Duyguların Rengi...
Son zamanlarda içime çok sinerek okuduğum kitapların başını çekiyor.
Eğer kitabı okuduktan sonra filmi izlersem çok büyük hayal kırıklığına uğrayanlardanım ben...
Bunu Dan Brown'un Melekler ve Şeytanlar adlı kitap-film ikilisinde de yaşamıştım.
Gerçi bu konuda tek bir istisnam var: Elizabeth Gilbert-Ye, Dua Et, Sev...
Bence Ye-Dua Et-Sev'in filmi izlenmeli, kitabı okunmamalı :)
Neyse, Duyguların Rengi'nin şöyle bir fragmanına baktım da, kitabı bende daha büyük etkiler yarattı, filmde hayal kırıklığına uğrayabilirim :)
Bu arada fragmanda dikkatimi çeken şey, Skeeter'ı Emma Stone canlandırmış, ama kitapta bu kızın boyu 1.80... Ne demek istediğimi anlatabildim mi?
Evet evet biliyorum, herbirini nasıl birebir uydursunlar ama işte {omuz silkiyorum burda sevgili blog!}
Hadi bakalım konusu kısaca nasılmış:
"Mississippi, Jackson; 1962.
Siyah kadınlara, beyaz çockların bakımında güvenilen ancak gümüşleri parlatma konusunda güvenilmeyen bir dönem...
Skeeter, Aibileen ve Minny...
Kimse arkadaş olacaklarına inanmazdı. Her biri başka bir gerçeğin peşindeydi. Ve bir araya geldiklerinde anlatılacak sıra dışı bir hikayeleri oldu.
On yedinci beyaz çocuğunu büyüten ve kendi oğlunun trajik ölümünün neden olduğu yaraları iyileştirmeye çalışan Aibileen; aşçılıktaki başarısı da en az dilinin sivriliği kadar dillerden düşmeyen Minny; ve üniversiteden dönüp kendisini büyüten biricik hizmetçisinin neden evlerinden ayrıldığını anlamaya çalışan Bayan Skeeter.
Duyguların Rengi, acıların, acıları alaya almanın, değişimin ve umudun sonsuz zamanda yankılanacak evrensel hikayesidir."
"Kitabın amacı bu değil miydi? Kadınlara şunu düşündürmek: Biz sadece iki insanız. Bizi ayıran çok fazla şey yok. Benim sandığım kadar farklı değiliz."
{sf: 537}
Kısacası, Duyguların Rengi'ni mutlaka okuyun ya da filmi izleyin mutlaka!
Emin olun değer...
Filmin/kitabın konusu ve eleştirisi burada çok güzel anlatılmış.
Hazır film demişken birkaç görselini de paylaşıyım :)