Temsilcilerimizin Şampiyonlar Ligi ve Avrupa Liginde aldığı, yüzlerimizi düşüren sonuçlardan sonra bu iç sorgulamayı yapmaya karar verdim .
Evet soruyorum "TÜRKİYE gerçekten bir futbol ülkesi mi, yoksa Avrupa takımları tarafından kolay lokma gözüyle bakılan, Avrupalı futbolcuların otuzundan sonra tatil ve para için geldiği ikinci sınıf futbol ülkesi mi?" İşte bu yazımda bu konuları araştırma ve istatistiklerle irdeleyeceğim.
Öncelikle FIFA sıralamasındaki yerimize bakalım:
37. sırada olmak tartışılabilir, ama durumun ne kadar vahim olduğunu anlamak için sıralamada bizim önümüzdeki bazı ülkelere bakmak yeterli olacaktır.
Bu liste uzar gider. Toparlayacak olursak, bu üç ülke sadece hemen göze batanlar. Peki bu tablodan anlaşılması gereken nedir?
Futbolda sıralamayı oyuncuları elde etmek için verdiğiniz para değil, ülkenin nüfusu değil, alt yapıya verilen önem, yatırımlar belirler. Küçük yaşta çocukları spora teşvik edip onları yönlendirmek belirler.
Bu sonuçları kolayca çıkarabilir miyiz? Buna siz karar verin. Yazı dizimin ikinci bölümünde ülkemizdeki taraftarlık anlayışını ve diğer ülkelerle karşılaştırmasını yapacağım
email@example.com
Futbolda yaralanmaları, futbolcu adaylarının küçük yaşlardan itibaren üzerlerine gitmeleri gereken konulardan biridir. Her yıl futbolcular darbeye bağlı sakatlıklar sebebiyle bazı maçları kaçırabilmektedirler
Scout (okunuşu: sıkaut), yani yetenek avcıları, ulusal ve uluslarası alanlarda genç futbol oyuncuları keşfetmeye çalışmaktadırlar. Bir yetenek avcısı (scout) tarafından fark edilmek bir futbolcunun rüyasının gerçekleşmesi sağlayacak en önemli adımdır.
Sunucu pozisyonda heyecanla haykırır; "Nefis bir şut, kaleci son anda kurtardı. Son anda" Peki gerçekten öyle mi?
Raul Gonzalez