Sidney merkezli We Lost The Sea grubu, ARIA listelerinde 41. sıraya yükselen son albümlerini desteklemek için bu Mayıs ayında Avrupa'da ikinci bir manşet turuna çıkacak. Ancak başarıları, 2013'te grubun başına gelen trajediden sonra geldi.
We Lost The Sea , 2015 yılında Departure Songs'un piyasaya sürülmesiyle deneysel rock topluluğunu fırtınaya soktu. Grup daha önce iki albüm çıkardı - 2010'da Crimea ve 2012'de The Quietest Place On Earth - ancak bu üçüncü albüm çok daha büyük bir kitleye ulaştı ve şimdiye kadar biriktirdikleri yerel kültten daha küresel. Bununla birlikte, Ayrılış Şarkıları önceki kayıtlarının sesinden uzaklaştı. Grup, solisti Chris Torpy 2013'te intihar ettikten sonra enstrümantal hale geldi.
Grubun gitaristlerinden Matt Harvey, "Çalmayı bırakmak istemedik" dedi. “[Chris] yaptığı şeyi yapma kararı nedeniyle oynamayı bırakmamızı istemezdi. O zamanlar birkaç çocuk bunun devam etmek için çok zor olduğunu düşünmüş olabilir. Ancak, bunu bir kez aştıktan sonra, bizi ikiye katlama ve yeniden toplanma konusunda daha kararlı hale getirdi. Bize tüm bu duyguları yaşatmak için gerçek bir katartik kanal sağladı. "
Torpy'nin vefatı grubu tamamen yeni bir yöne itti. We Lost The Sea, yedek bir şarkıcı aramak ve izledikleri yolda devam etmek yerine, seslerini değiştirerek piyano, bas, davul seti ve üç gitarın enstrümantasyonunu geliştirerek kayıp ve keder duygularını kaybetmeden aktarmaya çalıştı. kelimeler. Sonuç , nihayetinde Torpy'ye adanmış, fedakarlığın şerefli yolculukları hakkında beş parça, 67 dakikalık bir rekor olan Ayrılış Şarkıları oldu . Albüm piyasaya çıktığından bu yana yalnızca YouTube'da altı milyona yakın görüntülenme elde etti.
Harvey, "Her şey hizalı," dedi. “Bence Departure Songs arkasındaki itici güç, tohum, Chris'i kaybetmenin duygusal trajedisiydi. Şu anda olduğu yere gitmesinin ve insanlarla konuşmasının nedenlerinden biri de bu. Bazıları buna tüm zamanların en sevdikleri albümleri veya tarihe geçecek en klasik albümlerden biri diyor. "
Harvey, " Chris hala buralarda olsaydı ve başka bir albüm yazsaydık , Ayrılık Şarkıları olmazdı " dedi. "Şimdi olduğumuzdan tamamen farklı bir yörüngede olurduk. Ama oldu ve şimdi buradayız. [Başarıyı] beklemiyorduk ve bu güne kadar bizi hala şaşırtıyor. Acı tatlı, bunu ifade etmenin iyi bir yolu olabilir. "
Departure Songs'un başarısı grubu Avrupa, Çin ve Avustralya'da manşet turlarına çıkardı. Tur döngüsü sona erdiğinde, We Lost The Sea, yükselen bir grubun karşılaştığı en zorlu zorluklardan biriyle görevlendirildi: son albümlerinin başarısını takip etmek. Departure Songs sadece tarz olarak grup için yeni bir zemin değildi, aynı zamanda geçmişte yazdıklarından çok daha büyük bir izleyici kitlesini de toplamıştı. Grup, yazma sürecinin tamamı boyunca baskıyı hissetti.
Harvey, "Hayatımda yaptığım en zor şeydi" dedi. "Çok stresliydi. Aslında bu, yazma sürecimiz sırasında eğlenmemizi ve grubun genel havasını engelledi. Bu baskıyı kendimize şöyle uyguluyoruz: 'İnsanlar bundan hoşlanacak mı? Çıkış Şarkıları gibi olacak mı ? ' Esasen ikinci albüm baskısıydı çünkü daha önce hiçbir seyirci için yazmak zorunda değildik. Fikirlerle koşup şarkı yazmanın sihri ve güzelliğini keşfetmemize izin vermedik. 'Bu Çıkış Şarkıları kadar iyi değilse ve plak satmazsak, herkes bizden nefret edecek ve çevrimiçi olarak kızaklanacağız' dedik. Bunu aklımızda tuttuk ve gerçekten kafalarımıza sıçtı. "
Triumph And Disaster sonunda 4 Ekim 2019'da piyasaya sürüldü. Zirvede, albüm ARIA albüm listelerinde 41 numaraya otururken, iki baş single'ı 'Towers' ve 'A Beautiful Collapse' gibi radyo istasyonlarında yayın süresi aldı. Triple J ve FBI. Bunlar, müzik yazarken çalkantılı deneyimlerinin ardından We Lost The Sea için güven verici başarılardı.
Harvey, " Bu rekor satışlar, Çıkış Şarkıları'ndaki başarımızın bir sonucu olsun ya da olmasın , bunu bir onur nişanı olarak kabul edeceğiz ve 'ilk kez s * ktik listeye girdik' diyeceğiz," dedi. Baş single'ımız 15 dakikalık enstrümantal bir parçaydı ve ikincisi yedi dakikalık enstrümantal bir parçaydı ve ikisi de radyoda çalındı. Triumph And Disaster'ı kendi tarzımızda sevdiğimizi ve albüm olarak kendi ayakları üzerinde durduğunu kendimize hatırlatmalıyız, biz de bunu yapmak istiyorduk. ”
İken Triumph And Afet birçok niş bantları, hayal olduğunu ticari bir başarı aşamaya ulaşmak başardı Ayrılış Şarkılar kalıntıları ve muhtemelen onların en popüler kayıt, kalacaktır. We Lost The Sea, albümün Torpy'ye bir övgü ve kederlerinin üstesinden gelmelerine yardımcı olan bir proje olduğu gerçeğiyle teselli ediyor.
Harvey, "Taşıdığı mesaj gerçekten güzel bir şey" dedi. “Her ne kadar ölüm ve trajediyle ilgili olsa da ve tüm bunlardan çıkmış olsa da, her zaman bunun üstesinden gelmek ve olayların olumlu tarafına geçmek zorundasınız. Sanırım bizi oraya taşıdı. "
Gala Music, Snoop Dogg ve Death Row Records'tan yeni ve tatlı bir sınırlı sayıda NFT parçası mevcut. Bu, ikonik 1996 albümü Tha Doggfather ve Snoop Bounce ile Death Row'un orijinal ihtişamlı günlerine kadar uzanıyor.
2020'nin BRONXBOYLOSTBOY VOL.3 mixtape'inden "TORREN INTERLUDE" üzerinde, anlatıcı B * Star'ın sözlerinden birini hayranlıkla okuyor: "'Depresyondan çıkıyorum / hala aynı ergen / Rockefeller baskıdan / Rockefeller'dan daha azını topu atmak istiyorum / istiyorum Tesla sürerken Lebron gibi top.
Yazan: Elmer Vivas ve David Hernández Eladio Carrión'un ikinci sınıf albümü Monarca, zekice sözler ve yaratıcı sesler ile bir all-trap projesi olarak kendine ait. İçinde, neden Latin tuzak türünün önde gelen figürlerinden biri olarak görülmesi gerektiğine dair ikna edici bir vaka yapıyor.
Kara Tarih Ayı için ve Marley'in doğumu yaklaşırken, ölümünden birkaç ay önce yapılan süper yıldızla röportajı, Karayip göçmenliği ve Eski Fort Greene dairemin arka oda köşesindeki Bahçede bir şovu tekrar ziyaret ediyorum. eski plastik dosya dolabı. Bazı üniversite gazetesi kupürlerinin, eski Stax yıldızlarının (Isaac Hayes, Booker T & MGs) tanıtım fotoğraflarının ve 1980'lerden kalma tarih kitaplarının altına gömülü olan içinde, onurlu bir yerde saklamam gereken bir bilet koçanı vardı.
Yirmi yıl önce, bir enstrüman, müzik teorisi veya müzisyenlerin nasıl çalıştığını öğrenmek çok pahalıydı. Bir öğretmen bulmak, işe gidip gelmek, puan defteri satın almak veya müzisyenlerle röportajlar içeren birkaç özel dergi almak tek seçeneklerdi.