Narsizm kulağa felaket gibi geliyor, değil mi? Ama narsizm her zaman kötü müdür? Aslında değil. Sağlıklı narsizm, içinde kararlılık ve özsaygının tohumlarını barındırır. "Sağlıklı narsizm" kulağa biraz çelişkili gelse de, narsizm gerçekte insanlarda geniş bir spektrum gösterir. İnsan doğasının kendisi içinde şekillenişinin kendisi bir narsistik dışa vurum eğilimidir. Ve bu o kadar da kötü bir şey değildir.
Bu hissi bilirsiniz: Belki arabada giderken radyoda çalan şarkı sizi birden başka bir yere ve zamana, belki de ilk aşkınıza ya da ilk kaybınıza götürür. Bedeniniz uyarılmışlık ve bazı hislerle dolar. Her zaman niye kendinizi birdenbire bu şekilde hissettiğinizi bilmezsiniz. Arşivden anıyı çekip çıkarmanız biraz zaman alabilir. Ancak beyniniz, neyin daha önce deneyimlediğiniz bir şey gibi duyulabileceği, tat vereceği, kokabileceği, görünebileceği ya da hissettirebileceği ile ilgili bağlantı kurma konusunda zihninizin çok ötesindedir.
"Zihin algisi, narsistlerin yasamlarinda siklikla yeteri kadar gelistirememis olduklari algisal bir yetenektir. Bu, su anlama gelmektedir: bu kisiyle iliskide bir dengesizik hissedilecektir: konusulan veya yasanan her sey o kisiyle ilgilidir, sizinle ya da 'ikiniz' ile ilgili degil."
Empati, bir diğerinin duygusunu hissedebilme, kendini başkasının yerinde hayal edebilme becerisi ve istekliliğidir. Sempatiden, birisinin acısı için yalnızca üzülmekten farklı olarak ona eşlik etme becerisi ve bedeninizde ve zihninizde yankı bulmasını sağlayabilme ile ayırt edilebilir.