F-22 avcısı - Pentagon tarafından alımları önemli ölçüde azaltılmış olan Soğuk Savaş'ın kalıntısı.
Geçen yüzyılın 80'lerinin sona ermesiyle, Soğuk Savaş döneminin geçmişte bir şey haline geldiği ve bunun yerine kendilerine cevap vermek için gerekli araç ve yöntemleri gerektiren yeni zorluklarla dolu “belirsiz bir gelecek” ile yer değiştirildiği ortaya çıktı.
DÖNÜŞÜM BORUSLARI
ABD'de, zamanın en ileri uzmanları ve analistleri, gelecekteki dünya düzeninin sorunlarının ve içindeki çeşitli “acil durumlara” zamanında cevap vermek için doğal olarak yeniden düzenlenmiş olan silahlı kuvvetlerin (Silahlı Kuvvetler) yeri hakkında bir tartışma başlattılar. Askeri reformlar alanında önde gelen bir Amerikalı araştırmacı olan Lawrence Korb, ABD'nin Silahlı Kuvvetlerinin yeni zorluklar altında acil bir şekilde yeniden yapılandırılmasının tartışılması için ivme kazanmasının, “Savaşın Değişen Yüzü: Dördüncü Nesil Öncesinde” başlıklı bir makaleyi içerdiğini düşünüyor. Marine Cor Gazetta Deniz Kuvvetleri, tanınmış bir "reformcu" William Lind ve ABD Deniz Kuvvetleri'nden (MP) üç subay ile birlikte.
Çalışmanın özü, yazarlara bu askeri dönem savaşlarını sınıflandırmak için temel veren son iki yüzyıl boyunca da dahil olmak üzere askeri çatışma özelliklerini analiz etmekti. hikayeler ve onları üç “kuşak” olarak ayırın: “Napolyon öncesi” dönemin savaşları, 1805 - 1939 döneminin savaşları ve 1939'tan şimdiki zamanın savaşları (80 süresinin sonu). Özellikle “Napolyon öncesi dönemi” üzerinde durmadıklarını vurgulayan yazarlar, “İkinci aşamada birliklerin“ kitlesel karakteri ”ve“ konumsallık ”faktörü, savaş alanındaki çatışmaların bir özelliği olsaydı, üçüncü aşama, ateş gücü ve birliklerin hareketliliği ile karakterize edildi. Aynı zamanda, yeni nesil savaşların “stratejisi” (hileler, bulgular) kendisine karşı kullanıldığında düşmanın ezici bir yenilgiye uğradığı sonucuna varıldı. Şimdi, yazarlar, bir sonraki dördüncü kuşak savaşların belirtilerinin açıkça ortaya çıktığına inanıyorlardı: savaş ve barış durumunun belirsizliği, partilerin savaş alanında yüzleşme aşamasına girme koşullarının “bulanıklaşması”; çarpışma doğrusal olmayan, bulanık savaş alanları ve cepheler; Rakiplerin topraklarının tüm derinlik boyunca aynı anda kapsanması; ön ve arka arasındaki farkların silinmesi; yüzleşmeye aynı zamanda askeri ve sivil yapıların katılımı. Gelecekteki savaşların bu ayırt edici özellikleri ile, ilke olarak, askeri inşaat alanındaki çoğu Amerikalı uzmana göre, dördüncü nesil savaşlara hazırlıkların ilk varsayımlarına dayanarak, ABD Silahlı Kuvvetleri’nde reform önerileri göz önünde bulundurulmaya başlandı. Sonunda, Ocak ayının başlarında, 1991’te, Yeni Dönem’in gerekleri uyarınca Silahlı Kuvvetler’in, Beyaz Eşya İdaresi tarafından onaylanan Ortak Personeli ve Genelkurmay Başkanlığı Colin Powell’ın hazırladığı Temel Dönem denilen bir yeniden düzenleme taslağı resmen Kongre’ye gönderildi.
Tahmin Powell
General Powell, 80’in ABD Başkanı Ronald Reagan’a yapılan ulusal güvenlik danışmanlığı görevini üstlenmesinin ardından, uluslararası durumun yaklaşmakta olan ısınmasıyla, ulusal silahlı kuvvetlerin azaltılması sorununun kaçınılmaz olarak, birinin hazırlanmasına cevap verilmesi gerektiğinin öngörüleceğini öngörmüştü; Bu bağlamda, daha sonra proje biçimini alan tekliflerin tezlerini hazırladı.
Powell, Soğuk Savaş güçlerinin artık talepte olmayacağı konusunda hemfikirdi. Aynı zamanda, “ufkun ötesine bakmak” generali, Silahlı Kuvvetleri yalnızca “barışçıllık” aracına, “kurtuluş ordusu” gibi bir şeye dönüştürmenin kabul edilemez olduğunu düşündü. Powell ayrıca, Reagan yönetiminin, silahlı kuvvetleri azaltmaya yönelik radikal de dahil olmak üzere çeşitli planların ilerlemesine yol açması gereken kaçınılmaz olarak sınırlandırılmamış askeri potansiyel birikimini eleştirdiğini eleştiren Kongrede Demokratların yaygınlığı gerçeğini de dikkate aldı. Savunma Bakanı Dick Cheney, yardımcısı Paul Wolfefitz, ulusal güvenlik konularında cumhurbaşkanlığı danışmanı olan Brent Scowcroft gibi sivil liderler, muhafazakar görüşlü fikirleri, Brent Scowcroft gibi yakın bir zamanda ABD tehdidinde keskin bir düşüşün tahmin edilmesine güvenmeye meyilli değildi ve Powell'ın askeri bütçeyi daha fazla azaltmaya odaklanmadığı belirtildi. 10 - 1990'ler sırasında% 1995 ile. Patronlarını memnun etmek için genel, aynı zaman aralığında her yıl% 5 oranında bir indirim programı sundu. Bu plan uyarınca, silahlı kuvvetlerin personelinin 3,3 milyon askeri personelden (2,1 - normal birlikler ve 1,2 - Ulusal Muhafız ve rezerv) - 2,5 milyona (1,6 - normal birlikler ve 0,9 - Ulusal Muhafız ve rezerv) düşürülmesi öngörülmüştür.
Powell'ın üstleri doğrultusunda geliştirdiği proje, güneşin, şu an “haydut devletler” ile ifade edilmeye başlayan devletlerin kişisinde düşman ile müttefiklere güvenmeden askeri operasyonlar yapabilme yeteneğine sahip olduğu anlamına geliyordu. Bu kavram, ABD'nin aynı anda (iki yıl sonra neredeyse aynı anda) meydana gelen iki büyük bölgesel ihtilafa katılma olasılığını öngördü. Kore Yarımadası veya Basra Körfezi bölgesi gibi kriz bölgelerinde zaferi yenmek için, Müttefiklerin kurtarılmasa bile, her birinde yeterli sayıda 400 bin askeri olacağı varsayılmıştır. Ek olarak, Powell ve ekibi, birliklerin yalnızca siyasi hedefleri açık ve kusursuz olduğunda ve ikincisi, ülkenin liderliğinin Silahlı Kuvvetleri hızlı ve kararlı bir şekilde kullanmaya hazır olduğu zaman düşmanlıklara dahil olabileceği yönündeki zorlu bir tutum ortaya koydu. ve üçüncü olarak, birlikler hedeflerine ulaştıktan hemen sonra düşmanlık bölgesinden çekilmelidir. Bu durum, ABD Silahlı Kuvvetleri'nin Vietnam'daki (1962 - 1972) veya Lübnan'daki (1982 - 1983) başarısız olmasından ve siyasi liderliğin amaçlarının net olmadığı ve birliklere net hedefler koyulmamasından kaynaklanıyordu. Daha sonra, pozisyon sözde Powell Doktrini şeklini mahkum etti.
General Powell ve ekibi tarafından geliştirilen ABD ordusunun askeri-sanayi kompleksinin (MIC) memnuniyetine göre yeniden düzenlenmesi taslağı, Soğuk Savaş’ın silah ve askeri teçhizatının (IWT) temel projelerinin oluşturulmasını ve modernizasyonundan vazgeçmeyi öngörmedi. Öte yandan, Varşova Paktı'nın dağılması ve SSCB'nin dağınık olması koşullarında maliyetli projelerin gereksiz olduğu açıktı. Ayrıca, yüksek fiyatları nedeniyle,% 25'teki alımlardaki düşüşler göz önüne alındığında, birliklerde silah ve askeri teçhizatın birebir değiştirilmesi mümkün değildi.
ABD'nin ve müttefiklerini Pers Körfezi bölgesindeki 1991'teki savaşta, Saddam'ın Irak'ındaki görece zayıf bir düşmana karşı kazandığı zafer, eleştirel düşünen birçok Amerikalı uzmana göre, ABD silahlı kuvvetlerinin gerçek dönüşümünü isteyen bu "reformcuların" planları üzerinde acımasız bir şaka yaptı. Şimdi, geçici olarak “Bush Sr. Cumhuriyet yönetiminin askeri reformunun başarısını” ilan eden muhafazakarların yüksek sesle ifadelerinin arka planına karşı geçici olarak “arka plana geçmeye” zorlandılar. Arap kumsallarında.
YENİ YAKLAŞIMLAR
Bu arada, bu “zafer”, rakiplerini “kötü niyetli ve müthiş para harcayarak askeri ihtiyaçlara harcanmakla suçlanan” ve genel olarak “tasarruf edememek” ile suçlanan Cumhuriyetçilere beklenen temettüleri getirmedi. Bunların bir sonucu olarak, elbette, başka nedenlerle, Cumhuriyetçiler bir sonraki başkanlık seçiminde bir kayıp bekliyorlardı.
Savunma Bakanı görevine yeni ABD Başkanı Bill Clinton tarafından aday gösterilen Les Espin, başka bir askeri dönüşüm taslağı önerdi. Espin, eski Bush yönetimi altındaki Temsilciler Meclisi'ndeki silahlı ilişkiler komitesinin başkanlığını yaparken, Cumhuriyetçiler'i acımasızca yargılandıklarından dolayı yürekten eleştirdiler. “Aşağıdan Gözden Geçirme” veya resmi olarak “Geleceğe Yönelik ABD Silahlı Kuvvetlerinin Devleti ve Gelişiminin Gözden Geçirilmesi” olarak bilinen teklif ettiği projesinin özeti, Amerikan liderliğinin SSCB'den 10 trilyondan daha fazla faydalanmayı planladığı takdirde Dolar, derhal Silahlı Kuvvetlerde köklü değişiklikler yapmalı. 1992'un başlangıcında sunulan projesine göre, 1993 - 1997 mali yılı boyunca muazzam miktarda 231 milyar dolar tasarruf sağlayan, tamamen farklı bir uçak oluşturulmalıydı ve proje onaylandı ve uygulama için resmen onaylandı.
Espin ve kısa bir süre sonra onu bakan olarak görevlendirdikten sonra, William Perry gayretle işine başladı, ancak çok başarılı olamadı. Özel olarak, Lawrence Korb Demokrat projeyi "yukarıdan aşağıya sadece kelimelerle bir inceleme" olarak nitelendirdi. Ancak, başka türlü olamazdı - General Powell, KNSH'nin başkanı olarak kaldı ve Espin-Perry’nin girişimlerini herhangi bir şekilde "Torpidoladı". Silahlı Kuvvetler’de eşcinsellere hizmet vermesine izin verme konusundaki tutumundan dolayı askeri seçkinler arasındaki güvenilirliğini yitiren Clinton, bakanların generallerin düşmanca olduğu projesini “zorlamalarına” yardımcı olmaktan çekildi. Başlangıçta iddialı proje, önemli bir değişiklik geçirdi.
Her şeyden önce, hüküm, ABD’nin iki büyük bölgesel ihtilafa eşzamanlı olarak katılmasını sağlayacak silahlı kuvvetlerin bu kadar büyüklüğünü sürdürme ihtiyacına dayanarak yeniden kuruldu. Donanma'nın bir parçası olarak, 12 taşıyıcı grev gruplarından (AUG) ayrılmaya karar verildi. Hava Kuvvetleri, 200 avcılarının sırasını "geri çekti", ancak taktiksel görevleri yerine getirmeyi amaçlayan aynı sayıda stratejik bombacıyı "ekledi". NE'de, iki bölüm azaldı, ancak NE'nin altındaki Ulusal Muhafızlar ve rezerv altındaki birimlerin sayısı soğuk savaş dönemi seviyesinde kaldı. Denizciler, başka bir seferi bölünmenin oluşması nedeniyle daha da arttı. Silahlı Kuvvetlerin personeli asgari düzeyde azaldı - 8% 2,3 milyon kişiye -% 1, 9% 1994 artarken, 1998 - XNUMX mali yılında yeni silah ve askeri teçhizat alımı için harcamalar aynı seviyede kaldı.
POZİSYONU DÜZELTMEMEK
ABD Kongresi, reform projelerini "yeni dönemin gerekliliklerini tam olarak karşılamıyor" olarak değerlendirdi ve Pentagon'a "silahlı kuvvetlerin devlet ve kalkınma umutlarının kapsamlı (dört yıllık) incelemesi" adlı yeni bir belge hazırlamasını emretti ve aynı zamanda Ulusal Savunma Komisyonunu da benzer amaçlarla kurdu.
İleriye baktığımızda, ne Pentagon ne de kongre projelerinin ABD Silahlı Kuvvetleri reformunda bir atılım olmadığını not ettik.
Kongre taslak komisyonu daha radikaldi. İlk olarak, bölgesel ölçekte iki savaş kavramının “Soğuk Savaş stratejisinin izleme kağıdı” olduğu ve “cephede” fazladan kuvvet gruplarını sürdürmek zorunda olduğu kaydedildi. İkincisi, Pentagon taslak komiteyi “dünün” askeri-teknik ekipmanına çok fazla para harcanması nedeniyle eleştirdi tanklar M1A1 Nimitz tipi abramlar ve uçak gemileri. Üçüncüsü, Pentagon, ulusal silahlı kuvvetleri “tamamen hareketli” birliklere dönüştürmek için herhangi bir kavramın olmaması ve insansız hava araçlarına ve keşif ve iletişim sistemlerinin “vaktinden önce” gelişmesine yeterince dikkat edilmemesi nedeniyle eleştirildi. Dördüncüsü, özet olarak, taslak komisyon idareyi bir bütün olarak ve özellikle Pentagon'u istihbarat, askeri alan, “şehirde savaş” kavramının geliştirilmesi ve “birleşik "Genel olarak nihayetinde" Amerikan askeri makinesini XXI yüzyılın kuvvetlerine dönüştürmesi gereken "(Türler Arası) deneyler ve sözde bilgi operasyonları." Pentagon versiyonu, iki savaşın senaryosunu değişmeden bıraktı. ukturu birlikleri, onların modernizasyon planları ve hazırlık. Perry'nin halefinin Clinton yönetiminde Savunma Sekreteri olarak halefinin geçmişte Senatör William Cohen'in patronu Clinton gibi, generallerle ve kongre muhafazakarlarıyla yüzleşmeye meyilli olmadığı hissedildi. Tez aynı zamanda birliklerin Boşnak veya Haiti gibi çatışmalara katılmaya hazırlanmaları gerektiği taslağında kaldı. Ayrıca proje, ABD'nin START-5'yi Rusya tarafından onaylamadan önce “stratejik caydırıcılık” seviyesini 10 bin nükleer savaş başlığı seviyesinde tutması ve ardından sayılarını 7 bine indirmesi gerektiği tezini öne sürdü. belirsiz bir gelecek ”olarak, kullanılmakta olan eski askeri-teknik silahların modernizasyonu ihtiyacı doğrulandı. Görünüşe göre, liberalleri memnun etmek için, Pentagon versiyonunda personel ve ekipmandaki bazı kozmetik indirimler de önerildi. Bu nedenle düzenli birliklerin% 2, yedekçilerin -% 3,5, memurların -% 4 azaltılması planlandı. Proje daha önce planlanan F-6, F / A-11E / F ve V-25 alımlarını% 22 oranında azaltmayı önerdi, ancak “Soğuk Savaş'ın kalıntılarını” terk etmenin bir ipucu yoktu.
Ancak generaller, Bakü Cohen'in de kabul ettiği kongre projesini desteklemeyi reddetti. Bunun yerine, 1998'in sonunda, askeri departman başkanı, KNS’nin cumhurbaşkanına, o zamanki birliklerin mevcut yapısı çerçevesinde Silahlı Kuvvetlerin finanse edilmesine ilişkin talebinin ateşli bir destekçisi oldu. Generallerin, 150 - 2000 mali yılı için 2005 milyar dolar alma ümitlerinin gerçekleşmemesine rağmen, 112 milyar 8 için 2000 milyar 2001 milyar dolar almaya devam ettiklerini belirtti. Bu nedenle, Soğuk Savaşın sona ermesinden on yıl sonra, ABD savunma bütçesi gerçek anlamda yalnızca% 10 düşmüştür.
AÇI KAFASINDA - “DÖNÜŞÜM”
1999’un sonunda Amerika Birleşik Devletleri’nde düzenlenen cumhurbaşkanlığı kampanyası sırasında Cumhuriyetçiler, ulusal silahlı kuvvetleri yeniden düzenlemek için yapılan eski projelerin üç sert eleştirisini dile getirdiler. İlk olarak, Clinton ve ekibi, “Pearl Harbor felaketine” yol açan 1930'lerin sonunda ülkedeki durumu hatırlatan savunma ihtiyaçlarını ciddi bir şekilde destekledi. İkincisi, demokratlar o kadar “silahsız kuvvetler” dengesizdir ki, bunlara her türlü “insani” ve “istikrara kavuşturma” operasyonlarını uygularlar, ülkenin askeri makinesinin ülkenin Irak Körfezi veya Korece gibi kriz bölgelerinde büyük çapta “normal bir savaş” yapmaya hazır değildi. yarımada. Üçüncüsü, Clinton yönetimi, Silahlı Kuvvetleri “hareketli ve esnek birliklere” dönüştürmek için “askeri işlerdeki devrimin” bariz avantajlarından yararlanamadı.
Cumhuriyetçi cumhurbaşkanı adayı olan George W. Bush’un bu üç tezi Aralık’ta yapılan ana açılış konuşmasında 1999’te seslendirildi. “Felaket durumunu” düzeltmek için öncelikle askeri harekat birliklerinin hazırlanması için tahsisleri artırarak ve savaş seviyesinin altındaki sözde harekatlarda değil. Ayrıca, “teknoloji nesillerinden atlamak zorunda olsa bile” ülkenin askeri makinesini radikal bir şekilde “dönüştürme” sözü verdi. Ayrıca, "SSCB tarafından temsil edilen ortadan kaybolmuş komünist tehdit" ile karşı karşıya gelmesi planlanan kalkınmanın reddedilmesi nedeniyle makul bir maliyet tasarrufu sözü verdi. Cumhuriyetçiler 10 yıllarındaki savunma harcamalarını “sadece” 45 milyar dolar kadar artırmayı teklif ederken, Beyaz Saray mücadelesindeki Demokrat rakipleri aynı dönemde 80 milyar teklif ettiler.
İddialı “dönüşüm” planlarının uygulanmasına rehberlik etmek için, Cumhuriyetçi seçkinler uygun adayı seçti - 1970'taki Ford yönetiminde askeri departmana başkanlık ettiği ve Beyaz Saray ofisine başkanlık ettiği ve ABD’nin ABD temsilcisi olduğu Donald Rumsfeld NATO. Savunma bakanlığı görevinde en iyi adayın bulunamadığı görülüyordu. Ancak, Rumsfeld’in faaliyetlerinin sonuçları, seleflerinin “yarattıklarını” etkililiklerinde aşmadı. Onun başarısızlıkları aşağıdaki şartlardan kaynaklanıyordu.
Birincisi, nesnel olarak, bakan, genel öfori döneminde kuruluşunun çalışmalarının radikal bir şekilde yeniden yapılandırılması misyonunu üstlendiği ve öfori döneminde genel olarak kuruluşun bilincinden ve ABD’nin “dünyadaki tek süper güç” statüsündeki görevini üstlendiğini kabul etti. Bu şartlar altında, etkili Washington yetkilileri arasında Silahlı Kuvvetlerin kardinal "dönüşümünün" destekleyicilerini bulması son derece zordu.
İkincisi, liderliğinin otoriter tarzı açıkça, Lawrence Korb'ın yazdığı gibi, “dünyanın en güçlü bürokrasisinin direncini kırmak için dünyanın güçlü gücüyle başa çıkabilmek için belirli bir esneklik ve yetenek gerektiren” gibi iddialı bir görevi çözmek için uygun değildi. ". Ocak 2001’te bakanlığa başkanlık yapan Rumsfeld, Amerikan generalleri, memurlar, kıdemli askeri-sanayi kompleksi temsilcileri ve Kongre üyeleri ile ilişkilerini derhal “reform fikirlerinin” başarılı bir şekilde desteklendiği her iki evden de mahvetti.
Üçüncüsü, Rumsfeld, olayları zorlamaya çalıştı, Silahlı Kuvvetleri mümkün olan en kısa sürede “dönüştürmeye” çalıştı ve “dedektörleri” askeri-sanayi kompleksine onarılamaz bir zarar verdiğini belirtti. Bu nedenle, bakan, yönetim ve kongre üyeleri arasında “Soğuk Savaş'ın emanetlerinin” savunucularına bakılmaksızın, sadece eski IWT'nin üretimini sürdürmeyi değil, Kruseyder SAU gibi “umut verici” silahların programlarını durdurmayı da reddetti. ABD Silahlı Kuvvetleri'nin yeni görünümünde basitçe gereksiz olan, ancak astronomik paraların çoktan harcandığı. Çalışmalarının ilk sekiz ayında, Rumsfeld, neredeyse tüm programların fonlamada kesilmesi ihtiyacını haklı çıkarmak için çalışan bir düzineden fazla çalışma grubunu oluşturdu.
Dördüncüsü, açıkça gösterdi ki, Rumsfeld’in sadece sanal üzerinde değil, aynı zamanda asıl düşman olarak da teknolojik avantajlara olan vurgusu, yeni askeri formların ve yöntemlerin geliştirilmesine dikkat edilmesinin ve “istikrar” eylemlerinin askeri ve “reformcuların” liderliği arasında güvensizliğe başlamasının önemini vurguladı. "askeri ilişkilerde modern devrimin temel ilkelerini" görmezden geliyor. Iraklı ve Afganistan'daki Ramsfeld savaş kavramını eleştiren yetkili Amerikan uzman Andrew Krepinevich, ABD askeri makinesini tamamen asilerin güçlerinin imhasında vurgulamanın ve çabalarını görmezden gelmenin ve yerel halkın güvenliği nedeniyle zararlarını en aza indirmenin ... önemsiz olduğuna dikkat çekti. savaş sonrası yeniden yapılanma için.
Bu nedenle, Lawrence Korb'ın vurguladığı gibi, Rumsfeld’in niyetleri ve “ABD ordusunu” dönüştürme girişimleri aslında Eylül 11 2001’in yılın terörist saldırısında sona ermişti. Zaten 2005 tarafından ülkenin savunma bütçesi Afganistan ve Irak'taki savaş harcamalarını hesaba katarak% 40 oranında büyüdü. Kemer sıkma konusundaki Cumhuriyet inisiyatifleri ve “dönüşüm” ihtiyaçları için hedeflenen kullanımları başarısız oldu ve askeri-sanayi kompleksi Soğuk Savaş döneminin askeri-teknolojik kuvvetlerine büyük miktarda destek sağladı. Bu şartlar altında, Rumsfeld’in görevi bitmiştir ve 2006’un sonunda istifa etmiştir.
AMBITION OLMADAN
Eski CIA müdürü Robert Gates'in yeni askeri birliği başkanı, "Afganistan ve Irak'taki askeri görevlerin başarıyla tamamlanması" fonunda savunma harcamalarından tasarruf etmek için daha az iddialı bir görev aldı. Yılın yeni cumhurbaşkanının seçilmesinden önce kalan iki kişi, Gates, kendisini “ince bir diplomat” olarak nitelendirerek, yasa koyucular ve askeri sanayi kompleksi temsilcileriyle “yapıcı” ilişkiler kurarak, ancak Silahlı Kuvvetlerin reform sürecini gözle görülür biçimde yavaşlatan tek bir acı noktasına değmeden gösterdi. Hırslı olmayan bakanın bu pozisyonu, Başkanların Afganistan ve Irak'taki durumun nihayet tersine dönmesi şartıyla, Başkanlara "dengeli rotayı" sürdürmesini öneren Savunma harcamalarını korumaya başladığını öne süren yeni yönetime açıkça itiraz etti.
Yeni bakana göre, Ulusal Güvenlik Stratejisi, ABD Silahlı Kuvvetlerinin Devlet ve Kalkınma Beklentilerinin Kapsamlı Gözden Geçirilmesi (hem 2010 yılı), hem de Ulusal Askeri Strateji (2011) ve “Tutarlı” başlıklı belge gibi önemli belgeler Amerikan liderliği. XXI. Yüzyıldaki askeri inşaat öncelikleri ", 2012 yılında yayınlandı. ABD'nin dış uzay ve siber uzaydan kaynaklanan tehditlerin etkisiz hale getirilmesiyle birlikte, “yeni askeri çatışma ortamlarına dönüşme”, ayrıca askeri potansiyeli kadar güçlü olabilecek bölgesel bir saldırganı yenmek için askerlerin hazırlıklılığını sürdürme görevini de vurguladılar. İran veya Kuzey Kore. " Böylece, Gates görevini tamamladı ve istifa etmesi istendi. Başkan Obama’nın mecazi ifadesine göre, “İki kapı arasında köprü kurmuş olan Bakan Gates, kendisine verilen görevi onurlandırdı” dedi.
ANA ŞEY - TASARRUF ORTAMI
Geçmişte CIA’ya başkanlık eden 1’in Temmuz 2011’te görevlendirdiği yeni bir bakan olan Leon Panetta, Demokratlar’dandı ve Usame bin Ladin’in ölümüne yol açan operasyonu şahsen yönettiği için ünlüydü. Bütçe meselelerinde ustalaşan bir adam olarak, Başkan Obama, 400 yıllarında 12 milyar dolara askeri harcamalarda büyük çaplı bir azalma sağlama konusunda “en önemli görevi” talimatını verdi. Orta ve uzun vadede (2015 - 2030), ABD Silahlı Kuvvetleri'nin serbest bırakılmalarından dolayı operasyonel yeteneklerinin ve hatta bazı birikimlerin “bölgesel saldırganları” yenmek için yeterli kalması gerektiği kabul edildi. Aynı zamanda, askeri harekatta genel bir düşüş ile özel harekat kuvvetlerinin tahsislerindeki keskin bir artışa odaklanan son Pentagon belgeleri, önemli mali harcama gerektiren ve askeri personel ve siviller arasında büyük kayıplarla dolu ABD kuvvetleri tarafından uzun süredir devam eden operasyonlardan vazgeçilmesi gerektiğini vurguladı. bireyler ve “irade koalisyonları” da dahil olmak üzere müttefiklerin ve ortakların daha fazla katılımı. Ancak, Panetta görevi ondan önce tamamlayamadı ve Şubat ayında 2013 yerine Cumhuriyetçi Charles Hagel geçti.
1967 - 1968 yıllarında Vietnam'da hizmet ederken savaş tecrübesi olan yeni bakan, savaş madalyalarıyla ödüllendirildi ve iki yara aldı ve sadece önemli bir görev yerine atanmasının Obama’nın “reform” kursunu hafifletebileceği gerçeğiyle değil, demokratik bir yönetimin gerekliliklerini yerine getirdi Etkili muhafazakar cumhuriyetçiler, aynı zamanda yeni patronlarının savunma politikası öncelikleri konusundaki tutumunu tamamen paylaştığı için. Her şeyden önce, maliyet tasarrufları ve Amerikan birliklerinin Afganistan'dan belirlenen zaman dilimi içinde (2014 yılının sonuna kadar) sorunsuz çekilmesi konusunda.
İsrail yanlısı lobi tarafından Ortadoğu’daki ABD çıkarlarının dengesini gözetme arzusuyla ilgili olarak olumsuz bir tutum sergilemesine rağmen, Hagel’in START-3 anlaşmasını uygulama ihtiyacı, dünyadaki ve ABD ordusunun diğer yönleriyle füze savunma sistemlerini geliştirmeye ve dağıtmaya devam etme konusundaki genel konumu strateji Kongre’de destek buldu ve adaylığı onaylandı. Ancak yeni atanan bakanın omuzlarında, daha önce planlanmayan “başlangıçta istenmeyen” misyon, ABD’nin Ortadoğu’daki krizin beklenmedik bir şekilde “çökertilmesi” sürecini çözme sürecine dahil olmalarını istedi. Amerikan ordusunun “sonraki Vietnam’da doğrudan katılımının sert bir destekçisi olmadığından”, Hagel, Washington’un askeri güç kullanımı da dahil olmak üzere “durumun kontrolünün gelişmesine tabi tutulması” konusundaki genel tutumlarına uymaya zorlandı.
Haygel'in kendisine verilen görevleri başarıyla yerine getirip getiremeyeceği, zaman söyleyecek, ancak bugün ABD askeri makinesinin yakın gelecekteki temel dönüşümlerine ilişkin “reformcuların” beklentilerinin haklı çıkmayacağı gerçeğini söyleyebiliriz. Her şeyden önce, herhangi bir reformun başarılı bir şekilde uygulanması için, iyi düşünülmüş ve kapsamlı bir şekilde kanıtlanmış bir konsepte ek olarak, askeri bütçedeki tasarruf ve kesintiler için verilen bir kurs koşullarında yeterli olması muhtemel olmayan aşırı fonlara ihtiyaç vardır. ABD Silahlı Kuvvetleri'nin gerçek dönüşümleri, bu yönde teorik ve belgesel eğitimi çoktan başlamış olmasına rağmen, bir sonraki cumhurbaşkanlığı yönetimi altında görünecek.