Avrupa Şampiyonası elemelerinde Dünya Şampiyonu Fransa karşısında oynadığımız maçlara taktiğin zaferi demiştim. Bir yıl ertelemeyle oynadığımız 2020 Avrupa Şampiyonası öncesi Hollanda ve Norveç galibiyetlerinde, taktiksel olgunluğa doğru gittiğimizi düşünmüştüm. Letonya beraberliğini olabilecek futbol cilvesi olarak değerlendirmiştim.
Önce Avrupa Şampiyonası, sonrasında hocanın basın toplantıları ve Dünya Kupası elemelerindeki Karadağ, Cebelitarık maçları; 'O maçlar taktiğin zaferi miydi, yoksa futbolcuların günlük performansına bağlı alınan sonuçlar mıydı?' diye sorgulattı kendimi.
Korkarım ki, taktiksel yönü güçlü bir takımdan ziyade, günlük iyi performanslara ihtiyaç duyan bir milli takımız. Tersi olsa giren çıkan kim olursa olsun, oyunun değişmediği bir takımımız olur. Bizdeyse oyuncu değişiklikleriyle bile oyun iyiden kötüye dönebiliyor. Karadağ maçı buna örnek. Dün bunun tersi oldu. İlk yarı çıkan on bir Cebelitarık'la arasında fark olmayan bir futbol oynadı. Yetenekli ve kaliteli oyuncular girince, oyun da düzeldi, skor da geldi.
Şenol Güneş iyi bir hoca. Ancak oyunculara bir oyun tarifi veren, taktiksel yönü kuvvetli bir hoca değil. Bu yüzden hoca kimseden etkilenmeden veya kendi değerlendirmelerini de doğru yaparak, en uyumlu, en formda on birleri kurmak zorunda.
Böyle olursa, ayağımıza gelen büyük fırsatı Letonya ve Karadağ maçlarında geri tepmiş olduğumuz halde, biz bu gruptan lider çıkarız. Bu yolda Hollanda maçı kritik. Artık her şey tercihlere ve oyuncuların ayaklarına bakıyor.