İnsanlar "Amerikan kuralı" hakkında konuştuklarında, genellikle her tarafın kendi yasal masraflarını ödediği ve kazananın dava masraflarının hiçbir şekilde tazmin edilmediği bir sistemi kastediyorlar. Bunu temel aldığınızda, Amerikan sisteminin kendisi aslında bir "karma" dır.
Ayrıntılar yargı alanından yargı alanına biraz değişir. Ancak genel olarak:
- Birçok Amerikan hukuk davasında kaybeden gerçek mahkeme masraflarını ödemek zorundadır. Bunlar, avukat ücretleri kadar yüksek değildir, ancak kolayca yüzlerce veya binlerce dolara mal olabilirler.
Bu maliyetler, dava açma ücretleri, süreç sunucuları, tanık ücretleri, mahkeme kayıtları gibi şeyler içindir. avukatınız ne kadar ücret alırsa alsın, transkriptler ve genel olarak konuşursak aynı olacak diğer maliyetler. (Yine, maliyetlere neyin dahil olduğu yargı alanınıza bağlıdır). Bu, saf İngiliz sisteminde mümkün olduğu gibi, diğer tarafın pahalı avukatlardan oluşan dev ekipler işe alarak, masrafları çirkin bir rakama indirmesine izin vermeden, davayı kaybedene önemsiz olmayan bir masraf getirir. "Amerikan kuralı" çoğu veya tüm Amerikan yargı alanlarında varsayılan kural olsa da, genellikle Mahkemenin hakim bir tarafın yasal ücretlerinin bir kısmını veya tamamını diğer tarafa kaydırmasına izin veren kurallar vardır belirli koşullar altında.
Örneğin: birçok mahkemede, anlamsız bir önergeyi veya esasen davanın masraflarını artırmak için tasarlanmış bir önergeyi getirirseniz, mahkeme derhal ödeme yapmanızı isteyebilir. Davayı bir bütün olarak kazanmış olsanız bile, bu harekete yanıt vermek için harcanan avukat ücretleri. Bu, suistimal için İngiliz kuralından daha spesifik ve hedefe yönelik bir cezadır.
Benzer şekilde, Mahkeme, açtığınız davanın veya sunduğunuz savunmanın tamamının anlamsız olduğunu veya kötü niyetle sunulduğunu tespit ederse veya belirli başka koşullar altında, Mahkeme avukat ücretlerini nihai tazminat kararına dahil edebilir. İngiliz kuralına göre yapıldığı gibi.
Sonuç karma bir sistemdir. Bu hibrit sistemin yararı, en azından teoride, anlamsız davaların cesaretinin kırılmasıdır, ancak bazı haklara sahip davaların - nihayetinde başarısız olsalar bile - büyük maliyetlerin dayatılması konusunda endişelenmelerine gerek yoktur. Ancak, mahkemelerin bir önergeyi veya davayı "anlamsız" olarak yargılamak için kullandığı standartlar genellikle oldukça katı olduğundan, caydırıcılık olması gerektiği kadar değildir.