Spo2 bilimsel olarak oksijen doygunluğu, oksi hemoglobin ile kandaki hemoglobin toplam konsantrasyonunun (yani, oksijen-hemoglobin + azaltılmış hemoglobin) oranı olarak tanımlanır.
Hemoglobin, kırmızı kan hücrelerine bağlı demir içeren bir proteindir ve neredeyse tüm oksijen varlığını oluşturur (plazmada eritilmiş bir dakika miktarı vardır). Hemoglobin, oksijeni akciğerlerden vücudun diğer bölgelerine taşımakla sorumludur ve burada oksijen diğer hücreler tarafından kullanılabilir. Oksi-hemoglobin (HbO2), hemoglobin ve oksijenin akciğerlerden birleşimi olan parlak kırmızı hemoglobindir.
Bir hemoglobin molekülü maksimum dört oksijen molekülü taşıyabilir. 1000 hemoglobin molekülü maksimum 4000 oksijen molekülüne sahip olabilir; Birlikte 3600 oksijen molekülü taşıyorsa, oksijen doygunluk seviyesi (3600/4000) * 100 veya% 90 olacaktır.
Arteryal oksi-hemoglobin doygunluğu bir arteryal kan gazıyla ölçüldüğünde buna SaO2 denir. Arteryal oksi-hemoglobin doygunluğu, parmak darbeli oksimetre veya taşınabilir puls oksimetresi ile invaziv olmayan bir şekilde ölçüldüğünde, SpO2 olarak adlandırılır.
Nabız oksimetresi: Nabız oksimetresi, arteryel kan oksijen doyumunun ve nabız oranının invaziv olmayan ölçümü için tasarlanmış bir cihazdır. Tipik olarak, gövdenin yarı saydam bir kısmı boyunca kırmızı ve kızıl ötesi ışıklar üreten iki LED (ışık yayan diyot) kullanır. Kemik, doku, pigmentasyon ve venöz damarlar normalde zamanla sabit miktarda ışığı emer. Oksi-hemoglobin ve oksijensizleştirilen formun belirgin olarak farklı emilim paterni vardır. Arteriolar yatak normal olarak, kan hacmi arttıkça ve azaltıldığında, sistol ve diyastol sırasında değişken miktarda ışığı titreşir ve emer. Sistol ve diastole absorbe edilen ışık oranı bir oksijen satürasyon ölçümüne çevrilir.
CO-oksimetre: CO oksimetresi, hipoksiyi saptamak için kullanılan ve nabız oksimetresine benzer bir cihazdır. CO oksimetre, oksi-hemoglobin’i karboksihemoglobinden ayırmak ve hastanın karbon monoksit zehirlenmesi durumunda bile oksi-hemoglobin doygunluğunu belirlemek için birkaç dalga boyundaki absorpsiyonu ölçer.
Capnometre: Bir capnometre, solunum hızını ve havalandırma yeterliliğini izlemek için kullanılan bir araçtır. Endotrakeal tüpü tutturur ve inspire edilmiş ve dolmuş havadaki karbon dioksit içeriğini ölçer. Solunum esnasında karbondioksit molekülleri tarafından absorbe edilen ışık miktarını ölçmek için kızılötesi ışık kullanır. Hemodinamik bakımdan stabil olan, ancak kritik hastalığı olmayan hastalarda karbon dioksit konsantrasyonlarındaki değişiklikleri tespit eder.
Arteriyel kan gazı (ABG) analizi: Bir arterden alınan örnekleri kullanarak yapılan kan testidir. Test kan pH’sını, karbondioksit ve oksijenin kısmi basıncını ve bikarbonat seviyesini belirler. Birçok kan gazı analizörü ayrıca laktat, hemoglobin, birkaç elektrolit, oksi-hemoglobin, karboksihemoglobin ve methemoglobin konsantrasyonlarını rapor eder. Arteryal kan gazı analizi, akciğer fonksiyonuyla ilgili kandaki gaz değişim seviyelerini belirler.