Öyleyse evet gevşekliği denedik ... ve çok pişman olduk
Nisan ayında, kodlamayı öğrenen meşgul yetişkinlerden oluşan topluluğumuzla her şey yolundaydı. GitHub tabanlı bir sohbet odası sistemi olan Gitter.im'i kullanarak iletişim kuruyorduk. Yine de her gün birisi bana "Kampçılarınız neden Slack kullanmıyor?"
Slack'i Ekim ayında daha Free Code Camp'e başlamadan önce düşünmüştüm, bu yüzden sınırlamalarının farkındaydım. Ama yavaş yavaş, havalı çocuk arkadaşlarım beni ikna etti.
İlk önce Slack'in API'siyle uğraştık ve hantal e-posta davet sistemleri için belgelenmemiş bir geçici çözüm bulduk, böylece Slack'imize otomatik olarak kampçılar ekleyebilecektik. Ardından en popüler çevrimiçi kurslardan biri olan Harvard'ın CS50 sınıfı kullanmaya başladı. "Tamam - Harvard için yeterince iyiyse, geçiş yapmak bizim için muhtemelen güvenlidir." Diye düşündüm.
Ücretsiz katmanları yalnızca 10.000 ileti aranabilir arşiv ve 5 entegrasyon alacağınız konusunda uyarıda bulunsa da, "Slack'te ekibinize kaç kişi ekleyebileceğiniz konusunda bir sınır olmadığını" açıkça belirtiyorlar. Bu yüzden, hizmetlerini büyütme konusunda endişelenmemize gerek olmadığını varsaydık. Ancak Slack'in pazarlamasına güvenmek çok büyük bir hata olacaktır.
Arkadaş Baskısına Boyun Eğme
Kampçılarımız mutluydu. Nihayet birinci sınıf ortak çalışma aracını kullanıyorduk! Kampçılarımız, Slack'in kısayol tuşlarını ve mobil deneyimini övdü. Slack'in ekose desenlerinden ve sıcak görsel tasarımından çok memnundular.
Diğer çekirdek katılımcılarımız rahat bir nefes aldılar. Kampçılarımız havalı çocuklar arasındaydı.
Çatlaklar görünmeye başlar
Slack'in sınırlarına ne kadar çabuk ulaştığımızı görünce kaygı ortaya çıktı. Bunun gibi mesajlar, kampçılarımızın tam görüntüsünde her yerde göründü:
Slack'in en ucuz planı kullanıcı başına aylık 5 dolardı. Bu 5 $ x 12 ay x 8.462 kampçı = yıllık 507.720 $, sadece mevcut kampçılarımız için. Biz ödeme yapana kadar, Slack mesajları agresif bir şekilde arşivlerdi, bazen gönderildikten birkaç dakika sonra.
Slack'in destek ekibi bize, bu mesajın gitmesini istiyorsak, mesajları dışa aktaran ve ardından silen bir entegrasyon oluşturmamız gerektiğini söyledi. Bu konuda iyiydik ve bunun bir seçenek olduğu için minnettarız, bu yüzden üzerinde çalışmaya başladık.
Birkaç hafta sonra, Slack'imizde yaklaşık 5.000 kampçıya ulaştık ve Slack'in masaüstü uygulamaları yavaşladı. Sonra mobil uygulamaları tam anlamıyla kullanılamaz hale geldi. Sonra bir sabah @everyone'dan bahseden tek bir tane yaptım ve Slack, önümüzdeki 3 saat içinde her bir kampçıya 50 adet çift bildirim e-postası gönderdi.
Ve yine de, her gün 300 ila 500 yeni kampçıyı, şu anda 2,8 milyar dolar değerinde olan bu mesajlaşma şirketinin altyapısını şekillendirmek için daha fazla mühendis işe alacağını umarak, her gün neşeli bir şekilde Slack'imize götürdük. Ayrıca Slacks'in bizimki gibi büyük açık kaynak toplulukları için alaylı desteğini beklerken nefesimizi tuttuk.
Bardağı taşıran son damla
Bu sabah yeni kampçılardan gelen ve otomatik olarak gönderilen Slack davetlerimizi almadıklarını söyleyen bir yığın tweet ve e-postayla uyandım. Açık kaynak topluluğunuz Wired Magazine'de yayınlandıktan üç gün sonra tam olarak olmasını istediğiniz şey değil.
Slack'in destek ekibi yardım etme konusunda hevesliydi ve e-posta bildirimlerinin kaybolduğunu söyleyip durdu.
Çaresizlik içinde, davetiyeleri elle göndermeye çalıştım. İşte o zaman uğursuz bir mesajla karşılaştım: "Maksimum kullanıcı sayısına ulaştınız".
Kalbim battı. Katkıda bulunanlarımız, Slack özelliklerini oluşturmak için pek çok saat harcadılar. Twitch.tv yayınlarımızda binlerce kişiye Slack'i destekledik ve hatta medya ile yapılan röportajlarda bundan bahsettik. Hizmetlerine büyük ölçüde bağımlıydık.
Soğuk terler içinde Google'da arama yapmaya başladım. Web'de Slack'in maksimum sayıda kullanıcıya sahip olduğu hakkında hiçbir şey söyleyen hiçbir şey yoktu - yalnızca ücretsiz katman kuruluşlarının istediğimiz kadar çok kullanıcıya sahip olabileceğini söyleyen pazarlama materyali. Görünüşe göre, Slack'in açıklanmayan sınırına ulaşan ilk topluluk bizdik.
Bir başka destek bileti daha açtım ve seçeneklerimizi tartışmak üzere acil bir Cumartesi gecesi toplantısı için katkıda bulunanlarımızı aradım.
Kısa bir süre sonra Slack Destek bana şu e-postayı gönderdi:
İşte buydu. Topluluğumuzu bir grup farklı Slack örneğine yayamayacaktık. Bir sohbet odası uygulamasının tüm noktası, uygun gerçek zamanlı sohbettir. Belirli bir kampçı ile konuşmak için hangi Slack'e gitmeniz gerektiğini hatırlamaya çalışmak lojistik bir kabus olur. Sadece bir e-posta göndermek bundan çok daha hızlı olacaktır.
Savurgan oğul geri dönüyor
Londra saatiyle 01:00 olmasına rağmen, Gitter'in ekibinden biri çaresiz tweetime hızlı bir şekilde yanıt verdi ve Gitter'in gizli bir maksimum oda büyüklüğü olmadığı konusunda bana güvence verdi. Bana her şeyin "iyi olması gerektiği" konusunda güvence verdiler.
Gitter'in küçük bir ekip olduğuna işaret etmeye değer. Crunchbase onlara hiç fon sağladığını göstermiyor. Yine de Atlassian'ın Hipchat, Basecamp ve Slack gibi rakipleriyle, en azından büyük açık kaynak topluluklarını barındırmak için yavaş yavaş bir savaş kazanıyorlar.
Gitter'in iOS uygulamasını denedim. Eskisinden çok daha hızlıydı ve @bahsetmelerde sekme tamamlama gibi yeni özellikler içeriyordu.
Fark ettiğim bir diğer şey de, Gitter'in artık e-posta adresinizi gizleme seçeneğine izin vermesidir, Slack'in popüler talebe ve bunun uygulanabileceği göreceli kolaylığa rağmen henüz uygulamadığı bir şey. Bu, kampçılarımızı açıkça uyarmamız gereken bir gizlilik sorunuydu, ancak artık endişelenmemize gerek kalmayacak.
Bir dakika önce, bu e-postayı Gitter'in kurucularından birinden aldım:
Gitter, bizim gibi, Node.js'nin gücünü kucakladı. Bizimki gibi büyüyen açık kaynak topluluklarını destekleyebilmek için altyapılarını güçlendiriyorlar. Duyarlı destek ekibiyle (kurucuları) kavgacı bir başlangıç. Onların tepkisinin sıcaklığı, akran baskısına boyun eğdiğim ve onları terk ettiğim için beni utandırdı.
Geçmişe baktığımızda, sorunlarımızda onlarla daha yakın çalışmaya çalışmalıydık.
Eski Gitter sohbet odamıza geri dönmek çok garipti. The Walking Dead'den bir sahne gibiydi. Konuşmaların yarısı bitti. Binlerce hesap boşta duruyor.
Ama geri dönmek iyi hissettiriyor. Bu yerin tozunu alacağız ve insanların kodlama işlerini kodlamayı öğrenmelerine yardımcı olacağız.