Dans etmenin ne kadarının, DJ’in bası açtığında ve kalabalığın çılgına döndüğünde ve elektronik müzik severlerin kanıtlayabileceği gibi yüksek bir coşkuyla dans ettiğinde olduğu gibi bilinçsiz tepkilere bağlı olduğunu hiç merak ettiniz mi? hatta düşündün mü?
Gerçek hayattaki bir elektronik müzik konseri sırasında yapılan bir deney sayesinde araştırmacılar, bas frekansları ve dans arasındaki ilişkiyi daha yakından incelediler.
Pazartesi günü Current Biology dergisinde yayınlanan sonuçlar, araştırmacıların dansçıların duyamayacağı çok düşük frekanslı bir bas kullandığında katılımcıların neredeyse %12 daha fazla dans ettiğini gösterdi.
Çalışmayı yöneten McMaster Üniversitesi’nden sinirbilimci David Cameron, Agence France-Presse’ye (AFP) “Bu değişikliklerin ne zaman olduğunu anlayamadılar, ancak hareketlerini yönlendiriyordu” dedi.
Sonuçlar, bas ve dans arasındaki, hiçbir zaman bilimsel olarak kanıtlanmamış olan özel ilişkiyi doğrulamaktadır.
Müziğin nabzı
Eğitimli bir davulcu olan Cameron, elektronik müzik konserlerine katılan insanların “basın çok güçlü olduğunu hissettiklerinde bayıldıklarını” ve çok yüksek sesle açma eğiliminde olduklarını belirtiyor.
Ama yalnız değiller.
Dünyanın dört bir yanındaki birçok kültür ve gelenekte, insanları harekete geçiren “müziğin nabzını veren bas gitar veya bas davul gibi düşük frekanslı enstrümanlar olma eğilimindedir”.
“Aslında bilmediğimiz şey, insanları basla daha çok dans ettirebilir misin?” dedi Cameron.
Deney, Kanada’da hem konser salonu hem de araştırma laboratuvarı olarak hizmet veren LIVElab olarak bilinen bir binada gerçekleştirildi.
Elektronik müzik ikilisi Orphyx’in konserini izlemeye giden 130 kişiden yaklaşık 60’ı, dans hareketlerini izlemek için harekete duyarlı saç bantlarıyla donatıldı.
Konser sırasında araştırmacılar aralıklı olarak çok düşük bas çalan hoparlörleri açıp kapattılar.
Konser müdavimleri tarafından doldurulan bir anket, sesin tespit edilemediğini doğruladı. Bu, araştırmacıların basın etkisini izole etmesine ve dansçıların bir şarkının popüler bir bölümüne tepki vermesi gibi diğer faktörlerden kaçınmasına izin verdi.
bilincin altında
Cameron, “Etkiden etkilendim” dedi.
Teorisi, tespit edilmediğinde bile, bas, vücuttaki cilt ve vestibüler sistem gibi – daha yaygın olarak iç kulak olarak bilinen – duyusal sistemleri uyarmasıdır.
Bu sistemler, hareketten sorumlu motor sistemle çok yakın bir bağlantıya sahiptir, ancak ön korteksi atlayan sezgisel bir şekilde.
Bunu vücudun ciğerlerin nefes almasını ve kalbin atmasını sağlama şekliyle karşılaştırır.
“Bilinç seviyesinin altında.”
Cameron, araştırma ekibinin bu sistemlerin uyarılmasının “motor sisteminize biraz destek verdiğine ve bu da gerçek dünyadaki hareketlerinize biraz enerji ve canlılık kattığına” inandığını söyledi.
Gelecekteki deneylerde bu hipotezi doğrulamayı umuyor.
İnsanların neden dans ettiğine gelince, gizem devam ediyor.
Dansın belirli bir işlevinin yokluğunda, “ritmle ve özellikle de bizi hareket ettirme isteği uyandıran ritimle her zaman ilgilendim”.
Çoğu teori, sosyal uyum fikri etrafında döner.
Cameron, “İnsanlarla senkronize olduğunuzda, daha sonra onlarla biraz bağ hissetme eğilimindesiniz. Sonrasında kendinizi iyi hissediyorsunuz” dedi.
“Birlikte müzik yaparak, grup olarak birlikte daha iyi hissetmemizi sağlar ve sonra grup olarak daha iyi çalışırız ve daha verimli olabiliriz ve daha fazla huzura sahip olabiliriz.”
DiyarbakırHaber Bülteni
Türkiye’de, bölgesinde ve dünyada neler olup bittiğini takip edin.
BENİ KAYDET
İstediğiniz zaman abonelikten çıkabilirsiniz. Kaydolarak Kullanım Koşullarımızı ve Gizlilik Politikamızı kabul etmiş olursunuz. Bu site reCAPTCHA tarafından korunmaktadır ve Google Gizlilik Politikası ve Hizmet Şartları geçerlidir.
.