Büyük Solucanlar olarak da bilinen ejderhalar, çoğunlukla Orta Dünya’nın kuzeyinde görülen kötü yaratıklardı. Açgözlü, kurnaz, baştan çıkarıcı ve kötü niyetliydiler. Noldor’un savaştaki gücünü gören Melkor, orkların tek başına düşmanlarını yenmek için yeterli olmadığını fark etti. Bu nedenle yeni bir canavar ırkı üretmeye başladı: ejderhalar. Ejderhaların çoğu Gazap Savaşı’nda yok edildi, ancak bazıları kaçtı ve sonraki Çağlara kadar hayatta kaldı. Ejderhalar İnsanların ve Elflerin diyarlarından çok uzaktaki Kuzey Çölü’ne kaçtı. Yüzyıllar boyunca, ejderha ırkı, özellikle Gri Dağlar’ın iki mahmuz arasındaki bir bölge olan Solmuş Heath’te üremeye ve yeniden çoğalmaya devam etti.
“Turambar ve Foalókë” nin ilk Kayıp Öyküsü’nde, ejderhalarla ilgili İnsanlar arasında bir efsane vardır. Bir ejderhanın kalbine ve zehirli kanına dayanabilen her kimse, Tanrıların veya İnsanların, kuşların veya hayvanların tüm dillerini bilir ve kulakları Valar veya Melkor’un fısıltılarını yakalar”. Gondolin’in Düşüşü’nde Melkor’un ork ordularını şehre taşımak için Demir Ejderhalar yaptığı söylenir. Bununla birlikte, savaş boyunca, sırtında Balroglar olan gerçek ejderhalara benzeyen, ateş püskürtücülerinden bahsediliyor. Roverandom hikayesinde beyaz ejderhalar, ayda yaşayan yaratıklar arasında yer alıyor. Büyük Beyaz Ejderha adlı bir ejderha, Rover’a ve ay köpeğine saldırır ve tüm beyaz ejderhaların kökeni olduğu söylenir. Aynı zamanda JRR Tolkien’in Hamli Ciftci Giles hikayesinde Chrysophylax adlı bir ejderha belirir.
Ancalagon The Black
Tolkien’in en büyük ve en tehditkar ejderhası olan Ancalagon the Black, hikayede kısaca bir kez ortaya çıkıyor. Gazap Savaşı’nın hikayesinde Silmarillion’un anlatısına “Morgoth’un Eärendil tarafından yok edilen kanatlı ejderhaların en büyüğü” olarak giriyor. Gazap Savaşı, Birinci Çağ’ın sonunda Melkor / Morgoth’un son yenilgisine vesile oldu. Eärendil’in ricasıyla Valar, sonunda Orta Dünya’ya seyahat etmek ve Morgoth’la savaşmak için oradaki İnsanlar, Elfler ve Cücelerle katılmak üzere Valinor’da Vanyar ve kalan Noldor dahil güçlü bir ordu düzenledi. Kırk yılı aşkın savaşın ardından yenilgiyle karşı karşıya kalan Morgoth, o ana kadar yedekte tuttuğu en büyük silahını çağırdı. Angband çukurlarından daha önce görülmemiş kanatlı ejderhaları çıkardı; başlangıcı o kadar ani ve yıkıcıydı ki, Valar ordusu geri püskürtüldü, çünkü ejderhaların gelişi büyük bir şimşek ve ateş fırtınasıyla gerçekleşti. Bu etkileyici güç gösterisi Morgoth’un son çabası olacaktı. Ancak yeterli olmayacaktı: Beyaz alevle parıldayan Eärendil geldi ve Vingilot’un etrafında bütün büyük kartallar toplandı ve Thorondor onların kaptanıydı. Güneşin doğmasından önce Eärendil, ejderha ordusunun en güçlüsü Kara Ancalagon’u öldürdü ve onu gökten fırlattı; ve Thangorodrim kulelerinin üzerine düştü ve yıkıldılar. Sonra güneş doğdu ve Valar ordusu galip geldi ve hemen hemen tüm ejderhalar yok edildi. Valar’ın kudreti yeryüzünün derinliklerine indi. Yüzüklerin Efendisi’nin öyküsüne bu kadar doku zenginliği katan geçmiş çağlara çok sayıda gönderme yapan anlardan birinde Ancalagon, kitabın başlarında Frodo ve Gandalf arasındaki bir söyleşide de anılıyor.
“Shire’da onu değiştirebilecek bir demirci ustası yok. Cücelerin örsleri ve fırınları bile bunu yapamazdı. Ejderha ateşinin Güç Yüzüklerini eritip tüketebileceği söylendi, ama artık yeryüzünde eski ateşin yeterince sıcak olduğu ejderha kalmadı; ne de Sauron’un kendisi tarafından yapılmış olan Tek Yüzüğe zarar verebilecek herhangi bir ejderha, Kara Ancalagon bile yoktu.”
Bu söyleşide, Batı ordularının o gün bu görev için yeterince güçlü olan ve Silmaril’i kullanan Eärendil haricinde yok edilemez olan Ancalagon’un ölümü hatırlatılıyor. Ancalagon ne kadar büyüktü? Ancalagon’un Thangorodrim kulelerini ezmek için ne kadar büyük olması gerektiğini bilimsel olarak açıklayabilmeyi ima eder. Tolkien’in bu kulelerden tam olarak ne kastettiği bize söylenmedi ve bu nedenle, kesinlikle genişliklerini veya yüksekliklerini tahmin etme imkanımız yok.
Glaurung
Ejderhaların Babası, korkulu bir zekaya ve güçlü bir hipnotik bakışa sahip güçlü bir solucan olan Glaurung’du. Morgoth Solucanı olarak da adlandırılır. Glaurung, Húrin Çocuklarının kaderinde ayrılmaz bir rol oynadı. Pek çok suçu arasında Nargothrond’un Elf krallığının yok edilmesi ve Nienor’un hafızasını değiştiren bir büyü vardı. Bu onu sonunda felakete ve uzun zamandır kayıp olan kardeşi Túrin ile (hafızasını kaybettiğinden kardeşi olduğunu bilmeden) evliliğe götürdü. Nienor, Glaurung’un planının gerçeğini öğrendiğinde, intihar etti. Sonunda Glaurung, başarıya ulaşmış olan hain planına tepki olarak intihar eden Túrin tarafından öldürüldü.
The Great Cold Drake
Büyük Soğuk Ejderha, Orta Dünya tarihindeki birkaç buz tabanlı ejderhadan biridir ve ilk olarak Gri Dağ Cüceleri’ne karşı savaş sırasında ortaya çıkar. Bu savaş, birkaç ejderhanın (Büyük Solucanlar olarak bilinir) Kral Dain’in saraylarını yok ettiği, hükümdarı ve varisini öldürdüğü yaklaşık yirmi yıldır devam eden bir savaştır. Büyük Soğuk Ejderha, Cüceler tarafından, birkaç yüz yıl sonra Smaug gibi neredeyse yenilmez bir düşman olarak görülüyor ve anavatanlarından Erebor ve Demir Tepeler’e kaçmak zorunda kalıyorlar. Ancak tarih ejderhalara bir kez daha zarar verir ve kaybederler.
Scatha
Scatha, Morgoth zamanından kalma kanatsız bir ejderhadır. Devasa bir Cüce hazinesine sahip olduğu aşikar gerçeği dışında, bu varlığın geçmişine dair pek bir şey açığa çıkmadı. Canavar nihayet iki bin yıl civarında Üçüncü Çağ’da Fram tarafından öldürüldü ve sonunda Rohan doğdu. Ne yazık ki, hem insanlar hem de cüceler bulunan hazineye sahip çıkma çabasına girdi ve Kuzeybatı Rhovanion’da daha fazla çatışmaya yol açtı. Her ejderhanın kaderinde olsa gerek öldükten sonra bile bir entrika ve karmaşa çıkarmak. 🙂
Gondolin’in Ateş Drakları
Quenyan’da daha çok Uroloki olarak bilinen Fire-Drakes, tüm şehirleri kendi başlarına yıkma noktasına kadar fevkalade güçlüdür. Bununla birlikte, bu özel örnek, muhteşem Gondolin şehrinin (Earendil’in büyükbabaları ve dolayısıyla Elrond, Arwen’in ataları olan Kral Turgon ve Kraliçe Elenwe tarafından yönetilen) yıkımına karışıyor. Gondolin’in Düşüşü sırasında, Ateş Drakları sürüsü Noldorin Elflerinin evine inerek ortalığı kasıp kavurur ve oradakilerin hayatları için şehirden kaçmalarına neden olur. Elbette, Balrogların da düşman taburunun bir parçası olması ve Silmarillion’daki Ecthelion of the Fountain gibi en önemli karakterlerin yanı sıra yöneticilerin ölümüne yol açması, oluşturdukları tehlike ile birleşiyor.
Gazap Savaşı’nın Kanatlı Ejderhaları
Gazap Savaşı, Morgoth’un sonsuz askeri güçleri arasında, Orta Dünya’yı korkunç tiranından kurtarmak için Valar tarafından gönderilen orduya karşı yapılan büyük bir savaş. Karanlık lord ufukta aşağılayıcı bir yenilginin olduğunu hissetmeye başlayana kadar iki taraf da zayıflık göstermeden savaşlar yıllarca devam ediyor. Gelgiti kendi lehine çevirmek için Morgoth, son derece tehlikeli olan küçük bir uçan ejderha “müfrezesi” salıverir. Vala Lordu Manwe’nin habercisi olan Eonwe orduları bu yeni gelişmeler karşısında şaşkına döndü ve bu yeni tehditle nasıl başa çıkılacağı konusunda geçici olarak bir kayıp yaşadılar. Kahramanlar kaybetmek üzere gibi göründüğünde, Eärendil tam zamanında gelir ve dünyanın tüm uçan yaratıkların en büyüğü olan Kartalları beraberinde getirir. Bu grup, dahil olan tüm küçük ejderhaları başarıyla yenmeyi ve öldürmeyi başarır, ancak Kartalların lideri Thorondor çok daha fazla çaba harcar.
Smaug
Smaug, Orta Dünya’da var olan son “büyük” ejderha olarak kabul edilir (aslında en küçüğü). Smaug’un kökeni hakkında ayrıntılar bilinmiyor, ancak ÜÇ 2770’te Yalnız Dağ ve Dale kasabasına saldırdı. 171 yıl boyunca Smaug, Yalnız Dağ’ın hazinelerini kendine sakladı. Tamamen büyümüş bir ejderha olan Smaug, Yalnız Dağ’a yaptığı saldırıda görüldüğü gibi, hem büyük hem de güçlüydü. Büyük kanatları sayesinde uçabiliyor, ağzından ve burun deliklerinden kavurucu sıcak alev ve buhar fışkırabiliyordu. Smaug psikopat, son derece sadist, kendine güvenen, acımasız, kibirli, zeki, açgözlü, bastırılamaz bir altın arzusuna sahip olarak tasvir edilmiştir. Smaug, karşılaşmaları sırasında Bilbo’ya karşı üstünlüğü ve zaptedilmemesiyle gururla övünürken (açgözlülüğünün dışında) en ayırt edici özelliği küstahlığıdır. Filme göre de görünüşü farklıdır.
Daha fazla okumak için buraya tıklayabilirsiniz.
Yüzüklerin Efendisi ve Orta Dünya paylaşımları yaptığımız twitter adresimize buradan ulaşabilirsiniz