

Woodrow Wilson Biyografisi
Tam adı Thomas Woodrow Wilson olan yirmi sekizinci Amerika Birleşik Devletleri Başkanı, 28 Aralık 1856'da Staunton, Virginia'da ebeveynleri Joseph R. Wilson ve Janet Woodrow Wilson'da doğdu. Genç "Tommy'nin" babası, önde gelen bir güney Presbiteryen bakanı ve öğretmeniydi ve annesi de güçlü bir Presbiteryen ailesinden geliyordu. Çocuğun doğumundan kısa bir süre sonra aile, Tommy'nin biçimlendirici yıllarının çoğunu geçirdiği Georgia, Augusta'ya taşındı. O on beş yaşına geldiğinde, aile tekrar Columbia, Güney Carolina'ya taşındı. İç Savaş 1860'larda Güney'i derinden sarstı ve sonuç olarak okulların çoğu kapatıldı. İronik olarak, bir gün büyük bir bilgin, eğitimci olacak olan çocuk, ve bu nedenle Başkan, neredeyse gençlik yıllarına gelene kadar herhangi bir resmi eğitim almadı. Dokuz yaşına kadar okuma becerisi bile yoktu.
1873'te, on yedi yaşındayken, Woodrow evden ayrıldı ve ülkenin en iyi Presbiteryen kolejlerinden biri olan Kuzey Karolina'daki Davidson Koleji'ne kaydoldu. Ancak bir yıl sonra hastalandı ve ailesiyle birlikte olmak için eve döndü. 1875'te Wilson sağlığına kavuştu ve daha sonra New Jersey Koleji olarak adlandırılan Princeton Üniversitesi'ne girmeye karar verdi. Wilson, dört yıl boyunca üniversiteye gitti ve burada iyi notlar aldı ve okulun birçok sosyal etkinliğine katıldı. Princeton'dan 1879'da mezun oldu.
Wilson, çocukluğundan beri her zaman büyük bir devlet adamı olmak istemişti. Uzun yıllar boyunca özel arzusu, bebekken orada bir yıl yaşamamış olmasına rağmen, kendi eyaleti olarak kabul ettiği Virginia'dan bir ABD Senatörü olmaktı. Princeton'dan sonra Virginia Üniversitesi hukuk fakültesine kaydolmaya karar verdi. O zamanlar Wilson, hukuk okumanın yasa koyucu olmanın en iyi yolu olduğunu düşündü. Yaklaşık bir yıl Virginia'da kaldı ve daha sonra eski sınıf arkadaşı Edward I. Renick ile bir hukuk firması kurduğu Atlanta, Georgia'ya taşındı. İki adam, müşterilerin azlığına rağmen uygulamayı bir yıldan fazla canlı tuttu. 140'tan fazla genç avukat, 37.000 nüfuslu güney kasabasına gelerek işleri kıt hale getirdi.
Wilson, 1883'te hukuku bırakmaya karar verdi ve hukuk yoluyla yasa koyucu olamıyorsa bunu eğitim yoluyla yapabileceğini düşünerek siyaset bilimi alanında bazı yüksek lisans dersleri almaya karar verdi. Yakın zamanda kurulan Johns Hopkins Üniversitesi'ne kaydoldu ve orada yaklaşık üç yıl okudu. En ünlü eserlerinden biri olan Kongre Hükümeti'ni doktora tezi olarak yayınladı ve kitap onu hemen günün en saygın siyaset bilimcileri arasına yerleştirdi. Sonunda doktorasını aldı. 1886'da Johns Hopkins'ten.
1885 sonbaharında Wilson, Bryn Mawr Koleji'nde genç kadınlar için ilk öğretmenlik pozisyonunu kabul etti ve orada iki yıl kaldı. Daha sonra Wesleyan Üniversitesi'nde ders vermek için Connecticut'a taşındı ve daha sonra nihayet yerleşmek ve Princeton Üniversitesi'nde hukuk bilimi ve politik ekonomi öğretmek için tekrar New Jersey'e taşındı. Tüm okullardaki öğrenciler, Wilson'ı öğretme yetenekleri ve derslerinin kalitesi için övdüler. The State, George Washington'un biyografisi, Division and Reunion ve a History of the American People adlı kitabıyla siyaset bilimi ve tarih araştırmalarına katkıda bulunmaya devam etti .
Wilson ayrıca bir aile kurmak için zaman buldu. Johns Hopkins'e gitmeden iki gün önce Wilson, Georgia, Roma'dan Ellen Axson Wilson'a evlenme teklif etti. İkisi 24 Haziran 1885'te Georgia, Savannah'da evlendi. 1889'da üç çocukları oldu: Margaret, Jessie ve Eleanor.
1902'de Woodrow Wilson oybirliğiyle Princeton Üniversitesi başkanlığına seçildi ve bir din adamının yanı sıra ofisi elinde tutan ilk kişi oldu. Üniversitenin başkanı olarak Wilson birçok eğitim reformu başlattı. Büyük kişisel olmayan dersleri daha küçük, daha kişisel grup öğretimi ile değiştirmek için talimat sistemini tasarladı ve uyguladı. Bu öğretim yöntemi artık ülke genelindeki birçok kolejde standarttır. Dörtgen planı, üniversitenin sosyal ortamına hakim olan iddialı yemek kulüplerini ortadan kaldırmak amacıyla yemek tesisleri, kütüphaneler ve derslikler de barındıracak birkaç kampüs yurtlarının oluşturulmasını gerektiriyordu. Wilson bu planı uygulamada başarısız olmasına rağmen, daha sonra diğer birçok Amerikan üniversitesi fikrini kullandı.
Wilson, yirmi yılı aşkın bir süredir eğitimci olarak çalışmasına rağmen, devlet adamı olma hayalinden asla vazgeçmedi ve 1910'da kendisine siyasete atılma fırsatı sunulduğunda, bunu kabul etti. 1910'da, yerel New Jersey Demokratik siyasi makine patronları, devletin valilik ofisine aday olmak için onurlu ve güvenilir bir aday aradı. Yaklaşan 1912 ulusal seçimlerinde Amerika Birleşik Devletleri Başkanlığı için de koşabileceği sürece valiliğe aday olmayı kabul eden Wilson'ı buldular. Wilson seçimi ezici bir farkla kazandı ve hızla reform politikaları nedeniyle ilerici bir Demokrat vali olarak tanındı. Hükümeti reform kampanyasında, daha önce kendisini destekleyen aynı siyasi makinelere bile saldırdı.
Vali olarak başarısı ona bir eylem adamı olarak ulusal bir ün kazandırdı ve bu nedenle 1912'de Demokratik Başkan adaylığı verildi. Wilson, İlerici Parti adayı Theodore Roosevelt, Cumhuriyetçi Başkan William Howard Taft ve Sosyalist Parti adayı Eugene V. Debs'e karşı kampanya yürüttü. . O yıl Cumhuriyetçi Parti içindeki çatlak nedeniyle, Wilson Seçim Kurulu oylarının ezici bir çoğunluğunu aldı ve Amerika Birleşik Devletleri'nin yirmi sekizinci Başkanı oldu.
Wilson reformları başlatmaya devam etti. İç politika reformları topluca Yeni Özgürlük olarak biliniyordu ve ulusal bir bankacılık sistemi oluşturmayı, tröstleri kovuşturmayı ve ulusal tarifeyi düşürmeyi içeriyordu. Bununla birlikte, ironik bir şekilde, ilerici düşüncesi için seçilen adam, zamanının çoğunu iç meselelerden ziyade dış ilişkilere harcadı. Wilson yönetimi, Meksika'da iki kanlı iç savaş gördü ve sonunda karıştı. Bir noktada, Wilson, General John J. Pershing'e Meksikalı isyancı Pancho Villa'yı bulmak için Cezalandırıcı Sefer ile Meksika'yı işgal etmesini emrettiğinde, iki ülke arasındaki ilişkiler tamamen çökecek gibi görünüyordu. Wilson ayrıca Haiti, Nikaragua ve Dominik Cumhuriyeti'ndeki ABD askeri işgallerine de izin verdi.
1914'te Birinci Dünya Savaşı Avrupa'da patlak verdiğinde ve diğer kıtalara yayılmaya başladığında, Wilson Amerika Birleşik Devletleri'nin savaşa katılmayacağını, ancak tarafsız bir ulus olarak her zamanki gibi iş yapacağını ilan etti. Ancak birkaç yıl içinde Alman denizaltıları Amerikan gemilerine yönelik saldırılarını artırdıkça tarafsızlık gerçekçi olmaktan çıktı. Wilson, Alman hükümetine bir dizi protesto ve uyarı gönderdi, ancak bunlar dikkate alınmadı. Mart 1917'de aynı gün üç Amerikan gemisinin uyarı yapılmadan batması ve ardından Meksika'ya gönderilen gizli Zimmerman Notası'nın bulunması ABD'yi savaş ilan etmeye sevk etti. Wilson, Amerikan savaş çabalarını Overman Yasası'nın yetkisi altında sıkı bir yumrukla yönetti. 1917'de Casusluk Yasası'nı ve 1918'de İsyan Yasası'nı ve ayrıca Savaş Geliri Yasası'nı kabul etti. bu da o döneme kadar gelir vergisini en yüksek seviyeye çıkarmıştır. General Pershing'e Avrupa'daki Amerikan birliklerine liderlik etmesini emretti.
Savaşın 1918'de sona ermesinden sonra Wilson, otuzdan fazla ülkenin resmi bir barış anlaşması hazırlamayı planladığı Paris Barış Konferansı'na katılmak için Fransa'ya gitti. Anlaşmanın çoğu, Amerika Birleşik Devletleri de dahil olmak üzere Büyük Dörtlü ulusun liderleri tarafından tartışıldı. Wilson, o yılın başlarında yaptığı On Dört Nokta konuşmasında ortaya konan ilkelere dayanan kalıcı bir barış kurmayı amaçladı. Konuşmanın en önemli noktaları, tüm dünya halkları için kendi kaderini tayin hakkı ve toplu güvenlik ve barışı sağlamak için bir Milletler Cemiyeti'nin kurulması çağrısında bulundu. Dünya liderleri, Wilson'ın Milletler Cemiyeti'nin yeni tüzüğünü içeren Versay Antlaşması'nı hazırladılar.
Wilson'ı dehşete düşürecek şekilde, ABD Senatosu'ndaki yeterli üyeyi anlaşmayı onaylamaya ikna edemedi. Birçok senatör, Birliğin ABD'yi başka bir uluslararası savaşa çekebileceğinden veya Amerikan egemenliğini ihlal edebileceğinden korkuyordu. Bu şüpheci senatörleri ikna etmek için Wilson, Amerikan halkını anlaşmanın ve Birliğin barış için gerekli olduğuna ikna etmek için ülke çapında bir kampanya başlattı. Ancak bu yolculuk Wilson'ın yorgunluğunu artırdı ve 25 Eylül 1919'da bayıldı. Bir hafta sonra, vücudunun bir tarafını hayatının geri kalanında felç bırakan bir felç geçirdi. Wilson, Başkanlığının geri kalanının çoğunu yatakta geçirdi ve sonuç olarak, anlaşma Senato'da gerekli olan üçte iki oyu alamadı.
Warren G. Harding 1920'de Başkan seçildikten sonra, Wilson Washington DC'deki kamu yaşamına emekli oldu. O yıl, Paris Barış Konferansı'ndaki çabalarından dolayı Nobel Barış Ödülü'nü kazandı. Eski kabine üyelerinden biriyle şehirde bir hukuk firması kurdu, ancak hiçbir zaman ciddi bir dava üzerinde çalışmadı. 3 Şubat 1924'te uykusunda ölene kadar sessizce yaşadı. İki gün sonra Washington DC'deki Piskoposluk Katedrali'ne gömüldü.