Dikkat
Belli bir süre bir nesneyi ya da olayı düşünmeye odaklanma şeklinde tanımlayabileceğimiz dikkat, öğrenme ve hatırlamada temel unsurdur (Banikowski & Mehring, 1999). Limbik sistemde bulunan talamus dikkatte önemli rol oynamaktadır. Duyu organlarından gelen verilerin gönderildiği yer olan talamus önemli kabul ettiklerini neokorteks tabakasına göndermektedir.Jensen vücudumuzun 90-110 dakikalık yükselme alçalma periyotları (daireleri) bulunduğunu savunmaktadır.
Ona göre bu periyodun zirvesindeki bir kişi normalden daha dikkatli hale geçmektedir. Bu periyodun alçalma noktasında ise kişilerin dikkat ve enerji seviyeleri düşmekte ve kişi öğrenmede normalden daha az başarılı olmaktadır. Jensen eğitimcilerin bir öğrenme ortamında, bu zaman periyotlarını nasıl kullanacaklarını bilmeleri durumunda daha başarılı olabileceklerini vurgulamaktadır (Weiss, 2000). Wolfe bir bireyin biyolojik olarak belli bir dikkat sarf etmediği sürece öğrenmenin gerçekleşmeyeceğini ifade etmektedir. Bununla birlikte dikkatteki artış ile öğrenmenin de artırılabileceği belirtilmektedir (Strickland, 2003).
Ancak insanların dikkat kapasitesinin sınırlı olduğu ve duyusal kayıttaki bilgilerin sadece küçük bir bölümünün kısa süreli belleğe aktarılabildiği unutulmamalıdır. Yani uyaran ya da olay karmaşık olduğunda üst düzeyde bir düşünme gerektiğinden kişi sadece birşeyi takip edebilmektedir (Banikowski & Mehring, 1999). Bu bilgiler ışığında herhangi bir öğrenme ortamının; dikkati fazla dağıtmayacak ve duyusal kayıta çok fazla bilgi bombardımanı yapmayacak biçimde düzenlenmesi gerekmektedir.