BİLMEM GEREK
Nedir? Büyük ölçekli bir askeri FPS.
ödemeyi bekle 40 dolar
geliştirici kara madde
Yayımcı Takım 17
Serbest bırakmak Çık şimdi
Şu tarihte incelendi: RTX 2060, Ryzen 5 2600 3.4GHz, 16GB RAM
Çok oyunculu mu? 100 oyuncuya kadar rekabetçi
Bağlantı www.hellletloose.com
Hell Let Loose, çok oyunculu FPS’nin altın çağında olduğumuza beni ikna eden türden bir oyun. Ne tür bir birinci şahıs çekim yapıyor olursanız olun, muhtemelen özel kaşıntınızı kaşımak için tasarlanmış iyi bir oyun vardır. Askeri sim hayranları için Hell Let Loose bu oyunlardan biri. Kendinden önceki Squad gibi, şu soruyu yanıtlıyor: “Ya gerçekten hardcore bir Battlefield olsaydı?”
Ana oyun modu, temelde bir takımın ittiği ve diğerinin savunduğu büyük bir Rush maçıdır, ancak her öldüğünüzde bir takım arkadaşında yeniden doğamazsınız. Yalnızca bir manga lideri tarafından yerleştirilen Karakollarda veya sıfırdan inşa edilmesi gereken daha büyük Garnizonlarda yeniden doğabilirsiniz. Düşmanın Garnizonunuzu ele geçirmesine izin verin ve savaşa bir kilometreden fazla koşmak zorunda kalacaksınız. Evet öyle o oyun türü.
Aynı zamanda bir veya iki merminin öldürdüğü türden bir oyun ve kulağa geldiği kadar acımasız. Sık sık kurşunun nereden geldiğini bile anlayamadan ölürdüm ve diriltme ancak etrafta bir doktor varsa (genellikle yoktur) mümkündür.
Squad veya Insurgency’de herhangi bir süre geçirdiyseniz, ölümcüllük size tanıdık gelecektir, ancak dinamik, neredeyse herkes 2. Çoğu sınıf, tam otomatik modda sadece püskürtme ve dua edemez, bu nedenle her atış, seyahat süresi ve mermi düşüşü ile birlikte dikkatlice düşünülmelidir.
Hell Let Loose’un ekip çalışmasına, yeniden doğma yönetimine ve araçlara verdiği önem, Squad’ı veya onun 2. Dünya Savaşı yan ürünü Post Scriptum’u oynadıysanız anında anlam kazanacaktır.
En önemlisi, Black Matter, 90 dakikalık Squad maçlarını bozabilecek lojistik mekaniğin çoğunu basitleştirdi. Tüm ekibin yeniden doğabileceği bir Garnizon binası inşa etmek çok daha hızlıdır ve Squad’daki çabanın yarısını alır. İnşaat malzemelerinin ve cephanenin manuel olarak kamyonlara yüklenmesi ve bir yere götürülmesi de gerekmiyor. Bunun yerine, belirli sınıflar, gerçek zamanlı bir strateji oyununa benzer şekilde, tüm ekip için otomatik olarak kaynak üreten düğümler kurabilir.
Bir yandan, bu basitleştirmelerin Hell Let Loose’u daha erişilebilir kıldığını takdir ediyorum. Hemen hemen her sınıfa girebilmeniz ve her şeyi çabucak kavrayabilmeniz harika. Öte yandan, Squad’ın aşılmaz lojistik strateji katmanı, cazibesinin büyük bir parçasıdır. Bir maçın tamamını takım arkadaşları için ikmal koşuları yaparak geçirebildiğinizde, bu gerçekten daha büyük bir makinede küçük bir dişli olduğunuzu gösterir. Hell Let Loose çoğunlukla sadece dövüşüyor, ki bu benim için de iyi.
Ayrıntılardaki şeytan
Ana nitpick’im sesle. Squad’da geçen düzinelerce saatten sonra, bu oyuna dalmanın bir parçası, oyunun son derece yüksek sesli silahlar, tank ateşi ve patlayıcı mühimmat ile kulaklarımı bunaltmasına izin veriyor. Her şey doğru ayarlandığında, bir silah o kadar gürültülü olmalı ki, takım arkadaşımı telsizden duyamıyorum. Burası Hell Let Loose’un düz düştüğü yer. Ses kaydırıcılarıyla ne kadar uğraşırsam uğraşayım, oyun asla benim zevkime göre yeterince yüksek ses çıkarmıyor.
Bunların bir kısmı, Black Matter’ın Kar98’ler, M1 Garand’lar ve MP40’lardan oluşan WW2 cephaneliği için seçtiği ses efektlerine geliyor. İronik olarak, Hell Let Loose’daki en hayal kırıklığı yaratan anlardan biri, mermilerin zar zor beni özle.
Bir sürü ‘vızıltı’ ve ‘patlama’ duydum, ama Hell Let Loose, bir mermi yüzünüzün yanındaki ses bariyerini kırdığında duyduğunuz korkutucu ‘çatlak’tan yoksun. Oynanabilir üç grubun (ABD, Almanya ve Rusya) tümü için standart tüfek sesleri, delici çığlıklardan daha çok baslı toplara benziyor. Kendi başına harika bir etki, ancak gürültü bir mesafeyi iyi taşımıyor. Hell Let Loose’da bir Kar98’in uzaktan çığlığını duymak, saçlarımı hiçbir zaman Hunt: Showdown veya Squad’daki silahların yaptığı gibi dikleştirmedi.
Ultra özel ses tercihleriyle oldukça ince bir şekilde ufaladığımı biliyorum ama milsims’teki eğlencem gerçekten ayrıntılara iniyor. Kesinlikle ön cepheye bir kilometre koşmuyorum ya da rastgele bir çalıdan vurulmuyorum çünkü mükemmel dengeli, simetrik bir rekabetçi nişancı istiyorum – gerçek bir savaşın ne kadar ezici (ve dengesiz) olabileceğine dalmak istiyorum.
Hell Let Loose bunu diğer Battlefield benzeri milsimler kadar iyi yapıyor, ancak aynı zamanda daha uzun süredir var olan birkaç oyuna gerçekten benziyor ve niş türün izleyicisinin hepsini destekleyebileceğinden emin değilim. Squad’ın birkaç ayda bir geri döndüğüm milsim olmaya devam edeceğini düşünüyorum, ancak peşinde olduğum şey 2. Dünya Savaşı eylemiyse, Hell Let Loose değerli bir seçenek.