Başbakan Tony Blair, daha açık dile getiremezdi, Atlantik aşırı 'çok özel' ilişkiyi. "Dostluğumuz için gereken bedeli, zamanı geldiğinde kanımızla bile öderiz" dedi. Bu işin, öyle herkesin sandığı gibi, 'ABD'nin süs köpekliği' olmadığı', tam tersine 'mermiler havada uçuştuğunda, delikanlılık gereği olduğunu vurguladı.'Mermi' muhabbeti tam delikanlı ağzı..2. Dünya Savaşı'nda Avrupalılarla faşizm belasına karşı omuz omuza savaşan, Soğuk Savaş döneminde yine yüz binlerce askerini 'kızıl tehdit'e karşı dostlarının emrinde hazır bekleten ABD'ye karşı, kuşkusuz bir 'şükran borcu' vardı. George W. Bush, neredeyse gözleri yaşararak konuğunu "İşte, en sadık dost ve müttefikimiz" diyerek sunuyordu Amerikalılara...Ve bu dostluğun bir nişanesi olarak, tarihin en büyük devlet adamları arasındaki Sir Winston Churchill'in büstünü, oval ofisteki masasının kenarından ayırmıyordu. Bugünlerde de, esas olarak Churchill'i konu alan bir tarih kitabını başucundan eksik etmiyor. Sadece Bush değil, yönetiminin belli başlı tüm isimlerinin başucu kitabı olduğu belirtiliyor bu eserin.Yazarı: Johns Hopkins Üniversitesi öğretim üyesi, savaş tarihçisi Profesör Eliot Cohen. Adı: 'supreme command' (Yüksek Komuta Kademesi)...Kitap, Sir Winston Churchill'den Abraham Lincoln'e, David Ben Gurion'dan Georges Clemenceau'ya, 'çelik gibi dirayetli' savaş dönemi liderlerini konu alıyor ve biraz da Clemenceau'nun, ünlü "Savaş, generallere bırakılamayacak kadar ciddi bir iştir" düsturuna methiyeler düzer nitelikte, eski ile şimdiki dönem arasında paralellikler kurmaya çalışıyor.İşte, Rumsfeld'in son nutuklarındaki Churchill analojileri, bundan kaynaklanıyor. 'Churchill ne demişti? Hitler'e karşı ne yapmıştı? Churchill olsaydı...' yollu göndermelerle, Britanya'daki savaş karşıtı lobiye, süblime bir 'Atalarınızdan utanın' mesajı gönderiyor. Kendi generalleri ve 'güvercinlerine' de, 'Bırakın mızlanmayı, Yürüyün cenge!' mesajı biraz da...Tabii, 'anne tarafından' Amerikalı sayılan Sir Winston'ın kahramanlığından pay çıkarmak da olabilir bunun ardında. Churchill'in tarihi hataları, Amerikalılar hakkındaki gerçek duyguları, Hitler ile Saddam'ın karşılaştırmasındaki abukluk filan ayrı tartışma. Bush ve şahinleri, Churchill'in 'öğreti'sini nasıl hayata geçirecek bilinmez. Ama Blair'in, kendinden önceki Downing Street 10 numara sakinleri Sir Winston ve Demir Lady Thatcher gibi tarihe geçmek, en önemlisi de, 'özel dostluk' çerçevesinde Beyaz Saray'da iz bırakmak gibi bir amacı olduğu kesin.