Marina Abramović ve Ulay, karşılıklı olarak dizlerinin üstüne çökerek birbirlerinin gözlerine bakmaya başlarlar. Önce aynı monoton sesi çıkarırlar ama zamanla bu bir yarışa döner: Kim daha yüksek bir sesle ve daha uzun bir süre boyunca bağırabilecek, haykırabilecek ve çığlık atabilecektir? İlk pes eden Ulay olur. Abramović sesi kısılana kadar bağırdıktan sonra ilk pozisyonlarına dönerler.
Bu performans, Abramović’in aynı şekilde sesi kısılana kadar bağırdığı Freeing the Voice [Sesi Serbest Bırakmak] (1976) performansını çağrıştırır. O performansta beden ve zihni temizlemek ön plandayken AAA-AAA (1978) iki sevgilinin arasındaki ilişki üzerine kuruludur. Eşit konumda başlayarak birbirlerini geçmeye çalışırlar.
Bu performansın iki versiyonu bulunur. Biri (daha uzun ve renkli bir versiyon) Liège şehrinde, diğeri ise Amsterdam’da kaydedilmiş; ikisi de seyircisiz stüdyo ortamında gerçekleştirilmiştir. Liège’deki performans Barry van der Sluis tarafından televizyonda yayımlanmak üzere, Amsterdam’daki ise Louis van Gasteren tarafından belgesel amaçlı çekilmiştir. (Kaynak: LIMA)
Marina Abramović’in AAA-AAA işi SALT Beyoğlu’nda 6 Nisan