“Makrik teyzem Fransızca öğrenebilmem için bir Katolik rahibe okuluna gitmemi istedi. Büyükannem ise, benim ve kız kardeşimin, Üsküdar’daki zengin ve varlıklı kızların gittiği Mesbourian okuluna gitmemizi istedi.
Yeranik teyzeme gelince, bunun anlamsız olduğunu düşünüyordu. Bizden büyük olanın terzi çırağı olarak çalışmaya, bilge ve itaatkar olduğu için bizden küçüğünün geçici olarak evde kalmayı teklif etti.
19. yüzyılın sonlarında sönmek üzere olan Osmanlı İmparatorluğu’nda, Fransız misyoner okulları genellikle Avrupa’ya açılan toplum için bariz bir seçimdi.
Çoğunlukla genç taşralı Fransız rahibeler ve ovalardan gelen kadınlar cenneti fethetmeye ve Fransız kültürünü yaymak için her şeye hazırdı. Bir çağrıya cevap vererek Hıristiyanların ve bazen Yahudi azınlığın ruhlarını ve kalplerini fethetmeye gittiler. Böylece imparatorluğun büyük şehirlerinde olduğu kadar en uzak ilçelerde bile geniş bir öğretmen ağı kuruldu.
Bu kitap, hem misyoner Fransa için hem de kurtuluş sürecinde hızla değişen Doğu dünyasında, 1915 soykırım trajedisinde kaybolmasının arifesinde genç Ermeni kadınlara bu serüvenin unutulmuş bir sayfasını sunuyor.
Tarih Doktorası yapmış ve beşeri bilimlerin eski öğretim üyesi olan Buyan-Kutan’ın uçuşu, uzun yıllardır Fransız dilini desteklemek için Fransız-Ermeni okul işbirliğine katılıyor.
Derin bir eğitim anlayışı ve Ermeni kökenleri, 1991 yılında bağımsızlığın yeniden kazanılmasından sonra Ermenistan Cumhuriyeti’nde Fransız kültür ve dil politikası üzerine ilk araştırma çalışması, Claire Muradyan tarafından yürütülen araştırma ve bu kitabın kaynağında EHESS’te hazırlanan tez çalışmalarına yol açtı.
“Diploman Sahte Tayyo Gel Bize Bazı Bazı”