Bu op-edde, Hayatımızın Yürüyüşü kurucu ortağı Jaclyn Corin, organizasyonun hayatını nasıl değiştirdiğini anlatıyor.
Jaclyn Corin adlı geliştiriciden27 Eylül 2019
- heyecan
- heyecan
14 Şubat 2018 tarihine kadar tüm hayatımı planladığımı sanıyordum. Bir devlet üniversitesine gidip hemşire olacağım, evleneceğim, çocuk sahibi olacağım ve hepsi bu kadar. Sonra lisemden Marjory Stoneman Douglas'a ateş etti ve 17 öğrencimi öldürdü. Sonrasında farklı bir amaç buldum.
Parkland'daki trajediden sonra, Amerikan tarihinin gençlik önderliğindeki en büyük gösterilerinden biri olan Hayatımız İçin Yürüyüşü'nü yaratan çocuklardan biriydim. Basın hitleri, kongre toplantıları ve strateji oturumlarına gidip gelmek benim terapim oldu.
Biz yürüyüş için önde gelen yardım bir sürü vardı. Bağışçılar, deneyimli organizatörler ve sanatçılar bize nasıl yardım edebileceklerini sorarak sağa sola geliyorlardı. Beklendiği gibi, bu önemli olay sona erdikten sonra azaldı.
Nisan 2018'e gelince, arkadaşlarım ve ben, organize olma deneyimimiz olmamasına rağmen, şimdi çok az rehberlikle çalışmalarımıza devam etme zorluğuyla karşı karşıya kaldık. Üç güçlü nedenden dolayı dövüşten vazgeçemedik:
1. Artık geniş bir isim tanıma ve dolayısıyla gücü olan bir kuruluşun sahipliğini talep ettik.
Daha fazlasını yapmaya mecbur hisseden hala yüksek organizasyonumuzdaydık.
İvme kaybedemedik. Çok fazla hayat buna bağlıydı.
Bu gerçekleşmenin ardından, sosyal yardım benim “şeyim” oldu. Silah şiddetini sona erdirme mücadelesinin kolektif olması gerektiği bilgisiyle topluluklarında yürüyüşler veya yürüyüşler düzenleyen düzinelerce öğrenciye mesaj gönderdim.
Ülke çapında 100'den fazla topluluğa yolculuğumuz olan Değişim Yolu bu şekilde mümkün oldu. Diğer pek çok motive olmuş gencin yardımıyla Ulusal Tüfek Birliği'ni yenmek için yola çıktık.
İki ay boyunca her gece, bir belediye binası, hayatta kalan daire ve / veya seçmen kaydı etkinliğine katılmak için yerel bir gençlik lideri ile birlikte çalıştım. Bu yolculuğun öncü organizatörü olarak, diğer güçlü ve güçlenmiş kadınlarla derinlemesine bağlantı kuracak kadar şanslıydım ve bir organizatör olarak kendime güvenimi arttırdım.
Hayatımız için Mart Bir sürü iç erkek egemenliği olduğunu düşündüğüm şeyle başladı, bu da içimde güçlü bir liderlik duygusu oluşturmamı zorlaştırdı. Bununla birlikte, yol gezimiz boyunca, özellikle renkli kadınlar, engelli kadınlar ve LGBTQ + topluluğundaki kadınlar - kadınlarla etkileşimlerim, mesajımda cesur olmanın ne kadar önemli olduğunu daha da fark etmemi sağladı. Sadece kişisel değerlerimi tatmin etmek için değil, aynı zamanda medyanın çok sık göz ardı ettiği seslerin de desteklendiğinden emin olmak için duyulma taleplerimde şiddetli davranmam gerektiğini öğrendim.
Yaz sonunda on binlerce yeni seçmen kaydettik ve silahlı şiddet olan kriz hakkında daha fazla eğitim aldık. Ama organizasyonum değişme yolunun sonunda durmadı. Daha yeni başlamıştım.
2018 ve sonrasındaki ara seçime hazırlanırken, önümüzdeki altı ayı en iyi arkadaşlarımla birlikte uzun süreli bir organizasyon yapısı yaratarak geçirdim. Bugün, ilk Mart ayından sonra bir buçuk yılı aşkın bir süredir Hayatımız İçin, ülke çapında düzinelerce eyalette düzinelerce yerel, lise ve kolej bölümü için sürekli olarak ulusal inisiyatifler düzenleyen bir dizi tam zamanlı personelimiz var. .
Amacımın ne olduğunu anlamama yardımcı olan bu örgütlenme deneyimiydi: başkalarına yerel, ulusal ve küresel topluluklarında daha aktif olmaları için hizmet etmek ve teşvik etmek. Katılımım sadece gezegendeki en güçlü ve ilham verici kişilerden bazılarıyla tanışmama izin vermekle kalmadı, aynı zamanda öz güvenim ve profesyonellik düzeylerimin ilerlemesine de yardımcı oldu.
Hemşire olmak isteyen lise öğrencisinden çok yol aldım. Bu sonbaharda birinci seneme hükümete konsantre olacağım Harvard Üniversitesi'nde başladım. Yolculuğum bana hatırlatıyor ve umarım siz hayatın biçimlendirilebilir olduğunu. En kötü durumlardan bile yükselerek, kişinin tüm yaşamının amacını değiştirebilecek değerli dersler öğrenilebilir.
Şu kaynaktan daha fazlasını isteyin: Teen vogue? Şuna bir bak: Emma Gonzalez, Neden Bu Nesil Silah Kontrolü Gerekiyor