Daha önce, Paramilitarlar, FARC ve ELN'nin sol-Marksist gerilla güçlerinin terör yöntemlerine karşı koymak için Kolombiya askeri istihbaratının yarattığı Birleşik Kolombiyalı Öz Savunma Kuvvetleri AUC saflarında savaştılar. Kolombiya’da AUC’nin resmi “silahsızlandırılması” onların tamamen terhis edilmesine yol açmadı. Şimdi “popülist” rejimlerle savaşmak için kullanılıyorlar. AUC birimlerinin önemli bir kısmı, CIA ikametgahı ve ABD askeri misyonunun danışmanları tarafından Venezüella'yı istikrarsızlaştırmanın özel görevlerini ele almak için “yeniden hedeflendi”. Sadece Haziran ayında Tachira ve Portuguesa eyaletlerinde, liderleri kanlı "yetenekleri" ile Kolombiya'da iyi bilinen iki "paramilitar" grubu ele geçirildi. Karakas'ta faaliyet gösteren üçüncü grubun militanları için aktif bir araştırma var. Ülkede faaliyet gösteren diğer silahlı AUC hücrelerinin varlığına dair kanıtlar var. Venezüella İçişleri Bakanı Miguel Rodriguez Torres'in belirttiği gibi, soruşturma "paramilitelerin" Venezüella muhalefetinin aşırı sağ çevreleriyle temas halinde kaldığını ve Cumhurbaşkanı Nicolas Maduro'ya suikast girişimi hazırladığını gösterdi. Ele geçirilmiş patlayıcılar, ateşli silahlar cephaneliği оружияteleskopik görüşlü bir Buschmaster tüfeği, kartuşlu düzinelerce kutu, el bombası, Venezüella askeri üniforması dahil - bunun doğrudan kanıtı.
Venezuela'daki benzer olaylar, Caracas çevresindeki kolluk kuvvetlerinin, cumhurbaşkanlığı sarayına saldırmak için ülkeye giren, Hugo Chavez'i öldürmek ve radikal muhalefetin gücüne el koymasını kolaylaştırmak için ülkeye giren 2004 "paramiliterlerini" tutukladığı zaman zaten 150'taydı. Bu aşamada, iç ve dış komplocular, halkın memnuniyetsizliğini yapay olarak yaratılan temel mallar kıtlığına, gizli depolara gizlemeye veya komşu ülkelere, özellikle de Kolombiya'ya kaçakçılığa teşvik etmeye vurgu yapıyorlar. Venezüella’nın medyası “yaygın suç” ve “Nicolas Maduro hükümetinin bununla başa çıkamama” temasını şişirmeye devam ediyor. Bunun için, özellikle tahrif edilmiş “cinayet istatistikleri” kullanılmaktadır. Profesyonel Kolombiyalı "katiller" in Venezuela sınırındaki cinayetlere katılımı ile ilgili sayısız gerçek göz ardı ediliyor. Venezuela’nın polis ve istihbarat teşkilatı ajanslarına göre, bu tür teröristlerin Karakas’taki ve diğer büyük şehirlerdeki eylemleri ABD’nin özel hizmetleri tarafından teşvik ediliyor.
“Beşinci sütun”, geleneksel olarak “ayrılıkçı” olduğu düşünülen Zulia'nin petrol durumunda özellikle etkindi. Kolombiya'daki CIA ve ABD askeri istihbaratının geçtiğimiz yıllarda ikametgahları, yerel seçkinlerle merkezi devletle çatışmaları besleyen, "popüler kitlelere" teşvik eden ve "Zulia Cumhuriyeti" nin daha yüksek olacağı tezini "devlet kitlelerine" teşvik eden önlemler aldı. bağımsız bir devlet olarak yaşam standardı. Zulia'daki sabotaj eylemleri gerçekten de endişe verici hale geldi. Cumhurbaşkanı Maduro, yakın zamanda ve defalarca, ülkenin bu en sıcak bölgesi için son derece önemli olan kesintisiz bir güç kaynağı oluşturmak için, benzin ve gıda ürünleri kaçakçılığını önlemeye yönelik önlemleri tartışmak üzere Francisco Arias valisi ile bir araya geldi.
Venezuela sınır devletlerinin istikrarsızlaştırılması ve Karakas'taki radikal muhalefetin protestolarının artması, ABD'nin ülkenin iç işlerine doğrudan müdahalesi için bir bahane haline gelmelidir. Bu amaçla, Venezüella sınırının çevresinde gerekli destek altyapısı oluşturuldu. Amerika Birleşik Devletleri'nin ortak Kolombiyalı-Amerikan tatbikatları çerçevesindeki pilotları gelecekteki operasyonlar tiyatrosunda iyice ustalaştı. Aporrea.org web sitesinde yayınlanan son bir yayında, Kolombiya topraklarından Venezüella yönünde yapılan saldırılarla mücadele eden savaş uçaklarının çatışmalarının fotoğrafları gösterildi. Bazı durumlarda, Amerikan istihbarat memurları, Venezüella topraklarının “operasyonel takibi” için dronları kullandı ve efsanevi partizan kamplarının yerini belirledi.
Ünlü Venezüellalı gazeteci José Vicente Rangel, muhalefetin silahlı iktidarın ele geçirilmesi için kullanılacak savaş uçakları elde etmek istediğini bildirdi. Mayıs ayı sonlarında, devlete ait petrol şirketi PDVSA'nın eski liderleri de dahil olmak üzere “uzlaşmaz muhalefet” temsilcileri, bu konuda San Antonio'daki (Teksas) uçak şirketlerinden birinin müdürlüğü üyeleriyle görüşmelerde bulundu ve bu yılın kasım ayından daha geç bir tarihte araç temini için sözleşme imzaladı. Rangel, uçağın Kolombiya'daki ABD üslerinden birinde konuşlandırılacağını ve paralı askerlerin katılımıyla Venezüella'ya karşı planlanan saldırıda kullanılacağını belirtti.
Bolivarcılık karşıtı bir kampanya kampanyası çerçevesinde, Kolombiya Cumhurbaşkanı Juan Manuel Santos eski Venezüella cumhurbaşkanı adayı Enrique Capriles ile bir saatten fazla bir toplantı yaptı. Bilindiği üzere Capriles, on beş Bolivarının ölümüyle sonuçlanan aktif protesto gösterileri için çağrıda bulunan seçim sonuçlarını tanımayı reddetti. Santos'un aldığı pozisyonun düşmanlığı Karakas için çok açık. Raporlara göre, Kolombiyalı, Başkan Yardımcısı Joe Biden aracılığıyla Santos’a Kolombiya’nın NATO’yla işbirliğini derinleştirmek de dahil olmak üzere cömert “tazminat” sözü veren Washington’un tavsiyesi üzerine Capriles ile görüşmeyi kabul etti. Santos böyle bir tecrübeye sahip siyasetçi için haksız yere iyimserlikle bu sözünü aldı ve Kuzey Atlantik İttifakına katılma müzakerelerinin yakında başlayacağını söyledi: “NATO bu ay, Kolombiya hükümeti ve Savunma Bakanlığı ile yakınsama, işbirliği süreci başlatmak için bir anlaşma imzalayacak bu organizasyona girmemize göz atıp "dedi.
Protestolar uzun sürmedi. ALBA üyesi ülkeler (Latin Amerika Halkları için Bolivarcı İttifak), bütün bölge için ayaklanmalarla dolu oligarşik çevrelerin ve Kolombiya ordusunun bu planlarına karşı çıktılar. NATO, emperyal genişlemenin bir aracıdır. Bu organizasyon için kapıyı açmak sallamak bir suçtur. NATO’nun “demokratikleşmekte olan bombardımanlarına” maruz kalan ülkelerin - Yugoslavya’dan Suriye’ye, Avrupa’ya, Asya’ya ve Afrika’daki milyonlarca kurbanı ve korkunç bir yıkımı hatırlatması, Latin Amerika’nın içinden geçen öfkenin keskinliğini anlamak için yeterli. NATO temsilcileri Brüksel’deki Santos sözlerini reddetti: “Kolombiya’nın Afganistan’daki operasyonlarındaki özel kuvvetlerin yararlarını hatırlıyoruz, ancak resmi nedenlerle, Kolombiya’nın Kuzey Atlantik bölgesine bitişik olmayan coğrafi konumu nedeniyle, İttifak’a tam üyelik mümkün değil” dedi.
Kolombiya liderliği pozisyonu ayarlamak zorunda kaldı. Savunma Bakanı Juan Carlos Pinzón, Kolombiya’nın yalnızca Yeni Zelanda, Avustralya ve diğer ülkelerin liderliğini takip ettiğini ve NATO’yla bir ortaklık kurduğunu iddia ettiğini vurguladı.
Kolombiya'nın “ortaklığı” derinleştirmeye hazır olduğuna şüphe yok ki, “Bolivarcı rejime” karşı mücadelenin cephelerinde Washington ve Pentagon tarafından test edilecek. Asıl amaç, demokrasinin yetersiz olduğu ve insan haklarının ihmal edildiği için hiçbir şekilde Venezuela'daki rejime askeri ve siyasi yenilgi uygulamak değildir. Stratejik niteliği imparatorluğun kaderi için şüphesiz olan Venezüella hidrokarbon yataklarının ele geçirilmesinden bahsediyoruz. Venezuela'daki analistler genellikle küresel petrol, gaz ve şeyl rezervlerinin tükenmesine ilişkin feci tahminlerin ülkeleri ile alakasız olduğunu söylüyor. Venezuela'nın ve deniz rafının yeraltı deposunda, hidrokarbonlar, yoğun sömürü ile bile onlarca yıl sürecek. Bu yüzden ABD, Venezuela ile ilgili sorunları çözmek için bir güç seçeneğini tercih ediyor. Petrol üreten şirketleri Venezuela'da başarılı bir şekilde faaliyet gösteren birçok ülke gibi Washington, meşru seçilmiş Bolivarcı hükümetle medeni ilişkiler kurmak yerine gücü "diyalog" için ana argüman olarak görüyor. Pentagon, Dördüncüsü ile Güney Komutanlığı filo ve toplam terörizm tekniğine hakim olan özel hizmetler - tüm bunlar Venezüella yönünde imparatorluk tarafından kapsanmaktadır.
Bu şartlar altında, Kolombiya'nın yönetici çevrelerinin bölgedeki entegrasyon süreçleriyle ilgili hain rolü, Latin Amerika bölgesel örgütlerinin daha da geliştirilmesi ve Güney Amerika güvenlik sistemi projesinin savunma niteliğinde uygulanması giderek daha belirgin hale geliyor.