ANECDOTLARIN KAYNAĞI
Bir keresinde Rus otomobil endüstrisinin kalıntıları etrafındaki şakalarla ilgili şüpheli yaygara hakkında bir makale yazdım. Bir okuyucu bana bu kuşkularımın geçerliliği hakkındaki yorumlarda şöyle yazdı:
“Üzgünüm, Yuri Ignatievich, ben de bir demayım, ancak Bağımsız Askeri İnceleme'de karşılaştığım şey şu: (yalnızca alıntılar veriyorum):
“Evet, tam olarak Sovyet karşıtı şakalardı, Kremlin’in cennet sakinlerinin çoğu zaman ana figürler, burjuva yaşam tarzı ve özür dileyen yabancı özürlüler, o zamanlar Sovyet’in gücünü tahrip etmemek, görevini yerine getirmek için suçlanan, Sovyet’in gücünü yok etmek, oradaki cephesini yok etmek, Bak, önce sıva düşecek, sonra da duvarlar ...
Batı’nın ideolojik genişlemesiyle, dış dünyadaki birinden - Paris’te yayınlanan Anti-Sovyet karşıtı dergisi "Continent’te - çok aşamalı bir kombinasyonun sonucu olarak iki Lubyanka ajanı tanıtıldı ...
“Fişekçilik” veya “fıkrasızlık” süreci gizlice video kasetle yakalandı ve Fransa'dan Moskova'ya, Dzerzhinsky Meydanı'na ve ardından Kremlin'e gönderildi.
Yani, yılın Ocak 1984. Paris. Kıta Yayın Kurulu. Konferans salonu amfi tiyatro. Elektronik ekranda şu ifadeyi oluşturan mektuplar yanıyor: “Bizim için en önemli sanat, siyasi şakaların oluşturulması.” Salonda - yaklaşık yirmi kişi. Birisi oturuyor, biri sıraların arasındaki koridorlarda yürüyor. Bütün bunlar - eski Yazarlar Sendikası ve SSCB Gazeteciler Sendikası üyeleri, farklı zamanlarda ve farklı yollarda Paris’e ulaştılar.
Gizli bir video kamerayla çekilen toplantıda bir soru gündemdeydi: “Brezhnev neden misafirlerle, yabancı ülkelerin liderleriyle havaalanında, uçakta ve Çernenko Kremlin'de buluştu?” Dedi.
Uzlaştırıcının Pazartesi günü bir araya gelip gelmediği ya da "siyasi fıkra sihirbazları" akşamdan kalmaydı, ama yaratıcı süreç ilk başta iyi gitmedi. Eskiden bilinen Sovyet yazarı olan Paris maskeli balosunun "tost-master" sunucusu, Leninsky Komsomol Ödülü'nün hakimi olan Mikhail Kheyfetz'in boşuna, düşüncelerini toplamaları ve soruya cevaplarını vermeleri için cesaretlendirdi. Sonunda öfkesini yitirdikten sonra, histerik bir çığlık attı: “Peki, bugün bilgisayarımızı neyle yükleyeceğiz?”.
Gerçekten de, anti-Sovyet toplantılarının katılımcılarının tüm teklifleri, yani, belli bir konunun cevapları, ancak beklenmedik bir şekilde saçma olsa da, daha sonra modern bir bilgisayarın öncüsü olan elektronik bir makine kullanılarak işlenen manyetik bir kasete kaydedilmiştir. Makine, elektronik çıkarımların meyvelerini “cevher” yükledikten bir saat sonra tükürür - sürgündeki fikir kopyaları.
Delinmiş kartlar şeklinde bilgisayar tükürme derhal, daha önce Brüksel'deki NATO karargahında görevli emekli şifreleme görevlileri tarafından çözüldü. Sonuç olarak, makine tarafından verilen cevaplar "Kıta" nın yüksek rahipleri tarafından kabul edilir.
Soru ortaya çıkar: SSCB'nin yeniden yapılandırılmasından ve yıkılmasından sonra, fıkradaki bu ustalar işsiz kaldı ve bu Heifetz şimdi Champs Elysees'de sadaka istiyor?
Tekrarladığım için üzgünüm, ama benzer bir örnek. 70’lerde İsrail’in gizli servisleri, Sovyet Yahudilerini İsrail’e ihraç etmek üzere ABD’deki Sovyet Yahudileri Konseyi’ni kurdu. Bu örgütün kelimenin tam anlamıyla çevirisi "Sovyet Yahudileri için Sovyetler Birliği". Örgüt çok başarılı davrandı, örneğin İsrail Başbakanı 06.12.07, Sovyet Yahudilerine SSCB'nin çöküşü için teşekkür etti: “Çarşamba günü düzenlenen bir törenle 40'in İsrail'de ayrılma hakkı için SSCB'de yaşayan Yahudiler için mücadelenin başlamasının yıldönümü Olmert, bu mücadelede kazandıkları zaferin, Sovyetler Birliği'nin çöküşünün sebeplerinden biri olduğunu söyledi. ” Ve eski bakan Nathan Shheransky şunları söyledi: “... Sovyet Yahudilerinin ayrılma hakkı mücadelesinde kazandığı zafer”, Sovyetler Birliği'ni dağılmaya zorladı ve böylece dünya düzenini değiştirdi.
Yani, Yahudiler kazandı, SSCB zaten 20 yaşında, hayır, Yahudiler herhangi bir yere gidebilir ve Sovyet Yahudileri Konseyi Birliği işlerini kısıtlamayacak. Örgütün başında yönetmen Micah Naphthalene başkanlık ediyor, liderlerinin asıl personeli iki bölüme ayrılıyor: ABD merkezli ve eski SSCB topraklarında bulunuyor. Eski SSCB’de, Sovyet Yahudileri Konseyi Birliği çalışanları, 9’in yurtdışı ofislerini yönetiyor: Bişkek’te, Riga’da, Tiflis’te, Lviv’de, Almatı’da ve Rusya’da dört, Moskova’da üçü de Moskova’da. Tüm bu müdürler BDT'de yeraltında faaliyet gösteriyor, örgütleri ve yöneticileri ABD'deki Yahudi-ırkçı ustalarıyla bağlantılarını göstermiyor ve Rusya'daki tüm büroların ödünç verilen resmi faaliyetlerle gizli isimleri var. Petersburg’da Sovyet Yahudileri Konseyi’nin birliği bürosu “Harold and Selma Light Jewish İnsan Hakları Merkezi” ve Moskova’da da bu büronun yöneticisi olan Alexander Brod’un Moskova’daki İnsan Hakları Bürosu’nu “FSB’yi ve Başsavcı’yı“ koruyor ” ve Putin, Rusya halkını temsil etmesi için kendisine Kamu Dairesi üyeliğini verdi.
Neden? Muhtemelen, çünkü SSCB zaten geçmiş bir aşamadır, ancak Rusya henüz tahrip edilmedi, bu yüzden Sovyet Yahudileri Konseyi'nin hala ihtiyacı var. Fakat aynı sebepten dolayı - Rusya tamamen tahrip edilmedi - ayrıca Rus karşıtı şakalar yapanlara da ihtiyacımız var. Öyle değil mi?
KALİTE
Fıkralardan, Rus arabalarının kalitesinin çok düşük olduğu ve ağzında köpük olduğunu ispatlayan yorumcuların olduğu ortaya çıktı. Tekrar ediyorum: bu pişmanlık duyuyor, ancak kimse bir yere gidemiyor, - insanlara kaliteden habersiz kitlenin gücü motor gücünde künt bir artış ve “çan ve ıslık” anlamına geliyor. Bu arada, arabanın ana kalitesi - sizi A noktasından B noktasına minimum maliyetle götürme yeteneği.
Sovyet döneminde, Sovyet otomobillerinin Batıda isteyerek satın alındığını yazdım. Ortaya çıkan soru ortaya çıkıyor: Batı’da, yüksek kaliteli Renault’nun düşük kaliteli Zhiguli’ye kıyasla avantajlarını anlamayan aptallar vardı? Aptallar ve aptalların "kalite" gizemli kelimesiyle ne anlama geldiklerinden bahsedelim.
İlk önce kaliteye, okuryazarlığın ya da bir insanın genel kültüründen bakın. Okulda veya pratikte bilgi sahibi olan okuryazar insanlar vardır, onlara otomobilin yapısını anlama fırsatı verir - en azından kendi kendini tamir edebilecek kişiler, otomobilin kazasız ve ekonomik olarak çalıştırılması. Ve tabiri caizse, okulda kelimeleri ezberleyen, bu kelimelerin ne anlama geldiğini anlamadan, kesinlikle otomobilin nasıl inşa edildiğini veya ilk durumda nasıl tamir edileceğini anlamayan sarışınlar vardır. Buna göre, okur-yazar bir insan için, bir tür küçük parçalanma sadece can sıkıcı bir sıkıntıdır, fakat sarışın için bir trajedidir. Dolayısıyla, kültürlenmemiş bir kişi için kalite, hiçbir şeyi başarısızlığa uğratmadığı zamandır, aptalca kırmak için gereken her şeyi yapsanız bile.
Asla kırılmayacak olan “Zhiguli” inşa etmek mümkün mü? Evet, temel! Bu arada, Sovyet uçakları Batılı olanlardan daha güvenilirdi, uzay aracımız Amerikan uçaklarından daha az düştü, peki, bir arabayı kırılmaz hale getirmenin sorunu ne oldu? Fakat bunun için, bu araba üretimde oldukça pahalı olmalıydı ve bir araba yapmak ne kadar güvenilir olursa, o kadar orantısız bir şekilde maliyeti artacaktır. Güvenilir kablolama yapmak ister misiniz? Hiç sorun değil - altın kaplama ile gümüş temas. Okuryazar modun hareket halinde kalmasını istiyor musunuz? Sorun değil - bilgisayarı yerleştirin. Bir şekilde bir Zaporozhets'im vardı, motorunun nasıl çalıştığını bile hatırlamıyorum - hiç dikkat etmedim. Ve Yury Luzhkov böyle bir şey okudu, anlaşıldı, dikkat etti. Motoru sökmek ve tüm hareketli parçaların ağırlığını ayarlamak için birkaç gün geçirdi. Bundan sonra motorun paslanmadığını, ancak paslandığını garanti eder. Bu fabrikada yapılabilir mi? Evet, sorun yok, sadece bunun için teraziler alıp konveyöre daha fazla işçi koymak ve buna bağlı olarak aracın maliyetini yükseltmek gerekliydi. Bu işçilerin, bu hata ayıklama yerine, yalnızca Luzhkov'un ihtiyaç duyabileceği daireler inşa edebileceklerini söyleyebileceklerinden bahsetmiyorum bile. Otomobilin tasarımını özellikle güçlü alaşımlı ve pahalı çelik, özellikle güçlü, dolayısıyla pahalı malzemeler koymak mümkündü.
Grabin anılarında Kızıl Ordu Ana Topçu Müdürlüğü'nün (aptallar mı yoksa düşmanlar mı?) Namlu silahının 10 atışa dayanmasını talep etti. Grabin özellikle alaşımlı çelik kullandı ve gereken hayatta kalmayı sağladı. Savaştan sonra, büyük zorluklarla tüm savaştan geçen ve hayatta kalan bir top buldular. Toplam 000 bin atış yapmayı başardı. Ve eğer namluyu 3,5 bin atışla hayatta kalabilmek için daha kolay hale getirselerdi, zırhı güçlendirmeyi başarırlardı tanklar, ayrıca alaşım ihtiyacı!
Batı'nınkiler gibi güvenilir bir araç üretmek mümkündü, ama neden? Sarışınları SSCB'yi tatmin etmek için mi? Ve arabaların onlar için yapıldığını kim söyledi? Ve bu arada, sarışınların kırılması gereken hiçbir şey yoktu - onlar için tramvaylar yapıldı. Sarışınların tramvay, otobüs ve metro ile ilgili şikayetleri var mı?
SSCB'deki Sovyet arabaları, maliyetten üç kat daha yüksek fiyatlara satıldı, Batı'da çok ucuz olmaları muhtemel. Buna göre, onları satın alan Batıda yaşayan kültürel insanlar, Sovyet binek araçlarına ek olarak, bir daire satın alma, Cote d'Azur'da vb. Tatilde rahatlama fırsatı buldular. Batılı sarışınlar Renault almaya zorlandı. veya "Mercedes".
Ve şimdi sorunun diğer tarafı. Hayvandan inen insan ve içindeki hayvan içgüdüsü korunur, özellikle içgüdü paketin sonuncusu değildir. Açıktır - aksi takdirde cinsel partnerler size dikkat etmeyeceklerdir. Ancak, bir kişi, hala bir kişi ve onun için toplumda en son olmamanın yolu, zeka, verimlilik, yüksek ahlaki niteliklere sahip bir yer kazanmaktır. Ve eğer bu bir şey değilse, aptal ve tembel bir parazit iseniz? O zaman kendini hayvanın iddia ettiği gibi ilan etmeye devam eder - dışarıdan, yani gösteriş yapmak. Kendinizi başkalarının yapmadığı bir şey pahasına beyan edin. Ferrari satın almak güzel, ama hayır, saçınızı yeşil boyayabilirsiniz. Kendinizi satın alabileceğiniz, bir mülk inşa edebileceğiniz, sonunda pantolonunuzu dizlerinizin altına çeken “Rollex” i izleyin. Mevcut arabalar artık bir ulaşım aracı değil - işe yaramaz insanları gösterme aracı. Maliyetlerinin asıl tutarı, bir kişiyi A noktasından B noktasına taşımayı amaçlamaz - maliyetin büyük kısmı.
Bu, elbette, sadece araba ile değil, hemen hemen her şeyle ilgilidir. Perestroyka ekmeden önce sağduyu akın etti - çevre koruma açısından malların ambalajlanmasından ve hatta bundan söz etmeye başladılar. İsveç'te mağazalardaki sütün tanklarda teslim edilmeye başladığına ve İsveçlilerin bunu şişelerde aldığına dair bilgiler vardı. Ama yakında her şey öldü.
Bugün, bir kutu çikolata fiyatı maliyetin yarısıdır - kutunun kendisi. Sigaralarda, paketleme maliyeti% 70'tir. Kime ihtiyacı var? Uygun olduğunu söyleyecekler! Hayır. Bu, her şeyden önce, kaba! Gezegenin kaynaklarını kendi başımıza harcayabilseydik, rahat bir hayat bile olsa, yine de hiçbir yere gitmedi, ama onları gösteriye ve çöplere harcadık ve bu gelecek nesiller için son derece anlamlıdır.
Araba kalitesi konusunu bitirin. Kalite, tüketicinin ihtiyaç duyduğu şeydir ve artık değildir. Geriye kalan her şey kalitenin bozulmasıdır. SSCB'de, işe gidip gelmek için bir yolcu vagonu ve özellikle ziyarette (nasıl içilir?!) Mükemmel toplu taşıma araçlarımız olduğu için tamamen gereksizdi. Genel olarak, arabanın amacı dinlenmekti. Kırım veya Kafkasların vahşi kıyıları ve özellikle balıkçılık ve avlanma. Kısacası, araçlarımız off-road gezileri için tasarlandı. Ve burada bilmeniz gereken bir Batılı insan için, off-road'ın sert bir yüzeye sahip olmayan bir toprak yol olduğunu. Askeri teçhizatları bile esas olarak bu tür “off-road” için tasarlanmıştır (1941 yılında Almanları geri çağırmak uygundur). Ve Rus anlamda “yol”, Rus'un gitmek istediği yer. Ve arabalarımız, özellikle de Zaporozhets, Moskvich ve elbette Niva SUV'lar, ithal SUV'lar ise asfalt dışı.
Kısacası, gösterişli bir sarışın için arabalarımız bir kova doludur ve av heyecanı tatmin etmek isteyen bir zeki adam için, doktorun atfettiği şey budur.
Doğru, bütün bunları Sovyet arabaları hakkında yazdım ve Rus olanlar hakkında hiçbir şey söylememeye dikkat edeceğim.