Biri okulu özleyeceğimi söyleseydi eminim inanmazdım buna. Ama artık o kadar sıkıldım ki. Bir ay staj yaptım, bir ay da evde pinekledim. Bandırma'ya ve Altınoluk'a gittim. Yetti de arttı bile.
O da yetmedi evde pineklemekten ev kadını ruhu kaçtı içime. Sabahlara Müge Anlı'yla başlar oldum. Bütün derdim "Melih bebeye n'oldu" ve "Sinem kız kaçırıldı mı acaba?" olmaya başladı. Akabinde "Su gibi", "Zuhal Topalla İzdivaç" ve "Esra Erolla evlen benimle" izleyerek kim kime talip olmuş acaba diye meraklanmaya başladım. Düşünüyorum da çok zor ya, ev kadını olmak. O kadar sıkıcı ki, tekdüze hep.
Neyse ki yarın okul kayıtları başlıyor. Haftaya da okul başlıyor artık. İlk dönem uzun sürücek eminim. Kış soğuk, palto mont, sabahları erken kalman için Allah'ın bir lütfu olan kırılası alarmlı saat, sabah sıcacık yataktan çıkıp okul yollarına dökülmek... İki sene sonra bu hallerimi arayacağımı çok da iyi biliyorum, o yüzden kararlıyım iyice tadını çıkarıcam bu son iki senenin. Okulun kıymetini bilmek gerek. Elin patronları insana acımıyor, yufka yürekli üniversite hocalarına benzemiyorlar azizim. O yüzden baş tacı etmek lazım hem okulu, hem de hocaları.