34.15: Su Kaybını Azaltan Uyarlamalar
Bitki yapraklarından buharlaşma transpirasyon sürücüler rağmen, aynı zamanda su kaybına neden olur. Su fotosentetik reaksiyonlar ve diğer hücresel süreçler için kritik olduğundan, farklı ortamlarda bitkiler üzerindeki evrimsel baskılar su kaybını azaltan adaptasyonların edinimi ne tahrik var.
Kara bitkilerinde, epidermis adı verilen bir bitki yaprağının en üst hücre tabakası, miğfik denilen mumsu bir madde ile kaplanır. Bu hidrofobik tabaka epidermal hücreler tarafından sentezlenen polimer cutin ve diğer bitki kaynaklı balmumu oluşur. Bu maddeler istenmeyen su kaybını ve gereksiz çözünürlerin girişini önler. Mantikülün özgül bileşimi ve kalınlığı bitki türlerine ve çevreye göre değişir. Diğer yaprak adaptasyonları da buharlaşmaen aza indirebilirsiniz, öncelikle yüzey alanı azaltarak. Örneğin, bazı otlar su kaybını azaltan katlanmış bir yapıya sahiptir. Alternatif olarak, diğer çim türleri buharlaşmaya karşı korumak için bıçak haddeleme uğrar. Çölde yaşayan bazı bitkiler, su buharı tuzak mikroskobik kıllar kaplı yaprakları var, bu nedenle buharlaşmayı azaltarak.
Su öncelikle stomata denilen bitki yapraklarındaki küçük deliklerden buharlaşır. Bazı bitkilerin stomata aşırı ısı ile ilişkili buharlaşma onları koruyan, alt yaprak yüzeyinde sadece yer almaktadır. Diğer bitkiler, stomatal açıklığı çevreleyen koruma hücreleri bağıl nemi algılayabildiği için, yapraklarındaki çukurlarda bulunan su buharını stomata yakına hapseterek buharlaştırıcı su kaybını azaltır. Bazı çöl bitkileri stomatalarını sadece geceleri buharlaşmanın oluşma olasılığı daha düşük olduğunda açarlar. Bu strateji Crassulacean Asit Metabolizması denir (CAM), ve onu kullanmak bitkiler yakalamak ve gece karbondioksit düzeltmek, ve gün boyunca ışığa bağlı fotosentetik reaksiyonlar çalıştırın. Bazı bilim adamları, küresel sıcaklıkların ısınmasıyla ilişkili buharlaşma için CAM'i bir azaltma çabası olarak kullanarak karbon fiksasyonunu fotosentezden ayırmak için biyomühendislik tesisleri önerdiler.