Bu soruyu 2 farklı bakış açısıyla farklı şekillerde cevaplayacağım.
1-Dİndar Bakış açısı
Dindar biri ser ki, din sosyal bir eylemdir. Ve bu eylemi fiziksel bir aktiviteye dönüştürmezsek dini duygular körelir. Bizi ahiret yada diğer dünyaları hatırlatan, bir takım sorumluluklarımızın ve tanrının istediği bir hayat tarzının benimsenmesi gerektiği düşüncesi dindar insanların düşünceleri ve argümanlarıdır. Zaten genel olarak dinler doğru-yanlış gibi bir takım davranışlar ve kurallar koymuşlardır ki ahlaktan devlet tönetimine kadar olabildiğince her konuda öğüt vermeye çalışırlar. Bu tanrıya bir şey katacağı için değil, hem tanrıyı hatırlamak hem de doğru olan davranışlardır.
2- Ateist bakış açısı
Din insanları kendine bağlamak ve daha az sorgulamalarını sağlamak için olduğunu savunurlar. Bir düşünce uğruna verilen fedakarlık ne kadar fazla olursa, ne kadar fazla maruz kalınırsa, ne kadar içli-dışlı olursa o kadar bağlanma ihtimalini arttırır. Mesela bazı Müslüman tarikatlar Hz alinin acısını anlamak için sırtını zincirlerler. Çok büyük acılara katlanırlar. Bu acıları çeken insanlar bu düşüncenin yanlış olduğuna inanmak istemezler, çünkü bu uğurda acıları boşu boşuna çekmiş olurlar. Bu insanları dinlerine daha bağlı, daha tutumlu yapar. İbadetin amacı budur.
Konuyla ilgili güzel bir video