Jozef Pilsudski Minsk'te. 1919 yılı
Batı'nın Rusya'ya karşı "Haçlı Seferi". Polonya'da hiç kimse 1772 sınırlarının geri dönüşü üzerine sloganı kaldırmadı. Polonyalı lordlar Avrupa'yı tekrar büyük bir savaşa sokmak istiyorlardı. Birinci Dünya Savaşı, eski Milletler Topluluğu topraklarının bir parçası olan Polonya devletine geri döndü. Bu nedenle Varşova, Avrupa'da yeni bir büyük savaşın Polonya'ya iddia ettiği toprakları vereceğine inanıyordu.
Huzurlu Polonya
Pansko-nazik seçkinlerin tamamen ayrışmasından kaynaklanan Polonya-Litvanya Topluluğu'nun (1772, 1793 ve 1795) üç bölümünün ardından Polonya devletliği tasfiye edildi. Polonyalılar üç imparatorluk topraklarında yaşıyordu: Avusturya. Almanca ve Rusça. I. Dünya Savaşı'nda, tüm bu güçler yenildi ve Batı demokrasileri - İngiltere, ABD ve Fransa - tarafından bölündü. 1918 Kasım'ında İtilaf, Polonya bölgelerini düşen Avusturya-Macar ve Almanlardan ayırdı ve onları savaştan önce Rusya'ya ait olan ancak daha sonra Alman birlikleri tarafından işgal edilen bir bölge olan Polonya Krallığı ile birleştirdi.
Aralık 1919'da İtilaf Yüksek Kurulu sözde göre Polonya Cumhuriyeti'nin (İkinci Polonya-Litvanya Topluluğu) doğu sınırını belirledi. "Curzon hattı" (İngiltere Dışişleri Bakanı Lord Curzon'un adını almıştır). Bu hat, Polonya'nın doğu sınırının yaklaşık olarak bulunduğu yerden geçti. Bu çizgi bir bütün olarak etnografik ilkeye karşılık geliyordu: batısında Polonya nüfusunun ağırlıklı olduğu topraklar, Polonya kökenli olmayan (Litvanyalı, Batı Rus) nüfusun ağırlıklı olduğu doğu bölgelerine. Fakat tarihsel Polonya Krallığı ve Rusya sınırı Curzon hattının ortalama 100 km batısında geçti, bu nedenle bazı eski Rus şehirleri Polonya'da kaldı (Przemysl, Kholm, Yaroslavl, vb.).
Yeni Polonya-Litvanya Topluluğu yeni mağlup edilen imparatorlukların toprakları ve onların "bağımsızlığa" giden enkazları ile çevriliydi. Bu nedenle Varşova, İtilaf'ın önerisine kör bir bakış attı ve imparatorluğunu "denizden denize" (Baltık hakkında Karadeniz'e) yeniden yaratmaya mümkün olduğunca yakalamaya çalıştı. Polonyalılar Baltık Denizi'ne eriştiler: 1919'da Versay Antlaşması, Pomeranya'nın bir parçası olan Batı Prusya'nın bir parçası olan Alman eyaleti Posen (Poznan) 'nın çoğunu Polonya'ya transfer etti. Danzig (Gdansk) “özgür şehir” statüsü aldı, ancak Polonyalılar 1939'da Almanya'nın yenilgisine kadar bunu iddia etti. Ayrıca, Polonyalılar Silezya'nın (Doğu Yukarı Silezya) Almanlar bölümünden ele geçirildi.
Polonyalılar Çekoslovakya'dan Cieszyn bölgesinin bir kısmını ele geçirdiler. Ekim 1920'de Polonyalı birlikler başkent Vilnius (Vilnius) şehri ile Litvanya'nın bir bölümünü kesti. Ancak hepsinden önemlisi, Polonyalı elit, Rusya'nın Sorunlar Zamanı tarafından parçalandığı doğuda kâr elde etmeyi umuyordu. 1919'da Polonya ordusu Batı Ukrayna Halk Cumhuriyeti'ni (ZUNR) yendi ve Galiçya'yı işgal etti. 1923'te Milletler Cemiyeti Galiçya topraklarının Polonya'ya girişini tanıdı.
Polonya "denizden denize" Rus toprakları pahasına
1919'un başlarında Polonya, Sovyet Rusya ile bir savaş başlattı (İkinci Polonya Topluluğu'nu Yaratmak). Amaç 1772 Milletler Topluluğu'nun sınırlarıydı. Sorunsuz bir şekilde Polonyalı birlikler Litvanya, Belarus ve Küçük Rusya'nın (Ukrayna) önemli bir bölümünü işgal etti. Polonyalılar fırsatı kullandı - Kızıl Ordu'nun en iyi kuvvetleri Beyaz Muhafızlarla mücadeleyle bağlandı. Ardından Varşova geçici olarak saldırıyı durdurdu. Polonya hükümeti Beyaz Ordu'nun "birleşik ve bölünmez Rusya" sloganıyla kazanmasını istemiyordu. Taganrog'da Denikin ve Pilsudski’nin temsilcisi General Karnitsky arasındaki ay süren müzakereler sonuç vermedi. Bu, sınırlarını gösteren Polonyalı seçkinlerin büyük bir hataydı. İtilaf ve Denikin ordusu tarafından desteklenen güçlü Polonya ordusunun eşzamanlı darbesi, Sovyet Cumhuriyeti'nin düşmesine veya topraklarında keskin bir azalmaya yol açabilir. Buna ek olarak, Polonyalı lider Pilsudski Kızıl Orduyu hafife aldı, Polonya ordusunun kendisinin Beyaz Muhafızlar olmadan Moskova'ya girebileceğine inanıyordu.
Sovyet-Polonya müzakereleri de başarıya yol açmadı. Her iki taraf da ateşkesi yeni bir çatışma turu hazırlamak için kullandı. 1920'de Polonya ordusu saldırıyı yeniden başlattı. İlkbaharda, Polonyalılar Belarus ve Küçük Rusya'da yeni başarılar elde etti ve Kiev'i aldı. Ancak Kızıl Ordu kuvvetleri yeniden topladı, rezervleri sıkılaştırdı ve güçlü bir karşı saldırı başlattı. Haziran ayında, 1. Budenny Süvari Ordusu Kiev'i geri aldı. Polonyalı birlikler karşı saldırı yapmaya çalıştı, ancak yenildiler. Temmuz 1920'de, Tukhachevsky önderliğindeki kırmızı Batı Cephesi tekrar saldırıya geçti. Polonyalılar daha önce yakalanan toprakları ve şehirleri kaybederek hızla geri çekildiler. Kısa bir süre içinde Kızıl Ordu 600 km'den fazla ilerledi: 10 Temmuz, Polonya birlikleri Bobruisk'ten ayrıldı, 11 Temmuz - Minsk, 14 Temmuz - Vilno. 26 Temmuz'da Bialystok bölgesinde, Sovyet birlikleri doğrudan Polonya topraklarına geçti. 1 Ağustos'ta Brest'e neredeyse Kızıllara direnmeden verildi.
Hızlı bir zafer başını çevirdi. Devrimci romantizmlerinde Bolşevikler orantı hissini kaybetti. Polonya Geçici Devrimci Komitesi (Polrevkom), Varşova'nın ele geçirilmesinden ve Pilsudski'nin devrilmesinden sonra tam güce kavuşacak olan Smolensk'te kuruldu. Bu resmi olarak 1 Ağustos 1920'de Bialystok'ta ilan edildi. Komiteye Julian Markhlevsky başkanlık etti. Lenin ve Troçki, Kızıl Ordu Polonya'ya girdiğinde proleter bir isyanın patlak vereceğinden ve Polonya'nın sosyalist olacağından emindi. Daha sonra devrim, Sovyetlerin Avrupa çapında zaferine yol açacak olan Almanya'da tamamlanacak. Sadece Stalin, Curzon hattında durma ve Varşova ile barış yapma çağrılarıyla Sovyet hükümetini ayılmaya çalıştı.
Ancak Moskova saldırıya devam etmeye karar verdi. Yenilgiyle sona erdi. Kızıl Ordu, Varşova için Ağustos savaşını kaybetti. Polonya proletaryasını destekleme umutları gerçekleşmedi. Birlikler önceki savaşlardan bıkmıştı, Kızıl Ordu'nun iletişimi gerilmişti, arka kısmı sabit değildi. Düşman hafife alındı. Polonya ordusu, aksine, güçlü bir arka tarafa sahipti, ön hat azaldı, bu da Polonyalıların sermayenin savunmasına odaklanmasını sağladı. Kızıl Ordu'nun başarı şansı olabilir, ancak Tukhachevsky'nin oynadığı faktör. Sovyet Batı Cephesi, son derece hırslı bir komutan olan Napolyon'un görkemini hayal eden bir maceracı olan Tukhachevsky tarafından yönetildi. Com Front, Batı Cephesi ordularını püskürterek onları farklı yönlere gönderdi.
Sonuç olarak, bu savaşı “hataların komedi” olarak adlandıran Pilsudski, Tukhachevsky'nin birliklerine ezici bir yenilgi verdi (“Vistula'da Mucize”). Batı Cephesi birlikleri ağır kayıplar verdi. Bu, Polonya ordusunun sonbaharda daha önce kaybedilen bölgelerin bir kısmını geri alabilmesini sağladı. Her iki taraf da mücadele tarafından tükendi ve barışa gitti. 18 Mart 1921'de Polonya ile RSFSR (heyeti Beyaz Rusya SSR'sini temsil eden) ve Ukrayna SSR arasında Riga'da Riga Barış Anlaşması imzalandı. Polonya - Batı Ukrayna ve Batı Belarus için geniş bölgeler kaldı.
Polonyalı birlikler Kiev'e giriyor. 1920 yıl
Kolonizasyon politikası
Böylesine büyük bir üretimi yutmuş olan Varşova, İkinci Dünya Savaşı'ndan önce her zaman “sindirmek” için harcadı. Daha yüksek bir ırkın haklarına sahip olan Polonyalılar, Batı Rus ve Litvanya topraklarını en acımasız yöntemlerle kolonileştirmeye çalıştılar. Polonyalı yetkililer nüfusun neredeyse üçte birini oluşturmaya çalıştı. Tüm Katolikler ve Uniate'ler Polonyalılar olarak kabul edildi. “Muhalifler” zulme maruz kaldı - Polonya'da olduğu gibi Katolik demiyorlardı. Uniate kiliseleri yok edildi veya kiliselere dönüştürüldü. Volyn'deki tüm köyler Polonya oldu.
Varşova bir "kuşatma" politikası izledi. Polonyalı yerleşimciler, emekli askerler, ailelerinin üyeleri ve Sovyet Rusya ile savaşın sona ermesinden sonra ve daha sonra Batı Ukrayna ve Batı Belarus topraklarında aktif olarak polonize etmek (parlatmak) için toprak tahsisatına kuşatma denilen sivil göçmenler. Küçük Rus topraklarının zaten yoğun nüfuslu olmasına rağmen, Polonyalı sömürgeciler en iyi topraklara ve cömert nakit sübvansiyonlarına tahsis edildi. Polonyalı yetkililer bir zamanlar kuşatmayı 15 ila 40 hektarlık bir arazi verdiler. Yani 1921-1939 döneminde. Yaklaşık 300 bin yerleşimci etnik Polonya topraklarından Belarus'a, yaklaşık 200 bin kişi Doğu Galiçya ve Volin'e taşındı.
Bu Batı Rus nüfusunun direnişine yol açtı. 1930'da, Ukrayna'daki Polonyalı toprak sahiplerinin ve kuşatmacıların evlerine yapılan saldırılar daha sık hale geldi. Yalnızca 1930 yazında, Galiçya'nın doğusunda 2200 Polonyalı ev yakıldı. Yetkililer birlikler getirdiler, yaktılar ve yaklaşık 800 köy yağmaladılar. 2 binden fazla kişi tutuklandı, yaklaşık üçte biri büyük hapis cezası aldı.
Polonya tehdidi
1920'lerin başından beri Polonyalı diplomatlar Batı'da Polonya'yı "aydınlanmış Avrupa" nın savunucusu Bolşevizme bir engel olarak yarattılar. 1921'de Fransa ile bir ittifak anlaşması imzalandı. Doğru, Polonyalılar bir kez daha kendi tarihlerini tamamen unuttular ve Fransa'nın Polonya'nın müttefiki olmasına rağmen, genellikle “ortağını” tehlikeli bir zamanda terk ettiğini hatırlamıyorlardı. Napolyon'un Rusya ile savaştığı 1807-1812 dönemine ek olarak.
Polonyalı seçkinler ülkeye 1920'lerde ve 1930'larda insanları refaha götüren ne ekonomik ne de sosyal reformlar veremediler. Sonuç olarak, sadece eski slogan kaldı: “Mozh'dan mozh'a” (“denizden denize”). Varşova'daki hiç kimse 1772 sınırlarının geri dönüşünü unutamayacaktı. Polonyalı lordlar Avrupa'yı tekrar büyük bir savaşa sokmak istiyorlardı. Birinci Dünya Savaşı, eski Milletler Topluluğu topraklarının bir parçası olan Polonya devletine geri döndü. Bu nedenle Varşova, Avrupa'da yeni bir büyük savaşın Polonya'ya iddia ettiği toprakları vereceğine inanıyordu.
Bu kursun savaştaki ana şefi 1932-1939'da Polonya Dışişleri Bakanı idi. Jozef Beck. 1935'te Pilsudski'nin ölümünden sonra, Polonya'daki iktidar üç kişilik iktidar grubunun eline geçti - Mareşal Rydz-Smigly, Başkan Mosczycki ve Beck, Beck aslında Varşova'nın dış politikasını belirledi. Bu nedenle Batı basını Eylül 1939'a kadar Polonya hükümeti Beck hükümetini çağırdı.
Polonya, Avrupa'daki ana saldırgan değildi, ancak Pilsudski ve siyasi yolunun mirasçıları Mussolini veya Mannerheim'dan daha kötü ve daha iyi değildi. Roma'da, yeni Roma İmparatorluğu'nun büyüklüğünü geri kazanmayı, Akdeniz'i İtalyanlara, Balkanlar'da ve Afrika'da boyun eğdiren ülkelere ve halklara dönüştürmeyi hayal ettiler. Helsinki'de Karelya, Kola Yarımadası, Leningrad, Arkhangelsk ve Arkhangelsk eyaletleriyle bir “Büyük Finlandiya” yaratmayı planladılar ("Suçlu Stalinist rejimin" "barışçıl" Finlandiya'ya karşı saldırganlığı efsanesi; SSCB'ye Finlandiya ile savaş başlatmaya neden olan şey). Varşova'da Ukrayna'yı hayal ettiler.
Böylece, Varşova'da hala Rus topraklarına yaladılar. Polonyalı lordlar, Rus topraklarının yakalanması ve sömürgeleştirilmesi ve Karadeniz'e erişim planlarını terk etmediler. Polonyalılar Ukrayna SSR'larının çoğunu ele geçirmeye çalıştı. Bu, İkinci Dünya Savaşı'na kadar SSCB ve Polonya arasındaki sürekli kötü ilişkileri önceden belirledi. Ve düşmanlık Polonya idi. Varşova, Moskova'nın iyi komşuluk ilişkileri kurma çabalarını inatla reddetti. Zaten 1930'ların başında, SSCB dünyanın tüm ülkeleri ile ticaret anlaşmaları yaptı, sadece Polonya böyle bir anlaşma imzalamayı reddetti ve sadece 1939'da ölümlerinden birkaç ay önce Ruslarla tanıştı.
Polonya sınırı tehlikeli bir yerdi. Burada 20'lerde sürekli olarak çatışmalar ve çatışmalar meydana geldi. Çeşitli Beyaz Muhafızlar ve Petliura müfrezeleri, Polonya otoritelerinin ve ordunun karmaşıklığıyla, RSFSR ve Ukrayna SSR topraklarına periyodik olarak saldıran Polonya Cumhuriyeti topraklarına dayanıyordu. Bu, Sovyet hükümetini Polonya yönünde büyük güçler tutmaya zorladı. Aynı zamanda, Sovyet Rusya, zayıflığı nedeniyle, 20'lerde ve 30'larda son derece ihtiyatlıydı. Sovyet sınır muhafızlarının kullanımlarını kısıtlamak için çok katı kuralları vardı оружия sınırda. Polonyalılar fatih gibi kibirli davrandılar. Bu dönemde Moskova'nın Polonya'yı Avrupa'nın (Almanya ile birlikte) en olası düşmanı olarak görmesi ve savunma savaşına hazır olması şaşırtıcı değil.
Polonya Dışişleri Bakanı Jozef Beck'in Berlin'e resmi ziyareti. 1935 yılı.
Devam edecek ...