ÜNLÜ FİZİKÇİLER ve BULUŞLARI
BAZI ÜNLÜ FİZİKÇİLER ve BULUŞLARI
THALES
Thales fiziğin ve felsefenin kurucusu kabul edilir. Suyun maddenin ilk öğesi ( arkhe ) olduğunu öne sürmüş ve 28 Mayıs İÖ 585'deki güneş tutulmasını önceden hesaplamıştır. 28 Mayıs İÖ 585 tarihi fiziğin kurulduğu tarih kabul edilir.
Mısır piramitlerinin yüksekliğini gölge uzunluklarını kullanarak bulması geometride Thales teoremi olarak bilinir. Bunun dışında geometri de çap, çemberi iki parçaya böler; bir ikiz kenar üçgenin taban açıları birbirine eşittir; iki doğrunun kesişme noktalarındaki ters açılar birbirine eşittir; köşesi çember üzerinde olan ve çapı gören açı, dik açıdır; tabanı ve buna komşu iki açısı verilen üçgen çizilebilir; teoremleri de Thales'e aittir.
SIR ISAAC NEWTON
Gelmiş geçmiş bilim adamlarının en büyüklerinden biri olarak kabul edilen Isaac Newton, matematik ve fizikte çok önemli buluşlar gerçekleştirdi. Matematikte (a+b)ª ifadesinin üstel seriye açınımını veren genel iki terimli teoremini buldu. Newton'un bilime en büyük katkısı mekanik alanındadır. Merkezi Kuvvet yasası ile Kepler yasalarını birlikte ele alarak kütle çekim yasasını ortaya koydu. Newton hareket yasaları olarak bilinen eylemsizlik ilkesi, kuvvetin kütle ile ivmenin çarpımına eşit olduğunu ifade eden yasa ve etki ile tepkinin eşitliği fiziğin en önemli yasalarındandır.
JAMES CLERK MAXWELL
Elektrik ve manyetizm arasındaki temel kuralları açıklayan bir dizi denklem oluşturmuş ve gazların kinetik teorisi ile ilgili Maxwell dağılımını geliştirmiştir. Ayrıca 1861 yılında ilk kalıcı renkli fotoğraf James Clerk Maxwell tarafından çekilmiş ve tab edilmiştir.
Kuantum fiziği öncesi bilinen bütün elektrik ve manyetik görüngüleri açıklayan ve Maxwell denklemleri olarak bilinen dört temel denklem 1864 yılında onun tarafından ortaya atılmıştır.
HIDEKI YUKAVA
Japon fizikçi. Mezonlar ve alanların kuvantal kuramı üstüne çalışmaları ona 1949'da Nobel Fizik Ödülü'nü kazandırdı. 1935'te ortaya varsayıma adı verildi. İki yüklü parçacık arasındaki elektromanyetik etkileşimin bu gizli foton parçacıkları arasındaki değiş-tokuşun bir sonucu olarak kabul edilmesini göz önüne alan Yukava, nükleonlar arasındaki nükleer etkileşimin bu ara kuvanton nükleonları yani mezonlar arasındaki değiş-tokuştan doğduğunu varsaydı. Heisenberg bağıntılarına dayanarak ve nükleer etkili olduğu uzaklık değerini (çekirdek boyutlarının büyüklüğü düzeyinde, yaklaşık 10–15 metre) daha 1935'te bu kuvantonların kütlesini ve yaşam süresini hesaplayabileceği veriler buldu. Yukava'nın tamamen kuramsal olan öngörüsü bir yıl sonra doğrulandı. Anderson ve blackett kozmik ışınları çözümlerken mezonu (ya da pionu) deneysel yoldan buldular.