Elini sırtından beline doğru yavaşça yukarı ve aşağı hareket ettirirken, yüzünün her köşesini nazikçe ve yumuşak bir şekilde öptü.
O baygın bir şekilde oyundan sonra dalmışken, aklına bir düşünce geldi ve aniden kahkahalara boğuldu.
“Hugh, biliyorsun, bu öğleden sonra gelen Leydi Milton komik bir şey söyledi.”
“Leydi Milton… ah, Milton Baronu’nun kızını kastediyorsunuz.”
Milton Baronu, katı ve dürüst bir adam olan dükün bir tebaasıydı. Çocuklarını kendi doğru karakterini taklit etmeleri için eğittiği, böylece Milton’ın kızı ve karısının daha sık etkileşime girmesine izin verdiği kabul edildi. Kuzeydeki hayatının keyifli olmasını istiyordu.
“Evet, dışarı çıkmama izin verip vermeyeceğinizi sordu.”
Sırtını okşayan eli bir an duraksadı. Lucia kıkırdadı ve fark etmeden konuşmaya devam etti.
“Ona öyle olmadığını söyledim, bu yüzden benden onunla ata binmemi istedi.”
Uzak.
“Binicilik?”
“Lady Milton bunun eğlenceli ve bir spor olduğunu söylüyor. Öğrenebilir miyim?”
“…Kulağa tehlikeli geliyor.”
“O kadar tehlikeli değil. Bunu birçok kadının yaptığını söyledi.”
“Gerçekten öğrenmek istiyor musun?”
Bundan hoşlanmadı. Geçmişte, ata binen ve ardından nefes nefese kalan kadınların görünüşünün erkeklerin dikkatini nasıl çekeceğini görmüştü. Bu günlerde bir kadını binicilik kıyafetleri içinde görmek de oldukça etkileyiciydi.
Sıkıca sarılıp bedeni ortaya çıkarmasından daha uygunsuz bir şey yoktu.
Geçmişte, diğer erkeklerden hiçbir farkı yoktu, bakmanın güzel olduğunu düşünürdü, ayrıca hiçbir zaman bir kadınla ilgilenen veya kime harcadığını ayırt eden biri değildi ama bu çoktan geçmişte kaldı.
Geçmişteki önemsiz şeylere asla takılıp kalmadı.
“Yapamam?”
Lucia yanağını onun göğsüne dayadı ve acınası bir şekilde gözlerini kırpıştırdı. O anda, ne isterse yapabileceğini hemen söylemekten kendini zar zor alıkoyabildi.
Onun ata binmesini istemiyordu. Aptal erkeklerin ona kötü kötü baktığını görmeye dayanamıyordu ama bu, evlendiklerinden beri ondan ilk ricasıydı. Reddederse onun hayal kırıklığına uğramış bakışını görmek istemiyordu.
“Sadece kadınların girebildiği bir binicilik yeri… Roam’da böyle bir şey olduğunu sanmıyorum… Bu fırsatı kullanacağım ve o zaman bir tane yapacağım.”
Sadece Roam’da değil tüm Xenon’da böyle bir yer yoktu. Bu, sadece kadınlara özel binicilik (binicilik) uygulama alanının oluştuğu andı.
Uzak bir gelecekte kuzey sosyetesindeki kadınların sosyal aktiviteleri için önemli bir mekan olarak hizmet verecek olan mekan, bir erkeğin karısını görmek istememesiyle başlamıştır.
“Tamam. Sadece bir yere kadar güvenli bir şekilde ata binene kadar şato içinde öğrenmeye söz verdiysen.”
O ata binmeyi öğrenirken uygulama alanını yapardı. Yaklaşık bir hafta kadar sürerdi.
Bu yeterli bir süre değilse, binicilik öğretmeninden onu birkaç gün daha tutmasını isterdi. Bir de binicilik öğretmeni tutmuştu. Bayan binicilik öğretmeni.
“Evet. Yani izin veriyorsun, öyle mi?”
“Kendine zarar gelmesin diye dikkatli ol.”
“Dikkatli olacağım! Teşekkürler!”
Kollarını onun boynuna doladı ve ona sarıldı. Ona izin vermeyeceğine dair endişesi sadece buydu. O makul bir insandı.
Onu kollarında tutarken, bir süre önce ona pahalı bir kolye hediye ettiği zamanı hatırladı. İlk kez bir kadın için özenle bir hediye seçti.
Tam olarak neyi sevdiğini bilmiyordu ama deneyimlerinden kadınların mücevherleri sevdiğini biliyordu, bu yüzden onun seçimi mücevherdi. Ama ona hiçbir şey vermek istemiyordu.
Taran Düşesi kesinlikle özel bir şeye sahip olmalıydı. Özel bir şey bulmak için kuyumcular arasında paylaşılan bilgi formlarını topladı.
Ama istediği bir şeyi bulduğunda, onun zaten bir sahibi vardır. Görüşüne bir kez bir şey girdiğinde, asla fikrini değiştirecek biri değildi.
Ne kadar olduğu umurunda değildi, bu yüzden anlaşmayı koşulsuz olarak sonuçlandırmak için bir arabulucu gönderdi. Hediyenin eline geçmesi beklediğinden çok daha uzun sürdü.
Orijinal planı, onu hediye etmek ve sonra teftiş için ayrılmaktı, ancak sonunda, onu aldığında onun ifadesini göremedi.
Ancak dönüşünden büyük beklentileri vardı. Hediyeden memnun kalacağını umuyordu ve dönüşünde onu büyük bir şekilde karşılayacağını biliyordu.
Ona teşekkür etmişti ama biraz formalite icabı “teşekkür ederim” onun beklentilerini karşılamadı. Kadın ona teşekkür etmiş, ona yumuşak bir gülümseme sunmuş ve onu saygıyla selamlamıştı.
Aynı anda biraz incinmiş ve utanmış hissetti.
‘Sadece neden? Kadınların mücevher aldıklarında gözlerinin mücevher gibi parlaması doğal bir tepki değil miydi?’
Hediyeyi seçerken çok özen göstermişti ama onun onu tatmin etmek için ne kadar harika olması gerektiğini merak etmesine neden olan bu durumdan hoşlanmadı. Ama sonra, Jerome’un sözleri muhteşemdi.
[Ağır olduğunu söyledi.]
Hediye verdikten sonra ilk defa böyle sözler duyuyordu. Belirli bir yük seviyesini karşılaması gerekiyor muydu? Ona endişelenecek yeni bir şey verildi.
Bununla birlikte, sadece ata binmesine izin verilmesine verdiği tepki, elmas kolyeyi aldığı zamanki tepkisinden daha tutkuluydu.
Beklediği içten şükran ve minnettarlık buydu. Bir servet harcadığı pırlanta kolye ata binmeyi onaylayacak ölçülerde değildi.
“Yani, para bir hayırdı.”
Bir zamanlar buna benzer bir fikri olduğu için bu biraz moral bozucuydu. Belki de bu fikir, kolyeyi almak ve bir binicilik antrenman alanı inşa etmek için gerekenden daha pahalıya mal olurdu. Onun hesabında masraf gider değildi.
Binicilik sorununu çözmüş olmasına rağmen, dürüst kalbi her zaman onun gözünün önünde olmasını istiyordu.
Karısının kafasına işe yaramaz fikirler sokan Baron Milton’ın kızına biraz kızmıştı ama onun sayesinde Lucia’nın neyi sevdiği hakkında biraz daha bilgi sahibiydi, bu yüzden tamamen kötü değildi.
***
Binicilik antrenman sahası tamamlandığında, Lucia yatağın yanında gevezelik ediyordu.
“Hugh, Roam’ın biraz doğusuna gidersen oldukça büyük bir göl olduğunu duydum.”
“Hmmm oldukça büyük. Gidip görmek ister misin?”
Bir gün onunla dışarı çıkıp geri gelmek için zaman ayırmayı düşünüyordu.
“Bana bu sefer bir tekne gezisi olduğu söylendi. Küçük bir teknesi olan birçok soylu var, sende var mı?”
“…Yapmıyorum.”
Daha önce tekne gezintisi gibi bir şey yapmamıştı. Böyle bir eğlenceyle ilgili herhangi bir anısı yoktu.
Muhtemelen duymuştu ama ilgilenmediği için unutacaktı.
Bir teknede oturup suda yüzmenin nasıl zevkli olabileceğini anlamadığı için bunu, zamanlarıyla hiçbir ilgisi olmayan erkeklerin ve kadınların yapacağı bir şey olarak aldı.
“Bir tekne alacağım.”
Eski benliğini çoktan unutmuştu.
Geçmişteki önemsiz şeylere asla takılıp kalmadı.
“Öyleyse… Leydi Milton beni davet ettiğine göre gidebilir miyim?”
Yine Baron Milton’un kızıydı. Merkezdeki Milton leydisiyle gelecekteki herhangi bir ilişkisi hakkında kötü bir hisleri vardı.
“Tehlikeli, değil mi?”
“Tekne yolculuğunda herhangi bir kaza olmadığı söylendi. Leydi Milton kendinden emin bir şekilde Milton ailesine ait teknenin çok güçlü olduğunu söyledi.”
“Tekne yolculuğunun tarihi ne zaman?”
“Dört gün sonra.”
Çevirmen köşesi:
Seyrek düzenlenmiş. Hata görürsen söyle. gidip bir şeyler yapmalıyım.
(12)
TN: ÇOK eksiltme var.Bazen TN’mi (≧ڡ≦*) italik yazmayı unutuyorum. Bunun bir fark yarattığını düşünmeyin ama her şey estetikle ilgili.
Dük’ün malikanesinden Milton Baronu’na beklenmedik bir bildirim geldi. Okudu ve başını eğdi. Son zamanlarda hiçbir şey olmamıştı, bu yüzden bunun neyle ilgili olduğunu merak etti.
Aniden, en küçük kızının birkaç gün sonra tekneyle gezeceğini söylediğini ve depodan tekneyle çıktığını hatırladı.
“Sen aradın, Peder.”
“Evet. Lord hazretlerinin malikanesinden bir duyuru geldi ve bence bunu görmeniz gerekiyor.”
Kate belgeyi babasından aldı ve okudu.
“…gümrük düzenlemesi? Bu ne anlama geliyor?”
“Pekala, Tanrı’nın ne yaptığını da tam olarak bilmiyorum ama sonuç olarak göldeki tekneleri o kontrol edecek. Geçmişten pek bir farkı olmayacak, sadece kadınlara izin verecek bir tarih belirlemem gerekiyor. göle gitmek ve göl çevresine girişi kontrol etmek.Şahsen bunda bir sorunum yok.Kızı olan her ebeveyn bundan hoşlanır.Ne zaman kayıkla gezeceğim dedin?”
“Üç gün içinde.”
Milton Baronu, son zamanlarda kızının Düşes için bir sohbet arkadaşı olduğunu biliyordu, ancak kesin detayları bilmiyordu.
Birbirlerine isimleriyle hitap edecek kadar yakın olduklarını, Kate’in Lucia’yı dışarı çıkıp oynaması için çok hevesli olduğunu ya da Lucia’yı tekne gezisine çıkaracağını bilmiyordu.
Beklendiği gibi Kate, her türlü endişeyle dolu olacakları belli olduğu için ailesini bilgilendirmedi.
“Ah, kontrol tarihi aynı, üç gün sonra. Her neyse, oynamanı etkilemeyecek ama sadece bilesin diye söylüyorum. Her ihtimale karşı soruyorum ama planlamıyordun. Aptal çocuklarla görüşüyorsun, değil mi?”
“Öyle bir şey değil.”
Kate, babasının ofisinden çıktı ve mırıldanmaya başladı.
“…bu ne…”
Üç gün içinde Düşes ile tekne gezintisine çıkacaktı. Bu sadece bir tesadüf müydü? O öyle düşünmüyordu.
Sadece kadınlara özel binicilik yapıldığından beri bir şeylerin garip olduğunu düşünmüştü.
“Olmaz… Lucia kapatılıyor mu?”
Ama Düşes’in yüzünde bundan eser yoktu. Baskı altında yaşıyor gibi görünmüyordu.
Düşesin gülüp gülümseyerek Dük’ün onun ata binmeye gitmesini hemen kabul ettiğini söylediği zamanki ifadesi sahte veya doğal değildi.
Bunu düşünen Kate’in yüzüne yavaş yavaş bir gülümseme yerleşti.
“Her nasılsa… bu biraz heyecan verici.”
***
Keyifli tekne yolculuğunun üzerinden birkaç gün geçmişti.
“Hugh, Leydi Milton bugün uğradı.”
‘Yine o kadın’. Hugo, hiç görmediği bu kadından söz edilince hafifçe kaşlarını çattı.
Garip uğursuz önsezisinin doğru olduğu kanıtlandı. Milton Baronu’nun kızı ona ciddi bir baş ağrısı vermişti. Artık bu sadece bir duygu değil, bir gerçekti.
“Tilki avı olduğunu söyledi.”
Tilki avı. O kızların av adına oynaması, avın kendisine karşı bir küfürdü.
Bazı adamlar bir tilki yakalar, onu evcilleştirir ve sonra tavşan avlaması için ormana bırakırdı ve kızların ölü tavşana dokunabilecekleri bile şüpheliydi.
“Tilki avlamak için düzenli bir toplantı var ve benim tilkim yok ama onu izlemek istiyorum. Leydi Milton bana kendi yetiştirdiği bir tilkisi olduğunu ve bunu nasıl yapacağımı gösterebileceğini söyledi.”
“Ormanda tehlikeli vahşi hayvanlarla karşılaşırsan ne yapacaksın?”
“Gölden çok uzakta olmayan ormanda küçük bir topluluk var, bu yüzden hiç tehlikeli hayvan yok. Oradaki en büyük etobur tilki olurdu.”
Söylediklerinden ne demek istediği hakkında bir fikir edinebilirdi. Bir topluluk oluşturan küçük bir orman vardı, sanki biri onu diğer yerlerden ayırarak bir avuç fidan dikmiş gibiydi.
Eğer o kadar geniş olsaydı, etrafını sarabilir ve bölgeyi kontrol edebilirdi. Tilki avının nasıl işlediğini kesinlikle görmeliydi ve ayrıca onun için sadece kadınların arasına girmesi daha güvenliydi.
“Yapamam?”
Zavallı bakış atağı günden güne güçleniyordu.
“…Gidebilirsin.”
“…Hugh, Leydi Milton hakkında.”
Yumuşak tenine dokunmaktan zevk alıyordu ama tepki olarak alnı kırıştı.
“Bu sefer ne var?”
Bu isim onun ağzından her çıktığında, nevroz geçirmiş gibi hissediyordu.
“Ne?”
“Üç gün sonra doğum günü ve evinde bir parti veriyor. Katılabilir miyim? Küçük bir toplantı ve sadece yakın arkadaşlarını davet ediyor.”
“Bugünlerde çok sık dışarı çıkıyor.” Hepsi Milton Baron’un erkek fatma kızı yüzündendi.
Kate Milton, Baron ailesinin birçok oğlunun tek kızıydı. Dört oğlundan sonra doğan kızlarıydı ve Milton Baronu onu tüm kalbiyle seviyordu.
Kate, babasının ona karşı hoşgörülü olması nedeniyle dört erkek çocukla karıştırıldı ve erkek fatma tavırlarıyla ünlendi. Milton Baronu’nun aşırı hoşgörüsü nedeniyle artık rahatsız olduğu söylendi.
Hugo’nun vasalının kızı hakkında bilgi edinmekle bu kadar ilgilenmesi için hiçbir neden yoktu ama sorun şuydu ki kız, karısının bir arkadaşı olmuştu.
Nazik Lucia’nın aksine Kate çok aktifti ve Lucia’yı faaliyetlerine dahil etmeye can atıyordu.
“Doğum gününü kutlamak için neden gitmen gerekiyor?”
“Doğum gününü kutlamaktansa arkadaşımın evini ziyaret etmeyi daha çok istiyorum.”
Gitmek istediği için acınası bakış atağına başladı. Leydi Milton’ı Lucia’dan ne yazık ki ayıramayan Hugo, başının arkasının ağrıdığını hissetti.
Yine de doğum günü partisi geçmişteki olaylara göre daha iyiydi. Sadece kadınlara özel bir yer olduğu için içtenlikle onayladı.
“Tamam, git.”
“Ve… doğum günü partisi bittikten sonra bir de gece partisi var…”
Lanet Leydi Milton. Tabii ki bir tane var’. Hugo içinden lanetler yağdırdı. Baronu her gördüğünde, Barona kızının karısından uzak durmasını söylemesi dilinin ucundaydı.
Ne kadar mutsuz olursa olsun, Kate herhangi bir zarara yol açmadığı için, bunu yapmak için bir sebep bulamıyordu.
Üstelik Milton Baronu çok sadık bir vasaldı. Lucia’yı arkadaşıyla tanışma zevkinden mahrum etmek istemiyordu.
“Orada bir gün uyuyabilir miyim?” (Lucia)
“Sen evli bir kadınsın. Gece kalacağını mı söylüyorsun?”
“…beklendiği gibi, bunu yapamam, değil mi? Sadece partiye katılacağım ve geri geleceğim.”
Somurtarak söyledi ve hemen pes etti. Artık onu bu konuda rahatsız etmiyordu. Yatak başındaki davranışı, tahminlerinden tamamen farklı bir yöne gitti.
Bir kez bile ona bir hediye için baskı yapmamış, birini savunmamış ya da iftira etmemişti ama bu sadece başının daha çok ağrımasına neden olmuştu. Takı istemesini tercih ederdi. Veya alışverişe gidin. Birkaç kez söylemek istediği bu sözleri söylemekten kendini çoktan alıkoymuştu.
“Seni arabayla göndereceğim, sabah dön.”
Küçük bir iç çekti ve onay verdi.
“Bunu yapacağım! Gerçekten katılıyor musun?!”
“Kocanı yalnız bırakmak seni bu kadar heyecanlandırıyor mu?”
Kolları onu sardıkça beline daha fazla güç verdi ve Lucia ona dikizleyip gözlerini inceledi.
“Sadece bir gün… beylik teftişin için üç dört günlüğüne ayrıldın.”
“Bu farklı.”
“…Tam olarak değil.”
Hugo aniden onun somurtkan dudaklarını yakaladı ve onları ısırdı. Şaşırmış ve hareket eden çenesini sıkıca tuttu ve dilini küçük ağzının derinliklerine doğru itti. Dudaklarının her yerine saldırıp onları bıraktığında, yüzü kızardı ve gözleri buğulandı.
Vücudunu bir tarafa çevirdi, vücudunu kucakladı, dudaklarını boynuna yerleştirdi ve göğsünü tutarken boynunu yoğun bir şekilde yalamaya başladı.
“Ah!”
“Günler geçtikçe tepkileriniz artıyor. Kocasının sözlerinin gökyüzü gibi olduğuna inanan erdemli bir eş değil misiniz?”
“Öf… ama…”
“Ama ne?”
“Fazla erdemli davranırsam çekici olmadığı söylendi.”
Alnı hafifçe kırıştı. Ama yine de, onun keskin karşılıklarının son zamanlarda arttığını fark etmişti ve şu anda kafasına taktığı saçma tavsiyeleri nereden duyduğunu merak etmesi gerekiyordu.
“Baştan çıkarma tekniklerini mi öğreniyorsun?”
“Tech- bu bir teknik değil.”
“Peki bu öğretmeniniz kim?”
“…Leydi Milton…”
“Ah…gerçekten o kahrolası Leydi Milton.”
“Öğretmen ve öğrenci zıt, değil mi? Milton Baronu’nun kızı hâlâ evli değil.”
“Lady Milton büyüleyici bir hanımefendi, bu yüzden öğrenmek istedim…”
Kızıl saçlı Kate, Lucia’nın tamamen zıttı bir çekicilik yayan bir kadındı. Enerjik yüz hatları, kendine güvenen bir sesi, bir sohbeti sürdürürken büyüleyici bir duruşu vardı ve hiçbir zaman erkeklerin flörtünden etkilenmezdi.
Lucia tüm bunları kıskanıyordu. Kate’in ona amansızca ve koruyucu ağabeyler veren ebeveynleri vardı. Lucia’nın sahip olmadığı her şeye sahipti.
“Kim kimden öğreniyor? Sen bir Düşessin. Kuzey sosyal statüsünün zirvesindesin.”
Lucia’yı yanına yatırdı ve onu arkadan kucakladı. Merkezini kabaca bacaklarının arasına sokup poposunu ovuştururken göğsünü yoğurdu.
“Buluşmak güzel ama Milton Baron’un kızının erkek fatma tavırlarını öğrenmeni kesinlikle reddediyorum. O yüzden karım, erdemliliğini kaybetme yoksa sana sokağa çıkma yasağı veririm.” (1)
Arkadan, sert penisi ona doğru itilirken ve sonunda içeri girerken yavaşça onu açtı. Lucia’nın kalçaları ve kalçaları birbirine sıkıca bastırılmıştı. İki beden bir oldu.
Adam tüm boyunu onun içine sokmaya başladığında en çok kendinden geçmiş olan Lucia’ydı. Onu içinde hissetmek ona bir tatmin duygusu veriyordu.
“Aman…”
“İyi gidiyorsun. Yaptığın şeyi yapmaya devam et.”
“Tamam aşkım…”
Hugo’nun karısı için en ufak bir sapmaya bile müsamaha göstermeye niyeti yoktu. Onun gözünde çok nazik ve tatlıydı.
Ne zaman ona baksa, oradaki huzur ve rahatlık onu giderek daha fazla cezbediyordu.
Vücudunun üst kısmını kaldırdı ve tekrar tekrar itti. Bu, ona derinden nüfuz eden bir pozisyon değildi ama bu pozisyondan gizlice zevk aldığını biliyordu ve bunun nedeni, daha az güçlü ve orta derecede uyarıcı olmasıydı.
Kısa bir süre çekti ve nefes nefese kaldığında inledi.
Yaz bitmek üzereydi.