Uçağın enkazı bulundu, ama mürettebat ne olacak - kimse söyleyemez. Pilot arayışının başlamasından bu yana geçen uzun bir süre sonra, operasyon başarı ile taçlandırılmadı, günün karanlık zamanıydı ve bu da operasyonun kendisini önemli ölçüde karmaşıklaştırıyordu.
Bu soruları gündeme getiriyor.
Uçak Rus Donanmasına ait olduğu ve deniz üzerinde uçtuğu için, fırlatma sırasında bir paraşüt sisteminin sadece bir NAZ (taşınabilir acil durum stoğu) ile değil, aynı zamanda MLAS kurtarma botu (MLAS-1) ile de kullanıldığı varsayılmalıdır. Bu durumda tekne, uçağı terk etmek zorunda kaldıktan sonra aşağı sıçradığında pilotu barındırmak için tasarlanmış bireysel bir kurtarma aracıdır. Böyle bir tekne için çalışma sıcaklığı aralığı -30 ila +50 arasındadır. Bu türden tüm paraşüt sistemi, uçaklardan (daha sık olarak - hafif motor) ve su yüzeyindeki helikopterlerden fırlatmak için kullanılan C-4'tür. Paraşütün bir tekne ve bir belay cihazıyla ağırlığı yaklaşık 16 kg'dır.
Paraşüt sistemi, 100 metreden stratosferik seviyeye kadar farklı yüksekliklerde kullanıldığında mükemmel olduğunu kanıtladı. Dahası, geliştiriciler ve pilotların kendileri, bu sınıftaki paraşüt sisteminin 80 m yüksekliklerde mükemmel çalışabileceğini söylüyorlar.
Yukarıda açıklanan her şeyden ne sonuç çıkarılabilir? Pilotlar yüz metreden daha az bir yükseklikten fırlatıldı ve belki de paraşüt sistemi, irtifa parametrelerini yerine getirirken olması gerektiği gibi çalışmadı mı? Bu durumda, bir kürek kürek çağırmanız gerekir - yakın çevreden geçen sivil gemilerle bir şans olmadığı sürece, L-39 kazası alanında güçlü bir akıma sahip pilotların şansı başlangıçta azdı.
Sistem işe yaradıysa, acil durum radyo işaretçilerinden sinyal alma konusunda neden hala veri yok?
Ama hala umut var. Askeri birliğin resmi açıklamalarını bekliyoruz.