Tunguska’ya Çarpan Asteroit Değil; Kuyrukluyıldız
30 Haziran 1908’de Rusya’nın “Tunguska” bölgesine çarpan astreoidin yarattığı patlama, Hiroşima’ya atılan atom bombasının bin tanesinden daha fazla enerji saldı, buna rağmen krater oluşmadı. Yüzyıllık araştırmaya rağmen, Tunguska olayı birçok yönden hala açıklanamıyor. Rus Bilimler Akademisi’nden Edward Drobyshevski, Tunguska olayına yeni teorilerle açıklamalar getiriyor.
30 Haziran 1908’de, bir ateş topu Rusya ve Moğolistan sınırına yakın “Tunguska” denen yerde Baykal Gölü üzerindeki gökyüzünden hızla geçti. Saniyeler sonra, dev bir patlama kuzeydoğuya 600 kilometrelik uzanan tayga üzerinde, Lüksemburg büyüklüğündeki ormanlık alanı dümdüz etti ve etraftaki binlerce kilometre alanda bulunan ağaçları kavurmaya devam etti.
NASA’nın Derin Darbe Misyonu’nun ‘Temple 1’ Kuyruklu yıldızıyla yaptığı incelemelerin son bulguları, asteroitlerin gazları boşalmış kuyruklu yıldızlardan başka bir şey olmadığını ileri sürüyor. Ve bilim adamları üç gece boyunca kuzey yarımküredeki gökyüzünü aydınlatan muazzam patlamaya neden olan şeyin bu ‘gaz’ olduğunu düşünüyorlar. Bu olay aynı zamanda Dünya’nın manyetik alanını etkiledi ve tüm gezegeni sallayan kuvvetli sismik ve akustik dalgaları tetikledi.
Yüzyıllık araştırmaya rağmen, Tunguska olayı birçok yönden hala açıklanamıyor. Örneğin, patlama Hiroşima’ya atılan atom bombasının 1000 tanesinden daha fazla enerji saldı, buna rağmen krater oluşmadı. Benzer büyüklükteki bir nesnenin 12,000 yıl önce Kuzey Amerika’ya çarptığı, mega – faunal (bölge hayvanlarının tümü) yok olmayı ve genel soğumayı tetiklediği düşünülüyor. Tunguska olayının iklimimizi bozmadığı açıkça görülüyor.
St Petersburg, Rusya’daki Rus Bilimler Akademisi’nden Edward Drobyshevski’nin yeni analizi, bu problemlerin çözüldüğünü iddia ediyor. Drobyshevski 1908’de çarpan nesnenin bir kuyrukluyıldız olduğu (ondan önce birçok bilim adamı da aynı şeyi ifade etmişti) sonucunu çıkarıyor. Ama diğerlerinden farklı olarak, bu kuyruklu yıldızın Dünya’nın atmosferine neredeyse teğet geçerek çarptığını ve parçalandığını hesaplayabildi.
Bir kuyruklu yıldızın başı etrafındaki ışık, solar ısınma ve süblimleşme (kati bir cismin gaz haline geçmesi) ile çekirdekten salıverilen moleküllerden oluşur. Çekirdek boşaldığında, yıldızın başındaki ışık direkt güneş radyasyonuna maruz kalır ve çeşitli şekillerde zarar verici olabilir. Çoğu moleküller, çekirdeği terk ettikleri gün içinde parçalanırlar (çözünürler). Örneğin, molekülün çekirdekten salıverildiği her iki reaksiyon foton absorblar ve iki parçaya ayrılır.
Bu kuyrukluyıldızın daha geniş bölümü atmosferden sıçrayarak geçti, Dünyayı geçerek yörüngeye geri döndü. Daha küçük bölümü Tunguska üzerindeki atmosferde patlamadan önce Rusya üzerinde hızla ısındı.
Drobyshevski, neden o kadar az uzun süren hasar bıraktığının anahtarının patlamanın doğası olduğunu söylüyor. Ve bunun anahtarı kuyruklu yıldızları oluşturan kimyasalı daha iyi anlayışımızdır. Kuyrukluyıldızın yüksek oranda hidrojen peroksit içerdiğini ve oksijen ve su üretmek için ısınırken bu hidrojen peroksidin patlayıcı şekilde ayrıştığını, kuyrukluyıldızı parçaladığını söylüyor. Tunguska’yi harabeden şey ise bu patlamaydı.
“Önemli şekilde, kimyasal patlamanın enerjisi gövdenin kinetik enerjisinden büyük ölçüde düşüktür” diyor Drobyshevski.
Drobyshevski. ‘Bu, kuyrukluyıldızın gezegene göreli olarak yumuşak etkisini açıklıyor ve bu olayla ilişkili birçok gizemi çözüyor’ diyor.
Yazar: Saffet GÜLER