MADRİD, 14 Haz (IPS) – Dünya Sağlık Örgütü’ne göre 60 yaşın üzerindeki 6 kişiden 1’i – dünya genelinde yaklaşık 141 milyon insan – istismara maruz kalıyor (DSÖ) tahminler.
bu Dünya Yaşlı İstismarı Farkındalık Günü (WEAAD) (15 Haziran), hem gelişmekte olan hem de gelişmiş ülkeleri etkileyen bu sorunu bilinçlendirmeyi ve ortadan kaldırmayı amaçlıyor.
DSÖ, yaşlı istismarını “bir güven beklentisinin olduğu herhangi bir ilişkide meydana gelen, yaşlı bir kişiye zarar veya sıkıntı veren tek veya tekrarlanan bir eylem veya uygun eylem eksikliği” olarak tanımlamaktadır. Çeşitli şekillerde olabilir: fiziksel, psikolojik veya duygusal, cinsel, finansal istismar veya ihmal.
Doğru veri eksikliği bu sorunun belirtilerinden biridir, ancak 2017 incelemesi Farklı bölgelerden 28 ülkede yapılan 52 araştırma, farklı istismar türlerinin birleştirilmiş yaygınlığını sağladı:
– Psikolojik istismar: %11.6
– Mali suistimal: %6,8
– İhmal: %4,2
– Fiziksel istismar: %2,6
– Cinsel istismar: %0,9
tacizciler
Bu şiddet evde ve huzurevleri ve uzun süreli bakım tesisleri gibi kurumlarda oluyor. Şaşırtıcı bir gerçek: İstismarcıların %90’ı ailedir (yetişkin çocuklar, eşler ve partnerler).
Ancak istismarcı profiline herkes uyabilir: akrabalar, yabancılar, arkadaşlar, sağlık hizmeti sunucuları, kamu ve özel kurumlar… Yaşlı insanlarla, özellikle de ciddi bir engeli olan (yani bunama) olanlarla etkileşime giren herkes, kolaylıkla istismarcı olabilir.
Nedenmiş?
HelpAge Uluslararası işaret yaşlı ayrımcılığı. “Yaşlılarla ilgili klişeler, yaşlı istismarını haklı çıkarmak veya etkisini en aza indirmek için kullanılabilir. Yaşlı istismarı birçok yönden toplumsal yaşlı ayrımcılığının en zararlı ifadesidir”.
Bu şiddetin normalleştirilmesi, onu görünmez yapan, hatta kabul edilen ya da gerekli bir davranış haline getiren bir maskedir. Peki, onu nasıl tanımlayabiliriz? İşte bazı örnekler:
Fiziksel istismar: fiziksel (mobilyaya bağlama) ve kimyasal (ilaç) yollarla vurma, itme ve dizginleme. Ayrıca cinsel istismar.
Duygusal veya psikolojik istismar: incitici sözler kullanmak, bağırmak, tehdit etmek veya yaşlı yetişkini tekrar tekrar görmezden gelmek. İzolasyon, çocuklaştırma ve mağduriyet de duygusal istismar biçimleridir.
İhmal bakıcı, yaşlı yetişkinin fiziksel, duygusal ve sosyal ihtiyaçlarına (konut, yiyecek, ilaç veya terapötik zulüm ve terapötik nihilizm gibi yönler dahil olmak üzere yeterli sağlık bakımına erişim) yanıt vermeye çalışmadığında ortaya çıkar.
terk etme (Yardıma ihtiyacı olan yaşlı bir yetişkini, bakımını planlamadan yalnız bırakmak) da bir tür ihmaldir.
mali suistimal birisi yaşlı bir yetişkinden para veya eşya çaldığında (emeklilik, Sosyal Güvenlik yardımları vb.), banka hesaplarını veya kredi kartlarını kullandığında veya bir banka hesabında, sigorta poliçesinde, ev başlığında veya vasiyetinde izinsiz isim değiştirdiğinde olur.
Uzun ömür ve eşitsizlik
Eşitsizlik yaşlanma şeklimizi belirler ve aynı zamanda yaşlı istismarının kökenindedir.
göre 2008 raporu Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Teşkilatı’nın (OECD) raporuna göre, “yaşam beklentisindeki artış”, “yüksek öğrenime devam eden nüfuslarda” yoğunlaşmış ve “lise diploması veya daha azına sahip olan gruplarda” azalmıştır.
OECD ülkelerinde 25 yaşında üniversite mezunu bir erkek, daha düşük eğitimli bir erkekten 7,5 yıl daha fazla yaşayabilir. Kadınlar için fark 4,6 yıldır. Eğitimdeki eşitsizliğin ve diğer herhangi bir kalkınma göstergesinin “yükselen ekonomilerde” daha kötü olduğunu söylemeye gerek yok.
Cinsiyet özellikle yaşlılıkta bir eşitsizlik ve istismar tetikleyicisidir. 2015’te 60 yaş üstü kişilerin %54’ü kadındı (80 yaş ve üzeri olanlar içinde %61). Kadınların yaşam beklentisi daha yüksek olmasına rağmen, kötü sağlık ve daha yüksek istismar oranları nedeniyle yaşam kaliteleri daha kötüdür.
Kadınlar yaşamları boyunca marjinalleşme ve yoksulluktan muzdariptir. Gelir eşitsizliği, eğitimdeki, sağlık hizmetlerindeki ve iş piyasasındaki farklılıklar, birçok kadının neden emekli maaşı almadığını veya daha düşük maaş almadığını açıklıyor. Ayrıca, çocuklara ve diğer yaşlılara genellikle herhangi bir tazminat ödemeden başlıca bakıcılardır.
Anlatılar ve gerçekler arasındaki boşluk
Birleşmiş Milletler, yaşlanan nüfus nedeniyle yaşlı istismarında bir artış bekliyor: 60 yaş ve üstü insanların küresel nüfusu 2015’te 900 milyondan 2050’de 2 milyara iki katından fazla olacak.
Sırasında COVID-19 yaşlı istismarının pandemik oranları arttı. Gerek yeterli sağlık hizmetlerine erişimin kısıtlı olması gerekse sosyal etkileşimlerin kısıtlanması yaşlıları ciddi şekilde etkilemiştir.
Ne nüfusun yaşlanması ne de yaşlı istismarı yeni değil. Dünya çapında yaşlanmayı kamuoyunun gündemine getirmeye çalışan sayısız girişim, kampanya, plan ve kuruluş var, ancak gerçek dönüşümler henüz gerçekleşmedi.
Bu yıl WEAAD iki önemli olaya denk geliyor. Birincisi Birleşmiş Milletler Sağlıklı Yaşlanmanın On Yılı (2021-2030)2030 Gündemi ile yaşlanma gündemini aynı hizaya getirmeyi amaçladı.
On Yıl, eylem için dört alana hitap ediyor:
– Yaşlanma ve yaşlanmaya karşı nasıl düşündüğümüzü, hissettiğimizi ve nasıl davrandığımızı değiştirin;
– Toplulukların yaşlıların yeteneklerini geliştirmesini sağlayın.
– Yaşlı insanlara yanıt veren kişi merkezli entegre bakım ve temel sağlık hizmetleri sunun.
– İhtiyacı olan yaşlılar için uzun süreli bakıma erişim sağlayın.
BM, “yaşlılar için uluslararası bir yasal belgenin MIPAA’nın uygulanmasını ve hesap verebilirliğini geliştireceğine” inanıyor ve uygulamada “düzensiz ilerlemeyi” ve “yaşlıların haklarına ilişkin uluslararası bir standardın yokluğunu, politika ve politika arasındaki boşlukları” kabul ediyor. uygulama ve gerekli insan ve mali kaynakların seferber edilmesi”.
Fetih sorun olduğunda
2015 ve 2030 yılları arasında 60 yaş ve üzeri dünya nüfusunun %56 oranında artarak 2030’da 1,4 milyar kişiye (toplam nüfusun %16,5’i) ulaşması bekleniyor.
O zamana kadar, “yaşlıların Avrupa ve Kuzey Amerika’da nüfusun yüzde 25’inden fazlasını, Asya ve Latin Amerika ve Karayipler’de yüzde 17’sini ve Afrika’da yüzde 6’sını oluşturması bekleniyor” (UNDP).
Nüfus gruplarını -göçmenler, kadınlar, yerliler, yaşlılar… liste açık- baş belası olarak yaftalayan ve onların insanlığını inkar eden ve “sistemi” riske attıklarını vurgulayan ana akım anlatı, bu şiddetin yaşanmasını mümkün kılıyor. sürdürüldü.
Ayrıca, Devletin ve kamu sektörünün rolünün sorgulandığı mevcut bağlamda, söz konusu olan artık sağlık ve sosyal sistemlerin yaşayabilirliği olmadığında yaşlılara iyi muameleyi garanti etmenin mümkün olup olmadığını sormaya değer. uzun ömürlü bir nüfus için gerekli koruma, ancak herhangi biri için sadece varlığı bile.
Maria Isabel Carton İspanyol bir gazetecidir, yaşlanma sorunları konusunda uzmanlaşmıştır. O aktif bir üyesidir Asociación Jubilaresyaşlıların sosyal katılımını teşvik eden ve bünyesinde çalışan bir STK Yaşlı Dostu Şehirler ve Topluluklar için DSÖ Küresel Ağı
© Inter Press Service (2022) — Tüm Hakları SaklıdırOrijinal kaynak: Inter Press Service
Kaynak : https://www.globalissues.org/news/2022/06/14/31111