Pluto aynı zamanda büyüklüğü bakımından da bir yabancıdır: gezegenlerin arasında en küçüğüdür, ayımızdan çok daha küçüktür. Dünya dışında, Avrupa'yı ve ABD'yi bile korumaz.
Pluto'nun bir atmosfere sahip olup olmadığı ilk 1988'de tespit edildi. O zaman gezegenin bir yıldızın tam önüne geçmesi için nadir bir fırsat vardı. "Kaplama" sırasında, yıldız aniden karartılmadı, ama hemen önce karartıldı. Bundan gezegenin ince bir atmosferle çevrili olduğu sonucuna varılabilir. Spektral çalışmaların daha sonra gösterdiği gibi azot, karbon monoksit ve metandan oluşur. Teorik düşüncelere göre, ayrıca atomik hidrojenin yanı sıra fotokimyasal olarak üretilen bazı molekülleri (hidrokiyanik asit, nitriller, etilen ve diğer hidrokarbonlar) da içerebilir.
Pluto araştırmasının şu ana kadarki amacı, Amerikalı astronomların yüzeyin haritasını çıkardığı Mart 1996’daydı. Avrupa Uzay Ajansı ESA'nın Hafif Nesne Kamerası ile Hubble Uzay Teleskobu tarafından yapılan gözlemlere dayanmaktadır. Görüntüler, Haziran ve Temmuz 1994’te, Pluto’nun Dünya’dan yalnızca 4.8 milyar kilometre uzaktayken, bir Pluto’da 153 dünya saati sürdü. Fotoğrafın her pikseli 160 kilometrekarelik bir alana karşılık geliyor. Uzun görüntü işleme prosedürlerinden sonra, Dünya hariç güneş sistemindeki tüm gezegenlerin en açık-koyu kontrastlarını gösteren bir Pluto haritası oluşturulmuştur. ekran
Muhtemelen en heyecan verici soru Pluto'nun ortaya çıkışı ve olağanüstü derecede büyük ayı ile ilgilidir. Pluto ve Charon'un farklı iç yapısı ve kimyasal bileşimi ile birlikte fiziksel özellikleri, Charon'un bir zamanlar Pluto'dan ayrıldığını ya da her iki cismin protosolaren Urnebels'in gaz ve toz bulutundan ortaya çıktığını dışladı. Pluto'nun daha önce sıkça bahsedilen, sızdırılmış bir Neptün'ün Ayı olduğu hipotezi, Charon'un keşfi ile de çürütüldü. Pluto'nun basitçe ayını ele geçirmesi, aynı zamanda cennetsel mekanik nedenlerden dolayı olası değildir.
En mantıklı varsayım, Pluto'nun bir zamanlar, yüzlerce, belki de binlerce kilometre büyüklüğünde bir bedenle çarpıştığı yönündedir. Molozdan, Pluto çevresindeki bir yörüngede, Charon oluşmuş olabilir. Bununla birlikte, Ay'ın keşfedilmesinden kısa bir süre sonra, bu çarpışma hipotezine karşı önemli bir itiraz gündeme geldi: Pluto ve Charon'un öncüleri güneş sisteminin bu uzak bölgesindeki tek nesneler olsaydı, böyle bir çarpışma son derece muhtemel olmazdı.=== Rüdiger Vaas
© science.de