Bu konuda 2019'da bir araştırma yayınlanmıştı. Bu çalışmaya göre DNA, veri taşıma kapasitesi olan milyonlarca genetik molekülden sadece biri.[1] Bu durumda eğer Evren'de başka yaşam formları varsa, bambaşka genetik materyallere sahip olma ihtimalleri oldukça yüksek olacaktır.
Peki o zaman Dünya'da neden bu seçeneklerden sadece biri (veya RNA'yı da sayarsak ikisi) kullanılıyor? Bunun genelde çok iyi bir cevabı yok, çünkü elimizde tek bir yaşam formu olduğu için, onun özelliklerinin neden tam da o şekilde olduğunu anlamlı bir şekilde olduğunu söylemek zor. Çünkü çoğu durumda cevap şu: Bu molekülleri görüyoruz, çünkü Dünya'da yaşam, yaşamın başlangıcında Dünya'da var olan ve erişilebilir olan molekül kombinasyonlarını kullanarak evrimleşti (kemo-erişilebilirlik). Sonrasında da tüm torunlarına bu moleküller miras kaldı. Bildiğimiz kadarıyla Dünya'daki nükleik asitler, Dünya'daki termofiziksel şartlarda oldukça verimli bir şekilde çalışıyor. Yani bu şartlarda, bu özelliklere sahip bu moleküller diğerlerinin önüne geçti denebilir. Tabii hangi moleküllerin erişilebildiği değişseydi veya farklı termokimyasal şartlarda başka moleküller avantajlı olabilirdi ve yaşam, o şekilde başlayabilirdi. Hatta sistem kaotik olduğu için, başlangıç koşulları azıcık değiştiğinde bile, birebir aynı ortamda bambaşka molekülleri kullanan canlılar evrimleşebilirdi.
Bu soru, daha ziyade Dünya-dışı yaşam bulup da onun da DNA veya RNA kullandığını görecek olursak daha ilginç bir soruya dönüşecektir. Çünkü eğer tespit edilen milyonlarca olasılıktan bir diğerini bulursak, yukarıdaki paragrafta anlattıklarım geçerliliğini koruyacaktır. O durumda soru, hangi çevrede hangi molekül avantajlı sorusuna dönecektir. Ama ola ki o milyonlarca olasılıktan 1-2 tanesi, birbirinden bağımsız evrimleşen iki yaşam formunda aynı şekilde kullanılıyorsa, o zaman bu molekülün diğerlerine belli bir üstünlüğü (mesela bir stabilite başarısı) olduğunu düşünmeye başlayabiliriz.