Genetik devriminin baş döndürücü bir hızla ilerlemekte olduğu günümüzde insanoğlunun bu konuda karşılaştığı sorular teknik değil, daha çok felsefidir. İnsanın kopyalanması gibi radikal bir noktaya gelmeden önce, insan ömrünü uzatmak ya da kalıtsal hastalıklara engel olmak amacıyla başlatıla, ancak ebeveynlerin, istedikleri fiziksel özelliklerde çocuk sahibi olmalarına kadar gidebilecek sonuçlara gebe olan genetik araştırmaların ve insan duygu ve davranışlarını etkileyen ilaçların yaygın kullanımının insan doğasını ne ölçüde değiştireceği hala belirsizdir.
İnsanın davranışlarının ve kişiliğinin genetik olarak belirleniyor olduğu düşüncesi, yetiştirme biçiminin önemini azaltır göründüğünden, başta eğitim ve sağlık alanları olmak üzere ulusal politikalarda değişiklikler gerektirir mi? “Doğal Seçkinler“ gerçeken varsa, bu, çeşitli biçimlerde ayrımcılığı meşrulaştırmaya zemin olarak kullanılabilir mi? Genetik araştırmalarının sonucunda insan onuru kavramı nasıl bir şekil alacaktır? Bireysel boyutta bile yanıtlanmamış sorularla birlikte ilerleyen bu araştırmaların toplumsal sonuçları ne olacaktır? Genetik araştırmalar, devlet denetiminde ve gerektiği hallerde kısıtlanarak mı sürdürülmeli, yoksa bizi bugünkü uygarlık düzeyimize getiren bilimin ilerleyişi özgür mü bırakılmalıdır?
Fukuyama bu sorulara yanıt aradığı kitabında, genetik araştırmalarının insanlığın tarihinde belki dilin ortaya çıkışıyla kıyaslanabilecek kadar büyük bir etki yaptığını belirtirken bu kadar devrimsel bir atılımın denetimsiz ilerlemesinin yaratacağı sakıncaları kendi bakış açısından ortaya koydu.