Netflix'in 'The Chair'ı, izleyicilere prestijli bir üniversitenin işaretli İngilizce bölümünün işleyişine bir göz atıyor. Dr. Ji-Yoon Kim'in bölümün ilk kadın başkanı ve aynı zamanda birkaç renkli öğretim üyesinden biri olmasının ardından, şov, ırkçılık, cinsiyetçilik ve (bir ölçüde) yaş ayrımcılığının alt akımlarına ölçülü bir bakış atıyor. kurumda ince ama güçlü roller oynayanlar.
Ji-Yoon'un eksantrik meslektaşlarıyla karşılaştığı günlük durumları ve sorunların nasıl kartopu ve yanlış temsil edilebileceğine dair birçok yorum barındıran şakacı bir komedi var. Gösteri, üniversite öğretim üyeleri ve profesörler tarafından oldukça doğru olarak övüldü, bu yüzden gerçek bir hikayeye dayanabilir mi? Hadi bulalım.
Hayır, 'Sandalye' gerçek bir hikayeye dayanmıyor. Gösteri, Annie Wyman ve görünüşe göre, aynı zamanda baş karakterlerden birini yazan Jay Duplass'ın katkılarıyla, dizinin ortak yaratıcısı Amanda Peet'in bir fikrine dayanıyor. Amanda'ya göre, gösterinin fikri, bir işyeri romantik komedisi yapma takıntısına dayanıyordu.
Bu, yeni terfi eden bir kadın patron, gözetimi altındaki görevlerini ihlal eden uzun süredir profesyonel bir müttefiki disipline etmek zorunda kalırsa ne olacağı sorusuna dönüştü. Amanda'nın bu erken fikri, Ji-Yoon ve Bill (Jay Duplass) arasındaki dinamikte açıkça görülüyor, çünkü seri Ji-Yoon'un İngilizce bölümünün başkanı olarak seçilmesiyle başlıyor ve hemen ardından en temizi olmayan Bill. Kayıt, sınıfta istemeden bir Nazi selamı veriyor.
Daha sonra, Amerikan akademisindeki hakim duruma, özellikle beşeri bilimlerin birçok öğrenci için daha az popüler bir seçenek haline gelmesine dayanarak, Amanda tarafından hikayeye başka katmanlar eklendi. En parlak zamanlarında eğitim alanında şampiyon olan, ancak şimdi ilgisizlik ve yaşlılıkla mücadele eden yaşlanan profesörler kavramı, aynı zamanda, görünüşe göre Amanda'nın yaşının farkında olmasından ve herkesin anlaşılır bir şekilde, herkesin anlaşılır bir şekilde bir yaşam tarzıyla ilgili olarak karşı karşıya kaldığı sürekli mücadeleden geliyordu. hızla değişen dünya.
Gösterinin ana kültürlerarası dinamikler teması, görünüşe göre birçok Koreli-Amerikalı arkadaşı olan ve iki kültürlü bir evde büyüyen deneyimleriyle ilgili duyduğu bazı hikayeleri eklemek isteyen Amanda'dan ilham aldı. Gösteride, ortak yaratıcı, Ji-Yoon'un Kore mirası ile evlat edindiği kızının Latin mirası arasındaki kültürel ayrımları kapatmaya çalışmasıyla işleri bir adım daha ileri götürdü.
Sergilenen kültürel karışıklıklar ve dil engelleri, farklı geçmişlere sahip insanlar arasındaki inanç sistemlerindeki büyük farklılıkları hatırlatıyor ve gösteride bir araya gelmelerini daha da dokunaklı hale getiriyor. Ji-Yoon'un ana karakterinin karmaşık rolü, Güney Koreli bir Kanadalı-Amerikalı olan Sandra Oh tarafından uygun bir şekilde yazılmıştır.
'Sandalye' kurgusal bir hikaye olmasına rağmen, temas ettiği güncel konular nedeniyle birçok düzeyde doğru görünüyor. Şovda gösterildiği gibi eğitim bölümlerinin iç işleyişinin incelikleri bile Jay Duplass'ın bu alanda çalışan ortakları tarafından doğru kabul edildi. Amanda ayrıca gösterinin kendi deneyimlerinin bir karışımından ilham aldığını da kabul etti, bu yüzden kurgusal 'Sandalye' hikayesinin gerçek bir hikaye kadar nüanslı ve karmaşık hissetmesinin nedeni bu olabilir. Gösterinin sona erdiği, birçok arsa noktasını açık bıraktığı ve ilişkileri belirsiz bıraktığına dair sonuçsuz not, gösterinin gerçekte kök salmış gibi hissetmesini daha da artırıyor.