Öğretmenlerin karşılaştıkları sorunlar arasında öğrenci ihtiyaçlarını ele almak, ebeveyn desteği eksikliği ve hatta günlük yaşamlarından büyük ölçüde habersiz olan bir halktan eleştiri bile var. Bu sorunların ele alınması ve öğretmenlerimizin ve öğrencilerimizin her gün karşılaştıkları eğitim ortamına farkındalık getirmek, öğretmenlerin kalıcılığını, öğrenci başarı oranlarını ve okullarımızdaki genel eğitim kalitesini artırmaya yardımcı olabilir.
Çok Çeşitli Öğrenci İhtiyaçlarını Dengelemek
Ne tür bir okuldan bahsettiğiniz önemli değil, öğretmenler çok çeşitli öğrenci ihtiyaçları ile uğraşmak zorunda, ancak devlet okulları burada en çok mücadele edebilir. Özel okullar, bir okula ve topluma en uygun olanın bir uygulamasına ve değerlendirmesine dayalı olarak öğrencilerini seçebilirken , ABD'deki devlet okullarının her öğrenciyi alması gerekir. Çoğu eğitimci bu gerçeği asla değiştirmek istemezken, bazı öğretmenler sınıfın geri kalanını dağıtan ve önemli bir zorluk ekleyen öğrencilerle karşı karşıya kalmaktadır.
Öğretmenliği zorlu bir kariyer yapmanın bir parçası, öğrencilerin çeşitliliğidir . Tüm öğrenciler kendi geçmişlerine, gereksinimlerine ve öğrenme stillerine sahip olma konusunda benzersizdir . Öğretmenler daha fazla hazırlık zamanı ve yaratıcılık gerektiren her derste tüm öğrenme stilleriyle çalışmaya hazır olmak zorundadır. Ancak, bu zorlukla başarılı bir şekilde çalışmak, hem öğrenciler hem de öğretmenler için güçlendirici bir deneyim olabilir.
Ebeveyn Desteği Yokluğu
Ebeveynlerin çocukları eğitme çabalarını desteklememesi bir öğretmen için inanılmaz derecede sinir bozucu olabilir . İdeal olarak, okul ve ev arasında bir ortaklık vardır ve her ikisi de öğrencilere en iyi öğrenme deneyimini sağlamak için birlikte çalışırlar. Bununla birlikte, ebeveynler sorumluluklarını yerine getirmediğinde, sınıfta genellikle olumsuz bir etkisi olabilir. Araştırmalar, ebeveynlerinin eğitimi yüksek bir öncelik haline getirip tutarlı bir şekilde yer alan çocukların akademik olarak daha başarılı olabileceğini kanıtlamıştır. Öğrencilerin iyi beslenmelerini, yeterince uyumalarını, ders çalışmalarını, ödevlerini tamamlamayı ve okul günü için hazırlıklı olmalarını sağlamak, ebeveynlerin çocukları için yapması gerekenlerin sadece birkaçıdır.
En iyi öğretmenlerin çoğu ebeveyn desteğinin eksikliğini gidermek için yukarıda ve öteye giderken, öğretmenlerden, ebeveynlerden ve öğrencilerden toplam takım çalışması ideal bir yaklaşımdır. Ebeveynler, çocuklarla okul arasındaki en güçlü ve tutarlı bağlantıdır çünkü öğretmenler her yıl değişeceklerdir. Bir çocuk eğitimin zorunlu ve önemli olduğunu bildiğinde fark yaratır. Ebeveynler ayrıca öğretmenle etkili iletişim kurmak ve çocuklarının ödevleri başarıyla tamamlamasını sağlamak için çalışabilir.
Ancak, her ailenin gerekli denetimi ve ortaklığı sağlama kabiliyeti yoktur ve bazı çocuklar işleri kendi başlarına çözmek için bırakılır. Yoksulluk, denetim eksikliği, stresli ve dengesiz ev yaşamları ve hatta mevcut olmayan ebeveynler ile karşı karşıya kaldıklarında, öğrenciler bile okulu başarmak için sayısız engelin üstesinden gelmek zorunda kalırlar. Bu zorluklar öğrencilerin başarısız olmasına ve / veya okulu bırakmalarına neden olabilir.
Uygun Fon Eksikliği
Okul finansmanı, öğretmenlerin etkinliklerini en üst düzeye çıkarma yetenekleri üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Finansman düşük olduğunda, sınıflar genellikle artar, bu da öğretim programı, ek öğretim programı, teknoloji ve çeşitli öğretim ve ders dışı programları etkiler. Zenginleştirme programları kesiliyor, tedarik bütçeleri sınırlı ve öğretmenlerin yaratıcı olması gerekiyor. Öğretmenlerin çoğu bunun tamamen kontrolden çıktığını anlıyor, ancak durumu daha az sinir bozucu yapmıyor.
Devlet okullarında, mali kaynaklar genellikle her bir devletin bütçesi ve yerel mülk vergilerinin yanı sıra federal fonlar ve diğer kaynaklar tarafından yönlendirilirken, özel okulların özel fonları vardır ve çoğunlukla nasıl harcandıkları konusunda daha fazla esneklik vardır. Bu, devlet okulu öğretmenlerinin fon sıkıntısından daha fazla etkilendikleri ve paralarını nasıl harcayacakları konusunda sınırlı oldukları anlamına gelir. Yalın zamanlarda, okullar genellikle olumsuz etkiye sahip kesimler yapmak zorunda kalıyor . Çoğu öğretmen, kendilerine verilen kaynaklardan ya da kendi kişisel katkılarıyla destek vermekten kaynaklanmaktadır.
Standart Testlerde Aşırı Vurgu
Her öğrenci aynı şekilde öğrenmez ve bu nedenle her öğrenci, eğitim konularının ve kavramlarının ustalığını benzer şekilde gösteremez. Sonuç olarak, standartlaştırılmış testler etkisiz değerlendirme yöntemi olabilir. Bazı öğretmenler tamamen standartlaştırılmış testlere karşı olsa da, diğerleri size standartlaştırılmış sınavlarla değil, sonuçların nasıl yorumlanıp kullanıldığı ile ilgili bir sorun yaşamadıklarını söylemektedir . Öğretmenlerin çoğu, belirli bir günde herhangi bir öğrencinin tek bir sınavda neler yapabileceğinin gerçek bir göstergesi olamayacağınızı söyler.
Standartlaştırılmış testler de sadece öğrenciler için bir acı değildir; Birçok okul sistemi sonuçları öğretmenlerin etkinliğini belirlemek için kullanmaktadır. Bu aşırı vurgu, birçok öğretmenin genel öğretim yaklaşımını doğrudan bu testlere odaklanmaya kaydırmasına neden olmuştur. Bu sadece yaratıcılıktan uzak durmaz ve öğretilenlerin kapsamını sınırlandırmaz, aynı zamanda hızlı bir şekilde öğretmen tükenmişliği yaratabilir ve öğretmenlerin öğrencilerinin iyi performans göstermesi için aşırı baskı uygulayabilir.
Standartlaştırılmış testler diğer zorlukları da beraberinde getiriyor. Örneğin, eğitim dışındaki pek çok otorite sadece sınavın alt satırına bakar, bu da hikayenin tamamını anlatmaz. Gözlemcilerin genel puandan çok daha fazla dikkate alması gerekir.
İki lise matematik öğretmeninin örneğini düşünün. Biri, bol miktarda kaynağı olan zengin bir banliyö okulunda, biri de şehir içi okulunda asgari miktarda kaynak bulunduğunu öğretir. Banliyö okulundaki öğretmen öğrencilerinin yüzde 95'ine yeterlilik puanı kazandırmakta ve şehir içi okuldaki öğretmen öğrencilerinin yüzde 55'ine yeterlilik göstermektedir. Sadece toplam puanları karşılaştırıyorsanız, banliyö okulundaki öğretmen daha etkili öğretmen olarak görünecektir.. Bununla birlikte, verilere daha derinlemesine bir bakış, banliyö okulundaki öğrencilerin sadece yüzde 10'unun yıl boyunca önemli bir büyüme gösterdiğini, şehir içi okuldaki öğrencilerin de yüzde 70'inin önemli bir büyüme gösterdiğini ortaya koymaktadır. Peki daha iyi öğretmen kim? Standart sınav puanlarından basitçe söyleyemezsiniz, ancak karar vericilerin büyük çoğunluğu hem öğrenci hem de öğretmen performanslarını değerlendirmek için yalnızca sınav puanlarını kullanmak istemektedir.
Zayıf Kamu Algısı
Hepimiz eski sözlerini duyduk, "Yapabilecekler, Yapanlar. Yapamayanlar, Öğretebilecekler." Maalesef, ABD’deki öğretmenlere bir damga koyuluyor. Bazı ülkelerde, devlet okulu öğretmenleri sağladıkları hizmete saygı duyulur ve saygı duyulur. Günümüzde öğretmenler, ülkenin gençliği üzerindeki doğrudan etkileri nedeniyle halkın gözünde yer almaya devam ediyor. Medyanın sık sık öğretmenlerin ilgisini çeken olumsuz hikayelere odaklanması ve dikkatlerini olumlu etkilerinden uzaklaştıran ek zorluk var. Gerçek şu ki, çoğu öğretmen, doğru nedenlerle ve sağlam bir iş yapmak için içinde olan özel eğitimcilerdir. İyi bir öğretmenin en iyi niteliklerine odaklanmak, öğretmenlerin algıların üstesinden gelmelerine ve mesleklerinde yerine getirmeleri bulmalarına yardımcı olabilir.
Eğitimsel Eğilimler
Öğrenme söz konusu olduğunda, uzmanlar her zaman çocukları eğitmek için en iyi araçları ve taktikleri ararlar. Bu eğilimlerin birçoğu gerçekte güçlü ve uygulamaya layık olsa da, bunların okullarda kabul edilmesi tehlikeli olabilir. Bazıları, ABD’deki halk eğitiminin kırıldığına inanıyor, bu da okulları bazen çok hızlı bir şekilde reform yapma yollarını aramaya itiyor. Öğretmenler, araçlarda, müfredatta ve yöneticilerin en son ve en büyük eğilimleri benimsemeye yarıştığı en iyi uygulamalardaki zorunlu değişikliklerle karşı karşıya kalabilir. Ancak, bu sürekli değişimler tutarsızlığa ve hayal kırıklığına neden olabilir ve bu da öğretmenlerin hayatını zorlaştırır. Yeterli eğitim her zaman sağlanmamaktadır ve çoğu öğretmen, benimsenen şeyin nasıl uygulanacağını bulmak için kendileri için para harcamaktadır.
Kapak tarafında, bazı okullar değişime karşı dirençlidir ve öğrenme eğilimleri hakkında eğitim almış öğretmenler bunları benimsemek için finansman ya da destek alamayabilirler. Bu, iş tatmini eksikliğine ve öğretmen cirolarına yol açabilir ve öğrencileri daha fazla başarıya ulaşmalarına yardımcı olacak öğrenmenin yeni bir yoluna geri dönmelerini engelleyebilir.