Durup dinleniyordu tüm hevesleri, ağlıyordu geçmişinde ağıt yakan çocukluklar geleceğindeki belirsizliklere.. Durup dinliyordu tüm sesleri, sağlıyordu geleceğine kağıt-kalem taşıyan rüyalar, geçmişten gelen onca beklentiye. Durmadan yürüyordu düşleri, bağlıyordu tüm hislerini bağırış çığırış kontrolden çıkmış tutkularına. Yerinde duramamak en anlamlı bekleme şekli ve yerinde durmak en anlamsız cezaydı konu yaşam, konu mutluluk olunca.
- Meo