Bizim küçük hanımın koleji hemen her yıl bir Aşiyan gezisi düzenleyip, Tevfik Fikret'in Edebiyat-ı Cedide müzesi olan evini ziyaret ediyorlar. Okul edebiyata çok önem veriyor, yönetim kurulu üyeleri ve kurucusu da edebiyatçı. Bizim küçük hanımın da edebiyata, özellikle şiire istidadından dolayı tercih etmiştik.
Arkadaşları ve öğretmenleri şiirlerini Tevfik Fikret'in tarzına benzetiyorlarmış ama ben pek farkedemedim doğrusu. Bir gün bir kaç şiirini paylaşırım sizlerle inşallah.
Okul bu kez Aşiyan'ın yanı sıra Belgrad Ormanı'nın yanı başında Atatürk Arboretumu'na (Bitki Müzesi) götürdü. Kızım çok beğenmiş, benim için aldığı görüntülerden bir kısmını ve aşiyan yollarından sözeden 'gönül penceresinden' eserini sizlerle paylaşmak istedim. Diğer postta da başka bir görüntü ile T. Fikret'ten bir şiir ekleyeceğim, hoşçakalın efendim.
gönül penceresinden ansızın bakıp geçtin
gönül penceresinden ansızın bakıp geçtin
bir yangının külünü yeniden yakıp geçtin
madem ki son şarkının kırık bir güftesiydin
neden yarım bıraktın neden bırakıp geçtin
bir yangının külünü yeniden yakıp geçtin
ne çok sevmiştim seni ne çok hatırlar mısın ?
aşiyan yollarından ses versem duyar mısın?
hâlâ beni düşünür ve hâlâ ağlar mısın?
bir bahar seli gibi yolumdan akıp geçtin
bir yangının külünü yeniden yakıp geçtin