Nathaniel Macon, Kuzey Carolina, Tar Heel Eyaleti tarihindeki en önemli adamdı. Jefferson, sınırlı hükümet, tutumluluk ve özverili hizmetten yana olan bir cumhuriyetçi ve Roanoke'den John Randolph'u tanıyan bir cumhuriyetçi ve onu tanıdığı en bilge adam olarak tanımladı. Amerikalıların çoğu muhtemelen Macon'u hiç duymamışlardır. Modern tarih metinleri nadiren ondan söz eder.
Kurucu Babalar arasında Amerikan tarihinin yorumlarını politik olarak doğru yapan her şeyden kaçınmaya çalıştı. Nathaniel Macon, devletlerin haklarını savundu, ayrılığı destekledi, Anayasa’yı kınadı, büyük bir tütün ekimine başkanlık etti, Devrim’de eyalet ve bölge savunmasında ayrım yapmayı reddetti ve merkezileşme ve federal gücü artırma eğiliminde olan her önleme karşı çıktı. Basit bir hayat yaşadı ve gerçek bir Güney aristokrat olmasına rağmen, asla iddialı olmadı. Macon, Eski Güney'in kişileşmesi ve bir Amerikan kahramanıydı.
Gideon Macon adında bir Fransız Huguenot olan ilk Macon, 1680'den önce Amerikan Kolonileri'nin Virginia'sına ulaştı ve Virginia'nın gelgit bölgesinde önemli bir tütün üreticisi oldu. Torunu Gideon Macon, 1730'larda Kuzey Carolina'ya taşındı, bir tütün ekimi kurdu ve aile evi Macon Manor'u inşa etti. Macon ailesi, hem Virginia'da hem de Kuzey Carolina'da çok iyi bir şekilde bağlandı. Örneğin, George Washington’un karısı Martha Dandridge Custis Washington bu çizgiden gelmişti. Gideon Macon ve karısı Priscilla Jones'un altı çocuğu vardı. Sonuncusu, Nathaniel Macon 1758'de doğdu ve babası öldüğünde sadece beş yaşındaydı. Nathaniel, beş yüz dönüm, üç köle ve babasının demirci aletlerinin hepsine yenildi. 1766'dan 1773'e kadar Macon, aynı adı taşıyan ünlü Konfederasyon generali dedesi Charles Pettigrew tarafından eğitildi ve daha sonra Princeton Üniversitesi olarak bilinen New Jersey Koleji'ne katıldı.
Amerikan Kurtuluş Savaşı 1775'te başladığında ve New Jersey milisleri ile birlikte görev yaptığında üniversiteden ayrıldı. Bir yıl görev yaptı, Kuzey Carolina'ya döndü ve hukuk çalışmalarına başladı. 1780'de devleti, Güney'in İngiliz işgali ile tehdit edildiğinde tekrar askeri görevde bulundu. Nathaniel Macon bir komisyonu reddetti ve aynı zamanda kayıt için teklif edilen ödül de reddetti. Camden Muharebesinde savaştı. 1781 yılında Senato eyaletinde görev yapmak üzere seçildiğinde, ilk başta reddetti, ancak daha sonra General Nathanael Greene için bir iyilik olarak kabul edildi. Macon, askerlik hizmetini devlete hizmet olarak görüyordu; çoğu Amerikalılar, Kurtuluş Savaşı’nda görev yaptı, Kıta Kongresi’nin temsil ettiği herhangi bir birliğe değil.
1780'lerin kalanı için eyalet meclisinde görev yaptı. Oradayken Kuzey Carolina'daki baskın Anti-Federalist Willie Jones ile tanıştı ve arkadaş oldu. Devlet, 1786’da Kıta Kongresi’nde hizmet vermek üzere Macon’u seçti, ancak o reddetti ve birkaç devlet Konfederasyon Maddeleri’ndeki değişiklikleri görüşmek üzere bir sözleşme yapılmasını istedi, Macon Kuzey Carolina’nın katılımına karşı çıktı. Kuzey Carolina onay toplantısına katılmadı, ancak kardeşi John Macon ile birlikte Anayasanın yenilgisini istedi. Kuzey Carolina, belgeyi 1789’a kadar onaylamaz ve ancak Haklar Yasası’ndan sonra, özellikle Dokuzuncu ve Onuncu Değişiklikler garanti altına alındı.
1791-1813 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi'nde ve 1813-1828 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri Senatosunda görev yaptı. Altı yıl boyunca Meclis Başkanı ve bir yıl için Senato'nun başkan yardımcısı oldu. Otuz yedi yıllık hizmeti, cumhuriyetin biçimlendirici yılları sırasında gerçekleşti ve federal eylem konusunda lider “olumsuz” oldu. Çok az sayıda diğer üye Macon kadar “hayır” oyu kullandı. Bir biyografi yazarı ona “olumsuz radikal” dedi ancak bu aşağılayıcı ifade Macon adaletini yerine getirmiyor. Sık sık “hayır” oyu verdi, çünkü federal hükümetin sürekli olarak otoritesini kötüye kullandığına ve anayasaya aykırı olarak kapsamını ve etkisini genişlettiğine inanıyordu. Anayasaya aykırı önlemleri destekledikleri için göreve dost ve düşman davrandı.
Quid
Macon, Kongre’de bulunduğu sırada on üç "Quids" grubundan biri olarak tanımlandı. Roanoke'den John Randolph, gruba unvanı verdi; çünkü sınırlı hükümete tutarlı bir şekilde bağlı olmaları, onları Federalistler ve Cumhuriyetçiler ile ilgili olarak diğer “şeyi” (Latince'de bir sterlin “bir şey”) yaptı. Macon, Kuzey Carolina heyetinin Temsilciler Meclisine tanınan lideriydi. Hemen Alexander Hamilton'u “üstün kötülük yapan” olarak nitelendirdi ve muhalefetine ekonomik programlarına katıldı. Güneyliler, New England ve New York'un, özellikle Güney tarımsal çıkarlara karşı Kuzey ticari çıkarlarını ilerletmek için, ABD'nin genel yönü üzerinde çok fazla etki yaptıklarına inanıyorlardı. Macon bu görüşü paylaştı.
Macon, 1794 yılında “viski vergisinin” yükünü bira, hamal ve elma suyu gibi diğer içeceklere dayatacak bir dizi tüketim vergisi önerdi. Nişanı, viski vergisinin Batılı ve Güneyli çiftçilere orantısız şekilde düştüğü için acıyı yaymaktı. Macon ve diğer Güney liderleri viski vergisinin Kuzey Federalistler tarafından Güney Cumhuriyetçilere dayatılan siyasi bir vergi olduğunu düşünüyorlardı. 1788'de, Federalistler Sedition Yasası ile serbest konuşmayı sınırlamaya çalıştıklarında, Macon bir kerede tasarıya meydan okudu. Seçim yasası hükümlerinin 1776 ruhunu ihlal ettiğini beyan etti ve “insanlar serbest tartışmaların hükümet tarafından korktuğunda bir şeyin doğru olmadığını sandıklarını” söyledi. Gerçeklerin soruşturmadan korkmadığını biliyorlar. ”Doğru olduğunu kabul etti, devletlerin Seçme Yasası ile aynı gücü kullandıklarını, ancak anayasal otorite içinde olduklarını kabul etti. “Devletlerin gerektiğinde, basın özgürlüğünü cezalandırmaya devam etmelerine izin ver”; reddettiği şey, bu hakkın federal elden çıkarılmasıydı. Ayrıca, Macon, tasarının Anayasada Yapılan İlk Değişikliği ihlal ettiğini savundu. “Bu kadar açık bir dil nasıl yanlış anlaşılabilir ya da bizden önce gelen tasarıya uygun olarak yorumlanabilir?”
Nathaniel Macon, devletleri zayıflatmak ve cumhuriyetçi devlet ilkeleriyle çelişen yasaları çıkarmak için federal tasarımlara sürekli olarak meydan okudu ve 1798’deki Virginia ve Kentucky Kararlarını destekledi; Madison ve Jefferson’ın devletlerin federal yasaları geçersiz kılabileceği savını öne sürdüler. Macon, eyaletlerin federal hükümeti sona erdirmek istiyorsa, bunu yapabildiklerini söyleyerek daha da ileri gitti, “Hükümet, Varoluş için Devlet Yasalarına bağlıdır. Sadece Senatörleri Kongreye seçmeyi reddetmek zorunda kaldılar ve hepsi bitti. ”Bu 1798'de işe yarayacaktı, ancak Onyedinci Değişiklikten (1913) ve senatörlerin doğrudan seçilmesinden sonra durum böyle değildi. Macon, göz kamaştırıcı devlet iktidarının azaltılmasına kesinlikle karşı çıkacaktı. Ancak Macon, tek başlarına devlet ve federal güç konularına odaklanmamıştı.
Mali sorumluluğun katı bir savunucusuydu. Örneğin, George Washington’a yapılan bir anıta 7.000 dolar (120.000 dolar civarında) harcamaya karşı oy kullandı, çünkü Washington’un şerefi haketmediğini düşünmüyordu, ancak toplamın hiçbir zaman Federal hükümet için uygun bir harcama olmadığı için vaka. Federalistler Fransa'ya karşı bir savaş yapmak için muazzam miktarda para istediğinde Macon, “Bazı insanlar beş veya altı milyonu borçlu bir şey borç almayı düşünüyor. Çocuklarımızın ödemesi için bırakabiliriz. Bu haksızlık. Borç alırsak, ödemeyi yapmalı ve çocuğunuza bırakmamalıyız. Borç alan ve çocuklarının parasını ödemelerine izin verecek bir baba hakkında ne düşünmeliyiz? ”Diye sordu,“ Mutlaka gerekli olmayan tüm masrafları biriktirmemeliyiz? ”
Macon'un bağımsızlığı cumhuriyetçi ilkelerden saptıklarında kendi partisindeki kişilere karşı çıkma konusundaki istekliliği ile gösterildi. Jefferson bunu ikinci döneminde fark etti. Bu, Macon'un “Quid” olarak tanımlandığı zamandı. Macon, bir süredir, Macon'un Jefferson'un cumhuriyetçi ilkelere ve Anayasa'ya aykırı bir şekilde bağlı kalması olarak gördüğü şey için Başkan Jefferson'a saldırdı ve alay etti. Macon “parti adamı” değildi. İnançlarına oy verdi. Aslında, Macon ilgisiz devlet adamının modeliydi. Devrim sırasında seçim aramadı. Devleti, Amerika Birleşik Devletleri Senatosunda hizmet etmeyi seçtiğinde, devlet meclisinin ısrarı vardı, onun değil. Asla aktif bir şekilde kampanya için kampanya yapmamasına rağmen, Meclis Başkanı üç kez seçildi. 1807'de dördüncü kez yenildiğinde, bunun hakkında hiçbir şey söylemedi. Federal hükümette kabine atamasından Başkan Yardımcılığına kadar birçok “prestijli” pozisyon teklifini reddetti. Macon, siyasi ofisinin “çekiciliğini” reddetti ve devlet için özverili bir devlet memuru idi.
Buck Spring Cumhuriyeti
Buck Spring, Warrenton, Kuzey Carolina'da bir zamanlar iki bin dönümlük alan, geniş çaplı bir tütün ekimi idi. Burası Macon'un evi ve cumhuriyetçi halk hayatını zarifçe terk etme geleneğinde, 1828'de orada emekli oldu. Macon, en yakın postaneden on iki mil uzakta yaşadı ve sadece iki haftada bir posta aldı. Karısı otuz iki yaşındayken öldü ve Macon hiç evlenmedi. Yalnız yaşadı ama yetmiş kölesi arasında barışçıl bir şekilde yaşadı. Tüm köle gruplarını ayda bir kez kilise hizmetlerine getirdi ve her pazar evinde ayrı bir hizmet aldı. Kölelerinin katılması gerekiyordu ve yaşlı köleler sık sık bir dua edecekti. O, gerçek bir Güney aristokratıydı ama basit zevkleri olan bir adamdı. Plantasyonda ne üretti ve mısır viskisini tercih etti. Safkanlara düşkündü ve en az on iyi atı tuttu ve tilki kovalamak gibi Güneyli etkinliklerden zevk aldı. Ziyaretçiler ziyaret edilmedikçe, Macon nadiren dış dünyayla iletişim kurardı. Buck Spring ilk ülkesiydi, Kuzey Carolina ikincisiydi.
Ancak Nathaniel Macon, emekli bile olsa mevcut siyasi tartışmalara ayak uydurdu. Güney Carolina 1832'de federal tarifeyi geçersiz kıldığı zaman, bazı önde gelen Güneyliler bir görüş için Macon'a baskı yaptı. 1798'de geçersizleştirmeyi desteklemiş, ancak tutumu değişmişti. Tek başına geçersizliğin tek başına Kuzey güç iktidarını kullandığını kontrol etmek için yeterli olmayacağına inanıyordu ve ayrılmanın tek çözüm yoluydu. “Bir Devletin Birliğin kaçırabileceğine ve Birliğe kalabileceğine asla inanmadım, ancak kamu borcunun oranını ona ödemek zorunda olduğu sürece, bir Devletin memnun olduğu zaman sekretebileceğine inanmamıştım ve bu hak, kamu özgürlüğünün en iyi bekçisi olduğunu düşündüm. Arzu edilebilecek kamu adaletine. ”Cumhurbaşkanı Andrew Jackson'a tarife toplamak için askeri güç kullanma tehdidini eleştiren güçlü bir mektup gönderdi. Macon, federal hükümetin “Birliği korumak” için bir devlete karşı yasal olarak güç kullanamayacağını ileri sürdü.
Ayrıca, Amerika Birleşik Devletleri İkinci Bankası'nın yeniden tüzüğüne karşı çıktı. Macon, kırk yıl boyunca Bankaya karşı savaştı. Meclis Başkanı ve Bankanın aleyhine oy verdi ve bir keresinde “Bankalar ülkenin soyluları, özel ayrıcalıklara sahipler; ve bütün asaletler gibi, halk tarafından desteklenmeli ve en kötüsü onlardır, çünkü gizlice baskı yapıyorlar. ”Başkan Jackson 1832'de yeniden tüzüğü destekleyen bir tasarıyı veto ettiğinde, Macon bu hareketi alkışladı. Gününün diğer cumhuriyetçileri gibi, Macon bankayı Kuzey yolsuzluğunun sembolü olarak görüyordu.
Macon'un kamusal hayata son baskılarından biri 1835'te, 1776 eyalet anayasasını revize etmek için yapılan devlet anayasa sözleşmesinin bir üyesi olarak gerçekleşti. Din özgürlüğü, mülk yerine oy kullanma hakkı, eğitim için kamu finansmanı ve halka karşı sorumlu olan açık hükümet.
1776 anayasası, mevcut mülk niteliklerini karşılayan özgür siyahlara oy verdi. Macon bu hükmün iptaline karşı çıktı, ancak mağlup edildi. Yıllık seçimler için yaptığı öneri de oylandı. Sonunda Macon, yine de geçen yeni anayasanın onaylanmasına karşı çıktı. Zorlu bir siyasi rakip olmasına rağmen, Macon düşmanları için bile Güney konukseverliğini genişletti. “Hayat kurtarılırken, herhangi birinizin içinde yaşadığım ülkeden geçmesi gerekiyorsa, sizi gördüğüme sevinmeliyim.” Sözleşmenin nihai eylemi olduğuna inandı, ancak 1836 başkanlık yarışmasında aktif rol aldı. Kuzey Carolina'dan bir seçmen. New Yorklu Martin Van Buren'i destekledi çünkü seçimleri “Güney Cumhuriyetçiler” ve “ilke” nin zaferiydi. Seçimden sonra “demokrasinin yenilmez ruhu dünyasında en iyi delil” olduğunu söyledi.
Nathaniel Macon bir yıl sonra, birdenbire, Buck Spring'de yetmiş dokuz yaşında öldü. Onu karısının ve oğlunun yanına gömmek ve mezarını çakmaktaş yığınlarıyla örtmek için talimatlar verdi, böylece arsa bozulmayacaktı ve bugün de öyle kaldı. Cenazesine 15 yüz kişi katıldı ve isteğine göre “yemek ve grog” verdi. Bir katılımcı “Hiç kimsenin, beyazın veya siyahın acıkmadığını” hatırladı. Macon, Georgia ve Randolph-Macon Üniversite onuruna, Alabama, Tennessee, Illinois ve Kuzey Carolina'daki ilçelere verildi. Kuzey Carolina'ya “sevgili annesi” adını verdi ve kayınpederi, 1861'deki Kuzey Carolina'nın ayrılma kongresine başkanlık etti. Macon, “76” ilkelerine inanan bir cumhuriyetçi değildi. 'Kurucu neslin bir parçası olan haklar çok önemliydi.