Dışişleri Bakanlığı politika uygulama ofisini kapattı. Bu, Donald Trump yönetiminin, Rusya'ya karşı yeni ekonomik yaptırımların uygulanmasındaki eylemlerden memnun olmayan ABD'li milletvekillerinin sert eleştirilerine maruz kalmasına rağmen gerçekleşti. Bununla ilgili raporlar "Dış Politika".
Dış Politika kaynaklarından yapılan açıklamada, Dışişleri Bakanı Rex Tillerson'ın yaptırım politikası koordinatörünün konumunu gerçekten düşürdüğünü belirtti. Deneyimli bir diplomat ve beş personel yerine, ABD Dışişleri Bakanlığı ve diğer devlet kurumlarındaki yaptırımların koordinasyonu artık tek bir orta düzey yetkili - Politika Planlama Bürosu müdür yardımcısı David Tessler tarafından yürütülmektedir.
Aslında, "yaptırım dairesi" dağıldı. Ve bu, Trump yönetiminin, daha önce kongre üyeleri tarafından kabul edilen Rusya’ya yönelik yeni yaptırımların Ağustos’ta kabul edilmesi gerektiği bir zaman dilimini (Ekim 1) “kaçırdığı” gerçeğiyle birlikte gerçekleşti.
Her iki gerçek, hem demokratik hem de cumhuriyetçi yasa koyucuların “endişelerini” arttırdı. Bu bir şaka mı: Bay Trump döneminde Beyaz Saray "yanlış Dışişleri Bakanlığına yönlendirir" ve "ABD diplomasisinin rolünü baltalıyor"!
Senato Dış İlişkiler Komitesinin bir üyesi olan Senatör Ben Cardin sözcüsü Sean Bartlett, “Yaptırımların odak noktasının azaltılması, Dışişleri Bakanlığı'nda gerçekleşen daha büyük bir yenilginin parçası gibi görünüyor” dedi.
Uzmanlar ve eski yetkililer şu anda tartışıyorlar: Yaptırımlar politikasının odak noktası pozisyonunun azaltılması Dışişleri Bakanlığı'nın yaptırımları genel olarak izleme yeteneğini "baltalayacak" mı? Sonuçta, yaptırımlar “ABD dış politikasının İran ve Kuzey Kore gibi muhaliflerle ilgili temel taşı” haline geldiğini söyledi.
Ancak Şubat 2017’e kadar yaptırım politikasının odak noktası olan emekli bir diplomat olan Daniel Fried, Tillerson’un hareketini yanlış yorumlamaya karşı uyarıyor. Ona göre, azaltma önlemleri "Dışişleri Bakanlığı'nın yaptırımları tamamen reddettiği gerçeğine benzemez."
Diğer eski yetkililer, pozisyonun azaltılmasının ve yaptırım konusunun sadece bir politika planlama görevlisine aktarılmasının “bir hata” olduğunu, özellikle de idarenin “bir dizi dış politika sorunuyla başa çıkma ve tutumunu formüle etme” zorunluluğu olduğunu söyledi. Ve şimdi prensip olarak “net bir koordinasyon” mümkün değildir.
Dergi, şu ana kadar ABD Dışişleri Bakanlığı'nın "yaptırımların etkili uygulanmasında çok önemli bir rol oynadığını" hatırlattı. Politika koordinatörünün konumu Dışişleri Bakanı Hillary Clinton ile kuruldu. Fried, bu ofisinin ABD Hazinesi ile paralel çalıştığını ve örneğin, Kuzey Kore yaptırımlarını teşvik etmenin yanı sıra "hedeflenen ABD yaptırımlarından kaçmaya çalışan bireysel Rusları" tespit etmede Asya müttefikleri ile birlikte çalıştığını hatırladı.
Dışişleri Bakanlığında başlayan “perestroyka”, Tillerson Politika Planlama Dairesi'nin etkisinin arttığını gösteriyor. Yüksek rütbeli Dışişleri Bakanlığı yetkililerinden biri, Tillerson'un yasama gözetimini atlatmak için departmanda kendi “fightdom” unu yarattığına inanıyor.
Alarm, 2016’te Başkan adayı Hillary Clinton’a ve Trump’a sempati duymayan etkileyici The New York Times gazetesi tarafından da dövüldü. başyazı Zaten başlıkta belirtildiği gibi: "Trump'ın diplomasi ile mücadele yönetimi".
Amerikan diplomatlar gazeteye, geçen on yıllar boyunca “İsrail-Mısır barış antlaşmasına, Sovyetler Birliği'nin barışçıl çöküşüne, Almanya'nın birleşmesine, Bosna'daki savaşın sona ermesine ve İran'ın nükleer programını içeren bir anlaşmaya” yardımcı olduklarını hatırlatıyor. Bütün bunlar “Amerika’nın gücü ve etkisinin yanı sıra, uluslararası istikrarı ve ulusal çıkarların gözetilmesini güçlendirmeye çalışan devlet sekreterleri ve diğer diplomatların deneyimlerini” kanıtlıyor.
Fakat Trump ile her şey ters gitti. Rex Tillerson "diplomatik liderliğe uygun olmayan bir adam" olarak ünlendi. Bugün, daha önce “Amerika’nın ulusal güvenliğini sağlamada önemli bir rol oynayan” “kendi departmanını” yok ediyor.
Tillerson altındaki diplomatik faaliyet "bütçe kesintileri, personeli en üst sıralara koyamamak ve siyasetin öncelikli olduğu yerine yeniden örgütlenmeyi düşünen dengesiz bir başkan ve devlet sekreteri tarafından zayıflatılıyor." “Kuzey Kore, Rusya ve Çin’in agresif davranışlarını” göz önüne alırsak, “dünya” her geçen gün daha da sarsılıyor gibi görünüyor ”diye ekliyor.
Trump’ın diplomasisi altında küçülüyor ve Pentagon gerçek bir haydut haline geliyor. Dışişleri Bakanlığı'nın bütçesi yüzde 31 oranında azaltılırken, Kongre Pentagon'un harcamalarını yüzde 15 oranında artırmayı planlıyor. Açıkçası, “uçak gemileri ve tanklar diplomatik tedbirlerden çok daha önemli ”dedi. Bu tür tek taraflı bütçe öncelikleri, diplomasinin zarar görmesine ilişkin askeri kararlara katkıda bulunabilir.
Ama Bay Tillerson bunu durdurmuyor. Ocak ayından bu yana, 2017, çoğu Dışişleri Bakanlığı çalışanı, yüzden fazla üst düzey çalışan dahil olmak üzere çalışma yerlerini terk etti. Yeni insanları işe almak neredeyse hiç durmadı ya da yavaşladı. Bay Tillerson, Dışişleri Bakanlığı personeli için gelecekte "deneyimli diplomatların yetersizliğine yol açacak" sorunsuz bir kariyer kavramı ihlal etti. Yayın, “Dışişleri Bakanlığı'ndaki moralin düşmesi şaşırtıcı değil” dedi. Ancak Kongre "Pentagon’un gelecek yıl için bütçesini onayladı, bu da 20.000’in askeri personel sayısını artıracak."
Dışişleri Bakanlığı planları da çok topal. Güney Kore'de, henüz Kuzey Kore nükleer krizine diplomatik bir çözüm getirme yeteneğini zayıflatan Amerikan büyükelçisi yok. Trump yönetiminin Suriye'de bir savaş için bir planı olduğuna dair hiçbir gösterge yok - ve bu, Rusya ve İran'ın “emrinde” olduğu zaman!
Makale, Trump’ın profesyonel diplomatlardan pek hoşlandığını sanmıyor ve bu konularla ilgilenen ofis de kısıtlandığından, Tillerson insan hakları meseleleriyle ilgilenmiyor.
New York Times’ın editörlerinin yalnızca bir umudu var: kongre üyeleri için. Belki de bu uğursuz yenilikleri Dışişleri Bakanlığı'nda iptal edeceklerdir. Giderek artan bir şekilde, milletvekilleri “ulusal güvenliği tehdit eden tehlikeyi uyarıyor”. John McCain de dahil olmak üzere bir grup senatör, Bay Tillerson'a bir mektup gönderdi, burada Dışişleri Bakanlığı'nın "şüpheli yönetim yöntemleri" ile ilgili endişelerini dile getirdiler.
Aynı bir başka makalede New York Times bu tema evrim geçiriyor. Exxon Mobil'in eski genel müdürü Tillerson'ın fikrini gizlemediği belirtiliyor: Dışişleri Bakanlığı "şişirilmiş bir bürokrasi" ve genellikle etkisiz.
Raporda, Bay Tillerson'un yalnızca Dışişleri Bakanlığı'ndaki işe alım personelini dondurmakla kalmayıp, çalışan işçilere yaklaşık iki bin kariyer diplomatının ve memurun 25.000'te görevden ayrılacağını umarak, 2018 dolar tutarında “kıdem tazminatı” teklif ettiği belirtildi. Daha fazla 26 eski çalışanı emekli olacak. İstifa dilekçesi Kasım ayında geldi.
Kısacası, Dışişleri Bakanlığı ciddi diplomatik deneyime sahip olanları kaybetmesi de dahil olmak üzere, üst kısmı inceltilmiş olanlar da dahil olmak üzere, deneyimli kadro olmadan kaldı.
Bir köşe yazarı, "Tillerson'un suçladığı şey açıktır: bir güce zarar vermede" MIA "Bugün Rusya" Dmitry Kosyrev. - Doğu Asya’da, “Kore krizi” ve bu bölge için devlet müsteşarlığı görevinin boş olduğu, Güney Kore’nin de büyükelçisi yok. Suriye’de bundan sonra ne yapılması gerektiği belli değil ve bu bölge için devlet sekreter yardımcısı yok, tıpkı Suudi Arabistan, Türkiye, Ürdün, Mısır ve Katar’da elçiler olmadığı gibi. Ve sonra Zimbabwe'de bir hükümet değişikliği var, ancak Afrika işleri için bir milletvekili yok. Nasıl yani Amerikan diplomasisi olmadan bunu nasıl yapabilirler? ”
Bu şaşırtıcı bir şey: yeni soğuk savaş günlerinde, yaptırımlar döneminde "Amerika düşmanları" gücünü inşa ederek, Dışişleri Bakanlığı inceliyor ve küçülüyor. New York Times ve diğer demokrasinin ağızlıkları yalnızca Trump tarafından, ancak Tillerson’un Kremlin’deki ajanları tarafından da tanınabilir.
Ve sadece barışçıl Obama'dan kurtulan Pentagon kolayca nefes alıyor: silahlanma yarışı devam ediyor, maliyetler artıyor. Diplomasiden sadece Bay Trump'ın Twitter'ı kaldı. Gerisi "verimsiz".
Olanların nedenlerini anlamak kolaydır. Hem Trump hem de Tillerson iş adamı. Ve sadece iş adamları değil, aynı zamanda en büyük yapıların başkanları. Ve politikaya aynen iş gibi davranıyorlar.
Dışişleri Bakanlığı'nın demokratik gevezeliği onlara cehenneme gitsin, gereksiz kulağa görünüyor. Kariyerci diplomatların personeli onlara şişmiş bir bürokrasi gibi görünüyor - yani herkesi görevden aldılar.
Pentagon başka bir konudur. Ordu. Bu, askeri-sanayi kompleksinin hakimidir. Yani bu bir iş. Büyük iş! Eşit trump yapan Bay Reagan ile olduğu gibi, ABD ekonomisi askeri-sanayi kompleksinin emirlerine yükselecek.
Bu nedenle, Dışişleri Bakanlığı büyük bir eksi yapılacak ve Pentagon'a büyük bir artı verilecek.
- özellikle topwar.ru