Kemal Kılıçdaroğlu'nun bahsettiği o ihanet hançeri, CHP kurultayında el değiştirdi.
13 yıl önce o hançeri Kemal Kılıçdaroğlu'nun eline tutuşturmuşlardı. Deniz Baykal'dan devralmıştı kendisi de. Sonra Ekrem İmamoğlu'na elden teslim etti. İmamoğlu ise hançeri Kılıçdaroğlu'nun en yakınındaki isme, Özgür Özel'e geri almak üzere ödünç verdi. "Vekil genel başkan" sınırlarını aşarsa o da hançeri sırtına yiyecek. Bir CHP geleneği bu; genel başkana en yakın adamın elinde hançer bulunur. Sırası geldiğinde o da ihanet hançerini saplamaktan geri durmaz.
CHP'de koltuk mücadelesi normal bir parti içi mücadele şeklinde geçmez. Kuruluşundan beri böyledir aslında. CHP genel başkanlığına "Atatürk'ün koltuğu" denmesi boşuna değil. Bu koltuğun kontrol edilmesi Türkiye'nin de kontrol edilmesi anlamına gelir ki, bu yüzden CHP'deki değişim hep "ihanet hançeri"yle halledilir.
Genel başkanlığa oynayanlar aslında hançeri alma sırasına girer. Dışarıya belli etmeseler de CHP'de değişmez kural budur. Genel başkanlık koltuğuna oturtulanın yanına eli hançerli bir bekçi verilir. O da sırasını bekler, işaret verildiğinde işi bitirmek üzere.
Kemal Kılıçdaroğlu'nun sonu trajik oldu. CHP'de genel başkanın delegeleri dizayn ettiği, kontrol altında tuttuğu efsanesi de böylece son buldu.
Delegeleri 'para' kontrol eder. Parayı ise delege baronları. Delege baronları ise 'dışarıdan' yönetilir. CHP'de güç merkezi içeriden çok dışarıdadır. Kemal Bey'i de önce delege baronları terk etti. İstanbul İl Kongresi'nde bu açıkça ortaya çıktı. Baykal'ın etrafındaki gücün bir gecede nasıl saf değiştirdiğini hatırlayalım. Kılıçdaroğlu da ısrarla hançere doğru gitti. Kemal Kılıçdaroğlu'ndan geriye CHP kongresinde küçük düşürüldüğü o puslu sahneden başka bir şey kalmadı. FETÖ'nün kaset darbesiyle gelen Kemal Kılıçdaroğlu, CHP Genel Başkanlık koltuğunu bu kez yine FETÖ'nün parlattığı başka bir isme bıraktı. Sürpriz değil, uzun süredir zaten CHP'de işler böyle yürüyor.