İşverenler genellikle işe almayı tercih ettikleri işçi türlerini belirleyen bir dizi standart ve yönergeye sahiptir. Bununla birlikte, tercih ve ayrımcılık arasında ince bir çizgi vardır. İşverenler, kişisel özellikleri veya özellikleri nedeniyle bir başvuru sahibine veya mevcut çalışana ayrıcalıklı muamele göstermekten kaçınmak için dikkatli olmalıdır. Fırsat eşitliği yasaları, işyerinde ayrımcılığın kapsamını tanımlar. Tercihli muamele fırsat eşitliği sınırlarını aşarsa işverenler ayrımcılıktan sorumlu tutulabilir.
Açıklama
Birine karşı ayrımcılık yapmak, o kişiyi ayırmak veya onun hakkında bir ayrım yapmak demektir. İşveren, Sivil Haklar Yasası ve Engelli Amerikalılar Yasası gibi eşit istihdam fırsatı yasalarının kapsadığı özellikler nedeniyle bir başvuru sahibine veya çalışana olumsuz davrandığında işyerinde ayrımcılık yasadışı hale gelir. Bu özellikler arasında ırk, cinsiyet, etnik köken, hamilelik, medeni durum, engellilik ve cinsel yönelim bulunmaktadır. Olumsuz muamele, bir işçiyi işe almamayı veya terfi etmemeyi veya bir çalışanı bu özellikler nedeniyle işten çıkarmayı içerir. Öte yandan tercih, birini veya bir şeyi diğerine tercih etmektir. Fırsat eşitliği yasalarının kapsadığı bireysel özellikler ve özellikler temelinde bir kişiye olumlu muamele gösterilirse tercih ayrımcılığa dönüşür.
Farklılıklar
Ayrımcılık ve tercih arasındaki temel fark, ayrımcılığın yasa dışı olmasıdır. Tercih pek çok iş durumunda hoş karşılanmasa da, yasa dışı değildir. Örneğin, bir işveren, tutarlı bir şekilde satış hedeflerine ulaşan mükemmel bir oyuncuyu seçip alenen övebilir. İşveren bu çalışanı kayırabilir ve ona ek sorumluluklar verebilir. İşveren tercih gösteriyor ama ayrımcılık yapmıyor çünkü davranış satış performansına dayanıyor ve ırksal veya cinsiyetle ilgili özellikleri ayırt etmiyor.
Sonuçlar
Ayrımcılığın yasal sonuçları vardır, oysa tercih sosyal sonuçlara ve bürolar arası çatışmalara yol açabilir. Herhangi bir nedenle bir çalışana veya başvuru sahibine karşı ayrımcılık yapan işverenler hukuka aykırıdır. Ayrımcılık yapan işverenler, Eşit İstihdam Fırsatı Komisyonunun davalarına, para cezalarına ve cezalarına tabidir. Bununla birlikte, tercihli muamele gösteren işverenler, tercih bir şekilde ayrımcılığa dönüşmedikçe yasal işleme tabi değildir. Örneğin, sadece erkekleri işe alan ve terfi ettiren ve kadınlara eşit fırsatlar vermeyen bir işveren yasayı ihlal eder. Bazı durumlarda, çalışanlar işyeri faaliyetlerine ve kararlarına dahil olmadıklarını düşündükleri için tercih, kızgınlığa ve işyeri anlaşmazlıklarına yol açar.
Önleme
Ayrımcılığı ve tercihi önlemenin en etkili yollarından biri, yasal sorunları ve düşük ofis moralini önlemek için herkese aynı şekilde davranmaktır. Tüm çalışanların, işverenlerin kendi yararlarına kullanabilecekleri farklı stilleri ve işyeri deneyimleri vardır. Yöneticiler, işyerinde adaleti ve ilgisizliği teşvik etmek ve ayrımcılığı önlemek için çeşitlilik ve kapsayıcı eğitim ve eğitim programları uygulayabilir.