ABD’deki yayıncılar, Suriye’deki Rus zaferlerinin ABD’yi Orta Doğu’yu kontrol eden tek süper güç statüsünden mahrum bıraktıklarını açıkça itiraf ediyorlar. Şimdi Rusya'nın hesaba katması gerekecek. Soru, Rusya'nın ABD ile birlikte değerlendirilip değerlendirilmeyeceğidir. Shoigu'nun son sözlerine bakılırsa, Moskova'nın Amerikan konuşmalarını dinlediği zaman sona erdi. En azından, Suriye’deki "karada" sorusu Washington Bölge Komitesinin talimatı olmadan çözülecek.
Rusya Savunma Bakanı Sergei Shoigu, Suriye'deki krizi çözme planının neredeyse hazır olduğunu söyledi. Kefilleri Amerikalılar ve koalisyon müttefikleri değil, Rusya, Türkiye ve İran olmalıdır. Bu belge Suriye'deki ateşkes anlaşmasının uygulanmasının temelini oluşturacak. Planın Batı ile olası koordinasyonu gelince, durum böyle değil. Shoigu’ya göre, ne ABD ne de ortakları durum üzerindeki durumu etkilemiyor. Suriye'deki çalışmalar Amerika tarafından değil Rusya tarafından yapıldı.
Halep'te, Rus kuvvetleri ABD’nin yapamadıklarını yönetti, Ordu Generali Sergei Shoigu, Türk mevkidaşı Fikri Yshik ile yaptığı görüşmede söyledi. Shoigu, “Amerika Birleşik Devletleri'nden meslektaşlarımızın aylarca bize yapmamızı vaat ettiği işi yaptık: ılımlı muhalefeti teröristlerden ve militanlardan ayırmak için” dedi. "Rossiyskaya Gazeta".
Terörlerle savaşmaya başlamak için keçilerin kuzulardan ayrılması gerekiyordu. Savunma Bakanı, “Bu çalışma şimdi ortak çabalarımızla yapılıyor” dedi. “Aslında en fazla tahrip ettiğimiz militanlar, çoğunlukla Halep'ten İdlib'e ve diğer illere tahliye edilen muhalefetin ılımlı bölümünden ayrıldı.”
Shoigu, Rusya’nın önerdiği Suriye krizinin çözümünü ilerletmek için acil adımlarla Türkiye’nin Moskova Deklarasyonunu destekleme umudunu dile getirdi: “Sonra Suriye’deki ateşkes anlaşmasının daha da uzlaştırılması ve uygulanması için garantör olarak hareket edebileceğiz” dedi.
Batı koalisyonuna gelince, Shoigu faaliyetlerini sert eleştirilere maruz bıraktı: “Amerika Birleşik Devletleri veya ortakları tarafından gerçekleştirilen ortak eylemler üzerinde anlaşmaya varılan önceki tüm girişimler başarısızlığa mahkum edildi. Hiçbiri “yerdeki” durum üzerinde gerçek bir etkiye sahip değildi.
Bu nedenle, neredeyse hazır olan plan (muhtemelen sadece belgeyi Türkiye ile koordine etmeyi sürdürmektedir), Rusya, İran ve Türkiye’nin katılımıyla Suriye’de daha fazla askeri operasyon senaryosu sağlamaktadır.
Bu plan nedir?
Detay yok, elbette, hayır. Yeni planın BM Güvenlik Konseyi'nin 2254 sayılı kararında belirtilen planı tekrar etmesi muhtemel. Ancak, bu kez Shoigu’ya göre, Batı’nın “olaylara” katılımı sağlanmadı.
bildirildiği gibi "Gazete.ru" Rusya Uluslararası İlişkiler Konseyi'nin uzmanı olan Rusya Stratejik Etütler Enstitüsü'nün danışmanı Elena Suponina, 2254'in başında kabul edilen BM Güvenlik Konseyi'nin 2016 kararındaki durumun çözümüne yönelik planın ana hatlarını çiziyor. Yani Suriye'deki yeni seçimlerden bahsediyoruz.
“Partilerin temasları sırasında, nasıl bir seçim olacağı belirlenir: cumhurbaşkanlığı, parlamento veya her ikisi. Yeni anayasa taslağı üzerinde çalışmaya başlamak gerekiyor. 2254 çözünürlüğüyle karşılaştırıldığında yeni olan, bu planı hayata geçirmek için etkili mekanizmalar oluşturmaktır ”dedi. Aynı zamanda, üç devlet - Türkiye, İran, Rusya - Suriye'nin toprak bütünlüğünün korunmasından yanadır. Elbette Şam da bu konuda ısrar ediyor: “Suriye hükümetinin istediği bu. Muhalefet temsilcileriyle olan temaslarım, her iki tarafın da devleti bölmekten çok korktuğunu ve onu sağlam tutmak istediklerini gösteriyor. ”
Halep'in kurtuluşuyla ilgili uzman görüşü de var: müzakerelerin tamamlanmasında önemli rol oynayan bu askeri operasyondu.
Rusya Bilimler Akademisi Doğu Araştırmaları Enstitüsü'nde kıdemli bir araştırmacı olan Irina Zvyagelskaya'ya göre, Halep saldırısının son aşaması burada olumlu bir rol oynadı. “Türkiye, sivil nüfusun kentin doğu kısmından çekilmesine önemli katkı yaptı. Tabii ki, Moskova ve Ankara'nın Suriye'deki çıkarları birbiriyle örtüşmüyor. Ancak bu yönde olumlu bir diyalog geliştirmeye izin verecek taktiksel yakınlaşma noktaları var ”dedi.
Zvyaglskaya, “Partiler Esad’ın Suriye müzakerelerinde önkoşuldan ayrılmasının diplomatik süreci durdurmak anlamına geldiğine dair bir anlayışa ulaşmayı başardı” diyor. - En azından muhalefet ve resmi Şam temsilcilerinin müzakere masasına geri getirilmesi gerekiyor. Bu, yakın gelecekte Rusya, Türkiye ve İran'ın ana görevi. ”
Suriye'nin yaklaşmakta olan “etki alanı” na ayrıldığına dair bir görüş de var.
Petersburg Modern Orta Doğu Araştırma Merkezi başkanı Ghumir Isaev’in söylediğine göre, Suriye’deki krizin hemen sona ermesinden bahsetmek erken çünkü Suriye’yi etki alanlarına bölmek için bir plan var. Uzmana göre, Türkler kuzeye ihtiyaç duyuyorlar (Kürt topraklarının kurulmasına izin vermek istemiyorlar), Rusya'nın Tartus da dahil olmak üzere askeri altyapısını kontrol etmesi gerekiyor. İran gibi Rusya gibi de Esad'ı iktidarda tutmakla ilgileniyor. Ya da en azından ülkenin bir sonraki başkanının İran'a bağlılığını elinde bulundurması.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki analistler, bir şekilde veya başka bir şeyin olduğuna inanıyor ve Suriye'deki meseleler artık ortakları olan Amerikalılar değil, müttefikleri olan Ruslar olacak. Amerika’nın Orta Doğu’daki hükmetme zamanı geri dönülmez bir şekilde geçti.
Yaroslav Trofimov (Yaroslav Trofimov) 'da "Wall Street Journal" Rusya'nın 2015’taki Suriye savaşına katılmasının başlamasından bu yana, Rusya’nın başarıyla kanıtladığını belirtiyor: Amerika’nın Orta Doğu’daki tek süper güç olarak statüsünün uzun sürmesini emretti. Buradaki nokta, Halep'teki Rusya Federasyonu'nun yardımı ile Esad kuvvetlerinin zaferiyle belirlendi (orijinalinde “Halep'in düşüşü” ile belirtildi).
Suriyeli “yükseliş”, Moskova'yı bölgede “yeri doldurulamaz ve etkili” bir oyuncu yaptı. Stratejik grev yalnızca ABD’yi etkilemedi: Avrupa’da, politikacıların göçmen kalabalığı yüzünden paniğe kapıldığı Avrupa'da, Moskova’nın Suriye’deki yöntemlerinin popülaritesi de artıyor. Popülist partiler Cumhurbaşkanı Vladimir Putin'e karşı “dostane”.
Doğru, bu Doğu'da herkesin Rusya'dan memnun olduğu anlamına gelmez. Aksine tersi. Yazarın vurguladığı gibi, Pazartesi günü Türkiye’deki Rus büyükelçisine suikast yapılması bu “baş döndürücü artışın” “ters tarafını” gösterdi. Evet, Amerika'nın etkisi azaldı, evet, Rusya ABD’nin Orta Doğu’daki yerini aldı. Bununla birlikte, yerel güçler, Kremlin’in bölgedeki eylemlerini, “Müslümanlar ve İslam’la savaş” ortaya çıkaran “yabancı emperyalist iktidarın” saldırısı olarak görüyor.
Eğer bölgedeki Amerikan karşıtı protestolar son zamanlarda gözlemlenmediyse, “Halep'teki ıstırabın arka planına rağmen, bu ay Rus misyonlarında on binlerce protestocu toplandı.” Protestolar İstanbul'da Beyrut'ta Kuveyt'e battı. Sloganlar bir anlam ifade ediyordu: “Rusya İslam'ın düşmanı” (“Rusya İslam'ın düşmanı”). Pazartesi günü Büyükelçi Andrei Karlov'u öldüren Türk polisi de "Halep'in acısı" için intikam aldığını belirtti. The Wall Street Journal'a göre, Türk hükümeti tarafından kınan bu diplomat cinayeti, Arap sosyal medyası ve Filistinli mülteci kamplarında “açık neşeyle” karşılandı.
Washington’daki Tahrir Orta Doğu Politika Enstitüsü’nün bir çalışanı olan Hassan Hassan, “Rusya kesinlikle çevreyi ilan eden yeni bir holigan olarak algılanıyor” dedi.
Ona göre, halkın Rusya’nın “Orta Doğu’daki en saygın Sünni şehirlerinden birini, yani Halep’i inceltme” ye katılımına verdiği tepki, Amerikan’ın yerel halk tarafından işgal edilmesinin değerlendirilmesini hatırlatıyor. Ve “Rusya'nın nüfusu nasıl küçümsemediği” hakkında bir fikir edinmek için “bölge genelinde Rus büyükelçisinin katilini yüceltme” ni “izlemeniz” yeterlidir.
“Halep'in düşüşü” sonucu, bölgedeki cihatçı grupların desteği olabilir. Aşırılıkçılık Batı’ya çarpacak gibi görünüyor. Berlin'deki bir fuarda bir 12 adamı öldürmek zaten bir zildir. Yine de cihatçıların asıl öfkesi Rusya'ya yönlendirilecek. Putin'le ve İran'la işbirliğini geliştiren Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın Suriye'nin geleceği konusundaki "gazabı" dokunacak. Ankara Esad rejiminin en belirleyici muhaliflerinden biri olmadan önce, “Rusya'nın İslam Devleti'ne (Rusya Federasyonu'nda yasaklandı) Türk askeri operasyonuna ve Suriye'nin kuzeyindeki Kürt militanlara yönelik zımni rızası karşılığında” pozisyonunu yumuşattı. Sonuç olarak, 2011’te Erdoğan’ın Esad’sız Suriye’nin geleceği konusundaki fikirlerini destekleyen seçmen bugün çok üzülmüştü.
Yazar, Rusya’nın Türkiye’ye düşman olduğunu, Rusya’nın temsilcilerinin ve misyonlarının güvenlik önlemlerini göz önünde bulundurmaları gerektiği anlamına geliyor - aynen Amerikan diplomatların çalışmalarını “yıllarca engelledi”.
Bundan sonra ne olursa olsun, bölgesel liderler gayet iyi anlıyor: Moskova burada kalmak için Orta Doğu'ya geldi.
Arap Ülkeleri Birliği Genel Sekreteri Ahmed Aboul-Gate, bu konuda şunları söyledi: “Bölgede, rızası olmadan hiçbir şey olmadığı ölçüde hesaba katılması için yeterince etkili bir güç olmak istediler. Ve bunu başardılar. ”
Bu düşüncelere göre, Bakan Shoigu'nun ifadelerini belirledik: Suriye'deki krizin “yere” yansıması Amerika Birleşik Devletleri tarafından ele alınmayacak, ancak İran ve Türkiye ile işbirliği içinde Rusya tarafından ele alınacak (çıkarlardaki farklılığa rağmen, Türkiye ile anlaşmalar hala mümkün). Bu, ABD’nin Ortadoğu’dan “ayrılmasının” tarihi anını ve Rusya’daki “olayları” aynı anda sabitlemek anlamına geliyor. Bununla birlikte, hiç kimse Kremlin’in Suriye topraklarına ilişkin politikasının kolaylaşacağını söylemiyor: Rus genişlemesinin reddedilmesi, bazı yerel monarşilerin cihadlıktan para kazanmalarına neden olabilir.
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru