Boru hattının montajı, boru hattı sisteminin genel tasarımına göre boruların bağlanmasını içerir. Farklı malzemelerden yapılmış çok sayıda boru vardır ve bu kritere göre bireysel bağlantı yöntemleri vardır. Boruların nasıl doğru şekilde bağlanacağını daha fazla ele alacağız..
İçindekiler:
İki ana tip boru bağlantısı vardır:
- kesit;
- bir parça.
Hangisinin tercih edilmesi gerektiğine karar vermeden önce, bağlantıya tabi olan boruların hangi malzemeden yapıldığını bulmak gerekir..
İki tür ayrılabilir bağlantı vardır:
- flanşlı;
- el çantası.
Borunun üretimi için malzeme polivinil klorür ise, flanşlı bir boru bağlantısı uygundur. Bu durumda, alt kısmında kauçuk conta bulunan dökme demir flanş bağlantı elemanlarının kullanılması tavsiye edilir..
Bu bağlantı yöntemini gerçekleştirmek için bir dizi adımı izleyin:
1. Bağlantı yerine borunun bir örneğini çizin, mükemmel düz bir kesim elde edin.
2. Flanşın bir ucunu kesim yüzeyine kaydırın.
3. 10 cm’lik bir çıkıntı elde etmek için lastik pedi yerleştirin.
4. Flanşı contanın üzerine kaydırın ve cıvatalar ve karşı flanşlarla bağlayın.
5. Cıvataları sabitlemek için özel bir alet kullanın..
Dişli boru bağlantıları hem basınçlı hem de basınçsız borularla çalışırken kullanılır. Kaplini takmak için şu talimatları izleyin:
1. Boruların iki ucunu dik açılarda kesin.
2. Yerleştirme yerine, borular arasında ortada bulunması gereken bir kaplin takın..
3. Boruların yüzeyine kaplinin yerini gösterecek şekilde işaretler koyun..
4. Özel bir yağlayıcı kullanarak boruların ve kaplinlerin iç yüzeylerini işlemden geçirin..
5. Borulardan birini manşona takın.
6. İkinci boruyu tek bir uzunlamasına eksen elde edecek şekilde monte edin, boruları birleştirin ve ikinci boruyu daha önce belirtilen işaretlere göre takın..
Ek olarak, boruların yapıldığı malzemeye göre boruları bağlama yöntemlerinin bir sınıflandırması vardır, parçaların bağlantısı aşağıdakilerden ayırt edilir:
- plastik;
- metal;
- dökme demir;
- polipropilen.
Bu malzemelerin her biri, bağlantının kendine özgü özelliklerine sahiptir ve bu işlemin gerçekleştirilmesinde özel bir yaklaşım gerektirir..
Pratik gözlüklerle bağlantı prosedürünü düşünürsek, montaj işi manuel olarak yapılmalıdır. Boruların pozisyonunu ayarlayan bir kaldıraç olarak bir hurda kullanılır; boru ile boru arasına ahşap bir ara parçası yerleştirilir. Hurda kullanmak mümkün değilse, bir kriko kullanılması tavsiye edilir..
Boru hattı döşendiğinde, contaların düzgün bir şekilde takıldığını kontrol etmek gerekir. Soket bölgesinde ve borunun düz ucunda bulunan ince metal plakalar şeklindedirler. Plaka kauçuk halka ile temas halinde olmalıdır. Plakanın daha fazla hareketi, borunun çevresel kısmı ile ilişkilidir..
Metal boruları bu şekilde bağlarken özellikle dikkatli olun ve silikon gres kullanın..
İpucu: Pozitif sıcaklıklarda bir konut binasında soket yöntemini kullanarak bağlantı yaparken, silikon sıvı sabunla değiştirilir..
Bu bağlantı yöntemi tek parçadır ve iki borunun tamamen birleştirilmesini içerir. Böyle bir boru hattını ayırmak çok çaba gerektirecek ve sonunda tüm boru hattının bütünlüğü ihlal edilecektir..
Soket boru bağlantı yöntemini kullanma talimatları:
1. Biri lastik halkalı bir çan ve diğeri düz uçlu bir boru olan iki parça bağlanır..
2. İki alan kontaminasyondan önceden temizlenmelidir. Kusurları veya küçük hasarları kontrol edin.
3. Lastik contanın doğru konumda olduğundan emin olun..
4. Borunun düz ucundaki pahı çıkarın.
5. Birleşen iki bölgeyi silikon gres ile yağlayın. Yüzeylerine kir veya toz girmesine izin vermeyin.
6. Boruların montajının düzgünlüğünü ayarlayın ve düz kısım sokete girecek şekilde bağlayın..
7. Montaj derinliği boru yüzeyinde önceden işaretlenmelidir..
Boruları bağlamak için kaynak yöntemleri arasında iki seçenek ayırt edilmelidir:
- yerleştirme;
- zil.
İkinci seçenek, borulardan birinin dış kısmını ve ikinci borunun iç kısmını eritmeyi içerir. Bundan sonra, iki öğenin hızlı bir bağlantısı gerçekleşir..
Alın eklemi, iki özdeş boru bölümünün eritilmesi ve belirli çabaların uygulanmasıyla gerçekleştirilen sonraki bağlantıları ile yapılır..
Boru kaynak prosedürü, kaynak makinesiyle çalışmak için özel beceriler gerektiren çok karmaşık bir iştir. Bu işlemi içeren belirli kaynak türleri vardır. En popüler ark ve elektrik seçenekleri..
Çalışmaya başlamadan önce, kirlenmiş boru bölümlerinin kostik soda ve ılık su ile yıkanmasından, bağlantının bir dosya ile kesilmesinden ve solventler şeklinde özel karışımlarla işlenmesinden oluşan hazırlık çalışmaları yapılmalıdır..
Gaz kaynağı, gazın yanmasına, dolgu malzemesinin erimesine ve kaynaklı bağlantının oluşumuna katkıda bulunan bir alev oluşumuna dayanır. Tel, iki boru arasındaki boşluğu dolduran bir dolgu malzemesidir. Çelik boruların bağlantısı ve plastik boruların bağlantısı gaz kaynağı ile gerçekleştirilir..
Elektrik ark kaynağı, sarf veya sarf malzemesi olmayan tip elektrotlar kullanarak birleştirmeyi kolaylaştırır. İkinci seçeneği seçerken dolgu malzemesinin varlığı gereklidir..
Nitelikli bir boru kaynağı ile fistül ve diğer kusurlar yoktur ve bağlantı neredeyse görünmezdir..
İpucu: Sabit basınç altındaki bir boru hattını bağlarken, yapıştırmadan daha kaliteli ve daha verimli olduğu için kaynak yöntemini kullanmak daha iyidir..
Bu yöntem tek parçadır, bu nedenle böyle bir bağlantıdan sonra borular bütünlüklerine zarar vermeden sökülemez. Bunu gerçekleştirmek için, özel olarak işlenmiş boru kenarlarına uygulanan özel bir yapıştırıcıya ihtiyacınız olacak..
Farklı boru yüzeylerine uygun çeşitli yapıştırıcı türleri vardır:
- metal veya polimerlerden yapılmış parçaları yapıştırırken epoksi yapıştırıcı kullanılır;
- tutkal B F2 – metal boruları birleştirirken kullanılır;
- 88 N adlı yapıştırıcı – kauçuk boruları birbirine ve metale bağlar.
PVC boruları birbirine bağlama talimatlarını öğrenmenizi öneririz:
1. Metilen klorür içeren özel bileşikler kullanarak zımpara ve yağdan arındırarak boruların yüzeyini önceden hazırlayın..
2. Ayrıca, kanalizasyon borularını yapıştırırken özel bir yapıştırıcı uygulamak da mümkündür. Ana işlevi, bağlı boru bölümünü yağdan arındırmak ve delamine etmektir. Bu bileşimin kullanımı, eklemin gücünü önemli ölçüde artırır..
3. Bir pamuklu çubuk veya fırça kullanarak boruların yüzeyini tutkalla kaplayın ve ardından bunları birbirine geçirin. Bağlantı doğru yapılırsa, yüzeye küçük yapıştırıcı damlaları çıkacaktır..
4. Halihazırda bağlanmış borular, başka bir yapışkan solüsyon tabakası ile kaplanmalıdır. Bu prosedür eklemi daha dayanıklı ve sıkı hale getirecektir..
Tavsiye: Borular için yapıştırıcı kullanımı, kalitesini olumsuz yönde etkilediğinden, yapıştırıcının oksijen ile minimum teması ile karakterize edilmelidir..
Bu bağlantı yöntemi, yapıştırıcıyı uyguladıktan hemen sonra boru hattının daha fazla çalışmasının mümkün olması avantajı ile ayırt edilir..
PVC boruları diğer boru türlerine bağlamak için özel adaptörler, fitingler veya contalar kullanmak gerekir..
Plastik boruları bağlama seçeneklerini tanımanızı öneririz:
- plastik bir boruyu bir dökme demir boru üzerinde bulunan bir sokete bağlamak için çift sızdırmazlık ekipmanı gereklidir;
- PVC borulu metal bir boruya bir soket bağlamak için standart bir conta yeterlidir;
- bir bağlantı borusu yardımıyla plastik boruların seramik borularla bağlantısı sağlanır;
- pürüzsüz bir fiberglas bölümü plastik bir boruya bağlama prosedürü, bir konektör ve kauçuktan yapılmış bir bölüm gerektirir;
- soketin bulunduğu fiberglas boruyu bağlamak için bir lastik hortum ve bir tel halka kullanılması gerekir;
- dökme demir borular için özel konektörler yapılmıştır.
Metal boruların doğrudan bağlantısına geçmeden önce, kullanımlarının avantajlarını tanımanızı öneririz:
- çelik boru kullanmanın en önemli avantajı yüksek mukavemet seviyesidir, bu tür borular en yüksek basınca ve sıcaklığa dayanabilir;
- maliyet – uygun fiyatlı, plastik veya alternatif boru türleri ve metal fiyatları karşılaştırıldığında, maliyetleri yaklaşık olarak aynıdır;
- çelik boruların hizmet ömrü yarım yüzyıla ulaşır;
- galvanizli borular kullanıldığında, pratik olarak korozyona maruz kalmazlar;
- 210 santigrat derecenin üzerindeki sıcaklıklara dayanabilir;
- mekanik hasara ve ağır yüklere karşı dayanıklı.
Metal hatlar kurmanın iki yolu vardır:
- kesit;
- bir parça.
İlk seçenek, bağlantı parçalarının kullanımına, ikincisi ise boruların birbirine kaynaklanmasına veya yapıştırılmasına dayanmaktadır..
Çok sayıda bağlantı parçası vardır, aralarında ayrıntılar ayırt edilir:
- haçlar;
- köşeler;
- kaplinler;
- tişörtler;
- kilit somunları;
- adaptörler;
- taslaklar;
- bağlantı parçaları.
Metal boruların bağlantı parçaları ile bağlantısı, dişli bir yöntemle gerçekleştirilir. Boruda yoksa, donatmak için özel bir alet veya torna tezgahı kullanılır..
Bağlantı parçaları:
- metal;
- pirinç;
- bakır;
- dökme demir;
- Çelik;
- krom;
- paslanmaz çelikten yapılmış.
Bu parçalar, yalnızca daha fazla bağlantı kesilmesiyle boruların bağlanmasına izin vermekle kalmaz, aynı zamanda çeşitli boyut ve şekillerde boruların bağlanmasını da gerektirir..
Dişli bağlantıların kullanımı, çapı 5 cm’den fazla olmayan boru hatlarında yaygındır..
Kaynak yöntemini kullanmak, nitelikli ekipman ve bunu gerçekleştirmek için bir uzman gerektiren oldukça zahmetli bir işlemdir. Bağlantı parçalarının kullanılması, mükemmel güçte, daha hızlı ve daha kolay bir bağlantı elde etmenizi sağlar..
Bir bağlantı parçasını çelik bir boruya bağlama yöntemiyle ilgili olarak, parçalara ayrılırlar:
- kaynaklı tip;
- dişli tip;
- flanş tipi;
- kıvrım tipi.
Bir tıkaç ucunun varlığı, birinci tipin parçalarını öne çıkarır. Vida dişi, dişli bağlantı parçalarını bağlamak için kullanılır.
En popüler olanları, tekrarlanan kullanım ve basitleştirilmiş bir kurulum prosedürü içerdiğinden kıvrımlı veya dişli parçalardır..
Dişli bir bağlantı yapılırken, yağlı boya veya kuru yağ ile kaplanırken borunun yüzeyine sarılmış yoğun bir keten kullanılması tavsiye edilir. Böyle bir bağlantıdaki avantaj, minimum ücret karşılığında yüksek kalitedir..
Sıkıştırma bağlantı parçaları bir yüksük, somun ve gövde içerir. Plastik veya metal-plastik borularda kullanılması önerilir. Metal borular için geçici bağlantı olarak da uygundur.
Bu tip bir bağlantı, günlük yaşamda tekrarlanan kullanım anlamına gelir. Bir sıkıştırma fitingi ile bağlantı işlemi, kauçuk contanın ve basınç halkasının bir somun kullanılarak borunun yüzeyine bastırılmasına dayanır. Böylece, mühürlü bir bağlantı oluşturduğu ortaya çıkıyor.
Bu yöntem, yukarıdakilerden daha az güçlüdür. Dezavantajları, mekanik strese karşı düşük bir direnç seviyesini içerir. Ayrıca bağlantı sızdırıyor ve sıcak su geçirebiliyor. Kauçuk halkanın çalışma sıcaklığı yüz dereceyi geçmemesi gerektiğinden ve sürekli yüksek sıcaklığa maruz kaldığında gerilir ve sıkılığı azaltır..
Flanşlı bağlantı parçaları kaynaklı veya dişlidir. Onların yardımı ile boru hattının hızlı montajı ve sökülmesi gerçekleştirilir..
Boru hattı çıkarılabilir dişli bir yöntem kullanılarak monte edilirse, özel bir FUM bandının kullanılması ona ek sızdırmazlık sağlayacaktır. Isıtma, gaz veya kanalizasyon boru hatlarının montajında kullanılması tavsiye edilir..
Sızdırmazlık için bandı kullanmak için sıcaklık aralığı -40 ila +200 derecedir. Floroplastikler bu malzemenin temelidir. Bileşiminde yer alan maddeler alkali, asit ve agresif etkiye sahip diğer maddelerin etkisine karşı dayanıklıdır..
Dişli bağlantıları yalıtmak için 0,07 ila 0,1 mm kalınlığında bir bant kullanılması gerekir. Yüzeyi pürüzsüz ve elastik olmalıdır..
Video boru bağlantısı: