vakit: gece.
yüzleşemediklerimle yüzleşiyorum yine..
…
kuşların insanlara bu denli benzediklerini bilmiyordum. kuşum Fıstık yumurta koymuş. muhtemelen sabah. ve bir süre sonra kırıp yuvasından atmış. öğleye doğru yumurta kabuklarını görünce anladım olanları. ve şimdi düşündüm de,
bence biz insanlar da aynen bunu yapıyoruz: hayallerimiz, o yumurta kabukları gibi. ümidimizi kesince hayallerimizi kendimiz kırıyoruz.
fakat Fıstık yuvasında oturmaya devam ediyor. ümidini yumurtadan kesiyor, yuvasından değil.
vakit: baş ağrısı.