Domuz, insanlarla birlikte evrimleşen , onlara yakın duran ve yiyecek atıklarını tüketen evcil hayvanlardan biridir . Onunla bazı patojenleri paylaşır , bu nedenle fabrika çiftliklerinde ve hayvan taşımacılığında hijyenin önemi vardır.
Magdeburg yakınlarında "Örnek" Alman domuz ahırı (1950'den itibaren) . Bu yetiştiriciliğin iyi sonuçları, yalnızca birkaç tahta ile bir arada tutulan ve istiflenmiş saman balyalarından yapılan barınakların inşasına atfedildi. Toprakları cam, cüruf ve tuğladan oluşan bir karışımla takviye edildi, bu da domuzların yanı sıra farelerin de oraya girmesini engelliyordu. Duvarlar ve çatı soğuk hava akımlarına ve farelere karşı yalıtıldı. Bu domuz ahırı soğuk kaldı veya endüstriyel binaların yazın aşırı ısınmasına maruz kalmadı ve hayvan sağlığı ve hayvan refahı için şiddetli kış soğuğundan korundu .
Domuz ahırı ya soue odasıdır domuzlar tutulur . By benzetme , bir çağrı domuz ahırı itici kir yer. Bazen "koştu" veya "çaldı" olarak da adlandırılır.
Domuz ahırı aynı zamanda bu hayvan türünün yoğun şekilde üremesi için tasarlanmış ve uyarlanmış bina veya binalar kümesidir (endüstriyel bir domuz ahırından bahsediyoruz).
İlk domuz ahırları muhtemelen antik çağlardan kalmadır. Basit bir barınağı olan kapalı alanlar gibi görünüyorlar.
Orta Çağ'da bazen bitişik konutlar ve barınaklar yaygındı.
Sağlık sorunları
Domuz insana yakın. Onunla birlikte gelişti ve yaygın patolojilere ( özellikle grip ) duyarlı . Endüstriyel tarım, özellikle domuzlar, epidemiyolojik ve eko-epidemiyolojik risk kaynaklarıdır . Artık özel gözetim altındalar. Çiftçi kendilerini antibiyotiğe dayanıklı mikrobiyal enfeksiyonların risklere tabidir.
Vektör çizimler
Pierre (Galler, Galce Yaşam Müzesi, Cardiff)
Tuğla tezgahlar, Almanya, 1953
Almanya, 1957
Almanya, 1959
Almanya, 1960
Prefabrik mobil barınak (yazın aşırı ısınma, kışın soğuk)