NESET GUNAL
(1923, Nevsehir-2002)
Küçük yaşlarda fotoğrafları model alarak çizdiği desenlerle resim sanatına olan ilgisini, ortaokul sıralarında öğretmeni Kemal Zeren'den aldığı derslerle yönlendirdi. İlçe belediyesinden aldığı bursla Güzel Sanatlar Akademisi'ne kaydını yaptırdı. Nurullah Berk ve Sabri Berkel'in atölyelerinde çalıştı. Kısa zamanda Leopold Levy'nin dikkatini çekti. Akademinin yüksek bölümünde okurken tiyatro afişleri ve dekorları yaparak geçimini sağlamaya çalıştı. 1946'da Akademinin Yüksek Resim Bölümünü birincilikle bitirdi. Aynı yıl Avrupa sınavını kazandığı halde Paris'e 1948'de gidebildi. Önce Lhote atölyesine yazıldı, ancak oradaki eğitimi kuru ve cansız bulduğundan Leger'nin yanında çalışmaya başladı. Bir yandan da Güzel sanatlar Okulu'nda fresk ve duvar resmi tekniği üzerinde çalışmalar yaptı. 1954'te yurda dönünce Akademiye asistan olarak atandı.
Ankara Helikon Derneğinde ilk kişisel sergisini açtı. 1958'de, İstanbul Şehir Galerisi'nde bir sergi daha açtı. 1963'te sağladığı bir bursla ikinci kez Paris'e giderek, Uygulamalı Sanatlar Okulu'nda vitray ve goblen halı dokuma tekniklerini öğrendi. 1969'da 30.DRHS'de Kör Hasan'ın Oğlu isimli yapıtı ile Resim Dalı Birincilik Ödülünü kazandı. 1970'te profesörlüğe yükseltildi. Yurt dışında düzenlenen karma sergilere katıldı. 1989'da Simavi Vakfı Görsel Sanatlar Dalı Ödülünü aldı. 1980'de İDGSA başkanlığına seçildi.
Biçim estetiği yönünden kübistlere ve Leger'e yakın olan Neşet Günal'ın bütün resimlerinde, doğup büyüdüğü Orta Anadolu doğasından ve yaşamından izler egemendir. Bu yönüyle, yöre resminin toplumsal gerçekçi tabanı üzerinde, sosyal içerikli bir sanat anlayışını geliştirir. Resim sanatımızda Ruhi Bey'le başlayan ve Yeniler ile grup etkinliğine bağlanan, 1960' lı yıllarda Yeni Dal ressamları ile canlanan bu anlayış, Neşet Günal'da toprak adamlarının tipolojisi üzerine kurulu anıtsal kompozisyon türüne yönelir.