|Opéra Garnier - Palais Garnier|
|Opéra Garnier - Palais Garnier|
İmkanınız varsa (ya da daha önce internetten alma şansınız varsa) burada bir gösteri izlemek müthiş bir keyif. İyi konumdaki yerler için ciddi paralar ödeyebileceğiniz gibi, sırf ortamın atmosferini solumak bile sizin için yeterliyse en üst bölümlerden 10-12€’ya bilet bulabilirsiniz. Ancak bu hesaplı biletlerin internette satılmadığını, mutlaka gişeden alınması gerektiğini hatırlatmak isterim. Bir de ucuz biletlerle kısıtlı görüş alanı nedeniyle tam keyifle bir performans izleyemeyeceğinizi bilmelisiniz. Bu biletleri sadece sanat atmosferini yaşamak için hoş bir fırsat olarak düşünmeniz gerekiyor.
Turistik gezi için bilet aldığınızda ana holdeki merdivenler, muaazam sütunlar, süsleme ve ince işçilik aklınızı başınızdan alacaktır. Şansınıza hangi sergiye denk gelmişseniz, yerine göre orijinal sahne kostümleri ve aksesuarlarını görme imkanınız var. Örneğin ben bir keresinde Swarovski sergisine denk gelmiştim, ki epey etkileyiciydi.
|Opéra Garnier - Palais Garnier|
1.900 kişilik bu salon aslında opera binasının çok küçük bir kısmını oluşturuyor. Girişte gördüğünüz ana merdivenler ve üst kattaki fuayeden sonra temsil salonuna girdiğinizde karşınızdaki sahnenin arkasında derinlemesine giden bir "sahne arkası" mevcut ve bu kısım hareketli dekorların değiştirilebilmesi için çok büyük ve çok yüksek bir bölüm olarak inşa edilmiş. Bu bölümün büyüklüğü en net Printemps ya da Lafayette'in terasından bakıldığında görülüyor. Binanın en arka tarafı ise yönetim birimleri.
Bir de sağ tarafta kırmızı ve beyaz renklerin hakim olduğu gayet şık bir restoran "l'Opéra Restaurant" var.
|Opéra Garnier - Palais Garnier|
Aslında Opéra Garnier'nin şöyle ilginç bir hikayesi var: 14 Ocak 1858'de şu anki binanın olduğu yerde III. Napolyon çok ciddi bir suikast girişiminden şans eseri yara almadan kurtuluyor ve ertesi gün de tam burada bir opera binası yapılması için emir veriyor. Açılan proje yarışmasını genç bir mimar olan Charles Garnier kazanıyor ve bu bina Charles Garnier'nin ilk eseri!
1875'te açılışı yapılan bina yıllarca Paris Operası olarak anılmış ama 1989'da Opéra Bastille'deki yeni operanın açılması ile birlikte buraya "Opéra Garnier" ya da "Palais Garnier" denmeye başlanmış. Günümüzde ise meydandaki istasyon nedeniyle kısaca "Opéra" olarak anılıyor.
Son dönemde operalar daha çok Bastille'de sergilenirken Garnier'de bale gösterileri ağırlıklı olarak sergileniyor. Daha önce burada birkaç kez bale izlesem de hep bir opera izleme hayalim vardı ve nihayet geçtiğimiz hafta sonu bu şansı yakalayınca bu yazıyı da güncellemek kaçınılmaz oldu.
|Opéra Garnier - Palais Garnier|
Saraydan Kız Kaçırma
Hele ki binanın en etkileyici bölümlerinden biri olan fuaye bölümü var ki, gerçekten inanılmaz. Versailles Sarayı'nın aynalı salonunun yavrusu görünümündeki bu salonda antraktlarda şarabınızı ya da şampanyanızı içip sohbet ederken hayran hayran etrafınızı seyredebilirsiniz. Altın varakların ışıltısı kristal avizelerin ışıltısına karışırken gözünüzü epey yorması da muhtemel ama resimler ve süslemeler o kadar etkileyici ki, insan bakmaktan alamıyor kendini. Böylesi bir opera salonu Versay Şatosu'nun içinde de mevcut, orada da bir temsil izlemek harika bir duygu.
Tek kusur, bu iki salonda da biletlerinizi iyi yerlerden almadığınızda sahnenin önemli bir kısmını göremeyebiliyorsunuz. Bugüne kadar Londra, Amsterdam, Lizbon, Napoli, Cenevre ve Stockholm gibi pek çok şehirde bu tür tarihi mekanlarda opera, bale, konser izledim, bu yer eşitsizliğini bir tek Paris'te gördüm; diğer yerlerde uzaklık faktörü dışında sahneyi görememek diye bir şey olmaz ama nedense o zamanın Paris'inde inşa edilen opera salonlarında sınıfsal ayırım uçurum derecesinde kendin hissettiriyor. Neyse ki Opéra Bastille ve Philharmonie de Paris gibi çağdaş mekanlarda artık bu tatsız durum yok.
|Opéra Garnier - Palais Garnier|
Fuaye
Daha önce Bastille Operası'nda da temsil izledim, elbette ki sanatsal açıdan kıyas yapmaya gerek yok, performansların herbiri birbirinden güzel ama "opera" denilince insan Opéra Garnier gibi bir binada olmayı arzuluyor. Temsile gelen insanların şıklığı, atmosfer her şey o kadar güzel ki, insan böylesi anların bitmesini hiç istemiyor.
Bir yandan da 15-20 yıl öncesinin AKM'sini hatırlıyorum. Mimari böyle olmasa da yaşam tarzı aşağı yukarı benzer kalitedeydi İstanbul'da da. Herhangi sanatsal bir etkinliğe gelen insanlar özene bezene giyinir, en nezih ortamlarda sohbetlerini yaparlardı. O atmosferi yaşamayı da ne çok severdim.
Siz yeter ki gelmek isteyin; tarih, sanat, estetik; tüm güzellikler sizi bekliyor Paris'te