Dünyanın bilinen en eski ahşap heykeli – dokuz fit yüksekliğindeki binlerce yıllık bir totem direği – Sibirya sınırından çok da uzak olmayan Ural Dağları’ndaki belirsiz bir Rus müzesinin sessiz odası üzerinde duruyor. Paskalya Adası’nın devasa taş figürleri kadar gizemli olan Shigir İdolü, adıyla anılan, modern izleyiciyi şaşırtan huzursuz ruhlardan oluşan bir manzaradır.
1890’da altın madencileri tarafından bir turba bataklığından çıkarılan kalıntı veya geriye kalanlar, taze kesilmiş karaçamdan yapılmış büyük bir levhadan oyulmuştur. Geometrik desenler (zikzaklar, köşeli çift ayraçlar, balıksırtı) arasına dağılmış sekiz insan yüzü, her biri önden ve arkadaki düzlemlerden çok iyi bakmayan gözler için kesik çizgiler.
Ters bir gözyaşı damlası şeklinde bir kafaya yerleştirilmiş en üstteki ağız tamamen açık ve biraz sinir bozucu. Almanya’daki Aşağı Saksonya Kültürel Miras Bölümü’nde bir arkeolog ve araştırma başkanı olan Thomas Terberger, “En tepedeki yüz pasif değil” dedi. “Çığlık atsa da bağırsa veya şarkı söylese de, otoriteyi, muhtemelen kötü niyetli otoriteyi yansıtır. Hemen bir arkadaşınız değil, eski bir arkadaşınız da değil. ”
Arkeolojide, taşınabilir tarih öncesi heykele “hareketli sanat” denir. Mucizevi Shigir İdolü istisnası dışında, Taş Devri ahşap oymaları günümüze kalmamıştır. Heykelin yaşı, Rus bilim adamları tarafından karbon tarihini yaklaşık 9.500 yıl olarak belirlediği 1997 yılına kadar, çoğu akademisyeni hayali olarak gören bir yaşa kadar bir varsayım meselesiydi. Şüpheciler, heykelin karmaşık ikonografisinin o dönemde avcı-toplayıcı toplulukların ulaşamayacağı bir yerde olduğunu savundu; Shigir Idol, basit hayvan tasvirleri ve av sahneleri içeren Avrupa ve Asya’dan çağdaş eserlerin aksine, semboller ve soyutlamalarla süslenmiştir.
2014 yılında, Dr. Terberger ve Alman ve Rus bilim adamlarından oluşan bir ekip hızlandırıcı kütle spektrometresi kullanarak idolün çekirdeğinden – odunu korumak için önceki çabalarla kirlenmemiş – örnekleri test ettiler. Daha ileri teknoloji, dikkat çekici derecede erken bir köken verdi: kabaca 11.600 yıl önce, Avrasya’nın hala son buzul çağından çıkmaya başladığı bir zaman. Heykel, Mısır piramitleri ve Stonehenge’den iki kat daha eskiydi ve birçok milenyum tarafından bilinen ilk ritüel sanat eseri idi.
Soldan, Alman Arkeoloji Enstitüsü’nde bir teknisyen olan Alexander Janus, Rusya Bilim Akademisi’nden Mikhail Zhilin, Alman Arkeoloji Enstitüsü’nden Thomas Terberger, Karl-Uwe Heussner ve Sverdlovsk Bölge Müzesi müdürü Natalia Vetrova, Yekaterinburg, Rusya, 2014. Kredi. . . Itar-Tass Haber Ajansı / Alamy
Dr.Terberger’in Quaternary International’daki bazı meslektaşları ile yazdığı yeni bir çalışma, Shigir Idol’ün orijinal tarihini 900 yıl daha geriye alarak tarih öncesi anlayışımızı daha da çarpıtıyor ve onu erken dönem bağlamına oturtuyor. Avrasya’da sanat.
Dr. Terberger, “İdol, erken ormanların daha sıcak bir geç buzul boyunca buzul sonrası Avrasya’ya yayıldığı, büyük bir iklim değişikliği döneminde oyulmuştu” dedi. “Manzara değişti ve sanat – figüratif tasarımlar ve mağaralara boyanmış ve kayaya oyulmuş doğal hayvanlar – da, belki de insanların karşılaştıkları zorlu ortamlarla başa çıkmalarına yardımcı olmanın bir yolu olarak değişti. ”
Batı bilimini sömürgecilikten ayırmaya yönelik bir bakış açısıyla yazılan Dr. Terberger’in son makalesi, dünyanın sembolik ifadesi ve felsefi algıları da dahil olmak üzere hemen hemen her şeyin Bereketli Hilal’deki yerleşik tarım toplulukları yoluyla Avrupa’ya geldiğine dair etnosantrik fikre meydan okuyor 8.000 Yıllar önce.
Dr. Terberger, “Viktorya döneminden beri, Batı bilimi üstün Avrupa bilgisinin ve bilişsel ve davranışsal olarak aşağı” öteki “nin hikayesi olmuştur. “Avcı-toplayıcılar, o dönemde Doğu Akdeniz’de ortaya çıkan erken tarım topluluklarından daha aşağı görülüyor. Aynı zamanda, Urallar ve Sibirya’dan gelen arkeolojik kanıtlar hafife alındı ve ihmal edildi. Meslektaşlarımın çoğu için, Urallar çok terra incognita idi. ”
Barselona Üniversitesi’nde araştırmaya dahil olmayan paleoantropolog João Zilhão’ya göre, araştırmanın eve götüren mesajı, kanıt yokluğunun yokluğun kanıtı olmadığıdır.
“Bu, tamamen kanıt yokluğuna dayanan ‘Neandertaller sanat yapmadı’ masalına benziyor,” dedi. Sonra kanıt bulundu ve masal ne olduğu ortaya çıktı. Aynı şekilde, ezici bilimsel fikir birliği, modern insanların yenilik yapma, iletişim kurma ve farklı ortamlara uyum sağlama yetenekleri de dahil olmak üzere anahtar yönlerden üstün olduğunu savunuyordu. Hepsi saçma. ”
Dr. Zilhão, Shigir Idol bulgularının, koruma önyargılarının Paleolitik sanat anlayışımızı ne ölçüde etkilediğini ortaya çıkardığını söyledi. “Sanatın çoğu tahta ve diğer çabuk bozulan maddelerden yapılmış olmalı” dedi. “Bu da, örneğin Almanya veya Fransa’nın Üst Paleolitik dönemindeki hareketli sanatın zenginliği hakkındaki tartışmaların, büyük ölçüde saçma olduğunu ve bir tundranın eseri olduğunu (ağaçların olmadığı ve fildişi kullandığınız yerde) açıkça ortaya koyuyor. açık orman ortamlarına (arkeolojik olarak görünmez olan ahşabı kullanacağınız yer) karşı arkeolojik olarak görünür. “
Leibniz Arkeoloji Araştırma Enstitüsü’nden Olaf Jöris kabul etti. “Yeni Shigir kanıtı, arkeologları, ahşap kalıntılar daha çok korunmuşsa arkeolojik kayıtların nasıl göründüğüne dair hayal kuruyor” dedi.
Adını, bulunduğu Kirovgrad yakınlarındaki bataklıktan alan Shigir Idol’ün, turbanın antimikrobiyal özelliklerinin onu koruduğu, uzun zamandır gitmiş bir paleo-göle düşmeden önce, belki yirmi ya da otuz yıl boyunca bir kaya tabanında dinlendiği varsayılmaktadır. bir zaman kapsülü. 19. yüzyılın ortalarında, çamurun altında altın keşfedildi ve toprak sahibi Kont Alexey Stenbok-Fermor, cevher için açık hava sahasında madencilik yapmak üzere işçi kiraladı. Onlara, ortaya çıkardıkları diğer nesneleri kurtarmaları talimatını verdi.
İdolün on üç metre aşağısında keşfedildi ve 10 parça halinde çıkarıldı. Parçalar, 28 yıl sonra Rus İmparatorluğu’nun son çarı İmparator II. Nicholas’ın bulunduğu Yekaterinburg’a 60 mil yolla götürüldü; eşi Alexandra; ve çocukları Bolşevikler tarafından idam edilecek. Yekaterinburg’da kontun bağışı, bugün Sverdlovsk Yerel Kültür Müzesi olarak bilinen Urallar Doğa Bilimleri Topluluğu’nda kemik ok uçları, oluklu kemik hançerler, cilalı bir geyik boynuzu ve diğer antik bataklık buluntularıyla sergilendi.
Müze müdürü, istekli bir arkeolog olan demiryolu istasyon şefi Dmitry Lobanov’un ana parçaları, herhangi bir çağın lazımlık eğitimi veren ebeveynlerinin tanıyabileceği bir pozda bacakları sıkıca çapraz bağlanmış dokuz fit uzunluğunda bir figürde bir araya getirmesine izin verdi.
Yeni çalışmanın ortak yazarı olan Rusya Bilimler Akademisi’nden arkeolog Mikhail Zhilin, “Bu bilimsel bir yapı değildi” dedi. İdol, arkeolog Vladimir Tolmachev’in, yüksekliğini neredeyse 17 buçuk fit’e çıkararak, kalıntıları bitmiş işe dahil etmeyi önerdiği 1914’e kadar bu rahatsız pozisyonda kilitli kaldı. Alt yarının çoğu daha sonra kayboldu; Bay Tolmachev’in bölümün eskizleri geriye kalan tek şey.
Yüzyıldan fazla bir süredir, Shigir İdolü bir merak olarak kabul edildi ve en fazla birkaç bin yaşında olduğu varsayıldı. 1997’deki radyokarbon analizi, sonuçları inanılmaz derecede eski bulan bazı bilim adamları tarafından alay ile karşılandı. Hatta bazı şüpheciler heykelin sahte olduğunu bile öne sürdü.
Dr. Terberger ve meslektaşları, karaçamın gerçek bir bilgi ağacı olduğunu kesin olarak göstererek, yeni çalışmalarında bu soruyu çözdüler. Kereste, eski marangozlar onu şekillendirmeye başladığında en az 159 yaşındaydı.
Dr. Terberger, “Halkalar bize ağaçların çok yavaş büyüdüğünü söylüyor, çünkü sıcaklık hala oldukça soğuktu” dedi. Araştırmacılar, karaçam kütüklerinin çürüme ve eğilme hızı göz önüne alındığında, idolün yeni kesilmiş bir ağaçtan yapıldığını belirlediler. Ve işaretlerin genişliklerinden ve derinliklerinden Dr. Zhilin, kesiklerin en az üç keskin keski tarafından yapıldığını, bunların ikisi muhtemelen cilalı taş yapıştırıcılar ve diğerinin muhtemelen bir kunduzun alt çenesi olduğu sonucuna vardı. (Kunduz çeneleri konusunda, Dr. Terberger saygıyla aynı fikirde değil. “Genç Dryas olarak adlandırdığımız yaklaşık 10.700 B.C’den 9.600 B.C’ye hızlı soğuma döneminde, Transurals’da hiçbir kunduz olmamalıydı” dedi.)
Ve gravürler ne anlama geliyor? Eserin küratörü ve çalışmanın bir yazarı olan Svetlana Savchenko, sekiz yüzün ataların ruhları, yer ve gökyüzü arasındaki sınır veya bir yaratılış efsanesi hakkında şifrelenmiş bilgiler içerebileceğini düşünüyor. Anıt benzersiz olmasına rağmen, Dr. Savchenko, uzun zamandır dünyanın en eski tapınağı olarak kabul edilen kalıntıları günümüz Türkiye’sinde bulunan ve yaklaşık 1.550 mil uzakta bulunan Göbekli Tepe’nin taş heykellerine benzerlik görüyor. Tapınağın taşları yaklaşık 11.000 yıl önce oyulmuştu, bu da onları Shigir İdolünden 1.500 yıl daha genç yapıyor.
Hollanda’daki Taş Devri Araştırma Vakfı’ndan bir arkeolog olan Marcel Niekus, Shigir İdolünün güncellenmiş, daha yaşlı yaşının “Avrupa’da benzersiz ve benzersiz bir bulguyu temsil ettiğini doğruladığını söyledi. Kötü koruma koşulları nedeniyle zaman içinde kaç tane benzer parçanın kaybolduğu merak edilebilir. ”
O dönemde, geometrik motiflerin Avrupa’daki diğerlerine benzerliği, “uzun mesafeli temasların kanıtı ve geniş alanlarda ortak bir işaret dili. İdolün muazzam boyutu, aynı zamanda, diğer avcı-toplayıcı gruplar tarafından görülmesi gereken manzarada bir işaret olarak, belki de bir bölgenin sınırını, bir uyarı veya karşılama işaretini işaret ettiğini gösteriyor gibi görünüyor. ”
Dr. Zhilin, son 12 yılın çoğunu Urallardaki diğer turba bataklıklarını araştırmakla geçirdi. Bir yerde, tarih öncesi marangozluğa dair bol miktarda kanıt buldu – ağaç işleme aletleri ve kabaca 11.300 yıllık, bir adze ile yumuşatıldığına inandığı büyük bir çam kalas. Dr. Zhilin, “Dağlarda keşfedilmemiş daha birçok bataklık var,” dedi. Maalesef devam eden bir kazı yok.
Moskova’daki evinden yakın zamanda yaptığı bir video sohbeti sırasında Dr. Zhilin, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki röportajcısına sordu: “Sizce Uralların Taş Devri arkeolojisinde bulunması en zor şey nedir?”
Bir duraklama: Siteler?
“Hayır,” dedi yavaşça içini çekerek. “Finansman. “