Anna Freud (1895-1982) Avusturya doğumlu, İngiliz psikanalist. Sigmund Freud’un altı çocuğundan yalnızca en küçüğü ve istenmeyerek dünyaya gelen Anna Freud, babasının yolunu izledi ve psikanalist oldu. Anna, mutsuz bir çocukluk geçirdi. Çocukluğuna ilişkin, sıkılma ve terk edilme duygusunu; annesinin gözbebeği olan kız kardeşi Sophie’yi kıskandığını anımsıyor. Daha sonra ise babasının gözdesi oldu. Anna, babasının çalışmalarıyla daha 14 yaşında iken ilgilenmeye başladı. Babasına yönelik duygusal bağlılığı onu kaygılandırdı ve 22 yaşında onunla analize girdi. Ancak, baba, dört yıl süren bu analiz nedeniyle kendini eleştirdi ve bunu “divanın her iki ucundaki Ödipal bir felaket” olarak nitelendirdi.
Anna, psikanalizle ilgili ilk çalışmasını 1924 yılında Viyana Psikanaliz Topluluğu’nda okudu. Adı bilinmeyen bir hastanın olay öyküsüne dayandığını söylediği Fantezi ve Hayalleri Yenmek başlıklı çalışması, gerçekte Anna’nın düşlemlerine ilişkindi. Yasak aşk baba-kız ilişkisi düşlerini, bunları yenişini ve mastürbasyon yoluyla cinsel doyuma ulaşmasını anlatmıştı. Bildiri, Freud ve meslektaşlarınca olumlu bulundu ve Anna’nın topluluğa girmesine izin verildi. Hiç evlenmeyen Anna, yaşamını duygusal zarar görmüş çocuklara psikanalizin uygulanmasına ve uzun hastalık döneminde babasının bakımına adadı. On yıldan fazla bir süre, Freud’un yaşamında en önemli kişi oldu. Bu sıkıntılı yaşamına karşın psikanalitik bir uygulama geliştirmek ve çocukların analizine öncülük etmekle kalmadı; pek çok kitap ve makale yazdı ve babasının düşüncelerine önemli katkılarda bulundu. 1927 yılında yayımlanan Çocuk Analizi Tekniğine Giriş adlı ilk kitabıyla ilgilerinin yönünü de haber vermiş oldu. Çocukların tedavisiyle hiç ilgilenmemiş olan baba Freud’un kızı olarak Anna, onların görece olgunlaşmışlıklarını yeterince gelişmemiş sözel becerilerini göz önünde tutan bir psikanalitik tedavi yaklaşımı geliştirdi. Çalışmalarının büyük bölümünü, Freud ailesinin 1938 yılında Nazilerden kaçarak yerleştikleri Londra’da gerçekleştirdi. Kimi oyun malzemeleri kullanmak ve çocukları evlerinde gözlemlemek, onun getirdiği yenilikler arasındadır. Hastalarıyla, evinin bitişiğinde açtığı klinikte ilgilendi; tüm dünyadan çalışmak amacıyla gelen klinik psikologlar için Psikanaliz Eğitim Merkezi‘ni de burada kurdu. Çalışmalarını, 1945 yılında yayımlanmaya başlanan Çocuğun Psikanalitik Araştırması dergisinin yılda bir kez çıkan sayılarında yayımladı.
Anna Freud, ortodoks psikanaliz kuramını yeterince inceledikten sonra “Benlik ilkelbenlikten bağımsız bir işlev görüyor.” yargısını belirleyip benimsediği için rolünü genişletti. Benlik ve Savunma mekanizmaları (1936) adıyla yayımladığı kitabında, benliği kaygıdan koruyan savunma mekanizmalarının kullanımını ayrıntılarıyla açıkladı. Çok önemli bir katkı olarak değerlendirilen ve bugün de psikanalitik benlik psikolojisinin temel kitaplarından biri sayılan bu kitap, birçok dile çevrildi. Freudçu savunma mekanizmalarının standart listesi, Anna Freud’un çok daha net bir biçimde anlatımı ve çocukların çözümlenmesinden örneklerle desteklenmesi ile ortaya konuldu. Anna Freud ve yandaşlarınca geliştirilen benlik psikolojisi, 1940-1970 arasında Amerika’da Freudçular, psikanalizi bilimsel psikoloji’nin bir parçası durumuna getirmek amacıyla Freudçu kavramları sadeleştirmeye, işlemsel olarak tanımlamaya, psikanalitik varsayımın deneysel araştırmasını yapmaya ve psikanalitik psikoterapiyi değiştirerek gerçekleştirmeye çalıştılar. Bu yolla deneysel psikoloji ile psikanaliz arasında daha yakın bir ilişkinin gelişmesini sağladılar. Benlik psikanalistleri, kendilerini genelde Freudçu olarak tanımladılarsa da psikanalizin türevlerine ve karşısında yer alanlara bu etiketi kaptırmamış oldular. Psikanalizde bir başka değişikliği, Melanie Klein gerçekleştirdi.
Başlıca eserleri: Das Ich und die Abwehrmechanismen, 1936 ( Ben ve Savunma Mekanizmaları); Infants Without Families and Pathology (D. Burlingham ile), 1943 (Ailesiz Çocuklar); Normality and Pathology in Childhood: Assessments of Development, 1965 (Çocuklukta Normallik ve Patoloji: Gelişimin Değerlendirilmesi); Problems of Psychoanalytic Training, Diagnosis and the Technique of Therapy, 1966-1970 (Psikanaliz Eğitimi ve Tanıda Sorunlar, Terapi Tekniği); The Writings of Anna Freud, 7 cilt, 1966-1970 (Anna Freud’un Yapıtları).