Birisi 2022 Toyota GR86 ve 2022 Subaru BRZ’deki rozetleri bantlasa, hangisinin hangisi olduğunu doğru bir şekilde belirleyebilir misiniz? Ön uçlar farklı, ancak birinin açıkça “Toyota!” dediği gibi değil. ve diğer “Subaru!” Rozetleri değiştirseydin, kimse fark eder miydi? Arka tarafta, 86’nın bagaj kapağına aşılanmış biraz fazladan spoyler parçası var, ancak bu kadar ve söyleyebileceğim en iyi şey, diğer tek fark tekerlekler: tamamen aynı boyut ve tasarıma sahipler, ancak Toyota’lar siyahken Subaru’lar koyu gri. Açıkçası, buradaki tasarım departmanına çok fazla para atılmadı. Subaru’nun ağırlığını koymayı umursadığından bile emin değilim.
Ama onları sürmeye ne dersin? Bir araba planlama şansıyla, GR86 ve BRZ’ye verdiğim krediler bir gün çakışacak ve bana her ikisini de arka arkaya sürme şansı verecekti. Şimdi, “arka arkaya” göreceli bir terimdir. Burada, Oregon’da yalnız bir kurt olduğum için, bir dağ yolunun bir noktasına gitmek ve büyük olasılıkla farklılıkları ortaya çıkaracak bir bölümde arabalar arasında kolayca geçiş yapmak için başka bir editörüm yoktu. Her iki arabayı da örneklemek için her yöne 30 dakikalık shlep yapmam gerekecekti. Bunun bir problem olmasını bekliyordum, ikizler arasındaki ince nüansları, kelimenin tam anlamıyla içeri ve dışarı, içeri ve dışarı atlamadan tespit etmek çok zor olurdu. Bir şaraphanenin iki Pinot Noir’ini birer saat arayla ayırt etmeye çalışmak gibi.
Görünüşe göre tek yapmam gereken evimin önünden 20 metre uzakta arabayı sürmek ve bir sonraki sokağın ufalanan kaldırımına doğru sağa dönmekti. Hemen fark edildi: GR86 daha sıkı bir sürüşe sahip. Özellikle düşük hızlarda her dalgalanmayı ve çarpmayı hissedebiliyordum ve üç blok sonra yorucu olduğunu düşündüm. BRZ sağlam, elbette, çünkü bu bir spor coupe, ancak aynı tümsekleri gerçekten fark etmeme yetecek kadar uyum var – ve kayıtlara göre, önce Subaru’yu sürdüm. Yukarıda sözü edilen dağ yolundan çıktıktan sonra Toyota, yalnızca omurganız için değil, aynı zamanda şasinin soğukkanlılığını korumak açısından da bir sorun olan tümseklere çarparken daha az uyumlu kaldı. Cam gibi pürüzsüz bir asfalt şeridi üzerinde değilseniz, daha sıkı bir süspansiyon aslında daha kötü olabilir ve bu durumda GR86 öyleydi. Aynı zamanda, bu süspansiyon ayarı Toyota’yı bir pistte daha hızlı hale getirirse şaşırmam ama bu, bu alıştırmada tespit edebileceğim bir avantaj değil. Belki kelimenin tam anlamıyla arka arkaya gidebilirsem, ancak şüphelendiği gibi, burada kullanım açısından ince Pinot Noir farklılıklarından bahsediyoruz. Yolculuk mu? Bir Rose ve bir Merlot arasında gidip gelmek kadar açık.
Anlaşma nedir? Tekerlek boyutunu, lastik tipini ve lastik basınçlarını iki kez kontrol ettim – hepsi eşit. Aynı koşullarda aynı yollarda sürdüm. İletimdeki bir fark da onu etkilememelidir (yakında daha fazlası için). Bu, şasi ayarını bırakır ve aslında farklıdırlar.
Katkıda bulunan editör Joe Lorio, BRZ ilk sürüş incelemesinde “Subaru süspansiyonunun daha sert ön yayları ve daha yumuşak arka yayları var” diye yazdı. “Ayrıca, dökme demir yerine alüminyum mafsallara, sağlam ön denge çubuğu yerine içi boş bir denge çubuğuna ve alt çerçeve yerine doğrudan gövdeye monte edilmiş bir arka denge çubuğuna sahip. Subaru, versiyonlarını hassasiyet için daha fazla ayarladıklarını iddia ederken, Toyota yanıt vermeye öncelik verdi.”
Bu sallanıyor. Subaru’nun ikizler için mühendislik liderliğini üstlendiğini düşünürsek, BRZ’nin olması gerektiği gibi olduğunu düşünüyorum. Kesinlikle alacağım ve tavsiye edeceğim bir ürün.
Ancak bu sadece BRZ ve GR86’nın bir karşılaştırması değil. İki arabanın her ikisi de Toyota tarafından sağlanan ve her iki modelde de bulunan farklı şanzımanlara sahipti. BRZ test arabasında altı ileri manuel şanzıman vardı ve bunu hem söz konusu gün hem de önceki hafta boyunca ilk kez sürdüm. Bu bir şok olacak, ancak bu otomotiv gazetecisi manuel olan arabayı tercih etti. Hassas bir kavrama ve trafikte bacağınızı çok fazla yormayacak, ancak bir performans uygulaması için uygun hissetmek için yeterince ağır olan bir pedal çabasıyla, modüle edilmesi yeterince kolay bir debriyaj. Otomatik devir-eşleştirme işlevi yoktur, ancak pedallar, ayak parmaklarını küçültmek için kolay olacak kadar yakına yerleştirilmiştir. Gaz kelebeği de görev için iyi kalibre edilmiştir. Vites değiştirici, mekanik bir his ile benzer şekilde hassastır.
Otomatik olana gelince, Miata’da alabileceğinizden çok bir performans uygulamasına daha uygundur. Agresif bir şekilde gaza geri dönerken veya viraja girerken frene bastığınızda hızlı bir şekilde vites küçültmek çok daha iyi bir iş çıkarır. Elbette, bu reflekslerin keskinleşmesi ve artan gaz tepkisi için otomobilin Spor modunu etkinleştirmeniz gerekiyor. Bu mod, direksiyonu değiştirmez ve ayrıca kılavuzda sunulmaz veya gerekli değildir.
Bir dağ yolunda otomatik şanzımanın işini yapmasına izin vermekten genellikle oldukça mutlu olsam da, kendimi GR86’daki kürekleri kullanırken buldum. Herhangi bir reaksiyon eksikliğinden dolayı değil, araba daha yüksek devirdeyken sadece daha lezzetli olduğu için. Spor modunda bile, otomatik vites, ben gazda değilken daha düz uçlarda vites yükseltecek ve bu da motor devrinin 3.000 dev/dak’nın güneyinde kalmasına neden olacaktı. Buna karşılık, kulağa ve bu nedenle daha heyecan verici hissettiren ve sizi yeni 228 beygir gücündeki 2.4 litrelik boxer’ın şaşırtıcı derecede tatlı sesli üst aralığına yaklaştıran kılavuzla genellikle 4.000 ila 5.000 aralığında ilerliyordum. . Otomatik kürekleri kullanarak bunu başardı.
Ve yeni motordan bahsetmişken, bu gerçekten çok büyük bir gelişme. Eski 2.0 litrelik, orta menzilli bir tork düşüşüne sahipti ve sonsuza dek “orta menzilli tork düşüşü”nün kesin örneği olarak hizmet edecek. Sürüşümün büyük bir bölümünde yeni araba ile yaşadığım aynı 3.000 ila 5.000 dev/dak devir aralığı, eski Toyabaru ikizlerinde gerçek bir ıslak salata torbası olurdu. Ayrıca kayda değer ölçüde daha düşük tork (156’ya karşı 184 pound-feet ve 2.700 rpm daha erken gelir) var ve vitesin neresinde olursanız olun, daha az çakıllı ve Subaruish gibi geliyor. Sonsuza kadar turboşarj isteyenler olacak, ancak şu anda gerekli değil – en kötü ihtimalle Miata’da olduğundan daha fazla değil.
Peki, ne öğrendim? Manuel hala gidilecek yol, ancak otomatik o kadar da üzücü değil. Eğlenceli arabalar satın alan insanlara kapı bekçisi olmayalım. En şaşırtıcı olanı, Subaru BRZ’nin çok açık bir şekilde daha iyi bir seçim olmasıdır. Şimdi, daha sert sürüşlü Toyota’nın cam gibi pürüzsüz bir yolda daha iyi olabileceği olasılığını açık bırakıyorum, ancak o zaman Subaru’nun süspansiyon farklılıkları da teorik olarak yol tutuşuna fayda sağlayabilecek unsurları içeriyor. Sanırım o dağ yoluna daha yakın yaşamam ve bir süre sonra bunu tekrar çalıştırmam gerekecek.
İlgili video:
Kaynak : https://www.autoblog.com/2022/05/12/toyota-gr86-subaru-brz/