M270'ten ATACMS füzeleri fırlatın. Fotoğraf ABD Ordusu
Şu anda, ABD Ordusu ve Deniz Piyadeleri, seri MLRS tabanlı ATACMS operasyonel-taktik füze sistemi ile silahlandırılmıştır. Uzun zaman önce tavizsiz olarak kabul edildi, bunun sonucunda değiştirme için yeni bir OTRK geliştirilmeye başlandı. İşin başarılı bir şekilde tamamlanmasıyla, yeniden silahlanma on yılın ortasında başlar.
Eski Örnekler
Şu anda, Amerikan ordusundaki OTRK sınıfı sadece birkaç büyük değişiklikten oluşan ATACMS (Ordu Taktik Füze Sistemi) ailesi tarafından temsil edilmektedir. Ürünler MGM-140, MGM-164 ve MGM-168, 300 km'ye kadar menzile ve çeşitli tiplerde muharebe yüküne sahip tek aşamalı katı yakıt balistik füzeleridir. Füzeler MLRS M270 MLRS ve M142 HIMARS rampaları tarafından başlatıldı.
OTRK ATACMS seksenlerin ikinci yarısında geliştirildi ve 1991'de ilk MGM-140A füzesi hizmete girdi. Daha sonra, bu veya bu özelliklerle birkaç başka mühimmat ortaya çıktı. Üretim 2007 yılına kadar devam etti. Bu zamana kadar, müşteri yakl. Dört modifikasyon 3,7 bin füze. Bunların önemli bir kısmı egzersizler ve gerçek operasyonlar sırasında kullanıldı.
Kabul edilemez bir maliyet-etkinlik oranı nedeniyle satın almalara son verildi оружия. 2007 yılına kadar, ATACMS roketleri artık kullanılmıyor ve satın alma maliyetlerini haklı göstermiyordu. Ancak, operasyon devam etti - Pentagon birikmiş rezervleri doldurmadan harcamayı planladı. Gelecekte, stokların mevcudiyeti, depolardan füzelerin modernizasyonuna yol açtı.
Yakın gelecek için planlar, ATACMS SLEP (Hizmet Ömrünü Uzatma Programı) ile tamamen ilgilidir. Ömrü uzatmak ve savaş özelliklerinde bir miktar artış sağlamak için roketin bir takım kilit bileşenlerinin değiştirilmesini sağlar. SLEP programının temel amacı, yirmili yaşların ortalarına kadar nakit füzelerin çalışmasını sağlamaktır.
PrSM roket fırlatma, 10 Mart 2020. Fotoğraf Lockheed Martin / lockheedmartin.com
2023-25 yıllarında. Mevcut ATACMS'nin yerini almak üzere tasarlanmış birliklere yeni bir PTRC'nin girmesi bekleniyor. Bir süredir MGM-140/164/168 füzeleri hizmette kalacak, ancak yenileri geldikçe hizmet dışı bırakılacaklar. Tüm süreç birkaç yıl boyunca uzayabilir ve 2028-2030'a kadar tamamlanabilir.
Perspektif gelişimi
2016 yılında ABD Ordusu, ATACMS'ın yerini alacak yeni bir OTRK oluşturmayı hedefleyen umut verici Uzun Menzilli Hassas Yangınlar (Uzun Menzilli Hassas Sistem) programı için gereklilikler yayınladı. Yakında Lockheed Martin ve Raytheon programa katıldı. Haziran 2017'de şirketler 116 milyon dolarlık geliştirme çalışmaları için emir aldı.İleride iki projenin karşılaştırılması ve daha başarılı bir proje seçilmesi planlandı.
Tasarım aşamasında, LRPF programı adını PrSM olarak değiştirdi (Precision Strike Missile - “Precision Strike Missile -“ Yüksek hassasiyetli grev füzesi ”). Ek olarak, zaman içinde taktik ve teknik gereksinimler değişti. Bu nedenle, başlangıçta yeni OTRK'nın maksimum menzili 499 km ile sınırlıydı - mevcut ara Antlaşma'nın orta ve kısa menzilli füzeler ile ilgili gereklilikleri uyarınca. Anlaşmanın çökmesinden sonra, gerçek menzilin 550 km'yi aşabileceği anlaşıldı; bazı tahminlere göre 700-750 km'ye ulaşacak. Bu özellikler nedeniyle PrSM, operasyonel taktik kategoriden kısa menzilli füze sınıfına geçebilir.
ATACMS gibi yeni füze de standart M270 ve M142 rampaları ile kullanılmalıdır. Aynı zamanda, daha katı boyutlar gereklidir. Bir standart taşıma ve fırlatma konteynerine iki füze girilmelidir. Bu nedenle, MLRS, iki ATACMS, HIMARS - iki yenisi yerine dört PrMS füzesi taşımalıdır.
Başlangıçta, uçuş testlerinin 2019 ortalarında başlaması planlandı, ancak bu tarihler değişti. Deneysel bir Lockheed Martin geliştirme roketinin ilk lansmanı 10 Aralık'ta gerçekleşti. 10 Mart 2020 ikinci bir lansman gerçekleştirdi; üçüncüsü Mayıs ayında yapılacak. Lockheed Martin PrSM, M142 ile başlar. 240 km'lik bir uçuş menzili elde edildi.
LM PeSM roketinin genel görünümü. Lockheed Martin / lockheedmartin.com Grafikleri
RaySeon'dan DeepStrike olarak adlandırılan bir proje ciddi teknik problemlerle karşılaştı. İlk lansman birkaç kez ertelendi. Son verilere göre, 1'nin 2020. çeyreğinde gerçekleşmesi gerekiyordu, ancak bu olmadı.
20 Mart'ta Pentagon'un Reyteon'dan PrSM projesine destek vermeyi reddettiği biliniyordu. İşin finansmanı sona erer, bu aslında projenin kapanması anlamına gelir. Bu kararın nedeni, iş zamanlamasının başarısızlığı ve testin başlamasıydı. Tüm müşteri ilgisi artık Lockheed Martin projesine odaklanacak.
PrSM'nin geleceği
Önceki planlara göre, 2019-2020'de. iki yeni füzenin uçuş testleri yapılacaktı, bunun sonucunda Pentagon programın galibini seçebildi. Bu, 2020'nin sonunda olacaktı ve yakında yeni füzelerin seri üretimi için bir sözleşmenin tamamlanması bekleniyordu.
Raytheon ve DeepStrike projesi neredeyse PrSM programından ayrıldı, bu yüzden sonuçları şimdi tahmin edilenden daha fazla. Ordu bir sebepten ötürü programı kapatmaya cesaret edemezse, Lockheed Martin zaten test için fırlatılan füzesi ile kazananı olacak.
Önümüzdeki birkaç yıl projenin tamamlanması için tahsis edilmiştir. Mevcut planlara göre, PrSM'nin seri üretimi 2023'te başlıyor. İlk roket bataryası 2025'te ilk kullanıma hazır hale gelecek. Bu, roket topçularının yeni füze silahlarına aktarılması için oldukça uzun bir sürecin ilk adımı olacak. Tüm bu planları yerine getirmek mümkün olacak mı - zaman gösterecek. Durum bir bütün olarak karamsarlığa elverişli olmasa da.
Muhtemelen rakip
Lockheed Martin PRSM PrSM projesi mevcut MLRS ile uyumlu balistik katı yakıt roketinin geliştirilmesini sağlar. Müşteri gereksinimlerine göre, ATACMS ile karşılaştırıldığında mühimmatta iki kat artış.
Proje Özellikleri Raytheon DeepStrike. Grafik Raytheon Co. / raytheon.com
60 ila 499 km menzilde ateş etme olasılığını ilan etti. Füze, hedefe isabetin yüksek doğruluğunu sağlayan kontrollerle donatılmıştır. Sistemlerin modüler mimarisi, yeni değişikliklerin ve gelecekteki yükseltmelerin oluşturulmasını basitleştirmelidir. Farklı tipte savaş başlıkları taşımak mümkündür.
Gelecek vaat eden Amerikan OTRK, selefi ile olumlu bir şekilde karşılaştırır. Buna ek olarak, onu yabancı örneklerle - özellikle Rus olanları - karşılaştırmak mantıklıdır. Taktik rol ve görevler açısından PrSM, Rus İskender OTRK hattının bir analogu olarak düşünülebilir ve onlarla tam olarak karşılaştırılmalıdır.
PrSM'nin yabancı mevkidaşı karşısında bazı avantajları vardır. Bunlardan ilki, yeni savaş araçlarının oluşturulmasına gerek olmadığı için mevcut MLRS fırlatıcılarıyla uyumluluk. Parçaların yeni mühimmata aktarılması hızlı ve çok karmaşık olmayacak.
Önerilen formda, PrSM ürünü ve çeşitli İskender füzeleri 500 km'ye kadar menzile sahiptir. INF Antlaşması'nda kısıtlamaların olmaması durumunda, Amerikan silahları menzilde gözle görülür bir artışla yükseltilebilir ve bu da Ruslara göre avantajlar sağlayacaktır. Ancak, Rus 9M729 füzesi ile ilgili suçlamaları ABD'den hatırlatmak gerekiyor. Sözde 500 km'den fazla bir menzile sahip (çeşitli tahminlere göre, 2-2,5 bin km'ye kadar). Buna göre, Amerikan bakış açısından, modernizasyondan sonra bile, PrSM İskender füzesinden daha düşük olabilir.
İyi bilinen verilere göre, Lockheed Martin “temiz” bir balistik füze sunuyor. OTRK "İskander" in bir parçası olarak yörünge-balistik füze, yörüngeyi değiştirebilen ve müdahaleyi zorlaştırabilen. Buna ek olarak, Rus ailesi bir seyir füzesi içerir. Mühimmatın bu kadar geniş ve esnek olması, Amerikan projesinde eksik olan mutlak bir artı.
Rus OTRK İskender bir seyir füzesi başlatmaya hazırlanıyor. Fotoğraf Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı / mil.ru
İki kompleksin bir bütün olarak savaş niteliklerinin değerlendirilmesi hala son derece zordur. PrSM sistemi şu anda test aşamasında ve henüz tüm yeteneklerini gösterecek zamanı olmadı. Özellikle, beyan edilen maksimum aralığın sadece yarısına ulaşılmıştır. Bununla birlikte, yeni testler planlanmaktadır ve yakın gelecekte Lockheed Martin'in gelişimi en iyisini gösterebilecektir.
Daha iyi, ama en iyisi değil mi?
Devam eden çalışmaların sonuçlarına göre, ABD silahlı kuvvetleri, bir dizi eski modelin yerini alabilecek yeni bir taktik füze alacak. Daha fazla ve daha doğru bir şekilde vuracak ve standart fırlatıcılar iki kat daha fazla mühimmat taşıyabilecek. Dolayısıyla, devam eden çalışma ordunun muharebe etkinliği için bariz olumlu sonuçlara yol açacaktır.
Ancak, PTRK sınıfındaki gelişmiş yabancı sistemlerin arka planına karşı, PrSM belirsiz görünüyor. Son yıllarda, bu alandaki ilerleme ilerlemeyi başarmıştır, bunun sonucunda yeni Amerikan kompleksi dezavantajlıdır. Mevcut gecikme ile baş edebilecek ve rakipleri geçebilecek miyiz - daha sonra öğreneceğiz.