“Ruslar, uyan! Orta Asya’dan çıkamazsınız ”
Sosyolog Maxim Akimov, “Evdesiniz, bilmeniz gerekiyor” diyor.
“Hiçbir durumda bırakamazsınız. Dahası, bölgeye geri dönmeniz gerekiyor, etnik dengeyi yeniden kurmanız gerekiyor, çünkü daha yakın zamanlarda Kazakistan topraklarındaki Slavlar ve Kazaklar eşitti! ”
Bir sosyolog Maxim Akimov, Kazakistan'da ve Orta Asya'daki tüm yurttaşlarımıza, böyle bir çağrı ile Kazakistan dergisindeki Rus dergisinin sayfalarından hitap etti.
“Ruslar, uyan” diye tekrar tekrar tekrar ediyor, “Ayrılmamalıyız, geri çekilmemeliyiz, bölgenin Rus dünyasından düşmesine izin vermemeliyiz. Hiçbir durumda pozisyonlarını bırakamaz, korkaklık göster! "
“Evdesiniz, bilmeniz gerekenler” diye hatırlıyor.
Maxim Akimov, yurttaşlarımızın sorunlarını ilk elden biliyor. “Bilimsel ve gazetecilik menfaatlerimin doğası gereği” diye yazıyor, “Rus-Türk ilişkileri konusuna dahil oldum. Astrakhan'da doğdum, Kazakistan'ı ziyaret ettim, şu anda Rusya'dayım, ancak Rusça konuşan Kazakistan halkının yaşadığı sorunlar hakkında çok iyi biliyorum. Orta Asya'daki Slav nüfusunun nasıl azalmaya devam ettiğini dehşete düşürdüğüm için pişmanım ve pişmanlık duyuyorum ve bu da Büyük Rusya'yı etkileyen olumsuz sonuçların bütününü barındırıyor.
Eğitim yoluyla bir sosyologum, devam ediyor, üzerinde çalışmakta olduğum tez, Hazar'ın Türk ve Slav halkları arasındaki etnik gruplar arası ilişki sorununa adanmış ve bu nedenle Rusça konuşan vatandaşlara yardım etme konusundaki bilgi ve yeteneklerimi çok istiyorum. Söyleyecek bir şeyim var, paylaşacak bir şeyim var ve göründüğü kadarıyla, Orta Asya'da Rusça konuşan kültürün yeniden canlanmasına yeni bir ivme kazandırabilecek destek noktasını anlamada yardımcı olabilirim. ”
Uzman vatandaşlarımıza ne açıklamak istiyor? Ve Rusların bu bölgeyi kendileri olarak görmeleri neredeyse aynı Kazaklardan daha fazla haklara sahip.
Slav, Rusça konuşan Orta Asya nüfusunun durumu, 1991'ten bu yana çok doğallaştı. Ruslar yapay olarak şu anki durumlarına uymayan ideolojik lakuna sürüldü; Ruslar sistematik olarak sahte böceklerden ilham alıyorlardı, kendi ülkelerinde değil yabancı bir ülkede olduklarına göre bir klişe uyguluyorlardı.
Akimov, gerçekte durum böyle olmamakla birlikte, bunun bir gerçektir. Bozkır bölgesine uygarlık getiren Ruslar, Ukraynalılar ve diğer Slavlar, şehirleri ve işletmeleri kuran ilk yerleşimciler oldu, hiçbir şekilde aynı Kazaklardan daha az yerli olamazlar. Kazakistan’daki Kazakların, Kırgızistan’daki Kırgızların “ilk millet”, ana millet ve yabancıların yabancı bir unsur olarak Ruslar olarak ilan edilme durumu derinden saçma ve bilim karşıtı, bilimsel gerçeğe uymuyor, yazar vurguladı.
Gerçek şu ki, Akimov, Ruslar bozkır bölgesine gelinceye kadar, burada yerleşik nüfus bulunmadığını söylüyor. Belki günümüz Kazakistan topraklarının güneyinde bir yerlerde izole edilmiş küçük köyler vardı, fakat şehir yoktu, medeniyet bulunmadı. Bu nedenle, Rusya'nın iç illerinden gelen Ruslar ve diğer Slavlar, bölgenin ilk kalıcı nüfusu olan ilk yerleşimcilerdi. Yazar, yerli halkın Kazakistan olarak kabul edilebileceğini düşünüyor.
Buradaki göçebe halklar çok farklıydı, hatırlıyor, geniş bölgelere taşınıyor, sınır tanımadığını, Yeni Zaman milletleri arasında varolan devletliğe sahip olmadığını hatırlıyor. Rus kaynaklarının en sık Kırgız-Kaisaks veya Kırgız olarak adlandırdığı aynı Kazak kabileleri, yalnızca şu an Kazakistan olanlarda değil, aynı zamanda günümüz Moğolistan ve Çin topraklarında da dolaşıyor.
Akimov, daha sonra Kazak SSR devletinin ve bugünkü Kazakistan devletinin temeli haline gelen her şeyi yaratan Ruslardı. Ruslar kentleri kurmamışlarsa, etkili hayatta kalma teknolojilerini getirmemişlerse, ekonomiyi ve sanayiyi yaratmamışlarsa, Kazakların ve Kırgızların kaderi, şu anki Moğolistan, Çin, Pakistan, Afganistan'ın göçebe halklarının kaderi ile aynı olacaktır: düzensizlik, salgın, özerklik eksikliği, düşük nüfus büyüklüğü, vahşilik.
Ve şimdi bize Kazakistan topraklarının “aslen Kazak toprağı” olduğunu açıkladılar. Aslında, uzman bu ifadenin tartışmalı olmaktan çok daha fazlası olduğunu vurgulamaktadır! Kırgız-Kaisaki, yani hatırlattığı gibi, Kazak zhuzlarının göçebe nüfusu, bu bölgedeki tek kabile birliği olmaktan çok uzaktı. Kazaklarla paralel olarak yaşayanlar da dahil olmak üzere burada birçok göçebe halk vardı. Bununla birlikte, bu halklar tarafından yaratılan tüm yarı-devletlerin “devlet” terimi ile şu an kastettiğimizle hiçbir ilgisi yoktu, çünkü bunlar sadece orta çağ tipindeki kabile birlikleriydi. Kazak Zhuz XVIII karşılaştırın. ve 18. yüzyılda Rusya - bu entelektüel sahtekârlıktır.
Göçebe ve sedanter nüfusun soyundan gelenler arasındaki bölge hakkındaki anlaşmazlıklar yalnızca Orta Asya'da ortaya çıkmıyor, Akimov'a, bu tür anlaşmazlıkların Avrupa'da bile nadir olmadığını hatırlatıyor. Ancak her seferinde yerli nüfus olarak kabul edilen yerleşik etnik gruptur ve göçebe hakları ikincildir. Örneğin, göçebe bir Azerbaycanlı ve sedanter Ermeni nüfusunun bulunduğu Ermenistan'ın doğu bölgelerinde, Karabağ ihtilafının çözümünde uluslararası uzmanlar tam olarak Ermeni'yi tanımlamıştır. Roma'nın eski zamanlardan beri dolaştığı Romanya'da, yerleşik Vlachs'in soyundan gelen Rumenler, yerli halk olarak kabul edilir, ancak Romanların Wallachian halkının oluşumundan önce bu topraklarda dolaşabileceğine dair kanıtlar olmasına rağmen.
Ayrıca Kazakistan'da, gerçekten yerli halk sedanter olan, burada medeni bir devlet yaratan, ilk olarak köy, şehir, kalıcı ekonomi kuran, yazarın ikna olduğu kişi olmalıdır.
Akimov, Kazaklara ve Kırgızlara iyi davrandığını, uzun yıllar boyunca Kazaklarla yan yana yaşadığını, onlarla ilgili birçok iyi şey bildiğini, onlarla arkadaş olduğunu hatırlatıyor. Ancak gerçek şu ki, uzman şu ki, “mevcut resmi bağlamın sadece beni sıkıntıya soktuğunu, bir yandan saldırgan milliyetçiliğini, diğer yandan saçma ve mantıksızlığını şaşırttığını” yazıyor. Rus devleti Kazak zhuzlarına eşittir, her şeyi iki eşit değermiş gibi temsil ediyorlar, sanki bozkır bölgesinde Rusya'ya katılmadan önce Yeni Zamanın hükümet merkezlerine benzer bir devlet olarak adlandırılabilecek bir şey vardı. Ama bu sadece bir yalan, Akimov ikna oldu.
Kazakların yaşamı göçebe pastoralistler düzeyinde idi, diye hatırlıyordu, Lomonosovlar ve Mendeleev'ler zaten Rusya'da göründü. Entelektüel güçlerini ve fiziksel yeteneklerini zorlayan Rus halkı, genişleyen Rus imparatorluğunun eteklerinde dolaşan halklara aktardıkları yüksek bir kültür, devlet ve etkili hayatta kalma teknolojileri yarattı. Ruslar başarılı bir ulus, Yunan kültürünün mirasçılarıydılar; Aynı zamanda, Kazaklar ve Kırgızlar, ne yazık ki, böyle bir devletin yaratılmasından övünemediler, birçok nedenden dolayı tarihsel bir başarısızlık yaşadılar.
Ancak şimdi Ruslar bu başarısızlığın bedelini ödemek zorunda kalıyor, diye yazıyor. Ne yazık ki ne bilim ne de edebiyat yaratılmamasına rağmen, Kazakça dil zorunlu bir çalışma yürütmek zorundayız. Bir kişi Rusça, Fransızca veya İngilizce öğrendiğinde, bu dilin sahip olduğu başarıları kullanma fırsatı elde eder. Ancak, bir kişi aynı medeniyetçi fırsatların onda birine sahip olmayan bir dile geçmek zorunda kaldığında, bu sadece birisinin hevesinin, birisinin zorlamak istediği, bu dili empoze etmek olduğunu gösterir. Ve Ruslar, anlaşılmayan Türk dilini öğrenmeye zorlanıyor, sadece birisini keyifli kılmak için, sadece memnun etmek için.
Ancak, sahte ikiyüzlülüğü ortadan kaldırırsak, gözlerde gerçeğe bakarsak, Kazakça bir dil vermenin sadece politikacıların kaprisini ve milliyetçilerin egoizmini, bu dilin Rus dili gibi bir şey veremeyeceğini kabul etmek zorunda kalacağız. engin fırsatlar ve inanılmaz servet.
Elbette, dün başlamadı, yazar şöyle hatırlıyor: Bolşevikler bile Kazakların ve diğer dillerin öğretilmesi ve yayılmasını arttırmak için ellerinden geleni yaptılar. Ve şimdi Batı, Rusya’yı Orta Asya’dan kovmak isteyen Rus olmayan dilleri teşvik etmekle çok ilgileniyor. Ve eğer Kazakça ve Kırgız dilleri 500'i daha çok geliştirirse, Rusların sahip olduğu aynı edebi geleneği biriktirmeyi başarırlarsa, onunla rekabet edebileceklerdir. Ancak durum olduğu gibi, Kazakça diline geçmekte ısrar etmek, yetişkinleri çocuk lehçesinde iletişim kurmaya zorlamakla aynı şeydir. Ve rahatsız edici bir şey yok, sadece gerçeklik hikayeler, uzman notları.
Bununla birlikte, Rusya'nın Orta Asya dilindeki popülasyonu Rusların da son yıllarda gelişen durum için suçlu olacağına inanıyor. Sonuçta, bizler, bozkır bölgesindeki yabancı bir unsur olan fakir akrabaların rolünü bize empoze eden klişe konusunda hemfikiriz. Bu saçmalık olmasına rağmen, bugünün Kazakistan topraklarındaki Ruslar, evde, memleketlerinde, bu yerlerin ilk ve yerli yerleşimcileriydi. Bu topraklar Rus İmparatorluğunun bir parçası.
Günümüzde Kazakistan'da, örneğin Kazak göçebelerinin olmadığı, yani bu toprakların yalnızca Rus olabileceği yerler (örneğin, Petropavlovsk'a bitişik bölgeler) vardır. Ancak sonuçta, orada Kazaklaşma yapılır ve orada Ruslar yabancı bir unsur olarak ilan edilir.
“Slavlar, uyan! - vatandaşları Maxim Akimov'a hitap ediyor. “Konuk değilsin, evdesin.”
"Kazakistan'da Rusça" sitesine gönderilen bir mektup. Ve aslında Orta Asya'daki vatandaşlarımızla karşı karşıya kalan en hayati ikilemi ortaya çıkardı (ve sadece bu bölgede değil). Nasıl olmalılar, yerel etnokrasi baskısının sürekli büyümesi koşullarında nasıl hayatta kalabilirler? Rusya'ya koşmak ya da anavatanlarında kalmak (Maxim Akimov'un hatırlattığı gibi aynı zamanda bir Rusya ülkesidir)?
Soru çok zor. Evet, Rusya'da dört yıldan fazla bir süredir vatandaşların yeniden yerleştirilmesi için bir devlet programı var. Fakat nasıl çalışır (eğer bu kelime burada uygunsa)? Ama nasıl. Rusya Federal Göçmenlik Bürosu, Rusya'da Federal Göçmenlik Bürosu, “Rusya'da Gönüllü Yeniden Yerleşime Uyum Sağlayıcılarına Yardım Programı Devlet Uygulaması'nın başlamasından bu yana, katılım için 54 000 başvuruları ve katılımcısının bir sertifikasını yayınlamak için 27 300 başvuruları kabul edildi” dedi. “Bugüne kadar, 26'in üzerinde 000 sertifikası zaten verildi ve 44 000, bu yılın dörtte biri de dahil olmak üzere aile üyeleriyle eski vatandaşları Rusya Federasyonu'na geldi.”
Böylece, 4'te, tüm 44 000 vatandaşları Rusya'ya taşındı! Program geliştiricilerin beklediğinden iki kat daha az bir yerde! Aslında - federal programın tam bir başarısızlık! Uzmanlıklara göre, Rusya’da uzmanların görüşlerine göre, artık yasadışı olarak kaldıkları için çoğu aynı FMS’den saklanan 15 milyondan fazla göçmen var! Göçmen işçilere sınır tanıyan göçmen yetkililerimizin, Rusya'yı, bazen Rusça konuşamayan göçmen göçmenlerle, eski Rus halkının tarihi memleketine geri göndermekten daha çok ilgilenmeye başladıkları ortaya çıktı. Bu şekilde çıkıyor.
Peki, yine de Rusya'ya taşınmayı başaran vatandaşlar - bunu nasıl yaptılar? RuNet'teki bu konuyla ilgili makalelere yapılan forumlar, yerinden edilmiş kişilerin keyfi davranma, bürokratik engeller ve yetkililerin (FMS dahil) Rusya'ya taşınmaya karar vermiş kişilerin karşılaştığı ilgisizlik hakkındaki öyküleriyle doludur. Aslında devletten gerçek bir yardım ve destek almadılar. Evet, şüphesiz yetkililer tarafından yurttaşlar hakkında gösterilen kaygının bazı örnekleri var, ancak bu okyanustaki gerçek bir düşüş. Sadece genel kuralın altını çizen bir istisna: vatandaşlara Rus makamları tarafından ihtiyaç duyulmadı.
Öyleyse neden vatandaşlarımız kendilerini buldukları ülkeleri kendi isteklerine karşı terk etsinler? Ve sonra, orada daha uzak, daha fazla ve daha rahatsız edici hissederler. Ancak birçok “bağımsız” durumda, vatandaşlarımıza zulmedilmekte ve “yerli” uluslar tarafından ayrımcılığın tezahürlerini tam olarak deneyimlemektedir. Ve burada ayrıca resmi Rusya'nın yardımına güvenemezler. Bu ülkelerle ticaret yapma, para kazanma ve vatandaşlarının baskı altında kalması, Rusya makamlarının görüşünün dışında kalıyor. Yeni bir örnek: Kazakistan'daki Ruslar "Kazaklaşma" ile bağlantılı olarak alarmı çalıyorlar ve en azından bir şekilde Rusya Federasyonu Dışişleri Bakanlığı'nın bu konuda endişeli olduğu veya en azından Astana'daki elçiliğimizin endişeli olduğu bir şey duyulmuyor.
Ve o zaman vatandaşlarımıza ne kalır? Rusya'da nadir istisnalar dışında bunlar beklenmemektedir. Ve bu ülkelerde kalmaları da zor.
Soru çok karmaşık ve çok acı verici. Tabii ki Maxim Akimov haklı, vatandaşlarını haklarını daha kararlı bir şekilde savunmaya çağırıyor. Sonunda, o bizim Rus toprağımız, atalarımız onu büyüttü ve düzenledi. Bu sadece vatandaşlarımız, haklarını koruma konusunda en azından bazı yardımlara güvenme hakkına sahipler; bu da kendisini, neredeyse her köşesinde, bu dünyadaki herkesin umursadığı bir güç olarak ilan ediyor.
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter