İşte yeni bir örnek: bazı şehirlerde, sakinlerinin farkına vardığı gibi, posterler garip içerik ve mistik-dini temalarla ortaya çıktı: kraliyet ailesinin portreleri (farklı varyasyonlar), "Kutsal kraliyet şehitleri, bizim için ve Kutsal Rusya'nın canlanması için Tanrı'yı dua et" o sırada “... Çar Ailesi ritüel olarak öldürüldü.”
Afiş "Kraliyet ailesinin ritüel cinayeti." Ne tür bir cahil yazdı, soru bu mu?
Kilise ve yetkililer bu reklam kampanyasıyla bir ilgisi olmadığını belirtti. Bu tamamen anlaşılabilir bir durumdur. Rus Ortodoks Kilisesi hiyerarşilerinin çoğunluğunun versiyonuna göre, bunun siyasi bir suikast olduğunu bile söylemeyeceğiz. Tamamen farklı bir bakış açısı din adamlarına ait değil. Örnek olarak, yalnızca Yekaterinburg’daki infazın tam bir ritüel cinayet olduğu kanısında olan, yalnızca kilise yazarı ve Gürcistan Ortodoks Kilisesi’nin, Archimandrite Raphael’in (Karelin) görüşüdür. Dünya yahudi sahne arkası ve Kabalist Yahudilerin komploları hakkındaki teoriler daha da marjinaldir. Ek olarak, M.K. Diterikhs, "Çar Ailesi'ni ve Urallar'daki Romanov Evi üyelerini öldürdü", monarşist, araştırmacı N.A. Sokolov ve İngiliz gazeteci Robert Wilton'un Romanovların Son Günleri kitabından gerçekler. Söylemeye gerek yok, tüm bu çalışmaların bilim ve gerçeklerle hiçbir ilgisi yoktur, fakat hasta fantezisi, tasavvuf ve heyecanlı bir bilimsel dürtü seviyesinden duyulan duyumdan etkilenen okuma ile doğrudan ilgilidir.
Ancak bunun, 70'in yıllarca temel bir sistem dünya görüşü oluşturma görevini belirlediği ve uyguladığı bir ülkede nereden geldiğini sormak? Niçin aniden nüfusun% 20'i etrafında güneşin dünyanın etrafında döndüğüne inanıyor, bunun tersi değil?
Dini eğitim ve ahlak fikrinin, yalnızca dini bağlamda anlaşıldığı, bilgi ve gerçeği inanç ve mucize ile değiştirmenin toplumumuz için ışığa giden bir yol değil, tasavvuf ve batıl inançlara dönüşmesi muhtemeldir.
Evet, toplumda bu konu şu anda çok popüler değil. Ancak, Rusya Federasyonu’nun milyonlarca inancının yaşadığı, Anayasa’da kalma hakkının güvence altına alındığı seküler bir devlet olduğu gerçeğini akılda tutmaya değer. İnananların hakkı olduğu gibi ...
İki sosyal kurum, bu ve başkalarının dünya görüşlerini ifade ediyor: kilise ve bilim. Devlet kurumları ve sivil toplum, bu kurumlarla ilişkilerini halkın geleceğini belirleyerek, kalkınma vektörünü şekillendirebilir.
Peki ya Rusya'nın seçimi?
Toplumda nüfuzu etkileyebilmek için, sosyal bir kurum her zaman ekonomik ve yasal bir temele ihtiyaç duyar. Kilise için böyle bir üs zaten 1990-ler'de oluşturuldu: Aralık ayından itibaren 31 1991 No. 135-рп “Binaların ve dini edebiyatın Rus Ortodoks Kilisesi'ne geri gönderilmesi üzerine”; 31'ten Aralık 1991, No. 135-rp "Binaların ve dini edebiyatın Rus Ortodoks Kilisesi'ne geri gönderilmesi üzerine"; 31'ten Aralık 1991, No. 135-rp "Binaların ve dini edebiyatın Rus Ortodoks Kilisesi'ne geri gönderilmesi üzerine." Soru, mülkiyet ve bu hakkın kullanılmasıyla ilgili olarak kalır.
2000'te, yıldönümü Piskoposları Rus Ortodoks Kilisesi Konseyi, Rusya Federasyonu Başkanı V.V'ye bir mektup gönderdi. Rusya’da kilise mülklerinin geri dönüş sürecinin “tamamlanmadığını, ancak gerçekten başlamadığını” belirten Putin, kiliselerin, ikonların, tapınakların, okulların, teolojik okulların, barınakların mülklerinin aktarılması çağrısında bulundu. Manastır hanehalkı ekonomisi için bölgesel kilise kurumlarının yanı sıra arazi.
Modern kilise, tam teşekküllü bir sosyal kurumdur, güçlü propaganda araçları da dahil olmak üzere verilir. Penza bölgesindeki Adalet Bakanlığı'na göre, 2002 dini örgütleri 297 Ortodoks (% 191%), 64 Müslüman (% 59%), 20 Protestan (% 30%) ve 10 Yahudi (% 2%) dahil olmak üzere, yıl boyunca 0,6 üzerinde faaliyet göstermektedir. 2016 tarafından sayıları, 468% Ortodoks,% 64% Müslüman,% 20 Protestan ve% 10% Yahudi de dahil olmak üzere 0,6'a yükseldi. Tüm yerel TV kanalları, çoğu gazete ve bilgi portalları günlük olarak basılmaktadır. haber Ortodoks Kilisesi'nin hayatı. Express ve 11 kanalı gibi yerel TV kanallarının desteğiyle, ardından kentin tüm kablo ağlarında bulunan Soyuz TV kanalında yayınlanan Ortodoks televizyon programları çekiliyor.
Stalin'in suçunu kınama yoluyla ulusal uzlaşma çağrıları ve baskı ve devrimden muzdarip şehitlere ve yeni şehitlere anıt dikme girişimleri de son yıllarda bir eğilim haline geldi. Ancak soru şudur: bu ulusal uzlaşmanın temeli olabilir mi? Bu, düşüncelerin kutuplaşmasından dolayı toplumun bölünmesine yol açmaz mı?
Ve neden, örneğin, Ortodoksluğa ve Rus İmparatorluğu 1846'in Ceza Kanunu'ndaki düşünce suçuna (“Ceza Kanunu”) ilişkin sayısız makalenin mağdurlarını hatırlamıyoruz: cezai hizmet, tüm hakların mahrum edilmesi, mülkiyete el koyma, hapis cezası veya boğmaca, 50 -60 çubuklarla çarpıyor, askerler ile bağlantı kuruyor. Suçluların çoğu sürgünden bir yıl sonra öldü, çoğu yolda, ve bir ekmek kazanan olmadan bırakılan aileleri, özellikle çocuklar için yalvarmaya ya da ölmeye mahkum edildi. Ceza Kanunu'nda belirtilen ölçüde sopayla veya sopayla çarparak insanlara zarar verilmesi, yaşamla uyumlu değildir. Çubuk ya da çubuklarla yapılan cezalar sırasında sağlığa verilen zarar, “ortakların” sonuçları, ailelerinin ve ailelerinin yaşadığı fiziksel emeğe girmeye devam etmesine izin vermeyecektir. Bunlar yüzyılda yüzbinlerce insan. Hayır? Uzlaşma temeli bu değil midir?
"İnançlıların duygularını" koruyan bir yasaya sahip olmamız harika. Bunları farklı şekillerde ifade edebilmeleri, örneğin sanat sergilerini (Moskova) parçalamak, insan hakları aktivistlerine (St. Petersburg) saldırmak, dini inançlara (Kotlas) uymayan insanlara ve diğer örneklere hakaret etmek harika. Toplumun diğer tarafının böyle haklara sahip olmaması kötü. Savcılık, ilgili olaylarla ilgili dava başlatmamaktadır.
Kilise, devlet ve toplum etkileşiminin önemli bir yönü, mülkiyeti kiliseye devretme konusu olmaya devam etmektedir. Ne yazık ki, insan hakları aktivistleri, grevcileri ve devlet ve belediye mülklerinin cemaatlerini dini örgütlere devretmeyenler, istedikleri uzunlukta posterlerle durabilirler, ancak sonuç çıkmaz.
Mad. 3 FZ Kasım 30 2010 FN N 327-FZ “Devlet veya belediye mülkiyeti içindeki dini mülklerin dini örgütlerine transferinde”, devlet veya belediye mülklerinin dini kuruluşlara dini kuruluşlara ücretsiz olarak devredilme oranını belirler. Sanat uyarınca. Aynı kanunun 5'i kültürel mirasın dini örgütlerine bile aktarılabilir. Dini mülkün bulunduğu arsa, dini bir kuruluşa mülk olarak ücretsiz gönderilir. Doğru, yasa nesnelerin mülkiyete veya ücretsiz kullanım için transfer edilebileceğini belirtir. Ve değinmeye değer noktalardan biri, dini mülkün devlet veya belediye mülklerinden dini örgütlere devredilmesinin, Rusya Konseyinin Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi'nin 193 (1996) Avrupa Konseyine katılma talebinde bulunduğu Avrupa Birliği Meclis Kurulu Kararı uyarınca uluslararası yükümlülüklerle tutarlı olması: : “10. Parlamenterler Asamblesi ... Rusya’nın:… XII) dini örgütlerin mülklerini en kısa sürede iade etmeyi planladığını belirtti. ”
Kazıklar neler, ama en azından bir gösteri ...
Dini bir cismin dini bir kuruluşun mülküne transferini başlatmak için, cismin ait olduğu devlet veya belediye makamlarına başvuruda bulunmak gerekmektedir. Ve katılıyorum. Dahası, reddedilme gerekçelerinin listesi etkileyici değildir: 1) bu mülk dini bir amaç değildir; 2) dini bir kuruluş tarafından beyan edilen bu mülkün kullanılması amacı, bir dini kuruluşun veya federal yasaların tüzüğü tarafından öngörülen faaliyetin amaçlarına uygun değildir; 3) bu mülkün devrine ilişkin başvuru, yabancı bir dini kuruluş veya temsilci ofisi tarafından yapılır; 4) yasal olarak yürürlüğe giren bir mahkeme kararı, bu mülkün elden çıkarılması için farklı bir prosedür öngörmektedir; 5) bu mülk başka bir dini örgütün ücretsiz kullanımındadır.
Elbette mülk mülkiyeti, sosyal kurumun konumunu güçlendirir, toplumun ve devletin göz önünde bulundurulması gereken bir güç yapar.
Ve bu, devlet ile bilim arasındaki ilişkilerin düzenlenmesi örneğinde çok belirgindir. Özellikle, bir sosyal kurum olarak bilimin zayıflaması, “savaş ilan etmeden”, Rusya Bilimler Akademisi'nin reformu başlatıldığında, herhangi bir otorite altında dokunulmayacağına karar verilen ve geniş bir özerkliğe sahip olan 2013 yılından farkedilmiştir. ROC'nin sahip olduğu güçlü propaganda araçlarına sahip değil, bilimsel dergilerin sayısı azalıyor, bilimsel çalışanların sayısı azalıyor. Bilimsel toplulukların ve organizasyonların, bilimsel ve teknik yaratıcılık merkezlerinin sayısı, Penza bölgesindeki dini kuruluşların sayısı için daha önce belirttiğimiz rakamlara bile yakın değil. Televizyondan, radyo yayınlarından, belediye binalarından ve devlet binalarından transfer değil.
Ancak, bilimin sosyal bir mülkiyet kurumu ve bunun sonucunda toplumdaki ağırlık ve perspektiflerden yoksun bırakılması oldukça açıktır. Mülkiyet, bir sosyal kurumun bağımsızlığının temelidir. Bilimler Akademisi reformunun temel taleplerinden biri, özel olarak oluşturulmuş bir federal bilim kuruluşları kurumu (FANO) lehine mülkiyet yönetimi hakkının yabancılaştırılmasıydı. RAS direndi, mülkün dışlanmasına bir moratoryum uygulandı, Cumhurbaşkanı Putin RAS'ın bu taleplerini bizzat destekledi ve söz verdi.
Ve işte, Rusya Bilimler Akademisi'nin mülkiyeti için beş yıllık mücadelesinin sonucudur: Rus hükümetinin emrine göre, "Rusya'nın FANO'su, bu kuruluşlara atanan federal mülk sahibinin işlevlerini ve yetkilerini ve bu örgütlerin kurucusunun yetkilerini yerine getirmekle suçlanıyor". FANO şimdi sahibi. Elbette, bu anlaşılabilir: Nesnelerin ve toprakların dini örgütlere aktarılmasından kaynaklanan kayıpları bir şekilde telafi etmeliyiz.
Ancak, Rus biliminde daha iyi bir değişiklik yoktur. Bilimsel topluluğun tepkisi son derece olumsuzdur, tüm uzman ve bilimsel topluluk reformlara karşı çıkmış ve risklere dikkat çekmiştir. Ancak sivil toplum ve onun görüşü dikkate alınmadı. Fakat eğer kilise için bir sürüsüz ve her şey açıksa, yetkililer halkın hizmetkarlarıdır. Fakat hayır, ve burada aynı sahne arkası politikası, devlet ve ulusal kalkınma için stratejik olan sosyal açıdan önemli konularda kararlar almaktır.
Sonuç: Araştırma sonuçlarına göre, RAS reformu başarısız oldu. Kronik bir fonlama, araç alımı ve yeni modern ekipman alımı için fon eksikliği, deneysel ve keşif çalışmaları yapma imkanı, Rusya Bilimler Akademisine ait nesnelerin federalden belediye mülküne devri olmuştur. Ne de olsa, federal bütçe, belediyeden bir yana, bilimi çekmiyor.
Timiryazev Akademisi'ndeki arazi deney alanlarında bile skandal yaşandı. Rus Bilimler Akademisi'nin Uzak Doğu Şubesi sorununa daha önce boş zamanlarında kullandıkları arazilerin düzeltemediği sorunlara da dikkat edebilirsiniz. Aynı zamanda inşaat devam etmektedir, çünkü bu alanlar bir konut kompleksi inşaatı için inşaat organizasyonuna aktarılmıştır. Bakteriyoloji laboratuarları ve morguna yakın. Ek olarak, Akademgorodok'taki inşaat bölgesinin sınırlarının düzenleyici tanımı, Rusya Bilimler Akademisi Uzak Doğu Şubesi enstitülerinin sıhhi bölgeleri iyileştirmelerine ve geliştirmelerine ve kurumlarının koruyucu tedbirler sistemine izin vermemektedir.
Kendi kendini finanse eden bilimin ideolojisi hatalı. Dünyanın her yerinde, bilimin devlet desteği var. Beşeri bilimler için devlet neredeyse tek büyük yatırımcı. Fakat bugün Rusya'da temel araştırma ve savunma biliminin geliştirilmesinden sorumlu bir bölüm yok. 2016 bütçesinin temel parametrelerinde, “bilim” çizgisi yoktur. 2016 yılında bilime fon sağlama tarihi bir asgariye ulaştı: 306 yılına göre 20% 'den daha az ve 2015 yılına göre üç kat daha az olan 2012 milyar ruble. FANO Rusya, 2015 yılında bu amaçlarla fon tahsisinde kalan fon ilkesini uygulamıştır. Bütçenin 2015’te tutulması ile FANO,% 5% (3 milyar ruble) devlet görevini yerine getirmek için sübvansiyon miktarını ve Rusya Bilimler Akademisi Başkanlığı’nın programlarına mali destek miktarını - 50% (2,7 milyar ruble) kadar düşürdü. Sonuç olarak, Arktik bölgenin kalkınması, savunma ve güvenlik, matematiksel modelleme ve tıbbi konularla ilgili araştırma gibi stratejik öncelikli alanlarda yürütülen Rusya Bilimler Akademisi Başkanlık Programlarının projeleri için fon miktarı azaltılmıştır. Ancak başarı - 2017'te yeni bir bilimsel uzmanlık - teoloji ortaya çıktı.
Tabii ki, böyle bir durumun temel değişiklikler gerektirdiği açıktır. Ünlü bilim adamı L.S. Bu konudaki pozisyonunu özetleyen Klein: “işletmeleri bilime ve eğitime yatırım yapmaya teşvik etmek için radikal önlemler alın. İşletmenin kiliseler değil üniversiteler tarafından desteklenmesi gerekiyor. Ve en önemlisi, eğer devlet gerçekten dizlerinden kalkmak ve dünyadaki liderliği almak istiyorsa, en az üç kez - bilim ve eğitim için tahsisat payının dört katı - olmalıdır. Bu da nakit akışını yönlendirmek anlamına geliyor. ”
Sevgili toplum, bu sosyal kurumu, ekonomik temelini ayaklarının dibinden çıkaran bir çıkar kulübüne mi dönüştürüyoruz?
Mevcut duruma cevap vermezseniz, önümüzdeki yıllarda, Rus bilimi daha fazla bozulma ve marjinalleşme ile karşı karşıya kalacaktır. İyimserlik henüz bir yer değil.
Ancak kilise için bu anket, nüfus anketlerine göre henüz iyimser değil. Ülkedeki en büyük sosyoloji enstitülerinden bazıları yılda bir kez, temel anketlerinde (sözde omnibus) dini kimlikle ilgili sorular içermektedir. Bu anketler iki buçuk yıl boyunca istikrarlı bir şekilde büyüyen bir dinamizm verdi. 2008'te, rakamlar kilisenin istediğine eşitti - yaklaşık 63 - Rusların% 75'i kendilerini inanan olarak görüyordu. Ve Patrik Cyril'in ağzından kilise, nüfusun yalnızca% 10'inin “kilise üyeleri” olduğunu kabul etti. 2010’te, çoğu ankete göre kendilerini Ortodoks Hristiyan olarak görenlerin sayısı zirveye ulaştı ve düşmeye başladı. Bundan sonra, sosyolojik temellerin çoğunluğu bu alandaki araştırmalarını büyük ölçüde azalttı ya da her durumda, kamuya açık şekilde analiz etmeyi ve sunmayı reddetti. Ekonomik durumun ve SEÇ'in halk sağlığının Rusya tarafından izlenmesi, yılda 70,9 için% 2016 göstermektedir. En azından büyük şehirlerde ve Rusya'nın tipik bölgelerinde, kilise hizmetlerine düzenli ziyaretçilerin “çekirdeği” nüfusun yaklaşık% 0,5'idir (burada tabii ki, bir şehirdeki 40 kiliselerinden fazlası için gereklidir). Ana kilise uygulamalarında ustalaşmıştır (ayyağa, itirafa ve kutsallığa katılım) ve düzenli olarak uygularlar. Gerisi, en yaygın olanı “yürüyüşçü”. Cemaatçilerle birlikte, kiliseye en az ayda bir kez katılan ve bazen de bir araya gelen Rusya Federasyonu nüfusunun% 2-4'ini oluşturuyorlar. Stavropol Bölgesi Georgievsky Dekanlığı'ndan deacon Vladimir Shalmanov'un sözlerini kullanalım: “St. George's Decency yerleşim yerlerinin sakinlerinin çoğu kendilerini Ortodoks olarak kabul ediyor ya da en azından Ortodoksluğa sempati duyuyorlar. Ancak, düzenli olarak ilahi hizmetlere katılan ve Sacramentlere katılan aktif Ortodoks Hıristiyanları% 0,4-1'ten (köylerde payları küçüktür - şehirlerde - daha fazla), Ortodoks'taki toplam vaftiz edilen kişi sayısından daha az değildir. ” Bu rakamlar farklı şekillerde açıklanabilir, ancak en olası yorum şudur: “Ortodoksluk” dini kimlikten ziyade etnik bir yoldur. İnsanların kendilerini bağdaştığı dini mezhep, onları inananlara yönlendirmeye her zaman izin vermez: örneğin, “Levada Center” araştırmasında 40% “Ortodoks”, Tanrı'ya inanmadıklarını itiraf eder. Ve bu rakamların gerçek inananlar ile hiçbir ilgisi olmadığı çok açık.
Gördüğümüz gibi, hem sosyal kurumlar hem de bilim ve kilise oldukça fazla sorun yaşıyor. İşte bunlardan sadece bir tanesi, bu problemlerin aktif olarak çözülmesine yardımcı olurken, diğeri sürekli olarak koruma ve korunma olanaklarından mahrum kalıyor.
Seçim, görünüşe göre, toplum, sivil ve uzman topluluğu için. Çoğu bölgede, bu tür meselelerin tartışılmasını ve karşılıklı olarak kabul edilebilir bir çözüm bulunmasını sağlayan platformlar oluşturulmuştur. Bu, toplumsal uyumu başarmaya doğru ilerleyiş yönüdür.