Korkunç Sözler: Tacizci İş Arkadaşlarına ve Astlara Nasıl Tepki Verilir?
Konuşma sırasında iş arkadaşınız sizi anında rahatsız eden bir şey söyledi. Sadece şaka yaptıklarını düşünüyorlardı ancak sözleri kulağa hoş gelmiyordu - hatta küfürlü, ırkçı veya cinsiyetçi imalar içeriyordu. Böyle bir durumda ne yapmalısınız? İş arkadaşınızın olumsuz tepkisini kışkırtmadan dikkatleri küfürlü sözlere çekebilir misiniz? Bu, genel olarak itibarınız ve kariyeriniz için riskli olur mu?
Uzman görüşü
Durum gerçekten karmaşıktır. Kaliforniya Üniversitesi Hastings College'da İş Yaşamı Hukuku Merkezi'nin kurucusu ve başkanı olan Joan Williams'a göre bu tür kararlar, işyerindeki önyargılarla bağlantılı iki tatsız konuyu içerdiğinden risk taşımaktadır: duyduğunuz şeyin gerçekten bir düşmanlık eylemi olduğuna dair belirsizlik ve tepkiniz nedeniyle cezalandırılma korkusu. Bu tür durumlarda şüpheler tamamen doğaldır: kişiyi doğru anladığınızdan ya da sadece şaka yaptığından emin değilsinizdir.
Bu durumda mutlaka bir cevap vereceğinizi düşünseniz bile, gerçek sizi yanıltabilir. Western Washington Üniversitesi Uluslararası Araştırma Merkezi Başkanı Alexander Zopp ve meslektaşlarının araştırmasına göre, insanların bekledikleri tepki ile gerçek tepkileri arasında tutarsızlık var. İşte bir dahaki sefere birisi size küfürlü bir şey söylediğinde nasıl davranmanız gerektiğine dair bazı tavsiyeler.
Reaksiyonun faydalarını göz önünde bulundurun
"The first step is to decide whether you should attract attention to the abusive words. Undoubtedly there is a whole number of important reasons for that. To raise your self-esteem and to get rid of racism among the staff are worthy reasons, Williams says. “Your silence signalizes that everything is alright. In fact, you permitted the person to act the same again and again”, he believes. Probably, you get a chance to change your colleague’s behaviour to the better, and such a chance shouldn’t be missed. Zopp’s research shows that the appropriate reaction to the abusive behaviour in the moment when it occurred may lead to the positive changes in the future."
Eğer rahatsız edenin başındaysanız, şansınız daha yüksektir. Yöneticiler, çalışanlardan hiç kimsenin tehdit edilmemesini ya da iş yerinde kendini garip hissetmemesini sağlamaktan (bazen yasalar gereği) sorumludur. Dahası Williams, araştırmaların, tacizcinin karşı olduğu kategoriye ait değilseniz etkinizin daha güçlü olacağını gösterdiğini belirtiyor: "Örneğin, cinsiyetçilik söz konusu olduğunda, kadınları savunan erkekler daha inandırıcı geliyor. Onlara daha çok güveniyoruz çünkü istismara uğramaktan endişe etmiyorlar".
Reaksiyonun maliyetini değerlendirin
Williams, kiminle karşı karşıya olduğunuzu, o kişinin tepkisinin ne olacağını ve eğer onunla yüzleşirseniz bunun bedelinin ne olacağını düşünmeniz gerektiğini de ekliyor. Tepki basitçe küçümseyici ("Abartıyorsun. Ben sadece şaka yapıyordum") ya da savunmacı ("Beni neyle suçluyorsun?") olabilir. Bu kişinin itirazlara genellikle nasıl yanıt verdiğini hatırlayın. İç gözlem onlar için tipik midir? Niyetleri iyi mi? Kişinin sizin üzerinizde otoritesi olup olmadığını ve davranışınızdan dolayı cezalandırılma olasılığınızı da göz önünde bulundurmak önemlidir. Zopp, "Kişisel güvenliğiniz ya da işiniz tehlikede" diyor. Özellikle bu durum, istismara uğrayan grubu temsil ettiğiniz zaman söz konusudur. Williams'ın araştırması, kadınların ve ırksal azınlıkların azim göstermeye çalıştıklarında daha sert bir yanıtla karşılaştıklarını gösteriyor. Bu hiçbir şey söylememeniz gerektiği anlamına gelmiyor, ancak sonuçlarını göz önünde bulundurmanız önemli. Bununla birlikte, en önemli amacınız işinizi korumaksa, muhtemelen yüzleşmeye girmemelisiniz.
Hemen sonuca varmayın
Eğer konuşmaya karar verirseniz, duruma karşınızdaki kişi sizi kırmak istememiş gibi yaklaşın. Williams'ın açıkladığı gibi, çoğu durumda, suçlu davranışının nasıl yorumlanabileceğinden şüphelenmez ve bunu anlayamaz. Şefkat gösterin, siz de hata yapmış olmalısınız. Williams, "Herkes bir zamanlar yüzünü kaybetmiştir, siz de mükemmel değilsiniz" diyor. Sonradan acı bir şekilde pişmanlık duyduğunuz bir şey söylediğinizde muhtemelen kendi deneyimlerinizden bir örnek paylaşmalısınız. Benzer bir durumda kaldığınızı belirtmek, karşınızdaki kişinin savunmacı tepkisini azaltabilir ve sizin bakış açınıza daha duyarlı hale gelmesini sağlayabilir.
Suçlama
Aceleci suçlamalarda bulunmayın. Zopp'un araştırması, sert ifadelerin - örneğin "bu ırkçılıktır" - daha yoğun savunma eylemlerine yol açtığına işaret ediyor. Zopp, çoğu insanın aşırı sertlik sergileyerek pireyi deve yaptığına inanıyor: "Irkçılık kelimesi bize beyazların egemenliği fikrinin taraftarlarını, Ku Klux Klan'ı ve yakılan haçları hatırlatıyor - buna dair herhangi bir ima hoş olmayacaktır." Williams da aynı fikirde: "Tacizciyle yüzleşmeye girerek kendinizi doğru bir insan gibi hissedebilirsiniz, ancak kimse onun cinsiyetçi, ırkçı olduğunu ya da aşağılayıcı davrandığını duymaktan hoşlanmaz."
Küfürlü sözlere karşı tepkinizi açıklayın
Williams, küfürlü sözlerin hemen ardından şu tür bir soru sorulmasını önermektedir: "Ne demek istiyorsun?" veya "Sözlerin hangi bilgiye dayanıyor?". Kişiyi bir tartışmaya dahil ederek, kendi önyargılarını gözden geçirmesine ve muhtemelen tam olarak anlamadığı konuları açıklığa kavuşturmasına yardımcı olabilirsiniz. Ondan sözlerini tekrar etmesini istemek faydalı olabilir. Bu, kişinin ifadesinin gerçek anlamını ve yarattığı etkiyi düşünmesini sağlayacak ve ona sözlerini geri alma fırsatı verecektir.
Bilgi paylaşın
Eğer kişi yorumunun küfürlü olduğunu düşünmüyorsa, belirli bir gözlem veya faydalı bir bilgi önererek ufkunu genişletmesine yardımcı olabilirsiniz. Örneğin, eğer kişi iş arkadaşınızın eve erken giderek işi savsakladığını düşünüyorsa, şu şekilde cevap verebilirsiniz: "Geçenlerde çok ilginç bir araştırma okudum, kadınlar ofisten ayrıldıklarında hep çocuklarını almaya gittiklerini düşünüyoruz. Erkekler aynı şeyi yaptığında, bunu fark etmiyoruz bile". Bunu gizli bir saldırganlık gibi görünmeyen bir ses tonuyla söylemek önemlidir. Bilgiyi paylaşma ve kişiyi önyargıları nedeniyle damgalamama niyetiniz ne kadar samimi olursa, kişinin sizi dinleme olasılığı da o kadar artacaktır.
Alternatif yaklaşımları deneyin
Zopp, açık bir yüzleşmeye girmenin utanç verici olduğuna karar verirseniz, başka yollar da olduğunu söylüyor. Örneğin, konuyu değiştirebilir ve böylece karşınızdaki kişiye sözlerini onaylamadığınıza dair bir işaret gönderebilirsiniz. "Bir kişinin bu işareti anlayacak kadar empati sahibi olduğuna güvenmek zorundayız" diyor. Bekleyip ne olacağını görmeyi de deneyebilirsiniz. Bazen tacizci hatasını anlar ve özür diler.
Ya da ... sadece eldiveni aşağı at
Williams, hakaretin ağırlığına bağlı olarak, başka bir kişinin öz saygısını önemsemediğinize karar verebileceğinizi belirtiyor: "Bir eldiveni yere atmanın zamanı geldiğini hissedebilirsiniz. Eğer tüm artı ve eksileri tarttıysanız, sorun yok. Ve eğer bir kişi kıllanır ve savunmacı bir tepki verirse, artık onun gerçek yüzü hakkında daha fazla bilgiye sahipsiniz demektir. "
CleverControl, iş arkadaşlarının ve astlarının saldırgan davranışlarına tepki vermenin en iyi yollarını araştırmaya devam ediyor. Bırakmak mı yoksa suçlamak mı? Tacizciyle kendiniz mi ilgilenmelisiniz yoksa yöneticiye mi havale etmelisiniz? Doğru davranış nedir ve yanlış davranış nedir? Bu ve diğer sorular iki bölümden oluşan bu makalede ele alınmaktadır.
Yöneticiye başvurun
Saldırgan ifadeler devam ediyorsa ve kendinizi huzursuz hissediyorsanız, belki de yönetimin dikkatini çekmeye değer. Williams, gücünüzün sayılardan geldiğini söylüyor: "Ekipte hakarete uğrayan ve bu çalışanın ekipte düşmanca bir iklim yarattığına dair kanıt sunabilecek başka insanlar var mı? Sorunu kendi başınıza çözmeye çalıştıysanız ve çözemediyseniz, bunu daha yüksek bir makama sahip birine özel olarak anlatabilirsiniz. " Diyebilirsiniz: "Bütün bir grup insan kendini hoş olmayan bir durumun içinde buldu, tavsiyenize ihtiyacımız var." Williams, "durumu şişirerek siyasi sermayenizin çoğunu harcadığınızı" unutmayın diye uyarıyor.
Ne yapmalı
Sessiz kalmanızın sonuçlarını düşünün. Cevap vermeden bir yorum bırakmak, kişiye bunu tekrar tekrar yapma izni verebilirsiniz.
Bir yönetim görevindeyseniz, hakaretlerle başa çıkmaktan sorumlu olduğunuzu unutmayın.
Kişinin söylenenler hakkında düşünmesine yardımcı olacak ve olası bir yanlış anlamayı açıklığa kavuşturacak sorular sorun.
Ne yapmamalısınız
Olumsuz sonuçları düşünmeyi unutmayın, özellikle de hakaret içeren bir yorumun hedefi şahsen siz olduysanız.
Kişinin sizi ya da bir başkasını kırmak istediğini varsaymayın; bunu kastetmemiş olması tamamen mümkündür.
Tacizciyi önyargıları olduğu için suçlamayın - bu büyük olasılıkla onu kendini savunmaya zorlayacaktır ve uzun vadede davranışını değiştirmesi pek olası değildir.
Birinci hikaye: Tepkinize odaklanın
Ben Brooks en iyi danışmanlık şirketlerinden birinde çalışmaya yeni başlamıştı ve kıdemli meslektaşıyla birlikte çalışanların geri kalanıyla bir konferans görüşmesi yapıyordu. Ben'in bazı sözlerine karşılık olarak meslektaşı şöyle dedi: "Sen tam bir eşcinselsin!" Brooks o kadar şaşırmıştı ki bir şey söyleyemedi bile. "Ve bu benim hayran olduğum adam. İş bulmama yardım etti. Eşcinsel olduğumu bilmiyordu ve bunu önemsiz bir şey olarak görüyordu ama ben hemen huzursuz hissettim," diye hatırlıyor Ben. Ofisten kırgın ve kızgın bir şekilde ayrılan Ben, ülkenin bir ucundan diğerine iş yerinde eşcinsel olarak adlandırılmak için mi taşındığını kendi kendine soruyor.
Sakinleştikten sonra ertesi sabah durumu görüşmek üzere iş arkadaşına gitti. Ofisi boş bulunca, konuşmaları gerektiğini belirten bir not bıraktı. İş arkadaşı daha sonra onunla buluştuğunda Ben konuşmaya dostane bir şekilde başladı: "Eğer onu kırarsam, bunu bana dürüstçe anlatmasını istediğimi söyledim. O da kabul etti". Ben, iş arkadaşının sözlerinin kendisini üzdüğünü açıkladı. "Hemen özür diledi ama nedense çok samimi değildi" diye hatırlıyor Ben. Sonra Ben derin bir nefes aldı ve homoseksüel olduğunu söyledi. "Ona sözlerinden ne kadar rahatsız olduğumu açıkladığımda, kelimenin tam anlamıyla utançtan kendini bir sandalyeye sıkıştırdı" diyor Ben. İş arkadaşı depresyondaydı, tüm kalbiyle af diledi ve Ben onu affetti.
"Hepimiz hata yaparız ve hatalarımızı fark edip özür dilediğimizde bize bir şans daha verilmesini hak ederiz" diyor Ben. Şimdi, yöneticilerin yetenekli çalışanlarını ellerinde tutmalarına yardımcı olan bir start-up olan PILOT'un genel müdürü olarak çalışıyor. Ben ve eski bir iş arkadaşı hala dostane ilişkilerini sürdürüyor. Brooks, "Eminim artık kimseye gey demeyecektir," diyor.
İkinci hikaye: suçlamalarda bulunmayın
New York'ta üst düzey yönetici bulma konusunda uzmanlaşmış bir şirketin ortaklarından olan Daniel Wagner (isimler ve bazı ayrıntılar değiştirilmiştir), bir yıldan uzun bir süredir bir gençlik eğitim kuruluşunun kurucusu olan Carol ile birlikte çalışıyordu. Liderleri işe alma konusunda danışmanlık yaparken, Carol'ın bazı yorumları ve talepleri karşısında sık sık şaşkınlığa uğruyordu. Örneğin bir gün çalışanlarına bir mektup yazmış ve nasıl göründüklerini anlamak için adayların fotoğraflarını bulmalarını istemiş. Ayrıca onlardan başvuru sahiplerinin yaşını belirlemelerini istedi. Bir görüşmeden sonra Carol, görüşülen kişinin "Baptist gibi giyindiğini" fark etti. Bir başka sefer, Afro-Amerikan bir adayla görüşürken, ten renginin insanların onu ciddiye almasını engelleyebileceği endişesini dile getirdi.
Daniel tüm bu süre boyunca Carol ile doğrudan ve dürüstçe konuşmaya çalıştı. "Ekipte kıdemli biri olarak, o kendini utandırmadan önce durumu sürekli kendim iyileştirmeye çalıştım" diye hatırlıyor. Örneğin, adaylar hakkında uygunsuz bilgiler istediğinde şöyle cevap verdi: "Bu bilgiye ihtiyacımız yok çünkü kararımızı buna göre vermiyoruz. Biz bilgi ve becerilere odaklanıyoruz. " Fotoğraf istediğinde de şöyle dedi: "Lütfen bize bunu bir daha sormayın. Bu işe yaramayacaktır".
Aynı zamanda onu asla ırkçılıkla ya da diğer önyargılarla suçlamadı: "Niyetleri veya ahlaki nitelikleri hakkında yargıda bulunmak istemedim ... Ailem bazen bu tür yorumlar yapıyor, bu nedenle iyi insanların bazen uygunsuz davrandıklarını biliyorum."
Carol'ın tepkisi farklıydı. Bazen aşağılayıcı bir şey söylediğini inkar ediyor ve şöyle diyordu: "Sanırım beni yanlış anladınız." Bazen de Carol özür diledi. Ancak zamanla Daniel'in çabaları başarı ile ödüllendirilmiş gibi görünüyor. "Artık daha az kırıcı sözler söylüyor," diye itiraf ediyor Daniel. "Çok daha iyi bir hale geldi."