“Gelin öpülmedi, balayına çıkmadı. İlelebet mutluluk içerisinde yaşamadı. Kasvetli nikah törenini cenaze töreni izledi. Çünkü 1881 yılında Bradley adlı bir kişi Florida’da evlendi. Bradley, Utah’lı bir gezgin satıcıydı. Seyahatleri sırasında rüyalarının kadını ile tanıştı fakat kadın hastaydı. Bu durum adamı yıldırmadı, evlilik teklif etti. Kadın bu teklife “evet” dedi ve düğün hazırlıkları yapılmaya başlandı. Ne var ki, kadın nikah günü gelmeden öldü. Satıcı aşkının mezara, evlenmeden gitmesini izin vermeyeceğini söyleyince tabutu taşıyanlar rotasını kiliseye çevirmek zorunda kaldılar. Kilisenin rahibi Bradley ile kadının nikahını kıydı.”
Tiyatro terimi de olan “trajikomik” aslında yaşamımız boyunca kendimizi, birbirimizi ve başkalarını da seyrettiğimiz hem acıklı hem de gülünç kareler bütünüdür. Trajedi ile gülünç arasındaki o ince çizgiyi; nefret, öfke, aşk, hüzün, neşe belirler.
Gözümüzü şöyle bir hayatımızın geçmiş yıllarına çevirdiğimizde, ister kendimiz isterse başkaları için kurguladığımız trajik tuzakların, kim için olursa olsun kabul edilebilir bir yanını olmadığını erken dönemlerde kavramak insan erdeminin olmazsa olmazıdır.
Sevgilerimle…