queen'in son iki senesinde aktif olarak dinleyicileriydim. o zamanlar türkiye'de, en azından benim yaşadığım ortamlarda quenn'ci fanlar yoktu. bu son iki senede türkiye'de çıkmış karma albümlerinin hemen hemen tamamını ikmal ettim ve şarkılarının çoğunu dinlemiş bulundum. 1991'de çıkan son albümleri innuendo bence müzikal açıdan en doygun, en karakterli ve ustalık dönemi işiydi. gelelim filme,
bir kere bu filmde anlatılan freddie mercury gerçek freddie değil. oynayan arap arkadaşın bir kabahati yok, elinden geleni yaparak zor bir rolün altından kalkmış ama film brian may'in ağzından anlatılan bir queen hikayesi ve freddie mercury de brian may'in bize yutturmaya çalıştığı freddie mercury. sasha cohen'in neden bezip projeden çekildiği şimdi anlaşılıyor.
-freddie tam bir rönesans adamıydı. sadece bir sahne sanatları ve vokal ustası değil ayrıca stil ve tavır açısından da bir ikondu. filmdeki ürkek köpek bakışlı pakistanlı bir göçmen değildi. daha kariyerinin başlarındayken komşu stüdyoya kokoyu çekip de gelmiş, ortama sataşan syd barret'ı kolundan tutup dışarı atan bir karakterden bahsediyoruz. pısırık arıyorlarsa brian may aynaya baksın.
-filmde birkaç ima hariç freddie'nin eşcinselliği hakkında hiçbir şey yok. freddie neredeyse eşcinsellik başta olmak üzere cinselliğin her çeşidini fütursuzca yaşamış, sabah kalktığında acaba bugün kiminle beraber olsam diyen böyle yaşayan bir seksomanyaktı. bu, onun karakterinin bir parçasıydı. freddie gibi bir adamı, biz onun cinsel yaşamıyla değil de sanatıyla ele alıyoruz diyemezsiniz. o partileri, hayal kırıklığı yaşadığı aşklarını göstermeliydiniz.
80'ler queen için tam bir kriz ve verimsizlik yıllarıydı. ancak live aid'te queen çıktı da birden paralar toplandı. bu da tam bir saçmalık. live aid'de queen'e gelene kadar ne isimler vardı. phil collins, bob geldof, paul mccartney, david bowie, the who grubu, elton john vs vs.. queen kimseden rol filan çalmadı. şarkılarını söylediler ve gittiler ancak Allah var ki freddie mercury'nin performansı tam puanlıktı.
film 80'lerin ikinci yarısında queen'in yaşadığı müzikal krizi ve disco, r&b ve rap karşısındaki zayıf düşüşünü de ele almalıydı. 1984'teki a kind of magic çok şişirilmiş ve dünya turu yapılmış bir albümdü ama kesinlikle fazla popülistti. 89'daki miracle albümü ise faciaydı. eğer film freddie'nin hastalığı kapışını eski partnerinin basına ilişkileri hakkında konuşması ve tabloid malzemesi yapmasını ele alsaydı muhteşem olurdu. freddie'nin son iki yılında bulduğu gerçek sevgi ve şaşaalı hayattan yavaş yavaş çekilmesi, eskiden çok seçiciyken ölümüne yakın grup arkadaşlarına ne bestelediyseniz getirin, hepsini okuyacağım demesi. these are the day of our lives 'ın klibindeki hastalığının son evresini gösteren o hali hepsi muhteşem malzemelerdi ama kullanılmadan film 85 senesinde kesip atılmış. herşey brian may'in hırsına kurban edilmiş. sözün özü film benim için hayalkırıklığı idi.
devamını gör...