Buz her vakit beklediğimiz üzere davranmaz ve esnekliği – daha doğrusu esneyemeyişi – bunun harika bir örneğidir. Buz, teoride yaklaşık yüzde 15‘lik bir azamî elastik gerilmeye sahiptir. Gerçek dünyada şimdiye kadar ölçülen azamî elastik gerilme ise yüzde 0,3‘ten az. Bu tutarsızlığın nedeni, buz kristallerinin, kırılganlıklarını artıran yapısal kusurlara sahip olmasıdır. Çin’de bulunan Zhejiang Üniversitesi’nden nanobilimci Peizhen Xu liderliğindeki bir araştırma takımı, bunu ele alarak mümkün olduğunca az yapısal kusura sahip olan bir buz yaratmaya çalıştı.
Deneyde, daha evvel denendiğinden çok daha soğuk olan, yaklaşık –50 santigrat derecede ultra soğuk bir odaya yerleştirilmiş bir tungsten iğne yer aldı. Odaya su buharı salındı ve bir elektrik alanı uygulandı. Bu, su moleküllerini iğnenin ucuna çekti ve burada kristalleştilen moleküller azamî genişliği yaklaşık 10 mikrometre olan ve insan saçından daha ince bir mikro lif oluşturdular. Bir sonraki adım, sıcaklığı -70 ve –150 santigrat dereceye düşürmekti. Bu düşük sıcaklıklar altında, araştırmacılar buz liflerini bükmeyi denediler.
Buzu neredeyse dairesel bir biçime sokmayı başardılar:
–150 santigrat derecede, 4,4 mikrometrelik bir mikro lifin, 20 mikrometre yarıçapında neredeyse dairesel bir hal alacak halde bükülebildiğini buldular. Bu, evvelki denemelere nazaran teorik sona çok daha yakın olacak biçimde yüzde 10,9’luk bir azamî elastik gerilmeye işaret etmekte. İşin daha da ilgi cazibeli yanı, araştırmacılar buzu hür bıraktığında evvelki formuna geri döndü.
Araştırmacılar, bu sonucun buz oluşumunda gerçekleşen faz geçişlerini incelemek için yeni bir yol sunabileceğini belirtti.