Long Bai'nin ölümü bir dönemin sonunu, yeni bir dönemin başlangıcını temsil ediyordu.
Kuzey İlahi Bölgesinin kaynak gelişimcileri çoktan Yun Che'nin arkasında toplanmıştı. Onlara bakmak için döndüğü anda, dizlerine ağır bir şekilde düşmüşlerdi, “Majesteleri!”
Çoğu ya tükenmiş ya da ağır yaralanmıştı ve sadece Felaket ve Talihsizlik tarafından kendilerine verilen ikinci nefes sayesinde hala ayaktalardı. Ancak, bu selamları önceki selamlarından daha yüksek sesli ve sağır edici görünüyordu.
Aslında, neredeyse her kuzey bölgesi kaynak gelişimcisi bu bağırışla kendi boğazlarını yırtmak için ellerinden gelenin en iyisini yapmış gibi görünüyordu.
Arkada, hayatta kalan Brahma Kralları ve Derin Deniz kaynak gelişimcileri yere diz çöktü. Daha da geride, Qilin'ler ve Mavi Ejderhalar da huzursuzluk ve korku ile titreyen dizlerinin üzerine düştü.
“...” Yun Che başını salladı. “Kalkabilirsiniz.”
Ancak kuzey bölgesinin hiçbir kaynak gelişimcisi ayağa kalkmadı.
Fen Daoqi Yun Che'ye bakmak için başını kaldırdı. Sonunda sarsak sesiyle konuşmadan önce birkaç derin nefes aldı, “İblis Efendisi, biz... kazandık... değil mi?”
“Evet, biz kazandık.” Yun Che yavaşça başını salladı. “Doğu İlahi Bölgesinin dört kral aleminden ikisi yok edildi ve ikisi iblis ırkımızın kanatları altına girdi. Ebedi Cennet Tanrı Alemi, sakinlerinin kanında yıkanırken, Ay Tanrı Alemi yüzen kaya ve kül parçalarından başka bir şey değil. Yıldız Tanrı Alemi... ve Brahma Hükümdar Alemi saflarımıza katıldı, Doğu İlahi Bölgesi tamamıyla kontrol altımızdadır.”
“Güney İlahi Bölgesi'nin dört kral aleminden, Güney Denizi Tanrı Alemini ezdik, Xuanyuan Alemi ve Mor Mikro Alemine boyun eğdirdik ve On Yön Derin Deniz Alemi isteyerek saflarımıza kattı.”
“En büyük ve en meşakkatli engelimize gelince. Ejderha Tanrı Alemine, İmparator Chi Alemine, Hui Ejderha Alemine ve Sayısız Tezahür Tanrı Alemine ait tüm İlahi Ustalar öldürüldü. Bu dört kral alemi artık sadece isim olarak var, artık bizi tehdit edecek güçleri yok. Qilin ve Mavi Ejderhalara gelince...”
Bu kısa duraklama anından sonra, tüm Qilinlerin ve Mavi Ejderhaların sırtlarından aşağı doğru bir titreme yayıldı.
“Onlar sadece benim hevesimde yaşıyorlar ve kaderlerini avucumun içinde sıkıca kontrol ediyorum.”
Yun Che'nin bakışları tüm kalabalığı süpürdü, yavaş ve ciddi bir şekilde konuşmaya başladı. “Şu anda, bu evrende Kuzey İlahi Bölgemizin ilerlemesini engelleyebilecek hiçbir güç kalmadı.”
“Bugünden itibaren, bu andan itibaren, ben, ben İblis Efendisi, bu dünyada kaldığım sürece, artık Kuzey İlahi Bölgesinin karanlık kaynak gelişimcilerini iyi bir sebep olmadan kötüleyebilecek, hakaret edebilecek veya hor görebilecek kimse olmayacak!”
“Siz, akrabalarınız ve klanlarınız, çocuklarınız ve torunlarınız, hepsi bir milyon yıldır boynunuzda asılı olan bu karanlık boyunduruktan tamamen arındırılacaksınız! Sonunda başınızı gururla kaldırabilir ve ışıkta yürüyebilirsiniz! Şimdi Kuzey İlahi Bölgenin çağıdır ve biz Tanrı Alemi'nin kontrol edeni olacağız!”
Kuzey kaynak gelişimcilerinin henüz afyonu patlamamıştı. Bu kanlı ve korkunç savaştan en olası kazananlar olarak ortaya çıkmışlardı. Akılları hala akrabalarının katledilmesi ve ortaya çıkan dramatik tersine dönüş üzerinde durdu. Bu nedenle, hala şiddetli kana susamışlıkla doluydular ve zihinleri hala yoğun bir kan sisi ile buğulanmıştı.
Bununla birlikte, İblis Efendisi'nin ifadesi sonunda her şeyi sona erdirdi, şiddetli kötülükleri yanaklarından dökülen sıcak gözyaşlarına dönüştürdü.
Yıpranmış kalpleri nihayet rahatladı, ölümcül kana susamışlık, bilinçsizce tuttukları kaynak enerji ile birlikte sessizce dağıldı. Artık havada süzülen kanın kokusunu bile alamıyorlardı.
Pat...
Birçoğu, vücutlarının gücü tükendiğinde bile yere gevşek bir şekilde battı. Ancak, başlarını derinden eğdikleri ve alçakgönüllü bir duruş sergiledikleri için aceleyle bir kez daha diz çöktüler. Titreyen gözleri, hayatlarının geri kalanında gayretle koruyacakları ibadet dolu bir saygıyla doluydu, bin nesiller boyunca geçirecekleri ibadet dolu bir saygıyla doluydu.
Fen Daoqi yavaşça gözlerini kapattı ve Yun Che'ye derinden eğildi. Her kelimesine gözyaşları eşlik etti, “Batı İlahi Bölgesi'nin gücü, sahip olduğumuz tüm kayıtları geride bıraktı. En korkunç kabuslarımızın ötesindeydi. Eğer İblis Efendisi olmasaydı, Kuzey İlahi Bölgesi sonsuza dek o karanlık kafeste sıkışıp kalmış olabilirdi. Belki de kaderimizi tersine çevirmek için hiçbir zaman savaşma şansımız olmayacaktı.”
İblis Efendisi'nin yüceliği asla unutulmayacak ve asla... asla... geri ödenemez...”
Fen Daoqi başını çok uzun bir süre yere bastırdı. Yanan Ay Alemi'nin eski imparatorluk öğretmeni olarak, sadece büyük miktarda deneyimin getirebileceği bilgelikle doluydu. Ancak, şu anda, bu kutsanmış an için minnettarlığını ve duygularını tam olarak ifade edebilecek kelimeler bulamadı.
Bu kader değiştiren savaş, çeşitli ilahi bölgelerin gücünü topladı... ve Batı İlahi Bölgesi son derece korkunçtu. Ne de olsa, bedenleri hala güçlerinin kanıtıydı.
Yun Che olmasaydı, Kuzey İlahi Bölgesinin acınacak ve kederli kaderi sadece bir milyon yıl içinde durmayacaktı... Kuzey İlahi Bölgesinin doğal olarak çöktüğü güne kadar her zaman devam edecekti.
“Karanlık kaynak gelişimcisi” ve “şeytani kişi” kelimeleri de sonsuza dek günah ve pislik kelimeleri, dünyadaki tüm insanların zihnine oyulmuş bir şey haline gelecekti.
Bu nedenle, Fen Daoqi'nin sözleri, her Kuzey Bölgesi kaynak gelişimcisinin kalbini ve ruhunu vurdu. Hepsi bağırmadan önce ona bir kez daha derinden eğildi:
“İblis Efendisi'nin yüceliği asla unutulmayacak ve asla geri ödenemez!”
“İblis Efendisi'nin yüceliği asla unutulmayacak ve asla geri ödenemez!”
“İBLİS EFENDİSİ'NİN YÜCELİĞİ ASLA UNUTULMAYACAK VE ASLA GERİ ÖDENEMEZ!!!”
……….
Her ne kadar açıkça zayıf ve bitkin olsalar da, Derin Deniz İlahi Bölgesinin üzerindeki hava sesleriyle yankılanana kadar çığlıkları her tekrarda daha yüksek sesle büyümüştü.
Arkada, Qilin İmparatoru yavaşça başını kaldırdı ve şaşkınlıkla hayranlık doluydu.
Çığlıkları, uzun zamandır alıştığı tek bir dalkavukluk ve korku içermiyordu. Bunun yerine, her kelime ruhlarının derinliklerinden yankılanıyor gibiydi.
Hayatını kurtardığı için birisine bedelini geri ödemek neredeyse imkansızdı, bu yüzden herkes bu kadar geniş bir ilahi bölgeyi, içinde bulunan tüm yaşamları ve birbirini izleyen her nesille birlikte gelecek tüm yaşamları kurtarma borcunu nasıl ödeyebilirdi.
Şu anda, Yun Che onlara hemen kendi hayatlarından vazgeçmelerini emredecek olsa bile, Qilin İmparatoru, hepsinin tek bir pişmanlık ya da keder duymadan hayatlarını derhal sona erdireceğine ikna oldu.
Onların kemiklerine nüfuz eden bu saygı ve sadakat... diğer imparatorlar olarak, ne o ne de Mavi Ejderha İmparatoru böyle bir şeyi gerçekten elde edemezdi.
Yun Che parmaklarıyla küçük bir jest yaptı ve uyuyan Caizhi'yi çevreleyen çok küçük ve ince bir ses yalıtım bariyerine neden oldu. Başka bir enerji dalgası vücudundan yayıldı ve tüm sesleri susturdu.
“Bu savaşın meyveleri sadece benim işim yüzünden değil! Ne de Kuzey İlahi Bölgesini kendim kurtardım. Bunu hepimiz yaptık. Birlikte başardık. Her biriniz!”
Yun Che yumuşak bir nefes aldı ve şöyle dedi: “Long Bai'nin erken dönüşü, Dünya Ejderha Şehri, Kutsal Solmuş Ejderhalar... bunların hepsi muhtemelen hesaba katamayacağımız beklenmedik değişkenlerdi. Ancak, ben, İblis Efendisi olarak, Ebedi Cennet İlahi Alemine girmeden önce bu olasılıklar için yeterli hazırlık yapmadım. İblis Efendisi olarak bu benim hatamdı ve hepimiz için ciddi sonuçlar doğurdu.”
Chi Wuyao'nun gözleri belli belirsiz daraldı... doğal olarak, bunların hiçbiri Yun Che'nin suçu değildi. Beklenmeyen herhangi bir değişken, tahmin edilebilselerdi “beklenmeyen” kelimesine bağlı olmazdı. Ejderha Tanrı Aleminde meydana gelen tüm değişiklikler, onun bile tahmin edemediği değişikliklerdi. Aslında, şeytani ruhunun bir ipliğini Zhou Xuzi'nin içine sokmayı başaramamış olsaydı, bugünkü savaşın sonuçları daha da felaket olurdu.
Ancak, Yun Che'nin sözleri bu an için en uygun kelimelerdi.
Ne de olsa, hiçbir zaman konuşma sanatı ya da halkının kalplerine ihtiyaç duymayan bir imparator yoktu.
“Ebedi Cennet İlahi Alemi, kendi özel yasalarını takip eden eşsiz bir dünyadır, bu yüzden normalde dış dünyadan kolayca etkilenmeyen bir şeydir. Bununla birlikte, mevcut Ebedi Cennet İncisi'nin gücü neredeyse sıfıra indirgendi ve üç yıllık bir zaman oluşturma dahi büyük bir başarıydı. Bu nedenle, inanılmaz derecede istikrarsızdı ve herhangi bir dış saldırı kolayca çökmesine neden olabilirdi... sonuç felaket olurdu.”
Yun Che gözlerini batıya doğru gezdirdi ve iblis kanıyla lekelenmiş yere baktı. “Bütün bunlar muhtemelen İblis Kraliçesi tarafından size söylendi. Bu aynı zamanda hepinizin kaçmak için yeterli zamanı olduğu anlamına geliyor ama hepiniz geride kalmayı seçtiniz... Bu mahkum durumda, kuzey bölgesi için ya da kendiniz için hareket etmediniz, sadece benim iyiliğim için hareket ettiniz.”
Her kelime Yun Che'nin kalbinin derinliklerinden gelen duygularla doluydu.
“Siz” kelimesinden bahsettiğinde, sadece önünde diz çökmüş insanlara değil, aynı zamanda dönmeden önce onu korurken ölenlere de atıfta bulundu… Ancak, artık bu sözleri duymak için burada değillerdi, artık Kuzey İlahi Bölgesinin şimdi ellerinde sıkıca kavradığı parlak ışığı, nesiller boyunca susadıkları ışığı görmek için burada değillerdi.
“Beni son ana kadar umutsuzca savunmasaydınız, Ebedi Cennet İlahi Alemi kesinlikle çökecekti. Kaotik uzay akışlarıyla bilinmeyen bir yere atılmış olurdum ve en kötü senaryoda... ölümümle sonuçlanabilirdi.”
Bu bir abartı değildi. Aslında, He Ling bizzat ona bunları söylemişti.
“Gücünüzün her zerresi, kanınızın her damlası, akrabalarınızdan biri tarafından yapılan her fedakarlık beni kurtardı. Tam olarak, onlar da Kuzey İlahi Bölgesini kurtardılar. Bu nedenle, Kuzey İlahi Bölgesi'nin kaderini değiştiren ve tarih kitaplarımızı yeniden yazan kişi yalnız ben değildim... sizlerdiniz.”
Yun Che, Ebedi Cennet İlahi Alemini terk ettiğinde, Long Bai, Ebedi Cennet İncisi'nin kolunun ulaşabileceği yerdeydi.
Sonuç olarak, her saldırı, her kan damlası, davaya feda edilen her hayat Yun Che için değerli zaman kazanmıştı. Hepsi gerekliydi ve ortaya çıktığı gibi, hiçbiri boşuna değildi.
“Tüm isimleriniz Kuzey İlahi Bölgesinin tarihine oyulacak. Bu, hepinize ait olan özel onur ve gururdur. Ve gelecekte, hep birlikte korumanız gereken bir şey.”
Tüm Kuzey bölgesi kaynak gelişimcileri şeytani kanlarının damarlarında kabardığını ve sıcak gözyaşlarının gözlerine fırladığını hissettiler.
Yun Che'nin bu sözleri söylediği gibi, karanlık enerji vücudundan patladı ve tüm kuzey bölgesi kaynak gelişimcilerini ayağa kaldırdı. “Yükselin. Şimdi duygularınızda yaşamanın zamanı değil. Önünüzde daha da önemli bir görev var.”
“Gidin ve düşmüş akrabalarımızın bedenlerini toplayın ve onları gömülmeleri üzerine uygun bir şekilde hazırlayın... şeytani kanlarından bir damla bile kaçırmayın. Kuzey İlahi Bölgesindeki her ülkede onlar için bir anıt dikmeliyiz. Sonsuza dek sürecek bir tane!”
Fen Daoqi bu topluluğun başına yürüdü ve bir kez daha Yun Che'ye derinden eğildi. Gözyaşları eski yüzünden aktı, “İblis Efendisi'nin sözlerine ciddiyetle itaat ediyoruz.”
Bundan sonra, kuzey bölgesi kaynak gelişimcileri savaş alanına geri dağıldı. Karanlık kaynak enerjinin kalan izlerini, düşmüş akrabalarının bedenlerine doğru takip ettiler.
Kuzey İlahi Bölgesinin acımasız yaşam koşulları kaçınılmaz olarak içindeki yıldız alemleri arasında birçok kin ve kızgınlığın oluşmasına neden olmuştu. Ancak, şu anda, eğer birisi bir zamanlar en nefret edilen düşmanının cesedini bulsaydı, kalbinde tek bir gram sevinç bile hissetmezdi. Aksine, eğildiler ve onları üretebilecekleri en yumuşak kaynak enerjiye sardılar ve tek korkuları vücutlarına herhangi bir şekilde zarar verme ihtimalleriydi.
Kuzey İlahi Bölgesi'nin geleceği için bu kanlı savaşta yer aldıklarından sonra, geçmişteki tüm kızgınlıkları çoktan toz haline gelmişti.
Yun Che sakince Derin Deniz kaynak gelişimcilerine bakmak için döndü.
On Yön Derin Deniz Alemi onlara ihanet etmemişti ve dürüst olmak gerekirse, kendisi dahi şaşırmıştı.
O anda Cang Shitian öne çıktı ve Yun Che'nin önünde secde etti. Yüksek sesle bağırdı, “Bu günahkar İblis Efendisi'nin önünde diz çöküyor! Dünyayı bu felaket ve kötü ejderhalardan kurtarmak için dünyayı sarsan ilahi gücünü kullandığı için İblis Efendisini tebrik ediyorum. Kuzey İlahi Bölgesini acımasız kaderlerinden ve Tanrı Alemini ejderhaların zulmünden kurtardınız! Bu gerçekten dünyanın serveti, cennetin altındaki en sevinçli olayı!”
Sadece üç Deniz Tanrısı kaldı ve Derin Deniz İlahi Elçileri'nin sayısı on beşe kadar indirildi. Cang Shitian'ın neredeyse gözyaşı dökmenin eşiğinde olduğu dramatik performansı, dudakları sürekli seğirirken utanç içinde başlarını derinden eğmelerine neden oldu.
Yun Che ona uzun bir bakış attı. “Gerçekten hayatta kalmayı başardın mı?”
Ona göre, Cang Shitian, tüm kral haysiyetinden ve rekabetinden yoksun biriydi, rüzgarın estiği yöne gidecek biriydi. Güney İlahi Bölgesi'nin en güçlü ikinci Tanrı İmparatoru olarak, sadece Güney Deniz Tanrı Alemi yok edildiğinde yardım eli uzatmakla kalmadı, aynı zamanda hemen Yun Che'ye boyun eğdi ve Nan Wansheng'e karşı acımasız bir darbe vurarak sadakatini kanıtladı.
Bu aynı zamanda Xuanyuan Tanrı İmparatorunu ve Mor Mikro Tanrı İmparatorunu isteksizce teslim olmaya zorladı.
Rüzgar kişinin lehine eserken, böyle bir kişi çok yararlı bir uşak olurdu.
Ancak, işler zorlaşmaya başladığı anda, hemen Yun Che ile olduğu gibi Ejderha Hükümdarıyla birlikte olması gerekiyordu. Aynı zamanda, sadakatinin kanıtı olarak Kuzey İlahi Bölgesini şiddetle geri çekerdi.
Bu nedenle, Ebedi Cennet İlahi Alemine girmeden önce, Chi Wuyao'ya Cang Shitian'a dikkat etmesini söylemek için elinden gelenin en iyisini yapmıştı.
Şaşırtıcı bir şekilde, Ebedi Cennet İlahi Aleminden çıktığında, sadece olumsuz bir durumda değillerdi. Neredeyse ölümün kapısından bir adım uzaktaydılar! Ama Cang Shitian aslında hala onların tarafındaydı!
Bu, son kez yakın bir tehlikeyle karşı karşıya kaldığında, Bu onun hemen homurdanan karakterinin tam tersiydi.
Chi Wuyao'ya doğru kısacık bir bakış attı ve Cang Shitian'ın nasıl davrandığını tam olarak merak etti... ama belki de tüm bu süre boyunca Cang Shitian hakkında yanılmıştı... ya da belki de her iki faktörün bir kombinasyonuydu?
“İblis Efendisine rapor veriyorum! Bu Shitian sadece İblis Efendisi'nin sadık köpeği olduğu için, İblis Efendisi'nin açık emri olmadan nasıl ölmeye cesaret edebilir!?”
Cang Shitian, onurunu tamamen ortadan kaldıran bu sözleri gururla bağırmaktan bile çekinmedi.
“...” Yun Che, Chi Wuyao'ya bakmak için dönmeden önce kaşlarını ördü.
Chi Wuyao da konuşmak için bu anı seçti. Dedi ki, “Tanrı İmparatoru Shitian o zamanlar büyük bir hata yapmış olsa da, bugünün savaşında gerçekten çok değerli işler yaptı. Suçlarının şiddetini azaltıp azaltamayacağına gelince...”
Yavaşça Mu Xuanyin'e bakmak için döndü. “Karar vermek İblis Efendisine ya da Kar Şarkısı Diyarına bağlı olacak.”
Chi Wuyao konuşmayı bitirdiği anda Mu Xuanyin'in mavi gözlerinden aniden soğuk bir ışık patladı. Buzlu bir enerji ışını boşluktan ortaya çıktı ve Cang Shitian'a doğru patlayıcı bir şekilde vuruldu.
Soğuk enerji ona doğru salındığında, Cang Shitian vücudundaki her saç telinin durduğunu hissetti. Ancak, dişlerini şiddetle sıktı ve kendini hareketsiz kalmaya zorladı. Aslında, vücudunu koruyan kaynak enerjinin çoğunu hızla dağıttı.
Pchhht!
Birkaç metre uzunluğunda bir buz saçağı göğsünü deldi ve onu uçurdu. Acımasızca yere sabitlenmeden önce birkaç kilometre uçtu.
Bang!!
Vücudunu delen buz saçağı yüksek sesle patladı. Cang Shitian bir kez daha mesafeye fırlatıldı, vücudu belirsiz bir şekilde yere indi.
Mu Xuanyin arkasını döndü. Ona saldırmaya ve hatta tekrar bakmaya tenezzül etmedi.
Korkunç soğuk enerji, Cang Shitian'ın cildini şok edici mavimsi-mora çevirmişti. Tüm vücudu kontrolsüzce titredi ama ayakları mücadele etmeyi başardı. Tüm kaynak enerjisi yükseldi ama yaralarını iyileştirmek için değildi. Bunun yerine, sağ kolu havada sallanırken düşük bir kükreme çıkardı. Paramparça olan kemiklerin sarsıcı sesi, kendi sol kolunu bedensel olarak parçalarken havada yankılandı.
Kalan uzvuyla yere diz çöktü, nefesi istikrarsız ve ağırdı. Bundan sonra başını yere eğdi ve dedi ki, “O zamanlar, bu kolu Kar Şarkısı Diyarı Alem Kralına saldırmak için kullandım… Eğer bu, İblis Efendisinin ve Kar Şarkısı Diyarı'nın gazabını yatıştırabilirse, bu kol olmadan üç yüz yıl daha yaşamaya hazırım.”
“Hmph!” Mu Xuanyin soğuk bir nefes çıkardı. “İblis Efendisine daha iyi hizmet edebilmen için her iki koluna da sahip olmanı tercih ederim!”
Cang Shitian başını kaldırdı, yüzünde mutlu ve şaşırmış bir gülümseme belirdi. Derinden eğildi ve şöyle dedi, “Bu Cang Shitian, merhametleri için Kar Şarkısı Diyarı Alem Kralına ve İblis Efendisine minnetle teşekkür ediyor.”
“...” Chi Wuyao, Cang Shitian'ın eylemlerinin her birini soğuk gözlerle izliyordu. Bundan sonra yumuşak bir sesle mırıldandı, “O gerçekten inanılmaz bir adam.”
Yun Che, Cang Shitian'a mesafeden baktı, gözlerinin derinliklerindeki katil niyet tamamen silinmedi.
Hayatta kalan Deniz Tanrıları ve Derin Deniz İlahi Elçileri, ağır yaralı Cang Shitian'a yardım etti, gözlerinde parıldayan garip ve karmaşık ifadeler vardı.
Eğer o kadar aşağılayıcı olan bazı eylemlerini ve sözlerini bir kenara bırakırlarsa, o zaman Cang Shitian'ın şu anda vahşi davranışlarına karşı hissettikleri tek şey vahşi bir sevinçti… ve onun için sahip oldukları herhangi bir hayranlık duygusunu aşan derin bir hayranlıktı.
Bu savaş sırasında, Derin Deniz İlahi Bölgesi yerle bir olmuştu ve Deniz Tanrılarının ve İlahi Elçilerinin çoğu düşmüştü.
Bununla birlikte, ilahi güçleri hala güvende ve sağlamdı ve Derin Deniz kaynak gelişimcilerinin orta ve alt katmanları savaş başlamadan çok öncesinde dağılmıştı, bu yüzden kökleri bu kısır fırtınaya kapılmamıştı. Daha da önemlisi, Cang Shitian'ın bu savaş sırasındaki eylemleri, On Yön Derin Deniz Alemi'nin Kuzey İlahi Bölgesi tarafından kontrol edilen bu yeni dünyada oldukça yüce bir konuma sahip olmasını sağlamıştı.
Eğer Yun Che'nin ortaya çıkmasından önce savaşın akışına göre hareket etseydi ve Long Bai ile birlikte olsaydı... o zaman batının dört trajik kral aleminin kaderini paylaşırdı.
Yine de, eğer Cang Shitian onlarla savaşmayı ve tüm bahislerini Yun Che'ye koymayı seçmemiş olsaydı, Kuzey İlahi Bölgesinin şu anda sahip olduğu mutlu sona sahip olamayacağı aşikârdı.