Dünyanın Halkaları, Dünya'nın etrafında dönen toz veya diğer bileşenlerden oluşan düz bir eşmerkezli oluşum olan varsayımsal bir astronomik nesnedir . Günümüzde veya geçmişte halkaların varlığına ilişkin hipotezler çeşitli yazarlar tarafından ileri sürülmüştür. Özellikle John O'Keefe, Peter Fawcett ve Mark Boslow'un hipotezleri , Dünya'nın jeolojik tarihinde meydana gelen küresel iklim değişikliklerini bir halka sisteminin oluşumu ve varlığına bağlamaktadır. Şu anda veya varlığının herhangi bir döneminde Dünya'nın yakınında bir halka sisteminin varlığına dair genel kabul görmüş bilimsel bir kanıt yoktur.
Şu anda Satürn , Jüpiter , Uranüs ve Neptün çevresinde gezegen halkaları bulundu , bunların Rhea (satürn'ün ayı ) ve Pluto yakınlarında da bulunması mümkündür . Karasal grubun gezegenlerinin halkası yoktur.
Dünyanın bir halka sistemine sahip olduğu veya bir halka sistemine sahip olduğu senaryolar, bilim kurgu literatüründe, filmlerde ve diğer sanat eserlerinde bulunur.
Jet Tahrik Laboratuvarı'ndan gezegen halka sistemleri uzmanı Linda Spilker'a göre , Dünya çevresindeki varsayımsal halka sistemi kararsızdı ve kısa (astronomik ölçekte) bir süre içinde yok edilebilirdi. Halkanın kararsızlığını belirleyen ana faktörler, halkayı yok eden Ay ve Güneş'in gelgit etkisi ile halkanın küçük bileşenlerini Dünya'ya yakın uzaydan süpüren güneş rüzgarıdır [1] .
1980'de Nature dergisinde , yazarı Goddard Uzay Uçuş Merkezi'nden John O'Keeffe'nin 34 milyon yıl önce Satürn'ünkine benzer halkaların Dünya yakınlarında var olabileceğini öne sürdüğü bir makale yayınlandı . O'Keeffe, geç Eosen'de kış sıcaklıklarındaki düşüşü çok sayıda tektitin serpintisine bağladı .
Dünyanın yerçekimi alanı tarafından yakalanan tektitlerin ve mikrotektitlerin birkaç milyon yıl boyunca sabit olan bir halka oluşturabileceğini öne sürdü. Dünyanın halka tarafından gölgelenmesi , geç Eosen'de birçok deniz organizması türünün yok olmasıyla ilişkili olan küresel soğumaya yol açabilir [2] [3] .
Peter Fawcett ( New Mexico Üniversitesi ) ve Mark Boslow'a (Sandia Ulusal Laboratuvarları, ABD Enerji Bakanlığı ) göre, kuyruklu yıldızların ve asteroitlerin Dünya ile çarpışması sırasında fırlatılan maddeden oluşan bir halka sisteminin oluşumu, tek bir halka haline gelebilir. küresel buzullaşmanın nedenlerinden [4] .
MÖ 800'den itibaren meteorların düşmesi, ateş topları ve meteor yağmurlarının gözlemlenmesi üzerine raporların incelenmesi. e. MS 1750'ye e. Danimarka Ulusal Müzesi'ndeki bilim adamları tarafından yürütülen , bu tür fenomenlerin sayısında 16 artış döneminin ayırt edilebileceğini gösterdi. Çalışmanın yazarları, bu tür artışları , Roche bölgesinde Dünya tarafından yakalanan küçük bir gök cisminin ( kuyruklu yıldız veya asteroit ) çürümesine, ardından bir halka oluşumuna ve meteorlar ve göktaşları şeklinde malzemesinin serpintisine bağlıyor. [5] .
1988'de Science and Life dergisinde yayınlanan bir rapora göre, 1980'lerin başında Sovyet bilim adamları, Electron-1 , Electron-3 ve GEOS-2 uydularından gelen verilerin işlenmesine dayanarak , Dünya'nın halkalardan oluşan halkalara sahip olduğu sonucuna vardılar. küçük toz parçacıklarından oluşur ve gezegenin yüzeyinden 400 ila 235.000 km uzaklıkta bulunur ve Dünya'dan uzaklaştıkça halkaların yoğunluğu azalır. Bu halkalar ekvator düzlemine göre farklı eğimlidir ve toz taneciklerinin küçük boyutları nedeniyle Dünya'dan görünmezler. Ay'ın da benzer halkalara sahip olduğu sonucuna varılmıştır ( Luna-10 istasyonu tarafından elde edilen verilere göre ) [6] .
Goldstone Gözlemevi'nin gezegensel radarını kullanan Jet Tahrik Laboratuvarı'ndan bilim adamları, 600 km yükseklikte küçük parçacıkların (günde kilometre kare başına 6,4 parçacık, boyutları 1,8 mm arasında değişen) bir akışı olduğunu keşfettiler. %'si bir veya iki yörüngede yoğunlaştı. Muhtemel bir açıklama, Dünya'nın yakınında 35.1°'lik bir eğime sahip bir toz halkasının varlığıdır [7] .
Nikola Tesla'nın projelerinden biri, dev bir destek sistemi kullanarak Dünya'nın ekvatoru etrafında sağlam bir halka inşa etmeyi içeriyordu . İnşaat tamamlandıktan sonra, desteklerin çıkarılması gerekiyordu, ardından halkanın Dünya ile aynı hızda dönerek uzayda askıya alınması gerekiyordu. Tesla'ya göre bu halkanın dönüşü yavaşlatılabilseydi, büyük bir hızla seyahat etmek için kullanılabilirdi [8] . Modern teknolojiler (örneğin devasa karbon tüpler ) kullanan benzer projeler şu anda öneriliyor [9] .
1960'ların başında, ABD Silahlı Kuvvetleri tarafından West Ford projesinin bir parçası olarak uzun menzilli radyo iletişiminin ihtiyaçları için Dünya'nın etrafında yapay bir halka oluşturuldu . Halka, yörüngeye yerleştirilmiş 480.000.000 [10] bakır çift kutuplu antenden (iğneler 1.78 cm uzunluğunda, 25.4 (1961) veya 17.8 µm çapında (1963) [11] [12] ) oluşuyordu. İlk fırlatma denemesi 21 Ekim 1961'de gerçekleşti [12] , ancak iğneler yörüngeye dağıtılmadı. 9 Mayıs 1963'te başarılı bir fırlatma gerçekleşti [12] , ardından halka radyo iletişimi için başarıyla kullanıldı. İğneler , 3500 ila 3800 km yükseklikte, 96 ve 87°'lik bir eğimle orta Dünya yörüngesindeydi [13] . Proje, modern iletişim uydularının gelişmesi ve bilim adamlarının ve halkın uzay kirliliğine ilişkin protestoları nedeniyle kapatıldı [14] . 1970 yılına gelindiğinde iğnelerin çoğu, güneş rüzgarı basıncının etkisi altında atmosfere girerek Dünya'ya alçaldı; küçük boyutlarından dolayı yüzeye zarar görmeden ulaştılar: Kuzey Kutbu'nda kilometre kareye 5 iğneye kadar düştü [14] . 2008 itibariyle, birkaç iğne kümesi hala yörüngede kaldı [15] .
Dünya çevresinde yapay halkaların oluşturulması, iklimi değiştirmenin bir yolu olarak kullanılabilir . Böylece, Amerikan şirketi Star Technology and Research'ün projesine göre, ekvator yörüngesinde bir taş halka oluşturulması , Dünya'nın ekvator bölgelerindeki güneş ışığı akışını azaltacak ve küresel ısınmanın etkisini telafi edecektir [16] . Projenin maliyeti, bir taş halka oluşturulması durumunda 6 trilyon ila 200 trilyon ABD doları ve yapay Dünya uydularından bir halka oluşturulması durumunda 500 milyar ABD doları olarak tahmin edilmektedir [17] .
Aynı zamanda, iklim değişikliği süreçleri, özellikle de istikrarları hakkında yeterli anlayış olmadığı için, iklim üzerinde küresel etkiye sahip herhangi bir girişimin tehlikeli olduğu belirtilmektedir [17] .
|Toprak
|Dünya Tarihi
|Dünyanın fiziksel özellikleri
|Dünya'nın Kabukları
|Coğrafya
ve jeoloji
|Çevre
|Ayrıca bakınız


|gezegen halkaları
|gezegen halkaları


|Cüce gezegen halkaları
|haumei
|Uyduların ve asteroitlerin halkaları


|İlgili konular


|Güneş Sistemi
|Merkez yıldız ve gezegenler
|cüce gezegenler
|Ceres Plüton Haumea makemake Eris Adaylar sedna ork Quaoar silah-silah 2002 MS 4
|Büyük uydular
|Uydular / halkalar
|Dünya / ∅ Mars Jüpiter / ∅ Satürn / ∅ Uranüs / ∅ Neptün / ∅ Plüton / ∅ Haumea makemake Eris Adaylar orca kuvara
|İlk keşfedilen asteroitler
|Küçük bedenler
|yapay nesneler
|varsayımsal nesneler