Fransız kimyacısı (Paris, 1743 – Paris, 1794).
Zengin bir ailenin çocuğu olan Lavoisier yirmi bir yaşında Bilimler Akademisi’nin bir ödülünü aldı; yirmi beş yaşında da aynı akademiye üye seçildi. 1779’da “fermier general’’liğe yükseltilerek dolaylı vergileri toplamakla görevlendirildi: birkaç yıl sonra, zengin bir vergi memurunun kızı olan MarieAntoinette Paulze ile evlendi. Daha sonra Turgot tarafından barut ve güherçile genel müfettişliğine getirildi. 1789’da Etats generaux’da yedek milletvekili olan Lavoisier, 1790’da, yeni bir ağırlıklar ve ölçüler sistemi oluşturmak üzere kurulan komisyonun üyesi oldu. Konvansiyon’un 24 Kasım 1793’te çıkardığı kararnameyle, bütün vergi görevlileri tutuklanınca, Lavoisier de cezaevine girdi. 8 Mayıs 1794’te ölüm cezasına çarptırüarak giyotine gönderildi.
Modern Kimyanın Yaratıcısı
Lavoisier, modern kimyanın gerçek yaratıcısı oldu. Aldığı bilgileri kusursuz bir düşünce bağımsızlığıyla kullanan Lavoisier sonuçları tartışılama yan deneyler gerçekleştiriyordu. İsveçli kimyacı Scheele (1742-1786) ile İngiliz Priestley’in (1733-1804), kırmızı cıva oksitin ısıtılması sonucu, havanın bileşimiyle ilgili deneylerini yeniden ele alarak yeni bir gazın, yani oksijenin yapısını, rolünü ve önemini gösterdi. Havalı bir ortamda ısıtüan cıvanın oksitlendiğini ve dönüşüm geçiren cıvanın kütlesindeki artışın, yitirilen hava miktarına denk düştüğünü kanıtladı. Oksitlenen cıvamn ısınmasıyla yemlenen bu gazm, canlıların solunum yapmalarım sağladığım fark etti. Asitleri çoğaltabüme gücü nedeniyle Lavoisier bu gazı “oksijen” olarak adlandırdı; ayrıca, “toprak” adı verilen şeyin özellikle metal oksitlerinden ve tuzlardan oluştuğunu gösterdi.Suyun bileşimini açık olarak ortaya koyan Lavoisier, Fransız kimyacı Guyton de Morveau’yla (1737-1816) birlikte kimyanın XIX. yy’daki hızlı ilerlemeşinde büyük katkısı olan çok basit bir kimyasal adlandırma sisteminin temellerini oluşturdu.
1775’te yayımladığı bir çalışmasında, insanın solunumunun, karbonun, karbondioksit gazı oluşturarak yanması olduğunu gösterdi. Öbür etkinlikleri arasında, hayvanların terlemesi ve suyun niteliğiyle ilgili çalışması (1770), elmasm saf karbon olduğunu gösteren deneylerin sonuçlarını içeren yazıları, fosforun ve kükürtün yanması (1777), cıvanın nitrik asitte çözülmesi (1777), karbonik asitle (1781-1784) ilgili çalışmaları sayılabilir. Ayrıca dergilerde platin ve eterle ilgili deneylerinin sonuçlarını, vb. yayımladı. Lavoisier’nin önemli bir katkısı da laboratuvar deneylerinde terazi kullanımını getirmesidir. Bu sayede, birleşim yasaları yavaş yavaş keşfedilmiş ve bunlar da genel kimyanın temellerinin atılmasını sağlamışlardır.