Son metin + Finishizer itibaren Esmeralda County, NV, Birleşik Devletler
Çizgi roman sanatçıları hakkında eğlenceli bir kitap.
Dostum bilmiyorum. Neil Gaiman'ı seviyorum ama bu koleksiyon yaklaşık 200 havadar sayfanın ardından yorucu olmaya başladı. "Sandalyede Ekim Ayı" gibi bir hikaye o kadar büyüleyici ve benzersiz ki yardım edemem ama tavsiye edemem, ama Kırılgan Şey'deki eserlerin çoğu eğlenceli deneylerden biraz daha fazlasıydı. Aslında, bu koleksiyonun tam olarak hissettirdiği şey: eğlenceli, biraz fazla üretken bir yazardan atılan deneyler. Bu koleksiyonu, örneğin, Annem Beni Öldürdü, Babam Beni Yedi; onlar sadece aynı zamanda faşist masalların derinliğini ve işçiliğini ölçmezler. Çok sık olarak, kanca basit bir şekilde garip bir şey olduğudur ve olanları bulmak için bu koleksiyondaki hikayeleri okuduk, ancak bunun gerçekleşmesi için çok az risk var, duygusal dönüşüm yok. “Partilerde Kızlarla Nasıl Konuşulur” u, Stuart Dybek'in (olgunluğunun düzgünlüğünü keşfeden ergenleri keşfetmek için çoğunlukla fevkalade tropik alanlar kullanan) herhangi bir şeyle karşılaştırın ve Gaiman hikayesi çok düz düşüyor. Karakterin özgünlüğü, dönüşüm, tema - bu şeylerin çoğu bu hikayelerin eksik, bunu söylediğim için üzgünüm. Ve onların yerinde hisse senedi karakterleri ve durumları: sessiz, stoic kahramanlar; bir odaya giren ve kahramanın baktığı resmin başlığını taşıyan kötüler; her şeyi birbirine bağlayan rüya dizileri. Bazen eğlenceli, ama sonuçta o kadar iyi değil.
Although not incredibly historically accurate, this was a fun read. I especially enjoy how Philippa Gregory writes the character of Kathryn Howard as a typical teenage girl that you might even know in the present day. Of course, Anne of Cleves is wonderful as we are taken through her change from scared foreigner to steady hand and I love getting a sense of just how crazy Jane Boleyn may have been. Really liked the layout of this story also; going back and forth between the three ladies points of views gave the story a lot of depth.
Liquid Graphics color studios should win an Eisner, because they can make Larroca's pathetic pencils look okay. Seriously, I thought the X-Men had a new artist after they took over the coloring. Storywise, its pretty much the X-Men meets Cthulhu, which is pretty much as lame as it sounds. Plus Wolverine kisses Rogue, and that's just wrong.