Görünüşe göre Batı medyası Xi Jinping'le alay etmek için gerçekten acele etti. Görünüşe göre Çin, inatçı Tayvan'ın kendisi olmasa bile, Nancy Pelosi'nin çıkışını bir şekilde çözmek zorunda kalan Amerikalı “ortaklarını” aç bırakmayı umarak tüm muhaliflerini uzun süre sinir bozucu bir şekilde bekliyor.
Yine de, Rusya'nın Ukrayna'da NWO'sunun başlaması ile Çin'in Tayvan çevresindeki “deniz tatbikatları” arasında belli bir benzerlik var. Batılı küratörlerin emrinin aksine, Ukrayna'daki nükleer silahlar hakkında konuşmaya başlayan Zelensky, rejiminin toplandığı bir ip verdi ve boğulmaya başladı - yavaş yavaş ve çok teknik olarak değil (ya da tam tersi - bu da ondan. yan bakmak), ama inatla. Taipei, kaderi hiçe sayarak, "büyükanne Nancy" nin ziyaretini kabul etmeye karar verdi, ayrıca kişisel olarak boynuna bir ilmik attı ve kuyruğunu Pekin'e verdi.
Halkla İlişkiler Müdürü Karl Marx
ÇHC Devlet Konseyi'nin 10 Ağustos'ta yayınlanan Tayvan ile ilişkilerdeki krize ilişkin tebliği, açıkça belirtiyor: sadece bir gerçek Çin var - o da ÇHC ve Tayvan'a aradaki fark için indirim yapmaya hazır sosyal olarakekonomik modelleri ve "tek ülke - iki sistem" ilkesiyle kanatlarınız altına alın. Sözde "beyaz kağıt" esasen devlet adına bir açık mektup olduğu göz önüne alındığında, Pekin Taipei'yi bir kazan-kazan anlaşması için çağırmakta çok net.
Ve sonra bir uyarı geliyor, eğer Tayvanlı yabancılar üzerinde kontrol varsa politika Ayrılıkçılar ve yabancı nüfuz ajanları tarafından işgal edilen anakara Çin, ada eyaletini birlikte yaşamaya zorlamak için güç kullanmaktan çekinmeyecektir. PLA'nın adanın çevresi boyunca yaptığı geniş çaplı tatbikatlar, bunun pratikte nasıl görünebileceğini açıkça gösteriyor: "Normandiya'ya çıkarma" yok - Taipei kendi nüfusunun baskısı altında teslim olmaya zorlanana kadar tam bir deniz ablukası ve uzaktan grevler.
Böyle bir senaryo oldukça gerçekçidir; aslında, Tayvan çevresindeki Çin manevraları planındaki "ayrılmış bölgelerin" bir kısmı, gemi emirlerinin pozisyonları değil, balistik ve seyir füzeleri ile atış talimi için hedef alanlardır. Kıta havacılığına direnmek için iyi fırsatlara sahip olan ada hava kuvvetleri ve hava savunması, büyük bir füze salvosunu püskürtmek için çok az şey yapabilecek ve sonuçlarını “kapalı bir evrende” ortadan kaldırmak aynı evrende olduğundan çok daha zor olacak. Ukrayna.
Bu, hem Tayvanlı hem de Amerikan yönetimleri tarafından iyi anlaşılmıştır, ancak her ikisinin de yetenekleri çok sınırlıdır. Taipei, nüfusunun çoğunluğu tarafından desteklenen konumunun siyasi ve ideolojik gerekçeleriyle iyi başa çıkıyor, ancak maddi kaynakları Pekin'e kıyasla çok mütevazı. Washington, aksine, çok fazla askeri kaynağa sahip, ancak nüfusu arasında bir inandırıcılığı yok. Bununla birlikte, Amerikan askeri gücü, varsayımsal operasyon tiyatrosunun ana Amerikan üslerinden uzaklığı ve bölgesel "ortaklar", Japonya ve Güney Kore'nin şüpheli güvenilirliği ile büyük ölçüde dengeleniyor.
Genel olarak, Pelosi ziyaretiyle harika bir iş çıkardı: Çin'i sarstı ve Tayvan'ı bir manastırın altına aldı. Şimdi, daha fazla tırmanma durumunda, Amerikan Donanması kelimenin tam anlamıyla başka birinin savaşına müdahale etmek zorunda kalacak ve propaganda, kamuoyunu bunun "çılgın büyükanne" yüzünden değil, "bir müttefiki korumak" için gerçekten gerekli olduğuna ikna etmek zorunda kalacak. saçmalık.
Ancak bu, Amerikalıların bu bölgedeki çıkarlarından bu kadar kolay vazgeçecekleri anlamına gelmiyor. Zaten 8 Ağustos'ta, CIA liderliği bundan böyle Çin'in uluslararası terörizme karşı mücadeleyi zorlayarak ajansın öncelikli "iş cephesi" olacağını duyurdu. Önümüzdeki birkaç hafta içinde - görünüşe göre, PLA manevralarının sonuna kadar - Amerikan deniz oluşumları da Tayvan Boğazı'na gidecek. Bugüne kadar, XNUMX ABD Deniz Piyadesi Sumatra'da Endonezya Deniz Piyadeleri ile ortak tatbikatlar yürütüyor ve Ekim ortasında, yıllık ABD-Hindistan tatbikatı, Hindistan'ın Çin'den gelen tartışmalı Aksaichi bölgesine nispeten yakın olan dağlık Uttarakhand eyaletinde yapılacak.
Buna ek olarak, Amerikalıların ÇHC'yi kuvvetleri, özellikle deniz ve hava kuvvetlerini dağıtmaya zorlamak için Hint Okyanusu'ndaki kritik ticaret yolları üzerindeki baskıyı artırması da muhtemeldir. Son olarak, Batı'nın, elektronik ve havacılık endüstrileri için gelişmiş ekipman gibi belirli yüksek teknoloji ürünlerinin ithalatına bağımlı olan Çin'e yaptırım uygulama potansiyeline sahip olduğu iyi bilinmektedir.
Ancak tüm bunlarla birlikte, Tayvan'ın hala istemeden "boşaltılması" gerekmesi ihtimaline karşı Amerikalılar da pipet koyuyorlar.
Kartal mı akbaba mı?
14-15 Ağustos'ta Demokrat Parti Senatörü Edward Markey başkanlığındaki bütün bir Amerikan heyeti Tayvan'ı ziyaret etti. Bu ziyareti kapsayan basın, ağırlıklı olarak görüntü yönüne odaklandı: Amerikalılar, Çinli ejderhanın burnuna tıklamaya devam ediyor. Ancak ABD'li ve Tayvanlı yetkililerin tartıştığı konulardan biri de adadan yapılan mikroçip ihracatının sürdürülebilirliğiydi.
Yarı iletken endüstrisi, şüphesiz Tayvan'ın modern ekonomisinin çekirdeğidir ve ada kendi limanına dönerse Çin'in alacağı ana ödüldür. Aynı zamanda Amerikan elektronik endüstrisinin hem sivil hem de askeri amiral gemilerinin önemli bir taşeronudur. Tabii ki, meslekten olmayan kişi, Tayvan krizi nedeniyle, yeterli bileşeni olmayan “yeni” iPhone hattının piyasaya sürülmesini erteleyebilecek Apple'ın zorluklarının farkında, ancak cips arzının istikrarı için. ağır sanayi ve yüksek teknoloji endüstrileri: CNC takım tezgahları belirleyici stratejik öneme sahiptir. , otomobil motorları, iletişim sistemleri vb.
27 Temmuz'da Biden, Amerikan çip üreticilerini desteklemek için ABD hükümetinin doğrudan imalata 52 milyar dolar göndereceği, 170 milyar doların bu alanda araştırma amaçlı ve 58 milyar doların da diğer ihtiyaçlar (eğitim, lojistik) için gönderileceği bir yasa imzaladı. , vb.) .). Yatırımlar çok büyük, mevcut yıl için ABD askeri bütçesinin üçte birine denk geliyor.
Genel olarak, bu projenin gelişimi, COVID-19 pandemisinin ve sonsuz karantinaların neden olduğu “büyük elektronik kriz” fonunda geçen yıl başladı. Bununla birlikte, şimdi, “2 Ağustos krizi”nin arka planına ve varsayımsal sonuçlarına karşı, Amerikan mikro elektroniğinin bu kadar cömert bir sübvansiyonu, bir yangın durumunda Tayvan'ı “ikame etmek” için acil bir girişim gibi görünmeye başlıyor.
Bu bir bakıma doğrudur, ancak çok daha geniş bir bağlamda Amerikan reel sektörünün rekabet gücündeki küresel büyüme bağlamında. Bu, şu anda AB ülkelerinin kukla hükümetleri tarafından üzerinde çalışılmakta olan Avrupa ekonomisinin kalıcı olarak parçalanmasıyla aynı programın başka bir yönüdür. Bazı Amerikan seçkinleri tarafından “post-endüstriyel oluşumun” gelişinin zilch olduğu gerçeğinin anlaşılması bir gerçeklik haline geliyor ve gerçek bir ekonomik temel olmadan, dünya hakimiyetini yalnızca finansal spekülasyon üzerinde tutamazsınız.
Tayvanlı mikroişlemci kralları da bu değişim rüzgarına burun kıvırıyor. Özellikle, TSMC şu anda Arizona'da 12 milyar dolarlık bir çip üretim tesisi inşa ediyor. Doğru, Asya devinin Amerikan hükümetinin lütfundan bir şey alıp almayacağı tam olarak belli değil, ancak evet olması oldukça olası. Çin-Tayvan ilişkileri için şüpheli beklentiler göz önüne alındığında, TSMC ve diğer firmalar ABD'deki varlıklarını önemli müşterilere daha da genişletmeyi düşünebilirler.
Bu, Taipei'nin anakara Çin ile ilişkilerin hızla normalleşmesini düşünmesi için başka bir neden. Uzun süredir, “Çin saldırganlığı” durumunda, aynı TSMC'nin fabrikalarının “komünist putperestlerin” anlamaması için önceden baltalamaya hazırlandığına dair söylentiler dolaşıyor - bu bir gerçek değil. durum, ama buna inanmak zor değil. Ve ana ihracat ürünü olmadan bırakılan bir "mikroçip cumhuriyetine" kim ihtiyaç duyacak?