Üç gün sonra, kır evi eski haline dönmüş sayılırdı. Liliana yardım bulup geri dönene kadar, hırsız çoktan kaçıp gitmişti. Carsons’ı bulduklarında eli kolu bağlı bir şekilde, kafasına aldığı ciddi darbeyle yerde yatıyordu. Liliana’nın hazırladığı karışım sayesinde o da iyileşmeye başlamıştı. Kanşımı babasından kalan laboratuarında hazırlamıştı. Odyometriyle ilgili bir kitabı raflardan birine yerleştirmeden önce, bir bezle üzerindeki tozu temizledi. Kitapların çoğu, o günkü olayda yere atılmış olduğu için, arşivini en baştan düzenlemeye karar vermişti. O gece başına gelenler hâlâ canını sıkıyordu. Savaş sona erdiğinden beri İngiltere’de suç oranının yükseldiğini biliyordu bilmesine fakat bunu bilmek ve bir suç mahallinin tam ortasına düşmek arasında devasa bir fark olduğu da kesindi. Yerel yargıcın vardığı sonuca göre, bir-iki haftalığına şehir dışında olduğundan, kır evi hedef olarak seçilmişti. Hırsızı başka evlere girmeden uzaklaştırmayı başardığı için de Liliana’yı takdir etmişlerdi. Kütüphane merdiveninden aşağı indi, Dalton’ın atom teorisi ile ilgili kitabını aldı. Kitabın tozunu temizledi ve raftaki yerine yerleştirdi. Kitabı yerine sokarken bir şeye takıldığını hissetti. Neye takıldığı görmek için kitabı yeniden çıkardı. Bir şey göremedi. Biraz daha kuvvetli itince, bir tık sesi duydu. Tuhaf, Kitabı bir kez daha yerinden çıkardığında, rafın arkasındaki duvarda bir çatlak olduğunu gördü. Hayır, çatlak değildi bu. Belli bir amaçla yapılmış bir bölmeydi bu – bir kapak. Kitap kilit mekanizması gibi bir şeye çarpmış olmalıydı. Merakına yenik düşüp, kapak tamamen açılana kadar kitabı itti. Kapağın arkasındaki boşluk iki el genişliğinde ya var ya yoktu. İçinde bir şey duruyordu.