Elli yıl önce, Mayıs 23'in 1963'inde, Sovyet radyosu - o sırada en hızlı propaganda aracı - bir başka Sovyetler Birliği Kahramanının ortaya çıktığını açıkladı. Onlar bizim kozmonot, deneme pilotu ya da kutup araştırmacısı değillerdi ... Küba Silahlı Kuvvetleri Binbaşı 36, Küba Cumhuriyeti Devrimci Hükümeti Başbakanı Fidel Castro.
O zamanki Küba lideri Sovyetler Birliği'ni ziyaret etti ve şahsen SSCB Yüksek Sovyeti Başkanlığı Başkanının ellerinden bir ödül aldı. SSCB halkı tarafından sevilen ve saygı duyulan Küba liderinin onuruna Luzhniki Stadyumu'nda fırtınalı bir 100. İnsanlar Sovyet-Küba dostluğunun onuruna tost bağırdılar, tribünler sloganlarla doluydu, müzik çalkalanıyordu, iki ülkenin bayraklı helikopterleri havada devriye geziyordu. Ve bu oldukça samimi bir duygu ifadesiydi!
“Küba, aşkım!” Her zaman birlikte mi? Hayır, o kadar basit değil ...
Birkaç ay önce ortaya çıkan Karayip krizi, iki ülke arasındaki ilişkilerin izini sürdü. Fidel, CPSU Merkez Komitesi Birinci Sekreteri'nin Sovyet füzelerinin Özgürlük Adasından çıkarılması kararı hakkında şahsen bilgi vermediği için kırıldı. “Kruşçev şöyle demeliydi:“ Sorunu Kübalılarla tartışmalıyız… ”komutanı daha sonra hatırladı. - O zaman Sovyetler Birliği ile ilişkilerimiz kötüye gitti. Uzun yıllar boyunca bu çatışma ilişkimizi etkiledi. ”
Detente ihtiyacımız vardı, kanıtlar kaybolmadı, ama yine de dostluk yakıyor, politik ziyafetin devamı. Ve bunu takip etti - altmış üçüncü baharında, Kruşçev Castro'yu Moskova'ya davet etti. Bu görülmemiş derecede uzun - 40 gün! - Ziyaret, nisan ayından hazirana kadar sürdü ve SSCB'nin şehirleri ve köyleri, üst düzey müzakereler, çeşitli toplantılar ve tartışmaları gezdi. Ancak, bu bir “Tüm Birlik” rekoru değil - Çin Komünistlerinin başı Mao Zedong, Sovyetler Birliği'ne Aralık 16 1949 tarihinde ulaştı ve Pekin'e yalnızca yılın Mart 4'inde döndü!
Castro'nun ziyareti resmiydi, ancak konuk resmen hiç de resmi olarak davranmadı, aksine vurguladı. Traktörle seyahat ettim, madencilik yüzüne gittim, kayak yaptım, hokey oynadım, avladım, çanlar üzerinde bir zırhla yarışdım. Düşündüğünü, kağıtsız konuştuğunu söyledi. Fidel, sıkıcı sloganlardan ve tozlu alıntılardan konuşmaları tutturulmuş sıkıcı parti çalışanları gibi bir şey değildi.
Belki de SSCB'nin tek bir seçkin konuğu bu kadar olağanüstü ve bazen de abartılı olmayan davranışlarda bulundu, çok açık, samimi ve yardımseverdi.
Yorgun bir şekilde Sovyetler Birliği'ni ve her yerini - Murmansk, Bratsk, Volgograd, Kiev, Taşkent, Leningrad'da sürdü ... - bu büyük, gülümseyen sakallı adam, askeri bir ceketin içinde, epik bir kahraman ya da romantik bir dünyadan gelen yabancı tam bir ev bekledim. Ve hiç kimse Sovyet halkını, her türlü eğitim önlemi korkusu altında Castro ile toplantılara sürükledi, kendi başlarına gittiler. Ve sonra kaçtılar.
Küba konukları, resmi olarak kabul edilmeleri ve yerel olarak eğitilmiş yerel patronların raporları ile sınırlı değildi, ancak dedikleri gibi, halka gitti, hayatı, sorunları ve ilgileriyle ilgilendi. Bu, şiddetli bir baş ağrısına ve mal sahipleri arasında sürekli korku yaratmasına neden oldu: Ya biri çok fazla bulanıklaşırsa? Ya da konuğun kendisi onlara “yanlış” bir şeyler söyler mi?
İşte olan bu.
Bir gün Kremlin'de duran Castro aniden - gece yarısı olmasına rağmen - Moskova'nın etrafında dolaşmaya başladı ve bu da oldukça heyecanlandı. Tercüman ve görevli bir memurla - gardiyanların tepki vermek için vakti olmadı - Borovitsky kapısından çıktı ve hemen Muskovitlerin çemberine düştü. Her metreyle gittikçe daha fazla hale geldiler ve herkes birkaç sözcük ifadesi olmasa da en azından gülümsemeyle değiş tokuş yapmak için Fidel'e dokunmaya çalıştı. Asıl soru: "Küba Birleşik Devletler saldırısına dayanacak mı?", Castro kaçınılmaz bir şekilde başını salladı.
İlk başta bu karışıklık komik gözüküyordu, ancak kalabalık inanılmaz oranlara ulaştığında, Fidel'in çevresi dehşete düşmüştü. Skordan Muscovites'in konuğu hediyelik eşyalara ayırmak üzere olduğu anlaşılıyor.
Ancak, komutanın ve arkadaşlarının yolunda çıkan Moskova oteli bir kurtuluş haline geldi. Kapıların arkasına saklanırlar ve eskort memuru el sıkışırken telefona döner ve takviye ister.
Yerel yetkililer tarafından dayak yolu üzerinden gitmek istemeyen Castro, genellikle rotayı değiştirir. Örneğin, Taşkent'te aniden yerel bir mağazaya bakmaya karar verdi. Orada pantolon için bir kemer alır ve hemen oturduğu kasaya gider ... Özbekistan Ticaret Bakanı. Hataların komedilerinin başladığı yer burasıdır. İlk olarak, memur yazarkasa ile baş edemez. İkincisi, soylu bir alıcı, onu çıkmaza sokan sorularla Bakana uyuya kalır. Kasiyerden, kelimenin tam anlamıyla, yedi kez, sonunda Fidel'e bir onay verene kadar.
Küba lideri "kurulum" u biliyor mu? Bu sorunun cevabı yok.
Sadece Castro’nun resmi olmanın hüznüne ve şerefine verdiği bahaneye kızdığı biliniyor. Leningrad'daki son şölende duygulara daraltı verdi.
“Düzenli olarak birçok şey yapıyorsun,” dedi Fidel, kaşlarını çattı. - Metroyu atıyorsunuz, fakat benden bu kadar önemli bir işi askıya alıyorsunuz, böylece otomobillerimizin motoru geçiyor. Ama gurur duymuyorum, bir servis yoluna gidebilirim. Neden sahne düzenlemeye ihtiyacım var ki, Leningrad'ın bir şehit şehri olduğunu daha fazla anlıyorum, sadece savaşın yol açtığı yaralardan kurtuldum. Hatalarını gösterme hakkı yok mu? Beni bir Arap şeyh olarak kabul ediyorsun! Ama bu yüzden arkadaşlar buluşmuyor! "
Ünlü devrimcinin, halkın gözünde ihtiyatlı ve kibarca bakan parti patronlarından ziyade halkla daha fazla temas ettiği açıktı. Balıkçılar, kolektif çiftçiler, çelik işçileri, liman işçileri ve kutup araştırıcıları ile yapılan konuşma çok daha samimi ve yürekten geldi. KGB memurlarının her yerde dönmelerine rağmen.
Ukraynalı Castro köyünde, Maria isimli bir kadınla sohbet etmeye başladığı domuz çiftliğinde durmasını istedi. İlk başta konuşma oldukça önemsiz bir şekilde akıyordu, ama aniden Fidel domuzdan ona evini göstermesini istedi. Utanmış bir kadın, bir kulübeye seçkin bir misafir götürür ve masada bazı basit muameleler toplar - ekmek, turşu elmaları, yumurta, domuz yağı ve patates. Ancak festival bayramının ana özelliği yeterli değildir ve parti yetkililerinin buna nasıl tepki vereceği bilinmemektedir. Sonunda, işkence ve korkunun üstesinden gelen Mary, masaya bir şişe kaçak içki koyar. Fidel, genel kahkahalar altında isteyerek bir bardak ekler ...
Sibirya istasyonunda Kış Comandante treni bir oduncu kalabalıkını çevreledi. Gürültüyü duyunca, hafifçe tek bir tunikle arabadan donarak dona daldı.
Birisi Fidel'in omuzlarının üzerine yastıklı bir ceket attı ve dokunulan Küba, bağışçıya ödeme olarak birkaç puro önerdi. Şu an inanılmaz bir şekilde görünen oduncular bir sigara yaktı ve bir sürükledikten sonra yoldaşlarını tatma hakkı verdi. Komutan daha sonraları “Batıda hiç kimse böyle davranmaz” dedi. “Puroları kim olursa olsun, herkes cebine koydu.” Şimdi Rus halkının neden yenilmez olduğunu anladım. ”
Bu arada, Fidel Castro'nun SSCB'ye orijinal ziyareti Mayıs 20'ta sona erdi. Bununla birlikte, misafir, sahiplerinin şaşırtmasıyla, dost bir ülkede kalışını uzatmak istediğini açıkladı. Ülke ve halkını daha iyi tanımak istediğini dile getirdi.
Küba lideri, ülkenin liderliği ile görüşerek SSCB'ye birkaç kez geldi. Ancak hayatının geri kalanı için tam olarak altmış üç yıl süren yolculuğunu hatırladı.
Castro, kırk yıldan uzun bir süre sonra, “Rus erkeğini tanıdığını ve bunun en huzurlu insanlar olduğunu anladığını söyleyecek. Çünkü savaş hakkında en iyisini biliyor. ”