Ernesto Lecuona Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Ernesto Lecuona Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Besteci
Doğum tarihi: 6 Ağustos 1895, Guanabacoa, Havana, Küba
Ölüm tarihi ve yeri: 29 Kasım 1963, Santa Cruz de Tenerife, İspanya
Ernesto Lecuona Kimdir ?
Ernesto Lecuona (1896-1963), Küba’nın en tanınmış ve belki de ülkenin en üretken bestecisi olmaya devam ediyor. 1000’den fazla bestesi arasında en popüler eserleri Latin müziğinde standart olmaya devam ediyor.Bunlar, “Malaguena” ve “Siboney” gibi popüler melodileri içerir.Çalışmaları popüler bestelerle sınırlı değildi, çeşitli müzik formlarını kapsıyordu.Lecuona aynı zamanda ünlü bir piyanist ve orkestra şefiydi.
Lecuona, 7 Ağustos 1896’da Guanabocoa, Küba’da Ernesto Sixto de la Asuncion Lecuona y Casado’da doğdu.Babası bir gazete editörüydü.Kardeşleri, iki kız kardeşi ve dört erkek kardeşi müzisyendi.İlk olarak, aynı zamanda klasik eğitim almış bir piyanist olan ablası Ernestina ile çalıştı.Diğer kardeşlerinden birkaçı da piyano eğitimi aldı.Lecuona ilk performansını beş yaşında yaptı.Tüm hesaplara göre bir dahi olarak kabul edildi.
İspanyol besteci ve yazar Anais Nin’in babası Joaquin Nin ile müzik teorisi çalıştı.Küba askeri grupları tarafından sıklıkla icra edilen iki adımlık ilk bestesi 11 yaşındayken yayımlandı.Gençlik yılları boyunca Havana’daki balo salonlarının yanı sıra sessiz sinema evlerinde performans sergilemek için çeşitli müzik gruplarını sık sık icra ediyor ve organize ediyordu.Lecuona, Havana’daki Ulusal Konservatuarı’nda okudu ve 1913’te performansta altın madalya ile mezun oldu.Eğitim konsantrasyonu hem şarkı söyleme hem de piyano öğretmek üzerineydi.Mozart ve Bach’ın da yer aldığı bir repertuarla hemen Avrupa ve Amerika’yı gezmeye başladı ve bu turlarda kız kardeşi Ernestina ile sık sık düet yaptı.
1917 yılı, Lecuona’nın kariyerinde önemli bir yıldı.İlk piyano resitali ile New York’ta çıkış yaptı ve kayıt kariyerine de başladı.Bu süre zarfında turları onu Küba dışına çıkarmaya devam etti.Öncelikle Amerika’da ve İspanya’da performans sergiliyordu. Ayrıca düzenli olarak radyo yayınlarında performans sergiledi.
Bir besteci olarak Lecuona muazzamdı. Kesin sayı büyük farklılıklar gösterse de yüzlerce şarkı yarattı ve yayımladı.Bir kaynak, 400’den fazla beste yaptığını söylerken, bir başkası 1000 civarında beste ürettiğini söylüyor.Lecuona, Paris’teyken Maurice Ravel’den kompozisyon eğitimi aldı ve çeşitli müzik formlarında çalıştı.Tarihçiler ve eleştirmenler tarafından tipik olarak daha hafif yemekler olarak adlandırılan şarkılarıyla tanınmaya devam ediyor.
Lecuona beste yaparken piyano başında çalışmamayı tercih etti, bir kart masasını tercih etti.Tipik olarak, şaşırtıcı sonuçlar doğuracak yaratıcı patlamalarda çalışırdı.Bir keresinde hit olacak dört şarkı yazdığı bildirildi: “Blue Night”, “Siboney”, “Say Si Si” ve “Dame tus dos rosas/Two Hearts That Pass in the Night” tek bir gecede 6 Ocak, 1929’da yazdı.Ertesi yıl “Andalucia” ve “Malaguena” listelerde yer aldı.
“Malaguena”, popüler şarkılarının tartışmasız en ünlüsüdür.İlk büyük eseri olarak kabul edilir.Bu heyecan verici piyano enstrümantal, kayıtlı bir melodi ve performans olarak kalıcı bir popülerliğin tadını çıkardı.Lecuona, besteyi 1927’de New York’taki Roxy Theatre’da başlatmıştı.Lecuona tarafından bestelenen diğer önemli popüler şarkılar arasında “Always in My Heart”, “Jungle Drums”, “Dust on the Moon”, “Aquella tarde”, “Canto Carabili” yer alıyor. ,” “Como arrullo de palmas” ve “Dame tus dos rosas.” Bestelerinden bazıları elden geçirildi.Örneğin “Andalucia”ya İngilizce sözler verildi ve 1940’ta “The Breeze and I” adıyla yeniden yayımlandı.”Dame tus dos Rosas”, büyük grup lideri için bir hit olan “Geceden Geçen İki Kalp” oldu.
Lecuona, 1930’lar ve 1940’lar boyunca orkestra şefi olarak da rağbet görüyordu. İlk olarak Palau Brothers Cuban Orchestra olarak bilinen Cuban Boys, Americas’a göre “Latin caz ve salsanın gelişine zemin hazırlamaya yardımcı olan” popüler bir dans grubuydu.Grup , 1930’ların ortalarında dağılmadan önce Cuban Love Song filminde rol aldı. Lecuona daha sonra 1930’ların sonlarından itibaren Orquesta de la Habana’nın lideri oldu.Ayrıca Havana Casino Orkestrası’nı yönetti ve icracı olarak turneye devam etti.Belirli bir Avrupa turu sırasında, çeşitli on dokuzuncu yüzyılın sonları ve yirminci yüzyılın başlarındaki Kübalı bestecilerin daha hafif besteleriyle birlikte kendi eserlerini seslendirmeyi seçti.
Film müzikleri, Lecuona için bir başka popüler araçtı.MGM filmi Under Cuban Skies’ın (1930) müzik yönetmeniydi.BBu, Kosta Rika’da Karnaval (1947) dahil olmak üzere başka filmlerde çalışmaya yol açtı.Warner Brothers ve MGM dahil olmak üzere büyük Amerikan stüdyoları için toplam 11 film müziği yaptı.Ayrıca Meksika, Arjantin ve Küba filmleri için müzikler yazdı.Lecuona, 1942’de “Always in My Heart” şarkısıyla Akademi Ödülü’ne aday gösterildi.
Lecuona, Ekim 1943’te New York’un ünlü Carnegie Hall’unda göründü.Bu, orkestra çalışması “Rapsodia Negra”nın (Black Rhapsody) prömiyeriydi.Bu parça, sözde ciddi orkestra eserlerinde atipik olan Afro-Küba enstrümanlarını kullandı ve performansta Kübalı müzisyenlere yer verildi. Lecuona sadece parçayı bestelemekle kalmadı, aynı zamanda o gece konseri yönetti ve piyano çaldı.
“Batonist-besteci-piyanist üçlü rolünde, Bay Lecuona, kompakt lirik ve senfonik formda örülmüş geniş Latin Amerika ritimleri ve motifleri arasında değişiyordu.Öne çıkan prömiyer olarak, Black Rhapsody, Lecuona’nın yerli deyimi kavradığını ve onun Dictionary of Hispanic Biography’de alıntılandığı gibi, ritmik dizileri yükseltme yeteneği vardı.
Lecuona’nın ciddi bir klasik müzik bestecisi olarak meziyetlerini, özellikle de kariyerinin ilerleyen dönemlerinde, görünüşte belirsizleştiren şey, bu devam eden popülerlikti.Lecuona resmi olarak kompozisyon eğitimi aldı ve çalışmaları gerçekten de dikkate değer bir genişlik gösteriyor.Örneğin, solo piyano ve popüler ezgilerin yanı sıra 11 operet ve yaklaşık 37 konser parçası yarattı.
Tirino, Lecuona’nın müziğinin birkaç kaydını yapmış bir konser piyanisti olan Thomas Tirino’nun Americas ile yaptığı bir röportajda gözlemlediği gibi, bu popülerlik “onun önemli başarılarının hak ettiği bilimsel ilginin eksikliğine katkıda bulunmuş olabilir” dedi.”Güzel melodileri ve parçaların kısalığı nedeniyle müziği popüler bir çekiciliğe sahip, ancak Lecuona’nın amaçladığı şekilde icra ederseniz, eserlerin kendisi çok zorlayıcıydı.Tehlikenin popüler unsuru vurgulamak olduğuna inanıyorum.Müziği ve ciddi besteleriyle, bunların ne olduğunu ve arkasındaki dehayı tam olarak anlayamamak.”
Lecuona, klasik ve popüler müzik arasında köprü oluşturan parçalar hem bestelediği hem de icra ettiği için sık sık “Küba’nın George Gershwin’i” olarak tanımlanır.Ancak The Boston Globe’dan Richard Dyer’a göre bu “tam olarak doğru değil” “Gershwin’inki gibi müziği, konser ve popüler müzik arasındaki ayrımları aşsa da Lecuona esasen bir minyatürcüydü ve birçok parçada bir çekicilik ve yenilik unsuru var.” Aynı yayıncıya sahip olan Gershwin ve Lecuona, 1940’larda tanıştılar ve bildirildiğine göre ömür boyu arkadaş oldular.
Bir icracı olarak yeteneklerine gelince, Dyer harika müzikler yaratma yeteneğine sahip olduğunu gözlemledi, ancak piyano performansları nihayetinde mükemmel ile oldukça kötü arasında değişiyordu.Dyer, “Lecuona’nın en iyi müziği renkli ve akortlu, sırayla ateşli ve ateşli piyanoda deyimsel gitar efektlerini taklit etmede hatırı sayılır bir ustalık gösteriyor” diye yazdı.”Yine de Lecuona’nın en iyileri ile en kötüleri arasında büyük bir uçurum var. Rachamaninoff’tan parçalar, Liberace’ye ve hatta her yerdeki kokteyl piyanistlerinin çabalarına benzeyen klavye figürleriyle birlikte ortaya çıkmaya devam ediyor.”
Lecuona, “meşhur kara gözlere sahip, iri yapılı, melankolik bir figür” olarak tanımlandı. Dictionary of Hispanic Biography’ye göre, “Arkadaşlarını Jackson Heights, Queens’teki evinde müzik çalmaya davet eden popüler bir sunucuydu, ancak şirket çok fazla olduğunda tek başına yürüyüşlerde kaçacaktı” . “Piyano çalmayı ve Azteklerin, Mayaların, eski Peru İnkalarının ahşap ve taş heykellerini toplamanın yanı sıra, en büyük zevki sert, siyah Küba kahvesi yapmaktır.”
Lecuona’nın keyif aldığı bildirilen diğer hobileri arasında küçük hayvanlar ve egzotik kuşlar yetiştirmek (özellikle Küba kırsalında yaşarken), gizemler okumak (Agatha Christie’nin favori yazar olduğu söyleniyordu) ve poker oynamak yer alıyor.Bir beyzbol hayranı olduğu kadar antikalara, çakmaklara ve müzik kutularına değer veren köklü bir koleksiyoncuydu.
Lecuona, turne programı göz önüne alındığında beklenmedik bir durum olarak New York ve Havana’da yaşadı. Ayrıca Tampa ve Tallahassee, Florida’da evleri olduğu biliniyor.Küba Devlet Başkanı Fulgencio Batista onu 1943’te Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Küba Büyükelçiliği’ne kültür ataşesi olarak atadı.Fidel Castro’nun 1959’daki darbesiyle Lecuona Küba’dan ayrıldı.
1960 yılında, Küba özgür bir ulus olana kadar bir daha asla piyano çalmamaya yemin ettiği bildirildi.Vaktini Amerika Birleşik Devletleri, İspanya ve Kanarya Adaları arasında bölerek yurtdışında yaşamayı seçti.Lecuona, 29 Kasım 1963’te kalp krizinden öldüğünde akciğer probleminden kurtulmak için Kanarya Adaları’ndaki Santa Cruz de Tenerife’deydi.New York, Hawthorn’a defnedildi.
Carl Bauman’ın 1997’de American Record Guide’da gözlemlediği gibi, “Belki de Küba’nın seçkin bestecisi olarak Lecuona, kesinlikle daha iyi tanınmayı hak ediyor.” Kariyeri boyunca 176 piyano ve 37 orkestra parçası olmak üzere 1000’den fazla beste yarattı. Aynı yayındaki başka bir Lecuona kaydının daha sonraki bir incelemesinde John Boyer, müziğini “Brahms ve Liszt’in Macar müziğini 19.Yüzyıl Almanlarının tüketimi için damıttığı gibi, orta sınıflar için damıtılmış Latin müziği” olarak tanımlıyor.
Lecuona’nın müziği, tüm dünyada çeşitli türlerde nesiller boyu müzisyenleri etkileyerek sürdü.Avustralyalı caz müzisyeni Don Burrows, The Age ile 2001 yılında yaptığı bir röportajda, “Avustralya’da büyüyen küçük bir çocukken, Avustralya radyo dalgalarındaki en popüler gruplardan biri Ernesto Lecuona and his Cuban Boys’du,” dedi.”O günlerde Küba tüm dünyaya müzik ihraç ederdi ve o günlerde Ernesto Lecuona benim için Duke Ellington kadar önemliydi.Bu yüzden 10 yaşıma geldiğimde Ernesto Lecuona’nın yazdığı her şarkıyı biliyordum. Ve gruptaki bu çocuklar, dünyanın diğer ucundaki birinin Ernesto Lecuona’yı onlar kadar tanıdığına inanamadı.”
Dominikli caz piyanisti Michel Camilo, All About Jazz internet sitesine şunları söyledi: “Çocukken keyif aldığımı hatırladığım ilk beste, Kübalı ünlü piyanist Ernesto Lecuona’nın piyano başında en sevdiğim amcam tarafından seslendirilen ‘La Comparsa’ydı. Melodiyi o çalıyordu.Carnegie Hall’daki ilk çıkışında.”
Camilo Americas’a “Afro-Küba ritimlerini tercüme edebildi ve onları kuyruk haline getirebildi” dedi.”Teknik olarak, kendisinden önce gelen başka bir Kübalı piyanist ve besteci olan Ignacio Cervantes’in geleneğinde çok ileri düzeydeydi.Ancak Lecuona’nın sol eli, Afrika senkopasyonlarını tercüme etme becerisine sahip, Chopin gibi birine doğrudan bir bağlantı.”
Lecuona’nın müziği, yaşamı boyunca çok çeşitli sanatçılar tarafından sık sık kaydedildi ve ölümünden sonra da sanatçılar tarafından kaydedilmeye devam ediyor.Lecuona şarkılarını kaydedenler arasında Desi Arnaz, Guy Lombardo, Paquito D’Rivera, Katia Labeque, Los Super Seven ve diğerleri yer alıyor.