On gün önce, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı’nın basın servisi, Kuzey Filosu’nın savaş gemilerinin bir kopuşunun Cebelitarık Boğazı’ndan geçtiğini ve Akdeniz’e girdiğini açıkladı. Ayırma, büyük iniş gemileri (BDK) “Alexander Otrakovsky”, “Muzaffer George”, “Kondopoga” ve bir kurtarma römorkörü SB-921, ayrıca “Yaise Bilge”, “Korkusuz” ve Baltık'tan gönderilen bir tankerden oluşuyor. "Lena". Raporda, Karadeniz Filosunun savaş gemilerinin çıkarılmasının halihazırda güneydoğu Akdeniz’in belirlenmiş bölgesinde, büyük kara gemileri Caesar Kunikov ve Nikolai Filchenkov, devriye gemisi Smetlivy ve iki destek gemisinden oluştuğunu belirtti. Ayrıca, daha önce Aden Körfezi'ndeki navigasyon güvenliğinin sağlanmasına katkıda bulunan Kuzey Filosu "Amiral Kulakov" un büyük denizaltı karşıtı gemisi, üç filonun gemileri tarafından görevlerin yerine getirilmesi için genel plana katıldı.
Geçtiğimiz haftanın sonunda, Amiral Yardımcısı Viktor Chirkov (Rus Donanması Başkomutanı), kamuoyuna Akdeniz'deki filolar arası ortak Rus savaş gemileri ve yardımcı gemilerine verilen görevleri açıklamaya çalıştı. Bir basın toplantısında komutanın büyük vahiyleri olmadı. Ancak amiral’in yorumları yine de, Orta Doğu kıyılarında yaratılan Rusya deniz kuvvetleri grubunun doğrudan Suriye’deki trajik olaylarla ilgili olduğu sonucuna varmıştı.
Tatlı hazır olma yol açtı
Viktor Chirkov, “Bugün Akdeniz’de bulunan gemiler planlı mücadele eğitiminin görevlerini yerine getiriyor” dedi. - Tüm bu olaylar geçen yıl planlandı, çünkü bir yıl önceden planlıyoruz. Bu hızlı bir karar verme değildir. Bu kampanya için önceden gemi ve personel hazırladık. Grup muharebe hizmeti ve muharebe eğitimi planına göre Akdeniz'de muharebe misyonları gerçekleştirecek ”dedi.
Yani, başkomutan, en olağan dövüş eğitimi faaliyetleri olan filo kuvvetlerinin günlük faaliyetleri hakkında konuştuğumuzu açıkça belirtti. Aynı zamanda, hiçbir yerde gerçekleştirilmeyeceklerini, çatışma durumunun daha akut hale geldiği bölgeye yakın olduklarını belirtti. Victor Chirkov, Deniz Kuvvetleri'nin amfibi gemilerindeki varlığını tam güçle ve standart silahlanmalarla doğruladı.
Bu bağlamda, filolar arası gruplamada beş iniş gemisinin varlığını bir kerede not etmek gerekir. Bu gerçek sıradan olamaz. Şimdi, Rusya’nın bu kadar önemli bir deniz inişinin bu bölgede ortaya çıktığını hatırlamak bile zor. Gemilerden sadece bir tanesinin klasik büyük amfibi olmasına izin verin. Bu, 1700 paraşütçülere ve 300 zırhlı araçlara binen 20 tona kadar kargo kapasitesine sahip “Nikolay Filchenkov” dur. Kalan dördü bir zamanlar orta iniş gemileri olarak inşa edildi ve ancak nispeten yakın bir zamanda BDK olarak kabul edildi. Her biri 500 tona kadar kargo kapasitesine sahip, 225 paraşütçüler ve 13 zırhlı araç taşıyor. Tabii ki, yukarıdaki gemilerin tümü, 30 yıldan daha uzun bir süredir faaliyet göstermektedir, yüksek aşınmaya sahiptir ve en yüksek tasarım yetenekleri boyunca yükleri "taşıyamayacakları" muhtemeldir. Yine de, hangi denizcilerin bir araya geldiğini Suriye kıyılarındaki azami ölçüde toplayabileceklerini hesaplayalım. 1200 paraşütçüler ve 72 zırhlı araç birimleri geliyor. Ve eğer eski yaşlarda bile bir değişiklik yaparsanız, 20% 'e kadar rakamları düşürürseniz, 1000 paraşütçüler hakkında ve 60 zırhlı araçlardan biraz daha az elde edersiniz. Her neyse, ciddi bir askeri oluşum ... Neden orada gerekli?
Bu vesileyle, Amiral Chirkov da ayrıca şunları söyledi: “Rus Donanması'nın lojistik merkezi Suriye'nin Tartus limanında bulunuyor. Akdeniz ve Aden Körfezi'nde görev yapan gemiler sağlamak üzere tasarlanmıştır, yakıt ve yağlama maddeleri, yiyecek ve su stoklarını zamanında doldurmanıza olanak tanır. Bizim için çok uygun. Devletin daha az para harcama fırsatı olduğu için, malzemeleri yenilemek veya bunları yurtdışında kârsız fiyatlarla satın almak için Rusya'dan gemi göndermek gerekli değil. ” Baş komutana göre, Rusya lojistik ve teknik destek merkezini Tartus limanında tutmaya çalışacak. Doğru, diplomatik olarak yakın gelecekte savaş gemileri grubunun bu Suriye limanında arama yapmadıklarını belirtti.
STRANGE GEMİLERİ
Tüm aksanların yerleştirildiği anlaşılıyor. Dikkatli olmasına rağmen, çok dikkatli olmasına rağmen filolar arası grubun sorunlu bölgesinde konsantrasyonun ve Rus Donanması'nın iniş yumruğunun amacı belirtildi. Bu, Tartus limanındaki lojistik merkezinin güvenliğini sağlayacak ve güvence altına alacak bir şeydi. Ve daha fazlası değil.
Filonun komutanının bu tamamen anlaşılabilir konumu, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri yetkililerinin, Suriye’deki olaylara Rus çıkarlarına yeterli bir tepki göstermesini sağladı. Doğru, askeri liderler adsızca aynı açıklamaları yapmayı tercih ettiler. Başkan Amiral Chirkov'un basın toplantısından hemen sonra, Interfax-AVN Ajansı, RF Silahlı Kuvvetleri Genelkurmayının adsız bir temsilcisinin açıklamasını yaptı.
Ajansın kaynağı, "Suriye silahlı muhalefetinin PMTO'ya yönelik olası bir saldırıya karşı tehditlerini gerçekleştirmeye karar vermesi durumunda, Rus Donanması artık bölgedeki yeterince tepki verebilecek tüm fırsatlara sahip." Dedi. “Bunu yapmak için Suriye muhalefetinden“ ateşli başkanlar ”önermeyiz.”
Bu uyarı, Suriye Özgür Ordusu'nun (ÖSO) liderlerinden birinin, Beşar Esad rejimine karşı silahlı mücadeleye önderlik ettiği bir saldırıya yanıt olarak verildi. Muhalefetçi Tartus'taki MTO'ya saldırmakla tehdit etti. Böyle bir kızarıklık adımının neye yol açabileceği açıkça belli edildi.
Ve bundan sonra geçen hafta sonunda Donanma komutanının güvenlik görevinin geleceği hakkındaki açıklamalarını duymak ne kadar şaşırtıcıydı. Amiral Ekho Moskvy, "Bir saldırı olursa, orada bulunan personeli tahliye etmek zorunda kalacağız" dedi. - Takımları vermiyorum, Savunma Bakanı var. Orada bulunan personeli tahliye etmek zorunda kalacağımız gerçeği, elbette onu oradan alacağız. ” Aynı zamanda, Chirkov, bu tür eylemleri gerçekleştirmek için Yüksek Komutan ve Rusya Federasyonu'nun siyasi liderliği tarafından uygun bir karar verilmesi gerektiğini belirtti. Başka bir deyişle, en yüksek otorite, MTO’nun rejimin uzlaşmaz muhaliflerine, aslında Rus Donanması’nın bir Suriye bölgesini kullanma fırsatı sunan bir saldırı noktasında bir saldırı durumunda nasıl tepki vereceğine karar vermelidir. Ve tüm görünüşe göre, hala böyle bir çözüm yoktur - yukarıda - hala böyle bir çözüm yoktur. Ve bariz yüksek yansıma kaçınılmaz olarak yürütme ordusunun çelişkili eylemlerine dönüşür.
Ön duyuru yapılmadan, büyük iniş gemileri "Sezar Kunikov" ve "Nikolay Filchenkov", nöbetçi "Keskin Zırhlı", Rus Donanması Günü'ndeki ana Sivastopol'a geri döndü. Savunma Bakanlığı'nın resmi internet sitesinde, Karadeniz Filosunun savaş gemilerinin ayrılmasının, Akdeniz'in operasyonel bölgesindeki Kuzey ve Baltık filolarının gemileriyle etkileşimin tüm görevlerini yerine getirdiği bildirildi (hatırlattığımızın güneydoğu bölgesi hakkında olduğu söylendi). Aynı zamanda, MoD bilgi yönetiminin mesajı, Kuzey ve Baltık filolarının gemi ve gemilerinin gruplandırılmasının, Akdeniz'in orta kısmına uzun bir yolculuk ... görevini yerine getirmeye başladığını belirtti. Ve sonra - büyük denizaltı karşıtı denizaltı gemisi "Vice-Admiral Kulakov" (SF), tanker "Ivan Bubnov" ve römorkör "MB-304" (BSF) görevlerini yerine getirdiklerinde, yine aynı Akdeniz'in güney-doğu kesiminde. Ayrıca, filolar arası gruplaşmanın radyo-teknik ve görsel görünürlük bölgesine geldiklerinde, birleşik komuta planına göre genel savaş eğitimi görevlerini yerine getirmeye başlayacakları vurgulandı.
Peki sonunda nereye konsantre oluyorlar? Ve ne için? Malta'nın yakın bir yerinden gelen gemilerin Suriye veya Lübnan'ın karasularına yakın bölgeden görsel olarak görülebildiğini hayal etmek zor. Rusya, bu ani savaş transferlerini Akdeniz'in menşe limanlarından ve sırtından ne kanıtlamak istiyor? Nitekim, birkaç geminin Sevastopol'a geri gönderilmesinin duyurulmasıyla neredeyse eşzamanlı olarak, “ihtiyatlı” bilgiler, onları SF, BF ve BSF üslerinde Cebelitarık ve Boğaz üslerinden uzun yürüyüş emri alan diğer gemilerle değiştirmek konusunda ortaya çıktı.
SERT MANTIK
Bu durumda, ABD ve NATO üye ülkelerinin Suriye konusundaki konumlarının kıskanı bile kıskanıyorum. Evet, onların dürüstlük sınırı yoktur. Evet, utanmadan çifte standart kullanarak. Evet, taleplerinin çoğu özünde ahlaka aykırıdır. Ancak, sertlikte, konumun tutarlılığını, sofistike iç mantığında, Batı ülkelerinin reddetmeyeceğini görüyorsunuz.
Şunu hatırlayalım ... Şam’daki Temmuz’daki güçlü 18 patlaması Suriye Savunma Bakanı General Daoud Rajhi’nin ve bir dizi diğer üst düzey Suriye güvenlik görevlisinin ölümüne neden oldu. ABD'nin egemen çevreleri bu saldırıyı nasıl değerlendirdi? “Tüm terörist eylemleri, nesnelerin, sivillerin patlamalarını kınıyoruz. Yine de, ABD Dışişleri Bakanlığı sözcüsü Victoria Nuland kamuoyunda Savunma Bakanlığı’nın askeri ve güvenlik hizmetlerinden üst düzey yetkilileri patlamanın hedefi olduğunu söyledi. “Bu tür taktikleri haklı çıkarmadan, herhangi bir şekilde şiddeti haklı çıkarmadığımız ve bombalamayı kınamadığımız için, onların (mağdurlar - OV) sivil olmadıklarına dikkat etmek isterim. Ölüler, Esad askeri kampanyasının organizatörleriydi. ” Nuland, "bir terör eyleminin meşru hedefleri" olarak kabul edilip edilemeyeceği sorusuna yanıt olarak Nuland doğrudan bir cevap vermedi, ancak "onları masum kurbanları koymanın da yanlış olduğunu" belirtti. Bir kez daha, Suriye’deki şiddetin sorumluluğunu ülkenin mevcut makamlarına ve Cumhurbaşkanı Esad’a tamamen verdi.
Kuşkusuz, Rusya Dışişleri Bakanlığı Başkanı Sergei Lavrov, terör eylemi konusundaki ABD pozisyonunu “ürpertici” olarak nitelendirme konusunda haklı. ABD’nin BM büyükelçisi Susan Rice’ın, Şam’a yapılan saldırının Suriye’ye yönelik sert bir BM Güvenlik Konseyi kararını kabul etme ihtiyacının bir başka kanıtı olduğunu belirten ifadesi üzerine yaptığı açıklamada şöyle devam etti: “Başka bir deyişle, Rusça: Güvenlik Konseyi istediğimizi yapmaz. Bu genellikle korkunç bir durum. ”
Ancak böyle bir korku, böyle bir çifte standart politikası, Amerikalıların diğer tüm adımları için Suriye silahlı kuvvetlerinin yetkililere karşı şiddetli eylemlerini desteklemekte kesinlikle mantıklı kılmaktadır. Örneğin, ABD Dışişleri Bakanı Hillary Clinton, Washington’un Orta Doğu’daki yeni stratejisini sakin bir şekilde oluşturuyor: “Muhalefetle yakın bir şekilde çalışmalıyız, tüm geniş bölgeleri ele geçirirken, sonunda muhalefetin daha fazla operasyonunda kullanılabilecek Suriye’de güvenilir sığınaklar haline gelecekler” .
Doğal olarak, bu tür pasajlar Esad karşıtı muhalefet tarafından çok somut bir şekilde algılanıyor ve onun "mantıklı" arzularını uyandırıyor. Özgür Suriye Ordusu temsilcisi Malik Kurdi, “SSA'nın bir şeyi tamamen kontrol ettiğini söyleyemeyiz, ancak rejimin ordusunun da bir şeyi tamamen kontrol ettiğini söyleyemeyiz ve bu, SSA'nın eline geçene kadar devam edecek. ağır silahlar
Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov, Suriye muhalefetinden sağlıksız beklentiler doğuran Batı politikasının doğru bir değerlendirmesini yaptı: “Maalesef, Suriye'ye komşu birkaç ülkeyle Batılı ortaklarımız ... silahlı rejime karşı silahlı mücadeleyi teşvik ediyor, destekliyor ve yönlendiriyorlar. Bütün bunların fiyatı daha da fazla kan. ” Bununla birlikte, Rus eylemlerinin ve planlarının Tartus'taki lojistik noktasını savunmanın mümkün olup olmadığı veya personelin oradan kaçınılmaz olarak tahliye edilmesinin Suriye'de hiç kimseye yol açmadığı görülüyor. Ve Rusya Donanmasının filolar arası gruplaşmasının yalnızca Akdeniz’de “tek bir emir altında egzersizler yapmak için” yoğunlaştığı muhalefet karşıtı muhalefet muhalefetine Moskova’dan gelen suçlamaları ters yönde çevirmesi isteniyor.
Suriye Ulusal Konseyi yönetim kurulunun bir üyesi olan Burkhan Galyun'a göre, bu örgütün eski başkanı, Rus Donanması'nın manevraları Suriye kıyılarında bulunan gemiler, Beşar Esad hükümetinin sivillere yönelik şiddetin sürmesine katkıda bulunabilir. Rusya’nın bölgedeki çıkarlarını koruma eylemlerinde sertlik ve kararlılık görmeden bunu söylemek kolaydır. Sonuçta, Batıdaki müttefikleri, Suriye muhalefet lideri, çok daha katı ve tutarlı bir pozisyon izliyor. Ve Rusça'yı pek sevmemesi gerçeğinden de iyidir.