Küresel Araştırma ‘Parantezlerin’ Gerçekten Bir Dil Olduğunu Buldu
Hepimiz gördük, hepimiz incittik, hepimiz kendimiz yaptık: bir bebekle konuşurken, bilirsiniz, o bir bebekti.
“Ooo merhaba bebeğim!” diyorsunuz, neşeli bir Walmart çalışanı gibi konuşuyorsunuz. Bebek senin anlaşılmaz ciyaklamaların ve utanmazca iğrenç gülümsemenle tamamen şaşkına döndü, ama “bebek çok cuuuuuute!”
Bilmenin faydası olsun veya olmasın, araştırmacılar kısa süre önce, daha teknik olarak “ebeveynlik” olarak bilinen bu şarkı söyleyen bebek konuşmasının dünyanın dört bir yanındaki insanlar için neredeyse evrensel olduğunu keşfetti. Şimdiye kadarki en büyük çalışmada, 40’tan fazla araştırmacı, altı kıtada, kırsal ve kentsel, izole ve kozmopolit olmak üzere çeşitli topluluklardan 18 dilde, 410 İnternet meraklısı ebeveynin 1.615 ses kaydının toplanmasına ve analiz edilmesine yardımcı oldu. Tanzanya’daki avcı-toplayıcılardan Pekin’deki kent sakinlerine kadar.
Nature Human Behavior dergisinde yakın zamanda yayınlanan sonuçlar, bu kültürlerin her birinde ebeveynlerin bebekleriyle konuşma ve şarkı söyleme biçimlerinin yetişkinlerle iletişim kurma biçimlerinden farklı olduğunu ve bu farklılıkların gruptan gruba çok benzer olduğunu gösterdi. .
Yale Üniversitesi’ndeki Haskins Laboratories’de psikolog ve araştırmanın başyazarı olan Courtney Hilton şunları söyledi: “Bu yüksek sesle, yüksek tonda konuşma eğilimindeyiz, ‘Ohh, heeello, seni baaybee!’ California Üniversitesi, Merced’de bilişsel bilimler alanında yüksek lisans öğrencisi ve diğer baş yazar olan Cody Moser şunları ekledi: “İnsanlar ninni söylemeye veya bebekleriyle konuşmaya meyilli olduklarında, aynı şekilde yaparlar. “
Bulgular, bebek konuşması ve bebek şarkısının kültürel ve sosyal güçlerden bağımsız bir işleve hizmet ettiğini göstermiştir. Gelecekteki bebek araştırmaları için bir sıçrama tahtası sağlarlar ve bir dereceye kadar psikolojide çeşitli temsillerin eksikliğini ele alırlar. İnsan davranışları hakkında kültürler arası iddialarda bulunmak için birçok farklı toplumdan araştırmaya ihtiyaç vardır. Şimdi büyük bir tane var.
Los Angeles California Üniversitesi’nde bilişsel bir bilim adamı olan Greg Bryant, “Muhtemelen bu konuda en çok makaleye sahip yazar benim ve bu sadece benim eşyalarımı uçuruyor” dedi. Araştırma. “Dünyanın neresine giderseniz gidin, insanların bebeklerle konuştuğu yerlerde bu sesleri duyarsınız.”
Ses, hayvanlar aleminde, yaklaşmakta olan tehlike ve cinsel çekicilik de dahil olmak üzere duygu ve sinyal bilgilerini iletmek için kullanılır. Bu tür sesler türler arasında benzerlikler gösterir: İnsan dinleyiciler, kuşlardan timsahlara, domuzlardan pandalara kadar hayvanlar tarafından yapılan mutlu ve hüzünlü sesleri ayırt edebilir. Bu nedenle, insan seslerinin de yaygın olarak tanınan bir duygusal değerliliğe sahip olması şaşırtıcı olmayabilir.
Bilim adamları uzun zamandır insanların bebekleriyle çıkardıkları seslerin bir dizi önemli gelişimsel ve evrimsel işleve hizmet ettiğini tartışıyorlar. Haskins Laboratuvarları’ndaki Müzik Laboratuvarı’nın yeni çalışmasını tasarlayan ve yöneticisi olan psikolog Samuel Mehr’ın belirttiği gibi, bekar insan bebekleri “yaşamı sürdürmekte gerçekten kötü”. Yeni doğmuş bir bebeğe bakarken seslerimizle yaptığımız garip şeyler sadece hayatta kalmamıza yardımcı olmakla kalmaz, aynı zamanda dil ve iletişimi de öğretir.
Örneğin, ebeveynler bazı bebeklerin sesleri çevrelerindeki kaosu anlamlandıran ağız şekilleriyle ilişkilendirmelerine izin vererek kelimeleri daha iyi hatırlamalarına yardımcı olabilir. Ayrıca ninniler ağlayan bir bebeği yatıştırabilir ve daha yüksek bir ses, dikkatlerini daha iyi tutabilir. Dr. Mehr, “Ses yolunuza hava üfleyebilir ve bu tonları ve ritimleri yaratabilirsiniz ve bu bir bebeğe analjezik vermek gibidir” diyor.
Ancak, çoğunlukla Batılı, gelişmiş ülkelerdeki bilim adamları, bu tartışmaları yaparken, farklı kültürlerden ebeveynlerin bebeklerle konuşmak için seslerini değiştirdiğini varsaydılar. Princeton Üniversitesi’nin çocuk laboratuvarı müdürü ve yeni çalışmaya katkıda bulunmayan psikolog Casey Lew-Williams, “Bu riskli bir varsayımdı” dedi. Dr. Lew-Williams, bebek konuşmasının ve şarkının “dil öğrenimi için bolca fırsat sağladığını” belirtti, ancak “yetişkinlerin çocuklarla çok sık konuşmadığı ve onlarla çok konuştuğu bazı kültürler var. Ona göre teorik tutarlılık güzel olsa da, “kültürlerin zenginliğini ve dokusunu yok etme” riskini taşır.
Akademisyenler arasında giderek daha tanınmış hale gelen bir şaka, psikoloji çalışmasının aslında Amerikan üniversite mezunlarının çalışması olduğudur. Beyaz, şehirli araştırmacılar psikolojide aşırı temsil edildiğinden, sordukları sorular ve araştırmalarına dahil ettikleri insanlar genellikle kültürleri tarafından şekillendirilir.
Yeni çalışma için Ekvador’daki Shuar’dan kayıtlar toplayan Berkeley’deki California Üniversitesi’nden antropolog Dorsa Amir, “İnsanların davranışları nasıl anladığımızı ne kadar etkilediğinin farkında olmadığını düşünüyorum” dedi. “Ama insan olmanın birçok farklı yolu var.”
Daha önceki araştırmalarda Dr. Mehr, müziğin evrensel özelliklerinin araştırılmasına öncülük etti. Baktığı 315 farklı topluluğun her birinde müzik vardı. Doğrulayıcı bir bulgu ve zengin bir veri seti, ancak daha fazla soruyu gündeme getiriyor: Her kültürde müzik ne kadar benzer? Farklı kültürlerdeki insanlar aynı müziği farklı mı algılıyor?
Yeni bir araştırma, ebeveyn seslerinin dünyadaki yetişkinlerin konuşmalarından ve şarkılarından 11 şekilde farklı olduğunu buldu. Bu farklılıkların bazıları bariz görünebilir. Örneğin, bir bebeğin konuşması bir yetişkinin konuşmasından daha yüksek seslidir ve bir bebeğin şarkısı bir yetişkininkinden daha yumuşaktır. Ancak insanların bu farklılıklar konusunda doğuştan gelen bir farkındalığa sahip olup olmadıklarını test etmek için araştırmacılar bir oyun yarattılar – Kim Dinliyor? — 199 dil konuşan 187 ülkeden 50.000’den fazla kişi tarafından online olarak oynandı. Katılımcılardan şarkının veya konuşmanın bir bebeğe mi yoksa bir yetişkine mi hitap ettiğini belirlemeleri istendi.
Araştırmacılar, dinleyicilerin, onları yapan kişinin diline ve kültürüne tamamen yabancı olsalar bile, seslerin bebeklere yönelik olduğunu yaklaşık yüzde 70 doğrulukla söyleyebildiklerini buldular. Jenu Kuruba kabilesinden kayıtların toplanmasına yardım eden Ball State Üniversitesi antropolog Caitlyn Placek, “Müziğin tarzı farklıydı, ancak bilimsel bir terim olmadığı için vibe aynıydı” dedi. Hindistan. “Öz orada.”
Yeni çalışmanın akustik analizi, bebek-yetişkin iletişiminin dünya çapındaki bu özelliklerini, yeni soruları ve gerçekleşmeleri ortaya çıkaracak şekilde listeledi.
Örneğin, insanlar bebeklerle konuştuğunda, Bay Moser’ın dediği gibi “sesli harf boşluğunu keşfederek” birçok farklı sesli harf ve kombinasyon denemeye eğilimlidirler. Dünyadaki yetişkinlerin birbirlerine okuma şekline çok benzer. Bebek konuşması aynı zamanda bir şarkının melodisine de gider – “konuşmanın ‘şarkısı’,” diyor Dr. Hilton dedi.
Bu, potansiyel olarak evrimsel bir müzik kaynağına işaret edebilir – belki de “müzik dinlemek, insanların sadece kablolu olduğu şeylerden biridir” dedi Dr. Mehr
Ancak jüri, bu kültürler arası benzerliklerin mevcut kalkınma teorilerine nasıl uyduğu konusunda hala kararsız. Dr. Lew-Williams, “Gelecekteki alan, bu çamaşır listelerinden hangilerinin dil öğrenimi için önemli olduğunu bulmak zorunda kalacak.” Dedi. “Ve bu yüzden bu tür işler çok havalı – yayılabilir.”
Dr. Mehr kabul etti. “Psikolog olmanın bir parçası, geri adım atıp ne kadar tuhaf ve inanılmaz olduğumuza bakmaktır” dedi.