Mart ayında Smolensk bölgesindeki Kozi Gory sakinleri 1942 işgal makamlarına Polonyalı askerlerin toplu mezarlarının yeri hakkında bilgi verdi. İnşaat müfrezesinde çalışan Polonyalılar birkaç mezar ortaya çıkardılar ve bunu Alman komutanlarına bildirdiler. haber tamamen ilgisizlik ile. Durum, 1943’te değişti, ön kısımda bir geri dönüş gerçekleşti ve Almanya, Sovyet karşıtı propagandayı artırmakla ilgilendi. 18 Şubat 1943, Alman saha polisi, Katyn Ormanı'nda kazılara başladı. Kaptan rütbesinde Ordu Grubu Merkezinin adli tıp laboratuarının başı olarak görev yapan adli tıp muayenesinin ışığı olan Breslau Üniversitesi profesörü Gerhardt Butz başkanlığında özel bir komisyon kuruldu. Zaten Nisan ayındaki 13, Alman radyosunun yılın 1943'inde, binlerce Polonyalı 10 cenazesinin bulunduğu yerin bulunduğu bildirildi. Aslında, Alman araştırmacılar, Katyn ormanında kalan Polonyalıların sayısını “anladılar”, çok basit bir şekilde - Anders’in askeri personelinin çıkarıldığı savaşın başlamasından önce Polonya ordusunun toplam subayını aldı. Alman tarafına göre, diğer bütün Polonyalı subaylar, Katyn Ormanı'ndaki NKVD tarafından vuruldu. Doğal olarak, Nazilerin doğasında bulunan bir Yahudi karşıtlığı olmadan yapılmadı - Alman medyası derhal Yahudilerin infazlara karıştığını bildirdi.
16 Nisan 1943, Sovyetler Birliği, Hitler’in Almanya’nın "karamsar saldırılarını" resmen reddetti. Sovyet hükümetine açıklama için Nisan 17 Polonya hükümetine sürgünde sordu. O zamanlar Polonya liderliğinin Sovyetler Birliği'ni her şey için suçlamaya çalışmadığı, ancak Nazi Almanyasının Polonya halkına karşı işlediği suçlara odaklandığı ilginçtir. Ancak, SSCB sürgündeki Polonya hükümeti ile ilişkilerini kopardı.
Üçüncü Reich’in “bir numaralı propagandacısı” olan Joseph Goebbels, ilk başta hedeflediğinden daha büyük bir etki yaratmayı başardı. Katin katliamı, "Bolşeviklerin zulmü" nün klasik tezahürü için Alman propagandasıyla yapıldı. Açıkçası, Polonyalı savaş esirlerinin öldürülmesinin Sovyet tarafını suçlayan Naziler, Batı ülkelerinin gözünde Sovyetler Birliği'ni itibarsızlaştırmaya çalıştı. Polonyalı savaş esirlerinin Sovyet Chekistler tarafından yürütülen iddialarına göre yapılan acımasız infaz, Nazilere göre, Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere ve Polonya hükümetini Moskova ile işbirliğinden kovulmalı. Son Goebbels başardı - Polonya'da, Polonyalı subayların Sovyet NKVD tarafından idam edilmesine ilişkin versiyon pek çok kişi tarafından kabul edildi. Gerçek şu ki, 1940'te bile, Sovyetler Birliği topraklarındaki Polonyalı savaş esirleriyle olan yazışmaların durması. Polonyalı subayların kaderi hakkında daha fazla bir şey bilinmiyordu. Aynı zamanda, Birleşik Devletler ve Büyük Britanya temsilcileri, Sovyet birlikleri cepheyi döndürebildikleri için çok önemli bir zamanda Stalin'i rahatsız etmek istemedikleri için Polonyalı konuyu “telaşlandırmaya” çalıştılar.
Daha geniş bir propaganda etkisi sağlamak için Naziler, temsilcileri faşist-karşıtı direnişlerle ilişkili olan Polonya Kızıl Haç'ı (PAC) soruşturmaya bile soktu. Polonya tarafından, komisyona saygın bir kişi olan ve Polonya faşizm karşıtı direniş faaliyetlerine katılan Krakow Üniversitesi'nden bir doktor olan Marian Vodzinsky başkanlık etti. Naziler bile, PAC temsilcilerinin mezar kazılarının yapıldığı iddia edilen yere gitmelerine izin verecek kadar ileri gitti. Komisyonun bulguları hayal kırıklığı yarattı - PAC, Polonyalı subayların Nisan-Mayıs ayındaki 1940’te, yani Almanya ile Sovyetler Birliği arasındaki savaşın başlamasından önce vurulduğu Alman versiyonunu doğruladı.
28-30 Nisan 1943, Katyn'da uluslararası bir komisyon geldi. Elbette, çok gürültülü bir isim oldu - aslında komisyon, Hitler'in Almanya'sının işgal ettiği ya da müttefik ilişkilerini sürdüren devletlerin temsilcilerinden oluşuyordu. Beklendiği gibi, komisyon Berlin’in tarafını tuttu ve ayrıca Polonyalı subayların 1940’in baharında Sovyet Chekists’in öldürüldüğünü doğruladı. Ancak Alman tarafının diğer soruşturma eylemleri durduruldu - Eylül ayında, 1943, Kızıl Ordu Smolensk'i kurtardı. Smolensk bölgesinin serbest bırakılmasından hemen sonra, Sovyet liderliği, Hitler’in Polonyalı subayların katliamına Sovyetler Birliği’nin katılımıyla ilgili iftiralarını açığa çıkarmak için kendi soruşturmasını yürütmenin gerekli olduğuna karar verdi.
Ekim 5 1943 Özel Komisyonu, NKVD ve NKGB tarafından, Devlet Güvenlik Komiseri Vsevolod Merkulov ve İçişleri Komiseri Vsevolod Merkulov ve İçişleri Bakan Yardımcısı Sergey Kruglov'un öncülüğünde kuruldu. Alman komisyonundan farklı olarak, Sovyet komisyonu, tanıkların sorgulanmasının organizasyonu da dahil olmak üzere konuya daha ayrıntılı bir şekilde yaklaştı. Bir 95 kişiyle röportaj yapıldı. Sonuç olarak, ilginç detaylar ortaya çıktı. Savaş başlamadan önce bile, Smolensk'in batısındaki Polonyalı savaş esirleri için üç kamp kuruldu. Polonya Ordusunun subayları ve generallerini, jandarma, polis memurlarını ve Polonya'da yakalanan memurları barındırdılar. Savaş esirlerinin çoğu, değişen derecelerde yol çalışmalarında kullanılıyordu. Savaş başladığında, Sovyet yetkililerin Polonyalı savaş esirlerini kamplardan tahliye etmek için zamanı yoktu. Polonyalı subaylar zaten Almanların esaretindeydiler ve Almanlar savaş esirlerini yol ve inşaat işlerinde kullanmaya devam etti.
Ağustos - Eylül 1941’ta, Alman komutanlığı Smolensk kamplarında düzenlenen bütün Polonyalı savaş esirlerini vurmaya karar verdi. Polonyalı subayların asıl infazı, Teğmen Arnes, Baş Teğmen Rext ve Teğmen Hotta liderliğinde 537 İnşaat Taburunun karargahı tarafından gerçekleştirildi. Bu taburun merkezi Kozi Hory köyünde bulunuyordu. 1943'in baharında, Sovyetler Birliği'ne karşı provokasyon hazırlanırken Naziler, Sovyet savaş esirlerini mezarları kazmaya zorladı ve kazılardan sonra, 1940'in ilkbaharından sonraki zamana kadar uzanan tüm belgeleri mezarlardan çıkardılar. Bu nedenle Polonyalı savaş esirlerinin infaz edildiği iddiasının tarihi “takıldı”. Almanlar, kazıları yapan ve yerel halkı Almanlara kanıt vermeye zorlayan Sovyet savaş esirlerini vurdular.
12 Ocak 1944, Katyn ormanındaki faşist Alman istilacıların (Smolensk yakınlarındaki) Polonya savaş esirlerinin infaz koşullarını belirlemek ve soruşturmak için özel bir komisyon kuruldu. Bu komisyona Kızıl Ordu Baş Cerrahı Korgeneral Tıbbi Servisi Nikolai Nilovich Burdenko başkanlık etti ve önde gelen Sovyet bilim adamlarını dahil etti. İlginç olarak komisyon, yazar Alexei Tolstoy ve Kiev Büyükşehir ve Galitsky Nikolay (Yarushevich) 'i de içeriyordu. Her ne kadar Batı'da kamuoyu bu konuda çok taraflı bir önyargıya sahip olsa da, yine de, Katyn'deki Polonyalı subayların ateşlendiği bir bölüm Nürnberg Mahkemesi iddianamesine girdi. Yani, Hitler’in Almanya’nın bu suçun işlenmesi konusundaki sorumluluğu gerçekten kabul edildi.
Ancak, onlarca yıldır, XINUMX'lerin sonunda, Katyn'in vuruşu unutulmuştu. Sovyet devletinin sistematik "gevşemesine" başladı, Katyn katliamının tarihi, insan hakları aktivistleri ve gazeteciler ve ardından Polonya liderliği tarafından tekrar "yenilendi". 1980’te Mikhail Gorbaçov, Sovyetler Birliği’nin Katyn’e ateş etme sorumluluğunu kabul etti. O zamandan beri ve şimdi neredeyse otuz yıl boyunca, Polonyalı subayların SSCB'nin NKVD subayları tarafından vurulduğu versiyon baskın versiyon haline geldi. 1990’lerde Rus devletinin “yurtsever dönüşü” bile değişen durumu etkilememiştir. Rusya, Naziler tarafından işlenen suç için "tövbe" etmeye devam ediyor ve Polonya, Katyn katliamının soykırım olarak tanınması için giderek daha katı şartlar ortaya koyuyor.
Bu arada, birçok yerli tarihçi ve uzman Katyn trajedisine ilişkin görüşlerini sunar. Öyleyse, Elena Prudnikova ve Ivan Chigirin “Katyn. Tarih olmuş bir yalan ”, çok ilginç nüanslara dikkat çekiyor. Örneğin, Katyn'deki mezarlarda bulunan tüm cesetler, rütbe işaretli Polonya üniformalarında giyiniyordu. Ancak 1941'e kadar Sovyet savaş kampı mahkumlarının amblemi kullanmalarına izin verilmedi. Bütün mahkumlar eşit statüdeydiler ve hamamböceği ve apolet takamadılar. Polonyalı memurlar, 1940’te gerçekten vuruldukları takdirde, ölüm anında bir ayrım belirtileri olduğu ortaya çıktı. Sovyetler Birliği uzun zamandır Cenevre Sözleşmesini imzalamadığından, savaş esirlerinin Sovyet kamplarında rütbe işaretleri ile korunmasına izin verilmedi. Görünüşe göre Naziler bu ilginç anı düşünmediler ve kendi yalanlarını açığa vurmaya katkıda bulundular - Polonyalı savaş esirleri 1941 yılından sonra vuruldu, fakat Smolensk Naziler tarafından işgal edildi. Prudnikova ve Chigirin'in eserlerine atıfta bulunan bu durum, Anatoly Wasserman'ın yayınlarından birinde belirtilmiştir.
Özel dedektif Ernest Aslanyan çok ilginç bir ayrıntıya dikkat çekti - Polonyalı savaş esirleri ateşli silahla öldürüldü оружияalmanya'da üretilir. SSCB'nin NKVD'si bu silahları kullanmadı. Sovyet Chekistlerinin emrinde Alman silahlarının kopyaları olsa bile, hiçbir şekilde Katyn'de kullanılan miktarda değildi. Ancak, bu durum, Polonyalı subayların Sovyet tarafından öldürüldüğü versiyonun destekçileri tarafından düşünülmeyen bir nedenden ötürü. Daha doğrusu, bu soru elbette medyada gündeme geldi, ancak buna cevapları anlaşılmaz bir şekilde verildi - Aslanian.
Polonyalı subayların Naziler üzerindeki cesetlerini “yazmak” için, 1940’te Alman silahlarının kullanımıyla ilgili versiyon gerçekten çok garip görünüyor. Sovyet liderliği, Almanya’nın sadece bir savaş başlatmayacağını, aynı zamanda Smolensk’e de ulaşabileceğini pek ummuyordu. Buna göre, Polonyalı savaş esirlerini Alman silahlarıyla vurarak Almanları "ikame etmek" için hiçbir sebep yoktu. Başka bir versiyon daha makul görünüyor - Smolensk bölgesi kamplarındaki Polonyalı subayların çekimleri gerçekten de yapıldı, ancak Hitler'in propagandasında belirtilen ölçekte değil. Sovyetler Birliği'nde Polonyalı savaş esirlerinin tutulduğu birçok kamp vardı, fakat hiçbir yerde toplu idamlar yapılmadı. Sovyet komutasını, Smolensk bölgesinde tam olarak binlerce Polonyalı savaş esirinin 12'inin uygulanmasını düzenlemeye ne zorlayabilirdi? Bu sorunun cevabını vermek imkansız. Bu arada, Nazilerin kendileri de Polonya savaş esirlerini tamamen mahvedebiliyorlardı - Polonyalılara saygı duymadılar, özellikle Slavlar ile savaş esirlerine ilişkin olarak hümanizm açısından farklılık göstermediler. Hitler'deki uygulayıcılar için birkaç bin Polonyalıyı yok etmek hiç sorun değildi.
Bununla birlikte, Polonyalı subayların Sovyet Chekistler tarafından öldürülmesine ilişkin versiyon mevcut durumda çok uygundur. Batı için, Goebbels propagandasının alınması, Rusya'yı bir kez daha savaş suçları nedeniyle Moskova'yı suçlamak için “delmek” için harika bir yol. Polonya ve Baltık ülkeleri için bu versiyon, Rusya karşıtı propaganda için bir başka araçtır ve ABD ve Avrupa Birliği'nden daha cömert fonlar almanın bir yoludur. Rus liderliğine gelince, Polonyalıların Sovyet hükümetinin emriyle vurulma versiyonuyla olan anlaşması, açıkça, fırsatçı düşüncelerle açıklanmaktadır. “Varşova'ya verdiğimiz cevap” olarak, Polonya'daki Sovyet savaş esirlerinin kaderi konusunu gündeme getirebiliriz; bunun içinde 1920'ta 40'tan binlerce insan vardı. Ancak hiç kimse bu konuyla ilgilenmez.
Katyn katliamının tüm koşullarının gerçek ve nesnel bir incelemesi hala kanatlarda bekliyor. Sovyet ülkesine yapılan canavarca iftirayı tamamen ortaya çıkaracaklarını ve Nazilerin Polonyalı savaş esirlerinin gerçek uygulayıcıları olduklarını doğrulayacaklarını umuyor.