JACOBI, Friedrich Heinrich (1743-1819) Alman, filozof. İnsan tininde dolaysız bilgi öğelerinin bulunduğunu ileri sürmüştür.
25 Ocak 1743’te Düsseldorf’ta doğdu, 10 Mart 1819’da Münih’te öldü. Alım satımla uğraşan, çevresinde etkili, varlıklı bir Protestan’ın oğlu, eski Yunan şiirini örnek alarak yazdığı şiirlerle ün sağlayan Johann Georg Jacobi’nin kardeşidir. Babası ticaretle ilgilenmesini istediğinden, onu, Frankfurt’ta bir meslek okuluna gönderdi. Jacobi, daha küçük yaşta, birtakım bunalımlar geçirmeye, doğaüstü olaylara karşı aşırı ilgi duymaya başladı, bir ara kendini öldürmeye kalkıştı. Daha sonra öğrenim görmek üzere Cenevre’ye gönderildi. Orada tanrıbilim, din ve felsefe sorunlarıyla ilgilenmeye başladı, Bonnet, Kant, Spinoza gibi filozoflara eğilim gösterdi, İsviçreli fizikçi ve filozof Lesage ile yakınlık kurdu, onun derslerini dinledi, yazılarını okudu. Daha sonra J.J. Rousseau’nun yapıtlarını inceledi.
Jacobi ortaöğretimden sonra, düzenli sayılabilecek bir öğrenim görmediğinden kendi kendini yetiştirdi. Bilgisinin genişliği, düşüncelerinin yeniliğiyle ilgi çekti. 1764’te döndüğü Düsseldorf’ta bir süre ticaretle uğraştı, aydın bir kadın olan Betty Clermont’la evlendi, yaşamı düzene girdi. 1772’de Berg ve Jülich dükalıkları danışmanlığına atandı. Düsseldorf yakınlarındaki evini edebiyat ve sanat toplantılarının odağı durumuna getirdi. 1807’de getirildiği Münih Bilimler Akademisi başkanlığı sırasında Schelling’le tartışmalara girişti, bu tartışmalar sonucu 1813’te emekliye ayrıldı.