Stüdyo fotoğrafçılığı ekipmanları
Fotoğraf stüdyosunda, ışık kaynakları, ışık şekillendirici nozullar ve reflektörler (reflektörler) yardımıyla gerekli aydınlatma karakterini yaratma fırsatına sahibiz. Stüdyo ışık kaynakları darbeli ve sabit ışık olarak ikiye ayrılır.
Sabit ışık kaynakları, çok fazla elektrik tüketen ve inanılmaz miktarda ısı yayan güçlü halojen lambalardır. Bu nedenle, fotoğrafçılıkta nadiren, daha sık filme alınırlar.
Darbeli ışık kaynakları (stüdyo flaşları), bir flaş lambasının kendisi ve düşük güçlü (yaklaşık 300 W) geleneksel bir pilot ışık lambası (bundan böyle “pilot” olarak anılacaktır) olmak üzere iki lambadan oluşur. Siyah beyaz deseni değerlendirmek için “pilot” gereklidir ve gücü çekim için yeterli değildir. Darbe kaynakları, tasarımlarına göre iki tipe ayrılabilir: monoblok ve jeneratörler.
Monoblokta, kontroller, flaş lambası ve “pilot”, bir tripod üzerine monte edilmiş ve bir prize takılan tek bir mahfaza içinde yapılmıştır. Jeneratörde, birkaç kaynağın kontrolleri tek bir mahfazaya yerleştirilmiştir ve tripodlardaki lambaların kendisi bu mahfazaya özel kablolarla bağlanmıştır. Jeneratörlerin kolaylıklarından biri, aynı anda birkaç kaynağın gücünü hızlı bir şekilde kontrol etme yeteneğidir. Jeneratör cihazları genellikle daha yüksek bir sınıftadır ve monobloklardan daha iyi özelliklere (güç, darbe süresi, yeniden şarj hızı) sahiptir. Buna göre, monobloklardan çok daha pahalıdırlar.
Kontroller (temel: darbe gücü, pilot güç), stüdyo ekipmanının üreticisine ve cihazın modeline bağlı olarak farklılık gösterebilir. Güç ölçeği ayrıca ayrık olabilir ve maksimum gücün katları veya yüzdeleri olarak veya açıklık sayıları (adımlar) olarak ifade edilebilir. Darbeli stüdyo ışık kaynaklarının gücü Joule (J) cinsinden belirtilir. Örneğin: 150 J, 300 J, 500 J, 1000 J.
Moskova’da satın alınabilecek profesyonel stüdyo fotoğrafçılığı ekipmanı üreticileri: Hensel, Bowens, Broncolor, Profoto, Rekam, Prograph, Visatec, Multiblitz, Elinchrom, Marco, Marco-Pro, Prolinça, GuangBao, Falcon, Raylab. Hafif şekillendirici nozullar. Nozullar, ışık kaynaklarına mekanik bir bağlantı (süngü) aracılığıyla bağlanan ve ışık akısının doğasını değiştirmeye yarayan menteşeli yapılardır.
Işığın doğası
-
Yönlü ışık (sert, keskin) – bir nesneye keskin bir şekilde belirgin ışık ve gölge geçişleri ve bazı durumlarda parlama veren ışık (örneğin: spot ışığı, parlak güneş, herhangi bir nokta ışık kaynağı).
-
Dağınık ışık (yumuşak, gölgesiz) – geniş bir yüzey tarafından yayılan, bir nesneyi eşit ve eşit şekilde aydınlatan ışık, bunun sonucunda keskin gölgeler, parlama olmaz (örnek: beyaz perdeli bir pencereden gelen ışık, yansıyan ışık hafif bir duvar, bulutlu bulutlu hava – ışığın bulutlardan yansıması). Işığın doğasına göre nozulların ayrılması:
Yönlü ışık – tüpler, “plakalar”, petekler vb. Dağınık ışık – şemsiyeler (bazen yansıma ve iletim için), yumuşak kutular ve çeşitleri vb.
reflektörler
Pasif aydınlatma ekipmanı. Kendileri ışık yaymazlar, ancak yönünü, karakterini, renk sıcaklığını değiştirmenize izin vererek yalnızca yansıtırlar (veya parlarlar. Genellikle yuvarlak veya dikdörtgen bir çerçeve üzerine giydirilmiş beyaz, siyah, altın veya gümüş bir kumaştır.
Darbe senkronizasyonu
Darbe senkronizasyonu, ışık darbesinin ve kamera deklanşörünün açılmasının eşzamanlılığıdır. Senkronizörlerin ana yöntemlerini listeliyoruz: IR başlatıcı, senkronizasyon kablosu, kamera flaşı.
-
IR tetikleyici, senkronize etmenin evrensel bir yoludur. Bu, kameranızın harici flaşının (sıcak ayakkabı, “sıcak ayakkabı” olarak adlandırılır) yerine takılan küçük bir kutudur.
-
Monoblokların karşılık gelen tuzakları olduğundan, senkronizasyon bir kızılötesi darbe ile gerçekleşir.
-
Senkronizasyon kablosu – ışık kaynağındaki senkronizasyon konektörüne ve kameranın senkronizasyon konektörüne bağlı bir kablo aracılığıyla senkronizasyon. Konnektör türleri üreticiden üreticiye değişir.
-
Flaş – kameranızın dahili veya harici flaşı diğer ışık kaynaklarını “ateşler” (içlerinde “tuzaklar” kuruludur). Işık resmine kamera flaşından gelen ışığın karışmasını önlemek için, onu (örneğin bir karton parçası ile) örtmek ve gücünü azaltmak gerekir.
Çoğu kamerada flaş şu şekilde çalışır: Pozlamayı belirlemek için gerekli olan bir değerlendirme flaşı ve ardından ana flaş yapılır. Göz genellikle bu iki flaşı tek olarak algılar, ancak ışık kaynaklarındaki “tuzaklar” ilk darbe tarafından tetiklenir, sonuç olarak çerçeve yetersiz pozlanır. Çözüm: ya fotoğraf makinesindeki değerlendirme darbesini kapatın ya da flaş (mümkünse, örneğin Nikon fotoğraf makinelerinde) ya da “pozlama” düğmesini kullanın.
Bazen ilk değerlendirme darbesini atlayıp ikincisini ateşleyebilen darbe kaynakları vardır, ancak bu nadirdir ve stüdyodaki tüm monobloklar bu işlevle donatılmalıdır. Bu nedenle, kamera flaşını kullanan senkronizasyon yöntemi elverişsizdir.
Radyo senkronizasyonu – bir radyo kanalı üzerinden senkronizasyon. Genellikle bu bir alıcı ve verici setidir. Alıcı, ışık kaynağı senkronizasyon konektörüne bağlıdır, verici, IR tetikleyicinin yanı sıra kameraya da bağlıdır. Artıları: parlak güneşte “kör olmaz”, Japon turistler dış mekan fotoğraf çekimi sırasında flaşlarına müdahale etmez.
Darbeli ışıkla çalışırken maruz kalma ölçümü
Modern kameraların pozlama otomasyonu, stüdyo darbeli ışıkla çalışmak üzere tasarlanmamıştır. Kamerayı kullanarak pozu belirlemek imkansız! Bu nedenle stüdyo fotoğrafçılığı, yalnızca kameranın manuel modunda (M, Manuel) gerçekleştirilir.
matris duyarlılığı
Dijital gürültüyü önlemek için kameranız için mevcut olan en düşük hassasiyette çekim yapın. Ayrıca, JPG’de değil, RAW’da çekim yapmanızı şiddetle tavsiye ederim.
Alıntı
Monoblokların darbe süresi son derece kısadır. Bu nedenle, kamerada sözde X-sync deklanşör hızını ayarladık (genellikle 1/200–1/500 sn.). Senkronizasyon hızı, deklanşörün tamamen açık olduğu minimum deklanşör hızıdır. Deklanşör hızını daha düşük (daha kısa) bir hıza ayarlarsanız, çerçevenin pozlanmayan (siyah) kısmını alırsınız. Daha uzun bir deklanşör hızı ayarlarsanız, bu sonucu etkilemez, çünkü darbeli ışığın stüdyodaki doğal ışığa kıyasla gücü büyüktür ve darbe süresi kısadır.
Sonuç: Bir fotoğraf stüdyosunda darbeli ışıkla çalışırken, deklanşör hızını kullanarak pozlamayı kontrol etmek imkansızdır. Işık kaynaklarının gücünü değiştirmek veya kaynaktan modele olan mesafeyi değiştirmek dışında, darbeli kaynaklarla çalışırken pozlamayı kontrol etmenin tek yolu diyaframdır.
Doğru pozlamayı belirleme
Monoblokların diyafram açıklığı ve gücü ile pozlamayı etkileyebileceğimizi zaten anladık, ancak doğru pozlamayı nasıl belirleyebiliriz? İki seçeneği ele alalım.
Doğru pozlamayı (doğru diyafram) belirlemek için bir flaş ölçer cihazı vardır. Aslında bu, kamerada yerleşik olanın aksine darbeli ışıkla çalışabilen bir ışık ölçerdir. Flaş ölçeri kullanmak için basit talimatları okumanız yeterlidir.
- Parlaklık histogramı
Flaş ölçer yoksa, umutsuzluğa kapılmayın. Bir dijital kamerada, alınan çerçevenin histogramını görüntülemek mümkündür. Parlaklık histogramı, yatay eksenin parlaklığı (solda siyahtan sağda beyaza gri tonlamalı geçişler) ve dikey olarak belirli bir parlaklık değerine sahip göreli nokta sayısını temsil ettiği bir görüntüdeki orta tonların dağılımının bir grafiğidir. (çubuk ne kadar yüksekse, o kadar çok nokta).
Histogramı inceleyerek, doğru pozlama hakkında genel bir fikir edinebilir (aşırı pozlamayı ve az pozlamayı belirleyin) ve maruziyette gerekli değişikliği tahmin edebiliriz. Çekim yaparken, histogramın “yetersiz pozlama” (sol taraf) veya “aşırı pozlama” (sağ taraf) anlamına gelen üst kenarda durmaması ve mümkünse histogramın düzgün dağılımını izlemesi için çaba sarf etmeniz yeterlidir. yatay olarak (belirli bir çerçevenin özelliklerine bağlı olarak) .
Makale yazarı: fotoğrafçı Igor Alekseev