[Açıklama: Bir inceleme kopyasını bu makalenin içeriğini] sağlandı
Yedi: Günler Çoktan Gone iddialı bir oyun türüdür. Çok iddialı, gerçekten de beni değerlendirmek için iki ay gibi bir şey aldı. Bu, büyük ölçüde farklı türlerin ve fikirlerin ilgisini çektiğimde, oyunun abzorbe edilmesi ve yürütme açısından çok düzensiz akmasıdır.
Açık bir dünya, izometrik gizli macera ve eski gibi sıralı, misyon tabanlı taktikler arasında bir yere atıldı Commandos seriler (atılan RPG'nin önemli dozları ile) Yedi En başından beri eşsiz hissi veriyor. Farklı türlerin bu kadar karıştırılması, aslında bir süre boyunca parlamaz, yani Blade Runner karşılar Shadowrun İlk önce hayal gücünü yakalayan stil hikayesi.
Oyuncular, Teriel olarak bilinen usta bir hırsızı kontrol ediyor ve oyuna başladıktan on saniye sonra tahmin edeceğiniz gibi, emekli olmadan önce “son büyük işini” kurma konusunda haklı. Bu dizi, temel olarak şaşırtıcı derecede açık dünyayı gezinmenin daha ince yönleriyle ilgili bir öğretici olarak görev yaparken ve Teriel'in bazı hareketlerini ve yeteneklerini tanıtırken, aynı zamanda mükemmel senaryo ve ses gösterimini de sergiliyor.
Aynı zamanda, Teriel için bazı şeylerin yanlış gitmeye başlaması ve çok geçmeden Peh olarak bilinen bir hapishane adasına giderken, hikayenin gerçekten ilginç olmaya başladığı bir sürpriz de olacaktır. Teriel yalnız değil, görüyorsunuz, çünkü kendi başınıza öğrenmeniz gereken nedenlerden dolayı, kafasının içine gömülü bir Daemon'u var. Yaptığı her şey hakkında daha yüksek bir güce danışmanlık, rehberlik etme, azarlama ve raporlama.
Biraz klişe gelebilir, ama bu gerçekten ilgi çekici şeyler, kısmen genel hikaye ve mükemmel senaryoya (artı bahsettiğim ses oyunculuğuna) teşekkürler, ama aynı zamanda bu kesinlikle iyi hazırlanmış dünyalardan birine sahip olduğu için yüzlerce yüzde onu oluşturan kişi vizyonuna uyum sağlamıştır. Hapishaneye rağmen, Peh adası da çetelerle, canavarlarla, ilginç NPC'lerle ve etrafta sinsi ya da cinayetle dolu birçok otorite figürüyle dolu büyük bir adadır.
Özellikle sevdiğim bir şey Yedi oyunculara bir hediye sunuyor Hitman Her bir göreve uygun seçenekler yelpazesi - bu yan kapıyı denemek isteyip istemediğinizi, çatıya tırmanıp açık bir çatı penceresinden içeri girip düşman üniformasını giyip ön kapıda yürüyün. Silahlar ve büyülü beceriler yıkıcı etki için de kullanılabilir, ancak bunları kullanırken aşırı güçlendiğimi asla hissetmediğimi söylemekten memnuniyet duyuyorum - sadece yapabildiğim en uygun seçimdir.
Adayı keşfetmek Teriel'in yeni yetenekler kazanmasına ve genel gücünü arttırmasına yardımcı olur. Bu, büyük ölçüde, ek yükseltmeleri mümkün kılan mini beceri ağaçları gibi büyütme çipleri ile yerleştirilmesiyle başarılır. Bu güncellemelerin yüklenmesi nektar maliyetini düşürür, bu yüzden sonunda onlarla dolu bir envantere sahip olursunuz (böylece geniş bir seçenek yelpazesi sağlar), hepsini kullanamazsınız.
Ne yazık ki, bu özelliklerin tümü - ve çoğu zaman - harika olsa da, genellikle çok kötü kırılıyorlar. Yedi böyle bir şey değil, sadece böyle bir şeyle uğraşmak çok fazla uğraşır, bu da en kötüsüyle uğraşmak anlamına gelir. Örneğin, gizli öldürmeler imkansızdır, çünkü sözde mağdur, on beş izleyicinin sürekli izlediği bir yolu asla terk etmemektedir. Bu arada mücadele ilk başta tatmin edicidir, ancak Technomagi basitçe yönetilemez hale gelen sayılara girmeye devam eder.
Sonunda, birkaç küçük dürtü şüphe rağmen, kendimi oldukça memnun buldum Yedi. Böyle bir hırsı olduğu ve senaryo, görsel, hikaye, seslendirme ve genel oyun açısından çok yüksek bir standarda sahip olduğu için alkışı hak ediyor. Teriel ilginç bir ana karakterdir ve her bir göreve uyacak şekilde inşa edilip yeniden inşa edilebileceği esneklik, her bir görevin yerine getirilmesi için çeşitli seçenekler sunar. Bunu herkese tavsiye edemem, ama izometrik RPG'leri veya kişiliğe sahip gizli oyunları sevenler için Yedi harika bir seçenektir.