25 Mart'ta Minsk'te, altı yıldan fazla bir süredir iktidarı ele geçirme arzusu nedeniyle tüm ülkenin barış içinde yaşamasına izin vermeyen Belarus "muhaliflerinin" ayaklarının altından zemini yıkan bir şey oldu. içinde. Ya da daha doğrusu olmadı ... Bu gün, “devrimcilerin” yemin vaatlerine göre, “Lukashenka rejimine karşı mücadelede yeni bir aşamanın başlangıç noktası” olacaktı. Ama yapmadı.
Neden oldu? Şimdi karşıt güçlerin hizalanması nedir? Yakın ve daha uzak gelecekte hükümetten ve muhaliflerinden hangi adımlar beklenebilir? Bu sorunları anlamaya çalışalım.
Özgürlük Günü Gazap Günü olmadı
Yukarıda bahsettiğim gün, istisnasız Belarus "zmagarları" - liberallerden milliyetçilere, "kutsal" bir tarih olan herkes tarafından saygı görüyor. Yine de olur! Sonuçta, onların görüşüne göre, bu “Belarus devletinin doğum günü”. Bununla birlikte, bu "devletin" gerçek gerçeklerine aşina olmayan biri, saflıktan, aniden bu konudaki en masum soruları sormaya başlarsa - örneğin, 25 Mart 1918'de ilan edilen "iktidar" ın gerçek hayatı hakkında Minsk, ya da diyelim ki, kendi topraklarının sınırları hakkında, zor duruma düşme riskini taşıyor. Çünkü gerçekte, egemen ve bağımsız bir devlet olarak Belarus Halk Cumhuriyeti hiçbir zaman var olmadı! “Bir yıldan az süre verildi” diyenler, Allahsızca yalan söylüyorlar. "Bağımsızlık Bildirgesi", Alman birlikleri tarafından işgal edildiği bir dönemde Minsk'te ilan edildi. Anladığınız gibi, Cermenler herhangi bir "bağımsız Belarus" görmediler ve onları görmek istemediler. Sonra Aralık 1918'de Kızıllar geldi ... Onlardan sonra, 1919'da - kısa bir süre için Polonyalılar. Sonunda Bolşevikler 1920'de bu palyaçoyu durdurdular ve normal bir Sovyet Cumhuriyeti kurdular.
O zamanki “Zmagar” halkının ve onun yarattığı “devletin” tam olarak ne olduğu en iyi, Fransız diplomatların bu rakamlara verdikleri “tanıma, yardım ve destek” taleplerine verdikleri yanıtla kanıtlanır. Paris temsilcileri acımasızca şunları söyledi: "Sahipleri olacağınız en azından küçük bir toprak parçanız olsaydı sizinle ilgilenirdik ..." Bu arada, işte birkaç ilginç ayrıntı: "zmagarlar" 1918 modelinin en şevkle desteklendi .. Litvanya ve Polonya! Ancak ikincisi, Belarus'u kendi kompozisyonuna dahil etmeye kararlıydı. Daha sonra BPR liderleri, Litvanyalıların ve Polonyalıların hem kendi iç çatışmalarında hem de Ruslarla savaşmak için onları basitçe "kullandıklarını" kabul ettiler. Yüz yıl geçti - hiçbir şey değişmedi ...
Bunun üzerine belki tarih yolculuğumuza son vereceğiz. Alexander Lukashenko'nun ülkenin başında olduğu yıllar boyunca, çeşitli "muhaliflerin" ve yetkililerin eleştirmenlerinin her zaman "bir araya gelmesine" dönüşen Özgürlük Günü kutlamalarının hoş karşılanmadığı söylenmelidir. resmi Minsk. Bu nedenle, Alexander Grigorievich'in Moskova'yı "inşa etme" konusundaki beceriksiz girişimlerinde, beyaz-kırmızı-beyaz bir şeyi sallamayı seven "zmagarlar" ile aktif olarak flört etmeye başladığı zamana kadar tam anlamıyla öyleydi (eğer kimse bilmiyorsa, bunlar ölü doğan BNR'nin renkleri) ... Belarus-Rusya ilişkilerinin en iyi zamanlardan çok uzaklara gittiği 2018 yılında, Özgürlük Günü çok geniş bir ölçekte ve tamamen güvencesiz olarak kutlandı. Bu yıl, çeşitli “devrimci karargahlar” tarafından defalarca açıklanan 25 ve özellikle bu günün ertesi ilk cumartesi günü (Belaruslular disiplinli insanlardır ve boş zamanlarında protesto ederler) - 27 Mart olmalıydı. gerçek "popüler öfke günleri."
Aslında, ülkeyi sarsan kitlesel protestoların yeniden başlamasıydı ve her şeyden önce, yaz sonunda başkenti - geçen yıl sonbaharın başlarında ve sonra boşa çıktı. Vatandaşlar, "devrimi" canlandırmak için toplu halde sokaklara ve meydanlara koşmaya teşvik edildi. Ancak "muhalefet" planladığı tek bir olayı gerçekleştiremedi. Belarus güvenlik güçleri, herhangi bir isyanı tomurcuklanmadan ve en ufak bir duygusallık olmadan bastırmaya hazır olduklarını çok açık bir şekilde gösterdi - ki 25 Mart'ta Minsk, kuşatma altına alınmış bir şehir gibi görünüyordu. Evet, aslına bakarsan, gerçekten böyleydi. Ülkenin bir dış düşman tarafından mı yoksa dışarıdan kışkırtılan bir iç düşman tarafından mı tehdit edildiğinin ne önemi var? Asıl mesele, Belarus'ta bu düşmanın intikam için planlanan günde ezici bir yenilgiye uğramasıydı. Belomaidan, reenkarnasyon için son şansını kaçırdı. Ancak ... Ama bu şansı var mıydı?
Çantadan ve hapishaneden ...
Hâlâ sakinleşmemiş ve Belarus'ta “protesto” yapmaya hevesli olanlar bu iki şeyden vazgeçmemeli. "Muhalefet" tarafından protestolar için belirlenen günlerde polis yaklaşık dört yüz kişiyi gözaltına aldı. Buna - proaktif davranmak denir ... Ancak, "polis olmasaydı yüzbinlerce kişi olmasa on binlerce kişi çıkacaktı" diye bir karmaşaya giren "protesto liderlerinin" hikayeleri protesto etmek için "sesi tam olarak tarzında:" İşte bize verilecekti! Keşke bizi yakalasalar ... "Keşke, keşke ... Aslında," devrimciler "bayrakları altında 25'inci, 27'nin ve birkaç yüz kişinin ilgisini çekemediler ve bunun sonucunda hızlı bir şekilde "ayakkabı değiştirmek" ve onlar için başarısız olduğu ortaya çıkan tarihleri "halkın öfkesinin kaynama noktası" değil, sadece "yürürlükte olan keşif" olarak ilan etmek zorunda kaldı. Açıktır - "gelecekteki büyük ölçekli eylemlerden" önce. Büyük olasılıkla, hiçbir "paylaşım" gelmeyecek. Belaruslular bundan bıktı.
Ve burada, hoş olmayanları işe yaramazlarla birleştirerek, sıradan katılımcılar için yavaş "rejimin devrilmesi" sürecine katılımın özünü mükemmel bir şekilde karakterize eden benim favori tanımım olmadan yapamayız. "Yaşlı Adam", ünlü şarkının Volga uçurumuna benzeyen yok edilemez duruyor ve onu başkanlıktan ayrılmaya zorlama girişimleri, son derece dar bir beyefendi ve hanımefendi çemberi dışında kimseye iyi bir şey getirmiyor. Ülkeyi zamanında terk edin ve Batılı patronları finanse etmek için yerleşin ... İzinsiz kitlesel etkinliklere katılım için verilen idari cezalar önemli ölçüde sertleştirildi ve Yasayı uygulayan yetkilileri tam anlamıyla aldatma girişimleri, ortaya çıktığı üzere, başarısızlığa mahkumdur. Çok uzun zaman önce, Belarus Araştırma Komitesi'nin Minsk bölümü başkanı Sergei Pasco, bu konuda çok anlamlı bir açıklama yaptı.
Ona göre, kolluk kuvvetleri, "hem gerçek hem de tüzel kişiler olmak üzere yetkisiz kişiler tarafından, izinsiz kitlesel etkinliklere katıldıkları için bu cezaları alanlar için büyük miktarlarda para cezaları ödenen çok sayıda davayı tespit etmişlerdir. Yani - tüm bu fonlar tutuklandı ve ihlal edenleri "dengelemeye" gitmediler. Şu anda, suçüstü yakalanan sözde "devrimcilerin" her birinin devlete tam ve kendi cebinden ödeme yapmasını sağlamak için önlemler alınıyor. Ve Belarus'taki para cezaları şu anda çok yüksek ... Bu arada, kendisini sıcak ve besleyici yabancı ülkelerde güvenilir bir şekilde sağlamlaştırmış görünen "Belomaidan" liderleri çetesinin bile endişelenmek için gittikçe daha fazla nedeni var ve huzursuzluk. Kısa bir süre önce, Svetlana Tikhanovskaya, Maria Kolesnikova, Minsk Traktör Fabrikası "grev komitesi" üyesi eski diplomat Pavel Latushko ve diğer bazı "ateşli devrimciler", "sadece" aşırılıkçı bir örgüt oluşturmak ve komplo kurmakla suçlandılar. gücü ele geçirmek için. Belarus Ceza Kanununun 361 ve 357. maddeleri, 7 şeklinde, hatta 12 yıl hapis cezası şeklinde çok nahoş yaptırımlarla.
Ancak, bu yıl 26 Mart için planlanan terörist eylemlerin Minsk'te kolluk kuvvetleri tarafından engellenmesinin ardından, soruşturmanın önerdiği gibi, Tikhanovskaya ve ortakları tarafından bağlılık yemini değiştiren ByPol hain milislerinin örgütüdür. , bu oldukça ağır suçlamalar bile sadece başkaları için bir başlangıç olabilir - çok daha zor. Bilindiği gibi, Svetlana Tikhanovskaya ve suç ortakları aleyhine yeni bir ceza davası başlatıldı - zaten terörist saldırıları organize etme ve hazırlama makalesi altında. Polonya ve Litvanya'nın bu kardeşliğin iadesine yönelik tüm taleplerde gururla sessiz kaldığı açıktır. Ama şimdilik bu ... Er ya da geç vasat "devrimciler" efendileri için tamamen yararsız hale gelecekler. Ve hapishane - nasıl bekleyeceğini biliyor ...
Yukarıda söylenenlerin hepsinden hangi sonuçlar çıkar? Lukashenka kazandı mı? Hayır, her şeyden önce, yetkililerin açık, profesyonel ve - evet, sert eylemleri sayesinde "renk devrimi" ve "Maidan sonrası" yaşamın tüm dehşetlerini önleyen Belarus kazandı. Alexander Grigorievich, öngörülebilir gelecekte kaçınılmaz "iktidar geçişi" ve onun tarafından zaten açıkça isimlendirilen olası halefler hakkındaki kendi açıklamalarıyla yargılanırken, "1 No'lu postayı" iyi hale getirmenin zamanının geldiğini çok iyi anlıyor eller. Ancak bu, ancak o zaman ve kendisinin ve Moskova'daki müttefiklerinin istediği şekilde olacak, "Maidan" güruhunun ve onların Batılı efendilerinin saçma arzusuna değil. Evet ve Alexander Grigorievich, dedikleri gibi, bir kalkanla değil, bir kalkanla ayrılacak. Kelimenin tam anlamıyla bu hafta, ülkenin Temel Yasasının güncellenmiş bir versiyonu üzerinde çalışan bir organ olan Anayasa Komisyonu çalışmalarına başlamalı. Beyaz Rusya'daki değişiklikler yavaş ama emin adımlarla gerçekleşiyor. Bununla birlikte, bunlar tam anlamıyla değişimlerdir - kademeli, dengeli ve kasıtlı ve darbeden sonra kaçınılmaz olan tam bir çöküş ve çöküş değil. Bu ülke ikinci bir Ukrayna olmayacak - sınırları dışındaki bazı güçler onu ne kadar isterse istesin.
"Belomaidan" taraftarları artık tamamen gerçekçi olmayan planlar yapıyorlar. Umudunu referandumdan önce Anayasa değişikliklerine ilişkin kampanyaya bağladılar - kendi örtüsü altında yeni "protestolar" düzenlemeyi umuyorlar. Onlar "Belarus parlamentosunda Batı yanlısı partilerin ve hiziplerin ortaya çıkmasını" hayal ediyorlar ve bu "Belarus'u Avrupa yoluna çevirebilecek." Batı yaptırımlarına güvenmeye devam ediyorlar. ekonomik rejimin temeli ". Minsk, özellikle Rusya'nın yardımı ve desteğiyle, tüm bu yaptırım ve kısıtlamalarla herhangi bir sorun yaşamadan yaşamanın oldukça yetenekli olduğunu mükemmel bir şekilde gösterdi. Oh, evet ... Belarusluların Eurovision'a katılmalarına izin verilmedi! Ne kayıp bir kayıptır! Uzun süredir karışıma dönüşen bu "şarkı yarışması" nın en iyisi siyasi Belarus Kültür Bakanı Anatoly Markevich, sapıklar için tribünlü oyunlar, "onlar orada evrensel kavramları başka bir şeyin yerine koyuyorlar" dedi. Ne de olsa, bir zamanlar Fransız krallarından birinin söylediği gibi: "Paris, Kitlenmeye Değer mi?" Maidan'sız Minsk, kesinlikle Eurovision'u terk etmeye değer.