ANNE BABA TUTUMLARI – Bölüm VII
Hoşgörülü Tutum
En zor, çok sabır gerektiren ama en iyi sonuç veren tutumdur. Hoşgörülü olmak çocuğun her yaptığını hoş görmek, onaylamak değildir. Gerekli durumlarda mantıklı kurallarla sınırlar koyulur ve uygulanır ancak bu kural ve sınırların belirlenmesi ve uygulanmasında çocuğun özellikleri ve görüşleri dikkate alınır.
Çocuk, hata yaptığında incitmeden, onuru kırılmadan uyarılır, hatası anlayabileceği bir dille anlatılıp düzeltmesi için ne yapabileceği tartışılır. Ailede çocuğun da söz hakkı vardır, duygularını, fikirlerini ve görüşlerini o da anne babası kadar ifade edebilir, bunlara saygı duyulur. Bununla birlikte tüm ailenin sınırlara dikkat etmesi, çocuğun gereğinden fazla gevşek bırakılmaması önemlidir.
Bu tutumla yetişen çocukta kendine ve ailesine güven gelişir. Ailesinden saygı gördüğü için o da ailesine saygı gösterir. Sorumluluklarının farkındadır, hata yaptığında düzeltme yoluna gider. Okulda başarılı olur, sosyal etkinliklere, çeşitli faaliyet ve hobilere ilgi duyar. Kısacası bu tutumla özgüven sahibi, kendini rahatça ifade edebilen, kendine ve çevresine değer veren, olumsuz davranışlardan kaçınıp olumlu davranışlar sergileyen, sorunlarını uzlaşarak çözen, başarılı, yaratıcı, herkesle iyi iletişim kurabilen, sevilen, güvenilen, olaylara farklı açılardan yaklaşabilen ve iyiye, doğruya ulaşmak için çabalayan bireyler yetişir.