

Öğle olmak üzere, bir yadan düzgün insanı düşünüyorum bir yandan seni. Ekran başında oturan seni. Dünyanın hangi merkezinde ne yapıyorsun. Aklından neler geçiyor. Kaç tane kapıyı açtın ve kaç tanesini kapattın. Kapanan kapılara resimler çizdin mi?
Burayı soracak olursan..İstanbul'da hava inanılmaz güzel. Benim penceremdeki kavaklar gülümsüyor. Herşey olabildiğince iyi yani. Bunu en iyi sen anlarsın. Yani olabildiğince iyi olmanın ne demek olduğunu. Her zaman olabildiğince iyisindir çünkü.
Sana mektup yazıyorum. Okuyasın diye yazıyorum. Gözlerini daldırıp daldırıp oku. Uzun uzun oku. Benden nefret edebilirsin okurken, nefretin de ötesinde kızabilirsin. Hoş neye kızacaksın ki, bir de o var öyle değil mi.
Yine geleyim bana, sen daha çok beni merak ediyorsundur. Kendimi bir pamuk tarlasında gibi hissediyorum. Pamuk tarlasında işçi ne yapar, çalışır. Ben de çalışıyorum. Hayatta akıyor işte.
Sen mi? Sen de çalış ne olacak. Çalışmak iyidir. Hayata katılıyorsun. Dışarı çıktığında ama.. Kütüklerin üzerinden fırlayan çiçeklere bak. Göözlerinin kesinliklşe bu olağanüstü şöleni görmesi gerekiyor.