Hepimiz, prensip olarak, sevgili ordumuzun bunun gibi bir şey olduğuna alıştık. Hangisinin gurur duyması gerektiği ve hangilerinin olması gerektiği ancak hangisi anlaşılmadığı. Genel olarak, ordumuzda gerçekleşen her şeyi, belli bir hizmet süresi olmadan anlamak, gerçek dışıdır.
Bu (iki kez) askeri havaalanı "Voronej-B" veya "Baltimore" hakkında olacak. Havaalanı ve insanlar hakkında. Çünkü insanlar olmadan, bir hava sahası büyük bir beton şeridi olan bir bölgeden başka bir şey değildir.
Geçen yıl Aralık ayında, Savunma Bakanı Sergei Shoigu, Bakanlığın 2018 yılı için ana görevler listesinde Baltimore hava limanının yeniden yapılanmasını eklediğini açıklayarak sorunu açıklığa kavuşturmuş görünüyordu.
Baltimore'ın büyük ölçekli yeniden inşası 2013'ta başladı. Tamamlanmasından sonra, havaalanının güvenliği ve minimum çevresel etki açısından modern olacağına söz verildi.
İlk olarak yeniden yapılanmanın 2015 yılında tamamlanması planlanmıştı. Şubat ayında, 2017, işin daha önce tamamlanacağı belli oldu ... 2020. Ve şimdi - zamanın azalması gibi görünüyor.
Bu arada, (ve bu bizim anlatımımızın ikinci kısmı), planlanan uçuş eğitimi Buturlinovsky hava alanına dayanarak gerçekleştirilir. Voronej'den 250 kilometre uzakta.
Voronezh "Baltimore" ile bağlantılı olarak tüm düz ve pürüzsüz değil. Onaylanan alt bölge eksikliği nedeniyle, dört ay boyunca şehir idaresinin apartman inşaatı için yeni izin verme hakkı yoktur. Buna, hava sahası ve bitişik alanların yeniden inşası konusundaki belirsizlik neden olmaktadır.
Bölgesel Müteahhitler Birliği Başkanı Vladimir Astanin: “Baltimore’da en kötü durum şu anda. Genelkurmay Başkanı Gerasimov tarafından imzalanan Savunma Bakanlığından bir cevap aldık. Bakanlığın havaalanı toprakları yakınında bir proje geliştirmeyi planladığı, ancak ne zaman çerçevesi ne de potansiyel müşteriler belirtilmediği belirtiliyor. ”
Profil birliği başkanına göre durum, halihazırda faaliyet gösteren bir hava göbeği için yakın havaalanı bölgesi projesinin işletmecisi tarafından ve geliştirici tarafından yapım aşamasında olan inşaat ya da yeniden inşası için geliştirilmesi gerektiğinden karmaşık bir durum.
Vladimir Astanin, bir askeri havaalanının yıl sonuna kadar gerekli belgeleri onaylamak için zamanının bulunamayabileceği bir durum olduğunu ekledi. Yasaya göre, operatörler bu amaçlarla Temmuz 1 tarihine kadar görevlendirildi.
Şey, hepsi küçük şeyler. Mayıs ayındaki avluda, ayın ortasında. Ve Baltimore’da at sadece yuvarlanmadı, aynı zamanda ahırdan bile çıkmadı.
Pist gerçekten yeniden inşa edildi. 2015'ta bir yıl daha. Ama gerisi ...
WFP, elbette, harika. Bu çok güzel Yeni, daha uzun ve daha geniş. Bununla birlikte, normal operasyon için beraberinde bir sürü altyapı gereklidir. Taksi yolları, aydınlatma ve diğer zevkleri yazın.
Yılın üçte biri çoktan geçti ve her şey, helikopterlerin Aviadarts'ı temel aldığı, geçen yılkiyle aynı yerde. Ancak, kendiniz için yargıç.
Bir şey bu yıl bitmeyeceğini gösteriyor. Sırf hiçbir şeye başlamadı çünkü. Açıkçası, yılın 2017 resimleri, taze, 2018-th'den pek farklı değil.
Ancak inşaatçıların deneyimleri sadece inşaatçıların deneyimleridir. Bunun bir sorun olmadığını ve yaşandığını düşünenler ile aynı fikirdeyiz.
Gecikmiş yeniden yapılanma ve ertelenmiş inşaat projelerine ek olarak, bir başka önemli bileşen daha var. Ve hakkında zaten bahsetti. Bunlar insan.
Buturlinovka'da 47-th OSAP hareketine eşlik eden öfke hakkında, genellikle ayrı olarak konuşmak gerekir. Hem para açısından (doğal olarak, onlarsız) hem de sözde adalet açısından birçok ilginç şey var.
Ve ana mesaj, tüm hava alayının şu an olduğu ... BOMZHEY. Evet, evet, kesinlikle. Belli bir ikamet yeri olmayan birkaç yüz kişi.
2013 yılında alayın geçici olarak Buturlinovka'ya taşındığını hatırlayın. Baltimore onarım ve yeniden yapılanma sırasında. Ancak daha sonra Kırım, Donbass, yaptırımlar vb. Başladı. Para tükendi.
Ve insanlar kaldı.
Yasal yönlere dokunmayacağız, ancak, zamanımızın ruhunda oldukça doğal bir şekilde, kanunsuzluk kanunsuzluğa oturur ve deliliğe yol açar. Ancak Voronej'deki tüm karargahların çalışmaları, kesinlikle biraz sonra ve elimizdeki belgeler temelinde analiz yapacağız. Bölme emrinde çok hoş olmayan sorular var.
Bugün, aşağıdakilere sahibiz: 47 alayından insanlar, Buturlinovka'da 5 yıl boyunca kesinlikle belirsiz bir konumdalar. Ve orada ne kadar kalacakları kesinlikle anlaşılmaz.
Ülkeye hizmet etmek için sık sık kendi cebinden çıkardıkları para yarısıdır. İkinci yarı psikolojik bir bileşendir.
Bölgesel merkeze kıyasla, her yönüyle hala kaybedilen Buturlinovka'da beş yıl (anaokulları, okullar, tıp, üniversiteler hakkında sessiz kalmak, elbette hayır) - bu çok fazla. Tabii ki, Voronej'da konut alan askerler ailelerini orada bıraktı. Aileleri için normal yaşam koşullarının olduğu yerde.
Ve 5 yılları kendileri, neyi öğrenen hayatlarını düzenliyorlar. Alayı komutanlarından birinin üç yıl boyunca kendi ofisinde yaşadığı söylenir.
Batı Askeri Bölge’nin basın hizmetini veren bültenleri elbette neşeli ve iyimser. Çalıştı, yürütüldü, başarıyla tamamlandı ve hepsi.
Hayır, burada her şey yolunda. Antrenman yap ve hepsini yap. Hepsi tanıktı. Hoşçakal.
Bu “güle” ne kadar uzun sürecek, söylemesi zor.
Ama sadece Suriye'deki kayıplarımıza bakın. Mücadele konusunda mücadele etmeme konusunda açık bir üstünlük var. Ve bu bir kaza değil.
47'inci alayının kayıpsız olduğu belirtilmelidir.
Bununla birlikte, bildiğimiz gibi, mevcut durumla ilgili şikayet akışı giderek artmakta ve mahkemeye bireysel temyiz başvurusu sayıca artmaktadır. Mahkemeler ve otoriteler hala uçuş ve teknik personelin ateşlenmesiyle mücadele ediyor.
Anahtar kelime - güle güle.
Birçok kişi söyleyebilir: ne, öfkeli? Hangi maaşlar, hangi ödemelere tahammül edilemez?
Elbette yapabilirsin.
Acı çekebilir ve belirsiz durumlarını, anlaşılmaz veya ebedi öğretileri veya ebedi alan toplantıları. Ve birkaç düzine pozisyonun noktalarının ihlali. Fiili bir kasabada fiili olarak oturmuş olmanız, aileden 250 km uzakta olması (ki burada haklısınızdır) ve ayrıca parayı kendi cebinizden ödersiniz.
Askerin (ve memurun, evet) “tüm zorluklara ve yoksunluklara katlanmak zorunda” olduğu açıktır. Evet, su verme, bazen tanıdık bir şeyden mahrum bırakılmasında yararlıdır.
Ama uçakla savaş gelince ...
Anladığımız gibi, büyük olasılıkla, bölünme emrinin sorunu gerçekten harekete geçirmeye ve çözmeye başlayabilmesi için (anlamda, durumdan çıkmanın bir yolunu aramak ve “ne bir keçi duyuldu?”) Değil, muhtemelen uçağın gelmesi gerekiyor, peki ne oldu? İşte o zaman gerçekten koşuyorlar. Ve sadece koşturup değil, coşkuyla.
23326 askeri birliğinden gelen komutanlar, gerçekten ihtiyacınız olan şey bu mu? Veya şikayette bulunan ve temyiz eden ve mahkemeleri kaybedenlerin istediği şekilde sorunu çözmenin farklı bir yolu var mı?
Devam edecek. Bir sonraki bölümde, 45117 askeri personelinin neden Baltimore'a dönmek istediği hakkında konuşacağız. Ve daha yüksek durumlarda nasıl bakılacağı.
Doğal olarak, bazı belgeler eklenmiş olarak.
Bu arada, yakın gelecekte barışçıl uyuyan Baltimore havalimanı Savunma Bakanlığı çalışanları tarafından yapılan bir başka yalan olabilir. Ve Ivanovo’da olduğu gibi, bu yıl bir hava sahası olduğunu da söyleyen Savunma Bakanı Shoigu’ya böyle bir kurulumun kötü bir örneği değil.
Çirkin de gidebilir.