Çoğu ülkede gıda perakendecilerinde yaygın olarak bulunan ultra işlenmiş gıdalar, tütünün bazı bağımlılık yapıcı özelliklerini paylaşır; araştırma öneriyor.
Society for the Study of Addiction tarafından yayınlanan bir görüş ve tartışma makalesi, aşırı işlenmiş gıda tüketmenin yaşamı tehdit eden bir bağımlılığa yol açıp açmayacağını ve nasıl yol açabileceğini araştırdı.
Önceki araştırmalar, sık sık, ultra işlenmiş gıdaların yüksek hacimli tüketimi kalp krizlerinde, felçlerde ve erken ölümlerde artışla ilişkilendirilmiştir.Ayrıca bakınız:Sağlık Haberleri
Aşırı işlenmiş gıdaların sağlık üzerindeki giderek daha belirgin olan olumsuz etkileri, birçok yetkili ve araştırmacıyı şirketlere tavsiye etmeye sevk etti. bir ürünün ultra işlenmiş olup olmadığını gösterir etiketlerinde.
Şimdi, araştırmacılar, özellikle rafine karbonhidratlar ve ilave yağlar (HPF'ler) içeren gıdaları içeren, bağımlılık yaratan bir yeme fenotipinin var olup olmadığını araştırıyorlar.
"Araştırmacılar, HPF'lerin bağımlılık yapıcı doğasını değerlendirmek için bilimsel olarak temellendirilmiş kriterlerin olmaması, bu tartışmanın çözülmesini engelledi” diye yazdı.
yansıtan mevcut bir fenotipin kanıtının var olduğunu söylediler. "Bazı tüketicilerde, alım üzerindeki kontrol kaybı, yoğun istek, azaltamama ve olumsuz sonuçlara rağmen kullanmaya devam etme gibi "bağımlılığın ayırt edici özellikleri".
Ek olarak, aşırı gıda alımı, düşük yaşam kalitesi veya kilo verme tedavilerine karşı olumsuz reaksiyonlar dahil olmak üzere diğer bağımlılık bozukluklarının semptomlarıyla ilişkilendirilmiştir.
Çalışmanın yazarları ayrıca, diğer araştırmacıların gıda bağımlılığının gıda türüne değil yeme eylemine bağlı olduğuna inanma eğiliminde olduklarını ve bu nedenle belirli gıdaları bağımlılık yapıcı olarak sınıflandırmayı imkansız kıldıklarını kabul ettiler.
"HPF'ler, rafine karbonhidratlar ve ilave yağlar şeklinde rafine edilmiş ve hızlı bir şekilde birincil güçlendiriciler, özellikle kaloriler sağlayan modern gıda teknolojisi sayesinde mümkün olan evrimsel olarak yeni ürünlerdir.
"Geriye kalan tartışma, rafine edilmiş ve optimize edilmiş bir kalori dağıtım sisteminin, bağımlılık yapan ilaçların rafine edilmiş ve optimize edilmiş bir dağıtım sistemine kıyasla karşılaştırmalı etkiler üretip üretemeyeceğiyle ilgilidir” diye eklediler.
1988'de ABD Genel Cerrahı, tütün ürünlerini, yüksek düzeyde kontrollü veya zorlayıcı kullanıma neden olma, psikoaktif veya ruh halini değiştiren etkiler ve davranışı güçlendirme yeteneği dahil olmak üzere bilimsel kriterlere dayalı olarak bağımlılık yapıcı olarak tanımlayan bir rapor yayınladı.
Çalışma, HPF'lerin nasıl olduğunu açıkladı "Tütün ürünlerine benzer şekilde psikoaktif, yüksek düzeyde pekiştirici, güçlü bir şekilde arzu edilen ve zorunlu olarak tüketilen karmaşık maddeler”.
"İnsanların bağımlılık yaratacak şekilde tüketme olasılığının en yüksek olduğunu bildirdiği yiyeceklerin tümü, hem rafine karbonhidratlar hem de ilave yağlar sağlayan HPF'lerdir" diye yazan araştırmacılar, çikolata, dondurma, patates kızartması ve pizzayı ilgili örnekler olarak gösterdiler.Ayrıca bakınız:Çalışma Linkleri Pişirme Yöntemleri ve Sağlık
Kahvaltı gevreği, sakızlı şekerleme ve alkolsüz içecekler gibi yüksek düzeyde yağ içermeyen rafine karbonhidrat içeriği yüksek HPF gıdaları da bağımlılık yapan yeme fenotipi ile ilişkilidir.
Bu HPF gıdaları, araştırmacıların tanımladığı gibi yüksek dozda rafine karbonhidrat ve yağ sağlar. "doğal değil” çünkü onlar "İşleme sırasında, yeme hızını ve emilimini yavaşlatacak bileşenleri (örneğin, su ve lif) ortadan kaldıran gıda matrisinde önemli değişiklikler.
Besin yoğunlukları ve hızlı biyoyararlanımları göz önüne alındığında, HPF'ler bağırsak-beyin ekseni aracılığıyla vücudun doğal ödül sistemini etkinleştirir.
Araştırmacılar, bir bağımlılığı tetiklemek için gereken tam HPF dozunun şu anda bilinmediğini, ancak aynı şeyin nikotin için de geçerli olduğunu ekledi.
"Bu, bağımlılık potansiyelini azaltmak için HPF'lerin yeniden formüle edilmesine yardımcı olabilecek, gelecekteki araştırmaların önemli bir alanıdır "diye yazdılar.
Bilim adamlarına göre, keşfedilmesi gereken bir başka araştırma alanı da, gıdanın tadını, kokusunu, dokusunu veya ağızda bıraktığı hissi değiştiren birçok gıda katkı maddesinin oynadığı roldür.
Katkı maddeleri kendi başlarına bağımlılık davranışını tetiklemeyebilir. Yine de araştırmacılar, tütün ürünlerindeki katkı maddelerine benzer şekilde, rafine karbonhidratlar ve ilave yağlarla tüketildiğinde bağımlılık yapan yeme fenotipine katkıda bulunabileceklerine inanıyor.
"Bilimsel ilerlemeler artık tütün ürünlerinin güçlü dürtüleri veya istekleri tetikleme yeteneğini, bağımlılık potansiyelinin bir başka önemli göstergesi olarak tanımlamıştır. Araştırmacılar, burada, bu… kriterlerin, HPF'lerin bağımlılık yapıcılığını değerlendirmek için kullanılabilecek bilimsel olarak geçerli kriterler sağladığını öneriyoruz” diye yazdı.
Tütün ürünleri için standart set göz önüne alındığında, HPF'lerin bağımlılık yapan maddeler olarak kabul edilme kriterlerini karşılayabileceği sonucuna vardılar.
"Bilim adamları, HPF'lerin bağımlılık yapma potansiyeli, ucuz, erişilebilir ve yoğun bir şekilde pazarlanan HPF'lerin hakim olduğu bir gıda ortamıyla ilişkili yüksek halk sağlığı maliyetlerine katkıda bulunan önemli bir faktör olabilir” diye yazdı.
Son olarak, önceki araştırmaların bunu nasıl gösterdiğini vurguladılar. "HPF'lerin hakim olduğu zayıf beslenme biçimleri, önlenebilir ölümlere tütün ürünleriyle karşılaştırılabilir derecede katkıda bulunuyor."