Roma'da yaşayan Angolalı Francisco Eusebio Vinumo, bu ebedi şehri hayal bile edilemeyecek bir rüya olarak görüyor. Ona göre bu hayal şöyle: "Yüzyıllara dayanan bir Hıristiyan geçmişi olan bir şehir. Burada olmak atalarımızın, Hıristiyanlıktaki atalarımızın köklerine dokunmaktır.Azizler, şehitler, papalar ve Hıristiyanlık tarihinde iz bırakmış herkesle birlikte yaşıyor ve sosyalleşiyorsunuz. Burada olmak eşsiz bir deneyimdir çünkü gördüğünüz her şeye hayret edersiniz; havariler ve azizler tarafından aktarılan şeylere dokunursunuz.... Kısacası, Roma'da olmak Kilise'nin evrenselliğini deneyimlemektir".
Ancak Roma'ya gelmeden önce Francis Eusebius çeşitli sınavlardan ve seçimlerden geçti. Geniş bir ailede mutlu bir şekilde büyümüştür. Çocuklarına Rab'bin sevgisini aşılayan annesi İsa'nın Maria Teresa'sı tarafından iyi korunan ve bakılan bir ailede altı kardeşin en küçüğüdür.
Hayatı normal bir şekilde geçti. Bu yüzden de mesleğinin "Musa, İbrahim, Yeşaya, Yeremya, Samuel ve bazı rahip ve rahibelerin bir tür sihirli dokunuşa sahip olan İncil'deki meslekleri gibi" olağanüstü bir yanı olmadığını açıklar. Bununla birlikte, belki de Francis'in bahsettiği 'sihirli dokunuş' ona sıradan, günlük yaşamı sırasında sevgili annesi tarafından verilmiştir.
Maria Teresa, kucak açan, eğiten ve önemseyen Afrikalı bir anne olarak, altı çocuğunu (üçü erkek, üçü kız ve yedincisi cennette) bazen ailece dua ettikleri ilmihal ve tespih gibi dini faaliyetlere katılmaları ve en önemlisi de Kutsal Ayin'e katılmaları için teşvik etmiştir.
Afrika'da disiplinli ve gelenekçi bir aile olarak, dini faaliyetlere katılmadıklarında bazı cezalar aldılar, bu tavsiye edilmeyen bir şeydi, ancak Francis bunu travma yaşamadan "ailemizin Hıristiyan yaşamında komik, alışılmadık olduğu için komik ama dini formasyonumuz için çok önemli" bir şey olarak hatırlıyor.
Bu nedenle, ayinlere ve ilmihallere gitmek çocuklar için bir zorunluluktu ve katılmadıkları takdirde yemek yememe ve bulaşıkları yıkamama cezasına çarptırılıyorlardı. Francisco, hikayesi kesinlikle özleneceği için gülümseyerek şöyle diyor: "Bir annenin sevgisi o kadar büyüktür ki, cezalandırılanlar için, tam bir öğün olmasa bile, sonunda bizim için her zaman biraz yiyecek ayırırdı".
Francis, bu tür cezalar her ne kadar istenmeyen şeyler gibi görünse de, Tanrı'nın çocuklarını sevgiyle düzeltmesi gibi, kendisinin ve kardeşlerinin de bu cezaları nostalji ve minnettarlıkla hatırladığında ısrar eder, Bu ceza pedagojikti, çünkü annemiz her zaman iyiliğimizi isterdi ve bizi doğru yolda görmek isterdi.. Ve bu cezalar sayesinde mesleki maceram başladı.
Pedagojik ceza ve ayine katılma arasında, onda bir ilgi uyandı: rahibi dikkatle gözlemlemek. "Onun kutlama tarzı beni büyülüyordu, özellikle de şarkı söylediği zaman. Tanrı'nın insanları bağına çağırdığı enginlik ve çeşitlilik içinde, o anlarda ona hizmet etmeye çağrıldığımı hissettim"..
Mesleğini keşfetmesinde daha az önemli olmayan bir başka figür de, o zamanlar bir papaz adayı ve şimdi bir rahip olan kardeşiydi. Onun tanıklığı seçimini büyük ölçüde etkiledi.
Bu yüzden kilisesinde En Kutsal Kurtarıcı'nın Rahibeleri tarafından yönetilen meslek gruplarına katılmaya başladı ve daha sonra sunak çocukları grubuna katıldı.
Ancak, papaz okuluna katılma süreci kolay değildi. Her şeyden önce, kilise papazının bir seçim yapması gerekiyordu, çünkü papaz yardımcısı ve papaz adaylarının sayısı boş yerlerin sayısından daha fazlaydı. Neyse ki o da seçilenlerden biriydi. Ancak savaş henüz bitmemişti, çünkü küçük papaz okulunda bir kabul sınavından daha geçmesi gerekiyordu. Bir kez daha, başvuranların sayısı muazzamdı. Dedikleri gibi: "Tanrı sizi çağırdığında, başarana kadar ısrar edin".
Testten birkaç gün sonra, kabul edilenlerden biri olduğunu heyecanla keşfetti. Böylece, 2011 yılında, 14 yaşındayken, Huambo başpiskoposluğundaki Our Lady of Mercy küçük papaz okuluna girdim.
Her yolculukta olduğu gibi, papazlık kariyerinde de zorluklar ve güçlükler olmuştur, ancak bugün papazlık mesleğinde kendini giderek daha olgun hissetmektedir.
"Bulunduğum seminerlerde, hem Angola'da hem de burada Roma'da, Sedes Sapientiae seminerinde, her şey bir araya geldi, böylece inancım, Tanrı'ya, Meryem Ana'ya olan sevgim ve mesleğimdeki azmim büyüdü ve daha da güçlendi," diye coşkuyla ifade ediyor.
Ve Afrika'dan Roma'ya... Başta da söylediği gibi, Tiber Nehri'nin kentinde geçirdiği süre onu öylesine hayrete düşürüyor ki, bunu anlatacak kelime bulamıyor. Ya da belki de vardır: "eşsiz, tekil, tekrarlanamaz ve zenginleştirici" bir deneyim.
Çünkü onun için, alışık olduğundan farklı bir gerçeklikle temas etmek, özellikle de bu yeni bir kültür ve yeni bir yaşam biçimi olduğunda, her zaman zenginleştiricidir. modus vivendi tamamen farklı.
"Bu heyecan verici gerçeği yaşıyorum çünkü Hıristiyanlığın başkenti Roma'da bulunmak eşsiz bir fırsat ve imkân. Sadece yeni bir kültürle değil, dünyanın dört bir yanından gelen insanlarla tanışarak çeşitli kültürlerle temas kuruyorsunuz. Bu, papaz okulunda ve üniversitede birlikte yaşamanın yanı sıra Roma şehrinin ve İtalya'nın dünyayla etkileşim içinde olduğumuz ortamında da yaşanıyor" diyor genç adam. Genç Angolalı.
Francis için farklı ülkelerden ve kültürlerden gelen çeşitli insanlar arasında onları birleştiren tek bir şey var: Hıristiyanlık ve özellikle de Katoliklik.
"Bu deneyim, Kilise'nin 'Tek, Kutsal, Katolik ve Apostolik' doğasını gerçekten görmenizi ve yaşamanızı sağlıyor, ve böylece çeşitlilik içinde birleşmek. Roma'da yaşamak sürekli bir öğrenme deneyimi, eşsiz ve tekrarlanamaz bir zenginlik ve ben bunun tadını çıkarıyorum. Kilise'nin güzelliğini gerçekten evrenselliğinde görüyorum. Roma'nın ebedi şehir olduğunu söylemeye cüret ediyorum, asla ölmediği için değil, sizi ebedi kıldığı için.
Ve çok sevdiği Roma'da yaşadığı harika deneyim için Uluslararası Seminer Sedes Sapientiae ve içinde Kutsal Haç Papalık ÜniversitesiSözlerini içten ve samimi bir teşekkürle bitirmek istiyor:
"Bugün bir diyakoz olarak söyleyebileceğim tek şey şu: teşekkür ederim, teşekkür ederim! gratias tibi Dominive CARF Vakfı'nın hayırseverlerine, bana Ebedi Şehir Roma'da bir papaz adayı ve rahip olarak eğitim alma fırsatını verdikleri için teşekkür ederim!.
Gerardo Ferrara
Tarih ve Siyaset Bilimi mezunu, Orta Doğu konusunda uzman.
Roma'daki Kutsal Haç Papalık Üniversitesi'ndeki öğrencilerden sorumludur.