Birinci Yahudi-Roma Savaşı - First Jewish–Roman War
|Birinci Yahudi-Roma Savaşı|
|Bir kısmı Yahudi-Roma savaşları|


Birinci yüzyılda Judaea ve Celile
|Suçlular|
|Roma imparatorluğu||


Tarafından desteklenen:


Radikal hizipler:
|Komutanlar ve liderler|


Bağnazlar:


|Mukavemet|


Yahudi geçici hükümet güçleri:


Sicarii:
|Kayıplar ve kayıplar|
|10.000'den fazla asker öldürüldü||25.000–30.000 öldürüldü||


10.000–20.000 Zealot ve İdumean öldürüldü
Binlerce Sicari öldürüldü


Josephus'a göre , Kudüs'te 1,1 milyon savaşçı olmayan kişi ve Celile'de 100.000 kişi öldü; 97.000 köleleştirildi. |
White, Birinci ve Üçüncü Roma Yahudi Savaşları için toplam ölü sayısını yaklaşık 350.000 olarak tahmin ediyor.
Birinci Yahudi-Roma savaşı (66-73 CE ), bazen denilen Büyük Yahudi İsyanı ( İbranice : המרד הגדול ha-MERED Ha-Gadol ) veya Musevi Savaşı , üç ilkiydi büyük isyanlar tarafından Yahudilere karşı Roma İmparatorluğu , Roma kontrolündeki Yahudiye'de savaştı ve Yahudi şehirlerinin tahrip edilmesine, halkının yerlerinden edilmesine ve toprağın Roma askeri kullanımı için tahsis edilmesine ve ayrıca Yahudi Tapınağının ve yönetiminin tahrip edilmesine neden oldu .
Büyük İsyan, MS 66 yılında, Nero'nun saltanatının on ikinci yılında Roma ve Yahudi dinsel gerilimlerinden kaynaklanarak başladı . Kriz, vergilendirme karşıtı protestolar ve Yahudilerin Roma vatandaşlarına yönelik saldırıları nedeniyle arttı . Romalı vali Gessius Florus , İkinci Tapınağı yağmalayarak karşılık verdi , paranın İmparatora ait olduğunu iddia etti ve ertesi gün şehre bir baskın düzenleyerek çok sayıda üst düzey Yahudi şahsiyeti tutukladı. Bu, daha geniş ve geniş çaplı bir isyan başlattı ve Yahudiye'nin Roma askeri garnizonu isyancılar tarafından hızla istila edilirken, Roma yanlısı kral Hirodes Agrippa , Romalı yetkililerle birlikte Kudüs'ten kaçtı . O isyan kontrolden çıktı başlamıştı temizlemek oldu, Cestius Gallus , legate ait Suriye dayalı Suriye ordusunda getirdi, Legion XII Fulminata ve yardımcı askerle takviye düzeni sağlamak ve isyanı bastırmak için. İlk ilerlemelere ve Jaffa'nın fethine rağmen , Suriye Lejyonu, Beth Horon Savaşı'nda Yahudi isyancılar tarafından 6.000 Romalı katledilerek ve Lejyon'un aquilası kaybedilerek pusuya düşürüldü ve mağlup edildi . 66 yılında, Kudüs'te eski Baş Rahip Ananus ben Ananus , Joseph ben Gurion ve lider olarak seçilen Joshua ben Gamla dahil olmak üzere geçici Yahudi hükümeti kuruldu . Yosef Ben Matityahu ( Josephus ) isyancı komutan tayin edildi Celile ve Elazar ben Hanania komutanı olarak Edom . Daha sonra, Kudüs'te Sicari'nin lideri Menahem ben Yehuda'nın şehrin kontrolünü ele geçirme girişimi başarısız oldu. O idam edildi ve geri kalan Sicarii şehirden atıldı. Köylü lideri Simon bar Giora da yeni hükümet tarafından ihraç edildi.
Nero, deneyimli ve alçakgönüllü general Vespasian'a Judaea vilayetindeki isyanı ezme görevi verildi. Vespasian'ın oğlu Titus ikinci komutan olarak atandı. Dört lejyona verilen ve Kral II. Agrippa'nın güçleri tarafından desteklenen Vespasian , 67'de Celile'yi işgal etti . Ana isyancı güç tarafından savunulan güçlendirilmiş Kudüs şehrine doğrudan saldırmaktan kaçınan Romalılar, isyancıların kalelerini ortadan kaldırmak ve halkı cezalandırmak için ısrarlı bir kampanya başlattı. Birkaç ay Vespasian ve Titus Celile ve nihayet overran büyük Yahudi kaleleri devraldı içinde Jodapatha yanı sıra bastırılmış Yosef Ben Matityahu emrinde olan, Tarichaea Celile'de savaşa son veren,. Celile'den sürülen Zealot isyancılar ve binlerce mülteci Kudüs'e gelerek siyasi kargaşa yarattı. Yüzleşme ağırlıklı arasındaki Sadducee komutasındaki Kudüslüler ve Kuzey Başkaldırı ağırlıklı Zealot kesimlerin Giscala John ve Elazar ben Simon , kanlı şiddet içine patlak verdi. İle İdumeanları şehre girmeden ve fanatik yan savaşan eski başrahip, Ananus ben Ananus öldürüldü ve onun hizip ağır kayıplar oldu. 15.000 milise komuta eden Simon bar Giora, daha sonra Sadducee liderleri tarafından Zealotlara karşı durmaları için Kudüs'e davet edildi ve hızla şehrin büyük kısmının kontrolünü ele geçirdi. Bunu 69. yıl boyunca Simon, John ve Eleazar'ın fraksiyonları arasında şiddetli çatışmalar izledi.
Roma'daki iç savaş ve siyasi kargaşa nedeniyle askeri operasyonlarda yaşanan durgunluğun ardından , Vespasian Roma'ya çağrıldı ve 69'da İmparator olarak atandı. Vespasian'ın ayrılmasıyla Titus, 70'in başlarında Kudüs'teki isyancı direniş merkezini kuşatmak için harekete geçti . Kudüs'ün ilk iki duvarı üç hafta içinde aşıldı, ancak inatçı bir isyan Roma Ordusu'nun üçüncü ve en kalın duvarı kırmasını engelledi. Zealot iç çatışmalarının şehrin tüm yiyecek kaynaklarının yakılmasıyla sonuçlandığı yedi aylık acımasız bir kuşatmanın ardından, Romalılar nihayet 70 yazında zayıflamış Yahudi güçlerinin savunmasını kırmayı başardılar. Kudüs'ün düşüşünün ardından, 71 yılında Titus Roma'ya gitti ve Legion X Fretensis'i Herodium ve Machaerus gibi kalan Yahudi kalelerini yenmek için bıraktı ve 73-74'te Masada'daki Roma seferini tamamladı .
Tisha B'Av'da anılan olaylardan biri olan Kudüs'teki İkinci Tapınak yıkılırken, Sadducee hareketinin belirsizliğe düşmesiyle Yahudilik krize girdi. Ancak, Farisalı bilgelerden biri olan Haham Yohanan ben Zakkai , Titus kuşatması sırasında öğrencileri tarafından bir tabutta Kudüs'ten kaçırıldı. Haham , Yavne'de Talmudic araştırmasının önemli bir merkezi haline gelen bir Yahudi okulu kurmak için izin aldı . Bu , Yahudilerin kültürlerini ve dinlerini Tapınak olmadan ve hatta diasporada bile devam ettirmelerine izin verecek olan Rabbinik Yahudiliğin gelişiminde çok önemli bir işaret haline geldi . Ayaklanmanın getirdiği kargaşaya ve Tapınağın yıkılmasına rağmen, Yahudi yaşamı Yahudiye'de gelişmeye devam etti, ancak Roma yönetiminden duyulan memnuniyetsizlik sonunda MS 132-136'da Bar Kokhba isyanına yol açtı .
Arka fon
Kral Hirodes , Kudüs'ü MÖ 37 - MÖ 4 arasında Roma Senatosu tarafından "Yahudilerin Kralı" olarak atanarak Roma İmparatorluğu için bir vasal kral olarak yönetti . Büyük Hirodes, çoğunlukla tahtı ele geçirebilecek herkesi öldürme kampanyası nedeniyle bir tiran olarak biliniyordu. Hirodes, önceki hanedan olan Hasmon hanedanının tüm akrabalarını idam ettirdi. Buna karısı, bir Hasmon Kralı'nın kızı ve tüm aile üyeleri dahildi. Herod olarak da bilinen sadece kendisine sadakati olurdu asalet yeni bir satır, yaratılan Hirodes yanlılarıyla . Geçmiş hanedana bağlı olmayan ailelerden yeni baş rahipler atadı. Herod'un ölümünden sonra, birkaç akraba Herodian Tetrarşi ile başlayarak bölgede hak iddia etti .
Hirodes'in mirasının bir başka yönü de ekonomik zorluktu. Herod'un büyük ölçekli şantiyelerinde çalıştırılan işçi işçileri yoksullaştı. Hirodes'in ölümünden sonra, zayıf ekonomi isyanlara yol açtı ve bölgedeki liderlik eksikliği nedeniyle şiddet kontrol altına alınmadı. Herod'un liderlikten yoksun olması, bölgeyi ayaklanmalara karşı savunmasız hale getirdi ve Büyük İsyan'ın beklenen bir nedeni olarak düşünülebilir.
Doğu Akdeniz'deki artan Roma egemenliğinin ardından , başlangıçta yarı bağımsız olan Herodian hanedanı , MS 6. yılda resmi olarak Roma İmparatorluğu ile birleştirildi. Müşteri krallığının bir Roma eyaletine geçişi büyük bir gerginlik yarattı ve Quirinius Nüfus Sayımı'na bir yanıt olarak Celileli Yahuda tarafından bir Yahudi ayaklanması patlak verdi . Bu isyan Romalılar tarafından hızla bastırıldı.
Kral Herod öldükten sonra, ve birikimi sonra Herod Archelaus , Romalılar uyguladı vekiller (teknik valilerin Judeans kural 41 CE önce). Başlangıçta, Roma savcıları Yahudi halkının yasalarına ve geleneklerine saygı duydular, onlara Şabat günü dinlenmelerine izin verdiler, pagan ritüellerinden muafiyet sağladılar ve hatta madeni paraların başka yerlerinde imgeler taşımasına rağmen imgesiz madeni paralar darp ettiler. Yahudiler, yasalarına ve geleneklerine karşı gelen bir savcı ile karşılaştıklarında, Suriye valisine memurun kaldırılması için dilekçe verdiler, Roma Yahudisi esasen bir "Suriye uydusu" idi.
MS 7-26 yılları nispeten sakindi, ancak 37'den sonra eyalet İmparator Caligula için yeniden bir sorun kaynağı olmaya başladı . İmparatorluğun doğusundaki gerginliklerin nedeni, Yunan kültürünün , Roma Hukukunun ve imparatorluktaki Yahudilerin haklarının yayılmasını içeren karmaşıktı . Caligula, Mısır valisi Aulus Avilius Flaccus'a güvenmedi . Flaccus, Tiberius'a sadıktı, Caligula'nın annesine komplo kurmuştu ve Mısırlı ayrılıkçılarla bağlantıları vardı. 38 yılında Caligula, Agrippa'yı Flaccus'u kontrol etmesi için İskenderiye'ye haber vermeden gönderdi. Philo'ya göre ziyaret, Agrippa'yı Yahudilerin kralı olarak gören Yunan halkının alaylarıyla karşılandı. Flaccus, imparatorun heykellerini Yahudi sinagoglarına yerleştirerek hem Yunan nüfusunu hem de Caligula'yı yatıştırmaya çalıştı .
Sonuç olarak, şehirde kapsamlı dini isyanlar patlak verdi. Caligula, Flaccus'u görevinden alarak ve infaz ederek yanıt verdi. 39 'Agrippa sanık Herod Antipas , tetrarch Celile ve Perea yardımıyla Roma yönetimine karşı bir isyan planlama, Partlara . Hirodes Antipas itiraf etti ve Caligula onu sürgüne gönderdi. Agrippa toprakları ile ödüllendirildi.
40 yılında İskenderiye'de Yahudiler ve Yunanlılar arasında yeniden isyanlar patlak verdi. Yahudiler imparatoru onurlandırmamakla suçlandı. Anlaşmazlıklar Jamnia kentinde de meydana geldi. Yahudiler, kilden bir sunağın dikilmesi karşısında öfkelendiler ve onu yok ettiler. Caligula cevaben, Kudüs Yahudi Tapınağı'na kendi heykelinin dikilmesini emretti . Vali Suriye, Publius Petronius sırası gerçekleştirildi eğer iç savaş korkusuyla, yaklaşık bir yıldır uygulamadan geciktirdi. Agrippa sonunda Caligula'yı emri tersine çevirmeye ikna etti.
46 yılında, Yahudiler tarafından Yahudiye eyaletinde bir ayaklanma patlak verdi. Jacob ve Simon ayaklanması iki adını taşıyan kardeş tarafından teşvik ve Celile'deki konsantre isyanı, sporadik isyanla olarak başlayan ve 48 Roma makamları tarafından konulmuştur ve iki kardeş yürütülen 46 ve 48 arasında sürdü.
Yahudiye'deki görece uzlaşmacı Roma politikası, bir procurator olarak Gessius Florus'un kurumu ile değişti (MS 64-66). Florus, tapınak hazinesinden çalarak ve saygısızlığa karşı çıkan Yahudileri öldürerek isyanın başlamasına yardım etti. Florus ile bir savcı olarak karşı karşıya kalan Yahudiler, Suriye valisi Cestius Gallus'un desteğini almaya çalıştılar. Ancak bu yardım talebi herhangi bir destek toplayamadı. Ortaya çıkan isyan, bir dizi ayaklanmanın ilkiydi ve birkaç devrimci fraksiyonun oluşmasına yol açtı. İsyan, Florus isyanları durdurmaya çalıştığında daha da şiddetlendi, bu da aslında daha devrimci coşkuyu kışkırttı.
Zaman çizelgesi
İsyan salgını
Josephus'a göre , 66 yılında Sezariye'de başlayan şiddet, yerel bir sinagogun önünde kuş kurban eden bir tüccar evinin Yunanlıları tarafından kışkırtıldı. Buna tepki olarak, Yahudi Tapınak katiplerinden biri olan Eleazar ben Hanania , Tapınak'ta Roma İmparatoru için duaları ve fedakarlıkları durdurdu . Kudüs'te Roma vatandaşlarına ve 'hain' olarak algılanan 'hainlere' yönelik şikayetler ve rastgele saldırılar listesine vergilendirme protestoları da katıldı. Yahudi Tapınağı daha sonra , paranın İmparatora ait olduğunu iddia ederek, Tapınağın hazinesinden on yedi yetenek çıkaran procurator Gessius Florus'un emriyle Roma birlikleri tarafından ihlal edildi . Bu eyleme yanıt olarak, şehir kargaşaya düştü ve Yahudi nüfusunun bir kısmı, Florus fakirmiş gibi para toplamak için etrafta bir sepet dolaştırarak Florus ile alay etmeye başladı. Florus, kargaşaya ertesi gün şehre baskın yapmak ve çoğu Roma vatandaşı olmasına rağmen kırbaçlanan ve çarmıha gerilen şehir liderlerinden bazılarını tutuklamak için Kudüs'e asker göndererek tepki gösterdi . Kısacası, öfkeli Yahudi milliyetçi hizipleri silaha sarıldı ve Kudüs'ün Roma askeri garnizonu hızla isyancılar tarafından istila edildi. En kötüsünden korkan Roma yanlısı Kral Hirodes Agrippa II ve kız kardeşi Berenice , Kudüs'ten Celile'ye kaçtı. Yahudi milisler daha sonra Yahudiye'nin Romalı vatandaşlarına ve Roma yanlısı yetkililere yöneldi ve ülkeyi herhangi bir Roma sembolünden arındırdı. Diğer olayların yanı sıra Sicari isyancı grubu, Masada'daki Roma garnizonunu şaşırttı ve kaleyi ele geçirdi.
Başlangıçta şiddetin patlak vermesi Yahudiler arasında bir iç hizip çatışmasıydı; İsyandan yana olanlar ve karşı çıkanlar. Eski Başrahip Ananias'ınki de dahil olmak üzere büyük can kaybı meydana geldi. Kudüs'ün batı sınırındaki Roma garnizonu kuşatıldı ve isyana karşı çıkanlara yardım edemedi. Sonunda, komutanları Metilius liderliğindeki garnizon, şehirden engelsiz geçiş karşılığında teslim oldu, ancak Eliezar liderliğindeki Yahudi isyancılar, Yahudiliğe geçmek zorunda kalan Metilius dışında teslim olan tüm askerleri katletti.
Dördüncü yüzyıl kilise babaları Eusebius ve Epiphanius'a göre, Kudüs'ün Yahudi Hıristiyanları savaş başlamadan önce Pella'ya kaçtı .
Gallus'un kampanyası ve Yahudi geçici hükümeti
Yahudiyedeki huzursuzluk bir sonucu olarak, Cestius Gallus , legate bir Suriye monte Suriye lejyona XII Fulminata , III birimleri ile takviye Gallica'nın , IIII Scythica ve VI Ferrata artı yardımcı ve müttefikleri - yaklaşık 30,000-36,000 arasında bir toplam birlikler, komşu ilde düzeni sağlamak için. Suriye lejyonu Narbata'yı ele geçirdi ve savaşmadan teslim olan Sepphoris'i de aldı. Sepphoris'ten çekilen Yahudili isyancılar Atzmon tepesine sığındılar, ancak kısa bir kuşatmanın ardından yenildiler. Gallus daha sonra Acre'ye Batı Celile'de ulaştı ve ardından Caesarea ve Jaffa'ya yürüdü ve burada yaklaşık 8.400 kişiyi katletti. Askeri kampanyasına devam eden Gallus, Lydda ve Afek'i (Antipatris) aldı ve Kudüslü isyancıları , Adiabene'den müttefik gönüllüler tarafından takviye edilen Simon bar Giora liderliğindeki Yahudili isyancılara yaklaşık 500 Romalı askerini kaybettiği Geva'da meşgul etti .
Suriye lejyonu daha sonra Kudüs'e yatırım yaptı , ancak belirsiz nedenlerden ötürü ve ilk kazanımlarına rağmen , İmparatorluk liderliğini şok eden bir sonuç olarak , Beth Horon Savaşı'nda Yahudili isyancılar tarafından pusuya düşürüldüğü ve yenildiği kıyıya doğru geri çekildi . Romalıların Beth Horon'daki yenilgisi, tarihi boyunca bir isyancı eyalet tarafından Roma İmparatorluğu'nun en kötü askeri yenilgilerinden biri olarak kabul edilir. Lejyon XII ile savaşta bazı 6.000 Roma birlikleri öldürülmüş ve daha birçok yaralı Fulminata onun kaybetme aquila Gallus Suriye'ye kaçan, kargaşa içinde onun askerlerini terk gibi. Muzaffer Yahudili milisler arasında Sadducee ve Pharisee fraksiyonları da vardı; Simon Bar Giora liderliğindeki köylülüğün, Eleazar ben Simon liderliğindeki Zealot fraksiyonunun ve Sicari unsurlarının da oynadığı önemli bir rol .
Muzaffer Yahudi birlikleri daha sonra bir inisiyatif aldı ve kontrollerini Helenistik şehir Aşkelon'a genişletmeye çalıştı , Perean Nijer, İssean Yohanan ve Babil Şila tarafından komuta edilen bir ordu topladı ve şehri kuşattı. Aşkelon'un kırsal kesiminin yağmalanmasına rağmen, kampanya şehri ele geçirmeyi başaramayan ve yaklaşık 8.000 milis adamını küçük Roma garnizonunda kaybeden Yahudiler için bir felaketti. Aşkelon'daki pek çok Yahudi sakini, sonrasında Greko-Suriyeli ve Romalı komşuları tarafından katledildi. Aşkelon'u alamama, isyancı Yahudili güçlerin taktiklerini açık çatışmadan güçlendirilmiş savaşa değiştirdi.
Gallus'un Beth Horon'daki yenilgisinin ardından, Halk Meclisi Simeon ben Gamliel'in ruhani rehberliği altında çağrıldı ve böylece Kudüs'te Yahudi geçici hükümeti kuruldu. Eski Başrahip Ananus ben Ananus (Hanan ben Hanan) hükümet başkanlarından biri olarak atandı ve diğer önde gelen Joseph ben Gurion ile şehri güçlendirmeye başladı ve Joshua ben Gamla başrolü üstlendi. Josephus Matthias (Yosef ben Matityahu) Celile ve Golan'da komutan olarak atanırken, Josephus Simon (Yosef ben Shimon) Jaffa, Lydda, Ammeus-Nikopolis ve tüm Tamna'nın Jericho komutanı, Issene (Yohanan Issean) komutanı olarak atandı. alan. Elazar Ananias (Eliezar ben Hananiya) ortak komutanı Edom Nijer Perean ile İsa ben Sapphas (Joshua ben Zafia) ile birlikte, kendi komutası altında Gallus kampanyası sırasında savaş kahramanı. Menaşşe, Perea ve John Ananias (Yohanan ben Hananiya) için Gophna ve Acrabetta'ya atandı.
Daha sonra, Kudüs'te Sicari'nin lideri Menahem ben Yehuda'nın şehrin kontrolünü ele geçirme girişimi başarısız oldu. O idam edildi ve geri kalan Sicarii , daha önce bir Roma garnizonundan alınmış olan şehirden, kaleleri Masada'ya atıldı. Merkezi Masada'da bulunan Sicarii, Ein Gedi gibi yakınlardaki Yahudi köylerini terörize etti . Karizmatik ve radikal bir köylü lideri olan Simon bar Giora da yeni hükümet tarafından Kudüs'ten ihraç edildi. Devrilen Bar Giora'nın fraksiyonu da Masada'ya sığındı ve 67-68 kışına kadar orada kaldı.
Vespasian'ın Celile kampanyası
İmparator Nero , isyanı bastırması için general Vespasian'ı gönderdi. Vespasian, lejyonla birlikte X Fretensis ve V Macedonica , indi Ptolemais oğluna katıldı Orada Nisan 67'deki Titus geldi, İskenderiye başında Lejyon XV Apollinaris yanı sıra dahil olmak üzere çeşitli yerel müttefiklerinin orduları tarafından Kral II. Agrippa'nın. 60.000'den fazla askeri alan Vespasian, Celile'yi boyunduruk altına alarak operasyonlara başladı. Celile'deki Yahudili isyancılar, Kudüs'teki merkezi hükümete sadık güçler Josephus tarafından komuta edilen ve varlıklı ve rahip sınıflarını temsil eden iki kampa bölündü , oysa yerel Zealot milisleri büyük ölçüde Roman Suriye'den gelen yoksul balıkçılar, çiftçiler ve mültecilerle doluydu. Yahudi seçkinleriyle bağlantılı birçok kasaba - Sepphoris ve Tiberias dahil , diğerleri zorla ele geçirilmek zorunda kaldıkları halde - savaşmadan pes etti . Josephus , bunlardan Tarichaea , Yodfat ( Jotapata ) ve Gamla kuşatmalarının ayrıntılı anlatımlarını sunar ; Zealotların kalesi olan Gischala da zorla alındı, zelot liderler kuşatmanın ortasında güçlerinin çoğuyla Kudüs'e doğru yola çıktılar .
68 yılına gelindiğinde, kuzeydeki Yahudi direnişi ezildi ve Vespasian, Caesarea Maritima'yı karargahı yaptı ve Kudüs'teki isyancılarla doğrudan yüzleşmekten kaçınarak ülkenin kıyı şeridini düzenli olarak temizlemeye başladı. Josephus'un şüpheli rakamlarına dayanarak, Roma'nın Celile'yi yenmesinin 100.000 Yahudi'nin öldürülmesi veya köleliğe satılmasıyla sonuçlandığı tahmin ediliyor.
Yahudilerin yeniden toplanması ve iç savaş
Vespasian, 68 baharına kadar Caesarea Maritima'da kampta kaldı ve Yahudiye ve Samarya dağlık bölgelerinde başka bir sefer için hazırlandı. Yeniden inşa Celile dışarı sürüldü Yahudiler, Joppa Cestius Gallus'un önce imha edildiğini (Yafa). Romalılarla çevrili şehir surlarını yeniden inşa ettiler ve hafif bir filo kullanarak ticaretin moralini bozdular ve İskenderiye'den Roma'ya tahıl tedarikini kesintiye uğrattılar.
Onun içinde Yahudi Savaş Josephus yazdı:
Kendilerine ayrıca çok sayıda korsan gemisi inşa ettiler ve korsanları Suriye, Fenike ve Mısır'a yakın denizlere çevirdiler ve bu denizleri tüm insanlara ulaşılamaz hale getirdiler.
John of Giscala liderliğindeki çökmüş Kuzey isyanının fanatik liderleri, güçlerinin büyük bir kısmı ile Celile'den Kudüs'e kaçmayı başardılar. Yahudiye geçici hükümetine sadık güçlerin kalıntıları ve Eleazar ben Simon başkanlığındaki önemli Zealot milisler de dahil olmak üzere birçok grubun militanlarıyla dolu olan ve büyük ölçüde Roma güçleri tarafından kesilen Kudüs, radikal Zealotların büyük parçaların kontrolünü ele geçirmesiyle hızla anarşiye girdi. müstahkem şehrin. Ardından Zealotların ve fanatik Sicariilerin teslim olmayı savunan herkesi infaz etmesiyle acımasız bir iç savaş patlak verdi .
Yahudi geçici hükümetinin, Zealotlar tarafından İdumeanlara teslim edilen Roma Ordusu ile anlaşma sağladığına dair yanlış bir mesajın ardından, yaklaşık 20.000 silahlı İdume'liden oluşan büyük bir güç Kudüs'e geldi. Zealotlar tarafından içeri girmesine izin verildi ve bu nedenle, Idumeanlar'ın Kudüs'e girip Zealotların yanında savaşırken, Yahudi geçici hükümetinin liderleri, Ananus ben Ananus ve Joseph ben Gurion, kötü şöhretli Zealot Tapınağında ciddi sivil kayıplarla öldürüldü. Josephus'un 12.000 kişinin öldüğünü bildirdiği kuşatma . Kudüs'teki katliam haberini alan Simon bar Giora, Masada'dan ayrıldı ve sadık birlikleriyle Idumea'yı yağmalamaya başladı, karargahını Na'an'da kurdu ; az bir direnişle karşılaştı ve Jacob ben Susa da dahil olmak üzere Idumean liderlerle güçlerini birleştirdi .
Judea kampanyası ve Yeni İmparator
68 baharında Vespasian, Yahudiye'de isyancıların elindeki çeşitli kaleleri bastırmak için sistematik bir kampanya başlattı ve o baharda Afeq, Lydda, Javneh ve Jaffa'yı yeniden ele geçirdi. Daha sonra Idumea ve Perea'ya ve sonunda Bar Giora'nın hizipinin Romalılar için büyük endişe yarattığı Judean ve Samarian dağlıklarına devam etti. Roma Ordusu 69 Temmuz'a kadar Gophna, Akrabta, Bet-El, Ephraim ve Hebron'u aldı.
Yahudiye'deki savaş sürerken Roma'da büyük olaylar oluyordu. 68'in ortasında, imparator Nero'nun gitgide düzensiz davranışı sonunda pozisyonuna olan desteğini kaybetti. Roma Senatosu , Praetorian Guard ve çok sayıda önde gelen ordu komutanları onun kaldırılması komplo. Senato, Nero'yu halk düşmanı ilan ettiğinde Roma'dan kaçtı ve bir sekreterin yardımıyla intihar etti. Yeni kurulan imparator, eski İspanya Valisi Galba , rakibi Otho tarafından birkaç ay sonra öldürüldü ve Dört İmparator Yılı olarak bilinen bir iç savaşı tetikledi . 69'da, daha önce karışmamış olsa da, popüler Vespasian da emrindeki lejyonlar tarafından imparator olarak selamlandı. Daha fazla yaygın destek aldıktan sonra, oğlu Titus'u Yahudiye'deki savaşı bitirmesi için bırakmaya karar verirken, tahtını Otho'yu tahttan indirmiş olan gaspçı Vitellius'tan almak için Roma'ya döndü .
Kudüs'ü açık bir şekilde kuşatmaya karşı çıkan Vespasian'ın ayrılmasıyla, surlarla çevrili şehre karşı çok sayıda asker kaybetmekten korkan Titus, lejyonlarını isyankar eyaletin başkenti üzerinde ilerletti. Kasabadan sonra şehri fetheden Titus, dağlık arazide hızla ilerlerken, acımasız baskı, müstahkem Kudüs'e sığınmak isteyen muazzam bir Yahudi mülteci dalgası yarattı. Yahudili isyancılar, Roma birlikleriyle doğrudan çatışmaktan kaçındı, çünkü birçok fraksiyon, Roma yenilgisinden ziyade çoğunlukla kendi kontrolleri ve hayatta kalmalarıyla ilgileniyordu. Şehir içindeki acımasız iç savaş nedeniyle zayıflamış olsalar da, Zealot fraksiyonları, başkentin hemen Roma fethine karşı çıkmak için hala önemli sayıda asker gönderebilirdi. John, Eleazar'ı kandırdı ve öldürdü ve şehir üzerinde despotik bir yönetim başlattı. 15.000 kişilik büyük bir kuvvete komuta eden Simon bar Giora, daha sonra kalan geçici hükümet liderleri tarafından John'un Zealot fraksiyonuna karşı durmaları için Kudüs'e davet edildi ve şehrin büyük bir bölümünü kontrol altına aldı. Bunu 69 yıl boyunca Bar-Giora ve John'un fraksiyonları arasında acı bir çekişme izledi.
Kudüs'ün ele geçirilmesi
Eyaletin müstahkem başkenti Kudüs kuşatması hızla bir çıkmaza dönüştü. Şehrin savunmasını geçemeyen Roma orduları, şehrin hemen dışında kalıcı bir kamp kurdular, surlarının çevresinde bir hendek kazdılar ve Kudüs'ün etrafına şehir surları kadar yüksek bir duvar inşa ettiler. Şehirden kaçmaya çalışan siperde yakalanan herkes , bir günde beş yüz çarmıha gerilmesiyle, Kudüs'e bakan toprak duvarın tepesindeki sıralar halinde yakalanıp çarmıha gerilecekti . İki Zealot lider, Gischala'lı John ve Simon Bar Giora, Romalılar kuşatma için surlar inşa etmeye başladığında, yalnızca düşmanlıkları durdurdu ve şehri savunmak için güçlerini birleştirdi.
Surların içindeki iç çatışmalar sırasında, savunucuları barış görüşmeleri yapmak yerine kuşatmaya karşı savaşmaya teşvik etmek için Zealotlar tarafından kasıtlı olarak stoklanmış bir kuru gıda kaynağı yakıldı; Sonuç olarak birçok şehir sakini ve asker kuşatma sırasında açlıktan öldü. Çağdaş bir tarihçi olan Tacitus , Kudüs'te kuşatılanların sayısının altı yüz binden az olmadığını, erkeklerin ve kadınların benzer şekilde ve her yaşta silahlı direnişe katıldığını, silahı eline alabilen herkesin yaptığını ve her iki cinsiyetin de olduğunu belirtiyor. Ülkelerinden atılmayı içeren bir hayata ölümü tercih ederek eşit kararlılık gösterdi. Josephus kuşatılanların sayısını 1 milyona yaklaştırdı. Fısıh Bayramı'nda Tapınak'ta bulunmak için savaştan vazgeçmeyen Yahudi diasporasından birçok hacı , kuşatma sırasında Kudüs'te tuzağa düşürüldü ve telef oldu.
70 yazında, yedi aylık bir kuşatmanın ardından, Titus sonunda Kudüs'ü aşmak için şehir duvarlarından birkaçının yıkılmasını kullandı, neredeyse tüm şehri yağmaladı ve yaktı. Romalılar en zayıf noktaya, üçüncü duvara saldırarak başladı. Kuşatmadan kısa bir süre önce inşa edildi, bu yüzden korumasına ayıracak kadar zamanı yoktu. Mayıs ayının sonuna doğru başarılı oldular ve kısa bir süre sonra daha önemli olan ikinci duvarı aştılar. Roma saldırısının son aşamalarında, John of Giscala komutasındaki Zealotlar hala Tapınağı tutarken, Simon Bar Giora liderliğindeki Sicarii, yukarı şehri tutuyordu. İkinci Tapınak (yenilenmiş Herod'un Temple ), isyanın son müstahkem kalelerinden biri, üzerinde yıkıldı Tişa B'Av (29 veya 30 Temmuz 70).
Kudüs'ün üç duvarı, Tapınak ve kaleler gibi sonunda yıkıldı; şehir daha sonra meşaleye kondu ve hayatta kalanların çoğu köleliğe alındı; devrilmiş taşların bir kısmı ve çarpma yerleri hala görülebilmektedir. Giscala'lı John, Agrippa II'nin Jotapata kalesine teslim olurken, Simon Bar Giora bir zamanlar Tapınağın bulunduğu yerde teslim oldu. Daha önce sadece Tapınağın Baş Rahibi tarafından görülen Menora ve Tanrı'nın Ekmeği Tablosu da dahil olmak üzere Kudüs Tapınağı'nın hazineleri, Titus'un zafer alayı sırasında Roma sokaklarında ve bazıları ile birlikte geçit töreni yapıldı. Aralarında John of Giscala ve Simon Bar Giora'nın da bulunduğu 700 Yahudi mahkum. Simon Bar Giora idam edilirken John Giscala ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. Zafer, Tapınağın hazinelerinin geçit törenini tasvir eden Titus Kemeri ile anıldı . Kudüs'ün düşüşüyle birlikte, bazı ayaklanmalar, 73'e kadar süren Yahudiye'deki izole yerlerde hala devam etti.
Son kaleler
71 baharında Titus, Roma'ya doğru yola çıktı. Daha sonra Roma'dan, görevi Yahudiye'deki " temizlik " operasyonlarını üstlenmek olan Sextus Lucilius Bassus adında yeni bir askeri vali atandı . Halen direnen birkaç kaleyi kuşatmak ve ele geçirmek için X Fretensis'i kullandı . Bassus, Herodium'u aldı ve sonra Ölü Deniz kıyısındaki Machaerus kalesini ele geçirmek için Ürdün'ü geçti ve ardından Judah ben liderliğindeki yaklaşık 3.000 Yahudi isyancının peşine düşmek için Ölü Deniz'in kuzey kıyısındaki Jardus Ormanı'na devam etti. Hızla mağlup ettiği Ari. Bassus, hastalık nedeniyle görevini tamamlayacak kadar yaşamadı. Lucius Flavius Silva onun yerini aldı ve 72 sonbaharında son Yahudi kalesi olan Masada'ya karşı hareket etti. Toplam 10.000 asker için Legio X , yardımcı birlikler ve binlerce Yahudi mahkumu kullandı. Teslimiyet emri reddedildikten sonra Silva birkaç üs kampı kurdu ve kaleyi çevreledi . Josephus'a göre, Romalılar 73 yılında nihayet bu kalenin duvarlarını kırdıklarında, 967 savunmacının 960'ının intihar ettiğini keşfettiler.
Sonrası
Büyük İsyanın Sonucu
Ayaklanmanın getirdiği kargaşaya ve Tapınağın yıkılmasına rağmen, Yahudi yaşamı Yahudiye'de gelişmeye devam etti. Roma yönetiminden duyulan memnuniyetsizlik sonunda 132-136'da Bar Kokhba isyanına yol açtı . Yıkıma verilen dini tepki , hepsi tapınağın yıkımının acısını anlatan halakhah (Yahudi yasası), midrashim ve 2 Baruch kitabındaki değişikliklerle açıkça görülüyordu .
Yahudi isyancıların çoğu dağıtıldı veya köleliğe satıldı . Josephus, kuşatma sırasında 1.100.000 kişinin öldürüldüğünü, 97.000 kişinin yakalandığını ve köleleştirildiğini ve birçok kişinin Akdeniz çevresindeki bölgelere kaçtığını iddia etti . Ölümlerin önemli bir kısmı Romalıların getirdiği hastalık ve açlıktan kaynaklanıyordu . "Onlara zararlı bir yıkım ve kısa bir süre sonra onları daha aniden yok eden bir kıtlık."
Yahudi Ansiklopedisi İbranice Alfabesi ile ilgili makale devletler: "Değil Nero karşı ve Hadrian karşı ayaklanmalar kadar yaptığımız Yahudiler kullanımına geri dönüş eski İbranice metinlerde bunları yöneten hangi benzer motifler yaptım onların sikke, iki veya üç asır önce; her iki sefer de doğrudur, sadece kısa bir süre için. "
Philostratus'un Apollonius'un Yaşamı'na göre Titus, Yahudiye'ye komşu grupların sunduğu zafer çelengini, yalnızca ilahi gazabın aracı olduğu gerekçesiyle reddetti.
Vespasian'ın ayrılmasından önce, farisilere adaçayı ve Haham Yohanan ben Zakkai bir tesis için onun izni Yavne Musevi okulu . Zakkai, öğrencileri tarafından bir tabutun içinde Kudüs'ten kaçırıldı. Daha sonra, bu okul Talmudik çalışmanın önemli bir merkezi haline geldi (bkz. Mişna ). Bu , Yahudilerin kültürlerini ve dinlerini Tapınak olmadan ve esasen diasporada bile sürdürmelerine izin verecek olan Haham Yahudiliğinin gelişiminde çok önemli bir işaret haline geldi .
Diğer savaşlar
Büyük Yahudiye İsyanı , Doğu Akdeniz'i kökten değiştiren ve Roma İmparatorluğu ile Yahudilerin gelişimi üzerinde hayati bir etkiye sahip olan Yahudi-Roma savaşlarının başlangıcına işaret ediyordu . Büyük Ayaklanmanın yenilgisine rağmen, bölgede gerginlikler artmaya devam etti. Doğu'dan gelen Part tehdidiyle, Doğu Akdeniz'deki başlıca Yahudi toplulukları MS 117'de ayaklandı. 115-117 yıllarında Kitos Savaşı olarak bilinen ve çoğunlukla diasporada (Kıbrıs, Mısır, Mezopotamya ve sadece çok az Yahudiye'de) meydana gelen isyan, zayıf bir şekilde organize edilmiş olsa da, son derece şiddetliydi ve Roma orduları için iki yıl sürdü. bastırmak. Yahudiye'de Kitos Savaşı'nın yalnızca son bölümü yapılmasına rağmen, isyan Yahudi-Roma Savaşlarının bir parçası olarak kabul edilir. Kitos Savaşı sırasında meydana gelen çok sayıda zayiat, Sirenayka ve Kıbrıs'ın nüfusunu azalttı ve ayrıca bölgedeki Yahudi ve Greko-Romen nüfusunu azalttı. Yahudi-Roma Savaşları'ndaki üçüncü ve son çatışma, MS 132-136 arasında Bar Kokhba isyanı olarak bilinen Judea'da patlak verdi, Judea vilayetinde yoğunlaştı ve Simon bar Kokhba liderliğindeydi . Bar Kokhba başlangıçta Roma güçlerine karşı başarılı olmasına ve kısa ömürlü bir devlet kurmasına rağmen, Roma'nın sonunda Bar Kokhba'nın isyancılarını yendi. Sonuç olarak tanımlanmıştır yıkım ve ölüm bir seviye olan soykırım Yahudilerin, yasak Yahudilik ve gelen ilin adının değiştirilmesine Judea için Suriye palaestina birçok Yahudilerle, etrafında başka alanlara kölelik veya kaçan içine satılmakta Akdeniz. Hadrian'ın ölümü (MS 137'de) Yahudilere yönelik kısıtlamaları ve zulmü hafifletmesine rağmen, Yahudiye'deki Yahudi nüfusu büyük ölçüde azalmıştı.
Hahamların yükselişi
Bir meslek haham tarafından kurulmuştur Rabban Gamaliel , bir Ferisi , ancak Ferisilere meslek ilişkisi tartışmalıdır. Her halükarda, akademisyenler, hahamların, MS 70'ten sonra Yahudi toplumundaki Baş Rahibin rolünün yerini aldığını kabul ediyorlar .
İkinci Tapınağın MS 70'de yıkılması Yahudi tarihinde bir dönüm noktası oldu. Tapınağın yokluğunda sinagog Yahudi yaşamının merkezi haline geldi. Tapınak yıkıldığında Yahudilik, Tevrat'ın emirlerine daha sadık bir şekilde uyarak karşılık verdi. Sinagoglar, merkezi bir buluşma yeri olarak tapınağın yerini aldı ve hahamlar, Yahudi cemaati liderleri olarak baş rahiplerin yerini aldı. MS 70'den sonra hahamların egemenliği nedeniyle bu döneme hahamlık dönemi deniyor . Hahamlar, Büyük İsyan sonrasında Yahudi liderliğinin boşluğunu doldurdular ve edebiyatları ve öğretileri aracılığıyla yeni bir Musevilik türü yarattılar.
Kaynaklar
İsyanın ana hikayesi , Yodfat Kuşatması'ndan sonra Romalılar tarafından yakalandıktan sonra Titus adına Yahudilerle müzakere ederek isyanı sona erdirmeye çalışan Celile'nin eski Yahudi komutanı Josephus'tan geliyor . Josephus ve Titus yakın arkadaş oldular ve daha sonra Josephus'a Roma vatandaşlığı ve emekli maaşı verildi. Kudüs'ün düşüşünden sonra vatanına geri dönmedi, Roma'da Vespasian ve Titus'un himayesinde bir tarihçi olarak yaşadı.
Ayrıca bakınız
- İlk Yahudi İsyanı sikkeleri
- Josephus sorunu
- Yakın Doğu'daki çatışmaların listesi
- Sicaricon (Yahudi hukuku)
- Simeon çubuğu Ezron
Referanslar
daha fazla okuma
- Berlin, Andrea ve J. Andrew Overman, editörler. 2002. Birinci Yahudi İsyanı: Arkeoloji, Tarih ve İdeoloji. New York: Routledge.
- Goodman, Martin. 1987. Yahudiye'nin Hakim Sınıfı: Roma'ya Karşı Yahudi İsyanının Kökenleri MS 66–70. New York: Cambridge University Press .
- Popović, Mladen. 2011. Roma'ya Karşı Yahudi İsyanı: Disiplinlerarası Perspektifler. Leiden: Brill.
- Price, Jonathan J. 1992. Kuşatma Altındaki Kudüs: Yahudi Devletinin Çöküşü, MS 66–70. Brill's Series in Jewish Studies 3. Leiden, Hollanda: Brill.
- Rajak, Tessa. 1983. Josephus: Tarihçi ve Topluluğu. Londra: Duckworth.
- Reeder, Caryn A. 2015. "Cinsiyet, Savaş ve Josephus." Yahudilik Çalışmaları Dergisi 46, no. 1: 65–85.
- ———. 2017. "Savaş Zamanı Tecavüz, Romalılar ve İlk Yahudi İsyanı." Yahudilik Araştırmaları Dergisi 48, no. 3: 363–85.
- Spilsbury, Paul. 2003. "Roma İmparatorluğunun Yükselişi ve Düşüşü Üzerine Flavius Josephus." İlahiyat Araştırmaları Dergisi 54, no. 1: 1–24.
- Tuval, Michael. 2013. Kudüs Rahibinden Roma Yahudisine: Josephus ve Eski Yahudiliğin Paradigmaları Üzerine. Tübingen: Mohr Siebeck.