Belirsizlikler…
Belirsizlikler içinde olduğum, baya da sıkışık bir dönemdeyim. Adım atmaya, yeni bir karar almaya korkuyorum.
Önümdeki günler belirsiz, bir o kadar da heyecanlı.
Peki, böyle bir zamanda bütün bu duyguları, içindeki karmaşayı bastırmak mı lazım; yoksa her türlü hissin içinden geçerek, bir daha geri gelmeyeceğinden emin olduğun her durumun, her anın tadını çıkarmak mı?
Yani, aslında acı da sıkıntı da sıkışmışlık da, sabırsızlık da bekleyiş de, heyecan da; artık sen ne dersen; hepsi sensin ve hepsi senin bu anını var ediyor. Ki bir şey daha var; belli bir belirsizliğe odaklanmış olsan da asıl gerçeği hatırlatıyor sana: Hayatın da en az beklediğin haber kadar belirsiz olduğunu.
Planlar yapıyorsun, to do list’leri dolduruyorsun. Madde madde sıralıyorsun. Pazartesi bu, Salı kesin bu diyorsun; olmuyor.
Bunlar olmazken, bir yandan kurmaya bile korktuğun hayaller gerçek oluyor. “Şimdi yükselmemeli ki, olmazsa üzülmemeli. Zaten olmaz ki!” dediğin, içinden geçirdiğin, kalpten dilediğin ama dillendiremediğin ne varsa geri dönüp baktığında gerçekleşmiş.
Yani özetle, her şey olacağına varıyor; eskiler yine haklı çıkıyor. Ne oluyorsa şimdi oluyor; zaman geçip gidiyor…