Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı'nın (AGİT) yaptığı bir araştırma, Doğu ve Güneydoğu Avrupa'da kadınların maruz kaldığı şiddetin boyutları konusunda "korkunç" bir tablo ortaya çıkardı.
Araştırma kapsamında Arnavutluk, Bosna Hersek, Karadağ, Kosova, Kuzey Makedonya, Moldova, Sırbistan ve Ukrayna'da yaşları 18 ile 74 arasında değişen 15 bin 179 kadın ile yüz yüze görüşüldü.
Şiddete maruz kalan kadınların oranı
Ankete katılan Avrupalı kadınların yaklaşık yüzde 70'i, 15 yaşından sonra bir şekilde şiddet gördüklerini söyledi. Katılımcıların yüzde 31'i bu tecrübelerinin son 12 ayda gerçekleştiğini belirtti.
Kadınların yüzde 23'ü, ilişki yaşadığı kişinin fiziksel ya da cinsel şiddetine maruz kaldığını ifade etti. Yüzde 18'i ise bu şiddeti, ilişki dışı birinden gördüğünü söyledi. Kadınların maruz kaldığı ilişki dışı şiddetin sorumlusunun ise yüzde 31 oranında aile bireyleri olduğu belirlendi.
Kadınların maruz kaldığı en yaygın şiddet biçimi ise psikolojik şiddet. Psikolojik şiddet uygulanan kadınların yüzde 60'ı, bu şiddeti partnerinden gördüğünü belirtti.
Üniversite mezunu kadınlar da şiddet mağduru
Araştırmaya göre, üniversite mezunu kadınların şiddete maruz kalma oranı, eğitim düzeyi düşük kadınlara kıyasla daha yüksek. İlişki dışı bireyden görülen şiddet bakımından karşılaştırma yapıldığında, aradaki fark daha da açılıyor.
Ekonomik ya da sosyal statüleri ne olursa olsun tüm kadınların şiddete maruz kalabileceklerini ortaya koyan araştırmaya göre bazı gruplar ise daha büyük risk altında. Bu grubun içinde "fakir, ekonomik açıdan bağımlı veya çocuklu kadınlar" bulunuyor.
Yetkililere güven sorunu
Ankete katılan her 10 kişiden 6'sı, kadına yönelik şiddetinde çok ya da oldukça yaygın olduğunu düşünüyor. Ancak araştırma, kadınların birçoğunun, yaşadıkları şiddeti, yetkililere güvenmedikleri ya da ne yapmaları gerektiği konusunda kendilerini yeterince bilgili hissetmedikleri için ilgili makamlara bildirmediklerine işaret ediyor.
AGİT, yapılan anket sırasında yöneltilen sorular hazırlarken, "İstanbul Sözleşmesi" olarak da bilinen "Kadına Yönelik Şiddet ve Aile İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye Dair Avrupa Konseyi Sözleşmesi" ile belirlenen tanımların esas alındığını açıkladı. Mayıs 2011'de İstanbul'da imzaya açılan bu sözleşme, kadına karşı şiddetin önlenmesinde hukuki bağlayıcılığı bulunan ilk uluslararası belge niteliği taşıyor. Türkiye, İstanbul Sözleşmesi'ni ilk imzalayan ülkeler arasında bulunuyor.