Budist hikayeleri çoğunlukla basit hikayelerdir, ancak içerikle doludur. Ahlâk bırakan ve Zen ilkelerinin günlük durumlarda nasıl uygulandığını öğretme rolünü yerine getiren bir tür mesellerdir.
Bugün üç Budist masalından bahsedeceğiz. İlki bize suçlara karşı en iyi tepki verme yolunu anlatıyor. İkincisi, bağışlamanın özüyle ilgilenir ve sonuncusu bize gururun labirentlerini anlatır. Lafı fazla uzatmadan konuya geçelim.
“Küskünlükten kurtulanlar, elbette huzur bulacaklardır.”.
-Buda-
Budist masallarının ilki
Budist masallarının ilki “hediye” olarak bilinir ve Buda’nın öğrencilerinden ormanda bir yürüyüş için kendisine eşlik etmelerini istediği bir bölümü anlatır. Uzun bir yürüyüşten sonra, bir dere buldular ve hepsi bir güzel soğuk su içmek için durdular.
Bazı adamlar düşmanca bir tavırla geldiğinde oradaydılar. Herkese hakaret etmeye başladılarve Buddha’nın duygusuzluğundan önce ona karşı acımasızdılar.. Ona her türlü hakareti yağdırdılar ve onu kavgaya davet etmek istediler, ama o gözlerini kapadı ve sakinliğini korudu. Tek kelime etmedi.
Adamlar gitti, ama öğrenciler üzgündü. Buddha’nın kendisine bu şekilde hakaret edilmesine nasıl izin vermiş olabilir? Neden kendini savunmamıştı? Onu azarlayarak, “Sana bir at verirsem, ama sen onu kabul etmezsen, o kimin atı?” dedi. Öğrenciler düşündüler ve bunun kimseye ait olmadığı sonucuna vardılar. O zamanlar bilge adam dedi: “bu doğru. Aynı şey hakaretler için de geçerli. Onları almazsan, asla sana ait olmazlar.”.
affetmek ve kaya
Budist yıkıcılık hikayelerinin ikincisi bize bağışlamanın önemini anlatır. Bu hikaye, bir gün Buda’nın gün batımını düşündüğünü ve bir dağın yamacında meditasyon yaptığını söylüyor. Biraz ileride, onu kıskanan akrabalarından biri vardı..
Onu meditasyona dalmış halde gören kuzeni yerden büyük bir taş alıp ona fırlattı. Amacı onu öldürmekti., ancak eylemi o kadar beceriksiz bir şekilde gerçekleştirdi ki, kaya hedefinden çok uzağa çarptı. Buda başını çevirip ona baktı. Adam utandı ve kaçtı.
Günler sonra tesadüfen Buddha kuzeniyle bir yolda karşılaştı. İkincisi başını eğdi, ama Buddha onu büyük bir içtenlikle karşıladı. Bu hareketi gören kuzeni Olanlardan dolayı üzgün olup olmadığını sordu. Buda gülümsedi ve hayır dedi..
“Bu nasıl mümkün olaiblir? Seni öldürmeye çalıştım!” dedi kuzen. Buda tekrar gülümsedi ve cevapladı: “Ne sen o taşı atan kişi, ne de ben orada oturan ben değilim”. Bu, her şeyin nasıl geçici olduğunu ve üstesinden gelmenin en iyi yolunun akışına bırakmak olduğunu gösteren Budist masallarından biridir.
gurur hikayesi
Gurur, insanın en yıkıcı ve kendi kendini yok eden güçlerinden biridir. Budist masallarının sonuncusu onunla ilgili. ile başla en hızlı ve en çevik olduğu için “maymunların kralı” olarak adlandırılan bir orangutan. Herkes onu egosunun fırlamasına neden olan bu pozisyon için tanıdı.
Bir gün çeşitli insanların Buda’dan nasıl hayranlıkla bahsettiğini duydu ve meraklandı. “Buda kimdi? Gidip onunla buluşmam gerekecek,” dedi kendi kendine. Bu yüzden onu aramaya gitti ve tapınağına vardığında doğruldu ve küçümseyerek içeri girdi.
“İşte maymunların kralı!” diye bağırarak kendini duyurdu. Buda onu sevgiyle karşıladı. Birkaç kelimeden sonra maymun kral ona büyük yeteneklerini anlattı. Sonrasında, Buda’nın hayranlığını uyandırmak için dünyayı herkesten daha hızlı dolaşabileceğini söyledi.. Buda sessiz kaldı.
Orangutan bir cevap beklemeden tepeleri ve vadileri geçerek hızla uzaklaştı. Çok ilerledikten sonra bir tür sütuna geldi ve bunun dünyanın sonu olduğunu düşündü. Bu yüzden geri geldi ve bitkin düştüğünde, yine Buddha’nın önünde başarısıyla övündü. Buddha ondan etrafına bakmasını istedi. O zaman maymunların kralı anladı ki Buda’nın elinden yürümekten başka bir şey yapmamıştım. ve sütunların bilgenin parmakları olduğunu.
Çocuklarımızı sevindirmek için Budist hikayeleri
Çocuklar, bu güzel Budist hikayelerinden zevk alabilecek maneviyatı ve içsel mutluluğu içlerinde taşırlar. Devamını oku “
Yıkıcılık üzerine düşünülecek 3 Budist hikayesi girişi ilk olarak 1ipucu.net Uzmanlardan İpuçları Blog’da yayınlandı.