"Sıradan, basit bir günün uğruna
Hiç dua etmemiş, henüz yalvarmamıştım"
Eski, Kelimeler Yetse albümünden beri en çok beğendiğim şarkısı olabilir kendisinin. Bir ara, Şebnem Ferah dinlemeye dayanamadığım bir döneme girmiştim. O ne bağırmaydı öyle! O dönem bu şarkıyla kapandı demek için belki erken ama, umalım da öyle olsun.
Sıradan basit bir günün uğruna yalvarmak...
Okuma-yazmayı söktüğümde başladım günlük tutmaya. O zaman kimse günlük kavramının illa ki her günü kağıda dökmeyi gerektirmediğini anlatmadığından, mutlaka en azından şunu yazardım yatmadan:
"Sevgili günlük,
Bugün her zamanki gibi bir gündü.
Yarın görüşürüz."
Unuttuysam ve uyumadan aklıma geldiyse, gece yatağımdan kalktığımı biliyorum bunu yazmak için.
Sıradan, basit bir günde yazacak hiçbir şey bulamıyordum ama bunu bile yazıyordum.
Şimdiyse sıradan, basit bir gün uğruna yalvarıyorum ki, bana yazacak daha çok zaman kalsın.
Büyümek, her daim dolu olmak demek sanırım. Emin değilim, daha o kadar büyümedim.
(22 Eylül 2010, Ankara)
Fotoğraf: 2007, Yoncaköy (İzmir)