İçindekiler:
Video: Bilmediğimiz ilginç geçmişimiz
2023 Yazar: Seth Attwood | [email protected]. Son düzenleme: 2023-08-25 06:21
Bu olağanüstü projeyi ilk olarak yarım yüzyıldan fazla bir süre önce Ya. I. Perelman. Metnin çizimi, içinde bir yolcunun yattığı üçgen bir vagonun uçtuğu büyük bir boruyu tasvir ediyordu. Çizimin altında "Sürtünmeden hızla giden bir araba" yazıyordu. - Profesör B. P. tarafından tasarlanan yol Weinberg".
Daha sonra eski dergilerde bu mucize yol hakkında birkaç nota rastladım. Ancak en önemli şey daha sonra ve tamamen tesadüfen oldu.
yetenekli aile
Sonra bu satırların yazarı hastanede sona erdi. Bir gün röntgen odasında bir hemşirenin yanımda oturan yaşlı bir adama seslendiğini duydum: "Weinberg!"
"Aynı profesör Weinberg'in akrabası değil mi?" diye düşündüm. Komşum Adrian Kirillovich Veinberg'in hızlı trenin mucidi Boris Petrovich Weinberg'in gerçekten bir akrabası, torunu olduğu ortaya çıktığında ne kadar şaşırdığımı hayal edin.
Ve zincir çekildi. Büyükbabası gibi bir fizikçi olan Profesör Galya Vsevolodovna Ostrovskaya'nın torununun ve bir başka torunu olan gemi inşa mühendisi Viktor Vsevolodovich'in St. Petersburg'da yaşadığını öğrendim. Gali Vsevolodovna'nın bir büyükbaba arşivi var. Viktor Vsevolodovich, birkaç neslin Weinberg'lerinin fotoğraflarıyla eski albümleri tuttu.
Weinberg ailesinin alışılmadık derecede yetenekli ve fikirlerde, icatlarda ve bilimsel çalışmalarda son derece üretken olduğu ortaya çıktı. Boris Petrovich'in babası Pyotr Isaevich Veinberg, şair, çevirmen, edebiyat tarihçisi ve eleştirmen olarak biliniyordu. Besteci A. S. Dargomyzhsky.
Boris Petrovich hayatta farklı bir yol seçti. 1893 yılında St. Petersburg Üniversitesi Fizik ve Matematik Fakültesi'nden mezun oldu. Bilimdeki hızlı yükselişi başladı. 38 yaşında Tomsk Teknoloji Enstitüsü'nde fizik bölümüne girme teklifi aldı ve uzun süre Sibirya'ya gitti.
tekerleksiz tren
Bir bobinin içindeki bir demir çekirdeği çeken bir solenoidle ilgili en basit ve tanıdık deneyim, Tomsk bilim adamını olağan iletişim yöntemlerinden tamamen farklı ideal bir havasız elektrik yolu düşünmeye sevk etti.
O zamanlar, 1910'da, benzer bir fikrin, Amerika Birleşik Devletleri'nde Tomsk'tan uzakta çalışan başka bir mucidin, bir Fransız olan mühendis Emile Bachelet'in aklına geldiğini henüz bilmiyordu. Sadece dört yıl sonra, Bachelet Londra'ya gelip "uçan arabasının" bir modelini İngiliz bilim adamlarına, mühendislere ve hatta parlamento üyelerine gösterdiğinde, tüm dünya basını sansasyonel bir buluştan bahsetmeye başladı.
Emile Bachelet'in arabasında bu kadar özel olan neydi? Mucit, sözde elektrodinamik itme fenomenini kullanarak tekerleksiz arabayı yolun yukarısına kaldırmaya karar verdi.
Bunun için, yol yatağının altındaki tüm yol boyunca alternatif akım elektromıknatıslarının bobinleri kurulmalıdır. Daha sonra alüminyum gibi manyetik olmayan bir malzemeden yapılmış bir tabanı olan araba, çok önemsiz bir yükseklikte de olsa süzülerek havaya yükselecek. Ancak yol ile temastan kurtulmak için de yeterlidir.
Arabanın öteleme hareketi için, Bachelet ya bir çekme pervanesi ya da arabanın demir bir çekirdek gibi çekileceği ray boyunca monte edilmiş bir dizi halka şeklinde solenoidler kullanmayı önerdi. Mucit, o zaman için muazzam olan saatte 500 kilometreye kadar bir hız elde etmeyi umuyordu.
Manyetik süspansiyon
Boris Veinberg'in sunduğu yolda vagonların da raylara ihtiyacı yoktu. Bachelet projesinde olduğu gibi, manyetik kuvvetler tarafından süspansiyonda desteklenerek uçtular. Ayrıca Rus fizikçi, ortamın direncini ortadan kaldırmaya ve böylece hızı daha da artırmaya karar verdi. Projeye göre arabaların hareketi, özel pompaların sürekli olarak havayı dışarı pompaladığı bir boruda gerçekleşti.
Borunun dışına, birbirinden belirli bir mesafeye güçlü elektromıknatıslar yerleştirildi. Amaçları, vagonları düşmelerine izin vermeden çekmektir. Ancak araba mıknatısa yaklaşır yaklaşmaz ikincisi kapandı. Arabanın ağırlığı azalmaya başladı ama hemen bir sonraki elektromıknatıs tarafından alındı. Sonuç olarak, arabalar, tünelin üstü ve altı arasında kalan süre boyunca borunun duvarlarına dokunmadan hafif dalgalı bir yörünge boyunca hareket edecekti.
Weinberg, arabaları 2,5 metre uzunluğunda puro şeklindeki hava geçirmez şekilde kapatılmış kapsüller şeklinde tek kişilik (daha hafif hale getirmek için) olarak tasarladı. Yolcu böyle bir kapsülde yatmak zorunda kaldı. Arabaya karbondioksiti emen cihazlar, solunum için oksijen kaynağı ve elektrik aydınlatması sağlandı.
Her ihtimale karşı, güvenlik için, arabalar, araba gövdesinin üstünde ve altında hafifçe çıkıntı yapan tekerleklerle donatıldı. Normal hareket sırasında bunlara ihtiyaç yoktur. Ancak acil durumlarda, elektromıknatısların çekim kuvveti değiştiğinde, arabalar borunun duvarlarına dokunabilir. Ve sonra, tekerlekleri olduğu için, bir felakete neden olmadan borunun “tavanında” veya “zeminde” yuvarlanacaklar.
Kapsül kapsül
Hareket hızının devasa olması planlandı - saatte 800, hatta 1000 kilometre! Mucit, böyle bir hızda, batı sınırından Vladivostok'a kadar tüm Rusya'yı 10-11 saat içinde geçmenin mümkün olacağını ve St. Petersburg'dan Moskova'ya yolculuğun sadece 45-50 dakika süreceğini düşündü.
Arabaları boruya fırlatmak için, bir tür elektromanyetik silah olan solenoid cihazların kullanılması planlandı - yaklaşık 3 kilometre uzunluğunda dev bobinler (hızlanma sırasında aşırı yüklenmeleri azaltmak için).
Yolcuları olan vagonlar özel, sıkıca kapatılmış bir odaya yığılmıştı. Ardından, fırlatma cihazına tam bir klip getirildi ve birer birer tünel borusuna "ateşlendi". 5 saniye aralıklarla dakikada 12 kapsül arabaya kadar. Böylece günde 17 binden fazla vagon seyahat edebilecek.
Alıcı cihaz ayrıca uzun bir solenoid şeklinde tasarlandı, ancak hızlanma değil, yolcuların sağlığına zarar vermeyen frenleme, arabaların hızlı uçuşunu yavaşlattı.
1911'de Tomsk Teknoloji Enstitüsü'nün fizik laboratuvarında Weinberg, elektromanyetik yolunun halka şeklinde büyük bir modelini yaptı ve deneylere başladı.
Fikrinin fizibilitesine inanan Boris Petrovich, onu mümkün olduğunca geniş çapta yaymaya çalıştı. 1914 baharında St. Petersburg'a geldi. Kısa süre sonra, Panteleymonovskaya Caddesi'ndeki Tuz Kasabası'nın büyük oditoryumunda Profesör Weinberg'in "Sürtünmesiz Hareket" adlı bir ders vereceğine dair bir duyuru yapıldı.
Sesten daha hızlı
Tomsk profesörünün konuşması Petersburglular arasında eşi görülmemiş bir ilgi uyandırdı. Salonda, dedikleri gibi, elmanın düşeceği hiçbir yer yoktu. Aynı yılın Mayıs ayının başlarında, 1914, Profesör Weinberg, Achinsk'teki projesi hakkında bir konferans verdi. İki gün sonra zaten Kansk'ta performans sergiliyordu. Birkaç gün sonra - Irkutsk'ta, o zaman - Semipalatinsk, Tomsk, Krasnoyarsk'ta. Ve her yerde onu bitmeyen bir ilgi ve dikkatle dinlediler.
Birinci Dünya Savaşı'nın zirvesinde, Boris Petrovich Amerika Birleşik Devletleri'ne "kıdemli bir topçu alıcısı" olarak gönderildi. Şubat Devrimi'nden sonra Rusya'ya döndü. Olağanüstü bir fizikçi ve özellikle bir jeofizikçi olarak biliniyordu. 1924'te Leningrad'daki Ana Jeofizik Gözlemevi müdürlüğü görevine teklif edilmesi tesadüf değil. Ve Weinberg, 15 yıl boyunca bu şehirde yaşamış ve çalışmış olarak Tomsk'tan sonsuza dek ayrıldı. Güneşin enerjisini, güneş teknolojisini kullanma problemlerini ele aldı ve burada büyük başarılar elde etti.
Boris Petrovich, 18 Nisan 1942'de kuşatılmış Leningrad'da açlıktan öldü.
Sadece yıllar sonra, Emile Bachelet ve Boris Weinberg'in projelerinin yankı bulduğu farklı ülkelerde tren deneyleri başladı. Örneğin, Amerikalı mühendis Robert Salter, saatte 9000 kilometrenin üzerinde bir hızla havasız bir tünelde yarışacak olan Planetron manyetik kaldırma treni için bir proje geliştirdi! Böyle süper hızlı bir ekspres trenle karşılaştırıldığında, Rus bilim adamının manyetik yolu artık bir fantezi gibi görünmüyor.
Önerilen:
Hint ordusu gezegendeki en gençlerden biridir. Çünkü Hindistan bugün gördüğümüz şeydi
Rusya'nın tüm soğuk bölgeleri coğrafi olarak kuzeyde bulunmaz. Ancak, peyzajın özellikleri nedeniyle, birçok bölge o kadar sert bir iklime sahiptir ki, Uzak Kuzey olarak da anılır
Baştan çıkarıcı kartlardan ilginç nesnelere küçük bir genel bakış. Bu, Dünya'nın gizemli nesnelerine sanal bir yolculuk yapmanıza veya kendi başına bir seyahate çıkma yeteneği ve arzusuna sahip olanlara bir ziyaret planlamanıza yardımcı olacak bir hizmettir
İkinci Dünya Savaşı, komik olaylarla ilişkilendirilen dünyadaki son konudur. Bununla birlikte, insanlık tarihinin en karanlık dönemlerinde bile, açıkçası garip ve bir bakıma komik şeyler oluyor
1. Erkekler renkleri kadınlardan farklı görür. İki X kromozomu nedeniyle kadınların gördüğü renk gamı daha geniştir. Bu nedenle, konuşmada kadınlar gölgelerle çalışır ve erkekler temel renkler hakkında konuşur. 2. Erkekler daha iyi tünel görüşüne sahiptir. Kadınlarda, periferik