Araştırma raporları bu hızla tüketilmeye devam edilirse, yakın bir gelecekte evrendeki hiçbir kaynağın insan ihtiyaçlarını karşılayamayacağını öngörüyor. Bu yüzden öz kaynakların kullanımını mümkün olduğunca aza indiren yeşil tasarımlar dört koldan gelişiyor. Bunlardan biri olan ‘yeşil çatılar’, teknik olarak bir binanın çatısını ya da bazı bölümlerinin bitkilerle kaplanması anlamına geliyor. Bu yöntemle bodur bitkiler, çeşitli ağaç türleri, çalılar ve çimenlerle kaplanan çatılar ve teraslar büyük şehirlerin nefes alan yeşil köşeleri haline dönüşüyor. Dünyada ekolojik şehirleşmenin bir parçası olarak kabul edilen ve teşvik edilen, hatta kimi konut projeleri için zorunlu hale getirilen ‘yeşil çatılar’, özellikle Almanya, İsveç, İzlanda, Norveç, İtalya, Avusturya, Macaristan, İsviçre ve İngiltere’de şehir politikasının bir parçası olma niteliği taşıyor. Hatta Tokyo’da bir ilk olarak, binaların yüzde 20’sine ‘yeşil çatı’ uygulaması zorunlu hale getirilmiş. 1960’larda Kuzey İskandinavya ve Almanya’da uygulanmaya başlayan yeşil çatılar, halen bu ülkelerde en gelişmiş haliyle varlıklarını sürdürüyor. Avusturya hükümeti yeşil çatılar için teşvik ödüyor. Amerika’nın büyük kentlerinde bu konuyla ilgili özel habitat çalışmaları var.