Genelde yaratıcı olmak için yoğun ve uzun bir odaklanma gerektiği düşünülür. Ama bu doğru değildir. Yapılan bir dizi araştırmada yaratıcılığı yüksek insanların, daha az yaratıcı olanlardan daha geniş malumata açık olan insanlar olduğu ortaya çıkmıştır. Yaratıcılığı düşük insanlar genelde dikkatlerini tek bir noktaya yoğunlaştırır ve deneyimlerini kısıtlarlar. Yaratıcı bir çözüm düşündüğünüzde sürekli odaklı kalmak bu nedenle doğru bir yaklaşım değildir. Örneğin, Pennsylvania Üniversitesi’nin yaptığı bir çalışma, dikkat hapları diye anılan ilaçların beyni tam sekiz saat bir probleme odaklayabildiğini fakat günün sonunda problemin çözümü için hiçbir gerçek içgörünün çıkmayabildiğini göstermiştir.
Bundan daha çarpıcı olan bir diğer çalışma ise Memphis Üniversitesi’ndeki Dr. Holly White tarafından yürütülmüştür. White ADHD (Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu) teşhisi konmuş öğrencilerin, yaratıcılık ölçümü testlerinde diğerlerine göre anlamlı ölçüde daha yüksek puanlar aldığını bulmuştur. Bunun sebeplerinin başında odaklanma güçlüğü çekmeleri gelir. White şöyle der: “ADHD rahatsızlığı olan insanlar bir fikri alıp bir sürü farklı yöne dağıtıp dallandırırlar. Özünde ADHD onların hayal gücünü daha yüksek seviyede tutar. Öte yandan, ADHD rahatsızlığı olmayanlar ise bir sürü fikri alıp hep aynı merkezi noktaya odaklarlar.” White ayrıca sanat gösterilerinde ve bilim fuarlarında ödül kazanan öğrencileri araştırmıştır. ADHD’li öğrenciler her alanda ödül kazanmışlardır. Dikkat dağınıklıkları bir nevi yeteneğe dönüşmüştür. Einstein düzenli olarak düşünce deneyleri dediği bir şeyi uygulardı. Sandalyesinde sessizce oturur ve zihninin bazen saatlerce her yöne dağılmasına izin veridi. Einstein, yaratıcı fikirlerinin çoğunun hiçbir şeye odaklanmadan geçirdiği deneyim esnasında doğduğunu aktarır.
Kaynak : Goewey, Don Joseph, The End of Stress, s. 107-108.