TAOCULUK
TAOCULUK
Yaklaşık olarak İ.Ö. 604′te Hunan’da doğduğu sanılan, ancak günümüzde, yaşamış olduğu bile tartışılan Lao-Dzı’nın öğretileri üzerine kurulmuş mistik Çin felsefesi.
Lao’ya atfedilen öğretiler, 81 bölümden oluşan “Tao-dı Cing” (Tao ve Onun Gücü) adlı, dünya üzerindeki dinî yapıtların en önemlilerinden biri olarak kabul edilen bir kitapta toplanmıştır. Kitabın, İ.Ö. yaklaşık 3. yüzyılda yaşadığı sanılan bir ya da birkaç filozof tarafından oluşturulduğu, yazarının kesin olarak bilinmediği de öne sürülen görüşler arasındadır.
Taoculuk’ta, Tao kavramı metafizik bir anlama sahiptir. Mutlak Tao, sözcüklerle tanımlanamaz. Dil, bu büyük görünmez gerçekliğin sezgisel ya da mistik bir biçimde anlaşılabilmesinin ipuçlarını verebilir.
Yine de, Tao’nun insan tarafından algılanabilen bir yönü vardır. Bu, her şeyi değişikliğe uğratan ve gözle görülebilen doğal süreçtir. Tao’nun görünebilen ifadesinin gözlemlenmesinden, her şeyin kaynağı olan varlığı sezmek olasıdır. Taoculuk’ta yaşam ve ölüm mutlak Tao’nun iki yarı aşamasıdır. Taocular, doğayla uyum içinde bir yaşamı savunurlar. Taoculuk, Çin’de etkisini 2.000 yıl boyunca sürdürmüştür.