Modern bir “sabun kutusu” kutu denemez ...
Daha fazla ister misin? Katılıyorum! Ancak birçok şeyle karşılaşabilirsiniz ve en önemlisi ellerini başarmak istediklerinize koyun ve “tepenin” gelip gördüğünüz tüm sorunları çözmesini beklemeyin.
Şahsen verdiğim fikirlerden biri uzun süre dinlenmiyor, azar azar ve çözmek için ellerime ulaşıyor.
Ve böyleydi, 1956'te, SSCB'de, çocuk yazar N. Kalmy tarafından Amerika'da sıradan insanların durumu hakkında bir kitap yayınladık. 1964'te bir yerde okudum ve gerçekten çok hoşuma gittiğini hatırlıyorum ve bu arada, bugün internette okuyabildiğiniz ve hatta dinleyebildiğiniz bir yer. Bazı yönlerden çok eğlenceli bir kitap. Örneğin, sonunda, daha sonra bize tanıdık gelen "hobi", "iş" gibi kelimelerin açıklamasını sağlar. Ve sonra bu kitaptan Amerikan erkekleri arasında popüler olan “tütün kutuları” yarışlarını öğrendim. Romanda anlatılan, aynı "kutular" ve aslında, gerçek yarış arabaları çok ayrıntılıydı. Ve hemen aynı şeyi yapmak istedim. Ama ... pozisyonda, ABD'nin en yoksul zenci çocuklarından çok daha kötüydüm - böyle bir araba yapacak bir şeyleri vardı, ama yapacak bir şeyim yok. Ne ben, ne de yoldaşlarım sokaktan.
İşte benim çocukluğumdan bu kitap.
1968'te, Modelist Designer dergisinde böyle bir arabayı nasıl yapacağımı zaten okudum. Ayrıca, bu tür arabaların daha basit kartlar olduğu, motorlara ve yakıta ihtiyaç duymadıkları, gürültüsüz ve çevre dostu oldukları, ayrıca eğimli sokakların olduğu her yerde yarışabilecekleri yazılıydı. Ve tam da burada Penza'da çok fazla sokak var, bu yüzden kentimiz bu tür yerçekimi araçlarının yarışmalarını yapmak için mükemmel bir yer. Yani, SSCB'deki fikir mantıklı olarak kabul edildi, ancak bir sebepten dolayı o zaman ya da sonrasında enkarnasyon almadı. Bu arada, bu yarışların yanı sıra böyle bir arabanın inşası - çocukların teknik yaratıcılıklarını geliştirmek ve gelecekteki sürücüleri eğitmek için mükemmel bir araç.
Ve tarih Soap Box Racing, çocuklar için ilk el yapımı araba yarışının Frankfurt şehrinde yapıldığı Almanya'da 1904'ta başladı.
Ancak adı - “sabunların kutularının yarışı” (Soapbox Derby) - bu yarışmalar sadece 1933 yılında yapıldı. Bu isim, Dayton Daily News'in fotoğrafçısı, Ohio'lu Myron Scott'un bir zamanlar çocuklarını arabalarını kontrplak ambalaj kutularından sabun, oluklar ve çocuk banyoları için yaptıkları ve dik şehir caddelerinde gezdirdiğini gördü. Bununla ilgili bir rapor yazmaya karar verdi ve yazdığında, önünde gerçek bir “altın madeni” olduğunu anladı. Sonuçta, bu Büyük Buhran dönemiydi. İnsanların pahalı eğlence için parası yoktu. Ve burada sen ve teknik yaratıcılık ve heyecan - hep birlikte! Ek olarak, Scott bu yarışmaların demokratizmini ve eğlencesini beğendi: sonuçta, makineler motorlara ihtiyaç duymuyordu, malzemeler oldukça erişilebilirdi ve sonuçlar sadece kokpitte oturan küçük çocuğun mühendislik yeteneklerine ve sürüş becerilerine bağlıydı. Bu nedenle, bu tür yarışmalara resmi olarak girişme girişiminde bulundu ve aynı yıl içinde 300'ten daha fazla “sabun kutusu” nun yer aldığı Daytona'da yapıldı. Bu onun fikri bir başarıydı!
1934’te, huzursuz Mayron Scott, Daytona’daki “Soapbox Derby” ulusal şampiyonasını organize etmeyi başardı. Ancak gelecek yıl Akron'a transfer edildiler. Dahası, şehir yetkilileri, onlar için gerçek bir yarış pisti bile belirleyen bu olayın sonuçlarından memnun kaldılar.
O zamandan beri Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Akron şehri "tütün kutuları" yarışlarının gerçek başkenti oldu - ve burada her yıl Amerika'nın farklı ülkelerinden ve ülkelerinden şampiyonluk kazananları buluşmaya başladı ve burada dünyanın mutlak şampiyonunu belirlediler.
Soapbox-derby 1934 yılın galibi.
Bu yarışmaların popülerliğinin zirvesi, Chevrolet otomobil şirketi sponsoru olunca, 1950 - 1960-ler'e düştü. Film ve televizyon yıldızları kendilerine görünmeyi bırakmadı ve 11 - 15 yıllarındaki küçük sporcuları desteklemek bazen 70 000 insanlarından önce geldi. Ancak, geçen yüzyılın 70'inde, bu şampiyonluk popülaritesini giderek kaybetti. Bu neden oldu?
Sebep önemsiz ve çok basit: zamanla, büyük para kokusunu hissettikten sonra yetişkinler spora geldiler ve her şeyi mahvettiler. Kazanmak için profesyonel mühendisler işe almaya ve son derece pahalı arabalar üretmeye başladılar. Dolandırıcılık davaları da daha sık hale geldi: sonuçta, bir tote olduğu yerde, kaçınılmazdır. Böylece, 1973'te on dört yaşındaki Jimmy Gronen, final yarışından iki gün sonra, şampiyonu X-ışınları ile aydınlatıldığı ve arabasının önünde bir elektromıknatıs olduğunu bulduğunda şampiyon unvanını kaybetti. Başlangıçta, “sabun kutusunu” rotanın başında bulunan metal platforma çekti ve araca ilave bir ivme kazandırdı. Buluşun yazarı, başarısız olan şampiyon Robert Lange'nin amcası ve resmi koruyucusu, bu suça yardım etmekten sorumlu tutulmuştur.
Peki, eşsiz ve büyüleyici bir aile şovunun yarışları yetişkin eksantrikler için başka ve çok pahalı bir hobiye dönüştüğünde, Chevrolet onları finanse etmeyi reddetti. Yeni bir yön bile vardı - motorsuz süper mükemmel “otomobiller” ve onlarla yeni bir rekabet türü - “Aşırı yerçekimi yarışları”. Onlar için fiyat sınırın hemen ötesine geçti. Bu makinelerden biri için yalnızca bir hidrokarbon lifi 15000 $ 'a mal oldu ve aynı miktar tekerleklere ve diğer her şeye gitti. Ancak normal "kutuların" ırklarıyla olan kitleleri birbiriyle karşılaştırılamazdı.
Oklahoma tütün kutusu yarışları.
Bu kitlesel sporu eski popülerliğine geri döndürme şansı, Red Bull bira şirketi tarafından düzenlenen ünlü tarihi otomobil şovu programına dahil edildiğinde 2000'ta ortaya çıktı. Bu etkinlik yıllık olarak 100 000 görüntüleyiciden daha fazlasını toplar. Bu nedenle yarışmaların eğlence ve çekiciliğini arttırmak için mümkün olan her şey yapıldı. Örneğin, 2004 yarışları için, 4,5 metre yüksekliğe ve 23 metre uzunluğa sahip bir yüzer asfalt hattına dönüşen bir rampa inşa edildi. Pist saman yongaları ile çitle çevrildi. Bir sabun kutusunu düz bir çizgide yapmak o kadar kolay olmadı: esnek ağırlıkların yardımıyla kontrol etmek için önemli bir güç ve pistin iyi bir hissi vardı. Ancak öykü tekrarlandı: Her yıl “sabun davaları” gittikçe daha zor, daha pahalı hale geldi ve yavaş yavaş yarışmalar çekiciliğini yitirdi, bu yüzden bu yarışlar sonuncuydu.
Ama şimdi Lüksemburg'da bir kez daha tutuluyorlar ve hatta büyük bir başarı ile! Böylece, 2011 ahşap ve metalden yapılmış çocuk arabaları, yılın 33 yarışlarına katıldı. Sürücüler 10 ve 16 yaşları arasındaydı ve iki kategoride yarışıyorlardı: hız ve slalom. Daha sonra seyirciler (ve toplamda Lüksemburg'daki Differdange kasabasında yaklaşık üç bin topladıkları) en güzel “kutuyu” seçtiler.
“Sabun kutuları” yarışının çocuklar için ve her bakımdan çok yararlı bir şey olduğu belirtilmelidir. Yarış katılımcıları arabalarını kendi başlarına inşa ediyorlar (ABD’de elbette bir set tasarımcısı satın alabilirsiniz, ancak yine de parçalarından en az birini monte etmeniz gerekir). Motor olmadığından ve avtomobilchiki yerçekiminin etkisi altında eğim altında hareket ettiğinden, daha sonra iyi bir slayttan inerken 50-70 km / s hıza indiğinde, ancak ciddi kazalar göz ardı edilir. İlk bakışta, rotanın organizasyonu büyük bir sorundur. Bununla birlikte, özellikle en zor asfalt ve gözle görülür bir eğimin olması gibi, hiçbir şey bu zorunluluklara ihtiyaç duymaz, hepsi budur; Ve yurtdışında, sık sık şehir tatiline denk gelmek için zamanlanmış olup, içecek ve yiyecek reklamının nedenidir. Tüm bunlar sponsorlar için büyük ilgi görüyor, ülkemizde çocukların teknik yaratıcılığını geliştirme ve çocukları boş zamanlarından ayırma ihtiyacını açıkça belirtmiyor!
Fakirler, Negro'yu "kutusundaki" yoksullaştırıyorlardı.
Tasarıma gelince, "kutu" için temel gereksinimler, sürücünün kafasında bir direksiyona, frenlere ve kaska sahip olacak şekilde azaltılmıştır. Kazalar ve diğer yaralanmalar çok nadir görülür - küçük tekerlekler yol dışında iyi hareket etmez, bu nedenle böyle bir “araba” yolun kenarına doğru hareket ederse, hızı çok hızlı bir şekilde kaybeder. Ayrıca devrilmesi çok zordur, çünkü büyük bir dönüş yarıçapına sahiptir ve ağırlık merkezi çok düşüktür. Karşılıklı çarpışmalar tehlike oluşturmaz, çünkü rakip araçların hızı aynıdır ve aynı yönde hareket ederler.
Küçük otomobilin asgari ve azami ağırlığı bile daha ağır olabilir, çünkü daha ağır olan araba daha hızlı hızlanır. Ama asıl mesele elbette bir motorun olmaması. Bu nedenle, bu yarışların kelimenin tam anlamıyla şehir merkezinde yapılabilmesi nedeniyle pistte gürültü veya koklamak yok.
Tekerlek sayısı düzenlenebilir, ancak her durumda üçten az ve dörtten fazla olamaz. Otomobillerin çalıştırılması özel bir rampadan yapılır - yolun kenarından bir kriko ile kaldırılan ve araçların kaymasını önleyen bir platform. Başladığı zaman alçalır ve arabalar hareket etmeye başlar.
Kışın, elbette, binmek akıllıca değildir, ancak birileri bu fikre ilgi duyuyorsa, kış aylarında otomobiller inşa edilebilir ve yarışmalar ilkbahar veya yaz aylarında yapılabilir. Bazı zorluklar, böyle bir makinenin rekabet yerine taşınmasıdır, ancak araba yoksa, bir ip üzerine bile çekilebilir ya da bir portbagaj ile taksi ile bir yere götürülebilir.
Eh, genç teknisyenlerin veya okulların istasyonlarında her zaman bu tür arabaların inşa edilip depolanabileceği yerler vardır.
Öyleyse neden çocuk yurtsever yetiştiriciliğinin aktivistleri kentlerinde “soapbox yarışları” fikrini kırıp atmayacaklar? Ve onları şehir günü geçirmek! Genellikle böyle bir olay için ne valiler, ne belediye başkanları, ne valiler ve belediye başkanları adayları, ne de Duma adayları para alamazlar. Bu yüzden onlara söylemelisin: “İşte popülerliğin yalan, salak! Çocuklar gelecekteki seçmenlerinizdir, oğlunuz değil. Düşünün! ”Bakın, tek bir yerde mümkün olacak, medyamız, sürekli olarak Rusya'dan doğrudan bir pozitif bilgi sıkıntısı çekiyorsa, bu“ girişimi ”şişirecek ve belki de dik tepeler üzerine inşa edilmiş şehrinizi eninde sonunda yeni“ Yeni ”haline getireceğini bilen Vasyuki "?!