John Bishop / Stuff
Bu yazı Yeni Zelandalı yazar John Bishop’un Stuff’ta yayımlanan makalesinden çevrilmiştir.
Avustralya ile komşu olmak, sürekli parti yapan, gürültü çıkartan, saldırgan ve kaba gençlerle dolu büyük bir eve komşu olmak gibidir. Üstelik daha olgun olduğun ve onlar gibi davranmadığın için size karşı sürekli tepeden bakarlar.
Yeni Zelanda’nın yeni Dışişleri Bakanı Nanaia Mahuta, kısa süre önce Avustralya’yı “uluslararası çıkarlarımızın genişliğinde tek resmi müttefikimiz ve vazgeçilmez ortağımız” olarak nitelendirmişti. Mahuta bugüne kadar nerede yaşıyordu?
Avustralyalı bakan Peter Dutton, yakın zamanda iade ettikleri Yeni Zelanda doğumlu suçlulara atıfta bulunarak “çöpleri dışarı çıkardık” yorumu, sadece en son yapılan kasıtlı hakaretti.
“Çöp” olarak nitelendirilen yolcuların uçaktaki görüntüleri bir ay öncesine aitti. Ancak, Avustralya Federal Hükümeti, Kiwi’ye bir saldırı yöntemi olarak bunu gündeme getirdi.
Aynı şekilde, Yeni Zelanda doğumlu Suhayra Aden ile ilgili tartışmada olduğu gibi… şu anda Türkiye’de gözaltına alındı, ancak çifte vatandaşlığının Avustralyalı kısmını iptal ettiği için muhtemelen Yeni Zelanda’ya geri dönecek.
Her zaman iyi davranan Jacinda bunu “Avustralya’nın sorumluluğundan vazgeçmesi” olarak nitelendirdi, ancak Avustralya Başbakanı ScoMo Avustralya’nın güvenliğinden kendisinin sorumlu olduğunu ve halkının da bu şekilde olmasını istediğini söyledi.
Tercüme: “ScoMo’nun istediği şey ipe sapa gelmez. Yeni Zelanda, sana bunu hatırlatmak isterim:” Vurgulamış olduğun “öfke” ile hiçbir şey elde edemezsin.
Avustralya ile “arkadaş” olmanın sorunu, her zaman “dostluğun” onların şartları altında gerçekleşmesidir. Uzlaşma ve işbirliği herhangi bir Avustralyalı politikacının sözlüğünde yer almamaktadır ve bu çok uzun zamandır da bu şekildedir.
Avustralya 1900-01’de yeniden kurulduğunda, çeşitli eyaletler bizden katılmamızı istedi. Hayır dedik. Durmadan, Avustralya Anayasası’nın yapıcıları, bizi yine de Avustralya’nın bir parçası yapan bir madde koydu.
Askeri tarihçi Peter Cook bana, 1860’lardaki Kara Savaşları sırasında, Sidney ve Melbourne’daki gazetelere, sömürgecilerin topraklarını elde etme çabalarına direnen Maori’yle savaşmak için silahlı polis teşkilatına katılacak erkekleri toplayan ilanların dağıtıldığını söyledi.
Anzak fikri, savaş ve karşılıklı fedakarlığın birlikte yoğrulduğu yoldaşlık bağlarına dair güçlü bir mitolojidir. Boer Savaşı’nda yan yanaydık ve yine Gelibolu’da birlikte savaştık. II.Dünya Savaşı’nda Kuzey Afrika’da ve yine Malaya, Kore ve Vietnam’da birlikteydik.
Ancak dünyadaki rollerimiz hakkındaki görüşlerimiz aynı değil. Avustralya, Güney Pasifik’te şerif yardımcısı olmayı arzuluyor ve bir kabadayı gibi davranıyor. Aynı zamanda ABD’ye bizden çok daha yakın.
Sporda, 1 Şubat 1981’i kim unutabilir ki… Avustralya takımının, Yeni Zelanda’yı kriket maçında yenebilmek için hile yapması ve sonrasında yapılan açıklamalarda Yeni Zelanda’ya hakaretler savurulması herkesin aklında.
Aynı olaylar iş dünyasında da olmakta. Fletcher, Telecom ve Michael Hill gibi şirketlerin başarılı işler yürütmekle ilgili bir iki şey bildiğini düşünürdünüz.
Avustralya şirketleri, federal, eyalet hükümetleri ve diğer organlar faaliyetlerini boşa çıkarmanın ve oyun alanını onlara karşı engellemenin yollarını bulurken hepsi Avustralya’ya gitti ve yüz milyonlarca dolar kaybetti.
1994 yılında, Air New Zealand, Avustralya’da yurt içi hava hizmetlerine başlamaya hazır olduğunda, Keating hükümeti aniden fikrini değiştirdi. Air New Zeland’ın uçuş haklarına sahip olmasından bir hafta önce gönderilen tek sayfalık, beş paragraflık bir faksla bu hakların verilmediği bildirdi.
AFR, bir Avustralyalı yetkilinin bunun “hesaplanmış bir hakaret” olduğunu aktardı.
Avustralya’nın bu tavrı ne ilk ne de son olacak. Bunların tamamı İngilizce konuşulan coğrafyalardaki en milliyetçi, şovenist ve yabancı düşmanı olan haber medyası tarafından desteklenmektedir.
Dürüstlük, adalet ve birine adil davranmak Avustralya’nın karakterinde olmayan şeylerdir. Avustralya, bencil, kendisiyle övünen ve ötekileri küçümseyen bir ülkedir.
Burada, onların gizli ırkçılıklarından ve kökleşmiş “erkek kültürü” cinsiyetçiliğinden bahsetmiyorum bile… Bugüne kadar sadece Yeni Zelanda’da doğduğu için buraya 2.300 kat daha fazla suçluyu iade ettiler. Avustralya’yı dost gören arkadaşlarımız rüya görüyor.