Eskizler, faturalar, kitaplar ve tatlılar dahil olmak üzere Achille Castiglioni'nin Milano stüdyosuna bir gezi.
Ahşap zemine ayaklarınızın altına girer girmez çatırdamaya başlar. Ses yüksek tavanlarda melodik olarak parçalanır ve yankılanır. Tam gövdeli bir ses, yoğun ve basamaklarla dolu.
Kibar ve ironik bir kimliğin kırk yıl boyunca tasarladığı ayak izleri.
Olanlar Achille Castiglioni.
Onun stüdyosundayım. Pencerenin dışında, Sforzesco kalesinin sivri çizgileri gururla göze çarpıyor.
İçinde, inanılmaz miktarda prototipin, modelin, bir erkeğin imzasını taşıyan nesnelerin, bir kocanın, bir babanın, bir mimarın ve bir tasarımcının siluetleri bunun bir işlevidir.
Burası uzak, neredeyse efsanevi, ulaşılamaz bir figürün evi değil.
Her şey, burada, bu yerin her santimini, harika yaratıcı, olmak ve yapmakta mütevazi.
Gerçekliği gözlemleyen bir insan, eğer tadına bakarsa, ondan ilham alır ve basit ve faydalı nesneler yaratır.
Bugün dünyanın her yerinde evlerde. Ama her zaman takdirine bağlı olarak, doğdukları ile aynı.
1962'de - Achille ve Pier Giacomo Castiglioni'nin çalışma yerlerini seçtiği yıl - bir laboratuvarda, bugün malzemenin büyük bir ustasının tüm araçları korunur.
Ben var projeler Kağıt, Aşillerin bir nesne yaratmak için yarattığı eskizler ve çalışmalar.
Ben var prototipler, test edildi ve sonra üretime gönderildi.
Bitmiş ürünler, gerçek nesneler var.
Ama önce orada adsız nesneler - Cabrio camları, ayakkabı kılıfları, kâğıt makasları, dürbünler de dahil olmak üzere geçmişin doktorlarını kullanan tüm aynaların vitrinine sıkıştırıldı.
Aşillerin topladığı bu günlük şeyler onları gözlemledi, işlevlerini inceledi ve fikir doğdu.
Bir terzinin evrak çantası böyle olur rahat, çok işlevli bir açılabilir dolap (tatlıları gizleyebilir); bisikletin eyeri olur Sellabir telefon için dışkı; bir puding kalıbı yumuşak bir şekilde süslemek için evet, yumuşak ve hafif bir şapka oluşturur.
Tasarladığı zaman, Castiglioni mutluyduçocukken eğlendi ve 2002 de kaybolduğu zamana kadar öyle kaldı.
Yarattığı zaman - özellikle kardeşi Pier Giacomo ile - her zaman aldı, ahşabı sağlayacak usta, alüminyumu bükecek olan işçiyi sakince ve dikkatlice seçti. Karşılaştırma ve işbirliği olmadan hiçbir şey doğmadı, küçük bir aile sayesinde, bir çalışma grubu dışında hiçbir şey yoktu.
Önce işlev, sonra form. Bu yüzden Castiglioni için nesneler zorunlu olmak zorundaydı. Önce mükemmel çalışmak zorunda kaldılar ve çok az masraflı oldular.
O zaman, onlar da iyi bir şekle sahipse, o kadar iyi. Mükemmel tarzda Bauhaus, Castiglioni kaldırıldı, kaldırıldı, kaldırıldı.
O sadece bıraktıkaçınılmaz, lambanın yanmasına izin verdi ve o kadar. Öte yandan, eğer başarılı olsaydı, onu diğer renk ve malzemelerle doldurma ihtiyacı neydi?