Bireysel bir organizma, belirli bir yapı ve işlevden bütünleşmiş tamlığa ve bağımsızlığa sahip bir nesne olarak görüldüğünde, buna "vücut" denir. Ancak bedenin geniş ve dar olmak üzere iki anlamı vardır. Geniş anlamda, neredeyse bir organizma ile eş anlamlıdır ve dar anlamda, insan merkezli daha yüksek bir hayvanın vücudunu ifade eder. Geniş anlamda, bir organizma olarak vücut, sadece tek hücreli ve çok hücreli değil, tüm canlı organizmaların maddi varlığıdır. Bununla birlikte, vücut kavramı, çeşitli organizmaların yaşam döngüsünün her aşamasındaki bireyselliğe, yani bireyin olması gerektiğine bağlı olarak değişir. Örneğin, bakteri ve protozoanın gövdesi (hücre gövdesi), çeşitli organelleri içeren tek hücredir ve erkek ve dişi arasında bir ayrım yoktur. Bu organizmaların büyüme şekli türden türe değişir, ancak bir bireyin basit bölünmeye ve tomurcuklanmaya uğradığı ve iki bireyin dönüşümlü olarak birleştiği, birleştiği ve bölündüğü durumlar vardır. Bu tek hücreli organizmaların bireyselliği her zaman net değildir ve bu nedenle vücut kavramı, aynı türden organizmalar için bile sabit değildir. Çok hücreli organizmalarda, tomurcuklanarak çoğalan veya koloniler oluşturan hayvanlarda ve bitkilerde bile, vücut kavramı belirsizdir çünkü birden fazla birey birbirine bağlıdır ve cansız maddelerin kabuklarına sahip olabilir. Cinsel olarak üreyen ve açık bir bireyselliğe sahip olan daha yüksek hayvanlarda ve bitkilerde, olgun vücut kavramı en sağduyu ve açıktır, ancak ontogeniye geri döndükçe kavram belirsizleşir. Üstelik germ hücreleri bağımsız görünseler bile bağımsız bir hayat yaşamadıklarından, hücre gövdelerinin sıradan somatik hücreler gibi tek bir organizma veya vücut olduğu söylenemez. Bu şekilde, vücut bir organizma olarak neredeyse < bireysel > Muhtemelen uygun bir kavramdır ve içeriği çeşitlidir ve genellikle açıkça tanımlanamaz.
Dar anlamda gövde, gövde veya vücut olarak da adlandırılır ve genellikle başın ucundan bacakların ucuna ve kuyruğa kadar ekzodermise sarılmış tüm vücudu ifade eder, ancak bazen sadece gövde hariç gövdeyi ifade eder. uzuvlar. Dış deri, <body> 'nin iç ortamını dış ortamdan tanımlar ve iç ortam Homeostaz Homeostazı korur.Biyolojik sistem
Tüm canlılar, hücreler, dokular, organlar ve organ sistemleri gibi birimlerden oluşur, ancak <body> 'nin oluşumu ve bileşimi (sistemi) gruba bağlı olarak önemli ölçüde farklılık gösterir. Sistemdeki en temel fark, tek hücreli organizmalar ve çok hücreli organizmalardır ve bitkiler ve hayvanlar kabaca çok hücreli organizmalar olarak sınıflandırılır.
Kökler, gövdeler ve yapraklar arasında hiçbir ayrım olmayan bitkiler, mantarlar, algler ve yosunlar arasında yapraklı bitkiler denir, oysa 蘚, eğrelti otu bitkilerinde ve tohumlu bitkilerde saplar ve yapraklar açıkça ayırt edilir. Bu nedenle yeşillik bitkileri, eğrelti otu bitkileri ve tohum bitkileri de iyi gelişmiş damar demetlerine sahip oldukları için vasküler bitkiler olarak adlandırılır. Bu, bitkilerin kaba bir sistematik bölümüdür.
Hayvanlarda, protozoan (tek hücreli) hayvanlar dışındaki hayvanlar topluca metazoan (çok hücreli) hayvanlar olarak adlandırılır, ancak bunlar arasında sadece süngerler net doku farklılaşması (parazoa) göstermez. Daha sonra, embriyolojik olarak içeride ve dışarıda iki mikrop katmanından (cnidosit / tarak jöleleri) ve içte / içte / dışta üç germ tabakası olan başka farklılaşmış progenitör boşluklarından (yassı kurt / sicim) oluşan bir dokuya sahip olunur. Şekil, doğrusal, rotifer, vb.) Tanımlanır. Daha da ileri giderek, temel organ sistemi ortaya çıkacak ve gerçek vücut boşluklarına (eklembacaklılar, yumuşak cisimler, annelidler, onychophora vb.) Sahip gerçek vücut boşluklarına yol açacaktır. Daha karmaşık olan, omurga ile en karmaşık omurgalı türlerini ayıran bağırsak boşluklarıdır (saç çeneleri, ekinodermler, protozoa). Yukarıdakiler kaba bir sistematik hayvan bölümüdür. Buna evrimsel olarak bakıldığında, basitten daha karmaşık sistemlere, tek bir sistem boyunca olmasa da, sırayla evrimleştiği söylenebilir.
Bir organizmanın dış şekli, üç boyutlu geometrik simetrisine göre kategorize edilebilir. Eksenel tip (Ameba), Tam yüz simetri tipi (Radiolaria), Radyasyon simetri tipi (Denizyıldızı), Bilateria tipi (Bilateria) Omurgalılar gibi tipler) tanınır. Vücut simetrisi, gelişim sırasındaki morfogenez modu ve hareketliliğin özellikleri ile yakından bağlantılıdır.
İnsan vücudu olarak da bilinen insan vücudunun dış şekli neredeyse simetriktir ve eşleşmemiştir. Kafa Ve gövde (baştan gövdeye Gövde ), Bir çift üst ve alt uzuvdan oluşur. Baş, daralmış bir vücutla inceldi boyun (Boyun) tarafından desteklenir. Kafanın önü yüz ， Gövdenin ön tarafının üstünde meme , Altında Karın Ve gövdenin arkası arka tarafta. Karın ve sırt perine içinden geçiş yapıyor. Üst uzuvlar, gövdenin dışında torasik-sırt geçişinin üst ucundan çıkar ve gövdeye en yakın olandan sırayla üst kol (üst kol), önkol ve el olarak ayrılır. el > Ayrıca denir. Elin ucunda beş parmak ayrılır. Alt uzuvlar gövdenin alt ucundan çıkar ve üç bölümden oluşur: uyluklar (uyluklar), alt bacaklar (incikler) ve bacaklar. bacak > Ayrıca denir. Ayağın ucu da beş parmağa bölünmüştür.
Vücut ekzodermis ile kaplıdır, ancak ağızda, burun deliklerinde, anüste, üretral foramenlerde ve kadınlarda Vajina Dış deriye sahip değil. Öte yandan palpebral fissürde ve kulak kanalında foramen dış deri ince fakat kesintili değil. Göğüste bir çift süt vardı ve karnın orta hattında, embriyonik dönemde anneye bir geçiş kaldı. göbek çukuru Var.İskelet ve iç organlar
Uzuvlar çekirdekte İskelet Ancak baş ve gövdede iskelet daha çok vücut duvarının bir parçasıdır ve iç iç organları korur. Vücudu destekleyen eksen olan iskelet Omurga Ardından, boynun üst ucundan gövdenin orta hat dorsal kısmı leğen kemiği Dikey olarak çalışır. Omurga sütunu, omurgalı gövdelerinde ortak olan segmental bir yapı gösteren bir omur yığınından oluşur. Omurga, boyunda lordoz, göğüste kifoz ve lomber bölgede lordoz olmak üzere ön-arka yönde sabit bir eğriliğe sahiptir. Bu eğrilik, dik yürürken doğumdan yaklaşık 10 ay sonra ortaya çıkar.
Omurga kolonunda, üst ucu kafatasında geniş bir boşluk olan, kraniyal boşlukla devam eden, omurga kanalları adı verilen uzun dikey kanallar ve sinir sisteminin merkezini oluşturan merkezi sinir sistemi ( beyin Ne zaman Omurilik ) Bunda korunmaktadır.
İnsanlar dik yürümeye başladılar ve omurga dikey bir yön almak için yeryüzüne göre 90 derece döndü ve omurganın üst ucuna ağır gelişmiş bir beyin yerleştirildi. Sonuç olarak, kafa sabitlendi. Bununla birlikte, dik iki ayaklılık, omurganın dört ayaklı yürümeye göre daha ağır vücut ağırlığı almasına neden olarak bel ağrısına neden olur ve visseral ptoz oluşma olasılığı daha yüksektir, bu da dolaşım sistemini zorlar. Dik dururken ağırlık merkezi çizgisi ayak bileği eklemi merkezinin 5 cm önünden geçer. Öte yandan, dik iki ayaklılık, üst ekstremiteleri (ön ayakları) yürümekten kurtardı ve hareket aralığı önemli ölçüde genişleyerek karmaşık, hassas ve hızlı hareketler sağladı. Bununla birlikte, üst uzuvlar, alt uzuvlara göre daha ince ve zayıftır ve eklemler güçlü değildir. Öte yandan, alt uzuvlar vücudun ağırlığını destekler ve yürümekten sorumlu oldukları için kalın ve büyük gelişir ve eklemler sıkı bir şekilde bağlanır, ancak hareket serbestliği derecesi önemli ölçüde sınırlıdır.
Kas zarı olan omuriliğin önünde vücut boşluğu uzanır, diyafram Göğüs boşluğu ve karın boşluğu olarak ikiye ayrılır. Bu vücut boşluklarına çeşitli organlar yerleştirilmiştir. Bu organlar temelde eşlenmemiş bir ve bir çift sol ve sağ organdan oluşur. Eşlenmemiş organ, vücut boşluğunu sola ve sağa ayıran, embriyonik dönemde orta hatta mezenter denilen zarda gelişen, damar sistemi ve sindirim sistemini içeren organdır. Simetrik olarak oluşan organlar ise solunum ve genitoüriner organlardır.Cinsiyet ve ırksal farklılıklar
Erkek ve kadın bedenleri arasında cinsiyet farklılıkları vardır. İç ve dış üreme organları arasındaki farka birincil cinsel özellik, ergenlikten sonra ortaya çıkan diğer cinsel özellikler ise ikincil cinsel özellikler olarak adlandırılır. İkincil cinsel özellikler olarak, aşağıdaki cinsiyet farklılıkları görünüşte görülmektedir. Kadınlar genellikle erkeklerden daha küçük, boyu yaklaşık 10 cm ve ağırlığı 5-10 kg daha hafiftir. Kadın vücudu, zayıf kas-iskelet sistemi gelişimi ve iyi gelişmiş deri altı yağ dokusu nedeniyle yuvarlaktır. Gövde uzun ve uzuvlar kısadır. meme Ergenlik çağından sonra gelişmiştir ve göbek pozisyonu erkeklerinkinden biraz daha yüksektir. Omuz genişliği dar, leğen kemiği geniş ve yüksekliği düşüktür. Öte yandan erkeklerde kas kemiklerinin gelişmesi ve deri altı yağlarının daha az olması nedeniyle vücut yüzeyinde birçok düzensizlik vardır. Deri kalındır ve yüzünde, göğsünde ve alt uzuvlarında birçok kıl vardır. Omuz genişliği geniş, leğen kemiği dar ve uzunluğu yüksektir. Bu nedenle, gövde ters bir üçgen şekle sahiptir ve enine kesiti yanal yönde uzanmaktadır.
Vücut özellikleri Yarış Aynı zamanda bağlıdır.
(1) Kafkas (Kafkas) Ten rengi açık kırmızı-beyaz ila kahverengidir ve saçlar sarı, koyu kahverengi, siyah, dalgalı veya kıvırcıktır. Gözler büyüktür ve iris yeşil, kahverengi ve siyah olarak çeşitlidir. Başın şekli uzun bir ön-arka çapa sahip uzun bir baş ve kısa bir başlığa sahiptir. Burun uzun ve dardır. Bu nedenle burun delikleri ön-arka yönde uzar. Yükseklik orta veya uzun.
(2) Mongoloid Ten rengi, birkaç kıl ve hafif bir sakalla, soluk sarıdan kahverengiye kadardır. Brachycephaly, düz saçlı, siyah ila koyu kahverengi iris. Burun orta ila alçaktır. İç kantusta Moğol kıvrımları görülebilir. Yükseklik orta ila kısadır. Yenidoğanların ve bebeklerin kalçalarının derisinde genellikle mavi Moğol lekeleri vardır.
(3) Negroid Deri koyu kahverengiden kırmızımsı kahverengiye, siyah renktedir ve saçlar hafiftir. Uzun başı ve siyah irisi vardır. Burun alçak ve geniştir. Dudaklar kalın ve dışa doğru şişkin. Yükseklikler değişir.Vücut tipi - Kretschmer'in vücut tipi sınıflandırması
Vücut alışkanlıkları, E. Kretschmer tarafından aşağıdaki üç gruba ayrılmıştır. (1) İnce tip Vücut narindir ve ağırlık hafiftir. Yüz ince ve burun keskindir. Göğüsler ince, düz ve yukarı ve aşağı uzundur. Cilt kuru, cilt soluk ve kansız. (2) Savaşçı tip erkeklerde daha az deri altı yağ, güçlü kaslar, geniş omuzlar ve sıkı bir karın vardır. Gövde ters bir üçgen sunar ve kadınlar sıklıkla deri altı yağ geliştirir. (3) Obez tip Deri altı yağ bol, kas gelişimi orta ve uzuv gelişimi zayıftır. Boyun kısa ve kalındır. Yüz yuvarlak, göbek büyük ve çıkıntılıdır.
Bu vücut şekilleri genetik ve anayasal olarak beslenme durumu ve hastalık gibi çevresel faktörlerin etkisine yatkındır ve genellikle zihinsel aktivite ve belirli hastalıklara yatkınlıkla ilişkilendirilir. Ancak klinik olarak kullanılmaktadır.Vücut nasıl çalışır
Vücudun çalışması birçok organ tarafından paylaşılır. Her organın işlevleri birbiriyle koordineli ve bütünleşiktir. Organlar, işlevlerine göre bitki organları ve hayvan organları olarak sınıflandırılır. Bitki organları, sindirim organları, solunum organları, dolaşım organları, endokrin organları, biyolojik savunma organları, üreme organları ve boşaltım organlarına ayrılır ve vücut metabolizması, bağışıklık ve türlerin korunmasında rol oynar. Bu organların çoğu başın ön alt yüzeyinde ve gövdenin ventral tarafında toplanır. Öte yandan, hayvan organları duyu organları, lokomotor organlar ve sinir sistemidir ve baş, sırt gövdesi ve uzuvların çoğunu kaplar.
Vücut birkaç organ vasıtasıyla dış ortama açıktır. Yiyecekleri sindiren bir sindirim sistemine, dış dünyadan oksijeni alıp vücutta üretilen karbondioksitle değiştiren bir solunum sistemine, çeşitli dış uyaranları alan bir duyu cihazına ve istila eden yabancı maddelere karşı savunma eylemine sahiptir. dış dünya. Metabolizma sürecinde oluşan kalıntıları ve bağışıklık sistemini vücudun dışına atan bir boşaltım organıdır.Yiyecek ve vücut
Öncelikle ağızdan alınan yiyecekler diş Tarafından Çiğneme (Yavaş yavaş), yemek borusu Veya mide Sindirim sisteminden geçerken, sindirim sistemine bağlı birçok bezden mekanik olarak daha fazla ezilerek salgılanır. Sindirim enzimi Tarafından demonte İnce bağırsak Veya kolon Vücudun bağırsak duvarından emilir. Sindirim, her gıdanın belirli maddelerinin, spesifik olmayan düşük moleküler ağırlıklı bileşiklere ayrıştırılması ve emilmesi sürecidir ve vücut, düşük moleküler ağırlıklı bileşikleri vücuda özel bileşikler halinde yeniden sentezler. Bağırsak kanalında sindirilen az miktarda çözünen maddeler Rektum Sonra anüs Taburcu edilir.
Vücudun besin olarak aldığı ana besinler şekerler, proteinler ve lipitlerdir. Şekerin çoğu, glikoza hidrolize olan ve emilen nişastadır. Glikoz vücut için önemli bir enerji kaynağıdır ve bir kısmı glikojene dönüşerek karaciğer ve kaslarda depolanır. Gıdalardaki proteinler, vücudu oluşturan proteinlerin sentezi için kullanılır. Yağ, en verimli enerji kaynağıdır ve aynı miktarda şeker veya proteinin iki katından fazla enerji üretir. Üç ana besinin metabolik sürecinde açığa çıkan enerji, vücudu oluşturan hücrelerin işlevlerini yerine getirebilmesi için gerekli olan güç kaynağıdır. Kalan enerji ısıya dönüştürülür ve Vücut ısısı Korumak için kullanılır. Özellikle protein metabolizmasından elde edilen enerji, soğuk havalarda vücudu ısıtan ısı oluşumunda rol oynar.
Vücuttaki en büyük ısı üreten organ, dinlenme halindeyken bile toplam ısının% 75'ini oluşturan iskelet kasıdır. Dikkat çekici bir ısı üretme etkisine sahip diğer organlar veya dokular, karaciğer ve insan vücudunda ense, yan göğüs ve kürek kemiğinde subkütan olarak dağılan sarı yağ dokusudur.Solunum ve dolaşım
Besin metabolizmasının ürettiği enerji vücutta tüketildiğinde oksijene ihtiyaç duyar ve eylemi sonucunda karbondioksit üretilir. Bu gazların etkin değişimi solunum sistemi, özellikle akciğerler ve kan, ayrıca kanı akciğerlerden vücudun her köşesine dolaştıran dolaşım sistemi tarafından yapılır. Solunum organlarının baş rolü sol ve sağdır akciğer Ve içine hava pompalayan hava yolları, yani burun geçişleri, gırtlak ve soluk borusu. Bronşlar Dır-dir. Sol ve sağ akciğerler, negatif basınçlı bir göğüs boşluğuna yerleştirilir ve nefes alma sırasında göğüs boşluğu ileri geri ve yukarı ve aşağı genişlediğinde hava, hava yollarından akciğerlere kuvvetli bir şekilde akar. Her iki akciğer de 750 milyon alveollü küçük odalara bölünmüştür ve küçük odacıklar arasındaki ince duvara bir kılcal damar ağı yerleştirilmiştir. Duvar boyunca alveolar boşluk ile kan arasında gaz değişimi gerçekleşir. Alveol duvarı toplam alan gaz değişim alanı ne kadar geniş gösterir gövdenin dış yüzeyi 50 ila 60 kat daha büyük olan 50 ila 100 m 2 'dir.
→ Nefes
Alveoller tarafından oksijenlendirilen kan, dolaşım sistemi yoluyla vücudun her köşesine taşınır. Dolaşım sistemi pompaları kalp Pulmoner dolaşım (küçük dolaşım) ve sistemik dolaşım (genel dolaşım) olmak üzere iki dolaşım damar sisteminden oluşur. kan Çeşitli hücre türlerinden (kan hücreleri) ve humoral bileşenlerden (plazma) oluşur. Oksijen ve karbondioksite ek olarak, kanla taşınan maddeler arasında sindirim sisteminden emilen besinler, endokrin bezlerinden salınan hormonlar ve metabolitler bulunur. Kan ayrıca vücut sıvılarının ozmotik basıncını ve hidrojen iyonu konsantrasyonunu ayarlamakta, vücut sıvılarının bileşimini eşitlemekte ve vücut ısısını eşitlemede rol oynar. Damar sistemine ek olarak dolaşım sistemi Lenf sistemi Var. Lenf damarlarından akan lenf sıvısı, kanın humoral bileşeninin kan damarlarından dokulara sızdığı, doku boşluğunu doldurduğu ve açık lenf damarlarına emildiği bir sıvıdır. Hücre bileşenleri olarak lenfositler içerir. Lenfatik ana ve torasik damarlar yoluyla tekrar kan damarlarında toplanır. Lenf sıvısı, emilen yağı kilomikronlar (sütlü yağ granülleri) olarak taşır. Kan ve lenf ile hücreler ve dokular arasındaki boşlukları dolduran humoral bileşenler Vücut sıvısı Bu denir ve ağırlığı, vücut ağırlığının neredeyse% 60'ını oluşturur (vücut sıvısının, hücre içi sıvıyı hariç tutan humoral bileşeni ifade edebileceğini unutmayın).Bilgi alımı ve vücut tepkisi
Vücutta iç ve dış çevresel değişiklikleri bilgi olarak kabul eden, duyarlı ve uygun yanıt veren bir sistem vardır. Suşlar, (1) alıcı motor sistemi, (2) alıcı salgılama sistemi ve (3) biyolojik savunma sistemini içerir. (1) ve (2), özel olarak farklılaşmış duyu hücrelerinde uyarı alan ve heyecanı doğrudan veya sinir sistemi yoluyla kas ve glandüler efektörlere ileten mekanizmalardır. (3) Vücuda dış dünyadan farklı bir maddenin yani kendi kendine olmayan bir maddenin istilasını alan, antijen uyarıcı görevi gören ve o antijene özgü bir antikor üreten bir tepki mekanizmasıdır ve bağışıklık denir. (1) 'den (3)' e verilen yanıtların her biri, dış dünyaya açılan bedenin bağımsızlığını sergilediği bir fenomendir ve vücudun iç çevresinin homeostazını sürdürmek için önemli bir işlevdir.
(1) Duyu organları Işığı alan duyu organları, sesin titreşimini alan işitme organları ve fiziksel faktörler tarafından uyarılan diğer duyu organları, tat organları, koku alma organları ve iç ortam gibi kimyasal uyaranlar alan duyu organları vardır. tespit eden kan gazı bilgi reseptörleri. Heyecan ileten sinir sistemi, genellikle reseptörler ve efektörler (kaslar ve bezler) arasına müdahale eder. Bununla birlikte, sinir sistemi yoluyla reseptör heyecanını iletme şeması herkes için geçerli değildir. Bağırsak kanalında belirli gastrointestinal hormonları salgılayan hücreler bağırsak yolunda kimyasal uyarılar aldığında, hücreler epitel altındaki kan damarlarına hormon salgılarlar. Bu tür hücreler hem duyusal hücrelerin hem de endokrin hücrelerin özelliklerine sahiptir ve alıcı ve salgı hücreleri olarak adlandırılır. Ayrıca koku alma duyusunu kontrol eden koku alma epitel gibi ne sinir hücresi ne de duyu hücresi (genellikle sinir hücresi olarak sınıflandırılır) barındırmayan hücreler koku moleküllerini alır ve aynı zamanda uzun çıkıntıları ile uyarırlar. Beyne iletilir. Bazı durumlarda, sinir hücreleri tarafından üretilen hormonlar, hücrelerin uzun süreçleri (nöritler) boyunca akar ve işlemlerin uçlarından kan damarlarına salınır. Bu tür sekresyona nörosekresyon denir ve posterior hipofiz hormonlarının sekresyonu şeklinde bulunur. Ayrıca < Görsel ＞ ＜ İşitme ＞ ＜ Koku ＞ ＜ damak zevki ＞ ＜ Dokunsal > Gibi duyumların ayrıntıları için her bölüme bakın.
(2) Sinirler ve beyin Gergin sistem Başrolü oynayan hücreler, genellikle uzun dalları tekrarlayan karmaşık çıkıntılara sahip sinir hücreleridir. Nöron Olarak da adlandırılır. Beyinde, birçok nöron sinapslarda birbirine bağlanarak uzun ve karmaşık bir nöron zinciri oluşturur. Bu zincirin basit bir örneği omuriliktir. Yansıma Reseptörün heyecanı, az sayıda nöron yoluyla efektöre iletilen, impuls adı verilen bir elektrik sinyaliyle değiştirilir. İkincisi, düzenlemek ve uyum sağlamak için dürtüleri bütünleştiren bir entegratör olarak nöron zinciridir. Bu zincire daha fazla nöron katılır ve beyin sapı ve limbik sistemdeki eski korteks merkezidir. Yaşam desteği ve türlerin korunması için ihtiyaç duyulan içgüdüler bu zincir tarafından yapılır. Üçüncüsü, reseptörlerden gönderilen dürtüleri biriktirmek ve bunları yeni davranışlar oluşturmak için birleştirmek gibi en yüksek zihinsel aktiviteleri gerçekleştiren nöronal bir zincirdir ki bu özellikle insanlarda iyi gelişmiştir. Merkezi, serebrumun ön lobundadır.
→ beyin
(3) Endokrin bilgisinin beyinle bütünleştirilmesi Beyin aynı zamanda endokrin organlarla yakın bağları da sürdürür. Tipik bağlantısı beynin altındaki hipotalamustur. Hipofiz bezi Sistem üzerinden gerçekleştirilir ve bu sırada sinirsel bilgiler hipotalamusta humoral bilgiye dönüştürülür. Ön hipofiz bezi, kan dolaşımı yoluyla, yaşam desteği ve ırkın korunmasında önemli roller oynayan adrenal korteks, tiroid bezi ve gonadlar gibi alt endokrin organlara uyarıcı hormon salgılar. Bu ön hipofiz bezi, yüksek hipotalamustan salınan her düzenleyici hormon tarafından düzenlenir. Ön hipofiz bezi ayrıca şeker ve lipid metabolizması ve kemik büyümesi için önemli olan büyüme hormonu salgılar.
→ hormon
Vücudun birçok faaliyeti vücuda yerleştirilmiş biyolojik saatin kontrolü altındadır ve yaklaşık 25 saatlik bir döngüsü vardır. Bu döngüye sirkadiyen ritim veya günlük ritim denir. Hayatın ilk sekiz haftasında ritim tamamlanır. Biyolojik saatlerden biri, hipotalamustaki üst kiyazmatik çekirdek adı verilen bir sinir hücresinde bulunur. Bu nöron grupları geceleri endojen olarak aktiftir ve gün boyunca uyku halindedir. Üst kiyazmatik çekirdekten gelen sinir lifleri, birkaç nöronal zincirden sonra sempatik sinirin üst servikal ganglionuna ulaşır ve postganglionik lifler epifiz bezinde dağılır. Bu sempatik sinirler geceleri heyecanlanır ve büyük miktarda noradrenalin salgılar, bu da epifiz bezinde melatonin metabolizmasında yer alan enzimlerden biri olan N-asetiltransferaz üretimini teşvik ederek geceleri epifiz bezine neden olur. Büyük miktarlarda melatonin üretir ve salgılar. Melatoninin, gonadların gelişimini baskıladığı söylenir. Biyolojik saat, vücudun bu şekilde sahip olduğu kendine özgü bir saat mekanizmasıdır, ancak bu saat her zaman dış dünyanın ışığı ve karanlığıyla, yani güneşten gelen ışık uyaranıyla pekiştirildiği için buna ışık, sinir denir. ve endokrin sistem. .. Burada da beden ile dış çevre arasındaki yakın ilişkiyi görebilirsiniz.Bağışıklık ve vücut
Vücudun iç ortamı her zaman dış dünyanın etkisine maruz kalır, ancak homeostazını koruyan bir diğer mekanizma biyolojik savunma sistemi yani bağışıklık sistemidir. Bağışıklık tepkisi, vücuttan farklı maddelerin (antijenler) istila edilmesinden kaynaklanır. Vücut, kendilik olmayan ve benlik unsurları arasında ayrım yapar ve bu bilgiyi bağışıklığı yeterli hücrelere gönderir. İmmünokompetan hücreler arasında lenfositler, granülositler ve monositler gibi kan hücreleri ve hepsi kemik iliği kök hücrelerinden farklı olan dokularda yaşayan makrofajlar bulunur. Vücut, kanser hücrelerinin gelişimi gibi yabancı düşmanların istilasını ve vücuttaki yabancı maddelerin gelişimini sürekli izleyen <bağışıklık izleme mekanizması> adı verilen bir mekanizma ile donatılmıştır. Vücudun bağışıklık tepkisi bozulduğunda çeşitli reaksiyonlar ve hastalıklar ortaya çıkar. Örneğin alerji, vücut için koruyucu olarak çalışması gereken bir bağışıklık tepkisinin vücut üzerinde olumsuz bir etkiye sahip olduğu bir olgudur. Otoimmün hastalıklar, kendi kendine antikor üreten hücrelerin ürettiği antikorların kendi vücut bileşenleri ile reaksiyona girmesi sonucu oluşan hastalıklardır.
→ Dokunulmazlık
Yukarıda bahsedildiği gibi, vücut iç çevrenin homeostazını korurken yiyecekleri sindirir, enerji üretir ve çeşitli işlevleri yerine getirir, ancak ölüm yakında gelir. Vücudumuzun insanlara özgü bir ömrü vardır. Hücresel yaşlanma, yaşam süresini belirleyen faktörlerden biridir. Hücreler yaşlandıkça, nükleik asitleri sentezleme yetenekleri baskılanır ve nükleik asitlere ve proteinlere verilen hasarı onarma yetenekleri azalır. Aynı zamanda enzimin kararlılığını da azaltır. Bağ dokusunun ana proteini olan kolajen, yaşlanmaya bağlı olarak artan moleküller arası çapraz bağlanma nedeniyle sertleşir ve kırılgan hale gelir. Sonuç olarak, kan damarlarının ve dokuların esnekliği zayıflar, bu da kan akış direncini artırır ve hücre fonksiyonunun ikincil olarak azaldığı bir kısır döngü ile sonuçlanır. Yaşlanma mekanizması henüz netlik kazanmamış ancak vücudu etkileyen genetik faktörlerin ve çevresel faktörlerin biriktiği düşünülmektedir.
Beden hakkındaki bakış açıları Batı ve Doğu arasında oldukça farklıdır. Avrupalı "beden" kelimesi (İngiliz bedeni, Fransız kuvvetleri, Alman Körper, vb.) Aynı zamanda cansız "nesne" anlamına gelir ve vücut bir tür nesne olarak kabul edilmiştir. Başka bir deyişle, Batı geleneğinde, "şeyleri" ve "zihinleri" açıkça ayıran düalizm fikri güçlüdür. Düalizmin temeli, Yahudilik ve Hristiyanlık düşüncesiydi. Yahudi düşüncesinde, ruh (Ruah rûaḥ) ve beden (Bhasar bāśār) açıkça ayrıldı, ancak bu manevi düalizm Hıristiyanlık tarafından kabul edildi ve modern zihin-beden düalizmi daha da geliştirildi. Antik Yunan'da zihin ve beden / nesne ayrımı daha karmaşıktır.
Öte yandan Doğu'da beden ve nesne aynı şey değildir. "Vücut" için kullanılan kanji, bir kadının boğuk şeklini gösteren bir hiyerogliftir. Öte yandan <body>, bedeni, uzuvları, şekli, figürü vb. Gösteren ve aynı zamanda akıl, öz, şeylerin yolu gibi manevi anlamları da içeren bir karakterdir. Var. "Kalp", aslında kalbin şeklini gösteren bir karakterdir, ancak kalbin kalpte olduğu düşünüldüğünden, "kalp" anlamına gelen bir karakter haline gelmiştir. Bu nedenle, <mind> başlangıçta gövdeden ayrılamaz. Başka bir deyişle, doğu geleneğinde beden, zihin ve madde arasındaydı ve ikisini birbirine bağlardı. Batı'daki gibi açık zihin-beden düalizminin gelişmemesinin nedeni muhtemelen budur. Eski Hindistan'da, beden anlamına gelen iki kelime vardır, <Kaya kāya> ve <Sharira śarīra>, ancak Kaya bir elementler koleksiyonudur ve Sharira, <canlı beden> veya <corpse> anlamına gelir.
Modern zamanlarda, vücuda bakışta büyük etkisi olan Descartes'in zihin-beden ikiliği idi. Hristiyan düalizminde ahlaki yargının, yani bedenin günahın kaynağı olduğu ve yalnızca ruhun Tanrı'ya bağlı olduğu, ancak Descartes'ın düalizminin ahlaki yargıyı ortadan kaldırdığı ve teorik bir bakış açısı getirdiği görüşü vardı. Maddeyi ve ruhu ayırır. Modern bilim ve felsefe burada başlar. Bilim, nesneleri ve bedenleri zihinle tamamen ilgisi olmayan maddi mekanizmalar olarak görür. Felsefe ayrıca aklın özünü akıldan aradı ve bedenle yakından ilgili duyumları, duyguları ve içgüdüleri dışladı. İnsanoğlunun modern rasyonalizm görüşü burada kurulur. Böyle bir fikrin, Hristiyanlığın bedeni günahkar kılan ve cinselliği özgürleştiren insan görüşünü inkar etmeye yardımcı olduğu söylenebilir, ancak dualizmin kendisi kalır. Modern zamanlarda cinselliğin özgürleşmesi, bir yandan fiziksel bedenin bir şey olarak özgürleştirilmesidir, yani cinselliğin manevi bir anlamı olmayan biyolojik bir içgüdü olarak görüldüğü söylenebilir. . Bu şekilde, modern bilim zihin ve beden / nesne arasında net bir ayrım yapar, bu nedenle modern tıp, yalnızca zihinle ilgisi olmayan bedenin fizyolojik dokuları ve işlevlerinin incelenmesinde de ana akım haline gelmiştir. Hastalık temelde vücut dokusunda bir değişiklik olduğu için, tedavinin ameliyatla veya ilaçların etkisiyle ortadan kaldırılması olduğu düşünülüyordu.
Modern zamanlarda, yavaş yavaş bu modern vücut görüşüne kafa yoruyoruz. Nietzsche, "modern insanların bedenin önemini unuttuğunu" iddia ederek modern rasyonalizmi insanlık adına eleştirdi. Onun düşünce tarzı, S. Freud'un Derinlik psikolojisi Öncüsüdür. Freud, nevroz ve histerinin fizyolojik nedenlerden değil, bilinçsiz komplekslerden kaynaklandığını keşfetti ve psikosomatik bir korelasyon ortaya çıkardı. Freud'dan etkilenmesine rağmen Jung, libido teorisini eleştirdi ve cinselliğin salt biyolojik içgüdünün ötesine geçtiğini ve sanatsal ve dini konular gibi derin, bilinçsizce gizli manevi taleplerle ilişkilendirildiğini söyledi. Açıklığa kavuşturuldu. Freud ve Jung'un fikirleri başlangıçta şiddetle eleştirildi ve yalnızca bazı psikiyatristler tarafından kabul edildi. Bununla birlikte, 1950'lerden bu yana, fizyolojik psikoloji üzerine araştırmalar ilerledi ve özellikle serebral <eski korteks> ile otonom sinirlerin eylemi ve duygusal hareketler arasındaki ilişki netleştiğinden, derin psikolojinin klinik bilgisi nörofizyolojinin konumu haline geldi. . Kanıtlanmak için geldi. Dahası, Pavlov'dan bu yana şartlı refleksolojinin sonuçlarıyla ilgili birçok alan var ve psikosomatik korelasyon mekanizmasını inceleyeceğiz. Psikosomatik tıp Ya da bütünsel tıp (genel tıp) adı verilen bir araştırma alanı da doğmuştur. Başka bir deyişle, zihin ve bedenin ayrılmaz olduğu görüşü, sadece psikiyatrinin özel bir alanına değil, iç hastalıkları da dahil olmak üzere tüm klinik tıbbın tüm alanlarına ilişkin bir sorundur ve modern tıbbın bedenine bakış yenilenmiştir. . Tekrar sorgulanmaya başlandı.
Bilim alanındaki bu eğilimlerin arka planı, modern sosyal koşullardaki değişiklikleri yansıtır. Toplum daha yönetilir hale geldikçe ve değişim hızı daha yoğun hale geldikçe, sosyal baskı insan zihninde bozulmalara neden olur ve nevroz, psikosomatik bozukluk ve otonomik dengesizlik gibi güçlü psikosomatik korelasyona sahip hastalıklar tabiri caizse, zamanın hastalığı olduğu söylenebilecek ölçüde. Ayrıca kurumsal ticarileşmenin yol açtığı fitotoksisite göze çarpıyor, insan yokluğunda tıbbi tedaviye güvensizlik ve zihni kesen bedene bakış artmış ve yeni bir bakış açısı olduğu söylenebilir. vücut gerekli. Bergson ve Merleau Ponti gibi felsefe alanında da, psikoloji ve psikopatoloji araştırmalarına dikkat ederek, Descartes'tan beri zihin ve beden arasındaki ilişkiyi analiz etmek ve zihin ve beden ikiliğinin üstesinden gelmek için hareketler vardır. Varoluşçu felsefe ve fenomenoloji de fiziksel sorunların önemine odaklanmıştır. Felsefe dünyasındaki bu tür hareketler, modern tıbbın öncülü olan rasyonalist insan görüşüne, yani bedenle yakından ilişkili içgüdü ve duygunun rolünü görmezden gelme ve sadece güvenme fikrine dayanmaktadır. sebep üzerine. Öte yandan bunun bir yansıma ekleme girişimi olduğu söylenebilir.
Burada dikkati çeken husus, yukarıda bahsedilen akımların yanı sıra Doğu düşünce geleneğinde beden ve insan görüşlerinin giderek ilgi görmesidir. Başlangıçta da söylediğim gibi, Doğu'da zihin ile madde veya zihin ve beden arasında net bir ayrım yapan dualistik bir fikir yoktu. Bunun temeli, Doğu dinlerinin uygulaması ve doğu tıbbı fikridir. Örneğin, Zen, yoga ve Taoizm gibi meditasyon ve eğitim yöntemleri, zihnin çalışmasıyla bedenin çalışmasının bütünleştiği ideal "zihin ve beden" durumunu takip eder. Doğu tıbbı fikri din ile yakından ilgilidir. Hint tıbbı (Ayurveda) yoga felsefesiyle yakından ilişkilidir ve Çin tıbbı akupunktur ve yakı tedavisi Taoizm ile yakından ilgilidir. Jung ve Fromm gibi psikiyatristler, bu tür Doğu düşüncesinin değerine ilk dikkat edenlerdi. Modern derin psikoloji ve psikiyatrinin peşinde olduğu aynı temaların uzun zamandır Zen, yoga ve Taocu uygulamalarda ele alındığını belirttiler. Günümüz psikosomatik tıbbında, Zen'den ilham alan psikoterapi yöntemleri ve yoga yöntemleri sıklıkla kullanılmaktadır ve doğu tıbbının fiziksel görüşünün anlamını modern fizyolojik psikoloji açısından açıklığa kavuşturalım. Araştırma giderek daha aktif hale geliyor. Amerika Birleşik Devletleri ve diğer Batı ülkelerinde bu tür hareketler meydana geldi, ancak Japonya'da da yoga ve doğu tıbbına olan ilgi son yıllarda giderek arttı.
Fiziksel teori sadece felsefe ve tıpla değil, aynı zamanda din, sanat (özellikle tiyatro) ve spor gibi çeşitli alanlarla da yakından ilgilidir. Çağdaş tiyatro akımının, fiziksel ifade (performans) yoluyla entelektüel fikirlerle tam olarak ifade edilemeyen insan duygularının derin katmanlarını yakalamaya çalışma fikrine sahip olduğu söylenebilir. Sporda judo, karate, aikido gibi dövüş sanatları Avrupa ve Amerika'da dikkat çekiyor ve bu da bir hareket olarak dikkat çekiyor. Genel olarak konuşursak, modern dünyada dilsel ifadelere güvensizlik olarak adlandırılma eğilimi vardır. Siyasi dünyada ideolojik güvensizlik eğilimi bunun en iyi örneğidir. Entelektüel ifadede saklı olan fiziksel duyguların anlamını dille yeniden sorgulamaya çalışan bir tutum olduğu söylenebilir. Bu anlamda, modern vücut teorisi, modern insan görüşünün üstesinden gelmek için büyük bir fırsata sahiptir.
→ kalp → Zihin-vücut sorunu