İnfak, müslümanın boynunun borcu. Kur'an-ı Kerim'de bununla ilgili çok net, çok çarpıcı ayetler bulunuyor. En etkileyicisi Tevbe Sûresi 34-35. ayet:
"Ey iman edenler! (Biliniz ki), hahamlardan ve râhiplerden birçoğu insanların mallarını haksız yollardan yerler ve (insanları) Allah yolundan engellerler. Altın ve gümüşü yığıp da onları Allah yolunda harcamayanlar yok mu, işte onlara elem verici bir azabı müjdele! (Bu paralar) cehennem ateşinde kızdırılıp bunlarla onların alınları, yanları ve sırtları dağlanacağı gün (onlara denilir ki): "İşte bu kendiniz için biriktirdiğiniz servettir. Artık yığmakta olduğunuz şeylerin (azabını) tadın!"
Görüldüğü gibi parayı biriktirip, fakire fukaraya dağıtmayan için elem verici bir azap korkutucu bir şekilde müjdeleniyor. Biriktirirken bunu sürekli akla getirmek lazım.
Dünyada mevcut gelir dağılımı sisteminde çok büyük bir dengesizlik olduğu hepimizin malumu. Kapitalist sistem eleştirilerinde sürekli dile getirilen gelir adaletsizliği, dünya nüfusunun küçük bir yüzdesinin sürekli zenginleşirken, çok büyük bir yüzdesinin sürekli fakirleşmesi gibi temcit pilavı gibi tekrar tekrar dile getirilen gerçekleri bir de burada benden dinlemeyin, gerek yok. Ben olaya iktisadi veya sosyolojik açıdan değil, daha çok İslâmî açıdan yaklaşıyorum.
Müslümanların bir kısmı sürekli zenginleşirken, obeziteyle boğuşurken, en lüks arabalara binerken, en pahalı kıyafetleri giyerken, Somali'de, Cibuti'de, Kenya'da, Etiyopya'da müslüman çocukların açlıktan kırılması benim çok ağırıma gidiyor. Son birkaç gündür önüme konan yemeği yerken sanki o çocuklar sürekli bana beddua ediyormuş, yediğim lokmalar o çocukların bedduasıyla boğazımda takılıp kalacakmış gibi hissediyorum. Kahvaltıda niye az çeşit var, sofrada neden taze ekmek yok diye anneme şımarıklık ettiğim zamanlar geliyor aklıma. Çocukluğumda babamın pazardan aldığı ucuz ayakkabıları beğenmeyip, biraz daha yaşım ilerlediğinde bir çift Nike ayakkabıya döktüğüm paralar geliyor aklıma. Ben utanıyorum şahsen, hiç olmazsa o hisleri hala kaybetmemişim. Ama sizi bilmem.
Müslüman, komşusu aç yatarken karnı toksa utanandır. Bırakın Cibuti'yi, apartmanımızda Kırgızistan'daki zulümden kaçıp gelen komşularımız var, aylardır evlerine et girmiyor. Ben yemekteki et miktarını beğenmezken komşularımın çocuğu etin kokusuna hasret. Nasıl utanmayayım?
Yapılacak hiçbir şey yok mu peki? Utanıp duracak mıyız sadece? Yapılacak çok şey var aslında, çok. Hiçbir şey yapmayıp, bilgisayarımızın başından bile kalkmayıp buraya tıklayarak İHH'nın sitesini incelemek aslında yapılacak sürüyle şey olduğunu gösterecek bizlere.
- İHH sayesinde Afrika'ya yardım yapabiliriz.
- İHH sayesinde Ramazan ayında yardıma muhtaç ailelere yardım yapabiliriz.
- İHH sayesinde dünyanın herhangi bir yerindeki bir yetime sponsor olup ona her ay belli bir miktar yardım gönderebiliriz.
- İHH sayesinde Afrika'da katarakt hastalığıyla boğuşan insanların ameliyat masraflarını karşılayabiliriz. Bir kişinin katarakt ameliyatı masrafı sadece 120 TL.
- İHH sayesinde yapacağımız yardımlarla kuraklıktan kavrulan Afrika'da su kuyusu açtırılmasını sağlayabiliriz.
- İHH sayesinde kurban bayramında kurban kesilmesine ve ihtiyaç sahiplerine dağıtılmasına vesile olabiliriz.
Görüldüğü gibi yapılacak çok şey var. Hepsine üşeniyorsanız veya durumunuz bu yardımları yapmaya müsait değilse AFRIKA yazıp 3072'ye gönderirseniz, İHH aracılığıyla Afrika'ya 5 TL yardımda bulunmuş olacaksınız. Hiç olmazsa açlıktan kırılan bir çocuğa bir öğle yemeği ısmarlamış olursunuz.
Ben kendi adıma yarın Rabbin huzurunda bu göbeğimin, yanlarımdaki yağlarımın hesabını nasıl vereceğimi düşünüp duruyorum. İnananlar; siz bu durumdan hiç mi rahatsız değilsiniz?
Hiçbir şey yapamıyorsanız, yapmak istemiyorsanız bu yazımı veya İHH'nın linklerini Facebook, Twitter, MSN gibi platformlar üzerinden paylaşın. Belki dünyadan haberi olmayan hayır sahiplerinin gözünü açmış oluruz.
Lütfen, insanlığınızın kaybolmadığını ispat edin artık.