Çehov'un Vanya Dayı'sı Voynitski, Yelena Andreyevna'ya "Bu evde,yanı başımda bir başka yaşamın,sizin yaşamınızın yok olup gittiği düşüncesiyle nasıl acı çektiğimi bilseniz!" diye yakınır.
Voynitski, gerçekten Y. Andreyevna'ya mı acıyor yoksa Andreyevnasız bir hayat yaşamak zorunda kalan kendine mi.
Bu tür zamanlarda karşımızdakini düşünerek konuştuğumuzda, ki biz gerçekten bunun karşımızdakinin iyiliğine olduğuna inanırız çünkü buna kendimizi inandırmışız, aslında kendimiz için konuşuruz. Kendimiz için yalvarırım.
Bunun böyle olduğunu kavramak bayağı zamanımı aldı.
Kimseyi sevemem... Sevmiyorum da. Beni çeken tek bir şey var artık, o da güzellik. Yalnızca güzellik heyecan veriyor bana. Öyle sanıyorum ki, Yelena Andreyevna isteseydi, bir günde başımı döndürebilirdi... Ama aşk değildir bu, bağlanma da...