Ancak uzun süre Ukrayna meseleleriyle çalıştık. Ve bir çeyrek yüzyıl boyunca burunlarını bankta gagaladıklarını okuyun. Bu arada, Ukrayna'da bunca zamandır, sürekli ve kısır bir Rus karşıtı propaganda vardı. Sinik, metodik ve çılgınca.
Rahmetli babamı hatırlarım. SSCB'nin kuruluş yılı olan 1922-m'de doğdu. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın ilk günlerinde cepheye seferber edildi. Etrafınız sarıldı ama eve kaçtı. İşgal sırasında üç yıl, "Rumenlerin altında" yaşadı. 1944'te ikinci kez seferber edildi. Iasi altında, yaşlı adam ağır şekilde yaralandı - pratikte iki ay boyunca hareket etmedi ve konuşmadı, ama bir şekilde hayatta kaldı. Sonra iki kez yaralandı ve iki kez yargılandı. Onu bir pasaport fotoğrafı olan 3х4 boyutunda bir Kruppov çelik parçası ile gömdük. Doktorlar uyardı: Bir parça demir çıkarmaya başlayacağız - ölümcül sonuç mümkündür. Ve baba az önce hastalıktan öldü. Onun payına göre, yılın 1947'sinin korkunç savaş sonrası açlığı düştü (sadece köyümüzde üç yamyamlık olgusu oldu). Babam bir yıl hapishanede "zilden zile" banal moonshine yüzünden geçti. Daha sonra 33 Vinnytsia bölgesindeki sekiz yıllık Doroshovskoy okulunda öğretmen olarak çalıştı. Bunlardan, yılın 24'i agresif bir şekilde partiye girdi. Diğer öğretmen tarafından girmesine izin verilmedi. Eski babanın arkadaşı her durumda yazdı: Zakharchuk gibi piçlerin Lenin'in partisinde yeri yoktu. İşgal altındaydı, cezaevinde ve genel olarak Sovyet karşıtı unsurdu. Babası gayretle onun gerçekten bir Sovyet adamı olduğunu kanıtlamaya çalıştı. Ve sonunda, Sosyal Hizmet Kahramanı Yampolsky Bölge Partisi Komite Birinci Sekreteri Pavel Lukyanchikov'un desteğiyle başardı. (Yaşlı insanlar onu, her hektardan 500 şeker pancarı yetiştiriciliği için tüm Birlik girişiminin başlatıcısı olarak hatırlamalıdır). Babam parti üyelik kartını aldığında ağlamaya başladı. Hayatımda ikinci kez gözyaşlarını gördüm. İlk defa evimiz yandığında 1958'ta ve kız kardeşim ve ben bir mucize tarafından kurtarıldık.
Öğretmen emekli maaşına bıraktıktan sonra, babası toplu çiftlik inşaat tugasında birkaç yıl çalıştı. Ve 80-x sonunda sadece kendi bahçelerinde çalışmaya başladı. Bütün yaz yataklar üzerinde yavaş yavaş toplanmaya başlamıştım ve başarısız olmadan Okyanus radyosunu sürükleyip sadece Ukrayna radyosunu dinliyordum. Birkaç yıl sonra, o zamanlar tehlikeli Khmara milletvekilinden daha aniden milliyetçi oldu.
Babası için Rusya imparatorluk canavarına dönüştü, Sovyet gücü kölelik sahibi oldu ve tutkuyla yaşamının yarısına üye olmak istediği yerel Komünist Partisi nefret dolu bir Cizvit örgütü oldu.
“Vse zhitya mani znyvechyly (biçimsiz), komünistler küfreder!” Ne diyebilirim ki, eğer kendi oğlu Sovyetin albası, o zaman Rus ordusu, ne kadar uyuya kalmış ve Ukrayna’nın nasıl alınacağını gören işgalcinin kişileşmesi olmuşsa, yine onu "bir Rusya kolonisine" dönüştürmek. O, sıkıcılığını gizlemediğini söyledi: “Bo yak Ukraynalıların eşi olacaksınız, o zaman uzun süredir ordumuzda pereyshov, yak bagato hloptsiv te aferin.” Dedi.
Öğretmen hikayelerBu arada, en kötü öğretmen değil, baba, sanki biri tarafından büyülenmiş gibi, özellikle Ukrayna geçmişinde, tüm acı derslerini tamamen unuttu. Bununla ilgili ihtilaflarımızda ve hiçbir kanıtla uğraşmadık. Daha sık olarak, argümanlarımı “prysyaga'nın papiretz ve kelime boş”, “Ukrayna'nın iradesi harika, ne istersen”, “sen meraklı bir vatanseversin, böne pyshaeshmym, scho ukrainets!” Gibi basit ama sert bir inançla savundum. Mantıklı sorulara ne zaman, nerede ve kim şahsen onu rahatsız etmedi cevap vermedi. Ve bir keresinde ona milletten gurur duymanın aptalca olduğunu söylediğimde, bir Zencinin ve Çukçi bir kızın oğlunun gurur duyması gereken, Tanrı'nın yarattığı olası bir şey olduğu için tükürdü ve kulübeden ayrıldı. Başka bir durumda, ona, Rusya'nın desteği olmadan, Ukraynalıların etnik bir grup olarak (ve daha genel olarak, Rusya'ya komşu olan tüm halkların) etraflarındaki ülkelerin başkaldırı istekleri nedeniyle hayatta kalamayacaklarını kanıtlamaya çalıştım. Mesela, Gürcistan gibi bir milleti uzun süredir unutmuş olurduk - eğer geçerlerse bir milyondan fazla Ermeni katletmişlerse, Türkler onu dünyadan sildilerdi. Ve bu nedenle, Bogdan Khmelnitsky'nin somut örneği olan Tanrı, Rusya'nın güçlü kanadı altındaki Ukrayna etnolarını fiziki imhadan kurtaran hetman gönderdi. Ve bu büyük adam şimdi "paplyuzhat ve ganch" ("iznichtozhayut ve küçümseme" - babam ve ben sadece Ukraynaca iletişim kurduk) tırnağının parmağını değersiz kılan insanlar.
“Siz onların bilshe, söylenti: ty pykhati (kibirli) Katsaps, sadece tarihte te tepyshut istiyorum” - “Hayır, baba, sadece bizim yandaşımız tarafından yazılmış, tam kanlı Ukraynalı Nikolai İvanoviç Kostomarov“ Rus tarihinin biyografisinde en önemli rakamlar ":" Bu arada Polonyalılar Kırımlarda müttefik bulundu. İslam Giray artık dünyada değildi: haremine alınan bir Küçük Rus, anavatanına ihanetten intikam almak için onu zehirledi. Moskova’dan nefret eden yeni Han Makhmet-Giray, Polonyalılarla bir anlaşma imzaladı. Kışın, yardımcı Tatar kuvvetlerinin beklentisiyle, Polonyalılar tekrar Hem'e girdi ve Rusları katletmeye başladı. Bush kasabası (Doroshovka - Murafu nehri karşısındaki - MZ) intikamını ilk defa test etti. Bu yerde, yüksek bir dağda bulunan ve iyi güçlendirilmiş, her iki cinsiyetten 12 000 sakinlerine kadar kalabalık. Polonyalı komutanlar Charnetsky ve Lyanskoronsky'nin mahktionsmiyetlerinin hiçbiri onlar üzerinde hareket etmedi ve Polonyalılar nihayet, Polonyalılar suyu havuzdan tahliye edip zayıf noktaya saldırdılar, Ruslar, kendilerine karşı hiçbir şey yapamayacaklarını, evlerini yaktıklarını ve birbirlerini öldürmeye başladıklarını söyledi.
Kadınlar çocuklarını kuyuya attı ve peşlerinden koştu. Öldürülen yüzyılın eşi Zivisny, barut namlusuna oturdu ve şöyle dedi: “Sevgili kocamdan sonra Polonya zholnera'ya oyuncak almak istemiyorum” ve havaya uçtu.
Yetmiş kadın, köyün yakınındaki silahlarla kalın karaçalıyla kaplı bir mağarada sığındı. Albay Tselariah onlara mağaradan ayrılırlarsa mülkün yaşamını ve bütünlüğünü vaat etti; ama kadınlar onlara ateş ederek cevap verdi. Tselii, suyu kaynağından mağaraya yönlendirmesini emretti. Bütün kadınlar boğuldu; kimse pes etmedi. Çalıların yıkılmasından sonra Polonyalılar diğer kasaba ve köylere gittiler; her yerde Her iki cinsiyetten Ruslar mümkün olan en son kendini savundu; Polonyalılar her yerde onları katlettiler, yaşlılara ya da bebeklere merhamet etmediler. Rus halkının korkunç 14 katliamı 000 Demovka kasabasında öldü. Taç hetman krala şöyle yazdı: “Majesteleri için devletimizin harabesini duymak acı olacak; ancak diğer bir deyişle, hala sadece artıyor olan, kaçınılacak olan servet öfkesi uzlaştırılamaz. ”
Alıntıyı dinledikten sonra, babam sessizce bir Kostomarov hacminden geçti, doğruluğumdan ikna oldu ve avluya girdi. Her zamanki gibi, kapsayacak hiçbir şeyi yoktu, ama dedikleri gibi, prensipleri feda etmek istemiyordu ... Anlamak zorunda olmasına rağmen: asırlık bir düzine bir kuruş olan en abartılı, malakholny ve vahşi "kaşifler" bile bulunmayacak Ukraynalılar ve Rusların tarihi, hatta Kostomarov tarafından açıklanan bu tür örneklerin bile. Ancak, Ukrayna şimdi Polonya ile dostluk - su dökmeyin. Ve Rusya ile - kalıcı savaş: gaz, petrol, filo, kıtlık sırasında, tatil günlerinde, hafta içi, sınır boyunca, Gogol boyunca, Maidan boyunca, Kırım, Donbass ve ötesinde, dil boyunca ... Evet, nereye attığınız önemli değil - her yerde, patatesleri potadan yapıştırmak gibi, temelde sadece komşudaki Ukraynalı kama Ruslarla ilişkiler. Diğer vatandaşlar için geçmişin, şimdinin ve hatta mümkün olan tüm sıkıntılarında, son derece kötü bir Rusya suçlamaktır. Günahkar, sanırım şimdi babam kendisi için üzücü bir düşünce ile diğer dünyaya girdi: Ukrayna'nın Rusya'dan tüm sorunları ortaya çıkıyor. Ve onunla olan anlaşmazlıkları kesinlikle burada hiçbir şey çözmedi. Memleketime yılda iki ila üç kez gittim. Ve yerel propaganda günlük ve şiddetli bir şekilde ruhunu ve kafasını aynı tırtıklı ağıtlarla oydu: sarhoş Rusya gururlu ve özgürlük seven Ukrayna'nın Batı dünyasının tam üyesi olmasını engelliyor.
... Geçen yaz diğer ülke vatandaşlarının şirketine girdim. Aramızda Vinnitsa Bölge Partisi Komitesinin eski bir üyesi vardı. Üçüncü bir tost istedi. Sanırım, şanlı bir tost yapılıyorsa, geçmişte savaşçı-enternasyonalist olduğunu düşünüyorum. Bununla birlikte, kadehini yükselterek ... "Ukrayna’nın bir NATO deposuna geçişini puanladı." Ukrayna’nın asla NATO’nun eti olamayacağını fark etmem konusunda cesaretle kırılmam gerekiyordu ... Burada ne başladı! Kısacası, masa olayını mahvetmek zorunda kaldık. Ve birdenbire kendim için dehşete düştüm ki, Sovyet iktidarı altında büyümüş olan arkadaşlarım, hepsinin Sovyet ordusunda ya da Deniz Kuvvetlerinde yıkılmaz dostluğunu getirdiler - hepsinin Sovyet ordusunda ya da Donanması'nda hizmet vermeye - hepsi de depoya "katılmaya hazır" NATO. " Bu, işte tam ve sürekli ideolojik etkinin gücüdür, bunun üzerine, yürekten bize, Rusya’da kesinlikle son çeyrek yüzyıl boyunca hiçbir şey yapmadık.
Bütün dünyayı Rusların milli fikirleri için rahatsız ediyoruz. Ve onu bulana kadar. Ve Ukrayna'da böyle bir fikir en az yirmi yıldır düzenli olarak çalışmaktadır (hiçbir alternatifi yoktur). Ve "Rusya’dan nefret" la tamamen düşmanlık içinde yatıyor.
Nasıl ve kim inkâr ederse etsin, bugün Ukrayna'da, yerel toplumun sözde seçkinlerinin eziyetçi kısmının en yüksek siyasi yiğitliği, en vahşileşme tezahürünün (milliyetçiliğe değinmeden), her şeyden önce, en büyük kuzey komşusu ile zorbalıktan oluşmasıdır. Bir insan çok vasat bir uzman, tamamen işe yaramaz bir politikacı olabilir, ancak her köşesinde bir kosterit ise ve Rusya'yı diken dikenlere taşırsa, şimdi Ukrayna'da kaybolmayacak.
Ve bugün, şimdi isimlerini adlandıralım, diyelim ki başka bir nokta yok - Ukrayna'nın sıradan nüfusunun çoğu kesin olarak ikna edildi: Rusya'nın müdahalesinde olmasaydı, hepsi dost canlısı ve varlıklı bir Avrupa ailesinde yaşadılar, binlerce 2-3 aldı. euro maaş ve emekli aylığı 1 bin euro.
Bugün, ülke vatandaşlarımın çoğu (ve ben her gün onlarla iletişim kuruyorum) mavi gözümde "bütün insanlar Maidan’a nefret edilen Moskova proteini Yanukovich’e karşı çıktı" inanıyor. Faşist yanlı Maidan'ı bu kadar şiddetle besleyen Amerikalılar ve Avrupalılar “kötü niyetli icat ve Moskova'nın propagandası” dır. “Aslında, bu faşistler Bağımsızlık - birkaç yüzün gücüyle. Eh, kenarında - bin. Ancak sizin için, TV kanalınız tüm Kiev'in zapadensky faşistlerinin yönetimi altında olduğunu haykırıyor. ” “Belki de haklısın” dedim, “ama pancar çorbası kabına bir kaşık dolusu bok atarsan, o zaman zaten sadece bok olacak.” - "Ve ne yakin sorosno sviy insanlar hakkinda iyi bir tasviri var?" - "Ve siz, bu" utangaç "Ukraynalı vatanseverler Nazi yolunun yaninda Maidan'da durmaktan utanmiyor musunuz?” Ancak, bu konuyu meslektaşlarımızla tartışmak anlamsızdır. Birçoğunun gözünde, bu muhteşem Kai gibi, Rusya'ya bakarken buzda.
... tekrar kendi aileme döneceğim, çünkü içinde bir damla su olduğu gibi, tüm Ukrayna halkının son çeyrek yüzyıldaki büyük trajedisini yansıtıyor. Doroshovka'daki evimiz yüksek bir dağın üzerinde durdu. Her geçen yıl, hızla yaşlanan ebeveynler tırmanmayı zorlaştırdı ve zorlaştırdı. Özellikle - kötü havalarda. Evet ve köyümüz sessizce ölüyordu. Sonra kız kardeşime para verdim, parasını bildirdi ve 1998'te babam ve annem Khmelnitsky bölgesindeki Gruzevitsa köyünde büyük bir tuğla ev satın aldı. Kocasıyla birlikte, Ensign Galya bölge merkezinde, ailelerine altı kilometre kaldı. Hayatımda nadiren onlar için mutluydum. Yıllardır çözülmeyen sorun birdenbire harika bir şekilde ortaya çıktı. Ancak sorun, kimsenin bekleyemediği yerden başımıza düştü. Kız kardeşim Amerika'da işe gitme çılgınlığı düşüncesiyle iltihaplandı. “Tıp eğitimimde,” dedi gözlerinde fanatik bir parıltıyla, “masaj yapabilme yeteneğimle birkaç yıl içinde mavi renk alacağım!” Annesi, sanki kederi beklerken sanki hıçkırarak, uyardı: “Galya, Tanrı'yı yendi! Sen uzaylıların oradasın. Biz Bez tebbe budemo rodemesini mi yaptık? ”Kız kardeşim Tanrı hakkında düşünmedi. Ve ebeveynler hakkında da. Bunun yanı sıra, yurtdışındaki düvelerin bir düve olduğu ve ruble'nin de bir vagon olduğu gerçeğiyle ilgili önerilerimi dinlemedi. Kocasını bankada görmeye, üç odalı muhteşem bir daireye koymaya zorladı ... 6,5 bin dolar! O zamanlar, Sovyet gayrimenkulleri Khmelnitsky'de çok değerliydi. 5 bin, ortaya çıktığı gibi, zengin bir ailede bir işi yaparak kız kardeşini Amerika Birleşik Devletleri'ne transit yollayacağına söz veren banderovka-dolandırıcıya ödedi. Ve - Galya'yı normal bir fitotoks olarak attı. Tabii ki banka, Teğmen Gnatkov'un Sovyet ordusuna verdiği daireyi aldı.
Görünüşe bakılırsa, kız kardeşimin yatması ve sakinleşmesinin tam zamanı gelmişti - korkunç bir alâmet! Üstelik babamız çok hastalandı. Ancak bir iblis gibi Galya da “çiçek açan ve parlayan Batı” tarafından ele geçirilmişti. Babası, 2001'un sonbaharının başlangıcında vefat ettiğinde, cenazeden sonraki yasadışı bir şekilde mutluluk aramak için İtalya'ya gitti. Ardından milyonlarca Ukraynalı Nezalezhnoy'dan Rusya'ya para kazanmak için gitti, diğer milyonlarca Avrupa'ya gitti. Kız kardeşim Rusya'yı ruha dayandıramadı. Tanrı yargıcını korusun. Ve annemiz yalnız kaldı. Düzenli olarak onu aradık, yani bu çağrıların kullanımı nedir. Annem şüphelenmediği bir baskıyı bastırmaya başladı - başı ağrıyor ve acıyor. Ve bir gün ölümcül bir darbe aldı. Galya yakında olsaydı, bu asla olmazdı. İtalya'ya gitmeden önce, ilk şehir hastanesindeki baş hemşireydi. Ve elbette, annemin, bahçedeki sıcaklıklardaki 220'teki basınçla çalışmasına izin vermeyecekti. Fakat aynı zamanda kız kardeşim yaşlı İtalyan matronuna bakıyordu ve bu belirsizlikten kurtuldu.
Beni cenaze gününde çağırır: “T, Sho, Ayı, mani vyizzhaty?” - “Yarın gelirseniz, taze bir höyük göreceksiniz. Ve bir yıl içinde hafifçe donacak. Bütün fark bu. Bu yüzden Euro'yu stoklamaya devam et. ” Son birkaç yıldır, yaşamıyla ölüm arasında neredeyse doksan yaşında, uyuşmuş yaşlı kadını tuttu. Gali'nin oğlu ve hatta yerel doktorlar bu beceriye hayran kaldı. Bana “işini devam ettirmek için” ne kadar düşünülemez olduğunu söyledi. Ve ne yazık ki öfkeyle günah işledim: “Annene çok iyi bakardın, o hala yaşayacaktı. Ne de olsa annesi - büyükannemiz Dokunya - 96 yıllarında öldü. ”
İki odalı daire Galya, on iki yaşındaki bir "serflik" hizmetinden sonra nihayet satın aldı. Döndüğü zaman, doğduğumuz ve büyüdüğümüz Doroshovka'daki kulübemizden çinko demiri çıkarmayı başardı. Bir süre sonra kendi ellerimle kurduğum bir evin kalıntılarını görünce gözyaşlarına boğuldum: Lord, neden kız kardeşimi bu kadar çok cezalandırdın?! Şimdi iletişim kurmayız. Yarım yüzyılda yaşadığım ülkeye kız kardeşinin klinik küfürlerini dinleyemiyorum ...
Onun Önceleri Petlyura'nın, Bandera, Kravchuk, Kuçma, Yuşçenko, Timoşenko, Yanukoviç, Tyagnibok, Klitschko, Jarosz, Yatsenyuk Turchynov, Muzychko ve diğer verdiyse Eyvah, benim Ridna Nenka Ukrayna, görülen şeylerin ciddi, Tanrı önünde günah işledi . Bununla birlikte, Rusya’ya duydukları nefretle, genel olarak mevcut siyasi gopnikler, vahşi yönlerinin ötesinde bir şey göstermiştir. Ve bu özellikle yarı faşist Maidan örneğinde belirgindir. Sadece ABD’nin değil, aynı zamanda yıpranmış Avrupa'nın da Rusya’ya karşı kuduz mağara Russophobes’a karşı başlattığı açıktır. Bu kadar sinsi bir tandem sayesinde Ukrayna ile Rusya arasındaki son ve tam fark neredeyse kaçınılmaz ... “Çünkü Rusya karışmazsa,” bir okuldan kız arkadaşım bana İnternette yazdı, “her şeyi anlardık”. “Bunu çeyrek asırdan beri yapamadın, çünkü ne istediğini bilmiyorsun. Yıllarca nezaleznist diye bağırdılar ve sonra birlikte Avrupa Birliği'nin kollarına koştular, - Cevap veriyorum. - Bağımsızlığınıza göre, ne yazık ki, tek bir Rus politikacısı yoktu. Fakat Amerikalılar, Avrupalılar ve hatta klinik bir bağ bile sürüyordu. Artık bağımsız bir ülke değil, yalnızca Rusya'ya karşı başarılı bir şekilde geliştirilmiş bir yurtdışı projesi. Bunun için ve ödenen bedel: 5 milyar dolar. Çünkü sadece yuvarlak salaklar Ukraynalı-kızların Avrupa ile beslenmeye ihtiyacı olduğunu düşünebilirler. Tam olarak Romen Çingenelerin Paris'e ihtiyacı var. ” - "Siz bağırsakları Muskovitlere sattınız, bu yüzden halkınız hakkında böyle şeyler söylüyorsunuz." - "Başka ve son bir tartışmanız var mı - söyle bana: O bir aptal."
Mevcut durumu Ukraynalıların çoğunluğu ile tartışmak anlamsız. Onlar yüksek kalitede, kötü niyetli bir şekilde zombi. Ve akıllarına ancak nihayet soyundukları zaman ulaşacaklar ve Avrupa tüm dünyaya izin verecek.
Fakat biz Rusya'da kendimize kesin olarak sormalıyız: Amerikan projesine ne karşı çıktılar? Ve dürüstçe kendinize cevap verin: hiçbir şey. Hatta skor. Yürekten, itiraf ediyoruz: hiç kimse perestroika sonrası tüm yıllarda kardeşlerimizle ve komşularımızla ciddiye almadı. Onları, Nazilik'ten sarhoş, deniz aşırı sinsi toplulukların merhametine verdik ve kendimizi soyluyoruz: “Ukraynalılar” neden bu kadar iç içe, kurnaz ve zararlı?
Ne de olsa, Rus-Ukrayna ilişkilerinde mevcut durumu genel olarak nasıl görüyoruz? Evet, elbette, Rusya, en azından Belarus versiyonunda, ister istemez, itaatkâr bir erkek veya kız kardeşi veya komşu ortağı olmak ister. Hayır, hayır. Son çare olarak bizim korkunç ayımız Ukrayna olmadan kolayca idare edecek. Nedir Karşılıklı ekonomik bütünleşmeyi ispatlayan, “birbirimiz olmadan yaşayamayacağımız” gerçeği, iyi bilinen bir istatistikçiye yapılan itiraz, aslında bir okuryazarlık figürüdür ve uzun süredir çalışmaz. Ukraynalı tuzaklar ilk ve gösterdi. Doksanlı yılların başında, odunla buharlı lokomotifleri boğdular, ancak “klyatym Muscovites” e boyun eğmediler. Bu nedenle Rusya, ve daha da yüksek bir çan kulesinden Ukrayna'ya tükürdü. Bu nedenle, sadece sözde istatistikçileri (Zyuganov, Zatulin, Zhirinovsky, Luzhkov'dan önce, pekala, daha fazla yüz, Rusya'nın büyük 150 milyonu için maksimum bin kişi), Sevastopol ve Karadeniz Filosu hakkında rahatsız edici şeyler vardı. Çok az loş olana kadar Rus nüfusun geri kalanı bütün kalabalık hohlatsky sorunlarıydı. Yerli kağıt ve elektronik medyayı açıkça gösterenler. Bu konuyu çok, çok kötü, düzensiz olarak ele aldılar. Temel olarak, eyaletler arası protokol olayları düzeyinde veya küçük kardeşler bir şeyi uchudut yaparken: Grivnası üzerine eski Rus prensin bir portresi basılacak, cadde Dzhokhar Dudayev'in ismini alacak, UNI-UNSO’nun ya da ciddiyetle haklıların katılımıyla bir tür düzenli Şabat düzenleyecekler. Mesela Buda, Nuh ve safkan Ukraynalılardı. (Söylemeliyim ki, Ukrayna tarafında böyle tuhaflıklar yoktur). İşte bu! Yukarıda belirtilen dönemde hayati “Rus-Ukrayna sorusu” gelişmemiş olmasına rağmen, açıkça sağlıksız olanın daha derin ve daha derin politik ve felsefi anlayışı. Kuruluşumuzun dedikleri gibi endişeleri vardı ve daha önemliydi. Ve "Ukraynalılar", çılgına dön ve sakinleş. Evet, cebinde bir delik açtıkları yer neresi?
Yanukoviç’in desteğiyle ilk kez karşılaştığımız zaman bile açıktı: Yanlış olanı hesaba katmıyorduk.
Peki, o iki günah içinde başkan oldu. Bu yüzden ona en azından akıllı bir elçiyi göndermek zorunda kaldım. Ne yazık ki, Zurabov'dan başka kimsemiz yok. Hayır, daha da kötü bir adaydı - Serdyukov. Ve sonra şaşırdık: Ukrayna ile ilişkilerimiz neden bu kadar iyi geçinemiyor? Evet, eğer büyükelçiysem çadırım, varlığının ilk gününden itibaren Maidan'da duracaktı. Ve ellerimden donut yiyebilirim maydanutye. Kehanete uğrayacağım: bu yüzden kardeşlere "biraz yeşillik" seçtik. Evet, ama zaten yanan Maidan altında. Peki bu yağma daha önce neredeydi? Neden aynı 5 Amerikan milyarlarca karşı çalışmadı? İşte bu ...
... Ukrayna tarafındaki "nezalezhnosti" yıllarında, pek çok hakaret, şikayet, seçici ve öfkeli öfke, suçlama, hırslı ifadeler ve hatta açıkça tehditler Rus tarafına sözlü olarak yayınlandı; dünya ıslak bir yer olurdu. Rus medyası ve politikacıları bu tür Ukraynalı zhlobstvo'ların en az yüzlerce tanesine izin vermiş olsalardı, savaş Moskova'dan Kırım'a kadar yanacaktı. Ve aynı zamanda Dnepr kıyılarından, herkesin anlayabileceği şekilde cesaret verici, kibar, yürekten bir jest yapılmadı: küçük kardeş tamamen yerleşti değil, ama en azından bu konuda ve onsuz kaprisli ve seçici olmayı bıraktı. En üzücü şey, bu anlamda cesaret verici bir semptom olmamasıdır. Ukrayna'daki çeşitli siyasi güçlerin dengesi, ne yazık ki, ekonomik bir atılım fikriyle değil, halkın refahı için endişe ile değil ve Ukrayna toplumunda ortak bir ortak duyguyu geri getirebilecek bazı kardinal eksenel hareket arayışıyla desteklenmedi. Aksine.
Ukrayna toplumunun, büyük bir ulusun ruhsal yaşamını mahveden ve ülkeyi sulayarak, tekrar tekrar bu ulusu koruyan sözde zapadentsev'in yüzde dört veya beşinin ayarında dans etmeye devam ettiği görülüyor.
Öngörülebilir siyasi Ukrayna ufkunda ve şu ana kadar ülkeyi doğru yol boyunca yönlendirebilecek en kuvvetli güçlerin görülemeyeceğini belirtmek üzücü ve gönülsüzdür. Liderlerin başkanlık ettiği Bölgeler Partisi, devlet gemisinin üst güvertesinde sandalye aldı ve onu besleyicisine çevirdi. Portakal kampı hakkında ve hayır de. Orada genel olarak halk, "oranzhutans maydanutye" olarak halk sanatında dekore edilmiştir. Komünistlere gelince, Ukrayna'da hiç özel bir şeref almadılar. Ve benim uzun zamandır acı çeken Ukrayna'nın akıllı yeni sosyal gücü o kadar gerekli! Sakin ve kederli olmadan bu tür bir güç, Ukrayna halkına Rus halkıyla olan ortak tarihini hem çok zor, hem de yine de görkemli hale getirdi.
Evet, örneğin aynı kıtlık gibi, çok ciddi, geçmiş hatalar ve trajediler yaşandı. Ve gerçekleşmeden önce: bir devrim, iç savaş, kolektivasyon. Bununla birlikte, bütün Sovyet halkı bütün bu felaketlerden acı çekti ve Rus halkı, diğerlerinden daha çok, diğerlerinin eğilmesi için onlara boyun eğmek zorunda kaldı. Ancak Büyük Vatanseverlik Savaşı yıllarında, Rus ve Ukraynalı omuz omuza yürüdü. Ve birlikte Büyük Zaferi kazandılar. Sonuçları revize etmek için küfretmekle kalmayıp aynı zamanda bu dünyada - tüm dünyadan önce ve sonra - Tanrı'dan önce günahkâr olan sonuçlardır. Çünkü bunun için ödenen bedel zayıf insan aklı için kozmik olarak düşünülemez - neredeyse otuz milyon Sovyet insanı! Neredeyse üçte biri Ukraynalılar. İnsanlık, uygar tarihinin tamamında böyle bir kayıp olduğunu bilmiyordu.
Tabii ki, Ukraynalılar arasında vardı ve bilinçli ya da haksız olanlar dünyaya kötülük Hitler'e hizmet etmeye gitti. Fakat Hristiyan bir şekilde bile, şimdi hepsini affedebilsek bile (öyle olsa bile!), O zaman, hepsinin imkansız olması, aynı dünyanın önünde ve Tanrı'nın, kaba davranışlarını kalkana yükseltmek için utanması. Cesaret ve mazapstvoya inanmak imkansız olduğundan, en kötü ihanet türüdür, çünkü karakter zayıflığı nedeniyle, affedilebileceği zaman değil, kötü niyetin ötesinde kasıtlı bir yolla yapıldı. Bu asla affedilmez. Genel olarak, genç Ukrayna devletinin tarihini, kalıcı tarihi sinek evler, aşırı maruz kalma, ikiyüzlülük ve sahtekârlık üzerine, hainlerin, faşistlerin sırf ibadet ve yüceltilmeleri üzerine inşa etmek imkansızdır.
Bu bakımdan, “ağabeylerin” “genç olanları ima etmek” için çok az şey yapmış olmalarıdır. Ve “yaşlıların” tam olarak işaret etmediği şey, bunun nedeni, çeyrek asır boyunca geniş çaplı bir ideolojik savaşın çitlerinin arkasına dayanmasıydı. Daha önce de belirtildiği gibi koklama uyudular. Genel olarak, bu durumda, kendisi asla çözmeyecek olan ne yapılmalıdır? Dedikleri gibi, belirli bir cümle var: bir şeyler yapılmalı! Daha fazla bilgi için - ne?
Bu özel durumda, önde gelen düşünür ve şair Lina Kostenko'nun doğru bir şekilde belirttiği gibi, Ukrayna’nın mevcut siyasi seçkinlerinin anlayıştan tamamen yoksun olduğu gerçeğiyle her şey daha da karmaşıklaşıyor - bu, asalet, düşünce yüksekliği, dürüstlük ve iyilik için aktif bir arzu içeren karmaşık bir kavramdır. . Bugün, bu çok seçkinler, Merab Mamardashvili'nin söylediği Gürcüce Saakashvili dönemine çok benziyor: “Gürcü entelijensiyası, son beş yıldır halkına gerçeği anlatmak için kullanmadı. Yerine getirilmiş kötü niteliklerle mücadele etmek yerine - yanlış anlaşılan vatanseverlik, geri kalmışlık, kendine zarar verme, kibir, mahkumiyet, en iyi olduğumuz inancı, en zeki, en güzel ve hiç kimsenin bize ihtiyacı yok - insanlara kök salmış zenginlikler ".
Kaşta değil gözle ve sevgili köylülerimle ilgili. Ama bu, yine, sadece bir ifadedir, ama ne yapmalı?
Ukraynalılara, entelektüel ve zihinsel olarak uzak Batı’da her zaman ne olacağına dair karmaşık bir gerçeği nasıl aktaracağım, bu arada, İtalya’nın en son 12 yıldır meşru Aborjin halkının hizmetkarları olduğu meşru sebeplerle kendi ablamın ne olacağı olacak.
Ve tanım olarak asla başkası olmayacaklar. Ukraynalıları tekrar ikna etmek için hangi önlemlere, devlete ve kamusal eylemlere ihtiyaç vardır: yalnızca Ruslarla birlikte Avrupa'da dikkate alınacak gücü temsil edebilirler ve bazen az gelişmiş ülkelerin ikinci sınıf temsilcileri olarak kabul edilirler mi? Son olarak, bugün yalnızca ortak bir tarihe sahip olmayan, ancak tanımı gereği, müreffeh bir ortak geleceğe sahip olması gereken iki büyük Slav halkının birliği pankartını yükseltebilecek kim olacak? Açık olarak adlandırılan soruları.
... Rusya dünyadır. Ukrayna - Bir zamanlar Dünya'nın bir parçası olan ama ondan kopmuş olan Ay. Ay'ın Dünya'dan uzaklaşmak istemesi mümkündür. Ve Dünya, kesin olarak, Ay'ın kışkırttığı, önlük ve akıntılardan kurtulmak istiyor. Ancak fizik ve mekaniğin temel yasalarının varlığından dolayı bu mümkün değildir. Ve bunun bir nedeni olsa bile, anlaşılmaz ve korkunç bir güç felaketi olacaktır.