Topol-E ICBM'nin piyasaya sürülmesi, Kapustin Yar test sitesi, Rusya, 2009
Izvestia'daki mesaja göre, roket gövdesi uzatılmış ve konfigürasyonu değiştirilmiştir. Amaç, yeni tipte bir savaş yükünü barındırmaktır: MFRHI'nın taşıyıcıdan ayrılmasından sonra yönünde ve hızında manevra yapılmasını sağlayan, kendi motorları ile donatılmış bir MFVD IN ile.
30 Ağustos 19 dergisinden yayınlanan "Kopyuterra" No 2008 isimli dergide, Yuri Romanov "Kılıç" Voivod "un, batıdaki" Şeytan "lakaplı ağır sıvı ICBM P-36 ile ilgili kontrollü savaş başlıklarının (UBB) geliştirilmesini anlatan ilginç bir makalesiyle tanıştım. Bu durumda “yönetilen” terimi büyük olasılıkla yanlış, ancak “homing” olarak anlaşılmalıdır. Bu makale çok ilginç, bu yüzden tam olarak alıntı yapacağım…
Kılıç "Valiler"
Olağandışı, benzersiz ve açık bir şekilde ürpertici iç savaş uçağı en muhtemel olan UBB idi; bu da Yönetilen Savaş Bloğu anlamına geliyor ...
Açıklanan olaylar çeyrek yıldan daha uzun bir süre önce gerçekleşti, ancak bu tekniğin Rusya'da hala görevde olduğuna inanmak için her neden var. Bu oldukça mümkün. Okuduk: "Savunma Bakanı Sergei İvanov, Cumhurbaşkanı Vladimir Putin'e yerli balistik füzeler için temelde yeni bir savaş başlığının başarılı testlerini başarıyla geçtiğini bildirdi. Bu, herhangi bir füze savunma sisteminden kaçınarak bağımsız bir şekilde manevra yapabilen bir savaş birimidir. Bu, yeni savaş biriminin birleştirilmesi, yani, önemlidir. Hem Bulava deniz roketlerine hem de Topol-M kara roketlerine monte edilmek üzere uyarlandı. Bir füze bu kadar altı savaş başlığı taşıyabilecek. ” Bu şeyler dağınık değildir.
Sovyet döneminde kıtalararası füzeler için kontrollü savaş başlıklarının tüm gelişimi, iki Ukraynalı şirkete yoğunlaştı - Yuzhnoye Tasarım Bürosu, Dnepropetrovsk ve Elektropribor'da (bugün JSC Khartron), Kharkov.
SSCB'nin dağılmasından sonra, tüm belgeler ve Ukraynalı roket mühendislerinin tüm toprak işleri Orenburg mühendislik fabrikası olan Rusya'ya devredildi. Bu şimdi bilinir hale geldi. Ve o yıllarda çok az kişi kimin ve neyin iletildiğini biliyordu. Bu alanda her şey her zaman çok gizli olmuştur ...
UBB Nedir?
Önce "sadece bir savaş bloğunun" ne olduğunu açıklamama izin verin. Bu bir termonükleer yükün fiziksel olarak kıtalararası bir balistik füzeye yerleştirildiği bir cihazdır. Rokette, içinde bir, iki veya daha fazla savaş biriminin olabileceği baş kısmı vardır. Bunlardan birkaç varsa, baş kısmı bölünmüş baş (MF) olarak adlandırılır.
FPG'nin içinde, fırlatma aracı atmosferi terk ettikten sonra, askeri birlikleri hedef alan ve ayırmak için bir dizi programlanmış eylem gerçekleştirmeye başlayan çok karmaşık bir birim (üretim platformu da denir); Uzayda, savaş oluşumları aslında platformda bulunan bloklardan ve yanlış hedeflerden sıralanıyor. Böylece, her blok Dünya yüzeyinde belirli bir hedefe ulaşmasını sağlayan bir yörüngede görüntülenir.
Savaş başlıkları farklı. Balistik yörüngeler arasında platformdan ayrıldıktan sonra hareket edenlere kontrol edilemez denir. Ayrılma sonrası yönetilen savaş başlıkları “hayatlarını yaşamaya” başlar. Uzayda manevra yapmak için oryantasyon motorları, atmosferdeki uçuşu kontrol etmek için aerodinamik direksiyon yüzeyleri, atalet kontrol sistemi, çeşitli bilgi işlem cihazları, gemide kendi bilgisayarı olan bir radar var ... Ve elbette, bir savaş ücreti.
Bunun ilk modeli оружия büyük bir tane vardı - neredeyse beş metre uzunluğundaydı.
Bir savaş birimi değil, kendinden güdümlü bir başın deneyimli bir tasarımıydı. Bu "Beacon" konulu yapıldı ve 8Ф678 endeksine sahipti. O zaman 1972 yılıydı.
Ve bitmiş ürün dört yıl sonra atölyeleri terk etti.
Kontrol sistemi onboard bilgisayar bazında inşa edilmiştir. Birkaç radar istasyonu da vardı: büyük anteni olan bir arama sistemi, sentetik açıklığa sahip yandan görünümlü bir radar ile hareket düzeltme sistemi ve üç ışınlı bir radyo altimetre. Atmosferin hareketini kontrol etmek için, uzayda, sıkıştırılmış gaz kullanan bir jet itme sistemi kullanıldı ve atmosferde, kafa kısmının ağırlık merkezinin eksenine göre kaydırılmasıyla kontrol momenti yaratıldı. Bu arada, zaten bu üründe hedefe göre konumunu belirlemenin iki yolu test edildi: radyo-kontrast dijital standartları ve dijital arazi haritaları kullanarak.
Tabii ki, böyle hacimli bir ağır yapı FER'e uymuyor. Ancak, iyileştirme sonuçları yeni nesil projenin temelini oluşturdu.
Zaten UBB idi, 15F178 belgesinde bir dizin. Ünite, Voyevoda kompleksinin bir parçası olan 15А18М roketi için geliştirildi ve aynı zamanda Amerikan endeksine göre SS-36 "Satan", "Satan" olan P-2М20 roketi, yani PC-18® olarak da bilinir. UBB'nin taslak tasarımı 1984 için hazırdı.
Blok, yaklaşık iki metre yüksekliğinde keskin bir koni şeklindedir; alt kısmı “etek” iki düzlemde sapabilir. Hareketin atmosferik kısmında kullanılan aerodinamik direksiyon simidiydi. Atmosfer dışında, blok oryantasyon ve stabilizasyon sisteminin motorları tarafından kontrol edildi ve çalışma ortamı olarak kullanılan sıvı karbon dioksit.
UBB ekipmanının doygunluğu eşit değildi. Birim hacim başına devasa bir düşünce yoğunluğu olduğunu söyleyebilirim. Koni içine yerleştirildi: jet itme oryantasyonu, aerodinamik dümenlerin mekaniği, basınç merkezinin dengeleme birimleri, direksiyon aktüatörleri, çalışma gövdeli silindirler, güç kaynakları, yerleşik bilgisayar, uygun birimler, çeşitli sensörler, jiroskop birimleri, radar birimleri ve hesap makinesi, kablolar ve başka bir termonükleer şarj ve tüm otomasyon ve ekipmanları ...
Pratik olarak, UBB insansız bir uzay aracının ve hipersonik insansız bir uçağın özelliklerini birleştirdi. Böyle bir ürün için radyo kontrol kavramı saçmadır. Hem uzayda hem de atmosferdeki bir uçuş sırasında tüm eylemler bu cihazın bağımsız olarak gerçekleştirilmesi gerekir.
Bire bir manzaralı
Üreme platformundan ayrıldıktan sonra savaş başlığı, uzayda çok yüksek bir rakımda nispeten uzun bir süre boyunca uçar. Şu anda, ünitenin kontrol sistemi, kendi hareket parametrelerinin doğru bir şekilde belirlenmesi için koşulların yaratılması ve antimissilerin olası nükleer patlama bölgelerinin üstesinden gelmenin kolaylaştırılması için bir dizi yeniden düzenleme gerçekleştirmektedir ...
Üst atmosfere girmeden önce, yerleşik bilgisayar, savaş biriminin gerekli yönünü hesaplar ve yürütür. Yaklaşık aynı dönemde, radar yardımı ile fiili konumun tespit edilmesi için oturumlar düzenlenmiştir ve bunun için bir takım manevralar da yapılmalıdır. Daha sonra konumlandırma anteni vurulur ve savaş birimi için atmosferik bir hareket bölümü başlar.
“Şeytan” takma ismine neden olmuş gibi görünen bu bölüm ama belki de yanıldım. Gerçek şu ki, UBB'nin aerodinamik özellikleri ve onboard hareket kontrol sisteminin yetenekleri, atmosferde aşırı yüksek aşırı yüklerle bir dizi geniş manevra gerçekleştirmesini sağlıyor. Pratik olarak, bu UBB'nin zarar görmezliği anlamına geliyor - bu yaklaşma modunda onu vurmak için hiçbir şey yok.
UBB'nin tüm kontrol edilebilirlik parametreleri, Balkhash'taki Kapyar'dan (Kapustin Yar Polygon) vurulmuş olan test bloklarının testi sırasında test edildi. İlk tamamen operasyonel UBB testinin başlatılması (bir nükleer savaş başlığı olmadan) 1990'in başında yapıldı. Başarılı denemeler 1991'a kadar devam etti. Yakında bu ürün üzerinde çalışma kapatıldı.
Genel olarak konuşursak, tek UBB projesi değildi. 1987'ta Albatros kompleksi üzerinde çalışmalar başladı. Bu konu güdümlü savaş başlığı teknolojisinin daha da geliştirilmesi olarak görülüyordu. Yeni muharebe biriminin ayırt edici bir özelliği, aktif olarak manevra yaparken hedefe nispeten düşük bir rakımda yaklaşmasına izin veren, kanatlardaki atmosferde uçmayı planlamasıydı. 1991'e göre test için ilk ürünler ortaya çıktı, ancak "perestroika süreçleri" kısa sürede başladı ve nasıl bittiği bilinmiyor ...
UBB 36F15 ile MBR P-178'in temel özellikleri:
Durum: NIR-OKR, 1990-91 test eder.
Atış menzili - 15.000 km'ye kadar.
Rehberlik sistemi ataletsel + radar güdümlüdür.
Başlangıç ağırlığı - 211.100 kg.
Kafa ağırlığı - 8.800 kg'a kadar.
Dayanma şekli - silo.
Bununla birlikte, makalede sunulan materyaller, Sovyetler Birliği'nde yürütülen rehberli (kendi kendine güdümlü) askeri birliklerin geliştirilmesine dair eksiksiz veriler değildir. Başka gelişmeler vardı ...
KBM'deki (Kolomna) SSCB'de, deniz balistik füzeleri için benzer bir ünite geliştirildi. Bu arada, oluşturulan zemin işleri İskender-M füze sistemlerini (KBM tarafından da geliştirilmiştir) oluşturmak için kullanılabilir.
Tasarım çalışmasından sonra, 80-s'deki teorik ve deneysel çalışmalar, kontrol edilen ünitelerin K65М-Р güçlendirici üzerinde uçuş testi, toplam 28 çekimi etkinliğinde ve yüksek doğrulukta [1] çekiminin üç aşamada gerçekleştirildiği onaylandı.
Bu sistem hakkında 4К18, SLBM R-27K, deneme çalışması için kabul edildi ve 1975'tan 1982 yıllarına kadar olan Sovyet Donanması'nın bir parçası olarak görev yaptı, burada -
Uzun menzilli gemi karşıtı balistik füzeler
Temel Özellikler:
Durum: deneme işleminde 1975-1982.
Atış menzili - 1.100 km'ye kadar.
Rehberlik sistemi gemilerde pasif rehberlikle eylemsizdir.
Başlangıç ağırlığı - 13.250 kg.
Baş ağırlığı - 700-800 kg.
Temel yöntem - denizaltı projesi 605.
ICBM UR100UTTH referans alınarak UBB ve Chelomey V. M.'de çalışmalar yapıldı. Şimdi söyleyebiliriz - BCRC için.
Temel Özellikler:
Denemeler - Temmuz 1970.
Atış menzili - 9.200 km.
Rehberlik sistemi ataletsel + radar güdümlüdür.
Başlangıç ağırlığı - 42.200 kg.
Baş ağırlığı - 750 kg.
Baz yöntemi kıyı silolarıdır.
NPO Mashinostroeniya'daki bu çalışmalar 2000'lerin başında ICBM'lerin kontrollü bloklarla sıradışı kullanımı şeklinde devam etti.
NPN Mashinostroeniya, TsNIIMASH ile birlikte, 2000-2003 yıllarında, dünya okyanusundaki zor durumdaki denizcilik gemilerine acil yardım sağlamak için ICBM UR-100NUTTX (SS-19) 'e dayanan Prizyv roket alanı ambulans sistemini oluşturmasını önerdi.
Roket üzerindeki yük olarak, özel havacılık kurtarma uçakları, ALS-1 ve ALS-2 kurulması önerilmektedir. Aynı zamanda, bir acil durum kitinin teslimat hızı, ALS türüne bağlı olarak 15 dakikadan 1,5 saat, iniş hassasiyeti + 20-30 metre ve 420 ve 2500 kargo ağırlığına kadar olabilir. (A.V. Karpenko, BTC “Bastion”, Ağustos 2013).
UBB hakkında konuşurken, "Aero" konusundaki çalışmalardan bahsetmek gerekir.
- 17ВТО "Aero" (8К14-1Ф) - Merkez Havacılık Güvenliği Araştırma Enstitüsü tarafından geliştirilen ve 1979-1989, NATO kodu - SS-1e “Scud D” de test edilen, yörüngenin son kısmında çıkarılabilir kafa ve optik hedefleme başlığı ile. Kompleks, 9 içindeki 72K1-1990 adı altında deneme işlemine tabi tutulmuştur.
1967'ten bu yana, Merkezi Otomasyon ve Hidrolik Araştırma Enstitüsü (TsNIIAG) ve NPO Hidroliği uzmanları foto-model rehberlik sistemlerinin oluşturulması üzerinde çalışıyor.
TSNIIAG uzmanları, yavrularıyla - optik hedef kafalı roketin başı
Bu fikrin özü, hedefin bir havadan fotoğrafının hedef kafaya yüklendiği ve belirli bir alana girdikten sonra, uygun bir hesap makinesi ve dahili video sistemi yardımı ile uyarıldığıdır. Araştırma sonuçlarına göre “Aerophone” GOS oluşturuldu. Projenin karmaşıklığından dolayı, P-17 roketinin böyle bir sistemle ilk test lansmanı yalnızca 1977 yılında yapıldı. 300 kilometre mesafedeki ilk üç deneme başarıyla tamamlandı, koşullu hedeflere birkaç metre sapma ile çarpıldı. 1983'ten 1986'e, testin ikinci aşaması geçti - bir başka sekiz başlar. İkinci aşamanın sonunda devlet testleri başladı. Birçoğu konvansiyonel bir hedefin yenilgisiyle sona eren 22 başlangıcı, Aerophone kompleksinin deneme operasyonuna alınmasını önerme nedeni oldu.
P-17WTO "Aero" (8K14-1F) 'in temel özellikleri:
Durum: deneme işletimi, test etme - 1977-86
Atış menzili - 50-300 km.
Rehberlik sistemi eylemsiz görüntüde opto görüntü üzerinde durmaktadır.
Başlangıç ağırlığı - 5.862 kg.
Baz yöntemi - PGRK.
Operasyonel-taktik füzelerin optik güdümlü kafa ile mücadele kullanımının şeması
Bir optik keşif uydusu (1) veya bir keşif uçağı (2) önerilen sabit hedef konumun (3) görüntüsünü alır, ardından görüntü hedefi belirlemek için kontrol paneline (4) iletilir; daha sonra arazinin görüntüsü, hedef konumun (5) belirlenmesiyle dijital hale getirilir, daha sonra taktik füzenin (6) baş kısmının yerleşik bilgisayarına yerleştirilir; Başlatıcı (7), uçuşun aktif kısmından sonra, roketin başı ayrılır (8) fırlatır ve bir balistik yörünge boyunca uçar, daha sonra, atalet sistemine ve altimetreye göre, alanı dijital bir standartla tarayan optik bir homing kafası açılır. (9), aerodinamik kontrol yüzeyleri yardımıyla hedefe yönelik olup hedefini vurur.
1990'te, Belarus Askeri Bölgesi'ndeki 22 Roket Tugayı'nın askeri personeli, 9K72O adlı yeni kompleksi tanımak için Kapustin Yar'a gitti. Biraz sonra, birkaç kopya tugay birimlerine gönderildi. Dahası, deneme operasyonu hakkında hiçbir bilgi bulunmuyor, ayrıca, farklı kaynaklara göre, 22-I tugayı, füze komplekslerinin beklenen transfer tarihinden önce dağıtıldı. Raporlara göre, kullanılmayan tüm füzeler ve ekipman sistemleri depoda [2].
Aerofon geliştirme çalışmaları 1989'ta başarıyla sonuçlandı. Ancak bilim adamlarının araştırması burada bitmedi, bu yüzden nihai sonuçları özetlemek için çok erken. Gelecekte bu gelişmenin kaderinin nasıl gelişeceğini söylemek zordur, başka bir şey açıktır: Yüksek hassasiyetli silah sistemleri oluşturma prensiplerini incelemeye, güçlü ve zayıf yönlerini görmeye ve geçerken - hem orduda hem de sivil alanda zaten tanıtılmış olan birçok keşif ve icat yapmayı sağladı. üretim [3].
Sonuç
Gördüğümüz gibi, Sovyetler Birliği'nde UBB'nin yaratılması alanında önemli bir rezerv biriktirildi. Ortaklarımızın ABM Antlaşması’ndan çekilmesi artık bu tür sistemlerin oluşturulmasına açılan kapıları açmamızı sağlıyor. Her iki araç da füze savunmasından kurtulmanın ve AUG'ye saldırmak için kendi kendini yönlendiren BCPR de dahil olmak üzere, sabit ve mobil hedeflerin imha edilmesinin doğruluğunu arttırmanın ...
Parçalanmış bilgilere göre Açık kaynaklardan, bu eserler unutulmaz ve UBB gelişimi devam ediyor! Bu yüzden, zamanla, UBB ile ilk füzelerin savaş görevinde olduğunu ve hangi uygulamada (denizaltılar veya PGRK'lar üzerindeki ICBM'ler şeklinde) önemli olmadığını öğrenebiliriz. Bu aynı zamanda iyi bir asimetrik tepkisi ve potansiyel rakiplerin AUG'sini de içerecektir. Bravo, Rusya!
Edebiyat (bağlantılar)
1. Roket mitolojisi hakkında. Ordu Gazetesi
2. Elbruz 9K72 roket kompleksinin yarım yüzyıl. Askeri İnceleme.
3. Ülkenin ilk yüksek hassasiyetli silah sistemlerinden birini yaratmanın tarihi. Askeri İnceleme.