Bunlardan en önemlisi, dağılmış (mekan olarak) olan işgücünü bir arada tutabilmek ve bunu sağlamak için de güçlü bir sanal kültür oluşturmak, bunun yollarını aramak olacaktır.
Bunu yapabilmek için de öncelikle varlık ve üretkenlik arasındaki bağlantının koparılmasının sağlamak, yani maaşlı çalışanların çalışma saatleri ve yer konusundaki beklentilerini yeniden ele almak gerekecektir.
İşbirliğinin ne zaman ve nasıl yapılacağı, şahsen ve uzaktan yapılacak olan işlerin sınırlarının belirlenmesi önceliklerden biri olacaktır.
Çalışma alanlarının yeniden düzenlenmesi, yalnız ve ortak çalışma alanlarının ayrılarak yeniden planlanması gerekecektir.
Artık eskiye dönmenin, daha doğrusu modası geçmiş model ve süreçlere dönmenin bir anlamı yoktur, yeni keşfettiğimiz operasyonel verimlilikler üzerinde çalışarak onları yükseltmemiz gerek.
İşin temel bileşenleri- nasıl çalıştığımız, nerede çalıştığımız, üretkenlik, iş birliği, katılım, kültür, tazminat, sağlık, güvenlik ve esenlik – birbirleriyle iç içe bağlıdır. Bunların her biri sürekli değişir. Bugünkü çalışma modeli üç yıl öncesinden ve hatta salgından sonra üç ay öncesinden bile çok farklı. Bu bileşenlerin her biri büyük ölçüde bölgeye, yerel yasalara, geleneklere ve nüfuslara, kentsel ve kırsal ortamlara ve mevcut ulaşım ve teknolojik altyapı gibi diğer öğelere bağlıdır. Ülkeden ülkeye değil kuzeyden güneye bile değişiklik gösterir.
Bu nedenle Kişisel İş Modeli – Yeniden başla aracını kullanırken tüm bu faktörleri göze almak zorundayız.
Kitabın ilk 50 sayfasını ücretsiz indirmek için aşağıdaki QR kodu tıklayabilir veya okutabilirsiniz.