Eğitimde Gelenek – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları
Eğitimde Gelenek
Grammatica’nın yorumlayıcı yönüne -Latin dilinin temel öğreniminin ötesindeki kısım geleneksel olarak dört temel bölüm verildi. Lectio, telaffuzu ve sesli okumayı, yorumlama ilkelerini ve mecazlı dili, düzeltmeyi, doğru dilin yaratılmasını ve sürdürülmesini ve iudicium yazıların eleştirisini ve yargısını içeriyordu.
Entelektüel veya pedagojik disiplinlerin çoğunda olduğu gibi, grammatica’nın etkisi hemen hemen her metinden çıkarılabilir, ancak grammatica, tüm metinsel ve el yazması üretimindeki temel rolünde özeldir. Bu, yalnızca gramer incelemeleri, çeşitli şerh türleri ve ansiklopedik eserler aracılığıyla değil, aynı zamanda “dilbilgisi kültürü içinde üretilen el yazması kitapların biçim ve içeriği” aracılığıyla da kanıtlanmıştır.
Bu yöntemler aracılığıyla grammatica, metinsel otoritenin yaratılması ve sürdürülmesiyle de yakından ilgilendi. Metinler ve edebî külliyat düzeyinde, yetkilendirme iki yönlü ve döngüseldi: grammatica metinlere yetki veriyordu ve buna karşılık, ister grammatica yoluyla ister başka yollarla olsun, halihazırda otorite taşıyan metinler, gramer bilgisine yetki veriyordu. söylemler ve bunlardan yararlanan ideolojiler.
Virgil ile Donatus’un Ars grammatica’sı -dördüncü yüzyıl Roma’sında yazılmış, tartışmasız Orta Çağ’ın en önemli dilbilgisi ders kitabı olan ars minör ve ars maior- arasındaki etkileşim, bu ikili etkileşimin en açık klasik örneğidir. Daha geniş bir dilsel düzeyde, grammatica, doğru dilsel kullanım ilkesi ve sistematik ilkelere, edebi otoritelere ve geleneklere dayalı normalleştirilmiş, otoriter bir dil olan Latinitas’ın (Latinity) üretilmesine yardımcı oldu.
En ileri düzeylerinde dilbilgisi öğrenimi birçok değişikliğe ve yeni kültürel gelişmelere maruz kalırken, temel ve orta düzeylerde dilbilgisi öğrenimi, beşinci yüzyıldan Rönesans sırasında ortaçağ ilköğretiminin tutarlılığına paralel olan hümanist eğitimin büyümesine kadar şaşırtıcı bir şekilde tutarlı kaldı.
Bununla birlikte, öğretim tekniği ve ideolojisinde yenilikler meydana geldi. Klasik bir gelenek sürekli olarak Hıristiyanlaştırıldı ve yeni kültürel koşullara uyarlandı. Bede ve diğer önemli öğretmenler, Kutsal Yazı’nın herhangi bir klasik yazar kadar karmaşık ve karmaşık olduğunu ve Insular dilbilgisi uzmanlarının yedinci ve sekizinci yüzyıllardaki yeni dil koşullarına uyarlamalarının geniş bir etkisi olduğunu savundu.
12. yüzyılın sonları ve 13. yüzyıl, diğer yeni türlerin yanı sıra anımsatıcı nedenlerle nazım biçiminin kullanıldığı nazım gramerlerinin yükselişini getirdi ve disiplinin pedagojik dinamikleri değişti. Ancak bu değişiklikler arasında, disipline ve onun eğitimdeki rolüne ilişkin dikkate değer bir tutarlılık vardı.
Grammatica disiplini, birkaç nedenden dolayı ortaçağ İzlanda eğitiminin incelenmesinde özel dikkat gerektirir. Her şeyden önce, İzlanda dilbilgisi incelemelerinin, Orta Çağ İzlanda’sından günümüze ulaşan, açıkça pedagojik yazının çok az parçasından bazıları olduğu gerçeğidir. Yine de, esas olarak ON dili ve poetikasıyla ilgilenen yerel metinler olarak, temel Latin dilbilgisi geleneğinden farklıdırlar ve mevcut biçimleri İzlanda’daki eğitimin yalnızca dar bir yönünü temsil eder.
Grammatica’nın daha geniş disiplini ile İzlanda dilbilgisi incelemeleri arasındaki bu uyumsuzluk, bu incelemelerin işlevinin ve oluşumunun yalnızca İzlanda eğitiminin diğer tüm yönleri bağlamında anlaşılabileceği anlamına gelir. Aynı zamanda, temel Latin gramer geleneği İzlanda’da bile, rahiplerin eğitimi ve Hıristiyan öğretilerinin yayılması için merkezi bir öneme sahip olmaya devam etti.
Modern eğitim anlayışı
Modern eğitim sistemi
Geleneksel eğitimin özellikleri
Geleneksel Eğitim Nedir
Çağdaş eğitim anlayışı
Geleneksel eğitim yöntemleri
Modern eğitimi oluşturan unsurlar
Çağdaş eğitim ve geleneksel eğitim arasındaki farklar
İzlandaca Eğitim ve Birincil Kaynaklar
İzlanda eğitimini keşfetmek için çok çeşitli kaynaklar kullanılmalıdır. İzlandalıların Destanlarında, Íslendingasögur’da ve bazen daha uzun destanlara ve derlemelere dahil edilen þættir, daha kısa anlatılarda Hıristiyanlık öncesi dönemin tasvirlerine sahibiz. Ancak on üçüncü yüzyıl ve sonrasında kaleme alındıkları için daha önceki dönemler için güvenilirlikleri belirsizdir. İzlandalı piskoposların destanları, biskupasögur, yıllıklardan ve diğer anlatı kaynaklarından bazı bilgilerle birlikte, rahiplik eğitimi için ana kronolojik, sosyal ve politik bağlamı verir.
Kanunlar ve belgesel kaynaklar, özellikle öğrenciler, patronlar ve öğretmenler arasındaki sözleşmelerin nasıl düzenlendiği ve öngörüldüğü hakkında önemli sosyal ve ekonomik bilgiler sağlar. Dilbilgisi ve dini müfredatla ilgili olarak, mevcut kaynaklar yalnızca yerel kültürün Latin geleneğine nasıl adapte olduğunu ve ona nasıl yanıt verdiğini gösterebildiğinden, Latin kaynaklarının eksikliği sınırlayıcıdır. Latin grammatica’nın çekirdek geleneği hakkındaki bilgiler, çeşitli kaynaklardan yeniden oluşturulmalıdır.
Hayatta kalan ON dilbilgisi incelemeleri, yerel şiirsel ve dilbilimsel öğrenmenin nasıl uyarlandığını ve metinleştirildiğini, aynı zamanda Latin dilbilgisi uzmanlarının terminolojisinin ve tekniklerinin nasıl yerelleştirildiğini gösterir. Grammatica’nın daha geniş bir şekilde anlaşılması, dini şiirde ve tercüme edilmiş menkıbelerde, özellikle de metinlerine dil ve yorumla ilgili yorumları dahil edenlerde görülebilir. Yorum yazmak, grammatica pratiğinin merkezindeydi ve dil ve kompozisyon üzerine yorum yapan her tür metin, potansiyel olarak grammatica için bir kaynak olabilir.
Íslendingasögur ve þættir, İzlanda’nın yerleşiminden 1000’de Hıristiyanlığa geçişin hemen sonrasına kadar olan dönemi kabaca ele alır, ancak on üçüncü ve on dördüncü yüzyıllarda yazılmıştır. Sanatsal olmalarına, kuşkusuz çoğu zaman kurmaca olmalarına ve anlattıkları olaylardan çok sonra yazılmış olmalarına rağmen, bu destanlar eğitim gibi sosyal ve kültürel uygulamalar hakkında değerli bilgiler sağlarlar.
Çağdaş destanlar olan Samtíðarsögur, çoğunlukla on üçüncü yüzyılın ortalarında yazılmıştır ve muhtemelen daha sonraki derleyiciler tarafından uyarlanmıştır. 12. yüzyılın başlarından 1262 civarında İzlanda topluluğunun sonuna kadar Sturlunga Çağı denen olaylarla ilgilenirler.
Piskoposların destanları olan Biskupasögur, bazen samtíðarsögur arasında yer alır. İzlandalı piskoposlarla hem menkıbe yazısı hem de menkıbe dışı biçimlerde ilgilenirler ve on ikinci yüzyılın sonlarından on dördüncü yüzyıla kadar yazılmışlardır.
Ek olarak, Íslendingabók, genellikle biskupasögur arasında sınıflandırılmasa da, İzlanda’daki en eski yerel metin, daha sonraki birçok anlatı için bir kaynak ve Hristiyanlığa geçiş için ana kaynak ve İzlanda kilisesinin en erken dönemidir. Bazıları bu çalışmada ele alınacak olan bu metinlerin tümünün kullanılmasıyla ilgili önemli sayıda sorun olsa da, bunlar ortaçağ İzlanda’sının kabul edilen tarihsel anlatısının temeli olmaya devam etmektedir.
Çağdaş eğitim anlayışı Çağdaş eğitim ve geleneksel eğitim arasındaki farklar Geleneksel Eğitim Nedir Geleneksel eğitim yöntemleri Geleneksel eğitimin özellikleri Modern eğitim anlayışı Modern eğitim sistemi Modern eğitimi oluşturan unsurlar