Sudan'da ordu sivillerin ayaklarının altındaki halıyı çekti. Nüfusun bir kısmının desteğine, hükümet içindeki iç bölünmelere ve dış müdahaleye çok şey borçlu olan bir darbe.
Sudan, tarihinde yeni bir dönem yaşadı. şaşırtıcı olmaktan uzak bir askeri darbe. Ekim ayının başından bu yana, Hartum sokaklarında sivil ve ordu yanlıları birbirine meydan okuyor. Ömer el-Beşir'in düşüşünden iki yıl sonra, ordu Sudan üzerinde kontrolü elinde tutmak isterken, bir geçiş dönemi önümüzdeki aylarda seçimlere yol açacak ve çok kırılgan bir barışı donduracaktı. Siviller bir ay içinde yeniden iktidara gelecekti. Ancak on gün önce Maliye Bakanı Cibril İbrahim, "askeri hükümet" kurulması çağrısında bulundu. Dileği kabul edildi.
Rusya için bu darbe gerçekleştirilebildiyse, bunun nedeni özellikle dış müdahaledir. Rusya Dışişleri Bakanlığı yaptığı açıklamada, “geçiş yetkilileri ve onların yabancı sponsorları, uygulamada, nüfusun çoğunluğunun çaresizliği ve zavallı durumuyla dalga geçiyorlardı. Cumhuriyetin iç işlerine yoğun dış müdahale, Sudan vatandaşlarının geçiş makamlarına olan güvenini kaybetmesine neden oldu (…), ülkede genel istikrarsızlığa neden oldu ”. Başka bir deyişle, yabancı güçlerin iştahı, ordunun acele ettiği bir yarığa neden oldu.
Uluslararası topluma çok şey borçlu olan bir istikrarsızlık
Mali ve Gine'den sonra Sudan artık askeri ellerde. 2000'li yılların başları, özellikle 2003'te Gine-Bissau, Sao Tome ve Principe, Burkina Faso, Moritanya ve Liberya'da darbelerin veya darbe girişimlerinin görüldüğü Afrika'da çalkantılıydı. “Afrika devletleri, bir yanda Uluslararası Para Fonu (IMF), Dünya Bankası ve diğer yanda çok uluslu şirketler tarafından giderek daha fazla zayıflıyor. Bu da 'Françafrique'! "Ve filozof devam ediyor" Afrika devletlerinin istikrarsızlaştırılması, bu nedenle, eşitsiz bir dünya düzeninin mantığının bir parçasıdır ve bu da kamu işlerini gözden düşürür.
Moskova ise darbeyi Sudan'da dış güçler tarafından dikte edilen "son iki yıldır uygulanan başarısız bir politikanın mantıksal sonucu" olarak özetliyor. Rusya Sudan'da iyiyse, sözleşme almaya çalışan yabancı ülkeler arasında Suudi Arabistan, Türkiye ve Birleşik Arap Emirlikleri de var. Ancak müdahaleciliğini Sudan siyasetine hiçbir zaman gizlemeyen ABD de var. Sudan Başbakanı'nın tutuklanmasından endişe duyan Amerikalılar, 700 milyon dolarlık yardımı az önce askıya aldı. Mali veya Gine'de olduğu gibi, geçişi uluslararası toplumun baskısı altında harekete geçirmek zorunda kalacak olan yetkililer için zaman azalıyor.
Fransız baskısı ve Rusya ile yeni ittifaklar
Ama aynı zamanda Afrika'da oldukça yeni bir denklem: Batılı uluslararası toplum darbeleri şiddetle kınıyor. Kendi çıkarları söz konusu olduğunda her zaman olduğu gibi ama bu sefer askeri cuntalar hala yerinde duruyor, hatta yeni ittifaklar buluyor. Mali'de paramiliter şirket Wagner ile devam eden müzakerelerde durum böyle. Bamako, başarılı olmakla birlikte, kendisini Fransa'dan kurtarmaya çalışıyor ve Moskova'ya bakıyor, özellikle nüfusta giderek artan bir Fransız karşıtı duygudan yararlanıyor. Gine'de, Paris'ten gelen baskı aynı ve Conakry, şüphesiz Mali ordusunun izlediği yolu izlemeyi umuyor.
“Afrika'nın içinden geçtiği ara aşamada, çatışmaların (geçici) çözümü, başkentleri veya banliyö kasabaları - önemli, açıklayıcı ve açıklayıcı bir sembol - Afrikalı siyasi sınıflar arasında uzlaşma yerleri haline gelen Avrupa devletlerinin doğrudan müdahalesini gerektiriyor. , aslında, onların yabancılaşması, ”diye özetledi Pierre Franklin Tavares 2004'te. Daha az ve daha az doğrudur. Avrupa, Libya sorununu İsviçre veya Almanya'da toplanarak çözmeye çalıştı. Ama nihayetinde çözüm Afrika'dan gelebilir. Batı'nın giderek daha kırılgan hale gelen bu tutumu, Afrika Birliği (AU) için faydalı olabilir. Mısır, Batı Afrika Devletleri Ekonomik Topluluğu (ECOWAS) gibiAU da geride kalıyor gibi görünüyor. Örgütün Sudan meselesine nasıl yaklaşacağını zaman gösterecek.
YORUM BIRAKIN