Dünyanın birçok ormanlık bölgesine özgü büyük (0,3 ila 1,0 inç) karıncalardır. Çeneleriyle çiğnenmiş galerilerden oluşan ahşap içine, tercihen ölü, nemli ahşaptan yuvalar yaparlar. Bununla birlikte, termitlerin aksine odun tüketmezler. Bazen marangoz karıncalar ağaç bölümlerini oyarlar. Ayrıca genellikle ahşap binaları ve yapıları istila ederler.
Yetişme Ortamı
Marangoz karınca türleri, çoğunlukla orman ortamlarında olmak üzere nemli, çürüyen veya içi boş ahşapta hem açık havada hem de kapalı alanda bulunur. Yuvanın farklı bölümleri arasında hareket etmesini sağlamak için geçiş yolları sağlamak için ahşap damarlara "galeriler" açarlar. Bir evin etrafı ve altı pencereler, çatı saçakları, güverteler ve sundurmalar gibi belirli kısımlarının marangoz karıncalar tarafından istila edilmesi daha olasıdır çünkü bu alanlar neme karşı en savunmasızdır. Marangoz karıncaların kapsamlı yer altı tünel açma sistemleri inşa ettikleri bilinmektedir. Bu sistemler, genellikle karıncaların bal özünü çıkardığı ve beslediği yaprak biti kolonileri gibi bazı besin kaynaklarında sona erer. Bu tünel açma sistemleri genellikle ağaçlarda da mevcuttur. Koloniler tipik olarak, daha küçük uydu kolonileri tarafından çevrelenmiş ve desteklenmiş merkezi bir "ana" koloni içerir.
Beslenme
Marangoz karıncaları hem yırtıcı hem de çöpçü olarak kabul edilir. Bu karıncalar, tipik olarak diğer ölü böceklerin parçalarını ya da diğer böceklerden türetilen maddeleri yiyen toplayıcılardır. Bunlar için yaygın yiyecekler arasında böcek parçaları, yaprak bitleri tarafından üretilen "bal özü" ya da bitkilerden elde edilen ekstrafloral nektar bulunur. Bal, şurup veya meyve suları gibi diğer şekerli sıvıları yedikleri de bilinmektedir. Çoğu marangoz karınca türü geceleri yiyecek arar. Yiyecek ararken, genellikle ölü böcekleri toplar ve tüketirler. Bazı türler daha az yaygın olarak canlı böcek toplar. Ölü bir böcek bulduklarında, işçiler onu çevreler ve yuvaya geri götürmek için vücut sıvılarını alırlar. Kalan kitin bazlı kabuk geride bırakılır.
Karıncalar, genellikle bireysel olarak yapmayı tercih etseler de, tek tek veya küçük ya da büyük gruplar halinde yiyecek arayabilirler. Ana besin kaynakları normalde proteinleri ve karbonhidratları içerir. İşçiler besin kaynakları bulduklarında, bu bilgiyi yuvanın geri kalanına iletirler ve yuvadan kaynağa kadar alınabilecek en kısa yolu işaretlemek için biyokimyasal iletirler. Oldukça fazla sayıda işçi bu yolu takip ettiğinde, ipucunun gücü artar ve bir yiyecek arama yolu oluşturulur. Bu, gıda kaynağı tükendiğinde sona erer. İşçiler daha sonra buldukları yiyeceği tüketerek ve yuvadaki yiyeceği kusarak (trofalaksis) kraliçeyi ve larvaları beslerler. Toplayıcılık yolları yerin altında veya üstünde olabilir.
Yuvalama
Marangoz karıncalar, çevre nemine duyarlılıkları nedeniyle genellikle yüksek nem oranına sahip ortamlarda yumurtaları barındıran yuvaları inşa etmek için çalışırlar. Bu yuvalara birincil yuvalar denir. Uydu yuvaları, birincil yuva kurulduğunda ve olgunlaşmaya başladığında inşa edilir. Uydu yuvalarının sakinleri arasında yaşlı larvalar, pupalar ve bazı kanatlı bireyler bulunur. Ana yuvalarda yalnızca yumurtalar, yeni yumurtadan çıkan larvalar, işçiler ve kraliçe bulunur. Uydu yuvalarında çevreye duyarlı yumurtalar bulunmadığından, karıncalar onları nispeten kuru olabilen oldukça farklı yerlerde inşa edebilir. Camponotus vagus gibi bazı türler yuvayı kuru bir yerde, genellikle ahşapta yapar.
Düğün Uçuşu
Koşullar sıcak ve nemli olduğunda kanatlı erkekler ve dişiler evlilik uçuşuna katılırlar. Uydu yuvalarından çıkan dişiler, uçarken birkaç erkekle çiftleşir. Erkekler çiftleştikten sonra ölür. Bu yeni döllenmiş kraliçeler kanatlarını atar ve birincil yuva kurmak için yeni alanlar ararlar. Kraliçeler yeni yuvalar inşa eder ve yaklaşık 20 yumurta bırakır. Onları işçi karıncalar ortaya çıkana kadar, büyürken besler. Birkaç yıl sonra üreyen kanatlı karıncalar doğar ve yeni kolonilerin kurulmasına izin verir. Böylece yine uydu yuvaları kurulacak ve süreç kendini tekrar edecektir.
Feromonlar
Diğer sosyal böcek türlerinin çoğunda olduğu gibi, bireysel etkileşim büyük ölçüde kraliçeden etkilenir. Kraliçe, feromon adı verilen ve farklı etkileri olabilen kokularla bireyleri etkileyebilir. Bazı feromonların işçileri sakinleştirdiği bilinirken, diğerlerinin onları heyecanlandırdığı bilinmektedir. Yumurtlayan kraliçelerden gelen feromonal ipuçları, işçi karıncalar üzerinde bakire kraliçelere göre daha güçlü bir etkiye sahiptir.