Uzman Psikolog Ceyda Yanar
Biliyor musun?
Ben bu şehirdeki ulaşım ağının nasıl işlediğini, nereden binip nereden ineceğimi babamdan öğrendim. Hangi semtte hangi kütüphanelerin olduğunu ise annem öğretti. Mayıs ayında film festivali diye bir şey olduğunu, dünyada basketbol turnuvalarının yapıldığını annem ve babamın heyecanı sayesinde fark ettim. Kitap okumanın keyfini annemin seyahate çıkarken çantasına doldurduğu kitaplar sayesinde anladım. Hayvanlara karşı duyduğum tutku ise küçüklükten beri benimle beraber. Bizimkiler köpeğimizi benden ayrı tutmadılar…
Biliyor musun?
Bu bahsettiklerinin çoğu bana çok uzak. Ben, babamla hiç dışarı çıkmadım. Gittiği yerlere beni hiç götürmedi. Otobüse binip bir yerden bir başka yere gidebileceğim konusunda bir beceriksiz olduğumu ima ederdi. Kütüphane mi? Bu şehirde gidilebilecek bir yer olduğundan hala habersizim. Kütüphanelerin bizim kullanımımıza açık olduğunu bilmiyorum. Hayatımda annemle babamın aynı anda oturup büyük bir tutkuyla bir şeyi takip ettiğine hiç şahit olmadım. Bizim evde herkes hep ayrı odalarda oturdu. Çocukluğum, kitap oku emirlerinin altında geçti. Annem ve babamın elinde bir kez bile kitap görmedim. Yapmadıkları bir şeyi neden bu denli ısrarla yapmamı istediklerini de hiç anlamadım. Sahi… Bizimkiler hayvan seviyor mu?
Siz hangi senaryoya aitsiniz? Biliyor musunuz?