Büyük Bataklık Protestosu yıldönümünde yaşayamadı. Entelektüel yansıma sancısıyla doğan Koordinasyon Konseyi'nin genel olarak koordine edeceği hiçbir şey yok. Bataklıkların elde ettiği tek şey, bataklık hareketi tarafından önemli bir seçim kampanyası yürütmesine izin verilen Putin'e etkileyici ve temsili bir oylama oldu. Gösterici bir bataklık tehdidi olmadan bu tür bir kampanya yürütmenin imkânsız olduğu kabul edilmelidir, çünkü yürürlükteki otoriteler o dönemde anlamlı bir politika göstermedi.
Yaz aylarında, bataklık hareketinde “gevşetme protestosu” sürecinde geçen süreci çağırdık. Hareketin ana sosyal desteği olan internet hamsterının neden ayrıldığı konusunda çok fazla şey söylendi. Burada asıl gerçek şu ki hamster süreci yüksek. Bu çözüldü. Her zaman. Hamsterı bu protestoya geri döndürmek imkansızdır ve diğer olası ve muhtemel protestolar için hamstere ihtiyaç duyulmaz ve gitmeyecektir. Bu nedenle, bu protestoda canlanma yaşanmayacak. Bunu gösterişçilikle değil, pişmanlıkla ve hatta korkuyla belirtiyoruz, çünkü bu protesto hiçbir şekilde korkuya neden olamaz.
Hamster neden devletin gerçekte var olduğunu ve gücün işlediğini, her ne kadar kendisinin bilincinde olsa da, prensipte taviz vermeden protesto ediyor? İnternet kamuoyunun özelliğinin, doğru anı ve temayı seçerek manipüle edilebileceği ve oldukça kolay olduğunu söylemiştik. Ancak liderlik etmek kesinlikle imkansızdır. O anda, hamster kitlesi kontrol edilmeye ve kontrol edilmeye başladığını hissettiğinde, anında çözülür. Ve gerçek bir devrim için, gerçek liderlere ve gerçekten kontrol edilen bir kitleye ihtiyaç vardır.
Bataklık hareketi esasen bir elit içi harekettir. Tam olarak Moskova'nın yerelleşmesi bununla bağlantılı. Oldukça temsilci bir miktarda bu tür bir halk, St. Petersburg'da bile Moskova'dan başka bir yerde değildir. Bu halk olarak, bütün bu ofis yönetimi gazeteci-gezegensel planktonu, Moskova'da bulunan seçkin kleptokrasinin görevlisidir. Bu arada, bu bağlamda, bu halk adına, yolsuzlukla mücadeleye çağırılmaları çok komik. Yolsuzluğa karşı zafer kazanması durumunda, imha edilmesi bile gerekmeyecek, sadece açlıktan ölecek.
Yani, bataklık hareketi tipik bir Portakal. "Turuncu devrimler" üretimi için hammaddeler. “Turuncu devrimler”, bugünkü devrimlerden farklıdır, devrimler değildir - devrim içi seçkin darbelerdir, devrim elitlerin değişmesidir. Eski seçkinlerin imhası yeni. Turuncu Devrimler, daha çok komprador için daha az comprador elit grubunun yerini almıştır. “Turuncu Devrim”, gerçekten bir hükümet olarak mevcutsa hükümeti deviremez. Ve dış sahibinin sahip olduğu egemenlikle, yerli bir yönetim sistemi olarak değil. Bu program, izin talep etme gerekliliğini ima ettiğinden, yerel yöneticinin sandalyesini korumasının mümkün olup olmadığı veya ev sahibi için daha çekici bir aday için teslim etme zamanı gelip gelmediği anlamına gelir. Bu arada, bir bataklığın tezahürünün gerçeği, Rus elitlerinin büyük bir kısmının Rusya'da böyle bir otorite olmadığı izlenimini edindiğinin kanıtıdır. Ve deneyebilirsin.
Aslında, seçimlerle, tahtın artmasıyla, darbelerle, herhangi bir devlet sisteminde, en azından bir demokrasi, bir diktatörlük olarak adlandırılan herhangi bir siyasi süreç, esasen yalnızca tek bir işaretle paylaşılır: bu, şu anki seçkinlerin gücünün yeniden üretme mekanizması mı, yoksa hurdaya çıkarma mekanizması mıdır? seçkin bir değişim var - sosyal bir devrim.
Bataklık protesto, elbette, toplumsal devrim ve hatta bir girişim böyle değildi. Bu, comprador seçkinlerin hükümete karşı ayaklanmasıdır. Her halükarda, Rus tarihi anlamda böyle bir hükümet olan unsuruna karşı, basitçe Putin V.V. Elit ve böyle bir isyan nedir. 1905 devriminin arifesinde, burjuvazimizin kendine özgü protesto biçimlerini geliştirdiğini hatırlayın. Sovyet'ten biliyoruz hikayelerKöylülüğü protesto etme biçiminin bir isyan olduğu, proletaryanın grev olduğu. Burjuvazimizin protesto şekli, hükümet karşıtı içerikli tostların yapıldığı bol miktarda bir bayram toplandığında bir “ziyafet şirketi” dir.
Rusya'daki komprador-burjuva-demokratik yarı-devrim başarısız oldu. Düştüğü ve her zaman düşeceği gibi. Sosyal protestolar ve Tanrı’nın yasaklaması, Rusya’da sosyal bir devrimin mümkün olması ve ekonomik durumun sert bir şekilde artması ile muhtemel. Ve böyle bir komplikasyon neredeyse kaçınılmazdır. Mevcut bataklık ve potansiyel halkın böyle bir devrimden çok az zevk alacağı gerçeği çok az bir tesellidir.
Tek çıkış yolu: lure protestosuna gücü gevşetme eşlik etmelidir. Prensip olarak basit bir alternatifimiz var. A) Elitlere karşı gücün yükselişi. Mevcut seçkinlerin başkanları aracılığıyla halka doğrudan başvuru. Aslında, mevcut hükümet bu yoldan dönüyor, bununla birlikte, çoğunlukla imaj önemsizlikleri için. Fakat bu bile ona meşruiyet kazandırıyor. Hoşçakal. B) Halkın seçkinlere ve yetkililere karşı ayaklanması. Aynı zamanda, tarihsel olarak gerçek Rus anlamındaki otoritelerin artık var olmadığı anlamına gelecektir. Olmadığı gibi, örneğin, Ekim ayında 1917. Özel vakamızda bu, Rus halkının devlet intiharı anlamına gelebilir.
Aslında mevcut hükümet için tek rasyonel çıkış yolu, yukarıdan bir sosyal devrim yürütmektir - mevcut seçkinleri değiştirmek. Bunu yapmamak için hiçbir sebep yok. İlk. Şu anki seçkin seçimlerden beri - çapkın, komprador ve değersiz - ülkeyi birleştiriyor. İkinci. Çünkü bu seçkinler, sistematik bir olumlu faaliyetin mümkün olmadığı katı devlet karşıtı ve ulus karşıtı siyasi kursu ve ideolojiyi açıkça formüle etmiş ve açıkça sözlü bir şekilde ifade etmişlerdir. Ve açıkça şu anki hükümet sistemi içerisinde tanıtıyor. Üçüncü. Aslında, bu seçkinler halihazırdaki hükümete karşı ayaklandı, yani onu besleyen eli ısırdı. Elleriyle kızgın bir köpeği beslemeye devam etmek verimsizdir.
Not: Eski devrimci Delyagin’in "Rusya’daki kriz için sadece Rus gençliğinin eksik olduğu" sözleriyle ilgili. Mesele, yazar tarafından tarif edilen etno-demografik felaketin biraz abartılı olmasıdır. Mesele şu ki gençlik. Toplumsal bir bakış açısına göre, gençlik kaçınılmaz olarak yaşa bağlı olan ciddi bir zihinsel hastalıktır. Doğru, eğer bu yaştan önce yaşayabilecekseniz. Birey ve ikamet ülkesi olarak. Diğer yazarımız Iskander Valitov, protesto hareketine yansıyan toplumumuzun sosyal hastalığını çok doğru bir şekilde tarif ediyor, çocukların kendine özgü kısıtlama iradesinin duygusal eksikliği. "Gençliğin" olgun insanlara göre avantajı, daha az zekâ, eğitim, deneyim, profesyonellik, sorumluluk - genel olarak sosyalleşme olmasıdır. Daha fazla reaktivite, spontanlık, saf maksimalizm, gerçekleşmeyen hırslar, cinsel çekim ve fiziksel güç. Ancak avantaj, yalnızca büyük çaplı bir utanç verici olmak isteyenler içindir.