Woody Allen bir keresinde bana "Bu resmin yıldızı olmak ister misin?" Diye sordu. O sırada uyuyordum. Hayal gücü ve hatırlamanın yarattığı bir sahne olan gerçeküstü bir Manhattan caddesinde birbirimize çarptık. Woody'nin çevresine bakılırsa, film Bergman'dan çok Fellini olacaktı. Saçma ve eğlenceli bir şey.
Rüya, 2008'de New York'a taşındıktan sonra geldi, bu süre zarfında bir peri saç kesimi yaptım. İnsanlar - ve demek istediğim, sokaktaki rastgele insanlar - Farrow'daki gibi bana “Mia” diyorlardı. Ona çok benzediğim için değildi. Çünkü bu Mia pixie sahibi .
1983'te doğdum ve 1992'de Woody Allen hakkındaki tartışmayı anlayamayacak kadar küçüktüm. Woody ve Soon-Yi'nin el ele tutuştuğu TV çekimlerini izlerken çocuktum. Neye baktığımı bilmiyordum.
Dylan Farrow'u 2014 yılına kadar açık mektubunu okuyana kadar hiç duymamıştım . "Bugün kendimi şanslı sayıyorum" diye yazdı.
Irrational Man , 2015 yılında Angelika Film Center'da oynuyordu. Orada unutulabilir filmi izlemek için bir arkadaşla tanıştım ve ekranda genç bir kadını işaret etti, kısaca tanıştığım güzel sarışın.
Arkadaşım bir aktör ve o denilen ona “şanslı” arkadaş - o bir Woody Allen filminde küçük bir rol yakalandığını. Son jeneriği geldiğinde, "Sence kızını taciz etti mi?" Diye sordum. Arkadaşım başını salladı.
Arkadaşım sinemada başını salladı ve evet , Woody Allen genç bir kıza cinsel tacizde bulundu, merak ettim, Neden filmini izledik? Ama sohbeti daha fazla sürdürmedim.
İnsanlar (ben dahil) Woody Allen'ın Dylan Farrow'a asla zarar vermediğine inanmak istiyor. Yedi yaşındaki bir kızın itibarını sarsarak kendimizi tiksinti ve üzüntü hissetmekten koruyabiliriz. Kendimize anlatabiliriz - bu bir hikaye, pek çok kişiden biri . AO Scott 2018'de "Woody Allen Problemim" yazdı:
"Bay. Allen'ın filmleri ve yazıları ortak sanatsal kayıtların bir parçasıdır, bu da pek çok insanın anılarını ve deneyimlerini bilgilendirdiklerini söylemenin başka bir yoludur. Bunu bir savunma olarak değil, ihanet ve utanç olarak kabul ediyorum. "
Halkın üyeleri olarak, 21 yaşındaki bir kadının evlat edinen annesinin erkek arkadaşıyla evlendiğini görüyoruz. Soon-Yi kendi seçimlerini yapacak kadar büyümüştü, değil mi? Ne de olsa Mia Farrow, Frank Sinatra ile evlendiğinde 21 yaşındaydı.
Daha yaşlı bir adam beni Woody Allen'ın filmleriyle üniversitede ilk fırsatta tanıştırdı. Yaşlı adam benden sadece beş yaş büyüktü ama yaş farkımızın bizi uyumsuz hale getirdiğini söyledi. O Gen X'ti; Ben bir bin yılındım. Biz ayrı bir nesildik!
Adam benim için çok yaşlı olduğunu düşündü, ancak yaşının ona haksız bir avantaj sağladığını düşünmedi. Henüz yeterince ilginç olmadığını düşündü . 21 yaşındaydım. Yine de bu benimle yatmasını engellemedi.
Annie Hall ve Manhattan'ı birlikte izledik ve Diane Keaton'a aşık oldum. Ama o zamanki erkek arkadaşım filmlerdeki kadınlarla ilgilenmiyordu. Şehre aşıktı. Gerçek kahramanı bir başka nevrotikti: The Cruise'daki Timothy "Speed" Levitch .
Birlikte yaşadık ve işte o zaman Gen Xer'ın Woody Allen ile onun düşündüğünden daha fazla ortak noktası olduğunu anladım. Kendini bir sanatçı olarak gördü ve beni sanatsal hedeflerine engel olarak gördü.
İçki ve uyuşturucu olmasaydı, "sanatsal" mizacıyla başa çıkabilirdim. Birisi söylediğini ve yaptığını hatırlayamadığı şeyleri söylediği ve yaptığı için özür dilediğinde bu yeterli değildir.
Dylan Farrow'un hikayesinin beni Woody Allen'dan uzaklaştırıp uzaklaştırdığından emin değilim ya da Blue Jasmine (2013) ' ten beri ilgi çekici bir film yapmamışsa . Film bugün gösterime girseydi, Cate Blanchett ve Sally Hawkins'e karşı koyabilir miyim?
Woody Allen'ın başarısı kadınlara dayanıyor. Diane Keaton ve Mia Farrow, ekranda gördüğümüz hayata benzeyen kadınlara gerçek hayattan yem sağladı. Ben bir harika kadın aktör düşünemiyorum değil Woody Allen ile çalıştı.
İşte kısa bir liste: Meryl Streep, Lily Tomlin, Gena Rowlands, Dianne Wiest, Anjelica Huston, Charlotte Rampling. Tam liste etkileyici .
En azından bilinçli olarak asla oyuncu olmak istemedim. Rüyalarım aksini ima etti. Yine de Woody Allen'ın sorusuna hiç cevap vermedim. Onun resminin yıldızı olmak ister miydim?
Diane Keaton ve Mia Farrow'u izlemekten zevk alsam da onlar olmak istemedim. Yönetmen olmakla daha çok ilgileniyordum. Woody Allen olmak istedim ve bir ölçüde filmlerindeki kadınlar bu rolü yerine getirdi. Onun repliklerini söylediler. Onun fantezilerini canlandırdılar.
Benim için Woody Allen'ın filmlerini unutulmaz kılan her zaman kadınlar olmuştur. Ama her zaman soğuk entelektüellerin ve pragmatik fahişelerin arasında gizlenen, daha genç kadınları baştan çıkaran yaşlı erkekler vardı.
İnsanlar bariz bir örnek olarak Manhattan'a işaret ediyor , ancak ilişki dinamiği birkaç Woody Allen filminde ortaya çıkıyor . Tom Shone The Guardian için şunları yazdı :
"Her durumda, bir entelektüel üstünlük pozisyonu üstlenen erkek, kendisini kadının öğretmen-aşığı olarak kurar, ancak onu terk edecek kadar kendine güvenini kazandığında onu kaybedecektir."
Dylan Farrow, özerk bir kişi haline gelmeden önce, Woody Allen'ın son saplantısı olma şanssız rolüne sahipti. Şüphesiz, Allen ona takıntılı olmayı planlamadı . Tıpkı kız arkadaşının kızıyla evlenmeyi planlamadığı gibi . Yine de oldu. Arzularına göre hareket etti.
Erkeklerin aptal ya da zararlı olmayı planladığını sanmıyorum ama aptal ve zararlı olmaya devam ediyorlar. Woody Allen'ın Dylan Farrow'a verdiği acının sorumluluğunu asla üstleneceğini sanmıyorum. Onun bakış açısına göre, ihlal, entelektüelleştirdiği ve kendisini travmadan etkili bir şekilde uzaklaştıran ahlaki bir ikilemdir.
İlk kez birisi Mia Farrow'a benzediğimi söylediğinde, yorum bir erkekten gelmemişti. Karısı açıklama yaptı. 20'li yaşlarımın başındaydım ve onlar 40'lı yaşlarındaydı. Bir restoranda karşılaştık ve hepsini tıraş ettikten sonra saçlarım uzamaya başladı.
Masum görünüyordum. Kendim için çalışıyordum, eski kıyafetler satıyordum ve geçip gidiyordum. Nadiren yemeğe çıktım ama o gece bir arkadaşımın doğum günü kutlaması için dışarı çıktım.
Yaşlı adamı tanıyordum çünkü eski kıyafetlere ilgi duyuyorduk ve o sırada yaşadığım Austin'de aynı mağazaları sık sık ziyaret ediyorduk. Ortak bir tanıdık, onu "iyi olmayan" olarak nitelendirdi. Anladığım kadarıyla karısı zengindi ve kariyerden çok hobileri takip ediyordu.
Yaşlı adam ilginçti, çünkü bazen yaşlı erkekler olabilir, özellikle de siz daha genç ve daha az tecrübeli olduğunuzda. Çoğu yabancıya ısınmam biraz zaman aldığı için ona ısınmam biraz zaman aldı. Ben temkinli bir insanım ve 20'li yaşlarımın başında bile insanlara kolay kolay güvenmedim.
Bir yıl düzenli olarak bu yaşlı adamı toplum içinde gördükten sonra, gardımı düşürdüm. Onunla konuşmaktan zevk aldım ve ondan da öğrendim. Vintage hakkında bilgiliydi ve kaliteli parçalar için gözümü bilememe yardım etti.
Geriye dönüp baktığımda, yaşlı adamın yardımına ve cömertliğine hala minnettarım. Ama aptalca bir şey yaptığını bir kez unutamam. Muhtemelen, bundan zarar vermek istemedi. Büyük olasılıkla, bu konuda nasıl hissedeceğimi düşünmüyordu. Tam o anda arzularını yerine getiriyordu.
"Karım senin Mia Farrow'a benzediğini düşünüyor," dedi. "Bunun kim olduğunu biliyor musun?" O sordu. Başımı salladım.
Bir gün, sık sık yaptığımız gibi sohbet ediyorduk ve yaşlı adam kıçıma bir parça kıyafetle şaplak attı. Soyunma odalarındaki çocukların birbirlerini kırbaçlamak için havlu kullanmaları gibi. Yaşlı adam sadece kıçıma vurmakla kalmadı, "Yaramazsın" diye ekledi.
Bu etkileşim tamamen birdenbire ortaya çıktı. Anladığım kadarıyla, yaşlı adam o gün tuhaf bir ruh hali içindeydi. Hatırlayabildiğim kadarıyla "yaramaz" bir şey söylemedim veya yapmadım. Orada dikilip eski kıyafetler için alışveriş yapıyordum.
Bu yaşlı adamın olayı hatırladığını bile sanmıyorum. Muhtemelen o zamanlar ya da şimdi pek düşünmemişti.
New York'a taşındığımda, yaşlı erkekler için bir hedef gibiydim. Bana parklarda, metroda, caddede yürürlerdi. Bazen onlara bir şans verirdim. İlginç insanlarla tanıştım ve sohbetlerimizden keyif aldım. Ancak her ilişkinin bir noktasında, bu yaşlı erkeklerin gerçekten ne istediği belliydi: beni becermek.
İnsanlar bana Mia Farrow'a benzediğimi söylüyor, ama ben Mia Farrow değilim. Aslında, Mia ve Woody'den tiksindim . Yeni HBO belgesel dizisi Allen v. Farrow'da Mia, Dylan Farrow'u evlat edinme kararını anlatıyor. Woody bununla hiçbir şey yapmak istemediğini ama "ilişkiyi mahvetmeyeceğini" söyledi.
"Bununla bir ilgisi yok" ve yine de Woody, Mia'ya "küçük sarışın bir kız" bulmasını önerdi, çünkü bilirsiniz, bu şekilde daha sevimli olabilir.
Umarım, partnerim bana böyle bir şey önerdiyse, "Git kendini becer" derdim.
Dylan'la olan ilişkisinin sağlıksız olduğundan şüphelendikten sonra, Mia'nın Woody ile kalması beni sinirlendirdi. Ve sonra, Tanrım , Mia, Woody'nin Dylan'ı evlat edinmesine izin verdi! Ne kadar sinir bozucu.
Mia Farrow gibi değilim ama bana annemi hatırlatıyor. Seçimlerinde irade görmeye çabalayan iyi niyetli bir kadın. Mia gibi, annem de çocuk felcinden muzdarip bir kuşaktı, aynı nesil hala kadınların evde olması, çocuk yetiştirmesi gerektiğine inanıyordu.
Babam annemi defalarca aldattı, ama en çok 18 yaşındaki Çinli bir kadınla unutulmaz bir şekilde. Büyük ölçüde Çin'deki kültürel normlar nedeniyle sonunda babamla evlenen genç, etkilenebilir bir kişi. 50 yaşını geçti ve vazektomisini tersine çevirmeye çalıştı. Çocukları birlikte istiyorlardı ama bildiğim kadarıyla üremekte başarısız oldular.
Babamın bana ve beş kardeşime olan etkisini gördükten sonra daha fazla çocuğu olmayacağını umuyordum. İyi bir baba değildi. Kendini - iş dünyasında - yaratıcı bir dahi olarak gördü ve hayatlarımız tamamen onun arzuları etrafında dönüyordu.
Babam kötü bir ruh hali içinde bana şaplak attı - ben yanlış bir şey yapmamıştım. Bir gün evimizin arka bahçesinden içeri girdim ve babam işkolik olduğu için kapının kendi kendine çarptığını fark etmedi, doğal olarak. Babam bana tahta kaşıkla vurabilmek için soyunurken yedi yaşındaydım.
Bugüne kadar neden çıplak olmam gerektiğini anlayamıyorum. Arka bahçemizde yüzüyordum. Elbette ince bir mayo beni acı verici bir şaplaktan korumadı.
Önemli değildi. Benimle ilgili değildi. Onunla ilgiliydi - ihtiyaçlarını karşılamak.
O Aşağıdakiler hariç did olsun. Bana göre. Olayı resmettiğimde, vücudumun dışındayım, banyoda köşeye sıkışmış küçük çıplak bir kızı izliyorum. Babam arkamda durdu. Ne düşünüyor olabilirdi?
Muhtemelen hiçbirşey.
Siskel ve Ebert'in 1992'deki "En Kötü Filmler" Listesinde Siskel şunları söyledi:
Düşmüş bir adamı tekmelemekle suçlanmak istemiyorum ama yılın başlarında Woody Allen'ın Shadows and Fog'u izlemek 1992'de yaşadığım en ağır deneyimlerden biriydi.
Hikaye "anlamsız bir şekilde kasvetli", diye ekledi Siskel. Ebert'in ana şikayeti, stilin Nosferatu gibi Alman Ekspresyonizm klasiklerinde gelişmemiş olmasıydı .
In Gölgeler ve Sis , bir adam onunla bir kadına uykuya 700 $ öder. Mia Farrow kadını oynuyor ve daha önce hiç böyle bir şey yapmadı. Eylemlerini Woody Allen'ın oynadığı başka bir karaktere karşı savunuyor:
Farrow : Sadece bir kişi. Bu beni fahişe mi yapar?
Allen : Yalnızca sözlük tanımına göre.
Başka bir sahnede, seks için para ödeyen John Cusack, John Malkovich'in canlandırdığı kadının erkek arkadaşıyla bir barda karşılaşmasını istemeden anlatıyor:
Cusack : Kullanılmış, bitkin bir kaliteye sahip değildi. Öyle karşı konulmaz, tatlı ve masum. Çarşafların altına kaplan.
Malkovich : İyi bir oyuncu demek istiyorsun.
Farrow ve Malkovich sonunda yeniden bir araya gelirler ve sokakta tek başlarına bir bebek bulurlar. Çocuğun annesi boğularak öldürüldü. İlk başta Malkovich bebeği istemiyor ama Farrow ısrar ediyor. Yakında, Malkovich küçük kıza aşık olur. Onu göğsüne yakın tutuyor. Farrow defalarca onu kucaklamasını ister, ancak bebeğin yeni babası gitmesine izin vermez.
Woody Allen, rolünü anlamayan, bilgisiz bir kahraman olarak kendini gösterdi. Kasabadaki herkesin başıboş bir yabancıyı yakalamasına yardım etmesi gerekiyordu.
Allen bir noktada şüpheli. Ama biz gerçek bir boğucuyu görüyoruz, konuşmayan uzun bir adam. Yavaş yavaş avına doğru yürür ve onları öldürür.
Allen, sarhoş bir sihirbazın yardımıyla boğucuyu kısaca yakalar, ancak sonra ortadan kaybolur. Farrow, boğan hala dışarıda olmasına rağmen Allen'ın çabalarını övüyor:
Farrow : Tek bildiğim, kesinlikle hayatımı kurtardın. Çok cesurdun
Woody : Cesur olabilirim. Sadece bu, önce bunu düşünemiyorum. Bana ne olacağını düşünürsem, kaslarımın kontrolünü kaybederim.
Woody'nin peşine düşen ben değildim - sinirimi nereden bulabilirim? Beni takip etti. İlişki bu yüzden işe yaradı: Değerli hissettim. Benim için oldukça gurur verici. Genelde uysaldır ve büyük bir adım atmıştır.
Uysal bir insan ha? Nazik, mütevazı, alçakgönüllü biri. Asla şüphelenmeyeceğiniz birinin kötü niyeti vardır. Gençlerle seks yapan biri. Nazik seks! Mütevazı seks! Mütevazı seks!
Dylan Farrow'un evinde cinsel saldırıya uğrama hikayesine inansanız da, Woody Allen'ı istismarcı bir kişi olarak görmekte sorun yaşamazsınız. Sırf güç dinamiğini tanıyamayacak kadar " zavallı " olduğu için, bu onun masum olduğu anlamına gelmez. 1996'da Peter Bart, Variety dergisine şunları yazdı :
Hayatta tökezleyen bir insanın beceriksiz, suçluluk dolu bir nebbish görüntüsü ile defalarca sunuluyor, ancak bu arada akıl almaz derecede verimli bir PR makinesi üzerinde şiddetli bir kontrol uyguluyor.
Dylan Farrow'un hikayesinin farklı olmasını diliyorum. Keşke bize ilişkilerin daha iyi bir versiyonunu gösteren ünlü bir yönetmen olsaydı. İnsanların tipik güç dinamiğini aştığı bir yer. Ama Dylan, ebeveynlerinin yanlış adımlarının ortasında yakalandı.
Arzularının peşinden koşan sanatçı, adam var. Ve sonra ona hizmet eden kadın, ilham perisi var. Bir çocuk aşk dramında sadece bir oyun, bir pervane.
Birkaç hafta önce gururlu bir Chia çiftçisi oldum ve… bu muhtemelen dürüstçe yazacağım en tuhaf cümlelerden biri. Bilmeyenler için (ki bu hala çoğu insan, tahmin ediyorum), Chia yeni, yakın zamanda piyasaya sürülen çevre dostu bir blok zinciri ve Bitcoin gibi enerji yoğun kripto para birimlerine daha yeşil bir alternatif.
Birisi bana daha önce bu işaretlerin aslında endişe verici bir şey olabileceğini söyleseydi, onlara inanmazdım. Son 12 yılda birkaç zehirli insanla çıkarak, yanıldığımı zor yoldan öğrenmek zorunda kaldım.