Raul Mendez Mendez itibaren Mhate bk, Maharashtra 415012, Hindistan
bu kitap sevgili arkadaşım ve hevesli okuyucu kimi tarafından bana önerildi. Edebi üstatlık için bu kitaba dört yıldız verirdim, ama bu kitabın yazıldığı tarih ve koşullar göz önüne alındığında - 50 yıl sonra yayınlandı, iyi ... olağanüstü! Irene Nemirovsky kitabın bir ciltleme içinde beş mini kitap olmasını amaçlamıştı. Son üçünü yazmak için yaşamıyordu ve son ikisini (sonunda soru işaretleri) savaşla ironik bir şekilde ünlüyor mu? Barış?. Bu olağanüstü romanı Fransa'nın düşüşü ve Nazi işgali sırasında yazdı. Ayrıntı derinliği, karakterlerin insanlığı ve zulüm / kötülük ve merhamet / adalet tasviri, okuyucuyu Fransız aşağılamasının tam ortasına yerleştirir. Fransa vatandaşları mevcut yenilgilerini uzlaştırmaya çalışırken Alman askerleri kasabalarını ve yaşamlarını istila ediyorlar. Nemirovsky, Nazi rejimini kötüleştirmez, aksine onları genç erkekler, askerler, bazıları zalim, diğerleri kibar gösterir. Bunu okurken, Nazi zulümleri / zulüm / insanlık dışı davranışları bilseydi karakterlerini değiştirip değiştirmeyeceğini merak etmeliyim. Ya da eğer Amerikalıların Fransa'yı kurtardığını görmek için yaşamış olsaydı ve Nazi zulmünün tüm dehşetini göz önünde bulundurarak zaman periyodu üzerinde düşünme yeteneğine sahip olsaydı. Yahudiler hakkında çok az şey var, sadece Yahudi Fransızının kaderi hakkında endişelenen / merak eden karakter referanslarını geçiyor. İronik bir şekilde bu alkışlanan Katolik yazar daha sonra tutuklandı ve sonunda 1942'de Auchwitz'de öldü. Yahudi soyları nihayetinde tutuklanmasına yol açtı ve kocalarının onu kurtarmaya yönelik umutsuz girişimlerinde, Yahudi soyundan olduğunu göstererek kendini kınadı ama adanmış bir Katolik. Tutuklanmasının çoğunlukla Rus mirasıyla ilgili bir yanlış anlamadan kaynaklandığına inanıyordu. Hatta iddia etmediği bir kan bağı için onu öldüreceklerini nasıl bilebilirdi? Yoksa onun da aynı kampa gönderilip benzer bir soydan ötürü gazla öldürüleceğini mi? Irene bu muhteşem romanı yazarken, kampları, ölecek olan milyonları, bir delinin vizyonunun dehşetini bilemezdi. Kim, onu yaşayanlar dışında, Almanya ve daha sonra Polonya'da olanlar, kötülüğün neler yapabileceğini bilebilirdi? Bu romanı güncel olaylar olarak yazdı. Fransız mücadelesinin derinliğini, avlanan ve öldürülen binlerce kişiyi, Müttefikler ve Almanya arasındaki savaşları, Fransa'nın kurtuluşunu, BARIŞ'ı hiç görmedi. Hitlers soykırımını, komünizmin yükselişini veya Avrupa'nın yeniden inşasını asla bilemezdi. Romanını asla cilalama şansı elde edemezdi. Ancak bu çalışma, saflığında çok iyi örneklenmiş, çok güzel. Bu, YAŞAYAN kişinin gözünden bir roman. ** Savaşın sonunda mahzenlerde saklanan kızlarının bir yan notu, Fransız polisi (SS tarafından görevlendirildi) tarafından avlanıyorlardı, bu romanı içeren not defterini kurtardı. Birkaç yıl öncesine kadar hiçbirinin okumaya kalbi yoktu. bir roman olduğunu keşfettiğinde hemen yayınlanmıştı.
Putnam must've had a flotilla of graduate students under his command to compile all of the statistics between these covers. Rather than stick to anecdotes about those elusive Good Old Days, I admire that he attempted and succeeded in providing measurable, reproducible results drawn from dozens of sectors of American society to lend credence to his hypothesis: Our communities are unravelling. He's the first to admit that corelations shouldn't be mistaken for causation, but the mountain of data he offers up fit the data model he expected.... Caveat: Unless you enjoy wading through chapter after chapter of footnotes and external references, don't expect this to be a page-turner. It's more informative than enjoyable. I'd be interested to see how/if the data has changed since this was published 7 years ago.