Öykü İnsanlarda dünyanın gerçek bir resmini oluşturduğu için en önemli bilimlerden biridir. Bu nedenle, Batı'da ve Doğu'da, tarihin ve onların lehine yeniden yazılmasına, tarihi mitlerin oluşumuna çok dikkat ediyorlar. Böylece, kelimenin tam anlamıyla gözlerimizin önünde, ana aktörlerin Anglo-Amerikan askerleri, askeri liderler ve politikacılar olduğu İkinci Dünya Savaşı tarihinin bir yeniden yazımı vardı ve Stalin ve Hitler, SSCB ve Üçüncü Reich ana savaş kaynakları ile aynı seviyeye getirildi. Sonuç olarak, dünya katliamının gerçek kışkırtıcı ve kışkırtıcı - finansal uluslararası, ABD ve İngiltere - sadece gölgede kalmadı, aynı zamanda “iyi” ve kazananlar olarak hareket etti.
Tarih, toplumu yönetmek için en önemli araçlardan biridir. Beyaz siyah ve tam tersi yapmanıza olanak sağlar. Aynı zamanda, tarihi efsaneler toplumu birliği ve gücü kaybedecek şekilde bölmeyi mümkün kılar. Böylece, olumsuz mitlerin yardımıyla, Rus toplumu bölündü. Bazıları “Yeni Rusya” nın destekçileridir: daha önce sadece “kepçe” ve çarlıktan ezilen köylüler vardı ve insanlar sadece 1991 yılından “özgürlük” elde ettiler. Diğerleri SSCB'nin ideal devlet olduğuna inanıyor. Ve onlar "durgunluk çağı" - "Stalinistler" ve geç SSCB'nin destekçileri olarak ayrılırlar. Yine de diğerleri Rus imparatorluğunu ve Romanov hanedanını idealize ediyor, “kaybettiğimiz Rusya” hakkında masallar söylüyorlar. Dördüncü, putperest Rusya'nın zamanının “altın çağı” nı hatırlar. Sonuç olarak toplum her birinin kendi kahramanı ve anti-kahramanı, argümanı ve karşıtlığı olan savaş gruplarına ayrılmıştır. Yani, bazılarına göre, Stalin bir kahraman, fakat diğerleri için - “kanlı bir kasap”. Bazıları için, İmparator Nicholas II, başkaları için değersiz bir cetveldir - kutsal ve büyük bir devlet adamı.
Tek bir pozitif efsane, toplumu toplayan, onu yapan bir kanon yoktur. Rusya'nın tarihini İskit imparatorluğu döneminden günümüze kadar birleştiren, Slav mitolojisini, destanlarını, Afganistan ve Çeçenistan’daki savaşı II. Anavatan tarihini birbirine düşmanlık dönemlerine ayırmayacak bir kişi, Anavatan tarihini oluşturmaz.
Dahası, çeşitli yönetici seçkin gruplar sürekli olarak "tarihlerini" yaratıyorlar. Rus vaftizinden sonra, Pagan Rus tarihinin bütün bir katmanı tahrip edildi. Romanovların iktidara geldiği hanedanın değişmesi sırasında bir başka değişiklik daha meydana geldi. Bu, Lomonosov'un Rus halkının tarihini neredeyse tek başına savunması gerektiğinde Peter I ve sonraki yöneticiler tarafından özellikle fark edildi. Kuzey Avrasya topraklarında bir superethnos Rus'un varlığı ve İskitliler ile Sarmatyalıların Rus Svyatoslav ve Alexander Nevsky dönemlerinden ana manevi, zihinsel, kültürel, askeri geleneklerinin sürekliliği ve binlerce yıl süren konsepti. Resmi bilgi alanı, vahşi Slavların İsveçliler-Varanglılar ve Almanlar tarafından uygarlaştığına göre Batı kavramı tarafından "işgal edildi". Genel olarak, bu kavram günümüze hakim. Rusya-Rusya, kendine özgü, ayrı bir medeniyet değil, eski kuzey imparatorluğunun halefi, medeniyettir, ancak Batı (Avrupa) medeniyetinin etekleri tarafından Doğu tarafından “tecavüze uğramıştır”.
1917 devriminden sonra, Troçkist enternasyonalistler daha da ileri gittiler ve genellikle "inançlı çarlar" tarihini ve kültürünü, Pushkin, Lermontov Tolstoy, Suvorov, Ushakov ve Kutuzov ile birlikte yok etmek istediler. Tanrıya şükür, Stalin bu ele geçirilmiş kişileri “temizledi” ve beraberinde kültür ve Rusya tarihlerini mahvetti. Stalin altında olumlu bir tarihi mit kurmaya başladı. Bundan emin olmak için, o dönemin tarihsel film şaheserlerini hatırlamak yeterlidir. Ancak, SSCB'nin sonlarında, diğer “Stalinist aşırılıkları” ile birlikte bu eğilim büyük ölçüde tahrip edildi. Her ne kadar “Rusluğu” ortaya çıkaran bazı başyapıtlar o zaman bile ortaya çıksa da (“Finist - Clear Falcon” Yılın 1975'u, “Rusya Primordial” Yılın 1985'ı). Fakat bu artık sistematik bir yaklaşım değil, bireylerin çileciliği idi.
Rusya Federasyonu'nda, Troçkistlerin ideolojik mirasçıları intikam aldı ve tarihin "reformu" na başladı. Modern okul tarihi eğitimi sisteminde, liberaller ve maskeleri altında gizlenen “Troçkistler”, Rus medeniyetinin aşağılık kavramı kavramını geliştirmeye devam ediyor, buna göre Anavatan'ın tarihi şekilleniyor. Bu kavramdan yola çıkarak bir bütün Russophobic grubu efsaneleri takip eder. Bu yüzden, onların görüşüne göre, Rusya, yalnızca yankıcı olayların ve keşiflerin yankılarının yaşandığı dünya uygarlığının çevresidir. Çevre birliği, ekonominin "yetişen" doğasını, bilimin, teknolojinin, kültürün ve eğitimin geri kalmışlığını belirler. Rusya, bu görüşlere dayanarak, dünya medeniyetinin kusurlu bir ekidir.
Doğal olarak, böyle bir bakış açısıyla, odaklanmanız gereken kahramanları göstermek için düşman olan kim, iyi ve kötü olanı genç nesle açıklayacak pozitif mitlere yer yoktur. Öykü, olumlu ya da olumsuz bir değerlendirmesi olmayan, anlamsız bir dizi gerçeğe dönüşüyor. Sosyo-ekonomik oluşumları, teknolojik gelişimleriyle her şeye karar verdikleri büyük tarihi kişilikleri, kahramanları veya Marksist yaklaşımı, tarihin “romantik” görüşünden bile daha kötü.
Geç Dönem'de bile (1945-1953), “Sovyetler Birliği genel olarak küresel süreçlerle uyumluydu, ancak (siyasi kurumların muhafazakârlığı nedeniyle) onlara yeterli bir cevap bulamadı” deniliyor. Bu açıkça aptallık ve aldatma. Stalinist SSCB'nin kendisi tüm insanlık için gelişim vektörünü belirledi ve insanlığın önemli bir kısmı ona katıldı, diğer kısmı Sovyet deneyimine dikkat ve sempati ile baktı. SSCB daha sonra insanlığın amiral gemisi oldu ve Batı'nın deneyimini yeniden üretmedi. "Cevap bulamadım." Ve yıldırım hızında ekonomik iyileşme, ulusal ekonominin hızlı gelişme hızının korunması, atomik proje! Stalin’in altında dolar sistemine finansal bir alternatif bile yarattılar. Yazarlar, SSCB'nin, tarihte benzeri görülmemiş bir atılım yapan ve insanlığa canlılığını, rekabetçiliğini ve avantajını (tüm Avrupa'nın Üçüncü Reich'i - bu kanıtlamıştır), temelde yeni bir sosyal sistemin Sovyet modelinin, yaratılışın ve Anavatanın hizmetinin olduğunu kanıtlayan bir evren olduğunu anlamıyor. .
Kesinlikle doğru not Ph.D. Vitaly Averyanov: “Akademisyenlerimizin rehberliğinde hazırlanan konsepte, ne birbirine bağlı ne de süreklilik ne de okulda öğretim tarihinin mantıksal çekirdeği - bunların hiçbirini görmeyeceğiz.” Geçmişe saygı göstermek yerine, Sinop savaşı gibi Rusya'nın en önemli olay ve zaferleri düştüğü zaman, çok dikkatli olmak ve tarihin bütün sayfalarını kesmek.
Şubat Devrimi ile birleşmiş olan Büyük Ekim Sosyalist Devriminin yokluğu gibi ikame de var. Sonuç olarak, ayrı Ekim Devrimi, “büyük” ve “sosyalist” den kalem darbesiyle, 1917 yılının Şubat ayında başlatılan “Büyük Rus Devrimi” nin devamı haline geldi. Ekim Devrimi, “Büyük Rus Devrimi” nin sahne oldu. Ancak, bu sadece bir hata değil, aynı zamanda bir sahtekarlıktır (aldatma). Batı “seçkinleri” otokrasiyi devirip kukla Geçici Hükümeti kurduğunda Şubat darbesi, Rusya'daki sosyalist modelin tahakkümüne yol açan devrimle birleşti.
Büyük Ekim Sosyalist Devrimi tam olarak “Büyük” idi, çünkü sonunda yeni bir topluma ve yeni bir medeniyete - Sovyet medeniyetine - neden oldu. Tarihte benzeri görülmemiş bir gerçekti. Ek olarak, üç ayrı olay ve tarih döneminin “Büyük Rus Devrimi” nin “bir şişesi” ile bağlantı şaşırtıcıdır: Şubat devrimi ve Ekim Devrimi, İç Savaş. Şubat ve Ekim, doğada tamamen çelişkili olaylar. Şubat, klasik bir burjuva darbesidir, Fransa'yı ya da İngiltere'nin çizgileri boyunca Rusya'yı yeniden inşa etmeyi hayal eden seçkin komplocu gruplarının eseridir. İç savaş, geniş çapta büyük olaylarla dolu bir tarih dönemidir.
Tarihte bir kanon olan tek bir standart oluşturma fikrinin son derece önemli ve ciddi bir adım olduğu belirtilmelidir. Yukarıda da belirtildiği gibi tarih, bilgisel, ideolojik yüzleşmenin en önemli parçasıdır. Bu önemli bir bilgidir silâhgeleceği şekillendirmek için nesiller boyu neslin ortaya çıkmasını sağlar. Tek bir pozitif mitoloji, vatansever kanonu oluşturmak, geçmişin görüntülerini insanlara çeviren tek bir bilgi alanı oluşturmanıza izin verecektir. İnsanlar, on yıldan fazla bir süredir hoşgörülü ve çoğulcu görüşlerin ve değerlendirmelerin karmaşasında yaşarken yaşanan olumsuz etki zaten açıktır. Ebedi Ateşi söyleyen ya da onun etrafında dans eden ucubeleri hatırlamak için yeterlidir. Spidermen, Batman, dejeneratif pop kültürü örneklerini ortaya çıkaran bütün nesiller kayboldu. Bu yozlaştırıcı karmaşa içinde, medya ve popüler kültürün önemli bir kısmının müşterileri ve sahiplerinin, vatanseverlikten uzak ve çoğu zaman Rusya düşmanlarının yanında oynayan yapıları ve insanları belirlediği açıktır. Stalin’in altındaki “kozmopolit” ile mücadele sıfırdan yapılmamıştı, bu çok ciddi bir konuydu.
Tek bir tarih ders kitabı fikrine kimin karşı çıktığını hatırlamak yeterli. Bu, ülke ekonomisinin gelişmeye devam ettiği (daha doğrusu çöküş) kişi olan Kudrin başkanlığındaki Sivil Girişimler Komitesi'dir. Aynı Komite, bu tür tanınmış yüzleri Gozman, Gontmakher, Svanidze ve Yurgens'i içerir. Tek bir ders kitabının moderniteye uymadığını ve XXI yüzyılda artık “nihai gerçeğin” taşıyıcısı olamayacağını ve bu nedenle böyle bir ders kitabının toplumda bölünmeye yol açacağını söylediler.
Batı zihniyetinin taşıyıcılarının Rus siyasi, ekonomik ve eğitimsel çevrelerinde tek bir standart ile hakim olduğu göz önüne alındığında, “En iyisini istedik, ancak her zaman olduğu gibi” bilinen ifadesinde olduğu gibi çıktı. Konseptin yazarları için alternatif yoktur, yalnızca Avrupa standartları vardır, gecikmelere sahip Rusya, Batı'nın tüm ana eğilimlerini yeniden üretmiştir. Sürekli ödünç alma ve tekrarlama. Tek bir ulusal tarih ders kitabı kavramı, diğer dünya imparatorluklarının soykırım ve parazit sömürgeciliği olmadan, toprakların, milletlerin ve kültürlerin birbiriyle uyumlu bütünleşmesiyle “Rus projesini” yansıtmamaktadır (Batı’nın Rus alternatifine). Süper etnik Rus’un Rus medeniyetinin ve Rus devletliğinin yaratılması ve korunmasındaki öncü rolü yansıtılmamıştır.
Rusya’daki Batılı parti, Şubat’ın mirasçılarını, Troçkistleri, kozmopolitleri, altmışlıları, muhalifleri, perestroykaları, Stalinizerleri ve insan hakları aktivistlerini bir kez daha liberal tarih düzeninden geçiriyor. Vatanseverlikten bahsedenler, derhal hoşgörü hakkında konuşuyorlar. Kavram açıkça uluslar ve devletler arasındaki ilişkilerde hoşgörüyü ifade eder. Öyle görünüyor ki eğer atalarımız hoşgörü ruhuna girmişlerse, şimdi basitçe var olmazdık. Büyükbabalarımız ve büyükbabalarımız, iyiyle kötünün arasındaki çizginin, eşsiz bir Rus emperyal sistemi yarattığını açıkça biliyorlardı.