az önce kim milyoner olmak ister'de
sesli soruda çocukluk aşkım fikret kuşkan
(bu hikayeyi sonra anlatıcam.)
kulaklarıma kazınmış repliğini bi kez daha tekrarladı.
" ona bi oda ver baba,
onu yanına al, burada büyüsün,
bi evi olsun, gidecek başka hiçbir yeri yok.
- yaa, gördünmü evlat ne demek,
zor geldi dimi?
- gördüm baba.
görmem mi hiç..
peki sen hiç bir çocuğun büyüyeceğini
görememek ne demek bunu bildin mi?
hiç bilir misin bu duyguyu?
hayat devam edecek,
birileri yeni kitaplar yazacak okuyamayacaksın,
yeni filmler çekilecek izleyemeyeceksin,
sevdiğin bir şarkıyı bir daha dinlemek isterken dinleyemeyeceksin..
bunlara kolay alışır insan;
ama onu büyürken izleyememek,
yanında olamamak,
ilk kız arkadaşını göremeyecek olmak..
gözü arkada kalmak böyle birşey galiba.
kaç gündür onu itmek istiyorum bana sarılınca,
beni sevmesin diye kaç gündür uğraşıyorum
ama yapamıyorum.
onun hayatında
yutkunamadığı bir yumru olacağım için de
kendimden nefret ediyorum.
ona bir oda ver baba.
bi evi olsun,
ama zaman zaman da çıkıp gidebileceği bir ev.
ona söylemek istediğim o kadar çok şey var ki.
sen söyle ona baba..
ona de ki.."
bence iyi ki türk sineması var,
kim ne derse desin.
meraklısına not: kız soruyu jokerle bilebildi..
te allam..