Titriyordu, belki üşüdüğünden belki onu kıpırdatacak heyecan bulamadığından...
Bitkindi, artık faydası yoktu bir zamanlar mutluluk saçan o çehreye!
Son saniyelerini yaşıyordu belki de. Kimseyi sevemeyecekti bir daha...
Belki de bırakıp gidecekleri onunla olan son saniyelerini yaşamayı beceremiyordu!
Bundan olsa gerek bir "matem" sardı dört bir yanını.
Son bir can havliyle silkindi; ama faydasızdı.
Bedeni yirmilik delikanlı olsa da kaybettiği ruhu seksenleri devirmişti...
Taaa ötelerden gelen sevdaya rağmen...
Çok şey görmüş, çok kez sevmiş ve vazgeçmemişti asla.
O bir "rağmenci"ydi. Herkese, her şeye rağmen diyenlerdendi.
Ve hep derdi ki ;
'Her şeye rağmen gülebilesin ki sende kalanlara yetebilesin.'
Öğrendiği her şeye rağmen hep cahildi ya da
Cahil olmayı seçmişti kim bilir,
Kibir kaplamış diğerlerine inat.
Onun adı "AŞK"tı'.