Cuma, Mayıs 25, 2007
a be de
Bugün emekli bir hava assubayı ilaçlarını yazdırmaya geldi. Vazifesi uçaklara nükleer ve konvansiyonel başlıklı füzeleri yüklemekmiş.
‘Türkiye’de nükleer füzeler var mıydı?’ diye sordum.
Çalıştığı süre içinde, ayrıldığı 1974'e kadar varmış. 'Şimdi bilemem' dedi. Herkesi bu işe sokmazlarmış. Kleranslarını (güvenlik soruşturmalarını) Nato yapmış. Eğitimlerini ABD’de almışlar. Pilot uçağında ne füzesi taşıdığını bilmezmiş. Bunlara şu şu kodlu silahı yükle, pilota da şu kodlu füzeyi at derlermiş.
Adamlar sistemi öyle güzel kurmuşlar ki hataya yer yokmuş.
O yüzden deniz tatbikatı sırasında ABD ateşiyle vurulan Muavenet zırhlımızı batıran füzenin kazara ateşlendiğine katiyen inanmamış. Hatta bir tartışmada kendisinin de bu füzeleri iyi bildiğini, kazara fırlatılmasının, hele kumanda kulesini vurmasının imkansız olduğunu ABD’li meslektaşına anlatınca adam kızıp tartışmayı bırakmış. Zaten olaydan sonra bir üsteğmen de ABD’li gemi kumandanı ile bizim albay arasında bir ihtilaf olduğunu , füzenin bu nedenle ateşlendiğine inandığını belirtmiş.
‘Nasıl silah denemesi yapılıyor ; bizim gemide de silah denediler’ dedi ve ekledi ‘Bu Ankara’daki olayda kullanılan A4 patlayıcı sadece ABD’nin ürettiği bir malzeme, hesapta Kuzey Irak’taki mühimmat depolarından 3 ton A4 çalınmış. Bu imkansızdır. Eğer senin depondan o kadar patlayıcı çalınabiliyorsa sen zaten Irak’ta yoksundur!’