Yirmi Birinci Lem'a'nın sonunda, bir kısım kardeşlerime hususi bir mektupta geçen olay nedir, yazıdan usananlar kimlerdi?
Değerli Kardeşimiz;
"Yazıda usanan ve ibadet ayları olan Şuhur-u Selâsede sair evrâdı, beş cihetle ibadet sayılan Risale-i Nur yazısına tercih eden kardeşlerime iki hadis-i şerifin bir nüktesini söyleyeceğim. (...)"
"Ey tembellik damarıyla yazıdan usanan ve ey sufîmeşrep kardeşler! Bu iki hadisin mecmuu gösterir ki, böyle zamanda hakaik-i imaniyeye ve esrar-ı Şeriat ve Sünnet-i Seniyyeye hizmet eden mübarek, hâlis kalemlerden akan siyah nur veya âb-ı hayat hükmünde olan mürekkeplerin bir dirhemi, şühedanın yüz dirhem kanı hükmünde yevm-i mahşerde size fayda verebilir. Öyleyse onu kazanmaya çalışınız."(1)
Üstad'ın döneminde, matbaa ve teksir makinesi gibi araçlar kullanılamamasından dolayı, Risale-i Nurlar el yazısı ile çoğaltılmaktaydı. İman hakikatlerinin izah ve şerhi olan Risale-i Nurları çoğaltmak, zikir ve vird okumaktan daha önemli ve gerekli bir ibadettir. Lakin Risale-i Nurları yazanlar içinde bazı ağabeyler, sofi meşrep olmasından, üç ayların da girmesi ile yazıda gevşeklik gösterip, nazarlarını vird ve zikre veriyorlar. Üstad bu noktada onları yazıya teşvik etmek için, iki hadisin manası ile kuvvet veriyor.
Özet olarak buradaki hadise; yazıda gevşeklik gösteren Nur talebelerinin, yeniden yazıya ilgi ve alakasını çekmek için, Üstad bu ağabeylere teşvikte ve ikazda bulunuyor.
(1) bk. Lem'alar, Yirmi Birinci Lem'a.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü