1937 baharında Paris, İspanya İç Savaşı'na giden gazeteciler için büyük bir sahneleme alanı ve çoğunlukla Almanya'dan ve İtalya'dan, güneye gitme niyeti olmayan binlerce hoşnutsuz sanatçı ve entelektüelin merkezi haline geldi. Boulevard du Montparnasse'deki kafe masası.
Ernest Hemingway, boğa güreşçisi Sidney Franklin ile Paris'e vardıktan sonra, zamanının çoğunu Amerikan Büyükelçiliği'nde, oldukça sıkılmış olan Dışişleri Bakanlığı temsilcisini Franklin'e İspanya vizesi vermeye ikna etmeye çalışarak geçirdi. Hemingway, boğa güreşçisine endişelenmemesini, her şeyin yoluna gireceğini söyledi. Franklin vizesi reddedildi.
Hayal kırıklığına uğramış iki adam, daha sonra gazeteci Janet Flanner ve lezbiyen sevgilisi Solita Solano (bir zamanlar tiyatro eleştirmeni, Sarah Wilkinson) ile La Coupole'da bir öğle yemeği randevusuna gitti. Flanner, Franklin'in Meksika'da son zamanlarda yaptığı bir kargaşadan dolayı, küçük bir egzotik kuş gibi yemeğine bir matador kılıcı gibi bıçağı havada tutarken, sandalyesinin kenarına oldukça dikkatlice oturduğunu hatırladı. Garip, gerçeküstü zamanlardı.
Öğle yemeğinden sonra Franklin hepsini otel odasına götürdü ve matador kostümlerini, pelerinlerini ve kılıçlarını incelemek için çift kişilik yatağına yaydı. Güzel Solita her şeyden çok etkilendi ve hemen kostümlerinden birini denemek istedi, ama Franklin ona bir matador kostümü giymenin, “… senin gibi muhteşem bir kadın bile” için kötü şans olduğunu söyledi. Flanner, odanın bir köşesinde sessizce oturmakta olan Hemingway'in aniden ayağa kalktığını ve ellerini kulaklarının arkasında tutarak bir boğa gibi davrandığını hatırladı. Franklin daha sonra bir pelerin aldı ve bir "Toro - ha - toro!" İki adam, Hemingway yeterince aldığını söyleyip iki kadını otelin barında bir içki içmeye götürene kadar ayrıntılı bir dizi veronikat yaptı ve Franklin'i dikkatlice katlanıp değerli şıklığını bir kenara bıraktı.
Martha Gellhorn'un Paris'e vardığında da hiçbir kağıdı yoktu, ancak Hemingway'in aksine, cebinde sadece 50 dolar ve sırt çantasında bir düzine teneke yemekle ortalıkta dolanmaya çalışmadı. güneyde, Pireneleri yürüyerek geçti ve yasadışı bir şekilde dondurucu karla kaplı İspanya'ya girdi. Küçük bir pansiyonda birkaç gün geçirdikten sonra Barselona'ya giden yeni Cumhuriyetçi askerlerle dolu bir trene yetişmeyi başardı ve 24 Mart gecesi otel odasında o şehrin en ağır topçu bombardımanlarından birinde uyuyordu. şimdiye kadar tecrübe etmişti.
Flanner ve Solano Hemingway ile öğle yemeğinden kısa bir süre sonra, eski arkadaşı ressam Luis Quintanilla (şimdi Paris'te sürgünde) ile tanıştı ve romancıya Franco'nun güçlerinin günlük bombardımanının ve İtalyan ve Alman hava kuvvetlerinin gece bombalamalarının gerçekleştiğini söyledi. Sadece Madrid'deki stüdyosunu değil, Madrid'in birçok kamu binasındaki çok beğenilen fresklerinin neredeyse tamamını yok etti.
Hemingway işini kaybetmenin nasıl bir şey olduğunu biliyordu ve 1920'lerde Paris ile İsviçre arasında bir tren istasyonunda el yazmaları dolu bir bavulunu kaybettiği için ilk karısı Hadley'i (ona söylediğini söylemesine rağmen) gerçekten affetmemişti.
Quintanilla'nın hikayesi, Hemingway'i Franklin'e vize almak için bir kez daha denemeye teşvik etti, ancak yine de başarılı olamadı. Boğa güreşçisine sınırda neler yapılabileceğini görmek için güneye giderken Paris'te kalmasını söyledi. Cevap hiçbir şeydi.
Hemingway, Franklin'e kötü haberi telgraf çekti ve ardından Barselona'ya giden bir uçağın sınırına geldi; ama Hemingway'in Franklin için endişelenmesine gerek yoktu.
Aşağı Doğu Yakası'ndan gelen sert çocuk zaten bir araba 'ödünç almış', onu yiyecek ve boğa güreşi teçhizatıyla doldurmuştu ve Martha'nın rotasını takip ederek ve gecenin köründe de yasadışı yollardan İspanya'ya girdi.
Martha'nın uyuduğu bombardıman, bir süreliğine Barselona'nın yaşayacağı son bombardımanlardan biriydi ve eylem, güneybatıya, Madrid'e doğru ilerliyordu - büyük ödül. Böylece, 26 Mart'ın erken saatlerinde Martha, Valensiya'ya kadar bir mühimmat kamyonuyla bir asansör almayı başardı ve o güzel şehrin ana meydanlarından birinde dururken bir başkasını almaya çalışıyordu. Küçük, hırpalanmış ve çok tozlu siyah bir Citroen'in yanına çektiğini Madrid'e kaldırın.
Kaldırmak ister misin bayan?
"Sidney Franklin, burada ne yapıyorsun?"
"İçeri gir tatlım, sana her şeyi anlatacağım."
Martha bir dizi jambon, kahve, tereyağı, marmelat ve birkaç sepet meyvenin yanı sıra iki büyük valizin arasına sıkıştırdı. Yerleşince Martha, Corona daktilosu kucağında, sırt çantası ayaklarının dibinde ve ağzında yeni yanan bir sigara ile Franklin'e atları bağışlamamasını söyledi.
"Gaza bas oğlum, gaza bas!"
Franklin ipucu aldı ve bir vites çatışmasıyla ve muhtemelen bir "Toro -huh- toro!" Kasıklarında zar zor iyileşmiş boynuz yarası olan cesur matadorumuz gaz pedalına bastı ve yaklaşık 400 mil ötede Madrid'in genel yönüne yöneldi.
Franklin ve Martha, birbirlerine emirler yağdıran tetikte mutlu çocukların yüz yol bloku gibi hissettirdiği bir yol boyunca yaklaşık yirmi saat boyunca yollarını tartıştıktan sonra, Franklin ve Martha, Hemingway'in bodrum katındaki restoranda mahkeme yaptığı Madrid'deki Gran Via Hotel'e ulaştı.
Hoş geldin Kızım. Buraya geleceğini biliyordum. Her şeyi ayarladım. "
Martha bu selamlamadan rahatsız olduysa, bunu göstermedi ve Hemingway'in güçlü tavrını, onun sağ salim ve sağ salim geldiğini görerek rahatlama hissine indirgedi.
Hoş geldin Sidney. Diplomasi, tabiri caizse, sizi güvenli bir şekilde gördüğünü görüyorum.
Evet, Ernie. Tabiri caizse."
Güzel. Şimdi, yarın için ye ve iç ölebiliriz. "
Şu anda birkaç gergin ve küskün garson tarafından servis edilen oteldeki yemekler kötüydü ve durum Hemingway'in ve Martha'nın ilk buluşmalarındaki romantik Key West ortamından çok uzaktaydı, ancak Martha bu sert, sert görünce gerçekten memnun oldu. inatçı, açık sözlü bir adam ve onun için çaresizce onunla yatmak istediğine dair hiçbir şüphe yoktu, ancak bu seks onun için hiç iyi olmamıştı.
Bir erkeğin bu kaba öküzüyle her şeyin farklı olabileceğini umuyordu.
Yakında öğrenecekti.
Martha Gellhorn kesinlikle kendisini Hemingway'den çok daha politik olarak farkında ve muhtemelen göründüğünden daha anti-faşist olarak görüyordu ki bu biraz haksızlık.
Hemingway 1920'lerin başında muhabir olarak Almanya'yı birkaç kez ziyaret etmişti ve kendisi için Alman halkının uğradığı mali ve sosyal zorlukları ve Hitler gibi vicdansız politikacıların bu zorlukları siyasi silah olarak kullandıklarını gördü. Hemingway, aynı zamanda "o pislik Mussolini" ile röportaj yapan ilk Amerikalı gazetecilerden ve herhangi bir ülkenin faşizm ve Nazizm konusunda dünyayı uyaran ilk gazetecilerinden biriydi. İç Savaş'ın çok daha büyük bir şeyin kostümlü provası olduğunun 1937'de İspanya'da görev yapan herkes kadar (bazılarından daha fazla) farkındaydı. Olmadığı şey - Gelhhorn'un aksine - inançlarından kaynaklanıyordu. O her şeyden önce bir romancıydı, oysa Gellhorn bugün gündemi olan araştırmacı gazeteci diyeceğimiz şeydi.
Hemingway, özellikle diğer insanların gündemlerinden nefret ediyor ve güvenmiyordu. Şüphesiz kurguları için en iyi parçaları saklayan sezgisel bir gazeteciydi.
Ve onu kim suçlayabilir ki? Sonunda onun kurgusuydu (ve hendekte ateş altında olan oydu) ve topladığı bilgilerle dilediğini yapabilirdi. Herhangi bir savaşın kaç George Orwells'e ihtiyacı vardır?
Ancak Hemingway'in bir gündemi vardı (o zamanlar pek çok kişiyi reddetmiş, kendisini 'savaş karşıtı muhabir' olarak adlandırmış olsa da), o kadar güçlü bir şekilde Amerika'yı savaşa sokacak ki, Franco Kanarya Adaları'na geri dönüp kendi Almanlar, İtalyanlar ve Ruslar ile yaralar, kendi aralarında savaşmak için yüksek ve kuru bıraktı.
Jon Dos Passos ile yapmayı planladığı film ve savaşa yakalanmış bir grup genç Amerikalı hakkında oynadığı fikir, Amerikan hükümetini diktatörler varken grev yapmaya ikna etmenin yolu olacaktı. gergin ve en zayıf hallerinde. Hemingway'in fikirleri belki bugün, o dönemde İspanya'nın en büyüğü ve en cüretkar fikirlerinden biri olarak görülebilir. Hemingway'in yapmadığı, belki de yapamadığı şey onları Gellhorn'un yapabileceği şekilde ifade etmekti. Onun yardımına ihtiyacı vardı.
Yemekten sonra Hemingway, Martha'yı önceden rezervasyon yaptırdığı Plaza de Callao'daki Florida Oteli'ne götürdü (Franklin ve Martha'nın daha geç geleceği varsayımıyla), biri kendisi ve Franklin için, diğeri de Martha için olmak üzere iki bitişik oda. . Martha'ya odaları (108 ve 109) özellikle Madrid'i çevreleyen tepelerde kazılan faşist topçuların gözünden uzak oldukları için, ancak sonuç olarak daha pahalı oldukları için rezerve ettiğini söyledi. Ancak NANA hesaba bakabilirdi.
Ertesi gün Hemingway Martha'yı Telefonica binasına götürdü ve onu birlikte sansürle uğraşan ofisi yöneten, kablolar gönderen ve yeni gelenlere otel odaları, benzin kuponları ve güvenlik kartları sağlayan Arturo Barea ve Isa Kulscar ile tanıştırdı. Çift, Martha'dan çok etkilendi ve başlangıçta onun bir Hollywood film yıldızı olduğunu düşündü.
Öğleden sonra Hemingway, Martha'yı Guadalajara bölgesinin kırmızı tepelerine götürdü ve burada her ikisi de onlarca faşist askerin, daha fazla Cumhuriyetçi saldırılara karşı yeni mevziler almak için vadinin karşısındaki dik kayalıklarda karıncalar gibi hareket etmesini izlediler. Aslında Cumhuriyet güçleri sahada epeyce başarı elde ediyorlardı ve Franco'nun topçularının Madrid'i istediği zaman bombalayarak birçok zayiata ve büyük hasara yol açması önemsiz olarak görülüyordu. Gerçek şu ki, Cumhuriyetçiler, Franco'nun topçuları hakkında hiçbir şey yapmak için yeterli hava gücüne sahip değildi, bu da Cumhuriyet kara kuvvetleri tarafından ele geçirilemeyecek kadar iyi kazılmıştı.
Savaşın nihai sonucunda belirleyici bir faktör olacaktı. Bu aynı zamanda Hemingway'in oyununda görünmeyen bir karakterin arka planını oluşturacak bir şeydi.
Diğer yazarlar (çoğu Cumhuriyet güçlerinde görev yapan ya da ambulans kullanan) Hemingway'in Florida Oteli'nde bir üs yaptığını duyduklarında Hemingway'in misafirperverliğine katılmak için uğramaya başladılar. Franklin, satın alma hediyesiyle, WH Auden, JB Priestley ve Sean O'Casey gibi ziyarete gelen edebi şahsiyetler için bir primus ocakta pişirdiği jambon ve yumurtaları bir şekilde bulmayı başardı. Büyük bir maceraya dönüşüyordu.
Amerikalı gazeteci Herbert Mathews (New York Times'a akredite), Hemingway'den daha iyi gitti ve Retiro Park'ın köşesinde, balkondan geceleri görülebilen lüks bir çatı katı dairesi kiraladı. uzak faşist topçu ateşi. Hemingway, Mathews'u sevdi ve onu, romanı For Whom the Bell Tolls'un kahramanı Robert Jordan için (diğeri Kaliforniyalı bir ekonomist ve 15. Uluslararası Tugay'da bir Binbaşı olan Robert Merriman) bir model olarak kullandı .
"Önceden, ölüm sen yaşlı ya da hasta olduğunda geldi, şimdi bu köydeki herkese, göklerin ve gümüşlerin tepesinde ve kaçacak ya da saklanacak yeri olmayan herkese geliyor ...
Yukarıdakiler, Hemingway'in İspanyol İç Savaşı, The Spanish Earth ile ilgili film için anlatımının bir parçasıdır ve geçenlerde tekrar izlediğimde Hemingway'in Kanadalı aktör Raymond Massey'ye ne kadar benzediğini görünce şaşırdım. Gerçekte, Hemingway'in eğitimli, oldukça kısaltılmış sesi, garip bir şekilde kendi kendisiyle ilgili fikrinden uzak görünüyor. Sanırım sesi, gerçek adamı sadece ara sıra görebileceğimizi, İspanyol savaşı sırasında olduğu adamı, ama dönüştüğü adamı değil. İspanya İç Savaşı'nın sonu gerçekten Ernest Hemingway'in sonuydu. Bence savaşın korkunçluğu ve sonunda onu faşizmin - ve diktatörlerin - sonunu sağlamanın bir aracı olarak kullanmadaki yetersizliği onu farklı bir insan ve aynı zamanda farklı bir tür yazar yaptı.
Nisan 1937'de Hemingway, yönetmen Joris Ivens ve biraz sessiz ama iş dünyasına benzeyen kameraman John Ferno, The Spanish Earth'ü çekmeye başladı . Jon Dos Passos, Hemingway ile hemen hemen aynı zamanlarda iki romancı ve ortak yapımcılarla birlikte Madrid'e gelmişti ve sonunda filmin İspanya'daki yaşamın hem askeri hem de sosyal yönüne bakması gerektiği konusunda hemfikirdi - tabii ki Cumhuriyetçi bakış açısından - çok daha büyük bir çatışma için mavi baskı olacak bir savaş sırasında.
Cumhuriyet güçlerini bir savaştan diğerine izlediklerinde çekilmesi zor olan eski hantal ekipmanlarla filmi yapmak zordu. Aslında John Ferno, biri yakın çekim, diğeri (devasa bir tele-fotoğraf merceğine sahip çok daha büyük bir canavar) savaşların ve hava saldırılarının aksiyon çekimlerini (başarısızlıkla) denemek ve almak için iki kamera kullandı. Bitmiş film ile her şey oldukça başarılı ve özledim bir ilişki oldu, ancak güçlü olsa da, ilgili herkes için bir hayal kırıklığı yarattı. Ancak dikkatli bir düzenleme - ve Hemingway'in seyrek ve net anlatımı, artı Marc Blitzstein'ın bazı harika müzikleri - yine de cani bir diktatörün tehdidi altındaki bir kişiden çok samimi ve çok samimi bir mesaj almayı başardı. Film, savaşla ilgili gelecekteki tüm belgeseller için bir standart oluşturdu.
Gerçek çekimler bittiğinde Hemingway ve Gellhorn sevgili olmuştu, ancak çoğu insanın bir sabah Hotel Florida'nın sıcak su tankını faşist bir deniz kabuğunu patlatıncaya kadar farkında olmadıkları söylenmelidir ve Ernest ve Martha, Tom Delmer tarafından Hemingway'in odasından birlikte çıkarken görüldü.
1937 Nisan'ında Hemingway ve Gellhorn kendi yollarına gitti, Hemingway taksiyle ön tarafa götürüldü ve Gellhorn elinden geldiğince kendi yolunu çizdi. Bütün ülke, ya başlarına bir bedel olan ya da bir şekilde kendilerine bir isim vermeye çalışan ya da Alman Hans Kahle'de olduğu gibi faşizme karşı gerçekten savaşmak isteyen yabancılarla dolu görünüyordu. .
Hemingway, çoğu Büyük Savaşta savaşmış olan Alman Komünistlerinden oluşan, Alman Ordusu gazisi Hans Kahle ve Hemingway'in Mart ayında tanıştığı bir adam tarafından komuta edilen Alman Komünistlerinden oluşan 11. Uluslararası Tugay'ı sık sık ziyaret ediyordu. ve çok beğenildi. Bir süre için Hemingway Kahle hakkında bir kitap yazmayı düşündü, ancak kısa bir süre sonra 12. Uluslararası Tugay'ın komutanı olan 41 yaşındaki Macar ve kısa öykü yazarı General Lucasz ile tanıştığında daha iyi düşündü. Lucazs, rahat mizah anlayışıyla Hemingway'i memnun etti. Hemingway'in bir askeriydi ve II.Dünya Savaşı sırasında aradığı türden biriydi. Hemingway onun hakkında da yazmadı, ancak Çanlar Kimin İçin Çalıyor'da tasvir edilen Cumhuriyetçi subaylar şüphesiz Kahle ve Lucazs'a dayanıyor.
Hemingway'in, aynı zamanda Madrid'de ve çevresinde görev yapan 15. Uluslararası Tugay'ın (Amerikan Abraham Lincoln Tugayı) Kanadalı MacKenzie-Papineaus Taburu 'Mac-Paps' ile temasa geçmesi de mümkündür. Çatışma sırasında o Battilion'da 1500'den fazla Kanadalı görev yaptı.
Hemingway, bir Uluslararası Tabur'dan diğerine taşınmakla ve günde iki veya üç hikaye dosyalamakla meşgulken, İspanyol Dünyası sonunda Ivens tarafından - Sidney Franklin şimdi ikinci kameraman olarak yardım ediyor - 29 Nisan'da bitirildi. İki gün sonra, arabasının arkasına yerleştirilmiş yarım düzine film makarasıyla Hemingway, İspanya'dan Paris'e doğru yola çıktı.
9 Mayıs 1937'de Paris'e ulaştı, kitapçı Shakespeare & Company'de Sylvia Beach gibi eski arkadaşlarını ziyaret etti ve burada eski arkadaşı James Joyce ile yüksek sesle alkışlayarak İspanyol Cumhuriyetçi davasına yardım eden bir konuşma yaptı. Birkaç gün sonra Normandie'de New York'a yelken açtı ve 18 Mayıs'ta Amerika'ya ulaştı.
Kurgu stüdyolarında film makaralarını bıraktıktan sonra Hemingway, Key West'e yöneldi ve burada aile meselelerini anladı (Pauline'e, Martha ile Martha arasında hiçbir şey olmadığına dair güvence verdi) ve To Have and Have Not'un kadırga provalarını düzenlemeye başladı . Birkaç gün sonra, New York'a geri dönen Ivens'ten (Martha gibi) bir telefon aldı ve ondan filmin anlatımını kaydetmek için Big Apple'a geri dönmesini istedi çünkü Franklin ve Eleanor Roosevelt görmek istedi. bitmiş film (bu Martha tarafından düzenlenmişti) herkesten önce.
Hemingway New York'a geri döndü, anlatımı kaydetti ve ardından Carnegie Hall'da biri de dahil olmak üzere İspanyol davasını desteklemek için birkaç konuşma yaptı.
Artık her şey hızlanmaya başladı. 16 Haziran'da Hemingway, Lucazs'ın isyancı uçakları 12. Tugay'ın pozisyonlarına saldırdığında öldürüldüğünü duydu. 8 Temmuz'da Hemingway, Ivens ve Martha Roosevelt'lerle yemek yediler, daha sonra filmi izlediler ve harika olduğunu düşündüler ve mümkün olduğunca geniş bir izleyici kitlesine sahip olmasını sağlamak için ellerinden gelen her şeyi yapacaklarını söylediler. Ancak hiçbir şeyi şansa bırakmayan Hemingway ve Ivens, film kolonisinin mali desteğini almak için 10'unda Hollywood'a uçtu. Tepki iyiydi, en başta, ancak film, filmi dünyaya dağıtabilecek büyük stüdyolardan hiçbirinin desteğini almadı. Ne yazık ki, İspanya İç Savaşı Hollywood'un çoğu için hala bir aile tartışmasıydı.
Ağustos ayı başlarında Hemingway, Martha gibi İspanya'ya dönmeye karar verdi. Pauline, onun gitmesini istemedi, ama kararı uydurulmuştu. Franklin de şimdi Amerika'ya geri döndü ve Ernest'e bir iyilik olarak Pauline ve çocukları uzun bir tatil için Meksika'daki bir boğa çiftliğine götürmeyi kabul etti. Franklin zaten yeterince İspanya'ya sahipti ve yarasının iyileşmesine izin vermek için ciddi bir şekilde dinlenmeye ihtiyaç duyuyordu, böylece 1938 Meksika Boğa Güreşi sezonuna hazır olacaktı. Kendi payına düşeni yapmıştı ve biraz para kazanması gerekiyordu.
Ernest vedalaştığını söyledi ve bir kez daha Martha'yla buluşmayı ayarladığı New York'a gitti. Evliliği etkili bir şekilde sona ermişti.
Hemingway şehre ulaştığında, To Have and Have Not ayrıntılarını tamamlamak için Scribner binasının 5. katındaki - 5th Avenue ve 48th Street'in köşesindeki - Max Perkins ofisine yöneldi . Sol kanat editörü (ve "The Masses" in kurucusu) Max Eastman'ın onu beklediğini beklemiyordu. Ortaya çıkan değişim, Max Perkins hakkındaki yazıma kaydedildi.
14 Ağustos'ta Bask eyaletleri faşist birlikler tarafından ele geçirildi ve Santander'e karşı saldırı başlatıldı. İspanya Cumhuriyeti için işler pek iyi görünmüyordu.
Hemingway ve Martha Eylül'de İspanya'ya vardıklarında, Franco ülkenin üçte ikisini kontrol ediyordu ve Madrid'e herhangi bir zamanda son yıkıcı bir saldırı bekleniyordu. Geldikten kısa bir süre sonra ve kafasında bir oyun fikri olan Hemingway, Martha ve Herbert Mathews, Aragon cephesine doğru yola çıktılar ve Cumhuriyetçi güçlerin beklenmedik bir şekilde Belchite'ı ele geçirdiğini gördüler. Bu, faşistler için yalnızca geçici bir aksilik olmasına rağmen, Cumhuriyetçilere bir süre bir soluk verme ve çok ihtiyaç duyulan bir iyimserlik enjeksiyonu sağladı.
Kasabadan geriye kalanları keşfettikten sonra Hemingway, 15. Uluslararası Tugay'ın (Abraham Lincoln) karargahına giden yolu bulmayı başardı ve burada her zaman "ileriye doğru bombalayarak" tavan arasına liderlik eden Binbaşı Robert Merriman'ı buldu. Adamları stratejik olarak önemli katedrali işgal edene kadar birkaç ciddi yaradan dolayı tıbbi yardımı reddetti. Merriman hemen Hemingway'in kahramanlar galerisine girdi ve daha önce de belirtildiği gibi Hemingway'den For Whom the Bell Tolls'un kahramanı Robert Jordan'ın yarısı oldu .
Ancak Hemingway, kendisini değiştiren İspanyol İç Savaşı'na doymuştu ve bir daha asla bir yazar olarak bir amaç uğruna savaşmadı. Onun yerine silaha sarıldı.
Not: Gerçeğe dayalı olmasına rağmen, özellikle diyalog için belirli miktarda yaratıcı lisans kullandım. Ve her zamanki gibi, Carlos Baker'ın 1969 Hemingway biyografisini kabul etmeliyim. Yanınızda Baker cildi olmadan Ernest Hemingway hakkında hiçbir şey yazılamaz.
Buradaki soru açıktır: Tanrı bize sevmeyi öğretiyorsa, neden kendimden nefret edeyim? Keşke İncil'den alıntı yapacak olan bir Hristiyan'dan LGBT+'ların cehenneme gideceğini sorabilsem. Ama artık bu insanları tanımıyorum, onlarla birlikte geçen bir çocukluktan sonra nihayet kendimi özgür bıraktım.
Güney Delhi restoranında otururken aç gözlerim menüyü taradı. Bombay Ördeği'ni yakaladılar ve hemen siparişi verdiler.
Eskiden Roha olarak bilinen Etiyopya'nın kuzeyindeki bir kasaba olan Lalibela'nın merkezinde yer alan, 900 yıldan daha uzun bir süre önce büyük bir volkanik kayadan oyulmuş 11 inanılmaz ortaçağ kilisesi var. Hayranlık uyandıran binalar, son yıllarda dünyanın her yerinden binlerce turisti cezbetti.
Kaliforniya'nın tarihi Siyahlık ile doludur. Melanin, Los Angeles'ın Siyah kurucu ailelerinden eyaletin sınırında devriye gezen bufalo askerlerine kadar eyaletin dokusuna işlenmiştir.
"[Bir] büyük hareketsiz kitle […] şu anki tarihi ve dünya hareketlerinin karmaşık labirentini loş, şaşkın gözlerle görün ve onları cezbedebilecek, korkutabilecek veya herhangi bir uygun rotaya sürükleyebilecek güçlü organize çıkarların kaçınılmaz kopyalarıdır. ”: İngiliz emperyal eleştirmeni John Atkinson Hobson, yirminci yüzyılın başında İngiliz vatandaşlarını, daha sonra Birinci Sanayi Devrimi'nin sonu, İkinci Sanayi Devrimi'nin başlangıcı olarak anılacak bir anı (eğer siz Jeremy Rifkin'in taksonomisine ve insanlık tarihindeki en büyük bölgesel imparatorluğun sonunun başlangıcına katılıyorum. Bir bakıma, Hobson'un 120 yıl önce yaşadığı dünya, bugün yaşadığımıza çok benziyor, çünkü bir kez daha sosyal eşitsizlik ve küresel ölçekte işleyen oligarşik güç yapılarının damgasını vurduğu bir ekonomik çağın son aşamalarında görünüyoruz. ölçek.
Richard Cooper, 19 Ocak 2021 Bir Sel Hikayesi Washoe Valley, Sierra Nevada Dağları'nın Carson Sıradağları bölümünün doğusunda yer alır ve fırtınaların zorlandığı, nemlerinin çoğunu sıkıştırıp salıverdiği klasik bir "yağmur gölgesi" içindedir. Batı Yakası. Genellikle Washoe Vadisi'ne itilecek olan şey, fırtınanın küçük bir kalıntısıdır.
Tom Hiddleston, zayıf ekran testleri nedeniyle Marvel'ın Loki'nin kaderini 'Thor: The Dark World'de değiştirmesi hakkındaki düşüncelerini paylaşıyor.
Prenses Anne'nin kızı Zara Tindall ve kocası Mike Tindall bu yıl 10. evlilik yıldönümlerini kutluyorlar.
Golnesa 'GG' Gharachedaghi, eski 'RHOC' yıldızı 'Shahs of Sunster' yıldızını bilmediğini iddia ettikten sonra Kelly Dodd'u alkışlıyor.
Birçok izleyici Mobius M. Mobius'un kaç yaşında olduğunu merak ediyor ve 'Loki' yönetmeni Kate Herron'un bir ipucu olabilir.
Gerçek şu ki, bu mega sellerden birini vurma şansınız her yıl aynıdır: yüzde 1.
Laboratuvarda yaratılan, sürdürülebilir ve çevresel etkisi azaltılmış yeni bir evcil hayvan mamaları dönemi geliyor. Ama evcil hayvanlar - ve onların insanları - bundan hoşlanacak mı?
O mükemmel kahve için dünyayı mı arıyorsunuz? Belki de kendi kahve çekirdeklerinizi kavurmanın güzel sanatlarını ve bilimini öğrenmenin yolu budur.
Yaratılış'ta sadece kısa bir kez ortaya çıkıyor, ancak İsa Mesih'in habercisi olarak görülüyor. O gerçekte neydi ve İsa ile nasıl ilişkilendirildi?
Bu adamların sonunu görmedin. Eski deyişi bilirsiniz: “Oyunları bu yüzden oynuyorlar.
Amerikan bayrağı..
Manuel Neuer'in gökkuşağı kaptanının kol bandı UEFA tarafından araştırılıyor. Tüm Süper Lig fiyaskosu insanları UEFA'nın yanında yer almak gibi çok garip ve rahatsız edici bir duruma soktuysa, UEFA'nın her zaman bu sermayeyi israf etmek için elinden gelen her şeyi yapacağından emin olabilirler.
Ozzie Fletcher, Brooklyn'deki bir Cuma töreni sırasında Mor Kalp ile sabitlendi. ABD'de görev yaparken yaptığı çeşitli fedakarlıklara rağmen.
Joanna Gaines, Babalar Günü'nde kızları Ella ve Emmie'nin saçlarını örmesine izin verdiği tatlı bir Babalar Günü yazısında kocası Chip'e "Seni kesinlikle seviyoruz" diye yazdı.
Alyssa Scott, Instagram Hikayesine, Babalar Günü için Nick Cannon ve kendisinin bir annelik fotoğrafını paylaşarak, "Bugün sizi kutluyoruz" dedi.
Bir kaynak PEOPLE'a "Basketbol sezonu boyunca LA'den çok zaman geçirdi" dedi.
Sophie Turner, geçen Temmuz ayında kızı Willa'yı ağırladıktan sonra kocası Joe Jonas'ın ilk Babalar Günü'ne "Babalar Günü kutlu olsun" diye yazdı.