О tanklar sevgiler. Hem seri hem de deneysel tanklara bakıldığında, yazarlarının yaratıcı hayal gücüne ve aynı zamanda aptallıklarına, bariz olanı görmedikleri ve aynı zamanda yaratıcı dürtülerinde gerçek dehaya yükseldiklerine şaşmamak gerekir. Ya da tam tersine, üniformalı insanların en azından bir şeyi seçmesi umuduyla, desen üstüne desen ürettiler. Örnekler için uzağa gitmenize gerek yok: işte karşınızda, ucube gösterimizin bir sonraki sayısında.
Pavezi P4 tankı - 1200 mm çapında tekerleklere sahip ilk prototip, 1924
Ve başlayacağız hikayeler 1919'da İtalyan mühendis Hugo Pavezi'nin tekerlekli araçların açıklığını artırma fikriyle meşgul olduğu ve böyle bir tekerlekli arazi aracı yaratmaya karar verdiği konusunda. 1,2-1,3 metrelik bir tekerlek çapı, hendek ve hendeklerden kolayca geçmesine izin verecektir. Ama Pavezi'nin küçük büyük tekerlekleri vardı. Dört tekerlekten çekiş tekerlekleri yapmaya karar verdi ve ağırlıklarını azaltmak için, çelik bir çubuktan jant teli üzerindeki göbeğe dar bir jantın takılacağı bisiklet tipi bir tasarım seçti. Lastiklerin, tanklardaki bir lastik bant gibi sağlam olması gerekiyordu. Ama hepsi bu kadar da değildi: Pavezi otomobili, yalnızca otoyol boyunca giderken bu "lastiklere" güveniyordu. Kötü yollarda, dar lastikler toprağa gömüldü ve tekerlekler, lastiklerden üç kat daha geniş olan metal jantlara dayanmaya başladı. Böylece, topçu traktörü Fiat-Pavesi P4-110'un şasisi düzenlenmiştir. Ve zemin ile pürüzsüz geniş janttaki kavrama zayıf olduğundan, tasarımcı tekerleklere özel “pençeler” sağladı. Tekerleğin çevresine yerleştirildiler ve ekseni etrafında 180 derece dönebildiler ve böylece etkili pabuçlara dönüşebildiler.
Pavezi P4 - “tank avcısı”, 1925. Heigl el kitabından fotoğraf
Bununla birlikte, bu şaşırtıcı tekerlekler bile Pavezi arazi araçlarının yapımının en önemli noktası değil, çerçevelerinin düzeniydi. “Kırılma tipi” idi ve menteşe mafsalıyla birbirine bağlanan iki arabadan oluşuyordu. Böyle bir makinenin dönüşü, ön tekerleklerin konumunu değiştirerek değil, çerçevenin yarısı tarafından gerçekleştirildi. Bu sayede dönüş yarıçapı sadece 6 metredir ve traktörün kendisi son derece manevra kabiliyetine sahipti, ancak makinenin yarılarının ve üzerindeki kardan iletim sisteminin bağlantısı oldukça karmaşıktı.
Pavezi'nin arazi araçları “dediler ki” dediler ve sonra şasisinde tekerlekli bir tank yaratmak tasarımcıya geldi. P4 indeksini alan ilk numune, 1924'te test edilmeye başlandı. Sürüş özelliklerine göre, hafif İtalyan tankları FIAT 3000 mod.21'den daha düşük değildi ve Fransız Renault FT-17'yi geçti. Tankın ağırlığı 4200 kg idi ve sert zemindeki maksimum hızı 20 km / saate kadar çıkıyordu. Tüm tekerlekleri sürüyordu, bu yüzden P4 1,2 metre genişliğinde bir hendekle başa çıkabilir, 1 metre yüksekliğe kadar dikey bir duvar aldı ve mükemmel manevra kabiliyeti vardı - tam anlamıyla bir yama üzerinde dönebilir!
Şaşırtıcı bir şekilde, ordu, yüksek tekerlekli traktörün aksine, bu arabayı beğenmedi. Daha sonra tasarımcı, P4'in 1,55 metre çapında tekerleklere sahip analog bir versiyonunu sundu, ancak sadece vücudunun ön tabakasında bulunan 57 mm'lik bir topla donatıldı. Araziyi izlemek için, aynı zamanda bir sürücünün işlevini de yerine getiren komutan, görüş yuvalarına sahip silindirik bir tekerlek yuvası tarafından servis edildi. Ayrıca yüklenen atıcı ikinci mürettebat üyesidir.Topun uzunluğu 4240 mm, genişlik - 2180 mm, yükseklik - 2060 mm, boşluk - 750 mm idi. Toplam 5500 kg savaş ağırlığı ile tank, karayolu üzerinde maksimum 24 km / s hız geliştirdi.
Doğru, tasarımcının kendisi arabasına bir tank demedi. Ünlü Heigl referans kitabında, 1935'te Münih'te yayınlanan ve daha sonra 1937'de SSCB'de yeniden basılan Taschenbuch der Tanks, Pavezi Yüksek Tekerlekli Tank Avcısı olarak adlandırıldı. Ve evet, gerçekten de iyi adlandırılabilir, çünkü 57 mm uzun namlulu silahı, o yıllarda Fransız FCM 2C hariç herhangi bir Avrupa tankının zırhına iyi nüfuz edebilir.
Cihaz kasası Pavezi'nin şematik diyagramı. Sayfa Heigl el kitabından
İtalyan ordusu, daha güçlü bir motor, daha fazla zırh kalınlığı ve daha büyük çaplı tekerleklere sahip üçüncü modeli beğenmedi. Bu otomobilin maksimum hızı 35 km / saate yükseldi. Ancak bu model seri üretime girmedi, bu nedenle İtalyan tankları tamamen takip edildi. Belki de ordu, Pavezi tekerleklerinin savunmasızlığının çok büyük olacağını ve tekerleklerin kendilerinin ve alt takımın, tank için çok karmaşık olduğunu hissetti. Her ne kadar bu tür taşıma araçları onlardan herhangi bir şikayete neden olmamış ve esas olarak orduda aktif olarak kullanılmıştır.
Ve burada, çok sık olduğu gibi, Pavezi İtalya'da taklitçiler aldı. Aksine, fikirlerini benimseyen bir taklitçi. Ve görünüşe göre, karar verdi: “Onun için işe yaramadı, benim için işe yarayacak!” Bu kişi, Pavezi P4 topçu traktörlerini o kadar çok seven, ancak kendi yolunda yapmaya karar veren Ansaldo firması Giovanni Ansaldo'nun başı oldu. Yani, Pavezi Ansaldo, tankı yüksek tekerlekler üzerinde yapmaya karar vermesine rağmen, planı tamamen kopyalamadı.
Ansaldo ağır tekerlekli tank modeli 1929'un dört projeksiyonu
Tekerlekleri 1500 mm çapa ve 400 mm genişliğe sahipti ve jantlar üzerinde makineye iyi yastıklama sağlayan kauçuk kalıplardan yapılmış mafsallar geliştirdi. Arka aksı, ufkun her iki tarafına 30 ° eğilebilecek şekilde sabitlenmiş bir T şekli yaptı ve bu da zemin çok düzensiz olsa bile tekerleklerin yere sabit oturmasını sağladı. Bu durumda, eksen, makineyi yatay düzlemde döndürmek için 40 ° döndürülebilen arka tekerleklerin arka diferansiyeli ve şanzımanı için bir karterdi. Yani, arabanın arkada direksiyon simidi vardı, ama dört tekerlekten çekişti. Aynı zamanda, dört vitesli şanzıman ileri ve geri olmak üzere üç hıza sahipti.
Motor, 4 beygir gücünde bir 110 silindirli benzindi. sıvı soğutmalı, sadece 30-45 beygir gücünde "motor" olan Pavezi makinelerine kıyasla bir adım öndeydi.
Perçinlere monte edilen zırhın kalınlığı 6 ila 16 mm arasındaydı ve yapraklarının çoğu hala dikey olarak monte edilmiş olmasına rağmen oldukça rasyonel açılara sahipti. Tankın girişi sol tarafta dikdörtgen bir kapıydı. Tank, içine giren suyu pompalamak ve zehirli gazlara karşı koruma sağlamak için bir pompa ile donatılmış olup, tankın içinde aşırı basınç oluşturularak gerçekleştirilmiştir.
Ancak, zamanının ilerisindeydi ve “hiçbir yere gitmedi” ve kaderi çok üzgün olan ünlü Sovyet tasarımcısı P. Gorokhovsky'nin hava yastığındaki bu zırhlı araba. 1937'de hayatta kaldı, ancak 1942'de hala tutuklandı ve 1943'te vuruldu!
Tankın diğer İtalyan zırhlı araçlara kıyasla silahlanması çok güçlüydü: 37 mm'lik bir top (önde) ve 6,5 modelinde 1914 mm'lik bir Fiat makineli tüfek (bir top montajındaki taretin arkasında) ve çıkarılabilir ve uçaksavar ve kulenin çatısında küçük bir kapaktan ateş. Gözlem, görüntüleme yarıkları yoluyla ve tabancaların optik görüşü kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Mürettebat üç kişiden oluşuyordu: bir sürücü, bir nişancı (o bir komutan) ve bir kıç makineli tüfeğin bir makineli nişancısı (aynı zamanda bir silah yüklüyor).
Sadece bu zamana kadar, yani Ekim 1943'e kadar, Krupp şirketinin Alman tasarımcılarının Pzkfwg IV'ten Çek tank 38NA'nın şasisine bir kule koymayı düşündükleri ilginçtir. Ve çok iyi bir tankları vardı, önceki T-34'lere benzer, ama daha iyi silahlı. Standart Pzkfwg IV'ten çok daha büyük miktarlarda üretilebilirdi, ama ... bir şey engellendi ve bu tank ne ışığı 1943'te ne 1944'te ne de 1945'te gördü!
Tankın ağırlığı çok küçük olmadığından - 8250 kg, o zamanın çoğu kaynağında "ağır tekerlekli tank" olarak adlandırıldı. Ve gerçekten inşa edilmiş, test edilmiş ve 43,5 km / s hız göstermesine rağmen (1929 için çok iyiydi), aynı zamanda 1 metre yüksekliğindeki dikey bir duvarı, 1,2 m'lik bir açmayı ve 45'lik dik bir eğimi de özgürce aştı. ° ordu asla kabul etmedi.
Hepimiz Alman Hetzer kendinden tahrikli silahları iyi biliyoruz, ancak 38 ton şasi, bu aracın geliştirilmesi de dahil olmak üzere en sıradışı projelerin inanılmaz bir miktarının temeli haline geldi. Önümüzde 105 mm obüs Gerat547 38 (d) projesi
Peki, kabul etseydi ve aynı Habeşistan'da mı yoksa İspanya İç Savaşı sırasında kendini iyi kurar mıydı? O zaman dünya tank inşasının tüm tarihi biraz farklı olabilirdi. Olabilir ... ama gitmedim!
Bu arabayı metal yapmak sadece başarılı değil, ama ahşap modelini bitirmeyi başardı. Savaşın sonunda Almanlar, füze kolye uçlarıyla donatılmış alçaktan uçan İngiliz ve Amerikan Tempest ve Thunderbolt uçakları tarafından çok rahatsız edildi. Bir çift 30 mm otomatik silahla donatılmış tanklara dayanan bu tür "uçaksavar silahlarının" etkili bir şekilde savaşabileceği varsayıldı!
Yine, serbest bırakılması planlanan bu zırhlı personel taşıyıcının ahşap bir modeli yapıldı. Ve soru şu? Neden savaşı kaybeden küçük zırhlı personel taşıyıcıları serbest bırakıyorsunuz, kazandığınızda büyük zırhlı personel taşıyıcılarını serbest bırakıyorsunuz? Almanlar, her şeyi ürettikleri temelde bir dizi zırhlı personel taşıyıcı Sd Kfz 251'e sahipti, Sd gibi bir model de dahil olmak üzere sadece 23 modifikasyon vardı. Kfz.251 / 20 Infrarotscheinwerfer - kendinden tahrikli kızılötesi projektör. 1944'ün sonundan bu yana, "Kartal Baykuş" (Uhu) adı altında üretildi. Yeni zırhlı personel taşıyıcı çok tuhaf, tabiri caizse, "isim" Katzchen "(" Pussy ") daha küçüktü, yani daha az asker taşıyordu. Ve daha az asker, yani daha fazla zırhlı personel taşıyıcı
Veya, örneğin, başka bir garip çözüm. Bazı nedenlerden dolayı, Hitler'in tasarımcıları, daha iyi bir uygulamaya layık bir sebatla (ve korkunç bir kaynak eksikliğini hatırlıyorum!), Her zaman iyi bir keşif tankı yaratmaya çalıştı. Modeller, umut verici bir şasi altında bu 1944 modeli de dahil olmak üzere birbirini takip etti. Tank Leopard olarak adlandırıldı ve her yönden mükemmeldi. Bu tür tankların geri dönüşü olmayan bir şekilde gitme zamanı, birçok farklı şasinin üretimindeki tamamen teknolojik zorluklardan bahsetmiyoruz!
Ve düşünün, Almanlar bunu anladı ve Pzkfwg V Panther tankına dayanan bir keşif tankı yaptı. Ve ne aldın? Bu doğru, Panther'in daha kötü bir versiyonu!
Ancak, bir Panther şasisine sahip olarak, aynı anda dört adet 20 mm uçaksavar topu bulunan bir uçaksavar tankı başlatmaya karar verdiler. Ama genellikle her zamanki Panterlerden yeterince yoktu ve uçaksavarlara para harcıyorlardı ...
Bu arada, Almanlar Leopard keşif tankından 50 mm topla kuleyi o kadar çok sevdiler ki, bu tekerlekli şasiye koydular: VsKfzg 261. Ya şanslı olsalardı? Kötü şanslar…
Seri tankların, özellikle Pzkfwg III Ausf L'nin silahlandırılmasını iyileştirme girişimlerinden biri, üzerine konik bir delik bulunan 55-75 mm'lik bicaliber topları yerleştirmekti.
Görünüşe göre "katil" oldu silâhancak tankların düşman piyadeğiyle tanklardan daha fazla savaşma olasılığı daha yüksek. Bu nedenle, güçlü bir yüksek patlayıcı mermiye ihtiyaçları vardır. Ama bu silah yoktu ve tungsten alaşım çekirdekli mermilere ihtiyaç duyuyordu ve tüm tungsten ... Ural Dağları'nın bağırsaklarındaydı. Ve yeni Pzkfwg III silahını yeniden silahlandırma fikrinden hiçbir şey gelmediği ortaya çıktı! Sadece güç, zaman ve para kayboldu! Bu arada, "anti-tank" 34 mm toplara sahip Sovyet T-57 tankları da atış menzilinde düşman tanklarına mükemmel bir şekilde ateş etseler de kendilerini Oyuncak'ta göstermedi!
Ama bu bizim "fincan için dua" dır ki şu şekilde adlandırılabilir: "Yeni orta tank, gel, gel!" Savaş sırasında J. Y. Kotin ekibi tarafından KV-13'ü oluşturmak için kaç kuvvet atıldı! Ayrı bir kitaba layık bir konu. Hangi varyantlarda sunulmadı: 76 mm'lik bir top ve 122 mm'lik obüs ile, kümülatif bir mermi ile tanklara ateş edecekti. Ancak tüm ana teknik çözümler eskiydi. Ön zırh plakasının "kurumsal" kırılması dahil. Sanki sadece aynı T-34'ten alıp kopyalayamazdınız! Gövdeyi daha geniş yapmak, kulenin altına genişletilmiş bir omuz askısı koymak, kulenin kendisini üçe katlamak, komutanların taretini Almanlar gibi yerleştirmek ve motoru başarısız T34M'de olduğu gibi konumlandırmak ve gerçekten yeni bir tank olduğu ortaya çıkmıştı (aşağıdaki şekle bakın), sadece başka bir hafif KV değil. Ancak tasarımcılar için bir şey yeterli değildi. Yeni BTT türlerinin yaratılmasındaki başarısızlıklar bizimle oldu ...
Bu, tank panopticon'umuzun incelemesini tamamlar.
Not: Site yönetimi ve yazar, tank panopticon'umuz için sağladığı güzel çizimler için A. Sheps'e teşekkür eder.