Helen E Fisher
Tutkulu romantik aşk, elbette, sevgiden umutsuzluğa, sakinlikten kaygıya, kişinin sevgisinin karşılık görüp görmediklerine bağlı olarak dereceli biçimlerde gelir. Bu nedenle, bu duygu derecelerinin farklı dopamin, norepinefrin ve serotonin seviyelerinin yanı sıra diğer daha az birincil nörokimyasallarla ilişkili olmasını beklerdim. Tutkulu romantik aşkla ilişkili beyin devrelerini belirlemeye çalışmak için, yeshiva Üniversitesi Albert Einstein Tıp Fakültesi’nde sinirbilimciler olan meslektaşlarım Gregory V. Simpson, Lucy L. Brown ve Seppho Ahlfors ve ben dört aşık bireyi işlevsel bir Manyetik Rezonans Görüntüleme (fMRI) makinesine yerleştirdim ve onlara aşk objelerinin fotoğraflarının yanı sıra başka bir bireyselin fotoğraflarını gösterdim. , bir kontrol olarak. Bu verileri henüz kesin olarak analiz etmedik, ancak ventromedial prefrontal korteks, amigdala, ön singulat bölgesinin sektörleri, çekirdek akubensleri, hipotalamus ve beyin sapının bölgelerinin dahil olacağını tahmin ediyorum.
Stony Brook’taki New York Eyalet Üniversitesi’nde psikolog olan Arthur P. Aron ve psikoloji yüksek lisans öğrencisi Debra Mashek ile suny, Stony Brook’ta romantik çekim araştırmasını sürdürüyoruz. Çekim, bir duygu sistemi olarak, çiftleşme sürecinde temel işlevleri yerine getirmek için gelişti. Bireylerin potansiyel ortaklar arasında seçim yapmalarına, çiftleşme enerjilerini korumalarına ve odaklamalarına ve döllenme gerçekleşene kadar bu odağı korumalarına olanak tanır. Ama aşık olduğumuz insanlar için tamamen farklı bir konu, büyük ölçüde kültürel güçler tarafından şekillendirildi. Örneğin, zamanlama esastır; erkekler ve kadınlar hazır olduklarında aşık olurlar. Ayrıca, çoğu erkek ve kadın biraz gizemli, yabancı birinden etkilenir. Bu, akraba evliliğine karşı bir mekanizma olarak evrimleşmiş olabilir. Ama romantik ateşi ateşleyen başlıca faktörler çocukluk deneyimlerimizdir.
Johns Hopkins Üniversitesi’nden Psikolog John Money, beş ila sekiz yaşları arasında, bireylerin daha sonra bir eşte arayacakları özelliklerin bilinçsiz bir listesi olan bir “aşk haritası” geliştirmeye başladığını teori ediyor. Örneğin, bazı insanlar onlarla tartışacak veya onları eğitecek veya kişiliklerinin kendilerinde hayran olmadıkları yönlerini maskeleyecek bir ortak isterler. Bu zihinsel şablon karmaşık ve benzersizdir; Para ergenlikte katılaştığına inanır. Yani aşık olduğunuzda, kime aşık olduğunuz, nerede aşık olduğunuz, bir partnerde neleri çekici bulduğunuz, sevgilinize nasıl kur yaptığınız, hatta bu tutkuyu ilahi veya yıkıcı olarak kabul etseniz de etmeseniz bile, bir toplumdan ve bir bireyden diğerine değişir. Ancak o özel kişiyi bulduğunuz zaman, bu tutkuyu yaşarken sahip olduğunuz gerçek fiziksel duygu kimyasal olarak indüklenmiştir. Vücudunun geri kalanıyla birlikte gelişti. Romantik aşk neşeli olabilir, ama aynı zamanda insan kıskançlığını ve sahipleniciliğini de körükler. Bir duygu sistemi olarak, çekim neredeyse kesinlikle modern takip kalıplarına, tutku suçlarına ve romantik reddedilme ile ilişkili intihar ve klinik depresyonun insidansına katkıda bulunur.