1890 yılındaki Wounded Knee katliamının etrafındaki tarihi olayları keşfedin; Big Foot’un Miniconjou Sioux kabilesi ile ABD’nin 7. Süvari Alayı arasındaki Spirit Dansı “savaşı”nın trajik son noktası. Arka planı, karşılaşmaları ve sonuçları anlayın; aynı zamanda Wounded Knee’nin, Amerika yerlileri arasındaki adaletsizlik ve direniş algılarını şekillendirmedeki kalıcı önemini keşfedin.
Wounded Knee; Big Foot’un Miniconjou Sioux kabilesinin ve ABD’nin 7. Süvari Alayı arasında, 29 Aralık 1890 tarihinde S. Dak.’taki Pine Ridge Rezervasyonu’ndaki Wounded Knee Creek’te gerçekleşen bir çatışmaydı.
Wounded Knee, 1890-1891 Ghost Dance “savaşı”nın doruk noktasını işaret ediyordu; Amerika’da Kızılderililer ve beyazlar arasındaki son büyük silahlı çatışma. Açlık, hastalık, rezervasyon topraklarının kaybı ve bozuk hükümet vaatleri, Siouxları Paiute mistik Wovoka tarafından ilan edilen Ghost Dance dinine yönlendirdi.
1890 yılı Kasım ayında, danslardan ve yerlilerin giderek artan militanlığından endişe duyan Pine Ridge acentesi askerler çağırdı. General Nelson A. Miles, sonunda 5,000’den fazla askeri bir araya getirdi ve sorunlara şiddetsiz bir şekilde son vermeye çalıştı. Ancak 15 Aralık’ta, Chief Sitting Bull’un kendisini tutuklama girişimi sırasında kampında öldürülmesiyle olaylar hızlandı. 28 Aralık’ta 7. Süvari Alayı, Cheyenne Nehri’ndeki köylerinden Pine Ridge Ajansı’na doğru güneye kaçan Big Foot ve 350 kişilik grubunu durdurdu ve onları ajansın 20 mil (32 km) kuzeydoğusundaki Wounded Knee Creek’te bir kampta yerleştirdi.
29 Aralık sabahında, yaklaşık 500 kişilik olan ve Albay James W. Forsyth tarafından komuta edilen süvari, Siouxları silahsızlandırmaya çalıştı. Her iki taraf da savaşmayı beklemiyor ya da istemiyordu, ancak karşılaşma yükselen duyguları kışkırttı. Bir şifacı, genç erkekleri direnmeye teşvik etti. Ateş açıldı. Kanlı yüz yüze karşılaşma ve yakındaki bir tepede konuşlanmış dört küçük topun atışları birçok kişinin hayatına mal oldu. Kızılderili kampı yerle bir edildi. Sioux kayıpları, 153 ölü ve 44 yaralı olarak sayıldı, bunların yaklaşık yarısı kadın ve çocuklardı. Kaçanların muhtemelen 20 ila 30’u daha sonra yaralarından öldü. Big Foot, ilk ateşte öldürüldü. Süvari, 25 ölü ve 39 yaralı verdi.
Savaş, General Miles’ın kan dökülmesini önleme çabasını mahvetti. Dört bin Kızılderili, Pine Ridge Ajansı’nın kuzeyinde büyük bir kampta kaçtı ve kendilerini kilitledi. Ancak üç haftadan az bir sürede, Miles, şiddeti birleştirdiği bir diplomatik ve tehditkâr kuvvet kombinasyonuyla sona erdirdi. Forsyth Albayı aleyhine suçlamalarda bulundu, ancak bir soruşturma mahkemesi onu akladı.
O zaman ve sonrasında birçok insan, Wounded Knee’yi bir katliam olarak gördü. Sonraki nesillere göre, bu olay, ABD hükümeti tarafından kendilerine uygulanan haksızlıkları ve aşağılamaları simgeliyordu. 1973’te Amerikan Yerli Hareketi militanları, Kızılderililerin hedeflerini dramatize etmek için savaş alanını seçti. Yaklaşık 200 Kızılderili, Wounded Knee köyünü işgal etti ve çevresindeki federal, eyalet ve kabile kolluk kuvvetleriyle sırasıyla ateş değiştirdi ve müzakerelerde bulundu. İki Kızılderili öldü, birkaç kişi yaralandı ve köy neredeyse yok oldu. “Wounded Knee’nin İkinci Savaşı”, militanlar teslim olana kadar 70 gün boyunca kamuoyunu meşgul etti.