COVID-19 Araştırmacılar, enfeksiyondan aylar sonra hastaların dışkılarında koronavirüs olabileceğini buldular ve bunun kalıcılığının bağışıklık sistemini kötüleştirebileceği ve uzun süreli COVID semptomlarına neden olabileceği endişelerini artırdı.
Dışkıda SARS-CoV-2 RNA’sını ve COVID-19 semptomlarını izleyen en büyük çalışmada, Kaliforniya’daki Stanford Üniversitesi’ndeki bilim adamları, enfekte hastaların yaklaşık yarısının enfeksiyondan sonraki hafta içinde virüs izleri bıraktığını ve hastaların yaklaşık %4’ünün hala yedi ay sonra. Araştırmacılar ayrıca dışkıdaki koronavirüs RNA’sını mide sorunlarına bağladılar ve SARS-CoV-2’nin muhtemelen saklanabileceği gastrointestinal sistemi doğrudan enfekte ettiği sonucuna vardılar.
Geçen hafta Med dergisinde yayınlanan bir araştırmanın kıdemli yazarı ve Stanford’da tıp ve genetik doçenti Ami Bhatt, “Soru, vücudun gizli bölgelerindeki kalıcı enfeksiyonların uzun vadeli COVID için önemli olabileceğidir” dedi. . Bir röportajda, kalan virüsün doğrudan hücrelere saldırabileceğini ve dokulara zarar verebileceğini veya bağışıklık sistemini tetikleyen proteinler üretebileceğini söyledi.
SARS-CoV-2 enfeksiyonundan sonra insanların %5 ila %80’ini etkileyen ve genellikle uzun vadeli COVID olarak adlandırılan COVID-19’dan sonraki semptomlara neyin neden olduğunu henüz kimse bilmiyor. Yale Üniversitesi’nde immünobiyoloji ve moleküler, hücresel ve gelişimsel biyoloji profesörü Akiko Iwasaki, en az dört farklı biyolojik mekanizmanın farklı uzun vadeli COVID durumlarına veya alt tiplerine yol açmasının mümkün olduğunu söyledi.
Iwasaki geçen hafta Connecticut, New Haven’daki laboratuvarında yaptığı röportajda, “Uzun COVID muhtemelen çeşitli hastalıklardan daha fazlasıdır” dedi. Bu formlardan birinde, kalıcı SARS-CoV-2, virüs hedefli ilaçlarla kontrol edilebilecek hastalıklara yol açan zararlı bir bağışıklık tepkisi ortaya çıkarabilir, dedi.
Potansiyel tedavilerin klinik çalışmalarında işbirliği yapmak isteyen Iwasaki, “Antiviral veya monoklonal ilaçlardan sonra uzun süre COVID’den iyileşen insanların anekdot hikayelerini duydum” dedi. Uzun vadeli COVID’ye karşı “doğrudan antiviral ve monoklonal antikorları test etme olasılığı konusunda gerçekten heyecanlıyım” dedi.
Pfizer Inc.’den Paxlovid Aralık ayında Gıda ve İlaç Dairesi’nden acil kullanım için onay alarak COVID-19 için tablet şeklinde alınacak ilk ilacı tanıttı. İlaç üreticisi bir e-postada, Pfizer’in devam eden uzun vadeli bir COVID araştırması olmadığını, ancak fizibilitelerini değerlendirdiğini söyledi.
Ulusal Alerji ve Bulaşıcı Hastalıklar Enstitüsü’nün AIDS bölümünün direktörü Carl Dieffenbach, antiviral ürünler şu anda olduğu gibi onaylanmak yerine tamamen onaylandığında, araştırmacıların bunları bir arada incelemek için daha fazla özgürlüğe sahip olacağını söyledi. Dieffenbach ayrıca pandemik tehditlerle mücadeleye yönelik bir antivirüs programının ortak sunucusudur.
Bazı bilim adamları, uzun süreli COVID-19 enfeksiyonundan muzdarip bir hastada omikron ve alt varyantlarının evrimleştiğine inanıyor. Bu tür enfeksiyonların ortadan kaldırılmasını hızlandıran ilaçlar, bağışıklıktan kaçan yeni suşların riskini azaltabilir.
SARS-CoV-2, esas olarak enfekte kişilerin hava yollarından yayılan solunum partikülleri yoluyla bulaşır. Bununla birlikte, dışkı maddesinin bulaşıcı parçacıklar içerdiğini göstermek zordur, çünkü tehlikeli patojenleri işlemek için özel olarak donatılmış laboratuvarlarda mikroplar açısından zengin dışkıdan canlı virüslerin izolasyonunu, saflaştırılmasını ve test edilmesini gerektirir.
2020’de Çin’deki araştırmacılar, SARS-CoV-2’nin kalıcılığı ve virüsün periyodik atılımı için solunum sistemi dışındaki ana yerin sindirim sistemi olduğunu gösterdi. COVID-19’un başlamasından birkaç hafta sonra dışkıda virüsün izleri tespit edildi ve pandeminin yayılmasını değerlendirmek için atık su sürveyansının kullanılmasını teşvik etti.
Iwasaki, “İnsanların kalıcı antijenler ve RNA bildirdiği tek yer bağırsaktır.” Dedi. Diğerleri, büyük ölçüde şiddetli, akut bir COVID-19 saldırısına yenik düşmüş kişiler üzerinde yapılan otopsilere dayanarak lenfatik dokularda, beyinde ve diğer organlarda kalıcılık kanıtları bildirdi. “COVID’li uzun süreli hastalara gerçekte ne olduğu belli değil” dedi.
Stanford’dan Bhatt, hafif ila orta şiddette COVID-19’lu kişilerin dışkısında koronavirüsün sıklığı ve süresine ilişkin verilerin büyük ölçüde eksik olduğunu söyledi. Mayıs 2020’de, ayrı bir çalışmanın parçası olarak, kendisi ve meslektaşları, COVID’nin uzun vadeli semptomlarını ve virüsün insanlarda yayılmasının kapsamını ve yerini izlemeye başladı.
Araştırmacılar enfeksiyondan sonra belirli zaman noktalarında 113 katılımcıdan alınan dışkı örneklerini analiz ettiğinde, yaklaşık %13’ü virüsü solunum yollarından temizledikten dört ay sonra viral RNA’yı dökmeye devam etti. İki katılımcının enfeksiyondan yaklaşık 210 gün sonra dışkılarında virüs izleri vardı.
Araştırmacılar, hangi varyantın enfekte olduğunu belirlemek için yeterli viral RNA’yı izole edemediler veya nihayetinde herhangi bir kişiden erken ve geç zaman noktalarında izole edilen örneklerin aynı suş olduğunu gösteremediler. Bununla birlikte, numuneler, çalışma süresi boyunca başka bir suş veya varyant ile yeniden enfeksiyonun daha düşük olduğu pandeminin ilk yılında toplanmıştır.
Bir kanser doktoru olarak eğitim alan ve bağırsak mikropları ile hasta sonuçlarının etkileşimini inceleyen Bhatt, yeni bulguların toplumda koronavirüs bulaşması hakkında kanalizasyondan toplanabilecek ipuçlarının anlaşılmasını geliştireceğini söylüyor.
“Atıksu bazlı epidemiyolojiye baktığımızda ve onu yorumlamaya çalıştığımızda, kaç kişinin ve ne kadar süreyle döküldüğünü anlamak çok önemlidir” dedi.