Türkiye'de Barış Düşüncesi2010-09-18 06:15:22
ULUSLARARASI İLİŞKİLER, CİLT 4, SAYI 14, YAZ 2007
Necati POLAT *
ÖZET Bu makale, 19. yüzyılın ikinci yarısından başlayarak İkinci Dünya Savaşı sonrasına kadar, Türkiye'de uluslararası barış, diyalog ve bütünleşme konuları etrafında üretilen entelektüel birikimi, iki farklı barış tasavvuru ekseninde aktarma amacı taşımaktadır. Sözü edilen tasavvurlardan biri, barışa yönelik algının merkezine uluslararası çatışma kavramını koymak suretiyle, barışı yalnızca bir savaşsızlık durumu, böylece “olumlu” ya da kendine ait bir değerden yoksun bir keyfiyet olarak tanımlarken; öteki tasavvur, bizatihi uluslararası çatışmayı, iç barışsızlığın bir uzantısı olarak algılama eğilimindedir; buna göre, aslolan çatışma değil, barıştır. Kendi başına bir barış kavramını ciddiye almayan ilk görüş, doğal olarak bir barış söylemi de oluşturmuş değildir. İkinci görüşe ilişkin olarak ise makale, sırasıyla, Namık Kemal, Prens Sabahaddin, Ahmed Rıza, Ziya Gökalp ve Ahmet Hamdi Başar ile İkinci Dünya Savaşı'nı izleyen dönemde kısa bir süre için etkin olmuş bulunan Türk federalistlerinin dile getirdiği düşüncelere yer vermektedir.
Anahtar Kelimeler: Türkiye, Barış, Savaş, Realizm, İdealizm. ------------------------------- * Prof. Dr., ODTÜ Uluslararası İlişkiler Bölümü Öğretim Üyesi