ülkemizde, bütün dünyadaki akıma koşut olarak masallar tartışma konusu olmuş, çocukları gerçeklerden uzaklaştıran, onlara prenslerin, prenseslerin yaşadığı karanlık ortaçağı sevimli gösteren metinler olduğu gerekçesiyle eleştirilmiş, hatta, aynı masalların çağa uygun olarak yeniden yazılması gerektiğini ileri sürenler de olmuştur.
Dedem Küçük Prens’i okuyamazdı. Kırma av tüfeğiyle dağda bayırda yattığı gecelerde onunla tanışıp tanışmadığını da bilmiyorum. Ama “okumayı” seven dedem eminim tanışsaydı Küçük Prens’i sever, onun bitmez tükenmez sorularına sabırla yanıt vermekten büyük bir zevk duyardı.
İçindeki alışılmadık tuhaflıklar mıydı Alice’i ölümsüz yapan, yoksa o okuyana her düzeyden seslenebilen çok katlı yapısı mı? Yazarın hayal gücünü böylesine kışkırtan ve onu yazmaya iten dürtü on yaşındaki küçük Alice’e duyduğu tanımsız yakınlık mıydı? Fotoğraflarındaki o dingin ve biraz da gizemli bakışlı Alice’te ne vardı böylesine yazarı etkileyen?
Ödül almış bir kitap her yönden çok üstün olabilir. Birçok kimse o kitabın çok güzel olduğunu söyleyebilir; siz de aynı fikirde olabilirsiniz; hatta ünlü bir edebiyatçı, bir çocuk gelişimi uzmanı o kitabın çok güzel ve gerekli olduğunu televizyondan duyurabilirler. Ama bütün bunlara rağmen çocuğunuzun onlarla hemfikir olmak gibi bir zorunluluğu asla yoktur.