Samba okulları, Rio’daki daha büyük kulüplerin geleneksel üye dernekleridir ve takipçileri, Avustralya’daki futbol trajedileri kadar ciddi ve bayraklarına adanmıştır.
Kendimizi – muhabiriniz, kocası, küçük oğlu ve en iyi arkadaşı – Rio’nun Vali Adası’na özgü olan Uniao da Ilha do Governador’u desteklerken buluyoruz. Sugar Loaf Dağı.
Talimatlarımız – yalnızca Portekizce – kıyafetlerle birlikte geldi. Bunlar arasında nasıl giyinmemiz gerektiğine (aksesuar yok, kamera yok, telefon, çanta yok), nasıl davranmamız gerektiğine (yargıçlar şarkı söylemeye, dans etmeye ve uyum sağlamaya çalışacaklar) ve okuldaki hiyerarşiye nasıl saygı duymamız gerektiğine dair katı kurallar var. geçit töreni.
“Argüman yok” dedi. Ve herhangi bir katılımcı kendini kontrol edemeyecek kadar sarhoş olursa, bu da atılma sebebi olacaktır. Her kostüm için ödediğimiz 400 doları düşünürsek, bunu kesinlikle riske atmıyoruz.
Uniao, karnaval şampiyonalarının A-Ligi olan Özel Grup’taki 12 samba okulundan biridir. 2009’da yarışmayı kazandı ve geçen yıl sekizinci oldu, bu yüzden baskı devam ediyor.
Dört günlük festivalin son günü yerel saatle Pazartesi gecesi geçit töreni yapıyoruz.
Her okulun en iyi şovunu sergilemek için 80 dakikası vardır. Ünlü Sambadrome caddesinin sonunu bir saniye kadar geciktirirseniz puan kaybederiz.
Koşamayız. Sadece dans etmeli. Şarkımızı YouTube’dan öğreniyoruz.
Büyük geceden önce, yerel halkın ve ünlü Rio Karnavalı’nı yapılacaklar listelerinden işaretlemek isteyen turistlerin, büyük geceden önce serinletici bir dalış için geldikleri, sabahın 30’lu yaşlarındaydı.
Rio Valisi Luiz Fernando Pezao, bu yıl karnaval müdavimlerini güvende tutmak için sokaklarda fazladan 17.000 polis sözü verdi, ancak polis varlığı gözle görülür şekilde Olimpiyatlar sırasında olduğundan daha az sıklıkta. Polis sözcüsü Binbaşı Ivan Blaz, ısrarlı çanta ve cep telefonu soygunları hakkında bir soruya Pazartesi sabahı 200’den fazla kişinin tutuklandığını söyledi.
Saat 18:00 ve kıyafetlerimizi giymek üzereyiz, bir Uber’in bizi Copacabana’daki Hilton Rio Hotel’in yanındaki turist toplama noktasına götürmesi için hazırız.
Tam bir kostümlü prova için ayrılan saatten üç saat önce gelmeliyiz. Çanta yok, aksesuar yok, sadece içki almak için yerliler gibi iç çamaşırlarımıza tıkıştırılan biraz para.
Karnaval bir bekleme oyunudur. Geç kalan bir otobüs için bir saat bekleriz. Yanlış kapıya varmak için trafikte bir saat. Belki de doğru kapıya farklı bir otobüste bir saat daha. Neyse ki bizi doğru ısınma noktasına götüren bir Ilha destekçisiyle karşılaşıyoruz. İki saat daha geçti ama en azından şimdi çikolatalı karışımlarla birlikteyiz.
Geleneksel pastaları ve tatlıları her çocuğun hafızasında yaşayan büyükannelere bir saygı duruşu niteliğindedir. Bizden önceki ve sonraki şamandıraların boyutuna ve detaylarına hayret ediyoruz. Kostümler düzenlendi, yeni dostluklar kuruldu.
Şimdi tema şarkısını uygulama zamanı. Neredeyse koroya sahibim. Havai fişek. Gerçekten gürültülü havai fişekler okulumuzun açılışını müjdeliyor. Biraz daha sert dans ediyoruz, biraz daha yüksek sesle şarkı söylüyoruz. Çok geçmeden, asıl Sapucai Bulvarı’na doğru köşeyi dönüyoruz.
Milyonlarca insan her iki taraftaki tribünleri sıralıyor. Yolun sonundaki gezegendeki en büyük partinin sembolü olan büyük kemer dışında önümüzde duran başlıklardan sonrasını göremiyoruz. Oraya gidiyoruz. Dans eder, şarkı söyler ve oluşumuza göz kulak oluruz. Kendimizi bölümün son satırında buluyoruz. Bir arada tutmak bizim elimizde. Bir kâhya kulağıma fısıldıyor “senin çizgin bozulamaz. Biri geride kalırsa puan kaybederiz.”
Bir dahaki sefere bizi zorlar. Mesajı alıyoruz. 80 dakika ve her şey bitti. Alkışlıyoruz, kostümlerimizi atacak birini arıyoruz.
Ilha ilk altı sıraya girerse, Cumartesi günü tekrar şampiyonlarla geçit töreni yapmalı.
Biz gitmiş olacağız. Başka biri devreye girmeli.
“İki tutam sevgi, sen ve ben. Bu gece açlığımızı ve kazanma arzumuzu bir araya getirdik.”
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/south-america/rio-s-carnival-hot-and-sweaty-in-400-costumes-20180213-p4z062.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world