Batı'nın beş hatası
Yani, 80-x'in sonu - geçen yüzyılın 90-x'in başlangıcı. Büyük (ironi olmadan) Sovyetler Birliği, uzayları ve kötü yolları, nükleer denizaltıları ve sosis trenleri, nükleer santralleri ve çoğu köyde odun sobasıyla unutulmuştu. Kim onu gözyaşlarıyla, kim neşeyle takip etti. Şahsen, çok üzülüyorum çünkü kendimi hala bir Sovyet insanı olarak görüyorum.
Uzmanlar, SSCB'yi Batı ile rekabet halinde kaybetmek için binlerce neden belirtiyorlar. Bilişim teknolojileri alanındaki ihmallerden (ilk başta hiçbir şekilde daha düşük olmadıkları yerlerde) Batı istihbarat servislerinin işlenişine, liderlerin zayıf kişisel niteliklerinden ekonomi yasalarını görmezden gelmeye kadar.
Bütün bunlar doğru. Ve entrikalar ve görmezden geliyorlar.
Her ne kadar bana öyle geliyorsa da, büyük bir ülkenin çöküşünün nedenlerini araştırırken, tek bir cümleyle devam edebilirsiniz. Sovyetler Birliği'ndeki ideoloji tamamen sağduyu yendi. Sovyetler Birliği ile birlikte. Gerisi ikincil.
Toplantılara gittik, “üçüncü - belirleyici!” Ve “Ekonomi ekonomik olmalı!” Hakkında bazı mantralar tekrar ettik. (Özel ilahi gruplar tahsis edildi).
Ülkede yeterince yiyecek yoktu, ancak altı yüz parçadan fazla almak mümkün değil. Evin büyüklüğü sınırlıdır. Taş ocağı da ayarlanamaz. Yeterli kafe ve kantin yoktu, fakat yenilerini açmak imkansız. "Gnarled" ayakkabı kimseyi almaz ama bırakmayı durduramazsın - PLAN!
Milyonlarca ideolojik ideologundan gelmesiyle, büyük ülkeyi ve harika fikri yutan felaket örümcek ağının dokunmadığı anlaşıldı. İdeoloji, insanların inisiyatiflerini ve sağduyularını kullanmalarına izin vermedi.
Gündelik hayatı görmezden gelirsek, o zaman siyasette ideoloji daha az zarar görmedi. Küba, Etiyopya, Kongo ve insanlığın diğer liderleriyle yüzlerce milyar dolarlık doların dostuyduk. Dünün (ya da bugünün) bazılarının sosyalizmi inşa etmek istediğini ya da parayla yıkandığı için Birleşik Devletleri sevmediğini ilan etmesi yeterliydi. Şu anki ABD'den farklı olarak, milyarlarca doların klavyede yazı yazmıyor ya da yazı yazmıyor, kendi halkımızın yetersiz ömrünü yitirdiğimizi unutmayın.
Yine de makalem bununla ilgili değil.
Biz zaten ana hatalarımızı yaptık. Ve ideolojiyi sağduyuma hükmetme konusundaki becerilerimizin artık Batı tarafından "başarılı bir şekilde" yakalandığı anlaşılıyor.
Batı'nın bana mümkün olduğunca tehlikeli göründüğü beş hata görüyorum. Bir keresinde dünyanın sonunu korkutmayacağımı söyleyeceğim: krizler hayatımızın bir parçası, başlar ve bitiyorlar. Böylece, sonunda her şeyin iyi olacağını düşünüyorum. Bir sonraki krizlere kadar. Ancak ana konuya gidin.
1. Batı'nın ilk hatası stratejiktir. Orada durabilmeliyiz. Ya da borsada dedikleri gibi, bir karı düzeltmek için. Soğuk savaşı mı kazandın? Nefret Birliği, seni korkuttu mu? Peki, kar al!
Birleşik almanya. Eski sosyalist cemaat ülkesinin Varşova askeri bloğunu terk ettiler. BDT Cumhuriyetleri artık askeri olarak Batı için tehlikeli değil. Nükleer potansiyelini koruyan Rusya’nın kendisi de Batı’ya saldırmak üzere değildi.
Benim düşünceme göre Batı, genel olarak kesinlikle patlayıcı değil, sadece güvensiz olmak için duruma değdi. Ve Rusya, altına yeni mayın getirilmesinin bir sakıncası olmazdı. Neden kendi boşlukları ve fırsatları ile saldırganlığa ihtiyacı var?
Batı gerçekte ne yaptı?
SSCB'nin çöküşünden sonra beklenebileceği gibi, NATO askeri bloğu çözülmedi.
Sınırları, eski Varşova Paktı üyesi ülkelerin pahasına Ruslara ve eski Sovyet cumhuriyetlerinin pahasına en tatsız ve insanca taarruzlara bile keskin bir şekilde yaklaştı.
Neden böyle? Bunun ekonomik, askeri ve politik sebepleri neydi?
Cevap bir tanedir. Hayır. Sadece ideolojinin SSCB’de değil Batı’da sağduyuyu kazandığı kesin.
Askeri açıdan, Batı’nın bu başarısı şüphelidir: stratejik nükleer füzeler, ne zaman uçacak olursa olsun geceleri demeyin. Siyasi açıdan, her şey daha moral bozucu: en yaşlı bros podzuzhuyu, her fırsatta korkakça saldırgan yeni NATO üyeleri. Ve tepki vermeye zorlanıyorlar - sendika aynı. Polonya veya Litvanya’nın mücadele söylemleriyle birlikte, anlaşmazlığı açmak için meseleleri getirmesi muhtemel değildir - ama duygusal arka planı zehirler. Fakat dünyayı yöneten tam olarak duygular, deneyimli herhangi bir uygulayıcı psikolog bunu onaylayacaktır. Her şey mantık ve zekaya göre yapılırsa, kanlı suçların sayısı yarı yarıya azalırdı.
İlk hataya göre, şu ana kadar her şey, dünyadaki siyasi iklim üzerindeki olumsuz etkisinin sadece zayıflama değil, aynı zamanda XXUMX hata tanımında aşağıda tartışılacağı gibi yoğunlaşmasına rağmen.
2. Batı’nın dolaylı olarak dolaylı olan ikinci hatası, Kosova’daki çatışmaya ve hatta sınırların değişmesine rağmen askeri bir çözümdü. Yine, mesaj açıktır: SSCB'nin çöküşünden sonra Batı, “dağların kralı” dır ve komünist diktatör Sırp tahtına oturuyor. Başka bir deyişle - yine, ideoloji akla yatkın. Eski Yugoslavya’nın komşu cumhuriyetlerindeki insanlar Sırbistan’dan daha iyi iyileşmiş olsalardı Miloseviç bombalanmadan atılacaktı. Sadece beklemek zorunda kaldım. Fakat ideologlar bekleyemez, her şey onlarla birlikte yanar! Kim, nerede ve nerede olduğu önemli değil: Lenin, Troçki, Hitler, McCarthy (Beatles'lerle karıştırılmamalıdır!), Castro, Chavez, Amerikan neokontları - daha sonra birkaç küçük ideolog yerine (Dugin ve liberal antipotları gibi).
Hangi ideoloji ne olursa olsun, hangi yüzyılda olursa olsun - Yüksek Sesle Bağış Boğazını açtıktan hemen sonra, bir kizk sağduyuya gelir. Ve o da kışkırtıcı yazar - o zaman çift kirdyk.
Fakat eğer daha önce, sol aşırılık yanlıları çoğunlukla, şimdi yeni medya olanaklarıyla birlikte, sağ kanat fikirleri kitlelere ve elitlerin içinden kolayca ateş yakmaya başladı.
İkinci hatanın sonuçları aşağıdaki gibidir.
2.1. Sırp halkının atağı etnik Arnavutlara devredildi, yani yüzyıllarca bir çatışma yaşandı.
2.2. Yirminci yüzyılın sonunda, NATO uçakları, bir Avrupa ülkesinde NATO’ya saldırmayan insanları öldürdü - Ukrayna’dan bir önceki yirmi yıl önce. Bu arada, Kosova olmayın, Ukrayna talihsizliği olamazdı.
2.3. Nüfusun iradesinin sonuçlarını takiben savaş sonrası sınırların değiştirilmesi için bir emsal oluşturulmuştur. Her şeyi söylüyor. Ve Batı'nın en az bin kez bunun özel bir durum olduğunu açıklamasına izin verin - filan filan ...
3. Batının üçüncü hatasına yaklaştık. Yüksek sesle Çığlık Sol liberallerin boğazı, Hıristiyanlığın fikirlerini toplayan, Rönesans'ın hümanistleri, yirminci yüzyılın aydınları, onları mevcut siyasi doğru ütopyanın zaferine dönüştürdü.
Tabii ki, normal insanlar gibi ben de gezegendeki herkesin iyi hissetmesini istiyorum. Tek sorun - olmaz. Bu fikir sağduyuya aykırıdır. En azından bugünün gerçeklerinde. Binlerce nedenden dolayı.
Örneğin, doğa bilimleri, ne yazık ki, böyle bir gelişim sürecine izin vermemektedir. İyi bir yaşam, diğer şeylerin yanı sıra, enerji tüketimi seviyesine göre belirlenir. Ne yazık ki, yeterince yüksek bir seviye yok. Zenginlikteki bir artışla ilişkili tüm atıkları gömmek için sadece enerji değil, aynı zamanda doğal çevrenin esnekliği de. Yani, aynı anda tüm Dünya sakinleri aynı Avrupa gibi iyileşecekse - bu son defa olacak ...
Bu korkunç çizgilerin ardından ne kadar doğru bir öfkenin zavallı kafamın üzerine döküleceğini hayal edebiliyorum. Belki birileri bile selamlamak için durur. Fakat matematik eğitimimle farklı düşünmek için hiçbir şey yapamam ...
Bununla birlikte, yukarıda açıklanan örnek gerçekten ütopiktir. Sadece ona ulaşmıyor. Çünkü “başarısız” ülkelerden gelen talihsiz vatandaşlar onları başarılı kılmayacak. Sadece Avrupa'ya koşuyorlar. Acı çek, acı çek, bu yolda yok ol. Şanslı olanlar daha düşük gelir seviyesinde ve çoğu zaman pasaportta Avrupalı olurlar. Ama zihniyet göre değil!
Bu akış kendiliğinden durmayacak: insanlar doygunluk ve barış için çabalamak için her zaman açlıktan ve savaştan olacaklar. Sorun, Avrupa'nın ne kadar hayatta kalacağı.
Her yaz kıtayı kuzeyden güneye araba ile geçiyordum. Zaten onuncu yıl. Bu süre zarfında nasıl değişti! Avantajların yayınlandığı gün ATM'lere ne dönüşüyor!
Ve ben yeni “Avrupalıların” derilerinin rengini veya dinlerini hiç rahatsız etmem - Ben şahsen, ben Sovyet biriyim, doğumdan bu önyargıları umursamıyorum. Fakat çoğu için, kendi davranışlarını belirleyen bu önyargılar ...
Burada arkadaşım ustaca beni yakaladı. “Ama diyelim ki, Akdeniz'de bir tekneye yelken açıyorsunuz” diye sinsice başladı. - Ve işte talihsiz Afrikalı göçmen battı. Ne yapalım? ”
Elbette kurtaracağız. Başka nasıl Biz insanız.
Ancak bu mevcut göç durumunu hafifletiyor mu? Ve tam da böyle bir uğursuz kalite veren sağduyuya dayanan ideoloji idi.
Elbette, bu bağlamda, insani Avrupa'nın beslendiği ve halihazırda dördüncü (!) Mülteci kuşağının bulunduğu Filistin'i hatırlamak mümkündür. Öyle görünmeyen fantastik ülke, hangisi yeme. Füze fırlatmak için boş zamanlarında.
Bu süre zarfında, Filistinliler, İsrail'in aşağılık işlemelerine rağmen, yüzlerce binden milyonlarca kişiye doğal olarak birkaç kez arttı. BM maaşında 30000 çalışanlarına, sadece bu yardımı dağıttılar. Yardımın kendisine ne kadar para yatırıldığını bilmiyorum.
Ancak, Filistin hakkında daha iyi gerekli değildir. Hasta konu. Ve sonra arkadaşlarım, liberaller, sadece selamlamayı bırakmakla kalmıyor, aynı zamanda lastikleri de deliyor. Ama hayır, lastikler hakkında - bu daha muhtemeldir, arkadaşlarım yurtseverdir.
Dolayısıyla, Batı'nın üçüncü hatası, basit sağduyulu ideolojinin (bu sefer - politik doğruluk ve çokkültürlülük) başka bir yenisidir. Bildiğimiz gibi, zafer geçicidir, çünkü sağduyu sonsuza dek yenilmez.
Zaman zaman çoktan ayrıldı, öyle ki, o kadar ki normal insanlardan hiçbiri: Fransa’da büyük kundaklama saldırıları, Suriye’de Avrupa cihad alayları (ve Avrupa’ya geri dönecekler!), Norveç’te ulusal toprak cinayetleri ve ne kadar üzücü ancak önceden hesaplanan sonuç, milliyetçilerin Avrupa seçimlerindeki zaferleridir.
4. Ve XXUMX hata numarasına dönüyoruz.
Aksine, artık tüm Batı'nın değil, kişisel olarak Amerika Birleşik Devletleri'nin hatasıdır. Güçlü, cesur ve çalışkan insanlar için harika bir ülke, haklı olarak bir süper güç haline geldi. Ve onun para birimi, hemen hemen dünyanın geri kalanının para birimidir.
Sağduyulu, Amerika Birleşik Devletleri'nin tüm dünya için harika bir ülke olmak zorunda olmadığı açıktır, bu devletin görevi sadece vatandaşlarını mutlu etmektir. Ancak başka bazı şeylerde, belirli kararları gözlemlemek de gereklidir ve ABD'nin zaten geçmemesi gereken bir çizgiyi geçtiği görülmektedir.
Rezerv para birimi hakkında sadece birkaç kelime. Böyle bir şey herkes için uygundur. Amerika karını dolar olarak yapılan herhangi bir işlemden otomatik olarak alır. Dünyanın geri kalanı, para birimini kullanmak için Amerika'ya para ödüyor olmasına rağmen, aynı zamanda da bir faydası var: Dolar dünyanın her yerinde değerli ve onurlandırılıyor, bunun basit bir kağıt parçası olmadığına inanıyor, belli maddi değerlerin alınmasının garantisi.
Ve sonra - sana!
İlk olarak, dolar altın eşdeğerinden mahrum, ve sonra - genel olarak, herhangi bir malzeme. Tip - güvene dayalı iş.
Aslında, fena değil. Herhangi bir banka bir güven meselesidir. Bununla birlikte, bu durumda güven kötüye kullanılamaz, çünkü aksi takdirde işletme patlayacak.
Şimdi bu konuda durum çok iyi değil. İlk olarak, Afganistan ve Irak'taki savaşlar, daha sonra Obama’nın sosyal popülist deneyleri ve nihayetinde kriz, güvenden başka bir şeyle korunmayan çok fazla dolar olduğu gerçeğine yol açtı.
Unutma, kalplerindeki Bay McCain, Rusya’ya bir benzin istasyonu dedi. Bu kısmen doğrudur. Ama dürüst benzin istasyonu daha kötü baskı basar para? Bu arada, şimdi yazdırmaları bile gerekmiyor: Bilgisayarda birkaç tane sıfır ekledim ve işte “nicel hareketlilik politikanız”.
Ama bu bir hata. Veya, okuyucumun alışmış olabileceği gibi, ideolojinin başka bir zaferine, şimdi de ekonomik olana, sağduyuya alışmış olabileceği gibi.
Hiçbir güvenilirlik sonsuz değildir. Er ya da geç, herhangi bir "MMM" patladı. Apse şişerse ve doktor gelmezse, ABD'nin sorun yaşayacağı kesinlikle açıktır. Ve Amerikan doları dünyanın her yerinde bir dolar olduğu için herkesin sorunları olacak.
Umarım bu hala gelmez. Yine, sağduyu nedenleriyle. Talihsiz Obama'nın yerini bir başkası alacak, bütçede son bulmaya çalışacaklar, belki şeyl gazı veya bilimsel ve teknolojik devrimden bir şey “ateş edecek”. Ama bugün bile, pek çoğundan korkan, dünya rezerv para biriminin korkusu, elbette Batı’nın bir hatası, terminolojimde dördüncü.
5. Ve nihayet, ağrı hakkında.
İşte bu, soğuk savaş sona erdi. Kırkların sonlarından bu yana ilk kez, Batı serbestçe iç çekti. Binlerce Sovyet tanklar Geceleri burgerlere hayal kurmayı bıraktı. Atom mantarı uzaktaki korkunç içine girmiş gibiydi tarih.
Ama düşmanları olmadan sıkıcı. Askeri sanayi kompleksi hala para kazanmak istiyor ve bu aynı zamanda sağduyunun bir parçası. Ama sadece bir kısmı. Çünkü tüm sağduyu, MIC'ten daha az çalışmanın daha iyi olduğunu öne sürüyor, ancak herkes hayatta kalacak. Evet, ve para askeri-sanayi kompleksinden daha barışçıl teknolojilere bile aktarılabilir. Avrupa, GSYİH’nın yüzde bir buçuk’u askeri bütçeyle yaşıyor ve buna korkunç bir şey olmuyor.
Ve sonra bir başka Loud Screaming Throats belirir. Bazıları para için bağırıyor, bazıları zevk yüzünden ya da gerçekten düşünüyorlardı.
"Yapamazsın! - şu Boğazlara bağır. - Hayır, imkansız!
Rusya'ya güvenmek ve hatta onunla arkadaş olmak demek istiyorum.
Tamam olacaktı: Rusya'da en azından aynı yudum, vatansever bir yöne doğru olacak. Askeri sanayi kompleksinin cebinde ve olmadan payları ile, duşta kelepçelerle ve bunlar olmadan. Ama bağırırlar ve karavan gider. Aynı yerde, Batı'da, karavan gerçekten yavaş yavaş yürümeye başlar.
Batı'nın Rusya'dan korkması için herhangi bir sebep var mı?
Teorik olarak var. Ülkenin opak bir karar alma sistemi vardır ve bunu yumuşak bir şekilde ifade etmek için tamamen demokratik olarak kontrol edilmemektedir.
Fakat kışkırtılmamış bir Rus saldırısının Batıya olasılığı nedir?
Sağduyu, SIFIR olduğunu belirler. Hala hammadde gücü olarak kalıyoruz, bu bir gerçek. Hammaddelerimizi ağırlıklı olarak Batı'ya satıyoruz. Asıl tüketicisine saldırmak, çok gürültülü bir çığlık için bile bir baskın.
Bununla birlikte, sahip olduklarımıza sahibiz. Rusya yavaş yavaş her tarafa atılıyor. Kurt gibi değil ama obkladyvat. Açıkçası Rusya ile gergin ilişkiler içinde olanlar için oynuyor. Dahası, Soğuk Savaş'ta olduğu gibi, Batı da herkesi açıkça “arkadaşlara” ve “uzaylılara” bölmeye başladı. Gürcistan kendine ait - Tskhinvali'nin bombardımanı ve Rus barışı koruma görevlilerinin soğuk kanlı, noktadan öldürülmesi yüzünden affedildi. Ukrayna'nın yeni hükümeti (hiç bir zaman demokratik değildir) aynı zamanda “sınıfa yakın” - bombardıman ve hatta Ukrayna şehirlerinin balistik füzelerle bombardımanı affedildi. Boeing'i mutsuz yolcularıyla birlikte düşüren uzmanlar için henüz net değil ve Beyaz Saray'ın gülünç konuşan başkanı zaten açık ...
Benim düşünceme göre, bu histeriyi zorlamak şu anda Batı'nın en ciddi yanılgısıdır, aynı zamanda sağduyuları görmezden gelmek.
Ve normal politikacıların ve tüm normal insanların görevi bu histeriye yenik gelmek değildir. Bazen zordur - psikiyatristler uyarılmış (uyarılmış) bozuklukların tehlikeleri hakkında yazmaktadır. Fakat ihtiyaç. Hatta gerekli.
Aslında, bir kez daha insanlara anlatmak için bu makaleyi de yazdım: Bağırmak için hangi yönden olursa olsun, Yüksek Sesle Çığlık Sip'in ağlamasına düşmeyin. Onların sözleri ve uçan saçmalıkları delilikle enfekte olabilir.
Tedavi, profilaksi hariç, tek şeydir: durumu KENDİ sağduyunuzun bakış açısından sakince düşünün. Ve sinir bozukluklarını heyecanlandıran seslerin kaynağını kapatın.
Gelecekle ilgili: Onu bulutsuz değil normal görüyorum.
Savaş, açlık ve mora da olmayacak. Sonunda, Gulp Screaming yanı sıra, Düşünme Başkanları da var. Askeri sanayi kompleksindeki işadamlarının yanı sıra, daha huzurlu bölgelerden gelen oligarşler de var.
PS I (makaleyi zar zor bitirdim) sorusu çoktan sorulmuştu: Siz ne diyorsunuz, hepiniz Batı'nın hataları ile ilgili misiniz? Ve Rusya günahsız mı? Liderliği yanlış değil mi?
Düşünüyorum, şunu söyleyebilirim: Batı’dan daha az değil, kesinlikle bir aptalımız var. Ve genel olarak benzersiz boyutlarda zimmet. Fakat bence yukarıda belirtilen sorunda - askeri gerginliğin kademeli olarak artması ve son yirmi yıl boyunca - Rusya kesinlikle bir lider değil. Tabii ki, Loud Screaming Sip’imiz olmasına rağmen ...
Ancak, daha önce de söylediğim gibi - her şey yoluna girecek.
PPS Hayatımın görüşlerine gelince (ve bir sebepten her zaman ilgileniyorlar), ne olursa olsun - liberaller, yurtseverler, mekanikler, oligarklar, siyah, beyaz veya sarı olmak üzere tüm aklı başında insanlarla iletişim kurmaya ve arkadaş olmaya hazırım. bana düşüncelerini dayattı, beni kurallarıyla yaşamaya zorlamadı ve kesinlikle beni öldürmeye çalışmadı ...
- Joseph Golman
- http://nvo.ng.ru/
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.