Özellik fotoğrafı: Eilean Donan Kalesi
6 Mayıs 2021'deki bölgesel seçimlerin ardından, İskoçya'nın bağımsız bir ülke olarak AB'ye katılması amacıyla öngörülebilir gelecekte İskoçların Birleşik Krallık'tan ayrılmak için yeni adımlar atması bekleniyor. Bu konuda ve her şeyden önce AB'nin Edinburgh ve Londra arasında beklenen çatışmalara nasıl tepki vermesi gerektiği sorusu hakkında kağıda birkaç düşünce koydum.
İskoçya'ya iki kez gittim ve manzaralar ve başkent Edinburgh'a hayran kaldım. Birkaç fotoğraf ekliyorum.
İskoç durumu – AB'de bağımsız bir ulus olarak gelecek?
İskoçya denilince aklıma birbirinden tamamen farklı iki çağrışım geliyor. Bir yanda, beni 2011 ve 2018'de İskoçya'ya götüren Britanya Adaları'ndaki Amerikalı arkadaşlarla iki gidiş-dönüş seyahatimin harika anıları var. Fotoğraf çekmek için yolun kenarında kısa bir süre durduğumuzda, garip ışıklar ve keskin rüzgarlar altındaki gizemli manzaraların anıları, ceketlerimizin düğmelerini ilikledi. Loch Ness'te, orada yaşadığı söylenen canavarın izlerini istemeden dalgaların tepelerinde aradığımız bulutlu bir sabahın anıları. Ve nihayet, dünyanın dört bir yanından gelen turistlere kendini birçok yönden sunan kozmopolit başkent Edinburgh'a: yağmurlu hava beni Kraliçe'nin İskoçya'daki resmi konutu olan Holyrood Sarayı'na götürdü ve grubumuz tribünlerde yüksekte oturdu. Kraliyet Edinburgh Askeri Dövmesi için Edinburgh Kalesi'nin ön avlusuna dikilen parlak akşam ışığında 8.600 seyirci. İskoçya'yı tüm duyularımızla deneyimledik: Felix Mendelssohn Bartholdy bu tür anıları 3. senfonisi olan "İskoç"ta yakaladı.
İskoçya ile ikinci ve tamamen farklı ilişki, daha az romantik ve yine de duygusaldır. 6.5.2021 Mayıs XNUMX'de oradaki parlamento seçimleriyle iyice karıştırılan İskoç şöleni demek istiyorum. “İskoçya bölgesel seçimlerinin sonucu, Boris Johnson başı belada" yazdı Katrin Pribyl, Heilbronnerstimme'nin İngiltere muhabiri bir yorumda (Heilbronnerstimme, 10.5.21 Mayıs 72: "Merkezkaç kuvvetleri serbest bırakıldı"). İskoç Ulusal Partisi (SNP) bir sandalye ile mutlak çoğunluğu kaçırdı, ancak Edinburgh bölgesel parlamentosundaki Yeşiller ile birlikte 129 sandalyenin 66,8'sini elde ettiler ve böylece İskoçya'yı Birleşik Krallık'tan ayırmak için yeni bir kampanya başlatmak için büyük bir çoğunluğu elde ettiler. Büyük Britanya'nın 5,3 milyon nüfusu var; İskoçya'nın ayrılmasıyla 8,2 milyon insanı - şu anki nüfusunun yüzde 8.5'sini - kaybedecek; New York Times İskoç seçimleriyle ilgili bir raporda (New York Times, 11.5.21/XNUMX/XNUMX/XNUMX/XNUMX: "Brexit ve Boris'e Dair: Ne Sürüyor?" İskoç Bağımsızlık Çağrısı"). İngiliz başbakanına şaşmamalı Boris Johnson İskoçların bağımsızlık isteklerine şiddetle karşı çıktı. “Brexit ile birlikte İngiltere'yi çürümeye terk eden Başbakan olarak tarihe geçecekti” (SWP Yorumları No. 38, Mayıs 2021; Ondarzalı Nicholas: "İskoç bağımsızlığı ve AB". SWP-Aktuell, Stiftung Wissenschaft und Politik, Berlin'in bir yayınıdır).
İskoçya Krallığı ve İngiltere Krallığı, 1603'ten beri kişisel birlik içinde yönetilmektedir ve 1707'de Birlik Yasası ile birleşerek Büyük Britanya Krallığı'nı oluşturmuştur (bkz. Wikipedia, anahtar kelime İskoçya).
Bağımsızlık – başarısız referandum 2014 – Brexit 2016
İskoçya'nın Birleşik Krallık'tan ayrılmasını çevreleyen tartışmaları ve anlaşmazlıkları ayrıntılı olarak açıklamak bu makalenin kapsamı dışındadır. 1934'te kurulan İskoç Ulusal Partisi (SNP) önemli bir rol oynadı ve hala oynuyor, ancak İskoçya'da geleneksel İngiliz partileriyle karşılaştırıldığında hiçbir önemi yoktu. Wikipedia (İskoç Ulusal Partisi anahtar kelimesi), SNP'nin etik temelli milliyetçiliği değil, İskoçya ile özdeşleşmeye, kültürüne ve demokratik değerlerine dayanan, aynı zamanda yaşayan ve çalışan herkese açık olan, kapsayıcı bir milliyetçilik komüniter kavramını temsil ettiğini belirtiyor. İskoçya'da istiyor, ayarlar. Bunun ne anlama geldiği ve her şeyden önce, kendine gönderme yapan milliyetçiliğin sınırlarının nerede olduğu burada incelenemez. Wikipedia, SNP'nin çok taraflı bir dış politikayı desteklediğinden bahseder. Parti programı, küçük işletmeler için kurumlar vergilerinin kaldırılması; İskoç üniversitelerinde öğrenim ücretleri kaldırıldı.
SNP 2011'de Edinburgh'da Parlamento'da mutlak çoğunluğu elde ettiğinde, Los-of-İngiltere meselesinin yakın zamanda gündemden düşmeyeceği anlaşıldı. Dönemin İngiltere Başbakanı David Cameron, ve İskoç Birinci Bakanı Alex Salmond 2012'de Edinburgh Anlaşması'nda “hem İskoç hem de İngiliz hükümetinin sağlam bir yasal temel üzerinde, tarafsız sorularla ve adil koşullar altında yapılması gereken bir referandumun sonucunu tanıyacağını” kabul etti (SWP Comments No. 38, Mayıs 2021). ). Bu anlaşma, Birleşik Krallık'ta böyle bir referandumu yetkilendirmek ve yürütmekten kimin sorumlu olduğu konusunda uzun bir yasal mücadeleden kaçındı. Sonucu belirsiz ve Yüksek Mahkeme'ye kadar gidecek böyle bir ihtilafın, SNP tarafından aranmakta olan ikinci bağımsızlık referandumu öncesinde tehdit etmesi muhtemeldir. Boris Johnson İskoçları barındırmak istemiyor. David Cameron, İskoçların bağımsızlık hareketini reddetmesi bekleniyordu. "O zamanki siyasi hesap, destekçilerin çoğunluğu kaçıracağı, bu sonuçla hızlı bir referandumun bağımsızlık mücadelesini kesin olarak zayıflatacağı ve sorunun "en az bir nesil için" rafa kaldırılabileceğiydi" (SWP Comments No. 38, Mayıs 2021). Muhafazakar Parti, İşçi Partisi ve Liberal Demokratlardan oluşan geniş bir koalisyon, ortak bir Birlikte Daha İyi kampanyasında İskoçya'nın Birleşik Krallık'ta kalmasını destekledi. 18.9.2014 Eylül 55'teki referandumda -beklenenden daha dar- İskoç seçmenlerin yüzde 45'i Birleşik Krallık'ta kalma taraftarıydı; Yüzde XNUMX'i bağımsızlık için oy kullandı.
İskoçya'daki ruh hali daha sonra ileri geri sallandı. 23.6.2016 Haziran 51,89'daki Brexit oylamasından sonra bağımsızlığa kesin bir dönüş gerçekleşti. Genel olarak, Birleşik Krallık'ta yüzde 62 Avrupa Birliği'nden ayrılma lehinde oy kullandı. İskoçya'da sonuç kökten farklıydı: yüzde XNUMX'si AB'de kalma yönünde oy kullandı. Bu, Deutsche Welle'nin web sitesinde belirttiği gibi, İskoçya'nın, sakinlerinin beyan edilen iradesine karşı AB'den çıkarılabileceği anlamına geliyor - ki bu şimdi oldu. İçin Nicola SturgeonSNP'nin ilk bakanı ve başkanı, bu olamazdı ve olmamalıydı. Yeni bir bağımsızlık referandumu çağrısında bulundu ve İskoçya'nın bağımsız bir AB üyesi olma hedefine hâlâ ulaşacağından emindi (dw.com, 15.10.20 Ekim XNUMX: “İskoçya'nın “AB içinde geleceği”).
David Cameron,2014'te İskoçya'nın bağımsızlığına ilişkin ilk referandumun bu sorunu en az bir nesil için "çözeceği" yönünde spekülasyonlar yapan "Bazıları şüpheli argümanlara sahip olan- çok sayıda parti arkadaşı Brexit için kampanya yürüttü. Onlardan biri Boris Johnson, şimdiki İngiltere Başbakanı. Artık Edinburgh'dan gelen taleplerle uğraşmak zorundadır.
"O sinir bozucu İngilizlerden uzak durun..."
Bu başlık altında, Süddeutsche Zeitung muhabiri, 6.5.2021 Mayıs 5.5.21'de bölgesel parlamento seçimleri öncesinde İskoçya'daki ruh halini anlattı. Adadaki çok büyük sorunlara değinen bir kader seçimi olarak tanımlandı: “Bu seçim … Scexit Brexit'ten sonra gelecek mi? Ve İskoçya gerçekten Birleşik Krallık'tan ayrılmalı mı, peki ya Kuzey İrlanda ve Galler? Sonu futbol ve rugby gibi mi olacak? Her takım zaten kendisi için oynuyor” (sueddeutsche.de, XNUMX Mayıs XNUMX: “Sinir bozucu İngilizleri deplasmanda”). Makalede bir SNP aktivistinin şu sözleri alıntılanıyor: “Seçmenler, Boris Johnson Temsil edilmek isteyip istememek." Muhafazakar İngiliz başbakanı "istemediğimiz her şeyin kişileşmesidir." Örneğin, oportünist Johnson var. Johnson yalancı. Ve tabii ki Johnson the Brexiteer. İskoçya'nın iradesine karşı İngiltere'yi Avrupa Birliği'nden koparan bir İngiliz." Nicola Sturgeon Günlük Die Welt gazetesi için bir konuk makalesinde benzer bir açıklıkla formüle edildi: "İskoç hükümeti, bağımsız bir ulus olarak ülkemiz için en iyi geleceğin AB'de olduğuna inanıyor." İçinde Brexit'i "sorumsuz", "aptalca" olarak nitelendirdi. ve "zararlı" ekonomi ve İngiltere Başbakanı Hükümeti için Boris Johnson Avrupa Birliği'nden ayrılmaya yönelik yaklaşımında "dokunulmazlık" ile suçladı. Londra "uzlaşı ve dayanışmaya sırtını dönmeye kararlıyken, İskoçya'nın ileriye dönük alternatif bir yola ihtiyacı var." tam bir inançla durun” (dw.com'dan alıntı, 15.10.20/XNUMX/XNUMX: “İskoçya'nın “AB içinde geleceği”). Ve yeniden Nicola Sturgeon: “Ülkeyi tasavvur ettiğimiz gibi yeniden inşa ettiğimizden emin olmak istiyoruz. Nezaket, şefkat ve eşitlikle - ve Boris Johnson ve Brexit destekçileri" (tagesschau.de, 1.1.21'den alıntı: "İskoçya'nın milliyetçileri zamana oynuyor"). İskoçya'da, hiç şüphesiz 'mücadele' kelimesinin baskın olduğu, saçma sapan bir seçim kampanyası yürütülüyordu. Herkes ne olduğunu bilebilirdi...
Ayrıca Boris Johnson kendi yolunda savaştı. Seçimden iki gün sonra, İskoçya'da ikinci bir bağımsızlık referandumunu tekrar reddetti. Daily Telegraph'a 8.5 Mayıs'ta, mevcut koşullar altında "referandumun sorumsuz ve acımasız olacağını" söyledi (8.5.21 Mayıs 30.11.20 sueddeutsche.de'den alıntı: "Özgürlük için dar çoğunluk"). Seçim kampanyası sırasında Johnson şahsen İskoçya'da görünmedi. "Başbakan İskoçya'da zaten pek sevilmiyor ve siyasi yetkilerin İskoç Parlamentosu'na devredilmesinin bir felaket olacağı konusundaki son açıklamasıyla, herhangi bir sempati puanı kazanmış olmayacak" (tagesschau.de, XNUMX Kasım XNUMX: "Sturgeon'un bağımsızlık vizyonu").
SNP'nin Edinburgh Parlamentosu'ndaki 6.5.2021 sandalyenin 64'ünü kazandığı 129 Mayıs 8'deki İskoç bölgesel seçimlerinin sonucundan burada tekrar söz edilmelidir - salt çoğunluk için yalnızca bir sandalye eksikti. Ancak Yeşiller'in 2 sandalyesi ile iki parti, en önemli kampanya hedeflerini daha da ilerletmek için net bir çoğunluğa ulaştı: İskoçya'nın Birleşik Krallık'tan ayrılması. Tahminlerin ikinci referandum "IndyXNUMX" için çoğunluk vaat etmesi şartıyla, korona salgını azaldıktan sonra somut adımlar atılacak. Nicola SturgeonSNP'nin Birinci Bakanı ve Başkanı, "vahşi bir referandum" değil, siyasi ve yasal olarak kusursuz bir bağımsızlığa giden yol istiyor ve bu - işe yarıyorsa - uluslararası alanda da tanınacak. Katalonya'nın İspanya'dan ayrılmasını çevreleyen karışık durum, İskoç bağımsızlığını destekleyenlere bir uyarı görevi görmelidir. Ancak, 2014'teki ilk referandumun aksine, şu anda Londra ile herhangi bir anlaşma olmayacağı için, ilk adım olan ikinci referandum için yasal olarak sağlam bir zeminin oluşturulması büyük zorluklar doğuracak ve nihayetinde Yüce Divan'la sonuçlanacaktır. Mahkeme. Ondarzalı Nicholas Bu sürecin tek başına en az altı ay sürmesini bekliyor. Yüksek Mahkemenin – Katalonya örneğindeki İspanyol Anayasa Mahkemesi gibi – planlanan referandumu yasaklaması halinde SNP'nin nasıl tepki vereceğinin hala belirsiz olduğunu belirtiyor (bkz. SWP Yorumları No. 38, Mayıs 2021; Ondarzalı Nicholas: "İskoç bağımsızlığı ve AB").
İkinci adımda, referandumda bağımsızlık için çoğunluk sağlanmalı; Başka bir deyişle, 2014'teki ilk referandumdan farklı olarak, İskoçların çoğunluğu ülkenin Birleşik Krallık'tan ayrılmasına oy vermek zorunda. Bunu, 62 Brexit oylamasında AB'de kalmaya oy veren seçmenlerin yüzde 2016'sine dayandırabiliriz. Ancak İngiltere ile 314 yıllık birliğin sona ermesinin başka sonuçları var gibi görünüyor ve hatta İskoçlar tarafından bile hissediliyor. Boris Johnson derinden küçümsüyor, daha ciddi bir karar talep ediyor. Stern dergisi, 50 yaşın altındaki İskoçlar arasında bağımsızlık için açık bir çoğunluk görüyor. Sadece 45 yaş üstü grupta müfreze için çoğunluk yok (stern.de, 15.4.21: "Genç İskoçlar neden krallıktan çıkmak istiyor - ve bu sefer iyi şansları var").
Hristos KatsioulisAncak Friedrich-Ebert-Vakfı'nın Londra'daki ofisinin başkanı, referandumun kesin bir başarı olmadığını yazıyor. Şu anda anketlerde bağımsızlık için net bir çoğunluk bulunmadığına dikkat çekiyor ve 6.5.2021 Mayıs 50 seçimleriyle ilgili şunları yazıyor: "İskoçların yüzde 10.5.21'den biraz fazlası bağımsızlıktan yana olan partilere ilk oyla oy verdi. Ancak paradoksal bir şekilde, ikinci oylamada, buna karşı olan partilere eşit derecede dar bir çoğunlukla oy verdiler" (IPG, 2014: "İki durdurulamaz"). İkinci bir referandumun XNUMX gibi ortak bir Muhafazakar-İşçi-Liberal Demokrat kampanyası görmesi pek olası değil, ancak üç parti İskoç bağımsızlığına karşı olmaya devam ediyor.
“Indy2”de ikinci bir bağımsızlık referandumu – eğer gerçekleşirse – ekonomik meseleler bir rol oynayacak; ayrıca dış, güvenlik ve savunma politikası konuları. İskoçya Birleşik Krallık'tan ayrılırsa, artık NATO üyesi olmayacaktı. İngiltere'de olduğu gibi, İskoçya'da da bir bütün olarak ekonomi için önemli olmayan, ancak duygusal olarak yüklenebilen balıkçılık var. İngiltere ve İskoçya arasındaki sınır sorunu tartışıldığında da duygular yükselecek. “İngiltere'de ailen varsa, aralarında ulusal bir sınır istemezsin. Başka bir AB ülkesinde yaşamak ve çalışmak isteyen hiç kimse vize başvurusunda bulunmak istemez. Ama herkesin hemfikir olduğu şey kimsenin kendisine bir şey söylenmesini istemiyor" (Dorothee Falkenberg: “İngiltere mi AB mi? İskoçya sandalyelerin arasında duruyor”; Buluşma noktası Avrupa'da yayınlandı – JEF'in web dergisi; taurillon.org, 20.5.21/2/XNUMX). Daha "IndyXNUMX"ye yönelik somut adımlar atılmadan önce, Avrupa Birliği bu İskoç durumuyla nasıl başa çıkabileceği ve ilgilenmesi gerektiği sorusuyla karşı karşıya. Bu bir sonraki bölümde ele alınacaktır.
AB sabırlı ve sakin kalmalı
İskoçya'daki 2016 Brexit referandumunda, İngiltere'nin aksine, seçmenlerin yüzde 62'si Birleşik Krallık'ın Avrupa Birliği'nde kalması yönünde oy kullandı. İlk bakışta, bu Avrupa için büyük bir coşkunun kanıtı gibi görünüyor. Ancak gerçekte, Avrupa konusunda hevesli olan İskoçların, Avrupa projesini enerji ve coşkuyla desteklemeye gerçekten istekli olup olmayacağı, yoksa yalnızca ortak iç pazarın avantajları ve Brüksel'den gelebilecek olası fonlarla mı ilgilendikleri belirsizdir. Avrupa projesinin acilen reforme edilmesi ve daha da geliştirilmesi gerekiyor. Avrupa yeterince güçlü bir şekilde ilerlemiyor” dedi. Emmanuel Macron 9.5.2021 Mayıs XNUMX'de Strazburg'da "Avrupa'nın Geleceği Konferansı"nın başlangıç etkinliğinde. İskoçlardan ne bekleyebiliriz? AB'nin reformlar için ileriye dönük ve cesur politikacılara ve onları destekleyen vatandaşlara ihtiyacı var. Brüksel'de siyasi fikirlerine uymayan kararlar alınırsa İskoçlar Avrupalıları ikna edecek mi?
İskoç bölgesel seçimleri yaklaşırken Süddeutsche Zeitung'da yer alan bir haberde, şu soruları sormama neden olan bir cümle vardı: "Birçok İskoç kendi hayatlarını belirleyebilmek istiyor ve bu Edinburgh'da değil, burada. Londra." Bu cümle, İskoçların neden bağımsız olmak istedikleri sorusuna bir cevap olarak alıntılanmıştır (sueddeutsche.de, 5.5.21/XNUMX/XNUMX: "Sinir bozucu İngilizlerden uzak durun"). Karar “Londra'da değil, burada Edinburgh'da” verilmeli. Bu cümlede sadece bir kelimeyi değiştirirseniz, duvardaki bir uyarı levhası gibi geliyor: İskoçlar kendi hayatlarını belirlemek istiyor ve bunu yapmak istiyorlar. burada, Edinburgh'da, Brüksel'de değil!' Bazı AB Üye Devletlerinde iyi bilinen bir tutum burada yansıtılmaktadır. Prensip olarak, Avrupa ve Avrupa Birliği memnuniyetle karşılanır, ancak tüm kötülüklerin kökü Brüksel'dedir. Başka bir deyişle: Avrupa'ya yönelik coşku değişkendir; Tahmin yapmak zordur.
Avrupa Birliği, Edinburgh ve Londra arasında baş gösteren 'savaş'ta nasıl davranmalı? ME, Brüksel'in cazibesine kapılmamalı Boris Johnson Brexit müzakereleri sırasında tüm kabadayılara ve klişelere karşı misilleme yapmak istemek. Bu dar görüşlü ve egemenlikten yoksun olacaktır. Her şeyden önce AB, Edinburgh ve Londra arasında yaklaşan çatışmalara kendisini kaptırmamalıdır. İskoçlar bağımsızlık yolunda ilerlemeli. Genel olarak konuşursak, AB uzak duran ilgili bir gözlemci rolünü üstlenmelidir. Ondarzalı Nicholas SWP-Aktuell'deki makalesinde de benzer şekilde tartışıyor. AB'ye İskoç bağımsızlığını Birleşik Krallık'ın iç meselesi olarak görmeye devam etmesi tavsiye edilir.
İskoç bağımsızlığı konusunda beklenen anlaşmazlıkların birkaç yıl sürmesi muhtemel. Von Ondarza, İskoçya'da en erken 2022'ye kadar ikinci bir referandum beklemiyor. Angus RobertsonSNP'nin eski basın sözcüsü , "önümüzdeki on yıl içinde" bağımsızlık için bir zaman ufku verdi (deutschlandfunk.de, 21.5.21: "İskoçya iki kez boşanmayla karşı karşıya mı?") sadece İskoçya'daki gelişmelere odaklanmak değil. Britanya Adaları'ndaki tüm gelişmelere göz kulak olmak mantıklı olacaktır. Önümüzdeki birkaç yıl içinde, özellikle İngiltere'deki genç seçmenlerin - bir bütün olarak Birleşik Krallık'ta olmasa bile - Brexit'in sorunlarını ve dezavantajlarını fark etmelerini ve gelecekteki oylama kararlarında bunları tartmalarını bekliyorum. Bu beklentileri, diğer şeylerin yanı sıra, 23.6.2016'daki Brexit oylamasına katılımın farklı yaş gruplarına göre dağılımına dayandırıyorum. Genel olarak gençlerin Brexit'e karşı oy kullanırken, o dönemde nadiren sandık başına gittikleri; daha sonra gelecekleriyle ilgili kararı büyüklere bıraktıklarından şikayet ettiler. Rakamlar bunu destekliyor: Birleşik Krallık genelinde yüzde 51,89 AB'den ayrılma yönünde oy kullandı; Yüzde 48,11 kalma taraftarıydı. Sonuçta oldukça sıkı bir karar; Brexit için çoğunluk neredeyse 127.000 oydu. Seçmen katılımındaki farklılıklar önemliydi. 18-34 yaş grubunda ise oylamaya yüzde 64 katıldı. 36-64 yaş grubunda yüzde 80 ve 65 yaş üstü kişilerde yüzde 89'du (wikipedia.org'dan alınan rakamlar: Birleşik Krallık'ın Avrupa Birliği'nde kalmasına ilişkin referandumun seçim sonuçları). Erkek çocukların katılımı, bir sonraki yüksek yaş grubundan yüzde 16 ve en yaşlı seçmen grubundan yüzde 25 daha düşüktü. Brexit'in ince çoğunluğu göz önüne alındığında, gençler oy verme zahmetine girselerdi aksilikten kaçınabilirdi! Birleşik Krallık'ın genç kuşağı için Avrupa'yı dolaşmak ikinci doğa haline gelmişti; Erasmus ile kıtadaki birçok kolej ve üniversitede eğitim görme fırsatı buldular. Ancak Brexit, Birleşik Krallık için Erasmus'u sona erdirdi. Johnson kendi değişim programını başlatmak istese de, etkilenenler "eğlenmemeli".
Nicola Sturgeon, SNP Birinci Bakanı ve Başkanı, AB'yi İskoçya için bir yer ayırmaya çağırdı (SWP Yorumları No. 38, Mayıs 2021'de alıntılanmıştır). Bu isteğe yönelik herhangi bir AB tepkisi - olumlu ya da olumsuz - dar görüşlü ve diplomatik olmayan olacaktır. Aksine, Avrupa Birliği'ndeki yer sadece İskoçya'ya değil, tüm Birleşik Krallık'ın genç nesline ayrılmalıdır. Er ya da geç AB'ye yeniden girişi başlatmak ve zorlamak gençlerin elinde. O zaman İskoçya, bağımsızlık için bir “mücadelenin” yaraları olmadan bile otomatik olarak AB'ye dahil edilecek ve geri dönecekti. Bunun Brexit kuşağıyla elde edilemeyeceği açık.
Ve bununla birlikte, İskoçya'nın ve başkenti Edinburgh'un harika manzaralarını betimleyerek başladığım yansımalardan tam bir çember oluşturdum. Hala sadece İskoçya'nın değil, tüm Birleşik Krallık'ın - Snowdonia Ulusal Parkı gibi Galler'deki eşit derecede büyüleyici manzaralara ve Durham, Chester, York, Londra metropolü ve daha pek çoğu gibi tüm tarihi şehirlere sahip - bir tane olmasını umuyorum. gün yeniden Avrupa Birliği'nin bir parçası olacak.
Gönderide tartışıldığı gibi, İskoçya'yı Birleşik Krallık'ın geri kalanından ayırmak kolay olmayacak ve başarılı olursa daha fazla sorun ve zorluk getirecek. Ancak, İskoçya'nın AB'ye yeniden entegre edilmesi söz konusu olduğunda bunlar ihmal edilebilir düzeydedir. Sadece iki örnek:
1. AB dış sınırı
Hiç kimse Hadrian Duvarı'nı yeniden canlandırmak, hatta adanın içinden bir çit inşa etmek istemez. Bu nedenle, İngiltere ve Galler'in arka kapıdan AB ekonomik bölgesinin bir parçası olmasını sağlayacak yeni bir tür sınır kontrolünün gerçekleşmesi gerekecekti. Kuzey İrlanda örneğinde olduğu gibi. Bununla Londra, İngilizlerin en başından beri talep ettiği şeye ulaşmış olacaktı: AB'nin ekonomik başarısına kendi katkılarını yapmadan katılmak. Bu nedenle, AB'nin diğer üye ülkeleri üzerindeki etkileri öngörülebilir olmayacaktır.
2. Nükleer Kuvvetler ve Araştırma
İngiltere'nin nükleer kapasitesinin çoğu İskoçya'da bulunuyor. İnsanların ve her şeyden önce altyapının yeniden yerleştirilmesi pek ekonomik olmayacağı ve on yıllar alacağı için, İskoçya'nın Birleşik Krallık'tan ayrılması çok pratik - her şeyden önce uygun fiyatlı - çözümlere yol açabilir.
Ancak, İskoçya AB'ye katılırsa bu çözümler artık savunulamaz veya İngiltere ve Galler'i AB'ye iki taraf da bundan fayda sağlamayacak şekilde bağlar!