Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, 2001 yılında Atina'daki Akropolis Müzesi'nde Yunan kuroslarının heykellerini inceliyor. Fotoğraf: kremlin.ru
- Mösyö Van Gogh ne nazikti - sadece ismiyle imzalamak! Benim için bu zaman kazandıran bir şey.
Papa Bonnet, Van Gogh'un imzasını taklit ediyor. Komedi filmi "Bir milyon nasıl çalınır"
Papa Bonnet, Van Gogh'un imzasını taklit ediyor. Komedi filmi "Bir milyon nasıl çalınır"
Teknoloji tarihsel bilimi. William Wyler tarafından yönetilen, benzersiz Audrey Hepburn ve başrollerde büyüleyici Peter O'Toole ile yönetilen bu Amerikan komedisini ülkemizde görmemiş muhtemelen kimse yoktur. Aslında Bonnet'in babası tarafından büyükannesinden yapılan Venus Cellini'nin mermer heykelciğinin (Benvenuto Cellini'nin yaratılması) müzesinden kaçırılmasıyla ilgili ve tabii ki daha akşam yemeğinde fazla yemeye başlamadan önce. Entrika, sigortası tam olarak bir milyon dolar olan Venüs'ü doğrulaması gereken uzman Dr. Bauer etrafında dönüyor. Ve Bonnet'in kızı Nicole, babasına heykelde sahteciliklerin işe yaramadığını açıklıyor çünkü taşın yaşını, çıkarıldığı yeri ve hatta ürünü olan heykeltıraşın adresini belirleyen potasyum-argon diye bir şey var. heykel. Sonra aşk araya girer ve pek çok ilginç şey olur. Ancak bu bir film. Ve sinema sinemadır! Fakat gerçekte modern bilim adamları, bunun veya bu mermer eserin gerçek olup olmadığını veya iyi yapılmış bir sahteden başka bir şey olmadığını nasıl belirlerler? Hikayemiz bugün devam edecek ve çok akademik ve sıkıcı olmaması için "Bir Milyon Nasıl Çalınır" filminden çekimler ve dünyanın en ünlü müzelerinden kuro fotoğraflarıyla anlatılacak.
Böyle bir çalışmaya örnek olarak, 1984'te meydana gelen gerçek bir vakayı ele alacağız. Daha modern örnekler bulunabilir, ancak burada bunun o zaman bile nasıl yapıldığını göstermek önemlidir. Çünkü bugün bilim daha da ileri gitti.
O yıl, Kaliforniya, Malibu'daki J. Paul Getty Müzesi'ne, genç bir sporcunun (kouros) mermerden yapılmış bir antik heykelini satın alması teklif edildi. Heykel iki metreden daha yüksekti ve 2500 yıldan daha eski olmasına rağmen mükemmel bir şekilde korunmuştur. Sorun, İsveç'teki özel koleksiyonlardan birinde olduğu gibi sanat eleştirmenlerinin bunu bilmemesinden kaynaklandı. Gazeteler, sahibinin kuros için 8 ila 12 milyon dolar, yani tamamen bilinmeyen bir heykel için son derece büyük bir miktar talep ettiği gerçeğinin altına indi.
Papa Nicole, daha sonra tuvallerine uygulamak için XNUMX. yüzyılın sonlarının tuvallerinden astarı siliyor ve bu olmadan özgünlük kokusu olmadığını söylüyor ...
- Van Gogh'un resimlerinin bu kadar çalışkan olduğunu düşünmüyorum.
- Demek Van Gogh'du.
- Bütün bunlar doğru, ancak hayatı boyunca sadece bir resim sattığı biliniyor. Ve baban, trajik dehasını sürdürmek için şimdiden iki tane sattı.
Eski eserler müzesi küratörü Marion Tru, sanat eleştirmenlerini görmeye davet etti ve çoğu bunu gerçek olarak kabul etti. Ancak heykelin bilinen tüm örneklerden stilistik sapmalara sahip olduğu gerçeğiyle fikirlerini motive eden, gerçekliğinden şüphe edenler vardı. Ve gerçekten iyi korunmuş bir şey! Daha sonra ultraviyole ışınlarında incelendi ve bu da daha şüpheli özellikler bulmayı mümkün kıldı. Genellikle, ultraviyole ışıktaki eski mermer ürünler, bazı mor lekelerle birlikte kehribar rengine sahiptir. Bu figür, genellikle modern parçaların karakteristik özelliği olan açık mor tonuna sahipti. Doğal olarak, hiç kimse sahte bir para için milyonlarca dolar ödemezdi, bu yüzden işçiler bilim adamlarına döndü.
Doktor Bauer geliyor ve Papa Bonnet Venüs'ü için sigorta yaptırdı. Şimdi aldatma kesinlikle ortaya çıkacak ve duyulmamış bir skandal olacak!
Bir yılı aşkın süredir araştırma yapan Stanley V. Margolis davet edildi. Dahası, analiz için küçük taş örnekleri almak için heykelden bir çekirdek delmesine bile izin verildi. O zamana kadar, mermer heykellerin hiçbiri bu kadar titiz bir bilimsel analize tabi tutulmamıştı, ancak bugün mermer heykellerin gerçekliğini belirlemeye yönelik bu tür bilimsel yöntemler dünyadaki tüm büyük müzelerde kullanılmaktadır.
Bundan önce, uzmanlar heykelin tarzını inceledi ve sahte eseri orijinalinden ayırt etmek için karşılaştırmalı ikonografi yöntemini kullandı. Heykelin yaşı, yüzey tabakası olan patine ile değerlendirildi. Dahası, mermerin hava koşullarına karşı çok dirençli olduğu ortaya çıktı, böylece çıplak gözle yaşlanma ve çevresel etkinin izleri imkansız hale geldi. Ancak, "antika" talebi, sonunda ineklerin otladığı meralara sahte heykellerin gömülmesine ve ayrıca yüzeylerinin asit buharlarıyla özel olarak yaşlanmasına neden oldu.
Nicole düşüncede kaybolur. Bununla birlikte, kaşlarını çatması bile ona yakışır ve Simon Dermot'un ona sırılsıklam aşık olması şaşırtıcı değildir ...
- Bu özel heykelcik neden çalmak istiyorsunuz?
Başkasından bir şey çalabileceğimi düşünmüyor musun?
- Bunu gözden kaçırdım. Belki eve geldiğinde onu çalabiliriz?
Aynı zamanda jeokimyacılar, bildiğiniz gibi yüksek sıcaklık ve basıncın etkisiyle mermere dönüşen kireçtaşı gibi mermer ve kayaların özelliklerini inceleme konusunda zengin bir deneyime sahiptir. Okyanusun dibinden kazılarak çıkarılan kayaların incelenmesi sayesinde, buzul çağlarını tarihlemek ve gezegenimizde dinozorların yok oluşunun meydana geldiği doğal koşulların yeniden inşası için öğrenilecek çok şey mümkün oldu.
En "sessiz" taşla bile "konuşmanıza" izin veren birçok analiz türü vardır. Örneğin, mermer ve kireçtaşı örneklerindeki kararlı karbon ve oksijen izotoplarının oranlarının, kökenlerine bağlı olarak değiştiği bulunmuştur. İzotop analizi, toprakta hava koşullarına veya gömülmeye bağlı değişiklikleri belirlemeyi mümkün kılar. Polarize ışıkta bir mermer parçasının mikroskobik analizi, yapısındaki homojen olmadıklarını ortaya çıkarır ve ışınlama sırasında numunelerden yayılan X-ışınlarının dalga boyu ölçülerek, içindeki en küçük safsızlık elementleri bile kolayca belirlenebilir. Bu nedenle, 1945'ten sonra, taş ocaklarından taşların yanı sıra tahta ve kağıt için kullanmak son derece sorunlu hale geldi ... O zamandan beri, tüm bu radyoaktif çöplerin çoğu atmosfere girdi ve tüm bu insan yapımı unsurları düzeltmek çok kolay.
Söz konusu Kuros, 540 ve 520 civarında oldukça dayanıklı bir mermer türü olan dolomitten oyulmuştu. M.Ö e. Heykel yedi bölümden oluşuyordu ve 206 cm yüksekliğindeydi.
Sahibinin izniyle eski çağlarda küçük bir çatlak oluştuğu sağ diz altına 1 cm çapında ve 2 cm uzunluğunda bir sütun deldiler. Sütun ince tabakalar halinde kesildi ve bir elektron mikroskobu ile incelenmeye başlandı. Diğer numuneler bir kütle spektrometresi kullanılarak alındı. X-ışını kırınımı ve flüoresans yöntemleri de içlerindeki safsızlıkların ve yabancı kapanımların içeriğini belirlemek için kullanıldı.
Simon Dermon, baba Bonnet'i doğru yolda yönlendiriyor:
- Olağanüstü yetenekli bir çocuk! Beni gerçek yola o kadar sağlam bir şekilde koydu ki ne kaybolsun ne de geri dön
Öncelikle kourosun yapıldığı mermerin neredeyse saf dolomit (veya kalsiyum-magnezyum karbonat) olduğu, yani kalsit (kalsiyum karbonat) içeren mermerden daha nadir bir mermer çeşidi olduğu ortaya çıktı. Görünüşe göre bu heykel çok iyi korunmuş olduğu için hava koşullarına karşı hem daha dayanıklı hem de daha dayanıklıdır.
Ve bu, söz konusu Paul Getty Müzesi'nden tam olarak aynı kurolar. Bu arada, genel olarak kuro nedir? Bunlar, 650-500 dönemine ait Yunan heykelinin karakteristik özelliği olan, dudaklarında bir gülümseme ve statik pozlar taşıyan çıplak gençlerin figürleri. M.Ö. Kadın heykellerine benzeyen kabuklar her zaman katlanmış chitonlarla tasvir edilmiştir.
Kimyasal bileşimle, bu mermerin çıkarıldığı yeri bulmak mümkündü: Taşoz adasındaki Vafi Burnu'ndaki antik taş ocakları, çok eski zamanlardan beri dolomit mermerinin çıkarıldığı yerler arasında en eskisi. Tarihçiler, ortaya çıktığı gibi, büyük kuros üretiminin Thasos adasında olduğunu biliyorlardı. Bu sadece özgünlük sorusu, bu çözülmedi, çünkü bu adadaki mermer bugüne kadar çıkarılıyor.
Daha sonra heykelin yüzeyi güçlü bir optik mikroskop altında incelendi ve demir oksitler, kil-toprak mineralleri ve hatta manganez oksit kalıntılarından oluşan ince bir kahverengi patine tabakasıyla kaplandığı bulundu. Ayrıca kurosun en fazla yıpranan yüzeyi 10-50 µm kalınlığında kalsit ile kaplanmıştır. Araştırma California Üniversitesi'nde gerçekleştirildi, ancak daha sonra Los Angeles'taki Marina del Rey'deki Kültürel Anıtları Koruma Enstitüsü'nde çoğaltıldı.
Atina'daki Ulusal Arkeoloji Müzesi'nden Kouros. Yükseklik 1,94 m. MÖ 530
Ve heykelin antikliği sorusundaki ana argüman buydu. Modern bir laboratuvarda bile, iki metrelik bir heykelin yüzeyinde dolomit parçacıklarını kalite dönüştürmek tamamen düşünülemez. Üstelik "taze" dolomit ve kalsit tabakasında stronsiyum, manganez vb. Elementler bulunacaktı ve bunlar kalsit tabakasındaydı, ancak dolomit tabakasında hiç yoktu! Yani heykelin üzerindeki kalsit tabakasının doğal olarak oluştuğu kanıtlanmıştır.
New York Metropolitan Sanat Müzesi'nden Kuros
Bu verilere dayanarak, bilim adamları, kouros'un ilgisini çeken müzede bulunan kalsit tabakasının, heykelin yüzyıllardır maruz kaldığı hava etkisinin sonucu olduğu sonucuna vardılar.
Ancak Getty Müzesi çalışanları tüm bunları biraz buldular ve heykelin tamamı veya bir kısmı bize gelen diğer 200 kouros heykeliyle detaylı bir karşılaştırmasını yaptılar ve antikliğini de doğruladılar. Böylece, 14 aylık özenli araştırmanın ardından, kurosların gerçekliği kanıtlandı. Müze nihayet satın almaya karar verdi. Zaten 1986 sonbaharında, bir müzede sergilendi ve paslanmaz çelikten yapılmış karmaşık bir kablo ve yay sistemi ile sarsıntılardan korundu.
Viyana'daki Kunstmuseum'dan mermer heykel. Artık bu yapının gerçekliğini belirlemek için artık bir sorun yok!
Pekala, bugün, antik mermer heykellerin başarılı bir analizi için, bu "geri çekilme" nin en sofistike uzmanının bile fark etmeyeceği heykelin üzerindeki bir yerden alınan iğne başı bir örnek yeterlidir.
Kaynaklar:
Stanley W. Margolis. Antik mermer heykellerin jeokimyasal yöntemlerle doğrulanması. Bilimsel amerikalı. Rusça Baskı. 1989. No. 8. S. 66-73.