05.06.2005 - 01:00 | Son Güncelleme: 05.06.2005 - 01:00
Hafta sonunda buluşacaklardı
Dudakları kilitlenmiş gibi kapalıydı Esranın. Birkaç adım daha attı. Bir anda tam yanı başında sıcak bir nefes duyarak irkildi. Tayfun yemyeşil gözleriyle kendisine bakıyor ve gülümsüyordu...
Esra okuldan çıkar çıkmaz heyecan ve merakla bakındı etrafına. Son iki derste içi içine sığmamıştı. Tayfunu aklından çıkartamıyordu. Hızlı adımlarla durağa doğru yürüdü. Gözlerini kısarak baktı ileriye. Görünürde kimse yoktu. İçine bir karamsarlık çöktü bir anda. Dudakları kilitlenmiş gibi kapalıydı. Birkaç adım daha attı. Bir anda tam yanı başında sıcak bir nefes duyarak irkildi. Tayfun yemyeşil gözleriyle kendisine bakıyor ve gülümsüyordu: - Gelmedim zannettin değil mi? - Oh! Korkuttun beni!.. - Okuldan çıktığın andan beri seni izliyorum... Esra şımarık bir tavırla kahkaha attı: - Aşk olsun Tayfun... Ben de bakınıyorum seni görebilecek miyim diye... Genç adam iyice yaklaştı genç kıza: - Demek ki beni özledin... Utanarak başını eğdi Esra. Mahcup bir tebessümle yere bakıyordu. Tayfun kendinden emin bir tavırla: - Haydi gel, gidip bir yere oturalım. Esra tedirgin bir şekilde itiraz etti istemeyerek: - Mümkün değil Tayfun, bugün erkenden evde olmak zorundayım. Erkek kardeşimin, daha doğrusu ağabeyimin arkadaşı gelecek yemeğe. Kız arkadaşı. Ailemle tanışacak. O nedenle bir an önce evde olmalıyım. Ne olur kusura bakma... Tayfun yeşil gözlerini kıstı: - Şimdi kıskandım işte seni. Ben de orada olmak isterdim doğrusu. Esra cevap vermedi. İçinden keşke gelebilseydin diye geçiriyordu. Yan yana yürüdüler birkaç adım. Duraktan beş altı metre uzakta durdular. Tayfun kaşlarını çatmıştı: - Daha uzun zaman geçirmek istiyorum seninle... Esra onun sıkıntısından rahatsız olmuştu. Ters bir durum oluşmasından ürkerek atıldı: - Hafta sonunda birlikte olabiliriz. Ders çalışmaya gidiyorum arkadaşıma diyerek çıkabilirim evden. Bir şey demezler. Bilmem senin için uygun olur mu? Tayfun memnun olmuş gibiydi. Yüz kasları gevşeyivermişti bir anda: - O güne kadar ben durağa yine gelirim ama... Esra kıkırdadı: - Tabii ki gel... Buraya gelmenin bir mahzuru yok ki... - O zaman Cumartesi günü saat on birde buluşuruz... Bütün bir gün bizim olur. Gezeriz... Başını salladı genç kız heyecanla: - Tamam. Cumartesi günü... Tam bu sırada otobüs gelmişti. Esra gülümsedi: - O zaman şimdilik iyi akşamlar. Yarın görüşmek üzere... *** Necile Hanım salatayı da sofraya getirdikten sonra bir adım geri çekilerek baktı. Her şey hazırdı. Sabahtan beri ayaktaydı. Dizleri ağrımaya başlamış, kolları güçsüzleşmişti. Her şeyi dört dörtlük hazırladığından emin olduktan sonra odasına geçip evvelki sene bayram için aldığı kahverengi üzerine soluk yeşil çiçekli elbisesini giydi. Saçlarını tarayıp eşarbını bağladı. Cahit Bey neredeyse gelirdi. Oturma odasına geçip beklemeye başladı. > DEVAMI YARIN