Eğitimciler, çevrimiçi öğrenme sırasında
öğrenci katılımını artırmak için en iyi eşzamanlı ve eşzamansız stratejilerini
paylaşır.Her sınıfta, katılmak için
elini her zaman kaldıran ve katılmaya çekinen öğrenciler vardır. İster içe
kapanık olsunlar, ister katkıda bulunmadan önce biraz düşünmeye meyilli
olsunlar, isterse sadece kötü bir gün geçiriyor olsunlar, seslerini eklemek
istemeyen çocukları tartışmalara dahil etmek zor olabilir.
Öğrencilerin katılımını sağlamanın zorlukları uzaktan eğitim sırasında yoğunlaştı, birçok öğretmenden duyduk. Dijital platformlar, örneğin ne zaman konuşulacağını veya bir kişinin beden dili ve yüz ifadeleri gibi ince ama önemli söylem öğelerinin nasıl okunacağını bilmeyi zorlaştırarak ek iletişim engelleri oluşturabilir. Ek olarak, çevrimiçi tartışmalar genellikle öğrencilerin teknolojiye erişimindeki değişkenlik ve gizlilik endişeleri tarafından engellenir ve sonuç olarak birçok öğretmen, öğrencilerin çalışmalarını akranlar arasında ileri geri bırakabilecek e-posta gibi yalıtılmış kanallar üzerinden göndermelerine güvenmek zorunda kaldı.
Çocukların sanal sınıflara katkıda bulunmalarını sağlamak biraz iş gerektiriyor, öyle görünüyor. Öğrenci tartışmalarını ve çevrimiçi öğrenmeye katılımı nasıl iyileştirebileceğimizi bulmak için sosyal medyada yüzlerce yorumu inceledik ve geçen baharda zorlukla nasıl başa çıktıklarını görmek için 20'den fazla eğitimciyi takip ettik. Öğretmenler, bu sonbaharda tüm çocukların değerlerini ve seslerini - en sessizleri veya programları kesintiye uğramış olanları bile - sınıflarına entegre etmek için hem eşzamanlı hem de eşzamansız bir dizi akıllı strateji sundu.
Senkron Stratejiler
Eşzamanlı öğrenme için, bazı öğretmenler sınıftan geleneksel tartışma stratejilerini canlı görüntülü sohbetlere çevirdiklerini söylerken, diğerleri dijital araçların sınıf katılımını artırmaya yardımcı olduğunu buldu.
1. Örümcek ağı tartışması: Bu bahar uzaktan eğitim sırasında Shai Klima'nın lise sınıfındaki öğrenciler Google Meet üzerinden kendi tartışmalarını yönettiler. Canlı dersten önce öğrenciler soruları bağımsız olarak yanıtladılar ve ardından yanıtlarını toplantının başında daha geniş bir sınıf tartışması için bir başlangıç noktası olarak paylaştılar.
Öğrenciler videoda sohbet ederken, Klima dinledi ve bir kağıda konuşmanın akışını takip eden çizgiler çizerek bir örümcek ağı oluşturdu. Tartışmanın sonunda Klima, çizimi video üzerinden paylaştı ve ardından öğrencilerden kimin konuştuğu, kimin dinlediği ve kimin başkalarının fikirleri üzerine inşa ettiği hakkında deneyim ve öğrendikleri üzerinde düşünmelerini istedi.
Bant genişliği sorunu yaşayan öğrencilerin toplantılara çağrılmasına izin veren Klima, “Çocukların yeni fikirler bulmalarına yardımcı olarak akranlarına güvenmelerini sağlamanın bir yolu olarak başarılı oldu” dedi.
2. Anlayıp anlamadığını kontrol etmek için sohbeti kullanma: Geçen baharda ders verdikten sonra, Paul France üçüncü sınıf öğrencilerine soru sormak ve cevaplamak için Google Sohbet özelliğini kullanmalarını veya başparmak yukarıya veya başparmak aşağı gibi emojiler yazmalarını sağladı. Bir kavramı anlayıp anlamadıklarını yanıtlar etrafında bir yapı oluşturmak için, öğrencilerine sohbet özelliğini kullanma konusunda normlar oluşturma konusunda rehberlik etti ; örneğin, grup olarak bir seferde yalnızca bir emoji kullanmaya karar verdiler. Fransa, uygulamanın öğrencinin anlayıp anlamadığını kontrol etmesine yardımcı olduğunu ve öğrencileri içerikle daha fazla ilgilenmeye zorladığını söyledi.
Bu arada anaokulu öğretmeni Ruth Calkins, anaokulu öğrencileriyle canlı dersler verirken Zoom sohbetini kullandı. Sohbet kutusunda matematik problemlerini cevaplarken doğru ve yanlış sorulara “T” veya “F” yazmaktan keyif aldıklarını ve hatta bazılarının sorularına cevap olarak cümleler yazmaya çalıştıklarını söyledi. Yazma yanıtları, genç öğrencileri için birçok klavye alıştırması da sağladı.
3. Daha derin bir tartışmayı teşvik etmek için sınıfınızı çevirin: Bir lise matematik öğretmeni olan Forrest Hinton, uzaktan eğitim sırasında öğrenci tartışmasını teşvik etmek için eşzamansız ve eşzamanlı öğretimin bir karışımının iyi çalıştığını bulduğunu söylüyor.
İlk olarak, kaydedilen videolar ve çevrimiçi etkinlikler aracılığıyla yeni içeriği eşzamansız olarak öğretti. Canlı dersin başlangıcında öğrenciler birlikte öğrendikleri kavramları kısaca özetlediler ve ardından küçük gruplar halinde ilgili problemleri çözmek için ara odalarına ayrıldılar. Sınıfını çevirmek, Hinton'un doğrudan öğretimde daha az ders zamanı harcamasına izin verdi - ve sınıfın başında ve küçük gruplar halinde öğrencileri dinlemek, öğrencilerinin nerede zorlandığını belirlemesine ve ardından ele almasına yardımcı oldu. Hinton, "Bu, kavramları daha hedefli bir şekilde netleştirmeme ve öğrencilere daha iyi yardımcı olmama izin verdi" dedi.
4. Düşünme-çift paylaşımını Zoom'a uyarlama: Kütüphane hizmetleri müdürü Ryan Tahmaseb, sanal öğrenmede, ilkokul ve ortaokul öğrencilerine daha fazla proje tabanlı öğrenme etkinliği vermenin ve onlara ödevler üzerinde daha fazla özerklik vermenin, doğal olarak daha zengin tartışmaları teşvik ettiğini bulduğunu söylüyor. Tahmaseb, "Öğrencilere içerik alanımız dahilinde deney yapma, araştırma ve ilgi alanlarını takip etme konusunda mümkün olduğunca fazla özgürlük verirsek, kaçınılmaz olarak söyleyecek daha çok şeyleri olur" dedi.
Sınıf tartışmalarına gelince, Tahmaseb, düşünce-eşleşme-paylaşmayı Zoom'a uyarladı. Öğrencilere bir istem verildi, gruplara ayrıldı ve ardından öğrencilerin düşüncelerini yazılı olarak paylaşmalarına veya sesli okumalarına olanak tanıyan paylaşılan bir Google dokümanında yanıtlarını tartışmak ve kaydetmek için ara odalarına yerleştirildi. Tahmaseb konuşmaları dinlemek için her ara odasında olmadığından, Google dokümanı öğrencileri sorumlu tuttu. Tüm sınıfa döndüklerinde, her gruptan gönüllüler cevaplarını herkesle paylaştı.
5. Göster ve anlat konusunda yeni bir değişiklik: Ortaokul ve lise öğrencileri için küresel bir çevrimiçi yazma topluluğu olan Write the World'ün öğretim ve öğrenim koordinatörü Brittany Collins, öğrencilerin çevrimiçi katılım konusunda rahat olmalarını sağlamak için tanıdık gösteriyi dönüştürdü ve etkinliği “düşün, yaz, paylaş” olarak anlattı.
Bir etkinlikte, Collins ortaokul ve lise öğrencilerinden nesiller arası bağlantıyı temsil eden bir fotoğraf, resim veya çizim bulmalarını ve bir sınıf olarak video üzerinden tartışmadan önce Düşünmeyi Görünür Yapma Çerçevesinden aşağıdaki soruları yazarak bağımsız olarak yanıtlamalarını istedi: bakıyoruz? Sana bunu ne söyletiyor? Ne fark ediyorsunuz (görmek, hissetmek, bilmek)? Daha ne ortaya çıkarabiliriz? Ne merak ediyorsun? Collins, "Plansız katılımın bazı öğrenciler için zor olabileceği sanal bir öğrenme ortamında buzları kırmaya yardımcı oluyor" dedi.
Asenkron Stratejiler
Bazı öğretmenler ve öğrenciler, geleneksel bir sınıfa benzedikleri için eşzamanlı tartışmaların daha ilgi çekici olduğunu söyleseler de, birçok eğitimci, düşük bant genişliğine sahip, program sınırlamaları olan veya rahatsız olan öğrencilere katılımı sağladığı için eşzamansız tartışmaların daha adil olduğunu buldu.
6. Çevrimiçi forumlar karşılıklı diyaloglar yaratır: Lisede İngilizce öğretmeni olan Angelina Murphy, geçtiğimiz baharda uzaktan eğitim sırasında sınıfının okumalara ve tartışma istemlerine yanıt vermesini sağlamak için Google Classroom'un soru özelliğini kullandığını söyledi. Her öğrenci yorum yaptığında Murphy, karşılıklı bir diyalog oluşturmak için açıklayıcı sorularla yanıtladı ve ayrıca daha geniş bir tartışma temeli oluşturmak için her öğrenciden en az iki akranının yorumlarına yanıt vermesini istedi.
Beşinci sınıf öğretmeni Raquel Linares , öğrencilerin okudukları bir makale hakkında öğrendiklerini göstermek için görüntüleri paylaşmalarını veya bir yanıt yazmalarını sağlamak için sanal bir işbirliği panosu olan Nearpod Collaborate'i (Apple, Android) kullandığını söyledi . Sınıf arkadaşları arasında bağlantı ve düşünceye ilham vermek için Linares ayrıca Flipgrid'i (Apple, Android) kullandı, böylece öğrenciler uzakta olsalar bile akranlarının seslerini duyabildiler.
7. Sanal galeri yürüyüşleri aracılığıyla akran çalışmalarını görme ve eleştirme: Bir lise sosyal bilgiler öğretmeni olan Joe Marangell'e göre, sanal “galeri yürüyüşleri” öğrencilere birbirlerinden öğrenirken sınıf arkadaşlarının projelerini görme fırsatı verir. Öğrencileri beş dakikalık ekran görüntüleri aracılığıyla kendi projelerini sunduktan sonra, en az iki öğrenciye kendi projeleri hakkında geri bildirimde bulunmaları istendi.
Google E-Tablolar'ı kullanan öğrenciler, aşağıdaki istemleri yanıtlayarak akranlarına geri bildirimde bulundular: Bu konu hakkında öğrendiğim yeni bir şey var mı?; Bu konu hakkında beni şaşırtan şey nedir?; Bu sunumda hoşuma giden bir şey var mı? Marangell, çevrimiçi formatın her öğrenciye akranlarının çalışmalarını ve daha derin bir yansıma için kendi değerlendirmelerini görme fırsatı verdiğini söyledi.
8. İstasyon beyin fırtınasını çevrimiçi taşıma: Geleneksel sınıf ortamlarında atlıkarınca veya istasyon beyin fırtınası etkinlikleri yürütüldüğünde, küçük öğrenci grupları komutları yanıtlamak ve her grubun yanıtlarını görüntüleyip bunlara eklemeler yapmak için odanın etrafında farklı istasyonlara döner.
Bunu çevrimiçi olarak tercüme etmek için Marangell, öğrencilerini çevrimiçi gruplara ayırdı ve istemler/sorular için paylaşılan Google dokümanları veya bir dizi Google slaydı oluşturdu. Her grup belirlenen tarihe kadar soruların altına düşüncelerini bıraktı ve ertesi gün diğer grupların yanıtlarını yorumlayarak takip etti. Marangell, "Strateji hala [sanal bir ortamda] bir sınıf topluluğu duygusunu sürdürmelerine izin veriyor" dedi.
Kaynakça: https://www.edutopia.org/article/8-strategies-improve-participation-your-virtual-classroom