Son Gazze savaşında, sivillerin ve yerleşim yerlerinin bombardımanı bir kez daha tüm dünyada öfkeye yol açtı. Kurbanların çoğu Gazze ve İsrail’de çatışmaya dahil olmayan kişiler. Bu, mevcut çatışma ve yedi yıl önceki son Gazze savaşı için geçerli. Yine, her iki taraf da birbirini savaş suçu işlemekle suçlayarak konutlara roket ve diğer silahlarla saldırıyor.
Uluslararası hukuk, meşru ve yasak askeri hedefler ve sivil kayıpları önleme sorumluluğu hakkında ne diyor?
Aşağıda, o sırada Berliner tarafından yapılan açıklamaları belgeliyoruz. Uluslararası avukat Georg Nolte, bu arada Lahey’deki Uluslararası Adalet Divanı’nda yargıç ve Bonn’daki meslektaşı Matthias Herdegen, 2014’te Gazze Savaşı hakkında.
Uluslararası hukuk meşru müdafaa hakkı, sivillerin savaşlarda korunması konusunda ne diyor ve savaş suçlarını nasıl tanımlıyor?
Saldırıya uğrayanın kendini savunma hakkı vardır. Humboldt Üniversitesi Uluslararası Hukuk Profesörü Georg Nolte, “Ancak, bu meşru savunma hakkı uluslararası insancıl hukuka uygun olarak kullanılmalıdır” diyor. Cenevre Sözleşmeleri temel dayanaktır. Savaş suçları, Uluslararası Ceza Mahkemesi Roma Statüsü’nün 8. Maddesinde açıklandığı gibi, Cenevre Sözleşmelerinin ciddi ihlalleridir. Örnekler şunlardır: kasıtlı öldürme, işkence, sivil nüfusa ve askeri hedef olmayan sivil nesnelere kasıtlı saldırılar.
Sivil nüfusu korumak için savaşan tarafların bakım görevleri nelerdir?
Nolte, uluslararası hukuk ilkelerini belirli bir savaş eylemine uygularken, bir tarafın kullanabileceği askeri-teknik olanaklara ve kullanılan araçların orantılılığına bağlı olduğunu söylüyor. “Bir parti, askeri hedeflerle olabildiğince kesin bir şekilde savaşmalı ve bu, silahlarıyla nasıl mümkün olabilir.” İsrail, Hamas’tan farklı askeri-teknik seçeneklere sahip.
Soru için bundan sonra gelenler, belirli bir durumda yasal olarak izin verilenler, her bir atış için kontrol edilmelidir. Önceki Gazze savaşlarında, tartışmalı askeri harekatlar geriye dönük olarak uluslararası olarak gözden geçirildi. Bazı durumlarda, bireysel savaş eylemleri yasal olarak değerlendirilirken, bazılarında yasal değildir. Şeytan Ayrıntıda.
İsrail şehir ve kasabalarının roket bombardımanı nasıl değerlendirilmelidir?
Bonn Üniversitesi Uluslararası Hukuk Profesörü Matthias Herdegen, uluslararası insancıl hukukun merkezinde sivil nüfusa yönelik hedefli saldırıların yasaklanması olduğunu açıklıyor. Belirli bir askeri hedefe yönelik olmayan veya yönlendirilemeyen “ayrım gözetmeyen saldırılar” da yasaktır. Bu, yalnızca sivil nüfusa zarar vermeyi ve korkutmayı amaçlayan şehirlerin ve diğer yerleşim yerlerinin roket bombardımanını içerir.
Georg Nolte şöyle açıklıyor: Askeri bir nesneyi hedeflemeden yerleşim bölgelerine roket atan ve bu süreçte sivilleri vuran herkes savaş suçu işliyor.
Hangi koşullarda sivil hedefler meşru askeri hedefler olarak kabul edilebilir?
Matthias Herdegen, pistler ve köprüler gibi altyapıların yanı sıra enerji tedarik tesisleri askeri bir hedefi temsil edebilir, diye açıklıyor Matthias Herdegen, eğer amaç veya kullanımları nedeniyle askeri bir kullanımları varsa ve yıkılmaları net bir askeri avantaj sağlıyorsa. İçme suyu temin sistemleri veya sivil nüfus için hayati önem taşıyan diğer nesnelere saldırılmamalıdır.
Askeri hedeflerle savaşırken sivillere “ikincil zarar” kabul edilebilir mi?
Orantılılığa bağlıdır, diyor Matthias Herdegen. Sivil halk arasında can, uzuv ve mülk kaybına, bunun “askeri bir hedefe yönelik bir saldırının kasıtsız ikincil sonucu” olması ve hasarın askeri avantajla orantısız olmaması koşuluyla, uluslararası insani hukuk kapsamında izin verilmektedir. Askeri ve insani kaygıları tartmaya istekli ve muktedir bir “makul komutan” ın bakış açısı belirleyicidir. Burada manevra için hatırı sayılır bir alan var.
Nolte şöyle diyor: Bir taraf bodrum katında iki veya üç adet Kassam roketi depolanan bir binaya saldırırsa, ancak binada 200 çocuk olduğunu biliyorsa, bu orantısızdır. Öte yandan, sivillerin tek tek askeri bir nesne içinde olması, kendi başına ona ateş etmemek için bir sebep değildir.
Askeri ve sivil hedefleri nasıl ayırt edersiniz?
Matthias Herdegen, Gazze Şeridi gibi yoğun nüfuslu bir çatışma bölgesi ile ilgili olarak şunları söylüyor: Bir çatışma tarafı ne kadar çok yerleşim bölgelerinden ve sivil nüfusun içinde yer alan korumadan hareket ederse, uluslararası hukukun belirli “ikincil zararları” kabul etme olasılığı o kadar yüksek olacaktır.
Öte yandan, çatışmanın bir tarafı, askeri eylemleri planlarken ve uygularken sivil nüfusun olabildiğince korunmasını sağlamalıdır. Bu aynı zamanda olası keşif seçeneklerinin kullanımını da içerir.
[Jeden Donnerstag die wichtigsten Entwicklungen aus Amerika direkt ins Postfach – mit dem Newsletter „Washington Weekly“ unserer USA-Korrespondentin Juliane Schäuble. Hier geht es zur kostenlosen Anmeldung]
Uyarı sinyalleri (güç gösterisi), sivil nüfustaki ikincil zararı en aza indirgemek için önemli önlemlerdir. İnsansız hava araçlarının, konuşlandırma sahasına elde edilen bilgilerin anında geri bildirim olasılığı ile kullanılması, bu kapsamda geleneksel silahların kullanımından daha fazla nazik bir saldırı ihtiyacını karşılayabilir. Bu bakımdan, belirli yüksek teknolojilerin mevcudiyeti, pratik olarak artan sorumluluğa ve dolayısıyla çatışan taraflar arasında belirli asimetrilere yol açar.
Uluslararası hukuk, “insan koruyucu kalkanlar” hakkında ne diyor?
Georg Nolte, bir savaş partisinin sivilleri askeri hedeflerin yakınında kalmaya zorlamaması gerektiğini söylüyor. Ancak bu gibi durumlara gelince, orantılılığa bağlıdır.
Uluslararası toplum ne yapabilir?
Çatışmanın taraflarının birincil görevi uluslararası insancıl hukuka uymaktır. Ama uluslararası toplumun da bir sorumluluğu var.