Kur’an ve Hadislerde geçen konuları kendi bağlamında ve diğer ayet ve hadislerle beraber değerlendirmek gerekir. Böylece doğruya ulaşmak ve yanlıştan korunmak mümkün olur. Savaştan kaçmak, hicret etmek çok farklı şeylerdir. Esas olan barıştır. Kur’ân’ın “es-sulhu hayr = sulh daha hayırlıdır.” (Nisa Suresi, 4:128), “… onlar sizden uzak durur, sizinle savaşmazlar ve size barış teklif ederlerse, o takdirde Allah onlara saldırmak için size yol vermez.” (Nisa Suresi, 4:90) ayetleri, bu ve benzeri konularda yegâne rehberimiz olmalıdır. Yukarıdaki ayetler bunu açıkça göstermektedir.
Ancak barışın imkansız, savaşın da kaçınılmaz olduğu durumlarda savaşmak ibadet olduğu gibi, gerekli şartlar oluşmadıysa dini için hicret etmek de ibadettir ve asla bir kaçış değildir. Ayrıca gerektiğinde savaşmak, nasıl Allah’ın emri ise, yine gerektiğinde hicret etmek de Allah’ın emridir.
Konuyla ilgili ayetlerin mealleri:
“Ey Peygamber! Müminleri savaşa teşvik et! Eğer sizden sabırlı yirmi kişi bulunursa inkâr edenlerden iki yüz kişiyi yener, sizden yüz kişi olursa bin kişiyi yener; çünkü onlar yaptıklarının bilincinde olmayan bir topluluktur. Allah sizde bir zayıflık olduğunu bildi de şu andan itibaren yükünüzü hafifletti. Artık sizden sabırlı yüz kişi olursa Allah’ın izniyle iki yüz kişiyi yener, sizden bin kişi olursa iki bin kişiyi yener. Allah sabredenlerle beraberdir.” (Enfal Suresi, 65, 66)
Okunuşu : Ya Malike yevmiddini iyyake â’budu ve iyyake este’înu
Anlamı : “Ey ceza günün maliki! Ancak sana tapar ve ancak Senden yardım isterim”