Rob Greenfield, kısa süre önce, mülkiyetini nasıl 44 ürüne ve 5000USD'ye kadar nakit olarak elinde tuttuğu hakkında bir video yayınladı. 44! Kemer sıkma hakkında konuşun!
Eşyalar arasında giysiler, kişisel hijyen ürünleri ve aletleri, mutfak eşyaları, kap, su şişesi, çay süzgeci, elektronik eşya, defter ve kalem, pasaportu ve doğum belgesi yer alıyordu. Blog gönderisini ve sahip olduklarının tam listesini görmek için burayı tıklayın .
Devam etmeden önce, minimalizmin bir sayıdan ibaret olmadığını hatırlatmama izin verin, sadece huzur içinde yaşayacak kadar sahip olmaktır. Ya da hayatınızı inançlarınız ve değerlerinizle uyumlu hale getirmek için ihtiyacınız olan şeye sahip olmak. Bu adam için 44 oldu.
Rob Greenfield, 44'ün günümüzde çok aşırı olduğunu kabul etti. Ve budur. Çoğumuz bunu yapamayız. Cehennem, tığ işi ürünlerim tek başına 44 maddeyi aşıyor. Kancalar ve iplik, makas ve dikiş kalemleri ne olacak? Yüzlerce sayı var!
Bazılarımızın bir evi var, tencere ve tavalara, mutfak eşyalarına, tabak ve kaselere, fincanlara, kahve makinesine, mikrodalga fırına ve su ısıtıcısına ihtiyacımız var. Masa ve sandalyelerimiz, yedek minderlerimiz, süslemelerimiz, mevsimlik dekorasyonlarımız, çarşaflarımız, battaniyelerimiz, yedek yastıklarımız, havlularımız, her odada televizyonumuz, giysi, ayakkabı ve çantalarla dolu dolaplarımız var. Ve liste devam ediyor. 44? 44.000 yap!
İyi olan şey minimalizm sayılarla ilgili değildir, yoksa başka bir rekabet haline gelir ve bence hepimiz bundan bıktık. Sahip olduğumuzu bilinçli bir şekilde azaltmak, enerjimizi ve dikkatimizi serbest bırakır ve amacımızı ve tutkumuzu daha iyi takip etmemizi sağlar - bu minimalizmdir. Hayır, kimin en az şeyle yaşayabileceğini görmek için bir yarış değil.
Ama yine de kendimi numarayı düşünürken buluyorum. Bu kadar az sayıda eşyayla dolu bir hayat yaşayabilmesi beni garip bir şekilde güvende hissettirdi. Diğerleri bunu sınırlayıcı bir sayı olarak görürken, bence bir tür özgürlük ve potansiyeli temsil ediyordu. Bir kişi 44 maddeyle uyumlu yaşayabilirse, bu size ne anlatır?
Bana idare etmek için fazla bir şeye ihtiyacımız olmadığını ve yine de tamamen memnun olduğumuzu söyledi!
Bunu düşünmek bana, Malezya'ya sadece 3 kez kıyafet değiştiren bir gemiyle göç eden anneannemi hatırlattı. 44 eşyası bile yoktu ve kesinlikle 5000 doları yoktu, ama büyükbabamla hayat kurmaya devam etti ve 5000 dolardan fazla kazandı.
Eminim hayat onun için zor olmuştur. Buna karşılık, 44 eşyaya sahip olmak onun için bir bolluk olarak kabul edilirdi. Tahta kalasların üzerinde uyudu, yırtılırken kıyafetlerini onardı ve bir takım elbise fazla yıprandığında, kumaşını kullanarak yenilerinde delikler açtı. Büyükannem ve büyükbabam sebze turşusu ile yulaf lapası yedi ve yumurtalar bir zevkti. Kelimenin tam anlamıyla hiçbir şeyleri yoktu.
Bakın, sadece 4 takım elbiseniz ve bir çift ayakkabınız olsa bile, yine de hayatınızı tersine çevirebilirsiniz.
Büyükbabamların yoksulluk seviyesi onların zamanında oldukça yaygındı. Güneydoğu Asya'ya giden birçok Çinli göçmen zengin değildi. Bu günlerde, yoksulluk seviyeleri birçok kişiyi derin bir umutsuzluğa sürükleyecektir. Beni kesinlikle birine gönderecek .
Toplumumuzun refahı, mülkiyeti ve güvenliği nasıl gördüğümüzü etkiler.
Bugün, yoksulluk hala bir sorun ve kesinlikle dünyanın her yerinde sonları bulmaya çalışan insanların vahim durumlarını küçümsemiyorum. Ancak, Rob Greenfield ve büyükanne ve büyükbabamın deneyimlerinden geri kalanımız için bir ders var.
Güvenlik, para ve mülkiyet arasındaki ilişkiye bakarsak ve neye ihtiyacımız olduğunu ve neye sahip olduğumuzu yeniden düşünürsek. Belki çoğumuz rahat yaşadığımızı anlayacağız. Sadece istediğimizi ihtiyacımız olan şeyle sık sık karıştırıyoruz. Sonuç? Gereksiz stres.
Sanki kira veya ipotek ödemeleri veya okul harcı borçları yeterince kötü değilmiş gibi, ihtiyacımız olmayan şeylere harcıyoruz ve masraflar dağılıyor.
Sahip olduğum şeyleri ne kadar küçültürsem, yoksunluk hissini o kadar azaltıyor ve harcama / saklama alışkanlıklarımla o kadar fazla kontrole sahip olduğum gerçeği beni çok eğlendirdi.
Görüyorsunuz, ihtiyacınız olmayan bir şeyi satın almak ya da saklamak istemek, kökleri yoksunluk hissine dayanan bir alışkanlıktır. Ve hayatınızda dağınıklık istemiyorsanız, bu kötü bir alışkanlıktır!
Sahip olduğumu en aza indirerek, alışkanlığa defalarca "hayır" demeye çalışıyorum. Alışkanlığa her hayır dediğimde, daha sonra hiçbir şeyi kaçırmadığımı doğruladığımda, bu eksiklik hissini çözüyor.
Güçlendiriyor. "Greenfield" seviyesinde değilim , ama zihnim, dürtüsel satın alma cazibeleri karşısında eskisi kadar sallanmıyor.
Eksiklik hissinin azalmasıyla geriye kalan bolluk hissidir. Çok fazla şeye ihtiyacım olmadığının farkındayım. Yine de çoğu zaman çok şeyim varmış gibi geliyor. Bu çok garip bir paradoks.
Ortalama bir insan, bir şeyleri sizden almanın sizi daha fakir yaptığını ya da en azından, sizi bazı şeylerden mahrum ettiğini varsayar. Ama karmaşadan uzaklaştıkça, kendimi daha fazla alan, ilgi, huzur ve kaynaklarla buluyorum.
Minimalizmden mahrum kaldığınızı hissettiğinizde, ya çok fazla ya da çok hızlı dağılmışsınızdır. Minimalizm sadece fiziksel bir süreç değil, aynı zamanda çok psikolojiktir. Bu içe doğru bir yolculuk . Ve her yolculuk, üzerindeki kişiye özeldir.
Bu yüzden Rob Greenfield'ın 44 maddesini bir sınırlama olarak görmüyorum. Sıkıntıya rağmen hayatında çok bolluk yaşaması gerektiğini düşünüyorum. Bu noktadan sonra aşırılıkla yaşamamayı öğrendiği ve insanlığı ailesi yaptığı için hiç yoksulluk yaşayacağını sanmıyorum. Özünde çok zengin ve neye ihtiyacı olduğu konusunda çok net.
Kendime gelince, henüz bereketli bir yerde değilim, ama işsizliğime rağmen kendimi çok güvensiz hissetmiyorum, insanların korkularının üzerimde kalması dışında. Çoğunlukla yeterlilik alanından çalışıyorum. İhtiyacım olan her şeye sahibim - çantalar, giysiler, ayakkabılar, aksesuarlar, elektronik eşyalar, duygusal eşyalar vb. Fiziksel şeylerim eksik değil. Yeterli bir yerden çalışmak özgür ve rahat.
Hala bir gelire ihtiyacım olduğu doğru. Ve beni kira ödemeden almaya istekli ailem olduğu için şanslıydım. Ama eminim ki bir işim olsa bile, bu yeterlilik noktasından hala çalışıyor olacağım. Hayır, belki o zaman bolluk yaşıyor olacağım
Gecekondu mahallelerinde yaşayan bir çocuk elma armağanına bayılır, şehirden bir çocuk elmayı hediye olarak görmez.
Bir adam küçücük bir evde sade bir hayat yaşarken, bir başkasının büyük bir evi süslü şeylerle dolu. İlki rahat ve memnun. İkincisi, kredi kartı ödemelerinde stresli ve geride kaldı.
Şeylerin bizi nasıl hissettirdiği toplum tarafından şartlandırılır ve şeyler, güvenlik ve servet arasındaki ilişkiyi nasıl algıladığımızdan etkilenir. Minimalizm, dikkatli bir şekilde yapıldığında, bu ilişkiye taze ve yeni bir zihinle bakmamızı sağlar. Buna karşılık, şeyler hakkında nasıl hissettiğimizi değiştirir.
Seni eskisinden daha zengin bırakan budur. Yani sadece daha az harcadığın için değil, aynı zamanda ihtiyacın olduğunu düşündüğün şeylerin çoğuna ihtiyacın olmadığını öğrendiğin için. Bununla birlikte, daha azıyla bile iyi olacağınızın garantisi geliyor. Mutlu ve özgür olacaksın.
Bunun bir çeşit bolluk olduğunu düşünüyorum.
İlk olarak 10 Mart 2020'de https://darkbluejournal.com adresinde yayınlandı .
Bunlar, ilginç bulduğum fikirler ve kavramlarla ilgili notlarım - kitabın kapsamlı bir özeti değil. Lütfen bağlı kuruluş bağlantılarının dahil olmadığını unutmayın, Yalnızca kişisel olarak kullandığım ürün ve hizmetleri önerdiğimi ve arkasında durduğumu bilin.
Her 1 Ocak'ta, doğum günlerinde, bir sömestirin başlangıcında, ayın 1'inde, Pazartesi sabahı veya diğer keyfi belirteçlerde, dünyanın her yerinden sayısız insan, şimdi olduğu gibi, bir araya geleceğini ilan ediyor. Bundan böyle her şey farklı olacak.
Kendini sevmeyi ve kendini iyileştirmeyi uygulamanın birçok yolu vardır. Bilinçli rüya görme bunlardan biridir.
Yıllar önce sevimsiz bir kendi kendine yardım blogunda yazmaya başladım. Beğeniler için peynir yazdım.
Holly Riordan 1. Bazen insanlar gücün gerçekte ne anlama geldiğini yanlış anlar.