Bir hikayenin doğal olarak diğerine yönelmesi harika bir şey. Bu durumda, bu yaz Loulé'deki Mercadinho'da 'Spinning a Toplayıcı ipliği' (hikaye hala çevrimiçi olarak mevcuttur) bulduğum el eğiricisi Sue Sutherland'ın bana verdiği bir ipliği takip ettim. Sue, harika yünlü malları için kendi yününü çeviriyor ve Monchique'de alpakalarla arkadaşları olduğunu ve yünlerini denediğini belirtti.
“ Oh, belki bu iyi bir hikaye olur?” , dedi ve bana daha fazla anlatmaya devam etti. Ama dürüst olacağım, rahatsız olmasına gerek yoktu, beni “Alpakas"ta yakaladı.
Arkadaşları, Miralda ve Jouri adlı Hollandalı bir çift olduğu ortaya çıktı. Facebook sayfasına (uygun olarak Monchique Alpacas adında) özel bir mesaj yazdığımda isimlerini hecelediğimden etkilendim. Onları ve hayvanlarını. İki kez sorulmasına gerek yok, dağlara gittim ve kapılarına ulaşana kadar Google'ı bazı güzel küçük dağ yollarında takip ettim.
Ben izin beklerken, Ben heyecanla çitin üzerinden baktı ve benzer benekli (görünüşe göre ben bir alpaka gibi biraz bakmak) bana merakla bakan yüzleri.
Jouri beni içeri aldı ve Miralda'yla tanıştığım yere doğru yürüdüm. Ne kadar nazik ve sıcak kalpli insanlar tarafından anında vuruldum. Benim zevkine, hemen oturup alpaka muhafazasında kahve içmeye gittik. “Alpacachino” demeye dayanamadığım bir şeyi yudumlarken, şimdiye kadarki en eğlenceli röportajlarımdan biri olması gereken şeyi yapmaya çalıştım.
Bizi görmekten de heyecan duyan bu sevimli ve meraklı yaratıklarla çevrili (özellikle bir kova havuçumuz olduğu gibi - “alpakaların şekeri”) oturduk ve bu yumuşak, tatlı hayvanlar gibi sohbet ettik onların büyük yapışkan siyah gözleri ile merhaba demek için gelmeye devam etti.
Odadaki fili işaret ederek, ya da “Algarve'deki alpaka”, hemen ona ulaştım. “Bu çok rastgele”, dedim, aralarında en gürültülü olanın içeri girip boynumu kemirdiği gibi güldüm. “Bu nasıl oldu?” Uzun lafın kısası, Jouri'nin ailesi Hollanda'daki aile şirketini sattıktan sonra hepsi yeşil ve huzurlu bir yere taşınmaya karar verdiler ve 2013'te bu mükemmel yere taşındılar. Hollanda'da alpakaları gören ve aşık olan rüya her zaman biraz elde etmekti.
Bu başlamak için biraz zor oldu ve onlar (biz daha sonra bir araya gelecek) bazı diğer eşit sevimli ve sıradışı hayvanlarla kendilerini memnun etti. Nihayetinde, 2016'da İspanya'daki bir bayandan bir miktar kaynak elde ettiler ve iki erkek ve iki hamile dişiden (farklı babalardan) oluşan bir 'paket' aldılar. Klan o zamandan beri yavaş yavaş büyüyor ve şimdi toplam 13 var, en son Temmuz ayında doğan Melosa adında bir bebek. Muhtemelen yakında onları üremeyi bırakacaklar, çünkü alpakalar 25 yıla kadar yaşayabilir ve onlara bakmak ve hepsinin iyi bir hayatı olduğundan emin olmak için etrafta olduklarından emin olmak istiyorlar.
Onların saç kesimi çok komik olduğunu düşündüm çünkü çoğu vücutlarında kısa saç ve büyük bir 'aslan yele' yukarıya vardı. Bu alpakaları lamalardan farklı kılan şeylerden biridir (çünkü tabii ki hiçbir fikrim yoktu). Her ikisi de deve ailesinden, lamalar daha uzun burunları ve kulakları olan çok daha büyük bir yaratıktır. Ayrıca tükürmeye çok daha yatkındırlar (özellikle bunları bir şeyler taşımak için kullanan kişilerde) ve vahşi doğada bulunabilir ve ceketlerini doğal olarak dökebilirler.
[ _gallery_]
Öte yandan, koyun gibi Alpakalar vahşi doğada bulunmaz ve saçlarını uzatmaya devam eder, ta ki... Onlar büyük bir kabarık top. Yani, kesilmeli ve bu, şaka yaptık, bazı harika saç kesimleri için bazı harika fırsatlar sunuyor. Mohawk kimse?
Hiç lamaları olmadığı için biraz hayal kırıklığına uğradım. Sadece bir Dalai diyebileceklerini düşündüğüm için. Yine de endişelenmeyin, çünkü hepsinin zaten isimleri var. Buradaki herkese isim vermeyeceğim ama en sevdiklerimden birini seçeceğim. Gökkuşağı, Shaggie (beyaz yüzlü ve kahverengi gövdeli), Domingo ve güzel Amurula adında kıvırcık saçlı bir soğuk adam. Bu büyük siyah hamurlu ve yansıtıcı gözleri olan diğerlerinden farklı olarak mavi 'mermer' gözleri vardır.
Görünüşe göre, Miralda'nın bana söylediği ilginç bir şey daha. Beyazların mavi gözleri varsa sağır oldukları anlamına gelir. Neyse ki Amurula çoğunlukla kahverengidir. Ayrıca Maple (Melosa'nın annesi), büyük ve siyah, şapşal bir gülümseme ve büyük alt dişleri vardır. Görünüşe göre alpaklar yosun parçasına kısmi olmuş ve kayaların yeşilini kazımak için bu büyük alt dişleri kullanıyorlar.
Alpakaları tutmak zor bir iş mi diye sordum. Aslında hayır dedikleri için çok hijyenik hayvanlar ve ben bir şey öğrendim ki, evde tavukların olması ve kendi kendini kontrol etmediklerini bilerek, gerçekten aklımı uçurdu. Alpakas'ın bir banyosu var ve sadece o noktada işlerini yapıyorlar. Aslında Jouri düşündü, sosyal bir hayvan olarak normalde birlikte giderler ve çoğu zaman bir “gevşek kuyruk” vardır. (Biliyorum, daha sonra kendim görmemiş olsaydım buna ben de inanmazdım.)
Tabii ki, hepsi izin verdiklerinden çok daha fazla iş. Özellikle de daha önce dediğim gibi, tuttukları tek hayvan bu olmadığı için. Evlerinin etrafında yürüyüş ve gerçekten nefes kesen manzarası alarak, korkak tüylü tavuklar (İpeksi olarak adlandırılır) ve köpek ve kedi bir bütün ev sahibi (bazıları her gün aynı anda tıbbı gerekir) bir araya geldi. Ayrıca küçük olması gerekiyordu Thelma ve Louise adında iki Vietnamlı 'ot gömülü' domuz vardı, ama Miralda ve Jouri güldü ve beklediklerinden çok daha büyük büyüdüklerini söylediler.
Şimdi, bu noktada, “Her şey çok iyi ve iyi bir gün geçirmene sevindim Jake... Ama ben de bir alpaka görmek istiyorum! Şey, yapabilirsin. Ve gerçekten de yakındaki Monchique otelinden düzenli olarak 'al-paca piknik' gruplar ve pazar günleri yemek için uğrar. Ama buranın bir hayvanat bahçesi ya da ticari bir girişim olmadığını vurgulamalıyım. Miralda ve Jouri hayvanlarını severler ve onları kibarca soran insanlara göstermekten gurur duyarlar. Ödeme gerekli değildir (ancak isterseniz havuç getirebilirsiniz).
Ayrıca, eğer gidersen, uyarı sözü. Onlar en sevimli ve huzurlu hayvanlar olmasına rağmen, onlar hala 'al-paca yumruk '(aslında bir yana karate tekme daha fazla) olabilir. O yüzden, dikkat et.
Geçen yıl bana her zamankinden daha meşgul olduklarını söylediler. Kilitlenmenin ve yerlilerin yürüyüşlere çıkmak için daha fazla zamanı olması ve dağlarında bu Güney Amerikalılarla yüz yüze gelmeleri tamamen hayret verici. Şehrin her yerinde yayılıyor ve Miralda ve Jouri'ye “alpaka aşkını” yerel toplumla ve özellikle çocuklarla paylaşabilmeleri için muazzam bir mutluluk veriyor.
Çünkü inan bana, onları görmek senin gününü geçirmekte başarısız olamaz.