Canlılar dünyasındaki ses olayları, özellikle de böcekler, ikiyaşayışlılar, kuşlar memeliler, vb. hayvanların çığlıklarını, ötüşlerini ve çıkardıkları çeşitli gürültüleri inceleyen bilim dalı.
Biyoakustiğin ilk yöntemi doğal olarak söz konusu sesleri banda almaktır; sonra bu sesler çözümlenir ve karıştırılırlar; bu amaçla kayıtları bir cd veya plak ile çoğaltma yararlı olabilir; ama, bu ses görüntüsü (sonogram) seslerin mutlaka görüntülenmesi gerekir. Böylece bazı doğal sesleri ayrıntıları da ortaya çıkar.Ses frekans tayf kayıtlarının incelenmesi, birbirine çok yakın sesleri ayıran çok küçük ayrıntıları ortaya koyma olanağı verir, çevre bilimde ve sistematikte olduğu kadar, etolojide de büyük önem taşır. Etolojide, hayvanların aralarında kurdukları bildirişim biçimini anlayabilmek için çıkardıkları seslerin incelenmesi büyük önem taşır. Çıkarılan sesler, en gelişmiş türlerde bildirişim sağlayan bir dil oluşturur. Bu konuda üstünde en çok çalışma yapılmış hayvan toplulukları, ötücü böcekler (ağustos böceği cırcır böceği), ikiyaşayışlılar, memeliler (balinagiller, maymunlar) ve kuşlardır. Etoloji uzmanları günümüzde ses parametrelerini (şiddet, tını, yükseklik) belirlemeye çalışmaktadırlar (bir ses bildirisinin içerdiği bildiri, bu parametreler yardımıyla bulunabilir) her hangi bir hayvanın çıkardığı belli bir “bilgi” içeren ses sinyalini, belli bir uzaklıktan geçen aynı türden hayvanına duyması ve anlaması gerekir. Bu konuda en ilgi çekici örneği, türdeşlerinin girmesini istemediği bölgeyi, yuvasının yanında öterek belirten kuş verir. Çevrebilimciler bir bölgede çeşitli türlerin, ses uzmanı ses girişimi olmadan nasıl paylaştıklarını bulmaya çalışmaktadırlar. Bazı ortamlarda, frekansa bantları gerçekten doymuş durumdadır. Söz gelimi Akdeniz bölgesinin çam ormanları, ağustos böcekleri için böyle bir ortam oluşturur; ses sinyalleri dolayısıyla bildiriler güçlükle iletilir. biyo akustikten, yukarıda da belirtildiği gibi, günümüzde sistematikte, yani türlerin özellikle ikiyaşayışlıların, kuşların, hatta maymunların sınıflandırılmasında da yararlanılmaktadır. Örnek olarak bilinmeyen bir kuş türü ile karşılaşıldığında, sınıflandırma yer alan en yakın türlerin seslerinin kayıtlarını dinletmek, belirleyici etmen olabilir: Kuş bu ötüşlere tepki göstermiyorsa, yeni bir türe bağlı demektir.