Film: Morbid obez ve son derece nahoş avukat Billy Halleck (Robert John Burke), kendisine oldukça kaba bir şey yapan karısı Heidi (Lucinda Jenney) tarafından dikkati dağılan yaşlı bir çingene kadını arabasıyla ezer. Yerel kanun uygulayıcı Yargıç Cary Rossington (John Horton) ve Polis Şefi Duncan Hopley (Daniel von Bargen) ile olan bağları, davanın mahkemeye gitmeden önce reddedildiği anlamına gelir. Ancak yaşlı kadının babasının (Michael Constantine) aklında farklı bir adalet vardır. Halleck'e 'tiner' kelimesiyle küfreder ve çok geçmeden Halleck tehlikeli ve giderek artan bir oranda kilo vermeye başlar.
Daha ince Stephen King'in takma adı Richard Bachman ile yazılmış kitaplardan biridir ve King'in tam anlamıyla sevmediğim tek kitabı olma gibi oldukça şüpheli bir onuru vardır. Kısa ama kesinlikle tatlı değil, bir kısırlık var Daha ince bu King'e alışılmadık geliyor ve okuma deneyimini olağan korku titremelerinin ötesinde rahatsız ediyor. Başlıca sorunu, lanetli karakterlerin her birinin iğrenç olması ve roman bağlamında kendilerine verilen kaderi hak etmeleridir. Bu, filmin, hikayenin doğasında var olan iğrençliği 90 dakika izlenebilecek kadar lezzetli hale getirmenin bir yolunu bulması gerektiği anlamına geliyor.
Yazar-yönetmen Tom Holland altı yıl geçirdi ve birkaç yeniden yazı yazdı. Daha ince Süper yapımcı Dino De Laurentiis'in ilk kez uyarlamayı düşünmesinden on yıl sonra büyük ekrana Maksimum Aşırı Hız . Filmde, özellikle de içinden dalgalanan çeşitli ton değişimlerinde, bu yeniden yazmaların belirgin olduğu bir pürüz var. İlk üçüncü bölüm, film tam bir dehşete düştüğünde ara sıra yeniden ortaya çıkan komik bir şekilde grotesk hissediyor. Bazen işe yarıyor, ancak genel etki, sanki hafiflik, Halleck'in kök salmaya değer bir kahraman olmadığı gerçeğini dengelemeye çalışıyormuş gibi sarsıcı.
Daha ince pratik düzeyde de mücadele eder. Robert John Burke'ün yüzünü ve çerçevesini oluşturmak için kullanılan protezler ve şişman elbise, özellikle filmin açılış sahnelerinde dikkati dağıtmaktan başka bir şey olamayacak kadar bariz. Burke, sahte çift çenesine rağmen olabildiğince fazla ifade iletmek için guruldayarak ve gözleri fal taşı gibi açılarak hareket etmede pek usta değil. Ne yazık ki Burke, Billy inceldikçe o kadar iyi olmuyor. Bu filmde çok fazla kaş altı parlaması var.
Oyuncu kadrosunun geri kalanı kaliteye göre değişir, ancak orada birkaç önemli nokta var. Constantine, laneti bahşeden Tadzu Lemke rolünde rahatsız edici derecede etkili ve sahnelerinde bariz bir zevkle hırlıyor. Daniel von Bargen, karakterinin lanetinin, sivilceyi bozan lanetinin, vokal performansını umutsuz ve uğursuz bir şeye çevirerek ortaya çıktığı büyük sahnesinden en iyi şekilde yararlanıyor.
Çoğunlukla olsa da, film kitabın kötü unsurlarını uzlaştırmayı başaramıyor, bu da anlatının kalbindeki sağlam konseptle pek bir şey yapmayan hoş olmayan bir izleme deneyimi yaratıyor. Billy Halleck, beyaz ayrıcalığının muazzam bir örneğidir, bağlantıları, eylemlerinin sonuçlarından sürekli olarak kaçmasına izin verir. Çingenelerle olan çatışması, sosyal alt metin açısından ağır olabilir ve malzemeye daha yumuşak bir yaklaşımla, ilginç bir intikam ve sonuç keşfi olabilirdi. Yine de film, konseptin potansiyelini asla gerçekten araştırmaz ve Billy'yi giderek daha çaresiz hale getirirken daha sempatik hale getirmeye çalışmaz.
Genel etki, filmi güzel, iyi, ince hissettirmesidir. Olumsuz önizleme yanıtlarından sonra kitaptan değiştirilen son, Billy'nin de deneyimlerinden gerçekten hiçbir şey öğrenmediğini ortaya koyuyor. Onun kinciliği basitçe yeni bir çıkış yolu bulur ve esasen bir ahlak hikayesi olan şey için bu, tatmin edici olmayan bir deneyim yaratır.
En korkunç an: Burada çok az korku var, ancak Holland film boyunca bazen kasıtlı, bazen de olmayan bir mide bulantısı hissi yaratmayı başarıyor. Billy, kızının onu ölüme mahkum eden çilekli turtayı yediğini fark ettiğinde, son anlarda büyük bir sessiz korku anı var.
müzikalite: Daniel ışık ne Mısır Çocukları o gelene kadar emektar puan Daha ince. Ürettiği gösterişten pek bir şey yok Kentsel Hasat , ancak buradaki skor oldukça ürkütücü ve işlemlere atmosferik bir alt akım sağlıyor.
Bir kral şey: intikam. King'in çalışması boyunca, özellikle de gerçekten korkunçlarsa ve bir telafiyi hak ediyorlarsa, daha şüpheli karakterler için genellikle bir ceza duygusu vardır. Dört romandan oluşan koleksiyonu, Tam Karanlık Yıldız Yok , bu intikam temasıyla ilgilenir.
Bir dahaki sefere bana katıl, Constant Reader, Gece Pilotu .