Bu haftanın tandasını tango müziğinin “Guardia Vieja” olarak adlandırılan döneminden, Juan Bautista Guido orkestrasının enstrümantal tangolarından hazırladık. Aslında bu tandayı Akın Gökkaya’ya ithaf ediyoruz. 20 Ekim 2012’de düzenlenen Practica-X’teki performansında benzeri bir tandayı çaldığını hatırlıyorum. Keyifle dinlemeniz dileğiyle;
1. Juan Bautista Guido – Déjalo (1927)
2. Juan Bautista Guido – El Pañuelito (1928)
3. Juan Bautista Guido – Triste Corazón (1928)
4. Juan Bautista Guido – Yo Soy Así (1928)
Juan Bautista Gudio hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;
1.2.1898-5.10.1945 tarihleri arasında yaşamış, bandoneónist, besteci ve orkestra şefidir. Buenos Aires’in tango müziğine birçok isim kazandırmış, efsanevi ve popüler mahallesi Parque de los Patricios’da yetişen Guido, bu isimler arasında en önemlilerindendir. Genç sütçü anlamına gelen “El Lecherito” lakabını babası süt ürünleri sattığı için alan Guido, kendi döneminin klas ve otantik bandoneónistlerinden biri olarak tanımlanabilir.
İlköğretim yıllarında ailesinin isteğiyle marangozluk eğitimi almaya başladı. Birgün büyük bıçakların ve rende makinalarının sesinden bunalan Guido, akordeon çalmaya merak saldı. Henüz 13 yaşındayken, öğretmeni ve dönemin ünlü tercümanlarından virtüöz sanatçı Arturo Severino ile çalmaya başladı. Arturo Severino, “La Bicoca”, “El Trompito Nº 2″ ve “Metele Bomba al Primus” adlı eserleriyle tanınan bir tango bestecisiydi.
Bağlılığı ve kapasitesiyle kendini kanıtlayan Juan Bautista Guido, hocası tarafından üç bandoneón, üç keman, üç gitar ve flütten oluşan orkestrasına davet edilir. Daha ergen yaşlarda iken, orkestrada hem kendi enstrümanını hem de orkestra şefinin çaldığı enstrümanları yorumlamaya başladı.
1913 yılında bandoneón, keman ve gitardan oluşan kendi üçlüsünü kuran Guido, bir kafede çalmaya başlar.”La Fonda” adlı bu kafedeki müşterilerin arasında José Rial ve Guillermo Barbieri gibi tango müziğinin önemli bestecileri de vardır. Bu kafedeki başarılı performansları sanatçının seviye atlamasına ve piyanist Samuel Castriota’nın ekibine katılmasını sağlar. Kısa süre sonra, ünlü “Casa de Laura” adlı mekanda, tango tarihinin olağanüstü isimlerinden Vicente Greco ile çalmaya başladı. Bu süre zarfında enstrümanını daha iyi tanıma, stilini geliştirme ve birinci sınıf müzisyenlerle çalışma fırsatı buldu.
1916 yılında piyanist José María Rizzutti ile bir beşli kurdu ve bu beşliyle ünlü mekanlarda performans sergileyerek önemli başarılar elde etti. Bu beşli dağıldıktan sonra kemanlarda Rocatagliatta ve José Rossito, piyanoda Eduardo Pereyra ile bir dörtlü kurdu. Bu dörtlü ile “Parisién” adlı kafede performans sergilediği dönemde, iyi ödemeler karşılığında Cayetano Puglisi, Elvino Vardaro gibi müzisyenlerle birlikte Roberto Firpo orkestrasında çalıştı. Guido o dönemde üst düzey bir müzisyen olarak halkın gözünde yıldız olarak kabul ediliyordu. Radyo istasyonları tarafından en çok istenen sanatçılar arasında Guido da vardı.
Guido’nun müzik hayatının en başarılı yılları 1920 li yıllar ve 1930 lu yılların başlarıdır. O dönemde en önemli kabarelerde, balo salonlarında, radyolarda ve kafelerde performanslar sergilemiştir. 1928-1930 yılları arasında Victor şirketi için yaklaşık 80 adet kayıt gerçekleştirdi. O dönemde vokalist Juan Lauga ile çalışmıştır.
1935 yılında Vicente Greco’nun kardeşi, ünlü seyyah şarkıcı, gitarist ve “Rodríguez Peña” adlı tangonun bestecisi Ángel Greco’nun orkestrasına katıldı. Sağlık sorunları, performanslarını yavaş yavaş azaltmasına sebebiyet verir. 1945 yılında suluboya ressamı Lupecito’nun “De Villoldo a Gardel” isimli radyo şovunda çalması için orkestrasına katılmasını teklif eder. Bu orkestrayla ülkenin çeşitli bölgelerinde 5 Ekim 1945 tarihinde gerçekleşen ölümüne kadar performanslar sergilemiştir.
Tıpkı kendi dönemindeki meslektaşları Francisco Peña, Antonio Bonavena, Julián Divasto adlı bandoneónistler gibi “vals criollo” çalmakta ve bestelemekte uzmanlaşmıştır. Bunların en önemlisi “Mi Hechicera” adlı vals eseridir. Sanatçının en önemli tango besteleri arasında “No Vuelvas a Mentir” , “Linda Estampa” , “Mi Piba” , “Desde Piba” ve “Buen Amigo” adlı eserleri sayabiliriz.