Video - Video
Video , hareketli görsel medyanın kaydedilmesi, kopyalanması , oynatılması, yayınlanması ve görüntülenmesi için elektronik bir ortamdır . Video ilk olarak mekanik televizyon sistemleri için geliştirildi ve daha sonra yerini çeşitli tiplerde düz panel ekranlara bırakan katot ışınlı tüp (CRT) sistemleri aldı .
Video sistemleri, ekran çözünürlüğü , en boy oranı , yenileme hızı , renk özellikleri ve diğer nitelikler bakımından farklılık gösterir . Analog ve dijital varyantlar mevcuttur ve radyo yayını , manyetik bant , optik diskler , bilgisayar dosyaları ve ağ akışı dahil olmak üzere çeşitli ortamlarda taşınabilir .
Tarih
Analog video
Video teknolojisi ilk olarak mekanik televizyon sistemleri için geliştirildi ve hızla katot ışınlı tüp (CRT) televizyon sistemleri ile değiştirildi, ancak o zamandan beri video görüntüleme cihazları için birkaç yeni teknoloji icat edildi. Video, başlangıçta yalnızca canlı bir teknolojiydi. Charles Ginsburg , ilk pratik video kayıt cihazından (VTR) birini geliştiren bir Ampex araştırma ekibine liderlik etti . 1951'de ilk video kayıt cihazı , kameranın elektriksel uyarılarını dönüştürerek ve bilgileri manyetik video kasetine kaydederek televizyon kameralarından canlı görüntüler yakaladı .
1956'da video kayıt cihazları 50.000 ABD Doları'na satıldı ve video kasetlerin bir saatlik makara başına maliyeti 300 ABD Dolarıydı. Ancak fiyatlar yıllar içinde kademeli olarak düştü; 1971'de Sony, video kaset kaydedici (VCR) disk ve kasetlerini tüketici pazarına satmaya başladı .
Dijital video
Kullanımı dijital videoda teknikleri yarattı dijital video . Pratik olmayan yüksek bit hızları gerektiren erken dijital sıkıştırılmamış video nedeniyle başlangıçta analog video ile rekabet edemedi . 1970'lerin başında geliştirilen kayıplı bir sıkıştırma işlemi olan ayrık kosinüs dönüşümü (DCT) kodlamasıyla pratik dijital video mümkün hale getirildi . DCT kodlaması, 1980'lerin sonunda ilk pratik dijital video kodlama standardı olan H.261'den başlayarak hareket dengelemeli DCT video sıkıştırmaya uyarlandı .
Dijital video daha sonra daha yüksek kalitede ve nihayetinde, önceki analog teknolojiden çok daha düşük maliyete sahipti. DVD'nin 1997'de ve daha sonra Blu-ray Disc'in 2006'da icat edilmesinden sonra, video kaset ve kayıt ekipmanı satışları hızla düştü. Bilgisayar teknolojisindeki gelişmeler, pahalı olmayan kişisel bilgisayarların ve akıllı telefonların bile dijital videoyu yakalamasına, depolamasına, düzenlemesine ve iletmesine olanak tanıyarak video prodüksiyon maliyetini daha da düşürerek program yapımcılarının ve yayıncıların bantsız üretime geçmesine olanak tanır . Dijital yayıncılığın ortaya çıkışı ve bunu izleyen dijital televizyon geçişi , dünyanın çoğu yerinde analog videoyu eski bir teknoloji statüsüne düşürme sürecindedir . 2015 yılı itibariyle, gelişmiş dinamik aralık ve renk gamlarına sahip yüksek çözünürlüklü video kameraların ve iyileştirilmiş renk derinliğine sahip yüksek dinamik aralıklı dijital ara veri formatlarının artan kullanımıyla , modern dijital video teknolojisi dijital film teknolojisi ile yakınlaşıyor .
Video akışlarının özellikleri
Saniyedeki kare sayısı
Kare hızı , videonun birimi başına sabit resim sayısı,eski mekanik kameralar içinsaniyede altı veya sekiz kare ( kare / sn ) ile yeni profesyonel kameralar için saniyede 120 veya daha fazla karearasında değişir. PAL standartları (Avrupa, Asya, Avustralya vb.) Ve SECAM (Fransa, Rusya, Afrika'nın bazı bölgeleri vb.) 25 çerçeve / s belirtirken, NTSC standartları (ABD, Kanada, Japonya vb.) 29,97 çerçeve / s belirtir. Film, saniyede 24 kare gibi daha düşük kare hızında çekilir ve bu, sinematik bir hareketli görüntünün videoya aktarılması sürecini biraz karmaşıklaştırır. Hareketli bir görüntünün rahat yanılsamasını elde etmek için minimum kare hızısaniyede yaklaşık on altıkaredir.
Taramalı ve aşamalı
Video taramalı veya aşamalı olabilir . Aşamalı tarama sistemlerinde, her yenileme periyodu, her çerçevedeki tüm tarama satırlarını sırayla günceller. Doğal olarak ilerleyen bir yayın veya kaydedilmiş sinyal görüntülerken, sonuç, görüntünün hem sabit hem de hareketli parçalarının optimum uzaysal çözünürlüğüdür. Taramalı, erken mekanik ve CRT video görüntülerinde saniyede tam kare sayısını artırmadan titreşimi azaltmanın bir yolu olarak icat edildi . Taramalı tarama, aşamalı taramaya kıyasla daha düşük bant genişliği gerektirirken ayrıntıları korur .
Taramalı videoda, her bir tam çerçevenin yatay tarama çizgileri ardışık olarak numaralandırılmış gibi işlenir ve iki alan olarak yakalanır : tek sayılı satırlardan oluşan tek bir alan (üst alan) ve aşağıdakilerden oluşan bir çift alan (alt alan) çift numaralı çizgiler. Analog görüntü aygıtları, algılanabilir genel titreşim söz konusu olduğunda kare hızını etkin bir şekilde ikiye katlayarak her kareyi yeniden üretir. Görüntü yakalama cihazı, yakalandıktan sonra tam bir kareyi bölmek yerine alanları birer birer aldığında, hareket için kare hızı da etkili bir şekilde iki katına çıkar, bu da görüntünün hızla hareket eden parçalarının daha pürüzsüz, daha gerçekçi bir şekilde yeniden üretilmesini sağlar. taramalı bir CRT ekranda görüntülendiğinde.
NTSC, PAL ve SECAM taramalı formatlardır. Kısaltılmış video çözünürlüğü spesifikasyonları genellikle taramayı belirtmek için bir i içerir . Örneğin, PAL video formatı genellikle 576i50 olarak tanımlanır , burada 576 toplam yatay tarama çizgisi sayısını, i geçmeyi belirtir ve 50 saniyede 50 alanı (yarım kare) gösterir.
Aşamalı bir tarama cihazında doğal olarak taramalı bir sinyali görüntülerken, genel uzamsal çözünürlük basit çizgi ikiye katlama ile azalır — görüntünün hareketli parçalarındaki titreme veya "tarak" efektleri gibi nesneler, özel sinyal işleme onları ortadan kaldırmadıkça görünür. Görüntü ayrıştırma olarak bilinen bir prosedür , LCD televizyon , dijital video projektörü veya plazma panel gibi aşamalı bir tarama cihazında analog, DVD veya uydu kaynağından gelen taramalı video sinyalinin görüntüsünü optimize edebilir . Ancak deinterlacing, gerçek aşamalı tarama kaynak materyaline eşdeğer video kalitesi üretemez .
En boy oranı
En boy oranı , video ekranlarının ve video resim öğelerinin genişliği ve yüksekliği arasındaki orantılı ilişkiyi tanımlar. Tüm popüler video formatları dikdörtgendir ve bu nedenle genişlik ve yükseklik arasındaki oranla açıklanabilir. Geleneksel bir televizyon ekranı için genişlik-yükseklik oranı 4: 3 veya yaklaşık 1.33: 1'dir. Yüksek çözünürlüklü televizyonlar 16: 9 veya yaklaşık 1.78: 1 en boy oranını kullanır. Film müziği içeren tam 35 mm film karesinin en boy oranı ( Akademi oranı olarak da bilinir ) 1.375: 1'dir.
Piksel bilgisayar monitörlerinde kare genellikle, fakat kullanılan piksel dijital video genellikle kare olmayan, örneğin PAL kullanılan NTSC varyantları gibi boy oranlarına sahip CCIR 601 dijital video standardı ve karşılık gelen anamorfik geniş biçimleri. 720 480 piksel 9 ekranında 16: 3-boy oranı görüntü ve yağ piksel: kafes, 4 ince piksel kullanır.
Cep telefonlarında video izlemenin popülaritesi dikey videonun büyümesine yol açtı . Silikon Vadisi risk sermayesi şirketi Kleiner Perkins Caufield & Byers'ın ortağı olan Mary Meeker, 2015 İnternet Eğilimleri Raporu'nda dikey video görüntülemenin büyümesini vurguladı - 2010'da video görüntülemenin% 5'inden 2015'te% 29'a yükseldi. Snapchat’ler , yatay video reklamlardan dokuz kat daha sık izleniyor.
Renk modeli ve derinlik
Rengi modellemek video renk gösterimi ve görünür renklerine kodlanmış renk değerleri sistem tarafından yeniden eşler. Ortak kullanımda bu tür birkaç temsil vardır: tipik olarak YIQ NTSC televizyonda kullanılır , YUV PAL televizyonda kullanılır , YDbDr SECAM televizyon tarafından kullanılır ve YCbCr dijital video için kullanılır.
Bir pikselin temsil edebileceği farklı renklerin sayısı, piksel başına bit sayısıyla ifade edilen renk derinliğine bağlıdır . Dijital videoda gerekli olan veri miktarını azaltmanın yaygın bir yolu, kroma alt örneklemesidir (örneğin, 4: 4: 4, 4: 2: 2, vb.). İnsan gözü renkteki ayrıntılara parlaklıktan daha az duyarlı olduğu için, tüm pikseller için parlaklık verileri korunurken, bir bloktaki birkaç piksel için renklilik verilerinin ortalaması alınır ve hepsi için aynı değer kullanılır. Örneğin, bu, 2 piksel bloğu (4: 2: 2) kullanılarak renklilik verilerinde% 50 veya 4 piksel bloğu (4: 2: 0) kullanılarak% 75 azalma ile sonuçlanır. Bu işlem, görüntülenebilecek olası renk değerlerinin sayısını azaltmaz, ancak rengin değiştiği farklı noktaların sayısını azaltır.
Video kalitesi
Video kalitesi , Pik sinyal-gürültü oranı (PSNR) gibi biçimsel ölçümlerle veya uzman gözlemi kullanılarak öznel video kalitesi değerlendirmesi yoluyla ölçülebilir . ITU-T tavsiyesi BT.500'de birçok sübjektif video kalitesi yöntemi açıklanmıştır . Standartlaştırılmış yöntemlerden biri, Double Stimulus Impairment Scale (DSIS) 'dir. DSIS'de her uzman, bozulmamış bir referans videoyu ve ardından aynı videonun bozuk bir sürümünü görüntüler. Uzman daha sonra "bozulmalar fark edilmez" ile "bozukluklar çok can sıkıcıdır" arasında değişen bir ölçek kullanarak bozulmuş videoyu derecelendirir.
Video sıkıştırma yöntemi (yalnızca dijital)
Sıkıştırılmamış video , çok yüksek bir veri hızıyla maksimum kalite sağlar . Video akışlarını sıkıştırmak için çeşitli yöntemler kullanılır; en etkili yöntemler, uzamsal ve zamansal fazlalığı azaltmak için bir grup resim (GOP) kullanır . Geniş anlamda, uzamsal fazlalık, tek bir çerçevenin parçaları arasındaki farkların kaydedilmesiyle azaltılır; bu görev kare içi sıkıştırma olarak bilinir ve görüntü sıkıştırmayla yakından ilgilidir . Benzer şekilde, çerçeveler arasındaki farkları kaydederek geçici artıklık azaltılabilir; bu görev, hareket telafisi ve diğer teknikler dahil olmak üzere kareler arası sıkıştırma olarak bilinir . En yaygın modern sıkıştırma standartları DVD , Blu-ray ve uydu televizyonu için kullanılan MPEG-2 ve AVCHD , Cep telefonları (3GP) ve İnternet için kullanılan MPEG-4'tür .
Stereoskopik
- İki kanal: sağ göz için bir sağ kanal ve sol göz için bir sol kanal. İki video projektörde birbirinden 90 derece eksen dışı ışık polarize filtreler kullanılarak her iki kanal aynı anda görüntülenebilir. Ayrı ayrı polarize edilmiş bu kanallar, eşleşen polarizasyon filtrelerine sahip gözlüklerle görüntülenmiştir.
- Bir kanalın iki renk kodlu katmanla kaplandığı Anaglyph 3D . Bu sol ve sağ katman tekniği bazen ağ yayını veya DVD'deki 3B filmlerin son anaglif sürümleri için kullanılır. Basit kırmızı / camgöbeği plastik gözlükler, içeriğin stereoskopik bir görünümünü oluşturmak için görüntüleri ayrı ayrı görüntüleme araçları sağlar.
- Görüntüyü her bir göze dönüşümlü olarak engellemek için videoyla senkronize olan LCD perdeli gözlükleri kullanan, ilgili göz için değişen sol ve sağ çerçevelere sahip bir kanal , böylece uygun göz doğru çerçeveyi görür. Bu yöntem, Mağara Otomatik Sanal Ortamı gibi bilgisayar sanal gerçeklik uygulamalarında en yaygın olanıdır , ancak etkili video kare hızını iki kat azaltır.
Biçimler
Farklı video aktarım ve depolama katmanlarının her biri, aralarından seçim yapabileceğiniz kendi format setlerini sağlar.
İletim için fiziksel bir konektör ve sinyal protokolü vardır (bkz . Video konektörlerinin listesi ). Belirli bir fiziksel bağlantı, belirli bir yenileme hızı, ekran çözünürlüğü ve renk alanı belirten belirli ekran standartlarını taşıyabilir .
Birçok analog ve dijital kayıt formatı kullanımdadır ve dijital video klipler , kendi formatlarına sahip dosyalar olarak bir bilgisayar dosya sisteminde de saklanabilir . Veri depolama cihazı veya iletim ortamı tarafından kullanılan fiziksel formata ek olarak , gönderilen birlerin ve sıfırların akışı, bir numarası mevcut olan belirli bir dijital video kodlama formatında olmalıdır (bakınız Video kodlama formatları listesi ).
Analog video
Analog video, bir veya daha fazla analog sinyalle temsil edilen bir video sinyalidir . Analog renkli video sinyalleri arasında parlaklık , parlaklık (Y) ve renklilik (C) bulunur. NTSC , PAL ve SECAM ile diğerleri arasında olduğu gibi bir kanalda birleştirildiğinde buna kompozit video denir . Analog video, iki kanallı S-Video (YC) ve çok kanallı bileşen video formatlarında olduğu gibi ayrı kanallarda taşınabilir .
Analog video hem tüketici hem de profesyonel televizyon yapım uygulamalarında kullanılır.
Dijital video
Taşıma ortamı
Video, analog veya dijital sinyal olarak kablosuz karasal televizyon , analog sinyal olarak kapalı devre sistemdeki koaksiyel kablo dahil olmak üzere çeşitli şekillerde iletilebilir veya taşınabilir . Yayın veya stüdyo kameraları, seri dijital arayüz (SDI) kullanan tek veya çift koaksiyel kablo sistemi kullanır . Fiziksel konektörler ve ilgili sinyal standartları hakkında bilgi için Video konektörlerinin listesi bölümüne bakın .
Ekran standartları
Dijital televizyon
- ATSC - Amerika Birleşik Devletleri, Kanada , Meksika , Kore
- Dijital Video Yayını (DVB) - Avrupa
- ISDB - Japonya
- Dijital Multimedya Yayını (DMB) - Kore
Analog televizyon
Analog televizyon yayın standartları şunları içerir:
- Alan sıralı renk sistemi (FCS) - ABD, Rusya; eski
- Çoklanmış Analog Bileşenler (MAC) - Avrupa; eski
- Çoklu alt Nyquist örnekleme kodlaması (MUSE) - Japonya
- NTSC - Amerika Birleşik Devletleri , Kanada , Japonya
- PAL - Avrupa , Asya , Okyanusya
- RS-343 (askeri)
- SECAM - Fransa , eski Sovyetler Birliği , Orta Afrika
- CCIR Sistemi A
- CCIR Sistemi B
- CCIR Sistemi G
- CCIR Sistemi H
- CCIR Sistemi I
- CCIR Sistemi M
Bir analog video formatı, çerçevenin görünen içeriğinden daha fazla bilgi içerir. Görüntüden önce ve sonra, meta verileri ve senkronizasyon bilgilerini içeren satırlar ve pikseller bulunur. Bu çevreleyen kenar boşluğu, boşluk aralığı veya boşluk bölgesi olarak bilinir ; yatay ve dikey ön sundurma ve arka sundurma , boşluk aralığının yapı taşlarıdır.
Bilgisayar ekranları
Kayıt
İlk televizyon, Kinescope kullanılarak tarihsel amaçların dağıtımı için filme kaydedilen bazı programlarla neredeyse tamamen canlı bir ortamdı . Analog video kayıt cihazı ticari olarak 1951'de piyasaya sürüldü. Yaklaşık kronolojik sırayla. Listelenen tüm formatlar yayıncılara, video yapımcılarına veya tüketicilere satıldı ve bunlar tarafından kullanıldı; veya tarihsel olarak önemliydi (VERA).
- 2 "Dörtlü video bant ( Ampex 1956)
- VERA ( BBC deneysel format yaklaşık 1958)
- 1 "Tip A video kaseti ( Ampex )
- 1/2 "EIAJ (1969)
- U-matic 3/4 "( Sony )
- 1/2 "Cartrivision ( Avco )
- VCR, VCR-LP, SVR
- 1 "Tip B video kaseti ( Robert Bosch GmbH )
- 1 "C Tipi video kaseti ( Ampex , Marconi ve Sony )
- Betamax (Sony)
- VHS ( JVC )
- Video 2000 ( Philips )
- 2 "Helisel Taramalı Video Bant ( IVC )
- 1/4 "CVC ( Funai )
- Betacam (Sony)
- HDVS (Sony)
- Betacam SP (Sony)
- Video8 ( Sony ) (1986)
- S-VHS ( JVC ) (1987)
- VHS-C ( JVC )
- Pixelvision ( Fisher-Price )
- UniHi 1/2 "HD (Sony)
- Hi8 (Sony) (1990'ların ortası)
- W-VHS ( JVC ) (1994)
Dijital video kayıt cihazları, analog kayıt cihazlarına kıyasla daha yüksek kalite sundu.
Optik depolama ortamları, özellikle tüketici uygulamalarında, hacimli bant formatlarına bir alternatif sundu.
- Blu-ray Disk ( Sony )
- Çin Mavi Yüksek Çözünürlüklü Disk (CBHD)
- DVD ( Super Density Disc , DVD Forum idi )
- Profesyonel Disk
- Universal Media Disc (UMD) ( Sony )
- Geliştirilmiş Çok Yönlü Disk (EVD, Çin hükümeti sponsorluğunda)
- HD DVD ( NEC ve Toshiba )
- HD-VMD
- Kapasitans Elektronik Disk
- Laserdisc ( MCA ve Philips )
- Televizyon Elektronik Diski ( Teldec )) ve ( Telefunken )
- VHD ( JVC )
Dijital kodlama formatları
Ayrıca bakınız
- Genel
- Video formatı
- Video kullanımı
- Video ekran kaydı
Referanslar
|Wikimedia Commons, Video ile ilgili medyaya sahiptir .|
|Vikisözün şunlarla ilgili alıntıları vardır: Video|


Video hakkında kitaplık kaynakları|