Rozet asker, kişisel etiket, köpek etiketi - insanlar onu çağırmaz çağırmaz ve ordunun kendisi. Bununla birlikte, tüm bu isimler açıkça amaçlarını açık bir şekilde tanımlamaktadır - savaş koşullarında öldürülen ve yaralananları hızla belirlemek. Farklı ülkelerdeki şekli farklı anlamlara sahiptir, ancak kural olarak, kişisel bir işaret, bir hizmetçinin veya özel hizmetlerin bir üyesinin kişisel kimlik numarası yazılı olan, boynunun etrafındaki bir zincire takılan metal bir işarettir. Bazı eyaletlerde, belirli bir bölüme ait olmak, kan grubu, din hakkında ad, soyad veya ek bilgileri de gösterirler.
İlk defa, on dokuzuncu yüzyılın sonunda, Avusturya ordusunda, Avusturya prusya Savaşı 1866 döneminde Alman ordusunda belirteçler ortaya çıkmış, o zamanlar zaten Alman ordusunun her askerine kişisel bir kimlik işaretine sahip olmaları emredilmiştir. Ancak inovasyon, en disiplinli Prusyalı askerler tarafından bile inovasyonun büyük oranda reddedilmesiyle karşılaştı. Onlar sadece en iyi şekilde vagon treninde “unutulmuş” kendilerine verilen kişisel işaretleri attılar. Gerçek şu ki, savaşta er ya da geç herhangi bir asker, özellikle ölüm konusunda batıl inançlıdır. Bu nedenle, komutanların “ölüm habercisi” ni kendi başlarına taşımaları gerektiğine dair gereklilik, Prusyalı askerler arasında batıl inançlı bir korku yaratmalarına neden oldu. Kişisel bir işaretin teneke levhasının mermileri kendine çeken büyü gücüne sahip olduğu bile söylendi. Sadece bir askerin ailesinin emekli maaşı alacağının, nihayetinde dalgalanmaya yol açacağının ve sonunda Alman ordusunda tüm askerlerin kişisel işaretlerinin kullanılmasının bir güvencesi olarak, subaylar tarafından sadece kendi kişisel işaretlerini taşımalarına rağmen kendi askerleri arasındaki aktif propaganda.
Birinci Dünya Savaşı'nın başlarında, diğer yabancı ülkelerin ordularında belirteçler belirdi. Almanya’nın koalisyon müttefikleri, Alman’ın kişisel kimlik işaretleri yaratma konusundaki deneyimlerini göz önüne aldı ve küçük değişiklikler ve ilaveler ile benzer bir tescil işareti sistemi getirdi. Örneğin, bir Finlandiya ordusu askerinin kimlik kartı, bir kemik şekline sahipti ve ortadaki kordon boyunca kolayca parçalanan iki özdeş yarımdan oluşuyordu.
Macar ordusunun kişisel kimlik işaretleri, sahibini benzersiz bir şekilde tanımlayan özel bir sayının deliklerle delindiği iki yapıştırılmış levhadan oluşuyordu. Mezarda, plakalar ayrılır. Biri gömülü olan askerin cesedinde kalır, ikincisi ise cenaze ekibi tarafından kayıt için çekilir. Aynı işaretler İtalyan ordusundaydı.
II. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Alman ordusunda, kendine özgü Almanlarla, ölülerin kaydedilmesi ve tanımlanması için bütün bir sistem kuruldu. Başlıca ayrıntısı, temyizde hemen Wehrmacht askerine verilen kişisel bir kimlik işaretiydi. Boynun etrafına bir kordonun üzerine oval şekilli bir alüminyum veya galvanizli levha giyildi ve özel çentikler ile ayrılmış iki eşit parçadan oluşuyordu, gerekirse madalyon yarıya kolayca kırılıyordu. Kırılan yarı, kayıp raporuyla birlikte, Alman Askeri Zayiatlar ve Savaş Esirleri Muhasebesi Bürosu WAST'a gönderildi. Alınan kimlik işaretinin numaraları kendi verileri ile bağdaştırıldı. Bu ölüm gerçeğini doğruladı ve bir sonraki spesifik zararı kaydetti. Doğal olarak, böyle bir muhasebe sistemi, bir askerin ölümü ile ilgili herhangi bir kayıp, yanlış anlama ve yanlış rapor çoğaltılmasını ortadan kaldırmıştır. Geçtiğimiz yarım yüzyıl boyunca, İkinci Dünya Savaşı'nın sonundan bu yana geçmiş, WAST'ın çalışmasında ilke olarak hiçbir şey değişmedi.
Rus ordusunda, ilk belirteçler XIX yüzyılın sonunda ortaya çıktı. "İçindeHikayeler 100 yıl boyunca Life Guard Eger alayı. 1796 - 1896 “1877 yılında, alayın Bulgaristan'daki Rus-Türk cephesine gönderilmeye hazırlandığı sırada, tüm askerler ve memurların boyunlarını doyuracakları bir kordon ile metal jetonları aldıklarını söylüyor. Tezgahta, alayın adı, tabur numarası, şirket ve askerin kişisel numarasının kısaltmaları dağıtıldı. Ancak bunun bir deney olduğunu söyleyebiliriz.
Mevcut Rus ordusunun tüm askeri personeli için ilk kişisel kimlik madalyonunun ortaya çıkışı, Birinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar uzanıyor. Piyade Genel Sekreteri Belyaev, özel bir emri imzaladı: “Ocak 16'in 1917 gününde, İmparator, yaralananları ve ölüleri tespit etmek ve önerilen çizimdeki alt sıraların St. George ödüllerini işaretlemek için özel bir servikal işaret oluşturmasını emretti. Bunu, askeri birliğin en yüksek iradesine, işaretinin snuria veya kaset üzerinde tek tip kıyafetler altında giyilmesi gerektiğini, boyunda giyildiğini ve buna bağlı kaydın parşömen kağıdına basılması gerektiğini beyan ederim. " Boyun çizgisi, içinde form bulunan bir muskaydı. Asker, kendisi hakkında çok fazla bilgi yazabilmek için küçük bir el kullanmak zorunda kaldı. Alayınızı, şirketinizi, filonuzu veya yüzünüzü, rütbenizi, adınızı, soyadınızı, ödüllerinizi, dinlerinizi, mülklerinizi, illerinizi, köylerinizi, köylerinizi ve köylerinizi belirtiniz. Ancak bir kitlesel topluluğa girmek için zamanı yoktu. Ekim Devrimi'nin başlamasıyla, bütün çarlar geçmişin kalıntısı olarak kabul edildi ve bu nedenle iptal edildi.
Kızıl Ordu'da belirtecin belirtilmesi, 20-ler'in ortası anlamına gelir. Askerin madalyonu, yılın 856'inden 14.08.1925 sayılı Devrimci Askeri Konsey emriyle verildi. Servise kaydolduklarında birliğine geldikten sonra tüm askeri birliklerin, gemilerin, personelin, müdürlüklerin, kurumların ve askeri ve denizcilik bölümlerinin kuruluşlarına güvendi. Asker hakkında gerekli bilgileri içeren parşömen kağıda basılarak yapılan madalyonun üzerine özel bir form (astar) konulmuştur: soyadı, ad, hamileliğin adı, doğum yeri ve tarihi, tutulan pozisyon. Parşömen kâğıdının kullanılmasının, ekipman üzerinde eşit bir bürokratik olan ve herhangi bir sınırlama statüsüne sahip olmayan madalyonu giyerken formu hasardan koruması gerekiyordu. Kaybı durumunda derhal yeni bir tane çıkarıldı. Ancak Finlandiya kampanyası sırasında bu jeton kullanıldığında, madalyonun sızdığı ve parşömen kağıdının hızla kullanılamaz hale geldiği ortaya çıktı. Mart ayında 1941, iptal edildi. Fakat yerini yeni bir örnek aldı.
Şimdi madalyon, iki parça halinde parşömen kağıdına eklenmiş, vidalı kapaklı sekizgen plastik bir kutu biçimindeydi. Madalyonun pantolonunun kemerindeki özel bir cepte giyildi, fakat madalyonu boynun etrafına takmak için bir deliği olan bir kalem kasasının bir versiyonu da vardı. II. Dünya Savaşı'nın başlamasından bu yana Kızıl Ordu'nun bölgelerinde standart madalyon bulunmamasından dolayı hem ahşap hem de metal madalyonlar kullanılmıştır. Bazen, bir kalem kutusu yerine, normal bir tüfek kartuşu kullanıldı ve tipografik yöntemle basılan standart bir astar yerine, askerler kağıt veya gazete artıkları üzerine kişisel kimlik bilgileri içeren bir madalyon notu koydu.
Ekim ayında, 1941, SSCB NKO'nun emriyle, Kızıl Ordu kitabı Kızıl Ordu insanının ve küçük komutanının kimliğini doğrulayan bir belge olarak tanıtıldı. Kızıl Ordu'nun cephesine ve Kızıl Ordu kitapları olmayan küçük komutanların gönderilmesi kesinlikle yasaktır. Memurlara kişisel kimlik kartları verildi. Bu belgeler, yaralardan ölen ve ölen ve onlardan geri dönüşü olmayan personel kaybının listelerini derlemek için kullanılan birimin veya sağlık kurumunun merkezine nakledilen asker ve memurlardan ele geçirilen belgelerdi. Bu yaklaşım nedeniyle, yılın Kasım 1942'inde NKO No. 376 tarafından “Madalyaların Kızıl Ordu'nun tedariğinden kaldırılması üzerine” emri verildi. Bu, ölen kişinin tespit edilememesi nedeniyle kayıp askeri personel sayısında artışa yol açtı.
İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesiyle hiçbir şey değişmedi. Askerlik askerlerinin madalyonları yoktu. Yirminci yüzyılın 60'inde, SSCB Silahlı Kuvvetleri subaylarına, üniversiteden mezun olduktan sonra, kişisel asker numarasının basıldığı jetonlar çıkarıldı. Birçoğu böyle bir anahtarlık etiketi takıyordu, ama en önemlisi memurun kimlik kartına dikilmişti.
Rusya Federasyonu ordusunda hiçbir şey değişmedi. Çeçen Cumhuriyeti'ndeki askeri çatışmalar bile, bilinmeyen bir asker rütbesini ortadan kaldırmak için yardımcı olmadı. Bazı nedenlerden dolayı, ordu liderliği, farklı üreticilerin halk sanatı, her çizginin belirteçlerini ve her zevke hitap ettiği zaman inatla direnmeye devam etti. Askerler onları satın almak zorunda kaldılar.
1997'taki İçişleri Bakanlığı'nda bile, Kuzey Kafkasya'daki trajik olaylardan sonuçlar çıkarıldı ve polis departmanı, kişisel numara atanmış özel, görevlendirilmemiş memurlar ve memurlar için çelik jetonların girildiğine göre, 446 sipariş no.
Sadece on yıl sonra, Savunma Bakanlığı'nda benzer bir düzen ortaya çıktı. Yeni ordu belirteçleri, üzerinde RUSYA ORDUSU ve askerin kişisel sayısının lazer gravürü kullanılarak yazıldığı yuvarlak köşeli dikdörtgen bir şekle sahiptir.
Bununla birlikte, bu arka plana karşı, iç birliklerin özel kuvvetlerinde, takım sembolünü - özel kuvvetler biriminin sembolizmine sahip askerin kişisel plaka plakasını - teslim etmek için bir gelenek olduğunu ve not aldığımızı not ediyoruz. Belirteci teslim etme, bir grubun parçası olarak veya birkaç grubun parçası olarak gerçekleşir. Genel test planı net sınav testinden gelir, ancak standartlar düşüktür. Jeton bütün parçanın ciddi yapısına teslim edilir ve sahipleri otomatik olarak özel formlar kullanma hakkına sahip olurlar.
Yukarıda belirttiğimiz gibi, bugün ordu belirteçleri sadece ordu tarafından kullanılmıyor. "Askeri" tarzında bir moda aksesuarı olarak çok popülerler. ABD ordusu da buna katkıda bulundu.
Amerikan belirteçlerinin tarihi kesin bir tarihe sahiptir. ABD ordusu, 204'in 20 No'lu siparişine göre, 1906, ABD ordusu, askerleri ve memurları “gümüş elli kuruşluk bir madalyonun büyüklüğü hakkında” yuvarlak jeton giymek zorunda bıraktı. Ünitenin adı, soyadı, rütbesi ve isimlendirilmesi alüminyum tura atıldı. Tüm Amerikan köpeklerinin yakalarında mutlaka bulunması gereken belirteçlerle olan benzerlik için, bu belirli örnek “köpek etiketi” - Köpek etiketi olarak adlandırılmıştır.
Daha sonra, yıllar geçtikçe, bu belirteçler görünüşlerini değiştirdi, 15 Şubat 1940 bugünlerde aynı görünüme sahip yeni bir örnek sunana kadar: yuvarlak uçlu dikdörtgen bir şekil ve yeni bir sembol uygulama yolu - bir delme makinesi kullanarak. Jetonlardaki bilgiler 5 dizelerini işgal etti. İlk isim ve soyisim, ikincisi - kayıt numarası, tetanoz bağışıklama ve kan türünün tarihi, rozet sahibinin ölmesi halinde bildirilecek kişinin üçüncü adı, dördüncü kişi bu kişinin adresi, beşinci şehir ve bildirilen kişinin durumu ve belirteç sahibinin dini. Ayrıca Avrupa operasyon tiyatrosunda savaşan Yahudi dininin askerlerinin de nadiren dinlerini belirttikleri belirtilmelidir.
70 yıllarında, yalnızca ABD Ordusu için belirteçlerin bileşimi değişti. Vietnam döneminde ilk kez ortaya çıkan aluminyum bazlı hafif bir alaşımdan yapılmışlardır. İmzaların bileşimindeki tek değişiklik, kayıt numarası yerine 1969'ten sosyal güvenlik numarasını yazmaya başladıklarıydı.