Derler ki atlara soldan binilir. Yani atın sol tarafına geçer, sol ayağını üzengiye basar, sağ ayağını aşırarak ata binebilirsin. Aksini kabul etmezler, üstelik atın sağından yaklaştığında ise eğitmenin seni uyarır “atın sol tarafına geç!” diye. “Neden?” diye sorduğunda aldığın cevap aynıdır. “Kural böyle!” Peki neden?
Lokanta sahibi kapısını penceresini kapattığı halde her sabah dükkanına girdiğinde mutfağını talan eden kurnaz kediyle karşılaşır. Müşteriler de pek sever bu haylaz kediyi ve kendi yediklerinden feragat edip bir lokma da onunla paylaşır. Yemek arama mücadelesinden yoksun tombul haylaz kedi bırakmaz bu küçük sevimli lokantayı, yiyecek için her masayı istasyon misali sürekli dolaşır.
Akşamları dışarıda da kalsa; kapısı, bacası ve penceresi sıkıca kapatılan lokantaya bir yolunu bulup girer. Sabahları lokanta sahibini şişkin bir mideyle ve “sabah olmuş sen nerdesin” tavrıyla karşılar. Kediden kurtulmak isteyen lokanta sahibi sokar kediyi bir süt kartonunun içine ve önce çevresinde beslemek isteyen bir aileye sonrasında ise öyle birilerini bulamayınca da hayvan barınağına götürüp bırakır.