1940 yılını 1941’e bağlayan aylarda İkinci Dünya Savaşı’nın “etkileri” devam ederken, dünya devletleri komünistler ve kapitalistler olarak gruplaşmıştı. Doğu Avrupalılar Sovyetler Birliği “mantalitesi”ndeyken, Batı Avrupalılar “kapitalist” demokratik düzenin peşindelerdi. Avrupa’daki bu bölünmenin tam ortasındaki Almanya ise Batı’da Federal, Doğu’da ise Demokratik olarak ikiye ayrılmıştı.
Savaş bitince Berlin, ilk önce Fransa, ABD, İngiltere ve Sovyetler Birliği tarafından dörde bölünmüş, sonrasında ise doğu ve batı olarak ayrılmasına karar verilmişti. Doğu Berlinliler zaman içerisinde refah içerisinde yaşayabilecekleri Batı Berlin’e göç etmeye başlamışlardı. Bunu engellemek isteyen Doğu Berlin yönetimi 17 Ağustos 1961’de, fiziksel olarak Berlin’i ama aslında dünyayı, komünist ve kapitalist olarak ikiye ayıran Berlin Duvarı için ilk tuğlayı koydu.
Duvarın inşası bitince zaman içerisinde “yetersiz” kalan duvardan dolayı bu ölüm sınırı dikenli kafes teller, ikinci sıra elektrikli teller, mayınlar, gözcü kulelerindeki silahlı nöbetçiler, otomatik ateşlenen tüfekler ve benzeri engellerle güçlendirildi. Tabii insanoğlu her zaman olduğu gibi bu sınırı da aşmanın yollarını zaman içerisinde buldu. Tünel kazarak, Okumaya devam et