Sanatın savaşları vardır ve savaşların sanatları vardır. Savaşlar ve sanat arasındaki ilişki hakkında daha önce yorum yapmıştım; Başından beri, şiddetin durumu ve ortadan kaldırma isteği, araştırmacıyı insan sorunuyla rahatsız etti. Cinayet, kıskançlık, nefret ya da şiddet tarihi olmayan durumlardır ve bu onların insan eğilimlerindeki özgünlüğünün kanıtlarından biridir, çünkü acil olanın bir tarihi olabilir ve şiddet bireysel öldürmeden örgütlü siyasi öldürmeye kadar çeşitlilik gösterir ve dilsel olarak haklı çıkar. stratejik ve medyada. MÖ beşinci yüzyılda, Yunan filozof Herakleitos şöyle yazdı: “Savaş, Küçük Asya’daki Efes kentinin sahibi olan bir hanedanın soyundan gelen “şeylerin tanrıçasıdır”.
16. yüzyılı takip eden felsefi metinlerde, ahlaki muamelede şiddet temaları ön plana çıkarılmıştır. Tedavi, bir “güvenlik cenneti” arayışında bazı teorilerin haklı çıkardığı “gerekli şiddet” ile çatışır. Büyük metinler dünya katliamlarından sorumlu tutuluyor. 19. ve 20. yüzyıllar arasında felsefenin baş tacı olan Alman filozof “Nietzsche”nin metinleri, Hitler’in “Süpermen”i kendi yorumuyla okuması nedeniyle eksik bir kınama olan kınama podyumuna getirildi ve Hitler Nietzsche’nin metinlerine ya da Nietzsche’nin arkadaşı Richard Wagner’in müziğine, özellikle “The Valkyrie” parçasına eklenmiştir. Ürünün etkinliğini ve yorum çeşitliliğini ortadan kaldırmamıştır. “Nietzsche ve Felsefe” kitabında ya da Rudolf Steiner’ın “Zamanına Karşı Nietzsche Mücadelesi” kitabından okuyarak bunu araştırın.
Okumalar, Machiavelli, Thomas Hobbes veya Hegel’in metinleri gibi şiddete hazırlık ve cinayet için dilsel ve teorik gerekçe olarak onları kınamak için başka felsefeler önermişti ve ikincisi hakkında, İngiliz filozof Karl Popper öfkesini ateşledi. Hegel’in felsefesinin yalnızca savaş için bir temel olmadığını, aynı zamanda iki savaşın da ateşlenmesine katkıda bulunduğunu gördü ve şöyle yazıyor: “Hegel’in felsefesi, sağcı yurtseverliğin ortaya çıkışını üstlendi, şu tür tezlerle: Halkın yalnızca savaş yoluyla varlığını sürdürmesi. diğer halklara karşı ve halkların düşüncesinin maksimum ifadesini, üzerinde ahlakın ve adaletin olmadığı ve bireyi sadece devletin hizmetinde bir araç olarak gören devlette bulduğunu, Vatanseverlik ve diğer fikirlerin Hegel’e önderlik ettiğini iki dünya savaşının, özellikle de İkinci Dünya Savaşı’nın ateşlenmesinde. Hegel şöyle yazar: “İnsanın evriminde savaş inkar edilemez” ve Popper’dan Hegel’e bu darbeler Ronnie Boufres tarafından “Karl Popper için Eleştirel Rasyonalizm” kitabında açıkça ele alınmaktadır.
Birkaç gün önce Hikma, Jason Farago’nun “The Role of Art in Wars” başlıklı makalesinin bir çevirisini yayınladı. Makalede: “Savaşın ilk günlerinde, Kiev her yönden kuşatıldığında ve şehir nüfusunun yarısı kaçtığında, sanat camiasındaki birçok Amerikalı, Ukrayna’ya yardım etmek için herkesin yapması gerekenler dışında neler yapabileceklerini bilmek istedi. hayır kurumlarını ve mültecileri desteklemek gibi. Müzeler ve orkestralar, savaşa karşı tiksinti ve kınama ve Ukrayna davasına bağlılık konusunda gerekli ve iyi bilinen açıklamalarını sundular.
Konuda: “Rol sadece dış unsurlarla sınırlı değildi.Ukrayna’daki yetkililer, dünya kültür merkezini savaş çabalarını desteklemeye teşvik etmekten çekinmediler ve bu, Ukrayna cumhurbaşkanı olan komedyeni en önemli kültür platformlarına getirdi. , Venedik Bienali ve Cannes Film Festivali gibi, ancak konuşmasını yapmak için Grammy’lere geldi ve Olivia Rodigo, Jasmine Sullivan ve diğer yıldızlara zeytin gömleğiyle şunları söyledi: “Bizim topraklarımızda, biz bize boğucu bir sessizlik getiren Rusya ile savaş – ölüm sessizliği.” Şarkıcı John Legend’in konuşmasını askerlere söylemesi için takip ediyor: “Sessizliği müziğinizle doldurun, sahnede parlıyor, herkesi silahlarını bırakmaya teşvik ediyor.”
Örnek olarak Yunanistan’ı ve savaşlarını ve sanatlarını alalım; David Boloten, Thucydides’den Spinoza’ya Siyaset Felsefesi Tarihi’nde Thucydides (MÖ 400), (Peloponnesos ve Atina Savaşı’nın yazarı) üzerine bir inceleme yayınladı ve burada şunları söyledi: “Atinalıların Sparta’da söyledikleri daha sonra Perikles tarafından detaylandırıldı. İçinde bir konuşma ile Atina halkından sevgi dolu güzellik ve bilgelik olarak bahseder ve ayrıca Atinalıları uzun ve zorlu bir eğitime güvenmek zorunda kalmadan savaşta cesur olmak istedikleri için övür. sanat da dahil olmak üzere tüm ayrıntılarıyla şehir, Askeri gücün bir parçasıdır, çünkü o zaman tam bir şehir olur. Atinalıların zekalarını ve diğer yeteneklerini şehrin yararına kullanmayı özgürce seçtikleri ve bunun için hayatlarını riske atmaya hazır oldukları ifadesi, kendilerini soylu olarak görmelerinin çok önemli bir yönüdür. ayrıca, sanatın zirvede istikrar gösterdiği, karanlığın ve panik duygusunun savaşın istikrarı ve “hayatta kalma isteğini” tesis etme amacına karşı çıktığı ve düşmanların görüntüsünü kıran panik, korku ve terörü kışkırttığı yerde. , silahlar, görüntüler ve ses aracılığıyla… şiirler ve kelimeler, müzik ve kapsamlı bir gösteri.
Söz konusu başlıkta şu ifadelere yer verildi: “Basitçe söylemek gerekirse, eserlerinde savaşı temsil eden ve tasvir eden en iyi sanatlar, sanatçının sanatsal anlatımı sonucu ortaya çıkan ve başlı başına birer sanat eseri olduğu için ortaya çıkan eserlerdir. kendine ait bir gündemi taşımaz, o zaman sanat eseri, iletişimin ve alkışın ötesine geçen bir dünyada değerli hale gelir.Doğrudan ve hepimiz bunu biliyoruz, örneğin Picasso’nun 1937 tarihli ünlü “Guernica” tablosunun defalarca tekrarlanmasının açık bir nedeni var. Felluce’nin bombalanması veya Halep şehri gibi çeşitli savaş sahnelerinde konuşuldu ve şimdi resim Mariupol bombalandığında tekrar söz ediliyor, ancak resim İspanyol Bask Bölgesi’ndeki bir köyün şiddetli bir şekilde fethedilmesinden bahsederken, Miró’nun “İspanya’ya Yardım Edin” tarihi bir sanat eseri haline geldi, umutsuzca İspanya’ya yardım etmemiz için bize haykırıyor ve nereye gidersek gidelim, savaşlardaki mültecileri ve heyecan verici olayları hatırladığımızda kendimizi her zaman “Kazablanka” romantizmine kaptırmış buluyoruz. “Cezayir Savaşı” filminde sömürgeleştirilenlerin çektiği acıların gösterildiği ve ayrıca Bob Dylan’ın belirsiz olduğu söylenebilecek “Blowing in the Wind” şarkısının neden açık sözlü olandan daha popüler olduğunu, ısrar ettiğini ve daha popüler hale geldiğini merak ediyoruz. protesto şarkıları
Sonuç, savaşların sanata, sanatın savaşlara sadık olduğu, “Valkyrie”nin müziği, Nazi ordusunun en büyük muharebe grubu tarafından belirtildiği gibi, etkisi üzerine kuruldu ve Tom Cruise onu ünlü eserinde temsil etti. film ve dolayısıyla sanat şiddete karşı bir serum değildir, ancak birçok Bazen şiddete ortak olabilir.
göre Orta Doğu
Fark etme:
Yayınlanan tüm makaleler yalnızca yazarlarının görüşlerini temsil eder.