İslamiyet'i kabul etmezden önceki Orta Asya Türk boylarına göre gök on yedi kattır. Gök-Tanrıların yardımını dilemek ancak ecdadın ruhlarıyla mümkündür. Tengri inancı hem gök, hem de gökte hüküm süren ruh manalarını içine almaktadır.
Türklerin İslamiyet'ten önce kabul ettikleri dinlerdeki Tengri kelimesi, hemen daima bu dinlerin en yüksek varlıklarını ifade için kullanılmış, "gök" manası ikinci planda kalmıştır.
Şark Türkçe'sinin hakim olduğu İslami metinlerde, Allah, Mevla, İlah, Rab, Hüda, Yezdan gibi Arapça ve Farsça isimler Türkçe Tengri (Tanrı) karşılığında kullanılmıştır. Kutadgu Bilig'de Allah kelimesi geçmekle beraber, bazan Tengri kelimesi "Teala" olarak geçer (V.F. Büchner, İ.A XI, 707). Eski Türkçe'de Tengri, kainatta bulunan her şeyi yarattığına ve koruduğuna inanılan en yüce varlıktır. Oğuzlar, Allah fikri ve inancına sahip olmuşlar ve bunu Tanrı adıyla ifade etmişlerdir. Türklerin Tanrı anlayışı İslam'ın Allah anlayışıyla hemen hemen aynı olmuştur. (Osman Cilacı, Şamil İslam Ans. )
Gök tanrı inancı İslamiyet'e çok yakın olup semavi dinlerin izlerini taşımaktadır. Türkler'e gönderilmiş olan peygamberlerden kalma kısmen unutulmuş bir inanış olabilir.
Hak din kendilerine tebliğ edilmeyen kimseler fetret ehli kabul edilirler. Türkler de Hz. İsa (as)'ın döneminde ve İslamiyet kendilerine tebliğ edilinceye kadar fetret dönemi içerisinde bulunmuş olabilirler.
Tarih : 24.06.2012
Kaynak : Sorularla İslamiyet