GİRİŞ
Aşağıdaki yazı dizisi, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki mevcut nefret suçunun yeniden canlanmasından çok önce, 2008 civarında bir deneme olarak başladığım yayınlanmamış bir kitap bölümünden türetilmiştir. Yeniden canlanma, çokkültürlülüğün daha büyük bir resmine ilişkin görüşlerimizi çarpıtma tehdidinde bulunuyor. Kısmen, uzun yıllar tarih okuyarak geçirdiğim için, güncel olaylara karşı bekle-ve-gör tutumu benimseme eğilimindeyim. Özellikle tahminlere karşıyım. Birçoğu, “geçmiş bir başlangıçtır” sözünü tekrarladı, ama neyin başlangıcı? Asla emin olamayız. Peki, yabancı düşmanı beyaz milliyetçiliğinde son zamanlarda görülen yükselişi gelecekte ne bekliyor? En kötüsünden korkabilir, en iyisini umabiliriz, şu veya bu sonuca hazırlanmaya çalışabiliriz. . . ama her durumda, FBI'ın, Adalet Bakanlığı'nın, Güney Yoksulluk Hukuk Merkezi'nin, ve diğer birçok kuruluş ve pek çok kişi, kendilerini tehdit edenlere rağmen anayasal haklarımızı korumak için gereken özeni göstermeye devam edecektir. Anayasa olmadan, ABD kesinlikle kaybeder.
Bunu söyledikten sonra, Zenginleştirme Asimilasyonu serisinin arka planını anlamak için kuşkusuz küçük okuyucularımın Amerikan Tarihi hakkında en azından bazı temel bilgilere sahip olacağını varsayacağım . Ama burada bazı temel bilgiler var.
Amerika Birleşik Devletleri'nin en belirgin özelliklerinden biri, göçmenler ülkesi olarak çok dikkat çeken özelliğidir. ABD'nin nasıl olduğu ve 18. yüzyıl Aydınlanmasının bir ürünü olduğu da hayati derecede önemlidir. Pek çoğu bugünün “tüm insanlar eşit yaratılmıştır” fikrini kesin kabul edebilir, ancak bu aslında 1700'lerde radikal bir kavramdı ve büyük sosyopolitik çalkantılara katkıda bulundu, muhtemelen Fransız Devrimi'nden daha derin değildi. Ve Protestan Hristiyanlığı Amerika'nın sömürge döneminde ve sonrasında önemli bir kültürel güç olmasına rağmen, Aydınlanma'nın felsefi ilkeleri, ulusun temel hukuk ve hukuk belgesi olan Anayasa'ya yayıldı.
Thomas Jefferson'ın tercih ettiği mirası düşünün. Ülkenin başkanlarından biri olarak hatırlanmakla pek ilgilenmiyordu. Bunun yerine, başka üç şeyle hatırlanmak istedi: Bağımsızlık Bildirgesi'nin yazarı , Virginia Üniversitesi'nin kurucusu ve Virginia Din Özgürlüğü Statüsü'nün yazarı olarak . İkincisi, kilise ve devleti ayıran süregelen hayati ilkeyle hala çok ilgili olan kilit bir belgeydi.
Irkçılık, Amerikan tarihinin en eski kolonilerine kadar uzanan talihsiz bir yönü olmuştur. Yakın zamana kadar, “yerliyetçilik” çok daha az bilinen bir bağnazlıktı, en azından benim Trump öncesi öğrencilerim arasında. Yerlicilik esas olarak yabancı düşmanlığıdır, yabancılara karşı bir önyargıdır. Amerikan tarihi boyunca temalardan biri, gelen göçmenler, ardından onların soyundan gelenlerin sonraki göçmenlere kapıyı çarpmak istemesi olmuştur. "Artık cenneti bulduk, ondan uzak dur, yoksa onu bizim için mahvetmeyesin" eski teması. Bu tutum aynı zamanda Amerikan eyaletlerinde, özellikle de İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Batı'da, örneğin Colorado veya Washington'un daha önceki eyalet sakinlerinin (örneğin) daha önceki eyalet sakinlerinin, artan araç trafiğiyle birlikte yaşam kalitesinde meydana gelen düşüşlerden ve kitlesel nüfus artışlarından korktukları bir “Kalifornikasyon” korkusunun görüldüğü Batı'da da oluyor. çok kalabalık,
Ulusal ölçekte, nativizmin en dip noktası 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarındaydı. Bu, Ku Klux Klan'ın ikinci tekrarının ortaya çıktığı zamandı (ilk, İç Savaş'ın hemen ardından). Klan'ın ikinci tekrarı, ırkçı olduğu kadar Yahudi karşıtı ve Katolik karşıtıydı. Doğuştancılık, o zamanlar WASP'ler veya Beyaz Anglo-Sakson Protestanlar dediğimiz sosyokültürel fenomenle pratik olarak eş anlamlıydı. Sözde WASP'lerin çoğunun (çoğu değilse de) Anglo-Saksonların soyundan gelmemesi ironiktir, ancak Amerikan tarihinin daha erken bir noktasında “Anglo-Sakson”, “beyaz”ın kısaltması gibi görünüyordu. Amerika'nın güneyindeki (Klan'ın bir kalesi) "beyazların" çoğu, aslında Kuzey İngiliz, İrlandalı, İskoç asıllı ve İskoç-İrlandalı (Ulster İrlandalı olarak da adlandırılır) dahil olmak üzere İrlanda Denizi göçmenlerinin soyundan geliyordu.5. yüzyıla kadar İngiltere'ye toplu halde .
Çok az WASP, tarihin bu tür nüanslarıyla ilgilendi. İlgilendikleri şey , diğer WASP'ler dışında herkes için göçe, siyasi oy hakkına ve ekonomik fırsatlara karşı çıkmaktı.
Doğal olarak çok farklı bir görüşüm var, bu yüzden ahlaki kozmopolitlik felsefesinden de bahsetmeliyim . Büyük bir hayranım. Ahlaki kozmopolit felsefe, temelde hepimizin aynı temel ihtiyaç ve isteklere sahip olduğu evrensel bir insan doğasını kabul eder: çocuklarımız için eğitim, insana yakışır iş fırsatları, sağlıklı bir fiziksel çevrede yaşam, hayatta kalmanın temelleri vb. takdir etmek zor değil. Başka bir deyişle, ortak bir tema üzerindeki sonsuz kültürel çeşitlilikten bağımsız olarak o kadar da farklı değiliz.
"Kozmopolit" kelime anlamı olarak "dünya vatandaşı" anlamına gelir. Batı kültüründe bu fikir, Yunan tarihinin Helenistik döneminde, Büyük İskender'in Atina, Sparta, Korint, Thebes ve diğerlerini kısa da olsa büyüyen bir devlet haline getirmesinden sonra daha önce taşralı polisin (şehir devleti) siyasi özerkliğini kaybettiğinde kanatlar kazandı. imparatorluk. Nihayetinde Romalılar, doğu Yunanca konuşan halkları batı Latince konuşan halklarla kendi cumhuriyetlerinde ve ardından imparatorluklarında birleştirerek bu mirası devraldılar. Bu noktada, filozofların kozmopolit fikri benimsemesi çok anlamlıydı. Pek çok insan çok daha geniş bir dünyanın vatandaşları (ya da en azından sakinleri) haline gelmişti.
Bugün, ahlaki kozmopolitler, Aydınlanma'nın özgürlük ve eşitlik ideallerine dayanan, hemcinslerimize karşı açık fikirli bir hayırseverlik gibi şeyleri kucaklıyor. Ahlaki kozmopolitliği ırkçılığa, taşralılığa ve (şimdi) nativizmin talihsiz dirilişimize karşı merkezi bir panzehir olarak görüyorum. İkincisi üzerinde ihtiyatlı bir teyakkuz tutmak, bu Zenginleştirme Asimilasyonu serisinde [beklenen 9-11 gönderi] aşağıdakiler, esas olarak bugüne değinen ve geleceğe yönelik korunan bir umutla Amerikan tarihinin daha parlak bir yanını gösteren tarihsel argümanlardır. Son manşetler, Amerika'nın kozmopolit potansiyeli konusunda benim ve pek çok kişinin cesaretini kırdı. Ama muhtemelen hayatımın geri kalanında, bu yazıların türetildiği yayınlanmamış kitabın alt başlığına bağlı kalacağım:Zenginleştirme Asimilasyonu: Kalıcı Bir Amerikan Rüyası .
Telif hakkı © 2022 Will Sarvis. Tüm hakları Saklıdır.
15 Temmuz 2012 Pazar günü, saat 22:00 civarında, Fort Washington, MD'den 19 yaşındaki Christian “Twin” Muse, babası Michael Muse'a dışarı çıkacağını ve geri döneceğini söyledi, ama o yapmadı. bu gece dön. Birkaç gün sonra, Christian en son Oxon Hill, MD'deki Glass Manor bölgesinde görüldü - bu, Fort Washington'dan tahmini olarak 17 dakika, 8 mil uzaklıkta.
Tıbbi verilerin toplu olarak sayısallaştırılması, büyük veri analitiğinin uygulanması yoluyla sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesi olasılığını genişletti. Bununla birlikte, kişisel tıbbi konular özel meseleler olarak kabul edilir ve sonuç olarak hasta verilerinin kullanımı HIPAA ve HITECH gibi mahremiyet yasalarıyla yüksek düzeyde düzenlenir.
Bayonne, Blackwood, Weehawken ve Scotch Plains'den Dört NJ Öğrencisi için Üniversite Bursu Ödülleri, Helen Keller Sağır-Kör Farkındalık Haftası sırasında Başarılarıyla Tanınan. İnsan Hizmetleri Departmanı Kör ve Görme Engelliler Komisyonu (CBVI), kör, sağır ve görme engelli bireylerin başarılarını vurgulayan sanal bir etkinlikte Helen'i anmak için dört kör, sağır ve görme engelli öğrenciye üniversite bursu verdiğini duyurdu. New Jersey'de Keller SağırKör Farkındalık Haftası.
Son yazımda, Y Combinator ölçekte toplu iş kalitesi, yıllar içinde YC girişimlerinin sayısındaki çarpıcı artışa ve parti kalitesinin nasıl ayakta kaldığına baktık. Son yıllarda YC Demo Günlerine katılan herkes, uluslararası YC girişimlerinin nasıl bir hale geldiğini de muhtemelen fark etmiştir.
En son güncellemeleri almak için bizi takip edin.Bülten: https://www.
Uygun Eğitim Daha Kapsayıcı Bir Yere İzin Verir… ve Kilise Böyle Olmalı Değil mi? Geçenlerde Facebook'ta engelli bir çocuğun annesine Pazar okulu öğretmenleri onunla başa çıkamadığı için kendisinin ve çocuğun kiliseden ayrılmak zorunda kaldıklarının söylendiğini okudum. Şimdi şunu söyleyerek başlamak istiyorum: hayır, çocuk diğer çocuklara, öğretmene vs. şiddet uyguluyor mu bilmiyorum.