Fransa Kralı Napolyon ile İngilizler ve Prusyalılar arasında yapılan savaş (1815).
Napolyon, 1814 yılında darbe sonucu tutuklanıp gönderildiği Elba Adası’ndan 1 Mart 1815’te kurtuldu. Yaklaşık 1000 civarı askerle Fransa’ya dönerek yönetimi tekrar eline aldı. Savaşlar neticesinde ağır vergilere tabi tutulan halk yeni bir savaşa hazır değildi. Bunu bilen Napolyon’da savaş istemiyordu. Bu nedenle İngiltere ve Prusya’ya barış teklifi götürdü. Ancak bu iki devlet Napolyon’un güçlendiğinde tekrar yayılmacı bir politika izleyeceğine emindi. Bu nedenle barış teklifini reddettiler. İç karışıklıklar ve ekonomik sorunlarla mücadele eden güçsüz Napolyonun işini bitirmek adına ittifak kurdular.
Savaşın kaçınılmaz olduğunu gören Napolyon ilk iş olarak eski askerlerinden oluşturduğu 125 bin kişilik bir ordu ile Belçika üzerine yürüdü. Önce Prusyalılar’la savaştı ve onları geri çekilmek zorunda bıraktı. Sonra Wellington komutasındaki İngiliz ordusunun üzerine gitti. Waterloo Köyü yakınlarında İngiliz kuvvetleriyle karşılaştı. Yollar ve toprak çamurlu olduğu için hemen saldırıya geçmeyi uygun bulmadı. Topçusundan da yararlanmak istiyordu. Bu yüzden çok fazla zaman kaybetti. Napolyon hücum emrini verince atlı kuvvetleri olanca güçleriyle İngilizler’in üzerine saldırdılar. Ancak bu sırada Prusyalılar da İngilizler’in yardımına yetişti ve güçler dengelendi. Fransızlar’ın ardarda gerçekleştirdikleri saldırılar hiç bir sonuç vermedi. Yenilgiye uğrayan Napolyon Paris’e geri dönmek zorunda kaldı.
Napolyon yönetimindeki Fransa’nın bu yenilgisi Dünya ve Avrupa tarihi açısından önem arz etmektedir. Bu yenilgi neticesinde Napolyon yönetimi devrildi ve Napolyon tutuklanarak St. Helena adasında sürgüne gönderildi.