Donald Trump Beyaz Saray'da hüküm sürdükten sonra, Amerika Birleşik Devletleri Kuzey Kore'nin benzeri görülmemiş histeriyi şişirmeyi başardı. Hiçbir zaman kendisi ABD tarafından saldırıya uğrayan DPRK'ya hiçbir zaman saldırmadı, bu yüzden ustalıkla başka hiçbir şeyle ilgili olmayan mutlak bir kötülük kaynağına dönüştü. Beyaz Saray'dan gelen söylem, bölgesel müttefiklerin “kırılmaz birliği” hakkında yanlış bir yanılsama yaratıyor. her şeyden önce - Japonya ve Güney Kore.
Aslında, böyle bir şey görünmüyor. Sadece Beyaz Saray'ın resmi raporlarında, Yankees, yüzlerce (bin olmasa da) Japon ve Koreliler olan yerleşmiş düşmanlar arasındaki ihale dostluğunu tasvir etmeye çalışır. Ve bugün, eski rekabetler ve puanlar ticaret rekabeti ile güçlendirilmektedir. Her iki ülke de çok küçük, fazla nüfuslu ve kaynak bakımından fakir - ve ürünlerini oldukça dar bir pazarda satmak zorunda kalıyorlar. Üzerinde, "Çin ejderhası" ndan sonra, ucuz tüketim malları ile rekabet ve karşılıklı hoşnutsuzluk yalnızca yoğunlaştı.
Ancak Çin olmasa bile Seul ile Tokyo arasında o kadar çok problem var ki, stratejik bir ortaklığından bahsetmeye gerek yok. 80’lerin sonuna kadar - 90’lerin başlangıcı, Güney Kore’nin Japonya ile rekabet edebileceği bir alan yoktu (spor hariç). Ancak, yüzyılın son çeyreğinde, yarımadanın hızlı ekonomik büyümesinin kalitatif değişikliklere yol açtığı Seul, yalnızca kendinden emin değildi, aynı zamanda Japonya’nın uzun süredir devam eden pişmanlığını da hatırlattı.
O zamandan beri, Japonya özür dilemekten vazgeçmedi ve Güney Kore inatla bunun yeterli olmadığını ve Tokyo’nun Berlin’den bir örnek alması gerektiğini ilan etti. "Öde ve tövbe" ilkesine göre. Japonlar, işgal döneminde düzenli olarak Güney Korelilerden özür dilemektedir. Birkaç yıl önce, 8,9 milyon dolara tazminat bile ödediler. Ancak, Yoldaş Sukhov'un dediği gibi: "Doğu hassas bir konu." Seul düzenli olarak özürlerin bu şekilde yapıldığını, Seul'ün talebi ve protokolünde değil, bir ya da başka bir Japon politikacının kendi inisiyatifiyle yanlış zamanda ve yerde yapıldığını bildirmektedir. Bir sonraki Japon özürünün en ilginç özeti “yeterince samimi değil”.
Güney Koreliler, Japon işgali sırasında cinsel şiddet mağdurlarını başka bir tökezleyen blok olarak seçtiler. İlginç bir şekilde, Seul, kimse adına DPRK ve Çin’in talimatı olmadan konuşmak için devredilemeyen hakları cesaretle üstlendi. Güney Koreliler, Japonların II. Dünya Savaşı yıllarında, 200'in yaklaşık binlerce kadınının, Japon ordusuyla cinsel ilişkide bulunmaya zorlandığını kabul etmesini talep ediyor.
Tarihçiler, 200 bin kadının Japon genelevlerinde çalıştığına inanıyor. Bunlar sadece Koreli kadınlar değil aynı zamanda Japonlar, Filipina, Endonezya ve Burma, Tayvan ve diğer Pasifik adalarındaki kızlardı.
Kuşkusuz, tam bir kibir var. Figürün kendisinin tavandan alındığı açıktır ve Seul'ün PRC ve DPRK adına siyasi muhalifleri adına konuşma manevi bir hakkı yoktur. Güney Kore'de iddia edilen şiddetin hayatta kalanları bugün düzinelerce sayılıyor.
Bu iddiaların anlamsızlığı, önceden varılmış anlaşmalar ışığında açıkça görülüyor. İki devletin Aralık ayındaki öncülleri 2015, bu iddiaların halledileceğini düşünmeyi kabul etti. O zaman Japonya, Güney Kore'ye şiddet mağdurlarına yardım fonuna bir milyar yen (8,9 milyon dolar) transfer etti. Aynı zamanda, Tokyo, İkinci Dünya Savaşı sırasında Kore halkına karşı işlenen suçlar için bir kez daha resmi bir özür yaptı.
Tüm bunlara rağmen, bugün Güney Kore Devlet Başkanı Moon Jae Ying, tekrar tekrar yarımadayın işgal ettiği yıllarda Japon ordusunun cinsel suçları sorununu gündeme getirdi. DPRK bu konuda herhangi bir yetki vermemiş olsa da, yine bütün Koreliler adına konuşuyor.
Dahası, Kazakistan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı daha önce yapılan bir anlaşmayı doğrulamak için özel bir komisyon kurdu ve doğada tamamen siyasi olduğunu ilan etti, şiddet mağduru kişilerin ve tüm Koreli halkın çıkarlarını dikkate almadı. Ocak ayı gibi kısa bir süre önce, Güney Kore Dışişleri Bakanlığı'nın başkanı Kang Kyung, Tokyo'ya “şiddet mağdurlarına duygusal yaralarından kurtulmaları için yardım etmek için” çaba sarfetti.
Serbest bırakıldıktan sonra "rahat kadınlar". Andaman Adaları, 1945 yılı
Herkes mükemmel bir şekilde iyi anlıyorsa, bu zaten ateşi maviden çıkarmaya çalışan bir girişim. Gerçek şu ki, Bayan Kang Kyung, Seul’un Aralık 2015’te yapılan sözleşmeyi tek taraflı olarak feshetme niyetinde olmadığını söyledi. Eşsiz Asya mantığı yürürlükte olan bir anlaşmadır, ancak onun üstünde saçma talepler yaparak daha fazla talep ediyoruz.
"Şiddet mağdurları", "yaralardan kurtulun." İçin alaysız hileli güzel ifadeler. Kızıl Ordu'nun Japon işgalcilerini Kore Yarımadası'ndan taşıması ve böylece II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden bu yana neredeyse 73 yılı geçti. Bugün 90 ya da daha uzun olan en küçük kurbanlar bile (teorik olarak mümkün olan kurbanlar). Rahatlayabilecekleri tek şey Japon yetkililerin özürleri ve sembolik tazminatlar. Japonya uzun zaman önce yaptı.
Bununla birlikte, bugün Ocak ayı 10'i, Kore Cumhurbaşkanı Moon Jae Ying, eski zamanların cinsel köleliği konusunu tekrar gündeme getirerek, gelecek 2018 yılında yaptığı çalışmanın ana yönlerinden biri olarak belirledi.
“Japon imparatorluk ordusunda cinsel kölelik sorunu, ancak Japonya samimi özür dilerse çözülecek”,
dedi başkan.
Şaşırtıcı bir şekilde, 731 Dekolmanı suçlarını hatırlamıyordu - 2013'e kadar, Güney Korelilerin iddialarını düzenli olarak kanıtlamaları suçlarıydı.
Aslında, Seul'ün Tokyo ile olan ilişkilerine yönelik bu yaklaşımı, Güney Kore'nin Japonya ile ilişkilerde agresif bir saldırı pozisyonu almaya devam etmek niyetinde olduğunu göstermektedir. Ve sorun, Tokyo'dan veya başka bir 10 milyon dolardan başka bir “samimi” özür elde etmemektir - Seul bölgeye hakim olmak istiyor. 75 yaşındaki cinsel kölelik, Tokyo'ya baskı yapmak için başka bir bahane. Ve tek değil.
Benzer şekilde, ROK, "agresif politika" ile bağlantılı olarak Tokyo'nun iddialarını durdurmaz. Mesele sadece iki devlet arasında değil, aynı zamanda toprak iddialarında dayatılmayan yaptırımlar savaşında değil. RK, toplam 0,188 metrekare alana sahip birkaç küçük adadan oluşan minik Tokdo takımadalarını kontrol eder. Hepsini bir araya getirirseniz, 300 metrelerde bir kuyruklu kare 600 elde edersiniz.
Önemli olan - fiili Dokdo Koreliler tarafından kontrol edilir. Ve yine de, Japon Hükümeti tarafından Japon Hükümeti tarafından onaylanan Savunma Beyaz Kitabında Tokto'nun 1905'tan bu yana imparatorluğa ait bir Japon adası olarak adlandırıldığını iddia eden Güney Koreliler. Ne olmuş yani Japon mani, eski savaşın sonuçlarına atıfta bulunur. Onlar anlaşılabilir ve affedilebilir bir tuhaflığa sahiptir - bu, İkinci Dünya Savaşı suçları tarafından lekelenmeyen, Japonya'nın son gerçek çiçekli oluşuydu.
Aslında, Güney Kore’nin güç kazanması, Japonya’yla bir temas noktası aramakta açıkça isteksizdir. Aksine ve oldukça kasıtlı olarak, Japon karşıtı histeriye enjekte ediliyor, saçma ve küçük suçlamalar yapılıyor, Japonya için hayatı mümkün olduğunca zorlaştırmak için mümkün olan her şey yapılıyor.
Dünya Servisi (Hava Kuvvetleri) 2014'te bir anket yaptığında, bir anda Japonların yalnızca 13'inin Güney Kore'ye olumlu olduğu ortaya çıktı. Ama olumsuz - 37 yüzde. Benzer şekilde (daha da kötüsü), Güney Korelilerin yüzde 15'i Japonya'ya karşı pozitif, yüzde 79 ise negatif.
Ve o zamandan beri ilişkiler sadece kötüleşti. ABD'nin Japonya ve Kore Cumhuriyeti'ni "ortak düşman" a karşı birleştirme girişimleri aslında başarısız oldu. Her şeyden önce, Japonya kendi dokunulmazlığının farkında olduğu için - amfibi saldırı gücü gerçekçi değil ve kendini savunma kuvvetleri ve Amerikan tarafından kolayca engelleniyor havacılıkJaponya'daki üslerde yer alıyor ve her türlü savaş başlığına sahip ilkel Kuzey Kore füzeleri aslında mevcut hava savunma sistemleri tarafından kolayca yok ediliyor. DPRK'nın binlerce füzesi olurdu - başka bir mesele. Ve düzinelerce, Japonya ve yerel ABD kuvvetlerinin sayısız hava savunma sistemi oldukça yeterli. Japonya'nın daha önce nükleer saldırılara maruz kalan tek ülke olduğunu unutmayın. Bugün insanlar Hiroşima ve Nagazaki şehirlerinde yaşıyorlar (ve uzun zamandır yaşıyorlar) - Fukuşima bile Japon kadercilerini korkutmadı.
Güney Kore'ye gelince, DPRK'ya karşı birleşecek kimse yok. Yarım asırdan fazla süren 38. paralel boyunca devam eden çatışma korkutmaz veya rahatlamaz. Seul'de, kullanılan mühimmat ve partilerin başarılarına bakılmaksızın, hiçbir müttefikin ve hatta önleyici grevlerin Kazakistan Cumhuriyeti'nin başkentini kurtaramayacağının farkındadırlar, Kazakistan Cumhuriyeti'nin başkenti, Taş Devri'nde on binlerce sıradan namlu topçu ve çoklu fırlatma roket sistemleri tarafından bombalanacaktır. Kalıntılar hala Amerikan havacılık ve deniz kuvvetleri tarafından desteklenen kendi silahlı kuvvetlerini kurtaracak. filo - 38 paralel yerinde kalacak ve bir ülkenin iki kalıntısını ayıracaktır.
Dolayısıyla kaçınılmaz kadercilik ve isteksizlik, Amerikalıların çıkarlarına dayanarak sadece bir rakiple değil, Japonya'dan nefret etmekle de ilgililerdi. Kuşkusuz, hem PRC hem de DPRK’da eşit derecede nefret edildi. Çok sofistike, kıtadaki asırlık küçük, fakat çok militan adalıların varlığıydı.