15 Ekim 1941
Ekim 1941
|> Kasım|
Doğu Cephesi
Sovyet hükümetinin çoğu Moskova'dan tahliye edildi.
Einsatzgruppe Kapsamlı bir rapor 22 Haziran-15 Ekim 1941
Gönderen David Thompson » 24 Eylül 2004, 07:25
Bu, Eylem Grubu A'nın faaliyetleri hakkında kapsamlı bir rapordan alıntıların bir çevirisidir (Einsatzgruppe A) Eylem Grubu komutanı Dr. Walter Stahlecker tarafından hazırlanan 22 Haziran - 15 Ekim 1941. "Belge L-180: Eylem Grubu A: 10/15/1941'e Kadar Kapsamlı Rapor, [kısmi çeviri]" olarak yeniden üretildi ve şurada yayınlandı: Nazi Komplosu ve Saldırganlığı. Cilt VII, ABD Devlet Basım Ofisi, Columbia Bölgesi: 1947. s. 978-996.
İşte yazarın kısa bir biyografisi:
Stahlecker, Dr. Walther (1900-1942) [SS-Brigadeführer ve Generalmajor der Polizei] -- komutan, Viyana Eylem Grubu (Einsatzgruppe Wien) Avusturya ilhakı sırasında Mar 1938 komutanı, Eylem Grubu II (Einsatzgruppe II) Bruenn Mar 1939'da Güvenlik Polisi ve Güvenlik Servisi komutanı (Befehlshaber der Sicherheitspolizei und des Sicherheitsdienstes - Sipo und SD) komutan, Eylem Grubu A (Kdr., Einsatzgruppe A) Baltık Devletlerinde 22 Haziran 1941-23 Mart 1942
Belge, konuyla ilgili öğrencilerin ilgisini çeken birçok öğe içerir. Bir alan, Dr. Stahlecker'in belirttiği "Yahudi Sorunu"dur:
Yahudiler: 118.430
Komünistler: 3.387
Toplam: 121.817
Bu rakamlara eklenecek:
Litvanya ve Letonya'da pogromlar tarafından yok edilen Yahudiler: 5.500 Yahudi,
Eski Rus bölgesinde idam edilen komünistler ve partizanlar: 2.000
Gerçekleştirilen deliler: 748 [Toplam:] 122.455
Devlet Polisi tarafından tasfiye edilen komünistler ve Yahudiler. ve Arama işlemleri sırasında Güvenlik Hizmeti Tilsit: 5.502
[Birleşik Genel Toplam:] 135.567
[Karakalem] SS-Obergruppenfuehrer Wv.'nin kişisel mülkiyeti. 31.1.1942
[Lastik damgası] Reich'in Gizli Maddesi 40 kopya nüsha nr. 23.
I. İçindekiler: Sayfa 1
II. Polis konularındaki faaliyetler
A. Organizasyon ölçüleri: Sayfa 13
B. Eylem alanının temizlenmesi ve emniyete alınması: Sayfa 21
C. Casusluğa karşı önlem: Sayfa 39
D. Kişilerin kontrolü ve indeksleme: Sayfa 40
E. Kriminal polis çalışması: Sayfa 41
III. Durum hakkında rapor
A. Alman kuvvetlerinin işgalinden önceki durum.
B. 15.10.1941 tarihine kadar yerleşim yerlerindeki genel koşullar: Sayfa 47
C. Doğu bölgesindeki genel yaşam koşulları üzerindeki Yahudi etkisi: Sayfa 107
IV. Rahatsızlıklar ve bunların kaldırılması için öneriler: Sayfa 134
Eylem Grubu A, araçlarını harekete hazırladıktan sonra, Doğu'daki seferin ikinci günü olan 23.06.1941'de kararlaştırılan toplanma bölgelerine hareket etti. 16. ve 18. Ordulardan oluşan Kuzey Ordular Grubu ve 4. Panzer Grubu önceki gün ayrılmıştı. Görevimiz, ordu komutanlarıyla ve arka bölge ordusunun komutanı ile aceleyle kişisel temas kurmaktı. Silahlı Kuvvetler ile işbirliğinin genellikle iyi olduğu, bazı durumlarda, örneğin Albay General Hoeppner yönetimindeki Panzer Group 4 ile, çok yakın, neredeyse samimi olduğu baştan vurgulanmalıdır. İlk günlerde bazı yetkililerle ortaya çıkan yanlış anlaşılmalar, esas olarak kişisel tartışmalarla giderildi.
Doğu Harekâtı'nın başlangıcında, Güvenlik Polisi ile ilgili olarak, onun özel çalışmasının, orijinal anlaşmalarda belirtildiği gibi, Ordu Yüksek Komutanlığı ile sadece arka bölgelerde değil, aynı zamanda orduda da yapılması gerektiği aşikar hale geldi.
savaş alanları ve bu iki nedenden dolayı. Bir yandan orduların geri cephesinin hızlı ilerleme nedeniyle geciktiği için gelişmesi, diğer yandan da komünist faaliyetleri zayıflatan ve partizanlara karşı mücadele, fiili savaş alanında - özellikle de savaş alanında - en etkili oldu. Luga sektörüne ulaşıldı.
Güvenlik polisi ile ilgili görevleri yerine getirmek için silahlı kuvvetlerle birlikte daha büyük şehirlere taşınmak isteniyordu. Bu yöndeki ilk deneyimlerimizi, 6/25/1941'de Silahlı Kuvvetlerin ileri birlikleriyle birlikte benim liderliğim altındaki küçük bir ileri müfrezenin Kowno'ya girmesiyle elde ettik. Diğer büyük şehirler, özellikle Libau, Mitau, Riga, Dorpat, Reval ve Leningrad'ın daha büyük banliyöleri ele geçirildiğinde, Güvenlik Polisinin bir müfrezesi her zaman ilk ordu birimleriyle birlikteydi. Her şeyden önce, komünist görevliler ve komünist malzemeler ele geçirilmeli ve silahlı kuvvetlerin kendileri, birliklerin sayılarının azlığı nedeniyle genellikle bunu sağlayamayacakları şehirlerdeki sürprizlere karşı güvence altına alınmalıydı. Bu amaçla, Güvenlik Polisi, yakalandıktan hemen sonra, üç Baltık ilinde güvenilir yerlilerden gönüllü müfrezeler oluşturdu ve komutamız altında görevlerini başarıyla yerine getirdiler. Örneğin, Duena nehrinin solunda, Duena nehrinin sağ kıyısında, Riga'da silahlı kuvvetlerin gerillalar aracılığıyla çok büyük kayıplar vermediği, ancak bu gönüllü müfrezelerin Riga'da organize edilmesinden sonra tek bir tane bile olmadığı söylenebilir. asker yaralandı, ancak bu Letonya müfrezeleri, geride kalan Ruslarla savaşırken bazıları öldü ve yaralandı.
Benzer şekilde, yerli anti-Semitik güçler, yakalandıktan sonraki ilk saatlerde Yahudilere karşı pogramlar başlatmak için dahil edildi, ancak bu teşvik çok zor oldu. Güvenlik Polisi, verilen emirleri takiben, Yahudi sorununu mümkün olan tüm araçlarla ve en kararlı şekilde çözmeye kararlıydı. Ancak, olağanüstü sert önlemler Alman çevrelerini bile karıştırmaya meyilli olduğundan, Güvenlik Polisinin en azından başlangıçta hemen ortaya çıkmaması arzu edilirdi. Yahudilerin onlarca yıl boyunca uyguladığı baskıya ve önceki dönemde Komünistler tarafından uygulanan teröre karşı ilk adımı yerli halkın kendisinin doğal tepki olarak aldığı dünyaya gösterilmeliydi. Duena nehrine ve bununla birlikte Riga'ya ulaştıktan sonra, Eylem Grubu ilk başta Kuzey Ordular Grubu'nun daha ileri ilerleyişinden ayrıldı ve güçlerini Kuzey Irak'ın pasifize edilmesi üzerinde yoğunlaştırdı.
Litvanya ve Letonya bölgesi ve daha sonra Opotschka'da ulaşılan eski Rus bölgesi.
Bu bağlamdaki çalışma birçok şekil aldı. Alman birliklerindeki sürekli değişiklikler ve Wehrmacht'ın arka bölgesinin Orduların arka bölgesine ve daha sonra sivil yönetime ve Komutanlığa devredilmesinin neden olduğu Alman makamları içindeki dalgalanma göz önüne alındığında Silahlı Kuvvetlerin personeli ve dolayısıyla Alman makamlarının görüşleri çok sık ve çok hızlı değişti. Güvenlik Polisinde bundan kaçınılması gerekiyordu, bu da bizi mümkün olduğunca aynı komutanları aynı bölgede tutma politikasını benimsemeye yöneltti. Böylece Güvenlik Polisi, gerçekleri ve insanları bildiği için diğer tüm gelenlere göre önemli bir avantaj elde etti. Nitekim bütün otoriteler arasında sadece onlar Alman tarafında belli bir istikrarı sağladıklarını iddia edebilirler. Bu tür meselelere karşı iyi hisleri olan Litvanyalılar, Letonyalılar ve Estonyalılar, bu gerçeği çok geçmeden kabul ettiler ve buna göre hareket ettiler. Bu şartlar altında Güvenlik Polisi siyasi, ekonomik ve kültürel konuları belirli politikalara göre yönlendirmeye ve diğer Alman makamlarına bu konularda tavsiyelerde bulunmaya çalışmıştır. Siyasi alanda, özellikle birkaç yetkili makam farklı bakış açıları izlemiştir. Doğu İşleri Bakanlığı'nın başından itibaren net talimatlar vermemesi üzücüydü, bu nedenle bugüne kadar ve tüm çabalarımıza rağmen Baltık illerindeki durum net değil. Bu dalgalanma için Esthonia örneği önemlidir. RSHA ile anlaşmaya vararak Eylem Grubu, onlarla birlikte Estonyalılar için olası siyasi danışman olarak Eston Dr. Mae'yi getirdi. Litvanya ve Letonya'da olduğu gibi, tehlikeli bir kargaşadan kaçınmak ve Dr. Mae'nin atanmasını sağlamak veya görevden alınmasını önlemek için, Reval'i ele geçiren Ordu tümeni ile birbiri ardına müzakereler yapılması gerekiyordu. , Reval için yetkili Kolordu, Garnizon Komutanı Reval, Saha Commandatura Reval, 18. Ordu Grubu, Kuzey, Kuzey Ordular Grubunda Arka Ordu Bölgesi Komutanı, Genel Komiser ve yardımcısı ve temsilcisi ile birlikte Doğu İşleri Bakanlığı'ndan. Litvanya ve Letonya'nın fethinden sonra, Harekât Müfrezeleri 2 ve 3, Silahlı Kuvvetlerin Arka Bölge Komutanı'ndan ayrıldı ve temel görevler için sırasıyla Litvanya ve Letonya'da bırakıldı. Eylem-Müfreze 2 ve 3 Komutanları, Temmuz ayının başından beri Kowno ve Riga'da kalıcı olarak kalıyorlar. Reich Komiseri ile de temas kuruldu
Genel Komiserler, yani Eylem Grubu ve Eylem Müfrezeleri tarafından atanır atanmaz ve aynı şekilde. Reich Komiseri ile işbirliği şunlara bağlıydı:
a. Reich Komiseri'ndeki enterpolasyonun (Güvenlik Polisi'nin sc.) nasıl yapılması gerektiğine dair RSHA'ya yöneltilen soruşturmada bir gecikme ve
B. Polisin araya girmesiyle ilgili olarak Reich komiseriyle kendi hesabına müzakereleri başlatan Üstün SS- ve Polis Führer'in müzakereleri hakkında.
Bu nedenle, a) ve b)'deki sorular çözülene kadar kendi inisiyatifimiz kabul edilemezdi. Uygun bir zamanda bu soruyla ilgili olarak Reich Komiseri ile temasa geçilmesi amaçlandı. Birçok özel durum var. Kuzey Ordular Grubu'nun ilerleyişi Estonya'da ve Luga'da durdurulduğunda ve merkeze ve sağ kanata yönelik ağır çatışmalar ve güçlü Rus saldırıları baş gösterdiğinde, Eylem Grubu yeniden ordularla, özellikle 4. Panzer Grubu ile bir araya geldi. , çünkü artık çok sayıda ortaya çıkmaya başlayan partizanlara karşı mücadele, Güvenlik Polisinin bir işiydi ve hala da öyle. Pleskau'nun kuzeyinde ve Peipus ve Ilmen gölleri arasında uzanan geniş orman ve bataklıklar arasındaki bölge, Rus partizan savaşı için gerçekten ideal bir bölgeydi. Arazinin zorlukları, daha küçük birimler için bile faaliyetleri engelledi. Nöbetçilerin yerleştirilmesi ve yeni işgal edilen toprakların tümenlerle taranması gibi salt askeri faaliyetlerin başarısız olmasından sonra, Silahlı Kuvvetler bile yeni yöntemler aramak zorunda kaldı. Eylem Grubu yeni yöntemler aramayı üstlendi. Bu nedenle Silahlı Kuvvetler kısa süre sonra Güvenlik Polisinin deneyimlerini ve partizanlarla mücadele yöntemlerini benimsedi. Ayrıntılar için partizanlara karşı mücadeleyle ilgili sayısız rapora başvuruyorum. Partizanlara karşı mücadelenin ilerleyen aşamalarında Güvenlik Polisinin faaliyetleri daha da zorlaştı, çünkü araçlar ya kullanılamadı ya da o zamanlar her zaman beklenen Leningrad'a ilerleme için muhafaza edildi. Bu sırada Harekat Grubu Komutanlığı için özel zorluklar ortaya çıktı. Güvenlik Polisinin büyük bölümleri, Litvanya ve Letonya'da hareket halindeyken, 700 km arkadayken, diğer bölümler cephenin gerisindeki partizanlara karşı yaklaşık 600 km boyunca hareket halindeydi. Sinyallerin iletimi için Riga'da konuşlanmış sadece bir kablosuz kamyonumuz ve bu geniş alan için bir orta ve bir hafif kablosuz kamyonumuz vardı. Ordu telefonlarının kullanımı bile 200 km'den fazla mesafelerde başarısız oldu. Bir bütün olarak Eylem Grubu
Ordu karayolları da dahil olmak üzere yollar ve yollar son derece kötü durumda olsa da, yalnızca kişisel temaslar tarafından yönetilebilirdi. Ordu karayolunda bile saatlik ortalama 10 km hız aşılamazdı. Buna rağmen kendi aracım bu süre zarfında 15.000 km yapmak zorunda kaldı. Harekat Müfrezelerinin Komutanları için geniş alanlar nedeniyle benzer zorluklar ortaya çıktı, böylece haberci gezileri bile ciddi bir sorun haline geldi.
Bir süre için bu durum daha da zorlaştı, çünkü Leningrad'a yönelik daha sonraki saldırı, artık Pleskau'dan Lungau üzerinden büyük yolu izlemeyip, Batı'ya doğru eğilmek zorunda kaldı, böylece partizanlara karşı karşı saldırıların merkezi, Rusya'ya transfer edildi. Peipus İlke'nin doğusundaki orman ve bataklık alanları ve İlmen Gölü'nün batısındaki alanlar."
Estonya'yı ele geçirme sürecinde, Eylem Grubu 1a, 18. Ordu ile müfreze dışında kesinlikle Estonya'ya transfer edildi. Estonya'nın pasifize edilmesi, nüfusun iyi ırk bileşimi nedeniyle özellikle önemli olarak kabul edilmek zorundaydı. Eylem Grubu B, Beyaz Ruthenia'nın bölümlerini Eylem Grubu A'ya aktardıktan sonra, Eylem Müfrezesi 2 ve 3'ün bölümleriyle güçlendirilmiş Eylem Müfrezesi 1b bu alanı devraldı. Leningrad'ın yatırımı için, Güvenlik Polisi, partizanlara karşı yoğun bir şekilde artan faaliyetlerin yanı sıra, ormandan yavaş yavaş dönen nüfusu dikkatle gözlemleme görevini de aldı. Leningrad çevresinde siper savaşı geliştikçe, ordulara Leningrad çevresindeki bir bölgeyi tamamen boşaltmaları önerildi; bu önlem, Güvenlik Polisi ve Silahlı SS birimleri ve üniformalı polis tarafından mümkün olduğunda zaten uygulanmıştı. Bu alanda, mümkün olduğu kadar eksiksiz olacak bir bilgi ağı kurulmaktadır. En başından beri Güvenlik Polisi, Leningrad hakkında her yönüyle sistematik olarak bilgi topladı. 18. Ordu bizden ayrıca Leningrad'ın askeri keşiflerini de üstlenmemizi istedi. 8. Rus Ordusu'nun Oranienburg çevresindeki alana yatırım yaptığı bölge. * * * Genel durumun bu açıklaması, Eylem Grubuna bağlı Stapo (Gizli Devlet Polisi), Kripo ve SD (Güvenlik Servisi) üyelerinin esas olarak Letonya, Litvanya'da aktif olduğunu gösterdi ve gösteriyor. , Esthonia, White-Ruthenia ve Leningrad'ın önünde daha küçük bir bölüme. Ayrıca, üniformalı polis ve silahlı SS kuvvetlerinin, geri dönen nüfusa karşı önlem almak için ve kendi subayları altında esas olarak Leningrad önünde aktif olduğunu gösteriyor.
Bu çok daha kolaydır çünkü Litvanya, Letonya ve Estonya'daki Aksiyon müfrezeleri, ekte açıklandığı gibi yerel polis birimlerine sahiptir. 1 ve şimdiye kadar 160 Letonya takviyesi Beyaz Ruthenia'ya gönderildi. Bireysel aşamalarda Güvenlik Polisi ve SD liderlerinin dağılımı ekten toplanabilir. 2, Eylem Grubunun ilerlemesi ve faaliyetleri ve ekteki Eylem-müfrezeleri. 3. Silahlı SS'nin ve yedek olan üniformalı polisin liderlerinin Güvenlik Polisi ve SD ile devam etme isteklerini beyan ettikleri belirtilmelidir.
1. Yardımcı polis ve polis teşkilatının oluşturulması. Operasyon alanının genişlemesi ve Güvenlik Polisi tarafından yapılması gereken çok sayıda görev göz önüne alındığında, en başından beri, haşerelere karşı mücadele için güvenilir nüfusun işbirliğini sağlamak amaçlanmıştır. Çoğunlukla Yahudiler ve Komünistler. Başka bir yerde bildirilecek olan kendi kendini temizlemenin ilk eylemlerini yönlendirmemizin ötesinde, güvenilir kişilerin temizlik işine verilmesine ve bunların Güvenlik Polisinin yardımcı üyeleri olarak atanmasına özen gösterilmesi gerekiyordu. Operasyon alanının her bir bölümündeki durumun farklılığının da hesaba katılması gerekiyordu. Litvanya'da aktivist ve milliyetçi halk, Bolşevizm'e karşı mücadelede aktif rol almak için Doğu Seferinin başlangıcında kendilerini sözde partizan birimler halinde kurdular. Kendi raporlarına göre 4.000 kayıp verdiler.
2. Cezaevlerinin yeniden inşası. Baltık ülkelerindeki hapishanelerin ya boş olduğu ya da Kendini Koruma Birimleri tarafından tutuklanan Yahudiler ya da Komünistler tarafından işgal edildiği tespit edildi. * * *
Tutuklanacak insan sayısı çok olduğu için hapishaneler çok küçük olduğunda, geçici toplama kampları kuruldu. Büyük toplama kamplarının inşaatı hazırlık aşamasındadır. Ek olarak ekli çizelgeler. 5 cezaevlerinin mevcut doluluk durumunu göstermektedir.
II. Operasyon Alanının Temizlenmesi ve Güvenliğinin Sağlanması.
1. Kendi kendini temizleme eylemlerinin kışkırtılması. Baltık ülkelerinin nüfusunun, Bolşevizm ve Yahudi hükümeti altında SSCB'ye dahil oldukları sırada çok ağır acı çektiği göz önüne alındığında, bu yabancı hükümetten kurtulduktan sonra, yani nüfusun kendilerinin de olması beklenirdi)
Kızıl Ordu'nun geri çekilmesinden sonra geride kalan düşmanların çoğunu zararsız hale getirecekti. Temizlik operasyonlarının amacını olabildiğince çabuk gerçekleştirmek için bu kendi kendini temizleme hareketlerini harekete geçirmek ve doğru kanallara yönlendirmek Güvenlik Polisinin göreviydi. Kurtarılan nüfusun, Bolşevik ve Yahudi düşmana karşı en sert önlemleri bizzat kendi başına aldığı ve böylece Alman yetkililerin yönlendirmesinin öğrenilemeyeceği sarsılmaz ve kanıtlanabilir gerçeği ortaya koymak, gelecek açısından daha az önemli değildi. .
Litvanya'da bu, ilk kez Kowno'daki partizan faaliyetleriyle sağlandı. Yahudilere karşı kapsamlı bir pogromu harekete geçirmek ilk başta kolay olmadı. Öncelikli olarak bu amaçla kullanılan, yukarıda bahsi geçen partizan birliğinin lideri olan Klimatis, Kowno'da hareket eden küçük bir ileri müfrezenin kendisine verdiği tavsiyeler üzerine ve hiçbir Alman'ın emri veya Alman kışkırtması dışarıdan fark edildi. 25-26,6 gecesindeki ilk pogrom sırasında, Litvanyalı partizanlar 1.500'den fazla Yahudi'yi öldürdüler, birkaç Sinagogu ateşe verdiler veya başka yollarla yok ettiler ve yaklaşık 60 evden oluşan bir Yahudi yerleşim bölgesini yaktılar. Sonraki gecelerde yaklaşık 2.300 Yahudi benzer şekilde zararsız hale getirildi. Litvanya'nın diğer bölgelerinde benzer eylemler, daha küçük ve geride bırakılan Komünistlere kadar uzanan Kowno örneğini izledi.
Bu kendi kendini temizleme eylemleri sorunsuz geçti çünkü bilgilendirilen Ordu yetkilileri bu prosedür için anlayış gösterdiler. Başından beri, işgalden sonraki ilk günlerin pogromlar gerçekleştirme fırsatı sunacağı açıktı. Partizanların silahsızlandırılmasından sonra, kendi kendini temizleme eylemleri zorunlu olarak sona erdi.
Letonya'da benzer temizlik eylemlerini harekete geçirmenin çok daha zor olduğu ortaya çıktı.Esasen sebep, ulusal liderler tabakasının tamamının, özellikle Riga'da, Sovyetler tarafından suikasta uğraması veya yok edilmesiydi. Letonyalı yardımcılar üzerindeki benzer etkilerle Riga'da da Yahudilere karşı bir pogrom başlatmak mümkündü. Bu pogrom sırasında tüm sinagoglar yıkıldı ve yaklaşık 400 Yahudi öldürüldü. Riga nüfusu hızla sakinleştiğinden, daha fazla pogrom uygun değildi.
Mümkün olduğu kadar, hem Kowno'da hem de Riga'da, ilk spontan infazların film ve fotoğrafla kanıtlandığı belirlendi.
Yahudiler ve Komünistler, Litvanyalılar ve Letonyalılar tarafından gerçekleştirildi.
Estonya'da, görece az sayıda Yahudi nedeniyle, pogromları kışkırtmak için hiçbir fırsat sunulmadı. Estonya öz-koruma birimleri, yalnızca özellikle nefret ettikleri bazı bireysel Komünistleri zararsız hale getirdiler, ancak genellikle kendilerini tutuklamalar yapmakla sınırladılar.
2. Komünizmle Mücadele. Güvenlik Polisi'nin çalışmalarında komünizme ve Yahudiliğe karşı harekat alanında her yerde ilk sırada yer aldı.
Sovyet yetkilileri ve Komünist Parti görevlileri, Sovyet Ordusuyla birlikte kaçmışlardı. Bir yıldan fazla süren Bolşevik baskı sırasında elde edilen deneyimler ışığında, Baltık ülkelerinin nüfusu, Kızıl Ordu'nun geri çekilmesinden sonra geride kalan tüm Komünizm kalıntılarının ortadan kaldırılması gerektiğini anladı. Bu temel görüş, özellikle aktif milliyetçi insanlar bu temizlikte işbirliği yaptıklarından, yani bu alandaki temizlikle ilgili olarak Güvenlik Polisinin işini kolaylaştırdı. Litvanya'da partizanlar, Letonya ve Estonya'da kendini koruma birimleri.
B. Komünistlerin Tutuklanmasını Arayın. Bu arama faaliyetlerinin yanı sıra, komünist görevliler, Kızıl Ordu askerleri ve Komünizme yönelik faaliyetlerinden dolayı daha ciddi şüphelenilen ve geride kalan kişiler için sistemli bir arama yapıldı. Bazı yerlerde, Kendini Koruma Birlikleri, en kötü şöhretli Komünistleri zaten kendiliğinden zararsız hale getirmişti. Müfreze ve Kendini Koruma Birimlerinin mevcut tüm birimlerini kullanarak ve Alman üniformalı polisinin yardımıyla, daha büyük şehirlerde büyük çaplı eylemler gerçekleştirildi ve birçok tutuklama ve arama eylemi gerçekleşti.
3. Yahudilere Karşı Eylem. Doğu'daki Yahudi sorununun yalnızca pogromlarla çözülemeyeceği başından beri beklenebilirdi. Ancak alınan temel emirlere göre, Güvenlik Polisinin temizlik faaliyetleri, Yahudilerin tamamen yok edilmesini amaçlamak zorundaydı. Letonya'da Letonya'daki partizan müfrezelerinde seçilmiş birimler tarafından takviye edilen özel müfrezeler, Letonya yardımcı polisinin birimleri bu nedenle hem kasabalarda hem de kırsal alanlarda kapsamlı infazlar gerçekleştirdi. Yürütme müfrezelerinin eylemleri sorunsuz bir şekilde gerçekleştirildi. İdam mangalarına Litvan ve Letonya müfrezeleri eklenirken, akrabaları Ruslar tarafından öldürülmüş veya sürgün edilmiş kişiler seçilmişti.
Özellikle Litvanya'da şiddetli ve kapsamlı önlemler gerekli hale geldi. Bazı yerlerde - özellikle Kowno'da - Yahudiler kendilerini silahlandırdılar ve franc tireur savaşına aktif olarak katıldılar ve kundakçılık yaptılar. Bu faaliyetlerin yanı sıra, Litvanya'daki Yahudiler Sovyetlerle en aktif şekilde el ele işbirliği yapmışlardır.
Litvanya'da tasfiye edilen Yahudilerin toplamı 71.105'tir.
Kowno'daki pogromlar sırasında 3.800 Yahudi, küçük kasabalarda yaklaşık 1.200 Yahudi ortadan kaldırıldı.
Letonya'da da Yahudiler, Alman Silahlı Kuvvetleri'nin işgalinden sonra sabotaj ve kundaklama eylemlerine katıldılar. Duensburg'da Yahudiler tarafından o kadar çok ateş yakıldı ki, şehrin büyük bir kısmı kaybedildi. Elektrik santrali sadece bir kabuk kadar yandı. Çoğunlukla Yahudilerin yaşadığı sokaklar zarar görmedi.
Letonya'da şimdiye kadar toplam 30.000 Yahudi idam edildi. 500 kişi Riga'daki pogromlarla zararsız hale getirildi.
Doğu Seferinin başlangıcında Estonya'da yaşayan 4.500 Yahudi'nin çoğu geri çekilen Kızıl Ordu ile kaçtı. Yaklaşık 2.000 geride kaldı. Sadece Reval'de yaklaşık 1.000 Yahudi yaşıyordu.
16 yaşın üzerindeki tüm erkek Yahudilerin tutuklanması neredeyse tamamlandı. Özel Komandolar tarafından görevlendirilen doktorlar ve Yahudilerin Yaşlıları dışında, Özel Müfrezenin kontrolündeki Kendini Koruma Birimleri tarafından idam edildiler. Pernau ve Reval'deki 16-60 yaş arası çalışmaya uygun Yahudiler tutuklandı ve turba kesme veya başka işlerde çalıştırıldı.
Şu anda Harku'da tüm Estonyalı Yahudilerin toplanacağı bir kamp inşa ediliyor, böylece Estonya kısa bir süre içinde Yahudilerden kurtulacak.
Litvanya ve Letonya'da ilk büyük infazların gerçekleştirilmesinden sonra, en azından şu anda, hiçbir iz bırakmadan Yahudilerin imhasının gerçekleştirilemeyeceği çok geçmeden anlaşıldı. Litvanya ve Letonya'daki ticaretin büyük bir kısmı Yahudilerin elinde olduğundan ve diğer işler neredeyse yalnızca Yahudiler (özellikle camcılar, tesisatçılar, soba yapımcıları, ayakkabıcılar) tarafından yapıldığından, birçok Yahudi partizan şu anda hayati öneme sahip tesislerin onarımı için vazgeçilmezdir. yıkılan şehrin yeniden inşası ve askeri öneme sahip işler için. İşverenler Yahudi emeğinin yerine Litvanyalı ya da Letonyalı işgücünü koymayı amaçlasalar da, özellikle büyük şehirlerde değil, çalışan tüm Yahudileri yerinden etmek henüz mümkün değil. Bununla birlikte, işgücü döviz büroları ile işbirliği içinde,
artık çalışmaya uygun olmayan tüm Yahudiler tutuklanıyor ve küçük gruplar halinde idam edilecek.
Bu bağlamda, Sivil İdare'nin bazı yetkililerinin, daha büyük infazların yapılmasına karşı, zaman zaman güçlü bir direniş gösterdiğinden söz edilebilir. Bu dirence, temel emirlerin yerine getirilmesi meselesi olduğuna dikkat çekilerek cevap verildi.
İnfaz tedbirlerini organize etmek ve yürütmekten ayrı olarak, operasyonların ilk günlerinde büyük şehirlerde gettoların oluşturulmasına hemen başlandı. Bu özellikle Kowno'da acildi çünkü toplam 152.400 nüfusta 30.000 Yahudi vardı. Bu nedenle, ilk pogromun sonunda bir Yahudi Komitesi toplandı ve Alman yetkililerin şimdiye kadar Litvanyalılar ve Yahudiler arasındaki kavgalara müdahale etmek için herhangi bir neden görmediği konusunda bilgilendirildi. Normal bir durum yaratmanın tek temeli, bir Yahudi Gettosu inşa etmek olacaktır.
Yahudi Komitesi tarafından yapılan protestolara karşı, daha fazla pogromları önlemenin başka bir yolu olmadığı ilan edildi. Bunun üzerine Yahudiler, hemcinslerini bir Yahudi Gettosu olarak tasarlanan Viriampol ilçesine mümkün olan en hızlı şekilde nakletmek için ellerinden gelen her şeyi yapmaya hazır olduklarını hemen ilan ettiler. Bu bölge, Mamel nehri ile Kowno'ya sadece bir köprü ile bağlanan bir kol arasındaki üçgende yer almaktadır ve bu nedenle kolayca kapatılabilir.
Riga'da sözde "Moskau banliyösü" Getto olarak belirlendi. Bu, halihazırda çoğunlukla Yahudilerin yaşadığı Riga'nın en kötü yerleşim bölgesidir. Yahudilerin Getto bölgesine nakledilmesi oldukça zor oldu çünkü o bölgede yaşayan Letonyalıların tahliye edilmesi gerekiyordu ve Riga'daki yerleşim alanı çok kalabalıktı. Riga'da yaşayan 28.000 Yahudi'nin 24.000'i şimdiye kadar Getto'ya transfer edildi. Gettoyu oluştururken, Güvenlik Polisi kendilerini sadece polislik görevleriyle sınırlandırırken, Getto'nun kurulması ve idaresi ile Gettodaki mahkûmlar için gıda tedarikinin düzenlenmesi Sivil İdareye bırakıldı. Yahudi emeğinin
Yahudi nüfusunun yoğun olduğu diğer şehirlerde de aynı şekilde gettolar kurulacaktır.
İlk etapta Güvenlik Polisi'nin geçici emriyle Yahudi'nin göğsüne ve sırtına takmak üzere sarı bir yıldızla işaretlenmesi, Cumhurbaşkanlığı Komutanı'nın çıkardığı yönetmelikle kısa sürede gerçekleştirildi. Arka alan ve daha sonra Sivil İdare tarafından.
Bugüne kadar idam edilen Yahudilerin sayısı ekteki programda görülebilir. 8.
En son deneyim raporunun kopyaları ek olarak eklenmiştir. 9. [Bu ek, Eylem Grubu Komutanı'nın adını gösterir: SS Tugay Komutanı ve Polis Tümgenerali Dr. Stahlecker.]
5. Güvenlik Polisinin diğer işleri.
1. Zaman zaman akıl hastanelerinde hüküm süren durum Güvenlik Polisinin operasyonlarını gerektirdi: Pek çok kurum, geri çekilen Ruslar tarafından tüm gıda stoklarından soyuldu. Çoğu zaman gardiyan ve bakım personeli kaçmıştı. Çeşitli kurumların mahkumları patlak verdi ve genel güvenlik için bir tehlike haline geldi, bu nedenle Aglona'da (Litvanya), Mariampol'de (Litvanya) 544 deli, 109 deli ve Magutowo'da (Luga yakınlarında) 95 deli tasfiye edildi.
Bazen Silahlı Kuvvetler yetkilileri kütük olarak aranan diğer kurumları benzer şekilde temizlememizi istediler. Ancak Güvenlik Polisinin çıkarları herhangi bir müdahale gerektirmediği için kendi güçleri ile gerekli önlemi almak Silahlı Kuvvetler yetkililerine bırakıldı.
2. Eylem Komandoları, büyük ölçüde sınır dışı edilen kişilerin aranması ve Ruslar tarafından öldürülen kişilerin mezarlarının açılmasıyla ilgilendi. Propaganda amacıyla Silahlı Kuvvetlerin propaganda filoları ve bazen de yabancı basının katılımı sağlandı.
Estonya'da Ruslar tarafından öldürülen Estonyalıların mezardan çıkarılması daha kapsamlı bir şekilde organize edildi. Burada yapılan çalışmaların boyutu göz önüne alındığında, Güvenlik Polisi'nin sistematik yönlendirmesi altında, kaçırılan ve öldürülen kişilerin yerlerinin aranması için Reval'de bir merkez ofis kuruldu.
Bu çalışmanın kapsamı, yalnızca Reval'den 30.000 erkeğin kayıp olarak bildirilmesi gerçeğiyle gösterilmektedir.
V. Polisin Suç Tespitiyle İlgili Çalışması.
Önleyici tedbirler alınana kadar en ağır suç vakalarını ortadan kaldırmak için, profesyonel suçlular Eylem-müfrezelerinin himayesine alınmakta ve davanın gerektirdiği durumlarda idam edilmektedir.
Eylem Grubu B, Borrissow'da şimdiye kadar 7620 Yahudi'yi tasfiye etti.
III. Durum hakkında rapor
A. Litvanya'daki Durum. Nüfus gelecekteki akıbetleri hakkında herhangi bir bilgi almadığı için, ulusal düşünceli kısım (nüfusun zümresi) hala kendilerine ait bir gelecekteki Litvan Devleti'ni düşünüyor. Litvanya'ya yaklaşmak için hiçbir çaba fark edilmez.
insanlar almanya.
Alman işgalinden hemen sonra alevlenen aktif anti-Semitizm azalmadı. Litvanyalılar gönüllü olarak ve yorulmadan Yahudilere karşı her türlü önlem için emrimizdeler, hatta bazen bu önlemleri kendi başlarına uyguluyorlar.
Fen-Edebiyat fakülteleri tamamen kapatılmalıdır. Ancak tıp fakültesi ve bazı teknik branşlara ihtiyaç var. Diş hekimlerinin %60'ından fazlası, diğer doktorların da %50'sinden fazlası Yahudi idi. Bunların ortadan kalkması, Reich'tan doktorlar getirilerek bile üstesinden gelinemeyecek kadar aşırı bir doktor eksikliğini beraberinde getiriyor.
B. Letonya'daki Durum. Kurland'da, Libau'daki Deniz Kuvvetleri Komutanı, Alman Donanması'ndan Kaptan Dr. Kavelmacher'in emri bazı huzursuzluklara neden olmuştu. Bu kararname, Alman askerlerine karşı saldırılar olması durumunda Libau nüfusuna karşı misilleme tedbirlerini duyurdu. Aşağıdaki gibi okur:
'Bilinen veya bilinmeyen bir suçlunun Alman askerlerine ateş açtığı her olay için, Sıkıyönetim uyarınca Libau'nun belirli insanları tutuklanacak ve bir kerede kurşuna dizilecek.' "Benzer şekilde", "etkili olsun ya da olmasın, her sabotaj girişimi için, sabotaj eyleminin gerçekleştiği yerin yakınında yaşayan Letonya nüfusunun bir kısmı Sıkıyönetim Yasası uyarınca tutuklanacak ve kurşuna dizilecektir" yönetmeliği işlemektedir. Bu yönetmelik, Libau gazetesi "Das Kurlaendische Wort" da yayınlandı. Anlaşılacağı üzere Libau halkı oldukça heyecanlı. Düşman insanlar (Komünist veya Yahudi) tarafından daha fazla eylemin kışkırtılabileceği korkusu yurt dışındadır.
1 A. Eylem Grubu A'nın tüm Personelinin Anketi.
1. b. Eylem Grubu A Üyelerinin eylem komandolarına göre dağılım haritası.
2. (Karargah) Eylem Grubu Komutanları.
3. Eylem Grubunun İlerleme Hatları A.
4. Yardımcı Polisin Gücü ve Dağılımı.
5. Hapishane Mahkumlarına İlişkin Şekil.
6. Letonya'daki GPU Özel Raporu.
7. Estonya Sosyalist Sovyet Cumhuriyeti'nin Yüksek Yetkililerinin Anketi.
8. İnfaz Sayısına İlişkin Rapor.
9. Partizanlara Karşı Müdahalelerde Deneyimlere İlişkin Rapor.
10. Letonya'daki Suç Dedektiflik Biriminin Teşkilat ve Dağıtımına İlişkin Takvim.
11. Letonya'daki Suç Dedektif Gücünün Çalışmaları Hakkında Rapor.
12. Estonya'daki Suç Dedektif Gücü'nün Takvimi.
13. Baltık Ülkeleri Halkları.
14. Baltık Ülkelerinde Çalışanları Ekonomik Branşlara Göre Gösteren Harita.
15. Baltık Ülkelerinde Ana Ekonomik Grupların Çalışan Sayısı.
16. Bölgelerdeki Yahudi Nüfusunun Sayısı ve Dağılımı.
17. Yahudilerin Ekonomideki Payı.
18. Letonya Ticaret Kuruluşlarının Sayısında Yahudilerin Payı.
Toplam Eylem Gücü A Grubu
Toplam: 990
Waffen-SS: 340 %34.4
Motorlu Bisiklet Binicileri: 172 %17,4
Yönetim: 18 %1.8
Güvenlik Hizmeti (SD): 35: %3,5
Kriminal Polis [Kripo]: 41: %4.1
Eyalet Polisi [Gestapo]: 89: %9.0
Yardımcı Polis: 87: 8.8%
Sipariş Polisi: 133: %13.4
Kadın Çalışanlar: 13: %1,3
Tercümanlar: 51: %5,1
Teleprinter-Operatörleri: 3: %0,3
Kablosuz Operatörler: 8: %0.8
Eylem müfrezelerinin bileşimi
Eylem müfrezeleri:
Tercümanlar: 1b: 15: %13.7 1b: 6: %5,4 2: 18: %10,8 3: 8: %5,6
Kablosuz Operatörler: 1b: 2: %1,9 1b: 1: %0,9 2: 2: %1,2 3: 1: %0,7
Teleprinter Operatörleri 2: %1,8
Yedekler: 1b: 25 %24 1b: 26: %23,7 2: 41: %23,6 3: 32: %22,9
Motosiklet Sürücüleri: 1b: 23: %22,1 1b: 34: %30,9 2: 50: %29,4 3: 34: %24,3
Uygulama: 1b: 3: %2,9 1b: 2: %1,8 2: 4: %2,4 3: 1: %0,7
Güvenlik Hizmeti: 1b: 8: %7,8 1b: 3: %2,7 2: 8: %4,8 3: 10: %7
Kriminal Polis: 1b: 11: %10,5 1b: 6: %5,4 2: 13: %7,8 3: 10 %7
Eyalet Polisi Gestapo: 1b: 18 %16,2 1b: 12 %11,2 2: 26 %15,6 3: 29 %20,6
Yardımcı 1b: 20 %26 3: 15 %10,5
Kadın Çalışanlar: 1b: 1 %0,9 2: %2,4 3: 1 %0,7
Toplam 1b: 105 110 2: 170 [sic] 3: 141
Ek 5. Hapishanelerin İşgal Edilmesi.
Litvanya'daki hapishaneler. Şu anda Litvanya'daki cezaevlerinde bulunanların sayısını belirlemede eylem-müfrezesi 3.
Kowno'da tutuklular:
merkez hapishanede: 50'si Yahudi olmak üzere 520 kişi
polis hapishanesinde: 3'ü Yahudi olmak üzere 69 kişi
İdam edilen kişi sayısı araştırması.
Alan:
Litvanya:
Kowno kasabası ve çevresi (arazi): Yahudiler: 31.994 Komünistler: 80 Toplam: 31914
Schaulen: Yahudiler: 41.382 Komünistler: 763 Toplam: 42.145
Wilna: Yahudiler: 7.015 Komünistler: 17 Toplam: 7032
[Litvanya için Toplam]: Yahudiler: 80.311 Komünistler: 86 Genel Toplam: 81.171
Letonya:
Riga şehri ve çevresi (arazi): 6.378
Mitau: 3.676
Libya: 11.860
Wolmar: .209
Dueanaburg: Yahudiler: 9.256 Komünistler: 589 Toplam: 9.845
Letonya için Toplam: Yahudiler: 30.025 Komünistler: 1843 Genel Toplam: 31868
Estonya: Yahudiler: 474 Komünist: 684 Toplam: 1.158
Beyaz-Ruthenia: Yahudiler: 7.620 Genel Toplam: 7.620
Litvanya: Yahudiler: 80.311 Komünistler: 860 Toplam: 81.171
Letonya: Yahudiler: 30.025 Komünistler: 1.845 Toplam: 31.868
Estonya Yahudileri: 474 Komünist: 684 Toplam 1.158
Beyaz-Ruthenia: Yahudiler: 7.620 Toplam 7.620
Toplam Öldürülen
Yahudiler: 118.430
Komünistler: 3.387
Toplam: 121.817
Bu rakamlara eklenecek:
Litvanya ve Letonya'da pogromlar tarafından yok edilen Yahudiler: 5.500 Yahudi,
Eski Rus bölgesinde idam edilen komünistler ve partizanlar: 2.000
Gerçekleştirilen deliler: 748 [Toplam:] 122.455
Devlet Polisi tarafından tasfiye edilen komünistler ve Yahudiler. ve Arama işlemleri sırasında Güvenlik Hizmeti Tilsit: 5.502
[Birleşik Genel Toplam:] 135.567
"10/25/1941'e göre Baltık ülkelerinde tasfiye edilen kişilerin sayısı"nı gösteren harita.
Aşağıdaki rakamlar haritaya girilmiştir:
Courland bölgesinde Libau Bölgesi: 11.860
Semgslen bölgesindeki Mitau Bölgesi: 3.576
Bölgede Riga ilçesi ilçesi: 6.378
Livland bölgesindeki Riga kasabasının ilçesi: 209
Fellin Bölgesi: 1.158
Lettgslen bölgesindeki Dueanburg Bölgesi: 9.845
Shcaulen bölgesinde: 42.145
Kowno İlçesi: 31.994
Wilna-land bölgesinde: 7.032
ayrıca Litvanya ve Letonya'da yaklaşık: 5500 sınır bölgesi Litvanya: 5.502 pogrom
Ek 9: Partizanlara Karşı Müdahalelerde Faaliyetler ve Deneyimler Hakkında Rapor.
Güvenlik Polisi ve Güvenlik Servisi Eylem Grubu A. (Gen-) Personel 17.07.1941
Partizanlara Karşı Müdahalelerde Faaliyetler ve Deneyimler hakkında rapor.
Alman operasyonlarının Leningrad'a genişletilmesine ve ayrıca Eylem Grubu A'nın faaliyetlerinin bu şehre genişletilmesine karar verildiğinde, 18/7/1941'de Eylem Müfrezeleri 2 ve 3'ün bölümlerine ve Grup Kurmay Başkanlığı'na emir verdim. Bu faaliyetleri hazırlamak ve Leningrad çevresindeki alana ve şehrin kendisine mümkün olduğunca erken ilerleyebilmek için Novosselje'ye ilerleyin. Leningrad için kullanılması amaçlanan Eylem Grubu A kuvvetlerinin ilerleyişi, Panzer Grubu 4'ün açık arzusu ve açık isteği üzerine gerçekleştirildi.
Leningrad'a yönelik harekât için oluşturulan müfreze, Novosselje'ye ilerledikten sonraki ilk günlerde Leningrad'daki operasyonlar için eğitildi. Bununla birlikte, önceden planlanan zamanda Leningrad'a bir ilerleme beklenmediğinden, Novosselje'de yoğunlaşan Eylem müfrezelerinin 2 ve 3 bölümleri, Panzer-Grup 4 bölgesinde kapsamlı temizlik ve yatıştırma operasyonları için kullanıldı. Bu Grup ile anlaşma. Bu, esas olarak Pog-Gora-Novosselje-Osjerjewo arasındaki bağlantı hattı ile sınırlanan alanda yapılır.
Operasyonlarında, ilk etapta kalan tüm Komünist memurları ve diğer aktif Komünistleri ve Yahudileri tutuklamak amaçlandı. Hemen hemen tüm Yahudiler ve Komünist görevliler geri çekilen Sovyet güçleriyle birlikte kaçtığından, sadece 6 Yahudi ve 10 Komünist tutuklandı ve idam edildi."
***********************************************************************
Başlangıçta aşağıdaki prosedür izlendi:
Partizanların daha önce tespit edilmediği köylerde, nüfusa karşı dostça davranılırdı. Genel olarak bilinen ekmek kıtlığı göz önüne alındığında, genellikle güvenilir kişiler olarak kullanılabilecek bir veya birkaç köylü bulmayı çok çabuk başardı.
Partizanlar hakkında bilgi vermeleri veya gelecekte ortaya çıkan partizanları Alman Ordusunun veya Polisinin en yakın birimlerine bildirmeleri halinde ekmek alacakları sözü verildi.Böylece oluşturulan bilgi ağı, Eylem Grubu için çok fazla bilgi sağladı ve böylece partizanların mahallelerini daha dar bir şekilde kuşatmalarını sağladı.
Özellikle partizanlara iyi veya geçici barınak sağlayan köylülerle ilgili bilgiler vardı. Bu raporlara dayanarak çok sayıda köy tarandı. Bir köy kuşatıldıktan sonra, tüm sakinler zorla bir kareye götürüldü. Gizli bilgilerden şüphelenilen kişiler ve diğer köylüler sorguya çekildi ve böylece çoğu durumda partizanlara yardım eden kişileri bulmak mümkün oldu. Bunlar ya rastgele vuruldu ya da daha fazla sorgulama yararlı bilgiler vaat ederse karargaha götürüldü. Sorgudan sonra kurşuna dizildiler.
Caydırıcı bir etki elde etmek için partizanlara yardım edenlerin evleri birkaç kez yakıldı. Toplanan nüfusa cezai tedbirlerin gerekçesi anlatıldı. Aynı zamanda, partizanlara bir kez daha yardım edilirse ve köyde görünen partizanlar bir an önce bildirilmezse bütün köyün yakılacağı tehdidinde bulunuldu.
Terörü teröre karşı koyan taktikler harika bir şekilde başarılı oldu. Köylüler misilleme korkusuyla, partizanlar hakkında haberler getirmek için yaya olarak veya at sırtında Eylem Grubu A'nın müfrezesinin karargahına 20 km ve daha fazla bir mesafeye geldiler, çoğu durumda doğru olan haberler. Bu haberler üzerine yapılan temizlik operasyonlarında şu ana kadar 6'sı kadın 48 partizan yardımcısı vuruldu.
Bu bağlamda, "teröre karşı terör" ilkesinin doğruluğunu kanıtlayan tek bir olaydan söz edilebilir. Jachnowa köyünde, köylü Jemeljanow tarafından yapılan bir rapora dayanarak ve daha fazla sorgulama ve diğer aramalardan sonra partizanların Anna Prokoffjewa'nın evinde beslendiği belirlendi. 8/8/1941 tarihinde saat 21 civarında ev yakıldı ve sakini tutuklandı.
Gece yarısından kısa bir süre sonra partizan, muhbir Jemeljanow'un evini ateşe verdi. Sonraki günlerde Jachnowa'ya gönderilen bir birlik, köylü kadın Ossipowa'nın partizana Jemeljanow'un eylemimize neden olan raporu hazırladığını söylediğini tespit etti.
Ossipowa vuruldu ve evi yakıldı. Köyden 16 yaşındaki iki genç daha, kendi itiraflarına göre partizanlara bilgi ve kurye hizmeti verdikleri için vuruldu. Partizanların köyün yakınındaki orman kampını terk etmelerinin nedeni bu cezalandırıcı önlemlerden dolayıydı. Kamp bu operasyon sırasında bulundu.
Stahlecker SS Tugay Komutanı ve Polis Tümgenerali Dr.
Güvenlik Polisi Komutanı ve Güvenlik Hizmeti Eylem Grubu A.
29.09.1941 Riga
Partizanlara Karşı Müdahalelerde Deneyimler Üzerine Rapor
Güvenlik Polisi Eylem Grubu A Eylem Müfrezesi, partizanların yarattığı rahatsızlıkla mücadeleye baştan beri katıldı. Silahlı Kuvvetler ile yakın işbirliği ve muharebe partizanlarında toplanan deneyimlerin alışverişi, zaman geçtikçe Kızıl partizanlar tarafından kullanılan köken, organizasyon, güç, ekipman ve sistem hakkında kapsamlı bir bilgi sağladı.
IV. Partizanlara karşı önlemler.
Bununla birlikte, halktan partizanların meskeni ve istikameti ile ilgili ipuçları ve bilgiler elde etmek hayati derecede gerekli olduğundan, halktan faydalı bilgi ve raporlar temin etmek için en sert tedbirlere başvurmak zorunda kalınmıştır. Yetkililer tarafından Rusların eskiden acımasız önlemlere alıştığını bilerek, en ağır önlemler uygulandı. Partizanların yiyecek ve yardım almasına yardım eden, onlara bilgi hizmeti veren veya bilerek yanlış bilgi verenler vuruldu veya asıldı. Partizanların yiyecek veya barınak sağladıkları evler yakıldı. Daha fazla sayıda köylünün partizanlara bu gibi durumlarda yardım ettiği yerlerde
bir şekilde ceza olarak ve terör yaratmak için bütün köy yakıldı.
Alman hatlarını aşarak yolunu bulan Firari Kızıl Silahçılar, mümkün olan en kısa sürede sivil kıyafetleri temin ediyor ve partizanlarla temasa geçiyor. Bu Kızıl Orduların partizan birliklerinin savaş omurgasını oluşturduğu tespit edildi. Bu nedenle, sivil kıyafetli Kızıl Silahlıları daha fazla uzatmadan savaş esiri olarak ele almak ve onları savaş esiri kamplarında toplamak uygun görünmemektedir. Ancak mümkün olduğunca kapsamlı bir sorgulama ve araştırma yapılmalıdır. Sivil giysiler içinde bulunan Kızıl Silahlıların normal savaş esirlerinden ayrılıp ayrılmayacağı ve sivil tutuklular için toplama kamplarına getirilip getirilmeyeceği her durumda ayrıca dikkate alınmalıdır. Kaçan Kızıl Silahlıları afişlerle bu tür afişlerin yayınlanmasından kısa bir süre sonra, diyelim 3 gün içinde en yakın Ordu Birliğine teslim olmaya teşvik etmek daha uygun görünüyor. Bu emre uymazlarsa partizan muamelesi görmelidirler, yani böyle bir istisna yapılmadan, emri gerçekten bildiklerinin ispatına bağlı kalmaksızın kurşuna dizilmelidirler.
Sonuç olarak, partizanların teşkilatlanma, mesken, kuvvet, silahlanma ve planları hakkında bilgimizi artırmak için, yakalanan partizanların tasfiye edilmeden önce iyice sorgulanması gerektiğine dikkat çekilmelidir. Bazen üçüncü derece sorgulama yöntemlerini kullanma fırsatından yararlanmak gerekebilir.
Kanada tankları, birlikleri, silahları ve uçakları Malaya'ya, Ekim 1941
Kanadalıların tank taşıyıcıları gönderdiğini görmüyorum. Yani demiryolu geliyor. Malaya demiryolları, tek bir Sevgililer Günü'nün ağırlığının iki katından daha ağır olan lokomotifleri olan bir metrelik ölçüydü. Ancak, Sevgililer Malaya demiryollarına sığabilir mi? Yük göstergesi nedir (köprüler ve platformlar gibi ihlalleri temizlemek için gereken alan)? Aşağıdaki Sherman, büyük bir tankın nasıl alana ihtiyacı olduğunu gösterir - daha küçük bir ölçüye daha küçük bir Valentine sığabilir.
Aşağıda Malaya'daki vagonların küçük boyutu gösterilmektedir.
İşte trenlere yüklenen Kanadalı Sevgililer. Bu vagonlar iki katı büyüklükte görünüyor.
Umarım tank hareket halinde değilken motora ihtiyaç duyulmaz. Manuel hareket ve yükseltme, pil veya hidroliğe ihtiyaç duymaz.
İtiraf etmeliyim ki, FMSR'nin sayaç göstergesi nedeniyle tankları taşıyabileceğini düşünmedim.
Wikipedia'dan biraz araştırma yaptım
Valentine tank genişliği 8 ft 7.5in (2.629m)
25 librelik tabanca, üstteki fotoğrafta gösterildiği gibi, tekerlek göbeklerinde genişlik 7ft (2.13m)
Düz bir yatakta, sadece binebileceklerini düşündüm
Ancak, bir istasyondan geçmek, raylara çok yakın yerleştirilmiş platformlar için biraz sorunlu olabilir. Bir vaka gözlerini kapat anne, işte gidiyor!
Eric C Johnson
Her zaman olduğu gibi, bu tartışmaya çok geç geldim. Umarım tüm ilgi doymamıştır. İzin verirseniz, çok düşündürücü olan Amiral Beez'in orijinal gönderisiyle başlayacağım. Bazıları aslında onun orijinal argümanı lehinde çalışan birkaç anlaşmazlığım var.
1. Tanklar. Kanada Valentine MK VI'nın SSCB'ye transfer edilmek üzere seçilmesinin nedeni, Büyük Britanya'ya deniz yolculuğu için hazırlanmaları ve yüklenmeleriydi ve yüklerini boşaltıp İngiliz yapımı Valentine'leri yeniden yüklemek yerine bunu yapmak daha mantıklıydı. Kanadalı Sevgililer konvoya Matilda ve Tetrarch tanklarını taşıyan İngiliz gemileri de katıldı - toplam 487 tank. 145'i Matilda'ydı ve "küçük bir grup" Tetrarch'lardı, bu nedenle 330 Valentines tahmini muhtemelen çok uzak değil. Konvoy, 18 Aralık 1941 civarında SSCB'ye ulaştı. Kanadalı Sevgililer, Aralık 1941'in sonlarında ve Ocak 1942'de Moskova Karşı Taarruzu'nda görevlendirildi, bu nedenle bu tanklardan 200'ünü Malaya'ya göndermek için bir Sovyet fatura ödeyen olacak.
Yine de bu, Valentine Mk VI'nın Malaya'ya konuşlandırılmasını imkansız kılmaz. SSCB'ye giden konvoy, SSCB'ye varışlarını koordine etme ihtiyacı ve Kuzey Kutbu sularında uygun bir denizaltı karşıtı eskort olması nedeniyle önemli ölçüde ertelendi. Yüklenen gemiler bu sürenin çoğunda boştaydı. Kanadalı Sevgililer'in Vancouver'a ve Pasifik'e gönderileceğine inanmıyorum, ancak tarihi Montreal limanlarından ayrılacak ve tarifeli Halifax-Trinidad-Freetown-Cape Town-Colombo-Singapur konvoy rotasına yelken açacaklar. SSCB'ye giden yoldan çok daha uzun olmasına rağmen, gecikmelerle karşılaşmayacak ve gemiler, SSCB'ye yapılan tarihi yolculuktan çok daha hızlı bir şekilde takip hizmeti için hazır olacaktı. Amiral Beez'in önerdiği gibi, fazladan nakliye yapmaya gerek kalmayacaktı. Tanklar büyük olasılıkla 58, 58 ve 84'lük gruplar halinde gidecekti. 1941'deki zırhlı alaya 58 tank tahsis edildi, bu da israf için 26 yıpranmış yedek parça tahsis ediyor - belki düşük bir sayı, ama ben toplam 200 ile gidiyorum.
Başkalarının da belirttiği gibi, dizel yakıt elde etmede zorluk yoktur. BP Jurong Adası rafinerilerinin yanı sıra Tarakan ve Balikpapan'daki Royal Dutch Shell rafinerilerinden temin edilebilirdi.
2. Birlikler. Albay F. F. Worthington, 1939-42'de oldukça meşgul bir adamdı. Ağustos 1940'ta, komuta için seçilmemesine rağmen 1 Kanada Zırhlı Tugayının (daha sonra 5 Kanada Zırhlı Tugayının) organizasyonu ve eğitiminin arkasındaki ana beyindi. Altı ay sonra, 3 Şubat 1941'de Albay Worthington, 1 Kanada Zırhlı Tugayı'nın atandığı ve 2 Kanada Zırhlı Tugayı oluşturmak için kendisini kopyalaması gereken 1 Kanada Zırhlı Tümeni (daha sonra 1 Kanada Zırhlı Tümeni) oluşturulmasında vazgeçilmezdi. Ayrı olarak, aynı gün 1 Kanada Tank Tugayı düzenlendi ve 1 Kanada Zırhlı Tugayından iki alay çalındı. 4 Mart 1941'de Worthington, 1 Kanada Tank Tugayı'na komuta etmek üzere atandı ve Tuğgeneralliğe terfi etti. Sadece dört ay sonra, Temmuz 1941'de Tuğgeneral Worthington ve tugayı Büyük Britanya'ya gönderildi. Valentine Mk VI tankları SSCB'ye gönderildi ve yerini Ocak 1942'de Matildas ve daha sonra Churchill Mk I aldı.
Zamanlama (Temmuz 1941) ve Amiral Beez'in Worthington'ı Malaya'ya gönderme önerisi göz önüne alındığında, mantıksal olarak, 1 Kanada Tank Tugayı [11 Ordu Tank Taburu (Ontario Alayı) 12 Ordu Tank Taburu (Üç Nehir Alayı) ve 14 Ordu Tank Taburu'nu takip edecekti. (Calgary Alayı)] komutanlarını Malaya'ya kadar takip edeceklerdi. Bu, Amiral Beez'in "Kanada Zırhlı Kolordu personelinin neredeyse tamamı, mekanik ve destek ekipleri de dahil olmak üzere, Sevgililer Günü'nü yönetmek için Malaya'ya nakledildiği" anlamına gelmez. 1 Kanada Zırhlı Tümeni, Kasım 1941'de Büyük Britanya'daki 1 Kanada Tank Tugayı'na katılmak için yola çıkmadan önce, tarihsel olarak Kanada'da olduğu gibi gelişmeye devam edecek.
Faturayı ödeyen, 14 Ordu Tank Taburu'nun (Calgary Alayı) Dieppe'de vurulmaya müsait olmamasıdır (Malaya'yı kurtarmakla karşılaştırıldığında kayıp yok) - ancak daha da önemlisi Sicilya için 1 Kanada Tank Tugayı müsait değil ve Tümgeneral Worthington müsait değil Ocak 1942'den itibaren 4 Kanada Tümeni'ni 4 Kanada Zırhlı Tümeni'ne dönüştürmek. Bunu Malaya ile değiştirirdim.
Tuğgeneral Lawton'ın Malaya'ya gönderilmesinde bir sorun görmüyorum. 1 Eylül 1941'de bu rütbeye atanan Tuğgeneral Worthington'dan kıdemli değildi. Her ikisi de birbirini iyi tanıyordu, Askeri Eğitim Müdürlüğü'nde on yıldan fazla bir süre birlikte hizmet etmişti. Tuğgeneral Lawton, Malaya'da Hong Kong'dan çok daha iyi istihdam edilebilecek personel eğitimi ve deneyimine sahipti. Bir kenara, bakınız: http://www.canadianmilitaryhistory.ca/wp-content/uploads/2012/03/3-Wentzell-Lawson-at-Hong-Kong.pdf
Tuğgeneral Worthington'ın genişletilmiş bir Kuvvet C'nin komutanı olması muhtemeldir - 1 Ordu Tank Tugayı'nı tarihsel halefi Albay RA Wyman'a ve Tuğgeneral Lawson'ı Kanada Kraliyet Tüfekleri ile birlikte 19 Kanada Piyade Tugayı'na (19 sonraki kullanılmayan numaradır) teslim eder. Grenadiers ve mühendis bileşeni Amiral Beez gönderilmesini önerir.
3. Silahlar. (Not: Amiral Beez, Malaya'ya 1 ve 2 Kanada Orta Alay göndermekten bahsetmesine rağmen, diyagramı daha uygun Sahra Alayı'nınkidir. 1 ve 2 Kanada Orta Alayları, altı inç ve daha sonra 5.5 inçlik silahlara sahip Kolordu seviyesindeki varlıklardı. Saha Alayları 1 ve 2 Kanada Orta Alayı 1940 yılında Büyük Britanya'ya gitti ve burada 2 Kanada Orta Alayı 2 Kanada Ağır Uçaksavar Alayı'na dönüştü 1941'de 18 Kanada Saha Alayı'ndan yeni bir 2 Kanada Orta Alayı oluşturuldu .)
Burada Malaya'ya gönderilecek birimleri bulamamış durumdayım. Tüm Saha Alayları, I Kanada Kolordusu veya Kanada Tümenlerine atanmıştır ve 1 Kanada Zırhlı Tümeni, üç alayından iki tanesinden kısadır. 1942'ye kadar ikinci, 1944'te üçüncü oldu.
4. Uçak. Montaj hattından çıkan ilk 20 Hurricane Mk I, bir RCAF siparişiydi. CCF tarafından inşa edilen ek 166 Hurricane Mk I ve 268 Hurricane Mk X, RAF siparişlerine verildi ve Büyük Britanya ve Orta Doğu'daki RAF Filolarına ve Rusya'ya Borç Verme-Kiralama'ya dağıtıldı. Mk X'in 25'i RCAF'a transfer edildi. Aşağıdaki 50 MK XI, 474 Hurricane Mk XII gibi RCAF siparişiydi. 458 Hurricane Mk XII, RN için Deniz Kasırgaları olarak tamamlandı. Bu son iki sipariş aynı anda üretim hattındaydı. Kasırgaların Bufaloları Mısır'a göndermeden Malaya'ya gitmesi için başka bir yol göremiyorum. Adil bir takas değil. Bir kenara, Brewster Buffalo, RAF tarafından Malaya'da değil, Avrupa'da kullanılmak üzere satın alındı. Malaya'ya gönderilmesindeki etkenlerden biri de tarafsız Amerikan bayraklı gemilerle taşınabilmeleridir. Aksi takdirde, Toronto'da veya Batı Hint Adaları'nda ileri düzey eğitmenler olarak zayıflamış olabilirler. Kasırgalar için Red Duster uçan gemiler gerekir.
5. Komut. Percival'in birkaç savunucusundan biri olabilirim ama Malaya'nın kaybının tüm suçu Singapur'da değil Whitehall'da. Percival'in Malaya'daki piyade taktikleri hakkındaki el kitabı, onu okumaya zahmet eden birkaç komutan tarafından mükemmel bir etki için kullanıldı. Aslında, tüm bu tartışma, Malaya'ya hangi ek yardımın gönderilebileceğine dayanmaktadır. Percival'in tarihsel güçleriyle onları farklı operasyonel kavramlarla veya taktik ustalıkla günü kurtarmak için nasıl kullanmış olabileceğine dair hiçbir şey açıklanmadı. Percival, Ford fabrikasında blöf yapmamış olsaydı bile, Yamashita bir ay erken yerine 100 günde fatih olarak çıkacaktı.
Eski fatura
Eric C Johnson
Ramtank2
100. Kanadalı Valentine, 6 Kasım 1941'de üretim hattından ayrıldı, eğer sipariş daha önce verilseydi ve üretim daha sorunsuz olsaydı, şu anda 200 adet hazır olabilirdi.
Belki 15 Ağustos 41'de tamirden çıkan USS Saratoga, Singapur'a koşabilir, Sara, Kanada yapımı 100 Kasırgayı taşıyan, yarı sandıklı, Singapur'a zamanında varabilir.
Churchill'in 14 ATB'si ve Matilda'nın 11. ve 12. ATB'si üzerine İngiltere'de 1. CATB eğitimi, bu nedenle Sevgililer Günü'ne hızlandırılmış kurs dönüşümü gerekli, eğer 1. CATB Singapur'a gönderilecekse, 2pdr silahlı Sevgililer Günü'nü desteklemek için yanlarında CS tankları almaları gerekir.
Belki İngiltere'de 25pdr'ye dönüşen 166 Newfoundland Tarla Topçu Regt'i gönderin.
3 Prince sınıfı AMC, Singapur dışındaki operasyonlar için RN kruvazörlerini rahatlatmak için Hint Okyanusu'na gönderilebilirdi.
Logan2879
Her zaman olduğu gibi, bu tartışmaya çok geç geldim. Umarım tüm ilgi doymamıştır. İzin verirseniz, çok düşündürücü olan Amiral Beez'in orijinal gönderisiyle başlayacağım. Bazıları aslında onun orijinal argümanı lehinde çalışan birkaç anlaşmazlığım var.
1. Tanklar. Kanada Valentine MK VI'nın SSCB'ye transfer edilmek üzere seçilmesinin nedeni, Büyük Britanya'ya deniz yolculuğu için hazırlanmaları ve yüklenmeleriydi ve yüklerini boşaltıp İngiliz yapımı Valentine'leri yeniden yüklemek yerine bunu yapmak daha mantıklıydı. Kanadalı Sevgililer konvoya Matilda ve Tetrarch tanklarını taşıyan İngiliz gemileri de katıldı - toplam 487 tank. 145'i Matilda'ydı ve "küçük bir grup" Tetrarch'lardı, bu nedenle 330 Valentines tahmini muhtemelen çok uzak değil. Konvoy, 18 Aralık 1941 civarında SSCB'ye ulaştı. Kanadalı Sevgililer, Aralık 1941'in sonlarında ve Ocak 1942'de Moskova Karşı Taarruzu'nda görevlendirildi, bu nedenle bu tanklardan 200'ünü Malaya'ya göndermek için bir Sovyet fatura ödeyen olacak.
Yine de bu, Valentine Mk VI'nın Malaya'ya konuşlandırılmasını imkansız kılmaz. SSCB'ye giden konvoy, SSCB'ye varışlarını koordine etme ihtiyacı ve Kuzey Kutbu sularında uygun bir denizaltı karşıtı eskort olması nedeniyle önemli ölçüde ertelendi. Yüklenen gemiler bu sürenin çoğunda boştaydı. Kanadalı Sevgililer'in Vancouver'a ve Pasifik'e gönderileceğine inanmıyorum, ancak tarihi Montreal limanlarından ayrılacak ve tarifeli Halifax-Trinidad-Freetown-Cape Town-Colombo-Singapur konvoy rotasına yelken açacaklar. SSCB'ye giden yoldan çok daha uzun olmasına rağmen, gecikmelerle karşılaşmayacak ve gemiler, SSCB'ye yapılan tarihi yolculuktan çok daha hızlı bir şekilde takip hizmeti için hazır olacaktı. Amiral Beez'in önerdiği gibi fazladan nakliye yapmaya gerek kalmayacaktı. Tanklar büyük olasılıkla 58, 58 ve 84'lük gruplar halinde gidecekti. 1941'deki zırhlı alaya 58 tank tahsis edildi, bu da israf için 26 yıpranmış yedek parça tahsis ediyor - belki düşük bir sayı, ama ben toplam 200 ile gidiyorum.
Başkalarının da belirttiği gibi, dizel yakıt elde etmede zorluk yoktur. BP Jurong Adası rafinerilerinin yanı sıra Tarakan ve Balikpapan'daki Royal Dutch Shell rafinerilerinden temin edilebilirdi.
2. Birlikler. Albay F. F. Worthington, 1939-42'de oldukça meşgul bir adamdı. Ağustos 1940'ta, komuta için seçilmemesine rağmen 1 Kanada Zırhlı Tugayının (daha sonra 5 Kanada Zırhlı Tugayının) organizasyonu ve eğitiminin arkasındaki ana beyindi. Altı ay sonra, 3 Şubat 1941'de Albay Worthington, 1 Kanada Zırhlı Tugayı'nın atandığı ve 2 Kanada Zırhlı Tugayı oluşturmak için kendisini kopyalaması gereken 1 Kanada Zırhlı Tümeni (daha sonra 1 Kanada Zırhlı Tümeni) oluşturulmasında vazgeçilmezdi. Ayrı olarak, aynı gün 1 Kanada Tank Tugayı düzenlendi ve 1 Kanada Zırhlı Tugayından iki alay çalındı. 4 Mart 1941'de Worthington, 1 Kanada Tank Tugayının komutasına atandı ve Tuğgeneralliğe terfi etti. Sadece dört ay sonra, Temmuz 1941'de Tuğgeneral Worthington ve tugayı Büyük Britanya'ya gönderildi. Valentine Mk VI tankları SSCB'ye gönderildi ve yerini Ocak 1942'de Matildas ve daha sonra Churchill Mk I aldı.
Zamanlama (Temmuz 1941) ve Amiral Beez'in Worthington'ı Malaya'ya gönderme önerisi göz önüne alındığında, mantıksal olarak 1 Kanada Tank Tugayı [11 Ordu Tank Taburu (Ontario Alayı) 12 Ordu Tank Taburu (Üç Nehir Alayı) ve 14 Ordu Tank Taburu'nu takip edecekti. (Calgary Alayı)] komutanlarını Malaya'ya kadar takip edeceklerdi.Bu, Amiral Beez'in "Kanada Zırhlı Kolordu personelinin neredeyse tamamı, mekanik ve destek ekipleri de dahil olmak üzere, Sevgililer Günü'nü yönetmek için Malaya'ya nakledildiği" anlamına gelmez. 1 Kanada Zırhlı Tümeni, Kasım 1941'de Büyük Britanya'daki 1 Kanada Tank Tugayı'na katılmak için yola çıkmadan önce, tarihsel olarak Kanada'da olduğu gibi gelişmeye devam edecek.
Faturayı ödeyen, 14 Ordu Tank Taburu'nun (Calgary Alayı) Dieppe'de vurulmaya müsait olmamasıdır (Malaya'yı kurtarmakla karşılaştırıldığında kayıp yok) - ancak daha da önemlisi Sicilya için 1 Kanada Tank Tugayı müsait değil ve Tümgeneral Worthington müsait değil Ocak 1942'den itibaren 4 Kanada Tümeni'ni 4 Kanada Zırhlı Tümeni'ne dönüştürmek. Bunu Malaya ile değiştirirdim.
Tuğgeneral Lawton'ın Malaya'ya gönderilmesinde bir sorun görmüyorum. 1 Eylül 1941'de bu rütbeye atanan Tuğgeneral Worthington'dan kıdemli değildi. Her ikisi de birbirini iyi tanıyordu, Askeri Eğitim Müdürlüğü'nde on yıldan fazla bir süre birlikte hizmet etmişti. Tuğgeneral Lawton, Malaya'da Hong Kong'dan çok daha iyi istihdam edilebilecek personel eğitimi ve deneyimine sahipti. Bir kenara, bakınız: http://www.canadianmilitaryhistory.ca/wp-content/uploads/2012/03/3-Wentzell-Lawson-at-Hong-Kong.pdf
Tuğgeneral Worthington'ın genişletilmiş bir Kuvvet C'nin komutanı olması muhtemeldir - 1 Ordu Tank Tugayı'nı tarihsel halefi Albay RA Wyman'a ve Tuğgeneral Lawson'ı Kanada Kraliyet Tüfekleri ile birlikte 19 Kanada Piyade Tugayı'na (19 sonraki kullanılmayan numaradır) teslim eder. Grenadiers ve mühendis bileşeni Amiral Beez gönderilmesini önerir.
3. Silahlar. (Not: Amiral Beez, Malaya'ya 1 ve 2 Kanada Orta Alay göndermekten bahsetmesine rağmen, diyagramı daha uygun Sahra Alayı'nınkidir. 1 ve 2 Kanada Orta Alayları, altı inç ve daha sonra 5.5 inçlik silahlara sahip Kolordu seviyesindeki varlıklardı. Saha Alayları 1 ve 2 Kanada Orta Alayı 1940 yılında Büyük Britanya'ya gitti ve burada 2 Kanada Orta Alayı 2 Kanada Ağır Uçaksavar Alayı'na dönüştü 1941'de 18 Kanada Saha Alayı'ndan yeni bir 2 Kanada Orta Alayı oluşturuldu .)
Burada Malaya'ya gönderilecek birimleri bulamamış durumdayım. Tüm Saha Alayları, I Kanada Kolordusu veya Kanada Tümenlerine atanmıştır ve 1 Kanada Zırhlı Tümeni, üç alayından iki tanesinden kısadır. 1942'ye kadar ikinci, 1944'te üçüncü oldu.
4. Uçak. Montaj hattından çıkan ilk 20 Hurricane Mk I, bir RCAF siparişiydi. CCF tarafından inşa edilen ek 166 Hurricane Mk I ve 268 Hurricane Mk X, RAF siparişlerine verildi ve Büyük Britanya ve Orta Doğu'daki RAF Filolarına ve Rusya'ya Borç Verme-Kiralama'ya dağıtıldı. Mk X'in 25'i RCAF'a transfer edildi. Aşağıdaki 50 MK XI, 474 Hurricane Mk XII gibi RCAF siparişiydi. 458 Hurricane Mk XII, RN için Deniz Kasırgaları olarak tamamlandı. Bu son iki sipariş aynı anda üretim hattındaydı. Kasırgaların Bufaloları Mısır'a göndermeden Malaya'ya gitmesi için başka bir yol göremiyorum. Adil bir takas değil. Bir kenara, Brewster Buffalo, RAF tarafından Malaya'da değil, Avrupa'da kullanılmak üzere satın alındı. Malaya'ya gönderilmesindeki etkenlerden biri de tarafsız Amerikan bayraklı gemilerle taşınabilmeleridir. Aksi takdirde, Toronto'da veya Batı Hint Adaları'nda ileri düzey eğitmenler olarak zayıflamış olabilirler. Kasırgalar için Red Duster uçan gemiler gerekir.
5. Komut. Percival'in birkaç savunucusundan biri olabilirim ama Malaya'nın kaybının tüm suçu Singapur'da değil Whitehall'da. Percival'in Malaya'daki piyade taktikleri hakkındaki el kitabı, onu okumaya zahmet eden birkaç komutan tarafından mükemmel bir etki için kullanıldı. Aslında, tüm bu tartışma, Malaya'ya hangi ek yardımın gönderilebileceğine dayanmaktadır. Percival'in tarihsel güçleriyle onları farklı operasyonel kavramlarla veya taktik ustalıkla günü kurtarmak için nasıl kullanmış olabileceğine dair hiçbir şey açıklanmadı. Percival, Ford fabrikasında blöf yapmamış olsaydı bile, Yamashita bir ay erken yerine 100 günde fatih olarak çıkacaktı.
Tamam @Eric C Johnson gemiye hoş geldiniz. @Admiral Beez sorusuna verdiğiniz cevaplar özellikle ilk konu için ilginç: tanklar, CPR Angus Mağazaları'ndan çıkan ilk Valentine tankı 22 Mayıs 1941'di. Şimdi İngiltere'de piyasaya sürülen ilk Valentine tankı Mayıs 1940'taydı ve Temmuz'da üretime girdi. İngilizler Kanada'dan bu tankları Kanada'da üretmesini istediğinde, hükümet şirketi üretime Ocak ayında değil Mayıs ayında başlamaya zorladı. Şimdi eğer hükümet Albay Worthington'ı görevlendirmiş olsaydı, ilk tankını 1941 yılının Ocak ayı sonlarında almış olacaktı ve Eylül ayına kadar 500'den fazla tank üretmiş olacaktı.
Hakkında birlikler, Kanada 3 piyade taburu gönderebilirdi: 1. Tabur, Winnipeg Grenadiers Alayı 1. Tabur, Kanada Alayı Kraliyet Tüfekleri ve 2. Tabur, Kanada Alayı Victoria Tüfekleri. İlk iki tabur tarihini biliyoruz ama 2. tabur nereden geliyor, Victoria Rifles of Canada? Bu taburun tarihi, 7 Kasım 1941'de kurulmasıydı. Ancak bu tabur Şubat 1941'de kurulduysa, tabur Eylül ayına kadar Singapur'a gönderilebilirdi. Belki Mart'tan Temmuz'a kadar bu tabur yoğun ormanlarda eğitilebilir ve bu eğitimi orman savaşı için kullanabilir. Ayrıca 1 Tabur, Ottawa Makineli Tüfek Alayı'ndan Cameron Highlanders.
silahlar, Bu saha alayları mevcuttu: 24. Topçu Alayı (Rezerve), 26. Topçu Alayı (Rezerve), 30. Topçu Alayı, 42. Topçu Alayı (Rezerve), 49. Topçu Alayı (Uçaksavar) ve 57. Topçu Alayı (Uçaksavar). Bunlar Wikipedia'da bulunabilir.
Şükran Günü
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
Şükran Günü, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da geçen yılın hasadı ve diğer kutsamalarını kutlayan yıllık ulusal bayram. Amerikalılar genellikle Şükran Günlerinin, Plymouth'un İngiliz sömürgecileri (Hacılar) ve Wampanoag halkı tarafından paylaşılan 1621 hasat ziyafeti üzerine modellendiğine inanırlar. Amerikan tatili özellikle efsane ve sembolizm açısından zengindir ve Şükran Günü yemeğinin geleneksel yemekleri tipik olarak hindi, ekmek dolması, patates, kızılcık ve balkabağı turtasını içerir. Araçla seyahatle ilgili olarak, aile üyeleri birbirleriyle bir araya geldikleri için tatil genellikle yılın en yoğun olduğu zamandır.
Şükran günü nedir?
Şükran Günü, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da geçen yılın hasadı ve diğer nimetlerini kutlayan yıllık bir ulusal bayramdır.
Şükran Günü nasıl başladı?
New England ve Kanada'daki kolonistler, güvenli yolculuklar, askeri zaferler veya bol hasat gibi nimetler için düzenli olarak “şükran günleri” kutladılar. Amerikalılar tatillerini İngiliz sömürgeciler ve Wampanoag arasında paylaşılan 1621 hasat ziyafeti üzerine modelliyorlar. Kanadalılar en erken şükran günlerini, Martin Frobisher liderliğindeki bir keşif gezisinin güvenli geçişi kutladığı 1578 yılına kadar takip ediyor.
Şükran Günü ne zaman?
Amerika Birleşik Devletleri'nde Şükran Günü, 1941'de Kongre tarafından kabul edilen ortak bir kararda ve 1942'de Başkan Franklin D. Roosevelt tarafından yayınlanan bir bildiride belirtildiği gibi, Kasım ayının dördüncü Perşembe günü kutlanır.
1957'den beri, Şükran Günü Kanada'da Ekim ayının ikinci Pazartesi günü kutlanmaktadır.
Şükran Günü nasıl kutlanır?
Hem Kanada'da hem de Amerika'da, aile ve arkadaşlar Şükran Günü ziyafeti için bir araya gelirler. Amerika'daki geleneksel yemekler genellikle hindi, kızılcık ve balkabağı turtasını içerir. Geçit törenleri ve futbol oyunları da tatille uzun süreli ilişkilere sahiptir.
Şükran Günü nasıl ulusal bayram oldu?
Sarah Josepha Hale, 19. yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri'nde ulusal bir Şükran Günü için kampanya yürüttü ve sonunda 1863'te Başkan Abraham Lincoln'ün desteğini kazandı. O ve müteakip başkanlar, Kongre'nin Şükran Günü'nü Şükran Günü'nü resmi olarak ilan ettiği 1941 yılına kadar her yıl ulusal bir şükran günü ilan ettiler. onun kutlaması.
Kanada'da Parlamento, 1879'da ulusal bir Şükran Günü kurdu.
Plymouth'un Şükran Günü, birkaç sömürgecinin muhtemelen hindiler için, ancak daha büyük olasılıkla kaz ve ördeklerin daha kolay avları için "kuş avına" çıkmasıyla başladı, çünkü onlar "bir günde ... şirkete neredeyse bir hafta hizmet ettikleri kadarını öldürdüler." Daha sonra, 90 kadar Wampanoag, yerleşimin kapısında sürpriz bir şekilde göründü ve şüphesiz 50 kadar sömürgeciyi sinirlendirdi. Bununla birlikte, sonraki birkaç gün içinde iki grup olaysız bir şekilde sosyalleşti. Wampanoag, kümes hayvanı ve muhtemelen balık, yılanbalığı, kabuklu deniz ürünleri, yahni, sebze ve birayı içeren ziyafete geyik eti katkıda bulundu. Plymouth'un birkaç binası ve mamul malları olduğundan, çoğu insan dışarıda yerde otururken veya kucağında tabaklarla fıçılarda yemek yerdi. Adamlar silahları ateşlediler, yarışlar yaptılar ve içki içtiler, bozuk İngilizce ve Wampanoag ile konuşmaya çalıştılar. Bu oldukça düzensiz bir olaydı, ancak iki grup arasında, yüzlerce sömürgecinin ve binlerce Yerli Amerikalı'nın hayatını kaybettiği Kral Philip'in Savaşına (1675-76) kadar süren bir anlaşmayı mühürledi.
New England kolonistleri, askeri zafer veya kuraklığın sona ermesi gibi nimetler için Tanrı'ya şükretmek için dua günlerini düzenli olarak “Şükran Günlerini” kutlamaya alışmışlardı. ABD Kıta Kongresi, örneğin, Anayasanın yürürlüğe girmesi üzerine ulusal bir Şükran Günü ilan etti. Yine de, 1798'den sonra, yeni ABD Kongresi eyaletlere Şükran Günü bildirileri bıraktı, bazıları ulusal hükümetin dini bir törene dahil olmasına itiraz etti, Güneyliler bir New England geleneğini benimsemekte yavaştı ve diğerleri günün partizan konuşmaları yapmak için kullanılmasından rahatsız oldular. ve geçit törenleri. Ulusal bir Şükran Günü, birleştirici bir güçten çok tartışmalar için bir paratoner gibi görünüyordu.
Kuzeyliler federal hükümete egemen olana kadar Şükran Günü resmi bir tatil olmadı. 19. yüzyılın ortalarında bölgesel gerilimler hüküm sürerken, popüler derginin editörü Godey'nin Hanımının KitabıSarah Josepha Hale, birliği teşvik etmek için ulusal bir Şükran Günü için kampanya yürüttü. Sonunda Başkan Abraham Lincoln'ün desteğini kazandı. 3 Ekim 1863'te İç Savaş sırasında Lincoln, 26 Kasım Perşembe günü kutlanacak ulusal bir şükran günü ilan etti.
Tatil bundan sonra her cumhurbaşkanı tarafından yıllık olarak ilan edildi ve birkaç istisna dışında seçilen tarih Kasım ayının son Perşembe günüydü. Ancak Başkan Franklin D. Roosevelt, genellikle Şükran Günü tatili ile başlayan Noel alışveriş sezonunu uzatmaya ve tarihi bir hafta geriye çekerek ekonomiyi Kasım ayının üçüncü haftasına çekme girişiminde bulundu. Ancak tüm devletler uymadı ve 1941'de Kongre'nin ortak bir kararından sonra, Roosevelt 1942'de Kasım ayının dördüncü Perşembesini (her zaman son Perşembe olmayan) Şükran Günü olarak belirleyen bir bildiri yayınladı.
Ülke daha kentli hale geldikçe ve aile bireyleri daha uzakta yaşamaya başladıkça, Şükran Günü bir araya gelme zamanı oldu. Tatil, her kökenden göçmenin ortak bir geleneğe katılmasına izin vermek için dini köklerinden uzaklaştı. 1876'da Princeton'a karşı Yale ile başlayan Şükran Günü futbol oyunları, taraftarların tatile biraz kabadayılık katmalarını sağladı. 1800'lerin sonlarında kostümlü eğlence düşkünlerinin geçit törenleri yaygınlaştı. 1920'de Gimbel'in Philadelphia'daki mağazası, Noel Baba'nın alayın arkasında olduğu yaklaşık 50 kişilik bir geçit töreni düzenledi. 1924'ten beri New York'ta her yıl düzenlenen Macy's geçit töreni, 1927'den beri devasa balonlarla geleneği sürdürüyor. Hacılar ve Yerli Amerikalılarla ilişkilendirilen tatil, kültürlerarası barışı, Amerika'nın yeni gelenler için fırsatını ve evin ve ailenin kutsallığını simgelemeye başladı.
Kanada'da şükran günleri, aynı Avrupa geleneklerinden kaynaklanan, güvenli yolculuklar, barış ve bol hasat için şükran olarak sömürge döneminde de ortaya çıktı. İlk kutlama 1578'de Martin Frobisher liderliğindeki bir keşif heyetinin filosunun güvenliği için teşekkür etmek için günümüz Nunavut'ta bir tören düzenlediğinde yapıldı. 1879'da Parlamento, 6 Kasım'da ulusal bir Şükran Günü kurdu, tarih yıllar içinde değişti. 1957'den beri Kanada'da Şükran Günü Ekim ayının ikinci Pazartesi günü kutlanmaktadır.
Almanya Tarihi
Germen halkları, eski zamanlarda Almanya'nın bugünkü topraklarının çoğunu işgal etti. Cermen halkları, Cermen dillerinden birini konuşanlardır ve bu nedenle, bir Proto-Hint-Avrupa lehçesini kendi içinde yeni bir Proto-Cermen diline dönüştüren sözde ilk ses kayması (Grimm yasası) ile bir grup olarak ortaya çıktılar. Hint-Avrupa dil ailesi. Proto-Hint-Avrupa ünsüzleri P, T, ve k Proto-Germen oldu F, [diken] (NS), ve x (H) ve Proto-Hint-Avrupa B, NS, ve G Proto-Germen oldu P, T, ve k. Değişimin tarihsel bağlamını belirlemek zordur çünkü kesin olarak tarihlendirmek imkansızdır. Açıkça Proto-Cermen dili konuşmaya gelen insanlar bir süredir diğer Hint-Avrupalılardan izole edilmiş olmalıdır, ancak hangi arkeolojik kültürün bu geçiş dönemini temsil ettiği açık değildir. Bir olasılık, MÖ 1700 ile 450 yılları arasında kuzey Almanya ve İskandinavya'da gelişen sözde Kuzey Avrupa Bronz Çağı'dır. Alternatifler, aynı bölgenin erken Demir Çağı kültürlerinden biri olabilir (örneğin, Wessenstadt, 800-600 bc veya Jastorf, 600-300 bc).
Arkeolojik buluntular ve yer adlarından elde edilen kanıtlar, ilk Cermen halklarının Tunç ve erken Demir çağları boyunca muhtemelen kuzey Almanya'nın çoğunu işgal ederken, Kelt dillerini konuşan halkların şu anda güney Almanya'yı işgal ettiğini gösteriyor. Bu bölge, Fransa ve İsviçre'nin komşu bölgeleriyle birlikte, Kelt La Tène kültürünün orijinal vatanıydı. Roma'nın kuzeye doğru genişlemesi sırasında, MÖ ilk yüzyıllarda ve MS, Germen grupları güneye doğru, günümüzün güney Almanya'sına doğru genişliyorlardı. Kanıtlar, mevcut nüfusun kuzeyden gelen Germen halkları tarafından yerinden edilmek yerine kademeli olarak Almanlaştırıldığını gösteriyor.
Sağlam tarihsel bilgiler, Jül Sezar'ın Galya Savaşları'nın Romalıları Germen ve Kelt halklarıyla temasa geçirmesiyle yaklaşık MÖ 50'de başlar. Sezar, MÖ 55 ve 53'te Ren'i geçti, ancak nehir, oluşturduğu Galya eyaletinin doğu sınırını oluşturdu ve çoğu Germen kabilesi bunun ötesinde yaşadı. Germen kabilelerine doğrudan Roma saldırıları, MÖ 12-9'da Ren'i iten Nero Claudius Drusus Germanicus altında yeniden başladı, diğer Roma kuvvetleri orta Tuna boyunca (modern Avusturya ve Macaristan'da) Germen kabilelerine saldırdı. Her iki bölgede de şiddetli çarpışmalar ve MS 9'da (üç Roma lejyonu katledildiğinde) Germen lider Arminius'un Teutoburg Ormanı'ndaki ünlü zaferi, bu kabileleri fethetmenin çok fazla çaba gerektireceğini gösterdi. Roma sınırı böylece Ren ve Tuna nehirlerinde istikrar kazandı, ancak ara sıra yapılan seferler (özellikle MS 83 ve 88'de Domitian yönetiminde) kuzeyde Frizya'nın ve Ren ile yukarı Tuna arasındaki bazı toprakların kontrolünü genişletti.
Hem arkeoloji hem de Sezar'ın savaşlarıyla ilgili kendi anlatımı, o zamanlar Germen kabilelerinin Ren'in her iki tarafında da yaşadıklarını gösteriyor. Aslında, bu döneme ait büyük ölçüde benzer arkeolojik kültürler, Orta Avrupa'da Ren'den Vistula Nehri'ne (modern Polonya'da) kadar uzanır ve muhtemelen tüm bu bölgelere Germen halkları egemen olmuştur. Germen kültürleri İskandinavya'dan Karpatlar kadar güneye kadar uzanıyordu. Bu Almanlar büyük ölçüde yerleşik bir tarımsal varoluşa öncülük ettiler. Karma tarım yapıyorlardı, ahşap evlerde yaşıyorlardı, çömlekçilik yapmıyorlardı, okuma yazma bilmiyorlardı ve para kullanmıyorlardı. Kuzey Avrupa'nın bataklık ovaları, aksi takdirde bozulabilir ahşap nesneleri, deri ürünleri ve giysileri korudu ve Germen yaşam tarzına çok ışık tuttu. Bu bataklıklar ayrıca ritüel kurban etme ve infaz için kullanıldı ve yaklaşık 700 “bataklık insanı” kurtarıldı. Kalıntıları o kadar iyi korunmuştur ki, diyet kalıpları bile oluşturulabilir, temel gıda pek çok çeşit tohum ve yabani ottan yapılmış bir yulaf lapasıydı.
Bu kültürlerde sosyal farklılaşmanın açık kanıtları ortaya çıkıyor. Zengin bir şekilde döşenmiş mezarlar (mücevher ve bazen silahlar içeren) birçok alanda ortaya çıkarılmış, bu da zengin bir savaşçı seçkinlerin gelişmekte olduğunu göstermektedir. Güçlü şefler, Germen toplumunun standart bir özelliği haline geldi ve arkeologlar, Anglo-Sakson şiirinde açıklanan bir etkinlik olan, hizmetlilerine ziyafet çektikleri salonları ortaya çıkardılar. beowulf. Bu savaşçı elit, Tyr (Tiu) veya Odin (Wodan) gibi bir savaş tanrısı kültünü takip etti. Romalı tarihçi Tacitus, Almanya MS 59'da Hermunduri, adaklarını yerine getirmek için yenilmiş Chatti'yi bu tanrılardan birine kurban etti. Bu seçkinler aynı zamanda siyasi örgütlenmenin de temeliydi. Germen halkları, belirli kültlerin ibadetine odaklanan liglerde birleşmiş çok sayıda kabileden oluşuyordu. Bu kültler muhtemelen yerel olarak baskın bir kabile tarafından yaratılmış ve zamanla değişmiştir. Bu tür birliklere mensup kabileler, silahların bir kenara bırakıldığı yıllık bir festival için bir araya geldi. İbadetlerin yanı sıra, ekonomik faaliyet, sosyal etkileşim ve anlaşmazlıkları çözme zamanları da bunlardı.
KVR Reimers'ın Ekim 1941'deki cenaze töreni
Gönderen hakobordo » 30 Haziran 2014, 20:50
25 Ekim 1941 Cumartesi günü, Kriegsverwaltungsrat Hans Gottfried Reimers, Bordeaux/Fransa yakınlarındaki Villenave d'Ornon'daki Saint Bris Mezarlığı'na gömüldü.
Ama kimdi bu üç general??
Gal Otto Schaum'u tanıyan var mı? Gal Von Faber du Faur ?? ve üçüncü ??
Saygılarımla ! ve şimdiden çok teşekkürler!
Ynt: Reimers'ın Ekim 1941'de defnedilmesi
Gönderen hakobordo » 30 Haziran 2014, 22:40
Ynt: Reimers'ın Ekim 1941'de defnedilmesi
Gönderen hakobordo » 13 Tem 2014, 02:00
Selam !
Reimers'ın göğsüne WH kartal takmaması nasıl mümkün olabilir?
Rütbesi Kriegsverwaltungsrat / Kaptan'dır. Gözleyebileceğimizden daha fazla yaka sekmeleri ve ödüller nelerdir?
Saygılarımla
Ynt: Reimers'ın Ekim 1941'de defnedilmesi
Gönderen Larrister » 13 Tem 2014, 02:25
Zollgrenzschutz (Gümrük/Sınır Kontrolü) üniforması giyiyor. Yaka ve sekmelere bakıldığında sıralama Zollsekretär olacaktır.
Bakınız http://www.zollgrenzschutz.de/index.php . Öğe kimliği = 121
Ynt: KVR Reimers'ın Ekim 1941'deki cenazesi
Gönderen hakobordo » 13 Tem 2014, 18:42
Ynt: KVR Reimers'ın Ekim 1941'deki cenazesi
Gönderen hakobordo » 20 Tem 2014, 18:53
Bu da aynı gün çekilmiş gibi görünen başka bir fotoğraf. General der pioniere Otto Schaum olmalı mı?
Yardımınız için şimdiden teşekkürler !
Ynt: Reimers'ın Ekim 1941'de defnedilmesi
Gönderen hakobordo » 15 Ağu 2014, 01:19
Larrister şunları yazdı: Bir Zollgrenzschutz (Gümrük/Sınır Kontrolü) üniforması giyiyor. Yaka ve sekmelere bakıldığında sıralama Zollsekretär olacaktır.
Bakınız http://www.zollgrenzschutz.de/index.php . Öğe kimliği = 121
Selam !
Bence, Oberzollinspektor daha iyi. ama kurdelelerle ilgili başka bir sorunum var!
Ostmedaille'i 1942'den önce giymek nasıl mümkün olabilir? Gerçekten ost medaille mi yoksa başka mı?
Reimers vurulduğunda 39 yaşındaydı. gerçekten o mu.
Kelly Alanının Oluşumu
Foulois ve Scriven tarafından yeni Kelly sahası için seçilen yer, uçak kazaları olasılığını en aza indirmek için büyük yapılardan ve nüfus merkezlerinden uzaktaydı. Orijinal arazi yaklaşık 677 dönümden oluşuyordu ve satın alma opsiyonuyla birlikte yıllık 11.400$'a kiralandı. 3 Arazinin bir yıllık kiralaması, 11 Ocak 1917'de Savaş Bakanlığı tarafından yetkilendirildi. Ayrıca, Teksaslı ABD Senatörü Morris Sheppard, arazinin kiralanması ve nihai olarak satın alınması için uzun vadeli finansman sağlama çabasına öncülük etti.
Yerel işadamı Ernest Koerner, Mart 1917'de Frio City Yolu ile GH & SA Demiryolu arasındaki araziyi geçiş hakkı olarak temizlemek için ilk sözleşmeyi kazandı. Ayrıca, altı beton ve çelik hangar içeren yeni alanda ilk kalıcı binaları inşa etme sözleşmesini de kazandı (olduğu gibi, Koerner, 1915'te Fort'ta iki tane inşa eden hangar inşa etme deneyimine sahip birkaç kişiden biriydi. Sam Houston) 4. O ayın ilerleyen saatlerinde, yeni 3. Aero Filosu kalıcı olarak yeni havacılık alanında konuşlandırıldı.
Dünya Savaşı dönemi çift kanatlı. Nezaket Alamo üzerinde kanatlar.
Nisan 1917'de, ABD'nin I. Dünya Savaşı'na girmesinden bir gün önce, uçuş operasyonlarına başlamak için dört uçak sahaya indi. Mayıs ayının sonunda, tarlanın nüfusu 4.000'den fazla erkeğe ulaştı. 4 Foulois'in başlangıçta seçtiği yerin çok küçük olduğu çok geçmeden anlaşıldı. İlk altı çelik hangar zaten inşa edilmiş olmasına rağmen, çoğu uçak çadır hangarlarında bulunuyordu. Kampa akın eden askerler için kışla ve yemekhaneler birinci öncelikti. Ancak buna rağmen, sahada ortaya çıkan “çadır kentlerde” binlerce insan yaşıyordu. Bu zamana kadar Kelly, otuz küçük çadırdan, üç subay kışlasından ve erler için üç kışladan oluşuyordu. Bu, San Antonio Ticaret Odası'nın hemen kuzeye bir başka bin dönümlük araziyi hızla kiralayıp Orduya teklif etmesine neden oldu.
Sonunda, I. Dünya Savaşı sırasında Kelly'de 326 aero filosu kuruldu ve bunların yirmisi hariç tümü ABD'deki veya denizaşırı ülkelerdeki diğer tesislere taşındı. Kelly eğitmenleri, bir sonraki en üretken tesiste eğitilenlerin neredeyse iki katı olan 1.500'den fazla pilotu eğitti. Ayrıca, binlerce erkek Ekim 1917'de kurulan Hava Servisi Mekanik Okulu'nda eğitim alırken, diğerleri aşçılar ve fırıncılar için okula gitti veya Havacılık Genel Tedarik Deposu'nun (San Antonio şehir merkezinden Kelly Field'a taşınan) organizasyonuna yardım etti. Haziran 1918'de). Kelly Field, ilk kabul ve sınıflandırma merkezi olarak görev yaptı ve binlerce acemi askeri eğitim için belirli işlere ve filolara atamadan önce test etti.
Büyük Savaştan sonra, ülke genelinde yüzlerce küçük uçuş alanı kepenk indirdi ve tedarik ve havacılık onarım depoları ilk defa konsolidasyona başladı. Kelly, açık kalan birkaç kişiden biriydi ve 1921'de Dallas'taki havacılık onarım deposunun faaliyetlerini emdi.
Kelly Field, aynı zamanda önemli ileri beceri eğitiminin yeri olmaya devam etti ve 1920'lerde Charles Lindbergh ve Tümgeneral Claire Chennault da dahil olmak üzere dünyanın efsanevi pilotlarından bazılarını mezun etti.
1930'ların sonlarında, ABD'nin Avrupa'da artan çatışmalara çekilebileceğini sezen ve özellikle Alman Luftwaffe'nin hızlı yükselişini gören Kongre, Hava Kuvvetleri için 300 milyon dolarlık harcamayı onayladı ve önemli sayıda yeni personel getirdi. ve Kelly'ye uçak ve mülk üzerinde yeni tesislerin inşasını önemli ölçüde büyütüyor. 2
1. Freeman, Marta. Kelly Hava Kuvvetleri Üssü için Tarihi Bağlam: Kelly Hava Kuvvetleri Üssü, An American Flying Field ve Air Depot, 1917-1946. Tarih Bilinmiyor.
2. San Antonio Hava Lojistik Merkezi Tarih Ofisi, Kelly AFB, Teksas. Kelly Hava Kuvvetleri Üssü'nün Kısa Tarihi. San Antonio, Haziran 1993.
3. McGaffey, Edna S. Mart 1917'den Ağustos 1955'e kadar Kelly Hava Kuvvetleri Üssü, Teksas (Duncan Field dahil) Tarihçesi. SAAMA Bilgi Hizmetleri Ofisi: San Antonio, TX, Bilinmeyen Tarih.
4. Manning, Thomas A. San Antonio'da Askeri Havacılığın Tarihi. San Antonio, Eylül 2000.
Ynt: Yunan-İtalyan Savaşı, Ekim 1940-Nisan 1941
Gönderen kaplan » 17 Ocak 2019, 17:19
Arka planla ilgili her şeye merhaba.
"İtalya, Yunanistan'a yönelik talihsiz saldırının başladığı 28 Ekim'den bu yana geçen kısa sürede, İngilizlerin neden olduğu tahribatı görmenin mümkün olduğu 12 Kasım 1940 sabahına kadar [ikinci] savaşını [dünyayı] kaybetti. Taranto Körfezi'nde sakince demirlenen filoya torpidolarla yapılan hava saldırıları. "Yunanistan'ın işgali ve her şeyden önce bunun doğurduğu sonuçlar, İtalyan tarafındaki çatışmanın yürütülmesi üzerinde belirleyici bir etkiye sahipti. Atina'daki büyükelçi Emanuele Grazzi, 1936'dan beri Yunanistan'da iktidarda olan General Ioannis Metaxás'ın huzuruna Ciano ve Mussolini'nin kendisine Roma'dan gönderdikleri gösterişli ültimatomu vermek için geldiğinde, utanması gerekiyordu. Yunan diktatör aslında ideolojik olarak faşizme çok yakındı.
İtalya ve Yunanistan arasındaki ilişkiler.
Çatışmanın patlak vermesinden önce, İtalya ile Yunanistan arasındaki sürtüşmenin gerçek nedenleri var mıydı? Aslında Balkanlar'daki ihtilafların sona ermesinin ertesi günü, iki ülke ilişkilerinin masasında bazı sorular açık kaldı. 1912'de İtalyan donanması, o zamana kadar Türk İmparatorluğu'na ait olan ve Yunanistan'ın da yok olan Osmanlı İmparatorluğu'na karşı savaştığı için Helenler tarafından da talep edilen Rodos ve Oniki Adalar'ı işgal etmişti. Bu nedenle, iki ülke arasında bir anlaşmazlık açıldı. Konu, Atina'nın amaçlarını tanıyan uluslararası bir konferansa emanet edildi. Ancak Yunanlılar, I. Dünya Savaşı'nın patlak vermesi durumu dondurduğu için On İki Ada'yı işgal edemedi. Çatışmanın sonunda, konu yeniden gündeme geldi. Bu kez Lozan'da düzenlenen yeni bir uluslararası konferans birincinin kararlarını iptal etti ve 1923'te İtalya'ya Rodos ve Oniki Ada'nın mülkiyeti verildi.
Yunanistan ve Arnavutluk arasındaki sınırlar konusunun hala tanımlanması gerekiyordu. Paris Büyükelçiler Konferansı, bu görevi General Enrico Tellini başkanlığında 4 kişiden oluşan bir İtalyan heyetine verdi. Ne yazık ki misyon, Giannina'yı Kakavia'ya bağlayan yolun 53 ila 54. kilometreleri arasında Yunan topraklarındaki Zepi şehrinde pusuya düşürüldü. General Tellini, şoförü ve diğer iki subay hayatını kaybetti. Tellini misyonunun uluslararası bir statüsü vardı ve sonuç olarak İtalyan hükümetinin hiçbir şekilde karışmaması gerekiyordu. Ancak Mussolini, bunu böyle görmedi ve Yunanlılarda katliamın yazarlarını belirledi, Atina'ya kesin bir ültimatom gönderdi ve bununla birlikte resmi özür diledi, kurbanların tüm Yunan hükümetinin huzurunda resmi cenazesi, Yunan donanmasının askeri ödülleri ve tazminat olarak 50 milyon lira. Yunanlılar, Roma'nın taleplerine uymadılar ve Milletler Cemiyeti'ne gittiler. Duce daha sonra Corfù'yu bombalamak için bir deniz filosu göndererek yanıt verdi ve en az on beş kişiyi öldürdü. Ada İtalyanlar tarafından işgal edildi.
Paris Büyükelçileri Konferansı bir kez daha çileyi çözmek için araya girdi. Yunanistan İtalya'dan değil, Tellini liderliğindeki misyonu organize eden uluslararası toplumdan özür diledi. Tazminat daha sonra İtalya'ya gidecekti. İstenen 50 milyon değil, ayrı ayrı değerlendirilecek uygun bir miktar. Korfu adası daha sonra İtalyan birlikleri tarafından boşaltıldı. Zepi katliamının gerçek suçluları hiçbir zaman tespit edilemedi. 1928'de Roma'da iki ülke arasında imzalanan ve geçerliliği on yıllık bir süreyi kapsaması gereken dostluk, uzlaştırma ve yargı düzenlemesi antlaşması sadece resmi bir anlaşmadan ibaret oldu.
Kaynak: Campagna di Grecia. Alpini ve Fanti. La tragica avventura ellenica. Le conseguenze dell'8 settembre 1943. Girit - Cefalonya - Korfù - Lero
Ynt: Yunan-İtalyan Savaşı, Ekim 1940-Nisan 1941
Gönderen kaplan » 23 Ocak 2019, 19:16
Her şeye daha fazla merhaba.
İtalya ve Yunanistan arasındaki ilişkiler.
Bütün bunlara rağmen, Roma ile Atina arasındaki diplomatik durum her zaman kesinlikle doğru çizgide kaldı. Sağcı diktatör General Metaxas'ın faşizmle oldukça samimi ilişkileri vardı. Peki, durumu ne hızlandırdı? 7 Nisan 1939'da, İspanya savaşının sona ermesinden bir hafta sonra, İtalya Arnavutluk'u işgal etti. Küçük Balkan ülkesi, daha sonra Giolitti hükümeti tam bağımsızlığını tanıyarak himayesinden vazgeçmiş olmasına rağmen, Haziran 1917'de (1920 yazına kadar) İtalyanlar tarafından zaten işgal edilmişti.
Devlet başkanı Ahmed Zog ve hükümeti Yunanistan'a kaçtı. Atina Genelkurmayı hemen alarma geçti. Yunan ordusunun iki tümeni, olası bir saldırıyı kontrol altına alma emriyle Epir ve Makedonya'da alarma geçirildi. Ancak Londra'dan gelen haberlerle rahatlayan Metaxas, ölçülü bir şekilde tepki verdi. Aynı Romalı Mussolini, Maslahatgüzarı aracılığıyla, iki ülke arasında "samimi dostluk ilişkileri" konusunda hiçbir sorun olmadığını bildirmiştir.
Arnavutluk'un işgalinden bir ay sonra, Dışişleri Bakanı Galeazzo Ciano, diğer niyetlerini ortaya koyan küçük Balkan ülkesini ziyaret etti. 23 Mayıs'ta ustaca düzenlenmiş bir kalabalık onu Kosova ve Ciamuria* çığlıklarıyla karşıladı ve bu toprakların Arnavutluk'a ve ardından İtalya'ya ilhak edilmesini istedi. Aynı öğleden sonra Ciano, İtalyan kuvvetlerinin komutanı General Carlo Geloso ile görüşmüştü. Yüksek subayla yaptığı konuşma sırasında, Yunanistan'ı işgal etme niyetini açık bir şekilde ifade etmişti, çünkü - dedi Ciano, Yunan toprakları bir Fransız-İngiliz deniz üssü haline gelmek üzereydi." Geloso, böyle bir hipotezin o zamana kadar alınan tüm direktiflere aykırı olduğu konusunda gergin olduğunu ifade etti.
Bununla birlikte, Dışişleri Bakanı ısrar etti ve generale, kendi görüşüne göre, stratejik olarak en uygun operasyonel yönün ne olacağını sordu. Bir sıkılaştırmaya giren Geloso, başarı olasılığına sahip nihai bir eylemin Selanik'i hedefleyerek Yunanistan'ı Türkiye'den izole etmeyi amaçlaması gerektiğini söyledi. General, Yunan topraklarının bir kısmının işgal edilmesine izin verecek olan bu amacın gerçekleştirilmesi için en az on bölünmenin gerekli olacağını hesapladı. Planın, aynı yıl General Guzzoni ve Pariani tarafından Genelkurmay'da kurulan tüm Yunan topraklarının işgali olduğu düşünülürse, yirmi ilave tümen gerekli olacaktır.
* Ciamuria, Arnavutluk sınırındaki bir Yunan toprağı şerididir. Bu isim "İtalyanların [. ] kolektif hayal gücüne girdi ve daha sonra her zaman yerleştirildiği unutulmaya mahkum edildi." Ciamuria sakinlerinin hangi nedenle Arnavutluk'a ve dolayısıyla İtalya'ya ilhak talebinde bulunmak zorunda kalacakları belli değil ve asla olmayacak, ama bu siyasi karttı. Not: Çoğunlukla Arnavutlar tarafından Güney Arnavutluk'ta ve Yunanistan'ın kuzeyindeki Epir kıyı bölgesini, Çam etnik grubunun Arnavutça Çameria'sında belirtmek için kullanılan bir terimdir.
Kaynak: Campagna di Grecia. Alpini ve Fanti. La tragica avventura ellenica. Le conseguenze dell'8 settembre 1943. Girit - Cefalonya - Korfù - Lero
Ynt: Yunan-İtalyan Savaşı, Ekim 1940-Nisan 1941
Gönderen kaplan » 30 Ocak 2019, 19:12
Her şeye daha fazla merhaba.
İtalya ve Yunanistan arasındaki ilişkiler.
Görüldüğü gibi, eylem planı Yunan topraklarını işgal etmek için 20 tümen öngörüyordu, ancak Ciano ve Mussolini için, Helenik olduğu için "mütevazı" kalibreli bir rakibe karşı sadece on tümen kullanılması bile çok fazlaydı. Bu çıkmazdan nasıl çıkılır? Sorun, savaş müsteşarı sıfatıyla doğrudan bakana, yani aynı zamanda bu pozisyonda bulunan Mussolini'ye yanıt veren General Ubaldo Soddu'nun kölece katkısıyla zekice çözüldü. Fazla temkinli olan Geloso, Yunanistan'a yönelik saldırının başlangıç noktası olan Arnavutluk'ta rahatladı. General Sebastiano Visconti Prasca, selefinden kesinlikle daha uzlaşmacı bir şekilde onun yerine atandı. Ve kesinlikle bundan çok daha iddialı.
Dövülebilir Visconti Prasca, üstlerine duymak istediklerini söyledi. "Doğru adamı" komuta etmek için, her zamanki bahanelere başvurarak siyasi olarak saldırganlığa zemin hazırlamak gerekiyordu. Galeazzo Ciano ilk çıkışını 2 Ağustos'ta Yunan hükümetinin İtalyan ordusunu bir şekilde gücendirmekten suçlu olarak Trieste'deki büyükelçisini aramasını talep ederek yaptı. General Metaksas itiraz etmeden onu Atina'ya çağırdı. Ancak en ciddi provokasyon, iki hafta sonra, Göğe Kabul Bayramının yapıldığı 15 Ağustos 1940'ta İtalyanlar tarafından yapıldı.
Yıldönümü, özellikle Tinos adasının (*) sakinleri tarafından hissedildi ve onu şehrin sokaklarından geçen bir alayı ile kutladı. Törene katılmak üzere adanın limanına demirleyen Yunan Donanması Helli'nin eski kruvazörü parti için her şeyi hazırlıyordu. Geçit töreninden kısa bir süre önce batık bir İtalyan denizaltısı kendini limanın önüne yerleştirdi ve eski savaş gemisine üç torpido fırlattı. Üç torpidodan biri ona çarptı, battı ve çok sayıda yaralanmaya ek olarak mürettebatın iki üyesinin ölümüne neden oldu. Bir ihtimal diğer iki torpido, limanın rıhtımını dolduran sivillerde bir katliama neden olmadı.
İtalya'da faşist yetkililer olayla ilgili herhangi bir katılımı reddetmek için acele ettiler ve İngilizleri gerçekle suçladılar. Yunanlılar, doğal olarak, İtalyanların iddialarının tek kelimesine bile inanmadılar. Londra, Roma'nın saçma iddialarını hemen reddetmişti ve sonuçta hiç kimse, Yunanlıların geleneksel dostları olan İngilizlerin ona ihanet etmek için gemilerini batırmak zorunda kalmalarının geçerli bir nedenini gösteremiyordu.
Ciano, günlüğüne şunları yazdı: "Benim için De Vecchi'nin zamansız bir tavrıydı." Faşizmin dörtgeni Val Cismon'dan Cesare Maria De Vecchi, Ciano'nun günlüğünün diğer sayfalarında zaten "korkusuz bir budala" olarak tanımladığı o dönemde Ege valisiydi. Helli'yi batırmaktan sorumlu denizaltı Delfino, tenente di vascello Aicardi'nin emriyle Leros'tan yola çıktı ve resmen De Vecchi'ye bağlıydı. Anılarında, De Vecchi ilk önce, kendisine göre kendi inisiyatifiyle hareket eden Delfino komutanına olanların sorumluluğunu üstlenmeye çalıştı. Bununla birlikte, bu açıklama gerçeklerin kanıtına dayanamadı ve Aicardi, muhtemelen De Vecchi'nin kendisinden gelen üst düzey emirler temelinde hareket ettiği için eylemi nedeniyle herhangi bir disiplin cezasına çarptırılmadı.
Helli'nin batmasından sonra patlayan diplomatik dava, paradoksal bir şekilde, Yunanistan'a karşı faşist saldırganlık hırslarını kökünden boşa çıkarma riski taşıyordu. Metaksas rejimine karşı tüm muhalefetler birdenbire kesildi: Helli trajedisi ülkeyi düzeltmişti. Ancak Mussolini, Hitler'in Romanya'nın petrol havzasını işgal ettiğini gazetelerden öğrendiğinde durum yeni ve ani bir değişime uğrar. Olmak üzere olan "arkadaş" tarafından uyarılmadığı için öfkeli, Ciano'ya katılarak, bu sefer Nazi diktatörünün İtalya'nın Yunanistan'ı işgal ettiğini basından okuyarak öğrenme sırasının geleceğini söylüyor. Yenilenen saldırganlık niyetleriyle kuşatılmış olan Duce, 15 Ekim'de Palazzo Venezia'da bir sonraki Helen macerasıyla ilgilenen tüm aktörlerin davet edildiği yeni bir toplantıya çağırıyor.
(*) Adadaki Meryem Ana heykeline taumaturjik nitelikler atfedilmiştir. Resmi şölen günü, büyük bir alayla, bir savaş gemisi topçu salvoları ateşlerken heykel denize ulaşır.
Kaynak: Campagna di Grecia. Alpini ve Fanti. La tragica avventura ellenica. Le conseguenze dell'8 settembre 1943. Girit - Cefalonya - Korfù - Lero
Ynt: Yunan-İtalyan Savaşı, Ekim 1940-Nisan 1941
Gönderen kaplan » 07 Şub 2019, 01:07
Her şeye daha fazla merhaba.
Tarifsiz Visconti Prasca.
Askeri hiyerarşinin Yunan macerasına aykırı olması da muhtemeldir, ancak gerçek şu ki, Badoglio başta olmak üzere hiç kimse Mussolini'ye karşı çıkmaya cesaret edemedi. Operasyonların başında, Ciano ve Soddu'nun önerisiyle doğrudan Duce tarafından bu pozisyona atanan tarifsiz General Sebastiano Visconti Prasca vardı. Kampanyanın "ilk yarısı" Epirus'un işgalini öngördü. Operasyonun bu kısmına değinen Visconti Prasca, Mussolini'nin talep ettiği gibi 26 Ekim'de başlamaya hazır olacağını söyledi. Her şey "çok uygun himaye altında" sunuldu ve her şey "on veya on beş gün" içinde bitmeliydi. Bu güven, ona göre, eylemin "en küçük ayrıntısına kadar hazırlanmış ve [dolayısıyla] insanca mümkün olduğu kadar mükemmel" olmasından kaynaklanıyordu.
Ona bu kadar gururlu bir güven veren neydi? Esas olarak "Yunan kuvvetlerinin yaklaşık 30 bin adam [hesaplandı] ve bizim [dolayısıyla] ikiye bir üstünlüğümüz vardı" gerçeği. Üstelik ona göre, "askerimizin ruhu [olacaktı] çok yüksekti" ve "şevki [. ] en üst düzeydeydi." Yunanlılar hakkındaki görüşleri o zaman biliniyordu: "Onlar savaşmaktan mutlu olan insanlardan değiller." Ülkenin en yüksek askeri otoritesi Pietro Badoglio, Visconti Prasca'nın bu görkemli açıklamaları karşısında sustu ve her birini destekledi. kelimeler.
Genelkurmay Başkanımızın konuşması aslında belagatten öte bir suskunluktu çünkü Duce'nin dinlemek istediklerini teyit ediyordu. Ne yazık ki, kendilerini Yunan savaş alanlarında kapana kısılmış bulan İtalyan askerleri için, Visconti Prasca'nın cesurca iddia ettiği neredeyse hiçbir şey gerçeğe karşılık gelmiyordu.
Mussolini ve çevresi o zaman neşeyle küçümsenemeyecek olan faktörleri hafife aldılar. İlk olarak, Yunan askerlerinin ülkelerini savunmak için savaşacakları gerçeğiyle yüceltilen Yunan ordusunun tepki kapasitesini hesaba katmadılar. Ayrıca, meteorolojik faktörlerin temsil ettiği olumsuz etkileri dikkate almadan, Ekim sonunda bir askeri harekatın hangi mantıkla başlayacağını anlamak zor.
Skandal, her zaman olduğu gibi, lojistiğin verimsizliğiydi. Örneğin, Alpini kış ortasında yazlık kanvas pantolonlarla savaşa gönderildi. Faşist hiyerarşilerin yatıştığı son yanılsama, Bulgaristan'ın Yunanistan'a karşı İtalyan askeri harekâtına anlaşılması zor müdahalesiyle temsil edilen yanılsamaydı. Ciano, Mussolini'ye Bulgaristan'ın bizim tarafımıza müdahale edeceğine dair güvence vermişti, çünkü tarihsel olarak Yunanistan, Makedonya'nın denize erişimlerine izin verecek bir kısmı için Helenlerle rekabet halindeydi.
Palazzo Venezia'nın 15 Ekim 1940'taki sürrealist toplantısı, başladığından daha da kötü bir şekilde sona erdi. Halihazırda yerde bulunan sekiz tümene ek olarak Mussolini, saldırı planının "ikinci yarısı", yani Epirus'ta indirimli başarı elde edildikten sonra Yunan topraklarının tam işgali için kaç tane daha gerekli olacağını sordu. . Resmi Rapor, bu sorunun cevabının basit olduğunu yazdı: Genelkurmay'ın başlangıçta planladığı gibi bir on iki daha gerekli olacak.
O zaman topun sıçramasından faydalanması ve tüm projeyi tartışmaya açması gerekiyordu. Ancak herkes sessiz kaldı ve Visconti Prasca "başlangıçta dağ için düzenlenen üç tümen Preveze'ye tek bir gecede indi" yanıtını verdi. Bu noktada, zafer zaten cebindeyken, Mussolini "tartışmayı" sonlandırdı ve şu sonuca vardı: "Kısacası: Epir Gözleminde saldırı ve Selanik'e baskı ve daha sonraki aşamada Atina'ya yürüyüş." O talihsiz toplantıda olanlar hakkında rapor yakıcıdır: "Röportajda, karşıtlıklar olmadan, adeta muhataplar hipnotize edilmiş gibi, operasyonel sorunun tüm koşullandırma unsurları birer birer ortadan kaldırıldı".
Ertesi gün, operasyonun ayrıntılarını Deniz Kuvvetleri Komutanı Amiral Domenico Cavagnari'ye bildirdiklerinde, üst subay, Preveze'de üç tümenin çağdaş gece inişinin kesinlikle imkansız olduğuna dikkat çekti. Cavagnari'nin isteksizliğinin, o sırada "bu koşullar altında tüm operasyon hakkındaki ciddi şaşkınlığını" ifade eden Genelkurmay Başkan Yardımcısı Roatta üzerinde bir etkisi varmış gibi görünüyordu. Badoglio da bazı şüpheler duymaya başladı. Duce'yi aradı, ancak diktatör Roma'dan ayrıldı ve daha sonra Mussolini başkente döner dönmez Badoglio'nun zihninde aniden ortaya çıkan şüpheleri ona bildiren Ciano ile temasa geçmeye karar verdi. Faşizmin lideri kendi kendine tepki gösterdi. Duce, Ciano'ya şunları yazdı: "Şiddetli bir öfke patlaması yaşadı ve Yunanlılardan korkan İtalyanların inanılmaz utancına tanık olmak için şahsen Yunanistan'a gideceğini söyledi."
Roma'daki İtalyan Genelkurmay Başkanları, İngiliz radyo istasyonunu dinlerken Yunanistan'a bir ültimatom verildiğini öğrendiğinde, yaklaşmakta olan trajedi komedi özelliklerini bile aldı. Aynı kaynaktan bir başka çılgın haber daha öğrendiler: Yunanlılar Büyük Britanya'dan yardım istediler. Bütün bu meselede Mussolini'nin beklediği gibi olaylar karşısında şaşıran bir karakter daha vardı. Balkanlar'ın karmaşasına girmek istemeyen Adolf Hitler, basında neler olacağını gerçekten biliyordu.
Güneydoğu Güney Carolina ve Güneydoğu Georgia'nın Kuzey Bölümleri için Tropikal Siklon Tarihi
Güncellendi: 6/1/21
Aşağıdaki veriler temel olarak, 1851'e kadar uzanan bilinen tropik çöküntüleri (TD), tropik fırtınaları (TD) ve kasırgaları (H) içeren resmi Atlantik havzası tropikal siklon (TC) veritabanına (HURDAT) dayanmaktadır. HURDAT ve diğer tarihsel TC verileri hakkında daha fazla bilgi için Ulusal Kasırga Merkezi'nin veri arşivi ve NOAA'lar Tarihi Kasırga Parçasıs Geçmiş fırtınaların izlerini çizmek için web sitesi.
Karaya Düşen Fırtınaların Sayısı/Yoğunluğu
- Tüm TC'ler:
- Resmi kayıtlar 1851'den 2018'e kadar başladığından beri, 309 TC, kabaca NWS Charleston, SC County Uyarı Alanı (CWA) (Charleston County, SC güneye doğru McIntosh County, GA üzerinden) etrafında merkezlenen bir alan aracılığıyla izlendi.
- Çoğu KT, Atlantik havzasında Ağustos'tan Ekim'e kadar tipik olarak daha yoğun bir dönemde meydana geldi, ancak Haziran ve Temmuz da oldukça hareketliydi, ardından Mayıs ve Kasım geldi. En eski TC, Şubat 1952'de denizden geçen bir TS idi. İki ay içinde meydana gelen 10 TC'nin iki kez sayıldığına dikkat edin.
- Toplam TC ve TD'de genel olarak artan on yıllık eğilimler vardır, ancak TS, H ve MH'de genel olarak azalan on yıllık eğilimler vardır. Bu, en azından kısmen, daha zayıf sistemlerin daha iyi gözlemlenmesiyle açıklanabilir. Ayrıca, muhtemelen Atlantik Çok On Yıllı Salınım ile ilişkili TC, özellikle H döngüleri var gibi görünüyor.
- Erken (Haziran'dan önce) ve geç (Ekim'den sonra) sezon TC'lerinde genel bir artış eğilimi vardır ve muhtemelen daha yakın yıllardaki daha iyi gözlemlerle ilişkilidir.
- 1950'den 2018'e kadar, "cool" El Nino-Güney Salınımı (ENSO) koşulları (örn., La Nina) sırasında genel olarak daha fazla TC meydana gelmesine rağmen, TC'lerin yılın başlarında "sıcak" ENSO koşulları (örn., El Nino) sırasında meydana gelmesi için bir tercih vardı. . Ayrıca, 7 büyük (Cat 3+) kasırga nötr veya La Nina koşullarında meydana geldi.
- 1979'dan 2018'e kadar çoğu TC, Madden Julian Salınım (MJO) Endeks 6 ve 7'nin ortalaması ya "nötr" (-0.5 ila 0.5) ya da "pozitif" (>0.5) olduğunda meydana geldi.
- Düşen TC'ler:
- Resmi kayıtlar 1851'den 2018'e kadar başladığından beri, 41 TC NWS Charleston, SC CWA'ya iniş yaptı.
- Bu fırtınaların yirmi beşi (25) kasırga, 9'u TS ve 7'si TD idi. Charleston County, SC en fazla kara düşüşü gördü (16) ve bunu Beaufort County, SC (10) ve Chatham County, GA (6) izledi.
- Şimdiye kadar çoğu karaya inen KT'ler Ağustos (12) ve Eylül (12)'de meydana geldi ve en erken inişler Mayıs (2)'de ve en son inişler Ekim (7)'de gerçekleşti.
- Karaya inen daha zayıf TC'lerin sayısında genel bir artış eğilimi ve karaya inen büyük (Cat 3-5) kasırgaların sayısında genel bir düşüş eğilimi olmuştur.
- 1950-2018 yılları arasındaki karaya inen TC'lerin çoğu "nötr" El Nino-Güney Salınımı (ENSO) koşulları sırasında meydana geldi ve "sıcak" ENSO (yani El Nino) koşullarına karşı "soğuk" ENSO (yani La Nina) koşullarına karşı hafif bir tercih yapıldı.
- 1950'den 2018'e kadar, Kuzey Atlantik Salınımının (NAO) negatif aşamasından ziyade pozitif aşaması sırasında KT'lerin karaya inmesi için hafif bir tercih vardı.
- 1950'den 2018'e kadar TC'lerin Arktik Salınım'ın (AO) pozitif veya negatif evrelerinde karaya inmesi tercihi yoktur.
**Aşağıda kırmızıyla vurgulanan fırtınalar, NWS Charleston County Uyarı Alanı'na (CWA) iniş yaptı
15 Ekim 1941 - Tarih
23 Kasım 1939'da Genel Vali Hans Frank, Genel Hükümette yaşayan on yaş ve üstü Yahudilerin, Davut Yıldızını kol bantlarında veya göğsüne veya sırtına sabitlenmesi gerektiğine dair bir kararname yayınladı. Bu, Naziler gettolar kuran emirler vermeye başladığında Yahudilerin tanımlanmasını kolaylaştırdı.
Sekiz görüntü, Yahudilerin toplumun geri kalanından nasıl ayrıldığını gösteriyor.
Daha büyük şehirler, sınırları belirleyen tuğla veya taş duvarlar, ahşap çitler ve dikenli tellerle kapalı gettolara sahipti. Muhafızlar, geçitlere ve diğer sınır açıklıklarına stratejik olarak yerleştirildi. Yahudilerin ölüm cezası altında sözde "Yahudi yerleşim bölgeleri"ni terk etmelerine izin verilmiyordu.
Tüm gettolar en korkunç, insanlık dışı yaşam koşullarına sahipti. En küçük getto yaklaşık 3.000 kişiyi barındırıyordu. En büyük getto olan Varşova, 400.000 kişiyi barındırıyordu. İkinci en büyük Lódz, yaklaşık 160.000'i elinde tuttu. Büyük Yahudi gettolarına sahip diğer Polonya şehirleri arasında Bialystok, Czestochowa, Kielce, Kraków, Lublin, Lvóv, Radom ve Vilna vardı.
Getto hayatı berbattı. Gettolar pisdi ve sanitasyon yetersizdi. Aşırı kalabalık, birçok insanı bir odayı paylaşmaya zorladı. Hastalık yaygındı. Yeterli sıcak giysiler ve ısıtma yakıtı olmadan acı soğuk kışlarda sıcak kalmak zordu. Yiyecek o kadar kıttı ki, çoğu yavaş yavaş açlıktan öldü.
Günlük kalori rasyonlarının örnekleri de dahil olmak üzere getto beslenmesi hakkında ek notlar.
Bu korkunç koşulların ortasında bile, birçok getto sakini insanlıktan çıkarmaya direndi. Ebeveynler, yasa dışı bir faaliyet olarak görülmesine rağmen çocuklarını eğitmeye devam etti. Bazı sakinler gizlice dini hizmetler düzenlemeye ve Yahudi bayramlarını gözlemlemeye devam etti.
Naziler, gettolardaki kötü koşullar hakkında uluslararası toplumdaki söylentilere karşı çıkmak için sözde model bir Yahudi yerleşimi olarak kuzeybatı Çekoslovakya'da Theresienstadt (veya Terezín) gettosunu kurdular. Çiçek bahçeleri, kafeler ve okullar, ziyaret eden Uluslararası Kızılhaç müfettişlerine ve Nazi propaganda filmlerinin izleyicilerine "tipik" bir gettonun insani koşullarını göstermek için inşa edildi. Terezín ayrıca daha sonra Auschwitz'e veya diğer ölüm kamplarına gönderilen birçok kişi için bir geçiş kampı işlevi gördü.
Varşova Gettosu'ndaki bir yetimhanede işini sürdürerek direnen öğretmen hakkında daha fazla bilgi edinmek için Janusz Korczak sitesini ziyaret edin.
Terezín hakkında daha fazla bilgi, savaş öncesi, sırası ve sonrasında bu Web sitesinde mevcuttur.
Fotoğraflar, haritalar ve Theresienstadt gettosu hakkında bir makale.
Theresienstadt'ta dört yıl geçiren Valie Borsky'nin hikayesi.
Varşova getto hayatından mahkûmların gelişi, Yahudi polisi ve duvarlar dahil sahneler.
Kalabalık sokaklar, zorla çalıştırma, kaçakçılık ve evsiz çocuklar gibi Varşova getto yaşamından sahneler.
Bir pazar yeri, bir infaz ve bir getto gazetesi de dahil olmak üzere Varşova dışındaki diğer Polonya gettolarındaki yaşamın görüntüleri.
Dört getto sanatçısının eserleri.
Gettolarda birçok yaşam (ve ölüm) fotoğrafı.
Haritalar, belgeler ve birçok fotoğraf içeren Vilna gettosunun tarihi.
Solon Beinfeld'in "Vilna Gettosunun Kültürel Hayatı".
Fotoğraflar, belgeler, haritalar ve Lodz gettosu hakkında kapsamlı bir makale.
Fotoğraflar, haritalar ve Lvov gettosu hakkında bir makale.
Dmitri Gelpernus'un Kovno Getto Günlüğü'nün çevirisini okuyun.
Naziler, 1942'de "Yahudi Sorununun Nihai Çözümü"nün tam olarak uygulanmasına başladıklarında gettoları tasfiye etmeyi üstlendiler. Yahudilerin toplu olarak toplama ve ölüm kamplarına sürülmesi 1944 yazına kadar devam etti. O zamana kadar gettoların neredeyse tamamı tasfiye edilmişti.
Gettolar hakkında interaktif bilgi yarışması.
Gettoları öğretmek için ders planları, tartışma soruları, dönem ödevi konuları, tekrarlanabilir çalışma notları ve diğer kaynaklar burada mevcuttur.
Videoyu izle: ПРИЧИНЫ РАЗГРОМА КРАСНОЙ АРМИИ В ИЮНЕ 41го (Ocak 2022).
- Resmi kayıtlar 1851'den 2018'e kadar başladığından beri, 41 TC NWS Charleston, SC CWA'ya iniş yaptı.
- Resmi kayıtlar 1851'den 2018'e kadar başladığından beri, 309 TC, kabaca NWS Charleston, SC County Uyarı Alanı (CWA) (Charleston County, SC güneye doğru McIntosh County, GA üzerinden) etrafında merkezlenen bir alan aracılığıyla izlendi.