Kolombiya'da görsel-işitsel imalat Kolombiyalı sinemaya tahkikat bir ayılar bunun sinema imalatına kuvvetli benzerlikülke. Her ikisi de genel bir yabancılık ile işaretlenmiştir kendilerinden önce gelenlerle; ikisi de yeni başlayanlar fakat daha fazlasıdır Genel Kamu tahminlerinden daha ehemmiyetlidir; ve her ikisi de parçalanmış veya başkalarına iletilmediğinde tesirlerini kaybederler.Milli sinema her vakit giden bir devletin kültürel politikasının eb ve akışıfilm endüstrisi için çok az destekten hiç desteklememek ve tekrar yardım sağlamak için. Bu endüstrinin tanıtımı dahi, yeterli olmamıştır son senelerde bu vaziyetin 2003 seneninde 814 Yasası sayesinde biraz iyileştiğini kabul etmeliyiz ilk sefer tertip eden ("sinema Yasası”) ve ülkedeki sinema aktivitesini teşvik eder. Kamu ve Kolombiyalı sinema karşılaşmalar ve anlaşmazlıklar, karşılıklı kolaylık ve sinema kombinasyonu bakan kitlelerin devam eden yakıntıları ile işaretlenmiş bir ilişki uğramıştır
Kolombiya sinemasında görünen gerçeklik ve şiddet. Bu, kamuoyunun irtibat kuramamasına sebep oldu. milli sinemanın sunduğu hikayeler. 20. asrın ilk yarısında, Kolombiya sineması Kolombiya edebiyatından esin aldı. Bunca bu literatüre benzer özellikler verdi: pascolic, mahalli, Romantik, nostalji yüksek dozlarda kırsal (bilhassa kırsal geçişte şehir alanları, hangi büyük ile ellili başladı şehirlere göç). Bu özellikler açıkça Jorge tarafından María gibi edebiyat yapıtlarında görünür Isaacs; 1922'de Kolombiya'daki ilk film oldu sinema (Máximo Calvo, yönetmen). Bu ilk senelerde, “campesino” tarzı iddia diğer filmler şunlardır Alma Provinciana (Félix Rodríguez, 1925), Allá en el trapiche (Roberto Saa, 1943) ve Flores del valle (Máximo Calvo, 1941). Ne yazık ki tarihi için Kolombiyalı sinema, erken filmlerin çoğu kayboldu veyahut aile ya da şahsi arşivlerde kötüleşti, ve
bugün bu kopyaların hiçbiri eksikliğinden dolayı savunmuyor arşiv ve doküman savunma devlet siyasetleri, yalnızca 1986'da form alan siyasetler. İlk yıllar ve 1940'lar arasında, Kolombiyalı sinema kendini idealize bir görüntü tasarlamaya adamıştır nostaljik bir sinema ile ülkenin kırsal değerler, ananesel ananeler ve folklor. Arada 1922 (ilk Üretim senesi) ve 1940, Colombian cinema, bunları içeren 13 film yayınladı yalnız temalar. 1950'lerden sadece beş yapımları kalır, bunların hiçbiri ulusal temsilcisi film tarihi; sadece 1965 seneninde ilk kilometre taşı yaptı ulusal film yapımı, sergi ile alana film El Rio de las tumbas (Julio Luzardo, 1965), biriyi teknik kalite ve hikaye anlatımı politik filmi. Bu film başka bir büyük üretim pasado el öncesinde meridiano (José María Arzuaga, 1967), bir hayli eleştirmene göre, Kolombiya sinemasının tarihi için ehemmiyetli bir noktaya işaret etti.1960'larda ve 1970'lerde İtalyan Neo-gerçekçilik gibi beynelmilel hareketlerin tesiri, Fransız Yeni Dalgası ve Brezilya Sineması Novo
Kolombiya sinemasında barizleşti. Kararlı ve eylemci film hareketi, Marksist siyasi tesiri ile ve Belgesel daha büyük bir eğilim, tanıtıldı genç film yapımcıları yeni grup yurtdışında eğitim. Onlar büyük ekrana kazançlan” yakıntı hikayeleri, " esiniç çatışmalar ve sosyal eşitsizlikler tarafından. 1980'ler Kolombiya'da ihtiyacı gösterdi itirazlar üzerinde dahi milli bir film endüstrisi oluşturun çok çeşitli eleştirmenler ve estetik kaygılar. Bir iyi filmler çeşitli filmlerle yer paylaşmak zorunda kaldı erişmek için aranan sözde "popüler sinema" kamu ile ışık ürünleri, farklılık gösteren tamamiyle grotesk için eğlenceli. Temel emeli Kolombiyalı bir film ananesi oluşturmak bir kitle kitle kolay bir anlatı tekniği ile hoşlanır düşük teknik fiyatlar-ele geçirecek ucuz bir film iyi sonuçlar. Sor tekila gibi Latin Amerika'da büyük ticari tesiri bir takım Meksika filmleri, Capulina ve La India María, Kolombiya endüstrisini çok etkileyerek bu fenomeni birleştirdiBu yazı 14 ŞUBAT 2020 tarihinde yazılmıştır.
Yorum Yok..
Hemen bir tane yorum eklemeye ne dersin ?