Burada hangi şehir anlatılıyor? En ilginç restoranlar, marketler, sokak modası, mimar tasarımlı evler, kahve, bağımsız tiyatrolar, kitapçılar, sanatçılar, festivaller, sohbetler, köy hissi veren mahalleler, yasal ve gri ekonomi gece hayatı, sanat sinemaları ve küçük işletmelerin orantısız bir payı var. Bir zamanlar “sorun” olarak tartışılan ilçelerde.
Batılarında, birkaç mil ve daha da büyük bir psişik mesafe, konut mülkünün en üst katmanıdır. Bu dünyanın asi oğulları ve kızları genellikle birinciye kaçar, ancak bu diplomatik temasın kapsamıyla ilgilidir.
Birini (LA) diğerine (Londra) bırakmaya hazırlanırken, hiç kimsenin büyük şehirlerde yaşama konusunda en zengin sakinlerinden daha kötü olmadığına eminim. Hiç kimse ayrıcalık için daha fazla ödemez ve potansiyelden daha azını almaz. Çoğu durumda, doğuştan gelen kötü zevk, en iyi mahallelerin düzeltilebilir bir cehaletinden daha az sorundur.
Yemek sahnesi ne kadar fosilleşmiş, sokak hayatını sıfırlamış, mekan duygusunu kaybetmiş olsa da birinin Bel-Air’de, Neuilly’de veya Knightsbridge’de yaşamak isteyebileceği anlaşılabilir. (Bu çocuksuz adama sürekli hatırlatılması gereken geniş evlerin kullanımları vardır.) Ancak bu evlere, şehirlerin daha dokulu ve değişken mahallelerini keşfetmek için kullanılan nilüfer yaprakları gibi davranmamak, kentsel bir yaşamın amacını boşa çıkarmak gibi görünüyor. en başta hayat. Söz konusu sınıfın taptığı şeylerin şehirler değil, adresler olduğu çıkarımını yapacaksınız. Bazılarını satın almak, her ne olursa olsun, şarap listesinin son sayfasındaki son şişeyi istemektir.
Burada şehirli bir sınır insanı gibi davranmama izin verme. Washington’daki modaya uygun H Street koridoru yerine Dupont Circle’ı seçtim. Bunu, Los Angeles’ın avangardı nehri geçip doğuya doğru hareket ettikten çok sonra Silver Lake’de yazıyorum. Benden bir daha haber aldığında, münzevi pop yıldızlarının ve Arsenal ve Tottenham ilk onbirlerinin evi olan Hampstead’de olacağım. Güney-doğu Londra’ya yayılan hipster – yetiştirilme tarzımla benim şehrin çeyreği – benim yarım anladığım bir şey. Mahalleler ikili değildir ve benim zevkim bohemya bağlı kalmadan onunla oynayanlar içindir.
Yine de tam olarak yüzde birin yüzde birine maruz kalmaları nedeniyle, ne kadar şey kaçırdıklarını biliyorum. Ve bunu ne kadar bilmeden kaçırıyorlar.
Sık sık, vergi ve düzenleyici avantajlar ne olursa olsun, Cenevre’ye taşınmaya karşı karar veren riskten korunma hakkında kıkırdayan bir basın makalesi var. Holland Park’taki yaşamı hangi gerekçelerle daha parlak buldukları hiçbir zaman dile getirilmedi. İster Pasifik kıyısında ister Seine kıyısında, bu tür lüks konutlarda bir gezinti, yedinci bölümün şaşırtıcı sonunu akla getiriyor. medeniyet, ve Kenneth Clark’ın servetin sıradanlığı konusundaki imzası. “İnsan ruhunun ilerlemesine yardımcı olan tek bir düşüncenin daha önce muazzam bir odada tasarlanıp yazılmadığını merak ediyorum.”
Burjuva ile boho arasında eşit mesafe olduğunu öne sürerek, bazen kendimi eskiye bir tur rehberi olarak sunuyorum. “Başka zaman”, alışılmış cevap geliyor. Doğu Yakası’nı geç keşfeden bir kişiden (“Hackney. Lanet olasıca cehennem”) bir mesaj almak son zamanlarda büyük bir zevkti ama aynı zamanda nadir bir mesajdı.
Bu merak evrenseldir. Doğu LA’yı birkaç kez ziyaret etmek ve onu 405’in batısındaki ömür boyu Angelenos’tan ve hatta La Cienega Bulvarı’ndan daha iyi bilmek mümkündür. Bir noktada, bu masumiyet sevecen olmayı bırakır ve bir tür vatandaşlıktan vazgeçmeye dönüşür. En iyi savunma hatları, ilgili coğrafi mesafeler değildir: Brentwood’dan Echo Park’a, örneğin Chelsea’den Dalston’a sürüş süresiyle aynıdır. Park Avenue, Charlottenburg ve ötesinde de aynı tavır hüküm sürüyor. Her zaman nedenini bilmeden dünyanın büyük şehirlerinde ikamet etmeye hevesli bir aşırı sınıfın özelliğidir.
Geçen nesil boyunca, bu sınıf, daha yaratıcı bir çizginin şehir sakinlerini fiyatlandırmak için kızgınlığa ilham verdi. Ama farklı mağduriyet türleri var. Elinizin altında bir şehir kadar cezbedici bir şeyin olması ve sonunda Nobu’ya varmak hiç de küçük bir üzüntü değil.
Janan’a e-posta gönder [email protected]
FTWeekend Festivali: ABD baskısı
7 Mayıs’ta FTWeekend Festivali’nin ABD’deki açılış töreninde bize katılın. Bir günlük etkinlik olan ‘Büyük Resim: Çağımızı harekete geçiren, saptıran ve rahatsız eden fikirlere küresel bir bakış’, önde gelen yazarları, bilim adamlarını ve politikacıları içeriyor. ve tabii ki FT yazarları. Sınırlı geçişler şu adreste mevcuttur: ftweekendfestival.com
Kaynak : https://newslanes.com/2022/04/29/great-cities-are-wasted-on-the-rich/