"ishak' ı yirmi yaşlarındayken yazdım. büyük kente gelmiş bir taşralıyım o sırada. gürültü ve soğukta yazdığım o öyküler hep çocukluğumun kentiyle ilgili: antep. ishak, bir anadolu kentindeki gerçeklerin ne yorumudur, ne sorunlarının çözümü. küçük alçakgönüllü kesitlerdir bu öyküler. o kenti tanımaya çalıştım yıllar önce. mevsimlerine, yapı taşlarının çeşitlerine, toprağın kokusuna ve tüm sokaklarına, insanlarına, çocuklarına dikkat ettim: avcının iyisi uçanı vurur. iyi öykücü, akıp giden zamanın ritmini, onu durdurmadan kalemine uydurandır. bir süre birlikte döner o çarkla. ve bir ölü noktayı geçince bırakır. öyle gördük ustalarımızdan."