21inci yüzyıl ebeveynliği teknolojiye sıkı sıkıya bağlıdır. Çocukları uçuşlarda eğlendiren iPad'lerden ebeveynlerin çocuklarının beslenmelerini, gelişimlerini ve daha fazlasını takip etmelerini sağlayan uygulamalara kadar teknoloji, ebeveyn olmanın anlamını değiştirdi. Ancak sosyal medya olaya başka bir boyut kattı. Artık ortalama bir çocuğun, genellikle ebeveynlerinin bir ultrason fotoğrafı yayınlamasıyla başlayan ve düzenli "sharenting (paylaşanababalık)" yoluyla arkadaşlarını ve ailesini bu neşeli olayı paylaşmaya davet eden bir dijital ayak izi var. Ancak bazı ebeveynler -özellikle de sosyal medyayı erken yaşta benimsemiş olanlar- çocukları hakkında biraz fazla sık paylaşım yapma tuzağına düşüyorlar ki bu duruma 'aşırı sharenting (paylaşanababalık)' deniyor. Sosyal medya ile ilgili her şey gibi, bu da çeşitli riskleri beraberinde getirir. Bu nedenle, ebeveynlerin çocukları hakkında nasıl güvenli bir şekilde paylaşım yapabileceklerini anlamaları önemlidir.
Sharenting (Paylaşanababalık), ebeveynlerin çocuklarının fotoğraflarını internette paylaşması anlamına gelmektedir. Görüntüler genellikle Instagram ve Facebook gibi sosyal medya platformlarında paylaşılıyor ve ilk adımlar, hayvanat bahçesi gezileri, okul gösterileri ve tatiller gibi çocukların hayatlarındaki sıradan anları yakalıyor. Ancak ebeveynler her ne kadar çocuklarının başarılarını ve yaşamlarını arkadaşları ve aileleriyle paylaşmak isteseler de, fotoğrafları çevrimiçi paylaşmak sorunlu olabilir.
Elbette paylaşımın bazı olumlu yönleri de var. Örneğin, ebeveynler genellikle sosyal medya platformları aracılığıyla çevrimiçi topluluklar oluştururlar. Bu, ebeveynlik için harika bir kaynak olabilir ve ilk kez ebeveyn olanlara, ne yaptıkları hakkında hiçbir fikirleri yokmuş gibi hissedebilecekleri bir dönemde yoldaşlık duygusu verir. Benzer şekilde, diğer aile üyelerinden ve arkadaşlarından uzakta yaşayan ebeveynler için çocuklarının fotoğraflarını çevrimiçi paylaşmak, bu önemli kişileri çocuklarının hayatlarına dahil etmenin bir yolunu sunar. Ancak, ebeveynler çocukla ilgili kişisel detaylar veya büyüdüklerinde çocuklar için utanç verici olabilecek detaylar içeren görüntüleri paylaştıklarında, 'aşırı sharenting (paylaşanababalık)' bir sorun haline gelebilir.
Facebook ve Instagram gibi sosyal medya platformları toplumda daha yaygın hale geldikçe, sharenting (paylaşanababalık) çok normalleşti. Aslında istatistikler, ebeveynlerin çocuklarının görüntülerini ve videolarını çevrimiçi ortamda paylaşmaya fazlasıyla istekli olduklarını göstermektedir. Ebeveynlerin %75'inden fazlası çocuklarının fotoğraflarını sosyal medyada paylaşmış ve %33'ü fotoğraflarını çevrimiçi paylaşmadan önce çocuklarından hiç izin almamıştır.
Çocukların fotoğraflarını paylaşmak zararsız gibi görünse de, ebeveynler fotoğrafların çevrimiçi ortamda - aile, arkadaşlar, tanıdıklar veya halkla - paylaşılmasının sorunlu olabileceğinin farkında olmalıdır. Bu nedenle, ebeveynlerin çocuklarının fotoğraflarını sosyal medyada yayınlamadan önce göz önünde bulundurmaları gereken çeşitli faktörler vardır. Bunlar özellikle önemlidir, çünkü bu hususlardan bazıları, aşağıdakiler de dahil olmak üzere, paylaşma tehlikeleri oluşturabilir:
Sorun şu ki, görüntüler bir kez çevrimiçi olduğunda, ebeveynlerin ne kadar ileri gittiklerini ve diğer insanların bunları nasıl kullanabileceklerini bilmelerinin bir yolu yoktur. Buna ek olarak, internette paylaşılan her şeyin, ilk paylaşan kişi silse bile sonsuza kadar orada kalması gibi bir komplikasyon da söz konusudur. 'Aşırı sharenting (paylaşanababalık)', çevrimiçi fotoğraf paylaşımına resmi dahil olan çocuk için dijital bir ayak izi yaratır ve bu da örneğin mahremiyet kaybı ve mali veya kimlik dolandırıcılığı gibi çok sayıda potansiyel komplikasyon ortaya çıkarır. Aşağıda ebeveynlerin farkında olması gereken bazı paylaşım tehlikeleri yer almaktadır.
Birçok ebeveyn, paylaşım alışkanlıklarının çocukları hakkında inanılmaz miktarda kişisel bilgiyi açığa çıkardığının farkında değildir. Security ORG tarafından yapılan bir anket, ebeveynlerin yaklaşık %75'inin çocuklarının bir resmini, hikayesini veya videosunu çevrimiçi olarak paylaştığını ve ebeveynlerin %80'inden fazlasının sosyal medya paylaşımlarında çocuklarının gerçek isimlerini kullandığını ortaya koymuştur. Siber suçlular, bir çocuğun adını, doğum gününü ve konumunu öğrenmek için paylaşılan fotoğrafları ve beraberindeki başlıkları ayrıştırabilir. Bu kötü niyetli aktörler, belki de kimlik avı yoluyla veya Dark Web'de veri ihlalleri yoluyla elde edilen diğer bilgilerle birleştirerek, çocuğun kimliğini kötü amaçlarla çalabilir.
Ebeveynlerin aile ve arkadaşlarıyla çevrimiçi fotoğraf paylaşmak için kullandıkları platformların birçoğu gönderileri silme olanağı sunsa da, bu bir çocuğu korumak için yeterli olmayabilir. İnternette paylaşılan her şey, orijinal poster sahibi gönderisini kaldırsa bile kalıcı bir iz bırakabilir. Bu nedenle, çocuğu riske atabilecek hassas ayrıntılar içeren bir fotoğrafla 'aşırı sharenting (paylaşanababalık)' riskine girmektense, ilk etapta bir görüntü yayınlamamak genellikle daha iyidir.
Çevrimiçi fotoğraf paylaşımının bir başka tehlikesi de, paylaşımcıların internete düştükten sonra görüntülerine ne olacağı konusunda hiçbir kontrole sahip olmamalarıdır. Bazı ebeveynler sosyal medya profillerinde gizlilik ayarlarını kullansalar da, çocuklarının görüntülerini paylaştıklarında, insanların fotoğrafla ne yapacaklarını yönetme konusunda çok az yetenekleri vardır. Örneğin, insanlar görüntüleri kaydedebilir ve diğer insanlarla paylaşabilir. Hatta görüntüler kötü niyetli kişiler tarafından değiştirilebilir ve kötüye kullanılabilir. Göz önünde bulundurulması gereken bir başka paylaşım tehlikesi de çoğu sosyal medya sitesinin kendi platformlarında yayınlanan her türlü içeriğin sahibi olmasıdır. Bu madde genellikle çoğu kullanıcının okumadan geçtiği hüküm ve koşullarda gizlidir. Bu nedenle, bir ebeveyn çocuğunun fotoğrafını çevrimiçi olarak paylaştığında, paylaşıldığı platform görüntünün mülkiyetine sahip olur.
Ebeveynlerin çocuklarının fotoğraflarını internette paylaşmalarının bir diğer potansiyel sonucu da çocuk avcılarına farkında olmadan maruz kalmaktır. SecurityORG tarafından yapılan aynı ankette, ebeveynlerin yaklaşık %80'inin gerçek hayatta hiç tanışmadıkları sosyal medya bağlantıları olduğunu söylediği ortaya çıkmıştır. Ebeveynlerin paylaştığı görüntüler, avcıların çocukları izlemesine olanak tanıyan bilgiler içerebilir. Örneğin, görüntüler çocuğun okulunu veya üniformasını ya da aile evinin sokak adını gösterebilirken, coğrafi etiketler kötü niyetli kişilerin çocuğun gerçek zamanlı konumunu izlemesine olanak sağlayabilir. Buna ek olarak, ebeveynler bu fotoğrafların ne kadar uzağa yayıldığını kontrol edemedikleri için, gizlilik kontrolleri uygulansa bile, nereye gittiklerini bilmek imkansızdır. Bu nedenle, ebeveynlerin çocuklarının görüntülerini 'aşırı sharenting (paylaşanababalık)' yapmamaları ve potansiyel avcıların çocuğu bulma ve kaçırma kabiliyetini en aza indirmeleri önemlidir.
Paylaşıma ilişkin en büyük sorunlardan biri gizlilik meselesidir. Küçük çocuklar, ebeveynlerinin fotoğraflarını çevrimiçi olarak aileleri ve diğer insanlarla paylaşmasına izin vermek için çok küçüktür ve daha büyük yaştaki çocuklar bile çevrimiçi yayınlamanın tüm sonuçlarını tam olarak kavrayamayabilir. Aslında, yakın zamanda yapılan bir araştırma, ebeveynlerin %29'unun çocuklarının iznini almadan çocuklarıyla ilgili içerik paylaştığını; yalnızca %24'ünün her seferinde çocuklarından izin istediğini ortaya koymuştur. Ayrıca araştırma, çocukların %32'sinin, ebeveynlerinin kendilerinden açıkça kaçınmalarını istemelerine rağmen sosyal medyada kendileriyle ilgili bir hikaye, görüntü ya da video paylaştıklarını belirttiklerini ortaya koymuştur. Tüm bunlar, çevrimiçi fotoğraf paylaşımının çocuklar ve ebeveynler arasında doğal gizlilik sorunları olduğunu göstermektedir.
Bebekler, sınırlı iletişim becerileri nedeniyle, çevrimiçi fotoğraf paylaşımı konusunda bilgilendirilmiş rıza gösteremezler. Ancak ebeveynlerin, özellikle çocukları büyüdükçe, paylaşanababalık sonuçlarını göz önünde bulundurmaları özellikle önemlidir. Fransa ve Almanya gibi bazı ülkelerde yasal sistem çocuklara kendi görüntülerine sahip olma hakkı tanımaktadır. ABD'de konu daha karmaşık olsa da, hala dikkate alınması gereken gizlilik ve yasal konular vardır. "DaddyoFive" YouTube kanalı bu konuların neden bu kadar karmaşık olduğunu gösteriyor. Kanal, ebeveynlerin istismarcı davranışlarının kanıtı olarak kullanıldı - avukatlar ayrıca videoların paylaşılma şeklinin de bir tür istismar olduğunu savundu - ve ilgili çocuklardan ikisinin acil olarak gözaltına alınmasıyla sonuçlandı.
Çocuklar sosyal medyayı ve bu platformlarda paylaşım yapmanın sonuçlarını anlayacak yaşa geldiklerinde, ebeveynlerin çevrimiçi fotoğraf paylaşımı için izin istemeye başlamaları önemlidir. Bu sadece ebeveynlerin çocukların mahremiyetine saygı duyduğunu göstermekle kalmaz, aynı zamanda çocuklar ve ebeveynleri arasındaki mahremiyet sorunlarını da ortadan kaldırmaya yardımcı olur. Ayrıca, çocukları hangi fotoğrafların çevrimiçi paylaşılabileceğine karar verme sürecine dahil etmek, sosyal medyayı kendileri kullanmaya başlamadan önce onları sorumlu çevrimiçi görgü kuralları kavramıyla tanıştırır.
Paylaşımcılığın bir diğer gizlilik endişesi de, kasıtlı olsun ya da olmasın, başkalarının çocuklarının görüntülerini yayınlamaktır. Örneğin, ebeveynler genellikle çocuklarının spor etkinliklerinin veya diğer çocukların yer aldığı performansların fotoğraflarını çekerler. Bu gibi durumlarda, ebeveynlerin bu fotoğrafları internette paylaşmak için diğer çocukların ebeveynlerinden izin istemeleri çok önemlidir.
Burada özetlenen paylaşım tehlikeleri ışığında, ebeveynler çocuklarının çevrimiçi fotoğraf paylaşımının güvenli olup olmadığını merak ediyor olabilirler. Elbette bu çok kişisel bir seçimdir. Bazı ebeveynler çocuklarının hiçbir görüntüsünü yayınlamamayı tercih ediyor. Ancak ailesiyle çevrimiçi fotoğraf paylaşmaya devam etmek isteyenler için bu fotoğrafların güvenliğini artırmanın ve 'aşırı sharenting (paylaşanababalık)' risklerini en aza indirmenin birçok yolu var. İşte hatırlamanız gereken bazı şeyler:
Sosyal medyada çocuklarıyla ilgili paylaşımlar yapmadan önce ebeveynler kendilerine birkaç soru sormalıdır. Bunlar, paylaşımların olası sonuçlarının değerlendirilmesine ve ebeveynlerin paylaşımların kabul edilebilir olup olmadığına veya 'aşırı sharenting (paylaşanababalık)' olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğine karar vermelerine yardımcı olabilir. İnternette fotoğraf paylaşırken bu soruları yanıtlayın:
Sharenting (paylaşanababalık), sosyal medyanın hayatın anlarını yakalamak ve bunları başkalarıyla paylaşmak için spontane olarak kullanıldığı bir dünyanın doğal sonucudur. Bu uygulamanın bazı avantajları olsa da, ebeveynler çocuklarının fotoğraflarını internette paylaşırken biraz daha düşünmelidir. Bunun nedeni, paylaşımın kimlik hırsızlığı ve potansiyel avcılara maruz kalma gibi birçok tehlikeye yol açabilmesidir. Buna ek olarak, sharenting (paylaşanababalık), çocuk büyüdüğünde onun için olumsuz yansımalara neden olabilir. Örneğin, iş beklentilerini etkileyebilir. Sharenting (paylaşanababalık) esasen çocukların dijital ayak izlerini, onlar buna rıza gösterecek yaşa gelmeden önce oluşturduğundan, bu uygulama çocuklar ve ebeveynler arasında, bu ilişkiye duyulan güveni aşındırabilecek mahremiyet sorunları da yaratabilir. Tüm bu nedenlerden dolayı, ebeveynlerin çocukları hakkında paylaşımda bulunmadan önce iki kez düşünmeleri önemlidir.
Kaspersky Endpoint Security, 2021’de kurumsal uç nokta güvenlik ürünü olarak en iyi performans, koruma ve kullanılabilirlik alanında üç AV-TEST ödülü aldı. Kaspersky Endpoint Security, tüm testlerde işletmeler için olağanüstü performans, koruma ve kullanılabilirlik ortaya koydu.
İlgili Makaleler ve Bağlantılar:
İlgili Ürünler ve Hizmetler: