Sultan Abdülhamid Yıldız Sarayını yaptırdığında o günün gazeteleri “Dolmabahçe’deki sarayda otursaydı ya, yeni saray yapıp halkın parasını çar çur ediyor” yazdı.
Bir zaman sonra aynı gazeteler Yıldız Sarayı’ndaki çatalların, kaşıkların, bıçakların, tabakların dahi altından olduğunu, Sultan Abdülhamid’in zevki sefa içinde, lüks ve şatafat içinde yaşadığını yazdı. Sultan Abdülhamid Mekke’ye, Medine’ye demiryolu projesini açıkladığında “hayali çılgın projelerle halkın gözünü boyuyor” diye yazıyordu yine o aynı gazeteler.
Yine bu gazeteler Sultan Abdülhamid’e “diktatör” lakabını takarak, geceleri insanları botlara doldurup, ellerini, ayaklarını bağlatıp denize attırdığını, her hafta iki bebek kesip, bebeklerin kanı ile banyo yaparak cildini gençleştirdiğini, her hafta cariyelerden birini boğarak öldürüp, çuvala koydurarak denize attırdığını söylediler.
Sultan Abdülhamid Doğu Türkistan’lı müslümanlara Çin zulmüne direnmeleri için silah gönderdi, o gazeteler bu sefer “Abdülhamid teröristlere silah gönderiyor” diye yazdılar.
Daha sonra yine aynı gazeteler “Abdülhamid çocuklarını Avrupa’ya gönderdi, kendide zaten kaçacak, paralarını da şimdiden İsviçre’ye gönderdi” diye yazdılar. 31 Mart vakası olunca o gazeteler bu seferde “Abdülhamid kendini garantiye almak için tiyatrodan ibaret bir darbe uydurdu” dediler.
Tüm bunlar çok kötü iftiralardı… Hepsinden kötüsü ise halkın bunlara inanmış olmasıydı! [Ahmet Faruki]
Aktüel İntermedya / YAŞAM