Ne gereksiz
Posta kutumu her zamanki gibi bugün erken açmak, gereksiz postadan başka bir şey değildi.
Hemen binamdaki diğer insanlar için aynı önemsiz postayla yüklenen geri dönüşüm kutusuna attım.
En az 20 yıldır burada yaşamamış kişiler için hala posta alıyorum. Bunların yarısı muhtemelen ölmüştür ve hala önemsiz posta alıyorlar.
İşime finansal baskıda ilk başladığımda, bir iş arkadaşım çevreden nefret ediyorsanız bunun harika bir iş olduğunu söyledi. Her vardiya, kağıt tomarlarını yakardık ve genellikle onunla işimiz biter ve hala sıcakken "geri dönüşüm kutusu" na atardık.
Bilgisayardaki düzenlemeleri kontrol etmenin çok daha hızlı ve kağıt kullanmayan bir yolu var, ancak stilize edilmiş proxy'lerin bazıları 1200 sayfa uzunluğunda, yani yazdırıldılar, böylece onları bölebileceğimizi varsayalım.
Bilgisayarda eski yazım denetçilerinin kağıtla yapabileceğinden yaklaşık dört kat daha hızlı hareket edebilirim. Sonuç olarak, 800 sayfamı yazıcıdan henüz sıcakken tekrar "geri dönüşüm kutusu" na döküyorum.
"Geri dönüşüm kutusu" tırnak içinde çünkü bu 24 saatlik bir işlem ve temizlikçilerin tüm geri dönüşüm kutularını çöpün geri kalanıyla aynı kutulara attığını gördüm.
Küresel kağıt kullanımı yaklaşık% 20 azalırken, bu sayıların tekrar artması bekleniyor ve ortalama bir ofis çalışanı hala günde 10.000 sayfa kağıt kullanıyor. Salgın, artışı yavaşlatmaya yardımcı oldu, ancak hala geçerli bir sebep olmadan çılgın miktarda kağıt kullanıyoruz ve kağıdı geri dönüştürmek, çok fazla tatlı su (ton başına yaklaşık 12.000 galon) gerektiren maliyetli bir iştir.
Bozulmuş veya kirli kağıt geri dönüştürülemediğinden, kullandığımız kağıdın yalnızca% 64'ünü geri dönüştürüyoruz, bu nedenle yeni çöp sahası atıklarının yaklaşık% 12,8'i kağıttan oluşuyor .
Hemen çöpe giden her önemsiz posta parçasıyla, tüm işletmenin savurgan, anlamsız ve aptal olduğunu hissediyorum, genel olarak işim ve hayatım gibi. Evden çalışmanın bir avantajı, işe gidip gelmek veya kimseyi görmek zorunda olmamanın yanı sıra, çoğumuz işle ilgili kağıt tüketimimizi% 100 azaltmak zorunda kalmamızdır ve bunu evden yapabilirsek, yapabiliriz. biz de ofise bir daha dönersek bunu yap.
Şimdilik, çoğunlukla boşuna, dairemde yaşayan son bir düzine insanı yüzlerce posta listesinden kaldırmaya çalışıyorum. Ve her gün otomatik olarak sildiğim yüzlerce anlamsız iş e-postasında olduğu gibi, bazen tüm kağıtları hiçbirine bakmadan çöp kutusuna atıyorum, çünkü günde 100 aptal e-posta veya önemsiz posta aldığınızda aynı şey oluyor hiç posta almadığı için.
Kendimi veya zombi komşularımdan birini günde bir posta listesinden çıkarabilirsem, bunu küçük bir mucize olarak değerlendireceğim ve siz de aynısını yapmanızı öneririm. Deneyimlerden - ve çöp alanlarının fotoğraflarından - tüm bu kağıtlar hızlı bir şekilde toplanır. Önemsiz postayı durdurmak boşuna bir çaba gibi görünebilir, ancak bu da, özellikle de hepimiz üzerimize düşeni yaparsak ekleniyor.
Bu yazımızda, Atılım Güneş Baydin, Barak A. Pearlmutter, Don Syme, Frank Wood ve Philip Torr tarafından 17 Şubat 2022'de yayınlanan Gradients Without Backpropagation adlı yakın tarihli bir makaleye göz atacağız.
ÖZET: Dünyaya dağılan plastik miktarı biraz ürkütücü ama plastik telefon kılıflarının küresel etkisini hiç düşündünüz mü? Her yıl bir milyardan fazla plastik telefon kılıfı satılıyor, bu pek küçük bir pazar değil ve şu anda çevreye daha da zararlı olmasını engelleyen hiçbir şey yok. Gittikçe artan pazar, dolayısıyla kimsenin hakkında konuşmak istemediği çöplük sorunu hakkındaki araştırmamız hakkında her şeyi öğrenin.
Jesenko ve benim 20 yıllık evlilik yolculuğumuza nasıl başladığımıza dair başlangıç hikayemizi pek kimse bilmiyor. Bazılarının, ilk dairemizi birlikte doldurmak için yeterince para kazanmamanın çok erken zamanlarıyla ilgili olabileceğinden eminim.
1949 Amerika'da bir dizi olay oldu; Los Angeles ilk kar yağışını kaydetti, 1.200 kiloluk bir inek Oklahoma'da bir siloya sıkıştı ve ABD'de hiçbir Afrikalı-Amerikalının linç edilmediği ilk yıldı. Aynı zamanda FBI'ın En Çok Arananlar listesi fikrinin ortaya çıktığı zamandı.
Kedi Felix'in 9. doğum gününde, yetişkin hayatımın en büyük kayıplarından birini hatırlıyorum - 2013'teki Sophie'm. Bu makaleyi yazdım ve 2013'te bu platformda kısaca paylaştım.
"Merhaba, bir kişilik masanız var mı?" Birkaç müşteriyi oturttuktan sonra hostesin hostes standına ne zaman döndüğünü sordum. "Merhaba, rezervasyon yapılmadıysa barımız var," diye cevapladı hostes, kulağının arkasından gelen başka bir hostes ile konuşmamızı böldü.