Galatasaray'ın şansı, istatistiklerde her alanda ligin en kötü takımlarından biriyle karşılaşmasıydı. İstatistiklere burun kıvıranlara selam olsun.
En önemlisi girdiği pozisyonu gole çevirmede ligin en kötü üçüncü takımı olan Adanaspor maçını yaptığı doğrulardan çok rakibin zayıflığından kazandı.
Selçuk İnan'ı eleştirdiği dönemde bile savunmuş birisiyim. Dün maçı sahada doksan dakika kalarak tamamlaması, takım kaptanı olmasındandır. Duran toplarda 'Etkili kullanır mı acaba?' hissinden başka hiçbir şey katmadı oyuna.
Başakşehir maçı öncesi Tolga Ciğerci'yi sarı kart cezasına kurban vermesi onun performansı ile birleştiğinde daha vahim. Tolga da geldiğinden bu yana en etkisiz maçlarından birini oynasa da hala orta sahanın en diri futbolcusu.
Sneijder varlığında eleştiriyor, yokluğunda aranıyor. Geçen hafta Trabzonspor karşısında aksiyonun dışında kalan Hollandalı'nın yaratıcılığı Adana'da en çok aranandı. Onun bir an önce takıma dönmesi kalitenin artması açısından şart.
Bruma ile atak yapabilen Galatasaray, onun şutuyla kaleci Karacic'in kötü pozisyon alışının katkısıyla Adana'dan galip döndü.
Lig yarışında kötü oynarken kazanmak avantajıdır. Ancak Galatasaray, kötü oynarken kazanmaktan çok duraklama dönemine girmiş bir takım görüntüsü andırıyor.
Riekerink, Başakşehir maçına kadar bu görüntüyü değiştirecek hazırlıkları yapmazsa gelecek hafta Galatasaray'ı sahada avantajlı kılacak tek şey kendi sahasında taraftarının yatatacağı atmosfer olur.