Herhangi bir genel tasarımcı gibi, yerli halkın en büyük askeri nakliye uçağı da dahil olmak üzere yeni bir tasarımcının yaratıcısı. havacılık - IL-76. Bu, genel tasarımcı unvanı için pratikte sınavı geçerek yaptığı ilk uçaktı. 1960'ların ortalarında, Novozhilov Havacılık Endüstrisi Bakanı Demans tarafından davet edildi. O zaman, Genrikh Vasilievich seçkin tasarımcı Sergey Vladimirovich Ilyushin'in ilk yardımcısıydı. Dementiev sorunu derhal özetledi, yeni bir uçak yapmayı teklif etti, ancak bir turboprop değil, bir jet askeri taşımacılığı. Aynı zamanda, yolcu uçağı kültürünün bu makineye yatırılması gerektiğini vurguladı.
Bu uçağın yaratılması, Novozhilov’un hayatındaki en zor sınavlardan biriydi, çünkü hem paraşütçüler hem de askeri teçhizat paraşütçüleri olan bir askeri nakliye uçağı çok karmaşık bir makine. Uçakta zorlu talepler yapıldı: uçağın hazırlıksız topraklama alanlarına dayanması, iyi hıza sahip olması ve güvenilir olması gerekiyordu. Tüm bu teknik sorunların karmaşıklığını çözmek çok zordu.
IL-76'in yaratılmasında önemli bir rol Hava Kuvvetleri Komutanı Vasili Filippovich Margelov tarafından oynandı. Bir grup tasarımcıyı Kaunas'a davet etti ve iki gün boyunca şahsen onlarla ilgilendi, uçak birimlerinin ne olduğunu gösterdi ve iniş için ne tür uçaklara ihtiyaç duyduğunu söyledi. Söz verdi ve gerçekten yaratılışında çok büyük yardımlar verdi.
IL-76, Frunze 25 March 1971 adını taşıyan Merkezi Hava Meydanından ayrıldı. Araba, uzun yıllar boyunca askeri taşımacılık havacılığının ana “taksi şoförü” olma yolunda başarılı oldu. Novozhilov, yeni bir uçak yaratırken, her zaman Sergei Vladimirovich Ilyushin'in desteğini hissetti.
Heinrich Vasilyevich, büyük öğretmenini ve özel bir saygı ile yarattığı uçağı hatırlar. Ona göre, Ilyushin'in tavsiyeleri ve istekleri, IL markasıyla yeni uçaklar yaratmanın tüm zorlu yolu boyunca faydalıydı. Ondan, Genrikh Vasilyevich şöyle dedi: “Daha iyi yapılamayacak böyle bir iş yok. Her zaman bu kural tarafından yönlendirilir. " Ve yine: "Günde yalnızca 8 saat çalışarak hayatta değerli bir şeyin elde edilebileceğini düşünmeyin."
Ilyushin’e ne kadar ulaştığı hakkında, uçaklarını gösterin. Savaştan önce dünyayı şaşırttı. 1936'te, daha sonra Havacılık Genel Müdürü, iki kez Sovyetler Birliği Kahramanı olan test pilotu Vladimir Kokkinaki, dünyada ilk defa TsKB-30 bombacısı üzerinde Stalin Nesterov’un döngüsünü gösterdi. Üç yıldan kısa bir süre sonra, Kokkinaki Moskova'dan Amerika Birleşik Devletleri'nin kuzeyine aynı uçakta bir uçuş yaptı. ABD ordusu havaya uçtu: daha önce kayıtlar için özel olarak üretilmiş araçlarda oraya uçan Chkalov ve Gromov'dan farklı olarak, bu kez Ruslar geleneksel seri bombardımanla Amerika'ya ulaştı!
Ve sonra içinde hikayeler Deneysel tasarım bürosu, savaş sırasında Nazilerin kabusu haline gelen efsanevi "uçan tank" - IL-2 idi. Bu uçakta, iki kez Sovyetler Birliği Kahramanı Havacılık Mareşali Alexander Nikolaevich Efimov şunları söyledi: “Gelişim için en erişilebilir uçaklardan biriydi. Pilotluk kolaylığı, hem uçuş hazırlığında hem de uygulamasından sonra zeminde iddiasız bakımı ile ayırt edildi. ”
Sovyetler Birliği'nin iki kez kahramanı, SSCB'nin Onurlu Askeri Pilotu, Havacılık Albay-General Mihail Petrovich Odintsov, “zilden zile” dedikleri gibi, Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan geçti. Saldırı uçağı Il-2 ile uçtu. Korku ve nefret dolu Almanların bu uçağı “kara ölüm” olarak adlandırdıklarını ve düşmüş her IL-2 için bir ödül oluşturduklarını hatırladım - iki bin puan. Savaşçılarımız ve komutanlarımız kara saldırı pilotlarına "hava piyade" adını verdiler; bu da düşük seviyeli bir uçuşta "toprağı ütülü", kara kuvvetleriyle yakın işbirliği içinde savaş görevlerini çözerek, onları destekleyerek, düşmanın savaş teçhizatına ve insan gücüne tüm gücüyle müdahale etti. Birliklerimizin moralini yükseltmek için de önemliydi. İnsanlar sadece yeryüzünün faşistlerin ayaklarının altında yanmakta olduğunu değil, aynı zamanda gökyüzünün kendilerine bir ateş bariyeri koyduğunu gördü. Odintsov çok cesur bir saldırı geçirdi. Uçan bir uçuşun yüksekliğine inerek, meydan okurcasına düşmana saldırdı, faşistlerle füzelerle ateş etti, toplarla ve makineli tüfeklerle parçalandı.
“IL-2 tasarımcısı Sergey Vladimirovich Ilyushin'in yaratıcısına yere eğilmemiz gerekiyor” - bu Hava Mareşal Alexander Aleksandroviç Novikov'un görüşü. Kısa ve net.
Bir diğeri de, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın ana bombacısı IL-4 idi. 8'in Ağustos 1941'i Berlin'e vuranlar onlardı. Toplam 5500 makine üretildi ve IL-4'a bir anıtın Poklonnaya Tepesi'ne yerleştirilmesi sembolik. Sergey Vladimirovich, Il-2 saldırı uçağı ve Il-4 bombardıman uçağı hakkında daha az konuştu. Onun için çok sevdiği hissedildi ...
Ancak savaş yılları boyunca bile, Ilyushin huzurlu bir yaşam düşündü ve hatta 1943'ta ilk Sovyet yolcu uçağı olan Il-12'i tasarlamaya başladı. Kimse ona bir görev vermedi, ancak Sergey Vladimirovich, zaferden sonra IL-2'ten daha iyi bir uçağa ihtiyacı olacağını anlamıştı. Ve böyle bir uçak yaptı ...
Havacılık Enstitüsü Novozhilov'un öğrencisi, 1948 yılında diploma uygulamalarına Ilyushin Tasarım Bürosu'na gönderildi. Havacılık Henry Vasilievich çocukluğundan beri çılgınca. Çocukların kendi “yıldızları” kahramanları vardı - Chkalov, Gromov, Kokkinaki, onlardan örnek almak istedikleri gibi. Novozhilov'un hatırladığı gibi, havacılığa olan sevgisi, komşu ile ortak bir apartman dairesinde, pilot olmamasına rağmen, sivil havacılıkta çalışan Shura Sinitsyn Amca ile başladı, ancak yakışıklı bir üniforma giydi ve havacılıkla ilgili kitapları okuması için bir komşu çocuğu verdi. Sık sık komşusunu ziyaret etti ve nefesini nefretle hikayelerini dinledi. Önce onunla birlikte ve sonra bağımsız uçak modelleri inşa etti. Shura Amca marangozluk ve sıhhi tesisat araçlarında akıcı olmak için meraklı bir çocuk öğretti. Hayatta çok faydalı oldu.
Tabii ki, Henry gerçekten pilot olmak istedi, ama mümkün değildi. 1939'ta bacağını ağır şekilde yaraladı, birkaç ameliyat geçirdi ve pilotluk mesleği ile ilgili bir rüyanın parçası olmak zorunda kaldı. Ama havacılık ile değil! Bir enstitü seçme zamanı geldiğinde havacılık seçtim: tasarımcıya izin verin, ama yine de havacılıkta. Diplomamı savunduğumda çalışmaya davet edildim. Bu nedenle, 1948 Novozhilov'un bir iş siciline sahip: “Adında havacılık kompleksi S. V. Ilyushin.
Sergey Vladimirovich her zaman kişisel uzmanlarla ilk görüşmeyi şahsen yaptı. Kimse yazmadı, düşüncelerini not aldı, ama iyi hatırladı: ifadeleri çok canlı, doğru, kanıtlanmış uygulama ve zamandı. Daha önce işletmeye yeni giren gençlerin dikkatini ilk önce devlet sırlarını korumaya ve ikinci olarak da emek ve üretim disiplininin gözetilmesine çekti. Ve bununla ve bir başkasıyla çok katıydı. Sivil uçaklara ek olarak, şirket askeri araçlar da tasarladı, bu yüzden savunma kompleksinin diğer fabrikalarında olduğu gibi herkese kapalı, gizli bir rejim uygulandı.
Novozhilov ayrıca Sergey Vladimirovich'in ciddi ve genç uzmanlarla ilgilendiğini, kendilerine önemli çalışma alanlarında güvendiklerini ve elbette hak ettikleri takdirde hızlı bir tanıtım sağladığını belirtti. Ancak, tam "eski Ilyushin Guard" yeni gelenlere çok yönlü destek verdi. Yeni bilgi birikimine sahip bir grup genç profesyonelin gelmesi, uzmanların tecrübesiyle uzun yıllara dayanan deneyimle birleştirilmesi, tasarım bürosunun itici gücü olarak adlandırılabilir.
Bu yıllarda, IL-28 bombacısı o yıllarda seri üretime girdi. Novozhilov çalışmaya hemen katıldı. Sonra değişiklikler yapıldı: IL-28 - keşif, IL-28 - torpido bombacısı. Yıllar geçtikçe, 5500 makineden daha fazlası piyasaya sürüldü.
Novozhilov, IL-18 turboprop motorlarla yolcu uçağında çok çalışmak zorunda kaldı. Bu iç hatlarda bir dönemdir. Sadece sıradan insanlar değil, aynı zamanda devlet liderleri de bu güvenilir, konforlu arabaya uçtular. Teknik ve uçuş özellikleri bakımından yabancı meslektaşlarıyla başarılı bir şekilde rekabet eden ve yurtdışına satılan ilk uçaktı. Üretilen 500 - 520 makinelerinin yaklaşık yüz tanesi dünyanın 16 ülkesine satıldı ve hala bazı eyaletlerde çalışıyor.
Kayda değer bu uçağın görünüşünün tarihidir. Novozhilov'un hatırladığı gibi, Sergey Vladimirovich Dilyalevo köyünde kendi doğal Vologda mekanlarında tatil yapmayı tercih etti. Avlanmakta, balık tutmak vardı. Fakat bir keresinde Soçi'de güneye uçtu. Döndü ve şöyle dedi: “Beyler, ama burada seyahat ediyoruz ya da zengin insanlar. Sovyet halkının havacılık mülkünü yapmak için üzgünüz, böylece bir uçak bileti tren biletinden daha pahalı değil! ”
O zamana kadar Novozhilov zaten 1 kategorisinin tasarımcısı ve uçuş testleri için lider tasarımcısıydı. Ilyushin, onun için beklenmedik bir şekilde, baş tasarımcı yardımcısı olmayı ve Il-18 uçağının uygulanmasında öncülük etmeyi teklif etti. Novozhilov ilk önce reddetmeye başladı, baş edemediğinden korkuyordu, ancak general ısrar etti. O zaman yılın Henry Vasilyevich 33'i oldu ve omuzlarına büyük bir sorumluluk düştü.
Araba süper güvenilir olarak zor bir üne sahipti. Felaketler vardı, uçağın ince ayarını yapmak için titanik çalışmalar. Heinrich Vasilievich, 12 - 14 saatlerinde eskisi gibi çalıştı. Bu uçak, özellikle "zor bir çocuk" gibi onun için çok değerlidir. IL-18 altı yıl verdi. O endüstri okulu olmasaydı genel tasarımcı Novozhilov olmayacaktı ...
Ilyushin, 1964'te Genrikh Vasilyevich'i baş tasarımcı ve ilk genel başkan yardımcısı olarak uzun mesafeli IL-62'i "kanat" üzerine koyup seri üretimini organize etme göreviyle atadı. O sırada uçak, üretim testleri aşamasındaydı. Uçuş ve devlet testleri yapmalı, uçağı seri üretime sokmam gerekti. 15 Eylül 1967 yolcu trafiğine başladı - ve hemen Moskova - Montreal uluslararası güzergahı boyunca Moskova - New York, vb.
1970'teki bu çalışma için Novozhilov, bir Ilyushin grubunun parçası olarak Lenin Ödülü'ne layık görüldü. Bu arada, durum parlak turuncu bir renge sahip olmasına rağmen “kara kutu” dediğimiz acil durum kayıt cihazının göründüğü IL-62'teydi. Kaset kayıtları oldukça bilgilendiriciydi ve kasa korundu. Adı "kara kutu" kim icat etti Novozhilov bilmiyor.
Temmuz ayında, 1970, Akademisyen Ilyushin emekli olmaya karar verdi - zaten yetmiş yedinci oldu ... Kalmaya ikna edildi, ancak sıkıca şöyle dedi: "İlk önce gelip sondan ayrılmazsam, genel bir tasarımcı olmak zorunda değilim!" Kararını açıklayan Sergey Vladimirovich, SSCB Bakanlar Konseyi Askeri Sanayi Komisyonu Bakanı Dementiev ile anlaşmaya varırken, SSCB Bakanlar Kurulu Askeri Sanayi Komisyonu’nun, ilk iş yardımcısı Genrikh Vasilievich Novozhilov’la en yakın öğrencilerinden birine, mükemmel bir iş ve insan uzmanı olduğunu söyledi. nitelikleri ...
“Gerçeği söylemek için,” diyor Genrikh Vasilyevich, “Kabaca konuşan birisinin ilk yardımcısı olduğum altı yıl boyunca beni eğittiğini hiç hissetmedim. Belki de genel tasarımcı oldum çünkü asla bir olmaya çalıştım ... ”Ve hiçbir zaman öğretmeninin masasına oturmadı, kendini ofisinde lider için yeni bir çalışma alanı ile donattı. Sergei Vladimirovich'in bir sandalyesi ve masası olan portre, büyük uçak tasarımcısının hatırasıyla aynı yerde kaldı. Kendisini böyle çağırdı - şefi, generali değil, basitçe: "Uçak tasarımcısı Ilyushin."
Bir yıl sonra, Nisan 26, 1971, Novozhilov, Sosyalist Çalışma Kahramanı ünvanını aldı. Ödülden bir ay önce, Mart 25 1971, Genrikh Vasilyevich, Ilyushin'i MV Frunze'den alan ve bu büronun neredeyse tüm araçlarının uçtuğu Merkez Hava Alanı Khodinka'ya davet etti. O gün, büyük bir IL-76 - kaldırma için yeni bir askeri nakliye uçağı hazırlanıyordu.
“Kanatlı kamyonun” kaldırılması, mürettebat komutanı tarafından Sovyetler Birliği Kahramanı Eduard Ivanovich Kuznetsov'a verildi. Öğretmen ve öğrenci uçakta dolaştı, her şeyi inceledi, fikir alışverişinde bulundu ve Akademisyen Ilyushin başını salladı. Aslında, IL-76’in ilk uçuşuna ilişkin kararın, aslında, başkentin merkezinde kararlaştırıldığı ve kabul edildiği açıktır, ancak Novozhilov, Ilyushin’e kanatları üzerinde bir uçak uçağı yapma fırsatı sunmak için onun kutsal görevi olduğunu düşündü ...
Daha sonra, Heinrich Vasilyevich, IL-76'in birçok modifikasyonunu geliştirmek zorunda kaldı. Kısa süreli ağırlıksızlık koşullarında astronotları eğitmek, IL-76 MD "Scalpel", Il-76 tanker uçağı ...
Özellikle IL-76 kullanımı için seçeneklerden birine dikkat edin. Orman yangınlarını söndürmek için çeşitli tiplerde kullanılan uçaklar. "Yetmiş altıncı" nın ortaya çıkmasından sonra, fikir bu amaç için onu kullandı. Ve 32 ve daha sonra 42 ton su aktabilecek böyle bir “yangın söndürme uçağı” tasarlandı ve üretildi. 1990'te, uçak ilk önce Taygayı söndürmek için Krasnoyarsk bölgesinde kullanılmış ve yüksek verimliliğini göstermiştir. İki yıl sonra Erivan yakınlarındaki son derece sert koşullarda bir mühimmat deposunda yangın çıktı. Daha sonra hem Rusya hem de Yunanistan, Bulgaristan, Türkiye’de başarıyla tamamlanmış birçok görev vardı.
Yurtdışında, hemen Il-76 yangın uçağının dünyada analogları olmadığı konusunda ikna oldular. Florida'daki yangınlardan sonra, makinelerin yeteneklerini tanıyan Amerikalıların kendisine “su bombardımanı” veya “stratejik” olarak adlandırmaları dikkat çekicidir. silah yangınla mücadelede. "
1995'te, uçak ve yangın söndürme ekipmanı Belçika'daki “Brussels-Eureka-95” Dünya Buluşları ve Bilimsel Araştırma Sergisinde altın madalya aldı. Ve bu eşsiz bir otomobilin tek prestijli uluslararası ödülü değil.
1969'ta tasarım bürosu, IL-86 adı verilen ilk Rus geniş gövdeli yolcu uçağının geliştirilmesine başladı. O zamana kadar, hava taşımacılığına olan talep muazzamdı, ayrıca denizaşırı Boeing-747'un ilk uçuşunu yaptı. Rus uçak endüstrisi için benzeri görülmemiş bir makine oluşturmak, çünkü 350 yolcu koltukları ciddi bir meseledir, olası seçeneklerin incelenmesiyle başladı. Novozhilov, yolcu IL-62'in dönüşümünün ve hatta IL-76'in taşınmasının dikkate alındığını hatırlıyor. Sonunda tamamen yeni bir uçak geliştirmeye başladılar.
86 km menzilli ilk deneyimli IL-4500, OKB'nin deneysel bürosunun kapısından 1976'in sonunda Central Aerodrome havaalanına taşındı. 26 Aralık IL-1980 tarihinde yılın 86'i, önce Moskova - Taşkent yolu boyunca, sonra Soçi, Simferopol, Mineralnye Vody ...
3 Temmuz 1981, IL-86 ilk uluslararası uçuşu Berlin'e gerçekleştirdi. Kısa süre sonra uçak Madrid, Paris, Londra ve diğer Avrupa başkentlerinde havalanmaya başladı. Bunu Singapur ve Malezya, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada izlemiştir.
Yıllar boyunca 76'ten fazla milyonlarca yolcu taşıyan IL-86 ve IL-150, bir dizi orijinal tasarım çözümünü absorbe eden, takip eden uçağın geliştirilmesi için bir çeşit temel model haline geldi. 1984’te Novozhilova’nın, mekanik ve kontrol süreçlerinin ayrılması için SSCB Bilimler Akademisi’nin tam üyesi seçilmesi şans eseri değil. Bilimsel çalışmaları, aerodinamik araştırma, karmaşık yapıların güvenilirliği, geliştirilmekte olan makine ve mekanizmaların üretilebilirliği olarak temelde yeni yaklaşımların geliştirilmesi ile ilgilidir. Yaklaşık bir buçuk yüz icat ve bu “yenilikler” patentlerle korunuyor. 80'in başında, Henry Vasilievich Novozhilov, Sosyalist Çalışma Kahramanı'nın ikinci altın madalyasını aldı.
Eylül 28 1988 Sovyetler Birliği Kahramanı, SSCB Onur Test Pilotu Stanislav Bliznyuk, geniş gövdeli kıtalararası IL-96 - 300'i havaya kaldırdı. Bu araç, 300 - 30 km / s hızlarında 10 yolcu veya 850 ton kargo yükünü 900 binlerce kilometre boyunca taşıyabilir. Yepyeni uçaklar - yeni kanatlar, yeni motorlar, yeni uçuş navigasyon kompleksi. Daha sonra, Amerikalılarla birlikte, IL-96 T kargo uçağı, Amerikan motorları ve ekipmanlarıyla donatılmış olarak tasarlandı ve üretildi. Bu makine - havacılık sektörümüzün tarihinde ilk defa - ABD Kayıtlarının (FAA) uçuşa elverişlilik sertifikasını aldı. IL-96-MO - "modernize edilmiş, deneyimli" - 450 yolcusu taşıyabiliyordu ve kargo versiyonunda - 96 km'lik bir mesafe için 5000 ton ya da 13 tonluk bir yük ile 40 uzunluğundaki bir XNUMX rotasını aşabildi. Daha sonra birçok yönde dünyanın dört bir yanından uçtu.
Rusya Devlet Başkanı’nın Il-96-300’e uçması, bu tasarım bürosunun teknolojisine olan geleneksel güven hakkında konuşuyor. SSCB ve Rusya hükümeti tüm Ilyushin uçaklarında taşındı: IL-12, IL-14, IL-18, IL-62.
"Ilam" ın birçok kaydı var. Ancak asıl kayıt basittir: tasarım bürosunun tüm ömrü boyunca ve yılın Aralık ayının 1933'sinde organize edilmiş, yaklaşık 60 bin “Silt” inşa edilmiştir. Bu rakam yabancı meslektaşları tarafından duyulduğunda inanmıyorlar. Ancak gerçek şu ki: Anavatanımız için en zor zamanlarda 40'ten fazla insan inşa edildi - II. Dünya Savaşı sırasında: 36 binlerce Il-2, 5,5 binlerce Il-4 ve 800 Il-10 çevresinde başka bir yerde. Genel olarak, olağanüstü bir havacılık tasarımcısı, dünyaca ünlü Sergey Vladimirovich Ilyushin adını taşıyan tasarım bürosunun uçakları, sivil havacılık dahil tüm havacılık tarihini görüntüleyebilirsiniz. Saldırı uçakları, bombardıman uçakları ve savaşçılarla bir “boşluk” olduğu için bu, orduya daha az ölçüde uygulanır; IL-1'in yalnızca bir modifikasyonu. Ancak sivil havacılıkta, tüm hikaye orada: 12'ta tasarlanmaya başlanan piston IL-1943 ve 1946'ta zaten patladı. Daha sonra, IL-14, çok sevilen ve Kuzey Kutbu ve Antarktika'da çok şey yapan bir uçaktır. Polar havacılık pilotları bu uçağa en yüksek puanı kazandırır. Sonra IL-18 vardı - Novozhilov'un dev bir okulu geçtiği en sevdiği uçaktı. Operasyonel testlerle onu yönlendirdi, dünyanın yarısı etrafında uçtu, maddi kısımdan sorumlu olan hükümeti sürdü. Bu araba keşfedilmemiş yeni rotalarda uçtu ve tasarımcının yeri kaptanın arkasındaydı. Novozhilov bu uçağın tüm kazalarını araştırdı. Ve sadece değil. Ilyushin Tasarım Bürosu'ndaki tüm uçak kazalarının yüzdesinin 80 soruşturmasında şahsen görev aldı.
Evet, Novozhilov’un hayatında sadece "yükseliş" hoşlanmadı. Acil komisyon çalışmalarına katıldığında zor anlar da yaşandı - geliştiriciyi temsil etti ve tekrarlarını ekarte etmek için felaketlerin gerçek nedenlerinin altına düştü. Ve böyle günlerde ve saatlerde Il'yushin'in vedasını hatırladı: “Bir yumruk atabiliriz!”.
Heinrich Vasilyevich, Uluslararası Havacılık ve Uzay Salonu MAKS'in başlatıcılarından biriydi. Her şey, salonun atası olan 1992 yılında bir sergiyle başladı. Novozhilov, bu sergi için Boris Nikolayevich Yeltsin'den Halkların Dostluk Emri aldı ve ilk gösteri 1993'te gerçekleşti. Burada bizim IL-96 - 400 T ilk tanıtıldı.
Dünya pazarındaki rekabetten bahseden Genrikh Vasilyevich, şunları ifade ediyor: Sivil uçak yapımı, önemli bir ihracat potansiyeli ortaya çıkaran az sayıdaki sektörden biri. Özellikle, IL-76 ülkeye milyarlarca gelir getirdi. IL-96-MO, yılda 40 uçağa kadar satış yapabilir. Ne yazık ki, bugün motor gürültüsü, ekoloji, iç ve uçak içi yolcu eğlence sistemleri açısından yabancı modellerden daha düşüktür. En son IL-96-300, Tu-204, Tu-214 uçağı tüm gereksinimleri karşıladı, ancak uçağı satmak çok zor oldu. Arızalı birimleri hızla değiştirmek için yurtdışında servis üsleri oluşturmak, çeşitli ekipman stoklarına sahip olmak gerekir.
Heinrich Vasilyevich kendisi hakkında ve bibliyografik olarak nadir görülen, kaderi hakkında uçaklar hakkında ilginç bir kitap yazdı. Bu şaşırtıcı değildir - kitabın tüm 500 kopyalarının tirajı ve ulusal havacılık endüstrisinin bütün bir dönemini emmiştir: IL-14'tan IL-96-400. Ve hikaye, tasarım bürosundaki tüm adımları, deneysel ve daha sonra toplu üretimde, işini mükemmel bir şekilde bilen şahsen geçen bir adam tarafından yönetiliyor.
Başlıklar ve regalia Novozhilova uzun süre listelenebilir, anavatanına verdiği hizmetler etkileyicidir. İki kez Sosyalist Çalışma Kahramanı (1970, 1971), iki kez SSCB Bilim Akademisi Akademisi (1981), Lenin Ödülü'nü (1984), Ekim Devrimi Nişanı, Emekçi Kızıl Bayrak, Lenin'in Onur Madalyası, Ekim Sonu Madalyası ... Moskova Hükümeti "Yüzyılın Efsanesi" olan G. V. Novozhilova yirminci yüzyıldaki istisnai hizmetleri onurlandırdı.
Bir zaman, Sergey Ilyushin bugün, yarın ve ertesi gün iyi olacak uçakları yapmak için bir ekip kurdu. Novozhilov bu kuralı yıllarca kesinlikle takip etti. Bu yüzden “Rusya'nın Onurlu Tasarımcısı” rozetinin sunumu sırasında Rusya Devlet Başkanı'na şunları söyledi: “Havacılık endüstrisinin yaşadığı zorlukların üstesinden gelinecektir. “IL” uçağı uçtu, uçacak ve uçacak, Rusya için yapması gereken işi yaptı. ”
Genrikh Vasilyevich şu anda OAO “S. Ilyushin” adını taşıyan Havacılık Kompleksi ”nin genel müdürünün bilim danışmanı oldu. Rus uçak binasının canlanacağını ve eskisi gibi çalışmanın ilginç ve karlı olacağı çok prestijli, iyi finanse edilmiş bir endüstri haline gelmesini umuyor. Tasarımcılarımızın yetenekleri, başarılı düşünme ve tasarlama yetenekleri konusunda burada hiç şüphe yok: yetenekler Rusya'ya devredilmedi. Şöyle ki, “Havacılığımızın bir geleceği var mı?” - sıkıca cevap verir: “Gelecek olmadığını varsayarsak yaşamamalıyız.”