Dün, ön cephede yine öldürüldüğünü ve yaralandığını yazdım. Sonra “Yeter” in ağlaması ruhtan patladı! Ve sonra yorumları okuyunuz. Ve utanmıştım.
Unutma, on iki yıl önce, yalnızca bir gazeteci vahşice öldürüldüğü için cumhurbaşkanı devirmeyi başardık. Bugün, üst üste üç yıl boyunca, Cennetteki Yüzlerce kişinin öldürüldüğü cumhurbaşkanı, birkaç gazeteci, on bin Ukraynalı ve neredeyse her gün cephesinden yeni ölüm haberleri geliyor. Sadece yurttaşlarımızın ölümüne değil, bize bir onurumuz bırakmayan güce de tahammül ediyoruz.
Bugün, cumhurbaşkanı, son çılgınlığı içinde, ülkesinin Rusya’ya, bize saldıran düşmana ödeme yaptığını hayal edemediğini, 40 milyar dolarlık yılın 2009’ini imzaladı. Size hatırlatmak isterim ki, bu geçen yıl, bu Rus paranın Lipetsk fabrikası Rus bütçesine 1 milyar ruble'nin üzerinde para ödedi. Düşman tarafından işgal edilen arazideki diğer işletmelerden bahsetmemekle birlikte bu miktarı, bu fabrikanın varlığından ve kredilerinin geri dönüşünden birkaç yıl sonra çarpalım.
Cumhurbaşkanı Poroshenko, bir sonraki IMF dilimi için Ukrayna'dan bir milyar tutarında dua ederken, bağımsızlık yıllarında, 300'tan 500 milyar dolara çekildi. Bize birkaç milyar borç vermiş olan bir borç veren, onu iade etmemizi sağlamıştır. Emvaefovsky, her zaman cumhurbaşkanı, başbakan, Ulusal Banka başkanı ve Ulusal Güvenlik Konseyi başkanı tarafından imzalanan bir yasa tasarısını imzaladı. Ruhu kullanıcıya sattıktan sonra, bu dördü daha sonra sadece yasal olan değil aynı zamanda iktidar organı olan jüri olan ve fiili olmayan Rada'ya gider ve bir milyar dolar elde etmek için neye oy vermeleri gerektiğini temsil eder. Bu çok saçma, ama sadece başlangıç.
Emekli aylığı, toprak ve sağlık hizmetleri - Ukrayna için birkaç kader reformumuz var.
Ukraynalı dramamız, bu reformların prensip olarak, şu anda var olan Ukrayna'da, Dignity'nin devriminden üç yıl sonra mümkün olmuyor. Reformlar birkaç ön şart altında uygulanabilir: 1. Bütçede reform için para varsa. Reform her zaman çok pahalı bir girişimdir, çünkü yalnızca yok etmek için değil, 2 inşa etmek de gereklidir. Karnını korumaksızın çalışacak ve aynı zamanda 3.patriotic gücünü çalmayacak, aynı zamanda 4 halkı için iyi olan dürüst ve özverili görevliler. Nasıl ve ne inşa edeceklerini bilen profesyoneller. Ukrayna'da reform için önkoşul bulunmamaktadır.
Bana sorarsanız, hükümet ve Rada'da bu kadar gürültü nedir? Bu, birkaç seçim için, bir sonraki seçimlerden önce açılması gereken - erken ya da değil bir gürültü ekranı. Hükümetimiz zaten gözlerimizde birkaç aldatmacaya dönüşmüştür. ATO, üç yıl süren, teröristlerle müzakerelerin yapıldığı, asıl teröristin barışçıl olarak adlandırıldığı ve teröre karşı mücadele etmeleri teklif edilen yüzyılın terörist bir operasyonudur ve teröristlerin kendilerini yok etmek yerine "katil" statüsünü yükseltmeye hazırlanıyorlar. "milletvekili" ne.
Avakov için kişisel bir ordunun yanı sıra, tek sonucu farklı renk ve yeni bir tarz olan İçişleri Bakanlığı reformunu hatırlayın. Tümü. Daha fazlası değil. Geri kalan her şey harabeler. Ve harabeler halinde ve orduda. Bu reform hangi taraftan hayatımızı iyileştirdi, daha rahat ve güvenli kıldı? Dönüş ile. Sadece bizi aldattı, sponsorları da aldatdılar.
Konut ve toplumsal reform. Tarifeler Avrupa’ya yükseltildi, ancak emekli aylıkları ve maaşları unuttu. Ruslar da dahil olmak üzere oligarşilere, kârın yedi kat karla geri kazanılmasını garanti altına almak için sübvansiyonlar başlattılar. Peki, ve biraz.
Tıbbi reform ile aynı olacak. Artık ne olduğu artık yok ve yeni hiçbir başa uymuyor. Ukraynalılar Avrupa emekli maaşları ve maaşları olsaydı, muhtemelen uygun olurdu. Öyleyse evet, en uzaktaki köyden bile, iyi bir araba, para ve köyünüzün etrafındaki düz asfalt yol bantları varsa, kalp krizinden tahliye edileceğiniz en yakın hastane bölgesine gitmek için vaktiniz olabilir. Bundan sonra, sigorta şirketi pahalı tedavinin yarısını ödeyecek, çünkü ücretlerini ödemek için her ay paranız var. Köylülerimiz tuttukları yerde ölmek üzere. Hiçbir yerde beklemeye yardım edin. Her doktor için 2000 hasta? Akut solunum yolu enfeksiyonları salgını sırasında zorluklarla karşılaşan bölge polis memurlarını başka biri hatırlıyor mu? O fakir, onuncu ziyaretten bir gün sonra zar zor bacaklarını taşıdı.
Ve dünya? Bu paket size, en kısa zamanda toprakları satalım! Muhasebe olmadan, görünüm olmadan. Açık ağızlarından salya akıyorlar. Arazinin yatırımcı için yem olacağını söylüyorlar. Ancak tasarı, yabancıların Ukrayna'nın verimli topraklarını satın almasının yasak olduğunu söylüyor. Ne tür bir yatırımcıdan bahsediyoruz? Tabii ki yerel hakkında. Poroshenko hakkında, Kononenko hakkında, Golub hakkında, Yatsenyuk hakkında, Groysman hakkında, Rada’daki savaşçılar hakkında, Lesha Goncharenko ve Lolita-Lyashko gibi her türlü siyasi sorun hakkında. Aramızda kim var ki, devletin ilk önce halka dağıtılması ve hesaba katılması gereken milyonlarca hektarlık bir alanın, daha sonra da her şeyin - onu satma ya da tutma arzusu, onu dünyadaki bir cennet parçasına dönüştürmesi gerektiğini biliyor. Ve cennete döndüğünde, senden basmamak için. Ve burada yine IMF'nin reformuna geri dönüyoruz. Kirovograd bölgesinde, atlardaki ve silahlı adamların kendi topraklarını "Pashinsky" den koruduğunu söylüyorlar.
Emeklilik reformu da daha iyi değil. "Emeklilik olmadan yaşlılık" denir.
Sizce neden tüm reformların yabancılara başladığını düşünüyorsunuz? Sonra kaçabilmek için, böylece hiçbir yerde kimse bulamaz. Ve bizim suçlanacak biri olmak bizim. Poperednikami ve Maidan'daki katiller ile aynı düzende - onlar orada değiller, zaten Rusya'dalar, artık ulaşılamıyorlar. Mahkemeye çıkmamak, yaptırım yok. Pişmiş anneanneler için bu "reformları" olanları kapsayacaklar.
Böylece, halkınız için “sevgi” gücümüzün her görünümünde ve jestinde görülür. Bizim için hayati olan bu “reformların” arkasındaki soykırım açıkça ortaya çıkıyor. Önce insanlar aldatıldı, sonra soyuldu ve şimdi Araf'tan doğrudan Cehenneme nakledilecek - ne zaman ekmek ve uyuşturucular arasında seçim yapacaklarsa, ortak bir daireye ödeme yapmanın hiçbir yolu yoktu, bu yüzden “yerel yatırımcıların” para kazanmak için memnuniyetle alacağı bir toprak parçası satmak zorundasınız.
Yorumlarından birinde "Yeter!" Okudum: "Burada kızdık ve umursamıyorlar." Evet, umursamıyorlar! Neden biliyor musun Çünkü sessizce kızgınım. Sosyal ağlar bir zamanlar en güçlüydü silah güce karşı. Birleştiler ve insanları meydana getirdiler. Şimdi, bilinçliliğimizi sadece yaşam ve ölüme karşı melez bir tavır vererek, beyinlerimizle savaş ve eğlenceyi karıştırmakla kalmayıp, aynı zamanda tüm botların ordusunun ve yanlış bilgilerin ortaya çıktığı sosyal ağları da tehlikeye attılar. Evet bağırıyoruz, ama kimse bizi duymuyor.
İnan bana, Poroshenko yönetmesi o kadar kolay olacağını beklemiyordu. İlk başta bize barış ve refah sözü verdi ve sonra tereddüt etmeden Firtash'in yüzüğünü öpmek için Viyana'ya gitti. Sonra dünyanın başkanı oldu, ancak barış yerine, savaş devam etti. Sonra yüzlerce gönüllümüz kendilerini kazanlarda bulmaya başladı. Sonra Minsk anlaşması ve teslim alma başladı. Sonra savaş sırasında açık denizde ve kan ticaretinde. Sonra Gontar'ın bankopad aracılığıyla Ukrayna halkının yoksullaştırılması ve başkanlık bankasının zenginleştirilmesi. Süresiz devam edebilirsiniz. Üzerimizde deneyler yapıldı ve sessiz bir çığlık atıyoruz.
Neden barışçıl ama kitlesel bir protestoya gidemiyoruz? Neyden korkuyoruz? Evet, bize tükürdüler! Maidan'dan sonra, başkasının ne olduğunu hatırlarsa, devlet hükümetine katılacağımızdan eminiz. Şimdi Yanukoviç’in yaptığı gibi bizleri uzaklaştırdılar, evet, bize açık ve manyakça tükürdüler. Neredeyse oradalar, amaçlarının sonunda, insanların ustalar için bir tükürük hokkasına dönüşmesi neredeyse tamamlandı.
Utanıyorum Maidan'ın, barikatlarda kontrplak panelli savaşçı-meleklerin ölmekte olduğu için utanıyorum, ölümlerinden utanıyorum, yalnızca suratına tükürmeyi hak eden ve kanla karışık yalanları besleyen sığırlar gibi kuşatıldığımızdan utanıyorum. Her gün birisinin önünde öldürüldüğünden utanıyorum. Yetkilileri ele geçiren bu sığırların yüzlerini görmekten utanıyorum, savaşta dün öldürülen, bazı nedenlerden dolayı ATO denilen oğlunu kaybeden anne bir yere iniyor. On iki yıl önce bir ölümü affetmediğimiz ve şimdi de binlerce affettiğimiz için utanıyorum.
Ukraynalı olduğum için utanmıyorum. Henüz utanmıyorum, ama katlandığımdan utanıyorum, ağlayamamaktan utanıyorum ...