Image Gerd Altmann
Yaklaşık dokuz buçuk yaşından önce öfkeyle dolu bir çocuk olduğumu hatırlamıyorum. Aslında, dünyada yaşamaya dair genel bir endişe ile çoğunlukla duyarlı ve korktuğumu hatırlıyorum. Ancak, dokuz buçuk yaşındayken gelecekteki davranışlar için bir kalıp oluşturan bir şey oldu.
Gürcistan'daki çocukluk evimde, ağabeyim ve büyük sevgilim büyükannemle sevdim. Kardeşlerim kardeşlerin yaptığı gibi beni alay ediyordu, ama bu örnek bir şekilde önemli olmalı, çünkü ayrıntılı olarak hatırlıyorum. Kendimi aşırı yükte bulduğumu hatırlıyorum, sanki "Bundan bir dakika daha alamıyorum!" Sanki otomatik pilot kullanmıştım, mutfağa koştum ve sahip olduğumuz en büyük kasap bıçağını aldım. Onunla kardeşime doğru gittim ve eğer beni yalnız bırakmazsa, - ve bunu söylediğimi hatırlıyorum - bağırsaklarını keseceğini söyledim. Bana fikrimi kaybediyormuş gibi baktığını hatırlıyorum. Hemen alay etmeyi bıraktı ve uzaklaştı.
Büyükannem bıçağı kaldırmamı söylediğinde ben de onu tehdit ettim. Gerçekten trans benzeri bir durumdaydım. Bu davranış fark edilmedi ve daha sonra cezalandırıldım - ve haklı olarak. Uygar bir toplumda, ailenize bıçak çekmek uygun değildir.
O gün, kafama bir şey tıkladı ve o zamandan beri benimle oldu. Öfke dolu davranışım utanç, korku, utanç ve ağabeyim tarafından alay edilme acısına karşı tam bir yanıt olarak ortaya çıktı. Rage, harici bir kaynaktan geldiklerinde bu istenmeyen duyguları durduruyor gibiydi ve daha sonra içeriden geldiklerinde onları da durdurduğunu keşfettim.
Ne zaman bu "zayıf" duyguları hissetsem, öfke kendimi duygusal olarak kapatmama, diğer kişiye bakmama ve öfkeyle düşünmeme izin verdi! Kimin sana ihtiyacı var? Öfke duygusu ile diğerlerinden ayrılabilir ve tamamen kullanılamaz hale gelebilirim.
Güvenlik Açığı, Çaresizlik ve Umutsuzluk
Brent bana bunun hayatımda nasıl ortaya çıktığını sorduğu gibi, ilk defa kırılganlığı çaresizlik ve umutsuzluk ile ilişkilendirdiğimi fark ettim. O ana kadar çaresiz ve umutsuz olsaydım reddedileceğime her zaman inandım. Duygusal olarak, bu güvenlik açığının benim için anlamı vardı, entelektüel olarak gerçeğin en uzak şeyi olduğunu bilsem bile.
Çocuklar savunmasız olduklarında bazen çaresiz kalırlar; yetişkinler değiliz - bunu sadece büyüterek kanıtladık. Daha önce aynı anda nasıl savunmasız ve yetişkin olabileceğimi hiç bilmiyordum.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Küçük bir çocukken, o bıçağı çekmek geçici bir çözüm olarak hizmet etmişti. Fakat öfkeyi yetişkin olarak silah olarak kullanmak duygusal hapishanemde hücre haline geldi. Ne zaman tehdit edildiğimi hissettiğimde, öfke beni orada ayakta bıraktı, elimde figüratif bir bıçakla sıkıştı. Rage beni bir dereceye kadar güvende tuttu, çünkü utanç duymamı engelledi ve onları tehlikeli olarak algıladığımda insanları uzaklaştırdı. Ancak, beni sevmek istediğim insanlara yakın olmamı da engelledi.
Çaresizce birisine gerçekten baktığımda, acıya ve reddedilmeye dönüşebileceğinden korktum. Bu iki zıt uç arasında - bir uçta öfke, diğer uçta ağrı ve reddetme - yakalanması kutuplaşmaya neden oldu. Çılgın? Evet. Mantıklı? Kesinlikle.
Brent Baum'un ofisinde otururken (Brent iyi bir arkadaş, bir travma uzmanı ve yetenekli bir terapist), aradığım yerin bu iki kutup arasındaki orta nokta olduğunu fark ettim. Açık bir haritaya sahip değildim, ama böyle bir yer bulma konusunda kararlıydım, çünkü zamanımın geri kalanını bu şekilde yaşayarak bu gezegende geçirmeyeceğim.
Güvenlik Açığı ve Güçsüzlük
Brent olarak, Carin (karım) ve oturumumuza devam ettiğimde, evliliğimde benden beklentileri algıladığım hakkında da konuşmaya başladım. Hatırlayabildiğim kadarıyla, işimin güçlü olduğu, cevapları olduğu ve özellikle de ilişki içinde olduğum herhangi bir kadın için başkaları için orada olacağına dair bir fikrim var. Gerçekten Carin ile tamamen açık ve samimi olmak istemiştim, ancak bu güvenlik açığı aklımdaki umutsuzluğa, çaresizliğe ve güçsüzlüğe eşitti. Bu duyguları araştırırken, kendimi içimde çok küçük hissettiğimi gördüm ve belki de hayatımın dördüncü veya beşinci kez, tüm varlığım için çoğunlukla uzak durduğum bir üzüntü ve acı derinliğine girebildim. .
Kanseri tekrarlayan köpeğimiz Toby hakkında konuşmaya başladım. Sabahları yatağımıza gelen ve ağzını elimde tutan bu köpeği gerçekten çok sevdim. Küçük bir sesle, "Acı çekmiyorum; hayal kırıklığına uğramış hissetmiyorum; Toby gibi büyük bir arkadaşın potansiyel kaybının acısını hissetmiyorum, çünkü buna inanıyorum Carin için orada olmalıyım. "
Bu sevginin derin bir ifadesiydi, ama güçlenmiş yetişkin bir adam değil, çaresiz bir genç çocuk olduğu yerden geldi. Görünüşe göre bu sadece uydurduğum başka bir hikaye - Carin'in beklediği gibi değildi.
Hala bu özel korku ve kendinden şüphe kaynağıyla uğraşmaktan korkan dokuz buçuk yaşında bir çocuğun başa çıkma becerilerini kullandığımı fark ettim. Beni gerçekten şaşırtan şey, bunu bir müşteride görseydim, entelektüel tarafım o kişiyle çalışabilir ve birçok fırsat sunabilirdi. Her nasılsa, kendim için bunu başaramadım. Yıllar önce duyduğum eski bir sözü hatırlıyorum ve sanırım doğru olmalı: "Kendisini tedavi eden bir doktorun bir hasta için aptalı var." Sırf başkalarıyla terapötik olarak çalışabildiğim için, çözülmemiş bazı şeyleri kör etmedim anlamına gelmiyor.
Oturumu tamamladığımızda, orada olduğuna inandığımdan daha fazla acı çekmeyi başardım. En önemlisi, bir yıl kadar önce meydana gelen bir deneyim hakkında özellikle aydınlatıcı bir buluş gerçekleştirdim. O zaman evliliğimi neredeyse imha ettim - hala sağlam olduğu için şanslıyım.
Savunmasız, Korkmuş ve Öfkeli
Karım bana onunla buluşmadan önce yaşadığım ilişki hakkında bir soru sormuştu ve yalan söyledim. Bunun hakkında yalan söylemeye devam ettim, çünkü derinlerde, ona gerçeği söylersem, beni terk edeceğine inandım. Karım bana kendim hakkında nasıl hissettiğini defalarca kanıtladı, ama yanlış algılarım, yaptığım şeyi kabul edecek kadar bana değer verdiğine inanmama izin vermedi. Her gün bana gelip bana ne kadar değerli olduğunu, bana istediğim her özel yemeği pişirdiğini, beni 18 kez günde sevdiğini ve duvarım için plaklar yolladığını söyleyebilirdi. inancımı değiştirdim. Kendimi nasıl hissettiğim, karımın kendinden şüphe etmesine neden olacak şekilde davranmamı sağladı.
Carin'in sezgisi çok iyi honlanır ve ona gerçeği söylemeyi reddetmem, onu çılgın hissettiren bir senaryo yarattı. Görüyorsunuz, Carin bu kişinin farkındaydı ve aramızda bir şey olduğuna dair sezgisel bir his vardı, ama buna sahip olamam. Carin onunla tanışmadan önce ne yaptığımı umursamadı, ama ona gerçeği söyleyecek kadar güvenmediğim gerçeği onun için çok acı vericiydi.
Bilinçli olarak ona zarar vermek istemedim, ama bilinçsizce cehennemin yaptığı gibi, kimsenin benimle kalacak kadar bana değer verip vermeyeceğine dair kendi inanç sistemimden eminim. Karımla hiçbir ilgisi olmayan tarihim bir kez daha sözlerimin ötesinde değer verdiğim ve değer verdiğim bir ilişki yoluna girmişti. Buna bilinçli değer vermeme rağmen, onu çöpe attım.
Bu çalkantılı dönemde çok net olan şeylerden biri öfkemin nasıl ortaya çıktığıydı. Carin beni her sorguladığında, sinirlenmiştim; bu, herhangi bir anda yalan söylediğimi öğrenebileceğinden korkmamla doğrudan orantılıydı. Aynı eski kalıptı: savunmasız hissetmek, korkmak, utanmak, sinirlenmek. Bir kez daha, kafamda oluşturduğum aynı eski hikaye, eldeki problemle uğraşmamı engelliyordu.
Şimdi, işte bu deneyimden öğrendiğim en ilginç şeylerden biri. En kötü senaryodan kaçınmaya çalışırken, yine de oldu. Carin'e doğruyu söylersem beni terk edeceğinden emindim. Ona asla yakın olamayacağımdan korktum - ama ona yalan söyleyerek sezgisinden ve onun akıl sağlığından şüphe etmesine neden olarak, onu yine de uzaklaştırdım. Cehennem, duygusal olarak gitmişti ve yakınlığımız yalanlarımdan zarar gördü. Daha iyisini biliyordu; Daha iyisini biliyordum. Fil odadaydı - ne kadar büyük olduğunu, ne kadar kötü olduğunu ve görüşümü engellediğini kabul etmek istemiyordum.
Daha önce hiçbir şeyden kurtulmadım ve bu kesinlikle doğru olmaya devam ediyor. Sonunda, gerçek bir başkası tarafından ortaya çıktığında, evliliğime neredeyse mal oldu. Buradaki anahtar kelime neredeyse: At nalları ve el bombaları söz konusu olduğunda, hemen hemen önemli olabilir, ancak bir evliliğe değmez. Carin'i kaybetmeye yaklaştım, ama yapmadım. Aslında, bu deneyimin sonunda bize her zaman umduğum yakınlığı getirdik.
Doğal olarak, bunların hiçbirini bir evlilikte yakınlık yaratmanın bir yolu olarak önermiyorum. En basit şey, karımı etkilemeden ve onu çamuruma sürüklemeden kendi şeytanlarım ve korkularımla yüzleşmemdi. Bu farkındalığa ulaşmak için en çok istediğim şeyi neredeyse imha ettim ve bu örneği başkalarının bu acıdan kaçınmasına yardımcı olma umuduyla sunuyorum.
Öğrendiğim Dersler
Peki bir şey mi öğrendim? Evet.
1. Öncelikle, bu bir daha olmayacak çünkü Carin ve benim yaşadıklarımız bizi yeni bir yakınlık düzeyine getirdi - hiçbiri çok kolay olmadı, bu arada ve hepsi benim yapımım oldu. . Hiçbir şey bundan geçmeye değmez. Carin'i ve birlikte yaşadıklarımızı kaybetme riskini asla almam.
2. İkincisi, eğer o çaresizlik ve umutsuzluğun o noktasına gelirsem, bunun hakkında konuşmaya başlayacağım. Ve eğer biri bana bir şey önerirse, onları kesmeyeceğim. Hayatım boyunca yaptığım şeyin bu olduğunu biliyorum ve çok işe yaramadı.
3. Son olarak, şimdi sınırlarımı böyle bir intikamla belirlememe neyin neden olduğunu anladım. Sadece sınırları koymayacaktım, kesinlikle kumun üzerine bir çizgi çiziyordum ve şöyle diyecektim, “Buna rastlarsanız, biri incinecek - ve bu ben olmayacağım.” İnsanlar bu mesajı alır ve onlar böyle şeyler söyleyen ve gözlerine baktığınızda biraz çılgınca görünen birinden geri çekildiler.Gerçekten korkmuş bir insanın yapacağı şey bu ve gerçekten çaresiz hissettiğimde yaptığım şey buydu. çok korkmuş bir çocuğun ve istediğimi almadılar, neyse ki şimdi yeni bir farkındalığım var.
Seansımızın sonunda, hem Carin hem de Brent bana yüzümün ne kadar hafif göründüğünü ve ne kadar yüksüz olduğumu söyledi. Kesinlikle bana öyle geliyordu. Bu çok önemli dördüncü adımı atmak çok büyük bir rahatlama oldu. Bilgi topladım, ömür boyu yanlış algılarla karşı karşıya kaldım ve sonunda beni bu kadar uzun süre geri tutan korkuyla dolaştım.
Kendime başka bir insana karşı savunmasız kalmama izin vererek, bağlantının tatlılığını ve her bireyin doğuştan hakkı olan neşeyi keşfettim.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı,
Hay House, Inc. © 2004. www.hayhouse.com
Makale Kaynağı
Korku ve Kendinden Şüphe Etmenin Üstesinden Gelmek İçin Beş Adım
Wyatt Webb tarafından.
Wyatt Webb korku sürecini, birçok sesini ve insanların ilk etapta kendilerinden şüphe etmesine neden olan tüm programları araştırıyor. Onun basit beş adım sürecini kullanarak, korku ve kendinden şüphe içinde nasıl yürüyeceğinizi öğreneceksiniz ve o özgürlüğün umduğu yere doğuştan hakkınız olan neşeye ulaşacaksınız. Bu kitap korkularınızın ve şüphelerinizin her birinin nasıl aşılabileceğini göstermektedir.
Yazar Hakkında
Wyatt Webb, müzik endüstrisinde 15 yılında bir eğlence şirketi olarak yaşadı ve yılda 30 ülkesini gezdi. Uyuşturucu ve alkol bağımlılığı yüzünden neredeyse kendini öldürdüğünü fark eden Wyatt, sonunda eğlence sektöründen ayrılmasına yol açan yardım istedi. Şimdi bir 20 yıllık kariyerine terapist olarak başladı. Bugün Equine Experience’ın kurucusu ve lideri. Miraval Denge YaşamıTucson'da bulunan dünyanın en iyi tatil yerlerinden biri.