Satürn'ün yörüngesinin milyarlarca kilometre ötesinde, Centaurlar olarak bilinen bir asteroit popülasyonu vardır. Aralarında en büyüğü, iki ince halkaya sahip olduğu bilinen 250 kilometrelik bir taş olan Chariklo'dur.
Bu iki halkanın keşfi, yıldız örtülmesi adı verilen bir olay sayesinde gerçekleşti. Bir cisim uzaktaki bir yıldızın önünden geçtiğinde, ışık miktarı azalır. Bu yaklaşım, Güneş Sistemi’ndeki ayları keşfetmek ve atmosferleri incelemek için kullanılmıştır. Ve Chariklo durumunda, Felipe Braga-Ribas ve ortak çalışanlar, dördü halkalardan ve biri asteroidin kendisinden olmak üzere beş düşüş gördü.
Araştırmacılar JWST ile de benzer bir şey yapmaya karar verdiler; ve şans eseri, geçen Ekim ayında bir yıldız kendisini neredeyse Chariklo'nun arkasında buldu. Tam olarak hizalanmamışlardı, bu yüzden yıldızı yalnızca halkalar kaplıyordu. Bu, JWST için ilk yıldız örtülmesiydi ve geçen 22 Ekim gayet iyi geçti.
JWST tarafından görülen örtülmenin ve ışık eğrisinin şematik görünümü.
Granada'daki Instituto de Astrofísica de Andalucía'dan Pablo Santos-Sanz, bir açıklamada, "Verileri daha derinlemesine incelerken, iki halkayı temiz bir şekilde çözüp çözmediğimizi keşfedeceğiz. Halkaların örtülme ışık eğrilerinin şekillerinden ayrıca halkaların kalınlığını, halka parçacıklarının boyutlarını ve renklerini ve daha fazlasını keşfedeceğiz. Bu küçük cismin neden halkalara sahip olduğuna dair fikir edinmeyi ve belki de yeni sönük halkalar tespit etmeyi umuyoruz.” dedi.
Bu çalışma, baş araştırmacısı Santos-Sanz olan Garantili Zaman Gözlemler Programı 1271'in bir parçasıdır. JWST ayrıca doğrudan Chariklo'ya baktı ve kristal haldeki su buzunun varlığını gözlemleyebildi. Bu, asteroidin ya daha derin bozulmamış maddeyi açığa çıkaran ya da kristalleşme süreçlerini tetikleyen küçük çarpışmalar yaşıyor olabileceğini gösteriyor. Yüksek enerjili parçacıklar kristal buzla karışma eğilimindedir, bu yüzden onu görmek bize onu yeniden oluşturmak ya da ortaya çıkarmak için bir şeylerin olması gerektiğini söyler.
JWST cismi gözlemlemeye devam edecek ve gök bilimciler gelecekte asteroidin ve halkaların bileşim analizine katkılarını daha net bir şekilde ayırt edebileceklerini umuyorlar.
Bu içerik IFLSCIENCE’da yayınlanmıştır.
0 yorum