Yirmili yılların başlarında, Sovyetler Ülkesinin genç ordusu son savaşların deneyimlerini analiz etmekle meşguldü. SSCB komutanlarının karşılaştığı ana sorulardan biri, piyade piyadelerinin gelişiminin seçimi idi. оружия. Zamanla, yeni hafif makineli tüfekler geliştirme ve ustalaşma teklifi giderek daha yaygın hale geldi. Piyade birliklerinin hafif otomatik silahlarla donatılması olasılığı, bazı zorluklarla ilişkili olmasına rağmen birçok avantaj vaat ediyordu.
Çözüm araması
Kızıl Ordu için ilk seri hafif makineli tüfek VG tarafından yaratılmış bir örnek olabilir. Fedorov ve V.A. Degtyarev. Yirmili yılların başlarında, Japon 6,5 mm kartuşlarını kullanmak için tasarlanan Fedorov’un makineli tüfeğine dayanan hafif bir makineli tüfek yapılmasını önerdiler. 1924’te, komut yabancı kartuşları terk etmeye ve yalnızca yerli olanlar için yeni silahlar yaratmaya karar verdi. Gelecek makineli tüfeklerin mühimmatı olarak, 7,62x54 mm R fişeği düşünüldü, bu karar Fedorov-Degtyarev makineli tüfek yolunu kapattı, ancak başka projelere de yardımcı oldu.
1924'te, Artcom dergisi, Kızıl Ordu için yeni bir hafif makineli tüfek oluşturulmasıyla ilgili bir öneride bulundu. Bir orduyu gerekli sayıda hafif makineli tüfekle hızlı bir şekilde donatmanın kabul edilebilir tek yolu, mevcut örneklere dayalı yeni bir silahın geliştirilmesiydi. Tek uygun prototip, tasarımın makineli tüfek olan Hiram Maxim'di. Bu temel tasarım nedeniyle, hafif makineli tüfek çok fazla ağırlığa ve başka sakıncalara sahip olacağı kaydedildi. Bununla birlikte, geçici bir vekil karar olarak böyle bir makineli tüfek umut verici olarak kabul edildi.
Artcom dergisindeki yayının yayınlanmasından kısa bir süre sonra Maxim'e dayanan iki hafif makineli tüfek oluşturulması çalışmalarına başlandı. İlki, Vystrel atış poligonunda I.N. Kolesnikov. İkincisi, F.V. Tula Silah Fabrikası'nda Tokarev. Kolesnikov ve Tokarev'in kendi inisiyatifleriyle çalışmaya başladıkları belirtilmelidir. Askeri projelere destek biraz sonra aldı.
8 Eylül yılın 1924'i, özel bir komisyonun oluşturulmasına uygun olarak, XXUMX sayılı Devrim Askeri Askeri Kararının bir kararını verdi. Bu kuruluşun görevi, yeni hafif makineli tüfeklerin geliştirilmesinin yanı sıra bitmiş numunelerin test edilmesini denetlemekti. 235 Aynı yılın Aralık ayında, Silah Deposu ve Tula Silah Fabrikasına hafif makineli tüfeklerin üç kopyasını testlere sunmaları emredildi. Gelecekte, deney grupları, 6 birimlerine yükseltildi. Ayrıca, ön çalışmaların sonuçlarına göre, ileri silahlar için temel gereksinimler belirlenmiştir.
Temel gereksinim, temel tasarımın ağırlığını mümkün olan en düşük seviyeye düşürmekti. Makineli tüfeklerin, değiştirilebilen uzunluğa sahip varillerle donatılması planlandı. Alıcıda, üzerine sabitlenmiş bir sineğe sahip çıkarılabilir bir varil muhafazasının sağlanması gerekiyordu. Namlu altına katlanır bipodların yerleştirilmesi ve bir tüfek numunesinin alın kısmının alıcının arkasına sabitlenmesi planlanmıştır. Ayrıca mühimmat sistemini ve kullanılmış kartuşların salınmasını, manzaraları değiştirmeyi vb. Bu tür değişikliklerden sonra silahların mücadele özelliklerinin temel makineli tüfek seviyesinde kalması gerekiyordu.
Maxim-Kolesnikov makineli tüfek (MK)
I.N. tarafından tasarlanmıştır. Kolesnikov'un “Maxim” adlı şövale temelli hafif makineli tüfek projesi mevcut montaj ve parçaların en geniş şekilde kullanılması anlamına geliyordu. Aynı zamanda, silah tasarımına bazı ağırlıklar önemli ölçüde azaltan yeni parçalar getirildi. Özellikle, manuel versiyona yeniden girildiğinde, Maxim makineli tüfek en belirgin ayrıntılarını kaybetti: su dökmek için tasarlanmış silindirik fıçı gövdesi.
Alıcının tasarımında önemli değişiklikler. Temel makineli tüfek, bu birim gerekli tüm parçaları yerleştirilmiş bir dikdörtgen metal kutuydu. Makineli tüfek MK, değiştirilmiş alt ve üst kısmı olan güncellenmiş bir alıcı aldı. Ek olarak, ateşleme mekanizmasının yeniden düzenlenmesi nedeniyle alıcı kısaltılmıştır. Kartuş ve ejeksiyon astarının tedarik pencereleri yerlerinde kaldı.
Yeni MK hafif makineli tüfek, yaklaşık 650 mm uzunluğunda kısaltılmış bir namlu aldı. Orijinal su soğutmalı kasa yerine Kolesnikov, gövde ve kol koruyucu atıcı kullanılmasını önerdi. Güncellenmiş silahın namlusu delikli boru şeklindeki kasanın içine yerleştirildi. Muhafaza ve gövde hızlıca değiştirilebilir ve gövdeyi değiştirmek için muhafazayı sökmek gerekmez.
Otomasyon makineli tüfek MK, "Maxim" üssünde olduğu gibi, kısa seyir boyunca namluyu geri tepme kullandı. Çekimden önce namluyu kilitlemek için deklanşöre bağlı bir çift kol kullanıldı. Mühimmatın temini, alıcının sağ tarafındaki bir pencereden kanvas kurdeleler yardımı ile gerçekleştirilecektir. Sol bantın çekilmesi için bir pencere sağladı, kollar aşağı atılmayacaktı. Bazı bilgilere göre, MK makineli tüfek, namlu altında çıkarmak için bir tüp yerine, alt kısmında basit bir pencereye sahipti.
Makineli tüfek tetik mekanizması ciddi şekilde elden geçirildi. Serbest bırakma anahtarlı arka tutamak yerine, koruyucu halkanın içinde “klasik” bir tetik kullanılması önerildi. Alıcının çıkarılabilir arka duvarında popo için montaj sağladı. Boynunun dibinin altında tetik vardı. Bazı nedenlerden dolayı, I.N. Kolesnikov standart dışı bir tasarım izmariti kullanmaya karar verdi. Geleneksel sözde yerine. tüfek popo karakteristik bir tasarım kavisli bir ahşap detay kullandı. Görünüşe göre, tasarımcı tabanca kabzasını ve silahı herhangi bir yüzeye monte etmek için durmayı tek bir ayrıntıyla birleştirmek istedi.
Görülecek yerler namlu önünde bir ön görüş ve ayarlanabilir bir açık görüş oluşuyordu. Sonuncusu, alıcı kapağın arkasında, karakteristik bir eğimli girintide bulunur. Böylece, nişan çizgisi alıcı kapağının hemen üstünden geçti. Kendinden emin bir mağlubiyet için atıcının amacı iki ayaklı kullanmak zorunda kaldı. Bu parçalar kasanın önüne, namluya bir miktar mesafede sabitlenmiştir.
Temel tasarımdaki tüm değişiklikler nedeniyle, Kolesnikov yeni makineli tüfek ağırlığını yaklaşık 13 kg'a çıkarmayı başardı. Karşılaştırma için, makineli tüfek "Maxim" gövdesi 20 kg ağırlığındaydı. Tahta sap ve kısaltılmış namlu kullanımı nedeniyle, silahın toplam uzunluğu “Maxim” üssünde kalmıştır.
Mühimmat makineli tüfek MK için, 50, 100 veya 250 kartuşlarında kanvas şeritler kullanmak zorunda kaldı. Bantın, alıcının tabanına tutturma dahil olmak üzere metal bir kutuda saklanması olasılığı öngörülmüştür.
Makineli tüfeklerin "Maxim" ve aynı otomasyon tasarımına sahip olan MK'nin savaş özellikleri birbirinden çok farklı değildi. Yangın hızı aynı kalır - dakikada 600 çekim. Maxim-Kolesnikov makineli tüfek kısaltılmış namlu XMUMX m / s düzeyinde ilk kurşun hızı ve etkili 600 m atış aralığı sağladı.
Maxim-Tokarev makineli tüfek (MT)
MT makineli tüfek F.V tarafından yaratıldı. Tula Silah Fabrikası'nda çalışan Tokarev. Maxim makineli tüfek tasarımına dayanarak, bu silah hem prototipine hem de MK Kolesnikov'a benziyordu. MT ve MK makineli tüfeklerin görünüşte ve iç ünitelerin düzeninde çok benzer olması dikkat çekicidir. Bunun nedenleri basit: Kolesnikov ve Tokarev ortak bir temel tasarımla çalıştı ve sahip oldukları fırsatları kullandı. Sonuç olarak, Maxim-Tokarev ve Maxim-Kolesnikov makineli tüfeklerin minimum farkları vardı.
Silah kütlesini azaltan Tula silah ustaları, alıcının tasarımını elden geçirdi. Eski dikdörtgen şekilli kutu yerine, birkaç çentikli bir yapı kullanılmıştır. Alıcının önündeki ve arkasındaki üç çentik sayesinde ağırlık tasarrufu sağlandı. Ayrıca, bir tetikleyici ile tetikleyicinin yeni tasarımı alıcının uzunluğunu azaltmıştır.
MT makineli tüfek, hızlı değiştirme için bağlantı elemanlarıyla birlikte 655 mm uzunluğunda bir namlu aldı. Güvenlik için, ok namlusu oval delikli bir kasa ile kaplanmıştır. Bagaj olarak gerektiğinde kasa değiştirilebilir. Ordunun şartlarını yerine getiren Tokarev, kasayı çıkarmadan namluyu değiştirme imkanı sağladı.
Üretimi karmaşıklaştırmak istemeyen MT projesinin yazarları, otomasyona temel Maxim'den tamamen ödünç aldı. Yeni hafif makineli tüfek kısa bir süre boyunca namlunun geri tepmesini kullandı. Namlu, iki kaldıraca bağlı bir cıvata ile kilitlendi. İkinci bant mühimmatı. Kartuşlu bir tuval şeridi, alıcının sağ tarafındaki pencereye girmiştir. Çalışma sırasında, otomasyon kartuşu çıkardı, sökme hattına fırlattı ve odaya gönderdi. Atıştan sonra, kartuş kılıfı odadan dışarı çekildi ve alıcının altındaki bir pencereden atıldı. Maxim üssünde olduğu gibi ejeksiyon için özel bir tüp sağlanmadı.
Maxim makineye dayanan her iki hafif makineli tüfek, kullanımını kolaylaştırmak için tetikli ahşap izmaritleri aldı. MT makineli tüfek çıkarılabilir arka duvarına sözde eklenmiştir. tabanca pabucu ile tüfek popo. Bu detay popoyu omzuna koyarak bir çift ayaklıdan ateş etmenizi sağlar. Bu bağlamda, MT Tokarev makineli tüfek ergonomik olarak üstün MK Kolesnikov. Tetik popo boynunun altına yerleştirildi ve bir emniyet braketi ile kaplandı.
MT makineli tüfek namlu kapağının önüne monte edilmiş bir açık görüş aldı. Alıcı kapağının arkasında, içbükey kısmında, açık bir ayarlanabilir görüş takıldı. Ön görüşün yanında, netleme ile çekimin doğruluğunu ve doğruluğunu artırmak için tasarlanmış bir çift ayaklı montaj halkası vardı.
Maxim-Tokarev hafif makineli tüfek toplam uzunluğu 1330 mm ve 12,9 kg ağırlığındaydı. Böylece, bir takım iyileştirmeler nedeniyle, inşaat 7 kg'dan daha fazla kolaylaştırılmıştır. Savaş nitelikleri aynı seviyede kaldı. Değişiklik yapılmadan prototipten ödünç alınan otomasyon, dakikada 600 çekim seviyesindeki yangın oranını sağladı. Merminin başlangıç hızı ve etkili atış menzili, MK makineli tüfek seviyesindeydi.
100 veya 250 kartuşlarında bandı kullanmak için cephanenin depolanması ve tedarik edilmesi önerildi. Tuval şeritleri, silahların çalışmasını kolaylaştıran metal kutulara yerleştirildi.
Testler ve karşılaştırmalar
10 Nisan 1925, I.N tarafından oluşturulan iki makineli tüfek test etmeye başladı. Kolesnikov ve F.V. Tokarev. Sahada yeni silahlar test edildi ve temel özelliklerini belirledi. Ayrıca, aynı gün, sunulan örneklerin kaderinin kararlaştırıldığı bir komisyon toplantısı yapıldı.
Uzmanlar iki ana konuyu ele aldı. Her şeyden önce, mevcut şövale değiştirilmiş bir versiyonu olan hafif bir makineli tüfek kullanılıp kullanılmayacağını belirlemek gerekiyordu. MK ve MT projelerinin yaşam hakkına sahip olduğu ve ayrıca ordunun da belli bir çıkarını temsil ettiği kararlaştırıldı. İkinci soru, kabul edilen makineli tüfek modeliyle ilgiliydi. 57 komisyon üyeleri Tokarev projesinin lehine konuştu. Makineli tüfek Maxim-Kolesnikov sadece sekiz uzman tarafından desteklendi.
Ayrıca toplantıda, MK ve MT'nin mevcut tüm makineli tüfeklerinin askeri test için Moskova, Batı ve Ukrayna bölgelerinin birliklerine aktarılmasına karar verildi. Askeri test yapmak için bir buçuk ay verildi. Mevcut test sonuçları ve birliklerdeki çalışma deneyimini dikkate alarak komisyon kararını onaylamaya karar verildi. 25 Mayıs 1925, MT hafif makineli tüfek Kızıl Ordu tarafından kabul edildi. Yakında yeni silahların seri üretimine başladı. Böylece, MT, F.V. Tokarev, yerli gelişimin ilk seri hafif makineli tüfek oldu.
Üretim ve işletme
Yeni modelin ilk seri makineli tüfekleri, yılın 1925 yazında orduya girdi. Bu silah, tüfek birimlerinin ateş gücünü önemli ölçüde arttırdı, ancak yakında kusurları açıklandı. Askeri yargılamalara katılan birlikler, genel olarak, yeni Maxim-Tokarev makineli tüfeklerini onayladı, ancak bazı parça ve parçaların rafine edilmesini önerdi. Testler sırasında ortaya çıkan sorunlar, amacı görme görüşünün doğruluğunu kontrol etmekti. Son olarak, seri üretime başladıktan sonra tesiste bir dizi kusur tespit edilebilir.
Sömürüyü zorlaştıran nispeten büyük ağırlıkların yanı sıra, MT hafif makineli tüfek çeşitli karakteristik kusurlara sahipti. Neredeyse tüm problemler otomasyonun işletilmesiyle ilgiliydi. Yükleme sisteminin hatalı çalışması nedeniyle çekim sırasında gecikmeler yaşandı. Ayrıca, zaman zaman mühimmat arzı ihlal edildi. Tüm bu eksiklikler kendilerini makineli tüfek operasyonunun sonuna kadar hissettirdi.
Artcom, Tula Arms Plant ve tasarımcı Tokarev'e tespit edilen eksiklikleri gidermesini ve değiştirilmiş makineli tüfekleri seri üretime sokmalarını tavsiye etti. 1925'in ikinci yarısında, F.V. Tokarev ve meslektaşları eksikliklerin düzeltilmesiyle meşgul oldu. Nispeten düşük üretim seviyesi ve diğer problemler, çalışmanın 26 yılında devam etmesine neden oldu.
Zaten 1926’te bulunan Artcom, MT projesinin durumunu analiz etti ve makineli tüfek eksikliklerini iki gruba ayırdı. İlk atfedilen kritik, hangi silah birlikleri için transfer izin vermez. İkinci eksiklik kategorisi makineli tüfek kullanımına izin verdi, ancak düzeltilmesi istendi. Bu arada, sanayi yeni silahlar salıvermeye ve onları birliklere teslim etmeye devam etti.
1926'in ortasında, makineli tüfek problemleriyle durum neredeyse düzelmedi. Tokarev bazı eksiklikleri gidermeyi başardı, ancak genel olarak durum üzgün kaldı. Çalışmaya devam etmenin hiçbir anlamı olmayan Temmuz 31, Artcom başkanı tarafından MT makineli tüfekle mahkum edilen bir rapor yayınladı. Taşıyıcı Maxim-Tokarev hafif makineli tüfek yetersiz olarak kabul edildi. Yakında bu silahları bırakmaya karar verildi.
MT'nin hızlı bir şekilde terk edilmesinin sebeplerinden biri, V.A. tarafından tasarlanan hafif makineli tüfeklerin görünümü olarak düşünülebilir. Degtyarev. DP-27 makineli tüfek, 1927'in en sonunda kabul edildi ve kısa süre önce ordunun gerekliliklerini tam olarak karşılamayan önceki modelin silahını değiştirdi. Birlikler yeni silahlara doygun hale geldikçe, eski MT makineli tüfekler depolara gönderildi.
Makineli tüfek sayısı MK ve MT hakkında kesin bilgiler mevcut değildir. Testlerde kullanılan her iki modelde de pilot seri 10 makineli tüfek salındığı bilinmektedir. Maxim Kolesnikov tarafından tasarlanan MK makineli tüfeklerin daha fazla serbest bırakılması doğrulanmamakla birlikte, bazı kaynaklar bu tür silahların en az 50 birimlerinin varlığından bahsetmektedir. Büyük miktarlarda üretilen MT tarafından kabul edilmiştir. Sonbaharın başlangıcında 1926, üretim en aza indirildiğinde, birlikler bu tür makineli tüfeklerin en az 2500'ini aldı.
Kızıl Ordu yeni bir silaha hükmetmeyi başardı, ancak daha gelişmiş bir makineli tüfeğin yakın zamanda ortaya çıkması gibi eksiklikleri kaderini etkiledi. Üretilen tüm MT makineli tüfekler, belli bir zamana kadar depolandıkları depolara gönderildi.
1938'te Maxim-Tokarev makineli tüfekler ilk defa savaşta yer aldı. Depodan alınan bu silahların bir kısmı, bir iç savaşın olduğu İspanya'ya gönderildi. Cumhuriyetçilere verilen bu tür silahların tam sayısı bilinmiyor. Bazı kaynaklara göre, SSCB, Müttefiklere iki toplu makineli tüfek gönderdi: 2000 ve 750 birimleri. Ancak, bu durumda, 250'e serbest bırakıldığından daha fazla makineli tüfek gönderildiği ortaya çıkıyor. Üretilen ve İspanyollara devredilen MT makineli tüfeklerin kesin sayısını belirlemek mümkün değildir.
Görünüşe göre, Maxim-Tokarev makineli tüfeklerinin hepsi İspanya'ya gönderilmedi. 1940’te bu silahların bir kısmının Çin’e devredildiği bilinmektedir. Gönderilen makineli tüfeklerin tam sayısı bilinmiyor. Çin müzeleri içerisinde halen birkaç MT makineli tüfek gösteriliyor.
MT makineli tüfeklerin operasyonlarını sonlandırma kararı alındıktan sonra, Tula Silah Fabrikası tasarımcıları bu silahları iyileştirmeye çalıştı. Tokarev ve yoldaşları ana eksiklikleri giderebildiler, ancak önerilen güncellenmiş taslak tanınmadı. Bunları veya diğer parçaları değiştirmek için, silah ustaları orijinal MT'nin tasarımını çok değiştirdi. Sonuç olarak, Maxim makineli aletle aynı güçle hafif makineli tüfek üretme olasılığı kaybedildi.
Bu nedenle, makineli tüfek güncellenmesinin bir sonucu olarak, MT mevcut silahla mümkün olan en üst düzeyde birleşme şeklinde ana avantajını kaybetti. Makineli tüfek DP-27'in ortaya çıkmasıyla birlikte, MT'nin kaderi yenilmezdi. Sonuç olarak, Maxim-Tokarev makineli tüfek çeşitli savaşlara katılabildi ancak bu, Kızıl Ordu'nun terk etmesinden sonraydı. Ancak, tüm başarısızlıklarına rağmen, MT kaldı hikayeler ilk seri Sovyet tasarımlı hafif makineli tüfek olarak.
Göre:
http://world.guns.ru/
http://opoccuu.com/
http://rus-guns.com/
http://alternathistory.org.ua/
http://eragun.org/
Fedorov V.G. İki dönemin eşiğinde silahlar. Bölüm III. - M.: Lenin Kızıl Ordu Akademisi'nin Topçu Emri. Dzerzhinsky, 1939
Manuel makineli tüfekler MK ve MT
- Yazar:
- Ryabov Kirill