Kara cübbeli adam önünde şeytanlara göz gezdirdi. Kar kırmızısı kaşlarının altındaki gözleri öfkeyle dolmuştu. “Su maymunu öldü mü dedin? Mümkün değil!”
“Usta, Su Tanrısı’nın öldüğü gerçekten doğru.” Konuyu rapor eden şeytan, kara cübbeli adamı bir an bile bekletmeye cüret etmeden cevapladı, “İnsan birlikleri çok hızlı bir şekilde toplandı ve her cepheden savaşmaya başladılar. Şimdi Ulu Hakimiyet Eyaleti’nde, Cennetin Denetleyici Elçilerinden iki tane var. Geçtiğimiz günlerde birçok şeytan katledildi. Fırsatı olanlar dağların derinliklerine ve göllerin diplerine saklandı. Kimse eskisi gibi açıkta yaşamaya cesaret edemiyor.”
“Demek su maymunu öldü…” Kara cübbeli adam sessizliğe gömülmüştü.
İmparatorluk ordusu bile ortaya çıkmıştı, Cennetin Denetleyici Elçileriyle birlikte hem de. Bu haberlerin sahte olmasına imkan yoktu.
Önündeki şeytanlar korkudan çıtlarını çıkaramıyorlardı. Su maymununun Dokuz Dağ Adası’nın efendisinin en sevdiği öğrencisi olduğunu biliyorlardı. Daha sonra Su Maymunu kendisine Su Tanrısı demeye başlamıştı ve tüm öğrencilerin ona öyle hitap etmesini emrederce istemişti! Sadece ustası, Adanın Efendisi ona sevimli bir şekilde Su Maymunu diyordu. Aslında kendisi Su Tanrısı’nın dayanılmaz küstahlığını çok destekliyordu.
Adanın efendisi tekrar altındakilere baktı, “Kim öldürdü onu?”
Şeytanlar doğru cevabı bilmiyorlardı, “Hala bilinmiyor.”
“Beceriksizler sürüsü!” Adanın efendisi bağırmıştı, “Gökmavisi Öküz.”
“Buyrun efendim.” Yapılı bir adam öne çıkıp kibarca cevap vermişti. Bu kişi adanın efendisinin en eski öğrencisiydi. Kendini çok açığa çıkarmazdı ama çoktan Gerçek Nüve Aşaması’ndaki bir ulu şeytandı.
Adanın efendisi sözlerine devam etti, “Bu meseleyi sana bırakıyorum. Olayı incele araştır ve üç gün içinde bana rapor ver. Küçük kardeşini kimin öldürdüğünü bana söyle.”
Gökmavisi Öküz saygıyla cevapladı, “Tabii usta.”
Gökmavisi Öküz ustasının neden böyle öfkelendiğinin gayet iyi farkındaydı. Bir nedeni, itibarıydı! Sonuçta ustası dünyaca bilinen çok zalim bir şeytandı. İkinci nedeni de Su Tanrısı’nın Hakimiyet Eyaleti’ndeki kaynakların yarısından fazlasını kontrol etmesiydi. Adanın efendisinin yetişimine gerekli olan birçok özel eşya Su Tanrısı tarafından tedarik ediliyordu. Milyonlarca insanın hayatını Su Tanrısı’nın ellerindeydi ve onu bu kadar ayrıcalıklı kılan bu kullanışlı özelliğiydi. Böyle bir öğrenciyi kaybettikten sonra nasıl öfkeli olmasın?
Alacakaranlıktı.
Qin Yun ve Yi Xiao nehir kıyısında geziyorlardı. Son birkaç günde, Qin Yun sık sık Yi Xiao’yu Hakimiyet Eyaletinin lezzetlerinin tatması için gezdiriyordu. Sonuçta buranın lezzetleri dünyaca ünlü sayılırdı.
“Langyang Nehri’nin Yıldırım Kılıçbalığı gerçekten ününü hak ediyor. Daha önce yemiştim ve çok lezzetliydi. Ama şimdi yerinde yerken tadı sanki farklı ve çok daha güzel.” dedi Yi Xiao gülümseyerek.
Qin Yun da aynı ifadeyle karşılık verdi, “Yıldırım Kılıçbalığı nehrin sadece Ulu Hakimiyet Eyaleti’ne uzanan kısmında bulunuyor. Yakalayıp binlerce kilometre öteye götürülürse, canlı halde götürülse bile tadı çok değişir. Seni bugün götürdüğüm restorandaki servis edilenler aynı gün nehirden tutuluyordu! Hem piştiği su da Ulu Hakimiyet Eyaleti’nden, yani her anlamda yöresel bir lezzetti.”
“Anladım.” Yi Xiao kafasını sallamıştı, “Gerçekten, Jiangnan’daki lezzetler olağanüstü.”
Qin Yun güleryüzle ekledi, “Biz yetişimcilerin ömrü uzun. İstersen hayatının bir kısmını Jiangnan’da geçirebilirsin.”
Yi Xiao göz ucuyla Qin Yun’a baktı ama bir şey söylemedi.
“Deh! Deh!”
Uzaktan, Wen Chong kendilerine doğru at sürüyordu. Yanında kendisine eşlik eden bir grup astı da vardı.
Qin Yun ve Yi Xiao durup gelen gruba baktılar.
“Kardeş Qin, Bayan Yi sizi bulmam epey vaktimi aldı.” Wen Chong yanlarına yaklaşınca atından inip dizginleri astlarından birine verdi.
“Su Tanrısı ile uğraşırken Yi Xiao buranın lezzetlerini hiç tadamamıştı. Çeşitli eski restoranları geziyorduk.” dedi Qin Yun.
Wen Chong bunu duyunca heyecanla başını salladı, “Evet, evet. Hakimiyet Eyaleti’nin lezzetleri benim memleketimden çok daha güzel! Ayrıca bir sürü eski restoran var burada, yüzyıldan uzun süredir hizmet veriyorlar. Buraya gelen herkes bu eski restoranları tek tek gezip geleneksel yemekleri tatmalı bence de. Ama o kadar çok var ki hepsinde her gün yemek yiyerek gezsen yarım yılını alır.”
Yi Xiao gülümsedi, “Bugün Yıldırım Kılıçbalığı’nı yedik. Gerçekten çok güzeldi.”
“Evet!” Yemek konusu Wen Chong’u heyecanlandırıyor gibiydi, “Yıldırım Kılıçbalığı benim de favorilerim arasında. Balık yemekleri arasında… ilk üçümde!”
“Kardeş Wen, neden bize doğru koşturuyordunuz?” Qin Yun doğrudan konuya girerek yemek konusunu değiştirdi.
Kendini kaptırdığını fark edince Wen Chong da gülmüştü, “Az kalsın niye geldiğimi unutacaktım. İki, Cennetin Denetleyici Elçisi geldi. Şimdi Eyalet Valisinin Malikanesi’ndeler. İkinizle görüşmek istiyorlar.”
Qin Yun ve Yi Xiao birbirlerine baktı, “Cennetin Denetleyici Elçileri mi?”
Wen Chong sessizce konuştu, “Önce size söylemeliyim ki, İki elçiden biri, Gökmavisi işaretli Cennetin Denetleyici Elçisi, Daoist Kırmızı Yeşimtaşı. Diğeri de Mor işaretli Cennetin Denetleyici Elçisi, Görkemli Lord Öz Muska. İnanıyorum ki ikiniz de biliyorsunuz ki Denetçi İlahi İttifak Daoist ve Budist mezhepler ve İmparatorluk Hükümeti ile ortak kuruldu. Birçok yetişimci uzmanın Cennetin Denetleyici Elçisi olarak sorumluluğu var. Bu ittifak aynı zamanda muazzam güce sahip.”
“Bunu biliyorum.” dedi Qin Yun, “Dünyadaki en iyi yetişimciler, zalim şeytanları ortadan kaldırmak için Denetçi İlahi İttifağı oluşturdu.”
Yi Xiao da ekledi, “Elçilerin iki rütbesi var. Birisi kendisine karşı çıkan yedinci dereceden düşük her yetkiliyi infaz etme yetkisine sahip Gökmavisi İşareti. Eyalet Valisi bile böyle bir şeye karşı çıkamaz. Mor İşaret ise… beşinci dereceden düşük herkesi direk infaz etme yetkisine sahip. Tek yapmaları gereken infazdan sonra bir rapor yazmak. Beşinci derecedeki bir valiyi infaz ederse başı biraz ağrıyacak olsa da, Cennetin Denetleyici Elçileri muazzam güce sahip.”
Qin Yun da onaylamıştı.
İmparatorluk Hükümeti de yetişimciler de insanları koruyordu! Daoist ve Budist kutsal topraklarının gücü birleşince İmparatorluk Hükümetini bile gölgede bırakırdı.
Mor İşaretli bir elçi, genellikle Altın Nüve Aşaması’ndaki uzmanlar olurdu. Eğer Altın Nüve Aşaması’nda değilse, daha önce Altın Nüve Aşaması’ndaki bir şeytanı öldürmüş olmalıydılar! Ya bu aşamaya geçmiş olmalıydılar ya da bu aşamadaki bir şeytanı öldürüp kendilerini kanıtlamalıydılar. Bu yüzden her mor işaretli elçinin inkar edilemez ve korkutucu gücü vardı.
“Kısa keselim ve onları bekletmeyelim bence.” Dedi Wen Chong, ”Muhafızlar sizin için iki at hazırlamıştı.
“Tamamdır.” Qin Yun ve Yi Xiao kendileri için hazırlanmış atlara sırayla bindiler ve Wen Chong ile valinin malikanesine doğru hızla at sürdüler.
Yolda, Yi Xiao sesini iletti, “Kardeş Qin, Bu iki elçiden, Daoist Kırmızı Yeşimtaşı Gerçek Nüve Aşaması’nda. Yüz yıldan fazla süredir yetişim yapıyor ve Dharma hazinesi, Kızıl Alevli Su Kabağı, son derece ünlü. Resmen cehennem kusabiliyor. Şuanki gücü Gerçek Nüve’nin zirvesinde. Bir seyyar yetişimci olmasına rağmen, hafife almaya gelmez. Biraz fevri davranır çabuk öfkelenir ve şeytanlardan iğrenir.”
“Mor işaretli olansa, Görkemli Lord Öz Muska, diğerinden daha yüksek yetkiye sahip. Altın Nüve Aşaması’nda bir uzman. Buraya gelmesinin nedeni muhtemelen şeytanların öfkeyle karşı atağa geçmesinden endişelenmesi. Bu nedenle düzenin bozulmaması için gelmiştir. Küçük şeytanlar uğraşacak biri değil. Kendisi, Manzaralı Dağ Mezhebi’nin büyük ustasıdır. Bu mezhep aynı zamanda Jiang Eyaleti’nin en üst seviye mezhebi. Jiang Eyaletindeki iki Altın Nüve Aşaması’ndaki uzmandan biri. Manzaralı Dağ Mezhebi’nin önemli mirasının ve Öz Muska Sarayı’nın kontrolü ona ait.”
Qin Yun da sesini ileterek cevap verdi, “Görkem Lord Öz Muska’nın ününü çok duydum. Sonuçta Jian Eyaleti’ndeki yetişim dünyasının en tepesindeki adam. Bildiğim kadarıyla Manzaralı Dağ Mezhebi eskiden Daoistlerin kutsal topraklarındaymış. Ama ne yazık ki gücü azalmış ve üst seviye bir mezhep haline gelmiş.”
“Evet. Manzaralı Dağ Mezhebi bir zamanlar tılsım ve muskaların uzmanıydı. İtibar olarak İlahi Gök Kubbe ile yarışırdı ama ne yazık ki zalim şeytanlarla büyük bir savaşa tutuldu. Dağın girişi istila edildi ve böylece güçleri önemli ölçüde düştü. Ama şu an bile tılsım ve muska yöntemleri hala dünyada ilk üçte.”
Qin Yun da Manzaralı Dağ Mezhebi’ne çok saygı duyuyordu.
Ama, Kılıç ölümsüzlüğü mirasını aldı ve kılıç sanatlarında uzmanlaştı. Bu yüzden tılsım muskaları konusunda hiç temeli yoktu. Bu nedenle daha önce Manzaralı Dağ Mezhebi’ne hiç gitmemişti.
Manzaralı Dağ Mezhebi de benzer şekilde, yeni öğrencilerin alımında çok sıkıydı.
…
Kısa sürede Eyalet Valisinin Malikanesi’ne vardılar.
Wen Chong’un önderliğinde, salona girdiler. Qin Yun ve Yi Xiao içeri girdiğinde, yaşlı Daoistin baş köşede oturduğunu gördü. Saçları beyazdı ama yüzü hayat doluydu. Solundaysa belinde su kabağı sarkan kırmızı elbiseli bir güzellik vardı. Sağında da eyalet valisi oturuyordu.
Eyalet valisi hemen konuştu, “Qin Yun, Yi Xiao çabuk olun üstlerinizi selamlayın.”
Qin Yun ve Yi Xiao da hemen eğildiler, “Selamlar, Kıdemli Öz Muska. Selamlar Kıdemli Kırmızı Yeşimtaşı.”
“İkinizin de daha Yeni Doğan Alemi’ndeyken Su Tanrısı’nın karşısına çıkacak gücü ve cesareti varmış!” Daoist Kırmızı Yeşimtaşı ikiliyi güler yüzle övdü, “O su maymunundan iliklerime kadar nefret ederdim. Birçok kez karşısına çıkmayı denedim, malikanesini yerle bir ettim ama her seferinde nehire kaçıp saklandı. Hiçbir şey yapamadım sonuçta. Eskiden Görkemli Lord Öz Muska’nın da harekete geçmişliği var. Ancak kurnaz maymun hep dikkatliydi. Siz ikiniz Jiang Eyaleti’ndeki tüm yetişimcilerin alkışlarını hak ediyorsunuz.”
Sonraki Bölümün İsmi: Değiş-Tokuş