İleodiktion yenilebilir veya beyaz sepet otu, Veselkovye ailesine ait nadir bir mantar türüdür. Resmi adı Ileodictyon cibarium'dur. Bir saprofittir, bu nedenle topraktan çıkarılan ölü organik kalıntılarla beslenir.
Yenilebilir ileodikasyonların büyüdüğü yer
Bu tür Avustralya ve Yeni Zelanda'da yetişir, ancak Şili'de ortaya çıktığı vakalar kaydedilmiştir. İngiltere ve Afrika topraklarına getirildi.
Doğrudan toprak veya orman tabanında büyür. Açıkça belirgin bir aktif büyüme dönemine sahip değildir, çünkü elverişli koşulların varlığında, tropik ve subtropiklerde yılın herhangi bir zamanında ortaya çıkabilir. Tek başına büyüyor, ancak uzmanlar, +25 ° C'deki yüksek nem ve sıcaklık koşulları altında bir grup mantarla karşılaşma olasılığını kabul ediyorlar.
Büyüme için elverişli koşullar:
- artan toprak nemi;
- yüksek organik içerik;
- + 25 ° C'den az olmayan sıcaklık;
- gün boyunca düşük ışık seviyeleri.
Yenilebilir ileodikasyonlar neye benziyor?
Büyüdükçe, yenilebilir ileodiction şeklini değiştirir. Başlangıçta mantar, toprağa miselyum telleri ile tutturulmuş, 7 cm çapında ince bir zarı olan açık renkli bir yumurtadır. Olgunlaştığında, kabuk kırılır ve altında sıkıştırılmış bir kafes küre görünür hale gelir ve bu daha sonra boyut olarak kademeli olarak artar. Çapı 5 ila 25 cm'ye ulaşır Meyve veren gövdenin hücre sayısı 10 ila 30 adet arasında değişmektedir. Hepsi birleşme noktalarında kalınlaşma olmaksızın 1-2 cm genişliğinde yumrulu köprülerle birbirine bağlanır.
Önemli! Kafes şeklinde, yenilebilir ileodiction, büyümesi için uygun koşullar varsa 120 güne kadar kalabilir.
Meyveli gövdenin üst yüzeyi beyazdır ve kalın bir jelatinimsi kabuk ve bir peridyum tabakası ile kaplanmıştır. Arka tarafta zeytin-kahverengi bir spor taşıyan mukus çiçeği var. Olgunlaştığında mantarın tepesi tabandan ayrılabilir ve ormanın içinde hareket edebilir. Bu özellik, yenilebilir ileodsiyonun dağıtım alanını genişletmesine izin verir.
Düzgün sporlar elips şeklindedir, boyutları 4,5-6 x 1,5-2,5 mikrondur.
Yenilebilir ileodictions yemek mümkün mü
Veselkovye ailesinin diğer türleri gibi, yenilebilir ileodiction, şekli bir yumurtaya benzediğinde, yalnızca gelişimin erken bir aşamasında yenilebilir. Gelecekte, yemek için kullanılamaz, çünkü konuşulmayan adını aldığı - kokulu bir ızgara olan hoş olmayan bir çürük kokusu yayar.
Böyle spesifik bir aroma, meyve veren gövdenin iç kabuğunda olgunlaşmış sporlara sahip örneklerde görülür. Bu, sporların daha sonra uzun mesafelere yayılması sayesinde böcekler için bir tür yemdir.
Yanlış çiftler
Görünüşte, yenilebilir ileodiction, kırmızı kafese (klatrus) çok benzer. İkincisi arasındaki temel fark, mantar olgunlaşırken görünen meyve veren gövdenin pembe-kırmızı rengidir. Ek olarak, her bağlantı köprüsünde yoğun, taraklı bir saçak vardır. Bu, Veselkovye ailesinin Rusya topraklarında bulunabilen tek türüdür. Az sayıda olması nedeniyle Kırmızı Kitapta listelenmiştir, bu nedenle koparmak kesinlikle yasaktır.
Kırmızı klatrus, yaprak döken ormanlarda yetişir, ancak bazen karışık dikimlerde de bulunabilir. Bu tür yenmez, ancak rengi ve belirgin hoş olmayan kokusu kimsenin onu denemek istemesine neden olmaz.
Ayrıca, beyaz sepet otu, yapı olarak zarif Ileodictyon'a (Ileodictyon gracile) benzer. Ancak ikincisinde, kafes çubuklar çok daha incedir ve ağ boyutu daha küçüktür. Bu nedenle mantarın olgunlaşma döneminde sayıları 40 parçaya ulaşabilir. Bu tür, Veselkovye ailesinin birçok türünde bulunan karakteristik hoş olmayan koku ortaya çıkana kadar yumurta oluşumu aşamasında da yenebilir.
Sonuç
Yenilebilir ileodiction, gelişim süreci ve meyve veren gövdenin yapısı benzersiz olduğundan, uzmanlar için özel bir ilgi alanıdır.
Bu türü korumak için, onu dünya çapındaki seralarda tanıtmak için girişimlerde bulunulmaktadır. Bu, dağıtım coğrafyasını önemli ölçüde genişletmeyi mümkün kılar.