Araştırmacılar son zamanlarda, yüz binlerce yıl önce yaşayan insanların kiler veya süpermarketlere sahip olmayabileceğini, ancak yiyebileceklerini stokta bulunduklarını keşfettiler.
İsrail’deki bir mağaradan 400.000 yıldan daha eski olan kanıtlar, hayvan avlarının kesilmesinden sonra Paleolitik insanların hemen her şeyi yemediklerini göstermektedir. Aksine, günümüzde açılıp bir çorba kutusunun tadını çıkarabilecekleri kadar, aç ve sonra açmaları için yağ ve lezzetli, besin açısından zengin kemik iliği ile dolu kemikleri sakladılar.
Bunlar, yeni insanlara göre, eski insan toplumlarında gıda depolamasıyla ilgili en eski ipuçları, hayatta kalmalarının bir zamanlar sanılan kadar ağızdan olmadığını ima ediyor.
İlgili: Taş Devrine Dönüş: Paleolitik Yaşamda 17 Önemli Kilometre Taşı
Tel Aviv Üniversitesi'nde (TAU) arkeolojide kıdemli öğretim üyesi olan ortak yazar Ran Barkai, "Kemik iliği, önemli bir beslenme kaynağı teşkil ediyor ve bu nedenle de tarih öncesi beslenmede uzun zamandır yer alıyordu" bir açıklamada söyledi. Yağlar, avcı-toplayıcı olan insanlar için özellikle önemliydi, çünkü diyetleri için hayvanlara “neredeyse yalnızca” güveniyorlardı ve karbonhidratlarÇalışma yazarları bildirildi.
Barkai, "Şimdiye kadar, kanıtlar yumuşak dokuların alımı ve çıkarılmasının ardından derhal ilik tüketimine işaret etti." Dedi. "Makalemizde, depolama kanıtı ve gecikmiş kemik iliği tüketimi sunuyoruz."
Arkeologlar, 80.000'den fazla hayvan kemiğini inceledi ve Tel Aviv yakınlarındaki Qesem Mağarası'nda bulunan kalıntıları; Çalışmaya göre, yer 420.000 ile 200.000 yıl arasında değişiyor. O dönemde bölgede yaşayan insanlar tarafından kasaplanıp yenilen hayvanlar, toynaklı memelileri, kaplumbağaları, kuşları ve hatta birkaçını içeriyordu. etobur; en yaygın avları Pers nadas geyiği idi (Dama dama mezopotamica).
Geyiklerin kemiklerinin tümü mağaraya geri getirilmedi; Hayvanların kesildiği zaman çoğu geride kaldı, kafatasları ve uzun bacak kemikleri için para biriktirdi. Dahası, bacak kemikleri, şaftlarda ortaya çıkanlardan farklı olan kesik izleri gösterdi. hayvanların kasaplanması. Bilim adamları bu kesimlerin ileride öğünlerde iliği korumak için kemiklerin etrafına sarılmış olan kurumuş cildi çıkarmak için daha sonra yapıldığından şüpheleniyorlardı.
Deneyler araştırmacıların hipotezlerini test etmelerine yardımcı oldu. İlk olarak, deride metapodiyal denilen uzun hayvan kemiklerini sararlar ve içlerinde yenilebilir besinleri koruyacaklarını görmek için onları bir kenara koyarlar. Haftalar sonra, cildi kesip ayırdılar ve kesik izleri, içinde bulunanlarla karşılaştırarak kemikleri açdılar. antik kemikler Mağaradan.
TAU’nun araştırma araştırmacısı Ruth Blasco, “Kemiği, haftalarca sürecek bir süre boyunca ciltle birlikte korumanın, erken insanların, gerektiğinde kemiği kırmalarını ve hala besleyici kemik iliğini yemelerini sağladığını keşfettik” diyor. Arkeoloji ve Eski Yakın Doğu Medeniyetleri, ifadesinde yer aldı.
Barkai, "Kemikler, kuru deriyi alma, kemiği parçalama ve kemik iliğini yeme zamanı gelene kadar kemik iliğini uzun süre koruyan" kutular "olarak kullanıldı.
Ortasında Pleistosen dönemiÇalışma yazarları, yaklaşık 2.6 milyon yıl önce başlayan ve yaklaşık 11.700 yıl öncesine kadar süren jeolojik dönemin insan topluluklarına "ekonomik, sosyal ve bilişsel dönüşümler" geçirdiğini belirtti. Araştırmacılar, Taş Devri insanlarının kullandığı bu ilik tenekeleri bu değişimin işareti, insan adaptasyonunda daha da dramatik değişimler yaşanmasının ardından gelen binyıllara sahne olmalarını sağlıyor.
Bulgular, 9 Ekim dergisinde çevrimiçi olarak yayınlandı. Bilimsel Gelişmeler.
Aslen yayınlandı Canlı Bilim.