... dostlarımdan öğrendim ki, Türkler kağıda çok hürmet ederler. Çünkü üzerine Allah'ın ismi yazılabilirmiş. Onun için bir kağıt parçasının yerde sürünmesine hiç meydan vermezler. Nerede görürlerse derhal yerden alırlar, çiğnenmesin diye bir deliğe sokarlar. İhtimal ki, bu harekete hiçbir itirazınız olmayacaktır. Fakat hikayenin sonunu dinleyiniz. Kıyamet gününde, Muhammed, günahlarından dolayı Araf'ta ceza gören müminleri ebedi saadetlerine kavuşmaya davet ettiği zaman, onların takip edebilecekleri yegane yol nar gibi kızarmış büyük bir köprü olacaktır. Bunun üzerinden yalınayak geçeceklerdir (Bunun ne kadar eziyetli şey olacağını tahayyül edebilirsiniz. Kor ateş üzerine asılmış bir tavuğu gözünüzün önüne getiriniz). Fakat, dediğim gibi, ayak altında kalmaktan kurtarmış oldukları bütün kağıtlar o zaman birdenbire ortaya çıkarak tabanlarına yapışacak ve kızgın demirden zarar görmelerine meydan vermeyecek imiş.