içbükey tanımı
İçbükey terim, hem matematikte (özellikle geometri) hem de fizikte bir eğriden önce oluşturulan ve iç boşluğun oluşturulduğu iç tarafını varsayan bir açı türünü ifade etmek için kullanılan bir terimdir. . İçbükey ifadenin tersi, eğrinin dış tarafı olan dışbükey terimdir. Her iki terim de normalde niteleyici sıfatlar olarak kullanılır ve bu fenomenin meydana geldiği farklı öğeleri veya nesneleri belirtmek için kullanılabilir.
İçbükey kelimesinin etimolojisi tam olarak açık değildir, çünkü Latince kavus veya boşluk teriminden gelebileceği düşünülse de , Yunanca kutos teriminin boşluk vereceği tahmin edilmektedir . İçbükey kavram fikri, nihayetinde ve kökeni ne olursa olsun, düz bir çizgi, alanı iki yarı düzleme ayıran bir eğriye dönüştürüldüğünde görünür hale gelen bir boşluğun varlığıdır: bir iç ve bir dış eğriye.
Eğrinin iç düzlemi hakkında konuştuğumuzda, neredeyse eğri tarafından çevrelenen düzlemden bahsediyoruz, dış olan ise dışarıdaki her şey tarafından temsil edilen düzlem olacaktır. Böylece, iç düzlem bir içbükey düzleme dönüştürülecektir, çünkü eğri düz bir çizgi olmadığından, iki düzlem arasında bir dengesizlik oluşacak ve bunlardan biri boşluklu olacak, diğeri ise karşı tarafın eğriliğini temsil edecektir. . Bu anlamda, dışbükey kelimesinin Latince'den geldiğine ve kişinin sırtını taşımak anlamına geldiğine dikkat etmek önemlidir , bu nedenle kelimenin, bir eğri oluşturabilen ikisinin üzerinde bükülmüş gibi görünen tarafı temsil ettiği anlaşılır.
Hem teorik hem de soyut kavramlar, bir eğriliği ve bu iki düzlemin oluşumunu gözlemlediğimiz birçok nesnede, örneğin bir merceğin içbükey tarafı gibi gerçekliğe uygulanabilir.