Göksel Demirpençe Kimdir?
Pop müzik şarkıcısı, besteciTürk şarkıcı, besteci ve söz yazarı.
Göksel, 1971 yılında İstanbul'da doğdu. İlk ve orta okulu İstanbul'da tamamladı. 1988 yılında Boğaziçi Üniversitesi Felsefe Bölümü'nü kazanan sanatçı, müziğe olan ilgisinin artmasıyla 1991 yılında okuldan ayrılmak zorunda kaldı. 1989 yılında Aroyo Odo Çok Sesli Korosu'nda yer aldı. Müzik çalışmalarına özel solfej ve şan dersleri alarak başladı. İstanbul Üniversitesi öğretim görevlisi Gül Sabar ve İran asıllı müzisyen Evlim Bahçeban'dan özel dersler aldı. Müzikle profesyonel olarak uğraşmaya karar veren Göksel, özel müzik çalışmalarının yanı sıra birçok orkestrada solistlik yaptı.
1995 yılında Sezen Aksu ve Sertap Erener'in çalışmalarında vokalist olarak görev aldı. Ve aynı yıl ünlü müzisyen Onno Tunç'la tanışmasıyla birlikte müzik yaşamını bir albüm ile bütünleştirmeye karar verdi. Ancak Onno Tunç'un talihsiz bir kaza sonucu ölümüyle aramızdan ayrılması Göksel'in albümünün gecikmesine neden oldu. Müzikal deneyimlerine deneyim katarak geçirdiği iki yılın ardından ilk albümünü 1997 yılında çıkardı.
Nasıl bir dönemindesiniz hayatınızın?
Yorgun... (gülüyor) 40'tan fazla konser yaptık. Evimi özledim. Gitarımı alıp, şarkı yazma dönemindeyim.
- En çok dinlenen şarkıların arasında birden fazla çalışmanız var. Bu işin bir formülünü bulup, 'matematikle' şarkı yazanlardan mısınız?
Formüllerle şarkı yazmak ve hit bulmak olası bir şey. Yapabiliyorsunuz ama şarkının etkisi çok kısa sürüyor. Ben asla o yolu tercih etmedim.
- Müzik yapmayı, müzikle iç içe olmayı çok seviyorsunuz...
Boğaziçi Üniversitesi Felsefe Bölümü'nde okurken müzik yapmaya karar verip, okulumu ve tüm hayatımı altüst ettim. Yapmasam, kendime ihanet edecektim.
PARASIZ DAHA İYİ MÜZİK YAPILIR
- Ya olmasaydı. Bu kararı verirken bir 'B planınız' var mıydı?
Yoktu... Belki küçücük bir kulüpte hayatımın sonuna kadar şarkı söylemeyi göze almıştım.
- Parasız da iyi müzik yapılabilir mi?
Kesinlikle yapılır... Çünkü kaygılar duyguları yoğunlaştırıyor ve yaratıcılık kuvvetleniyor. Hayatımın en zor dönemlerinde en güzel şarkılarımı yazdım.
- Genellikle nasıl bir ruh haline sahipsiniz?
Yapı itibariyle kaygılı bir insanım. Mutlaka kendime endişe edecek bir şeyler bulurum. Bir de gereğinden fazla mükemmeliyetçi.
TV geriyor, sinemada Nurgül'le oynarım
- Hem dizi hem sinema için oyunculuk teklifleri geldi. Aslında yeteneğimi denemeyi istiyorum ama şu zamana kadar
beni çok heyecanlandıran bir iş çıkmadı.
- Televizyona çıkmaktan çok sıkılıyorum. Bazı programlar keyifli olabiliyor ama ben çok sevmiyorum. Ekran beni geriyor. Ama günün birinde mutlaka
sinemada olmak istiyorum.
- Beyazperdede birlikte rol almak istediğim çok isim var. Ama Halit Ergenç, Bergüzar Korel ve Nurgül Yeşilçay'la oynamayı gerçekten isterim.
- Sinemanın duayen isimleri de mükemmeller. Belgin Doruk ile Türkan Şoray'ın kitaplarını aynı anda okuyorum, hayran olmamak elde değil.
Kasvetli odada kalamam!
- Sahnede ve sahne öncesinde ne gibi standartlarınız var?
Büyük isteklerim yok ama önemsediğim şeyler var. Otel odasının büyük olmasına gerek yok. Fakat kasvetli olmamalı. Son
konserde oda dubleksti. En sevmediğim şey bu odalarda kalmak. Daha küçük odaları tercih ederim. Sahne öncesi bolca çay içerim. Kulisimde çay olmazsa olmaz. Büyük konserlerde ise nazar boncuğu takarım.
Teoman gitti, oyun arkadaşımı kaybetmiş gibi oldum
- Şebnem Ferah'ı ve Candan Erçetin'i çok beğeniyorum. Sezen Aksu zaten kategori dışında... Teoman gelmiş geçmiş en iyi şarkı yazarlarından biri.
- Teoman'ın müziğe dönmesi beni çok mutlu etti. O karardan hemen önce derin sohbetler yapmıştık. Oyun arkadaşımı kaybetmiş gibi hissettim.
Kendimi sistemin içinde hissedemiyorum
- Magazin dünyasıyla aranız pek sıcak değil... Bunun için özel bir çaba gösteriyor musunuz?
Eskiden çok sistemin dışındaymışım. Olgunlaştıkça biraz daha içine girdim ama ne yaparsam yapayım çok fazla sistemin içinde hissedemedim. Mesela 15 yıllık Cihangir geçmişim var ama son iki yıldır işler değişti. Ne yaparsam yapayım semtte fotoğraflarım çekiliyor. Bazen kendimi iyi hissetmediğim oluyor. Öyle zamanlarda sokakta amaçsızca yürümeyi çok severim. Ama her an fotoğrafım çekilecek duygusu çok kötü bir şey.