Çoğumuz yaşamımız sürüp giderken karşılaştığımız karıncaları küçük, diğer böcekler kadar iğrenç olmasa da istenmeyen misafirler olarak görürüz.
Oysa karıncalar en az insanlar kadar girift bir sistem dahilinde yaşarlar. Derek Bickerton, Adem'in Dili isimli kitabında bir karınca kolonisi ile bir insan şehrinin çok da farklı olmadığını söyler ve haklıdır. Karıncalar ve insanlar arasındaki en büyük fark, insanların "bireysel bilinç"inin de olması, ancak karıncalarda tek bir karınca neredeyse bilinçsizken, ancak bir "grup" karınca bir araya geldiğinde bilinçli davranıyorlar. Her bir karıncayı, insan vücudunun sinir hücrelerine benzetebiliriz: Birkaç feromon salgılamaktan ötesini beceremeyen her bir karıncanın bu minik mesajları, bir araya geldiğinde en az insan beyni kadar karmaşık bir bilinç oluşturur. Ve bu yüzden, karınca kolonilerine "süperorganizma" denir. Karıncaların en az insan kadar girift bir yaşam kurabilmelerinin sırrı bu "kovan bilinci"ndedir.
Bu çalışmada, karınca türlerinin yaşamlarından, insan yaşamına has bir çok işlev ve motifi göreceksiniz.