Dikkate almış küresel bir nükleer savaşın sonuçlarıkarada savaşta kullanılabilecek silahların yanı sıra, havacılık и filo nükleer sonrası dünya.
Nükleer savaştan sonra sanayinin restorasyonunu zorlaştıran faktörleri tekrar hatırlayalım:
- En yüksek kentleşme nedeniyle çatışmanın en başında kitlesel ölümler nedeniyle nüfusun yok olması ve ardından genel sağlık zayıflaması, yetersiz beslenme, hijyen eksikliği, tıbbi bakım, olumsuz iklimsel ve çevresel faktörler nedeniyle yüksek ölüm oranı;
- yüksek teknolojili otomatik ekipmanların başarısızlığı, kalifiye işgücü eksikliği ve teknolojik süreçlerin küreselleşmesi nedeniyle endüstrinin çökmesi;
- kolayca erişilebilen birikintilerin tükenmesi ve radyoaktif maddelerle kirlenmeleri nedeniyle birçok kaynağın geri dönüştürülmesinin imkansızlığı nedeniyle kaynak çıkarmanın karmaşıklığı;
- Bölgedeki radyasyon kirliliği ve olumsuz iklim değişiklikleri nedeniyle yaşama ve hareket için uygun bölgeler alanında azalma;
- dünyanın çoğu ülkesinde hükümetin yıkılması.
Nükleer çatışmadan sonraki ilk yüzyılda olmasa da ilk on yılda üretim, ilkel ekipmanlarla donatılmış el işi atölyeleri olacaktır. Daha gelişmiş yarı-devlet oluşumlarında, bir dereceye kadar konveyör işbölümünün gerçekleştirileceği fabrikalar ortaya çıkacaktır.
Havacılık, silahlı kuvvetlerin en ileri teknoloji kollarından biridir. Görünüşe göre nükleer sonrası dünyada yakıt ve elektronik bileşenlerin eksikliği ile havacılık teknolojisi üretimi imkansız olacaktı. Ancak, büyük olasılıkla durum böyle değildir. İnsanlık, bazıları nükleer sonrası dünyada havacılığın temeli haline gelebilecek her türden uçak yaratma konusunda engin deneyim biriktirmiştir.
Hava cihazlarından daha hafif
İnsan tarafından icat edilen ilk uçan makineler, ısı yükselen balonlardı. Günümüzde, rolleri eğlence işlevleriyle sınırlıdır, ancak nükleer sonrası dünyada, bir tür erken uyarı radar uçağı olarak hareket ederek, bir saldırı hakkında uyarmanın veya nüfuslu bölgeleri savunurken topçu ateşini ayarlamanın en basit yolu haline gelebilirler. Gözlem direği olarak kullanılan, üzerinde gözlemcilerin bulunduğu bir balon, bir kabloya sabitlenebilir. "Devriye gezisinin" süresi yalnızca yakıt ikmali ve mürettebatın dayanıklılığı ile sınırlı olacaktır.
Bir kabloya bağlı termal kaldırma balonları, düşman kuvvetlerini tespit etmek ve ateşi ayarlamak için kullanılabilir
Termal hava gemileri "yeni" bölgeler için bir keşif aracı olarak kullanılabilir. Bunun bir örneği, 35 yılında inşa edilen ve hava gemilerinin tırmanma yüksekliği (2005 metre) için dünya rekorunu kıran, termal deneysel bir substratosferik hava gemisi olan Au-8000 "Polar Goose" dur.
Termal zeplin Au-35 "Kutup kazı". Hacim 2950 metreküp m, uzunluk 25 metre, motorlar 1 × 15 hp, mürettebat 1 kişi, yolcular 3 kişi
XNUMX. yüzyılın başında yaygınlaşan hidrojen hava gemilerinin ve şu anda düşünülenlerin Rönesansı gelecek vaat eden helyum hava gemileriHidrojenin ve helyumun üretimi ve depolanması oldukça yüksek enerji maliyetleriyle ilişkili olduğu için, hidrojen de son derece patlayıcı olduğu için, olasılık dışı olarak kabul edilebilir.
Havadan hafif uçakların nükleer sonrası dünyada yaygınlaşması pek olası değildir; daha ziyade, kullanımları oldukça sınırlı ve epizodik olacaktır, çünkü tahrip olmuş bir endüstrinin yardımıyla bile çok daha verimli uçaklar yaratılabilir.
Süper küçük uçak
Nükleer sonrası dünyada geliştirilebilecek diğer basit uçaklar motorlu yamaç paraşütçüleri ve motorlu yelken kanatları olabilir. "Garajda" monte edilebilen en basit tasarımı sayesinde, düşük yakıt tüketimi, düşük gürültü ve görüş mesafesi, motorlu yamaç paraşütçüleri ve motorlu yelken kanatları, nükleer sonrası dünyada keşif havacılığının temeli olabilir. Uygulamalarından bir diğeri de keşif ve sabotaj birimlerinin teslimi veya hava sabotajı olabilir: örneğin, yangın çıkaran bir cihazı yakıt ve madeni yağ depolarına (POL) düşürmek.
Motorlu yamaç paraşütçüleri ve motorlu yelken kanatları, nükleer sonrası dünyada keşif ve havacılığı sabote etmenin temeli olabilir
Teknolojik temelin kademeli olarak iyileştirilmesi, daha karmaşık uçakların üretimine geçmeyi mümkün kılacaktır. Bununla birlikte, yakıt bulunabilirliği sorunları ve teknolojik sınırlamalar devam edecek ve bu nedenle, maksimum yakıt verimliliğine sahip yapıcı bir şekilde basit uçaklar popülerlik kazanacaktır.
Helikopter yerine
En basit ve en etkili uçaklardan biri gyroplane'dir (diğer isimler: gyroplane, gyrocopter). Görünüşte kısmen bir helikopteri andıran dönel uçağın tamamen farklı bir uçuş prensibi vardır: jiroplanın ana rotoru aslında kanadın yerini alır. Gelen hava akımından dönerek dikey bir kaldırma oluşturur. Karşıdan gelen hava akışını elde etmek için gerekli olan gyroplane'nin hızlanması, tıpkı bir uçakta olduğu gibi, itme veya çekme pervanesi ile gerçekleştirilir.
Otojir, yaklaşık 10-50 metrelik kısa bir kalkış koşusu ile kalkış yapabilir ve birkaç metrelik kısa bir koşu ile dikey bir iniş veya iniş gerçekleştirebilir. Gyroplane'nin hızı 180 km / s'ye kadar, yakıt tüketimi 15 km / s hızında 100 kilometrede yaklaşık 120 litredir. Cayroplanların avantajı, 20 m / s'ye kadar kuvvetli rüzgarlarda sabit şekilde uçabilme kabiliyetleri, gözlem ve ateşlemeyi kolaylaştıran düşük titreşim, bir uçak ve helikoptere kıyasla kontrol kolaylığıdır.
Nükleer uçaklardan sonraki bir dünyada, cayroplanlar, en azından bulunması zor fosil yakıtlara erişim sağlanana kadar helikopterlerin yerini alabilir.
Bir dönel uçağın uçuş güvenliği de bir uçak ve helikopterinkinden daha yüksektir. Motor durdurulduğunda jiroskop, otorotasyon modunda basitçe yere iner. Jiroplan, türbülansa ve dikey ısı akışlarına karşı daha az hassastır ve dönüşe girmez.
Jiroplanın dezavantajları arasında, benzer boyuttaki bir uçağa kıyasla daha düşük bir yakıt verimliliği not edilebilir, ancak oldukça kısa bir kalkış koşusu ile kalkış olasılığı ve dikey iniş olasılığı nedeniyle gyroplane, uçaklarla değil helikopterlerle karşılaştırılmalıdır. Döner uçağın diğer bir dezavantajı, buzlu koşullarda uçma tehlikesidir, çünkü rotor buzlandığında, otorotasyon modunu hızla terk eder ve bu da düşmeye neden olur. Muhtemelen bu dezavantaj, motorun sıcak egzozunun rotor kanatları boyunca yeniden yönlendirilmesiyle kısmen telafi edilebilir.
Otogiros, keşif, keşif ve sabotaj grupları göndermek, erzak sağlamak ve yaralıları tahliye etmek ve ayrıca güdümlü veya güdümsüz silahlar takılı olması koşuluyla "vur ve kaç" türünde sürpriz saldırılar düzenlemek için kullanılabilir.
Çin silahlı kuvvetlerinin askeri cayroplanları
Küçük uçak
Uçak reenkarnasyonu küçük uçaklarla başlayacak. Hem "tek kanatlı" hem de "çift kanatlı" tasarıma göre yapılmış, en basit pistonlu motorlara sahip ahşap, plastik ve metalden yapılmış hafif uçaklar, nakliye ve askeri havacılığın restorasyonunun temelini oluşturacak. Başlangıçta, çözdükleri görevler son derece sınırlı olacak ve hepsi aynı keşifle sonuçlanacak ve bazen "vur ve kaç" şemasına göre sürpriz saldırılar yapacak. Küçük uçakların yardımıyla herhangi bir sistematik grevden bahsetmek pek mümkün olmayacak.
Nükleer sonrası havacılık için temel gereksinimler şunlar olacaktır:
- üretim kolaylığı ve mevcut inşaat malzemeleri;
- mümkün olan en yüksek yakıt verimliliği;
- yüksek güvenilirlik;
- asfaltsız havaalanlarında çalışabilme yeteneği.
Nükleer sonrası dünyada küçük uçakların çoğalması, insanı gökyüzüne döndürme yolunda önemli bir adım olacak
Nükleer sonrası dünyada gelişmiş bir havaalanı ağının olmaması, su kütlelerine inebilen deniz uçaklarının oranının artmasına neden olabilir.
Deniz uçağının en büyük avantajı hava alanlarından bağımsız olmasıdır
Anti-gerilla uçağı
Nükleer sonrası dünyanın endüstrisi geliştikçe, havacılık savaş araçları geliştirilecek ve bir noktada savaş öncesi seviyeye ulaşacak, ancak bu artık asgari olarak adlandırılabilecek seviye olacak.
Bu tür havacılığın çarpıcı bir temsilcisi, Brezilyalı Embraer şirketinin EMB-314 Super Tucano hafif turboprop saldırı uçağıdır. Bir eğitim uçağı temelinde geliştirilen bu uçak, üretimi en basit ve en ucuz savaş uçaklarından biridir.
Saldırı uçağı EMB-314 Super Tucano
Bu tipteki bir diğer uçak, bir tarım uçağı temelinde oluşturulan Air Tractor AT-802i saldırı uçağıdır.
Saldırı uçağı Hava Traktörü AT-802i
Rusya / SSCB'de benzer bir uçak geliştirildi - T-501 saldırı uçağı, ancak bu makine tasarım aşamasını terk etmedi.
T-501 saldırı uçağı konsepti
Sonuç olarak, SSCB'de 80'li yılların başından beri yürütülen LVSh (“kolayca tekrarlanabilir saldırı uçağı”) programından bahsedebiliriz. LVS programı başlangıçta bir "kıyamet sonrası uçak" geliştirmeyi amaçlıyordu. SSCB'de nükleer savaş olasılığı çok ciddiye alındı ve buna ve sonuçlarına yönelik hazırlıklar buna göre yapıldı. LHS programı, nükleer sonrası dünyada endüstri ve teknoloji zincirlerinin bozulmasına bir yanıt olarak ortaya çıktı. Yok edilmiş bir ülkede silah üretimini organize etmek için, teknolojik olarak en gelişmiş ve üretimi mümkün olduğu kadar kolay olan teçhizat gerekiyordu.
LVSh programı, tasarımcı E.P.'nin rehberliğinde Sukhoi Tasarım Bürosunda gerçekleştirildi. Grunin. Başlangıçta, Su-25 saldırı uçağından bileşenlerin maksimum kullanımını sağlamak için gerekli olan proje şartı. Su-25'in T-8 koduna sahip olmasından hareketle LVSh projesine göre geliştirilen ilk uçak, T-8V (çift motorlu pervane) ve T-8V-1 (tek motorlu pervane) kodlarını aldı.
Su-25 temel alınarak geliştirilen modellerin yanı sıra başka projeler de değerlendirildi. Örneğin, Amerikan OV-710 Bronco'da modellenen T-10 Anaconda. Ardından, Mi-24 ve Ka-52 helikopterlerinin gövdelerine dayanan LVSh projeleri de çalışıldı.
LWS programı kapsamında oluşturulan saldırı uçağı kavramları
Nükleer sonrası endüstrinin LVSh tipi uçakların yaratılabileceği seviyeye çıkışı Rubicon olarak düşünülebilir, bundan sonra havacılığın gelişimi, daha önce II.Dünya Savaşı'nın sonundan bu yana yaklaşık olarak kat edilen yolu izleyecektir.
Havacılığın geri dönüşünün, bir nükleer savaştan sonra gezegendeki iklim koşullarındaki değişimden güçlü bir şekilde etkileneceği unutulmamalıdır. Örneğin sık şiddetli rüzgarlar, yağışlar veya buzlanmaya neden olan yüksek nem ve düşük sıcaklıkların bir kombinasyonu nedeniyle uçuşlar aşırı derecede zor olduğunda bir durum ortaya çıkabilir.
Hedefler ve taktikler
Davada olduğu gibi kara kuvvetleriuçak kullanılarak tam ölçekli askeri operasyonların yürütülmesi nükleer sonrası dünyada, en azından ilk on yıllarda ve hatta birinci yüzyılda mümkün olmayacak.
Nükleer sonrası dünyanın havacılığının ana görevleri şunlar olacaktır:
- yeni bölgelerin ve kaynakların (nükleer savaştan sonra meydana gelen değişiklikler bağlamında) keşfedilmesi;
- yeni bölgelerde kaleler oluşturmak için malların birincil transferi;
- değerli kaynakların ve kargoların taşınması;
- pusuya düşme riskini azaltmak için gerekli olan konvoylara eşlik etme;
- rakiplerin, rakiplerin ve müttefiklerin eylemlerinin keşfi;
- keşif ve sabotaj gruplarının düşmanın arkasına teslimi;
- Özellikle önemli düşman hedeflerinde, örneğin yakıt ve madeni yağ depolarında "vur ve kaç" şemasına göre sürpriz saldırılar yapılması.
Elektronik bileşenlerle ilgili sorunların, radar istasyonlarının (radarların) ve uçaksavar füze sistemlerinin (SAM) oluşturulmasını zorlaştıracağı varsayılabilir, bu nedenle, nükleer sonrası dünyanın hava savunma kuvvetleri öncelikle topçu silahlarına dayanacaktır. Aynı zamanda, güdümlü silahların eksikliği (yeterli miktarda) havacılığın havaya hakim olmasına izin vermeyecektir, çünkü bir hedefi vurmak için düşmana yaklaşmaları, uçaksavar topçularının imha bölgesine düşmeleri gerekecektir.
Ayrıca, nükleer sonrası endüstrinin büyük partiler halinde uçak üretme iddiası ve yakıtla ilgili sorunlar, havacılığın düşmanlıklarda toplu kullanımına izin vermeyecektir.
Savaş havacılığının oluşturulması, küresel bir nükleer savaştan sonra en zor teknolojik zorluklardan biri haline gelecektir. Bu tür bir diğer zorluk, donanmanın (Donanmanın) kurulması olacaktır. Bir sonraki yazımızda nükleer sonrası dünyanın donanmasının nasıl gelişeceğinden bahsedeceğiz.