Yakalanan karbondioksitin yüzde 55’ini temsil eden dünya çapındaki 13 amiral gemisi CCS planının çoğu ya tamamen başarısız oldu ya da beklenenden çok daha az CO2 yakaladı
Çevre
1 Eylül 2022
Karbondioksiti yakalayan ve depolayan dünyanın en büyük projelerinden bazıları, bazılarının vaat edilenin yalnızca yarısı kadar CO2 yakaladığını gösteren bir analize göre, önemli ölçüde düşük performans gösteriyor.
Karbon yakalama ve depolama (CCS), ABD gibi yetkililer tarafından iklim değişikliğiyle mücadele için hayati bir araç olarak görülüyor. Ulusal Enerji Ajansı ve Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli. Teknoloji, ABD hükümetinin yeni iklim yasa tasarısında cömert bir destek alacak ve Norveç ve Birleşik Krallık da dahil olmak üzere diğer ülkeler de bu tür girişimleri teşvik ediyor.
Bugün yayınlanan bir rapor, şirketler tarafından yayınlanan rakamları kullanarak, birlikte yakalanan CO2’nin yüzde 55’ini temsil eden dünya çapındaki 13 amiral gemisi mevcut CCS planının performansını analiz etti.
Rapora göre, çoğu beklenenden çok daha az CO2 yakaladı. Rapor, kullanım ömrü boyunca ExxonMobil’in Wyoming’deki Shute Creek’teki LaBarge tesisinin kapasite açısından yaklaşık yüzde 36 oranında düşük performans gösterdiğini söylüyor. Rapora göre, Kanada, Saskatchewan’daki Sınır Barajı olan CCS’li dünyanın tek büyük elektrik santrali, planlanandan yaklaşık yüzde 50 daha az ele geçirdi ve Chevron’un Batı Avustralya’daki Gorgon gaz planının kapasitesi, planlanandan yaklaşık yüzde 50 daha düşük oldu. ilk beş yılında planlanmıştır.
Mississippi’deki Kemper kömür CCS projesi de dahil olmak üzere, raporda yer alan iki proje başarısız oldu, uzun süredir ertelendi ve inşaat sonunda 2017’de terk edildi.
“CCS iklim sorunlarımıza bir çözüm mü? hayır derdim. Çoğu zaman, aslında tasarım kapasitesiyle çalışmıyor” diyor. Bruce Robertson Raporun yazarı olan Avustralyalı bir düşünce kuruluşu olan Enerji Ekonomisi ve Finansal Analiz Enstitüsü’nde (IEEFA).
Teknoloji 1970’lere kadar uzanıyor ve çoğu durumda uzun vadede CO2 yakalayarak iklim değişikliğini engellemek yerine rezervuarlardan daha fazla petrol çıkarmak için kullanılıyor. “Onlar [the industry] gelişmekte olan bir sektör olduğunu söyleyebiliriz. Gerçekte, yaşamımızın çoğu boyunca faaliyette olmuştur, ”diyor Robertson. Planların düşük performans göstermesi, finansal veya mühendislik kaynaklarının eksikliğinden kaynaklanmadığını da ekliyor. Gorgon projesi tek başına 3,1 milyar AU$’na mal oldu.
Daha olumlu bir kayda göre, rapor, Norveç’teki Sleipner ve Snøhvit CCS projelerinin büyük ölçüde ülkenin benzersiz iş ve düzenleyici ortamından dolayı başarılı olduğunu tespit ediyor. Robertson, çimento üretimi gibi emisyonların önlenmesinin zor olduğu ağır endüstrilerde CCS’nin gelecekte bir rolü olabileceğini kabul ettiğini söyledi.
Stuart Haszeldine Birleşik Krallık’taki Edinburgh Üniversitesi’nden bir araştırmacı, IEEFA raporunun eksiksiz olduğunu, ancak CCS’nin çalışmadığını iddia etmenin “çok basit” olduğunu söylüyor. CCS projelerinin düşük performans göstermesinin bir nedeninin teknoloji değil, CO2 depolamak için piyasa teşviklerinin eksikliği ve iyi düzenleme eksikliği olduğunu söylüyor. Haszeldine, “CCS, kurallar doğru olduğunda çalışır ve çalışır” diyor.
Chevron’un bir sözcüsü şöyle diyor: “Bu ölçekteki yeniliklerin zorlukları yok değil, ancak teknoloji işe yarıyor.” Bir ExxonMobil sözcüsü şöyle diyor: “LaBarge tesisi, bugüne kadar dünyadaki diğer tüm tesislerden daha fazla CO2 yakaladı.”
Saskpower, Sınır Barajı projesinin yüzde 50 civarında bir yakalama oranına sahip olduğu ve yüzde 68’lik bir rakam verdiği önerisine itiraz etti. Robertson, bu tutarsızlığın, revize edilmiş, daha düşük bir hedeften ziyade IEEFA’nın projenin orijinal yakalama oranı hedefini değerlendirmesinden kaynaklandığını söylüyor.
Her Perşembe, doğrudan gelen kutunuza bir miktar iklim iyimserliği göndermek için ücretsiz Gezegeni Düzelt bültenimize kaydolun
Bu konular hakkında daha fazlası: