Paul Mus
Akademisyen bir ailede doğdu, küçük yaşta ailesiyle birlikte Vietnam'a gitti ve Hanoi'da yetişti. Paris Üniversitesi'nde Güneydoğu Asya konusunda başarılı çalışmalar yaptı. 1927'de Hanoi'ye döndükten sonra Uzakdoğu Fransız Okulu Araştırma Enstitüsü'nde sekreter ve kütüphaneci olarak çalışmaya başladı. Bu dönemde arkeoloji gezilerine katılarak eski Çampa Krallığı'na ait yerleşmelerin kalıntılarını buldu. Bu araştırmalarından edindiği bilgilerle, Budizmin kökenleri ve Güneydoğu Asya'daki Hindu kökenli kültürleri ele aldığı Barabudur adlı incelemesini yayımladı (1935).
II. Dünya Savaşı sırasında Afrika'daki Özgür Fransa güçlerine katıldı. Savaşın sonuna doğru Hindistan'daki bir İngiliz istihbarat biriminde çalışmaya başlayan Mus, Vietnam'a dönerek Japonlara karşı direnişi örgütlemekle görevlendirildi. Savaştan sonra Vietnam'a döndü ve General Jacques-Philippe Leclerc'in siyasal danışmanı sıfatıyla, kuzeyde bağımsız Vietnam devletini ilan eden Ho Şi Minh'le görüşmelerde bulundu.
1950'de Yale Üniversitesi'nde konuk öğretim üyeliğine, iki yıl sonra da Güneydoğu Asya uygarlıkları profesörlüğüne getirildi. 1961'de Cezayir Savaşı'nda ölen oğlundan sonra sağlığı giderek bozuldu. Kısa bir süre sonra yaşamını yitirdi.
Başlıca yapıtları[değiştir | kaynağı değiştir]
- Viet-Nam: sociologie d'une guerre (1952; Vietnam: Bir Savaşın Sosyoloji)
- The Vietnamese and Their Revolution (1970; Vietnamlılar ve Devrimleri), John McAlister'le birlikte.
|Bir Fransız'ın biyografisi ile ilgili bu madde bir taslaktır. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz.|