Karakulak olarak bilinen ve yabancı dilde Caracal adı olarak anılan “kara kulak” yırtıcı bir kedi türüdür. bir zamanlar İran ve Hindistan’da kuş avı için eğitilmiştir. Güvercinlerden oluşan bir arenaya sokulan karakulaklar havaya atlamasıyla kaç adet güvercin avlayacak diye bahis girdiler. Bu, “güvercinlerin arasına bir kedi koymak” ifadesinin ortaya çıkmasıdır. Karakulak havaya zıplamasıyla aynı anda 10-12 kuş avlaya bilme kabiliyetindedir!
Coğrafi Dağılım
Afrika, Orta Asya ve güneybatısında yaşarlar. Kuzey Afrika nüfusu yavaş yavaş azalıyor ancak karakulaklar hala diğer Afrika bölgelerinde bol miktarda bulunuyor. Sınır limitleri, Sahra çölü ve Batı ve Orta Afrika’nın ekvator orman kuşağıdır. Güney Afrika ve Namibya’da, çok sayıdadır ve rahatsız edici bir hayvan olarak imha edilir. Asyalı nüfus Afrika’nın kinden daha az yoğun ve Asya nüfusu daha büyük endişe kaynağıdır. Gök kuşağının tarihsel serisi çita tabakalarının aynısını oluşturur ve her ikisi de birkaç küçük çöl ceylanının dağılımıyla örtüşüyor. Müttefikleriyle, Afrika altın kedileri ile örtüşmeyen ya da hiç alan dağılımı yoktur.
Yetişme Ortamı
Hayvanlar çeşitli ortamları işgal eder. Tipik olarak ormanlık alanlarda, çalılıklarda ve ovma ormanlarında bulunur, ovalar ve kayalık tepeler de aynı habitatlardır. Kenar yaşam alanlarını, özellikle orman / çayır geçişlerini tercih ederler. Etiyopya dağlarında 3000 metreden yüksekte bulunurlar. Minimum yaprak örtüsü ile kurak iklim tercih edilir. Bununla birlikte, nadiren çöl veya tropik ortamlarda yaşarlar. Asya’da, bazende Afrika da nadir bulunan ormanlarda yaşarlar.
Fiziksel Tanım
Renkleri kahverengi ila kırmızı renktedir, renkler bireyler arasında değişir. Dişi genellikle erkeklerden daha açıktır. Bunların altları beyazdır ve Afrika altın kedilerine benzer birçok küçük leke ile süslenmiştir. Yüzün bıyık bezleri üzerinde, gözlerin çevresinde, gözlerin üstünde ve baş ve burnun ortasında hafif siyah işaretler vardır. Ticari marka özellikleri, uzunlamasına ve siyah kulakları dır. Bacaklar nispeten uzun ve arka bacaklar orantısız olarak uzun ve kaslı. Kuyruk kısa. Göz rengi altın veya bakırdan yeşil veya griye kadar değişir. Yavruların kısa kuyrukları ve mavi renkli gözleri farklıdır. Dişiler kilosu 13 kg’da veya daha düşüktür, erkekler ise 20 kg kadar çıkabiliyor. Büyük bir dişi ağırlığın küçük bir erkekten daha fazla olması mümkündür. Kuyruk kısa olsa da, hala toplam vücut uzunluğunun önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Kuyruk uzunluğu 7 cm’den 18’ye 34 cm’ye kadar değişir. Baş ve vücut uzunluğu burundan kuyruk tabanına ölçülür ve 62 ila 91 cm arasında değişir (yaklaşık 24 ila 36 inç). En küçük yetişkin bile evdeki kedilerin çoğundan daha büyüktür.
Üreme
Eşleşmeye başlamadan önce, kadının idrarı içindeki kimyasal sinyaller erkeğe çiftleşmeye hazır olduğunu bildirir. Kendine has bir “öksürük benzeri” çiftleşme çağrısı bir çekim yöntemi olarak da bildirildi. Gözlemlenen birkaç çiftleşme biçimi vardır. Bir kadın birden fazla erkek tarafından veya grup arkadaşıyla çiftleşir ve daha büyük erkekleri daha küçük erkeklerle tercih edebilir. Eşleşme bir hafta boyunca sürebilir. Bir kadın bir eş seçtiğinde, çift dört gün boyunca birlikte hareket edebilir ve bu süre boyunca eşleşme birden çok kez gerçekleşir.
Her iki cinsiyet de 7 ila 10 ayda cinsel olarak olgunlaşsa da, en başarılı başarılı ilişki yaklaşık 14 ila 15 aylıkken gerçekleşecektir. Bazı biyologlar, cinsel olgunluğun 7 ila 9 kg’lık bir vücut kütlesi ile gösterildiğine inanıyor. Dişiler 3-6 gün boyunca östrüs içeren davranışlar sergilerler, ancak döngü aslında iki kat daha uzun sürer. Bir kadın, yıl boyunca herhangi bir zamanda östrusa çıkabilir. Üreme alışkanlıklarını açıklayan bir hipotez fırsatçı bir stratejinin “kullanımı” dir. Bu strateji, dişi beslenme durumuyla kontrol edilir. Bir kadın doruk noktası beslenmesi yaşarsa (bu aralıklara göre değişir) kızgınlık geçirir. Bu, bazı bölgelerde Ekim ve Şubat ayları arasındaki en yüksek doğum zamanlamasını açıklıyor. Gebelik 68 ile 81 gün arasında sürer ve dişi 1 ila 6 kedi yavrusu doğurur. Vahşi doğada, tutsaklık esnasında sayı genellikle daha yüksek olmakla birlikte nadiren 6 adet yavru olur.
Davranışları
Karakulak, çiftleşip yetiştirme süreleri dışında yalnızdır. Her iki cinsiyet bölgesel olup, aktif bir ev aralığı sağlamaktadır. Özellikle gece gündüz olmasına rağmen, gün boyunca, özellikle bozulmamış bölgelerde görülürler. Karasal olsalar da, aynı zamanda çıplak tavırları olan yetenekli dağcılar dır. Tek bir karayip, yırtıcıları iki katına kadar takip ediyordu. Avlanma zamanı genellikle avın aktivitesi tarafından belirlenir, ancak en sık avcılık gecelerinde görülür.
Koruma Durumları
Karakulaklar için birincil endişe, kuzey, orta ve batı Afrika’da ve Asya’da yaşam alanlarının kaybedilmesidir. Tehlikede Olan Türlerin Uluslararası Ticaretine Dair Sözleşme (CITES) Asya popülasyonlarını Ek I olarak ve diğerlerini Ek II olarak listelemektedir. Bu, Asya nüfusunun herhangi bir ticaret nedeni ile işlem görmeyebileceği anlamına gelir, ancak bilimsel araştırmalar içeren ticarete izin verilir. Ek II, bu hayvanların ticaretinin, türlere zararlı zarar vermeyecek olan durumlarda izinlerin yetkilendirilmesi yoluyla kontrol edileceğini belirtir.