Endüstri çağına uygun bir dinozor gibi, günümüzün hışırtılı buharlı küresi, buharlı jetleri, mekanik işleri ve çene benzeri kovaları tüttürerek, günümüzde görünür. Gerçekten de, terk edilmiş ya da iyi korunmuş eski buhar küreklerinin kalıntıları, eski maden sahalarında ve dünyadaki müzelerde bulunabilir: Buharın hala çok sayıda taşıt ve gemiyi çalıştırdığı bir çağın anımsatıcıları.
Buhar küreklerinin 19. ve 20. yüzyılın sonlarındaki en parlak dönemi, hızlı büyümenin ve endüstrinin ilerlemeyi destekleme becerisine dair sınırsız iyimserlikle dolu bir zaman oldu.
Buharlı küreklerBuhar tarafından desteklenen büyük kazma makineleri, bir adamın bir kazma ya da el küreği ile yapabileceği çalışmanın büyüklüğü ile aşıldı. Bir adamın günde en erken buharlı küreklerle bile 300 metreküp (229,4 metreküp) bir günde hareket edebileceği 12 metreküpü (9.2 kübik metre) karşılaştır! Bu devasa toprak taşıma kapasitesi, erken gökdelenlerin temellerini kazmak, Hollanda Tüneli gibi muhteşem binalar inşa etmek ve tüm zamanların en büyük mühendislik başarılarından birini çıkarmak gibi mamut boyutundaki projelerde, inşaat ekipmanının temel parçasını kürekliyor - Panama Kanalı'nı inşa etmek.
Zamanla, buhar kürekleri ve ardılları, dünya çapındaki yarışlarda giderek daha da etkileyici bir ölçekte inşa edilmek ve benimsemek için büyüdü. Daha sonra, 20. yüzyılın sonlarına doğru inşaat ekipmanlarında dizel, elektrik ve hidrolik güç üretimi yapan buharlı kürekler, lehine düşmeye başladı. Ne var ki, onların nihai eskimesi, bu makinelerin modern dünyamızı şekillendirmek için yaptığı büyük katkıları hiçbir şekilde azaltmaz.
Bu makalede, bu devasa kazma araçlarının nasıl ortaya çıktığı, nasıl işledikleri, neye yardım ettikleri ve nelere yol açtığı ortaya çıkarılacaktır.
Buhar küreklerinin tarihini izlemek için okumaya devam edin.
William Otis, 1839'da, türünün ilki olan buharlı kürek için bir ABD patenti aldı.
1800'lerde, mucitler her türlü mekanik cihaza güç vermek için buhar enerjisinden faydalanıyorlardı. Böylesine parlak bir mucit, demiryolu inşaatı projelerinde çalışan erkeklerden daha hızlı ve daha verimli bir şekilde çalışacak bir makine tasarlayan William Otis idi. Sadece 20'li yaşlarında Otis (asansör girişimcisi Elisha Otis'in bir kuzeni), 1839'da, türünün ilki olan buharlı kürek için bir ABD patenti aldı.
Aynı yıl 23 yaşında tifo ateşinden öldü. Otis ailesi teknolojinin ardındaki patentleri sıkı bir şekilde kontrol ettiği için, buhar küreklerinin manzara üzerinde önemli bir işaret oluşturmasından birkaç on yıl geçecekti.
Ama sonuç olarak, diğer mucitler ve şirketler kendi buharlı kürek tasarımlarıyla dünyayı daha hızlı hareket ettirmek için patlayan talebi beslemek üzere patladı - ABD'de ve başka yerlerdeki demiryolu genişlemesinin yarattığı talep.
İlk "tam dönüşlü" buharlı kürek - kova ve kolun tam 360 derece dönebileceği bir alan, 1884'te İngiltere'de icat edildi ve makinelere yeni çok yönlülük ve değer kazandı. Bu ilerlemeyi, ekipmanı hareket ettirmek için ray raylarına monte edilmek zorunda olmayan tekerlekler de dahil olmak üzere diğerleri takip etti; kaldırma mekanizmalarını çalıştırmak için kullanılan zincirlerden daha dayanıklı çelik kablo; ve daha büyük işler yapabilen daha büyük kürek boyutları.
1884 yılında Marion, Ohio'da kurulan Marion Steam Shovel Company, batı Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'yı açan demiryolu patlamasına doğrudan tepki gösterdi. 1900'lü yılların başlarında, Marion, bu devasa bir buharlı kürek imalatçısıydı ve kasabanın “Panama Kanalı'nı inşa eden şehir” olarak adlandırılmaya başlandı.
Buharlı kürek endüstrisindeki bir başka güç oyuncusu olan Bucyrus Foundry and Manufacturing Company (1880 yılında kurulmuş), 1896 yılında, kazma küreklerinin ve diğer ağır kazma ekipmanlarında kar potansiyelinin ne olduğunun açıklığa kavuşturulmasıyla kendini kazı makinesine adamıştır. Bucyrus da, Panama Kanalı da dahil olmak üzere, zamanın en iddialı mühendislik projelerinin bazılarını ele geçirme iddiasında bulunabilir. Şirket tarihine göre, Atlantik ve Pasifik okyanuslarını birleştiren tarihi kazı için 77 Bucyrus kürek kullanıldı [kaynak: Bucyrus International].
Şirket ayrıca, Theodore Roosevelt'in 1908 yılında Panama kanalındaki ilerlemeyi denetlerken 95 tonluk Bucyrus buharlı kürek gemisine tırmandığını görmüştür.
En yaygın ticari ironilerinden biri olan Bucyrus, en büyük rakibi olan Marion'ı (daha sonra Marion Power Shovel Company adını aldı) 1997 yılında satın aldı.
Yüzeyin altını kazmaya ve bu mamut makinelerinin nasıl çalıştığını öğrenmeye hazır mısın?
Buharlı kürekler bir yerden başka bir yere geçebilirdi - ancak oraya ulaşmak uzun zaman aldı.
Peki, bu kaynar behemothlar tam olarak nasıl çalışır? Tahmin edebileceğiniz gibi, arkasındaki itici güç, kazandan ve devasa su deposundan başlayarak akıllıca buhar kullanımıdır.
Genellikle, genellikle itfaiyeci olarak adlandırılan ikinci bir kişi, kazana doğru gitme konusunda açık bir işe sahip olacaktır: alevleri kömürle doldurmak ve güç hareketine ve kürek işletmesine ihtiyaç duyulan buharı sağlamak için doğru miktarda basınç sağlamak.
Kazandan buhar bir borudan bir veya daha fazla silindire kadar gitti.Silindirlerde, yüksek basınçlı buharlı pistonlar, buna karşılık bir ana motor, vinç ve "kalabalık motor" dahil olmak üzere, buhar kürek alt sistemleri için mekanik güç sağladı.
Kürenin "iş sonu" na yaklaştıkça bom, kepçe ve Kova - Malzemeyi kazıyan ağız benzeri bir konteynır daha sonra onu bir kamyona ya da eşyaların çekilmesi için başka bir nakil aracına aktarır.
Tüm bunlar, bir kürek üzerinde, buhar küresinin bir konumdan diğerine geçmesine izin veren yavaş yavaş oturdu. İlk buharlı kürekler bu konuda oldukça ham idi; işçilerin yeni bir mekanda ihtiyaç duyduklarında aracın önünde dolaşıp yerlerine yerleştirmek zorunda oldukları metal raylar üzerinde çalışıyorlardı. Sonunda kepçeler tekerleğe ve daha sonra, daha bağımsız hareket edebilmelerine izin veren tırtıl izleri gelirdi [kaynak: Haddock].
Bu çalışkan makineler, ekonomik büyümeye takıntılı bir dünya oluşturmaya yardımcı oldular, ancak onlarca yıl süren popülerlikten sonra, onlar lehine düştüler. Bir sonraki sayfada neden olduğunu öğrenin.
Paslanmak - Alaska'da eski bir maden buharlı kürek
O zamanlar bu dominant şantiye demirbaşlarına ne oldu? Dünyanın sanayileşmiş ülkeleri büyük ölçekli projeler için iştahlarını yitirdi mi?
Zorlukla. Buharlı kürekler sadece daha modern teknolojiler için bir yol haline geldi. Dizel motorlar 1930'larda buhar motorlarını büyük çaplı bir şekilde değiştirmeye başladı. Ayrıca hidrolik mekanik sistemlerin ortaya çıkması, buharla çalışan makineler için kullanılan zincir, kablo ve kasnaklardan daha güvenilir ve verimli olduğunu kanıtladı.
Buharlı kürek, manzaradan tamamen yok olmadı. Masif boyutlarından dolayı, tamamen sökülmeleri kolay olmadı. Birçoğu çalışmalarının bitmesinden sonra terkedilmiş ve eski taş ocaklarında veya madencilik alanlarında hala bulunabilecek durumdadır. Bazıları kurtarıldı ve restore edildi ve turistik yerler veya müze parçaları olarak hayatta kaldı. Yine de diğerleri, onları çalışma koşulunda muhafaza eden ve Tarihsel İnşaat Malzemeleri Derneği tarafından desteklenen etkinliklerde onları gösteren koleksiyoncuların ellerine geçtiler.
Hatta bazılarının çalıştığı - orijinallerini mühendislik haline getiren yaratıcılıklarını kutlayan buharlı kürek skalası modelleri bile bulabilirsiniz.
Günümüzde halen yaygın olan hafriyat makinelerinin öncüleri olarak kullanılan buharlı kepçeler, şantiyelerde kullanılan raylı, taşıtlı ekskavatörlerden madencilik işletmeleri için kullanılan yükselen sürtünmeli çekme halatlı ekskavatörlere kadar yaygındır.
Buharlı kürekler hakkında daha fazla bilgi edinmek için, sonraki sayfadaki bağlantıları takip edin.