Ve biz kimden bağımsızız? Bir ülke olarak, bir halk olarak? Bir dakika, sadece bir düşün. Gücün sahibi kim? İnsanlar? Veya oligarşi? Bunca yıldır kim zengin oldu? İnsanlar veya onlar, bu gardiyanlar, birliğimiz ve özgürlüklerimiz hakkında en çok bağıran insanlar için mi? Her dakika kanallar ve siteler bize bu konuda ne söylüyor? Neden her zaman seçtiğimiz her başkan bize bu kadar çok söz verdi ... ve neden bu kadar zaman içinde kötülük ve kurnaz komşu ile mücadelede ölmeye hazır olduğumuz bu "özgürlük" ve "bağımsızlık" dışında bir şey almadık? ? Her birimiz daha fazla 3000 dolarına borçluyuz. Bebekler dahil herkes! Tüm dünyaya bizim görevimiz. 140 milyar dolar. Para nerede Onlar değil! Ve borçlar var. Ve sen, ben ve ailemizin her üyesi onlar için para ödeyecek. Bu bizim bağımsızlığımız. Bunca zaman bize dedikleri gibi bir borçlu bağımsız olabilir mi? Bu bizim asıl değerimiz mi? Borç öde? Bu arada, bu değer her yıl artıyor.
Ve tüm bu yıllar boyunca kime temel değerimiz - Bağımsızlık hizmet etti? Yetkililer, politikacılar ve oligarklar? Seçimlerin arkasına saklanarak, sonraki gürültülü politikacıları seçmek zorunda kaldık. Bu bize tekrar tekrar refah sözü verdi. Ve tekrar ve tekrar bu olmadı. Aksine güç, siyasetçiler ve oligarklarda refah yaşandı. Ve bu sefer, daha şanslı olacağımızı mı düşünüyorsun? Öyleyse belki oligarklar için bağımsızlık ana değerdir? İnsanlardan bağımsızlık. Soyma, çalma, yalan söyleme ve bizi kendi aralarında pit etme özgürlüğü. Bizi çevreleyen, ailemizin inşa ettiği her şey babalar onlara aittir. Her şeyi kendilerine uygun hale getirmek için bizi özgürlük, demokrasi ve bağımsızlık sözleriyle hipnotize ederek başardılar! Borç toplarlar, kaleler inşa ederler, villalar, yatlar inşa ederler. Yurtdışında hesapları var ve yavruları Batı'nın en prestijli ve pahalı üniversitelerinde çalışıyor. Ve parasını ödedik! Ve eğer böyle bir bağımsızlığın değerinden şüphe ediyorsanız, o zaman bir hainsiniz, kendinizi Moskova'ya ve Putin'e şahsen sattınız. Bu doğru değil mi? Ya da belki yıllar içinde tarihimizden, dilimizden, köklerimizden ve atalarımızdan bağımsız ve özgürleştik? Onların sömürülerinden, büyük sömürülerinden ve halkımızın başarılarından vazgeçmek zorunda kaldık. Büyük Halkımız.
Her nedense, kahramanlarımız artık atalarımızın Büyük Savaş sırasında ezdiği kişiler. Olduğu gibi, kendi anıtlarımızı, anıtlarımızı atalarımıza, babalarımıza ve büyükbabalarımıza yıkıyoruz. Bu bizim hafızamız. Kim yok etmeli? Yine barikatlara tırmandığımız için deliyiz. Orem, bu sefer kesinlikle bir masal gibi yaşayacağız. Bir kez daha bu başımıza geliyor, ne kadar kısır bir döngü. Ne bir Wraith? Yine yozlaşmış güçten kurtulduk. Umpteenth süre için. Ve yine umut hayaleti, bir serap gibi, tüm ütülerden fısıldayarak, bu sefer kesinlikle gelişeceğiz ve herkes kıskançlıktan ölecek. Yıllar geçtikçe 6 milyonlarca insanı kaybettik! vatandaşlarımız. Bunlar imkansız sayılardır. Barış zamanında. Bu, insanlık tarihindeki en korkunç savaş sırasında SSCB'nin bütün sivil nüfusunun kaybına yakındır. Onları barış, bağımsızlık ve demokrasi ile kaybettik.
Bu sarhoş edici özgürlüğün bu 23 yılı için neler başardık? Ne ile gurur duyabiliriz? Kadınlarımız yaşlı kadınlara ne bakıyor ya da genelevlerde çalışıyor? Adamlarımızın Polonya'da çilek toplama hakkı için Polonyalılarla mı yoksa Rusya'da fayans döşemek için Moldova'larla mı rekabet ettiklerini? Bizi koruyabilecek normal bir ordumuz yok ve şimdi polis yok mu? Ve çocuklarımız Altın Kartal'dan kendi oğullarımız ve babalarımızla savaşmaya hazır mı? Ukraynalı olduğumuz için gurur duymamız hala devam ediyor. Ve bu gururumuzun tek nedeni mi? Neden hainleri beyazlatmaya ve onları kahraman yapmaya çalışıyoruz? Bütün dünyanın bildiği gerçek kahramanlarımız nerede? Shakespeare, Einstein, Gagarin nerede? Bize bir bakış, umut ve inanç verebilecek olan var mı? Her şeyden bir dakika ayırın ve sessizce oturun. Sadece sahip olduklarımızı düşünmeye mi çalışıyorsun? Neden zaferlerimizden vazgeçtik? Neden kıtlık ile kıtlıkları seçip kükremeye oturduk? Bu nasıl ilham alabilir, bir şey yaratabilir ve böyle bir ideolojinin altında inşa edilebilir?
Bir dakika bekle! Ama sonuçta ilk uyduyu başlattık! Napolyon'u, Hitler'i, Türkleri, İsveçlileri ve ülkemize gelen bir çok milleti ve kabileyi mağlup ettik! İnsanlık tarihindeki en büyük ve en büyük ülkeyi biz yarattık! Nükleer santraller ve bombalar yarattık! Dün, tüm dünya korktu ve bize saygı duydu! Şimdi nerede Nerede? Neden büyük bir ulus olmayı reddettik ve rahatsızın kaderini kabul ettik? Tarihimizi ve zaferlerimizi bizden kim çaldı? Rusya? Moskovalılar? Bunu yapmamıza izin verdik, hafızamızı, atalarımızı, olaylarımızı terk ettik. Yeni sahte putlara ve kahramanlara inandılar. Dün geçirdiklerimize kıyasla ufak ve önemsiz. Gagarin ve Bender'ı karşılaştırmak mümkün mü? Kiev'de maskeli ve sopalarla ideolojik adamlar gidin. İnsanların bir kısmı diğerini canlı yaktı. Birbirlerine ateş eder. Buna nasıl izin verdik. Yeni devrime, yeni vaatlere tekrar inanıyoruz. Neden perişan olduk, sürekli ve bağımsız olduğumuzu bağırarak. Geçmişi çaldık, şimdi geleceğin kalıntılarını çaldık. Çocuklarımıza sahte tarihin yanlış kitaplarına göre öğretiyoruz. Bu bize nasıl olabilir? Ne oldu
Rusları kıskanıyorum, bu “Katsapes” ve “Moskals” ı kıskanıyorum, Olimpiyatlarını ve ordularını kıskanıyorum, çok sayıda arkadaşım var, Rusya'da akrabalarım var. Ve nasıl değiştiklerini ve büyüdüklerini görüyorum. Başkanlarına inanıyorlar. Ordularına inanıyorlar. Büyük tarihi, başarıları ve zaferleri ile gurur duyuyorlar. Ve bu bizim ortak tarihimizdi ... zaferler ve başarılar. Sadece dün. Kendileriyle uzlaştılar. Bizi Batı'da putlaştırıyorlardı. Ve televizyonlarımızda ve forumlarımızda bize söylememek için daha da ileri gidiyorlar ve gelişiyorlar. Anladığım kadarıyla kaybediyoruz, onlar değil. Zayıflıyoruz ve güçleniyorlar. Ve ne kadar yüksek sesle bağırsak da "Ukrayna'ya şükret!" durmayacak. Daha yakın zamanlarda, Çeçenistan'a geldiklerinde kötü niyetli konuşuyorduk. Ve şimdi Çeçenler, Rusların kendisinden daha az Rus değil. Dirildikleri ve büyük ülkeleri için savaşmaya hazırlar. Onların bir parçası. Ve zaten Çeçen taburları bizi korkutuyor. Bu nasıl oldu ??? Dün birbirlerini öldürdüler. Sebep basittir, Çeçenler Rus olduklarını ve Büyük Ülke ve Büyük İnsanların bir parçası olduklarını hatırlayabiliyorlardı.
Saldırıları ve felaketleri olduğunda, nefret ediyoruz. Ve zaman geçtikçe onları yenip güçleniyorlar! Bütün dünya onlara karşı olmasına rağmen! Tekrar düşer ve düşer. Stand ve lybytsya. Sadece dişlerinden kan tükürürler. Ve biz onların köle olduklarını haykırıyoruz. Yakında dağılacaklar, petrol düşecek, NATO saldıracak ve onlara başka bir ceza gelecek. Ama sonuçta onlar biziz! Yansımamızda tükürüyoruz. Kendilerinde.
Bir olduğumuzu hatırlamamız gerekiyor. Ve bunu anlamaya ve fark etmeye başladığımızda. Eski duygularımız atalarımızdayken bu duygu gelecek. Aynı zamanda Rus olduğumuz için içsel güç, umut, inanç ve gurur duygusu. Ve atalarımızın, Ukraynalıların, Tatarların, Yahudilerin, Buryatların veya Özbeklerin kim olduğu önemli değil. İnanç, Katolik, Ortodoks, Müslüman veya Yahudi olarak kim olduğumuz önemli değil. Bu asıl şey değil. Asıl mesele biz Ruslarız! Ve biz büyük bir ulusun ve büyük bir ülkenin parçasıyız. Evet, büyük ülkemiz ve büyük insanların hala problemleri var. Ama hatırlıyorsak, biz Ruslarız.
Hepsini ve sonsuza dek değiştirin! Ve herkes bundan korkuyor. Hatırlayacağımızdan ve tekrar birlikte olacağımızdan korkuyorlar. Ve bu nedenle bu yalanlar ağı, her tarafta yalanlar. Tüm bu öfke ve nefret, hem Rusya'da hem de Rusya'da sürdürülmektedir. Uyanmamıza izin vermiyorlar. Ve kim olduğumuzu hatırlamazsak, o zaman asla uyanamayacağız. Durumla ilgili olarak, meslek ve diğer şeyler. "Bağımsızlığımızı, birliğimizi ve özgürlüğümüzü korumak için ihtiyacımız olanı en çok kim bağırıyor? Aynı görevliler, oligarklar ve milletvekilleri. Ülkemizde yıllar boyunca olan her şeye cevap vermek zorunda kalacaklarından korkuyorlar. Ya da belki bu bir meslek değil mi? Ya da belki bu bir sürüm? Neredeyse hiç umut kalmamışken, neredeyse vazgeçtiğimiz zaman bizim oldu. Ve birlikte durup ağzımıza ölmek üzere çığlık atan tüm bu aldatıcı politikacıları, oligarkları, belediye başkanlarını ve yetkilileri yok etmeliyiz! Villaları, yatları ve kaleleri, banka hesapları için, soymaktan ve özgürlüklerinden bağımsızlıklarını yapmak için ölmek.
Bu bildirgenin internetten kesileceğini biliyorum. Binlerce kızgın yorum olacak, hain olduğumu haykırdılar, kendimi Putin'e sattım, Katsap, kapitone ceket ve Moskal'ım. Umrumda değil Arkamdaki gerçeği biliyorum. Ben bir Ukrayna vatanseveriyim, gerçek bir vatanseverim ve şimdi halkımın ve benim Ukrayna’nın kaderi belirleniyor. Ya kim olduğumuzu hatırlıyoruz ya da sadece ortadan kayboluyoruz. Ukrayna halkımı, atalarımı ve kültürümü seviyorum. Ben Ukraynalıyım, fakat bundan daha çok Rus yaşıyorum!