[ad_1]
Kemikler tarihi kendi yollarıyla kaydeder. Kıymık olmaları, tuhaf yerlerde görünmeleri ya da DNA, kaburgalar sağlamaları ve geri kalan her şey bilgi ile doludur.
Son yıllarda, arkeologlar, bazıları ilk defa görülen, etkileyici nadiren ele aldılar. İskeletlerin bazıları, tarihin en acımasız doktorlarından birinin, garip bir Roma kasabasının ve bir gölün dibindeki düelloların ironik kaderini sergiledi. Bireysel kemikler aynı zamanda tarih öncesi hikayelerden, insanlardan yapılan aletler ve eski kadınların bugünün şampiyonluk seviyesindeki kulelerini yenmelerinin nedenini ortaya çıkardı.
10 Kasaplı Tembellik
2000 yılında bir çiftçi Arjantin'deki Campo Laborde'de kemikler buldu. Onlar soyu tükenmiş bir tembellik türüne aitti. Bu bütün gün bir dalda asılı modern bir tür değildi. Megatherium americanum 4 tonun üzerinde tartıldı ve 3 metre (10 ft) yüksekliğinde durdu.
Arkeologlar, kasap bıçağı da dahil olmak üzere, hayvanın sahada avlandığı ve katledildiğine dair kanıt buldular. İnsanların dev sürgünlerde avlanmalarından şüphelenilse de, Campo Laborde ilk kanıtı sundu.
Ek olarak, temanın yaşı da önemliydi. Megamammallar denilen bir grup ultra-büyük memelilere aitti. Yaklaşık 12.000 yıl önce, yaklaşık yüzde 90'ı öldü. Soyları tükenme dalgası, Afrika dışındaki tüm kıtaları süzülen epikti.
Tarihleme teknikleri, temayı 9,700 ila 6,750 yaşına yerleştirdiğinde, türlerin ölümden kaçmayı başardığı ortaya çıktı. 2016 ve 2017 yıllarında kemikler daha sofistike ekipmanlarla yeniden düzenlenmiştir. 12.600 yıllık yeni tarih, tembelliklerin diğerleriyle birlikte kırıldığını ve insanların dalgayı sürükleyen faktörler arasında bulunduğunu öne sürdü.[1]
9 Epik Domuz Kızartma
2019'da barbeküde hayatta kalamayan domuzlarla ilgili bir çalışma yapıldı. Söz konusu domuz, Taş Devri döneminde (M.Ö. 2800–2400) İngiltere’de yaşamıştır. Araştırmacılar kemikleri analiz ettiğinde beklenmeyen bir şey buldular.
Domuz rostosunun Stonehenge çevresindeki tören yerlerinde gerçekleştiği gerçeği eski haberler. Durrington Walls ve Marden gibi yerlerde kalanlar, destansı bayramların gerçekleştiğini kanıtladı, ancak yeni çalışma domuzların nereden geldiğini bilmek istedi. Buna karşılık, bu onlara sahip olanlar hakkında daha fazla bilgi verecektir.
Uzun süre boyunca, hayvanların yerel domuz yavruları olarak başladığı varsayılmıştır. Hiç kimse gerçekten domuz sürülerinin mümkün olduğunu, uzun bir süre boyunca sığırlarla yapıldığına inanmıyordu. Ancak mangalda kemikler incelendiğinde, sonuçlar domuzların büyük çoğunluğunun İskoçya ve Galler de dahil olmak üzere başka bir yerde doğduğunu gösterdi.
Araştırmacılar barbekünün gerçek amacından asla emin olmadılar, ancak bu güçlü bir ipucu verdi. Bayramlar adanın her yerinden gelen sosyal ağları sıkılaştırdı. Domuzcuk sürmek büyük çaba gerektirdiğinden, araştırmacılar bu toplantıların ve domuz etinin katılanlar için önemli olduğuna inanıyor.[2]
8 Mızraklı Kaburga
İnsanların mamut eti üzerine otladığına dair birçok kanıt var. Ancak, doğrudan avlanma kanıtı yoktu. Baş çizen teorisyenler, buz devri kabilelerinin hayvanları hapsettiğini veya uçurumdan attığını öne sürdü. Bunlar, mamutların tam olarak koyun büyüklüğü olmadığını düşünen muhtemel senaryolardı.
2002'de araştırmacılar, bir mamut bonanza'da kök salmışlardır. Yıllar geçtikçe, Krakow, Polonya, yaklaşık 110 mamut çalkalandı. Kalıntılar arasında, 30.000 ila 25.000 yaşları arasında bir kaburga vardı. Kemiğe sıkışmış bir çakmaktaşı parçasıydı. Önerdiğine rağmen, mamutların silahlarla avlandığının ilk kanıtı oluncaya kadar kemik 2018'e kadar uygun şekilde analiz edilmedi.
Çakmaktaşı, cirit adı verilen bir mızrak ucuna aitti. 7 milimetre (0.3 inç) uzunluğunda olan derinlik, silahın çok büyük bir kuvvetle fırlatıldığını gösterdi. Buna rağmen, ölüm darbesi değildi. Diğer avcılar muhtemelen oradaydı ve daha fazla mızrakla hayvanı yere indirdi.[3]
7 Şaşırtıcı İber Soyları
İber Yarımadası, modern İspanya ve Portekiz için ataların erime noktasıydı. Son zamanlarda yapılan bir araştırmada, bilim adamları 400 kadar eski İber'in kemiklerini analiz ettiler. Birlikte, iskeletler 8.000 yıllık genetik bilgiyi temsil ediyordu.
Amaç, farklı kültürlerin ne zaman gelip karıştığını ortaya koymaktı. Bu tarih beklenmedik bir şekilde karmaşık olduğu ortaya çıktı, ama en şaşırtıcı olanı 4.500 yıl önce gerçekleşen bir göç oldu.
Getirdikleri genler bilinmiyordu. Hazar ve Karadeniz'in yakınındaki bozkırlardan selamladılar. Bu insanların aynı zamanda Asya ve Avrupa'ya yayıldığı fikrini destekleyen eski bir “Bozkır Hipotezi” var.
400 iskeletin çalışması, bozkır halkının – çoğunlukla erkekler – aynı zamanda İber Yarımadası'na ulaştığını gösterdi. Bölgenin genetiği üzerinde büyük bir etkisi oldu. MÖ 2000 yılına kadar, erkek Y kromozomu neredeyse herkesin yerine geçti. Ek olarak, bölgedeki Tunç Çağı, ilk bozkır genlerinin İ.Ö. 2500 civarında İberler'de ortaya çıkmasıyla başladığında bronz getirmiş olabilirler.[4]
6 İnsan Kemik Dövme Seti
Arkeologlar her zaman eserleri tanımlayamazlar. Eski dövme ekipmanlarında durum buydu. Sadece 2016'dan itibaren birkaç tuhaflık kendilerini mürekkepleme aracı olarak ortaya koydu. Buna Solomon Adaları'ndan volkanik cam, Tennessee'den hindi kemikleri ve Utah'tan kaktüs dikenleri dahildir.
1963'te aynı şey oldu. Tonga'daki Tongatapu adasında dört küçük tarak seti bulunmuştur. O zaman, amaçları bilinmiyordu. Kit, bir Avustralya üniversitesinde depoya yerleştirildi, ancak yangından sonra kaybolduğu varsayıldı.
2008'de taraklar sağlam bulundu. Analizler, deniz kuşu kemiklerini ikisini yapmak için kullanılan malzeme olarak tanımlarken, gerisi insan kalıntılarından üretildi. Testler ayrıca kitin 2700 yaşında olduğunu gösterdi ve onu dünyanın en eskileri arasına yerleştirdi.[5]
Tarakların dövme “iğneler” olarak kullanıldığına inanmak için iyi bir neden var. Kaptan James Cook, 18. yüzyıl Tonga'da dövme hakkında yazarken, derinin altına renk eklemek için kullanılan benzer bir kemik aletini tarif etti.
5 Deviant Mezarlığı
Roma cenaze törenleri, merhum düzenlenmiş cesetlerle merhum sırtlarına yerleştirdi. Değerli mezar eşyaları genellikle tabutların içine yerleştirilirdi. Farklı yapılan mezarlıklar için, arkeologların ilginç bir terimi vardır – “sapkın” mezarlar. Her üç veya dördüncü Roma mezarlığında, biri bir devi gezmeyi bekleyebilir.
2019 yılında, arkeologlar İngiltere'nin Suffolk kentinde inşaat için ayrılan bir alanı araştırdılar. Büyük Whelnetham bir Roma yerleşimiydi, ancak bölgenin kumlu topraklarının kemikleri koruyamadığı uzun zaman aldı.[6]
İnanılmaz bir şekilde, bozulmamış bir dördüncü yüzyıl mezarlığı buldular. Daha da şaşırtıcı olanı, 52 kişiden 35'i arasındaki yüksek sapkın cenaze törenleriydi. Erkekler, kadınlar ve çocuklar tamamen kesildi. Bazı kafalar kaybolurken, diğerleri cesetlerin yanında veya ayaklarının altındaydı.
Kafatasları ölümden sonra düzgün bir şekilde çıkarıldığından, arkeologlar bu insanların idam edildiğinden şüpheleniyorlar. Bunun yerine, yerel halkın, Romalılar için normal olmayan bir şekilde aileyi gömmek için bir nedeni vardı. Bu kasabanın neden farklı olduğu bir sır olarak kalıyor.
4 Unlaid Yumurta
2018 yılında paleontologlar bir fosili incelediler. Kuş birkaç yıl önce kuzeybatı Çin'de keşfedilmişti. Yeni türler Avimaia schweitzerae, yaklaşık 115 milyon yaşındaydı.
İlk önce bir fosilde, kuş bir yumurtaya hamile kaldı. Bazı yerlerde, kabuğun altı katına kadar vardı. Tavuğun ölmesinin nedeni bu olabilir. Modern kuşlarda travma, bir kadının yuva yapmasını geciktirebilir. Vücudu yumurtayı tutar ve gereksiz yere kabuk katmanlarını sarar. “Yumurta bağlama” olarak bilinen bu embriyoyu boğar ve genellikle anneyi öldürür.
Bir fosilde üreme bozukluklarının bulunması harikadır, ancak iskelet ayrıca medüller kemik de içerebilir. Bu, kemiklere ve kuş gebeliklerine takıntılı bilim adamları için kutsal kâse.
Bir kuş yumurtayı hazırlamaya başladığında, medüllerdeki kalsiyum biriktirir – fosil bir kuşta asla pozitif olarak tanımlanmamış bir şey. AvimaiaMedüller bölgesi tüm doğru belirtileri gösterdi. Doğrulanırsa, kuş üreme ve bu kemik arasında benzersiz bir bağlantı sağlar.[7]
3 Eski Kadınların Gerçek Gücü
2017'de araştırmacılar, bilimsel bir ilk olan tarih öncesi ve modern kadınların kollarını karşılaştırdılar. Eski grupta, Avrupa’nın Neolitik, Bronz ve Demir Çağındaki iskeletler vardı (M.Ö 5300 – MS 850). Yaşayan kadınlar, şampiyon kuleleri de dahil olmak üzere, Cambridge den hareketsiz bireyleri ve sporcuları içeriyordu.
Kol ve bacak kemikleri tarandı ve fiziksel aktivite belirtileri açısından kontrol edildi. Emek yoğunluğu ve fiziksel güç, kemiğin şeklinden ve yoğunluğundan temizlenebilir.[8]
Çalışma dikkat çekici bir şey ortaya koydu. Önceki çalışmalar daha çok erkek odaklıydı ve analiz edilen kadın bacak kemikleri değişkenlik gösteren güç gösterdi. (İkincisi, 2017 çalışmasında da geçerlidir.) Bu nedenle, tarih öncesi kadınların gerçek kol gücü gizli kalmıştır.
Ancak, taramalar yaşlı dişlilerin elit kulelerden daha güçlü kollara sahip olduğunu gösterdi. Sağlamlık, binlerce yıl süren titiz bir el emeğinden kaynaklanmış ve insanların avcı toplayıcı olmaktan çiftçiye geçerken kadınların yoğun bir şekilde katkıda bulunduğunu kanıtlamıştır.
2 Pterosaurs Avlanan Balık
Pterosaur'lar sürüngenleri uçuruyorlardı. Dinozor yaşı boyunca, en iyi hava avcısıydılar. Bununla birlikte, 2012 yılında bilim adamları, pterosaurlar üzerinde kayda değer bir yırtıcılık örneği buldular. Bavyera'da bir zamanlar daha küçük balıkların pterosaurları çektiği ve uçan sürüngenlerin daha büyük balıkları çektiği bir göl vardı.
Araştırmacılar bölgeyi incelediğinde, yaklaşık 120 milyon yaşında beş boğulan pterosaur buldular. Uzun kuyruklu aynı türe aitlerdi. Rhamphorhychus. Her iskeletin büyük bir balığın ağzının yanında veya içinde bir kanadı vardı. İkincisi aynı zamanda tek bir türe aitti; Aspidorhynchus Bu uzun 65 santimetre (25.6 inç) ölçülür.
Daha yakından bakıldığında, tüm canlıların benzer düellolar sırasında öldüğü öne sürüldü. Her durumda, Aspidorhynchus Muhtemelen kanattan alçaktan uçan bir pterosaur kapmak için yüzeyden gizlenmiştir. Bu bir hataydı. Sürüngenler yutmak için çok büyüktü ve AspidorhynchusTeeth Bol dişler kanat zarına takıldı.
Özgürleşme mücadelesi hem çöküş noktasına kadar bitkin olurdu. Düşük oksijen seviyelerinin balığı boğduğu ve sürüngeci boğdukları dibe battılar.[9]
1 Mengele İskeleti
II. Dünya Savaşı'ndan sonra Josef Mengele, Auschwitz'in dehşetiyle eş anlamlı oldu. Meşhur toplama kampında çalışan Nazi doktorlarından biri olarak, bilgi konusundaki susuzluğu onu mahkumlar üzerinde deneme yapmaya zorladı. Mengele o kadar çok insanı öldürdü ki “Ölüm Meleği” olarak tanındı. Suçları onu aranan bir adam yaptı, ama neredeyse 40 yıl boyunca onu yakalamak için uluslararası çabalardan kaçındı.
1979'da Mengele Brezilya'da öldü. Kalıntıları 1985'te çıkarıldı ve 1992'de DNA analizi doktorun kimliğini doğruladı. Bununla birlikte, ailesi cesedi Almanya'ya geri getirmeyi reddetti ve kemikler Sao Paulo’daki Legal Medical Institute’da saklandı.
Patolog Daniel Munoz cesedi tanımlamaya yardım eden uzmanlar arasındaydı. Sao Paulo Üniversitesi tıp fakültesinde de öğretim görevlisi olan Munoz, son zamanlarda iskeletin sınıfta kullanılabileceğini fark etti.
Sonuç ironikti. Bu sefer, Mengele, birinden rızası olmadan birinden tıbbi bilgi almak isteyenlerin hedefi haline geldi. Bu günlerde iskeleti, öğrencilere kemiklerin adli detaylarını kişinin kayıtları ile nasıl bulacağını ve eşleştireceğini öğretiyor.[10]
[ad_2]