Hep anlatır çocukluğunu. Ne kadar çalışkan olduğunu, okula devam etmek istediğini. İlkokuldan sonra bırakmak zorunda kalmış okulu; hem o hem diğer kız kardeşleri. Evlendikten sonra devam etmişler; kocalarının izniyle. Tıpkı çocuklar gibi; birinden izin alarak. Bir birey olamadan.
Akraba evliliği olduğu için bir sürü sorun yaşamış çocuklarıyla. Hala yaşıyor, sürekli hastanedeler. O bir yandan açık liseyi okuyor, bir yandan çocuklarına bakıyor. Tanıdığım çoğu okumuş kadından daha bilinçli aslında. Beni hep şaşırtıyor. Onu gördükçe elimdeki fırsatları değerlendirememem kafama daha çok takılıyor aklıma. Zihnimde imgeler oluşmaya başlıyor; onun yerinde olsaydım ne yapardım diye.
"Sitede bir sürü kız var, neden okumuyorlar, neden kolaya kaçıyorlar?" diyor.
"Bilmiyorum."
Nereden mi aklıma geldi?