Overgeared Bölüm 1: Kuzey Uçtaki Mağara
Üç aylık bir yolculuğun sonunda Kuzey Uçtaki Mağaraya girdiğimde, bir dağ gibi yığılmış her türden savaş ekipmanının yarattığı o muhteşem görüntüyü görme şerefine erişebildim.
"Yuh, bu da ne?!"
Bu ışıl ışıl parlayan savaş ekipmanlarının isimleri yeşil, sarı ve mor gibi renklerle doluydu. Bunlardan sadece birkaçını alabilsem buradan zengin bir adam olarak çıkardım! Bütün ekipmanları almak istiyordum, ama imkansızdı.
[Bu eşya elde edilemez.]
"Ne kadar cimri bir sistem."
Önümde olmalarına rağmen sahip olamadığım eşyalar! Çantama koyduğumda hepsi bir serap gibi orijinal yerlerine dönüyorlardı. Bu durum erişemediğim bir turta, ya da zaten evli bir kadın gibiydi. Hayır, aslında evli bir kadın erişemediğim bir turtadan farklıydı, çünkü yeterince uğraşırsam evli bir kadını elde edebilirdim.
Sonuç olarak yerdeki eşyalara sadece istek ve pişmanlıkla bakabilirdim.
'Gerçekten... Bir oyuncu bunları elde edebilse Satisfy'ın ekonomik dengesi tek gecede çökebilirdi. Maalesef anlıyorum.'
Buraya ekipman için gelmemiştim zaten. Sakinleştim ve dikkatimi yerdeki eşyalardan uzaklaştırdım. Parlak, altından yapılmış masanın üzerinde eski bir kitap vardı.
"Sonunda..."
Buraya gelirken çektiğim tüm çileler aklımdan geçti. O kadar çok kahkaha attım ki burnum akmaya başladı ve gözlerim sulandı. Şükürler olsun ki bu kadar sabırlı ve azimliydim, yoksa bu görevin zorluğu nedeniyle oyunu bırakabilirdim. Bu görevi sonunda tamamlayabildiğim için gururla doldum.
"Kukuk...puhahahat!! Sonunda buldum!! Evvvettt!!"
Reddedilmesi imkansız olan lanet olası bir S-Kademe görev! Bu arada, bu solo görevde kaç kere öldüm? Kaç eşyam dayanıklılığı bittiği için yok oldu?!
Cücelerden daha iyi bir Demirci, Pagma. Kutsal yeteneklere sahip bir insan!
Beni Sonsuz Krallığın beş yasak bölgesinden birine girmeye zorlayan Kont Ashur'un suratı aklıma geldi.
"Bunu ona götürürsem Güneş Kılıcını alabilir miyim? O kılıcı aldığımda hayatımın geri kalanında hiçbir orospu çocuğu tepeme çıkamayacak! Bana yaptığınız her şeyi size ödeteceğim!"
Kitabı masadan aldığımda damarlarımdan kan değil de mutluluk akıyor gibi hissettim.
[Efsanevi Zanaatkarın nadir kitabını aldınız!]
[İyi bir halde değil. Eşyanın detaylarını Pallalian'ın Gözü ile kontol edebilirsiniz.]
[Pallalian'ın Gözünü kullanmak istiyor musunuz?]
"Pallalian'ın Gözü mü? Bu eşyanın detaylarını görmek için yüksek kalite bir değerleme eşyası mı gerekiyor?"
Pallalian'ın Gözü mevcut değerleme eşyaları arasındaki en pahalı eşyaydı. Altı ay önce belki bir hazineye rastlarım diye almıştım, ama ne yazık ki kullanma şansı bulamadım ve envanterimde kaldı.
"Bu şansı kaçırmak istemiyorum..."
Değerlemeyi askıya aldım ve altın masayı inceledim. Bu kadar altını götürmemin bir yolu var mıydı acaba? Tekmelemek, çekmek ve hatta ısırmak hiçbir işe yaramadı. Ekipmanlar gibi oyuncuların sahip olamayacağı bir eşyaydı.
"Eh, bu siktiğimin sistemi yüzünden hiçbir şey kurtaramıyorum. Bu üç aylık ameleliğimin ücreti gerçekten yüksek.
Elimdeki kitaba baktım.
Zaten kitabı Ashur'a vereceğim, gerçekten değerlemek için pahalı bir eşya kullanmama gerek var mı?
Pallalian'ın Gözünü çıkarmadan önce kendi içimde mücadele verdim. Üç aylık sancımın kaynağını merak etmem dünyadaki en doğal şeydi.
"Değerle."
[Pagma'nın Nadir Kitabı]
Kademe: Efsanevi.
Bu, insan limitlerini aşan Demirci Pagma'nın tekniklerini içeren bir kitap. Kitabı açan kişi efsanevi bir demirci olabilir.
Efekt: Pagma'nın Füru olabilirsiniz.
Şartlar: Yok.
* Kullanıldığında seviye ve istatistikler değişecektir.
[Efsanevi bir eşya bulundu!]
[İtibarınız bu kıtada 500 artacak.]
Vücudum titremeye başladı.
"Oha... Hazine buldum..."
Efsanevi bir eşya buldum! Sadece bulduğum için koca kıtadaki itibarım 500 arttı! Sadece bir şehirde itibarı 100 kadar yükseltmenin zorluğunu düşündüğünüzde gerçekten inanılmaz bir hasat oldu.
'İtibar itibardır, ama...’
Yanlış görüp görmediğimi merak ettim ve öğe açıklamasını tekrar okudum. Ancak yazılanlarda bir değişiklik yoktu.
"BİN~~GO!!"
Halüsinasyon görmüyordum. Son derece heyecanlıydım ve kalbimin çılgınca attığını duyabiliyordum. Sadece bir beceri kitabı olduğunu sanıyordum ama sınıf değişikliği içindi! Ayrıca, efsanevi kademeydi! Bu, dünyanın en güçlü sınıfı olduğu anlamına geliyordu!
"Ayrıca, kullanmak için bir koşul yoktu..."
Gözyaşlarım sanki sel olmuş gibi akıyordu. Geçen yıl boyunca aldığım kredinin faizini ve Satisfy hesabımı ödedim, ayrıca okulumu da dondurmak zorunda kaldım. Arkadaşlarım beni tek tek terk etti, okuldan tanıdıklarım bana güldü, insanlar tembel olduğumu düşündü...
Asıl planım borcumu, hesabımı ve okul kredimi ödeyebilmek için oynarken kazandığım eşyaları satıp paraya dönüştürmekti. Ancak Satisfy bu kadar adil bir dünya değildi. Para kazanmak zordu, ayrıca satmayı bırak kendim için bile ekipman elde edemedim.
Ama şimdi farklıydı. Heyecandan tir tir titriyordum.
“Bitti... Bu kâbus hayatına veda edebilirim!”
Efsanevi sınıf değiştirme eşyası! Eşya satma sitesine müzayede olarak koysam bu eşyanın en az on milyonlarca won değerinde olacağı barizdi.
Hayır, iki milyar kullanıcı arasında en iyi sınıfı veren bir eşyaydı, nasıl sadece on milyonlarca won olabilirdi? En az yüz milyon won değerinde olduğundan emindim. Hayal bile edemeyeceğim kadar astronomik bir miktar elde edebilirim!
"Puhahahahat!! Anne! Baba! Bu beleşçi sonunda başardı! Sonunda oyunu terkedebilir ve işsizliği unutabilirim! Ailem komşulara karşı oğullarında utanmayı bırakabilir! Sehee! Abin sonunda başardı! Artık sokakta karşılaştığımızda benden utanmana gerek yok! Arkadaşlarım gelip benim evimde takılmak istediklerinde saçma mazeretler bulmak zorunda değilim! Ve arkadaşlarım! Okuldan tanıdıklarım! Beni artık zavallı bir oyuncu olarak görmelerine gerek yok! Bu oyun ile başarıya ulaşacağım! Hayatta sizden birkaç adım ilerdeyim! Puhahahat!!”
Bir kapsül satın almak için 10 milyon won harcadım, ve borcum her ay yüzbinlerce won arttı.
'Ahyoung hala güzel...’
İki yıldır katılmadığım mezunlar buluşmasına yabancı bir araba ile katılmayı hayal ettim. Daha başarılı mezunlar artık beni görmezden gelemezlerdi. Sonra ilk aşkımın, Ahyoung'un yüzü aklıma gelince kızardım.
"Tamam, git ve sat!”
Görev mi? Şu an hiç umrumda değil! Açıkçası ödülün epik kademe bir silah olması hoş, ama bu kitap ile kıyasladığımda epik kademe bir bok etmiyor. Kont Ashur ile olan yakınlığım düşecekti, ve büyük ihtimalle ondan bir daha asla görev alamayacaktım. Ama yüz milyonlarca won'un karşısında korkmam için hiçbir sebep yoktu.
"Çıkış!”
Güvenle haykırdım. Ve gözlerimin önünde bir bildirim penceresi belirdi.
[Burada oyundan çıkamazsınız.]
[Earl Ashur bulunduğunuz yerde belirdi.]
“......?”
Ben olanları anlamak için uğraşırken onlarca şovalye mağarada belirdi. Sonra lanet olası Kont Ashur ortaya çıktı. Ben paniklerken sonunda gözleriyle beni buldu.
"Aptal maceracılar... Hepiniz aynı açgözlülüğe sahipsiniz!"
['Kont Ashur'un Gizli İsteği' (S) görevi 'Kont Ashur'un Hiddeti' (SS) olarak değiştirildi.]
[Kont Ashur'un Öfkesi]
Zorluk Seviyesi: SS
Kont Ashur, ortalama becerilerin ve aptallığından dolayı kolayca kontrol edilebileceğinden seni seçti. Varlığından emin bile olmadığı Pagma'nın Nadir Kitabını bulma görevini sana verdi.
Birine seni izlemesini emretti ve Kuzey Ucu Mağarasına girdiğini duyar duymaz koşa koşa geldi. Kont Ashur Pagma'nın Nadir Kitabını gördüğün anda açgözlülük tarafından ele geçirildiğini gördü ve seni affetmek gibi bir niyeti yok. Seni öldürmek ve Pagma'nın kitabını almak istiyor.
* Earl Ashur ile yakınlık 100 düştü.
* Yaptıklarınız nedeni ile, Patrian şehrinde şimdiye kadar kastığınız bütün İtibar yokoldu, ve adınız kötüye çıktı. Patrian sakinleriyle olan yakınlığınız 40 düştü. Sizi gördüklerinde hırsız diyecekler.
Görevi Bitirme Koşulları: Kont Ashur ve şövalyelerinin ölmeleri.
Bitirme Ödülü: 'Asil Katili' ünvanı.
* Asil Katili: Zeka -50.
Krallıktaki tüm soylular sizden nefret edecek ve size baskı yapacaklar. İşleriniz sınırlı olacak. Bazı köylüler ve krallık ailesi ile olan yakınlığınız artacak.
Görevi Başaramazsanız: Seviye -2.
Patrian'a asla giremeyeceksiniz.
Patrian askerleri sizi görür görmez öldürecek.]
Patrian, karakterimi yarattığım başlangıç şehriydi. Patrian'daki görevleri 1. seviyeden şimdiye kadar tamamlayarak hatrı sayılır miktarda itibar kazanmıştım, ve sakinlerle olan yakınlığım maksimumdaydı.
Bütün tüccarlar bana %20 indirim veriyorlardı, ve sattığım eşyaları market değerinin %15 fazlasından alıyorlardı. Onlara yaklaştığımda bana gizli görevler veren sakinler vardı. Ancak tüm bunlar görev güncellendiğinde suya düştü.
"...Ah, ben... Böyle işi sikeyim."
Doğal olarak ağzımdan bir küfür çıktı.
"Kont Ashur... hayır, seni piç! Bu orospu çocuğu beni bitirip bitiremeyeceğimden emin olmadığım bir görevi yapmaya zorladı!! Eğer Pagma'nın nadir kitabı gerçekten var olmasaydı o kadar ayı boşa harcamış olurdum! İlk başta yalan söyleyen sendin, ama beni Patrian'da suçlu ilan etmek mi istiyorsun?! Yalancı piç!”
Efendilerine küfür edildiğini duyan hiddetli şövalyeler hemen kılıçlarını çektiler. Kont Ashur onları durdurdu ve bana doğru soğuk bir şekilde konuştu, "Yalan söylediğimi bilmeden önce bana ihanet etmeye karar vermiştin. Yine de hala bu kadar gururla konuşuyorsun."
"Yolculuğumun sonucu olarak düzgün bir ödül istemek açgözlülük mü?! İhanetim kesin değildi!"
Sözlerime güldü.
"Karşılığında sana bir ödül vereceğime söz vermedim mi? Seninle bir sözleşme yaptık, ve sen iyi niyetimi açgözlülüğünden dolayı çiğnedin."
Bu kelimelerde tenime batan bir şey vardı. Sessiz kaldığımda, Kont Ashur'un ivmesi arttı ve konuşmaya devam etti,
"Gerçekten zavallı bir adamsın. Seni izledikçe bunu daha da fazla hissettim. Ama senin de parladığın yerler var. Gerçekten bu tarihten kaybolan mağarayı bulabilmeni beklemiyordum. Cehaletin için seni cezalandıracağım, ancak sabrının bir ödülü olarak seni olduğunca acısız bir şekilde öldüreceğim."
[Eşya kademeleri: Normal -> Nadir -> Destansı -> Eşsiz -> Efsanevi.]
İyi okumalar! Eğer beğendiyseniz yorum atmayı unutmayın lütfen!