Gördüğünüz her uzay filmini düşünün ve bir karakterin öldürüldüğü en kötü hayal edilebilir yolu adlandırın (ve o adamın göğsünden çıkan bebek uzaylılarını unutmaya çalışın). Anladım? TAMAM. Uzayda ölmenin ikinci en kötü yolu, mutlaka ana gemiden uzaklaşmak zorundadır - sadece orada olmak, yön veya kader üzerinde herhangi bir kontrole sahip olmaksızın (gerçekten hızlı bir ölüm olsa da).
Şimdi gerçek hayatta ana gemiye bağlanmamış milyonlarca gezegenin olabileceğini hayal edin. Onlar aranmaktadır göçebe gezegenler (diğer adıyla serbest yüzen, yıldızlar arası veya yetim gezegenler) ve astronomlar ve bilim-kurgu taraftarları bir süredir varoluşlarını düşünüyorlardı.
Güneş sistemleri arasındaki netherworld'de var olan bu gezegenler, yörüngesinden çıkarıldıktan sonra ortaya çıkabilir ya da yıldızlararası bir bulut çöktükten sonra oluşabilir. Her iki durumda da, Samanyolu'nu dolaştırıyorlar. Dünya da botu alabilir mi? Hayalet bir gezegen güneş sistemimizle çökebilir mi? Göçebe gezegenlerin keşfi, gezegenlerin yörüngede yerlerini nasıl tuttuklarına nasıl şekillendiklerine kadar uzanan bazı temel kavramları yeniden incelememize zorladı.
Aynı zamanda, bu gezginler gezegen seviyesinde düşündüğümüz kadar yalnız olmadığımızı fark ettiler. Aslında, sadece dışsal gezegenler tarafından sağlanandan çok daha fazla şirketimiz olabilir. Evet, göçebe gezegenler, Kavli Astrofizik ve Kozmoloji Enstitüsü'nün astrofizikçisi olan Dr. Louis Strigari'nin bir tahminine göre, katrilyon sayıları olabilir.
Bu yeni bir kavram olduğu için, bilim dünyası hala bir yıldıza bağlı olmayan gezegenlerin varlığını teyit eden çalışmalarda zor. Bu makalede, göçebe gezegenlerin nasıl yapıldığını, nasıl hile yapabileceklerini, nereye gittiklerini ve nihayetinde hayatlarını sürdürebileceklerini keşfedeceğiz.
Hala göçebe gezegenleri hakkında bilmediğimiz çok şey var, ama bu onları çok heyecanlandıran şeyin bir parçası.
Bu NASA şeması, karadelikle yerçekimsel mikro-yüzeyin ilkelerini açıklar. Tabii ki bir gökada kümesi de ışığı büyüleyen mercek olarak hizmet edebilir.
Dünyanın çoğu, göçebe gezegenleri 2011'in ortalarında ilk kez öğrenmiş, Japonya'daki Osaka Üniversitesi'nde astrofizikçi olan Takahiro Sumi'nin yazdığı bir çalışmanın nezaketi. Sumi'nin takımı güvendi yerçekimi mikrolenmesigalaksideki eko-düzlemleri keşfetmek için kullanılan aynı tekniktir. Teknik, arka plan yıldızı ve Dünya arasında bir nesne geçtikçe çarpıtılmış bir yıldız gibi bir arka plan kaynağının ışığına dayanır; Aslında, bu ışık geçici olarak büyütülür. Sumi ve meslektaşları, tanınabilir bir yörüngeyi takip etmeyen Jüpiter büyüklüğünde kütle ile 10 gezegeni tespit ettiler [kaynak: Sumi]. Haberde uzay tıkaçları Facebook duvarları ve Twitter "Yeni Nesil" film ilanından daha hızlı besleniyor.
Söylediğimiz gibi, bu kronik mendereslerin, yıldızların doğduğu veya güneş sistemlerini yörüngeden çıkarabilecekleri aynı gaz ve toz bulutlarından gelişebileceği teorisi. İlgili bir notta, güneş sistemleri yakındaki göçebe gezegenleri geniş yörüngeye çekebilir ve yakalayabilir. Güneş sistemimizin şu anda bildiğimizden daha fazla gezegene sahip olması tamamen mümkün. Belki de birkaç yabancı gezegenin atılması, Dünya'nın güneşimizle ilgili olarak Goldilocks konumunu bulmasını mümkün kılan şeydir.
Dünya'nın haydut bir gezegenle çarpışabileceği korkusuyla ilgili olarak, evet, bunun gerçekleşmesi için küçük bir şans var, ama galaksimiz daha küçük, daha yaygın ve eşit derecede ölümcül tehditlerle (çeviri: asteroitler) endişeleniyor. Bir kuyruklu yıldız veya bir asteroid tarafından birkaç mil genişliğinde silme şansımız daha büyüktür, yine de [kaynak: Mosher] şeylerinin büyük düzeninde hala nispeten zayıftır.
Sumi'nin orijinal çalışması galaksimizde her yıldız için iki veya üç nomad gezegen olabileceğini tahmin ediyor. Bir yıl sonra, Stanford'daki Kavli Enstitüsü tarafından yürütülen bir başka çalışma, Samanyolu'ndaki her yıldız için 100.000 göçebe gezegenin olabileceğini söyleyerek tahmin edilen yolu onayladı.
Son cümlenin anahtar kelimesi "olabilir". Kavli tahmini, aşağıdaki [kaynak: Freeberg] gibi şeylerde faktoring yapılarak belirlenmiştir:
Eğer doğruysa, bu teori gezegenlerin nasıl oluştuğunu ve galaksimizde hangi nomad gezegenlerinin rol oynadığını sorgulamaktadır. Şimdilik, bildiğimiz şey üzerinde çalışalım ve neler olabileceğini keşfedelim.
Bu ressamın anlayışı, tek başına bir yıldız olmadan özgürce yüzerek, uzayın karanlığında Jüpiter benzeri bir gezegeni göstermektedir. 2011 yılında, Astronomlar, gelişmekte olan güneş sistemlerinden "fırlatılan" veya "fırlatılmış" olduğu düşünülen, bu türden yalnız 10 dünyanın kanıtlarını ortaya çıkardılar.
Çok yaygın gezegenlerin ne olduğunu kanıtlayabilmemiz için biraz arka plan yapalım. Şimdiye kadar, bilim adamlarının göçebe gezegenleri hakkında varsaydıkları şeylerin çoğu, galaksimizde kendi güneş sistemimizi ve daha genç güneş sistemlerini inceleyerek öğrendiklerimizden türemiştir.
Bildiğimiz kadarıyla, çeşitli boyutlarda ve makyajlarda olabilirler. Unutma, Sumi'nin bulgularında ortaya çıkan ilk göçebe gezegenler Jüpiter sınıfı gezegenlerdi. Yani daha az kütleye sahip daha küçük gezegenlerin de haydut olabileceğini varsaymak mantıksız değil.Aslında, küçük olanlar, genç bir gezegen sisteminden dışarı itilmek için daha iyi adaylar olabilir; büyük olanlar "doğmuş" haydut olabilir; Yani, yıldız oluşturan kümelerden ortaya çıkar.
Fırlatmanın ardındaki fikir, göçebe gezegenlerin, diğer yıldızlardan yakındaki gezegenlere uzanan çeşitli kaynaklardan çekişmelere maruz kalmalarıdır. Bunun nasıl işleyeceğine dair bir örnek vermek gerekirse, bilim adamları Jüpiter büyüklüğündeki gezegenleri güneşine çok yakın yörüngeleri koruyan diğer güneş sistemlerinde gözlemlediler (Merkür veya Venüs'ü yakın düşünün). Şimdi kendi Jüpiter'in yavaş yavaş yörüngesini kısaltmaya ve güneşe yaklaşmaya başlayıp başlamadığını hayal edin. Onun kütlesi, Dünya'nınkinden 300 kat daha büyüktür ve ona önemli bir çekim alanı kazandırır.
Bir gezegen olarak, Jüpiter'in büyüklüğü içe doğru hareket eder, etrafındaki küçük gezegenleri çizerek etrafındaki birçok gezegen, ay ve cüce gezegeninin yolunu bozar. Geçmekte olan büyük bir gezegenin on-ve-off römorkörü, daha küçük gezegenleri yörüngesel yollarından çekebilir. Onların yörüngeleri değiştikçe, güneş sisteminden ve boşluğa asılırlar. Gezegenlerin ve ayların yerçekimsel çekimlerini, uzaya doğru uzayan sapan uydulara nasıl kullandığımıza benziyor, sadece bu sefer bir uzay aracından ziyade bir gezegenden bahsediyoruz, yerçekimi yardımcısı veriyoruz. Bu, bir gezegenin rotadan nasıl fırlayabileceğinin sadece bir örneğidir.
Başka bir öneri, bir gezegenin yıldızının bir süpernovaya dönüşmesi durumunda, bir gezegenin kendi güneş sisteminden fırlatılabileceğini gösterir. Şüphesiz, şiddetli patlamayla kimi gezegenler tahrip olacaktı, ama daha da etrafta dolaşanlar, bir ana yıldıza bağlanmadıkça uzaya doğru itilecekti.
Bir güneş sisteminin dışında bir göçebe gezegen çeşitli çekim etkilerine maruz kalabilir. Bilgisayar modelleri, bir gezegenin bir yıldız kümesinin hayatında erken atılmış olması durumunda, gezegenin başka bir komşu yıldızın etrafında geniş ve gevşek bir yörüngeye çekilmesinin daha muhtemel olduğunu göstermiştir. Yıldız ne kadar büyük olursa, göçebe bir gezegeni yeniden ele geçirme olasılığı o kadar yüksektir. Bilgisayar modelleri ayrıca, göçebe gezegenlerin kara deliklerin [kaynak: Peretler] yerçekimi çekimi ile yakalanmasının mümkün olduğunu da göstermektedir.
Diğer olasılıklar, Samanyolu galaksisinin daha büyük yörüngesinde seyahat eden gezegenleri içerir. Bu, hala galaktik dans pistinde olduklarını ve kalabalığa hareket ettiklerini, ancak bir grup içinde seyahat etmediklerini gösterir. Ve son olarak, iki göçebe gezegenin kendi ikili sistemlerini karşılamaları ve oluşturabilmeleri tamamen olasıdır - sadece uzaysal boşlukta birbirlerini romantik olarak çevreleyen yalnız birkaç gezegen. Aniden göçebe gezegenler çok daha az tehditkar, değil mi?
Bir nomad gezegeni öğrenene kadar kesin olarak bilmeyeceğiz, ama kendi güneş sistemimiz ve ötesindeki gezegenleri, cüce gezegenleri ve uyduları gözlemlemekten zaten bildiğimiz şeylere dayanarak yapılan bazı temel varsayımlar var. Bu yüzden, göçebe gezegenlerin olası özelliklerinden bazılarını inceleyelim.
Gece gündüzleri olabilir mi? Hayır. Bildiğimiz gibi, gün ışığımız güneşe göre konumumuz tarafından üretilir. O yakındaki güneş olmadan, bildiğimiz kadarıyla gün ışığı yok. Öyle söyleniyor ki, muhtemelen fotosentezi de listeden kesebilirsin.
Atmosferleri olabilir mi? Evet, bir göçebe gezegenin bir atmosfere sahip olması tamamen mümkün. Bir atmosferi sürdürmek için, gezegenlerin, gazların üzerinde tutulması için yeterli yerçekimi ve gazların parçalanmadığı ve alanlara kaçmasına izin verecek kadar düşük sıcaklıklara sahip olması gerekir. Güneş sistemimizin dış tarafına doğru baktığınızda, küçük Pluto bile atmosferinde bir tutuşu korur. Yani evet, bir göçebe gezegen bir atmosfer koruyabilir, ama bu Dünya'nın standartlarına göre nefes alabileceğini söylemez.
Hangi iklime sahip olabilirler? En göçebe gezegenlerin yüzeyini ziyaret ediyorsanız muhtemelen ağır bir ceket getirmek isteyeceksiniz diyelim. Dünyanın yüzey sıcaklıklarının çoğu güneş ışığı tarafından belirlenir. O güneş olmasaydı, işler oldukça hızlı olurlar. Fakat bu, her göçebe gezegenin buzlu ölümün kısır bir parçası olacağı anlamına gelmez. Yeryüzü yeraltı sıcaklıklarının çoğu, gezegenin merkezinde çalışan radyoaktivite, sürtünme ve basınç güçlerinden gelir. Yüzeyleri soğuk olabilse de, bazı göçebe gezegenler, yeterli miktarda kütle verildiğinde, merkezlerine doğru daha sıcak, yaşam sürdürücü sıcaklıklar üretebilirler. Yeterince kalın bir atmosfere sahip olmaları durumunda, yüzeylerinde bir miktar ısınma şansına bile sahipler [kaynak: Freeberg].
Suları olabilir mi? Bazı göçebe gezegenlerde su ya da daha çok olasılıkla buzun var olabileceği bir ihtimal. İnsansız robotlar ve uydular kullanarak, bilim adamları Mars'ta buz ve orada eski sıvı su kanıtı tespit ettiler. Güneş sisteminde daha uzak olan Europa'nın (Jüpiter'in uydularından biri olan) bir su okyanusunu kaplayan buzdan oluşan bir yüzeye sahip olduğuna inanılmaktadır. Kendi güneş sistemimizde başka gezegenler ve aylar üzerinde su buluyorsak, bazı göçebe üzerinde var olma ihtimali de yüksektir. Gökadamızda yıldız başına 100.000 göçebe gezegen ile çarpın ve olasılıklar hızla büyür.
Göçebe gezegenlerin (umarım) geniş kapsamlı uzay maceralarımızın geleceği için önemli bir rolü olabilir.
Hayat… şimdi oyun değiştiren soru. Galaksimizdeki yıldızlararası boşluk aslında hayat dolu mu? Muhtemelen. Diğer gezegenlerden bildiğimiz kadarıyla, göçebe gezegenlerin bazı benzerlikleri paylaşacağını varsaymak zorundayız. Ve şimdiye kadar keşfettiğimiz şeyden, çoğu gezegenin bildiğimiz kadarıyla hayatı destekleyemediğini biliyoruz. Ancak galaktik bir ölçekte ortalamaların yasası, yaşamın var olabileceğini söylüyor.Bunun kanıtı yaşıyoruz.
Hatta, yıldız başına 100.000 göçebe-gezegen-başına-tahminin arkasındaki ekibin lideri Louis Strigari, Stanford News'e şunları söyledi: "Bu göçebe gezegenlerden herhangi biri, kalın bir atmosfere sahip olacak kadar büyükse, yeterince ısıyı yakalayabilirlerdi. Bakteri yaşamı var. " Bu durumda, bazı nadir gezegenler galaksimizdeki en uç koşullarda yaşamak için adapte edilmiş yaşam formlarını barındırabilir.
Aynı şekilde, bazı göçebe gezegenler önceki güneş sistemlerinde yaşamın kalıntılarını - ya da hangi yolu görmeyi seçtiğine bağlı olarak - yapı taşları taşıyor olabilirler. Asteroitler ve diğer enkazlar ile yeterince rastgele karşılaştıklarında, bu materyali galaksiye yayıyor olabilirler.
Son olarak, insanların gelecekte bir gün bir göçebe gezegeninde yaşayabilecekleri tamamen kabul edilebilir. Güneşimize en yakın yıldız olan Proxima Centauri, Dünya'dan 4,22 ışıkyılı uzaklıkta. Göçebe gezegenler, insan uzay yolculuğunun uzay üssü haline gelebilir. Güneş sistemimizden çıktıktan sonra, başka bir yıldız sistemine geçmek için misafirperver göçebe gezegenleri kullanabiliriz. Sonra tekrar, orada çok fazla gezegenle, yeni olanları keşfetmek için başka bir yıldıza gitmemize gerek bile olmayabilir. Güneş ile yıldızlar arasındaki o büyük, boş siyahlık aniden potansiyel ile doludur - ve cevaplanması gereken sorular.
"Bir dakika ne?!" Bu, göçebe gezegenlerle ilgili bir makalede çalıştığımı söylediğimde her bir kişiden aldığım cevap. Bu eşit miktarda korku ve hayranlık uyandıran bir konudur. Ve bu çok yeni konu hakkında ne kadar çok şey öğrendim ki, daha çok büyüdüm. Gezegenleri kendi güneş sistemimizin hemen dışında görme olasılığı büyüleyici bir şey değildir.