Bâyezîd-i Bistâmî hazretleri, hacca giderken bir köyde konakladı. Fakat kimse onu tanımıyordu.
Orada bir yemek daveti vardı. Onu da, bir garip yolcu diyerek davet ettiler. Yemek yenildikten sonra namaz için, orada bulunanlar abdest alıyordu. Bu esnada bir ihtiyarın, kendi başına bir köşede elindeki ibrikle abdest almaya çalıştığını gördü. Hiç kimsenin kalkıp da bu ihtiyara yardım etmemesi, Bâyezîd-i Bistâmî hazretlerinin dikkatini çekti ve ihtiyarın yanına geldi. Usulcacık ibriği tutarak, ona su döktü. O zât da, pek memnun oldu. Ayaklarına da suyu döküp, ihtiyarın potinlerini giydirdiği sırada, yavaşça kulağına eğilen Bâyezîd-i Bistâmî hazretleri "Amcacığım, sen gençliğinde bir büyük zata hiç hizmet etmedin mi ki, şu insanların hiçbiri sana hizmet etmiyor. Bu nasıl bir iş merak ettim" dedi. İhtiyar amca uzun uzun tebessüm etti, o da Hazreti Şeyh'in kulağına eğilerek; "Ah güzel evlâdım elbette hizmet ettim. Hem de senelerce mürşidime hizmet ettim. Hiç hizmet etmeseydim, senin gibi bir kutb-ı âlem benim ayaklarıma su döker miydi?" dedi.