2023 Yazar: Darleen Leonard | [email protected]. Son düzenleme: 2023-05-26 18:28
2 Mayıs 1892'de doğmuş olan Manfred von Albrecht Freiherr von Richthofen, önde gelen Prusyalı bir ailede bir kariyer subayının oğluydu. Hayatının ilk on yılında, bir aristokrat olarak, spor ve avcılıkta rahatça yaşadı. Fakat 11 yaşındayken babası onu ve kardeşini Wahlstatt'taki Cadet Enstitüsü'ne kaydetmeye zorladı. Richthofen’in 1917 otobiyografisi bunun hakkında fazla mutlu olmadığını gösteriyor. “11 yaşındaki küçük bir çocuk olarak Cadet Kolordusu'na girdim. Özellikle bir Cadet olmaya istekli değildim, ama babam bunu diledi. Bu yüzden isteklerime danışılmadı.”
O devam ediyor
Katı disiplini ve siparişi tutmayı zor buldum. Aldığım talimat için çok fazla umurumda değil. Hiçbir şey öğrenmede hiç iyi olmadım. Geçecek kadar iş yaptım. Benim düşünceme göre, sadece yeterli olandan fazlasını yapmak yanlış olurdu, bu yüzden mümkün olduğunca az çalıştım. Sonuç olarak öğretmenlerim benden fazla düşünmüyordu. Öte yandan, özellikle spor yapmayı çok severdim, özellikle jimnastik, futbol vb. Severdim. Yatay çubukta mümkün olan tüm hileleri yapabilirdim. Bu yüzden Komutan'dan çeşitli ödüller aldım.
Bunun ötesinde, aynı zamanda, kasabanın ünlü çan kulesine tırmanarak yaşamı ve uzayı riske atmak gibi “riskli hileler” çekmeyi de çok severdi. Tahmin edebileceğiniz gibi, Richthofen kısa süre sonra kendisini korkusuz ve cesur, hayatının geri kalanında sürdüreceği bir itibarla ayırdı.
18. doğum gününden kısa bir süre önce bir Alman süvari biriminde subay olarak görevlendirildi.
28 Haziran 1914'te, ülkesinin Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'na entegrasyonunu protesto eden Gavrilo Princip adlı Bosnalı bir Slav milliyetçisi, Arşidük Franz Ferdinand'ın mirasçılarına suikast düzenledi. Popüler inanışın aksine, hiç kimse gerçek suikastla ilgili pek umursamadı (İmparatorun kendisi bile, bu özel mirasın öldürüldüğü iyi bir şey olduğu fikrinden utanmayan) bile, ama bu ücret için büyük bir bahane oldu. hızlı bir toprak kavgası savaşı, ve sonuç olarak dünya tarihin en ölümcül çatışmalarından birine sahip oldu.
22 yaşındaki bir süvari oyuncusu olarak Richthofen, daha çok bir elçiye hizmet ettiği doğu ve batı cephelerine gönderildi. Kısa bir süre sonra, bu çukur savaşı ve gelişmiş silahlar çağında süvari adamlarının artık çok yararlı olmadıkları ve düşman için kolay bir hedef sağladıkları anlaşıldı. Böylece, Richthofen attan indi ve çoğunlukla telefon operatörleri bulmak ve ordunun tedarik transferleriyle yardım etmek için kullanılıyordu.
Bundan memnun değildi ve Alman Hava Servisi'ne taşınmasını istedi. Otobiyografisinde, Komutanlığa bu talebi yapan kibar bir mektup gönderdiğini yazdı, ancak “kötü dilleri ona söylediğimi bildirdi: d Sevgili Ekselansları! Peynir ve yumurta toplamak için başka bir amaç için savaşa gitmedim.”
Gerçekte ne dediyse, Richthofen’in talebi kabul edildi.
Uçuşlarda gözlemci olarak görev yaptıktan sonra Richthofen pilot olarak terfi ettirildi. Ancak ilk solo uçuşu iyi gitmedi. Hepimiz için harika bir hayat dersinde, ismi “Flying Ace” ile eş anlamlı hale gelen bu adam çöktü.
İyi bir akşam öğretmenim Zeumer bana şöyle dedi: “Şimdi git ve kendin uç.” “Ben korkuyorum” yanıtını hissettiğimi söylemeliyim. Ama bu, ülkesini savunan bir adam tarafından asla kullanılmaması gereken bir kelimedir. Bu nedenle, ister sevdim ister beğenmesin, en iyisini yapmak ve makineme girmek zorunda kaldım.
Zeumer bana teoride her hareketi açıkladı. Açıklamalarına pek dinlemedim, çünkü bana söylediklerinin yarısını unutmam gerektiğine ikna oldum.
Makineyi başlattım. Uçak belirlenen hızda gitti ve aslında uçtuğumu fark etmedim. Her şeyden sonra ben timorous ama oldukça mutlu hissetmedim. Hiçbir şey umursamadı. Ne olursa olsun korkmamalıydım. Ölümü hor görerek sola doğru büyük bir eğri yaptım… Şimdi en zor şey, iniş geldi. Tam olarak ne tür hareketler yapmam gerektiğini hatırladım. Mekanik olarak hareket ettim ve makine beklediğimden oldukça farklı bir şekilde hareket etti. Dengemi kaybettim, bazı yanlış hareketler yaptım, kafamda durdum ve uçağımı hırpalanmış bir okul otobüsüne dönüştürmeyi başardım. Çok üzüldüm … ve diğer insanların şakalarından acı çekmek zorunda kaldım.
Uçan bundan sonra onun için çok daha iyi gitti.Daha gençken olduğu gibi, Richthofen, riskli manevraları çekmek için bir ün kazandı - komutanlarının emirlerine karşı bir fırtınaya uçmak gibi. Cesurluğu yine üstlerinin dikkatini çekti. 1916'da, o zamanlar Almanya'nın en iyi uçan ası olan Oswald Boelcke, bir araya getirdiği yeni hava avcı filosu için Richthofen'ı seçti- Jasta 2.
Richthofen, korkak bir öğrenciydi ama hayal kırıklığına uğratmadı. Eylül 1916'da, Fransız kırsalında bir İngiliz uçağını düşürdüğü zaman, ilk kesinleşmiş cinayetini aldı. Richthofen'i daha sonra bu olayla ilgili olarak yazdı: “Tek bir düşünceyle canlandırıldım: front Önümdeki adam aşağı inmeli, ne olursa olsun.”… Makineli tüfeğimle kısa bir dizi atış yapacağım. Çok yaklaşmıştım ki İngilizceye girebilirim diye korktum. Birdenbire düşman makinesinin pervanesinin dönmeyi bıraktığı için neşeyle bağırdım. Motorunu parçalara ayırdım.”
O andan itibaren, onun güven ve ününü sadece büyüdü. Akıl hocası Boelcke'nin ölümü üzerine (Alman uçağıyla kaza sonucu meydana gelen bir çarpışma nedeniyle) Richthofen, Almanya'nın en iyi uçan asının mantosunu ele geçirdi.
Öldürmekle suçlanırken, Richthofen bazı morbid gelenekleri satın aldı. Örneğin, vurduğu her uçak için bir Berlin kuyumcu ona küçük bir gümüş bardak yaptı. Ancak, bunların 60'ından sonra kuyumcu ona gümüş sıkıntısı nedeniyle onları artık yapamayacağını söylemek zorunda kaldı. Ayrıca kurbanlarını mümkünse takip etme ve toplam uçaklarından ya da cansız bedeninden bir çeşit hatıra toplama alışkanlığı da vardı. Erken ölümlerinden biriyle ilgili olarak şöyle diyor:
Rakibim düştü, kafamızın üzerinden 150 metre geride kaldık. Makineli tüfeği yerden kesildi ve benim evimin girişini süsledi.
Hiçbir zaman evinde hiçbir zaman pervanelerin, pusulaların, tabancaların ve üniformalardan yırtılmış kumaş seri numaralarının parçaları süslenmişti. Hatta öldürdüğü bir Fransız adamın motorundan yapılmış bir avize bile vardı- “Benim sığınağımın tavanından bir uçağın motorundan yaptığım bir lambayı asıyorum… Silindirlere küçük ampuller taktım; ve eğer geceleri uyanık kalırsam ve ışığı yakarsam, parıltı tavana yansır ve Tanrı bilir ki bu etki grotesk ve tuhaftır.”
Ocak 1917'de, kendi filosu Jasta 11'in emrini verdi. Kutlamada Albatros D.III'i kendine özgü, göz alıcı bir kırmızıya boyadı. Kısa bir süre sonra, bu parlak renklendirmenin, bir çift İngiliz ile bir karşılaşma sonrasında belirttiği gibi, bir çeşit arama kartı olarak istenen etkiye sahip olduğunu öğrenmişti:
Rakibim için biraz merhametli hissettim ve düşmesine neden olmamak için onu karaya zorlamaktan vazgeçtim. Bunu özellikle yaptım çünkü rakibimin yaralandığı izlenimi aldım, çünkü tek bir ateş etmedi.
Yaklaşık 1.500 feet'lik bir irtifaya indiğimde motorda herhangi bir eğri olmadan karaya çıkmam gerekti. Sonuç çok komikti. Yanıcı makinemle düşmanım sorunsuz bir şekilde inişe geçti, ben de onun kazanı, siperlerin dikenli tellerinde yanına geldi ve makinem bozuldu.
Çöküşümde biraz şaşırmayan iki İngiliz, beni sporcular gibi karşıladı. Daha önce de belirtildiği gibi, ateş etmediler ve neden bu kadar beceriksizce indiğimi anlamadılar. Hayatta bıraktığım ilk iki İngiliz vardı. Sonuç olarak, onlarla konuşmak için özel bir zevk verdi. Daha önce makinemi havada görmüş olup olmadıklarını sordum ve bunlardan biri “Oh, evet. Makineni çok iyi biliyorum. Biz buna “Le Petit Rouge” (“The Little Red”) diyoruz.
Nisan 1917, Müttefik kuvvetler tarafından “Kanlı Nisan” olarak biliniyordu ve Kızıl Baron’un elit filosunun bir ay süren Royal Flying Corps'un kayıplarının üçte birini tamamlayan muazzam 89 zafere ulaşması nedeniyle oldu. Ayrıca, “Red Baron” un, yalnız bir ay içinde teyit edilen ölümlerin 21'inden sorumlu olduğu da dikkate değer.
1917 yazında Richthofen, ünlülerinin yüksekliğini, her birinin uçaklarının parlak bir şekilde boyanmış olduğu elit bir birliğin filo lideri olarak buldu. Bu nedenle grup, takma adı olan “Uçan Sirk” ünvanını kazandı. Almanlar için mükemmel bir asker örneği olarak kabul edilen güçlü bir sembol oldu.
Ne yazık ki kendisi için, o yıl Temmuz ayında Richthofen bir sümük başı sıyırıp kırık bir kafatasına neden olduğunda ağır yaralandı. Uçağını dostane topraklara inebiliyordu, ancak ölüme yakın olduğu ve yaralanmanın birden fazla ameliyat gerektirdiği korkuluyordu. Yine de üç hafta sonra, doktorlarının emirlerine karşı uçmaya geri döndü, ancak bu sefer gelişmiş bir Fokker Dr.1 üçlüsünde, en son “Red Baron” ile ilişkilendirilen uçak, sadece Bu uçaktaki öldürücülerin birkaçı.
20 Nisan 1918'de, bir İngiliz Sopwith Camel'i vurduğunda 80. ve son ölümünü yakaladı. Ancak bu noktada, her iki taraftaki diğer birçok asker gibi, Richthofen de savaş için tadı kaybetmişti. Düşmanının motoruyla ilgili sözde avizeye bakarken, arkadaşının ve ailesinin değişmiş tavırlarıyla ilgili hesaplarının ötesinde, Red Baron şunları yazdı:
Böyle yalan söylediğimde düşünecek çok şeyim var… Şimdi tüm cephelerde gerçekleşen savaş gerçekten ciddileşti; “Taze, neşeli savaş” a, hiçbir şeyden önce faaliyetlerimizi çağırırken, hiçbir şey kalmaz. Şimdi, en çaresiz bir durumla yüzleşmeliyiz, böylece düşman ülkemize girmeyecek.Böylece, halkın bir başka Richthofen'e maruz kaldığı, gerçek ben değil, huzursuz bir his var. Kitabı ne zaman okuduğumda, büğümüne gülümsüyorum. Artık o bok hissine sahip değilim. Korkarım ki, ölüm boynumda doğru olabilir ve sık sık düşünürüm.
Daha yüksek otorite, beni yakalamadan önce uçmayı bırakmamı önerdi. Ama şimdi, kendimi küçümsemeli ve ağır bir şekilde dekore edilmiş olsam, şerefimin emeklisi olarak yaşamaya razı oldum, millet için kıymetli yaşamımı korurken, siperlerde fakir olan her bir fakir, görevini daha az yapan Benim yaptığımdan, bunu yapmalıyım. Her hava savaşından sonra, muhtemelen başımın yaralanmasından sonra kendimi çok kötü hissediyorum. Ayaklarımı yere koyduğumda, mahallelerime çekiliyorum ve kimseyi görmek ya da bir şey duymak istemiyorum. Savaşın gerçekte olduğu gibi, evdeki insanların hayal ettiği gibi “bir öfke ve kükreme” ile değil; çok daha ciddi, acı.
Yüz yıl sonra, “Kızıl Baron” un aslında nasıl öldürüldüğü konusunda kesin bir sonuç yok. 21 Nisan sabahı, “Uçan Sirk”, Kuzey Fransa'ya doğru uçan bir grup Müttefik savaş uçağı düzenledi. Söz konusu rakım, burada Avustralya ve Kanadalı makineli tüfekçilerin kaçaklara katılması için yeterince yakın olduğu için burada önemliydi.
Bundan dolayı, Richthofen'in sadece uçaklardan değil aynı zamanda birçok düşmandan da ateş alması için böyle bir savaşa girmeyi tercih ettiği; astlarının bu türden gereksiz risklerine karşı savunmasıyla bilinir. Bazıları, ilk başta düşman hatlarının arkasında olduğunu fark etmediğini ve bu yüzden de yerdeki askerlerin ona ateş edeceğini bilmiyordu.
Durum ne olursa olsun, karar verme kararı ona hayatına mal olur. Savaş sırasında, Richthofen gövdeye çarptı ve sonuçta ciğerlerine ve kalbine zarar verdi.
Bu atışı kimin yaptıysa, bu gün Kraliyet Hava Kuvvetleri (RAF), Kanadalı Yüzbaşı Arthur Roy Brown'a Kızıl Baron'u öldürmek için resmi kredi verdi. Bununla birlikte, Kaptan Brown'un ölümcül atışı ateş ettiği varsayılan Richthofen'in arkasında ve biraz solda uçtuğuna dikkati çekiyor, ancak vücudunu delen mermi sağ koltuktan içeri girdi ve göğsünün sol üst kısmından çıktı. Bundan, vuruşun aslında aşağıdaki makineli tüfeklerden birinden gelmesi gerektiği düşünülüyor.
Tahmin edebileceğiniz gibi, pek çok kişi tartışmalı olarak WWI'da her iki tarafın en büyük uçan asını aşağıya çekmek için kredi almaya istekliydi, bu yüzden kimin ateş ettiğini kimin hesapladığını belirlemek, tüm çatışan hesapları göz önüne alarak bugün boş bir çabadır.
Onu kim öldürdüyse, 25 yaşındaki Kızıl Baron, Somme Vadisi'ndeki pancar alanına iniş yaptı.
Sonunda, Richthofen kuzey Fransa'da, onurlu bir bekçi ve altı Kraliyet Uçan Kolordu gibi tam askeri onurlarıyla gömüldü. Bölgedeki çeşitli Müttefik Filolardan gelen askerler de, üzerine yazılı olan “Bizim Değerli ve Değerli Düşmanımız” kelimesini içeren bir de dahil olmak üzere, mezarına uzanacak çelenkler yaptılar.
Ayrıca cenaze töreninden sonra yerli halkın, Richthofen'e verilen onurlara, mezhepleri kınayan ve haçları tahrip eden Fransız köylülerle aldırış etmemesi de dikkat çekicidir. Buna karşılık, bir Müttefik filosu mezara yeni bir haç verdi. Ayrıca, bir Kaptan Roderick Ross şöyle dedi:
Aynı zamanda, General Sir John Monash, Avustralya Kolordu karargâhının yer aldığı Villers-Bocage belediye başkanına gönderildi ve ona yaptıklarından tiksinti duyulduğunu ve eğer böyle bir şeyin tekrar meydana gelmesi durumunda tekrar Onun karargahını oradan çıkarmayı düşünün. Bu istenen etkiye sahipti.
Bir erkeği onurlandırmanın ötesinde, değerli bir tavsiye olarak gördüler, burada dikkate alınması gereken bir propaganda unsuru vardı; Almanlara düşmanlarının düşmanca olduğunu göstermek için bir fırsattı, ve kanlı susamış olmayan vahşiler, çatışmanın her iki tarafındaki propaganda kampanyalarının kendi düşmanları hakkında yayılıyordu. Gerçekten de, vücut ve cenaze fotoğrafları, hem Almanya'da tutulan pozisyonlara, hem Richthofen'in gerçekten öldüğünü kanıtlamak hem de Müttefiklerin ona gösterdiği saygıyı göstermek için düştüler.
Nihayetinde, Fransızlar Baron'un cesedini taşıyacak ve daha sonra 1925'te Richthofen’in erkek kardeşi cesedi toplayıp Almanya’ya geri getirecekti. Kızıl Baron’un kalıntıları şu an Almanya’daki Wiesbaden’deki bir mezarda bulunuyor.
Bonus Gerçek:
- Birinci Dünya Savaşı sırasında Müttefik bir hava görevlisi tarafından en çok tanınan öldürücüler olan Fransız René Fonck, 75 yaşındayken Kızıl Baron'un beşi idi. Sonraki sırada Kanadalı Billy Bishop ve 72'si Mick Mannock'du.
Popüler Konu
24 Rus Kızıl Ordusu Hakkında Dokunulmaz Gerçekler
Kızıl Ordu, eski Sovyetler Birliği'nin ordu ve hava kuvvetiydi. Günündeki korkunç bir mücadele gücü, güçlü Kızıl Ordu, 20. yüzyılın seyri boyunca kesinlikle dünyaya damgasını vurdu. Bu listede Kızıl Ordu hakkında 24 olağanüstü gerçekleri saydık.
Rus Kızıl Ordusu Hakkında Dokunulmaz Gerçekler
Kızıl Ordu, eski Sovyetler Birliği'nin ordu ve hava kuvvetiydi. Günündeki korkunç bir mücadele gücü, güçlü Kızıl Ordu, 20. yüzyılın seyri boyunca kesinlikle dünyaya damgasını vurdu. Bu listede Kızıl Ordu hakkında 24 olağanüstü gerçekleri saydık.
Rus Kızıl Ordusu Hakkında Dokunulmaz Gerçekler
Kızıl Ordu, eski Sovyetler Birliği'nin ordu ve hava kuvvetiydi. Günündeki korkunç bir mücadele gücü, güçlü Kızıl Ordu, 20. yüzyılın seyri boyunca kesinlikle dünyaya damgasını vurdu. Bu listede Kızıl Ordu hakkında 24 olağanüstü gerçekleri saydık.
Demir Maskeli Gerçek Adam Kimdi?
Gage A. sorar: Demir maskedeki adam gerçek bir insan mıydı? 19 Kasım 1703'te Bastille'deki Aziz Paul Mezarlığı'ndaki bir mezar, Fransa'nın çeşitli cezaevlerinde yaşamının neredeyse son kırk yılını geçirmiş bir adamın cesedini karşıladı. Şüphesiz, Fransız tarihinde en ünlü mahkum olmasına rağmen
Sovyet Süpermen: Kızıl Oğul
Eğer düşünmeye devam ederseniz, “Süpermen komünist olsaydı ne olurdu?” (Kim değil, değil mi?) Peki, daha fazla merak etme. Cevap ustaca ünlü çizgi roman yazarı ve “İngiliz İmparatorluğunun En Mükemmel Emri” Mark Millar'ın yazdığı Superman: Red Son'de verildi. Söz konusu belirli çizgi roman tarafından yayınlanan bir mini dizi (3 sayı) oldu