Beyindeki 'Zombi' Genler Siz Öldükten Sonra Çalışmaya Başlar
Chicago Illinois Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, ölümün bazı beyin hücrelerinde artan aktiviteyi tetiklediğini buldular.
SUNY-Upstate Tıp Üniversitesi'nden biyoetikçi L.Syd M Johnson'ın söylediği gibi, "Ölüm bir olay değil, bir süreçtir."
Sanki ters çevrilen büyük bir açma / kapama düğmesi varmış gibi değil. Bir vücudun sistemlerinin kapanması ve sonunda çalışmayı durdurması biraz zaman alır.
Chicago Illinois Üniversitesi'ndeki (UIC) araştırmacılar tarafından yapılan yeni bir çalışma, bazı beyin hücrelerindeki gen ifadesinin, öldüğümüzde gerçekten yüksek vitese girdiğini bildiriyor.
John S. Garvin Profesörü ve UIC Tıp Koleji'nde nöroloji ve rehabilitasyon başkanı, çalışmanın ilgili yazarı Jeffrey Loeb , "Çoğu çalışma, beyindeki her şeyin kalp atmayı bıraktığında durduğunu varsayar, ancak bu böyle değildir" diyor.
Çalışma yakın zamanda Scientific Reports'ta yayınlandı.
Bir Beyin Zeka Oyunu
Loeb ve meslektaşları, ameliyat sırasında topladıkları beyin dokusunu incelerken şaşırtıcı fenomeni keşfettiler. Gördükleri gen ifadeleri, nörolojik bozukluğu olan veya olmayan insanlardan bu tür hücrelerin yayınlanmış raporlarıyla uyuşmuyordu.
Loeb, "Son zamanlarda toplanan beyin dokularının büyük bir bloğundan 0 ila 24 saat arasındaki zaman noktalarında tüm insan genlerinin ifadesine bakarak simülasyonlu bir ölüm deneyi yapmaya karar verdik." dedi.
Loeb, beyin dokusu bankası UI NeuroRepository'nin yöneticisi olduğu için Loeb'in ekibi, böyle bir deney yapma konusunda benzersiz niteliklere sahiptir . Banka, araştırma amacıyla nörolojik bozukluğu olan kişilerden izin alarak beyin dokusu topluyor. Ek olarak, epileptik beyin dokusu, nöbetleri azaltmak veya ortadan kaldırmak umuduyla patolojik teşhisler için de toplanır. Donörlerin tıbbi sorunlarını çözmek için beyin dokusu araştırma için kullanılabilir durumda kalır.
Ölümden sonra beyin dokusu
Ekip, beyin dokusunun "ölüm sonrası" üç farklı yoldan biriyle davrandığını buldu.
Beyin dokusundaki genlerin yüzde 80'i hiçbir şey yapmadı ve 24 saatlik test süresi boyunca stabil kaldı. Bu genler, ağırlıklı olarak temel hücresel işlevleri yerine getiren "idare eden" genlerdi.
İkinci grup, hafıza ve düşünme gibi faaliyetlerde yer aldığı bilinen genlerdir. Ayrıca nöbet olaylarında rol oynarlar ve şizofreni ve alzheimer hastalığı araştırmalarında önemlidirler. Test dönemi başladığında bu genler hızla bozuldu.
Üçüncü grup, "zombi" genleri, yaşam boyunca iltihaplanmaya karışan glial hücrelerde bulundu. Bu genlerin aktivitesi, hızla solan ikinci grupla ters orantılıydı. Test süresi boyunca, zombi hücreleri büyüdü ve saatlerce uzun, kol benzeri uzantılar filizlendi.
Loeb şöyle diyor: "Glial hücrelerin ölümden sonra büyümesi, iltihaplı oldukları ve görevleri oksijen yoksunluğu veya felç gibi beyin hasarlarından sonra birşeyleri temizlemek olduğu için çok da şaşırtıcı değil."
Garip olmanın yanı sıra bu neden önemli?
Ölüm sonrası beyin dokusunu içeren çok sayıda araştırma var ve durumlarının ölüm anında statik olmadığının ortaya çıkması işleri biraz değiştiriyor.
Loeb, "Bulgularımız, insan dokusu araştırma programlarını çöpe atmamız gerektiği anlamına gelmiyor. Bu sadece, araştırmacıların bu genetik ve hücresel değişiklikleri hesaba katmaları ve bu değişikliklerin büyüklüğünü azaltmak için ölüm sonrası aralığı mümkün olduğunca azaltmaları gerektiği anlamına geliyor.
Bulgularımızdan elde ettiğimiz iyi haber şu ki, artık hangi genlerin ve hücre türlerinin kararlı olduğunu, hangilerinin bozunduğunu ve hangilerinin zamanla arttığını biliyoruz, böylece postmortem beyin çalışmalarından elde edilen sonuçlar daha iyi anlaşılabilir." diyor.
Zombi genlerinin keşfi biraz tuhaf, ancak ileriye dönük daha iyi araştırmalara yol açabilir. Loeb diyor ki, "İnsan beyin dokuları üzerindeki araştırmaları yorumlamak için bulgularımıza ihtiyaç duyulacak."
Kaynak:
https://bigthink.com/mind-brain/zombie-brain-cells?rebelltitem=4#rebelltitem4