“Barrett haftasonları böyle giyinmez,” dedi Emily, burnunu biraz döndürdü. Hmm. İş için giydiğim elbiseyi sevmiyor mu? “Emily Corner” da kataloglanacak başka bir şey var. “Sadece kot pantolon ve gömlek giyer. Dairesini yalınayak dolaşır.”
“Bir Polo modeli gibi,” dedi Hélène, birazcık da çıldırdı.
Barrett yanaklarında ısı çekiyordu. İyi olduğunu biliyordu. Bunu şimdi onun avantajına kullandı ve sonra iş anlaşmalarına girdiğinde nefret etti. Şaşırtıcı bir şekilde, Emily, elini hafifçe sıkıp, onu rahatsız ettiğini bildiği gibi, o anı seçti.
“Naw. O sadece Barrett. Mutfakta yalınayak nişanlısı için yabanmersini krep yapmak yalınayak.”
Yatağında tembel bir ani görüntüsü vardı, sarı saçları beyaz yastık kılıfına yayılmıştı, gözleri kapalı, göğüsleri ince bir beyaz tabakanın altında zirveye çıktı. Başını indirdi ve ağzından bir tanesini yakaladı, çarşafı ikiye katlanmadan önce onu sıkı bir noktaya emdiği için şeffaflıkla ıslattı. Ağzına uyanır, sıcak ve nemli, onu okşar, ve parmaklarını saçlarından geçirir. Ardından çarşafı aşağı indirirdi, böylece diliyle hassas nipelleri arasında hiçbir engel yoktu.
“Sonra ne?” diye sordu Hélène hevesle.
“Emily, onlara gerisini söyle,” dedi kafasında fantaziden kaçamadı. Sıcak seks, krep, kot pantolon, çıplak ayaklar için uyanıp mutlu bir genç çiftin dokundukları hikayeyle tamamen büyülendi. Bu, sizin için dilediğin, dilediğin gibi, dilediğin bir rüyaya gitmek gibiydi. tüm yaşam. Barrett bunu gizlemek için cehennem gibi çalışsa da, o sırada ne olduğunu merak eden Hélène ve JJ gibi bir tutkuydu.
“Ben yemekleri yaptım çünkü bana baktıktan sonra onunla ilgilenmek sadece adil” dedi yumuşakça, ona bakmak için parlak yüzünü çevirdi.
“Ona iyi bak” sözleri, Armani takımının pantolonunu masanın altına seren, halihazırda büyüyen ereksiyonuna bir ateş düşürdü. Aklını, Emily’nin yatağında yaptığı fantezisine, dudaklarından kaymağını midesinin düz, yumuşak düzlemlerine, kıvrık bir üçgenin kıvrımlarına, aldığı zırıltılı cinsel ilişkiye ait gizli bir tona doğru geri çekmesine izin verdi. dudakları arasında olduğu gibi dudaklarının arasında, onun inliyor ve parmaklarını parmaklarıyla çarptıkça inliyor.
“Barrett?” Emily’den yanında hafifçe sordu, hala gözlerini onunla tuttu.
Barrett kasten yuttu, viski için uzanıp gözlerini düşürdü. Oradaki ham şehvetin, istediğin yaşam süresini görmesini istemedi. “Devam et.”
“Barrett yatak odasından çıktığımda cagey oldu. Bir şeylerin olduğundan şüpheleniyorum.”
Sırıtışlarına ve ışıltılı mavi gözlerine baktı. “Pembe kazaklı pembe top giyiyordun.”
Sürprizle başını salladı. Birkaç ay önce Penn’de ona “yanlışlıkla” çarptığında giydiği kıyafetle aynı kıyafetdi.
“Barrett hayatında Philly’de yaşıyordu ve Japon Evi’ni hiç görmemişti,” dedi Emily yumuşakça.
JJ’nin, Hélène’nin omzunu sevgiyle sıkarak, “Bizim kültür dozunu almamızı sağlamak için bir kadın lazım” dedi.
Barrett ilk defa – uzun, uzun bir süre – aslında eğleniyordu. Ve iyi hissettirdi. Gerçekten iyi. “Emily daima tarihe hayran kalmıştı. Penn’de doktora öğrencisi olduğunu biliyor muydun?”
“Japonca çalışmalar?” diye sordu Hélène.
“Erken Amerikan”, Emily’ye cevap verdi ve parmağı hafifçe daha önce yaptığı gibi elinin derisini okşadı.
Yuttu, ellerine bakıp konuşmayı sürdürmeye çalıştı. Bir kaç dakika önce bu hafif iletişim onun için rahatsız edici oldu mu? Onun kekciğini hatırladı. Onu olduğu kadar etkiliyordu. Buz gibi serin Emily Edwards’ın onun tarafından etkilendiği kafadar bir kavramdı – Barrett ‘The Shark’ İngilizce’den başka biri olarak görebileceğini umuyordu ve şimdi onun yanındaydı. lezzetli hikayeler ve ömür boyu onun için özlemini yitiriyor. Bu yeni bilgilerle ne yapacağını bilmiyordu – hemen değil – ama bu gece, derinlemesine araştırmak için ihtiyaç duyduğu şeylerin sütununda sıkıca duruyordu.
“Yani Japon Evi’ne gittiniz …” dedi JJ, masanın üzerindeki sepetten bir dilim ekmek alıp onu tereyağı.
“Evet,” dedi Emily, Barrett’ın uyluğuna karşı baskıyı arttırdı ve dişlerini kırdı.
İşaret aldı ve hikayeyi aldı. “Ve Emily’nin bilmediği şey, bir hafta önce Japon Evi’ni ziyaret ettiğim ve öğleden sonra için hepimizin kendisinin kalmasını istediğim” idi.
Parmağı hala cildinde büyüleyici daireler çiziyordu.
“İlk başta neden bu kadar boş olduğunu anlayamadım,” dedi, ona sırıtarak.
Geri gülümsedi ve ilk başta garip geldi çünkü gülümsemeye alışık değildi; sırıtıyor ya da kibar yarımcaları onun tarzı daha vardı.
“O bir ‘mavi gökyüzü günü’ olarak adlandırdı ve güzel bir günde kültürel bir hazineyi takdir etmediği için Philadelphia’nın iyi vatandaşlarına göz kulak olmaya devam etti.”
O hafifçe güldü. “Bahçe çok güzel, beyazlar ve kızıllarda çiçekli ağaçlar olan Hélène. Ve bir kaya göletinde koi balıkları var. Köprülerde gezindik ve Barrett beni şımartırken düşündüm. ofis büyük bir anlaşma. “
Gerçekten düşündüğü bu mu? Onunla bir zaman geçirmekten ziyade bir anlaşmayı kapatmayı mı tercih eder? Bir an için onun yorumunu ısırdı. Elbette, o haklıydı. Bu gece bile, tüm bu nişan fantezisine başladığında çok sinirlenmişti, ama aslında zihnini Emily’nin vücudunun dikkatini dağıttığı, on beş dakika boyunca işine dönüşmediğini fark etmesi için onu şaşırttı. onlar yaratıyor hikayesi.
“Seni temin ederim,” dedi sessizce ve sıkıca, gözleri acıyla eline tuttuğunda elini tekrar dudaklarına kaldırıyordu. “Hepinize kendime geldiğimde, düşüneceğim son şey iştir.”