-
1973 yapımı fellini kadınları çeşitlemelerine doyduğumuz karikatürize edilmiş karakterlerle dolu bir akdeniz kasabası, üzüntülü, sinirli, komik insan halleri, yaşamlar, bir transatlantiğin kasabadan geçmesinin yarattığı olağanüstü hal (burada transatlantik faşizmi sembolize ediyor) ile faşizmle inceden dalga geçme, bir yandan şenlikli bir yandan sıkışmış hayatlar…
ve filmden en beğendiğim bir replik:
dedem duvar örerdi,
babam duvar örerdi,
ben duvar örüyorum,
peki evim nerede?
-
amarcord, italyanca hatırlamak, anımsamak anlamına gelir. hatırlıyor fellini; eskiden olduğu gibi çocukluğuna yolculuk yapıyor, gözünün belleğini ironi üzerinden karikatürleştiriyor.
fellini öyle bir yönetmen ki, en büyük acı ve kederde bile iğneleyici bir detay bulabilir, o detayı kamerasıyla büyütür, şenlik haline getirir. amarcord"da da filmografisine yansımış karnavalesk tarzı yansıtıyor; ve amarcord böylelikle, p.p.pasolini"nin "salo ve sadomun 120 günü"nden sonra, mussolini iktidarını iğneleyen en iyi film haline geliyor.
amarcord aynı zamanda çocukluk yıllarının filmidir. gradisca"nın kırmızı paltoyla sansürlenen o büyülü kıçının hayaliyle eski marka fordda mastürbasyon yapan çocukların filmi.
bir dram nasıl ustaca komedileşdirilir sorusunun cevabını sunuyor federico. öldüğünden bugüne yeri hala boş.
-
karikatür olarak izlenmeli.