Birçoğumuzun bildiği gibi, ebeveynliğe yolculuk genellikle üzgün, stres ve engellerle doludur. Bu nedenle IVF ve diğer yardımlı üreme prosedürlerinin ortaya çıkması çok önemlidir ve ebeveyn olma yolunda mücadele eden birçok insana umut ve mutluluk sağlar.
IVF, birçok LGBTQ çiftine ve ebeveyn olma şansına sahip olmayacak birçok kişiye bir yaşam çizgisi ve normal bir aile birimi sağlamıştır.
Çoğu zaman, yıllarca gebe kalmak için mücadele eden heteroseksüel çiftlerin IVF hikayelerini duyuyoruz, bu yüzden başka bir taraftan, gebe kalma sorunu olmayan çiftlerin, sadece yarısına sahip olmadıklarını duymak ilginç gerekli iki elementin - bir yumurta veya bir sperm.
Bir anne New York ile karısıyla başarılı IVF prosedürü hakkında konuştu.
Kendisinin ve eşinin heteroseksüel seks yapmadan bir çocuğa sahip olmasına yol açan bilimsel devrimin derin ve bir mucize gibi olduğunu, ancak aynı zamanda birçok fedakarlık içerdiğini söyledi. Bunlardan en önemlisi, “kendi evimizin mahremiyetinde bebek yapma lüksünü kaybetmek ve hamile, endüstriyel tarzda olma ile gelebilecek saçmalıkları kucaklamak” tır.
Onların iyi bir arkadaşı “genetik materyalini” sunduktan sonra sperm bulmak çift için şaşırtıcı derecede kolaydı. Böylece spermini evde bir kimyagerden alınan bir şırınga ile birlikte kullanmaya başladılar. Bu DIY girişimleri başarılı olmadı, bu yüzden daha sonra destekli üremeye başladılar.
Bu, onların gebe kalma yolculuklarının “doktorlar, hemşireler, avukatlar, psikologlar ve şaşırtıcı miktarda bürokrasi” içerdiği anlamına geliyordu. En “saçma” şey, vericisinin evde başarısız olmasına rağmen spermini kullanmasına rağmen, donörlerinin bir CYBE barındırması durumunda donör spermlerinin altı ay boyunca “karantinaya alınması” gerektiğiydi.
Başka bir saçmalık, her klinik ziyaretinde, “her ihtimale karşı” bir gebelik testi yaptırması ve ödemesi gerektiğiydi. Kusursuz bir anlayış durumunda, belki?
İnsanların sadece arkadaş olduklarını varsaydıkları gibi hayal kırıklığı
Çift, her randevuda aslında evlendiklerini ve birlikte yaşadıklarını açıkça belirtmesine rağmen, sürekli olarak arkadaş olarak yanıldıklarında sorunlarla karşılaştı.
Benzer hayal kırıklıklarına sahip diğer çiftleri biliyorlar ve daha normalleştirilmiş LGBTQ ebeveynliğinin olmasını umuyorlar, geçmişte kaldılar. Yani, LGBTQ çiftlerine onlarca yıldır destekli üreme yoluyla aileler yaratılmasına rağmen. Mesele şu ki, bu çiftler doğurganlık kliniği hastalarının sadece% 5-10'unu oluşturan bir azınlıktadır.
Şimdi, çiftin "mükemmel, korkunç, tipik bir yürümeye başlayan çocuk" var ve aynı prosedürü ikinci çocukları için, ama bir fark ile…
“Bu sefer, bazı lezbiyen ebeveynler için mevcut olan bir avantajdan yararlandık: Yerleri takas ettik. Karım içeriden kaburgalarda hamile olan hamile biriydi ve yan hatlardan cesaret alıyordum. “Kulağa korkunç geliyor, tatlım” demek yerine, gerçekten övgüye değer olabilirim: “Biliyorum! Bu en kötüsü!". Sonunda bir erkek çocuğu dışarı ittiğinde, gücünden korktum ve herkesin geçtiği şeyden geçebileceğini sersemlettim - neredeyse kendim doğum yaşadığımı unutuyordum ”.
Ebeveynlik yolculuğu “genellikle saçma ve bazen de çıldırmış” olmasına rağmen “olağanüstü faydalarla” dolu olduğunu söylüyor. “Üreme teknolojisi çocuk doğurmayı cinsiyetten ayırmış olabilir, ancak çocuk doğurmayı asla sevgiden ayırmaz”.
Sonunda ne güzel bir not.