Bölüm 539: Savaş Patlak Verir
“Ölümsüzleri bir an önce kampına yollayacağım. Üç bin Kutsal Ölümsüz’ü ve üç bin Kayıp Ölümsüz’ü kontrol etmeye alışmalısın. Gökleri Cezalandıran’ının gücü tekrar artacak; belki de savaşın kritik bir anında, hayatımı kurtarman için sana bel bağlamam gerekebilir.” Xia İmparatoru gülümsedi. “Lakin dikkatli olmalısın. Ormandaki en olağanüstü ağaç genelde ilk kesilir. Muhtemelen Kusursuz Yol’un üyelerinden büyük bir kısmı sana odaklanacaktır.”
“Anlaşıldı.” Ji Ning başını salladı.
“İdeal bağlamda, gücünün bir kısmını saklamalısın. Eğer aniden kritik bir anda gücünü sergileyecek olursan, savaşın gidişatına büyük bir etki yapabilirsin.” Xia İmparatoru hatırlattı.
“Evet.” Ning gülümsedi ve başını salladı.
Daha ustası Subhuti’ye bile bir Gerçek Ölümsüz olduğunu söylemiş değildi. Şimdiye kadar çoktan [Yüz Santimlik Kılıç]’ın on ikinci duruşunu yaratmıştı ve bu duruş Kılıç Tao’sunu baştan aşağıya barındırıyordu; lakin daha önce bu tekniğini ne sergilemiş ne de birilerine ruh kalpgücündeki ilerleyişinden bahsetmişti.
……..
Akan zamanı durdurmak mümkün değildi.
Kaşla göz arasında dokuz ay geçip gitmişti.
Ji Ning malikânesindeki özel bir odada bağdaş kurmuş oturuyordu.
Vücudundaki Saf Yang Jindan’ı altın ışık huzmeleriyle kaplıydı ve rengi iyice koyu bir hal almıştı.
Bir seri dalga şu anda Jindan’ından yayılıyordu ve bu dalgalar ruhunu Jindan’ına kattığı için yaşanıyordu. Görünmez, elle dokunulamayan ve “kalpgücü” diye bilinen bu gizemli kavram ruhuna komutlar gönderiyordu. Genç adam ruh kalpgücü tekniğine durmaksızın çalışıyordu. Meditasyon yaptığı sürelerde, genelde çok sayıda akıl karıştıran sorunlarla karşılaşıyordu. Ning ya onları tek başına çözmeye çalışıyor ya da [Kalp Sutrası]’ndaki bilgileri inceleyerek bir nevi öngörü kazanmayı umut ediyordu.
Gayet tabii Ning’in tekniği ile Yaşlı Adam Yuan’ın tekniği arasında farklılıklar vardı, ancak ikisi de aynı temelden çıkıyordu ve benzer noktaları mevcuttu. Ning’in sahip olduğu bu destek mekanizması ona meditasyon hızını artırma konusunda yardımcı oluyordu.
“Kusursuz Yol savaş için hazır.” Xia İmparatoru’nun sesi bütün Semavi Tanrılar’ın, Gerçek Ölümsüzler’in ve komutanların kulaklarında yankılandı.
Sekiz Ejder’in Bulutşehri Xia İmparatoru’nun sahip olduğu bir protokozmik ruh hazinesiydi; kendisi istediği gibi mesaj gönderebiliyordu.
“Savaş için hazırlar mı?” Şaşıran Ning hemen duraksadı.
Vhoosh.
Odasının kapısını açtı, akabinde dışarıya çıktı. Yu Wei aklı karışık bir şekilde Ning’e bakıyordu. “Neden eğitimin bu kadar kısa sürdü?”
“Savaş tekrar başlamak üzere.” Ning konuştu.
“Şimdi mi?” Yu Wei’nin suratı tamamen değişti.
“Evet.” Ning başını öne salladı.
“Başlamadan önce çocuğumuzu doğurabilirim sanıyordum.” Yu Wei artık çok genişleyen karnını okşuyordu. Dışarıdan bakıldığında doğumun her an gerçekleşebileceği anlaşılıyordu.
Karnını okşarken suratında çok nazik bir ifade vardı; bu ifade ki bir anne sevgisiydi. Hafifçe konuştu, “Bebeğimizin tekmelerini hissedebiliyorum. Yaklaşık bir iki ay içerisine doğacak gibi.”
“Ben de savaş başlamadan önce çocuğumuzun doğmasını umut ediyordum. Ne yazık ki… Bu karar bana ait değil.” Ning iç çekti.
“Kendine dikkat etmelisin. Fazla zorlama. Devasa bir Ölümsüz ordumuz var ve sen yalnızca tek bir kişisin.” Yu Wei Ning’e bakıyordu.
“Biliyorum.” Ning başını salladı.
Onu bırakın; yedi Semavi Tanrı dışarıya çıksa bile muhtemelen bu Âlem Savaşı’nda kısıtlı bir etki yapabileceklerdi. Üç yüzü aşkın Gökleri Cezalandıran toplamda üç yüzü aşkın Semavi Tanrı’dan farklı değildi!
“Beni merak etme. Şimdi gitmem gerekiyor.” Ning hemen başını çevirdi ve dışarıya yöneldi.
Ning’in gidişini izleyen Yu Wei’nin gözlerinde endişeli ifadeler vardı.
Bir Âlem Savaşı…
Ning’e ne kadar inanıyor olsa da kalbindeki korkuya engel olamıyordu.
“Hayatta kalmalısın.” Yu Wei kendi kendine konuştu.
“KARAKUZEY ORDUSU, TOPLANIN!” Ning’in sesi yankılandı, bütün Karakuzey ordu kampında duyuluyordu.
Vhoosh! Vhoosh! Vhoosh! Aniden, yüz binlerce Ölümsüz’ün sesine takiben formasyon şekil almaya başladı.
……..
Sekiz Ejder’in Bulutşehri’nin göklerini kaplayan bütün formasyonlar arasından, akılalmaz boyutlara sahip Pangu Savaş Formasyonları özellikle dikkat çekiyordu. Sadece yetmiş sekiz Habistanrı ordusu vardı, ancak bu orduların formasyonları mevcut alanın yarısını kaplıyordu. Hemen yanlarında, her biri otuz bin metre uzunluğunda olan ve sadece kürklere bürünmüş 324 Gökleri Cezalandıran duruyordu.
Etraflarında ise sinsi Yağmurejderleri yüzüyordu.
Ayrıca Semavi Tanrı golemleri, Semavi Tanrılar ve Gerçek Ölümsüzler de vardı.
“Kusursuz Yol artık savunmaya odaklanmıyor.” Ning havada duruyor, dışarıdaki manzarayı izliyordu. Mesafedeki savaş alanında artık antik, devasa Tanrıyaratıkları, Habistanrılar ve çok sayıda güçlü golem görülebiliyordu. Ayrıca Semavi Tanrı ve Gerçek Ölümsüz sayısı da az değildi; hepsi ufak ve önemsiz görünüyordu, ancak bunları küçük görmemek lazımdı. Dışarıdaki ordu o kadar fazla doğal enerji çekiyordu ki mesafedeki gökyüzü solmuş ve karanlık bulutlar gökleri sarmıştı.
“Taobabası geldi.”
“Taobabası.”
Ning mesafede beliren Taobabası Parlakızıl’ı hemen fark etti. Aniden, şehrin üstünde süzülmekte olan devasa ordulardan çıt bile çıkmamaya başladı.
Taobabası Parlakızıl herkesi gözleriyle süzdü. “Bu,” diye sakince lafa girdi, sesinde bir savaş arzusu vardı, “Parlakızıl Âlemi’yle Kusursuz Yol arasındaki bir savaş. Kaçmak imkânsız, bu savaştan kaçmak mümkün değil. Tek çaremiz kafa kafaya çarpışmak! Eğer hayatta kalmak istiyorsanız, o halde önünüzde sadece tek bir seçeneğiniz var… Kusursuz Yol’u tamamen yok etmek!”
“Ya biz öleceğiz ya da Kusursuz Yol can verecek!” Taobabası Parlakızıl’ın gözlerinde dehşet verici bakışlar vardı; bu bakışlar bir katliamı çağırıyordu.
Yaşlı görünen Taobabası Parlakızıl bile böyle bir anda vahşi yanını gösteriyordu!
Sadece Kadim Çağ’daki o antik savaşı tecrübe eden kişiler böylesine büyük bir felaketten kaçışın olmadığını anlayabilirdi. Nehir Kaynağı’nın Dört Atası gibi güçlü figürler bile er ya da geç bir taraf seçmek zorunda kalacaklar ve Sonsavaş’a öyle gireceklerdi. Bu savaştan kaçmaya çalışan herkes ortada kalacak ve iki tarafın yemi olacaktı. İki taraf da başıboş Gerçek Tanrılar ile Taobabaları’nın hayatta kalmasına izin vermeyecekti!
İki taraf da!
Yalnızca bir taraf hayatta kalabilirdi!
“Gidin ve zaferi kazanın!” Taobabası Parlkızıl nihayet emrini verdi. “Hepsini gebertin!”
“Hepsini gebertin!”
“Hepsini gebertin!”
“HEPSİNİ GEBERTİN!”
Sayısız öfke dolu kükreme gökleri sarsıyor, yerin kendisi titriyor ve dünya adeta parçalanmak üzereymiş gibi titreşimlerle doluyordu.
Geçmişte, bu Ölümsüzler rüzgâr kadar zarif ve bulutlar kadar saftı. Şimdiyse, hepsi şeytanlar kadar vahşi ve çılgın bir hale bürünmüştü. Geçmişte, sonsuz hayatlarının tadını çıkarıyor olabilirlerdi, böylece rahat yaşamlar sürüyor, Üç Âlem’i geziyor ve yepyeni arkadaşlar ediniyorlardı; lakin bu fırtınanın karşısında… Ölümsüzler’in ve Habistanrılar’ın kemiklerinde yatan o ölümcül savaş arzuları gün yüzüne çıkıyordu. Bu büyük savaş birbirine zıt iki taraf arasındaydı, iki karşıt Tao arasındaydı; yaşamam için, ölmen gerekiyor. Bu sadece bir savaş değildi; bir hayatta kalma mücadelesiydi!
Tırırım…
Devasa ordular gökyüzüne atılarak dışarıya yöneldi.
Kusursuz Yol’un güçleri ise mükemmel bir formasyonda duruyor, bekliyor ve Parlakızıl Alemi’nin güçlerini soğuk gözlerle izliyordu.
Bu orduların muazzam varlıkları Kutsal Ölümsüzler’i ve Kayıp Ölümsüzler’i korkudan titretiyordu; lakin nihayetinde, bunlar büyük formasyonun parçaları, yalnızca satranç taşlarıydı. Kaderlerini komutanlarına teslim etmişti ve Ning de üç bin Kutsal Ölümsüz ile üç yüz bin Kayıp Ölümsüz’ün kaderini ellerinde tutuyordu. Buna karşılık genç adamın kişisel gücü öyle bir seviyeye çıkmıştı ki askerleri ona mutlak bir saygıyla yaklaşıyordu.
…….
BOOM BOOM BOOM BOOM BOOM BOOM BOOM BOOM BOOM BOOM!!!!!
Gökleri Cezalandıranlar birbiri ardına yere iniyor ve toprağı iyiden iyiye sarsıyordu. Etraflarında Yağmurejderleri uçuyordu ve akılalmaz boyutlara sahip Habistanrı orduları şüphesiz ki en heybeti aurayı sergiliyordu.
İki taraf yüz yüze geldiğinde, birbirine benzer nitelikteki dehşet verici auralar da çarpışıyordu.
“Kutsal Ölümsüzler ve Kayıp Ölümsüzler böyle gerçek gibi gelmeyen sayılara çıktıklarında, benim gibi birinin bile onlara yol vermesi gerekiyor.” Taobabası Mürekkep Bambusu Kusursuz Şehir’in surlarında duruyor, gülümsüyordu. İç çekti, “Özellikle de o Semavi Tanrı ve Gerçek Ölümsüzler… En güçlüleri neredeyse Taobabaları’na denk sayılır.”
Üç Âlem’in geçmişindeki en heybetli Semavi Tanrı Houyi’den başkası değildi!
Belki bazı yaratıkvari yeteneklere sahip Semavi Tanrılar da Taobabaları’yla mücadele edip hikâyeyi anlatmak için hayatta kalabiliyorlardı, lakin Houyi bir Semavi Tanrı’yken… Ciddi ciddi bir Taobabası’nı ÖLDÜRMÜŞTÜ! Tabii, Houyi’nin zamanla Gerçek Tanrı olması pek de şaşırtıcı bir gelişme değildi; yine de bu gelişme yüzünden adamın gücü inanılmaz bir seviyeye ulaşmıştı. Üç Âlem’in bir numaralı ilahi okçusuydu ve kalpgücü okçuluk tekniğini [Houyi’nin Okçuluğu] adı altında sistematik bir hale sokmuştu.
Tamamen sistematik bir hale sahip olan tek teknik buydu. Ning’in yarattığı teknikler ise sadece kişiye uygun şeylerdi; onları başkalarına öğretmesi mümkün değildi. Yaşlı Adam Yuan’ın geçmişte verdiği [Kalp Sutrası] da Ning’e sadece bir tecrübe ağı sunmuştu; Ning bu tecrübelerden yola çıkarak kendine has bir teknik geliştiriyordu.
Ancak ne yazık ki, bu büyük ilah Houyi, bu Üç Âlem’i Kadim Çağ zamanlarda korkudan titreten dehşet verici figür, tamamen kayıplara karışmış durumdaydı.
“Parlakızıl?” Taobabası Mürekkep Bambusu mesafeye bakıyordu.
Parlakızıl uzaktaki Sekiz Ejder’in Bulutşehri’nde duruyor, Kusursuz Şehir’e doğru bakıyordu.
Bu iki Taobabası da uzaktan birbirine bakıyordu. Bakışları buluştuğunda, adeta siyah bir ışık huzmesi mavi bir ışık huzmesiyle çarpışmış, uzayın kendisi bile titremişti.
“Parlakızıl, görüşmeyeli uzun zaman oldu!” Taobabası Mürekkep Bambusu konuştu.
“Aynen öyle, uzun zaman oldu. Tabii… Gebermiş olsan ve bir daha seni göremesem daha iyi olurdu.” Taobabası Parlakızıl’ın sesi soğuktu.
Taraflarındaki herkes, buna ister Subhuti’yi ister de Parlakızıl’ı örnek verelim, Kusursuz Yol’a karşı sadece nefret besliyordu.
Bu nefret ki çok uzun zamanlardan beri süregeliyordu.
İşte bu yüzden Subhuti, Parlakızıl ve diğerleri Yaşlı Adam Yuan’ın kenardan, taraf seçmeksizin meseleyi yalnızca izlemesine dayanamıyordu. Subhuti’ye göre bu adamın tereddüt bile etmeden Nuwa İttifakı’na katılması gerekiyordu.
“Ben mi? Ölecek miyim? Hahaha… Bendeniz Mürekkep Bambusu, hayatta kalma konusunda ustayımdır. O geçmişte kalan günlerde, Majesteleri’ni takip ettiğimde, sizi neredeyse ortadan kaldırıyorduk.” Taobabası Mürekkep Bambusu iç çekti. “Ne yazık ki… Nihayetinde, Nuwa ciddi ciddi Pangu’nun seviyesine ulaştı. Aksi takdirde işiniz bitmişti. Şimdiyse, bir fırtına tekrar yükseldi… Ve bu kez, bizden kaçamayacaksınız. Gerçek Tanrılar’ınız, Taobabalarınız… Hepiniz öleceksiniz. Birinizi bile sağ bırakmayacağız!”
“Bakıyorum de epey kibirlisiniz. Zamanında, Kadim Dünya parçalandığında, Anne Nuwa sınırlarını aştı, Bütünşeylerinefendisi katledildi ve hatta şu “kralınız” bile kendisini Gökyüzü Taoları’na karıştırarak, hayatta kalmak adına onlardan birine dönüştü. Uyansa bile… Ne olmuş yani? Kendisi sadece Gökyüzü Taoları’nın bir parçası, eli kolu bağlı ve onlardan hiçbir zaman kurtulup özgür kalamayacak.” Taobabası Parlakızıl soğuk bir kahkaha attı. “Artık o eski kralınızdan geriye hiçbir şey kalmadı.”
“Majesteleri her zaman için majesteleridir.” Taobabası Mürekkep Bambusu küçümser bir gülümseme takındı. “Artık fırtına yükseldiğine göre, sanıyorum ki bilinçaltın sana kader nehrinin ne yöne doğru aktığını söylüyor… Ve sen de anlıyorsun, bu fırtınadan kaçmak mümkün değil. Majesteleri Gökyüzü Taoları’yla birlikte hareket ederek bizlere, Kusursuz Yol’a, sizi yok etmek için çıktığımız bu yolda yardım edecek.”
“Bizi yok etmeniz Gökyüzü Taoları’nın isteği yani, öyle mi?” Taobabası Parlakızıl soğuk soğuk güldü. “Şaka gibi resmen. Eğer Gökyüzü Taoları bizi yok etmek istiyorsa, o zaman ne diye karmik şans savaşına tutuşuyoruz ki?”
Taobabası Mürekkep Bambusu şaşırdı. Ardından başını iki yana salladı ve daha fazla bir şey söylemedi.
Kalbinde, Taobabası Parlakızıl pişmandı…
Kusursuz Yol hala daha antik krallarıyla bir nevi iletişim halinde sayılırdı ve çok sayıda sır biliyorlardı. Taobabası Parlakızıl bu sırlardan bazılarını öğrenmeye çalışsa da Kusursuz Yol oldukça dikkatliydi, sadece Nuwa İttifakı’nın hâlihazırda bildiği şeyleri söylüyorlardı.
Bir şey kesindi: Nuwa İttifakı, uğruna savaşabilecek karmik şans olduğu takdirde bu savaştan kaçmayacaktı! Ardından, Sonsavaş’ta Kusursuz Yol’un icabına bakacaklardı.
Kusursuz Yol’un uyumakta olan o antik kralı dehşet vericiydi, ancak nihayetinde kendisi Gökyüzü Taoları’nın bir parçasından ibaretti. Üç Âlem’deki her şey Gökyüzü Taoları tarafından yönetiliyordu; kişi kafasına estiği gibi davranamazdı! İşte bu yüzden Nuwa İttifakı zaferi kazanacaklarından tamamen eminlerdi. Eğer o yaşlı alçak istediğini yapabilseydi, zaten Nuwa İttifakı uzun zaman önce kaybetmiş olurdu; zira Anne Nuwa Üç Âlem’i çok önceleri terk etmiş ve sonsuz kadim kaosu keşfetmek için yola çıkmıştı. O gittiği için, artık o varlıkla kafa kafaya çarpışacak güce sahip kimse kalmamıştı.
“Karmik şans için savaş.”
“Bu karmik şans savaşını kazanın, ne pahasına olursa olsun kazanın. Tarafımızdaki karmik şans ne kadar artarsa, Gökyüzü Taoları’nın desteğini de bir o kadar toplayabiliriz. O yaşlı alçak Gökyüzü Taoları tarafından engellendiği için Kusursuz Yol’a sunabileceği yardım kısıtlı.”
Taobabası Parlakızıl düşmanı gözleriyle süzdü. Oradaki sayısız Ölümsüz ve Habistanrı karmik şans uğruna savaşıyorlardı. Sadece bu savaşı kazanabildikleri takdirde Büyük Xia’nın dehaları, Ji Ning gibi figürler fırtınadan sağ çıkabilirdi… Çünkü onlar, Nuwa İttifakı’nı seçmiş kimselerdi.
Eğer karmik şanslarını kaybederlerse ve eğer Gökyüzüs Taoları Kusursuz Yol’un tarafına geçerse… Muhtemelen Sonsavaş’ı kaybedecekler ve bu olduğunda da Ji Ning’le sayısız Ölümsüz Habistanrı tamamen katledilecekti.
“Saldırın!” Taobabası Parlakızıl’ın sesi, Ji Ning ve her komutanın kulağında duyuldu. Ning ve diğerleri kaynayan kanlarını duyabiliyordu. Gözleri anında kızıla dönmüştü; bu kızıl, savaşın kızılıydı!
“Saldırın!”
Aniden, heybetli ordular ilerlemeye başladı. Üç yüzü aşkın Gökleri Cezalandıran koşarak, yalın ayak ilerliyordu.
Kusursuz Yol’un büyük orduları ise toprağı sarsan kükremeler savuruyordu, “Öldürün!” Onlar da ilerlemeye başladılar.
Habistanrılar… Dehşetyaratıkları… İnsanı aptala çevirecek kadar büyük ordular… Dünya artık bunlarla doluydu. Adeta iki devasa dalga birbiriyle çarpışmak üzereydi.
……..