Amerika Dışişleri Bakanlığı insan kaçakçılığının en kötü olduğu 23 ülkeyi açıkladı. Bunlar arasında Suriye, Sudan, İran, Çin, Kuzey Kore, Rusya, Özbekistan ve Venezuela var. Ancak insanların fuhuş amaçlı kaçırılması olayları Amerika’da da artıyor. Engelleme ve kurtarma çalışmaları de bu nedenle geliştiriliyor. Kurbanların, kurtarıldıktan sonra uzun bir rehabilitasyondan geçmesi, en önemli adımlardan biri.
“Charlotte operasyon birimi. Uçuş numaram 267. Orlando’dan geliyoruz. Bir kadın ve bir erkek yolcuyla ilgili sorun var. 10 D ve 10 E koltuklarındalar.”
Bu bir eğitim senaryosu.
“Adam kadının yerine konuşuyor. Kadının vücudunda morluklar var.”
Kuzey Carolina’daki Charlotte Douglas Uluslararası Havalimanı’ndaki bu ekipler insan kaçakçılığı kurbanlarını tespit etmeyi öğreniyor.
Donna Hubbard, geçmişte insan kaçakçılarının elinden kurtulmuş bir uçuş görevlisi. Eğitimcilerden biri de o: “Bu çocukların korkmuş mu, gergin mi olduğunu anlamaya çalışıyorum. Kendileri gibi biriyle seyahat ediyor olsalar bile inceliyorum.”
Uluslararası Havayolu Elçileri, dünya genelinde bugüne kadar 6 binden fazla havayolu çalışanını eğitti.
Ancak kurbanlar kurtarılsa bile iyileşmeleri zaman alıyor. Bazıları Virginia’daki “Yarının Gençleri” gibi yatılı programlara katılıyor. Aylık masrafı 12 bin doları bulan bu yerlerde, kurtulanlar sorunlu başka gençlerle acılarını paylaşıyor, eğitim-öğretim görüyor.
“Biyolojik babam uyuşturucudan öldü. Biyolojik annemin izini de kaybettim.”
Bu program sağlıklı ilişkiler kurmayı ve gerçek sevgiyi anlamayı öğretiyor. Bazı kızlar için bu tanrı sevgisi anlamına geliyor.
Terapist Megan Caesar, “Kişi zor bir dönemden geçiyorsa, kızların ‘Bunu atlatmak için dua edebilir miyiz?’ demesi alışılmadık bir durum değil,” diyor.
Program geçen yıl 37 insan ticareti kurbanına yol göstermiş.
Başkent Washington’dayız.
“Yarın gelip bizimle görüşebilir misiniz?”
Courtney’nin Evi de bir merkez. Pazarlanan kızı ya da erkeği Facebook üzerinden, merkeze gelmeye ikna etmeye çalışıyorlar.
Kurtulanların çoğunun yaşı 11'le15 arasında değişiyor.
Tina Frundt, “Annesi kızının buraya bir kez gelirse iyileşeceğini düşündü. Bunun nedeni tahminen kendi ülkelerinde travmayla ilgili bir iyileşme merkezi olmamasından ya da istismarı anlamamasından” şeklinde konuşuyor.
Epik Çözümler adlı kaçakçılık önleme programından Bill Woolf, Amerika’da da cinsel ticaretin bir utanç kaynağı olarak görüldüğünü söylüyor: “Okullarda bu konuyu tartışmıyoruz. Yemek masasında bu konuyu açmıyoruz. Konuşmayarak, yok sayıyoruz.”
Uluslararası Çalışma Örgütü’nün tahminine göre, 2016’da yaklaşık 5 milyon kişi, cinsel kaçakçılığın kurbanı oldu.
Ve bunu önlemenin ilk adımı, bu konu hakkında konuşabilmek.