|Paylaş|


|Tweet|
Mozart’ın yaşamı bir peri masalı gibi başlar ve çocukluğu bir efsane olarak belirlenir: dört yaşındayken klavsen çalıyor, altısında yaptığı besteler, babasını, onun müzik eğitimini bizzat ele almağa yöneltiyordu. Birkaç yıl içinde tam bir virtüöz oldu; klavsen, keman ve org çalarken doğaçtan besteler yapabiliyor, hattâ orkestra bile yönetebiliyordu.
Harika Çocuğun Avrupa turnesi
Bunlara dayanarak babası, oğlu için Avrupa’da bir dizi konser düzenlemeğe karar verdi. Ve genç Mozart böylece Fransâ, Belçika, İngiltere, İtalya ve Orta Avrupa’yı dolaştı. Her yerde büyük bir ilgiyle karşılandı, elüstünde tutuldu. Ama halkın en çok hayranlık duyduğu şeyin ne olduğunu kestirmek güçtü: herkes bu harika çocuğa mı, yoksa o tarihte belirmiş olan müzik dehasına mı hayrandı? On altı yaşındayken, doğduğu şehrin (Salzburg) başpiskoposu tarafından koro şefliğine atandı. Ama çok kısa zamanda gene özgürlüğüne kavuştu, gene yolculuklar yaptı, sonra da 1780’- de Viyana’ya yerleşti.
İki yıl sonra Conslance Weber ile evlendi ve Tuna kıyılarında, hem başarısızlıklarla, hem de birkaç parlak başarıyla dolu çetin bir yaşam sürdü. Art arda, şöhreti de, gözden düşmeyi de, sefaleti de tattı.
1788’de Don Jüan’m Prag’da kazandığı zafer onu çok sevindirmişti. Ama Viyana’ya dönmek zorunda kaldı ve burada saray bestecisi oldu.
Mozart’ın son yılları sefalet ve hastalık ile kararmıştır. Son başeserleri olan, 39, 40 ve 41 numaralı üç senfoniyi, Sihirli Flüt operasını ve Requieni’i çok zor koşullar altında besteledi. 35 yaşında öldü.
Mozart’ın sanatı, uyumlu bir sentez halinde çeşitli etkileri birleştirir: Alman ciddîliği, Fransız nükteciliği ve İtalyan zarafeti. Sadeliği ve anlaşılırlığı yönünden, büyük klasiklerin (Bach, Haendel) vârisidir. Derin kaygı ve sonsuz sevinç çelişkileri yönünden de romantiklerin (‘Beethoven) habercisi sayılır.