Rusyada Yeni Komünist Parti
BOYLE BIR PARTI VARDIR.
RFKP(Rusya
Federasyonu Komünist Partisi) ne Komünist Muhalefet :
Andrei Brezhnev'in
önderlik ettiği Yeni Komünist Parti herkesin yakından bildiği Avrupalı bir
görünüm arz etse de enternasyonalizm ve sınıf dayanışması gibi geleneksel
düşünceleri de korumaktadır. YKP, RFKPYE muhalefet etmektedir. Bu parti Gennady
Zyuganov'un partisinin gölgesinde var olan yeni sol kanat gruplardan biridir.
Yeni Komünist Parti: İçerden Bir Bakış
YKP gerçekten yeni bir partidir.
Bir yıldan daha az bir zaman önce ortaya çıktı. uluslararası dayanışma ve sınıf
dayanışması düşüncelerin dışında geleneksel komünist fikirlerden arınması ile de
bütün "yeni" komünistlerden paradoksal biçimde ayrılmaktadır.
Diğer
yönden YKP , RFKP lideri G.Z tarafından önerilen "Rusya Fikri"den kendisini uzak
tutmakta, mali sermayeyi ve neo-liberalizmi hoş görmemektedir. YKP RFKP lideri
tarafından yapılan konuşmalardan sıkıntı duyan Bati solu tarafından kabul
görebilir. Zaman YKP'nin kendisini Rusya politikasında etkili bir güç olarak
ortaya koyup koyamayacağını gösterecektir. Her şey Yeni Komünistlerin
kendilerine bağlı olacak. Andrei Brejnevin adıyla anılan YKP kendisini
geliştirmeyi başaramazsa duruma müdahale etmek gerekli olabilir. Bütün
olanlardan sonra RFKP koruması altındaki bütün muhalefetin yoğunlaşma noktası
uzun bir donem için amaçsızlık olmuştur.
Asıl olarak, Komünistlerle
Monarşistlerin sağ-sol ittifakı-Rusya Halkının Yurtsever Birliği (sadece RFKP
alt örgütlerinden biri) 1993 Ekimindeki şiddet dalgasından sonra muhalefeti
korumayı amaçlamış ve bunu da başarmıştır.
O günlerde , Rusya Halkının
Yurtsever Birliği sadece daha rahat bir secim çalışması yürütebilmenin aracıydı.
RFKP'nin kendisi de aşırı sağla varolan ittifakından çok mutlu değildi.
RFKP'nin ideolojik iflası Bölgelerdeki yeni parti sekreterlerinin ellerinde
gerçekleşti. Moskova Parti Sekreteri Alexander Kuvayev etrafındaki gayri resmi
toparlanma. O Gennadi Seleznev ve partinin diğer dokunulmaz şahsiyetlerini de
kapsayan, Valentin Kupstov tarafından yönetilen partinin eski tüfeklerini
kullandıktan sonra bir kenara attı. Bir sonraki adımında sağ kanat "ittifakların"
eliminasyonu olması oldukça makul görünmektedir.
Özellikle Kuvayev ve Co
Sergei Glaziev ve onun "sağa sürüklenmesine" karşı saldırıya geçebilirler.
Glaziev, Krosnadar Bölgesindeki yönetime seçilme kampanyasında basarisiz olduğu
zaman bunu yapmak çok daha kolay olacak.
RFKP dışındada bazı olaylar
oluyor. RFKP üye olamayan sol kanat gruplar ( yada Parti bürokrasisi tarafından
partiden atılanlar) kendi partilerinin inşası işi ile meşgul oluyorlardı.
Sistemin, Moskova Belediyesine ait yasaların çıkarılmasının seçimlere bağlanması
açıkça Moskova parti Komitesinin sefil bir başarısızlığı olduğu konusunda bütün
gözlemcilerde hemfikirdir.
Bu seçimler ne Zyuganov ne de Kuvayevin
partinin ifade edilen amaçları için çalışmadıklarını gösterdi; gerçekte ikisi de
kendilerini iktidarda bulma ve kazanma korkusu içindeydiler. 1996daki başkanlık
seçimlerinden sonra bu çeşit şüpheler ilk kez somut olarak ortaya çıktı.
Bu koşullarda Andrei Brejnevin- Leonid Ilyic Brejnevin torunu- M-L el
kitaplarının dışında bir programla gelişi hayret verici bir basari olarak büyük
bir şanstı. 40 Yaşındaki Andrei Brejnevin dedesinden çok daha iyi olduğu
gerçeğini de göz ardı edemeyiz.
Gerçeği söylemek gerekirse, Leonid
Brejnev, Andrei Brejnevin bazı söylemlerini Avrupa-komünisti olarak
tanımlayabilirdi:
SBKP döneminde bazı şeyler hoş görülmedi. Eski parti
liderleri onun işçi sınıfı ve giderek yoksullaşan köylülükle bağlarının
zayıflaması, militan bir doğadan yoksun olusu ve burjuva parlamentarizmin
çekiciliğine ilişkin söylemlerine yönelik nahoş yorumlar yapabilirlerdi. Hatta ,
A.B de bir profesyonel devrimcinin özelliklerini göremeyebilirlerdi. A.B Moskova
Devlet Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümünden mezun oldu. Eski Dış
Ticaret Bakanlığı görevlisidir.
Aşağıda kendisine yöneltilen sorulara
verdiği cevapları bulacaksanız:
Soru: Bu ilişkilerinizden dolayı Avrupa
Komünizmi üzerine ne düşünüyorsunuz?
A.B: Son yirmi yılda dünyada ortaya
çıkan bazı değişimleri anlamakta başarısız olduğunu mu söylemek istiyorsun? SBKP
uzun zamandan beri yönetici ve yol gösterici bir güç değildir. SB uzun zamandır
yok. Ve Rusya Federasyonu onun yerini alamaz. Dedemin zamanında arzu edilmeyen
ve ikincil olarak görünen şeyler ( Avrupa Komünizmi demek istiyorum) 21.
yüzyılın başlarında gelişmenin ana yönü olmuş.
Soru: Dedenizin Avrupa
Komünizmini eleştirmesinin yanlış olduğunu mu söylemek istiyorsunuz?
A.B:
Zamanında Avrupa Komünizmini eleştirmekle kesinlikle doğru bir şey yaptı. SBKP
dağılmasına neden olan şeyler yanlıştı.- Kendi dönemini izlemeye zorunlu olan
SBnin çöküşünü anlamak noktasındaki başarısızlığıyla( belki de her şeyi çokta
iyi anladılar!)
Soru: Genel olarak halk demokrasi ve özgürlük istedi.
Fakat özelleştirme, yeni sınırlar ve ortak bir idealin berbat bir yoksunluğuyla
karşılaştılar.
A.B: Bu ortak ideal yoksunluğu başlangıçta iyiydi.
Özgürlük, ideolojik özgürlük için yapıldığını hatırlıyorum. halkın bütünlüklü
bir amaçtan yoksun olanlara karşı toleranslı olmadığını anlamayı kimse
başaramadı. Bazı gerçek olmayan yurtsever fikirler sağın ve solun her ikisi
tarafından bugünlerde birbirlerine karıştırılıyor. Fakat nerede kaldı proletarya
Enternasyonalizmi.
Soru: RFKP liderlerinin sözcük dağarcığında uzun
zamandan beri "proletarya" kavramı yok...
A.B: Hiçbir zaman bu kavramı
kullanmadılar. Bütün olanlardan sonra SBde proletarya yoktu. İşçi sınıfı vardı,
Sovyet çiftçileri ve Kolektif çiftliklerde köylüler vardı. Çalışan
entelektüeller vardı. Şimdi proletaryaya sahibiz- bunun anlamı yoksullaşmış
isçilere sahibiz artık. KP ,son zamanlara kadar tek parti olmasına rağmen
proletaryanın desteğini tümüyle kaybetti. Hala 'halk karşıtı rejim" gibi sıkıcı
lafları ağzında geveleyip duruyor. Artık "ortak bir halk" yok. Oleg Deripaska ve
Mikhail Fridman- "halkın" üyeleri değiller. Değil mi? onların görüşü açısından
rejim halk karşıtı herhangi bir şeydir.
Verili koşullarda bu basit
gerçeği halka açıklamalıyız: Rusya burjuvazisi işçi sınıfının müttefiki değildir
fakat çok düşük bir ücretle günde 12 saat çalışan Ukraynalılar yada
Kafkasyalılar Rusya işçi sınıfının müttefikleridir.
Soru: Anılarına
bakılırsa dedenizin dönemindeki komünist liderler görüşlerinde oldukça
demokratik görünüyorlar. Ama yönettikleri toplum demokratik olmayan bir şeydi.
Bu cifte standart hakkında neler düşünüyorsun: "Seçilmişler" için bir ideoloji
diğerleri için başka bir ideoloji mi?
A.B: Evet gerçektende öyle.
Politbüro üyeleri kendi aralarında ilk isimleri ile birbirlerine hitap
ederlerdi. Merkez Komite aparatı içinde bürokratik yada derece farkı yoktu.
Durum merkezin sayısal olarak artması ile mesafe olarak farklılaştı. Bununla
birlikte toplumun değiştiğini söyleyemem. SBKP deki gelişmelerin yönü ve SSCB
kamuoyu açıkça özgürlük ve demokrasi yönünde değişiyordu. Bu değişimler için
rejimi yıkmamıza gerek yoktu. Vietnam, Komünist Partisinin yol göstericiliği
altında tek bir kuşakta totaliter bir rejimden demokratik ve özgür bir topluma
geçisin yöntemini başaran canlı bir örnekti. Vietnam halkı geçiş döneminde çok
aci çekmedi. Rusyada farklı oldu- ve bugünlerin daha iyi olduğunu sanmıyorum.
Kremlinle birlikte RFKP son yıllarda Rusyada olan her şeye katildi. Başka bir
yönden tüm sistemi kararlı hale getirmek için karşı ağırlığa ihtiyaç var. Kendi
yolumuzdan gitmeyi istemek sürpriz mi olur?
Kaynak: Novaya Gazeta
Ağustos 2002