Memento mori, ölümün ve fani oluşun hatırlanması gibi anlamlara gelen Latince bir deyiştir. Farklı anlayıştaki sanat eserlerinde de bulunan kelime, insanlara ölümlü olduklarını hatırlatmak amacıyla kullanılır.
Memento Mori sözünü Roma imparatoru ve aynı zamanda bir stoacı filozof olan Marcus Aurelius, bu sözü ara ara kulağına fısıldaması için birini görevlendirmiştir.
Memento mori
Fani olduğunu hatırla.
Memento te hominem esse
Sadece bir insan olduğunu hatırla.
Respice post te! Hominem te esse memento!
Arkana bak! Sadece bir insansın, hatırla!
Bu deyiş, aslında yıllardır bilgelerin altını çizdiği ve insanlara hayatın sonsuz olmadığını hatırlatan mottodur.
Ertelememenin ne kadar önemli olduğunu vurgular.
"Elbet bir gün öleceksin. Bunu hatırla ve şimdi fani olduğunu hatırla, öleceğini hatırla, bir gün öleceksin, bunu hatırla ve şimdi yaşa, ölümünü hatırla"
Daha çok Orta Çağ‘da, dünyevi yaşamın ve dünyanın sunduğu olanakların anlamsızlığına ve geçiciliğine de vurgu yapmak için kullanılan bir kelimedir.
Bu felsefeyi benimseyen insanların, kendilerine uyguladığı 'zamanım yok' baskısı, sahip oldukları zamanı daha değerli kılıyor. Böylece hiçbir şeyi ertelemeden daha dolu dolu yaşıyor ve daha mutlu hissediyorlar.
Bu düşünce, insanları karşılaştıkları zorluklar karşısında daha güçlü tutuyor. Çünkü hiçbir problemin aşılamayacak kadar büyük olmadığını, bir noktadan sonra hepimiz fark ediyoruz.
O yüzden, bu dünyada fani olduğumuzu unutmadan; yaşamayı hayal ettiğimiz hayata doğru ilerlemeliyiz. Çok geç olmadan.