Stada yaklaşırken tekbir sesleri geliyordu. Bir an şaşırdım.
Saracoğlu'nda ise Alexli 'Efsane geri döndü' ilanları...
Tribünler 'I love you Alex' diye bir saat önceden yıkılıyordu.
'Ooo Alex de Souza' diye tezahüratlara yıldız oyuncu alkışlarla karşılık veriyordu.
'Aykut, Alex'i buraya getir'i de ekleyince gecenin hikayesi anlaşıldı.
'Fenerbahçe'ye değer katan ligler, kupalar değil; liglere kupalara değer katan Fenerbahçe'dir' pankartı son bir yılın tartışmalarına yanıt niteliğindeydi.
Kadrolar açıklandı, sürpriz yok, 'kırgın' Aykut, Alex'i yedek soyundurmuş. İlk 11'de ise 7 Türk oyuncu. Buna sevindim.
Hava çok güzel, zemin ise vasatın altında, çimler ne zaman bozuldu?
Sarı lacivertliler, istekli, hırslı ve coşkulu başladı ama çok erken gol yedi. Aykut, oyun rölantide giderken, henüz 15. dakikada Stoch'u takıma aldı, takım hareketlendi. Stoch'u yedek tutmak futbol cinayeti.
Gökhan formdaydı, çok da istekli. Uzun zaman sonra ilk defa böyle gördüm onu. Cıva gibiydi. Ama bu takımda şu an en çok Mehmet Topal göz dolduruyor. Aykut ondan daha iyi yararlanmanın yollarını aramalı. 51'de direkte patlayan şutu müthişti.
Takım hızlı değildi, ileride bir türlü çoğalamıyordu, pozisyon zenginliği yaratılamadı. Oyuncular çok ağır, pas almak için gerekli hareketlilikten uzaklar. Gökhan 44. dakikada, verkaca girecek futbolcu bulamadığı için adeta çıldırdı.
YILDIZ FUTBOLCU KİMDİR?
İlk yarı vasat futbolla geçti, rakip takımın da gol dışında pozisyonu yoktu.
Devre arasında 'Loca taraftarları' söyleniyordu. Takımın her geçen yıl kötüye gittiğinden, böylesi kritik maç öncesi kriz çıkartılmasından şikayet ediyorlardı.
Bir ara solumdaki locaya baktım Oğuz Çetin, sağımda Rıdvan Dilmen, az ileride Şelçuk Yula. Yıldız futbolcu psikolojisini keşke Alex'e ve Aykut'a anlatabilseler.
İkinci yarıya çok daha hızlı ve hırslı başladı Fenerbahçe. Seyirci de coşkuluydu.
56'da S.Moskova'nın gollük pozisyonunda direkler Fener'in şans meleği olmuştu.
58'de Alex alkışlarla oyuna girdi. Hiç sürpriz değildi, maçtan önce milyonlarca sporsever bu tahmini yapıyordu. Aykut hiç şaşırtmadı. Oysa zaferler öngörülemez liderlerin cesur yönetimiyle gelir.
Aykut da Selçuk'u alkışlayarak kenara çekti, çok ilginç görüntüydü.
'10' sahadaysa muhakkak faydalı bir oyuncu. Top onda değilken bile maestro gibi. Sihirbaz. Herşeyden önce arkadaşlarına güven veriyor. Rakibe ise her yıldız gibi kaygı...
KIRGINIZ, KIZGINIZ...
Beklenen ilk golün geleceği 60-65 dakikaları arasında belliydi, 70 olmadan beraberlik yakalandı.
Son 20 dakikası heyecan fırtınası şeklinde geçen maçta, sarı lacivertliler, ikinci golü atamayınca geceyi hüsranla bitirdiler.
Hatanın ve sorumluğun büyüğü Aykut'un.
Cesur olsaydı Fenerbahçe Şampiyonlar Ligi'ndeydi. Bir idareci, haklı olsa bile her zaman istediği kararları alamayabilir. Ancak kriz anlarında dahi dışarıya vereceğiniz görüntüye son derece dikkat edersiniz. Böylesine önemli bir maça 24 saat kala canlı yayında 'kırgınım, yazık oldu' diye konuşmak büyük yöneticilere yakışmaz.
Bu sezon Şampiyonlar Ligi'ne kalmak, sadece Şampiyonlar Ligi'ne kalmak değildi. Çok daha ötesiydi. Olmadı. Eğer UEFA Ligi'nde başarı isteniyorsa Başkan Yıldırım sahaya inerek taraftara anons yapmak yerine, önce yönetim kurulu odasında Aykut Kocaman'la özel bir görüşme yapmalı.
Sanırım Aykut, kriz günlerindeki vefalı söz ve tutumuna fazlasıyla güveniyor. Milyonlarca taraftarın özlediği başarı her türlü kaprisin ötesindedir.