Çok güzel ifade etmişsiniz.
Düşüncelerinize aynen katılıyorum.
Gerçekten de korkulan hep başe geliyor.
Ve varolanı korumak adına korktukça, sustukça, sindikçe hem eldeki "üç kuruşluk"tan oluyor ya da kırıntılarla yaşamayı içselleştiriyoruz, hem de daha iyisini hayal etmeyi bile unutuyor ve "mal"laşıyloruz.
Elbette trafik kazalarından, hastalıklardan vs. korkmalı, sakınmalıyız; yani "korkmak"tan kasıt bu korkular değil. Ama yaşam kalitemizi artıracak adımları atmaktan korkmamalıyız.