Hani bir zamanlar bir Michael Landon vardı, Küçük Ev'deki Charles Ingalls ve Bonanza'daki "Küçük Joe" Cartwright... İşte o Michael Landon'ın oğlu Christopher Landon büyüdü, 32 yaşına geldi de yönetmen oldu. Oğul Landon'ın yönettiği Happy Death Day (Ölüm Günün Kutlu Olsun) bir üniversite kampüsünde geçiyor. Doğum gününün sabahında tanımadığı birinin odasında uyanan Tree (anne-babası hippiydi herhalde), gün içerisinde çeşitli olaylar yaşadıktan sonra, aynı günün akşamında kampüs içerisinde bebek maskeli bir katil tarafından öldürülüyor. Ama ölüp de bulutlara yükselmek yerine, aynı odada aynı yatakta yeniden uyanıyor ve aynı günü yeniden yaşıyor. Sonra yeniden ve yeniden... Her seferinde de günün sonunda bir cinayetin kurbanı oluyor. Bir iki derken, genç kız sonunda katilinin kim olduğunu bulmaya karar veriyor. Artık klasikleşmiş "Groundhog Day" temasıyla "Scream" filmlerinin bir karışımı olarak değerlendirilebilecek Happy Death Day çok da ciddiye alınacak bir yapım değil. Ama işin güzel tarafı şu ki, zaten filmin kendi de kendisini çok ciddiye almıyor. Hatta bir sahnede karakterlerden biri "hey, bu durum aynı Groundhog Day filmindeki gibi" diyor. Film birçok bölümde korkudan ziyade komedi sularında geziniyor. PG-13 sınıflandırması nedeniyle cinayet sahnelerinde şiddet dozu da minimumda tutulmuş. Öte yandan, özellikle başrol oyuncusu Jessica Rothe'un başarılı performansı sayesinde film belli bir düzeyi korumayı ve az da olsa ilgi çekici olmayı başarıyor. Özellikle Tree'nin her sabah yeniden uyanmanın birtakım avantajları da olduğunu farkedip, çeşitli haylazlıklar yaptığı bölüm çok keyifli. Sonuç olarak, senaryodaki bir takım mantık hatalarına ve sızdıran deliklerine rağmen, fazla şey beklenmeden izlenebilecek eğlenceli bir film. Evde birkaç arkadaş bir araya gelip, şamata yaparak izlemek için ideal.