Uzun bir hikayeydi… 29 yaşındaydım.
“…Dünya hala olanağın olmadığını söyleyebilir. Lütfen başkalarına sormak için uğraşmayın bile. Dünyaya hazır olduğunuzu söylemeye çalışmayın. Gösterin. Yapın. İnanın bana rayına oturuyor. Yalnızca benim gibi yirmi dokuz yaşına kadar beklemeyin. Öyle bile olsa önemli değil. Bazılarımız hiçbir zaman bulamıyor. Fakat siz bulacaksınız. Size söz veriyorum. Yaşamınızın geri kalanını kendinizle tanışmak için inşa edin. Dönüm noktaları aramayın çünkü hiçbir zaman bulamayacaksınız. Sizi tanımlayan anlar çoktan gerçekleşti ve gelecekte de gerçekleşmiş olacak. Size hazır olduğunuzu söylemelerini beklemeyin. Harekete geçin. Kendime hata yapma fırsatı verene kadar uzun zaman bekledim. Ne diyordu Beckett?
“Çok denedin, çok başarısız oldun. Önemli değil. Tekrar dene, tekrar başarısız ol. Daha iyi başarısız ol!”
Dünya senin. Herkese merhametli davranın ve karanlığı aydınlatın.”
Peter Dinkgale’in konuşmasından alıntı.