Kira artış oranını belirlemede bir serbestiyet olmadığını, kira artışının bir önceki kira yılında tüketici fiyat endeksindeki (TÜFE) artış oranını geçemeyeceğini belirtmek gerekir.
Bu kapsamda taraflar, artış oranını TÜFE oranı olarak kararlaştırabileceği gibi net bir oran belirleme yolunu da tercih edebilirler.
TÜFE oranı, üzerinde anlaşılan net orandan düşükse, bu durumda son 12 ayın yıllık TÜFE ortalaması uygulanacaktır.
Eğer taraflar arasındaki sözleşmede, kira artış oranına ilişkin bir hüküm bulunmuyorsa, bu durumda taraflar TÜFE oranını geçmeyecek şekilde aralarında anlaşmalı, anlaşamamışlarsa Sulh Hukuk Mahkemesine başvurmalıdırlar.
Hâkim, kiralananın durumunu göz önüne alarak TÜFE’yi geçmemek üzere hakkaniyete uygun şekilde karar verecektir.
Tabi bu noktada önemli olan, sözleşme ile kira artış oranı üzerinde net bir anlaşmanın olmasıdır. Aksi takdirde, kiraya verenin tahliye talebi reddedilecektir.
Kira bedelinin artışı yalnızca ülkedeki genel enflasyona karşı kiraya vereni korumayı hedeflemiştir.
Ne var ki taşınmazın bulunduğu muhitin özelliklerindeki değişmeler de kira bedelini ciddi ölçüde etkileyebilir.
Örneğin bir caddenin 5 yıl öncesine göre çok daha işlek olması halinde, sözleşmesi 5 yıl önce yapılmış olan iş yerinin kirası, çevresindeki dükkânlara kıyasla oldukça ucuzlamış olabilir.
Bu gibi durumlara karşı tarafların kiranın yeniden tespitine ilişkin dava açma hakkına sahiptir.