Zımba nasıl ve kim tarafından icat edildi?
Zımba, evlerde ve bürolarda yaygın bulunan bir alettir. Zımba ile ince metal zımba teli kullanılarak kağıt parçaları birbirine tutturulur. 1868 yılında Gould zımbayı icat etti. 1877 yılında ilk masaüstü zımba icat edildi. 1878 yılında çok sayıda zımba telini alabilen ilk zımba icat edildi. 1927 yılında zımba telleri, zımbaya rahat girmeleri için yapışkanla sıra halinde yapıştırıldı.
Zımba 1868 yılında İngiliz Charles Henry Gould tarafından icat edildi. 1800’lü yılların başında kağıtları bir arada tutmak için birçok farklı yöntem uygulanırdı. Bazı kağıtlar delinir ve bir tek parçasıyla, kurdele ile veya şeritle birbirine bağlanırdı. Bazıları da toplu iğneyle veya yapışkanla bir arada tutturulurdu. Gould, ilk zımbayı 1868 yılında icat etti. Bu büyük bir makineydi ve kitap ciltleme de kullanılıyordu. İlk masaüstü zımbanın patenti 1877 yılında alındı. Bu makine Metal zımba tellerini iterek sayfaları deliyor ve bükerek kapatıyordu. İlk zımba makinesi, her kullanımda sadece bir tane zımba teli alabiliyordu.
Zımba bir ucundan birbirine bağlı iki kolu olan bir alettir. Zımba da kızaklı bir tepsi, üst kolda bir bıçak ve alt kolda bir yiv bulunur. Yapışkanla arka arkaya birbirini yapıştırılmış zımba telleri kızaklı tepsiye yerleştirilir ve bir yay tarafından ileri doğru itilir. En öndeki zımba telleri zımba ağzının üzerinde durur. Zımbanın üst kolunu aşağı doğru bastırdığınızda bıçak öndeki zımba telini iterek kağıdı deler. Zımba telinin uçları zımbanın alt kolundaki yive doğru itilir. Bu hareket telin uçlarını büker ve kağıtların bir arada durmasını sağlar. Günümüzde insanların daha az yemesi için yapılan mide küçültme ameliyatlarında özel zımbalar kullanılıyor. Norveçli Johan Vaaler, 1899 yılında ataşı bulan ilk kişi olarak kabul edilir.
Kaynak: İcatlar ve Mucitleri,