İnsanlar mı pek naif, ben mi pek fesat ya da uyanığım; insan kerhane sokağının dibinde okula gidip hayatında bu tatlıyı hiç görmemiş ya da duymamış olabilir mi yahu? Bana inanılmaz geliyor.
Ofisin "içindekilerle iki satır laf edilebilir"liği ile övünürüm daima; o yüzden bu insanlar tarafından anlaşılmamak şaşırtıyor beni bazen. Geçenlerde bir şeye dair "ability'sinin düştüğünden" yakınan arkadaşıma "belki ability'n düşerken agility'n yükselmiştir, seni takıma alırız FIFA98'de" dedim. Bir süre sustuktan sonra bana bakıp "bellatrix, ben bazen senin esprilerinden hiçbir şey anlamıyorum" dedi ve işine döndü. Bir şey demedim.
Dahinin yalnızlığı edebiyatı parçalamayacağım, hem zaman zaman fevkalade sıradan olduğumun da farkındayım. Yine de çoğu kez tahtayı ıskalıyorum.
Eh, hedefi tutturamasak da olur, yanlış birine isabet etmesin de...
(Aralık 2010, Ortaköy)