28 Nisan 2011 Perşembe
Ellerin Ceplerinde
Bir gün âşık olacaksın. Çok seveceksin sonra.
Avuçlarında avuçlarını hissedeceksin. Kalbinin sıcağını bileceksin. Onu gördükçe kalp atışların hızlanacak ve hatta nefesinin onunla tükendiğini düşüneceksin.
Bir gün âşık olacak, çok seveceksin. Ve sonra, çok sonra, onu kaybedeceksin. Dünya dönmekten vazgeçmeyecek. Güneşin etrafındaki dönüşleri seni etkilemeyecek belki ama bileceksin, yağmurlar daha çok yağacak artık.
Avuçlarında avuçlarının sıcağını hissetmeyi özleyeceksin sonra.
Nasıl sevmiştin onu? Saç diplerinden parmak uçlarına kadar sevmiştin. Aynaya ihtiyacın olmazdı, göz bebeklerine bakarken gözlerini görürdün zira.
Bir gün âşık olacak, çok seveceksin. Ve sonra, çok sonra, onu kaybedeceksin. Unuttun sanıp, ellerin ceplerinde yürümeye devam edeceksin. Ve hatta bir başka tene âşık olabileceğini düşüneceksin. Fakat bilmelisin, aşk insanın başına bir kez gelecek kadar özeldir. Belki şiirlere ya da filmlere konu olmayacaksın, ama sen de seveceksin. Boynundan kalbine giden uzun yolda ıslak adımlarla ilerleyeceksin. Gün geceyi kovalayacak, sen başkalarının ellerini seveceksin. Avuçları hala sıcak mı? Yüzünde senden izler var mı? Ve kalbi, o sıcacık kalbi hala delice atıyor mu? Bilmeyeceksin. Sen başka bir tende, kayboluşları arayacaksın. Hayatında olan, gittikten sonra yerine gelecek kişi için bedenine bulması imkânsız çizimler yapacak. Anlamayacaksın…
Bir gün âşık olacaksın. Çok seveceksin sonra. Dünya dönüşünü tamamladığında, avuçlarından akıp gidecek aşkı. Zaman, zamanı ellerinden alıp götürecek. Aşklara hasret kalacaksın.
Bir gün âşık olacaksın ve onu asla unutmayacaksın. Söylesene, insan gözlerine bakarak varlığını haykıran birini nasıl unutabilir?