öykü
Açık alanda, Kayala kıyılarına yakın bir yerde, Polovtsi tarafından düşen Novgorod-Seversky Prensi Igor Svyatoslavich ekibi dinleniyor. Ölüm zaferlerinin göründüğü resim ölüler karşısında dehşete neden olmaz. Aksine, savaşçıların uykuda oldukları ve güneşin yükselmesiyle savaşa devam edecekleri ve savaşa devam edecekleri anlaşılıyor. Bununla birlikte, bedenleri daha doğal tasvir edilen ölü Polovtsy'nin ortaya çıkmasıyla, artık kimsenin uyanmayacağını anlıyoruz.
Rus ve Polovtsyalıların tasvirindeki farklılık, Vasnetsov'un iyiyle kötülük arasındaki mücadelenin bir alegorisini gerçekleştirmesine izin veriyor. Ancak, gerçekte, bu bölme çizgisi çok açık değildi. Eski Rusya ve göçebelerin uzun vadeli ilişkilerinde, yalnızca savaşın değil, aynı zamanda barış dönemleri vardı. Örneğin, hanedan evlilikleri sona erdi: aynı Igor Svyatoslavich'in oğlu Vladimir, Polovtsyalı han Konchak'ın kızıyla evlendi. Ve bu nadir bir örnek değil.
Kendi Kendine Portre (1873)
Igor Svyatoslavich'in kendisi, kampanyaya katılan diğer prensler gibi, resimde değil - yakalandılar. Savaş alanında, Igor yürüyüşe koştu olmasa da çok sayıda Rus prensiyle birleşmiş olsaydı hayatta kalabilen basit savaşçılar yatıyor.
Vasnetsov, Sich'i veya sonuçlarını tasvir etme görevini kendisi koymadı. İnsanların görev, güzellik ve iyilik anlayışını iletmek için bu olayların insanların hafızasında kaldığı şekli göstermek istiyor. 12. yüzyılın olayları, tarihi bir kronik olmaktan çıkar, ancak dünyayı mit ve yapım sürecinin bir parçası haline getirir.
bağlam
Arsa için temel alınan olaylar 1185 Mayıs'ında gerçekleşti. Kampanyanın başlamasından önce bile, Igor Svyatoslavich, doğal olarak kötü bir alâmet olarak algılanan bir güneş tutulması görüyor. Buna rağmen, Kursk ve Trubchevsky'nin prensi kardeşi Vsevolod ve Rylsky prensi olan yeğeni Svyatoslav Olgovich ile birleşen prens, Donet kıyılarına doğru ilerliyor.
Kahramanlar (1898)
Polovtsi, hemen hemen bütün kabileleri birleştiren güçlü bir darbe hazırladı. Birlikler Kayala kıyılarına çarptı. Kampanyadan kısa bir süre sonra yazılan "Igor'un Alayı Sözü" üç günlük savaştan söz ediyor. Polovtsy kazandı, Rusya'yı işgal etti - Pereyaslavl yönünde ve Semie'de. Burada, Rus prensleri koordine edildi ve şehri harabeye karşı koruyabildiler.
Igor, oğlu Vladimir'i terk ettiği esaretten kaçmayı başardı. Khan Konchak tarafından rehin tutulan sonuncusu, kızı Freedom ile evlenmek zorunda kaldı. Vladimir, genç karısı ve yeni doğan oğlu İzyaslav ile birlikte, babası esaretten kaçtıktan bir veya iki yıl sonra Rusya'ya döndü.
Sanatçının kaderi
Viktor Vasnetsov, babası gibi rahip olmaktı. Bununla birlikte, semineri bitirmedi ve ebeveyinin kutsamalarıyla St Petersburg'daki yerel Vyatka bölgesini Resim Akademisine girmek için terk etti. Vasnetsov, sermayenin olağandışı yaşamından ötürü, giriş sınavlarını geçip geçmediğini sormaktan utanıyordu. Sadece bir yıl sonra, belgeleri tekrar göndererek uzun zamandır üye olduğunu öğrendi.
Daireden daireye (1876)
Petersburg'da Vasnetsov bir araya geldi ve Wanderer'la arkadaş oldu. Onlarla birlikte, gerçekçi bir şekilde yazmaya başladı. Onların tavsiyesi üzerine Vasnetsov Avrupa'ya gitti ancak erken döndü. Yurtdışında, tamamen anlaşılmaz, tanıdık olmayan bir insanın önünde kendini yabancı ve kafası karışmış hissetti. Sanatçı içeriği hissetmedi ve bu yüzden işe yaramadı.
Dönen, ressam, kavşaktaki şövalye hakkındaki tuvali ele geçirir. Folklor, epik, yurtsever pathos ve muhteşemliği bir araya getiren Vasnetsov tarzı bu resimle başlıyor. Çağdaşlar şaşkındı: kesinlikle bildikleri gerçek Vasnetsov değildi. Ondan, insanların kötülükleri, sosyal problemleri, ahlakıyla suçlayıcı resimler istedi. Buna cevaben, Viktor Mihayloviç halkı neyin endişelendiriyor vizyonunu sundu.
Alenuşka (1881)
1890'ların sonunda, Vasnetsov, Rusya'nın vaftiz bin yılını kutlamak için inşa edilen Vladimir Katedrali'ni boyamak için Kiev'e davet edildi. Viktor Mihayloviç, bu kadar sorumlu bir emri yerine getirip getiremeyeceğinden şüphe etti, ancak yine de kabul etti.
Vasnetsov’un yeteneğinin bir başka yönünü ortaya çıkaran bir diğer önemli proje, Lavrushinsky Lane’deki Tretyakov Galerisinin ana girişi. Bu şaheser, mimaride Rus tarzının en ünlü avatarlarından biri haline geldi.
Pskov'da Veche (1909)
Hayatı boyunca ona Rus resminin kahramanı demeye başladılar. Bu, büyük ölçüde, çalışmalarında yetiştirdiği kültürel tabakaların hacminden kaynaklanmaktadır. Deneklerin genişliği ve uygulama biçimleri, tür çeşitliliği ve beceri çağdaşları tarafından beğenildi. Buna rağmen, son yıllarda Vasnetsov aşırı bir ihtiyaç duyuyordu, atölyede her zaman boya ve ısıtma bile yoktu. Ancak sanatçı neredeyse hayatının son gününe kadar çalışmaya devam etti.