Hannibal - Hannibal
Hannibal


Hannibal'e ait olduğu söylenen mermer bir büst, aslen İtalya'daki Capua antik kentinde bulundu.
|Yerli isim||


𐤇𐤍𐤁𐤏𐤋 𐤁𐤓𐤒
|Doğum||MÖ 247


Kartaca
|Öldü||183-181 BC


Libyssa
|Bağlılık|
|Sıra||Kartaca ordusunun Başkomutanı|
|Savaşlar|
|Eş (ler)||Imilce|
|İlişkiler||
Hamilcar Barca (baba)


Hasdrubal (kardeşi)
Mago (kardeşi)
Hasdrubal the Fair
Hannibal Barca ( / / ; Pön : 𐤇𐤍𐤁𐤏𐤋𐤟𐤁𐤓𐤒 , Ḥanniba'l Barqa ; 247 - MÖ 183 ila 181) bir oldu Kartaca karşı Kartaca ana kuvvetlerine komuta genel ve devlet adamı Roma Cumhuriyeti döneminde İkinci Pön Savaşı . Dünya tarihinin en büyük askeri komutanlarından biri olarak kabul edilir. Babası Hamilcar Barca , Birinci Pön Savaşı sırasında Kartaca'nın önde gelen komutanıydı . Küçük kardeşleri Mago ve Hasdrubal'dı ve aynı zamanda Kartaca ordularına komuta eden Hasdrubal'ın kayınbiraderiydi .
Hannibal, Roma Cumhuriyeti'nin İtalya'ya üstünlüğünü sağlamasının ardından büyük bir güç olarak ortaya çıkmasıyla tetiklenen Batı Akdeniz Havzasında büyük bir gerilim döneminde yaşadı . Roma kazanmıştı rağmen Birinci Pön Savaşı , revanchism Hannibal Roma'nın dost olmak asla babasına yaptığı iddia edilen rehin ile sembolize, Kartaca galip geldi. İkinci Pön Savaşı üzerine Hannibal'in saldırıdan sonra 218 M.Ö. patlak Saguntum , Roma'nın bir müttefik Hispania . Daha sonra Kuzey Afrika savaş filleri ile Alpleri geçerek İtalya'ya savaş taşıma konusundaki ünlü askeri istismarını yaptı . İtalya'da ilk birkaç yılda, o dramatik zaferler bir arkaya kazandı Trebia , Göl Trasimene ve Cannae . Kendisinin ve rakibinin kendi güçlü ve zayıf yönlerini belirleme ve savaşları buna göre planlama yeteneği ile kendini gösterdi. Hannibal'in iyi planlanmış stratejileri, Roma ile müttefik olan birkaç İtalyan şehrini fethetmesine izin verdi. Hannibal, 15 yıl boyunca güney İtalya'nın çoğunu işgal etti, ancak Fabius Maximus liderliğindeki Romalılar onunla yüzleşmekten kaçındığı için, bir yıpratma savaşı yürüttüğü için kesin bir zafer kazanamadı . Scipio Africanus liderliğindeki bir karşı Kuzey Afrika işgali, onu Kartaca'ya geri dönmeye zorladı. Daha önce Hannibal'ın kardeşi Hasdrubal'ı İber Yarımadası'ndan kovan Scipio, sonunda Zama Savaşı'nda Hannibal'ı yendi .
Savaştan sonra Hannibal başarılı bir şekilde süfet ofisine koştu . Roma'nın dayattığı savaş tazminatının ödenmesini sağlamak için siyasi ve mali reformlar yaptı; ancak, bu reformlar Kartaca aristokrasisinin üyeleri ve Roma'da pek rağbet görmedi ve o gönüllü sürgüne kaçtı. Bu süre zarfında, Roma'ya karşı savaşında Büyük Antiochus III'ün askeri danışmanlığını yaptığı Seleukos sarayında yaşadı . Antiochus , Magnesia Savaşı'nda yenilgiyle karşılaştı ve Roma'nın şartlarını kabul etmek zorunda kaldı ve Hannibal , Ermenistan Krallığı'nda durarak tekrar kaçtı . Uçuşu Bitinya mahkemesinde sona erdi . Romalılara ihanet edildi ve kendini zehirleyerek intihar etti.
Hannibal sıklıkla birlikte, tarihin en büyük askeri tacticians biri ve Akdeniz antik büyük generallerinden biri olarak kabul edilir Makedonyalı Philip'in , Büyük İskender , Julius Caesar , Scipio Afrikalı ve Pyrrhus . Plutarkhos , Scipio'nun Hannibal'e "en büyük generalin kim olduğunu" sorduğunu ve Hannibal'in "İskender veya Pyrrhus, sonra kendisi" cevabını verdiğini belirtir. Askeri tarihçi Theodore Ayrault Dodge , Hannibal'i "stratejinin babası" olarak nitelendirdi, çünkü Roma orduları askeri taktiklerinin unsurlarını kendi stratejik cephaneliklerinde benimsedi.
İsim
Hannibal , Kartaca'nın yaygın bir kişisel ismiydi. Kartaca kaynaklarında ḤNBʿL ( Punic : 𐤇𐤍𐤁𐤏𐤋 ) olarak kaydedilmiştir . Bu isim verilen ortak Kartacalı eril bir kombinasyonudur Hanno ile Kuzeybatı Sami Kenanlı ilah Baal ( yanıyor "efendi"). Kesin seslendirmesi tartışma konusu olmaya devam ediyor. Önerilen okumalar arasında Ḥannobaʿal , Ḥannibaʿl veya Ḥannibaʿal , yani "Baʿal / Lord zariftir ", "Baʿal Has Been Lacious" veya "The Grace of Baʿal". İbranice Haniel ismine denktir . Yunan tarihçileri adı Anníbas ( Ἀννίβας ) olarak yorumladılar .
Kartacalılar kalıtsal soyadlarını kullanmadılar, ancak tipik olarak aynı adı taşıyan diğerlerinden soyadı veya lakaplar kullanılarak ayırt edildi . Açık ara en ünlü Hannibal olmasına rağmen, daha fazla açıklama gerekli olduğunda genellikle "Hannibal, Hamilcar'ın oğlu" veya Hannibal the Barcid olarak anılır ve ikinci terim, babası Hamilcar Barca'nın ailesine uygulanır. Barca ( Pön : 𐤁𐤓𐤒 , BRQ ) bir olan Sami cognomen "yıldırım" veya "yıldırım", onun saldırıların çabukluk ve gaddarlığı yüzünden Hamilcar tarafından satın bir soyadı anlam. Soyadını babalarından almamış olsalar da, Hamilcar'ın soyu topluca Barcids olarak bilinir . Modern tarihçiler, onları Hasdrubal ve Mago adlı diğer Kartacalıların çokluğundan ayırmak için bazen Hannibal'ın kardeşlerine Hasdrubal Barca ve Mago Barca adını verirler, ancak bu uygulama tarih dışıdır ve Hannibal'e nadiren uygulanır.
Arka plan ve erken kariyer
Hannibal, Kartacalı lider Hamilcar Barca'nın oğullarından biriydi . Bugünkü kuzey Tunus'ta doğdu , Finike'deki anavatanlarından Kenanlılar tarafından kolonilen birçok Akdeniz bölgesinden biri . Hasdrubal ve Mago adında birkaç kız kardeşi ve iki erkek kardeşi vardı . Kayınbiraderi Güzel Hasdrubal ve Numidya kralı Naravas'tı . Kız kardeşleri evlendiğinde hala bir çocuktu ve kayınbiraderi, babasının Paralı Asker Savaşı'ndaki mücadeleleri ve İber Yarımadası'nın Punic'i fethi sırasında yakın arkadaşlarıydı .
Birinci Pön Savaşı'nda Kartaca'nın yenilgisinden sonra Hamilcar, ailesinin ve Kartaca'nın servetlerini iyileştirmek için yola çıktı. Bunu göz önünde bulunduran ve Gades tarafından desteklenen Hamilcar, İber Yarımadası'ndaki kabilelere boyun eğdirmeye başladı. O zamanlar Kartaca o kadar kötü bir durumdaydı ki, ordusunu taşıyabilecek bir donanma yoktu; bunun yerine, Hamilcar kuvvetlerini Numidia boyunca Herkül Sütunları'na doğru ilerletmek ve sonra Cebelitarık Boğazı'nı geçmek zorunda kaldı .
Polybius'a göre Hannibal, babasının yanına geldiğinde ve onunla gitmek için yalvardı, Hamilcar'ın hemfikir olduğunu ve yaşadığı sürece asla Roma'nın bir arkadaşı olmayacağına yemin etmesini istediğini söyledi. Hatta çok genç yaşta (9 yaşında) babasına onu denizaşırı bir savaşa götürmesi için yalvaran bir hesabı bile var. Hikayede Hannibal'in babası onu kaldırdı ve bir kurban odasına getirdi. Hamilcar, Hannibal'i odada kükreyen ateşin üzerine tuttu ve asla Roma'nın dostu olmayacağına dair yemin ettirdi. Diğer kaynaklar Hannibal'in babasına, "Yaş izin verir vermez yemin ederim ... Roma'nın kaderini tutuklamak için ateş ve çelik kullanacağım" dediğini bildirdi. Geleneğe göre, Hannibal yemini bugün İspanya Valensiya Topluluğunun bir parçası olan Peñíscola kasabasında gerçekleşti .
Hannibal'in babası Hispania'nın fethi hakkında konuştu . Babası savaşta boğulduğunda, Hannibal'in kayınbiraderi Hasdrubal, emrinde subay olarak görev yapan Hannibal (o zaman 18 yaşındaydı) ile ordu komutasını başardı. Hasdrubal bile Kartaca kuzeyinde genişletmek olmaz sayede Roma bir antlaşma imzalayarak Kartaca en İber çıkarları konsolidasyon politikası izleyen Ebro kadar uzun Roma güney bunun genişletmek etmedi olarak. Hasdrubal ayrıca, yerli kabilelerle diplomatik ilişkiler kurarak Kartaca'nın gücünü pekiştirmeye çalıştı.
MÖ 221'de Hasdrubal'ın öldürülmesi üzerine, Hannibal (şimdi 26 yaşında) ordu tarafından başkomutan ilan edildi ve Kartaca hükümeti tarafından atanması onaylandı. Romalı bilim adamı Livy , genç Kartacalı'nın bir tasvirini veriyor: "O daha erken gelmezdi ... yaşlı askerler, Hamilcar'ın gençliğinde kendilerine geri verildiğini gördüklerini sandılar; aynı parlak bakış; gözünde aynı ateş, aynı çehre ve özellikler hilesi. Bir ve aynı ruh muhalefetle karşılaşmak, itaat etmek ya da emretmek için [.]
Livy ayrıca Hannibal'in Kartaca ile yakın ittifak kuran güçlü bir İspanyol şehri olan Castulo'lu bir kadınla evlendiğini kaydeder . Romalı epik şair Silius Italicus onu Imilce olarak adlandırır . Silius, Imilce için bir Yunan kökenini önermektedir, ancak Gilbert Charles-Picard , Semitik kökü mlk'den ('şef,' kral ') bir etimolojiye dayanan bir Punic mirasını savundu. Silius ayrıca Livy, Polybius veya Appian tarafından başka türlü onaylanmayan bir oğlun varlığını da ileri sürer .
Hannibal, komutayı devraldıktan sonra iki yılını mülklerini pekiştirmek ve Ebro'nun güneyinde Hispania'nın fethini tamamlamak için harcadı. Hannibal, ilk seferinde Olcades'in en güçlü merkezi Alithia'ya saldırdı ve baskın yaptı , bu da derhal teslim olmalarına yol açtı ve Punic gücünü Tagus Nehri'ne yaklaştırdı . MÖ 220'deki bir sonraki seferi batıdaki Vaccaei'ye karşı oldu ve burada Helmantice ve Arbucala'nın Vaccaen kalelerine saldırdı. Eve döndüğünde, birçok ganimetlerle yüklü bir İspanyol kabileleri koalisyonu, Carpetani liderliğindeki bir saldırıya uğradı ve Hannibal, ilk büyük savaş alanı başarısını kazandı ve Tagus Nehri savaşında taktik becerilerini sergiledi. Bununla birlikte, İberya'daki Hannibal'in artan gücünden korkan Roma, Ebro Nehri'nin oldukça güneyinde uzanan ve şehri himaye altına alan Saguntum şehri ile bir ittifak yaptı . Hannibal bunu sadece Hasdrubal ile imzalanan antlaşmanın ihlali olarak algılamakla kalmadı, zaten Roma'ya bir saldırı planladığı için savaşı başlatma yolu buydu. Böylece sekiz ay sonra düşen şehri kuşattı.
Hannibal, ganimeti Saguntum'dan Kartaca'ya gönderdi. Bu kurnazca bir hareket, hükümetten büyük destek gördü; Livy, yalnızca Büyük Hanno'nun kendisine karşı konuştuğunu kaydeder . Roma'da Senato , Antlaşmanın bu açık ihlaline, Kartaca'nın emirlerine göre Hannibal'in Saguntum'u yok edip etmediğini talep etmek için Kartaca'ya bir delegasyon göndererek tepki gösterdi. Kartaca Senatosu, ihlal edildiği iddia edilen anlaşmanın her iki hükümet tarafından onaylanmadığını gözlemleyen yasal argümanlarla yanıt verdi. Delegasyon lideri Quintus Fabius Maximus Verrucosus , Kartaca'nın savaş ve barış arasında seçim yapmasını talep etti ve dinleyicilerinin Roma'nın seçebileceğini söyledi. Fabius savaşı seçti.
İtalya'da İkinci Pön Savaşı (MÖ 218–204)
İtalya'ya karadan yolculuk
Bu yolculuk ilk olarak, MÖ 229'da İber Yarımadası'nda Kartacalı general olan Hannibal'in kayınbiraderi Hasdrubal tarafından planlanmıştı. Bu görevi MÖ 221'e kadar sekiz yıl sürdürdü. Yakında Romalılar Kartaca arasındaki ittifak haberdar oldu Keltler arasında Po Vadisi Kuzey İtalya'da. Keltler, muhtemelen Kartaca'nın desteğiyle, İtalya'nın daha güneyini işgal etmek için bir araya gelen kuvvetlerdi. Bu nedenle Romalılar, MÖ 225 yılında Po bölgesini önceden istila ettiler. MÖ 220'ye kadar Romalılar bölgeyi Cisalpine Galya olarak ilhak etti . Hasdrubal suikasta kurban gitti (MÖ 221) ve Hannibal'i ön plana çıkardı. Görünüşe göre Romalılar, bir Gallo-Kartaca istilası tehdidiyle başa çıkarak ve belki de orijinal Kartaca komutanın öldürüldüğünü bilerek sahte bir güvenlik duygusuna kapılmışlardı.
Hannibal, MÖ 218 baharının sonlarında Qart Hadasht'tan (Yeni Kartaca) ayrıldı . Zekice dağ taktikleri ve inatçı savaşlarla kabileleri bastırarak , kuzey kabilelerinden Pirenelerin eteklerine kadar savaştı. Yeni fethedilen bölgeye garnizon yapmak için 20.000 kişilik bir müfreze bıraktı. Pireneler'de anavatanlarını terk etme konusunda isteksizlik gösteren 11.000 İber askerini serbest bıraktı. Hannibal'in Galya'ya 40.000 metrelik askerler ve 12.000 atlı ile girdiği bildirildi.
Hannibal, hala Pireneleri, Alpleri ve birçok önemli nehri geçmesi gerektiğini fark etti. Ek olarak, topraklarından geçtiği Galyalıların muhalefetiyle mücadele etmek zorunda kalacaktı . 218 M.Ö. baharında başlayan o Pyrenees geçip ulaştı Rhône Romalılar Eylül ayında Rhône gelen, onun ilerlemesini engellemek için her türlü tedbiri alabilir önce onun geçit boyunca Galya şefleri conciliating tarafından. Hannibal'in ordusu 38.000 piyade, 8.000 süvari ve 38 filden oluşuyordu ve bunların neredeyse hiçbiri Alpler'in zorlu koşullarından sağ çıkamayacaktı.
Hannibal, geçişini engellemeye çalışan yerlilere üstünlük sağladı, ardından Rhône vadisinin iç kesimlerine dönerek Akdeniz kıyılarından yürüyen bir Roma kuvvetinden kaçtı. Alpler üzerindeki kesin rotası, o zamandan beri bilimsel tartışmaların kaynağı olmuştur (Hannibal'ın kampanyasına en yakın zamanda hayatta kalan antik hesap olan Polybius, rotanın zaten tartışıldığını bildirmektedir). En etkili modern teoriler, ya Drôme vadisinde bir yürüyüşe ve Col de Montgenèvre üzerinden modern otoyolun güneyindeki ana menzilden geçmeye ya da Isère ve Arc vadilerinden daha kuzeyde ana yoldan geçen bir yürüyüşü desteklemektedir. şimdiki Col de Mont Cenis veya Little St Bernard Geçidi yakınında . Yakın zamandaki nümizmatik kanıtlar, Hannibal'ın ordusunun Matterhorn'un görüş alanından geçmiş olabileceğini gösteriyor . Stanford jeoarkeolog Patrick Hunt Hannibal'in Col de Clapier dağ geçidini aldığını iddia ederek Clapier'in rotanın eski tasvirlerini en doğru şekilde karşıladığını iddia ediyor: İtalya'nın geniş görünümü, yıl boyunca kar cepleri ve büyük bir kamp alanı. Diğer bilim adamlarının, Hannibal'in Petit Mount Cenis'ten daha kolay yoldan geçtiğini öne süren şüpheleri var. Hunt, Hannibal'ın Kelt rehberlerinin Kartacalı generali kasıtlı olarak yanlış yönlendirdiğini öne sürerek buna yanıt verir.
Son zamanlarda, WC Mahaney, Col de la Traversette'in antik yazarların kayıtlarına en yakın olduğunu savundu . Biyostratigrafik arkeolojik veriler Col de la Traversette için durumu güçlendirdi; Geçidin zirvesinin her iki tarafındaki su yollarının yakınındaki turba bataklıklarının analizi, toprağın "binlerce, belki de on binlerce hayvan ve insan tarafından" ağır şekilde rahatsız edildiğini ve toprağın , sindirimle ilişkili benzersiz Clostridia bakteri seviyelerinin izlerini taşıdığını gösterdi. atların ve katırların yolu. Radyokarbon 2168 tarihleri emniyete BP veya c.218BC, Hannibal'in yürüyüşü yıl. Mahaney vd . 1974 yılında Gavin de Beer tarafından iddia edildiği gibi, bu ve diğer kanıtların Col de la Traversette'in 'Hannibalic Route' olduğunu kuvvetle desteklediği sonucuna varmışlardır . De Beer sadece üç tercümandan biriydi - diğerleri John Lazenby ve Jakob Seibert'tir - tüm Alp yüksek geçitlerini ziyaret etmiş ve hangisinin en makul olduğu görüşünü sunmuş olmak. Hem De Beer hem de Siebert, Col de la Traversette'i antik açıklamalarla en yakından eşleşen olarak seçmişti. Polybius , Hannibal'in Alp geçitlerinin en yükseğini geçtiğini yazdı: Col de la Traversette, yukarı Guil vadisi ile yukarı Po nehri arasındaki en yüksek geçittir. Gibi, üstelik en güneydeki olan Varro onun içinde de yeniden rustica Hannibal'in Geçiş Batı Alpleri'nde en yüksek ve en güneye doğru karar vererek, ilgilidir. Mahaney vd . De Beer tarafından Col de la Traversette'i desteklemek için kullanılan faktörlerin "büyük nehirlerdeki sel zamanlarının modern, yakından incelenmesi ve Po ovalarının uzaktan izlenmesine karşı antik yer adlarının ölçülmesi" dahil olmak üzere "büyük radyokarbon ve mikrobiyolojik ve parazit kanıtlarla birlikte ele alındığını savunuyorlar. "alüvyal çökeltilerden geçidin her iki yanında" destekleyici kanıtlar, eğer istersen kanıtlar "Hannibal'ın istilasının bu yönde gittiğine dair. Hannibal, Col de la Traversette'e yükselmiş olsaydı, Po Vadisi, Polybius'un açıklamasını doğrulayan, geçidin zirvesinden gerçekten de görünür olacaktı.
Livy'nin hesabına göre, geçiş büyük zorluklar karşısında başarıldı. Bu Hannibal, bir kaya düşmesini kırmak için sirke ve ateş kullandığında olduğu gibi ustalıkla aşıldı. Polybius'a göre, 20.000 fitlik asker, 4.000 atlı ve sadece birkaç fil eşliğinde İtalya'ya geldi. Ateşlenen kaya düşmesi olayından sadece Livy bahsedilir; Polybius bu konuda sessizdir ve Batı Alplerinde, Col de la Traversette'in altında bulunan tek iki katmanlı kaya düşmesinde kömürleşmiş kaya kanıtı yoktur (Mahaney, 2008). Polybius, Rhône'u geçtikten sonra komuta ettiği asker sayısı konusunda rakamında doğruysa, bu onun gücünün neredeyse yarısını kaybettiği anlamına gelir. Serge Lancell gibi tarihçiler, Hispania'dan ayrılırken sahip olduğu asker sayısı için rakamların güvenilirliğini sorguladılar. Başından beri, Hispania'nın yardımı olmadan ameliyat etmek zorunda kalacağını hesaplamış görünüyor.
Hannibal'in askeri meseleler vizyonu, kısmen Yunan öğretmenlerinin öğretilerinden ve kısmen de babasının yanında edindiği deneyimlerden kaynaklanıyordu ve zamanının Helenistik Dünyasının çoğuna yayıldı. Gerçekten de vizyonunun genişliği, Roma'ya doğrudan saldırmak yerine, kuzey cephesini açarak ve yarımadadaki müttefik şehir devletlerini bastırarak Roma'yı fethetme şeklindeki büyük stratejisinin doğmasına neden oldu. Babasının Kartaca Ordusu'na komuta ettiği Birinci Pön Savaşı sırasında Kartaca'nın yenilgisine yol açan tarihi olaylar, Hannibal'ın İtalya'nın Alpler üzerinden kara yoluyla işgalini planlamasına da yol açtı.
En hafif tabirle, görev göz korkutucuydu. 60.000 ile 100.000 arasında askerin seferber edilmesini ve bir savaş fili birliklerinin eğitimini içeriyordu ve bunların hepsinin yol boyunca tedarik edilmesi gerekiyordu. İtalya'nın Alp istilası, MÖ 218 Akdeniz Dünyasını yirmi yıldan fazla bir süre yankılarla sallayacak askeri bir operasyondu.
Trebia Savaşı
Hannibal'in tehlikeli yürüyüşü onu Roma topraklarına getirdi ve düşmanın ana meseleyi yabancı sahada çözme girişimlerini boşa çıkardı. Dahası, Po Vadisi Galyalıları arasında aniden ortaya çıkması , Romalılar isyanı kontrol etmek için adımlar atmadan önce, bu kabileleri Romalılara olan yeni bağlılıklarından ayırmasına olanak sağladı. Publius Cornelius Scipio , Hannibal'i (aynı zamanda Scipio Africanus'un da babasıydı) engellemek için gönderilen Roma kuvvetlerine komuta eden konsüldü. Romalılar İber Yarımadası'ndaki savaşa hazır oldukları için Hannibal'ın Alpleri geçmeye teşebbüs etmesini beklemiyordu. Küçük bir müfreze hala Galya'da konumlanmışken, Scipio Hannibal'i durdurmak için bir girişimde bulundu. Anında karar ve süratli hareketle, Hannibal ile buluşmak üzere ordusunu deniz yoluyla İtalya'ya nakletmeyi başardı. Hannibal'in kuvvetleri Po Vadisi boyunca ilerledi ve Ticinus Savaşı'na katıldı . Burada Hannibal, Romalıları , üstün süvarileri sayesinde Lombardiya ovasını boşaltmaya zorladı . Zafer küçüktü, ancak Galyalıları ve Liguryalıları, birlikleri ordusunu yaklaşık 40.000 adama kadar destekleyen Kartaca davasına katılmaya teşvik etti. Scipio ciddi bir şekilde yaralandı, hayatı yalnızca düşmüş babasını kurtarmak için sahaya geri dönen oğlunun cesareti sayesinde kurtuldu. Scipio , ordusunun çoğu bozulmadan Placentia'da kamp kurmak için Trebia boyunca geri çekildi .
Diğer Roma konsolosluk ordusu Po Vadisi'ne koştu. Daha Ticinus'taki yenilgi haberi Roma'ya ulaşmadan önce, Senato Konsolos Tiberius Sempronius Longus'a ordusunu Sicilya'dan geri getirerek Scipio'yu karşılayıp Hannibal ile yüzleşmesini emretti . Hannibal, becerikli manevralarla, Sempronius'un Scipio'yu güçlendirmek için yürümesi gereken Placentia ve Arminum arasındaki doğrudan yolda uzandığı için, onu yönlendirecek pozisyondaydı. Daha sonra adamları için büyük miktarda malzeme topladığı Clastidium'u ele geçirdi. Ancak Sempronius, Hannibal'in dikkatli olmasından kaçındığı, kanadının etrafında kaydığı ve Placentia yakınlarındaki Trebia Nehri yakınlarındaki kampında meslektaşına katıldığı için bu kazanç kayıpsız değildi . Orada Hannibal, aynı yılın Aralık ayında, üstün Roma piyadelerini yıprattıktan sonra ustaca askeri becerisini Trebia'da gösterme fırsatı buldu ve onu kanatlardan sürpriz bir saldırı ve pusu ile parçalara ayırdı.
Trasimene Gölü Savaşı
Hannibal, kendisine desteği azalmış olan Galyalılarla birlikte kış için birliklerini paylaştı. MÖ 217 baharında Hannibal, daha güneyde daha güvenilir bir harekat üssü bulmaya karar verdi. Gnaeus Servilius ve Gaius Flaminius (Roma'nın yeni konsolosları) Hannibal'in Roma'ya ilerlemesini bekliyorlardı ve ordularını Hannibal'in kullanabileceği doğu ve batı rotalarını bloke etmek için aldılar.
Orta İtalya'ya giden tek alternatif rota Arno'nun ağzındaydı . Bu alan pratikte büyük bir bataklıktı ve bu mevsimde normalden daha fazla taşıyordu. Hannibal bu rotanın zorluklarla dolu olduğunu biliyordu, ancak İtalya'nın merkezine giden en kesin ve kesinlikle en hızlı yol olarak kaldı. Polybius , Hannibal'in adamlarının dört gün üç gece boyunca "sular altında kalmış bir toprakta" yürüdüklerini, yorgunluktan ve zorunlu uyku eksikliğinden çok acı çektiğini iddia ediyor. Hem Apenninler ( konjonktivit nedeniyle sağ gözünü kaybettiği ) hem de görünüşte geçilmez Arno'nun üzerinden karşı çıkmadan geçti , ancak Arno'nun bataklık ovalarında gücünün büyük bir kısmını kaybetti.
MÖ 217 baharında Etruria'ya geldi ve Flaminius'un korumak için gönderildiği bölgeyi harap ederek Flaminius komutasındaki ana Roma ordusunu bir meydan savaşına çekmeye karar verdi. Polybius'un anlattığı gibi, "[Hannibal], kampı geçip ötesindeki bölgeye inerse, Flaminius'un (kısmen halkın suçlanmasından ve kısmen de kişisel tahrişten) pasif bir şekilde yıkımını izlemeye dayanamayacağını hesapladı. ülke ama kendiliğinden onu takip eder ... ve ona saldırı için fırsatlar verir. " Aynı zamanda Hannibal, Flaminius'un onları korumak için güçsüz olduğunu kanıtlayarak Roma'nın müttefiklerinin bağlılığını kırmaya çalıştı. Buna rağmen, Flaminius pasif olarak Arretium'da kamp kurdu. Hannibal, Flaminius'un sol kanadında cesurca yürüdü, onu sadece yıkımla savaşa çekemedi ve onu Roma'dan etkili bir şekilde kesti (böylece askeri tarihte kaydedilen ilk dönüş hareketini gerçekleştirdi). Daha sonra yaylarındaki yoluyla gelişmiş Etruria aceleci peşinde içine Flaminius kışkırtan ve onu yakalamak, kirletmek kıyısında Gölü Trasimenus . Orada Hannibal Flaminius'un ordusunu sularda veya bitişik yamaçlarda yok ederek Flaminius'u da öldürdü (bkz . Trasimene Gölü Savaşı ). Bu, Romalıların , Carrhae Savaşı'na kadar Part İmparatorluğu'na karşı sürdürdükleri en maliyetli pusu idi .
Hannibal artık Roma'ya karşı ilerleyişini kontrol edebilecek tek saha kuvvetini elinden almıştı, ancak kuşatma motorları olmadan başkenti almayı umut edemeyeceğini fark etti . Zaferini orta ve güney İtalya'ya girerek ve egemen iktidara karşı genel bir isyanı teşvik ederek kullanmayı tercih etti.
Romalılar, Quintus Fabius Maximus Verrucosus'u diktatör olarak atadılar . Roma askeri geleneklerinden ayrılan Fabius , hareketlerini izlemek ve sınırlamak için Hannibal'in yakınına birkaç Roma ordusu yerleştirirken açık savaştan kaçınarak, kendi adını taşıyan stratejiyi benimsedi .
O arasından geçmeye karar Hannibal, Apulia perişan ama savaşa Fabius getirmek edemedi Samnium için Campania yıkım savaşa Fabius çizmek umarak, İtalya'nın en zengin ve bereketli vilayetlerinden biri. Fabius, Hannibal'in yıkım yolunu yakından takip etti, ancak yine de savunmadan çekilmesine izin vermedi. Bu strateji, bunun bir tür korkaklık olduğuna inanan birçok Romalı için popüler değildi.
Hannibal, Campania'nın halihazırda harap olmuş ovalarında kışı geçirmenin akıllıca olmayacağına karar verdi, ancak Fabius tüm geçitlerin Campania'nın dışında tutulmasını sağlamıştı. Hannibal bundan kaçınmak için Romalıları, Kartaca ordusunun ormandan kaçacağını düşünerek aldattı. Romalılar ormana doğru ilerlerken, Hannibal'ın ordusu geçidi işgal etti ve sonra geçitten rakipsiz olarak geçti. Fabius çok yakın bir mesafe içindeydi ama bu durumda ihtiyatı onun aleyhine işledi. Bir oyun kokusu (haklı olarak) koklayarak olduğu yerde kaldı. Hannibal kış için Apulian ovasında rahat odalar bulmuştu.Bu durum , Kartacalıların Romalıları kendilerinin üstlerine çıktıklarına inandırarak kaçışlarını iyi yaptıkları Ager Falernus Savaşına yol açtı . Bu, Fabius'un prestijine ağır bir darbe oldu. Hannibal'in ordusunu kurtarırken başardığı şey, Adrian Goldsworthy'nin ifadesiyle, "savaşın neredeyse her tarihsel anlatısında yolunu bulan ve daha sonraki askeri kılavuzlar tarafından kullanılan eski bir generallik klasiği" idi. Bu, Fabius'un prestijine ağır bir darbe oldu ve bundan kısa bir süre sonra diktatörlük dönemi sona erdi.
Cannae Savaşı
MÖ 216 baharında Hannibal inisiyatif aldı ve Apulian ovasındaki Cannae'deki büyük tedarik deposunu ele geçirdi. Hannibal, Cannae'yi ele geçirerek kendisini Romalılar ve önemli tedarik kaynakları arasına yerleştirmişti. Roma Senatosu MÖ 216'da konsolosluk seçimlerine yeniden başladığında, Gaius Terentius Varro ve Lucius Aemilius Paullus'u konsül olarak atadılar . Bu arada Romalılar, sayıların katıksız gücü ve ağırlığı sayesinde başarı elde etmeyi umdular ve bazıları tarafından 100.000 erkek kadar büyük, ancak daha büyük olasılıkla 50-80.000 civarında olduğu tahmin edilen, benzeri görülmemiş büyüklükte yeni bir ordu kurdular.
Romalılar ve müttefik lejyonları yüzleşmek Hannibal karar ve güneye yürüdü Apulia . Sonunda onu Aufidus Nehri'nin sol kıyısında buldular ve on kilometre (6 mil) uzakta kamp kurdular. Bu vesileyle, iki ordu tek bir orduda birleştirildi, konsoloslar komutalarını günlük olarak değiştirmek zorunda kaldı. Varro ilk gün komuta ediyordu, pervasız ve kibirli bir adamdı (Livy'ye göre) ve Hannibal'i yenmeye kararlıydı. Hannibal, Varro'nun hevesinden yararlandı ve bir zarflama taktiği kullanarak onu bir tuzağa çekti . Bu, savaş alanını daraltarak Roma sayısal avantajını ortadan kaldırdı. Hannibal, en az güvenilir piyadesini Galya ve Numidya atından oluşan kanatlarla merkezde yarım daire şeklinde çizdi. Roma lejyonları Hannibal'in zayıf merkezinden geçmeye zorladılar, ancak kanatların üstündeki Libya paralı askerleri hareketin etrafında dönerek kanatlarını tehdit ettiler. Hannibal'in süvarilerinin saldırısı karşı konulamazdı. Hannibal'in baş süvari komutanı Maharbal , sağdaki hareketli Numidian süvarisini yönetti ve onlara karşı olan Roma süvarilerini paramparça etti. Hannibal'in solda Hanno liderliğindeki İber ve Galya ağır süvarileri, Roma ağır süvarilerini yendi ve ardından hem Kartaca ağır süvarileri hem de Numidialılar lejyonlara arkadan saldırdı. Sonuç olarak, Roma ordusu hiçbir kaçış yolu olmadan kuşatıldı.
Bu parlak taktikler sayesinde Hannibal, kendi yetersiz sayılarına rağmen düşmanının küçük bir kalıntısı dışında her şeyi kuşatmayı ve yok etmeyi başardı. Kaynağa bağlı olarak 50.000–70.000 Romalının öldürüldüğü veya yakalandığı tahmin edilmektedir. Ölenler arasında Roma Konsolosu olan Lucius Aemilius Paullus yanı sıra önceki yıla ait iki konsolosları, iki quaestors Roma Senatosu birden hiçbir oluşan zaman, 48 askeri tribünlerin 29 out, ve bir kerede ilave seksen senatör ( 300 erkek, bu yönetim organının% 25-30'unu oluşturuyordu). Bu, savaşı Antik Roma tarihindeki en feci yenilgilerden biri ve tüm insanlık tarihinin en kanlı savaşlarından biri haline getiriyor (bir günde kaybedilen can sayısı açısından).
Cannae'den sonra Romalılar, Hannibal ile meydan savaşında yüzleşmekte çok tereddüt ettiler, onun yerine yıpranarak onu zayıflatmayı tercih ettiler, iç hatlar, tedarik ve insan gücü avantajlarına güveniyorlardı. Sonuç olarak Hannibal, savaşın geri kalanı boyunca İtalya'da daha fazla büyük savaş yapmadı. Savaşı Roma'ya getirmeyi reddetmesinin, Kartaca'nın adam, para ve malzeme - esas olarak kuşatma ekipmanı - taahhüt eksikliğinden kaynaklandığına inanılıyor. Sebep ne olursa olsun, seçim Maharbal'ın "Hannibal, nasıl zafer kazanacağını biliyorsun ama nasıl kullanılacağını bilmiyorsun" demesine neden oldu.
Bu zaferin bir sonucu olarak, İtalya'nın birçok bölgesi Hannibal'ın davasına katıldı. Polybius'un belirttiği gibi, "Cannae'nin yenilgisi ne kadar ciddiydi, ondan öncekilerden ne kadar ciddiydi, Roma'nın müttefiklerinin davranışlarında görülebilir; o kader günden önce sadakatleri sarsılmadan kaldı, şimdi basit nedenden dolayı sarsılmaya başladı. Roma Gücünden umutsuzdular. " Aynı yıl, Sicilya'daki Yunan şehirleri Roma'nın siyasi kontrolüne karşı isyan etmeye teşvik edilirken, Makedonya Kralı V. Philip Hannibal'e destek sözü vererek Roma'ya karşı Birinci Makedonya Savaşı'nı başlattı. Hannibal ayrıca yeni atanan Syracuse'lu tiran Hieronymus ile bir ittifak kurdu . Hannibal, Kartaca'dan uygun malzeme takviyesi almış olsaydı, Roma'ya doğrudan bir saldırı ile başarılı olabileceği sıklıkla tartışılır. Bunun yerine, hala kendisine karşı duran kaleleri bastırmakla yetinmek zorunda kaldı ve MÖ 216'daki diğer tek dikkate değer olay, Hannibal'in yeni yaptığı İtalya'nın en büyük ikinci şehri Capua da dahil olmak üzere belirli İtalyan bölgelerinin defedilmesiydi. taban. Ancak, müttefikleri kendisine sığınırken kazanmayı beklediği İtalyan şehir devletlerinden yalnızca birkaçı.
Çıkmaz
İtalya'daki savaş stratejik bir çıkmaza girdi. Romalılar , Fabius'un onlara öğrettiği ve nihayet anladıkları yıpratma stratejisini kullandılar ve bu, Hannibal'i yenmenin tek mümkün yolu olduğunu anladılar. Nitekim Fabius, Hannibal ile açık savaşta değil, yıpratma yoluyla karşılaşma politikası nedeniyle "Cunctator" ("Delayer") adını aldı. Romalılar, Hannibal'i büyük çaplı bir savaştan mahrum bıraktılar ve bunun yerine, hem onu yormak hem de birliklerinde huzursuzluk yaratmak amacıyla, zayıflayan ordusuna birden fazla küçük orduyla saldırdılar. Önümüzdeki birkaç yıl boyunca Hannibal, yakılmış bir toprak politikasını sürdürmek ve güney İtalya'da uzun süreli ve etkisiz operasyonlar için yerel hükümler almak zorunda kaldı . Acil hedefleri, esas olarak Campania şehirlerini merkez alan küçük operasyonlara indirildi .
Teğmenlerinden ayrılan kuvvetler genellikle kendi başlarına tutunamıyorlardı ve ne memleketi ne de yeni müttefiki Makedonyalı Philip V, kayıplarını telafi etmedi. Bu nedenle, güney İtalya'daki konumu giderek daha zor hale geldi ve nihayetinde Roma'yı fethetme şansı daha da uzaklaştı. Hannibal hala bir dizi kayda değer zafer kazandı: MÖ 212'de iki Roma ordusunu tamamen yok etti ve MÖ 208'de bir savaşta iki konsülü (ünlü Marcus Claudius Marcellus dahil) öldürdü . Ancak Hannibal yavaş yavaş yerini kaybetmeye başladı - İtalyan müttefikleri tarafından yetersiz bir şekilde desteklendi, hükümeti tarafından terk edildi (kıskançlık nedeniyle ya da sadece Kartaca'nın aşırı gerildiği için) ve Roma'nın kaynaklarını karşılayamadı. Kalıcı bir stratejik değişim yaratabilecek başka bir büyük ve kesin zaferi asla elde edemedi.
Kartaca'nın siyasi iradesi iktidardaki oligarşide somutlaştı. Bir Kartaca Senatosu vardı, ancak gerçek güç, iç " 30 Soylu Konseyi " ve " Yüz Dört " olarak bilinen yönetici ailelerin yargıçlar kuruluydu . Bu iki ceset Kartaca'nın varlıklı, ticari ailelerinden geldi. Kartaca'da iki siyasi grup faaliyet gösteriyordu: " Barcids " (Hannibal'ın soyadı) olarak da bilinen savaş partisi ; ve Büyük Hanno II liderliğindeki barış partisi . Hanno, Cannae'deki savaşın ardından Hannibal'in talep ettiği takviye kuvvetlerini reddetmede etkili olmuştu.
Hannibal, savaşa Kartaca oligarşisinin tam desteği olmadan başladı. Saguntum saldırısı, oligarşiye Roma'yla savaşma seçeneği ya da İberya'da prestij kaybı sunmuştu. Kartaca'nın stratejik kaynaklarını Hannibal değil, oligarşi kontrol ediyordu. Hannibal, sürekli olarak İberia'dan veya Kuzey Afrika'dan destek aradı. Çatışmada kaybedilen Hannibal'in birlikleri, İtalya veya Galya'dan daha az eğitimli ve motive olmuş paralı askerlerle değiştirildi. Kartaca oligarşisinin ticari çıkarları, kampanya boyunca Hannibal yerine İberya'nın takviye ve arzını dikte etti.
Hannibal'ın İtalya'daki geri çekilmesi
Roma konsolosları , MÖ 212'de Capua kuşatması yaptı . Hannibal onlara saldırarak Campania'dan çekilmelerini zorladı. Lucania'ya taşındı ve Silarus Savaşı'nda 16.000 kişilik bir Roma ordusunu yok etti ve 15.000 Romalı öldürüldü. Kısa bir süre sonra, 18.000 kişilik bir Roma ordusu , Herdonia'daki ilk savaşta 16.000 Roma'nın ölümüyle birlikte Hannibal tarafından yok edilerek Apulia'yı bir yıl boyunca Romalılardan kurtaran bir başka fırsat sundu . Romalı konsoloslar , şehri fethederek MÖ 211'de başka bir Capua kuşatması yaptılar . Hannibal, Roma kuşatma hatlarına saldırarak kuşatmayı kaldırmaya çalıştı ancak başarısız oldu. Roma ordularını geri çağırmak için Roma'ya yürüdü. 15.000 Roma askerini çekti, ancak kuşatma devam etti ve Capua düştü. MÖ 212'de Marcellus Syracuse'u fethetti ve Romalılar, MÖ 211-210'da Sicilya'daki Kartaca ordusunu yok etti. MÖ 210'da Romalılar , Makedonya Kralı V.Philip'e karşı koymak için Aetolian Ligi ile ittifak yaptı . İllirya'yı fethetmek için Roma'nın İtalya'daki meşguliyetini sömürmeye çalışan Philip, şimdi kendisini aynı anda birkaç taraftan saldırı altında buldu ve Roma ve Yunan müttefikleri tarafından çabucak bastırıldı.
MÖ 210'da Hannibal , Apulia'daki Herdonia Muharebesi'nde (modern Ordona ) prokonsüler bir orduya ağır bir yenilgi vererek taktiklerdeki üstünlüğünü bir kez daha kanıtladı ve MÖ 208'de , Savaş sırasında Locri kuşatmasına katılan bir Roma kuvvetini yok etti. Petelia . Ancak MÖ 209'da Tarentum'un kaybedilmesi ve Samnium ve Lucania Romalıları tarafından kademeli olarak yeniden fethedilmesiyle , güney İtalya'daki hakimiyeti neredeyse kaybedildi. MÖ 207'de, kardeşi Hasdrubal ile birlikte Roma üzerine birleşik bir yürüyüş için önlemleri bir araya getirmeyi beklediği Apulia'ya tekrar girmeyi başardı . Ancak, Metaurus savaşında erkek kardeşinin yenilgisini ve ölümünü duyunca , sonraki yıllarda kendini koruduğu Calabria'ya emekli oldu . Kardeşinin kafası kesilmiş, İtalya'nın her tarafına taşınmış ve Roma Cumhuriyeti'nin demir kaplı iradesinin soğuk bir mesajı olarak Hannibal'in kampının duvarına atılmıştı. Bu olayların birleşimi Hannibal'in İtalya'daki başarısının sonunu getirdi. Kardeşi Mago'nun Liguria'daki (MÖ 205-203) başarısızlığı ve Phillip V ile yaptığı görüşmelerle, İtalya'daki üstünlüğünü geri kazanmanın son umudu da kayboldu. İ.Ö. 203'te, İtalya'da yaklaşık on beş yıl süren savaşın ardından ve Kartaca'nın askeri servetinin hızla düşmesiyle, Hannibal, Scipio Africanus komutasındaki bir Roma işgaline karşı memleketinin savunmasını yönlendirmek için Kartaca'ya geri çağrıldı.
İkinci Pön Savaşı'nın Sonucu (MÖ 203-201)
Kartaca'ya dön
MÖ 203'te Hannibal, Kartaca'daki savaş partisi tarafından İtalya'dan geri çağrıldı. Kazınmış yaptığı seferden kaydını ayrıldıktan sonra Pön ve Yunan tapınağına bronz tabletler üzerine Juno Lacinia de Crotona'ya , o Afrika'ya geri kalkmıştı. Onun gelişi, onu, Afrika ordularından ve İtalya'dan gelen paralı askerlerden oluşan birleşik bir kuvvetin komutasına yerleştiren savaş partisinin hakimiyetini derhal geri getirdi . MÖ 202'de Hannibal, Scipio ile sonuçsuz bir barış konferansında tanıştı. Karşılıklı hayranlığa rağmen, müzakereler, Romalıların "Pön İnancı" iddiaları nedeniyle, Birinci Pön Savaşı'nı Kartaca'nın Saguntum saldırısıyla sona erdiren protokollerin ihlali ve karaya sıkışmış bir Roma filosuna Kartaca saldırısı nedeniyle bocaladı. Scipio ve Kartaca, Roma tarafından onaylanan bir barış planı hazırladı. Antlaşmanın şartları oldukça mütevazıydı, ancak savaş Romalılar için uzun sürdü. Kartaca Afrika topraklarını koruyabilir ancak denizaşırı imparatorluğunu kaybedebilir. Masinissa ( Numidia ) bağımsız olacaktı. Ayrıca Kartaca, filosunu küçültecek ve savaş tazminatı ödeyecekti. Ancak Kartaca daha sonra korkunç bir hata yaptı. Uzun zamandır acı çeken vatandaşları , Tunus Körfezi'nde mahsur kalmış bir Roma filosunu ele geçirmiş ve ikmal malzemelerini ellerinden almış, bu da müzakereleri ağırlaştıran bir eylemdi. Bu arada Kartaca Senatosu tarafından İtalya'dan geri çağrılan Hannibal, ordusuyla geri dönmüştü. Hem Hannibal hem de malzemelerle güçlendirilen Kartacalılar, antlaşmayı ve Roma protestolarını reddetti. Zama'nın belirleyici savaşı kısa süre sonra izledi; yenilgi Hannibal'in yenilmezlik havasını ortadan kaldırdı.
Zama Savaşı (MÖ 202)
İkinci Pön Savaşı'nın çoğu muharebesinin aksine , Zama'da Romalılar süvari birliklerinde üstündü ve Kartacalılar piyade konusunda üstündü. Bu Roma süvari üstünlüğü, daha önce İberya'da Kartaca'ya yardım etmiş, ancak MÖ 206'da toprak vaadiyle ve Kartaca müttefiki olan Syphax ile kişisel çatışmaları nedeniyle taraf değiştiren Masinissa'nın ihanetinden kaynaklanıyordu . Yaşlanan Hannibal, İtalya'da yıllarca süren seferlerden sonra zihinsel yorgunluktan ve kötüleşen sağlıktan muzdarip olsa da, Kartacalılar sayı olarak hala avantaja sahipti ve 80 savaş filinin varlığıyla güçlendiler.
Romalı süvariler, Kartaca atını hızla bozguna uğratarak erken bir zafer kazandı ve Kartaca savaş fillerinin etkinliğini sınırlamak için standart Roma taktikleri, filleri Kartaca hatlarına koşmaları için korkutmak için trompet çalmak da dahil olmak üzere başarılı oldu. Bazı tarihçiler fillerin Romalıları değil Kartaca süvarilerini bozguna uğrattığını söylerken, diğerleri bunun aslında Hannibal tarafından planlanan taktik bir geri çekilme olduğunu öne sürüyor. Gerçek ne olursa olsun, savaş sıkı bir şekilde devam etti. Bir noktada, Hannibal zaferin eşiğinde görünüyordu, ancak Scipio adamlarını toplayabildi ve Kartacalı süvarileri bozguna uğratan süvarileri Hannibal'in arkasına saldırdı. Bu iki yönlü saldırı, Kartaca oluşumunun çökmesine neden oldu.
En önde gelen genel yenilgileriyle Kartacalıların teslim olmaktan başka seçeneği yoktu. Kartaca yaklaşık 20.000 asker kaybetti ve 15.000 kişi yaralandı. Buna karşılık, Romalılar sadece 2.500 can verdi. İkinci Pön Savaşı'nın son büyük savaşı, Kartacalı dostlarının Hannibal'e olan saygısını kaybetmesine neden oldu. Yenilgi koşulları, Kartaca'nın artık Akdeniz üstünlüğü için savaşamayacağı şekildeydi.
Daha sonra kariyer
Barış Zamanı Kartaca (MÖ 200-196)
Hannibal, MÖ 201'deki İkinci Pön Savaşı'nın bitiminde henüz 46 yaşındaydı ve kısa süre sonra bir asker olduğu kadar bir devlet adamı da olabileceğini gösterdi. Kartaca on bin bir tazminat ile palan bıraktığı bir barış sonuca ardından yetenekleri , o seçildi suffete (baş sulh Kartacalı devletin). Bir denetim, Kartaca'nın tazminatı vergilendirmeyi artırmadan ödeyecek kaynaklara sahip olduğunu doğruladıktan sonra, Hannibal, yolsuzluğu ortadan kaldırmayı ve zimmete geçirilen fonları geri kazanmayı amaçlayan bir devlet maliyesi düzenlemesini başlattı.
Bu mali birikimlerin başlıca yararlanıcıları, Yüz Dört'ün oligarklarıydı . Oligarkların gücünü azaltmak için Hannibal, Yüz ve Dört'ün ortak seçenekten ziyade doğrudan seçimle seçilmesini öngören bir yasa çıkardı. Ayrıca, Yüz Dört'teki görev süresini yaşamdan bir yıla değiştirmek için vatandaş desteğini kullandı ve hiçbirinin "üst üste iki yıl görevde kalmasına" izin verilmedi.
Sürgün (MÖ 195'den sonra)
Zama'nın zaferinden yedi yıl sonra, Kartaca'nın yenilenen refahından endişe duyan ve Hannibal'in Suriye'nin III . Antiochus'uyla temas halinde olduğundan şüphelenen Romalılar, Kartaca'ya Hannibal'in bir Roma düşmanına yardım ettiğini iddia eden bir heyet gönderdiler. Pek çok düşmanı olduğunun farkında olan Hannibal, bunlardan en önemlisi, oligarşik yolsuzluk fırsatlarını ortadan kaldıran mali reformları nedeniyle, Romalılar Kartaca'nın onu gözaltına almasını talep edemeden gönüllü sürgüne kaçtı.
Önce Kartaca'nın ana şehri Tire'ye , sonra da Antakya tarafından onurlandırıldığı Efes'e ulaşmadan önce Antakya'ya gitti. Livy, Seleukos kralının Hannibal'e Roma'ya savaş açmanın stratejik endişeleri konusunda danıştığını belirtir. Kartacalı general, bir filo donatılmasını ve İtalya'nın güneyine bir askeri birlik gönderilmesini tavsiye ederek komuta etmeyi teklif etti. Cicero'ya göre Hannibal, Antiochus mahkemesindeyken bir filozof olan Phormio'nun pek çok konuyu kapsayan bir konferansına katıldı. Phormio bir generalin görevleriyle ilgili bir konuşmayı bitirdiğinde, Hannibal'e onun fikri soruldu. Cevap verdi, "Hayatım boyunca birçok yaşlı aptal gördüm; ama bu hepsini yener." Aulus Gellius'a göre bir başka hikaye de III.Antiochus , Yunanistan'ı işgal etmek için yarattığı devasa ve özenle donatılmış orduyu Hannibal'e gösterdiğinde, Hannibal'in yanıtladığı Roma Cumhuriyeti için yeterli olup olmayacağını sormasıdır. tüm bunların yeterli olacağını düşünüyorum, evet, oldukça cömert olsalar bile Romalılar için yeterli. " MÖ 191'de Manius Acilius Glabrio komutasındaki Romalılar , Thermopylae savaşında Antiochus'u bozguna uğrattılar ve onu Küçük Asya'ya çekilmek zorunda bıraktılar . Romalılar başarılarını, Antiochus'un Küçük Asya'daki topraklarına saldırarak sürdürdüler ve Seleukos İmparatorluğu , MÖ 190'da Magnesia savaşında Lucius Cornelius Scipio Asiaticus tarafından kesin olarak yenilgiye uğratıldı .
MÖ 190'da Hannibal, bir Seleukos filosunun komutanlığına getirildi, ancak Eurymedon muharebesinde yenildi . Strabo ve Plutarch'a göre Hannibal, aynı zamanda I. Artaxias'ın Ermeni kraliyet mahkemesinde de konukseverlik gördü . Yazarlar, Hannibal'in yeni kraliyet başkenti Artaxata'nın inşasını nasıl planladığı ve denetlediğine dair bir kıyamet hikayesi eklerler . Antiochus'un kendisini Romalılara teslim etmeye hazır olduğundan şüphelenen Hannibal, Girit'e kaçtı , ancak kısa süre sonra Anadolu'ya geri döndü ve Roma'nın müttefiki Bergama Kralı II. Eumenes ile savaşa giren Bithynia'lı Prusias I'e sığındı . Hannibal, bu savaşta Prusias'a hizmet etmeye devam etti. Hannibal, Eumenes üzerinden kazandığı deniz zaferlerinden biri sırasında, Eumenes'in gemilerine atılan zehirli yılanlarla dolu büyük kaplara sahipti. Hannibal ayrıca karadaki diğer iki savaşta Eumenes'i yenmeye devam etti.
Ölüm (MÖ 183-181)
Bu aşamada Romalılar müdahale etti ve Bithynia'yı Hannibal'den vazgeçmesi için tehdit etti . Prusias kabul etti, ancak general düşmanının eline düşmemeye kararlıydı. Hannibal'in ölümünün kesin yılı ve nedeni bilinmiyor. Pausanias, Hannibal'ın ölümünün, atına binerken çekilmiş kılıcıyla parmağının yaralanmasının ardından ateşe ve ardından üç gün sonra ölümüne neden olduğunu yazdı. Cornelius Nepos ve Livy ise farklı bir hikaye anlatıyorlar: Eski konsolos Titus Quinctius Flamininus , Hannibal'in Bitinya'da olduğunu keşfettikten sonra Kral Prusias'tan teslim olmasını talep etmek için oraya bir elçiliğe gitti . Hannibal, yaşadığı kalenin Roma askerleri tarafından kuşatıldığını ve kaçamadığını keşfederek zehir aldı. Appian , Hannibal'i zehirleyenin Prusias olduğunu yazıyor.
Yaşlı Pliny ve Plutarch , Flamininus'un hayatında, Hannibal'ın mezarının Marmara Denizi kıyısındaki Libyssa'da olduğunu kaydeder . Bazılarına göre Libyssa, Gebze'de (Bursa ile Üskudar arasında) bulunuyordu, ancak Gebze'yi eski Dakibyza ile özdeşleştiren WM Leake, onu daha batıya yerleştirdi. Ölmeden önce Hannibal'in arkasında bir mektup bıraktığı söylenir: "Romalıları bu kadar uzun süredir yaşadıkları endişeden kurtaralım, çünkü sabırlarını yaşlı bir adamın ölümünü beklemek için çok denediğini düşünüyorlar."
Appian, Hannibal'in ölümü hakkında "Libyssan toprağı Hannibal'in kalıntılarını kaplayacak" şeklinde bir kehanet yazdı. Bu, diye yazdı, Hannibal'i Libya'da öleceğine inandırdı, ancak bunun yerine Bithynian Libyssa'da öleceğini yazdı.
Onun içinde Annales , Titus Pomponius Atticus Hannibal'in ölümü 183 M.Ö. meydana geldiğini bildirir ve Livy aynı ima eder. Olaya en yakın olanı yazan Polybius , MÖ 182'yi verir. Sulpicius Blitho, MÖ 181'in altındaki ölümü kaydeder.
Eski
Antik dünyaya miras
Hannibal, Roma toplumunda birçok kişiyi büyük sıkıntıya soktu. Öyle bir terör figürü haline geldi ki, ne zaman bir felaket meydana gelse , Romalı senatörler korku veya endişelerini ifade etmek için " Hannibal ante portas " ("Hannibal kapılarda!") Diye haykırıyorlardı . Bu ünlü Latince ifade, bir müşteri kapıdan girdiğinde veya bir felaketle karşı karşıya kaldığında sıklıkla kullanılan yaygın bir ifade haline geldi.
Onun mirası, Yunan hocası Lacedaemon'dan Sosylus tarafından kaydedilecekti . Livy (MÖ 64 veya 59 - MS 12 veya 17), Frontinus ( yaklaşık MS 40 - 103) ve Juvenal (MS 1. ila 2. yüzyıl) gibi Romalı yazarların eserleri Hannibal'e gönülsüz bir hayranlık gösterir. Romalılar, böylesine değerli bir düşmanı yenilgiye uğrattıklarının reklamını yapmak için Roma'nın tam sokaklarında Kartacalıların heykellerini bile yaptılar. Hannibal'in Roma'nın bir düşmana karşı sahip olduğu en büyük korkuyu yarattığını ileri sürmek makul. Yine de, Romalılar yenilgi olasılığını kabul etmeyi şiddetle reddettiler ve barış için tüm önerileri reddettiler; Cannae'den sonra mahkumların fidyesini bile kabul etmeyi reddettiler.
Savaş sırasında Roma vatandaşları arasında devrim olduğuna dair hiçbir rapor, Senato içinde barış isteyen hiçbir grup, Kartaca yanlısı Roma dönemeçleri, darbe yok. Nitekim, savaş boyunca Romalı aristokratlar, Roma'nın en tehlikeli düşmanına karşı savaşmak için komuta pozisyonları için birbirleriyle vahşice rekabet ettiler. Hannibal'in askeri dehası, Roma siyasi sürecini ve Roma halkının kolektif siyasi ve askeri kapasitesini gerçekten rahatsız etmeye yetmedi. Lazenby'nin belirttiği gibi,
Ayrıca, siyasi olgunlukları ve anayasal biçimlere saygıları için, felaketin ortasında bile karmaşık hükümet mekanizmasının işlemeye devam ettiği ciltler de yazıyor - antik dünyada Cannae gibi bir savaşı kaybetmiş bir generalin cesaret edebileceği birkaç eyalet var. kalmak bir yana, devlet başkanı olarak saygılı bir şekilde muamele görmeye devam edecekti.
Tarihçi Livy'ye göre, Romalılar Hannibal'ın askeri dehasından ve Hannibal'ın MÖ 211'de Roma'ya karşı yürüyüşü sırasında korkuyorlardı.
"Roma'da harika alarm yarattı durdurmadan bir gün ve bir gece Fregellae Romanya'ya bir haberci ve heyecan onun getirdiği haberlerin abartılı hesaplarla City hakkında çalışan insanlar tarafından artırılmıştır. feryatları ağlama Kadınefendi her yerde duyuldu, sadece özel evlerde değil, tapınaklarda bile. Burada diz çöktüler ve dağınık saçlarıyla tapınak katlarını süpürdüler ve Roma Şehri'ni dışarı çıkaracakları tanrılara acınacak bir yalvarışla ellerini cennete kaldırdılar. düşmanın ellerinden ve annelerini ve çocuklarını yaralanmalardan ve öfkeden koru. "
Senato'da haberler "erkeklerin mizaçları farklı olduğundan çeşitli duygularla karşılandı", bu nedenle Capua'nın kuşatma altında tutulması, ancak Roma'ya takviye olarak 15.000 piyade ve 1.000 süvari gönderilmesine karar verildi.
Livy'ye göre, Hannibal ordusunun MÖ 211'de Roma dışında işgal ettiği toprak, işgal edildiği zamanda ve aynı fiyata satıldı. Bu doğru olmayabilir, ancak Lazenby'nin belirttiği gibi, "Romalıların nihai zaferde hissettikleri en yüksek güveni değil, aynı zamanda normal yaşam gibi bir şeyin devam etme şeklini de örneklendirebilir." Sonra Cannae Romalılar sıkıntı içinde hatırı sayılır metanetini gösterdi. Roma'nın güveninin yadsınamaz bir kanıtı, Cannae felaketinden sonra neredeyse savunmasız kaldığı, ancak Senato'nun şehri güçlendirmek için denizaşırı bir eyaletteki tek bir garnizonu geri çekmemesi gerçeğiyle kanıtlandı. Aslında takviye edildiler ve zafer garantilenene kadar oradaki seferler devam etti; önce Sicilya'da Claudius Marcellus yönetiminde ve daha sonra Scipio Africanus altında Hispania'da başlar . Hannibal'ın savaşının uzun vadeli sonuçları tartışmalı olsa da, bu savaş inkar edilemez bir şekilde Roma'nın "en iyi saati" idi.
Hannibal hakkında tarihçilerin elindeki kaynakların çoğu Romalılara aittir. Onu Roma'nın karşılaştığı en büyük düşman olarak görüyorlardı. Livy bize Hannibal'in son derece acımasız olduğu fikrini veriyor. Cicero bile Roma ve onun iki büyük düşmanından söz ederken, "onurlu" Pyrrhus ve "zalim" Hannibal'den söz etti. Yine de bazen farklı bir resim ortaya çıkıyor. Hannibal'in başarıları iki Roma konsolosunun ölümüne neden olduğunda , boşuna Trasimene Gölü kıyısında Gaius Flaminius'un cesedini aradı , Lucius Aemilius Paullus'u takdir etmek için tören ayinleri düzenledi ve Marcellus'un küllerini Roma'daki ailesine geri gönderdi. . Bununla birlikte, Polybius'a atfedilen herhangi bir önyargı daha zahmetlidir. Ronald Mellor , Yunan bilgini Scipio Aemilianus'un sadık bir partizanı olarak görürken, H. Ormerod onu evcil hayvanlarına, Aetolians'a, Kartacalılara ve Giritlilere geldiğinde 'tamamen ön yargısız bir tanık' olarak görmüyor. Yine de Polybius, Romalıların Hannibal'e bağladıkları zulüm konusundaki şöhretinin gerçekte onu subaylarından biri olan Hannibal Monomachus ile karıştırmaktan kaynaklanabileceğini fark etti.
Askeri tarih
Hannibal, Cannae'deki kalıcı bir taktiksel zeka mirasıyla, genellikle tüm zamanların en iyi askeri stratejistlerinden ve taktikçilerinden biri olarak kabul edilir. Appian'a göre , İkinci Pön Savaşı'ndan birkaç yıl sonra Hannibal, Seleukos Krallığı'nda siyasi danışman olarak görev yaptı ve Scipio Roma'dan diplomatik bir görevle oraya geldi.
Spor salonundaki toplantılarından birinde Scipio ve Hannibal'in bir dizi seyircinin huzurunda generallik konusunda bir konuşma yaptıkları ve Scipio'nun Hannibal'e en büyük general olarak kabul ettiği soruyu sorduğu ve ikincisinin yanıtladığı söylenir. " Makedonya İskender ".
Scipio, İskender'e de birinci olduğu için onay verdi. Sonra Hannibal'e kimi yerleştirdiğini sordu ve " Pyrrhus of Epirus " diye cevapladı , çünkü cüreti bir generalin ilk niteliği olarak görüyordu; "çünkü iki kralı bunlardan daha girişimci bulmak mümkün olmazdı" dedi.
Scipio bundan daha çok etkilenmişti, ancak yine de Hannibal'e üçüncü sırayı kime vereceğini sordu, en azından üçüncünün kendisine verileceğini umuyordu; ama Hannibal, "kendi kendime; çünkü genç bir adamken Hispania'yı fethettim ve Herkül'den sonra ilk olarak Alpleri bir orduyla geçtim ."
Scipio kendini övmesini uzatabileceğini görünce gülerek, "Bana yenilmeseydin kendini nereye yerleştirirdin Hannibal?" Dedi. Şimdi kıskançlığını anlayan Hannibal, "Bu durumda kendimi İskender'in önüne koymalıydım" diye cevapladı. Böylece Hannibal, kendini övmeye devam etti, ancak İskender'in üstünlüğünü fethettiğini öne sürerek dolaylı bir şekilde Scipio'yu gururlandırdı.
Bu konuşmanın sonunda Hannibal, Scipio'yu misafir etmesi için davet etti ve Scipio, Hannibal'in Romalılar tarafından şüphe edilen Antiochus ile yaşamaması halinde çok mutlu olacağını söyledi . Böylece, büyük komutanlara layık bir şekilde, savaşlarının sonunda düşmanlıklarını bir kenara attılar.
Dünyanın dört bir yanındaki askeri akademiler, Hannibal'ın kahramanlıklarını, özellikle de Cannae'deki zaferini incelemeye devam ediyor .
Maximilian Otto Bismarck Caspari Encyclopædia Britannica Eleventh Edition'daki (1910-1911) makalesinde Hannibal'i şu sözlerle övüyor:
Hannibal'in aşkın askeri dehasına gelince, iki görüş olamaz. On beş yıl boyunca düşman bir ülkede birkaç güçlü orduya ve bir dizi yetenekli generale karşı yerini koruyabilen adam, bir komutan ve üstün kapasiteye sahip bir taktikçi olmalıydı. Stratejilerin ve saldırıların kullanımında kesinlikle antik dönemin diğer tüm generallerini geride bıraktı. Başarıları ne kadar harika olsa da, Kartaca'dan aldığı isteksiz desteği hesaba kattığımızda daha da hayret etmeliyiz. Gazileri eridikçe, orada yeni silahlar örgütlemek zorunda kaldı. Kuzey Afrikalılar, İberyalılar ve Galyalılar olmasına rağmen ordusunda bir isyan duymadık . Yine, onun hakkında bildiğimiz tek şey çoğunlukla düşman kaynaklardan geliyor. Romalılar ondan o kadar korkuyor ve nefret ediyordu ki, ona adalet yapamadılar. Livy, büyük niteliklerinden bahseder, ancak ahlaksızlıklarının eşit derecede büyük olduğunu da ekler, aralarında Punic'den daha fazlasını ve insanlık dışı bir zulmü seçer. Birincisi, ambuscade kullanımında son derece becerikli olmasından başka bir gerekçe yok gibi görünüyor. İkincisi için, bazı krizlerde eski savaşın genel ruhuyla hareket ettiğinden daha fazla dayanak olmadığına inanıyoruz. Bazen düşmanıyla en uygun şekilde tezat oluşturuyor. Gaius Claudius Nero'nun mağlup Hasdrubal'a uyguladığı kadar vahşet, adını lekelemez . Polybius yalnızca Romalılar tarafından zulüm ve Kartacalılar tarafından açgözlülükle suçlandığını söylüyor. Gerçekten de acı düşmanları vardı ve hayatı kadere karşı sürekli bir mücadeleydi. Sebat sebebi, örgütleme kapasitesi ve askeri bilimde ustalık için belki de hiç bir zaman eşi olmamıştı.
Romalı kronikler bile Hannibal'in yüksek askeri liderliğini kabul etti ve "başkalarının yapamayacağını yapmasını istemediğini ve kendi yapmayacağını" yazdı. Polybius 23, 13, s. 423:
Bu, Hannibal'ın doğası gereği gerçek bir lider ve devlet adamlığı konusunda herkesten çok daha üstün olduğunun dikkate değer ve çok ikna edici bir kanıtıdır; sahada on yedi yıl geçirmesine, pek çok barbar ülkeden geçmesine ve çaresizce ona yardım etmek için çalışmasına rağmen. ve olağanüstü girişimler, farklı milletlerden ve dillerden çok sayıda insan, hiç kimse ona karşı komplo kurmayı hayal etmedi, ne de bir zamanlar kendisine katılan veya ona teslim olanlar tarafından terk edilmedi.
Kont Alfred von Schlieffen kendi adını taşıyan " Schlieffen Planı " (1905/1906) adlı eserini askeri çalışmalarından geliştirdi ve Hannibal'in Cannae Savaşı'nda Roma ordusunu kuşatmak ve yok etmek için kullandığı zarflama tekniğine özellikle yoğun bir vurgu yaptı . George S. Patton , kendisinin Hannibal'in ve bir Roma lejyoneri ve bir Napolyon askeri de dahil olmak üzere diğer birçok insanın reenkarnasyonuna inanıyordu . 1990-1991 Körfez Savaşı Koalisyonu komutanı Norman Schwarzkopf Jr. , "Savaş teknolojisi değişebilir, silahların karmaşıklığı kesinlikle değişir. Ancak Hannibal'in günlerinde uygulanan aynı savaş ilkeleri geçerlidir. bugün."
Askeri tarihçi Theodore Ayrault Dodge'a göre ,
Hannibal bir taktikçi olarak mükemmeldi. Tarihte hiçbir savaş, Cannae'den daha iyi bir taktik örneği değildir. Ancak lojistik ve stratejide daha da iyiydi. Hiçbir kaptan, kendi sayılarından ve malzemesinden üstün olan bu kadar çok ordu ordusu arasında, kendisi kadar korkusuzca ve ustaca ilerlemedi. Hiç kimse bu tür ihtimallere karşı bu kadar uzun veya bu kadar becerikli davranmadı. Her zaman saygın, çoğu zaman büyük yetenekli generaller tarafından yönetilen daha iyi askerler tarafından sürekli olarak yenildi, ancak yarım nesil boyunca onu İtalya'dan sürmek için tüm çabalarına meydan okudu. İskender ve birkaç istisnai durum dışında, İkinci Pön Savaşı'na kadarki tüm savaşlar, tamamen olmasa da büyük ölçüde savaş taktikleri ile kararlaştırılmıştı. Stratejik yetenek sadece küçük ölçekte kavranmıştı. Ordular birbirlerine doğru yürüdüler, paralel olarak savaştılar ve fatih, rakibine şartlar koydu. Bu kuralın herhangi bir varyasyonu, ambuscades veya diğer taktiklerden oluşuyordu. Bu savaş, savaşmak yerine kaçınarak yürütülebilirdi; bir zaferin sonuçlarının düşmanın haberleşmesine yapılan saldırılarla, kanat manevralarıyla, hareket etmesi durumunda kendisini güvenli bir şekilde tehdit edecek mevzileri ele geçirerek ve diğer strateji araçlarıyla kazanılabileceği anlaşılmadı ... [Ancak ] Savaş tarihinde ilk kez, birbirlerinden kaçan, yükseklerde zaptedilemez kampları işgal eden, arkadaki şehirleri veya malzemeleri ele geçirmek için birbirlerinin kanatlarında yürüyen, küçük savaşlarla birbirlerini taciz eden ve nadiren birbirlerini taciz eden iki rakip general görüyoruz. Ölümcül bir felaketin kanıtı olabilecek bir savaşa girişmek - hepsi de rakibini stratejik bir dezavantaja düşürmek için iyi tasarlanmış bir amaçla ... Bunu Hannibal'in öğretisinden kaynaklanıyordu.
Diğer
Hannibal, genç Sigmund Freud'un "kahramanı" dır . İdealleştirilmiş imajı, The Interpretation of Dreams'deki "Roma rüyaları" nın psikanalizinin kurucusu tarafından yapılan analizde yansıtılır . Freud daha sonra bunu "Tüm yollar Roma'ya çıkar" atasözüyle ilişkilendirir. Gerçekten de The Interpretation of Dreams'de şöyle yazıyor: "Hannibal ve Roma ergen için Yahudiliğin azmi ile Katolik Kilisesi'nin örgütleyici ruhu arasındaki karşıtlığı simgeliyordu".
Antik çağlardan beri Hannibal tarafından bazı nitelikler kabul edilmiştir: cüret, cesaret ve hırçınlık. Bunlar özellikle bir sırasında uygulanan macera yarış başlayarak Lyon ve giden Torino Hannibal baskını: Alpler aracılığıyla ve kendi adını taşıyan.
Hannibal, geri kalanı Devlete ve generallerine zarar verdiğini düşündüğü askerlerinin çalışmaları sayesinde Kuzey Afrika'nın çoğunu zeytinliklerle kaplıyor.
Hannibal'in profili , 8 Kasım 1993'te yayınlanan Tunus beş dinar yasa tasarısında ve 20 Mart 2013'te tedavüle giren yeni bir yasa tasarısında yer alıyor. Onun adı, Hannibal TV adlı özel bir televizyon kanalına da verildi . Kartaca'da Punic limanlarının yakınında bulunan bir cadde , adını ve Kartaca metrosu olan TGM "Kartaca Hannibal" durağını taşıyor .
Hannibal 2011'den beri Mihachi Kagano'nun İkinci Pön Savaşı'nın gidişatını izlediği "Ad Astra" mangasının Scipio Africanus'la birlikte ana karakterlerinden biridir . Ayrıca, birlikte savaşmak için başka bir boyuta ışınlandıkları Drifters mangasında müttefik olarak yer alıyorlar.
Zaman çizelgesi
|Hannibal'ın yaşamının zaman çizelgesi (MÖ 248 - MÖ 183)|


Ayrıca bakınız
Notlar
Referanslar
Alıntılar
Kaynaklar
daha fazla okuma


Hannibal hakkında kütüphane kaynakları|
- İlgili Medya Hannibal Wikimedia Commons
- Hannibal ile ilgili alıntılar Wikiquote'ta
- Hannibal'in Hayatı, Cornelius Nepos, Perseus Dijital Kütüphanesi'nde
- Hannibal'in Biyografisi
- Hannibal , Jacob Abbott
- Hannibal'ın hayatı, Cornelius Nepos, Latince transkripsiyon ve Almanca'ya tercüme
- Hannibal'in Tarihi
- FactBehindFiction.com şirketinde Hannibal
- "Hannibal - Barselona'dan Roma'ya"