Sovyet emirleri olmadan bırakılan 90-ler'de, Aero-Vodohody yönetimi, Batı'da “mutluluğu aramaya” karar verdi ve Silahlılar için ilk eğitim için tek bir eğitim uçağı oluşturulmasını sağladı. ABD kuvvetleri. Bu yarışmada, TCB'nin oluşumuyla uğraşan birçok dünya şirketi güçlerini deneyimlemiştir. Uçakta L-139 Süper Albatros (veya Albatros 2000) adı verilen yoğun çalışma 1991 yılında başladı. L-139, yurtdışında bir dizi yeni sistemi donatmaya karar verdi. Her şeyden önce, F / A-18 avcı uçağı üzerinde uygulanana yakın ILS bulunan nişan ve navigasyon sistemi not edilmelidir. L-139, ABD Donanması uçaklarında kullanılan OBOGS (Yerleşik Oksijen Üretim Sistemi) oksijen sistemini kurdu. Planörün ömrünü 10000 uçuş saatlerine getirmeyi mümkün kılan Esprit FMS (Fatique Monitoring System) havadan yorgunluk teşhis sisteminin kurulması planlandı. Proje aynı zamanda, Çeklerin yeni fırlatma koltukları VS-2'i sonlandırdığı İngiliz şirketi Martin Baker'ı da çekti.
L-139
İlk kopya Mayıs 1993’ta yayınlandı. Ondan sonra, uçak sürekli olarak olumlu eleştiriler aldığı silah sergilerinde gösterildi. Ancak, bu potansiyel alıcıları bulmada yardımcı olmadı. L-139'in seri üretimi asla kurulmadı.
80-x'in ortasındaki standartlarla yaratılan 60-x uçağının sonunda, artık modern gereksinimlere tam olarak uymuyor. Savaş ve operasyonel potansiyeli arttırmak için, 80-s in başında Aero-Vodokhody gelişmiş bir versiyon yaratmaya başladı. L-39 savaş eğitim uçağı (orijinal isim L-59MS), L-39'un derin bir modernizasyonu haline geldi. Prototipi, yılın ilk 30 Eylül 1986 uçuşunu gerçekleştirdi. Bununla birlikte, “Doğu Bloku” nun dağılması, ATS hava kuvvetleri tarafından hiçbir emir verilmediğine neden oldu. 90'in ortasında, 48 L-59E, Mısır'ı satın aldı, 12 L-59T, Tanzanya'yı aldı. Elbette bunlar, Çek üreticileri Elok'un beklediği gibi aynı tedarik skalası değildi.
Eğitim ve savaş araçlarının rekabet gücü, 90'ler için açıkça zayıf olan bir elektrik santralini düşürüyordu. Bununla bağlantılı olarak, TRM ZMDV İlerleme DV-2 uçağa 2160 kgf itiş ile ayarlandı. 1995'te, 70 kgf ile 124 Tayvanlı Amerikan motorları AIDC F100-GA-2860 almaya karar verildi. Sözleşme bedeli 100 milyon ABD dolarıdır F124-GA-100 TRDDF, Çin Hava Kuvvetleri'nin Ching-Kuo avcı uçağı jetleri üzerine kurulmuş TFE1042-70 motorunun biçimlendirilmemiş bir modifikasyonudur. Bu motor hem kabul edilebilir performansı hem de uygun boyutları birleştiriyor. Kurulumu, uçak tasarımının asgari bir revizyonunu gerektirdi. Bununla birlikte, L-59 üzerine kurulum için önerilen daha güçlü motora rağmen, uçak fazla dağıtım alamadı. 80 UBS'nin bu modelin piyasaya sürülmesi, Çek havacılık endüstrisinin büyük bir başarısı olarak kabul edilemez. Sovyet Hava Kuvvetleri için "Elki" yılda yüz yıl inşa etti, ancak L-59 üzerinde çalışmak şirketin "Aero-Vodohody" nin ayakta kalmasına izin verdi.
Ancak tarih L-59 üzerindeki Albatros bitmedi. 5 Haziran Yılın 1999'i, Bratislava'daki SIAD-1999 havacılık fuarında, L-159 ALCA'nın (Advanced Light Combat Aircraft tek kişilik hafif savaş uçağı) tek saldırı uçağı olan ilk gösterimi yapıldı. Bu uçağın amacı, Albatros'un savaş saldırılarını hafif saldırı uçağı ve sesaltı bir dövüşçü olarak optimize etmekti. Birçok ülkede “soğuk savaş” ın sona ermesi ile askeri bütçelerde radikal bir düşüş başladı ve bu nedenle yine çok amaçlı hafif savaş uçakları kategorisine ilgi gösterdi. Oldukça etkili ve ucuz olacakları ve çok zengin devletlerin BBC'lerini onlarla donatmalarına izin vermeyeceği varsayılmıştır.
L-159
İlk üretim otomobili, Çek Hava Kuvvetleri 20 Ekim 1999 yılı ile hizmete girdi. Matkap makinelerinin işletilmesi sürpriz olmamıştır. Pilotlar için, yeni uçak genel olarak bilinen L-39'e benziyordu ve yerleşik sistemlerin bilgisayar teşhisi kullanımı teknisyenler için hayatı kolaylaştırdı. L-159 defalarca çeşitli hava gösterilerinde ve NATO tatbikatlarında yer aldı. Uzun uçuşlar sırasında uçağın doğuştan bir eksikliği vardı - uçak içi bir yakıt ikmali sisteminin olmaması, L-159 pilotlarının iki saatten fazla süre görev planlamamasının nedeni budur.
Daha güçlü olan F124 Garret motoru ve bir kişiye verilen mürettebatın azaltılması, uçuş verilerinin baz L-39 ile karşılaştırıldığında önemli ölçüde iyileştirilmesini mümkün kılmıştır. Gövdenin yerleşiminde önemli değişiklikler yapıldı. Kokpit ön basınç perdesinden önce, tasarımı önemli ölçüde yeniden yapıldı. Nazal radyotransensif kaporta çok daha uzun ve genişledi. Mobil eliptik bir radar anteni altında Grifo L boyutlu 560x370 mm (aslen, bu anten, Singapur Hava Kuvvetleri F-5E avcı jetlerinin modernizasyon programının bir parçası olarak Grifo F radarı için geliştirildi). Uçağın maksimum hızı 936 km / s'e yükseldi. Süspansiyonun yedi düğümünde, 2340 kg'lık bir savaş yükü yerleştirebilirsiniz. İkinci kabinin tasfiyesinden sonra oluşan ağırlık rezervleri, kabini ayırmayı amaçladı ve yakıt tedarikini ve bunun sonucunda da savaş yarıçapını arttırdı. Gelişmiş görüş ve navigasyon sistemi sayesinde, ayarlanabilir bombalar, AGM-65 Maverick füzeleri ve AIM-9 Sidewinder hava savaş füzeleri kullanmak mümkün oldu.
Arsenal L-159
Ancak, hafif saldırı uçaklarının maliyeti, artan savaş performansına rağmen, pahalı ithal bileşenlerin, motorun ve Batı üretim elektroniğinin yaygın kullanımı nedeniyle aşırı olarak ortaya çıktı. 2010'te üretici 12 milyon dolar istedi: Dünyadaki 2000'lerin başlangıcında, iyi durumda olan 80'in ortasında dünyada çok sayıda ucuz Elok bulunduğunu göz önüne alarak, Potansiyel fakir alıcılar onları tercih etti. Tek L-159 üretimi, 2003 uçağının inşasından sonraki 72 yılında sona erdi. Küçük bir Çek Cumhuriyeti için, bu kadar çok sayıda hafif saldırı uçağının gereksiz olduğu ortaya çıktı ve onlar için alıcı yoktu. Yeni bir “Elku” çift koltuğunu yeniden canlandırma girişimi pek başarılı olmadı, çift TCB L-159T de satış bulamadı.
Sonuç olarak, inşa edilen L-159'un çoğu talep edilmedi ve uçak "depolama için" gitti. Çekler defalarca başarısızlıkla Latin Amerika, Afrika ve Asya ülkelerinin temsilcilerine gösterdiler. Amerikan özel tarafından satın alınan birkaç uçak havacılık Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetleri'nin savaş eğitimi ve eğitimi için hizmet sunumunda yer alan şirketler. 2014 yılında Irak ile 12 L-159 tedariki için bir anlaşma yapılması mümkün oldu. Anlaşma ayrıca bir yedek parça kaynağı haline gelecek olan 3 L-159'un teslimatını da öngörüyor.
Bir dizi kaynak bu işlemin Amerika Birleşik Devletleri tarafından başlatıldığından bahsetti. Böylece Amerikalılar, Avrupalı müttefiklerini fazla uçaktan kurtulmalarına yardımcı olmuş ve Irak Hava Kuvvetlerinin İD'e karşı mücadeledeki yeteneklerini güçlendirmiştir. Sözleşme hükümleri uyarınca, 4 savaş uçakları Çek Hava Kuvvetleri'nin varlığından gelmek zorunda ve gerisi depodan alınacak. İlk iki L-159, Kasım ayında 5 2015 tarihinde Irak'a teslim edildi. Basında çıkan haberlere göre, Irak L-159, 2016 yazında İslamcı pozisyonlara saldırmak için kullanıldı.
Rusya kendi YTS-130 TCB'sini yaratmaya karar vermesine rağmen, L-39’in işletmesi halen devam etmektedir. Askeri Denge 2016’ine göre, Rus elektrik yapılarının bir 154 TCB L-39’i var.
1987'te, akrobasi ekibi “Rus”, pilotları hala L-39'te performans gösteren Vyazemsky Havacılık Eğitim Merkezi DOSAAF'ın temelinde kuruldu. Şu anda grubun 6 uçağı var. L-39 uçağı çeşitli zamanlarda uçuş takımlarında uçtu: Belaya Rus (Belarus Cumhuriyeti), Baltık Arılar (Letonya), Black Diamond ve Patriots Jet ekibi (ABD), Team Apache ve Breitling (Fransa) , Beyaz albatroslar (Çek Cumhuriyeti), "Ukrayna Kozak" (Ukrayna).
Doğu Avrupa ülkelerinin Hava Kuvvetleri ve eski SSCB cumhuriyetlerinin bileşiminden birçok değişik L-39 ABD'de olduğu ortaya çıktı. Özellikle Ukrayna makamları, kullanılmış Sovyet uçaklarının satışında başarılı oldu. L-39, eski uçakların onarımı, onarımı ve satışı konusunda uzmanlaşmış bir dizi özel Amerikan şirketi için gerçek bir "altın alt" olduğu ortaya çıktı.
Birçok zengin amatör havacı, hafif jet uçağında kendi uçuşlarını yapma fırsatı için çok para ödemek istiyor. L-39’in restorasyonunda ve daha sonra satılmasında öncü şirket Pride Aircraft’dı.
L-39, Pride Aircraft tarafından toplandı ve satıldı (şirketin web sitesinden fotoğraf)
Amerikan uçuşa elverişlilik sertifikası alan ilk restore edilmiş araba 1996 yılında satıldı. O zamandan beri, Pride Aircraft tarafından restore edilen ve satılan otomobil sayısı onlarca kişiye ulaştı. Onarımlar sırasında, bileşenlerin ve montajların sorun giderme, değiştirme ve geri yüklemelerine ek olarak, modern iletişim ve navigasyon ekipmanlarının kurulumu da gerçekleştirilir. Yenilenen bir L-39'in maliyeti, üretim yılına, planör kaynağına ve durumuna bağlı olarak, $ 200-400 th.
Restore edilmiş L-39'in kabini (Pride Aircraft şirketinin fotoğrafı)
Birçok L-39 ve L-159 kullanıcısı, askeri departmana hizmet sağlama konusunda uzmanlaşmış, ABD'nin en büyük özel havayolu Draken International'dır. Pentagon'un menfaatine uçan şirketin tüm uçakları çok iyi bir teknik durumda ve düzenli olarak planlanmış ve onarım işlerinden geçiyor. Şirketin filosunun ana yeri Florida'daki Lakeland Linderve.
ATAS'a ait L-39ZA
Hava Savunma hesaplamaları için eğitim hizmetleri ve Hava Kuvvetleri ve ABD Donanması pilotları için hava muharebe eğitimi organizasyonu sağlayan ATAS'a da birkaç Albatrosov vardır. Genellikle, L-39, avcılar veya bir hava savunma füzesi sistemi tarafından korunan bir nesneye çarpmaya çalışan düşman saldırı uçaklarını taklit eder. Ayrıca, girişime müdahale etmek veya hedefi çekmek. "Albatros" un önemli bir avantajı, uçuş sürelerinin maliyetinin benzer görevleri yapan savaş uçaklarından birkaç kat daha az olmasıdır.
"Albatross", macera filmlerinde çok aktif bir şekilde filme çekildi, burada jet avcıları sık sık resmedildi ve baş döndürücü akrobasi gösterildi. Bir düzine filmde "Elki" not edildi, en ünlüsü: "Ölümcül silâh-4 ”Mel Gibson ile,“ Yarın asla ölmeyecek ”, Pierce Brosnan,“ Gunsmith ”, Nicolas Cage ile birlikte. L-39'in film endüstrisindeki popülaritesi, düşük uçuş süresi maliyeti, kontrol kolaylığı, iyi kalkış ve iniş özellikleri ile küçük şeritlerden ve fotojenik görünümden uçmanıza izin verir.
L-39 kariyerinin Sovyet sonrası alandaki zirvesi çoktan geçti ve sadece uçak artık modern gereklilikleri karşılamıyor. Değişen politik ve ekonomik koşullar altında Çek şirketi Aero-Vodohody, SSCB olan ana müşteriden kayboldu. Ancak, Albatros'un yakında hava alanlarından tamamen kaybolacağını söylemek için henüz erken. Rusya'da bile “Elok” un modern Yak-130 ile değiştirilmesi yavaş ilerliyor ve bazı ülkelerde bunlara alternatif yok. 80'un sonunda inşa edilen Albatros, hala sağlam bir kaynak rezervine sahip, otomobil modernizasyon için iyi bir potansiyele sahip. Ukrayna bu konuda en ileri noktayı getirdi. 2010'te, ilk iki L-39М1, Ukrayna Hava Kuvvetlerine devredildi. Modernizasyon sırasında, uçak bir AI-25ТЛШ motor aldı (itme gücü 1720'tan 1850 kg'a yükseltildi ve iki kez (8-12 saniyeden 5-6 saniyeye kadar) (başlatma süresi kısaldı), geliştirilmiş santral kontrol sistemi ve uçaktaki acil durum uçuş kayıt cihazı ek sensörler ve cihazlar. 2015’te, Ukrayna L-39M’i benimsemiştir. Bu makine, MiG-39 avcı hedef kompleksinin performansını simüle etmek için tasarlanan BTK-29 araç içi eğitim kompleksinin varlığıyla temel versiyondan farklıdır. Pilotu MiG-29 avcı uçağındaki savaş çalışmalarına hazırlamak için uçan bir simülatör. Bununla birlikte, Ukrayna endüstrisi mevcut TCB'nin büyük bir modernizasyonunu gerçekleştiremedi ve birliklerde izole edilmiş modern birimler var.
Rusya'daki Ukrayna'nın aksine, L-39C modernizasyonunun tavizsiz olduğu düşünülüyordu. LII ile birlikte olmasına rağmen. Gromov CJSC “Rus Elektroniği”, “Gefest” ve “Irkut” şirketi kendi modernizasyon programlarını sundu. Ancak bu durum TCB'nin bir kısmının restorasyonu ile sınırlıydı.
L-39 hakkında konuşursak, savaş kullanımına bağlı kalmamak mümkün değil. Anlaşılan, Afganistan "Albatros" savaşlara katılan ilk kişi oldu. Ağustos ayından itibaren 1979’tan başlayarak, Mazar-i-Sharif’de bulunan Afgan Hava Kuvvetleri 393-UAP, bombalama ve hava keşif seferlerine düzenli olarak katılmaya başladı. Najibuly hükümetinin yıkılmasından sonra, hayatta kalan L-39C'ler Özbek Genel Dostum Hava Kuvvetlerinin bir parçası oldu. Taliban'la yapılan savaşlar da dahil olmak üzere, çeşitli Afganlar arası iç “gösterilerde” kullanıldı. Taliban'a ve Özbekistan'a birkaç uçak uçtu.
Birleşik Devletler Afganistan’da “terörle mücadele operasyonu” başlattığında, “Albatros” un hiçbiri uçuş halindeydi. 2007’te, Birleşik Devletler’in Afgan Hava Kuvvetleri için yeni bir L-159T veya geri yüklenen L-39’i satın alma seçeneğini düşündüğü bilgisi vardı. Uçaklar, pilotların eğitimi için ve hafif saldırı uçakları ve keşif uçakları olarak kullanılacaktı. Ancak, gelecekte, Brezilya turboprop A-29 Süper Tucano lehine bir seçim yapıldı.
Irak, Çekoslovakya'da 22 L-39C ve 59 L-39ZO satın aldı. İran-Irak savaşında “Albatroslar” aktif olarak kullanıldı. Sadece keşif gerçekleştirmediler ve düşmanın pozisyonunu NAR'ın yardımıyla bastırdılar, aynı zamanda topçu ateşini düzelttiler. Birkaç L-39ZO dökülmüş havacılık aletini asmak için donatıldı. 80-x'in sonundaki Kerkük ve Musul hava üslerinden uçan bu uçaklar, savaş harcı olan Kürtlerin yoğun olduğu bölgelerde kimyasal savaş ajanlarını dağıtmak için kullanıldı. "Çölde Fırtına" sırasında Müttefikler Irak Hava Kuvvetlerine maksimum zarar vermeye çalıştılar, ancak elli "Albatros" savaşa dayanabildi. Bir sonraki Körfez Savaşı'ndan kurtulan birkaç araç koalisyon kuvvetlerinin ödülleriydi.
39-x'in ortasında bulunan Libya L-80ZO, Çad’daki Hissen Habr birliklerine karşı mücadeleye katıldı. Hem kendi bölgelerinde hem de Uadi-Dum havaalanından da dahil olmak üzere Çad hava üslerinden hareket ettiler. Mart ayında, Fransız Yabancı Lejyonu'nun desteğiyle modern Batı silahlanmasını alan Habre kuvvetleri olan 1987, bir anda Uadi-Dum havaalanına saldırdı ve Albatross 11'i ele geçirdi. Daha sonra, ele geçirilen uçaklar, 20 yıllarında görev yaptıkları Mısır'a satıldı. Libya üssü Maaten Es Sarah’ya yapılan saldırı sırasında dört L-39 daha yok edildi. Libya'daki iç savaşın ilk döneminde, L-39ZO isyancıların pozisyonlarına saldırmak ve işgal ettikleri yerleşimleri bombalamak için defalarca yükseldi.
Ancak düşük motivasyon ve düşük nitelik nedeniyle, Muammer Kaddafi'ye sadık pilotlar düşmanlıkların seyrini etkilemedi. Asi halkının işgal ettiği Bingazi havaalanına uçan uçaklar arasında iki L-39ZO vardı. Şu anda, 20 Albatros resmen Yeni Libya Hava Kuvvetleri'nde resmen listelenmiştir, bunların ne kadarının gerçekten gökyüzüne yükselebileceği bilinmemektedir.
Soğuk Savaş sırasında, 80'un başlangıcında, Sovyetler Birliği Nikaragua'da iktidara gelen Sandinista'lara askeri yardım sağladı. Çekoslovakya'daki diğer teçhizat ve silahlar arasında Sovyet parası için L-39ZO satın alındı. Onları MiG-21bis takip etti, ancak Reagan yönetimi SSCB'nin savaş uçaklarını Nikaragua'ya teslim etmesinin ardından doğrudan Amerikan müdahalesinin uygulanacağını açıkça belirtti. SSCB'nin liderliğinin durumu daha da kötüleştirmemeye karar vermesi ya da başka sebepler olmasına rağmen, sonunda Elki Nikaragua Hava Kuvvetleri'ndeki en hızlı uçaklar olarak kaldı. Ancak, Amerikan yanlısı "kontra" kamplarının ormandaki bombalanması için, Albatros süpersonik MiG-21'ten daha fazlasına yaklaştı. Nikaragua L-39ZO, yüksek sürat teknelerine karşı mücadelede iyi bir performans gösterdi, Nikaragua'nın kıyı nesnelerine sürekli baskınlar yaptı ve balık avı ve ticari gemilere saldırdı.
Pilotların eğitimi için bir “eğitim masası” olarak görülen SSCB'nin çöküşünden sonra, L-39С, Sovyet sonrası uzaydaki en savaş uçaklarından biri haline geldi. Dağlık Karabağ’daki çatışma sırasında ilk olarak Azerbaycanlılar tarafından kullanıldı. Daha önce, Azerbaycan "Elki" Krasnodar Koleji'ne aitti. Ermeni hava savunma sistemi uçaksavar topçuları, MANPADS ve hava savunma sistemleri ile ciddi şekilde güçlendirildikten sonra, hava saldırılarına karışan Albatros uçağı ciddi kayıplara maruz kaldı. Kural olarak, Ermeniler onları Su-25 saldırı uçağı için aldı. Yerden en az beş saldırı uçağı talep ettiler, ancak Azerbaycanlıların yalnızca 2 veya 3 Su-25'i vardı ve Albatros'un tahrip edilen uçaklar arasında bulunduğunu kesinlikle söyleyebiliriz.
Ekim ayında 1992, L-39 çifti asi Abhazya'da göründü. Basına göre, Çeçen lider Dzhokhar Dudayev tarafından sunuldu. Daha sonra, doğrudan Rusya'dan birkaç uçak daha geldi. Bir savaş yükü olarak “Elki”, iki blok UB-16'te taşındı ve Gudauta bölgesindeki Sochi-Sukhumi karayolunun bir bölümü ile donatılmış doğaçlama bir hava alanından kullanıldı. Abhaz pilotları - SSCB Hava Kuvvetlerinin eski pilotları pilotluk yaptı. Abhazya'nın başkentini tutan Gürcü birliklerinin pozisyonlarına saldırdılar, ancak yerleşim bölgelerinde sık sık baskınlar yaşandı. Gürcü-Abhaz savaşında bir Ełka kaybedildi. İronik olarak, Moskova, Gürcistan'a karşı savaşta Abhazya'yı desteklemesine rağmen, Rus Buk hava savunma sistemi tarafından tahrip edildi. 16 Ocak 1993, Abhaz pilotu Oleg Chanba, sınır bölgesindeki bir sonraki görev için yola çıktı, ancak kimse Rus ordusunu uçuş hakkında bilgilendirmedi. Sonuç olarak, uçaksavar kompleksi radarının uçağı bilinmeyen ve tepkisiz bir uçak algıladığında, yok edildi. Pilot araba ile öldü. Savaşın sonunda, Abhaz Albatrosi tevdi edildi. Ancak, 2003’te, Kodori Boğazı’nın Gürcü sabotajcılarına karşı Abhaz birliklerinin operasyonunda L-39’in bulunduğu bildirildi. Uçağın kokpitine oturdu, sadece tahmin edebiliriz.
Çeçenya'nın bağımsızlığının ilan edilmesinden sonra, General Dudayev, Kalinovskaya ve Khankala havaalanlarında bulunan yüzlerce L-39 Armavir okulunun emrindeydi. Onlar için 40'in üzerinde eğitimli pilotlar vardı. İlk defa Çeçen “Elki”, “Dudayev karşıtı muhalefet” kuvvetlerinin Grozni'yi ele geçirmeye çalıştığı 1994 sonbaharında düşmanlıklarda yer aldı. Uçak keşif yaptı ve güdümsüz roketlere çarptı. Ekim 4 Çeçen L-1994'in "muhalifler" helikopterine saldırmaya çalıştığı yılın 39'i, MANPADS tarafından yerden düşürüldü, her iki pilot da öldürüldü. Kasım ayındaki 26'te Dudayev Albatrosları, Grozny'yi ele geçirmek için "muhalefet" in bir başka girişimini engellemeye katıldılar ve düşmanın topçu konumunu bombaladılar. Rusya 29 Kasım’ı açık bir savaşa girdikten sonra, tüm Çeçen havacılığı havaalanlarında eşzamanlı olarak tahrip edildi.
1992'te Kırgızistan, Frunze Askeri Havacılık Okulu'na (21-th eğitim havacılık alayına) ait önemli sayıda (yüzden fazla) MiG-39 ve TC L-322 savaşçısı aldı. Kırgızistan'da, 2002'te Albatross, ülkenin doğusunda İslamcı birliklere karşı operasyonlarda hükümet kuvvetlerini destekledi. Savaş sırasında, Kırgız L-39, NAR C-5'ta füze saldırısı düzenledi ve havadan keşif gerçekleştirdi. Düşman hava savunma varlıklarının eksikliğinden dolayı, hiçbir kayıpları olmadı. Şu anda, Kırgız Hava Kuvvetleri, 4 L-39'e sahiptir.
Etiyopya L-39 çok aktif bir şekilde savaştı. İlk önce Eritre'deki isyancılara karşı hareket ettiler ve daha sonra Etiyopya topraklarında iç savaşta yer aldılar. 1991 Mayıs'ında, Mengistu Haile Mariam rejimine karşı savaşan isyancılar, Albatros pilotları Addis Ababa'ya yaklaşırken Albatros pilotları çöküşüne kadar başkenti savundu. Sonra komşu Cibuti'ye uçtu. 1993'te Eritre eyaleti ayrı bir duruma ayrıldı, ancak 1998'te komşular arasındaki bölgesel anlaşmazlıklar nedeniyle başka bir savaş başladı. L-39’in bu savaşlara katılımı not edilmedi, Etiyopya hava savaşlarında Rus Su-27’i kullandı ve Eritre Ukrayna’da MiG-29’te satın aldı. Bununla birlikte, eğitim uçuşlarında Albatroslar düzenli olarak kendi uçaksavar silahlarını bombaladılar ve onları Eritre Hava Kuvvetleri'nde görev yapan MV339'in hafif saldırı uçağı ile karıştırdılar. Böyle bir olay acınacak şekilde sona erdi. 13 Kasım 1998, mürettebatı Etiyopya Hava Kuvvetleri kaptanı Endegena Tadassa ve basında adı geçmeyen bir Rus eğitmeni olan Mekele havaalanında L-125 alçak irtifa C-39 hava savunma füzesi ile vuruldu. Her iki pilot da öldü.
L-39, Suriye'deki iç savaşın bir üyesi oldu. Geçmişte, Suriye Hava Kuvvetleri, L-99ZO ve L-39ZA'nın 39 "Albatross" modifikasyonlarını aldı. Savaşın başında kaç tane aracın uçuş halinde olduğuna dair kesin bir veri yok. Bazı raporlara göre, bunların sayısı elliye ulaşabildi.
İslamcı militanlar için, L-39 en çok nefret edilen uçaklardan biri haline geldi. Suriye'de mücadelede “Albatros” un aktif kullanımını etkileyen önemli bir faktör, yeniden ayrılma ve düşük işletme maliyetleri için kısa hazırlık süresidir. Nispeten düşük hava hızı, düşük rakımlarda iyi görünürlük ve kontrol edilebilirlik, çok hassas füze ve bomba saldırıları yapmayı mümkün kılar. Temel olarak, 57-mm NAR C-5 ve FAB-100 bombaları ve FAB-250 bombaları kullandılar. Yer hedeflerini ateşlemek için silahlar nadiren kullanılıyordu, çünkü uçaklar uçaksavar ateşine karşı çok savunmasız.
Uçağın bir motoru olmasına rağmen, pilotlar zırhla korunmadığından kayıpların uygun kullanımı nispeten küçüktü. Şu anda, uçaksavar teçhizatlarının ateşi 10 "Elok" hakkında vuruldu. Birkaç araba daha ciddi hasar aldı, ancak hava üssüne dönmeyi başardı. Uçakların çoğu, hedefe tekrar tekrar yapılan ziyaretler sırasında veya aynı rotadaki hava alanına geri dönerken vuruldu. İkinci mürettebat üyesinin varlığı, hedefleri aramanıza ve çeşitli tehditler hakkında pilotu bilgilendirmenize ve zamana karşı uçaksavar manevraları yapmanıza izin verir. Ancak, bazen tehlike yere gizlendi: örneğin, Ekim 2014’te ATGM TOW-2A’yı kullanan teröristler Halep havaalanında L-39ZA’yı yaktılar. Başka bir 7 uçağı, Kshesh hava üssünün yakalanmasından sonra militan bir kupa oldu.
Albatros muharebe kariyerinin sona ermediğini söylemek güvenlidir. Maalesef, Suriye hükümetinin filosunu uçuşta sürdürme konusunda çok sınırlı fırsatları varken, savaş görevinin hazırlanması ve uygulanması için daha az harcama gerektiren L-39, maliyet etkinliği kriteri tarafından oldukça cazip, uçak keşif ve gözetimi. Operasyonun başlamasından sonra Suriye'deki VKS RF 'nin L-39' in bombalama ve saldırı grevlerini gerçekleştirme olasılığı daha düşüktü. Ancak gözlemciler, bu uçağın ülkenin kuzeyindeki Suriye ordusunun operasyonları sırasında keşif uçağı ve uçaksavar silahları olarak artan rolünü kaydetti.
Göre:
http://www.airwar.ru/enc/other/l39c.html
http://andrei-bt.livejournal.com/155831.html
http://www.defenseone.com