Spiritüel Savaş tamamen kafanızda
Şununla başlayalım – Manevi savaş, BİZİM dünyaya uyumsuz tepkimizdir ve silahlarımızı bırakmak için nedenler bulana kadar hepimiz için bir gerçektir. Huzuru kaosa çeviren kafamızdaki karışıklıktır. Ama eğer korkunç, bencil insanlardan oluşan bir dünyada yaşıyorsak, nasıl ıstırap çekmeyiz? Kendimize bilge bir insan bulalım. Belki yardım edebilirler.
Bazı cevaplar almak için birçok bilge figür mevcuttur, ancak bir şey size cevabın Roma'da bulunacağını söylüyor.
"Kötü adamların yanlış yapmamasını beklemek delilik: bu imkansızı istemektir."Marcus Aurelius - Roma İmparatoru
Spiritüel Savaş – Korkunç insanlar her şeyi mahveder
Öyleyse, büyük Roma filozofu Seneca'ya gidip tavsiye arıyorsun. Küçük dairesinin kapısını açar ve sizi içeride karşılar. Seneca uzaktan kumandayı ararken sen topaklı bir kanepeye oturuyorsun. Müziği kısıyor ve kibarca oturup konuşmanızı bekliyor.
Ona baktığın her yerde korkunç insanlar olduğunu anlat. “Ben diyorum Manevi Savaş” sen açıkla, Etrafımda böyle zavallı insanlar varken nasıl huzur bulabilirim? Kısa sakalını kaşıyor ve uzun bir sakal bırakıyor. "Hımmm". Yoğun bir konsantrasyondaymış gibi gözlerini sımsıkı yumarak sonunda şöyle diyor: "Sanırım... tüm insan ırkını affetmek zorunda kalacaksın... Her birimizi." Hayal kırıklığına uğramış ifadenizi görüyor. Bu adamdan daha fazla derinlik bekliyordun. Demek istediğim, çok iyi bir temsilcisi var.
"Cidden, insanları kötülüklerden kurtarmanın Ruhsal savaşımı sona erdireceğini mi düşünüyorsun?" diyorsun.
Seneca sakince derin bir nefes alır ve yumuşak bir ses tonuyla sorar: “Suçlamak mantıklı mı çocuklar… çocuksu olduğun için mi?”. Dalgın bir tonla cevap veriyorsun "Hayır, sanırım değil... ama..." ve sesin uzaklaşıyor. "Çocuklarla bir sorunum yok. Yine de yetişkinlerin mazereti olmaz.”
Spiritüel Savaş – Kötü Doğdu
Seneca kitaplığına atlar ve bir merdivene tırmanır. Çok daha genç bir adamın çevikliğiyle en tepeye ulaşır… ve ardından bir İncil üretir. Bir an için onu kaydırır, açar ve parmağını bir çizgiye yerleştirir. Okur "İsa ağladı". Bu kadar. "Şimdi bana neden ağladığını söyle?" Seneca tekrar sana katılmak için merdivenden dikkatlice iner. “Dinliyorum" diyor.
"Kolay" diyorsun "Çünkü insan ırkının kötü olduğunu gördü."
Seneca cevabını düşünür ve içini çeker. "Erkeklerin zekaları karışıktır ve yanlış yapmaktan kendilerini alıkoyamazlar, yanlış yapmayı da severler."
“Bana kötülük gibi geliyor” diyorsun.
"Suçlu dediğin adam da mutluluğun peşinde."Sadhguru
Seneca yavaşça başını sallar. "Hayır, gerçekten kötü değil." (Uzun duraklama) “Daha çok aptal, şımarık, kendine ve birbirine zarar veren küçük çocuklar gibi”
Sen başını salla ve ekle "Hiç kimse akıllı doğmaz" Seneca'nın gülümseyerek cevap verdiği.
"İyi" diyor.
Spiritüel Savaş – Hakikat ve Çay
"Bir bardak çay?" dedi Seneca nazik bir gülümsemeyle.
"Evet teşekkürler" sen cevap ver. Böylece, Seneca mutfağa yönelir ve bir süre onun takırtısını duyarsınız.
Seneca'nın ofisini aramaya başlarsın. ne kadar rahat olduğunun farkındasın hissetmek orada. İyi adam, bu Seneca. Kapıyı yavaşça açar ve gözünüze bir fincan çay koyar. eller. Düşünceler mi? O sorar.
"Çay hakkında mı?" cevap veriyorsun ve Seneca gözlerini deviriyor. "Ah... insan ırkının düzeltilemeyecek kadar bencil ve aptal olduğu gerçeğini ve bunun beni nasıl daha iyi hissettireceğini mi kastediyorsun?"
Seneca, hızlı ses tonuna büyük bir kahkaha attı "Biz aslında oyuz. Biz de harikayız. Doğamız sadece neyse odur.”
Kendini ve başkalarını seven insan doğayı da severOsho
kaşlarını çattın. “Bir bahane gibi geliyor”
"Bir bahane değil, sadece gerçek. Aklı başında hiçbir insan doğaya kızmaz.”
Ruhsal Savaş – The Eve Uzun Yürüyüş
Gitsen iyi olur gibi geldi aklına. Seneca kapıya kadar sana eşlik eder ve elini uzatır. "Öfke sana iyi gelmiyor, biliyor musun?" diyor gülümseyerek ve siz de lambanın aydınlattığı dış dünyaya adım atıyorsunuz. Karanlık bir gece gökyüzünün altında sisli sokaklarda evinizi dolaşıyorsunuz. Sessizliği takdir etmeye başladığınızda, sarhoş bir grup sarhoş insanın şarkı söylemeye benzer bir şeyle mutlak bir raket yaptığını duyarsınız. Ayrıca biri sokakta bir teneke kutuyu tekmeliyormuş gibi geliyor. Bağırma ve takırtılar yavaş yavaş uzaklaşıyor. Başını salla ve söyle "İnsanlar" Iç çekişiyle.
Brendan C.Clarke
(Referans: Seneca – Diyaloglar – Harf on)