Fotoğraf gönder: kronometre | © Mystic Sanat Tasarımdan Pixabay'a
Zaman kavramını sık sık ele aldım ve ayrıca burada bu blogda, işimin dışında çoğunlukla edebi veya felsefi bir şekilde. Blog yazımdan bahsetmek istiyorum "zamanla” 2011.
Randevu ve zaman yönetimi konularını yakında yeniden daha ayrıntılı olarak ele alacağım için, bu konuya daha teknik bir yaklaşım getirmenin zamanı geldi. Zaman kavramını biraz daha net bir şekilde vurgularsam, okuyucu için her şey biraz daha makul hale gelecektir, çünkü aslında her zaman kendi zamanımız hakkında konuşuyoruz. ömür. Ve bunun çok sınırlı olduğunu söylemem kimseyi şaşırtmamalı, özellikle de yaşamımızı çevremizle ilişkilendirirseniz. Evrenin neredeyse 14 milyar yaşında olduğunu varsayıyoruz. Bir saniye bile sürmeyen bir insan anına bölünmüş, artık en iyi matematikçilerin bile kavrayamayacağı bir sayı.
Çok şansla, kendi ömrümüz 80 yıl civarında olmalı. Otuz iki yıl kabaca bir milyar saniyedir, bu yüzden en iyi senaryoda bile elimizde üç milyar saniyeden fazla zaman olmadığını varsaymalıyız. Benim şahsi durumumda, bunun neredeyse iki milyar saniyesi zaten geçmişte kaldı ve dolayısıyla geri dönüşü olmayan bir şekilde kayboldu. Ortalama olarak, modern bir insan 32 milyar saniye yaşıyor ve bu yüzden çok fazla şansım olsa bile muhtemelen 2,5 milyon saniyem kalmadı.
Saniyelerinin çoğundan sonuna kadar keyif aldığını iddia edebilen kişi mutludur. Ve bu aslında her şeyi özetliyor, çünkü her şey kendi saniyelerinizle ne yaptığınıza ve nihayetinde onlarla ne yaptığınıza bağlı. Ve bu nedenle, sonunda geriye dönüp üç milyar saniyelik can sıkıntısına bakmak zorunda kalan bir kişinin bir diğerinden daha az yıl içinde çok daha fazla, daha iyi ve daha mutlu yaşamış olması mümkündür!
Ve bu da bizi kaçınılmaz olarak insanlığın en büyük suçuna, zaman hırsızlığına götürüyor!
Bu genellikle en vahşi haliyle cinayet olarak anılır, bir kişi diğerinin kalan zamanını çalar. Katil sadece bir zaman hırsızı. Ancak bundan sonra, nihayetinde başkalarının zamanını almayan, ancak zamanlarını "mantıklı" kullanmamalarını sağlayan zaman hırsızları var. Ancak sonuçta, etkilenen insanlar için aynı şey söz konusu!
Herkesin yaklaşık 2,5 milyar saniyesini dilediği gibi kullanmakta hatta boşa harcamakta özgür olduğuna şüphe yok. Kendi saniyeleriyle ne yapacaklarını bilemeyen insanların neden sonsuza dek yaşamayı istemek için büyük bir dürtü hissettiklerine dair - en büyük değilse bile - muhtemelen bir muamma olarak kalıyor.
Bu da bizi kendi zaman yönetimimize ve diğer insanlarla - her ne şekilde olursa olsun - iletişim kurar kurmaz randevu yönetimine getiriyor. Ve daha da açık hale getirmek için, zaman, üstelik sürekli ve geri döndürülemez şekilde parmaklarımızın arasından kayıp giden tek sınırlı kaynaktır (bazıları zekayla birlikte derler).
Konuya gelmek için: randevular "kutsaldır"! Zaman sabitleme kanunları! Bu nedenle, ister başlangıç ister bitiş tarihleri olsun, tüm son tarihlere prensip olarak uyulmalıdır. Tarih değişiklikleri bir istisna olmalıdır. Randevu aldığınızda, başka bir kişinin kendileri için veya ortak bir amaç için kendi - geri dönüşü olmayan (!) - saniyelerini "feda ettiğini" her zaman aklınızda bulundurmalısınız.
Ve bu "fedakarlıklar" mutlaka, hatta zorunlu olarak her iki taraf için de bir kazanç sağlamalıdır! Sadece "bu konuyu bir kez konuşmamız iyi oldu" veya "bir dahaki sefere doğru yapacağız" zaman hırsızlarının yol gösterici ilkeleridir.
Bu nedenle randevular, biz insanların emrinde olan en önemli “araçlardan” biridir. Bu belki de en azından saniyelerinden en iyi şekilde yararlanmaya çalışan insanlar arasında takvimlerin ve diğer tüm ilgili düzenleme araçlarının büyük popülaritesini açıklıyor.
Ve bununla, diğer insanları bekletmediğiniz oldukça açık! Zaman hırsızı değilseniz! Ve maalesef toplumumuzun kaldırabileceğinden çok daha fazlası var.
Ve her şey aynı zamanda - toplu katliama benzer şekilde - daha da profesyonelleştirildi ve kutlandı. Örnekler, Almanya'daki demiryolu trafiğinin dakik olmaması veya "uzmanlarımızın" karayolu trafiğini, trafik sıkışıklığında kesinlikle yararsız ve geri döndürülemez bir şekilde sayısız başka insan tarafından milyarlarca saniye boşa harcanmayacak şekilde organize edememesi olabilir.
Profesyonel atama ve zaman yönetimi, mümkün olduğunca çoğumuzun mutlu, anlamlı saniyeler geçirme şansına sahip olması için, bir bütün olarak toplum için olduğu kadar her birey için de mutlak bir zorunluluktur.