Bir Krallık Şövalyesi’nin yetkesinin muazzam olduğunu söylemek gerekiyordu.
Özellikle de buradaki genç elitler arasında. Kim bir asil olup da büyük kazançlar elde etmek istemezdi ki?
Krallık Şövalyesi, herkes için başlangıç noktasındaydı. Ama bazı insanlar hayatları boyunca bu başlangıç noktasına ulaşamayabilirdi. Ama onlardan bir baş daha kısa Yi Yun, bir Krallık Şövalyesi idi.
Birçok göz Yi Yun’a döndü.
Özellikle de Kepçe Kulak Liu’nun arkasında duran ve Yi Yun’a ışıl ışıl gözlerle bakan altı genç.
Eh, konuşmadan dövüş sanatları da olmaz. En önemli şeyin güç olduğu bu dünyada, kimse diğerlerinden geride kaldığını kabul etmez.
“Bu çocuk, bir acemi olarak engin yabandan geldi ve Krallık Şövalyesi unvanını kazandı, ben büyük aşiretlerden bir sürü dahi seçtim ama sadece Jin Long Wei eliti olabildiler!”
“Hmph! Cüceler arasından komutan seçiyorsunuz. Engin yabandaki savaşçılar genellikle düşük yetenekteler, bu nedenle biraz daha fazla yeteneği olanın ön plana çıkması garip değil. Şaşılacak denli yetenekli olsalar da bizim standartlarımızla, Bulut Çölü’nü kıyaslamak mantıklı değil.”
“Krallık Şövalyesi unvanını kazanmak çocuk oyuncağı olmalı!”
İnsanlar birbirleriyle gizlice konuşmak için Yuan Qi kullandı. Sıradan insanlar ile asiller arasındaki farktan dolayı Yi Yun’a sormaya cesaret edemiyorlardı.
Bulut Çölü’ndeki Krallık Seçmeleri’ne katılan insanların çoğu sadece sayıyı tamamlamak için katılmıştı. Çoğu da ilk turun ardından elenmişti.
Ama Tai Ah Kutsal Krallığı’ndaki tüm yetenekli gençler Krallık Seçmeleri’ne katılmıştı. Çoğu büyük aşiretlerin gözdeleriydi ve hepsi de seçkin sayılabilirdi. Ve seçim, dövüş turlarıyla olsun, rekabetiyle olsun veya hazin sonuçlarıyla olsun umut verici olmuştu!
Büyük aşiretlerin öne çıkan yetenekli gençleri, büyüklük kompleksine sahipti.
Diğerlerinden daha iyi olduklarını düşünüyorlardı.
Doğrusu bu kompleksleri de asılsız değildi. Normal koşullar altında engin yabanın yetenekli gençleri, merkez bölgelerin yetenekli gençleriyle kıyaslanamazdı.
“Bu çocuğun Bulut Çölü’nden olduğunu anlıyorum. Küçük kardeş, adın ne?” Kepçe Kulak Liu kirli sakalına dokundu ve bir gülümsemeyle Yi Yun’u izledi.
“Adım Yi Yun.” diyerek elleriyle selam verdi Yi Yun.
“Oh...Yi Yun.” Kepçe Kulak Liu başını salladı. “İlginç, ufaklık, gelecekte rakip olacağız!” Kepçe Kulak Liu çekinmeden konuştu.
Yan tarafta duran Zhang Tan lafa girdi: “Öyle olmayabilir. Sığ sular bir ejderhayı tutamaz. Yi Yun acemi eğitimini geçtikten sonra büyük ihtimalle benim emrim altında kalmayacak. Onu tutabileceğimi sanmıyorum.”
Jin Long Wei’nin seçkin savaşçılar için özel planları olurdu. Jin Long Wei komutanının gözüne çarpanlar onun tarafından atanır ve özel görevler alırdı. Bu nedenle Zhang Tan’ın, Yi Yun’u yanında tutabilmesi mümkün değildi.
Kepçe Kulak Liu, Zhang Tan’ın kastettiği şeyi düşünürken büyük kulaklarını salladı ve ardından Zhang Tan’a kuşkusunu belli eden bir bakışla baktı. “İhtiyar Zhang, kendine çok güveniyorsun!”
“Hahaha! Sen de!” Zhang Tan’ın sözlerindeki dokundurma Yi Yun’u şaşırttı. Zhang Tan, Tao kabilesindeyken çok ciddi görünüyordu ama Jin Long Wei kampında, rakibinin önünde oldukça iyi numara yapıyordu.
Askerler bir araya geldiğinde, kendi güçlerinden veya birliklerinin gücünden bahsetmekten hoşlanıyor gibi görünüyordu.
Ama bu övünmeler, başkalarının rekabetçiliğini canlı tutuyordu. Kepçe Kulak Liu mevcut durumdan dolayı epey neşesizdi. Yi Yun’a, “Küçük kardeşim, etrafa bir göz at. General Yan’ın gelmesine daha zaman var.” dedikten sonra omzunu sıvazlayarak ona anlamlı bir bakış attı.
Jin Long Wei meydanı o kadar büyüktü ki, üç yüz metreden daha büyük bir alanı kapsıyordu.
En dikkat çekici eşya da meydanın ortasındaki büyük davuldu. Yüzeyi siyahtı ve o kadar büyüktü ki, onu taşıyabilmek için yedi sekiz erkek gerekiyordu.
Davul bir kaide üzerinde duruyordu ve bu kaide, siyah demirden yapılmıştı ve on metre yükseklikteydi. Kaidenin metal ayakları, yerin dibine gömülmüştü!
Davulun önünde de yükseltilmiş bir platform vardı. Birinin davula vurabilmesi için platforma çıkması gerekiyordu. Davul tokmağı, bir mor hayvanın bacak kemiğindendi ve tokmağın bir ucu metal bir zincirle kaideye bağlıydı.
Davulun görüntüsü çok etkileyiciydi!
Kepçe Kulak Liu, Yi Yun’un davulla ilgilendiğini görünce konuşmaya başladı: “Bu, Gök Gürültüsü Davulu! Orduların karşı karşıya geldiği bir savaş gördün mü bilmiyorum. Askerler art arda dizilip beklerler. Saldırı emri geldiğinde, bunu çalmakta uzman olan biri ona vurur. Davula vurmanın olayı, savaşçı ruhunu uyandırmaktır! Askerler geri çekileceği zaman davulcu başka bir ritimle davula vurur ve geri çekilme işaretini verir.”
“Bu Gök Gürültüsü Davulu, Kutsal Şehir’deki Jin Long Wei’nin savaş davuludur! Savaş sırasında ön hatlara götürülür. Davula vurulduğunda yerin ve göğün titremesine neden olur. Askerlerimiz saldırırken davulun çalınması onlara hem moral vererek hem de savaşma arzularını arttırarak güçlenmelerini sağlar!”
“Yani bu bir savaş davulu!” Yi Yun dikkatle davulu incelerken yanağına dokundu.
Soğuk metal çağında, davullar ordunun zaruri ihtiyaçlarındandı. Sebebi de hem saldırı sinyali vermek hem de askerlerin morallerini arttırmaktı. Orduların iyi bir davula sahip olması büyük önem taşıyordu.
Kepçe Kulak Liu devam etti: “Gök Gürültüsü Davulu’nun derisi, Cennet Öküzü’nün derisinden yapılmıştır. Cennet Öküzü, kutsal hayvan olan Kiu Öküzü’nün soyundandır. Kadim bir metruk hayvan olarak kabul edilir. Derisi, kılıçlara karşı da ateşe karşı da dayanıklıdır! Kutsal Şehir’in lordu, vakti zamanında bir Cennet Öküzü öldürdü. On yıl boyunca derisini bir solüsyonda bekletti ve temizleyip işlemden geçirdikten sonra savaş davulu derisi olarak kullandı.”
“Gök Gürültüsü Davulu’nun her çalınışı bir titreşime neden olur. Sağlam bir temeli olmayan savaşçılar onu çalmaya cesaret edemezler, çünkü darbenin şoku onlara zarar verebilir!”
Kutsal hayvanlardan biri olan Kiu Öküzü bir öküz gibi görünüyordu ama tek bir bacağa ve sağır eden bir kükreyişe sahipti. Kayıtlara göre, kadim bir imparator onun derisini ve Cennet ve Dünya’nın her tarafından duyulabilecek, tüm dünyayı etkileyebilecek bir ses çıkarabilen Gök Gürültüsü Hayvanı’nın kemiğini davul için kullanmıştı.
Kepçe Kulak Liu kaideye bir şaplak attı ve gururla dedi ki: “Nasıl ama? Davulun ihtişamını hissediyor musun? Savaşmadığımız zamanlarda Gök Gürültüsü Davulu bu meydanda durur. Eğitim gören Jin Long Wei üyeleri ona vurarak gururunu gösterir!”
“Mor Kan’ın erken aşamalarındaki savaşçılar genellikle ona bir iki kez zar zor vurduktan sonra kendini bitkin bir hâlde bulur. Şok dalgası birini gerçekten parçalayabilir!” Kepçe Kulak Liu anlamlı bir bakışla konuştu.
Yi Yun’un kanı, onun anlatımını dinledikten sonra kaynamaya başladı. Kimse ağır ve kalın tokmağın ne tür bir metruk hayvandan yapıldığını bilmiyordu. Bu, Yi Yun’un oraya giderek onu çalmak istemesine neden oluyordu.
“Şuraya bak.” Kepçe Kulak Liu yan tarafı işaret etti. “Gök Gürültüsü Davulu, savaşçının bedeninin dayanıklılığını ve gücünü test ediyorken şuradaki düzen de savaşçının hareketlerini test ediyor!”
Yi Yun, Kepçe Kulak Liu’nun gösterdiği yöne baktı ve davulun yan tarafında açık bir bölge olduğunu fark etti. Bu açıklık alanda, büyük bir düzenin tasviri vardı.
Bu düzen, devasa bir yedigen şeklindeydi. Düzenin üzerinde bir düzine yanan ateş topu süzülüyordu.
Bu yuvarlak toplar kırmızıydı ve öylece havada duruyorlardı. Havada serbestçe uçabilmeleri Yi Yun’un ilgisini cezbediyordu.
“Haha, bu toplara Donmuş Metal Kan Topları denir. Derin deniz çukurlarında devasa Kan İstiridyeleri bulunur. Bu Kan İstiridyeleri azgın hayvanlardır ve köpek balıklarını bile yutabilirler! Kan İstiridyeleri, okyanustaki soğuk metal tozlarını özümser ve onları birleştirerek Donmuş Metal Kan Topu olarak bilinen madeni bir inciye dönüştürür! Bir Donmuş Metal Kan Topu yumruk büyüklüğündedir ve yüz pounddan daha ağırdır. Büyülü nesneler veya silahlar yapmak için kullanılabilir. Bir servet değerindedir!”
“Şu Donmuş Metal Kan Topları’na bak. Her birine bir run kazınmıştır. Düzenin gücü kullanıldığında inanılmaz bir hızda havada uçabilirler. Biri vücuduna çarparsa ciddi yaralanmalara neden olur! Şanssızsan ölebilirsin bile!”
Kepçe Kulak Liu’nun tanıtımından sonra Yi Yun, Donmuş Metal Kan Topları’na istekli bir biçimde bakmaya başladı.
Dolunay altında dev bir istiridyenin deniz yüzeyine çıkacağına ve vücudunu sertleştirmek için ay ışığını özümseyerek onu bir inci hâline getireceğine dair bir efsane vardı.
Bu efsane, “Deniz Üzerindeki Parlak Ayın Döktüğü Göz Yaşları” olarak bilinirdi.
Bu inci, dev istiridyenin özünün karışımıydı. Bitkilerle demlenirse, içildiği takdirde beden için büyük fayda sağlardı.
Yi Yun, Jin Long Wei’nin birinin hareket yeteneklerini test etmek için böyle bir düzen içinde böylesine değerli bir inciyi kullanmasını beklemiyordu.
Yi Yun boş alandaki yedigen düzene bakarak düzenin çalışma prensiplerini anladı. Bir savaşçı açıklık alanda durur ve Donmuş Metal Kan Topları’nın saldırılarından kaçınmaya çalışırdı. Toplardan daha çok kaçınan, daha iyi hareket hızına sahip demekti.
Gök Gürültüsü Davulu ve Donmuş Metal Kan Topları düzeni, savaşçının iki temel yönünü ilgilendiren testlerdi. Sadece bunlara bakarak bile Jin Long Wei kampının büyük bir mirasa sahip olduğu görülebiliyordu. Her ikisi de çok pahalıydı. Öyle ki, Bulut Çölü’nde olsalardı hazineler olarak görülürlerdi.