ben doğduktan 2 ay sonra gitmiş Freddie Mercury. ben daha yeni tanışıyorken etrafımla, o son kez bakmış sevdiği yerlere. ben ona buna ağlıyorken, o aids'ini kamuoyuna açıklamaya karar vermiş, ölmeden bir gün önce.
ben daha 2 aylıkken ölmüş Freddie Mercury. ileride her yıl büyük üzüntüyle anacağım o gün, her şeyden habersiz annemin kucağında oturuyormuşum. Freddie Mercury gitmiş.
geriye, gülen suratı kalmış. bıyığı ve dişleri tabii ki. fotoğraflar kalmış. babamın bana getirdiği konser görüntüleri. onsuz bir Queen.
ve insanlar tabii ki. 24 kasım sabahı arabada giderken Queen dinleyen insanlar kalmış. onu unutmadıklarını göstermeye çalışan Queen tişörtlü insanlar çıkmış her yerden. ve 'show must go on' diye bol ünlemli mesaj atan arkadaşlar kalmış ondan geriye. bıyığı kalmış, dişleri...
ölümünün 19. yılında Freddie Mercury'i çok büyük özlemle anıyorum. dilerdim ki aynı dönemde daha çok yaşayabilseydik. kötü zamanlarımda büyük enerjisiyle, gülen suratıyla ve muhteşem sesiyle birden karşıma çıkıveren ve içime mutluluk pompalayan bu büyük adama tekrar teşekkür ediyorum.
nur içinde yat. senin şarkılarınla büyüyecek çok insan var çünkü daha.