Etken Madde(ler): Artikain hidroklorür 40 mg/ml, Epinefrin HCI 0.006 mg/ml
Piyasa Şekilleri: 2 ml'lik 20 ampul.
Kullanım Şekli: Üst çenede iltihabi olmayan bir evrede komplikasyonsuz bir çekim yapılabilmesi için çoğu kez diş başına 2 ml Ultracain DS ile bir vestibüler depo teşkili yeterlidir. Pek az kimsede tam bir anesteziye ulaşılması için vestibüler enjeksiyonlara 1-2 ml ilave edilmesi gerekebilir. Palatinal enjeksiyon ağrılı olduğundan bundan vazgeçilebilir. Damağa bir ensizyon yapılması veya bir sütür konulması gerekirse, her pikür için yaklaşık 0.1 ml'lik bir palatinal depo teşkili yeterlidir. Yanyana bulunan birkaç dişin çekiminde çoğu kez vestibüler depo sayısı azaltılabilir. Alt çenedeki premolar dişlerin iltihabı olmayan evrede komplikasyonsuz çekimi için mandibüler anesteziden çoğu kez vazgeçilebilir. Çünkü diş başına 2 ml Ultracain DS ile yapılacak bir terminal anestezi genellikle yeterlidir. Arzu edilen anestezi sağlanamazsa 1-2 ml ile vestibüler enjeksiyon yapılarak anestezi desteklenir. Buna rağmen tam bir anestezi sağlanamazsa mutad mandibüler anesteziye başvurulabilir. Kavite preparasyonları ve kron geçirilecek uçların hazırlanması için arzu edilen anestezi derecesi ve süresine göre -alt çenedeki molar dişler hariç olmak üzere- diş başına vestibüler yoldan 0,5-2 ml Ultracain DS kullanılmalıdır. Yetişkinlere bir müdahale sırasında kg başına 7 mg'a kadar Artikain uygulanabilir. Aspirasyon kontrolleri yapılmak koşuluyla 500 mg'a varan miktarlara (=6 ampul=12.5 ml çözelti) tahammül edildiği görülmüştür. Damar içine zerkedilmesinin önlenmesi için her enjeksiyondan önce mutlaka bir aspirasyon denemesi yapılmalıdır. Hasta ancak anestezi geçtikten sonra birşeyler yiyebilir.
Endikasyonları: %4'lük artikain içeren kombinasyon: Komplikasyonsuz tek veya birden fazla diş çekimi, kavite ve kron preparasyonları gibi rutin müdahalelerde, özellikle ağır genel hastalıkları olan kimselerde kullanılır. %2'lik artikain içeren kombinasyon: Cerrahi ve diagnostik girişimlerde kullanılan bütün bilinen tekniklerle infiltrasyon anestezisi ve rejyonel anestezi için, doğuma yardımcı analjezi için, ağrı sendromlarının giderilmesinde endikedir.
Kontrendikasyonları: Artikain veya epinefrine (adrenalin) karşı aşırı duyarlılık durumunda kontrendikedir. Epinefrin nedeniyle şu kontrendikasyonlara dikkat edilmelidir: Paroksismal taşikardi, taşiaritmi ve dar açı glokomuyla terminal uçlardaki anesteziler. Kombinasyonun i.v. yoldan uygulanması kontrendikedir. Enfekte bölgeye enjeksiyonundan kaçınılmalıdır. Kullanımı için kesin endikasyonu olmadıkça, kolinesteraz eksikliği olan hastalarda kullanılmamalıdır, zira bu durumda etkisi kuvvetlenir ve bazı durumlarda aşırı derecede güçlenebilir. Sülfitlere duyarlı hastalarda kullanılmamalıdır.
Uyarılar: Enjeksiyon sırasında baş dönmesi, motor huzursuzluk, uyuşukluk gibi ilk yan etkiler veya entoksikasyon belirtileri oluşacak olursa enjeksiyona son verilmeli ve hasta yatay duruma getirilmeli, solunum yolları açık tutulmalı, nabız ve kan basıncı kontrol edilmelidir. Semptomlar pek ağır olmasa bile i.v. bir enjeksiyon yolunun açık bulundurulması için enfüzyona başlanması önerilir. Solunum güçlüğü varsa bunun ağırlık derecesine göre oksijen verilmeli, gerekirse suni solunum uygulanmalı, hatta endotrakeal entübasyon yapılarak kontrollü solunuma başlanmalıdır. Santral analeptikler kontrendikedir. Kas kasılmaları ve jeneralize kramplar kısa veya çok kısa etkili barbitüratların i.v. yoldan enjeksiyonuyla giderilebilir. Dolaşım bozukluğu ve solunum depresyonundan kaçınabilmek için barbitüratların, oksijen verilmek ve dolaşım kontrol edilmek şartıyla yavaş yavaş ve elde edilen etkiye göre uygulanması, yerinde bırakılan kanüle bir enfüzyon solüsyonunun takılması önerilir. Kan basıncının düşmesiyle taşikardi -veya bradikardi- çoğu kez hastanın sadece yatar duruma getirilmesi veya baş kısmının hafif aşağıya doğru tutulmasıyla kompanse edilebilir. Ne şekilde oluşursa oluşsun ağır dolaşım bozuklukları ve şokta enjeksiyona son verilip hemen şu önlemler alınmalıdır: Hasta yatay hale getirilir ve solunum yolları açık tutulur (oksijen verilmesi), i.v. bir enfüzyon takılır (tam elektrolit çözeltisi), i.v. yoldan glukokortikoidler (örn. 250-1000 mg prednizolon) uygulanır, volüm sübstitüsyonu yapılır (gerekirse ek olarak plazma ekspanderler, human albumin uygulanır). Tehlikeli dolaşım kollapsı ve bradikardinin artması halinde i.v. yoldan adrenalin uygulanır. Bunun için 1:1000 adrenalin çözeltisinin 1 ml'si 10 ml'lik bir çözelti olacak şekilde sulandırılır ve bundan önce 0.25-1 ml (=0.025-0.1 mg adrenalin) yavaş olarak uygulanır. Bu sırada nabız kontrolü (ritm bozukluğu) hatta nabız frekansı ve kan basıncı kontrolü altında yapılmalıdır. i.v. enjeksiyon halinde tek doz olarak adrenalin 0.1 mg'ından fazlası asla kullanılmamalı, fakat gerekirse adrenalin bir enfüzyon çözeltisiyle birlikte uygulanmalıdır (damla sayısı nabız sayısına ve kan basıncına göre ayarlanmalıdır). Gebelik sırasındaki müdahaleler için lokal anestezi en koruyucu anestezi veya analjezi yöntemidir. Doğuma yardım amacıyla yapılan analjezide, kullanılan teknik ya da doz ne olursa olsun, çocuğun yaşamını tehdit etmez. Diğer lokal anesteziklere göre artikain plasenta barajını çok az ölçüde geçer. Hızlı yıkılımı ve eliminasyonuna bağlı olarak, anne sütüne klinik öneme sahip miktarda geçmemektedir, bu nedenle emzirmenin kesilmesine gerek yoktur. Müdahaleden sonra hastanın tekrar aktif şehir trafiğine çıkıp çıkamayacağı ve bazı makineleri kullanıp kullanamayağı her bir olguya göre dikkatle değerlendirilmelidir. Araştırmalar, bekleme sırasında korkan ve ameliyat stresi altında bulunan kimselerde performansın değiştiğini gösterdiği halde yapılan denemeler, yapılan anestezinin normal trafik ehliyetinde herhangi bir değişikliğe yol açmadığını ortaya koymuştur.
Yan Etkileri: Doza bağlı olarak santral sinir sistemine ait bilinç kaybına varabilen uyku hali, solunum bozuklukları ve solunum durması, kas seyirmesi, jeneralize kramplar halini alabilen kas kontraksiyonları, bulantı ve kusma görülebilir. Baş bölgesine lokal anestezi uygulaması sırasında veya hemen sonrasında, geçici görme bozuklukları (bulanık görme, körlük, çift görme) ortaya çıkabilir. Ancak böyle reaksiyonlar nadirdir ve bildirilen olguların hemen hemen tamamında kullanılan lokal anestezik adrenalin veya noradrenalin gibi bir vazokonstriktör içermektedir. Kan basıncında düşme, taşikardi veya bradikardi gibi dolaşım bozuklukları uygulama sırasında hafif olur ve kötü sonuçlanmaz. Lokal anestezikler anafilaktik şok veya kalp yetmezliğine neden olabilirler. Aşırı duyarlılık reaksiyonları (allerjik veya psödoallerjik kökenli) gözardı edilemez. Aşırı duyarlılık reaksiyonları, enjeksiyon sahasında ödematöz kabartı veya enflamasyon, diğer vücut bölgelerindeyse kızarıklık, kaşıntı, konjunktivit, rinit, yüzde üst ve/veya alt dudağı ve/veya yanakları içine alan anjiyonörotik ödem tarzı şişme, histerik globus ve disfajiyle birlikte glottal ödem, ürtiker, nefes almada güçlük gibi anafilaktik şokla sonuçlanabilen belirtiler şeklinde ortaya çıkar. Epinefrin içeriğine bağlı olarak sıklıkla baş ağrıları gözlenebilir. Epinefrinden kaynaklanan diğer yan etkiler taşikardi, ritm bozuklukları, kan basıncının yükselmesi düşük konsantrasyonlarda çok nadirdir. Artikain/epinefrin kombinasyonunun sağlıklı yetişkinlerin ağız mukozası içine uygulanması sonucu sistolik ve diastolik basınçlarda herhangi bir değişiklik olmamış, nabız sayısı sabit kalmıştır. Nadir olgularda müstahzarın yanlışlıkla intravasküler enjeksiyonu sonucunda enjeksiyon yerinde bazan doku nekrozuna kadar gidebilen iskemik bölgeler oluşabilir.
İlaç Etkileşimleri: Epinefrin gibi sempatomimetik tipteki vazokonstriktör maddelerin kan basıncını yükseltici etkileri, trisiklik antidepresanlar veya MAO inhibitörler tarafından kuvvetlendirilebilir.