Hu Yaobang (Çince: 胡耀邦; pinyin: Hú Yàobāng; 20 Kasım 1915 - 15 Nisan 1989), Çin Halk Cumhuriyeti'nin üst düzey bir yetkilisiydi. 1981'den 1987'ye kadar Çin Komünist Partisi'nin (ÇKP) en üst makamını, önce 1981'den 1982'ye kadar Başkan olarak, ardından 1982'den 1987'ye kadar Genel Sekreter olarak görev yaptı. Hu, ÇKP'ye 1930'larda katıldı ve bir yoldaş olarak öne çıktı. Deng Xiaoping'in fotoğrafı. Kültür Devrimi (1966–1976) sırasında Hu, Mao Zedong tarafından tasfiye edildi, geri çağrıldı ve yeniden tasfiye edildi.
Deng'in iktidara gelmesinden sonra, Mao Zedong'un ölümünün ardından Hu, bir dizi yüksek siyasi pozisyona terfi etti ve "Boluan Fanzheng" programında önemli bir rol oynadı. 1980'ler boyunca Hu, Deng yönetiminde bir dizi ekonomik ve siyasi reform gerçekleştirdi. Hu'nun siyasi ve ekonomik reformları, onu serbest piyasa reformlarına karşı çıkan ve Çin hükûmetini daha şeffaf hale getirme girişimlerine karşı çıkan birkaç güçlü Parti büyükünün düşmanı haline getirdi. 1987'de Çin genelinde yaygın öğrenci protestoları meydana geldiğinde, Hu'nun siyasi muhalifleri, Hu'nun "gevşekliği" ve "burjuva liberalleşmesinin" protestolara yol açtığını veya daha da kötüleştirdiğini iddia ederek, aksamalardan Hu'yu başarıyla sorumlu tuttular. Hu, 1987'de Parti genel sekreterliğinden istifa etmeye zorlandı, ancak Politbüro'da bir sandalyeyi korumasına izin verildi.
Hu'nun Parti genel sekreteri olarak pozisyonu, Hu'nun birçok ekonomik ve siyasi reformunu sürdüren Zhao Ziyang tarafından alındı. 1989'da Hu'nun ölümünden bir gün sonra, küçük çaplı bir gösteri onu antı ve hükûmetten onun mirasını yeniden değerlendirmesini talep etti. Bir hafta sonra, Hu'nun cenazesinden bir gün önce, yaklaşık 100.000 öğrenci Tiananmen Meydanı'na yürüdü ve 1989 Tiananmen Meydanı protestolarına yol açtı. 1989 protestolarının ardından Çin hükûmeti, Hu'nun anakara Çin'deki yaşamının ayrıntılarını sansürledi, ancak resmi olarak imajını iyileştirdi ve Hu'nun doğumunun 90. yıldönümü olan 2005'te sansür kısıtlamalarını kaldırdı.[1]