HFCS’nin (yüksek fruktozlu mısır şurubu) iştah ve obezite üzerine etkileri hakkındaki araştırmaların irdelenmesi amacıyla bir literatür çalışması yapıldı.
Rippe Yaşam Tarzı Enstitüsü araştırmacıları tarafından yapılan çalışma, “Yüksek fruktozlu mısır şurubu (HFCS), enerji alımı ve iştahın düzenlenmesi” başlığıyla 2008 yılında The American Journal of Clinical Nutrition dergisinde yayınlandı.
Araştırmacılar HFCS’nin iştah ve obezite üzerine etkileri hakkındaki araştırmaların irdelenmesi amacıyla bilimsel literatürü inceledi.
Araştırma detayları
Araştırmacılara göre glukoz ile kıyaslandığında fruktozun daha doyurucu olduğu görülüyor. Bu durum muhtemelen fruktozun glisemik indeksinin daha düşük olmasından kaynaklanıyor.
Fruktoz, ince bağırsakta glukozdan daha pasif bir yolla emiliyor. Bu nedenle tokluğun daha uzun süre hissedilmesini sağlayabileceği düşünülüyor.
Glukozun tersine fruktoz alımı, insülin salgılanmasına, leptin miktarında yüksek artışlara ve grelin baskılanmasına neden olmuyor.
Saf fruktoz, plazma glukozunu ve insülinini arttırmıyor.
HFCS ve sakkaroz birbirine benziyor
Fruktoza kıyasla HFCS, sakkaroza daha çok benziyor.
HFCS ve sakkarozu karşılaştıran kısa süreli çalışmalar, bunların kandaki glukoz, insülin, leptin ve grelin düzeylerine benzer şekilde etki ettiklerini ve bu şekerlerin alımının iştaha ve makrobesin alımına etki etmediğini ortaya koyuldu.
HFCS üzerine yapılan uzun süreli çalışmalarda genel olarak HFCS, enerji vermeyen tatlandırıcılar ile karşılaştırıldı. Bu nedenle yapılan bu çalışmalar, birbirine yakın tatlandırıcıların etkilerinden çok, artan enerji alımına odaklandı.
Araştırmacılar HFCS’nin enerji dengesini düzenleyen sistemler üzerindeki etkisiyle ilgili daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğunu ortaya koydu.