Alister Watson, 2 Mayıs 1908'de Southend-on-Sea'de doğdu. Winchester School'da okudu ve Kings College'da matematik okudu. Cambridge Üniversitesi'ndeyken Cambridge Havarilerine katıldı. (1) Yıllar içinde diğer üyeler arasında Guy Burgess, Michael Straight, Anthony Blunt, Julian Bell, Leo Long ve Peter Ashby vardı. Michael Kitson, grubun değerlerinin, kendi iyiliği için akıl kültünü, bu özgürlüğün yol açabileceği sonuçlara bakılmaksızın düşünce ve ifade özgürlüğüne olan inancı ve tüm ahlaki kısıtlamaların reddedilmesini içerdiğine dikkat çekti. arkadaşlara sadakatten başka. (2)
Watson, Cambridge Üniversitesi Sosyalist Derneği'ne (CUSS) katıldı ve yeni arkadaşlarının çoğu sol görüşlere sahipti. Buna Kim Philby, Anthony Blunt, Guy Burgess, Donald Maclean ve James Klugmann da dahildi. Isaiah Berlin ateşli bir Marksist olduğunu iddia etti. Blunt daha sonra şunları hatırladı: "Marksist teorimi Alister'in ayaklarının dibinde öğrendim". (3)
Watson, William Blake'in çalışmalarının coşkulu bir destekçisiydi. Üniversitede ilk baskısı için bir makale yazdı. Girişim. Watson, Blake'in "insan eylemlerinin ve işlerinin etik ve ahlaki felsefeler tarafından yargılanmasına ilişkin geleneksel fikirlerin tutkulu düşmanı" olduğunu savundu. Watson, Blake'in "zamanının şüpheci ve boş boş beyefendileri tarafından" teşhir edildiğine dikkat çekti; akıl tanımı "bilimsel araştırma için değil, ahlaki düşünce için geçerliydi - ve hala orada." (4)
Watson sonunda Büyük Britanya Komünist Partisi'nin gizli bir üyesi oldu. Bir kaynağa göre, akademik potansiyelini hiçbir zaman yerine getirmedi: "Cambridge'de parlak bir öğrenci olarak kabul edildi ve en yüksek akademik derecelere layık görüldü, ta ki tezinin büyük bir temel hata içerdiği tespit edilene kadar. Bir burs kazanamadı ve bir burs kazandı. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Radar ve Sinyal Tesisatı'nda hizmet verdikten sonra ARL'de Denizaltı Tespit Araştırma Bölümünün başına geçti.Tüm NATO savunma teşkilatının en gizli ve önemli işlerinden biriydi ama özellikle gençliğinde çok şey vaat etmiş biri için belirsiz bir iş." (5)
Watson'ın Arnold Deutsch tarafından işe alınan ve Kim Philby, Anthony Blunt, Guy Burgess, Donald Maclean ve John Cairncross'u içeren Cambridge casus ağının bir parçası olduğu iddia edildi. Blunt suçlarını itiraf ettikten sonra Roger Hollis, memurlarının Watson'ı sorgulamasına izin vermeyi reddetti. Hollis emekli olduktan sonra, halefi Martin Furnival Jones, MI5 ile röportaj yapmasına izin verdi. Watson, birkaç kez Deutsch ile tanıştığını itiraf etti. Ayrıca diğer üç Sovyet ajanı olan Yuri Modin, Sergei Kondrashev ve Nikolai Karpekov'u tanıdığını itiraf etti, ancak hiçbirine gizli bilgi vermeyi reddetti.
Peter Wright, Blunt ile ortak bir toplantı ayarladı. Wright, Blunt'u Watson'ı casus olarak adlandırmaya ikna etmeye çalıştı. Bunu yapmayı reddetti, ancak Wright, itiraf ederse dokunulmazlığının verileceğini önerdiğinde, Watson Blunt'a döndü ve şöyle dedi: "Çok başarılı oldun Anthony, yine de Cambridge'deki en büyük umut bendim. Tüm hayatım Cambridge'di, ama gizli bir işe girmem gerekiyordu ve şimdi hayatımı mahvetti."
Wright kitabında iddia ediyor, casus avcısı (1987): "Sorgulamayı dinleyen veya transkriptleri inceleyen hiç kimse, Watson'ın muhtemelen 1938'den beri bir casus olduğundan şüphe duymuyordu. Denizaltı karşıtı tespit araştırmalarına erişimi göz önüne alındığında, benim görüşüme göre, özellikle, Watson, Kondrashev hakkında uzun bir hikaye anlatmıştı. bir kaniş. Kavga ettiler ve görüşmeyi bıraktılar."
Wright, bunun Sovyet sığınmacısı Anatoli Golitsin'in MI5'e söylediklerine uyduğunu iddia ediyor. "O (Golitsin), Kondrashev'in iki çok önemli casusu yönetmesi için İngiltere'ye gönderildiğini söyledi - biri Donanmada ve biri MI6'da. MI6 casusu kesinlikle George Blake'ti... Golitsin, Kondrashev'in Deniz casusu ile arasının düştüğünü söyledi. Casus itiraz etti. Golitsin, sonuç olarak eski Londra KGB sakini Korovin'in, Deniz casusunun kontrolörü olarak Kondrashev'in yerine Londra'ya dönmek zorunda kaldığını hatırlattı. Bunun Watson olduğu açıktı." (6)
Alister Watson, 1981'de Haslemere'de öldü.
Blunt ile bir yıl görüştükten sonra, bariz bir model ortaya çıktı. Ondan bir şeyler öğrenebildim - çoğunlukla Guy Burgess'ten topladığı yastık konuşmaları. Bir yazar olduğunu iddia etti Kere yanaşılmıştı. Onu takip ettim ve Burgess'in onu işe almaya çalıştığını doğruladı ama yakalanmanın sonuçlarından korkarak onu geri çevirdi. Blunt'un tanımladığı bir diğer kişi, uzun zaman önce ölmüş olan Savaş Dairesi katibi Tom Wylie'ydi. Wylie, dedi Blunt, Burgess'in eline geçen her şeyi görmesine izin verirdi. Ancak Blunt, baskı altındayken bilgilerini genişletse de, her zaman ya ölmüş, emekli olmuş ya da rahatça gizli erişim ve tehlikeden uzak olanları işaret etti.
Blunt'un emekli olmayan ve hâlâ erişimi olan başkalarını bilmesi gerektiğini biliyordum. Bunlar koruduğu insanlardı. Ama onları nasıl tanımlayabilirdim? Görüşülen kişiler tarafından savaştan önce sol görüşlere sahip oldukları söylenen veya görüşme yapılan kişilerin Guy Burgess'in bir işe alım yaklaşımının hedefi olacağını düşündükleri kişilerin listesini çıkarmaya karar verdim.
Bir isim diğerlerinin ötesinde göze çarpıyordu: Alister Watson. Berlin ondan bahsetti, yazar Arthur Marshall ondan bahsetti, Tess Rothschild ondan bahsetti. Hepsi, 1930'larda Cambridge'de ateşli bir Marksist, bir Havari ve hem Blunt hem de Burgess'in yakın bir arkadaşı olduğunu söylediler. Burgess, hatırladıkları kadarıyla, 1930'larda ona yoğun bir şekilde hayrandı - ona yaklaşmış olabileceğinin kesin bir işareti.
Geçmişini sorgulamaya başladım. Onu savaştan oldukça iyi tanıyordum. Şu anda Admiralty Araştırma Laboratuvarı'nda bilim adamı olarak çalıştı ve aslında iki yıl boyunca Bristol'de kardeşimle yaşadı. O zamanlar Watson'ı hiç umursamadım. Uzun boylu ve zayıftı, kıstırılmış, keçi benzeri bir yüze ve garip, etkilenmiş bir parmak uçlarında yürüyordu. Watson, kendisini zamanının en büyük teorik fizikçilerinden biri olarak görüyordu, ancak meslektaşlarının çoğu, pratik çalışmayı kavramasının açıkça yetersiz olduğunu ve teorik çalışmada ciddi hatalar yaptığını düşündü. Biraz dolandırıcıydı, diye düşündüm.
Watson bir başarısızlıktı. Cambridge'de parlak bir öğrenci olarak kabul edildi ve en yüksek akademik derecelere layık görüldü, ta ki tezinin büyük bir temel hata içerdiği tespit edilene kadar. Tüm NATO savunma teşkilatındaki en gizli ve önemli işlerden biriydi, ancak özellikle gençliğinde çok şey vaat etmiş biri için belirsiz bir işti.
Cambridge'de Watson ateşli bir Marksistti; gerçekten de, görüştüğüm kişilerin çoğu onu, Havariler arasında Marksist teorinin "baş rahibi" olarak tanımladı. Marksizmin güzel bir mantığı vardı, onu büyüleyen her soruya her şeyi kapsayan bir cevap. O çekildi Das Kapital başkaları Mukaddes Kitaba ilgi duydukça ve bir vaiz mankeni gibi, özellikle akademik bir kariyer umutları azalmaya başladığında, arkadaşları arasındaki inancı kendi dinine yaymaya başladı. Blunt daha sonra Watson'ın kendisini Marksizm konusunda eğittiğini kabul etti.
Dosyasını incelediğimde, Cambridge'den ayrılışı bana çok tuhaf geldi - Münih'te, müesses nizamdan radikal hoşnutsuzluğun dorukta olduğu sıralarda. Aynı dönemde Burgess ve Philby'nin sağa hareketinin tüm özelliklerini taşıyordu. İlgi çekici bir konu daha vardı. Victor Rothschild, 1951'de Dick White'a, Watson'ın 1930'lardaki Komünist bağlantıları nedeniyle araştırılması gerektiğini öne süren bir mektup yazdı. Açıklanamaz bir şekilde, Victor'un önerisi hiçbir zaman takip edilmedi ve o zamandan beri Watson en az üç kez başarılı bir şekilde incelendi ve siyasi geçmişinden hiç bahsetmedi.
Bir sonraki toplantımızda Watson'ın adını Blunt üzerinde denemeye karar verdim, meseleye doğrudan yaklaşmanın zaman kaybı olacağını biliyordum, Watson da dahil olmak üzere bilinen tüm Havari üyelerinin bir listesini hazırladım ve ondan seçmesini istedim. Biliyordu ya da ilgilenmem gerektiğini düşünüyordu. Listeye girdi ama Watson'dan hiç bahsetmedi.
"Peki ya Alister?" Sonunda ona sordum.
"Hayır," dedi Blunt kararlı bir şekilde, "ilgili değil."
Blunt'la yüzleşme zamanı gelmişti. Ona yine yalan söylediğini, Watson'ın Cambridge'de yakın bir arkadaş ve komünist arkadaş olduğunu benim kadar iyi bildiğini söyledim. Blunt'un tik tekrar başladı. Evet, doğruydu, diye itiraf etti. Arkadaşlardı. Havariler yemeklerinde ve benzerlerinde hala birbirlerini düzenli olarak görüyorlardı, ama onu işe almamıştı ve bildiği kadarıyla Guy da yoktu.
Alister'in, hayatı son derece yanlış giden trajik bir figür olduğunu söyledi. Çok şey vaat eden, ancak çok az şey başaran bir adamdı, oysa Blunt'un kendisi ve Turing gibi lisans arkadaşları saygınlık ve Turing'in durumunda ölümsüzlük elde etmişti.
Cambridge, yirmili yılların sonundan itibaren sola doğru giderek politikleşiyordu. İşçi Kulübü üyeliği iki yüzün üzerine çıkmıştı ve hatta otuz kişilik bir sesli Komünist toplum bile vardı. Bu, Blunt'ın lisans yıllarında bir Marksist olduğunu kanıtlamasa da, çağdaşları arasında onun kabul ettiğinden çok daha güçlü bir sol siyasi alt akım olduğunu gösterir.
Bu, özellikle daha sonra Cambridge Komünist partisine katılan Alister Watson gibi bilim adamları için geçerliydi. Ancak Blunt'un 1963'teki gizli itirafından sonra Watson, MI5 tarafından kendisinin de Sovyetler tarafından işe alındığı şüphesiyle sorguya çekildi. Hiçbir itiraf alınmadı, ancak bu, daha sonra çok gizli denizaltı tespit sistemleri üzerinde çalışacak bir bilim adamı olan Watson'ın Cambridge yıllarında Sovyet ağlarından biri haline geldiğine dair güçlü şüpheyi ortadan kaldırmadı.
Hem Watson'ı hem de Blunt'u Marx'a yönlendirmiş olabilecek entelektüel ipuçlarını çözmede ortak bir faktör, William Blake'in kehanet felsefesine olan lisans ilgileridir. Görünüşe göre Watson, derginin ilk sayısının baş makalesini yazdı. Girişim "Blake'in Bilgeliği" üzerine. İngiltere'nin on sekizinci yüzyıl ikonoklast ressamı/şairi, "insan eylemlerinin ve işlerinin etik ve ahlaki felsefeler tarafından yargılanmasına ilişkin geleneksel fikirlerin tutkulu düşmanı" olarak övüldü. Blunt'un daha sonra kendi yayınlanmış çalışmasına yansıttığı Watson'ın yorumuna göre, Blake Bilim çalışmasını "insan yaşamının en büyük nesnelerinden biri olarak Sanat egzersizinin yanına" koydu.
İçinde Girişim Muhtemelen Blunt'un bu kadar öne çıkarak onayladığı makale, Watson, Blake'in "zamanının şüpheci ve boş zamanları olan beyler tarafından" teşhir edildiğine dikkat çekti; bu beyler, akıl tanımı "bilimsel araştırma için değil, ahlaki düşünce için geçerliydi - ve bu hala orada." Bu ifade, yazarın, yirminci yüzyılda bile gerici İngiliz Düzeninin bilim ve vizyon adamlarına karşı hala önyargılı olduğuna dair güçlü kişisel inancını açıkça ifade etmektedir.
(1) John Costello, ihanet maskesi (1988) sayfa 145
(2) Michael Kitson, Oxford Ulusal Biyografi Sözlüğü (2004-2014)
(3) Peter Wright, casus avcısı (1987) sayfa 253
(4) Alister Watson, Girişim (1928)
(5) Peter Wright, casus avcısı (1987) sayfa 252
(6) John Costello, ihanet maskesi (1988) sayfa 620
(7) Peter Wright, casus avcısı (1987) sayfa 256 ve 257
DNA'nın kimyasal yapısı keşfedildi
28 Şubat 1953'te Cambridge Üniversitesi bilim adamları James D. Watson ve Francis H.C. Crick, insan genlerini içeren molekül olan DNA'nın çift sarmal yapısını belirlediklerini duyurdu. Moleküler biyologlara, duyuruda yer almamasına ve sonraki Nobel Ödülü ödülünü paylaşmamasına rağmen, başka bir DNA araştırmacısı Rosalind Franklin'in çalışması önemli ölçüde yardımcı oldu.
DNA'nın 2014'te deoksiribonükleik asidin kısaltması 1869'da keşfedilmesine rağmen, genetik kalıtımın belirlenmesindeki önemli rolü 1943'e kadar kanıtlanamadı. 1950'lerin başında Watson ve Crick, DNA'nın yapısını anlamaya çalışan birçok bilim adamından yalnızca ikisiydi. California kimyager Linus Pauling, 1953'ün başında yanlış bir model önerdi ve Watson ve Crick'in Pauling'i kendi oyununda yenmeye çalışmasına neden oldu.
28 Şubat sabahı, DNA'nın yapısının çift sarmallı bir polimer veya birbirine sarılmış uzun bir monomer nükleotid zinciri içeren iki DNA sarmalından oluşan bir spiral olduğunu belirlediler. Bulgularına göre, DNA, her biri yeni bir çift sarmal için şablon haline gelen bireysel ipliklere ayrılarak kendini kopyaladı. En çok satan kitabında, Çift Sarmal (1968), Watson daha sonra, Crick'in keşfini yakındaki Eagle Pub'a yürüyerek ve hayatın sırrını bulduğumuzu söyleyerek duyurduğunu iddia etti. Gerçek, Watson ve Crick'in yaptığı kadar uzakta değildi. Genetik talimatların organizmaların içinde tutulması ve nesilden nesile aktarılmasının nasıl mümkün olduğu bilimin temel bir gizemini çözdü.
Watson ve Crick'in çözümü, 25 Nisan 1953'te, dergisinin o ayki sayısında yayınlanmasının ardından resmen duyuruldu. Doğa dergi. Makale biyoloji ve tıp çalışmalarında devrim yarattı. Bunu doğrudan takip eden gelişmeler arasında, hastalık genleri için genetik olarak tasarlanmış gıdalar için doğum öncesi tarama, insan kalıntılarını tanımlama yeteneği, AIDS gibi hastalıklara yönelik tedavilerin rasyonel tasarımı ve suçluları mahkum etmek veya aklamak için fiziksel kanıtların doğru bir şekilde test edilmesi vardı.
Crick ve Watson daha sonra Watson'ın kitabı hakkında bir anlaşmazlığa düştüler ve Crick'in işbirliğini yanlış tanıttığını ve arkadaşlıklarına ihanet ettiğini hissetti.
Watson ve Crick'in başka bir DNA araştırmacısı Rosalind Franklin tarafından yapılan çalışmanın kullanımı konusunda daha büyük bir tartışma ortaya çıktı. Meslektaşı Maurice Wilkins, Watson ve Crick Franklin'in X-ray fotoğraf çalışmalarını, kendisi ve Crick ünlü keşiflerini yapmadan hemen önce Watson'a gösterdi. Görüntü, DNA'nın molekülünün sarmal bir yapıda var olduğunu kanıtladı. Crick ve Watson 1962'de Nobel Ödülü'nü kazandıklarında, bunu Wilkins ile paylaştılar. 1958'de yumurtalık kanserinden ölen ve bu nedenle ödüle hak kazanamayan Franklin, fotoğraflarının tarihi bilimsel atılımda oynadığı rolü asla öğrenmedi.
Watson Tarihi, Aile Arması ve Arması
Watson, eski bir Anglo-Sakson adıdır. ne, hangi bir küçültme şeklidir Walter. Kelimenin tam anlamıyla anlamına gelen bu Eski Alman adı güçlü ordu, İngiltere'ye Confessor Edward döneminde tanıtıldı ve 1066 Norman Conquest'ten sonra o ülkedeki en popüler kişisel isimlerden biri oldu. Soyadı ayrıca son eki de içeriyor. -oğul, Bu, 14. yüzyılda popülerlikteki diğer soyadı son eklerinin yerini aldı ve en çok İngiltere'nin kuzeyinde popülerdi.
4'lü Kahve Fincanı ve Anahtarlık Seti
$69.95 $48.95
Watson ailesinin Erken Kökenleri
Watson soyadı ilk olarak, eski zamanlardan Rockingham malikanesinin Lordları oldukları Rutland ilçesinde bulundu. Bu kale, William I. tarafından bir tepenin zirvesinde, o sırada bitişik ormanlık alanlarda yürütülen geniş demir işlerinin korunması için inşa edildi. I. Charles dönemindeki savaş sırasında, kale, Sir Lewis Watson tarafından kral için garnizon kurdu, daha sonra Lord Rockingham'ı yarattı ve aynı zamanda kuleyi ve nefin bir kısmını yok eden parlamenter güçler tarafından kuşatıldı. kilise: Kaleden geriye kalan tek şey, giriş kapısını koruyan iki büyük burçtur." [1]
Arması ve Soyadı Tarihi Paketi
$24.95 $21.20
Watson ailesinin Erken Tarihi
Bu web sayfası Watson araştırmamızın yalnızca küçük bir bölümünü göstermektedir. 1392, 1450, 1493, 1593, 1685, 1620, 1686, 1617, 1683, 1659, 1660, 1683, 1637, 1717, 1687, 1699, 1687, 1710, 1686 yıllarını kapsayan 136 kelime (10 satırlık metin), 1722, 1600, 1601, 1630 ve mümkün olan her yerde tüm PDF Genişletilmiş Tarih ürünlerimizde ve basılı ürünlerimizde Erken Watson Tarihi başlığı altında yer alır.
Unisex Arması Kapşonlu Sweatshirt
Watson Yazım Değişiklikleri
Watson birçok farklı şekilde hecelenmiştir. İngilizce yazım son birkaç yüz yılda standart hale gelmeden önce, isimlerdeki yazım farklılıkları yaygın bir olaydı. Orta Çağ'da İngilizce dili değiştikçe, Latince ve Fransızca'nın yanı sıra diğer dilleri de özümsedi, insan adlarının yazılışı da tek bir yaşam boyunca bile önemli ölçüde değişti. Wattson, Walterson, MacWattie ve diğerleri dahil olmak üzere Watson adının birçok varyasyonu bulunmuştur.
Watson ailesinin ilk ileri gelenleri (1700 öncesi)
Ailenin seçkin üyeleri arasında Rockingham Kontu Thomas Watson (c. 1620-1686), bir İngiliz, Uyumsuz, Puritan vaiz ve yazar Daniel Watson (c 1617-1683), bir İngiliz avukat ve politikacı, 1659'da Lichfield Milletvekili , Newcastle-under-Lyme'ın Kaydedicisi (1660-1683) Thomas Watson (1637-1717), bir İngiliz din adamı, St David Piskoposu (1687-1699) Samuel Watson ( fl. c.1687-c.1710), bir ortak Isaac Newton tarafından 5 dakikalık tekrarlayıcıyı icat etti, Kral II. Charles ve Edward Watson için ilk kronometreyi ve saati yaptı, İngiliz Üyesi Viscount Sondes (1686-1722).
Diğer 86 kelime (6 satır metin), tüm PDF Genişletilmiş Tarih ürünlerimizde ve mümkün olan yerlerde basılı ürünlerimizde Early Watson Notables başlığı altında yer almaktadır.
Watson ailesinin İrlanda'ya göçü
Watson ailesinden bazıları İrlanda'ya taşındı, ancak bu konu bu alıntıda ele alınmamıştır.
İrlanda'daki yaşamlarıyla ilgili 90 kelime (6 satırlık metin), mümkün olan her yerde tüm PDF Genişletilmiş Tarih ürünlerimize ve basılı ürünlerimize dahil edilmiştir.
Watson geçişi +
Bu aile adının ilk yerleşimcilerinden bazıları şunlardı:
17. Yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Watson Yerleşimcileri
- 1620'de Virginia'ya yerleşen John Watson
- 1631'de Massachusetts, Plymouth'a gelen George Watson [2]
- Abraham, Alice, Elizabeth, Francis, Joe, Margaret ve William Watson, hepsi 1635'te Virginia'ya yerleşti.
- 1635'te Virginia'ya ayak basan 30 yaşındaki Alice Watson [2]
- 1635'te St Christopher'a gelen 21 yaşındaki Christopher Watson [2]
- . (Daha fazlasını mümkün olan her yerde tüm PDF Genişletilmiş Geçmiş ürünlerimizde ve basılı ürünlerimizde bulabilirsiniz.)
18. Yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Watson Yerleşimcileri
- 1701'de Philadelphia, Pennsylvania'ya gelen Anna Watson [2]
- 1711'de New England'a ayak basan Charles Watson [2]
- 1775 yılında eşi ve dört çocuğuyla Gürcistan'a yerleşen George Watson
- 1775'te Gürcistan'a gelen 21 yaşındaki Andrew Watson [2]
- 1776'da Pennsylvania'ya ayak basan Ann Watson [2]
- . (Daha fazlasını mümkün olan her yerde tüm PDF Genişletilmiş Geçmiş ürünlerimizde ve basılı ürünlerimizde bulabilirsiniz.)
19. Yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Watson Yerleşimcileri
- 1812'de Kuzey Karolina'ya ayak basan 35 yaşındaki Daniel Watson [2]
- Edward William Watson, 29 yaşında, 1847'de St Louis, Missouri'ye ayak bastı [2]
- 1848'de Missouri, St Louis'e inen 33 yaşındaki Felton Watson [2]
- 1850'de Illinois'e gelen Esther Watson [2]
- 1852'de New Orleans, La'ya gelen Elizabeth Watson [2]
- . (Daha fazlasını mümkün olan her yerde tüm PDF Genişletilmiş Geçmiş ürünlerimizde ve basılı ürünlerimizde bulabilirsiniz.)
Watson'ın Kanada'ya göçü +
Bu aile adının ilk yerleşimcilerinden bazıları şunlardı:
18. Yüzyılda Kanada'daki Watson Yerleşimcileri
- 1749'da Nova Scotia'ya ayak basan Henry Watson
- 1750'de Nova Scotia'ya ayak basan Brooks Watson
- Francis Watson, 18 yaşında, 1775'te Fort Cumberland, Nova Scotia'ya indi.
- Bay Alexander Watson U.E. Kanada'ya yerleşenler c. 1784 [3]
- Bay John Watson U.E. (d. 1747) New York, ABD'de doğdu, Carleton'a [Saint John City] yerleşti, New Brunswick c. 1784, 1846'da öldü [3]
19. Yüzyılda Kanada'daki Watson Yerleşimcileri
- 1833'te "Salus" gemisiyle Saint John, New Brunswick'e gelen 16 yaşındaki Margaret Watson
- 1833'te "Salus" gemisiyle Saint John, New Brunswick'e gelen 3 yaşındaki James Watson
- 1833'te "Salus" gemisiyle Saint John, New Brunswick'e gelen 2 yaşındaki Rick Watson
- 1834'te "Ranger" gemisiyle Saint John, New Brunswick'e gelen 18 yaşındaki James Watson
- 1834'te "Ranger" gemisiyle Saint John, New Brunswick'e gelen 17 yaşındaki John Watson
Watson'ın Avustralya'ya göçü +
Avustralya'ya göç, hükümlülerin, tüccarların ve ilk yerleşimcilerin İlk Filolarını izledi. Erken göçmenler şunları içerir:
19. Yüzyılda Avustralya'daki Watson Yerleşimcileri
- James Watson, Ağustos 1809'da "Ann" gemisiyle taşınan Yorklu İngiliz mahkum, Avustralya'nın Yeni Güney Galler kentine yerleşti[4]
- Lancaster'dan İngiliz mahkum Richard Watson, Ağustos 1809'da "Ann" gemisiyle nakledildi ve Avustralya, Yeni Güney Galler'e yerleşti[4]
- Middlesex'ten İngiliz mahkum William Watson, 22 Nisan 1820'de "Agamemnon" gemisiyle nakledildi ve Avustralya, Yeni Güney Galler'e yerleşti[5]
- Edward Watson, 16 Mart 1821'de "Adamant" gemisiyle taşınan Hertfordlu İngiliz mahkum, Avustralya'nın Yeni Güney Galler kentine yerleşti[6]
- Middlesex'ten İngiliz mahkum George Watson, 3 Temmuz 1822'de "Arap" gemisiyle nakledildi ve Avustralya, Van Diemen's Land'e yerleşti[7]
Watson'ın Yeni Zelanda'ya göçü +
Yeni Zelanda'ya göç, Kaptan Cook (1769-70) gibi Avrupalı kaşiflerin izinden gitti: ilk önce denizciler, balina avcıları, misyonerler ve tüccarlar geldi. 1838'de İngiliz Yeni Zelanda Şirketi, Maori kabilelerinden toprak satın almaya ve yerleşimcilere satmaya başlamıştı ve 1840'ta Waitangi Antlaşması'ndan sonra birçok İngiliz aile, başlamak için İngiltere'den Aotearoa'ya altı aylık zorlu bir yolculuğa çıktı. yeni bir hayat. Erken göçmenler şunları içerir:
19. Yüzyılda Yeni Zelanda'daki Watson Yerleşimcileri
- Kaptan Watson, Avustralyalı yerleşimci Sidney'den seyahat eden "Diana" gemisiyle 11 Temmuz 1840'ta Yeni Zelanda, Auckland'a varıyor [8]
- Bay Watson, Londra'dan seyahat eden "Harrington" gemisiyle 15 Haziran 1841'de Wellington, Yeni Zelanda'ya varan İngiliz yerleşimci [8]
- 1841'de "Harrington" gemisiyle Wellington, Yeni Zelanda'ya gelen T. H. Watson
- 1841'de "Jane" gemisiyle Port Nicholson'a gelen Louisa Watson
- James Watson, 1841'de Auckland, Yeni Zelanda'ya ayak bastı.
Watson adının çağdaş ileri gelenleri (1700 sonrası) +
- Thomas John Watson Jr. (1914-1993), 1952-1971 yılları arasında IBM Başkanı ve Başkanlık Özgürlük Madalyası sahibi
- John Christian Watson (1867-1941), Avustralyalı politikacı, 1904'te Avustralya'nın üçüncü Başbakanı
- Lloyd Watson (1949-2019), İngiliz rock ve blues gitaristi
- Clifford H. "Cliff" Watson (1940-2018), İngiliz profesyonel ragbi ligi futbolcusu
- Moray Watson (1928-2017), İngiliz aktör
- Emma Charlotte Duerre Watson (d. 1990), İngiliz aktris ve model, en iyi Harry Potter film serisindeki Hermione Granger rolüyle tanınır
- George Neville Watson (1886-1965), İngiliz matematikçi
- Sir John William Watson (1858-1935), İngiliz şair
- Foster Watson (1860-1929), İngiliz tarihçi
- İngiliz şerif Bay William Watson, 1633'ten 1634'e kadar İngiltere'nin Nottingham Şerifi'nin ortak pozisyonunu aldı.
- . (Mümkün olan her yerde tüm PDF Genişletilmiş Geçmiş ürünlerimizde ve basılı ürünlerimizde 34 önemli isim daha mevcuttur.)
Watson ailesi için Tarihi Olaylar +
Hava Yeni Zelanda Uçuş 901
- Bayan Isobel Watson (1914-1979), Yeni Zelandalı yolcu, Mt. Albert, North Island, Yeni Zelanda'dan Air New Zealand Flight 901'de Antarktika gezi uçuşu için Erebus Dağı'na uçtuğunda kazada öldü [9]
- Bayan Katerine Watson (1915-1979), Yeni Zelandalı yolcu, Wellington, North Island, Yeni Zelanda'dan Air New Zealand Flight 901'de Antarktika gezi uçuşu için Erebus Dağı'na uçtuğunda kazada öldü [9]
İrlanda İmparatoriçesi
- Bayan Eliza Edith Watson (1871-1914), İrlanda İmparatoriçesi'nde seyahat eden ve batarken ölen Toronto, Ontario, Kanada'dan Kanadalı Üçüncü Sınıf Yolcu [10]
Uçuş TWA 800
- Bayan Jill Victoria Watson (1964-1996), Pittsburgh, Pennsylvania, ABD'den, Amerikalı mimar J.F.K.'den TWA 800 uçuşuyla uçuyor. Havaalanı, New York'tan Leonardo da Vinci Havaalanı'na, Roma, uçak kalkıştan sonra düştüğünde kazada öldü [11]
- Bayan Jacqueline Alexis Watson (1978-1996), Montoursville, Pennsylvania, ABD'den, Montoursville'den Amerikalı öğrenci, J.F.K.'den TWA 800 uçuşuyla uçuyor. Havaalanı, New York'tan Leonardo da Vinci Havaalanı'na, Roma, uçak kalkıştan sonra düştüğünde kazada öldü [11]
Halifax Patlaması
- Miss Alice'160 Watson (1912-1917), Kanada, Nova Scotia, Halifax'ta ikamet eden ve patlamada ölen Kanadalı [12]
- Bay William R'160 Watson (1877-1917), Kanada, Nova Scotia, Halifax'ta ikamet eden ve patlamada ölen Kanadalı [12]
- Kanada, Nova Scotia, Halifax'ta yaşayan ve patlamada ölen Kanadalı Bay Robert' Watson [12]
- Bay Jack'160 Watson (1898-1917), Kanada, Nova Scotia, Halifax'ta ikamet eden ve patlamada ölen Kanadalı [12]
- Bay Edward's160 Watson (1899-1917), patlamada ölen Kanada, Nova Scotia, Halifax'tan Kanadalı [12]
HMS Başlık
- Bay Robert Watson (d. 1920), Belfast, Antrim, İrlanda'dan Kraliyet Donanması Gönüllü Rezervi için hizmet veren İrlandalı Able Seaman, savaşa girdi ve batanda öldü [13]
- Bay Alexander Watson (d. 1919), Cromarty, Ross-shire, İskoçya'dan Kraliyet Donanması Rezervi için hizmet veren, savaşa giren ve batanda ölen İskoç Able Seaman [13]
- Bay John C Watson (d. 1913), İngiliz Kraliyet Donanması için hizmet veren Portsmouth, Hampshire, İngiltere'den savaşa giren ve batmada ölen İngiliz Able Seaman [13]
- Bay Harry Watson (d. 1904), Grantham, Lincolnshire, İngiltere'den Kraliyet Donanması için hizmet veren İngiliz Şef Stoker, savaşa girdi ve batanda öldü [13]
HMS Galler Prensi
- Bay Percy Watson, İngiliz Able Seaman, HMS Prince of Wales'te savaşa girdi ve batmaktan kurtuldu [14]
- Bay AW Watson, İngiliz Teğmen (E), HMS Prince of Wales'te savaşa katıldı ve batmaktan kurtuldu [14]
HMS İtme
- HMS Repulse ile savaşa giren ve batmaktan kurtulan İngiliz Kodlayıcı Bay Rennie Watson [15]
- HMS Repulse ile savaşa katılan ve batarken ölen İngiliz Asteğmen "quotS" Bay John Louie Colclough Watson [15]
- Bay Sidney Watson, "Geordie", İngiltere, Newcastle'dan İngiliz Astsubay Gunner, HMS Repulse ile savaşa katıldı ve batmaktan kurtuldu [15]
HMS Kraliyet Meşe
- William Watson (1913-1939), HMS Royal Oak'ta Kraliyet Donanması ile İngiliz Lider Stoker, U-47 tarafından torpidolanıp battığında batan öldü [16]
- Reginald Hugh Watson (1919-1939), Kraliyet Donanması ile İngiliz Able Seaman, HMS Royal Oak'ta U-47 tarafından torpidolanıp battığında batan öldü [16]
- James Watson (ö. 1939), İngiliz Stoker 1. Sınıf Kraliyet Donanması ile HMS Royal Oak'ta U-47 tarafından torpidolanıp battığında batan öldü [16]
- George Watson (ö. 1939), Kraliyet Donanması ile İngiliz Denizci, HMS Royal Oak'ta U-47 tarafından torpidolanıp battığında batan gemide öldü [16]
Gölün Hanımı
- Bay William Watson (d. 1813), Strabane, Kuzey İrlanda'dan, 8 Nisan 1833'te İskoçya'nın Greenock kentinden Quebec, Kanada'ya giden "Lady of the Lake" gemisiyle gemi buza çarptığında ve Newfoundland kıyılarında battığında İrlandalı işçi 11 Mayıs 1833 ve batarken öldü
RMS Lusitania
- Kanada, Seaforth'tan RMS Lusitania'ya binen ve batan Kanadalı 3. Sınıf yolcu Bayan Kate Watson [17]
- Bayan Katherine Watson, İngiltere'den 1. Sınıf İngiliz Yolcu, RMS Lusitania'da denize açıldı ve batmada öldü [17]
RMS Titanik
- Bay Ennis Hastings Watson (d. 1912), 15 yaşında, İrlanda'nın Belfast kentinden İrlandalı Elektrikçi Çırağı, RMS Titanic'te çalışan ve batmada ölen [18]
- Bay W. Watson (ö. 1912), 27 yaşında, Southampton, Hampshire'dan İngiliz İtfaiyeci/Stoker, RMS Titanic'te çalışan ve batmada ölen [18]
USS Arizona
- Amerikan Boatswain'in Birinci Sınıf Arkadaşı olan Bay Howard L. Watson, 7 Aralık 1941'de Pearl Harbor'a yapılan Japon saldırısı sırasında "USS Arizona" gemisinde çalışırken battı, batmaktan kurtuldu [19]
- Bay William Lafayette Watson, Florida, ABD'den "USS Arizona" gemisinde çalışan Üçüncü Sınıf Amerikalı İtfaiyeci 7 Aralık 1941'de Pearl Harbor'a yapılan Japon saldırısı sırasında battığında, batarken öldü [19]
İlgili Hikayeler +
Watson Sloganı +
Slogan aslında bir savaş çığlığı veya sloganıydı. Sloganlar ilk olarak 14. ve 15. yüzyıllarda silahlarla gösterilmeye başlandı, ancak 17. yüzyıla kadar genel olarak kullanılmadı. Bu nedenle, en eski armalar genellikle bir slogan içermez. Sloganlar nadiren silah bağışının bir parçasını oluştururlar: Çoğu hanedan otoritesi altında, bir slogan armanın isteğe bağlı bir bileşenidir ve birçok aile bir sloganı göstermemeyi tercih ettiğinde isteğe bağlı olarak eklenebilir veya değiştirilebilir.
sloganı: Mea gloria fides
Slogan Tercümesi: Sadakat benim şanımdır.
Tarihimiz
A.S.'yi kutlamak benim için bir zevk. Watson Group'un 180. Yıldönümü hepinizle!
1841'de kurulan, 27 pazarda 16.000'den fazla mağaza işleten, sadece küçük bir dispanserden dünyanın en büyük uluslararası sağlık #038 güzellik perakendecisi haline geldik. OLARAK. Watson Group, Hong Kong'daki ve hatta muhtemelen dünyadaki en uzun soluklu şirketlerden biridir.
140.000'den fazla çalışanımız her yıl 5,9 milyar müşteriye hizmet vermektedir. Pek çok küçük etkileşim ve sahne arkası hikayesi, A.S. Watson Group bugün sadece başarılı bir iş değil, aynı zamanda insanların yaşamlarının ve topluluklarının çok sevilen bir parçası.
Ardından 180 Yıllık AŞK Tarihimizden sevgi dolu anlar ve dokunaklı hikayeler var. Aşk bizi her zaman ekstra yol kat etmeye, müşterilere sevildiğini hissettiren ve karşılığında markalarımıza aşık eden gerçek sıcaklığı sağlamaya itmiştir.
Bu özel günde, AŞK Tarihimizle dolu bu kitabı size ithaf etmek istiyorum. Ayrıca destekleriniz ve büyüme hikayemizde önemli bir rol oynadığınız için tüm müşterilerimize, çalışma arkadaşlarımıza ve iş ortaklarımıza teşekkür ederim.
John B. Watson
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
John B.Watson, dolu John Broadus Watson, (9 Ocak 1878, Travellers Rest, Greenville yakınlarında, Güney Carolina, ABD - ö. 25 Eylül 1958, New York, New York), davranışçılığı kodlayan ve yayınlayan Amerikalı psikolog, onun görüşüne göre, psikolojiye bir yaklaşım olan, çevresel olaylar ve insan davranışı arasındaki ilişkilerin nesnel, deneysel çalışmasıyla sınırlıydı. Watsoncı davranışçılık, 1920'ler ve 30'lar boyunca Amerika Birleşik Devletleri'nde baskın psikoloji haline geldi.
John B. Watson'ın çocukluğu nasıldı?
John B. Watson, yoksul bir çiftçi ailesinde büyüdü. Babası çok içti, şiddete eğilimliydi ve sık sık yoktu, sonunda John 13 yaşındayken aileyi terk etti. Kendi hesabına göre, John asi bir çocuk ve fakir bir öğrenciydi.
John B. Watson nerede eğitim gördü?
John B. Watson küçük bir çocukken, Güney Karolina'daki Travellers Rest'te tek odalı bir okulda ve mütevazı bir özel akademide eğitim gördü. 16 yaşındayken Greenville, Güney Carolina'daki Furman Üniversitesi'ne girdi ve 1899'da yüksek lisans derecesi aldı. Doktora derecesi aldı. 1903'te Chicago Üniversitesi'nde psikoloji alanında
John B. Watson ne yazdı?
John B. Watson, diğer eserlerin yanı sıra şunları yazdı: Davranış: Karşılaştırmalı Psikolojiye Giriş (1914) Bir Davranışçının Bakış Açısından Psikoloji (1919), psikolojisinin kesin ifadesi olarak kabul edildi davranışçılık (1925), genel okuyucu için bir kitap ve Bebek ve Çocuğun Psikolojik Bakımı (1928).
John B. Watson neden ünlüdür?
John B. Watson is famous for having founded classical behaviourism, an approach to psychology that treated behaviour (both animal and human) as the conditioned response of an organism to environmental stimuli and inner biological processes and that rejected as unscientific all supposed psychological phenomena that were not objectively measurable or observable.
Watson received a Ph.D. in psychology from the University of Chicago (1903), where he then taught. In 1908 he became professor of psychology at Johns Hopkins University and immediately established a laboratory for research in comparative, or animal, psychology. He articulated his first statements on behaviourist psychology in the epoch-making article “Psychology as a Behaviorist Views It” (1913), claiming that psychology is the science of human behaviour, which, like animal behaviour, should be studied under exacting laboratory conditions.
His first major work, Behavior: An Introduction to Comparative Psychology, was published in 1914. In it he argued forcefully for the use of animal subjects in psychological study and described instinct as a series of reflexes activated by heredity. He also promoted conditioned responses as the ideal experimental tool. In 1918 Watson ventured into the relatively unexplored field of infant study. In one of his classic experiments—and one of the most controversial in the history of psychology—he conditioned fear of white rats and other furry objects in “Little Albert,” an orphaned 11-month-old boy.
The definitive statement of Watson’s position appears in another major work, Psychology from the Standpoint of a Behaviorist (1919), in which he sought to extend the principles and methods of comparative psychology to the study of human beings and staunchly advocated the use of conditioning in research. His association with academic psychology ended abruptly. In 1920, in the wake of sensational publicity surrounding his divorce from his first wife, Watson resigned from Johns Hopkins. He entered the advertising business in 1921.
Watson’s book davranışçılık (1925), for the general reader, is credited with interesting many in entering professional psychology. Following Psychological Care of Infant and Child (1928) and his revision (1930) of davranışçılık, Watson devoted himself exclusively to business until his retirement in 1946.
The Editors of Encyclopaedia Britannica This article was most recently revised and updated by John P. Rafferty, Editor.
Tarih
The Vegan Society was founded in November 1944 and we’ve made tremendous progress since.
Early vegans
The Vegan Society may have been established 75 years ago but veganism has been around much longer. Evidence of people choosing to avoid animal products can be traced back over 2,000 years. As early as 500 BCE, Greek philosopher and mathematician Pythagoras promoted benevolence among all species and followed what could be described as a vegetarian diet. Around the same time, Siddhārtha Gautama (better known as the Buddha) was discussing vegetarian diets with his followers.
Fast forward to 1806 CE and the earliest concepts of veganism are just starting to take shape, with Dr William Lambe and Percy Bysshe Shelley amongst the first Europeans to publicly object to eggs and dairy on ethical grounds.
The first modern-day vegans
In November 1944, Donald Watson (right and below) called a meeting with five other non-dairy vegetarians, including Elsie Shrigley, to discuss non-dairy vegetarian diets and lifestyles. Though many held similar views at the time, these six pioneers were the first to actively found a new movement - despite opposition. The group felt a new word was required to describe them something more concise than ‘non-dairy vegetarians’. Rejected words included ‘dairyban’, ‘vitan’, and ‘benevore’. They settled on ‘vegan’, a word that Donald Watson later described as containing the first three and last two letters of ‘vegetarian’. In the words of Donald Watson, it marked “the beginning and end of vegetarian”. The word vegan was coined by Donald Watson from a suggestion by early members Mr George A. Henderson and his wife Fay K. Henderson that the society should be called Allvega and the magazine Allvegan.
Although the vegan diet was defined early on it was as late as 1949 before Leslie J Cross pointed out that the society lacked a definition of veganism and he suggested “[t]he principle of the emancipation of animals from exploitation by man”. This is later clarified as “to seek an end to the use of animals by man for food, commodities, work, hunting, vivisection, and by all other uses involving exploitation of animal life by man”.
The society was first registered as a charity in August 1964 but its assets were later transferred to a new charity when it also became limited company in December 1979. The definition of veganism and the charitable objects of the society were amended and refined over the years. By winter 1988 this definition was in use - although the phrasing has changed slightly over the years - and remains so today:
[…] a philosophy and way of living which seeks to exclude—as far as is possible and practicable—all forms of exploitation of, and cruelty to, animals for food, clothing or any other purpose and by extension, promotes the development and use of animal-free alternatives for the benefit of humans, animals and the environment. In dietary terms it denotes the practice of dispensing with all products derived wholly or partly from animals.
Delving into Vegan Society archives
Our researcher-in-residence, Dr Sam Calvert, has been hard at work delving into our archives at Vegan Society HQ, discovering how The Vegan Society began and how we have grown over the decades. Her findings are published as a pdf entitled Ripened by Human Determination: Seventy Years of The Vegan Society. It is available to download here.
A transcript of an interview with Donald Watson from 2002 is available here and his 2005 obituary, from the archives, can be found here.
The story continues
The Vegan Society continues to hold true to the vision of our founding members as we work towards a world in which humans do not exploit other animals. We’re as determined as ever to promote vegan lifestyles for the benefit of animals, people and the environment.
Thomas Watson at the Beach
It’s summertime. We are at the beach, and we have great companions along. We have some Puritan authors. Dr. Sinclair Ferguson recently introduced us to the wonderful box set of ten volumes containing fifteen classic works by the Puritans. So in the month of June, we will be selecting books from this box set and taking them to the beach with us. Dr. Ferguson writes that this little library “will no doubt be treasured for the quality of its production. Its ten volumes are built to last, but it will be even more highly prized for the wonderful selection of Puritan literature it contains.”
First, let’s think a little bit about these Puritans. They have a bad reputation for being sour and dour. Dr. Ferguson says, “The volumes in this little library tell a different story. It is one of a people committed to the knowledge, worship, and service of God, living under his loving care as their heavenly Father, according to his word, experiencing forgiveness and new life in Christ, and conscious of the communion and power of the Holy Spirit.” That is certainly true of the first Puritan we want to talk about, Thomas Watson.
We have visited with Watson before in Five Minutes in Church History. We’ve talked about his body of divinity and his book on repentance. He was an alum of Emmanuel College, Cambridge. He was a pastor in London. During his time as a pastor, he was arrested and jailed for two years for Nonconformity. Then in 1662, he was one of a few thousand who were kicked out of their pulpits as part of the Great Ejection. These were Puritans all. They were forced out of their pulpits of Anglican churches because of Queen Elizabeth’s Act of Uniformity. After Watson was ejected, he still managed to find churches and pulpits where he could preach. In fact, for a few years he pastored alongside Stephen Charnock, the author of The Existence and Attributes of God and a fellow Emmanuel College alum.
In this box set, Watson’s work is titled All Things for Good. The original title was A Divine Cordial, or, the Transcendent Privilege of Those That Love God and Are Sovereignly Called. A cordial is a comforting or pleasant tasting medicine. And so this is a devotional book of comfort. This new title comes from Romans 8:28: “We know that for those who love God all things work together for good, for those who are called according to his purpose.” This book is one long meditation and application of Romans 8:28.
Watson begins with those first two words: “We know.” He goes on to say that this is a “certain privilege,” this thing that we are to know. Then he divides his book into three parts. The first is “All things work together for good.” The second part is “To them that love God,” and it deals with loving God. The final part deals with the final clause of this verse: “To them who are called according to his purpose.” This concerns the doctrine of unconditional election.
There is much to talk about concerning Watson and All Things for Good. We will pick up again next time. For now, that’s Thomas Watson, our first Puritan at the beach.
Location and Facilities
Pasatiempo Golf Club is located in Santa Cruz, California, and many of its holes offer spectacular views of nearby Monterey Bay.
Pasatiempo is a convenient drive from four local airports (Monterey, San Francisco, Oakland and San Jose). We are less than an hour’s drive from Pebble Beach and Spyglass Hill golf courses, making this region the perfect destination to access Golf Digest’s top 3 courses you can play in California.
Pasatiempo’s outstanding facilities include a fully stocked Golf shop, driving range, chipping green, putting green, the MacKenzie Bar & Grill and the famous Hollins House Restaurant/Special event venue. Pasatiempo is the perfect place for golf outings, daily bar & grill service, corporate meetings, banquets, weddings, and fine dining.
- Alan Shipnuck, Senior Writer, Sports Illustrated (May 25, 2011)
1870s
A.S. Watson sets up scholarship to support local medical school. Dr Sun Yat–sen, the renowned politician and revolutionist in China, is also one of the beneficiaries under the scholarship scheme
The Hong Kong Dispensary begins trading under the name A.S. Watson & Company.
A.S. Watson expands overseas to the Philippines and China establishes a pharmacy and a soft drink factory (1884) in Manila.
A.S. Watson becomes the 15th company registered on the Hong Kong Company Registry.
A.S. Watson operates 35 stores and produces about 300 dispensary, toiletry and perfumery lines.
There is a deadly plague in Hong Kong in 1890s-1920s, costing over 10,000 lives and hygiene of drinking water becomes a major health concern. Many people become ill due to the unclean water.
Watsons Water is established to provide safe and reliable distilled water in Hong Kong.
High Speed Rail Summit: "Faster and Further: a shared vision for High Speed Rail"
Nicola Sturgeon was born in Irvine in 1970 and educated at Greenwood Academy. She studied law at the University of Glasgow, where she graduated with LLB (Hons) and Diploma in Legal Practice.
Before entering the Scottish Parliament she worked as a solicitor in the Drumchapel Law and Money Advice Centre in Glasgow.
She was elected MSP for Glasgow in 1999, and is now MSP for Govan. Before being appointed Deputy First Minister and Cabinet Secretary for Health and Wellbeing after the May 2007 election she had been Shadow Minister for Education, Health & Community Care and Justice. In September 2012, still as DFM, she was appointed Cabinet Secretary for Infrastructure, Investment and Cities with responsibility for government strategy and the constitution.
Keith Brown MSP
Minister for Transport and Veterans, Scottish Government
Keith Brown served with the Royal Marines before pursuing a career in local government administration, where he was also an active trade union representative with UNISON. He is a graduate of Dundee University and studied at the University of Prince Edward Island.
He has been a Member of the Scottish Parliament since 2007 and is currently the constituency MSP for Clackmannanshire and Dunblane. Before his election he served for 11 years as a councillor in Clackmannanshire, and held the post of Council Leader from 1999 to 2003.
He became Minister for Skills and Lifelong Learning in February 2009 and has since held a number of ministerial roles before becoming Minister for Transport and Veterans in September 2012.
He was appointed Cabinet Secretary for Infrastructure, Investment and Cities in November 2014 and appointed Cabinet Secretary for the Economy, Jobs and Fair Work in May 2016.
Originally from Edinburgh, Keith now lives in Dollar with his three children.
/>@KeithBrownSNP />@ScotGov
Norman Baker MP
Parliamentary Under-Secretary of State for Transport, UK Government (video address)
Norman Baker MP has been Parliamentary Under-Secretary of State for Transport since May 2010 and is the Liberal Democrat Member of Parliament for Lewes, East Sussex.
Born in Aberdeen in 1957, Norman moved to Hornchurch, Essex, in 1968. He was educated at the Royal Liberty School, Gidea Park, before taking a degree in German at Royal Holloway College, University of London.
Prior to entering the House of Commons in 1997, he had a variety of jobs including periods as a Regional Executive Director for Our Price Records, a teacher of English as a second language and clerk at Hornsey Railway Station.
He was elected to his local councils &ndash Lewes District and Beddingham Parish &ndash in 1987, and two years later was elected to East Sussex County Council. In 1991 he became Lewes District Council&rsquos first ever Liberal Democrat leader.
Norman held a number of portfolios in the Liberal Democrat Shadow Cabinet, including Shadow Minister for the Cabinet Office, Shadow Chancellor of the Duchy of Lancaster, and Shadow Secretary of State for Transport.
As an MP, Norman made his reputation for uncovering scandal and as a dedicated and effective campaigner for the environment and animal rights.
Norman has a passion for music collecting records, occasionally singing in a 60&primes rock band, and hosting a Sunday morning radio show at his local radio station. He is married to Liz and has three daughters.
sorumluluklar
- Rail (including commercial, operational performance and Community Rail)
- Buses &ndash including concessionary fares
- Taxis
- Light rail and trams
- Smart ticketing (including rail fares and ticketing)
- Traffic management
- Regional and Local transport (including local roads, maintenance, Major Projects, winter resilience)
- Natural environment &ndash including biofuels
- Sustainable travel &ndash including walking and cycling
- Accessibility and equalities
- Alternatives to travel
- SMEs and growth
Professor Roderick A Smith
Research Professor of Railway Engineering, Imperial College London
Professor Roderick A Smith, now Chief Scientific Advisor to the Department of Transport, has had an academic career at the Universities of Oxford, Cambridge, Sheffield and Imperial College. He has been Head of the Departments of Mechanical Engineering at both Sheffield and Imperial College London, and a Fellow of Queens&rsquo College Cambridge and St John&rsquos College Oxford. He holds visiting Chairs in several countries.
He has published widely in areas of fatigue and structural integrity, and has lectured in many countries. Latterly his work has centred round railways: he has held two Royal Academy of Engineering Research Chairs in advanced railway engineering at Sheffield and Imperial. He is widely called upon as an expert witness, both in the UK and abroad: most recently he acted as an advisor to a major Government inquiry on metro failures in Singapore. He has played a leading technical role in the inquiry following the Hillsborough football stadium disaster, and led a specialist group investigating the effect of volcanic ash on jet engines in 2011. He is frequently quoted in the press and has made many radio and television appearances. He is immediate Past President of the Institution of Mechanical Engineers. He was recently awarded the Degree of Doctor of Science honoris causa by the University of Lincoln.
He has made many visits to Japan, is married to a Japanese wife and initiated the gift of a &ldquobullet&rdquo train to the National Railway Museum. He has served as a Trustee of the Science Museum for two four year terms. He is a keen mountaineer and member of the Alpine Club.
Jim Steer
Director, Greengauge21 and Steer Davies Gleave
Jim Steer is the founder of Steer Davies Gleave, transport consultants, where he is a Board Director.
He established Greengauge 21 in 2006 to foster debate on a high speed rail network for Britain. Greengauge 21 has an on-going programme of research funded by a Public Interest Group.
He was seconded to the Strategic Rail Authority from 2002-5, heading strategy and planning.
He is Vice President of the Chartered Institute of Logistics and Transport, and a columnist for the Transport Times, and was a member of HS2 Ltd&rsquos Strategic Challenge Panel.
Dr Pete Waterman OBE
Supporter of High Speed Rail
Dr PETE WATERMAN OBE, DL is the most successful British producer-songwriter in pop history, an author, DJ, Pop Idol judge and television presenter and a lifelong entrepreneur. Perhaps best known as one-third of the phenomenally successful Stock Aitken Waterman team and for his world-famous PWL label and production company, Pete has sold in excess of 500 million records around the world over five decades, launching artists such as Kylie Minogue, John Travolta, Rick Astley and Steps. Amongst countless international industry awards, in 1990 Pete was recognised as the Music Industry&rsquos Man of the Year.
Beyond music, Pete has a lifelong love for the railways. Since buying the first national rail franchise in 1993, Pete has continued to contribute massively to the preservation and development of this historic and essential industry. In 1997, he established London & North Western Railway, a state-of-the-art independent railway maintenance company. In 2005 he sold LNWR to Arriva (now DB Schenker), allowing him to focus on Britain&rsquos largest railway heritage business, London & North Western Railway Heritage Company, an independent facility in Crewe for the repair and maintenance of diesel locomotives which employs 50 people.
Pete is also the proud owner of significant commercial and historic locomotives (at one time including the legendary &lsquoFlying Scotsman&rsquo) and rolling stock, the largest O-gauge model railway in Europe and Just Like The Real Thing, his own model train company, and recently led the successful campaign for the National Skills Academy for Railway Engineering. Not bad for a lad who started his railway career as a fireman!
Pete is a director and currently chairs the board of Cadogan Entertainment Investments Ltd, the landlords of County Hall, Britain&rsquos second biggest building and a key London tourist attraction. After receiving honorary degrees from Coventry University in 2001 and the University of Liverpool in 2004, Pete was awarded the OBE for his services to music in the Queen&rsquos New Year&rsquos Honours List in 2005, and Deputy Lieutenant of Cheshire in 2010.
Councillor Alistair Watson
Council Business Manager, Glasgow City Council
Alistair Watson entered local government in 1995 after an active period with the trade union ASLEF. He is 58 years of age and resides in Cardonald in Glasgow, broadly representing the area in which he grew up.
Alistair's aim is to achieve change on behalf of the community, particularly from a transport perspective as this is the brief which interests him most.
Since becoming a councillor Alistair has held the following positions at various times:-
&bull Vice-convener, Roads and Transportation Committee
&bull Convener, Land and Environmental Services Department
&bull Chair, Road Safety Committee
&bull Chair, West of Scotland Road Safety Forum
&bull Chair, Strathclyde Passenger Transport
&bull Chair, Strathclyde Partnership for Transport
&bull Chair, Regeneration and the Economy Committee
&bull Chair, Intelligent Transport Systems Political Grouping
&bull From 27 June 2013, Executive Member for Sustainability and Transport
&bull Current Business Manager of the Council
GlasgowCC
Andrew Boagey
Business Director for Northern Europe, Systra
Andrew is Systra&rsquos Business Director for Northern Europe and leads Systra&rsquos participation as project delivery partner for London&rsquos Crossrail.
Andrew also led Systra&rsquos involvement in Britain&rsquos first high speed line, HS1 and is now advising HS2 - the promoters of the UK&rsquos next high-speed rail line from London to Birmingham - on the railway&rsquos design parameters.
Colin Stewart
Global Rail Business Leader, Arup
Colin is a Director of Arup, where he is jointly responsible for the Partnership&rsquos international design operation for transport projects.
Colin was the Technical Director and Deputy Project Director for the design and project management of the UK&rsquos first high speed line, the £6bn HS1 (the Channel Tunnel Rail Link), before moving on to the Board of Control which oversaw the successful delivery of the project to time and budget.
He is currently Project Director for the route options study being carried out by Arup for HS2 Ltd., to identify a new high speed line from London to the West Midlands and also the proposed Y-route to the North-East.
He leads Arup&rsquos Global Rail Business, which has a turnover of approximately £180m, and incorporates rail projects from light rail to high speed in countries across the world, including Europe, East Asia, America and Australia.
Arup High Speed Rail projects include High Speed 1 and High Speed 2 in UK, California High Speed Rail, Texas High Speed Rail, Express Rail Link (China to Hong Kong), Portugal HSL, High Speed Line Holland and Beijing South High Speed Rail Station.
Colin has played key roles in the delivery of major infrastructure projects and has first hand experience of private finance projects through his roles as project manager, designer and technical advisor to financial institutions and strategic advisor for the implementation of private finance initiatives.
Councillor Paul Watson
Chair, Association of North East Councils
Councillor Paul Watson was elected as Chair of the Association of North East Councils in October 2009.
The Association of North East Councils brings together the 12 local authorities in the North East of England on a cross Party basis. Working together they are a strong voice for the local government sector and seek to influence national policy decisions on key issues for the North East, including transport, the economy, resources, culture, health and the environment.
Cllr Watson is also Leader of Sunderland City Council (since May 2008), after previously serving as Deputy Leader since May 2006. Prior to that, he was Portfolio Holder for Regeneration and Community Cohesion.
Born in Sunderland, he served an apprenticeship at Sunderland Shipbuilders where he worked until 1981. He has been a self-employed businessman ever since. Cllr Watson has an Honours Degree in Law awarded by Teesside University in 1998.
The Leader of the Council, as Leader of the controlling majority political group, Chairs the Cabinet and acts as the Council&rsquos lead political spokesman.
He is also Chair of the Port of Sunderland, one of the leading North Sea ports.
Cllr Watson represents the City Council at national and sub-national levels on a number of key organisations. As well as being Chair of the Association of North East Councils he is Executive Member of the Local Government Association Chair of the Sunderland Economic Leadership Board Chair of the Tyne and Wear Development Company and is a member of the European Union&rsquos Committee of the Regions. He also sits on the board of the Sunderland Football Club foundation.
Rupert Walker
Head of HSR Development, Network Rail
Stephen Clark
Rail Programme Director, Transport for Greater Manchester
Stephen has been the Rail Programme Director at Transport for Greater Manchester (TfGM) since 2010 &ndash a role created to build a stronger focus around rail in the region. He has played a leading role in developing evidence and stakeholder support for rail investment in the north of England, such as that included in DfT&rsquos recently published plans for the period to 2019.
In 2011 the ten Greater Manchester districts formed the country&rsquos first Combined Authority (GMCA). In this context Stephen has led Greater Manchester&rsquos work, with partners across the North, to develop a proposition for Westminster government to devolve decision-making in rail franchising.
Stephen joined TfGM after a stint at Manchester City Council where he combined the roles of Head of Transport Policy for the city and Deputy Clerk to GM Integrated Transport Authority.
In 2008 Stephen moved to Greater Manchester from the Department for Transport where he had been Head of Rail Strategy. His time at DfT included negotiating the relocation of railway carriage sidings to make way for the Olympic site and Orbit sculpture. Prior to DfT he had been Director of Planning at the Strategic Rail Authority &ndash where he published the first Route Utilisation Strategies. Before that time Stephen had a railway industry career including roles in British Rail, Network South East, Thameslink, OPRAF and Railtrack. These roles included making case for the Leeds station re-development in 2002, procuring first generation franchises in 1997, developing Thameslink services to Brighton in 1995, and advising on British Rail on forecasting for European freight and InterCity sandwiches! He has a PhD in geological sciences, and is a member of the Institution of Engineering and Technology&rsquos Transport Policy Panel.
David Hodges
Public Affairs Manager, London Chamber of Commerce and Industry
David's policy brief at the London Chamber of Commerce and Industry focuses on 'London's Infrastructure', with a particular focus on major transport projects. David has spoken at a number of events on the vital importance of projects like High Speed 2 to the economy on behalf of the business community.
Previously David has worked in the House of Commons, and in political consultancy advising a number of international businesses across the technology, manufacturing, energy and skills sectors. Prior to entering politics, David studied History and Politics at the University of Leicester before completing a Masters at Brunel University.
Julian Daley
Network Development Officer, Merseytravel Lead Officer for the West Coast Rail 250 campaign