Dirsek eklemi hem menteşe hem de dönel (trokoid) eklem olarak davranır ve kaldırma, itme, çekme ve eli boşlukta pozisyonlama için stabil bir bağlantı sağlar. Menteşe, kubital eklemde humeroulnar (trokleoulnar) ve humeroradial (kapitelloradial) eklemler tarafından oluşturulur. Trokleoulnar esas eklemdir, proksimal radioulnar eklem trokoid tiptedir. Bu üç eklem ortak bir sinovyal kaviteyi paylaşır.
Tam dirsek ekstansiyonu, nötral (anatomik) pozisyonda 0 derece olarak tanımlanmıştır. Bazı özellikle kaslı olan normal erkeklerde tam ekstansiyon 5-10 derece az olabilir, normal kadınlarda ise 10 dereceye kadar hiperekstansiyon görülebilir.
Normal dirsek fleksiyonu 0'dan 160 dereceye kadardır. Tam ekstansiyondaki herhangi bir defisit fleksiyon kontraktürü (eklemin fleksiyon yönünde kontraktürü) olarak isimlendirilir. Brakialis, biseps ve brakioradialis dirseğin esas fleksörleridir. Büyük, güçlü triseps ve küçük, görece zayıf ankoneus ekstansörlerdir. Normal aktiviteler için minimum 100 derece fleksiyon-ekstansiyon arkı gereklidir.
Önkol ve elin pronasyonu (anatomik pozisyonda avuç içinin arkaya bakması) ve supinasyonu (anatomik pozisyonda avuç içinin öne bakması) proksimal ve distal radioulnar eklemlerde gerçekleşir. Radial baş kapitellumda dönerken, distal radius distal ulnanın etrafında döner. Normal pronasyon 75 derece ve supinasyon 85 derecedir. Pronator teres ve pronator kuadratus esas pronatorlardır, biseps ve supinator kasları radioulnar eklemin esas supinatörleridir. Normal aktiviteler için gereken minimum pronasyon-supinasyon arkı 100 derecedir.