Amerikan hayatındaki en şiddetli kutuplaştırıcı meseleler bunlar: kürtaj ve silahlar. Ve Yüksek Mahkeme’nin iki gün içinde aldığı iki önemli karar, mahkemenin muhafazakar yargıçlarının tarihe ve Anayasaya sadık ve tutarlı olup olmadığı veya siyasi tercihleri haklı göstermek için gerekçe gösterip göstermediği konusunda tartışmaları ateşleyerek, onları çözmekten başka bir şey yapmadı.
Bazı eleştirmenlere göre, kararlar bariz, derinden zarar veren bir çelişkiyi temsil ediyor. Mahkeme, eyaletlerin kürtajı düzenleme hakkını genişletirken, eyaletlerin silahları düzenleme yeteneğini kısıtlamayı nasıl haklı çıkarabilir?
Meclis Başkanı Nancy Pelosi Cuma günü mahkemenin kürtaj kararını açıklamasının ardından yaptığı açıklamada, “İkiyüzlülük artıyor, ancak zarar sonsuz” dedi.
Taraftarlara göre, mahkemenin muhafazakarları ülkenin kuruluş ilkelerine sadık kalıyor ve geçmişin hatalarını ortadan kaldırıyor.
Eski Başkan Yardımcısı Mike Pence Cuma günü yaptığı açıklamada, mahkemenin yaklaşık 50 yıldır geçerli olan kürtaj hakkını geçersiz kılarak tarihi bir yanlışı düzelttiğini söyledi. Twitter’da, kararın Amerikalılara “kendilerini devlet düzeyinde kendi değerleri ve istekleriyle tutarlı bir şekilde yönetme” gücünü geri verdiğini söyledi.
1973’te kürtaj hakkını destekleyen tartışmalı karar olan Roe – Wade’in muhalifleri, o zamanlar Yüksek Mahkeme’nin, bazılarının şu anda çoğunluk yargıçlarını yapmakla suçladığı şeyi yaptığını, yasal argümanları siyasi pozisyonlara uyacak şekilde uyarlayıp bükerek yaptığını söylüyorlar.
Bu taraftarlar, mahkemenin mevcut muhafazakar çoğunluğunun üyelerinin, bu haftaki kararlarında düşüncelerini ortaya koyan, ülkenin kurucularının sözlerine ve tarihin daha da geriye uzanan emsallerine bağlı kalarak oldukça tutarlı olduklarını söylüyorlar.
Her iki kararda da çoğunluk, ABD Anayasasında bir hak belirtilmişse, bu hakka ilişkin herhangi bir hükümet düzenlemesinin sınırının son derece yüksek olduğunu ileri sürüyor. Ancak bir hak açık değilse, eyalet ve federal hükümetlerin düzenlemeleri dayatma konusunda daha fazla serbestliği vardır.
Ancak mahkemeyi inceleyenler için gerçek daha karmaşıktır.
Bazıları, kararların tüm tartışmalarına rağmen, çoğunluk yargıçlarının kürtaj ve silahlarla ilgili kararları verirken en azından tutarlı bir hukuk teorisi izlediği konusunda hemfikir.
Austin’deki Texas Üniversitesi’nde hukuk profesörü Richard Albert, “Nasıl ikiyüzlü görünebileceğini anlıyorum, ancak mahkemedeki muhafazakar çoğunluğun bakış açısından, her iki davaya da tutarlı bir yaklaşım” dedi. “Bu arada doğru olduğunu söylemiyorum ama onların bakış açısından tamamen tutarlı ve tutarlı.”
Ancak tutarlılık, Başkan Donald Trump’ın üç muhafazakar atamasından bu yana sahada sismik bir değişim olduğu gerçeğini maskeleyemez. Mahkeme gözlemcileri, bunun, kendisini siyasetin üzerinde görmeyi tercih eden bir kuruma ilişkin kamuoyu algısını daha da çamurlu hale getirmesinin muhtemel olduğunu söylüyor.
Harvard Hukuk Okulu’nda önde gelen bir Anayasa hukuku uzmanı ve fahri profesör olan Laurence Tribe, her iki kararın da “meşruiyeti azalan aynı mahkemeden geldiğini” söyledi.
Mahkeme çoğunluğunun silah haklarına ilişkin kararları ve bir gün sonra kürtajla ilgili karar, her ikisi de “orijinalizm” adı verilen bir anayasal yorum felsefesine dayanmaktadır. Orijinalciler, Anayasanın hangi hakları bahşettiğini değerlendirmek için metinlerin yazıldığı sırada ne anlama geldiğine odaklanırlar.
Orijinal yazarların görüşleri, her iki kararda da olduğu gibi, genellikle ayrıntılı tarih araştırmalarıyla yüklüdür.
Yargıç Clarence Thomas’ın silah hakları konusundaki görüşünün büyük kısmı tarihe ve Kurucuların İkinci Değişikliği hazırlarken ve kanun yapıcılar 1860’larda yasal süreçle ilgili 14. Değişikliği hazırlarken niyetleri hakkında söylediklerine ayrılmıştır. Thomas, iktidarın tabancaların gelişinin deneklerinin uzun yay ile yeterliliğini tehdit ettiğinden endişe duyduğunu söyleyen İngiliz Kralı Henry VIII de dahil olmak üzere uzun bir tarihi şahsiyet listesi hazırladı.
Yargıç Samuel Alito’nun kaleme aldığı kürtaj kararı da benzer şekilde geçmişin derinliklerine iniyor ve tarihsel kayıtta kürtaj elde etmek için anayasal bir hakkı destekleyen hiçbir şey olmadığı sonucuna varıyor.
Alito, “Roe’dan kısa bir süre öncesine kadar böyle bir anayasal hak için destek olmamasının yanı sıra kürtaj uzun zamandır her eyalette bir suçtu” diye yazdı.
Cleveland’daki Case Western Reserve Üniversitesi’nde fahri hukuk profesörü Jonathan Entin, bu haftaki iki kararın yasal olarak eleştirmenlerin önerdiğinden daha tutarlı olduğunu söyledi.
“İkinci Değişikliğin anlamı hakkında tartışabiliriz, ancak İkinci Değişiklik açıkça silah bulundurma ve taşıma hakkından bahsediyor, oysa kürtaja erişim hakkı Anayasa’da açıkça yok” dedi. “Gideceğiniz yer orasıysa, o zaman belki de bu kararlar o kadar da gergin değildir.”
Tüm gözlemciler aynı fikirde değil.
Pepperdine Üniversitesi’nde hukuk profesörü olan Barry McDonald, yargıçların her iki kararın da katı bir hukuk ve tarih okumasına dayandığı yönündeki argümanlarını gözden geçirirken, “Burada bir çifte standart olduğunu düşünüyorum” dedi. Pek çok hukuk tarihçisinin, Haklar Bildirgesi’nde silah taşıma hakkının aslında mahkeme çoğunluğunun ısrar ettiğinden çok daha dar olduğu sonucuna varması göz önüne alındığında, bu mantığın zayıf olduğunu söyledi.
Bununla birlikte, sıradan Amerikalıların çoğu, bu tür karmaşık hukuk teorisine aşina olmayacaktır. Uzmanlar, bunun yerine, birçok kişinin mahkemenin eylemlerini yargıçların güdülerine ve kararların kişisel etkilerine ilişkin algılarına dayalı olarak değerlendireceğini söyledi.
McDonald, çoğu kişinin kararları, Trump’ın atamalarının ve yargıçların gündemini yerine getirme kararlılığının doğrudan sonucu olarak görmesi muhtemeldir, bu da mahkemeyi “hukuktan daha çok bir siyaset kurumu” haline getirir.
Tribe, mahkeme çoğunluğunun hayali bir geçmişi benimsediğini ve yalnızca yasayı desteklediği iddialarının yanlış olduğunu söyledi. Çoğunluk yargıçları, yasal olarak tutarlı olduklarını iddia edebilirler. Ancak birlikte ele alındığında, silahlar ve kürtajla ilgili kararların, bireysel hakları koruduğunu iddia eden bir mahkemeden kamçı etkisi yarattığını ve ardından birçok Amerikalı’nın kendi bedenleri üzerindeki kontrolünü fiilen sınırladığını söyledi.
Tribe, “Kararların kökten farklı yönlere işaret ettiğini düşünüyorum,” dedi, “ancak ortak olan tek şey, kendi gücünde sınır tanımayan ve emsalleri bozmaya tamamen istekli yeni, cesaretli bir çoğunluk tarafından karar verilmesidir. gerçekten bir arada tutmayan bir özgünlük versiyonu adına.”
Kaynak : https://www.independent.co.uk/news/world/americas/us-politics/ap-nancy-pelosi-supreme-court-laurence-tribe-mike-pence-b2109212.html