İran'ın bu dönemde 9,000 ton zeytinyağı ürettiği tahmin ediliyor. 2018/19 hasat yılı, Uluslararası Zeytin Konseyi'nden (IOC) çıkan rakamlara göre.
İran Tarım Bakanlığı'nın eski danışmanı ve araştırmacı Celal Goglani şunları söyledi: Olive Oil Times Bu rakamın muhtemelen 7,000 veya 7,500 tona revize edileceğini ve bu da rekor bir getiri olacağını söyledi.
Yetiştiriciler için en zor olan problem, devlet desteğinin olmaması çünkü kendi çıkarlarını düşünüyorlar.
İran'ın tarımsal ekonomisi merkezi olarak planlanmıştır, bu nedenle ülkenin zeytinyağı çıktısı büyük ölçüde yeşil zeytin fiyatlarına bağlıdır. Fiyatı daha iyi olduğunda, zeytin konservesi lehine yağ üretiminden sifonlanır.
"İran'daki çoğu zeytin ağacı çift amaçlıdır ”dedi. "Zeytinyağı üretimi yeşil zeytin fiyatına bağlıdır. Konserve zeytinin fiyatı daha yüksekse, [bunun için bunun yerine zeytin kullanılır]. ”Ayrıca bakınız:Asya'dan Zeytinyağı Haberler
Merkezi olarak planlanmış bir ekonomi altında çalışmak, zeytin yetiştiricilerinin ihtiyaçlarının nadiren dikkate alındığı ve hükümetin esas olarak kendi çıkarına olan hedeflere yönelik çalıştığı anlamına gelir. Zeytin ve zeytinyağı, bölgesel müttefikleri desteklemek için bazen hükümet tarafından stratejik ithalat olarak kullanılmaktadır.
"Üreticiler için en zor sorun hükümet desteğinin olmamasıdır çünkü kendi çıkarlarını göz önünde bulundurmaktadırlar ”dedi. "Yalnızca İran hükümet yetkilileri için önemli olan, ulusal olarak üretilen şeydir. ”
Sürekli değişen hedeflere rağmen, sektörü büyütme yönünde bir itici güç oldu, bu da İran'ın kendi kendine yetmesine ve hatta gelecekte zeytinyağı ihraç etmesine yol açabilir. Geçen yıl İranlılar, 12,000 tonu ithal edilen 3,000 ton zeytinyağı tüketti.
Bu kendi kendine yeterlilik seviyesine ulaşma dürtüsünün bir kısmı, İran'ın daha fazla yerli halkının yetiştirilmesi şeklinde olabilir. zeytin çeşitleri, Akdeniz kökenli olanlardan çok farklı. Dakal, Fishomi, Gelooleh, Rowghani ve Zard, İran'daki en yaygın yerli çeşitlerdir.
"Bu türler genetik olarak Akdeniz çeşitlerinden türetilmemiştir ve Perugia Genetik Araştırma Merkezi'ndeki İtalyan araştırmacılara göre, yeni çeşitlerin alanlarını yaratabilecek gerçekten genetik kaynaklardır ”dedi.
Bu türlerin özelliklerini Akdeniz gen havuzuna sokmanın, diğer şeylerin yanı sıra, zeytin mahsullerine zarar veren bir fenomen olan soğuk çıtırlara daha dirençli zeytinlere yol açabileceğine inanıyor. İtalya, Yunanistan ve Kaliforniya bu yıl.
"Bu nadir ekotipler, kuruluk, tuzluluk, soğuk algınlığı ve ısı gibi olumsuz çevresel faktörlere karşı dirençli çeşitlerin üretiminde etkilidir ”dedi.
İran'ın şu anda çoğu Arbequina ve Koroneiki olan yaklaşık 297,000 dönüm zeytin ağacı dikildi. Bu alanı 1.2 milyona çıkarmayı planlıyor. Ülkenin daha kırsal bölgelerinde istihdam yaratmanın yanı sıra, bu çaba çölleşme ve erozyonun etkilerini azaltmaya da yardımcı olacaktır.
Bununla birlikte, sektördeki yanlış yönetim ve yolsuzluk, önceki genişleme planlarının başarısızlığına yol açmış ve zeytin yetiştiricilerine ve yağ üreticilerine çok fazla zarar vermiştir.
"İthal yabancı fideler [ülkede] hastalıkların bulaşmasına neden oldu ”dedi. "Bu hatalar nedeniyle, ülkedeki [neredeyse 250,000 dönüm] zeytinlik sadece yüzde 40 verimliydi. ”
İran ayrıca son zamanlarda dondan, kuraklıktan ve zeytin sineğinden kaynaklanan zeytin ağacı zararına maruz kaldı.
Goglani, sektördeki sert güdülerle birleşmiş düzensiz havalar olduğu sürece, bunun gibi olayların devam edeceğinin kesin olduğuna inanıyor.
Ancak, bazı umutlar var. Geçen Ekim ayında İran onayladı 2015 Uluslararası Zeytinyağı ve Sofralık Zeytin Anlaşması Birleşmiş Milletler’in New York’taki karargahında. Bu, İran'ın zeytinyağı sektörüyle ilgili daha şeffaf bir şekilde hareket etmeyi kastettiği anlamına geliyordu.
"Konsey üyeliği, teknik bilginin İran zeytin endüstrisine aktarılması açısından iyi bir etkiye sahip, çünkü hükümet yetkilileri maalesef buna fazla dikkat etmeseler de teknik bilgi üretim için vazgeçilmezdir ”dedi Goglani.