Eski bir şarkının başkentidir
Dudak izi olan fotoğraflar
Nisan, pervanesidir
Gurûba kadar uzanır âh.
Kollarımda kucaklanmamış sonsuz hiçliğin uzayan sesi
yeri doldurulamamış bir karanfil endişesi
Bütün zamanlar yok.
Ellerin hariç:
Çok uzak ve sonsuz bir bahar dönüyor parmak uçlarında.
Bütün sesler
Yalanların başkentidir.
-kırıştı yer gök-
Soluk bir resmin kekemesidir
Yokluğundan öperim!
…
Temrin 51/ Temmuz-Ağustos
Nergihân Yeşilyurt
41.019359
29.103101
Adam elinde bir bahar dalı tutuyordu.
Arabaların arasından geçip, kalabalığın arasına karışmıştı. Kalabalık işe, alış-verişe, maça, mitinge gidiyordu. Gökte kuşlar uçuyor, bulutlar yüzüyordu. Güneş ne güzel açıvermişti, bir beyaz zambağın maviler arasından çıkması gibi. Rüzgâr denizi hafifçe okşuyor, birkaç dalga, birkaç köpük kendi aralarında oynaşıyordu. İriyarı bir görevli kalabalık arasında yürüyen adamı seçti, durdurup karşısına geçti:
-Niye kırdın lan bu dalı?
-O dal değil, el, dedi adam. Okumaya devam edin
41.019359
29.103101