Lahey'deki Levenseindekliniek (Hayatın Sonu Kliniği) adını taşıyan ötanazi kliniğine göre, şu anda çalışanların iki katı elemana ihtiyaç var. 59 kişinin görev yaptığı ötanazi kliniği yetkilileri, talepleri karşılayabilmek ve ötanazi için başvuran kişilerin gereksiz yere uzun süre beklemesini önlemek için onlarca hekim ve psikolog alacaklarını söyledi.
Geçtiğimiz yıl 1800'den fazla kişinin başvurduğu ve dayanılmaz ağrılara sahip ve iyileşme umudu bulunmayan herkesin yasalar çerçevesinde bir an önce ötanazi hakkını kullanmasını savunan ötanazi kliniğinde, bu yılın ilk 8 ayında ise bu rakam 1862 kişi oldu. Klinik yetkilileri, yıl sonuna kadar bu sayının 2 bin 500'e ulaşmasını bekliyor.
Bilim ve sağlık dünyasında oldukça tartışılan bir şey olsa da ötanazi, 2002 yılından beri Hollanda'da yasal bir hak. Belirli aşamalar sonucunda işlemin uygulandığı ötanazi işlemi için, 5 aşamalı bir sistem uygulanıyor. O adımlar ise şöyle:
- Dayanılmaz ağrı ve iyileşme umudu olmayan ya da Alzheimer rahatsızlığı hızla ilerleyen kişilerin ötanazi için bizzat başvurması gerekiyor. Başvuru, aile hekimine yapılıyor. Ötanazi için başvuranların yüzde 80'i ileri derecede kanser hastaları tarafından yapılıyor.
- Başvuru, aile hekimi tarafından inceleniyor. Hastanın gerçekten ötanazi için gönüllü olup olmadığı, iyileşme umudu bulunup bulunmadığı kapsamlı bir şekilde araştırılıyor. Hasta, hekim tarafından ötanazi konusunda ayrıntılı biçimde bilgilendiriliyor.
- İlk iki adımın tamamlanmasından sonra başvuruyu inceleyen hekim, bağımsız bir doktor grubu ile durum değerlendirmesi yapıyor. Değerlendirme olumlu olursa bir sonraki aşamaya geçiliyor.
- Ötanazi isteği kabul edilen hastaya yüksek dozda "Thiopental" adlı anestezi ilacı veriliyor. Hastayı kısa sürede komaya sokan bu ilacın ardından solunumu tamamen durduran kas gevşetici iğne yapılıyor.
- Ötanazi Komisyonu, bütün aşamaların yerine getirilip getirilmediğini ve doktorların görevini yapıp yapmadığını ayrıntılı biçimde inceleyerek dosyayı kapatıyor.
Peki ötanazi hakkında siz ne düşünüyorsunuz? Özellikle de öleceği kesin ve oldukça acı çeken hastalar için ötanazi bir hak mı olmalı, yoksa uygulama yanlış mı?