Bölüm 1437: Katliam Kovanı'nda
“Katliam Kovanı'na mı gidiyorlar?” Ji Ning, Titanos ve diğerleri sessizdi. Büyük Karanlık'ta duruyor, birbirlerine bakıyorlardı.
Titanos konuştu. “Planlarını anlamak çok zor değil. Katliam Kovanı'na gidecek ve Karakuzey'in avatarını yok edecekler! Bu sayede Katliam Kovanı yeniden kaosdiyarının enerjisini yutmaya başlayacak. Onlarla orada savaşmak zorunda kalacağız. Sonuçta kaosdiyarının enerji yitirmesine sessiz kalamayız. Evet… Başka çaremiz yok.”
“Hayır var!” Tiran Ekong'un gözlerinde ışıklar belirdi. “Onlardan daha hızlıyız. Katliam Kovanı'na gidelim ve onlar gelmeden önce özmerkezi çekirdeğini yok edelim!”
“Katliamın küresini mi?” Diğerleri de heyecanlanmıştı.
“Bu mümkün mü?” Titanos başını çevirerek Ning'e baktı. Bu küre hakkında Ning kadar bilgili başka biri yoktu.
“Katliam Kovanı'nın özü ‘hiçlik’ adını verdiğim bir yıkım çeşidinin gizemlerini barındırıyor. Sadece derin değil, aynı zamanda inanılmaz bir güce de sahip. Şu anda o küreyi yok etmenin yakınından bile geçemem.” dedi Ning. “Fakat… Güçlerimizi birleştirirsek belki bunu başarabiliriz.”
“Başarmak zorundayız! Küreyi yok edersek, bizi tehdit edebilecekleri hiçbir şey kalmayacak.” Ekong heyecanlandı.
“Katliamın küresini yok edelim.”
“Güç birliği yaptığımızda neredeyse durdurulmaz oluyoruz. Tapınakları bile kafa kafaya çarpışarak yok edebiliyoruz. O şeyi çatlatamayacağımıza inanmıyorum!” Tiran Bolin'in gözlerinde savaşma isteği vardı.
Rakibin ellerine düşmek istemiyorlardı!
Fakat bütün bu olayın ana merkezinde katliamın küresi yatıyordu. Bu küre daha önce benzerini görmedikleri özel bir nesneydi ama denemeden bilemezlerdi! Eğer onu yok edebilirlerse kutlama yapacaklardı. Bunu başaramazlarsa, Sithe'yi durdurmak zorunda kalacaklardı!
“Umarım işe yarar.” Ning yoldaşlarına bakarak sessizce dua etti. Avatarı yıllardır küreyi inceliyordu ve gizemlerini ne kadar çözse bir o kadar geriliyordu.
“Hadi. Yola çıkalım!” Vakit kaybetmeden, son hızda Katliam Kovanı'na doğru yola çıktılar.
Yaklaşık bir ay sonra Katliam Kovanı'na ulaştılar. Iyerre'nin takımı hala uzaktaydı; muhtemelen gelmeleri için yaklaşık yarım ay boyunca seyahat etmeleri gerekecekti.
“Katliam Kovanı.” Yan yana duran yedili önlerindeki devasa kovana bakıyordu. Büyük bir objeydi ama ilk defa ortaya çıktığı zamana kıyasla artık çekim gücü pek yüksek değildi. Bölgedeki karanlığı yok edebiliyor olsa da, karanlıktan yayılan enerjiler kaosdiyarının has özlere geri dönüyordu. Onları yutamıyordu.
“Önce kovanın tamamını yok etmeye çalışalım.” dedi Titanos. “Bunu yapabilirsek, küreyi yok etmemize gerek kalmaz.”
Katliamın küresi tek başına koskoca kaosdiyarından zorla enerji yutabilecek kadar güçlü değildi. Bunu başarabiliyor olmasının tek sebebi kovandaki destek formasyonlarıydı.
“Karakuzey.” Bolin, Ning'e baktı.
“Gökyaran duruşunu kullanalım.” dedi Ning. Gökyaran duruşu gerçek bir savaşta kullanılabilecek en iyi teknik sayılmazdı ama yıkım yaratmak için bundan daha iyi bir seçenekleri yoktu.
Çok geçmeden devasa, yarı çıplak Kılıç Devi forma büründü ve kovana doğru ilerlediği esnada vücudu kılıç iradesiyle doldu. Yaptığı her hareket güçle ve yıkımla doluydu; kovanın yüzeyine ulaşması kısa sürdü. Ardından, sağ eliyle devasa bir kılıç çıkardı.
“Gökyaran!” Kılıç Devi iki eliyle kılıcı kavrayarak onu başının üstüne kaldırdı. Altı Tiran farklı farklı teknikler kullanıyor, Ning bu tekniklere rehberlik ederek onları Gökyaran duruşuna katıyordu. Aslında bu duruş Ning'in onlar için yarattığı kılıç sanatlarından sadece biriydi.
Boom! İlahi kılıç heybetle inerek uzay zamanı parçaladı ve beş elementin özleriyle kaplandı. Önüne çıkan her şeyi yok ediyor, inanılması güç bir kudretle Katliam Kovanı'na doğru iniyordu.
Boom! Büyük bir patlama yaşandı ve koca kovan bile titremeden edemedi. Kılıç Devi ise çarpışmanın etkisiyle geriye savrulmuş ve birkaç adım yalpalamıştı.
Çok güçlüydü. Ning'in Kılıç Taosu bile çarpışmadan çıkan geri tepmeyi tamamen durdurabilecek kadar güçlü değildi.
“Nasıl? Çatlak var mı?”
“Zarar verebildik mi?” Ning ve diğerleri aynı anda bu soruyu sorarken kovanın yüzeyine baktılar. En azından ufak da olsa bir hasar verdiklerini umuyorlardı. Ufacık bir çatlak bile devam edebilmeleri için gereken umudu onlara verecekti. Fakat uzun bir zaman boyunca incelemelerine rağmen tek bir çatlak bile görmemişlerdi.
“Hiçbir şey yok.”
“Yok. Tek bir çizik bile göremiyorum.” Bu manzara hayal kırıklığına sebep oluyordu.
“Biraz daha deneyelim.” Titanos pes etmeye niyetli değildi.
“Pekala.” Diğerleri onayladı. Bir kez daha güç birliği yaparak Kılıç Devi'ne odaklandılar ve devasa varlık kılıcıyla Gökyaran duruşunu kullandı.
Boom! Boom! Boom! Kılıç Devi tekrar ve tekrar Gökyaran duruşunu kullanarak saldırıyor, Katliam Kovanı'nı titreterek, onu uzayda bir o yana bir bu yana çalıyordu.
……
Katliam Kovanı'ndaki üç yüz metrelik gizli uzay bölgesinde, uzun saçlı bir adamın bağdaş kurmuş bir vaziyette oturduğu bir formasyon merkezi vardı. Uzun saçlı adamın saçlarının yarısı siyah, diğer yarısı beyazdı ve gergin figürüyle kovanın durumunu takip ediyordu.
Boom! Boom! Boom! Her patlama kovanı titretiyordu.
“Kim saldırıyor?” Yüce Anitya biraz gergin ve şaşkındı. Sadece kovanın içini görebiliyor, dış dünyada yaşananları öğrenemiyordu. “Kovan titriyor. Bu güç İmparator Karakuzey'in tek başına sergileyebileceği bir güç değil. Yoksa diğer gelişimci liderleri de mi geldi?”
Kısa bir süre sonra saldırılar duraksadı.
“Bin saldırı yaptılar ama kovana çizik bile atamadılar.” Yüce Anitya rahat bir nefes aldı. Katliam Kovanı Sithe'nin en önemli kozlarından biriydi ve üretim bedeli en azından Çayırlık Dünyası kadar büyüktü. O tapınaklarla kıyaslanamayacak kadar dayanıklıydı!
“Hm. İçeri girdiler.” Yüce Anitya önünde beliren görüntülere baktı. Kovana giren bir güç dalgasını görebiliyordu; bu dalga kovanın çekirdeğine doğru ilerliyordu. Figürün etrafını saran ışıklar öyle parlaktı ki Yüce Anitya onun kim olduğunu göremiyordu.
“Bunu bildirmeliyim.” Yüce Anitya hemen Iyerre'yle bağlantıya geçti. Altındaki formasyon merkezi yavaşça dönerken ortaya bulanık bir ışık sütunu çıktı. Sütunun içinde Iyerre'nin formu vardı.
Yüce Anitya ayağa kalkarak saygıyla eğildi: “Ulu Iyerre, Katliam Kovanı'na yeni gelişimciler girdi. Dışarıdan saldırmaya çalıştılar ve bin kez saldırdıktan sonra kovana zarar veremeyince içeri girdiler!”
“Mm.” Iyerre'nin gözlerinde soğuk ifadeler belirdi. “Katliam Kovanı'na saldırmaya cüret edebildiklerine göre gelenler gelişimci liderleri olmalı.”
“Çekirdeğe gitgide yaklaşıyorlar. Yakında katliamın küresine ulaşacaklar. Onu parçalayabilirler mi?” Yüce Anitya endişeliydi.
“İzlemeye devam et. Başka bir şey yapma.” dedi Iyerre.
“Anlaşıldı.” Yüce Anitya saygıyla eğildi.
Vhoosh. Işık sütunu kayboldu.
………
Kovanda…
Ning ve diğer Tiranlar yıldız bulutlarının ortasında yer alan siyah piramide çoktan ulaşmış, Ning'in avatarıyla buluşmuşlardı.
“Demek katliamın küresi buymuş?” Ekong yan taraftaki gölgevari siyah küreye baktı; küre hala daha etrafındaki enerjileri yutuyordu. Sanki sonsuz bir delik gibiydi ve yanına gelen her şeyi özümsemek istiyordu! hiçliğin özüne sahip olduğu için ona bakan Tiranlar bitkin düşmeden edemiyordu.
“Her şeyi yok edebilen bu kürenin içinde ne gibi gizemler saklıdır kim bilir? Adeta hiçbir şey onu aşamazmış gibi.” dedi Taşçav.
Farklı farklı Taolara çalışan bu figürler, katliamın küresini görünce afallamadan edememişlerdi. Çünkü bu küredeki Tao, bugüne kadar gördükleri bütün Taolar’ı aşıyordu. Nihai Taolar ve Taodoğum Özleri… Bu küredeki hiçliğe direnemezdi!
“Avatarım yıllardır küreyi inceliyor; bu sayede biraz da olsa hiçliğin gücünü taklit etmeyi başarabiliyorum.” dedi Ning. “Ama hala daha onun gerçek doğasını anlayabilmiş değilim.”
“Yıkım Taodoğum Özü’m bunun yanında fazlasıyla kaba ve basit kalıyor.” Ekong iç geçirdi.
“Iyerre bu Hiçliğin Tao'suyla aynı öngörü seviyesinde olabilir,” dedi Mogg. “Ama olmayabilir de… Bizden fazlasıyla güçlü olduğu için onu değerlendirmekte zorluk yaşıyorum.”
Nihai Tiranlar'ın öngörü seviyeleri muazzamdı; belki de bu konuda hiçliğin gizemleri kadar yüksek bir seviyedeydiler.
“Nihayetinde bu, doğal yollardan oluşan bir çekirdek. Bize karşı koyamıyor. Birlikte çalışarak kaosdiyarının gücünü çağırabiliyoruz. Onu yok edebileceğimize inanıyorum.” Ekong kendine güveniyordu.