Yerçekimi, modern fiziğin bildiği temel güçlere en aşina olanıdır. Bebekler Cheerios’u hasta yavrularına bırakırken deneyler. Romantik komediler, çoğunlukla, potansiyel bir sevgi ilgisinin ayağına düşmek için, yerçekiminin olumsuz etkisi altında kalan düşmüş bir paketle başlar. Ve bunu derin ve temel düzeyde anlamayı ümit eden bilim adamları için önemini korumaktadır. Son zamanlarda yapılan bir ölçüm, yerçekiminin zor ve ölçülmesi zor bir özelliğini onaylamıştır.
1600’lerin sonunda, Sir Isaac Newton ilk sofistike yerçekimi teorisini tasarladı ve 1900’lerin başında Albert Einstein tarafından revize edildi. Newton’un teorisi, bu tür teknolojik özelliklerde, New Horizon sondasını Pluto’ya doğru bir şekilde vurmak ve 3,3 milyar mil yolculuktan birkaç on mil genişlikli bir hedefe ulaşmak gibi büyük hassasiyetle doğrulandı. Einstein’ın teorisi, bunlardan biri tek bir ayağa kaldırıldığı zaman Dünya yüzeyinde iki hiper-kesin saatin çalıştığı farklılıkları gözlemlemek de dahil olmak üzere daha etkileyici bir doğrulamadan geçmiştir.
Ancak, Einstein’ın çok başarılı teorisi, atom altı alemine uygulandığında başarısız olur – bu, imkansız tahminlerde bulunur. Buna göre, fizikçiler tarafından yerçekimini doğru bir şekilde anlamak için yeni bir kuantum teorisi gerektiği kabul edilir. Ve eğer böyle bir teori varsa, yerçekimi kuvvetine aracılık eden graviton adı verilen atomaltı bir parçacık içermesi gerekir.
Graviton keşfedilmedi, ancak yerçekiminin gözlemlendiği şekilde hareket etmesi için, iki nesne arasında onları birbirinden ayıran mesafenin bir karesi gibi zayıflayacak şekilde, gravitonun bir avuç özelliklere sahip olması gerekir. . Kütlesiz olmalı ve ışık hızında hareket etmelidir. Güneş sistemimizdeki nesnelerin konumlarının ve hareketlerinin kesin ölçümleri kullanılarak son zamanlarda test edilen gravür kütlesidir.
Çok sayıda Fransız üniversitesi ve gözlemevinden araştırmacılar, gravitonun sıfır olmayan bir kütleye sahip olduğunu varsaydı ve daha sonra hangi kütleye izin verildiğini görmek için INPOP (Intégrateur Numérique Planétaire de l’Observatoire de Paris) verilerini kullandı. INPOP, Dünya / Ay mesafesi ve hem Mars hem de Merkür’ü çevreleyen probların ölçümleri de dahil olmak üzere, güneş sistemindeki cisimlerin konumlarının kesin olarak belirlenmesiyle ayarlanan gezegensel bir efemeristir.
[mailpoet_form id=”1″]
Gravitonun bir kütlesi varsa, bu, yerçekiminden kaynaklanan kuvvetin mesafe nedeniyle nasıl değiştiğini değiştirir. Sonuçlar kesindi. Graviton bir kütleye sahipse, yaklaşık 7 x 10 -23 eV’den küçük olmalıdır, ki bu inanılmaz derecede küçüktür… elektronun kütlesinin trilyonunun trilyonunun on binde birinin, her ikisi de en hafif olanı Bilinen atom altı parçacıklar ve bir kütlenin güvenilir bir şekilde ölçüldüğü en hafif parçacık.
Bu nedenle, bu ölçüm sıfır kütleye sahip olan ve ışık hızında hareket eden bir graviton ile çok tutarlıdır. Bu ölçüm aynı zamanda iki nötron yıldızının birleşmesinin hem hafif hem de çekimsel dalgalarının varış zamanının 2017’deki bir ölçümü ile tutarlıdır . İki nötron yıldızı, Dünya’dan yaklaşık 130 milyon ışık yılı uzağındaydı ve varış zamanlarındaki fark sadece 1.7 saniye idi. En basit seviyede, bu, yerçekiminin ışığın hızına yakın hareket ettiği anlamına gelir, ancak gravitonların kütlesi üzerinde ayar limitlerine genişletilebilir. Gravitonların bir kütlesi olsaydı, gözlemlenen ışığın darbesinden sonra yerçekimi dalgaları gelirdi.
Graviton kütlesinin iki ölçümü, hem iki nötron yıldızının birleşmesi hem de INPOP verilerini kullanan en son ölçüm, benzer sınırlar verir. Bu aslında sadece bir tesadüf, çünkü iki sonuç çok farklı teknikler kullanarak ve çok farklı mesafelerden uygulanarak elde edildi. Ancak her iki ölçüm de, eğer varsa, gravitonların neredeyse kütlesiz veya büyük olasılıkla tam olarak kütlesiz olması gerektiğini doğrulamaktadır. Einstein’ın tahmin edeceği şey buydu.
Bilim adamlarının böyle bir hassasiyetle ölçüm yapabilmesi, modern bilim tekniklerinin gerçek bir kanıtıdır. Bilim adamlarının varsayımlarını sürekli test ettiklerini ve geçmişin ünlü bilim adamları tarafından icat ettiği modelleri kırmaya çalıştıklarını da belirtmek gerekir. Bununla birlikte, kitlesiz gravitonların tahmini doğrulandı.