"Kıyamet Kitabı"
Kaç insan, çok fazla tuz!
Şimdi nüfus sayımının MÖ 3. bin yılda yapıldığını hatırlayın. Mısır gibi ilerici bir durumda, Mezopotamya, Hindistan'da, Çin'de ve ayrıca Japonya'da. Nüfusu sayısız yıldır basit korkuları korkutan Aztek ve Maya Kızılderililer bile olsa, nüfus sayımı örnek teşkil ediyordu. Şey, İnkalar, insan sayısı, llamalar, topraklar ve paspaslar ile ilgili tüm veriler bir yığına kondu - yani nodüler harfleriyle kaydettiler. Antik Yunanistan'da nüfus dikkate alınmıştır. Yani, 4'teki Attika'da c. M.Ö. Tüm yetişkin erkek nüfusunu saydılar ve aynı şey eski Roma'da yapıldı; burada MÖ 435 den başlayarak, sözde yeterlilik, yani erkek nüfusun ordunun farklı bölümlerinde hizmet için bölünmesi düzenli olarak yapıldı! Ancak eski Çin’de nüfus, bir yılda yedikleri tuz miktarıyla belirlendi.
Ben her şeyi bilmek istiyorum!
Ortaçağ Avrupa’sında, o kadar çok sayıda yaşlılar vardı ki, bunlarda sayım yapılması tamamen imkansızdı. Bu nedenle, XI yüzyılda bu kuralın tek istisnası, 1066’te Normanlar tarafından fethedilen İngiltere’di, burada, çoğunlukla Brittany ve Normandiya’dan gelen fetihlerin, tamamen yabancı bir ülkede, yabancı dilde konuşan bir nüfusa sahip oldukları ortaya çıktı. dili. Ve sonra William, elbette, yeni gücünün hem askeri hem de finansal konumunu en üst düzeyde güçlendirmek isteyen, onun tarafından fethedilen İngiltere nüfusunun tümünün bir nüfus sayımını yapmaya karar verdi. İlk olarak, her bir mülkte ne kadar olduğunu bulması ve böylece vergi tahsilatını düzene sokması gerekiyordu (çünkü bu para daha önce Danimarkalıları ödemek için kullanılıyordu) ve ikincisi de tam olarak öğrenmek için Kral her bir karada ne kadar savaşçı tutabilir veya kalıtsal keten verebilir. Anglo-Saxon Chronicle'ın yazarı bu nüfus sayımının hedeflerini daha kesin olarak tanımlamasına rağmen: “kral yeni ülkesi, nasıl yaşadığı ve nasıl bir insan tarafından yaşadığı hakkında daha fazla bilgi edinmek istedi”.
Görünüşe göre ...
Noel 1085'teki Büyük Kraliyet Konseyi'nde nüfus sayımı yapılmasına karar verildi ve ardından kralın temsilcileri İngiliz eyaletlerine gitti. Eh, ilçelerin kendilerinde, şerifin yanı sıra yerel baronlar ve şövalyelerinin yanı sıra hakimler panelinin temsilcilerinin de bulunduğu kraliyet emriyle komisyonlar oluşturuldu ve bu modern İngiliz demokrasisinin temelidir! - ayrıca köy muhtarı ve her köyden altı köy. Asıl görevi, anketörlerin topladığı bilgilerin doğru olduğunu yemin etmekti. Ayrıca, komisyonların görevi ortaya çıkan arazi anlaşmazlıklarını çözmekti. Dahası, komisyonlar, yerel Anglo-Saxons ve Norman fatihleri, genellikle eşit paylara dahil edildi, ancak tüm ilçelerde durum böyle değildi.
Ortaçağ İngilizcesi ne hakkında konuştu?
Sayımın ana nesneleri toprak mülkiyeti idi - malikâne. Holding, kurallara dayanarak gerçekleştirildi - "malikâne geleneğine ve Rab'bin iradesine göre." Bu nedenle tanıkların ve yeminlerinin, “geleneklere” göre toprağın tutulduğunu teyit etmeleri çok önemli! Ve nüfus sayımı sürecinde, her bir arazi mülkiyetinden anketçiler aşağıdaki bilgileri kaydetmişlerdir:
- önce 1066 yılında, daha sonra nüfus sayımı tarihinde, mülkün sahibinin mal sahibinin adı (veya adları);
- Arazi şartlı sahibinin adı;
- malikânede ekilebilir toplam alan;
- gerçek köylülerin sayısı;
- meralar, çayırlar ve ormanların yanı sıra balıkçılık için değirmen ve yerlerin sayısı;
- malikânenin parasal açıdan değeri;
- Özgür köylülere ait arazilerin büyüklüğü.
İlginç bir şekilde, bugün olduğu gibi, anketörler de mülklerin üretkenliğinde, yani “yatırım çekiciliğinde” olası bir artış umuduyla ilgileniyorlardı!
Kralın, hazinesi için olası tüm gelir kaynaklarını düzeltme ve değerlendirme arzusunda gerçekten nadir bir devlet bilgeliği gösterdiği belirtilmelidir. İlginç bir şekilde, ne şövalye kaleleri ne de ekonomik faaliyetlerle ilişkilendirilmediği sürece başka binalar sayım materyallerinde kaydedilmemiştir. Yani kale bir kaledir ve her şeyden önce kralın deneklerinin gelirlerinin ne olduğunu bilmesi ilginçti!
Baldwin'e adanmış “Son Değerlendirme Kitabı” ndan bir sayfa.
Her şey tam olarak Tanrı'dan önce!
Kraliyet sayımı, 1088 tarafından tamamlandı, daha sonra toplanan tüm bilgiler iki kalın kitaba girildi ve hepsine "Dumsday Buk" ("Kıyamet Günü") veya "Kıyamet Günü" adlı korkutucu adını aldı. Ancak onun için böyle garip bir isim tesadüfen seçilmedi. İçinde toplanan tüm bilgilerin, Yargı Günü'ndeki Yüce'ye sunulacak bilgiler kadar doğru olduğu söyleniyor gibiydi! Bu arada, nüfus sayımının sonucu, o zamanlar İngiltere'nin çok sıkışık bir ülke olduğunu gösterdi - sadece iki milyon insan yaşadı!
Küçük Kitap veya Kıyamet Kitabının ilk cildi, Norfolk, Suffolk ve Essex gibi ilçelerde toplanmış ve en kuzey bölgeleri ve bu şehirler hariç, İngiltere’nin tamamını tanımlayan ikinci cildi (Büyük Kitap) içermektedir. Londra, Winchester ve birçoğu gibi, kesin nüfus sayımının çok zor olduğu yerler. Malzemelerin kendileri ilçe tarafından gruplandırıldı. Önce krala ait toprakları, sonra kilisenin topraklarını ve ruhsal düzenleri, daha sonra büyük sahipleri (baronları) ve nihayet İngiltere'de toprak sahibi olma hakkına sahip olan küçük toprak sahipleri ve ... kadınları tanımladılar. ! Bazı illerde kent nüfusu da yeniden yazılmıştır. Ve en ilginç şey, orjinal haliyle, "Kıyamet Kitabı" nın zamanımıza pratik olarak hiçbir zarar vermeden hayatta kalması ve bugün Büyük Britanya'nın en değerli ulusal kültürel anıtını temsil etmesi!
Bedfordshire'a adanmış “Kıyamet Kitabı” ndan bir sayfa.
İngiltere köylüler, değirmenciler ve domuz
"Kıyamet Günü Kitabı" çalışması, bize XI. Yüzyıldaki İngiltere'nin yaşamı hakkında bilgi edinme fırsatı veriyor. Bugün bile şüphelenmediğimiz birçok şey var. Mesela, İngiltere'deki mevcut yerleşim yerlerinin neredeyse hepsinin zaten 1066'te var olduğu ve o dönemde ülkede neredeyse hiç kullanılmamış ve vahşi yerler bulunmadığı! Şaşırtıcı bir şekilde, o yıllarda İngiltere'de pratik olarak hiç inek tutmuyorlardı, daha doğrusu süt ve etleri kendi iyilikleri için saklamıyorlardı; Et, çoğunlukla koyun ve domuz yetiştirildi ve ikincisi, ot ve meşe palamudu yemek zorunda oldukları ormanlarda otlandı. Öyleyse, İngiltere o zamanlar ünlü Devon kremasını ya da eşit derecede ünlü Cheddar peynirini kullanmıyordu, ama keçi sütünden yapılmış, inek sütünden de olmayan peynirler vardı!
Halen Orta Çağ olmasına rağmen, İngiltere'de hala satın aldığımız ve sattığımız birçok köle vardı, bu nedenle, açıkçası, o zamanlar Sovyet lisesinde öğretildiği gibi, kölelik ve serf dönemine açık bir bölünme vardı. gözlenmedi! Ancak köylüler, köyler hiç de o kadar fakir ve mutsuz değildi, daha ziyade iyi yapacak insanlardı, çünkü toprağı sürmek için sekiz öküze ihtiyaçları vardı - yani dört harnessli çift, ve oldukları ortaya çıktı. birçok. Ve bu tür sahiplerin lordları takdir etti. Ve nihayetinde, “Son Yargı Kitabı” nda kaydedilen insanların neredeyse yarısının Villeinler olduğu ortaya çıktı.
Aslında, Lordlar kendileri, yani, 1086'ta toplumun zirvesinde olan insanlar, yalnızca 200 insanlarla ilgili nüfus sayımına göre idi. Yani, İngiltere'deki feodal asalet çok azdı. Ancak İngiltere'de çok fazla şey vardı, tahılları unu içine alan mekanik değirmenlerdi. 1066’te altı bin kadar insan vardı - o zamanki nüfus daha da büyük olmasına rağmen, Roma’nın İngiltere’nden bile önemli derecede fazla. Ancak Roma döneminde, el değirmenleri kullanarak köleler tarafından bir sürü tahıl kesildi ve İngiltere William'da su değirmenleri onların yerini aldı! 25 Hakkında Bütün toprakların% o zamanı Katolik Kilisesi'ne aitti.
Yorkshire'a adanmış “Son Değerlendirme Kitabı” ndan bir sayfa.
Sonsuza dek hafıza olarak saklayın!
İlk başta, “Son Yargı Kitabı”, Anglo-Norman monarşisinin başkenti Winchester'da, II. Onun altında, o ve kraliyet hazinesi Westminster'e getirildi ve Kraliçe Victoria altında İngiliz Arşivlerine transfer edildi. Tipik olarak, ilk kez 1773 ve 1986'te, yaratılmasının 900 yıldönümünde basılmış olan BBC, bu kitabın orijinali Latince dilinde yazıldığı için elektronik İngilizceyi modern İngilizceye çevirerek üretmiştir.