Yazar, Queens’ College, Cambridge’in başkanı ve Allianz ve Gramercy’nin danışmanıdır.
Federal Rezerv sahadaki gelişmeleri yakalamak için yeniden çabalarken, piyasalar ABD’nin ekonomik beklentileriyle ilgili fikirlerini değiştiriyor.
Bu, başka bir aşırı ekonomik hasar, finansal oynaklık ve daha büyük eşitsizlik riskine neden olur. Aynı zamanda, 1970’lerin ve 1980’lerin büyüme ve enflasyon sorunlarını ele almaktan ziyade şiddetlendiren “dur-kalk” politikalarına geri dönüş olasılığını da artırıyor.
İyi bir merkez bankası politikası oluşturma, Fed’in piyasaların gerisinde kalmaktansa onları yönetmesini ve bunun iyi sebeplerini gerektirir. Gelecek için güvenilir bir vizyona sahip, iyi bilgilendirilmiş bir Fed, yıkıcı finansal piyasa aşma riskini en aza indirir, politika konusunda ileriye dönük rehberlik gücünü güçlendirir ve üretken fiziksel yatırımı kolaylaştıran ve reel ekonominin işleyişini iyileştiren bir istikrar çıpası sağlar.
Haziran ayının ikinci yarısına giren Fed, geçtiğimiz 12 ayda iki kez piyasaların gerisinde kalmıştı ve buna bağlı olarak. İlk olarak, enflasyonu “geçici” olarak yanlış tanımlamasını Kasım ayının sonuna kadar inatla sürdürdü ve böylece enflasyonun itici güçlerinin genişlemesini ve daha yerleşik hale gelmesini sağladı. İkincisi, karakterizasyon üzerinde gecikmeli olarak rota düzeltmesi yaptıktan sonra, zamanında ve kararlı bir şekilde hareket etmekte başarısız oldu – o kadar ki, ABD’nin yüzde 7’den fazla baskı yaptığı Mart ayında ekonomiye hala istisnai likidite enjekte ediyordu. enflasyon baskı.
Bu iki yanlış adım, sürekli olarak yüksek enflasyonla sonuçlandı ve Mayıs ayında yüzde 8,6 ile ekonomik aktiviteyi engelliyor, özellikle nüfusun en savunmasız kesimlerine ağır bir yük bindiriyor ve hem hisse senetleri hem de devlet tahvillerinde önemli piyasa kayıplarına katkıda bulunuyor. . Şimdi, geçen haftaki gelişmelerin gösterdiği gibi üçüncü bir yanlış adım atılıyor olabilir.
Fed’in hem enflasyon tehdidini hafife alması hem de politika duruşunu zamanında geliştirememesi konusunda haklı olarak endişelenen piyasalar, şimdi geç kalan bir merkez bankasının, ABD ekonomisini resesyona sürükleyen riskleri yakalamaya çalıştığını hissediyor. Bu, geçen hafta Fed başkanı Jay Powell’ın enflasyona karşı savaşın “koşulsuz” olduğu yönündeki yeni kanaatiyle Kongre’ye gelmesiyle birlikte, hükümet tahvillerinin getirilerinin keskin bir şekilde düşmesine katkıda bulundu.
Piyasalar, daha yüksek bir resesyon riski konusunda endişelenmekte haklı. ABD işgücü piyasası güçlü kalmaya devam ederken, tüketici duyarlılığı düşüyor. Ticari güven göstergelerinin de düşmesiyle birlikte, özel sektörün bu yüksek enflasyon aşamasının neden olduğu büyük belirsizlikler yoluyla ABD ekonomisine güç sağlama yeteneği konusunda artan şüpheler var.
Diğer talep faktörleri de tehdit altındadır. Maliye politikasının ivmesi, genişletici bir duruştan daraltıcı bir duruşa kaymıştır ve ihracat, zayıflayan bir küresel ekonomiyle mücadele etmektedir. Bütün bunlarla birlikte, ekonomiyi resesyona sürükleyen başka bir Fed yanlış adımı konusunda neden bu kadar çok endişe duyduğunu anlamak zor değil.
Sosyo-ekonomik refahı baltalamaya ve sarsıcı finansal istikrarsızlığı körüklemeye ek olarak, böyle bir yanlış adım, gelecekteki politika etkinliği için çok önemli olan kurumsal güvenilirliği aşındıracaktır. Ve Fed’in kredibilitesi şimdiden zarar görmemiş gibi de değil.
Ekonomik gelişmelerin gerisinde kalmanın yanı sıra merkez bankası, ikili yetkisinin iki bileşeni olan hem enflasyon hem de istihdama ilişkin tahminleri nedeniyle defalarca eleştirildi. Bunun yakın tarihli bir örneği, Fed’in 15 Haziran’da yayınladığı para politikası güncellemesine yönelik şüpheci tepkiydi.
Piyasayı endişelendiren senaryo -Fed’in agresif bir şekilde faiz artırımlarının yalnızca resesyon tehdidi nedeniyle bu yılın sonunda tersine çevirmek zorunda kalacağı senaryosu kesinlikle bir olasılık ve rahatlatıcı değil.
Daha olası ve ekonomik ve sosyal olarak daha zararlı olmasa da eşit derecede olası başka bir alternatif daha var: Çok yönlü flip-flop Fed.
Bu senaryoda, kredibilitesi ve sağlam tahminleri olmayan bir Fed, 1970’lerde ve 1980’lerde pek çok batı merkez bankasına musallat olan klasik “dur-kalk” tuzağına düşecek ve bugün politika inancı ve kararlılığından yoksun bazı gelişmekte olan ülkeler için bir sorun olmaya devam ediyor. Bu, politika önlemlerinin kamçılandığı, görünüşte daha düşük enflasyon ve daha yüksek büyüme arasında gidip geldiği, ancak her ikisinde de çok az başarılı olduğu bir dünya. ABD’nin 2023’e ekonomik refahta daha fazla bozulmayı körükleyen sorunlar ve daha yüksek eşitsizlikle girdiği bir dünya.
Kaynak : https://www.ft.com/content/23c3a3a7-b2da-412c-8050-bdad986fde21