Bu analiz, Inkstick Media’nın haftalık dış politika haber bülteni Critical State’te yayınlandı. Abone olun.
İngiliz Kraliyeti, Hindistan’a zorla (ve Doğu Hindistan Şirketi), alt kıtayı bugüne kadar devam eden birçok derin yolla yeniden düzenledi. Devletin, belgelenmiş ikamet iddialarına dayanarak kimin yasal olarak nerede yaşamasına izin verilip verilmeyeceğine karar vermek için kurallar koyduğu vatandaşlığı belirleme eyleminin kendisi, sömürge yönetimine kadar izlenebilir.
İçinde “Sömürge Şiddeti Olarak Vatandaşlıktan Yoksun Bırakma: Assam’da Soykırım ve MülksüzleştirmeYazarlar Rudabeh Shahid ve Joe Turner, vatandaşlık kategorilerinin maddi zarar vermek için nasıl kullanıldığına dair bir vaka çalışması olarak Hindistan’ın kuzeydoğu eyaleti Assam’a dönüyor.
Yazarlar, “Kayıt defteri, devletin ‘gerçek’ sakinlerini kataloglamayı ve Assam’ı sözde yasadışı göçmenlerden etkili bir şekilde temizlemeyi amaçlıyor” diye yazıyor. CAA, Hindu, Sih, Budist, Jain, Parsi ve Hıristiyan topluluklarına vatandaşlık vermek için bir araçtır. “Ancak, CAA’nın etkili bir şekilde yaptığı şey, korunan dinler listesinden çıkarılan ve ‘yasadışı göçmenlere’ dönüşen Müslüman toplulukların haklarının gasp edilmesine odaklanmaktı.”
İngilizler Assam ile karşılaştığında, Yerlilere özgü bakımlı ormanlar ve tarlalarla doluydu, bu da İngiliz yerleşimcilerin ve sömürgecilerin arazinin çoğunlukla boş arazi olduğunu ve bu nedenle yeniden düzenleme için olgunlaştığını belirlemelerine yol açtı. Yazarlar, “Toprağı ‘üretken’ kılmak için, sömürge devleti Assam’da sömürücü bir çay tarlaları modeli ve bölgeyi emperyal ekonomiye bağlayan bir zorunlu ve ücretli çalıştırma sistemi getirdi” diye yazıyorlar.
Bu zorunlu ve ücretli çalıştırma, İngiliz güdümlü hareketler tarafından rekabet içinde bir araya getirilen çeşitli topluluklardan insanların yanı sıra hizmete zorlanan yerel halkı da içeriyordu. Bu kategoriler, İngiliz yönetiminin yasalarında yer aldı ve ardından, 1947’de İngiliz kolonilerinin Hindistan ve Pakistan’a bölünmesinin ardından ulusal kimlikler haline geldi.
İddia ettiğimiz şey, ‘yurttaşları’ ‘göçmenlere’ -ya da daha sıklıkla ‘yasa dışı göçmenlere’ ve vatansız uyruklara- dönüştüren yoksun bırakma eylemlerinde bunun, birisini haklarından mahrum etmenin mümkün ve düşünülebilir hale geldiği ırksallaştırılmış koşullara dayandığıdır. , yazarları yazın. “Devletin demografik yapısını kategorize etme girişimleri, nüfus hareketlerini yaratan sömürgeciliğin ve emperyalizmin ekonomik ve tarihsel koşullarını silerken, bu ‘orijinal sakinleri’ ‘yabancılar’dan ayırmaya odaklandı.”
Sömürgeleştirme, bölme, savaş ve şimdi de ulusal hükümet tarafından dayatılan dışlayıcı kuralların hepsi aynı amaca yönelik inşa ediliyor. Vatandaşlık, herkesin hakkı olarak değil, yabancı sayılan veya istenmeyen kişilerden alınabilecek bir ayrıcalık olarak görülüyor.
“Sömürge sonrası devlet tarafından tamamen dönüştürülmek yerine değiştirilen yurttaşlığın temelini oluşturan sömürge mantığı nedeniyle, belirli nüfuslar hiçbir zaman yurttaşlık kodları içinde tanınmazlar. Yakın zamandaki NRC ve CAA, halihazırda kısmen Hint vatandaşlığına dayanan aidiyet ve yasadışılık hiyerarşileri yaratıyor,” diye bitiriyor yazarları.
Kritik Durum, Inkstick Media çalışanlarından haftalık dış politika analizi düzeltmenizdir. Abone olun.
Kaynak : https://theworld.org/stories/2023-03-01/citizen-pain-part-i