Saflığın ve temizliğin nakit etmediği, ilişkilerin hiyerarşiye tabi olduğu bir düzende saflığı ve temizliği temsil eden çocukların doğaları en alt tabakada bulunmalarından olsa gerek, çeşitli yollarla sürekli küçüklü büyüklü darbelerle talan edilir.
Burası, her yangında, hep ilk kurtarılacakları ateşe atan siz ikiyüzlülerin cenneti; kumdan kaleleri erkenden yıkılan, büyüyemeden yaşlanan biz çocukların cehennemi. Şaşırmış gibi de yapmayın hiç; biliyorsunuz, o ateşi siz yaktınız.
Tanrı bile izin verse, süt kuzularının yaşlı kurtlara kurban edilmemesi için mücadeleye devam…
Küçük çocuklu aileleri gözlediğinizde isimlerden çok aşkım, bitanem, aslanım, paşam, prensesim gibi sözcükler duymanız olası. Çocukları sevme cümleleri ise güzel kızım, yakışıklı oğlum, akıllı çocuğum, başarılı kızım.
Bu bir yetişkin sorunudur, çocuk sorunu değil. Çocukların doğasıyla oynayarak sorunu çözemeyiz.
Cinayet, tecavüz, hırsızlık gibi vakalarda suçu bireye indirgeyen genel-geçer anlayış, suçun toplumsal koşullarını örtbas ederek, suçun tekrar üretilmesine yardımcı olur.
Henüz bulûğ çağındaki kızlar için güzellik yarışmaları düzenlenmesi ve seçilenlerin manken, fotomodel yapılması, kimlerin arzusuna hizmet ediyor?
İnsan, yapmadıklarından da sorumludur ve ancak rahatsız bir vicdana vicdan denilebilir; vicdanının müsterih olması için ne yaptın?
Sübyancılık ile Pedofili bir ve aynı şey değildir.
Olmamız gerekler genellikle güç, iktidar ve zenginlikle özdeş olan şeylerdir.