Arsa olduğunda biraz şaşırdım Ücretsiz Chol Soo Lee Sadece 20 dakika içinde değişti, çünkü bir gazeteci neredeyse kesin olarak kendi adını taşıyan mahkumun müebbet hapis cezasını çekmekte olduğu cinayetten masum olduğunu değerlendirdi. İşler çok hızlı ilerliyormuş gibi hissettiriyordu. Ancak belgesel, gerçek suçun olağan kurallarına uymuyor. Yönetmenler Julie Ha ve Eugene Li, kurumsal ırkçılığın ve özellikle hapsedilmenin kişisel ve sosyal etkilerinden ziyade, kanun yaptırımlarının titiz ayrıntılarıyla ve yasal süreçle daha az ilgileniyorlar. Chol Soo Lee’nin 70’lerin ortalarında haksız yere mahkum edildiği olayların sırası elbette ortaya konmuştur. Ayrıca, San Francisco polisi ve savcılarının, soruşturmalarının başlarında hatalı soruşturma ve ırksal profillemeye dayanarak suçluları olarak karar verdikten sonra onu nasıl korkuttuğuna dair çileden çıkaran ayrıntılarla dolu. Ancak, bu tür filmlerin sıklıkla başvurduğu ve ilgili insanlara yönelik herhangi bir gerçek şefkat duygusundan ziyade hastalıklı bir düşünceye sahip amatör dedektiflere daha fazla hitap edecek şekilde tasarlanmış gibi görünen sürecin tek tek özeti yoktur.
Bu yaklaşım, filmin Lee’nin hikayesinin daha çetrefilli yönleriyle ilgili daha geniş kapsamlı kaygılarıyla uyumludur; daha geleneksel bir bakış açısına sahip bir belgesel, gözden geçirmekle yetinebilir. Davasının yeniden yargılanması ve sonunda aklanmasıyla sonuçlanan bir pan-Asya aktivist hareketini teşvik etmesine rağmen, Lee serbest bırakıldıktan sonra mücadele etmeye devam etti. Olmak célèbre’ye neden olmak bir iş bulup tutmanıza ya da hapsedilme travmasını temizlemenize yardımcı olmaz. Daha önce hapsedilenlerin yaklaşık yarısı bir şekilde nüks edecek. Lee’nin izleyicilerin eninde sonunda kendilerini iyi hissederek çekip gitmelerini sağlayacak temiz, duygusal açıdan ilham verici bir “kurtuluş” yayı yok. Yine de bu bir özellik, bir hata değil, çünkü duygusal bir yaklaşım buradaki temel adaletsizliği gözden kaçırma riski taşıyor – sadece Lee’nin özel durumunda değil, bunun altında yatan daha geniş kurumlarda.
Bu nedenle, Ücretsiz Chol Soo Lee çok fazla kanlı veya üzücü ayrıntıya takılmamasına rağmen şaşırtıcı derecede zor bir saat olabilir. Bazı açılardan, Lee’nin 2014’teki ölümünden önce sayısız kez öldüğünü nasıl hissettiğiyle ilgili gerçeklik meselesi onu daha da üzüyor. Onun yokluğunda, film, Lee’yi tanıyan ve onu serbest bırakma hareketinin bir parçası olan kişilerin ilk elden anlatılarının bir araya geldiği, seslendirme deneyimlerine ilişkin yazılı düşüncelerini okumak için bir aktör kullanıyor. Filmin daha fazla ayrıntıya girmesini dilediğim bazı kısımlar var – James Woods’un oynadığı, davanın beyaza boyanmış bir kurgu film uyarlamasına topluluğun tepkisiyle ilgili bir sekans çok daha uzun olabilirdi, potansiyel olarak zengin ve keskin bir medya eleştirisi parçası gerçeklik ve onun metalaştırılması hakkında. Yine de, ABD’de Asya karşıtı ırkçılığın arttığı ve hapishane sisteminin insanlık dışı olduğu konusundaki söylemin devam ettiği bir zamanda gelen film, güçlü bir tarihsel bağırsak yumruğu.
Ücretsiz Chol Soo Lee şimdi seçkin sinemalarda oynuyor.
Kaynak : https://hyperallergic.com/753679/free-chol-soo-lee-documentary/