Lehçe (Diyalekt) Terimi Hakkında Bilgiler
Tarih Terimi Olarak Lehçe (Diyalekt):
Bir anadilin tarihsel, toplumsal, bölgesel ve kültürel nedenlerle ses, yapı ve sözdizimi yönlerinden oldukça büyük farklılıklar gösteren kolu.
Benzer Tarih Terimleri:
Mütevelli: Bir vakfın yönetimi kendisine verilmiş olan kimse. Vakıf yöneticisi.
Çamçak: 1-Ağaçtan oyularak yapılmış kulplu su kabı, çapçak. 2-Köpüklenerek akma.
Cenk: Savaş, harp.
Torlak: Bektaşi tekkesine yeni kapılanmış kişi.
Amfora: İki kulplu, dibi sivri,dar boyunlu, beli geniş testi.
Türbe: Genellikle ünlü bir kimse için yapılmış olan ve içinde o kimsenin mezarı bulunan yapı. Anıtmezar. Selçuklu Türkleri'nin türbeleri daha çok çadırı andı
Humbaracı Ocağı: Osmanlı ordusunda humbara denilen top mermilerini ve çeşitli bombaları yapan ve kullanan askeri ocaktır. XVI. yüzyılda oluşturulmuş, 1826 yılında
Saadetlû(Saadetli): Osmanlı Devieti'nde albay ile korgeneral arasındaki rütbelilere ve bunlara denk makamlarda bulunan sivillere hitap ederken söylenen deyim.