Enver abim buyurdular ki;
Bir gün Mübarekleri dinliyordum, buyurdular ki; Mevlana Halid-i Bağdadi hazretleri buyuruyor ki; Allah'ın dergahında sen ehilsin bu tarafa geç, sen na ehilsin bu tarafa geç ayırımı yoktur. Eğer bir kişi cenab-ı Hakkın razı olduğu kişi ise, kim var, yüz ellibin kişi, hepiniz içeriye... O bir kişi hatırına... Mübarekler de; ben arkadaşlarımla, hep beraber gideceğim, diye söz verdiler. Biz yeter ki onların yolunda olalım. Onların yolu üç şey: Kitaplarını okumak, onları yaymak ve birbirimizi sevmek. Mübarek olsun inşallah.
Mübarekler bir gün anlatmışlardı, Allah rahmet eylesin, Allah şefaatlerine nail eylesin; buyurdular ki; Kardeşim, yüz senede bir, bu dünyadaki bütün insanlar değişir. Bir insanın en fazla olsa olsa yüz sene ömrü olur. Bundan yüz sene evvel, burada oturanların hiçbiri dünyada, kainatta yoktu. Yüz sene sonra yine yok. Şu anda dünyadaki altımilyar insan yüz sene sonra olmayacak. Sonuç: yok, var, yok. İki yokluğun arasında bir varlık. Bu ömrümüz çok mu uzundur? Değildir.
ali zeki osmanağaoğlu