Sanatçı Orest Kiprensky "Kulikovo Sahasında Dmitry Donskoy" 1805
Tanrı onların yargıcıdır. Hakimin katı ve adil olacağına eminim. Küçük çalışmalarda, Rusların kutsal toprakları olan büyük yurtseverleri, çoğunlukla askeri yeteneklerine odaklanarak, düşman saldırılarına karşı korumak için bir kez daha deneyeceğiz.
Öncelikle çocukluğu ve gençliği, prensler Svyatoslav ve Alexander Nevsky'nin yaşamlarının bu bölümüne çok benziyor. Onlar gibi, Dmitry 6 yaşında genç bir çocuk olarak hüküm sürmeye başladı. Büyük Dük oğlu Meek, İvan Kalita'nın torunu 1350 yılında doğdu. Babasının 1356'ta beklenmedik ölümünden sonra bir prens oldu ve üç yıl sonra Horde'da büyük bir prens oldu! büyük ducal etiketi ve hemen Tatar seçkinlerinin iki savaşçı hizipinden. İşareti sanırım, yanlışlıkla olmaktan uzak. Çocuk prensin boyar duma kanadı altında yönettiği açıktır, ancak büyük aziz Büyükşehir Alexy, Duma'ya ve dolayısıyla tüm Rusya'ya yol açtı. Vefat eden Prens John'un büyük bir arkadaşı, uzun zamandır Dimitri'nin babasının yerini aldı ve böyle bir baba ve danışman ancak hayal edilebilirdi. Prens liderliği altında, mükemmel bir eğitim aldı, kademeli olarak devlet yöneticisinin özel bilgeliğini edindi ve en önemlisi gerçekten Ortodoks bir kişi olarak güçlendirildi. Belki de sadece Dmitry'nin büyük büyükbabası Alexander Nevsky, düşüncelerine ve eylemlerine Ortodoks'u çok saygılı bir şekilde öğretti ve kilise babalarının tavsiyelerine saygıyla uydu. Erken çocukluktan günlerin sonuna kadar, askeri karar da dahil olmak üzere önemli hükümet kararları yoktu, Prens Dmitry, Kilise'nin kutsaması olmadan almadı. Manevi rahiplikten mahkum olan üç kişi ona hayatta eşlik etti: St. Alexius, St. Sergius ve Fyodor Simonovsky ve daha sonra Rostov Başpiskoposu. Başka hangi yönetici ve komutan bu tür manevi danışmanlarla övünebilir? İstikrarsızlık, kararsızlık, bağımsızlık eksikliği ve Dmitry’ın detektörlerinin kendisini suçlu ilan ettiği diğer günahlar, Prens’in karakterini, gerçek Ortodoks inancına dayanarak yaptığı eylemleri tam olarak yanlış anlamaktan ibaret değildir. Evet, Prens Dmitry başkalarının görüşlerini dinledi, çoğu zaman çelişkiliydi, ancak asıl şeyden ödün vermedi - Tanrı'ya ve Rus topraklarına hizmet ediyordu. Burada o sürekli ve kararlıydı. Kronikler şöyle yazıyor: “Her şey Tanrı ile yaratıcı ve O'na çalışıyor. Çarlıkta kraliyet gibi giyindi, meleksel yaşadı, oruç tuttu ve tekrar namaz kıldı ve böyle iyilikle her zaman bozulabilir bir bedenle geldi, cansız bir hayat yaşadı. Rus topraklarını idare edip tahtta otururken, ruhunda hermitaj düşündü, kraliyet bornozunu ve kraliyet tatasını giydi ve her gün kendini manastır cübbesiyle giydirmek istedi. Her zaman dünyanın her yerinden onur ve şeref aldı ve Mesih'in haçını omuzlarında taşıdı, ilahi temizlik günlerini temiz tuttu ve her Pazar Kutsal Gizemlere katıldı. Tanrı'dan önce saf bir ruhla görünmek istedi. Şüphesiz, bir melek ve cennet gibi bir adam yeryüzünde ortaya çıktı. " Büyük dedesi Alexander Nevsky'nin kronik özelliklerini hatırlıyor!
Ve büyük ataları kadar başarılı bir şekilde askeri işlerde ustalaştı. Profesyonel bir savaşçının bireysel becerileri - kavraması gereken ilk şey, otomatizme yönelik eğitilmiş. Genç prens, uygun bir şekilde yay ve yaylı tüfekten vurulmuş kıskanılacak bir süvarilerdi, aynı şekilde zekice ağır bir kılıç ve bir ışık kılıcı, bir savaş baltası ve topuz taşıyordu. Bir mızrağa bir ayı ve bir domuz aldı ve asla şahsen bir mızrakla bir süvari rakibi yetiştirmedi. Bu yüzden sakince Kulikovo sahasındaki sıradan savaşçı saflarında durdu. Tamamen kişisel bravadodan yoksun olan Alexander Nevsky gibi, şövalye tutkusu, bir profesyonel olarak, savaşlarda düşmanı yenme yeteneğinden şüphe etmedi. Bu eylemin manevi, ahlaki tarafında, daha sonra konuşacağız. Prens Dmitrii yalnızca en karmaşık komuta ve kontrol sanatını kavramakla kalmadı, onu yaratıcı bir şekilde geliştirdi, böylece bir komutanın yeteneğinin özelliklerinden birini doğruladı. Rus devletinin askeri örgütüne yaratıcı bir biçimde yaklaştı, askeri inşaatın tüm unsurlarına kelimenin tam anlamıyla yenilikler getirdi.
A. Nemerovsky. Radonezh Sergius, silahsızlıkla Dmitry Donskoy'u kutsuyor
Zorlu yılların mücadelesini öngörerek, zaten prenslerin ilki olan duvarları geniş ve derin bir hendekle çevreleyen prenslerin ilki olan 1367 yılında, Moskova Kremlin'i beyaz taştan inşa etti. Aynı zamanda, olası tehlikeyi en kısa sürede iletebilecek ve düşmanın gücünü ve gücünü belirlemek için yürürlükte keşif gerçekleştirebilecek, koruma direkleriyle kalıcı savunma kordonları ve dayanakları oluşturmaya başladı. Yaşam çok geçmeden genç prensin doğruluğunu kanıtladı. Gerçek bir kale haline gelen Moskova, bir kereden fazla Litvanyalı, Tver ve Tatar birliklerinin saldırılarına ve kuşatmasına dayandı. Moskova'nın Tokhtamysh tarafından ele geçirilmesi, yalnızca Horde Prensi'nin kurnazlığı ve ihaneti ile açıklanmaktadır. Ancak Prens Dmitry'in askeri yapımdaki asıl özelliği, aslında Rus devletinin Moskova silahlı kuvvetlerinin sayısız düşmanı için gerçekten tatsız bir sürpriz haline gelen, yeterince yeni ve yeterince güçlü silahlı kuvvetleri yaratmasıdır. Hemen rezervasyon yaptırınız. Dmitry Donskoy'un yetenekleri göz önüne alındığında, Rus prenslerine, Tver'in Michael ve Ryazan'lı Oleg'e karşı öfkeli çatışmalar ve düşmanlıklarla ilgili yeteneklerinin değerlendirilmesini kasıtlı olarak hariç tutuyorum. Zira, daha önce söylediği gibi, sivil fratrik savaşlarda kazanan olamaz, liderlik yeteneği geliştirilemez. Her ne kadar resmen, Prens Dmitry hemen hemen her zaman bu çatışmalardan galip geldi.
Demek Rus ordusu. Silahlarla genç bir prens başladı. Sanatçının ünlü resminde A.P. Bubnova "Kulikovo Sahasında Sabah", prenslerin ve mızrakların güzel silahlanmasının gözlerini, sıradan savaşçıların sadece kulüplerini vurur. Aslında, Rus ordusunun silahlanması sadece mükemmel değil, aynı zamanda standart hale getirildi. Prens, birlikler de dahil olmak üzere, şahıslar da dahil olmak üzere, büyük miktarlarda yatırım yaptı ve Rus zırhçılarının yetenekleri, Rusya sınırlarının çok ötesinde ünlüydü. Tüm Rus alayları ve sadece prensin kadrosu değil, üniforma ile silahlandırıldı silah. Bunlar, her şeyden önce, dar uçlu uçlara sahip, uzun ve güçlü mızraklardır, üzerlerine metal plakalarla dikilmiş deri Tatar zırhını kolayca delerler. Yakın dövüş silahları, savaş eksenleri, eksenler ve maketlerdi. Süvariler, Tatar süvari ile dövüş sanatlarında çok etkili olan, bir metreden daha uzun boylu ünlü doğrudan Rus kılıçları ya da zarif ışık kılıçlarıyla donanmışlardı. Güvenilir koruyucu silahlar, genellikle "tahta koruma" - lamel veya dizgi zırhı, kask-konileri olan ünlü zincir postalardan oluşuyordu. Tatar kılıç ve okları "tahta koruması" delinmedi. Prens Dmitry, damla biçimli, uzun ve ağır kalkanları (Bubnov - SK'ın resminde görülebilir) küçük yuvarlaklarla değiştirdi, el ele verdiklerinde çok rahat davrandılar. Bu arada, bu tür kalkanlar yalnızca Batı Avrupa’daki 100 yıllarında görünecek. Yani, Kulikovo Sahasındaki Rus ordusu sürekli bir zırhlı asker hattıydı. “Mamayev Savaşı'nın Masalı” nda şu kitabı okuyoruz: “Rus oğullarının zırhı her yerde su gibi parlıyor ve başlarındaki kasklar açık havalarda çiğ gibi parlıyor”. İlk önce genç prens ve ateşli silahlara değer veren. Saltanatı sırasında ilk Rus toplarının, “şiltelerinin” Moskova Kremlin duvarlarından ateş açmaya başladığı hükümdarlıktaydı.
A. Kivshenko. Saygıdeğer. Radonezh Sergius St. kutsar kutlar bl. Büyük Prens. Kulikov savaşında Dimitri Donskoy
Dmitry Donskoy değişti ve Rus ordusunun örgütü. Çekirdeği hala prensin kadrosuydu. Ancak şimdi çok sayıda iyi silahlanmış Moskova alayına katıldı. Gerekirse, diğer prenslerin alayları onlara bitişikti. Aynı zamanda, bu alaylar tahsil edildi, daha önce olduğu gibi vagonların prenslerini değil, büyük duke valilerini emretti. Rusya boyunca, Kolomna, Zvenigorod, Murom, Suzdal vb. Alaylarının geldiği eşsiz askeri bölgeler kuruldu. Prens Dmitry, belki Svyatoslav zamanlarından bu yana ilk defa tek bir Rusya askeri örgütü kurdu. Bu arada, Rus prensiplerinin tek bir devlette birleşmesinin gelecekteki süreci üzerinde büyük bir etkisi oldu.
Prens Dmitry ve Rus ordusunun taktiklerini değiştirdi. Daha doğrusu, yan kanatlarda süvari ile çok zekice parlak olan üç regüler bir oluşum geliştirmişti. Bu arada, zekice geleneksel yapıyı kullandı. Örneğin, Vozhe Nehri üzerindeki Horde ile yapılan savaşta. Fakat büyük ordu olan Horde'un ana güçleri ile savaşmak için altı alaycı formasyonu kullanmaya başladı - Watchdog, Front ve Ambush alaylarını ekledi. Kulikovo sahasında Dmitry Donskoy'a zafer kazandıran bu yapıydı. Stratejik anlamda, Dmitry büyük atalarının Svyatoslav, Monomakh, Alexander - önleyici grev uygulaması için geri döndü. Horde halkını şehirlerinin duvarları altında beklemiyordu, ancak kendi buluşma yollarını empoze ederek buluşmaya başladı ve bu yüzden girişimi önceden ele geçirdi. Ana savunma hattı Oka nehrinde başladı, basitçe "kıyı" olarak adlandırıldı. Aslında, Rus alayları, Kolomna'dan Kaluga'ya kadar 200'den daha uzun bir savunma hattını işgal etti. İleride, daha önce belirtilen çizgiler işaretlenmiş ve görevler korunuyor, seyahat ediyorlardı.
Sonunda, herhangi bir mükemmel komutan gibi, kendisi de ustaca dövüşmekle kalmadı, aynı zamanda kendisini ilk önce Prens Vladimir Andreevich Serpukhovsky'nin kuzeni ve tanrıçası Dimitri Mihailoviç Bobrok-Volynsky'nin kuzenini seçebileceğimiz yetenekli komutanlarla sardı.
Prens, büyük çaplı askeri dönüşümlerini barış döneminde değil, dış düşmanların ve iç hukuk mücadelesinin sürekli baskınları sırasında yürüttüğü bir kez daha hatırlanmalı. Ve bu askeri reform deneyimli bir komutan tarafından değil, yine de çok genç bir adam tarafından gerçekleştirildi. Ürkek, kararsız, bağımsız bir cetvel böyle bir şey yapabilir mi? Cevap, baylar eleştirdi. Böyle bir güç yalnızca gerçek bir siyasi ve askeri dahidir. Şimdi, şanlı demokratik zamanlarda, politikacılarımız ve komutanlarımız uzun süre acı çeken orduyu “yeniden biçimlendirir”, ordunun kendisi bu “reformculardan” ve mümkün olan en kısa sürede kurtarılmalıdır. Aksi halde, bir saate eşit değildir, bize Horde zamanına geri dönelim.
Kurtarıcı İsa Katedrali "Yüksek Radonezh St Sergius yakınlarındaki Dmitry Donskoy"
Dmitry Donskoy'u reddetmek, askeri zaferlerinin uluslararası önemine, bence aptallığın doruk noktasıdır. Dünya tarihini okuyun, iyi beyler. O zamanlar, Batı Avrupa’da daha çok turnuvaya benzeyen bir seri şövalye savaşı yaşanıyordu, yeni cüce devletlerinin prensipleri ortaya çıktı ve ortadan kayboldu, Katolik misyonerleri sadece kiliseler üzerinde değil aynı zamanda devletlerin de kılıcı, papalık gücünden daha muzaffer bir haç olduğunu iddia etti. Sadece bir zamanlar sona ermiş olan büyük Bizans'ın çaresizliği ve büyük Tamerlanyanın Asya'nın merkezindeki görünümü, Dmitry Donskoy'un savaşları ve zaferleriyle jeopolitik açıdan rekabet edebilir. Kulikovo Sahası'ndaki zafer, şu anki Russophobes tarafından azaltılmadı, çünkü Rusya ve Horde arasındaki birçok epizodik çatışmadan birine, tüm dünya düzeninde gerçekten önemli bir dönüm noktası olmadı. Kulikov'un tarlasından, yeni bir Rusya şarkıdan yükseldi, dünya bir kez daha kırılgan bir Rus sesi bile duydu. Ve 100 yıllarından sonra daha da güçlense de, daha da güçlenecek ve böylece asla yok edilemeyecek. İnan! Sadece Ruslar arasında değil, Avrupalılar arasında da Horde'nin ebedi korkusunun kaybolacağı Kulikovo Alanından geliyor. Kulikovo Kutbu'ndan, Doğu Avrupa’daki üstünlüğüyle yüzlerce yıllık Rus Litvanyalıların ve Polonyalıların yüzleşmesinin belli belirsiz bir şekilde tezahür etmesi başlayacak. Unutmayın, o zaman Litvanya sınırının Mozhaisk ve Kaluga'dan sadece birkaç kilometre uzaktaydı. Bu, birçok Russophobes tarafından nefret edilen tek savaşın, Rus azizi toprağının büyük komutanı, Blessed Prince Prens Dmitry Donskoy'un yalnızca bir zaferi anlamına gelir. Sadece bir gerçek savaşı olduğunu söylerken, onun içinde kesinlikle kendini göstermediğini, en azından kurnaz olduklarını söylerler.
Prens Dmitry'ın askeri yolunu kısaca takip edin. Kısaca, bu konuda ayrıntılı olarak çok fazla şey söylendiği için ve güçlü ataları gibi, uzun süredir bu dünyada yaşadığı için. Ama sonsuza dek cennette yaşıyor! Genel olarak tarihte ve özellikle de orduda, komutanın adı genellikle askeri biyografilerinin en önemli savaşlarından biri veya ikisi veya üçüyle ilişkilendirilir. Belki de bu, komutanın kişiliğinin, haklarının ve dehasının inkar edilemez olduğu durumlarda doğrudur. Ancak, değerlendirmelerde anlaşmazlıklar ortaya çıktığında, çoğu zaman öznel, politik ve ideolojik konjonktürel temele dayanarak, kahramanlık biyografisinden görünüşte önemsiz birçok savaş bölümünü hatırlatmamız gerekir.
Prens Dmitry, Svetoslav, Vladimir Monomakh, Alexander Nevsky gibi çocukluktan savaşmaya başladı. Ne yazık ki, iç düşmanlarla - büyük dük tahtının Rus prensleri. Tabii ki, bu savaşlar Rus halkı için bir talihsizlikti, ancak onlar olmasaydı Moskova güçlenmezdi, bütün Rusya'yı kendi etrafında birleştiremezdi. Dmitry genellikle rakip prensler ile ihanet, ihanet, tutarsızlıktan suçlanıyor. Ancak bu, çoğu zaman modern bir politik ve ideolojik temele sahip olan ilkel, tarihsel olmayan bir yaklaşımdır. Tarihsel olarak, o zamanki görgü ve geleneklere, yasalara ve ahlaka göre, Prens Dmitry rakiplerinden daha kusursuz davrandı. Tarihlerinde, Suzdal-Nizhniy Novgorod prensi Dimitri ve özellikle Tver prensi Mihail ve Ryazan prensi Oleg, Rusya’nın çıkarlarına açık ihanete kadar daha değersiz eylemlere gitti. Bu, Dmitry'nin hiç sahip olmadığı şeydi! Ayrıca, daima Tanrı'ya güvenerek ve Büyük Azizler Alexy ve Radonezh Sergius'un arabuluculuğundaki çelişkileri barışçıl bir şekilde çözmeye çalıştı. Çok sayıda kronik onay var. Askeri bir bakış açısına göre, Dmitry neredeyse her zaman internecine butiklerinde galip geldi. Zaten 11 yıllarında, ilk kampanyada, Moskova prensi Büyük Dük'ün tahtı Prens Dmitry Konstantinovich'den uzaklaştı. Bu arada, gelecekteki kayınpederi, genç bir 16 yaşında kiminle evlendiğini, Moskova ve Suzdal prensleri arasındaki rekabeti sonsuza dek durdurdu. Bu gerçek bir barışçıllık ve barışa yönelik pratik adımlar değil midir? Ardından, kendi kişisel hedeflerine ulaşmak için Rusya'nın en şiddetli düşmanlarıyla bir ittifak içine giren Tver Prensi Michael'a karşı çok sayıda çatışma çıktı. 1375'taki Tver ile yapılan son savaş, esas olarak tüm Rus ordusunun Horde'la belirleyici savaşa katılması için yapılan provaydı. Tver'e gitmek için Prens Dmitry, hemen hemen herkes Rus prensleri olan 20'i birleştirmeyi başardı! "Ve Rusların tüm prensleri, her biri kendi ratasına sahip ve büyük prens'e hizmet ediyor". Bu savaşlarda da komutan Prens Dmitry'ın yeteneği sahte oldu.
20. yüzyılda rahip Sergei Simakov tarafından yazılan "Radonezh ve Dmitry Donskoy Azizleri Sergius" ikonu.
Ancak Dmitriy için ana pratik askeri okul Litvanyalılar ve Horde'la mücadeleydi. Bazı nedenlerden dolayı önemsiz kabul edilir ve anlamlı değildir. Garip. Bu arada, Litvanya, o zamanlar Doğu Avrupa’nın en güçlü prensibi olabilir, 1368, 1370 ve 1372’te üç kez Moskova’ya karşı ölümcül kampanyalar yaptı. Litvanyalı prens Olgerd, 1362'taki Mavi Sular altındaki Tatarları yenip Podolia'yı serbest bıraktıktan sonra, diğer Rus topraklarını Litvanya'ya eklemek isteyen Moskova'ya döndü. Batı'da Teutonic Order ile başarılı bir şekilde savaşan kardeşi ve eş-cetvel Keistus'un defneğine huzur vermedi. İlk savaşta Prens Dmitry aceleyle Muskovitler, Kolomna sakinleri, Dmitrovtsy'nin nöbetçi alayını topladı ve ileri gönderdi. Ancak bu kuvvetler, Volokolamsk yakınındaki Litvanyalılarla olan çatışmada gösterdiği gibi kesin bir savaş için açıkça yeterli değildi. Dmitry'den tam teşekküllü bir ordu toplayacak zaman yoktu. Kremlin'in taş duvarları işe yaradı o zaman. Olgerd acele Moskova'ya yaklaştı. Prens Dmitry, kuzeni Vladimir Andreevich ve Metropolitan Alexy ile birlikte Kremlin'de savunmaya devam etti. Moskova çevresindeki bütün ahşap binalar önceden yakıldı. Algerd Kremlin'i alamadı. Üç gün ve üç gece Moskova yakınlarında durdu, kiliseleri, manastırları, komşu köyleri yıkıp yaktılar ve Litvanya'ya geri döndü. Kroniklerin belirttiği gibi, "iki yıl sonra başka bir Litvanyalı oldu". Yine Olgerd, müttefikleri Tverli Prens Mikhail ve Svyatoslavlı Prens Smolensk ile Moskova'ya gitti. Bu ittifak rağmen, ve belki de, bu nedenle, darbe ani bir ortaya çıkmadı. Zaten Volokolamsk yakınlarında Olgerd ayağa kalktı. İki gün Litvanyalılar şehre saldırdı, ama alamadı. Sonra Olgerd, bir kış Nikolin gününde geldiği Moskova'ya taşındı. Bu kez, Litvanyalılar sekiz gün boyunca şehrin altında durdu. Prens Dmitry savunmaya öncülük etti ve Prens Vladimir sürekli olarak Litvanyalılara arkadan saldırdı. Rus birliklerinin taktiklerini nasıl değiştirdiğine dikkat edin. Pasif savunmadan, Olgerd'i tehlikeyi hissetmeye zorlayan ve Prens Dmitry ile müzakerelere katılmaya zorlayan aktif hale geldiler. Bir yıl sonra evliliği mühürleyen "ebedi barış" konusunda anlaşmaya varıldı. Prens Vladimir Andreevich, Eupraxia adıyla Ortodoksluğa dönüşen Olgerd'in kızı Helen ile nişanlandı. Ancak, daha sonra olduğu gibi, “sonsuz barış” ancak bir yıl sonra sona erdi ve tekrar Olgerd Rusya'ya gitti. Bu sefer, buna dikkat edin, Prens Dmitry Litvanyalılarla tanışmak için bir ev sahibi ile çıktı ve bir gün içinde Oka'daydı. Moskova alaylarının böylesine hızlı bir manevrası ve etkileyici gücü Olgerd'i şaşırtmıştı ve savaşı terk etmek zorunda kaldı. Lyubotsky’nin altında Prens Dmitry’le ikinci bir “sonsuz barış” gerçekleştirdim. Litvanyalılarla yapılan tüm savaşlarda, uygulamada Prens Dmitry’in Rusya ordusunun yeni örgütlenmesinin vali aracılığıyla idare edildiğini gösterdiği belirtilmelidir. O zaman bile, Prens Dmitry ve her şeyden önce Prens Vladimir Andreevich'in askeri liderleri bağımsızlıklarını gösterdi ve askeri becerilerini gösterdiler.
Prens Dmitry tarafından ana düşman ile savaşlarda daha da büyük bir bilim bilimi geçti - Horde. Rus kronikleri, güney sınırlarına açılan Büyük Dük Dmitry Ivanovich’in üç büyük kampanyası hakkında bilgi edinmektedir. 1373’te Horde, Ryazan Beyliği’ne saldırdı, süvari devriyeleri Moskova’nın sınırına sürdü. Chronicle: “Dmitry Ioannovich bütün gücüyle toplandı ve bütün yaz boyunca Oka nehrinde durdu ve Tatarlar boş değildi.” Yine, Prens Dmitriy’in, düşmanı nasıl araştırdığını, eylem için acele etmediğini fark ettik. Fakat Tatarların saldırmasına izin vermeyen ayakta bile olsa, hemen siyasi bir eylemle destek verdi. 1374'te Dmitry Ivanovich, Altınorda'ya haraç ödemeyi bıraktı. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, zaten 1376'ta Prens Dmitry kendisini “kıyı” savunmasıyla sınırlamadı, ancak Oka'nın “Tatar sıçanı izlediğini” söyledi. Aynı yıl, Moskova ve Nizhny Novgorod saldırısı Volga Bulgaristan'a gitti. Kazan, o sırada binlerce rubleye büyük bir 5 fidye ödedi, şehirlerine bir Rus gümrük memurunu kabul etti. Bu kampanyada, Kulikov Field'ın gelecekteki kahramanı Voivod Dmitry Mikhailovich Bobrok-Volynsky kendisini ayırt etti. Böylece yardımcıları büyüdü, askeri liderler Dmitry Ivanovich. Bu arada, bu zafer zaten sadece Rusya'da değil, muazzam bir etki yarattı. Horde kendi mallarına çarpmaya başladı. Sürü isyan etti ve karıştı. 1377'ta, Horde Prens Arapsha, Nizhny Novgorod prensliğinin güney bölgelerine uçtu ve Rus sıçanlarını ağır bir şekilde okşadı. Ancak ertesi yıl, Prens Dmitri, Tatarlara Murza Begich başkanlığındaki Horde baskınında yeni Rus ordusunun tüm gücünü gösterdi. Horde kampanyası büyük güçler tarafından üstlenildi. Kroniklere göre, Rusların yaklaşık cezaları için Horde Mamai'nin hükümdarı “birçok asker topladı”. Prens Dmitry, tamamen silahlı bir düşmanla karşılaştı. Yerleşik istihbarat ve mükemmel manevra kabiliyeti sayesinde, Rus birlikleri Tatarların önündeydi ve Oka'nın sağ kolu olan Voge Nehri'ne ilk ulaşan ve fordu tıkayanlardı. Prens Dmitry, karşı tarafın iyi bir manzarasının açıldığı ve ford'un kontrol edildiği Black Corner tepesinde en uygun pozisyonu aldı. Rus alaylarının açık alanda ortaya çıkışı, Horde komutanları için bir sürprizdi. Nehrin karşısındaki ormanlardaki Rus kontrolü onları tamamen şaşırtmıştı. Tatarlar şaşkınlıkla ayağa kalktı, ama üç gün boyunca. Bu sefer ayakta durmak Prens Dmitry’ın planlarının bir parçası değildi. Sadece açık bir savaşta belirleyici bir zafere ihtiyacı vardı. Tatarlar alay yağarken, düşmanı davet ediyormuş gibi, kıyıdan biraz uzak durmalarını istedi. Ordyntsy direnemedi ve nehrin çığlıkları ve çığlıklarıyla geçmeye başladı. Kanıtlamak için ne gerekiyordu! Prens Dmitry’in burada klasik üç inşaat düzenini kullandığını zaten söyledik. Kendisi merkezi alayı yönetti. Ruslar hala düşmanı beklediler, böylece Tatarları daha da şaşırtıyorlardı. Moğol-Tatar atlıları hayrete düşmüştü - düşman, bataklık kıyıları boyunca nehri geçmelerine izin verecek kadar özgüvenli. Kafası karışmış, yavaşlamış ve durmuş, Rus alaylarına yaylarıyla ateş açmıştır. Tatarların arka sıraları bastırılarak daha da fazla kargaşaya neden oldu. Bu noktada, Prens Dmitry saldırıya geçme sinyali verdi ve Ruslar Horde’a yöneldi ve yanlarını kapattılar. Tatar süvarilerinin ön safları kırıldı, bir sonraki geri döndü ve kendi birlikleri ilerledi. Panik başladı. Tatarlar birçoğu boğuldu, bataklık kıyılarına geri döndü. Begich de dahil olmak üzere beş Murz ordusu öldü. Sadece sonraki karanlık, Horde ordusunun kalıntılarını kurtarmaya yardımcı oldu. Sabahları Rus süvarileri Vozdu'yu geçti ve tüm Horde vagonunu ele geçirdi. Bu arada, Dmitry Ivanovich biraz kanla kazandı. İki valiyi kaybettik - Dmitry Monastyrev ve Nazar Kuskov.
"Pusu Alayının Tekmesi" (Kulikovo Savaşı) (1863х1300) - Popov Pavel Petrovich
Vozha üzerindeki yenilgiden sonra netleşti - ileride Horde'nin ana güçleriyle belirleyici bir savaş yapıldı, acı sona bir savaş vardı ve Rusya'da hiç kimsenin başka bir sonucu yoktu. Bu tarihte, tarihçi V.O. Klyuchevsky'nin yazdığı gibi: “iki kuşak gündeme geldi ve büyüdü, çocukluk izlenimlerinin Tatar'dan önce babalarının ve büyükbabalarının saygın bir korku aşısı yapmadı: Kulikovo Alanına gittiler”. Büyük savaşçı Alexander Nevsky'nin, gurur duyduğu ve Rusya'yı uğruna uğruna kendine izin veremediği şey, torun torunu Dmitry tarafından yapıldı.
Öyleyse, şimdiye kadar Rus komutanlar tarafından yürütülen ana savaşlardan biri olan Büyük Dük Dmitry’ın ana savaşı. Bu savaş yeterince ayrıntılı ve kapsamlı bir şekilde ele alınmıştır. Göz önünde bulundurduğum tek şey, Fomenko’nun tamamen çılgınca fikirlerini bu analizden dışlama ihtiyacı. Evet ve gerekli değil. Küçük bir makale çerçevesinde, en önemlisi, sanırım, Kulikovo savaşının en önemli anlarından biri olan Dmitry Donskoy'u komutan olarak niteleyen anlar üzerinde durmam.
Tüm kuşakların askeri tarihçileri tarafından titizlikle susturulmuş olan ilk an, Rabbimizin savaşa ve şüphesiz Rus ordusunu kuşkusuz korumasına kutsamayan kutsamadır. Savaştan önce ve savaş sırasında ortaya çıkan mucizeler, davranış biçimini ve Komutan Grand Duke Dmitry'ın eylemlerini kendileri belirledi. Her şeyden önce - Divine işareti, Vladimir'de dindar kişi Prens Alexander Nevsky'nin kalıntılarını buldu. Keşiş, gecenin verandasında uyuyan, prensin türbesinin bulunduğu kilisenin cinsiyetidir, aniden ikonların önünde duran mumların yandığını ve iki yaşlı adamın sunaktan tabutun üzerine çıktığını gördü. Orada yatan prens'e dönerek onu çağırdılar ve büyük torununun yabancılarla savaşmaya gitmesine yardım etmesini istedi. Prens yükseldi ve yaşlılarla birlikte görünmez oldu. Tabut kazıldı ve bozulmaz emanetler bulundu. Bu olay Grand Duke Dmitry'in atalarından görünmeyen yardımının güvenilir bir kanıtıydı. Prens Dmitry'in Radonezh Aziz Sergius savaşına kutsanması büyük önem taşıyordu. Varsayım'ın ikinci gününde, Büyük Dük ve onun adayı Trinity Manastırı'na gitti. Kıyametten sonra, Rahip Sergius, savaşa girip Tanrı'ya güvenerek sadık prens'i kutsadı ve Rus birliklerine zafer kazandı. Grand Duke Dmitry'i alnından nehirlerin haç şeklindeki bir işareti yapan St. Sergius: “Git, egemen! İnanılmaz bir şekilde: Rab Tanrı size düşmanlara yardım edecek. ”I. Sadece ona yaslanarak sessizce ekledi:“ Düşmanlarını kazan. ” Cesur savaşçılar ve yetenekli savaşçılar dünyasında iki keşişin Alexander Peresvet ve Andrei Oslyabyu savaşına başlaması manevi bir tabana pratik bir özellik katıyor gibiydi. Moskova'dan yaptığı konuşma gününde, Prens Dmitry, Kurtarıcı Mesih simgesinin önünde diz çökmüş olan En Kutsal Theotokos Kilisesi'ne girdi, daha sonra Kurtarıcı İsa'nın simgesinin önünde diz çökmüş Tanrı'nın Annesi'nin görüntüsünün önüne düştü ve gözlerinde yaşlarla birlikte, Cennetteki İnsansör'ü, İncil'in Ortodoks halkının gururlu ve vahşi düşmanlarını sakinleştirmek ve cüret etmek için dua etti. Rusça. Sonra Başmelek Mikail Kilisesi'ne gitti ve orada atalarının mezarları üzerinde bağırdı: “Ortodoks şampiyonları! Tanrı için bizim için dua edin, bize kötülerin düşmanlarına karşı zafer ve zafer kazandırabilir. " Zaten Kulikov Field yolunda, Prens Ugréje'deki Aziz Nicholas ikonunun ortaya çıkması. Ve son olarak, savaştan önce dua ve son sözler: “Senin için umudum, Lord!” Prens Dmitry’in Ortodoks ruhunu anladığım için, böyle bir ayrıntı üzerinde yaşadığım için şansım yaver gitmedi.
Pavel Ryzhenko. Kulikovo alanı
Nihayet ciddi olarak düşünülmeye başlanan ikinci nokta, Mamai birliklerinin uluslararası bileşimidir. Horde ordusu her zaman karışık olmuştur, ancak Tatar “eritme potası” olduğu gibi, Horde müttefiklerini ve taşlarını, yalnızca yüksek profesyonellik ile değil aynı zamanda ahlaki dayanıklılıkla da ayırt edilen monolitik bir çekirdeğe sindirmiştir. Mamai'nin böyle bir birliği yoktu. Kroniklere göre, "Horde'un tüm prensleriyle ve Tatar ve Polovtsian'ın gücüyle" bir kampanya başlattı. Evet, yolda "kendisine bağlı birçok ordu" var. Katıldı, ancak bunları Horde yapmadı. Mamai'nin çok sayıda paralı askeri vardı: "Bezermen ve Ermeniler, Fryazev (Cenevizliler) ve Çerkesler, Burtaşlar." Birçoğu, özellikle de ağır silahlı Cenevizli piyade, en yüksek sınıfın profesyonelleriydi, ancak göçebe süvari ile uyumsuz olduğu kanıtlandı. Bu ordu hala güçlüydü, fakat Batu dönemindeki gibi değildi. Prens Dmitry, böyle bir Horde ile bile kölelik zincirlerinin kırılmasının ancak kesin bir zaferle askeri yollarla elde edilebileceğini anladığından, bunu anladı. Evet, Mamaia’nın Rusya’ya kampanyası “Batu pogrom” ’u tekrar edeceğini gizlemese de, Horde’un tipik kampanyalarından çok farklıydı. Klasik Horde toprağı fethetti ve fethedilen halklardan kıskanılacak bir haraç kabul eden yerli bozkır için ayrıldı. Mamai sadece Rusya'yı fethetmekle kalmayıp, aynı zamanda Rus topraklarına da yerleşerek yeni bir Horde yarattı. Eskilerde, tüm yeteneklerine ve başarılarına rağmen, güneşte yeri yoktu. Bu aynı zamanda Dmitri İvanoviç tarafından da iyi anlaşılmıştı, Mamai ile olan savaşın sonucunun Rus toprağı olup olmamasına, Rus halkının üstünde olup olmamasına bağlı olduğunu anlamıştı. Bu yüzden, Mamai'ye karşı tam zorunlu, eksiksiz ve belirleyici bir zafer kazanır seçmez başka seçeneği yoktu.
Üçüncü önemli nokta, kesin savaştan önce gelen Rus ordusunun parlak manevrasıdır. Beş birlik kompozisyondaki yeni birlik örgütü ve valinin merkeze sıkı bir şekilde bağlı olması, Rus ordusunun manevra kabiliyetini koruyabilmesini ve mobil hale getirilmesini mümkün kıldı. Ve halihazırda bildiğimiz gibi, manevra hızı inisiyatifi kendi ellerimizle almamızı, düşmana kendi kurallarımızı koymamızı, açıkça başarının yarısı olan kârsız koşullara koymamızı sağlıyor. Prens Dmitry Donskoy bu manevrayı zekice yaptı. Kendin için yargıç ol. Moskova'dan Kolomna birlikleri ile 100 arasındaki mesafe dört gündü. Bu zamanlar için tempo harika. Ağustos ayının 26'i, düşman ile görüşme planından bir hafta önce Lopasni'nin ağzına yaklaştı. Ordu, kurulan düzeni kesin olarak izleyerek, geleneksel sütunların bir parçası olarak hareket etti. Hareket sırasında, koruma sürekli yapıldı ve keşif yapıldı. Bu sayısız Tatar keşifçisini etkisiz hale getirmeyi ve ihtiyaç duyulan “dilleri” yakalamayı mümkün kıldı. Dmitry Tatarlar hakkında her şeyi biliyordu, Mamai Ruslar hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Avant-garde, ana kuvvetleri ani bir saldırıdan koruyabilen, seçici süvarilerden oluşan vali Semen Melik'in Watchdog alayıydı. Watchdog alayı için birkaç sütunda raflar izledi: Ön, Büyük, Sağ ve Sol eller, Pusu. İstihbarat kısa bir süre sonra bildirildi ve "diller" Mamai'nin saldırmak için acele etmediğini, müttefiklerle bir bağlantı beklediğini doğruladı, Litvanyalı Prens Jagiello ve Ryazan Prens Oleg. Bu yüzden Prens Dmitry, olduğu gibi, Ryazan prensliğini batıdan atlayarak sağa doğru götürdü. Ağustos 30'ta, Oka Nehri 2'in Lopasni'nin ağzının altından geçmesini sağladı ve Don'a doğru yöneldi. 30’te, Berezuy kasabası yakınlarındaki Don’dan yapılan “verste ordusu” ağır silahlı askerleri Rus ordusunu önemli ölçüde güçlendiren İttifaklı Litvanyalı Andrei ve Dmitry Olgerdovich alayları Rus ordusuna katıldı. İstihbarat Mamaia'yı bulmayı netleştirdi. Kuzmina Gati'nin yanına, Nepryadva'nın ağzından üç geçişte yavaşça dolaşıp müttefikleri ancak üç gün sonra bekledi. Prens Dimitri'nin Lopasni'nin ağzından batıya doğru hareket etmesi, Litvanya ordusu Jagiello'nun, bozkırda üç hafta boyunca haberleri olmadan dolaşan Mamai ile bağlantı kurmasını önlemeyi amaçlıyordu. Güzergâh ve Rus birliklerinin sayısını öğrenen Jagiello, Annem'e katılmanın uygunluğundan şüphe etti ve durdu. Kanıtlamak için ne gerekiyordu! Eylül 5 Rus süvari, Nepryadva'nın özüne geldi. Rus rati kampanyasının hızı ve gizliliği Mamai için gerçek bir sürprizdi. Bu, Rus komutanın zaferine atılan ilk parlak adım değil mi?
Victor Matorin. "Dmitry Donskoy"
Bir sonraki an, Don’u zorlamak için Dmitry’nın gerçekten mükemmel bir komuta kararı. Eylül 6 Askeri Konseyi'nde görüş ayrıldı. Birçok kişinin Don'un kuzey kıyısında kalması ve Vozhe nehrinde zaman olmadığı için düşmanı parçalaması önerildi. Diğerleri de Don’u zorlamak ve güney sahilinde savaşı almak için aynı tavsiyede bulundu. Nihai karar Prens Dmitry tarafından verildi, başka biri yok! Aynı zamanda önemli sözler söyledi ve bu güne: “Kardeşler! Dürüst ölüm, utanç verici yaşamdan iyidir; gelip gelmek yerine tanrısızlara karşı çıkmamak, hiçbir şey yapmadan geri dönmek bizim için daha iyi olurdu. Bugün hepimiz Don'u geçip, İnanç ve Anavatanımız için savaşacağız! ”Her alaya köprü inşa etmelerini,“ zırh içinde oturmasını ve arkamızda tüm köprüleri yok etmek için nehri geçmelerini ”emretti. Şimdiye kadar, çoğu, prenslerin, olduğu gibi, uçları kesildiğine, savaşçılarını intihar bombacısı haline getirdiğine inanıyor. Ancak bir Ortodoks savaşçı için savaşta ölüm, cennetteki sonsuz yaşama giden yoldur. Ölüm meselesi şu anki anlayışta duramıyor ve durmuyordu. Asıl mesele bu manevranın Dmitry'in elindeki girişimi yalnızca stratejik değil (düşman parça parçasını yenmesi) değil, aynı zamanda taktiği de (savaşın yerini seçip düşmanına iradesini empoze etmesi) bırakmasıydı. Bu arada, zaten konseyden sonraki akşam, Prens Dmitry şahsen Don'dan vali Bobrok-Volynsky'ye geçti ve şahsen gelecekteki savaşın yerini seçti. Prens Dmitry'ın liderlik yeteneğini karakterize etmek için önemli bir detay!
Savaşın yeri seçimi ve Rus ordusunun savaş sırasını belirledi. O iyi bilinmektedir. Sadece bazı detayları açıklığa kavuşturmak istiyorum. Önde, Rus pozisyonu neredeyse 8 versts gerildi, ancak, düşman süvarileri için uygun alan 4 milden daha fazla olmayacak şekilde sınırlandırıldı ve pozisyonun ortasındaydı - Aşağı Dubik ve Smolka'nın yakınsama başlıkları yakınındaydı. Cephede 12'ten daha fazla avantaja sahip olan Rat Mamaia, süvari bir Rus askeri oluşumlarına ancak sınırlı bir alanda saldırabilir. Bu, at kütlelerinin manevrasını tamamen dışladı. Bu yüzden Prens Dmitry, Arazi’nin kullandığı savaş alanını ve en sevdiği savaş yöntemini göz önünde bulundurarak Rus birlikleri kurdu (düşmanın bir ya da her iki tarafını da arkadan çıkarak takip etti). Kulikovo sahasında, Mamai yalnızca ön cepheden saldırabilir, bu da sayısal üstünlük faktörünü azaltır ve manevrayı engellerdi. Bu arada, karşı tarafın sürekli değişen sayıdaki birliklerini netleştirmek gerekiyor, bu da inanılmaz boyutta şişiyor ya da şövalye turnuvasının seviyesine iniyor. Ayrıca alaydaki yaklaşık savaşçı sayısı hakkında da kesin bilgiler var. Buna ve savaş alanının boyutuna bağlı olarak, 50 - 70 bin kişi ve Mamaia'nın - 90 - 100 bin kişi içindeki Rus birliklerinin sayısını belirlemek güvenlidir.
Başka bir önemli açıklama yapmak gereklidir. Savaşın Monk Peresvet ve Batyr Chelubey düellolarıyla ve Prens Dmitry'in sıradan savaşçıların saflarına gitmesiyle başladığı zaten bir aksiyom haline geldi. Bu tam olarak doğru değil. Aslında, askerler savaşa hazırdı, ama Mamai hala Yagailo’nun yaklaşımını umarak zaman alıyordu. Kampında akşam yemeği için hazırlıklara bile başladı. Dmitri İvanoviç son derece kârsızdı ve Mamai'yi ne pahasına olursa olsun savaşa dahil etmeye karar verdi. Gerçekten muhteşem zırhını çıkardı, onu boyar Mikhail Brenko'ya verdi ve basit zırh taktı (bu arada, ilkel özelliklerine göre prens değil –K.C), ona Kurtarıcı bayrağını verdi. Prensine cesaret vermeyen valilere cevabını vermekte başarısız olamam: “Ama birisine nasıl söyleyebilirim:“ Kardeşler, düşmana sıkıca dayanmamıza izin verin! - ve ben kendim geride duracağım ve yüzümü gizleyeceğim mi? Kendimi saklamak ve gizlemek için yapamam, ama sözlü ve tapu olarak, başımı ilk başıma koyup, cesaretimi görerek başkalarının da cesaretle yaratmalarını istiyorum! Bardağı seninle ortak olarak içmeliyim: seninle tatmak için ölüm ya da karın. Başkalarının önünde, diğerlerinin önünde savaşımı yapmak zorunda kalıyorum, kafamı koyup adil bir Tanrı'dan ölümsüzlük tacı almak zorundayım. Rab'bin elinden gelenin en iyisini almak, kötülüğe tahammül etmeyecek miyim? " Evet, prens kıyafetlerini değiştirdi, ancak güçlü bir önleyici grev yapan Bekçi Alayı'na liderlik etti, Tatar istihbaratını ezdi ve Horde nöbetçi alayını Horde'un ana güçlerine çekilmeye zorladı. "Moğollar kazanları fırlattı ... ve savaşa hazırlanmaya başladı." Mamai, Prens Dmitry'in planına göre savaşa başlamak zorunda kaldı. Ancak o zaman, ordunun kurulduğunu görmek, sanıldığı gibi, asıl sürprinin kendisine ihanet etmediğini gördü - Pusu alayı, Tatarların o yerde bir saldırı başlattı ve bu yönde, istediği zaman, Prens Dmitry Büyük Alaya döndü. ve Gözcü Alayı ana güçlere gitti. Ancak o zaman keşiş Peresvet düelloya girdi. Büyük Dük'ün korkaklığı hakkında nasıl konuşabilirsiniz? Korkunç bir ortaçağ bölümünde dövüşün yüzeysel bir fikri bile olsa, bir korkağın gönüllü olarak katılımını tamamen ortadan kaldırır! Savaşın liderliğine gelince, farklı olabilir. Hemen hemen her büyük komutanın hayatında, basit bir savaşçı olarak savaşa girdiği anlar oldu. Bu durum, savaş anının ahlaki ve ahlaki unsurlarından dolayı talep edildi. En azından Arkolsky Köprüsü'ndeki Napolyon'u veya Alpler'in Suvorov'unu hatırlayın. Ve böyle bir örnek yok. Kesin olarak büyük bir komutan olan Dmitry Donskoy, valilerinin, alaylarının kendi komutanlarının planlarını açıkça ve kesin bir şekilde yerine getireceğini anlamıştı ve bu savaşta her savaşçı ile bir araya gelip, Rab'bin iradesinde Rus halkının yenilmezliğini kişileştirmesi daha önemli!
Savaşın seyri ve sonucu yeterince ayrıntılı bir şekilde analiz edildi, ancak bence, bir Rus insanı için bu kadar önemli bir savaşın renklendirilmesi olan tüm ortaçağ lezzetini en dikkat çekici şekilde yansıtan “Mamai Katliamı Masalı” ndan birkaç alıntı yapmak istiyorum:
“Eylül ayının tatilinde 8 geldi, kurtuluşumuzun başlangıcı, Kutsal Bakire'nin Doğuşu, cuma günü şafak vakti, gün doğumu. Ve sabahları büyük bir karanlık vardı, Hıristiyan pankartlar germeye başladı ve birçok trompet çalmaya başladı. Zaten Rus prensleri ve vali ve tüm cesur insanların atları yerleştiği, trompetin sesi, her birinin kendi bayrağı altında olduğu, alayların düzenine göre sıralandığı gibi gitti. ”
Kolomna Kremlin Marinkin kulesinin önünde Dmitry Donskoy Anıtı
"Ve günün üçüncü saati geldiğinde ... Ve her iki asker bir araya geldi, sadece silahlarla değil, aynı zamanda birbirlerini el ele öldürdüler, atın sıkıntılarından boğulmuş at toynakları altında öldüler, çünkü Don arasındaki yakın yer Kulikovo Alanına sığmaları imkansızdı. ve dayanılmaz. Bu alanda bir araya gelerek güçlü raflar bir araya geldi, onlardan kılıçların parıldadığı kanlı sabaha şimşek parlaması gibi geldi. Ve mızrak kırma ve kılıç kırma bir çöküşü vardı, ölümün korkunç saatini bir saat içinde bir göz açıp kapayıncaya kadar, binlerce Tanrı'nın yaratıklarının yok olduğunu görmek imkansızdı.
Dördüncü ve beşinci saatlerde, Hristiyanlar zayıflamazlar. Altıncı saat geldiğinde, Tanrı'nın izni, bizim günahlarımız için, Tatarlar kazanmaya başladı: Tatarlar tarafından birçok ihtişam öldürüldü, meşe ağaçları gibi şövalyeler cesurdu, at toynaklarının altına atıldı, birçok Rus oğlu öldü. Büyük Prens'in kendisi yaralandı; Orduyu terk etti ve atını bıraktı, çünkü zaten savaşamadı. Tatarlar zaten Büyük Dük'ün pankartlarının çoğunu bağladılar. ”
“Sekizinci saat geldi ve aniden güney rüzgarı sırtlarına çekti. Volynets yüksek sesle Prens Vladimir'e bağırdı: "Saat geldi, zaman yaklaştı" ve ayrıca: "Kardeşlerim ve arkadaşlarım cesaret." Ve aynı zamanda, Ruslar tecrübeli bir şahin gibi bir meşe ağacını bıraktılar, birçok kaz sürüsüne çarptılar, pankartlar zorlu bir komutan tarafından yönlendirildi.
Onları görerek Tatarlar bağırdı: "Ne yazık ki, biz yine Rusya'yı aldattık, en zayıf insanlar bizimle savaştı ve güçlüler kurtuldu." Ve Tatarlar kaçtı ve kaçtı.
Yenilgisini gören Mamai, halkına şöyle dedi: “Hadi koşalım kardeşler, hiçbir yararımız olmayacak, sadece kafalarımızı alacağız”. Ve aniden dört kişiyle koştu. Birçok Hristiyan onu takip etti, ama yakalanmadı, çünkü atları yoruldu ve kovalamacadan sonra geri döndü. Ve ölülerin cesetleri, Rus alaylarından geçmenin mümkün olmadığı, Nepryadva nehrinin her iki tarafında yatıyordu. ”
Rus birlikleri, 30'in üzerinde ayetler için Horde'u takip etti - arabaların ve zengin kupaların yakalandığı Güzel Kılıç nehrine. Neredeyse 100 bininci ordusu Mamaia tamamen yenilgiye uğradı, neredeyse yok oldu. Ancak aynı zamanda o zaman sadece büyük kayıplara uğradık - yaklaşık 20 binlerce insan öldü ve yaralandı. Sekiz gün, Rus ordusu öldürülen askerleri toplayıp gömdü ve sonra Moskova'ya taşındı. Eylül 28’ta, kazananlar başkenti Donskoy’un ve Prens Vladimir’in ismi olan Kardeş Prens Vladimir Serpukhov’un ismini veren sevinçli insanların önünde başkente girdi. Prens Dmitry kendisi hemen St. Sergius'a gitti. Ölü askerler için Trinity Manastırı'nda çok sayıda anma töreni yapıldı. O zaman Dmitrievskaya subboto adı verilen yıllık anma törenlerinin özel bir günü kuruldu. Daha sonra ayrılan ataların genel anısının günü, veli gün oldu.
Yüzyıllar boyunca, Dmitry Donskoy'un ihtişamı parlıyordu ve yaşamak için sadece dokuz yılı vardı. Ve ne kadar keder, hüzün ve ıstırap çekmesi, o kadar kısa bir sürede katlanmaya mahkum edildi. Yeni Tatar ordusunun şu anki Orda Prensi Tokhtamysh'e doğru yürüdüğü Rus topraklarının henüz Mamaev katliamını serinletme zamanı yoktu. Dmitry Donskoy, Moskova'nın ele geçirilmesine, Rus topraklarının tahrip olmasına izin verdiği ve Kostroma ormanlarında neredeyse korkakça saklandığı için hala sorgulanıyor. Ancak bu olaylara tarafsız bakarsanız, başka bir sonuç çıkarabilirsiniz. Evet, Dmitry Moskova'yı terk etti ama bilinçli bir şekilde, taş duvarlarının ve yeterli bir garnizonun Kulikovo savaşından sonra görevden alınan alayları toplayana kadar dayanacağından emin olarak bıraktı. Moskova'nın, Olgerd tarafından tekrar tekrar denenmeye karşı başarılı bir şekilde savunulması ona bu güveni verdi. Ve Tokhtamysh’in kusursuzluğuna olmasaydı Moskova hayatta kalırdı. Sadece kurnaz, Kremlin'e girmeyi başardı. Evet, Moskova daha sonra düştü, ancak Tatarlar derhal Rusya’yı yıkmak ve soymak için koştu. Ancak, ilk iticiliği (Prens Serpukhovskoy Vladimir Andreevich, Cesur cesur) Volokolamsk yakınlarındaki Horde birimlerinden birini (SK) mağlup etti ve en önemlisi, Prens Dmitry'in orduyla acele ettiğini öğrendikten sonra Tokhtamysh hemen bozkırları temizledi. Dahası, Tatarlar tam anlamıyla kaçtı, yakalanan av ve mahkumları yolda kaybetti. Peki, Rusya’nın hatersinin hala bahsettiği gibi ne tür bir intikam? Dmitry Donskoy saltanatının son yıllarda ve iç savaşları, prenslerin akrabalarına ve prenslerin komşularına güvensizlik vardı, Rus topraklarında büyük bir deniz vardı. Ancak, Radonezh Aziz Sergius'un duaları ile beslenen, manevi ustası ve patronu olan prens, gerçek bir Ortodoks adam olarak, bir savaşçı olarak dünyevi sonuna geldi.
Zeki ve yakışıklı, sadece 39 yaşındaydı. Chronicle, ergenlik çağından itibaren yaşayan Tanrı'yı sevdiğini, gayretle kutsal kiliselerine akmaya başladığını, her zaman Tanrı Sözünü dikkatle ve hassasiyetle dinlediğini ve okuduğunu, Tanrı'nın tapınaklarını tüm görkemle, ibadet edilmiş rahipler ve rahiplerle süslediğini, fakirlere çok cömert davrandığını, hevesle sadaka dağıttı, büyüklere saygılıydı, boş konuşmalardan, kostik alaydan ve zararlı neşeli yapımlardan kaçındı; asla boş sözler kullanmamışlardı ve her şekilde kötü niyetli insanlar toplumundan kaçmışlardı. Doğa onu tüm bedensel ve ruhsal niteliklerle süsledi. Güçlü vücut kompozisyonu, muhteşem büyüme, keskin ve delici bir görünüm, bedensel hediyelerinin en küçük kısmını oluşturan hoş bir ifade sesi. Annesinin iradesi ve tüm Moskova halkının isteği ile Dmitry, ihale gençliğinde Suzdal Prensi'nin erdemli kızı Evdokia ile evliliğe girdi. Ölüm yaklaşımını algılayan Prens Dmitry, ona gerekli tüm Ortodoks ayinlerini öğreten Keşiş Sergius'a gönderdi. Büyük Dük Dmitry Donskoy 19 Mayıs 1389'da öldü ve Aziz kilisesine gömüldü. Başmelek Mikail "sağ tarafta." 1988 yılında Rus Ortodoks Kilisesi Yerel Konseyi'nde Rus Vaftiz Vaftizinin 1000. yıldönümü adanmış, Büyük Dük Vladimir ve Moskova Dmitry Ivanovich Donskoy kanonlaştırıldı. 599 yıl sonra, Rus ulusal kahramanı, komutan, aziz ilan edildi. Bu arada, karısı Rusya'da kutsal asil Rev. Euphrosyne Moskova Büyük Düşesi olarak saygı görüyor. Size hatırlatmak isterim ki, Dmitry Donskoy adının, zorlu yıllarda Rus komutanları tarafından bir kereden fazla tekrarlanacağını, onun adı altında oluşacağını hatırlatmak istiyorum. tank Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, alayları görkemli yollarını zaferle sona erdirecek bir sütun.
“Büyük, başı belada şampiyon olarak Rus ülkesi; dil fethediyor. Don Mamaev’deki Yakozhe, Aziz Sergius’un kutsamalarını kabul ederek bu başarıdan gurur duyuyordu, taco, Prens Dmitry, bize büyük merhamet vermek için Tanrı’ya dua ediyoruz. ”