Antifriz sınıfı G12: başka bir soğutucudan farkı nedir, antifriz g12 hangi özelliklere sahiptir ve uyumluluğu
Antifriz, etilen veya propilen glikol bazlı bir soğutucudur Antifriz, uluslararası İngilizceden "donmayan" olarak çevrilmiştir. Antifriz sınıfı G12, 1996'dan 2001'e kadar olan araçlarda kullanılmak üzere tasarlanmıştır; modern arabalar genellikle 12+, 12 plus plus veya g13 antifriz kullanır.
Bu yazıda şunları öğreneceğiz:
- G12 antifrizin özellikleri
- G12 özellikleri
- Antifriz sınıfı G12 bileşimi
- G12 ile başka bir sınıfın antifrizi arasındaki fark
- G12 antifrizi başkalarıyla karıştırmak mümkün mü
- Hangi antifriz seçilmeli?
G12 antifrizinin özelliği nedir
Kural olarak G12 sınıfı antifriz, kırmızı veya pembe renklerle boyanır ve ayrıca antifriz veya G11 antifriz ile karşılaştırıldığında daha uzun bir hizmet ömrüne sahiptir - 4 ila 5 yıl . G12 silikat içermez, etilen glikol ve karboksilat bileşiklerine dayanır. Katkı maddesi paketi sayesinde, blok veya radyatör içindeki yüzeyde, korozyonun lokalizasyonu sadece gerektiği yerde meydana gelir ve dirençli bir mikro film oluşturur. Genellikle, bu tür antifriz, yüksek hızlı motorların soğutma sistemine dökülür. G12 antifriz ve başka bir sınıftaki soğutucunun karıştırılması kabul edilemez .
Ancak büyük bir dezavantajı var - G12 antifriz yalnızca bir korozyon merkezi ortaya çıktığında çalışmaya başlar. Böyle bir hareket, koruyucu bir tabakanın görünümünü ve titreşimler ve sıcaklık düşüşlerinin bir sonucu olarak hızlı dökülmesini dışlasa da, ısı transferini iyileştirmeyi ve daha uzun bir kullanım süresini mümkün kılar.
G12 sınıfının ana teknik özellikleri
Kırmızı veya pembe rengin mekanik safsızlıkları olmayan homojen şeffaf bir sıvıdır. Antifriz G12, 2 veya daha fazla karboksilik asit ilavesiyle etilen glikoldür, koruyucu bir film oluşturmaz, ancak halihazırda oluşmuş korozyon odaklarını etkiler. Yoğunluk 1.065 - 1.085 g / cm3'tür (20 ° C'de). Donma noktası sıfırın altında 50 derece ve kaynama noktası yaklaşık + 118 ° C'dir. Sıcaklık özellikleri, polihidrik alkollerin (etilen glikol veya propilen glikol) konsantrasyonuna bağlıdır. Çoğu zaman, bu tür alkolün antifrizdeki yüzdesi% 50-60'tır ve bu, optimum performans elde etmenizi sağlar. Saf, safsız etilen glikol, 1114 kg / m3 yoğunluğa sahip viskoz ve renksiz yağlı bir sıvıdır ve 197 ° C kaynama noktasına sahiptir ve 13 ° C'de dakikalarca donar.Bu nedenle, tanktaki sıvı seviyesinin bireyselliğini ve daha iyi görünmesini sağlamak için antifrize boya eklenir. Etilen glikol, normal alkolle nötralize edilebilen en güçlü gıda zehiridir.Soğutucunun vücut için ölümcül olduğunu unutmayın. Ölüm için 100-200 gr etilen glikol yeterli olacaktır. Bu nedenle, antifriz mümkün olduğu kadar çocuklardan gizlenmelidir, çünkü tatlı bir içeceğe benzer parlak renk onlar için büyük ilgi görmektedir.
G12 antifrizi nelerden oluşur?
G12 sınıfı antifriz konsantresi şunları içerir:
- donmayı önlemek için gerekli olan toplam hacmin yaklaşık% 90'ı dihidrik alkol etilen glikol ;
- damıtılmış su , yaklaşık yüzde beş;
- boya (renk genellikle soğutucu sınıfını tanımlar, ancak istisnalar olabilir);
- En az yüzde 5'lik bir katkı paketi , çünkü etilen glikol, demir içermeyen metallere karşı agresif olduğundan, organik asitlere dayalı birkaç tür fosfat veya karboksilat katkı maddesi eklenir, bir inhibitör görevi görür ve olumsuz etkiyi nötralize eder. Farklı katkı maddeleri içeren antifrizler, işlevlerini farklı şekillerde yerine getirir ve ana farkları, korozyonla mücadele yöntemlerindedir.
Korozyon inhibitörlerine ek olarak, G12 soğutucudaki katkı maddeleri seti, diğer gerekli özelliklere sahip katkı maddeleri içerir. Örneğin, soğutucunun mutlaka köpük önleyici, yağlayıcılar ve kireç oluşumunu önleyen formülasyonlara sahip olması gerekir.
G12 ve G11, G12 + ve G13 arasındaki fark nedir
G11, G12 ve G13 gibi ana antifriz türleri, kullanılan katkı maddelerinin türüne göre farklılık gösterir: organik ve inorganik.
Antifrizler hakkında genel bilgiler, aralarındaki fark nedir ve doğru soğutucunun nasıl seçileceği
Küçük bir katkı maddesi seti, fosfat ve nitrat varlığı ile inorganik kökenli soğutma sıvısı sınıfı G11 . Bu tür antifriz, silikat teknolojisi kullanılarak oluşturuldu. Silikat katkı maddeleri, korozyon alanlarının varlığından bağımsız olarak sistemin iç yüzeyini sürekli bir koruyucu tabaka ile kaplar. Böyle bir tabaka halihazırda mevcut korozyon odaklarını yıkımdan korusa da . Bu tür bir antifriz, düşük stabiliteye, bozulmuş ısı transferine ve kısa bir hizmet ömrüne sahip olup, tükendikten sonra çökelir, bir aşındırıcı oluşturur ve böylece soğutma sisteminin elemanlarına zarar verir.G11 antifrizin bir su ısıtıcısında ölçeğe benzer bir katman oluşturması nedeniyle, ince kanallı radyatörlü modern arabaları soğutmak için uygun değildir. Ek olarak, böyle bir soğutucunun kaynama noktası 105 ° C'dir ve servis hatları 2 yıldan veya 50-80 bin km'den fazla değildir. kilometre.
G11 antifriz genellikle yeşile veya maviye döner . Bu soğutucu, 1996'dan önce üretilen otomobiller ve büyük hacimli soğutma sistemine sahip araçlar için kullanılır .G11, katkı maddeleri bu metali yüksek sıcaklıklarda yeterince koruyamadığı için alüminyum radyatör ve bloklarla iyi çalışmaz.
Avrupa'da, antifriz sınıflarının yetkili spesifikasyonu Volkswagen endişesine aittir, bu nedenle ilgili VW TL 774-C işareti, antifrizde inorganik katkı maddelerinin kullanılmasını sağlar ve G 11 olarak adlandırılmıştır. Şartname VW TL 774-D, varlığını sağlar organik bazda karbon asit katkı maddeleri ve G 12 olarak işaretlenmiştir. VW TL 774-F ve VW TL 774-G standartları G12 + ve G12 ++ sınıflarını işaretler ve en karmaşık ve pahalı antifriz G13, VW TL 774-J standardı. Ford veya Toyota gibi diğer üreticilerin kendi kalite standartları olmasına rağmen. Bu arada, antifriz ile antifriz arasında hiçbir fark yoktur. Antifriz, alüminyum bloklu motorlarda çalışmak üzere tasarlanmamış Rus mineral antifriz markalarından biridir.Organik ve inorganik antifrizleri karıştırmak kategorik olarak imkansızdır, çünkü bir pıhtılaşma süreci gerçekleşecek ve sonuç olarak pul şeklinde bir çökelti ortaya çıkacaktır!
Ve G12, G12 + ve G13 sınıfı sıvılar, "Uzun Ömürlü" organik antifriz çeşitleridir . 1996'dan beri üretilen modern otomobillerin soğutma sistemlerinde kullanılırlar G12 ve G12 + etilen glikole dayalı, ancak yalnızca G12 plus, silikat teknolojisinin karboksilat teknolojisi ile birleştirildiği bir hibrit üretim teknolojisinin kullanımını varsayar . 2008'de G12 ++ sınıfı da ortaya çıktı, böyle bir sıvıda organik bir baz az miktarda mineral katkı maddeleri ( lobrid olarak adlandırılır) ile birleştirilir.Lobrid veya SOAT soğutucular). Hibrit antifrizlerde organik katkı maddeleri inorganik katkı maddeleri ile karıştırılır (silikatlar, nitritler ve fosfatlar kullanılabilir). Bu teknoloji kombinasyonu, G12 antifrizinin ana dezavantajını ortadan kaldırmayı mümkün kıldı - sadece daha önce ortaya çıktığında korozyonu ortadan kaldırmak için değil, aynı zamanda önleyici tedbirler almak için.G12 +, G12 veya G13'ün aksine, G11 veya G12 sınıfı sıvılar ile karıştırılabilir, ancak yine de böyle bir "karışım" tavsiye edilmez.
Soğutma sıvısı sınıfı G13, 2012'den beri üretilmektedir ve aşırı koşullarda çalışan otomotiv motorları için tasarlanmıştır . Teknolojik açıdan G12'den farkı yoktur, tek farkı daha az toksik olan propilen glikol üzerinde yapılması, daha hızlı ayrışması yani bertarafı sırasında çevreye daha az zarar vermesi ve fiyatıdır. G12 antifrizden çok daha yüksektir. Çevre standartlarını artırma gerekliliklerine göre icat edildi. Antifriz G13, kural olarak mor veya pembedir, ancak aslında herhangi bir renkte boyanabilir, çünkü sadece özelliklerinin bağlı olmadığı bir boya olduğundan, farklı üreticiler farklı renk ve tonlarda soğutma sıvısı üretebilir.
Karboksilat ve silikat antifrizin etkisindeki fark
G12 Antifriz Uyumluluğu
Farklı sınıflardan ve farklı renklerden antifrizleri karıştırmanın mümkün olup olmadığı, kullanılmış araba satın almış ve genleşme deposuna hangi marka soğutma sıvısının döküldüğünü bilmeyen pek çok deneyimsiz araç sahibi için ilgi çekicidir.Yalnızca antifriz eklemeniz gerekiyorsa, o zaman sistemde tam olarak ne olduğunu bilmelisiniz, aksi takdirde yalnızca soğutma sistemini değil, aynı zamanda tüm üniteyi de onarma riskiyle karşı karşıya kalırsınız. Eski sıvıyı tamamen boşaltmanız ve yenisiyle doldurmanız önerilir.
Daha önce de anladığımız gibi, renk mülkü etkilemez ve farklı üreticiler farklı renklerde boyayabilir, ancak yine de genel kabul görmüş normlar vardır . En yaygın antifrizler yeşil, mavi, kırmızı, pembe ve turuncudur. Bazı standartlar, belirli tonlardaki sıvıların kullanımını bile düzenleyebilir, ancak antifriz rengi dikkate alınması gereken son kriterdir. Bununla birlikte, yeşil renkte en düşük sınıf G11 (silikat) sıvısını belirtmek genellikle gelenekseldir . Bu nedenle, diyelim ki kırmızı ve pembe G12 antifrizi (karboksilat) karıştırınsadece organik bazda antifrizler veya sadece inorganik bazda sıvılar gibi izin verilir, ancak farklı üreticilerin farklı katkı maddeleri ve kimyasallar içeren bir "chiller" a sahip olabileceğini bilmeniz gerekir . reaksiyonu tahmin edilemeyen maddeler! G12 antifrizinin bu tür uyumsuzluğu, bileşimlerine dahil edilen katkı maddeleri arasında, soğutucunun teknik özelliklerinin çökelmesi veya bozulmasıyla birlikte eşlik edecek bir reaksiyonun meydana gelme olasılığının yüksek olmasından kaynaklanmaktadır.
Bu nedenle, motoru çalışır durumda tutmak istiyorsanız, aynı marka ve sınıftaki antifrizi doldurun veya eski sıvıyı tamamen boşaltın ve bildiğiniz ile değiştirin. Damıtılmış su ile az miktarda sıvı doldurulabilir .Bir antifriz sınıfından diğerine geçmek istiyorsanız, değiştirmeden önce soğutma sistemini de yıkamalısınız.
Antifriz nasıl seçilir
Soru, yalnızca renge göre değil, aynı zamanda sınıfa göre de antifriz seçimi ile ilgiliyse, üreticinin genleşme deposunda veya aracın teknik belgelerinde belirttiği bir tanesinin kullanılması önerilir . Soğutma radyatörünün imalatında bakır veya pirinç kullanılmışsa (daha eski arabalara monte edilmişlerse), organik antifrizlerin kullanılması istenmeyen bir durumdur.
Antifrizler 2 tipte olabilir: konsantre ve fabrikada önceden seyreltilmiş. İlk bakışta, büyük bir fark olmadığı görülüyor ve birçok sürücü konsantreyi almanızı ve ardından damıtılmış suyla seyreltmeyi tavsiye ediyor, sadece oranı gözlemleyerek (iklim koşullarımız için 1'e 1) bunu açıklıyor. Sahte dökmediğiniz gerçeği, ancak maalesef konsantresi almak tamamen doğru değil. Sadece tesiste karıştırmanın daha doğru olması değil, aynı zamanda bitkideki suyun moleküler düzeyde filtrelenmesi ve ona göre damıtılması nedeniyle kirli görünmesi, daha sonra tortuların görünümünü etkileyebilir.Konsantreyi saf, seyreltilmemiş bir biçimde kullanmak kategorik olarak imkansızdır, çünkü kendi başına -12 derecede donar.
Antifrizin nasıl seyreltileceği tabloya göre belirlenir:
Antifriz konsantresi nasıl düzgün şekilde seyreltilir
Araç sahibi, hangi antifrizin doldurulmasının daha iyi olduğunu seçerken, yalnızca renge (yeşil, mavi veya kırmızı) odaklanırsa, ki bu kesinlikle doğru değildir, o zaman yalnızca şunu tavsiye edebilir:
- yeşil, mavi antifriz veya antifriz (G11), dökme demir bloklu bakır veya pirinç radyatörlü bir arabaya dökülür;
- kırmızı, turuncu antifriz (G12, G12 +) modern otomobillerin alüminyum radyatörlerine ve motor bloklarına dökülür;
- yeniden doldurmak için, tam olarak neyin doldurulduğunu bilmediklerinde G12 + ve G12 ++ kullanın.
Kırmızı, yeşil ve mavi antifriz arasındaki fark
Antifriz seçerken şunlara dikkat edin:
- dipte hiç tortu yoktu;
- ambalaj yüksek kalitede ve etikette hatasızdı;
- keskin bir koku yoktu;
- pH, en az 7.4-7.5 idi;
- maliyet piyasa değeriydi.
Antifrizin yetkili bir şekilde değiştirilmesi, doğrudan otomobilin teknik özelliklerinin yanı sıra belirli özelliklerle ilgilidir ve her otomobil üreticisinin kendine ait bir özelliği vardır.
En iyi antifriz seçeneğini zaten seçtiğinizde, zaman zaman rengini ve durumunu izlediğinizden emin olun. Renk büyük ölçüde değiştiğinde, bu CO'da bir sorun olduğunu veya düşük kaliteli antifriz olduğunu gösterir. Antifriz koruyucu özelliklerini kaybettiğinde renk değişiklikleri meydana gelir, ardından değiştirilmesi gerekir.
Eser sahibi: Ivan Matieshin