Pearl Harbor saldırısı hakkında saldırının yaşandığı günü konu alan bir yazı hazırladık. Radyo operatörü Karl Boyer, kulaklarına inanamıyordu. Hawaii'de Pearl Harbor'dan 10 km uzaktaki deniz kuvvetleri radyo istasyonunda 7 Aralık 1941 pazar sabahı otururken, 32 km kuzeydoğudaki Donanma Hava Üssü'nden şaşırtıcı bir mesaj almıştı: "Bombalanmaktayız ve batmak üzereyiz; bize saldırıyorlar!" Boyer'in yanıtı, sert oldu: "Hadi oradan, git yat ve ayıl artık." Ama karşı taraf, telaşla üsteliyordu: "Bu, talim filan değil. Gerçek!"
Sonunda mesajın doğruluğuna inanan Boyer, karargah subaylarıyla birlikte pencereden dışarıyı, Pearl Harbor'ı seyreden istasyon komutanına koştu. Ne var ki uçaksavar toplarından çıkan dumanı görünceye kadar, dalga dalga gelerek art arda "Pearl"e pike yapan uçakların talimden dönen ordu bombardıman uçakları olduğunu sandılar. Boyer'in şefi mesajı okudu ve haykırdı: ''Hemen Washington'ı bul. Şifrelemeyle falan uğraşma." Boyer, sabahın saat 07:58'inde hızla, yeni bir dönemin başladığının haberi olan mesajı geçti. ''Pearl Harbor'a hava saldırısı. Bu, talim değil."
Japonların Pearl Harbor'a saldırısı tarihin en başarılı saldırılarındandır. Mitsuo Fuchida'nın emrindeki 180 kadar savaş uçağının ilk dalgası Hawai'nin Oahu Adası'nın 370 km kuzeyindeki uçak gemilerinden havalanıp Pearl Harbor'a ulaşıncaya kadar hiç direnişle karşılaşmadı. Vurucu güç yoğun bulutların üzerinden 3600 metre yükseklikte uçuyordu. Havalandıktan bir buçuk saat sonra, saat 07:00'yi biraz geçe, Fuchida radyosunu açtı ve kulağına bir Honolulu radyo istasyonundan Hawaii müziğinin nağmeleri geldi. Bu, Japon uçaklarının hedeflerine yaklaştığının kanıtıydı. Birden yoğun bulutlar dağıldı ve Kahuku Burnu göründü. Rüzgar hafif, görüş açıktı ve Pearl Harbor, Amerika'nın güçlü Pasifik Donanması üssü önlerinde hareketsiz uzanıyordu.
Uçaklar, torpil atan uçakların Pearl Harbor'a güneyden yaklaşabilmesi için adanın batı kıyısına doğru uçtular. Hedeflerine yaklaştıkça Fuchida Pasifik Donanması'nın 8 savaş gemisinin, biri dışında rıhtım boyunca demirli olduğunu görüp heyecanlandı. Yakınlarda kruvazörler, destroyerler ve başka gemiler vardı, yani toplam 94 gemi. Fuchida zaferin onların olacağından o kadar emindi ki, daha bir bomba bile atılmadan komutanına, o zafer çığlığını, baskının başarıldığı işaretini telsizle göndermişti: "Tora! Tora! Tora" ("Kaplan! Kaplan! Kaplan!")
California, West Virginia, Oklahoma…
Birkaç dakika içerisinde Japon ölümcül torpil uçakları, "Kates"ler, 90 m'ye kadar alçalmış ve ölümcül "balıklarını" Pearl Harbor'ın sığ sularına bırakmışlardı. Torpillerin çoğu rıhtım boyunca dizilmiş devlerin arasından yolunu buldu: California, West Virginia, Oklahoma, Nevada ve Arizona… hepsi de vuruldu. Koskocaman, sapasağlam Oklahoma birçok torpil yedikten sonra yan yattı ve alabora olurken mürettebata gemiyi terk emri verildi. Birçok denizci, Japon makineli tüfekçileri tarafından öldürüldü, ama mürettebatın çoğu yakındaki doklardan ve gemilerden gelen tekneler tarafından kurtarıldı.
Art arda dalgalar halinde gelen Japon uçakları hazırlıksız donanmayı bombaladı, ağır hasar verdi. Arizona birkaç kez doğrudan isabet aldı ve bir bomba ıslık çalarak bacasından içeri dalıp barut depolarını tutuşturduğunda, kulakları sağır edici bir gürültüyle havaya uçtu. Alevler 150 m'ye kadar göğe yükseldi, geminin yanan kalıntıları yağmur gibi yağdı. Geminin 1400 kişilik mürettebatından 1000 kişiden fazlası öldü, Arizona, limanın çamuruna gömüldü.
İnsanlar her yerde isabet almış gemilerden yüzeyi petrolle kaplı denize atlıyorlardı. Bazıları denizin yüzeyi alev alınca öldüler. İlk bombalar hedefini bulduğunda bile Amerikalıların birçoğu saldırıya uğradıklarına bir türlü inanamıyorlardı. Bununla birlikte Nevada limandan çıkmayı denedi ve bu yüzden, pike yapan uçakların büsbütün dikkatini çekti. 250 kg'lık bombalardan harap olan burnu alevler içinde kaldı. Yine de inanılmaz sıcağa aldırmayan donanma makineli tüfekçileri düşmana ateş etmeyi sürdürdüler.
Pearl Harbor ve Başkan Roosevelt
Diğer bombardıman uçakları dumanla boğulmuş limana dalış yaparken bazı pilotlar da kıyıdaki askeri tesislere yöneldiler. Zero savaş uçakları, silahlarını ateşleyerek hava üslerini taradılar. İki saatten az bir zaman içinde Japonlar 18 gemiyi batırmış ya da ciddi hasara uğratmış, 188 uçağı yok etmiş ve 159'una da zarar vermişlerdi. İçlerinde 68'i sivil olmak üzere 2400 kadar Amerikalı ölmüş, 1100'den fazla asker de yaralanmıştı. Buna karşılık Japonlar sadece 29 uçak kaybetmişlerdi. Ama bir bakıma başarısız olmuş sayılırlardı, çünkü asıl önemli Amerikan uçak gemileri denizdeydi ve bombalar yakıt depolarına isabet etmemişti.
On sekizinci güne geldiğimizde kurtardığımız 300 kadar adam hala yaşıyordu. Bütün yangınları söndürmek iki haftayı aldı. Üç gün boyunca 24 saat çalıştık. Öyle bir telaş ve kargaşa vardı ki.John Garcia, Pearl Harbor gazisi
Tokyo'da, Pearl Harbor'a yapılan baskının saldırı haberi, halkı sevinçten adeta kendinden geçirdi, büyük kutlamalar yapıldı. Washington'da ise, haber önce inanmazlık, sonra da büyük bir öfkeyle karşılandı. Pearl Harbor'a ilk bombanın atılmasından 24 saat sonra Başkan Roosevelt Kongre'ye ve Amerikan halkına hitaben bir konuşma yaptı. "Dün, 7 Aralık 1941 günü, alçaklığı simgeleyerek sonsuza dek hatırlanacak bir gün" diye başladı. "Amerika Birleşik Devletleri'ne, Japonya'nın deniz ve hava kuvvetleri tarafından, bilerek, isteyerek saldırı da bulunuldu.'' Aynı ruh hali içindeki Kongre de derhal Japonya'ya savaş ilan edilmesine karar verdi.
Pearl Harbor Saldırısı – Japonya'nın beklenmedik baskın günü yazımız bitti. Benzer içerikler için: https://2ladd.com/k/tarih-kultur/