Dev bir zambak gibi, gebe kaldın
Uçurumunu koruyan mavi denizden
Evlerin, sarayların, tapınağın, yelkenlerin,
Ve güneş enerjisi ve şövalye kıyafeti.
Henry Longfellow. Venedik. Tercüme, V.V.
Uçurumunu koruyan mavi denizden
Evlerin, sarayların, tapınağın, yelkenlerin,
Ve güneş enerjisi ve şövalye kıyafeti.
Henry Longfellow. Venedik. Tercüme, V.V.
Avrupa askeri müzeler. Salonda №2 cephanelik Doge Sarayı'nın odalarının çok ilginç bir kupası var: 1571'de ünlü Lepanto savaşında yakalanan üçgen bir standart. Çevre boyunca, Kur'an'dan ayetler işlenir ve merkezdeki yazıt Allah'ın ve peygamberi Muhammed'in yüceliğini ilan eder. Burada 1603'te Venedik Cumhuriyeti'ne bağışlanan Fransız kral Henry IV'ün gerçek zırhını görebilirsiniz. Cuurasslarının göğsünde bir kurşun işareti vardır, yani imalattan sonra bir tür güç testine tabi tutuldukları açıktır. Birçoğunun ağırlığının 23 kg'ı aşmaması ilginçtir, yani giymek için çok ağır değildirler. Ekranda ayrıca çok nadir bir ortaçağ zırhı var - içten kumaşa dikilmiş plakaların bir kabuğunu temsil eden brigandin. Ve bu neden bu kadar nadirdir, açıktır: metal çok dayanabilir, ancak kumaşın ne yazık ki gücü yoktur. Venedik Amirali'nin zırhı da var filo Hem St. Mark aslanlarını hem de arabeskleri tamamen oryantal bir tat ile süsleyen Lepanto'da kahramanca savaşan Francesco Duodo. Aynı odada XNUMX. yüzyılın chanphronları sergileniyor - atların kafalarını korumak için muhafızlar; birkaç iki elli kılıç ve iki zengin süslü haydut.
Ve “Üniversite Odası”, Francesco Guardi'nin (18. yüzyılın ikinci yarısı) tablodaki gibi görünüyordu.
İşte o, bu brigandine!
Salon No. 3 veya “Morosini Salonu”, adını odadaki bir niş içinde bulunan Francesco Morosini büstünden almıştır. Venedikli bir amiral olarak, 1684-1688 yıllarında Türklerle olan savaş sırasında Venedik filosunun baş komutanı oldu, Peloponnese'yi yeniden ele geçirdi ve Peloponneseako ("Peloponnese'nin faturası") ünvanını aldı. Dahası, Morozini'nin askeri zaferleri öyle ki, hepsinde tek kişi oydu. tarih Devletten bir anıt alan Venedik Cumhuriyeti, hayatı boyunca kendisine kondu. Bu odada karakteristik Venedik tarzında inanılmaz sayıda kılıç, halterler, tatar yayı ve tüyleri, aynı zamanda kapılarının üzerinde de görülebilen CX harfleriyle işaretlenmiş, sadece Venedik Cumhuriyeti'nin en yüksek organı olan On Konseyi'ne ait. X. Dikkate değer başka bir sergi, 16. yüzyılın ortalarından kalma küçük, zarif bir şekilde dekore edilmiş top mermisidir.
Venedik'in kılıçları, 1480-1490 ve altıncı yüzyılda alışveriş yapanlar. Venedik ve Macaristan. "S" harfi şeklinde kavisli yatay bir artı işareti vardı. Doge Guard geleneksel silahı
Aşağıda - Skiavona 1480-1490 gg. Venedik kılıçları; iki elle kullanılan kılıçların üzerinde paralı asker Landsknechts 1560 - 1580; Morion-Cabasset tipi kasklar, 16. yüzyılın ikinci yarısı, Brescia
Kılıcı eşleştirin!
Salon No.4. Bu odada, XVI ve XVII yüzyıllara ait çeşitli ateşli silah örnekleri saklanmaktadır. Koleksiyonda ayrıca bazı işkence aletleri, bir bekaret kemeri ve bazı işkence aletleri de var, ama asıl mesele elbette her çeşit tüfek ve tabanca. Doge Sarayı'na ait olan modern tüfeklerin ataları olan tabanca ve arket koleksiyonu, çoğunlukla Alman silah ustaları tarafından yapılan ya da Brescia'da cumhuriyette çalışan nadir ve değerli örnekler içermektedir. Bazıları tamamen metal, bazıları ise ahşap kulpludur ve yaldızlı, fildişi ve sedef eklerin annesi ile oldukça zengin bir şekilde dekore edilmiştir. Doğuda, örneğin, şüphesiz, bu uzak ülkeden büyükelçiler tarafından Doge Marino Grimani'ye (1595-1605) bağışlanan yedi Farsça arquebuse gibi modeller de vardır.
Bu fotoğrafta iki kilitli (üstte) bir Alman Reitars tabancası görüyoruz, ancak sırayla 1560 yüklü bir namlu var .. Bu arada, sapındaki top, bir kulüp gibi kafasına düşmanı vurmak için tasarlanmamıştır. İçeride boştur ve bu konteyner yedek pirit, Doğu tipi tekerlek kilidine sahip bir tabanca ve öncelikle gezginler tarafından kullanılan bir Alman tabancasını depolamak için tasarlanmıştır.
Koleksiyonda çok sayıda yaylı tüfek var ve bunlardan biri, ama sıra dışı: bu, ondan bu silahı bulduktan sonra takılan belirli bir Giovanni Maria Zerbinelli'den 27'te bulunan, yalnızca 1664 santimetre uzunluğunda küçük bir çelik tatar yayı. O zamanlar Venedik'te bu tür taşınabilir silahları saklamak kesinlikle yasaktı! Yanlarında işkence aletleri var: çivili bir yaka ve parmaklar için bir "anahtar". Sahipleri Francesco Novello da Carrare, Padua'nın yöneticisi, 1405'taki Doge Sarayı'nın mahzenlerinde, oğullarıyla birlikte, bu ve diğer "zalim objelere" sahip olmak ve esirlerine işkence yapmak için kullanmakla suçlandı.
Giovanni Zerbinelli ve İşkence Aletleri Francesco Novello'nun Tatar Yayı
Ayrı bir makale verilebilecek en şaşırtıcı sergiler arasında, hibrit silah örnekleri var ve burada 180'ten daha fazlası var! Bunlar bir klüp ve tabanca ve balta melezleri, tatar yayları ve arquebus melezleri, topuz tabancası ve altıncı tabanca, köle tabancası, balta baltası ve hatta ... boynuz tabancası!
Sergilenen ve etkileyici bir kask koleksiyonu sunar. Burada ve “basit bir bakterinin sahip olmadığı bir manto ile çeşitli türlerde salatalar ve büyük kasklar.
Grand bacinet
15. yüzyılın salatası
Hareketli vizörlü salata, yakl. arasında 1450
Bologna Salatası, yaklaşık olarak bir başlık plakası ile güçlendirilmiş. arasında 1490
Barbut kaskı İtalyan icadı olarak kabul edildi ve aynı Almanya'da “İtalyan Salatası” olarak adlandırıldı. Ayrıca, çok sık kumaş ile kaplıdır. İşte bu, örneğin, tipik bir İtalyan barbut şeklinde, yaklaşık. arasında 1470
Tören barbeküler - ve bazı vardı - ahududu kadife ile kaplı olabilir ve kovalanmış yaldızlı bakır takı taşıdı
Ancak bu, Morion ve Cabasset - Morion Cabasset melezidir ve “İspanyol Morion” olarak da adlandırılır. İsme gelince, "morion" kelimesi İspanyolca "morra" - "taç" kelimesinden gelir ve Armory koleksiyonunda da bu tür kasklar vardır ve bu şaşırtıcı değildir, çünkü İsviçreli Papa'nın muhafızları hala onları giyer. Fakat şeklindeki cabasset, bir şişe balkabağı, su kabakları gibiydi ve ondan adını aldı! Morion ve kasetler ve onların melezleri öncelikle arquebir'ler için çok elverişliydi, çünkü yukarı doğru eğilen alanlar kalelerin duvarlarına ateş etmelerini engellemedi.
Sergide çok sayıda halter var (15. yüzyılın başlarında İsviçreli paralı askerler tarafından İtalya'ya tanıtıldı ve merakla hala İsviçre Vatikan Muhafızları tarafından kullanılıyorsa, kesinlikle onu bugüne kadar hayatta kalan en ünlü ortaçağ silahı yapıyor!). Halberds ek olarak, her zevke için sır, korse, protazin, bir kelime kutup kolları vardır. Bu sadece fotoğraf çekmek ve hatta camın içinden geçmek için çok uygun değil.
İnsanlar için kasklara ek olarak, fuarda da somonlar var - atlar için başlıklar!
Ne kadar güzel olduğunu bile bilmiyorsun!
Ayrıca, küçük kalibreli bir top silahı olmasına rağmen, 1576'te Dogeslardan birinin mirasçıları tarafından sunulan çok güzel bir silah da var. Yüksek döküm sanatına bir örnek gibi gözüküyor ve öldürmek için bir cihaz değil - bu konuda söyleyebilecekleriniz
Tamamen orijinal ateşli silah örnekleri de var: beş vuruşlu bir geminin 1621'ta usta Giovanni Bittista Comin tarafından üretilen döner topu. Bu sadece çok uzun süre şarj oldu!
Makineli tüfekten başka bir prototip: 1622 yılında sarayın silah odasında bulunan usta Giovanni Maria Bergamin’in döner bloğuyla yirmi namlulu bir top. Dikey ve yatay nişan alma mekanizması vardı ve inanıldığı gibi, dakikada 500 tur hızında atış yapabiliyordu!
1571’ta Lepanto Savaşı’nda Türk galerilerinde yakalanan kupa gemi ışıkları
Gördüklerimizin izlenimlerinden çok etkilendikten sonra, Armory'nin salonlarından çıktık, tekrar duvarlardaki işaretleri takip edip ... Doge Sarayı'ndan hapishanenin bulunduğu komşu binaya giden ünlü "İç Çekme Köprüsü" içine girdik. Sarayın içinde ve en tepesinde, mahkumların kışın dondukları ve kelimenin tam anlamıyla yaz aylarında inanılmaz sıcağında kavrulduğu bir kurşun çatının altında bir hapishane vardı.
Bu köprü dışardan nasıl görünüyor? Onun içinde olabileceğimi hiç düşünmemiştim.
Penceresinde içeriden kafes
Elbette buradaki turistlerin fotoğraflayacak bir şeyleri var, ama aslında bu "kambur köprü" içinde olmak biraz ürkütücü. Bazıları dar yeraltı geçitlerinde kaybolmaya başlıyorlar ve sonra sizinle tanışıp korkmuş seslerle soruyorlar: “Buradan nasıl çıkacaksın?” En iyi cevap: “Mümkün değil!” Ve ayrıca sardonik bir kahkaha!
Tüm bu talihsiz mahkum, bu köprüden hapishaneye doğru yola çıkarak, ızgaradaki deliklerden son bir bakış attığını görebildi. Ve içini kesmek çok üzücü ... Köprünün isminin geldiği yer burası, boyunca yürüyen insanlar her zaman çok acı çekti.
Sonra bu kapı arkalarından çarptı ...
Onlar için “dünyaya açılan pencere”, bu gerçekten korkunç demir ızgarasının arkasındaki pencereydi!
Hapishane koridorunda. İşte yazar
Bu genellikle Doge Sarayı'nı ziyaretle sona erer. Buna rağmen, acele etmemelisin, ama tam oradaki, zindanda, kafede, gondolların cam kapının arkasından nasıl geçtiğini izlerken gerçek Venedik pizzası ile bir şeyler yiyelim. Ancak romantizm!
İşte kapı ...