Hayır.
Öncelikle evcil hayvanlar, patojen (hastalık yapıcı) bakteri, mantar veya protozoon taşıyıcısıdır demek anlamsızdır.
Evet, sürüngenlerde Salmonella cinsleri, kedilerde Toxoplasma gondii taşıyıcılığı olabilir. Fakat mikroorganizmalar her yerdedir. En önemli hijyen konusu olan el yıkamaya özen gösterdikten sonra "hastalık" oluşturma olasılığı, toplu taşıma araçlarındaki tutunma yerlerine ellemekten daha azdır. Çünkü masaya dokunduğunuzda bile oradaki binlerce mikroorganizma türünden birkaçı vücudunuza girmiş olacaktır. Bazıları mide asidinde parçalanırken, bazıları immün sistem hücreleri tarafından yok edilir. Yalnız genelde bozuk et gibi ürünlerden bulaşan tipik dizanteri etkeni Shigella için ayrı konuşmak gerekir. Çünkü enfeksiyon dozları düşük değildir. Yani yaklaşık 100 bakteri sayısı yeterlidir enfeksiyon için. Bu sayı çok tehlikeli bir sayıdır. Tabii bu ayrı bir konudur; evcil hayvanlar ile ilgili değildir.
Fakat evde immünosüpresif birey varsa, yani bağışıklık sistemi baskılanmış/yetersiz birey varsa rütin olarak pek -insan dışı- evcil hayvan önerilmez. Bu bireyler 5 yaşından küçük çocuk, hamile kadın veya diyabet hastası olabilir. Çünkü yeterli immün yanıt olmadığı için enfeksiyonlara "genel" olarak daha açıktırlar. 5 yaşından küçük çocukların bağışıklık sistemi yeterince gelişmediği için el yıkama gibi hijyen konularında çok dikkatli olunmalı.
Öte yandan çok önemli bir konuya daha değinmemiz lazım. Aslında çocukların evcil hayvanlar ile birlikte büyümesi yararlıdır! Çocukların gelişiminde onları kedi/köpekten uzak tutmak doğru değildir. Zira bağışıklık sistemleri güçlenirken bu antijenleri tanımaya ihtiyaç duyarlar. Böylece antikor repertuarları genişler ve ileride atopik (alerjiye eğilimli) kişilik oluşumu gerçekleşmez. Aslında evrimsel bir reflekstir bu, çocuğun gördüğü her şeyi ağzına almak istemesi. Sonuç olarak evcil hayvanlar ile büyüyen çocukların bağışıklık sistemi daha güçlü olur. Diğer yandan her alanda, her konuda el hijyenini de unutmamak gerekir.