Sert duran baba ve oğul ikilisine bakan Madam Lu o kadar endişelenmişti ki kalbi kırılıyordu, “Tingxiao, dediklerimin farkında mısın? Ayrıca Küçük Hazine’nin nesi var? Yemekten tek lokma bile almadı ve elindeki telefonu paha biçilemez bir hazineymiş gibi tutuyor!”
Lu Jingli tatlımsı-ekşimsi bir tadı olan kaburga etini çiğnerken belirsiz bir ses tonuyla, “Küçük Hazine güzel kadının aramasını bekliyor!”
Madam Lu kafası karışmış bir şekilde, “Hangi güzel kadın?” dedi.
Lu Jingli ellerini sallayarak, “Anne, baba bu kadar çok endişelenmeyin. Abim zaten hoşlandığı birini buldu.” dedi.
Hanım Lu şaşırmıştı ama aynı zamanda kuşkuluydu da, “Doğru mu söylüyorsun? Jingli bizi kandırma!”
O anda Efendi Lu Jingli’ye şüpheli bakışlar atarak elindeki yemek çubuklarını bıraktı.
“Sizi niye kandırmaya çalışayım, kesinlikle doğru. Eğer bana inanmıyorsanız ona sorabilirsiniz.” Jingli bunları söylerken abisine baktı.
“Tingxiao, Jingli’nin söyledikleri doğru mu?” Efendi Lu sakin bir ses tonuyla sordu.
“Tingxiao, bir şey söyle!” Hanım Lu onu zorladı.
Lu Tingxiao: “En.”
Madam Lu oldukça endişelenmişti. Yarım gün bekledikten sonra sadece “En.” cevabını duymuştu. Bir anda öfkelenerek, “Seni hayırsız evlat, tek bir söz bile söyleyemiyor musun? Seninle konuşmak neden hep bu kadar zor!”
Lu Tingxiao: “Doğru.”
Lu Büyükleri: “……”
Gerçekten tek bir söz söylemişti.
Madam Lu yine de endişelenmekten kendini alıkoyamadı. Tereddütle, “Tingxiao, hoşlandığın kişi… kız mı erkek mi?”
D.N: :D
Lu Tingxiao’nun ifadesi koyulaşmıştı, hatta şu üç kelimeyi söylerken neredeyse dişleri gıcırdadı, “Kız.”
Lu Jingli o kadar çok güldü ki neredeyse sandalyesinden düşecekti, “Tabii ki de kız. Dahası çok güzel bir genç kadın. Bizim Küçük Hazine’miz de ondan hoşlandı ayrıca, beklediği telefon ondan!”
Madam Lu bunu duyduktan sonra neredeyse mutluluktan ağlayacaktı, “Atalarımız bizi koruyup kutsasın! Tingxiao hangi aileden? Kaç yaşında? Nereli? Ne iş yapıyor? Ailesindeki insanlar nasıl? Neden bize hiçbir şeyden haberdar etmedin…”
Lu Jingli hızlıca annesini durdurdu, “Anne, sakin ol! Hiçbir şey kesinleşmedi daha. Sana söylemedik çünkü müdahale etmenden ve işleri berbat etmenden korktuk!”
Muhtemelen Ning Xi’nin kim olduğunu bilseydi işler sarpa sarardı. Ning Xi’nin kötü bir namı vardı ayrıca eğlence sektöründeydi.
O anda Efendi Lu konuşmaya başladı, “Tingxiao’nun onayladığı birisi. Hiçbir problem çıkmaz körü körüne endişelenme.”
“Ne demek ben endişeleniyorum? Sen endişelenmiyor musun? Kim stresten geceleri uyuyamıyor? Kim sonunda kendini verandada sigara içerken buluyor?” Madam Lu kocasını acımasızca harcamıştı.
Yine de kocasının laflarını duyduktan sonra daha huzurlu olmuş gibi görünüyordu, “Tingxiao’nun diğerleri hakkındaki görüşleri çok katı, yani seçtiği kız ortalamanın altında biri olamaz. Dahası Küçük Hazine bile onu sevmiş!!”
Konuşmayı bitirir bitirmez Küçük Hazine’nin bütün akşam boyunca elinde tuttuğu telefon aniden çaldı.
Bu telefon Lu Tingxiao’nun kendi numarasıydı, çok az kişi biliyordu bu numarayı.
Lu Jingli kimin aradığını görmek için yanına gitti gerçekten de Ning Xi’nin numarasıydı.
“O kız mı arıyor?” Madam Lu heyecanla sanki o an gelinini görmeye gidecekmiş gibi gibi sormuştu.
Lu Jingli başıyla onayladı ve Küçük Hazine’ye aramayı cevaplamasında yardım etti. Küçük Hazine cep telefonu kullanmayı bilmiyordu. Lu Tingxiao daha önce ona bir tane almıştı ama kullanmayı sevmediğinden bir yerlere atmıştı.
Bir anda bütün masa Küçük Hazine’nin elindeki telefona odaklandı.
Lu Jingli o kadar umursamazdı kulak misafirliği yapmak için yanlarına gitti.