

dön: tellerofstories


William Howard Taft McGaughey, Jr. tarafindan


Bazi insanlar eglence çaginda yasandigini düsünüyor. Eglencenin ve oyunlarin ardinda ciddi planlamanin yer aldigini fark etmiyorlar. Eskiden Nevada'daki Hoover Enstitüsünde arastirma görevliydim. Orada çalisirken, her seyi perspektif içine alan bir dosyaya rastladim.
Her sey 1905 yilinda Ohio, Fremont'da yasayan Alfred Cornelius Johnson adli bir adamin, ABD hükümetinin halk kütüphanesinin ücretsiz olarak kitaplar ödünç verdiginde oldugu gibi halka açik halka açik gösteriler yapmak için komedyen tutmak için fonlari uygun gördügünü yazdigi bir yazida basladi. Johnson, Thomas Jefferson'un hükümetlerin "yasam, özgürlük ve mutluluk arayisi" için tesvik edildigini yazdigini belirtti. Kongre üyesine su soruyu sordu: "Son zamanlarda mutlu tesvik etmek için ne yaptiniz Bay Root?"
Zamanindan önce bir fikirdi. Eglence endüstrisi o zaman kizisti. Buffalo Bill yaslanmaya baslamisti. Halk, kovboy sovlarindan ve bu tür seylerden bikmisti. Yani fikir oturdu. Hükümette kimse bununla ilgilenmedi. Theodore Roosevelt, koruma, Panama Kanali ve güven gizleme gibi ciddi konularda halkin dikkatini çekti. Hükümet saka isine girme fikri aklinda en son sey oldu. Insanlar mizahin kendiliginden oldugunu düsünüyorlardi.
William Howard Taft Baskanliga geldiginde durum düzeldi. Taft sakaya girmekten hoslanan neseli bir yasli adamdi. Korumada o kadar büyük degildi ki. Bir diger önemli nokta, Johnson'in mektubunu birkaç yil önce almis olan Kongre üyesinin su anda Taft'in kabinesinde bulunmasidir. Adi Elihu Root'du.
Kabine üyelerinin hepsi bir gün civarinda - belki 1910'da - oturuyor ve dünyanin durumu hakkinda iniyor ve inlemisti. Sosyalizm, Taft'in temsil ettigi insanlar için tehdit olusturuyordu. Ve modern sanat vardi. Bu dolap elemanlarini duvara kadar itti. Senfonik müzik, cirtlak kediler gibi ses çikarmak üzere yazilmisti. Mademan, stüdyo sanatçilari olarak tual üzerine her türlü tuhaf seyi yapiyordu. Bir adam pisuarin son derece gelismis bir sanat eseri oldugunu iddia etti.
Medeniyet açikçasi köpeklere gidiyordu. Taft yönetimi, egilimi durdurmak için bir seyler yapmalari gerektigine karar verdiler. Ama ne? Federal hükümet hiç fikir veya kültür alaninda herhangi bir proje almadi.
Bu tartisma süresince, Içisleri Sekreteri Elihu Root, Alfred Cornelius Johnson'tan aldigi mektubu hatirlatti. Meslektaslarina, tüm bu saçmaliklarin eski bir Amerikan mizahi tarafindan durdurulabilecegini önermisti. Bu aptal fikirlere düsmek yerine insanlari güldür.
Baskan Taft, masanin basina oturarak biyiklarinin ipuçlarini oksadi, ilgi ile dinledi. Ardindan hemen disari çikti ve dedi ki: Root'un önerisini begeniyor. Evet, hükümetin saka isine girmesini destekleyecekti. Fakat halkin buna hazir oldugu konusunda emin degildi. Dikkatlice hareket etmeleri gerekiyordu. Her sey en azindan baslangiçta gizli tutulmak zorundaydi.
Baskan Taft, Içisleri Bakanligi'nda Kök Altinda kurulmasi için gizli bir bölüme izin verdi. ?lk önce mütevazi bir programdi. Hükümet komedyenleri egitir ve espriler yazmak için bazi yazarlar kiralayacakti. Fikri mülkiyet haklari kavrami henüz gelismemisti. Taft'in fikri ilk baslarda hükümetin belli bir fikra fonu hazirlayip onlari istedikleri kisiye özgür birakmasiydi - belki de gülmeye ihtiyaci olan yaslilikta yasayan yaslilar.
Daha sonra Taft yönetimi, esprilerin acil durumlarda kullanilacak stratejik bir rezerv olarak tutulmasi gerektigini düsünüyordu. Örnegin, Sosyalistler Chicago veya Detroit gibi bir sehirde bir miting düzenlediyse, hükümet sözcüsü bir saka ile karsilik verebilir. Halkin dikkatleri mitinge yönlendirilecek ve hepsi iyi olacakti. Her yerde gülümseme olurdu. Fakat sakayi bu vesile uydurmaniz gerekiyordu; Bu nedenle büyük bir rezerv olmaliydi.
Saka departmani kismen, acil durumlarin sayisi nedeniyle karsilandi ve kismen bürokratik imparatorluklarin toplanmasinda ustalikla Elihu Root'un yetismesi nedeniyle büyüdü. Gittikçe daha çok saka yazari ise alindi; Daha fazla komedyen egitildi. Mizah, Henry Ford'un montaj hatti üzerindeki arabalara çok benzer sekilde üretiliyordu.
Yakinda tüm bu insanlar için ofis alani bulmakla ilgili bir sorun vardi. Onlari federal bütçeye sokmakla ilgili bir sorun vardi. Taft yönetimi, Kongre'yi bu proje hakkinda karanlikta tuttu. Insanlar ona güleceklerini düsünüyordu. Halk, hükümetin aslinda mizah için para harcadigini ögrenmesi büyük bir skandal olurdu. Kongre konusuna gelindiginde, Içisleri Bakanligi bütçesi çok hizli bir sekilde büyümekte, çünkü konservasyon beklenenden çok daha pahaliya mal oluyordu. Taft'in öncülügünde bunu suçla.
Sonunda akilli bir düzenleme bulundu. Hükümetin mizah bölümünü St. Elizabeth'in ruhsal olarak hasta insanin yasadigi Washington, DC'deki hastanesinde barindirabilirlerdi. Tutuklular ne oldu? Çözüm basitti: Onlari sokaklarda çevirin. Kabine toplantilarindan birinde, Savas Sekreteri ya da bunun gibi birisi, bu kisilerin muhtemelen toplumdaki herhangi bir baskasinin cüretkar olmadigina saka yapti. Sosyalistler ve modern sanatçilarla uyum içinde olurlardi.
Yetkililer, Aziz Elizabeth'in hastanesinin mahkûmlarini iyilestirdiklerini ilan ettiler. Kamuoyu hiç de akilci degildi. Tuhaf bir grup insan hastanede bir baskasini bütçede olumsuz bir etkisi olmaksizin degistirdi. Eski akil hastanesinin duvarlarinin ardinda saka yazarlari ve komedyenler, Cumhuriyet'i modern çagin ideolojik hastaliklarindan kurtarmaya hazirlaniyorlardi.
Bu insanlarin mizahi ne kadar ciddiye aldigini bilmek sizi sasirtabilir. Önce mevcut formlari incelediler. Hükümet programi hangisini desteklemelidir? isaret
Bütün karmasayi gidermeye çalisirken Elihu Root, Baskan Taft'tan istedigi mizahi seçmesini istemektedir; Ancak Taft bu karari Root'a geri verdi. Root, daha sonra "Mizah Protokolleri" olarak bilinen bir belgeyi hazirlamak için bir komite atadi. Bu belgede, bölüm pirinç, kaynaklarin ve dikkatin çogunu alacak bir tür mizah üzerine oturmaya çalisti; Seçilmeyen digerleri gayri resmi olarak takip edilebilir.
Sonuçta, soru baska bir sekilde çözüldü. Uzun hikayelerin en önde gelen savunucusu Mark Twain aniden öldü. Bazilari zehirlendigini düsünüyor. Her durumda, mizah departmani potansiyel liderinden yoksun birakildi. Bunun yerine bir tokat çubugu savunucusu atandi. Duvardaki el yazisini tanirlarken, alayci davranmayi sevenler Princeton gibi kurumlara giderek karanlik sanatlarini sinifta akademik özgürlügün pelerini altinda uygulayabilirler.
Baskan Taft, beklenmedik bir sorun ortaya çiktiginda durumu kontrol altinda tuttugunu düsündü. Eski Cumhurbaskani Theodore Roosevelt, Içisleri Bakanligi'ndaki koruma programlarindan St. Elizabeth'in hastanesinde gerçeklestirilen gizli gezilere kadar genis çapta bir fon dolasimi dolusu söylentiler duydu. Taft ne yapiyordu ki? Bürokratlar espriler söylemek için otururken, ulusumuzun ormanlari ve nehirleri saskina dönüyordu!
Taft'in en büyük korkulari gerçeklesti. Theodore Roosevelt, Bull Moose partisinin bayragi altinda 1912 seçimlerinde kendisine karsi karar vermeye karar verdi ve seçimlerin sonuçlarini Cumhuriyetçi seçimlerden Demokrat adaya Woodrow Wilson'a bölüstü. Taft aslinda üçüncü oldu. Bu yüzden mizah programi geri tepti.
Yeni Baskan Wilson bütün gizemli pisligi miras aldi. Ilk dürtü programi hemen bitirmek, varligini ortaya çikarmak ve Taft her seyi suçlamakti. Sonuçta, Taft'in usak, Elihu Kökü, Princeton'un ?ngilizce bölümünden bir teklifi geri çevirdi. Princeton kaybetmeyi sevmez.
Woodrow Wilson, Federal Rezerv Bankasi'nin kurulmasi, ulusun savastan uzak tutulmasi ya da basarisiz olursa, Ona Düsen Puanlarinin formüle edilmesi konusunda ciddi bir adamdi. Ancak Wilson temkinli bir adamdi. Mizah bürokratlari tarafindan kendisine, gizli programin hükümete yararli olabilecegini, özellikle de tutku, ülkeyi Avrupa savasina itmek için yüksek çiktiklarinda ikna etmesine izin verdi. Bu savas kararli bir sekilde güldü.
O zamanlar hakkinda, program hizlanmaya baslamisti; Ilk gerçek testi için hazirdi. Bu, Lusitania'nin batmasiyla geldi. Mizah departmani hileler çantasina uzandi ve böylesine büyük bir geminin denizlerin hemen altindan kaybolabilecegi gerçegini eglendirmeye karar verdi. Bu komedinin ilk kuraliydi: Durumu açikça görülen uyusmazliklardan yararlanin. Okyanusun üzerinde bir an yükselen ve bir sonraki kaybolan büyük bir tekne - kahkaha atmanin kesin ates yoluydu.
Baskan, "Lose-a-tania" olarak gemiye atifta bulunulan bir sözcüsü vardi - anladin mi? - "Büyük tekne kaybedersiniz, yasaminizi kaybedersiniz", haberin her yerinden koparilmasini beklerken. Maalesef birisi suç islemisti. sans eseri, gazetecilerden birinin batik gemide bir akrabasi vardi. Bu efendinin diger tüm gazetecilere ürpertici bir etkisi oldu. Hiç kimse sakaya güldü.
Geri, çizim tahtasina. Wilson yanmis hissetti. Zamansiz bir alay konusu olmaktan korkan St Elizabeth'in hastanesinin bagirsaklarinda yürütülen programin iç isleyisine maruz kalmaya cesaret edemedi. Fakat o, kültürel yenilenme programinin diger bazi bölümlerinin yararina indirgeme mizahi yapti. Baskan Wilson bunun yerine müzik ve sanata odaklanmaya karar verdi. Modern sanat ve müzik giderek daha çirkin hale geldiginde, kültürel muhafazakârlar, müzik ve sanat gibi müzik seslerinin dogal imgeler ugruna soyut tasarimlardan vazgeçmesini talep ediyordu.
O zamanlar St. Elizabeth'in hastanesine "kampüs" çagrisi baslamisti. Daha sonra Los Angeles'ta görsel sanatlarin gelistirilmesine yönelik daha küçük bir "kampus" kuruldu. Hayat dolu görüntüler yaratin, ögretilirler. Soyut sanati begenmeyin. Ipuçlarinizi dogadan alin.
Ögrencilerden birinde, Alman göçmen oglu "Walter Dischner" adinda genç bir adam vardi. Çarmiha gerilmis adi "Walt Disney" tarafindan daha iyi bilinir. Bu Dischner, ya da Disney, uyruklugundan sahsa karsi savas histerisinden uzakta güvenli bir cennet olmaktan memnuniyet duyuyordu. Sessiz bir saptirma olarak farelerini çizmeye basladi. Sanirim o hikayenin geri kalanini biliyorsun.
Güney Ordusu sehrinde bir müzik kampüsü olacagini da belirtmeliyim. Güney Kongre üyeleri, sübvansiyonlu bir kültür programinin rüzgari yakalamak suretiyle bir parça eylem talep etti. Bu kampüsün kaderi belli degil. Bazilari rasitme zamaninin ve cazin gelismesine katkida bulundugunu söylüyor. Digerleri o kadar emin degil. Örgütsüz müzisyenler grubu bu tür müzikleri yaratmis olabilir. Kim bilir? Kagit izi soguklasti.
Dedigim gibi, Wilson yönetiminin yillari mizah programina özellikle saygisizlik etti. Mizahistler, ölüm gibi acimasiz durumlarda gülmek için sinirlarin oldugunu ögrendi. Lose-a-tania tekrar denenmesi gereken bir saka türü degildi. Birinci Dünya Savasi, tüm katliamlariyla birlikte geldi. Dünya komediye egilimli degildi. Bu dönemde sadece parlak nokta hakkinda, mizah görevlileri, Will Rogers'i bir komedyen olmak için merak uyandirici bir kariyeri terk etmek için ikna etmeyi basardi.
Woodrow Wilson çirpilana kadar ciddiyetine giderek uzaklasti. Baskan, Milletler Cemiyeti için kampanya yaparken bir darbe çekti. Bazilari, saglik felaketinin önüne geçebilecek birkaç gülünçlügün oldugunu söylüyor. Fakat birinin talihsizliginden isik tutmak iyi degil.
Her halükarda, 1920'de bir baska seçim yapildi. Demokratlar kayboldu ve Cumhuriyetçi adayi Harding, ülkeyi "normallik" e geri getirme sloganiyla Baskan seçildi. Bilgili olanlar mizah programini canlandirmak için bir vaat olarak gördüler. Normal insanlar mizahi sever; Milletler Cemiyeti gibi fikirleri sevmezler. Warren Harding iyi bir kahkaha atmayi seven biriydi. Taft'dan daha az sevimli olmasina ragmen, arkadaslari bu adamin istedigi zaman komik oldugunu biliyordu.
Harding'in Baskan seçimi, "Kükreyen Yirmiler" olarak bilinen haline geldi. Eglenceli bir zaman, yaramaz bir zaman, kahkaha ve içki ile doluydu. Ancak, hükümetin mizah programinin gelistigi bir dönem degildi. Yeni Baskan, Aziz Elizabeth'in hastanesinde neler olduguna süpheyle bakti. Programin bütçesini keserek, ülkeyi kendiliginden süpürecek tüm eglencelerle birlikte, belki de kamu sübvansiyonlarindan mizah çikarmanin zamani geldigini bildirdi. Yetkili, birçok bebek endüstrisinin hükümet yardimina ihtiyaci oldugunu söyledi. Bu adamin kendi ayaklari üzerinde durma geregi vardi. ?ki hafta sonra Baskan Harding öldü. Bir seyler asiri dozda almis olabilir.
Bu arada hükümet gizli bir teklif aldi. Otomobil üreticisi Henry Ford, yakin arkadasi Thomas Edison'a danistiktan sonra, varligi hakkinda bilgi aldiktan sonra hükümetin tüm mizah programini büyük miktarda satin almak için bir teklifte bulundu. Açikçasi, Ford saka söylemenin araba satmaya yardim edecegini düsündü. Edison, Ford'un ortaya çikan hareketli görüntü endüstrisinde sakalarin kullanilabilecegini söylemisti. Mucit arkadasina da yarar saglayacak olan Ford'dan gelen bu teklif, hükümet yetkililerinin özellestirmeyi düsünmeye baslamasina neden oldu.
Sonunda, Ford'un teklifini kabul etmediler. Otomobilin isadami, ABD Senatosu için 1918'de Demokrat olarak ve özellikle 1. Dünya Savasi sirasinda savasan taraflara yönelik Baris Gücü girisimi ile kosturarak çok fazla siyasi düsmana neden oldu. Ancak hükümet, programdan kendisini terk etti; Modern eglence endüstrisi.
Mizah bürokrasisi tarafindan saskin bir sakada kullanilan bir terim oldugunu düsünen "Firin Dome" skandalindan sonra - mizahin hükümet sponsorluguyla ilgili tüm fonksiyonlar ?çisleri'nden Ticaret Bakanligina devredildi. Herbert Hoover daha sonra Coolidge yönetiminde Ticaret Sekreteri oldu. Yetenekli bir isadami, varliklarin özel sektöre transferini etkili bir sekilde tamamladi. Kültür reformu programinin ayri bilesenleri, en yüksek teklif veren tarafa açik artirma yapildi.
Mizah ile ilgili olarak, uluslararasi bankacilar tarafindan Illuminati ile muhtemel baglarla finanse edilen bir Yahudi konsorsiyumu, sakalarin büyük bir kismi da dahil olmak üzere varliklarin çogunu satin aldi. Bu grup, merkezi Vaude, New York, sonra Catskills'de uykulu bir kasaba olan bir sirket kurdu. Yeni edinilen mali "Vaudeville" markasi altinda pazarladi. Bu tesebbüste kullanilan baskin mizah türü Slap çubugu idi.
Merkezi Los Angeles'taki görsel sanatlar bölümü, film yapiminin ve animasyon çizgi filmlerinin yeni teknolojisine yöneldi. Hollywood'un dogusu buydu. Daha az belirgin olan müzik bölümü, iz birakmadan kayboldu. Bazi fonlarin önceden programla müzisyenler tarafindan zimmetine geçirildigi söylentileri var. Bazilari Elvis Presley'in kalan fonlardan bir kismini elinde tuttugunu söylüyor. Böyle bir oyuncu baska nasil bir baslangiç ??yapabilirdi ki?
1920'lerin sonunda, gazetelerde bir zamanlar gizli olan programla ilgili ilk yayinlanan raporlar çikti. O zamana kadar hiçkimse umursamadi. Herkes borsada ciddi para kazanmakla mesguldü. Bugün, kültür programi sadece eglence meraklilari tarafindan bilinen tarihçi ekraninda sadece bir blister.
Halkin bilmedigi sey su ana kadar hala bilinmiyor; programin baskan Taft tarafindan baslatilan en gizli sirlari ve üç ardil idareyi sürdürmeye devam etmesi, henüz halka açiklanmamis belgelerde yer aliyor. Bir zamanlar güvenilir bir çalisanin çalistigi Hoover Enstitüsünde gizli dosyalar bulma kazara bulunmamla birlikte bu belgelerden bazilarina rastladim. Ne yazik ki, artik güvenilmezim, yani, kaybedecek bir seyim yok, ben o millet üzerindeki tablolari çeviriyorum ve bu dosyalarin içerdigi size söylüyorum.
Bu kagitlarin Hoover Enstitüsünde kalmasinin nedeni, sona erdiginde Herbert Hoover'in programdan sorumlu olmasi. Ticaret Bölümü'ndeki alt gruplarina, en hassas gazetelerden bazilarini kendisine verecegini bildirdi; Ve Hoover Enstitüsü bunlari böyle satin aldi.
Baska bir sir daha var. Eski Cumhurbaskani Taft, yönetiminin neredeyse yirmi yil önce basladigi programin ölümünü yasamak için yasadi. Cumhuriyetçi Parti'de etkili olan adsiz meslektaslari araciligiyla, daha sonra Birlesik Devletler Yüksek Mahkemesi Bas Hakim olan William Howard Taft, kisisel olarak görmedigim diger bazi belgelere kavustu. Eski Baskan'in, öldügünden önce, bu kagitlari Alma Mater, Yale Üniversitesi'yle iliskili bir gruba çevirdigini anliyorum.
Gazetelerin, "Kafatasi ve Kemikleri" adi verilen, penceresiz tas bir binada yer alan Yale kampüsündeki gizli bir kurumun sahibi oldugu iddia edildi. Garip ritüellerin, bu organizasyona üyelik için seçilen seçkin ögrenciler grubu arasinda yer almasi bekleniyor.
Anliyorum ki, kaynaklardan ifsa etme özgürlügüm yok, aslinda, o binanin sinirlari içerisinde yürütülen ana faaliyet sakalara anlatmaktir. Skull ve Bones'un "Protocols of Humor" un orijinal kopyasini aldigini ve diger tüm kopyalarin yok edildigini anliyorum. Bu belgeyi binadan kaldirmak ve bir fotokopi makinesi ile çalistirmak için birçok girisimde bulunulmustur, ancak üyeler böyle bir kaldirmaya kalkisacak herhangi bir üyeye basariyla birlestiler. Buna ragmen, birkaç sözlü sizinti oldu.
Bana göre, Scull ve Bones'un öncelikle I. Dünya Savasi'ndan önce hükümetin kültürel yenileme programinin kalani olan bir kütüphane oldugu söyleniyor. sakalar fonu disinda, "Protokoller" programin felsefesini de içeriyor. Gizli gerekçe. Ana sir bu mizahin politik amaçlar için kullanilabilecegidir. Bazi mizah türleri çalisirken digerleri mizah çesitlerini kullanir. Bu belgelerde "Lose-a-tania" fiyaskolarinin eksiksiz bir analizi yer almaktadir.
Scull ve Bones üyeleri, hükümetin ve diger önemli organizasyonlarin liderleri olarak mizahin basarili bir sekilde nasil kullanilacagi konusunda egitim görüyor. 2004 Baskanlik seçimlerinde iki ana yarismaci olan George W. Bush ve John Kerry, bu elit örgütün üyelerindendi. sahsen gizlilik sözü verilirken halk, kariyerlerinde mizahi nasil kullandiklarini tanir. ABD eglence endüstrisinin ilk günlerinde henüz bilinmeyen ancak daha sonra çikabilecek diger yönleri var.
Okuyucuya Not: Yukaridaki tarih bir saka. Gerçekten herhangi bir sey olsaydi çok az.


geri dön: tellerofstories


TELIF HAKKI 2005 THISTLEROSE YAYINLARI - TÜM HAKLARI SAKLIDIR
http://www.billmcgaughey.com/secretbegini.html