Yaşam standardının yüksek olduğu ülkelerde, insanların mali durumunu tanımlamak için göreceli ölçütlerin kullanılması yaygındır. Ekonomik standart daha sonra çevre ve toplumun geri kalanıyla ilişkili olarak tanımlanır.
Bir hanenin yıllık gelirinin İsveç'teki tüm hanelerin ortalama değerinin yüzde 60'ından düşük olması, düşük bir ekonomik standart olarak kabul edilir. 2021'de tek bir kişi için düşük mali standart sınırı 167.000 SEK idi; bu da ayda 13.900 SEK harcanabilir gelire karşılık geliyor. İki yetişkin ve iki çocuktan oluşan bir hane için harcanabilir gelirde sınır 409.000 SEK veya ayda 34.100 SEK idi.
İsveç'te yaklaşık yarım milyon çocuk düşük ekonomik standartlarda yaşıyor
İsveç'te 0-19 yaş arası tüm çocukların yüzde 18'e yakını, 2021'de ekonomik standardı düşük olan hanelerde yaşıyordu; bu da yaklaşık 427.000 çocuğa karşılık geliyor. Ancak farklı geçmişlere sahip çocuklar arasındaki farklar büyüktür. İsveç'te doğanlar arasında bu oran yüzde 14'ün biraz üzerindeyken, yurt dışında doğan çocuklar arasında bu oran yüzde 50'nin üzerinde kayda geçti.
Düşük ekonomik standarda sahip yabancı uyruklu çocukların yüzdesi 2010'larda yüzde 50 civarında veya biraz üzerinde seyrederken, 2017'de yüzde 53'ün üzerinde zirve yaptı. Diğer gruplardaki çocuklar için bu yüzde aynı dönemde biraz azaldı.
2015'teki mülteci krizi, muhtemelen, düşük ekonomik standartlara sahip yabancı doğumlu çocukların oranının, on yılın başına kıyasla 2010'ların sonunda biraz daha yüksek olduğu gerçeğine katkıda bulunan bir faktördür.
Ailelerinin İsveç'te yaşama süresi geçim imkanında büyük rol oynadığından, yurt dışında doğan çocuklar arasında mali standart farklılık göstermektedir. İsveç'te 10 yıldan fazla kalanlar arasında ekonomik standardı düşük olanların oranı yüzde 28 iken, daha kısa süre kalanlarda bu oran yaklaşık yüzde 55'ti.
Ekonomik standardı düşük olan hanelerde 0-19 yaş arası çocukların payı 2011-2021
İsveç'te doğan çocuklara gelince, bu grup içinde de büyük farklılıklar var. Evde doğmuş iki ebeveyni olan çocukların yüzde 8'den biraz azı düşük ekonomik standartla yaşıyordu. İki yabancı uyruklu ebeveyni olan çocuklarda bu oran yüzde 39 olarak gözleniyor.
0-19 yaş arası çocuk grubunun kompozisyonuna bakıldığında son 10 yılda değişim yaşandığı görülüyor. 2011 yılında yurtdışında doğan çocuklar, 0-19 yaş arası tüm çocukların yaklaşık yüzde yedisini oluşturuyordu. 2021'de bu pay yüzde 11'in biraz altında gerçekleşti. İsveç'te doğan çocuklar arasında, ebeveynleri İsveç doğumlu olanların oranı yüzde dokuz düşüşle yüzde 61'e geriledi.
Hällefors, düşük ekonomik standartlara sahip çocukların en büyük oranına sahiptir
2021'de ülkedeki 290 belediyenin 105'inde yabancı uyruklu çocukların yüzde 60'ından fazlası düşük ekonomik standartta yaşıyordu. 30 belediyede bu oran yüzde 70'in üzerindeydi. En yüksek oran neredeyse yüzde 90 ile Örebro kentindeki Hällefors'taydı. Stockholm ilindeki Täby yüzde 13 ile en düşük paya sahip oldu.
2015-2021 yılları arasında, ekonomik standardı düşük olan yabancı uyruklu çocukların yüzdesi ulusal düzeyde biraz azaldı. Ancak belediyeler arasında gelişmişlik açısından büyük farklılıklar bulunmaktadır. 35 belediyede, ekonomik standardı düşük olan yabancı uyruklu çocukların yüzdesi yüzde 10'dan fazla arttı. Ancak bu belediyelerin çoğunda yurt dışında doğan çocukların oranı da arttı.
Ekonomik standardı düşük olan yurt içinde doğan çocukların oranında büyük artışların yaşandığı birçok belediye, son yıllarda çok sayıda mülteciyi kabul etti. Artış özellikle İsveç'te doğan ancak iki ebeveyni göçmen olan çocuklar arasında görülüyor.
Ekonomik standardı düşük yerli ve yabancı doğumlu çocukların oranında en fazla artış ve azalışın görüldüğü belediyeler, 2015–2021
Düşük ekonomik standartlara sahip yabancı uyruklu çocukların en büyük paya sahip olduğu belediyeler ülke geneline yayılmış olup genellikle büyükşehir alanlarından uzaktır. Bunların birçoğu son yıllarda çok sayıda mülteci de aldı. En küçük paya sahip belediyeler çoğunlukla büyükşehirlerde bulunmaktadır.