Daha önce söylediğimiz gibi SSCB'nin stratejik nükleer kuvvetlerinin (SNF) ve daha sonra Rusya Federasyonu'nun tarihsel olarak en önemli bileşeni her zaman stratejik füze kuvvetleri olmuştur (Stratejik Roket Kuvvetleri). ABD'de stratejik nükleer kuvvetlerin gelişimi havacılık bileşen - stratejik bombardıman uçakları ve serbest düşme nükleer bombaları, ancak Japonya ve kıta Avrupa'sında üsleri vardı, bu da SSCB topraklarındaki derin hedeflere saldırmalarını sağladı. SSCB'nin bu konudaki yetenekleri çok daha mütevazıydı, bu nedenle ABD'ye karşı garantili bir nükleer saldırı, ancak savaş görevinde kıtalararası balistik füzelerin (ICBM) ortaya çıkmasından sonra mümkün oldu.
Stratejik Füze Kuvvetleri bugüne kadar nükleer caydırıcılığın sağlanmasında öncü bir rol oynamaktadır. orta vadede kalması muhtemel olduğu için. Havacılık bileşeni, SSCB / RF'nin stratejik nükleer kuvvetlerinin bileşiminde, taşıyıcıların - stratejik bombardıman uçaklarının, hem havaalanlarına dayandırılan füze taşıyıcılarının hem de füze fırlatma noktasına olan uzatma yollarının açıklanmasının yanı sıra, ana füzenin kırılganlığı ile açıklanmasında neredeyse her zaman en az önemliydi. оружия stratejik füze taşıyan bombardıman uçağı - nükleer savaş başlığı (NWF) ile sesaltı seyir füzeleri. Ancak, stratejik havacılığın ana silah olarak kullanılmasıHava Lansmanı ICBM'leri belki de stratejik nükleer kuvvetlerin havacılık bileşeninin savaş istikrarını arttırmazsa, potansiyel bir düşman için ciddi bir tehdide dönüştürür.
Rusya Federasyonu'nun stratejik nükleer kuvvetlerinin deniz bileşeni, Stratejik Füze Kuvvetlerine her zaman yetişmektedir. Bir yandan, balistik füzeleri (SSBN'ler) olan nükleer denizaltıların okyanusun derinliklerinde saklanabilmeleri en yüksek hayatta kalma oranlarını sağlar düşman silahsızlandırılması darbeSSBN'lerin rolünü ABD stratejik nükleer kuvvetlerinin önde gelen bir bileşeni olarak ve aslında İngiltere ve Fransa'nın stratejik nükleer kuvvetlerinin tek bileşeni olarak belirledi. Öte yandan, gizlilik ve güçlü varlık filokonuşlandırma ve devriye alanları SSBN'leri için koruma sağlayabilir. Amerika Birleşik Devletleri, Büyük Britanya ve Fransa tüm bunlara sahiptir (ancak NATO bağlamında), ancak Çin değil, bu nedenle, havacılık gibi stratejik nükleer kuvvetlerinin deniz bileşeni, yer bileşenine kıyasla son derece önemsizdir.
SSCB / Rusya hakkında konuşursak, SSCB, SSBN'lerin devriye alanlarının korunması için konuşlandırma sağlayabilen güçlü bir filoya sahipti. Sovyet denizaltılarının uzun zamandır potansiyel bir düşmanın denizaltılarına göre gürültü açısından daha düşük olduğuna inanılıyor, ancak 80'lerin ortalarında bu sorun çözüldü.
Rusya Federasyonu'nun stratejik nükleer kuvvetlerinin temeli şu anda, üçüncü nesle ait olan ve esasen ikinci neslin temelinde 667bdrm proje tabanlı SSBN'ler tarafından oluşturulmaktadır.
Rusya ile her şey çok daha karmaşık. Gürültü ve en son Rus stratejik füze denizaltı kruvazörlerinin (SSBN'ler) sonar sistemlerinin yetenekleri kabul edilebilir olarak kabul edilebilirse, Rus Donanmasının konuşlanmalarını ve devriye alanlarını kapsamalarını sağlama yeteneği sorgulanabilir. Bununla birlikte, SSCB'nin stratejik nükleer güçleriyle karşılaştırıldığında, deniz gemilerine yönelik nükleer savaş başlıklarının göreceli payı daha da artmıştır.
Bu kararın sonuçlarını ve Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin deniz bileşeninin orta vadede evriminin olası yönlerini değerlendirmeye çalışalım.
Tabyalarda Kilitli
SSBN'ler iki ana duruma ayrılabilir - savaş görevindeyken ve üsdeyken. SSBN'lerin muharebe görevi için harcanan zaman, operasyonel voltaj katsayısı (KOH) ile belirlenir. Amerikan SSBN'leri için KOH yaklaşık 0,5'tir, yani bir denizaltı zamanının yarısını görevde geçirir. SSCB Deniz Kuvvetleri'nde KOH her zaman daha düşüktü ve büyük olasılıkla bu durum şu anda devam ediyor. Savaş görevinde SSBN'nin% 30-50'si olduğunu varsayalım. Bu durumda, kalan% 50-70 tabandadır ve nükleer olmayan araçlarla bile ani bir silahsızlanma grevi ile imha edilebilir, ancak bu amaçla bir düzine nükleer savaş başlığını yedeklemeyeceklerdir. Şimdi düşmanın tek bir darbe ile 350-500 Rus nükleer savaş başlığını yok etmesine izin verecek - oran bizim lehimize değil.
Rus Donanması'nın yarım ve daha fazla SSBN'si kalıcı yerlerde konsantre olabilir
Savaş görevindeki SSBN'ler okyanusların derinliklerinde saklanıyor olabilir, ancak bunun için üssü terk edip devriye alanlarını kapsayan güvenli bir şekilde konuşlandırılmalıdır. Bu, SSBN'ye eşlik etmek için güçlü bir yüzey filosu, denizaltı karşıtı havacılık ve çok amaçlı denizaltı avcıları gerektirir. Rus Donanması tüm bunlarla ciddi sorunlar yaşıyor. Bir SSBN'nin denize girmeden örtü girişini gerçekleştirmek, onları bilerek imha için düşmana vermekle aynı şeydir.
Başka bir seçenek de SSBN için - sınırlı kapasiteleri dikkate alınarak, Rus Donanması tarafından sıkı bir şekilde kontrol edilen koşullu “kapalı” su alanları için “burçlar” yaratmaktır. Bu, tablonun gerçekte ne kadar kontrol edildiği ve düşman tarafından ne kadar çabuk "saldırıya uğratılabileceği" sorusunu gündeme getiriyor. Ancak en önemlisi, rakibin Rus SSBN'lerinin bu burçlarda “otlattığı” bilgisi, ICBM'lerin onlardan sonra fırlatılmasını engelleyebilecek yeterli sayıda füze savunma gemisi yerleştirmesine izin verecektir.
Amerikan füze savunma tiyatrosunun olası konuşlanma alanları
Onları durduramayız. Barış zamanında, düşman filosuna nötr sularda saldırmak bir savaş ilanıdır ve eğer düşman ani bir silahsızlanma grevi yaparsa, filosunu bastırmak için zaman kalmaz.
Yukarıdakilere dayanarak, SSBN'lerin tek etkili kullanımının, okyanusların çeşitli noktalarında devriye gezmek olduğu, görünüşlerini tahmin etmenin ve füze savunma gemilerini önceden konuşlandırmanın mümkün olduğu varsayılabilir. Ancak bu bizi gizli konuşlandırma ve devriye alanlarının örtülmesi sorununa geri götürüyor. Bir kısır döngü ortaya çıkıyor ve bunun bir yolu var mı?
Mevcut gerçeklik
Rusya Federasyonu'nun stratejik nükleer kuvvetlerinin yakın gelecekte deniz bileşeninin temeli, denizaltıların balistik füzeleri (SLBM) Bulava'nın 955 (A) Borey projesinin SSBN'si olmalıdır. Muhtemelen, özellikleri okyanusun derinliklerinde düşmandan etkili bir şekilde gizlenmeyi mümkün kılar, ancak en azından bu, temel yerlerden güvenli bir çıkış problemini ortadan kaldırmaz.
Borey / Bulava 955 (A) programına büyük miktarlarda yatırım yapıldı, Rus Donanması'ndaki toplam Boreev sayısı 12 adede kadar olabilir. Ayrıca, 885 (M) “Kül” projesinin çok amaçlı nükleer denizaltılarının (ICAPL) sayısı çok daha düşük bir hızda yürütülmektedir. Rusya'da, filodaki SSBN'nin ICAPL'den daha büyük olacağı benzersiz bir durum ortaya çıkıyor. SSBN'nin inşasını kesintiye uğratarak hızlandırılmış bir hızda ICAPL oluşturmak mümkün müdür? Bir gerçekten uzak - farklı tersaneler, farklı tasarım büroları. Başka bir denizaltı tipine göre yeniden konfigürasyon yapılması çok fazla zaman ve para gerektirir.
SSBN 955 (A) projesi "Borey" ve ITSRL projesi 885 (M) Ash
Ancak bir seçenek var - PLARK varyantındaki Boreev serisinin yapımının devamı - seyir füzeleri olan bir atomik denizaltı. Daha önce bu seçeneği düşündük.ve SSBN'lerin hem potansiyel bir düşmanın büyük taşıyıcı ve gemi gruplarına karşı koymak için hem de düşmanın silahlı kuvvetlerine ve altyapısına karşı büyük saldırılar yapmak için Rus Donanması için çok yararlı olabileceğini gördüler. Aslında, Borey tipi SSGN'ler yeni bir seviyede Project 949A'nın nispeten yüksek derecede uzmanlaşmış SSGN'lerini (bazıları muhtemelen daha evrensel 949AM SSG'lerine yükseltilecek) değiştirebilecek. Şimdi şunu söyleyebiliriz 955K projesinin SSBN'sini en azından sınırlı bir seride inşa etme olasılığı aslında Rus Donanması tarafından değerlendiriliyor.
Proje 955 temelinde SSBN'lerin inşasına devam edilmesi, Donanmayı sadece yeterince etkili muharebe birimleriyle donatmakla kalmayacak, aynı zamanda inşaatın daha fazla serileştirilmesi nedeniyle her bir denizaltı maliyetini de azaltacaktır. Ayrıca, bir proje (955A) temelinde SSBN'ler / SSBN'ler inşa etmenin önemli bir avantajı, düşman için görsel ve akustik imzalarının neredeyse tamamen ayırt edilemezliği olacaktır. Buna göre, muharebe görevi SSBN'lerine ve SSBN'lere eşli erişim düzenleyerek, SSBN'leri izlemek için düşmanın Donanması üzerindeki yükü iki katına çıkarıyoruz. Herhangi bir kaynak sınırsız değildir ve ABD / NATO'nun Rus Donanmasının tüm SSRN / SSRN'sini güvenilir bir şekilde izleme gücüne sahip olacağı gerçeğinden çok uzaktır.
Bu çözüm ne kadar etkilidir? Kabul edelim - güçlü bir dengeli filo oluşturmak daha iyidir, ancak sahip olduklarınızla çalışmak zorundasınız. 955 (A) projesinin SSBN'nin inşaatı sanayi tarafından hata ayıklanmıştır ve gecikmeden devam etmektedir, 955K projesinin SSBN'lerinin daha az yüksek oranlarda inşa edilmemesi beklenebilir.
Düşmanın donanması üzerindeki yükü önemli ölçüde artırabilen bir başka faktör, KOH'da en az 0,5 seviyesine kadar bir artış olabilir. Bunun için, baz yerlerinde SSBN'lerin / SSBN'lerin hızlı bakımının ve planlı bakımının yanı sıra her denizaltı için iki değiştirilebilir mürettebatın varlığının sağlanması gerekmektedir.
Buna karşılık, düşman, SSBN'lerimizin çıkışını ve eskortunu izlemek için, tüm yıl boyunca Rus üslerinin yakınında çeşitli çok amaçlı denizaltıları görevde tutmak zorunda kalacak. SSBN'lerimizin ne zaman ve kaç kez eş zamanlı olarak yürüyüşe çıkabileceği hakkında bilgi olmaması durumunda, garantili destek için gereken ABD / NATO nükleer denizaltılarının sayısı SSBN'lerimizin sayısının 2-3 katı olmalıdır.
14 ABD / NATO SSBN'sinde 21-7 denizaltısını bir araya getirebiliyorsanız, 12 SSBN için zaten 24-36 denizaltısına ihtiyacınız var. SSBN'ye dayalı 6/12 adet miktarında denizaltıların inşası durumunda, destekleri için gerekli olan nükleer denizaltıların sayısı 54/72 - 72/96 adet olacak ve bu tamamen ulaşılamaz. Tabii ki, havacılık ve yüzey filosu SSBN'leri takip etmekle de ilgili olabilir, ancak bu durumda en azından düşmanın sağlıksız faaliyetinin SSBN'nin devriye alanında uygun önlemleri almamızı sağlayacak şekilde yürütüldüğünü anlayacağız.
Dolayısıyla, 955 (A) projesi SSBN'ler stratejik nükleer kuvvetlerin deniz bileşeninin temeli haline gelirse, 955K SSBN'ler projesi etkili bir silah haline gelecektir Stratejik Konvansiyonel Kuvvetlerstratejik nükleer kuvvetlerin aksine, mevcut ve gelecekteki sınırlı çatışmalarda kullanılabilir ve kullanılmalıdır. Değiştirilebilir mürettebatlarla birlikte SSBN / SSBN'lerin ortak olarak konuşlandırılması, SSBNs / SSBN'lerin düşman tarafından izlenmesini önemli ölçüde zorlaştıracak ve okyanusların derinliklerinde başarılı gizlenme olasılığını artıracaktır.
Orta vadeli
Muhtemelen, Rus Donanması için umut verici yeni umut, iki versiyonda verilmesi gereken Husky projesinin umut verici ICAPL'leri (Laika ROC) olmalıdır - düşman denizaltıları için bir avcı ve yolcu / gemi füzeleri için bir taşıyıcı.
Tasarım Bürosu "Malakit" geliştiricisinden ICAPL projesi "Husky" resmi görüntü
Daha önce, ağda Husky projesinin daha evrensel olacağı ve sadece seyir füzeleri değil, aynı zamanda modüler bir temelde kurulacak balistik füzeler de periyodik olarak ortaya çıktı.
Kısmen, bu bilgi şimdi doğrulandı - 2019'da Federasyon Konseyinde yapılan gemi inşaasının geliştirilmesi hakkındaki toplantıda dolaşan belgelerden geliyor:
«
Husky nükleer denizaltı projesi (Laika), gemi karşıtı ve balistik füzeleri olan modülleri kullanacak. ”- malzemeleri söylüyor.
Materyaller ne tür bir balistik füze olacağını göstermezler, muhtemelen Uçaklar kompleksinin "Hançer kompleksi" biçiminde uçaklara tescil edilmiş olan "uyuşturulmuş" versiyonu.
Tek bir proje 955 (A / K) temelinde büyük bir RPKSN / PLARK serisi oluşturma seçeneğini mantıksal olarak geliştirerek, Husky projesine dayalı ICAPL / PLARK / RPKSN'nin tek bir versiyonunu oluşturmak daha da etkili bir çözüm olacağı varsayılabilir. Bu durumda, görevdeki herhangi bir Rus Donanması denizaltısı, düşmanın Donanmasını nükleer silah taşıyıcısı olarak kabul edebilir ve düşünülmelidir. İzlenen nükleer denizaltıların bir nükleer silah taşıyıcısı mı yoksa çok amaçlı bir avcı mı olduğu konusunda bir belirsizlik durumu ortaya çıkacaktır. Yeterli sayıda evrensel nükleer denizaltı ile, aralarında nükleer silah taşıyıcılarının tanımlanması neredeyse imkansız hale gelecektir.
Soru ortaya çıkıyor, böyle bir evrensel nükleer denizaltı yapmak mümkün, çünkü SSBN'ler ICLM'den önemli ölçüde daha büyüktür? Bu konuyu daha ayrıntılı olarak ele almaya çalışalım.
Füzeler ve boyutlar
В hikayeler NATO SSBN'lerinin ve Rus Donanmasının inşası, çeşitli boyutlarda SLBM'ler ve SSBN'ler oluşturma olasılığını karakterize eden birkaç önemli projeyi ayırt edebilir.
Ölçeğin bir ucunda, sualtında 941 ton yer değiştiren 48 “Shark” (“Typhoon”) projesinin dev Sovyet SSBN'leri var! Onların büyüklüğü, SSCB Donanması liderliğinin gigantomanisinin bir sonucu değil, sadece Sovyet endüstrisinin o zamanlar kabul edilebilir boyutlarda gerekli özelliklere sahip SLBM'ler yaratamamasının bir sonucudur. Proje 000 SSBN'lere yerleştirilen R-941 Varyant SLBM'lerin fırlatma ağırlığı yaklaşık 39 ton (fırlatma kabı ile) ve uzunluğu yaklaşık 90 metredir. Dahası, R-17 SLBM'lerin özellikleri, kütlesi 39 metre uzunluğunda sadece 2 ton olan American Trident-59 SLBM'lerin özelliklerinden daha düşüktür.
Proje 941 "Pike" çok amaçlı denizaltı yanındaki iskelede SSBN proje 971 "Köpekbalığı"
Ölçeğin diğer ucunda, Amerikan Lafayette SSBN'lerini veya daha ziyade üçüncü yinelemelerini - Benjamin Franklin SSBNs, sadece 8 ton sualtı deplasmanı ile koyabilirsiniz, bu da onları sualtı deplasmanı genellikle aşan çoğu modern Sovyet / Rus çok amaçlı denizaltılarından daha küçük yapar 250 bin ton.
8 ton su altı deplasmanlı SSBN “Benjamin Franklin” ve 250 ton sualtı deplasmanlı SSBN “Ohio” nun karşılaştırmalı boyutları
Bu tipteki ilk teknelerde uçuş mesafesi 16 kilometreye kadar olan 4 Poseidon SLBM taşıyorsa, daha sonra maksimum uçuş aralığı zaten 600 kilometre olan Trident-1 SLBM'lerde yeniden silahlandırıldı. SLBM Trident-7'in uzunluğu sadece 400 metre, kütlesi 1 ton. Özelliklerine göre, en son Rus SLBM “Bulava” 10,4 metre uzunluğunda ve 32 ton ağırlığında.
Amerikan SLBM'lerinin karşılaştırmalı boyutları ve özellikleri
ABD SLBM'leri ve SSCB / RF SLBM'lerinin karşılaştırmalı boyutları
Şu anda, ABD, Virginia tipi grev nükleer denizaltılarında geleneksel bir savaş başlığına sahip bir hipersonik silah konuşlandırmayı planlıyor (bu silahın daha büyük taşıyıcılara - Ohio sınıfı denizaltılar - konuşlandırılması daha önce tartışılmıştı). Yükseltilmiş Virginia tipi denizaltılar, 28'e kadar seyir füzesi barındırabilecek ve denizaltılardaki toplam sayısını 40 birime çıkaracak olan Virginia Payload Module'ü (VPM) ekliyor.
VPM ile Çok Amaçlı Virginia Denizaltısı
2028 yılına gelindiğinde, VPM modülünde iki aşamalı bir fırlatma aracında geleneksel bir savaş başlığına sahip bir C-HGB hipersonik planör içeren bir CPS hipersonik kompleksinin kurulması planlanmaktadır. CPS projesinin bikonik hipersonik planörünün kara kuvvetleri ve ABD Hava Kuvvetleri'nin LRHW ve HCSW projelerinde de kullanılması bekleniyor.
Hipersonik kompleks LRHW düzenleri ve görüntüleri
Tahmini LRHW aralığı, sırasıyla beş Mach'dan fazla bir blok hızıyla 6000 kilometreye (diğer kaynaklara göre 2300 kilometre) ulaşabilir, Virginia CPS hipersonik kompleksi benzer bir aralığa sahip olabilir.
Mevcut gemi karşıtı füzelerin (ASM) 3M55 P-800 Onyx'in uzunluğu yaklaşık 8-8,6 metredir, gelişmiş ASM 3M22 Zirkonunun uzunluğunun 8-10 metre olduğu tahmin edilmektedir, bu da 70'in sonunda oluşturulan Trident SLBM'lerin uzunluğu ile karşılaştırılabilir XX yüzyılın yılları - 40 yıldan fazla önce.
Buna dayanarak, yaklaşık 8000 kilometre menzilli umut verici bir SLBM'nin, Husky projesinin umut verici evrensel nükleer denizaltılarına veya hatta yükseltilmiş ICAPL projesi 885 Yasen'e yerleştirilmesine izin veren boyutlarda iyi oluşturulabileceği varsayılabilir.
Tabii ki, ICAPL'deki küçük boyutlu SLBM'lerin sayısı, muhtemelen 4-6 birimden fazla olmayan, özel bir SSBN'den çok daha az olacaktır. 60 nükleer santral SLBM başına 80-20 nükleer savaş başlığı SLBM ile donatılacak 3-6 birimden oluşan geniş bir seri halinde evrensel nükleer denizaltıların inşası sırasında, stratejik nükleer kuvvetlerin deniz bileşenindeki toplam nükleer savaş başlığı sayısı 240-720 nükleer savaş başlığı olacaktır.
Bulgular
Her tür silahı taşıyabilen evrensel bir nükleer denizaltı oluşturulması, ek filo kuvvetleri olmadan stratejik nükleer kuvvetlerin deniz bileşeninin maksimum istikrarını sağlamayı mümkün kılacaktır. Mevcut ve potansiyel rakiplerin hiçbiri görevdeki tüm nükleer denizaltıları fiziksel olarak izleyemeyecektir ve bunların SLBM'leri taşıdığı hakkında bilgi eksikliği, ani bir silahsızlanma grevi sırasında bunların imha edilmesini garanti etmeyecektir. Böylece, stratejik nükleer kuvvetlerin deniz bileşeni, olası düşmanın ani bir silahsızlanma grevi yapmasını engellemeye önemli bir katkı sağlayacaktır.
SLBM'leri evrensel nükleer denizaltılara dağıtmanın daha da önemli bir avantajı, Donanmanın saldırganlık yeteneklerinin azami düzeyde gerçekleşmesidir. Bunun için, umut verici bir SLBM en az yaklaşık 1000-1500 km mesafeden başlayabilmelidir. Dahası, ümit vaat eden bir SLBM'nin boyutları, “iskeleden” ateş etmelerine izin veren bir atış menzili sağlamasına izin vermiyorsa, yani maksimum menzilleri, örneğin yaklaşık 6000 kilometre olacaksa, bu, bu tür SLBM'lerin evrensel nükleer denizaltılara yerleştirilmesi bağlamında kesinlikle kritik değildir. Her halükarda, SSBN iskelesinde duran, düşman ani bir silahsızlanma grevi yaptığında bir kiracı değil, ancak kısa süreli uçuş süresine sahip SLBM'lerle donatılmış Rus nükleer enerjili denizaltılar, Birleşik Devletlerin kıyılarına karşı haklı olarak kabul edilecek. Buna göre, bu tehdidi ortadan kaldırmak için sınırlarımızda değil, önemli denizaltı ve füze karşıtı güçler kullanmaları gerekecek. Ve bu da nükleer denizaltılarımızın konuşlandırılmasını kolaylaştıracak, ani bir silahsızlanma grevi tehdidini azaltacak ve Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin yer bileşeni için bir füze savunma sistemi tehdidini azaltacaktır.
Böylece, stratejik nükleer kuvvetlerin ümit verici deniz bileşeni, bir düşmanın ani bir silahsızlanma grevi yapma olasılığı bağlamında, sadece önemli ölçüde daha büyük bir hayatta kalmaya sahip olmayacak, aynı zamanda durumu, çevirme çabalarının yeniden dağıtılması nedeniyle saldırgan yeteneklerini azaltmaya zorlayacaktır. bizim tarafımızdan da benzer bir darbe.
Nükleer denizaltılar için dişler
Okyanuslardaki sensör sayısındaki artışın, denizaltıların gizliliğini gittikçe daha fazla kaybetmelerine neden olma olasılığı vardır, bu da gizli moddan agresif savaş moduna hızla geçmelerini gerektirecektir. Bundan hareketle, hem SSBN / SSBN'lerin hem de ICLM'nin yüzey ve denizaltı kuvvetlerinin yanı sıra düşman uçaklarına karşı yeteneklerini en üst düzeye çıkarmak gerekir. Bu, ayrı bir makalede döneceğimiz büyük ve ilginç bir konudur.
Bir sonraki makalede, gelecek vaat eden stratejik nükleer kuvvetlerin kara, havacılık ve deniz bileşenlerinin “montajı”, kuvvetlerin korelasyonu ve tasarruf yollarını ele alacağız.