Kastilya Krallığı -Kingdom of Castile


Kastilya Krallığı
Reino de Castilla (İspanyolca)
Regnum Castellae (Latince)
|1065–1833|
|Başkent||Yerleşik sermaye yok|
|Ortak diller||İspanyolca, Baskça, Mozarabik, Endülüs Arapçası|
|Din||Katolik (devlet dini), Yahudilik ve İslam|
|Devlet||feodal monarşi|
|Kral|


• 1065–1072
|Sancho II (ilk)|


• 1217–1230
|Ferdinand III (son)|
|Tarihsel dönem||Orta Çağlar|


• Kurulmuş
|1065|


• Kurulmamış
|1833|


|Bugün parçası||ispanya|
Kastilya Krallığı ( / / ; İspanyolca : Reino de Castilla, Latince : Regnum Castellae ) Orta Çağ boyunca İber Yarımadası'nda büyük ve güçlü bir devletti . Adı, bölgede inşa edilen çok sayıda kaleden gelmektedir. 9. yüzyılda , León Krallığı'nın doğu sınır lordluğu olan Kastilya İlçesi ( Condado de Castilla ) olarak başladı.. 10. yüzyılda, sayıları özerkliklerini artırdı, ancak 1065'e kadar Leon'dan ayrılıp kendi başına bir krallık haline gelmedi. 1072 ile 1157 yılları arasında tekrar Leon ile birleşti ve 1230'dan sonra bu birlik kalıcı hale geldi. Bu dönem boyunca, Kastilya kralları güney İberya'da İslami beylikler pahasına kapsamlı fetihler yaptı . Kastilya ve Leon Krallıkları, güneydeki satın almalarıyla birlikte, denizaşırı genişlemeyi de kapsayan bir terim olan Kastilya Tacı olarak topluca bilinmeye başladı.
Tarih
9. ila 11. yüzyıllar: başlangıçlar
Asturias'lı III. Alfonso'nun kroniklerine göre, "Kastilya" (Castilla) adına yapılan ilk referans, MS 800'de yazılmış bir belgede bulunabilir. Kordoba Halifeliği'nden Endülüs kroniklerinde, en eski kaynaklar buna atıfta bulunur. Al-Qila veya daha güneydeki Alava topraklarını geçen "kaleli" yüksek ovalar ve Zaragoza'dan yapılan seferlerde ilk karşılaştıkları gibi . Adı, kökenini, daha önce Bardulia olarak adlandırılan bir bölgede, kaleler, kuleler veya castra tarafından korunan Asturias Krallığı'nın doğu sınırında bir yürüyüş olarak yansıtmaktadır .
Güneyde İspanyol Sistema Central dağ sisteminin kuzey sınırlarıyla sınırlanan Kastilya İlçesi, günümüz Madrid eyaletinin hemen kuzeyindeydi. Cantabria, Asturias, Vasconia ve Visigothic ve Mozarab kökenli sakinler tarafından yeniden dolduruldu . Kendi Romance lehçesi ve geleneksel yasaları vardı.
9. yüzyılın ilk yarısından, daha fazla ilgi görmeye başladığı yüzyılın ortalarına kadar, Cordoba Emirliği'nin artan akınları nedeniyle Leon hükümdarları tarafından yönetildi ve savundu . İlk yeniden nüfus yerleşimleri, Cantabria sırtı komşu vadilerinin diğer tarafından, Trasmiera ve Primorias'tan ve yakındaki Biscay'daki Mena ve Encartaciones'in bitişik deniz vadilerinden gelen küçük başrahipler ve yerel kontlar tarafından yönetildi ; bu yerleşimcilerden bazıları birkaç on yıl önce Meseta'nın açıkta kalan bölgelerini terk etmiş ve Atlantik vadilerinin çok daha yoğun ve daha zorlu ormanlarına sığınmıştı, bu yüzden onlara o kadar da yabancı değillerdi.
Yakın zamanda mültecilerle dolup taşan Kantabria ve Bask kıyı bölgelerinden gelen yerleşimcilerin bir karışımı, 800'lerin ilk yıllarında imzaladıkları yerel tüzüklerde kayıtlı olduğu gibi, Abbot Vitulus ve kardeşi Kont Herwig'in koruması altında yönetiliyordu. Yerleştikleri alanlar, Cantabria'nın güneydoğu sırtlarından ve yüksek Ebro nehri vadilerinin ve kanyon vadilerinin güney sınırlarının ötesine uzanmıyordu.
Daha geniş ve daha birleşik bir Kastilya'nın ilk Kontu, 850'de Asturias'tan Ordoño I ve Asturias'tan Alfonso III'ün altında Rodrigo idi . Ebro nehrinin batısında ve güneyinde, Müslüman askeri seferlerine karşı daha kolay bir savunma ve hala Roma İmparatorluğu'nun güneyinden geçen ana karayolunun komutasını sunan antik Kantabria tepe kasabası Amaya'yı yerleştirdi ve güçlendirdi. Cantabrian sırtı Leon'a kadar. Daha sonra, bölge alt bölümlere ayrıldı, ayrı kontlar Alava, Burgos, Cerezo & Lantarón ve azaltılmış bir Kastilya olarak adlandırıldı. 931'de ilçe, Asturias'ın halefi olan Leon Krallığı'na isyan eden ve özerk bir statü kazanan Kont Fernán González tarafından yeniden birleştirildi ve ilçenin Leonese tarafından atanmak yerine ailesi tarafından miras alınmasına izin verdi. kral.
11. ve 12. yüzyıllar: Leon Krallığı ile genişleme ve birlik
Kont García Sánchez'in azınlığı, Castile'yi, Kont García'nın kız kardeşi ile evli olan Navarre'li Sancho III'ü feodal derebeyi olarak kabul etmeye yönlendirdi. García, 1028'de León'da III. Bermudo'nun kız kardeşi prenses Sancha ile evlenmek için öldürüldü . Sancho III, feodal derebeyi olarak hareket ederek, küçük oğlu (García'nın yeğeni) Ferdinand'ı Kastilya Kontu olarak atadı ve onu amcasının müstakbel gelini León'lu Sancha ile evlendirdi. Sancho'nun 1035'teki ölümünün ardından Castile, Leon'un nominal kontrolüne geri döndü, ancak Ferdinand, kardeşi Navarre'lı García Sánchez III ile ittifak yaparak, kayınbiraderi Vermudo ile bir savaş başlattı. Tamarón Muharebesi'nde Vermudo öldürüldü ve hayatta kalan hiçbir mirasçı bırakmadı. Karısının sağında, Ferdinand daha sonra kraliyet unvanını Leon ve Kastilya kralı olarak üstlendi ve kraliyet unvanını ilk kez Kastilya yönetimiyle ilişkilendirdi.
I. Ferdinand 1065'te öldüğünde, topraklar çocukları arasında paylaştırıldı. Sancho II Kastilya Kralı, Alfonso VI, Leon Kralı ve García Galiçya Kralı olurken, kızlarına şehirler verildi: Urraca'ya Zamora ve Elvira'ya Toro verildi .
Sancho II, Leon'dan Alfonso VI ile ittifak kurdu ve birlikte Galiçya'yı fethettiler, sonra böldüler. Sancho daha sonra Alfonso VI'ya saldırdı ve El Cid'in yardımıyla Leon'u işgal etti ve kardeşini sürgüne gönderdi ve böylece üç krallığı yeniden birleştirdi. Urraca, Leon ordusunun büyük bir bölümünün Zamora kasabasına sığınmasına izin verdi. Sancho şehri kuşattı, ancak Kastilya kralı 1072'de Galiçya asilzadesi Bellido Dolfos tarafından öldürüldü. Kastilya birlikleri daha sonra geri çekildi.
Sonuç olarak, Alfonso VI, tüm orijinal Leon bölgesini geri aldı ve Kastilya ve Galiçya'nın kralı oldu. Bu, Leon ve Kastilya'nın ikinci birliğiydi, ancak iki krallık yalnızca kişisel bir birlik içinde birleştirilmiş ayrı varlıklar olarak kaldı . El Cid'in, kardeşinin öldürülmesi konusunda Alfonso'nun masumiyetine ilişkin olarak Santa Gadea de Burgos'ta Alfonso VI'dan önce aldığı yemin iyi bilinmektedir.
12. yüzyılın ilk yıllarında, Alfonso VI'nın tek oğlu Sancho öldü ve sadece kızını bıraktı. Bu nedenle, Alfonso VI, Fransa dahil olmak üzere diğer Avrupa krallıklarından farklı bir yaklaşım benimsedi . Kızları Elvira, Urraca ve Theresa'yı sırasıyla Toulouse'lu Raymond, Burgundy'li Raymond ve Burgonyalı Henry'yle evlendirdi. 1080'deki Burgos Konsili'nde geleneksel Mozarabik ayininin yerini Roma ayinine bıraktı. Ölümünden sonra, Alfonso VI'nın yerine kızı, dul Urraca geçti ve daha sonra Aragon'dan Alfonso I ile evlendi, ancak neredeyse hemen düştüler. Alfonso, 1114'te onu reddetmeden önce Urraca'nın topraklarını fethetmek için başarısız oldu. Urraca, ilk evliliğinden olan oğlu Galiçya kralının haklarını savunma girişimleriyle de mücadele etmek zorunda kaldı. Urraca öldüğünde, bu oğul Alfonso VII olarak Leon ve Kastilya kralı oldu . Saltanatı sırasında, Alfonso VII, Aragon Kralı I. Alfonso'nun ölümünden sonra ayrılmak için savaşan daha zayıf Navarre ve Aragon krallıklarının bazı kısımlarını ilhak etmeyi başardı. Alfonso VII, Aragon'un Barselona İlçesi (Petronila ve Ramón Berenguer IV) ile yeni birliği için Akdeniz kıyılarını fethetme hakkını reddetti.
Yüzyıllarca süren Mağribi yönetimi, Kastilya'nın yüksek merkezi platosunu geniş bir koyun otlağı olarak kurmuştu; İspanyol koyun yetiştirme terminolojisinin büyük bölümünün Arapçadan türetilmiş olması, borcun altını çiziyor.
8. ve 9. yüzyıllardan önce, Araplar 7. yüzyılda Mısır ve Suriye gibi daha önce Helenleşmiş bölgelerin kontrolünü ele geçirdikleri için Emevi fetihleri döneminden önce geldi . Yunan fikirleriyle ilk kez bu noktada karşılaştılar, ancak başlangıçtan itibaren birçok Arap klasik öğrenmeye düşmandı. Bu husumetten dolayı dini halifeler ilmi tercümelere destek verememiştir. Çevirmenler, dindarlardan ziyade varlıklı iş patronları aramak zorunda kaldılar. Ancak 8. yüzyılda Abbasi yönetimine kadar çeviri konusunda çok az çalışma vardı. Emevi yönetimi sırasında Yunanca bilgisinin çoğu, metinlerin yaygın olarak tercüme edilmesi ve dağıtılması yoluyla değil, Bizans döneminden kalan Yunan bilginlerinden elde edildi. Birkaç akademisyen, çevirinin bu dönemde düşünülenden daha yaygın olduğunu iddia ediyor, ancak bu, azınlık görüşü olmaya devam ediyor.
Asıl tercüme dönemi Abbasiler döneminde olmuştur. Abbasi Halifesi Mansur, başkenti Şam'dan Bağdat'a taşıdı. Burada Yunan Klasik metinlerini içeren büyük bir kütüphane kurdu. Al-Mansur, bu dünya edebiyatı koleksiyonunun Arapça'ya çevrilmesini emretti. El-Mansur'un emriyle ve onun emriyle Yunanca, Süryanice ve Farsçadan tercümeler yapıldı. Süryanice ve Farsça kitapların kendileri Yunanca veya Sanskritçe'den tercümelerdi. 6. yüzyıl Pers Kralı Anuşirvan'ın (I. Kisra) mirası, birçok Yunan fikrinin krallığına girmesiydi. Bu bilgi ve inançların yan yana gelmesinden yararlanan Abbasiler, İslam'a Yunan gözüyle bakmayı ve Yunanlılara İslami gözlerle bakmayı değerli görmüşlerdir. Abbasi filozofları da İslam'ın en başından beri bilgi toplamayı dinin önemli bir parçası olarak vurguladığı fikrini ileri sürdüler. Bu yeni fikirler, Yunan kavramlarının toplanması ve tercümesinin daha önce hiç olmadığı kadar yayılmasını sağladı.
12. yüzyıl boyunca, Avrupa, kısmen Kastilya krallığının Toledo'nun büyük kültür merkezini fethetmesiyle (1085) ateşlenen entelektüel başarılarda büyük ilerlemeler yaşadı . Orada Arap klasikleri keşfedildi ve Müslüman bilim adamlarının bilgi ve eserleriyle temaslar kuruldu. Yüzyılın ilk yarısında "Toledo Okulu" adlı bir çeviri programı, Klasik Yunan ve İslam dünyasından birçok felsefi ve bilimsel eseri Latince'ye çevirdi. Morleyli Daniel ve Cremonalı Gerard da dahil olmak üzere birçok Avrupalı bilgin, daha fazla bilgi edinmek için Toledo'ya gitti.
Aziz James Yolu, Kastilya ve Leon krallıkları ile Avrupa'nın geri kalanı arasındaki kültürel alışverişi daha da geliştirdi.
Kastilya ve Leon
13. yüzyıl: Leon Krallığı ile kesin birlik
Leon ve Kastilya Mahkemeleri birleşti, Kastilya, Leon, taifas krallıklarından ve Córdoba taifası, Murcia taifası, Murcia taifası da dahil olmak üzere Moors'tan fethedilen diğer alanlardan oluşan Kastilya Tacı'nın temeli olarak kabul edilen bir olay . Jaén ve Sevilla'nın taifası .
14. ve 15. yüzyıllar: Trastámara Evi
Adı Trastámara Kontundan (veya Dükünden) alınmıştır. Bu unvan, Mercedes'ten Kastilya Kralı II. Henry tarafından, 1369'da meşru kardeşi Kastilya Kralı Peter ile iç savaş sırasında tahta çıkmadan önce kullanıldı . Aragon Kralı II. John, 1458'den 1479'a kadar hüküm sürdü ve ölümünden sonra kızı Navarre Kraliçesi Eleanor ve oğlu Aragon Kralı II. Ferdinand oldu .
Kastilya ve Aragon Kronları Birliği
Aragon Kralı II. Ferdinand ile Kastilya Kralı I. Isabella'nın 1469'da Valladolid'deki Palacio de los Vivero'daki evliliği, iki krallığın aile birliğini başlattı. Katolik Hükümdarlar (los Reyes Católicos) olarak tanındılar . Isabella, Kastilya Kraliçesi olarak kardeşinin yerine geçti ve Ferdinand 1474'te Jure uxoris Kastilya Kralı oldu. Ferdinand, 1479'da babasının Aragon Kralı olarak yerini aldığında, Kastilya Tacı ve Aragon Tacı'nın çeşitli bölgeleri kişisel bir birlik içinde birleştirildi. 8. yüzyıldan beri ilk kez España (İspanya) olarak adlandırılan tek bir siyasi birim yarattı . "Los Reyes Católicos", Kastilya'daki burjuvazinin ve soyluların gücünü azaltan politikalara başladı ve Cortes'in (Genel Mahkemeler) yetkilerini, hükümdarın eylemleri için lastik damga haline geldiği noktaya kadar büyük ölçüde azalttı. Soyluları da yanlarına getirdiler. 1492'de Kastilya Krallığı son Mağribi devleti Granada'yı fethetti, böylece İberya'daki Müslüman egemenliğine son verdi ve Reconquista'yı tamamladı.
16'ncı yüzyıl
Isabella'nın 1504'te ölümü üzerine kızı I. Joanna, kocası I. Philip ile (yetkili olarak) Kraliçe oldu. Ölümünden sonra Joanna'nın babası, algılanan akıl hastalığı nedeniyle naip oldu, oğlu Charles I sadece altı yaşındaydı. II. Ferdinand'ın 1516'da ölümü üzerine, I. Charles, annesi I. Joanna ile birlikte (adına göre) Kastilya ve Aragon (yetkili olarak) kralı ilan edildi. Hem Kastilya hem de Aragon üzerinde hüküm süren ilk hükümdar olan I. Charles , İspanya'nın ilk operasyonel Kralı olarak kabul edilebilir . Charles I ayrıca 1519'da Alman-Roma İmparatorluğu'nun Charles V'si oldum.
Hükümet: belediye meclisleri ve parlamentolar
Tüm ortaçağ krallıklarında olduğu gibi, en yüksek gücün, yasal formülün açıkladığı gibi " Tanrı'nın lütfuyla " hükümdarda bulunduğu anlaşıldı . Bununla birlikte, kırsal ve kentsel topluluklar, günlük sorunlarla başa çıkmak için yönetmelikler çıkarmak için meclisler oluşturmaya başladılar. Zamanla, bu meclisler, mülk sahibi hane reislerinin ( vecinos ) geri kalanını temsil ettiği, ayuntamientos veya cabildos olarak bilinen belediye meclislerine dönüştü. 14. yüzyıla gelindiğinde bu konseyler, belediye sulh yargıçlarını ve memurlarını ( alcaldes, konuşmacılar, katipler, vb.) ve parlamento temsilcilerini ( Cortes ) seçme hakkı gibi daha fazla yetki kazandılar .
Belediye meclislerinin artan gücü ve bunlar ile kral arasındaki iletişim ihtiyacı nedeniyle 1188'de Leon Krallığı'nda ve 1250'de Kastilya'da korteler kuruldu. Diğer krallıklardan farklı olarak Kastilya'nın kalıcı bir başkenti yoktu ( İspanya da 16. yüzyıla kadar böyle değildi), bu yüzden kortes kral hangi şehirde kalmayı seçerse orada kutlanırdı. En eski Leonese ve Kastilya Cortes'lerinde, şehir sakinleri ("laboratores" olarak bilinir) küçük bir temsilciler grubu oluşturdular ve yasama yetkileri yoktu, ancak bunlar kral ile genel nüfus arasında bir bağlantıydı, buna öncülük eden bir şeydi. Kastilya ve Leon krallıkları tarafından. Sonunda şehirlerin temsilcileri, büyük asil lordlara karşı genellikle hükümdarlarla ittifak kurarak Cortes'te oy kullanma hakkını elde ettiler.
Kastilya Krallığı'nın Silahları
Alfonso VIII'in saltanatı sırasında, krallık amblemi olarak Kastilya Krallığı'nın eğik kollarını hem armalarda hem de pankartlarda kullanmaya başladı : gules, üç kuleli bir kale veya masonlu samur ve ajouré masmavi.
Kastilya Kralı III. Henry'nin Arması (1390-1406)
Ayrıca bakınız
- Kastilya Konseyi
- Kastilya Tacı
- Kastilya armaları
- İspanya Tarihi
- Kastilya savaşlarının listesi
- Kastilya sayımlarının listesi