"Leviathan'ın 13. bölümünde Thomas Hobbes doğa durumunu insanları sınırlayan bir güç, bir yasa olmadığı durumda, ne olduğunu anlatmak için hipotetik bir durum olarak ele almıştır. Eğer tüm sınırlandırmalar ortadan kaldırılırsa, her insanın hayatı ve mülkü daimi olarak bir şiddete ve tecavüze maruz kalır, ona göre. Hobbes sivil insanların böyle bir durum, - belki savaş hariç-, içinde olmadıklarını kabul eder. Onun amacı bu kurgu aracılığıyla rasyonel ve eşit insanların bu doğa durumundan kurtulmak için toplumsal sözleşme yaparak sivil duruma kendi rızalarıyla geçeceklerini göstermektir.
Locke'un doğa durumuna yaklaşımı Hobbes'un yaklaşımından daha olumludur. Doğa durumu Hobbes'un ima ettiği gibi bir savaş durumu değildir, Locke'a göre. Doğa durumu tüm insanlığın içinde bulunduğu ve hükümetin henüz olmadığı ilkel koşulları anlatır Locke felsefesinde. Hatta günümüzde bile bazı kızılderili kabilelerin içinde bulunduğu koşullar Locke’ın doğa durumuyla ifade ettiği koşullara denk düşer."
John Locke,
Hükümet Üstüne İkinci Tez, İlya Yayınevi, Izmir 2013, sayfa 12