Yarışçı Ördekler, Quick ve Quack, anneleriyle birlikte yaşayan iki cesur, sportif küçük ördekti. İkisi de gerçekten hızlıydı ve her zaman birbirleriyle rekabet ediyorlardı. Her zaman ve her yerde birbirleriyle yarışıyorlardı. Karada, denizde ve havada; koşmak, yüzmek veya uçmak onlar için her zaman bir yarıştı.
Bir gün, Duck amcalarını nehrin yukarısında ziyaret ettikten sonra Quick, “evde kalan son bir kazdır!” diye bağırdı ve her iki ördek de hızla nehirden aşağı yüzdü. İkisi de yolu iyi biliyorlardı ama Quack bir süredir bir numara hazırlıyordu. Nehrin ortasındaki akıntının daha güçlü olduğunu anlamıştı ve bu akıntı ona yardım edecekti. Anne Ördek onlara nehrin ortasında asla yüzmemelerini söylemiş olsa da, Quack kürek çekerek nehre doğru gitti. “Artık burada yüzebilecek yaştayım,” diye düşündü kendi kendine.
Annesinin haklı olduğunu anlaması uzun sürmedi. Quick’ten çok daha hızlı gidiyordu ve büyük bir ilerleme kaydediyordu. Quick Annesinin sözünü her zaman dinlerdi, şimdi annesine olan itaati yarışı kaybedeceği anlamına geliyordu! Onlar ilerledikçe akıntı daha da güçlendi.
Quack, nehrin ortasındaki büyük bir girdaba doğru yöneldiğinin farkında olmadan bitiş çizgisini zaferle geçti. Tepki veremeden, orada kendi etrafında dönüyordu, kaçamıyordu.
Onu oradan çıkarmak kolay bir iş değildi. Hiçbir ördek bu sularda yüzecek kadar güçlü değildi ve zavallı Quack su yutmaya devam etti. Başının bir top gibi dönmesi de pek yardımcı olmuyordu.
Neyse ki, yakındaki bir çiftlikten bir inek geldi ve Quack’i görünce, nehirdeki tüm suyu içmesini önlemek için suya daldı ve onu kurtardı. Kuru zemindeyken, bir süre başı dönüyordu. Bu, izlemekte olan çeşitli farklı hayvanları oldukça güldürdü.
O gün Quick, ilk başta zor bir seçenek gibi görünse de annesini dinlemekle iyi yaptığını anladı. Quack’e gelince… Şey … Quack , istese de bu deneyimi unutamadı . O andan itibaren, ne zaman bir damla suya dokunsa, yere düşüyor ve tekrar ayağa kalkmadan önce üç kez dönüyordu. Yağmurlu günler oldukça eğlenceli oldu!