Charm of the Soul Pets - Bölüm 11: Gelişme, İkinci Seviye Ayışığı Tilkisi
Çeviri: bebebiskuvisi
Diken Şeytanları, nispeten yaygın bir türdü, bu yüzden Chu Mu onlar hakkındaki hemen hemen her şeyi biliyordu.
Daha önce, kullandığı tek sarmaşıktan dolayı onun ikinci seviyede olduğu çıkarımını yapmıştı. İkinci seviyede bir Diken Şeytanı’nın sarmaşığının uzunluğu 15-20 metre olurdu. Sahip olduğu elastikiyetle beraber on metre daha uzayabilirdi.
Bu da, Diken Şeytanı’nın bedeninin Mo Xie’nin on metrelik alanı dahilinde olduğu anlamına geliyordu.
Chu Mu, Diken Şeytanı’nın ana gövdesini ararken sarmaşığın hızlıca geri çekildiğini fark etti.
“Sarmaşık Kamçısı!” Aklına hemen Diken Şeytanı’nın sahip olduğu korkunç saldırı geldi. Bu yetenek saldırısı, Mo Xie’nin küçük bedenine çarparsa, narin bir bedene sahip olan Mo Xie kesinlikle ağır yaralanırdı.
Chu Mu hemen Mo Xie’ye bir bakış attı. Mo Xie’nin sahip olduğu yetenekleri hâlâ bilmiyordu, bu yüzden Sarmaşık Kamçısı gelmek üzereyken çok endişeliydi.
“Mo Xie, çabuk kaçın ondan!”
“Huhu!!!” Sarmaşık hızla fırladı ve Mo Xie’nin olduğu yere geldi.
Küçük Mo Xie, Chu Mu’nun hatırlatmasıyla birlikte bunun için hazırdı. Sarmaşık tam ona vurmak üzereyken, küçük bedeni ayın parıltısı altında aniden iki bulanık gölgeye dönüştü!
“Pa!!!!”
Sarmaşık Kamçısı küçük Mo Xie’nin iki bulanık gölgesi üzerine indi. O anda, sarmaşığın çarptığı yerdeki taşlar kırıldı ve toprak parçalarıyla birlikte her yana uçmaya başladı.
Chu Mu endişeliydi, zira Sarmaşık Kamçısı’nın gücü olağanüstüydü! Ona çarpsaydı, ciddi bir şekilde yaralanmış olurdu.
Ama Chu Mu, küçük Mo Xie hakkında daha fazla endişeliydi.
Parlak gümüş ayın altında, sadece birkaç ışık hüzmesi zemine ulaşıyordu, biri de sarmaşığın tam olarak çarptığı yere…
Ayışığı altında süzülen toz görülebiliyordu. Toz tamamen yere çöktüğünde, iki zarif, bulanık gölge kayboldu ve Mo Xie’nin bedeni açığa çıktı.
“Ay Gölgesi!” Chu Mu, Sarmaşık Kamçısı’ndan kolayca kaçınmış olan ufaklığa şaşkınlıkla baktı.
Ay Gölgesi, ayışığı kullanılarak yapılan bir kaçınma tekniğiydi. Bir Ayışığı Tilkisi olan Mo Xie sadece birinci seviyedeydi ama sadece üçüncü seviye Ayışığı Tilkileri’nin yapabildiği bir büyüyü yapabiliyordu.
Chu Mu daha önce kendi seviyesinin üstünde bir yetenek yapabilen bir Camgöbeği Kuş’la karşılaşmıştı ve sırf o yüzden onu çok yetenekli bir ruh hayvanı bellemişti.
Yani, dönüşüm geçirmiş ruh hayvanlarının manyakça yeteneklerinin olduğu bir gerçekti.
Diken Şeytanı, Sarmaşık Kamçısı’nı kullanırken kendini açığa çıkardı ve Chu Mu da bu fırsatı kaçırmadı.
“İleride solda, yaklaşık yedi metre, ana bedenine saldır!” Chu Mu hemen emir verdi.
Küçük Mo Xie hemen Diken Şeytanı’nın bulunduğu yere kilitlendi. Diken Şeytanı dokunacını yavaşça geri çekerken küçük tilki hemen gümüş bir bulanıklığa dönüştü ve doğruca diken ormanına daldı.
“Gazhi---Gazhi----”
Hemen ardından diken ormanının o bölgesindeki dalların kırılma sesleri geldi ve dallar her yana dağıldı.
Chu Mu da onu takip etti. Görüşünü kapatan dikenleri ayırdığı zaman, ağzında kırılmış bir dal parçası tutan küçük Mo Xie’yi ve pençelerini uzatıp siyah-yeşil sarmaşık gibi görünen ruh hayvanın derinliklerine gömdüğünü gördü. Dört ayağıyla da Diken Şeytanı’nın üzerine çıkan küçük Mo Xie gururla başını kaldırdı ve aya karşı ulumaya başladı.
Diken Şeytanı’nın tür seviyesi, Ayışığı Tilkisi’nden bir seviye daha düşüktü. Güç seviyesi ondan bir seviye daha yüksek olsa da, Mo Xie tarafından bulunduğunda hiçbir şansı kalmazdı.
“Wuuu----” Mo Xie tekrar uludu ve bir ayışığı hüzmesi onun üzerine düşerek ona daha zarif ve daha ince bir beden kazandırdı. Bununla birlikte, aya benzer kürkü de büyüdü.
“Gelişiyor mu?” Chu Mu, şaşkınlıkla Mo Xie’ye baktı.
Savaşmak, ruh hayvanlarının en çabuk ve en dolaysız gelişme yoluydu. Dahası, zayıf bir canlının büyüyüp olgunlaştığı bir süreçti.
Ruh hayvanları arasında daima rekabet ve düşmanlık vardı. Savaş sırasında, diğerini yenme arzusu ve savaşın kendisi için gösterdikleri özveri, bedenlerini geliştirir ve ruh hayvanlarının büyümesine vesile olurdu.
İlk seviyeden ikinci seviyeye gelişen Mo Xie’nin kürkü, daha parlak ve daha pofuduk bir hâle geldi.
“Ayışığı Tilkisi’nin kürkü daha güzel olmuş gibi görünüyor, muhtemelen dayanıklılığı çok artmadı ama şimdi daha güçlü olmalı.” diye düşündü Chu Mu.
“Öldür onu, ruh çekirdeği seni doyurmaya yetiyor olmalı.” dedi Chu Mu, Mo Xie’ye.
Müsaadeyi aldıktan sonra, Mo Xie’nin pençeleri Diken Şeytanı’nın bedenini kesti ve sıvı gibi görünen ama aynı zamanda bir kehribar parçası kadar berrak olan bir damla çıkardı. Bu, Diken Şeytanı’nın ruh çekirdeğiydi.
Farklı krallıklardan olan ruh hayvanlarının ruh çekirdekleri de farklı olurdu. Bitki Krallığı’ndakiler, genelde sıvı kehribar parçasına benzeyen ruh çekirdeklerine sahip olurdu.
Mo Xie muhtemelen bunu yedikten sonra bir-iki gün yemeğe ihtiyaç duymayacaktı. Yedikten sonra Chu Mu’nun kucağına zıpladı ve yorgunluk belirtileri gösterdi. Sevimli bir şekilde esnedikten sonra, her an uyuyabilecekmiş gibi görünerek başını Chu Mu’nun kucağına yasladı.
Chu Mu, Diken Şeytanı’nın sarmaşıklarını toplamayı bitirdikten sonra küçük Mo Xie’yle beraber diken ormanından çıktı.
Diken ormanının ötesi, adanın dış bölgeleriydi. Chu Mu rahat bir nefes aldı ve nispeten güvenli küçük bir mağara bularak içeri girdi ve girişi kapatarak geceyi mağarada geçirdi.
…
Ertesi sabah, yanağında yumuşak ve ıslak bir dokunuşla uyandı. Gözlerini açtığında küçük Mo Xie’nin yüzünü yalayarak sevgiyle ‘Wuuu’ladığını gördü.
Chu Mu ufaklığı kucağına alıp sevdikten sonra onu yere koydu. Mağaradaki suyu kullanarak çabucak yıkandı. Sonrasında mağaranın girişini kapatan kayalara doğru gitti.
Güneş ışınları yüzüne düştüğünde gözlerinin kamaştığını ve güneşin sıcacık ısıttığını hissetti.
“Muhtemelen öğlen olmuş bile...Bu saate kadar nasıl uyudum?” Chu Mu şaşırdı.
Belki de adanın iç bölgelerinde kaldığı zaman boyunca o kadar gergin olduğundan dolayı rahatladıktan sonra bu kadar çok uyumuştu. Her nasılsa, bu vakte kadar uyumuştu.
Chu Mu erzakını çıkardı ve açlığını bastırmak için birkaç ısırık aldı ve birazını da her zaman yakasında gizlenen küçük camgöbeği böceğe verdi.
Yiyecek alınca, küçük böcek memnuniyetini gösteren sesler çıkarıp keyiflice yemeye başladı.
Chu Mu mağaradan ayrılarak doğrudan kamp alanına doğu yürümeye başladı. Adanın dış bölgelerinde bile yırtıcı ruh hayvanları vardı, ama Mo Xie’nin tetikteliği çok yüksekti. Bu sayede Chu Mu güçlü ruh hayvanlarının auralarını kolayca tespit edebildi ve onlardan kaçınarak yoluna devam etti.
ÇN: Mo Xie dişi olarak geçiyor, ama zamir düşmanlığım yüzünden kullanmıyorum, yeri gelince belirtirdim ama her ihtimale karşı söyleyeyim dedim.