EG: Yeni üniversite mezunlarının, deneyimli işe alımlardan duyma olasılığınızın düşük olduğu bazı benzersiz endişeleri vardır.
İlk olarak, bu demografik grubun soru sormak konusunda isteksiz olabileceğini belirtmek önemlidir. Soruları var ama onları dile getirme olasılıkları daha düşük.
Akademik bir ortamda, öğrenciler bazen ellerini kaldırırken kendilerini güvensiz hissederler. Akranlarının önünde aptalca veya hazırlıksız görünmekten endişe duyabilirler. Bazı profesörler, öğrencilerin cevabı zaten bilmelerini veya kendilerinin aramasını beklediklerini ifade ediyor. Bu mezunlar işyerine hangi soruların sorulabileceğini bilmeden gelirler. “Şüpheye düştüğünüzde sorun” yerine, genellikle tam tersi bir reflekse sahiptirler: “Şüpheye düştüğünüzde sessiz kalın.”
Bir yönetici olarak, bu yeni üniversite çalışanlarının soru sormasını istiyorsunuz. Önlenebilir hatalara yol açan yanlış varsayımlar veya tahminler yapmalarını istemezsiniz. Bu nedenle, güçlü bir geliştirici yerleştirme programında önemli bir unsur, soruların önemini yeniden çerçevelendirmektir.
Bir eğitmen olarak bu, bu programların en zorlu unsurlarından biridir. Sorgulama alışkanlığını oluşturmak için öğrencileri kabuklarından çıkarmak zor olabilir. Bu yeni işe alınanların, soru sormanın endüstri normu olduğunu ve soru sormayanların kötü gördüğümüz insanlar olduğunu bilmeleri gerekiyor. . . örneğin, “X’in nasıl çalıştığından pek emin değilim” demeye istekli olmayanlar.
Bir bilgi boşluğunu kabul etme konusunda rahat olmak, birçok yeni üniversite mezunu için çok zor bir ayardır. Bir işveren olarak yapabileceğiniz en yararlı şeylerden biri, ekiplerine geldiklerinde sorabilecekleri bir dizi soru vermektir. “Bu üç ya da dört şeyi öğrenirsem, yönlendirilmiş hissedeceğim” zihniyetinde olmalarını istiyorsunuz.