-
sayın cb. bütün politik hayatında hep bağırdı. biri de çıkıp demedi ki, sayın erdoğan niye nara atıyorsun? zaten o mikrofon denen cenabet kulaklarımızın anasını belliyor, acaba bunu niye yapıyor. belki de dünya liderimize çocukken çok bağırdılar. sana ne lan değişik derseniz, haşa, eleştiri yapmıyorum, ne haddim, sadece bağıran insanlar daha sinirli oluyor.
-
nazım hikmet'in 1945te yayınlanmış taranta-babu'ya mektuplar şiirinden alıntı:
''mussolini çok konuşuyor taranta – babu!
tek başına
yapayalnız
karanlıklara
bırakılmış bir çocuk gibi
bağıra bağıra
kendi sesiyle uyanarak,
korkuyla tutuşup
korkuyla yanarak
durup dinlenmeden konuşuyor.
mussolini çok konuşuyor taranta – babu
çok korktuğu için
çok konuşuyor.''
-
"bak koskoca cumhurbaşkanını bile ne hale getirdiler. adam makamı mevkiyi unuttu sen ben gibi bağırıyor. demek ki çok canı yandı ve haklı. kendisini hiç yalnız birakmayalim ve hep ona oy verelim" denilsin diye bagirmiyorsa adımı değiştiririm.
-
"sayın, muhterem, hoca, çok sevgili cumhurbaşkanı"mız neden bağırıyor bilemem ama insanların sürekli bağırmasının sebebi genellikle şizofreni veya manik depresif psikozdur. tabi bunların hiç biri "çok sevgili cumhurbaşkanı"mızda yoktur.
(bkz: cumhurbaşkanımızı en çok benim sevmem)
(bkz: anladın sen onu)
-
sürüyü gütmesinden mütevellit.
-
en çok bağıran haklıdır gibi bir kabile hukukuna hala itibar olduğundan sebepli ses seviyesi bozukluğudur.
-
kötü ve haksız olması.
-
-
sesinin yüksek çıkması hissettiği suçluluk psikolojisi sebebiyledir.
-