Gerçekten de Cengiz Han, Tatarlar arasında Yesügen hatun adında güzel bir kız bulup kendisine eş olarak aldı. Bu kadın Belgütey’in tehlikeli bir biçimde boşboğazlık edip konuştuğu Yeke Çaran’ın kızı ve dolayısıyla bozkırın soylu sınıfının bir üyesiydi. Yenen ve yenilen arasındaki bu evliliklerin, kocanın öldürülüp karısının esir yapıldığı adam kaçırmalarla bir ilgisi yoktu. Bunlar düşmanlığı unutturuyor ve dünün düşmanları arasında sıkı bir bağ kuruyordu. Evlilik sırasındaki kan alışverişi savaşta dökülen kanı temizliyordu. Yesügen çok çekiciydi ve yeni efendisi çekiciliğine kapılarak ona karşı saygılı davrandı. Bir keresinde Cengiz Han’ın yanında bulunduğu bir anda şöyle dedi: ”Han bana bir lütuf bahşederek, beni bir insan ve bir eşya görerek bana bakar. Ablam Yesüy daha iyidir. O, bir hana layıktır.” Bu, her sözcüğün yorumlayabileceği şaşırtıcı bir açıklamadır. Ancak ne yazık ki bu olayla ilgili yorumlar çoğu zaman rastgele yapılır. Cengiz Han’ın yanıtı da şaşırtıcı oldu: ”Eğer ablan senden daha iyiyse, onu almaya gideceğim… Ancak sen onun karşısında kendini silecek misin?” Kadın bunu şöyle yanıtladı: ”Ablamı görür görmez onun karşısında kendimi sileceğim.”
Yesüy evliydi. Kocasıyla birlikte yıkım sırasında kaybolmuştu. Onları ormanda saklanırken buldular. Adam kaçtı. Kadın yakalanıp Cengiz Han’a götürüldü. Ablasını gören Yesügen ayağa kalktı, oturduğu yeri ona verdi ve daha alçak bir yere oturdu. Yesüy çok güzeldi: ”Cengiz Han onu kalbine soktu, aldı ve imparatorluk eşleri arasına oturttu.”
Bundan kısa bir süre sonra, Cengiz Han arkadaşları ve iki yeni karısıyla içerken, Yesüy içini çekti. Nankörlük mü, üzüntü mü? Cengiz Han nedenini hemen anladı. Tüm Tatar erkeklerinin toplanmasını ve geldikleri boylara göre sıralanmaları emrini verdi. Adamlar sıralandıktan sonra canlı ve çevik, yakışıklı genç bir erkek, tek başına kaldı. Ona kim olduğu soruldu. Yesüy’ün eski eşi olduğunu ve ona duyduğu aşk yüzünden kampın kalabalığında tanınmayacağını düşünerek, onu uzaktan görmeye geldiğini itiraf etti. Cengiz Han şöyle dedi: ”Bu adam bir düşmandı. Gezgin bir eşkıya oldu. Şimdi ise bir casustur. Gözlerimin göremeyeceği bir yere atın onu.” Ve orada hemen kellesini uçurdular.
Moğol İmparatorluğu Tarihi- Jean-Paul Roux