Çok sayıda yerli yayıncının ve uzmanların Ukrayna konusundaki ifadeleriyle tanışmak, önemli bir kısmının hâlâ belirli illüzyonların hâkim olduğu hissinden kurtulmak zordur. Savaş yılı boyunca, açık sözlü hayalperestlerin sayısının belirgin şekilde azaldığı ve Amerikan özel servislerinin verdiği kardeş insanlar hakkında yapılan konuşmaların daha az ve daha az dinlendiğini, ancak yine de şunu belirtmek gerekir: Rus halkının belirli bir bölümünün Bandera ve Rusya arasındaki ilişkilerde “detente” olasılığını ümit ettiğini öngörülebilir gelecekte.
Bu umutları dile getirme nedenleri farklıdır. En azından bunlardan en yaygın olanlarını analiz ediyoruz.
Bu nedenle, geçen sonbahardan bu yana, sadece federal televizyon kanalları değil, aynı zamanda Runet'in politikleşmiş kısmı da açıkça, Ukrayna ekonomisinin yıkıcı bir krizine dayanıyordu, onların görüşüne göre, en sonunda Kiev cuntasının güçlerini baltalaması ve Ukrayna toplumunun Donbass'taki savaşını sürdürme iradesini felç etmesi gerekiyordu.
Pekala, şimdi, çeşitli siyaset bilimciler ve iktisatçıların Ukrayna'ya en kasvetli, neredeyse kıyamet renklerinde boyadığı kıştan sonra, bu tür tahminlerin geçerliliğini tam olarak değerlendirmek mümkün. Gördüğümüz gibi, neredeyse sıfır olduğu ortaya çıktı. Ekonomik çöküş gelmedi, “Meydan” daki ücretler en azından ödendi, sıradan insanlara kemerlerini sıkılaştırmaya zorlandılar, ancak hala aç değiller, hükümet hala yetenekli ve Ukrayna ordusunun insan gücü ve teknolojide yeni ikmal aldıkları açık yeni bir saldırı için hazırlanıyor.
Mevcut senaryoda ilk askeri kışın sonuçlarının Ukrayna için yaklaşık olarak aynı olması, geçen yıl ciddi şüpheler doğmadı. Mesele sadece dürüst bir düşmana gaz tedarik etmeye ve onunla sonsuz barış anlaşmaları imzalamaya hazır olan Rus makamlarının uyumu değil. Birçok yerli analist, silahlı mücadeleye devam etmek için rakiplerimizin Kiev ve Batı'daki rakiplerinin hazır olduğunu açık bir şekilde hafife aldılar. Ukraynalı cunta yalnızca askeri alanda değil, aynı zamanda örgütsel ve politik olanlarda da harekete geçti. Düşmanla müzakerelerde imtiyazları yenebilmek için de gerekli, zayıf ve ahlaki açıdan kopmuş bir güç bunu yapamaz.
Ayrıca, Batı’nın ve her şeyden önce, çatışmayı karıştırmak ve boşaltmak için çok fazla enerji ve enerji harcayan ABD’nin aniden, yarı yolda durup durduracaklarını, zaten kendi çıkarlarında yeniden biçimlendirilmiş olan Ukrayna’nın parçalanmasına izin vermesi umutsuzdu. milyar dolar. Bandera devletinin ekonomisini tolere edilebilir bir durumda, modern standartlara göre sürdürmek için gereken meblağlar çok önemsizdir ve Batı “ortakları” artık onları “çimdiklemekten” anlam ifade etmemektedir. Oyuna başladıkları oyunda ana ödül - şu ana kadar ulaşılamayan “Rus mirası” kesinlikle buna değer. Bu nedenle, bu kış Ukrayna'nın, Kremlin'in gaz müzakerelerinde son derece sert ve ilkeli bir pozisyon almasına rağmen, bir yıkım durumuna düşmesine izin verilmeyecekti.
Uzun süredir Rus medyasında geniş bir dolaşımda olan bir başka konu, bazı siyasi analistlerimizin söylediğine göre, aynı ekonomik krizin ve yaşam standartlarındaki keskin bir düşüşün sonucu alevlenmeleri beklenen “üçüncü Maidan” ın kaçınılmaz olacağıydı.
Modern Ukrayna gerçekliklerinde bu tür bir olayın yaşanmasının kesinlikle inanılmaz olduğu gerçeğini düşünüyorum, bence, Ukrayna sorununun özünü en az bilen herkes anlamalıdır. Elbette isyancıların zaferini bir yıldan daha uzun bir süre önce belirleyen sebepler yalnızca dışsal değil, aynı zamanda içseldi ve hiçbir durumda kör bir bakış açmamalıydı.
Evet, yılın 2013 modelinin Ukrayna’nın Sovyet sonrası toplumu, Batı’nın olmayan kısmı, açıkça gevşek görünüyordu ve o zaman mücadeleye katılmak için ahlaki bir hazırlığa sahip değildi. Evet, Bandera-Galiçler'in baskısı güçlüydü, yüksek derecede ahlaki motivasyonları başlangıçta düşük sayı için büyük ölçüde telafi edildi. Bununla birlikte, bir dakika boyunca birinci ve ikinci Maidan'ın, çok özel bir koşul altında - dostça düşünülmemiş alaycı-Batı ile ilgili olarak “Vlada” nın sınırlı egemenliğini kazandığını unutmak imkansızdır. Bu durum bu! - belirleyici bir anda, Ukrayna üst rütbelerinin kuvvetleri geri çekildi ve isyanı bastırmak için tüm yasal araçları kullanmalarını zorlaştırdı. Bu koşul yerine getirilmezse, Poroshenko şimdi başkanlık koltuğunda oturmayacak ve bugün Sovyetleşmeyle ilgili yasalar için Bandera’nın Rada'sını damgalamayacaktı.
Yeni "vlava" ile durum temelde farklı. Brüksel-Washington sahtekarlığı onu desteklemekten daha fazlasıdır, Poroshenko’nun rejiminde büyük jeopolitik hedeflere ulaşmak için etkili bir yol görüyor. Dahası, Kiev'deki mevcut ekip onları savaşa devam etmeleri için şiddetle zorluyor. Batı ülkelerinin koalisyonu karşısındaki “dünya topluluğu” sadece “terörle mücadele operasyonu” yürütmesini değil, aynı zamanda Ukrayna ordusunun dürüst savaş suçlarını da ifade ediyor. Ve bu nedenle, hiç şüphesiz, Kiev Washington’un temel koşulunu yerine getirdiği sürece devam edecek - Rusya’ya sonsuz derecede düşmanca davranmak. Ve böyle bir koşulu yerine getirecek, eğer sadece bir takım iç etnolojik sebeplerle.
Son olarak, bir başka yaygın yanılsama, muzaffer Maidan'ın, Ukrayna'da, ülkenin kendi aralarında kemiren birçok küçük yarı feodal yarı-suçlu oluşumlara ayrılmasının yakın gelecekte geri dönüşümsüz hale geleceği şekilde, bu kadar güçlü bir yıkıma ve kaosa neden olacağıydı.
Gördüğümüz gibi iyimserlerimiz burada yanılıyor. Kiev tarafından kontrol edilen bölgelere yayılmak ve saçılmak yerine, merkezileşme yoğunlaşıyor. Kharkov ve Odessa'daki Rus hareketi bastırılmış, uzun süredir Transkarpatya'nın Rutenyalıları hakkında hiçbir şey duyulmamış, gönüllü oluşumlar ve bölgesel taburlar eklenmiş ve genel olarak komuta tabi tutulmuş - genel olarak, bir yıl sonra cuntanın bir bütün olarak ülkenin birliğini korumayı başardığı belirtilmelidir. Sadece ilk başta, etnokültürel üssünün başlangıçta kesinlikle önemsiz göründüğü bir yerde (Luhansk bölgesi ile Kırım ve Donbass) ve ikinci olarak, Rusya, zaman içinde yükselen kendiliğinden Rus direnişini desteklemeyi başardı. Ancak, her durumda, Bandera’nın Ukrayna’nın parçalanma sürecinin zirvesi geçmişte kaldı ve şimdi Kharkiv ya da Odessa halk cumhuriyetleri hakkında konuşmanın asıl nedeni yalnızca cunta birliklerinin bir dizi ezici mağlubiyetle karşı karşıya kalması durumunda ortaya çıkabiliyor. Daha önce değil.
Ukrayna’nın başarısız bir şekilde feshedilmesi konusundaki görüşmenin sonunda, son zamanlarda ve birçok insan için Igor Kolomoisky’nin işlerinden ani bir şekilde çıkarıldığını hatırlatmak çok yararlı, ki bazıları da Polonya’nın Ortaklığın düşüş zamanının reenkarnasyonunu gördü. Son zamanlarda emin olmak için fırsatımız olduğu için, oligarş Ekaterinoslav bölgesinde kısa bir süre için “panuvat” yapmayı başaramadı - ABD büyükelçisiyle yapılan tek bir konuşma, bu işadamının güçlü olmanın “sinyalini” açıkça algılaması için yeterliydi: balıkçılık çubuklarının makarasını açma zamanı geldi. Aslında, elbette, bu olaylarda şaşırtıcı bir şey yoktur. Bunun için, Amerikalı politikacılar ve özel hizmetler, Kiev’de “zorlayıcı bir dikey” sıraya girdi, böylece Batı dünyasında son derece etkili insanların temsilcisi olsa bile, bazı haydutların kendilerine hizmet eden çıkarları nedeniyle belirleyici bir anda çöktü.
Genel olarak, gördüğümüz gibi, vatandaşlarımızın vatandaşlarının sadece resmi Rus medyasını değil, aynı zamanda bir dizi muhalif analisti de inatla destekledikleri üç ana ümitin tümü gerçekleşmedi. Ukrayna iflas etmedi, tekrar istifa etmedi ve çökmedi. Aksine, bu kışın Donbass’taki acı darbelerine rağmen, açıkça yeni kavgalar için hazırlık yapan hem siyasi sistemi hem de silahlı kuvvetlerini kasten güçlendirmektedir. Obnanderennoy Ukrayna ve Batı nasuschivaya ile sert çatışma - bu ciddi ve uzun süredir, bazı ekonomik veya diğer "nesnel" sebeplerden dolayı, kendisi çözülmeyecektir. Yetkililerimiz ve toplumumuzun tümü ne kadar erken fark ederse, bunun farkına varır ve kabul eder, o kadar çok şansı kovmak değil, aynı zamanda düşmanı yenmek de olacaktır. Boş umutlar sadece hasara neden olur.