Harika bir efsane var. Kulağa öyle geliyor. 1871'in başlangıcında, Fransız-Prusya Savaşı'nın muzaffer sona ermesinden sonra, Prusya liderliğinin temsilcilerinden biri, belli bir Bismarck :), çok ilginç bir açıklama yaptı. Ülkenin zaferini kimseye değil Prusya öğretmenine borçlu olduğunu açıkladı.
Bu bir efsanedir. Aslında, Prusyalı öğretmene duyulan özür, Bismarck'ın ağzından değil, Fransa'ya karşı kazandığı zaferden geliyordu. Temmuz ayında, Sadovaya'da kazanılan zaferden sonra 1866, Prusya ordusunun Avusturya Prusya Savaşı sırasında kazandığı zaferden sonra, Leipzigli Oscar Peshel'in coğrafya profesörü tarafından düzenlenen "Zagranitsa" gazetesinde şunları yazdı:
“... halk eğitimi, Prusyalılar Avusturyalıları yendiğinde, Prusyalı öğretmen için Avusturyalı bir okul öğretmeni karşısında bir zaferdi.”
Ama Peschel kim? Ve uzun zamandır Avrupa'daki politik durumu değiştiren Fransa'nın felaketine kıyasla Avusturya-Prusya savaşı nedir. Ne de olsa, bu savaşta Prusya’nın kazandığı zaferin bir sonucu olarak Alman İmparatorluğu ortaya çıktı. Bu nedenle kamuoyu kesin olarak belirlendi: “Bismarck, Fransa'ya karşı kazanılan zaferden sonra: Prusyalı okul öğretmeni savaşı kazandı” dedi. Ancak, Bismarck'ın Peschel'in kendisine atıfta bulunmak gibi, böyle bir şey söylemesi gerçekten mümkün. Ancak bu, belgelenen herhangi bir şey ile belgelenmemiştir.
Aslında, bu düşünceyi tam olarak neyin ifade ettiği ve tam olarak neyin ifade ettiği bizim için çok da önemli değil. Bu çok ve çok sayıda ülkenin hemen ardından, her şeyden önce İngiltere, Fransa ve Rusya'nın, nedense Prusyalı'yı ve o zamana kadar zaten Germen spor salonu sistemini tanıtmaya başlaması önemlidir.
Bununla birlikte, Rusya'da, Almanya'dan farklı olarak, uzun süredir spor salonları, yalnızca çok zengin ebeveynlerin çocuklarının çalışabileceği, ancak “acele” (gerçek okullar) prensip olarak aynı temellerde düzenlenmiş seçkin eğitim kurumları olarak kaldı. Bu, spor salonlarında ve “rushkah” da, Rus çocuklarının% 20'inden daha fazlasının bir arada eğitilmemesiydi, ancak bu zaten kapitalist gelişme yolundayken bile, birçok yönden ve her şeyden önce egemen zihniyette olan Rus toplumunun sosyal yapısının bir sorusudur. seçkinler, feodal bir imparatorluk olarak kalmaya devam etti.
Fakat Bismarck Peschel'e geri dönelim. Ve hatta onlara değil, Moltke'ye. Peschel'in tezine karşı keskin bir şekilde konuşan, gerçekte bunu doğrulayan oydu. Yani, her iki imparatorluğun genel mareşali kelimesi - almanca ve rusça (öyle görünüyor ki hikayeler, başkaları yoktu):
“Okul öğretmeninin savaşlarımızı kazandığını söylüyorlar. Ancak tek başına bilgi, görevini, onurunu ve vatanını yerine getirme adına, bir fikir uğruna hayatını feda etmeye hazır olduğunda insanı bile bu boyuta getirmez; Bu hedefe ulaşıldı - eğitimi. "
"Bir bilim adamı savaşlarımızı kazanmadı, bir eğitimci ...".
İyi tarla mareşal! Güzel, değil mi? Ve en ilginç şey, Moltke'nin doğru olması! Aynı şekilde, Peschel'in de haklı olduğu gibi (ya da eğer istersen, Bismarck :). Çünkü Prusya spor salonu sistemi, bilgi düzeyi ne olursa olsun ve genel olarak herhangi bir bilgiden bağımsız olarak mezunlarını biçimlendirdi (ve tam olarak adlandırılanı oluşturdu) oldukça kesin niteliklere sahipti. Gibi: disiplin, doğruluk, yaşlılara saygı (yaşa göre değil, fakat pozisyona göre), “vatanseverlik” (hükümete mutlak güven ve dış ve iç politikalarını tam olarak kabul etme anlamında).
Bu açıdan bakıldığında, Alman spor salonu sisteminin (organik ve “realshule” - Rus “rushki” nin prototipi olan) sosyal misyonu en önemlisi idi, çünkü endüstriyel dönemin kolayca ideal bir askerini yapabileceği böyle bir “vatandaş” oluşturmaya izin verdi. Almanya'nın sonraki iki dünya savaşında kullandığı şey.
Ve şimdi Moltke'nin yanlış olduğu hakkında. Ancak bu onun suçu değil. Bunu anlamak için, duruma 20. yüzyılın ortasından veya en azından I. Dünya Savaşı'ndan sonraki zamana bakmak gerekir. Sosyal ve eğitimsel görevlere ek olarak, Prusya spor salonu sistemi de elbette gerçek eğitim, daha kesin olarak sosyal ve eğitimsel görevlerini çözdü. Bu sadece bu görevlerin anlamı, tam olarak temsil edilme şekli değildi.
Prusya spor salonu sisteminin eğitim anlayışının amacı (yaratıcıları hakkında ne düşündüğüne bakılmaksızın) mezunlarına mükemmel bir eğitim sağlamak değildi. "Klasik bir spor salonundan mezun olanların sahip olduğu bilgi miktarı (Rusya'da), şu andaki ortaokul mezunlarının sahip olduklarını aştı" gerçeği ile ilgili tüm konuşmalar, gerçek durumlara aşina olmayan insanların boş durumlarıdır. Bu durumda klasik spor salonları gibi seçkin eğitim kurumlarının, modern toplumun tüm ikincil eğitim kurumlarıyla karşılaştırıldığını belirteyim. Diğer taraftan konuşmuyorum. Böyle bir sistemin sosyal anlamı, bütün nüfusa gerekli normal kültür seviyesini vermekti, bunun dışında normal ve dahası hızlandırılmış bilimsel ve teknolojik gelişmenin mümkün olmaması. Rusya'da, bu tam olarak gerçekleşmedi çünkü sistem çok az çocuğu kapsıyordu.
Ne hakkında? Evet, tüm insan faaliyetinin tüm alanlarında tezahür eden aynı kalıplarla ilgili. Oyuncularınızın dünya şampiyonu olmasını istiyorsanız, milyonlarca oğlanın futbol oynadığından emin olun. Her yıl film stüdyolarınızda bir düzine şaheser yaratmak istiyorsanız, yılda 300-400 film üretimi yapın. Evet, iki ya da üç yüz tanesi “so-so” olacak, ancak yüzlerce iyi filmle birlikte, on başyapıtın yetişebileceği toprağı yaratacaklar. Entelektüel, bilimsel ve teknik elitin zaten filizlendiği ve Prusya spor salonu sistemini yarattığı bu entelektüel kültürel zemindi.
Bu nedenle, Prusya jimnastik eğitiminin ikinci etkisi, Almanya'nın sadece dünya bilimi ve dünyadaki teknolojik ilerlemede hızlı bir şekilde lider pozisyonda bulunmasına değil, aynı zamanda neredeyse bir yüzyıl boyunca korunmasına izin veren böyle bir eğitim sisteminin temelinin oluşturulmasıydı. Ve bu, Almanya'nın bu süre zarfında iki kez askeri askeri yenilgiye uğramasına rağmen, bilimsel ve teknik potansiyelini görünüşte sıfır bir değere düşürdü. Bu yüzden, Alman okul öğretmeni, bu savaşları ülkesi için kazanmasa da, en azından onlara liderlik etme fırsatı verdi!