Bir süre önce genç bir adam, Vietnam Savaşı sırasında ABD ordusunda görev yapan büyükbabası için bir fotoğraf dijitalleştirme ve restorasyon projesi için benimle iletişime geçti. Bir albüm için kullanmak istedikleri, arkadaşlarının, manzaraların ve Vietnam kültürünün hayatındaki bu döneme ait bazı fotoğrafları vardı. Bu büyükbabanın değerli anılarını yeniden canlandırmak ve canlandırmak için bu işi yapmaktan onur duydum. Bu özel, yeri doldurulamaz eşyalar konusunda bana güveniyorlar ve ben de onlara büyük özen gösteriyorum. Vietnam Gazisi İçin Fotoğrafları Restore Etmenin Karmaşık Çalışması Bu türden herhangi bir komisyon aldığımda, müşterinin ihtiyacına ve fotoğraflarına olan duyarlılığına odaklanırım. Resimler, anılarımızla bağlantı kurmamıza ve yaşadığımız her şeyi bize hatırlatmamıza yardımcı olur. Bu durumda, birkaç düzine fotoğrafı sayısallaştırdım ve beşi bir dizi Polaroid olan sekiz tanesini restore ettim. Aynı zaman ve yerden bir dizi fotoğraf üzerinde çalışmak oldukça nadirdir. Olan şey, üst üste yığılmış olmaları, fotoğraf baskı laboratuvarının damgası akması ve fotoğrafların birbirine yapışmasıydı. Ayrıldıklarında, görüntülerin üzerinde mürekkep ve bulanık beyaz kağıt kalıntıları kaldı. Böyle şeyler olduğunda, bunun nedeni genellikle fotoğraf emülsiyonunun yapışkan hale gelmesine neden olabilen nem veya dalgalanan depolama sıcaklıklarıdır. Kalıntı, resimlerdeki bilgilerin çoğunu engelledi ve bir su banyosu sorunun bir kısmını ortadan kaldırmış olsa da, orijinal üzerinde çalışmıyorum; Direkt dijital aleme giriyorum. Böylece süreç başladı. Bilgileri Paylaşmak Tipik olarak, üzerinde çalışmak için dosyaları ilk aldığımda, orijinal fotoğrafın hasar görmemiş kısımlarının dokusuna bakmak için hepsini ters çevirip baş aşağı çeviririm. Bu, fotoğrafın nitelikleriyle bağlantı kurmamı sağlıyor; dokusu, renkleri, desenleri vs. ve restorasyonu gerçekleştirmek için buna eğilmem gerekiyor. Öncelikli hedefim, restore edilmiş nihai görüntünün orijinalin dokusuna, ışığına ve tonuna mümkün olduğunca yakın olmasını sağlamak. Bu resimlerin sunduğu malzeme bazı alanlarda o kadar azdı ki kullanılması zordu. Bu olduğunda, fotoğrafın diğer bölümlerinden kopyalayarak yeni bilgiler oluşturmalı veya boş alanları doldurmalıyım. Fotoğraflar arasında bilgi paylaşarak başlıyorum ve olumsuz boşluğu doldurmak için çevreyi ve bulabildiğim diğer net detayları kullanıyorum. Bu bir yapboz gibidir ve üzerinde çalıştığınız alana uyan parçayı bulmanız veya yaratmanız yeterlidir. Fotoğrafa doğal olarak sığdırmalıyım. Bunu başarmak için, görüntüde görüneni klonlamak veya kopyalamak için çok sayıda katman oluşturuyorum ve ardından belirgin bir doku tekrarını ortaya çıkarmamak için hepsini dikkatlice karıştırıyorum. Orijinal fotoğrafların doğal bir odak yumuşaklığı olduğundan, bu seride çim ve zeminin karışımına çok iyi uyum sağladılar. Orada bulunan, çizik veya bu durumda kağıt ve kaşe ile engellenmeyen bilgilerin işlenmesi çok titiz bir işlemdir. Deneyimimi ve becerilerimi güzel sanatlar geçmişimden uyarladım, bu da resimlere derinlik, doğruluk ve gerçekçilik hissi vermemi sağlıyor. Örneğin, bazı manzaraları yeniden yaratmak için onları dijital olarak boyamak zorunda kaldım. Bu tür bir restorasyonun riski, fırçalanmış gibi görünmesidir, ancak bu etkiyi önlemek için dikkatli bir şekilde çalışıyorum. Bu seride, bazı manzaralar ve su, çevreye uyum sağlamak ve orijinal ve klonlanmış dokulara uyum sağlamak için hassas boyama gerektiriyordu. Restorasyondan Rekreasyona Fotoğraflar arasında bulabildiğim tüm bilgileri paylaştığımda, birkaç fotoğrafta hala bazı unsurlar eksikti. Örneğin, ön plandaki iki askerin ve bir erkek kolunun kıyafetlerinin tamamen yeniden yaratılması gerekiyordu. Bu kısım için, araştırma yapmak için İnternete daldım ve o zaman ve yere ait, o özel askeri kıyafet ve benzer bir açıda bir kol ile büyük resim örnekleri veya arşivlenmiş fotoğraflar aradım. Vietnam'dan fotoğraflar oldukça yaygın olmasına rağmen, ihtiyacım olanı doğru bir şekilde tasvir eden görüntüleri bulmanın ne kadar zor olduğuna şaşırdım. Bunu yaptıktan sonra, mümkün olduğunca doğal hissetmeleri için tonu, dokuyu, parlaklığı, yerleşimi, gölgeyi vb. değiştirerek onları yerlerine yerleştirdim. Referans görüntüleri kullanmanın en zor kısmı, onu eski ya da antika hissine uydurmak. 2021'den net bir resim yapmak, sanki başka bir on yıla aitmiş gibi göstermek oldukça zor. Sezgisel çoğaltma ve karıştırma tekniklerinin bir kombinasyonunu ve yapının, anatominin ve aydınlık ve karanlığın kesin olarak anlaşılmasını gerektirir. Genel olarak, bu serinin her bir fotoğrafı birkaç saat sürdü ve tüm süreç çok fazla sabır gerektiriyordu. Neyin daha fazla çalışma gerektirdiğini daha net görebilmek için gözlerimin ve beynimin görüntülerden uzaklaşmasına izin vermek için düzenli olarak gün boyu aralar vermem gerekiyordu. Dürüst olmak gerekirse, her bir resimle aylarca oynamaya devam edebilirim çünkü her zaman değişmesi gereken bir küçük ayrıntı daha olacaktır, bu yüzden alıntılanan zamanda veya işimden memnun olduğumda kendimi durdurmak zorundayım. Sonunda, müşteriye yeni, restore edilmiş dosyaları verdiğimde, aile çok sevindi ve ne kadar iyi olduklarına şaşırdı. Müşterinin gerçekten şaşırması her zaman hoş bir duygudur. Ne zaman en karmaşık işi yapmaktan bıksam, o duyguya geri dönmeye çalışırım. Bu hafife aldığım bir şey değil ve insanların işimi takdir ettiğini bilmek beni mutlu ediyor. Bu hizmeti vermek gerçekten bir onurdur. Yazar hakkında : Jenn Cohen, Bellingham, Washington'da yerleşik bir fotoğraf restorasyon ve renklendirme uzmanı, fotoğraf ve güzel sanatlar yazıcısı ve dijital arşivcidir. Bu makalede ifade edilen görüşler yalnızca yazara aittir. Cohen, aile tarihlerine yeni bir soluk getiren bir fotoğraf restorasyon hizmeti olan Facsimile'nin kurucusudur . Cohen'in çalışmalarının daha fazlasını Instagram'da bulabilirsiniz .