20. yüzyılın başlarında otomobilin, ev tipi soğutmanın ve süpermarketin ortaya çıkmasıyla birlikte perakendeciler kısa sürede bir sorun yaşadıklarını fark ettiler - şimdi insanlar büyük miktarlarda yiyecek satın almaya istekliydi, ancak her şeyi rahat bir şekilde taşıyabilecek etkin bir yolu yoktu. mağaza etrafında istedim. 1930'ların başlarında, genel çözüm insanların sepetleri dolaşmasını sağlamaktı… Söylemeye gerek yok, yapılması gereken bir şey vardı. Bugün 1930'larda problemin çözümü açık görünmekle birlikte, modern alışveriş sepetinin ortaya çıkmasından önceki yirmi yıllık iterasyonlar gerçekleşmeyecekti.
Çok sayıda alışveriş sepeti benzeri cihaz 1930'ların başlarında burada ve orada patlarken, Amerikalı işadamı ve mucit Sylvan Goldman'ın gerçekten kök saldığı ve alışveriş sepetinin hızla yaygınlaştığını gördüğü 1937'lik katlanır sandalye arabası tasarımıydı.
Goldman bir perakendecilik ailesinde dünyaya geldi ve ilk mağazasını, kardeşi Alfred Goldman Kardeşler Toptan Meyve ve Ürünler ile, Breckenridge, Teksas'taki petrol patlaması sırasında açtı. Bom, o kasabada bittikten sonra, işini yaptı ve kardeşler, 1920'de Tulsa, Oklahoma'daki Sun Market Company'yi açtılar.
Çılgınca popüler, üç yıl içinde iş 55 perakende lokasyonu ile bir zincir haline geldi. Kardeşler zinciri 1929'da, Stok Market Crash (1929) ve Great Depression (1929-1939) 'dan sadece birkaç ay önce Skaggs-Safeway Mağazaları'na sattılar.
Ne yazık ki onlar için servetlerinin çoğunu kazada kaybettiler ve bu yüzden çeşitli market toptancıları için çalıştıkları Kaliforniya'ya gittiler. Ama yakında kendilerini Oklahoma'da buldular; bu kez Oklahoma City'de. Görüyorsun, kardeşler bazı zengin amcalardan reddedemeyecekleri bir teklif aldılar. Bu amcalar, küçük, beş mağazalı Standart Bakkal'ı satın alan kardeşleri finanse etmede son derece elverişli şartlar verdi. Bu işletmeleri hızla çevirdiler ve 1934'te, Humpty-Dumpty market marketlerini satın aldılar.
Sylvan Goldman'ın, yeni modifiye edilmiş süpermarket konsept marketlerinde, küçük çocukları olan annelerin, aynı zamanda masraflarını ve alımlarını aynı anda idare etmek için uğraştıkları, yalnızca küçük sepetlerin taşındığı gerçeğini gözlemlediği ortaya çıktı. Bu sorunu çözmek için, Goldman ilk önce mağazalarında tezgahtarların müşteriden tam sepetleri toplama etrafında dolaşmaya başlamasıyla başladı. Katipler, onları almak için siciline götürdü ve müşteriye söz konusu yeni bir boş sepet doldu.
Bu etkili bir çözüm değildi.
Buradan, bu özel sepetin icadında kazanan anlatıdan gerçeği ayırmak zordur. Şirketinden sonraki resmi öyküsü, Goldman'ın, başkalarının denedikleri şeyden bağımsız olarak tekerlekli bir arabayı düşündüğünü düşünürken, çağın reklamları, farklı şirketler tarafından denenmiş çok sayıda alışveriş arabası gibi cihazlarla farklı bir resim çiziyor. Çok başarılı olmuşlardı. Örneğin, 1920'lerin sonunda Houston Texas'taki Henke & Pillot, müşterilerin, tekerlekli sepetlerini alışveriş yaparken yanlarına kaydırmak için kullanabilecekleri, on beş inç genişliğinde bir pisti olan bir mağazaya sahipti. Esasen, bu bir alışveriş sepetinin bir tren versiyonu idi. Yakalamadı.
1930'larda, bir oyuncak vagonuyla modellenmiş bir alışveriş arabası olan Joe Weingarten tarafından icat edilen tekerlekli sepet tasarımları geliştirildi. Diğerleri, Goldman'ın nihayetinde ortaya çıktığı gibi çarpıcı bir tasarıma sahip olan tasarımlarla ortaya çıktılar. Bununla birlikte, müşteri ucundan son derece işlevsel olan tasarımlarda bile, bunların çoğuyla ilgili en kayda değer sorun, çok fazla depolama alanı elde etmeleriydi.
Goldman'ın buraya geldiği ve kısmen de modern alışveriş sepetinin mucidi olarak düşünüldüğü yer burası. Goldman, bir tür alışveriş sepetini deneyen diğer mağazaların yerle ilgili sorunlarının farkında değildi, 1936 yılında ofisinde çalışmayı düşünürken, katlandığı sandalyenin ardından tasarımını modellemeye karar verdi. Orada bir katlanır sandalye var.
Çatlakları (beklenmedik bir şekilde katlanmamasını ya da çok kolay bir şekilde devrilmemesini sağladıktan sonra) bir tamirci olarak çalışan çalışanlarından biriyle çalıştıktan sonra, Fred Young, Goldman ve Young iki kişilik bir jant ile katlanan metal bir çerçeveye yerleşti. sepetler (üstte, altta bir tane). Sepetler daha sonra, arabaların çerçevesini katlama zamanı geldiğinde kolayca sökülebilir ve istiflenebilir; her iki durumda da, tüm kontrarasyon nispeten az yer kaplar ve montajı ve demontajı kolaydır.
Goldman ayrıca, bir diğer tamirci olan Arthur Kosted'in yardımıyla arabalarını seri üretmeye yönelik bir yöntem geliştirdi ve 1940'taki arabası için bir patent (No. 2,196,914) aldı.
Tasarımları mükemmelleştirildikten ve mağazalarının arabalarla stoklanmasından sonra, Goldman, 4 Haziran 1937'de bir reklam kampanyası yürüten ve bir alışveriş sepetini taşımaya çalışan bir kadın gösteren reklam kampanyası başlattı ve "Bu yeni - Bu sansasyonel." Taşımak için sepet yok. ”
Bununla birlikte, reklam, yeni ürünün ne olduğunu göstermedi ve müşterilerin tüm hullabaloo'ların neyle ilgili olduğunu görmesini sağladı.
(İlginçtir ki, birkaç hafta önce Roll'er Basket Company, Goldman'a çok benzeyen, bağımsız olarak geliştirilen katlanır alışveriş sepetini (sağdaki reklam bölümüne bakınız) reklam vermeye başladı. Bu nedenle Goldman, teknik olarak ilk kez çıktığı için teknik olarak hak iddia edemiyor. Katlanan alışveriş sepeti. Ama Goldman'ın alışveriş sepetini yakalayıp popüler hale getiren tasarımıydı.)
Ancak Goldman’ın arabaları hemen popüler değildi. Goldman'a göre, erkek müşteriler genellikle onları erkekliklerine karşı bir hak olarak reddettiler. (Onlar etrafta sepet taşıyacak kadar güçlüydüler, çok teşekkür ettiler.) Kadınlardan gelen ilk şikayetler, bebek taşıyıcılarından farklı olmadıklarıydı. (Goldman bir kadının şikayet ettiğini iddia etti, “Son bebeğim arabamı ittim!”)
Bu nedenle, onları başlangıçta kullanan tek insanlar yaşlılardı.
Goldman ayrıca arabaları bir ticaret fuarında sunarken diğer marketler için zorlu bir satış buldu. Çocukların şikayeti, çocukların arabalarla uğraştıkları ve mağazalarda hasara yol açacaklarını hissetmeleriydi.
Goldman, ancak tüm sorunları hızlı bir şekilde çözdü. İlk olarak, birkaç gün boyunca arabalarını kullanarak mağazalarında dolaşmak için birkaç erkek ve çeşitli kadınları işe aldı. Aynı zamanda, müşterilere arabaları vermek ve onlara nasıl çalıştıklarını göstermek için selamlar tuttu.
İş arkadaşlarına çocuklarıyla ilgili kaygılarının bir sorun olmadığı konusunda ikna edici olduğu gibi, çalışanlarının elinde gerçek bir müşteri olarak mağazalarda, arabaları ve çocuklarını gezerken, hepsi çok düzenli bir şekilde poz veriyordu. Daha sonra bunu filme çekti ve daha sonra diğer bakkallarına bir demo olarak gösterdi.
Her ikisi de işe yaradı ve hızlıca üretebildiğinden birkaç yıl önce arabalara yönelik siparişlerin bir yığınına sahipti. Daha sonra bu konuda yardımcı olmak için tasarımı başka üreticilere lisansladı. Aynı zamanda, kendi mağazalarındaki arabaları, insanların daha önce aldıkları her zamankinden daha fazla alışveriş yapmaya başladıkları ve arabaların ilk günlerinde rakipleri yerine müşterilerini çekmek için hizmet ettiği için, işlerini önemli ölçüde artırmaya yardımcı oldular. Onları sahip olan tek kişiydi.
Arabalar kullanışlı olsa da, onlar gerçekten sadece onlar sadece gittiler ve gittiklerinde ayrıldı olarak ayrılmış olarak az ya da çok monte edilmiş olması gereken sepet tutucuları olması nedeniyle ideal değildi. Önceki seçeneklere göre çok işlevsel olsa da, hala ideal değildi.
Soruna hitap etmek için, 1946 yılında 50 yaşındaki ressam ve serbest mucit Orla E. Watson, ilk teleskop, yuvalama alışveriş sepetini tasarladı. İlk tasarımı sadece teleskopik bir çerçeve (sepetleri bir araya getirmeden önce çıkarıldığı) için çağrılırken, ikinci prototipi de teleskopik ve iç içe geçmiş sepetlere kalıcı olarak tutturulmuştu. Bugün kullandığımız alışveriş sepetlerinin temelini oluşturan bu tasarım (patent No. 2479530).
Ne yazık ki, Watson için, onun icadı ne kadar iyi olduğu için Goldman'ın şirketi, problemlerinin çoğunun kökü olduğu için, onun önünde yasal savaşlar yaptı.
Gördün mü, tasarım ve prototip ile ilk ortaya çıktığı zaman, Watson yatırımcıları almak ve ilgi uyandırmayı umuyordu. Birçok süpermarket sahibi ile bağlantısı olan bu çalışan ve satıcı George O’Donnell gemiye bindi. Çift, bu yeni arabaları satmak için 1947 yılının Nisan ayında Teleskop Arabaları A.Ş.'yi kurdu.
Altı ay sonra, Goldman firması planları üzerinde büyük bir kova buz attığında, bir ticaret fuarında arabalarını üretmeye hazır olduklarını duyurdular. Goldman, tasarımları neredeyse tam anlamıyla bir yuva arabasını göstereceklerini açıkladı. Watson'un. Sadece bu kadar değil, her araba için 3 dolar daha ucuza sunacaklardı ve arabaları topluca geliştirmeye hazır daha iyi bir altyapıya sahip olacaklardı.
Sorunlarını bu noktaya kadar birleştirmek için, Watson ve O’Donnell, gerekli çeliğin arabaları kendilerinin yapması için mücadele ediyor ve bazı erken çabalarının kalitesini etkileyen çok sayıda imalat problemi yaşıyordu.
O’Donnell, Goldman’ın yeni arabası hakkında bilgi aldığında 16 Ekim 1947’de bir panikle Watson’a yazdı:
Bu insanlar arabalarımızı neredeyse kopyaladılar ve bu Önemli Satın Alma Grubuna şimdi giriş yaparak bizi yumrukladılar. Belirtildiği gibi, elbette rekabeti sunacak olan Süper Mkrt Sözleşmesi'nde de olacaklar ve büyük bir dereceye kadar, böyle özellikli bir arabaya sahip olan tek kişi olmaktan çekinmeyecekler. Önemli soru, OLAĞANÜSTÜ İHLAL ETMENİN GELİŞTİRİLMESİ İÇİN BİR PATOLA İNCELEME YAPMAK İÇİN PATENT NİTELİĞİNİZLE NE YAPABİLİRSİNİZ, kimin doğru ya da yanlış olduğunu belirlemek için SLOW önlemlerini almaya gücümüz yetmez, gerçekleri tespit etmek için HİÇBİR ŞEKİLDE OLMALIDIR. Mümkün olduğunca onları arabalarında sergilerden sergilemekten çekinmeyin.
Watson, iki gün sonra yanıt veren potansiyel patent sorunu konusunda çok endişeli değildi.
Özellikle eğlenceyi şımartmak için her zaman birisinin olması, bu eğlencenin iyi olması ve bizimki iyi olmamız ve bundan sonra sürekli olarak mücadele edeceğimiz tahminimdir. Bu sadece bir başlangıç… Bahse girerim ki tüm bu Cart Üreticileri'ni almak ve buraya ilk kez girdiğimiz Floyd Day Store'daki arabalarımızı inceledik ve yaptığımız tüm konuşmalar ve resimler Biz bunu aştık sadece onlar hakkında bilmiyordum ve tabii ki yaptılar, ve eğer bu Oklahoma kıyafeti onları biliyor olsalardı o zamanlar önce boyunlarımıza atlarlardı. Bu teleskop prensibine dair herhangi bir fikri vardı.
Ancak, belgelenmiş kanıtların Watson'un Goldman firmasının kopyaladığı icadı olduğunu açık bir şekilde gösterdiği gerçeğine rağmen, yuva yuvasını kimin icat ettiği konusunda yasal bir savaş yapıldı. Ancak Goldman'ın, avukatlara maça yaptıkları konu hakkında çok para harcadı.
Nihayetinde Watson'un şirketi, 3 Haziran 1949'da Goldman'ın Watson'u yuvalama arabası tasarımının mucidi olarak kabul ettiği ve Watson'a birkaç yıl boyunca tasarımında ihlal ettiği için 1 dolar para ödeyen bir anlaşma ile mahkemeden oturmaya karar verdi. bu noktaya. Goldman, yasal savaşlarını durdurması karşılığında, iç içe geçmiş sepet tasarımını (Watson tarafından önceden verilmiş birkaç lisans haricinde) satın almak için münhasır haklara sahipti ve elbette, Watson'un şirketine satılan her araba için telif hakkı verilecekti.
Burada her şey yolundaydı ve Watson gelecekteki tüm sepeti tasarımlarının dayanacağı şeyin mucidi olma hakkının tadını çıkardı, değil mi? Pekala, dışarıdaki diğer tüm sepet üreticisi Watson'a Goldman'a yuva yapma arabası tasarımı yapmak için münhasır haklar vermedi, bu da hızla dünyadaki her süpermarketin alışveriş yapmak için sahip olduğu tasarımların yerine istediği alışveriş sepeti haline geldi. Bu yüzden, önümüzdeki birkaç yıl boyunca, özellikle de Watson’ın patentini geçersiz kılmaya çalışmak için çok fazla dava açtılar.
Bu yeterli olmazsa, anlaşmalarının iki yılı içinde Goldman firması, Watson'un şirkete telif hakkı üzerinde anlaşmaya varmak istemediğine karar verdi ve bunun yerine yeni bir anlaşma yapmak istediğini söyledi, hatta ödeme yapmaktan vazgeçmek zorunda kaldı. Her bir araba için ve sadece birkaç yıllığına yeniden müzakere edilirken ona sadece sabit bir ücret veriyorlar.
Ancak yaratıcı beyniyle Watson kısa bir süre sonra tüm sorunlarını çözdü - Goldman'ın diğer şirketlere yaptığı her kart için telif hakkı yüzdesini verirken, diğer şirketlere araba tasarımını lisanslama izni vermek için Goldman ile anlaşmayı yeniden ele aldı. Öte yandan, diğer şirketler Watson's Telescope Carts Inc. ile yasal savaşlarını bırakmayı kabul edeceklerdi.
Ve diğerleri dedikleri gibi, tarih.