Frunze, Aralık ayında Moskova'da düzenlenen silahlı ayaklanmalara katıldı. RSDLP'nin çalışan devrimci yeraltı aktivisti - iki kez ölüm cezasına çarptırıldı, ama yine de Frunze'nin altı yılını harcadığı ağır işlerle yer değiştirdi. Çeşitli görevlerde kendini kanıtladı. Shuya İşçi Sovyeti, Asker ve Köylü Vekilleri, Vladimir İlinden Kurucu Meclis milletvekili, İvano-Voznesensky İl Komite Başkanlığı ve İcra Komitesinin başkanlığını yaptı.
Ancak, elbette, her şeyden önce, Mikhail Vasilyevich olağanüstü bir komutan-külçe olarak ünlendi. 1919'te, 4 Kızıl Ordu Ordusunun başında Kolçak'ı mağlup etti. 1920 yılında (Asi Ordusu N.I. Makhno ile birlikte) Perekop'u aldı ve Wrangel'i ezdi (daha sonra Maknovistlerin kendilerinin “temizlenmesine” yöneldi).
Aynı yıl içinde emirin devrildiği ve Halkın Sovyet Cumhuriyeti'nin kurulduğu Buhara operasyonunu yönetti. Ayrıca, Frunze, askeri bir teorisyen ve 1924 - 1925 askeri reformunun yaratıcısıydı. Parlak bir hayat yaşadı ve ölümü birçok soruna yol açtı.
1. Belirsiz sebepler
Frunze, mide ülseri nedeniyle oluşan ameliyattan sonra öldü. Resmi versiyona göre, ölüm nedeni kan zehirlenmesiydi. Ancak daha sonra başka bir versiyon öne sürüldü - Mikhail Vasilyevich, anestezinin etkileri sonucu kalp durmasından öldü. Vücut çok kötü tolere etti, ameliyat edilen kişi yarım saat uyuya kaldıramadı. İlk başta eter verildi, ama çalışmadı, sonra kloroform vermeye başladılar. İkincisinin kendi içindeki etkisi oldukça tehlikelidir ve eterle kombinasyon halinde her şey iki katından daha tehlikeliydi. Dahası, uyuşturucuyu (daha sonra anestezi uzmanları olarak adlandırılmıştır) A.D. Ochkin ayrıca dozu aştı. Şu anda, “narkotik” versiyon hüküm sürüyor, ancak hepsi paylaşmıyor. Bu yüzden, Rusya Federasyonu Onurlu Bilim İnsanına, Tıp Bilimleri Doktoru Profesör V.L. Popun, Frunze’nin ölümünün en önemli sebebi peritonit idi ve anestezik ölüm sadece bir varsayımdı, bunun için hiçbir kanıt yoktu. Aslında, bir otopsi, hastanın fibrinöz-pürülan peritonit olduğunu gösterdi. Peritonitin ciddiyeti ölüm nedeni olarak kabul edilmek için oldukça yeterlidir. Evet, aort yetersizliği ve büyük arter damarlarında bile. Önerildiği gibi, doğuştan geldi, bu Frunze ile uzun süre yaşadı, ancak peritonit her şeyi daha da şiddetlendirdi. (İletim "Ölümden sonra. MV Frunze." Beşinci kanal TV. 21. 11. 2009).
Gördüğünüz gibi, şu ana kadar Frunze'nin ölüm nedenini doğru bir şekilde belirleme imkanı bile yok. Bu nedenle, en azından şu anda cinayet hakkında konuşmak mümkün değil. Tabii ki, pek çok şey çok şüpheli görünüyor. Frunze'nin ölümünden bir yıl sonra, insanların sağlık komiseri N.A. Semashko şunları söyledi. Görünüşe göre cerrah V.N. Frunze'de ameliyat yapan Rozanov, operasyonda acele etmemeyi önerdi. Ancak, ve onun doktoru P.V. Operasyonun kendisinde bir nedenden dolayı izin verilmeyen Mandryka. Ayrıca, Semashko'ya göre, operasyonla ilgili kararı veren istişarenin yalnızca küçük bir kısmı yetkindi. Ancak, Semashko'nun kendisinin bu konseye başkanlık ettiği not edilmelidir.
Her durumda, bir şey açıktır - Frunze çok, çok ciddi sağlık sorunları vardı. Bu arada, ilk belirtileri 1906 yılında ortaya çıktı. 1922’te, RCP’nin Merkez Komitesi’ndeki doktorlar konseyi onu tedavi için yurtdışına çıkmaya çağırdı. Ancak, Frunze, bu tavsiyeyi "önerdi", tabiri caizse. İşlerden uzaklaştıracağı görülüyordu. Borjomi'de tedaviye gitti ve oradaki koşullar açıkça yeterli değildi.
2. Trotsky izi
Neredeyse hemen Komiserin öldürüldüğü hakkında konuşmaya başladı. Ayrıca, ilk başta cinayet, LD destekçilerine bağlandı Troçki. Fakat çok geçmeden saldırgan oldu ve I.V.'deki her şeyi suçlamaya başladılar. Stalin.
Güçlü bir edebi “bomba” yapıldı: yazar B.V. Pilnyak Yeni Dünya Dergisinde yayımlandı. İçinde Stalin'in Frunze'nin ölümüne katılımıyla ustaca ima ettiği Ödenmemiş Ayın Öyküsü.
Ve elbette, biri ya da diğerini adlandırmadı, insanların komiseri tamamen sağlıklı bir adam olan komutan Gavrilov adı altında yetiştirildi, ancak neredeyse bir cerrahın bıçağının altına girmeye zorlandı. Pilnyak, okuyucuyu uyarmanın gerekli olduğunu hissetti: “Bu hikayenin konusu, yazı yazmanın sebebinin ve malzemenin M.V. Frunze'nin ölümü olduğunu gösteriyor. Şahsen, Frunze'yi çok az tanıyordum, zar zor tanıdım, onu iki kez gördüm. Ölümünün gerçek ayrıntılarını bilmiyorum - ve onlar benim için çok önemli değil, çünkü hikayemin amacı askeri komiserin ölümünü rapor etmek değildi. Tüm bunları okuyucuyu bilgilendirmek için gerekli buluyorum, böylece okuyucunun içindeki gerçek gerçekleri ve yaşayan yüzleri aramıyor. ”
Aşağıdaki ortaya çıkıyor. Bir yandan Pilnyak, hikayenin planını gerçek olaylarla ilişkilendirmeye yönelik tüm girişimleri reddetti ve diğer yandan Frunze'ye işaret etti. Ne için? Belki de okuyucunun sadece kimin ve neyin tehlikede olduğu hakkında hiçbir şüphesi olmaması için? Araştırmacı N. Nad (Dobryukha), Pilnyak'ın hikayesini yazar AK'ye adadığı gerçeğine dikkat çekti Marksizm'in edebiyat alanındaki önde gelen teorisyenlerinden biri ve Sol Muhalefet'in destekçisi olan Voronsky'ye: “Arşivler, Masal fikrinin nasıl ortaya çıktığına dair kanıtlar içeriyor. Anlaşılan, All-Russian Merkezi İcra Komitesi'nin bir üyesi olarak Voronsky'nin “Bir cenaze yoldaşının örgütlenmesi komisyonu” nun kompozisyonuna dahil edilmesiyle başladı. MV Frunze". Tabii ki, Komisyon toplantısında, ritüel sorunların yanı sıra, “başarısız operasyonun” tüm şartları tartışıldı. “Yerleşmemiş Ayın Hikayesi” Pilnyak'ın Voronsky'ye adanmış olması, Pilnyak'ın “başarısız operasyon” un nedenleri hakkındaki temel bilgileri ondan almasından söz ediyor. Ve açıkça Troçki'nin "bakış açısından". 1927’te, Troçkist muhalefetin aktif bir üyesi olarak Bay Voronsky’nin partiden atılmasına şaşmamalı. Daha sonra Pilniak'ın kendisi acı çekecek. Bu yüzden Pilnyak, Voronsky’nin Troçki’nin siyasi çevresinin bir parçası olan edebiyat dünyasının bir parçasıydı. Sonuç olarak, bu daireler kapandı ”. (“Mikhail Frunze'yi kim öldürdü” // Izvestia.Ru)
3. "Devrim şeytanı" nın karşıtı
Komutanın ölümüne Troçki'nin katılımıyla ilgili sonuçlara acele etmeyelim. Troçkistlerin her şeyi Stalin'e itme teşebbüsünden bahsediyoruz - burada her şey kesinlikle açık. Lev Davidovich'in Frunze'yi sevmemek için her türlü nedeni olmasına rağmen - onu Savunma Komiserliği görevinde ve FARC başkanı olarak değiştiren oydu. Ancak, ipler iç savaş zamanlarında çekilebilir.
Troçki ve Frunze arasındaki ilişkiler hafifçe koymak için gerildi. 1919'te, aralarında ciddi bir çatışma vardı.
O sırada, Kolçak ordusu, Orta Rusya'nın bölgelerine doğru hızla ve enerjik hareket ederek başarılı bir saldırıya neden oldu. Ve ilk başta Troçki, bu saldırıya karşı koymanın imkansız olduğunu söyleyerek karamsar oldu. (Bu arada, bir zamanlar Sibirya, Urallar ve Volga bölgesinin geniş ölçüde genişlemiş olmasına rağmen, büyük ölçüde Troçki'nin silahsızlanmasını emrettiği Beyaz Çekler'in ayaklanması sırasında Bolşeviklerden ayrıldığını hatırlatmakta fayda var.) Ruh olarak, emri verdi: Volga'ya çekilmek ve orada surlar inşa etmek.
4 Ordusu Frunze'nin komutanı, Lenin'in tam desteğini alan bu kararnameye uymadı. Güçlü bir karşı saldırı sonucu, Kızıl Ordu'nun birimleri Kolçak birliklerini doğuya kadar uzağa fırlattı, Ural bölgesini ve ayrıca Orta ve Güney Uralların belli bölgelerini serbest bıraktı. Ardından Troçki, birlikleri Doğu Cephesi'nden Güney'e durdurmayı ve transfer etmeyi önerdi. Merkez Komitesi bu planı reddetti ve saldırı devam etti, ardından Kızıl Ordu Izhevsk, Ufa, Perm, Çelyabinsk, Tyumen ve Uralların ve Batı Sibirya'nın diğer şehirlerini kurtardı.
Stalin, tüm bunları sendika aktivistlerine yaptığı bir konuşmada hatırlattı (19 Haziran 1924): “Biliyorsunuz, Kolchak ve Denikin, Sovyet Cumhuriyeti'nin ana düşmanları olarak kabul edildi. Ülkemizin ancak bu düşmanları yenince özgürce nefes aldığını biliyorsun. Ve böylece tarih Bu düşmanların ikisinin de olduğunu söylüyor. Kolchak ve Denikin, Troçki'nin planlarına sadık kalarak birliklerimizi kapattılar. Kendiniz için hakim: 1919 yazında olur. Birliklerimiz Kolçak'a saldırıyor ve Ufa yakınlarında çalışıyor. Merkez Komite toplantısı. Troçki, Ulayaları Kolçak'ın elinde bırakarak Belaya Nehri'nin (Ufa yakınlarındaki) hattı boyunca taarruzu ertelemeyi, birliklerin bir bölümünü Doğu Cephesi'nden çekip Güney Cephesi'ne devretmeyi öneriyor. Isıtmalı bir tartışma var. Merkez Komitesi Troçki ile aynı fikirde değil; Ural'ı fabrikalarıyla, Kolchak’ın elindeki demiryolu ağıyla kolayca kurtarılabildiği, yumruk toplayabildiği ve kendini Volga'da tekrar bulabileceği olanakların bulunmadığını tespit ediyor. ve ancak ondan sonra kuvvetlerin güneye aktarılması. Merkez Komitesi, Troçki'nin planını reddediyor ... Bu andan itibaren, Troçki, Doğu Cephesi'ne doğrudan katılımdan ayrılıyor. ”
Denikin’in birliklerine karşı mücadelede, Troçki de olumsuz yönden kendini tam anlamıyla gösterdi. Başlangıçta, çok başarılı bir şekilde “beyazların Kartal'ı yakalayıp Tula'ya taşınmasını” emretti. Bu tür başarısızlıkların nedenlerinden biri N.I. ile bir tartışma oldu. “Devrimin iblisi” olan Makhno, efsanevi Farther’in adamları ölümüne rağmen, yasadışı ilan etti. S. Kuzmin, “Durumu kurtarmak gerekliydi” diyor. - Troçki, Denikinianslılara Tsaritsyn'den Novorossiysk'e, Kızıl Ordu'nun yolda tam bir yolsuzluk ve sayısız Beyaz Kazak çetesiyle karşılaşacağı Don bozkırları üzerinden ana saldırı yapılmasını önerdi. Vladimir Ilyich Lenin bu planı beğenmedi. Troçki, güneydeki Kızıl Ordu operasyonlarının liderliğinden kaldırıldı. " ("Troçki'ye aykırı")
Biri Troçki'nin Kızıl Ordu'nun zaferini istemediği izlenimini edinir. Ve oldukça muhtemel, öyleydi. Elbette, yenmek istemedi. Aksine, planlarında İç Savaşı mümkün olduğunca sıkılaştırmak vardı.
Bu, aynı zamanda, yılın 1918'in ilk yarısının İngiltere ve Fransa ile askeri-siyasi bir ittifak yapması gerektiğini ısrarla öneren Troçki'nin birlikte olduğu “Batı demokrasilerinin” planlarına da dahil edildi. Bu nedenle, Ocak 1919’ta, Beyaz ve kırmızı ile ortak bir konferans düzenlemeyi teklif eden Entente, barış yapmayı ve statükoyu korumayı teklif etti - herkes ateşkes sırasında kontrol edilen bölgede hakimdir. Bunun yalnızca Rusya’daki bölünme durumunu uzattığı açıktır - Batı’nın güçlü ve birleşik bir ülkeye ihtiyacı yoktu.
4. Başarısız Bonapart
İç savaş sırasında Troçki, kendisini istilacı bir Bonapartist olarak gösterdi ve bir noktada orduyu güvenerek iktidarı ele geçirmeye bile yakındı.
31 Ağustos 1918, girişimi Halk Komiserleri V. Başkan Vekili yaptı. Lenin. En kötü durumdaydı ve bu kaçınılmaz olarak şu soruyu soruyordu: ölümü halinde ülkenin başında kim olacak? Tüm Rusya Merkezi İcra Komitesi Başkanı (VTSIK), Ya.M. Aynı anda RKP'nin (b) hızla büyüyen aygıtını yöneten Sverdlov. Ancak Troçki, aynı zamanda en güçlü kaynağa sahipti - ordu. Ve böylece, Eylül 2’ta, Tüm Rusya Merkezi İcra Komitesi aşağıdaki kararnameyi kabul etti: “Sovyet Cumhuriyeti bir askeri kampa dönüşüyor. Cumhuriyetin bütün cepheleri ve askeri kurumlarının başında Devrimci Askeri Konsey bulunmaktadır. Sosyalist Cumhuriyetin bütün güçleri ve araçları emrinde. ”
Trotskiy yeni vücudun başına geçti. Ne Halk Komiserleri Konseyi ne de partinin bu kararın kabulüne katılmaması önemlidir. Her şeye Merkez Yürütme Komitesi veya daha doğrusu başkanı Sverdlov tarafından karar verilir. S. Mironov, “RKP Merkez Komitesinin (b) bir Devrimci Askeri Konsey oluşturma kararının alınmaması dikkat çekicidir. - Bu günlerde Merkez Komitesinin genel durumu hakkında hiçbir şey bilinmemektedir. Tüm parti görevlerini ellerinde toplayan Sverdlov, partiyi FAR oluşturma kararından kaldırmıştı. Bir "tamamen bağımsız devlet gücü" yaratıldı. Bonapartist tipi askeri güç. Acaba çağdaşları sık sık Trotsky'yi Red Bonaparte olarak adlandırdı. ” ("Rusya'da İç Savaş").
Lenin hastalığından kurtularak tekrar devlet işlerine girdiğinde, hoş olmayan bir sürpriz onu bekliyordu. Konsey öncesi komitenin gücünün ciddi biçimde azaldığı ve RVS'nin yaratılmasının bu konuda önemli bir rol oynadığı ortaya çıktı. Ancak İlyiç'in kesmesi o kadar kolay olmadı ve bu durumdan hemen çıkmanın bir yolunu buldu. Lenin, bir aygıt manevrasına diğerleriyle birlikte tepki vererek, yeni bir vücut yarattı - İşçiler ve Köylülerin Savunması Birliği (1920'ten itibaren - Çalışma ve Savunma Birliği). Şimdi RVS'nin yeniden yapılanması bir diğerine - CPRC'ye itaat etmek zorunda kaldı.
Lenin'in ölümünden sonra, tüm 1924 yılı boyunca, Troçki'nin destekçileri üst düzey ordu liderliğinden kaldırıldı. En büyük kayıp, RVS E.M. Milletvekili görevinden ayrılma idi. Sklyansky, kim Frunze ile değiştirildi.
Moskova Askeri Bölge Komutanı N.I. Muralov, kuşkusuz liderliğe karşı asker yetiştirmek için devrimin şeytanını teklif etti. Ancak, Troçki bunu yapmaya cesaret edemedi, politik yöntemlerle hareket etmeyi seçti - ve kaybetti.
Ocak ayında, 1925 Genel Komiserliği ve RVS Başkanı rakibi Frunze oldu.
5. Yeni ordunun düşünürü
Yeni Komiser sadece seçkin bir komutan değil, aynı zamanda yeni bir devlet ordusunun ne olması gerektiği konusunda tutarlı bir fikir sistemi yaratan bir düşünürdü. Bu sistem haklı olarak “Frunze'nin tek askeri doktrini” olarak adlandırılıyor.
Temelleri bir dizi çalışmayla ortaya çıkıyor: “İşçilerin ve Köylülerin Kızıl Ordusunun Yeniden Düzenlenmesi” (1921), “Birleşik Askeri Doktrin ve Kızıl Ordu” (1921), “Kızıl Ordu'nun Askeri-Politik Eğitimi” (1922), “Gelecekteki Savaşta Ön ve Arka »(1924),« Lenin ve Kızıl Ordu »(1925).
Frunze, "birleşik askeri doktrin" tanımını verdi. Ona göre, “Silahlı kuvvetlerin inşasının yapısını, askerlikle mücadele yöntemlerini, devletin önündeki askeri görevlerin niteliği ve devletin sınıfın özünden türetilmiş ve üretkenlik düzeyinin geliştirilme düzeyine göre devlete hakim görüşlerine dayanan mücadele yöntemleri; ülke güçleri ".
Yeni Kızıl Ordu, burjuva devletlerinin eski ordularından, ideolojik zeminler üzerine inşa edildiğinden farklıdır. Bu bağlamda, parti-siyasi örgütlerinin ordudaki özel rolünde ısrar etti. Buna ek olarak, yeni ordu popüler olmalı, herhangi bir kasttan kaçının. Dahası, en yüksek profesyonellik ile karakterize edilmelidir.
İdeoloji bir ideolojidir, ancak yalnızca ona güvenilemez. “... Frunze, Troçkistin“ süngülerde devrim ”fikrini kabul etmedi, diyor Yury Bardakhchiev. - 1921'un çöküşünde, yabancı proletaryanın gelecekteki bir savaşta desteğini ummanın akıllıca olmadığını iddia etti. Frunze, “devrimin ideolojisinin argümanlarına ulaşmak çok zor olacak bir düşmanın önümüzde görünmesinin tamamen muhtemel olduğuna” inanıyordu. Bu nedenle, gelecekteki operasyonların hesaplanmasında, asıl dikkatin düşmanın politik olarak parçalanması umuduyla değil, “aktif olarak onu fiziksel olarak ezme” ihtimaline dikkat etmesi gerektiğini yazdı. ("Birleşik Askeri Frütze Doktrini" // "Zamanın Özü").
Ek olarak, eğer Troçki ulusal vatanseverliğe hoşgörülü olmazsa, o zaman Frunze'nin ona yabancı olmadığı da belirtilmelidir. “Orada, düşmanlarımızın kampında, sadece bu taraftan Rusya'nın ulusal bir canlanması olamaz ve Rus halkının refah mücadelesi hakkında konuşamaz.
Çünkü bütün bu Fransızların, İngilizlerin, Denikin ve Kolchak'a yardım etmesi güzel gözler yüzünden değil - doğal olarak, kendi çıkarlarını takip ediyorlar. Bu gerçek, Rusya'nın orada olmadığı, Rusya'nın da bizimle birlikte olduğu kadar açık olmalı ...
Kerensky gibi bir karmaşa değiliz. Ölümcül bir savaştayız. Eğer mağlup olursak, ülkemizde yüz binlerce, milyonlarca en iyi, kararlı ve enerjik olanın imha edileceğini biliyoruz, biliyoruz ki bizimle konuşmayacaklar, sadece asılacak ve tüm vatanımız kanla boğulacak. Ülkemiz yabancı sermaye ile köleleştirilecek. "
Mihail Vasilyeviç, saldırının askeri eylemlerin merkezinde olduğuna inanıyordu, ancak en önemli rol aktif olması gereken savunmaya aittir. Arka kısmı unutmamalıyız. Gelecekteki savaşta, askeri teçhizatın önemi yalnızca artacak, bu nedenle bu alana büyük önem verilmelidir. “İnşaatın zararına ve diğer türlerin pahasına olsa bile” mümkün olduğunca her şekilde tank yapımını geliştirmek gerekir. оружия". Hava gelince filo, "önemi belirleyici olacaktır."
Frunze'nin “ideokratik” yaklaşımı, ordu kurma konularında ekstra-ideolojik doğasını vurgulayan Troçki'nin yaklaşımından açıkça farklıydı. SM Budyonny, RCP (B) 'nin XI Kongresindeki askeri toplantıyı (Mart - Nisan 1922) ve “devrimin iblisinin” şok edici konuşmasını hatırlatıyor: “Askeri meseleye ilişkin görüşleri doğrudan Frunze'ye karşıydı. Hepimiz tam anlamıyla şaşırmıştık: Marksizm’e, Proleter’in Kızıl Ordu’nun inşasının ilkelerine aykırı olduğunu iddia etti. “Ne hakkında konuşuyor? - Merak ettim. “Ya askeri ilişkilerde hiçbir şey anlamıyor ya da kasıtlı olarak son derece açık bir soruyu karıştırıyor.” Troçki, Marksizmin genel olarak askeri bilime uygulanamayacağını, savaşın bir zanaat, bir dizi pratik beceri olduğunu ve bu nedenle savaş bilimi olamayacağını söyledi. İç Savaş’taki Kızıl Ordu’nun tüm savaş deneyimini karıştırıp, orada öğretici bir şey olmadığını söyledi. Troçki'nin tüm konuşması boyunca hiç Lenin'e göndermediği karakteristiktir. Haklı ve haksız savaş teorisinin yaratıcısı Vladimir Ilyich'in, Sovyet Cumhuriyetinin savunmasından sorumlu olduğu Kızıl Ordu'nun yaratıcısı Vladimir Ilyich'in Sovyet askeri biliminin temellerini geliştirdiği gerçeğini atladı. Ancak, tezlerde belirleyici saldırgan eylemlere duyulan gereksinime dikkat çekerek ve askerleri yüksek mücadele faaliyeti konusunda eğitmek, Frunze tam olarak V.I. Özellikle Lenin, VIII. Sovyetler Kongresi’ndeki konuşmasında rehberlik etti. Troçki tarafından “çürütülen” ancak Lenin tarafından “Frunze” olmadığı ortaya çıktı!
Troçki'nin, özellikle ordu gibi önemli bir alanda ideolojinin sorularına kayıtsızlıkla yeniden sorgulanması olası değildir. Büyük olasılıkla, basitçe geniş ordu çevrelerinin desteğini almak istedi, kendisini parti siyasi organlarından bağımsızlıklarının destekçisi olarak konumlandırdı. Troçki, genel olarak taktiksel düşüncelere dayanarak çok kolay bir şekilde “yeniden inşa edildi”. Sendikaların militarizasyonunu talep edebilir ve bir süre sonra parti içi demokrasinin ateşli bir savunucusu olarak görev yapabilir. (Bu arada, iç muhalif IV Enternasyonal’inde ana hatlarıyla ifade edildiğinde, “demokrat” Troçki, 1930’te çabucak ve acımasızca yendi.) Askeri meselelerde ordudaki popülerliğini destekleyen Troçki’nin “dış ideolojinin” olması oldukça muhtemel.
Dürüst olmak gerekirse, açıkça ideokratik çizgiyi savundu, popülist jestlere ihtiyacı yoktu, popülaritesi parlak zaferler ile sıkıca kazanılmıştı.
6. Kotovsky faktörü
Frunze'nin gizemli ölümü, iç savaş kahramanının öldürülmesi ve 2 Süvari Kolordu G.I.'nin komutanı ile bir sıraya konulabilir. Kotovsky. Mihail Vasilyevich ve Grigory İvanoviç çok yakındılar. İkincisi komutanın sağ kolu oldu. Ve Frunze, askeri komiserliği ve PBC'ye başkanlık ettikten sonra, Kotovsky'yi ilk yardımcısı yapmayı planladı. Ve bunu tamamen hak etmişti, sadece İç Savaş zamanının geçmişine dayandığı için değil. 1923'te Kotovsky en büyük askeri manevraları kazandı ve ardından komutanların Moskova toplantısında konuştu ve süvarilerin çekirdeğini zırhlı alt birimlere dönüştürmeyi önerdi.
1924'te Grigory İvanoviç, Frunze'ye Rusya'yı doğal Bessarabia ile birleştirmek için cesur bir plan sundu. Bir bölümü ile birlikte, Dinyester'i geçeceği, hemen bir Romen askerini yeneceği, (halk arasında kendisi arasında popüler olduğu) bir ayaklanma için yerel nüfusu arttıracağı varsayıldı. Bundan sonra, Kotovski yeniden birleşmeyi önerecek olan kendi hükümetini yaratacak. Ancak Frunze bu planı reddetti.
Kotovski'nin I.E ile çok çelişkili bir ilişki içinde olduğu gerçeğini görmezden gelmek imkansızdır. Troçki'nin akrabası olan ve kariyer basamaklarını büyütme konusundaki desteğinden zevk alan Yakir. Kotovski'nin oğlu Grigory Grigorievich şöyle diyor: “İç Savaş sırasında babası ile Yakir arasında birkaç çatışma çıktı. Böylece, 1919’te, büyük bir istasyonda, eski Galilyalı’nın çıkardığı Zhmerinka isyan edildi. O sırada karakolda olan Yakir, merkez arabaya bindi ve gitti. Sonra Kotovsky şu taktikleri uyguladı: Tugayı küçük bir kasabanın küçük sokakları etrafında sallanmaya başladı ve büyük miktarda süvari izlenimi yarattı. Küçük güçlerle Yakir trene bindikten sonra bu isyanı bastırdı. Babası çok hızlı temperliydi, patlayıcı bir insandı (annemin sözlerine göre, komutanlar eve geldiğinde, her şeyden önce: “Komutanın başı nasıl kırmızı mı yoksa değil mi?”; Böylece babam arabaya masasında oturan Yakir'e atladı ve bağırdı: “Korkak! ölüme Hacked!". Ve Yakir masanın altına saklandı ... Tabii ki böyle şeyler affedilmiyor. ” (“Devrimden Robin Hood'u kim öldürdü?” // Peoples.Ru).
Bu nedenle, 1925'te Kotovski'nin öldürülmesinin bir şekilde Troçki grubunun faaliyetleri ile bağlantılı olduğu varsayılabilir. Frunze soruşturmayı kendisi üstlendi, ancak ölüm bu davayı (diğer birçok vaka gibi) sonuna kadar tamamlamasına izin vermedi.
Bugün şu soruyu yanıtlamak imkansız: Frunze'nin öldürülüp öldürülmediği ve ölümünün kimin için yararlı olduğu. Mihail Vasilyeviç'in kişisinde güçlü ve güvenilir bir müttefiki olan Stalin bu konuyla pek ilgilenmiyordu. Bu talihsiz Ekim operasyonunun durumuna yeni bir ışık tutacak yeni belgeler keşfedilmiş olabilir.