SSCB'nin liderliğinin Üçüncü Reich'le “dostça” olduğu ve “demokratik” devletlerle değil de suçlamaları kesinlikle temelsizdir. Ardından bütün ülkeler Almanya'ya normal olarak davrandılar ve onu bir dışlanma olarak görmediler; aynı Fransa ve İngiltere, SSCB'den önce Hitler'le saldırgan olmayan saldırılar yaptılar ve “Nazizm karşıtı”, “ırkçılığı” ve Alman Nazizminin diğer evrimlerinden utanmadılar. İkinci Dünya Savaşı sırasında bile, yalnızca “demokrasi” standartları olan İsveç ve İsviçre, toplama kamplarında öldürülen insanlardan alınan SSCB'de yağmalanan mücevherleri, altınları almaktan çekinmedi.
Sovyet-Finlandiya savaşı sırasında 1939-1940, Londra ve Paris aslında SSCB'ye karşı bir “haçlı seferine” hazırlık yapmaya başladılar. Ve sadece koşulların bir araya gelmesi, şu anda tamamen farklı bir şey biliyor olacağımız gerçeğine yol açmamıştı. hikayeler II. Dünya Savaşı - İçinde İngiltere ve Fransa'nın Sovyetler Birliği'ne saldıracağı gerçeğiyle büyük çaplı bir savaş başlayacaktı. Ve sonra ne olacağını, sadece tahmin edebiliriz. Bu konu, alternatif tarihin romancıları için iyi bir fikir olabilir.
En başından beri, sözde. Helsinki'nin “kış savaşı” Batı demokrasileri tarafından diplomatik olarak desteklendi. Ve sonra çok yönlü destek aldılar: örneğin, Fin ordusunda, Sovyet ordusuna karşı neredeyse bütün bir bölünmüş bir birimin uluslararası birimi - İsveçliler, Norveçliler ve Danimarkalılardan oluşan 10 binin üzerinde kişi. Estonyalılar, Macarlar, İngiltere vatandaşları, Amerika Birleşik Devletleri, vb. Finlandiya'ya gitti, Helsinki düzenli olarak para ve silah aldı: 350 savaş uçakları teslim edildi, 1500 topçu silahları, 6 bin makineli tüfek, 100 bin tüfek.
Ve en önemlisi, İngiltere ve Fransa, Finlandiya tarafında SSCB ile savaş için seferberlik kolordu 150'i kurmaya karar verdiler. Aslında, Londra ve Paris, Sovyetler Birliği'ne saldırganlık kararı verdi! Kızıl Ordu'nun Finlerin savunma surlarını kırabildiği için bölgeye varmak için zamanı yoktu, Finlandiya sürekli bir direniş durumunda tam bir yenilgi ve işgalle tehdit edildi. Batılı müttefikleri savaşı sürdürmek istemiş olsa da, Helsinki barış istiyor.
Aralık ayında SSCB ile savaş planını onaylayan Hitler'den çok daha önce, 1940, Londra ve Paris SSCB ile savaş planlarını geliştirdi. Ve birliklerinin kuzeye inmesi - Finlandiya'da sınırlı kalmayacaktı. Ocak ayının başlarında, 19, 1940, Nazilerden neredeyse bir yıl önce, Fransız hükümeti, İngiliz kabinesiyle anlaşarak “Kafkasya'nın doğrudan işgalini” planlamaya başladı. Böylece, Fransız Hava Kuvvetleri Genelkurmay Başkan Yardımcısı General Bergero şunları yazdı: "Bakü'ye Ortadoğu’dan saldırı başlayacak ... Daha sonra kuzey yönünde İskandinavya ve Finlandiya’dan Moskova’ya karşı ilerleyen ordulara doğru gelişecek." İlginçtir ki, Ekim 2006’da Sovyet-Finlandiya savaşı başlamadan önce bile, Bakü’ne ilk plan yapılmadı. ABD’nin Fransa’daki büyükelçisi NUMX, U. Billill Washington’a “Bakü’nün Paris’te bombalanması ve yıkılması olasılığı tartışılıyor” dedi. ". Ayrıca, darbeyi beklenmedik bir şekilde yalnızca Bakü bölgesinde değil, aynı zamanda SSCB'nin diğer stratejik tesislerinde de savaş ilanı vermeden grev yapmayı planladılar.
İngiliz blender Blenheim Mk.IF
İlginç olan, o zaman Fransa, SSCB'ye karşı agresif planlarda “çete başı” idi. Doğru, zamanımızla ne tesadüf - Sarkozy, Libya'ya karşı saldırıda bulunan Fransız politikacılar ve Suriye'ye karşı agresif söylem herkesin önünde. Doğru, şu anda Paris bağımsız hareket edemiyor, yeterli güç değil. Ve sonra İngilizlerin gücünü umdular. Hem güçlü bir filoya sahip olan İngiltere idi, hem de havacılıkBakü'de grev yapabilir. Fakat Londra ihtiyatlıydı, Fransızlar için savaşa koşmak iyi, ve onlar da SSCB'ye (İran, Irak ve stratejik açıdan önemli - Mısır, Hindistan) sahipler. 22 Şubat'ta Fransız Hava Kuvvetleri'nin merkezi Bakü bölgesindeki Sovyet petrol üssünü yok etmek için gerekli kuvvetlerin ve araçların bir hesaplamasını yayınladı.
3 - 5 Nisan 1940, özellikle Sovyet Rusya'nın işgaline hazırlık ve yürütme çabalarını koordine etmek amacıyla oluşturulan Anglo-Fransız Askeri Komuta temsilcilerinin toplantısı sırasında, yalnızca Bakü, Batum'un değil, Poti'nin bombalanması gerektiğine karar verildi. Bakü yağının petrol terminalleri olarak orada bulunuyordu. Orta Doğu'daki İngiliz Hava Kuvvetleri Komutanı General Mitchell, Nisan ayının sonunda, 1940 İngiltere'den Bakü ve Batum'u bombalamaya hazırlanmak için bir hava harekatı hazırlama talimatlarını aldı. İngiliz Hava Kuvvetleri karargahı, 3 haftalarından 6 aylarına kadar olan süre boyunca 3 bombardıman uçaklarının mevcut tüm petrol sahalarını imha edebileceğine inanıyordu. Orta Doğu’daki Fransız kuvvetlerine komuta eden General Weygand, Fransa’nın başkomutanı 17’in Nisan’ındaki 1940’e ve hükümete şunları söyledi: “Kafkas petrol sahalarının bombalanması için yapılan hazırlıklar o kadar ileri ki, bu işlemin yapılabileceği zamanı hesaplayabilirsiniz.” Weigan, grev kuvvetlerinin hazırlanacağı SSCB'deki grevin tam zamanını bile rapor etti: haziran ayının sonunda - Temmuz ayının başlarında 1940.
23 Mart Heston havaalanından gelen 1940, Haig MacLaine tarafından işletilen G-AGAR sicil numarasıyla Lockheed-12А sivil uçağının güneydoğusunda yükseldi ve yönüne geçti. Malta ve Kahire'deki geçici inişlerin ardından uçak Bağdat'taki İngiliz askeri üssüne ulaştı. Ertesi gün, Mart ayının erken saatlerinde, 24, iki fotoğrafçıyla birlikte, izci yükseldi ve İran yaylalarının üzerinde uçtu ve sonra kendisini Bakü üzerindeki gökyüzünde buldu. Saatlerce, kimsenin tespit edemediği keşif uçağı, 7 bin metre yüksekliğinde kentin çevresini dolaştırdı ve ateş etti. Uçağın askeri üsse geri gönderilmesi üzerine keşif anketlerinin sonuçları istihbarat merkezi MI-6 ve İngiliz Hava Kuvvetleri istihbaratına sunuldu. Elde edilen sonuçları inceleyerek ve tartıştıktan sonra, 2, İngiliz “Ma-6” ve Fransız “RIP” isimleri altında kodlarla benzer planlar geliştirdi.
Onlara göre, Bakü'nün petrol sahalarına bombalama saldırısı yapmak için 90 - 100 uçaklarını çekmek, Amerikan yapımı Glen Martin bombardıman uçaklarını ve İngiliz Blanheim bombardımanlarını kullanmak planlanıyordu. Grevler hem gündüz hem de gece çeşitli yüksekliklerde gerçekleştirildi. Bu bombardımanların bir sonucu olarak, Bakü'nün iki haftada, Grozni - 12 günlerde ve Batum'da - bir buçuk günde imha edilmesi planlandı. İngiliz Hava Kuvvetleri uçağının, Musul şehrinden (modern Irak) kalkış yapması gerekiyordu. Uçuş süresini artırmak için, bazı uçaklara ilave yakıt depoları eklenmiştir. Her bombacının bomba yükünün ağırlığı, 450 kg idi. Haziran 1940’e kadar plan, bu savaşın gerçekleştirilmesi için 20 hava limanlarının inşasını tamamlamaktı. Fransa'da General de Gaulle bu planlara karşı çıktı, İngiltere'deki Savaş Bakanı Churchill, Hitler ve planlarının öncelikli bir hedef olduğuna inanıyorlardı.
Hava saldırılarına ek olarak, SSCB'ye karşı savaşta, İngiltere ve Fransa ile birlikte Türkiye, Romanya ve Yugoslavya'yı da dahil etmeyi planladılar. Kafkasya'daki savaş için, General Maxim Weygand komutasındaki Suriye ve Lübnan'daki Fransız kuvvetlerini çekmesi planlandı.
Weygand Maxim (1867-1965), Fransız generali. 1939’in başlangıcından beri - Suriye ve Lübnan’daki Fransız birliklerinin komutanı. Mayıs ayındaki 19’ten, 1940, Fransa’nın teslim alma düzenleyicilerinden biri olan ulusal savunma ve baş komutanlık personelinin şefidir.
SSCB'de bunu biliyorlar mıydı?
Görünüşe göre, aksi takdirde nasıl açıklanacağını biliyorlardı, yılın 1939'unun sonunda, Bakü'yü bombalamak için Anglo-Fransız planlarının hazırlanmasının başlamasından sonra, Sovyetler Birliği'nde, birliklerin Bakü bölgesine doğru aktif hareketine dair işaretler görülmeye başlandı. 31 Aralık 1939, Sovyetler Birliği Savunma Komiseri K.Ye Voroshilov, barış zamanlarında rezervleri çağırarak Transkafkas Askeri Bölgesinin güçlerini güçlendirmesini emretti. Ocak 10 Kuzey Kafkasya Askeri Bölgesinden 1940 Tüfek Bölümü, 31’te Azerbaycan’a yeniden yerleştirildi. Moskova bu alanda olası bir tehdit konusunda ciddi bir endişe duyuyordu - Mart SSCB Halk Savunma Komitesi Komiseri K. Voroshilov'un Mart 6'i bizzat Bakü petrol sahalarının bölgelerini inceleme ziyareti yaptı. Hükümetin ve Azerbaycan Tüm Birlik Komünist Partisi (Bolşeviklerin) Merkez Komitesinin kararıyla, cumhuriyetin ulusal ekonomisinin sıhhi ve yangınla mücadele birimlerini içeren işletmelerinde yerel hava savunma birimleri kurulmaya başlandı.
Petrol endüstrisinin itfaiye tesislerinin güçlendirilmesine çok dikkat edildi. Azerbaycan’ın petrol rafinaj ve petrol rafinaj endüstrisinin tüm işletmelerinde yangın söndürme toplumunun gönüllü hücreleri oluşturuldu. Mart ayının ortalarında, 1940’un Fransız istihbaratı Sovyetler Birliği’nden Amerikalılardan petrol sahaları çıkarmak için uzmanlardan talepte bulunduğunu ve ABD’li uzmanların “bombalama durumlarında Bakü’de petrol alanlarının etkin biçimde söndürülmesini” önerdiğini belirtti. SSCB'den gelen bir talebe cevap veren Amerikalı uzmanlar, "bu yerlerin toprağının yağa doygun olduğunu, yangının kesinlikle çok hızlı yayılacağını ve diğer alanlara taşınacağını" bildirdi. Uzmanlarına göre, petrol alanlarındaki yangın söndürme yangınları en az birkaç ay sürecek ve petrol üretimi ancak yıllar sonra mümkün olacak. Böylece, Sovyet liderliğinin Bakü petrol sahalarına bombalama saldırısı başlatması için İngiliz ve Fransızların hazırlıklarının farkında olduğunu söyleyebiliriz.
Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı'na göre, Nisan 1940'e kadar Transkafkas Askeri Bölgesi Hava Kuvvetleri, 60'inci hava tugayı, 5'inci uzak menzilli filo ve 6-inci keşif filosundan oluşuyordu. Ancak bu yönde saldırı tehdidi nedeniyle, nisan - mayıs 1940’in başlarında, 3, 17 ve 64 ve 9 ve 18 ve 41 uçaklarının kontrolleri Baltık bölgesinden Transkafkasya bölgesine yeniden yerleştirildi. Ben bir orta bomba tugayım, 6-I ve 42-I uzun menzilli tugaylar. 35 Avcı Alayı (IAP) Belarus Askeri Bölgesi'nden Transkafkasya Bölgesi'ne, Moskova Askeri Bölgesi'nden 133 IAP, Kuzey Kafkasya Bölgesi'nden 12 Uzun Bombardıman Havacılığı Ağı'na yeniden yerleştirildi. Ayrıca, Transkafkas Askeri Bölgesi'nde, 45'in hava saldırı tugayının ofisleri, 82 ve 84'in avcı uçağı ve 83'in uzun menzilli bombardıman alayları kuruldu. Sonuç olarak, Transcaucasian District Hava Kuvvetlerinin uçuş filosu, yılın 243 Mart 1'indeki 1940 savaş uçaklarından, yılın 1023 Haziran 1'indeki 1940 makinelerine yükseltildi.
Neden darbe olmadı?
İlk olarak, Finlandiya Paris ve Londra’nın SSCB ile savaşın iddia edilen cephesinin kuzeyindeki planlarını yapmadan önce bir yenilgiye uğradı.
İkincisi, Wehrmacht 10 Mayıs 1940, İngiliz-Fransız-Hollanda-Belçika birliklerine saldırdı, “garip savaş” sona erdi. Sonuç olarak, Paris ve Londra Bakü'ye yapılan saldırılara bağlı değildi. Aslında, Üçüncü Reich, çoktan başlamaya hazır olan SSCB'ye karşı İngiliz ve Fransız müdahalesini yırttı. Hitler'i iki ya da üç ay daha Suffer ve Gelb Operasyonunun başlangıcı bir kereden fazla acı çekti ve İkinci Dünya Savaşı tarihi bizim için tamamen olağandışı olabilirdi.
“Demokratik” olarak Britanya ve Fransa, SSCB'den nefret ediyordu, resmen “garip” olarak adlandırılan Almanya savaşının şartlarında, Reich grevine kadar aktif bir düşmanlık olmadığından, SSCB'ye karşı ani bir saldırı planladılar ve hazırladılar! Paris ve Londra'da Wehrmacht'ın yaklaşmakta olan grevini bilmesine rağmen - Ocak 10 1940 sözde gerçekleşti. "Mechelen olayı". Binbaşı, irtibat subayı, Belçika'nın Mechelen kentine yakın bir acil iniş yaptı, onunla birlikte batıda tam bir operasyonel Alman saldırı planı yaptı, yakmak için zamanı yoktu. Belçikalılar ve onlar aracılığıyla İngilizler ve Fransızlar Gelb planının ellerine düştü - Wehrmacht'in grevi Ocak 17, 1940 için planlanmıştı. Ancak bu tartışma Anglo-Fransız’ın SSCB ile savaşa girme planlarını etkilemedi. Paris'teki Almanlar tarafından soğutuluyorlardı, bu çok ilginç bir tarih dönüşü.
kaynaklar:
http://www.winterwar.ru/index.htm
http://militera.lib.ru/h/shirokorad1/index.html
http://www.ourbaku.com/index.php5/Бомбы_на_Баку_-_Военные_планы_Франции_и_Англии_против_СССР_(1939_/1940г.г.)