1. Sürekli maruz kaldığımız için duyarsızlaştığımız, duyarlı davranmaya kalktığımızda "ya kadınlar öldürülüyor, daha büyük dertlerimiz yok mu sence?" cümlesiyle karşılaştığımız minik olaylardır. Bu başlıkta bunları anlatalım ve bu küçük sorunların ne kadar çok olduğunu görelim istiyorum.
En en basitinden, bir arkadaşımla etüt salonunda ders çalışıyoruz. Mola vermek için terasa çıkıyoruz, okuduğumuz distopya romanlarının benzerliklerinden bahsediyoruz, muhabbet de kalite kokuyor yani (gizlinot: Swh). Bir öğretmenimiz gelip "yeter artık bırakın dedikoduyu, oraya pısmış vir vir vir dedikodu yapıyorsunuz." diye şaka yapıyor. Görünüşte basit fakat iki erkek olsaydık bize asla söylemeyeceği bir laf oluşu beni yaralıyor. Aynı günün devamında başka bir öğretmen yaşadığımız şehre açılacak yeni bir avm'den bahsediyor, sonra "adı neydi? Dur kızlara sormak lazım. Neydi adı kızlar?" diye soruyor. Yetti mi? Hayır. Bir öğretmenimiz diş ağrısı çekiyor, kendisine önerilen diş hekiminin ismini duyunca burun kıvırıyor, "ben dişçide bayan(gizlinot: Kadın demek istiyor herhalde) tercih etmiyorum" diyor. Fark ettiyseniz hepsi öğretmen. Hepsi de kendileri gibi bir toplum yetiştiriyor.