Beyaz Saray adayları olarak, diğer politikacılar ve seçmenler bir kez daha servetlerini zenginliklerini yaymanın bir kez daha emip geçmediğini tartışırken, hükümetlerin - bizim ve başkalarının - vergilerini yükseltmeye neyin yol açtığını düşünmek yararlı olacaktır.
20 ülkelerinde vergi tartışmalarını ve politikalarını 1800'ten şu ana kadar kitabımız için araştırdık, “Zengin Vergi Verme: Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'da Mali Adalet Tarihi. " Araştırmamız, son iki yüzyıl boyunca yüksek gelir ve servet vergilerindeki büyük değişimleri tetikleyen adalet hakkındaki inançlardaki değişikliklerin (ekonomik eşitsizlik ya da sadece gelir için ihtiyaç olmadığı) değiştiğini gösteriyor.
Genel olarak, toplumlar devletin zenginleri ayrıcalıklı kıldığına inandıklarında toplumlar zenginleri vergilendirir ve bu nedenle adalet, zenginlerin diğerlerinden daha ağır vergilendirilmesini ister. Bugünün seçmenlerinin vergilendirmeye hazır olup olmadığını anlamak için zenginler, bu inancı yönlendiren politik ve ekonomik koşulları tanımlamayı gerektirir.
Borçlandırmanın vergilendirilmesi
Vergilendirme ile ilgili tartışmalar genellikle kişisel çıkar (hiç kimse vergi ödemekten hoşlanmaz), ekonomik verimlilik (vergi politikaları ekonomik büyüme için iyi olmalı) ve adalet (devlet vatandaşlara eşit davranmalıdır) etrafında döner.
Ekonomik büyüme konusundaki kişisel çıkar ve düşüncelerin vergi politikasında nasıl bir değişiklik yaptığını görmek kolay olsa da, adaletin denkliğe nasıl uyduğunu ayırt etmek zordur. Aslında, araştırmamız adaletliğin, zenginlere vergi toplama veya onları düşürme konusunda bir fikir birliği oluşturmada kilit bir rol oynadığını göstermektedir.
Politikacılar ve diğerleri, yapılacakları vergilendirmeyi desteklemek veya onlara karşı çıkmak için adaletle ilgili üç argüman kullanma eğilimindedir:
-
“Eşit muamele” argümanları, tıpkı herkesin bir oy hakkı olduğu gibi, herkesin aynı oranda vergilendirilmesi gerektiğini iddia ediyor.
-
“Ödeme kabiliyeti” argümanları, devletlerin zenginleri daha yüksek oranlarda vergilendirmeleri gerektiğini, çünkü herkesle daha fazla ödemeyi daha iyi karşılayabileceklerini iddia ediyor.
-
“Telafi edici” argümanlar, devlet tarafından başka bir politika alanındaki eşitsiz muameleyi telafi ettiğinde zenginleri daha yüksek oranlarda vergilendirmenin adil olduğunu göstermektedir.
Geçtiğimiz 200 yıllarında, zenginlerin vergi artırımını desteklemek için kullanılan tüm değişken argümanların arasında araştırmalarımız, özellikle kitlesel seferberlik savaşları sırasında telafi edici iddiaların en güçlü olduğunu ortaya koyuyor.
Bu argümanlar güvenilir olduğunda, zenginlerin vergilendirilmesi için bir fikir birliği politika oluşturmayı şekillendirir.
Varlıklı vergi zamanı
Telafi edici argümanlar, 19. Yüzyıldaki gelir vergisi sistemlerinin erken gelişmesinde, zenginler üzerindeki gelir vergilerinin, fakir ve orta sınıfta orantısız bir şekilde düşen ağır dolaylı vergileri (örneğin, satış vergileri) dengelemek için gerekli olduğu iddia edildiğinde önemliydi.
Aşağıdaki grafik, ülkelerin 1800’ten bu yana ortalama en yüksek gelir ve miras oranlarına dayanarak zenginler üzerindeki vergileri ne zaman artırdıklarını veya düşürdüklerini göstermektedir.
Gördüğünüz gibi, birçok ülke için zenginlerin vergilendirilmesine ilişkin gerçek havza anı 1914’e geldi. İki dünya savaşı ve sonrasının dönemi, hükümetlerin daha önce düşünülemeyecek gibi görünen oranlarla zenginleri vergilendirdiği bir dönemdi.
Aslında, araştırmamızın gösterdiği gibi, zenginlere vergi artırmanın en önemli telafi edici temelli gerekçeleri, I. ve II. Dünya Savaşları gibi kitlesel seferberlik savaşlarında eşit fedakarlığı korumak olmuştur. Bu, hem solun hem de sağın hükümetleri için geçerliydi.
Bu çatışmalar, devletleri zorunlu askerlik yoluyla büyük ordulara yükseltmeye zorladı ve aynı şekilde vatandaşlar ve politikacılar, eşdeğer bir servet ifadesi olması gerektiğini savundu.
Bir sonraki tablo, bu etkiyi açıkça gösteriyor: I. Dünya Savaşı için seferber olan ve olmayan ülkelerdeki ortalama oranları karşılaştırıyor.
Zenginlik yetiştirmek
Kitlesel savaş için seferberlik, vergilerde zenginler üzerinde büyük değişikliklerin meydana geldiği durumlarda, bu savaşların etkisinin adalet düşüncelerindeki değişikliklerden kaynaklandığını nasıl biliyoruz?
Kitabımızda detaylı olarak incelediğimiz gibi, ülkeler barıştan savaşa ya da tersine kaydığında, yapılan vergi adaleti argümanlarında da bir değişiklik oldu. Barış zamanlarında, zengin merkeze eşit muamele karşısında argüman ödeme kabiliyeti ile vergi uygulamasının adil olup olmadığını tartışır. Öncelikle savaş dönemlerinde, zenginleri vergilendiren taraftarları telafi edici tartışmalar yapabildiler.
Bu tür bir argümanın bir örneği şöyle devam eder: eğer fakir ve orta sınıf savaşıyorsa, zenginden savaş çabası için daha fazla para ödemeleri istenmelidir. Veya, eğer zengin varlıklardan bazıları savaş kazancından yararlanıyorsa, o zaman bu zenginleri vergilendirmek için başka bir telafi edici argüman oluşturur.
Aşağıdaki grafik, adalet argümanlarının oluşumunun Birleşik Krallık'ta I. Dünya Savaşı öncesi ve sonrasında yapılan parlamento tartışmalarında nasıl değiştiğini göstermektedir.
Ayrıca, bu telafi edici argümanların, vatandaşlara eşit muamele edilmesi gerektiği fikrinin en güçlü olduğu Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri gibi demokrasilerde en büyük etkiye sahip olduğunu bulduk.
Zengin vergi neden reddedildi?
Zengin vergi oranları, 20. Yüzyılın büyük savaşlarından sonra birkaç on yıl boyunca yüksek kalmasına rağmen, son 40 yıllarında önemli ölçüde azaldı. Bu düşüş bize, hangi argümanların zenginlere daha yüksek vergi getirmesi için çalıştığının uzun vadeli belirleyicileri hakkında daha fazla ipucu veriyor mu?
En önemli faktör, askeri teknolojinin daha sınırlı savaş biçimlerini tercih ettiği bir çağda - yerdeki botlardan ziyade seyir füzeleri ve dronları - eski savaş zamanını telafi edici tartışmaların artık ulusal vergi tartışmalarında kullanılamamasıydı. Zorunlu olmadan, bu argümanlar güvenilir değildir.
Bu yeni teknolojik çağda, zenginler üzerindeki vergilerin azaltılmasının savunucuları adaletin eşit muamele gerektirdiğini, zenginleri vergilendirmenin taraftarlarının geleneksel argümanları ödeyebilme yetenekleri üzerine düşmek zorunda kaldıklarını iddia ettiler - zenginlerin daha fazla ödeme yapmaları gerektiği için o. Telafi edici argümanlar sona erdiğinde, çoğu ülkede zaman içinde aşınan zenginler için yüksek vergiler için uzlaşma sağlandı.
Ayrıca, ekonomik teşvikler ile ilgili endişelerin değişmesinin ve küreselleşmenin rolünün oranların düşmesinde oynadığı, ancak kişisel gelir ve servet vergileri söz konusu olduğunda çok az kanıt bulduğunun rolünü düşündük.
Bunun bugün ne anlama geldiği
Tüm bunlardan bugünün vergi tartışmaları için ne yapabiliriz?
Araştırmamız yüksek ve beklemememiz gerektiğini gösteriyor yükselen eşitsizlik ABD vergileri% 90'in üzerine çıktığında, savaş sonrası dönemin yüksek vergi oranlarına dönüşe yol açacak. Tarihten çıkarılacak ders budur ve bugün birçok Amerikalı seçmenin tercih ettiği şeylere de uyar.
Amerikalı bir temsili örnek için kitabımızla ilgili bir anket yaptığımızda, bugün zengin olandan çok daha yüksek vergiler içeren bir vergi programı uygulamak için yalnızca azınlık desteği bulduk.
Aynı zamanda, vatandaşlar adalet konusunda hala büyük önem veriyorlar. Savaş seferberliğinin egemen olmadığı diğer çağlarda olduğu gibi, adalet inançları, öncelikle yüksek oranlar için bir fikir birliği olmadan, eşit muamele ve görüşlerini ödeme kabiliyetiyle oluşur.
Yine de, üst düzey yasal ya da marjinal oranlardaki büyük değişikliklere sınırlı bir alan olmasına rağmen, adalet üzerine çağdaş görüşler, zenginlerin daha yüksek ücret alabilmesi için önemli reformlara destek olacağını göstermektedir. etkili oranları.
ABD'de bazen zenginler aslında daha düşük etkili bir vergi oranı ödemek Vergi kodundaki boşluklar ve diğer ayrıcalıklar nedeniyle herkesten daha fazla. Bu lehine ana argümandır Buffett kuralı, milyarder yatırımcı Warren Buffett adını aldı.
Gelirlerinin herkesten daha düşük bir kısmını ödeyen zengin, tüm vergi mükellefleri için eşit muamele savunucusu olup olmadığına ya da zenginlerin en iyi para verebilecekleri için daha fazla ödemeleri gerektiğini savunan adalet duygumuzu açıkça ihlal ediyor. Bu ayrıcalıklara yönelik reformlar, iki grubun da hemfikir olabileceği bir şey olmalıdır.
Yazarlar Hakkında
Kenneth Scheve, Siyaset Bilimi Profesörü, Stanford Üniversitesi. Mevcut araştırma projeleri arasında, sosyal tercihlerin vergi politikaları, ticaret politikası ve uluslararası çevre işbirliği konusundaki fikir oluşumundaki rolünü inceleyen karşılaştırmalı çalışmalar ve 19th ve 20th yüzyılda servet eşitsizliğindeki değişikliklerin politik kökenleri üzerinde yapılan çalışmalar bulunmaktadır.
David Stasavage, Julius Silver Profesörü, Siyaset Bölümü, New York Üniversitesi. Çalışmaları birçok farklı alana yayıldı ve şu anda iki alana odaklandı: devlet kurumlarının uzun vadede gelişimi ve eşitsizlik politikası.
Önerilen kitaplar:
Yirmi Birinci Yüzyılda Sermaye
Thomas Piketty tarafından. (Arthur Goldhammer tarafından çevrilmiştir)
In Yirmi Birinci Yüzyılda Sermaye, Thomas Piketty, kilit ekonomik ve sosyal kalıpları ortaya çıkarmak için, on sekizinci yüzyıla kadar uzanan yirmi ülkeden eşsiz bir veri toplamasını analiz ediyor. Ancak ekonomik eğilimler Tanrı'nın eylemleri değildir. Thomas Piketty, siyasi eylemin geçmişte tehlikeli eşitsizliklere yol açtığını söylüyor ve tekrar yapabilir. Olağanüstü bir hırs, özgünlük ve titizlik çalışması, Yirmi Birinci Yüzyılda Sermaye ekonomik tarih anlayışımızı yeniden canlandırıyor ve bugün için ayık derslerle karşımıza çıkıyor. Bulguları tartışmayı dönüştürecek ve zenginlik ve eşitsizlikle ilgili gelecek nesil düşünce için gündemi belirleyecektir.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.
Doğanın Serveti: Doğaya Yatırım Yaparak İş ve Toplum Nasıl Gelişir?
Mark R. Tercek ve Jonathan S. Adams tarafından.
Doğanın değeri nedir? Geleneksel olarak çevresel terimlerle çerçevelenmiş olan bu sorunun cevabı, iş yapma biçimimizde devrim niteliğinde. İçinde Doğanın Serveti, Doğa Koruma CEO'su ve eski yatırım bankacısı Mark Tercek ve bilim yazarı Jonathan Adams, doğanın yalnızca insan refahının temeli olmadığını, aynı zamanda herhangi bir işletme veya hükümetin yapabileceği en akıllı ticari yatırım olduğunu savunuyor. Genellikle hammadde veya ilerleme adına silinmesi gereken engeller olarak görülen ormanlar, taşkınlar ve istiridye resifleri, aslında teknoloji veya hukuk veya iş inovasyonu olarak gelecekteki refahımız için önemlidir. Doğanın Serveti dünyanın ekonomik ve çevresel refahı için temel bir rehber sunar.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.
Öfkenin Ötesinde: Ekonomimizde ve demokrasimizde neyin yanlış gittiğini ve nasıl düzeltileceğini -- Robert B. Reich tarafından
Bu zamanında kitabında, Robert B. Reich, vatandaşlara enerji verilmeden ve Washington’un kamu yararı için harekete geçmesini sağlamak için örgütlenmedikçe, Washington’da hiçbir şeyin iyi olmadığını savunuyor. İlk adım, büyük resmi görmektir. Öfkenin Ötesinde, gelir ve servetin artan oranının zirveye çıkmasının neden herkes için iş ve büyüme yarattığını, demokrasimizi baltaladığını; Amerikalıların halk yaşamı hakkında giderek daha alaycı olmalarına neden oldu; ve birçok Amerikalıyı birbirine karşı çevirdi. Ayrıca “gerileme hakkının” önerilerinin neden yanlış olduğunu açıklıyor ve bunun yerine yapılması gerekenler konusunda net bir yol haritası sunuyor. İşte Amerika'nın geleceğini önemseyen herkes için bir eylem planı.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için.
Bu Her Şeyi Değiştiriyor: Occupy Wall Street ve% 99 Hareketi
Sarah van Gelder ve YES personeli tarafından! Dergi.
Bu her şey değiştirir İşgal hareketinin insanların kendilerini ve dünyayı görme şeklini, mümkün olduğuna inandıkları toplum türünü ve sadece% 99 için% 1 için çalışan bir toplum yaratma konusundaki katılımlarını nasıl değiştirdiğini gösteriyor. Bu ademi merkeziyetçi, hızlı gelişen hareketin güvercin deliğine girişimleri kafa karışıklığına ve yanlış algılamaya neden oldu. Bu ciltte editörlerin EVET! dergi Occupy Wall Street hareketi ile ilgili sorunları, olasılıkları ve kişilikleri iletmek için protestoların içinden ve dışından gelen sesleri bir araya getirin. Bu kitap Naomi Klein, David Korten, Rebecca Solnit, Ralph Nader ve diğerlerinin yanı sıra başından beri orada bulunan Occupy aktivistlerinin katkılarını içeriyor.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.