Bilimbay köyündeki 1942 yazında, Moskova'daki uçak fabrikasında çalışan bir grup mühendis, namlu çıkış hızını ve dolayısıyla zırh delici mermileri ve mermileri önemli ölçüde artırmak için bir araç bulmaya çalıştı.
Bu mühendisler, Moskova Devlet Üniversitesi Matematik ve Mekanik Fakültesi'nden mezun oldu, matematik ve mekaniği iyi biliyordu, ancak ateşli silahlar alanında оружия hafif koymak gerekirse, amatörlerdi. Muhtemelen, bu yüzden bir silah, “gazyağı yakmak” icat ettiler, iyi bir topçu ise, ona sadece bir sırıtmaya neden olacağını söyleyin.
İlk başta, iki solenoid şeklindeki uzun zamandır bilinen elektrikli silah şeması, sabit kısım - namlu - ve hareketli - mermi, hesaplamalara tabi tutulmuştur. Sonuç, kapasitörün boyutunun ve ağırlığının kabul edilemez bir şekilde artması için gerekli güç oldu. Bir güç tabancası fikri reddedildi.
Daha sonra, S.Porol Korolev grubundaki reaktif bir bilimsel araştırma enstitüsünde toz gezisi füzeleri üzerinde daha önce çalışmış olan ve füze odasındaki toz gazlarının basınç eğrisinin gerginliğini ve silahın deliğini (RNII'de, bazen Serebryakov’un “Dahili Balistikliği” nden etkiledi) bu mühendislerden biri Sıradan bir pudra ile doldurulmuş bir enstrüman tasarlamayı önerdi, ancak delikle iletişim kuran ayrı bölmelerde delik boyunca dağıtılmış bir şarjla. Merminin namlu boyunca ilerlediği zaman, odadaki yüklerin sırayla ateşleneceği ve mermi alanındaki basıncı sabit bir seviyede tutacağı varsayılmıştır. Bu, toz gazların çalışmasını arttırmak ve namlu hızını sabit namlu uzunluğu ve izin verilen maksimum basınçla artırmaktı.
Programın da reddedilmesi sonucunda hantal, operasyonda uygunsuz, tehlikeli vb. Çıktı. Savaştan sonra, bir dergi veya gazetede, Almanlar tarafından yaratılan ve görünüşe göre reddedilen böyle bir silahın fotoğrafı vardı.
Çabalarımız çıkmaza girdi, ancak davayı kurtardı. Bir kez bir fabrika havuzunun kıyısında sıvı yakıtlı bir roket motoru test edildi, yakındaki bir tesiste test edildi, baş tasarımcısı Viktor Fedorovich Bolkhovitinov, BI-1, roket motorlu ilk Sovyet avcı uçağı yaratıldı.
RD'nin kargaşası, barut yerine ateşli silahta kullanılmamızı, atış süresinin tamamı boyunca mermi alanına sürekli enjeksiyonla sıvı füzelerin yakıtını kullanmamızı önerdi.
"Sıvı toz" fikri, bilinen sıvı karışımların spesifik enerjisinin, yani nitrik asitli kerosenin, tozun enerjisini önemli ölçüde aştığı gerçeğiyle çekici çekmiştir.
Basıncın birkaç atmosfere ulaştığı alana sıvı enjekte etme sorunu vardı. Belleği kurtardım. Bir zamanlar birimiz İngilizce'den PU'dan çevrilmiş bir kitap okuduk. Bridgman'ın onlarca ve hatta yüz binlerce atmosferin altındaki sıvılarla yapılan deneyler için cihazları tanımlayan “Yüksek Basınç Fiziği”. Bridgman'dan gelen bazı fikirleri kullanarak, bu çok baskının gücüyle yüksek basınçlı alana sıvı yakıt sağlamak için bir plan geliştirdik.
Ana sorunlara şematik çözümler bulduktan sonra, bir kalibre 14,5 mm kalibreli Degtyarev tanksavar silahının hazır namlusu için bir sıvı silah (ne yazık ki, hemen otomatik) tasarlamaya başladık. Şimdilerde ölen yoldaşımın, daha sonra V.f. Bolkhovitinov'un tasarım bürosunda görev yapan, önde gelen bir bilim-mühendis-mühendis Yevgeny Sergeevich Schetinkoi olan RNII'de çok değerli yardımlar sağladığı ayrıntılı hesaplamalar yaptılar. Hesaplamalar cesaret verici sonuçlar verdi. Hızlı bir şekilde "sıvı otomatik silahlar" (JAO) çizimlerini yaptı ve üretime girdi. Neyse ki, buluşun ortak yazarlarından biri tesisimizin yöneticisi ve baş tasarımcısıydı, bu yüzden prototip çok hızlı bir şekilde yapıldı. Düzenli mermilerin olmayışı nedeniyle, PTRD kendi kendini yapılandıran kırmızı bakırı keskinleştirdi, silahlarını ve yılın 5 Mart 1943'ini, tahrip edilmiş kubbe gövdelerinden yapılmış bir tencereye koydu (uçak fabrikası eski boru fabrikasının topraklarındaydı) bir “kerosen” makineli tüfek test etti. Dergi kutusuna yatırılan mermi sayısına eşit bir otomatik çekim kuyruğu izlemeliydi. Ama takip edilmedi. Sadece bir tane vardı, sesine bakılırsa, tam bir atış.
Namlu içindeki mermi kolonunun, mermilerin otomatik besleme mekanizmasını ve bir sıvı yakıt bileşenini sıkıştıran, projeksiyon alanının kenarından bu gibi gazların basıncına maruz kaldığı ortaya çıktı.
Tek atış sisteminin bitiminden hemen önce bir makineli tüfek yaratmaya karar veren mucitlerin yanlısı, milletvekilinin icadı hakkındaki (çoğunlukla olumlu) incelemesinde dikkat çekti. Artcom Başkan, Korgeneral E.A. Berkaliev. Hemen dikkate aldık.
İlk sıvı atışındaki kırmızı bakır mermi, 8-mm çelik plakayı deldi ve plakanın yaslandığı tuğlaya sıkışıp kaldı. Deliğin çapı, merminin çapını önemli ölçüde aştı ve çarpma tarafından, fotoğrafta açıkça görülebilen çelik tacı, bir "mantar" haline getirilen mermi ile karşı karşıya kaldı. Bilim adamları topçuların, merminin girişindeki malzemenin plakaya sıçramasının, tabağın ve merminin mekanik özelliklerinin yanı sıra, yüksek birleşme hızı ile açıklanması gerektiğine karar verdi.
Topçu bilim adamlarına göre, ilk gelen silah modeli hikayeler Bitkinin müzesinde depolanan sıvı "toz" Shot.
5 Mart 1943'taki otomatik sıvı silahların ilk, oldukça başarılı (otomatizasyon başarısız) testinden sonra, barut yerine sıvı yakıt ve oksitleyici bileşenlerle dolu üniter bir kartuşla PTDD'nin av tüfeği üzerinde çalışmaya başladık. Uzun süre ev yapımı bakır mermiler ateşlendi, ancak santralin yaz aylarında 1943'in Moskova'ya tahliyesinden Merkez Komite çalışanlarının yardımıyla, I. D. Serbin ve A.F. Fedotikov, yeterli sayıda düzenli tanksavar tüfeği kartuşu aldı ve zaten zırh delici yakıcı mermilerin zırh plakalarına "sıvı toz" yakmaya başladı. Zımbalanmış plakaların kalınlığının 45 mm'ye getirilmesi, 4 gram kerosen ve 15 gram nitrik asit yükünün, 32 gram düzenli toz yükü yerine, detaylı bir rapor hazırladık ve Stalin'e gönderdik.
Kısa süre sonra, General A. A. Tolochkov'un başkanlığında Silah Komiserliği'nde havacılık sektörü komutanlığı, silahlanma, mühimmat ve Topçu Komitesinin temsilcilerinin katılımıyla bölümler arası bir toplantı yapıldı. Karar alındı: NCal’a, LAO’nun iç balistik incelemesini incelemek amacıyla bir pilot tesisin üretimi için Halkın Silah Komiserliği’ne çalışma çizimleri ve teknik koşullar sunmak; Halk Komiserliği, fabrikalarından birinde bir fabrika üretip, araştırma için mühimmat için Halk Komiserliği'ne devretmektir. Tüm çalışmaların genel bilimsel yönetimi, hatırladığım kadarıyla, toplantı Artcom'u emanet etti.
... zaman geçti. Ve bir kez onaylandıktan sonra, fabrikayla, Mühimmat Narkomat Bilimsel Araştırma Enstitüsü ile bağlantı kurduktan sonra, nihayet bu araştırma enstitüsünün çalışanlarından biri olan Doblisham'ın “silahın iç balistikleri” konulu tezi hakkında bir davet aldık. mucitler - silah ustası geleneğine göre: “Mosin tüfek”, “Kalaşnikof saldırı tüfeği”, “Makarov tabanca”, vb.) Koruma başarılı oldu. Buluşun yazarları raporda belirtilmiş, başvuru sahibi haklarını not etmiştir. JAO'nun icadından yaklaşık on yıl sonra, yazarlar ikinci tezi savunmaya davet edildiler. Şu anda, Teğmen Albay I.D. Zuyanova konuyla ilgili bir başlık ile - "Sıvı patlayıcı karışımlar üzerine topçu sistemlerinin teorik ve deneysel çalışmaları." Buluşun yazarları, tezin I.D. Zuyanoea isimleri, iyi sözler. Tez, Profesör I.P. tarafından yönetildi. Mezar.
Fabrikamızın parti komitesinin sekreteri N.I. Shishkov. A. A. Tolochkov, tartışmadan sonra, Profesör I.P. Mezar kalkar ve sıvı silahların liderlerinin salonda olduğunu ve benden çocuklarımıza nasıl başladığımızla ilgili akademik konsey bilgilerini paylaşmamızı ister. İnsanlar dostça alkışladılar, ancak fısıldadığımız bizim yoldaşımız, yapabildiği gibi, ruh topuklulara gitti. Ancak yapacak bir şey yok, gitti ve yirmi dakika harcadı, sıvı bir silah fikrinin nasıl, nerede ve neden doğduğunu ve ilk aşamada nasıl gerçekleştiğini anlattı. Muhtemelen, tezler TT. Dobrysha ve Zuyanova, VAK arşivinde saklanır ve raporumuzda, Stalin'e gönderilen "kerosen asit yüklerinin çizimleri, hesaplamaları ve ateşleme sonuçlarıyla birlikte, raporumuz, bir başka arşivde, muhtemelen Artkom'da yatıyor. .A. Silah Komiserliği'ndeki Tolochkov.
Buluşumuzun kaderinin ne olduğunu bilmiyoruz, ancak yabancı açık basından 70'in birçok patent ve belgenin ABD, İngiltere ve Fransa'da sıvı yakıt konusunda ateşli silahlar konusunda göründüğünü biliyoruz.
Sıvı silahlar üzerine yapılan çalışmalara alfabetik sıra ile katkıda bulunmuş olduğum şahıslar: Baydakv G.I. - Yukarıda belirtilen uçak fabrikasının şubesinin müdürü. Berkaliev. EA - Korgeneral, Sanat Komitesi Başkan Vekili, Mezar I.P. - Genel Müdür, Akademi Profesörü, Grichenko G.Е. - Turner fabrikası, Dryazgov MP - yalvarıyorum. OKB fabrikasının efsaneleri Efimov AG - Turner fabrikası. Zhuchkov D. Ve - erken. bitkinin laboratuarları, Zuyanov I.D. - teğmen albay, Akademi'nin eki, Karimov XX - bitkinin OKB'sinin mühendis-hesaplayıcısı, Kuznetsov E.A. - bitkinin OKB tasarım mühendisi, Lychov VT. - Tesisatçısı, Postoe I "- Tesisatçısı, Privalov AI - Tesisin direktörlüğü ve genel tasarımcısı, Sırbistan ID - Parti Merkez Komitesi çalışanı, Sukhov A.N. - Tesisatçısı, Tolochkov AA - Genel genel yardımcısı. NTK Silahlı Kuvvetler Komiseri, Fedotikov AF - Parti Merkez Komitesinin bir çalışanı olan Shchetknkov ES - VF Bolkhovitinov başkanlığında bir uçak fabrikasının OCH'sinin mühendisi.
SSCB Devlet Ödülü sahibi M.Dryazgov
Not: Her şey yoluna girecek ... Fakat yıllar önce, Teğmen Albay I. D.'nin JAO bilim dallarına aday olan Zuyanov, VAK arşivlerinde yaptığı tez çalışmasının uygunsuz bir şekilde silindiğini buldu. Yani, birisi onu inceledi. Kim - yüklü değil. Teğmen Albay Zuyanov artık sormuyor, öldü.