Ordunun modernleşmesi ve yeniden silahlanması, temel bilim, keşifler ve yaratmaya izin verecek buluşlar olmadan hayal edilemez. silâh Yeni fiziksel mülkler üzerine, devletin askeri örgütlenmesini temelde etkiledi. Ancak nükleer silahların yaratılmasından bu yana, bu buluşların ve keşiflerin var olmadığını görüyoruz.
Son zamanlarda bir plazma veya likit kristal ev televizyonu, bilgisayarı, dizüstü bilgisayarı gören oldu mu? Tüketici elektroniği üretmeyen ülkede, en karmaşık otomatik savaş kontrol sistemleri küresel navigasyon uydu sistemi ile nasıl etkileşime girecek? Herhangi bir yerli elektronik bileşen tabanı ve yazılımı yoksa ordunun hızlı bir şekilde modernleşmesini beklemek zordur. Ne de olsa, yeniden silahlanma, eski ekipmanın eski TTX ile yenisiyle mekanik olarak değiştirilmesi anlamına gelmiyor.
20 neden ülkedeki bir yıldan fazla bir süredir reform yapmıyor, Silahlı Kuvvetler’i yenilemek için Devlet programını hazırlayamıyordu, sadece departmanı? Her yeni savunma bakanının gelmesiyle birlikte, belgelerde sadece düzeltmeler yapıldı, öznel faktörler dahil edildi, ancak büyük ölçüde değişti.
Bölüm programı diğer devlet kurumlarını, aynı temel bilimi etkileyemez. Örneğin, bir kaynak tanka - 25 yaşında. Yani, her yıl yaklaşık yüzde dört oranında güncellemek zorunda kaldık. 1991 itibariyle Kara Kuvvetleri'nde 16 bin tank vardı. Bu değerin yüzde dördü 640 araç, yani yıllık birliklere çok fazla girmiş olmalıydı. 1993'ten 2000'e kadar yılda beş ila yedi tank aldık, yani 20 yıl boyunca orduyu yeniden silahlandırmadık, sadece batı meslektaşlarımızın gerisinde kaldık. Toplum da bunun için sorumludur. Çok sayıda anket Rusların sadece yüzde 10-12'sinin savunma konularıyla ilgilendiğini gösteriyor. Medya da sorumlu. Tankı gösterirlerse, bir nedenden dolayı zıplaması gerekir. Ama her şeyden önce, hedefleri yok etmesi gerekiyor - daha fazla, daha hızlı ve daha doğru, daha iyi, ama yine de yenilgi alanındaki ana rakiplerimizden daha düşüküz. Zırhlı araçların pasif (aktif) korumasında, yüksek kinetik enerjili mermilere karşı bir panzehir bulamadık.
Savunma Bakanlığı elektronik endüstrisi ile uğraşmak zorunda mı? Bu bir bütün olarak devletin işidir. Velayet olmadığında ilerleme yoktur. Sonuç olarak, son yıllarda silahlanma hızı yavaşladı, savunma sanayii kompleksimizin sorunları giderek daha keskinleşti ve yeni tür silah ve askeri donanım üretme kabiliyeti sorgulandı.
Buna karşılık, Savunma Bakanlığı, memurlar arasında görevleri özel olarak dağıtmak zorundadır. Basit bir örnek. Silahlı Kuvvetlerin durumundan kim sorumludur? Komutanlar var, ancak askeri bölgelerin operasyonel-stratejik komutlarının (USC) komutanlarına bağlı olan birliklerin durumundan sorumlu değiller. Bölge komutanları, Genelkurmay Başkanı Savunma Bakanı'na tabidir. Komutanların, finansal olanlar da dahil olmak üzere, durum üzerinde herhangi bir etkisi yoktur, silah ve askeri teçhizat oluşturma sürecine katılmazlar, devlet savunma emirlerinin oluşturulmasına yardımcı olacak sipariş daireleri veya araştırma örgütleri yoktur. Şimdi silah sistemi imha ve kontrol sistemleri, elektronik savaş, zeka sistemi, iletişim, navigasyon araçları arasında en dengesiz. Orduda, çoğu Batılı muadillerinden daha üstün olan, çok sayıda imha yolu var. Ancak birleşik bir otomatik kontrol ve keşif sisteminin bulunmamasından, GLONASS'ın zayıflığından dolayı, yüksek performans özellikleri düşmektedir.
Paradoks bugün teknik politikanın Silahlı Kuvvetlerin durumundan sorumlu olmayan insanlar tarafından ele alınmasıdır. Optimal, birliklerin yönetiminden, yapımından ve geliştirilmesinden, hazırlanmasından ve kullanımından sorumlu olan karmaşık bir organ olabilir. O zaman komutan tam döngüyü kontrol edebilecek - genç bir askere çağırarak silah sistemlerinin geleceğine. Batı ordularında kontrol bu şekilde kurulur.
Maalesef, bazı askeri liderlerimiz Silahlı Kuvvetleri bir dizi tank, zırhlı personel taşıyıcıları, uçaklar, askeri birimler olarak görüyorlar. Daha fazla, daha iyi. Ayrıca, Temel Kuvvetleri ilkel bir tür olarak kabul ederdik, ancak bir tabur 30 spesiyalitesinde, alayda 140 vardı. Aynı zamanda, Kara Kuvvetleri'nin hiçbir zaman kendi araştırma enstitüleri olmadı ve sistematik bir araştırma yapmadılar. Belki de bu nedenle savunma sanayi kompleksi, orduya basit metal tabanlı imha silahları sağlamak için kârlıydı, ancak ileri teknoloji kompleksi sistemleri ele almakta isteksizdi. Bu yaklaşım silah sistemlerinde tam bir dengesizliğe neden oldu. Örneğin, geniş çaplı ülkemiz için neden silahlı kuvvetlerin sayısı bir milyon kişiye ayarlanmıştır? Hiç kimse açıkça haklı çıkamaz, ancak güçlerimizin ve varlıklarımızın oranlarını potansiyel bir rakiple karşılaştırmanın zararı olmaz.
Yuri Bukreev,
Kara Kuvvetleri Ana Müdürlüğü (1998 - 2001), MEGAPIR Yönetim Kurulu Başkanı, Yarbay
Rusya nükleer silahlara sahip olduğu sürece, küresel bir hakem olabilir. Ancak zamanla, nükleer silahlar ilgilerini kaybedebilir. O zaman nasıl olunur? Dünyada Xnumx yıl yaşadık. Sovyetler Birliği'nin Silahlı Kuvvetleri o kadar güçlüydü ki gezegendeki hiç kimse çıkarlarımızı ele geçirmeyi düşünmedi. Ve şimdi giderek daha sık Sibirya'nın verilmesi gerektiği, Avrupa kısmının bölünmesi, Kuzey'in terk edilmesi gerektiği yönünde açıklamalar var. Modern teknolojinin zayıf gelişmesiyle birlikte, gelişmiş ülkelerle eşit düzeyde oynayamayacağız. Kilit sorulardan biri: askeri teçhizatımızdaki elektronik eleman tabanı kimdir, kimin malzemeleri, teknolojileri ve makineleri kullanılır? Herhangi bir mağazada, Çin veya Batı yapımı aletler satılıyor, ancak bunlardan birkaçı var.
Eski günlerde, GSYİH'nın yüzde 5,5'i şimdi eğitim ve bilime harcandı - şimdi yüzde birden az. Geçtiğimiz 20 yıllarında en iyi zihinlerin yurtdışına çıktığını, kaç tane akademik ve uygulamalı kurumun kapalı olduğunu hesaplamak zor. Temel keşif ve kestirim çalışmaları aslında ülkemizde yapılmamakta ve teorik temel kaybolmaktadır. SSCB için Amerika Birleşik Devletleri bir Stratejik Savunma Girişimi (SDI) yarattığını duyurması sürpriz oldu. Bu bir blöftü, ancak ABD sayesinde füze savunması, füze saldırısı uyarı sistemleri ve diğer alanlarda umut vaat eden tüm gelişmeleri biriktirdi. Şimdi Amerikalılar, beşinci nesil bir savaşı tahmin ediyor - birliklerin fiziksel teması olmadan.
Rus Silahlı Kuvvetleri'nin ahenkli gelişimi, modern endüstri ve teknolojiye dayanan çok faktörlü olmalıdır. Başka bir yön felsefe, askeri doktrin, toplumun gelişimi için strateji. Orduda istediğin kadar insanı arayabilirsin, ama askerler hangi değerler ve idealler için savaşıp ölecek? Temel ahlaki, dünya görüşü destekleri olmadan, bunu açıklamaları imkansızdır.
Bir sosyal gelişme stratejisinin ortaya çıkması için şu soruyu cevaplamak gerekir: bölgemizi kiralıyor muyuz? Olmazsa, o zaman güçlü bir orduya, iyi düşünülmüş bir Devlet silahlanma programına, modern dünyanın gereksinimlerine ve zorluklarına dayanarak her türlü silahlı kuvvetin uyumlu gelişmesine ihtiyacımız var. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın ilk döneminde, binlerce şirketi Urallar'a devretmeyi ve askeri üretimi sürdürmeyi başardık, ancak şimdi buna izin verilmeyecek. İşte belirli bir örnek. Mihail Gorbaçov'un imzaladığı anlaşmaya göre, Rusya'da faaliyet gösteren ve biri Dmitrov'a yakın olan altı sismik istasyon var. Tüm gönderiler ABD tarafından kontrol ediliyor, çünkü cihazlar trenlerde nelerin taşındığını bile belirlemenize izin veriyor.
Öyle görünüyor ki bitkiler var - KamAZ, ZIL, GAZ, "Ural" ve yollarda Çinliler de dahil olmak üzere daha fazla yabancı marka var. Ama ne üzerinde savaşacağız? Sonuçta, hareketlilik uçağın en önemli kalitesidir. Şimdi sipariş sistemi, teknik hazırlık yok edildi, her şey dış kaynaklı oldu. Ve askerler kim tamir ile meşgul olacak? Askeri harekat deneyimlerinden, savaşın ilk günlerinde silah ve teçhizat üretiminin% 30 - 40 olduğu bilinmektedir. Bunlardan, 75 - Silah ve askeri teçhizatın yüzde 80'i, gün içinde tarla koşullarında küçük ve orta dereceli onarımlar nedeniyle iyileşti. Şimdi bu tekniği tamir için nereye götürelim? Beş yıl içinde tüm yeni silahlara sahip olacağımıza dair sözler duyduğunuzda, buna inanmak zor. İnsanlar büyük güçlere sahipti, görünüşe göre ne hakkında konuştuklarını anlamadılar. Eski silahlar ve askeri teçhizatlarımız var 10 - 15 yüzde, modern - 35 - 40 yüzde, neredeyse hiç gelişmiş silah yok.
Alan, hava, elektronik savaş - bilgi bileşeni yönünde işlevlerin yeniden dağıtımı var. Bütün bunlar, savaştan önce düşmanın niyetleri hakkında bilgi edinmemize izin veriyor. Ancak biz hala yerinde iken tek bir fono-hedef ortam, bilgi alanı, hedef belirleme sistemi oluşturmak gereklidir. Bunun gibi, Savunma Bakanlığı Ana Füze-Ağır Silahlar Direktörlüğü diye bir şey olmadığını düşünün. Sovyet döneminde, 720 insanlar orada hizmet etti, 90, 560, şimdi 32. Ana Tank Ofisinde 800 kişi vardı, 28 kaldı. Diğer uzmanlaşmış bölümler için benzer resim.
Silahlı Kuvvetlerin kendisinde profesyonel olarak silahlanma ve askeri teçhizatla uğraşan personelin durumu özellikle dikkat çekicidir. Orduda Anatoly Serdyukov ve öncesinde donanma 357 bin subay vardı. “Yeni bir görünüme kavuşma” sırasında 150 bine indirildi ve 200 bin işten atıldı. Modern yüksek teknoloji RF Silahlı Kuvvetleri, Ochakov'un ele geçirilmesinden bu yana bir dizi geleneksel piyade alayı haline geldi. Ne yazık ki, sözleşme ordusu ve profesyonel kavramları burada karıştırılmaktadır. Sovyet ordusu profesyoneldi, 2005'e kadar Rus da. Ancak Serdyukov'dan sonra durumu düzeltmek çok zor. Seçimimiz küçük: herhangi bir pencere giydirme olmadan muharebe eğitimine katılmak için televizyonda veya tüm uçakların ölçeğinde tank biatlonunu göstermek. Bunun için ordu ve donanma, ülkenin liderliği için sürekli endişe konusu olmalıdır.
Anatoly Sitnov,
Rusya Federasyonu hükümeti altındaki askeri sanayi kompleksi başkanlığı altındaki uzman konsey üyesi, Rusya Federasyonu silahlı kuvvetleri silahlanma şefi (1994 - 2000), CJSC Vladimir Klimov - Motor Sich Motorları yönetim kurulu başkanı, Albay General.