We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Sangita Dey, derin yoksulluktan köy evinden uzaklaştırıldı. Daha doğrusu, derin yoksulluk onu savunmasız hale getirdi. Onu besleyemeyen annesi tarafından uzlaştırıldı, genç bir genç olarak evlendirildi. Sangita daha sonra kayınvalidesinin kölesi oldu, ev işleriyle dolu ve açlıktan öldü. Sangita’nın kocası, kardeşinin onu taciz etmesine izin verdi ve kendisi de onu taciz etti. Hızlı bir şekilde arka arkaya iki çocuğu oldu. İki kız.
Sangita’nın akrabaları onu satmak umuduyla onu Delhi’ye götürdü. Ama kimse iki bebeği olan cılız bir genci satın almak istemiyordu. Eve döndüler ve taciz daha da kötüleşti. Dayaklar eklendi. Sangita, tren istasyonu platformunda yaşadığı Kalküta'ya kaçtı. Seks işçileri ile burada tanıştı.
Neden ailene geri dönmedin? Bir tercüman aracılığıyla sordum.
Sangita cevabında tereddüt etmedi. Annem alkolikti. Çok gençken beni başka birine verdi. Evliliğimi ayarlayan velilerimdir. Geri dönemezdim. "
Annen de seks işçisi miydi?
"Evet."
"Ve senin baban? Sana yardım edemez miydi? "
Ben babamı tanımıyorum. Sadece adı: Harun. "
Yeni arkadaşları onu Kalküta Tıp Fakültesi yakınlarındaki küçük bir kırmızı ışık bölgesi olan Bowbazar'a götürdü. O ilk gece neredeyse 6 dolar kazandı, hayatında hiç olmadığı kadar fazla. Yakınlarda iki küçük kızıyla yaşadığı bir oda kiraladı. Her akşam müşterilerini oraya getirdiğinde, iki kızını dışarı çıkarır ve büyük olanına, "Kardeşine tutun ve kimsenin onu almasına izin verme" derdi. Odasından her çıktığında Juma'yı yakınlarda çömelmiş, kolları bebek Jasmin'e sımsıkı sarmış, göğsüne sarılmış buluyordu.
Her biri üç dolardan üç ila dört numara çeviren ve kira için yalnızca birkaç sent ödeyen Sangita ve kızları artık aç değillerdi. Birkaç yıl böyle başardılar. Ama Juma vahşice büyüyordu. Beş yaşına geldiğinde yönetilemez hale geldi ve kız kardeşi Jasmin onun liderliğini takip ediyordu. Bir öğleden sonra birkaç saat konuştuğumuzda, Sangita onlar için korktu, dedi.
Yeni Işık yararlanıcısı / Fotoğraf: Yazar
Ve bunu doğrudan söylememiş olsa da, şimdi onunla evde yaşayan bir oğlu olduğunu söylerken yüzünü çevirmesi, kendisinin de onlar tarafından yük hissetmiş olup olmadığını merak etmeme neden oldu. Bir arkadaşı onu Hindistan'da cinsiyet eşitliğini gözeten ve seks işçilerinin çocuklarına tam barınak sağlayan New Light'ın kurucusu Urmi Basu ile tanıştırdığında, Sangita onlardan iki kızını almalarını istedi.
Bu yaklaşık yedi yıl önceydi. Kalküta’nın gelişen kırmızı ışıklı semtlerinden biri olan Kalighat’ta bir kanalda durgunlaşan yoğun, kirli suya bakan bir balkonda benimle oturan Sangita için işler iyi gitti. Ve kızlarını tanıyorum. New Light'ın sahip olduğu seks işçilerinin kızlarının yurdu olan Soma Home'da şu anda zeki, ama yaramaz bir 12 yaşında olan, okula giden ve arkadaşlarıyla dans yarışmaları düzenleyen Juma ile aynı evde yaşıyorum. Ve Jasmin, kız kardeşinden farklı olarak tam zamanlı yaşadığı New Light barınağındayken iPad'imde Angry Birds oynamayı seviyor. Sangita'ya gelince, evli ve bir ofis uşağı olarak çalışıyor. Yapabildiği zaman kızlarını ziyaret eder. Ama onları eve götürmedi.
Kalküta'da olduğum birkaç hafta boyunca bu tür hikayelerin ortasındayım. Soma Home'da korunan ve desteklenen 34 kızla birlikte yaşıyorum. Kızlara normal bir Bengalce yetiştirilmesinin yararını sağlamak için hoş, alt-orta sınıf bir mahallede yaşıyorlar. Yükselen mango, palmiyeler ve çalılarla kaplı geniş boş sokaklarıyla huzurlu bir bölgedir. Pariah köpekleri sıcak kaldırımda rahatsız edilmeden uyuyor. Sabahın erken saatlerinde, paçavra adam ve sebze satıcısının boğuk çığlıklarının arasına serpiştirilmiş güvercinlerin seslerini duyabiliyorum. Mahallenin güzellik salonu 4 dolara saçımı yıkıyor ve metro istasyonunun yakınındaki atıştırmalık satıcısı 25 sente taze patlamış mısırla dolu bir gazete külahını dolduruyor.
Soma Home'daki her genç kız zaten bir trajedi hayatı yaşamıştır. Protima’nın annesi AIDS’ten öldü. Juhi’nin annesi alkoliktir, cenin alkol sendromunun etkisi Juhi’nin yüzünde belirgindir ve ders çalışırken yaşadığı zorluklar. Kajol'un annesi, yedi yaşındayken güzel kızına bakan erkekleri gördü ve güvenliğinden korktu. Neha’nın annesi ve babası onu acımasızca dövdü. Monisha gibi birkaçı, New Light'tan mikro krediler sayesinde bağımsızlığını sürdüren annelere ve şu anda çok iyi eğitimli bir kızı utandırmama arzusuna sahip. Her Monisha için, başka bir kırmızı ışık mahallesinde kaybolan ya da kızını istemeyen, onun yerine evde oğullarını seven bir Rani ya da Smrithi vardır.
Bu kızların geçmişi hakkında hiçbir şey bilmiyorsanız, zekaları, coşkusu ve yetenekleri sizi bir kız kampına girdiğinize ikna edebilir. Yataklarda eski püskü çarşaflarla, paylaşacak kıyafetleri, tokaları, ayakkabıları paylaşan kızlar, kişisel eşyaları olmayan ve aileden asla mektup almayan, ancak diğerlerinden tamamen aynı olan biraz kalabalık, gürültülü bir kamp. Razia, boks hakemi, hakem ve Hindistan milli kadın takımının koçu ile haftada üç kez boks yapan genç bir grup var. Her yerde 12 yaşındaki çocuklar gibi birbirlerine kart ve bilezik yapan ortanca kızlar var. Kendi versiyonunu sahneleyen ilkokul kızları var. Yıldızlarla Dans. Okul de rigueur, yemekler besleyicidir, kurallar açıktır. Herkes sırayla aşçının hazırlanmasına yardım eder. TV'ye yalnızca hafta sonu akşamları izin verilir.
Soma Evde / Fotoğraf: Yazar
Ben Soma Home'da yaşarken birlikte yemek yeriz, Bananagram'larla kelime oyunları yapar, hikayeler paylaşırız. Bazen derslere yardımcı oluyorum. Hafta sonları genç kızları oyun oynamaya götürüyorum. Saatlerce sallanabilirler. Büyük kızlarla Shahrukh Khan o anın yıldızıyla göründüğünde bir Bollywood filmine gidip yuhalama, ıslık ve alkışlarla dolu bir akşam geçiriyorum. Çantalar dolusu cips ve litre Pepsi bizi üç saatlik eğlence boyunca sürdürüyor.
Bir gün Puja, Shibani ve Borsha bana tercih edilen bir Bengal tavuğu tarifini öğretmeyi teklif ediyor. Karşılığında onlara ratatouille yapmayı öğretmeyi kabul ediyorum. Puja'ya yemeğin adını söylediğimde, "Ah, dişlerimin düşeceğini söylemeye çalışırsam!" Diyor. O gece herkes bizim yaratılışımızı örnekliyor. Madhobi, "Yeterince baharatlı değil" diyor. "Bana pizza masalasını hatırlattı!" diyor Shibani, kekik, kekik ve biberiyeyi Akdeniz yemeğime karıştırdığını tespit ediyor.
Nimetler bir perspektif meselesidir ve hayırsever ile yararlanıcının perspektifi farklı olabilir. New Light'ta hiç kimse, bir sokak yürüyüşçüsünün çocuğuyla ayrılmaya istekli olduğunu kabul etmez. Bazı anneler, çocuklarını istedikleri gibi görebileceklerini ve onu istedikleri zaman eve getirebileceklerini bilmelerine rağmen bunu bir nimet değil, hakaret olarak görüyorlar. New Light, hizmet verdiği kadınlarla en yüksek güvenilirliğe sahip olmak için ofislerini Kalighat kırmızı ışık bölgesinin ortasında bilerek kurdu. Burası Kalküta’nın eski mahallelerinden biri, alçak, çökmekte olan binalar ve kurutma çarşafları ve sarilerle asılı dar sokaklardan oluşan bir yer. Daha geniş sokaklar, seyyar satıcılar, çınlayan müzik ve kornalarla yüksek sesle çalıyor.
Birkaç seks işçisi, New Light barınağının terk edilmiş bir tapınağın yıkıntılarına yerleştirildiği dar sokağın girişinde duruyor. Mesleklerini tespit edebiliyorum, çünkü a) herkes hareket ederken hareketsiz duruyorlar ve b) parlak sarileri ve rujları gündüz için pek yakışmıyor. Her gün onlardan geçiyorum ve Nepalli insan kaçakçılığı kurbanı olduklarını biliyorum. İlk başta başlarını düşürüyorlar ya da ben yürürken dönüyorlar. Sonra ben onlara bakarken bana bakıyorlar. Gelip gitmemin bir haftası ve sonunda başımı salladılar. Düzenli oldum.
Köşe işçilerini selamladıktan sonra, nemli geçitten aşağıya doğru yürüdüm, kaldırım taşlarında oturan kadınların yanından, dar bir yatak genişliğindeki penceresiz odaların yanından, çöp burun kıvıran uyuz köpeklerin etrafından, duvara kova banyosu yapan bir adamın sıçramasından kaçınıyorum. Soluk bir karnabahar sapının yanında yatan kullanılmış bir prezervatifin üzerinden geçiyorum. Şişman bir kadın, kocaman bir göğsü, eski püskü sarisinin altına iter. Dar bir avluda, tavuklar, kırmızı bir battaniyenin içinde kıvrılmış bir bedenin yattığı halat yatağının altını tırmalıyor, hiçbir şey görünmüyor, ancak bir kafanın karışık gri saçları. Birkaç kişi yüksek sesle konuşarak bir araya gelir. Adımlarım için acele ediyorum, bunun standart Bengalce sohbeti mi yoksa kavga başlangıcı mı olduğundan emin değilim.
Kalighat'ta bin beş yüz kadın seks için kendilerini satıyor. Kalküta’nın en büyük kırmızı ışık bölgesi değil. Bir bölge, bir erkeğin on veya on iki yaşında bir kız bulmaya gittiği yerdir. Oradaki kızların çoğu kaçırıldı, bir çuval pirinç karşılığında satıldı ya da bir köy sokağında kaçırıldı. Bir diğeri güzel genç kadınlarıyla tanınır. Sokakta o kadar iyi bir gelir elde ediyorlar ki, çocuklarını özel okula, özel üniformalara, renk uyumlu baretlere ve her şeye gönderebilirler. Ve her kırmızı ışıklı alanda, her zaman yaptığı şeyi yapmak için anneleri tarafından eğitilmiş, aile işini takip eden kızlar bulacaksınız. Ticareti erken öğrenirler.
Kalighat avlusu / Fotoğraf: Yazar
Yürürken, sokağın uzak ucundaki kanaldan akan sıcak koku ile çarpışan karanlık siyah çamur taşıyan açık bir kanaldan çıkan soğuk kokuyu soluyordum. Tüm hayat kokuları burada, küçük bir kömür mangalından gelen bir tutam duman, gece biriken idrar amonyağı ile karışıyor, buharlı chai'den kakule pişmiş pirincin ipeksi tatlılığıyla harmanlanıyor ve bir avuç biberin ısırığı düşüyor. bir tencerede.
Ortak bir 8 × 8 avludan, dar, kiremitli bir merdivenden yukarı ve New Light kreşine ve ofislere ev sahipliği yapan çatı terasındayım. Kalighat'ın çocukları için burası kahkaha ve derslerin, düzenli yemeklerin, şekerleme zamanlarının, arkadaşlıkların ve kucaklaşmaların cennetidir. Barınak temiz, öngörülebilir ve disiplinli, aşağıdaki Kalighat sokaklarında olmayan her şey.
Her zaman merdivenlerin başında durup, eli deforme olmuş bir kadının büyülü bir kayması olan Priti'yi sessizce ziyaret ederim. Eski annesi ve alkolik kocasıyla 6 × 8'lik bir odada yaşıyor. Bir gün geldiğimde, annesinin çelik gri saç teli arasından geniş dişli bir tarağı yavaşça, dikkatlice çekiyor. Beni görünce kollarını annesinin etrafına doladı ve çenesini tiksintiyle kocasına işaret etti. Uyuyor, bacak bacak üstüne atmış, duvara yaslanmış, bir kolunu kehribar rengi bir sıvıyla dolu kirli plastik bir su şişesine doğru fırlattı. Sağ gözünün kırmızı kanlı olduğunu görüyorum. Gözlerimin derinliklerine bakarken, dişsiz ağzı öfke ve acı içinde çalışırken, kapısında birkaç dakika çömeldik. Ona dikkatle sarılıyorum. Yavru bir kuş kadar kırılgan hissediyor. Annesinin yanaklarını okşadı, sonra bükülmüş elini kendi ayağına götürüp yüzünü buruşturdu.
Kalküta'dan ayrılmadan önce, kızı Tanisha'nın 10 yıldır Soma Home'da yaşadığı 15 yıllık seks işçisi Harini ile birkaç saat geçiriyorum. Harini'nin küçük yatağı, tek odalı evinin büyük bölümünü kaplıyor. Yatakta pembe bir pamuk serilmiş ve duvarlarda Salman Khan, Hrithik Roshan ve diğer Bollywood iri parçalarının posterleri ile oda tertemizdir. Küçük cam duvar dolaplarında, Tanisha’nın okul ödülleri arkadan sıkıştırılmış oyuncak askerler gibi dizilmiş oje şişelerini fark ettim. Biz konuşurken yatağında bağdaş kurup ojeye bakıyorum. Bu parlak renkler baştan çıkarıcı. Ve dikkat dağıtıcı.
Gizli bir şekilde şişe sayısını saymaya başladım. 42'ye geldiğimde kendime hakim olamıyorum. Bu kadar çok ojeyi nereden buldun? Soruyorum.
"Erkek arkadaşlarımdan birinin bir salonu var!" Harini diyor. Chai'yi paylaştıktan ve kendimizi sessizce konuştuktan sonra, hem raflara bakıyoruz hem de aynı düşünceye sahibiz. Tırnaklarımızı yapmanın zamanı, benimkini boyar, ben de onunkini boyarım. Sakız pembesini seçiyorum. Çim yeşilini seçer. Kızlar kız olacak.
[Editörün notu: Bu hikayedeki kişilerin adları, gizliliklerini korumak için değiştirildi.]