DİDAKE (Oniki Havarinin Öğretisi) (I. yüzyıl)
Didake, Kilise’nin en Eski Yasasıdır. İlk dönemlerin Hıristiyanlığına ait en çok litürjik (ayinsel) bilgi bize “Didacke” Doktrini ya da Öğretisi (Yunanca’dan) adını taşıyan bir yapıttan gelmiştir. Metin, bundan yaklaşık bir yüzyıl önce, bir raslantı sonucunda Metropolit Filoteus Bryennios tarafından İstanbul’da (bugün Kudüs’te olan) eski bir Yunan elyazmasının içinde bulunmuştur. Başlıksız olan yapıt, çok eski olduğuna dair izler taşıdığından, 1. yüzyılın ortalarına ait olduğu sanılmakta ve sinoptik İncil’lerden daha eski bir metin gibi görünmektedir.
Cemaate yönelik talimatları kapsayan bu küçük el kitabı gerçekten şaşırtıcı olan bilgiler içermektedir: Vaftiz adayının, ölüme yol açtıkları için, uzak kalmaya söz vereceği günah ve sapıklıkların bir açıklamasını veren “iki yolun öğreti”sinden ve eksiksiz bir uygulama ile yaşama ve kurtuluşa götüren tanrısal emirlerin bir tasvirinden sonra, yazar vaftiz törenleri ve Efkaristiya duaları konusunda uzunca yorumlar yaptıktan sonra, ilk çağda Suriyeli Hıristiyanların tipik bir kuruluşu olan gezginci peygamberlere nasıl davranılacağı konusunda pratik öneriler vermektedir. Özet olarak “Didake” Kilise yasalarına ayin talimatlarını kapsayan bir el kitabının gerçek müsveddesi diye tanımlanabilir. Sonraki yüzyıllarda Kilise yasalarının, gitgide sayıları artan, seçkilerine dahil edilmesi de raslantısal değildir. Daha IV. yüzyılda, yüce ahlaksal ve eğitsel değerin bilincinde olan İskenderiyeli Atanasius okunmasının hıristiyan adaylarının eğitiminde son derece yararlı olduğunu belirtmiştir.