Perşembe, Mart 24
tabir
düşlerimin içine davetsiz misafir gibi dalıyorum. tuhaf, istenmeyen bir yabancıyım. ne olup bittiğini hiç anlayamadığım için hissettiğim, derin ve gizli bir suçluluk duygusu. narkotik bir esriklik içindeyim de anlamaya zorluyorum; onların eylemlerini ve kendimi. boşuna. bugün, inanılmaz zorluklar atlatarak bir eve ulaştım sonunda. orada hiç tanımadığım adama bir zarf teslim ettim. geri dönüştürülmüş kağıttan, sıradan bir zarf. zarfın içinden hiçbir sembolik ya da sanatsal değeri olmayan on adet gravür çıktı. adam şöyle bir baktı gravürlere, ben de omzunun üstünden. "tamam" dedi. evden aceleyle ayrıldım.