Demokrasi; antik çağda ortaya çıkmış, eşitlik ve adalet temelli bir düşünce sistemidir. Tabii o dönem koşulları itibariyle halkın en çok ihtiyaç duyduğu ana faktörlerdi. İlk dönem batı filozoflarının da demokrasinin gelişmesinde büyük katkıları olmuştur.
Daha sonraki yüzyıllar içerisinde demokrasi birçok evrim geçirerek günümüzdeki halini almıştır. Demokrasi ortaya çıkışından sonra, Romalılar döneminde, daha sonra Magna Karta ile, daha sonra reform ve Rönesans'la ciddi tecrübeler kazanmıştır. Bu tarihi süreç içerisinde farklı yönetimler tarafından sahiplenilmiştir.
Halk için tasarlanan ve topluma arz edilen demokrasi Aristo'nun da belirlediği 11 özellikle ön plana çıkmıştır. Çoğunluğun yönetimde olması yani fikirlerinin ülkeyi yönetmesidir. Amerika'nın eski başkanlarından Abraham Lincoln'un yaklaşık 150 yıl önce söylediği gibi "demokrasi halkın, halk için halkı yönetmesidir."
Fakat günümüz Amerikası'nda yaşanılan bu teorinin tersi olduğunu gösteriyor. Amerikalılar önce yerli halkı saf dışı bıraktı, ardından zencileri dışladı, şimdide yoksul halkını dışlıyor. Demokratik yollarla iktidara gelip insan hak ve hürriyetlerini yok sayan bir ülke oldu. Dünyada demokrasi inisiyatif sahibi güçlerin oyuncağı haline geldi. Bu güçler istedikleri her şeyi demokrasiyi araçsallaştırarak yapıyorlar. İki önemli argüman en büyük kozları; manipülasyon ve algı. Toplumları yönetmede keşfedilen ve demokrasi kılıfıyla arz edilen yöntemler. İstedikleri kişiyi ya da grubu iktidara getirmek için toplumun ihtiyaçlarını, değer yargılarını kullanırlar. Sonuçta onların istediği tarzda toplumlar idare edilir.
Amerikan Başkanlık Sarayı'nın adı acaba zencilere inat olsun diye mi Beyaz Saray konuldu. Beyazların geliri ortalama olarak zencilerden 20 kat daha fazladır. Beyaz Amerikalılar eğitim, sağlık gibi hizmetlerden siyahilere göre daha etkin ve daha nitelikli faydalanıyorlar. Nüfusun % 14.5'i yoksulluk içinde hayatını sürdürüyor. 15 milyon çocuk sefalet içinde yaşıyor. Amerika'daki en nitelikli üniversitelerde okuyanların sadece % 9'u alt gelir grubundan, geri kalanlar ise üst gelir grubundan olanlar. Çünkü çok iyi bir temel eğitim alan üst grup mensuplarının nitelikli okullara ulaşması daha kolay oluyor. Ve daha sayılabilecek yüzlerce eşitsizliğin, adaletsizliğin, haksızlığın örnekleri mevcuttur. Amerika'nın mevcut başkanı Trump, yabancı düşmanlığı üzerinden yarattığı algı ile kendi halkına refahın artması için onları dışladığını söylüyor. Hatta seçimi kazanmasındaki en büyük faktör Trump'ın yabancılar politikası olmuştur. Ve bunları yaparken demokrasi adına yaptığınızı söylüyor.
Demokrasinin çıkış ve yayılma merkezi olan Avrupa'daki durum Amerika'dan farklı değil. Şu an halihazırda yaşanan göçmenlere karşı gösterilen tutum bile insanlık dışı bir yöntemdir. Çok ilginçtir, hem bu göçmenlerin ülkelerini yaklaşık 300 yıl boyunca işgal edeceksiniz, haksızca sömüreceksiniz, oradan elde ettiğiniz yeraltı ve yerüstü kaynaklarından bir refah toplumu oluşturacaksınız, sonra da bu insanlar buraya niye geliyor diyeceksiniz. En tabii haklarından pay almaya geliyorlar, daha da gelecekler. Halen Afrika'da sömürdüğü ülkelerin gelirinin % 85'ini alan Avrupa ülkesi var. Avrupa'nın kendinden olmayana karşı yürüttüğü acımasızca ötekileştirme politikasının arkasında sadece biyolojik ırkçılık yoktur, ekonomik ırkçılık, siyasi ırkçılık, kültürel ırkçılık yatmaktadır. Bu zihniyet ve neticesinde oluşturulan algı ve manipülasyon Avrupa ülkelerinin birçoğunda diktatör zihniyetli faşist mantığa sahip partilerin güçlenmesine sebep olmuştur. Fransa'da din, dil, ırk baz alınarak yapılacak her türlü araştırma yasaktır. Eski Fransız cumhurbaşkanlarından biri "Fransızca Fransa'nın çimentosudur" diyerek ülkesinin bu konudaki demokratik olmayan tutumunu ortaya koymuştur. Hollanda'da Türk milletvekili adaylarının Ermeni soykırımını tanımamaları halinde seçimlere girmeleri mümkün değildir. Slovenya'da Rus asıllı kişilerin seçme ve seçilme hakları yoktur. İsveç'te yaşayan Sami azınlığı her türlü vatandaşlık haklarından yıllarca mahrum bırakılmıştır. Bunun gibi ciltlere konu olabilecek anti demokratik, baskıcı, faşizan ve ötekileştiren hukuksuzluklar dünyaya demokrasiyi yaymaya çalışan demokrasinin beşiği Batı'da yaşanıyor.
İnsanlık tarihi boyunca ortak iradeyle medeniyetler oluşturmuştur. Bunu oluşturmaya sebep olan şey insanlığın genel olarak huzur, refah, adalet ve eşitlik içinde yaşama isteğidir. Ama günümüze gelindiğinde merkezi irade dediğimiz uluslararası güç odakları toplum mühendisliği yaparak halk üzerinde algı yaratarak ya da çeşitli olayları manipüle ederek yönlendirmişlerdir. Tek kültürlülük anlayışıyla aynı damak tadını, aynı giyim tarzını neredeyse dünyadaki tüm coğrafyalara yerleştirdiler. Teknolojik ürünlerle sosyal medya müptelalığı yaratılmıştır. Müptela olmuş bu insanlar sosyal medya mabedinde her gün saatlerce ibadet ederek haz duygularını tatmin etmektedir ama sosyal hayatta yaşananlara dair bir sözlerinin olmaması ilginçtir. Ya da kontrollü yoksulluk yaratılarak sürekli bir şeyleri arzu ederek toplumlar bir yere doğru yönlendirilmektedir. Bununla amaçlanan yönetimin ya da iktidarların sorgulanmaması, insanların ultra lüks hayata sahip olmakla itibarlı olunacağı aşılanmıştır. Toplumlar demokratik yollarla yapılan seçimlerde kendi hür iradeleriyle değil onlar üzerinden yapılan algı yönetimiyle yöneticilerini seçmektedir. Yüzyıllar boyu baskıcı rejimler olmuştur bunlar ya monarşik ya da oligarşik düzenlerle baskı rejimleri kurmuşlardır. Oysa günümüzde halka kendine baskı yapacak idareciler seçtirtiliyor.
Lincoln'un demokrasi için yaptığı tanım "demokrasi bir kişinin, bir grup için halkı yönetmesi" şekline dönüşmüştür. İnsanlık çok ciddi sistemsel bir problemle karşı karşıya kalmıştır. Seçtiği bir kişinin ya da bir grubun ekonomik, sosyal, siyasal benzeri konularda telafisi mümkün olmayacak derecede tahribatlara sebebiyet vermesidir. Yani bir kişinin elindeki olağan üstü yetkilerle ülkesinde ekonomik çok büyük zararlara sebebiyet verip daha sonradan hiçbir şey olmamış gibi hayatını devam ettirmesi akla ziyan bir durumdur. Ya da toplumu birinci derecede ilgilendiren sosyal konularda yapılan korkunç ve onlarca yılda düzeltilmeyecek hataların yapılması sistemin ne kadar sorunlu olduğunu ortaya koymaktadır. Gelinen durum itibariyle böyle bir sistemin uzun vadede sürdürülebilir olması mümkün gözükmemektedir. Varolan insan türünün ruh halinin böyle bir kaos sistemini devam ettiremeyeceği görülecektir. Zorla dayatılan sistemlerden ziyade insanlık kendi türüne en uygun sistemi bulacaktır. Bizce bu insan hak ve sorumluluklarıdır. İnsanlar karşılıklı olarak sorumluluklarını yerine getirdiği ve kendi evrensel haklarını koruduğu müddetçe problem olmayacaktır. Yani kendi sorumluluğun bilincinde ama karşı tarafın hakkını da kendi hakkı gibi görürse daha insani bir yaşam olacaktır. İnsan hakları dediğimiz şey statik değil dinamiktir. Yani sürekli olarak kendini yeniler, toplumlar geliştikçe sosyal hayattan beklentileri de artmaktadır.
Nuh'un yolcularından olan animal varlıkların bu olup bitene dair endişe ve kaygı duymalarını beklemiyoruz, mesajımız saphıens düzeyinde olup beyin ve yürek koordinasyonunu iyi sağlamış, aynı zamanda bu ikisini yüksek performansta çalıştıranlara.