Zokora'sız Trabzon takım savunması, virüs koruma programsız bir bilgisayar gibi.
İki sezondur hem önlibero, hem 'önstoper' hatta zaman zaman 'önbek' oynayan Zokora'nın eksikliği tarifi zor bir negatif etki yapıyor.
Colman döndü ama alışılmış Colman katkısının yüzde 50'sini bile henüz sahaya yansıtamıyor. Bu orta saha geometrisinde topla münasebetini kısa kesen ama işini eksiksiz yapan Hürriyet ile önünde sürekli kontratak pusularına yatan Tello ve Alper normalden de tehlikeli kozlara dönüştüler.
İşin aslı Trabzon ilk 10 dakika üstün olan taraftı.
Ancak eski Trabzon Teknik Direktörü Ersun Yanal'ın satrançtaki 'rok' (satranç tahtasının en kenarındaki kalelerin yerini değiştirme eylemi) hamlesini anımsatan açık oyuncularının kanatlarını değiştirme mikro taktiği hem Trabzon'un kanat etkinliğini pasifize etti hem de kontra dengelerini Eskişehirspor lehine değiştirdi.
SERVET Mİ MESSİ Mİ?
Eskişehir'in ilk golünde stoper Diego maçın başından beri aslında Colman'dan bekleneni yaptı. Eğer rakip stoper kontratağa oyun kurucu rolünde katılıyorsa, Trabzon'un en ilerideki 4'lüsünden en az 1'inin de ekstra 'oyun kırıcı' olarak defansına yardım etmesi gerekmez mi? Haydi ekstra defansif katkıyı geçtik, ne de olsa Eskişehir ligimizin en usta takım hücumu yapan ekiplerinden bir tanesi.
Peki, 2. golde sol bek Emerson'un Necati Ateş karşısında maçın seyircilerindenmişçesine sergilediği kademe pasifliğine ne demeli?
Servet'in 3 rakibini çalımlayıp attığı gole ise söyleyecek hiçbir şey yok. Servet, Messi'vari bir gol atarken Trabzon hücum hattı mental açıdan birbirine o kadar uzak ki:
Birisi İstanbul'dayken diğeri Trabzon'da gibi ama kolektif kalite Faroz tarihinin çok uzağında.
Tarih demişken Eskişehir'in futbol devrimcisi Abdullah Gegiç dünkü Es-Es'i izlese dünyanın en mutlu insanı olmaz mıydı?