XV-XVI. yüzyıllarda Avrupa’da “Tekrardan Doğuş (Rönesans)” adıyla anılan ve Orta Çağ düşüncesini sona erdiren bir devir başladı. Matbaanın icadı ve basım tekniğinin ıslahı bu gelişmeyi yaygınlaştırırken Portekiz ve İspanyollar’ın önderliğindeki büyük Coğrafi Keşifler, dünya ile alakalı o zamanlara kadar gelen yanlış ve kısıtlı detayları temelinden sarstı ve değiştirdi.
Bilinmeyen yeni kıtaların keşfi, kısa zamanda Avrupa’ya umulmadık bir zenginlik sağlamış oldu. Dünyanın Portekiz ve İspanyol bloğuna ayrılması, geniş sömürge imparatorluklarının kurulması ve Coğrafi Keşifler Eski Dünya’nın malum tecim yollarını (Baharat ve İpek Yolu) değiştirdi. Tecim sahası iç denizlerden dış denizlere taşındı. Avrupa’nın Atlantik sahillerinde yer edinen limanları giderek ehemmiyet kazanmıştır ve hızlıca gelişti. Akdeniz ticareti ise 1869’da Süveyş Kanalı’nın açıldığı tarihe kadar bir durgunluk periyodu geçirdi.
XVI. yüzyıla kadar bir bölgede hâkimiyet oluşturmak ve kuvvetli bir devlet olmak için kara kuvvetleri yeterliyken bu yüzyıldan sonrasında deniz kuvvetleri de lüzumlu hâle geldi. Keşfedilen yeni kıtalardaki eski medeniyetler (İnka, Aztek, Maya) acımasızca imha ve talan edildi. Başta İspanya, Portekiz olmak suretiyle Avrupa’ya gümüş ve altın taşındı. Sömürgeci ülkeler iş gücü ihtiyacını Afrika’dan taşınan kölelerle telafi etti.