Çağdaş müzikte tonsuz(atonal) serbest eserler görülmektedir. 21. yüzyıl öncesi dönemde klasik müziğe bakıldığında, her parçanın bir tonu olduğunu görülmektedir. Bir tonun yeterli olmadığı durumda, besteci gitmek istediği ikinci tonu bazı belli kurallara bağlı kalarak duyurur ve başka bir tona geçiş yapar. Buna “modülasyon” denir. Modülasyon yapıldıktan sonra, istenirse daha başka tonlara geçiş yapılabilse de, genellikle eser ana tona dönerek bitirilmektedir.
Majör dizilerin aralık sıralanışına uygun olarak, örneğin “sol” ya da “la” sesinden başlanarak bir majör gam oluşturmaya çalıştığınızda, hep aynı seslerle dizildiğini ve hep aynı seslere diyez konulduğunu göreceksiniz. Bu durumda “sol majör” dizisinde yer alan diyez, her zaman fa diyez olur. Öyleyse “tek diyezli gam nedir?” sorusunun tek cevabı sol majör olur. Bu da diyez ya da bemol sıralanışına göre kolay yoldan majör dizi oluşturmaya yarar.