"Nietzsche uzun yürüyüşler yapıyor. Düşünceler ona adım adım geliyor, daha sonra evine dönüyor ve dışarıda kurşun kalemle aldığı notlar üzerine çalışmaya koyuluyor. O anda, migrenler başlıyor ve bazen gözlerine oturuyor; bazı dönemlerde kendi yazdığını okuyamıyor ve kendini dostlarına bırakıyor: Gast, bu şekilde onun okunamayan yazısını çözmeyi öğreniyor. Nietzsche çoğu zaman okumayı, yazmayı, düşünmeyi askıya almak zorunda kalıyordu. Bir tedavi, bir rejim uyguluyordu. İklim değiştiriyordu. Zaten tedavilere güvenmiyordu. Yavaş yavaş, kendi gözlemlerinden yola çıkarak bir tedavi yöntemi yaratmayı başardı."
".....
Düşünme eylemi acı çekmeyle ve acı çekme düşünmeyle özdeşleşiyor.
..... "
Klossowski