Türkiye Parlamentarizmi Üzerine Tezler: TBMM Kurtarılmaya değer mi?
Türkiye Parlamentarizmi Üzerine Tezler: TBMM Kurtarılmaya değer mi?
Aldo Moro’nun bedeni, 9 Mayıs 1978’de Roma’nın merkezinde bulundu / Wikimedia Commons
Aldo Moro’nun, 9 Mayıs 1978’de öldürülmesi İtalyan Komünistleri’nin hükümete katılma yolunu kapattı ve siyasi bölünme dönemini başlattı.
Kırk yıl önce, İtalya’nın savaş sonrası siyasi tarihinin en çarpıcı olayı doruk noktasına ulaştı. 9 Mayıs 1978 sabahı, Kızıl Tugaylar komandoları çalıntı bir Renault 4’ü, Roma’da, Tiber nehrinden çok da uzakta olmayan Michelangelo Caetani caddesine bıraktılar. Bagajında eski Başbakan Aldo Moro’nun kurşunlanmış bedeni vardı.
İktidardaki Hıristiyan Demokrat Parti’nin (DC) sekreteri olan Moro, 1970’ler İtalya’sının içinde bulunduğu siyasal şiddet ortamının en üst düzey kurbanıydı. Kızıl Tugaylar tarafından rehin tutulduğu ve öldürülmesiyle sonuçlanan elli beş günlük kriz, DC ve İtalyan Komünist Partisi (PCI) arasındaki anlaşma girişimlerini de kesin olarak baltaladı.
View original post 2.118 kelime daha
Naksalbari’deki köylü savaşımı tüm diğer köylü savaşımlarından farklıdır. Farkı nedir? Köylüler haksızlığa ve zulme karşı her zaman mücadele etmişlerdir, ancak köylülerin kısmi talepler için değil, devlet iktidarını ele geçirmek için yürüttükleri ilk savaşımdır. Eğer Naxalbari köylülerinden çıkaracağımız ders varsa o da şudur; militan savaşımlar toprak mahsul vs. için değil devlet iktidarını ele geçirmek için verilmelidir. Naksalbari’ye ayırdedici özellik kazandıran tam da budur. Değişik bölgelerde ki köylüler kendi bölgelerindeki devlet organlarını etkisiz kılmak üzere hazırlanmalıdırlar. Hindistan köylü savaşımları tarihinde bu yol Naksalbari’de benimsenmiştir. Bir başka deyişle devrimci çağ başlamıştır ve bu yıl o çağın ilk yılıdır. İşte bu nedenle, tüm ülkelerin devrimcileri Naksalbari mücadelesini yürekten selamlamaktadırlar.
Hindistan emperyalizmin ve revizyonizmin üssü durumuna gelmiş ve bütün kurtuluş için savaşım veren halka karşı geçici güçler için bir dayanak işlevi görmektedir. Bu nedenle, Naksalbari sadece ulusal savaşım değil, enternasyonal bir savaşımdır da. Bu savaşım ve koyulduğumuz yol hiçbir şekilde kolay ve/veya dümdüz değildir, hatta…
View original post 1.331 kelime daha
Güçler, dışımızda kalmayıp aynı zamanda her birimizi katettiğinden,
her birimiz, kendimizi kendimizle sürekli müzakere ve
gerilla mücadelesi halinde buluruz, felsefe sayesinde.
Gilles Deleuze, Müzakereler
SAVAŞ MAKİNESİ
Tanımlar
Bin Yayla‘daki minör sorunu, hâkim devlet formuna (başka bir deyişle majör) karşı olan örgütlenme biçimi olarak anlaşılan savaş makinesinin de sorunu haline gelir. Buradaki mesele bir grup ya da kolektifliğin oluşumu ya da yalnızca daha küçük bir devlet makinesi haline gelmeyen, aynı zamanda dağılmayan (yani kaotik duruma gelmeyen) bir pratiğin oluşturulmasıdır. Bu, yersizyurtsuzlaştırma vektörlerini izleyebilen, kaçış çizgilerinde işleyen fakat kendini yok etme çizgisi haline getirmeyen veya kara deliğe dönüşmeyen bir makinenin üretimidir. Anti-Oedipus açısından bu savaş makinesini arzulama-makinelerinden oluşan bir toplanış olarak adlandırabiliriz. Felsefe Nedir? açısından buna açık bir şekilde yaratıcı düşünce diyebiliriz. Her durumda, savaş-makinesi devlete delalet eden mekânsal ve zamansal düzenlemeden farklı işleyen hatta farklı bir gerçeklikte işlediğini söyleyebildiğimiz bir toplanışın ya da fail-tertibatının, bir pratiğin ya da…
View original post 4.754 kelime daha
Rusya’ya yönelik en son ve açık ara en ciddi yaptırımlar, konuya dair değerlendirmelerde şu ana değin pek ilgi görmemiş iki meseleyi çok açık şekilde gösteriyor: İlki modern devletin olağan dışı gücü. İkincisi, güçlü devletler birinin piyasalara, teknolojiye ve sermayeye erişimini sınırlandıran yaptırımlar empoze ettiğinde, kalan tek seçeneğin otarşi haline gelmesi.
İkisini de sırayla ele alacağım.
View original post 679 kelime daha
Slavoj Žižek — 30 Nisan 2018 — thephilosophicalsalon.com
Erivan radyosu hakkında eski ve lezzetli bir Sovyet fıkrası vardır: dinleyici sorar “Rabinoviç’e piyangodan yeni bir araba çıktığı doğru mu?”, radyo da yanıtlar: “İlke olarak evet, doğru, ancak yeni bir araba değil eski bir bisikletti, ve ona çıkmadı ondan çalındı.” Bugün, doğumundan 200 yıl sonra, Marx’ın öğretisinin kaderi için de aynısı geçerli değil mi?
Erivan radyosuna soralım: “Marx bugün hâlâ gerçel [actual] midir?” Yanıtı tahmin edebiliriz: ilke olarak evet, kapitalist dinamiklerin onun çok iyi tarif ettiği çılgın dansı ancak bugün doruk noktasına ulaşmıştır, aradan geçen bir buçuk yüzyıl sonra, fakat… Gerald A. Cohen klasik Marksist işçi sınıfı mefhumunun dört özelliğini saymıştır: (1) toplumun çoğunluğunu teşkil eder; (2) toplumun zenginliğini üretir; (3) toplumun sömürülen üyelerinden oluşur; (4) üyeleri toplumdaki muhtaç insanlardır. Bu dört özellik bileştiği zaman iki özellik daha çıkar: (5) işçi sınıfının devrim ile kaybedeceği hiçbir şeyi yoktur; (6) işçi…
View original post 1.283 kelime daha
Neden 1 Mayıs’ı ‘kutluyoruz’? 1 Mayıs’ta ne elde etmeyi umuyoruz? Ortalıkta dolaşan binlerce klişe ve anlamsız söz yığını içerisinden somut olarak sadece şunlar söylenecektir: 1 Mayıs ‘geçmişte’ 8 saatlik iş günü için verilmiş mücadelenin sembolü olduğu, bu mücadeleyi verirken idam edilen Chicago’lu anarşistlerin anısını yaşatmak için her yerde her yıl eylemler yapıldığı vs. Bütün bunlar gerçeğin yarısı bile değil! Bütün bu kuru tarih dersinden 1 Mayıs’ın gerçek anlamına dair hiçbir çözümleme, güncel ders çıkarılamaz.
1 MAYIS’IN GERÇEK ANLAMI NEDİR?
1 Mayıs insanlık tarihindeki ilk uluslararası kitle grevi & eylemi planıdır. Bu ne demek?
Neden ULUSLARARASI?
1 Mayıs’ı resmen uluslararası işçi sınıfı eylem günü olarak belirleyen Avrupalı sosyalistlerin örgütü, 2. Enternasyonaldi. Aslında 2. Enternasyonalin yaptığı ilk şey 1889 Paris’te gerçekleşen kuruluş kongresinde 1 Mayıs’ı resmen tanımak oldu.
Bu kongre uluslararası savaş tehdidinin yeniden yükseldiği bir dünya gündeminde, olası bir savaşa karşı ne yapılabileceğini tartışmayı amaçlıyordu. Kongrenin öncülüğünü yapan Alman ve Fransız…
View original post 853 kelime daha
Servet Düşmanı internet sitesinde Temmuz 2014 tarihinde yayınlanmıştır.
Aşağıdaki kısa yazı dünya komünist hareketinin geçen yüzyılda yetiştirdiği en önemli teorisyenlerden Anton Pannekoek’a ait ve şimdiye kadar ne Türkçe’de ne de başka bir dilde yayınlanmıştı. Ama bunun nedeni önemsizliği değil. Tersine, yazı özellikle anarşizm ve marxizm arasındaki tarihsel ayrımlara ve bunların nasıl aşılabileceğine dair çok önemli ve cesur bazı teorik açılımlar getiriyor. Pannekoek’in bu yazısının çok yaşamsal bir soruna, Komünist hareketin birliği sorununa dair ufuk açıcı bir katkısı olacağından hiç şüphe yok. Elbette kesin ve nihai çözüm bu kısa yazıda değil ve en temelde okuyucuya bağlı.
Ama yazının parçalı yapısı ve dilsel mekanizmasına dair sorunların nedenini açıklamak gerekiyor. Bu yazı aslında 1949 yılında o sırada Hollanda’da bulunan Pannekoek tarafından Amerika’daki Paul Mattick’e gönderilmiş bir mektup. Basılmak yerine içsel bir tartışma amaçlı yazılmış. 2. Dünya Savaşı’nın üzerinden sadece birkaç yıl geçmesine rağmen 1940′ların sonuna doğru özellike Stalinizm, Nazizm ve diğer emperyalist ‘demokratik’…
View original post 880 kelime daha