Yönetmen: Mike Flanagan
Oyuncular: Karen Gillan, Brenton Thwaites, Katee Sackhoff, Rory Cochrane
Sertifika: 15
Oculus'u İngiltere'de çevrimiçi izleyin: Amazon Prime / TalkTalk TV / Apple TV (iTunes) / Rakuten TV / Prime Video (Satın Al/Kirala) / Google Play
Oculus, kötü bir ayna hakkında bir film. Hayır bekle. Uzaklaşma. Kulağa geldiğinden daha iyi.
Bu, yıldız derecelendirmeleri ve incelemelerle ilgili büyük bir sorun. Bu film 10 üzerinden 7 alacak. Diğer tüm 10'dan 7'si korku filmleri gibi, bazı güçlü, ürkütücü fikirleri var, ancak bunda bir sorun var. Ancak bu yüzey puanının hesaba katmadığı şey özgünlüktür. Ve Oculus'ta kova yüklerinde buna sahiptir. Fikrini uygulama şekliyle ilgili sorunları olabilir, ancak fikrin kendisi, oradaki diğer birçok korku filminden çok daha iyi.
Evet, hala kötü aynadan bahsediyoruz.
Oculus, Tim'in (Brenton Thwaites) çocukken başına gelen bazı korkunç şeyleri (okuyun: kötü ayna) hatırlamaya devam ettiği kabuslarıyla başlar. Babası Alan'ı (Rory Cochrane) öldürmesiyle sonuçlanan korkunç şeyler. Hızlı ileri 15 yıl ve Tim, başından beri aslında histerik olduğunu fark ederek hastaneden çıkıyor. Kötü bir ayna mı? Evet, doğru. Karen Gillan'ı daha iyi bilen kız kardeşi Kaylie olarak girin.
O gece olanları unutmayacağına söz vermiştin, dedi ağabeyine dramatik bir şekilde durarak. 'Biliyorum,' diye yanıtlıyor, aynı derecede dramatik bir şekilde. Oculus'un çatlamaya başladığı yer burası: diyalog. İnsanlar sürekli olarak aptalca şeyler söylüyorlar, seyircilerdeki herkes için bariz olanı belirtiyorlar.
Ancak görüntüler daha akıllı olamazdı. Aynanın kötü olduğunu kanıtlamak ve sonra onu yok etmek için donatılmış bir evin içinde kilitli kalan Tim ve Kayleigh, yansımalarını ve anılarını aynadan çarpık bulurlar. Kendilerini yapmadıkları şeyleri yaparken görürler veya tekrar tekrar genç hallerine bakarlar (mükemmel Annalise Basso ve Garrett Ryan tarafından inandırıcı bir korku düzeyiyle oynanır). Doctor Who günlerinin aşırı çekiciliğini kanalize eden Karen Gillan, Brenton'ın terapisinin saçma sapan olduğunu kanıtlamaya kararlı, hevesli yalancı olarak fazlasıyla izlenebilir. Bu arada Brenton Thwaites, inandırıcı bir titreme ile sakinliğini dağıtıyor.
Ghostbusters Evde Tek Başına mı buluşuyor? Güzel bir kurulum, ikilimiz doğaüstünün gerçekten var olduğunu kanıtlamak için gizmos ve ışıklarla çevrili - ve yönetmen Mike Flanagan, son korkuyu gidermek için hiç zaman kaybetmedi. Genç ve yaşlı anlatıları bir araya getirerek senaryosundan kanat çırpan acayip bir kuş yaratıyor, Tim'i tekrar yukarı iterken Katee Sackhoff'un çaresiz annesini ve Bob Cochrane'in aldatılmış babasını çılgın yola itiyor.
Boyunca, iki anlatı üst üste biniyor, birbirinin üzerine yürüyor ya da koridorlarda bir yatak odası şakası gibi geçiyor - ancak gülmek ve pantolonunuzu kaybetmek yerine, kendinizi tırnaklarınızı ısırırken ve pantolonunuzu değiştirirken buluyorsunuz. Özenle düzenlenmiş bu yapı, rahatsız edici atmosferin geldiği yerdir; ucuz atlamalardan değil, zekice hikaye anlatımından. Koreografi kusursuz, kesinlikle kafa karıştırıcı ve hipnotik olarak karmaşık, güçlü efektler, ürkütücü makyaj ve akıllı kamera numaralarının sonu yok.
Ama sonra bu insanlar, perili Evde Tek Başına koşturup konuşmayı bırakıp akla gelebilecek en aptalca şeylerden bazılarını söylüyorlar. “Ayna bana bunu yaptırdı!” Polis eve vardığında Tim bağırır. Ve bir an için her şeyin ne kadar saçma olduğunu anlıyorsunuz. Ancak diğer filmler bunu tüm yanılsamayı parçalamak için yeterli bulsa da, Oculus'un özgünlüğünü kırmak zor. Kötü bir ayna hakkında bir film. Ve şeytani aynalarla ilgili filmler gittikçe, çok ürkütücü bir film.
Oculus, Prime üyeliği veya aylık 5,99 £ abonelik kapsamında Amazon Prime Video'da çevrimiçi olarak izlenebilir.