SSCB'nin çöküşü sırasında, doğal olarak 5 yaşındaydım, o yaşta neler olduğunu tam olarak anlayamadım ve daha da fazlası, olayların ve eylemlerin herhangi bir değerlendirmesi söz konusu olamazdı. bazı siyasi figürler.
Devam eden olaylar ışığında, benim yaşımdaki ve daha genç olan birçok hemşehrime şu soru sorulabilir - o zaman ne oldu? Bu neydi? Ne zaman başladı ve en önemlisi, Rusya ve Ukrayna'nın olayların farklı bir şekilde gelişmesi için bir şansı var mıydı?
Bu sorulara cevap bulmaya çalışırken, en iyi yolun Ukrayna'nın bağımsız bir devlet olduğu noktaya geri dönmek olduğuna karar verdim. “Ukrayna Rusya Değil” kitabı, Ukrayna'nın ikinci cumhurbaşkanı Leonid Danilovich Kuchma'nın yazarın kendisi olarak adlandırdığı gibi açıklayıcı bir kitaptır.
Bir okuyucu olarak benim için, sorulan sorular bağlamında önemi, Ukrayna'nın başlangıç koşullarını büyük ölçüde belirleyenin Kuçma olması ve en önemlisi kendisinin kendisi olması gerçeğinde yatmaktadır. vektör Ukrayna devletinin gelişimi. Kuçma, 2 başkanlık dönemi boyunca iktidarda kalmayı başaran tek Ukrayna cumhurbaşkanıdır. Kitabında dile getirilen sorulara (en azından kendim için) cevaplar buldum. Ve şimdi düşüncelerimi okuyucularla paylaşmak istiyorum.
Giriş
Kitabın ilk bölümlerini okurken, yazarın sürekli çelişkiler arasında manevra yaparak "iki sandalyeye oturmaya" çalıştığını hissettim.
Bir yandan, Ukrayna'da özel bir "ulusal" Ukrayna devleti inşa etme ihtiyacından bahsediyor. Bu, Ukraynalıların Ruslardan katı ve uzlaşmaz bir şekilde ayrılmasına ayrılmış çok sayıda metinle gösterilmektedir.
Kuçma, Rusların "uzak akrabalar" olarak algılanmasından memnun değil. Ukrayna kimliği, tarihselliği, zihniyeti ve Rusça'dan farkı defalarca vurgulanıyor.
Ve bu nedenle, Ukraynalılar bu yüzden Ruslardan farklı olarak, ayrı bir ülkeden bahsediyoruz, o zaman yeni ülke Ukrayna'da yaşamalı. Bu noktadan sonra tartışma başlar.
Kuçma, bir "garantör" olarak Ukrayna'daki tüm halkların haklarını önemsediğini iddia ediyor. Ancak soru ortaya çıkıyor - eğer Ukrayna çok ulusluysa ve topraklarında Polonyalılar, Ukraynalılar, Ruslar ve Belaruslar (minyatürde SSCB) yaşıyorsa, o zaman SSCB'den ayrılmanın anlamı nedir? Bir avuç maceracının güç kazanması için SSCB'den küçük bir dilim mi keselim?
O zaman bu nasıl bir "bağımsızlık"tı? Kimden ve kimden bağımsız? Kuçma, tüm ulusal bileşimini yeni Ukrayna'nın ayrılmaz bir parçası olarak ilan ediyorsa, etnik Ruslar için Ruslardan (Rusya) bağımsızlıktan mı bahsediyoruz?
demokratik bir cumhurbaşkanının görüntüsü
Bölümlerden birinde Kuchma, Yeltsin'i demokratik bir başkan imajını kaybetmek istememekle suçladı, çünkü o zamanlar, dünün birçok "yoldaşının" siyasi yaşamın yüzeyine "yüzmesine" izin veren "demokrasi" taahhüdüydü. hayat.
Yeltsin hakkındaki bu tür açıklamaların arka planına karşı, aşağıdaki alıntı çok ilginç görünüyor
ve Rusya'da ve garip bir şekilde Ukrayna'da, bu basit gerçeği hala algılamayan milyonlarca insan var (“Ukrayna Rusya değil.” - Yaklaşık. Aut.), onlar için kitabım gereksiz olmayabilir.
Kuçma aslında Ukrayna'da kendilerini Ukraynalı olarak gören, ancak Rusların ayrılma derecesi konusundaki görüşlerini paylaşmayan insanlar olduğunu (ve Ukrayna'nın 10 yıllık “bağımsızlığından” sonraki bir süreden bahsediyoruz!) ve Ukraynalılar. Aynı zamanda, Kuçma kendini bir demokrat ilan ederken, bu vatandaş kategorisiyle ilgili olarak onların görüşlerine saygı duyduğunu beyan etmez.
Aksine, onlarla ilgili olarak, görüşlerinin sadece bir “hata” ve bir “yanlış anlama” olduğunu (“doğru” fikirleri “algılamıyorlar”) ve Ukrayna'nın gidişatını belirlememesi gerektiğini doğrudan belirtiyor. . Ukrayna demokrasisinin en başından beri herkes için işe yaramadığı ortaya çıktı.
Uzlaştırıcı mı Federalist mi?
Ukrayna belirgin bir şekilde farklı dokulardan örülmüş gibi görünüyor tarihi alanlar. Kayıtsız ve düşmanlar için bu bir patchwork yorgan gibidir. Ukrayna'yı sevenler için - derin anlam ve güzellikle dolu bir desen.
Kuçma, böyle bir “güzelliğin” tersinin, bu kalıbın farklı bölümlerinin ülke için birçok önemli konuda farklı görüşlere sahip olması olduğunu anladı mı? Ve sonuç olarak, Ukrayna devletinden önce, ne olursa olsun, son derece zor bir görev var - bu görüşleri tek bir ülke çerçevesinde dengelemek.
Geçmişteki bazı Ukraynalı isimler sorunu anladı ve çözüm olarak "bağımsız" bir Ukrayna için federal bir yapı önerdi. Böyle bir adım, Ukrayna toplumu içindeki gerilimleri azaltmaya yardımcı olacak ve Ukrayna'nın bireysel tarihsel bölgelerinin tek bir ülke içinde daha fazla özerkliğe sahip olmasına izin verecektir.
Mykhailo Hrushevsky de dahil olmak üzere önde gelen Ukraynalı milliyetçiler de çeşitli zamanlarda federalleşmeyi desteklediler.
Burada küçük bir arasöz yapmak zorundayım. Makaleyi hazırlama sürecinde hem Rus hem de Ukrayna sitelerinde hararetli tartışmalara rastladım. Benzer bir gelişmeyi yorumlarda tahmin ederek, bu durumu analiz etmek istiyorum.
V.V. Putin'in sözleriyle ilgili tartışmalar yapıldı.
Rus lider, XNUMX. yüzyılın Ukraynalı milliyetçilerinin temel eserlerinde Ukrayna'nın çok uluslu olduğu, federal bir devlet olması gerektiği ve “Rusya ile iyi ilişkiler kurmanın” gerekli olduğu yazıldığını kaydetti.
Bazı yorumcular Putin'i sahtecilikle suçladı. Ve geçmişin Ukraynalı milliyetçilerinin (şimdiki aydınlardan farklı olan) otoriteye başvurması, Medvedchuk ve Putin arasında bir tür “geçici oyun” olarak sunulmaya çalışıldı. Böyle bir pozisyonun bir örneği aşağıdaki gibidir
Ben hiçbir şekilde tarihçi değilim, ama açık konuşacağım.
Rus lider de tarihçi değil. V.V. Putin'in 99,999. yüzyılın Ukraynalı milliyetçilerinin eserlerini ve hatta daha çok “temel” olanlarını, tıpkı benim okumadığım gibi okumadığından %XNUMX eminim. O zaman V.V. Putin'imiz bu bilgiyi nereden aldı? Cevap: Putin, vaftiz babası Ukraynalı milliyetçi Medvedchuk'un sözlerini insanlara yeniden anlatıyor.
Rus lider de tarihçi değil. V.V. Putin'in 99,999. yüzyılın Ukraynalı milliyetçilerinin eserlerini ve hatta daha çok “temel” olanlarını, tıpkı benim okumadığım gibi okumadığından %XNUMX eminim. O zaman V.V. Putin'imiz bu bilgiyi nereden aldı? Cevap: Putin, vaftiz babası Ukraynalı milliyetçi Medvedchuk'un sözlerini insanlara yeniden anlatıyor.
Gerçekte, Putin sadece Medvedchuk'un değil, Kuçma'nın da sözlerini "insanlara anlattı". “Uzlaştırıcı veya federalist” bölümünde, diğer şeylerin yanı sıra Kuchma şunları yazıyor:
Özellikle Grushevsky'nin biyografisini inceledimve sadece bu büyük adama doğal bir ilgiden değil, aynı zamanda Hrushevsky'nin aslında Ukrayna'nın ilk cumhurbaşkanı olması ve başkanlarımızın portre galerisinin hala küçük olması nedeniyle. Hemen söyleyeceğim: Ukrayna bağımsızlığının babası Mikhail Sergeevich Grushevsky, insan ırkının mükemmelliğini abartmaya meyilliydi.
Biyografi yazarlarının yazdığı gibi, federalizm fikrinde adalet idealini gördü, Bu fikirde, odak noktasında olduğu gibi, en parlak olanı bir araya getirdi - eşitlik, demokrasi, özyönetim ve sosyalizm.
Biyografi yazarlarının yazdığı gibi, federalizm fikrinde adalet idealini gördü, Bu fikirde, odak noktasında olduğu gibi, en parlak olanı bir araya getirdi - eşitlik, demokrasi, özyönetim ve sosyalizm.
Ve dahası.
Üstelik, uzun bir süre, sosyalist ideolojisinin ruhuna uygun olarak, ilkenin tutarlı bir şekilde uygulamaya konduğuna ikna oldu. demokratik federalizm Ukrayna'nın tam devlet bağımsızlığını isteğe bağlı hale getiriyor. o zaman öyle düşündüm o yalnız değil. Ukrayna Ulusal Kongresi Nisan 1917'de, Petrograd'daki demokratik Şubat Devrimi'nin etkisi altında bir karar kabul etti. Ukrayna ve Rusya halkları arasında federal bir temelde ilişkiler kurulmasına ilişkin.
Bu durum, modern “bağımsızlık” destekçilerinin son derece düşük farkındalık düzeyini gösteremez - Putin'in Medvedchuk'a atıfta bulunduğu bilgi alanına bir “ördek” girdi ve yorumlarda yazacak tek bir kişi yoktu. Aslında, Kuchma da aynı şeyi yazdı. Ukraynalılara kim olduklarını ve nereden geldiklerini söyleyecek Arestovich gibi insanlar varsa neden kitap okuyalım?
Ama konumuzla ilgili daha fazla tartışmaya dönelim.
Grushevsky'nin pozisyonunu ana hatlarıyla belirleyen Kuchma, onunla gıyaben bir anlaşmazlığa girer. Ve ondan önce rakiplerini daha kaba bir şekilde eleştirirse, onları "Ukrayna'nın sorunlarını anlamayan" "aptal insanlar" olarak ifşa ederse, o zaman Hrushevsky ile ilgili olarak otoritesini anlayarak sevecen ve temkinli davranır.
Aynı zamanda bu “yazışma polemiğinde” katılımcıların hazırlık düzeyindeki farklılık dikkat çekicidir. Grushevsky, hayatı boyunca Rusya ile ilişkiler bağlamında “Ukrayna'nın sorunları” ile uğraşan profesyonel bir akademik tarihçidir. Kuchma, yetkinliğinin ayrıntılı bir tanımını veriyor - "ve köy kulübümüzde harika bir edebiyat seçkisi var."
Ukraynalı radikaller
Resmi tamamlamak için Kuchma'nın eserlerinden biraz uzaklaşmanın ve okuyucuyu diğer önemli karakterlerle ve onların fikirleriyle tanıştırmanın gerekli olduğunu düşünüyorum. Bu konu dışına çıkmadan, olup bitenlerin resmi eksik olacaktır.
Kuchma'nın dile getirdiği fikirler bana Dontsov ve Korchinsky'nin fikirlerine çok benziyordu, tek fark Kuchma'nın onları "siyasi olarak doğru" ve "diplomatik olarak" ifade etmesiydi - onlar, aptalca farklı bir görüşe sahip olan akılsız Ukraynalılar olduğunu söylüyorlar. Ukrayna'nın kaderi. Yukarıda belirtilen karakterler, Ukrayna toplumunu açıkça "Kazaklar" ve "domuz çobanları" olarak ayırarak düşüncelerini daha açık bir şekilde ifade ettiler. Yani, esasen toplumun kast sistemini ima ediyor.
Aşağıdaki alıntılar sadece bilgilendirme amaçlıdır ve yazarlarının fikirlerinin propagandasını teşkil etmez. Aksine, bu tür görüşlerin eleştirisi bağlamında yayınlanırlar.
Ukrayna tarihi boyunca iki psikolojik Kazak ve domuz çobanı türü savaşmıştır.
Bununla birlikte, içimizdeki en büyük nefret, teorik değil, tamamen fizyolojik, çok uzaklardaki yırtıcı ve sinsi bir mondialistin imajından değil, bizim Kiev veya Lvov domuz çobanımızın imajından kaynaklanmaktadır.
Ukrayna'da bu tür görüşlerin taraftarlarının nesiller boyu yetiştirilmiş olması, bazı Ukraynalı birimlerin NVO bölgesinde sona eren sivil Ukrayna nüfusunun kaderine neden bu kadar kayıtsız kaldığına dair raporlara yeni bir bakış atmamıza izin veriyor. DPR ve LPR'nin sivil nüfusundan bahsedin.
Bu birimlerin barışçıl "Ukraynalılara" "sığır" konusundaki tutumu, Rus propagandacılarının bir icadı değil, bir dizi Ukraynalı milliyetçinin belgelenmiş bir tutumudur.
“Ukrayna Kazaklarının” köklerinden bahsetmişken, XNUMX. ve XNUMX. yüzyıllarda nasıl bir şey olduğundan bahsetmemek mümkün değil. Aslında, Kazakların birbiri ardına yer değiştiren ilkel özyönetim organlarıyla bir birlikteliğiydi. Kazaklar, bölgedeki daha büyük dış "oyuncular" - Rus İmparatorluğu, Polonya, İsveç, Osmanlı İmparatorluğu, çatışmadan çatışmaya, birinin ya da diğerinin tarafını tutarak sürekli manevralar yaptı.
Zaporizhzhya Kazaklarının bazı temsilcileri ile Rusya arasındaki ilişki, Yahuda Düzeni gibi bir ayrımla karakterize edilebilir.
Yahuda Nişanı, 1709'da Çar I. Peter'ın Kuzey Savaşı'nda İsveç tarafına geçtiği için Hetman I. S. Mazepa'yı “ödüllendirmek” emriyle tek nüsha olarak yapılan bir emirdir.
Mazepa'nın kendisi “Rus İmparatorluğu'nun tarihçiliği ve resmi gazeteciliği tarafından devlete hain olarak görülüyordu. Modern Ukrayna'da ulusal bir kahraman olarak saygı görüyor.
Poroshenko, 2016 yılında Mazepa anıtının açılışında
Ukrayna Rusya karşıtı
Rusya ile olan temel zorluklarımız, genellikle Ukrayna medyası tarafından görüldüğü yerde yatmıyor. Sorunlarımız arasında oldukça acı verici bir şekilde çözülen bir sorun var. Yurttaşlarımın kendi kendilerine sorunun çözüldüğünü güvenle söyleyebilmeleri için onlarca yıl geçecek. Bu bir Rus-Ukrayna sorunu değil. Bu bir Ukrayna sorunudur. Ancak Rusya ile yakından bağlantılıdır.
Kimliğimiz ve psikolojimizle ilgili. Ukraynalı siyaset bilimciler ve sosyologlar, Ukrayna ulusunun konsolidasyon süreçlerinin hala tamamlanmaktan uzak olduğu konusunda hemfikir. Hala kim olduğumuzu tam olarak anlayamadık.
Ukrayna'nın kendi kendini tanımlamasının önemli bileşenlerinden biri şu formülde yatıyor: Ukrayna Rusya değil.
Kimliğimiz ve psikolojimizle ilgili. Ukraynalı siyaset bilimciler ve sosyologlar, Ukrayna ulusunun konsolidasyon süreçlerinin hala tamamlanmaktan uzak olduğu konusunda hemfikir. Hala kim olduğumuzu tam olarak anlayamadık.
Ukrayna'nın kendi kendini tanımlamasının önemli bileşenlerinden biri şu formülde yatıyor: Ukrayna Rusya değil.
Bu belki de kitabın tamamındaki en önemli alıntıdır, çünkü bu kısa pasajda Kuchma, Ukrayna adlı bir projeye başlarken hiç kimsenin Ukraynalıların tam olarak kim olduğunu tam olarak açıklayamadığını açıkça belirtiyor.
Bazı liberaller soruyu bu şekilde ortaya koyuyorlar - "Ukraynalılar"ın yaşadığı zavallı, talihsiz Ukrayna kendi kaderini tayin etmeye çalışıyor ve büyük Rusya onları bu asil davada sinsice engelliyor.
Ancak durum biraz farklıdır. Ukrayna'da oldu и var Ukraynalı olmanın ne anlama geldiği konusunda çok özel görüşleri olan bir vatandaş kategorisi. Bu aynı zamanda Mazepa anıtının açılışında da ifade edilir, açılış gerçeği Ukraynalıların Rusya'ya hain olduğu pozisyonunu ilan eder. Ve Ukraynalı radikallerin zaten dile getirilen pozisyonlarında. Bu pozisyonlarda şiirsel bir başıboşluk ve belirsizlik görmedim.
Başka bir şey de, Kuchma'nın bunu resmi düzeyde dile getirememiş olmasıdır. Bunu doğrudan ve kararlı bir şekilde dile getirmek, onun bir “demokrat” imajını korumasına izin vermeyecek ve geleneksel olarak Rusya merkezli bölgelerin tepkisi, Rusya'nın en azından Kırım konusundaki tutumu gibi daha sert olacaktır.
Aynı zamanda Ukraynalıların kim olduğunu tartışırken sinemadan iki örnek üzerinde durmanın önemli olduğunu düşünüyorum.
İlk örnek bir belgeselden bir alıntıdır (1941 Ukraynalılar Smolensk'te. Smolensk'teki Ukraynalılar (Rusya)), Ukraynalı bir klasiğin sözleriyle bir Ukraynalı görüntüsünün “boyandığı renklerde boyandığı” Almanya'da çekildi.
Ve zaten SSCB'den başka bir pasaj.
"Ukraynalı" unvanının sadece farklı değil, zıt ve hatta uzlaşmaz görüşlere sahip insanlar tarafından iddia edildiği ortaya çıkıyor.
Bir kısım kendilerini az ya da çok Rus uygarlığına yönelik Ukraynalılar, diğeri - Ukraynalılar, Mazepa ve Bandera'nın destekçileri olarak görüyordu.
Bu mücadele tarih boyunca olmuştur ama 2014 yılından itibaren son aşamasına girmiştir. Ardından Batı, Rus karşıtı gündemi ve “Ukrayna = hayır Rusya" giderek daha fazla "Ukrayna = анти-Rusya".
Aynı zamanda, Batı medyası Ukrayna'yı izleyicilerine yalnızca seçimini açıkça Batı lehine yapan bir ülke olarak sundu. Bunu görünüşte özgürce ve demokratik bir şekilde yaptı, ancak aynı zamanda aşağıdaki olaylar da gerçekleşti:
Yukarıdakilere dayanarak, hayal kırıklığı yaratan bir sonuç çıkarılabilir. Ukrayna toplumu başlangıçta Rus yanlısı ve Batı yanlısı bileşenlere bölündü, ancak çelişkileri federalleşme yoluyla dengelemeye çalışmak yerine, gücün merkezileştirilmesi yolu seçildi.
Kuçma bu konuda kilit bir rol oynadı, çünkü öncelikle Ukrayna'nın “bağımsızlığının” kökenlerine çok yakındı ve sonraki merkezi iktidar dönemlerinde federalleşme zaten kârsızdı. Hiç kimse sahip oldukları yetkileri paylaşmak istemedi ve her şeyden önce mali akışların yeniden dağıtılması bağlamında.
Bu konu Muraev'in bu konuşmasında iyi bir şekilde ele alınmıştır. Videonun sonunda ise bu seçeneğin kime ve neden yararsız olduğu söyleniyor.
Sonuç olarak, Ukrayna'da tarihsel olarak oluşan Rus karşıtı ideolojiler, Batılı jeopolitik muhaliflerimiz için çok uygun bir araç haline geldi. 2014'ten bu yana, Ukrayna nihayet bağımsızlığını ve egemenliğini kaybetti, tamamen Rusya'ya karşı bir darbe koçuna dönüştü ve olayların daha da gelişmesi pratik olarak önceden belirlendi.
Bunun ne zaman başladığı sorusunun cevabı da daha önce bahsedilen Korchinsky'den bir alıntı olabilir. Bu röportaj 2000 yılında yayınlandı.
El.: İç durumunuzu değerlendirirken, Amerikan veya daha geniş anlamda mondialist baskı faktörünü dikkate alıyor musunuz ve şu anda Ukrayna'da kendini nasıl gösteriyor?
DK: Doğal olarak, özellikle bu faktörün rolü oldukça büyük olduğu için dikkate alıyoruz. Örnek olarak şu açıklama verilebilir: Geçen yıl ABD, Ukrayna ekonomisine 3 milyon dolarlık cılız bir yatırım yaparken siyasete iki ya da üç kat daha fazla yatırım yaptı. Aynı zamanda çok fazla değil, ama çok daha fazlası. Hem Amerikan büyükelçiliği hem de Kiev'deki AFL-CIO ofisi, Ukrayna'da yaşanan süreçleri ve ayrıca Ukrayna'da temsil edilen Amerikan kamu kurum ve kuruluşlarının kitlesini etkilemek için çok uğraşıyor.
DK: Doğal olarak, özellikle bu faktörün rolü oldukça büyük olduğu için dikkate alıyoruz. Örnek olarak şu açıklama verilebilir: Geçen yıl ABD, Ukrayna ekonomisine 3 milyon dolarlık cılız bir yatırım yaparken siyasete iki ya da üç kat daha fazla yatırım yaptı. Aynı zamanda çok fazla değil, ama çok daha fazlası. Hem Amerikan büyükelçiliği hem de Kiev'deki AFL-CIO ofisi, Ukrayna'da yaşanan süreçleri ve ayrıca Ukrayna'da temsil edilen Amerikan kamu kurum ve kuruluşlarının kitlesini etkilemek için çok uğraşıyor.
Aynı zamanda, Ukraynalıların sadece "Bandera'ya göre" veya Mazepa'ya göre değil, aynı zamanda "Leonid Bykov'a göre" bir anlayış olduğunu hatırlayarak, "Ukraynalı" kelimesiyle mevcut gerçeklerde çok dikkatli olmalıyız.