Satürn, Güneş sisteminde yer alan en büyük 2. gezegen olarak bilinmektedir. 1610 yılında Galileo Galilei tarafından gözlemlenen muhteşem halkaları ile de bilinmektedir. Jüpiter gibi Satürn de bir gaz devi olup hidrojen, helyum ve metan gibi benzer gazlardan oluşur.
Satürn çıplak gözle görülebilir. Güneş sisteminde beşinci en parlak nesne ve aynı zamanda dürbün veya küçük teleskop ile kolayca inceleniyor.
Satürn, Babiller ve Uzakdoğu gözlemcileri de dahil olmak üzere, kadimler tarafından biliniyordu. Roma tanrısı Saturnus’un adını almış ve Yunanlılar tarafından Cronus olarak biliniyor.
Bununla birlikte, Satürn, tüm gezegenlerin en düşük yoğunluğuna sahiptir ve sudan daha az yoğun olanıdır eğer tutacak kadar büyük bir küvet olsaydı, Satürn yüzerdi.
Satürn’ün atmosferinde görülen sarı ve altın bantlar üst atmosferde ekvatorun etrafında 1,100 km / saat’e kadar ulaşabilen süper hızlı rüzgarların sonucudur ve gezegenin içinden yükselen ısı ile birleşir.
Satürn, Jupiter haricindeki herhangi bir gezegenden daha hızlı dönerek kabaca her 10 buçuk saatte bir rotasyon gerçekleştiriyor. Bu hızlı dönme, Satürn’ün ekvatordan çıkması ve kutuplarında düzleşmesine neden oluyor.
Atmosferik kompozisyon (hacimce): % 96.3 moleküler hidrojen,% 3.25 helyum, az miktarda metan, amonyak, hidrojen deuterid, etan, amonyak buz aerosolleri, su buzu aerosolleri, amonyak hidrosülfür aerosolleri içerir.
Satürn, Dünya’dan 578 kat daha güçlü bir manyetik alana sahiptir.
Satürn, muhtemelen amonyak, metan ve sudan oluşan bir dış çekirdek ile çevrelenmiş demirli ve kayalık malzemeden oluşan sıcak katı bir iç çekirdek gibi görünüyor. Ardından, yüksek derecede sıkıştırılmış, sıvı metalik hidrojen tabakası ve bunu takiben viskoz hidrojen ve helyum bölgesi izliyor. Bu hidrojen ve helyum gezegenin yüzeyi yakınlarında gaz halini alıyor ve atmosferi ile birleşiyor.
Satürn’ün sahip olduğu çekirdeğin Dünya’nın 10 – 20 katı olabileceği düşünülmektedir.
Satürn’ün en büyük uydusu Titan , Merkür’den biraz daha büyük ve Jüpiter’in uydusu olan Ganymede’den sonra güneş sisteminin en büyük ikinci uydudur. (Ay güneş sistemindeki en büyük 5. uydudur) Titan çok kalın, nitrojen bakımından zengin bir atmosfer altında örtülüdür.
Satürn’ün sahip olduğu halkalar ilk önce Galileo Galilei tarafından keşfedilmiş olsa da düzgün bir şekilde betimlenmemiştir. İnce ve düz bir halka sistemine sahip olduğu ise Hollandalı gök bilimci Christiaan Huygens sayesinde öğrenildi.
Satürn’e ulaşan ilk uzay aracı , 1979’da Pioneer 11 oldu ve 13.700 mil (22.000 km) içinde uçarak gezegenin dış halkalarının ikisini keşfetti ve güçlü bir manyetik alan varlığını keşfetti.
Satürn’ün oval biçimli fırtınaları Jüpiter’e benzer. Kuzey kutbu çevresindeki bölge altıgen biçimli bulut desenine sahiptir. Bilim adamları, bunun üst bulutlarda bir dalga deseni olabileceğini düşünüyor. Gezegenin güney kutbunun üzerinde kasırga benzeri bir fırtınaya benzeyen bir vorteks var.
Satürn, güneş sisteminde en geniş yüzüklere sahiptir. Satürn’ün halkaları çoğunlukla buz parçaları ve az miktarda karbonlu tozdan yapılır. Halkalar gezegenden 120.700 km’den fazla uzanır, ancak şaşırtıcı derecede incedirler: yalnızca yaklaşık 20 metre kalınlığında.
Dört uzay aracı Satürn’ü ziyaret etti. Pioneer 11 , Voyager 1 ve 2 ve Cassini-Huygens misyonu gezegeni inceledi. Cassini, gezegende gezegen, ayları ve halkaları hakkında bol miktarda veri gönderen Satürn’ün yörüngesinde gezinmeye devam ediyor.