17 Aralık 2012'de Paris'in banliyölerinde bir evde bir kadın şaşkınlık içinde, bir sandalyeye bağlanmış, özel bölgelerine bıçak saplanmış halde bulunur. Karnındaki bir bıçak tarafından bir "A" izi izlendi. Adı Maureen Kearney, Areva'da sendikacı.
Maureen yıllardır Fransız nükleer gücünün amiral gemisinin çıkarlarını savundu. Anne Lauvergeon'a yakındır, bakanlara ve endüstri kaptanlarına sık sık gelir. Areva'nın yeminli düşmanı EDF'nin Çinlilerle teknoloji transferine yol açabilecek bir sözleşme imzalamaya hazır olduğunu öğrendiğinde, politikacıları uyararak plakaya adım atar. Aralık 2012 tarihine kadar.
https://www.liberation.fr/livres/2019/0 ... e_1749284/
Bir devlet meselesinin kurbanı mı yoksa büyük bir hikaye anlatıcısı mı? Aralık 2012'de Maureen Kearney'nin Paris banliyölerindeki köşkünde bir sandalyeye bağlı, karnına kazınmış bir "A" ve vajinaya saplanmış bir bıçak sapının bulunmasından neredeyse yedi yıl sonra, dava bir sır olarak kalıyor. Areva'dan gelen eski sendikacı, Fransız nükleer endüstrisinin Çin ile yaptığı belirsiz müzakereleri gerçekten utandırıyor muydu, yoksa Avrupa grup komitesi sekreteri olarak rolünü biraz fazla mı aldı? Ona göre, Fransa'da binlerce işi tehdit eden bu müzakereleri yenmek için - dosyanın bazı unsurlarının öne sürdüğü gibi - saldırganlığını sahneleme noktasına kadar mı?
Bu sorulara gazeteci Caroline Michel-Aguirre cevap vermiyor. Sendikalistin yazarı, Obs soruşturma hücresinin başı, Maureen Kearney'nin saldırganlığının gerçekliği hakkında ek bilgi sağlamıyor. Her halükarda, basının şimdiye kadar ortaya çıkardığından ve özellikle mahkemede yapılan iki duruşmadan daha fazlası değil. Ve bu, ilk olarak, eski sendikacının Temmuz 2017'de "yanlış ihbar" nedeniyle beş ay hapis cezasına ve 5 avro para cezasına mahkum edilmesine yol açtı; ikincisi, Kasım 000'de aynı olaylardan beraat kararı.
dizin
Eserin zenginliği -yazma niteliklerine ek olarak- daha çok vakaya getirdiği bağlam unsurlarında yatmaktadır. Endişe verici aracı Alexandre Djouhri (o zamanki EDF'nin CEO'su Henri Proglio'ya yakın) tarafından Areva'nın 1 numarası Anne Lauvergeon'a karşı yapılan tehditler, EDF Areva'yı zayıflatabilecek Çin teknoloji transferleriyle gizlice müzakere ederken. Ama aynı zamanda ve belki de her şeyden önce, Maureen'in kendisi ve ailesi hakkındaki bilgilerde, kişi kendini bir istiridye gibi kapatmışken ve yıllarca, fiili veya sözde saldırısından sonra.
Böylece, Areva'ya bir şekilde yöneticilere anadilini öğretmek için tesadüfen giren ve yıllar içinde bir dünyada sendika hiyerarşisinin en üst düzeyine yükselen İrlanda asıllı bu İngilizce öğretmenini biraz daha iyi keşfediyoruz - nükleer güç - büyük ölçüde erkek. Ne Fransız olmayan - nükleer enerjinin güçlü bir ulusal boyutu yoktur - ne de bu endüstrinin ana faaliyet alanıyla bağlantılı biri için şaşırtıcı bir yatırım. Repertuarında - sağda ve solda - siyasi sınıfın bütün bir bölümünü barındıran, iddia edilen saldırıdan sonra numarasını çabucak unutan gerçek bir ağ kadını. Son derece nükleer enerjiye sahip bir departmandan (La Manche) seçilen, saldırıdan önce onunla düzenli temas halinde olan ve sonra ortadan kaybolan Bernard Cazeneuve, ondan biraz büyümüş olarak çıktı. Sadece Anne Lauvergeon, çilesinde onu desteklemiş gibi görünüyor.
Gazeteci ayrıca hayaletlerini de bize açıklıyor: Genç bir yetişkin olan Maureen, birkaç yıl sonra kendi oğlunun da benzer bir trajedi yaşadığını öğrenmeden önce zaten bir tecavüze uğradı. Aynı zamanda güçlü ve kırılgan bir kadın, enerjik ve sendika sorumluluklarına derinden yatırım yapan, ama aynı zamanda sonunda her şeyi yürüyüşe göndermenin eşiğinde olan bir kadın. Caroline Michel-Aguirre'ye göre, Avrupa grup komitesinin başındaki yerinin değiştirilmesi, saldırıdan bir ay önce zaten planlanmıştı.
benzer durum
Ayrıca, sevgi dolu bir koca, sadık kız arkadaşlar ve gece geç saatlere kadar banliyö evlerinde veya tatil yerlerinde dünyayı yeniden yaratmak için biralar ve biralar arasında geçiren bir sürü arkadaşla çevrili yaşayan bir hizmetçi keşfediyoruz. Kısacası, izole bir kadından hiçbir şey, dikkat çekmek için inanılmaz bir sahneye çıkamaz. Geçmişin sancıları ve işlevinin yükü onu bir psikiyatrist tarafından takip edilmesine yol açsa bile.
Son olarak, kitap rahatsız edici bir bölümle bitiyor: Caroline Michel-Aguirre'nin benzer bir davanın kurbanıyla buluşması. Altı yıl önce, Haziran 2006'da, bir Veolia yöneticisinin karısı, kocası onun yönetimiyle açık bir çatışma içindeyken, banliyö köşkünde tecavüze uğramış ve midesi kesilmiş halde bulundu. Ancak, Alain Marsaud'un kitapta alıntıladığı Alexandre Djouhri olmadan, o sırada Veolia'nın yönetimi "hiç" olan Henri Proglio tarafından işgal edilmişti. Orada da iz bırakmayan ve soruşturmacılar tarafından kurbanın bir kez daha her şeyi icat ettiğinden şüphelenilen bir saldırı… Kearney olayı belki de tüm gizemlerini ortaya çıkarmaktan çok uzaktır.