İngiliz roman ve deneme yazarı Virginia Woolf, Londra’da 25 Ocak 1882’de doğdu. Sussex’teki Lewes yakınında, 28 Mart 1941’de canına kıyarak öldü. Daha on üç yaşındayken annesi ölmüştü. Babası Sir Leslie Stephen, Victoria devri ingilteresi’nin en tipik simalarından biriydi. Ünlü yazar Thacheray’den sonra “Cornhill Magazine” adlı derginin idaresini ele almış, birçok felsefe ve tarih çalışmaları yapmıştı.
Kızının deyimiyle bu sevimli, biraz da korkunç yaşlı zat, küçük kızı üzerinde çok kesin bir etki yarattı. Virgina, Eflatun ve Spinzo, Montaigne ve Hume gibi yazarları babasıyla birlikte, onun idaresi altında okudu. Çünkü sağlık durumu çok nazik olduğundan, normal bir öğrenim yapmasına imkan yoktu.
Sir Leslie 1904’te öldükten sonra çocukları, arkadaşlarını Bloomsbury’deki evlerinde misafir etmeye başladılar. Çok geçmeden bu evin adı, bu grubun da adı oldu. Gruptakiler arasında Geyeyarısı Birliği’nin üyelerin üyeleri de bulunuyordu. Bu birlik, Cambridge üniversitesiyle ilgili idi. Zaten Virgina’nın kardeşleri Adrian’la Thoby Stephens’in birçok arkadaşları da bu üniversiteden çıkmış bulunmaktaydılar.
Yıllar geçtikçe “Bloomsbury Group” ta Forster, Lowes Diekinson gibi yazarlar, Roger Fry, Duncan Grant gibi ressamlar, Lytton Strachey, J. MAynard Keynes gibi tarihçi ve iktisatçılar, Clive Bell, Desmond McCarhy gibi eleştirmeciler de yer aldı. Çok geçmeden de Virginia’nın kızkardeşi olan Vanessa Stephen, eleştirmeci Clive Bell’le evlendi. Virgina ise 1912’de Leonard Wolf’a vardı.
Birinci Dünya Savaşının başlarında grup dağıldı; sonradan başka kimselerin katılmasıyla yeniden kuruldu ama, ülküsü yine aynı olarak kalıyordu. Bu ülke hakikat ve serbest söz, sanata sevgi ve ahlaka saygı, gelenekleri unutmamak, ferdi daima ön planda tutmaktan ibaretti.
1917’de Virgnia Woolf kocasıyla beraber “Hogarth Press” adlı bir yayınevi kurdu. Burasının başlangıçta elle işleyen yalnız bir tek makinası vardı. Fakat yayınevi çabucak gelişip büyüdü. İlk bastığı kitaplardan biri, Katherine MAnsfield’in adlı eseri oldu. Bunu T.S. Elliot’un şiirleri, Virgine Woolf’un hikayeleri, Fransız ve Rus romancılarının, Alman psikologlarının eserleri takibetti.
Yayınevinin kazandığı başarı geniş halk yığınlarından değil de, küçük fakat aydın aristokratlar zümresinden geldi. Zaten Virginia Woolf‘un kendisi de bu zümrenin sen seçkin örneklerinden biriydi. Bunun üzerine yazarın hayatı, eserlerinden ayrılmaz bir hal aldı. Bir yandan, kurduğu yayınevini yönetiyor, öbür yandan Londra’daki bellibaşlı gazetelere eleştirme yazıları yazıyordu. Bu arada romanlarıyla, dostlarıyla meşgul oluyor, İskoçya ve Cornwall kıyılarına geziler yapıyordu.
Yirmi altı yılda dokuz romanla beş önemli deneme yayınladı. Ayrıca üç cilt dolusu deneme, bir cilt dolusu hikaye, bir roman ve bir yazarın hatıra defterini bıraktı, ki bütün bunlar, ölümünden sonra, kocası Leonard Woolf tarafından yayınlandı.
İkinci Dünya Savaşı patladığı sırada çalışmalarına devam ediyordu. O zamana kadar epey önemli sinir buhranları geçirmiş, birkaç defa canına kıymaya kalkışmıştı. Savaş başlayıp ingiltere’nin dünya ile ilgisi kesildikten, memleket her gün hava hücumlarına uğramaya başladıktan sonra, Virginia bu hale güçlükle katlanmaya başladı. Fakat zihninde bir de sabit fikir yer etmişti: Bu sefer bir kriz daha getirirse artık iyileşemeyeceğine inanıyordu. O sıralarda altmış yaşında kadardı. Kendisiyle aynı yaşta olan Joyce’un ölümünden iki ay sonra, bütün eserlerinde de işitilen, suyun o çağrısına karşı koyamadı, canına kıyarak öldü.
Ardından da henüz yayınlanmamış büyük sayıda deneme, mektuplar, bir hatıra defteri ve Perde Arası adlı bir de roman bıraktı ki, ölümünden sonra bu roman da eksik bir şekilde yayınlandı. Yine romanları arasında 1933’te yayınlanan “Flush” ile 1937’de yayınlanan “Yıllar” ı hatırlatmak yerinde olur.
Kitapları
1. Dışa Yolculuk, 1915
2. Gece ve Gündüz, 1919
3. Jacob’un Odası, 1922
4. Mrs. Dalloway, 1925
5. Deniz Feneri, 1927
6. Orlando, 1928
7. Kendine Ait Bir Oda, 1929
8. Dalgalar, 1931
9. Yıllar, 1937