Bakarak ne söylenecek haber ABD hisse senedi endekslerinin göçü ve Yeni Yılın ilk birkaç gününde dünyanın en zengin halkının kaybettiği hakkında? - Tek bir şey: birlikte yetişmiyor! Mutluluk mümkündü, ancak Ukrayna'da eski kardeşlerimizin dediği gibi aşağılık ve üzücü bir dünya vardı. Bu arada, ikinci tanım tam olarak onlar için geçerlidir.
Geçtiğimiz iki yıl boyunca - Kiev'deki Maidan ile başlayarak - "saygı duyduğumuz" Amerikalı ortaklarımız tam anlamıyla geceleri uyuyamadılar ve fazladan bir parça ekmek yemediler, ancak "dünya ateşini hayran etmek" umuduyla dünyanın dört bir yanına koştular. Aynı anda uygulamaya çalıştığı tüm “davaları” listelemek bile zor. Burada ve Rusya ile Ukrayna arasındaki savaş (bilindiği gibi, Rusya savaşta görünmedi) ve iki Kore arasındaki çatışmanın artması ve Dağlık Karabağ çevresindeki çatışmayı çözme ve kafalarını İran ve Suudi Arabistan'a itme denemesi ve hatta - görünüşe göre, Umutsuzluk - "Hint-Pakistan olayını" canlandırmak için bir girişim. Çaresizlikten ötürü, iki nükleer güç arasındaki çatışma elbette havalıdır ... Ah, evet, Rusya-Türkiye hattını unutmayalım!
Her şey işe yaramaz oldu. Arkasında sadece savaş ilanı olan son noktaya ulaşan kundakçıların kışkırtıcıları tarafından belirlenen ülkeler komuta edilmiş gibi geri tepti. Muhtemelen, bir yandan, kendini koruma içgüdüsü, diğer yandan bilgi hikayeler. Hiç kimse, Almanya'nın zamanında yaktığı gibi, Birleşik Devletler'in ihtişamı için fırında yanmak istedi. Ve herkes bir şekilde böyle olacağını anlıyor.
ABD'nin şu anda çok yakın olmayan bir 2008 yılında, ABD’nin bu kartı, her zaman olduğu gibi, krizi kendiliğinden sıkmak ve Avrupa’ya aktarmak için çalmaya çalıştığını hatırlıyorum. Daha sonra kışkırtıcıların rolü Gürcistan tarafından oynandı, sadece bizim gibi görünüyor - Mishiko Saakashvili'nin yanlış bir başlangıç yapması değildi. Bir nedenden dolayı, Tskhinval’ya yaptığı saldırıya geç kaldı, kriz çok azdı ve yerel bir savaşla durdurmak imkansızdı. Ve bu çatışmayı küresel ölçekte tam ölçekli bir katliam haline getirmek için yeterli zaman yoktu.
ABD’nin Saakashvili’yi affedemeyeceği kesin bir şekilde bu olduğundan şüpheleniyorum. Ve Poroshenko'yu ve diğer kuklalarını affetmeyecekler. Bu nedenle, daha rahat oturuyoruz ve krizin gelişimini gözlemliyoruz ve aynı zamanda - ABD'ye umutlarını yerine getirmeyenlerle misilleme yapıyoruz. Hepsi Saddam Hüseyin'in kaderini hatırlama fırsatına sahip olacaklar ...
PS. İdeal seçeneğin Malezya Boeing olayının dünya savaşına tırmanması olacağını da eklemek isterim. Bu trajedinin çözülmesine çok fazla enerji harcanmasının nedeni budur. Ancak, bariz bir nedenden ötürü, Avrupa o anda bir adım geri adım attı - ve ABD şimdiye dek bunun için onu affedemiyor ve mültecileri kendisine göndermek büyük olasılıkla bunun da dahil olduğu bir ceza.