İçerik uyarısı: Bu makale tecavüz kültürü ve cinsel saldırıdan bahsediyor.
Ben de bir zamanlar senin gibiydim. 1995 yılının Haziran ayında Sınır Devriyesine katıldığımda, ülkeme hizmet etmek ve federal bir kolluk kuvveti görevlisi olmanın nasıl bir şey olduğunu deneyimlemek istiyordum. Seninle aynı akademiden geçtim, seninle aynı testleri yaptım, bugün yaptığınla aynı sınırda hizmet ettim. Seninle aynı tehlikeli arazide dolaştım ve devriye gezdim. Senden daha yaşlı olabilirim, ama bir zamanlar senin gibi o yeşil üniformalı bir kadın olmanın ne demek olduğunu biliyordum. Bugün yapmaya çalıştığınız gibi ben de bunu onurla yaptım. Sonuçta, bu Sınır Devriyesi sloganı değil mi? Önce Onur.
Bazılarınız tıpkı benim gibisiniz ve akademilerde Honor First'ün ajansın iddia ettiği gibi olmadığını çabucak keşfettiniz. Diğerleri bu ikiyüzlülüğün sadece bir anını gördüler ve sloganın tam yalanını henüz deneyimlemediler. Belki bunun sana olmayacağını düşünüyorsun. Belki de diğerlerinden daha zeki olduğunu düşünüyorsun. Belki diğerlerinden daha sert olduğunu düşünüyorsun.
Sen değilsin.
Katıldığınız ajansın sağlam ve sistematik bir tecavüz kültürü var. Henüz göremeyebilirsiniz bile. Tam olarak anlamak onlarca yılımı aldı. Bunun nedeni kısmen benim ve kadın ajan arkadaşlarımın başına gelenlerin o kadar çılgınca olmasıydı ki, çoğu zaman birbirimize bile söylemiyorduk. İnanmayacağımızdan korkuyorduk. Kendimizden şüphe ettik. Kesinlikle tüm ajansın böyle olamayacağını düşündük. Görev yerlerimize ya da bu lanet ayrıntıdan kurtulabilseydik, o zaman her şey kaybolurdu, o zaman onu bir daha asla görmek zorunda kalmazdık.
Ancak Sınır Devriyesi böyle çalışmıyor.
Şimdiye kadar muhtemelen bildiğiniz gibi, Sınır Devriyesinde kadın yoldaşlığı diye bir şey yoktur. O kadar az kişiyiz ki, bunu yaratmak zor. Birbirinize güvenip güvenemeyeceğinizden emin olmadığınızda da imkansızdır. Bazılarımız erkek ajanlar gibi davranıyor ve tacize katılıyoruz, şükürler olsun ki, o anda hedef alınmadık. Bazılarımız, bunu geçmek zorunda olduğumuz için, bir şekilde arkamızdan gelen kadınlara hiçbir şey borçlu olmadığımızı düşünüyor. Bazılarımız bunun hakkında konuşmak istemiyor çünkü kendimizi koruyamayacağımızı kabul etmek bize daha az temsilci gibi hissettiriyor. Bazılarımız bunun, kadınların geçmek zorunda olduğu Sınır Devriyesi tacizinin bir parçası olduğunu düşünüyor.
Akademide bir sınıf arkadaşım tarafından tecavüze uğradığımda, bunu rapor etmek istemedim. Utandım Kendimi bile koruyamazsam nasıl ajan olabilirim? Benim iki katımdaki bir adamla savaşamazsam Sadece gitmesini istedim ama olmadı. Ertesi ders günü, herkes ne olduğunu biliyordu. Kırık dudak ve siyah gözümden de belliydi.
Eğitmenlerimden hiçbiri tek kelime etmedi. Beden eğitimi eğitmenlerim, ertesi gün tecavüzcümle savunma taktikleriyle savaşmaya zorladı. Bunu bana Sınır Devriyesi dersini öğretmek için bilerek yaptılar ve yaptılar: kadın ajanlar ya "top oynayacaklar" ya da bunu yapmaya zorlanacaklar. Bu ikinci saldırı, tüm erkek sınıf arkadaşlarım izlerken eğitmenlerimin ellerinde yapıldı. Soyunma odasına girdiğinde, tecavüzcüm kollarını havaya fırlattı ve "Bu, o kaltağa bana asla hayır dememesini öğretecek!" Diye bağırdı. Çakma beşlerle ödüllendirildi. Bir erkek sınıf arkadaşı geldi ve bana ne dediğini söyledi. Sadece bir.
Bu beni rapor etmeye zorladı. Erkek beden eğitimi eğitmenlerime gittim ve onlara neler olduğunu anlattım. Diğer tüm kadınlarda olduğu gibi beni suç duyurusunda bulunmaktan caydırdılar ve bunun ajansa istenmeyen dikkat çekeceğini söylediler. EEOC (Eşit İstihdam Fırsatı Şikayeti) dosyalamamı önerdiler. Reddettim çünkü bunun başka kadınlarda olduğunu görmüştüm. Şikayette bulunduklarında, ajans onları başka bir sınıf aracılığıyla geri dönüştürmeyi teklif etti ve kadınlar asla geri dönmedi. Eğitimimi durdurmak istemedim. Yapamadım. O işe tıpkı senin gibi ihtiyacım vardı. Ayrıca ben yanlış bir şey yapmamıştım.
Sonunda onlara, bana söyledikleri herhangi biriyle elbette dövüşeceğimi, ancak saldırganımla bir daha savaşmayacağımı söyledim. Anlaştılar. Ancak o zaman beden eğitiminde sorun yaşadığım için "sahte iddia" yaptığım söylentilerini başlattılar. Verdikleri bir numaralı mazeret buydu; "Kadınlar eğitime takılamadığı için asılsız iddialarda bulunuyor." Eminim hepiniz bu yalana aşinasınızdır. Sadece dava açmakla kalmadım, iddiam yanlış değildi ve beden eğitimimi bazı erkeklerden daha iyi zamanlarla geçtim ve beni döven ve bana cinsel tacizde bulunan adamın yanında dururken yaptım. Yine de fiziksel testlerimi bir şekilde geçemediğim iddiası kariyerim boyunca aklımda kaldı.
Akademide benimle olan tek kadın sınıf arkadaşım dışında herkes tarafından dışlandım. O günlerde, bir seferde ikimizden fazlasının mezun olmasına izin vermediler. Karen (şimdi merhumdur) bana ne olduğunu görmüştü. Hukuk hocam ona çıkma teklif ettiğinde onunla çıktı. Başlangıçta, onu tıpkı erkekler gibi, akademide uyuyan kadınlardan biri olarak yargıladım. Adamlar o zamanlar bu kadın ajanlara "pislik" diyorlardı. Gerçek şu ki, Karen daha yeni yaşıyordu.
Karen, Sınır Devriyesinin bize attığı herhangi bir testi geçebilirdi. En azını söylemek için kıç tekmeleyen biriydi. Açıkladığı gibi, istismarcı bir kocası ve üç genç oğlu vardı. Sınır Devriyesi, evliliğini bırakıp oğullarına bakabilmek için kendisinden bir şeyler yapmak için son şansıydı. Benim rotama gitmek istemedi ve hocam ona çıkma teklif ettiğinde, bunu işini sağlamanın ve kendini güvende tutmanın bir yolu olarak gördü. Evet, bir eğitmeni becermeden tüm bu testleri geçebilirdi, ama kabul etmeseydi sözlü İspanyolca sınavlarında başarısız olacağını biliyordu (hepimiz biliyorduk).
Hayatta kalmayı, parasını ödemeyi, "top oynamayı" seçti. Devriyedeki kadınlar olarak tek seçeneğimizin onu isteyerek vermek ya da şiddetle aldırmak olduğunu biliyordu. Eğitmenimle çıkmaya başladığında, bu onu damgaladı ya da damgaladı. Diğer erkek ajanlara, kendisi için konuşulduğu için onu rahat bırakmalarını söyledi. O ve pek çoğumuz böyle hayatta kaldık. Hala kaçınız bugün hayatta kalıyor.
Campo California'daki görev merkezime geldiğimde, akademideki ajanlar önceden aramış ve onları başımın belada olduğu konusunda uyarmıştı. Yine yalan söylediler ve yalan bir iddiada bulunduğumu ve İspanyolca sınavlarımda benden kurtulmaları gerektiğini söylediler. O zamanlar altı aylık akademi sonrası eğitimden geçmek zorundaydık. Ajanlarla evli olan diğer ikisi sektör detayındayken, istasyonumdaki tek kadın bendim. İlk kalfam değerlendirmeme şöyle yazdı: “Yüz ifadeleri benden hoşlanmadığı izlenimini veriyor. Saklama için tavsiye edilmez. "
Bir gözetmen beni ofisine çağırdı ve bana sordu, sonra akademide ne olduğunu sordu. Hikayemi tekrar anlatmak zorunda kaldım. Bana, ajanların söylentileri anlatmak için istasyonu aradıklarını itiraf etti. Aynı zamanda, siyah bir erkek sınıf arkadaşım da kalfasının ona N-kelimesi demesiyle zor zamanlar geçiriyordu. Bu amir, sınavlarımızı geçmek için bize adil bir şans vereceğine söz veren iki yaşlı ajan tarafından eğitilmemizi teklif etti. Başka seçeneğimiz yoktu.
Walter ve ben, uyuşturucu kaçakçılarının geçmesini bekleyerek aylarca her gece karda yattık. Sıcak kalmak için birbirimizi kaşıklardık çünkü henüz tüm havalı teçhizatı alacak kadar paramız yoktu. Bir gece bana fısıldadı, "Bizi öldürmeye çalışıyorlar." Haklı olabileceğini düşünmeme rağmen sessizce güldüm. Yine de hayatta kaldık ve mezun olduk. Walter'ın diğer ajanlarla sorun yaşamaya devam edip etmediğini bilmiyorum. Bana gelince, artık gerçek bir ajan olduğuma göre kabul edileceğimi veya en azından yalnız bırakılacağımı umuyordum. Senin de düşündüğün bu olabileceğini tahmin ediyorum. Muhtemelen şöyle düşünüyorsunuz, "Tamam, kendimi kanıtladım. Ben artık bir ajanım. " Tacizin gelip gittiği zamanlar olabilir, ancak bu her zaman oradadır ve çoğu zaman en alışılmadık şekillerde hatta yıllarca bile geri gelecektir.
Stajyerlik statümü geçmek için o amirle yattığıma dair söylentilerin başlaması uzun sürmedi. Yapmadığımı boşver. Walter'ın aynı şeyi yapmakla suçlanmadığını boşver. Bir ajanla hiç çıkmadığımı boşver. Testleri hepsi gibi geçtiğimi boşver. Gay olduğumu boş ver. Aldığım her terfi, her ayrıntı, yaptığım her hareket, sözde bu süpervizörle yattığım için değerlendirildi.
Birkaç yıl sonra söylentilere alıştım ve onları görmezden gelmeyi öğrendim. Ya kendi başıma kaldım ya da gerçeği bilen ve tecavüz kültürüne katılmayan ya da katılmayan bir avuç başka ajanla takıldım. Yavaş yavaş, yeni stajyerlerin emirlerime uymadığını fark etmeye başladım. Beni sahada desteklemeyi reddediyorlardı ve yardım istediğimde telsize cevap vermiyorlardı.
Sonunda, Campo post akademi eğitmenleri olan iki evli ajanın, yeni stajyerlere mezun olmak için akademide yanlış iddialarda bulunduğumu söylediği ve ardından işimi almak için bu danışmanla yattığı söylendi. Sınıflarına benim hakkımda bir dosya tuttuklarını ve benimle herhangi bir sorunu bildirerek onlara yardımcı olmaları gerektiğini söylediler. Bu çocukça saçmalıktan bıktım usandım. Kadın ajanın kıskandığını çünkü erkeklerin benim iyi bir izci olduğumu ve onların tecavüzcümle bir şekilde iyi arkadaş olduklarını söylediklerini duymuş olması dışında neden bunu yaptıkları hakkında hiçbir fikrim yoktu.
Her ikisi için de EEOC'ye dava açarak saldırılarını durdurmalarını, özür dilemelerini ve stajyerlere yalan söylediklerini söylemelerini istedim. Asla herhangi bir tazminat istemedim. Soruşturmanın benim lehime olduğu tespit edilse de, teşkilat, benim için bir gözetmen olmadığından, eylemlerinin terfi kabiliyetime bir tehdit oluşturmadığına ve hiçbir şey olmadığına karar verdi. Teşkilat adına hiçbir işlem yapılmadığı için hiçbir şey söylemiyorum. Bir şeyler oldu. Bana oldular.
İstasyonumuzun park yerinden caddeyi geçerek istasyon yerleşkesine gidiyordum. Sabah yaklaşık bir ya da ikiydi ve çalışmayı yeni bitirmiştim ve kamyon anahtarlarımı teslim etmem gerekiyordu. Bir stajyer eski bir Bronco'da yerleşkeden ayrılıyordu ve bana geçmem için el salladı. Geri el salladım ve diğer tarafa geçmeden önce onu vurdu ve beni ezdi. Sağ ayağımda, dizimde ve sol kolumda yumuşak doku hasarı yaşadım. Kamyondan inip bana doğru koştuğunda diz çöktü ve sessizce, "Çeneni kapalı tutmalısın" dedi. Şimdi, bir muhbir olmuştum.
Her zamanki gibi, benim sözüme karşıydı ve kendisinden kıdemli olmama rağmen, bunu bir kaza olarak kabul ettiler. Asla özür dilemedi. Daha sonra bana tek kelime etmedim. Bir gün bile tatil yapmadı. Arabam daha sonra bu ajanlar tarafından sihirli işaretler ve kesilmiş lastiklerle tahrip edildi.
Ve sadece devam etti.
O akademiyi geçecek kadar güçlüydüm. Campo dağlarında çalışacak kadar güçlü. Bugün bazı erkek ajanların özel gruplarında benim hakkımda söylediklerinin aksine iyi bir ajandım. (Evet, seni görüyorum.) Ben bir sümüklüböcek ya da istasyon faresi değildim. Yine de bugün devam ediyor. Sendikanın başkan yardımcısı Art del Cueto, beni adıyla çağırmak için Sınır Devriyesi podcast'ini kullandı. Akademide cinsel tacize uğradığıma inanmadığını, yalancı olduğumu söyledi. Bu, dinleyicilerinin beni taciz etmesine ve bana tehdit mektupları göndermesine neden oldu.
Yani, işte benim açımdan. Birçoğunuz benzer olaylar yaşadınız. Mutlaka aynı değiller ama benzerler. Çoğumuzun başına bir tür saldırı veya taciz ya da başka bir şey geldi. Hepiniz konuşmak için sık sık benimle iletişime geçiyorsunuz. Bana bu olayların nasıl devam ettiğini, istasyonlarınızı nasıl aradıklarını ve hepiniz hakkında dedikodular yaydıklarını, sizi nasıl kovmaya çalıştıklarını, savunma taktiklerinde sizi nasıl biraz daha sert dövdüklerini, nasıl uyuşturulduğunuzu ve tecavüze uğradığınızı anlatıyorsunuz. tacize uğradılar, sizi nasıl derecelendirdiler ve sizi yatağa kimin yatırdığına, diğer kadınların sizin için nasıl orada olmadığına, bir şikayette bulunacak kadar cesur olduğunuzda sendika sizin kadar istismarcınızı da temsil ediyor. bir çıkar çatışması, sendikanın veya OPR'nin veya OIG'nin veya EEO'nun davanıza karar vermek için nasıl sonsuza kadar sürdüğünü,vekil arkadaşlarınızın nasıl başka tarafa baktığını, iyi olduğunu düşündükleriniz nasıl değildi, size nasıl bir anlaşma teklif ettiler, ancak bunu elde etmek için bir gizlilik anlaşması imzalamanız gerektiğini, gizlilik kuralları nedeniyle size nasıl muhtemelen soruşturmanın sonucunu, mahremiyetinin sizin acınızdan daha önemli olduğunu, kariyerinin nasıl devam ettiğini, onu başka bir istasyona nasıl taşıdıklarını muhtemelen asla bilemeyecek ...
Beni duyuyor musun?
Uzun zaman önce öne çıkmayarak hepinizi hayal kırıklığına uğrattım. 1975’te devriye gezen ilk kadınlardan beri bunun olduğunu anlamanızı istiyorum. Hepimiz sizi hayal kırıklığına uğrattık. Ajansın, bu suçları ve olayları araştırmak için kurduğunuz sistemleri, maruz kaldığınız tecavüz kültürünü gizlemek için kullandığını bilmenizi isterim. Şiddetli Yüzde Beş kampanyasının tecavüz kültürlerini ele almak için yapmaya istekli oldukları tek şey olduğunu görmenizi istiyorum . Sizi bir kaide üzerinde yükseltirlerse, havalı bir isim verirler ve sizi bir videoya eklerlerse, o zaman sadece sessiz kalacağınızı ve "top oynamaya" devam edeceğinizi düşünüyorlar. Sessiz kalarak ve değişiklikleri talep etmeyerek, benim yaptığım gibi kültürü devam ettirmeye yardımcı olduğunuzu bilmenizi istiyorum.
Rütbe olarak yükselmiş olanlarınız, daha iyisini talep etmeyi arkanızdakilere borçludur. Bu tecavüz kültürünü gün ışığına çıkarmayı başkalarına borçlusunuz. Kadın ajanların haklarını ve adaletlerini inkar etme aracılığı içinde net bir model ve uygulama var. Sessiz kalarak ajansa zarar vermiyorsunuz. Ağzınızı kapatarak, eylemlerini temizlemeyi reddederek ve kadınların sadece yüzde beşinin ajan olmak için yeterince güçlü olduğu şeklindeki bu saçma fikri devam ettirerek ajansa zarar veriyorlar.
Yine de seni dinleyeceğim. Beni Twitter ve Facebook'ta bulabilirsiniz . Bana özel mesajlar gönderebilirsiniz. Senin için burada olmaya devam edeceğim. Eğer gerçeği ortaya çıkarırsan, yanında duracağım, ama şunu bil: daha iyi olmayacak ya da uzaklaşmayacak. Sıralamanız ve işinizi ne kadar iyi yaptığınız önemli değil. Sınır Devriyesi'nin tecavüz kültürünün bir parçasısınız. Önce Onur, göz yumulan ve teşvik edilen bir tecavüz kültüründe yok.
Onu değiştirmek için ne yapacağız?
Sınır Devriyesi Tecavüz Kültürü makaleleri:
Eski Sınır Devriyesi Ajanı… - Newsweekhttps: //www.newsweek.com ›…› Cinsel saldırı
Ayrıcalıklı: Sınır Devriyesi Harrowing 'Game Of…' ı Bildi ... https: //www.newsweek.com ›…› Göçmenlik
Mesa polisi eski Sınır Devriyesi ajanını tutukladı ... https: //www.azcentral.com ›yerel› mesa ›2021/05/04
https://www.nbcsandiego.com/news/local/border-patrol-supervisor-who-admitted-to-secretly-taping-women-in-workplace-bathroom-sentenced/124053/
Sınır Devriyesi ajanı çocuğa tecavüzle suçlandı - Anchorage Daily… https: //www.adn.com ›makale› 2008/10/17
Yeşil Canavar - POLITICO Dergisihttps: //www.politico.com ›dergi› hikaye ›2014/10
Alpine Sınır Karakol Ajanı cinsel saldırı davasında suçlandıhttps: //www.cbs7.com ›içerik› haberler ›Alpine-Border-…
Kadınına bu dünyadan harika bir oral seks vermek istiyorsan, bunu yapmanın tek yolu onu çıldırtacak bu 5 cunnilingus ipucu: Ön sevişme. Ön sevişme, kadınınızı orgazm için doğru ruh haline sokan şey olduğu için kullanılacak en önemli adım ve ipucudur.
Proje Arka Planı Bir iş teklifi ve kendi alanımda, zamanımda ve tarzımda yeni bir hayata başlama hayaliyle 2019 yılında yeni bir şehre taşındım. Kötü PG durumu göz önüne alındığında, arkadaşım ve ben bir daire kiralamaya karar verdik.
Yeni Yıl kararlarını ürkütücü ve bunaltıcı buluyorum. En iyi niyetlerle yola çıkarsınız, ancak onlara ayak uydurmakta sefil bir şekilde başarısız olursunuz; Ben sadece kendim için konuşabilirim.
Empati, bir başkasının durumu, zihni (düşünceleri) ve hissi (duyguları) hakkında farkındalık eylemi/sürecidir. Başkalarının bakış açısını anlama kapasitesidir.
Albert Einstein'ın ilk karısı olan Mileva Maric, kocasının fizik alanındaki çığır açan çalışmasına yaptığı potansiyel katkılarla ilgili olarak uzun süredir spekülasyon ve tartışma konusu olmuştur. Görelilik ve kütle-enerji denkliği teorileriyle evren anlayışımızı sonsuza dek değiştiren Einstein, geniş çapta 20. yüzyılın en etkili bilim adamlarından biri olarak kabul edilirken, Maric'in çalışmalarındaki rolü genellikle göz ardı edildi veya küçümsendi.