Serbest-menzilli ebeveynlik, izin verici veya müdahil olmamakla ilgili değildir. Bunun yerine, çocukların davranışlarının doğal sonuçlarını deneyimleme özgürlüğüne sahip olmalarına izin vermekle ilgilidir – bunu yapmak güvenli olduğunda. Aynı zamanda çocukların sorumlu yetişkinler olmak için ihtiyaç duydukları becerilere sahip olmalarını sağlamakla da ilgilidir.
New York’lu köşe yazarı Lenore Skenanzy, 2008’de, “Neden 9 Yaşındaki Çocuğumun Metroya Tek Başına Binmesine İzin Veriyorum” başlıklı bir makale yazdığında, özgür ebeveynlik kavramı medyayı vurdu. İnsanlar kararına ağırlık verdikçe hikaye ulusal medyanın dikkatini çekti.
Skenanzy, oğlunun metro haritasını okuyabildiğinden emin olduğunu ve ihtiyacı olduğunda ona para verdiğini açıklıyor. Ancak eleştirmenler, kararının çocuk ihmali sınırında olduğunu savundu.
Skenanzy, ebeveynleri helikopter ebeveyn olmayı bırakmaya teşvik etmek için bir hareket başlattı. Çocukları aşırı korumanın tehlikeleri konusunda uyardı. Diğer ebeveynleri, kendi başlarına sağlıklı seçimler yapabilen bağımsız çocuklar yetiştirmeye teşvik etti.
Yıllar boyunca, diğer birçok ebeveyn, serbest ebeveynlik yaklaşımları için haberler yaptı. Birkaç durumda, çocuk koruma hizmetleri, serbest ebeveynliğin ihmalkar göründüğü ailelere dahil olmuştur.
Serbest Aralıklı Ebeveynlik ve İhmal
Bir çocuğun ne zaman tek başına metroya binmek gibi olgun sorumlulukları üstlenmeye hazır olduğu konusunda her zaman net bir cevap yoktur. Ebeveynler arasında bir alanda normal kabul edilen şey, diğer şehirlerde veya eyaletlerde ihmal olarak kabul edilebilir. Gibi sorular üzerinde çok fazla tartışma var:
- Bir çocuğun kaç yaşında evde yalnız kalmasına izin verilmelidir?
- Bir çocuk ne zaman bir gecede yalnız kalacak kadar büyür?
- Bir çocuğun sokakta tek başına yürümesine izin verilmesi gereken yaş kaçtır?
- Bir çocuk, yanında bir yetişkin olmadan parkta oynayabilir mi?
- Daha büyük bir kardeş hangi yaşta daha küçük çocuklara nezaret edebilmelidir?
Bir aile 7 yaşındaki bir çocuğun tek başına parka gitmesine izin verebilirken, başka bir aile yine de 12 yaşındaki bir çocuk için bebek bakıcısı tutabilir. Birkaç eyalette, çocukların evde yalnız bırakılması veya okula yürümelerine izin verilmesi için kaç yaşında olmaları gerektiğini düzenleyen özel yasalar vardır. Çoğu eyalette, duruma göre karar vermek ebeveynlere bırakılmıştır.
özellikleri
Skenanzy, serbest ebeveynliğin ihmalkar ebeveynlikle ilgili olmadığı konusunda net. Bunun yerine, çocuklara özgürlük ve “çocuk olma” fırsatı vermekle ilgilidir. İşte serbest ebeveynliğin ana özelliklerinden birkaçı:
-
Ebeveynler, planlanmamış birçok aktiviteye izin verir. Serbest dolaşan ebeveynler, her gün keman derslerinden futbol antrenmanlarına koşmak yerine, yapılandırılmamış oyunu teşvik eder. Örneğin, bir yetişkinin bir beyzbol oyununun birçok kuralını zorlaması yerine, serbest dolaşan çocuklar mahalledeki arkadaşlarıyla bir toplama oyunu oynamaya teşvik edilir.
-
Doğada oynamak önemlidir. Serbest gezen çocuklar elektronik kullanmak yerine dışarıda oynamaya teşvik edilir. Serbest gezinen ebeveynler, ister bahçede oynuyor ister bir kale inşa ediyor olsun, çocuklarının teknoloji olmadan kendilerini eğlendirebilmelerini istiyor.
-
Çocuklar bağımsızlıklarını kazanırlar. Serbest dolaşan ebeveynler, çocukların bağımsızlık kazanmalarına izin verir ve kademeli olarak artan özgürlük ve sorumluluk alırlar. Odak noktası, çocuklara yeni şeyler deneyebileceklerini ve zor görevleri kendi başlarına başarabileceklerini göstermektir.
-
Serbest dolaşan ebeveynler korkudan ebeveynlik yapmazlar. Birçoğu güvenlik önlemleri uygularken (bisiklet sürerken kask takmak gibi) kazaların her yerde olabileceğini de biliyorlar. Çocuklarının oyun alanında oynamasına ve yeni şeyler denemesine izin veriyorlar çünkü bunun kendileri için iyi olduğunu biliyorlar, arada bir incinseler bile.
Çocukların ne kadar özgürlüğe sahip olmalarına izin verilmesi gerektiği konusunda kuşkusuz farklı fikirler var. Bazı ebeveynler zamanın değiştiğini ve çocukların gözetimsiz dışarıda oynamasına izin vermenin kötü bir fikir olduğunu düşünürken, diğerleri aşırı ebeveynliğin çocuğun gelişimi için gerçek tehlike olduğunu düşünüyor.