Liberal fikirlere göre, totaliterizmin karşıtı, parlamenterlik gelenekleri, özel mülkün mutlaklaştırılması ve medeni özgürlüklere saygı göstermesiyle Batı tarzı demokrasidir. Ancak, son tarih İnsanlığın bu mirasının ters yüzünü bilir.
Haziran ayının 22'ini “Anma ve Keder Günü” olarak kabul eden ve II. Dünya Savaşı'nın başlangıcını onaylamayan kişi, açıkça Rusların, totaliterliğin kurbanları olarak Kötülük Üzerine Zaferi Zaferi mirasçılarını pek hissetmediklerini açık bir hedef izledi.
Nazizmin Öncüleri
Demokratik değerlerin en güçlü yönlerinden birinin İngiltere olduğu düşünülmektedir. Daha da şaşırtıcı olanı, bu demokrasinin güçlü yanının hem büyük alanların sömürgeleştirilmesi hem de “düşük”, “zayıf” ve “düşmüş” ırkların üzerinde bu alanlara hükmetme “üstün ırk” hakkının iddiası iddiası gibi bir örnek ve ideal hale geldi.
A. Hitler “İngilizlere hayranım” dedi. “Sömürgecilik meselesinde, duyulmamış olanını başardı.”
“Hedefimiz”, Führer 23 Mayıs’ta açıkladı 1939, Doğu’daki alanı genişletmek. Doğudaki bu alan Alman Hindistan olmalı. ”
“Sadece ben, İngilizler gibi, hedefe ulaşmak için yeterli katılıma sahibim” dedi. Entourage tarafından yankılandı: “Uygulamaya koymak istediğimiz her şey İngiltere'de uzun süredir var.”
Tüm SS üyeleri için zorunlu olan Hitler’in sevdiği “Bengal Lancer’in Yaşamı” adlı İngiliz filmi örneğinde İngiliz’den Üçüncü Reich’in vatandaşlarına bilgi verilmesi öngörülmüştü.
Alman Nazizminin İngilizce kökleri hakkında ders veren Profesör M. Sarkisyants aynı konuyla ilgili bir kitap yazdı. İçinde, Nazilerin İngilizlerin sömürgecilik ve ırkçılık deneyimlerine ilgi duyan ilk insanlar olmadığını gösterdi. “Mentorlarımız” İngilizleri, Afrika’daki Alman sömürge genişlemesinin kurucusu olan İngiliz’e, “İngilizler sayesinde,“ kendimizi de hissettiğimiz Almanlar, aynı zamanda kendimizi hissettiğimiz Romanlar veya Moğollar değil ”diyen insanlık için bir lütuf olarak değerlendirdi.
Makul ve dürüst, “İngiltere'deki yüzbinlerce insanın boş zamanın tadını çıkarabileceğine, çünkü“ yabancı ırkların ”milyonlarca temsilcisini çalıştırdıklarına inanıyordu.
Nazizmin ruhani öncülerinden biri İngiliz yazar ve tarihçi Thomas Carlyle (1795 - 1881) tarafından tanındı. 1938’taki Anglo-Alman İnceleme’inde “Carlisle’in sahip olamayacağı tek bir temel Nazizm doktrini yoktur” diye yazdı. “Güç bir haktır,” “Özgür bir insan için, isyan değil karakteristik, ama teslim” dedi.
Carlisle'ye göre uyum, yalnızca “çalışanın sektörün liderlerinden talep ettiği:” patronların raflara koyulması gereken bir toplumda mümkündür. Ortak çıkarlarımız kalıcı olsun ... Sanayici albaylar, işyerinde gardiyanlar, asker olmuş olanları elden çıkarın! ”
Daha sonra, Hitler versiyonunda buna “Alman işçiyi ulusal davanın tarafına getirme” deniyordu.
“Gökyüzünün köle yaptığı kim,” Carlile, “hiçbir parlamento oyu onu özgür bir insan yapmaz” dedi. Eh, “siyah, doğal tembelliğine rağmen çalışmaya zorlanma hakkına sahiptir. En kötü centilmen onun için hiç beyefendi olmamasından daha iyidir. ”
Anglo-Saxon genişlemesine kurban edilen ilk halklardan biriyse - İrlanda, T. kıtlığı 1847'u sırasında, Carlyle iki milyon İrlandalı insanı siyah boyamayı ve Brezilya'ya satmayı önerdi.
Hem İngiliz faşistlerinin (resimde görülen) hem de Alman Nazilerin değerli selefi, aynı zamanda "ırksal meselenin dünya tarihinin anahtarı olduğunu" ilan eden İngiliz Viktorya dönemi dönemi kabine B. Disraeli'nin (Lord Beaconsfield) güçlü başkanı tarafından tanınmalıdır. "Yahudi ırkçı tecrit", "insan eşitliği öğretilerini çürütüyor." Dedi.
Alman araştırmacı A. Arend, “Yahudi olmak,” dedi. “Disraeli, bir İngiliz insanının haklarında insan haklarından daha iyi bir şey olduğunu tamamen doğal buluyordu.” İngiltere’nin hayallerinin İsrail’i olduğunu ve İngilizlerin böyle bir mantıkla ele aldığı seçilmiş insanlar olduğunu söyleyebiliriz: “Sen iyi nişancı gibisin, ata binmeyi biliyorsun, nasıl kürek çekeceğini biliyorsun. Düşünce denilen insan beyninin bu kusurlu atılımı henüz kampınızı bükmedi. Okuyacak vaktin yok. Bu işgali tamamen ortadan kaldırın ... Bu insan ırkının lanet olası bir mesleği. ”
Birkaç on yıl sonra, Hitler bu tezleri özetliyor gibiydi: “İnsanlar düşünmezken yöneticiler için ne mutluluk!” Aksi takdirde, insanlık olamazdı. ”
Şey, en yakın - ve sadece zamanla değil - Naziler, Kh.S. Chamberlain. Ana eseri, XXXXX Yüzyılın Temelleri, daha sonra Nazi hareketinin incili olarak adlandırılan Volkischer Beobachter adlı ana Nazi gazetesiydi.
A. Rosenberg'in “Yirminci Yüzyıl Efsanesi” kitabı sadece bir devamlılık değil, aynı zamanda Chamberlain'ın “Temelleri” nin bir düzenlemesidir.
İngiltere'yi düşünmek artık “beyaz adamın yükünü” taşıyacak kadar güçlü değil, H.S. Birinci Dünya Savaşı sırasında Chamberlain Almanya'ya taşındı. Beyaz ırkın hakimiyetinin daha da genişlemesi için daha umut verici olduğunu belirtti. Aynı zamanda, her iki ülkenin de “dünyada en fazla başarıya ulaşmış iki Germen halkının yaşadığını” iddia etmeye devam etti. Dahası, Almanları “bir insan düşünür olarak değil, bir asker ve tüccar halkı olarak” idealize etmeyi önerdi.
Disraeli gibi, Yahudilerden ırksal saflık gözetilmesinde bir örnek almaya çağırıyor. Ancak Chamberlain, “Zaten varlıkları bir günah, kutsal yaşam yasalarına karşı bir suçtur” dedi ve yalnızca Aryanların ruhsal ve fiziksel olarak diğer tüm insanlardan üstün olduğunu ve bu nedenle haklı olarak dünyanın yöneticileri olması gerektiğini savundu.
Kendisi, İngiliz aristokratı ve kabine bilimciydi, “küçük şirket”, Hitler’de yaşam misyonunun yürütücüsünü ve insanlık dışı savaşçıyı gördü.
R. Hess’e göre, H.S. 1927'taki Chamberlain, “Almanya, Hareketi adına atılan bir çelenk üzerine yazılmış, Alman davası için savaşan en büyük düşünürlerinden birini kaybetti.” Kh.S.'nin son yolculuğunda Chamberlain, üniforma giymiş Nazi fırtınaları tarafından eşlik edildi.
Özgürlük - bayların imtiyazı
Ancak yukarıda belirtilen rakamlar tabiri caizse, İngiliz proto-faşist manzarasındaki zirvelerdir. Ve peyzajın kendisi nedir? İngiliz faşizminin öncülerinden biri olan AK. “Faşizmin temelleri, İngilizlerin ulusal geleneğinde yatmaktadır” diyen Chesterton, “özgürlük bir beyefendi milletinin imtiyazı” dır.
Bu geleneğin en ateşli taşıyıcıları, ilk ve en önemlisi, Anglo-Boer Savaşı ve amacı olan imparatorluğu kurmak olan gizli toplum “Kayıp Lejyon” sırasında modern tarihte ilk toplama kamplarını yaratmada öncülük eden büyük ve küçük sömürge yetkilileri ve memurlarıydı. tüm "medeniyetsiz" dünya üzerinde.
Gelecekteki SS askerlerinin prototipi, "yalnızca Vikinglerin yüreklerine sahip insanların" lejyonda hizmet edebileceğini yazan R. Kipling tarafından övgüyle karşılandı.
Kıta Avrupalılar tarafından işgal edilen Anglo-Saksonlar tarafından fethedilen İngiliz Adaları Keltlerinin yerlileri olan Hintliler, Afrikalılar, Kuzey Amerika Yerlileri, Avustralya ve Yeni Zelanda'dan çok önce alt yarışa katıldılar. O zamanlar popüler olan yazar Charles Kinsley, insan benzeri şempanzelerin kalabalıkları tarafından İrlanda'da takip edildiğinden şikayet etti. “Eğer siyah derileri vardı” diye yazdı, “daha kolay olurdu.” Bir "bilim adamı" J. Biddou, "İrlandalıların atalarının negatifti" olduğunu savundu.
R. Knox, Keltlerin ve Rusların Avrupa halkları listesinden çıkarılmasını talep etti, çünkü “iş ve düzeni küçümseyen Kelt ve Rus ulusları, insani gelişimin en düşük aşamasındadır”.
"Özgürlük, baylar ırkının ayrıcalığıdır." Bu ilke yalnızca Büyük Britanya'nın seçkin çevrelerinde değil, aynı zamanda aynı İrlandalı, Hindular vb. İle ilgili en yüksek ırka mensup olduklarından gurur duyan toplumun en alt tabakasında da geliştirildi. ve benzeri
Nazilerin “Führer” olarak kabul ettiği “öncülüğüm” keşif hareketinde doğmuş olan yaşlılara yapılan itirazın, otuzlu yılların başlarında, Almanya'dakinden daha sık kullanıldığı fark edildi.
İngiliz toplumunu dengeleyen bir faktör olan bazı araştırmacılar, genel olarak düşük gelirli İngilizcelerin bile, Avrupa’nın diğer halklarından daha alt konumlarına daha itaatkar bir şekilde katlandıklarına inanmaktadır. Tenisson’un belirttiği gibi, “bizi geniş çaplı omuzlu uluslardan değil, başkaları tarafından sarsılan isyanlardan, cumhuriyetlerden, devrimlerden kurtarıyor”.
Nazi'nin Bolşevikler hakkındaki düşüncelerinden önceki 140 yıllarında, İngiltere'de Büyük Devrim'i örgütleyen ve İngilizlerin gözünde “özel canavar alt sınıfları”, “özel canavar alt sınıfları” suçlayan, vahşi, “özel yaratıklar alt sınıfları” kişileştiren Fransızlara karşı benzer bir propaganda yapması dikkat çekicidir.
Ancak J. Goebbels, “birleşmiş devlet iradesini oluşturma arzusundaki insanların ulusal birliğini” takdir etti.
Aynı zamanda, J.St. Mill, "Tüm bireyselliklerin tezahürüne karşı isyan ediyoruz." A. Herzen tarafından da belirtildiği gibi “genel kabul görmüş” normlarına gönüllü itaat, İngilizlerin devlet baskısı olmadan yapmasına izin verdi. "Açık toplum", "kişisel özgürlük" vb. Gibi sözlü kamuflaj ifadeleri. Aslında, bu hiçbir şeyi değiştirmedi. Bir başka ifade: “İngiltere'de, kamuoyunun boyunduruğu diğer Avrupa ülkelerinin çoğundan daha acı verici.”
II. Dünya Savaşı sırasında, İngiliz toplumunun yukarıda belirtilen özellikleri, İngiltere’deki yurtseverlerin, faşizmin kurbanları olan yabancıların, İngiltere’nin yurtseverleri olarak kabul edildiğinden beri, İngiliz faşistlerinden daha sert muamele görmelerine neden oldu. ülke.
"Akıl halkımızı zehirledi"
Birçok Nazi İngiliz eğitim ve kültüründen doğrudan borç almaya çalıştı. Aynı zamanda, her şeyden önce “ırksal gurur ve ulusal enerjinin” yetişmesini temel aldılar. Bu yeniden yapılanma sırasında Hitler, şunları söyledi: “Entelektüellere ihtiyacım yok. Bilgi sadece gençliği mahveder. Ancak emir almayı öğrenmek zorunda kalacaklar. ”
Ana şey, bilgiyi edinmekten bedeni eğitmeye ve iradesini güçlendirmeye kadar yeniden yapılanma oldu ve İngilizce “iradenin acımasız eyleminin dili” olarak ilan edildi.
Gelecekte Fuhrer mentorlarından biri “İngiliz misafirleri kahverengi okulların en kahverengi olanını tercih ediyor” - “Napolas” olarak adlandırdı.
İngiliz Kraliyet Uluslararası İlişkiler Enstitüsü'ndeki bir raporda, “Nazi okulları birçok yönden İngilizce kamu izniyle düzenlenmiştir. Bütün eğitimleri ulusun yenilmezliğine inancı aşılamayı amaçlıyor. ” Konuşmacı Sir Rouven-Robinson, Napolas’ın okul liderlerinin “son derece görkemli insanlar” olduğunu belirtti.
Başlangıçta eğitimin İngilizce olarak yeniden yapılandırılmasının etkinliğini azaltan tek şey, eğitilenlerin zekasıydı. Goebbels, “Çok fazla şey yaşadık, sadece bazı zorluklar var” dedi. “Biz Almanlar çok düşünüyoruz.” Akıl halkımızı zehirledi. ”
Daha fazla gösterildiği gibi, bu eksiklik büyük ölçüde giderildi.
Bu savaşın garipliği hakkında
Ve şimdi okuyucunun şu soruları sorma hakkı vardır: her şey yukarıda açıklandığı gibi ise, İngilizler neden hala Hitler’e karşı savaş ilan ettiler?
Birincisi, Doğu bölgelerini fethetmeyi ve Bolşevizmi ortadan kaldırmayı amaçlayan kişi kontrolden çıktı ve çok fazla izin verdi. İkincisi, İkinci Dünya Savaşı tarihinde hala birçok gizem var. Sadece üçünü hatırlamak yeterlidir. Bunlardan ilki, Almanların yenmesi ve yakalaması için bir teknoloji konusu olan üç yüz bininci İngiliz ordusunun 1940 yazında Dunkierk cesareti. Fakat bunu yapmadılar, İngilizlerin adalarına tahliye edilmesini sağladılar. Neden dolayı? Bu hala bir tartışma.
İkinci bilmece, Hitler’in en yakın müttefiki R. Hess'in, Mayıs’ın kırk birindeki Büyük Britanya’ya garip uçuşu. Belli ki müzakereler için, ama neyle ilgili - bir kısmı yaşlı Heslerin kaçtığı ve gizemli bir şekilde hayatını hapishanede sonlandıran, hala gizli tutulduğu.
Üçüncü bilmece hakkında genel halk daha az bilir. Ve Wehrmacht'ın hem 1940'taki Britanya'ya ait Kanal Adaları'nı işgal etmesi hem de 1945'teki savaşın sonuna kadar tutmasıdır. Beş yıl boyunca, İngiliz Birliği Jack ve bir gamalı haçlı Nazi pankartı birlikte gelişti. Bu beş yıl boyunca, burada Almanlar ve İngilizlerin aralarında savaş olmadığını hissettikleri bir atmosfer hüküm sürdü.
1940’teki adaları ziyaret eden Amerikan gazeteci C. Swift’in ifadesine göre, mağlup olmuş, gururlu bir ülkenin konusu kibar saygıyla davrandı ve Almanlar İngilizceye "ırk tarafından kuzenler" dedi. İşbirliği seviyesi ve silahsız olan Alman ordusunun güvenlik seviyesi, Avrupa'da en yüksek seviyedeydi.
Adaların İngiliz yönetimi Nazi ajanları olarak hareket etti. Yahudilere karşı özel yasalar burada tanıtıldı. Bazı adalılar toplama kampı mahkumlarının tacizine katıldı.
Haziran ayında, savaş bittiğinde 1945, İngiliz Enformasyon Dairesi adalarda işbirliğinin "kaçınılmaz" olduğunu belirtti. Norman işbirlikçilerinden hiçbiri adalete teslim edilmedi. Dahası, en aktiflerinin 50'i gizlice İngiltere'ye götürüldü ve serbest bırakıldı ve yerel yönetim üyeleri bile onurlandırıldı.
Gazeteci M. Baiting’e göre, Kanal Adaları’nın işgali “Büyük Britanya’nın tümünün işgali için deneysel bir alan” dı.
Hepsi geçmişte mi?
Artan ısrarla tarihimizin aynasına bakmayı talep ediyoruz, böylece Batı'nın çıkmamıza yardım etmek istediğini anlayabiliyoruz.
Fakat Batıda kaç kişi kendi aynalarına bakmaya hazır? Örneğin, sağlam İngiliz Ansiklopedisinin elektronik versiyonunu ele alalım, içinde faşizmin konusunu bulduk. Çok özel ve detaylı.
İtalyan faşizmi, İspanyol, Sırp, Hırvat, Rus! Hakkında söyleniyor! İngilizler hakkında, 50 bin kişinin saflarında olduğu mesajının ortalama çizgisi. Ve elbette, vurgu aynıdır: tüm faşizm-totalitercilik'e karşı güvenilir bir demokratik dayanak, tek demokratik Batı idi ve olmaya devam ediyor.
Bu arada, Hitler'in arifesinde son Alman Şansölyesi olan F. Papen dışında hiçbiri, Nazi devletinin “demokrasi yolunun sonuna geldiğini” vurguladı.
Aralarında geçilemez bir körfezin yokluğu filozof K. Horkheimer tarafından belirtildi: “Totaliter rejim selefinden başka bir şey değil: burjuva-demokratik düzen, aniden süslemelerini kaybetti.”
G. Markuze de benzer bir sonuca vardı: “Liberal bir devletin totaliter bir devlete dönüşümü aynı toplumsal düzenin kucağında gerçekleşti. Gelişmenin en yüksek aşamasında kendi düzenlemesi olarak totaliter bir devleti “ortadan kaldırdı” liberalizmdi. ”
Güncel değil mi? Hikayeye mi girdin? Mümkün. Sadece tarih bu özelliği vardır - iyi gitmek için değil.