"Getir onu. Belwar Dissengulp'u getir," diye rica etti Drizzt.
Kara elfin sürekli sürprizleri karşısında deep gnome başını sallayarak odadan çıktı.
Taş kapı gümbürdeyerek kapanıp, Drizzt'i ölümünü düşünmek ve cesaret edemediği umutlarını bir tarafa itmek üzere yalnız bıraktı.
"Benden ayrılmana izin vereceğimi mi sandın?" diyordu Malice Rizzen'e, Dinin mabedin giriş odasına ayak bastığında. "Bu sadece SiNafay Hun'ett'in şüphelerini dağıtmak için bir numaraydı."
"Teşekkürler, Saygıdeğer Ana," diye yanıtladı Rizzen içten bir rahatlamayla. Her adımda eğilerek, Malice'in tahtından geri geri uzaklaştı.
Malice bir araya toplanmış ailesine baktı. "Zahmetle çalıştığımız haftalar sona erdi," diye buyurdu. "Zin-carla tamam-landı!"
Dinin beklenti içinde ellerini ovuşturdu. Çalışmalarının ürününü sadece ailenin dişileri görmüştü. Malice'den işaret alan Vierna odanın yan tarafındaki perdeye ilerleyip çekti. İşte Zaknafein orada duruyordu, silah ustası, artık çürümüş bir ceset değildi; hayattayken sahip olduğu canlılığı taşıyordu.
Silah ustası, Saygıdeğer Malice'in önünde durmak üzere ileri ürürken, Dinin topukları üzerinde geri yaylandı.
"Her zaman olduğu gibi yakışıklısın, sevgili Zaknafein'ım," dedi Malice ölümcül hayalete, keyifle. Yaşayan ölü yanıt vermedi. "Ve daha itaatkar," diye ekledi Briza, tüm dişilerin kıkırdamasına neden olarak.
"Bu şey... o... Drizzt'in peşinden mi gidecek?" diye sorma cüretini gösterdi Dinin, konuşmasının yeri olmadığını çok iyi bilmesine rağmen. Malice ve diğerleri Zaknafein'ın görünüşüyle, büyük oğlanın küstahlığını cezalandırmayı düşünemeyecek kadar meşguldüler.
"Zaknafein erkek kardeşinin hak ettiği cezayı yerine getirecek," diye vadetti Malice, gözleri parlayarak.
"Ama bekle," dedi Malice cilveyle, ölümcül hayaletten Rizzen'e dönerek. "Küstah oğlumda korku uyandırmayacak kadar sevimli." Diğerleri şaşkın bakışlarla birbirlerine bakıp, Malice, Rizzen'e yaşattığı azap yüzünden onu teskin etmeye mi çalışıyordu, merak ettiler.
"Gel, kocacığım," dedi Malice, Rizzen'e. "Kılıcını al ve ölü rakibinin yüzüne bir iz yerleştir. Bu hem sana iyi gelecek, hem eski eğitmenine baktığında Drizzt'te dehşet uyandıracak!"
Rizzen önce tereddütle ilerledi, sonra ölümcül hayalete yaklaştıkça kendine güven kazandı. Zaknafein hiç kıpırtısız duruyor, ne soluk alıyor ne göz kırpıyordu. Çevresinde olan bitene tamamen kayıtsız görünüyordu. Rizzen onay için son bir kez Malice'e bakarak, elini kılıcına attı.
Malice başıyla onayladı. Rizzen homurdanarak kılıcının kınından çıkardı ve Zaknafein'ın yüzüne savurdu.
Ancak kılıç hedefine asla yaklaşmadı.
Ölümcül hayalet diğerlerinin izleyebileceklerinden daha hızlı harekete geçti. İki kılıç kınlarından çıktılar ve kusursuz bir kesinlikle dalıp çaprazlandüar. Rizzen'in elindeki kılıç uçtu ve Do'Urden Evi'nin kaderi belli olmuş efendisi daha bir itiraz sözcüğü bile edememişti ki, Zaknafein'ın kılıçlarından biri boğazının keserken, diğeri yüreğinin derinliklerine daldı.
Rizzen daha yere çarpmadan ölmüştü, ancak ölümcül hayaletin onunla işi bu kadar çabuk ve temiz bitmedi. Zaknafein'ın silahları saldırıyı sürdürüp, gösteriden tatmin olan Malice onu geri çağırana dek, Rizzen'i düzinelerce kez kesip doğradılar.
"Bu beni sıktı," diye açıkladı Malice gözlerine inanamayan çocuklarına. "Avam drowlar arasından yeni bir efendi seçtim bile."
Ancak, Malice'in çocuklarının yüzlerinde dehşet dolu ifadeler uyandıran, Rizzen'in ölümü değildi; annelerinin evin efendisi olarak seçtiği eşlerin hiçbirisini umursamıyorlardı, bu her zaman gelip geçici bir pozisyondu. Soluklarını kesen, ölümcül hayaletin hızı ve becerileriydi.
"Hayattayken olduğu kadar iyi," diye belirtti Dinin.
"Daha da iyi!" diyerek yanıtladı Malice. "Zaknafein hayattayken nasıl iyi bir savaşçı idiyse, şimdi de öyle, üstelik şimdi dövüş becerileri tüm düşüncelerini dolduruyor. Seçtiği yol dışında gözü hiçbir şeyi görmeyecek. Bakın ona, çocuklarım. Zin-carla, Lloth'un armağanı." Dinin'e döndü ve kötü kötü gülümsedi.
"O şeye yaklaşmam," diye soludu Dinin, korkunç annesinin ikinci bir gösteri hazırlayabileceğini düşünerek.
Malice ona güldü. "Korkma, büyük oğul. Sana zarar vermem için bir sebep yok."
Bu sözler Dinin'i pek de rahatlatmadı. Malice'in sebebe gereksinimi yoktu; Rizzen'in paralanmış bedeni bu gerçeği gereğinden daha açık gösteriyordu.
"Ölümcül hayaleti dışarı sen çıkaracaksın," dedi Malice.
"Dışarı?" diye sordu Dinin tereddütle.
"Kardeşinle karşılaştığın bölgeye," diye açıkladı Malice.
"Bu şeyin yanında kalacak mıyım?" dedi Dinin soluk soluğa.
"Onu oraya götür ve bırak," diye yanıtladı Malice. "Zaknafein avını biliyor. Kendisine avında yardım edecek büyülerle donatıldı."
Kenarda duran Briza endişeli göründü.
"Ne var?" diye sordu Malice, Briza'nın kaş çatışını görerek.
"Ölümcül hayaletin gücünü ya da ona verdiğin büyüyü sorgulamıyorum," diye başladı Briza tereddütlü şekilde. Malice'in bu son derece önemli konuda hiçbir karşı düşünceyi kabul etmeyeceğini biliyordu.
"Hala en genç kardeşinden korkuyor musun?" diye sordu Malice ona.
Briza nasıl yanıt vereceğini bilemedi.
"Korkularını dindir, geçerli olduklarını düşünürsen öyledirler," dedi Malice sakince. "Hepiniz. Zaknafein kraliçemizin armağanıdır. Karanlıkaltı'nda hiçbir şey onu durduramayacak!" Yaşayan ölü canavara baktı. "Beni başarısızlığa uğratmayacaksın, değil mi, silah ustam?"
Zaknafein kanlı kılıçları kınlarında, elleri iki yanında, gözlerini kırpmadan hareketsizce durdu. Bir heykel gibiydi; soluk almayan. Yaşamayan.
Ancak Zaknafein'ın cansız olduğunu düşünenlerin ihtiyaçları olan tek şey, ölümcül hayaletin ayaklarının dibine; bir zamanlar Do'Urden Evi'nin efendisi olan doğranmış et yığınına bakmaktı.
Bölüm 2
Belwar
Dostluk: Bu sözcük hem Kamnlıkaltı'nda hem de Diyarların yüzeyinde yaşayan değişik ırklar ve kültürler arasında öteden beri değişik anlamlara gelmiştir. Menzoberranzan'da, dosttuk genellikle karşılıklı çıkardan doğar. Her iki taraf da birlik için iyiyse, dostluk güvencededir. Ancak, sadakat droıo yaşayışının meziyetlerinden biri değildir ve bir dost diğeri olmadan daha fazla çıkar elde edebileceğini düşündüğü an, bir-lik-ve muhtemelen diğerinin yaşamı da-çabucak sona erer.
"Yaşamım boyunca az dostum oldu ve bin yıl da yaşasam bunun böyle kalacağından şüpheliyim. Yine de bu gerçekte, kederlenecek az şey var; çünkü beni bir dost olarak benimseyenler hep muhteşem karakter sahibi kişiler oldular ve varoluşuma zenginlik kattılar. Önce Zaknafein vardı; babam ve danışmanım, bana yalnız olmadığımı ve inançlarıma tutunmamın yanlış olmadığını gösteren kişi. Zaknafein beni hem kılıçtan, hem de halkımı lanetleyen kaotik, uğursuz, fanatik dinden kurtardı.
Yine de, elleri olmayan bir deep gnome yaşamıma girdiğinde kaybolmuş gibiydim. Uzun yıllar önce, kardeşim Dininin merhametsiz kılıcıyla kesin bir ölümden kurtardığım bir svirfneblin. Davranışım kat kat geri ödendi, zira svirfneblin ve ben, bu kez onun halkının elinde, yeniden karşılaştığımızda, Belıvar Dissengulp olmasaydı öldürülebilirdim, aslında ölümü tercih edebilirdim.
Deep gnomeların şehri Blingdenstone da bulunduğum süre, yaşam sürecim ölçüt alınırsa, öyle kısaydı ki. Belıvar'ın şehrini ve halkını iyi anımsıyorum ve her zaman anımsayacağım. Onlarınki, bencil bireycilik paranoyasına değil, topluluğun güçlerine dayanan, tanıdığım ilk toplumdu. Deep gnomelar saldırgan Karanlıkaltı'nın tehlikelerine karşı beraber hayatta kalır, madenciliğin sonu gelmez emeğini beraberce paylaşır ve zengin yaşamlarının diğer yönlerinden güçlükle ayırt edilen oyunları birlikte oynarlar.
Gerçekten de, paylaşılan keyifler daha büyük olur.
-Drizzt Do'Urden
En Şerefli Oyuk Sorumlusu
"Geldiğin için teşekkürlerimizi sunarız, En Şerefli Oyuk Sorumlusu," dedi drow esiri barındıran küçük odanın dışında toplanmış deep gnomelardan biri. Yaşlı svirfneblinlerinden oluşan grubun tümü, Oyuk Sorumlusunun kendilerine yaklaşması üzerine, yerlere kadar eğildiler.
Belwar Dissengulp bu nazik karşılama üzerine irkildi. On yıldan uzun zaman önce, Blingdenstone'un doğu dehlizlerinde, Menzoberranzan yakınlarında, madenci ekibinin drow elflerince keşfedildiği o felaket gününden beri halkı tarafından başına takılan sayısız onur tacı ile arası hiç hoş olmamıştı. Korkunç bir şekilde sakatlanmış ve kan kaybından neredeyse ölmek üzere olan Belwar, keşif gezisinin hayatta kalan tek üyesi olarak, Blingdenstone'a sendeleyerek geri dönmüştü.
Toplanmış svirfneblinler Belwar için ayrılarak, odayı ve drowu daha iyi görmesini sağladılar. Koltuğa bağlanmış tutsaklara, dairesel oda masif, değersiz taştan yapılma, demir menteşeli ağır kapı dışında hiçbir açıklığın olmadığı bir yer gibi görünüyordu. Ancak, odada ses ve görüntü yandsamalarıyla gizlenmiş ve svirfneblin-lerin tutsağı her an izlemelerine izin veren tek bir pencere vardı.
Belwar uzun saniyeler boyunca Drizzt'i inceledi. "Bu bir drow," diye of çekti Oyuk Sorumlusu tmlamalı sesiyle, biraz kaygılanmış gibi. Belwar hala neden çağırıldığını anlayamamıştı. "Tıpkı diğer drovvlara benziyor." ,
"Tutsak seninle Karanlıkaltı'nda karşılaştıklarını iddia ediyor," dedi yaşlı svirfneblin Belwar'a. Sesi zor duyulur bir fısıltıydı ve düşüncesini tamamlarken bakışlarını yere indirdi. "O büyük kaybın olduğu gün."
O günden söz edilince, Belwar yeniden irkildi. Daha kaç sefer bunu yaşamak zorundaydı?
"Olabilir," dedi Belwar kaçamak bir omuz silkişle. "Drow elflerinin dış görünüşlerini pek birbirinden ayıramam, üstelik denemeyi de pek istemem!"
"Katılıyorum," dedi öteki. "Hepsi birbirinin aynı görünüyor."
Deep gnome konuşurken, Drizzt yüzünü yana çevirdi ve doğrudan onlara baktı, ancak taş yanılsamasının ötesinde ne bir şey görebiliyor, ne de duyabiliyordu.
"Belki adını anımsayabilirsin, Oyuk Sorumlusu," diye önerdi bir başka svirfneblin. Belwar'ın drow karşı ani ilgisini fark eden konuşmacı durakladı.
Yuvarlak oda ışıksızdı ve bu koşullar altında, kızılötesi spek-trumda gören bir yaratığın gözleri ışıl ışıl parladı. Normalde bu gözler kızıl noktalar şeklinde görünürlerdi, ancak Drizzt Do'Urden için durum böyle değildi. Kızılötesi spektrumda dahi, bu drowun gözleri açıkça eflatun rengindeydi.
Belwar bu gözleri anımsadı.
"Magga cammara," diyerek soludu Belwar. "Drizzt," diye mırıldandı diğer deep gnomea yanıt olarak.
"Onu tanıyorsun!" diye haykırdılar svirfneblinler hep bir ağızdan.
Belwar ucunda el olmayan kollarını kaldırdı. Birinin ucuna mithril bir kazma başı, diğerininkine bir çekiç başı takılmıştı. "Bu drow, bu Drizzt," diye kekeledi, açıklamaya çabalayarak. "Bu durumumdan sorumlu, evet öyle!"
Oyuk Sorumlusunun bu anı yüzünden öfkelendiğini sanan diğerlerinden bazıları kaderi belli olan drow için dualar mırıldanmaya başladılar. "O halde, Kral Schnicktick'in kararı geçerli," dedi içlerinden biri. "Drow derhal idam edilecek."
"Ama o, bu Drizzt, hayatımı kurtardı," deyiverdi Belwar yüksek sesle. Diğerleri inanmaz bakışlarla ona döndüler.
"Ellerimin kesilmesi asla Drizzt'in kararı değildi," diye sürdürdü Oyuk Sorumlusu. "Onun önerisi Blingdenstone'a dönmeme izin verilmesiydi. 'Bir örnek olarak' demişti bu Drizzt, ama daha o zaman, bu sözcüklerin zalim ırkdaşlarını yatıştırmak için söylendiğini anlamıştım. O sözcüklerin ardındaki gerçeği biliyorum, o gerçek merhametti!"
Bir saat sonra, tek bir svirfneblin kurul üyesi, daha önce
Drizzt'le konuşmuş olan, tutsağın yanına geldi. "Kralın kararı idam edilmendi," dedi deep gnome dobra dobra, taş koltuğa yaklaşırken.
"Anlıyorum" diye yanıtladı Drizzt elinden geldiğince sakin bir şekilde. "Kararınıza hiçbir şekilde direnç göstermeyeceğim." Drizzt bir an kelepçelerini düşündü. "Elimden gelen hiçbir direniş." Svirfneblin durdu ve bu tahmin edilmez tutsağı, Drizzt'in içtenliğine tamamen inanarak süzdü. Sözlerini sürdürüp o gün olanları anlatmadan önce, Drizzt düşüncelerini tamamladı.
"Sadece tek bir iyilik istiyorum," dedi Drizzt. Bu alışılmadık drowun mantığım merak eden svirfneblin, bitirmesine izin verdi.
"Panter," diye sürdürdü Drizzt. "Guenhwyvar'ın gerçekten değerli bir yol arkadaşı ve iyi bir dost olduğunu göreceksiniz. Benden sonra, panterin onu hak eden bir sahibe verilmesini Sağlamalısın-Belwar Dissengulp belki. Bana bu sözü vermelisin, iyi gnome, yalvarıyorum."
Svirfneblin saçsız başını salladı, Drizzt'in ricasını reddettiğinden değil, sadece inanamadığından. "Kral, büyük pişmanlık duymasına karşın, seni canlı bırakma riskini alamazdı," dedi ciddi ciddi. Deep gnomeun geniş ağzı bir gülümsemeyle kıvrılırken, ekledi: "Ama durum değişti!"
Drizzt umut etme cesaretini güçlükle göstererek başını salladı.
"Oyuk Sorumlusu seni anımsıyor, kara elf," diye bildirdi svirfneblin. "En Şerefli Oyuk Sorumlusu Belwar Dissengulp senin için iyi konuştu ve seni barındırma sorumluluğunu kabullendi!"
"O halde..ölmeyeceğim?"
"Eğer ölümü kendin çağırmazsan, hayır."
Drizzt güçlükle konuşabiliyordu. "Ve halkınızla beraber yaşamama izin mi verildi? Blingdenstone'da?"
"Buna henüz karar verilmedi," diye yanıtladı svirfneblin. "Belwar Dissengulp senin için iyi konuştu ve bu büyük bir şey. Gidip onunla yaşayacaksın. Bu durumun sürmesi veya gelişmesi..." Burada sustu ve yamtlayıcı olmayan bir şekilde omuz silkti.
Serbest bırakılmanın ardından, Blingdenstone'un mağaralarındaki yürüyüş, etrafı sarılmış drow için umut idmanıydı. Drizzt deep gnome şehrindeki her görüntünün Menzoberranzan'ın tam tersi olduğunu gördü. Kara elfler Şehirlerinin içinde bulunduğu büyük mağarayı inkar edilemez güzellikte bir sanat eseri haline getirmişlerdi. Deep gnomeların şehirleri de güzeldi, ancak hatları taşın doğal özellikleri olarak bırakılmıştı. Drovvlar mağaralarını kendilerinin gibi alıp, kendi tasarım ve zevklerine göre şekillendirmişken, svirfneblinler kendilerini mağaranın doğal şekline uydurmuşlardı.
Görülemeyecek ve Blingdenstone'un ulaşamayacağı kadar yüksek tavamyla, Menzoberranzan'a bir enginlik hakimdi. Drow şehri bir dizi bireysel aile kaleleriydi. Deep gnomeların şehrindeyse, genel bir yuva duygusu hakimdi; sanki mamut taşı ve metal kapılar içerisindeki tüm kompleks tek bir yapı, Karanlıkaltı'nın sürekli tehlikelerine karşı bir cemiyet barınağı idi.
Svirfneblin şehrinin açıları da faklıydı. Ufak tefek ırkın hatları gibi, Blingdenstone'un duvar payandaları ve katları da yuvarlak, düzgün ve zarif bir şekilde kavisliydi. Bunun tam tersine, Menzoberranzan bir sarkıtın ucu kadar sivri, açılı bir yerdi; vadi yolları ve yüksek teraslardan oluşan bir yer. Drizzt iki şehri içlerinde barındırdıkları ırklar açısından düşündü, sert ve yumuşak, tıpkı içlerinde yaşayışların görünüşleri-ve yürekleri-gibi.
Belwar'ın ikametgahı, dış mağaralardan birinin uzak bir köşesine saklanmıştı; daha da küçük bir mağaranın ağzının çevresine inşa edilmiş ufacık taş bir yapı. Açık cepheli svirfneblin konutlarının çoğunun tersine, Belwar'ın evinin bir ön kapısı vardı.
Drizzt'e eşlik eden beş muhafızdan biri asasının arkasıyla kapıya vurdu. "Selamlar, En Şerefli Oyuk Sorumlusu!" diye seslendi. "Kral Schnicktick'in emirleriyle, drowu getirdik."
Drizzt muhafızın sesindeki saygılı tonu fark etmişti. On yıldan uzun zaman önce, Belwar için korkmuş ve Dinin'in deep gnomeun ellerini kesmesinin, talihsiz yaratığı öldürmekten daha zalimce olup olmadığını merak etmişti. Sakatlar, vahşi Karanlıkaltı'nda hoş karşılanmazlardı.
Taş kapı ardına kadar açıldı ve Belwar konuklarını selamladı. Gözleri derhal Drizzt'inkilere, on yıl önce, en son ayrıldıklarında paylaştıkları bakışlara kilitlendi.
Drizzt Oyuk Sorumlusunun gözlerinde kasvet gördü, ancak o güçlü gurur yerinde duruyordu, bir parça azalmış bile olsa. Drizzt svirfneblinin sakatlığına bakmak istemedi; o uzun zaman önce meydana gelen olay, çok fazla tatsız anıyla bağlantılıydı. Ancak, kaçınılmaz olarak, drovvun bakışları aşağı, Belwar'ın fıçı gibi gövdesinden, yanlarında sarkan kollarının ucuna indi.
Belwar'ın 'elleri'ne baktığında, korkularının tam tersine, Drizzt'in gözleri hayretle açıldı. Sağ tarafta, kolunun kesik ucuna şahane şekilde uyan, mithrilden yapılmış ve üzerine karmaşık, akıl almaz tılsımlarla, bir toprak elementalı ve Drizzt'in bilmediği bazı başka yaratıkların figürleri oyulmuş bir çekiç başı vardı.
Belwar'ın sol uzantısı bundan daha az görkemli değildi. Orada, deep gnome, yine mithrilden yapılmış ve aynı şekilde tılsımlar ve oymalarla bezenmiş-ki en çok fark edileni aletin geniş ucunun düz yüzeyinden uçuşa geçmiş bir ejderdi-iki başlı bir kazma taşıyordu. Drizzt Belwar'ın ellerindeki büyüyü sezebiliyordu ve fark etti ki, pek çok diğer svirfneblin, hem zanaatkarlar hem de büyücüler, bu nesnelerin kusursuzlaştırılmasında bir rol oynamışlardı.
"Kullanışlı," dedi Belwar, Drizzt'in mithril elleri birkaç saniye incelemesine izin verdikten sonra.
"Çok güzel," diye fısıldadı Drizzt yanıt olarak. O sırada çekiç ve kazmadan daha fazlasını düşünüyordu. Ellerin kendileri gerçekten harikuladeydiler, ancak, bunların ifade ettikleri şey Drizzt'e daha da olağanüstü göründü. Eğer bir kara elf, özellikle de bir drow erkeği, Menzoberranzan'a böylesi bir sakatlık haliyle sürünerek geri dönseydi, reddedilir ve ailesi tarafından dışlanarak, bir köle ya da başka bir drow sonunda sefaletine son verene dek, çaresiz bir serseri olarak gezip durmaya terk edilirdi. Drow kültüründe belirgin bir zayıflığa yer yoktu. Burada, belli ki, svirfneblinler Belwar'ı kabul etmişler ve bildikleri en iyi yolla ona sevgi göstermişlerdi.
Drizzt nazikçe bakışlarını Oyuk Sorumlusunun gözlerine geri çevirdi. "Beni anımsadın," dedi. "Korktuğum şey.."
"Sonra konuşuruz, Drizzt Do'Urden," diyerek sözünü kesti Belwar. Oyuk Sorumlusu, Drizzt'in bilmediği svirfneblin lisanını kullanarak, muhafızlarla konuştu. "Eğer göreviniz tamamlandıysa, o halde ayrılabilirsiniz."
"Senin emrindeyiz, En Şerefli Oyuk Sorumlusu," diye yanıtladı muhafızlardan biri. Drizzt, Belwar'ın bu unvanın söylenmesi üzerine hafifçe ürperdiğini fark etti. "Kral bizi eşlikçi ve muhafız olarak gönderdi, drow hakkındaki gerçek ortaya çıkana dek yanında kalmamız için."
"O halde, gidin," diye karşılık verdi Belwar, gür sesi belirgin bir öfkeyle yükselerek. Bitirirken, doğrudan Drizzt'e baktı. "Bunun hakkındaki gerçeği zaten biliyorum. Tehlikede değilim."
"Affınız dilerim, En Şer.."
"Özür kabul edildi," dedi çabucak Belwar, muhafızın tartışmaya gireceğini görerek. "Gidin. Bunu savundum. Şimdi benim himayem altında ve ondan hiç korkmuyorum."
Svirfneblin muhafızlar yere kadar eğildiler ve yavaşça uzaklaştılar. Belwar Drizzt'i kapıdan içeri aldı, sonra muhafızlardan ikisinin yakınlardaki binaların yanında ihtiyatlı konumlar aldıklarını gizlice göstermek için yeniden arkaya döndürdü. "Sağlığım için gereğinden fazla endişe ediyorlar," dedi drow lisanında, kuru kuru.
"Böylesi bir ilgiye minnettar olmalısın," diye karşılık verdi Drizzt.
"Nankör değilim!" diye cevabı yapıştırdı Belwar, suratı öfkeyle kızararak.
Drizzt bu sözcüklerin ardındaki gerçeği okudu. Belwar nankör değildi, bu kadarı doğruydu, ancak Oyuk Sorumlusu böyle bir ilgiyi hak ettiğine inanmıyordu. Drizzt gururlu svirfneblini daha fazla mahcup etmek istemeyerek, şüphelerini kendine sakladı.
Belwar'in evinin içi, taş bir masa, tek bir tabure, birçok çömlek ve testi rafı ve üzerinde demirden bir pişirme ızgarası olan bir ocaktan ibaret olacak şekilde, tek tuk eşya ile döşenmişti. Küçük mağaranın içindeki arka odanın kabaca yontulmuş girişinin ötesinde, deep gnomeun uyku bölmesi vardı ve oda, duvardan duvara gerilmiş bir hamak dışında, boştu. Bir diğer hamak, Drizzt için yeni alınmış olan, yerde bir yığın halinde duruyordu ve arka duvarda, altında çuvallar ve torbalar bulunan mithril halkalı deri bir ceket asılıydı.
"Onu giriş odasına asacağız," dedi Belwar, çekiç eliyle ikinci hamağı göstererek. Drizzt nesneyi almak için kıpırdadı, ancak Belwar kazma eliyle onu durdurdu ve çevirdi.
"Daha sonra," diye açıkladı svirfneblin. "Önce bana neden geldiğini anlatman gerek." Drizzt'in yıpranmış giysilerini, berelenmiş ve kirli suratını inceledi. Drowun bir süredir dışarıda, vahşi bölgelerde bulunduğu belliydi. "Ve bana nereden geldiğini de anlatmalısın."
Drizzt taş zemine çöktü ve sırtını duvara dayadı. "Geldim, çünkü gidecek başka yerim yoktu," diye yanıtladı dürüstçe.
"Ne zamandır şehrinden uzaktasın, Drizzt Do'Urden?" diye sordu Belwar yumuşak bir sesle. Daha sessiz hallerinde bile, güçlü deep gnomeun sesi iyi ayarlanmış bir zilin berraklığı ile çınlıyordu. Drizzt bu sesin güçlü duygular uyandıran tonlarına ve nasıl olup da tonlamasmdaki derin değişikliklerle içten bir şefkat ifade edebildiğine veya korku uyandırabildiğine şaşırıp, hayran kaldı.
Drizzt omuz silkti ve başını arkaya devirip gözlerini tavana çevirdi. Zihni çoktan geçmişine doğru bir yolculuğa çıkmıştı. "Yıllardır zaman kavramını yitirdim." Yeniden svirfnebline baktı. "Karanlıkaltı'nın alçak geçitlerinde zamanın pek anlamı yok."
Drizzt'in perişan görünümüne bakınca, Belwar sözlerindeki gerçeklikten şüphe edemiyordu, ancak deep gnome yine de şaşırmıştı. Odanın ortasındaki masaya ilerledi ve tabureye oturdu. Belwar Drizzt'i dövüşürken görmüştü; o dövüşte drowun bir toprak elementalım alt ettiğine tanık olmuştu. Bu kolay bir iş değildi. Ama eğer Drizzt gerçekten doğruyu söylüyorsa, Karanlıkaltı'nın vahşiliklerinde yıllardır tek başına ayakta kalmışsa, o halde Oyuk Sorumlusunun ona saygısı daha da büyük olurdu.
"Bana maceralarını anlatmalısın, Drizzt Do'Urden," dedi Belwar. "Senin hakkındaki her şeyi bilmek istiyorum ki böylece ırkının düşmanlarının şehrine gelmendeki amacı daha iyi anlayabilirim."
DrizZt uzun bir süre durdu ve nereden, nasıl başlayacağını düşündü. Belwar'a güveniyordu-başka seçeneği var mıydı?-ama svirfneblinin, onu Menzoberranzan'ın güvenliğinden ayrılmaya zorlayan ikilemi anlayabileceğinden emin değildi. Böylesine belirgin bir dostluk ve işbirliğine sahip bir toplumda yaşayan Belwar, Menzoberranzan denen trajediyi anlayabilir miydi? Drizzt bundan şüphe etti, ama yine, başka seçeneği var mıydı?
Drizzt, Belwar'a sessizce, yaşamının son on yılının öyküsünü anlattı; Do'Urden Evi ile Hun'ett Evi arasındaki olası savaşı; Masoj ve Alton'la buluşmalarını; Guenhv/yvar'ı alışını; Drizzt'in danışmanı, babası ve dostu Zaknafein'ın kurban edilişini; ve ardından halkını ve uğursuz tanrıçaları Lloth'u terk ediş kararı alışını. Belwar, Drizzt'in deep gnomeların Lolth dediği karanlık tanrıçadan bahsettiğini fark etti, ancak bu bölgesel farklılığın üzerinde durmadı. Eğer uzun yıllar önce karşılaştıkları o gün Belwar, Drizzt'in asıl niyetini gerçekten bilmiyorsa ve bazı şüpheleri var idiyse de, Oyuk Sorumlusu kısa zamanda bu drow hakkındaki tahminlerinin doğru olduğuna inandı. Drizzt
Karanlıkaltı'daki yaşamını, basiliskle karşılaşmasını, kız ve erkek kardeşleriyle dövüşünü anlatırken, Belwar kendini ürperip titrerken buldu.
Daha Drizzt svirfneblinleri arama nedenini anlatmadan-yalnızlığın ıstırabını ve vahşiliklerde hayatta kalmak için gerekli barbarlık içinde kendi kimliğini kaybetmekte olduğu korkusunu-Belwar hepsini tahmin etmişti bile. Drizzt yaşamının Blingdenstone'un dışındaki son günlerine geldiğinde, sözcüklerini dikkatle seçti. Drizzt henüz duygularıyla ve gerçekte kim olduğu korkusuyla başa çıkamamıştı ve yeni dostuna ne kadar güvenirse güvensin, daha düşüncelerini açığa vurmaya hazır değildi.
Oyuk Sorumlusu, sadece hikayesini bitiren Drizzt'e bakarak, sessizce oturdu. Belwar öyküyü anlatmanın getirdiği acıyı anlamıştı. Daha fazla bilgi veya Drizzt'in açıkça paylaşmadığı kişisel ıstırabın ayrıntıları için üstelemedi.
"Magga cammara," diye fısıldadı deep gnome düşünceli bir şekilde.
Drizzt başını kaldırdı.
"Taşlar adına," diye açıkladı Belwar. "Magga cammara."
"Gerçekten de taşlar adına," diyerek ona katıldı Drizzt. Uzun ve huzursuz bir sessizlik hüküm sürdü.
"İyi öykü," dedi Belwar sessizce. Drizzt'in bir omuzuna hafifçe vurdu, sonra yedek hamağı getirmek için mağara-odaya yürüdü. Daha Drizzt yardım etmek için doğrulmadan, Belwar hamağı duvardaki çengellere takmıştı bile.
"Huzur içinde uyu, Drizzt Do'Urden," dedi Belwar, dinlenmeye çekilmek üzere dönerken. "Burada düşmanların yok. Kapımın taşı ötesinde pusuya yatmış canavarlar yok."