Özet: Sedanter yaşam tarzına sahip kişiler, orta düzeyde fiziksel aktiviteye başlayanlarla sosyal olarak etkileşime girdiklerinde, uzun vadede sedanter insanlar daha aktif hale gelir.
Kaynak: PLOS
Yeni geliştirilen bir matematiksel model, sosyal etkileşimlerin topluluk egzersiz eğilimleri üzerindeki etkisini içeriyor ve orta derecede aktif insanlarla etkileşimin, hareketsiz insanları daha aktif hale getirebileceğini öne sürüyor.
Union, New Jersey’deki Kean Üniversitesi’nden Ensela Mema ve meslektaşları bu bulguları açık erişimli dergide sunuyor PLOS BİR 19 Ekim 2022’de.
2018’de ABD Sağlık ve İnsan Hizmetleri Departmanı, farklı Amerikalı popülasyonları için sağlık yararlarını teşvik etmek için önerilen fiziksel aktivite türlerini ve miktarlarını özetleyen kanıta dayalı kılavuzlar yayınladı.
Ancak, ulusal nüfus düzeyindeki eğilimler, bu tavsiyelerin karşılanmasında çok az gelişme olduğunu göstermektedir.
Bu konuyu ele almak için Mema ve meslektaşları, akranlarla sosyal etkileşimlerin bir topluluk içinde fiziksel aktiviteyi artırmada önemli bir rol oynayabileceğini gösteren önceki araştırmalardan yararlandı.
Bu bilgi doğrultusunda, sosyal etkileşimlerin zaman içinde bir popülasyonun egzersiz eğilimlerini nasıl etkileyebileceğini simüle eden bir matematiksel model geliştirdiler. Model, ABD Askeri Akademisi’nden alınan verileri içermektedir.
Model simülasyonları, sosyal etkileşimlerin yokluğunda, popülasyonların fiziksel olarak aktif bireylerde uzun vadeli bir düşüş yaşadığını ve hareketsiz davranışın hakim olmaya başladığını gösterdi.
Ancak simülasyonlar, yerleşik ve orta derecede aktif insanlar arasındaki sosyal etkileşimleri içerdiğinde, yerleşik popülasyonlar uzun vadede fiziksel olarak daha aktif hale geldi.
Yine de, orta derecede aktif insanların zamanla daha hareketsiz hale geldiği simülasyonlarda, genel fiziksel aktivite eğilimleri düştü.
Bu simülasyonlar gerçek dünya verileriyle doğrulanmasa da araştırmacılar, toplumdaki fiziksel aktivite seviyelerini artırmak için halk sağlığı çabalarını bilgilendirebilecek yeni bilgiler sağladıklarını söylüyorlar.
Araştırmacılar, hareketsiz ve orta derecede aktif insanlar arasındaki etkileşimi artırmak için tasarlanmış sosyal aktiviteler gibi bu tür çabalar için bir dizi tavsiyede bulunuyor.
Araştırmacılar, bu simülasyonların ABD ordusunda fiziksel uygunluğu koruma çabalarını da bilgilendirebileceğini belirtiyor. Bununla birlikte, orta derecede aktif insanlarda aktivite seviyelerini korurken, yerleşik insanlar arasında egzersizi teşvik etmek arasındaki dengeyi daha iyi anlamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulacağını söylüyorlar.
Yazarlar şunları ekliyor: “Geleneksel olarak, hareketsiz bireyleri daha aktif hale getirerek fiziksel aktivite müdahalelerini yönlendirdik. Modelimiz, aktivitelerini sürdürmek için orta derecede aktif nüfusa odaklanmanın ve yerleşik insanlarla etkileşimlerini artırmanın, nüfusta daha yüksek genel fiziksel aktivite seviyelerini teşvik edebileceğini öne sürüyor.”
Finansman: DMT, Ulusal Sağlık Enstitüleri Hibe Numarası U54TR004279 tarafından finanse edildi. JOH ve DS, Ulusal Sağlık Enstitüleri Hibe Numarası tarafından finanse edildi P30DK056336 CKM, Ulusal Sağlık Enstitüleri ödülleri tarafından finanse edildi: P30DK072476, U54 GM104940 ADB, Ulusal Sağlık Enstitüleri ödülleri tarafından finanse edildi, OT2OD026552, UG1HD107711, U19AI14418, UO1 CA196406 Finansörler çalışma tasarımı, veri toplama ve analizi, yayınlama kararı veya makalenin hazırlanmasında hiçbir rolü yoktu.
Bu davranışsal sinirbilim araştırma haberleri hakkında
Ayrıca bakınız
Soyut
Egzersiz kalıcılığına yol açan kriterler oluşturmak için fiziksel aktivite üzerindeki sosyal etkiler
Egzersizin sağlık açısından iyi belgelenmiş faydalarına rağmen, önerilen fiziksel aktivite kılavuz dakikalarına ulaşma konusundaki ulusal eğilimler üzerine bir çalışma, kılavuzların 2008’de yayınlanmasından bu yana gelişmemiştir.
Akran etkileşimleri, bir popülasyonun fiziksel aktivitesini arttırmak için kritik bir faktör olarak tanımlanmıştır.
Bu çalışmanın amacı, egzersiz kalıcılığına yol açan kriterler oluşturmak için fiziksel aktivite üzerindeki sosyal etkiler için kriterler oluşturmaktır.
Projelerin zaman içinde eğilimleri uygulayan bir diferansiyel denklem sistemi geliştirildi. Sistem, fiziksel aktivite alışkanlıklarındaki değişiklikleri etkileyen hem sosyal hem de sosyal olmayan etkileri içerir ve nüfus çapında kalıcılık alışkanlıklarını yerleşik davranışın egemenliğinden ayıran nicel koşullar oluşturur. Model genellikle verilere tahmin edilebilen parametre değerleri ile tasarlanmıştır.
Sosyal veya akran etkilerinin tamamen yokluğu, yerleşik davranışın uzun vadeli egemenliğine ve fiziksel olarak aktif popülasyonların azalmasına neden oldu. Yerleşik ve orta derecede aktif popülasyonlar arasındaki sosyal etkileşimler, düşük aktif popülasyonların fiziksel olarak aktif olmalarını ve kalmalarını etkileyen en önemli sosyal parametreydi.
Öte yandan, orta derecede aktif bireyleri yerleşik olmaya teşvik eden sosyal etkileşimler, egzersiz ısrarını yok olmaya sürükledi. Topluluklar, yerleşik popülasyonları daha aktif hale getirmek için yerleşik ve orta derecede aktif bireyler arasındaki sosyal etkileşimleri artırmaya odaklanmalıdır.
Ek olarak, orta düzeyde aktif bireylerin, yerleşik sosyal faaliyetler yoluyla yerleşik bireylerle etkileşim kurma fırsatlarının azaltılması ele alınmalıdır.
Kaynak ve İleri Okuma: https://neurosciencenews.com/social-sedentary-active-21691/