Demişti ki: “Rabbim, şüphesiz benim kemiklerim gevşedi ve baş, yaşlılık aleviyle tutuştu; ben Sana dua etmekle mutsuz olmadım.” (Meryem Suresi, 4)
Yaşlılıkta karşılaşılan sorunlardan biri olan kemik erimesi bir Kuran mucizesidir. Meryem Suresi’nin 4. ayetinde geçen “vehene” kelimesi, “gevşedi, zayıf düştü, yetersiz kaldı” anlamlarına gelmektedir. Bu ayette yaşlılıkla birlikte, kemikte olan değişimi tarif etmek için kullanılan kelime son derece hikmetlidir. Ancak günümüz teknolojisiyle detaylı ölçümleri yapılabilen kemik taramaları, “kemik erimesi” olarak bilinen hastalığın görüntülenmesini mümkün kılmıştır.
Tıpta “osteoporoz” olarak tanımlanan bu hastalık, kemiklerin kütle kaybetmesine yol açan kemik metabolizması hastalığıdır. Osteoporoz kelimesi; osteo (kemik) ve poroz (delikli) kelimelerinin birleşmesinden oluşur. Kemik, bal peteği görünümünde olup başta kalsiyum olmak üzere önemli mineralleri depolar. Kırk yaş civarında kemik kütlesi yavaş yavaş azalmaya başlar. Daha çok yaşlılarda görülen ve kemik dokusunun yoğunluğunun azalmasıyla ortaya çıkan bu hastalık, ileri düzeylere geldiğinde kemiklerin kolaylıkla kırılabilmesine neden olmaktadır.
Röntgen ışınlarının dahi 1890’larda keşfedildiği düşünülürse, geçmişte kemiklerle ilgili bir tespitte bulunmanın zorluğu daha iyi anlaşılacaktır. Kuran’da asırlar öncesinde günümüz tıp bilgilerini destekleyen tespitlerin yer alması, Kuran’ın Allah Katından olduğunun açık göstergergelerinden biridir.