ANLAŞMA
By thekendy
"Azad..." dediğimde yüzünü diğer tarafa çevirmişti. O kadar acımasız duruyordu ki, gözlerimin dolmasına engel olamadım.
"Ben herkes miyim? Neden böyle yapıyorsun?"
Kafamı salladım, ve ellerimi saçlarıma götürüp çekiştirdim "Neden böylesin anlamıyorum Azad! Sadece sana değer verdim, kendimi senin için harcamışken senin benim için yaptığın hiçbir şey yok! O evde yaşayabileceğimi sanıyor musun cidden? Dayanabileceğime ben bile inanmazken, beni benden iyi tanıyan sen buna inanabiliyor musun?" Diye bağırdım. Mimikten yoksun yüzünde yine bir hareket görmedim, "Gidiyorum Azad.." diye kabullendim sonunda. Bir yaş gözlerimden kopup yanağımdan süzülürken yumruklarımı sıktım. "Ölüme gidiyorum." Dedim ve sinirden sıktığım yumruğumdan işaret parmağımı çıkarıp omuzuna delercesine bastırdım.
"Beni sen öldüreceksin Azad, sen..." dediğimde arabanın kapısını titreyen ellerimle açmıştım. Gözlerimi yumdum, açtığımda bana dönmüştü. Kararını değiştirmesini beklerken devam ettim son sözlerime.
"Gelme yanıma, içim; benim canımı acıtırken içi acımayan bir adam için acımasın." Dediğimde gözleri parladı.
Umursamadım.
Açtığım kapıyı iterek ayaklarımı yere bastım ve indim arabadan. Yağan şiddetli yağmur, birkaç saniyede beni ıslatırken kapıyı kapattım sert bir şekilde. İleri doğru yürümeye başladım ardıma bakmadan.