Geçtiğimiz cuma günü basında da yer alan şiddetli fırtına bizleri eve kapadı. Ben kendi adıma cuma gecesini, camlar patlamasın diye evin dört cephesindeki ahşap kepenkleri kapatıp, gidip gelen elektrik nedeniyle çalışmayan klima yüzünden soğuyan evde şömine yakıp ısınarak geçirdim. Elektrik geldikçe müzik dinleyip, gidince biraz iPad ile zaman geçirip geceyi bitirdim. Uzun bir geceydi. Ama hiç keyfim kaçmadı. Çünkü insan istediği bir yerde, çevrede yaşıyor, hayalindeki gibi bir evde yaşıyorsa fırtına da, gidip gelen elektrik de sorun yaratmıyor. Eldeki imkanla zamanını iyi değerlendirebiliyor. Tabii buraya ilk geldiğim sene yine şiddetli bir fırtına sonrası, sadece benim evime gelen hatta ortaya çıkan arızanın giderilmesi için Aydem'e 48 saat ulaşamamanın verdiği sıkıntı aynı şey değil. O ayrı bir durumdu. Hoş artık burayı da öğrendim, bir daha olursa kimi arayacağımı, nereye gideceğimi biliyorum. O zaman acemiydim.
|Yeniköy Mahallesindeki kümbetlerden (gümbet de denir) biri|
|Yeniköy Mahallesinin araba geçen ana sokağı|
Yani önemli olan nerede yaşadığınız. İstanbul'daki son evimde -ki artık buraya yerleşmeyi kafama koymuştum- on dakikalık elektrik kesintisinde sinirlenirken burada hay allah, neyse n'apalım diyebiliyorum.
|İç içe geçen bahçeler|
|Karaada önünde tekni yarışları yapılıyor, arkada Datça'nın silüetinden bir bölüm görünüyor|
|Bu sokaktan kendinizi aşağıya doğru bırakırsanız Gemibaşı'nın önüne çıkarsınız|