Nisan 1968'de, sivil haklar lideri Martin Luther King, Jr. Memphis, Tennessee'ye gitti. temizlik işçileri grev yaptı yerel bakanların desteğiyle maaş zammı için. 3 Nisan'da King, mektubunu teslim etti. Dağ Tepesine Gittim konuşma yaptı ve 5 Nisan'da bir yürüyüş yapılması için planlar yaptı. Ancak 4 Nisan akşamı, Lorraine Motel'deki lojmanındayken, King çenesinden vuruldu. Bir saat sonra, 39 yaşında öldüğü açıklandı.
Halkın, suikastçının kimliğine dair herhangi bir cevabı olmadan çok önce (Mart 1969'da cinayeti üstlenen ve buna rağmen ömür boyu hapis cezasına çarptırılan James Earl Ray adında bir adam). FBI veya Mafya gibi grupların katılımıyla ilgili sorular ), millet bir keder ve öfke çılgınlığına kapıldı. Ertesi Salı günü Atlanta'da King'in cenazesi düzenlendiğinde, alayı izlemek için on binlerce insan toplandı.
King'in babası, ailenin şiddetsizliği tercih ettiğini ifade etmesine rağmen, King'in ölümünü takip eden 10 gün içinde, yaklaşık 200 şehirde yağma, kundaklama veya keskin nişancı ateşi yaşandı ve Bu şehirlerden 54'ü 100.000 dolardan fazla maddi hasar gördü . Peter Levy'nin yazdığı gibi Büyük Ayaklanma: 1960'larda Kentsel Amerika'da Irk İsyanları 1968 Kutsal Haftasında, Birleşik Devletler İç Savaştan bu yana en büyük toplumsal huzursuzluk dalgasını yaşadı. Yaklaşık 3.500 kişi yaralandı, 43 kişi öldü ve 27.000 kişi tutuklandı. Yerel ve eyalet hükümetleri ve Başkan Lyndon Johnson, şiddeti bastırmada kolluk kuvvetlerine yardımcı olmak için toplam 58.000 Ulusal Muhafız ve Ordu askerini görevlendirecek.
King'in ölümü, kitlesel protestolarda rol oynayan tek faktör değildi. Sadece haftalar önce, Başkan Lyndon B. Johnson tarafından kurulan 11 üyeli bir komisyon, 1967 yarış isyanlarıyla ilgili soruşturmasını 'The' adlı bir belgede yayınlamıştı. Kerner Raporu ölümcül ayaklanmalar için geniş açıklamalar sağladı. Ayrımcılık ve yoksulluk, ırksal gettoda çoğu beyaz Amerikalı için tamamen bilinmeyen yıkıcı bir ortam yarattı. rapor belirtilen . Beyaz Amerikalıların hiçbir zaman tam olarak anlayamadıkları ama Zencilerin asla unutamayacağı şey, beyaz toplumun gettoya derinden karışmış olduğudur. Beyaz kurumlar onu yarattı, beyaz kurumlar onu koruyor ve beyaz toplum buna göz yumuyor.
Kerner Raporu'nun tanımladığı koşullar -yoksulluk, konut erişiminin olmaması, ekonomik fırsatların olmaması ve iş piyasasında ayrımcılık- beyaz Amerikalılar için sürpriz olmuş olsa da, rapor Afrikalı-Amerikalı topluluğu için yeni bir şey değildi. Ve King'in ölümü sırasında, konutlara erişim ihtiyacı da dahil olmak üzere tüm bu sorunlar devam etti.
Başkan Johnson, King'in öldürülmesinin Afrikalı-Amerikalı topluluklar için ne kadar acı verici olacağını açıkça kabul etti. King'in ölüm haberini takiben sivil haklar liderleriyle yapılan toplantıda, Johnson dedi , Harlem'de bir çocuk olsaydım, şu anda ne düşündüğümü biliyorum. Beyazların halkım için açık sezon ilan ettiğini ve bir silah alıp önce onları öldürmezsem bizi birer birer öldüreceklerini düşünürdüm. Johnson, suikasttan dört gün sonra (konut satış, kiralama ve finansmanında ayrımcılığı yasaklayan) 1968 tarihli Adil Konut Yasasını geçirmesi için Kongre'yi başarılı bir şekilde zorlasa da, yasama zaferi, Peder King'in kaybı karşısında yetersiz bir hafifletici oldu.
King'in ölümünü takip eden günleri daha iyi anlamak için ülke genelindeki beş şehrin tepkilerini inceleyin. Herkes bir sivil haklar şampiyonunun yasını tutmakta birleşirken, her şehirdeki koşullar farklı düzeylerde karışıklığa yol açtı.
Washington DC.
8 Nisan 1986'da Washington D.C.'de 7th & N Street NW'nin köşesinde, Martin Luther King, Jr. suikastını takip eden ayaklanmalar sırasında yıkılan binaların kalıntılarıyla birlikte bir asker nöbet tutuyor.(Kongre Kütüphanesi)
King'in ölümünden sonra ayaklanmalara ve gösterilere karışan düzinelerce şehirden en büyük hasarı ülkenin başkenti aldı. 12 günlük huzursuzluğun sonunda, şehir daha fazlasını yaşadı. 1.200 yangın ve 24 milyon dolar sigortalı maddi hasar (bugünün para biriminde 174 milyon dolar). İktisat tarihçileri daha sonra Washington, D.C. isyanını, 1965 Watt İsyanı Los Angeles'ta ve 1967'deki Detroit ve Newark isyanlarında yıkıcılığı açısından.
Ekonomik koşullar büyük ölçüde karışıklığı körükledi; Afrikalı-Amerikalılar 1961'de şehrin nüfusunun yüzde 55'ini oluşturuyordu, ancak konutların yalnızca yüzde 44'üne tıkıldılar ve daha az alan ve daha az konfor için daha fazla para ödediler. tarihçi Dana Schaffer yazıyor .
Şiddet İçermeyen Öğrenci Koordinasyon Komitesi lideri aktivist Stokely Carmichael, işletmeleri yalnızca King'in cenazesine kadar kapalı kalmaya teşvik etmesine rağmen, kalabalığın yağma ve kundaklamaya dönmesini engelleyemedi. İsyana tanık olan genç bir adam Schaffer'a, Georgia Bulvarı'nda duman ve alevler görebiliyordunuz dedi. Ve sadece 'Oğlum bu sadece Watts gibi değil' diye düşündüğümü hatırlıyorum. Burada. Oluyor İşte .'
Başkan Johnson, Ulusal Muhafızları arayana kadar isyanın sonunda bastırılamadı. O zamana kadar, çoğu yanan binalarda olmak üzere 13 kişi öldü. Yaklaşık 7.600 kişi yağma ve kundakçılıktan tutuklandı, bunların çoğu ilk kez suç işledi. Birden fazla mahalleye yayılan yangınlar kaldı 2.000 kişi evsiz ve yaklaşık 5.000 kişi işsiz . Mahallelerin tamamen iyileşmesi on yıllar alacaktı ve bunu yaptıklarında, çoğunlukla beyaz profesyonelleri soylulaştırıyordu.
Chicago
Askerler 7 Nisan 1968'de Chicago'nun Güney Yakası'ndaki 63. Cadde'deki bir süpermarketin önünde nöbet tutuyor.(AP Fotoğrafı)
Second City'deki Afrikalı-Amerikalı toplulukların, 1966'da şehirde açık konut için kampanya yürütürken yoksulluk çeken Batı Yakası'nda yaşayan King ile özel bir ilişkisi vardı. King'in ölüm haberinin gelmesinden hemen sonra yağma ve ayaklanma başladı. Batı Yakası'ndan bir yerel söyledi Chicago Defans oyuncusu 6 Nisan'da şiddetin geleceği kapının açıldığını hissediyorum. Dr. King'in ölüm şekli nedeniyle burada zor olacağını garanti edebilirim.
King'in suikastının ertesi günü, Cuma akşamı, 3.000 Illinois Ulusal Muhafız askerinden ilki şehre gelmeye başladı ve Batı Yakası mahallelerinde keskin nişancı ateşi ile karşılandı. Belediye Başkanı Richard Daley polise talimat verdi herhangi bir kundakçıyı veya molotof kokteyli olan birini öldürmek ve şehrimizdeki herhangi bir mağazayı yağmalayan herkesi sakatlamak veya sakat bırakmak için ateş etmek. Protestolar sona erdiğinde, yedisi silah sesiyle olmak üzere 11 kişi öldü. Chicago Defans oyuncusu . Yaklaşık 3 bin kişi daha yağma ve kundakçılıktan tutuklandı.
Washington'da olduğu gibi, protestocular eylemlerini daha geniş bir ayrımcılık ve eşitsizlik bağlamında gördüler. Şiddet, siyahla eş anlamlı değildir, bir köşe yazarı yazdı. Chicago Defans oyuncusu 20 Nisan'da. Başkan Kennedy'yi kim vurdu? King'i kim vurdu? Siyah isyan, çok uzun süre oyalanmasına izin verilen dayanılmaz koşullara karşı toplumsal bir protestodur.
Baltimore
8 Nisan 1968'de Baltimore'da polis tarafından tutuklanan dört siyah adamdan biri kollarını açıyor.(AP Fotoğrafı)
King'in suikastının ardından huzursuzluk gören tüm şehirlerden Baltimore, hasar açısından yalnızca Washington'dan sonra ikinci sırada yer aldı. Cumartesi günü Doğu Baltimore'da toplanan kalabalıklara rağmen. 6 Nisan barışçıl bir şekilde başladı, bir anma töreni düzenledi, o akşam birkaç küçük olay hızla sokağa çıkma yasağının uygulanmasına ve 6.000 Ulusal Muhafız askerinin gelmesine yol açtı. Daha sonra patlak veren protestolar, yaklaşık 1.000 işyerinin ateşe verilmesine veya aranmasına neden oldu; 6 kişi öldü ve 700 kişi yaralandı ve maddi hasarın 13,5 milyon dolar (bugünkü para biriminde yaklaşık 90 milyon dolar) olduğu tahmin ediliyor. Baltimore Şehri Polis Departmanı .
Protestocular ve kolluk kuvvetleri tarafından kuşatılan mahallelerde yaşayanlar için çalkantılı, korkunç bir haftaydı. Kutsal Hafta Ayaklanması büyük bir korkuya neden oldu. Vurulma, Muhafızlar tarafından süngülenme, evini kaybetme, yiyecek veya reçeteli ilaç bulamama korkusu, tarihçi Peter Levy yazıyor . Afro-Amerikalı toplum liderlerini şiddeti önlemek için daha fazlasını yapmamakla suçlayan Maryland valisi Spiro Agnew, işleri daha da kötüleştirdi. onları şöyle tanımlıyor devre sürme, Hanoi ziyareti, yemek servisi, isyan kışkırtma, Amerika'yı yakma tipi liderler. Agnew'in ayaklanmalara ve daha genel olarak suça tepkisi, Richard Nixon'ın dikkatini çekti ve onu Agnew'i başkan yardımcısı olarak işe al o yıl sonra çalışan dostum.
Ayaklanma 14 Nisan'a kadar devam etti ve ancak şehirde yaklaşık 11.000 federal birliğin konuşlandırılmasından sonra sona erdi.
Kansas Şehri
Bir polis memuru, 11 Nisan 1968'de Kansas City, Missouri'de polis memurlarına ateş açıldıktan sonra bir keskin nişancı tüfeğinden bir parlama izliyor.(AP Fotoğrafı / William P. Straeter)
Kansas-Missouri sınırındaki iki eyalete yayılmış bir şehirde Kansas City, bir topluluğun barışçıl gösteriler yapma arzusu engellendiğinde neler olabileceğinin çarpıcı bir örneğiydi. King'in ölümünden sonra, Kansas City, Kansas Okul Bölgesi, öğrencilerin evde kalıp cenazeyi izleyebilmeleri için 9 Nisan Salı günü dersleri iptal etti. Kansas City, Missouri'de ise okullar açık kaldı.
Okul yetkilileri taleplerini reddettiğinde, [Kansas City, Missouri'deki] gençler protesto için Belediye Binası'na yürümelerine izin verilmesini talep etmeye başladılar. Saygıdeğer David Fly geri çağrıldı , o hafta yürüyüşlere katılan. Başlangıçta, öğrenciler gösterme arzularını gerçekleştirebilecekler gibi görünüyordu; Belediye Başkanı Ilus Davis, polise okulların önüne kurdukları barikatları kaldırmaları talimatını verdi. O da desteğini göstermek için öğrencilerle birlikte yürümeye çalıştı. Ancak belirsizliğini koruyan nedenlerle -belki de bir öğrenci polis hattına boş bir şişe fırlattığı için- kolluk kuvvetleri kalabalığın üzerine gaz bombaları saldı.
Fly, öğrencilerin çevik kuvvet kaskları ve plastik maskelerle kalabalığa göz yaşartıcı gaz, topuz, köpek ve sopalarla saldırarak polis olarak koşmaya başladığını söyledi. Sonraki dört gün boyunca vandalizm ve yangınlar ülkeyi sardı. Doğu tarafı (Kansas City, Kansas, şehir yetkililerinin King'i anma konusundaki proaktif çabaları sayesinde büyük ölçüde etkilenmedi). 1.700'den fazla Ulusal Muhafız askeri, isyanı engellemek ve yaklaşık 300 kişiyi tutuklamak için polis memurlarına katıldı. Protestoların sonunda, 6 kişi öldürülmüştü ve şehir hasarları toplandı 4 milyon dolar civarında .
New York City
New York Belediye Başkanı John Lindsay ve sivil haklar liderleri, 7 Nisan 1968'de New York'ta öldürülen Dr. Martin Luther King Jr. için düzenlenen anma törenine giderken Central Park'tan yürüdüler.(AP Fotoğrafı)
Başkan Johnson'ın Harlem'deki King'in suikastına yanıt veren küçük çocuğa karşı empatisine rağmen, New York City, daha geniş çaplı huzursuzluğun istisnalarından biri olduğunu kanıtladı. Harlem ve Brooklyn'deki bazı mahallelerde yangın ve yağma olmasına rağmen, hasar nispeten azdı. Bu kısmen Belediye Başkanı John Lindsay'in çabalarından kaynaklanıyordu.
Kerner Raporu'nu yazan komisyonun başkan yardımcısı olarak Lindsay, yapısal eşitsizliğin ve Afrikalı-Amerikalı toplulukları rahatsız eden sorunların çok iyi farkındaydı. Kerner Komisyonu'nu, onlarca yıllık ayrımcılığı ve ırkçılığı geri almak için federal harcama çabalarını talep etmeye zorladı. Tarihçi Clay Risen, Lindsay, King'in suikastını öğrendiğinde, yardımcılarının tavsiyelerini görmezden geldi ve hemen Harlem'e gitti, diye yazıyor. Yanan Bir Ulus: Kral Suikastının Uyanışında Amerika . 8. Cadde ve 125. Cadde'de, Lindsay polisten barikatları indirmesini istedi ve artan kalabalığa seslenerek ölümün gerçekleşmesinden duyduğu üzüntüyü vurguladı. Lindsay ayrıca City University of New York'tan yürüyen öğrenciler ve sivil haklar liderleriyle bir araya geldi.
Bölgede 5.000 polis memuru ve itfaiyeci görevlendirildi ve bazı tutuklamalar yapıldı, ancak şehir hafta sonundan nispeten zarar görmeden çıktı. Herkes, Lindsay'nin ülke çapında birçok belediye başkanının sığınak benzeri acil durum operasyon merkezlerinde saklandığı bir zamanda ortaya çıkarak büyük bir fark yarattığı konusunda hemfikirdi. Risen yazıyor .