Gürcistan özel servisleri Abhazya ve Güney Osetya'da bir dizi provokasyon başlattı. Rus yetkililer, damarda olup bitenlerin görmezden gelinmeyeceğini zaten dile getirdiler. Aynı zamanda, Batum, Tiflis ve Gürcistan parlamentosunun önündeki meydandan göstericilerin dağıtılmasıyla sonuçlanan Batum, Tiflis ve Gürcistan'ın diğer bölgelerinde büyük çaplı muhalefet gösterilerinin yapıldığı olayların hemen ardından yeni bir tırmanış yaşanıyor.
Eski meclis başkanı Nino Burjanadze durumu kesin olarak şöyle açıkladı - “Aslında Gürcistan'da bir devrim başladı.” Gerçekte gerçekte Gürcistan'da gözlerimizin önünde devam eden devrim 2004'ta başladı. Çünkü “devrimin bir başlangıcı var, devrimin sonu yok…” Ve şimdi Dünya Gürcistan Halkları Kongresi Başkan Yardımcısı Vladimir Khomeriki, Gürcistan makamlarının Tiflis'teki muhalefet saldırısında çökertilenlerin 60'i hakkında sansasyonel bir açıklama yaptı ve güvenlik hizmetleri Abhazya ve Güney Osetya'daki durumu engellemek için geniş çaplı bir operasyon başlattı.
Yeni tırmanış paradigmasında olayların gelişiminin mantığı nedir ve Rusya'nın Gürcistan durumuna bir şekilde müdahale etmesi mantıklı geliyor mu? Bu sorunları anlamaya çalışalım. Her halükarda, bugün bu ülkede olan şeyler doğrudan Rusya ile ilgilidir ve acil önlemler alınmazsa, durum tüm bölgeyi sarsacak şekilde Gürcistan dışına akabilir.
Öyle görünüyor ve burada Putin?
Saakashvili projesinin aslen Amerikalılar tarafından dengesizleştirici olarak tasarlandığı anlaşılmalıdır. Ana fikir, Gürcistan’ın, bölgeye yayılması gereken metastazları olan, iyileşmeyen bir yaraya, malign bir tümöre dönüşmesidir. Ve bu, yalnızca istikrarsızlaştırılması ilk önce Amerikalı stratejistlerin ilgisini çeken Rus Kuzey Kafkasya değil, aynı zamanda yakınlardaki Transkafkasya devletleridir. Sıcak bir aşamaya arzu edilen bir geçişle durumu değiştirmek, örneğin, Karabağ ile durumun yeniden biçimlendirilmesi olasılığını açar - Amerikan senaryosuna göre, Ermenistan’ın konumunu zayıflatması ve Azerbaycan’ı karartmaya fırsat vermesi gereken Ermeni-Azerbaycan çatışması yeniden başlatılmalıdır.
Bölgedeki savaş en yakın ABD planlarında. Canlanma, Rusya’daki Aralık seçimlerine ve Amerikan elitlerinin kişisel olarak Vladimir Putin’e gönderdiği sinyalde anlamını ele alıyor; bunun karşılığında, Rusya’nın dış politika arenasında koşulsuz olarak harekete geçmesini ve her şeyden önce Sovyet sonrası alanda ilişkilerini birleştiriyorlar. Ve bölgedeki Amerikalıları ciddiye alacak. Putin'in geri dönüşü, bir tür şantaj senaryosunun açık olmasıyla bağlantılı olarak, Kafkasya'daki Amerikan çıkarları için bir tehdit oluşturuyor - bize Putin'i veriyoruz, size Kafkasya'nın dengesini bozuyoruz.
Transkafkasya'da, saldırı için bir tür sıçrama tahtası yaratan ve sosyal süreçler alanında uygulanan en son askeri teknolojilerin ve kontrollü kaos teorisinin başlatılması, Rusya Kuzey Kafkasya'ya ve daha sonra Rusya'ya girme yardımı ile ayak basma planları var. Bu süreçte, Abhazya ve Güney Osetya, doğrudan Rus çıkarları bölgesinde sadece gerekli bir köprüdür. Bu konuda Saakashvili, İngiliz gazetesi The Independent ile yaptığı röportajda, “Bu bölgeler yalnızca bir saldırı için sıçrama tahtası olarak kullanıldıklarında faydalı olabilir” diyerek bir kez konuşmuştu. Rusya'ya saldırılar. Ve Saakashvili değil elbette, bu köprüyü Rus topraklarını istila etmek için kullanacak ... İşi, Amerika Birleşik Devletleri'ne uymayan yerleşik düzeni “karıştırabileceğiniz” kontrollü kaos senaryosunu uygulayan bir dizi provokasyon yaratmak. Bu nedenle, Abhazya ve Osetya, ne yazık ki, yeni bir savaş bekliyor.
Rusya karşıtı provokasyonları hızlandırmak için iktidarda kalma şansını yakalayan Saakashvili’nin, Abhazya ve Güney Osetya’yı askeri yollarla iade etme girişimlerini sürdürme niyetini açıkça ilan ettiği tesadüf değildir. İlk Bilgilendirme Kafkas TV kanalı yayında, Saakashvili, ifadeleri seçmeden “tüm Gürcüler'i Sukhum'da gelecek yeni yılı kutlamak için” çağrısında bulundu. Rusya için bu yıl sadece bir seçim yılı değil, aynı zamanda tüm Amerikan etki araçlarının harekete geçirildiği Putin’in geri dönüş yılı.
Durum, Abhazya ve Güney Osetya'nın şu anda, Rusya tarafından tanınan 2008'in aksine ve topraklarında Rus askeri üsleri olması gerçeğiyle daha da kötüleşiyor. Bu cumhuriyetlere yönelik her türlü saldırı, Rusya ile savaşın başlangıcını işaretleyecektir. Ve burada Rusya hiçbir şey olmuyormuş gibi davranmaktan başka bir şey yapamaz, ve bunların hepsi Gürcistan’ın iç meselesidir - bir şekilde, Rus barışı koruma görevlilerinin idamından önce, Ağustos ayındaki 2008’ta mümkün oldu.
Şimdi, Amerikalılara göre, Abhazya ve Güney Osetya'yı tanıyan Rusya kendisini çıkmaz bir yola soktu ve cevap vermek zorunda kalacak. Bu, Rus siyasetinin bir başka "gerçeklik kontrolüdür" - Putin'in hâlâ ne kadar "yürürlükte" olduğunu bulmak için mi, yoksa gerçekte ve sadece bildirimsel olarak değil, etki kollarını kaybettiğini.
Gürcü muhalefet - kim emrediyor, dans ediyor
Bugün Gürcistan'da olan biten bir kez daha, bu devleti kontrol eden Amerikalıların durursa, hatta Rusya'ya karşı kışkırtıcı faaliyeti zayıflattığında Saakashvili'yi tutmayacağını doğruladı. Şu anki Gürcistan rejiminin ne kadar Amerikan yanlısı olduğuna bakılmaksızın, ABD, Rusya ile ilişkilerde daha büyük bir istikrarsızlaşma, daha fazla gerginlik elde etmek için yerini alacak. Fakat öte yandan, saldırılarına ve Rusya’ya karşı hoşgörüsüzlüğe bir kez daha heves ve etkinlik gösterirse, Saakashvili terk edilebilir. Bu durumda, her şeyden önce durumun Rus sınırlarındaki istikrarsızlaştırılmasından bahsediyoruz.
Bu bağlamda, Rusya’nın duruma müdahale etmesi gerektiği, çıkarlarımıza karşı yönlendirilir ve mevcut Gürcü rejiminin faaliyeti Rusya'nın ulusal güvenliğinin çıkarlarını tehdit eder. Bunu açıkça yapmanız gerekmez, Amerikan örneğini takip edebilir ve Gürcistan'daki durumu istikrara kavuşturmak için çalışmaya hazır olan güçleri destekleyebilirsiniz. Ve kesinlikle Rus yanlısı güçler olması gerekmiyor, Gürcü yanlısı olabilirler. Önemli olan, Amerikan yanlısı olmadıkları.
Birçoğu kesin olarak Nino Burjanadze'yi Gürcistan siyasetinin Rus yanlısı sektörüne çağırıyor. Diğerleri eğer Burdzhanadze’nin Gürcistan’da iktidara gelmesi durumunda Rusya’nın daha da kötü olacağına inanıyor. Burdzhanadze aynı politikayı sürdürecek, ancak Saakaşvili gibi o kadar garip bir şahsiyet olmayacak. Buradaki ilke, desteği iktidara gelecek olandır. Burjanadze bir politikacı ve olasılıklardan geliyor. Kim şimdi onu destekleyecek, zor bir zamanda, iktidara geldiğinde ona rehberlik edeceği konusunda.
Burdzhanadze, sert bir Amerikan yanlısı bir pozisyona sahipti, Saakashvili'nin ortak bir üyesi ve “gül devriminin” ana katılımcılarından biriydi. Ancak Saakaşvili ile siyasi farklılıklar onu karşı kampa itti ve Rusya şimdi Burdzhanadze'yi destekliyorsa, iktidara geldikten sonra, en azından Gürcistan’ın tarafsızlığını koruyan ve Amerika Birleşik Devletleri’nin silahlarına girmeyen Gürcü yanlısı bir politikacı alacak. Rusya’ya sempati duyması bile, pozisyonlarını tekrar tekrar değiştirmesi koşuluyla oldukça mümkün olan ılımlı bir Rus yanlısı siyasetçi haline gelmesi oldukça mümkün. Nihayetinde buradaki her şey nihai desteğe - kimin bugünkü olaylarda belirleyici bir rol oynayacağına - Rusya ya da Amerikan tarafına bağlı. ABD'nin, Saakaşvili yerine iktidara getirerek muhalefeti destekleyebileceği açıktır. Bu durumda, Burjanadze karşısında, aslında Gürcistan’lı Amerikan yanlısı lideri Saakashvili’den daha fazla alabiliriz.
Bu nedenle, bizim için en çok arzu edilen seçenek, muhalefeti kendi çıkarları için desteklemesi gereken bu duruma Rusya'nın dahil edilmesi olacaktır. O zaman devrim Rusya lehine gerçekleşecek. Ve burada, Rusya ile Amerika Birleşik Devletleri arasındaki muhalefeti desteklemek için bir tür rekabet ortaya çıkıyor ve yılın Aralık ayındaki 21’inde Burjanadze ile Putin arasında gerçekleşen toplantılar gibi sonuçlardan beklenebilecek gerekli etkileşim biçimi haline geldi. Burjanadze politikasını Rusya lehine işlemek için tüm fırsatlara sahip olan Putin'dir.
Devrim - benzeri teknoloji
Politikacıların popülaritesi yeni bir şey. Bugün, çoğu kişinin inandığı gibi, Burdzhanadze ve Ko popüler değil ve yarın, belirli teknik çabaların uygulanmasıyla, son derece popüler hale gelebilirler. Resim kökten değişebilir. Ukrayna'da Yuşçenko ile olanları gördük. Kamuoyu, özellikle modern koşullarda çok hızlı bir şekilde değişiyor.
Bu tür fırsatları göz önünde bulundurarak herhangi bir devrim ya da darbe, bugün araçsal bir fenomendir. Bu nedenle, belirli koşullar altında, Rusya'nın Gürcistan'daki mevcut durumdaki herhangi bir partiyi destekleme niyetini açıklarsa, bugün kendilerini Amerikan yanlısı olarak konumlandıran siyasi güçler bile Rusya'nın tarafını alabilir. Çünkü bildiğimiz gibi, politika mümkün olanın sanatıdır.
Üstelik, hem Burdzhanadze hem de Saakashvili, Amerikan stratejisinin nesneleri olan büyük Amerikan oyunda basitçe harcanabilir bir tür malzemedir. Çok az şey onlara bağlı, kimin kalacağına ve kimin gideceğine karar verecek olanlar değil. Nasıl kullanıldıklarının farkında bile olmayabilirler, bu bir kaç şans kesişimi ile saf bir teknolojidir!
Burjanadze, Saakashvili’nin “düşüncesiz eylemleri” nden bahsettiğinde, bu kısmen politik bir söylemdir. Çizgiyi aştığını ima etmesine rağmen - Gürcü güvenlik kuvvetleri göstericileri plastik mermilerle dağıtmaya başladığında, sonuç olarak, bazı bilgilere göre, 60'e kadar insan öldü - yani, kendi halkına karşı şiddet başladı. Ve bu her zaman rejim değişikliğinin başlangıç noktasıdır. Tunus, Mısır ve birçok Arap ülkesinde de benzer durumları gözlemledik.
Bu gibi durumlarda şiddet, uluslararası topluluğu Saakashvili'yi şeytanlaştırmak ve onu Batı'nın destek sisteminden kapatmak için zorlamalıdır. Birçoğu meydanda sadece beş yüz muhalif kişinin “basketbol maçından daha az” bir araya geldiğinden şikayet ediyor. Fakat devrim ya yapılıyor ya da yapılmıyor. Modern teknolojiyle, toplanan insan sayısı önemli değil. Yasa kuvvetlerini kışkırtmanın ve misilleme eylemlerini şiddetlendirmek için yeterli olduğunu biliyoruz, en az bir ya da iki mağdurun ortaya çıkmasına neden olmak yeterli ve bu kritik kütle birkaç saat içinde bir kar topu gibi büyüyecek. Ve sonra sadece bu taraf geçilecek, daha sonra rejim gayri meşru sayılmaya başlandı. Muhalefet yetkililerden şiddeti kışkırtmaya yetti, bu da mağdurlara yol açacak. Belki onlardı, ama saklanmayı başardılar ...
Provokasyon çağrılarından kaçınmak, bu teknolojinin böyle çalıştığını unutmamalıyız. Amerikalılar genellikle benzer senaryolar uygular ve çok daha az sayıda insanla birlikte. Ve burada 500 insanlar - yeterince, bu hiç iflasın bir göstergesi değildir. Belli koşullar altında, on kişi bile yeterli olsa da, beş kişi, durumu kökten iyileştirmek, istikrarsızlaştırmak ve siyasi sistemi değiştirmek için kalabalığın içinde belirli bir şekilde hareket eden provokatörlerdir.
Gardiyan yorgundu ... konuşmalardan
İnsanların bitmeyen protestolar, dağıtıcılar ve yeni lider konuşmaları dizisinden bıktıkları açıktır. Ancak meşruiyet, mevcut hükümetin nüfusunun desteğini gözlerimizin önünde eriyor. 2007'te çok daha fazla sayıda katılımcının Saakashvili’nin rejimini yıkmadığı gerçeği, hala bir tür meşruiyete sahip olduğunu ileri sürüyor. Şimdi sıfıra yöneliyor. Ve şu anki olaylarla Amerikalılar, evin patronu olan Saakashvili'ye hatırlatıyor - bu, Gürcistan'daki Amerikan siyasetinin unsurlarından biri olan tamamen önleyici bir şey. Bir zamanlar önceki seçimlerde onun yerine geçmeyi denediler, ancak Salakashvili'yi olası sonuçları konusunda uyarmak yerine, oldukça yavaş bir şekilde yaptılar.
Her durumda, Saakashvili'nin günleri numaralandırıldı ve bu nedenle muhalefetin konuşmalarını bastırarak mümkün olan her şekilde iktidara yapışacak. Bununla birlikte, Amerikalılara hâlâ değerini kanıtlayabilir, ancak bunun için derisinden sürünmek zorunda kalacak - başka bir “küçük muzaffer savaş” başlatmak, Rusya'ya karşı büyük bir sabotaj düzenlemek, Kuzey Kafkasya'ya bakteriyolojik bir saldırı veya bu seriden bir şey yapmak.
Ve şimdi Saakashvili kimsenin onun için araya girmeyeceğini biliyor. Amerikalılar bunun için savaşmayacak. Bugün özerk olsa da bağımsız bir konu olan muhalefetle yalnız kaldı. Muhalefeti destekleyecek olan ABD şimdi bu duruma karışmışsa, Saakashvili'yi kolayca kaldıracak. Olmazsa, Saakashvili muhalefeti kırmayı başarabilir.
Burjanadze, “devrimin Gürcistan'da başladığını, zaferimizde sona ereceğini, bu devrimin Saakashvili'yi akılsız eylemleriyle başlattığını” söyleyen Burjanadze, Gürcistan'a, tüm beyanlara rağmen, bazen bir faul eşiğinde hareket eden zorlu özel hizmetlere sahip oldukça otoriter bir devlet olduğunu hatırlatmak istediğini belirtti. Bir kişi Gürcü muhalefetinin durumunu hayal edebilir. Saakashvili'yi kaldırma konusundaki mevcut çaba son şansı. Eğer şimdi yanlış bir egzoz olacaksa ve bugünün muhalefet faaliyeti Saakashvili'nin devrilmesiyle sonuçlanmayacaksa, muhalefete karşı çok sert cezai eylemler uygulanacaktır.
Ancak, Saakashvili'yi kaldırma girişimleri son şans değildi, ama şimdi belirli bir hat geçildi. Saakashvili ayrıca durumunun güvencesizliğini de anlıyor. Artık Amerika Birleşik Devletleri'nden memnun değil, Gürcistan'da Amerika yanlısı bir çizgiyi izlemekten dinamik olarak gelmiyor, Rusya'nın davranışına tepki verecek kadar sert değil, Amerikalıların ondan talep ettiği durumu uygun şekilde istikrarsızlaştırmıyor. Bu nedenle, özellikle kimseye umut vermiyor.
Gürcistan'ın ABD'ye neden ihtiyacı var?
Gürcistan, sonunda Amerikan askeri üslerini yerleştirmek, bir ayak izi kazanmak ve Rusya'ya genişlemeye başlamak için gerekli olan jeopolitik bir köprü. Yani - Kuzey Kafkasya'ya; - Rusya’nın bir sonraki jeopolitik varlık olarak çökertilmesi, parçalara bölünmesi, zayıflaması, egemenliğinin yok edilmesi, vb. için daha fazla dengesizleşmeyi amaçlayan yeni senaryolar başlatmak. Yani, bu bir saldırı için bariz bir askeri, stratejik platformdur. Bununla birlikte, eğer öyleyse, doğal bir soru ortaya çıkıyor - o zaman Amerikalılar neden Gürcistan'da yeni bir devrim yapsın? Ülkeyi zaten tamamen kontrol ediyorlarmış gibi görünüyor.
Burada Amerikan düşünce mantığını anlamamız gerekiyor: Gürcistan'daki durumun herhangi bir istikrara kavuşması donuyor, bu planları ve süreçleri yavaşlatıyor. Amerika'nın istikrara kavuşması gerekmiyor, Saakaşvili rejimi yerleşti ve ülkeyi donatmaya başladı, "yağla büyümüş" oldu. Amerika Birleşik Devletleri'ne ihtiyacı yok. Örneğin Mısır’daki Mübarek rejimi veya Tunus’taki Ben Ali rejimi gibi istikrarlı, hatta ultra yanlısı bir rejim, Amerikalılara hiç uygun değil.
Özel geliştiricileri olan kontrollü kaos teorisini uygular. Örneğin, kontrollü kaos kavramının yazarı, 1996 yılında aynı bilimsel çalışmayı yayınlayan Stephen Mann. Diğer şeylerin yanı sıra, Kafkasya'daki mevcut stratejileri uygular - geleneksel silah kullanmadan bölgelerin reddedilmesi. Rejim durursa, en az üç kez Amerikan yanlısı olsa bile, değiştirilmesi gerekiyor, yeni güçlere ihtiyaç var, yeni insanlar üçlü bir güçle Amerikalılar ile iyilik kurumaya hazırlar, sadakatlerini ve etkinliklerini kanıtladılar, ancak ilk fırsatta ellerinden alınmadıklarını garanti etmediler. Bu nedenle, hem Burjanadze hem de Saakashvili, Amerikan senaryosuna göre çalışır - yani. Amerika Birleşik Devletleri hem gücü hem de muhalefeti hem diğerlerini hem de kontrol eder.
Daha fazla kontrol için fırsatlar açmak amacıyla dengesizleştirme gerçekleştirilmiştir. Ancak belirli çabalarla ABD'nin Gürcistan üzerindeki kontrolünün kaybında da bir faktör olabilir. Ancak sadece Rusya'nın bu “kaosa” katılması şartıyla. Aktif konu olarak açılır. Ancak o zaman gelgit lehine çevirmek için bir şansımız var. Ve bunun bir nedeni var. Örneğin, yalnızca popülizm tarafından kapsanan mevcut Gürcü hükümetinin güvencesizliği ve zayıflığı.
Gürcistan halkına muazzam maliyetler getiren mevcut rejimin bütün eylemleri, her zamanki popülizm perdesinin arkasına saklandı - Gürcistan yetkilileri bölgedeki en iyi polise sahip olduklarını söylüyor. Gerçekten de, bir polis devletinin önemli bir unsuru düzenli tutulmalı, bir avuç Amerikan ajanının iktidarda kalmasını sağlıyor.
Sokakları temizledim. Tiflis'in merkezi caddelerinde evlerin cepheleri boyanmıştır. Göz sevinir. Ancak bu popülist cephe için olmasaydı, yetkililer hala insanların ne maaşları ne de maaşlarının olmadığı gerçeğini haklı çıkaracaktı ve ülkede polis ve orduyu hesaba katmazsak, tam bir toplumsal çöküş yaşandı. Temiz sokaklar ve evlerin cepheleri - bu gösterişli bir an. Cepheleri temizlemek ve sokakları yıkamak, sosyal bir politika oluşturmaktan çok daha kolaydır. Bu, Saakashvili'nin yetkisi altında Gürcistan'da meydana gelen tüm rezaleti haklı çıkaran cephedir. Ve Amerikalılar böyle bir “sahte” Georgia'dan memnunlar.
Neden büyük Rusya küçük Gürcistan?
İşte karşıt çıkarlar: Mevcut Georgia Saakashvili, Rusya sınırlarına yakın bir istikrarsızlık faktörü. Rusya'nın Kuzey Kafkasya'daki istikrarsızlaşması Gürcistan'dan büyüyor. Ve jeopolitiğin temel yasalarından biri, saldırganlığı gerçekleştirmezseniz, dışa genişleme yapmazsanız, sahip olduklarınızı kaybedebilirsiniz. Sınırlar statiği tahammül etmiyor, hareket etmeleri gerekiyor.
Rusya, kaosun sınırlarını aşındırmak, Gürcistan'ın bugün ana istikrarsızlaştırıcı olduğu Transkafkasya'daki durumu istikrara kavuşturmakla ilgileniyor. yani Rusya, özellikle Gürcistan’da Transkafkasya’daki durumun istikrara kavuşturulmasıyla ilgileniyor. Ancak Gürcü halkı da bununla ilgileniyor. Kim istikrarsız bir toplumda sürekli değişim çağında yaşamak ister?
Bu, sonunda, Kuzey Kafkasya’yı dengeler. Gürcistan'ın Kuzey Kafkasya'daki olaylarda üstlendiği aktif rolü görüyoruz. Son zamanlarda Kuzey Kafkasya Federal Bölgesi sakinleri için Gürcistan tarafından getirilen vizesiz rejim, ayrılıkçıların Gürcistan'dan Kuzey Kafkasya'ya geçişini ve geri dönüşünü kolaylaştırıyor. Diğer bir saldırı, Kuzey Kafkasya'yı Amerikan ihtiyaçları için yeniden kanlandıran Amerikan projesi "Büyük Çerkes" biçiminde başlayan Çerkes soykırımının devlet düzeyinde tanınmasıdır. Çok uzun zaman önce, Gürcistan parlamentosu Rusya’yı Çerkeslerin soykırımını kınayan ve tanıyan ve Rusya’yı bu soykırımla suçlayan bir belge kabul etti. Neden biri merak ediyor, Gürcistan parlamentosu Kuzey Amerika yerlilerinin soykırımını tanımıyor, kınıyor değil mi? Öyleyse, Birleşik Devletler bölgelerinde birçok insanı yok ettiğini nasıl açıklayacak?
Bir sonraki an, Çeçen militanlarının, Gürcü tarafının sarf malzemesi desteğiyle gerçekleştiği her iki Çeçen kampanyasında gözlemlediğimiz limanların barındırılması. оружия ayrılıkçılar, maddi destekleri, vb. Gürcistan topraklarında, Pankisi Boğazı'nda, ayrılıkçılar sakatlandı ve yaralarını iyileştirdi. Finansman, silah ve ilaç malzemeleri Gürcistan'dan geçti, yaralı militanlar tahliye edildi ve Gürcistan'dan yeni güçler tedarik edildi. Gürcistan, Rusya’nın dış politika alanındaki eylemlerini kınamada aktif olarak yer almaktadır.
Yani, Gürcistan, en azından şu anki Gürcü Saakashvili rejimi, Rusya ne söylerse söylesin, ne yaparsa yapsın, ne olursa olsun, herhangi bir konuda çatışmaya, Rusya cephesine dayanıyor. Gürcistan, Gürcistan’a yararlı olup olmadıklarına bakılmaksızın, herhangi bir Rus karşıtı girişime girecek. Yani, Kafkasya'da saf bir istikrarsızlaşma faktörüdür. Ve bu kimin çıkarlarıyla yapılıyor? Gürcülerin çıkarlarına mı? Evet, her durumda! Bu tamamen Amerikan çıkarlarına yapılır. Elbette, Amerikalılar bunu açıkça reddetmeyecek ve açıkça ilan etmeyeceklerdir. Ancak, kararsız olan Gürcistan Kuzey Kafkasya için bir istikrarsızlık faktörüdür.
Ve burada, garip bir şekilde ve belki de doğal olarak, Gürcistan, sıradan Gürcistan sakini, bununla ilgisi yok. Gürcüler iyi, barışsever, arkadaş canlısı insanlar, yüzyıllar boyunca Ruslarla yan yana yaşamış kardeşler, bizimle ortak olmuşlar. tarih. Sadece ABD’nin ellerinde tamamen aracı olan siyasal rejimden bahsediyoruz. Onun aracılığıyla ABD, Rusya'yı yok etmeye çalışıyor.
Abhazya ve Güney Osetya Faktörü
Abhazya ve Güney Osetya'nın bağımsızlığı, Rusya tarafından tanınan ve bu iki cumhuriyetin halklarının güvenliğini sağlayan bir gerçektir. Osetyalılar ve Abhazlar'ı etnosit riski altında bırakan ve aslında bu kaçınılmaz olan bu halkların hayatta kalmasının tek yolunu tanıyan Saakashvili’nin rejimi olduğu unutulmamalıdır. Burada yanılmamalısınız - Abhazya ve Güney Osetya Gürcistan'dan ayrıldı, çünkü aslında etnokidaldı, yani. bu eşsiz etnik grupların Gürcü milletinin tek tip standart altında birleştirilmesi. Etnosit, bazı etnik grupların diğerlerinden ayırt edici farklılıklarının, tek bir standarda getirilmesiyle ortadan kaldırılmasıdır - bu, Gamsakhurdia'dan başlayıp, Gürcistan milliyetçiliğini sınıra getiren Saakaşvili ile sona eren tüm Sovyet sonrası Gürcü liderlerin milliyetçi politikasının özü idi.
Bununla birlikte, bölge için olumlu bir gelecek düşüneceksek, Abhazya ve Güney Osetya'nın Gürcistan'dan dışlanmasının kesin olarak çözülmemiş bir soru olmadığını anlamalıyız. Tek bir stratejik alan çerçevesinde - SSCB - hem Abhazya hem de Osetya’nın Gürcistan’ın idari sınırları içinde bulunduğunu biliyoruz. Ancak bu sınırlar devlet değil idaridi - bu büyük bir fark. Gürcistan'ın idari kısmıydı.
Bu oldukça başka bir şey - Osetyalılar ve Abhazların Gürcistan siyasi ulusunun standardı altında millileştirilmesi. Bu soru, Gürcistan ile ortak bir stratejik alan, ortak, kültürel, tarihi ve politik geniş alanımızı yeniden canlandırma ihtimalimiz olduğu sürece kapalı değildir. Ancak, Gürcistan Rusya ile çatıştığı sürece, bunun toprak sorunları yaşayacağı da açık. Bu formatta Abhazya ve Güney Osetya ile yeniden birleşme sorunu tamamen kapatılacak. Çünkü böyle bir birleşme sadece Rusya ile, aynı anda tek bir geniş alanın restorasyonu ile mümkündür.
Sonuçta, Abhazya ve Güney Osetya Gürcistan'ın bir parçasıysa, Kırım neyin parçası? Ve Ukrayna neyin bir parçası? Bugün bağımsız devletler olan bütün bu alanları içeren büyük bir Rusya kavramı var. Devlet yaşayan bir organizmadır. Sınırlar hareketlidir. Yüzyıllar boyunca değişmeyecek sabit sınırlar yoktur. İnsanların gerçeği, tarihi, kimi müttefik olarak gördüklerini ve kimi düşman olarak algıladıklarına bağlı olarak hareket ederler.
Gürcistan’ın, topraklarının ikisini kaybettiğini ve onlarla birlikte - Gürcistan tarihi boyunca bir arada yaşayan iki kardeş halkın mantıklı bir şekilde sürdüğünü söylüyor: Bu iki halk Rusya’ya kardeş. Tıpkı bugünün Gürcistan'ın bütün halkları gibi. Tarihi boyunca, geçtiğimiz yüzyıllar boyunca birlikte yaşadık.
Hem Burjanadze hem de diğer muhalif siyasetçilerin politik programı bir ortak tahıl içeriyor - her biri iktidara geldiğinde Abhazya ve Güney Osetya'nın Gürcistan'ın koynuna döneceğini vaat ediyor. Bu mümkün. Gürcistan'ın Rusya'ya döneceği zaman.
Başka bir kaos turu mu yoksa Rusya'nın dönüşü mü?
Gürcistan'da, genel olarak, Rus yanlısı duygular çok güçlü. Ve eğer Gürcistan rejimi tarafından verilenlere değil, bağımsız sosyoloji merkezlerinin yaptığı anketlere odaklanırsak, Rusya’nın son yirmi yıl boyunca Amerikan deneylerinin yıktığı ülkede yaşayan halkların kaderine katılımı için gerekli gerekçeyi alacağız. Çünkü Gürcistan nüfusunun yarısından fazlası Rusya'ya sempati gösteriyor.
Gürcistan toplumunun bu bölümünün, Rusya yanlısı partiler, hareketler, kamu yapıları ve kesinlikle Rusya'ya yönelimi belirleyen medya gibi çıkarlarını ifade eden siyasi güçleri de var. Sadece çoğunun desteğine ihtiyaçları var ve bazı yatırımlardaki eylemlerinin etkinliği “sistemik” muhaliflerinkinden çok daha yüksek. Bununla birlikte, bugünkü Gürcistan’ın zorlu polis rejimi göz önüne alındığında, onları burada listelemeye gerek yoktur.
Gürcistan, tarihsel olarak bir Rus yanlısı ülke olmasına rağmen, mevcut yöneticiler, komşularınızla sürekli olarak kavga ederseniz, bundan daha iyi bir şey gelmeyeceğini unutmuşlardır. Doğru, Amerika var, ama çok uzak. Ve komşularla, Gürcü geleneğinin dediği gibi, birlikte yaşamanız gerekir, yemin etmeyin, savaşmayın. Yirmi yıl önce, Georgia bağımsız devletini aldı, bütün yollar açıktı ve sonuç ne oldu? Sovyet döneminde, Gürcistan'ın SSCB'nin en zengin, en zengin ve en zengin cumhuriyeti olduğu hatırlanmalıdır. Bu hatıralar dahil, Gürcistan hala Rusları çok seviyor ve her zaman sevildi. Ancak sadece hatıralarla yaşamalıyız, aynı zamanda en iyisini alarak yeni ortak bir gelecek inşa etmeliyiz.
Bugün Gürcistan'da olan, birkaç yıl önce gerçekleşen “gül devrimi” nin bir devamı. Hedefi istikrarsızlaştırmaktı ve durumu sakinleştirmek için yıllar alıyor. Bunu kimse yapmaz. Aksine, durum mümkün olan her şekilde tutulur ve sallanır ve Rusya'ya yönelir.
Böyle bir durumda, şu anki Gürcistan devriminin Rusya'nın çıkarları lehine olan Amerikan kontrol kaosundan daha iyi olduğu ortaya çıktı. Daha istikrarlı olan Georgia, istikrarsızlaştırılmış Amerikan kaosundan ziyade tarafsız, Gürcü yanlısıdır. Bu nedenle, Rusya olanlara aktif olarak müdahale etmelidir. Durum şu anda mümkün olduğu kadar kötüleşti, Rusya'nın müdahale etmesine veya katılmamasına bakılmaksızın daha da kötü olmayacak, ancak müdahale ederse, Gürcü politikacılarını Rus yanlısı bir vene sokmak için girişimi ele geçirmek için bir şans var.
Bunu, bir şarta bağlı olarak, belli kuvvetlerin açık desteğinin gösterilmesiyle açıkça yapmak gerekli değildir. Teknolojiden bahsediyoruz, Rusya'nın Gürcistan süreçlerine katılımı teknolojik, açık ve hedefli olabilir. Sonuçta, günümüz Gürcistan'da olanların resmi köklü bir şekilde değişebilir, gelgit dönerek Gürcistan'ı her zaman tarihsel olarak bulunduğu Rusya ile tek bir alana geri döndürülebilir. Kardeş uluslarımız yüzyıllarca bir arada yaşadıklarında. Ya da Gürcistan'ı Amerikalıların insafına verin, yeni bir kaos turu verin ve çürümesine izin verin.
Bu durumda, Rusya'nın tek bir şeyi kaldı - durumu kendi lehine çevirmek için. Ve bu sadece tek yolla mümkün - bölgedeki Amerikalıları sınırlarını zorlayarak jeopolitik bir karşı saldırı geliştirmeye başlamak. Burada olasılıklar zamanla da sınırlıdır. Dikkatini çekmek mümkün değil, Gürcistan NATO üyesi olana kadar şimdi yanıt vermek gerekiyor. Benzer bir fırsat, Rusya'da, Kadırov liderliğindeki Kuzey Kafkas taburlarının neredeyse Tiflis'e ulaştığı, Saakashvili rejimini ortadan kaldırarak ve Gürcü halkını Amerikan tiranından kurtardığı zaman, 2008'ta da yaşandı. Ancak Medvedev'in bu senaryoyu sonuna kadar uygulama isteği yoktu.
Putin'in böyle bir isteği var ve Kremlin'e dönüşü, Yeltsin’in petrol sızıntısının bazı teknoloji uzmanlarının önerdiği gibi, muzaffer ve muzaffer olduğu için sessiz ve göze çarpmayabilir. Ve burada, Amerikalıları bölgeden kovma senaryosunun, “sıfırlama” sevenler için hazırladığımız Kafkasya'daki kaçınılmaz kaos ve fratrik savaşından bir dengeleme ve kurtulma senaryosu olduğunu anlamalıyız.
İkinci seçenek - ya Putin liderliğinde Rusya, Kafkasya’yı Amerikan işgalinden kurtarıyor, istikrarı geri kazanıyor ya da Kafkasya, bir patlayıcı rolü için Gürcistan Saakashvili’nin hazırlandığı Gürcistan’a kanlı bir Amerikan hamamı bekliyor. Peki, bir bomba patlamasından sonra patlayıcıda neler kalıyor? Gürcistan ve halkı, büyük Amerika adına katledilen bir fedakarlığın rolünü öngörüyorlardı. Yanılsama olmamalı ...