Pazartesi günü çalışmalarına başlayacak olan PACE oturumunun arifesinde, Büyükelçi Olağanüstü ve Tam Yetkili, Rus delegasyonunun bir üyesi ve eski Rusya'nın Avrupa Topluluğu'ndaki daimi temsilcisi (1998'den 2003'e kadar) Vasily Likhachev, İzvestia muhabiri Natalya Başlıkova'ya neden Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Rusya'ya yaptırım uyguluyor ve Kırım'daki referandumu tanımak istemiyor.
- Dünyadaki durum, Soğuk Savaş'ın yaklaşımını giderek daha fazla anımsatıyor. Bu senaryoya ne kadar hazırız?
- Her türlü senaryo için geniş bir dış politika, dış ekonomik, diplomatik imkanlara sahip bir egemen devlet olarak ülke olarak hazırız. Bu, belki birilerinin benim sözlerimle duyacağı bir kabadayılık değil, Rusya'nın bugün ne olduğuna dair böylesine nesnel bir analiz. Şimdi - özellikle Ukrayna olaylarının etkisi altında, Suriye ve İran çevresindeki durum - dünyanın kutuplarından biri olarak ülkemizin kalkınmasını canlandıracak yeni bir sistem oluşturuluyor. Batı dünyasındaki güçler, stratejik ortaklar düzeyinde bile olsa, bu eğilimi kabul etmeye hazır olmasa da, bu sadece bizim için aşikardır. Onlar için bu, bir bebeğin yalan söylediği ve aniden hızlı konuşmaya, yürümeye, iddialarda bulunmaya, çıkarlarını açıklamaya başladığı bir duruma benzer. Elbette Rusya ne jeopolitik ne de jeo-ekonomik anlamda çocuk olarak adlandırılamaz, ama bu yeni bir okuma gibi, yeni öz tanımlamamız, bu nesnel, gerçek bir gerçektir.
Rusya'nın kaderine, SSCB'nin kaderine bakarsanız, sürekli olarak her türlü olumsuz enerji çevresi ve faktörüyle çevrili yaşadığımız ortaya çıkabilir. Ya Amerikalılar Sovyet Rusya'yı tanımadı, sonra Nazi Almanyası'nın saldırganlığı vardı, sonra başlangıçta, inanıyorum ki, Batılı güçlerin, Soğuk Savaş'ın, silahlanma yarışının hatasıyla ... Ama Rusya her zaman her şeyin üstesinden geldi ve sadece hayatta kalmadı, aynı zamanda bu zor koşullarda kazandı. Şimdi, bana öyle geliyor ki, yine bu tür bir trendden geçiyoruz.
- Yani yeni bir Soğuk Savaş mı kabul ediyorsun?
- Bana öyle geliyor ki, unsurları uluslararası ilişkilerde uzun süredir var. NATO, Washington, Brüksel ve diğerlerinden olanlar da dahil olmak üzere ortaklarımızın eylemlerine soğuk savaş retoriği denemez.
- Size göre Ukrayna'da ne oldu - Avrupa'da ısrar edilen "turuncu devrim" mi yoksa demokratik iktidar değişikliği mi?
- Euromaidan, elbette, iyi düşünülmüş ve ABD istihbarat servislerinin - CIA, FBI, askeri istihbarat ve Dışişleri Bakanlığı'nın katılımıyla organize edilmiş bir ABD projesi. Bilgilerime göre, tüm bu yapılar Ukrayna devletinin bariz sorunlu fenomenine dayanarak bazı ürünleri pişirmeye çalıştı. Ülkenin Batısı ile Doğusu arasındaki çelişkileri, diller arası, etnikler arası çelişkileri, hatta cinsiyet çelişkilerini çok iyi hesapladılar. Amerikalıların son zamanlarda özellikle Orta Doğu'da bir dizi "turuncu devrim" de kullandıkları bu teknolojilerdir. Bir denizanasında olduğu gibi, gücün altını oymak ve onu şekilsiz bir oluşum derecesine indirgemek için her şeyi yaptılar. Bu proje çerçevesinde, hükümet ile Ukrayna toplumu arasındaki çelişkilerle ilgili bir grup sorun ve iktidar yapılarındaki farklılıklar - Rada, hükümet, cumhurbaşkanı kullanıldı ...
- Bu başarılı bir proje mi?
- Hayır, bu proje tamamen başarısızdır, çünkü temel değerleri veya diyelim ki dokunulmaz haklar üçlüsünü ihlal etmiştir: BM Şartında resmen yer alan halkların hakları, ulusal etnik grupların hakları ve son olarak insan hakları. Yani, tüm dünya için temel değerler olduğu söylenebilir.
Sonuç olarak, bugün gördüğümüz Ukrayna'da oldu: yıkım, ekonomik kriz, siyasetçilerin ve halkın kafasındaki kafa karışıklığı, Avrupa topluluğu tarafından yavaş yavaş neler olduğunu anlamaya başlayan sapkın bir durum algısı.
Bugün Brüksel'de duruma farklı bir şekilde bakmaları tesadüf değil: birincisi, Avrupa Birliği'nin Ukrayna'yı neden desteklemesi gerektiği sorusu şimdiden yüksek sesle gündeme geliyor ve ikinci olarak, Kiev yetkilileri kendilerini aşırılık yanlılarından uzaklaştırmayı çoktan açıkça ortaya koydular.
- Ukrayna'daki cumhurbaşkanlığı seçimleri istikrar getirecek mi? Rusya onları tanıyacak mı ve Yanukoviç'in bugün yasal statüsü nedir?
- Yanukoviç kesinlikle de jure başkanı. Bu sadece Rusya tarafından değil, aynı zamanda hukukun üstünlüğü ilkelerine göre hareket eden ülkeler tarafından da tanınmaktadır. Seçimler hakkında konuşursak, her şey daha karmaşıktır. Nesnel olarak, Ukrayna'nın yeni hükümetinin yasal hale gelmesi ve uluslararası toplum ve Rusya tarafından tanınması için pek çok yasal aracı bulunmamaktadır. Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov tarafından ABD Dışişleri Bakanı John Kerry ile diyalog halinde formüle edilen önerilerin bu plana yakın olduğunu düşünüyorum: anayasa reformu, değişiklikler veya yeni bir anayasa metninin kabulü, seçimler. Ama bugün kimse size şu veya bu planın uygulanacağını söylemeyecek.
- Lavrov ve Kerry arasındaki anlaşmalar, ABD'nin Kırım'daki referandumu tanıdığından mı bahsediyor?
- Şimdi politik bir tanıma-tanımama oyunu var.
- ABD ve AB neden referandumun yasadışı olduğunu iddia ediyor? Ne de olsa, AGİT de dahil olmak üzere uluslararası gözlemciler ona davet edildi?
- Bu, Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nin konumunun üç kat doğru olduğunu ve Rusya'nın hukuk alanının dışında hareket ettiğini göstermek için tasarlanmış bir metodoloji, bir dizi teknik ... Avrupa Birliği'nin vaaz ettiği modelde bir kriz olduğuna inanıyorum. Bana gücensinler ama demokrasi modelini “a la Brüksel”, “a la Washington”, “a la Londra”, “a la Berlin” bıraktılar. Buna uymayan her şeyi reddederler, çünkü kendi bakış açılarına göre, bu modelin varlığına bir tehdittir.
- Peki o zaman neden ABD Suriye ve İran'ın iç siyasetine müdahale edebiliyor ve bu normalken, Rusya müdahale etmeden bile suçlu çıkıyor?
- Bunlar iki katı bile değil, üçlü standartlar. Lavrov ve ekibinin Amerikalıları Suriye'nin durumuna başka yaklaşımlar olduğuna ikna etmek için ne kadar çaba sarf ettiğini biliyoruz. Bazen dar görüşlü oldukları izlenimine kapılıyorum ...
- Histeri mi?
- Başarısız olduklarında, Rus tarafından başarılı bir hamle gördüklerinde histeri ortaya çıkıyor ve dünya Moskova'yı alkışlıyor: "Vladimir Putin yine Obama'yı geride bıraktı." Ve bundan sonra, yakın çevresi bile Putin'in mantıklı şeyler söylediğini söylediği Obama için onu dinlemeliyiz ... Yani davranış çizgileri küresel dünya düzeni, küresel psikoloji, felsefe ve hatta küresel ekonomi ile çelişiyor.
- Sizin açınızdan, uluslararası bir avukat olarak Rus yetkililere ve özellikle parlamenterlere yönelik yaptırımlar ne ölçüde yasaldır?
- Bu karşı önlemler kesinlikle özneldir. Kimsenin reddetmediği, Kırım'ın ilhakı ile ilgili kanun tasarılarının hazırlanmasında aktif rol alan meslektaşlarımı cezalandırmaya çalıştılar - orada meşru bir referandum yapıldı. Tüm milletvekilleri anayasal yetkileri çerçevesinde hareket ettiler. Bu yaptırımların hukuka aykırı olması, bu listelere girenlere memnuniyet hakkı verir. Hem manevi hem de imaj kayıplarını telafi etme hakları vardır.
- Bunu hangi mahkeme yapmalı?
- Bizim için değil onlar için korkunç bir soru olacak. Çünkü bugün her şeyin siyah olduğunu söylemek zorunda kalacaklar ve yarın her şeyin beyaz olduğunu söylemek zorunda kalacaklar. Ve bir nokta daha: yaptırımları uygulayanlar eylemlerinin zamanını belirtmediler. Bu, özellikle milyonlarca ve milyarlarca gerçek kayba uğrayan ekonomi ve bankacılık alanları için geçerlidir. Bunu kim telafi edecek? Bence tüm piyasa aktörleri - bankalar, tüzel kişiler, endüstriyel yapılar - tazminat talebinde bulunma hakkına sahiptir. Stockholm tahkim, Paris tahkim, tahkim yapıları var. Meslektaşlarımızın hangi argümanları sunacağını görmek için bu türden bir süreci ilgi uğruna döndürürdüm.
- Rusya'nın PACE platformuna gerçekten ne kadar ihtiyacı var? Bazı Rus politikacılar ihtiyaç duymadıklarını söylüyor ...
- PACE ile olanların benim için bazı kişisel renkleri var. 1996'da Federasyon Konseyi başkan yardımcısıyken ve uluslararası faaliyetleri denetlediğimde Rusya Dışişleri Bakanlığı, Devlet Duması ve bizi oraya götürmek için bölgelerle çok şey yaptık. Evet, o zamanlar başkan olan Boris Yeltsin için çok önemliydi. Bunun demokratik değerleri benimseyen bir başkan olduğunu göstermek gerekiyordu, bu Çeçen kampanyasının arka planı açısından çok önemliydi. Daha sonra Rusya'nın Avrupa hukuk alanına entegre olması gerektiği varsayımından yola çıktık. Şimdi bu görevi Avrupa Konseyi yapıyor.
Bugün bir yandan Rusya'nın bu örgüte harcadığı para için gerçekten üzücü - 22 milyon avro, diğer yandan bu platformu kendimiz terk edersek, siyasi bir kaçış gibi görünecek. Küskünlerin böylesine çocuksu bir durumu: Bizi duymuyorsunuz, peki, gidelim ...
Bugün PACE'deki ekibimize çok ciddi bir sinyal göndermeliyiz. Uygarlıktır ve Rusya'nın sadece coğrafi değil siyasi anlamda da Avrupa olduğunu bilmeleri için delegasyonumuz tarafından ifade edilecektir. İtiraf ettiğimiz değerlerimiz, evrensel insani değerlerden hiçbir şekilde farklı değildir, en önemli şey bu siyasi yüceltmenin bizi birbirimizden kapatmaması gerektiğidir. Avrupa'yı terk eden biz değiliz; kendisini her türlü güçle birdenbire Rusya'dan uzaklaştırmaya karar veren Avrupa'dır.
Çok ilginç bir soru ortaya çıkıyor: Rusya ile 28 AB ülkesi arasındaki ticaret cirosu 500 milyar € 'yu, her gün bir milyarın üzerinde! Avrupa'ya petrol ihtiyacının% 25'ini, gaz ihtiyacının% 35'inden fazlasını sağlıyoruz. Reddetmek isteseler bile, bu ciltleri hiçbir yerde bulamayacaklar. Bu nesneldir.
En azından siyasi bir çocuk olmadığımız için Rusya'ya saygı duyulmalı. Askeri komplekslerimizi satmaya başlayabiliriz S-300, S-400, sonra örneğin Suriye'deki rejim bunu alacak silâhtüm NATO insansız hava araçlarının vurulacağını.
Rusya'nın karşı çıkacağı ve Batı'nın cevabının olmadığı bir şeyi var. Rusya, özellikle şimdi, hem cumhurbaşkanı hem de hükümet nüfustan güçlü destek aldığında bir oyuncu olmaya devam edecek.