Arkeologlar, tarih öncesi deniz yaşamının mağara resimlerinin bulunduğu dünyadaki tek yere ulaşmak için, güney Fransa açıklarında Akdeniz’in dibine dalmak zorunda.
Daha sonra, mağaranın ağzından geçerek, büyük bir mağaraya çıkana kadar kayaya doğru 137 metrelik doğal bir tüneli aşmaları gerekiyor, şimdi çoğu su altında.
Taş Devri atalarımızı görme şeklimizi tamamen değiştiren güneybatı Fransa’daki mağarayla eşleşmek için bir mağaranın söylentileri yayıldıkça, bu “sualtı Lascaux” u keşfetmeye çalışırken üç adam öldü.
Picasso’nun 1940’ta ziyaret ettiği Lascaux, sanat yapma dürtüsünün insanlık kadar eski olduğunu kanıtladı.
Arkeolog Luc Vanrell’in hayatı, Cosquer mağarasının içinde ortaya çıktığı ve şaşırtıcı görüntülerini gördüğü anda değişti. 30 yıl sonra bile “estetik şoku” hatırlıyor.
Ancak bazıları 30.000 yıldan daha eski olan mağara ve hazineleri büyük tehlike altında.ve su ve plastik kirliliği, 15 bin yılda yaratılan tarih öncesi kadın ve erkek sanatını yok etmekle tehdit ediyor.
Vanrell ve meslektaşları, 2011 yılında deniz seviyesindeki ani bir beş inçlik yükselişten bu yana, ellerinden gelen her şeyi kaydetmek için zamana karşı bir yarış içindeler.
Her yıl yüksek su işareti birkaç milimetre daha yükselir ve eski tabloları ve oymaları biraz daha yiyip bitirir.
“Araştırmacılar için vazgeçilmez”
Vanrell ve liderliğindeki dalgıç arkeologlar, 27.000 metrekarelik mağaranın son köşelerini, kaybolmadan önce neolitik harikalarının izini korumak için keşfetmek için daha hızlı çalışmak zorundalar.
Cosquer mağarasının neredeyse gerçek boyutlu bir rekreasyonu bu hafta Marsilya’da birkaç mil uzakta açılacak.
AFP, bu yılın başlarında, mağaranın 3D rekonstrüksiyonu için dijital haritalamayı bitirmek için yarışırken dalış ekibine katıldı.
Marsilya’nın doğusundaki nefes kesici Calanques körfezlerinin masmavi sularının 37 metre altındaki devasa mağaranın duvarlarında, mağara resimlerinde daha önce hiç görülmemiş suda yaşayan canlılardan bazıları olan yaklaşık 600 işaret, görüntü ve oyma bulundu.
Mağarayı dijitalleştirme operasyonundan sorumlu dalgıç Bertrand Chazaly, “Mağarayı yüzeye çıkarmayı hayal ettik” dedi.
“Bittiğinde, milimetre hassasiyetinde olan sanal Cosquer mağaramız, fiziksel olarak içeri giremeyecek olan araştırmacılar ve arkeologlar için vazgeçilmez olacak.”
Arkeolog Michel Olive AFP’ye verdiği demeçte, mağara kullanımdayken “kıyıdan 10 kilometre uzaktaydı”. “O zamanlar bir buzul çağının ortasındaydık ve deniz bugün olduğundan 135 metre aşağıdaydı”.
Mağarayı incelemekle görevli Olive, dalış teknesinden parmağıyla Akdeniz’in şimdi olduğu yerde uçsuz bucaksız bir ova çiziyor. “Mağaranın girişi, kayalıklarla korunan otlakların üzerinde, güneye bakan küçük bir burun üzerindeydi. Tarih öncesi insan için son derece iyi bir yerdi” dedi.
Mağaranın duvarları, kıyı ovasının vahşi yaşamla iç içe olduğunu gösteriyor – atlar, geyikler, bizonlar, dağ keçisi, tarih öncesi yaban öküzü inekleri, saiga antilopları, ayrıca foklar, penguenler, balıklar ve bir kedi ve bir ayı.
Duvarlarda tasvir edilen 229 figür 13 farklı türü kapsıyor.
Ancak neolitik dönem erkekleri ve kadınları, 69 kırmızı veya siyah el izi ve çocuklar da dahil olmak üzere yanlışlıkla bırakılan üç el iziyle duvarlarda kendilerinden bir iz bıraktılar.
Ve bu, yüzlerce geometrik işareti ve erkek ve kadın vücut bölümlerinin sekiz cinsel tasvirini saymaz.
Vanrell, “33.000 ila 18.500 yıl önce” mağaranın işgal edildiği sürenin uzunluğu olduğunu söyledi.
Grafiklerinin katıksız yoğunluğu, “Cosquer’i, İspanya’da Lascaux, Altamira ve yine güney Fransa’da bulunan Chauvet ile birlikte dünyanın en büyük dört mağara sanatı sitesi arasında” gösteriyor.
“Ve bugün su altında kalan mağara duvarları da muhtemelen bir zamanlar dekore edilmiş olduğundan, Avrupa’da başka hiçbir şey onun boyutuyla karşılaştırılamaz” diye ekledi.
62 yaşındaki, Cosquer’i keşfetmenin de “bağımlılık yapıcı” olduğunu, gözünde bir pırıltı ile ısrar etti. “Sitede çalışan bazı insanlar, bir süredir aşağı inmemişlerse depresyona giriyorlar. En sevdikleri bizonu özlüyorlar” diye gülümsedi.
Vanrell için dalış, “kendi içine yolculuk” gibidir. “Mekanın ruhu içinize sızar.”
“El iziyle karşılaştım”
Bir dalış okulu işleten profesyonel bir derin deniz dalgıç olan Henri Cosquer, mağarayı 1985 yılında, çıplak kireçtaşı kayalıklardan sadece 15 metre uzaklıkta tesadüfen bulduğunu söyledi.
Yavaş yavaş uçurumdaki 137 metre uzunluğundaki yarığa doğru ilerlemeye cesaret etti, ta ki bir gün deniz tarafından oyulmuş bir boşluktan çıkana kadar.
AFP’ye verdiği demeçte, “Zirve karanlık bir mağaraya geldim. Islanıyorsunuz, çamurdan çıkıyorsunuz ve kayıyorsunuz… Etrafında dolaşmak birkaç tur aldı” dedi.
Dalgıç, “Başlangıçta lambamda hiçbir şey görmedim ve sonra bir el iziyle karşılaştım” dedi.
Yasa, bu tür keşiflerin korunabilmeleri için derhal yetkililere bildirilmesi gerektiğini belirtirken, Cosquer haberi kendisine ve birkaç yakın arkadaşına sakladı.
“Mağaranın sahibi kimse değildi. Mantarlar için iyi bir yer bulduğunda herkese bundan bahsetmiyorsun, değil mi?” dedi.
Ancak bu suda yaşayan Lascaux’un söylentileri diğer dalgıçları da çekti ve mağaraya giden tünelde üç kişi öldü. Trajediler tarafından damgalanan Cosquer, 1991’deki keşfine sahip çıktı. Adını taşıyan mağara şimdi bir korkulukla kapatılmış. İçeriye sadece bilimsel ekipler girebilir.
O zamandan beri, siteyi incelemek ve korumak ve tabloların ve oymaların envanterini çıkarmak için düzinelerce arkeolojik araştırma görevi gerçekleştirildi. Ancak 1994 yılında Ardeche bölgesinde ulaşılması çok daha kolay olan Chauvet’in keşfedilmesiyle kaynaklar tükenmeye başladı.
“Felaket oldu”
Ancak 2011’de, deniz seviyesindeki hızlı yükselişin bazı görüntülerde onarılamaz hasarlara yol açmasından sonra Olive ve Vanrell alarmı verince işler değişmeye başladı.
Vanrell, “Bu bir felaketti ve bizi psikolojik olarak gerçekten sarstı,” diye hatırladı Vanrell, özellikle de at çizimlerine verilen muazzam hasar.
Fransa’nın tarihi anıtlar araştırma laboratuvarında tarih öncesi boyanmış mağaralarda uzman olan jeolog Stephanie Touron, “Tüm veriler deniz seviyesinin giderek daha hızlı yükseldiğini gösteriyor” dedi.
“Deniz, iklimdeki değişikliklerle, duvarları yıkayarak ve bilgi açısından zengin toprak ve malzemeleri sülükleyerek boşlukta yükselir ve alçalır” dedi.
Mikroplastik kirliliği, tablolara verilen zararı daha da kötüleştiriyor.
Böyle bir varoluşsal tehdit karşısında, Fransız hükümeti, arkeolog Cyril Montoya’nın onu kullanan tarih öncesi toplulukları daha iyi anlamaya çalışmakla görevlendirdiği mağarayla ilgili her şeyi kaydetmek için büyük bir baskı başlattı.
O ve ekibinin çözmeye çalışacağı gizemlerden biri mağara duvarındaki kumaş izi olacak, bu da mağara işgal edildiğinde avcı toplayıcıların kıyafet diktiğine dair bir teoriyi doğrulayabilir.
Uzun yeleli atların görüntüleri de bir başka önemli soruyu gündeme getiriyor. Vanrell, vahşi atların daha kısa yeleleri olduğundan, çalılar ve bitki örtüsü arasında dört nala koşarak kısaltıldığı için, bunun, en azından kısmen, zaten evcilleştirilmiş olabileceklerine işaret edebileceğinden şüpheleniyor. Bir koşum takımının ne olabileceğine dair bir çizim, teorisini destekleyebilir.
Montoya, yarı saydam kalsit tabakasının altında korunan alanların aynı zamanda boyama, ısıtma veya aydınlatma için kullanılmış olabilecek “kömür kalıntılarını” da gösterdiğine inanıyor. Hatta dikitlerin üzerindeki kömürü yakarak onları “mağarayı aydınlatan lambalara” çevirmiş olabilirler.
Ancak Olive, mağaranın ne için kullanıldığına dair temel sorunun bir muamma olarak kaldığını itiraf etti.
Arkeologlar, insanların orada yaşamadığı konusunda hemfikir olsalar da, Olive, bazılarının bunun bir “kutsal alan, bir buluşma yeri ya da ay sütü çıkardıkları bir yer olduğuna inandığını söyledi. resimler ve oymalar için arka plan.”
Sitenin bir kopyasını yapma fikri, mağara keşfedildikten kısa bir süre sonra ortaya çıktı. Ancak 2016 yılına kadar bölge hükümeti, şehrin Eski Limanı’nın ağzındaki Avrupa ve Akdeniz medeniyetleri müzesi olan Mucem’in yanındaki Marsilya’da yenilenmiş modern bir binada olmasına karar vermedi.
Klebert Rossillon’dan Laurent Delbos, arkeoloji ekipleri tarafından toplanan 3 boyutlu verileri kullanarak, 23 milyon avroluk (24 milyon dolar) replikanın orijinal mağaradan biraz daha küçük olduğunu ancak tüm resimlerin kopyalarını ve oymaların yüzde 90’ını içerdiğini söyledi. 2015 yılında Chauvet mağarasını kopyalayan şirket.
Sanatçı Gilles Tosello, Taş Devri atalarının kullandığı aynı karakalem ve araçları kullanarak tabloları kopyalayan zanaatkarlardan biridir.
Stüdyosunda karanlıkta otururken, yeniden yaratılan mağara duvarında önünde bir atın detayını aydınlatırken, “Tarih öncesi sanatçılar müziği uzun zaman önce yazdılar ve şimdi çalıyorum,” dedi.
Açıkça hareket ederek, kendinden emin fırça darbeleri açıkça “büyük bilgi ve deneyimden gelen tarih öncesi öncüllerinin büyük ustalığını ve “kendiliğindenliğini” selamladı. Bu hareket özgürlüğü ve kesinlik beni şaşırtmaktan asla vazgeçmiyor” dedi.
Kaynak : https://www.cbsnews.com/news/divers-prehistoric-art-cosquer-cave-france-climate-change/