Çoklu Madde Kullanım Bozuklukları Kalıtsal Genetik İmzayı Paylaşabilir
Özet: Ortak bir genetik imza, sigara bağımlılığından narkotik bağımlılığına kadar artan madde kullanım bozuklukları riskiyle ilişkilendirilmiştir. Bulgular, madde kullanım bozukluğu için yeni tedavilerin geliştirilmesine yol açabilir ve çoklu madde kullanım bozukluğu riski taşıyanların teşhis edilmesine yardımcı olabilir.
Kaynak: WUSTL
Yeni bir çalışma, ortak bir genetik imzanın, bağımlılığın alkol, tütün, esrar veya opioid olup olmadığına bakılmaksızın, bir kişinin madde kullanım bozuklukları geliştirme riskini artırabileceğini düşündürmektedir.
Louis’deki Washington Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından yürütülen araştırma, sonunda birden fazla madde kullanım bozukluğunu tedavi etmek için evrensel terapilere yol açabilir ve birden fazla madde kullanım bozukluğu teşhisi konan kişilere potansiyel olarak yardımcı olabilir.
22 Mart’ta dergide yayınlandı Doğa Ruh Sağlığı, çalışmanın bulguları, çoğunlukla Avrupa kökenli 1,1 milyondan fazla insandan ve Afrika kökenli daha küçük bir insan popülasyonundan alınan genomik verilerin analizinden alınmıştır.
Madde kullanım bozuklukları, aşırı doz ölümlerinin artması ve ailelere ve topluluklara artan sosyal, duygusal ve mali maliyetlerle son yıllarda çarpıcı bir şekilde artmıştır.
Ulusal Uyuşturucu Kullanımı ve Sağlık Araştırması’na göre, ABD’de 2021’de 12 yaşın üzerindeki 46 milyondan fazla insan en az bir madde kullanım bozukluğu yaşadı. En şiddetli madde kullanım bozukluğu vakaları tipik olarak birden fazla maddenin kullanımını içerir. Bununla birlikte, çoğu ilaç, bağımlılığı geniş çapta tedavi etmek yerine, tütün veya opioidler gibi belirli bir maddenin kullanımını hedefler.
“Birden fazla maddenin kullanım kalıpları, ömür boyu madde kullanımı ve klinikte görülen ciddiyet göz önüne alındığında, genel olarak bağımlılığı hedefleyen tedavilere muazzam bir ihtiyaç var” dedi baş yazar, Ph.D. Washington Üniversitesi’nde psikolojik ve beyin bilimleri.
“Çalışmamız, bağımlılığı geniş çapta tedavi etmek için kullanılabilecek ilaçları belirlemeye kapı açıyor; bu, özellikle birden fazla maddeye bağımlılık dahil olmak üzere daha şiddetli biçimlerin tedavisinde yararlı olabilir.”
Hatoum ve eş-kıdemli yazarlar, Washington Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde psikiyatri profesörü olan Ph.D. Arpana Agrawal tarafından yönetilen çalışma; Washington Üniversitesi’nde psikoloji ve beyin bilimleri profesörü olan Ph.D. Ryan Bogdan; Howard J. Edenberg, Indiana Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden Ph.D.; ve Yale Tıp Fakültesi’nden Joel Gelernter, dünya çapındaki kurumlardan 150’den fazla araştırmacıyı dahil etti.
Agrawal, “Bu çalışma, genetik faktörlerin insanları madde kullanım bozukluklarına nasıl yatkın hale getirdiğini anlamada büyük bir ilerlemeyi temsil ediyor” dedi.
“Farklı madde kullanım bozuklukları arasında birçok genetik faktörün paylaşıldığını bir süredir biliyor olsak da, çalışmamız katkıda bulunan bazı genleri tanımlayarak çoklu bağımlılığa sahip bireyler için gelecekteki biyolojik ve terapötik keşifler için yollar sağlıyor.”
Madde kullanım bozukluklarıyla ilişkili genetik imza, çoklu genlerdeki varyasyonları kapsar ve dopamin sinyalinin düzenlenmesiyle bağlantılıdır. Dopamin, beynin ödül sisteminde anahtar bir sinyal molekülüdür.
Çalışmalar, bağımlılık yapan maddelere tekrar tekrar maruz kalmanın, beyindeki dopamin yolunun bu maddelerin etkilerine uyum sağlamasına neden olabileceğini ve aynı miktarda ödül almak için daha fazla maddeye ihtiyaç duyduğunu göstermiştir.
Önceki araştırmalar, bağımlılıkta dopamin sinyallemesini ima etti, ancak bu tür çalışmaların çoğu tek bir maddeye odaklandı. Ayrıca, yeni keşfedilen genetik imzadan dopamin ve nöronal gelişimin düzenlenmesi, madde kullanım bozukluklarında etkilenen spesifik nöronal iletişim biçimlerinin daraltılmasına yardımcı olabilir.
Hatoum, “Bağımlılığa her baktığımızda, dopaminin işin içinde olduğunu düşünüyoruz” dedi. “Ancak burada, beynin farklı maddeler arasında dopamine tepkisini düzenlediği daha spesifik mekanizmaları dahil edebiliriz ve nihayetinde bağımlılığa yol açan uyumsuz düzenlemeyi tersine çevirebilecek süreçleri bulabiliriz.”
Araştırmanın bir parçası olarak, araştırmacılar, bağımlılıkla ilişkili yeni keşfedilen genetik imzanın etkilerini hedefleyebileceğinden, madde kullanım bozukluklarını tedavi etmek için yeniden kullanılma potansiyeline sahip onaylanmış ve araştırma aşamasındaki farmasötik ilaçların bir listesini derlediler. Liste, dopamin sinyalinin düzenlenmesini etkileyebilecek olanlar da dahil olmak üzere gelecekteki klinik deneylerde araştırılacak 100’den fazla ilacı içermektedir.
Madde kullanım bozuklukları geliştirme riski, genetik ve çevrenin karmaşık etkileşiminden etkilenir. Araştırmacılar, Avrupa soyundan 1.025.550 kişi ve Afrika soyundan 92.630 kişi dahil olmak üzere büyük örneklem boyutlarında birçok kişide bu tür bozukluklarla yakından ilişkili genom varyasyonlarını aradılar. Bu tür genom çapında ilişkilendirme çalışması, bir veya daha fazla bozukluğa sahip olma riskinin artmasıyla ilişkili anahtar genetik varyasyonları belirleyebilir.
Hatoum ve ekibi, bağımlılığın altında yatan genetik varyasyonun, DNA kodunda genel bağımlılık riskiyle önemli ölçüde ilişkili olan ve çoklu bağımlılıklar için evrensel terapilerin geliştirilmesine bilgi sağlayabilecek 19 tek harfli farklılık içerdiğini buldu.
Ayrıca belirli madde bozukluklarıyla bağlantılı 47 genetik varyant içerir – dokuzu alkol için, 32’si tütün için, beşi esrar için ve biri opioidler için. Bu tür bilgiler, bireysel maddelere bağımlılık için yeni tedavilere işaret edebilir. Bununla birlikte, bir kişinin bir veya daha fazla bağımlılığa karşı genetik yatkınlığını şekillendirmede aslında çok daha fazla genetik farklılığın yer alması muhtemeldir.
Ayrı olarak, Afrika kökenli bireylerin genomik analizi, genel bağımlılık riskiyle ilişkili yalnızca bir genetik varyasyon ve alkol kullanım bozukluğu riski için maddeye özgü bir varyasyon gösterdi. Daha küçük örneklem boyutu, bu popülasyondaki daha sınırlı bulguların bir nedeni olabilir.
Hatoum, bu ilişkilerin evrensel olup olmadığını veya soylar arasında farklılık gösterip göstermediğini birbirinden ayırmak için daha büyük ve daha çeşitli atasal popülasyonlarda madde kullanım bozuklukları hakkında veri toplama ihtiyacını vurguladı.
Birden fazla madde kullanım bozukluğu riskinin artmasıyla ilişkili genetik imza, bipolar bozukluk, intihar davranışı, solunum yolu hastalığı, kalp hastalığı ve kronik ağrı dahil olmak üzere diğer sağlık sorunlarının gelişme olasılığındaki artışla da bağlantılıydı.
Bağımlılık yapan maddelere maruz kalma konusunda bir kontrol grubu olarak hizmet etmek için, muhtemelen henüz bağımlılık yapıcı maddeler kullanmamış olan ulusal Ergen Beyni Bilişsel Gelişim Çalışmasına katılan Avrupa kökenli 9 ve 10 yaşındaki 4.500’den fazla çocuktan alınan genetik veriler. analiz edildi.
Araştırmacılar, bağımlılık için genetik imzaya sahip çocukların, madde kullanım bozukluğu olan biriyle akraba olma ihtimalinin daha yüksek olduğunu bulmuşlardır. Çocukların ayrıca dürtüsel kişilik özellikleri ve bozulmuş uyku düzenleri gösterme olasılıkları daha yüksekti, bu da bu genlerin erken yaşam davranışlarındaki olası rolünü, madde kullanımı ortaya çıkmadan önce bile vurguluyor.
Hatoum, “Bu çalışma, nihayetinde bağımlılık bozukluklarına ilişkin kavramsallaştırmamızı değiştirebilir ve bağımlılık için daha etkili terapileri ortaya çıkaracak yeni araştırma yollarına izin verebilir.” Dedi.
Bu genetik araştırma haberleri hakkında
Soyut
1 milyondan fazla deneğin çok değişkenli genom çapında ilişkilendirme meta-analizi, çoklu madde kullanım bozukluklarının altında yatan lokusları tanımlar
Madde kullanım bozukluklarına genetik yatkınlık, genel veya maddeye özgü bağımlılık riski sağlayan bölgelere ayrıştırılabilir.
Avrupa kökenli 1.025.550 birey ve 92.630 kişilik bir örneklemde sorunlu alkol kullanımı, sorunlu tütün kullanımı, esrar kullanım bozukluğu ve opioid kullanım bozukluğunun yayınlanmış özet istatistiklerinden genel ve maddeye özgü lokusları ayrıştıran çok değişkenli, genom çapında bir ilişkilendirme meta-analizi sunuyoruz. Afrika kökenli bireyler.
Ondokuz bağımsız tek nükleotid polimorfizmi, genom çapında anlamlıydı (P < 5 × 10–8) yüksek poligenisite gösteren genel bağımlılık risk faktörü (bağımlılık-rf) için. Atalar arasında, PDE4Bönemliydi (diğer genler arasında), çapraz madde güvenlik açığı olarak dopamin düzenlemesini düşündürür.
Bağımlılık-rf poligenik risk skoru, madde kullanım bozuklukları, psikopatolojiler, somatik durumlar ve bağımlılıkların başlamasıyla ilişkili ortamlarla ilişkilendirildi. Maddeye özgü lokuslar (alkol için 9, tütün için 32, esrar için 5 ve opioidler için 1) metabolik ve reseptör genlerini içermektedir.
Bu bulgular, tedavi hedefleri olarak kullanılabilecek madde kullanım bozuklukları için genetik risk bölgeleri hakkında fikir vermektedir.
Kaynak ve İleri Okuma: https://neurosciencenews.com/substance-use-disorder-genetics-22848/