Güney Sudan'da Yaşamak Yaratıcılığımı Uyandırdı
Afrika'da yaşardım.
Özellikle, bir yıl Ruanda'da ve daha yakın zamanda üç yıl Güney Sudan'da geçirdim. Güney Sudan'daki zamanım hakkında daha fazla yazıyorum çünkü orada daha fazla zaman geçirdim ve deneyim daha güçlüydü.
Şüphelendiğiniz gibi, Afrika'da yaşamak hayatımı değiştirdi.
Güney Sudan'da kaldıktan sonra yapacak çok dinlenme ve iyileşme yaşadım. 2015 Eylül ayının sonlarında Amerika Birleşik Devletleri'ne döndüğümde altı ay uyuyabileceğimi hissettim. Dinlenmeme izin verdim. Daha fazla yazmam gerektiğini hissettim bile, dinlenmeye devam ettim.
Yazarlar bile, bazen en çok ihtiyacımız olan şey kendimizi dinlendirmek.
Bir miktar günlük tutma ve yansıtma yaptım, gönderen kuruluşum için bir konuşma hazırladım ve Şükran Günü'nde yeğenlerim ve yeğenim ile biraz karalamalar yaptım.
Amerika'daki ilk büyük tatilimi evde kutlarken, tek istediğim bir şey tüketmekten çok bir şey yaratmaktı. Burada göremediğiniz yukarıdaki doodle'ın sol üst köşesinde, ters kültür şokumun semptomlarından birini - başka bir zaman öyküsü olan - “Yaratılışa Karşı Tüketim” kelimeleri geliyor.
Son iki buçuk yıl boyunca ABD'ye dinlenmek, yansıtmak ve yeniden ikna etmek için çok zamanım oldu. Dürüst bir şekilde geçiş yapmam için kendime yer bıraktım: yas tutma, işleri işleme koyma ve iyileşme.
Bu süreçte devam ederken, oradaki zaman içinde beceriksizce tökezlerken, Afrika'nın bana isteyerek verdiği hediyeler vermeye başlıyorum. Bunların çoğu Güney Sudan'da geçirdiğim üç yıldan geliyor. Yavaşça açılacak pek çok hediye arasından biri yaratıcılık için derin bir takdirdir.
Afrika'da yaşamak bana yaratıcı bir uyanış verdi.
Güney Sudan’ın iç savaşı Aralık 2013’de patlak verdikten sonra Tanzanya’ya gönderildim. Etrafımdaki dünya henüz anlayamadığım şekillerde değiştiği için, düşündüğümü hatırlıyorum, her sabah yazmak için sabırsızlanıyorum.
Yıllardır yazıyordum ama bu farklıydı. Tek istediğim her sabah uyandığımda, elle kalemle, kağıda yazmaktı.
Ardından iki arkadaş, Julia Cameron’ın, The Artist’s Way’ine bakmamı önerdi. Kitaptaki birkaç bölüm boyunca çalıştım ve oldukça yardımcı oldum. Ayrıca, sabah sayfalarının, her sabah içgüdüsel olarak yazdığım arzuyu nasıl yansıttığının harika olduğunu düşündüm.
Yazmak zorunda olduğum arzunun bir hediye olduğuna inanıyorum.
İçimde açılması gereken bir şey açtı. Ve daha çok renk kullanmak, çizim, kağıt hazırlama ve sanat günlüğü gibi diğer hediyelerle sonuçlandı. Sabahları o günlük yazma pratiğinden, yaratıcılığım gelişti. Yaratıcılığımın çiçek açıyormuş gibi hissettiğim zamanlar tam da o zaman değildi.
Afrika'da yaşamakla ilgili beni yaratıcı unsuruma sokan bir şey vardı.
İlk iki makalemi de söylediğim gibi, biri “viral” olan Güney Sudan'da geçirdiğim zamanın sonuna doğru yayınladım. Kişisel yazılar, gönderen kuruluşum tarafından paylaşıldı ve tuttuğum mütevazı Blogspot blogu çok sayıda göze çarpıyordu.
Sadece bu değil, bu üç yıl boyunca klavyemden iki elimle çok şey yarattım. Her ay takip ettiğim olayları, hikayeleri, alıntıları, çizimleri ve kağıt el sanatlarını içeren bir sanat günlüğüm var. Ayrıca arkadaşlarım ve ailemle eve birkaç el yazısı mektup yazdım.
Yapmam gerekenler listesi bile yaratıcı bir şekilde yapıldı.
İlk gerçek yaratıcı uyanışımı tecrübe etmeme izin veren Güney Sudan'da yaşamakla ilgili neydi?
Kuşkusuz, savaş zamanı ve çatışma sonrası koşullar bunun bir parçasıydı. Olumsuz şeyler - sıcaklık, politik istikrarsızlık, gerginlik, yoksulluk ve tüm bunlardan gelen stres - beni yaratıcılığa dayandığım bir yere göndermeye yardımcı oldu.
Ama aynı zamanda yaratıcılığımı etkilemenin olumlu yönleriydi.
Zamanın farklı geçtiği bir yerde yaşamanın sevinciydi ve beraberlik gibi diğer şeylerden daha az önemli olarak görülüyordu.
Önemsiz şeylerin bakış açımdan ve odak noktamdan sıyrıldığı daha basit bir ortamda yaşamanın temizliği idi.
Bu kadar acı çeken, ancak bu kadar güzelliği yayan insanlara tanıklık etmekte bulduğum derin ilham kaynağıydı.
Tanrı'nın bu büyük aşk hikayesinin bir parçası olarak bana izin verdiği farkındalığıydı. Çok çiğ, çok gerçek ve çok vahşi bir yerde, tüm karmaşıklığı içinde yaşam yaşadım. Karanlıkta zekice parlayan ışık gördüm.
Yaratıcı olarak nasıl yanıt veremem ?!
Tüm bunlar gerçekleştiğinden beri, yaratıcılığın iyileşmek için güçlü bir araç olduğuna inanan güçlü bir firma oldum. Julia Cameron da bunun hakkında konuşuyor. Kişisel düzeyde, bu yaratıcılık ve yazmanın bu kadar önemli olmasının ana nedenlerinden biridir. 2.5 yıl evden sonra bile, Güney Sudan'daki tecrübelerime devam ediyorum. Benim için yaratıcılık tanık olmak, işlemek ve oynamak için önemli bir yoldur.
Yaratma ve yazma yeteneği için minnettarım. Güney Sudan'da yaşamanın yaratıcılığımı uyandırdığına minnettarım.
Afrika hakkında daha fazlası: