Şu hadis ise saliha kadının hayırlı fonksiyonlarını tam olarak gösteriyor:
Mümin bir erkek, Allah korkusundan sonra saliha bir kadından gördüğü hayır kadar hiçbir şeyden görmemiştir. Saliha kadına emrederse emrine itaat eder, yüzüne bakarsa kendisini sevindirir, onun adına bir yemin ederse yeminini boşa çıkarmaz, uzak bir yere gidecek olursa hem kendini, hem de efendisinin malını korur. (İbni Mâce, Nikah 5)
Ebu Hureyreden (ra) Rasulullah (sav)e:
- Hangi kadın daha hayırlıdır? diye soruldu. Rasülullah (sav) şöyle buyurdu: Kocası baktığı zaman onu neşelendiren, bir şey istediği zaman ona itaat eden, ne kendisinde ne de malında, kocasının hoşlanmayacağı şeyi bulundurmayan kadındır (Ahmed b.Hanbel, 2?432; Nesâi, 6/455 (3217); İbni Mâce Tercüme ve Şerhi, 5/217 (1857).
3. Dindar olması: Bu sıfat, genel olarak salihalığın içerisine girerse de daha belirgin olması için ayrı bir madde olarak veriyoruz. Bu hususta ise Peygamberimiz (sav) şöyle buyuruyor:
Kadınlar şu dört özelliklerinden dolayı nikahlanır: Malı, soyu, güzelliği ve dini. Sen dindarını al; tuttuğun altın olsun. (İbni Mâce, Nikah, 6.)
Abdullah b. Amrın rivayet ettiği şu hadis de dindarlığın, diğer sıfatlardan üstün tarafı gösterilmiştir:
Kadınları güzelliği için almayın; olur ki güzellikleri onları kötü duruma düşürür, onları malları için almayın; olur ki malları onları şımartır. Fakat onları dindarlıkları için alın. Yemin ederim ki burnu yirik, kulağı kesik dindar bir kadın diğerinden çok üstündür. (İbni Mâce, Nikah 6)
4. Başka özellikler: Mehrinin az olması, güzel olması, güzel ahlaklı olması, soylu olması, doğurgan olması, yakın akrabadan olmaması, kocasına bağlı ve çocuklarına düşkün olması ve bakire kız olması gibi özellikler aranmalıdır.
KÖPEĞİN BİLE CİNS OLANI ARANIRSA
Bir köylü başka bir köyden oğlunu evlendirir. Fakat itaat etmeyen bu gelin babasının evine gider. Gelinini tekrar geri getirmek için evinden çıkan bu adam yolun yarısından koyun sürüleri olan ve ipte bağlı bir de kocaman köpek tutan bir adama rastlar ve niçin köpeği bağladığını sorar. Adam der ki:
- Falan köyde cins bir erkek köpek var. Onunla birleştirip iyi bir yavru almak istiyorum, der.
Bunu dinleyen adam:
-Ben buradan dönüyorum, der.
-Niçin dönüyorsun?
-Efendi, ben önce sizin bu köpeği götürdüğünüz köyden bir gelin almıştım. O ise bize itaat etmedi, bırakıp babasının evine gitti. Sen bile köpekten iyi bir yavru almak için iyi bir nesil arıyorsun. Ben ise aldığım gelinin soyunu sopunu sormadan aldığım için başıma bir bela almışım. Şimdi de onu getirmek için gidiyordum, vazgeçtim, der ve oracıktan döner.
İslamda evlenmek sünnet iken, nikâh farz olup muhakkak bu emre uymak şarttır. Hem de asil bir aileden olmak şartıyla.
Şunu kesinlikle bilelim ki, bir ailenin kurtulması ve huzurunun, İslamın emir ve kuralları doğrultusunda yaşamasında olduğu açıktır.
Eğer tüm aile fertleri buna uyarlarsa ki, o zaman o devletin de kurtulması ve hatta tüm dünyanın huzuru dahi temin olunur kanısındayız.
Bir bahçıvan elbette iyi mahsul için iyi tohum arar.
Bir hayvan üreticisi iyi bir soylu hayvan arar da, insan soyunu aramaz mı?
EVLİLİK HAYATINDA ADAB-I MUAŞERET
İslamda evliliğin iki maksadı vardır:
1. Hayırlı çocuk sahibi olmak.
2. Mutlu bir aile hayatı yaşamak.
İslam bu mutluluğu temin için, evlilikten önce ve sonra olmak üzere çeşitli tedbirler önermiştir. Mesela, evlilikte eşlerin birbirine denk olması, mehir ve görev bölümü gibi.
Bunların yanı sıra bir de geçimi kolaylaştırmak, eşleri mutlu bir hayata götürecek pratik tedbirler tavsiye etmiştir ki, bunlar âdâb-ı muâşeret (geçim usûl ve erkânı) denmektedir. Bu erkânın başında, kadınların ufak tefek kusurlarını görmezlikten gelmek ve ileride düzelir ümidiyle onların bazı sıkıntılarına katlanmak gelmektedir. İşte bu hususta Cenab-ı Allah evli erkeklere şöyle hitab etmektedir:
Onlarla (kadınlarınızla) iyi geçinin. Eğer kendilerinden hoşlanmadınızsa olabilir ki bir şey sizin hoşunuza gitmez de Allah onda bir çok hayır takdir etmiş bulunur. (Nisa, 4/ 19.)
İbni Abbas Hazretleri, bu ayetin tefsirinde şöyle demiştir: Olur ki Cenab-ı Allah o kadından hayırlı bir evlat verir de o sayede nefreti sevgiye dönüşür.
Bir de ayet üzerinde şu yorum yapılmıştır. Eğer bir kimse nefret ettiği bir kadının sıkıntılarına Allah rızası için tahammül eder ve nafakasını teminde ve geçiminde elinden gelen gayreti gösterirse dünyada iyi bir ad, ahirette de bol sevap kazanır. (Tefsirü İbni Abbas, 2/38; Hâzin, 2?38.)
Ebu Hureyre (ra)den rivayet edilen bir hadiste de Rasulullah (sav) şöyle buyurmaktadır:
Mümin bir erkek, mümin karısından nefret etmesin. Eğer bir huyunu beğenmezse, diğer bir huyundan memnun kalır. (Müslim, Radâ, 61; Ahmed b. Hanbel, 2/239.)
KIZLARIMIZI MAHARETLİ YETİŞTİRMELİYİZ
Ana-babasından maharetli bir ev hanımı olma terbiyesi almayan kızcağız gittiği evde akşam-sabah Kuran okuyor, fakat bunun yanında ev hizmetlerini de bir türlü beceremiyormuş. Bu beceriksizlikten iyice bıkmış olan evin beyi, nihayet bir gün şu cümleyi söyleyerek evi terk etmiş:
Akşam Kuran, sabah Kuran
Kör olsun bu evde duran.
Evet sadece Kuran öğretmek kâfi değildir. Kızlarımızda, İslami kültür yanında, ev hanımlığı meziyetleri, beceriklilik, düzen, tertip de şarttır. (Evlilik Hatıraları, Sur Araştırma Ekibi, Sur Dergisi, Hairan 1997, Sayı:225, s.16.)
KIRK YILLIK KÂNİ, OLUR MU YÂNİ
Tokatlı Kâni, Bükreşte Ulah Beylerinin hizmetinde bulunduğu sıralarda bir Romen kızına gönlünü kaptırmıştı. Güzelliği ile birlikte, dinine (Hıristiyanlığa) son derece bağlı olan kız, Kâniye şöyle der:
-Benim dinimi kabul edersen, seninle hemen evlenirim.
Kâni, derbeder bir hayatın içindedir, ama bu teklifi de kabul edemeyeceğini şu sözleriyle bildirir:
-Kırk yıllık Kâni, hiç olur mu Yâni
( Mehmet Dikmen, Tüm Zamanların Üçlüleri, Sur Dergisi, Haziran 1997, Sayı:225, s.37.)