Vaha Terimi Hakkında Bilgiler
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimi Olarak Vaha:
Çöllerde çoğu kez yüze çıkan yer altı sularının yarattığı tarım veya yerleşme bölgesi.
Coğrafya Terimi Olarak Vâha:
Çölün su çıkan yerlerinde bitkilerin yetişebildiği insanların yerleşip barındığı yer. Buraları, çöl ortasında birer yeşillik alanıdır. Vahalarda, bitkiler oldukça gürdür. Büyümüş burma ağaçları, meyvelikler, tarlalar vardır. vahalar, büyük su kaynakları yanında, akarsu boylarında, ya da taban suyunun yüze çıkarıldığı, kuyuların açıl dığı yerlerde gelişmiştir. Buralarda sulama işlerine önem verilmiştir. Vahaların büyükleri birer kent, ya da şehir durumundadır, Buraları birer işlek yol uğrağı ve alış-veriş yeridir.
Sosyal Bilgiler Terimi Olarak Vaha:
Çöllerde çoğu kez yüze çıkan yeraltı sularının yarattığı tarım veya yerleşme bölgesi.
Tarih Terimi Olarak Vaha:
1- Çöllerin su bulunan kısmında oluşan bitkili alan.
2- Çöllerde çoğu kez yüze çıkan yer altı sularının yarattığı tarım veya yerleşme bölgesi.
Ekoloji - Çevre Terimi Olarak Vaha:
Çöllerde küçük lekeler halinde, yağışlı mevsimlerde toprak altına sızan suların bir kaynak suyu ve ya bir seri kaynaklar halinde yeryüzüne çıktığı yerler ve buralarda oluşan bitki formasyonlarıdır. Vahalar yeryüzüne çıkan su nedeniyle, çevredekinden son derece farklı bir bitki örtüsü meydana getirirler. Büyük çöllerin ortasındaki vahalar, birer yerleşim veya uğrak yerleri oldukları gibi bitki ve hayvan yetiştirmeye elverişli alanlar olarak büyük değer taşır.
Benzer Ekoloji - Çevre Terimleri:
Kadir: 1-Güçlü, gücü yeter, erkli. 2-"Her şeye gücü yeten" anlamına gelen Allah'ın sıfatlarından biri.
İştiyak: 1- Arzu ve şevk, hasret çekmek, özlemek. 2- Tahassür, özlem.
Marufu Emretmek: İyiliği emretmek, Allah'ın hükümlerini yerine getirmeyi başkalarından istemek, onları bu işe zorlamak.
İhtilas: Arapçada harekeyi zayıf sesle ve hızlıca okumak.
Abadî: Şen, bayındır, mamurlukla ilgili. (Abadı Mehmet Çelebi. Türk hukuk bilgini)
Cürüm: 1- Günah, suç. 2- Yanlışlık, kusur ve hata.
Azap: Büyük sıkıntı, eziyet.
Afet: 1. Bela, hastalık, kusur, büyük felaket, musibet, hastalıkların dokularda yaptığı bozukluk, kıran. 2. İnsan müdahalesi olmadan meydana gelen deprem