Yargıtay, polisin herhangi bir suçtan dolayı tutuklu bulunan herkesten DNA örneği alabileceğine hükmetti. DNA'nın tutuklanmalarıyla ilgili olup olmadığına bakılmaksızın. Buradaki fikir, tutuklu insanları DNA kullanarak diğer faili meçhul suçlarla ilişkilendirebilmek, ancak kararın mahremiyet ve yanlış suçlamalar konusunda endişeleri var.
5'e 4 kararı, muhafazakar Antonin Scalia'nın muhalif görüşünü yüksek sesle okumasıyla, olağan muhafazakar ve liberal bloklarda bir bölünme gördü - yalnızca muhalefet özellikle yoğun olduğunda alınan bir önlem (her ne kadar daha önce ortaya çıkmış olsa da). son birkaç yılda daha yaygın ).
Karar, 2009 yılında kalabalığı silahla tehdit etmekten tutuklanan Alonzo King'in davasına baktı. Tutuklanmasından birkaç gün sonra polis, emri olmadan yanağından bir sürüntü aldı ve onu altı yıl önce meydana gelen bir tecavüzle ilişkilendirdi. King bu tecavüzden hüküm giydi, ancak tutuklandığı şeye dayanarak hiçbir emir ve ihtiyaç olmadığı için DNA sürüntünün mantıksız arama anlamına geldiğini söyleyerek temyize gitti. Yüksek Mahkemenin kararı, DNA örneklerinin arama yapmaktan ziyade parmak izi alma ve fotoğraflama gibi olduğunu söyleyerek, yanaktan yapılan nazik bir çubuğun arama olarak kabul edilecek kadar invaziv olmadığını söyleyerek mahkumiyetini geri getirdi.
Maryland Eyalet Polisi müfettişi Marcus L. Brown, NPR'ye sonuçtan oldukça memnun olduğunu söyledi . Bir nevi modern parmak izi olarak görüyoruz, dedi. DNA araçları daha ucuz ve daha güvenilir hale geldikçe, birçok kişi bu bilgileri toplamanın raflarda bekleyen soğuk vakaları çözmeye yardımcı olabileceğini söylüyor.
Ancak bu karardan herkes memnun değil. Scalia muhalefetinde, “Bugünkü karar nedeniyle, doğru ya da yanlış ve herhangi bir nedenle tutuklanırsanız DNA'nız alınıp ulusal bir veri tabanına girilebilir” dedi. ACLU da onunla hemfikirdi. :
Bugünkü karar, Dördüncü Değişikliğe açık bir şekilde yeni bir istisna yaratıyor. Yargıç Scalia'nın muhalefetinin ikna edici bir şekilde gösterdiği gibi, tutukluların DNA testinin kimlik tespiti ile çok az ilgisi ve çözülmemiş suçları çözmekle ilgisi var. Hiç kimse bu ilginin önemine itiraz etmese de, Dördüncü Değişikliğin polisin bir suç kanıtı arayamayacağı anlamına geldiği uzun zamandır anlaşıldı - ve dokuz yargıç da DNA testinin bir arama olduğu konusunda hemfikirdi - bireysel şüphe olmadan. Bugünkü karar, bu önemli güvenceyi ortadan kaldırıyor. Aynı zamanda, DNA testiyle ilgili diğer eyalet yasalarının Maryland'in yasalarından bile daha geniş olduğunu ve bugünün kararıyla çözülmemiş sorunlar sunabileceğini kabul etmek önemlidir.
Boston Üniversitesi hukuk profesörü Tracey Maclin, NPR'ye bir DNA çubuğunun kesinlikle parmak izinden farklı hissettirdiğini söyledi. Maclin, bunun sadece tutuklanan birinin çantasını veya sırt çantasını aramadığını, hatta arabasını aramadığını söyledi. Adamın tutuklanmış olması dışında arama için herhangi bir dayanağımız olmadığı bir durumda şahıslarını arıyoruz.
Tabii ki, tutuklanan birçok insan hiç yanlış bir şey yapmadı. Bu onları süpürülmekten alıkoymaz. İşte Popüler Bilim :
Latino göründüğü için Arizona'da araba kullanan bir adamı çeken ırkçı bir polis mi? Bu adam artık hiçbir suçlamada bulunulmadan bir saat içinde serbest bırakılsa bile DNA'sını alıp dosyaya kaydettirebilir.
Bazıları, DNA kanıtının televizyonda gördüğünüz kadar önemli veya kullanışlı olmadığını iddia ediyor. Masumiyet Projesi—haksız yere hüküm giymiş insanları temsil eden bir organizasyon— bazı istatistikler var :
DNA aklanmaları, doğrulanmamış veya uygun olmayan adli bilimlerin hatalı mahkumiyetlere katkıda bulunan etkilerine açılan bir pencere olsa da, DNA sorunu çözmez. Aslında uzmanlar, tüm ceza davalarının sadece %5-10'unun DNA testine tabi tutulabilecek biyolojik kanıtları içerdiğini tahmin ediyor. Suçların diğer %90-95'inde DNA testi bir seçenek değildir - bu nedenle ceza adaleti sistemi, adli tıp disiplinleri de dahil olmak üzere bilimsel olarak sağlam veya uygun şekilde yürütülemeyen diğer kanıt türlerine dayanır.
King'in hüküm giydiği Maryland'de yasalarda bazı güvenceler var. Orada, numuneler, mahkemeye çıkarılana kadar bir şüphelinin rızası olmadan işlenemez. Suçlamalar düşerse veya kişi beraat ederse numuneler imha edilmelidir. Ve sadece şiddet içeren suçlardan veya hırsızlıktan şüphelenilen kişilerden alınabilirler. Ancak tüm devletler bu güvencelere sahip değildir. Mahkeme mütalaasını yazan Yargıç Kennedy, onlar olmadan durumun çok farklı olabileceğini kabul ediyor. Burada Wall Street Dergisi :
Adalet Kennedy, Maryland tüzüğünün korunmasında bu korumaları vurguladı. Ancak gelecekte polis, örneğin bir tutuklunun belirli bir hastalığa yatkınlığını belirlemek için örnekleri analiz ederse, ek mahkeme incelemesi gerekli olabilir, diye yazdı.
Şu anda, 28 eyalette, kolluk kuvvetlerinin tutuklandığında sürüntü almasına izin veren uygulamalar var, bu nedenle mahkemenin DNA ile ilgili davaları son kez duyması kesinlikle olmayacak ve belki de bu tür aramaları son kez düşünmesi bile olmayacak.
Smithsonian.com'dan daha fazlası: