NVO’daki makalelerimi hazırlarken (“Eski filomuzu oluşturacağız”, “Füze gemileri avcıları ve“ yüzen hava limanları ”,“ Deniz Rezervi ”katilleri), elbette, yine de geri dönmek zorunda kalacağımdan şüpheleniyorum. Bu konu, ancak böyle bir durum için beklemiyorduk. Saklanmayacağım, aynı zamanda kibirle de ilgileniyorum ve bu nedenle makalelerimin yayınlanmasından sonra, forumlara yazı yazdıklarını okumak için baktım. Ve işte, forumlardan birinin hazırladığı yorumdan bir tanesi: “Yazar, militarist ve Stalinist”, bir düzine yorumdan sonra, bir başka yorumcu: “Yazar ordunun imhası için liberal.” Benzer bir damarda, ne yazık ki, yorumların çoğu. Bundan sonra, Internet'teki kişilerin nadir istisnalar dışında okuyucu ve yorumculara bölündüğünü, diğerlerinden bir kereden fazla duyduğumu düşünüyorum. İlk önce bilgileri okuyup analiz et, fakat yorumlara zaman harcamayın. İkinci - yorum, zamanını boşa harcamak değil. Aksi halde olamazdı, çünkü günlerde sadece 24 saat. Ve her şey her zamanki gibi devam edecek, eğer yazımdaki Maxim Klimov'un incelemesi için olmasa da, aynı “NVO” gazetesinde (“Savaş sonrası gemi inşası hakkında bir kez daha”) yayımlandı. Bu derlemeden, İnternet forumlarının ruhundan ilham aldım. Ve burada basılı kelimede basılı kelimeyi cevaplamaya karar verdim.
Roket ve Felaketler Konusunda Anlaşmazlıklar
Maxim Klimov, makalesinde öncelikle Vladimir Petrovich Kuzin ile birlikte yazılmış olan babam Vladislav Ivanovich Nikolsky'nin kitabını eleştiriyor. Bu bilimsel çalışma, Sovyet Donanması ile ilgilenenlerin dar çemberinde iyi bilinmektedir ve korunmaları gerekmez. Sadece Sovyetler Birliği Komünist Partisi ve ekonomisinin değil, ordunun da hasta bir Sovyet devletinde hasta olduğu kabul edilerek, bu kitap uzun süre alıntılar için çekildi. Bu nedenle, derhal kendi itibarlarının korunmasına dönüyorum.
Başlangıçta, Maxim Klimov şöyle yazıyor: “Her şeyden önce, belirtildiği gibi (A. Nikolsky), Rus Donanması'nın ilerici gelişimine zarar veren“ Kruşçev'in roket saldırısı ”mitini ortadan kaldırmak istiyorum. Makalelerimdeki “Kruşçev roket mani” hakkında konuşurken, Kruşçev'i eleştirenlerin, Kruşçev döneminde roket saldırılarını eleştirenlerin, yıllar boyunca askeri dehasını ve 10'in yanı sıra askeri dehalarını övdüğünü göstermek için yapmam. Stalin'i savaş gemileri inşa etmenin gerekçesiyle memnun etti.
Fikirlerinin “bilimsel” onayını okuyan lider, haklı olduğuna inanıyordu. Şaşırtıcı koyunlara dönüşen bir toplum, koç liderlerini doğurdu ve koçları koyun yetiştiriciliği yaptı. Öyleyse daireyi kapat. Bu arada, bugün hiçbir şeye benzemiyor mu? Klimov’un kitlesel roketleşmeye alternatif olmadığına dair iddiasına gelince, size altın ortalamayı ve “Kruşçev roket saldırısının” uzaya uçmak anlamına gelmediğini, kıtalararası balistik füzelerin yaratılmasını değil (Kruşçev’e minnettar olduğumuz) umudunu hatırlatmak isterim. Karmaşık (SAM) avcı tarafından değiştirilecek ve seyir füzesi yazdığım bir bombardıman uçağı. Ve Kruşçev'i övürsek, her şeyden önce, roketleşme için değil, dönüşüm ve tüketim mallarının üretimini artırma girişimleri için.
Başka bir yer.
Maxim Klimov, Volna hava savunma sisteminin özellikle deneyimli ellerde ve modernizasyonu göz önünde bulundurarak alçaktan uçan hedefleri vurabileceğini ve ayrıca 61 projesinin BN'sinde Sovyet gemilerinde AK-726 silah tabancalarının ve AK-230 ve AK-X silahlarının bulunduğunu yazıyor 630. Ve bu nedenle, Sovyetin 60-e'de - 70-lerin başlangıcında - düşük uçan hedeflere (50 m'nin altında) karşı yeterli korumaya sahip olmadığı iddiası savunulamaz. Bununla birlikte, rakibim bir şekilde Wave'in modernleşme yılını getirmeyi unuttu ve bu arada ben de şunu yazdım: Modernize edilmiş Wave-M sadece ABD'nin Harpoon'u varken 1976'ta göründü. Aynısı AK-630 için de geçerlidir. AK-230, 61 projesine veya 1134 projesine dahil edilmedi.
AK-726'a gelince, o zaman farklı türde bir problemi vardı. Bir mermi telsiz sigortası ile kullandığında etkilidir, ancak 50'in altındaki amaçlarla bunları kullanmak imkansızdı. AK-1962'in 726'teki testlerde 500 m'den daha düşük olmayan bir yükseklikte hedefleri düşürmesi tesadüf değildi, bu yüzden bir kontak sigortası kullanmak zorundasınız, ancak gerçekten transonik hedefe direkt olarak vurabiliyorsunuz ve hatta sadece yatay bir düzlemde manevra yapabiliyorsunuz. mesafeden 4 km. Bu nedenle alçaktan uçan hedefleri yok etmek için tasarlanan topçu sistemlerinin etkili bir 2 - 4 km ve küçük bir kalibre - 20 - 40 mm aralığında olması gerekir.
Skyhawk 4 saniyede 14 km geçer, bu süre zarfında iki AK-726, 80 mermiyi ateşlemeyi başardı; bu, hesaplamalara göre bir tanesini en fazla iki uçağı vurmasına izin verdi. Bu nedenle, dört Skyhawk gemimizden herhangi birini atmak için yeterliydi. Burada özür dilemeliyim, çünkü önceki makalede, muhteşemliğin peşinde, Falkland Savaşı'nı anımsatan sadece dört Skyhawk'a saldırma seçeneğini belirtmiştim. Aslında, Amerikalılar pilot saldırı yöntemi için daha az etkili, ancak daha güvenliydi. İlk olarak, dört F-4s - ve bunlar 64 kg kalibreli 48-227 bomba - dışarı çıkın, 25 m yükseklikte, 5-6 km mesafeye uçun, otomatik (uçağın radar verilerini kullanarak) bombalama sistemiyle kablolayın ve üç ila dört vuruş garanti edin bir yok edici büyüklüğünde bir hedefe. Bu isabet sayısı, yok edicinin direnme yeteneğini kaybetmesi için yeterlidir. Bundan sonra Skyhawk talihsiz gemiyi bitirdi. Bu nedenle Amerikalıların 70'lerin ortalarına kadar ihtiyacı yoktu havacılık gemi karşıtı füzeler (RCC), çünkü 100 km'nin üzerindeki kapalı havaalanından çıkarıldıklarında gemilerimizi zaten yok ettiler.
ÜÇÜNCÜ BOYUT
Sovyet Donanması'nın doktrinini tam olarak paylaşan insanlar var. Bu doktrini eleştiren insanlar var. Ben ikincisine aitim. Ancak rakibim henüz tanışmadığım üçüncü bir yol sunuyor. Kapalı literatürde doktrin ile ilgili yazılmış her şeyin sadece bir ideolojik örtü olduğunu savunuyor. Yani - düşman SSBN'leri takip etmek gerçekte planlanmamıştı.
Bu merkez, araştırma enstitüleri (SRI) ve taklit yapan diğer akıllı kurumların SSBN'leri izleme sorununu çözdükleri ortaya çıktı. Bunu beyan etmek için sağlam kanıtlara ihtiyacımız var, ancak rakipleri buna gerek duymuyor. İzleme görevinin pratik olmadığını ve bu nedenle kimsenin ciddiye alınmadığını ve meşgul olmadığının bir göstergesi vardır. Bu görevin imkansız olduğu gerçeği hakkında, anlaşmazlık yok, yazımda yazdım, ama Sovyet gerçekliğinde uygulanamaz işler ile ilgilenmediler mi? Komünizm inşa etmek nasıl bir şey? Sosyalizm nerede daha başarılı - burada mı yoksa İsveç'te mi? Üçüncü dünya değilse, şimdi ikinci ülke olan, kaç milyonu mahvettik?
“Önce savaşı başlatmayacağız.” Maxim Klimov tarafından ifade edilen görüş budur ve ben bunu tamamen paylaşıyorum. Bununla birlikte, cezalarımı bağlam dışına çıkarmak, bana bir çeşit Zbigniew Brzezinski yapıyor ve SSCB'yi Armageddon'u serbest bırakma arzusuyla suçluyor. Aklımdakileri kısaca açıklamaya çalışacağım (daha fazla ayrıntı için, NVO'da yukarıda belirtilen makalelerimde).
70-lerin başlangıcında, Dmitry Fedorovich Ustinov'un dosyalanması ile 1976 yılında, üçüncü dünyanın yeni bir konsepti olan SSCB Savunma Bakanı görevine atandı. Ustinov, savaşın iki aşamadan oluşacağına inanıyordu: ilki, sadece taktik nükleerin sınırlı kullanımıydı оружия ve geleneksel silahların sınırsız kullanımı; ikincisi - çatışmanın ilk aşamasında bir anlaşmaya varılması mümkün değilse, insanlığın termonükleer sonu. Savaş başlatmak için iki senaryo vardı: ilk darbeyi vuruyoruz, ya da ilk darbeyi vuruyorlar. Hava kuvvetleri ve ordu bu senaryoların herhangi birinde iyi gidiyordu. Denizde filo sadece ilkini yendiğimizde iyi çıktı. ABD haince bize saldırdıysa, o zaman tek gemiler ve tek uçaklar tarafından yapılan tüm izlememiz bakır bir havza ile kaplandı. Bu nedenle, Gorshkov'un önce savaşa başlaması faydalı oldu. Aklımda olan buydu.
Makalelerimde, gemi onarımı ve denizcilik personelinin eğitimi konusundaki bilinmeyen saygının Sovyet’in geçici bir nükleer savaş kavramına uygun olduğunu açıklıyorum. Bunu reddederek, Maxim Klimov şöyle diyor: “SSCB ekonomisinin gerçekleri, birçoğunun planları yerine getirilemeyen (ve yerine getirilemeyen) ve sonuçta 1980-i'lerde gemi inşa oranında“ önyargının ”ortaya çıkmasına neden oldu. ve 1990-ler’de hali hazırda onarılması planlanan gemi onarımı, keskin bir şekilde artan gemi onarım komplekslerinin hizmete alınmasıyla birlikte ”dedi. Yine, “Dalga” durumunda olduğu gibi, tarihler bozuluyor, ancak ondan sonra Klimov tarihleri sakladı ve şimdi onları tahrif ediyor. "Skew", 1980-x'te gerçekleşmedi, ancak 60-x'in ikinci yarısında gerçekleşti. Ancak 80'in sonundaki durum “zaman geldi” değil, yönetim değiştiği için düzeltilmeye başladı. 1985'te Mikhail Sergeevich Gorbachev, sonunda Chazhma yüzünden 75 yaşındaki batmaz Sergey Georgievich Gorshkov'u emekli etti. Yerine daha aklı başında bir Vladimir Nikolaevich Chernavin, artı “detente” ve nihayet üçüncü dünya savaşının başlangıcı konseptinin üçüncü son değişikliği yapıldı. Şimdi, makul bir yeterlilik ve ideolojik muhalefetin olmayışı fikri hâkim oldu ve sonuçta gemi onarımını hatırladı. Öyleyse, Amerikan deneyimine dayanarak, 1 Merkez Araştırma Enstitüsünde, bir geminin yaşam döngüsünün uzatılmasıyla ilgili araştırmaların başlaması bir tesadüf değil. Ama bahçede zaten 1989 yıldı ...
TEDAVİ VE PATRIOTİZM HAKKINDA
Kaza nedenleri konusunda rakibim tarafından çok abartılı bir şekilde çürütüldü. Kısacası, deniz kuvvetlerinin kaza oranının, yalnızca gemi onarımı değil aynı zamanda denizaltı ekipleri için mevcut eğitim merkezlerinin bulunmaması ve denizaltı ekipleri için mevcut eğitim merkezlerinin bulunmaması nedeniyle NATO ülkelerinin Deniz Kuvvetleri'nden daha yüksek olduğuna inanıyorum. endüstri - "kalite yerine miktar." Fakat cevaben, Maxim Klimov şöyle yazıyor: “Deniz Kuvvetlerinin kaza oranı hakkında, Batı filolarıyla karşılaştırmalı olarak dahil olmak üzere, söz konusu olduğunda, genellikle kayma halindeki ideolojik klişeler yerine, kazaların ve felaketlerin koşullarının ve nedenlerinin detaylı bir analizi açısından yapılabilir. Tartışılan materyallerde. " Ve hepsi bu, ve daha fazlası değil, yani yanlıyorum, çünkü ideolojik klişelere bağlı olduğum için, ama aynı zamanda Klimov'un kendisi de versiyonunu vermiyor. Pekala, Klimov konuyu çalışana kadar bekleyelim, ona yardım etmesi için aşağıdaki yazarlara tavsiyelerde bulunuyorum: B.A. Karzhavin, E.D. Chernov, D.A. Romanov, V.D. Ryazantsev ve diğerleri Bu arada ikna olmadım.
Maxim Klimov - Sovyet askeri-sanayi kompleksinin sloganının destekçisi "Kalitenin zararına miktar." Şöyle yazıyor: “Kazan-türbin yok edicileri için ayrı ayrı ayağa kalkmak istiyorum. Öyleyse, A. Nikolsky, "Donanma, kazan-türbin tesisatlarını (KTU) savaş gemileri üzerinde bırakmak istedi, ancak bu, sanayinin görüşüne ters gitti" diyor. Bununla birlikte, 956 projesinin yok edicisinde bir KTU seçilmesinin nedeni uzmanlar tarafından iyi bilinmektedir: yerel gemi inşa programı, mevcut gemileri tamir etmek için gerekli olan gaz türbini ünitelerinin (GTU) üretilmesiyle sağlanmamıştır, bu nedenle KTU seçimi “görüş” nedeniyle değil, gerçek olasılıklardan kaynaklanmaktadır. MIC ".
İlk olarak, KTU seçiminin MIC olasılığına bağlı olduğunu da yazdım. İkincisi, Klimov bir KTU'lu imha edenlerin inşasını zorunlu olarak görüyor, ama doğru önlem ben değilim. Soğuk Savaş, ülkelerdeki sıcak olandan farklı olarak, yok ediciler tarafından değil, ideolojinin çekiciliği ile ölçülüyor. 14 projesinin 956 destroyerlerinin inşası SSCB'yi hiçbir şekilde kurtarmadı, ancak Rus gemi inşa endüstrisi zarar gördü. Çünkü eski silahların üretimi gelişmiyor, ancak ekonominin sivil sektörünü de yavaşlatıyor. Yıkıcılar inşaat programı azaltılmış olsaydı, yeni bir GTU tesisi inşa etmek için fonlar olacaktı (o zamanlar Izhevsk'te bir tesis inşa etme seçeneğini düşündü).
Yak-141 dikey kalkış ve iniş uçakları asla filoya çarpmadı
Eh, şimdi tekrar internette vatansever oldum. Fakat Klimov bir vatanseverdir. Gemilerimizin bitmeyen tek seferleri hakkındaki şüphelerimi şöyle yayıyor: (bunun hakkında daha fazla bilgi için NVO'daki makalelerime bakınız): “Ancak onların varlığını göz önünde bulundurarak, düşmanı takip ederek,“ karşı tarafın ”kriz durumlarının tırmanmasından etkili bir şekilde caydırılmasını sağladılar. oldukça etkili bir etki aracıydı. Yerel çatışmalara dahil olmak. ” Bu genellikle internette okunmak zorundadır. Ancak, Klimov gibi yazarlar Amerikan saldırganlığını durdurabildiğimiz zaman örnekler vermediler. Grenada'yı kurtarmak, ABD filosunu Vietnam'dan uzaklaştırmak ya da yiğit Kaddafi'yi (elbette 80'larda) korumak için bizim için hiçbir şey yolunda gitmedi. Filomuz hiçbir zaman bu yerel çatışmaya doğrudan katılmadı. Evet, Mısır’a asker çıkardık, arka tarafta İskenderiye’nin batısına, İsrailliler kazara bir bomba ile vurmadılar. Bangladeş'te Süveyş Kanalı'nın yayınlanmasına katıldık, ancak barış yapıldı. Tam tarafsızlık hakları üzerine, Basra Körfezi'ndeki eşlik eden gemiler. Ve bu gerçekten yapabileceğimiz tek şey. Bunu ABD Donanması ile karşılaştırın. Filomuzun yerel savaşlarda etkinliği nerede? Övgü caydırıcılığı nerede? Ve sonra ne ölçülü? Bu bilinmektedir. Stratejik nükleer kuvvetler. Filomuzun zavallı girişimleri olmadığını, ancak termonükleer bir saldırı korkusunun Karayipler krizi sırasında gemilerimizin eline alınmasına izin vermediğini hatırlatmakta fayda var. Öyleyse, Nobel Barış Ödülü'nü alırsanız, Oppenheimer ve Kurchatov olacaktır. Onların çabaları, küresel savaşın anlamsız hale gelmesiydi. Aksi takdirde, soğuk bir savaş olmazdı ve maalesef beşinci olmasa da dördüncü için hazırlanan üçüncü dünya savaşının derslerini bugün analiz ettik.
AĞIRLIK SİYAHLARI
Maxim Klimov, makalesinin önemli bir bölümünü uçak gemilerine ayırıyor. Onlarsız nerede, kahretsin. Hava gemilerini daha çok sevmeme rağmen, onlar hakkında da konuşmak zorunda kalacağım.
Rakibim, babama ve VP'ye doğrudan hakaret içeren uçak gemileri hakkında bir hikaye başlattı Kuzen, onlara "popülerlerin yaratıcıları" diyor hikayeler uçak gemisi filosunun inşası ". Klimov, isimsiz bir TsNII'nin isimsiz uzmanlarının görüşlerini ifade eder. İnsanlara OBS denir - "bir büyükanne dedi." Bu nedenle, bu “büyükanne” şöyle açıklıyor: “Daha sonra açıkça görüleceği üzere, nesnel bir tezin temel bir varsayım olarak benimsenmesi nedeniyle ANC, 1160 ve 1153 kavramları doğru bir şekilde oluşturulamadı: SSCB uçak gemisi inşası sırasında ABD'de yapılanları tekrarlamalı, Amerikan uçak gemilerinin özelliklerine yaklaşırken, teknik kabiliyetlerin elverdiği ölçüde ... Sonuç olarak, bir nedenle, yerel filosunun bir nedenden ötürü, yüzey hedeflerine çarpma görevini iki kez çözmesi gerekiyordu. Stormtrooper tekrar güverte ve ikinci - füze "gemi-gemi."
Klimov'un aksine, babam ve ortak yazar, en az uçak gemilerimizin son üçünün - Beş, Yedi ve Başarısız Sekiz - gebe kaldıkları sırada “bir mum” düzenlediler. Ve 90-e yıllarında uçak gemileri hakkında, kontrol organlarının çok şiddetli olmadığı ve bazı oyunculuk subaylarının o zamanlar denizcilik başkentinde bulunan denizcilik dergilerinde yazdıkları bir tarih yazdılar. Ve daha sonra kimse babam lubochnaya tarafından tarif edilen hikayeyi aramadı. Çifte çarpma (uçak ve o zaman - gemiler) ile saçmalığın sebebi babam tarafından bir veya iki defadan fazla tanımlandı ve Sovyet uçak gemisinin doğumunun etrafındaki örtme mücadelesiyle bağlantılıydı. Ben de bunun hakkında yazdım. Açıkçası, rakibim dikkatsizce yorum yazdığı makaleleri okuyor.
Kısacası ve benim yazımda, durum böyle görünüyordu. Zamanlar artık GULAG değildi, insanlar daha da büyüdü ve homurdanmayı öğrendi. Bir zamanlar Arka Amiral B.A.'nın başkanlık ettiği yasadışı “taşıyıcı parti”, öncelikle 1 Merkez Araştırma Enstitüsü'nün derinliklerinde olgunlaşmıştı. Kolyzaev. “Parti” nin üyeleri (tam olarak nasıl - muhtemelen artık tanımayacağız), Gorshkov'u geçerek fikirlerini Savunma Bakanı Andrei Antonovich Grechko'ya iletmeyi başardılar. Bunun sonucu, Grechko: “Zeki olmayın, Nimitz'deki gibi yapın” dediğinde, 1160 proje gemisinin onayıyla ilgili unutulmaz bir toplantıydı. Ve - ah, korku! - kendi eliyle, gemi karşıtı tüm füzeleri TAVKR'ın silahlandırmasından bir uçak gemisi haline getirdi. Mevcut olanlar, Gorskov'un yeni beyazlaştığını hatırladı. Deneyimli bir saraylı olmak (dört genel sekreterin etrafında oturmak şaka değildir), astlarının görüşlerine hiç saygı duymadı, fakat üstleriyle tartışamadı ve bu nedenle gizli sabotajlara başvurdu. Bir uçak gemisi inşa etme fikrini deliliğe dönüştüren ve aynı zamanda Akademisyen Yakovlev’in süpersonik VTOL’un “mucizesi” ile birlikte devrim yaratacak olan “Granit-Antey” adlı gelişmiş “mucize silahı” nı çürüten iki vuruş kavramını zorlamaya başladı. deniz savaşında.
Mucize işe yaramadığında ve mühendisin, Komünist Partinin bir üyesi bir sihirbaz olmasa bile, “taşıyıcı parti” nin tekrar saldırıya geçtiğini ve Gorshkov’u atlayarak doğrudan yeni savunma bakanı D.F. Ustinov. İkincisi, 1981'taki “Kiev” in alçakgönüllülüğünün renkli tanımına aşina olarak, uçak gemileri inşa etmeye başlamasını emretti. Yine, Gorshkov, uçak gemilerini uçaksavar füzeleriyle silahlandırmaya başladı ve iktidardayken ancak bu kötülüğü en aza indirmek mümkündü. Bu yüzden, 11435 projesinde, 20'e birleştirilmiş 30 - 12 RCC'yi kurmasını istedi; 11437 projesinde - zaten 60 - 80 RCC, 16'te kırıldı. Ve sadece Gorshkov ayrıldığında, uçak gemisi ve füze karşıtı füzeler olmadan, ancak belli nedenlerden ötürü, bir sıçrama tahtası ve gemi karşıtı füze olmadan, gerçek bir uçak gemisi projesine karar vermeyi başardılar. Bu nedenle, Gorskov'a müdahale etmemiş olsaydı, normal bir uçak gemisi konsepti uygulamak zor değildi.
rok yapma
Makalesinin son bölümünde, Klimov artık kimseyi eleştirmiyor, ancak Sovyet Donanması'nın bakış açısına göre nasıl olması gerektiğini açıklıyor. Şimdi onu eleştiriyorum.
Rakibim, uzun menzilli gemi karşıtı füzeler geliştirmenin ve onlarla üçlü silah kurmanın gerekli olduğuna inanıyor: denizaltılar (denizaltılar), yüzey gemileri (NK) ve deniz füzesi taşıyan uçaklar (MRA). Ana rol MRA tarafından oynanacaktı ve yoğun bir füze saldırısı ile başarı elde edildi. Konudaki her kimse, Klimov'un bisikleti icat ettiğini hemen anlayacaktır. Onun fikri tam olarak Gorshkov'un görüşlerine karşılık geliyor. Gorshkov'un pilotlar için kıskanmasına ve denizaltıların çılgın sevgisine rağmen, uçak gemilerine karşı mücadelede MPA'nın kraliçe olduğunu anladı. Geri kalan her şey ve tekneyi çekmeyin. Bu nedenle, MRA'ya nükleer denizaltı füze kruvazörlerine (APRC) kıyasla daha fazla fon harcandı. Ve tek darbe de işe yaradı. Aynı zamanda, Klimov tarafından açıklanan P-700 ve X-22 füzelerinin problemleri, konsantre grev üzerinde hiçbir etkiye sahip değildi, çünkü taşıyıcılar aynı anda füze fırlatmıyordu, ancak mesafe ve uçuş zamanına göre, üçlü füzelerin aynı anda uçak gemisine uçabiliyorlardı. Triad hakkında ayrıntılı olarak yazdım ve asıl sorunu - Amerikan uçak gemisinin asla tam olarak kırılmadığı etkili savunmasını - belirttim. Bunun neyle bağlantılı olduğunu ayrıntılı olarak açıkladım, ama daha önce beni eleştiren Klimov şimdi sözlerimi farketmedi.
Ayrıca, muhabir rakibim, eski bir şarkı olan hava savunma uçak gemisini söylerken, uzun zaman önce reddedildi ve hatalı olarak kabul edildi. Gerçek şu ki, Gorshkov, taşıyıcı uçağın asistanlara ihtiyaç duymadığını itiraf etmek istemediğini ve yalnız üçlüsü olmadan görevle başa çıkabildiğini ve bu nedenle güverte uçağından hiçbir şekilde perküsyon işleriyle uğraşmadığını, ancak sadece baskınlık sağlandığını iddia etmesini istedi. Havada Sonuç aptalca bir tablo oldu: güverte havacılığı hava üstünlüğünü yakalamaktı, bunun ardından darbe silahlarını asmak yerine, ABD'nin hava örtüsünden yoksun filosunu bitirmek için pilotlarımızın çay içmek için oturmaları gerekti. Bu nedenle Hava Kuvvetleri zaten çok amaçlı uçaklarla (MiG-29) donatılırken, Deniz Kuvvetleri kendisine yalnızca tek amaçlı bir uçak sipariş etti - Su-33 ve ancak Gorshkov’un istifası da çok amaçlı bir uçak edinmeye karar verdikten sonra ancak zaman yoktu.
Bir kez daha, Maxim Klimov'un inceleme yazdığı makalemi iyi okumadığı konusunda ikna oldum. Ne de olsa, sadece üçlünün problemleri hakkında değil, aynı zamanda US-A ve US-P uyduları ile deniz alanı keşif sistemi ve hedef belirleme sistemi (MKRTS) hakkında da yazdım. Eğer rakibim kararlarıma uymuyorsa, o zaman reddi nerede? Yazmadığı için, bir daha okumadığı anlamına gelir. Basitçe, sorun MKRTS gibi görünüyor. Bir uzay aracına sadece çok uzun dalga radarları yerleştirilebilir. Sadece bir uçak gemisinden daha az olmayan ve ufka karşı dar bir sektördeki bir nesneyi algılayabilir. İkinci sorun: hedefi sınıflandırmak - bir uçak gemisi veya bir tanker - radar olamazdı. Ve buna düşük güvenilirlik, parazitlere karşı zayıf koruma, nükleer ABD-A'nın yüksek maliyeti ve tehlikesini eklersek, Gorskov'un istifasının ardından programın neden hızla kapatıldığı açık bir şekilde ortaya çıkıyor. Bu nedenle, Klimov’un MKRTS’nin “DRLO ile sınırlı” olabileceğini ümitleri tutarlı değil. Ve yine de MKRTS’i DRLO’ya dönüştürebilecek belirli bir kişinin olduğuna dair belirti, ancak ne yazık ki, 1981’ta adam öldü ve eseri sonsuza dek durdu ve heather’ın bal tarifinin kaybına dair ünlü hikayeyi hatırlattı Son medovar ve tarifi tekrar herhangi bir ölümlü gücünün ötesindedir.
Klimov makalesini doğru Donanmanın tarifi ile bitirdiğinden, o zaman türün kanununa göre, aynısını yapmak zorunda kalacağım. ABD uçak gemileriyle başa çıkmak için (ve yalnızca bu sorunun çözümü için verilen tarif Klimov'a veriliyor), uçak gemilerini imha etmenin ucuz bir yolunu aramanın yüz metre işaretinde bir çözüm bulmaya benzer olduğunu anlamalıyız. Hurdaya karşı alım olmadığından aynı hurdayı yapmanız gerekiyor.
Böylece, ilk yöntem (70-ler'den beri geçerli): MRA'yı değiştirin. Su-27'in ortaya çıkmasından önce, sadece bir sayı alabilirdik, bu yüzden Tu-200 / 22М uçağının 22'i yerine 750 MiG-23'i aldık. 250 Tu-16'ten havada yakıt ikmali üzerinde çalışıyoruz. Ayrıca yönetim için Tu-126 ve ayrıca RPC taşıyıcıları olarak 100 Tu-16 çekiyoruz. Uzun menzilli gemi karşıtı füzelere gerek yok, çünkü MiG'ler hava örtüsüyle başa çıkacak, bu da gemi karşıtı füzelerin daha hafif olacağı ve bir Tu-16'in daha fazla füze alacağı anlamına geliyor. Hava limanlarının geliştirilmesi için fonlar, APRC ve RKR'nin yapımından vazgeçilerek elde edilir. Triad'a harcanan para ile aynı olanı alıyoruz, hava çekici, uçak gemilerinin 1500 km'den daha yakın olmalarına izin vermemesi garantili. Bu çekiç ve üçlü arasındaki temel fark, yalnızca deniz üzerinde değil, karada ve elbette tiyatro operasyonları arasında manevra özgürlüğü içinde de hareket edebilmesidir.
İkinci yöntem (MiG-29 ve Su-27'in ortaya çıkmasıyla ilgili): MRA'yı tamamen terk ettik ve serbest bırakılan fonlar için 960 katlı uçak ve 120 tankerleri Il-78'i satın aldık. APRS ve 941 projesinin aşırı SSBN'lerini oluşturmak yerine, 15 uçak gemileri üretiyoruz. Ayrıca, halihazırda büyük yüzey gemileri o zaman yeterli olduğu için eskort gemileri inşa etmek gerekli değildir. İkinci yöntem daha maliyetli olmakla birlikte, diğer taraftan ülke, üçüncü dünya ülkelerinin herhangi birinde bir güç aracı edinmiştir. Ayrıca filo, SSBN'lerin ABD PLO uçaklarından gelen devriye bölgelerindeki korumalarını sağlamaktadır. Taşıyıcılar Kuzey ve Pasifik filoları arasında bölünür (filo başına altı, artı üç - uzun süreli onarımda). Federasyon Konseyine adım atarsak, Pasifik Filosu ile havacılık Murmansk yakınlarında konuşlandırılıyor ve Federasyon Konseyi'nin güverte uçağının güçlendirilmesi olarak kullanılıyor. Aynı zamanda, IL-2500'ten yakıt ikmali yapılan Kuzey Filosunun uçağıyla (uçak gemilerinden) ve Pasifik Filosunun uçağıyla (kıyı hava limanlarından) 78 km'ye kadar olan derinliklerde bir ortak grev yapmak da mümkündür. Ana grev Pasifik Filosu tarafından verilirse, aynı şekilde davranırız, sadece filolar birbiriyle değiştirilir. Ve elbette, güverte uçakları APRC ve RKR için zor olan orduya yardım edebilir.
Amerikalılar ne cevap verecek? Norveç ve Japonya'daki uçakları güçlendirmek için para harcamak ve ek uçak gemileri inşa etmek zorunda kalacaklar. Yani, üçlü ile yüzleşme durumunda olduğundan çok daha fazla para harcamak. Soğuk Savaş özel bir savaş olduğundan ve buradaki ana şey düşmanı tüketmek, bir savaş başlatmamak, askeri ve ekonomik başarı olduğu açıktır.
Üçüncü yöntem (benim favorim): Ostap Bender'in vasiyetine göre - daha fazla tükürük topluyoruz ve Amerikan uçak gemileri yönünde tükürüyoruz. Sonra kolları sıvadık ve ülkedeki düzeni geri getirmeye başlıyoruz. Bir şeyleri düzene sokarak, Stalinist versiyonunu değil, Andropov versiyonunu değil liberal versiyonu kastediyorum. Ama Gorbaçov'a göre değil, Deng Xiaoping'e göre. Sessizce ideolojik ve askeri çatışmayı kapatıyoruz ve miktarı değil ekonomiyi ölçmeye başlıyoruz tanklar. O zaman Birlik korunacak ve ekonomimiz ABD'den sonra en az ikinci olacaktı. Şimdi bir uçak gemisini boğamıyoruz ve Kırım'dan sonra neye saldırdılar? Yüzmelerine izin verin, deniz yaygın, umursamıyoruz. Biz kıta ülkesiyiz, bizim için en önemli şey ordu ve Hava Kuvvetleri'dir ve filo ekonomik suları ihlallerden korumak için gereklidir ve böylece muz devletleri gemilerimizi incitmez. Ve bunun için sınır gemileri ve 3-4 muhrip (fırkateyn) korumalı 15-20 uçak gemisi gereklidir, daha fazla gerekli değildir.