Cabir b. Abdullah derki: Sad b. Rebi, Uhudda şehit oldu. Resûlullah aleyhisselam Medineye döndü, sonra Hamrâül-Esede gitti.
O sırada, Sad b. Rebiin kardeşi gelip Sadın mirasını aldı.
Sad b. Rebiin iki kız çocuğu vardı. Zevcesi Amre binti Haim de, hamile idi.
Müslümanlar, Cahiliye devrinde olduğu şekilde, birbirlerinden miras alırlardı.
Sad b. Rebiin zevcesi, iki kızı ile birlikte Peygamber aleyhisselamın yanına geldi ve:
Yâ Rasûlallah! Şuncağızlar, Sad b. Rebiin kızlarıdır. Babaları senin yanında Uhud günü çarpışırken şehit oldu.
Kızların amcası gelip bütün mallarını aldı, şuncağızlara hiçbir mal bırakmadı. Bilirsin ki, malları olmadıkça, hiçbir zaman evlenemezler! dedi.
Peygamberimiz aleyhisselam:
Her halde, Allah bu hususta hükmünü verir buyurdu.
Allah size miras hükümlerini şöyle tavsiye ve emreder:
Çocuklarınız hakkındaki hüküm:
Çocuklardan erkeğe, iki dişi payı kadar vardır.
Eğer çocuklar, hepsi dişi olmak üzere ikiden çok iseler, ölünün bıraktığı malın üçte ikisi onlarındır.
Dişi tek ise, o zaman, malın yansı onundur.
Ölünün bir tek çocuğu varsa, ölünün ana ve babasından her birine terekenin altıda biri verilir.
Fakat çocuğu yoksa, ölüye yalnız ana ve babası varis oluyorsa, terekenin üçte biri anasınındır, geri kalan da babasının hakkıdır.
Eğer ölenin erkek, dişi kardeşleri varsa, annesinin hissesi altıda birdir.
Bu hükümler, ölünün borcu ödendikten ve yaptığı vasiyeti yerine getirildikten sonradır.
Siz, babalarınız ve oğullarınızdan hangisinin fayda bakımından size daha yakın olduğunu bilmezsiniz.
Bu hükümler, bu hisseler, Allahtan birer farîzadır. Şüphesiz ki, Allah her şeyi bilen ve yerli yerince hükmedendir. (Nisa: 11)
Sad b. Rebiin kardeşi Belharis b. Hazrecler arasında bulunuyordu.
Peygamberimiz aleyhisselam, ona:
Sadın iki kızına malın üçte ikisini, kızların annesine de sekizde birini ver!
Amre Hatun kendisini tutamadı, yüksek sesle Allahuekber! diyerek tekbir getirdi.