Hayvanları, özellikle de okyanus üzerinde uçan büyük kuşları petrol veya başka bir tehlikeden kurtarmak oldukça zor. Meksika Körfezi’ndeki petrol felaketi üçüncü ayında ve petrolden etkilenen hayvan sayısı giderek artıyor. Çok sayıda hayvan tedavi göremeden öldü.
Amerikan tarihinin en büyük çevre felaketinden kurtarılıp temizlenmek üzere kurtarma merkezlerine getirilen kuşlar çok şanslı. Binlerce kuş kurtarılırken birçoğu ne yazık ki öldü. Bunun nedeni, büyük kuşları yakalamanın çok zor olması.
Louisiana kıyılarının birkaç saat açığındaki Queen Bess Adası’nda kuş bilimci Michael Seymour, pelikanlarla ilgileniyor. Pelikanlar balık yakalamak için kıyıdan okyanusa 30 kilometre ilerleyebiliyor. Ancak petrol kalıntıları yüzünden çok sayıda kuş petrole bulanmış durumda. Louisiana Yaban Hayatı ve Balıkçılık Dairesi görevlisi Seymour, kuşlar uçmaya devam ettiği için kurtarılamadıklarını söylüyor:
”Bu adada kuşların çoğu petrole bulanmış durumda. Bu kuşları yakalayamıyoruz çünkü pelikan kolonisini rahatsız etmek istemiyoruz.”
Pelikanlar bataklıklardaki sazlıkların arasında yuva yapıyor. Buradaki pelikanları yumurtalarına ya da yavrularına basmadan kurtarmak mümkün değil. Beyaz yavrular petrole bulandıkları zaman hemen göze çarpıyor. Seymour şunları söylüyor:
”Şu anda kuşlar, kolonilerinin bulunduğu bölgelerde petrole bulanıyor. Petrol, bariyerleri aşarak kuş yuvalarına kadar ilerlemiş.”
Petrolün sazlıklara ulaşmasını engellemek amacıyla barikatlar kurulmasına rağmen bu önlemin yeterli olmadığı görülüyor. Michael Seymour şunları söylüyor:
”Benim gibi bir kuş sevdalısı için bu canlıların acı çektiğine tanık olmak ve çabalarımın işe yaramadığını görmek çok zor.”
Denizdeki akıntı petrol kalıntılarını Florida’ya doğru sürüklediği için Louisiana’daki kuşlar biraz olsun rahatlıyor. Seymour ve ekibiyse kurtarılmayı bekleyecek kadar yorulan kuş bulamıyor.
Meksika Körfezi'nin diğer ucunda kuş kurtarma ekipleri devriye geziyor. Bu bölgede kuşlar yüzlerce eski petrol ve doğalgaz platformunun üzerinde dinleniyor. Dönüş yolunda ekipler ölü bir kuş buluyor. Yüzlerce kuşun yuvalandığı bu küçük kum adasında bakılacak son bir nokta daha var.
Adanın etrafına yerleştirilen bariyerler petrolün ilerlemesini önlemiş.Fort Jackson’da eski bir depodan kuşlar için tedavi merkezine dönüştürülen tesisteki görevlilerin işi çok zor. Bir veteriner her kuşun sağlık durumunu inceliyor ve gerekirse tedavi ediyor. Sonra her kuş yumuşak sıvı sabunla iki-üç kez yıkanıp fırçalanıyor. Petrol iyice durulanıyor. Her yıkama, yaklaşık bir saat sürüyor.
John Myatt, Amerikan Balıkçılık ve Yaban Hayatı Dairesi’nden ve şunları söylüyor:
”Buraya getirilen kuşlar çok kötü durumdaydı. Bazılarını ne yazık ki yaşatamadık. Petrole bulanık halde çok uzun süre kalmışlar. Petrollü kuşların üçte biri tedavi göremeden öldü.”
Temizlenen kuşlar havuzlara alınıyor. Yetişkin pelikanlar bir-iki hafta içinde toparlanıyor.
Uluslarararı Kuş Kurtarma ve Araştırma Merkezi Başkanı Jay Holcomb, bazı pelikanların sızıntının çok uzağında, Texas kıyılarında denize salındığını söylüyor. Ancak pelikanların kendi yuvalarına geri dönüp tekrar petrole bulanmasından kaygı duyuluyor. Holcomb şöyle konuşuyor:
”Kuşların ayaklarına renkli bilezikler geçiriyoruz. Böylece yeniden petrol bulaşan kuşları ayırdetmemiz kolaylaşacak ve pelikanların yuvalarına dönüp dönmediğini anlayacağız.”
Yavrular yeni kolonilere daha kolay alışıyor. Ancak Holcomb gelecekten kaygılı ve şöyle konuşuyor:
”Eğer kuşların güneye göç ettiği sonbaharda sızıntı hala devam ederse göçmen kuşlar bu durumdan etkilenir.”
Kurtarma ekipleri, Amerikan tarihinin bu en büyük petrol sızıntısının yaban hayatını aylar, hatta yıllarca etkileyeceğinin bilincinde.