repas : mil Yemek, her gün belirli bir saatte tüketilen yiyecek ve içecekleri ifade eder.Günün üç ana öğünü kahvaltı (açık büfe, kahvaltı, brunch), öğle ve akşam yemeği; diğer atıştırmalıklar bazen günü noktalar: abur cubur olarak da adlandırılan guatr olarak da adlandırılan çay olarak da adlandırılan akşam yemeği, hattadurumunda.
"Yemek" kelimesi buradan gelir. geçmiş Eski Fransızca'da "yemek". XNUMX. yüzyılda "yemek" anlamına geliyordu.
Eskiden "yemek" kelimesi bazen "bayram" anlamını taşıyordu. Ancak günümüzde “şenlikli bir yemek” belirliyoruz.
Ek olarak, yemek, günlük aktivite döngüsüne giren, yemeğe ayrılmış belirli bir eylemdir. Temel fizyolojik ihtiyaçların karşılanmasına yanıt verdiği için genellikle doğal bir eylem olarak algılanır. Sosyolojik ve antropolojik bir bakış açısından, yemek sadece kendini doyurmanın bir yolu olarak değil, aynı zamanda sosyal bağları üretmenin ve sürdürmenin ritüelleştirilmiş bir yolu olarak düşünülür; Bu, gıdanın insan temsillerinde içerdiği güçlü sosyal, kültürel ve/veya dini sembolizmle kanıtlanır.
Biyolojik dokuların yaşamasını ve yeniden yapılandırılmasını sağlayan kimyasal ve biyolojik zorunluluklara cevap veren hayati bir gereklilik olarak diyetetik çalışma konusudur.
Bir kommensallik eylemi olarak kültüre aittir ve antropoloji, etnografya, sosyoloji, psikoloji, eğitim, öğretim, teknik ile ilgilidir.
Yiyecek bileşiminin seçimi, eylemin her gün aynı saatlerde tekrarlanması ve eylemin süresi, yemeği diğer gıda eylemlerinden ayırır; örneğin televizyon seyrederken atıştırmak, çalılıklardaki yabani meyveleri gagalamak, bir partide kanepeleri çiğnemek veya araba kullanırken sandviç yemek, bu eylemler açlığı giderse ve yaşamı sürdürmeye katkıda bulunsa bile bir yemek teşkil etmez.
Kültürlerin büyük çoğunluğu, günün saatine ve içerdikleri yiyecek miktarına bağlı olarak, en önemlisi en yoğun şenlik anlarına karşılık gelen ve güçlü bir sembolik veya dini yüke sahip olan çeşitli yemek türlerini ayırt eder.
Yiyecek miktarı öğüne göre değişir ve beslenme uzmanları, bir sonraki öğünden önce sağlanması gereken fiziksel ve entelektüel aktiviteye karşılık gelen kalori, vitamin, protein, lipit, karbonhidrat ve lif alımını tavsiye eder. Ortalama olarak, günün ilk öğünü gerekli miktarın %25'ini sağlamalı, öğle yemeği neredeyse yarısını sağlamalı ve uyku sırasında sindirimi kolaylaştırmak için son öğün daha hafif olabilir.
Yemeklerin isimleri günü noktalıyor. Ancak çağa bağlı olarak, yemekler her zaman aynı saatlerde alınmadı. Böylece Ortaçağ'da, günün ilk öğünü olan akşam yemeği, aforizmanın bize hatırlattığı gibi sabahları alınırdı:
Saat beşte, akşam yemeği dokuzda
Beşte akşam yemeği, dokuzda yatak
Doksan dokuz yılı yaşatın.
sabah yemeği : Günün ilk öğünü genellikle uyandıktan kısa bir süre sonra alınır; dolayısıyla orucu bozan da odur. Bundan Belçika, Kongo, İsviçre, Kanada'da aile içinde ve Fransa'nın bazı kırsal bölgelerinde yaygın olarak kullanılan kahvaltı geliyor. Fransa'nın başka yerlerinde, adını alır. kahvaltı. Bu öğünün önemi azalma eğilimi gösterir, bu da diğer iki ana öğünün rolünü pekiştirir.
Batı'da geleneksel olarak iki ana sabah yemeği türü vardır:
oldukça hafif, oldukça tatlı ve genellikle sıcak bir içecekten (süt, kahve, çay veya sütlü çikolata) oluşan, özellikle resmi tatillerde eklenebilen sandviçler, hamur işleri (kruvasan, acı çikolata, tatlı çörek…), Portakal suyu, yoğurt veya hububat tatlı (Müsli);
Genellikle yumurta ve soğuk etler, peynir ve bazen tahıl gevrekleri içeren sıcak bir içecek (kahve veya çay, bazen süt veya çikolata) eşliğinde daha doyurucu bir yemek.
Anglo-Sakson dünyasında, bu iki tür (kahvaltı) genellikle birincisi kıtasal ve ikincisi için Anglo-Sakson olarak adlandırılır.
"Anglo-Sakson" (kahvaltı), sabahın ortasında alınan ve hem sabah hem de öğle yemeği olarak hizmet edecek bir brunch şeklini alabilir.
Öğle yemeği : Öğle yemeği terimi sabah yemeğine ayrılmışsa, öğle yemeğine akşam yemeği; Fransa'nın başka yerlerinde, déjeuner.
Çoğu Avrupa ülkesinde genellikle öğlen ile 14:XNUMX arasında, hatta bazen İspanya ve Rusya'da olduğu gibi daha sonra alınır.
Fransa'da, aile evinin dışında en sık yenen yemek olsa da, başlangıç, ana yemek ve peynir ve/veya tatlıdan oluşan geleneksel yapısını hala koruyor. Sadece ana yemek zorunludur, diğerleri her birinin iştahına ve bütçesine bağlıdır. Mezelerden peynire, çoğu Fransız ekmek yiyecektir. Bu yemeğe geleneksel olarak yere bağlı olarak şarap veya bira eşlik eder, bu günlük alkollü içecek tüketiminin yerini giderek daha fazla su alır.
Kore'de yemek genellikle çorbadan oluşur ve ona eşlik eden tek bir yemeğe, değişen sayıda banchan eşlik eder. Beyaz pirinç, terbiyenin bitirmeniz gerektiğini gösterdiği tek yemektir.
Akşam yemeği : Süresini rezerve eden ülke ve bölgeler akşam yemeği öğle yemeğinde bu akşam yemeğini akşam yemeği olarak belirleyin.
Bu yemek, Avrupa ve Kuzey Amerika'nın birçok yerinde, hastanelerde ve bakım evlerinde akşam 17'ten kısa bir süre sonra yenir. Ancak kadınların ev dışında çalışması, akşam 18'dan sonra daha sık alınan bu yemeğin ertelenmesine neden oldu.
Fransa'da bu yemek genellikle yaz aylarında güney Fransa'da 19 ile 22 arasında, bazen de 23'e kadar yenir. Akşam yemeği, genellikle daha basit olmasına rağmen, bileşiminde öğle yemeğiyle karşılaştırılabilir. Bir aile olarak masa etrafında bir araya gelmek için bir fırsat. Bu ülkede akşam yemeği, akşam yemeğinden sonra ek bir öğündür, akşamın sonunda alınan hafif bir öğündür ancak kullanımı artık kullanılmaz hale gelmiştir.
Öğle yemeği ile aynı gecikmeyle, İspanya ve Arjantin'de akşam yemeği saat 22'den önce yenmiyor. Üstelik oradaki restoranlar saat 21'den önce kapılarını açmıyor.
Öğle yemeğinin çok daha sık evde yenildiği Almanya'da, akşamları daha tutumlu yiyoruz (söğüş ve salatalar).
Diğer yemekler :
- cips, atıştırmalıklar: Yemek çok mütevazı olabilir, bazen sadece ekmek kabuklarından oluşur. Küçük bir öğünle eş anlamlı olan kruostille terimi buradan gelir ve gıda yardımı alanlar için kullanılan 'Croustille'e git' deyimi. Ekmek kabuğu yemeklerinden atıştırmalık gelir (Ayrıca bkz. Abur cubur Argo altında).
- branç : Brunch, sabah geç ve öğleden sonra erken saatlerde (yaklaşık olarak 11:15 ile XNUMX:XNUMX arasında) yenen ve kahvaltı ve öğle yemeğine özgü yemek ve içecekleri birleştiren bir yemek türüdür. Fransa'da, çoğunlukla hafta sonları genç şehir sakinleri tarafından uygulanmaktadır.
- karşılaştırma : Belçika'da ve Fransa'nın kuzeyinde, 16:30 veya 17:14 civarında alınan hafif bir öğünü belirtmek için bir atıştırmalıktan bahsediyoruz. Kanada'da, öğleden sonra ortasında, öğle yemeği ile akşam yemeğinin ortasında, dolayısıyla öğleden sonra 16 ile akşam XNUMX arasında bir atıştırmalık alınabilir. Fransa'da atıştırmalıklardan da bahsediyoruz.
Tarihsel olarak, atıştırmalık, küçük akşam konferansından sonra keşişler tarafından alınan ilk hafif yemektir. Terim daha sonra, günün herhangi bir saatinde (hatta geceleri), ancak çoğunlukla öğleden sonra veya akşam alınan, her zaman hafif olan bir yemeği belirtir. Atıştırmalık, aynı zamanda, oruç günlerinde Katolikler için iki ana öğünden birinin yerini alan kısıtlı öğünün adıdır; sütten, balıktan, salatadan, meyveden bazen reçellerle yapılır.
- durumunda (veya aperatif): Atıştırmalık, genellikle soğuk olan ve gerektiğinde servis edilmek üzere hazırlanan bir aperatiftir. Gece atıştırması sarayda veya zenginlerin evlerinde hazırlanırdı. Kral Louis XIV'inki "üç rulo, biri İspanya veya Muscat'tan olmak üzere iki şişe farklı şarap, bir şişe su, bir bardak, bir yaldızlı bardak, birkaç peçete ve üç tabaktan" oluşuyordu.
Metonimi olarak, bu yemeğin servisi için ayrılan küçük mobilya parçası aynı adı taşır.
- guatr (veya gut hastalığı): Öğleden sonra atıştırmalık (veya saat dört) genellikle çocuklara sunulan tatlı bir atıştırmalıktır. Gün ortasında çay veya kahve ile hamur işleri tüketimi, meslekleri onları serbest bıraktığında birçok yetişkin arasında da yaygındır.
– Beşincisi: Akşam geç saatlerde (23:XNUMX veya gece yarısından sonra) yenen, genellikle günün artıklarından veya atıştırmalıklardan oluşan bir yemektir. Beşincisi, bir toplantıdan sonra işten eve geç gelen insanlar tarafından tüketilir (Bkz. medyanoche).
Bu terim, animasyon camiasında, yaz kamplarında, animatörlerin çocuklar uykuya daldıktan sonra alacağı günün beşinci öğününü belirtmek için yaygın olarak kullanılır.
Yemek yerleri : Yemekler evde veya dışarıda alınabilir. Evde yendiklerinde, yemekler ya özel bir odada, yemek odasında ya da daha sık olarak hazırlık yerinde: mutfakta gerçekleşir.
Dışarıda, özel kuruluşlarda, restoranlarda alınabilir veya hareket halindeyken yenmesi amaçlanan özel müstahzarlardan oluşabilir. Ayrıca sık sık evlerinin dışında yemek yiyen kişilere yönelik toplu yemek mekanları da vardır: örneğin okul veya şirket kantinleri veya üniversite restoranları.
Yemek şeklinde dışarıda da alınabilir. pike-nique.
Le serpmek 2010 yılında lüks bir otel SPA'sında alınan brunch'ı tanımlamak için doğmuş (…) bir neolojizmdir.
Yemek kapları : Yiyecekleri işlemek için kullanılan ana gereçler (çatal bıçak takımı), Asya'da katı yiyecekler için çatal veya yemek çubukları ve sıvılar için kaşıktır. Afrika ve Asya'nın birçok ülkesinde, hep birlikte ortak bir yemekte yemek gelenekseldir. Her misafir ondan sağ eli ile yiyecek çekebilir, diğer eli örneğin vücut temizliği için ayrılmış olduğu için necis sayılır.
En sofistike masalarda, sofra düzeni çok karmaşık olabilir, her misafir yirmiden fazla birden fazla aksesuarı yönetmek zorunda kalır: su veya şarap kadehleri, başlangıçlar için düz veya çorba tabakları, et veya balık, ana yemekler için düz veya çorba tabakları, üç - veya dört çatallı çatal, çorba, kahve veya tatlı kaşığı, peçete veya özel mutfak eşyaları (cımbız, crabe, forseps salyangoz, bıçak İstiridyeler, Vb.)
Tatil yemekleri : Fransa'da arkadaşlarını veya aile üyelerini az çok şenlikli bir yemeğe davet etmek yaygın bir sosyal aktivitedir. Bu şenlikli yemekler, günlük yemekler gibi, iyi tanımlanmış birkaç yemekte yapılandırılmıştır, bunlardan yalnızca ana yemek olarak adlandırılanı zorunludur, diğerleri iştaha göre elimine edilebilir veya başkaları ile ikame edilebilir. biri, aranan incelik derecesine sahiptir… Bir düğün ziyafeti, örneğin, muhtemelen eğlence ile serpiştirilmiş çok sayıda yemeği içerecektir.
Son derece resmi bir yemek, muhtemelen bir Norman deliğinden oluşan bir mola ile aşağıdaki yemekleri içerebilir:
- aperatif, eğlence bouche eşliğinde: küçük lokmalar, tost veya tuzlu kekler;
- mezeler ;
– sıcak veya soğuk çorba (çorba, konsomme, vs.);
– bir veya daha fazla soğuk başlatıcı;
– bir veya daha fazla sıcak başlatıcı;
– ilk yemek, genellikle balık;
- genellikle etten oluşan ikinci bir yemek;
- yeşil salata ;
- peynir tabağı;
- tatlılar;
- genellikle hamur işlerinden oluşan bir tatlı;
- taze meyve;
– bazen bir parça çikolata veya kuru meyve ile servis edilen kahve;
- sindirimi kolaylaştırması gereken bir sindirim.
Aperatif, kahve ve sindirim ürünleri genellikle masadan ziyade oturma odasında servis edilir. Servis sırası da genellikle sabittir. Alkol ve özellikle şarap tüketimi burada günlük öğünlerden çok daha fazladır.
Bununla birlikte, sunulan yemeklerin sayısı yemeği uzattığından, öğle yemeğinden sonra neredeyse kesintisiz olarak akşam yemeğini zincirleyen aile toplantıları görse bile, bu şenlikli yemekler için yemek sayısı azalma eğilimindedir.
Bazı durumlar ritüellerin veya özel yemeklerin bahanesidir. örneğin Noel, sırasında Havva, bir günlük yiyoruz Noel ya da kestaneli kümes hayvanları, Epiphany'de baklayı bir gofret kralları çizmek için, Candlemas'ta krep yeriz, Paskalya'da yerizkuzu pascal ve çikolatalı yumurta…
Fransız şair ve söz yazarı Jules Jouy'dan (1855-1897) alıntı: “Aile yemekleri akrabalarla yemek yemekten ibaret değildir”.
Yazar Michel Houellebecq'in Sérotonine'deki alıntısı (Flammarion – 2019'da): “Garsonlar son zamanlarda en ufak bir eğlencenin kompozisyonunu ilan etmek, yarı gastronomik, yarı edebi ton şişmiş, müşteriyi işaretler için izlemek için bir çılgınlık edinmişlerdi. Suç ortaklığı ya da en azından çıkar amacı ile, sanırım, yemeği ortak şenlikli bir deneyim haline getirmek amacıyla, onların fırlatma biçimleri ise " Iyi tatma ! "açgözlü nutuklarının sonunda genellikle iştahımı kesmeye yetiyordu"