Eee tamam bence değilim, olmamalıyım.(kimim ben? Evet tabiisi kii Kupa Kızı) Çünkü ben aşık olunca karşıdaki kaçıyor, karşıdaki aşık olunca ben kaçıyorum. Peki,"Aşık olabilir miyim?" sorusuna nereden vardım?
Sordunuz kabul ediyorum efenim,
Feriha'nın yengesi bu çocuğa yazıyor, kaçmayı planlıyorlar ben de "Gitmeeee!" diyorum.
Bilinçaltımda bu çocuk ve Feriha'nın yengesi var evet. Kafamda deli sorular var. Ben neden "Gitmeee" diyorum çözemedim onun yerine o yengeyi alıp tokatlamam lazımdı. Ayrıca biscolata erkekleri varken ben neden mal gibi bu çocuğu rüyalarıma sokuyorum?
2.) Düşününce kalbim çarpıyor ve bilindik mide kramplarına giriyorum. Hani şu klasik "midemde kelebekler uçuşuyor" olayı.
3.) İlk defa bu kadar çabuk ve saçma şekilde hoşlanıyorum. Tamam, gelip "3 kişiden hoşlanabilirim ehehe" demiş olabilirim ama o kadar basit bir kız da değilim yani. Çok hoşlanmadığım müddetçe çıkmam, eğer kendimden emin değilsem karşımdakinden hemen ayrılırım, hem onu hem kendimi üzmemek için.
Şimdi ATSK'nın deyimiyle "Nehir" (ya da tamam yiaa fırat işte. ATSK, annesi olayı anlamasın diye telefonda "Nehir'le nasıl gidiyor?" filan dedi, korktum "Ulan ben lezbiyendim de unuttum mu?" diye) o kadar yazmıştı, harbi yakışıklıydı, ama hiç bu kadar etkilenmemiştim. Hiç sürekli onu düşünmemiştim. Hiç bu kadar içten gelmemişti. Tamam karşısında hep kızarıyor da olabilirim ama o yaptığım rezilliklerdendi. Hiç önünde durup gözlerindeki samimiyeti, gülüşünü incelememiştim.
O kadar mal hissediyorum ki, gerçekten hiç bu kadar mallaşmamıştım. Aşık mıyım lan ben?