Cadılar Bayramı, her yıl 31 Ekim'de kutlanan bir bayramdır ve bu sene Cadılar Bayramı 2020 31 Ekim Cumartesi günü gerçekleşecektir. Gelenek, insanların şenlik ateşlerini yakıp hayaletleri uzaklaştırmak için kostümler giydiği antik Kelt Samhain festivalinden kaynaklanmaktadır. Sekizinci yüzyılda, Papa III. Gregory, 1 Kasım'ı tüm azizleri onurlandırmak için bir zaman olarak belirledi. Yakında, All Saints Day, Samhain'in bazı geleneklerini birleştirecek. Önceki akşam All Hallows Eve ve daha sonra Halloween olarak adlandırıldı. Zamanla Cadılar Bayramı, şeker mi şaka mı, bal kabağı oyma, festival toplantıları, kostümler giyme ve yemek yeme gibi etkinliklerin olduğu bir güne dönüştü.
Cadılar bayramının kökeni, eski Kelt Samhain festivaline (ekme olarak telaffuz edilir) kadar uzanır. 2000 yıl önce çoğunlukla şu anda İrlanda, Birleşik Krallık ve Kuzey Fransa olan bölgede yaşayan Keltler, 1 Kasım'da yeni yıllarını kutladılar. Bu gün yazın sonu, hasat ve karanlık, soğuk kışın başlangıcı, yılın genellikle insan ölümüyle ilişkilendirildiği bir zaman oldu. Keltler, yeni yıldan önceki gece, yaşayan dünyalar ile ölüler arasındaki sınırın bulanıklaştığına inanıyordu. 31 Ekim gecesi, ölülerin hayaletlerinin dünyaya döndüğüne inanılan Samhain'i kutladılar.
Keltler, sorun yaratmanın ve mahsullere zarar vermenin yanı sıra, dünya dışı ruhların varlığının Druidlerin veya Kelt rahiplerinin gelecek hakkında tahminlerde bulunmasını kolaylaştırdığını düşünüyordu. Uçucu doğal dünyaya tamamen bağımlı bir insan için, bu kehanetler uzun ve karanlık kış boyunca önemli bir rahatlık kaynağıydı.
Olayı anmak için Druidler, insanların Kelt tanrılarına kurban olarak mahsulleri ve hayvanları yakmak için toplandıkları devasa kutsal şenlik ateşleri inşa ettiler. Kutlama sırasında Keltler, tipik olarak hayvan başlarından ve derilerden oluşan kostümler giydiler ve birbirlerine servetlerini anlatmaya çalıştılar.
Kutlama sona erdiğinde, o akşam erken saatlerde söndürdükleri ocak ateşlerini, gelecek kış boyunca onları korumak için kutsal şenlik ateşinden yeniden yaktılar.
ABD'de her yıl satılan tüm şekerlemelerin dörtte biri Cadılar Bayramı için satın alınır.
MS 43'te, Roma İmparatorluğu Kelt topraklarının çoğunu fethetti. Kelt topraklarını yönettikleri 400 yıl boyunca, Roma kökenli iki festival geleneksel Kelt Samhain kutlamalarıyla birleştirildi.
İlki, Romalıların geleneksel olarak ölülerin ölümünü antığı Ekim ayı sonlarında bir gün olan Feralia idi. İkincisi, Roma meyve ve ağaç tanrıçası Pomona'yı onurlandırmak için bir gündü. Pomona'nın sembolü elmadır ve bu kutlamanın Samhain'e dahil edilmesi, muhtemelen bugün Cadılar Bayramı'nda uygulanan elmaları sallama geleneğini açıklamaktadır. Tüm azizler günü
13 Mayıs 609'da, Papa Boniface IV, Roma'daki Pantheon'u tüm Hıristiyan şehitleri onuruna adadı ve Batı kilisesinde Tüm Şehitler Günü Katolik Bayramı kuruldu. Papa III. Gregory daha sonra festivali tüm azizlerin yanı sıra şehitleri de kapsayacak şekilde genişletti ve kutlamayı 13 Mayıs'tan 1 Kasım'a taşıdı.
9. yüzyılda, Hıristiyanlığın etkisi, yavaş yavaş eski Kelt ayinleriyle harmanlandığı ve yerini aldığı Kelt topraklarına yayıldı. Kilise MS 1000 yılında, ölüleri onurlandırmak için 2 Kasım Tüm Ruhlar Günü'nü yaptı. Bugün, kilisenin Kelt ölü festivalini ilgili, kilise onaylı bir bayramla değiştirmeye çalıştığına inanılıyor.
Tüm Ruhlar Günü, Samhain'e benzer şekilde büyük şenlik ateşleri, geçit törenleri ve azizler, melekler ve şeytanlar gibi kostümler giydirilerek kutlandı. Tüm Azizler Günü kutlamalarına All-Hallows veya All-Hallowmas (Orta İngilizce Alholowmesse'den Tüm Azizler Günü anlamına gelir) adı da verildi ve ondan önceki gece, Kelt dinindeki geleneksel Samhain gecesi All-Hallows-Eve olarak ve sonunda Cadılar Bayramı olarak adlandırılmaya başlandı.
Cadılar Bayramı Amerika'ya Geliyor Cadılar Bayramı kutlamaları, oradaki katı Protestan inanç sistemleri nedeniyle sömürge New England'da son derece sınırlıydı. Cadılar Bayramı, Maryland ve güney kolonilerinde çok daha yaygındı.
Farklı Avrupalı etnik grupların ve Amerikan Kızılderililerinin inançları ve gelenekleri birbirine karıştıkça, Cadılar Bayramı'nın belirgin bir Amerikan versiyonu ortaya çıkmaya başladı. İlk kutlamalar, hasadı kutlamak için düzenlenen halka açık etkinlikler olan "oyun partilerini" içeriyordu. Komşular ölülerin hikayelerini paylaşır, birbirlerine servetlerini anlatır, dans eder ve şarkı söylerlerdi.
Daha fazla insan, özellikle Y kuşağı, evcil hayvanları için kostüm satın alıyor. 2017'de yüzde 16 iken 2018'de yüzde yirmiye ulaştı.
Kolonyal Cadılar Bayramı şenlikleri ayrıca hayalet hikayelerinin anlatılmasına ve her türlü yaramazlık yapmasına da yer verdi. 19. yüzyılın ortalarında, yıllık sonbahar şenlikleri yaygındı, ancak Cadılar Bayramı henüz ülkenin her yerinde kutlanmıyordu.
19. yüzyılın ikinci yarısında, Amerika yeni göçmenlerle doluydu. Bu yeni göçmenler, özellikle İrlanda Patates Kıtlığından kaçan milyonlarca İrlandalı, Cadılar Bayramı kutlamalarının ülke çapında yaygınlaşmasına yardımcı oldu. Trick-or-Treating Tarihçesi Amerikalılar, Avrupa geleneklerinden ödünç alarak, kostümler giymeye ve ev ev yemek ya da para istemek için gitmeye başladılar. Genç kadınlar, Cadılar Bayramı'nda gelecekteki kocalarının adını veya görünüşünü iplik, elma süsleri veya aynalarla numaralar yaparak ilahi hale getirebileceklerine inanıyorlardı.
1800'lerin sonlarında, Amerika'da Cadılar Bayramı'nı hayaletler, şakalar ve büyücülükten çok topluluk ve komşuluk buluşmaları ile ilgili bir tatil haline getirmek için bir hareket vardı. Yüzyılın başında, hem çocuklar hem de yetişkinler için Cadılar Bayramı partileri günü kutlamanın en yaygın yolu oldu. Partiler oyunlara, sezonun yemeklerine ve bayram kostümlerine odaklandı.
Ebeveynler, gazeteler ve toplum liderleri tarafından Cadılar Bayramı kutlamalarından "korkutucu" veya "grotesk" herhangi bir şey almaları için teşvik edildi. Bu çabalar nedeniyle Cadılar Bayramı, yirminci yüzyılın başlarında batıl inançlarının ve dini imalarının çoğunu kaybetti.
Kara Kediler ve Hayaletler
Cadılar Bayramı her zaman gizem, sihir ve batıl inançlarla dolu bir tatil olmuştur. İnsanların kendilerini özellikle ölen akraba ve arkadaşlarına yakın hissettikleri bir Kelt yaz sonu festivali olarak başladı. Bu dost canlısı ruhlar için yemek masasına bir yer kurdular, kapı eşiklerine ve yol kenarına ikramlar bıraktılar ve sevdiklerinin ruh dünyasına geri dönmelerine yardımcı olmak için mumlar yaktılar.
Bugünün Cadılar Bayramı hayaletleri genellikle daha korkutucu ve kötü niyetli olarak tasvir ediliyor ve adetlerimiz ve batıl inançlarımız da daha korkutucu. Bize kötü şans getirebileceklerinden korkarak kara kedilerle yolları kesişmekten kaçınırız. Bu fikrin kökleri, birçok insanın cadıların kendilerini kara kedilere dönüştürerek tespit edilmekten kaçındığına inandıkları Orta Çağ'a dayanmaktadır.
Aynı nedenle merdiven altından yürümemeye çalışıyoruz. Bu batıl inanç, üçgenlerin kutsal olduğuna inanan eski Mısırlılardan gelmiş olabilir (eğimli bir merdivenin altında yürümenin oldukça güvensiz olma eğiliminde olmasıyla da bir ilgisi olabilir). Ve özellikle Cadılar Bayramı civarında, aynaları kırmaktan, yoldaki çatlaklara basmaktan veya tuz dökmekten kaçınmaya çalışıyoruz. Cadılar Bayramı Partileri
1920'lerde ve 1930'larda, Cadılar Bayramı seküler ama toplum merkezli bir bayram haline geldi, gösteri yürüyüşleri ve kasaba çapında Cadılar Bayramı partileri öne çıkan eğlence oldu. Birçok okulun ve topluluğun en iyi çabalarına rağmen, vandalizm bu süre zarfında birçok toplulukta bazı kutlamaları rahatsız etmeye başladı.
1950'lere gelindiğinde, kasaba liderleri vandalizmi başarılı bir şekilde sınırladı ve Cadılar Bayramı, esas olarak gençlere yönelik bir bayram haline geldi. 50'lerdeki bebek patlaması sırasında çok sayıda küçük çocuk olması nedeniyle, partiler şehir merkezlerinden daha kolay yerleştirilebilecekleri sınıfa veya eve taşındı.
1920 ile 1950 arasında, yüzyıllardır süren şeker mi şaka mı uygulaması da yeniden canlandırıldı. Şeker mi şaka mı, tüm bir topluluğun Cadılar Bayramı kutlamasını paylaşması için nispeten ucuz bir yoldu. Teoride aileler mahalledeki çocuklara küçük ikramlar sağlayarak onlara oyun oynanmasını da engelleyebilir.
Böylece yeni bir Amerikan geleneği doğdu ve büyümeye devam etti. Bugün, Amerikalılar Cadılar Bayramı'na yılda tahmini 6 milyar dolar harcıyor ve bu da onu ülkenin Noel'den sonraki en büyük ikinci ticari tatili yapıyor. Cadılar Bayramı Filmleri
Ticari başarıdan bahsetmişken, korkunç Cadılar Bayramı filmleri gişe rekorları kıran uzun bir geçmişe sahiptir. Klasik Cadılar Bayramı filmleri arasında John Carpenter tarafından yönetilen ve Donald Pleasance, Nick Castle, Jamie Lee Curtis ve Tony Moran'ın oynadığı 1978 orijinal filmine dayanan "Halloween" franchise'ı bulunmaktadır. "Cadılar Bayramı" nda, Michael Myers adlı genç bir çocuk 17 yaşındaki kız kardeşini öldürür ve hapse girer, ancak Cadılar Bayramı gecesi bir genç olarak kaçmak ve eski evini ve yeni bir hedefi bulmak için hapse girmiştir.
Ürkütücü film müziğine kadar klasik bir korku filmi olarak kabul edilen film, serideki diğer 11 filme ve "Scream", "Nightmare on Elm Street" ve "Friday the 13" gibi diğer "slasher filmlerine" ilham verdi. Jamie Lee Curtis ve Nick Castle'ın başrollerini paylaştığı orijinal "Halloween" in doğrudan devamı 2018'de yayınlandı. Diğer aile dostu Cadılar Bayramı filmleri arasında "Hocus Pocus", "The Nightmare Before Christmas", "Beetlejuice" ve "It’s the Great Pumpkin, Charlie Brown" yer alıyor. Tüm Ruhlar Günü ve Ruh Pastaları Amerikan Cadılar Bayramı şeker mi şaka mı geleneği, muhtemelen İngiltere'deki ilk Tüm Ruhlar Günü geçitlerine kadar uzanmaktadır. Şenliklerde fakir vatandaşlar yemek için yalvarır, aileler ölmüş akrabaları için dua sözü karşılığında onlara “ruh pastası” denilen hamur işleri verirdi.
Ruh keklerinin dağıtımı, dolaşan ruhlara yiyecek ve şarap bırakma şeklindeki eski uygulamanın yerini almanın bir yolu olarak kilise tarafından teşvik edildi. “Pazarlığa gitme” olarak anılan tatbikat, sonunda mahallelerindeki evleri ziyaret edip bira, yemek ve para verilen çocuklar tarafından yapıldı.
Cadılar Bayramı için kostüm giyme geleneğinin hem Avrupa hem de Kelt kökenleri vardır. Yüzlerce yıl önce, kış belirsiz ve korkutucu bir zamandı. Yiyecek kaynakları genellikle azaldı ve karanlıktan korkan birçok insan için, kışın kısa günleri sürekli endişelerle doluydu.
Cadılar Bayramı'nda hayaletlerin dünyevi dünyaya geri döndüğüne inanılan insanlar, evlerini terk ederlerse hayaletlerle karşılaşacaklarını düşündüler. Bu hayaletler tarafından tanınmamak için, insanlar karanlık çöktükten sonra evlerinden çıktıklarında maske takarlardı, böylece hayaletler onları diğer ruhlarla karıştırırdı.
Cadılar Bayramı'nda, hayaletleri evlerinden uzak tutmak için insanlar, hayaletleri yatıştırmak ve içeri girmelerini engellemek için evlerinin dışına yiyecek kaseleri koyarlardı. Halloween Çöpçatanlık ve Daha Az Bilinen Ritüeller Peki ya bugünün şeker mi davrananlarının unuttuğu Cadılar Bayramı gelenekleri ve inançları ne olacak? Bu modası geçmiş ritüellerin çoğu geçmiş yerine geleceğe ve ölüler yerine yaşama odaklandı.
Özellikle, çoğu genç kadınların gelecekteki kocalarını tanımalarına yardım etmek ve onlara bir gün - şans eseri bir sonraki Cadılar Bayramı'na kadar - evleneceklerine dair güvence vermekle ilgiliydi. 18. yüzyıl İrlanda'sında, çöpçatan bir aşçı, onu bulan restorana gerçek aşkı getirmeyi umarak, Cadılar Bayramı gecesi patates püresine bir yüzük gömebilir.
İskoçya'da falcılar, uygun niteliklere sahip bir genç kadının taliplerinin her birine bir fındık vermesini ve ardından fındıkları şömineye atmasını tavsiye etti. Hikayeye göre patlamak ya da patlamak yerine kül olan ceviz, kızın gelecekteki kocasını temsil ediyordu. (Bu efsanenin bazı versiyonlarında bunun tersi doğruydu: Yanan ceviz, uzun sürmeyecek bir aşkı simgeliyordu.)
Başka bir masal, genç bir kadın Cadılar Bayramı gecesi yatmadan önce ceviz, fındık ve hindistancevizi ile yapılan şekerli bir karışımı yerse, gelecekteki kocasını hayal edeceğine dairdi.
Genç kadınlar, kabuklarının müstakbel kocalarının baş harfleri şeklinde yere düşeceğini umarak omuzlarına elma kabukları attılar; bir kase su içinde yüzen yumurta sarılarına ve karanlık odalarda aynaların önünde durup mum tutup omuzlarının üzerinden kocalarının yüzlerine bakarak geleceklerini öğrenmeye çalıştılar.
Diğer ritüeller daha rekabetçiydi. Bazı Cadılar Bayramı partilerinde, kestane avında bir çapak bulan ilk konuk, ilk evlenen kişi olur.
Elbette, ister romantik bir tavsiye istesek de, ister yedi yıllık kötü şanstan kaçınmaya çalışalım, bu Cadılar Bayramı batıl inançlarının her biri, ilk Keltlerin varlığını çok keskin hissettiği aynı "ruhların" iyi niyetine dayanıyor.
Kaynak: hıstory.com