Mercan Denizi 1942: İlk Taşıyıcı Savaşı, Mark Stille, Kampanya 214. Mercan Denizi savaşının ve buna yol açan düşünce ve olayların yararlı bir açıklaması, savaşın en önemli yönü olan düşman gemilerine yapılan hava saldırılarını gösteren bazı etkili '3D' diyagramlarla desteklendi. savaş. [incelemenin tamamını okuyun]
Mercan Denizi Savaşı: 5 Mayıs 1942, 08:00 - Tarih
BUGÜN GERÇEKLEŞEN OLAYLAR, BU TİYATRODAKİ SAVAŞIN TÜM YÜRÜTÜLMESİ İÇİN ÇOK ÖNEMLİDİR. . . BU SAVAŞ SAVAŞA KARAR VERMEYECEK AMA İTTİFAK KUVVETLERİ VE ORTAK DÜŞMAN TARAFINDAN İZLENECEK ACİL TAKTİKLERİ BELİRLEYECEKTİR.
AVUSTRALYA BAŞBAKAN - JOHN CURTIN, PARLAMENTOYA,
8 MAYIS 1942 - (Amiral Chester Nimitz'in üstünde)
Japonya'nın Avustralya'ya yönelik emperyalist planlarına ilişkin korku, Rusya'nın 1904-05 Rus-Japon Savaşı'nda mağlup olduğu yüzyılın başlarından beri ortalıkta dolaşıyordu. Randolph Bedford'un Beyaz Avustralya oyunu veya Boş Kuzey gibi hikayeler ve melodramlar, Avustralya'yı istila eden bir 'Sarı Tehlike' korkusunu besledi.
1930'larda Büyük Doğu Asya Ortak Refah Alanı gibi Japon belgeleri bazen Avustralya'dan olası bir koloni olarak bahsetti. Japon kayıtlarına erişim, Japon Donanması tarafından öne sürülen bu fikrin Yüksek Komutanlıkları tarafından reddedildiğinin anlaşılmasına yol açtı.
Darwin'e ve Avustralya'nın diğer bölgelerine yapılan saldırıların amacı, ülkenin bir Amerikan üssü olarak değerini zayıflatmaktı. Yine de bu, o sırada çoğu Avustralyalı tarafından bilinmiyordu ve elle tutulur bir korku devam etti. Mart 1942'de Japon ilerleyişi devam etmişti. Kuvvetleri, Solomons ve Bougainville de dahil olmak üzere Papua'nın doğusundaki birçok adayı işgal etmişti. Tulagi ve Guadalcanal adalarında önemli Japon hava limanları kurulmuştu. Nisan ayı sonlarında ABD İstihbaratı, Mercan Denizi'ne doğru ilerleyen büyük bir Japon filosu tespit etti. Filonun Japonca kod adı şuydu: MO Operasyonu. Hedefi, küçük ama stratejik olarak önemli Papua kasabası Port Moresby'nin işgaliydi.
Müttefik gemilere bu hareketi önlemek için bölgeye buhar vermeleri talimatı verildi ve hatlar kuruldu. Mercan Denizi Savaşı hangisinden savaşıldı 5-8 Mayıs. Birleşik Devletler kuvvetleri Müttefik tarafında ana kahramanlardı, ancak Avustralya gemileri ve uçakları da savaşa katıldı.
SAVAŞ
29 Nisan'da MO OperasyonuAmiral Inouye tarafından komuta edilen, Port Moresby'ye saldırması emredildi. Japon kuvveti yedi nakliye, beş muhrip, bir hafif uçak gemisi, Shoho ve filo gemileri Shokaku ve Zuikaku'dan oluşuyordu. Ayrıca üç ağır kruvazör, bir hafif kruvazör, bir denizaltı filosu ve altı muhrip vardı. Rabaul'da ve Solomon Adaları'nda yakın zamanda işgal edilen Tulagi'de bulunuyorlardı. Tümamiral Frank Fletcher filo komutanıydı. Müttefik Pasifik Filosunun genel komutanı Filo Amirali C.W. Nimitz'di.
Müttefik gemileri, Japonların bilmediği bir buluş olan radarla donatılmış olma avantajına sahipti.
Avustralya'nın savaştaki kısmı ağır kruvazör, HMAS Australia, hafif kruvazör HMAS Hobart ve hem Avustralyalı hem de Amerikan mürettebatı tarafından Queensland'deki üslerden uçurulan uçaklardan oluşuyordu. Avustralya filosuna, İngiliz Donanması'nın Avustralya doğumlu bir üyesi olan Amiral Sir John Gregory CRACE (Komutan Avustralya Filosu (Mercan Denizi) 1939-1942) tarafından komuta edildi. Amerikan kruvazörü USS Chicago ve muhripler USS Perkins, USS Walker ve USS Farragut da Crace'in komutası altındaydı.
5-8 Mayıs 1942 çatışması, karşıt gemilerin hiçbirinin top atış menzili içinde olmadığı tarihteki ilk deniz savaşıydı. Gemilere verilen tüm hasar uçaklar tarafından verildi. Elbette bazı uçaklar gemilerdeki silahlarla düşürüldü. Her iki taraf da düşmanlarını bulmakta ve tespit etmekte güçlük çekti.
7 Mayıs'ın başlarında Amerikan petrol gemisi Neosho ve beraberindeki muhrip Japon uçakları tarafından batırıldı. Japonlar yanlışlıkla Neosho'nun alışılmışın dışında üst yapısı nedeniyle bir uçak gemisi olduğuna inandılar. Bu arada, öğleye doğru, Amerikan arama uçağı Shoho'yu gördü ve ABD gemilerinden gelen uçaklar Japon gemisine ve ona eşlik eden hafif kruvazöre saldırdı ve batırdı.
MERCAN DENİZİ - SAVAŞ HARİTASI
Bu arada Crace'in Filosu, savaşın ana sahnesinden uzakta, Louisiade Adaları yakınlarındaki Jornard Geçidi'ni seyretmesi emredildi. Bu, Japon kuvvetlerinin Port Moresby'ye yöneldiği deniz yoluydu. Hava koruması olmadığı için Crace'in gemileri savunmasızdı. Gemileri için uçaksavar elmas oluşumunu benimsedi. Sabahın geç saatlerinde bir Japon keşif uçağı filoyu gördü ve konumunu Rabaul'a bildirdi.
Öğleden sonra on bir Japon torpido bombacısı Crace'in gemilerine bombalar, torpidolar ve yoğun bombardımanla saldırdı. Müttefik filosu düşmana güçlü bir baraj ateşi açtı ve muhtemelen beşten fazla Japon bombardıman uçağı üsse geri dönemedi. HMAS Avustralya'nın komutanı Tuğamiral H.B.Famcomb RAN'ın ustaca yönlendirmesi, geminin vurulmaktan kurtulmasına yardımcı oldu. İlk saldırı beş dakikadan az bir sürede bitti.
Şaşırtıcı bir şekilde ve kısmen Japonlar tarafından yapılan yanlış atışlar nedeniyle, gemilerin hiçbiri ciddi şekilde hasar görmedi. Amerikalılar, ikisi ölümcül şekilde yaralanmış olmak üzere üç kayıp verdi ve Avustralyalılar altı kayıp verdi. İkinci bir saldırı, bu sefer yüksek bir irtifadan isabetli bir model bombalama ile neredeyse anında gerçekleştirildi. Bu tür bombalamalar dev su sütunlarına neden oldu ve HMAS Avustralya'yı batmakla tehdit ediyor gibiydi. Gemiler, deniz suyuyla sırılsıklam olmalarına rağmen, yine düşman bombalarından kaçmayı başardılar. Üst düzey bombardıman uçakları hızla ayrıldı.
Yakın savaşlarda sıklıkla olduğu gibi, 'dost ateşi', verilen hasarın bir kısmında bir faktör olabilir. Daha az mazur görülebilecek bir olay, dakikalar sonra üç uçak uçup Farragul ve Perkins'e çarpmayı kıl payı kaçırdığında gerçekleşti. Mürettebatları Japon gemilerinden oluşan bir filoya ağır hasar verdiklerini bildiren ABD Ordusu Hava Kuvvetleri B-17 bombardıman uçaklarıydı.
Japon bombardıman pilotları, bir savaş gemisini batırdıklarına, başka bir savaş gemisine ve bir kruvazöre ciddi şekilde zarar verdiklerine inanıyorlardı. Aslında Crace'in filosu, büyük ölçüde hasarsızdı ve akşam karanlığında uzaklaşıp olayları bekleyebildi. Bununla birlikte, radyo sessizliği, ana Müttefik filosunda neler olup bittiğini bilmesini engellediği için durumu belirsizdi. Savaşın ana alanına dönersek, Müttefik pilotlar gece vakti uçak gemileri Yorktown'a dönüyorlardı. Savaşın bir başka tuhaf tuhaflığında, yorgun pilotları Amerikan uçak gemisini kendi uçaklarından biri sanmış olan on sekiz Japon bombardıman uçağı onlara katıldı. Kuyrukta bekleyen bir Amerikalı pilot ateş açtığında, Japonlar uyarıldı ve uçtu, bombalarını atmış oldukları için taşıyıcıya saldıramadılar. Gece boyunca Inouye, Port Moresby'nin işgalini iki gün ertelemeye karar verdi.
USS Lexington - Yanıyor ve Batan
Leut. JJ Yetkiler, USN- Kongre Onur Madalyası
Muharebenin sonu, 8 Mayıs'ta, karşıt gemilerden gelen uçakların şiddetli çatışmalara girmesiyle geldi. Teğmen J.J. Müttefik dalış bombardıman uçaklarının Amerikalı pilotlarından Powers (resmi Kongre Onur Madalyası Alıntısını okumak için tıklayın, bu sayfaya geri dönmek için geri düğmesine basın), Japon uçak gemisi Shokaku'ya son dakikaya kadar bekleyerek ağır hasar verdi. bombasını uçuş güvertesine bırak. Elbette öldürüldü ve ölümünden sonra bir ödül kazandı. Kongre Onur Madalyası. Japon gemisinde çıkan yangında 150 kişi öldü veya yaralandı.
Yakında Japon uçakları Amerikan gemilerine saldırdı. USS Yorktown hasar gördü ve USS Lexington birkaç doğrudan isabet aldı ve baştan sona alevler içinde kaldı. Taşıyıcı terk edilmek zorunda kaldı. Yaklaşık 2.700 adam alındı. Düşman tarafından herhangi bir kurtarma girişimini önlemek için gemi USS Phelps tarafından batırıldı.
Japon tarafında Shokaku ciddi şekilde hasar gördü ve Zuikaku neredeyse tüm uçaklarını kaybetti. Her iki taraf da yaklaşık eşit kayıplarla çekildi. Galibiyet kelimesi her iki taraf için de sonuç için geçerli olmayabilir. Yine de Japon donanma görev gücünün amacı olan Port Moresby'yi almak engellenmişti. Bu, aşırı stresli Müttefiklerin moralini inşa etmede önemli bir faktördü.
Pasifik'te Erken Deniz Üstünlüğü
HMAS AVUSTRALYA Mercan Denizi saldırı altında 7 Mayıs 1942 - Resim Frank Norton tarafından
Bir aydan kısa bir süre sonra, Güney Batı Pasifik savaş bölgesinin dışında Japonya'ya karşı savaşta çok daha önemli bir deniz savaşı gerçekleşti. Bu, orta Pasifik adası Midway açıklarında ABD ve Japon gemileri arasında 4-6 Haziran tarihlerinde gerçekleşen angajmandı. Mayıs ortasına kadar Müttefik İstihbarat, Japonların Orta Pasifik'teki Midway Adası'ndaki Birleşik Devletler topraklarına ve Kuzey Pasifik'teki Aleutlara saldırmayı planladığını tespit etmişti. Bu, Japonlara Pasifik'te stratejik üstünlük sağlayacaktır. Buna göre, Amerikalılar USS Enterprise, USS Hornet ve USS Yorktown uçaklarını Midway'in kuzeyindeki bir bölgeye gönderdi.
Japon komutan Yamamoto, dört büyük uçak gemisi Kaga, Akagi, Hiryu ve Soryu'ya Japonya'nın güneyinde Midway Adası'na saldırma emri verdi. Her iki taraf da 3 Haziran'da birbirini gördü. 4 Haziran'da ABD uçakları dört Japon gemisini de batırdı. Ana Amerikan kaybı Yorktown oldu.
Lexington Kurtulanları bir ABD Muhripine bindiriliyor
Böylece Mercan Denizi ve Midway savaşları, Japonya'nın deniz üstünlüğünü fiilen sona erdirdi.
Ancak Mercan Denizi savaşının gerilemesi ve Midway'deki kesin kayıp, Japon savaş makinesinin Avustralya'nın doğu kıyılarına saldırmasını engellemedi. 31 Mayıs-1 Haziran gecesi Midway taarruzuna hazırlık olarak bir oyalama taktiği olarak, cüce denizaltılar Sidney Limanı'na girdi. Denizaltılardan ikisi battı, ancak torpidolarından biri depo gemisi HMAS Kuttabul'a çarpmadan önce değil. Gemide on dokuz Avustralya deniz derecelendirme öldürüldü. Önemli bir havaalanına sahip olan Townsville de 26 Temmuz'da bombalandı.
Ağustos 1942'de Solomons Savaşı, Güney Batı Pasifik Bölgesi'ndeki birçok deniz savaşı arasında önemliydi. Esas olarak, Guadalcanal adasına asker ve malzeme indirmeye çalışan ABD deniz kuvvetleri tarafından savaşıldı. Üç Avustralya gemisi, HMAS Australia, HMAS Hobart ve HMAS Canberra, ABD tedarik gemilerini destekleyen gücün bir parçasıydı. HMAS Canberra, bu operasyon sırasında Guadalcanal'ın kuzeyindeki Savo Adası açıklarında batırıldı. (Bu savaşın bir hesabı için buraya tıklayın)
SONSÖZ
Mercan Denizi Savaşı, Port Moresby'nin deniz yoluyla işgal edilmesini engelledi, ancak yine de birçok kişi tarafından Avustralya'yı kurtardığı düşünülüyor. 1946'dan beri her yıl Mercan Denizi Haftası, Avustralya'da her iki ülkeden askerlerin yürüyüşleriyle ve Amerikan ileri gelenlerini ağırlayan sosyal etkinliklerle kutlanıyor. Kutlamalar, savaştaki rolü ve ABD'nin Avustralya'ya verdiği destek için ABD'ye şükranlarını ifade ediyor.
Dünya Savaşı II.
Önceki sayfa
www.gunplot.net
& 1997 - 2003 Silah Komplosu'nu kopyalayın. Her hakkı saklıdır
Bu web sitesi telif hakkı ile korunmaktadır. Web sitesinin kullanıcıları, web sitesini yalnızca kendi kişisel kullanımları için kopyalamaya yetkilidir ve sahibinin önceden yazılı izni olmaksızın web sitesinin önemli bir bölümünü hiçbir şekilde yeniden yayınlayamaz veya çoğaltamaz. Yazarın materyali her kopyalandığında veya yayınlandığında kaynağın bir bildirimi eklenmelidir - Web Yöneticisi ile Buradan İletişime Geçin.
Mercan Denizi Savaşı başlıyor
Mercan Denizi Savaşı olarak adlandırılan tarihteki ilk modern deniz çarpışmasının ilk gününde, bir Japon işgal kuvveti, Japonya'nın savunma çevresini genişleterek Solomon Adaları'ndaki Tulagi'yi işgal etmeyi başarır.
Japonya'nın gizli savaş kodunu kıran ve Tulagi ile Port Moresby'nin yaklaşmakta olan bir işgali konusunda önceden uyaran ABD, Japon donanmasını engellemeye çalıştı. Japon ve Amerikan uçak gemileri arasındaki dört günlük savaşlar, 70 Japon ve 66 Amerikan savaş uçağının imha edilmesiyle sonuçlandı. Mercan Denizi Muharebesi olarak adlandırılan bu çatışma, gemilerin hiçbirinin birbirine ateş açmaması ve güvertelerinden kalkan uçakların muharebe yapmasına izin vermesi nedeniyle tarihteki ilk hava-deniz muharebesi oldu. Kayıplar arasında Amerikan taşıyıcısı da vardı. Lexington Mavi Hayalet (diğer uçak gemileri gibi kamufle edilmediği için bu adla anılır) havadan o kadar büyük hasar gördü ki, kendi mürettebatı tarafından batırılmak zorunda kaldı. iki yüz on altı Lexington Japonların hava bombardımanı sonucu mürettebat öldü.
Japonya tüm Solomon Adaları'nı işgal etmeye devam edecek olsa da, zaferi bir Pirus zaferiydi: Deneyimli pilotların ve uçak gemilerinin maliyeti o kadar yüksekti ki Japonya, Port Moresby, Papua ve diğer Güney Pasifik'e olan seferini iptal etmek zorunda kaldı. hedefler.
Savaş
Prelüd
Nisan ayı sonlarında Japon denizaltıları RO-33 ve RO-34 çıkarmanın planlandığı bölgeyi aradı. Denizaltılar Rossel Adası'nı ve Deboyne Grubu bölgesini ve Port Moresby'ye giden yolu araştırdı. Herhangi bir Müttefik gemisi görmediler ve 23 ve 24 Nisan'da Rabaul'a döndüler. ⎗]
Tuğamiral Kōsō Abe tarafından komuta edilen Japon Limanı Moresby İstila Gücü, IJA'nın Güney Denizleri Müfrezesinden yaklaşık 5.000 asker ve 500 daha fazla asker taşıyan 11 nakliye gemisini içeriyordu.
Bu, Tuğamiral Sadamichi Kajioka komutasındaki bir hafif kruvazör ve altı muhrip içeriyordu. Abe'nin gemileri 4 Mayıs'ta Port Moresby'ye 840'160 nmi (970'160 mi 1,560'160km) yolculuk için Rabaul'dan ayrıldı ve ertesi gün Kajioka'nın kuvvetleri de onlara katıldı. Gemilerin 10 Mayıs'a kadar Port Moresby'ye varması planlandı. ⎘]
Port Moresby'deki Müttefik kuvvetlerin 5.333 askeri vardı, ancak bunların sadece yarısı piyadeydi ve hepsinin zayıf ekipmanı ve az eğitimi vardı. ⎙]
Tulagi'nin işgaline öncülük eden Tulagi İstila Gücü idi. Tuğamiral Kiyohide Shima tarafından komuta edildi. İki mayın gemisi, iki muhrip, altı mayın tarama gemisi, iki alt avcı ve yaklaşık 400 asker taşıyan bir nakliye gemisinden oluşuyordu. Tulagi kuvvetini desteklemek hafif taşıyıcıydı Shoho, dört ağır kruvazör ve Tuğamiral Aritomo Gotō komutasındaki bir muhrip.
Tuğamiral Kuninori Marumo tarafından komuta edilen ayrı bir kuvvet vardı. Deniz uçağı ihalesi olan iki hafif kruvazörden oluşuyordu. Kamikawa Maru, ve üç savaş gemisi. ⎛] Inoue yönetti MO kruvazörden Kashima. 4 Mayıs'ta geldi. ⎜]
Gotō'nun kuvveti 28 Nisan'da Truk'tan ayrıldı ve New Georgia Adası yakınlarında kaldı. Marumo'nun destek grubu, 2 Mayıs'ta Tulagi saldırısını desteklemek için bir deniz uçağı üssü kurmak üzere Yeni İrlanda'dan ayrıldı. Shima'nın işgal gücü 30 Nisan'da Rabaul'dan ayrıldı. ⎝]
Taşıyıcılarla Taşıyıcı Saldırı Gücü Zuikaku ve Shokaku, iki ağır kruvazör ve altı muhrip 1 Mayıs'ta Truk'tan ayrıldı. Saldırı kuvveti, Koramiral Takeo Takagi (kruvazördeki bayrak) tarafından komuta edildi. Myoko). Tuğamiral Chūichi Hara, Zuikaku, uçak gemisi hava kuvvetlerine komuta etti.
Taşıyıcı Saldırı Gücü, Guadalcanal'ın güneyinde Mercan Denizi'ne girecekti. Mercan Denizi'ne girdikten sonra, gemiler işgal kuvvetleri için uçaklar sağlayacak, Port Moresby'deki Müttefik uçaklarını imha edecek ve Mercan Denizi'ndeki Müttefik deniz kuvvetlerini imha edecekti. ⎞]
Takagi'nin gemileri Rabaul'a dokuz Zero savaş uçağı teslim edecekti. Kötü hava koşulları, teslimatı yapmak için yapılan iki deneme sırasında uçağın taşıyıcılara dönmesine neden oldu. Sıfırlardan biri okyanusa düştü. ⎟]
Japonlar, herhangi bir Müttefik deniz kuvvetlerinin gelip gelmediğini öğrenmek için Guadalcanal'ın güneybatısında beklemek üzere denizaltılar gönderdi. Fletcher'ın kuvvetleri, denizaltılar gelmeden önce Mercan Denizi bölgesine girdi ve Japonlar onları görmedi. Nouméa çevresini keşfetmek için başka bir denizaltı gönderildi. tarafından saldırıya uğradı Yorktown 2 Mayıs'ta uçak. ⎠]
1 Mayıs sabahı, Fletcher yakıt ikmali için TF11'i gönderdi. TF㺑, ertesi gün yakıt ikmalini tamamladı. Fletcher, TF'16017'yi kuzeybatıya, Louisiades'e doğru götürdü ve TF'16011'e 4 Mayıs'ta TF 44 ile buluşmasını emretti. TF㺬 ortak bir Avustralya-ABD idi. MacArthur'un komutasındaki savaş gemisi kuvveti. Avustralyalı Tuğamiral John Crace tarafından yönetildi. HMAS'160 kruvazörlerinden oluşuyordu.Avustralya, Hobart, ve USS Chicago. ⎢]
Tulagi
3 Mayıs'ın başlarında, Shima'nın gücü Tulagi'den geldi ve deniz kuvvetleri adayı işgal etmeye başladı. Tulagi savunmasızdı. Avustralyalı komandoların küçük muhafızı ve Avustralya Kraliyet Hava Kuvvetleri grubu Shima'nın gelişinden önce ayrıldı. Japon kuvvetleri bir deniz uçağı ve iletişim üssü inşa etti. ⎣]
3 Mayıs günü saat 17:00'de Fletcher'a Japon Tulagi işgal gücünün görüldüğü söylendi. TF'16017, Tulagi'deki Japon kuvvetlerine karşı hava saldırıları başlatmak için Guadalcanal'a gitti. ⎤]
4 Mayıs'ta Guadalcanal'ın ( 11°10'G 158°49'D 'xfeff / 'xfeff 11.167°G 158.817°D 'xfeff / -) 100'160nmi (120'160 mi 190'160km) güneyindeki bir konumdan 11.167 158.817), TF㺑'den 60 uçak, Tulagi açıklarında Shima'nın güçlerine karşı üç saldırı başlattı. Yorktown ' nin uçağı destroyeri batırdı Kikuzuki ( 09°07′G 160°12′D / ′xfeff 9.117°G 160.200°D ′xfeff / -9.117 160.200 ) ve üç mayın tarama gemisi, diğer dört gemiye zarar verdi ve dört deniz uçağını imha etti. Amerikalılar bir pike bombardıman uçağı ve iki savaşçı kaybetti. Japon kuvvetleri uçak gemisi saldırılarından zarar görse de deniz uçağı üssünü inşa etmeye devam ettiler. 6 Mayıs'ta Tulagi'den uçmaya başladılar. ⎥]
Takagi'nin Taşıyıcı Vurucu Kuvveti, 4 Mayıs'ta Fletcher'ın saldırısını öğrendiğinde Tulagi'nin kuzeyindeydi. Takagi, Amerikan gemilerini aramak için uçaklar gönderdi, ancak uçaklar hiçbir şey bulamadı. ⎦]
Hava aramaları ve kararları
5 Mayıs saat 08:16'da TF'16017, Guadalcanal'ın güneyinde TF'16011 ve TF'16044 ile bir araya geldi. Aynı zamanda, dört F4F Wildcat savaş uçağı Yorktown Yokohama Hava Grubuna ait bir Kawanishi Type 97 uçağını düşürdü. ⎧]
Pearl Harbor'dan bir mesaj Fletcher'a Japonların birliklerini 10 Mayıs'ta Port Moresby'ye çıkarmayı planladığını ve uçak gemilerinin işgal grubuna yakın olacağını söyledi. Fletcher kuvvetlerini kuzeye, Louisiades'e doğru götürmeyi planladı. ⎨]
Takagi'nin taşıyıcı kuvveti, 6 Mayıs sabahın erken saatlerinde Mercan Denizi'ne girdi. ⎩]
6 Mayıs'ta Fletcher, TF㺋 ve TF㺬'e TF㺑'ye katıldı. Japon gemilerinin kuzeyde hâlâ iyi durumda olduğunu düşünüyordu. Amerikan uçakları Japon deniz kuvvetlerini bulamadı çünkü onlar uçakların menzilinin ötesindeydi. ⎪]
Saat 10:00'da Tulagi'den bir Kawanishi uçan botu TF'16017'yi gördü ve karargahına bir mesaj gönderdi. Takagi raporu 10:50'de aldı. O zaman, Takagi'nin kuvveti Fletcher'ın yaklaşık 300'160nmi (350'160mi 560'160km) kuzeyindeydi. Takagi'nin gemileri hala yakıt ikmali yapıyordu, bu yüzden henüz savaşa hazır değildi. Takagi, Hara'nın komutasındaki iki muhripli iki uçak gemisini, ertesi gün saldırabilmeleri için 20'160kn'de (23'.160mph 37'160km/s) TF'16017'ye yönelmeleri için gönderdi. ⎫]
Avustralya merkezli Amerikan B-17 bombardıman uçakları, 6 Mayıs'ta birkaç kez, Gotō'nun savaş gemileri de dahil olmak üzere Port Moresby işgal kuvvetlerine saldırdı. MacArthur'un karargahı Fletcher'a Japon işgal kuvvetlerinin yerleri hakkında bilgi verdi. MacArthur'un uçakları bir uçak gemisi gördü (Shoho) TF17'nin yaklaşık 425 nmi (489 mi 787 km) kuzeybatısında. ⎭]
Saat 18:00'de TF㺑 yakıt ikmalini tamamladı ve Fletcher gönderildi. Neoşo bir yok edici ile, Simler, daha güneyde beklemek için. TF'16017 daha sonra kuzeybatıya, Rossel Adası'na doğru döndü. Saat 20:00'de ( 13°20'G 157°40'D / 13.333°G 157.667°D / -13.333 157.667 ), Hara yakıt ikmalini tamamlayan Takagi ile buluştu. ⎮]
6 Mayıs sonu veya 7 Mayıs başı, Kamikawa Maru Port Moresby'ye yaklaşırken işgal kuvvetlerine yardım etmek için Deboyne Adaları'nda bir deniz uçağı üssü kurdu. Marumo'nun Koruma Gücü'nün geri kalanı D'Entrecasteaux Adaları yakınlarında bekledi. ⎯]
Taşıyıcı savaşı, ilk gün
Sabah grevleri
7 Mayıs saat 06:25'te TF㺑, Rossel Adası'nın 115 nmi (132 mi 213 km) güneyindeydi ( 13°20'G 154°21'D / 13.333°G 154.350° E / -13.333 154.350 ). Bu sırada Fletcher, Crace'in kruvazörünü ve muhrip kuvvetini dışarı gönderdi. Crace'in savaş gemileri ayrıldığında, bu Fletcher'ın gemilerinin uçaksavar savunmasını azalttı. Fletcher, Japon gemileriyle savaşırken Japon işgal kuvvetlerinin Port Moresby'ye gizlice giremeyeceğinden emin olmak istedi. ⎰]
Fletcher, Takagi'nin taşıyıcı gücünün bulunduğu yerin kuzeyinde olduğunu düşünüyordu. Fletcher anlattı Yorktown o bölgeyi aramak için 10 SBD pike bombardıman uçağı göndermek. Takagi, TF㺑'yi aramak için saat 06:00'da 12 Tip 97 taşıyıcı bombardıman uçağını fırlattı. Hara, Fletcher'ın gemilerinin güneyde olduğunu düşündü. Gotō kruvazörleri Kinugasa ve Furutaka Amerikalıları aramak için dört Kawanishi E7K2 Type 94 yüzer uçak fırlattı. Her iki taraf da düşmanın yerini tespit ettikten sonra, uçak gemisi saldırı uçağını fırlatmaya hazır hale getirdi. ⎱]
07:22'de Takagi'nin uçaklarından biri, Shokaku Amerikan gemileri bulundu. 07:45'te Japon pilot "bir uçak gemisi, bir kruvazör ve üç muhrip" tespit etti. ⎲] Hara, Amerikan uçak gemilerini bulduğunu düşündü. Hara, mevcut tüm uçaklarını fırlattı. 18 Zero avcı uçağı, 36 Type 99 pike bombardıman uçağı ve 24 torpido uçağı olmak üzere toplam 78 uçak Shokaku ve Zuikaku 08:00'de. ⎳]
Saat 08:20'de bir uçak Fletcher'ın gemilerini buldu. Takagi ve Hara güneydeki gemilere saldırmaya devam ettiler. Ayrıca Amerikalılara yakınlaşmak için gemilerini kuzeybatıya çevirdiler. ⎴] Takagi ve Hara, ABD gemi kuvvetlerinin iki grup halinde hareket edebileceğini düşündüler. ⎵]
08:15'te bir Yorktown uçak Gotō'nun gücünü gördü. 10°3′G 152°27′D / 10.050°G 152.450°D ′xfeff / -10.050 152.450 , 225′160nmi (259′160mi 417′) iki uçak gemisi ve dört ağır kruvazör bildirdi. 160km) TF17'nin kuzeybatısında. bombardıman uçakları ve 22 TBD Devastator torpido bombardıman uçağı uçuyordu.Fakat 10:12'de Fletcher, üç Birleşik Devletler Ordusu B-17'sinden bir uçak gemisi, on nakliye aracı ve 16 savaş gemisiyle ilgili bir rapor aldı.
Bunun ana Japon taşıyıcı gücü olduğuna inanan Fletcher, uçakları bu hedefe yönlendirdi. ⎸]
Saat 09:15'te Takagi'nin gücü görüldü Neoşo ve Simler. Takagi artık Amerikan gemilerinin kendisi ve işgal kuvvetleri arasında olduğunu fark etti. Takagi uçağına saldırmasını emretti. Neoşo ve Simler. Saat 11:15'te 36 pike bombardıman uçağı iki Amerikan gemisine saldırdı. ⎹]
Dört pike bombardıman uçağı saldırıya uğradı Simler ve geri kalanı saldırıya uğradı Neoşo. Destroyere üç bomba isabet etti, ikiye bölündü ve battı ve 192 kişilik mürettebatının 14'ü dışında hepsini öldürdü. Neoşo yedi bomba isabet etti. Ağır hasarlı ve elektriksiz, Neoşo batıyordu. Neoşo Fletcher'a telsizle saldırı altında olduğunu söyledi. ⎺]
Amerikan uçağı görüldü Shoho 10:40'ta saldırıya uğradı. Japon uçak gemisi, altı adet Zero ve iki adet Type 96 'Claude' savaş uçağı uçan muharebe hava devriyesi (CAP) tarafından korunuyordu. Gotō'nun kruvazörleri gemiyi kuşattı. ⎻]
Önce saldırmak, Lexington hava grubu isabeti Shoho iki adet 1.000'160lb (450.160kg) bomba ve beş torpido ile ciddi hasara neden olur. 11:00'de, Yorktown ' nın hava grubu yanan uçak gemisine 11 adet 1.000'160lb (450'160kg) bomba ve iki torpido ile saldırdı. Paramparça olmak, Shoho 11:35'te battı ( 10°29′G 152°55′D / 10.483°G 152.917°D ′xfeff / -10.483 152.917 ). Gotō savaş gemilerini kuzeye gönderdi, ancak destroyeri gönderdi. sazanami hayatta kalanları kurtarmak için. Geminin 834 kişilik mürettebatından sadece 203'ü kurtarıldı. Saldırıda üç Amerikan uçağı kaybedildi. Hepsi Shoho ' ın uçağı kayboldu. Saat 12:10'da bir pilot TF㺑'ye saldırının başarılı olduğunu söyledi. ⎼]
Öğleden sonra operasyonları
Amerikan uçağı geri döndü ve 13:38'e kadar uçak gemilerine indi. 14:20'ye kadar, uçak Port Moresby Invasion Force veya Gotō'nun kruvazörlerine karşı fırlatmaya hazır. Fletcher, diğer Japon filo gemilerinin nerede olduğunu bilmediğinden endişeliydi. Müttefik kuvvetler, en fazla dört Japon gemisinin yakınlarda olabileceğini düşündü. Fletcher TF17'yi güneybatıya çevirdi. ⎽]
Inoue'ye bunu söylediğinde Shoho battı, işgal konvoyunun kuzeye çekilmesini emretti. Takagi'ye Amerikan uçak gemisi kuvvetlerini yok etmesini emretti. İstila konvoyu geri çekilirken, sekiz ABD Ordusu B-17'si tarafından bombalandı, ancak hasar görmedi. Gotō ve Kajioka'ya, Amerikan gemileri yeterince yaklaşırsa, gemilerini bir gece savaşı için Rossel Adası'nın güneyine yerleştirmeleri söylendi. ⎾]
12:40'ta bir deniz uçağı Crace'in kuvvetini gördü. 13:15'te Rabaul'dan bir uçak Crace'in kuvvetini gördü. Takagi uçak gemilerini 13:30'da batıya çevirdi ve Inoue'ye saat 15:00'te ABD gemilerinin o gün onlara saldırmak için çok uzakta olduğunu söyledi. ⎿]
Inoue'nin adamları Rabaul'dan Crace'e saldırı uçağı gönderdi. İlk grup 12 torpido silahlı Type 1 bombardıman uçağından, ikinci grup ise bombalı 19 Mitsubishi Type 96 uçaktan oluşuyordu. Her iki grup da Crace'in gemilerini 14:30'da bulup saldırdı. Crace'in gemileri hasarsızdı ve dört Tip 1 düşürdü. Kısa bir süre sonra, üç ABD Ordusu B-17'si Crace'i kazara bombaladı, ancak hasara yol açmadı. ⏀]
Crace, Fletcher'a görevini uçaklar olmadan tamamlayamayacağını bildirdi. Crace güneye doğru ilerledi. Crace'in gemilerinin yakıtı azalmıştı. ⏁]
Takagi'nin personeli, Müttefik gemilerinin hava kararmadan saldırmak için yeterince yakın olacağını düşündü. Takagi ve Hara hava karardıktan sonra geri dönmek zorunda kalacak olsalar da uçakla saldırmaya karar verdiler. ⏂]
Amerikan uçak gemilerinin yerini teyit etmeye çalışmak için, saat 15:15'te Hara'da sekiz torpido bombardıman uçağı 200'160nmi (230'160mi 370'160km) batıya bakacak. Dalış bombardıman uçakları saldırılarından döndü Neoşo ve indi. 16:15'te Hara, Amerikan gemilerini bulmaya çalışmak için 12 pike bombardıman uçağı ve 15 torpido uçağını fırlattı. ⏃]
17:47'de TF'16017, radardaki Japon kuvvetlerinin kendilerine doğru geldiğini tespit etti. Amerikalılar, Japon uçaklarına saldırmak için 11 CAP Wildcats gönderdi. Wildcats yedi torpido bombacısı ve bir pike bombardıman uçağı düşürdü ve bir başka torpido bombacısına ağır hasar verdi. Üç Wildcats kayboldu. ⏄]
Japon liderler görevi iptal ettiler ve uçak gemilerine geri döndüler. Güneş 18:30'da battı. Japon pike bombardıman uçaklarından birkaçı karanlıkta Amerikan uçak gemilerini buldu ve üzerlerine inmeye çalıştı. TF'16017'nin muhriplerinden gelen uçaksavar ateşi onları uzağa gönderdi. 20:00 itibariyle, TF㺑 ve Takagi arasında yaklaşık 100 nmi (120 mi 190 km) vardı. Takagi, hayatta kalan 18 uçağın geri dönmesine yardımcı olmak için gemilerinin projektörlerini açtı. ⏅]
15:18 ve 17:18'de Neoşo TF'nin batmakta olduğunu telsizle bildirdi. Fletcher yakındaki tek yakıt kaynağının bittiğini biliyordu. ⏆]
Akşam vakti uçak uçuşları sona erdiğinde, Fletcher TF'nin batıya gitmesini emretti. Crace de batıya döndü. Inoue, Takagi'ye ertesi gün ABD gemilerini yok etmesini söyledi. Port Moresby inişlerini 12 Mayıs'a erteledi. Takagi, işgal konvoyunu korumak için gemilerini gece boyunca 120'160nmi (140'160mi 220'160km) kuzeye götürdü. Gotō ve Kajioka, geceleri Müttefik savaş gemilerine saldıramadı. ⏇]
Her iki taraf da geceyi uçaklarını savaşa hazırlamakla geçirdi. 1972'de ABD'li Koramiral HS Duckworth, Mercan Denizi'nin dünya tarihindeki en karışık savaş alanı olduğunu söyledi." Hara, 7 Mayıs'ta Japonların "şanssızlığından" o kadar bıktığını ve bırakmak istediğini söyledi. donanma. ⏉]
Taşıyıcı savaşı, ikinci gün
Japon gemilerine saldırı
8 Mayıs günü saat 06:15'te Hara, Japon gemilerinden güneydeki bölgeyi aramak için yedi torpido bombacısı fırlattı. Tulagi'den üç Kawanishi Type 97 ve Rabaul'dan dört Type 1 bombardıman uçağı da aramaya yardımcı oldu. Saat 07:00'de, taşıyıcı kuvvet güneybatıya döndü ve Gotō'nun iki kruvazörü katıldı. Kinugasa ve Furutaka. İstila konvoyu, Gotō ve Kajioka, Woodlark Adası'nın doğusuna taşındı. ⏊]
06:35'te TF'16017, Japon gemilerini aramak için 18 SBD'yi fırlattı. Amerikan gemilerinin üzerindeki gökyüzü çoğunlukla açıktı. ⏋]
08:20'de bir Lexington SBD, Japon taşıyıcıları tespit etti ve TF'ye haber verdi. İki dakika sonra bir Shokaku uçak TF㺑'yi gördü ve Hara'ya anlattı. İki kuvvet birbirinden yaklaşık 210 nmi (240 mi 390 km) uzaktaydı. Her iki taraf da uçaklarını fırlatmaya hazırlandı. ⏌]
Saat 09:15'te Japon uçak gemileri 18 avcı uçağı, 33 pike bombardıman uçağı ve 18 torpido uçağı fırlattı. Amerikan uçak gemilerinin her biri ayrı bir saldırı başlattı. Yorktown Grup, altı avcı uçağı, 24 pike bombardıman uçağı ve dokuz torpido uçağından oluşuyordu. Lexington Grubu, dokuz avcı uçağı, 15 pike bombardıman uçağı ve 12 torpido uçağından oluşuyordu. Hem Amerikan hem de Japon taşıyıcı kuvvetleri doğrudan birbirlerine yöneldi. ⏍]
Yorktown pike bombardıman uçakları 10:32'de Japon gemilerine ulaştı. Şu anda, Shokaku ve Zuikaku aralarında yaklaşık 10.000 yd (9.100 m) vardı, Zuikaku bulutların altında gizli. İki uçak gemisi, 16 CAP Zero avcı uçağı tarafından korunuyordu. NS Yorktown pike bombardıman uçakları saat 10:57'de saldırıya uğradı Shokaku ve iki adet 1.000'160lb (450'160kg) bomba ile taşıyıcıya çarparak, taşıyıcının uçuş ve hangar güvertelerinde ağır hasara neden oldu. NS Yorktown torpido uçakları tüm torpidolarıyla ıskaladı. Saldırı sırasında iki ABD pike bombardıman uçağı ve iki CAP Zero vuruldu. ⏎]
Lexington Uçağı geldi ve saat 11:30'da saldırdı. İki pike bombardıman uçağı saldırıya uğradı Shokaku, uçak gemisine bir 1.000'lik (450'lik) bomba isabet ederek daha fazla hasara neden oldu. İki pike bombardıman uçağı daha saldırıya uğradı Zuikaku, bombalarıyla kayıp. Geri kalanı Lexington pike bombardıman uçakları yoğun bulutlarda Japon gemilerini bulamadı. Lexington Kaçırılan TBD'ler Shokaku 11 torpidolarıyla birlikte. Devriyedeki 13 CAP Zero, üç Wildcat'i düşürdü. ⏏]
Uçuş güvertesi ağır hasarlı ve mürettebatından 223 kişi öldü veya yaralandı. Shokaku daha fazla uçak fırlatamadı. 12:10'da, Shokaku ve iki muhrip kuzeydoğuya çekildi. ⏐]
ABD taşıyıcılarına saldırı
10:55'te, Lexington Radarı Japon uçaklarını tespit etti ve uçaklara saldırmak için dokuz Wildcat gönderdi. Wildcats'in altısı çok alçaktı ve tepeden geçerken Japon uçaklarını kaçırdılar. ⏑] Bir önceki gece uçaklardaki ağır kayıplar nedeniyle, Japonlar her iki gemiye de tam bir torpido saldırısı yapamadı. Japonlar saldırmak için 14 torpido uçağı gönderdi Lexington ve saldırmak için dört Yorktown. Bir Wildcat bir ve 8'i vurdu Yorktown SBD'ler üçünü imha etti. Torpido uçaklarına eşlik eden Zero'lar tarafından dört SBD vuruldu. ⏒]
Japon saldırısı 11:13'te, uçaksavar toplarıyla ateşlenen 3.000 yd (2.700 m) mesafeli uçak gemileri ile başladı. Saldırıya uğrayan dört torpido uçağı Yorktown hepsi özlendi. Kalan torpido uçakları çarptı Lexington iki Tip 91 torpido ile. İlk torpido, havacılık benzin tanklarını kırdı. İkinci torpido, birkaç kazanın çalışmamasına neden oldu. Japon torpido uçaklarından dördü uçaksavar ateşiyle düşürüldü. ⏓]
33 Japon pike bombardıman uçağı, torpido saldırılarının ardından saldırdı. 19 Shokaku pike bombardıman uçakları saldırıya uğradı Lexington kalan 14 saldırıya uğradı Yorktown. Sıfırlar, pike bombardıman uçaklarını dört kişiden korudu. Lexington CAP Yaban Kedileri. Takahashi'nin bombardıman uçakları hasar gördü Lexington iki bomba isabeti ile 12:33'te söndürülen yangınlara neden oldu. 11:27'de, Yorktown uçuş güvertesinin ortasına 250'lik (550'lik) tek bir yarı zırh delici bomba isabet etti ve patlamadan önce dört güverteyi deldi, ciddi hasara neden oldu ve 66 kişinin ölümüne veya ciddi şekilde yaralanmasına neden oldu. 12'ye kadar ramak kala hasarlı Yorktown tekne su hattının altında. Dalış bombardıman uçaklarından ikisi saldırı sırasında bir CAP Wildcat tarafından vuruldu. ⏔]
Japon uçakları saldırılarını tamamlayıp geri uçmaya başlayınca ABD uçaklarının saldırısına uğradılar. ⏕]
İyileşme, yeniden değerlendirme ve geri çekilme
Çok sayıda hasarlı uçağı bulunan uçaklar, 12:50-14:30 saatleri arasında uçak gemilerine indi. Yorktown ve Lexington ikisi de uçak indirmeyi başardı. Japon kuvvetlerinden gelen orijinal 69 uçağın kırk altısı geri döndü. Üç Sıfır, dört pike bombardıman uçağı ve beş torpido uçağı onarılamayacak kadar hasar gördü ve okyanusa itildi. ⏖]
TF'16017 uçağını geri alırken, Fletcher durumu düşündü. Fletcher her iki taşıyıcısının da yaralandığını ve çok sayıda savaşçı kaybettiğini biliyordu. Yakıt kaybı nedeniyle de bir sorun oldu Neoşo. Saat 14:22'de Fitch, Fletcher'a hasarsız iki Japon taşıyıcı olduğunu söyledi. Fletcher, TF17'yi savaştan çıkardı. Fletcher, MacArthur'a Japon uçak gemilerinin konumunu bildirdi ve onlara bombardıman uçaklarıyla saldırmasını önerdi. ⏗]
Saat 14:30 civarında Hara, Takagi'ye taşıyıcılardan sadece 24 Sıfır, sekiz pike bombardıman uçağı ve dört torpido uçağının çalıştığını bildirdi. Takagi, gemilerinin yakıt seviyeleri konusunda endişeliydi, kruvazörlerinin %50'sinde ve bazı muhriplerinin %20'sindeydi. Saat 15:00'te Takagi, iki Amerikan gemisini batırdığını söyledi - Yorktown ve bir "SaratogaInoue, işgal konvoyunu Rabaul'a çağırdı, ertelendi MO 3 Temmuz'a kadar sürdü ve kuvvetlerine, Süleyman'ın kuzeydoğusunu toplamasını emretti. RY operasyon.
Zuikaku ve eskortları Rabaul'a doğru dönerken Shokaku Japonya'ya yöneldi. ⏘]
gemide Lexington, bir patlama 25 kişiyi öldürdü ve büyük bir yangın başlattı. Saat 14:42 civarında, ikinci bir yangını başlatan başka bir büyük patlama meydana geldi. Saat 15:25'te üçüncü bir patlama meydana geldi. Lexington Mürettebat gemiyi 17:07'de terk etmeye başladı. Fitch ve gemi kaptanı Frederick C. Sherman da dahil olmak üzere geminin hayatta kalanları kurtarıldıktan sonra, 19:15'te destroyer Phelps 19:52'de ( 15°15'G 155°35'D 'xfeff / 'xfeff 15.250°G 155.583°D 'xfeff / -15.250 155.583) yanan gemiye beş torpido ateşlendi. ).
Geminin 2.951 kişilik mürettebatından iki yüz on altısı, 36 uçakla birlikte gemiyle birlikte battı. Phelps ve diğer savaş gemileri yeniden katılmak için ayrıldı Yorktown, 16:01'de hareket etti ve TF17 güneybatıya hareket etti. O akşamın ilerleyen saatlerinde MacArthur, Fletcher'a B-17'lerinden sekizinin işgal konvoyuna saldırdığını ve kuzeybatıya doğru hareket ettiğini bildirdi. ⏙]
O akşam, Crace gönderdi Hobart, yakıtı düşük olan ve destroyer yürümekMotor sorunu yaşayan Townsville'e gitti. Japon işgal kuvvetlerinin Port Moresby'ye gitmeye çalışması ihtimaline karşı Crace Mercan Denizi'nde devriyede kaldı. ⏚]
Mercan Denizi Savaşı
Mercan Denizi, dünyanın en güzel su kütlelerinden biridir. Adını Avustralya'nın kuzeydoğu kıyılarını koruyan mercan resiflerinden alan bu ülke, güneyde Avustralya, batıda Yeni Gine, kuzeyde Solomon Adaları ve doğuda Yeni Hebridler ile çevrilidir. 1 Mayıs 1942'de, Halsey'in Görev Gücü 16'nın Pearl Harbor, Jake Fitch ve Lexington görev gücü Frank Jack Fletcher'a katıldı Yorktown Guadalcanal Adası'nın dört yüz mil güneydoğusunda. İki görev gücü altı gün boyunca bağımsız olarak çalıştı, ancak 6 Mayıs'ta resmi olarak tek bir birimde birleştirildiklerinde, Fitch'i garip bir duruma soktu. sürece Lexington ayrı operasyonda görev gücüne komuta etti. Fletcher yönetimindeki 17. Görev Gücü'nün bir parçası olduğunda, hiçbir işi yoktu. komuta bile etmedi. Lexington kendisi&mdash bu, Kaptan Frederick C. Sherman'ın işiydi. Bunun yerine, Fitch aslında bir yolcuydu. Lexington&mdasha yüksek rütbeli bir yolcu emin olun, ama yine de bir yolcu. Fletcher, 1906 Annapolis sınıf arkadaşı ve yakın bir arkadaşı olan Fitch'i her iki uçak gemisi için taktik hava subayı olarak atayarak durumu çözdü.Fletcher, birleşik görev gücünün operasyonel kontrolünü elinde tuttu, ancak kahverengi ayakkabı Fitch, hava operasyonlarının taktik sorumluluğunu üstlenecekti. Garip bir komuta sorununu çözmenin ve Fitch'in deneyim ve uzmanlığından yararlanmanın yaratıcı ve diplomatik bir yoluydu. 1
Aynı 1 Mayıs'ta, Japon kontrolündeki Caroline Adaları'nda, kuzeybatıda bin beş yüz mil, Şökaku ve Zuikaku ve eskortları Truk'taki geniş lagünden yola çıktılar ve MO Operasyonunu kapsayacak şekilde güneye doğru Mercan Denizi'ne doğru ilerlediler. Bu Japon gücünün komutanı, Chester Nimitz gibi yaşlı bir denizaltı adamı olan Koramiral Takagi Takeo'ydu. Kıdemine rağmen, Takagi'nin hava operasyonlarında deneyimi yoktu ve amiral gemisi olarak ağır bir kruvazör kullandı. Sonuç olarak, uçak gemisi operasyonlarının kontrolünü, Carrier Division (CarDiv) 5'e komuta eden yakın arkadaşı Tuğamiral Hara Chūichi'ye devretti. iki, 120 pound) Hara'nın "sert görünse de" kaplanın kalbine sahip olmadığına inanan Genda Minoru. Şökaku (&ldquoYükselen Vinç&rdquo) ve Zuikaku (&ldquoHappy Crane&rdquo), Japonya'nın büyük uçak gemilerinin en yenisiydi, pilotları da en az deneyimliydi ve Pearl Harbor'da ve Hint Okyanusu'nda iyi performans göstermelerine rağmen, Cardivs 1 ve 2'deki gazilerin tam saygısını henüz kazanmamışlardı. Bu bağımsız operasyon hem Hara hem de CarDiv 5 pilotlarının kendilerini kanıtlamaları için bir şanstı. 2
Yine o yoğun 1 Mayıs'ta, bin sekiz yüz mil daha kuzeyde, bir grup kıdemli subay Birleşik Filo amiral gemisinde bir araya geldi. yamatoMidway saldırısı için bir savaş oyununa katılmak üzere Hiroşima yakınlarındaki Hashirajima Limanı'na demir attı. Savaş planını uygulamaya hazırlanırken Yamamoto'nun önünde eğilen subaylar, birkaç gün içinde Port Moresby operasyonunun tamamlanacağından, CarDiv 5'in Kidō Butai ile yeniden bir araya geleceğinden ve dikkatlerini daha büyük şeylere çevirebileceklerinden emindiler. 3
Fletcher'ın Nimitz'den aldığı emirler, amacına göre belirli, ancak hareketlerine göre isteğe bağlıydı. &ldquoSenin görevin,&rdquo Nimitz ona, & ldquo [düşman] tarafından daha fazla ilerlemeyi kontrol etmeye yardımcı olmak ve gemileri, gemileri ve uçakları yok etmek için uygun fırsatları yakalayarak yardım etmekti.&rdquo Nimitz ona bunu nasıl başaracağını söylemedi, taktik kararları ona bıraktı. onun astı. 4
Fletcher, Japon hareketleri hakkında, Japonların onun hakkında bildiklerinden daha fazlasını biliyordu. Mercan Denizi üzerindeki arama yeteneklerini geliştirmek için Solomon Adaları'nda bir operasyon yürütmeyi planladıklarını biliyordu. Ayrıca, 3 ya da 4 Mayıs civarında Port Moresby işgal kuvvetinin Yeni Gine'nin doğu ucu çevresinde Louisiade Takımadaları boyunca güneye doğru hareket edeceğini ve en az bir taşıyıcı içeren bir yüzey kuvveti tarafından taranacağını biliyordu (bu durumda efsanevi olduğu varsayılan nokta Ryukaku, ama aslında hafif taşıyıcı Shoho). Son olarak, CarDiv 5'in iki büyük taşıyıcısının, konumları ve rotaları daha gizemli olmasına rağmen, bir şekilde operasyonun parçası olduğunu biliyordu. Fletcher, Japonların onun nerede olduğunu, hatta Mercan Denizi'nde olduğunu bilmediğinden oldukça emindi ve telsiz sessizliğini koruyarak ve Hypo'daki analistlerin ya da Müttefiklerden birinin ya da diğerinin gelmesini bekleyerek bu şekilde tutmayı planladı. arama uçakları, ona Japonların nerede olduğunu söyleyebilirdi. Bunların hiçbiri Fletcher'a tartışılmaz bir avantaj sağladı, ancak hiçbiri başarıyı garanti etmedi. 5
Fletcher'ın sahip olduğu bir sorun lojistikti. Nimitz'in King'e hatırlattığı gibi, Mercan Denizi Pearl Harbor'dan 3.500 mil ve en yakın akaryakıt kaynağından en az 600 mil uzaktaydı. Fletcher'ın iki taşıyıcılı görev gücünü dolu ve hazır tutması zorunluydu ve bunu yapmak için büyük ölçüde büyük filo yağlayıcılarına güvenecekti.Tippekano ve Neoşo. Fletcher'ın biyografisini yazan kişi, "belirsiz lojistik konusunda sürekli endişe duyduğunu" ve bu endişenin Fletcher'ın gelecek savaşlarda karar verme sürecinin önemli bir özelliği olmaya devam edeceğini belirtiyor. 6
Inoue, Amerikan deniz kuvvetlerinin MO Operasyonuna müdahale etmesini beklemiyordu. Karadaki bombardıman uçaklarının gücüne olan güveni göz önüne alındığında, Port Moresby işgal kuvvetine yönelik en büyük tehdidin Avustralya anakarasındaki uçaklardan geldiğini düşündü. Bu tehdidi etkisiz hale getirmek için, CarDiv 5'in büyük taşıyıcılarının Avustralya kuzey kıyısındaki Townsville ve Cookstown'daki Müttefik üslerine baskınlar düzenlemesini istedi. Bunu başarmak için Takagi, Mercan Denizi'ne kuzeyden yaklaşmak ve en doğrudan rota&mdash değil, Solomon Adaları'nın etrafında buharlaşmak ve Avustralya'dan gelen Müttefik arama uçaklarının menzilinin ötesinde kalmak için doğudan Mercan Denizi'ne girmekti. Askeri terimlerle, bir yandan saldırı ve futbol terimleriyle, bir bitiş koşusu planlıyordu. Hara görev hakkında şüpheliydi. Gemilerini bariyer resiflerine çok yaklaştırmaktan endişe ederek, Yamamoto'nun baskınları iptal etmesini sağlamayı başardı. Yeni görevi, Port Moresby işgal kuvvetinin yaklaşmasını gözetlemek ve Mercan Denizi'nde ortaya çıkabilecek Müttefik yüzey birimleriyle ilgilenmekti. Mercan Denizi'nde bir Amerikan gemisi olsaydı, Takagi ve Hara bunu birincil görevleri yapacaktı. Takagi ve Hara'nın ikisinin de Lexington ve Yorktown Zaten Mercan Denizi'ndeydiler ya da iki Japon gemisinde 124'e 141 uçakları vardı, endişelenmeleri için bildiklerinden daha fazla sebep vardı. 7
Son dakikada, Takagi ve Hara fazladan bir işle uğraşırlar. Zaten o yöne gittikleri için Inoue, Hara'ya dokuz Zero savaşçısını Truk'tan Rabaul'a taşımasını emretti. O zaman önemsiz gibi görünse de, bu ilave gereklilik çok önemli olacaktı. Hara, Rabaul'un 250 millik yakınından geçerken Sıfırları güvertelerinden uçurmayı amaçladı, ancak güneye doğru ilerlerken hava kötüleşti ve 2 Mayıs'ta onları gönderdiğinde fırtınalar arasında savaşamadılar ve geri dönmek zorunda kaldılar. taşıyıcılara. Hara ertesi gün tekrar denedi, daha iyi sonuç alamadı. Gerçekten de, bu sefer savaşçılardan biri gemiye geri dönmeye çalışırken suya inmek zorunda kaldı. Sonuç olarak, tüm kuvvet, kalan sekiz uçak teslim edilmeden ve CarDiv 5 görevine devam etmeden önce Rabaul yakınlarında bir gün daha oyalandı. Bu, Takagi ve Hara'yı programın kırk sekiz saat gerisine koydu, bu da 5 Mayıs'a kadar Mercan Denizi'ne girmeyecekleri anlamına geliyordu. 8
Bu arada yeni gelen Lexington ve eskortları yağlayıcıdan yakıt ikmali yaptı Tippekano. Fletcher, Avustralya'dan gelen Müttefik uçaklarının Solomon Adaları'nda beş veya altı büyük gemi tespit ettiğini öğrendiğinde, 3 Mayıs akşamı bu süreç hâlâ devam ediyordu. Onların konumundan, bu sefer gücünün hedefinin Tulagi'deki emtia demirlemesi olduğu sonucuna vardı ve kendi sözleriyle, "bu, iki aydır almak için beklediğimiz türden bir rapor" olduğuna inanarak, ordudan ayrıldı. Lexington yakıt ikmalini tamamlamak için arkadaki grup ve kuzeye yöneldi Yorktown. 9
Bütün gece yüksek hızda buharlaşan Fletcher, Yorktown Guadalcanal'ın diğer tarafında yer alan Florida Adası'ndaki Tulagi açıklarında toplanan gemilere karşı şafak vakti grevi yapacak durumda. 4 Mayıs sabahı erken saatlerde, York-kasaba kırk saldırı uçağı fırlattı: yirmi sekiz bombardıman uçağı ve on iki torpido uçağı. Tulagi'deki Japonların çok fazla hava korumasına sahip olmasını beklemediği ve Yorktown, Fletcher, Wildcat savaşçılarının on sekizini görev gücünde tuttu. CarDiv 5 zamanında olsaydı bu bir felaket olabilirdi, ancak öyle olmadığı için Amerikalıların karşılaştığı tek hava muhalefeti bir avuç dolusu uçaktan oluşuyordu. 10
Meraklı pilotlar Yorktown Tulagi açıklarındaki limandaki yol kenarına daldı ve onlara zengin bir hedef gibi görünen şeyi gördü. Üç kruvazör, birkaç muhrip ve bir deniz uçağı ihalesinin yanı sıra çok sayıda kargo ve nakliye gemisi gördüklerini bildirdiler. Onların hevesleri vizyonlarını çarpıttı. &ldquoÜç kruvazör&rdquo aslında silahlı bir mayın gemisiydi. Okinoşima) ve iki muhrip. Amerikan uçakları, on üç 1.000 kiloluk bomba ve on bir torpido harcadı. Okinoşima ve hala onu batırmayı başaramadı. Amerikan saldırıları parça parça ve koordinesizdi çünkü Kaptan Buckmaster hava grubu komutanı Oscar &ldquoPete&rdquo Pederson'ın gemide kalmasını istedi. Yorktown savaş direktörü olarak atanmıştı ve onun yokluğunda grev grubuna komuta etmek üzere başka bir subay atanmamıştı. Bütün sabah ve öğleden sonraya kadar süren üç ayrı saldırıda Amerikalılar, Tulagi yakınlarındaki gemiye yetmiş altı 1.000 kiloluk bomba attı ve sadece on bir vuruş yaptı. Pilotların görece deneyimsizliği, bu hayal kırıklığı yaratan toplamın bir nedeniydi, bir diğeri de Cesurluk bombardıman uçakları irtifadan daldıklarında, birçoğunun ön camlarının buğulanması ve isabetli bombalamayı zorlaştırmasıydı. Japonlar için toplam kayıplar bir muhripti ( Kikuzuki), üç mayın tarama gemisi ve dört deniz uçağı. Günün sonunda, grevin, Fletcher için değerli bir deneyim sağlamasına rağmen, Fletcher'ın beklediği sarsıcı darbenin gerisinde kaldığı açıktı. Yorktown pilotlar, ana olay için bir tür ısınma. 11
NS Yorktown tekrar katıldı Lexington ertesi gün ve bu sırada Yorktown yakıt ikmali NeoşoJake Fitch, Fletcher ile yüz yüze konuşmak için bir pike bombardıman uçağının arka koltuğundaki amiral gemisine uçtu. Uçağı gemiye indiğinde Yorktown&rsquos uçuş güvertesi, güverte ekibinin bir üyesi arka koltuktaki adamın uçağın topçusu olduğunu varsaydı ve onu bir alayla karşıladı: &ldquoŞey, şef,&rdquo dedi, & rdquo siz çocuklar dün biraz eğlenceyi kaçırdınız.&rdquo Fitch sırıttı ve yanıtladı, "Evet oğlum, sanırım yaptık.&rdquo O zamana kadar Fitch&rsquos'in iki yıldızı açığa çıktı ve zavallı güverte eli suskun hale geldi. 12
Tulagi'ye yapılan baskın elini uzattığından, Fletcher baskını Nimitz'e bildirmek için telsizin sessizliğini bozdu ve Nimitz tebriklerle yanıt verdi, özellikle Fletcher'ın art arda üç saldırı gönderirken gösterdiği azmi övdü. Bununla birlikte, yetersiz sonuçları gizlemek yoktu ve Fletcher, Japon gemilerinden hiçbirini görmeden varlığını ortaya çıkardı. O bunu bilmese de, Takagi'nin taşıyıcı kuvveti kuzeyde ve batısındaydı, hala menzil dışındaydı (uçakların Rabaul'a teslim edilmesindeki gecikme sayesinde). Ancak 5 Mayıs'ta CarDiv 5, San Cristobal'ın ucunu yuvarladı ve doğudan Mercan Denizi'ne Fletcher'ın şimdi yeniden birleşmiş görev gücünün arkasından girdi. O gece, aslında, Hara'nın iki taşıyıcısı, Fletcher'ın Tulagi akınını başlattığı noktadan geçti, ancak o zamana kadar Fletcher yüz milden daha güneydeydi. NS Tippekanoyağı boşaltılarak Pearl'e geri gönderildi. Fletcher ayrıca Neoşo, destroyer tarafından korunuyor SimlerAmerikan görev gücü, 4 Mayıs'ta Rabaul'dan ayrılan MO işgal kuvvetini durdurmak için batıya Yeni Gine'ye doğru ilerlerken onu güneye gönderdi. 6 Mayıs'ta her iki kuvvet de birbirini arayan uzun menzilli hava devriyeleri gönderdi. Bir noktada iki kuvvet birbirinin yetmiş mil yakınına gelse de, iki taraf da temas kurmadı. 13
7 Mayıs'ta, şafaktan önce tam karanlıkta, düşman denizaltıları tarafından görülmemek için karartılmış olarak koşan karşıt gemi kuvvetleri, el yordamıyla el yordamıyla birbirlerine doğru ilerliyorlardı. Fletcher, Avustralya Kraliyet Donanması'ndan Tuğamiral John G. Crace komutasındaki üç kruvazör ve üç muhripten oluşan bir yüzey kuvvetini ayırdı ve onu, Port Moresby işgal kuvvetinin kullanacağı neredeyse kesin olan Jomard Geçidi'nin güney çıkışını korumaya gönderdi. Japon gemileriyle beklenen düelloda kendi kuvvetinin kötü bir şekilde sakat kalması durumunda, orada işgal kuvvetini köreltecek bir şey istedi. * Crace'in müstakil yüzey kuvveti hava koruması olmadan olacağı için bu biraz riskliydi, ancak Fletcher iki taşıyıcısını Japonlarla bu kadar yakın ayırmak istemiyordu ve aynı anda iki yerde de olamazdı.
Şimdi en önemli iş, o düşman gemilerini bulmaktı. Bunu yapmak için Fletcher, arama uçaklarının şafaktan yarım saat önce yola çıkmasını emretti. Nimitz tarafından kendisine iletilen şifresi çözülmüş bir Japon mesajına dayanarak Fletcher, Japonların kuzeyden yaklaşacağına inanıyordu ve o yöne doğru yelpazelenen on arama uçağı gönderdi. Bununla birlikte, Rochefort'un analistleri işgal kuvvetini, Hara'nın taşıyıcıları aslında 210 mil uzakta olan koruma kuvvetiyle karıştırmışlardı. Doğu ondan. Her iki Amerikan gemisi de CAP olarak Wildcats'i ve torpido karşıtı uçak kontrolü için Dauntless bombardıman uçaklarını başlattı, bundan sonra Fletcher sadece bekleyebilirdi. 14
Hara ayrıca şafak öncesi devriyeleri gönderdi, ancak onları çoğunlukla güneye gönderdi. Amerikalılar kuzeye doğru, Japonlar güneye doğru arama yaparken, iki uçak gemisi de diğerini tespit edemedi, ancak her iki taraftaki pilotlar kısa sürede başka hedefler buldu.
Teğmen John L. Nielsen, bir Cesurluk pike bombardıman uçağıyla uçuyor. Yorktown, Yeni Gine'nin doğu ucundaki adalar arasında arama yaparken, nakliye operasyonlarının deyimiyle bir Aichi E-13A &ldquoJake&rdquo yüzer tekne&mdasha &ldquosnooper&rdquo fark etti. Bir temas raporu göndermek için zaman verilirse, Japonları bir Amerikan taşıyıcı uçağının varlığına karşı uyaracağından korktu ve iletmeden önce onu vurmaya karar verdi. Her iki uçak da ateş ederken, Neilsen onu bulutların arasından kovaladı ve düşük seviyede bitirdi. &ldquoOna çarptığımda sudan 20 metre uzakta olamazdı&rdquo Neilsen hatırladı, &ldquove bir kaya gibi aşağı indi.&rdquo
Yaklaşık 15 dakika sonra, Louisiade takımadalarındaki Misima adasının yakınında, arka koltuktaki nişancısı Walter Straub, aşağıdaki yüzey gemilerinin kalıntılarını gördü. Nielsen, Straub'a "iki kruvazör ve dört muhrip" raporunu göndermesini ve Zed Noktasından kerterizlerini ve menzillerini vermesini söylemeden önce onları dikkatle gözden geçirdi. * Straub, mesajı kopyalamak için kod tablosunu kullandı, ancak mesajı göndermeye çalıştığında, uçaklarının anteninin gittiğini, görünüşe göre Japon yüzer uçak tarafından vurulduğunu gördü. Sadece kısa menzilli radyo çalışıyordu. Nielsen, menzili kapatmak için görev gücüne doğru uçarken, Straub nihayet 8:15'te gözlem raporunu tekrar tekrar yayınlayana kadar, o bir &ldquoRoger&rdquo aldı. Yorktown. Bilmediği şey, Straub'un kullandığı kod tablosunun yanlış hizalanmış olduğuydu ve iki kruvazör ve dört muhrip bildirmek yerine, amiral gemisine gelen mesaj, onu tespit ettiğiydi. iki taşıyıcı ve dört kruvazör. 15
Rapor gemide büyük bir heyecan patlamasına neden oldu Yorktown. Hem Fletcher hem de Fitch, ilk darbeyi alan kişinin muazzam bir avantaja sahip olduğunu biliyordu ve bu, Japonların üzerine atlamak için bir şanstı. Sorun, aralığın çok büyük olmasıydı. Bildirilen görüş 225 mil kuzeydeydi ve torpido uçakları veya avcı uçakları için çok uzaktı ve pike bombardıman uçakları için çok uzaktı. Fletcher bu nedenle görev gücünü menzili kapatmak için kuzeye doğru bir rotaya koydu ve ilk saldırı uçağını 9:26'da başlattı. Pilotlar uçaklarına binmeden hemen önce, Fletcher uçağın köprü kanadına çıktı. Yorktown elinde bir boğayla onlara şunu söylemek için: &ldquoLanet olası taşıyıcıyı alın!&rdquo 16 10:15 itibariyle, Görev Gücü 17 havada Teğmen Nielsen tarafından gönderilen bağlantıya doğru ilerleyen doksan üç uçak vardı.
Sonra, felaket. Neilsen'in geri dönen keşif uçağı kısa bir süre sonra görev gücüne ulaştı ve alçaktan uçtu. Yorktown, Straub, Japon kuvvetlerinin yerini doğrulayan bir notla güverteye bir puf attı. Ancak not bayrak köprüsüne ulaştığında Fletcher, iki kişinin görüldüğünü bildirdiğini okuyunca dehşete düştü. kruvazörler ve dört yok ediciler. Nielsen inişten sonra ona haber verdiğinde, Fletcher ona sordu, &ldquoYa taşıyıcılar ne olacak?&rdquo Neilsen ona baktı ve &ldquoNe taşıyıcılar?&rdquo Bu yanıtı duyunca Fletcher'ın yüzünden kanın çekildiğini hayal etmek mümkün. Japon gemilerinin hala dışarıda bir yerlerde olduğu nispeten önemsiz bir grup yüzey gemisine saldırmak için tüm saldırı kuvvetini göndermişti. Kısa bir süreliğine grevi hatırlamayı düşündü, ancak düşman uçakları kendi yoluna gidiyorsa, ki bu en azından mümkündü, yakınlarda bir dizi Japon keşif uçağının görüldüğü göz önüne alındığında, iyileşen uçakların ortasında yakalanmak istemiyordu. . Bir tanık daha sonra Fletcher'ın Neilsen'e "Genç adam, ne yaptığını biliyor musun?" dediğini iddia etti. Az önce Amerika Birleşik Devletleri'ne iki operatöre mal oldunuz.&rdquo 17
Belki değil. Bu değiş tokuştan kısa bir süre sonra ve aşağılanmış bir Neilsen hala bayrak köprüsünde dururken, bir subay Fletcher'a Avustralya'dan karada konuşlanmış bir Ordu bombacısının bir Japon gemisini ve yirmi veya daha fazla başka gemiyi gemiden sadece otuz mil uzakta rapor ettiğini söylemek için içeri koştu. Bu kesin bir şey değildi, çünkü Ordu pilotları, bir kargo gemisinden hafif bir kruvazöre kadar gemi tiplerini belirlemede, bir taşıyıcı olarak rapor edilebilirdi. Yine de, eğer bu NS bir taşıyıcı olarak, Neilsen'in bulduğu iki kruvazörden daha önemli bir hedefti. Fletcher, koşullar göz önüne alındığında, radyo sessizliğini bozmaktan ve tüm saldırı grubunu 10:53'te yaptığı yeni görüşe yönlendirmekten başka seçeneği olmadığına karar verdi ve mesajı net bir şekilde gönderdi. Takagi ve Hara'nın Görev Gücü 17'nin nerede olduğunu bilmelerinin muhtemel olması, kararını kolaylaştırdı. Ama daha önce yapmasalardı, şimdi yapacaklardı. 18
Olduğu gibi, bir Japon meraklısı o sabah 8:20'de Fletcher'ın yerini bildirmişti. Ancak rapor çok geç geldi. Amerikalılar gibi, Takagi ve Hara da saldırı uçaklarını yanlış bir görüşe göndererek oklarını çoktan atmışlardı. Bir saat önce 7:22'de Hara, aylak aylak yağcının devasa siluetini fark eden başka bir izcisinden bir rapor almıştı. Neoşo onun altında, eşlik eden muhrip ile birlikte ve onları bir taşıyıcı ve bir kruvazör olarak bildirdi. Heyecanlı bir Hara, her iki gemisinden de yetmiş sekiz uçakla tam bir saldırı emri verdi.Japon pike bombardıman uçakları ve torpido uçakları, yalnızca Amerikan "taşıyıcı" için bildirilen koordinatlara güneye uçtu. Neoşo ve Simler. Daha iyi hedefler ve daha değerli zaman harcayan bir arama yaptıktan sonra, bu iki bahtsız kurbanı patlatmaya, batmaya karar verdiler. Simler üç bomba ile ve isabet Neoşo yedi ile, ona o kadar kötü bir şekilde zarar verdi ki, yalnızca kısmen boş petrol tanklarının yedek yüzdürme gücü nedeniyle yüzer halde kaldı.
Tankerin kaybolması Fletcher'ın hareketlerini bir şekilde engelleyecek olsa da, Hara'nın umduğu ölümcül darbe bu değildi. * Daha da kötüsü, saldırı uçakları bu şekilde meşgulken, Takagi ve Hara, Jomard Passage çıkışının yakınında savaş gemileri ve kruvazörlerden oluşan başka bir düşman yüzey kuvvetinin raporunu aldılar. Bu elbette Crace'in kruvazör-yok edici gücüydü. Hara, bu "savaş gemilerinin" Amerikan gemisiyle çalıştığını ve onun da orada olması gerektiğini varsayıyordu. Menzil nedeniyle, başka bir saldırı başlatmak için yeterince yaklaşmak için birkaç saat batıya doğru buhar yapması gerekecekti ve bu arada yine de savaştan sonra gönderdiği uçakları kurtarması gerekiyordu. Neoşo. 19
Japon saldırı gücü güneye doğru uçarken Neoşo ve Simler, hava grubu Yorktown ve Lexington Japon taşıyıcının bildirilen konumuna doğru kuzeye doğru uçtu. Saat 11:00'de pilotlar, uçak gemisini de içeren Tuğamiral Gotō Arimoto komutasındaki MO tarama kuvvetini fark ettiler. Shoho. NS Shoho alt ihaleden dönüştürülmüş yeni bir taşıyıcıydı Tsurugisaki sadece aylar önceydi ve sadece yirmi uçak taşıyan Kido Butai'nin büyük uçak gemilerinden önemli ölçüde daha küçüktü. Amerikan saldırı gücü geldiğinde, Shoho&rsquos eskortları kendilerini birbirlerinden ayırmak için manevra yaptılar. Ek uçaksavar ateşi sağlamak için eskortların gemiye yaklaşmasını isteyen Amerikan doktrininin aksine, Japon doktrini, geminin kaçış manevrası için bolca alana sahip olması için yayılacaktı.
Düzenleme ile, Lexington İlk önce Bill Ault's Scouting Two'nun pike bombardıman uçakları saldırdı. NS Shoho radikal bir manevra yaptı, limana tam bir daire çizdi ve Ault'un filosundan gelen tüm bombalardan kaçınmayı başardı. NS Shoho sonra rüzgara döndü ve uçan CAP'ye sahip olduğu dördüne katılmak için üç savaşçı daha fırlattı, ancak bu onun son acelesiydi. 11:15'te Lexington Torpido uçakları, bir "dquoanvil saldırısı" için iki gruba ayrıldı,&rdquo, suyun elli fit yukarısına indi ve koşmak için 100 deniz milinin altına yavaşladı. Aynı zamanda, 16.000 fit yukarıda, Binbaşı Weldon Hamilton'ın Bombalama İki'nin pike bombardıman uçakları, pike frenlerini açarak ve 70 derecelik dik bir açıyla aşağı doğru uçarak, yaklaşık 2.500 fitte 1.000 kiloluk bombalarını bırakmadan önce itti. Bir kez olsun, her şey eğitim kılavuzlarında yazıldığı gibi işledi. Ön camlar buğulanmadı ve bombalama alışılmadık derecede doğruydu. Hamilton kendi 1000 kiloluk bombasını tam ortasına koydu. Shoho&rsquos uçuş güvertesi ve bunu filo arkadaşlarının diğer isabetleri izledi. 20
Sadece dakikalar sonra, Yorktown dalış bombacılarının sırası vardı. İzcilik Beş'in komutanı, Binbaşı William Burch daha sonra, "Hayatımda yaptığım en iyi saldırıydı.&rdquo &ldquoHiç bu kadar güzel bombalama görmemiştim&rdquo, diye iddia etti,&rdquo bir başkası methetti. Amerikan savaşçıları bile birkaç Sıfır'a karşı direndi. Wildcat pilotu Teğmen Junior Grade Walter Haas hatırladı, &ldquo&rdquo&rsquo & rdquo & rsquo’ bir uçak seçin ve sekiz ya da on bin fitte oluşturabileceğimiz tüm hızla aşağı inin. Hızlı bir geçiş yaparız ve kendimizi kıvrık, köpek dövüşen uçakların yakın dövüşünde buluruz.&rdquo Bu taktikleri kullanan Haas, savaşın ilk kez bir Amerikan Yaban Kedisi tarafından bir Japon Sıfır'ı öldürdüğünü onayladı. o zamana kadar Yorktown&rsquos torpido uçakları geldi, Shoho ölümcül şekilde yaralandı ve şiddetle yandı. Zaten ona on torpido daha pompaladılar. 21
tamamen, Lexington pilotlar beş bomba isabeti ve dokuz torpido isabeti talep etti ve Yorktown pilotlar on dört bomba isabeti ve on torpido isabeti talep etti. abartıya izin vermekle birlikte, Shoho bombalar ve torpidolar tarafından boğulmuştu ve patlayan bir mühimmat kar fırtınası altında neredeyse tamamen ortadan kayboldu. İçinden çıkan siyah dumanla, kendini kelimenin tam anlamıyla yüzeyin altına sürene kadar yüksek hızda buharlaşmaya devam etti. "Dosdoğru gitti," diye hatırladı Burch, "giderken batıyordu ve ilk bombamız ona çarptıktan yedi dakika sonra dalgaların altındaydı.&rdquo 736 kişilik bir ekipten sadece 204'ü hayatta kaldı. Binbaşı Robert Dixon, Lexington keşif filosu, bölgeyi dolaşmaya devam etti. Shoho&rsquos ölüm dalışı. Saat 11:35'te, görev gücüne önceden ayarlanmış bir mesaj göndermek için radyoya gitti: &ldquoBir düz tepeyi çiz.&rdquo 22
Görev gücüne dönüş uçuşu sevinçliydi. Torpido bombardıman uçaklarının eve uzun uçuşta yakıtlarının bitebileceğine dair bazı endişeler vardı, ama hepsi başardı. Saldırıda sadece üç Cesur bombardıman uçağı kaybedilmişti. Komutanlığı yapan Binbaşı Joe Taylor, Yorktown&rsquos torpido filosu, saat 13:00 sıralarında uçuş güvertesine indi, geminin icra memuru Dixie Kiefer ona doğru koştu ve büyük bir ayı kucaklamasıyla onu güverteden kaldırdı. İzcilik Beş'in kaptanı Taylor ve Bill Burch, raporlarını vermek için bayrak köprüsüne koştular.
&ldquoEh, Joe, ne gördün?&rdquo Fletcher sordu.
&ldquoI&rsquoI bir dakika içinde size göstereceğim&rdquo, diye yanıtladı Taylor gizemli bir şekilde.
&ldquoŞimdi gel,&rdquo Fletcher yanıtladı, &ldquoşu şakanın zamanı değil.&rdquo
"Şaka yapmıyorum," dedi Taylor ona. &ldquoFotoğraf çektik.&rdquo
Kısa süre sonra Taylor'ın arka koltuktaki nişancısı, geminin fotoğraf laboratuarında bastırdığı hala ıslak görüntülerle koşarak geldi. Fletcher ve Buckmaster yanma ve batma fotoğraflarına baktığında Shoho, Taylor hatırladı, "son dakika golü günü kurtardığında, tribündeki birkaç yaşlı mezun gibi zıpladılar." 23
Japon hafif taşıyıcı Shoho 7 Mayıs 1942'de Mercan Denizi Savaşı'nda yanıyor ve batıyor. (ABD Deniz Enstitüsü)
Fletcher, işgal filosundaki diğer gemilere yönelik ikinci bir saldırı emri vermeyi biraz düşündü, ancak öğleden sonra saat 2:00'den sonra bir saldırı başlatmak, saldırı uçaklarının karanlıkta geri dönmesi gerektiği anlamına geliyordu. Ayrıca, kalan Japon gemileri hala dışarıda bir yerlerdeydi ve yerleri tespit edilmemişti. Son olarak, son birkaç saat içinde birkaç Japon &ldquosnooper&rdquo faaliyeti göz önüne alındığında, Görev Gücü 17'nin yakında kendi saldırısını bekleyebilmesi için iyi bir şans vardı. Güneye çekilmeye ve daha fazla bilgi beklemeye karar verdi. Bu karar, Rochefort'un Hipo analistlerinden Teğmen Forrest Biard'a pek uymadı. Yorktown Bir Japon dilbilimci olarak, net bir şekilde gönderilen mesajları kesmek ve çevirmek için. Biard, Fletcher'ın bayrak arsasındaki komuta karakolunun bitişiğindeki küçük bir radyo kulübesinde çalıştı ve burada Japon radyo trafiğini dinledi ve doğrudan Fletcher'a rapor verdi. Uysal Fletcher ve yoğun ve yıpratıcı Biard pek iyi anlaşamadılar. Biard, Japon gemilerinin doğuda ve menzil içinde oldukları konusunda tutkuyla ısrar etmesine rağmen, bir yön veya mesafe sağlayamadı ve Fletcher'ı fırlatmaya ikna edemedi. 24
17:47'de, radar Yorktown bir dizi umacı aldı ve Amerikalılar, görev gücünün üzerinde dönen CAP'ye katılmak için daha fazla savaşçıyı karıştırdı. Toplamda, iki uçak, yirmi yedi bombardıman uçağı ve avcı uçağı tarafından gelen bir saldırıyı karşılamak için otuz savaşçıyı havaya kaldırabildi. Aslında, saldırganların Amerikan uçaklarının orada olduğundan haberleri yoktu. Gözetmenlere rağmen, Yorktown ve Lexington yoğun bulut örtüsü altında gizli kaldı. Bunun yerine Hara, bu öğleden sonra saldırısını, Takagi'nin de bir taşıyıcı içerdiğine inandığı Jomard Geçidi'ndeki o "savaş gemilerinin" bildirilen pozisyonuna göndermişti. Crace'nin kruvazörleri, o öğleden sonra karada konuşlanmış Japon bombardıman uçaklarının saldırısına uğramıştı ve şimdi Hara'nın taşıyıcı uçakları da onları bulmaya çalışıyordu. Japon bombardıman uçakları bulutların arasında ve artan karanlıkta alçaktan uçuyorlardı ve uçuş yollarında uçak gemisi tabanlı avcı uçakları bulmayı beklemiyorlardı. Amerikan Yaban Kedileri 5.000 fit yükseklikten üzerlerine çığlık atarak geldiklerinde kafaları karıştı. Heyecanlı bir Japon pilot, &ldquoDüşman savaşçıları saldırı grubunu tamamen yok etti.&rdquo Bu bir abartıydı, ancak Amerikalılar yedi uçağı düşürdü ve diğer ikisine de hasar verdi. Gerisi kaçtı. 25
Ya da en azından yapmaya çalıştılar. Akşam 18:30 civarında alacakaranlık tamamen karanlığa dönerken, Lexington ve Yorktown tanımlanamayan birkaç uçak uçtuğunda bu talihsiz sortiyi püskürten savaşçıları kurtarıyorlardı. Yorktown çalışan ışıkları açık ve kodlu mesajlar yanıp sönmeye başladı. Bu, kimsenin kullandığı bir kod değildi. Yorktown tanındı. Sonra uçaklar, sanki gemiye gelmeye hazırlanıyormuş gibi, etrafında döndüler ve iniş düzenine girdiler. Artık bunların, pilotlarının yanlış yaptığı düşman uçakları olduğu açıktı. Yorktown kendilerinden biri için. Amerikalı eskortlardan birkaçı ateş açtı ve ardından YorktownKendi uçaksavar silahları da katıldı ve hem dost hem de düşman olan, çember çizen uçak grubuna bir mühimmat perdesi gönderdi. Ted Sherman, bu olduğunda, "uçak, avcılar tarafından kıpkırmızı kesilmiş bir kuş sürüsü gibi karanlığın içinde kayboldu." diye hatırladı. Yirmi üç yaşındaki Teğmen Richard Wright, kendi gemisinden izcilerin Wildcat avcı uçağının kokpitinin yanından geçtiğini görünce şaşırdı. . "Bu izleyicilerden bazılarının yüzümle gösterge paneli arasına girdiğinde" ısrar etti ve vericisine bağırdı, "Bana ne için ateş ediyorsunuz?&rdquo Japon uçakları kaçarken, Wright da dahil olmak üzere Amerikan pilotları da kaçtı. İçlerinden biri, Teğmen John D. Baker, daha sonra karanlıkta geri dönüş yolunu bulamadı. Pete Pederson, Yorktown&rsquos savaş kontrol direktörü olarak görev yapan hava grubu komutanı, Baker'ın radardaki sinyalini izledi ve geri dönmesi için ona bir rota verdi, ancak Baker asla cevap vermedi ve bir daha asla görülmedi. Pederson onu radyoda yetiştiremeyince ağladı. 26
Japon uçaklarının hata yapacağını Yorktown çünkü kendi taşıyıcılarından biri, düz üstlerinin çok uzakta olmayabileceğini öne sürdü. Radarı yönetenler Yorktown hayatta kalan Japon uçaklarını temsil eden sinyaller doğuya doğru çekilirken izlediler. Birkaçı, sanki iniyormuş gibi ekrandan kaybolmadan önce sadece otuz mil uzakta daire çizmeye başladı. Bu, bazılarının Japon gemilerinin gerçekten çok yakın olabileceğini tahmin etmesine neden oldu. Hava görevi için artık çok karanlıktı, ama Fletcher kruvazörlerini ve muhriplerini bir gece yüzey saldırısı için gönderme fikriyle oynadı. Sorun, Japon gemilerinin konumunun yalnızca spekülatif olmasıydı ve eğer yanlış olsaydı, şafak vakti onun yüzey gemilerini doğuda oldukça uzakta ve bir Japon hava saldırısı için bekleyen ördekler olarak bulacaktı. O zaman da doğuya yüksek hızlı bir koşu çok fazla yakıt tüketirdi; Neoşo parçalandı ve 13 Mayıs'a kadar başka hiçbir tanker beklemiyordu. Fletcher bir kez daha daha fazla bilgi için beklemeye karar verdi. Daha sonraki eleştirilere rağmen, doğru karardı, çünkü aslında Japon uçakları Olumsuz indiler, kayboldular. Birçoğu, ana taşıyıcılarını asla bulamadı. Hara'nın gönderdiği yirmi yedi uçaktan sadece on sekizi, aslında Görev Gücü 17'nin yüz milden fazla kuzeydoğusunda bulunan kendi gemilerine dönmeyi başardı. 27
Genel olarak, 7 Mayıs Amerikan pilotları için iyi bir gün olmuştu. batırmışlardı Shoho bir ders kitabı saldırısında ve sadece üç bombardıman uçağını ve üç avcı uçağını kaybederken toplam on dokuz uçağı düşürdü. Amiral Hara ise yıkılmıştı. Önce Amerikalıları bulamadığı için şanssız olduğunu hissetti. O kadar hüsrana uğradı ki, daha sonra söylediği gibi, &ldquoDonanmayı bırakmak istedi.&rdquo Amerikalılar Hara'nın umutsuz olduğu kadar mutluydu. Bill Burch'un belirttiği gibi, &ldquoDaha önceki olaylarda onlara verdiğimiz darbelere rağmen, hepimiz bunun, düşman filosunun büyük bir birimine karşı yumruğumuzu denemek için ilk fırsatımızın, yıllarca süren eğitim ve yorgunluk için tazminatımız olduğunu hissettik. izsiz tropik denizler üzerinde aylarca buhar.&rdquo Bununla birlikte, yalnızca giriş bölümüydü. 28
Ertesi gün, karşıt taşıyıcı kuvvetler nihayet birbirini buldu. Bir gün önce olduğu gibi, her iki taraf da şafaktan önce hava aramaları gönderdi. Günün ilk görüntüsü, bir Cesurlukla uçan Teğmen Junior Sınıf Joseph Smith'ten geldi. Yorktown. &ldquoİki uçak gemisi, iki savaş gemisi&rdquo gördüğünü bildirdi. Sonra, raporu tamamlayamadan telsizi kesildi. Yine de Fletcher, Smith'in hangi sektörü aradığını biliyordu ve 9:08'de taktik komutasını, yetmiş beş uçakla tam bir grev emri veren Fitch'e devretti. Hedefin yeri yarım saat sonra, önceki gün &ldquoScratch one flattop&rdquo raporunu gönderen ve Smith'in yanındaki sektörü arayan Bob Dixon tarafından doğrulandı. Smith'in bölgesine uçtu ve raporu tamamlamayı başardı: &ldquoİki uçak gemisi, iki zırhlı, dört ağır kruvazör, birkaç muhrip, 170 mil kuzeybatıda.&rdquo Gerçek mesafe iki yüz mile daha yakındı, ama neyse ki Amerikalılar için, Hara gidebildiği kadar hızlı onlara doğru geliyordu. O da devriye uçaklarından bir görüş raporu almıştı ve 9:15'te Fletcher'a saldırmak için altmış dokuz uçak gönderdi. Hedefe giderken, 17.500 fitte uçan Bill Burch aşağı baktı ve altındaki Japon saldırı kuvvetinin diğer yöne yöneldiğini gördü. 29
NS Yorktown pike bombardıman uçakları 10:32'de Japon uçak gemisi kuvvetine ulaştı. Hara'nın iki taşıyıcısı birbirinden yaklaşık sekiz mil uzaktaydı, biri diğerinin önündeydi ve neredeyse güneye doğru Amerikan görev kuvvetine doğru yüksek bir hızla gidiyordu. ana taşıyıcı (Zuikaku) bir buluta girmek üzereydi, ancak takip eden taşıyıcı (Shokaku) açıktaydı. Dalgıç bombardıman pilotları saldırmak için can atıyordu, ancak bir gün önce çok başarılı olduğu kanıtlanan koordineli saldırıyı gerçekleştirebilmek için daha yavaş torpido uçaklarının gelmesini beklediler. Beklerken, Japon savaşçılarının denizden kalktığını görebiliyorlardı. Shokaku ve deniz seviyesinden yukarı tırmanmaya başlayın. İzlemenin acı verici olduğunu hatırladı Johnny Neilsen. "Orada 20 dakika oturup, bize doğru tırmanan Sıfırları izleyerek torpido uçaklarını bekledik.&rdquo Daha da kötüsü, öncü taşıyıcı hava cephesinin koruyucu kapağına yaklaşıyordu. 30
Nihayet saat 11.00 sıralarında torpido uçakları geldi. Burch kolunu salladı ve bir sinyal olarak kanatçıklarını salladı ve dalışa geçti. Japon Sıfırlar daire çizip beklediler, uçarken bombardıman uçaklarına yandan hücum ettiler. Burch ve diğer bombardıman uçakları neredeyse tam tepenin üzerindeydiler. Shokakuve aşağı doğru daldıkça uçakları tirbuşonla neredeyse dikey olarak daldılar. Burch, yaklaşık 8000 fit yükseklikte bir termal katmandan geçerken, ön camı o kadar kötü bir şekilde buğulandı ki, hiç göremedi. 250 knot'ta bu imkansız olsa da kafasını kokpitten dışarı çıkarmaya çalıştı. Bu arada, taşıyıcı döndü ve büküldü, böylece uzunluğu boyunca bir bombalama yapmak yerine, ona çok daha dar bir hedef veren bir ışından saldırmak zorunda kaldı. Sonuç olarak, Yorktown bombardıman uçakları sadece iki vuruş yaptı. Bunlardan biri, ayrılmadan önce yemin etmiş olan Teğmen John J. Powers'a aitti. Yorktown o sabah bombasını bir Japon gemisinin uçuş güvertesine koyacağını söyledi. Powers, bombasını bırakmadan önce Cesur'unu hedeften ancak beş yüz fit uzakta olana kadar tam bir dalışta tuttu. Onun uçağı ardından gelen patlama ile imha edildi. Daha sonra ölümünden sonra Onur Madalyası ile ödüllendirildi. 31
Bu arada Joe Taylor'ın Yıkıcıları, torpido saldırısı için elli metreye düştü. Wildcat savaşçıları ilk saldırıyı altı Sıfırla püskürttü, ancak bu sefer Wildcats'ten daha fazla Zero vardı. Ateşleri o kadar ağırdı ki, Taylor uçağına çarpan mermilerin "çatıdaki yağmur gibi ses çıkardığını" düşündü. Sonuç olarak, torpido bombardıman uçaklarının çoğu balıklarını çok uzak bir mesafeden düşürdü. Pilotlar dört vuruş yaptığını bildirse de, bu hüsnükuruntuydu. Bir sorun şuydu ki, Amerikan torpidoları 34 knot'luk torpidoda yalnızca 33,5 knot hızla koşuyordu. Shokaku basitçe onları geçebilir. 32
NS Lexington Daha sonra gelen saldırı kuvveti daha da az şansa sahipti. şimdiye kadar Zuikaku hava cephesinin örtüsü altında yapmıştı ve sadece Shokaku görünürdü. Üstelik, yoğunlaşan havanın ortasında çok fazla kafa karışıklığı vardı ve çoğu Lexington&rsquos bombardıman uçakları hiçbir zaman bir hedef bulamadı. Japon savaşçılarıyla dolu bir gökyüzü ve uçaksavar ateşinden çıkan bulut patlamalarıyla karşılaşanlar. Bir pilot, &ldquoİnanılmaz bir kapıştı,&rdquo dedi. &ldquoİnsanlar telsizden bağırıyor, kafaları karıştı ve kimin kimin üstünde olduğunu asla bilemezdiniz.&rdquo Sonunda, ABD'den sadece dört bombardıman uçağı. Lexington güvercin Shokakuve sadece bir tanesi isabet aldı. Amerikalı pilotlar toplam altı vuruş bildirdiler, ancak Shokaku aslında sadece üç kez vuruldu, ancak üçü de güvertesine o kadar kötü zarar veren 1.000 kiloluk bombalarla vuruldu ki artık uçakları ne fırlatabilir ne de kurtarabilirdi. Bundan sonra, Takagi onu kuzeye, savaşın dışına göndermeye karar verdi. Hara uçakları şuradan yönetti: Shokaku karaya inmek için hala havada olan Zuikaku, tamamen kaçmıştı. 33
Bu arada, 150 mil güneyde, Hara'nın uçakları Görev Gücü 17'ye çarpıyordu. Artık bulut örtüsü Amerikan uçak gemilerini koruyamıyordu ve ikisi de parlak güneş ışığında açıkça görülüyordu. Radar sayesinde Amerikalılar, gelen umacıları 68 milden fark ettiler ve saldırıya hazırlandılar. Mevcut tüm savaşçılar, on yedi tanesi (geri kalanı saldırı gücüyle gitmişti), yirmi üç Cesur bombacı (bombasız) tarafından desteklenerek havaya kaldırıldı.Taşıyıcılarda su geçirmez kapılar kapatılmış, yakıt hatlarından benzin boşaltılmış, yangın hortumları ve ilk yardım çantaları hazır hale getirilmiştir. 34
Japonlar, bombardıman uçakları güneşten çıkmaya hazırlanırken, iki taraftan gelen torpido uçakları ile koordineli bir saldırıyı bir &ldquoanvil&rdquo saldırısında kullandılar. Ted Sherman, kaptan Lexington, hayranlıkla, saldırılarının "güzel bir şekilde koordine edildiğini" yazdı. Kısa süre sonra, her iki geminin etrafındaki su, ramak kalalardan fışkıran gayzerler ve hızla koşan torpidoların izleriyle doldu. İki taşıyıcı, torpidolardan kaçınmak için radikal bir şekilde manevra yaptı. NS LexingtonAncak çevik bir gemi değildi. Sherman'a göre, "sadece dümeni sertçe çevirmek 30 ila 40 saniye sürdü. Dönmeye başladığında, heybetli ve hantalca hareket etti.&rdquo Buna rağmen, bir süreliğine büyülü bir hayat sürmüş gibi görünüyordu. Bir keresinde, bir torpido iskele kirişinde yan yana koşarken, bir diğeri sancak kirişini geçti, ikisi de kayıp. İki tane daha patlamadan doğrudan onun altında koştu. Fakat Lexington&rsquos şans sonsuza kadar süremezdi. Birkaç dakika içinde iki bomba ve iki torpido tarafından vuruldu. Birkaç yangın çıktı ve gemi yavaş yavaş 7 derecelik bir listeye girdi. 35
NS Yorktown saldırganlardan da ilgi gördü. Büyük taşıyıcının kıçını sudan çıkaracak kadar şiddetli bir patlama da dahil olmak üzere, birkaç ramak kalayla defalarca sarsıldı, böylece dört pirinç pervanesinin havada döndüğü görülebildi. Ayrıca, geminin adasından on beş fit uzakta, geminin ortasında doğrudan bir bomba isabeti aldı. O bomba uçuş güvertesini deldi ve geminin derinliklerinde patladı. &ldquoAna buhar hatları birkaç saniye aşırı titredi ve ardından sabitlendi.&rdquo Işıklar yanıp söndü ve söndü ve geminin dokuz kazanından üçünün emniyete alınması gerekiyordu. Buckmaster, bu koşullar altında motorların hangi hızı üretebileceğini sormak için makine dairesine seslendi. Mühendis ona 24 knot için buhar üretebileceğini söyledi. Buckmaster, kalan kazanlara fazla yük bindirmekten kaçınmak için bundan vazgeçmeleri gerekip gerekmediğini merak etti. &ldquoHell hayır!&rdquo cevaptı. &ldquoBiz&rsquoolacağız.&rdquo 36
Hawaii'ye döndüğünde, Nimitz, Rochefort ve Hypo'daki radyo trafiğini hem dostça hem de düşmanca dinleyen "ldquoroofers" tarafından değerlendirildi. Japon pilotlar, bir uçak gemisinin imha edildiğini ve diğerinde ciddi hasar olduğunu bildiriyordu. Kısa süre sonra Fletcher, her iki Amerikan taşıyıcısının da hasar gördüğünü, ancak her ikisinin de çalışmaya devam ettiğini bildirdi. 37
Sonra başladığı gibi çabuk bitti. Saldırı 11:13'ten 11:40'a kadar yaklaşık yarım saat sürmüştü. Üzerinde Yorktown, Buckmaster mürettebatın bazı üyelerinin yiyecek bir şeyler almak için yemek güvertesine inmesine izin verdi. Oraya vardıklarında, geminin cerrahlarının, saldırıda öldürülen elli beş adamdan bazılarını yerleştirmek için yemek masalarını kullandığını gördüler. Yeoman İkinci Sınıf Sam Laser hatırladı, "Henüz örtülmemişlerdi ve birçoğunun korkunç yaraları vardı ve gözlerinden akan kan, eksik uzuvlar vb. Yemek sırasına ulaşmak için tüm bunların yanından geçmemiz gerekti ve sahip oldukları tek şey kraker ve somon balığıydı. Ondan sonraki beş yıl boyunca somon yiyemedim.&rdquo 38
Bu fotoğraf anı 12:47'de yakalıyor. 8 Mayıs 1942'de bir iç patlama meydana geldiğinde Lexington onun yıkımına yol açan olaylar dizisini tetikledi. (ABD Deniz Enstitüsü)
üzerinde Lexington, Sherman geminin listesini karşı sel ile düzeltti ve 12:30'a kadar her iki taşıyıcı da grevden dönen uçakları kurtardı. Shokaku. Sonra saat 12:47'de, derinlerde büyük bir iç patlama oldu. Lexington. Büyük taşıyıcının, geminin altından birkaç kat yukarı çıkan lineer gaz tankları vardı ve bunlar birkaç ramak kalayla yırtılmıştı. Gaz dumanı birikmişti ve bir elektrik jeneratöründen çıkan kıvılcım büyük bir patlamayı ateşledi. O kadar güçlüydü ki, devasa ileri asansör platformu havaya uçtu ve bir uçağın tepesinde &ldquobüyük bir patlama ile&rdquo uçuş güvertesine düştü. Patlama ayrıca, hasar kontrol ekiplerinin kontrol altına almaya çalıştığı bir dizi yangını da başlattı. Bir saat sonra ikinci bir patlama meydana geldi ve bu patlama meydana geldi. Lexington&rsquos havalandırma sistemi. Sherman, adamlar boğulmadan önce makine dairelerinin boşaltılmasını emretmek zorunda kaldı. 14:50'de, Fletcher'a bir mesaj gönderdi. Yorktown: &ldquoBu geminin yardıma ihtiyacı var.&rdquo Muhripler, şiddetli yangınlarla mücadeleye yardım etmek için yanlarına geldi, ancak bu kaybedilen bir savaştı. NS Lexington gücü yoktu ve ateşler kontrolden çıkıyordu. Saat 4:00'te üçüncü bir patlama oldu. Kontrolden çıkan yangınlar depolanan mühimmatı yakıyordu. Büyük torpidolar patladığında, bir subay bunun "hangar güvertesinde gürleyen bir yük treni gibi ses çıkardığını" düşündü. Fitch bayrak köprüsünün tırabzanına yaslandı ve Sherman'a "çocukları gemiden indirmesinin daha iyi olacağını" söyledi. 39
Disiplin tutuldu. Sherman, mürettebatın yukarı çıkıp bordadan geçmeye hazırlanırken, "bazılarının, ayrılmadan önce, sanki geri dönmeyi umuyormuş gibi, ayakkabılarını güvertede düzenli bir şekilde sıraya koyduğunu" hatırlattı. . Sherman, son kalanın kendisi olduğundan emin oldu ve bir tanığın hatırlattığı gibi, akşama doğru "bütün gökyüzü o geminin baştan kıça yanmasıyla kıpkırmızı oldu." O gece, Fletcher muhripi gönderdi. Phelps onu torpidolarla batırmak için. Beş tanesini aldı. olarak Lexington battı, parçalanırken su altında bir "muhteşem patlama" daha oldu. 40
Fletcher bir kez daha grevi düşündü. Gerçi Yorktown Şimdi arkasında elli mil uzunluğunda bir petrol tabakası izliyordu, yine de 25 deniz mili atabiliyordu, bu da uçağı fırlatıp kurtarmak için fazlasıyla yeterliydi. Sorun şu ki, saldırı uçaklarının çoğu geri dönmüş olsa da, bir pilotun sözleriyle "hepsi cehenneme ateşlenmişti" ve kullanışlılığı şüpheliydi. Fletcher bunun yerine güneye çekilmeye karar verdi ve Fitch kabul etti. 41
Takagi ve Hara da ikinci bir saldırıyı düşündüler. Ama geriye sadece dokuz bombardıman uçağı ve torpido uçağı kaldı ve Zuikaku yakıtı azalıyordu. Amiral Inoue, Gotō'nun işgal kuvvetlerine geri dönüp kuzeye yönelmelerini emretti. Shoho aşağı indi ve şimdi aynı emri Takagi ve Hara'ya gönderdi. Hara ise aldığına sevindi. Daha sonra Yamamoto'nun genelkurmay başkanıyla yaptığı özel görüşmede, Amerikalılarla yapılan savaşın kendine güvenini kırdığını itiraf etti. Sonuç olarak, Fletcher ve Yorktown güneye emekli, Hara ve Zuikakubuğulanmış kuzey. O öğleden sonra, Sherman'ın geminin mürettebatına emir verdiği sıralarda. Lexington Inoue, gemiyi terk etmek için MO Operasyonunu süresiz olarak erteledi. 42
Teğmen Junior Grade Frederic Faulkner'ın sadece 170 mil uzakta hasarsız Japon gemilerini gördüğünü bildirdiği 9 Mayıs'ta Amerikalılar için gergin bir an daha vardı. Fletcher 28 knot hıza ulaştı ve Bob Dixon'ı konumlarını tam olarak belirlemeye çalışmak için dört pike bombardıman uçağıyla (bıraktığı on altı uçaktan) gönderdi. Dixon geri döndü, mercan resiflerinden başka bir şey görmedi. Fletcher, Faulkner'ın gördüğünün bir dizi küçük ada olduğundan şüphelenmeye başladı. Faulkner'ı bayrak köprüsüne çağırdı ve bölgenin bir çizelgesini yaydı.
Faulkner'a &ldquoİşte&rsquo, bağlantı kurduğunuz noktadaki küçük adalar zincirini gösteren bir çizelge var&rdquo dedi. &ldquoBir hata yapmış olabileceğinizi düşünüyor musunuz?&rdquo Adil bir Faulkner, yanılmış olabileceğini söyledi. Fletcher öfkesini dile getirmedi. O sadece, "Bilmek istediğim tek şey bu" diye yanıtladı. Yakıttan tasarruf etmek için hızını 15 knot'a indirdi ve Yeni Kaledonya'daki Noumea'ya doğru yola çıktı. 43
Mercan Denizi Savaşı'nda&mdash, karşıt taşıyıcı güçler arasındaki tarihteki ilk çatışma ve hatta Japonlar, Amerikalılara, Amerikalıların Japonlara verdiğinden daha fazla zarar verdi. ABD en büyük taşıyıcısını kaybetti (Lexington), bir filo yağlayıcı (Neoşo)ve yok edici Simlerve hasar gördü Yorktown Japonlar sadece küçük taşıyıcıyı kaybetti Shoho ve önemli ama ölümcül olmayan bir zarar gördü. Shokaku. Öte yandan, Japon uçak kayıpları daha ağırdı. Japonlar 105 uçak kaybederken Amerikalılar 81 uçak kaybetti. Üstelik Amerikalılar pilotlarının birkaçı dışında hepsini kurtarırken, Japonlar kurtarmadı. En iyi cephe pilotlarının çoğu öldürülmüştü, bu kayıpları göze alamazlardı. Hara, 7 Mayıs öğleden sonra Amerikan "savaş gemileri"ne 27 uçaklık saldırı gönderdiğinde, zorlu koşullar nedeniyle görev için en iyi pilotlarını seçmişti. Dokuz tanesi geri dönememişti.
Buna rağmen, Japonlar sonuçtan genel olarak memnun kaldılar. Battıklarına inandılar ikisi birden Amerikan taşıyıcılarından. Japonya'daki gazeteler Mercan Denizi Savaşı'nı büyük bir zafer olarak ilan ettiler. Carrier Division 1'in pilotları savaşın sonuçlarını duyduğunda, CarDiv 5'in hayatta kalan pilotlarıyla, eğer "cariyenin oğulları" Amerikan uçak gemilerine karşı bir zafer kazanabilseydi, "yasal eşlerin" ldquoson'larının ne yapacağını hayal edin" diyerek iyi niyetli bir şekilde alay ettiler. yapmak. Ancak Japon yüksek komutasında hayal kırıklığı yaşandı. Yamamoto, Inoue'nin Amerikan uçak gemilerinin imha edilmesini sağlamadan eylemi iptal etmesine çok kızmıştı. Genelkurmay başkanı günlüğüne "büyük bir başarı hayalinin paramparça olduğunu" söyledi. 44
Savaş sonrası değerlendirmelerde, Amerikalılar da savaşa karışık bir tepki verdi. kaybı Lexington büyük bir darbe oldu. Öte yandan Japon işgal kuvveti geri çevrilmişti. Fletcher, Nimitz tarafından kendisine verilen stratejik hedefi yerine getirmişti "gemileri, gemileri ve uçakları yok etmek için uygun fırsatları yakalayarak düşmanın daha fazla ilerlemesini kontrol etmeye yardım ediyordu.&rdquo Olduğu gibi, Japonlar Port Moresby'yi asla almadılar ve birbirine bağlı birkaç operasyonunun karmaşık zaman çizelgesi, onarılamaz bir şekilde mahvoldu. Hasar ShokakuÖlümcül olmasa da, Japonları onu yaklaşan Midway operasyonundan uzak tutmaya ikna etmek için yeterliydi. gerçi Zuikaku hiç hasar görmedi, çok sayıda uçağının ve pilotunun kaybı onu da dışarıda tutma kararına yol açtı. O zaman, pek önemli görünmüyordu. İki Amerikan taşıyıcısının kaybedilmesiyle Japonlar, şansın gerçekten arttığına inanıyordu. Zamanla, tarihçilerin değerlendirmesi, Mercan Denizi Savaşı'nın Japonlar için taktik bir zafer, Amerikalılar için ise stratejik bir zafer olduğu yönünde olmuştur.
Amerikalıların bu çatışmadan faydalanmasının bir yolu daha vardı. Savaştan önce Japonya'nın deneyimli pilotları onlara büyük bir taktik avantaj sağlamıştı. Şimdi, o pilotların birçoğunun kaybıyla ve Amerikalıların kazandığı deneyimle, bu avantaj azalmıştı.
* Bazı tarihçiler bu kararı eleştirerek, Fletcher uçak gemisi savaşını kazansaydı Japonların MO Operasyonunu iptal etmek zorunda kalacağına ve o bunu kaybetmiş olsaydı, Crace'in birkaç kruvazörü ve muhripinin onları durduracak kadar güçlü olmayacağına dikkat çekti. böylece Fletcher'ın kararı Crace'in yüzey kuvvetini savaş haritasından çıkardı. Ancak Crace, kampanyada bağımsız bir rol aradı ve olduğu gibi, oynaması gereken tamamen öngörülemeyen bir rolü vardı.
* Zed Noktası, radyo yayınlarında referans noktası olarak kullanılabilecek önceden belirlenmiş bir konumdu, böylece radyo raporları Amerikan görev gücünün yerini vermiyordu.
* Mürettebatın altmış sekiz üyesi Neoşo terk edilmiş gemiyi dört cankurtaran salına çevirdi. Geri kalan (123 erkek) gemide kaldı ve daha sonra USS muhrip tarafından kurtarıldı Henley. Can sallarına binenlerin çoğu hayatta kalamadı. 16 Mayıs'ta USS dümen içinde iki can yeleği olan sallardan birini buldu ama adam yoktu. Kurtarma operasyonundan sonra, Henley battı Neoşo torpido ve top ateşi ile.
İçindekiler
Japon genişleme Düzenle
7 Aralık 1941'de Japonlar, uçak gemilerini kullanarak Hawaii'deki Pearl Harbor'da ABD Pasifik filosuna saldırdı. Saldırı, ABD Pasifik Filosunun savaş gemilerinin çoğunu yok etti. Aynı zamanda iki ulus arasında bir savaş durumu başlattı. Japonlar, Amerikan donanma gemilerini yok etmek, doğal kaynaklara sahip toprakları ele geçirmek ve imparatorluklarını savunmak için askeri üsler elde etmek istediler.
Pearl Harbor'a saldırdıkları sırada Japonlar Malaya'ya saldırdı. Bu, Birleşik Krallık, Avustralya ve Yeni Zelanda'nın Japonya'ya karşı savaşta Müttefik olarak ABD'ye katılmasına neden oldu (Avustralya, Almanya Polonya'yı işgal ettiğinde 1939'da 2. Dünya Savaşı'na katılmıştı). Japon muharebelerinin savaştaki amacı, İngiliz ve Amerikalıları Hollanda Hint Adaları ve Filipinler'den çıkarmaktı. [1]
1942'nin ilk birkaç ayında Japon kuvvetleri Filipinler, Tayland, Singapur, Hollanda Doğu Hint Adaları, Wake Adası, Yeni Britanya, Gilbert Adaları ve Guam'a saldırdı ve ele geçirdi. Ayrıca birçok Müttefik kara, deniz ve hava kuvvetlerini de yok ettiler. Japonya, imparatorluğunu savunmak için bu toprakları kullanmayı planladı. [2]
Savaş başladıktan kısa bir süre sonra, Japonya Deniz Kuvvetleri Genelkurmayı Kuzey Avustralya'yı işgal etmek istedi. Amaç, Avustralya'nın Japonya'nın Güney Pasifik'teki savunmasını tehdit etmek için bir üs olarak kullanılmasını önlemekti.
Japon İmparatorluk Ordusu (IJA), Avustralya'yı işgal edecek güçleri veya gemileri olmadığını söyledi. IJN'nin 4. Filosunun (Güney Deniz Kuvvetleri olarak da bilinir) komutanı Koramiral Shigeyoshi Inoue, güneydoğu Solomon Adaları'ndaki Tulagi'yi ve Yeni Gine'deki Port Moresby'yi ele geçirme fikrine sahipti.
Bu, kuzey Avustralya'yı Japon kara tabanlı uçaklarının menziline sokacaktır. Japonya Yeni Kaledonya, Fiji ve Samoa'yı ele geçirmeye karar verdi. Bu, Amerika Birleşik Devletleri'nin Avustralya'ya tedarik etmesini zorlaştıracaktır. [3]
Nisan 1942'de ordu ve donanma, Operasyon adlı bir plan geliştirdi. MO. Plan, 10 Mayıs'a kadar Port Moresby'yi işgal etmekti. Plan ayrıca 2-3 Mayıs'ta Tulagi'yi ele geçirmeyi de içeriyordu. Bu, donanmaya Güney Pasifik'teki Müttefik topraklarına ve kuvvetlerine yönelik saldırılar için bir üs sağlayacaktır.
Ne zaman MO yapıldı, donanma Harekatı yapmayı planladı RY. Bu, 15 Mayıs'ta Nauru ve Okyanus Adası'nı fosfat yatakları için ele geçirme planıydı.
Fiji, Samoa ve Yeni Kaledonya'ya yönelik yeni saldırılar planlandı. Mart ayında Yeni Gine'deki Lae-Salamaua bölgesini işgal eden Japon deniz kuvvetlerine Müttefik uçakları tarafından zarar verici bir hava saldırısı düzenlendi. Inoue, uçakları sağlamak için taşıyıcılar istedi. Inoue, Avustralya'nın Townsville ve Cooktown kentindeki hava üslerindeki Müttefik bombardıman uçakları hakkında endişeliydi. [4]
Japonya Birleşik Filosu komutanı Amiral Isoroku Yamamoto, Haziran ayı için bir saldırı planlıyordu. ABD Donanması'nın gemilerini yok etmeye çalışmak istedi. Pearl Harbor saldırısında hiçbiri hasar görmedi. [5]
Müttefik yanıtı Düzenle
Japonlar tarafından bilinmeyen ABD Donanması, Japon gizli kodlarını çözmüştü. Mart 1942'ye kadar ABD, IJN kodunun %15'ini bulabildi. Nisan ayının sonunda Amerikalılar mesajların %85'ini kodlu okuyorlardı. [6]
Mart 1942'de ABD ilk kez fark etti. MO mesajlarda işlem 13 Nisan'da İngilizler, Inoue'ye filo gemilerinden oluşan Beşinci Taşıyıcı Tümeni'nin Shokaku ve Zuikaku, gönderiliyordu. İngilizler Amerikalılara mesaj gönderdi. Ayrıca Port Moresby'nin muhtemelen saldırıya uğrayacağını söylediler. MO plan. [7]
Pasifik'teki Müttefik kuvvetlerin yeni komutanı Amiral Chester Nimitz ve personeli, Japonların Mayıs ayı başlarında Port Moresby'ye bir saldırı planladığını düşünüyorlardı. Müttefikler, Port Moresby'yi Japonlara saldırmak için önemli bir üs olarak gördüler. Nimitz'in personeli ayrıca Japonların Samoa ve Suva'daki Müttefik üslerine saldırabileceğini düşündü.
Nimitz, Pasifik filosunun dört uçak gemisini de Mercan Denizi'ne gönderdi. 27 Nisan'a kadar Japon mesajları, müttefiklerin savaştaki hedeflerin çoğunu bilmelerine yardımcı oldu. MO ve RY planlar. [8]
29 Nisan'da Nimitz, dört uçak gemisini ve onları destekleyen savaş gemilerini Mercan Denizi'ne gönderdi. Görev Gücü 17, taşıyıcıdan oluşuyordu Yorktown, üç kruvazör ve dört muhrip. İki yağlayıcı ve iki muhrip tarafından desteklendi.
Görev Gücü 11, taşıyıcıdan oluşuyordu Lexington iki kruvazör ile. TF 16 taşıyıcıları içeriyordu Girişim ve USS Hornet, ama çok uzaktaydılar.
Nimitz, Halsey gelene kadar Güney Pasifik bölgesindeki Müttefik deniz kuvvetlerinin komutasını Fletcher'a verdi [9] Halsey'e, TF 16 Mercan Denizi bölgesine vardığında (Lundstrom, Pearl Harbor'dan Midway'e, P. 167).
Japonlar, ABD Donanması'nın gemilerinden biri hariç hepsinin Orta Pasifik'te olduğunu düşündüler. Japonlar diğer taşıyıcının yerini bilmiyorlardı, ancak bir Amerikan taşıyıcısının yanıt vermesini beklemiyorlardı. MO Ta ki saldırılar başlayana kadar. [10]
Önsöz Düzenleme
Nisan ayı sonlarında Japon denizaltıları RO-33 ve RO-34 çıkarmanın planlandığı bölgeyi aradı. Denizaltılar Rossel Adası'nı ve Deboyne Grubu bölgesini ve Port Moresby'ye giden yolu araştırdı. Herhangi bir Müttefik gemisi görmediler ve 23 ve 24 Nisan'da Rabaul'a döndüler. [11]
Tuğamiral Kōsō Abe tarafından komuta edilen Japon Limanı Moresby İstila Gücü, IJA'nın Güney Denizleri Müfrezesinden yaklaşık 5.000 asker ve 500 daha fazla asker taşıyan 11 nakliye gemisini içeriyordu.
Bu, Tuğamiral Sadamichi Kajioka komutasındaki bir hafif kruvazör ve altı muhrip içeriyordu. Abe'nin gemileri 4 Mayıs'ta Port Moresby'ye 840 nmi (970 mi 1.560 km) yolculuk için Rabaul'dan ayrıldı ve ertesi gün Kajioka'nın kuvvetleri de onlara katıldı. Gemilerin 10 Mayıs'a kadar Port Moresby'ye varması planlandı. [12]
Port Moresby'deki Müttefik kuvvetlerin 5.333 askeri vardı, ancak bunların sadece yarısı piyadeydi ve hepsinin zayıf ekipmanı ve az eğitimi vardı. [13]
Tulagi'nin işgaline öncülük eden Tulagi İstila Gücü idi. Tuğamiral Kiyohide Shima tarafından komuta edildi. İki mayın gemisi, iki muhrip, altı mayın tarama gemisi, iki alt avcı ve yaklaşık 400 asker taşıyan bir nakliye gemisinden oluşuyordu. Tulagi kuvvetini desteklemek hafif taşıyıcıydı Shoho, dört ağır kruvazör ve Tuğamiral Aritomo Gotō komutasındaki bir muhrip.
Tuğamiral Kuninori Marumo tarafından komuta edilen ayrı bir kuvvet vardı. Deniz uçağı ihalesi olan iki hafif kruvazörden oluşuyordu. Kamikawa Maru, ve üç savaş gemisi. [15] Inoue'nin yönettiği MO kruvazörden Kashima. 4 Mayıs'ta geldi. [16]
Gotō'nun kuvveti 28 Nisan'da Truk'tan ayrıldı ve New Georgia Adası yakınlarında kaldı. Marumo'nun destek grubu, 2 Mayıs'ta Tulagi saldırısını desteklemek için bir deniz uçağı üssü kurmak üzere Yeni İrlanda'dan ayrıldı. Shima'nın işgal gücü 30 Nisan'da Rabaul'dan ayrıldı. [17]
Taşıyıcılarla Taşıyıcı Saldırı Gücü Zuikaku ve Shokaku, iki ağır kruvazör ve altı muhrip 1 Mayıs'ta Truk'tan ayrıldı. Saldırı kuvveti, Koramiral Takeo Takagi (kruvazördeki bayrak) tarafından komuta edildi. Myoko). Tuğamiral Chūichi Hara, Zuikaku, uçak gemisi hava kuvvetlerine komuta etti.
Taşıyıcı Saldırı Gücü, Guadalcanal'ın güneyinde Mercan Denizi'ne girecekti. Mercan Denizi'ne girdikten sonra, gemiler işgal kuvvetleri için uçaklar sağlayacak, Port Moresby'deki Müttefik uçaklarını imha edecek ve Mercan Denizi'ndeki Müttefik deniz kuvvetlerini imha edecekti. [18]
Takagi'nin gemileri Rabaul'a dokuz Zero savaş uçağı teslim edecekti. Kötü hava koşulları, teslimatı yapmak için yapılan iki deneme sırasında uçağın taşıyıcılara dönmesine neden oldu. Sıfırlardan biri okyanusa düştü. [19]
Japonlar, herhangi bir Müttefik deniz kuvvetlerinin gelip gelmediğini öğrenmek için Guadalcanal'ın güneybatısında beklemek üzere denizaltılar gönderdi. Fletcher'ın kuvvetleri, denizaltılar gelmeden önce Mercan Denizi bölgesine girdi ve Japonlar onları görmedi. Nouméa çevresini keşfetmek için başka bir denizaltı gönderildi. tarafından saldırıya uğradı Yorktown 2 Mayıs'ta uçak. [20]
1 Mayıs sabahı, [21] Fletcher, yakıt ikmali için TF11'i gönderdi. TF 17 ertesi gün yakıt ikmalini tamamladı. Fletcher, TF 17'yi kuzeybatıya, Louisiades'e doğru götürdü ve TF 11'e 4 Mayıs'ta TF 44 ile buluşmasını emretti. TF 44 ortak bir Avustralya-ABD oldu MacArthur'un komutasındaki savaş gemisi kuvveti. Avustralyalı Tuğamiral John Crace tarafından yönetildi. HMAS kruvazörlerinden oluşuyordu. Avustralya, Hobartve USS Chicago. [22]
Tulagi Düzenle
3 Mayıs'ın başlarında, Shima'nın gücü Tulagi'den geldi ve deniz kuvvetleri adayı işgal etmeye başladı. Tulagi savunmasızdı. Avustralyalı komandoların küçük muhafızı ve Avustralya Kraliyet Hava Kuvvetleri grubu Shima'nın gelişinden önce ayrıldı. Japon kuvvetleri bir deniz uçağı ve iletişim üssü inşa etti. [23]
3 Mayıs günü saat 17:00'de Fletcher'a Japon Tulagi işgal gücünün görüldüğü söylendi. TF 17, Tulagi'deki Japon kuvvetlerine karşı hava saldırıları başlatmak için Guadalcanal'a gitti. [24]
Takagi'nin Taşıyıcı Vurucu Kuvveti, 4 Mayıs'ta Fletcher'ın saldırısını öğrendiğinde Tulagi'nin kuzeyindeydi. Takagi, Amerikan gemilerini aramak için uçaklar gönderdi, ancak uçaklar hiçbir şey bulamadı. [26]
Hava aramaları ve kararları
5 Mayıs saat 08:16'da TF 17, Guadalcanal'ın güneyinde TF 11 ve TF 44 ile buluştu. Aynı zamanda, dört F4F Wildcat savaş uçağı Yorktown Yokohama Hava Grubuna ait bir Kawanishi Type 97 uçağını düşürdü. [27]
Pearl Harbor'dan bir mesaj Fletcher'a Japonların birliklerini 10 Mayıs'ta Port Moresby'ye çıkarmayı planladığını ve uçak gemilerinin işgal grubuna yakın olacağını söyledi. Fletcher kuvvetlerini kuzeye, Louisiades'e doğru götürmeyi planladı. [28]
Takagi'nin taşıyıcı kuvveti, 6 Mayıs sabahın erken saatlerinde Mercan Denizi'ne girdi. [29]
6 Mayıs'ta Fletcher, TF 11 ve TF 44'e TF 17'ye katıldı. Japon uçak gemilerinin kuzeyde hala iyi durumda olduğunu düşündü. Amerikan uçakları Japon deniz kuvvetlerini bulamadı çünkü onlar uçakların menzilinin ötesindeydi. [30]
Saat 10:00'da Tulagi'den bir Kawanishi uçan botu TF 17'yi gördü ve karargahına bir mesaj gönderdi. Takagi raporu 10:50'de aldı. O zaman, Takagi'nin kuvveti Fletcher'ın yaklaşık 300 nmi (350 mi 560 km) kuzeyindeydi. Takagi'nin gemileri hala yakıt ikmali yapıyordu, bu yüzden henüz savaşa hazır değildi. Takagi, Hara'nın komutasındaki iki muhripli iki uçak gemisini, ertesi gün saldırabilmeleri için 20 kn'de (23 mil 37 km/s) TF 17'ye yönelmeleri için gönderdi. [31]
Avustralya merkezli Amerikan B-17 bombardıman uçakları [32], Gotō'nun savaş gemileri de dahil olmak üzere Port Moresby işgal kuvvetlerine 6 Mayıs'ta birkaç kez saldırdı ve başarılı olamadı. MacArthur'un karargahı Fletcher'a Japon işgal kuvvetlerinin yerleri hakkında bilgi verdi. MacArthur'un uçakları bir uçak gemisi gördü (Shoho) TF17'nin yaklaşık 425 nmi (489 mi 787 km) kuzeybatısında. [33]
6 Mayıs sonu veya 7 Mayıs başı, Kamikawa Maru Port Moresby'ye yaklaşırken işgal kuvvetlerine yardım etmek için Deboyne Adaları'nda bir deniz uçağı üssü kurdu. Marumo'nun Koruma Gücü'nün geri kalanı D'Entrecasteaux Adaları yakınlarında bekledi. [35]
Taşıyıcı savaşı, ilk gün Düzenle
Sabah grevleri
Fletcher, Takagi'nin taşıyıcı gücünün bulunduğu yerin kuzeyinde olduğunu düşünüyordu. Fletcher anlattı Yorktown o bölgeyi aramak için 10 SBD pike bombardıman uçağı göndermek. Takagi, TF 17'yi aramak için saat 06:00'da 12 Tip 97 taşıyıcı bombardıman uçağını fırlattı. Hara, Fletcher'ın gemilerinin güneyde olduğunu düşündü. Gotō kruvazörleri Kinugasa ve Furutaka Amerikalıları aramak için dört Kawanishi E7K2 Type 94 yüzer uçak fırlattı. Her iki taraf da düşmanın yerini tespit ettikten sonra, uçak gemisi saldırı uçağını fırlatmaya hazır hale getirdi. [37]
07:22'de Takagi'nin uçaklarından biri, Shokaku Amerikan gemileri bulundu. 07:45'te Japon pilot "bir uçak gemisi, bir kruvazör ve üç muhrip" tespit etti. [38] Hara, Amerikan taşıyıcılarını bulduğunu düşündü. Hara, mevcut tüm uçaklarını fırlattı. 18 Zero avcı uçağı, 36 Type 99 pike bombardıman uçağı ve 24 torpido uçağı olmak üzere toplam 78 uçak Shokaku ve Zuikaku 08:00'de. [39]
Saat 08:20'de bir uçak Fletcher'ın gemilerini buldu. Takagi ve Hara güneydeki gemilere saldırmaya devam ettiler. Ayrıca Amerikalılara yakınlaşmak için gemilerini kuzeybatıya çevirdiler. [40] Takagi ve Hara, ABD gemi kuvvetlerinin iki grup halinde faaliyet gösterebileceğini düşündüler. [41]
Bunun ana Japon taşıyıcı gücü olduğuna inanan Fletcher, uçakları bu hedefe yönlendirdi. [44]
Saat 09:15'te Takagi'nin gücü görüldü Neoşo ve Simler. Takagi artık Amerikan gemilerinin kendisi ve işgal kuvvetleri arasında olduğunu fark etti. Takagi uçağına saldırmasını emretti. Neoşo ve Simler. Saat 11:15'te 36 pike bombardıman uçağı iki Amerikan gemisine saldırdı. [45]
Dört pike bombardıman uçağı saldırıya uğradı Simler ve geri kalanı saldırıya uğradı Neoşo. Destroyere üç bomba isabet etti, ikiye bölündü ve battı ve 192 kişilik mürettebatının 14'ü dışında hepsini öldürdü. Neoşo yedi bomba isabet etti. Ağır hasarlı ve elektriksiz, Neoşo batıyordu. Neoşo Fletcher'a telsizle saldırı altında olduğunu söyledi. [46]
Amerikan uçağı görüldü Shoho 10:40'ta saldırıya uğradı. Japon uçak gemisi, altı adet Zero ve iki adet Type 96 'Claude' savaş uçağı uçan muharebe hava devriyesi (CAP) tarafından korunuyordu. Gotō'nun kruvazörleri gemiyi kuşattı. [47]
Öğleden sonra işlemleri Düzenle
Amerikan uçağı geri döndü ve 13:38'e kadar uçak gemilerine indi. 14:20'ye kadar, uçak Port Moresby Invasion Force veya Gotō'nun kruvazörlerine karşı fırlatmaya hazır. Fletcher, diğer Japon filo gemilerinin nerede olduğunu bilmediğinden endişeliydi. Müttefik kuvvetler, en fazla dört Japon gemisinin yakınlarda olabileceğini düşündü. Fletcher TF17'yi güneybatıya çevirdi. [49]
Inoue'ye bunu söylediğinde Shoho battı, işgal konvoyunun kuzeye çekilmesini emretti. Takagi'ye Amerikan uçak gemisi kuvvetlerini yok etmesini emretti. İstila konvoyu geri çekilirken, sekiz ABD Ordusu B-17'si tarafından bombalandı, ancak hasar görmedi. Gotō ve Kajioka'ya, Amerikan gemileri yeterince yaklaşırsa, gemilerini bir gece savaşı için Rossel Adası'nın güneyine yerleştirmeleri söylendi. [50]
12:40'ta bir deniz uçağı Crace'in kuvvetini gördü. 13:15'te Rabaul'dan bir uçak Crace'in kuvvetini gördü. Takagi uçak gemilerini 13:30'da batıya çevirdi ve Inoue'ye saat 15:00'te ABD gemilerinin o gün onlara saldırmak için çok uzakta olduğunu söyledi. [51]
Inoue'nin adamları Rabaul'dan Crace'e saldırı uçağı gönderdi. İlk grup 12 torpido silahlı Type 1 bombardıman uçağından, ikinci grup ise bombalı 19 Mitsubishi Type 96 uçaktan oluşuyordu. Her iki grup da Crace'in gemilerini 14:30'da bulup saldırdı. Crace'in gemileri hasarsızdı ve dört Tip 1 düşürdü. Kısa bir süre sonra, üç ABD Ordusu B-17'si Crace'i kazara bombaladı, ancak hasara yol açmadı. [52]
Crace, Fletcher'a görevini uçaklar olmadan tamamlayamayacağını bildirdi. Crace güneye doğru ilerledi. Crace'in gemilerinin yakıtı azalmıştı. [53]
Takagi'nin personeli, Müttefik gemilerinin hava kararmadan saldırmak için yeterince yakın olacağını düşündü. Takagi ve Hara hava karardıktan sonra geri dönmek zorunda kalacak olsalar da uçakla saldırmaya karar verdiler. [54]
Amerikan uçak gemilerinin yerini teyit etmeye çalışmak için, 15:15 Hara'da sekiz torpido bombardıman uçağı 200 nmi (230 mil 370 km) batıya bakacak. Dalış bombardıman uçakları saldırılarından döndü Neoşo ve indi. 16:15'te Hara, Amerikan gemilerini bulmaya çalışmak için 12 pike bombardıman uçağı ve 15 torpido uçağını fırlattı. [55]
17:47'de TF 17, radardaki Japon kuvvetlerini kendilerine doğru yöneldiğini tespit etti. Amerikalılar, Japon uçaklarına saldırmak için 11 CAP Wildcats gönderdi. Wildcats yedi torpido bombacısı ve bir pike bombardıman uçağı düşürdü ve bir başka torpido bombacısına ağır hasar verdi. Üç Wildcats kayboldu. [56]
Japon liderler görevi iptal ettiler ve uçak gemilerine geri döndüler. Güneş 18:30'da battı. Japon pike bombardıman uçaklarından birkaçı karanlıkta Amerikan uçak gemilerini buldu ve üzerlerine inmeye çalıştı. TF 17'nin muhriplerinden gelen uçaksavar ateşi onları uzağa gönderdi. Saat 20:00'de TF 17 ve Takagi birbirinden yaklaşık 100 nmi (120 mi 190 km) uzaklıktaydı. Takagi, hayatta kalan 18 uçağın geri dönmesine yardımcı olmak için gemilerinin projektörlerini açtı. [57]
15:18 ve 17:18'de Neoşo TF 17'ye battığını bildirdi. Fletcher yakındaki tek yakıt kaynağının bittiğini biliyordu. [58]
Akşam vakti uçak uçuşları sona erdiğinde, Fletcher TF 17'nin batıya gitmesini emretti. Crace de batıya döndü. Inoue, Takagi'ye ertesi gün ABD gemilerini yok etmesini söyledi. Port Moresby inişlerini 12 Mayıs'a erteledi. Takagi, işgal konvoyunu korumak için gemilerini gece boyunca 120 nmi (140 mi 220 km) kuzeye götürdü. Gotō ve Kajioka, geceleri Müttefik savaş gemilerine saldıramadı. [59]
Her iki taraf da geceyi uçaklarını savaşa hazırlamakla geçirdi. 1972'de ABD'li Koramiral HS Duckworth, Mercan Denizi'nin dünya tarihindeki en karışık savaş alanı olduğunu söyledi." [60] Hara, 7 Mayıs'ta Japonların sahip olduğu "şanssızlıktan" o kadar bıktığını ve donanmayı bırakmak istediğini söyledi. [61]
Taşıyıcı savaşı, ikinci gün Düzenle
Japon taşıyıcılara saldırı
8 Mayıs günü saat 06:15'te Hara, Japon gemilerinden güneydeki bölgeyi aramak için yedi torpido bombacısı fırlattı. Tulagi'den üç Kawanishi Type 97 ve Rabaul'dan dört Type 1 bombardıman uçağı da aramaya yardımcı oldu. Saat 07:00'de, taşıyıcı kuvvet güneybatıya döndü ve Gotō'nun iki kruvazörü katıldı. Kinugasa ve Furutaka. İstila konvoyu, Gotō ve Kajioka, Woodlark Adası'nın doğusuna taşındı. [62]
06:35'te TF 17, Japon gemilerini aramak için 18 SBD'yi fırlattı. Amerikan gemilerinin üzerindeki gökyüzü çoğunlukla açıktı. [63]
08:20'de bir Lexington SBD, Japon taşıyıcıları fark etti ve TF 17'ye haber verdi. İki dakika sonra, bir Shokaku uçak TF 17'yi gördü ve Hara'ya anlattı. İki kuvvet birbirinden yaklaşık 210 nmi (240 mi 390 km) uzaktaydı. Her iki taraf da uçaklarını fırlatmaya hazırlandı. [64]
Saat 09:15'te Japon uçak gemileri 18 avcı uçağı, 33 pike bombardıman uçağı ve 18 torpido uçağı fırlattı. Amerikan uçak gemilerinin her biri ayrı bir saldırı başlattı. Yorktown Grubu, altı avcı uçağı, 24 pike bombardıman uçağı ve dokuz torpido uçağından oluşuyordu. Lexington Grubu dokuz avcı, 15 pike bombardıman uçağı ve 12 torpido uçağından oluşuyordu. Hem Amerikan hem de Japon taşıyıcı kuvvetleri doğrudan birbirlerine yöneldi. [65]
Yorktown Dalış bombardıman uçakları Japon gemilerine 10:32'de ulaştı. Şu anda, Shokaku ve Zuikaku arasında yaklaşık 10.000 yd (9.100 m) vardı, Zuikaku bulutların altında gizli. İki uçak gemisi, 16 CAP Zero avcı uçağı tarafından korunuyordu. NS Yorktown pike bombardıman uçakları saat 10:57'de saldırıya uğradı Shokaku ve taşıyıcıya iki adet 450 kg'lık bombayla vurarak, taşıyıcının uçuş ve hangar güvertelerinde ağır hasara neden oldu. NS Yorktown torpido uçakları tüm torpidolarıyla ıskaladı. Saldırı sırasında iki ABD pike bombardıman uçağı ve iki CAP Zero vuruldu. [66]
Lexington ' nin uçağı geldi ve 11:30'da saldırdı. İki pike bombardıman uçağı saldırıya uğradı Shokaku450 kg'lık bir bomba ile taşıyıcıya çarparak daha fazla hasara neden oldu. İki pike bombardıman uçağı daha saldırıya uğradı Zuikaku, bombalarıyla kayıp. Geri kalanı Lexington Dalış bombardıman uçakları yoğun bulutlarda Japon gemilerini bulamadılar. Lexington TBD'ler kaçırıldı Shokaku 11 torpidolarıyla birlikte. Devriyedeki 13 CAP Zero, üç Wildcat'i düşürdü. [67]
Uçuş güvertesi ağır hasarlı ve mürettebatından 223 kişi öldü veya yaralandı. Shokaku daha fazla uçak fırlatamadı. 12:10'da, Shokaku ve iki muhrip kuzeydoğuya çekildi. [68]
ABD taşıyıcılarına saldırı Düzenle
10:55'te, Lexington Radarı Japon uçaklarını tespit etti ve uçaklara saldırmak için dokuz Wildcat gönderdi. Wildcats'in altısı çok alçaktı ve tepeden geçerken Japon uçaklarını kaçırdılar. [69] Önceki gece uçaklardaki ağır kayıplar nedeniyle, Japonlar her iki gemiye de tam bir torpido saldırısı yapamadı. Japonlar saldırmak için 14 torpido uçağı gönderdi Lexington ve saldırmak için dört Yorktown. Bir Wildcat bir ve 8'i vurdu Yorktown SBD'ler üçünü imha etti. Torpido uçaklarına eşlik eden Zero'lar tarafından dört SBD vuruldu. [70]
Japon saldırısı 11:13'te, aralarında 3.000 yd (2.700 m) bulunan gemilerin uçaksavar silahlarıyla ateşlenmesiyle başladı. Saldırıya uğrayan dört torpido uçağı Yorktown hepsi özlendi. Kalan torpido uçakları çarptı Lexington iki Tip 91 torpido ile. İlk torpido, havacılık benzin tanklarını kırdı. İkinci torpido, birkaç kazanın çalışmamasına neden oldu. Japon torpido uçaklarından dördü uçaksavar ateşiyle düşürüldü. [71]
33 Japon pike bombardıman uçağı, torpido saldırılarının ardından saldırdı. 19 Shokaku pike bombardıman uçakları saldırıya uğradı Lexington kalan 14 saldırıya uğradı Yorktown. Sıfırlar, pike bombardıman uçaklarını dört kişiden korudu. Lexington CAP Yaban Kedileri. Takahashi'nin bombardıman uçakları hasar gördü Lexington iki bomba isabeti ile 12:33'te söndürülen yangınlara neden oldu. 11:27'de, Yorktown 250 kg'lık (550 lb) tek bir yarı zırh delici bomba ile uçuş güvertesinin ortasına çarptı ve patlamadan önce dört güverteyi deldi, ciddi hasara neden oldu ve 66 kişinin ölümüne veya ciddi şekilde yaralanmasına neden oldu. 12'ye kadar ramak kala hasarlı Yorktown Gövdesi su hattının altında. Dalış bombardıman uçaklarından ikisi saldırı sırasında bir CAP Wildcat tarafından vuruldu. [72]
Japon uçakları saldırılarını tamamlayıp geri uçmaya başlayınca ABD uçaklarının saldırısına uğradılar. [73]
Kurtarma, yeniden değerlendirme ve geri çekilme Düzenle
Çok sayıda hasarlı uçağı bulunan uçaklar, 12:50-14:30 saatleri arasında uçak gemilerine indi. Yorktown ve Lexington ikisi de uçak indirmeyi başardı. Japon kuvvetlerinden gelen orijinal 69 uçağın kırk altısı geri döndü. Üç Sıfır, dört pike bombardıman uçağı ve beş torpido uçağı onarılamayacak kadar hasar gördü ve okyanusa itildi. [74]
TF 17 uçağını geri alırken, Fletcher durumu düşündü. Fletcher her iki taşıyıcısının da yaralandığını ve çok sayıda savaşçı kaybettiğini biliyordu. Yakıt kaybı nedeniyle de bir sorun oldu Neoşo. Saat 14:22'de Fitch, Fletcher'a hasarsız iki Japon taşıyıcı olduğunu söyledi. Fletcher, TF17'yi savaştan çıkardı. Fletcher, MacArthur'a Japon uçak gemilerinin konumunu bildirdi ve onlara bombardıman uçaklarıyla saldırmasını önerdi. [75]
Saat 14:30 civarında Hara, Takagi'ye taşıyıcılardan sadece 24 Sıfır, sekiz pike bombardıman uçağı ve dört torpido uçağının çalıştığını bildirdi. Takagi, gemilerinin yakıt seviyeleri konusunda endişeliydi, kruvazörlerinin %50'sinde ve bazı muhriplerinin %20'sindeydi. Saat 15:00'te Takagi, iki Amerikan gemisini batırdığını söyledi - Yorktown ve bir "SaratogaInoue, işgal konvoyunu Rabaul'a çağırdı, ertelendi MO 3 Temmuz'a kadar sürdü ve kuvvetlerine, Süleyman'ın kuzeydoğusunu toplamasını emretti. RY operasyon.
Zuikaku ve eskortları Rabaul'a doğru dönerken Shokaku Japonya'ya yöneldi. [76]
Geminin 2.951 kişilik mürettebatından iki yüz on altısı, 36 uçakla birlikte gemiyle birlikte battı. Phelps ve diğer savaş gemileri yeniden katılmak için ayrıldı Yorktown, 16:01'de hareket etti ve TF17 güneybatıya hareket etti. O akşamın ilerleyen saatlerinde MacArthur, Fletcher'a B-17'lerinden sekizinin işgal konvoyuna saldırdığını ve kuzeybatıya doğru hareket ettiğini bildirdi. [77]
O akşam, Crace gönderdi Hobart, yakıtı düşük olan ve destroyer yürümekMotor sorunu yaşayan Townsville'e gitti. Japon işgal kuvvetlerinin Port Moresby'ye gitmeye çalışması ihtimaline karşı Crace Mercan Denizi'nde devriyede kaldı. [78]
Yeni bir deniz savaşı türü
Savaş, gemilerin birbirlerini görmedikleri veya doğrudan ateş etmedikleri tarihteki ilk deniz savaşıydı. Bunun yerine, birbirlerine saldırmak için uçaklar kullanıldı.
Bu bir taşıyıcı-taşıyıcı savaşıydı. Hiçbir komutanın bu konuda tecrübesi yoktu. Komutanların iletişimleri zayıftı. Bu zordu, çünkü savaş geniş bir alanda gerçekleşti. Uçaklar o kadar hızlı uçtu ki, karar vermek için fazla zaman kalmadığı anlamına geliyordu. [79]
Japonların sorunları vardı çünkü Inoue, Rabaul'da deniz kuvvetlerini yönetemeyecek kadar uzaktaydı. Fletcher bir uçak gemisi üzerindeydi, bu yüzden güçlerini yönlendirmesi daha kolaydı. Japon amiraller bilgileri hızlı bir şekilde paylaşmadılar. [80]
Deneyimli Japon uçak mürettebatı, ABD'dekinden daha iyi performans gösterdi. Japon uçak mürettebatı, aynı sayıda uçakla daha fazla hasar verdi. 8 Mayıs'ta Amerikan gemilerine yapılan Japon saldırısı, ABD'nin Japon gemilerine yönelik saldırısından daha iyi organize edilmişti.
Japonlar, uçak mürettebatına çok daha fazla zarar verdi. Amerikalılar için otuz beş ile karşılaştırıldığında, savaşta öldürülen doksan hava mürettebatını kaybettiler. Japonya'nın yüksek vasıflı uçak mürettebatı, eğitim programları yeterince yeni uçak mürettebatı üretemediği için değiştirilemedi. Nitelikli pilotlar yetiştirecek eğitim programları yoktu. Mercan Denizi, Japonya'nın deneyimli uçak mürettebatını kaybetmesinin başlangıcıydı. [81]
Amerikalılar savaştaki hatalarından ders aldılar. Taşıyıcı savaş yaklaşımlarında iyileştirmeler yaptılar. Amerikalılar uçaksavar savunmalarını geliştirdiler.Radar bu savaşta Amerikalılara bir avantaj sağladı.
kaybının ardından Lexington, uçak yakıtını taşımak için geliştirilmiş yöntemler ve hasarla başa çıkmanın daha iyi yolları Amerikalılar tarafından geliştirildi. [82] Müttefik kara üslü hava kuvvetleri ile ABD Donanması arasındaki koordinasyon bu savaş sırasında zayıftı. [83]
Japon ve ABD gemileri 1942'de Midway, Eastern Solomons ve Santa Cruz Adaları muharebelerinde ve 1944'te Filipin Denizi muharebelerinde tekrar savaşacaktı. Bu muharebelerin her birinin Pasifik Savaşı'nda ne olacağı üzerinde bir etkisi oldu. [84]
Taktik ve stratejik çıkarımlar
Her iki taraf da savaştan sonra zafer ilan etti. Kaybedilen gemiler açısından, Japonlar bir Amerikan filo gemisini, bir yağlayıcıyı ve bir muhrip - 41.826 uzun ton (42.497 ton) batırarak bir zafer kazandı. Amerikalılar hafif bir gemi, bir muhrip ve birkaç küçük savaş gemisini batırdı - 19.000 uzun ton (19.000 ton). Lexington Pasifik'teki ABD uçak gemisi gücünün dörtte biri kadardı. [85] Japon halkına bunun bir zafer olduğu söylendi. [86]
Müttefikler kazandı çünkü Port Moresby'nin deniz işgali durduruldu. Bu, ABD ile Avustralya arasındaki tedarik hatlarının korunduğu anlamına geliyordu. çekmesine rağmen Yorktown Mercan Denizi'nden uzaklaşmak, deniz alanını Japonlara vermek gibiydi, Japonlar işgal planlarını durdurdu. [87]
Savaş, bir Japon işgal kuvvetinin durdurulduğu ilk seferdi. Bu Müttefiklerin moralini iyileştirdi. Müttefikler, Pasifik Savaşı'nın ilk altı ayında Japonlar tarafından yenilgiye uğratılmıştı.
Port Moresby Müttefikler için önemliydi. ABD Donanması, Japonlara verdiği zararın gerçekte olduğundan daha büyük olduğunu söyledi. [88] [89]
Savaş her iki tarafın planlamasını da etkiledi. Yeni Gine olmasaydı, Müttefiklerin ilerlemesi daha zor olurdu. [90] Japonlar için savaş bir sorun olarak görülüyordu. Savaş, Japonlara Amerikalıların savaşta o kadar iyi olmadığını gösterdi. Japonlar, ABD'ye karşı gelecekteki uçak gemisi saldırılarının başarılı olacağını düşündüler. [91]
Orta Yol Düzenle
Mercan Denizi savaşının en önemli etkilerinden biri, Shokaku ve Zuikaku.
Yamamoto, Midway'deki Amerikan uçak gemileriyle savaşmak için bu uçakları kullanmak istedi (Shoho Japon işgali kara kuvvetlerini desteklemesi gerekiyordu). Japonlar, Mercan Denizi'nde iki gemi batırdıklarını düşündüler, ancak bu hala en az iki ABD Donanması gemisini geride bıraktı, Girişim ve eşekarısı, hangi Midway'de savaşabilir.
Amerikan gemilerinin Japon gemilerinden daha fazla uçağı vardı. ABD'nin Midway'de kara tabanlı uçakları da vardı. Bu, Japonların Midway'de daha fazla uçağı olmadığı anlamına geliyordu. Amerikalıların Midway'de üç taşıyıcısı olacaktı, çünkü Yorktown Mercan Denizi'nden gelen hasara rağmen yine de yelken açabilirdi. ABD Donanması, 27-30 Mayıs tarihleri arasında Pearl Harbor'daki Yorktown'u savaşta savaşabilmesi için onarabildi.
Midway'de, Yorktown'ın uçakları iki Japon gemisini batırmada önemliydi. Yorktown Ayrıca Midway'de diğer Amerikan uçak gemilerine yönelik birçok Japon hava saldırısı gerçekleştirdi. [92]
Amerikalılar Midway için maksimum sayıda kuvvet elde etmek için çok çalıştılar. Japonlar dahil etmeye çalışmadı Zuikaku operasyonda. Japonlar koymaya çalışmadı. Shokaku hava ekipleri Zuikaku hava grupları veya sağlamak Zuikaku yeni uçakla. Shokaku Japonya'da üç ay onarım gerektiren hasarlı bir uçuş güvertesi vardı. [93]
Tarihçiler H. P. Willmott, Jonathan Parshall ve Anthony Tully, Yamamoto'nun, MO. Yamamoto, Amerikalılarla büyük savaşın Midway'de olacağını düşündüğünden, filo gemilerini daha az önemli savaşlara göndermemeliydi. MO. Japon deniz kuvvetleri hem Mercan Denizi hem de Midway savaşlarında zayıfladı ve bu da Müttefiklerin onları yenmesine izin verdi. [94]
Yamamoto, Mercan Denizi savaşı hakkında başka bir şey fark etmedi. Amerikalılar, Japonlarla savaşmak için uçak gemilerini doğru yere ve zamana koydular. ABD Donanması uçak mürettebatı beceri gösterdi ve Japon uçak gemisi kuvvetlerine büyük hasar vermeye çalıştı. Japonya, Midway'de dört filo gemisini kaybetti ve bu da Japonya'nın Pasifik Savaşı'nı kaybetmesine neden oldu. [95]
Güney Pasifik'teki Durum
Avustralya'daki Avustralyalılar ve ABD kuvvetleri, Mercan Denizi Savaşı ile hayal kırıklığına uğradılar. Düşündüler ki MO operasyon Avustralya anakarasının işgaline yol açacaktı. Avustralya Savaş Danışma Konseyi, Mayıs ayı sonlarında düzenlenen bir toplantıda, Müttefiklerin Japon planlarını bildikleri için savaşın hayal kırıklığı yarattığını söyledi.
General MacArthur, Avustralya Başbakanı John Curtin'e Japon kuvvetlerinin IJN tarafından desteklenirse her yere saldırabileceğini söyledi. [96]
Midway'deki gemilerdeki kayıplar nedeniyle, Japonlar Port Moresby'yi denizden işgal edemedi. Japonya, Port Moresby'yi karadan ele geçirmeye çalıştı. Japonya, Buna ve Gona'dan 21 Temmuz'da Kokoda Yolu boyunca Port Moresby'ye saldırmaya başladı.
O zamana kadar Müttefikler Yeni Gine'ye daha fazla asker gönderdi. Eklenen kuvvetler, Eylül 1942'de Japonların Port Moresby'ye doğru ilerlemesini yavaşlattı ve durdurdu. Ayrıca Japonların Milne Körfezi'nde bir Müttefik üssü ele geçirmesini de durdurdular. [97]
Müttefikler, Mercan Denizi ve Midway'deki zaferlerini Japonya'ya karşı savaşı kazanmak için kullanmaya çalıştılar. Müttefikler ilk saldırıları olarak Tulagi ve Guadalcanal'ı seçtiler.
Japonların Port Moresby'yi alamamaları ve Midway'deki yenilgileri, Tulagi'nin diğer Japon üsleri tarafından korunmadığı anlamına geliyordu. Tulagi, en yakın büyük Japon üssü olan Rabaul'dan dört saat uçtu. [98]
7 Ağustos 1942'de 11.000 ABD Deniz Piyadesi Guadalcanal'a ve 3.000 ABD Deniz Piyadesi Tulagi ve yakındaki adalara indi. [99] Tulagi ve yakın adalardaki Japon birlikleri Tulagi ve Gavutu-Tanambogo Savaşı'nda öldürüldü. Guadalcanal'daki ABD Deniz Piyadeleri, Japonlar tarafından yapım aşamasında olan bir havaalanını ele geçirdi. [100]
Bu Guadalcanal ve Solomon Adaları Seferlerini başlattı. Bunlar, gelecek yıl boyunca Müttefik ve Japon kuvvetleri arasında bir dizi savaşla sonuçlandı. Yeni Gine harekâtı ile birlikte, bu Japon savunmasını tahrip etti, Japon ordusu için, özellikle de Deniz Kuvvetleri için büyük kayıplara neden oldu. Bu, Müttefiklerin Japonya'ya karşı savaşı kazanmalarına yardımcı oldu. [101]
Japon kuvvetlerinin ilerleyişindeki gecikme, Birleşik Devletler Deniz Piyadeleri'nin 2 Ekim 1942'de Funafuti'ye inmesine de izin verdi. ABD, USAAF B-24'ün kullanıldığı hava limanları inşa etti. kurtarıcı bombardıman uçakları uçabilir. Tuvalu atolleri, Müttefiklerin 20 Kasım 1943'te başlayan Tarawa Savaşı ve Makin Savaşı'na hazırlanmak için kullanabilecekleri yerlerdi. [102]
Japonya Havacılık 日本の航空史
"Lexington Pearl Harbor'daki katliamı kaçırmış olsa da, altı ay sonra Mercan Denizi Savaşı'nda batacaktı. Genç bir gençken ona sorsam da bana 8 Mayıs 1942'den asla bahsetmezdi. dolaylı. “ idiiyi bir gemidedi ve her geminin kendi kişiliğine, kendi sağlığına veya hastalığına sahip olduğunu ve bir erik görevi veya korkunç bir gemi olabileceğini açıklamaya devam etti. gurur kaynağı. “ idikorkunç bir gün.” Birkaç aptal sorum daha vardı. Ancak olağanüstü bir hafızası olmasına rağmen, bu parça ayrıcalıklıydı: "Onlar iyi miydi? Lanet olsun, gemimizi batırdılar!" ve ona eşlik eden bakış, sorgularımı kalıcı olarak kapattı.
"Personel gemiyi terk etme emrini aldıktan sonra Lex'in denizcilerinden bazılarının kadırgayı ziyaret ettiğini ve kapaklarında çilekli dondurma kepçeleriyle bordaya gittiklerini ya okumuş ya da duymuştum. anne, ama emin değilim. Kesinlikle Frank'in bunu yaptığını görebiliyordum. Ya da kitabınızda ilk kez o devasa yanan gemiden herhangi bir inişin böyle bir aptallık için çok tehlikeli olduğunu gösteren bazı fotoğraflara rastlamadan önce görebiliyordum. Dürüst olmak gerekirse, bana bunu yaptığı söylenip söylenmediğini ya da o günün hesaplarında bir yerde okuyup ona atfetmeye geldiğini şimdi hatırlayamıyorum.
Mercan Denizi Savaşı: 5 Mayıs 1942, 08:00 - Tarih
Mayıs 1942'deki Mercan Denizi Savaşı, Avustralya-Amerikan stratejik ilişkisinin mihenk taşı oldu. 75. yıl dönümü, karşıt filoların ilk kez birbirini görmediği bu çatışmanın neden hala yankılandığını düşünmek için bir fırsat sunuyor.
Pearl Harbour, Filipinler, Guam, Hong Kong ve Malaya'ya neredeyse eşzamanlı saldırılardan sonraki altı ay boyunca, Müttefik kuvvetler umutsuzca Japon juggernaut'unu durdurmaya çalıştı. Bir dizi Japon zaferi, onları Güney Batı Pasifik'te bir yer edinerek Güneydoğu Asya'nın efendileri haline getirdi.
15 Mart 1942'de İmparator Hirohito, Japon ordusunun Papua, Fiji, Samoa, Solomon Adaları'nın bir parçası, Nauru ve Okyanus Adaları'nı işgal etme planını onayladı. Bu operasyon, savunulabilir bir güneydoğu çevresi sağlayabilir ve Japonların ABD ile Avustralya arasındaki iletişim hatlarını kesmesine izin verebilir. Japonlar Avustralya'yı işgal etmeyi düşünmeseler de, bunun kaçınılmaz Müttefik karşı taarruzunun sıçrama tahtası olacağını biliyorlardı.
Mercan Denizi Muharebesi, Avustralya ve Amerikan kuvvetlerinin savaşta birlikte savaştığı ilk sefer değildi. Singapur ve Hollanda Doğu Hint Adaları'nı kurtarmak için verilen başarısız mücadelede, Avustralya ve Amerikan kuvvetleri İngiliz ve Hollandalıların yanında savaşmıştı. HMAS Perth ve USS Houston kruvazörlerinin ve 1000'den fazla askerinin Sunda Boğazı Savaşı'nda trajik kaybı, sonsuza dek her iki donanma için o karanlık günlerde yapılan fedakarlığı temsil edecek.
Son aylardaki tersliklere rağmen, Müttefikler bazı avantajlara sahipti. ABD Asya Filosu tacındaki bir mücevher, İngilizlerin yardımıyla bazı Japon kodlarını kıran kriptoanaliz ekibiydi. Bu ekip Avustralya'ya kaçtı ve küçük bir RAN ekibiyle birleşerek Fleet Radio Unit Melbourne veya FRUMEL oldu. İlk büyük başarısı, Japonların Port Moresby'yi işgal etme planlarını engellemekti. Bu noktaya kadar General Douglas MacArthur, Japonların bir sonraki Yeni Kaledonya'yı alacağını düşündü. Ancak FRUMEL, MacArthur'u ikna etti ve o ve Amiral Nimitz, daha sonra Port Moresby'ye yelken açan Japon işgal kuvvetiyle yüzleşmeye hazırlandı.
Mercan Denizi Savaşı, ABD Donanmasının Japon Donanmasına kabaca eşdeğer güçlerle meydan okuması için ilk fırsatı sağladı. Savaşlar arası dönemde ABD Donanması, uçak gemisi tabanlı uçaklar tarafından uzun menzilli saldırılar için eğitilmişti ve bu savaş, bu yeteneğin kanıtlandığı zemindi.
4 Mayıs'a kadar, ABD uçak gemileri Lexington ve Yorktown ve Avustralya kruvazörleri Avustralya ve Hobart da dahil olmak üzere üç Müttefik gemi grubu Mercan Denizi'ndeydi. İkinci gemiler, Avustralya doğumlu İngiliz Tuğamiral Jack Crace tarafından yönetilen bir Avustralya-Amerikan görev grubundaydı. Tüm kuvvet, Solomon Denizi'nde Japon işgal filosuna silah mesafesinde saldırmayı uman Tuğamiral Jack Fletcher tarafından komuta edildi.
Fletcher'ın kuzey doğusunda, Tuğamiral Takeo Takagi komutasındaki Japonlar da üç görev grubunda konuşlandırıldı: küçük uçak gemisi Shōhō ile ana işgal kuvveti, Tulagi'ye bağlı küçük bir işgal kuvveti ve iki uçak gemisi Shōkaku ve Zuikaku'dan oluşan bir koruma kuvveti . Bu, Japonların karşılaştırılabilir güçlerle karşılaştığı ilk büyük çarpışma olacaktır.
Devam eden savaşta her iki Amiral de karşı kuvvetlerin yerini görsel olarak belirlemek için karaya ve uçak gemisine dayalı uçaklara güvendi. Muharebe, zaman zaman hatalı pozisyon raporlaması, gemilerin yanlış tanımlanması ve bu raporlara dayanarak hızlı kararlar alma ihtiyacı ile karakterize edildi. Dengede, Fletcher daha doğru kararlar verdi ve daha iyi şanslar elde etti. 5 Mayıs'ta savaşın kritik bir noktasında, bir Amerikan saldırısı Shōhō'yu batırırken, Japon uçakları yalnızca bir tanker ve muhrip batıran yanlış tanımlanmış bir ABD kuvvetine yönlendirildi. Shoho'nun kaybı, işgal gücünün geri dönmesine neden oldu.
Ertesi gün şafakta her iki taraf da uçak gemisi saldırılarına başladı ve hala ayakta olan dört gemiden sadece Japon Zuikaku hasardan kurtuldu. Lexington için, iki torpido isabeti ve ardından gelen yangınlar ölümcüldü. Günün sonunda hem Fletcher hem de Takagi geri çekildi.
Deniz yoluyla istila seçeneği onları reddedince, Japonlar Port Moresby'yi Kokoda adlı az bilinen bir yoldan almayı seçtiler. Gerisi tarih. Bu Müttefik stratejik zaferinin maliyeti, Amerikalıların 650'den fazla adamı kaybetmesiyle yüksekti.
Mercan Denizi Savaşı'nda istihbarat raporları, sağduyu ve şans rol oynarken, deniz havacılarının beceri ve cesareti de rol oynadı. Crace'in kruvazör kaptanları da torpido bombardıman uçaklarının kararlı bir saldırısından yara almadan kurtulmak için olağanüstü gemi idaresi sergilediler.
O zamanlar Mercan Denizi 'Jutland'dan bu yana en büyük deniz savaşı' olarak kabul ediliyordu.Başbakan John Curtin zaferini kutlarken ciddi bir tonla şunları söyledi: düşman yenilene ya da biz yenilene kadar devam etmeli.” Curtin haklıydı. Acımasız Yeni Gine ve Solomon seferleri ve ardından ada üç yıl daha savaşacaktı.
Savaş boyunca, Avustralya ve ABD silahlı kuvvetleri arasındaki entegrasyon ve birlikte çalışabilirlik düzeyi çarpıcı biçimde artacaktır. Filipinler harekâtında 7. Filo ile Avustralya Deniz Filosu'nun üstün hizmetiyle doruk noktasına ulaştı.
Bununla birlikte, önümüzde uzanan devasa mücadele için stratejik ortaklığı ilk şekillendiren Mercan Denizi Savaşı oldu.
Peter Jones ADFA'da UNSW'deki Deniz Çalışmaları Grubu'nun yardımcı doçent ve üyesidir. Aynı zamanda Avustralya Deniz Kuvvetleri Enstitüsü'nün başkanı ve yazarıdır. Avustralya'nın Argonotları: Avustralya Kraliyet Deniz Koleji'ne giren birinci sınıfın dikkat çekici hikayesi. Görüntü Wikimedia Commons'ın izniyle.
&ldquoCarrier uçakları Battle of the Coral Sea'de çatışıyor&rdquo üzerine 4 düşünce
Yıllar önce neler olup bittiğine dair hatırlatmalarınızı her gün takip etmekten keyif alıyorum. Bir düzeltme noktası önererek mazur görebilir miyim? Japon uçak gemisi Shokaku bu vesileyle batmadı, başka bir gün savaşmak için kardeş gemisi Zuikaku ile hayatta kaldı. Daha küçük uçak gemisi Shoho, Mercan Denizi savaşı sırasında batırıldı.
Wikipedia'dan:
“Onur Madalyası, Vietnam'dan bu yana eylemleri nedeniyle 20 ABD askerine verildi. Sadece on bir tanesi yaşayan alıcılara sunuldu.”
Anladığım kadarıyla ‘Hiç kimse bir Şeref Madalyası kazanmadı ve Vietnam Savaşı'ndan bu yana hikayeyi anlatmak için yaşamadı, ancak düzeltilmeye hazırım. İkinci Dünya Savaşı rekoru: 465 ödül, 266 ölümünden sonra. Güçler eyleminden sağ çıkamadı
“O en son, 200 fitlik son derece alçak irtifadaki dalışından kurtarmaya çalışırken ve yakalanan gemiden gelen müthiş bir top mermisi ve bomba parçaları, duman, alev ve enkaz arasında görüldü.”
Teğmen John Powers savaştan sağ çıktı mı?
Bu yıl, Avustralya'nın Amerika ile askeri ilişkisinin başlamasından bu yana 75 yıl geçti. Avustralya ve ABD ilk olarak 4 Mayıs 1942'de Mercan Denizi Savaşı'nda Japonya ile savaşmak için bir araya geldi. İşte savaş ve bu kadar uzun bir dostluğun nasıl başladığı hakkında daha fazla bilgi.
US NEWSREEL, 1942: Amerika anakarasından sekiz bin mil ötede Avustralya uzanıyor!
1942, İkinci Dünya Savaşı'nın ortasında, Avustralya kendini büyük ve güçlü bir düşmana karşı savaşmak için büyük ve güçlü bir arkadaşa ihtiyaç duyduğunda buldu.
US NEWSREEL, 1942: Sağlam gemiler ve her zaman tetikte olan uçaklar tarafından korunan Amerikalı savaşçılar, Avustralya'nın dost kıyılarına güvenli bir şekilde karaya çıkarlar.
Sadece birkaç ay önce Japonya, Hawaii'deki Pearl Harbor'da Amerikan ve İngiliz kuvvetlerini bombalayarak Amerika Birleşik Devletleri'ni savaşa sokmuştu. Almanya, İtalya ve Japonya'nın başını çektiği başka bir ülke grubuna karşı savaşan İngiltere, Avustralya ve Fransa'nın da aralarında bulunduğu bir grup ülkeye katıldı.
Japonya'nın planı, tüm Pasifik bölgesini kontrol altına almaktı. 1942'nin başlarında birçok ülkeyi fethetmiş, Darwin'de bir üssü bombalamış ve deniz savaşlarını kazanmıştı. Bu yüzden Japon kuvvetleri kendinden emindi ve Mercan Denizi üzerinden Papua Yeni Gine'deki Solomon Adaları ve Port Moresby'yi işgal etmeye karar verdi. Japonya bunu başarırsa, savunmasını güçlendirecek, Avustralya ile ABD arasındaki deniz bağlarını kesecek ve Queensland'dekiler de dahil olmak üzere askeri üslerine saldırmayı kolaylaştıracaktı. Ama Japonya'nın bilmediği şey, istihbarat teşkilatlarının gizli kodlarını kırdığı ve planı ortaya çıkardığıydı!
Böylece Mayıs 1942'de yüzlerce Amerikan askeri Avustralya'ya katıldı ve Japon güçlerini engellemek için denize açıldı. İşte o zaman Mercan Denizi Savaşı başladı. Her iki taraf da hava yoluyla birbirlerinin gemilerini arayıp onlara çok uzaklardan saldırdığı için çatışmalar günlerce devam etti. Bunu büyük uçak gemilerinden savaş uçakları fırlatarak ve düşmana torpido veya bomba atarak yaptılar. Tarihte türünün ilk hava-deniz savaşıydı. Her iki tarafta da yüzlerce insan öldü ve yüzlercesi de yaralandı ve her ikisi de birer uçak gemisinin yanı sıra birçok uçak ve küçük gemide büyük kayıplara uğradı.
EKİPMAN MERVYN JOHNSTON, HMAS AVUSTRALYA'DAN ALTI: Bazı durumlarda yakıtı biten veya hasarlı veya yanmış oldukları için 'Lexington' veya 'Yorktown'a inemeyen çeşitli pilotların yorumlarını duyabiliyorduk. . Birçok mesaj arkadaşlara veya sevdiklerinize veda oldu.
O zamanlar birçok insan Mercan Denizi Savaşı'nın Avustralya'yı işgalden kurtardığına inanıyordu. En azından, Pasifik'teki savaşta Japonya'nın sonraki savaşlar için savaşma gücünü azaltan önemli bir dönüm noktasıydı. Aynı zamanda, bugün hala var olan iki müttefik ülke arasında askeri bir dostluğun başlangıcıydı.List of site sources >>>