Amerikan kapitalizminin işçi sınıfı, yoksullar ve yaşlılara karşı yürüttüğü Covid-19 katliamında yaşamını yitirenlerin sayısı, 264 bin kişiye ulaştı. Tüm kapitalist ülkelerde olduğu gibi ölenlerin büyük bölümünü, güvencesiz işçiler, işsizler, yoksullar, evsizler, yaşlılar oluşturuyor. Siyahlar, Latinler, göçmenler içinde ölüm oranları daha yüksek.
Amerika’da Covid-19 ölümlerinin başlıca yoğunlaşma noktasını yaşlı ve kronik hasta bakım evleri oluşturuyor. Kaiser Aile Vakfının resmi Covid-19 istatistikleri üzerinden yaptığı ayrıntılı bir analize göre, Covid-19 ölümlerinin 100 binden fazlası (Yüzde 40) yaşlı ve hasta bakım evlerinde yaşandı.
Amerika’da pandeminin daha ilk aylarında yaşlı ve hasta bakım evlerinde yoğunlaşması dikkat çekmiş, yaygın toplumsal tepkilere neden olmuş, bakım evi işçileri, sağlık işçisi sendikaları önlem alınması için eylemler yapmış; bunun üzerine devlet bakım evleri için ziyaretçi kısıtlaması, periodik test ve koruyucu ekipman zorunluluğu gibi sıkı kurallar getirmek zorunda kalmıştı.
Sağlık ve bakım işçilerinin mücadele kazanımı olan bu önlemler sayesinde, bakım evlerindeki Covid-19 ölümleri -durmadı ama- yaz aylarında bir nebze yavaşladı.
Ancak bir çoğu büyük özel şirketlere ait özel bakım evi zincirlerinin patronları, getirilen koruma önlemlerinin maliyetlerini artırması ve karlarını düşürmesine karşı Kongre, Senato ve Beyaz Saray’da lobi yaparak, önlemlerin gevşetilmesi veya kaldırılmasını sağladı.
Bakım evi şirketlerinin karları için önlemlerin kaldırılması üzerine bakım evlerinde Covid-19 ölümleri (yaşlılar, hastalar, bakım evi işçileri, hemşireler) yeniden patlama yaptı. Kasım ayının ilk 24 gününde (istatistikleri bildiren) 50 eyaletteki bakım evlerindeki Covid-19 ölümleri 20 bin kişiyi buldu.
Bazı eyaletlerde yapılan araştırmalar, Covid-19 ölümlerinin özel şirket olan bakım evlerinde kamusal ya da kar amacı gütmeyen kurumlara bağlı bakım evlerinkinden yüzde 60 daha yüksek, tekelleşmiş büyük özel bakım evi zincirlerinde ise en yüksek düzeyde olduğunu gösteriyor.
Bunun başlıca nedeni, sermayeleştirilmiş ve kara dayalı özel bakım evi zincirlerinin, maliyetleri düşürmek için test yaptırmaması, bakım evlerine giriş çıkışlarda denetim yaptırmaması, hijyen, dezenfektan, koruyucu giysi, vd önlemlerini almaması, aynı odada çok sayıda yaşlıyı/hastayı yatırması, daha az sayıda bakım işçisi/hemşireye daha çok yaşlı/hasta baktırması, hekim sayısı ve kontrollerini minimum düzeyde tutması, bakım evlerinin ısınma, hijyen, bağışıklık sistemini güçlendirecek besleyici yemek vd yaşamsal giderlerinden kesinti yapması. Başka deyişle, tasarrufu, bakım evi işçilerinin, hasta ve yaşlıların sağlığından ve canlarından yapması!
Hiç bir şey Covid-19’un kapitalizmin işçi sınıfına ve “gereksiz, artık, atık nüfus” olarak gördüğü yaşlılara ve kronik hastalara katliamcı bir saldırısı olduğunu bu kadar açık ve pervasız biçimde sergileyemezdi.
Hiç bir şey kapitalist kar ile toplumsal sağlık arasındaki uzlaşmaz karşıtlığı bu kadar açık ve pervasız biçimde sergileyemezdi.
Hiç bir şey kapitalizmin emek, doğa, insanlık düşmanlığını, yaşam ile bağdaşmazlığını bu kadar açık ve pervasız biçimde sergileyemezdi.