Klee'nin 'Angelus Novus' adlı bir resmi vardır. bir melek betimlenmiştir bu resimde; meleğin görünüşü, sanki bakışlarını dikmiş olduğu bir şeyden uzaklaşmak ister gibidir. gözleri, ağzı ve kanatları açılmıştır. tarihin meleği de böyle gözükmelidir. yüzünü geçmişe çevirmiştir. bizim bir olaylar zinciri gördüğümüz noktada, o tek bir felaket görür, yıkıntıları birbiri üstüne yığıp, onun ayakları dibine fırlatan bir felaket. melek, büyük olasılıkla, orada kalmak, ölüleri diriltmek, parçalanmış olanı yeniden bir araya getirmek ister. ama cennetten esen bir fırtına kanatlarına dolanmıştır ve bu fırtına öylesine güçlüdür ki melek artık kanatlarını kapayamaz. fırtına onu sürekli olarak sırtını dönmüş olduğu geleceğe doğru sürükler; önündeki yıkıntı yığını ise göğe doğru yükselmektedir. bizim ilerleme diye adlandırdığımız işte bu fırtınadır.