Rekabetçi Olmanın Faydaları
Dokuz yaşımdayken, iğ sürümüzde hissedilen rekabetçi enerjiyle, çevremdeki çocuklarla bisikletimle yarışmayı severdim. Rekabete bu erken maruz kalma, kendimi güçlü ve yetenekli bir kız olarak ve ayrıca cinsiyet klişelerine oynamayı reddeden biri olarak kabul etmeme yardımcı oldu.
Yıllar sonra, üniversitedeyken, en iyi yazılarımın atölyelerden çıktığını keşfettim. Denemelerimin başkalarının çalışmalarına göre derecelendirildiğini ve ölçüldüğünü bilmek beni daha derine inmeye zorladı. İyi bir not ve başkalarından övgü istedim elbette, ama en çok kendi beklentilerimi yazabileceğimi ve aşabileceğimi kendime kanıtlamak istedim.
Rekabet içimdeki en iyiyi ortaya çıkarır. Verecek bir şeyim kalmadığını düşündüğümde içimde kıpırdanan ve beni ileriye iten bir açlık. Yarışırken, kendim için koyduğum sınırlamaların keskin bir şekilde farkına varırım. kazanmak istiyor muyum? Tabii ki. Ama her şeyden önce kendimle yarışıyorum. Ve bu rekabetçi enerji, büyümek, ilham almak ve en çok ihtiyacım olduğunda motivasyon bulmak için tekrar tekrar dönebileceğim bir kaynak haline geliyor.
Bir kadın olarak, rekabetçi olarak algılanmanın bazı riskler olduğunu öğrendim, bu riskler ara sıra yaşanan bisiklet kazalarından veya diz yaralanmasından çok farklı. Ben bir kızken, rekabetçi bir kız olmak doğal geliyordu. Kendimizi ve birbirimizi zorlamamız gerektiği zaman, üniversitede rekabetçi olmak uygun geldi. Ancak bu ortamların dışında, bazen rekabetçi enerjimin - ve rekabetçi kadınlar fikrinin - katılık, esnek olmama veya takım oyuncusu olmama ile birleştiğini fark ediyorum.
Hem öğüt hem de uyarı olarak söylenen bu uyarıcı cümleyi ne sıklıkla duydum ve içselleştirdim? Rekabet etmemek, kişinin rekabetçi doğasını tamamen evcilleştirmek daha kolay gelebilir.
Harvard Business Review'un podcast'inin bir bölümünde Leah Sheppard, bunun çifte standart olduğunu söylüyor. Kadınlar İş Başında. Washington Eyalet Üniversitesi Carson College of Business'ta yardımcı doçent olan Sheppard, cinsiyet eşitsizliği ve klişeleştirme üzerine çalışıyor.
“Erkekleri görüyoruz ve birbirleriyle rekabet etmelerini bekliyoruz. Ve böylece bunu normalleştiriyoruz” diye açıklıyor. Ancak yarışmaya davet edilmek yerine, diğer kadınların da merdiveni tırmanmasını sağlamaktan kadınlar sorumlu tutuluyor. Sheppard, “Bunu aktif olarak yapmıyorlarsa, gördüğümüz herhangi bir eşitsizlikten bir şekilde sorumlular” diyor.
Ancak araştırmalar gösteriyor ki - ne zaman olumlu sonuçlar tehlikede - rekabet olabilir yaratıcılığı artırmak ve insanları hayal kurmaya, sistemleri yeniden hayal etmeye ve ilham almaya teşvik edin. Rekabetin ödülleri cinsiyeti aşar. En önemlisi, bir takım oyuncusu ve rekabetçi bir kişi olmak birbirini dışlamaz. Başkalarının da başarılı olmasını isterken kazanmak isteyebilirsiniz.
Tabii ki, diğer her şey gibi, bu bir dengeleyici eylemdir. Çok fazla rekabetçi enerji, sağlıksız motivasyonlara işaret edebilir. kıskançlık, kıskançlık veya güvensizlik. Rekabet gücümün ilhamdan ziyade eksiklikten kaynaklandığını hissettiğimde, gerçekten aradığımı duraklatmanın ve incelemenin zamanının geldiğini biliyorum. Kendimin en iyi versiyonu olmaya mı çalışıyorum? Yoksa sadece egom incindiği için mi telafi ediyorum?
Ayrıca kazanmanın ne anlama geldiğini de kendime sormam gerekiyor. İlk bitirdiğimde kazanır mıyım? En hızlı olduğum zaman? İşi veya terfi aldığımda? Benim için, her zaman rekabet ederken nihayetinde nasıl hissettiğime geri döndüm. Sağlıklı rekabet içsel bir gücü vurgular ve Dayanıklılık bu çoğu zaman güvensizliklerim tarafından gömülüyor. O gücü tekrar bulmak, kendimi zorlu bir antrenmandan sonra veya sonrasında hissetmek için Tankta hiçbir şey kalmadığına yemin ettiğimde sayfaya yeni kelimeler döktüm, kazanıyor ben mi.
Ve sadece kazanmak için kazanmayı istemekte utanılacak bir şey olmadığını düşünüyorum, ancak bunu yeniden çerçeveleyebilir ve gerçekten neyin peşinde olduğumuzu düşünebiliriz. Çünkü rekabet enerjisinin faydaları, anlık alkışlardan veya o plastik futbol ödüllerinden çok daha büyük. İyi yönetildiğinde rekabet, en iyi benliklerimizi öne çıkarmamıza yardımcı olabilir.
Peki rekabetçi enerjimi nasıl kanalize ediyorum? Basit. Rekabetçi olmama izin vererek. Mor Walmart bisikletimi dağ yollarında pedal çevirirken, ciğerlerim yanarken, şakaklarım terlerken, kendimi oğlanların önüne geçmek için zorlarken rüzgarın yüzümde nasıl hissettiğini hatırlayarak. Ama çoğunlukla kendimi beni geçmek için zorluyorum. Şüphelerimi bırakmak, gücümü bulmak ve mümkün olduğuna inandığım şeyi aşmak.