Cemal ile Gülce'nin aşkının hikayesi; bu hikayeyi, ailenin geçmişini, aile sırlarını, Cemal Bey'in ölümü ile günlüğünü bulan en sevdiği kızı Emel ile birlikte öğreniyoruz. Roman hem ailenin bugün yaşadıklarını, hem de günlük sayesinde geçmişi anlatıyor. Cemal ile Gülce'nin aşk hikayelerini öğrenirken, Emel ile Kerim'in sevgilerine tanık oluyoruz. Sade, günlük dille yazılmış, rahatlıkla okunuyor. Keyifle de okununca da bir günde bitti.
Bir bölümde Emel kardeşlerine: " Ondan hepiniz kaçtınız. Sandınız ki giderseniz daha özgür olacaksınız." diye sitayişte bulunuyor. Aileden, akrabalardan, anılardan, yaşananlardan kaçılabilir mi? Mesafeler ve zaman aradaki bağı yok edebilir mi? Bence hayır edemez. Kişi ne kadar uzağa gitse de, ne kadar zaman geçse de "kendinden", ailesinden, geçmişinden, yaşadıklarından kaçamaz.
Hırs ölçülü olunca güzel, ama her şeyde olduğu gibi fazlası zarar. Hırsın fazlası dengeyi bozuyor. Bir dönem Cemal Beyin yaptığı gibi insan hırsına kapılınca kazandıklarının yanında kaybettikleri de oluyor, hayatı kaçırıyor.
Anadol üretiminden ve fabrikanın kuruluşundan bahseden bölüm benim için özeldi. Çünkü çocukluğumun bir bölümü Otosan ( Acıbadem) fabrikada geçti. İkinci babam (eniştem) Otosan'da satın alma müdürü idi, evde işe yakın olsun diye Acıbadem'de idi. Kendisi de ölene kadar Anadol arabasını severek kullandı.
Bu güzel kitabı keyifle okuyacaksınız.