Ve tam da bu yüzden, "Seni seviyorum," dedim.Kanatlar ve Küller Sarayı, Sarah J. Maas (Sayfa 411)
Başını kaldırdığında gözleri çalkalanıyordu. "Bu cümleyi duymanın hayalini kurduğum zamanlar oldu," diye mırıldandı. "Senin ağzından hiç duymayacağımı düşündüğüm zamanlar." Çadır bezini, arkasındaki şehri işaret etti. "İlk kez buraya yaptığımız seyahatte kendime...umut etme izni vermiştim."
“Dünyadaki en güçlü Yüce Lord eşini kaybediyor ve şimdiye kadar buraya gelip onu almaya kalkışmıyor, üstelik eşi ormanın içinde savunmasız bir durumdayken bile.” Jurian cık cık etti. “Muhtemelen bunun nedeni seni aslında hiç kaybetmemiş olmasıdır. Tam tersine seni bizim üzerimize salmıştır.”Kanatlar ve Küller Sarayı, Sarah J. Maas
Cassian, "İlk bir saat içinde kavga çıkacağına yirmi altın basarım," dedi.Kanatlar ve Küller Sarayı, Sarah J. Maas
Mor kollarını kavuşturdu. "Otuz altın, hem de ilk kırk beş dakika içinde."
"Orada tarafsızlık yeminleri ve tılsımları olacağını unutmayın," dedi Rhys usulca.
"Sizin dövüşmek için yumruğa ve büyüye ihtiyacınız yok ki," diye cıvıldadı Mor.
Azriel kapının önünden el yükseltti. "Elli, hem de ilk yarım saatte. Üstelik kavgayı da Güz başlatacak."
Rhys gözlerini devirdi. "Bari üstlerine bahis oynamamış gibi yapın. Ayrıca kavga çıkarmak için hile yapmak da yok." Cevap olarak diğerlerinin yüzünde beliren sırıtmalar hiç hayra alamet değildi. Rhys iç geçirdi.
"Ilk on beş dakikada kavga çıkacağına yüz altın koyuyorum."
Nesta kendini tutamayarak hafifçe pofurdarken bütün bakışlar beklentiyle bana döndü.
Omuz silktim. "Rhys'le ben bir takımız. Paramızı bu saçma sapan bahse yatırıp çarçur etmek istiyorsa kendisi bilir."
Hepsi fena halde bozuldu.
Rhys koluma girdi. "Görünüşte bir kraliçe..."
"Sakın gerisini getirme," dedim.
Güldü. ..
Ademelması kalkıp indi. "Ve sen de Gece Sarayı Yüce Leydisi'nin?"Kanatlar ve Küller Sarayı, Sarah J. Maas
"Ha şunu bileydin."
Kanım dondu. Arkamda yayvan yayvan konuşan bu ses...
Beni saran, uyandıran bu koku.
Arkamı döndüm.
Oturma odasının kemerli girişine sırtını vererek kollarını kavuşturan, kanatları ortalıkta görünmeyen, tertemiz siyah ceketi ve siyah pantolonuyla Rhysand.
Ve o menekşe gözler benimkilerle buluştuğunda, yüzündeki tanıdık yarım gülümseme kaybolup giderken...
Yüzüm buruştu. Dudaklarımdan küçük, çatlak bir ses döküldü.
Rhys hemen yerinden fırladı ama bacaklarım çoktan pes etmişti. Dizlerimin üstüne çökerken neyse ki antredeki kilim darbenin bir kısmını emdi.
Geçen onca ay içime otururken ellerimi yüzüme kapattım.
Rhys, dizleri dizlerimde, önüme çöktü.
Nazikçe, ellerimi yüzümden çekti. Nazikçe, yanaklarımı ellerinin arasına alıp gözyaşlarımı sildi.
Başımı kaldırıp karşımdaki muhteşem gözlerdeki neşeye, ilgiye, sevgiye bakarken, etrafımızda bizi izleyenlerin olması umurumda bile değildi.
"Aşkım," diye mırıldanıp beni öperken Rhys'in de umurunda olduğu söylenemezdi.
Bu iş sadece parçalanan, yıkılan ve bölünen hayatlarla sınırlı kalmıyordu. Bununla birlikte ruhlar da değişime uğruyordu. O anda fark ettim: Günün birinde Velaris'e geri dönebilirdim, barışın sağlandığı ve şehirlerin yeniden imar edildiğini görebilirdim...ama bu çarpışma, bu savaş...beni sonsuza dek değiştirecekti.Kanatlar ve Küller Sarayı, Sarah J. Maas
Savaş benimle kalacaktı sona erdikten çok sonra bile. Gittikçe silikleşen ama asla kaybolmayan bir yara izi gibi.
Ama evim için, Prythian ve insan toprakları ve diğer birçok bölge için...
Kılıçlarımı silecek ve ellerimdeki kanı yıkayacaktım.
Ve sonra tekrar yapacaktım.
Tekrar ve tekrar.