Bu maça bakarken eski yıllar geldi aklıma. Yeşilçam filmlerinin ön planda olduğu yıllar Metin'ler, Can'lar, daha eskisi Lefter'li dönem. Jübile maçları vardı. Aktörler ve artistler gelirdi. Tribünler tıklım tıklım olurdu. Futbolu bırakan yıldız, 15. dakikada omuzlara alınıp uğurlanır, ayakta alkışlanırdı.
Salgın gölgesinde futbola veda maçı oynamak Emre'ye nasip oldu. Sessizlik, boşluk, hüzün. Golünü de attı.
Küme düşme maçları, şampiyonluk maçlarından daha zordur. Kaybederseniz, aşağıya gidersiniz. Ne zaman yukarıya çıkacağınız da belli olmaz. Bu stres, Rizesporlu oyuncuları 1. dakika itibarı ile sardı. Kapandılar, risk almadılar. Çünkü kaybedecekleri çok şey vardı.
Konsantrasyonu hiç bozulmayan Rizespor'un da gol atacağı belliydi. Savunmayı maç boyu yıpratan Skoda affetmedi. Golden sonra anlamsız geriye çekilen Rizespor, Rodrigues'i unutunca, karanlık dakikalar tekrar başladı, Rizespor için. Sonrası diğer maçların sonuçlarının Rizespor'a yaraması ve Fenerbahçe'nin son maçını 3 puanla kapatması.
Bakalım yeni sezon ne gösterecek, Fenerbahçe taraftarına.