Eğer bir tualim olsaydı, ilk seni resmederdim sevgilim. Burnun, dudakların, boynun; gözlerin değil. Nasıl olsa o kadar derin bakmaz resimler.
Eğer bir kemanım olsaydı, seni çalardım. Her duyduğumda iyi ki dedirten sesini ama gülüşünü değil. Nasıl olsa o kadar da güzel bir ses çıkaramam kemandan.
Hiç biri yok, yalnız bir kalem var elimde lakin adını yazmaktan öteye gitmiyor o da. Olsun, nasıl olsa mutluluk anlatılmaz yazıyla.
*Yazmak mutsuzluktur, mutlu insan yazmaz. - İlhan Berk.