Her tür ortamda çalıştım, klasik orkestralarda, Büyük grup Caz gruplarında, küçük gruplarda vb. Küçük bir grup için cepte olmanın veya bir groove tutmanın daha kolay olduğunu düşünüyorum, en azından teori. Oyuncular birbirlerini görebilirler ve bir dereceye kadar "idare etme" vardır. Kolejde büyük bir grupta ritim bölümünün önünde otururdum ve davulcu herhangi bir prova yapmadan sololarımı doğru yerde vurgulayabilirdi (ve her seferinde farklıydılar). Bunun kolay olduğunu söyledi çünkü beden dilimle ne yapacağımı telgrafla yazıyordum.
Bunu 100'den fazla kişilik bir orkestrada yapmak zordur ve bir şefe ihtiyaç vardır. Bir orkestranın zamanla özensiz olması için hiçbir sebep yok. Ama bence arabayı orkestra şefi yapıyor. Yeterince pratikle, tüm ekip üyeleri gelecekler için bir "his" duymalı, ancak şefi izlemeye açık olmalılar.
Bir orkestranın ritmi kötü tuttuğunu hiç duymadım, bu müziğin temel bir unsurudur. Ancak çok geride kalan bazı oluklar var. Bir örnek, en clave 'Latin groove'dur. Bana anlatıldığı gibi bu 5 vuruşluk bir gruptur, ancak 5/4 kez gibi kesin olarak sayılamaz. Tıklamaların yerleşimi o kadar gevşek ki, tüm ölçüyü hissetmeniz gerekir ve bunu bir vuruşun kesirleri cinsinden ölçmeye yönelik herhangi bir girişim oluğu kaybedecektir. Bence yağlı funk'ta gerçekten ağır gecikmeli geri vuruşlar benzer bir pıtırtı takip ediyor. Herkesin bunu bilmesi, hissetmesi gerekiyor ve muhtemelen küçük (veya küçük) bir grupta daha iyi çalışıyor (Parlamento büyük bir gruptu ancak 100'den fazla orkestra değildi).
Deneyimlerime göre çok büyük orkestralar modern parçalar çalıyorlar, ritmi kaybetme ve daha sıkı bir marş benzeri his edinme eğilimi gösteriyorlar, herkesin liderin ritmini "hissetmek" yerine izlemesi nedeniyle imo. Ama bir orkestranın yağlı bir groove yaratmasının imkansız olduğunu düşünmüyorum. Bu çok etkileyici olurdu.
"Kalabalık bilgeliği" açısından ne demek istediğinizden emin değilim, ancak her müzisyenin dahili bir metronomu olmalıdır. Bu eğitimin bir parçası. Her pratiğe "Burada herkes önemlidir, bazıları daha çok ..." diyerek başlayacak ünlü bir şefim vardı. Ancak herkesin birlikte sayması gerekir.