100 yıl önce, 25 Ocak 1918, Çalışma ve İstihdam Edilen İnsan Hakları Hakları Bildirgesi kabul edildi. Ekim Devrimi'nin kazanımlarının yasal olarak pekiştirilmesini ve sosyalist devletin temel ilkelerinin ve görevlerinin ilan edilmesini amaçlayan Sovyet Rusya'nın ilk ve en önemli anayasal eylemlerinden biriydi.
İlk kez Büyük Ekim Sosyalist Devrimi hikayeler insanın insan tarafından sömürülmesinin her türlü toplumsal ve ulusal baskıdan yok edilmesine yol açtı. Sovyet hükümetinin V. Lenin tarafından yazılan ve 2. Tüm Rusya Federasyonu Sovyetler Kongresi tarafından kabul edilen barış ve toprak konusundaki belirleyici tarihi kararnameleri, şehir ve köy nüfusunun çoğunluğunun Bolşeviklere çekilmesinde belirleyici bir rol oynadı. İlk kez Barış Kararı, barışçıl bir arada yaşama ilkesine dayanan, Sovyet devletinin barışsever dış politikasının temel ilkelerini ilan etti. Toprak kararnamesi, köylülüğün asırlık özlemlerini yerine getirdi - Rus nüfusunun ezici çoğunluğu, tarımda kademeli olarak sosyalizme geçiş koşullarını yarattı.
II. Tüm Rusya Merkezi Yürütme Komitesi (VTSIK) Konseyleri Tüm Rusya Federasyonu Kongresi'nin seçilmesi ve ilk Sovyet hükümetinin (Halk Komiserleri Konseyi'nin (SNK)), Sovyet merkez kurumlarının kurulmasına ilişkin yasaların, yeni mahkemenin, İşçilerin ve Köylülerin Kızıl Ordu'nun kurulması vb. aygıt. Eski bakanlıkları, mahkemeleri, eski orduyu, sabotajla mücadele kararını ve karşı-devrimci partilerin dağılmasını yasaklayan kararnameler, eski yönetici sınıfların ve sınıfların yönetimini baltaladı. Çalışan insanların diktatörlüğü kuruldu.
Sovyet hükümetinin ekonomik alandaki kararları - ürünlerin üretimi ve dağıtımı, bankaların, büyük sanayi işletmelerinin ve ticaretin kamulaştırılması üzerinde çalışanların kontrolünün organizasyonu hakkında filo ve diğerleri, burjuvazinin egemenliğinin ekonomik tabanını baltaladılar ve eski ekonominin sosyalist bir temelde yeniden örgütlenmesinin temelini attılar. Özellikle, 14 Aralık (27), 1917'de, Tüm Rusya Merkez İcra Komitesi bankaların kamulaştırılmasına ilişkin bir kararname yayınladı. Bu eylemle, Bolşevikler kapitalizmin - finansal sistemdeki “omurgasını” kırdılar. Vladimir Lenin'in planına göre, bankaların millileştirilmesi "burjuvazinin egemenliğini ve milyonlarca ve on milyonlarca çalışan insan üzerinde sermaye baskısı olasılığını baltalamak için gerekliydi". Kamulaştırma tüm anonim ticari bankalara, banka ofislerine, karşılıklı kredi topluluklarına ve anonim arazi bankalarına yayılmıştır. Tasfiye edilen bankaların varlık ve yükümlülükleri Devlet Bankasına devredilmiştir. Yakında banka menkul kıymetlerine yapılan temettü ödemeleri durduruldu. Bankaların nakit sermayesi “tam müsadere temelinde” devletin mülkiyetine devredildi: banka kasalarından para ve değerli metallerin çekilmesi başladı. Vyacheslav Menzhinsky liderliğindeki Halk Maliyesi Komiseri, acilen merkezi bir finans ve kredi sistemi düzenlemek zorunda kaldı. Böylece Rusya, “dünya topluluğu” ve Rus kapitalistlerinin mali bağımlılığından kurtuldu. Ulusal ekonominin normal gelişimi için gerekli olan küresel ve yerel “parazitlerden” bağımsız, bağımsız bir finansal ve kredi sistemi oluşturdu.
Büyük ölçekli sanayinin ulusallaştırılmasındaki en önemli rol ve ülke ekonomisinin sosyalist örgütlenme ilkelerine geçiş, Lenin tarafından başlatılan Ulusal Ekonomi Yüksek Konseyi'nin örgütlenmesi kararnamesi ile oynandı. Yüksek Ekonomik Konsey ve ulusal ekonominin yerel konseylerinin oluşturulması, ülkenin bütün ulusal ekonomisini yönetmek için tarihte henüz görülmeyen yeni bir türün oluşturulması için temel attı. “... Ulusal Ekonomi Yüksek Konseyi'nin tipi olan aparat,” dedi V. Lenin, “örgütlü bir toplumun tüm ana faaliyetlerini kendisi ile doldurarak büyümek, gelişmek ve güçlenmek için kader”.
Sovyet hükümeti, sosyalist devrimin temel, stratejik görevlerinin çözümüyle birlikte, Şubat burjuva demokratik devrimi tarafından tamamlanmayan görevleri de yerine getirdi. Bir dizi kararname toprak sahibi arazi görevini ortadan kaldırdı, sınıf bölünmesi, kiliseyi devletten ayırdı, kadınların erkeklerle eşitliği sağladı ve Rusya'nın sosyal yapısında yarı feodal ilişkilerin kalıntılarını sona erdirdi. Sovyet ulusal politikasının temellerini atan Rusya Halklarının Haklarının Beyanı önemli bir devlet hareketi haline geldi. Ayrıca Sovyet hükümetinin kararnamelerinde, çalışanların durumunu unutmadık. İşçilerin ve çalışanların işçiliğinin korunması, ücretlerin kolaylaştırılması, işsizlik, hastalık vb. Gibi sigortalar hakkındaki yasalar, işçilerin maddi koşullarını iyileştirmeyi amaçlamaktadır. Çöküş ve yıkımın sonuçları, dünya savaşı, iç savaş, ülkenin çöküşü ve müdahalenin sonuçlarının koşullarında, insanların mali durumlarında gerçek bir iyileşme hakkında konuşmaya gerek olmadığı açıktır. Ancak genel olarak, bu önlemler geleceğe gönderildi.
Sosyalist devrimin fetihleri, Lenin tarafından yazılan, Çalışma ve Sömürülmüş İnsanların Hakları Bildirgesi'nde yasal olarak düzenlenmiştir. Bildirge, Merkez Yürütme Komitesi ve Ocak 3’in 16’i (1918) oybirliğiyle kabul edildi. 5 (18) Ocak 1918, Sovyet hükümeti adına Bolşevik fraksiyonu Kurucu Meclis tartışmasına bir bildiri sundu, ancak bunu reddetti. Ocak ayının 12'i (25), taslak bildirgesinde, tüm Rusya Federasyonu İşçiler ve Askerler Vekilleri Kongresi tarafından bazı editoryal değişikliklerle onaylandı. Rusya'nın 3. Tüm Rusya İşçi ve Asker Vekilleri Kongresi'nin Rusya'nın 3. Tüm Köylü Milletvekilleri Kongresi ile birleştirilmesinin ardından, açıklama yine Ocak ayında 18 (31) tarafından ortak Sovyetler Kongresi tarafından onaylandı. V.I. Lenin’in önerisine göre, Rusya Ulusal Sovyetler Kongresi’nde düzenlenen 1918’in Temmuz 10’inde kabul edilen RSFSR’nin ilk anayasasının taslağına bir giriş bölümü olarak dahil edilmiştir.
Beyanname, 4 bölümlerinden oluşuyordu. 1 bölümünde, Sovyet sosyalist devletinin politik temelleri kuruldu. Rusya, merkezde ve yerel bölgelerde tüm gücü elinde tutan işçiler, askerler ve köylü milletvekillerinin Sovyetler cumhuriyetini ilan etti. Sovyet Cumhuriyeti, özgür ulusların Sovyet cumhuriyetleri federasyonu olarak serbest sendikaları temelinde kuruldu.
2 bölümü insanın insan tarafından sömürülmesi, toplumun sınıflara bölünmesinin tamamen ortadan kaldırılması, sömürücülerin acımasızca bastırılması, sosyalist toplum örgütlenmesinin kurulması ve sosyalizmin zaferinin oluşturduğu sosyalist devletin asıl görevini belirledi.
Dahası, Sovyet iktidarının sosyalist bir toplum inşa etmedeki ilk başarıları kaydedildi: 1) toprağın özel mülkiyeti kaldırılmasıyla toprağın sosyalleşmesi, tüm arazi fonu ortak kullanım alanı haline geldi ve arazi kullanımının eşitlenmesi esasına göre işten çıkarılmadan işçilere devredildi. Tüm ormanlar, toprak altı ve ulusal öneme sahip sular ile örnek mülkler ve tarım işletmeleri ulusal hazineler ilan edildi; 2) fabrikalarda, fabrikalarda, madenlerde, demiryollarında ve diğer üretim ve ulaştırma araçlarında çalışma kontrolünün başlatılması, Yüksek Ekonomik Konsey organizasyonu. Uluslararası finans sermayesine ilk darbe olarak, Sovyet hukukunun çar ve geçici hükümetler tarafından verilen kredileri kaldırdığı (yok ettiği); 3), tüm bankaların işçi ve köylü devletlerinin mülkiyetine devredildiğini, işçilerin sermayenin boyunduruğundan kurtarılmasının şartlarından biri olduğunu doğruladı; 4) Toplumun parazit tabakalarının ve toplumun örgütlenmesinin yok edilmesi için emek hizmeti tanıtıldı; 5) Devrimin kazancını korumak için, emekçiler kendilerini silahlandırdılar, Kızıl Ordu yaratıldı ve sahip olma sınıfları silahsızlandı.
Bildirgenin 3 bölümü, Sovyet devletinin dış politikasının temel ilkelerini yeniden doğruladı: ekleri ve katkıları olmayan demokratik bir dünya için mücadele, gizli anlaşmaların kaldırılması, tüm halkların ulusal egemenliğine saygı; sömürgelerin ve bağımlı ülkelerin çalışma kitlelerini köleleştiren burjuva medeniyetinin barbar politikalarına tam bir mola; Ermenistan'ın kendi kaderini tayin etme özgürlüğünün ilanı olan Finlandiya’nın ilan ettiği SNK’nın bağımsızlığını, İran’ın askerlerinin geri çekilmesini onayladı.
Bildirgenin 4-th bölümünde, halkın sömürücülere karşı belirleyici mücadelesi sırasında sömürücü sınıfların Sovyet devletinin yönetimine katılımının dışlandığını ilan etmişti. İktidar tamamen ve münhasır olarak işçi kitlelerine ve onların genel temsilcilerine - İşçi Sovyetleri, Askerler ve Köylü Temsilcileri'ne ait olmalıdır. Bildirge, Sovyet gücünün Rusya Sovyet cumhuriyetlerinin federasyonunun temel prensiplerini oluşturmakla sınırlı olduğunu, her ülkenin işçilerine ve köylülerine federal hükümete ve diğer Sovyet federal kurumlarına katılım konusunda bağımsız bir karar vermeleri için bir fırsat sağladığını vurguladı.
Böylece, gezegende ilk kez, kendisini sosyal parazitlerden (sömürücüler) özgürleştiren, bazılarını başkaları tarafından baskı altına alan, sosyal adalet kuran, böylece "burjuva medeniyetine" ve uluslararası finansal sermayeye (küresel parazitler ve avcılar) meydan okuyan bir sosyalist devlet ortaya çıktı. Geleceğe bir atılımdı, sadece çok uluslu bir Rus medeniyetinin halkları için değil, tüm insanlığın “seçilmiş” ve “iki bacaklı araçlara” bölünmeden adil bir dünya düzenine girme şansıydı.