MILLSTADT, Hasta. — Bir grup adam küçük pembe bir tabuta yaklaştığında vakit bir Cuma öğleden sonraydı. Biri alnını sildi. Bir diğeri sigara içmek için uzaklaştı. Sonra nasırlı ellerle çocuğun vücudunu nazikçe yere indirdiler.
O günün erken saatlerinde, Sunset Gardens of Memory’deki bahçıvanlar, St. Louis’den nehrin karşısındaki güney Illinois topluluğundaki bu mezarlığın özel bir bölümündeki bir tepedeki küçük mezarı kazmışlardı. Serseri bir kurşunla öldürülen 3 yaşındaki bir kız çocuğu içindi.
26 yaşındaki Jasper Belt, “Bazen stresli olabiliyor,” dedi. “Küçük kürekler kullanmalıyız.”
30 yılı aşkın bir süre önce, Johnnie Haire ve diğer bahçe görevlileri, bebekleri gömdükleri 30 dönümlük mezarlığın etiketsiz bölümlerinden ayrı, yalnızca çocuklar için bir bahçe alanı inşa ettiler. Bir kuş banyosu eklediler ve her birini dikkatlice kahverengi bir tona boyayarak melek figürinleri satın aldılar. Haire, burada toprağa verilen birçok çocuk gibi meleklerin Siyah olmasını istedi.
Sunset Gardens’ın bahçe amiri 67 yaşındaki Haire, bölgeyi işaret ederek, “Burası ‘Bebek Ülkesi’,” dedi. “Burası birçok bebeğin gömüldüğü yer.”
Bunun gibi mezarlıklar, çok genç ölenleri uzun süredir onurlandırıyor. Bu tür özel mezar yerleri Gainesville, Florida; Quincy, Illinois; Owensboro, Kentucky; ve ötesinde. Ölü doğan çocuklar ve hastalık ya da kaza sonucu ölenler içindir.
Bugün, modern bir salgın her şeyden daha fazla mezarı dolduruyor: ABD’de ateşli silahlarla ilgili yaralanmalar, 2020’de motorlu araç kazalarından önce çocuklar için önde gelen ölüm nedeniydi. Michigan Üniversitesi’nden araştırmacılar.
Sunset Gardens’taki adamlar da kendi yöntemleriyle veri topluyor.
2019’da Haire, mezarlığın covid-19 tarafından öldürülenler ve silahlı şiddet kurbanı olanlar da dahil olmak üzere gençlerin ve genç yetişkinlerin gömüldüğü yeni bir bölümünün temelini attı. Buna “Zarafet Bahçesi” denir. Zaten herkesin istediğinden daha fazla kullanıldı.
“Bir keresinde, sadece her hafta sonuydu. Sadece sabit bir akış, ”dedi Haire. “Bu, burada öldürülüyor. Bu orada öldürülüyor. Birbirlerine, bazı rakip çetelere ya da her neyse ona karşı savaşıyorlar. Yani çok şeyimiz vardı. Bunların çoğu.”
Ve 2021 özellikle ülke çapında ölümcül oldu: Her yaştan 47.000 kişi ateşli silah yaralanmalarından öldüHastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerine göre 1990’ların başından bu yana ABD’deki en yüksek ölüm oranı. Bu geçen sene çetele hala kesinleştiriliyor olsa da, ulusal olarak ölümcül değildi.
Sunset Gardens’taki bahçıvanlar, Bebek Diyarı’ndaki adımlarına dikkat etmeyi öğrendi çünkü yas tutan ebeveynler ölen çocukları için oyuncaklar, şekerler ve balonlar bırakıyor. 66 yaşındaki babası William Belt Sr., o doğmadan önce mezarlıkta çalışan 35 yaşındaki Jocelyn Belt, “Yas içinde her şeyi çok farklı yapıyorlar,” dedi. Abisi ve kuzeni de orada çalışıyor.
Aileler yas tutarken bahçıvanlar sessizce çalışıyor. 44 yaşındaki William Belt Jr., aileyi tanısa ve nasıl olduklarını bilmek istese bile gözetlemediğini söyledi.
“Yapmamayı öğrendiğin şey bu,” dedi. “Bize gelmelerine izin verdik.”
Ancak çoğu zaman, dedi erkekler, keder ritüelleri arasında isimsiz kalıyorlar. William Belt Jr., bazen kasabadaki cenaze törenlerine katılanlarla karşılaştığını söyledi. “Adımı bilmiyorlar. ‘Mezarcı, annemi sen gömdün’ gibi olacaklar. Dostum, teşekkürler.’”
Bu adamlar sevdiklerini kaybetmenin karmaşık acısını anlıyorlar. Yalnızca geçen yıl içinde, Belt ailesi üç ölüm yaşadı: bir akraba kim vuruldu ve öldürüldü.
Ve Yılbaşı gecesi, William Belt Jr.’ın kendisi kamyonundayken bir benzin istasyonu marketinin önünde vuruldu.
Evde iyileşirken “Kimse muaf değil” dedi. “Mağazadan biraz mısır unu veya buna benzer bir şey almaya giden yaşlı bir kadın olabilir ve tam çapraz ateş arasında kalabilirdi.”
Ailesi, iyi olduğu için minnettar. Yine de, yine de kendi yakın çağrısıyla boğuşuyor.
“Muhtemelen bazı iş arkadaşlarım için fazla mesai yapmış olurdum. Bu, üzerinde düşünülmesi gereken bir şey,” dedi Belt. “Ve sonra beni gömmek zorunda oldukları için cenazeme gidemezlerdi.”
William Belt Sr., oğlu vurulduğunda vücudunun donduğunu söyledi. Ve ağabeyi ile yeğenini bir aydan kısa bir süre arayla toprağa verdiğinde duygularını tutamadığını söyledi. Akrabalarının çoğu, kelimenin tam anlamıyla onlar tarafından Sunset Gardens’a gömüldü.
“Ağlıyorum” dedi. “Ağlamakla ağlamak arasındaki büyük fark. Ağlayarak, Tanrı’ya daha yakınım.
İşleri her mevsimde, her havada yapılan fiziksel, duygusal çalışmadır. Yaralanmalar meydana gelir. Kalp kırıklığı her yerde.
Bahçe görevlileri, kalplerini bir arada tutmak için, mezarlığın ön bürosunun yakınındaki bir barakada öğle yemeği yerken, kışın ısınmak için odun sobası önünde hikayeler anlatarak sık sık streslerini azaltırlar. Bulabildikleri yerde neşe bulurlar. Kuşaklar balık tutmayı sever. Ve kıdemli Kuşak, ruhunu yatıştırmak için ara sıra blues söyler. Uzun tüylü bir kedi olan Parker da onlara eşlik ediyor ve erkeklerin öğle yemeklerini araştırmaktan keyif alıyor.
Ve yapabildiklerinde gülerler. William Belt Sr., işteki ilk yılını hâlâ hatırlıyor. Saygılı olmak istediğini, müvekkilleri ölmüş olmasına rağmen gülümseyerek söyledi.
Belt, mezarlıktan geçerken “Affedersiniz, geliyorum” dediğini hatırladı. “Sonra kendimi toparladım.”
Geçimini sağlamak için mezar kazmak, Belt veya arkadaşı Haire için kariyer listesinde yer almıyordu. Ama iki adamın yaklaşık 43 yıl boyunca yaptıkları tam olarak buydu – ister uzun, dolu hayatlar yaşayanlar, ister genç hayatları kısa kesilenler için olsun. Onlar bakıcılar.
Haire, “Onun için uygun isim bu,” dedi.
Geçtiğimiz günlerde mezarların arasında dururken, yas tutanları karşılayan ahşap Baby Land tabelasının takılı olduğunu fark etti. Meleklerin üzerindeki boya da soyuluyor.
Haire, “Orada rötuş yapılması gerekiyor,” dedi. “Ama meşguldüm.”
İlgili konular
Bize Ulaşın Bir Hikaye Gönderin İpucu
Kaynak : https://khn.org/news/article/when-gun-violence-ends-young-lives-these-men-prepare-the-graves/”>Source link