Description
"Bırak beni" "Aa neden karıcım merakli değil misin eşim olmaya yoksa " güçsüzdüm. Bağırmaya bile halim yoktu. Fazlasıyla güçsüzdüm. Ruhum ve bedenim artık yorulmuştu. Pes ediyordu. "Bilmediğin şeyler var" fısıltı şeklinde konuşurken öfkeyle bağırdı. "Bilmediğim çok şey var zaten ama bildiğim tek şey var o da sen şahmeranın ta kendisisin" ben bunu hak etmiyordum. Bu sözlerini hak etmemiştim. "Bu hikâyede en az senin kadar bende masumum anladın mı" gözyaşlarım akarken kendime hakim olamıyordum. Acılarım ve gerçeklerim birer birer yüzüme vurulmuştu. "Babama söyleyemem niye biliyor musun?" tepkisiz bir şekilde bana bakıyordu. Gözlerimi sıkıca yumdum. Dişlerimi sıkıyordum. "Çünkü benim babam beni para karşılığında veren bir adam, çünkü benim babam beni annemi öldürmekle tehtid eden bir adam. Çünkü benim babam kızından ve karısından ölesiye nefret eden bir adam" bogazım acırken belime dolanan eller ile ağlamam şiddetlenmişti. Karan bana sarılırken elimden hiçbirşey gelmiyordu. İnsanlar sadece acıyorlardı. Aynı şu an olan olay gibi. Benden nefret eden bir adam şu an bana sarılıp beni teselli ediyordu. Bu acıyla yüzleşmiştim. Her ne kadar kalbimi kanatsada bu gerçekle yüzleşmiştim.