Makalesinde yayın yerleri şu şekilde dağıtılmıştır:
İlk sırada, FN Herstal tarafından geliştirilen Belçika FN-P90 hafif makineli tüfek var. PP, boğa güreşi düzenine göre üretilmiştir, mağaza tetikleyicinin arkasında bulunur. Bu, yapmayı mümkün kıldı silâh daha kompakt, toplam 256,5 mm PP uzunluğunda 500 mm namlu uzunluğunu korur. Alıcının üstüne monte edilmiş dergi 50 mermi tutar. Bu, taşımayı engelleyebilecek şişkin bir dergi sorununu çözer. FN-P90, dakikada 900 mermi atış hızına ve 5,7x28 mm kalibreye sahiptir.
İkinci sırada Mk 18 Mod 0 karabina (M4 CQBR) var. Makalenin yazarı Kyle Mizokami, Mk 18 Mod 0 karabina bir hafif makineli tüfek olmamasına ve tam boyutlu M5,56 karabina gibi 45x4 mm mühimmat kullanmasına rağmen, 262 mm namlunun onu çok kompakt bir silah yaptığını belirtiyor. ABD'de SEAL üniteleri için Heckler & Koch MP5'in yerini almak üzere geliştirilmiştir. Mk 18 Mod 0'ın ilk versiyonları bir taşıma kolu ile donatılmıştı, ancak daha sonra dürbünleri ve diğer ekipmanı takmak için bir Picatinny rayı ile değiştirildi. Sonuç olarak, yazar, kentsel ortamlarda veya bir gemide kullanılması uygun olan güçlü ve oldukça etkili bir silah elde edildiğini yazıyor.
Heckler & Koch MP7 üçüncü sırada. Dışarıdan, Alman MP7 hafif makineli tüfek büyük bir tabancaya benziyor, ancak içinde modern bir otomasyon sistemi gizli. MP7 için özel olarak yeni bir kartuş da geliştirilmiştir. MP7, tam otomatik bir hafif makineli tüfek. İsrail Uzi'sinde olduğu gibi, dergi PP tutacağının içinde. Bu, PP'nin uzunluğunu popo katlanmış halde 638 mm'ye ve stok katlanmış haldeyken 415 mm'ye düşürmeyi mümkün kılmıştır. Şemaya göre, gaz pistonunun kısa stroklu bir gaz motoruyla inşa edilen otomasyon, PP'yi mümkün olduğunca kısaltmayı mümkün kıldı. MP7 için özel olarak tasarlanmış 4,6 × 30 mm kartuş, 200 metreye kadar bir mesafede hedeflenen ateş ve vücut zırhındaki hedeflerin en etkili şekilde imha edilmesi için tasarlanmıştır. 20, 30 veya 40 turluk dergi kullanma imkanı sağlanmıştır. MP7 şu anda bir dizi özel kuvvetle hizmet veriyor.
Dördüncü sırada, yayın Heckler & Koch MP5'i yerleştirdi. Uzun zamandır örnek bir PP olarak kabul edilen Alman MP5 hafif makineli tüfek, hala dünyanın birçok ülkesinde polis ve ordu tarafından kullanılıyor. Bu hafif makineli tüfek, 3 × 9 mm Parabellum için yerleştirilmiş G-19 tüfeğinin minyatür bir versiyonudur. Kural olarak, MP5 30 yuvarlak bir dergi ile donatılmıştır. Popo uzatılmış PP'nin uzunluğu, değişikliğe bağlı olarak 680 ila 700 mm arasındadır. Çeşitli PP seçenekleri vardır. Örneğin, entegre sessiz alevsiz ateşleme cihazına sahip MP5SD veya kısaltılmış namlu ve el kundağı ve ek tutamaklı MP5K. MP5, İngiliz özel servis savaşçılarının bu PP'yi Londra'daki İran Büyükelçiliğinden rehineleri kurtarmak için kullandıkları 1980 yılında dünya çapında ün kazandı. Kısa süre sonra, dünya çapında özel kuvvetlerin favori silahı oldu.
Ve beşinci onur yerinde - Rus yapımı PP-19-01 "Vityaz". Uzun yıllar boyunca Sovyet ve Rus orduları, AK-74'ün kısaltılmış bir versiyonu olan AKS-74U'ya güvendi. 2000'lerde Rusya, efsanevi makineli tüfek PP-19-01 "Vityaz" ın yerini aldı. AKC-74U ve Alman MP5 gibi, Vityaz da 9 × 19 mm Parabellum kartuşu için yerleştirilmiş bir saldırı tüfeğinin daha küçük bir versiyonudur. Popo açıldığında uzunluğu sadece 705 milimetredir. PP boş ağırlık - 2,9 kg. Vityaz'ın atış hızı dakikada 800 mermi, nişan menzili 200 metredir. Üretici, Vityaz'a bir Picatinny rayı kurar ve bu da üzerine çeşitli manzaralar kurmayı mümkün kılar.