Bölüm 1761 - Karanlık İşaret
Kui Hongyu yerde titrerken, Yun Che gözlerini kıstı ve sordu, "Sorun ne? Önümde diz çökmek zorunda kaldığın için kırgın mı hissediyorsun?”
"H-hayır," dedi Kui Hongyu başını eğerek. "Biz, Kui Cennet Alemi, içtenlikle size teslim olmak istiyoruz. Tüm tarikatlarımız ve kuvvetlerimiz iblis insanlarl... Affedersiniz, iblis kaynak gelişimcileriyle savaşmayı bırakmaya karar verdiler... Kuzey İlahi Bölgesi'nin kaynak gelişimcileri ve ayrıca karanlık kaynak enerjiyle ilgili her şey ve herkes üzerindeki yasağı ve ödülü iptal ettik."
“Hmm?” Yun Che sessizce sırıttı. "Sanki Kui Cennet Alemi, Kuzey İlahi Bölgesi'ni affediyor gibi.”
"Hayır," dedi Kui Hongyu aceleyle, "Ben kesinlikle öyle demek istemedim!"
"Hepinizin asla unutmamasını istediğim bir şey var," Yun Che’nin soğuk, korkutucu sesi herkesin ruhuna girdi. "Hepinize olan iyiliğim tek seferlik bir şey. Aynı şekilde, bana olan sadakatini kanıtlamak için sadece bir şansın var."
Devam etmeden önce Kui Hongyu'ya baktı, "Bana boyun eğmek istiyorsan, en azından temel düzeyde samimiyet göstermelisin, değil mi? Endişelenme, fazla bir şey istemeyeceğim… Şimdi itibaren dişlerin dökülene kadar kendini tokatlayacaksın. Diş etlerinde yarım diş bile görmek istemiyorum, anladın mı?"
Bunu duyan her kralın ifadesi değişti. Kui Hongyu aniden yukarı baktı ve kekeledi, "Majesteleri, siz..."
"Ya da ölebilirsin.” Sesi tamamen sıcaklıktan ve insani duygulardan yoksundu. "Elbette, ölümün yalnız olmayacak. Seni klanınla ve tarikatınla birlikte gömeceğime söz veriyorum.”
“...” Kui Hongyu'nun gözleri genişledi.
"Bir an önce kurtarıcınıza dönen ve hayatta kalmak için dizlerinizi iblis insan için büken adamlarsınız, değil mi? Dişsiz ısırık bile yeterince acı veriyor, değil mi?"
Kelimeler sadece Kui Hongyu'ya yönelik değildi. Bunu duyan her üst alem kralı, tüm dünyanın önünde sertçe tokatlanmış gibi hissetti.
Kui Hongyu'nun vücudu ve yüz hatları kontrolsüz bir şekilde titriyordu. Aniden yukarı baktı ve gıcırdayan dişlerinin arasından “Ben, Kui Hongyu, on bin yıldır kralım. Hayatımı kaybetmeye razıyım, ama onurumu değil!”
Bunu duyunca herkes şok oldu. Kui Hongyu ile muhtemelen iyi arkadaş olan mavi cüppeli bir alem kralı şok içinde haykırdı. "Alem Kralı Hongyu!"
"Hahahaha!” Ancak Yun Che, açıklamaya küçümseyerek güldü. "Sadece hayatını kaybedebilirsin ama onurunu değil mi? Bunu söylemeye hakkın olduğunu sanıyorsun!?”
"İlkel Kaos'un kenarında, Long Bai, Qianye ve Güney Denizi, seni ve tüm dünyayı kurtaran adam bana sırtını döndüğünde, neden omurganı kaldırıp onurunu hatırlamadın?"
"Gerçeği dünyadan saklamak için elinden gelen her şeyi yaptığında neden utancını ve onurunu hatırlamadınız?"
"Bugün, sana ve halkına günahlarını telafi etme şansı verdim ve sen bana onur hakkında bilgi mi veriyorsun? Sanki böyle bir şeyi hak ediyorsun! Heh... Hehehehe.”
Kui Hongyu soğuk ter içinde patlak verdiğinde titredi. İblis Efendisi'nin talebi, onu öfkelendirmeden önce, kendi dişlerini kırmasını idi ama bu kelimeler ağzından çıktığı anda bir hata yaptığını biliyordu. Yun Che'nin alayının ardındaki tehdidi duyduğunda, dişleri korku içinde titremeye başladı. "Majesteleri, ben... Ben aptallık ettim. Buraya gelmeyi ve size teslim olmayı seçtiğimiz andan itibaren, sizi sonsuza dek takip etmeye karar verdim. Bizi... Böyle zorlamanız gerekmiyordu."
"Yani, bana teslim olduğun için geçmişin geçmişte kalmasına izin vermem gerektiğini mi söylüyorsun?” Yun Che hafifçe kıkırdadı. "Buna izin verirsem bunca yıl yaşadığım kan ve nefretle nasıl yüzleşebilirim!?"
Yun Che, Tanrı İmparatoru'na dönerken "Tianxiao," dedi, "Şu anda Kui Cennet Alemi'ni kim koruyor?"
Yan Tianxiao hemen cevap verdi: "Majesteleri. Söz konusu yıldız alemi Yan Huo tarafından, Kui Cennet Alemi ise Mor Şeytan Alemi tarafından korunmaktadır. Mor Şeytan Alemi Kralı şu anda emirler için bekliyor."
Yun Che emri verdi, “Kui Cennet Alemi'nin alem kralı tarikatını katledin. Onların yerini Mor Şeytan Alemi alacak.”
Bu, bir üst yıldız aleminin çağını sona erdirmek ve bir ceset ve kan denizi yaratmak için gereken tek cümleydi.
Kui Cennet Alemi'nde, Mor Şeytan Alem Kralı yansımanın önünde eğildi. "Nasıl isterseniz, Majesteleri!”
Bir sonraki an, Kui Cennet Tarikatı'nı işaret etti ve zalimce bağırdı, "Hepsini öldürün!!"
Onların alem kralı—Kui Cennet Kutsal Tarikatı'nın özü ve lideri—şu anda Ebedi Cennet Alemi'ndeydi, bu yüzden kaynak gelişimcileri neredeyse anında korku ve çaresizlik içinde çöktüler.
Ebedi Cennet Alemi'nde, soluk yüzlü Hongyu anında bağırdı, "Majesteleri... Majesteleri! Lütfen emrinizi hemen geri çekin! Sizi rahatsız eden aptal bendim. Şimdi dişlerimi kıracağım ve her emrinize itaat edeceğim, lütfen emrinizi hemen geri çekin, lütfen!!”
“Artık çok geç.” Yun Che başını kaldırırken cevap verdi. Kui Hongyu'ya bakmıyordu çünkü o artık ölü bir adamdı. "Sana daha önce söyledim: Nezaketimi kabul etmen ve sadakatini kanıtlaman için tek şansın vardı. Sözümden dönmek utanç verici olur, değil mi?"
"Sen şanslı bir adamsın, bunu biliyor musun? En azından seçme şansın vardı. Kimse aileme ve memleketime bu şansı tanımadı. Eğer birini suçlamak istiyorsan, o zaman böyle aptalca bir hata yaptığın için kendini suçla."
Sözleri hafifti ama herkes ruhunda tarif edilemez bir ürperti hissetmişti.
Kui Hongyu'nun göz bebeklerinden kan damarları patladı. Sonunun geldiğini anladı ve korku ile umutsuzluğa sığınarak ani bir çığlık attı ve Yun Che'ye doğru atıldı.
Yun Che mimiğini bile oynatmadı. Kui Hongyu’nun İlahi Usta aurası, tamamen kaybolmadan önce yalnızca bir an için ortaya çıktı. Kimse nasıl hareket ettiklerini görmemişti ama bir şekilde kısa, büyülü silüetler Kui Hongyu'nun yanında gerçek hayaletler gibi belirdi.
Üç zifiri karanlık pençe aynı anda Kui Hongyu'yu yakaladı ve alem kralı gücünün vücuduna geri bastırıldığını hissetti. Bedeninin kontrolünü kaybederken gözleri kırılma noktasına geldi, kanının soğuduğunu ve görüşünün karardığını hissetti… Ölmeden önce cehennemi gördü.
Bang!
Korkunç bir patlamanın sesi duyuldu ve Kui Hongyu'nun bedeni kısa sürede siyah toza dönüştü.
Üç Yama Atası ortadan kayboldu ve bundan sonra Yun Che'nin arkasında yeniden belirdiler. Diğer iki kişinin işlerine karışmaması gerektiğini düşündükleri için birbirlerine baktılar. Ayrıca, sadece seviye iki İlahi Usta'yı ortadan kaldırmak için üçünün de birlikte hareket etmiş olması utanç vericiydi!
Onlara göre, seviye iki bir İlahi Usta'yı öldürmek bir sineği ezmek kadar kolaydı ama alem kralları ve bunu yansımayla izleyen herkes için… Neredeyse akıl kaçıran bir başarıydı.
Ne de olsa... Kui Hongyu, Kui Cennet Alemi'nin Ulu Alem Kralı ve bir İlahi Usta'ydı!
İlahi Usta Alemi, İlkel Kaos'taki en yüksek alemdi, bu yüzden doğal olarak İlahi Ustalar da öldürmesi en zor varlıklardı.
Ancak, Üç Yama Atası, Kui Hongyu'nun gücünü bir anda söndürmüş ve onu iki nefeste bir ceset haline getirmişti. Mücadele etmek bir kenara, zavallı adam çığlık atmayı bile başaramamıştı.
Herkesin damarlarından soğuk bir akım geçiyordu. Doğu İlahi Bölgesi'nin kaynak gelişimcileri, baktıkları en yukarıdaki kaynak gelişimcilerinin bu kadar kırılgan olabileceğini hiçbir zaman bilmiyorlardı ve üst alem kralları, şimdiye kadar bu kadar alçak olabileceklerini kesinlikle bilmiyorlardı.
Yun Che hala gökyüzüne bakıyordu. Sanki önemsiz bir karıncayı ezmiş gibiydi.
Kara toz hiçliğe dönüşürken, nihayet gözlerinin köşesinden üst alem krallarının geri kalanına baktı ve şöyle dedi: "Görünüşe göre bazılarınız birkaç şey hakkında yanılıyor, bu yüzden onları açıklığa kavuşturmama izin verin: Bir, olduğunuz yerde canınızı almaya hakkım var. İki, ben hepinizi esirgeme ve önümde dizlerinize çökme şansı vermeseydim ölecektiniz."
"Elbette," Yun Che yavaşça elini kaldırdı, "Bu seçeneği reddetme; ölme hakkınız var. Ama ölümünüzün onursuz ya da anlamsız olacağı konusunda sizi uyarmadığımı söylemeyin... Sonuçta, bir grup nankör, omurgasız köpek bahsedebilecekleri herhangi bir onura neden sahip olsun ki?”
Yama Atalarının gözleri siyah ışıkla parıldıyordu. Kui Hongyu’nun ölümü yeterince korkunçtu ancak Kui Cennet Kutsal Tarikatı'nda devam eden katliam daha da kötüydü.
Kimse, kendisini savunmak bir yana dursun, çıt bile çıkarmamıştı.
Onur mu?
Onur, toza dönme, birinin klanının ve tarikatını göz açıp kapayıncaya kadar cansız cesetlere dönüştüğünü görme seçeneğiydi.
Yun Che sonra hafifçe başını çevirdi ve şimdi dışarı çıkan mavi cüppeli adama baktı. “Bu arada, daha önce o aptal için yalvaracak mıydın?”
Mavi cüppeli adam kaskatı kesildi, neredeyse anında yere yığılıyordu. "Ha-hayır..."
Kendini zorlukla kontrol etmeyi ve dizlerinin üzerine çökmeyi başardı. Korkunç sözler ağzından düştü, “Ben Pervasız Yıldırım Alemi Kralı Duan Muyan'ım. O zamanlar bu konuda başka seçeneğim yoktu... Ama İblis Efendisi'ne affedilemez bir günah işlediğim ve bunun sonucunda on bin kez ölümü hak ettiğim de doğru."
"Majestelerinin teklifi, beni bu dünyaya getiren ebeveynlerimin nezaketi kadar büyük. Bundan sonra, İblis Efendisi'nin kuralına boyun eğmeye ve hayatının geri kalanını onun günahları için kefaret ödeyerek geçirmeye hazırım. İblis Efendisi'ne hizmet edeceğime ve ölümüme kadar her türlü emre itaat edeceğime yemin ederim!"
Herkesin iradesinin bir sınırı vardı ve bu, alem kralları ile İlahi Ustalar için bile geçerliydi.
Duan Muyan, daha önce olan her şeyden sonra zihinsel sınırını aşmıştı. Onur mu? Statü mü? Tüm dünyanın tanık olduğu bir utanç mı? Bu noktada hiçbir şey onun için önemli değildi.
Yun Che ona baktı ve kayıtsızca, "Dişlerini kır," diye emretti.
Duan Muyan ellerini kaldırdı ve tereddüt etmeden kendini tokatladı.
Bang! Bang!
Duan Muyan’ın yanakları, kendi kendine yaptığı saldırılardan hemen ardından kan kırmızısına döndü. Kanı, dişleri ve tüm gururu, ağzından dizlerinin önünde yere dökülürken bir balon gibi şişti.
Şıp...
Şıp...
Kan içinde birkaç yarı saydam sıvı da yere aktı.
Neden kendi dişlerini kırması emredildiği açıktı: dişsiz ve utanmaz bir piç olduğunu ima etmek içindi. Ebedi Cennet Projeksiyonu ile Doğu İlahi Bölgesi'nin her köşesine yansıtılmış olması, utancın sonsuza dek herkesin hafızasına kazınacağı anlamına geliyordu.
Utancı o kadar büyüktü ki, Kuzey İlahi Bölgesi'nin karanlık kaynak gelişimcileri bile bununla sarsılmıştı. Ancak, Yun Che'nin başına gelen trajediyi hatırladıklarında hissettikleri acıma parçası çabucak yok olmuştu.
Masum muydular? Belki de. Ne de olsa, iki Tanrı İmparatoru ve İlkel Kaos'un bizzat kendisi tarafından baskı görüyorlardı. Kendilerini ve yıldız alemlerini korumak için alçakça bir seçim yapmaktan başka seçenekleri olmadığı doğruydu.
Ne yazık ki, dedikleri gibi, ne ekersen onu biçersin. Bu seçimi yapanlar onlardı, bu yüzden bugün çektikleri acılardan dolayı kin tutma hakları yoktu.
Yun Che, Doğu İlahi Bölgesi'nin yok edilmesini emretmemişti ama onları kolayca bırakmasının da bir yolu yoktu!
Duan Muyi başını aşağıda tuttu ve Yun Che'ye ya da başka birine bakmaktan tüm gücüyle kaçındı. İtaatkar alem kralına bakan Yun Che ona doğru yürüdü ve parmak ucunda küçük bir karanlık top oluşturdu. "Bu karanlığın bir damgası . İçine yerleştirdiğimde, kanınızı kurutsan, kaynak damarlarını sakatlasan veya kendini öldürsen bile ondan asla kaçamayacaksın."
Duan Muyan titriyordu. Doğu bölgesinin alem krallarının tamamı titriyordu.
Yun Che ona bakmaya ve şeytanın kendisi gibi mırıldanmaya devam etti. "Karanlığa, ölümüne kadar itaat edeceğini söyleyen sendin, bu yüzden bu hediyeyi reddetmen için bir neden yok... Haklı mıyım?"
“...” Duan Muyan'ın kafası bir santimetre daha aşağıya indi, "Kutsamalarınız için teşekkürler... Majesteleri."
“Çok iyi.”
Şeytani bir ışık Duan Muyan'ın göğsünden geçti ve onun yaşam damarına girdi.
Yun Che kaynak gelişimcisinin bedenini karanlık bir bedene dönüştürebilmesine rağmen—Zhou Qingchen onun ilk "yaratımı" idi—bu ona çok fazla enerjiye mal olacaktı ve prens bilinçsiz olduğu için ilk seferde başarılı olmuştu. Herhangi bir mücadele, prosedürü olduğundan daha fazla karmaşık hale getirecekti.
Öte yandan, bu karanlık leke, etkilenen kişinin vücudunu veya kayak enerjisini değiştirmeyecekti ancak onun yaşam çizgisinde kalacak ve sonsuza dek lekeli olarak işaretleyecekti. Yaşadıkları sürece ondan asla kaçamayacaklardı.
"Tebrikler, artık karanlığın çocuğusun.” Yun Che elini çekti ve acımasızca gülümsedi. "Şu andan itibaren, evine ve sorumluluklarına dönebilirsin... Ancak unutma, sadakatin için sadece tek şansın var."
Duan Muyan birkaç nefes için sessiz kaldı. Uzun bir süre sonra, sonunda Yun Che ile yüzleşmek için baktı ama daha önce şişmiş yüzünü kavrayan çarpık korku ilginç bir şekilde kaybolmuştu.
"Majestelerinin emrine uyacağım.” Ayağa kalkmadan önce secde etti. Kimseyle konuşmadan, hatta kimsenin gözlerine bile bakmadan hızla oradan ayrıldı.
Çok uzakta olmayan Chi Wuyao başını salladı ve kendi kendine gülümsedi. "Oh, bana o kadar da ihtiyacın yok.”