Kronik Devamsızlık Son Yıllarda Neredeyse İki Katına Çıktı
Pandemi sırasında kronik devamsızlığın yavaş yavaş ilerlediğini hepimiz gördük. Öğrencilerin fiziksel hastalıkları, zihinsel sağlıklarındaki değişiklikler ve mesafe nedeniyle sanal öğrenme sırasında devamsızlığın üstesinden gelmek zordu.
Ancak ne yazık ki okula döndüğümüzden beri bu sorun daha da kötüleşti. Beyaz Saray Ekonomik Danışmanlar Konseyi’nin (CEA) raporundan elde edilen son veriler, 2021’de Amerika Birleşik Devletleri’ndeki öğrencilerin yaklaşık %30’unun kronik olarak devamsız olduğunu ortaya koyuyor ve bu sorunu çözmek için kapsamlı ve işbirlikçi bir çabaya olan acil ihtiyacın altını çiziyor.
Kronik devamsızlık nedir?
Öğretmenler öğrencilerin zaman zaman devamsızlık yapmaları gerektiğini biliyor. Kronik devamsızlık, CEA çalışması tarafından “okul yılının yüzde 10’unu veya daha fazlasını kaçırmak veya 180 günlük tipik bir akademik yıl için yaklaşık 18 günlük okulu kaçırmak” olarak tanımlanan, kalıcı bir okul kaçırma modelidir.
Düzenli olarak okulu kaçırmak, öğrenciler ve toplulukları için yalnızca kısa vadeli akademik sonuçları değil aynı zamanda geleceklerini de etkileyen ciddi sonuçlar doğurabilir.
COVID-19’un etkisi
COVİD-19 salgını eğitim sistemine büyük zarar vererek geleneksel öğrenme biçimlerini bozdu.
Birincisi, herkesin yedi veya sekiz saatlik bir okul gününün yararlılığını sorgulamasına neden oldu. Okulu bırakmayı önleme grubunu yöneten Elmer Roldan, Los Angeles Times’a, COVID’in kronik devamsızlık sorununu nasıl daha da kötüleştirdiğine dikkat çekti. Roldan, “Neredeyse iki yıl boyunca ailelere okulun farklı görünebileceğini ve okul ödevlerinin geleneksel 8-3 gün dışındaki zamanlarda da yapılabileceğini anlattık” dedi. “Aileler buna alıştı”
İkincisi, ebeveynleri daha anlayışlı hale getirdi ve çocukların ruh sağlığına daha duyarlı hale getirdi. Odaktaki bu değişimin açıkça faydaları olsa da, bir de diğer tarafı var. Yazarı Lisa Damour’a göre Gençlerin Duygusal YaşamlarıEndişeli veya stresli öğrencilerin okulu kaçırmalarına izin vermenin bir bedeli vardır. Damour New York Times’a şunları söyledi: “Herhangi birimiz korktuğumuzda içgüdümüz kaçınmaktır. Ancak bu kaygıya teslim olmanın sorunu, kaçınmanın oldukça pekiştirici olmasıdır.”
Devamsızlık çocuklara nasıl zarar verir?
Kronik devamsızlığın etkileri tek bir okul yılının çok ötesine uzanıyor. Her öğretmenin bildiği gibi, sık sık devamsızlık, beceri gelişimini ve kalıcılığını etkiler.
Öğretmenlerin bilmeyebileceği şey, üçüncü sınıfta sınıf düzeyinde okuyamayan öğrencilerin liseyi bırakma olasılığının akranlarına göre dört kat daha fazla olduğudur. 8. ve 12. sınıflar arasında tek bir yıl boyunca sık sık devamsızlık yapılması bile bir öğrencinin okuldan ayrılma ihtimalinin yedi kat daha fazla olduğu anlamına geliyor. Ve okuldan ayrılmak, yoksulluktan sağlığın bozulmasına ve suça kadar her türlü olumsuz sonuçla bağlantılıdır.
Dahası, ed.gov’a göre kronik devamsızlık, yetersiz kaynaklara sahip bölgelerdeki öğrencileri orantısız bir şekilde etkiliyor ve mevcut başarı farklarını artırıyor.
CEA’nın analizi acil eylem ihtiyacını vurguluyor ve okullar yeniden açılsa bile devamsızlığın salgın öncesi seviyelere dönmediğine işaret ediyor.
Öğretmenler kronik devamsızlık hakkında ne söylüyor?
Öğretmenlerin söyledikleri birkaç önemli noktaya indirgeniyor:
1. Sorun gerçektir.
Öğretmenler sorunun son derece gerçek ve yaygın olduğunu doğruluyor. İşte bir Reddit öğretmeninin bu okul yılı hakkında şu ana kadar söyledikleri:
“12 yıldır lise öğretmeniyim ve COVID’den önce tüm kariyerim boyunca okulu düzenli olarak kaçıran yalnızca bir avuç öğrencim vardı. COVID ortaya çıktığından beri çok yaygınlaştı. Bu yıl sadece 20 okul günü derse girdik ve halihazırda bu günlerin 8-10’unu kaçıran birkaç öğrencim var.”
Bir başka öğretmen ise “Haftada 4 gün bölge olarak 5 haftadır okuldayız ve belki iki kez gördüğüm öğrenciler var. Bazılarını hiç görmedim.”
2. Bazı okullarda katılımı değiştirecek kadar agresif politikalar yoktur.
Bu öğretmen şu soruyu soruyor: “Bölgemizde gerçek sonuçları yürürlüğe koyacak herhangi bir politika yokken, personel olarak biz öğrenci katılımını artırmaya ve kronik devamsızlığı azaltmaya nasıl yardımcı olabiliriz?”
Bir öğretmen, bölgenin tepkisinin şaşırtıcı bir emsal teşkil ettiği bir kronik devamsızlık vakasını gündeme getirdi:
“Bir ebeveynin, kızının 34 gün gelmemesi üzerine kurula şikayette bulunduğu bir durumla karşı karşıyayız. Farklı bir ilçede öğretmen olan anne, kızının da yaptığı gibi, bir öğrencinin derslerini geçtiği sürece devamsızlık nedeniyle başarısız olmasının yasa dışı olduğunu belirtti. Şimdi ‘Okulu çok fazla kaçırmayın’ gibi ince bir çizgide yürüyoruz ve çocukların neleri kaçırabileceklerinin farkına varmamalarını umuyoruz.
3. Diğer okulların politikaları çok agresif.
Okulların devam politikalarına çok sert tepki vermesi durumunda, ebeveynler anlaşılır bir şekilde hayal kırıklığına uğrar. Ancak bazı okullar hastalık nedeniyle devamsızlık durumunda doktor notu talep ediyor ve ebeveynler “2023’te aynı gün doktor randevusu almayı denediniz mi?” sorusunu soruyor.
Bunu nasıl düzeltebiliriz?
Kronik devamsızlık sorununu hafifletmek, diğer eğitim sorunlarımızı çözmek için ihtiyaç duyduğumuz şeylerle aynı anlama geliyor: finansman.
Kronik devamsızlıkla karşı karşıya olan okulların aşağıdakiler için finansmana ihtiyacı vardır:
- Öğrenci devam kalıplarına ilişkin verileri tutacak ve analiz edecek personel
- Kronik devamsızlık yapan öğrencileri tespit etmek ve hedefe yönelik müdahaleyi daha erken sağlamak için ek personel alımı
- Daha küçük sınıf boyutları ve daha fazla kişiselleştirilmiş ilgi ve bağlantı
- Daha fazla topluluk irtibat rolü
- Ruh sağlığı danışmanları ve ruh sağlığı kaynakları
- Ciddi vakalar için esnek öğrenme seçenekleri
Kronik devamsızlığı iyileştirmek için bütünsel, herkesin katılımını sağlayan bir yaklaşıma ihtiyacımız olduğu doğru olsa da, paranın eli sıkı kalırsa çok az şey yapabiliriz.