Yayın "Yollar №1»VO okuyucularının belirsiz bir tepki vermesine neden oldu. Ancak, “FOR” 11'in, “5” ile “TEKRAR”, ancak “yorumlarının” 90 olması çok önemli! Yani, konunun gerçek tarafı çoğunluk tarafından bilinmiyordu (ve halkımızın Pravda'yı yılda 1921'tan 1940'a çıkarmaya başlaması garip olurdu, ama insanlar aktif olarak görüşlerini dile getirdiler. Ancak bilgiye dayanmayan bir fikir biraz değer. Şüphesiz, bir savaşta her generalin ana darbenin kendisine düştüğüne inandığı söylenir. Huzurlu yaşamda aynıdır: Bir deneyim bir şeyi gösterir ve belgeler ve gazete makaleleri genellikle tamamen farklıdır. Bu nedenle, daha fazla bilgi edinmek için netice ile tanışmak ve buna göre düşünce için yiyecek almak faydalı olacaktır. Ve birisinin kütüphaneye girmesi ve eski gazetelerin kirli sararmış sayfalarını kendi başına açması bile mümkündür.
Liberalleri azarlama geleneği eskidir ... Pravda!
Sovyet basınının yılda 2'ten 1921'e yükseldiği “yol numarası 1940” söz konusu olduğunda, aynı zamanda kapitalist ülkelerdeki yaşamı anlatan yayınlarla da ilişkilidir (SSCB'deki yaşamın ana tema olduğu açık olmasına rağmen). Ancak, tonları siyasi nitelikteki makalelerden keskin bir şekilde farklıydı ve onlardan okuyucuların en azından yurtdışındaki yaşam hakkında bazı gerçek bilgiler edinebiliyordu. Bu materyallerin içeriği, hepsinden önemlisi, Batı bilim ve teknolojisindeki başarılarla ilgilidir. Ve burada Sovyet vatandaşlarını dünyadaki “en doğru basın” dan haberdar etmenin net çelişkilerini göreceğiz.
Gerçek şu ki, yılın 1923’inden bu yana, “Bilim ve Teknoloji” olarak adlandırılan başlıklar, yalnızca Sovyet’e değil, aynı zamanda yabancı bilim insanlarına da yeni gelişmelerden bahsederek, merkezi ve bölgesel basında yer aldı. Eşyaların tonu tamamen nötrdü. Kesinlikle, içerdikleri yaşamın gerçeklerine yönelik hiçbir saldırı yok.
Merkezi ve bölgesel basının sayfalarında, Batı akademisinin teknik akustik, organ nakli, kablosuz telgraf, keşifler ve en son teknik gelişmeler alanındaki başarıları hakkında yayınlar görülebilir. Gazeteler, Amerika'daki işletmelerde, her biri “en az bir düzine insanın işini yapan: toplama ve çıkarma yapmak, karı hesaplamak, faturaları toplamak ve aylık raporlar yapmak” için “makineleri değiştirenlerin” mümkün olduğunu yazdı. Şaşırtıcı bir şekilde, ön sayfada yazılan ekonomik krizin kapsadığı ülkede, sonuncusu “kelimenin tam anlamıyla her ay daha fazla yeni cihaz piyasaya sürülüyor, 5-10 işçisini en cahil bir makineyle değiştiriyor” dedi. çalışan. "
Popular Mechanics dergisindeki baskılar da dahil olmak üzere Batı biliminin en son gelişmeleri hakkındaki makalelerin içeriğinden Sovyet vatandaşları yabancı bilim adamlarının SSCB ile ilgilendiklerini ve Sovyet devletinin incelenmesi için bilimsel topluluklar oluşturduğunu öğrendi. İsviçre'de, örneğin, “Rusya Çalışma Derneği” inşa edildi. Üstelik, bütün bu olayların çoğu kez, diğer yayınların yargıladığı gibi, kapitalist ülkelerle “savaş tehdidinin” felaket olarak arttığı bir zamanda gerçekleştiği vurgulanmalıdır.
Örneğin, 1930 yılında, gazetelerimizin “Amerikalı işçilerin kriz öncesi pozisyonunun sonsuza dek kaybedildiğini” ön sayfalarına yazdığı zaman, ABD’deki raporlarına göre “ultra-uzun mesafe fotoğrafçılığı” yapıldı. Çiftçiler “emek verimliliğini büyük ölçüde artıran” bir diskli tırmık kullandı, “tatlı limonlar” büyüttü ve sıradan insanlar “bir filmi çekmek için (yazarlar tarafından) bir filmi çekmek ve bunları evde göstermek için ucuz ve kullanışlı bir cihaz satın alabilirdi”. Ancak o sırada Almanya'da cam yünü üretmeye başladılar, radyo havacılığı alanında ilerleme kaydettiler ve en yeni sokak arabalarını kullandılar, “sadece basit çöp toplamada değil, hatta köprüleri yıkamada da çalıştılar”. Yani, bir yandan, her şey kelimenin tam anlamıyla açlıktan düştü ve diğer yandan kaldırımları yıkamak için araba ürettiler ve bir nedenle Sovyet basını bu tutarsızlıkları fark etmedi. Üstelik Batı'da sokak yıkaması teması, Rus devrim öncesi gazetelerde popüler olduğu gibi Sovyet basına sorunsuzca akıyor!
Yani, Sovyet gazetelerini okuyan ortalama bir insan, bilimin böyle bir başarıya ulaşması durumunda, orada her şeyin o kadar da kötü olmadığı sonucuna varabilirdi. Ve yine, halkın hayatındaki malzemelerle karşılaştırıldığında, teknolojinin yenilikleriyle ilgili makalelerin tonu tarafsız kaldı. Bu, Bremen'deki “Foke Wolf uçak fabrikası” nın (metinde - yazarların) Bremen'deki “Foke Wolf uçak fabrikası” nın (Condor) uçağının yeni bir modelini çıkardığı Almanya'daki bilim ve teknoloji alanındaki yeni gelişmelere dair yayınlarda bile görülebilir. Uçak tamamen metal bir yapıya sahip ve uzun mesafelerde yüksek hızlarda uçacak şekilde uyarlanmış. Dört motorla donatılmıştır, ancak gerekirse iki motorla uçabilir. Uçak mürettebatı iki pilottan, bir telsiz telgraf operatörü ve bir denizciden oluşur. Mürettebata ek olarak, uçak 200 yolcularını taşıyabilir. Uçağın ortalama hızı - saatte 26 km. Maksimum - 345 km. Yakıt tüketimi - saatte 420 litre. İki motorla, uçak 9 metre yükseklikte saatte 200 km'de hızlara erişebilir. Uçağın yarıçapı - 1.000 binlerce kilometre, tavan - 3 metre. " Yukarıdaki örnekten görülebileceği gibi, uçağın yeni bir modelini oluşturma hedefleri hakkında herhangi bir yorum yapılmadı, sadece teknik özellikleri ve parametreleri iletildi.
Sovyet gazeteleri, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlamasından birkaç ay önce, Alman ordusunun yeniden silahlanmada kazandığı önemli başarılar hakkında ve özellikle de Alman ordusunda "uçaklarda sessiz motorlar kullanıldığında olumlu sonuçlar" olduğu yönündeki önemli makaleleri yayınladı. Bu motorlar o kadar teknik olarak mükemmeldi ki, maksimum rotor hızında bile “bir elektrikli otomobilden daha fazla gürültü” üretmediler. Buna ek olarak, “Alman radyo şirketi Telefunken, yeni bir iletişim sistemi patenti aldı”. Bunun özellikleri, “denizdeki gemiler arasında, uçaklar ve yeryüzü arasında gemiler arasında gizlice telefon ve telgraf sinyallerini iletmek için kızılötesi ışınların kullanılmasını mümkün kılıyordu”.
Genel olarak, bu, Sovyet basınının yeni icatlar ve yabancı bilimin teknik ilerleme alanındaki başarıları ile ilgili tüm materyallerinin karakteristiği idi. Burada, bir nedenden ötürü, Sovyet basını, yabancı ülkelerde yaşam hakkında bilgi algılamasında hemen net bir çelişkiye neden olan Batı’daki her şeyi eleştirme konusundaki ajitasyon yönünü açıkça azalttı: diğer yandan, insanlık dışı koşullarda, egemen seçkinler hariç, nüfusun hemen hemen tüm kesimleri - bilim ve teknoloji sürekli gelişiyor. Ve eğer gelişseler iyi olurdu ... Tüketildiler!
Yabancı olayları örtme eğilimi savaşın başlangıcına kadar devam etti. Örneğin, yılın 1940 yayınından, "Naylon" Sentetik Elyaf gibi modern bir bilim mucizesinin "pratikte uygulanmasında, ülkemizde ve ABD'de yaşam standardında önemli bir fark görülebilir. Orada, "Hammaddesi kömür, hava ve su olan yeni naylon elyaftan yapılmış çoraplar ve diğer örme ürünler toplu satışa girdi." Dahası, sadece Amerikalıların çok şanslı olmadığı, çünkü "DuPont patentlerinde naylon üretimi bu yıl İngiltere ve İtalya'da da başladı" bildirildi. Buna ek olarak, "Amerika Birleşik Devletleri'nde, başka bir kimyasal güven, asetilenden üretilen vinil reçinelerden vignon denilen sentetik elyaf üretimini başlattı." “Almanya'da“ pece ”elyafı adı altında (Alman kimyasal atama polivinil klorürünün ilk harflerinden) benzer bir elyaf üretilir ve kimyasal reaktiflere, çürümeye karşı yüksek direnci ve yüksek yalıtım özelliklerine sahiptir. Bu lifler şu anda esas olarak teknik kumaşların imalatı için kullanılmaktadır. Amerikan basına göre, Almanya'da paraşüt kumaşlarının üretiminde yaygın olarak kullanılıyor. ” Pekala, bunun kurgu olmadığından emin olun, Sovyet vatandaşlarının bir yılda, bu kumaştan gelen paraşütler ülkemize açıldı ve bilgilendirme konusundaki tüm çarpıtmalar bize karşı döndü!
Benzer bir eğilimin, hangisinin aynı tutarsızlığı bulabileceğini analiz ettikten sonra, bölgesel basın yayınlarının da bir özelliği olduğu belirtilmelidir. Örneğin, 1940'te, merkezi Pravda gazetesini izleyen Stalza'nın afişi Penza gazetesi, Batı ülkelerinde * işçi ve köylülerin durumunu bildirdi, ancak Batı dünyasındaki teknolojik yenilikler hakkında nesnel olarak anlattığı sayfalarda materyaller ortaya çıktı. Malzemelerini dikkatlice incelerseniz, ilginç ve tartışmalı bir resim elde edersiniz. Bir yandan, gazete, örneğin “Ford Fabrikasındaki Terör” ün “ABD’de konuşlandırıldığını,“ işçilerde ... işçilerin ... dövülüp terörle öldürüldüğünü ”,“ fabrika üyelere yönelik bütün bir casusluk ve provokasyon sistemi geliştirdiğini ”yazdı. sendika. " Öte yandan, “Bilim ve Teknoloji” bölümündeki gazetenin dördüncü sayfasında okuyucular, 1939’teki ABD’de “dünyanın ilk penceresiz fabrikası” nın inşa edildiğini, “tüm atölyelerin… tasarım ofisinin ve Fabrika ofisi aynı binada bölmesiz olarak bulunur. Rahat kurulum, hava veya mevsim ne olursa olsun aynı sıcaklık, nem sağlar. Bir saat içinde, bir binadaki havanın hacmi yaklaşık olarak 5 kez değişir. Floresan lambalar çalışma alanlarını neredeyse hiç gölgesiz, düz bir ışıkla doldurur. Binanın duvarları, özel malzemeden yapılmış ve bir mantar ile izole edilmiş tavan, çalışanlar ve hatta laboratuar çalışanlarının engellemeyeceği gürültüyü yumuşatıyor. ”
Ve okuyucunun kendisinin yapmış olabileceği bir sonuç, bu “acımasız kapitalizm” ülkesinde çalışanların çalışma koşullarının hiç de fena değil. Dahası, şu andaki işçilerimiz böyle bir şeyi hayal bile edemedi! Üstelik bir uçağın vagonu bile yılın en yeni 2013'iydi ve ilk kez Amerika Birleşik Devletleri'nde ve ayrıca gazetelerimizin hemen bildirdiği 1937 yılında göründü! Sessiz kalmak imkansızdı gibi mi? Aynı Amerika Birleşik Devletleri'ndeki işçilerin durumu ve aynı zamanda bu ülkede geliştirilen otomotiv endüstrisi ve tarımsal teknolojideki kazanımlar hakkında yazmak imkansızdır. Bu, imkansız, eğer en basit insanlar bile kaçınılmaz olarak şu soruyu sormak zorunda kalacaklarsa: “Ve eğer o zaman işçiler ve çiftçiler orada her zaman açlıktan ölüyorlarsa, bunu kim kullanıyor?” uzman, işte, sunta koleksiyonlarında. Ancak bir yandan “biz kuşatılmış kale” ve “dünya devrimi Batı'nın kapısını çalıyor” ve diğerinde - gazetenin ilk ve son sayfalarının içeriği arasındaki belirgin çelişkiler ortaya çıktı. Bu arada, iyi ya da kötü, herhangi bir “kale”, kendini savunabilmelidir. Yani, içinde mevcut olan bilgi akışı, en azından çelişkileri içermemelidir!
* A.A.A. tarafından yapılan konuşma SSCB Yüksek Sovyeti'nin Olağanüstü Beşinci Oturumunda Voholy. “Bu Batı Ukrayna'daki bir icattı - bir kibriti kurtarmak için dört bölüme böldü!”
Reprodüksiyon: Ukrayna halkının tek bir Ukrayna devletinde yeniden birleşmesi (1939 - 1949). Belge ve malzemelerin toplanması. Kiev. 1949 yılı.
(Yazarların yorumu: Maçı kendi kendinize dört parçaya ayırmaya çalışın. İki, evet, dördü için işe yaramayacak. Birisi maçların daha kalın olduğunu söyleyecek. Hayır, İsveç maçının standardı her zaman aynıydı! Bu, o zaman bunu yapmaya çalıştı. İşe yaramadı!)