Geçen gün, Japonya Dışişleri Bakanı Taro Kono, Japon diplomasisine pek de tipik olmayan bir Rus karşıtı açıklama yaptı. Hayır, Tokyo’daki Rus karşıtı söylemlerin çok saygılı olmadığını söylemek istemiyorum, aksine. Ancak geleneksel olarak, her zaman aynı sevilen Japon teması etrafında döner - Kuril sırtının dört adasının tartışmalı olduğu iddiası.
Sonra aniden Japon bakanı neredeyse bir süper gücün temsilcisi olarak konuştu ve Rusya’nın eylemlerinin “ABD’nin düşük verimli nükleer savaş başlığı geliştirmeye zorlandığı bir duruma” yol açtığını söyledi.
Kono, "Şimdi Rusya, küçük nükleer savaş başlıklarının geliştirilmesini ve kullanılmasını teşvik eden dünya nükleer topluluğunu istikrarsızlaştırıyor" dedi. Japonya’nın yeni ABD nükleer doktrinini desteklediğini ve ABD’nin düşük verimli nükleer savaş başlıklarının geliştirilmesinin bu tür teknolojilerin Rusya tarafından geliştirilmesinden kaynaklandığını söyledi.
Japon bakanın bu demiri iki nedenden dolayı bir kerede dikkatimi çekti.
Her şeyden önce, açıkça vurulduğumda, sözde egemen Japon gücünün bu temsilcisinin Amerikan yanlısı görevlisine bile söyleyecektim. Dünya siyasetinde kimin kim olduğunun çok belirgin bir hatırlatıcısı haline geldi. Ve bunun içinde yenilmez bir rol olan gerçekte Japonya'yı oynuyor.
Ve görünüşe göre, bu rol, İkinci Dünya Savaşı'nın ardından Amerika tarafından ezilen bu ülkenin Amerikan "kurtarıcılarının" ellerinden almaktan onur duyduğu tamamen resmi olandan çok az farklı.
Ve gerçekten de - modern Japonya'nın dış politika konularında 1945 yılının Eylül ayına göre en az bir tane daha bağımsız olduğuna inanmak için hiçbir sebep yok.
Birisi, “Japon egemen emellerinin bariz şekilde büyümesini” kanıtlamak için, bu ülkede resmen kendi anayasası ile yasaklanan silahlı kuvvetlerin varlığını hatırlatıyorsa, bu konuda tek bir şey söylenebilir - bu silahlı kuvvetler orduyla sıkı bir şekilde inşa edilmiş ve donatılmışlardır. - Japonya’yı küresel politikasının bir parçası olarak aktif olarak kullanan ABD’nin politik çıkarları.
Bu arada, kesinlikle tarih Savaş sonrası yasadışı Japon savaşının yeniden başlaması ile birlikte, Amerika Birleşik Devletleri'ne hiçbir yasa yazılmadığı gerçeğinin en iyi örneği budur. Ve onların yol gösterici prensibi ünlüydü "Yapamazsan, ama gerçekten istersen yapabilirsin." Sonuçta, aşağıdakiler Japon anayasasında siyah ve beyaz olarak yazılmıştır:
Bölüm ІІ, Japonya Anayasasının 9'inin "Savaşın Reddedilmesi":
“Adalet ve düzene dayalı uluslararası barış için içtenlikle çabalayan Japon halkı, sonsuza dek ulusun egemen hakkı olarak savaşı ve uluslararası anlaşmazlıkların çözümü için silahlı kuvvet tehdidini veya kullanımını reddetti. Önceki paragrafta belirtilen hedefe ulaşmak için, kara, deniz ve hava kuvvetlerinin yanı sıra diğer savaş araçları da gelecekte yaratılmayacak. Savaş hali hakkı tanınmıyor ”dedi.
Bununla birlikte, Devletlerin Uzak Doğu'da SSCB ve Çin'e karşı askeri kuvvetler oluşturması gerektiğinde, derhal Japonlar için kurdukları tüm askeri yasaklara tükürdüler ve onlara yalnızca kendilerine yöneltilebilecekler dışında hemen hemen her şeye izin verdiler. Bu yüzden Japonya'da hala uçak gemisi bulunmuyor.
Ancak, Japonya için tamamen yasak olan saldırgan olanlar da dahil olmak üzere diğer tüm asker ve silah türleri, sorunsuz bir şekilde gelişir. Savaş şoku dahil havacılık, iniş helikopter gemileri ve denizciler.
Ancak, dahası, Japonya son zamanlarda, ABD’nin tek bir itirazı olmadan, saldırgan bir füzenin geliştirilmesine katkıda bulundu. оружия.
Japon basında çıkan haberlere göre, "Kararsız bölgesel durumla bağlantılı olarak, Japonya yer hedeflerine saldırmak için uzun menzilli bir seyir füzesi üretimi yapma olasılığını düşünüyor" dedi. 2018'in Japon bütçesi, Amerika Birleşik Devletleri ve Norveç'ten cruise füzesi alımı için yapılan harcamaları içermekteydi, ancak Tokyo'da kendi üretimlerini başlatmanın gerekli olduğuna karar verdiler. Kaynağa göre, ilk roketin prototipi 2022 yılı için hazır olacak..
Böyle bir arka plana karşı, Japonya en etkin şekilde, uluslararası yükümlülüklere ve kendi ülkesinin yasalarına aykırı olarak, kendi askeri saldırı potansiyelini yeniden kazandığında, Doğu bilgeliği ile ünlü Japon siyasetçilerin, bir şeyleri baltalayan diğer ülkelerle ilgili bir serseri susturması gerektiği anlaşılıyor ve dengesizleşmek. Olduğu gibi, “her şeyden önce” bir top olan bir güç kısmı üzerinde tamamen zekice değil.
Ve Japon bakanı gündelik yönetimi en asil şekilde görmezden geliyor. “kimin mooingi olacak ve seninki sessiz olacak” diyerek, Japonya'nın kendi çıkarlarına tam olarak uygun davranma yeteneğine sahip olmadığını söylüyor. Ve bu, Tokyo’nun Rusya’yı vurması için açıkça biçimlendirilemediğini, bir mil uzakta Washington’un çıkarlarını taşıdığı bazı belirsiz mini-nükleer suçlamalarla ilgili olduğunu söylüyor.
Ve hepsinden öte, Japonya'nın devlet bağımsızlığının derecesi, bütün egemenliğine ve hatta kendi ordusuna rağmen, bunu hafif ve büyük bir soru olarak ifade etmeye devam ediyor. Aynı şekilde, bu arada, şu ana kadar Amerikan melodisi altında gayretli bir şekilde dans eden Almanya gibi, Alman hükümetinin Alman ulusal çıkarlarına tamamen aldırış etmeme nedenleriyle ilgili meşru bir şaşkınlık var. Örneğin, en azından, Rusya ile Ukrayna üzerinden öngörülemeyen bir yüzleşmeyi öneriyor.
Japonya’ya gelince, Washington’da pratikte onaylanmış olması, Moskova’yı doğu komşusuna bu açıdan yakından bakmaya zorluyor. Gerçekten de, tam anlamıyla egemen bir devletle ilişkilerin olması, çok da kabul edilebilir olmasa da, en azından anlaşılabilir çıkarlar olsa da, kendisini savunan bir şeydir. Ve bir ülke, dünya egemenliğine böylesine bir astın kudreti altında bir ülkenin tam olarak ihtiyaç duyduğu şeyi ittiği zaman başka bir şeydir.
Kuril Adaları'nın konusunun Japonya'daki en zor haliyle ortaya çıkması - Rusya'nın işgal ettiği iddia edilen “kuzey bölgelerinin” koşulsuz olarak geri gönderilmesini talep etmesi, Japonlarla değil, Amerikan özlemleriyle daha iyi ilişki kuruyor. Karşılıklı çıkarları olan iki komşu ülke, her iki taraf için de bir tür uzlaşma çözümüne kesinlikle ulaşabilir. Ve bu gibi seçenekler, ortak ekonomik faaliyet bölgelerinin oluşturulması gibi, zaman zaman müzakere gündeminde gündeme geldi.
Ama sonra, sanki birinin görünmez eliyle, bu uzlaşma girişimleri kısıtlanıyor, Japon tarafının tonu tekrar sıkılıyor ve ilerlemiş gibi görünen ilerleme azaldı. Ve aniden Rusya’ya, küresel nükleer toplumdaki dengesizleştirici rolü hakkında koştuğu ve bu arada Japonya’nın yapacak hiçbir şeyinin olmadığı Japon dışişleri bakanı geldi. Elbette, yardım edemedi, ancak bunun Kuril meseleleri diyaloğunda ne gibi korkunç sonuçların doğuracağını anlayamadı. Fakat görünen o ki Japonya, metresin kendisi değil. Ve neden Amerikalıların buna ihtiyaç duyduğunu da küçük bir gizem.
Kuril takımadaları, Rusya'yı Pasifik'ten alan bir ada sırtı olarak önemli askeri ve stratejik öneme sahip. Japonya'nın egemenliği altındaki yerel adaların en azından bir kısmının zorla geçişinin, bu doğal emniyet kemerinin gücü ve güvenilirliği üzerinde en ölümcül etkiye sahip olacağı açıktır. Ve eğer aynı Japon hizmetinden dolayı kesinlikle kaçınılmaz olan yabancı (Amerikan okulu) askeri üsleri kurulursa, ABD ordusu tüm Rusya Uzak Doğu'nun doğrudan kontrolü için çok uygun bir stratejik üs elde edecek.
Bu Moskova'da en çok korkulan görünmektedir. Ve Japon Dışişleri Bakanı sayesinde, bir kez daha ve tamamen, açıkça Moskova’nın Tokyo ile diyaloga girdiği sırada kiminle uğraştığını hatırlattığını hatırlattı.