Çocuklarda İdrar Kaçırma (Enürezis)
Özellikle tuvalet eğitimi döneminden sonra çocukların altlarını ıslatmaya devam etmeleri patolojik bir durumdur.
Çocuğun idrar tutma yetisini hiç kazanmamış olması primer (birincil) enürezis olarak tanımlanırken, tuvalet eğitiminden sonra en az 6 aylık bir kuru dönemden sonra başlayan enürezis ise sekonder (ikincil) olarak adlandırılır.
Erkek çocuklar kızlara göre daha sık altını ıslatma sorunu yaşamaktadır. Genetik özelliği vardır. Aileler 5-6 yaş civarında bu sorunla ilgilenmeye ve genellikle de 7-8 yaşında hekimlerden yardım istemeye başlarlar. Ülkemizde 7-11 yaşındaki erkek çocukların %16'sında, kızların ise %11'inde altını ıslatma sorunu olduğu bildirilmektedir. Olguların sadece %2-3 oranında organik bir neden tespit edilebilir. Bunlar arasında bozulmuş işeme fonksiyonu, idrar yolu enfeksiyonu, üretrada tıkanıklık, ektopik üreter (üreterin normal yerinde olmayışı), uyku apnesi, şeker hastalığı, şekersiz şeker hastalığı ve hipertiroidizm sayılabilir.
Gündüz altını ıslatan çocuklar için üroflovmetri, sistoüretrogram, ultrasonografi, mesane duvar kalınlığının ölçülmesi ve işeme sonrası kalan idrar miktarının ölçülmesi gerekebilir. Nörolojik bir nedenden şüphelenilirse röntgen ve MR çekimleri yapılabilir. İdrar kaçırmanın ilk tedavisi genellikle günlük alışkanlıkları değiştirmektir. Bunu yapmak için de çocuğa baskı kurmak, aşırı titizlik, suçlama ya da azarlama gibi davranışlardan kaçınmak, destekleyici olmak gerekir. Çocuklarda idrar kaçırmanın tedavisi öncelikle nedene bağlı olarak planlanır. Birçok enürezis hastası davranış terapileri ile tedavi edilebilir. Altta yatan sebebin ortadan kaldırılması da tedavinin önemli bir parçasıdır. Alarm tedavisi, ilaç tedavisi ve psikoterapi önemli tedavi yöntemleridir.