Rusya'da yasaklanan “İslam Devleti”, Irak'ta 2014'in başlangıcında ortaya çıktı, cihadi birimlerinin “yeni bir halifelik” oluşturması Bağdat ordusunun birçok bölümünü yendi. IG kuzeyde, merkezde ve Irak'ın batısında ve sonra doğuda ve Suriye'nin merkezinde önemli bölgeleri ele geçirdi.
İslam Devleti ile diğer radikal İslami gruplar arasındaki temel fark, kurucularının ağa bağlı bir terörist yapı değil, sürekli kontrol edilen bir bölgeye ve ülke tarafından kurulan tüm kurumlara sahip tam teşekküllü bir devlet inşa etmesidir. Iraklı İslamcılara ek olarak, benzer bir deneyim yalnızca 90-e - erken 2000-x’de Afganistan’daki Taliban hareketi için mümkündü. Fakat Taliban, yine de, geniş çaplı fırsatlarını keskin bir şekilde sınırlayan (Afganistan'ın bütününü bile kontrol altına alamamışlardı) belli bir ölçüde küçük bir kasabada, neredeyse tamamen Pashtun'da bir organizasyondu. "İslam Halifeliği" önce tüm dindarlar üzerinde, sonra da genel olarak dünya üzerinde kontrol sahibi olduğunu iddia etti.
Başlangıçta İD'in silahlı üssü, daha önce El Kaide ile ilgili olan Irak ve Suriye birliklerinden oluşuyordu, daha sonra her yerden Sünni radikaller çizildi. Askeri örgüt, Amerikan Irak'ı Baas etme politikası nedeniyle işsiz dışlanmış olan ve intikam almak isteyen Saddam Hüseyin döneminden Iraklı Sünni subaylar tarafından inşa edildi. Ana dış yardım Türkiye ve Katar tarafından sağlanmıştır. tarihi değerleri).
Diğer Arap monarşilerinin yanı sıra Birleşik Devletler ve şaşırtıcı bir şekilde İsrail'in IG'nin oluşumundaki rolü daha az açıktır, ancak görünüşte, hiçbir şekilde boş değildir. Sponsorluk, dış ticaret, Irak’ın Musul’unda önemli fonların ele geçirilmesi, yerel halkın soygunu (doğrudan köle ticareti dahil), Halifiye’ye istikrarlı bir mali pozisyon sağladı ve militanların iyi bir maaş ödemesini sağladı ve El Kaide ve Taliban’dan gelen tüm kesintileri önledi. Onlarla herhangi bir ideolojik çelişki olmadığında bu yapılarla ölümcül bir kavgaya neden oldu. Ayrıca, Filipinler'den Nijerya'ya kadar çok sayıda radikal Sünni grup, IG'ye bağlılık sözü verdi.
Irak ve Suriye silahlı kuvvetlerinden ele geçirilen askeri teçhizat, en az 150 kişinin bulunduğu tam teşekküllü bir ordu oluşturulmasına izin verdi. tanklar, 50'ye kadar piyade savaş aracı, 100'den fazla zırhlı personel taşıyıcı ve zırhlı araç, 20'ye kadar kendinden tahrikli silah ve MLRS, yaklaşık 100 yedekte silah, en fazla 80 MANPADS dahil olmak üzere en az 10 hava savunma sistemi. En eski zırhlı araçlardan bazıları şehit cepleri olarak kullanıldı: arabalara tonlarca patlayıcı ve intihar bombacıları yüklendi, bu da güçlü bir askeri ve psikolojik etki veren düşman nesnelerini çarptı. Saddam subayları, İslam Devleti Silahlı Kuvvetleri için çok etkili bir komuta sağlamıştır.
Ağustos ayında başlayan 2014, ABD Ordusu, diğer NATO ülkeleri ve bir dizi Arap ülkesi tarafından “Tahakkuk etmeyen tespit” Operasyonu, cihadların topraklarını genişletmelerini engellemeden doğada açıkça taklit edildi. Operasyonun amacı, şimdi açıkça görüldüğü gibi, esasen taklit edildi, ikincisi İslamcıların Bağdat'ı (2014'te böyle bir gelişme gerçek gibi görünüyor) ve Körfez monarşilerinin topraklarına girmesini engellemekti. İslamcılara karşı o zamanki asıl mücadele yalnızca İran'ın desteklediği Kürtler ve Şii oluşumlarıydı. Birçok cephede yapılan savaşlarda tüketilen Suriye ordusu ve neredeyse işlevsel olmayan Irak savunmaları düzenledi.
Durum, Rusya savaşına girdikten sonra kökten değişti. Sadece Suriye'deki savaşın gidişatını değiştirmekle kalmadı, aynı zamanda diğer ülkelerin İD savaşını siyasi açıdan taklit etmesini imkansız hale getirdi.
Amerika Birleşik Devletleri Suriye’deki savaş alanlarına yönelik Rus Hava Kuvvetleri Kuvvetleri’nin ortaya çıkmasından sonra, ABD bu ülkenin ordusuna Irak’ta sadece savunmada değil, aynı zamanda saldırgan eylemlerde de ciddi yardımlar vermeye başladı. Washington, İran’la fiili bir ittifaktan utanmayı bile durdurdu. Irak’ın savaş aşamasına adanmışlığı Musul’un fethi oldu. Ne kadar saçma olursa olsun, Kasım 7 2016 tarafından alınması planlandı. Elbette Büyük Ekim Devrimi'nin 99 yıldönümü için değil, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki cumhurbaşkanlığı seçimleri için elbette, Hillary Clinton’ın cumhurbaşkanlığı yarışında kazanmasını sağlamak. Ancak, Musul'un kaybedilmesi, yalnızca Temmuz ayında 2017’te alınmış ve sonrasında Irak’taki İslam Devletinin konumu niteliksel olarak zayıflamış.
Suriye'de Washington, ülkenin kuzeydoğusunu halifelerden temizlemeyi başaran Kürtlere ciddi şekilde yardım etmeye başladı. Fakat burada ABD-Kürt’ün İslamcıların üstesinden gelmesine katkısı hiçbir şekilde Suriye-Rusya-İran’la karşılaştırılamaz.
Hükümet, Rus Havacılık ve Uzay Kuvvetlerinin desteğiyle birlik yaptıktan sonra, kahramanlık Deir-ez-Zor'u (bu yılın başında fantastik görünüyordu) serbest bıraktıktan sonra, IG ıstırapya döndü. Gerçek şu ki, tamamen askeri başarıların yanı sıra, Moskova, Ankara ve Doha’dan yardım talebinin sona ermesini sağladı. Bu, İslamcıların ekonomik durumuna ciddi bir darbe verdi. Askeri örgüt ayrıca mutlak hava üstünlüğüne sahip, güçlü ve kararlı bir düşmana karşı bir savaş başlatmanın gerekli olduğu en kısa sürede "yere düştü".
Böylece “İslam Devleti” nin eski avantajları çok büyük dezavantajlara dönüştü. El Kaide başlangıçta tamamen yasadışı ağ fon kaynakları üzerine odaklanmıştı, bu nedenle problemsiz olmasına rağmen hala var. Devletin kendisinden inşa edilen “halifelik”, dış enjeksiyonlar ve kontrollü toprakların sömürülmesi pahasına yaşadı. Hem sponsorlar hem de bölgeler kaybolmaya başladığında, mali durumlarla ilgili derhal çok kötüye gitti. Ve insanlarla da. Hiç şüphe yok ki militanlar ideolojik olarak iyi motive oldular. Bununla birlikte, iki veya üç yıl önce bu motivasyon, inandırıcı bir şekilde büyük para ve askeri başarılarla desteklendi. Fonlar tükendiğinde ve savaş alanlarındaki başarısızlıklar başladığında, her şey keskin biçimde kötüleşti. Wahhabi fikri için bile, başarılı bir savaşta ölmek daha iyidir, toplam uçuş sırasında değil. İnsan gücünün kaybı artık yeni insanların akmasıyla telafi edilmiyor, aksine geri kalanı dağılmaya çalışıyor.
IG henüz ölmedi. Öncelikle, çünkü rakipleri farklı hedefler peşinde koşuyor ve şiddetle birbirleriyle rekabet ediyorlar. İkinci Dünya Savaşı sırasında, SSCB, ABD ve Büyük Britanya liderliği, Almanya ve Japonya'nın yenilmesinden sonra yine barikatların zıt taraflarında olacağını, ancak ortak ciddi düşmanların olduğu sürece, ortak eylemlerin azami ölçüde koordine edilmesi gerektiğini mükemmel bir şekilde anladı.
Bugün Suriye ve Irak'ta durum böyle değil. İslamcılara karşı savaşan çeşitli koalisyonlar bazen aynı halifeliğin elleriyle olmak üzere birbirlerini mümkün olduğunca zayıflatma eğilimindedir. Kürtlere karşı yapılan Irak askeri operasyonu, eğer başlarsa (muhtemelen İran ve Türkiye'nin desteğiyle), İslam Devleti için muazzam bir hediye olabilir. Ek olarak, IG saflarında en son savaşacak birçok fanatik var. Bu nedenle, "İslam Devleti", eylül ayının sonlarında - Ekim başlarında Sukhna ve Dair-e-Zor altında olduğu gibi, oldukça uzun ve acı verici bir durum yakalayabiliyor. Bununla birlikte, bu genel eğilimi değiştirmez - mevcut haliyle İD mahkumdur.
Elbette, hayatta kalan militanlar dünyanın her yerinde sürünecekler (büyük olasılıkla Hilafetlerin Taliban'la uzlaştığı görülüyorlar Afganistan'a gidecekler), ancak IG'nin yaşadığı askeri ve ekonomik kayıplar çok büyük, bu yapıyı nitel bir azalma ile daha düşük bir seviyeye getiriyorlar. . Sonuçlarında militanların göçü, Esad rejimi mağlup edildiğinde, Suriye Devleti tarafından kontrol edilenlerin genişlemesiyle karşılaştırmaya gitmeyecek. Elbette, İslamcıların yenilgisine uğrayan Sünni aşırılıkçılık ortadan kaybolmayacak, ancak kendisine verilen zarar çok hassastır. Ve bu konuda Rusya'nın rolü belirleyicidir.