Korku evrenseldir. Kısa süre önce Shudder'da, kişisel tür film yapımının nasıl ortaya çıktığını vurgulayan birkaç korku filmini inceledim - Hunted (2020) ve Lucky (2020), hem açıklanamayan kadınları hem de parçalı perspektifler aracılığıyla sunulan tekrarlayan şiddete katlanan kadınları içeriyor. Korku filmleri soyut olduğunda en iyisidir çünkü gerçek hayattaki korku nadiren anlaşılmazdır ve Koko-di Koko- da'nın ayrıntılarını kesinlikle anlamadım , bu yüzden cevapların çabaya değip değmeyeceğine karar vermedim.
Hikaye, çocuklarının yıkıcı bir şekilde kaybedilmesinin ardından, birbirlerinden uzaklaşmış evli bir çiftin hareketlerini anlatıyor. Lucky gibi , Tobias (Leif Edlund) ve karısı Elin (Ylva Gallon), onları ilerlemek için kendi iç tacizleriyle yüzleşmeye zorlayan halüsinasyonlu bir absürdist işkence döngüsüne hapsolmuşlardır. Bu filmin yorumlanması için önemli olay noktalarını bile açıkta bıraktığı için , sadece yaptıklarını varsayabilirim . Bu karakterleri tanımak bir zorluktur; sadece yazar-yönetmen Johannes Nyholm onları 'ilişkilendirilebilir' tutmak için onlara benzersiz kişilik özellikleri vermekten kasıtlı olarak vazgeçtiği için değil. Onlarla ve kızı Maja (Katarina Jakobson) ile yüz boyamada çok garip bir mercekle tanıştırıldık, çünkü tok dişli sanatçılar bazı toplantılarda eğlendiriyorlar.
Nyholm, görünüşe göre bizden, ormandaki üç gezici şov insanının giriş sahnesiyle paralellikler bulmamızı istiyor ve çocukluk tekerlemesini söylüyor. Buradaki her şey performanstır: Çarpıcı gölge kuklası bölümleriyle örtüşen, ancak Terrence Malick benzeri kamera işçiliğiyle ailenin etrafında süzülen görüntü yönetmenleri Tobias Höiem-Flyckt ve Johan Lundborg ile tezat oluşturan gerçek bir oyun canlandırıldı. Bu anlatımdan tatmin edici bir şey almadım, ancak Koko-di Koko-da teknik düzeyde son derece kendinden emin bir ikinci sınıf özelliği.
Bu temelli bakış açısı, Elin'in ani bir alerjik reaksiyonla hastaneye kaldırılmasıyla yerleşir. Sürekli olarak Maja'nın aynı yemeği yediğinden endişelenen Tobias, büyüyen paniği küçümsemek için mutlu bir surat takıyor. Maja daha sonra uykusunda ölür. Üç yıl sonra ikisi sivrisinekleri, yağmuru ve çadırlarına rastlayan yukarıda adı geçen karnaval gezginlerini içeren gerçekten sefil bir kamp yapmak için yola çıktılar. Elin 'i tam anlamıyla pantolonu aşağı yakalarken, yabancılar sözlü olarak onunla alay ediyorlar, bayıltıyorlar ve gevşek bedeniyle dans ediyorlar… hepsi de Tobias çadırın içinden seyrederken. Bu, Tobias uzun zamandır gördüğüm en korkak, etkisiz ve işe yaramaz kahramanlardan biri olduğu için Koko-di Koko-da'yı açtığım an!
Kasıtlı olarak öyle, hayal edilir. Sadece Nyholm'un korkudan felç olan birinin gerçekçi bir tasvirini sunmak istediğini hayal edebiliyorum , zira o Tobias, yüzleştiği absürt vahşetin üstesinden geliyor. Koko-di Koko-da aynı zamanda bir kurgu eseridir ve bu karakter, tadını çıkarmaya zarar verir. Ama aynı zamanda sürpriz bir zaman döngüsü filmi, yani kesin olan nokta Tobias'ın hatalarından ders çıkarması ve karısını kahraman olmak için kurtarması mı?
Aynı durumda uyanan Tobias, saklanmak için çadırın ayrı bir bölmesine koşuşturarak yaptığı garip bir rüyayı hatırlıyor. Yani evet, doğru, işkenceciler karısını ikinci kez taciz ederken yine sessiz kalıyor , ancak kısa süre sonra yakalanması için. Koko-di Koko-da bir korku-komedi olarak tanımlanır ve Nyholm'un Komik Oyunlar'ı (1997) temel bir ilham kaynağı olarak gördüğü açıktır , ancak burada komik bir şey yok. Michael Haneke'nin filmi En azından her iki karakter Elin asla ne anlama şansına sahip bu, onların esir karşı eşit fırsat oluyor , bırakın kendini savunmak. Darağacı mizahı için çok sinir bozucu.
Hoşnutsuzluğumu kapatan an, Tobias'ın çaresizce bir bıçak alıp arabaya koştuğu, sadece karısına çadırda kalması için bağırdığı döngüdür. İşkenceciler nihayet geldiğinde saatlerce sessizlik geçiriyor ve her zaman yaptıkları gibi, ona saldırmadan önce karısını taciz ediyor. Yine, Nyholm'un neyi amaçladığını gönülsüzce anlıyorum; Tobias, karısı ve kızı birlikte bir şeyler yaşadığı için bağlantısının koptuğunu hissediyor ve bu, karısını kurtaramamasına yansıyor. Bu tüm onun için bir kabus ve rüyalar rasyonel davranmaya zor. Ama aynı zamanda, bu karakterlerle ve onların kederiyle de vurgulamalıyız, ancak tekrarlanan eylemleri ahlaki açıdan iğrençtir. Korkak Tobias'ın öldüğünü ve zavallı Elin'in kaçtığını görmek istedim, ama anlatılan hikaye bu değil. Ne zaman ölse, Tobias'ın bir sonraki döngüye geçmesini bekliyorum.
Elin anını yaşıyor ama bu çok daha soyut. Bu ise bir umutsuzca soruyordu rahatlama, bu çeşitli düzeylerde bana sinirli. Hikaye anlatımı, Tobias'ın acı çektiği döngüsel anlatıdan neredeyse tamamen ayrıdır, çünkü daha yaşlı bir Elin (Katrin Willberg), beyaz bir kedi motifi ve gölge kuklaları, filmin özünden çok uzaktır. David Lynch tarafından yapılan türden soyut dehşet, kadın karakterlerini korkunç bir zulüm yoluyla keşfetme ve Koko-di Koko-da gelişigüzel sallantılı bir feminist / kadın düşmanı dengesi oluşturdu . Kederin sanatsal ifadelerindeki ayrım, erkekler konuların şiirsel kavramlarını kullanarak başa çıkarken, hedefler ve engellerle uğraşan erkeklerin ilkel bir ikilisidir. Elin neredeyse kızı yanında ölen, neden vermez oldu diye herhangi özerklik alacak?
Koko-di Koko-da'daki üç çılgın katil, Texas Chain Saw Massacre (1974) klanının damarında zehirli bir aile birimi oluşturur . Yaşlı elebaşı Mog (Peter Belli), beyaz takımı ve kayık şapkası içinde, sessiz 'çocukları' Sampo'ya (Morad Baloo Khatchadorian) ve Cherry'ye (Brandy Litmanen) şakacı emirler veriyor. Onların sorgusuz sualsiz itaati, Tobias'ın yaşadıklarına hiçbir eğilim göstermeden arabaya sürüklendiği için Elin'le tamamen aynıdır, ancak Cherry, Mog'dan bir silahı nasıl nişan alacağını öğrenir ve Elin kesinlikle hiçbir şey öğrenmez. Belki de yaşlı benliği bu tuhaf olayı yeniden düşünüyor ve onunla yüzleşiyor, ama şu anda sadece inatçı bir kocamız, biraz sinirli pantolonumuz ve ölü bir köpeğimiz var. Nyholm, argümanlarını erken yazarken umut verdiğini gösteriyor, ancak iletişim kaçınılmaz olarak bozulduğunda ve tek çözümün geri kazanılmış erkeklik olduğu zaman bu perspektifi yeniden canlandırıyor. Bu tek taraflı yanılsama evliliklerini kurtarmak istiyorsa, Koko-di Koko-da iki karakter ve ben ve film arasındaki düşmanca bir ilişkiyle sona erer.
İSVEÇ • DANİMARKA | 2019 | 89 DAKİKA | 1.78: 1 | RENK | İSVEÇ • DANCA
yazar ve yönetmen : Johannes Nyholm.
Oyuncular : Leif Edlund, Peter Belli, Helle Andersen, Stine Bruun, Tanja Craemer ve Ylva Gallon.
İlk olarak 24 Mart 2021'de https://www.framerated.co.uk adresinde yayınlandı .
Yaratıcılık en çok aranan niteliklerden biridir ve istediğimiz şeylerin çoğunun sadece Google'da arama ve kopyala/yapıştır veya sohbet GPT'si kullanılarak yapılabileceği yerlerde önemi daha uygun olamazdı. Ama önce önyargıyı belirlememe izin verin.
Bir süredir Cillian Murphy'nin çalışmalarının hayranıyım. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki popülaritesindeki patlamadan çok önce İngiliz ve İrlanda film sahnesinde bir isim yaptı.
Kalbini kontrol et. Çoğu zaman kalbimiz sızlar.
The 3D Blockchain, Airdrop Incoming ve Mainnet is Live gibi gönderilerdeki CORE airdrop hakkındaki bilgilerin tümü aynı airdrop olayına atıfta bulunuyor. Bu gönderi, daha fazla ayrıntı sağlamanın yanı sıra bu bilgileri sentezler.
“The Fault in Our Stars”ı yaklaşık 11 yıl önce bu ay ön sipariş verdim ve okudum. Doğru zamanda doğru yerde bulduğum için hayatımı değiştiren üç kitaptan biri.
Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.