Açıklama
Küresel et endüstrisi, 2014 yılında dünya genelinde 315 milyon ton et tüketen büyüyen bir şirkettir. Bu, ortalama olarak, dünyadaki her bir insanın 2014 yılında 43, 4 kilogram (95 pound) et tükettiği anlamına gelir. biftek veya tavuk göğsü gibi ürünler. Aslında, yemek pişirme için yenilebilir yağlar, deri, hayvan yemi, gübre, jelatin ve Jell-O tatlıları, yapıştırıcılar ve hatta kozmetik ürünlerindeki bazı maddeler de dahil olmak üzere diğer birçok ürün hayvansal yan ürünlerden gelmektedir. Bu nedenle, et endüstrisi, dünyadaki düzinelerce ülkede binlerce kişiyi istihdam etmektedir.
yer
Dünyanın dört bir yanındaki farklı ülkeler farklı oranlarda çeşitli et türleri tüketmekte ve ihraç etmektedir. Mesela, Hindistan son zamanlarda baskın Hindu dinde geleneksel olarak kutsal olsa ve onları katletmek yasadışı olduğu halde dünyanın en büyük et ihracatçısı oldu. Bunun yerine, Hindistan çoğunlukla su bufalosu eti ('carabeef' olarak bilinir) ihraç eder. Hindistan 2015 yılında 2, 4 milyon ton et ihraç etti. Amerika Birleşik Devletleri, Brezilya ve Avrupa Birliği ülkelerinin toplamında sığır eti üretimi ve tüketimi en fazladır. Birlikte, bu üç işletme 2015 yılında 28.300 ton sığır eti tüketmiştir. Öte yandan, Çin domuz eti üretimi ve tüketimine hâkimdir. Sadece o ülkede, insanlar 2015 yılında 57.425 ton domuz tüketmiştir.
süreç
Etin kalitesi, hayvanın hayatta yaşadığı hangi koşullara bağlı olduğuna bağlıdır. Stres seviyeleri, yem kalitesi ve yaşam durumları, etin kesim sonrası ortaya çıkmasında nasıl bir rol oynayabilir? Bir hayvan kesilmeden önce sersemletilir, böylece herhangi bir acı hissetmez. Kesimden sonra, hayvanın boğazı kesilerek kanaması sağlanır. Et paketleyicileri, her hayvan için ve her ürünün saç, kir ve deriyi karkaslardan uzaklaştırmak için farklı işlemlere sahiptir. Ancak bu yapıldıktan sonra, iç organların çoğunu çıkarmak ve karkasları temizlemek için karkaslar kesilebilir. Et, toptan, perakende ve tüketim için kesimlere ayrılmadan önce, en az 24 saat boyunca soğutulmalıdır. Et paketleme tesislerinin çoğu, makineye güvenmek yerine eti elle kesmek için işçiler kullanır. Bunun nedeni, et kesmenin sıklıkla etin kalitesi ve diğer düşüncelerin yanı sıra kemiklerin ne kadar derin olduğu hakkında yargılama çağrıları içermesidir.
Tarihçe
İnsanlar binlerce yıldır avlanmakta ve protein almak için et yiyorlardı. Arkeologlar, küçük bir kasap dükkanında et satan bir adamı betimleyen Roma İmparatorluğu kadar eskiden bir rahatlama çalışması buldular. Avrupalı kaşifler, Avrupa tarzı kasap dükkanlarının Yeni Dünya'da gittikçe daha fazla sömürgeci geldiğinde büyümeye devam ettiği Onaltıncı Yüzyılda Amerika'ya hayvancılık getirdi. Kasaplar etin tuz veya tuzlu suyla korunmasında kullanılırdı, ancak on dokuzuncu yüzyılda soğutulmuş depolama ve nakliye icadıyla, et daha uzun süre saklanabilir ve daha kolay gönderilebilir. Et endüstrisi, dünya genelinde daha fazla insanın düzenli olarak et tüketebileceği ve küresel nüfus ve talebi de arttıkça büyümeye devam ediyor.
yönetmelik
Et bakteriyel hastalıklara bu kadar eğilimli olduğu için, çoğu hükümet kendi ülkelerinin et paketleme tesisleri için sıkı sağlık düzenlemelerine sahiptir. Bunlar arasında sık denetimler, ekipmanın zorunlu temizleme prosedürleri ve hala yaşayan canlılar arasında hastalık önleme önlemleri bulunur. Küresel et talebine olan talep arttıkça, et üreticilerinin hızlı hareket eden ekipmanı temiz ve hayvanlarını hastalıksız tutmak için çok dikkatli olmaları gerekir. Et endüstrisi zorlu fiziksel emek ve son derece keskin araçların kullanılmasını gerektirdiğinden, çalışanlar için oldukça tehlikeli olabilir. Bu nedenle, fabrika çalışanlarını korumak için hükümetler de geniş güvenlik düzenlemelerine sahip olmalıdır. Çalışanlar aynı zamanda çoğu ülkede sendikalara katılarak, daha yüksek ücretler ve daha az vergi alma koşulları için lobi yapmalarına yardımcı olmaktadır.