Caecilian’lar tam olarak sizin sıradan amfibileriniz değil. Uzuvsuz, dişli ve solucan benzeri, hayatlarını toprağı kazarak, gözlerinin arasından çıkan dokunaçlarıyla dünyayı hissederek geçirirler.
hakkında çok az şey biliniyor bu kaçamak yaratıklarveya nasıl geliştiklerini. Şimdiye kadar yalnızca 11 ata caecilian türüne ait fosiller bulundu, bu nedenle bunların kurbağalar ve semenderler gibi diğer amfibilerle nasıl akraba olduklarına dair anlayışımız en iyi ihtimalle parçalanmış durumda.
Şimdi, ABD’den bilim adamlarından oluşan bir ekip, fosil kayıtlarındaki büyük bir boşluğu dolduran yeni bir türü temsil eden küçük çene kemiklerinden oluşan bir koleksiyonu ortaya çıkardı ve günümüz caecilianlarının benzersiz özellikleri ve nemli amfibilerin evrimsel kökenleri hakkında daha fazla bilgi verdi.
Virginia Tech paleontolog Ben Kligman ve meslektaşları, Arizona’da Thunderstorm Ridge adlı bir bölgede o zamandan beri 70’den fazla tekil caecilian’ın kalıntılarının ortaya çıkarıldığı fosilleri – bazı çene kemikleri çeyrek inçten uzun olmayan – bulduklarını anlatıyor. Yeni yaratığa isim verdiler Funcusvermis gilmorei‘korkak solucan’ anlamına gelir.
“Mikroskop altında kendine özgü çift sıra dişleriyle ilk çeneyi görmek sırtımı ürpertti.” diyor Şu anda Idaho Eyalet Üniversitesi’nde yüksek lisans öğrencisi olan Xavier Jenkins ile kazı üzerinde çalışan Kligman.
Fosil yatağının bilinen yaşı ve tanınabilir dişleri göz önüne alındığında, “onun bir caecilian olduğunu hemen anladık, [and] şimdiye kadar bulunan en eski çekil fosili,” Kligman ekler.
Fosil, yaklaşık 220 milyon yıl öncesine, antik süper kıta olarak bilinen zamana kadar uzanıyor. pangea henüz parçalanmamıştı ve Arizona ekvatorda asılıydı. Bu, şanslı bulgunun, caecilianların fosil kayıtlarını yaklaşık 35 milyon yıl geriye ittiği anlamına geliyor.
Zamanda bu geri sıçramadan önce, bilim adamları dört ayak arasındaki noktaları birleştirmek için mücadele ediyorlardı. batrakyalılar (kurbağalar, semenderler ve semenderler) ve birlikte bir grup tetrapodun yaşayan temsilcileri olan caecilians. Lissamphibia.
Ancak caecilian’ın bu grup içindeki konumu belirsizdi. Caecilians uzuvlarını hattın neresinde kaybetti? Ya da kurbağalar kendilerininkini kimden geliştirdi? Son ortak ataları aynı ayırt edici iki katmanlı dişleri mi taşıyordu?
Modern amfibilerin nasıl evrimleştiğine dair yaygın ve çok tartışılan üç teori var – lob yüzgeçli balıkların evrimsel çizgisinden birkaç evrimsel adım önce karaya çıktıyani.
Bir teori, bunların yaklaşık 250 milyon yıl önce Paleozoik çağda yaşayan dissorophoid temnospondyls adı verilen soyu tükenmiş bir dört ayaklı amfibi grubundan evrimleştiğini öne sürüyor. Başka bir öneri onların kökenleri yatıyor lepospondillerbodur bacaklı yılan balıklarına ve yılanlara benzeyen bir grup erken tetrapod.
Üçüncü, ancak daha az tercih edilen bir hipotez, caecilianların lepospondyllerden ve kurbağaların ve semenderlerin dissorophoidlerden evrimleştiğidir.
2008 yılında bir ‘frogamander’ lakaplı yaratık öyleydi Teksas’ta bulundu, büyük bir kurbağa benzeri kafa ve semender benzeri bir kuyruk ile. Keşif, kurbağalar ve semenderler arasındaki evrimsel bağlantıları güçlendirdi. onları yuvalamak dört uzuvlu disorophoids içinde, caecilians’a ayrı.
Ancak Lissamphibia’nın tam köken öyküsü, hala caecilianların yaşayan amfibi akrabaları, batrakianlar ve eski Paleozoik tetrapodlarla olan ilişkilerine bağlıydı. Bilinen en eski çekil fosilleri ile bunların Paleozoyik’teki sözde uzak akrabaları arasında hala 70 milyon yıldan fazla bir boşluk vardı.
Kligman ve meslektaşlarına göre, Funcusvermis tam da bu boşluğa ve yeni çalışmalarına giriyor sağlar “dissorophoid temnospondyls içinde yaşayan amfibilerin tek bir kökenini destekleyen ikna edici kanıtlar.”
Funcusvermis iskelet özelliklerini erken dönem kurbağa ve semender fosillerinin yanı sıra disorofoid temnospondillerle paylaşır. Tüm modern amfibiler gibi, ayırt edici sıralara sahiptir. saplı dişler, o kadar küçükler ki çene kemiğindeki küçük yumrular gibi görünüyorlar. Fakat Funcusvermis gibi modern caecilianların belirli özelliklerinden yoksundur. daha sonraki akrabalarının geliştirdiği, muhtemelen burunlarını koku alma konusunda desteklemek için geliştirdikleri tentiküler duyu organı.
“Yaşayan caecilialıların aksine, Funcusvermis Kligman, yeraltında kazmayla ilişkili pek çok uyarlamadan yoksundur, bu da caecilian evriminin erken aşamalarında bir yeraltı yaşam tarzıyla ilişkili özelliklerin daha yavaş edinildiğini gösterir. diyor.
Daha fazla fosil buluntusu, caecilianların evrimsel tarihini netleştirmeye kesinlikle yardımcı olsa da, şimdilik paleontologlar şans eseri buldukları örneklerden zevk alıyorlar.
“Bu bulgu, zar zor görebildiğiniz bazı fosillerin, bugün görebildiğiniz tüm gruplar hakkındaki anlayışımızı büyük ölçüde değiştirebileceğini açıkça gösteriyor.” diyor paleontolog ve çalışma yazarı, yine Virginia Tech Üniversitesi’nden Sterling Nesbitt.
Çalışma yayınlandı Doğa.
Kaynak : https://newslanes.com/2023/01/25/funky-worm-fossil-helps-explain-the-mysterious-origins-of/