Çeviri ve Düzenleme: Gin
Gravv!
Gu Mu'nun dikkatini Zhang Xuan'e çevirdiği o kısacık anda, Lav Canavarı bir kez daha saldırıya geçti ve neden olduğu sıcak hava akımları adamı parçalayacak güçteydi.
Derin bir nefes çeken Gu Mu, bir kez daha saldırıyı elindeki kılıçla karşılamaya hazırlandı. Ancak tam o anda, kıdemli büyük amcasının sesi bir kez daha duyuldu.
"Saldırısına karşılık verme, kılıcını depolama yüzüğüne kaldır!"
"Saldırısına karşılık vermeyim mi?"
Bu sözleri duyan Gu Mu kendisine doğru atılan kızgın Lav Canavarına bir bakış attı ve neredeyse oracıkta bayılacaktı.
Eğer böyle şiddetli bir saldırıya karşı koymazsa, bir anda ölüp gitmez miydi?
"Acele et!" Tereddüdünün arasında, aynı ses onu harekete geçirdi.
"Pekala!"
Şüpheleri olsa da, kıdemli büyük amcasının sırf onu öldürmek için bu kadar zahmete gireceğini düşünmüyordu. Kılıcını depolama yüzüğüne kaldırdı ve o anda tamamen savunmasızdı.
"Başını ona doğru uzat!"
Kılıcını kaldırdıktan hemen sonra, sıradaki talimatı duydu.
Gu Mu sendeledi ve neredeyse granit parçasından lavlara düşecekti.
İsteyerek olmasa da, kılıcımı kaldırıp canavarın saldırısını karşılamamamı istediğinde, bunu hala kabul edebilirim, ancak ne halt etmeye kafamı öne uzatacağım?
Kıdemli büyük amca, ölmemi bu kadar mı çok istiyorsun?
Lav Canavarının nasıl öfkeyle saldırdığına bakılırsa, kafamı öne uzatırsam tek ısırıkta koparıvermez mi?
Bu kesinlikle canavar eğiticiliği değil, bu resmen beni kurban etmek...
"Zaman kaybediyorsun, acele et!"
Kulağındaki ses onu bir kez daha uyardı.
İkili zhenqi telepatisi yoluyla iletişim kuruyordu. Epey gelime sarf etseler de, yalnızca iki nefeslik süre geçmişti. O anda, öfkeli Lav Canavarı Gu Mu'nun yalnızca üç metre uzağındaydı ve her an onu ısırabilirdi. Başka bir şey denemek için çok geçti.
"Unut gitsin, bir deneyeceğim!"
Kendisine kıdemli büyük amcasının onu baygınken kolayca öldürebileceğini ve onun ölmesini isteseydi bu devasa canavara ihtiyaç duymayacağını hatırlattı. Dişlerini sıkarak başını uzatıp, tam canavarın kocaman açılmış ağzına doğru tuttu.
"Bu..."
İkili telepati yoluyla iletişim kurarken, Liao Xun konuşulanlardan tamamıyla habersizdi. Elçinin başını Lav Canavarına uzattığını görünce dehşete kapılmıştı. Tüm vücudu şiddetle sarsılıyordu ve bayılmak üzereydi.
Başkaları vahşi canavarları evcilleştirmek istediklerinde, ilgisini çekmek için lezzetli yemekler ve hazineler hazırlardı. Kendi kafasını sunan birini ilk kez görüyordu...
Zhizun aleminin üzerinde bile, Lav Canavarı kafatasınızı dişlediğinde beyniniz her yere saçılırdı.
Eğer elçi burada ölecek olursa, yeni kazandığı Salon Efendisi mevkiisini unutması gerekecekti. Karargah onu hemen çağıracaktı ve bir iki ay sorguya çekildikten sonra zehirlenerek ölüme mahkum edilecekti.
Çabucak dönüp 'kıdemli büyük amca'ya baktı, ancak karşı taraf durumu hiç tepkisiz seyrediyordu. Gözlerinde en ufak bir telaş bile yoktu.
"Kıdemli büyük amca..."
Liao Xun elinde olmadan karşı tarafı harekete geçirmek için bağırdı. Ancak, başka bir şey söyleyemeden önce adamın parmağıyla ileriyi işaret ettiğini gördü.
Aceleyle o yöne baktığında, gördüğü manzara gözlerinin kocaman açılmasına sebep oldu.
Gu Mu'nun başı çoktan Lav Canavarının ağzına girmişti ve canavar ağzını kapattığı anda oracıkta ölecekti. Ancak, bu kritik anda... Lav Canavarı ısırmamakla kalmamış, ardını dönüp kaçmaya başlamıştı.
Daha az önce Gu Mu'yu parçalamaya çalışmıyor muydu? Karşı taraf kafasını uzattığında neden kaçmaya başlamıştı?
Burada... nereler oluyordu?
Yaşananlara şaşıran yalnızca o değildi. Gu Mu da donup kalmıştı.
Kendisini ölüme hazırlamıştı ve böyle bir şeyin olmasını beklemiyordu.
"Öyle boş boş durma. Acele et, fırlayıp kuyruğunu yakala!"
Gu Mu hala durumu anlamaya çalışırken kıdemli büyük amcasının sesi bir kez daha yükseldi.
Bu noktada, çoktan karşı tarafın sözlerine tümüyle inanır olmuştu. Bu yüzden granit parçasına basarak bir kırlangıç gibi ileri atıldı. Göz açıp kapayıncaya kadar canavara yetişmişti.
Kollarıyla canavarın kalın kuyruğuna sarıldı.
Gravv!
Kuyruğu tutulan Lav Canavarı panikledi. Kuyruğunu tüm gücüyle savurmaya başladı ve çevreye sıçrayan lavlar Gu Mu'nun giysilerinde delikler açıyordu.
"Şimdi ne yapacağım?”
Lavın sıcaklığına karşı koyarken zhenqisinin sınıra ulaştığını hisseden Gu Mu telaşla sordu.
"Ne yaparsa yapsın kuyruğunu sıkıca tut!"
Zhang Xuan karşılık verdi.
"Pekala!"
Gu Mu büyük bir iradeyle Lav Canavarının kuyruğuna dört uzvunu kullanarak sarıldı. Karşı taraf ne kadar debelense de bırakmayı reddediyordu. O anda, çevredeki yoğun ısıdan korunmak için zhenqisini sonuna kadar kullanmaktan başka seçeneği yoktu.
Gravv! Gravv!
Kuyruğu tutulan Lav Canavarı kızgındı ve durmadan öfkeyle kükrerken, Gu Mu'dan kurtulmak için elinden geleni yapıyordu. Ancak, hareketleri giderek yavaşladı ve bir dakikadan az sürede ölü bir yılan gibi gevşeyiverdi.
"Bu..."
Lav Canavarının durduğunu gören Gu Mu rahat bir nefes verdi. Öleceğini düşünmüştü ve şu anki duruma inanamıyordu.
Lav Canavarının ne kadar öfkeli olduğunu hissetmişti ve canavar yapabilseydi onu parçalara ayırırdı. Ancak... neden kafasını uzattığında ısırmak yerine geri çekilmeyi seçmişti? Ayrıca, neden kuyruğunu tutmak böyle bir sonuç vermişti?
"Pekala, onu kıyıya getir!"
Gu Mu hala düşünürken kulağında kıdemli büyük amcasının sesi yükseldi.
"Hemen!"
Baygın Lav Canavarının kuyruğuna asıldı ve zhenqisini kullanarak onu kıyıya çekti.
Az sonra adam ve canavar sert granit zemindeydiler.
Lav Canavarı kıyıya çıktığı anda Zhang Xuan ona doğru yürüdü. Bileğinin bir hareketiyle avucunda birkaç gümüş iğne belirdi ve iğneleri doğruca Lav Canavarına fırlattı.
"Ona sana teslim olmasını söyle. Eğer kabul ederse, seviye atlamasına yardım edeceğim. Aksi halde ölecek!"
Ardından, Zhang Xuan bir kenarda sessizce oturdu.
"Pekala!"
Gu Mu Lav Canavarına yaklaşıp Zhang Xuan'in sözlerini aktardı. Canavar bir an sonra devasa kafasını ona sürterek teslim olduğunu gösteriyordu...
Anlaşma hızla tamamlandı ve Gu Mu Lav Canavarını başarıyla evcilleştirmiş oldu.
Olanları bir kenardan takip eden Liao Xun tamamen şaşıp kalmıştı.
Daha önce canavar evcilleştiren eğiticiler görmüştü ancak bunu bu kadar hızlı yapanı ilk kez görüyordu!
Ve bu Zhizun aleminin zirvesinde bir vahşi canavardı! Bir insana bu kadar kolayca teslim olması... her şey fazla basit gözükmüyor muydu?
Eğer bir canavarı evcilleştirmek bu kadar kolaysa, bu benim de bir canavar eğiticisi olabileceğim anlamına gelmiyor mu?
Böyle düşünen tek kişi o değildi. Gu Mu'da kendini bir rüyada gibi hissediyordu.
Eğer kafasını ona sürtüp duran devasa Lav Canavarı olmasaydı, her şeyin bir illüzyon olmasından şüphelenirdi.
"Kıdemli büyük amca..."
Bu mucizeyi gerçekleştirenin kıdemli büyük amca olduğunu bilen ikili bakışlarını ona çevirdi.
"Bu Lav Canavarı lavların içinde yaşıyor ve bir eşi ya da yoldaşı yok. Daha önce başka hiçbir yaşam formuyla karşılaşmamış ve bilmediği şeylerden korkan, şüpheci bir karakteri var!"
Adamların kafalarını kurcalayan soruyu bilen Zhang Xuan durumu açıkladı.
Bırakın bir vahşi canavarı, bir insan bile uzun süre inzivada yaşadıktan sonra içine kapanırdı.
Zhizun aleminin zirvesindeki bir vahşi canavar zeka olarak insanlardan daha aşağıda değildi. Volkanın derinliklerinde yaşadığından daha önce bir başka canlıyla karşılaşmamıştı. Bu yüzden Gu Mu'ya merak ve korkuyla yaklaşmıştı.
"Kaba kuvvet kullanarak onu öldürmeyi denediğinde, içgüdüsel olarak karşılık verdi. Bu Lav Canavarı savaş tecrübesine sahip olmasa da, kendi evinde olmanın avantajını kullandı ve o dövüşten galip çıkman imkansızdı!" Zhang Xuan devam etti.
Gu Mu başıyla onayladı.
Az önceki dövüşte karşı tarafın ataklarını ucu ucuna savuşturabilmişti. Ona rakip olamayacağı ortadaydı.
Eğer o şekilde devam etseydi, kesinlikle ölecekti.
"Kılıcını kaldırıp başını uzatmak düpedüz intihar gibi gözükse de, yaptıkların şüpheci Lav Canavarını korkuttu! Çünkü... tamamen mantıksızlardı!"
Zhang Xuan gülümsedi, "Üstüne, Lav Canavarının en zayıf olduğu nokta ağzıdır. Sıra dışı davranışını gördüğünde, onun zayıflığını fark ettiğinden ve ona yem attığından şüphelendi. Bu yüzden kaçmayı tercih etti.
"Demek nedeni buydu!"
Açıklamayı duyan Gu Mu ve Liao Xun durumu anlamışlardı.
Gu Mu daha önce kıdemli büyük amcasını dinlediği için rahatlamıştı. Aksi halde, Lav Canavarıyla dövüşe devam etseydi şu anda ölmüş olabilirdi.
"Peki... Kuyruğunu tutmak neden gevşeyip dövüşemeyecek hale gelmesine neden oldu?"
"Vahşi canavarların nefes alması gerekir mi?" Zhang Xuan ona baktı.
"Tabi ki nefes almaları gerekir..." Soruya şaşıran Gu Mu bir anlığına duraksayıp, ardından başıyla onayladı.
Aynı insanlar gibi, vahşi canavarlar da yaşamak için havaya ihtiyaç duyarlardı.
"Bu Lav Canavarı lavın içinde yaşıyor, ancak ilk geldiğimizde onu görmedik. Sence bu garip değil mi?"
Zhang Xuan'in sözleri Gu Mu'yu şaşırtmıştı.
Balıkların suyun içinde nefes alabilmelerinin sebebi solungaçlarıydı ve sudaki oksijeni soluyabilirlerdi. Lav ise gerçekte eriyik granitti ve içinde oksijen olması imkansızdı. Üçlü buraya ilk geldiklerinde, Lav Canavarının başını görmemişlerdi. Canavar, Liao Xun lotusa bir taş attıktan sonra ortaya çıkmıştı.
Yoksa... bu canavarın nefes alması gerekmiyor muydu?
Ama bu imkansızdı!
Vahşi canavarların nefes almadan yaşayabilmeleri duyulmamış bir özellikti!
"Lav Canavarının nefes alma organı, yani bize göre burnu, başında değildir. Bunun yerine... kuyruğundadır!" Zhang Xuan açıkladı.
"Kuyruğunda mı?"
İkili hemen Lav Canavarına döndüler ve kuyruğundaki iki açıklığı fark ettiler.
"Bu dostumuz genellikle lavın içinde saklanıp, nefes almak için yalnızca kuyruğunu açıkta bırakır. Dahası, kuyruğu lavla aynı renkte olduğundan, ilk geldiğimizde onu fark edemedik!"
Zhang Xuan gülümsedi, "Karşı tarafın kuyruğuna sarılmanı istememin nedeni nefes alıp verişini engellemekti. Bir üstat zhenqisini kullanarak nefessizliğe dayanabilse de, vahşi canavarlar aynını yapamazlar! Lavların içinde debelenip enerjisini hızla tükettiğinden bahsetmeye gerek bile yok! Doğal olarak dövüşemeyecek hale geldi! Bu özellikleri ilk başta ben de bilmiyordum ve yalnızca siz savaşırken görebildim."
"Anlıyorum."
Gu Mu sonunda kıdemli büyük amcasının en başta neden sessiz kaldığını anlamıştı. Karşı taraf onunla oyun oynamıyordu, Lav Canavarının davranışlarını inceleyerek onu etkisiz hale getirip, evcilleştirmek için bir plan düşünüyordu.
Niyetini gülünesi derecede yanlış anlamıştı... Bu gerçekten utanç vericiydi!
Tüm bunları öğrenen Gu Mu'nun kıdemli büyük amcasına duyduğu saygı bir başka seviyeye ulaşmıştı.
Dövüştükleri kısa sürede Lav Canavarının özelliklerini ve karakterini çözümlemiş ve onu evcilleştirmek için bir yöntem bulmuştu. 4 yıldızlı bir canavar eğiticisi bile aynı şeyi başaramazdı!
Ayrıca, Lav Canavarına fırlattığı iğneler canavarın hareketini engellemişti. Aksi halde evcilleştirme sürecinin böyle kusursuz işlemesi imkansızdı.
"Şimdi, Lav Canavarı evcilleştiğine göre lotus tohumlarını toplayabiliriz!" Açıklamasını tamamlayan Zhang Xuan elini şöyle bir salladı.
"Pekala!"
Gu Mu başıyla onayladı ve başka söz etmeden bir kez daha lavların üzerine atlayarak hızla Kızıl Alev Lotusuna doğru ilerlerdi.
Gerçekte, Gu Mu'nun Lav Canavarını başarıyla evcilleştirdiğini gören Zhang Xuan'de rahat bir nefes vermişti.
Aynı insanlar gibi, vahşi canavar dövüşe başladığında da Semavi Yolun Kütüphanesinde bir kitap derlenirdi. Gu Mu'nun onunla dövüşmesini istemesinin nedeni, bir kitap derleyerek kusurlarını görmekti.
Kusurları öğrendiği anda, gerisi çorap söküğü gibi gelmişti.
Lav Canavarı denklemden çıkınca, Gu Mu lotus tohumlarını kısa sürede alıp getirdi. Toplamda dokuz altın lotus tohumu vardı ve hepsi ruhu yenileyen bir koku yayıyordu.
"Kıdemli büyük amca, bunlar Kızıl Ateş Lotus Tohumları..."
Tohumları dikkatle yeşim bir kutuya koyan Gu Mu kutuyu uzattı.
"Hm!" Kutuyu alan Zhang Xuan iki tohum çıkartarak Gu Mu'ya uzattı. "Biri senin, diğeri ise Lav Canavarı için!"
Daha önce Gu Mu'nun bir Kızıl Ateş Lotus Tohumu alması için anlaşmışlardı, geriye kalanlar ise Zhang Xuan'in olacaktı.
Lav Canavarı çoktan Zhizun'un zirvesinde olduğu için, Zhang Xuan ona bir tohum daha vermeye karar vermişti.
Ne de olsa, elçi ona anlatmasaydı, Zhang Xuan bu Zehir Salonu şubesinin böyle bir hazineye sahip olduğunu bilmeyecek ve bu fırsatı kaçıracaktı.
"Teşekkür ederim, kıdemli büyük amca!"
Gu Mu son derece heyecanlıydı.
"Al, bunu da şubeye bırakıyorum. Kim önce Zhizun aleminin zirvesine ulaşırsa, onu kullanmak hakkına erişecek!"
Zhang Xuan bir başka tohum çıkartıp Liao Xun'a uzattı.
Liao Xun da Zhang Xuan'e büyük minnet duyuyordu.
Kızıl Ateş Lotus Tohumu değerli bir hazine olsa da, Zhang Xuan'in fazla işine yaramayacaktı.
Yeterli sayıda gizli kılavuz bulabildiği sürece, Zhizun aleminin zirvesinde seviye atlamak sorun olmayacaktı. Bu nedenle başkalarının eğitim sırasında karşılaştığı dar boğazlar onun karşısına çıkmayacaktı.
Kendisi kullanmayacağına göre, tohumları yetiştiren Kızıl Lotus Dağları Zehir Salonunun tüm tohumlarını almak doğru olmazdı.
Üç lotus tohumunu dağıtan Zhang Xuan geri kalan altı taneyi depolama yüzüğüne sakladı.
"Buradaki işleri hallettiğimize göre benim gitme vaktim geldi!"
Zhang Xuan temel hedefi olan Zehir Salonundaki kitapları okumaya ulamıştı ve üzerine Kızıl Ateş Lotus Tohumlarına sahip olmuştu. Gu Mu'nun son tedavisini de yaptıktan sonra, oradakilerle vedalaştı.
"Kıdemli büyük amca... Gelecekte sizi ziyaret etmek istersem nerede bulabilirim?"
Karşı tarafın Kızıl Ateş Lotus Tohumlarını aldıktan sonra gideceğini bilse de, Gu Mu ayrılmakta gönülsüzdü.
Karşı tarafı yalnızca birkaç gündür tanısa da, adam onun sorununu tedavi etmiş ve Zhizun aleminin zirvesindeki bir vahşi canavarı evcilleştirmesine yardım etmişti. Ona gösterdiği lütuf o kadar büyüktü ki geri ödemek zor olacaktı.
Karşı tarafın kıdemli büyük amcası olmayabileceğini tahmin etse de, bu ona duyduğu saygıyı kesinlikle etkilememişti.
"Dünya benim evim. Eğer kaderde varsa, eninde sonunda buluşuruz!" Zhang Xuan başını salladı.
Şu anda sahte kimliğiyle buradaydı ve en iyisi tekrar karşılaşmamaktı.
"Kıdemli büyük amca, bu benim kimlik nişanım. Kıdemli büyük amcanın işine yaramayacağını biliyorum, ancak başı dertte olan akrabalarınız ya da öğrenciniz varsa, bunu Xuanyuan Krallığı Zehir Salonuna getirip beni bulabilirler. Elimden geldiği sürece, yardım etmek için her şeyi yaparım!"
Bileğinin bir hareketiyle yeşim bir nişan çıkartıp Zhang Xuan'a uzattı.
"Pekala, teşekkür ederim!"
Karşı tarafın bunu minnetini göstermek için yaptığını bilen Zhang Xuan onu geri çevirmedi. Nişanı alıp depolama yüzüğüne kaldırdı.
"Hoşça kalın!"
Gerekli her şey söylendikten sonra, Zhang Xuan Zehir Salonundan büyük adımlarla uzaklaştı.
Gelirken Yüce Bitki Kralıyla geçtiği yolları hatırlıyordu ve yolu gösterecek biri olmasa bile kolayca ilerledi.
Beş gün sonra, sonunda Kızıl Lotus Dağları bölgesinden çıkmıştı.
Derin bir tınıyla seslendi ve kısa bir an sonra, Çelik Dişli Uluyan Gök Canavarı havada belirdi.
Uluyan Gök Canavarının sırtına atladıktan sonra, canavar kanatlarını açtı ve ikili Tianwu Kraliyet Şehrine doğru yola koyuldu.
Usta Hoca Köşkü, ben geliyorum!