- 06.Mart.2013 #1
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
Koyunlar İyi İzlesin Gerçek Lider Nasıl Olurmuş (6 Mart)
Hugo ChávezHugo Rafael Chávez Frías (28 Temmuz 1954 Sabaneta - 5 Mart 2013 Caracas) Venezuelalı politikacı ve 1998'den ölümüne kadar ülkenin devlet başkanıydı. 2007 yılında Venezuela Birleşik Sosyalist Partisi'nin (PSUV) lideri olan Chávez 1997'de kuruluşundan itibaren Beşinci Cumhuriyet Hareketi'nin de liderliğini yapmıştır. Politik ideolojisi "21. Yüzyıl için Sosyalizm" ve Bolivarcılık idi. Ülkede Bolivarcı Devrimin sosyalist reformların uygulanmasına odaklandı.
Gençliği ve siyasete girişi
Bir işçi sınıfı ailenin çocuğu olarak Sabaneta Barinas'ta doğan Chávez kariyerine subay olarak başladı. Ülkenin politik sistemini eleştiren Chávez 1980'lerin başlarında gizlice Bolivarcı Devrimci Hareket-200 (MBR-200) kurdu. 1992 yılında Başkan Carlos Andrés Pérez hükümetine karşı başarısız bir darbe girişimine liderlik yaptı.
Devlet başkanlığı
2 yıllık hapislik sürecinden sonra Beşinci Cumhuriyet Hareketi kuruldu ve 1998 yılında Venezüella devlet başkanı seçildi. Ardından Venezüella devlet yapısını ve bazı marjinal grupların haklarını değiştirdiği yeni bir anayasa tanıttı ve 2000 yılında yeniden seçildi. Yaptığı ikinci başkanlık dönemi Bolivarcılık misyonlarını izleyen bir sistemi tanıtan Chávez komünal konseyler ve işçilerce yönetilen kooperatifler kurarak bir dizi toprak reformunu hayata geçirerek çeşitli kilit sanayileri kamulaştırdı.
Darbe girişimi
Muhalif darbeyle baştan indirilmiş ancak 2 gün (48 saat içinde) barriosta (İspanyolca konuşulan ülkelerde kırsal alana verilen isim) yaşayan halkın darbecilere karşı yaptığı protestolarla tekrar iktidara gelmeyi başarmıştır. 4 Aralık 2006 tarihinde Venezuela'da yapılan devlet başkanlığı seçimini kazanarak 2012'ye kadar devlet başkanı olmaya hak kazanmıştır.
Ekim 2012 seçimlerinde Venezuela lideri Hugo Chavez oyların yüzde 54'ünü alarak muhalefet lideri Henrique Capriles'i geride bırakarak dördüncü kez Devlet Başkanı seçildi.
Siyasi hattı
Uygulamaya koyduğu radikal siyasal dönüşümleriyle neoliberalizme karşı somut bir alternatif oluşturan Chávez ülkesinin yüz yüze olduğu yoksulluk açlık cehalet barınma çalışma ve kadın hakları gibi sorunların çözümünün kapitalist sistem içinde kalınarak sağlanamayacağını iddia etmekte ve devrimden söz etmektedir. Venezüela'da çok daha adil barışçı eşit ve özgür bir dünyanın ancak sosyalizme açılarak gerçekleştirilebileceği görüşünü savunmaktadır.
Uluslararası konumu
Washington yönetiminin düşman olarak gördüğü Küba Kuzey Kore İran Belarus Suriye gibi ülkelerle sıkı bağlar kurmuş ve ABD karşıtlığını her fırsatta dile getirmiştir.
Chavez Amerikan aleyhtarlığını 2006 yılının ağustos ayında yaptığı İran gezisi ile göstermiştir. Son olarak da BM konuşmasında "Şeytan dün buradaydı" sözleri ile Bush'u bir şeytan olarak tanımlamış ve dünya çapında büyük ilgi toplayan bir konuşmaya imza atmıştır.
500 yıldır buradayız ve hiç susmadık hele bir kralın söylemesiyle hiç susmayız. Bir kral da benim gibi devletin başıdır. Aradaki tek fark benim üç kez yüzde 63 oy ile seçilmemdir. Biz eşit seviyedeki devlet başkanlarıyız yerlilerin lideri Evo Morales de İspanya kralı Juan Carlos da eşittir.
Hugo Chavez (2007 yılında Şili'de yapılan zirve toplantısında kendisine kapa çeneni diyen İspanya kralı Juan Carlos'a cevaben
Kanser tedavisi ve ölümü
2011 yılında pelvis bölgesinde görülen lezyonlar nedeniyle Küba'da ameliyat olan Chavez'in sağlık durumu 2012 yılında kanserin nüksetmesi nedeniyle tekrar kötüleşmiş bu nedenle anayasal zorunluluk gereği katılmak zorunda olduğu yemin törenine katılamamıştır.
27 Kasım 2012'de Chavez kanser yüzünden daha fazla tıbbi tedavi için Küba'ya seyahat etme planlarını açıkladı. 18 Şubat 2013 tarihinde Küba'daki kanser tedavisinden 2 ay sonra Venezuela'ya döndü. 4 Mart'ta solunum sorunları kötüleşti ve yeni ciddi solunum yolu enfeksiyonu hastası olduğu Venezuela hükümeti tarafından açıklandı. 5 Mart 2013 Salı günü hayatını kaybetti.
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Hugo Chávez Frías başarısız darbeden sonra 13 Nisan 2002 günü göreve dönerken
2002 Venezuela darbe girişimi
2002 Venezuela darbe girişimi 11 Nisan 2002 günü Bolivarcı Venezuela Cumhuriyetinin anayasal Devlet Başkanı Hugo Chávezi devirmek için yapılan ve başarısız olan eylemlerin tamamını anlatır.
Fedecámaras adlı işveren sendikası tarafından protestolar ve genel grev ile başlayan olaylar 11 Nisan 2002 günü muhalefet tarafından örgütlenen yürüyüşle devam etti.
Yürüyüş güzergahının sonunda ise başkent Karakasdaki hükümet binası olan Miraflores Başkanlık Sarayı bulunmaktaydı. Muhalefet gösterileri sırasında Chávez taraftarları da gösteriler düzenlemiş iki farklı görüşteki grubun karşı karşıya gelmesi üzerine çıkan silahlı çatışmalar sonucu iki taraftan da çok sayıda gösterici hayatını kaybetmiştir.
Çatışmaların üzerine Chávez karşıtı komutanlar darbe planlarını yürürlüğe koyarlar. Buna göre Başkanlık Sarayı işgal edilerek Chávez tutuklanır. Yeni devlet başkanı olarak Fedecámaras işveren sendikası başkanı Pedro Carmona Estanga göreve getirilir. Ancak Venezuela halkının kararlı protesto gösterileri uluslararası kamuoyunun Carmonayı devlet başkanı olarak tanımaması ve hükümete bağlı ordu mensuplarının duruma el koyması ile darbe girişimi başarısız olur. Chávez 14 Nisan 2002 sabahı yeniden göreve döner.
Darbenin ülkedeki muhalif medya ve basın kurumlarınca uzun süredir devam eden karalama kampanyasının ardından gelmesi Chávez tarafından değerlendirilmiş ve darbecilerle işbirliği yapıldığı sonucu çıkartılmıştır. Ayrıca darbenin ardından ülkedeki en büyük patron örgütünün başkanının iktidara getirilmesi de sermaye çevrelerinin darbeye verdiği desteğin delili olarak gösterilmektedir.
Darbeyle gelen yönetime açık destek veren bir başka kurum da Katolik Kilisesi olmuştur
Arka planı
İlk defa 1998 yılında devlet başkanı seçilen Chávezin seçim vaatlerinden bir tanesi de yeni bir anayasal meclis kurmaktı.[2] Bu yönde hazırlanan yeni anayasa yapılan 15 Aralık 1999 tarihindeki referandumla %7178 oranında destek alarak onaylandı.[3] Yeni anayasa ile daha önceki ekonomik ve siyasi güçlerini kaybetmeye başlayan orta ve üst sınıflar ile iş çevreleri[4] ve başta özel televizyon kanalları olmak üzere bazı basın kurumları hükümet karşıtı eleştirilerini yoğunlaştırdılar.
Hükümetin uyguladığı temel besinlerin yoksul halka ucuz sağlanması için destekleme petrol gelirlerinin yeniden dağıtımı ve büyük arazilerin bölünmesi kararları hükümetin Venezuela iş çevreleri tarafından eleştirilmesine yol açtı.
1999 Referandumunun onaylanmasıyla yeni anayasaya göre yapılan 30 Temmuz 2000 yılı devlet başkanlığı seçimlerinde Beşinci Cumhuriyet Hareketi adına seçime giren Chávez %5976 oy alarak yeniden göreve seçilir. 2001 yılı sonunda Chávezin devlet petrol şirketi olan Petróleos de Venezuelanın (PDVSA) gelirlerini devlet kontrolü altına alma kararı özellikle işveren sendikası Fedecámaras önderliğinde direnişle karşılaşır. Şirket yönetiminin de desteğiyle 10 Aralık 2001 günü petrol işçileri önderliğinde Venezuelada ülke çapında genel grev yapılır. 2002 yılı Şubat ayında Chávez PDVSA yönetim kurulunda büyük değişiklik yaparak kendi ekonomik programını destekleyen kişileri yönetime dahil eder.[6] PDVSA yönetimiyle hükümet arasındaki gerilim artar ve 8 Nisan 2002 tarihinde 7 yöneticiyi görevden alır.
Görevden atılan kişilere muhalefet sahip çıkar ve hükümet aleyhtarı gösteriler yoğunlaşır.[7] Petrol üretiminin yapılan eylemlerden ötürü aksaması üzerine hükümet araçların tüketimi için benzin ithalatına karar verir. Durumdan rahatsız olan işçi sendikaları işveren sendikası Fedecamaras muhalif siyasi partiler Katolik Kilisesi ve özel televizyon kanalları 9 Nisan 2002 günü için genel grev çağrısı yapar. Bu genel grevin öncekilerinden farkı süresiz olması ve Chávezin doğrudan görevden alınmasını talep etmesiydi.
11 Nisan
Genel grevin üçüncü günü olan 11 Nisan 2002 günü gösteriler çatışmalara dönüşmeye başlar. Hükümet karşıtı muhalefet o gün yapılacak olan gösteri yürüyüşünün güzergahını değiştirerek başkent Karakasdaki hükümet binası olan Miraflores Başkanlık Sarayına yürümeye başlarlar. Bu durum karşısında Devlet Başkanı Chávez Venezuela Ordusuna iç huzursuzluklar sırasında uygulamaya konulmak için hazırlanmış olan Ávila Planını yürürlüğe koymaları için emir verirken devlet televizyonuna çıkarak halkı Bolivarcı Devrimi korumaya çağırır. Muhalif göstericiler Başkanlık Sarayına yaklaştıklarında hükümet taraftarları ile aralarında çatışmalar başlar. Bu sırada ordu birlikleri polis kuvvetleri ve iki gösterici grup arasında silahlı çatışmalar başlar. Bu sırada iki taraftan da toplam 19 kişi hayatını kaybeder. Bu sırada Başkanlık Sarayında bulunan hükümete karşı daha önceden kaydedildiği sonradan ortaya çıkacak olan[8] bir yayın CNN Español televizyon kanalı başta olmak üzere özel televizyonlarda yayınlanır. Bunda ordu yönetimindeki general ve amiraller çatışmalardan ve ölümlerden Chávezin sorumlu olduğunu bildiren bir basın açıklaması yaparak Chávez yönetimini tanımadıklarını ilan ederler.
Devlet Başkanı Chávez ve çok sayıda bakanı içerideyken Başkanlık Sarayının etrafı tanklar tarafından sarılır. 11 Nisan akşamında Saraya gelen Ordu üst yönetiminden komutanlar Chávezin istifa etmesini talep ederler. General Manuel Rosendo diğer kuvvet komutanlarıyla beraber devlet başkanının uygulamaya koymak için emir verdiği Ávila Planını yürürlüğe koymadıklarını açıklayarak ona itaat etmediklerini bildirirler.
12 Nisan sabahının ilk saatlerinde darbeciler Chávezin istifa etmesine yönelik taleplerini yinelerler. Chávez Saray önünde bulunan halka zarar verilmesini engellemek için bu talebi değerlendirmeye alacağını bildirir.[11] Ancak eğer bazı koşullar sağlanırsa istifa edeceğini açıklar; Meclis önünde istifa edecektir yeni seçimlerden önce iktidar Devlet Başkan Yardımcısına geçecektir ve halka televizyondan canlı olarak seslenmesine izin verilecektir. Talepler darbeciler tarafından kabul edilmez istifa gerçekleşmezse sarayın bombalanacağı sabah 3de bildirilir.
Bundan yaklaşık 20 dakika sonra General Lucas Rincón televizyon kanallarına Chávezin istifa ettiğini duyursa da Chávez darbecilere ancak tutsak edilmiş bir devlet başkanı olarak teslim olduğunu belirtir.
Chávezin durumu
Chávez teslim olduktan sonra Tiunadaki askeri üssü götürülür. Burada Katolik Kilisesinin temsilcileri ile görüşür. Ayrıca darbeye katılan ordu mensuplarıyla görüşür. Bu aşamada Chávezin sürgün olarak Kübaya gönderilmeyeceği belli olur. Onun yerine La Orchila üssüne götürülmesi ve burada bekletilmesine karar verilir. Chávez Tiunada tutsak edilirken kızıyla telefonla konuşarak istifa etmediğini bildirir. Kızı ise hala Cháveze bağlı telefon operatörleri sayesinde önce Küba Devlet Başkanı Fidel Castro sonra da Küba televizyonu ile irtibat sağlayarak Chávezin istifa etmediğini tüm dünya kamuoyuna açıklamış olur.
Sonrasında Chávez Puerto Cabello yakınlarında Turiamo deniz üssüne götürülür. Burada askerler kendi aralarında Chávezin idam edileceğinden bahsetmişlerdir.
Carmona hükümeti
Pedro Carmona darbeden sonra yemin ederken
Fedecámaras işveren sendikası başkanı ve işadamı Pedro Carmona Chávez'in tutuklanmasından sonra geçici devlet başkanı ilan edilir. Carmona Kararnameleri olarak bilinen kararla Meclis ve Yüksek Mahkeme ve referandumla kabul edilen 1999 Anayasası lağvedilir. Darbeyle başa geçen geçici yönetim en geç Aralık 2002 tarihinde yeni seçimlerin yapılacağını açıklar.[14] Kararla ayrıca Chavez döneminde atanmış tüm valiler belediye başkanları ve hakimler görevden alınır.
Uluslararası tepkiler
Bu aşamada Kosta Rikada toplantı halinde olan Latin Amerika hükümetleri aldıkları ortak kararla Venezuelada anayasal düzenin değiştirilme girişimini kınayan bir karar alınır sadece El Salvador Carmona hükümetini tanıdığını ilan eder.
Çöküş
Carmona bir yıl içerisinde yeni bir seçim öngörmüş olsa da 1999 yılının önceki iki kamaralı parlamenter sisteme dönüş ekonomide alınan tüm temel karaların geriye döndürülmesi ve tüm anayasal yapının kaldırılması Chávez karşıtı muhalif cephede bölünmelere yolaçar. Carmonanın sadece küçük bir oligarşik elitin isteklerini yerine getirdiği görülür. Buna ek olarak yapılan stratejik hatalar[16] Carmona hükümetinin kendisine yöneltilen eleştiriler karşısında güçsüz duruma düşmesi sonucunu yaratır.
Chávezin istifa etmediği haberinin dalga dalga yayılmasıyla beraber Chávez yanlısı halk korsan gösteriler düzenleyerek hükümete karşı çıkarlar. Gösteriler sırasında polis kuvvetleri ile karşı karşıya gelinir.[17] Başkanlık Sarayının etrafında Chávez yanlısı gösterilerde yüzbinlerce kişi katılır. Gösterilerde Chávezin en büyük destekçisi olan şehrin en yoksul tabakalarının varlığı hissedilir.
Cháveze bağlı kalan Başkanlık Muhafızları göstericilerin desteği arasında sarayda denetimi ele geçirince darbe çöker. Carmona kaçmayı başarsa da çoğu hükümet üyesi tutuklanır. Chávezin yeri ve durumu tam olarak bilinmediği için Başkanlık Sarayına dönen Chávez hükümeti mensuplarından Devlet Başkan Yardımcısı Diosdado Cabello Chávez görevine dönünceye dek devlet başkanlığına getirilir. 13 Nisan günü ordudaki en büyük destekçisi Özel Kuvvetler komutanı General Raúl Baduel[18][19][20] yoğun halk gösterileri ve Başkanlık Sarayının ele geçirilmesi sayesinde Chávez artık göreve dönmek üzeredir.
Darbenin analizi
Carmona hükümeti iktidarda olduğu kısa sürede çok sayıda karara imza atmış çeşitli toplumsal kesimler tarafından desteklenmiş olmasına karşın başarısız olmuştur.
Anayasa değişikliği
Carmona kararnameleri olarak bilinen darbeyle başa geçen hükümetin ilk icraatı 12 Nisan 2002 günü Başkanlık Sarayında yapılan toplantıda önde gelen 400 Venezuelalı tarafından imzalarıyla desteklenen Milli Birlik ve Demokrasiye Geçiş Hükümetinin ilan edilmesi oldu.
Carmona kararlarının en temel özelliği 1999 Anayasasının geri çekilmesi oldu. İlk kararlar ise ilgi çekicidir:
- Devlet Başkanı olan Pedro Carmona Estanga fiili hükümetin yerleşebilmesi için kanun hükmünde kararname yayınlama yetkisine sahiptir.
- Ülkenin ismi Venezuela Cumhuriyeti olarak değiştirilmiştir ismin başındaki Bolivarcı tanımlaması kaldırılmıştır.
- Yasama organı kapatılmış ve milletvekillikleri iptal edilmiştir parlamento 2002 yılı Aralık ayında yapılacak seçimlere kadar kapalı kalacak yeni oluşacak meclis 1999 Anayasasında değişiklik yapabilecektir.
- 35 eyalet ve bölge yöneticisinin katılımıyla Devlet Başkanı Danışma Meclisi oluşturulmuştur.
- Devlet Başkanı uygulamaya koyduğu siyasi açılımları eyalet ve bölge temsilcileriyle koordine edecektir.
- Yeni hükümetin kurulmasından sonra en geç bir yıl içinde genel seçimler yapılacaktır.
- Devlet Başkanının cumhuriyet kapsamında tüm yasama yürütme yargı seçim gibi ulusal bölgesel ve yerel görevlileri atama ve görevden alma yetkisi vardır. Uluslararası bölgesel parlamento vekillikleri ve temsilcilikler de bu kapsama dahildir.
- Yüksek Adalet Mahkemesi Maliye Bakanlığı Savunma Bakanlığı ve Yüksek Seçim Kurumundaki tüm görevliler görevden alınmıştır. Bu kurumların hepsine devlet başkanı tarafından yeni atamalar yapılacaktır.
- 2000 yılı içinde Meclis tarafından yapılan 48 adet kanun iptal edilmiştir. Yeni oluşturulacak komisyon ilgili konularla ilgili yeni kanunlar oluşturacaktır.
Kabine
- İçişleri Bakanı: General Rafael Damiani Bustillos
- Dışişleri Bakanı: José Rodríguez Iturbe
- Maliye Bakanı: Leopoldo Martínez
- Çalışma Bakanı: César Carvallo
- Planlama Bakanı: León Arismendi
- Savunma Bakanı: Amiral Héctor Ramírez Pérez
- Sağlık Bakanı: Rafael Arreaza
- Devlet Başkanlığı Sekreteryası: Amiral Jesús E. Briceño
- Tarım Bakanı: Raúl de Armas
- Cumhuriyet Başsavcısı: Daniel Romero
- PDVSA Genel Müdürü: Guaicaipuro Lameda
400 imza sahibi destekçi
Başkanlık Sarayındaki törende Carmona hükümetinin kuruluş kararını imzalayan ve darbeyi olumlayan 400 Venezuelalı arasında önemli isimler yer almaktadır:
- Kardinal Ignacio Velasco Katolik Kilisesinin temsilcisi
- Carlos Fernández Fedecamaras işveren sendikası başkan yardımcıs
- Miguel Angel Capriles özel iletişim kanalları temsilcisi
- José Curiel COPEI[21] genel sekreteri
- Manuel Rosales Zulia eyalet valisi muhalif valilerin temsilcisi
- Julio Brazson Consecomercio[22] başkanı
- Ignacio Salvatierra Asociación Bancaria[23] başkanı
- Luis Henrique Ball Consejo Empresarial Venezuela-EE UU[24] Başkanı
- Rocío Guijarro Cedice[25] temsilcisi
- Raúl de Armas Küba doğumlu mimar
- Douglas León Natera Venezuela Tabipler Odası başkanı
- Juan Carlos Zapata gazeteci
- Américo Martín avukat politikacı ve eski gerilla
- General Rafael A. Montero Rebete
- Alejandro Peña Esclusa neofaşist lider
- María Corina Machado muhalif Súmate[26] sivil toplum kuruluşunun başkan yardımcısı
- Haydée Deustch muhalif lider
- Alberto Quirós
Llaguno Köprüsü olayları
Venezuelalı muhalif işadamı Gustavo Cisneros Rendilesin sahibi olduğu Venevisión adlı özel televizyon kanalı 11 Nisan 2002 günü sürmekte olan olayların görüntülerini yayınlarken ulusal ve uluslararası kanallarda çok sıklıkla gösterilecek olan çok tartışmalı bir süreci başlatmış oldu. Yayınlanan habere göre iki karşıt görüşlü eylemci grubu Karakasın eski merkezine yakın bir yerdeki araç trafiğine açık Llaguno köprüsü civarında karşılaşmışlar ve silahlı çatışma çıkmıştı. Habere göre Chávez yanlısı göstericiler köprünün üzerinden aşağıdaki muhalif göstericilere ateş açmış ve çok sayıda göstericiyi öldürmüştü. Habere göre ölenler sadece muhaliflerdendi. Görüntüler çok çarpıcıydı. İspanyadaki José María Aznar hükümeti 28 Kasım 2002 tarihinde haberi yayınlayan muhabir Luis Alfonso Fernándeze Uluslararası İspanya Krallık Gazetecilik Ödülünü verdi. Ancak daha sonra Fernándezin de onayladığı yorumlarda Venevisión kanalında yayınlanan haberin yanlı olacak şekilde kasten yanıltıcı şekilde çekildiği ortaya çıkacaktır.[27][28] Buna göre köprünü üzerinde ve köprünün altındaki Chávez yanlısı göstericiler polise ait keskin nişancıların hedefi olmuş çok sayıda gösterici öldürülmüştür. Keskin nişancılara karşı tabancalarla ateş eden Chávez yanlıları ise köprüden aşağıya doğru muhalif göstericilere doğru ateş ediyor gibi gösterilmiştir. Venevisión kanalında gösterilen kareler köprüden aşağıya doğru göstericilere ateş ediliyor iddiasındayken diğer açıdan çekilen fotoğraflarda köprünün altında hiçbir göstericinin olmadığı görülmektedir. 2003 yılı Aralık ayında görülen davada Venezuela mahkemeleri köprünün üzerindeki göstericilerin ölümlerden sorumlu olmadığı yönünde karar vermiştir.
Küba Elçiliğine saldırı
12 Nisan 2002 günü Carmona hükümeti iktidarı aldığı sırada bazı muhalif göstericiler Karakasdaki Küba Elçiliğine giderek buranın önünde gösteri yapmaya başlarlar.[29] Açıklanan amaçları Chávez hükümeti üyelerinin elçiliğe sığındığı ve bu kişilerin elçilikten çıkartılması gerektiğidir. Elçiliğe karşı gösterilerin saldırıya dönüşmesi üzerine Küba Cumhuriyeti Venezuela Büyükelçisi Germán Sánchez Otero[30] elçiliğin bulunduğu Baruta Belediye Başkanı Henrique Capriles Radonski ile görüşmüş ve polise haber vermiştir.[31] Ancak artık binanın elektrik ve suyunu kesen göstericilere polis müdahale etmemiştir. Elçilik önündeki gösteriyi düzenleyen ve Küba Elçiliğinin ele geçirilmesi talimatını veren kişinin o gün olay yerinde bulunan Castro karşıtı Kübalı muhalif Salvador Romaní olduğu hem elçilik görevlilerince bildirilmiş[31] hem de yıllar sonra kendisi tarafından doğrulanmıştır.[32] Elçiliğe karşı saldırılar belediye başkanının ve Kardinal Ignacio Velasconun araya girmesiyle hafifleyecek Carmona hükümetinin devrilmesiyle de sona erecektir. Olaylardan sonra açılan kamu davası sonucu olaylarla ilgili Belediye Başkanı Radonski suçlanacak ancak suçsuz bulunacak[33] firari sanık Romani ise suçlu bulunacaktır.
Yasal yansımalar
18 Ağustos 2002 tarihinde Yüksek Adalet Mahkemesi emir komuta zincirini izleyerek istemeden askeri darbeyle sonuçlanan ayaklanmaya katılan askerlerin suçlu olamayacağına hüküm verir.
Ancak aynı mahkeme 11 Mart 2005 günü aldığı kararla önceki kararı geçersiz ilan etmiştir.[34] Buna göre General Efraín Vásquez Velasco Havacı General Pedro Pereira Amiraller Héctor Ramírez Pérez ve Daniel Comisso Urdaneta askeri isyan suçuyla yeniden yargılanabilecektir.
2007 Affı
Devlet Başkanı Hugo Chávez 31 Aralık 2007 günü yetkileri kapsamında olan af çıkartma yetkisine dayanarak özellikle 11 Nisan 2002 olayları başta olmak üzere o dönemde işlenen suçları dair mahkeme sürecinde olan davalarla ve suçlarla ilgili olarak af ilan etti. Af kapsamındaki suçların detaylı olarak belirtildiği kararnamede öne çıkan bazı suçlar aşağıda belirtilmiştir:
- Fiili hükümetin 12 Nisan 2002 tarihindeki aldığı kararlara karar verenler
- Fiili hükümetin 12 Nisan 2002 günü aldığı kararlar imza atanlar
- 12 Nisan 2002 günü Mérida eyalet yönetiminin fiziksel zorla ele geçirilmesinde rol oynayanlar
- İçişleri ve Adalet Bakanı Ramón Rodríguez Chacínin 12 Nisan 2002 günü tutuklayanlar
- 11 Nisan 2002 günü Llaguno Köprüsü Olayı sırasında insanlık suçu işleyenler
- Táchira eyaletindeki Junín Belediyesinin fiziksel zorla ele geçirilmesinde rol oynayanlar
- Milletvekili Iris Valeranın evine kanunsuzca girenler ve yağmalayanlar
- 12 Nisan 2002 tarihinde Venezuela Televizyonu merkezinin fiziksel zorla alınmasında rol oynayanlar
- 2 Aralık 2007 gününe kadar konuyla ilgili işlenen suçlara karışanlar.[35]
Polis örgütüne karşı açılan davalar
11 Nisan 2002 tarihinde meydana gelen ölüm ve yaralanma olaylarıyle ilgili olarak dernekleşen kurban yakınlarının şikayetleri üzerinde Karakas Metropolitan Polis Örgütünün çeşitli mensupları için silah kullanarak kasten adam öldürme suçundan dava süreçleri başaltılmıştır.[36] Dava süreci 3 Nisan 2009 tarihinde sona ermiş ve aşağıdaki kararlar verilmiştir:[37]
- Polis mensupları olan Henry Vivas Lázaro Forero ve İçişlerine bağlı memurlar Iván Simonovis Erasmo Bolívar Julio Ramón Rodríguez ve Luis Enrique Molina 30 yıl hapis cezasına
- Polis memuru Arube Salazar 17 yıl 10 ay hapis cezasına
- Polis memuru Marcos Hurtado 16 yıl hapis cezasına
- Polis memuru Ramón Zapata 3 yıl hapis cezasına çarptırılır[38]
- Polis memuru Rafael Neazoa López ise suçsuz bulunur.
Mahkemede suçlu bulunan polisler 11 Nisan 2002 günü Llaguno Köprüsü dolaylarında Rudi Urbano Josefina Rengifo ve Erasmo Sánchez isimli Venezuela vatandaşlarının öldürülmesi ve 29 kişinin de ağır yaralanması ile suçlanmıştır.
Uluslararası tepkiler
Uluslararası kamuoyu neredeyse tamamen Venezueladaki olağanüstü durum normale dönünceye kadar ayrıntılı bir yorum yapmamakla beraber askeri bir darbeyle başa gelen hükümeti tanımama yönünde tutum takınmıştır.
Tutumumu en açık ve net şekilde belirten ise o sırada Kosta Rikada toplantı halinde olan Rio Grubu olmuştur. Grup içerisindeki Kolombiya ve El Salvador yeni hükümete destek verirken; Arjantin Peru Paraguay Brezilya Şili ve Küba ilk andan itibaren Carmona hükümetini reddetmiştir. Meksika ise yeni hükümeti tanımayacak ve yeni seçimleri bekleme kararını bildirecektir. Uruguay ise çekimser kalmıştır.
ABD ve İspanya
Ortak bir açıklama yapan ABD ve İspanya hükümetleri Venezueladaki gelişen olayları yakından takip ettiklerini belirtirken şiddet olaylarını reddetmiş ve demokrasi ortamında durumun normalleşmesini istemiştir.[40] Ancak Chávez yönetimi sürekli olarak darbenin ABD Başkanı George W. Bush tarafından desteklendiğini iddia etmiştir.[41] Darbeyle başa geçen Carmona hükümetini destekleyen Amiral Carlos Molina yaptığı açıklamada kendilerini ABDnin desteklediğini açıklamıştır.[42] Bush darbenin başarısız olmasından sonra olaylardan Chávez'in ders alması gerektiğini söylemiş eski ABD Başkanı Jimmy Carter ise darbenin ABD tarafından desteklenmiş olmasının kuvvetle muhtemel olduğunu belirtmiştir.[43] 2004 yılında İspanya'da yaşanan bir skandal ile İspanya'nın darbeye destek verdiği anlaşılmıştır.
İspanyol Sosyalist İşçi Partisi mensubu İçişleri Bakanı Miguel Ángel Moratinos 2004 yılında yaptığı açıklamada José María Aznar'ın Partido Popular hükümetinin darbeye destek verdiğini açıklamıştır.
Uluslararası basın kuruluşları
Darbeden önceki olaylar darbe ve Carmona hükümetinin başa geldiği dönemde özellikle küresel yayın yapan ABD ve İspanyol televizyon kanalları ile gazeteleri (buna sosyal demokrat eğilimli İspanyol El País de dahildir) darbe yanlısı tutum sergilemiştir. İspanyolca yayın yapan CNN Español Carmona ile röportaj yapmış Washington Post darbeyi destekleyen yazılar yayınlamıştır. Indymedia gibi bağımsız iletişim kaynakları tarafsız yayın yapmış ve darbeyle ilgili güncel gelişmeleri aktarmıştır.
Belgeseller
Ana madde: Devrim Televizyondan Yayınlanmayacak
Chávez ile ilgili belgesel çekimi için uzun bir süredir Venezuelada bulunan İrlandalı Raidió Teilifís Éireann televizyonu mensupları darbe öncesinde ve sırasında çekim yaparlar. Bu çekimler sayesinde Chávez karşıtlarının iddiaları çürütülmüş olacak özellikle ABD tarafından yapılan açıklamalar yalanlanmış olacaktır.
Bu olaylı dönemdeki çekimlerden oluşan belgeselin[44] tarafsızlığı Chávez muhalifleri tarafından sorgulansa da belgesel kamuoyunda olumlu karşılanmış ve çeşitli ödüller kazanmıştır.
Ayrıca John Pilger tarafından 2007 yılında çekilen War on Democracy belgeseli darbeyle ilgili ayrıntılı bir çalışmayı ve Chávez ile yapılan bir röportajı içerir. Bu belgeselde darbecilerle ABD hükümeti arasındaki ilişkiler incelenmektedir.
Kızıl ışıklar altında uyu! Onurlu mücadelen hiç unutulmayacak Chavez!
- 06.Mart.2013 #2
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
Auv gaza geldım. Mekanın cennet olur ınsallah buyuk adam.
- 06.Mart.2013 #3
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
"Vicdanli insanlar bir gun mutlaka kazanacaklar" diyen Hugo Chavezi kaybettik ama asgari ücreti cok görenler hala hayatta! Adaletini dünya !Kadının gelişimi bağımsızlığı özgürlüğü kendisinden gelmelidir. İlk olarak kendisini bir obje değil bir kişilik olarak ortaya koymalıdır. İkincisi hayatını basit fakat zengin ve derin kılarak; kendi bedeni üzerinde başkalarının iddia ettiği tüm haklara karşı koymalı istemediği sürece çocuk yapmamalıZiyaretçilere, Gizli İçerik! tanrınınZiyaretçilere, Gizli İçerik! devletinZiyaretçilere, Gizli İçerik! kocasının ailesinin bir kulu olmaya karşı çıkmalıdır. Bu da hayatın tüm karmaşıklığını ve özünü anlamaya çalışarak yani kendini toplumun fikirlerinden ve yargılarından özgürleştirerek olur.
Emma Goldman
- 06.Mart.2013 #4
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
büyük insanlaröldükten sonra daima çok konuşulmuştur ve her zaman haklarında iyi şeyler söylenmiştir ...
Rabbim Dünyadaki Amellerini Ahiretinde Karşına Çıkarsın ve Dilerim ki Rabbim'den Mekanın Nurla Dolar İstikametin Cennet Olur Büyük AdamKoca Lider Hugo Chavezi ...
- 06.Mart.2013 #5
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
İran Cumhurbaşkanlığı sitesi (president.ir) üzerinde yayınlanan başsağlığı mesajında Chavez'in hastalığının "şüpheli" olduğu belirtildi. Ahmedinejad Chavez'in gerçekte "halkına hizmet ettiği insani ve devrimci değerleri koruduğu için bir şehit" olduğunu ifade etti.
İran basınına da açıklamada bulunan Ahmedinejad Chavez için Cuma günü yapılacak cenaze törenine katılabileceğini söyledi. İran Devlet Televizyonu bu Çarşamba gününün hükümet tarafından ulusal yas günü ilan edildiğini duyurdu.
Venezüella İran'ın Latin Amerika'daki temel ittifakı durumunda. Her iki ülke son yıllarda ekonomik ve siyasi ilişkilerini geliştirdiler. Ahmedinecad Chavez'i 7 Ekim 2012'de seçim zaferi ardından selamlamıştı. Chavez de iktidara geldiği 1999'dan bu yana İran'a 13 kez ziyarette bulunurken Ahmedinejad ise 2005'ten beri 6 kez Venezüella'yı ziyaret etti.
Konu Bilgileri
Bu Konuya Gözatan Kullanıcılar
Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)