Katkı Sağlayan Akademikler & Yarı Akademikler -Madam Antipirin -Uyurgezer Situasyonist -Fikret Tezer -Abidin Mahmut -bifo -Antonin Zero -Tampon Mübeccel ölüler üniversitesi manifestosu çağrılmayan cemaat 2014 KÜLT www.kultnesriyat.com Oturaklı bir kahve içerek kendinizi uyarın, keza öldüğünüzde yeterinde uyuşmuş olacaksınız... Wittgenstein, Norveç’te iken Russell’la arasına mesafe koyar. Russell’la olan ili!kileri zedelendi"inde ve daha az yakın oldukları bir temele oturdu"unda, Wittgenstein’ın Moore’la görü!me talepleri daha ısrarcı hale gelir. #öyle yazıyordu Moore’a: “Geli!ini ne kadar sabırsızca bekledi"imi anlatamam. Logik’ten ve di"er !eylerden ölesiye sıkıldım. Ama umarım sen gelmeden ölmem, yoksa fazla bir !ey tartı!amayız. “Logik”, Wittgenstein’ın o sıralarda yazma sürecinde oldu"u ve üniversite diploması için verme amacıyla Moore’a göstermeyi planladı"ı çalı!madır. Sonunda Moore, Bergen’e gider ve Wittgenstein’la iki hafta geçirir. Wittgenstein bu ziyaret sırasında Moore’a mantık üzerine olan notların bir kısmını yazdırmaya ba!ladı. Bu notlar “Logik” olarak anılan çalı!manın en önemli bölümlerini içerir. Cambridge dönü!ünde Moore, Wittgenstein’ın talimatlarına uyarak “Logik”in diploma tezi olarak sunulup sunulmayaca"ını soru!turur. Bu konuda Wittgenstein’ın Trinity’deki özel ö"retmenin olan W. M. Fletcher’in tavsiyesine ba!vurur. Moore’a böyle tezlere ili!kin kurallara göre, Wittgenstein’ın çalı!masının !u haliyle uygun olmadı"ı söylenir. Tezin bir giri! yazısı ve hangi bilginin kaynaklardan alındı"ını gösteren, tezin hangi bölümlerinin özgün ve hangi bölümlerinin ba!kalarının çalı!malarına dayandı"ını belirten notlar içermesi gerekmektedir. Buna dayanarak Moore, Wittgenstein’a durumu açıklayan bir mektup yazar. Wittgenstein çok öfkelenir. Çalı!masının –üstelik bu çalı!mayı felsefedeki bir sonraki büyük ilerleme olarak görür- bir üniversite diploması almaya layık görülmemesi onu bir hayli öfkelendirir. Üstelik layık olmasının sebebi Wittgenstein’a göre salt üniversite ö"rencisini ku!atan ıvır zıvırla çevrelenmemi! olmasıdır. Wittgenstein bu kadarının fazla oldu"unu dü!ünür. Aptalların önünde e"ilmek yeterince kötüyken, onlar tarafından reddedilmek dayanılmazdı onun için. Moore’a, hem onunla olan arkada!lı"ına hem de Cambridge diploması almaya dair umutlarına son veren son derece i"neleyici bir mektupla duygularını belirtir: “Sevgili Moore, Mektubun beni kızdırdı. “Logik”i yazdı"ımda “Yönetmelik”e danı!madım ve bu yüzden sadece senin de diplomamı onlara danı!madan vermen adil olacaktır. Giri! ve Notlar konusuna gelince; sanırım beni imtihan edenler, Bosanquet’ten ne kadar kopya çekti"imi kolaylıkla göreceklerdir. E"er bazı SAÇMA ayrıntılarda benim için bir istisna yapmana de"miyorsam, o zaman do"rudan CEHENNEME de gidebilirim; ama e"er buna de"iyorsam ve sen de bunu yapmıyorsan, o zaman –Tanrı a!kına- sen gitsen daha iyi. Bütün bu mesele hakkında daha fazla bir !ey yazılmayacak kadar aptalca ve çirkin, bu nedenle-“ Akademi her !eyinizdir. Mesela fabrikalarınızdır. Orada son moda doktorlar, hukukçular, siyasetçiler ve hatta sanatçılar üretirsiniz. Onları bilginler/uzmanlar diyerek pazarlarsınız. Sa"lı"ın, sanatın, adaletin ya da iyi ya!amın anlayamayaca"ımız kadar uzman i!i oldu"una bizi ikna etmek için. Ya!amımızla ilgili karar vermeye yeterli ve yetkili olmadı"ımızı dü!ünelim ve elimizi bu ölümcül makinelerin arasına sokmaya yeltenemeyelim diye. Akademiler karakollarınızdır. Neyin bilgi, neyin bilmeye de"er oldu"unu ve nasıl bilinebilece"ini söyler. Kimin neyi ne kadar bildi"ini bilirsiniz. Çünkü aklınızda !u kazılı: Bilgi güçtür, do"aya ve insana egemen olmaya yarar ve en büyük güç, bilginin kendisine egemen olmaktır. Devletleriniz ya da küresel diktatörlükleriniz böyle terbiye eder. Akademiler hediyelik e!ya dükkânlarınızdır. Evlerimizi oradan satın aldı"ımız ıvır zıvırla tıka basa doldurabilelim diye. O kadar çok !eye sahibiz ki; hiç su içmedi"imiz, hiç güzel kokulu bir elmayı ısırmadı"ımız ve neden hiç bir elmayı ısırmadı"ımız aklımıza gelmiyor artık. Ya!ıyor gibi göründü"ümüz halde ya!ayabilme olana"ımız ortadan kalktı. #!te biz bu yüzden sattı"ınız bu !eye kitsch bilgi diyoruz. Sadece ayakta kalıp çalı!abilece"imiz kadar canlılık veriyor; bu yüzden midemiz azodikarbonamit, benzoikasit, siklamat dolu ve zihnimiz sessiz. Akademiler dilsel mezbahalardır. Yalnızca bilgiyi de"il, dilin kendisini de kitschle!tirir. Derinlik, yo"unluk, heyecan, dolaysızlık, dü!ünmekten do"an o ne!e yerini terminolojik gösteri!e, kesinlik ve akıl süsü verilmi! saçmalı"a, derin ve önemliymi! havasıyla kurumu! bir kabuk gibi yı"ılmı! harflere bırakır. Akademik dil yalnızca dergi hakemleri ve akademik jürilere hitap eder; yani hemen hemen hiç kimseye. Akademisyen bir laf koleksiyoncusudur, dilsel bir döngüye mahkûm olan ki!idir: Hiç durmadan dedi, dedi, dedi, dedi, dedi der. Akademik dil, dü!ünme yetisini zehirli bir örümcek a"ı gibi sarar. Dü!ünme, mevcutları anlamak ve anımsamak haline gelir. Bilmeyi bir bellek i!i sayar. Çünkü henüz ölüp gitmemi! hiçbir !eyi bilemez ve bilmek için bir ölüye yakla!tı"ında ölümün aslında hâlâ ölmekte oldu"unu göremez. Akademiler (di"er ö"retim kurumları gibi) ö"renmek ve ö"retmek fiillerin çakı!an !eyler oldu"unu sanır. Oysa biri ki!inin kendi deneyim ve ya!antılarla ilgili, di"eri hiyerar!i içinde üstün asta diktesidir. Ö"retmenin oldu"u yerde ö"renmek güçtür. Akademiler hastanelerinizdir. Dü!ünemeyenleri, cahilleri, dik kafalıları, ba!ka türlü ö"renenleri, ba!ka !eyler ö"renmek isteyenleri iyile!tirir. Bu tedaviyle pazarı her daim canlı tutar. Elbette her zaman iyile!tirilemeyenler vardır. Akademi, bu akıl almaz incelikte i!leyen dünyanın selameti için iyile!emeyenlerin sayısını minimumda tutmaya yarar. Akademiler sirklerinizdir. Aynı ilkelerle çalı!ır: Oyalama, göz boyama, sahte co!kular ve sahte hayranlıklar yaratma, kafayı dü!ünülecek !eylerden uzakla!tırma, aldatma, ödül ve cezayla terbiye etme ve alkı!lar, alkı!lar; sürekli alkı! sesiyle harekete geçirilen o zayıflamı! zihinler… Ve sirkleriniz demokrasinizin temelidir. E"er hâlâ midede temiz bir yer varsa o karanlık binalardan, o karanlık dilden açık havaya çıkmalı. Zihni ölü derilerden arındırmalı. Soluk alıp verir gibi bilmeli. Herkesin repli"inin önceden yazılmı! oldu"u bu demokrasi sirkinden artık çıkıp gitmeli. Sahici bir meclise do"ru: Kendi ö"renebilen karar verebilendir çünkü. Wittgenstein, Russell’ın “Matemati!in Temelleri” üzerine olan derslerine katıldı!ı sırada; aynı zamanda Moore’un psikoloji derslerine katılmaya ba"lamı"tı. Ancak kısa bir süre sonra derslere katılmaktan vazgeçer. Çünkü Wittgenstein’a göre Moore; yapılması gereken "eyi yapmamaktadır: kendi dü"üncelerini söylemektense, ba"kalarının fikirlerini tartı"maktadır. *Akademinin öncelikli i"levi, mensubu olan insanların kendi dü"üncelerini bir kenara bırakarak, ba"kalarının fikirleri üzerine tartı"ma yürütmesini garanti altına almaktır. Bu anlamda akademi önünüze hazır paketler koyarak sizi ‘dü"ünmek’ gibi bir beladan kurtarır. * Akademi; ne üzerine ve hangi yöntemlerle çalı"aca!ınıza, neyi nasıl yazaca!ınıza ili"kin sizin yerinize karar verir, hatta ço!u zaman neyi okuyup okumayaca!ınıza da. * Akademik yazın; ba"kalarının dü"üncelerinin bir ahenk içerisinde arka arkaya dizilmi" "eklinden ibarettir. * Akademi, bütün di!er bürokratik kurumlar gibi bir ‘kurum’dur ve eninde sonunda resmi ideolojiyle içli dı"lıdır. Akademik paradigmanın dı"ına çıkanlar sert yaptırımlarla kar"ı kar"ıya kalırlar. * Akademik kurallar de!i"tirilemez, de!i"tirilmesi teklif dahi edilemez. * Akademinin de di!er resmi kurumlar gibi kendi içinde bir hiyerar"isi, görevde yükselmeye ili"kin belirli kuralları vardır. * Akademisyenlik di!er meslekler gibi bir meslektir ve akademi ‘maa"’ alınan bir kurumdan ibarettir. * Akademi; ‘gezgin dü"ünce’ye izin vermez ve dü"ünceyi mülkiyete hapseder. *Dü"ünce vah"i, yıkıcı ve tehlikeli olmalıdır. Oysa akademi; dü"ünceyi evcille"tirir, ehlile"tirir ve törpüleyerek tehlikeli olmaktan çıkarır. * Akademi; konformizmin kalesidir. * Akademik dü"üncenin ba"langıç ve biti" noktası bellidir, izleyece!i yol önceden belirlenmi", techizatlar eksiksiz hazırlanmı"tır. Dolayısıyla akademik dü"ünce statik, sürprizlere mahal vermeyen, tehlikelerden arındırılmı" bir yola sahiptir. Oysaki dü"üncenin rotası, belirlenmi" bir yolu, stratejisi yoktur. Gerçek dü"üncede dımdızlak yola çıkılmalıdır. * Akademik dü"üncede çatlaklara, sızıntılara yer yoktur. Çeli"kilerin sızmaması için altın varaklı kapıları sıkı sıkıya kapalıdır. Çünkü içeriye do!ru olan en küçük sızıntı, paradigmayı batma tehlikesiyle kar"ı kar"ıya bırakır. Akademiden kurtulmayan kimse tekrarlanagelen tehlikesiz, konformist ve hiçbir yaratıcılık içermeyen dü"üncelerden arınamaz. * Profesör Nietzsche öldü!ünde, Nietzsche do!du.