Gerçekleri düşünce sistemlerine dönüştürmek için mantığı kullanırız, ancak paradokslar bizi bildiğimizi sandığımız şeyleri sorgulamaya zorlar. Daha da kötüsü olabilir çünkü mantık gerçeği kavramaya yetmeyebilir.
Zihin
10 Ocak 2023
Ben kel değilim. En azından, bunu yazarken değil. Ama kötü niyetli bir filozof, saçlarımı birer birer yolsaydı, sonunda kel kalırdım. Ama parlak bir saça sahip olmaktan kel olmaya gidene kadar kaç tanesinin alınması gerekirdi? Bunu söylemek imkansız değilse de zordur. Ve eğer kelliğe geçişi tanımlayamazsak, gerçekten kel miyim?
Bu, filozoflar tarafından tercih edilen bir düşünce deneyinin bir versiyonudur ve ilk olarak sorites paradoksu (Yunanca “yığın” kelimesinden gelir) adı verilen bir yığındaki kum tanelerine atıfta bulunularak tanımlanmıştır. Klasik mantığın etrafımızdaki dünyayı tanımlamada yetersiz kalabileceğinin kanıtı olarak sıklıkla kullanılır.
Bu rahatsız edici çünkü çok fazla dikkat etmesek de mantık, insan bilgisinden sanki bir kaya parçasıymış gibi geçiyor. Bir dizi olguyu düşünce sistemlerine dönüştürebileceğimizi varsayıyoruz. Ama mantığın kendisi eksikse, bu bizi nerede bırakır?
Bu makale, araştırdığımız bilginin sınırları hakkındaki özel bir dizinin parçasıdır:
Paradokslar, doğru gibi görünen bir öncül ile başlar, aynı zamanda geçerli gibi görünen akıl yürütmeyi uygular, ancak yanlış veya çelişkili bir sonuca varır. Sonuç olarak birçok…
Kaynak : https://www.newscientist.com/article/2353769-logic-underpins-knowledge-but-what-if-logic-itself-is-flawed/?utm_campaign=RSS%7CNSNS&utm_source=NSNS&utm_medium=RSS&utm_content=home