Hetero saldırganlık, bir başkasına yöneltilmesi ile karakterize edilen tüm bu saldırgan davranışları ifade eden bir tür saldırganlıktır.
Bu anlamda, heteroagressivite, değişken bir yoğunlukta ortaya çıkabilen bir dizi aktivite paternini kapsar. Bu tür davranışlar fiziksel dövüş, jestler veya sözlü ifadeler gibi davranışları içerir.
Çoklu araştırmalar, her tür heteroagressivitenin, hem organik hem de psikotik, karakteristik veya duygusal olan çeşitli zihinsel bozukluklarla kolaylaştırılabileceğini göstermiştir.
Bununla birlikte, psikopatolojik açıdan heteroagresiflik üç ana sendrom tarafından şekillendirilir. Bunlar: rahatsız edici davranış, patlayıcılık ve ajitasyon.
Bu yazıda heteroagresifliğin temel özellikleri sunulmuştur. Bileşenleri ve sonuçları açıklanmakta ve bu tür davranışlarla ilişkili patolojiler gözden geçirilmektedir.
Heteroagresifliğin özellikleri
Heteroagresividad, dış etkenlere yönelik olması ile karakterize edilen bu tür bir saldırganlık teşkil eder. Bu şekilde, saldırgan davranışların kendine yönelik olduğu kendi kendine saldırganlıktan farklıdır.
Her iki davranış da, hem fiziksel saldırganlığı hem de sözel saldırganlığı içeren bir dizi aktivite paternini ifade eder.
Heteroagresiflik, günümüzde cinsel içgüdü ve bölgesel olma duygusuyla yakından ilişkili özgün bir biyoloji kavramı olarak kabul edilmektedir.
Bu değişiklik aynı zamanda bir kişiyi oluşturan seviyelerin her birinde tezahür ettirmekle de karakterize edilir. Yani hem fiziksel hem de duygusal olarak, bilişsel ve sosyal olarak yürütülür.
Fiziksel seviye ile ilgili olarak, en baskın heteroagresif davranış, açık kurumsal tezahürlerle mücadeledir. Bununla birlikte, duygusal düzeyde, bu tepki genellikle öfke veya öfke gibi tezahürleri tetikler.
Bu değişiklikler ayrıca jestler veya yüz ifadeleri, ses tonundaki değişiklikler veya dil kullanımındaki değişiklikler ile de ortaya çıkabilir.
Bilişsel bir seviyede, heteroagresiflik genellikle saplantıların, yıkıcı fantezilerin, saldırgan planların veya zulüm fikirlerinin görünümünü motive eder. Son olarak, heteroagresiflik, kişinin sosyal ve ilişkisel alanını doğrudan etkilemesi ile karakterize edilir.
Heteroagresifliğin bileşenleri
Psikopatolojik açıdan, şizofreni, bipolar bozukluk, depresyon veya kişilik bozuklukları gibi çeşitli ruhsal bozukluklarla heteroagressivite kolaylaştırılabilir.
Psikolojik değişimin ötesinde, heterojenliğin üç karakteristik sendromda yapılandırıldığı varsayılmaktadır: rahatsız edici davranış, patlayıcılık ve ajitasyon.
1- Rahatsız edici davranış
Heteroagresividad, diğerleri için rahatsız edici olan bir dizi davranışın ortaya çıkması anlamına gelir.
Bu davranışlar genellikle çocukluk döneminde ortaya çıkar ve meydan okuyan olumsuzluk veya disosyal bozukluk gibi psikopatolojik bozuklukların içine dahil edilebilir.
Meydan okuyan olumsuzluk, on yaşın altındaki çocuklarda görülen tipik bir psikolojik değişimdir. Açıkça sıra dışı olan belirgin bir düşmanca, meydan okuyan, itaatsiz ve kışkırtıcı davranışların varlığı ile karakterizedir.
Öte yandan, disosyal bozukluk on yaşından büyük çocukların psikolojik bir değişim özelliğidir. Sosyal normların yanı sıra diğer insanların temel haklarının ihlal edildiği tekrarlayan ve kalıcı bir davranış paterni ile tanımlanır.
2- Patlayıcılık
Heteroaktivitenin bir diğer önemli bileşeni patlayıcıdır. Aslında, agresif davranış genellikle birçok durumda aralıklı patlayıcı bozukluk olarak bilinen psikopatolojik bir tablodan kaynaklanır.
Bu hastalık agresif dürtüler üzerindeki kontrol kaybı bölümleriyle karakterizedir.
Bu patlayıcılık, potansiyel olarak zincirlenmemiş faktörlere açıkça orantısız bir şekilde saldırganlığa neden olur ve genellikle farklı sözel ve / veya fiziksel saldırılarla kendini gösterir.
Bu durumlarda, kontrol edilmeyen bölümler genellikle birkaç dakika sürer, ancak sürelerinden bağımsız olarak kendiliğinden havale edebilirler.
3- Ajitasyon
Ajitasyon, endişe, ıstırap ya da korku gibi duygusal rahatsızlıkların eşlik ettiği bir motor hiperaktivite tablosuna neden olmasıyla karakterize edilen heteroagresifliğin bir öğesidir.
Bu resimlerin yoğunluğu, hafif bir huzursuzluktan çok belirgin ve şiddetli bir ajitasyona kadar büyük ölçüde değişebilir.
Motor ajitasyon değişiklikleri, madde zehirlenmesi, ilaçların sekonder reaksiyonları, sistemik veya merkezi sinir sistemi enfeksiyonları, nörolojik bozukluklar, vs. gibi çok çeşitli fiziksel ve zihinsel bozuklukların tezahürü olabilir.
darbe
Heteroagresiflik, hem iç hem de dış olmak üzere birçok faktörden kaynaklanabilir. Aynı şekilde, dış faktörler içinde, bunlar farklı türlere neden olabilir: aile, birey, sosyal, vb.
Hetero-agresiflik, suç davranışlarının görünümünü motive edebilen çok yüksek seviyelerde ortaya çıkabilir.
Benzer şekilde, patolojik heteroagressivite yıkıcı olma ile karakterize edilir. Yani, sorunları çözmez, gerçekçi de değildir, bu yüzden çözülemeyen duygusal sorunların yanı sıra çok farklı kişisel ve sosyal çatışmaların ortaya çıkmasını gerektirir.
Bu nedenle, heteroagressivite kaygıya benzer bir durumla sonuçlanır. Belli bir düzeyde normal ve işlevsel olarak kabul edilen bir dizi davranış ve fizyolojik tepki oluşturur.
Bununla birlikte, heteroagresif tepkinin büyüklüğü normal değerlerin üzerine çıkarsa, bu genellikle özne ve çevresi için çok sayıda olumsuz sonuç üretilmesini gerektirir.
Hetero-agresifliğin yol açabileceği fiziksel zararın ötesinde, bu tür davranışlar başkalarının davranışlarını zorlama ve etkileme, astlar arasında sahip olunan gücü gösterme veya lider olarak itibar ve imaj elde etme işlevi görebilir.
İlgili hastalıklar
Heteroagresividad, çok çeşitli psikolojik patolojilerin semptomatolojisinin bir kısmını varsayabilecek bir davranıştır.
Bununla birlikte, görünüşü her zaman psikolojik bir bozuklukla ilişkilendirilmek zorunda değildir.
Akıl hastalığı ile ilgili olarak, tezahürleri içinde daha sık heterojenlik gösterme eğilimi gösteren değişiklikler şunlardır:
- Şizofreni.
- Bipolar bozukluk
- Depresyon
- Meydan okuyan negativist bozukluk.
- Disosyal bozukluk.
- Antisosyal kişilik bozukluğu.
- Borderline kişilik bozukluğu.