Marcos çifti 20 yıl kadar ortalığın canına okudu, para para para, İsviçre bankalarında hesaplar, yolsuzluk, akıl uçurtacak zenginlik. Sonra ayaklanmalar falan derken kaçtılar ülkeden, geriye bu 3500 çift civarı ayakkabısı kaldı kadının. Ha kaçıp sefalet içinde yaşadılar, adalet yerini buldu falan sanıyor olabilirsiniz, ben öyle sanıyordum ta ki geçen yaz biraz okuyana kadar. Zaten kaçtıkları yer Hawai imiş, sonra Bay Marcos ölmüş, İmelda da geri dönmüş memleketine. Şu anda ülkenin en zengin kadını, net değeri 5 milyar dolar, senatörlük yapmış, çocukları mecliste, bir tanesi vali olmuş falan. Haklarında açılmış 900 civarı dava var, teker teker düşüyormuş onlar da. Ayakkabılar için de bir müze inşa edilmiş, İmelda bakmaya gelmiş ayakkabılarına falan.
Bir acayip. (Ay gerçekten mi?) Değil galiba o kadar acayip. Biz acayibiz insan ırkı olarak. Ne bileyim.
Şiştim ben. İmelda ne yapıyordur acaba tam şu anda, internetten ayakkabı mı bakıyordur? Benim yetiştirmem gereken bir şeyler var, çalışıyorum mecburen. Arkadaşlarım okulda gaz altında. Yol açılışı var çünkü, asfalt yol çok önemli bir şey biliyorsunuz. Çok önemli. Aç karnına 3 kahve içtim, 10 kadar da sigara. İnsanın midesi de çok önemli. Sabah yataktan anonsla fırladım, sokaktan minibüs geçiyordu "yol açılacak, başbakanımız gelecek" diye. Köpenklerle hazırola geçtik. Başbakanımız, elhamdülillah, çok önemli.
Sen bilirsin bu işleri, ne olacak halimiz İmelda?