Volkanlar, Dünya’nın tektonik plakalarının sınırları boyunca yaygın olarak meydana gelen olaylardır. Bu sınırlar, kül ve gazlarla birlikte magma adı verilen süper ısıtılmış erimiş kayanın Dünya’nın kabuğundan yükselmesine ve genellikle dramatik bir şekilde yüzeyde ortaya çıkmasına izin verir. Pek çok plaka sınırı su altında olduğundan, Dünya’daki tüm volkanik aktivitenin yaklaşık dörtte üçü aslında su altında gerçekleşir.
Çoğu denizaltı yanardağı, kara benzerlerinden bazılarının muhteşem patlama olaylarını üretmese de, deniz altı volkanik aktivitesi okyanusun özelliklerini şekillendiren sürekli bir süreçtir. Magma deniz tabanı seviyesine ulaştığında, soğuk okyanus suyuyla karşılaşır ve hızlı bir şekilde soğuyarak bazaltik kayayı oluşturur; bu kayaya yuvarlak şekli nedeniyle genellikle “yastık lav” denir. Bu yastık lav, altındaki yavaş soğuyan magma ile birlikte, okyanus kabuğunun büyük çoğunluğunu oluşturur.
Orta Atlantik Sırtı gibi farklı plaka sınırları boyunca sık görülen patlamalar, deniz tabanı yayılması olarak bilinen bir süreçte yeni okyanus tabanı oluşturur. Bu süreç yavaşça (yılda 1-15 santimetre), ancak durmaksızın gerçekleşir ve plakaları (ve bunların üzerindeki okyanus tabanı ve kıtaları) daha da birbirinden uzaklaştırır. Dünyanın ortasında, Pasifik Ateş Çemberi boyunca volkanik aktivite, plakalar birbirleriyle birleşerek yitim bölgeleri oluştururken meydana gelir.
Bir bölgede devam eden volkanizma, deniz dağları adı verilen su altı dağları ve hatta okyanus yüzeyini yaran adalar oluşturmak için birikebilir. Hawaii Adaları gibi Pasifik boyunca birçok ada zinciri örneği, bir volkanik sıcak nokta milyonlarca yıl boyunca patlarken Pasifik plakası üzerinde sürüklenirken oluşur.