Coiling Dragon - Cilt 8 Bölüm 28: Çiçeksi Kız Kardeşler
Çeviri: IHATEPANDA Düzenleme: Grandal
Şafak vakti. Hava açık ve taze idi.
Ruskin [Luo'si'jin] Lampson ve diğerlerinin dün gece yerleştikleri malikânenin yönünde yüksek hızda hareket ederken iki astına liderlik ediyordu.
"Efendi Lampson'a ve diğerlerine mükemmel şekilde baktığımdan emin olmalıyım. Lampson'dan gelen tek bir sözcük bizi muhtemelen terfi ettirebilir." Ruskin yine de hayal kırıklığına uğradı. "Maalesef, Efendi Lampson son derece temkinli davranıyor gibiydi. Tek bir hizmetlinin bile malikâneye girmesine izin vermedi."
Bu şeyleri düşünürken Ruskin kapıya doğru yürüdü.
“Neler oluyor? Kapı kapalı değil mi?” Ruskin kaşlarını çattı. Lampson ve diğer efendilerin çok önemli bir işi olduğunu biliyordu. Kesinlikle kapıyı açık bırakmazlardı.
Avluya girdi. Avlunun girdiği gibi avlunun biraz fazla sessiz olduğunu hissediyordu.
"Efendiler" diye seslendi Ruskin.
Ancak sesi avluda bir yanıt olmadan yankılandı.
"İkiniz, etrafa benim için bakın. Yukarı çıkıp neyi bulabileceğime bakacağım.” Bu konuda Ruskin’in içinde kötü bir his vardı. Hemen Lampson ve diğerlerinin odalarının bulunduğu ikinci kata gitti.
İkinci kattaki her bir kapı açıktı. Hiçbiri kapatılmamıştı.
Lampson'un odasına giren Ruskin derhal kaşlarını çattı. Yatak açık şekilde kullanılmayan bir durumda idi. Aynı zamanda, yatağın başında bir sırt çantası vardı.
"Bu doğru değil."
Ruskin hemen başka bir odaya girdi. Gerçekten de, yatak dağınık bir haldeydi ve sırt çantası bir masanın üzerindeydi. Ruskin hala herhangi bir sorun görememekte idi... Fakat bunun doğru olmadığını düşünüyor idi.
"Efendi Lampson sırt çantasını alacak vaktin yoktu ve diğer efendiler için de aynı şey geçerli idi. Efendi Lampson'u ve diğerlerini derhal terk etmeye zorlayan önemli bir şey meydana gelmiş olabilir mi?" Ruskin kaşlarını çattı.
"Efendim!" Aşağıdan çılgınca bir çağrı geldi.
Ruskin'in yüzü değişti ve hemen koridora koştu ardından doğrudan balkondan avluya doğru atladı.
"Ne oldu?" Ruskin iki astına baktı.
"Efendim, burada kan lekeleri var." İkisi duvara dikkat çekti.
Başlangıçta, Zassler ölümsüz kölelerine ölenlerin tüm izlerini yok etmelerini emretmişti. Kan lekeleri de dâhil olmak üzere neredeyse tüm izler gerçekten de ortadan kaldırılmıştı. Ancak, Blackcloud Panter Haeru, Özel Uygulayıcının kafatasını tek bir pençe ile ezdiğinde, kan her yere saçılmıştı. Bu ölümsüz kölelerinin çok çalışkan ve dikkatli olmalarına rağmen hala birkaç iz kalmıştı.
"Kan lekeleri. Ve Efendilerin hepsi kayıp mı?"
Sessiz avluya bakan Ruskin, muazzam bir kaya göğsüne bastırıyor gibi hissetti. "Burada bir savaş meydana gelmiş. Efendilere gelince, onların peşinde olmaları olabilir mi?”
Ruskin, bu efendilerin altısının ne kadar şaşırtıcı derecede güçlü olduğunu biliyordu. Birinin bu altı efendiyi öldürebileceğine inanmıyordu.
Ruskin iki astına şu talimatı verdi: "İkiniz, Basil eyaletin başkentine doğru hemen yola çıkın. Bu haberi bildirin.”
“ Evet!”
Fakat iki ast Basil eyaletinin başkentine ulaşamadan Linley'in grubunun orta kademe takımınla daha önce karşılaşmıştı.
"Bunlar mı?" Linley, Bebe, Zassler ve Haeru, yol kenarında uzun boylu, yabani çimlerin arasında saklanıyorlardı.
Zassler, arabayı çevreleyen dört şövalyeye baktı. Başını sallayarak, “Evet onlar. İki kız arabanın içinde olmalı."
"Arabanın içinde mi?"
Linley kaşlarını çattı, sonra Bebe'ye baktı. "Bebe, arabanın bu iki kızdan daha fazlasına sahip olmasını bekliyorum. Kızı da koruyan insanlar olmalı. Bebe, fiziksel olarak küçüksün. Görevin, arabaya yüksek hızda girip o muhafızları öldürmek olacak. "
Zassler başını salladı. "Bu ekipte tümü erkek olan altı insan var. Bu arabanın içinde iki erkek daha olmalı. "
"Bunu duydun mu, Bebe? Arabanın içindeki iki adamı öldür.” Linley, Bebe'nin kafasını okşarken güldü.
Bebe Linley'nin omuzlarına atladı, ciyaklarken küçük başını güvenle kaldırdı. "Patron. Ben Bebe seni hayal kırıklığına uğrattı mı?"
Linley sevgiyle şımarttı.
"Bunu yapalım." dedi Linley ona zihinsel olarak.
Bebe, küçük gözleriyle arabaya bakarken derhal büyüdü. Ve sonra sessizce uzun boylu çimlerin arasında dolaşarak arabaya yaklaştı...
Taşıma aracında, iki güzel, yeşim saçlı benzer ikiz kız kardeş vardı. Gözleri biraz kızarık ve şişmişti, ikisi karşılarında ki iki adama nefretle bakıyorlardı.
"Sizi piçler." İkisinden, gözleri biraz daha büyük olanı, düşük sesle lanetlendi.
İki adam sadece onlara gülümsedi, en ufak da umursamıyorlardı.
"Rebecca [Li'be'ka], artık lanetleme. Bu çöpleri lanetlemeke enerji israfına yol açar. Bütün yıllarca Radiant Kilisesine iman ettik ve Rab'be bize mutluluk getirmesi için dua ettiğimizi düşününce. Bu kadar aşağılık olabileceklerini kim bilebilirdi ki?” Diğer kızın gözleri de nefretle doluydu.
"Abla." Rebecca sefil bir şekilde ablasının elini tuttu.
Rebecca ve Leena [Li'na], 48 Anarşik Dükanın yerlisi idi. Radiant Sovereing’e inanarak babalarını izlemişlerdi, fakat Radiant Kilisesinin ebeveynlerini öldüreceğini ve sonrada onları kaçıracağını kim düşünürdü.
Ebeveynleri öldürüldüğünde artık Rebecca ve Leena’nın bir ailesi yoktu.
Ve şimdi, onların gelecekleri küllere dönüşmüştü. Herhangi bir umut yoktu.
"Baba. Anne.” Rebecca ve Leena, anne-babalarını düşündüklerin de titremeye başladılar. Anarşik topraklarda ne kadar kargaşa ve savaş olursa olsun, bütün bu yıllar, aileleri onları korumuştu.
Ama bu sefer…
"Leena. Kardeşini al ve kaç." Babaları, hayatının son anında yedinci seviyede ki bir savaşçıya sıkı sıkıya sarılmıştı. Yalnızca beşinci seviye savaşçı olmasına rağmen, babaları onu birkaç saniye daha engellemeyi başarmıştı.
Ne yazık ki, Radiant Kilisesinin güçleri çok şiddetli idi.
"Tanrım, lütfen bizi kurtar." Leena içinden bağırıyordu. "Bizi kurtardığınız ve intikam almak için bir şans verdiğiniz sürece, ruhum de dâhil olmak üzere her şeyi feda etmeye hazırım."
Anne-babası öldürüldüğü sırada izlemişti. İntikam almak istiyordu.
Ne yazık ki. Tanrı onlardan çok uzaktı idi. Bu iki sıradan canın arzularını nasıl hissedecekti?
"Slash." Birdenbire, çok garip bir ses duyuldu.
Leena ve Rebecca ikisine de sürpriz oldu. İkisi de sadece siyah bir bulanıklık gördü. "Slash!" Ses ikinci kez duyuldu ve kan her yere saçıldı.
Rebecca ve Leena şoka girdi.
Onları koruyan iki adamın başları aniden aşağıya düşmüştü. Boyunlarının yarısı kesikti. Kesinlikle ölmüşlerdi.
"Kimdi o?" İkiz kız kardeşler şoka girdi, sonra birdenbire çok sevindiler. Birinin onları kurtardığını biliyorlardı. Her yönden baktı, ancak kurtarıcılarını göremediler.
“Squeak, squeak.” aşağıdan bür ses duyuldu.
Rebecca ve Leena ikisini de başlarını indirdiklerin de orada sadece çok kibirli şekilde kafasını tutan sevimli, küçük, siyah bir fare gördüler. Çok insansı bir şekilde bıyıklarını kaldırmak için keskin pençelerini kullanıyor idi.
D.N. Yani şimdi bizim bebe kızlara bıyık mı büküyor? Sen ne zaman büyüden de bıyık bükmeyi örgendin?
"Bir sıçan mı?" Hem Rebecca’nın hem de Leena’nın kafaları karışıktı.
Bebe hemen sinirlendi ve küçük pençelerini çılgınca sallayarak hızla yükseldi. Birdenbire karanlık bir bulanıklığa dönüştü ve onları geçerken anında kayboldu.
"Sıçan mıydı?" Rebecca ve Leena anladılar.
Bebe, ikisini de öldürdüğünde hiç ses çıkarmamıştı. Dahası, araba yol boyunca ilerledikçe sürekli olarak takırdadı. Dışarıdaki dört şövalye hiçbir şey fark etmemişti.
“Ah!”
Birdenbire, dışarıdan sefil bir çığlık çıktı.
“Roaaaar!” Bir canavarın öfkeli kükremesi.
Rebecca ve Leena birbirlerine baktılar, hemen arabanın kapısını ittiler. Vagon şoförü çökmüştü, taze kanları arabayı kirletiyordu.
Rebecca ve Leena çabucak dört şövalyeye bakmak için döndüler.
Ama gördükleri tek şey...
Menekşe rengi ışıktan dört şeytani parıltı gözüktü. Üç şövalye başı uçmadan önce tepki gösterme şansına sahip değildi. Sırtında ki adamantine ağır kılıç ile siyah savaşçı zırhı giyen Linley, arabanın önüne zarifçe indi.
D.N. girişe bak girişe artist
"Merhaba. Az önce serbest bırakıldınız.” Linley bir gülümsemeyle dedi.
Önlerinde güçlü bir genç gören Rebecca ve Leena biraz şaşkına döndüler. Onların gözünde şövalyeler son derece güçlülerdi. Ama bu gence karşı bir an bile duramayacaklar gibi görünüyordu.
"Rebecca ve Leena. Merhaba." Yaşlı bir ses duyuldu. Zassler, ancak o zaman çimenlik alanda ayağa kalktı.
Zassler'ın kemikli, yaşlı vücudu ve son derece uzun beyaz kaşlarını görünce Rebecca ve Leena heyecanla "Büyükbaba Zassler!" Diye seslendi.
Ortak muhafızlar altında bir süre Zassler'le birlikte dolaşmışlardı, bu yüzden birbirlerini tanıyorlardı.
"Büyükbaba Zassler, bu efendi kim?" Rebecca ve Leena ikisi de Linley'e merakla baktı. Aniden iki kız kardeş, onlara çok büyük siyah bir panterin yaklaştığını fark ettiler. Panterin soğuk ürkütücü gözleri hem Rebecca’yı hem de Leena'yı korkutuyordu.
"Korkmayın. Haeru, onları korkutmayı kes.” Linley bağırdı.
“Arooo.” Haeru, Linley'e karşı yumuşak bir sesle seslendi, Sonra başını indirdi ve yanına doğru ilerledi artık bu ikiz kız kardeşi korkutmaya cesaret edemiyordu.
"Rebecca, Leena, bu efendi Linley. O benden daha zayıf değil." Zassler kıkırdadı.
“Doğru mu?” Rebecca ve Leena şok olarak Linley'e baktılar.
Linley'in güçlü olduğuna inanmadıklarından değildi; Zassler eşlik ederken, Radiant Kilisesinin ona ne kadar değer verdiğini görmüş olmalarıydı. Muhafızlarının arasında bir Kardinal vardı. Zassler, bir milyon kişilik orduyu nasıl yok edebileceği hakkında bu kız kardeşlere övünmüştü. Sonunda yakalanmıştı çünkü dokuzuncu seviyede ki on savaşçı tarafından etrafı sarılıp saldırıya uğramıştı
"Büyükbaba Zassler. Bizi kurtaran bu sevimli fareydi." Rebecca ve Leena hemen başlarını Bebe'ye çevirdi.
Bebe şu anda arabanın üstünde duruyordu. Onlara gülümsedikten sonra göz açıp kapayıncaya kadar Linley'nin omuzlarına doğru ilerledi.
"Bebe'den mi bahsediyorsun? Bu Linley'in evcilleştirdiği büyülü yaratık.” Zassler, Bebe'yi tanıtırken güldü. Sonra Linley'e baktı. "Linley. Seni tanıştırayım. Küçük kız kardeş Rebecca'nın biraz daha büyük gözleri var. Bu da ablası Leena. "
Linley gülümsedi ve başını salladı.
"Zassler, bu iki kızı geri göndermeli miyiz yoksa...?"
Linley'in görüşüne göre, bu iki kızın onlara bir faydası yoktu. Sonuçta, ruhları ne kadar saf olursa olsun, bu onların çok güçlü oldukları anlamına gelmiyordu.
"Büyükbaba Zassler, gidecek bir yerimiz yok." Büyük kız kardeş Leena çılgınlaştı. Bağırarak, "Büyükbaba Zassler, aranıza katılmamıza izin verin. Radiant Kilisesinin insanlarını öldürdüğünü biliyoruz. Ayrıca ebeveynlerimiz için intikam almak istiyoruz.”
"Büyükbaba Zassler, yalvarırız." Rebecca da ona yalvardı.
Zassler, muhtemelen Necromantic büyünün karanlık sanatına dâhil etmek için bu ikiz kız kardeşleri yanında götürmeyi planlıyordu. Ancak Linley'nin de aynı fikirde olması gerekiyordu.
"Linley, hadi onları yanımıza alalım. Leena ve Rebecca ikisi birden pişirebilirler. Vadide her zaman kızarmış et yiyemeyiz değil mi?" Zassler güldü.
Sözlerini dinleyen Rebecca ve Leena aceleyle "Her şeyi yapabiliriz." dediler. “Kızartabilir, yemek yapabilir, temizleyebiliriz."
İkisi, güvenebilecekleri birileri olmadan iki güzel kızın feci bir kaderi olacağını biliyordu. Zassler'ın Linley'in fikrini ne derece değer verdiğini görünce, Linley'in de şüphesiz bir uzman olduğunu biliyorlardı. Bu onlara intikam almak için daha büyük bir şans verecekti.
Linley iki kardeşe baktı. Yalvaran bakışları karşısında başını salladı. "Tamam."
Rebecca ve Leena'nın gözleri hemen parlak, neşeli bir ışıkla doldu.
"Haydi gidelim. Geri dönüyoruz." Linley talimat verdi.
Linley'in grubu bir kez daha dağ vadisine döndü, fakat bu sefer iki kardeş ilavesi ile. Dördünün ortak bir noktası vardı: Radiant Kilisesine karşı nefret duymak!