1950'lerde, Sivil Haklar hareketi Amerika Birleşik Devletleri'nde ivme kazanmaya başladı. Okullardaki ayrımcılığın anayasaya aykırı olduğu ilan edildi, birçok siyah insan daha yüksek ücretli işler almak için şehirlere taşındı ve daha fazla Amerikalı siyahların eşit hakları hak ettiklerinin farkına vardı.
Sivil Haklar hareketinin başarılarının etkilerinden biri siyah nüfusun gelirindeki artış oldu. Bununla birlikte, beyaz yöneticiler tarafından yönetilen şirketler, pazarlama stratejileri söz konusu olduğunda genellikle siyahları görmezden gelirler (bkz. bu sahne kurgusal dizilerden Deli adam ). Bunu düzeltmek için yayıncısı Johnson Publishing Abanoz siyah bir işadamı olan John H. Johnson tarafından kuruldu ve perakendecilere yönelik aşağıdaki kamu hizmeti duyurusunu yaptı. İşte bir alıntı:
'Zencilere Satmanın Sırrı' başlıklı 22 dakikalık bilgi reklamı (tamamı bu makalenin sonunda görülebilir), perakende mağazalarının nasıl satış yapılacağını daha iyi anlamasına yardımcı olmak için siyah müşterilerin sözde alışveriş yapma şeklini ana hatlarıyla açıklamaktadır. onlara. Onları ürünlerini siyah medyada tanıtmaya teşvik etmenin yanı sıra bunun değerli bir yatırım olmasını sağlamayı amaçlıyordu.
Film, satın alma güçlerini göstermek için siyahların geliri, kredi puanları ve beyazlara göre ev satın aldıklarıyla ilgili veriler sunuyor. Paket servisi, 'zenciye' satmanın (sözde) beyaz bir kişiye satış yapmaktan çok farklı olmasıdır. Bu nedenle film, siyahları yabancı varlıklar gibi gösteren üç 'zenci satın alma alışkanlığını' anlatıyor.
İlki: markaya göre satın almak. Anlatıcı, 'Ürünleri ismen soruyorlar' diyor. 'Marka dışı her şeyi hemen geri çeviriyorlar.'
İkincisi: kaliteli ürünler - yalnızca diğer insanları etkilemek için. Anlatıcı, 'Bu kadın güzel kristal eşyalar satın alıyor' diyor. 'Ama aynı zamanda arkadaşlarının ve akrabalarının hayranlığını da alıyor.'
Üçüncüsü: Müşterilerin isteklerine saygı gösterin - bunu yapmazsanız kızacaklar. Anlatıcı, bir müşteri belirli bir şey istediğinde, satıcının bunu onlara vermesi gerektiğini söylüyor. Durum o kadar kötü olmasaydı, her şey yolunda ve güzel olurdu. Anlatıcı, istemediği bir şey teklif edilirse müşterinin kızacağını ve güceneceğini söyler. Sanki bu bir şekilde sadece siyahlara özgü.
Filmin ona çare bulmak için olduğu kadar ırkçılığı da desteklediği söylenebilir. Kapsayıcı olduğu kadar, izole edici de.
Belki de en bariz sorun, gerçek siyahlardan bilgi alınamamış olmasıydı. Renkli aktörler vardı ama hiçbiri kameraya konuşmadı. O zamanlar en belirgin özelliği olan kişi ABD'dir. Ticaret Bakanı Sinclair Weeks. Ek olarak, film tamamen Walt Disney'e benzeyen orta yaşlı beyaz bir adam tarafından anlatıldı.