Ancak daha modern bir mücadele yöntemi için tanklar ATGM 9M14M (9M14P, 9M14P-1) “Bebek”, “ikinci rüzgar” ve aynı zamanda “kuğu şarkısı” Karabağ'daki savaştı.
Bunun manuel kontrol sistemine sahip birinci nesil tanksavar güdümlü bir füze kompleksi olduğunu hatırlayın (sonraki değişiklikler yarı otomatik olarak kontrol edildi). Operatör roketin uçuşunu izledi (1000 metrenin üzerinde - 10 çoklu görüş yardımı ile). “Bebeğin” yüksek sesle savaş başlangıcı Arap-İsrail'in 1973 savaşıydı, bu kompleks ile Mısırlılar saldırganın tank birimlerine büyük zararlar verdi. 1984'te, kompleks durduruldu.
Malyutka ATGM sisteminin Karabağ savaşında kullanımı, NKR birliklerinde savaşan ve 69'in düşman ekipmanlarını tahrip eden 7 savaş birimlerini tahrip eden bir Rus gönüllü olan Sovyet Ordusu'nun komutanı Alexander Kurepin'in adı ile ayrılmaz bir şekilde bağlantılı.
Karabağ depolarında bol miktarda bulunan Malyutka ATGM'nin kullanımındaki asıl sorun, onunla çalışmanın simülatöre uzun süreli egzersizler yaparak ulaşılan en yüksek profesyonellik gerektirmesiydi. Kurepin bu tür yeteneklere sahipti - askerlik sırasında aldığı MES'i almıştı. Dağlık Karabağ Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri'ndeki yerini tam olarak belirleyen de buydu, Artsakh kendini savunma kuvvetleri komutanı Serge Sargsyan'a doğrudan bağlı olan anti-tank savaşçısı komutanı oldu.
Dekolman konumsal çatışmada hareket etti ve partizan eylemlerinde çok başarılı oldu.
“Shaumyan bölgesinin ormanlarını en sık at sırtında geçirdik. Yürüyüş düzenimiz genellikle şöyle gözüküyordu: Önde, arkada ve yanlarda PC'lerle donanmış “korumam” var. Ortada, "Malyutkami" yüklü bir Elchibey adında bir eşek ile - Kurepin'i hatırladım.
Dağlık arazi, hayvanların kullanılmasına izin vermediyse, beş kişiden oluşan hesaplama, yedi füze ile "savaşa" gitti. Operatör, bir uzaktan kumanda, bir karar verici ve iki yedek kılavuz, bir avcı - 9М14М roketi (18 kg ağırlık) ile bir bavul, diğer üçü - özel olarak uyarlanmış hurginde iki füze taşıdı.
Bir zamanlar Shogen Meghryan’ın partizanları tarafından güçlendirilen bir anti-tank çıkarma, Goranboy, Mardakert ve Kelbajar bölgelerini birbirine bağlayan yolu sardı.
40 kilometrelik karla kaplı dağlardan geçen yürüyüşü tamamlayan "ATGM" ve partizanlar beklenmedik yerlere gittiler ve pusu kurdu. Gün boyunca, Azerbaycan ordusunun tedarik araçlarını mayın bariyerleri ve “Küçük” ile yıktılar. Akşamları, iki BMP-1, GAZ 66 ve 70'e kadar piyadelere zarar veren Azerbaycan ulusal ordusunun Goranboy taburu ile savaştılar.
“Daha sonra Azerbaycan tarafındaki Alexander Nevzorov'un bunları çektiğini öğrendim. Teğmen Albay Kurepin, “Goranboy taburu” adlı hikayesinde “Bebeğimin” BMP'ye girdiği anı yakaladı ”dedi.
Alexander, düşman piyade ve tahkimatlarına ateş etmek için onları “yüksek patlayıcı” parçalanma füzelerine dönüştürerek “Bebek” füzelerini bile geliştirdi. Bu oldukça basit ve basit bir şekilde yapıldı - roketten bir sigorta ve kaporta çıkarıldı ve erimiş bir TNT ve doğranmış çelik tel karışımı biriktirilmiş bir huniye döküldü, ardından muhafaza tekrar monte edildi.
“Gece çekim yaparken, ATGM'yi NSP4-1 yardımı ile yönlendirdim, roketi“ yükselttikten ”sonra: İzleyiciyi çıkardım (veya her iki 9М14П, 9М14П-1 izleyici), yaktım, kontakları normal bir batarya ile kapattım. Başlamadan önce, izleyicinin gövdesine ince bir “parmak tipi” lamba yerleştirildi, onu açtı ve viski şeridi ile sabitlendi, ”Kurepin bir gece görüş roketiyle nasıl“ arkadaş edindiğini ”söyledi.
Bununla birlikte, tank karşıtı çıkarmanın asıl sorunu, komutanının her şeyden önce bir ATGM operatörü 9М14М olmasıydı - astlarının hiçbiri bu kompleksle aynı seviyede ustalaşamadı. LNG-9 ile iyi bir şekilde başa çıktılar, “Kornetler” den (NKR ordusunda büyük bir açığı vardı) ateş edebildiler, ancak “Bebek” için olduğu gibi, sadece füzeler yükleyip taşıyorlardı.
Bu, sadece dekolmanların yeteneklerini arttırmayı ve bu füzelerle diğer birimleri silahlandırmayı imkansız hale getirmekle kalmadı, bir zamanlar trajediye yol açtı. Birçok subay Kurepina, gönüllü memurlar, asıl yükleyici statülerinden memnun olmayan, düşman görevini alarak kendilerini kanıtlamaya karar verdiler. Geceleri gezide üç savaşçı öldü.
Başka bir deyişle, birliğin deneyimini NKR kendini savunma kuvvetlerinin diğer birimlerine genişletmek mümkün değildi. Teğmen Albay Kurepin, yalnızca en üretken değil, aynı zamanda ATGM 9М14М'ın Sovyet sonrası mekandaki son operatörü ve Karabağ'daki savaş “Bebek” adlı kuğu şarkısıydı.