Oflu Hasan’ın ölümünden sonra onun tahtına kimin geçeceği merak ediliyordu. Aslında bunu merak edenler sadece bizlerdik, yani yeraltı dünyasıyla ara sıra sansasyonel bir olay patlak verdiği zaman “vay canına” diye ilgilenen sahne dışındaki seyirciler. Eğer Oflu Hasan’dan sonra onun yerine başka birinin “en büyük” olması söz konusu olsaydı, bunu Dündar Kılıç’a yakıştıranlar çoğunluktaydı. Örneğin Cemal Süreya “Yeraltı dünyasında hiyerarşi yok derler. Yine de bir numara, Marlon Brando, Napolyon odur” diyorduAbi (Kabadayılar, Mafya ve Derin Devlet), Doğan Yurdakul
avukat beni uyarmak gereğini duydu: “Doğan Bey, siz siz olun yine de bu hesaba çok fazla güvenmeyin. Çünkü Abi hapisteyken ara sıra geceleri çıkar, sabaha karşı dönerdi. Bu giriş çıkışlarında da bazı ‘temeller atmış’ olabilir!” dedi.Abi (Kabadayılar, Mafya ve Derin Devlet), Doğan Yurdakul
Evet, ister inanın ister inanmayın, Dündar Kılıç tutuklu veya mahkûm olduğu cezaevlerindeyken geceleri çıkıp sabahleyin geri dönebiliyordu!
1968 yılının ilkbaharında bütün dünyada “68 kuşağı” fırtınası esmeye başladı. Mayıs 68’de Avrupa’da baş gösteren gençlik hareketleri haziranda Türkiye’ye sıçradı. Üniversitelerde başlayıp birbirini izleyen boykot ve işgal eylemleri ülkeyi derinden sarstı. Önceleri çağdışı sınav ve not sisteminin değiştirilmesi, öğrencilerin yönetime katılması istekleriyle başlayan hareket, giderek siyasileşti ve “bağımsız ve demokratik bir Türkiye” taleplerini de içermeye başladı. Öğrenci gösterileri ülkenin dört bir yanını sardı.Abi (Kabadayılar, Mafya ve Derin Devlet), Doğan Yurdakul
Bu gençlik hareketleri yeraltı âleminin üzerindeki polis baskısının da bir ölçüde gevşemesine yol açtı. Emniyet, enerjisinin ve personelinin büyük bir kısmını “öğrencileri kovalamaya”, MİT de “solcuları izleme ve fişlemeye” ayırınca, kabadayılar bir süre için rahatlamış oldular.
Mario Puzo’nun Baba romanında bu sistemin açılımı da vardır. Mafyadan haraç alan polislerden biri haddini aşıp çeteler savaşında taraf olmaya kalkışınca öldürülür. Bu olay üzerine haraç düzenindeki dengeler bozulacak gibi olur. Ama bu polisin kurallara karşı geldiği için öldürüldüğü öğrenilince diğer polislerin intikam almak için duydukları istek yavaş yavaş biter. Düzen yeniden kurulur: “Üstelik hepsinin de ödemek zorunda oldukları ipotek borçları, arabalarının taksitleri, öğrenim yapan çocukları vardı. Sonunda para üstün geldi. Haracı çoğalttılar, gangsterlerin çalışmalarına izin verdiler. Bir kez daha haraç tarifesi hazırlandı, herkesin aydan aya ne alacağı kararlaştırıldı. Toplum düzeni bir dereceye kadar yeniden kuruldu...”Abi (Kabadayılar, Mafya ve Derin Devlet), Doğan Yurdakul
Gece hapishaneyi dışarıdan makineli tüfeklerle taradılar, yani bir gözdağı verdiler. Ertesi gün şimdi adını hatırlayamadığım bir tuğgeneral geldi. Tehditkâr bir nutuk attı. Dündar’ı herhalde tanımış olacak ki, ‘Sen öbür tarafa geç’ deyip onu devrimcilerden ayırmak istedi. Dündar öbür tarafa geçmedi ve şöyle dedi: ‘Ben de devrimcilerden yanayım, bunların hepsi halk çocuğudur, ben de halk çocuğuyum.’ Bunun üzerine general bunu azarlayınca da ‘Ne azarlıyorsun beni,’ dedi, ‘sen beni yakası karanfilli ibnelerden mi zannediyorsun?’Abi (Kabadayılar, Mafya ve Derin Devlet), Doğan Yurdakul
Davutpaşa’da iken Cemal Madanoğlu çıkıyor mahkemede diyor ki ‘Siz beni yargılayamazsınız, beni ancak halk yargılayabilir, sizin böyle bir hakkınız yok.’ Ertesi günü bunu gazeteler yazıyor, Madanoğlu böyle böyle dedi diye. Dündar da bunu ya okuyor ya da duyuyor. Birkaç gün sonra da onun mahkemesi var. Dündar da çıkıyor askeri mahkemenin önüne, o da ‘Beni siz yargılayamazsınız, beni halk yargılar,’ demiyor mu? Mahkemede bulunan görevliler de tabii bunu ‘Sus bakalım, sen kim oluyorsun’ falan diye susturuyorlar.”Abi (Kabadayılar, Mafya ve Derin Devlet), Doğan Yurdakul