Güney Afrika bölgesinde, Namibya hükümetinin COVID-19 internet dağıtması en azından kağıt üzerinde çok ünlü oldu.
Haziran 2020’de, salgın ilk kez Namibya’da yürürlüğe girdiğinde, Namibya Seçim Komisyonu Kasım ayında yapılan yerel seçimlerde çalışmak üzere subayları işe almaya karar verdi. Belirtilen sebep, kalabalık anketlerden kaçınmak ve salgın sırasında çapraz enfeksiyon olasılığını azaltmaktı.
Bu teknoloji güdümlü salgın sırasında daha fazla Namibyalıyı çevrimiçi hale getirmek için çaba harikulade görünüyor. Ancak yakından bakarsak Namibya’nın tarihsel olarak marjinalleşmiş yerli nüfuslarının çoğunun -çoğunlukla Angola sınırı boyunca ülkenin kuzey kesimlerinde yaşadığı- nasıl dışlandığını ortaya koyuyor.
Namibya’nın kendi iktidar partisinin gençlik bürosu sekreteri Monica Ndeilenga Global Voices’a verdiği demeçte, “Namibya’nın seçim makamlarının COVID-19 kuralları nedeniyle yerel yönetim seçim gözlemcileri, sayaçları veya monitörleri işe almak için elektronik uygulamaları kullanacağını duyunca kızgındık.
Unutmayın, buradaki kırsal yerleşim yerlerimizde, internet kiosklarına güç vermek için neredeyse hiç internet bağlantısı veya uydu yoktur. Akut istihdam ile birleştiğinde, bu seçim memuru olmaya hevesli gençlerin sadece kayıt olmak için yüzlerce kilometre uzaktaki kasabalara otobüs ücretleri için 15$ ödemesi gerekiyordu.
Namibya İstatistik Ajansı’na göre, Ndeilenga’nın çalıştığı Ohangwena bölgesi Namibya’nın en kuzeydeki dış bölgesi, yaşam beklentisinin ortalama 46 yıl sürdüğü geniş bir enklavdır.
Namibya’nın ırklı makyajının kısa bir açıklaması yardımcı olacaktır. Namibya’nın 2,5 milyon insanının sadece%8’i beyaz Alman, Hollandalı, İngiliz veya Portekizli yerleşimcilerin soyundan gelmektedir. Namibya İstatistik Ajansı içinde 2018, sahip olduğu 70 ülkenin verimli tarım arazilerinin yüzde ve parasal varlıkların çoğunu. Üzerinde marjinalize çevre ve zenginlik , yaşamları balıkçılık, kırpma ve hayvancılık etrafında dönen Kavang gibi Namibya’nın Siyah yerli etnik gruplarıdır.
Bu yerli nüfus, Namibya’nın COVID-19 krizi sırasında dijital kamu hizmetlerine olan talihsizliğinin onları ikilede bıraktığını düşündürüyor.
Ülkenin birçok yerinde hala internet erişimi eksikliği olmasına rağmen Namibya’nın seçim prosedürleri için çevrimiçi platformlara geçiş son derece sorunlu. Sonuç olarak, son seçimler düşük seçmen katılımı ve hileli elektronik sandık makineleri iddiasıyla ilgili anlaşmazlıklar yüzünden gölgede kalmıştı.
Ucuz internet kioskları olmadan, ülkenin dışlanmış kuzeyindeki uzak popülasyonların kendi yerlerinde seçimleri denetlemek için çok az yol ve coşku vardır. Bu, müreffeh güney ile pek iyi olmayan kuzey arasındaki sivil boşluğu genişletir. Ohangwena bölgesi, yetkililerin seçimlere çok düşük seçmen katılımı kabul ettiği bir örnek.
Namibya internet hakları analisti Yasin Kakande, “İnternet etkin seçim prosedürleri, uzak, ırksal nüfuslarda kağıt izleri olmayan elektronik oylama makineleri marjinalleşmeyi daha da cesaretlendiriyor” diyor. “Bu, Namibya hükümetinin salgın sırasında internet-seçim yöntemlerinin etkili olduğunu anlatan kötü tarafı.”
Devlet sponsorluğunda internet
Namibya, salgına yanıt olarak ücretsiz, kamu internet sağlama söz konusu olduğunda komşularını cüceliyor, ancak görünüşte cömert davranışları da altta yatan siyasi motifleri gizliyor.
Global Voices ile telefonla konuşan Namibya’nın eğitim bakanı Anna Nghipondoka’ya göre, hedef COVID salgını nedeniyle eğitim kesintilerini tersine çevirmek ve öğrencilerin kamu sağlığı bilgilerinin elektronik olarak alınmasına izin vermek.
Haziran ayında, Üniversiteler ve Teknoloji Bakanlığı onlar sağlayacak açıkladı ücretsiz dizüstü bilgisayarlar ve ihtiyacı olan 32.000 öğrenciye aylık 10 gigabayt veri. Ülkenin özel telekomünikasyon şirketleri, kim bir hükümet ile dolaşmış ilişki , şemaya toplandı.
Buna ek olarak, Ağustos ayında hükümet ülkenin en büyük iki telekom şirketinde ülke genelinde 400.000’den fazla ilköğretim ve ortaöğretim öğrencisi ve öğretmenlerine bir e-öğrenme platformu ve tablet sağlamak üzere görev yaptı.
Namibya’nın merkezi internet çabaları komşu ülkelere kıyasla oldukça etkileyici Zimbabve , binlerce öğrencinin internet erişiminden yoksun olduğu yerlerde.
Nghipondoka, eğitim bakanlığı ile birlikte, devlet ve özel ilköğretim ve ortaöğretim okullarındaki 804.000 öğrencinin yüzde 2’sinden azının internet destekli eğitime erişebildiğini kabul ediyor. Özellikle, Ohangwena ve Omusati gibi uzak kuzey bölgelerde, okulların yalnızca%18’i bağlantı ve elektriğe sahiptir.
Ücretsiz internet hediyesinin pek bir etkisi olduğu yer burasıdır.
Kuzeydeki Katima Mulilo Mesleki Eğitim Merkezi’nde 20 yaşındaki mühendislik öğrencisi Lindani Petrus, Global Voices’a şunları söyledi:
Ücretsiz internet, eğitim ve sağlık uyarılarımız için iyi bir hediyedir, ancak bu, parlak yeni bir dizüstü bilgisayara sahip olmakla birlikte elektriksiz bir durumdur. Önce bize güç ver.
Mevcut hükümet, kimlerin internet erişimine sahip olduğunu kontrol ederek Namibya’daki diğer tüm anlatıların siyasi kontrolünü de sürdürebilir. Güneybatı Halk Örgütü (yaygın olarak SWAPO olarak anılır), 1990’da bağımsızlığından bu yana şimdiye kadar Namibya’yı neredeyse cezasız bir şekilde yönetmiştir. Ama SWAPO şimdi desteğini kanadığı için varlığı için bir mücadele başlattı.
Artan yolsuzluk, baskı ve düpedüz başarısızlıklar sayesinde SWAPO, 2014 yılında parlamentodaki yüzde 80 kontrolden bugün sadece%65’e geçti, büyük oranda marjinalleşmiş kuzeydeki önemli şehirlerin sakinlerinin ve hatta başkenti Windhoek’in SWAPO’yu reddetmeye başladığı gerçeğinden dolayı.
Bu arada SWAPO, Çin güç santrali ile birlikte yerli internet şirketleriyle kazançlı ilişkilere büyük yatırım yaptı. Huawei , Namibya nüfusunun dijital ve elektronik kontrol aracı olarak.
Teknoloji hakları analisti Yasin Kakande’ye göre, salgın sırasında ücretsiz internetin yayılması, salgının ortasında, Namibya’daki kamusal söylemin giderek çevrimiçi hale geldiğinin ve devletin kontrol edemediği sürece konuşmanın kesilme riskinin bir panik gerçekleştirilmesi olarak görülmelidir.
Örneğin, Ekim ayında, sıradan Namibya vatandaşları organize #Shutitdownall , yetkilileri ülkenin tecavüze ve cinsel şiddet olaylarına karşı harekete geçmeye zorlamak için bir açık ve çevrimdışı bir itme. Eylemciler, internet alanının merkezi olmayan doğasını ele geçirdiler, meydan okumadılar.
Öğrencilere ücretsiz internet sağlamak ve seçim prosedürlerini internet uygulamaları aracılığıyla çevrimiçi olarak değiştirerek iktidar partisine dijital alanlar üzerinde daha fazla otorite ve etki gösterme şansı verebilir.
SWAPO gücünü veya kazançlı mali kaybetmeyi göze alamaz Huwai ile anlaşma — özellikle bir salgın sırasında. Ücretsiz internet, gadget’lar ve veriler sağlayarak ve oylama prosedürlerini çevrimiçi olarak taşıyarak, internet üzerinde nihai otoriteyi ve kontrolü korurlar.
Dijital jestler cömert, duyarlı eylemler gibi görünebilir, ama aslında Namibya’nın marjinalleşmiş, büyük ölçüde bağlantısız yerli popülasyonlarını dışlar.
Kapalı kalanlar için, bu gerçek kapanma.
Bu makale dokuz Afrika ülkesinde COVID-19 salgını sırasında kilit altında ve ötesinde dijital haklara müdahale eden bir dizi yayının bir parçasıdır: Uganda, Zimbabve, Mozambik, Cezayir, Nijerya, Namibya, Tunus, Tanzanya ve Etiyopya. Proje, Doğu ve Güney Afrika için Uluslararası BİT Politikası İşbirliği Afrika Dijital Haklar Fonu (CIPESA) tarafından finanse edilmektedir.