O'nun hayâtı O'nun bütün ilâhî emirleri harfiyyen yerine getirdiğinin şahididir. O felâketlere hezimet ve musibetlere sabreder; lütuf ve nîmete erince de şükrederdi. Resû»l-i Ekrem -sallAllah (c.c)u aleyhi ve sellem- bu iki vasfı eşit olarak hâizdi. Ashâb'ından biri bir gün en büyük musîbetlere kimlerin hedef olduklarını sordu. Peygamberimiz -sallAllah (c.c)u aleyhi ve sellem- :
- Her türlü musibete herkesten ziyâde peygamberler maruz kalırlar. Diğer insanlar da ruhanî mertebelerine göre imtihana ve musîbete uğrarlar. "
(İbn-i Mâce) buyurdular.
Peygamberimiz -sallAllah (c.c)u aleyhi ve sellem- 'in hayatı bu ifadeye mutabıktı. O bütün peygamberler'in serveri olduğundan peygamberler içinde en çook felâket ve musîbete ma'rû»z kalanı idi. O'nun sîretini tetkik edenler hayatının baştan başa çile ve meşakketlerle dolu olduğunu görürler. Kur'ân da O'na sabretmeyi emretmektedir:
- Peygamberlerden şeriat sahiplerinin sabrettiği gibi sen de sabref." (Ahkâf 35) O da bütün sıkıntılara Allah (c.c) (c.c.)'a dayanarak sabretmişlerdir.
İnsan geçici felâketlere muvakkat sarsıntılara tahammül edebilir. Fakat peşpeşe gelen felâket ve musîbetlere tahammül imkânsızdır. Hz. Peygamber -sallAllah (c.c)u aleyhi ve sellem- ; hicretten önce Mekke'deki 13 seneyi meşakkat felâket ıstırap ve musîbetler içinde geçirmiştir. Mekke ve Taif'in katı yürekli şakîleri tam 13 yıl O'nunla alay ettiler. O'nu çeşitli işkenncelere ma'rû»z bıraktılar her türlü hakkaret ve hakksızlığa bile kalktılar. Bütün bu sıkıntılara ancak Rasû»l-i Ekrem -sallAllah (c.c)u aleyhi ve sellem- gibi bir Peygamber-i Zîşân sabredebilirdi.
Büyük işler başarmış dâhiler kumandan ve fâtihler bu başarılarını kenndi akıl basîret ve bilgilerine hamlederler. Fakat Allah (c.c)'a yakın olanlar bu başarının kenndilerine Allah (c.c)'ın bir lütfü olduğunu bilir ve O'na hamdederler. Peygamberimiz -sallAllah (c.c)u aleyhi ve sellem- de kenndilerine bir nîmet bir mu-zafferiyet nail olunca; derhal şükran secdesine kapanırlardı. Mekkennin fethi esnasında Zituva'ya vardığı zaman Cenâb-ı hakkk (c.c.)'ın kenndini muvaffak ettiğini görmüş ve hayvanın sırtında secdeye kapanmıştı