William Wallace’ın propagandayla cilalanmamış tarihsel bir profilini çizmek zordur. Aslında onun hikayesi ölümünden iki yüzyıl sonra yazıldı. Hollywood’un elinde onun hayatını konu alan filmin olduğu aşikar görünüyordu. ‘Cesur Yürek’ (Mel Gibson, 1995), İskoç isyancısını idealize edilmiş terimlerle tanımlama efsanesini isteyerek benimser.
Sayısız yanlışlığın yanı sıra film, Wallace’ın asil kökenlerini gizleyerek onu, ailesi içinde yaşanan adaletsizliğe tepki olarak kötü İngilizlere karşı savaşan İskoç halkının mütevazı bir lideri olarak sunuyor. En iyi ihtimalle bu, tarihsel önemi çok az olan ve isyanı bir yıl içinde buharlaşan bir karaktere dair naif bir bakış açısıdır.
Katalonya’da ve hatta Bask Ülkesinde milliyetçiliğin ortaya çıkışıyla birlikte, nadiren tarihçi olan bir dizi İskoç yazar, kendilerini İngiliz baskısının yinelenen kurbanları olarak konumlandırmak için 18. ve 19. yüzyıllarda romantik bir geçmiş yarattılar.
Eric Hobsbawm ve Terence Ranger’ın ‘Geleneğin İcadı’ kitabına göre, yaratıcı sürecin kökeni, Katalonya’da olduğu gibi, korsanlar gibi soylu vahşi figürüyle övünen Avrupa’da Romantizm’in yükselişiyle örtüşüyordu. , Kelt savaşçıları veya 1714’te Barselona’da kuşatılanlar, fikirlerini ve vatanını ölümüne kadar savunmak için savaşır. Milliyetçiliğin siyasi amaçlar için kullandığı son derece edebi bir öykü. Mel Gibson bu ödülü kazanan Cesur Yürek’te üstlendi. En İyi Film Oscar’ı 1995’te.
Film, William Wallace hakkındaki tüm kurgu eserler gibi, şu destansı şiire dayanıyor:Şanlı ve Vallyeant Campioun Schir William Wallace’ın Eylemleri ve Deidileri‘, İskoç liderinin doğumundan neredeyse iki yüzyıl sonra, 1470 civarında Kör Harry tarafından yazılmış ve daha sonra efsanevi bir İskoçya’nın sembollerini kurtarma sürecinde şair William Hamilton’un uyarlanmasıyla popüler hale gelmiştir. Ancak karakterin güvenilir bir biyografisini çizmek zordur çünkü kör harryŞiiri tarihi öykünün merkez üssü görevini üstlenen yazar, metni hiçbir zaman bulunamamasına rağmen William Wallace’ın çocukluk arkadaşının kitabını kaynak olarak kullandığını iddia etti.
William Wallace’ın Westminster Hall’daki duruşması. Daniel Maclise tarafından boyanmıştır.
ABC
Gerçek William Wallace’ın muhtemelen burada doğmuş bir beyefendi olduğunu biliyoruz. Elderslie (Ayrshire ilçesi) ve Hıristiyan soylularının ikinci oğulları arasında geleneksel olduğu gibi dini kariyerine başlayan kişi. Ancak din adamlarını bırakıp İngiltere’ye karşı savaşa katılmasının kesin nedenleri bilinmiyor. Bazı tarihçiler, bunun nedeni olarak babasının 1291’deki bir İngiliz baskını sırasında ölümüne veya İngiliz işgal kuvvetlerinin bir tür kişisel hakaretine işaret etti. Bu yüzden, İngiltere Kralı I. Edward ‘İskoçların Çekici’ lakaplı – 13. yüzyılın sonunda, İngilizler tarafından ölen III.Alexander’ın yerine atanan kukla kral Balliol’lu John’un Fransızlarla ittifak kurduğu İskoçya’ya müdahale etmek zorunda kaldı. Savaş, Mart 1296’da İngiltere Kralı I. Edward’ın birlikleri tarafından Berwick kasabasının yağmalanmasıyla başladı, ardından İskoç birliklerinin Dunbar Muharebesi’nde yenilgisi ve aynı yıl John of Balliol’un tahttan çekilmesi izledi.
Durum İngilizlerin kontrolünde gibi göründüğünde William Wallace ortaya çıktı. Andrew de MorayFilmde yer almayan bir karakter olan 1297 yılı başında yeni bir isyan başlattı. “Uzun boylu, dev gövdeli, neşeli görünüşlü, hoş yüz hatlarına sahip, geniş omuzlu, iri kemikli bir adam” diye anlatıyor Walter Bower Wallace’ın sözde fiziği hakkında. 11 Eylül 1297’de Wallace, Stirling Köprüsü Muharebesi’nde Surrey Kontu komutasındaki İngiliz ordusunu tamamen yok etti. 300 ağır şövalye ve 10.000 piyadeden oluşan kraliyet ordusu, ancak 5.000 kişilik bir ordu tarafından dağıtıldı.
Vatana ihanet vakalarında uygulanan olağan infaz yöntemine uygun olarak, “boynunu kırmaya yetmeyecek bir yükseklikte asıldı.”
Başarılarını anlatmak için harcanan litrelerce mürekkebe rağmen, İskoç beyefendinin askeri macerası, İngilizlere karşı kazandığı ünlü zaferden ve Kuzey İngiltere’deki yüz kasabayı yerle bir ettikten kısa bir süre sonra sona erdi. Kariyeri geçiciydi. Mart 1298’de Wallace, İskoçya’nın Muhafızı olarak atandı, ancak birkaç ay sonra falkirk savaşı. Her ne kadar I. Edward isyanı tamamen sonlandırmayı başaramamış olsa da, I. Edward’ın itibarı ve liderliği William wallace Ciddi hasar gördüler ve Britanya Adaları’ndan kaçmak zorunda kaldılar.
İskoç lideri başarısızlıkla destek talep etti Fransa Kralı IV. PhilipPapa Boniface VIII’e ve Norveç Kralı Haakon V. Filmde bu sürgün göz ardı ediliyor, yurt dışı gezisi isyan öncesinde geçiyor. İsyanı yeniden başlatmak için 1305’te İskoçya’ya döndükten sonra, işbirlikçi bir soylu olan John Mentieth tarafından para karşılığında ihanete uğradı. İngilizler onu Glasgow’daki sığınağında yakaladılar ve Londra’da vahşice idam ettiler. Çırılçıplak soyuldu ve Westminster Sarayı’ndan Smithfield’a kadar, topuklarından bir ata bağlanarak şehirde sürüklendi. Vatana ihanet vakalarında uygulanan olağan infaz yöntemine göre, “boynunu kırmaya yetmeyecek bir yükseklikte asıldı, boğulmadan önce indirildi, iğdiş edildi, içleri boşaltıldı ve kafası kesilmeden önce bağırsakları yakıldı. Sonunda vücudu dört parçaya bölündü: Kafası Londra Köprüsü’nün tepesindeki bir mızrağa yerleştirildi ve uzuvlar İngiltere’nin farklı yerlerine dağıtıldı.
Filmdeki diğer tarihsel yanlışlıkların yanı sıra Mel Gibson, savaş boyası kullanımının yüzyıllardır kullanım dışı olduğunu ve eteğin modern milliyetçi bir buluş olduğunu atlıyor. “İskoçlar bugün ulusal kimliklerini kutlamak için bir araya geldiklerinde, bunu klanlarının renklerinde bir ekoseyle dokunmuş bir etek ve bir gayda aracılığıyla açıkça onaylıyorlar. Çok eski bir çağa atfedilen bu çalgı aslında tıpkı etek gibi moderndir. Kullanımı İngiltere ile Birlik’ten çok sonra bir protesto sembolü olarak geliştirildi” diye açıklıyor Hugh Trevor-Roper. ‘Geleneğin icadı’. Böylece, William Wallace döneminde İskoçların çoğunluğu tarafından barbarlık işareti olarak anılan ilkel bir alet ve giysi, sonunda mükemmel bir ulusal sembol haline geldi.