Yakındoğu’da uzun yıllar arkeolojik araştırmalar yapan ve “Türkiye’nin en eski kültürleri” kitabının yazarı Profesör Dr. Antonio Sagona vefat etti.
Profesör Antonio Sagona, uzun yıllar Yakın Doğu üzerine çalışan bir arkeologtu ve Routledge tarafından yayınlanan ve Paul Zimansky ile birlikte yazdığı “Türkiye’nin en eski kültürleri” (2009) kitabı da dahil olmak üzere bu konuda bir dizi kitap yazmıştı. Saha çalışmaları, Türkiye (Anadolu), Kafkaslar ve Suriye’deki eski yerleşim alanları, doğal ortamlar ve mezarlıklar üzerine yoğunlaşmıştı.
Sagona’nın araştırma alanları tarihöncesinin geç dönemlerinden, modern tarihi dönemlere kadar uzanmaktaydı ve Anadolu ve Kafkasya’nın en eski yerleşimlerini, Yakındoğu’nun erken karmaşık toplumlarını, ritüel ve ölü gömme uygulamasının arkeolojisini ve antropolojisini, kazı ve araştırmanın yaklaşım ve tekniklerini ve daha yakın zamanlarda da savaş alanı arkeolojisini içermekteydi.
Türkiye’de, Fırat Nehri’nin doğusunda Erzurum ve Bayburt illerinde, Türkiye için önemli bir kültürel dizilim oluşturan bölgedeki ilk sistematik arkeolojik araştırmaları gerçekleştirdi. Yakın tarihte ise, dikkatini Güney Kafkasya’daki Gürcistan’a çevirdi ve burada geniş bir Samtavro arkeolojik alanı ve çevresindeki bölgede çalışıyordu.
Sagona ayrıca, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Savaş Gazileri Daire Bakanlığı (Canberra) ve Yeni Zelanda Kültür ve Miras Bakanlığı ile ortaklaşa çalışan ANZAC Battlefield’in Ortak Tarihi ve Arkeolojik Araştırması’na katılıyordu.
Antonio Sagona, Avustralya Beşeri Bilimler Akademisi’nin ve Londra Eski Eserler Derneği’nin seçilmiş bir üyesiydi. Ayrıca Ancient Near Eastern Studies dergisinin (Leuven’de yayınlanan ERA kategori A dergisi) editörü ve monograf dizisinin ortak editörüydü.