TBMM açıldıktan sonra hem hükümetin hem de meclisin çalışmalarını düzenleyecek bir anayasa ihtiyaç duyuldu. Bu boşluğu doldurmak için bir anayasa yapımı çalışmasına başlanıldı. Çalışmaların sonunda 20 Ocak 1921’de hazırlanan anayasa meclisten geçerek yürürlüğe girdi. Teşkilat-ı Esasiye Kanun olarak bilinen bu anayasa meşrutiyet yönetimi yerine halk egemenliğini ilan eden, yönetim yetkisini meclise veren, kuvvetler birliğini ve meclis hükümet sistemini benimseyen bir anayasa oldu.