Antoine de Saint-Exupéry
Küçük Prens
BÖLÜM VIII
Bu çiçeği daha iyi tanımak için çok çabuk öğrendim. Küçük prensin gezegeninde her zaman, tek bir yaprak dizisiyle süslenmiş, hiç yer tutmayan ve kimseyi rahatsız eden çok basit çiçekler vardı. Çimlerde bir sabah görünecekti ve sonra gece dışarı çıkacaklardı. Ama bu bir gün, bir başkasından getirilen bir tohumdan filizlenmişti ve küçük prens, diğer dallara benzemeyen bu dalı çok yakından izledi. Yeni bir baobab olabilirdi. Ama çalı hızla büyümeyi durdurdu ve bir çiçek hazırlamaya başladı. Devasa bir düğmenin kurulumuna tanık olan küçük prens, mucizevi bir görüntünün ortaya çıkacağını düşünmüştü, ama çiçek asla güzel olmaya hazırlanıyordu. yeşil odasının sığınağı. Renklerini dikkatle seçti. O yavaş giyinmiş, yaprakları birer birer ayarladı. Poppies gibi buruşmuş kıyafetlerinden kurtulmak istemedi. Sadece güzelliğinin tam parlaklığında görünmek istedi. Eh! Evet. Çok cilveli! Gizemli tuvaleti bu yüzden günlerce sürdü. Ve sonra, bir sabah, sadece güneş doğuşunda, kendini gösterdi.
Ve çok hassas bir şekilde çalıştı, dedi ki, esneme:
Ah! Zorlukla uyanıyorum ... Afedersiniz ... Hala tüm dekorlarım ...
Küçük prens, sonra, onun hayranlığını içeremezdi:
-Bu güzelsin!
"Değil mi", çiçeklere usulca cevap verdi. Ve ben aynı zamanda güneşle doğdum ...
Küçük prens, çok mütevazı olmadığını tahmin etti, ama çok dokunaklıydı!
-Bu zaman, sanırım, kahvaltı, yakında ekledi, beni düşünecek kadar nazik olursun ...
Ve küçük prensin, hepsi karışmış, bir tatlı su toplama çantasına gitmişken, çiçeğe hizmet etmişti.
Bu yüzden onun vanity tarafından çok az işkence gördü biraz gölgeli. Bir gün, örneğin, dört dikeninden bahsetmişken, küçük prense şöyle demişti:
-Kaçları, pençeleriyle gelebilirler!
"Gezegenimde kaplan yok," dedi küçük prens, "ve sonra kaplanlar otları yemiyorlar.
"Ben bir ot değilim", çiçek yumuşak bir şekilde yanıtladı.
Affedersin ...
"Kaplanlardan korkmuyorum, ama hava saldırılarından nefret ediyorum. Ekranın olmaz mı?
"Hava akımlarının korkusu ... bu bir şans değil, bir bitki için küçük prens'i fark etmişti. Bu çiçek çok karmaşık ..."
Akşam, beni bir dünya altına sokacaksın. Evde çok soğuk. Kötü yüklüdür. Geldiğim yer ...
Ama durmuştu. O bir tohum şeklinde geldi. Diğer dünyalar hakkında bir şey bilmiyordu. Böyle naif bir yalan hazırlamaya şaşırmışken, küçük prens'i yanlış yere koymak için iki veya üç kez öksürdü:
-Bu ekran?
-Onu alacaktım ama sen benimle konuşuyordun!
Sonra, öksürüğüne, yine de pişmanlık duymaya zorlamıştı.
Böylece küçük prens, sevgisinin iyi iradesine rağmen, kısa sürede onu şüphe duyuyordu. Önemli olmayan kelimeleri ciddiye almıştı ve çok mutsuz oldu.
img"Onu dinlememeliydim," dedi bana bir gün, "Çiçekleri dinlemeyin, onlara bakıp nefes almalısınız. Benim gezegenim koktu, ama ben bilmiyordum." Beni çok sinirlendiren bu pençe hikayesi beni yumuşatmalıydı ... "
Il bana encore'u katıyor:
"Hiçbir şey anlamadım, onu eylemler üzerinde yargılamalıydım, sözler üzerinde değil, kaynıyordu ve beni aydınlatıyordu, asla kaçmamalıydım, onu tahmin etmeliydim." Fakir zavallarının ardındaki hassasiyet, çiçekler çok çelişkili, ama onu nasıl seveceğimi bilmek için çok gençtim. ”