21 Ağustos 2013 Çarşamba
Bir film izlemiştim, adını oyuncularını unuttum gitti.
Şöyle bir sahne vardı ve fakat. Onu hiç unutmadım:
Latin Amerikada bir mekandır.
Esas oğlan kitleleri arkasına almıştır.
Bir isyan bir devri kapama kıvamındadır.
Ne güzeldir.
Ama bir gazeteci de vardır oracıkta.
Şöyle bir sabitler durumu, kahraman ve arkasındaki kitlesi açısından (aşağı yukarı şöyle):
Şimdi arkanda bir kitle var. Güçlü gibisin. Fakat çok heyecanlanma, bu kalabalıkla birlikte yok olacaksın, der.
Sebebini sorar bunun.
El cevap beni şahsen tatmin etmiştir, film de zaten öngörülen sonla bitmiştir.
Çünkü, der gazeteci adam;
seni ayakta tutacak bir ideolojin yok!
13 Ağustos 2013 Salı
Albert Parsons çıktı ve
şöyle seslendi insanlara:
"Sizinle
adalet ve haksızlık hakkında konuşacağım.
İnsanların haklarını değil,
umutlarını anlatacağım.
Çünkü hak denen şeyden nasibimiz kıt,ama umudumuz sonsuz."
Evet, birkaç cümle katkım oldu