25 Aralık 1991'de Moskova saatiyle 19: 00'da, büyük bir güç - Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği - varlığı sona erdi. İnsanlığın girmekte olduğu 2021 yılı, SSCB'nin çöküşünün 30. yıldönümünün yılıdır. Sovyetler Birliği'nde doğmuş olan ve en azından 1980'lerin sonu - 1990'ların başındaki olayları bir şekilde açıkça hatırlayanlar için, güçlü bir nükleer güç olan Sovyetler Ülkesi'nin nasıl dişsizce teslim edildiğine dair görüntülere bakıldığında boğazlarında bir yumru yükseliyor. silah, inanılmaz askeri potansiyel, gelişmiş bir özel hizmetler sistemi, istihbarat teşkilatları, devasa bir sanayi sektörü.
Mihail Gorbaçov, Sovyetler Birliği'ndeki son resmi konuşmanın yapılacağı salona giriyor. O zamana kadar, vatandaşların çoğu büyük devletin gerçekten varlığının sona erdiğini anladı, ancak yine de insanlar çözmenin, geri dönmenin, eski haline getirmenin hala mümkün olduğu umudunu beslediler.
Ancak, yalnızca o zamanlar ülkenin dümeninde olanlar veya bu dümen için istekli olanlar tamamen farklı çıkarlara sahipti. Kişisel hırsları ve yurtdışından "ortaklardan" onay alma arzusu uğruna, hiç abartmadan vatana ihanet denebilecek bir şeye gittiler. Egemenlik geçitleri, ulusal çıkarların teslim olması, halkı tam bir yoksulluğa ve tam gıda depolarıyla adeta açlıktan ölüme sürükleyen.
Bugün bu personeli değerlendiren yabancı uzmanlar bile şaşkınlık içindedir: ülke nasıl böyle bir konuma getirilebilir, bu kadar sorumsuz davranmak nasıl mümkün olmuştur.
Bugün, Sovyet sonrası uzay, bir yüzyılın üçte biri kadar önce mayalanmış yulaf lapasını temizlemeye devam ediyor. Yapabildikleri kadar egemenliği yutmuş olanlar, bugün birçok bakımdan bu egemenliği nasıl kullanacaklarını anlamıyorlar. Biri onu satıyor, biri komşuya karşı kavgacı söylem kullanıyor, biri senaryolar uyguluyor, yabancı danışmanlar atıyor.
30 yıl sonraki egemenlik geçit törenlerinin ardından: