John Wayne olmak zorunda değilsiniz, ama kanserle savaşırken büyük bir cesaret ve cesaret göstereceğini tahmin etsem bile. Sanırım hepimizin gerçek cesareti, cesareti ve inanilmaz cesaretini gösterme yeteneğine sahip olduğumuza inanıyorum. Değişen, morphed veya görünüşte bırakan bir hayatla karşı karşıya kaldığınızda, kendiniz hakkında çok şey öğrenirsiniz. Sanırım büyükanne ve büyükbabalarımız "Ne yaptığınızı gösteriyor." Bakalım, kötü kıkırdağın yanı sıra, kalbimde sorgulanabilir bir ritim, kötü bir bakıcı, ufalanan ayak bilekleri ve güneşin en yumuşak görüntüsünde ortaya çıkan cilt. Elbette bundan daha fazlasıyım. Ben değil miyim?
Bence çoğumuz bir şok, inkar ve öfke halinden geçiyoruz. Bu direncin ne kadar süreceği konusunda, bizim ve iç cesaretimizin tamamen bize bağlı olduğu düşünülür. Ben size şunu söylüyorum, eğer bunu okuyorsanız ve yine de kendi kendine acıma duygusundan boggediyseniz, sadece kendinizi incittiğinizi anlayın. Aslında, bu doğru değil. Ölümünü izliyorlarsa, muhtemelen yakınlarına ve canlarına da zarar veriyorsun. Biliyorsun ki, hiç kimse bir ada değil. Hayatlarımızın her biri başkalarına dokunuyor.
Bir gün yerel bir mağazadaydım ve bazı kadınlar ile konuşmaya başladık ve hangi evde yaşadığımızı fark ettiler. Bu sevimli bir Viktorya evi ve küçük bir kasabada olduğu kadar kalabalık bir köşede de az sayıda sırımız var. Burada neden taşındığımızı merak ettiler ve onlara burada sevdiğimizi söyledim, ama burada da hareket ettim çünkü ben engellendim ve daha soğuk bir iklime ihtiyacım vardı. Her ikisi de, "Engelli olmanız durumunda neden iki katlı bir eve taşındınız?" Diyerek tepki gösterdi. (Eğer yıkayıcı, kurutma makinesi ve ikinci buzdolabı / dondurucu bulunduğu bodrum katıyorsanız aslında üç katlı bir ev).
Şey, tekerlekli sandalye gördüler mi? Hayır. O mağazaya kendi buharımla girdim. Koltuk değneklerini ya da yürüdüğünü gördüler mi? Hayır. Bu, engellenmediğim anlamına mı geliyor? Beth ve ben birkaç yıl önce İskandinavya'ya gittiğimde, engelli olduğum havayolunu söyleme hatasını yaptım. Bacak odasına sahip perdeli oturmalara ihtiyacım vardı. Bir daha yapmayacağım bir hataydı. Yaptığımız her transferde beni tekerlekli sandalyeye koymaya çalışıyorlardı. Havayolu şirketlerinin inandığı tek tür engel, gerçekten engelli, sizi tekerlekli sandalyeye bırakanlar mı? Görünüşe göre, durum böyle. Sonunda, grafiksel olarak şöyle dedim: “O tekerlekli sandalyede oturamıyorum çünkü ağrım benim bakıcamda.” Tabii ki, başka yerlerde çok ağrım var ama bu noktada tekerlekli sandalyenin problemi vardı.
Sıklıkla başkalarının bizi gördüğü yolu değiştirmek zorundayız, ama bu bizim sorumluluğumuz mu? Bize göz kulak olduklarında, gözlerinde şüphe duyduklarında, açıklamak zorunda değiliz. İki katlı bir evde yaşamayacağımı düşünen mağazadaki iki bayanla olduğu gibi, genellikle kendimi kontrol etmeye çalışıyorum ve eve dönüş için mırıldanmayı kurtarmaya çalışıyorum. Bu türden tepkiler suçu karıştırıyor ve düşünmenizi sağlıyor, "Şey, belki de düşündüğüm kadar acı çekmiyorum."
O gün ben eminim ki, "Tabii ki, sağlıklı görünüyorum. Hayatımın her gün acı içinde olduğum yabancıları mükemmel bir şekilde nasıl kanıtlayacağım? Neden sadece bir delik kazmıyoruz?, Ben ona düşeceğim ve kollarımın yanından geçip, sonra birileri zambaklara atabileceğim! Bu onları gerçekten hasta ettiğime ikna etmeli! ” Böyle zamanlarda bir çeşit kuruyup olur; en azından ben yaparım. Lütfen bana bunları düşünen tek kişi olmadığımı söyle. Aşağılama kapıdan içeri girer ve daha az hissedersin. Bir zamanlar daha azdı; Olmak istediğinizden daha az ve olmasını planladığınızdan çok daha az. Sen ağlıyorsun, benim kitabımda büyük ve aslında terapötik. Bir şeyleri fırlatırsın, rant edersin, öfkelenirsin ve çıkarırsın. O zaman hayatın işine geri dönersin. Kendini hatırlatıyorsun, "Zaman uyanıyor."
Sonunda, bir zamanlar olduğun gibi, “farklı olmak” için çalışırken, garip bir kişisel güç hissi var. Sen hala sensin, gerçek olduğunun farkındasın ama ayarlayacağın bir şey var. Birçok değişiklik size geliyor. Bazıları maddi, bazıları sosyal ve diğerleri, bu özel kişinin clueless olduğunun farkına vararak buza dönüşen eski ilişkilerin kaybını içerir. Tüm ilişkilerin ömür boyu sürmeyeceğini fark etmek zorundasınız. Kibar olmayı ve bazı bireylerle birlikte acı çekmeyi durdurmak cesaret ister.
Kendinizi şu anda incelediğinizi buluyorsunuz ve gerçek kum ve cesaretin anlamını analiz etmeye başlıyorsunuz. Cesaret sadece silah taşıyan ve ülkesi için hayatını tehlikeye atan bir askerde mi? Cesur genç bir kasiyer mi? Belki de cesaretin özüne başka bir bakış atmalıyız. Her gün, her yerde cesaret bulunabilir. Cesaret, sırtını incittiğinde çocuklarını kaldıran genç bir anne var. Cesaret yaşlı bir erkeğe bu da ona dayanamayacak ancak ailesini desteklemek için çalışmaya devam edecektir. Cesaret, elleri ve dizleri ağrıyor ama yine de kendi bakkalını yerine getirmeye devam eden bir orta yaş kadında var. Cesaret, gözyaşlarına boğulmak istendiğinde ailesini canlandıran bir bireyde yaşıyor. Bunu daha sonra yapabileceğini biliyor. Cesaret, yorgun ve sefil bir insanda çok canlıdır, ancak kalp sağlığını korumak ve hastalıklı kasları hareket ettirmek için bu koşu bandına tırmanır.
Gerçek grit, gün geçtikçe zorlu sorunlarla karşılaşanların davranışlarında var olmakla birlikte, hala hurdaya yer açmak yerine kemik iliğini yaşamın kemiklerinden emmekte ısrar ediyor. Gerçek kum, egolarını örtmek zorunda olan bir doktorla konuşuyor, çünkü senin neyin yanlış olduğunu anlayamıyor ve "başının içinde" olduğunu söylüyor. Böyle bir şeyden sonra yeni bir doktorun ofisine gitmek için gerçek bir pişmanlık gerekiyor. Cesaret, huzursuz, acı dolu bir gecenin ardından alarm saatine ulaşan, yataktan kalkıp, sabah ilaçlarını almak için banyoya uzanıp, yeni bir günle yüzleşecek olan kişidir. Cesaret, cesaret ve umut, içimizde derinde durur ve eğer inkarla, bir şişe likörle veya ekstra, tehlikeli bir dozda ağrı hapı ile gömülmemize ve gömülmemize izin verilmezse, onların varlığının tohumlarını buluruz. Cesaret korkunun yokluğu değildir. Korku yüzüne doğru yürüyor ve yüzüne şapırıyor. Cesaret sessiz ve diğer zamanlarda, büyük. Hala cesaret. Gerçek grit gerekirse zor yoldan ele alır, kolay yolu değil. Cesaret, bildiğin şeyi yapıyor, varlığınızda derin, en iyisi. Cesaret, dik olup olmadığını, bir koltuk değneği üzerinde, tekerlekli sandalyede ya da sürünerek ilerlemek için bir yol bulur.