Vitaminler ve mineraller ikisi de sağlıklı bir vücut için gereklidir. Bununla birlikte, kimyasal bileşimleri, biyolojik işlevleri ve beslenme gereksinimlerinde farklılık gösterirler..
|Mineraller||Vitaminler|
|Kimyasal bileşim||Belirli bir kimyasal bileşime sahiptir; mineraller inorganik bileşiklerdir.||Vitaminler organik bileşiklerdir.|
|Örnekler||Çinko, potasyum, demir, sodyum, florür||A, B ve C Vitamini|
|Biyolojide fonksiyon||Mineraller kemik ve diş oluşumu, kan pıhtılaşması ve kas kasılmasına yardımcı olur.||Vitaminler yiyeceklerden enerji salar, kırmızı kan hücreleri geliştirir, kan pıhtılaşmasına yardımcı olur ve sağlıklı cilt, göz ve saçların korunmasına yardımcı olur.|
|İnsan vücudu için beslenme gereksinimi||İnsan vücudu tarafından beslenme için sadece bazı mineraller gereklidir.||Sağlıklı bir beslenme için tüm vitaminler insan vücudu tarafından gereklidir..|
Vitaminler organik bileşikler iken mineraller inorganiktir. Mineraller vitaminlere kıyasla çok daha basit bir kimyasal bileşime sahiptir. Vitaminler bitkilerden ve hayvanlardan elde edilirken, vücut topraktan ve sudan mineraller alır. Özellikle, her ikisi de doğal olarak oluşan mineraller veya ilave mineraller içeren maden suyu veya maden suyu satın almak mümkündür..
Vitaminler suda çözünür veya yağda çözünür olabilir. Suda çözünen vitaminler vücutta depolanmaz ve su ile alınmaları gerekirken, yağda çözünen vitaminler vücudun yağ hücrelerinde çözülür ve vücutta depolanır..
Mineraller makro mineraller ve eser mineraller olarak ikiye ayrılır. Eser minerallere vücut tarafından az miktarda ihtiyaç duyulurken, makro minerallere büyük miktarlarda ihtiyaç duyulur..
Her ne kadar vitaminler (A, B, C, D, E ve K) vücut için gereklidir, tüm minerallere ihtiyaç yoktur. Gerekli minerallerin bazıları kalsiyum, magnezyum, çinko, iyot, sodyum, bakır, krom, demir, kükürt, manganez, potasyum ve fosfordur..
Isı veya kimyasal maddeler nedeniyle pişirme sırasında vitaminler kolayca yok edilir. Bu nedenle yiyecek hazırlarken veya saklarken ekstra dikkat gereklidir. Mineraller ise ısı kimyasal reaksiyonlarına veya güneş ışığına karşı savunmasız değildir. Vitaminler yok edilebilirken, mineraller yok edilemez.
Vitaminler yiyeceklerden enerji salar, kırmızı kan hücreleri geliştirir, kan pıhtılaşmasına yardımcı olur ve sağlıklı cilt, göz ve saçların korunmasına yardımcı olur. Diğer taraftan mineraller kemik ve diş oluşumuna, kan pıhtılaşmasına, kas kasılmasına ve ayrıca kandaki asit-alkalin dengesinin korunmasına yardımcı olur.
Popüler sağlık takviyeleri için bilimsel kanıtlar burada iyi belgelenmiştir..
Çalışmadan sonra yapılan çalışma, multivitaminlerin alınmasının sağlığın iyileştirilmesine yardımcı olmadığını göstermiştir. Aslında, çeşitli çalışmalar vitamin haplarının aslında kanser gibi bazı hastalıkların riskini artırabileceğini göstermiştir.. Atlantik Okyanusu başlıklı bir kitaptan bir alıntı yayınladı Büyüye İnanıyor musunuz ?: Alternatif Tıpın Anlam ve Saçmalıkları bu tür birkaç çalışmayı özetleyen.
10 Ekim 2011'de Minnesota Üniversitesi'nden araştırmacılar 39.000 yaşlı kadını değerlendirdi ve ek multivitaminler, magnezyum, çinko, bakır ve demir alanların, yapmayanlardan daha yüksek oranlarda öldüğünü buldu. "Mevcut kanıtlara dayanarak, diyet takviyelerinin genel ve yaygın kullanımı için çok az gerekçe görüyoruz."
İki gün sonra, 12 Ekim'de Cleveland Clinic'ten araştırmacılar, E vitamini, selenyum veya her ikisini birden alan 36.000 erkeğin bir çalışmasının sonuçlarını yayınladılar. E vitamini alanların prostat kanseri riskinin yüzde 17 daha fazla olduğunu buldular.
2008 yılında, takviye edici antioksidanlar alan veya almayan 230.000'den fazla insanı kapsayan tüm mevcut çalışmaların gözden geçirilmesi, vitaminlerin kanser ve kalp hastalığı riskini artırdığını buldu..
2007 yılında, Ulusal Kanser Enstitüsü'nden araştırmacılar, multivitamin kullanan veya almayan 11.000 erkeği inceledi. Multivitamin kullananların ilerlemiş prostat kanserinden ölme olasılığı iki kat daha fazlaydı.
2005 yılında, Johns Hopkins Tıp Fakültesi'nden araştırmacılar, 136.000'den fazla insanı içeren on dokuz çalışmayı değerlendirdi ve ek E vitamini ile ilişkili ölüm riskinde artış buldular.