- 4.62 Topluluk Derecelendirmesi
- 8 Albüme Oy Verildi
- 6 5/5 verdi
Kırk, Hip Hop'taki yeni 30 ve JAY-Z’ler 4:44 rap'in büyüklerini yaşları konusunda her zamankinden daha rahat hale getirdi. Bun B’nin sonuncusu, Trill'in Dönüşü , hem onu ünlü yapan melodileri hem de büyükbabanızın koltuğunda dinlenecek şarkıları var. Sonuç, Bun’un durum sayfasını doldurmak için bazen yorulsa bile müthiş bir çalışma bütünüdür.
İlk birkaç parça Trill'in Dönüşü King of the Trill’in pezevenk çapaları ve çarpışan Cadillac do’ları tarihini uzatmaktan biraz daha fazlasını yapın. Bu şarkıların keyifli olmadığını söylemek değil; The Chest-Thumping T.I.'den çevik bir dizeden faydalanın. bu eşit derecede politik ve iddialı. Outta Season, UGK'yi dokuz altıda çok sevecen kılan hüzünlü gitar yalamaları ve bozuk doğranmış n-vidalı vokalleri içeriyor. Bununla birlikte, KnoWhatImSayin sinir bozucu bir kancayla gölgelendi ve Traphandz, orospularım, yığılıyorum gibi klişelerle tıkanmış durumda. Güney bu eklemlerle gidecek, ancak Bunlardan 3.047. kez bodurluk hakkında rap'i duymak istemeyen dinleyicilerden iç çekişler alabilirler.
Sanki Bun, gençlere oyun oynamak için geri tepmeden önce göğsünden biraz daha esnemek için kaşınıyor gibiydi. Altıncı yolda, Blood on the Dash'in ilgi çekici anlatımıyla derinlere dalıyor. Bundan hemen sonra, kendini bir kez daha olgunluğa daldırmadan önce, akılda kalan Hoes From Da Hood'da havaya uçuyor. 8Ball ve MJG, yetişkinleri çocuk gibi davranmayı bırakmaya teşvik eden Grow Up'a şaşırtıcı bir bilgelik veriyor.
Never Going Back, Bernard Freeman'ın yeni hayatını tam anlamıyla kucaklamadan önce hayatının bir bölümünü kapatırken buluyor: Tüm aile ağacınızdan daha fazla tek bir hayatta yaşadım / Artık hayatın benden beklediği adam olmaya hazırım. Yetkili sunumu, tüm olaya inanç katıyor ve albüme görkemli bir amaç duygusu veriyor.
Bun B'nin geçmişi unuttuğundan değil. Pezevenk C albümün tartışmasız en iyi özelliğini bir çıtaya bile vurmadan sunuyor. Chad Butler’ın U A Bitch üzerine serpiştirilmiş röportaj klipleri, Bun’un Amerikan ikiyüzlülüğünü ve Pimp'in hayattayken yaptığı yakmayı tamamlıyor. Merhum kafiye kardeşine gerçek övgü, kısa ama yürek burkan yaklaşan Gone Away üzerinedir. Bastırılmış anahtarlar ve seyrek gitar, Leon Bridges’in kaybettiği arkadaşlara karşı hüzünlü ağıtlarını yalıyor. Yine de Bun yıldız olmaya devam ediyor ve bir ayette Pimp'i övüyor. İki satır Pimp C'yi ve var olanları özetliyor: Evet, doğruyu söylüyorsam kardeşim bir muthafucka / Ama dostum, kabinin içinde ve dışında 100 tane sakladı.
Pist, gerçek Hip Hop kafalarının boğazlarında bir yumru bırakacak ve Bun'un sonunda kardeşini kalbinde tutmak için cesaretini toplamış gibi, ama zihninin ön saflarında değil gibi hissediyor. Bu kesim, projeyi yetişkin rap albümlerinin trendinden ayırıyor. Trill'in Dönüşü kusurları yok ama bir müzik efsanesinin masalında önemli bir bölüm olarak duruyor.