

'Nükleer silah sahibi bir İran dünyaya tehdittir' söylemini duyduğumda yüzüme müstehzi bir gülümseme yayılır. Zira ABD'nin, yerküremizde hangi gerekçe adına olursa olsun bir savaşı kazanmak uğruna nükleer silah kullanmaktan çekinmemiş ilk ve tek ülke olduğunu anımsarım. Lakin geçen hafta öğrendiklerimden beri bu gülümseme suratımda donmaya başladı. Lügatından 'nükleer silahsızlanma' kelimesini çıkaralı epey olmuş Bush yönetiminin, İran'a çok yakında nükleer silah seçeneğini içeren saldırı planlaması ile Kongre'ye sunulan ve yeni nükleer bomba üretimini hedefleyen devasa modernizasyon planından ötürü...
Önce ilk gelişmeye bakalım. Amerikalı ünlü gazeteci Seymour Hersh yazınca ciddiye almak gerek. Vietnam Savaşı'nda Mai Lai katliamını ifşa etmiş bu ünlü gazeteci, en son 2004'te Ebu Garib'deki işkence skandalını dünyaya duyurarak bizleri aydınlatmıştı. Hersh bu kez de yaklaşan tehlikenin habercisi. New Yorker'daki makalesine bakılırsa, İran'a ciddi ciddi saldırmaya hazırlanan Bush yönetimi, bu ülkenin yeraltı tesisleri için yıkıcı taktik nükleer silahlar kullanmayı planlıyor. 'Canım bunlar o bildiğiniz atom bombası değil, bunlar zararsız' nidaları eşliğinde...
Ve İran'a 'nükleer saldırıyı dahi göze almış' Amerika'nın ahval-i şeraitine gelince... ABD son nükleer silahını 1989'de üretmiş, son denemesini 1992'te yeraltında gerçekleştirmişken, 1998'de Clinton döneminde Rusya'yla imzalanan ortak bildiri, iki ülkenin 'nihai olarak nükleer silahsızlanma hedefini benimsediğinin' altını çiziyordu. Bu doğrultuda envanterdeki silahların azaltılması gündeme geldi. En son Mayıs 2002'deki Moskova anlaşması ile Bush, nükleer silahlarını Aralık 2012 itibarıyla 1700-2 bin 200 civarında savaş başlığına düşürmeyi taahhüt etti. Lakin ABD'li uzmanlar, cephaneliğin ana dayanağını oluşturan W-76 savaş başlıklarının depolarda çürüdüğünü söylerken, Bush da yıl başında kongreden bunların güvenilir biçimde yenilenmesi için 27.7 milyon dolar talep etmekten çekinmedi. ABD'nin laboratuvar ortamında yeraltı sığınaklarını vurabilen yeni nesil nükleer silahlarla iştigal ettiği ise herkesin malumu. Bu arada Senato'nun nükleer denemelerin yasaklanması moratoryumunu yenilemeye yanaşmadığını anımsatalım.
Hal böyleyken, ABD Ulusal Nükleer Güvenlik İdaresi Başkanı Linton Brooks 'nükleer silahsızlanma' hedefinin kilit önemdeki uluslararası belgelerde artık yer almayacağını açık sözlülükle anlattı: "ABD'nin öngörülebilir gelecekte, nükleer gücünü muhafaza etmeye, geliştirmeye ve modernize etmeye ihtiyacı olacak. Soğuk Savaş'ın bitmesi nükleer silahların önemini azaltmadı. Hayatımın geri kalanında nükleer silahların ortadan kaldırılması için gerekli siyasi koşulların oluşacağına dair hiçbir şans göremiyorum."
Nitekim geçen hafta Kongre'ye yaşlanmış ve güvenilir bulunmayan nükleer bombalar ıskartaya çıkarılırken, yeni nükleer bombalar üretmeyi içeren planın taslağı sunuldu. Soğuk Savaş'tan beri nükleer silah üretmek amacıyla en geniş çaplı modernizasyon planı bu. Halihazırdaki dağınık tesislerdeki plütonyum dört yıl içinde inşa edilecek tek bir devasa tesiste toplanmaya başlanacak. Böylece olası terör saldırılarına karşı güvenli bir yerde, daha ucuza yeni yeni bombacıklar üretilebilecek. Planın hedefi 2022 itibarıyla her yıl 125 yeni nükleer bomba üretme kapasitesine ulaşmak. Ama tabii yaşlanmış nükleer silahların ıskartaya çıkarılacak olması, envanterdeki silahların azaltılması niyetinin sürdüğünün göstergesi olarak 'Canım biz yeni silahlanma yarışına filan yol açmıyoruz ki' nakaratı eşliğinde pazarlanacak.
Tüm bunlar Bush yönetiminin yasadışı biçimde nükleer silah sahibi olmuş Hindistan gibi ülkelerle anlaşarak Nükleer Silahların Önlenmesi Anlaşması'nın (NPT) altını oyduğu düşünüldüğünde daha da manalı.
Kimileri 'Demokles'in kılıcı İran'ın başının üzerinde sallanıyor' diyor. Ama galiba 'Demokles'in kılıcı 21. yüzyılda tüm insanlığın başının üzerinde sallanıyor'.
Radikal Gazetesi
[ Arşivle! ]
[ Yazdır! ]
[ Postala! ]