''Biliyorum,içimdeki o küçük umut kıvılcımına karşın,bu kaçış hiçbir şeyi çözümlemiyordu gerçekte.Ama insanların birer uyurgezer olarak dolaştığı,cellatları çocuklarının sütüyle beslediği,kurutuluşlarını gerçekleştirmek için küçük parmaklarını oynatmak istemedikleri bu ülkede tapılacak tek şey,insanın kendi paçasını kurtarması,başka bir deyişle o ülkeden tası-tarağı toplayıp kaçmasıdır,diye düşünürdüm.''
Dedi Saramago Kabil'de.Ben de ne tanıdık dedim.