Her bahar, dünyanın en tehlikeli yanardağlarından birinin eteğine gizlenmiş bu köyün sakinleri, barış teklifi yapmak için kraterin yakınındaki bir mağaraya tırmanır.
Onların tatlı köstebekte pişirilmiş meyve, çiçek ve hindi hediyeleri, burada birçok kişi tarafından yalnızca jeolojik bir harika olarak değil, aynı zamanda kaprisleri uzun süredir yaşamları şekillendiren mitolojik bir varlık olarak görülen yaklaşık 18.000 fit yüksekliğindeki yanardağ Popocatépetl’i yatıştırmayı amaçlıyor. gölgesindekilerden.
Bu günlerde köylüler arasındaki fikir birliği açık: Popocatépetl mutlu değil.
Aylardır yanardağ erimiş kayaları püskürtüyor ve devasa kül sütunlarını gökyüzüne fırlatıyor.
Püskürmeler son haftalarda daha büyük ve daha sık hale geldi – ev sakinlerinin düdüklü tencereden çıkan buhara benzettiği hırıltılı solumalarla sallanan evler. Kemik grisi kül her şeyi kaplar: arabalar, ekinler, hatta sokaklarda hurda dilenen köpekler bile.
Volkanın derinliklerinden gelen kaya, mineral ve cam parçacıklarının bir karışımı olan kül miktarı, yetkilileri hafta sonu Puebla ve Mexico City yakınlarındaki havalimanlarına kara uçuşları yapmaya ve yaklaşık iki düzine belediyede okulları askıya almaya sevk etti.
Pazar günü, yetkililer yanardağ tehdit seviyesini, olası tahliyeye hazırlanmak için yanardağa en yakın 2.000 sakini de içeren – yanardağa en yakın yaşayanları çağıran “Sarı Aşama 3” e yükseltti.
Meksika Ulusal Özerk Üniversitesi Jeofizik Enstitüsü’nden bir volkanolog olan Ana Lillian Martín del Pozzo, yanardağın son yirmi yılda olduğundan daha aktif görünmesine rağmen, yıkıcı bir patlamanın başladığına dair hiçbir gösterge olmadığını söyledi. Volkanın en son önemli bir lav akışını dışarı atmasından bu yana yüzyıllar geçti.
Yine de, yanardağın yıkıcı patlamalarla dolu uzun geçmişi ve kraterinin 60 mil yakınında yaşayan 24 milyon insan, Popocatépetl’i ciddi bir tehdit haline getiriyor ve yetkililer işi şansa bırakmıyor.
Bilim adamları sismik aktiviteyi izliyor, külün kimyasal içeriğini test ediyor ve gelecekteki volkanik aktiviteyi tahmin eden diğer ölçümleri araştırıyorlar. Bu arada, tahliyenin gerekli olması durumunda 7.000 federal birlik seferber edildi.
Jeoloji hayranları El Popo’nun zirvesinden fışkıran akkor halindeki kayaları gösteren video yayınlarına ağzı açık bakarken, onun yan taraflarında yaşayanlar saygıyla ve kayda değer bir endişesizlikle izlediler.
Mahalle sakinleri hafta sonu azizlerin gününü kutlamaya devam ettiler, canlı bir müzik grubu eşliğinde dans ettiler, kül sağanakları yağarken sokakları yumuşak bir kar tozu gibi görünen bir şeyle kapladılar.
Birçoğu boğaz ağrısından, öksürükten ve tahriş olmuş gözlerden şikayet ederken, çoğunlukla toprağı sürmeye, atlarına bakmaya ve bunun dışında her zamanki gibi hayatlarına devam etmeye devam ettiler.
Geçenlerde bir öğleden sonra kamyonlar dolusu ulusal muhafız birliği kül yığınlarını süpürmeye yardım etmek için köye inerken bile eşeklerini besleyen 81 yaşındaki çiftçi Nazario Galicia, “Biz buna alıştık,” dedi. “Büyükanne ve büyükbabalarımız volkanla yaşadı ve onların büyükanne ve büyükbabaları da onunla yaşadı.”
Buradaki birçok insan gibi Galiçya da yanardağın bir tür ilah olduğuna inanıyor – ona Don Goyo diyorlar – davranışları insan faaliyetleriyle yakından bağlantılı.
Galiçya, son günlerdeki güçlü patlamaların, daha hafif patlamaların yıllık yükselişlerini ortadan kaldırdığı bu baharda kasaba halkının adaklarını volkana getirememesi nedeniyle mi meydana geldiğini merak etti. Ya da belki de dedi, yanardağ Meksika’nın yüksek şiddet ve yolsuzluğundan duyduğu hoşnutsuzluğu dile getirerek güncel olaylara yanıt veriyordu.
Popocatépetl ve yakındaki bir yanardağ olan nispeten uykuda olan Iztaccihuatl, en azından Aztekler zamanından beri Meksika mitolojisinde büyük önem taşıyor.
Popüler bir efsaneye göre, talihsiz aşıklar – savaşçı Popocatepetl ve prenses Iztaccihuatl – trajik bir şekilde öldükten ve taşa çevrildikten sonra kuruldular.
Popocatépetl’in patlamaları geçmişte insanları yerinden etti. Arkeologlar, Santiago Xalitzintla’dan pek de uzak olmayan bir İspanyol öncesi yerleşimin, beş yüz yıl önce Avrupalılar Meksika’ya gelmeden çok önce iki kez patlamalarla gömüldüğünü söylüyor.
Volkan, geçen yüzyılın yaklaşık yarısında uykudaydı, ancak 1990’larda başlayan bir dizi nispeten küçük patlamayla hayata döndü.
O zaman hükümet tahliye emri verdi ve bazı yerliler uzaklaştı. Ancak çoğu, düşen külden kaynaklanan kirlenmeyi önlemek için çiftlik hayvanları için su ve yiyecek tedariki gibi yeni uygulamaları benimseyerek geri döndü. Birçoğu da, her zaman var olan bir tehdidin yanında yaşamakla başa çıkmak için bir tür sert mizahı benimsedi.
Popocatépetl yanardağının eteğindeki bir köy olan Meksika’daki Santiago Xalitzintla’nın sakinleri, bir barış teklifi yapmak için açık kraterinin yakınındaki bir mağaraya tırmanıyor.
55 yaşındaki Juana Hernández, bu hafta bir öğleden sonra kasaba meydanının yakınında takolarını bitirirken, “Umarım sakinleşir,” dedi. “Yoksa bir adak getirmek zorunda kalacağız.”
Bir tavuğun yapıp yapamayacağını merak etti. 56 yaşındaki arkadaşı Francisca de los Santos’un başka bir fikri vardı. “Belki de adamlarımızdan birini feda etmeliyiz,” dedi gülerek.
Arkadaşlar, son günlerde yanardağın gümbürtülerinden dolayı pek uyumadıklarını söylediler. Akşamları, köylüler soğukta dışarıda toplanarak gece gökyüzünü aydınlatan patlamaları izliyorlar.
Birçok çocuk piroteknikten korkar. Bazıları ebeveynlerini kendilerine yaşayacakları yeni bir yer bulmaları için teşvik etmişti.
Ancak yanan boğazına, kaşınan gözlerine ve ailesinin meyve ağaçlarının yanardağın savurduğu molozlardan sağ çıkamayacağı endişesine rağmen, De Los Santos başka bir yerde yaşamayı hayal bile edemediğini söyledi.
Ne de olsa, Meksika’nın doğal afetlere çok eğilimli olan bu bölümünde – depremlerin apartmanları saniyeler içinde yerle bir edebileceği yerlerde – tehlikeye yakın yaşamanın getirdiği belli bir gurur var.
Yan kasabada bir şapka dükkanının sahibi olan 64 yaşındaki Agustín Ochoa, bir volkanın altında hayatın daha heyecanlı olduğunu söyledi.
“Püskürtme olmadığı gün,” dedi birkaç beyaz kovboy şapkasından kül çıkarırken, “onu özleyeceğiz.”
Haberler’ın Mexico City bürosundan Cecilia Sánchez Vidal bu rapora katkıda bulundu.