Kuruluşundan bu yana, saldırgan ve yayılmacı bir devlet olarak İsrail’in en büyük zorunluluklarından biri, güçlü bir uluslararası gücün desteğini ve himayesini güvence altına almak olmuştur.
İngiltere bu rolü ilk olarak 1917’deki Balfour Deklarasyonu’yla ve Filistin üzerindeki manda yönetimi sırasında üstlendi. Önemli sayıda Avrupalı Yahudi topluluğunun Filistin’i istila edip yerleşmesini, Filistin topraklarını askeri olarak ele geçirmesini ve 1948’de yerli Arap nüfusunun çoğunu köylerinden, kasabalarından ve şehirlerinden sürmesini sağladı ve kolaylaştırdı.
Sonraki yirmi yıl boyunca İsrail, silah, fon ve siyasi destek konusunda öncelikle İngiltere , Fransa , Almanya ve ABD gibi batılı ülkelere güvendi. Bu destek, 1956’da Mısır’ın İngiltere ve Fransa ile üçlü işgalini, Alman tazminatlarını ve ABD silahlarını ve siyasi korumayı içeriyordu.
1970’lerin başında Nixon yönetimiyle başlayan ABD-İsrail ilişkileri önemli ölçüde genişlemeye ve stratejik açıdan gelişmeye başladı. ABD’nin ekonomik ve askeri desteği, İsrail’in 1967’de birçok Arap ordusuna karşı kazandığı zaferden sonra önemli ölçüde arttı.
ABD, Orta Doğu’daki Soğuk Savaş jeopolitik hedeflerine hizmet etmek için İsrail’in bölgesel hegemon olma hedefini benimsedi ve destekledi. Ancak onlarca yıl süren aralıksız desteğin ardından ABD’nin İsrail’in son savaşına dahil olması, aslında Amerikan küresel hegemonyasının sonunu getirebilir.
Körü körüne destek
Geçtiğimiz yarım yüzyıl boyunca ABD ile İsrail arasındaki ilişki, Washington’un Tel Aviv’in destekçisi ve koruyucusu olmasından, stratejik bir ortağa doğru evrildi.
ABD, en gelişmiş askeri teçhizatın ve ekonomik yardımın ana sağlayıcısı haline geldi ve 1973’ten bu yana Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nde 46 veto da dahil olmak üzere İsrail’e istikrarlı bir siyasi koruma sağladı.
Richard Nixon’dan bu yana her başkan, görev süreleri boyunca veto kullandı. İsrail, özel kurumlar ve İsrail tahvilleri tarafından verilen milyarlarca doların yanı sıra, 1971’den bu yana ABD’den 260 milyar dolardan fazla para aldı.
Filistinli savaşçıların İsrail askeri üsleri ve yerleşimlerine yönelik 7 Ekim’den bu yana ABD, İsrail’in Gazze’ye yönelik, günde 150 çocuğun öldürülmesine, binlerce sivilin kurban edilmesine yol açan vahşi saldırısını ve Gazze’nin altyapısının tamamen yok edilmesini defalarca ve ” kayıtsız şartsız ” onayladı.
Şu ana kadar 8.300’den fazla Filistinli öldürüldü , 22.000’i yaralandı, 2.000’den fazlası da kayboldu. Üçte ikisinden fazlası çocuklar, kadınlar ve yaşlılardı.
Bu kargaşa ve soykırım savaşı sırasında ABD, uluslararası insani hukuk ve sözleşmeleri dikkate almaksızın İsrail’in “kendini savunma hakkı” olduğunu öne sürerek İsrail’e körü körüne destek vermeye devam etti.
Buna ek olarak, Başkan Joe Biden da dahil olmak üzere Amerikan medya kuruluşları ve politikacılar, başları kesilen bebekler, tecavüzler ve İsrailli Yahudilerin yok edilmeye çalışıldığına dair çürütülmüş hikayeler gibi herhangi bir kanıt olmaksızın İsrail yalanlarını pazarladılar.
İsrail’in Gazze’deki Baptist hastanesini bombalayıp 471 kişinin ölümüne yol açmasının ardından, İsrail’in suçlu olduğunu gösteren çok kuvvetli kanıtlara rağmen İsrail’in Filistinlileri suçlama şeklindeki o eski yalanını tekrarladılar.
Süreci kaçırmak
Otuz yıldır ABD kendisini bu çatışmada sözde iki devletli çözüm temelinde siyasi bir çözüme ulaşmaya çalışan “dürüst bir aracı” olarak sundu.
Ancak gözlemciler ve analistler arasında, tüm bu dönem boyunca ABD’nin İsrail’in Filistinlileri mülksüzleştirme ve meşru haklarından, hatta siyasi bir çözüm için gereken asgari haklardan mahrum bırakma politikalarına tam destek verdiği tartışılmaz.
ABD ve Avrupalı müttefikleri son olaylara verdikleri yanıtta, saldırıların gerçekleştiği bağlamı kasıtlı olarak görmezden geldiler.
Mevcut sağcı İsrail hükümeti 10 ay önce iktidara geldiğinden beri, sahada yeni gerçekler yaratarak çatışmayı sona erdirme vizyonunu empoze etmeye çalışıyor.
Bu, Filistinlileri üç seçenekten birini seçmeye zorlayacak; Apartheid(ırkçılık) sistemini kabul etmek, ayrılmak ya da öldürülmek.
2023 yılında Netanyahu’nun aşırıcı ortakları Itamar Ben-Gvir ve Bezalel Smotrich’e Batı Şeria’daki planlarını gerçekleştirme yetkisi verildi. Filistinlilerin var olmadığını rezil bir şekilde ilan eden Smotrich, işgal altındaki topraklardaki yerleşimci nüfusunu ikiye katlayarak bir milyona çıkarmak amacıyla İsrail yerleşim inşaatlarını zaten hızlandırdı.
Aşırılık yanlıları ve yerleşimciler bu yıl Mescid-i Aksa’ya yönelik baskınlarını ve işgallerini daha da hızlandırdı ve Filistinlilere daha sıkı giriş kısıtlamaları getirme tehdidinde bulundu. 7 Ekim’den önceki üç hafta içinde İsrail’in Mescid-i Aksa’ya saldırısı, saldırgan davranışlar ve hakaretlerle noktalanan neredeyse günlük bir olay haline geldi.
Bu yılın ilk dokuz ayında Batı Şeria’daki Ben-Gvir liderliğindeki güvenlik güçleri, suikast amacıyla Filistinli aktivistleri hedef aldı. Mülteci kamplarına ve köylerine baskın düzenleyerek 27’si çocuk olmak üzere yaklaşık 200 Filistinliyi öldürdüler.
Bu arada 5.500’den fazla Filistinli tutuklu İsrail hapishanelerinde ağır koşullar altında tutuluyor. Bu yıl aşırılık yanlısı hükümet, mahkumların onlarca yıldır süren mücadele sonucunda elde ettiği az sayıdaki hakkı da elinden aldı.
Bu tutuklular arasında şu anda herhangi bir suçlama olmaksızın keyfi gözaltında tutulan 1.860 kişi bulunuyor. 7 Ekim’den bu yana Batı Şeria’da öldürülen 100’den fazla Filistinliye ek olarak 1000’den fazla Filistinli tutuklandı.
Uzun süredir devam eden bu adaletsizlikleri daha da artıran şey, son 16 yıldır Gazze’ye uygulanan ve görünürde herhangi bir rahatlama olmayan boğucu kuşatmadır.
ABD, tüm bu provokasyonları görmezden gelirken, belirsiz iki devletli çözümü desteklemeye devam etti. Ancak aracılık etmeye çalıştığı tek anlaşma, Filistinlilerin içinde bulunduğu kötü durumu tamamen göz ardı ederek İsrail-Suudi normalleşmesiydi.
Bu ortamda Filistinli direniş grupları 7 Ekim operasyonunu başlatmaktan başka seçenek göremedi.
Belirtilen hedefleri, Mescid-i Aksa’ya yapılan saygısızlığın sona erdirilmesi, İsrail’in Batı Şeria kasaba ve şehirlerine düzenlediği ve yüzlerce kişinin ölümüne yol açan askeri saldırılarını durdurmak, esir değişimini başlatmak, Gazze’deki ablukayı kaldırmak ve İsrail’e güçlü bir mesaj göndermekti.
Beklenmedik saldırı
Filistin’in sürpriz saldırısı, İsrail ordusunun yenilmezliği ve istihbarat servislerinin üstünlüğü efsanesini yerle bir etti. İsrail’in siyasi ve askeri sınıfını temelinden sarstı ve toplumunu parçaladı.
Batılı liderler aralıksız destekleriyle İsrail’in çöken moralini yükseltmeye çalışıyor. Son iki hafta boyunca İsrail’e Gazze’deki acımasız savaşını sürdürmesi için görünüşte sınırsız silah sağladılar. Yarısı çocuk olan Filistinlilere yönelik toplu cezalandırma politikasını etkinleştirdiler.
Birkaç gün içinde ABD yönetimi, İsrail’in çökmekte olan ekonomisini iyileştirmek için Kongre’ye 14,3 milyar dolarlık yardım talebinde bulundu.
Aynı zamanda direnen Filistinlilere destek olan Lübnan’daki Hizbullah, İran ve Irak, Yemen ve Suriye’deki bölgesel müttefikleri gibi bölgedeki diğer partileri borç vermekten caydırmak için Ürdün’e donanma gemileri, uçak gemileri ve gelişmiş silah sistemleri ve hatta silah ve askerler gönderdi.
Biden, coşkulu desteğini bizzat ilan etmek için İsrail’e uçtu ve hatta yanlışlıkla Instagram’da orada görev yapan ABD Delta Gücü üyeleriyle el sıkışırken çekilmiş bir fotoğrafını yayınladı.
ABD o zamandan bu yana İsrail ile Hamas’ın, İslami Cihad’ın ve Gazze’deki diğer direniş hareketlerinin askeri yeteneklerini ortadan kaldırma yönündeki ortak hedefini dile getirdi. Filistinlileri “Hamas’a karşı kışkırtmak” ve grubun Gazze’deki yönetimini kalıcı olarak sona erdirmek için onlara muazzam şiddet uygulamayı arayarak toplu cezalandırmayı duyarsız bir şekilde savundu.
Ancak ABD, bu kadar büyük hedeflerin büyük riskler ve tehlikeler içerdiğini çok iyi biliyor. Vietnam, Somali, Afganistan ve Irak’taki deneyimleri ve kayıpları, yerli direnişe karşı geniş çaplı bir kara işgaline izin vermenin tehlikelerinden sadece birkaçı.
ABD, Filistinlilere veya müttefiklerine karşı savaşında doğrudan İsrail’e katılırsa, diğer ülkelere yayılabilecek ve sonuçta ABD çıkarlarını baltalayabilecek daha geniş bir bölgesel savaşı kontrol altına almak çok zor olacaktır.
İsrail’in Gazze’ye yönelik devam eden korkunç bombalaması, başta Arap ve İslam dünyası olmak üzere dünya çapında milyonlarca insanı çileden çıkardı ve başta ABD olmak üzere batılı ülkelere karşı küresel bir tepki tehdidi oluşturdu.
ABD’nin İsrail’in soykırım savaşına ve Gazze’deki etnik temizliğe tam desteği, Amerika liderliğindeki küresel düzene son darbe olabilir.
Kaynakları zayıflamış durumda ve ABD’li politikacılar artık Ukrayna’ya Rusya’yla savaşması için açık çek vermeye devam edemeyebilir; bu da Amerika’nın ikiyüzlülüğünün ve çifte standartlarının bariz bir göstergesidir.
ABD’nin dünya çapındaki küresel gücüne eşdeğer bir rakip olan Çin’in Doğu ve Güneydoğu Asya’daki yükselişini kontrol altına almak için yatırım yapmayabilir.
Ortadoğu’daki yeni bir savaş ya da askeri karışıklık, yalnızca Amerika’nın jeopolitik hesaplarını karmaşıklaştırmakla kalmayacak, aynı zamanda bölgedeki ve muhtemelen ötesindeki hakimiyetini de zayıflatabilecektir.
Lenin’in bir zamanlar gözlemlediği gibi: “Hiçbir şeyin olmadığı onlarca yıl vardır ve on yılların yaşandığı haftalar vardır.”
Artık bölgenin geleceğinin önümüzdeki on yıllar için çok yakında belirlenebileceği bir dönemde yaşıyoruz.
Kaynak: Mira Haber