Nate Berkus ve Jeremiah Brent New York'taki Bir Şehir Evini Aile Evine Dönüştürüyor
Tasarımcı çift, ev mutluluklarının bir resmiyle Manhattan'a döndü.
Çalıların arasında dayak yemenin bir anlamı yok. Nate Berkus ve Jeremiah Brent utandıklarını bilmeni istiyor. Chastened. "Aşağılanmış!" diyor Berkus.
Yeni West Village şehir evlerinde yanan bir ateşin önünde bir çift koltukta oturan evli tasarımcılar mutlu ve mükemmel görünüyorlar. evde - biraz çekingen ise. Ne de olsa, Los Angeles'taki yaklaşık 9.000 metrekarelik bir İspanyol sömürgesine, hayalleri olduğu varsayılan eve taşındıkları dün gibi görünüyor. TLC şovlarının hayranları, Nate & Jeremiah, Tasarım (ve okuyucuları AD’İn Ocak 2018 hikayesi), çiftin evin güneşli odaları, ferforje korkulukları ve arka bahçedeki 200 yıllık meşe ağacının üzerinden fışkırdığına tanık oldu. Evin kendilerinin ve iki yaşındaki kızları Poppy'nin "kök salacakları" yer olduğunu ilan ettiler.
Ruh-roh. Şimdi, sadece iki yıl sonra, evi sattılar, eşyalarını düzenlediler ve çiftin çıkmaya başladığı ve önce birlikte bir ev kurduğu şehir olan New York'a geri ayarladılar. "Size söz verebileceğim tek şey," diyor sandalyesinde öne doğru eğilerek mavi gözleri parıldayan Berkus, "Ben bir yayına bir daha asla 'sonsuz evim' olduğunu söylemeyeceğim. "" Dersimizi aldık, " Brent. "Bunu bir daha söylemeyeceğiz!"
Fotojenik ilk çift TV ev tadilatı, Berkus’un babasının 2015 yılında ölümünün ardından aslında Batı’yı hareket ettirmişti. Orange County'de doğan ancak çoğunlukla Minneapolis banliyösünde büyüyen Berkus, Güney Kaliforniya'daki kardeşlerine daha yakın olmak istiyordu. "Ve biz yeni bir maceraya hazırdık," diye açıklıyor. Orada geçirdikleri süre boyunca, gösterilerinin üç sezonunu filme aldılar, bebek Oskar'ın (şimdi iki) doğumunu memnuniyetle karşıladılar ve ayrı tasarım işlerini büyütmeye devam ettiler. (Berkus’un genel merkezi her zaman Chicago’dadır; Brent, New York'taki muayenehanesini sürdürdü ve aynı zamanda bir Los Angeles ofisi açtı.) Fakat Brent, neredeyse anında Doğu'daki enerjiyi ve sokak hayatını kaçırdı. “Los Angeles'ta kendimi bağsız hissettim” diyor. Bizim gibi hissettirmedi. Ayrıca, Poppy'nin şu anda beş yaşında olduğuna ve Oskar'ın New York'un kentsel yoğunluğunda büyüyen daha zengin bir deneyime sahip olacağına da ikna oldu. “Poppy'nin her gün aynı 11 kişiyle konuştuğunu fark ettim” diyor.
Berkus da (sonunda) geldi. "New York'un Jeremiah’ın sisteminden asla çıkamayacağını anladım," diyor. Ve kişisel olarak her iki şekilde de mutlu olacağını biliyordu. "Jeremiah her zaman" Seni tutan yer ya da mekandır "der. Onun için yer orası, dedi pencereleri ve ötesindeki şehri işaret ederek. "Benim için alan bu."
Neyse ki, dört duvarı bir eve dönüştürmek Nate ve Jeremiah'ın bildiği bir iki şey var. Ne zaman. çift bu 3,400 metrekarelik 1899 şehir evini gördüklerinde, kendileri gibi hissettiklerini veya en azından potansiyeline sahip olduğunu hemen kabul ettiler. İçerisinde yeni bir tadilat yapılmıştı, bu nedenle kablolama ve sıhhi tesisattan yeni döşenmiş banyolara kadar her şey bozulmamış durumdaydı. Ama ev o kadar soyulmuştu ki, Brent'in dediği gibi, bir şekilde "steril" de hissediyordu. "Bizim işimiz ona yeniden ruh vermek olacaktı." Beyaz meşe ağacından iki kat yükseklikte bir kitaplık tasarlayarak başladılar. bu sadece oturma odasını ısıtmakla kalmaz, aynı zamanda kitapları için çok ihtiyaç duyulan bir yer sağlar, çerçeveli aile fotoğrafları ve çanak çömlek. Berkus, "O resim çerçeveleri olmadan yaşamak istemedim - son 15 yıldır yaşadığım her evde bulundular," diyor. Beyaz meşe kitaplık küçük bir mühendislik harikasıdır; o kadar ağır ki, üst kısmın dış duvara cıvatalanması gerekiyordu. Berkus, "Burada yaptığımız her şeyden favorim," diyor. Sesi belirledi.
Aslında kitap rafının tasarımcıların tüm eve iki yönlü yaklaşımının bir damıtımı olduğu söylenebilir: doku, ayrıntı ve mimari dokunuşlar (göz alıcı mantolar, duvar kağıtları ve eski aydınlatma armatürleri aracılığıyla), aynı zamanda mekanın ikilemini de ele alıyor yönetimi. Çünkü, görkemli bir Güney Kaliforniya malikanesi ile karşılaştırıldığında, 18 fit genişliğinde bir şehir evi görece... Sıkışık.
Mutfakta özel davlumbaz, backsplash ve tezgahlar Calacatta'dan yapılmıştır.
Ailenin alfa katman oluşturucusu ve baş koleksiyoncusu olan Berkus, düzenleme sürecini "Zor" olarak tanımlıyor. Bazı mobilyaları ofislerine, diğer parçaları depoya taşıdılar ve Berkus’un 1.dibs mağazasında daha fazla sattılar. Pişirme kaplarını indirdiler. Onlar giysi raflarını yüklediler. RealReal. Berkus, "Eski oturma odamızda 30 parça mobilya vardı" diyor. "Bunda altı var! Ama gördüğünüz şey elimizde olanın en iyisi. " Ve tasarımcıların eklediği sepet örgülü çim kumaşı ile duvar kaplaması, 18. yüzyıldan kalma bir İtalyan şömine ve pelüş tiftik halı, sonuç odalar kadar yakışıklı almak.
Üst kattaki ana süit yeterince dolap alanı sunmuyordu. "Bill Blass soyunma odalarının geniş ve banyoların küçük olması gerektiğini söyledi" diyor Berkus. Banyoyu parçalamak yerine, daha fazla depolama alanı sağlamak için yatak odası alanından görüntüleri çaldılar. Ortaya çıkan uyku odası küçük görünse de, huzuru en rahat haliyle somutlaştırır. kireçli alçı duvarlar, ilmekli fildişi halılar ve gizlemek için tasarladıkları heykelsi yivli alçı dolap televizyon. Berkus, "20 oturma alanı olan büyük bir yatak odasına ihtiyacımız yok" diyor.
Evet, kim geliyor? Brent ekler. Hiç kimse - tabii ki, bodrumdaki oyun odalarında ortalığı kasıp kavurmayı ya da Brent favori kreplerini yaparken mutfak adasında yürümeyi tercih eden Poppy ve Oskar dışında. Ve herkes çıldırmaya başladığında, bu da sorun değil. "En iyi yanı," diyor Berkus, "sadece kapı kolunu çevirmemiz ve tüm şehir dışarıda."