

Necati Bey: Miracda Cebrâil Aleyhisselâm Zat-ı İlâhiyeye yaklaşmıyor. Fakat Mirac dışında Peygamber Efendimize (asm) Cenâb-ı Allahtan sayısız vahiy getiriyor. Bu nasıl oluyor? Buradaki sır ve hikmet nedir?
Dün kaldığımız yerden devam edelim:
6- Bedîüzzamana göre; şu görünen büyük âleme büyük bir kitap nazarıyla bakıldığı takdirde, Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmın nûru, o kitâbın Kâtibinin kaleminin mürekkebi hükmünde olur. Eğer bu büyük âlem bir ağaç sûretinde tahayyül edilirse, Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmın nûru o büyük ağacın hem çekirdeği, hem meyvesi olur. Eğer dünyâ cismânî bir canlı farz edilirse, Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmın nûru, onun rûhu olur. Eğer büyük bir insan tasavvur edilirse, Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmın nûru, onun aklı olur. Eğer çok güzel bir Cennet bahçesi tahayyül edilirse, Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmın nûru, onun, andelibi (bülbülü) olur. Eğer pek büyük bir saray farz edilirse, Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmın nûru, saray Sahibinin dâvetçisi ve teşrîfâtçısı olur.1
Ashabdan Abdullah b. Câbir radiyallahü anh, Peygamber Efendimiz Aleyhissalâtü Vesselâma:
Yâ Resûlallah! Allahın her şeyden evvel yarattığı şey nedir, söyler misin? diye sordu.
Resûl-i Kibriyâ Efendimiz Aleyhissalâtü Vesselâm:
Allah her şeyden evvel, senin Peygamberinin nûrunu Kendi Nûrundan yarattı. Nûr, Allahın kudreti ile dilediği gibi gezerdi. O zaman ne Levh, ne Kalem, ne Cennet, ne Cehennem, ne Melek, ne Semâ, ne Arz, ne Güneş, ne Ay, ne İnsan ve ne de Cin vardı! buyurdu.2
Bu hadisin tefsîri sadedinde, Kadîr-i Zülcelâl, şu kâinâtı Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmın nûrundan niçin yaratmasın? diye soran Üstad Bedîüzzaman Hazretleri, kâinât ağacının Tûbâ Ağacı gibi gövdesi ve kökü yukarıda, dalları aşağıda olduğu için, aşağıdaki meyve makâmından, tâ aslî çekirdek makâmına kadar nûrânî bir münâsebet hattı bulunduğunu, Peygamber Efendimiz Aleyhissalâtü Vesselâmın Mi'râcının o münâsebet hattının kılıfı ve sûreti hükmünde bulunduğunu, kendisinin bizzat mirac yolunu açtığını, velâyetiyle gidip, risâletiyle dönerek o yolu ümmetine de açık bıraktığını; ümmetinin de, kalp ve ruhlarıyla o nûrânî caddede onun (asm) mi'râcının gölgesinde seyr ederek istidatlarına göre o yüksek makamlara çıkabileceklerini beyan eder.3
6- Anlaşılıyor ki, mirac, Resûl-i Ekrem Efendimiz Aleyhissalâtü Vesselâma mahsus bir caddedir. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm makam münâsebetiyle ümmetini ve kâinâtı temsîlen o yüce mevkîe çıkmış, çıkarılmış; Cebrâil Aleyhisselâm da yine makam münâsebetiyle Sidre-i Müntehâdan sonra Kâb-ı Kavseyn makamında o yüce Resûlü (Aleyhissalâtü Vesselâm) Rabbi ile yalnız bırakmıştır.
7- Cenâb-ı Hak cihetten, yönden, mevkiden ve yerden münezzehtir. Vahiy meleği olan Hazret-i Cebrail Aleyhisselâmın Sidreden ötede Hazret-i Peygamber Efendimiz Aleyhissalâtü Vesselâma eşlik etmemesi, Allahın emriyle, iradesiyle, izniyle ve vazifeli kılmasıyla Levh-i Mahfuzdan Kurânı ve Allahın vahyettiği yüksek mânâları almasına elbette engel teşkil etmez. Nitekim Cenâb-ı Hakkın uhdesine verdiği vahiy nakli ile ilgili vazifeyi bihakkın yerine getirmiş, emin bir Resûl olarak, Allahın vahyini Allahın Resûlüne (asm) harfiyyen getirmiştir. Âmenna ve saddeknâ.
Dipnotlar:
1- Mesnevî-i Nûriye, s. 98
2- Kastalânî, M. Ledünniye, 1/7
3- Sözler, s. 532
14.08.2007
E-Posta:
firstname.lastname@example.org