Arizona'da büyüyen bir çocuk olarak, Interstate 10 boyunca, aile seyahatlerinde her zaman geçmeyi dört gözle beklediğim belirli bir çöl şeridi vardı. Arabamız kuzeye doğru ilerlerken, uzaktaki 737'lerin, 747'lerin ve diğer ticari uçakların rengarenk kuyruk yüzgeçlerine, çevredeki tek renkli çölle tam bir tezatlık içinde bakarken, beklentiyle arka koltuktaki yolcu penceresine dayadığımı hatırlıyorum. Sonoran Çölü'nün kuraklığının, Tucson'un 30 dakika kuzeyinde bulunan Marana'daki Pinal Airpark'ı ticari uçakları korozyona karşı korumak için nasıl ideal hale getirdiğine dair hikayeler duydum. Ama bu kısacık araba geçişlerinin ötesinde, varlığı benim için bir gizem olarak kaldı.
Bu ayın başlarında evi ziyaret ettiğimde, Pinal Airpark'ın kapılarını halka açtığı ve artık turlar düzenlediğine dair bir söylenti duydum. Bu zor yeri bir kez ve herkes için şahsen görmem gerektiğini biliyordum, bu yüzden bir tur planlamak için havaalanının müdürü Jim Petty ile iletişime geçtim. Pinal Airpark, çoğunluğu Güneybatı Amerika'da bulunan, dünya çapında bulunan bu tür uçak mezarlıklarından sadece bir tanesidir.
Hava güneşli ve mevsimsel olarak sıcak, arabamı Petty'nin beni karşıladığı havaalanının portatif binalarından birine çektiğim sabah. Yaklaşık 1.500 dönümlük bir ayak izi ile, yürüyerek kaplanacak çok fazla yer var, bu yüzden SUV'sine atlıyoruz ve mezarlığa gidiyoruz, havaalanının 6,850 fit'lik tek pistini ve bir uçak hangarını geçerek bir zincir bağlantı çitinin yanından geçmeden önce. uyaran işaret: Yasak Alan, İzinsiz Giriş Yok. Aracı toprak yolda zıplarken, Petty beni bazı konularda bilgilendiriyor. Tarih İnşaatı 1942'de başladığında Marana Ordu Hava Sahası olarak bilinen bu havaalanının. Tamamlanmasının ardından, ABD ordusu mülkü II. Dünya Savaşı'nın tam ortasında öğrenci eğitimi için kullandı. Yıllar boyunca birkaç kez el değiştirdikten sonra - Vietnam Savaşı sırasında CIA'nın hava operasyonları karargahı olarak görev yaptığı söylentileri de dahil (Petty bunu doğrulayamadığını, ancak hikayeler duyduğunu söylüyor) - hava parkı şu anda Pinal County'ye ait ve işletiliyor. Bu ıssız arazi üzerinde, genellikle bankalar olmak üzere, yaşlanan uçak sahiplerine yer kiralayan .
Ziyaretim sırasında, yaklaşık 124 uçak şu anda bu çöl şeridinde duruyor, bazıları motorları sahibi onları tekrar rotasyona sokana kadar koruma olarak mylar içinde kundaklıyor - yanından geçtiğimiz bir Korean Air jumbo jetinde olduğu gibi, soluk mavi boya işi fabrikadan hala parlak.
Petty, boyaları güneşten ağarmış altı uçaktan oluşan bir gruba yanaşmadan önce, bazen bir anlaşma bozulabilir, bu yüzden şirket ve alıcı arasında işler düzelene kadar onları burada saklayacağız, dedi Petty. SUV'undan iniyorum ve bir zamanlar (artık feshedilmiş) TWA filosunun bir parçası olan 747-200'e doğru ilerliyorum, tanınabilir logosu soluk kırmızıya dönüştü. Yakınlarda, bir Northwest Airlines 747-200 kargo uçağı, o zamandan beri logosu boyanmış, ön lastiğine tırmanan bir yığın yabani ot da duruyor.
Kuzeybatı Havayolları 747-200(Jennifer Nalewicki)
Yılanlara dikkat et, Petty beni uyarıyor, daha yakından bakmak için hareket ederken, pilotların pencerelerini bir gökdelenin tabanından bakıyormuş gibi görebilmek için boynumu uzatıyor. Korean Air jetinden farklı olarak, bunlar çeşitli bakıma muhtaç durumda ve gökyüzündeki son yolculuklarından yıllar sonra. Petty, hava parkı uçaklarının birçoğunun motorlarından, iniş takımlarından, koltuklarından ve o zamandan beri satılan diğer değerli parçalarından hurdaya ayrıldığını açıklıyor. Uzaktaki bir grup Güneybatı ve Delta jeti de dahil olmak üzere uçakların çoğu orada bulunur, parçaları değiştirilir ve her bir havayolunun işletme filosu tarafından kullanılır. (Bazı kısıtlamalar nedeniyle, Petty'nin bu makale için koordine ettiği sahiplerinden izin aldıktan sonra belirli uçakları fotoğraflamama ve yakından görmeme izin verildi.)
Hava taşıtı kullanım ömrünü doldurmuşsa, bir teknisyen ekibi, parçaları kurtarılana kadar yağlamalarını sağlamak için motorlarını yeterli yağla doldurarak onları turşu haline getirir; diğer zamanlarda, uçaklar ezilecek, alüminyum alaşımları geri dönüştürülmüş ve soda kutularından devre kartlarına kadar mal haline getirildi. Düzenli sıralara park edilmiş diğer uçaklardan uzakta oturan bir Çin Doğu McDonnell Douglas MD-82 de dahil olmak üzere bir veya iki tanesi alışılmadık amaçlar için bile kullanılıyor. Petty, yerel acil servislerin bunu tatbikatlar için kullandığını söylüyor.
Bir 747'nin, uçağını başka bir yere taşımayı ve onu bir suşi restoranına çevirmeyi düşünen bir sahibini tanıyorum, diyor Petty, ofisine geri dönerken, muhtemelen hava parkının en eşsiz varlıklarının yanından geçerken: Grumman'ın bir grubu. 1940'lardan kalma bir albatros.
Petty, bir pilot olarak, çocukluğundan beri babasının ABD Hava Kuvvetleri'nde görev yapmasını izlerken uçaklara karşı her zaman bir takdiri olduğunu söylüyor. Ve zamanla, aksi takdirde Marana hava sahasına asla geçmeyecek olan bu devasa uçakların iniş pistinde kükreyerek indiğini görmeye alışmış olsa da, böyle eşsiz bir iş yaptığı için ne kadar şanslı olduğunun farkına varıyor ve sonunda paylaşma fırsatını yakaladığı için heyecanlanıyor. halkla birlikte.
Bu uçakların yapabileceklerini sevmeye ve saygı duymaya geldim, diyor.
Kendi turunuzu koordine etmek için Jim Petty'e e-posta gönderin. email@example.com.