Hazırlıklı olmayı seven tipim. M. ile tatile gittiğimizde, hem rotayı hem de tüm manzaraları önceden ezberlediğim için bir seyahat rehberi olarak hareket ediyorum. Valizlerimizde hiçbir şey eksik değil çünkü varış noktamızda neye ihtiyaç duyabileceğimizi kapsamlı bir şekilde araştırdım. Her şeyi internet üzerinden araştırıyorum. Yani hamileliğimde tamamen aynısını yapıyorum. Düzenlemem gerekenlerin kısa bir listesini yapıyorum. Elbette kağıt üzerinde bir liste, böylece bir şey yapıldığında üstünü çizebilirsiniz. Dijital bir listeyi silmek aynı memnuniyeti vermez, ancak bunu bir kenara bırakır. Bebek eşyaları satın almak (çek), doğum bakımı için başvurmak (çek), doğmamış bir çocuğu kabul etmek (korkunç terim, çek) ve bir doğum duyurusu seçmek (hala yapılacak bir şey, şimdi daha yüksek bir önceliğe sahip) gibi pratik şeylerle başladı. ). İnternette ne kadar çok okursam, listem o kadar uzuyor. Gerçekten bazı şeyleri düşünmemiştim ya da kafamı kuma koymamıştım. Bu yüzden emzirme kursundan vazgeçme (kontrol), hamilelik kursundan vazgeçme (kontrol) ve çocuk bakımı ayarlama (bu hala yapılacak bir durum ve bir devekuşu vakası. Çalışmamla ilgili küçük serserimize kimin bakacağını hala düşünmedim gün).
Ve bu yüzden listemde birkaç nokta var. Bu arada ben de hamileliğin hangi aşamasında tam olarak ne olduğunu bilen yürüyen bir hamilelik ansiklopedisi oldum. Ve M.'yi bu tür gerçeklerle rahatsız etmeyi seviyorum. “Sevgili, şu anda üçüncü trimesterde olduğumuzu ve bebeğin şu anda yaklaşık 35 cm uzunluğunda ve halihazırda 900 gram ağırlığında olduğunu ve bebek şimdi doğarsa hayatta kalma oranının zaten 81% olduğunu biliyor muydun? M. ile bir kulağa girip diğerinden çıktığı izlenimine sahibim. Bebeğin ve benim iyi olduğumuzu bildiği sürece, o zaman sorun değil. Bunu bana bırakabileceğini biliyor.