Birçok ülkede yemek bir ülkenin ulusal kimliğinin bir parçasıdır.
Ancak bu her zaman doğal bir ilerleme değildir.
“Ulusal kimliklerin yaratılmasına çok fazla para ve pazarlama harcanıyor [of food] Yemek yazarı Anya von Bremzen, ABC RN’nin Yaşam Planı’na şöyle diyor: Saf tabandan gelen vatanseverlik dışında.
Çünkü ulusal yemekler sadece yemekle ilgili değil, aynı zamanda “siyasetle de ilgili” diyor.
İşte bazı popüler yemeklerin kendi zevklerinin çok ötesindeki temalarla nasıl bağlantılı hale geldiği.
Pizzanın şüpheli bir kraliyet tarihi
Çok ünlü bir pizzanın kökeni hakkında popüler ve geniş çapta kabul gören gerçek bir hikaye vardır.
Modern pizzanın kökeninin 19. yüzyılın başlarına dayandığı söyleniyor.
Efsaneye göre, von Bremzen’e göre o dönemde İtalya’yı yöneten Savoy Kraliçesi Margherita, Napoli’de pizza yiyerek halkın kadını olduğunu göstermek istemişti.
Yerel pizza üreticisi Raffaele Esposito’nun Kraliçe’ye İtalyan bayrağının renklerini gösteren yeni bir pizza türü hediye ettiği söyleniyor.
Kraliçe Margherita’nın yeşil fesleğen, kırmızı domates ve beyaz mozzarella peynirinin birleşimini o kadar sevdiği ve pizzaya onun adını verdiği söyleniyor.
Bugün bildiğimiz Margherita pizzası da bu şekilde yaratıldı.
Ancak von Bremzen hikayeyi derinlemesine araştırdıkça şüpheler ortaya çıktı.
“[The story] Yeni kitabı “Ulusal Yemek: Yiyecek, Tarih ve Evin Anlamı Arayışında Dünya Çapında” adını taşıyan von Bremzen, “Bu bir pazarlama taktiği olabilir” diyor.
Napoli’deki Brandi Pizzeria, bugün Kraliçe Margherita’nın grubunun Esposito’nun pizzasına teşekkür eden bir teşekkür mektubunu gururla sunuyor. Kraliyet karşılaşmasının tek kanıtı bu.
Ve von Bremzen bundan pek emin değil.
“Harvard’lı ünlü bir tarihçi [Zachary Nowak] adli tıp yaptı çalışmak belgede yer alıyor ve… bu gerçek değil” diyor Bremzen.
Von Bremzen, Margherita pizzasından ilk kez 1930’lara kadar bahsedilmediğini söylüyor.
Kraliyetin niyetleri popüler anlatıyı etkilemiş olabilir.
Von Bremzen, “1860’lara kadar İtalya’nın olmadığını hatırlayalım” diyor.
Von Bremzen, ulusal pizza fikrinin “İtalya’nın birleşmesi için uygun” olduğunu söylüyor.
Ama aynı zamanda kuzeydeki hükümdarların ülkenin geri kalanı için daha anlaşılır olmasına da yardımcı oldu.
Kraliçe Margherita’nın Napoli’de kendi adını taşıyan pizzasını yemesinin hikayesi, kraliyet ailesinin “pizzayı herkes kadar sevdiğini” gösterdi.
Ramenin klasik kökenleri
Çoğu kişi için ramen, Japon fast foodunun temel maddesi olarak bilinir.
Ancak von Bremzen, kökeninin bu ülkede olmadığını söylüyor.
“Ramen… Çin odaklı bir yemektir [made] kaydeden La Mian [Chinese wheat noodles or “pulled” noodles],” diyor Bremzen’den.
“Japonya’ya, çok sayıda Çinlinin bulunduğu Nagazaki gibi anlaşma limanları yoluyla geldi. [workers]”
Birinci Dünya Savaşı ile İkinci Dünya Savaşı arasındaki dönemde, Japonya’da erişte, Çinli göçmen işçiler için bir yemek ve yoksullar için bir yiyecek olarak görülüyordu.
Başlangıçta bu eriştelere ramen denmiyordu. Von Bremzen’in söylediğine göre “ırksal açıdan karışık bir terim” olan “Shina Soba” olarak biliniyorlardı.
“Shina”, Çin için kullanılan eski bir Japonca kelimedir ve “Soba”, Japonya’da bulunan her türlü erişte için her şeyi kapsayan bir terimdir.
Terim kaldırıldı ve muhtemelen yerini Çince “la mian”ın Japonca telaffuzu aldı: ramen.
Ağustos 1945’te, II. Dünya Savaşı sona ererken, hava saldırıları Japonya’nın Osaka şehrinin çoğunu yok etmişti ve ciddi yiyecek karnesi uygulanıyordu.
Çin usulü erişte, karaborsadaki işçiler için ucuz bir yakıt olarak popülerlik kazandı.
O sırada iş adamı Momofuku Ando, savaşın harap ettiği Osaka’da dolaşıyordu ve insanların bir ramen standının etrafında toplandığını görünce ilham aldı.
Von Bremzen, erişteleri hazır ramene dönüştürme fikrinin aklına geldiğini söylüyor.
Ando, yemeği ucuz ama besleyici bir yemek olarak sanayileştirdi. Ve 1958’de bu fikirden yola çıkarak Japon gıda şirketi Nissin Foods’u kurdu.
Von Bremzen bunun Japonların gurur duyduğu bir hikaye olduğunu söylüyor.
Ancak Momofuku Ando’nun “Tayvan’da doğmuş Çinli bir adam olduğunu ve çoğu kişinin bunu unutmuş gibi göründüğünü” belirtmenin ilginç olduğunu söylüyor.
Von Bremzen, “Ramen daha sonra 90’larda gurme versiyonları ve farklı tatlarıyla bir şekilde fetişleştirildi… ve sonunda küresel hipster kültürünün bir parçası haline geldi” diyor.
Bugün Japonya’da ramen bir Çin yemeği olarak kabul edilirken, Avustralya’daki pek çok kişi henüz bu hikayeyi anlamadı.
Tacos’un Antik Kökenleri
Nixtamal, antik Mezoamerika’da geliştirilen 3.500 yıllık bir teknolojidir. Mısırın daha sindirilebilir ve besleyici olmasını sağlamak için mısırın (mısır benzeri bir tahıl) alkali bir çözelti içinde pişirilmesini içerir.
Ve bu tortilla yapmanın anahtarıdır.
“[The maize of the corn tortilla] von Bremzen, “İspanyol öncesi dönemden kalma orijinal haliyle büyük ölçüde korunmuş bir gözleme türüdür” diyor.
Eski Mezoamerikalıların keşfettiği gibi, nixtamalize mısırda genel besin değerini ve vücudun dayanıklılığını artıran şaşırtıcı fiziksel ve kimyasal değişiklikler meydana gelir.
Artık birçok Meksika yemeğinin temelini oluşturuyor.
Von Bremzen, 2000’li yılların başında Meksika’daki birçok kırsal topluluğun yerli mısır yetiştirme alanlarında genetiği değiştirilmiş mısır izleri bulunmasının önemli bir “korkuya” neden olduğunu söylüyor.
“ABD, Meksika’yı GDO’lu mısır yemiyle doldurdu” diyor.
Bu birine yol açtı Ticaret anlaşmalarındaki anlaşmazlıklar bu 20 yıldan fazla sürdü.
Ancak ticaret anlaşmazlığı gıdadan daha fazlası ile ilgili.
Von Bremzen, birçok Meksikalının kamuoyunda bu anlaşmazlığın mısırı ulusal bir gurur kaynağı haline getirdiğini söylüyor.
“Mısır, tüm bu taban hareketlerinin geldiği ulusal bir hazine olarak görülüyor.”[ed] Meksika mısırını ve dolayısıyla Meksika’nın ulusal kimliğini korumak için.
“İşte o zaman bu ulusal mısır festivali başlıyor.”
Von Bremzen, bunun, yemeğin bizi çoğu zaman birleştirirken bazen de bölebileceğini gösterdiğini söylüyor.
Ancak bunun aynı zamanda dayanışma, milliyetçilik ve gurur gibi güçlü duyguları uyandırma konusunda “mahkemenin gücünü” gösterdiğini de söylüyor.
Gelen kutunuzdaki RN
Haftalık bültenimizle haber döngüsünün ötesinde daha fazla hikaye edinin.
Abdullah, teknoloji ile şehirlerin kesişme noktasını kapsıyor. Bu, yeni şirketlerin ve büyük teknoloji şirketlerinin gayrimenkul, ulaşım, şehir planlaması ve seyahati nasıl yeniden şekillendirmeye çalıştıklarını araştırmak anlamına geliyor. Daha önce, San Francisco Business Times için Bay Area konutları ve ticari gayrimenkulleri hakkında rapor vermişti. Ulusal Emlak Editörleri Derneği’nden “en iyi genç gazeteci” ödülünü aldı.