Yurtdışında karşılaştığım aşk üzerine 4 soru
Yabancı bir ülkede aşkı bulma zorluğu benim için bazı soruları gündeme getirdi.
Flört konusunda dil engeli gerçekten bir sorun mu?
Seul'un panoramik manzarasına bakan Achasan Dağı'nda yürüyüş yapıyorum. Berrak hava, yüzümde güneş ışığı. Bir beyefendi geçerken, "Annyong haseyo," dedi.
"Annyong haseyo," diye cevapladım.
Duruyor ve gülümsüyor. O kadar mutlu ki cevapladım… ve Korece!
Sorun şu ki, anadilinde dakikada bir mil konuşmaya başlıyor. "Üzgünüm," dedim, avuç içlerimi kaldırarak, az önce ne söylediğiniz hakkında hiçbir fikrim yok. "İngilizce." Özür dilerim. Sonuçta ben yaşıyorum onun ülke.
Elini bana doğru uzattı. Aslında oldukça sevimli. Otuzlu yılların ortalarında sanırım. Elbette kalın siyah saçlar. Siyah-kahverengi gözler ve onlarda duygusal bir hassasiyet var. Yontulmuş çene. Güçlü, atletik vücut. Fena değil.
Elini sıkmak için uzanıyorum, bu noktada elimi her ikisine de tutturuyor. Ooh, elleri çok güçlü ve sıcak. O gülüyor.
"Mogoyo," dedi yavaşça niyetini pandomim yaparak. Sonra da bana işaret ediyor. Dağın aşağısını işaret ediyor ve midesini okşuyor. Çubuklarla yemek yiyormuş gibi ve sonra bir bardaktan içiyormuş gibi elini ağzının önünde kaldırdı. Umshik, dedi.
Bir an için baştan çıkarıldım.
Sonra zihnim durumun gerçekliğine atlıyor. Bu adam İngilizce bilmiyor ve ben hayatta kalma Korece konuşuyorum, tam olarak altı cümle: annyong haseyo (Merhaba); Kamsa hamnida (teşekkür ederim); mian hamnida (afedersiniz); Sille hamnida (Affedersiniz); annyong kaseyo (Güle güle); ve olma yeyo (Ne kadar?). Gördüğünüz gibi bende var Annyongs ve aseyolar ve amnidas aşağı pat.
Ancak bu, sohbet oluşturmada bizi uzağa götürmez. Ne kadar tatlı görünse de, bir öğleden sonrayı sırf bir randevuda olmak ve biri beni seviyormuş gibi hissetmek için acı verici derecede garip sessizlikler ve pandomimle galbi ve kimchi arasında gülümseyerek ve başını sallayarak geçirmekle gerçekten ilgilenmiyorum.
Üzgünüm, dedim saatimi göstererek. Eve gitmeli.
"Ah," diye nefes alır, kalbi kırık görünerek. Ellerini hayranlıkla yüzüme doğru kaldırdı ve sonra bir kum saati şeklinde hareket ettirdi. Tanrım, güzel olduğumu düşünüyor. Öğle yemeğinde başını sallamak ve gülümsemek gerçekten çok acı verici olur mu?
Ellerini elimde tutuyorum ve ona toplayabileceğim en iyi yapışkan gözleri veriyorum. Mian hamnida, dedim.
Ve ben dağın aşağısında, el sallamak için kısaca dönüyorum. Bana bakıyordu, avuç içleri sanki hâlâ ellerimizi tutuyormuşuz gibi birbirine değiyordu.
Çevrimiçi buluşma gerçekten o kadar kötü mü?
Belki de internette şansım yaver gider.
Profil bilgilerimi ve bulabildiğim, her iki gözün de açık olduğu ve horoz tüyümün olmadığı üç fotoğraftan birini gönderiyorum. Aramaya başlıyorum. Buradaki zorluk, çevrimiçi profillerin aranması bir kod çözücü halkası gerektirmesidir. Adam şöyle yazar: 5 inç boyunda. Tercüme: 5’5 ”asansörlü. Adam şöyle yazar: Süper kolay giden bir kişilik. Tercüme: Pasif agresif. Aile onun için çok mu önemli? Tercüme: Annesiyle yaşıyor. Adam şöyle yazar: Önce arkadaşlık! Tercüme: İktidarsız.
Aslında internette tanıştığım erkeklerle birkaç güzel randevuya gittim. Biri Seul'e iş için sık sık gelen bir Japon beyefendiyle birlikteydi. Tanıştık. İyi biriydi. İngilizcesi iyiydi. Bana "bak zarafet" dedi, çok tatlıydı. Ama buluşma fırsatı bulduğum için bana birkaç kez teşekkür etti. Sizinle tanışmak bir ayrıcalıktır. Fırsat için teşekkürler. "
Öğle yemeğinde tanıştığım diğer Koreli adam da aynı şeyi söyledi. Birkaç defa. Yabancı kadınları çuvala sokmak isteyen Asyalı erkekler için bir kitap varmış gibi ve bu kitap onlara defalarca "Sizinle tanışmak bir ayrıcalık. Fırsat için teşekkürler. " Her iki adam da bu cümleleri takip e-postalarında ve telefon görüşmelerinde tekrarladı.
Yabancı kadınlarla yatmak isteyen Asyalı erkeklere ipucu: Yukarıdaki ifadeyi bir kez söylemek iyidir. Bunu defalarca tekrarlamak ürkütücü oluyor. Lütfen dikkatli kullanın.
Ya bir ülkenin güzellik standardına bu kadar girmiyorsan?
Burada açık olmak istiyorum. Yüzlerce çok yakışıklı Koreli erkek görüyorum. Onları metroda, mağazalarda, kaldırımlarda, kafelerde görüyorum. Seul'de inanılmaz derecede çekici birçok insan var. Ve birçok Koreli erkeği çekici buluyorum. Ancak, çekiciliği fark etmek başka bir şeydir. hissetmek çekti. Duygusal ve entelektüel olarak bağlanabileceğim erkeklere ilgi duymaya meyilli olduğumdan ve bu genellikle en azından yarı akıcı konuşmayı gerektirdiğinden, bu benim için büyük olasılıkla dil meselesiyle ilgili. Ama işte başka bir şey var; buradaki kültürel güzellik standardı benimkiyle tamamen uyuşmuyor.
Karşılaştırmak gerekirse, ortalama bir Koreli erkek, eve döndüğüm erkeklerden daha az sert görünüyor. Bazı kadınlar Koreli erkekler hakkında buna bayılıyor. Temiz traşlı. Tüylü saçlar. Göze batmayan burunlar. Pürüzsüz cilt. Marketteki ortalama bir erkeğin kısa bir oduncuya benzediği kırsal bir ortamda büyüdüm. New York'un kırsal kesimlerinde, beni çevreleyen erkekler - kocalar, babalar, ekmek toplayanlar, koruyucular - genellikle arazide çalıştılar ya da en azından hafta sonları el biçme makinesiyle çimleri biçerlerdi. Nasırları, kulaklarından çıkan saçları ve sivri çeneleri vardı. Görünüşe göre tüylü yıllarımda, bu erkeklik imgeleri cinsel ruhuma girdi.
Bu yüzden şimdi testosteronu gözle görülür şekilde dolup taşan bir adamla ilgilenme eğilimindeyim; ve saçında benden daha fazla ürün olan bir adamla ilgilenmiyorum. Bana çıkıntılı bir Adem Elması ver, biraz kıllı parmak. Bir keresinde o kadar tüylü bir adamla çıkmıştım ki, onu şöminenin önünde karnı üzerinde çıplak yatarken bulmak için bir kayak evine girerseniz, onu ayı derisi kilim zannederdiniz. Yapmıyorum ihtiyaç bu kadar görünür erkeklik, ama çok hoşuma gidiyor.
Şu anda gerçekten bir ilişki içinde olmak istiyor muyum?
Yeğenim Lia, üç yaşındayken dondurma fikrini dondurmanın kendisinden daha çok sevdi. Bu bana çok mantıklı geldi. Küçük Lia, Baskin Robbins'deki insanların dizilerini, renkli dondurulmuş krema - yeşil Antep Fıstığı, mavi ve sarı Ciklet, koyu kahverengi Çikolatalı Fudge, pembe Çilek N Krem - küvetin üzerinde görecekti. Seçenekler çok iştah açıcı ve sonsuz görünüyordu. Bir lezzet ve hatta belki de bir sos seçme deneyimi düpedüz şenlikli görünüyordu. Çok fazla zevk potansiyeli vardı.
Bu yüzden Lia'nın annesi ona çikolata parçacıklı bir fincan Cherry Jubilee alırdı ve Lia mutlu bir şekilde birkaç kaşık yerdi. Ve sonra ilginizi kaybedersiniz.
Kültürel katılımı alıyorum. Çok iyi göründüğü için bir şey isteme fikri… ve diğer herkes onu istiyor… ve pek çoğunu tatmin ediyor gibi görünüyor.
Bu beni erkeklere geri getiriyor. Kendi sorumu yanıtlamak gerekirse, hayır, gerçekten romantik bir ilişki içinde olmak istemiyorum; şimdi olmaz. Kore'ye taşınmadan önce, mutlu bir şekilde daha fazla "sadece ben" zamanı bekleyerek bir ilişkiyi bitirdim. İstiyorum fikir hayatımdaki bir adamın Zevk potansiyeli istiyorum. Sepetimde kızaklı Hanes'i veya duşumda ipte sabun istemiyorum. Beni kendi evinde tutmayı tercih edeceğini bildiğimde, Taekwondo sınıfında bir akşam daha geçirdiğim için kendimi suçlu hissetmek istemiyorum.
Elbette, gerçek bir ilişki istediğim bir zaman yine olacak. Olduğum kadına uyan bir adamla tanıştığımda. Ve Buzlu Gevrekleri ve sütü doğrudan mısır gevreğinden yutması benim için sorun olmayacak ve Ramen'imin köpürmesini beklerken mikrodalga önünde kaşlarımı kopardığımı fark etmiyormuş gibi yapacak.
Ama bence biraz zaman alabilir.