Angelo Fausto Coppi, 15 Eylül 1919’da Piemonte tepelerinde yer alan Castellania’da doğdu. Alessandria kentinin yakınlarındaki bu küçük kasaba daha sonra, Coppi’nin görkemli anısına ithafen Castellania Coppi adını almıştır. Beş kardeşin dördüncüsü olan Fausto Coppi, bisiklet sporuna küçük yaşlarda tutuldu ve bu uğurda on üç yaşında okulu bırakıp Novi Ligure kentindeki bir şarküteride, eski ve paslı bisikletiyle sipariş dağıtmaya başladı. Şarküteriden gelen üç kuruşla iyi bir bisiklet alabilmek mümkün değildi. Coppi’nin ilk gerçek bisikletini ona, bisiklet sporuna gönül vermiş amcası aldı. Böylece Coppi on beş yaşındayken yarışlara katılmaya başladı. 1938’de amatör yarış lisansını alan Fausto Coppi, ilk resmi yarışını Castelleto d’Orba’da kazandı.
Fausto Coppi, 1939’da Novi Ligure’de Giuseppe Cavanna ile tanıştı. Novi Ligure’deki bisiklet sahnesinde “Biagio” olarak bilinen Cavanna eski bir boksördü. Görme yetisini kaybettikten sonra bisikletçiler için masörlük yaparak geçimini sağlıyordu. Cavanna’nın günümüzde artık bir mit gibi anlatılan şaşırtıcı bir yeteneği vardı. Masaj yaptığı bisikletçilerin kaslarına dokunduğunda, bu sporda bir gelecekleri var mı yok mu; varsa da hangi profildeki yarışlarda başarılı olabilirler; bunları bir kahin gibi söyleyebiliyordu ve bu kehanetleri genelde doğru çıkıyordu. Biagio, Coppi’ye dokunduğunda ondaki geleceği gördü ve bu çabuk sakatlanan, çıtkırıldım köy çocuğunu Tuscany Turu’na gönderdi. Coppi, teknik bir arıza nedeniyle yarışı bitiremese de takip eden günlerde önemli yarışlar kazanarak Biagio’nun öngörüsünü haklı çıkardı ve 1939’un sonlarına doğru meşhur bisiklet takımı Legnano ile sözleşme imzaladı.
1940 yılında, İkinci Dünya Savaşı patlak vermişken yirmi yaşındaki Fausto Coppi, Legnano takımı çıktığı ilk yarışlarda etkileyici bir performans ortaya koydu ve mayıs ayında koşulacak Giro d’İtalia kadrosunda kendine yer buldu. Legnano takımının yöneticileri bu yetenekli gencin, takımın lider konumundaki Gino Bartali’ye üçüncü Giro şampiyonluğu için yardım edeceğini düşünüyorlardı. Coppi gelene dek, İtalyanlar tarafından Tanrı gözüyle bakılan efsanevi Bartali, 1936 ve 1937’de Giro’yu, 1938’de Fransa Turu’nu ve 1939’da ise bisikletin anıtsal yarışlarından ikisi olan Il Lombardia ve Milano-San Remo’yu kazanmıştı. Ne var ki Milano’dan start alan 1940 Giro’sunun ikinci etabında, Torino’dan Cenova’ya gidilirken, Passo della Scoffera inişinde Gino Bartali bir sokak köpeğine çarptı ve bisikletinden fırlayıp düştü. Doktorlar, ilk muayeneden sonra ona durumun ciddi olduğunu söyleyip yarıştan çekilmesini önerseler de Bartali devam etmeye karar verdi. Güçlü bünyelere sahip bu modern zaman gladyatörlerinin büyük kazalardan sonra dahi bisikletin gidonunu tutmaya ve pedalına basmaya engel olacak bir kırık yoksa, yarışın sonraki etaplarında toparlandıkları biliniyordu. Fakat 1940 Giro’da Bartali bir türlü toparlayamadı. Legnano takımı Bartali’yi uzun süre bekledi ama diğer yanda genç Coppi rüya gibi yarışıyordu. Modena’da biten on birinci etabın sonunda pembe mayoyu üzerine geçirince Coppi, takımın lideri olarak lanse edildi ve Milano’daki son etaba kadar genel klasman liderliğini koruyarak, yirmi yaşında, tarihin en genç Giro şampiyonu oldu. Bu yarış aynı zamanda Bartali ile Coppi arasındaki büyük rekabetin de başlangıcıydı.
Genç şampiyon Giro zaferinin keyfini süremeden İkinci Dünya Savaşı şiddetini artırdı ve tüm Avrupa’yı etkisi altına aldı. Bir sonraki Giro için 1946 yılına kadar beklemek gerekecekti. Yine de Mussolini’nin İtalya’sında kimi yarışlar 1943’e kadar sürdü. 1942 yılında Fausto Coppi, İtalya Ulusal Yol Yarışı’nda Gino Bartali’yi bir kez daha geçerek “tricolore” mayonun sahibi oldu. 7 Kasım’da Milano’daki Vigorelli velodromunda 45.798 metre ile Dünya Saat Rekorunu kırdı. Bisiklet dünyasının bu prestijli unvanı, rekor 1956’da Jacques Anquetil tarafından 369 metre geliştirilinceye kadar, tam 14 sene Coppi’de kalacaktı.
İtalya İkinci Dünya Savaşı’na katıldığında Fausto Coppi de 38. piyade bölüğünde bir er olarak askere alındı. Yetkililer Coppi’nin yarışların kısmen devam ettiği ilk yıllarda yarışmasına izin verdiler; ancak 1943 yılında, savaşın ateşi her yeri kapladığında Coppi Kuzey Afrika’ya gönderildi. 13 Nisan 1943’te Tunus’ta, Mateur ve Medjez el Bab arasında bir yerde Coppi, İngilizlere esir düştü ve vaktini savaşın sonuna dek bir esir kampında, İngiliz askerlerin saçlarını keserek geçirdi. Coppi 1945’te İngilizler tarafından İtalya’ya getirildi. Savaş yılları boyunca unutulmayan büyük şampiyon, La Gazetta Della Sport’un yardımıyla bisikletine yeniden kavuştu ve yarışmaya başladı. Aynı yıl savaş resmi olarak bittiğinde evine dönen Fausto, Bruna Ciampolini ile evlendi. Coppi’nin hayatındaki diğer bir önemli olay ise takım değiştirmesi oldu. Aralarındaki rekabet yüzünden artık Gino Bartoli ile aynı takımda yarışamayacağının farkındaydı. Bu yüzden, o efsanevi açık mavi mayosuyla özdeşleşeceği ve gelecek on yılını geçireceği Milano kökenli Bianchi takımına transfer oldu.
1946 yılında, İtalya’da savaşın yaraları sarılmaya çalışılırken bisiklet yarışları da yavaştan koşulmaya başlamıştı. Böylece yeni sezonun ilk önemli yarışı olan geleneksel ve anıtsal, tek günlük Milano-San Remo’da, yeni Bianchi’li Fausto Coppi, eski takımına ve takım arkadaşına, yani Legnano ve Gino Bartali’ye karşı yarıştı. Yarışta, Milano’dan yola çıkıldıktan hemen sonra Fransız Tesseire yaptığı atakla öne geçti ve pelotonla arasını açtı. Onun peşine düşen beş bisikletçinin içinde Fausto Coppi de vardı. Lucien Tesseire, Coppi’ye ancak Turchino’ya kadar dayanabildi. Bu yokuşta rakibini yakalayan Coppi, atak yaparak öne geçti ve yarış sonuna kadar arayı sürekli açarak yarışı kazandı. Yarışın bitimine 145 kilometre kala başlattığı mitolojik solo atağında Coppi, finiş çizgisini geçerken Tesseire’e 14, Bartali’ye ise 24 dakika fark atmıştı. Milano-San Remo yarışının bu edisyonu aynı zamanda Coppi’nin “Campionissimo” lakabını aldığını yarıştı. Coppi, “Şampiyonların Şampiyonu” anlamına gelen bu lakabı hak ettiğini yarış kariyeri boyunca elbette ispatlayacaktı. (Dört yıl üst üste kazanma başarısı göstereceği zorlu anıtsal yarış Lombardia Turu’nun ilkini de o yıl kazanmıştı.) Ancak bu lakabın ona yakıştırılmasının asıl nedeni, savaş öncesi dönemde kendisine bir Tanrı gözüyle bakılan büyük Bartali’yi yenmesiydi. Bu yarış aynı zamanda İtalyan halkını Bartaliciler ve Coppiciler olarak politik ve sosyolojik olarak da ikiye bölecekti.
Bölüm 2: