"Burada?"
Choi Hyun, Baek Seoin’in çağrısını dinledikten sonra buraya koştu ve burada toplanan Vahşi Savaşçılar’ın yüzlerinde şaşkın bir ifade vardı.
Baek Seoin'ın söylediği yerin girişi başka hiçbir yerin girişinden farklı görünlüyordu. Bir sürü çimin olduğu düz bir yerdi. Tünel girişine benzeyen bir şey göremediler ve algılama yeteneklerini arttırdıklarında bile, onlara tünel olduğunu düşündürecek hiçbir şey algılayamadılar.
“Bu yer.Çevredeki araziden ziyade buradaki karmayı hissetmeye çalışın. ”
Baek Seoin açıkladığında bile, diğerleri hala şaşkındı. Sadece Choi Hyuk bir şeylerin garip olduğunu hissetmişti.
“Şimdi bunun hakkında düşünüyorum, karma sadece burada dalgalanıyor?”
Doğal karma beklenmedik bir biçimde değişti. Karmanın yoğunluğunun arttığı ve hatta dalgalanacağı zamanlar vardır. Ancak, sadece belirli bir alanın çevresinden tamamen farklı bir şekilde hareket ettiğini görmek nadiren rastlanan birşeydi.
Diğer Vahşi Savaşçılar, karmanın doğal halini analamakta hayli zor bir zaman geçirdiler, bu nedenle bunu gerçekleştirmede yavaşlardı, ama Choi Hyuk içgüdüsel olarak neyin yanlış olduğunu hissediyordu.
“Evet lider. Görünüşe göre, yerliler karma kullanmada beklenenden çok daha iyi. Şüphesiz, girişi gizlemek için karma kullandılar. ”
“Yanılsama büyüsü gibi…”
"Olabilir."
Choi Hyuk başını salladı.
“Tamam, ne yapacağımı biliyorum.”
Sihir olsun olmasın, karma ile yaratıldığı sürece çözüm basitti.
Choi Hyuk sağ elinde karma bir fırtına topladı.
“Boşluk dalgası!”
Booooom!
Boşluk Dalgası, yakınındaki karmayı havaya uçurabilecek bir etkiye sahipti. Kar fırtınasında çevreye yayılan güçlü bir fırtına gibi, ağaç kökleri daha önce çim ile dolu olan yerden fışkırmaya başlamıştı.
“Ha? Orada?"
Ağaç köklerini görünce insanlar şaşırdılar. Ancak, Boşluk Dalgasının etkisi bittiğinde, ağaç kökleri tekrar toprakla buluştu ve çimli alana gömüldü.
“Beklendiği gibi, sadece bununla yetinmiyor.”
Choi Hyuk test etmek için gücünü kontrol etti.
Huuu.
Bu sefer derin bir nefes aldı ve ciddi bir tavır takındı. Başka bir karma fırtına yarattı. Son zamanların aksine, üç fırtına yarattı ve onları ellerinden ileri püskürttü Bu, boşluk dalgasının tedarik deposuna kaydedilmesine izin veren kritik beceriydi. Püskürtmeyi kullanan bir ses yankısı ve patlama. Kesin bir kontrol gerektiriyordu ama bununla birlikte çok fazla güç kullanmadan büyük bir etki yaratmak mümkündü. Karma fırtına Choi Hyuk'un elinin üstünde yankılandı ve patladı.
Sessiz bir patlamaydı. Vizyonlarını engelleyen karma yıkıldı.
Dünyanın gerçek yüzünü ortaya çıkarmak için kar eritilmiş, ağaç kökleri de çimenli alanın üzerinde ortaya çıkarılmıştı. Düşündükleri yerde sığ bir çizgi vardı, aslında,bu çizgi sandıkları tüm ağaç kökleriydi. Ölçü oldukça anlamlıydı. Bütün alan, doldurdukları noktaya kadar boşluk dalgasından etkilendi. Bu muhtemelen Boşluk Dalgasının menzilinin ötesine uzanıyordu.
Bir şey garipti. Ağaç köklerini gördüler, ancak hiç ağaç görmediler. Tek bir gövde ya da dal bile görmediler, sadece ağaç kökleri toprak kaplıydı.
“Vay… Bu sihir gibi”
Lee Jinhee, yere yapışmış bir ağaç kökü üzerinde yürüdüğü içinbu duruma hayran kaldı. Alanın yarısı kir, diğer yarısı köklerden oluşuyordu. O, yalpalayarak aniden durdu. Ayaklarında oyulmuş köklerden yapılmış bir kapı vardı.
“Bu girişe benziyor mu?Burası doğru yer olduğu halde bizim için bir uyarı yoktu ”
Kapıda başka güvenlik önlemleri de yoktu. Choi Hyuk başını salladığında, Lee Jinhee kapıyı açtı. Normal kapılardan dört kat daha büyük görünüyordu yinede kapıyı kolayca açabildi.
Creaak. Güm!
Kapı genişçe açıldı.
“Wahhh ...”
Kapı bir ağaç kökünün içine girmişti. Yüzeydeki kökler sadece küçük bir kısımdı. Dev içi boş ağaç kökü uzun bir yeraltı tüneli oluşturuyordu.
Lee Jinhee atladı ve elini karşıdaki duvarlara sürttü. Ahşap mobilyalar gibi pürüzsüzdü. Tünel, ahşap damarlardan ışık geçerken karanlık değildi.
“Bu bir şaka değildi. Şimdiye kadar bulunan gruplar, 100 yerli köyden gelen küçük ölçekli topluluklardan oluşuyordu… Hayali büyüye baktığımızda… ve bu muhteşem ağaç, aslında köydeki yerlilerle tanışabiliriz. ”
Baek Seoin, meraklı ve endişeli bir sesle söyledi. Ahşap tünele atladı ve Choi Hyuk'a dikkat etmeden önce etrafına baktı.
“Yerliler bizim tarafımızdan tehdit altında hissedebilir ve saldırmaya çalışabilirler. Önce bir elçi gönderirsek en iyisi olmaz mı? ”
İyi niyetli olanlar gelmezler ve gelenler de iyi niyetle gelmezler . İnsanlara göre bu, gizemli bir dünyada heyecan verici bir macera olabilir, ancak yerlilerin onları savunma sistemlerini devre dışı bırakan istilacı yağmacılar olarak görmediklerine dair hiçbir garanti yoktu. Onlara göre izinsiz girenler arasında iyi insanlar yoktur.
Ancak, Choi Hyuk başını salladı.
"Yok hayır. Burada kalacak 1000 kişi hariç herkes girecek. Ve Baek hyung, nasıl hissediyorsun? ”
“İyi… Şimdi sakin ol. Aslında bir parça heyecanlıyım. ”
Tam olarak, Baek Seoin’in hislerini kontrol etti. Herhangi bir sorun yoktu.
“İyi, girin!”
Uzun ağaç kökü içindeki yürüşlerine başladılar. Ahşap tünel yavaş yavaş derine doğru devam ediyordu.
İlk başta, tünel 3 kişinin yan yana yürümesine yetecek kadar genişti, ama daha fazla tünel bir araya geldikçe, 6, sonra 12, sonra 24 ve daha derinlerde gittikçe daha da genişledi.
“Bu… baş aşağı bir ağaç gibi hissettiriyor”
Baek Seoin, etrafına sarılı sönük ışığa bakarken odaklandı.
Kökleri yüzeye çıkan bir ağacın, gövde ve dalları toprağa gömülmüştü. Solgun bir ahşap kokusu havada süzüldü ve zaman zaman tanımlanamayan yeşil madenleri görüyorlardı. Yeşil bir madenle her karşılaştıklarında Baek Seoin bir kısmını parçalayıp topluyordu.
“Ama onları her gördüğümüzde neden bu bilinmeyen madenleri topluyorsunuz?”
Lee Jinhee sorduğunda, Baek Seoin dilini şıklattı.
“Kendine iyi bir yönetici diyorsun ve hala bilmiyor musun? Harita çiziyorum. Burada herhangi bir takımyıldızı bulunmadığından, gökyüzündeki girdapları ve madenlerin dağılımını kullanarak konumumuzu kabaca tahmin edebiliriz. ”
“Ah, bir harita… Öyleyse, diğer portalların yakınında bulunan madenlere benzeyen kayaları bulursak, yakınlarda olabiliriz… öyle mi?”
"Bunun gibi bir şey. Bunu doğrudan bir kaynak olarak da kullanabiliriz. ”
Çevrelerini araştırırak tünele doğru devam ettikçe, büyük bir kapı onların yolunu çıkmıştı.
Koyu renkli ahşap ve sarımsı-yeşil bir mineral ile inşa edilmiş bir kale idi. Kale surları 30 metre boyunda görünüyordu. Korkunç uzun bir baraj gibiydi.
“Vay… Buna bak.”
Lee Jinhee, haykırdı.
“Sonunda yerlilerle ticaret yapıyor muyuz? Ama büyüklüğü şaka değil mi? Bu yanılsama büyüsünü de göz önünde bulundurursak, bu medeniyetin zaten keşfedilmiş olan diğer yerlilere göre daha gelişmiş olduğu anlaşılıyordu. Ölçek de büyük. ”
Baek Seoin onun heyecanına katılamazdı. Yerlilerle ticaret yapmış olan hükümdarların hepsi önemli ölçüde gelişmişti. Onlarla ticaret yaptıklarında, kaç kazanç elde edebilirlerdi ki?
“Heh… Ama bir alarm sistemi bile var gibi görünüyor. Geleceğimizi biliyor gibiler mi? ”
Lee Jinhee, yerli halka baktığında ıslık çaldı.
“Durun! ”
Hemen sonra tanıdık bir lisan duydular.
"İngilizce?"
Kalenin tepesinde, göreceli olarak küçük bir yeryüzü silueti gördüler.
“… Sanırım göçmen olabilir. Onu bir tercüman olarak gönderdiler. ”
Baek Seoin, kalenin tepesini gözlemlerken görüş alanını daralttı. Ya ilk etapta buraya boyutsal olarak ışınlanmıştı ya da Ejder etrafında dolaşırken keşfedilmişti, herhalde şanslı bir göçmendi. Şehrin yer yüzünden daha güvenli olması gibi.
“O bir tercüman mı? Gerekli değil. Doğrudan konuşacağım. ”
Choi Hyuk sesini yükseltti. Tedarik deposunda zaten bir dil yansıma prosedürüne rastlamıştı. Sözlerinin genel anlamı öbürünün başlığında görünecekti. Ayrıca, diğer tarafın sözleri tercüme edilecek ve onun başlığında görünecekti. Bu dil yansıması sayesinde görevleri sırasında tanıştığı diğer uzaylılarla sohbet edebilmişti.
Choi Hyuk’un dil yansıması karşısında şaşkına dönmüş görünüyorlardı. Göçmen, arkasındaki bir yerli ile yerini değiştirmeden önce küçük bir kargaşa patladı.
(Buraya hangi orduyu getirdin?)
Yerlilerin lisanları ıslık ve kuş sesine benziyordu… Uzaktan bile olsa, gayet net duyabiliyordu. Choi Hyuk sessizce onları izledi.
“ Ayrım Gözleri” ile iki renk gördü. Siyah (hasta olacak) ve beyaz (iyi niyet). Biraz hasta olacakmış gibi görünüyorlar çünkü ordu olarak geldiler. Öyleyse iyi niyet neydi?
Canavarlar yerine zeki varlıkları görmekten mutlular mı? Göçmenlerin tedavisi de iyi görünüyor. ”
Tahmininde haklı olsaydın, ticaret yapmak için iyi bir gruptu. Ancak, gerçekten böyle miydi?
'Sadece onaylamam gerekiyor.’
Choi Hyuk, her detayı irdelemekten ve onlarla karşı karşıya gelmekten rahatsız olmamaya karar verdi.
“Seninle müttefiklik.”
{Dünyalılar birileri ile müttefik olduklarında ordularını mı getiriyorlar?}
Choi Hyuk mutlu bir şekilde ifade etti, ama tepki duygusuzdu. Beklenen bir tepkiydi. Bu yüzden Baek Seoin onu başından beri uyardı.
Ancak, bir ordu getirmek de tamamen kötü bir fikir değildi. Emperyalizm günlerinde Batılılar, diğerleriyle ticaret yaparken askeri gücünü göstermenin gerekli olduğu durumlarda, ateş güçlerini ortaya koyabilecekleri diplomatik ilişkiler kurmuşlardı. Bu yüzden Baek Seoin de buna gerçekten karşı çıkmamıştı.
… Ama… için onların böyle güçlü bir kaleye sahip olmaları… Belki de onu biraz durdurmalıydım. ”
Baek Seoin dudaklarını yaladı. Çünkü rakipleri askeri bir gösteri ggösteremeyecek kadar zayıf değildi. Bu, olumsuz bir faktör olarak görünüyordu.
Yine de Choi Hyuk sakindi.
“Çünkü basit bir ittifak istemiyorum. Birbirimizin birliklerini şehirlerimizden birindeki karakolda toplayabileceğimiz güçlü bir ittifak istiyorum. ”
Baek Seoin bile sözlerine şaşırdı. Almanya ve Tayland'dan gelen hükümdarların yaptığının benzerini yapacaklarını düşünmüştü. Kısacası İsrail'den bir ordu getiren hükümdarlar gibi yarı sömürge devleti yaratmaya mı çalışıyordu? diye düşündü. Ama birbirinin ordularını göndermenin mümkün olcağı bir ittifaktan bahsederken ne kastetmişti?
Kuşların ürpertisi ve yaprakların hışırtısı gibi, ıslık sesleri her yerden duyuluyordu. Yerlilerin ne hakkında konuştuğunu merak ettiği için aptalca görünüyordu. Choi Hyuk onları "Ayrım Gözü" ile incelediğinde, hem beyaz hem de siyah ışıkların ortadan kaybolduğunu gördü. Onun sözlerini nasıl anlamaları gerektiğinden emin değildiler.
Hemen ardından yerlilerin temsilcisi söyledi.
{Berbat… Neden yapmalıyız?}
“Çünkü zamanında kalmadı. Bu toprakları canavarları kurtarmak zorunda değil misin? ”
{...}
Cevabıyla, çevredeki kargaşa kayboldu. Canavarlardan kurtulun. ”Bu topraklarda canavarlar tarafından yakalanmış olan bu yerliler için herhangi bir görev var mıydı?
Choi Hyuk devam etti.
“Bu sizin için bir fırsat olacak. Bunu bilmiyor olabilirsiniz, ama şu anda türlerim Ejder'e büyük ölçekli bir göç yapıyor. Gelecekte tüm dünyalılar buraya göç edecek. Bu gezegen için sadece iki gelecek var. Bir, dünyalıların kaybettiği ve canavarların işgal ettiği yer. Ya da iki, dünyalıların zaferler kazandığı ve bizim tarafımızdan işgal edilmesi. Sonra bir soru."Ejderhanın torunları"ne kadar süre aynen kalacak? Şu anda milyonlarca tdünyalı var. Toprakları tüm canavarlardan başarıyla kurtardığımızı düşünürsek, bize karşı rekabet edip hayatta kalabileceğinizi düşünüyor musunuz? ”
Choi Hyuk’un konuşması son iki yıl içinde on binlerce insanın hükümdarlığı olmak için düzenlendi.
{… Ne demek istiyorsun?}
“Gücümüzü birleştirirsek, birbirimizle çatışmaya girmek zorunda kalmayız ve birlikte gelişebiliriz. Bir gün birlikte katılacağımız ve güçlü bir ittifak yaratacağımız öncül ile başlayalım. Canavarlardan kurtulacağım ve yüzeye çıkmana izin vereceğim. ”
{… İlk defa gördüğüm türlere nasıl güvenebilirim? Hayır. Bunu göz ardı etsem bile, yüzeye çıkmamıza izin verecek misin? Gücünüz var mı?
Choi Hyuk sürekli olarak Onları Farklı Gözlerle inceliyordu. İlginçti. Başlangıçtaki beyaz (şerefiye) ve siyah (kötü niyet), kargaşa ortadan kalkmıştı, ama şimdi de beyaz bir ışık kaldı. Beklenmedik önerilerden vazgeçtikten sonra beklentileri biraz oluşmuştu.
Choi Hyuk’un dudaklarında ilginç bir gülümseme oluştu.
"Tabii ki. Kendiniz için onaylamak ister misiniz? ”
{Nasıl?}
“Bir ışık direği olsun.”
{… Ne?}
Choi Hyuk'un bir şeytan gibi gülümsediğini gören Baek Seoin onunla yüz yüze geldi.
'Onlarla savaşan uzaylılarla dost olmak ister misin? ’
Şimdi 2 yıl geçti, Choi Hyuk Kore standartlarına göre bir yetişkinti. Birçok deneyimden sonra, oldukça iyi bir konuşmacı oldu ve onun kararları eskiye göre daha iyi oldu… ama yine de “Savaş Bağımlısı” idi.