Nauomoski'siz de oynasak Treviso'dan bir zafer çıkarıp, final-four'a gideceğimizi hesaplıyorduk ama ne yalan söyleyeyim, karşımıza böyle bir basketbol katili Fransız hakem çıkacağını hiç düşünmemiştim. İlk yarıda çaldığı tüm kritik düdükler hep evsahibi lehineydi. Buna rağmen maçtan kopmadık. Ancak hesaplamadığımız bir başka şey vardı. O da ikinci yarının ilk 11 dakikası içinde yaşadığımız skorsuzluk. Bu dönemde öyle inanılmaz hatalar yaptık ve hücumu bir türlü organize edemedik. Gel de Naumoski'yi arama. Oysa Murat dün başarıyla O'nun boşluğunu kapatıyordu. Ufuk gerçekten canla başla mücadele ediyordu. Mirsad zaman zaman hatalar yapmasına karşın, yine de savaşçı kimliğini sahaya yansıtmıştı. Ancak iki yabancımız; Sellers ve Howard'ı ara ki bulasın. Sert Benetton savunması içinde kaybolup gittiler.
İlk yarıda verdiğimiz mücadeleyi ikinci yarıya taşıyamamanın faturasını yine final-four'un dışında kalarak ödedik. Böyle kritik noktalarda bu kadar uzun süre skor üretemezseniz, istediğinizi almanız gerçekten çok zor olur. İşte dün de bunu yaşadık. Ancak ben herşeye rağmen Aydın Örs ve öğrencilerini kutluyorum. Bize büyük gururlar yaşatan bu ekip, eğer Naumoski'sizliğe mahkum olup, büyük şanssızlığı yaşamasa şimdi final-four'daydı. Ama ne yapalım kader istemedi. Bu sene de araladığımız kapıyı, aşıp geçemedik. Ümitlerimiz bir başka yıla kaldı. Dilerim bir daha böyle büyük kısmetsizlikler yaşamayız.