Sovyetler Birliği, felaketi araştırmak için iki taraflı bir araştırma komisyonu kurulmasını önerdi ve ayrıca Wim Delare’nin ölümü ve evin yıkılması için 685.000 $ tazminat ödemeyi kabul etti. Kısa süre sonra, Sovyet uzmanları kaza yerine kabul edildi, savaşçının enkazını SSCB’ye geri götürmelerine bile izin verildi. Pek çok bakımdan, bu tür bir işbirliği, iki askeri bloğun – NATO ve Varşova Paktı ülkeleri – birbirlerine uzlaşmaz düşmanlar olarak bakmayı bırakarak diyalog kurmaya başladıkları 1980’lerin sonundaki yumuşama sayesinde mümkün oldu.
İnsansız bir MiG-23’ün, uçağın bir pilotun katılımı olmadan dokuz yüz kilometreden fazla uçabildiği Polonya’dan Belçika’ya uçuşu, biraz benzersizdir. Dünya havacılık tarihinde, daha önce pilotların çok hızlı uçaklardan ayrıldığı ve bir süre kendi başlarına uçmaya devam ettikleri durumlar olmuştur, ancak kimse bu kadar uzun bir yol kat edememiştir. MiG-23 açık alanda bir yere düşerse, bu uçuş komik kabul edilebilir, ancak uçuş trajediyle sona erdi. Görünüşe göre, talihsiz Wim Delara bu şekilde kaderin kendisi tarafından ölmeye mahkumdu, çünkü MiG-23 motoru en az bir saniye aşağı yukarı çalıştırılsaydı, o zaman genç adam hayatta kalacaktı.
Az bilinen bir başka gerçek de bahsetmeye değer. Aynı gün, 4 Temmuz 1989, başka bir felaket oldu ve bu da üzücü sonuçlara yol açtı. Hepsi aynı Polonya’da, bir Sovyet cephe hattı bombardıman uçağı Su-24 ve bir Polonyalı planör havada çarpıştı. Bu, bir dizi saçma kaza ve hata nedeniyle tekrar oldu ve eğer Su-24’e verilen hasar ölümcül değilse ve pilot, bombardıman uçağını havaalanına indirirse, Polonyalı planör pilotunun “kuruma” ile çarpışması hayatına mal oldu. Bununla birlikte, Avrupa basınında o günün ana konusu, MiG-23 kaçak uçağıydı, özellikle de bu olay, o zamanki Genel Sekreter Mikhail Gorbaçov’un, bir Sovyet insansız savaşçısının neredeyse arkasından uçtuğu Fransa’ya yaptığı ziyaret sırasında meydana geldiğinden.
limkhub –
https://www.popmech.ru/weapon/491182-samolet-beglec-samaya-nelepaya-katastrofa-sovetskogo-istrebitelya/