviyorum, karşılığında erkekler, hayatın karşılığında insanlar veriyorum. – İşaya 43: 1, 4 ESV
Bir gencin ne yaptığını öğrendiğimde, ince bir boynu çalmak isterim. Kir, çamur odası lavabosunu iğrenç bir vandalizm gibi çalıyor.
Yapılacaklar listeleri çirkin, daha uzun ve daha uzun süre taramaya devam ediyor. Saatimi hiçbir yerde bulamıyorum. Banyo aynası sıçramış ve lekelenmiştir. Hava tahmini, bir sonraki tarlayımızı mı ekmemiz gerektiğini yoksa bir sonraki yağmura kadar mı beklememiz gerektiğini veya ne yapacağımızı bilmemizi imkansız kılıyor. Bir işaret için gökyüzünü izliyoruz. Dua ediyoruz, bu yalvaran dualar için dua ediyoruz.
Saatin kaç olduğunu bilmeden bütün bir hafta nöbet tutuyorum. Hiçbir şey anlamıyorum ve boğazımdaki bu yumru yanıyor. Hollandalı bir çiftçi çocuğunun kalın gözlüklerini ve aşkını ve kütüphane yığınlarının kutsanmış kokusunu bilen bir lise arkadaşı, o ve ben, yirmi yaşından büyük imkansız ve yürüyüşe çıkıyoruz.
Kariyer değişiklikleri, fotoğrafçılık ve evlilik hakkındaki konuşmasını dinliyorum belki yakında bir gün? Kendine ait tüm bu soruları var. Ben sadece başımı sallayabilirim.
Durduğumda kasabanın bir yan sokağında yürüyeceğiz. Durup kamerama uzanıyorum.
Rachel – ipotek oranları, İncil ve İsa, konuşma patolojisi ve yaşamın anlamı hakkında konuşmaya devam ediyor ve zihni her zaman beni heyecanlandıran bu mantarlı mucize olmuştur.
Kamerayı kaldırıma doğrultuyorum. Deklanşör için oynayın. Lens odaklanmak için çalışıyor.
Ve Rachel cümlenin ortasını bıraktı. Asfalt üzerine yazılan kelimeleri, odaklandığım kelimeleri yüksek sesle okuyor. Her şeyin kodunu çözer gibi yavaşça okur.
“Hey güzel, seviliyorsun!” tam orada kaldırımda karalanmış, mutlu yüz de sırıtarak orada tebeşirler.
Ah. Bunu bir uyanış gibi söylüyor. “Ve burada grafiti olduğunu düşündüm.”
Bir aydınlanma döneminin ortasında başımı salladım.
Grafiti zarafet olabilir.
Bir tahrif gibi görünen şey, O’nun yüzüne bir bakış olabilir. Duvardaki tüm yazılar aşk notları olabilir.
Rachel’a dönüyorum, kamera, çekim, hala elimde ve rüzgar esiyor ve onu rüzgârla ona tezahürat ediyorum – “Hey güzel, seviliyorsun!” Ve yüksek sesle gülüyor ve biz taşıyoruz. Her şey mantıklı olabilir. Ve zarafetin gerçek gizemi, her zaman zamanında gelmesidir. Rüzgar gibi, lütuf da bizi her nerede olursak olalım bulur ve nasıl bulunsak da bizi terk etmez.
Başka bir fotoğraf çekiyorum. Böylece hatırlayacağım.
“Bu her şeyi deşifre ediyor, değil mi?” Kendi kendime söylüyorum, sadece yarısı soruyorum. Diğer yarısı daha önce hissetmediğim kesin bir şekilde biliyor. Aşk her zaman her şeyin şifresini çözer.
Ve Tanrı’nın lehçesi tam geldiği gündür – ve ne zaman yavaşlasam ve perspektifi değiştirsem, imkansızı okumak mümkün: tüm duvarlara yazılmış ilahi sevgi dili. Bu gülümseyen, ürkütücü zarafet alfabesi.
Beni tam orada, kaldırımda sarsan şey bu: Grace sadece bir Pollyanna hissi değil. Bu bir güç. Bu güçlü bir kuvvet. Elektrik gücü kadar şaşırtıcı. Lütuf, bu tutkulu Tanrı sevgisiyle titreşen Tanrı’nın gücüdür, bu sarsıcı, parıldayan, tüm insanlığın zifiri karanlığını delen bu tehlikeli aşktır.
Grace her zaman şok eder. Grace her zaman sersemletir. Grace her zaman ihtiyacımız olan şeydir. Karanlıkta kaybolan herkesin bilmesi gereken şey:
Zarafete dönün ve tüm ışıkları yakarsınız.
Ayağımızın dibindeki bütün siyah asfalt vahiy ile meşaleye dönüşüyor.
Ve onu görmek için fazlasıyla ışık var. Günün taze merhametleri burayı bile yeterince temizler. Sevgisinin tüm bu tebeşirleri için yeterince temiz.
Yüce Tanrım, bugün karşılaştığım duvarlar olacak, beni sıkıştıran duvarlar, üzerlerinde çözmeyi özlediğim yazılar olan duvarlar. Senin Sözünü doğru bir şekilde okuduğumda, dünyayı doğru bir şekilde okuyabilirim: bu dünyanın grafiti senin ellerinde lütuftur.
İzniyle alıntı yapıldı Bin Hediye Adanmışlık Ann Voskamp, telif hakkı Ann Morton Voskamp’a aittir.
* * *
Senin sıran
Hey güzel, seviliyorsun! Görecek gözleriniz varsa, O’nun yüzüne bir bakış her yerde bulunabilir. Bugün gittiğiniz her yerde Tanrı’nın sevgi mesajını arayın… ve bize onu nerede bulduğunuzu söyleyin! Senden duymak istiyoruz! ~ Günlük Adanmışlıklar
Bin Hediyeyi Duyuruyoruz Çevrimiçi İncil Çalışması
Ann Voskamp ile beş haftalık bir yolculuk için bu Şükran Günü sezonunda bize katılın Bin Hediye ve kutsamaları birer birer saymaya başlayalım …
Ann’in bize hatırlattığı gibi,
Tanrı bizden her şeyde şükretmemizi ister – bu, sizin her şeyi yaşama şeklinizdir. Özellikle 2020.
Çünkü şu anda karşı karşıya olduğumuz zor şeyler ne olursa olsun, işte bildiklerimiz:
Günlük armağanların sayılması, odağımızı yaşamın yüklerinin ötesine, * şimdi * nin kutsamalarına taşımanın EN GERÇEK (kanıtlanmış) YOLU’dur.
Her zaman, her zaman, her zaman minnettar olunacak bir şey vardır! Ve teşekkürler her zaman mümkün olduğu için – o zaman Joy HER ZAMAN mümkündür … ~ Ann
Kayıt şimdi açık! Yerinizi şimdi koruyun!