İç Yüz Terimi Hakkında Bilgiler
Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) Terimi Olarak İç Yüz:
Kapağın iç tarafı. Bazı ciltlerde tıraş edilmiş deri tezyin edilmeden düz olarak yapıştırılmıştır. Selçuklular zamanında ciltlerin iç yüzlerindeki süsleme, kızgın demirin bastırılması ile yapılmış belli motiflerden ibarettir. XV. yüzyıldan sonra birçok Türk cildinde iç kısım, ya oyma (katı') şeklinde veya dıştakinin aynı kabartma şekillerle süslenmiştir. Ebru kâğıt kaplanmış veya âyet yazılmış müzehhep iç yüzler olduğu gibi, nadiren iç yüzde halkâri süslemelere de rastlanır.
Benzer Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) Terimleri:
Hoş-Nüvis: İranlıların «hattat» karşılığı olarak kullandıkları terim.
Kaynak Tutmak: Kitreli tekne çalışma bittikten sonra üstüne kapak konulmasa kitrenin koyulaşan yüzeyine denir.
Saz Yolu: Uzun dallar üzerine yapılan süslere denilir. Kıvrımdal adı da yerilir. Daha ziyade çiçekli ve yapraklı olur. Rûmi motiflerinin ayrı hatlar hâlinde ara
Su Yolu: Su çizgisi ile ilgili bilgilere bakınız.
Kesme Yazı: Eski hattatların kâğıdı kesip oyarak meydana getirdikleri yazı; mukatta' yazı. Bu şekilde hazırlanmış çok güzel bir Kaside-i Bürde, Süleymaniye Kütüph
Boğum: Kamış kalemlerin ortalarına tesadüf eden, kapalı ve hafif çıkıntılı kısımlarına verilen ad. iki boğumlu, üç boğumlu...
Düz Levha: Kitap başlıklarının sade olanlarına verilen ad.
Saykallı: Yüzeyi parlatılmış kâğıt.