Toronto Üniversitesi’nden hakemli yeni bir makaleye göre, son 10 yılda Büyük Göller’den alınan su örneklerinin yaklaşık %90’ı vahşi yaşam için tehlikeli olan mikroplastik seviyeleri içeriyor.
Bu örneklerin yaklaşık %20’si en yüksek riski gösteriyor, ancak çalışmanın yazarları, ABD ve Kanada hızlı hareket ederse hasarın tersine çevrilebileceğini söylüyor.
Toronto Üniversitesi’nde araştırmacı ve çalışmanın ortak yazarı Eden Hataley, “Yüzde doksan çok fazla” dedi. “Gözetleme yoluyla bazı temel soruları yanıtlamamız gerekiyor… böylece yaban hayatı ve insanlara yönelik riskleri ölçebiliriz.”
Büyük Göller, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada’da 40 milyondan fazla kişiye içme suyu sağlıyor, Amerika Birleşik Devletleri’nin tatlı suyunun yaklaşık %90’ını içeriyor ve 3.500 bitki ve hayvan türüne ev sahipliği yapıyor.
Yazarlar, son 10 yıldaki hakemli çalışmalardan elde edilen verileri gözden geçirerek, en yüksek seviyelerin göllere giden kollarda veya Chicago ve Toronto gibi büyük şehirlerin yakınında bulunduğunu gösterdi. En yüksek ortalama değerler Michigan Gölü ve Ontario Gölü’nde bulundu.
Hataley, Büyük Göller havzasının başka yerlerinde olduğu gibi, mikroplastik kaynaklarının sayısız olmasına rağmen, atık su arıtma tesislerinin önemli bir katkı sağladığı görülüyor. Çamaşır makinelerinde giysilerden dökülen mikro elyaflardan kaynaklanan kirliliğin, imalatta kullanılan önceden yapılmış plastik peletlerin yanı sıra başka bir yaygın neden olduğu düşünülüyor. İnsanlar tarafından tüketilen spor balıklarında ve Büyük Göller’den gelen su ile demlenmiş biralarda mikroplastik seviyelerinin bulunduğuna dikkat çekti.
Hataley, ancak insan sağlığı üzerindeki etkilerinin bilinmediğini söyledi.
Maruz kaldığımızı biliyoruz, ancak bunun zarar açısından ne anlama geldiği veya güvenli bir seviyenin ne olduğu hakkında hiçbir fikrimiz yok ve bu daha fazla araştırma gerektirecek” dedi.
Sorunun ele alınması, ABD ve Kanada hükümetlerinin mikroplastik seviyelerinin izlenmesini koordine etmesini gerektireceğini ve iki ülkenin Great Lakes Su Kalitesi Anlaşması’nın diğer kirleticiler için halihazırda yürürlükte olan izleme programlarına sahip olduğunu da sözlerine ekledi.
Hataley, bu listeye mikroplastikleri eklemenin zor bir görev olmayacağını ve araştırmacıların ve düzenleyicilerin zaman içindeki kirlilik eğilimlerini anlamalarına, sıcak noktaları belirlemelerine ve önemli kirlilik kaynaklarına işaret etmelerine yardımcı olacağını da sözlerine ekledi.
Üretim tesislerinde çamaşır makinelerine veya yağmur suyu kanallarına filtre takmak gibi çözümler var ve uygulanması nispeten kolay, dedi. Hataley, Kanada ve ABD hükümetlerinin mikroplastik seviyelerini en az on yıldır bilmesine rağmen, düzenleyicilerin harekete geçmesinin zaman alabileceğini ve yeni belgenin durumun aciliyetinin altını çizdiğini söyledi.
“Zaman çizelgesi o kadar şok edici değil, ama bunu şimdi yapmak çok mantıklı” dedi.