Zekice bir fikir var: geçmişe bir tabanca vurursanız, sizi bir topdan vurur. Ve geçmişte silah çekersen? Peki ya ona nükleer bir patlama yaparsan? Öyleyse geçmiş, şimdiki zamana ve geleceğimize - bizimkilere, ama hepsinden önemlisi, çocuklarımızın ve torunlarımızın geleceğine nasıl cevap verecek? İçimizdeki ve içlerindeki neyi vuracak?
Örneğin, II. Dünya Savaşı'nın başlamasının 70. yıldönümü kilometre taşını aştık. Peki “demokratik” “Rus halkı” ve resmi çevreler bu tarihi nasıl belirledi? Ne - geçmişe objektif ve dürüst bir analiz yapıldı? Bu saatte kaçmayan herkese ne - haraç verildi? Ancak cesaret sadece Brest Kalesi'nin duvarlarında değil, aynı zamanda Kremlin duvarlarının dışında da gösterildi! Savaştan çok önce, Kremlin'de, aslında askeri modda çalışmalar devam ediyordu. Ve Kremlin'de değil, Stalin'de değil, Haziran 1941'in başarısızlıkları için suçun büyük kısmı yatıyor. tarihsel gerçek şudur ki, kim ve ne derse desin tam tersi bundadır. Ne yazık ki, genel olarak, mevcut “zihinlerin egemenleri” ve “ülkenin egemenleri” bir tür bilgi (veya daha doğrusu yanlış bilgi) nükleer patlama ile tarihsel gerçeği patlatmaya çalışıyor. Stalin ve Sovyet iktidarı tekrar tekrar aşağılanıyor, bu isim defalarca ve bu kavram halkın hayatından, kaderinden ve çabalarından kopuyor. Bununla ilgili daha çok şey söyleyeceğim, ama önce Rusya'da Stalinizasyon ve detotalizasyon bayrakları altında aşırılık yanlısı bir kampanya yürütme girişimleri hakkında konuşmak istiyorum. Bir yandan, bu kampanyanın belirgin bir resmi karakteri yoktur, öte yandan, Rus liderliğinin böyle bir kampanyanın fikirlerine olan açık lehine görülebilir. Bu baharda Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanı tarafından Sivil Toplumun Geliştirilmesi Konseyi tarafından tanınmış bir onaylamadan söz etmek yeterlidir.
Aynı zamanda, Yılın Nisan 14'inin 11 No'lu 2011 dergisinde, Konsey Üyesi Dmitry Oreshkin’in “Stalin'in Yüceltilmesi” adlı makalesinin bir makalesi yayınlandı - tarihî ve mantıksal olarak tutarlı bir argüman olmadan, belirli bir konuda kötü niyetli, aptal, cahil bir iftira . Sadece bir paso Oreshkina vereceğim: "... Avrupa'da silâh diğer tüm ekonomilere ve nüfusun yaşam standardına rağmen, paralel olarak inşa edilmedi. Ve Asya'da (Rusya'nın Bolşevikler sayesinde göç ettiği yer) kesinlikle bunun tam tersi. ”So-so ... Ve ne olduğu sorulduğunda, Kızıl Ordu saldırganın baskısını 22'in Haziran 1941'inden aldı mı? "Asya" bast ayakkabıları? Moğol yayları mı?
Rusya’nın ölümcül tehdidi uzun zaman önce belirlendi, ancak Birinci Dünya Savaşı’nın başında bile, Romanov’ların kraliyet evi, Rusya’da gelişmiş bilim ve mühendislikle, eğitimli insanlarla modern bir toplum oluşturmak için can sıkmadı. Çarlığın bunu yapmasını kim önledi? Ülke potansiyel olarak en zengin ülkeydi, insanlar yetenekliydi ve çalışkandı ...
Elbette Rusya, 1917'ten önce bile gelişiyordu, ancak Çarlık ve eski Rusya'daki egemen sınıflar yüzünden değil, bunlara rağmen. Zaten Büyük Catherine, Rusya'yı Evren olarak adlandırdı ve bu Evren hiçbir şekilde genişleyemedi, her yönden genişleyemedi. Asıl soru, bu sürecin XIX. Yüzyılda ve XX. Yüzyılın başlarında, yapılması gerekenlere, yani kralın yönettiği en yüksek kraliyet gücünün temsilcilerine yönelmesi ve yönlendirilmesidir. Ve işte bir yakalayıcımız var! Büyük Peter ve Büyük Catherine'den sonra, Rus hükümdarlarından hiçbiri “Tolerable” lakabını bile haketmedi - pratik olarak hepsi farklı şekillerde de olsa yetersiz ve yetersizdi.
Dolayısıyla, Rus tarihinin devrim öncesi ve Sovyet dönemlerini karşılaştırmak, bu dönemlerin ilkinin pozitif potansiyelini reddetmek anlamına gelmez. “Çin Duvarı” ya da biri ile diğer Rusya arasındaki uçurum hakkında konuşamazsınız - bu her şeyden önce anti-tarihsel olacaktır.Ayrıca, doğrudan ilişkileri ve sürekliliği hakkında konuşmalıyız, ama ne? Olumsuzda süreklilik vardır ve olumluda süreklilik vardır. Halkın kaderinin sürekliliğini ve Rusya'nın, Rus biliminin ve kültürünün gelişmesi ve güçlendirilmesindeki sürekliliği kastediyorsak, evet, Sovyet dönemi önceki dönemlerin halefi oldu. Fakat eğer sistemin doğası, iktidarın doğası hakkında konuşuyorsak, o zaman ne tür bir süreklilik olabilir, eğer çarlık bilinçli olarak halkın ihtiyaçlarından uzaklaştıysa ve Sovyet gücü - ne pahasına olursa olsun - insanların gücü neydi?
Birinci Dünya Savaşı için Avrupa, elektrik endüstrisi, uçak endüstrisi ve otomotiv endüstrisine sahipti ve savaş sırasında bir tank binası vardı! Çarlık Rusyası'nın hiçbir şeyi yoktu ve gerçekten öncü "Ilya Muromets" ten de övünmeye gerek yoktu - Igor Sikorsky'nin tüm yetenekleriyle askeri açıdan çok iyi bir uçak değildi ve motorlar yabancıydı. Ve büyük Rus halkı, halkın gücüne inanmayan ve onları takdir edip kullanamayan eski otoriteler tarafından küçümsendi. Bu nedenle Bolşevikler, birkaç yıl içinde Çarlık Asyacılığının üstesinden gelmek için her şeyi tek seferde halletmek zorunda kaldılar. İnşa edilmesi gereken silahlar değil, çarlığın Rusya'sında düşmanın ya da az gelişmiş ekonominin savunma sektörleri, beraberinde ilk düşmanı bastıracağımız ve sonunda onu mağlup ettiğimiz bu modern silahları üretmek için geliştirildi.
Savunma sanayinin yaratılması, savaşa devam eden Sovyet halkının savaş öncesi en büyük özelliklerinden biridir. Ne de olsa, savaştan önce ve savaşta en iyi Sovyet liderliği, savunma endüstrisini yaratma ve yönetme de dahil olmak üzere yönetsel bir başarıya imza attı. Bugün hakkında konuşmamız gereken şey bu, ama - kime? Niteliklerin tam karşısına çıkanları, yetersizlik mucizelerini sergileyen, en yüksek Sovyet siyasi ve ekonomik liderliğinin yeterliliğinden bahsedebilecekler mi?
Özüne bakalım. Bazı kuvvetler, hiçbir kanıt olmadan, Rusya tarihindeki tüm Sovyet dönemini görünür başarılar ve başarılar olmadan düz bir siyah çizgi olarak sunmaya çalışıyor. SSCB'nin lideri I.V. Stalin, Rusya'nın modern tarihindeki tüm olumsuz süreçlerden sorumlu, Rusya ve halklarına değer vermeyen, zorba bir tiran ve tasavvuf olarak tasvir edilir. Giderek artan bir şekilde, örneğin, Moskova Yankı radyo istasyonunda ve diğer kitle iletişim araçlarında, SSCB ve Stalin'in tarihine dair nesnel bir tasavvurun neredeyse bir suç işlediğine dair çağrılar var. Aynı zamanda, Stalin’in nefretleri, muhalifliği sert bir şekilde bastırdığı için onu suçladı. Ancak Stalinizmi bu şekilde tanımlarsak - muhaliflerin bastırılması olarak, o zaman şu andaki sözde Stalinizerlerin tam da kendi imajlarını yarattıkları iddia edilen Stalin'i tamamen tekrar ettiğini söyleyebiliriz. Toplumu Stalinist (kendi görüşlerine göre) yöntemlerine geri dönmeye çağıran "Stalinizasyon", 1930 ve 1940 yıllarında devletin fikir üzerindeki kontrolünün, savaş öncesi ve askeri dönemin sert koşullarıyla dikte edilmesinin tek farkı ile “Stalinizasyon” dır. herhangi bir açıdan.
Asıl mesele şu anki toplumun bir bütün olarak - kuduz Sovyet karşıtı ve Stalinist karşıtı propagandaya rağmen, aslında resmi düzeyde teşvik ediliyor - Stalin ve Sovyet tarihini daha olumlu ve sempatik olarak ifade ediyor. En son bağımsız ve oldukça temsili sosyolojik anketler, “Stalinizasyon” ve “Sovyetleşme” yönündeki kursların, 70’ten Rus nüfusunun% 80’ine destek vermediğini gösteriyor. İnsanlar savaşta Stalin'in değerlerinin muazzam olduğunu fark etmeye başlıyorlar, Stalin'i ve onun çağını küçümsemek demek, babalarının, büyükbabalarının ve büyük büyükbabalarının hayatını ve kaderlerini reddetmek anlamına geliyor. Gagarin'in uçuşu ve Mir uzay istasyonu. İnsanlar muhteşem ve şanlı tarihlerinden vazgeçmek istemiyorlar. Bu, sözde "demokratik" kaygıların ve onun inkar edilmesindeki sıkıntıların gerçek nedeni değil mi?
Stalin'in Rusya tarihindeki özü ve rolü uzun ve kesin bir şekilde şu şekilde tanımlanmıştır: "Rusya'yı bir pullukla kabul etti ve atom bombasıyla bıraktı." Bugün bu sözlerin Churchill tarafından sahipliğini sorguluyorlar. Yazarlık sorunu gerçekten kolay değil. Ama bunda asıl şey bu mu? Önemli olan, bu formülün hem Stalin dönemini değerlendirmek hem de Stalin'in içindeki rolüyle ilgili olarak esasen kesin olmasıdır! Stalin dönemi gerçekten pullukla başladı ve Rusya'nın saldırganlıktan nükleer savunmasıyla sona erdi.Şimdi, bu arada, ters bir işlem var.
Rusya'nın çok geri kalmış bir ülkeden, dünyanın ikinci gücüne yaratıcı dönüşümü ancak Sovyet döneminin çok yönlü dolar öncesi kitlelerin çok yönlü coşkusunun çağı haline geldiği ve bu coşkunun sosyalizm fikirleriyle üretildiği için mümkün oldu. 1930'un başlangıcından 1950'in ortasına kadar olan sürecin, Rusya tarihindeki en yaratıcı ve başarılı olduğundan emin olmak için çok kısa bir tarihsel ve istatistiksel analiz yeterlidir. Aksine iddialar fabrikasyon değil gerçekleri sunmakla yükümlüdür. Ancak sadece gerçekler ve rakamlar - dönemin bağlamından silinmedi, ancak bütünüyle ele geçirildi - iftira edenleri tamamen inkar etti.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlangıcının 70 yıldönümü ile bağlantılı olarak, özellikle de antisosyal, Rusya halkları için ahlaki ve maddi sonuçlarla dolu, Sovyetler Birliği'ne empoze etme girişimleri ve IISR ile Almanya 23 arasında serbest bırakma saldırısı paktı Yılın Ağustos 1939’i, bir “diktatörler topluluğu” sunacak.
Bu tür girişimler, Anglo-Sakson dünyasının kapitalist seçkinlerinin en egoist çevrelerinin, başta Amerika Birleşik Devletleri'nde olmak üzere her iki dünya savaşından sorumlu olduğu gittikçe daha belirgin hale geldiği bir zamanda yapılmaktadır. Rusya ve Avrupa’ya büyük yıkım ve ıstırap getiren ilk ve ikinci dünya savaşlarını tasarlayan ve kışkırtanlardı. Amerika Birleşik Devletleri'nin seçkinleri, “Kimin yararına bak!” Adlı eski ilke tarafından da belirtiliyor. Her iki dünya savaşından büyük kazançlar elde eden ve yalnızca USSR'nin güçlü nükleer silahlarının varlığıyla 1991'a kadar geri kalan dünya hegemonyası kazanılan iki savaşın sonucunda Amerika idi.
Büyük bir Vatanseverlik Savaşı'nın başlaması konulu tek bir büyük siyasi güç ve hepsinden öte, Rusya komünistlerinin bir ya da başka bir talk-show değil, ülke çapında ciddi bir televizyon Yuvarlak Masa Toplama fikri ile yüksek sesle çıkması çok kötü. Ancak, genel olarak Rus tarihinin Sovyet döneminin herhangi bir yönünü ulusal tartışmaya getirerek, bunu yapmak için asla geç değildir. Bu arada, ve tarihimiz boyunca genel olarak herhangi bir yönü olarak. Bu arada, ve tarihimiz boyunca genel olarak herhangi bir yönü olarak. Kampanya yapmaması gereken, ancak zaman zaman antisosyal anti-Sovyet karşıtı kampanyaya karşı çıkan, nesnel tarihsel gerçeği aşan ve bu kampanyaya uygun bir ahlaki değerlendirme yapmaya, tarihsel geleceği ile meşgul olan Rusya'nın bütün sağlıklı sosyal güçlerini çağırmaya çalışan Komünist Partisi idi. Sovyet tarihinin yanlışlanmasına karşı, sadece Pravda ve Sovyet Rusya ile değil, aynı zamanda örneğin Edebi Gazete ile konuşma zamanı. Ve - sadece o değil. En azından bir damla vicdanı olan herkes.
Aynı zamanda, talihsiz detalalinizatorov'un aksine, konuşma özgürlüğü, vicdan, inanç ve basın özgürlüğünün baskılanması yalnızca yöntemleri ile devam etse bile, sahtecilere karşı herhangi bir resmi yaptırım talep etmek gerekli değildir. Öyle ya da böyle, tarihin rüzgarı süpürülecek ve Sovyet döneminde ortaya çıkan kir ve çöpleri temizleyecektir.
Savaş öncesi ve askeri dönemde üst düzey Sovyet liderlik faaliyetlerinin değerlendirilmesine gelince, bu - çaba ve kararların toplamında - sadece derinden olumlu olabilir. Sadece Sovyet halkı değil, aynı zamanda Sovyet liderliği de savaşın sınavına dayanıyordu. Doğrudan 22 Haziran 1941 ve 22 Haziran ayının öncesindeki dönemi aklımızda tutarsa, Stalin burada, öncelikle, her şeyden sorumlu bir lider olarak - onunla hiçbir ilgisi yok. SSCB'de çok bağlayıcı bir “suçluluk olmadan sorumluluk” kavramı vardı ve bu anlamda Stalin evet, yılın 22 Haziran 1941'unun suçunu üstleniyor. Fakat soruyu bu şekilde ortaya koyarsanız, SSCB başkanı olarak etkinliğin rolünü ve anlamını resmen değerlendirmek ne kadar gereklidir? Gorbaçov? Rusya Federasyonu başkanı olarak - B.N. Yeltsin? Ve - böylece ...
Sovyet liderliği bir bütün olarak ülkeyi savaşa hazırladı - aksi takdirde SSCB Polonya ve Fransa'nın kaderi düşmüş olacaktı. Sovyet liderliği, en geç 22 haziranından kısa bir süre sonra durumu ele geçirip kontrol altına alabildi, hem askeri direnişi, tahliyeyi hem de askeri üretimin arkada yoğunlaşmasını sağladı ve - toplumun tüm sağlıklı güçlerinin mücadelesi için ideolojik ve ruhsal seferberliği unutamayalım.
Tüm bunların, yalnızca tarihsel ve akademik öneme sahip olmayan nesnel tarihsel araştırmalar yazma zamanı. Dahası, geleceğin devrimci Rusya ve Sovyet tarihinin sağlıklı güçlerinin fikirleri ve özlemleri arasındaki ayrılmaz bağlantıyı belgelemek son derece ilginç ve yararlı olurdu. Sonuçta, bu ilişki açıktır!
Süreklilik ... Bu heyecan verici ve ciddi! Puşkin'e itiraf eden şiirinde Vladimir Mayakovski, Puşkin'in katili Dantes hakkında yazdı:
Orospu çocuğu Dantes!
Büyük Dünya Skoda.
Ona sorardık:
- Ebeveynlerin kim?
Ne yaptın
17 yılından önce?
Sadece bu Dantes görebilirdi
Mayakovski, “Rus şiirinin güneşine” atıfta bulundu: “Hayatta olsaydık, eş editör Lef’e göre başlayacaktı ...” Sovyet vatandaşı Mayakovski’nin doğrudan Puşkin’i yalnızca Rusya’lı değil, Sovyet Rusya’lı bir vatandaş olarak görmesi de gerçekten gerekli! Mayakovski haklıydı. Sovyet Rusya sakince ve doğal olarak kahramanlarının sayısına ve ona yakın tarihsel figürlerine dahil edildi, sadece Puşkin'in değil, aynı zamanda büyük prensler Nevsky ve Donskoy, Çar Ordusu, Çar'ın generalleri Suarrov, Kutuzov, Çarlık, Çarlık Rusya'sının deniz komutanı, Nakhimov, Makarov ve Rus kültürünün figürleri.
1917 öncesi kuzey denizlerimizde Wrangel ve Kolchak adaları vardı. 1917'ten sonra, Kolchak adası haritadan kayboldu, ancak Wrangel Adası kaldı. Gerçek şu ki Amiral Kolchak, kendisini Rus hayatından etkiledi ve Rus kutuplu bir keşif ve Rus lideri olan Amiral Ferdinand Petrovich Wrangel, Rus vatanseverinin hayatını yaşadı ve Sovyet Rusya, Peter Wrangel'in Ferdinand Wrangel'in akrabasının en kötü düşmanı olmasına rağmen, bunu takdir etti. .
Fakat burada Sovyet karşıtı Rusya'nın yaşamından modern bir örnek ... benden önce akademisyen Koptyug'e ithaf edilen "Science first-hand" (No. XXUMX, 2) dergisi var. Sayfa 2011, akademisyenlerin fotoğrafı K.I. Zamaraev, V.A. Koptyug ve O.M.Nefedov. İmza (kalın italikte italiklerim, - S. B.): “Uluslararası Saf ve Uygulamalı Kimya Birliği 33-Genel Kurulunda Rus delegasyon üyeleri. Boston (ABD). 34. " Üzgünüm, ama 1987’te Boston’a gittim. Sovyet üç olan heyet Sovyet Akademisyen!
Peki, arkadaşlar, dostlar, Rus Bilimler Akademisinin Sibirya Şubesi'nden bilim adamları ve iyi bir dergi kuran birkaç akademik kurum var mı? Neden ciddi insanlar gibi Valeria Novodvorskaya'yı özümseyesiniz? Sovyet vatanseverleri, Sovyet Rusya’yı eski Rusya’ya en iyi şekilde karşı çıkmadılar ve karşı çıkmadılar. Fakat Sovyet karşıtı insanlar Sovyet dönemini Rusya tarihindeki örtbas etmek için çamur kullanıyor ve onu hayatımızdan silmeye çalışıyorlar. Her yerde buna isyan etmek, tarihsel gerçeklerin öldürülmesini protesto etmek için aleni ve açıkça itiraz etmenin zamanı gelmedi mi? Ne de olsa, Bilimler Akademimiz için, yalnızca ve yalnızca Sovyet gücünün beyni olan, gerçekten olumlu olan faaliyetlerinde, SSCB ve Sovyet gücünün gerçek imajı için mücadele, kutsal bir profesyonel görev haline gelmelidir!
Hem Rusya'da hem de sadece Rusya'da olmayan bilim topluluğunun üyelerine hem de genel olarak tüm düşünen insanlara iki, en azından iki soruyu bağımsız olarak cevaplamalarını öneriyorum: “Sovyet geçmişini yalanın“ nükleer bombaları ”ile imha etmek kimin için önemli ve faydalı? Ve neden Rusya kitleleri, Sovyetlerin anavatanlarının geçmişinden nefret edeceği durumlarda böyle bir durum için çaba sarf etmek bir avantaj? ”
Ne de olsa, Sovyet Rusya’nın nefreti, genel olarak Rusya’ya olan nefretin ilk adımı! Puşkin, Mayakovski'den ayrılamaz, çünkü Peter'ın yeni yaşamına itici güç, ilk beş yıllık planların Sovyet coşkusundan veya Suvorov Rymnik'in Suvorov Emri'nden ayrılamaz!
Amiral Kornilov'un sırası, şu kelimelerle başlıyor: “Yoldaşlar! Sevastopol'un duvarlarındaki düşman! ”Ve Stalin“ Kardeşler ve kız kardeşler ”insanlarına hitap ediyor! Aynı Rusya’ya duydukları sevgi ve sorumluluk duygusuyla yaratıldı ve geniş Rus şarkısı, Kazaklara yakın olduğu gibi, Bratsk Hidroelektrik Santrali'nin yapımcılarına yakındı. Yerofey Pavlovich Khabarov’un öncüleri ...
Bugün, Sovyet geçmişine göre, bilgi terörü “nükleer bombalar” tarafından dövülüyor. Fakat sanki bu geçmiş, tarihin yanlışlarından uzak durmadı. termonükleer hakikaten bir darbe.