Avrupa, 2003’te, Irak savaşını destekleyenler ve savaşa karşı olanlar şeklinde kamplara ayrılmıştı. Diplomatlara göre tarih tekerrür ediyor. Adres değişti, saflar değişti. Bu kez, Libya konusunda
keskin bölünmeler belirdi. Koalisyon güçlerinde Avrupa Birliği’nden 7 ülke var.
8 yıl önce İngiltere, Irak’a harekat için bastıyordu. Fransa ve Almanya, Irak’ın barışçıl biçimde silahsızlandırılmasından yanaydı.
Bugün, Libya’ya operasyon gerçekleştiren koalisyon güçlerinde, Amerika’nin yanında Avrupa Birliği’nden İngiltere, Fransa, İtalya, Belçika, Danimarka, Yunanistan ve İspanya bulunuyor. Almanya, Avrupa Birliği’ndeki en önemli ortağı Fransa’nın yanında değil. Paris’e göre bu, bir hayalkırıklığı. Güvenlik Konseyi’ndeki oylamada çekimser kalan Berlin, müdahalenin, sonuçları düşünülmeden gerçekleştiğine inanıyor.
NATO büyükelçilerinin, öncü rolü Amerika’dan devralma konusunda yaptıkları toplantıdan sonuç çıkmadı. Fransa, Amerika’nın arka plana geçmesiyle, NATO’nun operasyon planlama ve uygulamada rol oynayabileceğini açıkladı.
Türkiye’nin ise bu noktada bazı şartları var. Başbakan Erdoğan, operasyonun mümkün olduğunca çabuk sonuçlanması ve Libya’nın kendi kaderini belirlemesi gerektiğini dile getirdi. Erdoğan, operasyonların işgale dönüşmemesini de istedi.