Bir kişi, dış dünyadaki bir nesneyi zihinsel bir tablo olarak, entrojeksiyon (bkz.) yoluyla kendinde topladığı, sonra da bu entrojekt kavramına uygun düşündüğü, hissettiği ya da eylemde bulunduğu zaman, idantifikasyon terimi kullanılır. Bu proçes daha ziyade bilinçsizdir ve bu mekanizma sayesinde çocuk kendisini geliştirip değiştirebileceği, aynı cinsiyette, uygun bir model bulur (örneğin, anne ya da baba). İdantifikasyon çok kere bir savunma mekanizması olarak da kullanılabilir.Duyarlı bir kişi, kendisini hüsran dolu ortamının bazı yönleriyle özdeşleştirerek öz saygısını ve öz sevgisini korur. «saldırganla özdeşleşme» mekanizmasının temeli de budur.