SEÇİCİ DİLSİZLİK
Seçici Mutizm, bir kişinin okulda veya çok sık görmediği kişiler gibi belirli sosyal durumlarda konuşamadığı bir anksiyete bozukluğudur.
Tanımlar
- Diğer durumlarda konuşmanıza rağmen belirli sosyal durumlarda sürekli konuşamama.
- Durum, eğitim başarısını ve sosyal iletişimi engeller.
- Süre en az bir aydır (okulun ilk ayı ile sınırlı değildir).
- Konuşamama, sosyal durumda gerekli olan konuşma diline ilişkin bilgi veya rahatlık eksikliğinden kaynaklanmamaktadır.
- Konuşma eksikliği, bir iletişim bozukluğuyla (örneğin kekemelik) daha iyi açıklanamaz ve yaygın bir gelişimsel bozukluk, şizofreni veya diğer psikotik bozukluk nedeniyle ortaya çıkmaz.
Seçici mutizmin nedenleri
- Kaygı sonucu oluştuğu düşünülse de, bazı çocukların seçici mutizm geliştirmesine neyin sebep olduğu bilinmemektedir.
- Seçici mutizmi olan çoğu çocuğun, anksiyeteye kalıtsal bir yatkınlığı olduğuna inanılıyor.
- Sosyal anksiyete bozukluğu ve seçici mutizm arasındaki çok yüksek örtüşme göz önüne alındığında, sosyal anksiyete bozukluğunun seçici mutizme neden olması oldukça olasıdır.
- Seçici mutizmi olan çocukların erken travma veya stresli yaşam olayları öyküsü olma olasılığı diğer çocuklardan daha fazla değildir.
- Ancak travma geçiren çocukların aniden konuşmayı bıraktıkları bilinmektedir.
Seçici mutizm için tedaviler
- Erken yaşta tedavi önemlidir. Ele alınmazsa, seçici mutizm kendi kendini pekiştirme eğilimindedir.
- Tedavi konuşmanın kendisine odaklanmaz, ancak çocuğun yakın aile ve arkadaş çevresi dışındaki kişiler tarafından konuşmaya ve kulak misafiri olmaya yönelik endişesini azaltmaya odaklanır.
- En etkili tedavi biçimleri davranışçı terapi ve bilişsel davranışçı terapidir.
Okula / kreşe katılmadan önce
- Ev dışında ne ölçüde konuştukları da dahil olmak üzere çocuğun evde ne kadar iyi konuştuğunu kontrol edin.
- Çocuğun okula katılmadan önce okuldan bir yetişkine aşina olması faydalı olacaktır.
- Çocuğa başlamadan önce, tercihen sessiz olduğunda ziyaret etmesi için bir fırsat verin.
- Okula ilk başladıklarında bir arkadaşlık sistemi yardımcı olabilir.
- Bir kreş ortamında, çocuğu yerleştirmeye yardımcı olmak için başlangıçta ebeveynlerin / bakıcıların kalmasına izin verin.
İletişim
- Konuşması için çocuğa herhangi bir baskı uygulamayın. Bunun zor olduğunu anladığınızı ve hazır olduklarında konuşabileceklerini açıklayın.
- Kayıt sırasında sözlü olmayan bir yanıtı kabul edin.
- Müfredatı, görevlerin sözsüz olarak gerçekleştirilebileceği şekilde uyarlayın.
- Sessizliğe fazla dikkat etmeyin veya alternatif iletişim biçimlerine aşırı güvenmeyin.
- Okul ve ebeveynler / bakıcılar arasında açık iletişim sağlayın.
Sınıf desteği
- Tüm çocuklar için kabul edici ve ödüllendirici bir atmosfer yaratın
- Uyum sağlamaya ve güven geliştirmeye yardımcı olmak için bir yetişkinin belirlenmesi.
- Çocuğu diğer çocuklarla, özellikle daha sessiz bir çocukla etkileşime girmeye teşvik edin.
- Göz temasında ısrar etmeyin.
- İyi bilinen bir kafiye söylemek veya şarkı söylemek gibi grup aktiviteleri yardımcı olabilir.
İzleme ve sürekli destek
- Diğer gelişimsel veya eğitimsel zorlukların belirtilerine karşı uyanık olun.
- Olası alay veya zorbalığa karşı dikkatli olun. Bu ortaya çıkarsa çabuk davranın.
- Sınıf değiştirilirken, devir tesliminin dikkatlice planlanması gerekir.
- Güven oluşturma ve bağımsızlık için bireysel hedefleri dahil edin.