Bu filmle ilgili nacizane görüşlerimi iletmeden önce kısa bir hikaye anlatmak istiyorum sizlere:
Yıllar önce bir arkadaşım intihar etmişti ve hastane köşelerinde oldukça sert bir mizacı olan annesi zaten bildiği gerçekleri resmileştirmek için beni sıkıştırıyordu: “Söyle, sorunu ne söyle? Ben biliyorum aslında ama söyle?” Bildiği bir şeyi, oğlunun bir eşcinsel olduğu gerçeğini benim ağzımdan duymak istiyordu ve yumuşatılmış bir şekilde istediğini aldı. Evet, oğlu bir eşcinseldi! Ve sonrasında tek bir cümlesi beni çileden çıkardı: “O artık benim oğlum değil!”
Neden? Bunu nasıl söyleyebiliyorsunuz? Sizin için çocuğunuzun önemli olmaması, cinsiyeti ya da cinsel yönelimlerinin önemli olması ne derece ahlaki? Bu ve benzeri birçok soruyu ardı ardına bir zincir gibi sıralayarak suratına çarpmıştım. Ne acı!
"Eşcinseller eğer şeytani yanlarını isterlerse iyileştirebilirler, düzeldiklerinde(!) onlar da o zaman cenneti hak edebilirler" mi?
İşte tam da yukarıdakine benzer katılıkta bir anne anlatılıyor bu filmde. Benzer cümleleri duyuyorsunuz siz de benim yaşadığım durumu yaşarken izlediğiniz anneden. Gerçek bir öyküden uyarlanmış, oyunculukları ile sizi bu gerçeklerin içine sürükleyen bir film için pek fazla söz söylemeye gerek yok aslında. Ama gene de birkaç cümle sarfetmeye ihtiyaç duyuyorum.
“Din” adı altında insanları yargılamaya, eşcinselleri ötekileştirmeye ve hatta onları cehenneme göndermeye kadar varabiliyorsanız (ki bu aynı inanışlarda şirk koşmak anlamını da taşımakta) , oturun bu filmi izleyin. İzleyin ki bir insana ne kötülükler yaptığınızı görün! Ve izleyin ki kötülüklerinizi yapmadan önce yapmış birinin yaşadığı pişmanlıklardan ibret alın!
Aşağıdaki video çalışıyorsa, izleyebilirsiniz...
Aşağıdaki video çalışıyorsa, izleyebilirsiniz...