Adolf Hitler memnun kaldı: Alman çekiç atıcısı Berlin'deki 1936 Olimpiyat Oyunlarında altın madalya kazandı
BBC: Beklenmedik ve abartma olmadan, şaşırtıcı bir araştırma fikri nasıl ortaya çıktı?
Ben Urvand: Hitler’in kişisel arşivlerine bakarak Berlin’deki Almanya Devlet Arşivi’nde çalıştım. Orada, diğer şeylerin yanı sıra, hemen hemen her gün yeni bir film izlediğine ve bu filmler hakkındaki görüşlerini aktardığına dair kanıtlar vardı. Fuhrer'in komedyenleri Laurel ve Hardy'e hayran olduğunu, Greta Garbo ile birlikte film çekerken, King Kong'u sevdiğini ve Tarzan'ı sevmediğini duyduğuma şaşırdım.
Hitler’in sinematik zevkleri ve tercihleri hakkında, tamamen şok edici görünen bir belgeye rastladığımda bir kitap yazmaya karar vermiştim. Hitler'den Hitler'in Amerikan filmlerinin Almanya için önemi hakkındaki görüşlerini ifade etmeleri istendiği XX. Bir mektup sadık "Heil Hitler!"
İlk başta, bu belgenin gerçekliğinden bile şüphelendim, ancak XX Century Fox stüdyosunun antetli kağıdına basıldı, bir tarihi vardı - yılın Ocak 1938'i - ve neredeyse hiçbir şey bilmediğimiz bir konuyla karşılaştığımı - Hollywood işbirliğinin temasını anladım - Nazi Almanyası ile 30'lerde.
Neredeyse 10 yılları, Almanya ve ABD'deki arşiv araştırmalarına götürdüler, bu fotoğraf yavaş yavaş ortaya çıkıncaya kadar, 30-ler’de Hollywood stüdyoları, Los Angeles’taki Alman Başkonsolosuna özel gösterilere davet etti. Filmlerde bazı düzeltmeler yapıldı, Almanya için elverişli olmayan sözler ve çerçeveler kaldırıldı. Bütün bunlar karlı Alman pazarını korumak için yapıldı.
Tarihçi Ben Urvand, “İşbirliği” kitabının yazarı. Hitler ile Hollywood Paktı ”
BBC: Ancak, sonuçta, Hollywood esas olarak Doğu Avrupa'dan gelen Yahudiler tarafından yaratıldı ve 30 yıllarında Hollywood'un ilk nesilleri hala sıkıca yerinde kaldı. Ayrıca, Nazilerin Almanya'da iktidara gelmesinden hemen sonra, birçok yönetmen - Ernst Lubich, Fritz Lang, hatta büyük Billy Wyalder - Avrupa'dan kaçtı ve Hollywood'a sığındı. Böyle bir iklimde olduğu gibi, Nazizm'in reddedilme atmosferinde - gelecekteki korkunç suçları henüz işlenmemiş olsa bile - Amerikan film endüstrisi Hitler rejimi ile işbirliği yapabilir mi? Her şey kar için önlenemez susuzluklarla mı ilgili?
Ben Urvand: Kitabım tarih bireysel bireyler ve belirli tarihsel koşullarda verdikleri kararlar. Hiç şüphe yok ki, en büyük stüdyo liderlerinin, Alman pazarına erişimi sağlamak için filmlerini Nazi sansürlerine vermiş olmaları.
Zaten Mayıs ayında, yılın 1933'i, Hitler'in seçimleri kazanmasından birkaç ay sonra, MGM'nin başkanı Louis Meyer, potansiyel olarak Nazi karşıtı içerikli bir filmin senaryosunu sunarken, “Film endüstrisini sundum, Almanya'da büyük karlar ve kararları aldığım sürece bu film prodüksiyona dahil edilmeyecek. ”
Film magnatlarının benzer bir pozisyonunu doğrulayan birçok belge buldum. Ancak aynı zamanda, hiçbir durumda Hollywood'daki tüm film camiasının özelliği olduğunu varsaymamalıyız. Kitapta 30'teki bu toplulukta çok net bir bölünme olduğunu gösteriyor.
Örneğin aynı 1933 yılında, birkaç yıl sonra ünlü "Vatandaş Kane" in senaryosunu yazan senaryo yazarı Alman Mankiewicz, Hacıların Yahudilerin tahrip edilmeye başlayacağını öngördüğü Nazi Yahudilerinin zulmü hakkında bir senaryo önerdi. Senaryoyu çeşitli stüdyoların değerlendirilmesi için sundu. Ancak stüdyolar sonunda Los Angeles'ta Alman konsolosla karşılaştı ve film hiç çekilmedi.
Ancak, birçok yazar bu tür filmlerin yapımına itme girişimlerini bırakmadı. Aslında, Hollywood'un en meşhur ve başarılı senaryo yazarlarından Ben Hecht adlı kitabın kahramanı, zaten Holokost hakkında bilgi Amerika'ya ulaşmaya başladığında, 40-ler’de bulunan diğer yazarlardan daha fazlasını yaptı. Avrupa'da neler oluyor.
Amerikalı sinemacılar Ren'i Hitler'in kişisel yatında geziyorlar. Sağdan ikinci, MGM’nin başkan yardımcısı Eddie Mannix, sağdan üçüncü ise Jack Warner.
Öyleyse bu soru - Nazilerle işbirliği yapmak ya da işbirliği yapmak değil - Hollywood'da şiddetli bir tartışma konusu oldu. Ancak, her durumda, stüdyo liderleri ile ilgili olarak, en son kararı veren insanlar, ana motivasyonları Alman pazarının korunmasıydı.
BBC: Faşist yanlısı duyguların Amerika'da çok yaygın olduğu biliniyor 30-s. Alternatif tarih türünde yazan, ünlü Amerikalı yazarın "Amerika'ya Karşı Komplo" romanı, Roosevelt’in yılın 1940 seçimlerini kazanmadığı, ancak Charles Lindberg’in, ilk kahraman olduktan sonra ulusal bir kahraman olan bir Amerikan pilotu olduğu varsayımına dayanıyor. Dünyada New York'tan Paris'e transatlantik bir uçuş yapıldı. Faşist yanlısı ve açıkça anti-Semitik pozisyonlardan bahseden Lindberg siyasete girdi ve seçimlerde kazandığı zafer oranı çok gerçekti. Hollywood stüdyolarının Nazi Almanyası ile ilişkilerinde konumlarının bir dereceye kadar bu görüşlerin bir yansıması olduğunu varsayabilir miyiz?
Ben Urvand: Elbette, faşizm yanlısı hareket ve anti-Semitizm'in büyümesi, Amerika’nın 30’lerin politik yaşamındaki gerçek faktörlerdi.
Faşist yürüyüşler Los Angeles'ta yapıldı. Yahudi Hakaretle Mücadele Birliği bu büyüme konusunda gerçekten endişeliydi ve atölyeden Yahudi temalarını etkilememesini ve Nazilere saldırmamasını istedi. Bu, korktukları gibi, faşistlerin ve anti-Semitlerin ağzından, Amerikan film endüstrisinin tümünün Yahudilerin elinde olduğu yönünden çok daha büyük bir suçlama kargaşasına yol açacaktı.
“Değişimsiz Batı Cephesinde” (1930) filminden bir sahne: öğretmen öğrencileri Alman ordusuna katılmaya teşvik ediyor.
Ancak, stüdyoların Hakaret Karşıtı Lig'in talebi üzerine karar verdiğini belirten belgeler bulamadım. Bu, kötü bir oyunda iyi bir yüz olmalarına yardımcı olabilir, ancak öğrenebildiğim kadarıyla, onların tek motivasyonu paraydı.
BBC: Kontrolde, Amerikan film prodüksiyonunun Alman yetkililerce uygulandığı sansür, hangi partilerin aktif? Bu kişiyi kim başlattı?
Ben Urvand: İlk kontrol teklifi Nazilerden geldi. 1933 Mart ayında, Alman konsolos Los Angeles'a geldi ve resmi belgede belirtildiği gibi, Hollywood'a olan misyonunun amacı olası çatışmaları önlemek ve film endüstrisi ile düzenli temaslar kurmaktı.
Evet, Naziler bu sistemi başlattılar, ancak oluşturulduktan hemen sonra, stüdyolar bir dereceye kadar işbirliği yapamazlardı. Bazı durumlarda, yalnızca Propaganda Bakanlığı'nın talimatlarını itaatkar bir şekilde yerine getirdiler, bazılarında ise yaratıcı inisiyatif gösterdik.
Örneğin, Mayıs 1933’te, Propaganda Bakanlığı, stüdyolarda Almanya’da çalışmaya devam etmek istiyorlarsa ülkedeki temsilcilerinin yarısını görevden almak zorunda kalacaklarını bildirdi. Stüdyolar herkesi kovdu.
Veya Aralık 1938’te stüdyoların Almanya’dan para ihracatı ile ilgili sorunları vardı. Paramount ve XX Century Fox, açık bir şekilde Nazi yanlısı bir ruhla haber bültenleri yaratarak sorundan kurtuldu ve MGM, Alman askeri teçhizatının üretimine yatırım yaptı.
Yani, en büyük Amerikan film şirketi Alman silahlarının finansmanı konusunda bilinçli bir karar vermiştir - yılın Aralık ayındaki 1938'unda, Kristallnacht'ın korkunç Yahudi pogromlarından bir ay sonra ve II. Dünya Savaşının başlamasından yalnızca 8-9 ay sonra. Savaşın başlamasından sonra MGM ve Fox, Alman ordusunu desteklemek için 12 filmleri sağladı.
BBC: Stüdyonun istek üzerine veya Nazilerin baskısı altında gönüllü sansüre maruz kaldığı belirli filmlerden örnekler verebilir misiniz?
Ben Urvand: "Emile Zola'nın Hayatı" filminde, casusluk suçlayan bir Yahudi olan Fransız ordusunun kaptanı Alfred Dreyfus'un hikayesi dikkate değer bir yer işgal etti. Bu hikaye, Fransa’da bir anti-Semitik duygu dalgasının bahanesi oldu. Filmin yayınlandığı tarihte, Almanya'da bir işi bile olmayan Warner Brothers, Alman konsolosunun çağrısından sonra, Yahudilere filmden tüm referansları çıkardı.
1939’teki MGM, Remarque’ın “Üç Yoldaş” ını çekiyordu. Senarist Francis Scott Fitzgerald, filme açıkça Nazi karşıtı bir ton verdi.
Hollywood'un ilk önemli Nazi karşıtı filmi olması gerekiyordu. Alman konsül, stüdyosunu aradıktan sonra, Louis Meyer'le birlikte filmi izledi, ardından aksiyonun süresi birkaç yıl önce değiştirildi ve Naziler ya da Yahudilerden gelen tüm referanslar kesildi.
BBC: Kitaba yazıyorsunuz ki, "Büyük Diktatör" Chaplin bile - açıkçası bir alay konusu olarak kabul edilen bir film, Hitler'in bir parodisi - sansür müdahalesi olmadan da gitmedi.
Ben Urvand: Gerçekten de, çekimler başlamadan önce bile, Chaplin, telif hakkını tescil etmek için senaryonun bir kopyasını Kongre Kütüphanesi'ne gönderdi.
Bu numuneyi bulmayı başardım, ki keşfimden önce neredeyse hiç bilinmiyordu. Orijinal bir Chaplin fikri vardı - sonuçta 1940'teki ekranda somutlaşan bir fikir yoktu.
Chaplin senaryosunu Kristallnacht'ın pogromlarından ertesi gün gönderdi ve açıkçası onun için çok önemliydi. Atış mutlu bir sonla tamamlandı, açık bir şekilde inanması güç olan tövbeli bir diktatörün konuşması.
Orijinal senaryoya göre, bu konuşmadan sonra, dövüldüğü ve zorbalık edildiği bir toplama kampına düştü. Yani, orijinal senaryo çok daha karamsar ve kasvetli oldu.
BBC: Kitabınız Amerika'da nasıl karşılandı?
Ben Urvand: Farklı. Tarihçiler onu büyük bir ilgi ve büyük sempati ile selamladılar. Yahudi cemaati de kitabı memnuniyetle karşıladı, çeşitli Yahudi festivallerinde sahne almak için birçok davet aldım.
Film tarihçileri ve film eleştirmenleri onu çok daha temkinli ve hatta düşmanca karşıladı. Bu insanlar tamamen farklı bir Hollywood hikayesine alışkınlar, Hollywood'un Altın Çağı mitini sürdürmekle meşgul ve kitabımı onlar için dokunulmayacak bir şey olarak saygısızlık olarak algılamakla meşguller.
Ancak sorun, araştırmalarının her zaman yüzeysel olması, yalnızca Amerikan arşivlerinde çalışmış olmaları ve Alman arşivlerinin materyallerinin bu hikayenin tamamen farklı bir tarafını ortaya çıkarmasıdır.