Vargas
1930 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde kaybeden aday Getúlio Vargas, onu iktidara getiren bir isyana öncülük etti. Eskiden Rio Grande do Sul eyaletinin valisi olan Vargas, önümüzdeki 24 yıl boyunca Brezilya ulusal yaşamının merkezinde yer aldı ve 1930-45 ve 1951-54 olmak üzere iki kez baş yönetici olarak görev yaptı.
Büyük çöküntü 1930'ların Vargas'ın ilk başkanlığı sırasında meydana gelen, Brezilya için önemli ekonomik zorluklara neden oldu. Buna ek olarak, devletler siyasi kontrol için ulusal hükümetle rekabet halindeydiler. Sao Paulo başarısız olsa da kanlı bir isyan çıkardı. 1934 yılında yeni bir anayasa merkezi hükümete daha fazla yetki verdi ve genel oy hakkı sağladı. Üç yıl sonra, başka bir ayaklanmanın ardından, Başkan Vargas neredeyse mutlak yetkileri ele geçirdi ve yine başka bir anayasa kurdu ve bu anayasa uyarınca başkan olarak devam etti. Estado Novo (Yeni Devlet) olarak bilinen yeni yönetim, Vargas'ın kontrolünü o kadar artırdı ki, tüm gösteriler halkın iradesini kırmak ve Brezilya'yı sonunda bir lider olmayı umabileceği tuzakların çoğundan çıkarmak. demokrasi . Vargas, devletlerin siyasi, ekonomik ve sosyal işlevlerini giderek ulusal hükümetin himayesine kaydırdı. Bununla birlikte, tarım sektörünü çeşitlendirdi, işçi sınıfına fayda sağlayan sosyal yasalar çıkardı ve ithal ikamesi yoluyla daha fazla sanayileşmeyi teşvik etti (yerli üretimi teşvik ederken ithalatı sınırlamak için koruyucu tarifeler ve diğer politikalar kullanarak).
1939'da II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden sonra, Vargas hükümeti ABD'nin Amerikalılar arası dayanışma politikasını destekledi ve Ağustos 22, 1942, savaş ilan etti. Almanya ve İtalya. Brezilya hava kuvvetleri, denizaltı karşıtı devriyeler uçurarak Güney Atlantik'i savunmaya yardım etti ve Amerika Birleşik Devletleri büyük bir hava sahası da dahil olmak üzere bazı Brezilya deniz ve hava üslerini kullandı. Yerli Amerika ve Afrika arasındaki en yakın bağlantıyı sağlayan şey buydu. Brezilya, Temmuz 1944'te İtalya'ya çeşitli savaşlarda kendini gösteren bir keşif kuvveti gönderdi. Brezilya silahlı kuvvetleri, ABD'nin ödünç verme programı aracılığıyla ekipmanlarını önemli ölçüde geliştirdi ve iki hükümet Brezilya'nın hammadde ihracatını artırma konusunda anlaşmaya vardı. Savaş sona ererken, bazı subaylar Başkan Vargas'ın iktidarı elinde tutmaya çalışabileceğine inandılar ve 29 Ekim 1945'te onu istifaya zorlayan bir darbe düzenlediler. Brezilya daha sonra denedi demokrasi .
Demokratik ara
Vargas'ın kendi seçimi olan General Eurico Gaspar Dutra, Aralık 1945'te cumhurbaşkanlığı seçimlerini kazandı; Vargas'ın kendisi Senato'ya seçildi. Ertesi yıl Brezilya ilan edilmiş yeni bir anayasa - ulusun cumhuriyet döneminin beşinci ve dördüncüsü - başka bir güçlü başkanın veya diktatörün yükselişini önlemeyi amaçlayan güvenceleri içeriyordu. Başkanlık süresini beş yılla sınırlandırdı, hükümetin üç kolunu ayırdı ve eyaletlerin işlerine federal müdahaleyi kısıtladı.
1950 genel seçimleri, Vargas'ı önemli bir farkla iktidara getirdi. Dörtlü yarışta net bir çoğunluk elde edememesine rağmen, ikinci olandan 1.500.000 daha fazla ve üç rakip adayın toplam toplamı kadar neredeyse oy aldı. Buna göre 31 Ocak 1951'de yeniden cumhurbaşkanlığına getirildi. endişeler Ancak Vargas, ülkenin siyasi güçlerine hakim olamadı veya sosyal ve ekonomik eğilimleri kendi yararına kullanamadı ve uymak 1946 anayasasına göre, bazı Brezilyalılar onu zayıf liderlikle eleştirdiler. Kongrede sağlam bir çoğunluğa sahip olmadığı için ne kendi programlarını yürürlüğe koyabildi ne de destekçilerinin ve muhaliflerinin çelişkili baskılarına direnebildi. Brezilya, hükümet harcamalarının sürekli olarak gelirleri aşması nedeniyle enflasyon ve artan ulusal borç dahil olmak üzere ciddi ekonomik sorunlarla karşı karşıya kaldı. Bu eğilimlere karşı koymak için Brezilyalılar daha hızlı endüstriyel gelişme ve enflasyonu ve hükümet harcamalarını sınırlamak için önlemler istedi. Vargas, ekonomiye daha fazla devlet müdahalesini (sanayilerin ve doğal kaynakların devlet mülkiyeti dahil) savunanlar ile bunun yerine yerli ve yabancı özel yatırımda ısrar edenler arasında tehlikeli bir denge sağladı. 1953'te hükümet, ulusal bir petrol şirketi olan Petrobrás'ı kurarak doğrudan müdahale etti.
Üç yıl boyunca Vargas'ın popülaritesi, onu, siyasi düşmanlarının saldırılarına karşı korudu. eleştiri yönetiminin üyelerine karşı. Joao Goulart Vargas'ın genç koruması ve Brezilya İşçi Partisi (Partido Trabalhista Brasileiro; PTB) başkan yardımcısı, ofisini organize emeği Vargas'a sadık bir siyasi makineye dönüştürmek için kullanmakla suçlandı. Enflasyon sarmalına büyük ölçüde katkıda bulunan bir eylem olan asgari ücretin kökten iki katına çıkarılmasındaki rolü nedeniyle (başkanın rızasıyla) 1954'te çalışma bakanı olarak görevden alındı. Bunu bir dizi kriz takip etti ve 5 Ağustos 1954'te suikastçıların bir hava kuvvetleri subayını öldürmesi ve bir muhalefet gazetesinin editörü Carlos Lacerda'yı öldürmeye teşebbüs etmesiyle doruğa ulaştı. Müteakip soruşturmalar, suikastçıları başkanın kişisel muhafızının tuttuğunu ve yönetimde yolsuzluğun yaygın olduğunu ortaya çıkardı. Eski diktatör bir dalganın içine gömüldü. antipati . Buna karşılık, bir grup ordu subayı Vargas'ın istifasını talep etti ve 24 Ağustos 1954'te, politikalarına ve takipçilerine sempati uyandırmak için bariz bir girişimde intihar etti.