Hikaye türü deyince aklımıza adeta sadece Anton Çehov geliyor. Bunun dışında da hep romanın bir küçük kardeşi izlenimi veriyor. Neyseki İsveç Akademisi böyle görmüyor ki, 2013 Nobel Edebiyat Ödülü, Kanadalı Hikaye Yazarı Alice Munro'nun oldu.
Alice Munro'ya da neden roman değil, hikaye yazdığı soruluyormuş, o bile şöyle bir cevap veriyormuş “Hep deniyorum. Her kitap arasında, tamam işte, artık biraz ciddi işlere eğilmek lazım diye düşünüyorum.”. Oysa büyük bir olayı az sayfada toparlamak ve daha derin mesajlarla kapatmak da bambaşka bir yetenek değil midir?
Twitter'a da yazdım, iki yıldır çalışmadığım yerden geliyor Nobel'ler.
Ben raflarıma Haruki Murakami'leri dizerken, Alice Munro'yu yazık ki atlamışım.
Oysa üç senedir Nobel için adı anılıyordu. Favori hep Haruki Murakami idi ama adı geçen diğer yazarları da takibe almakta fayda vardı.
Hep kısacık ve basit konulu hikayeler anlatırmış Munro. Kanada'nın ufak yerleşim bölgelerinde geçen hayat hikayelerini seçermiş. Favori konusu ise anne-kız ilişkileriymiş.
Bakın neler söylüyorlar onun için;
Buket Uzuner: "Alice Munro'nun Nobel Edebiyat 2013'ü almasına çok sevindim. Çok beğendiğim has edebiyatçıdır."
Jane Smiley: " Bazı romancıların bir tek kitapta başardığını, o kısa öykülerinde otuz-kırk sayfada başarır."
Munro, geçtiğimiz Haziran'da, 81 yaşındayken kalemini bırakmış ve emekliliğini açıklamış. Sebebi ise iç burkuyor; gittikçe artan unutkanlığı...