Bölüm 1641 - Dokuz Cadı (2)
Ruh Çalan Alem'in havası, dış dünyaya kıyasla açıkça farklıydı. Qing Ying durmadan önce, birkaç siyah Ruh Salonu'ndan geçtiler. Sonra, elli metre yükseldi ve karanlık, yüzen bir adaya indi, Yun Che ve Qianye Ying'er onu yakından takip ediyordu.
Bu yerin bulunduğu alan, karanlık ve sessizdi. Karanlık, ebedi gökyüzü'ne dokunmak gibiydi.
Yüzen ada yaklaşık elli kilometre uzunluğundaydı. Üçünün dışında tamamen boştu.
Qing Ying en sonunda arkasını döndü ve söyledi, “Burası, Ruh Göğü. Efendim sizi buraya getirmemi emretti. Yakında sizinle olacaktır.”
Qianye Ying'er etrafına baktı ve gözlerini biraz daralttı. Yüzünde bir hafif bir gülümseme belirdi. "Kuzey İlahi Bölge'nin çorak toprakları hakkında uzun zamandan beri hikayeler duymuştum ama bu sefaletin kral alemlerine de yayılmasını beklemiyordum. Bu, göz açıcı bir deneyim"
"Sözlerine dikkat et, Yun Qianying.” Meraklı gözlerden uzakta olan olan Qing Ying, en sonunda Qianye Ying'er'e duyduğu nefreti gizlemeyi bıraktı. "Burası artık senin bildiğin Doğu İlahi Bölge değil. Sırf dördüncü kız kardeşi yaraladığın için Ruh Çalan Alem'e yukardan bakabileceğini sanma! Bu, senin gibilerin hiddetlenebileceği bir yer değil!"
Qianye Ying’er'in gözlerindeki parıltı, tehlikeli ve eğleniyormuş gibi bir hal aldı. "Bunu söylemek sana düşmez..."
"Sessiz ol!" Yun Che, "Bekleyeceğiz" diye eklemeden önce Qianye Ying'er'i aniden susturdu.
Qianye Ying'er kaşını kaldırdı, hafifçe ona döndü ve sordu, “Ne zamandan beri bu kadar sabırlı bir adam oldun Yeterince kuvvetli değilsen, nasıl olur da ..."
"Bekleyeceğiz dedim!” Yun Che'nin sesi daha da ağırlaştı.
“...” Qianye Ying'er bir şey söylemek istiyormuş gibi görünüyordu ama sonunda homurdanıp başını çevirdi. Şu anda onu görmeye ya da onunla konuşmaya istekli değildi.
Qianye Ying’er'in, Cadılara karşı tutumu en hafif tabirle korkunçtu. Yun Che bunu biliyordu. İlk, Cadı Chanyi ile tanıştıkları andan itibaren bu belliydi.
Ayrıca onlardan bu kadar nefret etmesinin nedeninin kendine has sebepleri olduğunu da biliyordu. O gururlu Brahma Hükümdar Tanrıçası idi ancak şimdi bir insanın oyuncağına ve Kuzey İlahi Bölge'nin bir iblisine dönüşmüştü. Bu yüzden statüsü, gücü veya her ikisi de önceki benliğine yakın olan herkesten nefret ediyordu… Onları kendi seviyesine düşürmekten başka bir şey istemiyordu.
Açıkça, Cadılar da bu kategoriye giriyordu.
Hiç kimse bir süreliğine konuşmamıştı, fakat bu sessizlik, Yun ansızın bir yöne bakana kadar sürdü. Qianye Ying'er de aynı durumdaydı.
Ne kadar da güçlü bir aura!
Karanlığa bürünmüş bir kadın yavaşça gökten inerken hava hafifçe titredi. Sanki havanın kendisi ayaklarını destekleyecek kadar sağlamdı. En sonunda, Yun Che ve Qianye Ying’er'e karanlık ve heybetli bir bakış atmadan önce Qing Ying'in yanında durdu.
Kadın tamamiyle siyah giymişti ve yüzü diğer tüm cadılar gibi siyah bir sisin arkasına gizlenmişti. Vücudu alışılmadık derecede inceydi; o kadar inceydi ki, Qianye Ying’er'in kendisi ile neredeyse eşleşiyordu.
"Üçüncü kardeş.” Qing Ying onu karşılarken başını hafifçe eğdi. Sözleri yeni gelen kişinin kim olduğunu da ortaya çıkarmıştı.
O, üçüncü Cadı Ye Li idi. Büyük Cadı hariç tüm Cadılardan daha iyiydi.
Yun Che ve Qianye Ying’er'in onun kim olduğunu söyleyebilmesinin nedeni, onun Dördüncü Cadı Yao Die'dan açıkça daha güçlü olmasıydı.
Yao Die, Qianye Ying’er'den daha güçlüydü, ancak üstünlüğüne rağmen Qianye Ying’er'i o sırada fazla tehdit altında hissettirmemişti. Yine de bu kadın... Qianye Ying’er, şimdilik onun yenilmesinin imkansız olduğunu açıkça hissedebiliyordu.
Ancak aurası zirvedeyken bile, Qianye Ying'er'in zirve hali kadar güçlü değildi, bu yüzden muhtemelen Büyük Cadı, Jie Xin ve Jie Ling olamazdı. Bu, ortada sadece bir olasılık bırakmıştı.
Üçüncü Cadı Ye Li, Yun Che ve Qianye Ying’er'i bir süre izledi, ama ikisinin de konuşmayı ya da gelişini onaylamayı planlamadığı açıktı. Bu yüzden Qing Ying'e döndü ve sordu, "Onlar ,Yun Che ve Doğu İlahi Bölgesi'nin Brahma Hükümdar Tanrıçası mı?"
Qing Ying başını salladı. "Demek sen bile eve bu kadar çabuk döndün? Ustanın duyurusu çok önemli olmalı.”
Ye Li aniden bakışlarını Qianye Ying'er'e odakladı. Konuşması sert ve doğrudandı. "Yao Die'ye zarar veren sen misin!?”
“O benim.” Qianye Ying'er ona baktı ve gülümsedi. "Yanımdaki adam güzel kadınlara değer veren biri olmasaydı, onu da öldürebilirdim."
Ye Li’nin gözlerinin arkasındaki sıcaklık birkaç derece düştü. "Efendimin emrine karşı çıkıp size burada ve şu anda zarar vermeyeceğim. Ama bir gün Yao Die ve Chanyi için intikam alacağız!”
Ye Li’nin tehdidi kesinlikle boş değildi. Dokuz Cadı, İblis Kraliçe’nin kendi elleriyle "yaratılmıştı" bu yüzden bir anlamda kız kardeşlerden daha yakındılar.
Onlardan birini yaralamak veya aşağılamak, hepsini yaralamak ya da aşağılamaktı!
"Çok iyi." Üçüncü Cadı göz korkutucuydu ama tehdit sadece, Qianye Ying’er'in kalbinde bir heyecan ve çılgınlık karışımını uyandırabilmişti. “Şu anda gücümü test etmek için bir bileme taşından başka istediğim bir şey yok! Beni o işe yaramaz kelebek gibi hayal kırıklığına uğratmayın!"
"İşe yaramaz kelebek? Heh, benim hakkımda mı konuşuyorsun?”
Uzaktan, sessiz ve soğuk bir ses geldi. Sırasıyla sarı ve mavi giyinmiş bir çift kadın gökyüzünde belirdi ve Yun Che ile Qianye Ying’er'in önüne indi. Her iki kadının da yüzlerinde soğuk bir ifade vardı.
Soldaki kadın, Dördüncü Cadı Yao Die idi. Dün biraz hasar aldığından dolayı aurası şu anda biraz zayıftı.
Sağdaki kadın, saf, mavimsi suda yıkanıyormuş gibi görünmesini sağlayan mavi bir elbise giymişti. Aurası, cadıların geri kalanından çok daha nazikti.
Aslında, Yun Che ve Qianye Ying’er'e bakışları bile diğer tüm Cadılarda var olan baskı ve zulmü kaçırıyordu. Su kadar sakin ve nazik görünüyordu.
O, Altıncı Cadı, Lan Ting'di.
Ye Li, derince kaşlarını çatmadan önce Yao Die’nin yaralarına baktı. Yao Die'nin yaralandığını duymuştu ama şimdiye kadar bunun ne kadar ciddi olduğunu bilmiyordu. Soğuk bir sesle sordu, "Yao Die, onu prangalara mı koyayım?"
“Hayır.” Ama Yao Die tarafsızca başını salladı. "Adilliğimi ve dürüstlüğümü kaybettim, bu yüzden söyleyecek hiçbir şeyim yok. Ancak, beni mağlup eden bu sözde Tanrıça değil, bu yüzden kesinlikle benimle alay etme hakkına sahip değil!"
Yao Die uzağa bakmadan önce bir an Yun Che'ye baktı.
“Üçüncü kardeş, dördüncü kardeş… Aiya! Beşinci kardeş ve altıncı kardeş de burada mı?”
Genç ses çok mutlu ve heyecanlı geliyordu. Bu, yere çarpan incilerin sesi kadar netti. Sesin sahibi henüz ortaya çıkmamıştı ama sesi tek başına herkesin zihninde neşeli bir kızın canlı görüntüsünü yaratmaya yetiyordu.
Net ses, atmosferdeki gerilimi çabucak uzaklaştırdı. Kısa süre sonra peri kadar hassas görünen bir kız aceleyle yere indi.
Kız, Cai Zhi ile yaklaşık aynı boyda görünüyordu. Muhtemelen parlak mücevherleri ve püskülleri çok seviyordu, çünkü belinin altındaki beyaz elbisesi bunlarla kaplıydı. Ayakkabıları bile beyaz ve parlaktı.
Herkes gibi yüzü gizlenmiş olsa da, verdiği izlenim on altı yaşından büyük olmayan masum bir kıza aitti.
O, Ruh Çalan Alem'in sekizinci Cadısı Yu Wu'ydu.
Ve yalnız değildi. Yu Wu yere indikten sonra yanına hafif altın bir figür kondu, bu hem Yun Che hem de Qianye Ying’er'in hemen tanımladığı bir auraydı.
Nanhuang Chanyi!
Üçüncü Cadı Ye Li, Dördüncü Cadı Yao Die, Beşinci Cadı Qing Ying, Altıncı Cadı Lan Ting, Sekizinci Cadı Yu Wu ve Dokuzuncu Cadı Chanyi… dokuz Cadı'dan altısı göz açıp kapayıncaya kadar ortaya çıkmıştı!
Sadece Chi Wuyao sayesinde burada bu kadar çabuk toplanabilirlerdi.
Ne, Yun Che ne de Qianye Ying’er, İblis Kraliçe'nden bu seviyede kararlılık beklemiyordu. Onlarla daha önce tanıştığı zamanki isteksizliği tamamen ters gitmişti.
Cadıların çoğu, kendileriyle beraber ezici güç auralarını taşırlardı, ancak Yu Wu, onlardan açıkça farklıydı. Şımartılmaya hevesli bir çocuk gibi, her cadıya koştu, onlara sarıldı ve bir sonrakine geçmeden önce onlarla biraz dalga geçti. Sonunda işi bittiğinde, Qianye Ying'er ve Yun Che'ye ihtiyatlı ve düşmanca bir bakış attı.
"Chanyi ve dördüncü kız kardeşe zarar verenler onlar mı?” Yu Wu kasıtlı olarak yüksek sesle sordu. Sesi öncekinden tamamen farklıydı.
"Şu anda onlar, ustanın kendisinin davet ettiği misafirler." dedi Altıncı Cadı Lan Ting. Sesi bulutlar kadar yumuşak geliyordu. "Diğer her şey daha sonra halledilebilir."
“Hmph!” Yu Wu kaşlarını çattı ve minik yumruklarını sıkıca sıktı. "Usta seni cezalandırmasa bile seni affetmeyeceğim!"
Yun Che bakışlarını altı cadıya çevirdi. Yu Wu'nun sözleri, Yun Che'nin onları Ruh Çalan Alem'in altı Cadı'sı olarak görmediği için, ondan herhangi bir tepkiyi almakta başarısız olmuştu. Hayır… Onlar intikamını almak için kullanacağı en yüksek kalitede aletlerdi!
Altın bir figür ilerledi ve dikkatini çekti. Bu, Dokuzuncu Cadı Chanyi idi. Yun Che'ye bir elini uzattı ve "Onu bana ver.” dedi.
Sözleri eski sıcaklığını ve nezaketini tamamen kaybetmişti. Geriye kalan tek şey buzdu, başka bir şey değildi.
Merkez Harabeleri Alemi'nde uyandığında ve tamamen çıplak olduğunu keşfettiğinde, Qianye Ying'er'in küstah sesi kulaklarına girmiş ve içini harap etmişti... O sırada hissettiği aşağılanma hissini tarif etmeye bile girişememişti. Bu, bir ömür boyu bile hatırlayacağı bir şey olabilirdi.
O tehdide boyun eğmiş ve Yun Che ile Qianye Ying’er'i takip etmemişti. Bir şey denerse, Kaynak Görüntüleme Taşı'nı dünyaya ifşa edeceklerinden ölümcül bir şekilde korkmuştu... Cadı olmasına rağmen -özellikle de Cadı olduğu için- onurunu kaybetme korkusu, ortalama bir kadından bin kat daha fazlaydı. Çünkü onuru sadece kendisine ait değildi. Bir Cadı rezil olursa, tüm Cadılar rezil olurdu Ve tüm Cadılar rezil olursa, bütün Ruh Çalan Alem rezil olurdu.
Qianye Ying’er'e, "Tanrıça" deniyordu, ancak vicdansızlığı ve acımasızlığı unvanına hiç uymuyordu.
Hatasını, Chi Wuyao'ya ve cadıların geri kalanına itiraf etmesi uzun zaman almıştı. Çünkü kız kardeşlerinin ne kadar aşağılanacağını biliyordu.
Bugün, Qianye Ying'er ve Yun Che, Gökyüzü Ruhu'nda yalnızken, altı Cadı gücündeydiler. Onlara Kaynak Görüntüleme Taşı'nı teslim ettirecek ve bu bıçağı arkalarından sonsuza kadar ortadan kaldıracaktı.
"Oh? Bizden ne istiyorsun, Küçük Chanyi?” Qianye Ying’er, Nanhuang Chanyi’nin ellerine, sanki hassas parmaklarına hayranmış gibi baktı.
"Hmph, numaraları şimdiden keselim, olur mu?" Üçüncü Cadı, Ye Li soğuk bir şekilde dedi. "Şimdi Chanyi'de kullandığınız Kaynak Görüntüleme Taşı'nı bize verin!"
“Evet! Derhal bize verin!" Sekizinci Cadı Yu Wu, Nanhuang Chanyi'nin yanına atladı ve Qianye Ying'er'e baktı. "Usta sana zarar vermememizi söylemeseydi, biz çoktan... Hmph!"
"Düzeltme," Dördüncü Cadı Yao Die sözünü kesti, "Usta bize sadece ama sadece Yun Che'ye zarar vermememizi söyledi. Geri kalan herkes meşru hedeftir*.”
(*Bir kimsenin kendine, yakınlarına, evine yöneltilen saldırıya karşı, şiddet kullanarak karşılık verme hakkı.)
“Bu doğru." Chanyi başını salladı ve bir an için Yun Che'ye baktı. Sonra, geri dönüp Qianye Ying'er'e bakmak için kendini zorladı. "Brahma Hükümdar Tanrıçası, uzun zaman önce benim sınırlarımı ihlal etti, ama efendime itaatsizlik etmeyeceğim. Kaynak Görüntüleme Taşı'nı şimdi teslim edersen, söz veriyorum ki bu aşağılamayı geçici olarak unutacağım. Aksi takdirde...''
"Sınırlar?" Qianye Ying'er homurdandı. "Kozlarımızı kullanmaya zorlayan ilk kişinin sen olduğunu unuttun mu? Sen, sırrımızı parçaladın, ben ise kıyafetlerini parçaladım. Bence gayet adil bir takastı.”
"Kayda gelince, bu sadece sigortaydı, böylece bizi sırtımızdan bıçaklamazdın." Qianye Ying'er'in gülümsemesi daha da soğudu. "Sen bir Cadı'sın, değil mi? Bana hayatta kalmanın temel kurallarını anlamadığını söyleme.”
“Saçmalık.” Nanhuang Chanyi elini çekti. Titreyen parmak uçlarından öfkesini zar zor tuttuğu açıkça belli oluyordu. "Taşı teslim etme planınızın olmadığını düşünüyorum.”
“Şüphesiz. Bu, bir Cadı'nın tüm ihtişamının yakalandığı dünyadaki tek Kaynak Görüntüleme Taşı'dır. Neden bir başkasına bu kadar değerli bir şeyi teslim edeyim ki?" Qianye Ying'er, Chanyi ile alay ederken gülümsedi.
Nanhuang Chanyi, o zamanlar Yun Che ve Qianye Ying’er'e karşı en ufak bir kötülük beslememişti. Aslında, bazı yönlerden onlara yardım bile etmişti. Hata, tamamen Qianye Ying'er ile Yun Che'ye aitti ve Qianye Ying’er'in sözde “sigortası” özellikle rezildi.
“Konukları” Ruh Çalan Alem'e ayak bastığından, Cadılar bunu sorunsuz bir şekilde çözebileceklerini düşünmüşlerdi. Ancak, Qianye Ying’er'in bu kadar mantıksız davranacağını tahmin etmemişlerdi.
“Daha fazla konuşmak anlamsız olur gibi görünüyor.” Üçüncü Cadı, Qianye Ying'er'e doğru yürümeye başladı. Her adım atışında arkasında karanlık, geçici bir iz bırakıyordu. "Brahma Hükümdar Tanrıçası, Cadılara zorbalık etmenin kolay olduğunu düşünüyor olmalısın!"
Yavaşça elini uzattı. “Beş nefes vaktin var. Kaynak Görüntüleme Taşın'ı edebiliyorken teslim et ya da kendimiz alalım. Kaynak Görüntüleme Taşı'ndan fazlasını kaybettiğinde bizi suçlama!"
Gökyüzünün yukarısında ve kara bir bulutun üzerinde duran Chi Wuyao, sahneyi yüzünde tuhaf bir gülümsemeyle izliyordu.
"Brahma Hükümdar Tanrıçası'nın gerçek doğası bu mu?" Bir kadının kayıtsız sesi Chi Wuyao'nun arkasından geldi.
"Yaklaşamadın." Chi Wuyao hafifçe gülümsedi. “O, hedeflerine ulaşmak için herhangi bir şeyi yapabilecek bir kadın. Doğu İlahi Bölge'de geçmişte, onun yöntemlerine 'aşağılık' demek, her şeyi büyük ölçüde hafife almak olurdu."
“Ama her zamanki entrikacı benliğinde değil. Sadece efendisi için biraz ivme kazanmaya çalışıyor.”
"İvme?"
"Yun Che'nin ona Kaynak Görüntüleme Taşı'nı vermesini emretmesini istiyor. Bu şekilde, o sevgili Cadılarım üzerinde bir tür otorite kurabilir... Ancak, o fedakarlık kavramına açıkça yabancı olduğundan, umduğu kadar da başarılı değil."
“Yine de deneyeceği gerçeği, kelimelerin ötesinde ilginç.”
Chi Wuyao parmağını dudaklarına bastırdı, ancak kendini göstermeye hiç niyeti yoktu. Gri, karanlık gözbebeklerinin arkasında, ruh çalan parıltı parlıyordu. "Sevimli küçük çocuklarıma ne yapma niyetindesin, boyun eğdirmek mi? Göster bana, benim sevgili Che'er'im... Eğer başarısız olursan, çok büyük bir hayal kırıklığına uğrayacağım.”
“...???” Chi Wuyao'nun arkasındaki gözler birkaç nefes için dondu.