''Kişiye, ilim olarak Allah'tan korkması yeter. Kişiye, cehalet olarak nefsini beğenmesi yeter.'' Allah Teala'dan korkmak, büyük bir ilmin semeresidir. Nitekim Kur'an-ı Kerim'de, ''.....Allah'a karşı ancak, kulları içinden alim olanlar derin saygı duyarlar....''(Fatır 35/28) buyrulmuştur.En büyük ve en faydalı ilim Allah'ın varlığını, kudret ve azametini bilmek, O'nun ulviyetini ebedi hakimiyetini düşünerek bir kulluk duygusu ile titremektir. İnsanın kendi şahsına büyük kıymet vermesi, kibir ve gurura düşmesi ise çok büyük bir cehaletin eseridir. İnsan aslında aczini bilmeli, büyüklük taslamamalıdır. Çünkü herkesin, kendi seviyesinin üstünde nice insanlar vardır ve hiç kimse kendi varlığını, bilgisini ve servetini muhafaza edeceğine emin değildir. O halde insanın, kendisini başkalarının üstünde görüp ucub (kendini beğenme) ve gurura düşmesi büyük bir cehaletin eserinden başka bir şey değildir. Şair ne güzel demiş: ''Nazenini gerçi ender hadd-i hiş Allah, Allah pa menih ezhab piş'' Anlamı: Sen de kendi miktarına göre gerçi bir nazeninsin. Fakat Allah'tan utan da ayağını haddinden ileri basma. Kendine olduğundan fazla kıymet verme, insaftan ayrılma. Ne mutlu, kendi değerini bilenlere ve haddini aşmayanlara!'