Georgetown Üniversitesi Tıp Merkezi’nden araştırmacılar, PLoS One dergisinde yer alan araştırmacılar, Körfez Savaşı gazilerinde ağrı düzenlemesi ile ilişkili olan beynin iki bölgesinde beyin hasarı kaybının olduğunu gösterdi.
Arka plan bilgisi olarak, yazarlar Çöl Fırtınası Operasyonunda (1990-1991) görev yapan yaklaşık 700.000 askerin yaklaşık% 30’unun Körfez Savaşı Hastalığı (Körfez Savaşı Sendromu) geliştirdiğini bildirdiler. Körfez Savaşı Hastalığı, kognitif defisitler, otonomik disfonksiyon, şiddetli yorgunluk ve CNS’yi (merkezi sinir sistemini) etkileyen kronik yaygın ağrı gibi belirtilerle kendini gösterir.
Körfez Savaşı Hastalığı olan hastaların çoğunluğu, fiziksel ve / veya zihinsel çabadan sonra semptomlarının belirgin şekilde kötüleştiği anlamına gelir.
Bu çalışmada bilim adamları, egzersiz, beyin ve semptomlardaki değişiklikler arasında nedensel ilişkinin ne olabileceğini belirlemek için yola çıkmışlardır. Onlar 38 gönüllü – 28 Körfez Savaşı gazileri ve 10 kontrol (gazileri olmayan on eşleşti) işe aldı. Katılımcılara iki egzersiz stres testi uygulanmış ve testlerden bir ve bir tanesi testlerden bir diğeri olmak üzere iki fMRI (fonksiyonel manyetik rezonans görüntüleme) taraması yapılmıştır – amaç ağrı, * otonomik fonksiyon ve çalışma hafızasında herhangi bir seri değişiklik olup olmadığını görmekti.
Otonom fonksiyon, otonom sinir sisteminin (ANS) ne kadar iyi çalıştığını ifade eder. ANS, bir kontrol sistemi olarak hareket eden ve büyük ölçüde bilinç seviyesinin altında çalışan sinir sisteminin bir parçasıdır. Sindirim, kalp hızı, idrara çıkma (işeme), cinsel uyarılma, terleme, pupilla dilatasyonu, tükürük ve solunum hızını etkiler.
Körfez Savaşı’na gönderilen askerlerin yaklaşık üçte birinin Körfez Savaşı Hastalık belirtileri var. Bilim adamları, Körfez Savaşı hastalığının hangi beyin bölgelerinin bozulmasına bağlı olarak iki farklı biçime sahip olduğunu buldular. Bulguları, doktorların neden tüm Körfez Savaşı gazilerinin aynı semptom ve şikayetlere sahip olmadığını tutarlı bir şekilde bulduklarını açıklayabilir.
Fiziksel egzersiz testlerinden geçtikten sonra, gaziler arasında farklı semptomlara sahip alt grupların olduğu ortaya çıktı. Gazilerin 18’inde, egzersiz stres testini tamamladıktan sonra ağrı seviyeleri yükseldi. FMRI, ağrı düzenlenmesiyle ilişkili bölgelerin yanında, bölgedeki beyin hasarı kaybını ortaya çıkardı.
Bu gaziler bilişsel (düşünme, bellek, karar verme, istihbarat) görevler yapmak zorunda kaldıklarında, taramalar beynin bazal gangliya kısmının daha fazla kullanıldığını gösterdi – muhtemelen Alzheimer hastalığı hastaları arasında yaygın olarak bulunan beyin tarafından kullanılan telafi edici bir strateji. diğer nörodejeneratif bozukluklar ile olduğu gibi.
Fiziksel egzersizden sonra, etkilenen gaziler bazal ganglionlarını kullanma becerisini kaybetti. Araştırmacılar bunun bir fizyolojik stres etkisine karşı olumsuz bir tepkiye bağlı olduğunu öne sürüyorlar.
Rayhan, “10 gazinin ayrı bir grubunun çok farklı bir klinik değişime sahip olduğunu” yazdı. Kalp atış hızları önemli ölçüde arttı. Bu on gazinin beyin saplarında atrofi (bozulma) da gözlenmiştir. Beyin sapı kalp atış hızını düzenler.
Nörodejeneratif hastalıkları olan bazı hastalar, bilişsel görevler alırken beynin serebellum kısmının kompansatuar kullanımını arttırdı. Yazarlar, bu alt grupta aynı şeyin gözlemlendiğini bildirdiler – egzersizden sonra, bu telafi alanını kullanma becerisini kaybettiler.
Baraniuk ve ekibi, 10 gazi grubunun (kontrol grubu) herhangi birinde egzersize bağlı semptomlarda, beyin yapısında veya bilişte herhangi bir değişiklik olmadığını tespit etmişlerdir.
Rayhan açıkladı:
“Alzheimer hastalığı gibi diğer hastalıklarda hasarlı bir bölgeyi telafi etmek için diğer beyin bölgelerinin kullanılması, bu verilerimizin bu gazilerin merkezi sinir sistemi disfonksiyonundan muzdarip olduğunu gösterdiğini düşünüyoruz.”
Rayhan, bu gazilerin nörodejeneratif hastalıkları olan hastalara benzer semptomları ve atrofileri olduğu için Alzheimer hastalığına veya başka bir bozukluğa ilerleyecekleri anlamına gelmediğini de sözlerine ekledi.
“Bulgularımız, gazilerin uzun süredir hastalıkları hakkında söylediklerini açıklamaya ve doğrulamaya yardımcı oluyor.”
Rakib Rayhan Bulgularına şaşırdığını ifade eden bilim adamı, çalışmalarının Mart 2013’te yayınlanan ve bir başka deyişle, ağrı ve yorgunluğun işlenmesi ve algılanmasıyla ilgilenen beyin bölgelerini bağlayan sinir lifleri demetindeki anormalliklerin gözlemlendiği PLoS ONE’da yayınlanan bir makaleyi izlediğini yazdı.
2007’de Körfez Savaşı Gazileri’nde bulunan beyin atrofisi
Boston Üniversitesi Kamu Sağlığı Okulu’ndan sorumlu Roberta White, 2007 yılında yaptığı açıklamada, çok sayıda semptom ve şikayetle dönen Körfez Savaşı gazilerinin beyin yapılarında geri dönen arkadaşlarıyla karşılaştırıldığında anlamlı farklılıklara sahip olduğunu bildirdiler. White, bulgularını Amerikan Nörolojisi’nin Boston’daki 59. Yıllık Toplantısı’nda (2007) sunmuştur.
Araştırmacılar 1990-1991 Körfez Savaşı’ndan (ilk Körfez Savaşı) 36 gaziyi işe aldılar. Bunlardan beşinden fazlasında, konsantrasyon güçlüğü, mide bulantısı, deri döküntüsü, baş ağrısı, unutkanlık, yorgunluk ve eklem ağrısı gibi çok sayıda semptom vardı. Geri kalan beş semptomdan daha azdı.
White, beynin iki bölgesinden beşinin üzerinde semptomu olanlarda, düşünme ve bellek ile ilgili iki bölgenin çok daha az olduğunu açıkladı – genel korteks% 5 daha küçüktü ve rostral anterior cingulated gyrus% 6 daha küçüktü. Bu katılımcıların öğrenme ve hafıza testinde beşden az semptomlu olanlara kıyasla daha kötü puanları vardı.
White, “Gazilerin beyin hacimlerindeki bu farklılıkların nedenini bilmiyoruz, ancak hipotez, ilk Körfez Savaşı sırasında tehlikeli maddelere maruz kalma ile ilgili olduklarıdır.Birçok asker pestisitler gibi tehlikeli maddelere maruz kaldı ve diğer çalışmalar bu maddelere maruz kalmanın merkezi sinir sistemini etkilediğini gösterdi. ”
Körfez Savaşı Hastalığı Nedir?
Körfez Savaşı Sendromu olarak da bilinen Körfez Savaşı Hastalığı, ilk Körfez Savaşı’na gönderilen askeri personel ve sivil işçilerin yaklaşık üçte birini etkileyen uzun süreli bir çok semptom bozukluğudur.
Aşağıdakiler dahil olmak üzere çeşitli semptomlar ve şikayetler Körfez Savaş Hastalığı ile ilişkilendirilmiştir:
- İshal
- Deri döküntüleri
- bilişsel problemler
- fiziksel acı
- yorgunluk
1995’ten 2005’e kadar, muhalif gazilere kıyasla muharip gazilerin kötüleşen durumu hakkında birçok çalışma bildirildi. Önemli sayıda savaş gazisi, yeni kronik hastalıklar, kronik yorgunluk sendromu benzeri hastalık, TSSB (travma sonrası stres bozukluğu), olumsuz sağlık olaylarının devam etmesi, fonksiyonel bozukluktan muzdarip başladı – daha fazla tekrarlanan klinik ziyaretler ve yatışlar da vardı.
Körfez Savaşı Hastalığının Sebepleri Nelerdir?
Kimse bilmiyor. Başlangıçta, bazı sağlık profesyonelleri, askeri personel ve diğer “uzmanlar”, Körfez Savaş Sendromu’nun gerçekten var olup olmadığını merak etti. Bununla birlikte, tıp camiasının artık kabul ettiğini pek çok çalışma bulgusu var. Körfez Savaşı sendromuna bağlı tıbbi rahatsızlıklar bugün Savunma Bakanlığı ve Gazi İşleri Bakanlığı tarafından tanınıyor. Bu son çalışma muhtemelen Körfez Savaşı Hastalığının mevcut olduğu en iyi fiziksel kanıt.
Kuveyt kuvvetleri tarafından devirmeden önce, Kuveyt petrol kuyuları Irak kuvvetleri tarafından ateşe verildi. Aşağıdakilerin bir ya da bir kısmının Körfez Savaşı Sendromuna katkıda bulunmuş olabileceğine dikkat çekildi:
- Duman formunda yanan petrol kuyuları
- Tüketilen uranyum
- Sarin gazı
- Aşılama
- Savaş stresi
- Sinir ajanları için piridostigmin bromür – antitoksin
- Organofosfat pestisitler
Christian Nordqvist tarafından yazıldı.