The mahkumiyet İslam Devleti'ne razı olan radikal İslamcı vaiz Anjem Koudary’in, terör örgütüne destek vererek yasaları çiğneyenlerin kovuşturulabileceklerini ve kovulacaklarını gösteriyor. Ama İngiliz hükümetinin olduğu bir zamanda geliyor. hala mücadele ediyor aşırılıkçılık ve radikalleşme tanımları ve kanunları ihlal etmeyenlere nasıl cevap verileceği.
Parlamentonun İnsan Hakları Ortak Komitesi son zamanlarda yeni endişeler dile getirdi Hükümetin aşırılıkçılık karşıtı stratejisi hakkında ancak bu tartışmaların yaklaşık on yılını geçirdik. 2008’e, Londra 7 / 7 bombalarının ardından, ardından İşçi ev sekreteri Jacqui Smith konuştu “Şiddeti teşvik etmekten kaçınan dikkatli” aşırılık yanlısı gruplar ”. Aynı yıl, Topluluklar ve Yerel Yönetimler Dairesi bir liste oluşturdu İngiliz değerleri: “insan hakları, hukukun üstünlüğü, meşru ve hesap verebilir hükümet, adalet, özgürlük, hoşgörü ve herkes için fırsat”. Şimdi bilinenler için vokal veya aktif muhalefet temel İngiliz değerleri o zamandan beri aşırılıkçılık olarak tanımlandı. Bu, şiddeti kışkırtmasalar bile, potansiyel olarak tehlikeli olan bazı tutumları işaret ediyor.
Yeniden düşünmenin zamanı olduğunu ve radikalleşme kavramını geri kazanması gerektiğini söylüyorum.
Bir yolculuğa
Hükümet, şiddet içermeyen veya “yasal” aşırılıkçılık olarak bilinen bir strateji ile tanımlanmış ve mücadele etmiştir. Önlemek. Önleme görevi, kamu otoritelerinin, insanların terörizme girmesini önlemesini gerektirir ve aynı zamanda temel İngiliz değerlerinin tanıtımını da içerir. Şiddetli radikalleşme riski altında olduğuna karar verilenler, adı verilen çok kurumlu bir programa yönlendirilebilir. Telegram Kanal.
Bu tür programlar radikalleşmenin bir süreç olduğu fikri üzerine kuruludur. Bu mantıklı geliyor: insanlar terörist olarak doğmuyorlar ya da bir gün tamamen yeni bir zihniyetle uyanıyorlar. Radikalleşme küçük başlayan ve büyüyebilen bir şeydir. Fakat aynı zamanda tersine çevrilebilir - ve çoğu zaman; genellikle şiddete veya diğer yasa dışı davranışlara son vermez.
Benim de devam eden kendi çalışmalarıBu yolculuğun küçük bölümleri için “mikro-radikalleşme” terimini kullanarak hem radikal İslamcı hem de aşırı sağ eylemcilerin radikalleşme yolculuklarını inceledim. 2009’te, Koudary liderliğindeki radikal İslamcı grubun aylar önce El-Muahjiroun ve daha sonraları İslam’da yasaklandı İngiltere'de terörist bir grup olarak doktora çalışmalarımın dokuz ayını yerel bir şubeyle geçirdim.
Altı kilit aktivistten biri dışında hepsiyle röportaj yaptım ve onlarla birlikte sokak tezgahlarında oturup halka açık toplantılara katılarak uzun saatler geçirdim. Lider aktivistlerden biri ortaokuldaki zamanına da yansıdı. Müslüman bir ailede büyümüştü, ancak “pratik yapmadı” ve oruç tuttuğunu, sonunda fiziksel bir yüzleşmeyle sonuçlanan ve kendi kendinize geri dönerek cevap veren öğretmeni sarmak için kullandı. ülke”.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Aynı çalışma için röportaj yapan bir İngiliz Ulusal Partisi (BNP) aktivisti olan diğer bir katılımcı, sınıfındaki Asyalı çocukların dil zorlukları nedeniyle daha fazla dikkat çektiği için kıskanç hissettiğini söyledi. Diğerleri daha sonra gençler ve yirmili yaşlarda, etnik olarak tanımlanmış çeteler arasında polis ırkçılığı veya çatışma yaşadıklarını söylediler. Bir şey hakkındaki öfke, daha sonra başkalarından gelen sinirli bir tepkiyle karşılanacak eylemlere yol açarak kısır bir döngü yarattı. Bir aşırı sağa veya İslamcı bir gruba dahil olmak, polisle, diğer aşırılık yanlısı gruplarla veya grupla daha fazla öfkeye neden olmak isteyen bir grup insanla çatışmaya başlamak isteyen diğer çatışmalarla sonuçlandı. Yasaktan sonra, bazı Al-Muhajiroun görüşmecilerinin terörle ilgili mahkumiyetlerle sonuçlanacak kadar ileri gitti.
Herkesi suçlamak
Bu daha önceki mikro-radikalleşmelerin, tamamen düşünülmüş bir ideoloji tarafından haklı gösterilmesine gerek yoktur. Gençliğin orucu, yeni başlayan bir kimlik politikasına bağlı olarak ortaya çıkan genç erkek isyanının bir yüzüydü. BNP, İngiliz Savunma Ligi ve El Muhajiroun gibi gruplarda bile, birçok insan uzaklaşıyorHer türlü politik ve kişisel sebeplerden dolayı.
Öfke ve hatta öfkeli şiddete de açıkça röportaj yaptığım ana akım politikacı ve toplum aktivistlerinin arka planında vardı. Çocukken kontrol edilemeyen ve yetişkin olarak aktivizmin kendi topluluğuna bir şeyler verdiğini hisseden insanlarla tanıştım. Diğerleri, yerel İşçi Partisi'ne katılmanın, görmek istedikleri değişiklik türlerini elde etmenin daha iyi bir yolu olduğunu keşfetmişti.
Bütün bunlar, herhangi bir mikro-radikalleşmenin teröre giden bir yol olduğunun varsayılması kaçınılmaz olarak birçok yanlış pozitifler yaratacaktır - topluma daha tehlikeli olmakla suçlanan ama sonuçta değil.
Aslında, kısıtlamalar serbest konuşma Önleme stratejisinin bir sonucu olarak şiddete ya da diğer yasalara aykırı faaliyetlerde bulunacak olanlardan çok daha fazla insanı etkileyebilir. Bu eylemler hükümetin kendi radikalleşmesidir ve onu daha fazla çatışmaya sürükler. Önleme programı tek taraflıdır ve Müslümanlara yönelik önyargısı, tarif edilen “İslamofobya'da bir egzersiz” olarak.
Daha adil bir yaklaşım
Bir alternatif, her türlü radikalleşmeyi almak olacaktır - yeşil, sola ve sağa, anarşistler ve daha fazlası. Herkesin konuşmasını ve eylemini kısıtlayabiliriz, çünkü gelecekte hangisinin tehdit olabileceğini tahmin edemeyiz. Ancak bu gerçek otoriterliğe yol açacak ve İngiltere'nin özgür konuşma taahhüdünü sonlandıracaktı. Tercih edilen yaklaşımım, hepimizin zaman zaman radikalleştiğini ve radikalleştirdiğini, toplum ve devleti kabul etmek olacaktır. Aşırı tepki vermemeli.
Çizgilerin çizildiği yerlerde - özellikle yasal ve yasa dışı faaliyetler arasında - tarafsız bir şekilde ve serbest konuşma ve siyasi tartışmalara bağlılık göstermeleri gerekir. Bununla birlikte, daha önemlisi, kökenlerine bakılmaksızın, herhangi bir gerçek veya varsayılan radikalleşmeye evrensel ve pozitif cevaplar verme gereğidir. Bu, şüphe kültürünün aksine iyi niyet varsayımına dayanmalıdır. Bazılarının çekişmeli olsalar bile, farklılıkları çözmenin daha iyi bir yolu olarak insanların politikaya girmelerine yardımcı olmayı içermelidir. Bazı şeyleri yasaklamak ve her şeyi teşvik etmek arasında bir seçim yapmıyoruz.
The son durum Bir kreşin dört yaşındaki bir çocuk için radikalleşme konusunda tavsiyeler almaya çalıştığı, personelin “ocak bombası” olduğunu söylemişti. Daha az şüpheli, olumlu bir yaklaşım, “salatalık” yanlış algılanan bir çocukla karşı karşıya olan bir öğretmenin güvenlik konusunda endişe duymaktan çok eğitim yapmakla ilgileneceği anlamına gelir. Bu, “kendi ülkenize geri dönme” ile cevap vermekten çok daha medeni bir politika yapacaktır.
Yazar hakkında
Gavin Bailey, Araştırma Görevlisi, Politika Değerlendirme ve Araştırma Birimi, Manchester Metropolitan University
İlgili Kitaplar
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = radikalleşme; maxResults = 1}