LONDRA — Birkaç hafta önce, bu yazki Avrupa futbol şampiyonalarında Galler’i temsil edecek oyuncular görev için rapor vermeye başlarken, koçları yazılı olmayan bir kural koydu: Mümkünse F kelimesini kullanmamaya çalışın.
Sözün açıkça yasak olduğu anlamına gelmez; daha cesareti kırıldı. Takımın performans başkanı Tony Strudwick, “Bunun bir faktör olmasını istemiyoruz” dedi. “Terim kullanmadık. Yorgunluktan bahsetmiyoruz.”
Bunu toplum içinde tartışmak mazeret uydurmak gibi görünebilir. Bunun hakkında özel olarak konuşmak, oyuncularda şüphe uyandırabilir. Bu, elbette, Strudwick ve meslektaşlarının – ve dünyadaki şampiyonluk dolu bir yazla karşı karşıya olan diğer tüm diğer takımların – neredeyse sürekli olarak düşünmediği anlamına gelmez.
Yorgunluk, büyük bir turnuvada her zaman bir faktördür. Avrupa Şampiyonası, Copa América ve Dünya Kupası, uzun ve zorlu kulüp kampanyalarının sonuna geliyor. En başarılı oyuncular, en iyi kulüp takımları tarafından istihdam edilen ve uluslararası görev için rapor vermeden önce nadiren birkaç haftadan fazla izin almayan oyuncularla yarışıyorlar.
Ancak, koronavirüs pandemisinin etkileriyle sıkıştırılmış ve yoğunlaştırılmış bir takvimde gelen bu yaz olduğu gibi bir turnuvada bitkinliğin gölgesi nadiren bu kadar alçakta asılı kalır. Çoğu ülkede, normalde 10 aylık bir sezon olan bu yıl, sekizden biraz daha fazlasına sığdı.
Euro’ya dahil olan oyuncuların çoğu – ve eş zamanlı olarak Güney Amerika şampiyonası olan Copa América – geçen Haziran’dan bu yana etkin bir şekilde kesintisiz oynuyor. Bazıları bunu hissetmeye başlıyor. Sıkı çalışan İspanyol orta saha oyuncusu Marcos Llorente, bu ayın başlarında Atletico Madrid ile sezonun son birkaç maçında sahadan daha fazla koşamayarak çıktığını itiraf etti. Beyin daha fazlasını istedi ama vücut hayır dedi.
Dünya şampiyonu Fransa’nın teknik direktörü Didier Deschamps, üç ay önce, yıldızlarla dolu takımının – Avrupa şampiyonluğunu kazanmanın favorisi – hem fiziksel hem de zihinsel yorgunluğa karşı savunmasız olduğu konusunda uyarıyordu. Geçen ayın sonlarında ekibini bir araya getirirken önceliğinin, her şey planına uygun giderse 30 günde yedi maçı kapsayacak bir programda hayatta kalmak için yeterli “motorda gaz” olduğundan emin olmak olduğunu söyledi.
İngiltere menajeri Gareth Southgate, “bu oyunculardan hiçbirini kırmamaya” dikkat etmesi gerektiğini itiraf etti. Dünyanın en üst sıralarında yer alan Belçika’nın teknik direktörü Roberto Martínez, Yunanistan tarafından yapılan bir hazırlık maçında tarafının berabere kalmasından sonra, oyuncularının bu sezonda hırslarını yerine getirmek için ihtiyaç duyacakları “rekabet yoğunluğunu” yeniden keşfetmeye çalıştıklarını öne sürdü. turnuva.
Strudwick ve Galler’deki meslektaşları bundan bahsetmiyor olsa da, yorgunluk ve onun tehdidi, planlamalarının dokusuna bağlı. Eğitim programlarını bunu dikkate alacak şekilde tasarladılar. Bunu önlemek için daha fazla kapalı kalma süresi planladılar. Sınırlarına çok yaklaştığı düşünülen herhangi bir oyuncu, antrenman rejimlerinin izlendiğini ve iş yüklerinin azaldığını görecektir.
Onlar ve diğer koçların hepsi, Euro 2020’nin sonucunun her zamankinden daha fazla, stratejik veya stilistik, taktik veya teknik faktörlere bağlı olmayabileceğini biliyor. Bunun yerine, Strudwick’in “tazeliğe karşı yorgunluk” savaşı dediği fiziksel olana bağlı olabilir. Bu, ayakta kalan son takım için bir turnuva.
Bunun açıklaması açıktır. Spor analitiği danışmanlığı yapan Twenty First Group’un verilerine göre, ertelenen turnuvaya katılacak 24 ulusun çağırdığı oyuncular, geçen sezon sahada ortalama olarak normal şartlarda olduğundan daha fazla zaman geçirmedi. .
Ancak hepsi daha kısa sürede daha fazla oyun oynadılar – Yirmi Birinci Grubun çalışması, bazılarının 2018 Dünya Kupası’ndaki eşdeğerlerinden daha fazla 200 dakikadan fazla veya üçten fazla oyun oynamış olarak turnuvaya gireceğini gösterdi – ve , aynı derecede önemli, iyileşmek için çok daha az zamanla yaptı.
2016’daki son Avrupa Şampiyonası’ndan önce, oyuncular maçlar arasında ortalama 4,5 gün dinlenmişti. Çalışmaya göre bu sefer bu rakam 3,9 güne düştü. Bazı büyük ülkeler için rakamlar daha da çarpıcı: İspanya, Fransa, İngiltere ve İtalya’yı temsil eden oyuncular, bu sezon maçlar arasında ortalama olarak sadece 3.5 gün geçirdiler.
Ancak Strudwick için bu, hikayenin sadece bir kısmı. Ligler ve yönetim organları, pandeminin ilk dalgasında kaybedilen zemini telafi etmeye çalışırken, 2019-20 sezonunun sonu ile 2020-21 sezonunun başlangıcı arasında çok az veya hiç ara verilmedi. Bazı durumlarda, birkaç haftadan uzun sürmedi.
Strudwick, “Neredeyse hiç izin yoktu,” dedi. “Normalde bir sezon, uluslararası bir ara, ortada bir bölünme olur ve sonra tekrar gidersiniz. Bu sefer sadece küçük bir ara oldu ve ardından her üç veya dört günde bir maçlar ve oldukça yoğun uluslararası periyotlarla gelecek sezona geçti.”
Bunun ne gibi bir etkisi olacağını kestirmek kolay değil. İlk okuma, İngiltere’nin yorgunluğun etkilerine karşı herkesten daha savunmasız olduğunu gösterir. Takımının üyeleri bu sezon herkesten daha fazla dakika oynadı: ortalama 3.700 veya 40 maç – Euro’daki ortalama oyuncudan sekiz tam fikstür.
Bu, Premier Lig’in takımların bu sezon beş yedek oyuncu kullanmasına izin vererek Avrupa’nın geri kalanını takip etmeme kararına bağlanabilir. Bu yıl en çok aksiyonu gören altı oyuncudan beşinin İngiltere’nin en üst liginde oynaması tesadüf değil (genel lider, Hollanda orta saha oyuncusu Frenkie De Jong, İspanya’da Barselona için oynuyor).
Ancak sahada sadece bir ülkenin – Türkiye – Southgate’in takımından daha genç bir kadro çağırmış olması, bunun etkileriyle dengelenebilir. İngiltere yorgunluğa Fransa, Portekiz ve Almanya’dan biraz daha duyarlı olabilir, ancak ekibi de önemli ölçüde daha genç. Buna karşılık Belçika, turnuvadaki en deneyimli takımlardan biri, ancak son zamanlarda çok daha az kilometreye sahip.
Yine de, yorgunluğun – geleneksel favorileri orantısız bir şekilde etkileyen bir tür – büyük bir dengeleyici işlevi görmesi mümkündür; Birçok büyük yıldızın gaza gelmesi, turnuvayı daha az değil daha heyecanlı hale getirebilir.
Strudwick’in mantığı kesinlikle budur. “Forma girmeyecek” dedi. “Üzüntüler olacak. Daha az haber verilen bir takım için kartlarda olabilir. Kadrosunu kullanan, tazeliğini koruyan ve onu en iyi şekilde yönlendiren kişi o olacak.”
Strudwick, elbette, tarafsız bir gözlemci değil. Galler’in haklı olduğunu ummak için bir nedeni var. Kadrosunda sadece birkaç öne çıkan oyuncu var – Gareth Bale ve Aaron Ramsey – ancak ikisi de bu sezon istedikleri kadar oynamadı. Ne Bale (Tottenham için) ne de Ramsey (Juventus için) kulüpleri için 1.500 dakikalık rekabetçi bir eylemde bulunmadı. Her ikisi de teoride normalden daha taze olmalıdır.
Ancak, tüm bu ağır iş yüklerinde başka bir potansiyel sorun daha var: oyuncuların fiziksel koşullarının turnuvayı daha açık hale getirmeye hizmet etmesi değil, onu daha tehlikeli hale getirmesi.
Küresel oyuncular birliği FIFPro’nun Genel Sekreteri Jonas Baer-Hoffmann, “Sakatlık prevalansı ile iyileşme eksikliği arasında kanıtlanmış bir ilişki var” dedi.
“Bu sezon bazı en iyi oyuncular, maçlarının yüzde 80’ini kurtarmak için ideal zaman olmadan oynadı” diye ekledi. “Yorgunluk için tipik olan belirli yaralanma türlerinin etkisini zaten gördük. Tabii ki, oyuncuların sağlıklı kalmasını ve ellerinden gelenin en iyisini yapmalarını umuyoruz. Ancak geçirdiğimiz bir yıldan sonra gerçek şu ki yaralanma riski yüksek.”
Strudwick’in ve tüm meslektaşlarının, çağdaşlarının ve rakiplerinin en çok korktuğu şey budur. Haftalarca ve aylarca engellemeye ya da en azından hafifletmeye çalıştıkları şey budur. Yorgunluktan ve ortaya çıkardığı tüm tehditlerden bahsetmiyor olabilirler, ancak önümüzdeki ay boyunca her gün, sadece biri ayakta kalana ve sonunda dinlenene kadar kesinlikle bunu düşünüyor olacaklar.
Bu Haber ve Resim Amerika NewYorkTimes´den alıntı´dır, kaynak https://www.nytimes.com/2021/06/09/sports/soccer/euro-2020-fatigue.html
Bu Haber bizim Robotlarımız tarafından Tercüme edilmiş´dir, hatalı veya yanlış Tercümeleri lütfen bize bildiriniz.