O gülüşü biliyorum. Arya'ya ait olduğu için anlamlı olan müzik gibi. Bu kongrenin cehennem gibi sıkıcı olacağını düşünmüştüm ama şimdi, bence daha da ilginç hale geldi.
Emin olmak için ona doğru ilerliyorum. Evet, bu Arya'ydı. Ben yaklaştıkça o bana dönüyor. Beni fark ettiği anı görüyorum. Gözleri genişliyor. Dudakları bir gülümsemeyle yukarı kıvrılıyor.
"Yunus mu?"
Gülümsemem büyüyor çünkü beni hatırlıyor. Neredeyse iki yıl birlikte çalıştık ama onu görmeyeli neredeyse o kadar uzun zaman oldu.
Ona karşı her zaman bir şeyim vardı. Hatta bir keresinde ona çıkma teklif ettim ama o işi zevkle karıştırmadığını söyledi. Hâlâ aynı alanda olabiliriz ama artık birlikte çalışmıyoruz. Şimdi beni geri çevirdiğinde dürüst olup olmadığını öğrenmenin zamanı geldi.
"Merhaba, nasılsın Arya?"
"İyiyim."
Küçük bir gülümsemeyle beni sohbet ettiği insanlarla tanıştırıyor. Başımı salladım ve küçük bir konuşma yaptım ama gözlerimi Arya'dan alamıyorum. O, iki yıl önceki kadar muhteşem. Kişiye özel bir iş ceketini doğru şekilde dolduruyor. Eteği düzgün olacak kadar uzun.
Beni atölyede onunla oturmaya davet ettiğinde, ofisimden aynı zamanda bölge ibadetine katılan adamlara hiç düşünmeden onu takip ediyorum.
Sandalyeler birlikte ezilir. Normalde şikayet ederdim ama kalçamdan dizime kadar Arya'ya baskı yaptığım için buranın bu kadar kalabalık olmasına şükrediyorum.
Vücudunun her hareketi, bacağını benimkine sürtüyor. Not defterimi, hareket etmeye istekli olmadığım için canlandıkça sikimi kapatmak için hareket ettiriyorum.
Arada bir Arya'ya bakıyorum. Hâlâ kaleminin ucunu çiğniyor ve ben bunu hâlâ seksi buluyorum çünkü tüm dikkatimi yumuşak, dolgun dudaklarına çekiyor. Baktığımı fark ettiğinde gülümsedi ve kulağıma fısıldamak için eğildi.
"Zaten sıkıldın mı?"
Önceden hemen bir bahane bulurdum ama artık benimle çalışmıyor, bu yüzden ona gerçeği söylüyorum. "Belki de seni daha ilginç buluyorum. Dudaklarının arasında bir kalemi kaydırmanı izlemeyi her zaman sevmişimdir.”
Kaşları kalkıyor ve o dudaklar kıvrılıyor. "Belki de ağzıma bakmanı seviyorumdur."
Bacağımı onunkine daha çok bastırıyorum. Biraz daha yaklaştım ve sesimi daha da alçalttım. “Her zaman ağzının nasıl hissedeceğini merak etmişimdir. Tadı nasıl olurdu."
Dili dışarı bakıyor ve dolgun alt dudağı boyunca kayıyor. Sessizce inliyorum, bu onun kıkırdamasına neden oluyor.
"Daha ne kadar bana işkence edeceksin?" Fısıldıyorum.
Gözlerinde bir şey parlıyor. Bunun bir davetiye olduğuna neredeyse yemin edecektim ama bu benim umutlu sikim olmalı, değil mi?
Ardından Arya oturduğu yerden kalkar. Koridorla aramızdaki üç dört kişinin yanından geçerken biraz çömeldi. Sonra gitti. Orada bir aptal gibi beş saniye kadar oturdum, sonra onu takip ettim, not defterimi kasıklarımın önünde tuttum, böylece kimseye bakmadım. Bu gerçekten olacak mı?
Aceleyle balo salonundan çıkıp kapıyı arkamdan kapattım. Döndüğümde Arya boş koridorda beni bekliyordu.
"Çapa mı oynuyoruz?" Soruyorum.
"Tüm atölyeleri kaçırmayı göze alamam ama bir tanesini kaçırabilirim."
Kongre merkezi benim otelimden on beş dakikalık yürüme mesafesinde ve muhtemelen onunki de. Bir uygulamayı açıp bir araba alsak bile, muhtemelen neredeyse aynı süreyi alacak ve atölyeler sadece bir saat sürüyor.
"Bu çok fazla zaman bırakmaz," diyorum.
Arya bir sırıtışla beni atölyeden uzaklaştırdı. Beni birkaç koridorda oldukça uzak ve ıssız bir yere götürüyor. Elimi bırakıp kafasını bayanlar tuvaletine soktu. Sonra beni içeri çekiyor.
Bir yanım bunun kötü bir fikir olduğunu bilse de, geri dönemez gibiyim. Etrafıma bakıyorum, kadınlar tuvaletinin ne kadar güzel olduğunu biraz kıskanıyorum. Dış odada büyük bir ışıklı aynalı küçük bir kanepe bile var.
Arya'nın beni en büyük ahıra götürmesine izin verdim. Kapılar herhangi bir gürültüyü engellemeyecek ahşap çıtalardan yapılmıştır, ancak en azından kimse bizi görmeyecek çünkü her bir kabinin duvarları gerçek duvarlar ve kapı yerden tavana uyuyor. Kilidi yerine oturttuğu anda Arya dönüp ağzını benimkine bastırdı.
Kahve ve karamel gibi tadı var. Onu duvara yaslayana kadar tekrar tekrar adım atıyorum. Ellerim pürüzsüz uyluklarına doğru kayıyor, ben giderken eteğini kaldırıyorum. Sonunda külotunun ıslak kısmına odaklandığımda ikimiz de inledik.
Başparmağımı sert klitorisine bastırdım, defalarca daire çizdim. İnlemelerini yuttum ve baş parmağımı ona daha sert bastırdım.
Bicepslerimi tutuşu sıkılaşıyor. Parmak uçlarında yükseldi ve bacaklarını açarak bana daha fazla yer açtı. Boştaki elimi göğüslerine götürdüm, sonra gömleğinin içinden meme uçlarını çektim. Kalçaları yaptığımda öne doğru sarsılıyor. Bu yeni bilgi karşısında dudaklarına gülümsüyorum. Er ya da geç ağzımı onun memelerine sokacağım.
Göğüslerinin uçlarını koparıp çimdikledim, vücudu katılaşana kadar çekiştirip çektim, sonra uzun bir inlemeyle titredim. Nefes nefese geri çekildi ve ağır kapaklı gözlerle bana baktı.
"Bununla ilgili kaç kez hayal kurduğum hakkında bir fikrin var mı?" Soruyorum.
O gülümser. "Kaç?"
"Sayı vermekten çok utanıyorum ama en azından her gün aynı ofiste birlikte çalıştık."
Gizli, küçük bir gülümsemeyle çömeldi ve yüzünü doğrudan pantolonumun içindeki çadırın önüne koydu.
“Tasavvur ettiğin şey bu muydu?” o soruyor.
Kahretsin.
Kemer tokama uzandığında inledim. O ve pantolonum birkaç saniye içinde çözüldü. Penisim serbest, sert ve zonklayana kadar pantolonumu ve boksörlerimi uyluklarımdan aşağı itiyor.
Ağzının etrafıma dolanmasını o kadar çok istiyorum ki. Sikim kabul ediyor. Onu daha yakına sallamaya çalışıyormuş gibi sallanıyor. Arya elini belime sarıp sıktığında inledim.
"Şşş," diye tıslıyor.
Ama sonra öne doğru eğildi ve yarığıma küçük bir yavru kedi yaladı. Üzerine eğilmem, bir elimi duvara bastırmam ve dizlerimi yerine kilitlemem gerekiyor. Dudakları tacımı çevrelediğinde kalçalarım öne doğru fırladı. Şans eseri, hala üssümde bir eli var, bu yüzden onu tamamen tıkamıyorum.
O kıkırdar. Titreşimler şaftımdan yukarı doğru hareket edip taşaklarıma yerleşirken titriyorum. Başını birkaç kez salladı ve beni onun üzerinde nefes nefese bıraktı.
“Böyle gelmemi istiyorsan devam et” diyorum. "Ama seni becermemi istiyorsan, durmalısın."
Arya durmuyor. Bunun yerine mırıldanıyor. Sesinin bana ne yaptığını daha önce fark etmiş olmalıydı. Kafasının arkasını kavradım ve çok sert olmak istemediğim için hafifçe öne doğru ittim.
Sonra aşağıya bakıyorum ve gözlerindeki cesareti görüyorum. Biraz daha ve biraz daha sertçe ittim. Tek tepkisi, taşaklarımı yukarı çeken ve omurgamı ısıtarak ne kadar yakın olduğum konusunda beni uyaran inilti.
Hassas ucum boğazına çarpıyor ve öğürüyor. Penisim diline karşı genişlerken inlemek için ağzımı açıyorum. O sırada biri dış kapıyı açar. Birkaç kadın bir şeyler konuşarak içeri giriyor. Kendimi tutmak için yanaklarımı sıkmaya çalışıyorum ama çok geç.
Sikim Ayra'nın ağzına geriliyor ve fışkırıyor. Tekrar öğürüyor, ki bu hayatımda hissettiğim en iyi şey. Ağzımı açıyorum ama neyse ki sadece çok ihtiyaç duyulan havayı çekiyorum. Başım geriye düşüyor, son birkaç jet ucumdan fırlarken vücudumdaki her bir kas kasılıyor.
Sonunda kendime geldiğimde, banyonun bir kez daha sessiz olduğunu fark ettim. O kadınlar gitti mi? Gözlerinde neşe dansıyla hâlâ ucumu emen Arya'ya bakıyorum.
Vücudum dilinin her geçişinde, ağzının her emişinde sarsılıyor. Biri, "Orada iyi misin tatlım?" dediğinde konuşmak için ağzımı açtım.
Arya kahkahasını dizginlemeye çalışırken bir tür boğulma sesi çıkarıyor. Sonunda boğazını temizliyor.
"Boğazıma bir şey takıldı" diyor.
Hikayelerimi beğendiyseniz, abone ol düğmesini (aşağıdaki küçük zarf) tıklayın, böylece her yeni kısa mesaj gelen kutunuza gelsin. Daha fazla hikayemi okumak için buraya tıklayın . Benimle bağlantı kurmak istersen, Facebook , Twitter , Instagram'dayım ve Amazon'da hikayeler satıyorum .
18 Mart'ta Başak burcunda bir Dolunay yaşayacağız. Yeni Ay'ın enerjilerini sona erdiriyor, bu ne güçlü bir döngüydü! Bu tür duygular, bu tür ifşaatlar, bu tür sürümler, yeni deneyimler, yüklemeler, yeni farkındalık, yeni rehberler ve açılan yeni yollar.
Sathya Krishnan Suresh, Shunmupapriya P Bu yazıda, stili ve içeriği iki ayrı görüntüden gelen yeni görüntüler oluşturmak için kullanılabilecek bir yöntem olan “Nöral Stil Transferi” adlı ilginç bir konuyu tartışacağız. Bu makale Leon A Gatys ve arkadaşlarının A Neural Algorithm of Artistic Style (Sanatsal Stilin Sinirsel Algoritması) temel alınarak hazırlanmıştır; burada yazar, Evrişimsel Sinir Ağı (CNN) katmanlarını kullanarak yeni bir görüntünün oluşturulması hakkında ayrıntılı bir açıklama sunar.
26 Temmuz'da Kilise, Meryem Ana'nın ebeveynleri olan Aziz Joachim ve Anne'yi inançları ve azimleri için anıyor. İşte ailemin hikayesi - hayatlarını sadelik içinde yaşayan ve bize yedi çocuğuna yaşam boyu eğitim veren basit bir çift.
Bugün farklı bir yolculuğa çıkıyoruz. Çoğunlukla resimler.
"Tren kazası" kelimesinden nefret ediyorum. İnsanlar kendi ahlaki pusulalarında teselli bulur ve bunu yaparken kendilerini yargıda bulunurken bulurlar.