Bazı günler, kendimi sevimli hissettiğimde, bir selfie çekerim, özenle düzenlerim, bir başlık yazıp yeniden yazarım, sadece ona son bir kez bakıp Instagram taslaklarımda sonsuza kadar dosyalamak için. Ben her zaman düşünüyorum:
Bize özçekimler söylendi seni narsist yapmak ve bu narsisizm utanç verici. Arama sonuçları bize aynı şeyi söylüyor: Selfie'ler bencil bir kişinin işaretidir. Selfie'ler hakkında okuduklarımın çoğu, kendini takdir etmeyi bir kişilik bozukluğuyla eşitler - gerçek şu ki, bunların hiçbiri sert bir yargıyı hak etmiyor.
Herhangi bir utanç temelli inanç sistemi içinde büyüdüyseniz, hissettiğiniz suçluluğun kaynağı muhtemelen budur. Kendimizi üstün görmemiz "gerekmez" çünkü bu zehirli bir gurur biçimine çok yakın. Ama kimse alçakgönüllülüğün de ne kadar zehirli olabileceğinden bahsetmiyor.
Gelişim yıllarımı küçük kalmayı, üstünü örtmeyi, dikkatleri üzerime çekmekten kaçınmayı öğrenmekle geçirdim - hepsi alçakgönüllülük adına. Ancak bu, kendi kendini silmeye dönüştü. Kendimi çok az düşündüm, diğer insanların benim hakkımdaki fikirlerinin hayatımın tüm seyrini etkilemesine izin verdim. Kendime saygım olmadığı için sınırlarım yoktu. Kendime olan saygıma da çevrildi: Bir başkası bana güzel olduğumu söyleyene kadar güzel olduğuma inanamazdım.
Bu beni özçekimlere geri getiriyor: Onlar için de kendimi suçlu hissediyorum. Sanki hak etmediğim kadar çok yer kaplıyormuşum gibi. Yüzümdeki kusurları kişisel kusurlarmış gibi sayıyorum ve burnumun eğriliğinden sanki birini incitecekmiş gibi endişeleniyorum. Gerçekte, kimse fark etmez. Hiç kimse bana “Kendine dalıyorsun ve özçekimler seni kötü bir insan yapıyor” demek için ulaşmadı. İnternette kendi fotoğrafınızı paylaşmak sizi kötü biri yapmaz. Bu sadece internet erişimi olan bir kişi olduğunuz anlamına gelir.
Biraz öz-yansıtma arzusu insandır ve telefonlarımız sayesinde 7/24 rahatça bir ayna taşıyoruz. Öz bakımımın bir parçası olarak selfie çekiyorum. Benimle kal, açıklayacağım. Ne zaman kendimden kopmuş hissetsem, yüzümün ve vücudumun bir fotoğrafını görmenin bana kelimenin tam anlamıyla bu dünyada var olduğumu hatırlattığını görüyorum. Beni çok seven insanlara nasıl göründüğümü bir anlığına görüyorum ve bu bana kendimi sevmeyi hatırlatıyor. Yani, güzel yüzünün şirinliğini kutlamak istiyorsan, bir selfie çek derim. “Merhaba, ben buradayım!” demek için paylaşmak isterseniz. o zaman yap.
Selfie'yi bir kutlama, kendini ifade etme, kendinize bir iyilik olarak paylaşın. Ama olay şu: Selfie'leri, kendini sevmenin olması gereken alanı "beğenilerin" doldurmasını istediğiniz için paylaşıyorsanız, yalnızca hayal kırıklığı yaşayabilirsiniz. Dış doğrulama sağlıklı ve destekleyici olabilir, ancak bunu içsel güven ve öz farkındalık ile eşleştirmeye yardımcı olur. En sağlıklı halimde değilsem, asla paylaşmadığım özçekimler çekmeyi tercih ederim - sırf şu anda kim olduğumu kendime hatırlatabilmek için, başkalarının bana benim hakkımda söylediklerine güvenmeden.
Bir selfie yayınlamaya gidiyorum ve umarım sen de yaparsın. Çünkü bugünlerde hepimiz biraz daha az utanç ve çok daha fazla nezaket kullanabiliriz - birbirimize karşı nezaket ve kendimize karşı nezaket.