Stefan Zweig'tan Tüm Dostlarına,
"Kendi isteğimle ve aklım başımda olarak hayatıma son vermezden önce son bir borcu yerine getirmek isteği yakamı bırakmıyor. Bana ve çalışmaları için böylesine güzel ve konuksever bir davranışla başımı dinlemek olanağını sağlamış eşsiz Brezilya'ya bütün içtenliğimle borçluluğumu belirtmek isterim.
Bu ülkeyi, her gün biraz daha fazla sever oldum. Konuştuğum dilin dünyasını yitirdikten ve düşünce dünyamın yurdu Avrupa, kendini yıkıp yaktıktan sonra, hayatımı temelinden yepyeni ve severek buradan daha başka bir yerde kuramazdım."
Dostundan Santranç Tanrısı Zweig'a,
Kırmızı Pelerinli Kent'e borçlanmak Dünya'nın en onur duyulacak durumu olsa gerek. Sonsuzluğa erişme fikirlerinin tümü içerisinde almış olduğun kararlar bilgeliğinin sana bir ödülü ve seni yaşatma isteğinin bir neticesi.
Kırmızı Pelerinli Kent'i, her gün biraz daha fazla sever olman bundandır. Konuştuğun dilin dünyasının kalan kırıntılarını yaşatman adına Anadolu'nun kendini yakıp yıkanlara karşı, hayatını yeniden idame ettirmek ve sevgiyle aynı dilde tabessüm etmek isteyenlere bir diriliş muştusu olarak annelerin merhameti ve acısıyla yoğrulan çocukların ülkesinde kurmaya davet ediyorum...