Barlow manevrası, bebeklerde kalça instabilitesini tespit etmek ve gelişimsel kalça displazisini (GKD) teşhis etmek için kullanılan tıbbi bir testtir. Test, adını ilk kez 1960’ların başında tanımlayan Amerikalı pediatrik ortopedi cerrahı Thomas Barlow’dan almıştır.
Barlow’un manevrasını gerçekleştirmek için bebek bacakları uzatılmış şekilde sırtüstü yatırılır. Muayene eden kişi daha sonra kalça fleksiyonda ve adduksiyonda iken bebeğin dizine nazikçe basınç uygular. Bu basınç femur başının kalça ekleminin yuvası olan asetabulumdan posteriora doğru yer değiştirmesine neden olur. Kalça instabilitesi mevcutsa, muayene eden kişi femur başı yuvasından çıkarken bir “clunk” hissedecektir.
Barlow manevrası tipik olarak bir bebeğin hayatının ilk birkaç ayında rutin fiziksel muayenenin bir parçası olarak yapılır. Test önemlidir çünkü kalça instabilitesinin erken tespiti ve tedavisi, kalça ekleminin normal gelişmediği ve yaşamın ilerleyen dönemlerinde eklem ağrısı, topallama ve artrite yol açabilen bir durum olan GKD gelişimini önleyebilir.
Barlow manevrası kalça instabilitesi veya GKD’ye işaret ediyorsa, tanıyı doğrulamak ve durumun ciddiyetini belirlemek için ultrason veya röntgen gibi daha ileri tanı testleri istenebilir. GKD tedavisi, kalça eklemini yerinde tutmak için bir kayış veya destek kullanımını içerebilir veya ciddi vakalarda kalça eklemini yeniden hizalamak için ameliyat gerekebilir.
Genel olarak Barlow manevrası, bebeklerde kalça dengesizliğini belirlemeye ve GKD’yi teşhis etmeye yardımcı olabilecek basit ve invazif olmayan bir testtir. Erken teşhis ve tedavi daha iyi sonuçlara yol açabilir ve bu durumla ilişkili uzun vadeli komplikasyonları önleyebilir.