We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Maldon Savaşı, Ağustos 991Bryhtnoth yönetimindeki İngiliz kuvvetleri ile Danimarkalılar tarafından mağlup edilen İngilizlerin cesaretini kutlayan Eski bir İngiliz şiirinin konusu olmasıyla ünlü Anlaf yönetiminde Danimarkalılar arasında bir savaş.
Maldon Savaşı, Ağustos 991 - Tarih
Maldon Savaşı (991AD) Essex'teki Karasu Nehri kıyısında gerçekleşti. Brithnoth ve adamları için mutlak bir yenilgiyle sonuçlanan Viking istilasına karşı Anglo-Saksonların kahramanca bir duruşu vardı. Savaşın ilerlemesi, sadece bir kısmı hayatta kalan ünlü bir Anglo-Sakson şiirinde anlatılmaktadır.
Bu site aynı zamanda bir yorum, şiirin bir çevirisi, bir harita ve savaş alanının bugünkü haliyle görüntülerini de içeriyor.
Ayrıca şu anda araştırmacılara daha fazla bilgi bulma konusunda yardımcı olmak için diğer ilgili uluslararası sitelere yaklaşık otuz bağlantı bulunmaktadır.
Brithnoth'un Ely'deki mezarına, JRR Tolkien bağlantısına ve 2006'da Maldon'da dikilen Brithnoth heykeline eklenen malzemeye dikkat edin. Ayrıca, savaş alanının gerçek konumuna ilişkin yeni bir teorinin ana hatlarını da ekledik - bkz. Giriş sayfası.
Bu web sitesi, tabletlerde ve telefonlarda daha iyi çalışmasını umarak, çok ihtiyaç duyulan büyük bir yenilemeye sahipti. Düzgün çalışmayan şeyler bulursanız, bana e-posta gönderin! Bir dizi çalışmayan bağlantıyı temizledim ve bazı yeni bağlantılar da ekledim.
©HJJB 1997-2021 Lütfen materyalleri kişisel veya eğitim amaçlı olarak, teşekkür ederek özgürce kullanın. Diğer tüm kullanımlar için lütfen izin almak için e-postaya tıklayın.
Maldon Savaşı, Ağustos 991 - Tarih
Maldon savaşında savaşan Ealdorman Brihtnoth'un ordusu, esas olarak Essex'ten bir milis gücüydü. En fazla 3-4.000 güçlü, Ipswich'teki Viking saldırısının ardından yükseldi ve Maldon'da ilerlerken Viking kuvvetlerine meydan okumak için yürüdü. Viking gemilerinin Maldon'un doğusundaki Northey Adası'na indiğine ve Doğu Sakson ordusunun onları orada köşeye sıkıştırdığına inanılıyor. Ancak gelgit yüksekti ve bu nedenle Brihtnoth'un işgalcilere ayrılmaları için ödeme yapmayı reddettiği, aksine onları savaşa davet ettiği bir pazarlık oldu.
Gelgit düştüğünde Viking kuvveti geçidi geçmeye çalıştı, ancak küçük bir Sakson grubu onları geride tuttu. Doğu Anglia'yı daha fazla yıkımdan korumak istiyorsa, düşmanı savaşa ve onları yenmeye ihtiyaç duyan Brihtnoth geri çekildi ve Vikinglerin anakaraya geçmesine izin verdi. Bir kalkan duvarında kurulan Sakson ordusu Viking ilerlemesini bekledi. Önce okçular oklarını ateşlediler ve sonra piyadenin geri kalanı düşman yaklaştıkça mızrakları fırlattı. Sonunda el ele dövüşerek, mızraklarla saldırarak ve kılıçlarla savuşturarak kilitlendiler.
Liderleri öldürüldüğünde savaş Saksonların aleyhine döndü. Komutanlarının öldüğünü anladıklarında, ordunun çoğu arkalarındaki ormana kaçmış gibi görünüyor. Ancak Brihtnoth'un kendi uşakları onun ölümünün intikamını almak için savaştı ve çok sayıda düşmanı onlar da kesilmeden önce öldürdü. O kadar çok Viking öldürüldü ki, galip gelseler de Maldon'a saldırmadılar ve gerçekten de ayrılmak için tüm gemilerini adam etmekte bile zorlandıkları söyleniyor.
Maldon, önemli siyasi sonuçları olan önemli bir savaştı, ancak Ethelred'in saltanatının on yıllarında ülkeyi yağmalayan Viking ordularına karşı bölgesel güçler tarafından verilen birçok savaştan sadece biriydi. Maldon özeldir çünkü The Battle of Maldon şiirinde çok iyi belgelenmiştir ve savaş alanının Anglo-Sakson dönemi için alışılmadık bir doğrulukla konumlandırıldığına inanılmaktadır.
İsim: Maldon Savaşı
Tür: Meydan Savaşı
Kampanya: Maldon
Savaş dönemi: Viking
Sonuç: Brihtnoth'un Viking zaferi ölümü
Ülke: İngiltere
İlçe: Essex
Yer: Maldon
yer: muhtemel
Arazi: Haliç ve açık mera arazisi?
Tarih: 10 (muhtemelen 11) Ağustos 991
Başlangıç: belirsiz
Süre: belirsiz
Ordular: Olaf Tryggvason yönetimindeki Vikingler veya Ealdorman Brihtnoth yönetimindeki Danimarka kralı Svein Forkbeard Doğu Saksonları
Rakamlar: belki her iki tarafta 3000-6000 arası
Kayıplar: belirsiz
Izgara Referansı: TL867055 (586700,205500)
OS Landranger haritası: 168
İşletim Sistemi Gezgini haritası: 183
Savaş
Byrhtnoth, Essex'li Ealdorman
Aethelwine aciz durumdayken, hizmetlisi Byrhtnoth, huscarl'ları veya koruması ve bir fyrd ile Maldon'a gider. NS LE Anglo-Saksonların sayıca 21'den fazla olduğunu, ancak daha büyük olasılıkla, her iki ordunun da yaklaşık olarak eşit büyüklükte olduğunu öne sürüyor. 22
Byrhtnoth için doğrudan arkeolojik kanıtlar ve onu Maldon'a bağlayan ve savaşın ortamını veren diğer kayıtlar. NS LE ondan Northumbrialıların lideri olarak bahseder, ancak diğer tüm kaynaklarda, o Essex'in 23 yaşındaki baş lordudur ve aynı zamanda Ely'de bir başrahip Byrhtnoth ile karıştırılmamalıdır. 24 Karısının vasiyeti varlığını tasdik eder, 25 ve bir duvar halısı yapar. Hayatını belgeleyen bu duvar süsü, ölümünden sonra Ely Katedrali'ne verilmiştir, ancak artık mevcut değildir (aşağıya bakınız).
Ölümünden en az dört kaynakta bahsedilmektedir: Eski İngiliz şiiri, Vita Oswaldi, NS LE ve ASC. 26 Şu anda, kalıntıları Ely Katedrali'ndeki şerefli bir yerde yatıyor. Hikaye, 1769'da kalıntılarının taşındığını ve olay yerindeki bir antikacının iskeleti gözlemleme şansı bulduğunu söylüyor. Adamın çok uzun olduğu ve iskeleti tamamlayacak kafatası olmadığı sonucuna vardı. Notlarına göre büyük bir kılıç veya balta köprücük kemiğini kesmiş olmalı. 27 LE Byrhtnoth'un savaş sırasında nasıl kafasının kesildiğini anlatıyor. 28
Savaş alanı
Maldon'daki konum hiçbir zaman arkeolojik kanıtlarla doğrulanmadı. Yine de iyi tartışıldı ve geçidin Northey adasını Blackwater halicindeki anakaraya bağladığı yer olduğu düşünülüyor. Şiirde adı geçen Pant nehri, biraz kuzeyde Haliç'e akar. 29 Bugün bile nehir yukarı akışta hala 'Pant' olarak adlandırılıyor. 30 Geçidin kendisi şiirin coğrafi anahtarlarından biridir. 31
Bir çanak çömlek, 32 metal işleme ve hatta mezarlık gibi diğer dolaylı arkeolojik kanıtlar, o sırada Maldon çevresinde bir Sakson yerleşimi olduğunu doğrulamaktadır. 33 ASC, 916'da Maldon'da bir burh'un güçlendirildiğinden bahseder. 34 On sekizinci yüzyıldan kalma çizimler, önceki yüzyıllarda M.Ö. çapak hala görülebilirdi. 35 20. yüzyılda yapılan diğer kazılar, ana cadde binalarının ve çevresinin gerçekten de bir burh'a bağlı bir kentsel model izlediğini gösteriyor. 36
Bir diğer değerli nesne, Aethelstan'ın başı ve 924 yılına dayanan Maldon yazıtının bulunduğu bir madeni paradır. 37 Bu, Maldon'un Ipswich gibi kendine ait bir nane. 38 Bu, kasabayı hemen yağmalanacak ilginç bir yer haline getirir. Öte yandan, bir de burh'a sahiptir, bu da iyi savunulacağı anlamına gelir. Geniş, açık deniz, konuşacak bir donanmaları olsaydı, belki de Anglo-Saksonlar için bir avantaj olabilirdi. Şimdi, haliç Vikingler için bir avantajdır ve anakaraya yakın yelken açmalarına izin verir. 39
ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ
Alfred Pearse tarafından "Maldon Savaşı, 991", tuval üzerine yağlı boya
Kitaptan alınmıştır Hutchinson'ın İngiliz Ulusunun Öyküsü (yak. 1923)
(Görüntü http://callitaweasel.wordpress.com'un izniyle)
[Aksi belirtilmedikçe, tüm resimler Wikipedia'dan alınmıştır]
En sevdiğim tarihi savaş çığırtkanları hakkında yazmayalı uzun zaman oldu (tam olarak söylemek gerekirse neredeyse beş ay), bu yüzden bugünün tarih hikayesi Danimarkalıları ve Anglo-Saksonları ve kişinin efendisine cesaret ve bağlılıkla ilgili klasik bir hikayeyi içeriyor. .
793'te Britanya Adaları'ndaki ilk aleni görünümlerinden bu yana [arka plan için Burn Pit post vikings raid lindisfarne'e bakın], Vikingler iki yüzyılın daha iyi bir bölümünü baskın, yağma, öldürme ve modern günlerde kargaşaya neden olarak geçirdiler. İngiltere, Galler, İskoçya, İrlanda, Fransa, İspanya ve Rusya. İtalya, Yunanistan ve Rusya'ya gittiler. Dövüşçü olarak hünerleri ve gaddarlıkla şerefleriyle ünleri gerçekten efsanevi hale geldi.
Viking işgalcileri, 860'larda İngiltere'nin Sakson krallıklarını fethetme çabalarına başlamışlardı. 877'ye gelindiğinde, yalnızca Wessex krallığı, kralları Büyük Alfred'in altındaki barbarlara direndi. Sonraki 20 yıl boyunca Vikingler, İngiltere'nin doğu kısmına Viking (Danimarka) yasalarının ve geleneklerinin hüküm sürdüğü “Danelaw” adı verilen bir bölgeye yerleştiler. Ancak, varlıkları sadece hafifçe kabul edildi
Danimarka işgallerinin bir başka turu 891'de geldi, ancak bu yeni saldırganlar 896'da dağıldı ve İngiltere'yi terk etti. İngiltere, önümüzdeki 80 yıl boyunca barışı bozan birkaç küçük baskınla görece barışın tadını çıkardı. Saksonlar, İngiliz krallıkları için Danelaw bölgelerini kurtarmak için kendi saldırılarını başlattılar. 927'de Wessex Kralı Athelstan York'u fethetti ve o yıl tüm İngiltere'yi egemenliği altına aldı, Galli ve İskoçlar onun egemenliğini tanıyarak onu "Britanya Kralı" yaptı.
İngiltere Haritası, c. 880
Büyük Alfred'in torunları İngiltere'yi oldukça iyi yönetti, ancak ara sıra Viking baskınları krallığı gergin tuttu. Ancak, 978'de Ethelred'in İngiltere kralı olarak taç giymesiyle işler gerçekten yokuş aşağı gitmeye başladı. Ethelred, tebaasının pek çoğu tarafından pek itibar görmedi, selefi olan üvey kardeşi Kral Edward'ın (“Şehit” soyadıyla) öldürülmesinde suç ortaklığından bile şüphelenildi. Yeni kral, tacın prestijini yok eden bir şüphe atmosferinde hüküm sürmeye başladı. Hayatı boyunca hiçbir zaman tam olarak restore edilmedi. Önümüzdeki 40 yıl boyunca Ethelred'in bocalaması ve kötü karar vermesi ona bu lakabın hakkını verecekti. Ethelred Unraed, genellikle "Hazır olmayan Ethelred" olarak yanlış tercüme edilir, ancak daha doğrusu "Kötü Tavsiye Ethelred" olarak tercüme edilir.
980'ler boyunca bir dizi büyük Danimarkalı baskın gerçekleşti. [Bu baskınların izi, tarihte daha çok «Harald Bluetooth» olarak bilinen Kral Harald Gormsson'un, isteksiz tebaalarına Hıristiyanlığı zorlama girişimlerine kadar takip edilebilir.] Bu baskınlar o kadar başarılıydı ki, 991'de Kral Harald'ın kendisi tarafından büyük bir baskın düzenlendi. Toplam 93 gemi İngiltere'ye doğru yola çıktı ve bir Viking destanı, filonun dört yıl sonra Norveç kralı olacak olan Olaf Trygvasson tarafından komuta edildiğini iddia etti.
Kral Ethelred (978-1013, 1014-1016)
Işıklı el yazması, Abingdon Chronicle, yaklaşık 1220
Bu filo İngiltere'nin güneydoğu kıyılarında görüldü. Ipswich kasabasını yağmaladı, ardından Kuzey Denizi kıyısı boyunca kuzeye taşındı. Geçici bir üs kurmak için bir yer ararken, Essex'teki Blackwater Nehri'nin ağzında küçük bir kara parçası olan Northey Adası'nı buldular. Ada, Maldon kasabasının yaklaşık 2 kilometre doğusundadır ve anakaraya, yüksek gelgitin her iki tarafında iki saat boyunca suyla kaplı doğal bir geçitle bağlıdır. Bu tür doğal savunmalar Vikingler tarafından baskınlarında her zaman aranmış ve kullanılmıştır.
Pagan akıncılarının geldiği haberi, Earl Bryhtnoth'un bulunduğu Maldon'a hızla yayıldı. Hızlı hareket eden Sakson lideri, thegns (aynı zamanda "thanes" olarak da yazılır), yeminli adamları ve düşük seviyeli soylular olarak kabul edilebilecek yerel liderlerdi. Onlar da sırayla kendi savaşçılarını topladılar ve muhtemelen herhangi bir askeri eğitim almış tüm yerel erkekleri evlerine yönelik bu tehdidi karşılamak için çağırdılar. Adayı anakaraya bağlayan geçidi bilerek hızla Northey Adası'na yürüdüler.
Viking gemileri, MS 991, Ağustos başlarında Northey Adası'nda demirli
(Görüntü http://tasmancave.blogspot.com'un izniyle)
Danimarkalı Akıncılar, Anglo-Sakson Milislerine Karşı
Maldon savaşından dört versiyonda bahsedilir. Anglo-Sakson Chronicle. adlı tamamlanmamış bir şiirde de korunur. Maldon Savaşı, onbirinci yüzyılın başlarında bazen bestelenmiştir. Aynı zamanda iki kronik tarafından da değinilmektedir - Oswald'ın Hayatı ve Ely'nin Kitabı.
Kaynakların hiçbiri, her iki kuvvet için de kesin bir toplam vermez. Tahminler, Kuzeyliler için 2000 ila 6000 arasında değişiyor ve Anglo-Saksonlar muhtemelen 2000 ila 4000 erkek arasında savaşıyor. Viking kuvveti muhtemelen çeşitli savaşçılardan oluşuyordu, muhtemelen kişisel maiyetleriyle birlikte az sayıda Viking soylusu. Geri kalanlar muhtemelen ganimet arayan küçük çiftçiler ve balıkçılardı, erkeklerin çoğu sadece macera arıyor ya da kendileri için bir isim yapmaya çalışıyorlardı. Hatta birkaç tane olmuş olabilir çılgınsavaş baltalarının saplarını ya da kalkan kenarlarını çiğneyen, sonra kendilerini bir öldürme çılgınlığı içinde savaşa atan çılgın ya da sarhoş adamlar.
Sakson kuvveti, Earl Bryhtnoth'un kişisel koruması, teğmenleri ve kişisel hizmetlilerinden oluşuyordu, bu adamlar tam zırh, silah ve kalkanlarla savaşa girdiler. Muhtemelen tüm yaşamlarını böyle bir nişan için eğitmişlerdi. Yerel çiftçilerin ve alt sınıfların çoğu da oradaydı. Bu ikinci grubun çoğu muhtemelen silah olarak yalnızca tarım aletlerine, sopalara ve benzerlerine sahipti ve savaşta yalnızca çok temel eğitime sahipti. Bu tür adamların Viking akıncılarıyla yüzleşmek üzere yetiştirilmeleri genellikle yalnızca korkunç bir acil durumdu.
Savaşa Prelüd
10 Ağustos sabahı erken saatlerde, Earl Bryhtnoth ve kuvveti, Northey Adası'nın karşısındaki bir noktaya geldi. Adamlarına atlarından inmelerini, atları bırakmalarını emretti ve hatlarını düzenlemeye başladı. Bryhtnoth adamlarını adadan gelen geçidin anakaraya bağlandığı noktanın tam önünde bir tepeye yerleştirdi. Geçit sadece birkaç yüz fit uzunluğunda ve on beş fitten fazla değildi.
Adadaki Vikingler, adadan ayrılmak için saflarını yeni oluşturmuşlardı, ancak ilerlemelerinin hemen engellendiğini gördüler. Onun şişelendiğini gören Viking lideri, suyun karşısında bağırdı ve Saksonlardan adamlarına para ve zırh vermelerini istedi ve yola çıkacaklardı. Şiire göre, Earl Bryhtnoth, "Size ödemeyi mızrak uçları ve kılıçlarla vereceğiz" diye yanıtladı.
İskandinav akıncıları dar geçit boyunca bir dizi saldırı başlattılar, ancak Byrhtnoth'un hane birliklerinin önemli bir beceriyle savaşan üç üyesi tarafından engellendiler. Sonunda, Viking lideri aradı ve Sakson kontundan Kuzeylilerin anakaraya gelmesine izin vermesini istedi, böylece iki taraf erkek erkeğe savaşabilirdi. Açıklanamaz bir şekilde, Byrhtnoth kabul eder ve geçit şampiyonlarına geri çekilmelerini emretti. Vikingler kara köprüsünden geçtiler, hatlarını yeniden düzenlediler. Kont, adamlarını esasen ölümüne savaşmaya teşvik eden bir dizi yüksek uçan konuşma yaptı.
Northey Adası (l) bugün, batıya bakıldığında geçit adanın sağ üst köşesindedir.
(Fotoğraf belli ki yüksek gelgit dışında bir zamanda çekildi)
[Savaş sırasında, İngiliz kraliyetinin Viking saldırılarına yanıt verme politikası bölünmüştü. Bazıları Viking işgalcilerine toprak ve zenginlikle ödeme yapmayı tercih ederken, diğerleri son adama kadar savaşmayı tercih etti. Şiir, Byrhtnoth'un bu ikinci tutuma sahip olduğunu öne sürüyor.]
Maldon Savaşı
Anakaraya vardıklarında Vikingler, Sakson hattına ardı ardına hücum ettiler. Birkaç saat süren savaşın ardından Bryhtnoth'un kendisi ölümcül şekilde yaralandı. O ölmek üzereyken, kont müritlerini savaşa devam etmeye çağırdı. Öldükten kısa bir süre sonra, Byrhtnoth'un Godric adında yeminli adamlarından biri Sakson kalkan duvarını terk etti. Gezici atlardan birini yakalamayı başardı - aslında bu Earl Byrhtnoth'un kendi atıydı - ve savaş alanından kaçtı. Daha düşük seviyedeki adamların çoğu, kontlarının atının kaçtığını görünce, onun Bryhtnoth olduğunu düşündü ve cesaretini kaybetti ve kendilerinden kaçtı.
Sakson kuvvetlerinin kayıplar ve firarlar nedeniyle büyük ölçüde azalmasıyla, ölü Earl Bryhtnoth'un kişisel birlikleri vücudunu kuşattı ve savaşa devam etti. "Maldon Savaşı" şiirindeki en akılda kalan tek dize, kontun hizmetlilerinden biri tarafından söylenmiştir:
"Ruh daha sağlam, yürek daha cesur olmalı, gücümüz azaldıkça cesaret daha büyük olmalı."
Kısa bir süre sonra, Vikingler kalan birkaç Sakson'u alt ederek onları son adama kadar öldürdüler ve savaş sona erdi.
Sakson kuvveti -kaçanlar bir yana- esasen ortadan kaldırılırken, Vikingler de ağır kayıplar veriyor. Bir kaynak, Norsemen'in gemilerini çalıştırmak için yeterli erkeğe sahip olmadığını iddia ediyor, ancak bu pek olası değil.
Norsemen savaş alanını terk ettikten sonra, yerel Saksonlar cesetleri toplamak ve gömmek için geri döndüler. Earl Bryhtnoth'un cesedini oldukça kolay buldular. Kontun kafası çıkarılmıştı ama altınla süslü kılıcı hâlâ yanındaydı.
Dipnot #1: Bu savaştan kısa bir süre sonra, Viking baskın ekibine Canterbury Başpiskoposu Sigeric'in önerisi üzerine Kral Ethelred tarafından muazzam bir rüşvet verildi. olarak adlandırıldı danegeldve Vikingleri esasen ortadan kaldırmak için ödendi. İlk danegeld 3289 kilograma veya 7251 İngiliz pounduna karşılık gelen 10.000 Roma pound gümüşten oluşuyordu. Gümüşün bugünün [Ağustos 5] fiyatına ons başına yaklaşık 20$'dan çevrilmesi durumunda bu, 2.32 milyon$'a tekabül ediyor.
Dipnot #2: NS danegeld 991'in tam tersi bir etkisi oldu. 994, 1002, 1007 ve 1012'deki Viking baskınları giderek daha büyük danegeld'ler. En büyüğü 1018'de, yakın zamanda İngiliz tahtına çıkmış olan İskandinav kralı Büyük Kanut'un güçlerini ödemeye karar verdiği zaman toplandı. İngiltere'nin her yerinden 26.900 kilogram (yaklaşık 72.000 troy pound) gümüşün yanı sıra yalnızca Londra şehrinden 3900 kilogram (10.500 troy pound) gümüş topladı. Yine gümüşün bugünkü fiyatı ile bu 21.73 milyon$'a tekabül ediyor.
Dipnot #3: Danimarka, Norveç ve İsveç'e dağılmış duran rün taşları vardır. Bu anıtlar, aileleri tarafından İskandinav savaşçılarının başarılarını anmak için dikildi. Bir rün taşı (aşağıda), Swenden'in Uppland eyaletindeki Orkesta kasabasının kilise bahçesindedir. Borresta'nın Viking Ulf'unu anıyor. Yazıt, Ulf'un İngiltere'de sonuncusu 1018'de olmak üzere üç danegeld topladığını belirtir.
Runestone U344, Orkesta, Uppland, İsveç
Dipnot #4: Savaş alanı, ünlü dövüşten bu yana geçen 1000+ yılda çoğunlukla değişmedi. Siteye hakim bir Earl Bryhtnoth heykeli var. Viking akıncılarına karşı Saksonların standının yerini gösteren küçük bir plaket de var.
Maldon savaşını anan plaket
Brithnoth'un Maldon'da ölümü, 9 Ağustos 991
SAVAŞ KATILDI
Şimdi isyan çıktı, kuzgunlar döndü,
Leş için can atan kartal, yeryüzünde bir çığlık koptu.
Sonra eğe gibi sert mızrağı ellerinden çözdüler,
Keskin zemin mızrakları uçmak için.
Yaylar meşguldü – kalkanın buluşma noktası
Acı savaştı, savaşçılar düştü
Her iki tarafta da genç adamlar yatıyor!
Yaralı, Wulfmur'du, seçtiği bir savaş yatağıydı,
Brithnoth'un akrabası bile, kılıçlı
Kız kardeşinin oğlu dümdüz kesilmişti.
Sonra Vikinglere karşılık verildi.
Edward'ın birini öldürdüğünü duydum.
Doğruca kılıcıyla, ne de 3 darbeyi sınırladı,
Ayaklarının dibine düşen peri savaşçısı.
Bunun için ona teşekkür etti,
Yeri olduğu zaman mabeyincisine bile.
ESSEX ERKEKLERİ HIZLI DUR
Bu yüzden sağlam yürekli durdu
Savaştaki savaşçılar – hevesle çabaladılar
Kim onun noktası ile ilk yapabilmelidir
Fey adamlardan hayatı kazanmak için.
Silahlı savaşçılar: enkaz dünyaya düştü.
Kararlı durdular Brithnoth onları karıştırdı,
Adamlarının her biri çekişmeye niyetlendi
Bu Danimarkalılardan zafer kazanacaktı.
BİR VIKING SALDIRISI BRITHNOTH
Savaşta bir sert gitti –, silahı yükseldi,
Güvenlik kalkanı – ve şefe karşı ‘kalkanı –
Ona karşı kararlı olarak kont gitti,
Birbirlerine kötü niyet ettiler.
Sonra denizciye bir güney dart gönderdi,
Ve yaralı, savaşçıların reisiydi.
Ama kalkanıyla – itti, böylece şaft patladı,
Ve mızrak kırıldı ve fırladı.
Wroth reisiydi, mızrağıyla deldi
Ona o yarayı veren o gururlu Viking.
Yine de şaftını hedeflediği şef ihtiyatlıydı.
Adamın boynundan – eli onu yönlendirdi
Böylece ani düşmanının hayatına kavuştu.
Sonra bir saniye hızla gönderdi
Kalbinde göğüs zırhının patladığını ve yaralandığını
Halka koşum takımının içinden – ve kalbinde durdu
Kontun zehirli noktası şuydu: -
Güldü sonra o yüce yürek Allah'a şükretti
Kurtarıcısının ona bahşettiği günlük çalışması için.
İKİNCİ BİR VIKING YARALARI BRITHNOTH
Sonra düşmanlardan biri elinden bir ok attı,
Bulucularından uçmak için – acele etti
Aethelred'in asilzadesi aracılığıyla.
Yanında henüz büyümemiş bir genç duruyordu.
Wulfstan'ın çocuğu – hatta küçük olan Wulfmeer.
O kanlı mızrağı reisinden kopardı
Sonra sert mızrağı salıverdi ‘diğerine karşı
– noktasını koştu, böylece yerde yattı
Kim daha önce şefini fena şekilde yaralamıştı.
Konta karşı silahlı bir Viking gitti
Kontun mücevherlerinin yağmalanmasını dileyen,
Zırhı, yüzükleri ve süslü kılıcı.
Sonra Brithnoth kılıcını kınından çıkardı
Geniş ve kahverengi kenarlı – ve göğüs zırhında tütsülenmiş.
Çok erken onu denizcilerden biri engelledi,
Böylece kontun kolunu yaraladı.
Sonra nadas kabzalı kılıç yere düştü,
Sert markayı da tutamadı
Ya da silahını kuşan.
BRITHNOTH’S ÖLÜMEYEN SÖZLER
Oysa o zaman bu kelime konuştu
Yaşlı savaşçı adamlarına tezahürat yaptı
İleri gitmesi emredildi –, iyi kardeşleri.
Artık ayakları üzerinde sağlam bir şekilde duramıyordu.
Gökyüzüne #8230… baktı..
“Sana şükrederim, bütün insanların Rabbi
Yeryüzünde bildiğim tüm o sevinçler için.
Şimdi, benim Maker hafif – en çok ihtiyacım var
Benim hayaletime iyilik vermen için.
Ruhum Sana yolculuk etsin diye,
Krallığına – Ey meleklerin efendisi,
Huzurla geçebilir – senden istiyorum
Cehennem iblislerinin ona zarar vermemesi için.”
Sonra ona o kafir adamları yonttu
Ve yanında duran o adamların her ikisinde de,
Aelfnoth ve Wulfmeer'in ikisi de düştü
Sonra efendilerinin yanında canlarını verdiler.
17'43'43 Maldon Savaşı şiir analizi fikirleri
Arıyorsanız, maldon savaşı şiir analizi resimlerle ilgili bilgiler maldon savaşı şiir analizi ilgi, ideal bloga geldiniz. Sitemiz size her zaman maksimum kalitede video ve resim içeriği için önerilerde bulunur, lütfen ilgi alanlarınıza uygun daha aydınlatıcı video makaleleri ve grafikleri bulun ve bulun.
Maldon Savaşı Şiir Analizi. Hikaye, iyi adamlar olarak görülen İngilizlerin bakış açısından anlatılıyor. Şiir, dilin kullanımı yoluyla hem bireysel kahramanları hem de hainleri ebedileştirirken, aynı zamanda akrabalığın değerini ve kahramanlık kodunun teşvik edilmesini yeniden vurgular. Kahramanca Bir Şiir Maldon savaşı aslında Vikingler ve Anglo-Saksonlar arasında gerçekleşti. Maldon Savaşı, bir yenilgi hikayesi anlatmanın çatışan güçleriyle uğraşırken aynı zamanda kahramanlık değerlerini koruyan bir şiirdir.
Figüratif Dilde Şiir 2 Cevap Anahtarı Bu Har Tarafından Söylüyorum Figüratif Dil Şiirler Figüratif Dil Figüratif Dil Çalışma Sayfası pinterest.com'dan
İngiliz Kütüphanesi MS Cotton Otho Axii, 1731'de yangında yok oldu. Şiir The Battle of Maldon. Kurbanların Yazdığı Tarih. Geriye kalan şiirin kendisi 325 mısradan oluşan bir parçaydı. Maldon Savaşı 991'de Doğu Saksonlar ve Vikingler arasında çoğunlukla Norveçli akıncılar arasındaki tarihi bir çatışmayı anlatan eski İngiliz kahramanlık şiiri. MS 991'de Norveçli Olaf Trygvasson liderliğindeki büyük bir Viking gemileri filosu, Essex'teki Maldon yakınlarındaki Blackwater Nehri'ne geldi. daha küçük bir İngiliz kuvveti tarafından karşılandı.
Anahtar karakter Byrhtnoth'un sergilediği nitelik budur ve askerlerini en çok etkileyen de budur.
Vikingler gerçekten de bazen saldırganlar ve akıncılardı ama aynı zamanda yerleşimciydiler ve kültürel varlıkları İngilizceyi zenginleştirdi. İngiliz Kütüphanesi MS Cotton Otho Axii 1731'de yangında yok oldu. Gerçekten de şiirin bilinen tek kopyası, 991'de Maldon'dan neredeyse rahatsız edici derecede uzak bir zamana ve yere bağlıydı. Kral ve ülke, görevin mahkum görünmesine rağmen takip ediyorlar. Robinson, Eski İngiliz Edebiyatı Toronto'da Yorumlama Modları'nı der. Başlangıcı ve bitişi eksik, ikisi de kayıp.
Kaynak: pinterest.com
Başlangıcı ve bitişi eksik, ikisi de kayıp. Maldon El Yazması Savaşı. Jody Perry tarafından yazıldı Şiir, İngiltere'nin Anglo-Sakson savunucularını ve istilacı Viking yağmacılarını karşı karşıya getiren Maldon Savaşı'nın hikayesidir. Şiir, dilin kullanımı yoluyla hem bireysel kahramanları hem de hainleri ebedileştirirken, aynı zamanda akrabalığın değerini ve kahramanlık kodunun teşvik edilmesini yeniden vurgular. Hak etmediği efendileri olan atın üzerine atladı ve kaçtı.
Kaynak: pinterest.com
Şiirin yazarı bilinmemektedir ve dizelerinin yalnızca 325'i orijinal başlangıcı veya sonu olmadan günümüze ulaşmıştır. Phyllis Rugg'da Kazanan Kaybetme ve Edebi Sonuç Brown Georgia Ronan Crampton ve Fred C. Jody Perry tarafından yazıldı Şiir, İngiltere'nin Anglo-Sakson savunucularını ve istilacı Viking yağmacılarını karşı karşıya getiren Maldon Savaşı'nın hikayesidir. Eski ve daha görkemli bir geçmişin bu nostaljik yakarışı, çağdaş bir amaca hizmet etmek için yapılmıştır. Gerçekten de şiirin bilinen tek nüshası, 991 tarihli Maldon'dan neredeyse rahatsız edici derecede uzak bir zamana ve yere bağlıydı.
Konuşma Brunanburh ve Maldon'daki Dolores Warwick Frese Poetic Prowess'in şiiriyle ilgili bu iki ifadeyi düşünün. Şiirin yazarı bilinmemektedir ve dizelerinin yalnızca 325'i orijinal başlangıcı veya sonu olmadan günümüze ulaşmıştır. İngiliz Kütüphanesi MS Cotton Otho Axii, 1731'de bir yangında yok oldu. Anahtar karakter Byrhtnoth'un sergilediği nitelik budur ve askerlerini en çok etkileyen de budur. İngiliz Lord Byrhtnoth onların lideridir ve o da öyle.
Kaynak: sk.pinterest.com
Jody Perry tarafından yazıldı Şiir, İngiltere'nin Anglo-Sakson savunucularını ve istilacı Viking yağmacılarını karşı karşıya getiren Maldon Savaşı'nın hikayesidir. Eski İngiliz şiiri The Battle of Maldon'un bir analizi, onun tarihsel arka planının bir tartışmasını, şiir ortamı ile olay örgüsü arasındaki ilişkinin bir açıklamasını içerebilir. Eski İngiliz şiiri, savaştan hemen sonra, muhtemelen bir manastır yazarı tarafından yazılmıştır. Maldon Savaşı, 991'de Essex İngiltere'deki Blackwater Nehri'nin yanında meydana gelen aynı adı taşıyan savaşı onurlandırmak için yazılmış Eski bir İngiliz şiiridir. İngiliz Lord Byrhtnoth onların lideridir ve o da öyle.
Kaynak: bloomsbury.com
Maldon Savaşı şiiri. Ağustos 991'de Norveçli Olaf Trygvasson liderliğindeki büyük bir Viking gemi filosu, daha küçük bir İngiliz kuvveti tarafından karşılanmak üzere Essex'teki Maldon yakınlarındaki Blackwater Nehri'ne geldi. Jody Perry tarafından yazıldı Şiir, İngiltere'nin Anglo-Sakson savunucularını ve istilacı Viking yağmacılarını karşı karşıya getiren Maldon Savaşı'nın hikayesidir. Sonuç olarak, okuyucu daha kolay ve yönlü okuyabilir ve şiirde daha düzenli, ritmik bir kalıp vardır. Şiir, dilin kullanımı yoluyla hem bireysel kahramanları hem de hainleri ebedileştirirken, aynı zamanda akrabalığın değerini ve kahramanlık kodunun teşvik edilmesini yeniden vurgular.
Kaynak: ilginçliterature.com
Eski ve daha görkemli bir geçmişin bu nostaljik yakarışı, çağdaş bir amaca hizmet etmek için yapılmıştır. Ne yazık ki el yazması, 1731'de Ashburnham House'daki Pamuk ateşinde yakıldı. Maldon Savaşı'nda şiire ritmik bir etki hissi vermek için aliterasyon kullanılırken, Hafif Tugay Tennyson'ın Tennyson'ı bir alternatif olarak kafiye kullandı. Eski ve daha görkemli bir geçmişin bu nostaljik yakarışı, çağdaş bir amaca hizmet etmek için yapılmıştır. Örneğin Beowulf.
Kaynak: ilginçliterature.com
Şiirimizin günümüze kadar geldiği el yazması ve metnin dili, onuncu yüzyılın doğusuna değil, on birinci yüzyıl batısına güçlü bir şekilde işaret ediyor2 Savaş üzerine şiirler. Maldon Savaşı, kahramanlık türünün geleneklerine göre yapılan savaşın yeniden tasavvur edilmesidir ve şairlerin rolü, şiir eylemlerini kahramanlık efsanesi Clark 1968'e uygun bir bakış açısından değerlendiren, her şeyi bilen bir anlatıcının rolüdür. iş cesaret işidir. Maldon Savaşı, 991'de Essex İngiltere'deki Blackwater Nehri'nin yanında meydana gelen aynı adı taşıyan savaşı onurlandırmak için yazılmış Eski bir İngiliz şiiridir. King ve ülke için görünüşte kazanılamaz bir savaşta savaştığı görüldüğünde, görevin mahkum olduğu gerçeğine rağmen takip ediyorlar.
Kaynak: pinterest.com
Maldon Savaşı hakkında yazarken dikkate alınması gereken bazı konular ve temalar. 325 satırlık Anglo-Sakson şiiri Maldon Savaşı'nda hatırlandığı gibi, yağmacı bir Viking ordusu, Ealdorman Brihtnoth tarafından yönetilen bir Doğu Sakson kuvvetiyle karşı karşıya kaldı. Konuşma Brunanburh'daki Dolores Warwick Frese Poetic Prowess'in şiiriyle ilgili bu iki ifadeyi düşünün. ve Maldon. Kurbanların Yazdığı Tarih. Maldon Savaşı, bir yenilgi hikayesi anlatmanın çatışan güçleriyle uğraşırken aynı zamanda kahramanlık değerlerini koruyan bir şiirdir.
Kaynak: estudent-corner.com
Sonuç olarak, okuyucu daha kolay ve yönlü okuyabilir ve şiirde daha düzenli, ritmik bir kalıp vardır. Bu çalışmanın ana teması yiğitliktir. Maldon Savaşı, işgalci Vikinglerin zaferini en aza indirirken gerçekte kaybeden taraf olan Saksonların askeri yeteneklerini yüceltmek için dilsel araçlar kullanır. King ve ülke için görünüşte kazanılamaz bir savaşta savaştığı görüldüğünde, görevin mahkum gibi görünmesine rağmen peşinden giderler. Ağustos 991'de Norveçli Olaf Trygvasson liderliğindeki büyük bir Viking gemi filosu, daha küçük bir İngiliz kuvveti tarafından karşılanmak üzere Essex'teki Maldon yakınlarındaki Blackwater Nehri'ne geldi.
Şiirimizin günümüze ulaştığı el yazması ve metnin dili, güçlü bir şekilde onuncu yüzyılın doğusuna değil, on birinci yüzyıl batısına işaret ediyor2 Savaş üzerine şiirler. Şiirin yazarı bilinmemektedir ve dizelerinin yalnızca 325'i orijinal başlangıcı veya sonu olmadan günümüze ulaşmıştır. Sonuç olarak, okuyucu daha kolay ve yönlü okuyabilir ve şiirde daha düzenli, ritmik bir kalıp vardır. Maldon bir savaş şiiri olmasına ve bir dereceye kadar bir ön-milliyetçiliği kutsamasına rağmen, bir bütün olarak OE literatürü, bu insanların dünyasının oldukça kozmopolit olduğunu ve birçok kökenden insanın her yerde dolaşımda olduğunu ortaya koymaktadır. Şiirimizin günümüze kadar geldiği el yazması ve metnin dili, onuncu yüzyılın doğusuna değil, on birinci yüzyıl batısına güçlü bir şekilde işaret ediyor2 Savaş üzerine şiirler.
Kaynak: Researchgate.net
Maldon Savaşı. Although Maldon is a poem of warfare and celebrates to some degree a proto-nationalism OE literature as a whole reveals that the world of these people was highly cosmopolitan and folks of many origins were in circulation everywhere. The Battle of Maldon. Beowulf for instance. Through use of language the poem eternalizes both individual heroes and traitors while also reasserting the value of kinship and the promotion of the heroic code.
Source: researchgate.net
Consequently the reader can read with more ease and direction and there is a jollier more regular rhythmic pattern to the poemAnother technique of The Charge of the Light Brigade is its repetition. British Library MS Cotton Otho Axii destroyed by fire in 1731. Speech Consider these two statements about the poem from Dolores Warwick Frese Poetic Prowess in Brunanburh and Maldon. Consequently the reader can read with more ease and direction and there is a jollier more regular rhythmic pattern to the poemAnother technique of The Charge of the Light Brigade is its repetition. Indeed the one known copy of the poem was evidently attached to a time and to a place almost disquietingly remote from Maldon of 991.
The Battle of Maldon Manuscript. The Battle of Maldon Old English heroic poem describing a historical skirmish between East Saxons and Viking mainly Norwegian raiders in 991. Godric went from battle and left the good man who often gave him many steeds Byrhtnoth. The principal theme of this work is that of valor. 1935 a transcript of the Cotton MS by John Elphinston was found in Oxford Bodleian MS Rawlinson B 203.
Source: pinterest.com
The Battle of Maldon In this weeks Dispatches from The Secret Library Dr Oliver Tearle analyses a minor classic of Anglo-Saxon poetry The Battle of the Blackwater was real and not just something that happened in Game of Thrones. The Battle of Maldon is an Old English poem written to honor the eponymous battle which raged in 991 next to the River Blackwater in Essex England. The printed text of Thomas Hearne 1726 remained until recently the only known source for the poem. He leapt upon the horse that was his lords to which he had no right and ran away This led the men to think it was their leader running away throwing the battle into confusion. The English Lord Byrhtnoth is their leader and he is.
The Battle of Maldon. Godric went from battle and left the good man who often gave him many steeds Byrhtnoth. In August AD 991 a large fleet of Viking ships led by the Norwegian Olaf Trygvasson came to the River Blackwater near Maldon in Essex to be met by a smaller force of Englishmen. Indeed the one known copy of the poem was evidently attached to a time and to a place almost disquietingly remote from Maldon of 991. This nostalgic invocation of an ancient and more glorious past is made to serve a contemporary purpose.
Source: pinterest.com
This nostalgic invocation of an ancient and more glorious past is made to serve a contemporary purpose. The Battle of Maldon Manuscript. The Battle of Maldon Old English heroic poem describing a historical skirmish between East Saxons and Viking mainly Norwegian raiders in 991. As recalled in the 325-line Anglo-Saxon poem The Battle of Maldon a marauding army of Vikings were confronted by a force of East Saxons led by Ealdorman Brihtnoth in. Some issues and themes to consider when writing about The Battle of Maldon.
Vikings were indeed sometimes aggressors and raiders but they were also settlers and their cultural presence enriched the English language. The Battle of Maldon is a reimagining of the battle rendered according to the conventions of the heroic genre and the poets role is that of an omniscient narrator who judges the poems actions from a vantage point appropriate to heroic legend Clark 1968. Consequently the reader can read with more ease and direction and there is a jollier more regular rhythmic pattern to the poemAnother technique of The Charge of the Light Brigade is its repetition. Vikings were indeed sometimes aggressors and raiders but they were also settlers and their cultural presence enriched the English language. The manuscript in which our poem survived and the language of the text itself strongly point to-ward the eleventh-century west not the tenth-century east2 Poems on the battle.
Source: pinterest.com
Godric went from battle and left the good man who often gave him many steeds Byrhtnoth. Some issues and themes to consider when writing about The Battle of Maldon. The Battle of Maldon In this weeks Dispatches from The Secret Library Dr Oliver Tearle analyses a minor classic of Anglo-Saxon poetry The Battle of the Blackwater was real and not just something that happened in Game of Thrones. The Battle of Maldon is an Old English poem written to honor the eponymous battle which raged in 991 next to the River Blackwater in Essex England. He leapt upon the horse that was his lords to which he had no right and ran away This led the men to think it was their leader running away throwing the battle into confusion.
This site is an open community for users to do sharing their favorite wallpapers on the internet, all images or pictures in this website are for personal wallpaper use only, it is stricly prohibited to use this wallpaper for commercial purposes, if you are the author and find this image is shared without your permission, please kindly raise a DMCA report to Us.
If you find this site beneficial, please support us by sharing this posts to your own social media accounts like Facebook, Instagram and so on or you can also bookmark this blog page with the title battle of maldon poem analysis by using Ctrl + D for devices a laptop with a Windows operating system or Command + D for laptops with an Apple operating system. If you use a smartphone, you can also use the drawer menu of the browser you are using. Whether it&rsquos a Windows, Mac, iOS or Android operating system, you will still be able to bookmark this website.
Battle of Maldon, August 991 - History
This Day In History: August 10, 991
On August 10, 991, one of the best known battles between the Saxons and the Vikings took place in Essex, England near the small town of Maldon by the River Blackwater. It heralded the era of the Danegeld – the practice of paying off the Vikings to avoid future attacks. Aside from government-sanctioned extortion, the Battle of Maldon also inspired one of the greatest Old English poems of all time called, strangely enough, “The Battle of Maldon.”
England had been enduring attacks by Vikings from Norway, Denmark and Sweden since the 700s. Eastern coastal towns were particularly vulnerable. Depending on their ability to defend themselves, English towns and villages either fought back or offered the Vikings bribes of money or land. Unfortunately, engaging in battle just bought temporary peace at best and bribes only encouraged the enemy to return looking for more.
The Battle of Maldon occurred in 991 during the reign of Æthelred the Unready, which gives you a clue how effective a leader his people perceived him as. On August 10, King Olaf of Norway personally came calling with his Viking fleet of approximately 90 long ships carrying between two and four thousand men.
The local Saxon lord Earl Byrhtnōþ gamely led the army of Saxons, gathered from the local households, in battle against the invading Viking hoards. Apparently the Earl had been offered the typical deal of peace in exchange for gold and armor, but Byrhtnōþ retorted “We will pay you with spear-tips and sword blades.” So it was on.
The battle was defined by Byrhtnōþ’s decision to allow the Vikings to cross the estuary to the mainland. Armchair quarterbacks have been debating the reasons for this move for over a millennium, but the consensus is that the Earl intended to whip the Vikings soundly once and for all. He didn’t want to risk the enemy returning home when the causeway flooded with the tide.
Unfortunately, this didn’t work out so great for Byrhtnōþ, who was cut to shreds by a group of Vikings. Once their leader had been slain, most of the Saxons fled, but those who refused to leave the side of their lord are immortalized forever in the form of poetic verse.
“Thought must be the harder, heart the keener
Spirit must be the greater, as our might lessens.
There lies our leader all cut down,
A good man, on the ground. May he regret it forever
Who now thinks to flee from this battle-play.
I am old in years – I will not go from here,
But by the side of my lord,
By the man so beloved, I intend to lie.”
The battle was over, and the Vikings went a pillaging.
After this fiasco, the Archbishop of Canterbury advised Æthelred the Unready to barter peace with the Viking invaders rather than do battle with them. The King agreed, and a payment of 10,000 pounds of silver was coughed up as Danegeld to avoid more attacks. As you may have guessed, this had no long term effect except to make the Vikings richer, and eventually a Viking king, Canute (The Great), would sit on the English throne, along with the thrones of Denmark and Norway, as well as ruling a good chunk of Sweden.
Bu makaleyi beğendiyseniz, yeni popüler podcast'imiz The BrainFood Show'un (iTunes, Spotify, Google Play Müzik, Feed) yanı sıra:
Come quickly to us, as men to the fight – The Battle of Maldon.
In the North Wes of Essex lies the town of Maldon. It sits on the edge of the River Blackwater. Today it is a popular place for families and day-trippers in the summer. I remember myself going on the odd day trip there. It has some beautiful views of the estuary. The town has been in existence since… where it was first known as Maeldun (from meal – monument/cross and dun – hill).
During the reign of Alfred the Great, a Burgh was built at the town. It was the second largest town in Essex after Colchester. Ninety-Two years after the death of Alfred and during the rule of his Great Great Grandson, Ethelred the Unready, just outside of Maldon, a battle took place. The battle had the Vikings on one-side and Essex soldiers under the command of Byrhtnoth, an alderman of the kings and a powerful figure in the county at the time.
This battle would not have been remembered had it not been for a great poem written about said battle, possible a few years after it took place. Some historians go on to note that although not as great in numbers as the Battle of Towton the Battle of Maldon was an important turning point in Anglo Saxon history. It was the first major battle encounter in the second wave of Viking attacks. It led immediately to a change in Ethelred policy and was the star of a Danish Camping that led to a change in the ruling dynasty in England.
On the day of battle, the Vikings landed their ships on Northey Island. Most likely as it was easier for them to escape, should they need too rather than if they had landed their ships further inland. The Vikings were not looking for an actual fight. To be honest they tended to try to avoid a fight and wanted to keep their numbers, as they needed bodies to work their ships. The Vikings wanted to look menacing and cause a nasuiscnsce and hoped that rather than fight the Anglo Saxons would pay them to leave. On this occasion, however the Vikings had misjudged. When they landed, they faced the Anglo Saxon small army led by Byrhtnoth.
The Vikings were led by Olaf Tryggvassn, a reputable chief from Norway. The main leader of the Vikings at this time was Swein but he, it seems, was not present on this particular attack. Olaf is believed to have led a fleet of 93 ships to England. This could mean around… they first struck at East Kent and ransacked the town of Ipswich before moving towards Essex. ‘…their aim was to set up a base in the backwater estuary from which to hart the surrounding countryside then loosely besiege the town and attempt to persuade the local authorise to buy them off (pg 67)
Byrhtnoth had received the shocking news of Ipswich’s fate shortly before it was pillaged. Warning beacons starched inland from the coast would have alerted the feafte of the from the Vikings. B scouts would have then tracked the Vikings movements down the coast towards the backwater estuary. He managed to rouse an army of around 1,000 men this was a large army by 10 th century standards. His army consisted mainly of men from Essex including those from the Maldon garrison and B entourage of trusted well displined men.
To cross onto the mainland the Vikings needed to cross a causeway, which did two trained fighters of b men block. Not wanted to look like cowards the Vikings continued with their decision to fight if required and asked B if he would allow them access to cross the ford so that they could have a fair fight. Before this, they had offered to leave for a price to which Byrhtnoth offered spears rather than gold.
Why would Byrhtnoth allow the Vikings to cross if he could defend the causeway itself. Maybe, like the Vikings he too was trying to call their bluff. B was a seasoned soldier and one of the highest-ranking men in the country aside from the King. He had such trust by the king that he was confident in making a desivon without sending messengers to consult the king. He most likely let the Vikings cross for two reasons, firstly he must have felt confident that he would win the fight or inflict such injuries as to deplete their numbers and lessen the threat elsewhere. Secondly, by fighting them there and then it was preventing them from going elsewhere and causing mayhem and destruction. It was a choice he did not take rashly.
At the time of the Battle Byrhtnoth had been in office for 35 years, and most likely around 60 years of age. At the time, this would have been a great age for a man to reach. Sources suggest that he was considered the second Ealdorman in the hierarchy and Essex was his domain. Although he had his own connections and wealth his influence and power came from his wife who was part of one of the best-established families of the mid 10 th century. He held property in Cambridge, Buckinghamshire, Northamptonshire, Oxfordshire, and Gloucestershire, alongside his vast properties in Essex in Woodham, Mearsea, Rettendon and Totham. He was a great patron of Ely Cathedral.
Byrhtnoth- one of the English’s regimes most distinguished figures central to East Anglican affinity…had formally been a close associate of A’stan. Since the latter’s retirement, he had apparently been a political ally of A’s sons and ruled Essex and South East midlands in their collective interest right up until his death. (Higam p22) It is most likely because of his status, or at least part of the reason that the Poem may have been written. The Poem also backs up this picture of a powerful leader, responsible to challenge on his own account as a representative of the king.
The battle ended when Byrhtnoth was killed. It seems he was the focus of the Vikings fury and would have been easily noticed in the battle. The Poem describes Byrhtnoth death. First, a spear hits him in his side, which he snaps off and hurls back towards the enemy. A bit later, he is struck again this time a young soldier in Byrhtnoth personal guard snaps it off his commander while B fights on. While deflecting a strike from one Viking another hits his shoulder with great impact knocking his sword from hand. Byrhtnoth is then hacked down and those near fell with him. Such is the end of a great man in Essex. On his death Godric, a favourite in Byrhtnoth entourage fled the battlefield on Byrhtnoth horse along with a number of others. Whether those still fighting thought this was Byrhtnoth fleeing or knew of his death some fled too while others continued to fight, eventually meeting their deaths also. Although the Anglos Saxons were technically defeated at the Battle, the Vikings did not really fare much battle. Records note a big loss in numbers of the army that landed at Maldon, and they still did not get their gold.
After the dust had settled from the Battle Byrhtnoth’s body was eventually taken to Ely Cathedral, which he was a great Parton of. His head however would never be reunited with his body as the Vikings cut it off after his death and it is believed they took it with them as a trophy. The battle was the beginning of the second Viking invasion although it may not have been set out that way.
The treaty drawn up between alred and the Norse leaders including Olaf formalised what was in effect a protection racket, but one that at east served to prevent the loss of life and property. Not only was tribute promised – £14,000 – but its terms enabled the raiders to encamp and overwinter on the coat. Locals were encouraged to make previsions of food and clothing towards them. The government set about raising of the tribute from what may have been the first nationwide tax imposed for this specific purpose. (James p89)
What of the Poem? We do not know its author or exactly when it was written. What we can say about it is that it is to be looked at as a work of literature rather than one of historical accuracy. That is not to say we should completely believe that its contents are all a work of fiction. When using it as a source we need to approach it, as a piece of literature with creative licence but the author certainly did not make it all up.
Although we do not know an exact date of when the poem was written, we can get an idea. Due to the authors spelling of Byrhtnoth name we can tell that it was most likely written not long after the battle as it is its original format, not the later variant of Brithnoth.
Unfortunately, the poem is not complete and what does exist is from a copy made by John Elphinson in the early 1700s. The original manuscript was destroyed in a fire in 1731 where it was in the collection of the Cotton Library.
The purpose of the poem? To write about the heroics of b and his men, an historical and heroic account of the battle and most likely a poem to inspire resistance to the Vikings. Whatever the exact reason the poem, no matter how elaborate it may be has made sure that the battle will be remembered though the ages and that a great man – Byrhtnoth – is remembered.
The Poem is not the only tribute to Byrhtnoth. At the end of the Promenade in Maldon looking towards the battle site stands a statue, standing proud, and tall – a statue of Byrhtnoth. It stands nine feet high and is made from bronze. It was unveiled on 21 st October 2006 and was created by sculptor John Doubleday who is from the area. Commissioned by the Maldon Culture Company with funding of £100,000, its dedication was performed by Reverend Richard Humphries with guests of Lord Petre (Lord Lieutenant of Essex) and H.E. Mr Barne Lindstrom (the Norwegian ambassador). At the bottom of the statue there are scene depicting the battle and other scenes of Anglo Saxon life, with the inscription of what were supposedly some of Byrhtnoth last words ‘Grant O Lord Thy Grace’ August 991.
Although the battle did not take place in Maldon itself, it was close enough to be named after it. The town itself was one of three burghs in Essex at the time, the other two being Colchester and Witham. The ‘dun’ in its name derives from Saxon origins, which is the word for hill. Being art of the hundred of Dengie the origins of the people in the area may have derived from the Daeningas tribe.
A burgh was an old English fortification. Their numbers really increased in the 9 th century under Alfred the Great in his defence against the raids and invasions from the Vikings. From these fortifications, the burghs then developed into a secondary role as commercial and administrative centres for the area.
There is speculation by Archaeologists that there were some Iron Age earthworks at the site and this may be why the choice was made to make the town a burgh and to build upon already existing defensives. Athelstan’s law passed around 928, which decreed every town, and burgh should have a mint, Maldon had four, which shows it was of some importance alongside Colchester, which also had four.
Gritths, B (1991) The Battle of Maldon: text and Translation. Anglo Saxon Books middlesex.
Higham, N. J. (1997) The Dearth of Anglo-Saxon England. Sutton Publishing glouscetshire.
James, J (2013) an onslaught of spears – the Danish conquest of England. History Press Glouscershire.
Maldon Archolical Group (1992) Maeldune: light of Maldon’s distant past. Maldone Archaeology group Maldon
Beachcombing has a long tradition of screwing up anniversaries – wrong days, wrong months, wrong years… But just for once he thought that he would get things right and offer his readers a story on the right day – 10 August– and hopefully in the right tone. What we have here is a Weird War, a massacre and a lot, depending on your perspective, of stupidity or heroism.
In 991 the fledgling Kingdom of England was fighting for its survival against a blitz of Viking attacks on the east coast. In Essex in that year the ‘dark sails’ were spotted on the horizon and the local militia under an elderly warrior, Byrhtnoth, went out to meet the invaders. The battle was to take place on a beach, at Maldon, which can be visited with profit by modern day trippers. The Vikings had landed – as was their sneaky, conniving way – on a tidal island there and the militia, determined to defend their Kingdom, blocked the approach from the sea effectively bottling up the raiders.
So far, so normal. Every one has played their part in the illuminated manuscript of the past. The Vikings have raged, the locals have shivered but have held the shield wall intact. However, now the actors are about to leave their script… Bizarrists beware.
The Vikings having failed to force their way onto the mainland now decided to push their luck. One of their leaders shouted across to the men of Essex (in Anglo-Saxon or trusting in their tolerably similar German tongue) asking for the militia to move back a few hundred yards so that the Vikings could cross, form up on the beach and so have a ‘fair’ fight – not something that characterized Viking warfare but anyway. Incredibly Byrhtnoth agreed and, giving up his excellent defensive position, he let the nasty Scandinavians onto English soil so that the rumble could go down.
The results of this spectacularly brave/stupid decision are recorded in a near contemporary heroic poem. The militia was overrun, Byrhtnoth was killed and decapitated and his household, as convention demanded, gathered around their lord’s body determined to die where he had fallen. They succeeded and the Vikings were then free to raid and destroy to their heart’s content through the heartlands of Essex. For the first time in English history the crown gave Dane-geld, buying the Vikings off with all the sad consequences that flowed from that.
The poem does not criticize Byrhtnoth directly, though it describes his decision as stemming from ofermod (‘too much heart’) that might be, as J.R.R. Tolkien argued many years ago, an epic poet shaking his head somewhat, perhaps even accusing the dead hero of hubris. But can turning a battle into a duel ever really be excused? Beach hasn’t the slightest idea: these are questions for the ages. If pushed he has some sympathy for the words of one modern Anglo-Saxon scholar.
Nothing could diminish our admiration for his brave response [of Byrhtnoth] or for the loyalty which he displayed towards his king… But nor should we, from our own vantage point removed one thousand years in time from Athelered’s reign, condemn the actions of those after Byrhtnoth who knew only too well how things had turned out. There may have been a little touch of Byrhtnoth in every one of them but what for him was a matter of principle had been turned by his death into a far more difficult choice.
Other strange examples of fair fighting in dirty wars? Beachcombing needs to know. Drbeachcombing AT yahoo DOT com
10 August 2011: Ricardo writes in with memories of the noble Duke Xian of Song who allowed – in a striking parallel to Maldon – his enemy to safely cross the river before attacking them. Even better Mao didn’t like Xian: ‘We are not the Duke of Song!’ – there are few higher recommendations. Daniel from Civilian Military Intelligence Group writes in with cases from the American Civil War and WW2. First ‘during the battle for Monte Cassino, there was a moment when the SS and the US and British decided to call a ceasefire to clear out dead and wounded and the SS paratroopers borrowed US and British gurneys and then returned them!’ Oh those punctilious Germans… Then ‘Richard Rowland Kirkland, Company G, 2nd Güney Carolina Volunteer Infantry, Army of the Confederacy. Kirkland was a Sergeant who had seen Battle, including Second Manassas ve Shiloh. At the Battle of Fredericksburg, masses of Union soldiers under General Burnside made frontal assaults on the Confederates entrenchments along the Rappahannock River on December 13th, 1862. It was a foolish and wasteful assault that cost 6,000 dead on the first day alone and thousands more wounded it also cost Burnside his job. During the Civil War, battles ended when the sun went down. So as combatants headed to their own lines, all one could hear were the frightful cries from wounded soldiers for help. All through the night, Kirkland, stationed at a stonewall near a sunken road, was jolted by the lugubrious mournful cries of Union soldiers. Sonraki sabah, Kirkland asked his commander’s permission to gather canteens and blankets to help the wounded. General Kershaw allowed the gesture and in broad daylight the General watched as he gathered water and wool cover and carried it to the soldiers. During the hour and a half while he helped wounded soldiers on the battlefield, in this small area no one from either side fired. They waited until Kirkland was done ministering. (On September 20th 1863, Kirkland was killed at the battle of Chickamauga. He has since been feted with song and story and statues.)’ Then there was also the question of music: ‘Often bands would play during the evenings even when the sides were so close they could hear each other. After the second day of Fredericksburg, the Union forces had brought their band along with them and they played that evening. One night, a Confederate yelled, ‘Now play one of ours!’ the Union band immediately struck up ‘Dixie’. Memories of Lincoln calling for Dixie to be played as the war wound down. Then finally ‘sırasında Battle ile ilgili Kennesaw dağ, a fire swept through the dry grassy hills between the birlik and Confederate lines. Many wounded soldiers actually burned alive in this fire. At one juncture, a Confederate officer hollered ‘We won’t fire a gun until you get them away’’. SY pays tribute to Hans Langsdorff captain of the German pocket battleship Graf Spee. ‘HL prided himself on never taking a life when attacking British merchant shipping, even congratulating enemy captains who had not immediately surrendered so as to send off distress signals. He was finally defeated by British guile at the Battle of the River Plate, scuttled his ship – saving his 1000 crewmen from certain death – and then committed suicide before being repatriated to Hitler’s Almanya. His funeral in Buenos Aires was almost unique in the war as it was also attended by British officers.’ Thanks SY, Ricardo and Daniel!!
11 August 2011: Jonathan from A Corner of Tenth Century Europe writes specifically on Maldon: ‘In the first place, though the Anglo-Saxon Chronicle, with rare unaninimity between its manuscripts, agrees that 991 was the first year in which Danegeld was paid, and subjoins this to the notice of the death of Byrhtnoth, it does not say explicitly that the one caused the other, but blames it on the ‘marvels’ that the Vikings had wrought that year on the east coast. One should not necessarily assume that Maldon was the first of these, I think, not least because it makes more sense of Byrhtnoth’s decision if the army he cornered were already notorious. I’ll come back to that, but the first point I wanted to make was simply that, of course, money had been paid to the Vikings before by Alfred, and occasionally by his son Edward on bad days. Whether that is the ‘English’ crown is a long debate – there was no other left but was there an England yet? But the 991 solution was, at least, not unheard of. As to Byrhtnoth’s weird decision, I think it is clear from the poem (and I’ve seen it argued by people with more Old English than me, more to the point) that while the English were safe on the mainland, the Vikings were also safe on the island neither side could come at the other over the narrow causeway. Byrhtnoth’s choice, therefore, was not between a successful defence and a slaughter of his own men, it was between a fight that might go either way and the Vikings certainly getting away scot-free to ravage until cornered again, if at all. He couldn’t engage without them coming to the mainland. Given the chance to actually stop this instalment of the Viking threat, he took it. A stupid gamble? (More stupid than the Viking offer?!) Maybe, but the poet doesn’t say that instead he blames a particular section of the English army for not liking the look of this and turning tail, leaving Byrhtnoth and his loyal followers to fight on outnumbered. It doesn’t, as far as I can see, say that the English were outnumbered till then. I’m not sure whether keeping a defence in being would have been wiser, in retrospect, than trying to deliver a temporary knock-out blow, but it is at least clear that when the writer of the section of the Anglo-Saxon Chronicle that covers this period (all done in a lump in 1016, so the author knew how things would turn out – very important!) was writing it up, he thought that the biggest problem in his mind was armies that never caught the enemy or, if they did, didn’t engage. Men like Byrhtnoth, he would presumably have seen as the solution, not the problem the problem was that there were so few like him to take his place.’ Surely a very important point here is that if Byrhtnoth had not fought the Vikings they could easily have sailed away and ravaged another part of the Essex or English coast. Thanks as always Jonathan!
15 August 2011: Tim writes in with another ‘fair fight’. ‘With regard to your recent post on fair fights, I’ve always found the story from the War of 1812 of the Battle of Boston Harbor interesting for its civility. You may already know the story, but if not, Wikipedia does a fair job describing it. The HMS Shannon was sitting outside the harbor attempting to block the exit of any American warships. The USS Chesapeake was being refitted in the harbor, and was ready to attempt an escape. The captain of the HMS Shannon sent to the captain of the USS Chesapeake inviting his ship out to sea to engage in battle: ‘As the Chesapeake appears now ready for sea, I request you will do me the favour to meet the Shannon with her, ship to ship, to try the fortune of our respective flags. The Shannon mounts twenty-four guns upon her broadside and one light boat-gun 18 pounders upon her main deck, and 32-pounder carronades upon her quarter-deck and forecastle and is manned with a complement of 300 men and boys, beside thirty seamen, boys, and passengers, who were taken out of recaptured vessels lately. I entreat you, sir, not to imagine that I am urged by mere personal vanity to the wish of meeting the Chesapeake, or that I depend only upon your personal ambition for your acceding to this invitation. We have both noble motives. You will feel it as a compliment if I say that the result of our meeting may be the most grateful service I can render to my country and I doubt not that you, equally confident of success, will feel convinced that it is only by repeated triumphs in even combats that your little navy can now hope to console your country for the loss of that trade it can no longer protect. Favour me with a speedy reply. We are short of provisions and water, and cannot stay long here.’ According to wikipedia, the Chesapeake set out before her captain received the note, but the story remains interesting as the Chesapeake’s captain had the same intent as the Shannon’s captain: meet in neutral grounds and have at it. Patrick O’Brian even cribbed the facts of the battle for one of his Aubrey and Maturin books. Spoiler: you guys won. Overall, it wasn’t our smartest war.’ Thanks Tim!
Battle of Maldon II
After the interwebs swallowed my first effort I will try again.
August 10, 991, deepest darkest Essex. A Viking raiding party arrives in Maldon on the Blackwater River. They are confronted by [ame="http://en.wikipedia.org/wiki/Byrhtnoth"]Byrhtnoth[/ame] the local earl and his Saxon warriors. Byrhtnoth is heavily outnumbered however he has caught the Vikings napping and is able to position his troops in such a way as to keep the Vikings bottled up on a narrow land bridge, this means that the Vikings cannot bring their full numbers against the Saxons.
The Viking commander [ame="http://en.wikipedia.org/wiki/Olaf_Tryggvason"] Olaf Tryggvason [/ame] complains to Byrhtnoth that this is unfair and asks his permision to move his men across the land bridge unmolested. Amazingly Byrhtnoth agrees and the Vikings move across the land bridge present to battle and promptly massacre the Saxons.
There are 2 theories as to why Byrhtnoth would allow the Vikings to do this. The first is pride, he was over confident and believed in his own superiority against the numerically superior Vikings.
Secondly to offer battle, as the Vikings were only a raiding party if unable to raid anything they could just pack up and leave and head to another part of the coast. Where Byrhtnoth wouldn't have men available to fight them. By allowing the Vikings to cross he gaurenteed a battle and a chance to defeat them.