TİCANİYE-TİCANÎLİK
H. 1200 M. 1785 yıllarında Afrika'nın
kuzey batısında ortaya çıkan bir tarîkat. Kurucusu;
Ebu'l-Abbas Ahmed b. Muhammed el-Ticanî'dir. Kurucusuna nisbetle bu adı
almıştır.
Tarikatın kurucusu, tarîkatının
esaslarını bizzat Hz. Peygamberden rüyada değil
uyanıkken aldığını söyler.
Tarîkat mensuplarına "ahpab" denilir.
Bunların kendi tarîkatlarından çıkıp başka bir
tarîkata girmeleri kesinlikle yasaktır. Virdleri, sabah
namazından kuşluk vaktine ve ikindi namazından yatsı
namazına kadar olan vakitte yapılır. Bu vakitlerde
yapılamayan virdler başka bir zamanda telafi edilir.
Büyük, küçük, kadın erkek, asî, itaatkâr
herkes tarîkata girebilir.
Zikir esnasında Hz. Peygambere teveccüh edilir
yani onun huzurunda gibi oturulur.
Tarîkat mensuplarının zikir
dışındaki bir görevleri de hükümete itaattir. Bu yüzden
Cezayir'in Fransız işgalinde bulunduğu zamanlarda
Fransızlarla iyi geçinmişlerdir.
Ticanî tarîkatının en yaygın
olduğu yerler, kuzey ve batı Afrika'dır.
Şamil İA