Birincil yaşam kaynağımız.
"Derdini suya anlat, akan su yosun tutmaz, su gibi aziz ol", cümleleriyle büyudük, su sesiyle şifa bulduk. Atalarimizda da suyun dönüştürme özelliği bilgisi mevcuttu.
Yaklaşık olarak insan vucudunun p'i suyla kaplı, dünyanın da p'i suyla kaplı bu bir tesadüf mü?
Bir yerde biriken ve hareket etmeyen su balçıklaşır, parazit üretir, kokar ve sivrisinek yuvası olur. Yararlı bütün minareller zararlı hale dönüşür.
Fikirleri sabit, bakış açısında tek pencere kullanan, hayatı algılayışında sadece kendi yaşanmışlıklarını ve sabit değişmez kalıplarını durağan tutan insan da yaşayan bir ölü olmaz mı?
Suyun yeryüzünde ve vücüdundaki dolanımının engellendiğini hayal edebiliyor musun?
Kendinin de bir su olduğunu biliyorsun.
İnsan, Nazım'ın da dediği gibi "Derya içinde yaşıyoruz ama deryadan bihaber" olmamalı. Fıtratı gereği dar kalıplarını kırmalı, hürriyet vadilerinde can bularak ve can vererek akabilmeli, yaşam olmalı.
Okyanusun bilgisini taşıyan bir damla olduğunun farkındalığıyla...
Akışını engelleyen kalıplarından kurtulmak istermisin?
http://www.havvaates.com adresinden bana ulaşabilir veya birebir iletişime geçebilirsin...