başlangıç
1934'te Grand Prix yarışları yeni bir formüle göre yapıldı ve aslında otomobiller için tek ağırlık sınırı 750 kg idi.
Bu kurallar, siyasi patronları "Aryan ırkının üstünlüğünü" (mühendislik dahil) göstermek isteyen Alman hükümetini ilgilendiriyordu. Yarış arabalarının geliştirilmesi için, Ulaştırma Bakanlığı, başlangıçta yalnızca Daimler-Benz'e yönelik 600.000 Reichsmark tahsis etti.
Ancak Auto-Union beklenmedik bir şekilde Avrupa Şampiyonasına da katılmayı planladıklarını açıkladığından, bakanlık sübvansiyonu eşit olarak bölmeye karar verdi, yani her şirket 300 Reichsmark alacak. Bu miktar, özellikle yılda yaklaşık dört milyon Reichsmarks harcayan Daimler Benz yarış programının harcamalarının arka planına karşı önemli görünmüyordu.
"Project 22", motorun yarışçının arkasına yerleştirildiği o zamanlar alışılmadık bir şasi konsepti kullanmaya karar veren Profesör Ferdinand Porsche tarafından geliştirildi. Başlangıçta bu tasarımın Auto-Union için değil, Ferdinand Porsche tarafından kurulan bir organizasyon olan Hochleistungfahrzeugbau GmbH için tasarlanması ilginçtir. Ancak Auto-Union'dan insanlar Grand Prix için bir araba geliştirme talebiyle yaklaştıklarında, Porsche onlara her şeyin hazır olduğunu söyledi!
Zıt bir versiyon olmasına rağmen - Porsche'nin kendisi hazır bir proje ile Auto-Union'a döndü. Ancak, bu çok önemli değil. Ve önemli olan, P-Wagen projesine yeşil ışık yakılması ve ardından Auto-Union Type A olarak yeniden adlandırılması.
12 Ocak 1934'te Hans Stuck, yeni arabanın yeteneklerini endişenin yönetimine gösterdi. Ferdinand Porsche ile imzalanan sözleşme şartlarına göre, otomobilin Avus halkasını ortalama 200 km/s hızla geçmesi gerekiyordu, bu da yapıldı: Auto-Union düzlüklerinde Stuck kolayca 240 km hıza çıktı. /h. Bu şekilde Porsche, şüphecilere ortadan motorlu tasarımın teknik olarak sağlam olduğunu kanıtladı.
O zamanlar böyle sıra dışı bir çözüm (öncünün defneleri 1922 Benz Tropfenwagen arabasına aittir), kardan milini yarışçının altından çıkarmayı ve böylece daha aşağı yerleştirmeyi mümkün kıldı. Bunun hem aerodinamik üzerinde olumlu bir etkisi oldu hem de ağırlık merkezini düşürdü.
Auto-Union'ın kalbi, 16 litrenin hemen altında bir hacme ve 4,4 hp güce sahip 295 silindirli bir ünitedir. s, 4500 rpm'de. Bu motor hem benzin hem de egzotik yakıt karışımlarıyla çalışıyordu. Örneğin, bunun üzerinde: %60 alkol, %20 benzen, %10 dietil eter, %8 benzin, %1,5 toluen ve nitrobenzen, %0,5 risin yağı.
1934 sezonu, Auto-Union için yeni konseptin hem güçlü hem de zayıf yönlerini gösteren ilk büyük testti. İkincisinin KB Auto Union'da ortadan kaldırılması aynı yılın sonbaharında başladı. Çabalarının sonucu "B Tipi" idi.
Değişiklikler hem motoru hem de şasiyi etkiledi. Motorun çalışma hacmi 5 litreye çıkarıldı, dingil mesafesi uzatıldı, otomobilin kütlesi azaltıldı ve ağırlık dağılımı da değiştirildi. Ancak tüm bunlar yardımcı olmadı - Daimler-Benz yarışçısı Rudolf Caracciola, 1935'te Avrupa şampiyonu oldu. Yanıt olarak, Audi, üzgünüm, Auto-Union, "C Tipi" hazırladı.
Bernd Rosemeyer: Der Herr der Ringe (Yüzüklerin Efendisi)
Ama belki de en önemlisi pilot kadrodaki değişiklikti. 1936'da, eski NSU motosiklet yarışçısı (bu marka Auto-Union endişesinin bir parçasıydı), o yılın Avrupa şampiyonu olan Auto-Union ekibi Bernd Rosemeyer'de çıkış yaptı. Bir yarış arabası sürücüsü olarak kısa ama renkli bir kariyer sırasında, Rosemeyer sadece kaputunda dört halka bulunan arabaları kullandı.
1937 sezonunda, her iki Alman takımının da katıldığı 12 yarıştan beşini Auto Union sürücüleri (Rosemeyer dört kez kazandı) ve bir başka dağ yarışını der Bergkönig (Mountain King) Hans Stuck kazandı.
Ama Caracciola yeniden Avrupa şampiyonu oldu! Mercedes W125'inin güç açısından eşiti yoktu - 646 hp. İle birlikte! Ancak, yakıt tüketimi açısından da - 160 kilometrede 100 litre. Ve bu bir yazım hatası değil.
1937 sezonunda ağır hizmet tipi bir Mercedes-Benz ile Caracciola'ya yenilen Auto-Union pilotları, bir sonraki sezonu yeni kurallarla telafi etmeyi umuyorlardı.
1938'de Grand Prix yönetmelikleri değişti: süper şarjlı motorların yer değiştirmesi üç litre ile sınırlıydı (ve doğal emişli motorlar için 4,5 litre). Yeni araba, Ferdinand Porsche'nin katılımı olmadan geliştirildi ve dışarıdan öncekilerden daha zarif görünüyordu. Ayrıca, güç çok fazla düşmedi: 520'den 485 hp'ye. İle birlikte. Ancak bu arada Mercedes-Benz de Auto-Union V12 motorlara geçti, kazandı ve 1938'de Caracciola tekrar Avrupa şampiyonu oldu!
yerine epilogue
Hikayemizin sonu olmayacak. Tıpkı Auto-Union ve Mercedes Benz arasındaki çatışmada olmadığı gibi: sonuçta 1939'un şampiyonu hiçbir zaman resmi olarak açıklanmadı. Almanya'da Daimler-Benz takım sürücüsü Hermann Lang şampiyon oldu. Ve örneğin, İngilizce Wikipedia'da Muller şampiyon olarak kabul edilir. Soru, bir taraf veya diğer tarafça hangi puanlama sisteminin (minimum veya maksimum) tercih edildiğidir. Audi'nin "Büyük Ödüller"e dönüşünden sonra, 1939'un "çalınmış unvanı" için Mercedes Benz ile kesinlikle intikam alma şansları olacak.