İğneada'nın içindeki çocuk parkındaydık. Hava oldukça kapalı; hafiften kar başlamıştı. Vakit iyice akşama doğruydu ama parkın iki noktasında iki zorlu mücadele devam ediyordu. İlki bizimkisi. Arabada epeyce çekim yaptıktan sonra, kankama yerden göz hizası çekelim, önce sen çık dedikten sonra; o gitti, arabanın arka tarafından yere yattı. Daha ben inmemiştim ki, yaşlı bir amca "bir şey mi oldu? kaza falan mı var?" diye başladı sormaya. Yok amca, fotoğraf çekiyoruz dediysek de kar etmedi. Amca bırakmaz çekelim kuşu:) Diğer mücadele ise "Zor dostum, zor" dercesine, solucanla Gümüş Yağmurcun arasında. Çektikçe çekti, sonunda solucan oldu 30 cm. Amma velakin solucan kopunca, bizimki sırt üstü düştü (Allah'tan o kareleri de yakaladım).
Sonra mücadele bir başka boyutuyla devam etti. İki yıl önce, Uluslararası bir yarışmaya katıldım bu kare ile. Binlerce fotoğraf arasından sıra gelmedi ama hemen ardından Dünya Kuşları Kitabı'nın 16. cildi olan özel cildinde yayınlanıp, telif yerine kitap sahibi olunca ödülünü almış oldu:) http://ibc.lynxeds.com ve http://www.lynxeds.com/hbw/special-volume-new-species-and-global-index
Bugün tam 22 yılı geride bıraktığımız sevgili eşim ve meslektaşım Profesör Dr. Ayşegül Karataş'a ithaf ediyorum.
Bu yılki son karemi eklerken; 2015'in vatana, millete, bütün insanlığı iyilikler, güzellikler getirmesini dileyerek, yeni yılınızı kutlarım.
Kalın sağlıcakla...