Remember I Told You
Ben, Sevdiğim Tüm Erkeklere'yi çok sevmiştim, ikinci kitabın ilk kitabı unutturacağını düşünüyordum. Öyle olmadı, okurken ilk kitabı özlediğimi hissettim. İlk kitaptaki ilişkiler ve diyaloglar bu kitapta yoktu. Bu kitabın havası başkaydı, olaylar daha gerçekçiydi. Böyle düşünmemin nedeni Lara Jean'in yaşadıklarını tahmin edebilmem, iki erkeğin arasında kalma olayını anlayışla karşıladım çoğu kişiye karşı. Yaşadığı çok normal bir şeydi ve beni en sinir eden konulardan biri de bu, ilk sevdiğin kişi kimdiyse ona gitmeliydin Lara Jean.
Peter'ı sevmiştim, sevmemin nedeni Lara Jean'di sanırım. Bu kitapta Peter'ın olduğu sahnelere dayanamıyordum. Sevgililer günü hediyesi konusunda, Genevieve'le ilişkisini bir türlü kesemeyişi konusunda.. Sürekli olarak gözüme battı. Bu hikayeyi ben yazsaydım, Peter'la olanlardan sonra asla o sonu yazmazdım. Hikayeyi ben yazmadığım için, Jenny Han'ın bildiği bir şey vardır diyorum. Bu şekilde sakin kalabiliyorum.
Ben alacağım dersi aldım, kitaplar sağolsun. Yazarlar sağolsun.
Beğenmediğim kısımlar silindi gitti diyebilirim, diğer kitabı her zaman olduğu gibi merakla bekliyorum. Filmini de heyecanla bekliyorum.
İlk kitabı okurken karakterler benim kafamdaydı, kitabın film olacağını öğrendikten sonra, karakterleri hangi oyuncuların canlandıracağını gördükten, tanıdıktan sonra ikinci kitap biraz farklı bir deneyim oldu. Şikayetçi değilim, Peter'ı her şekilde sevmiyorum.
Aslında bu kitabı anlatmak için sadece şu cümleyi kullanmak isterdim. "Peter'ı sevmiyorum, kimse de sevmeme neden olamaz bu saatten sonra.."
Stormy olmasaydı bu kitapta güleceğim bir diyalog olmayacaktı, ilk kitapta bayağı gülmüştüm. Okurken ter basıyordu. Stormy'nin çöpçatanlık yapması falan çok hoştu yani, onun sayesinde biraz güldüm.
John Ambrose McClaren demek istiyorum son olarak, böyle olgun karakterler görmek gözlerimi yaşartıyor. Jenny Han işini biliyor, bundan sonra neler olacak şaşkınlık içinde bekliyor olacağım.
İnternet faturasını ödemek için acenteye gittim. Orta yaslı bir kadın vardı. Masasında çerçevelenmemiş orta yaşlı bir adam vardı. Fotoğraf dikkatimi çok çekti. Dün de sevgililer günü olmasından dolayı kesin enişte bu ablaya güzel bir hediye almış ki bu abla, eniştenin fotoğrafını masasına koymuştur diye düşündüm. Sevgililer günü şahsen ilgi alanıma girmez. Sonra düşündüm yaşı ilerlemiş insanların ikinci baharını kaçırmazlar ve enişte ablaya ne sürpriz yapmış merak ettim. Abla, dün 14 Şubat sevgililer günüydü enişte size ne aldı? diye sordum. Abla, “Enişten gecen Cuma vefat etti " dedi. Lokumları masada yiyebilirsin dedi. Oysa kadın da gecen hafta kocasını kaybettiğine dair bir psikoloji yoktu. Abla, ölenle ölünmez sözünün vücut bulmuş haliydi :)
Sevgiler günü diye bildiğimiz 14 Şubat günü hakkında pek çoğumuz aslında bu günün ne günü olduğunu bile bilmiyoruz.
Tüm dünyada kabul gören ve bugüne ismini veren 'Saint yani Aziz , Papaz Valentine' efsanesine dayınıyor yani kısacası bu gün Aziz Valentine günüdür. Sevgililer günü diye aslında bir papazın ölüm gününü kutluyoruz. bizim sevgililer gününümüz sevdiğimizi sevdiğimiz gün olmalı bir papazın ölüm günü değil. bir Papazın ölüm gününü kutlamak bizim kültür ve dinimize göre uygun değildir.
Bilgilerinize...
14 Şubat 2014 ve benim için değeri
"14 Şubat Sevgililer Günü" tweetleri almış başını gidiyor.
14 Şubat benim için hakiki sevgililer günüdür. 14 Şubat 2014 gecesi katıldığım bir toplantıda Allah'în izniyle Kur'an'a ilk defa saf, berrak bir gözle bakabildim. Kafir(gerçeğin üstünü bile bile örten) olmaktan vazgeçtim.
O gece şöyle dedim "Bekleyin, bir ateş fark ettim. Belki ondan size bir haber, belki bir ateş koru getiririm de ısınırsınız."(28:29)
O günden beri her türlü ideoloji ve önyargıyı ayaklar altına almaya çalışarak hakikati kovalıyorum. 14 Şubat benim Kur'anî ifadeyle Kadir Gecemdir.
"Biz o Kur'ân'ı Kadir gecesinde indirdik. Kadir gecesinin ne olduğunu sen nereden bileceksin? Kadir gecesi bin aydan daha hayırlıdır. Melekler ve Ruh o gece Rablerinin izniyle, her iş için inerler. O gece, tanyeri ağarıncaya kadar süren bir selâmettir."