Buraya bir gönüllü alabilir miyiz?
Bu, tiyatro hayranlarının yakın zamanda fiziksel bir sahnede bir oyuncudan haber alabilecekleri bir davet değil, ancak şu anda – çevrimiçi, telefonla ve hatta yüz yüze – gerçekleşen küçük bir deneysel prodüksiyon sürüsünün aldatıcı gelmesidir. (East Village’daki “Temping” e katılırsanız, bölmede.)
Hepsi bir seyircinin öne çıkıp yıldız olma isteğine bağlıdır.
Spot ışığında bireysel dönüşler yaptık, sonra pandemik tiyatrodaki bu cazip gelişme hakkında sohbet etmek için hafta içi bir sabah, uzaktan oturduk. Bunlar, sohbetimizden düzenlenmiş alıntılardır.
LAURA COLLINS-HUGHES Alexis, Önceki Zamanlardan, sahneye çıktığı için mutlu olan seyircilerden biri miydiniz yoksa pek değil mi?
ALEXIS SOLOSKI Kocamla üçüncü buluşmamda bir sihir gösterisine gittik ve balta atma eylemi için yardım istediler ve ben kendimi hedef yaptım. Yani evet, utanç verici bir şekilde, öyleyim. Sen?
COLLINS-HUGHES Seyircilerin arasında defterimin arkasına saklanmayı tercih ederim. Bu yüzden, Wild Project’teki “Temping” programına gitmeye hevesli olmam garipti: Tam olarak tek bir sanatçıya sahip: izleyici üyesi, bir aktüeri doldurmak için işe alınan bir tempoyu oynuyor. Bu, pandemiden önce gelen bir parça, ancak kurulumu şu anda ideal.
SOLOSKI Senaryoyu okudum ama henüz görmedim. Doğru kelime bile “görülüyor” mu? Bitti mi? “Tecrübeli?”
COLLINS-HUGHES “Görüldü” yanlıştır – izleyici yoktur, canlı olsun ya da olmasın – ama “bitti” doğru. Seyirci, beyniniz benimki gibi çalışırsa, ilk gününüzde ne giyeceğinizi düşünmek dahil her şeyi yapar.
SOLOSKI Peki ne giydin?
COLLINS-HUGHES Eteğe ve örgü üste karar verdim, ancak 70’ler dışındaydı, bu yüzden tempumun açık parmaksız ayakkabı kuralını ihlal etme riskine girecek türden bir kişi olacağını mantıklı buldum. Sandalet giydim.
SOLOSKI Etekleri hatırlıyorum. Dutch Kills Theatre Company tarafından sunulan gösteri, sıradan ofis görevlerini ve metafiziği karıştırmaya çalışıyor. Nasıldı?
COLLINS-HUGHES Hayatın ne kadar kısa sürdüğüne ve mutluluk için bir dereceye kadar riskin ne kadar gerekli olduğuna dair bir gösteri, ama gerçekte hikaye anlatımı zayıf bir halka. Tasarım, çalınacak çok sayıda sesli posta ve sesli mesajın yanı sıra okunacak ve cevaplanacak e-postalarla güçlüdür.
Microsoft Office’te temel bir yeterlilik gerektirir ve örneğin Excel elektronik tablolarında umutsuzsanız ne olacağını merak ettim. Ancak bunun için geçici çözümler var; gösteri, eylemlerinize göre farklı tepkiler veriyor.
Ve o anda yaptığınız şeye göre aydınlatmanın değişmesi gerçekten eğlenceli. Bu, hücrede yalnızken – ki bu güzel ve havadar, bu yüzden kendinizi güvende hissediyor – sahne arkasında birinin izlediğine dair bir ipucu.
SOLOSKI İyi bir geçici personel miydin? Ve bir oda ötedeki şirketin iki üyesinin sizi izlediğini bilerek yıldız olmak nasıl bir histi?
COLLINS-HUGHES İyi bir geçici personeldim! Ve kendim olmadığım için güven vericiydi – yaklaşık 50 dakika süren bu şov, evde oynayabileceğim bir video oyunundan daha fazlasıydı.
SOLOSKI Yani oyunculukta rahatsınız. Sadece çok küçük izleyiciler için. Ben de, Media Art Xploration, PlayCo ve Türk tiyatro festivali A Corner in the World’den kısa videolar olan “Altyazıları Sesli Oku” adlı bir gösteride rol aldım, katılımcının bir tiyatro şirketinin eski bir üyesini web-sohbetini canlandırdığı bir zamanlar meslektaşları ile. Ekranda altyazılar belirir. Yüksek sesle okunduklarında, siz ve önceden kaydedilmiş sanatçı arasında bir konuşma yanılsaması yaratırlar.
COLLINS-HUGHES Sizin için işe yaradı mı? İlk bölümü denedim ve sinir bozucu buldum.
SOLOSKI İlk bölüm sinir bozucu. Bir ton samimiyet varsayar. Artı öpüşmek. Şu anda kimseyi öpmek istemiyorum. Bir ekrandan bile. Beni göremeseler bile. Ama şirket, ilişkileri ve tahmin ettiğim şeye “karakterim” hakkında daha çok şey öğrendikçe sonrakilerden zevk aldım. “Gördüm – pardon, bitti – ilk beşini ve gerisini de ben halledeceğimi hayal ediyorum.
COLLINS-HUGHES Hatlarınızı nasıl ilettiğiniz önemli değil, sahne partnerinizle enerji alışverişi olmaması sizi rahatsız etti mi?
SOLOSKI Biraz. Formun gerekli bir sınırlamasıdır. Ancak çok sınırlayıcı olması gerekmiyor. Dün gece, daha fazla duyguya yatırım yaparak tekrar yaşadım. İsterseniz enerji oradadır. Bu bir dans, bir pas de deux. Bir adım atarlarsa, geri adım atarsınız ve sonra çoğunlukla işe yarar.
COLLINS-HUGHES Tiyatral hissettirdi mi?
SOLOSKI ben teatral hissetti! Ve ara sıra utanıyor. “Purple Rain” şarkısını söylemem gereken bir bölüm var. Bu yüzden canlı olmasa bile kendimi hazır hissettim. Çok sık, salgın öncesi, seyirciyi hiç tanımayan oyunlar görürdüm. Şimdi, pek çok deneysel çalışmanın bizi özellikle ilgilendirdiğini görüyorum – Sanal Gerçeklik’te “Cairns” ve “Tempest” gibi parçalar düşünüyorum – izleyici deneyimine değer veriyor ve birçok yaratıcı işi kendimiz yapmamız için bize güveniyor.
COLLINS-HUGHES Ekranı daha çok bir engel olarak görüyorum. Harika işler gördüm, ama çoğu beni daha yalnız hissettiriyor – açıkçası, kendi başıma yaşadığım ve Mart ayından beri başka bir insana sarılmadığım için bu bir başarı. Tecritimizi düşünen tiyatro, şu anda ihtiyacım olan son şey.
SOLOSKI Tam tersi problemim olabilir. Bu süre boyunca iki çocuğumla 600 metrekarelik bir dairenin içindeydim. Pandemi öncesi yaptığım için tiyatroya bir tür kaçış olarak bakıyorum. Şu anda çevrimiçi geleneksel dördüncü duvar tiyatrosunu kullanmıyorum. Ancak sürükleyici alanlarda, gerçekten görüldüğünü, memnuniyetle karşılandığını ve kendimden alındığını hissettim. İkimizin de yeni 600 Highwaymen eserinin ilk bölümünü sevdiğimizi biliyorum, “A Thousand Ways. ”
COLLINS-HUGHES Evet! Senaryoyu takip eden elektronik bir ses tarafından yönlendirilen sadece siz ve bir yabancı olan (yine izleyici yok ve burada kimse dinlemiyor) bir telefon görüşmesinin tadını çıkarmak şaşırtıcı. Ancak “Bir Telefon Görüşmesi” – devam etmekte olan bir üçlü çalışmanın başlangıcı – çok hoş bir şey. Otomatik komut istemlerini takip edip etmeyeceğinize ve ne kadar izleyeceğinize karar verebilmeniz için diğer kişide bir müttefikinizin olması çok hoş. Çağrın nasıldı?
SOLOSKI Muhteşem. Komik, tatlı ve beklenmedik şekilde hareket ediyor. Kanadalı bir kadınla ortak oldum, belki benden on ya da iki yaş büyük. Yönlendirmeler bizi çocukluk, aile ve özel becerilere götürdü. (Bir kez birinin hayatını kurtardı!) Biraz ağlamış olabilirim. Sanırım izolasyonla ilgili herhangi bir çalışmanın diğer tarafı, aynı zamanda zorunlu olarak bağlantıyla ilgili olmasıdır – ne kadar imkansız olursa olsun. Neredeyse hepimizin hayatında şu anda birlikte olamayacağımız veya bir daha asla birlikte olamayacağımız insanlar var. (Ağlıyordum, on yıldır ölmüş olan büyükbabam hakkında konuşuyordum.) Bir şekilde bunu üstlenen işler için çok zamanım var.
COLLINS-HUGHES Bu dizinin daha çok bağlantıyla ilgili olduğunu ve teatral hedeflere ulaşmak için gerçekten basit araçlar kullandığını düşündüm. Deney yapmanın cazibelerinden biri, mevcut her aracı kullanmaktır. Geri çekilmek ve bize sadece dinlemek ve yanıt vermek için alan vermek – fiziksel olarak hiçbir şeyi riske atmamızı istemek, çünkü tamamen mesafeli ama duygusal olarak savunmasız olmak – daha tatmin edici bir yol olabilir. Ve ses çok samimi olabilir.
SOLOSKI Farklı bir ortakla bire bir, yüz yüze tanıştığınız ikinci bölüm için hevesliyim ve güvenli bir şekilde sahnelenebileceği bir an için sabırsızlanıyorum. Tek ekranın pleksiglas olduğuna inanıyorum.
COLLINS-HUGHES Ben de hevesliyim – bu yüzden herkesi maskeleyin. Geri dönülecek canlı tiyatro var!
Temping
4 Aralık’a kadar, Wild Project, Manhattan; Dutchkillstheater. com.tr.
Altyazıları Sesli Okuyun
23 Kasım’a kadar her gün yeni bölümler; mediaartexploration. org.
Binlerce Yol (Birinci Bölüm): Bir Telefon Görüşmesi
Devam eden tarihler değişir; 600 otoyolcu. org.
New York Times