MISOGYNY’NİN SOĞUK OMUZU
“Buzdaki Kadınlar” içinde [Observatory]Naomi Oreskes 1981’de British Antarctic Survey’de (BAS) bir jeolog pozisyonuna nasıl başvurduğunu ve kadın olduğu için reddedildiğini anlatıyor. 1972’de meteorolojik gözlemciler ararken BAS’a başvurdum. Oreskes’inkine benzer bir yanıt aldım. Çadırlardan söz edilmedi, ancak mektupta esas olarak, “Biz kadın düşmanı değiliz, ancak kadınlar için tesislerimiz yok” deniyordu. Ah, peki. Gittim ve başka bir şey yaptım!
Christine Vibert Jersey, Britanya Adaları
Bilimdeki kadınlara nasıl davranıldığına kızmaya devam ediyorum. Eski bir öğrencinin lisedeki erkek rehber öğretmeniyle yaşadığı deneyimi hatırladım: Ona bir üniversitede biyokimya okumayı ve ardından tıp fakültesine gidip araştırma kariyerine devam etmeyi planladığını söylediğinde, omuz silkti ve “Yapmazdım” diye sordu. hemşire olmak daha mı kolay?” Beşeri bilimlerde ders vermeme rağmen, genç kadınları hayalleri onları nereye götürürse götürsün sonsuza kadar savunacağım. Birkaç yıl sonra eski öğrencimden haber aldım: tıp fakültesinden mezun olmaya ve doktora almaya hazırlanıyordu. biyokimyada.
VIRGIL DEĞİRMENCİ Madison Bölgesi Teknik Koleji
AI VE ÖNYARGI
John McQuaid’in insanların duygularını analiz etmek için yapay zeka kullanan şirketler hakkındaki makalesini “Duygularınızı Casusluk” okurken endişelendim. Otistik bir kişi olarak, özünde, kendileriyle nörotipik benzerleri arasındaki kültürel farklılıklar nedeniyle, otizmli bireylerin işgücünde karşılaştıkları ayrımcılığın fazlasıyla farkındayım. Tanımlanan duygu okuma teknolojisi, otistik insanlara karşı halihazırda var olan derin, çoğunlukla bilinçsiz önyargıları güçlendirecek gibi görünüyor.
Göz teması eksikliği, çoğu nörotipik insanın güvenilirlik eksikliğini gösterdiğine inandığı yaygın bir otistik özelliktir. Araştırmacı Rosalind Picard, kendisiyle aynı fikirde olmayan bir meslektaşı hakkında bir anekdot aktardığında ve bilgisizliği göstermek için o kişinin “sürekli ayaklarıma baktığını” söylediğinde, makale endişelerimi gidermedi.
MICHAEL A. LEVINE e-posta yoluyla
BİRLEŞEN GALAKSİLER
Aaron S. Evans ve Lee Armus tarafından kaleme alınan “Kozmik Kazalar”, Samanyolu ve Andromeda çarpışmasının bir simülasyonunu gösteriyor. Karanlık maddeden hiç söz edilmiyor, ancak galaksi birleşmelerinin dinamikleri üzerinde önemli bir etkisi olmalı. Bu kadar detaylı birleşme modelleri yapacak kadar bilgimiz var mı?
PAUL COLBOURNE Ottawa
Şimdiye kadar, galaktik “çarpışmaların” yalnızca çok az bileşen yıldız içerdiğini düşünmemiştim. Evans ve Armus’un açıkladığı gibi, “çoğu yıldız etkinlik sırasında birbirinin hemen yanından geçer.” Öylece geçip gitmeyen diğer zavallı yıldızları merak ediyorum. Olay üzerinde ne gibi etkileri var?
PHILIP JAN ROTHSTEIN Brookfield, Conn.
YAZARLARIN CEVAPLARI: Colbourne’u yanıtlamak için: Karanlık madde hakkında hala bilinmeyen çok şey var, ancak galaksilerin, yıldızlarının ve galaksilerin gruplar ve kümelerdeki hareketini açıklayan karanlık madde haleleriyle çevrili olduğu düşünülüyor. Karanlık madde, tüm maddenin büyük çoğunluğunu oluşturur, ancak kendisini yalnızca yerçekimi yoluyla ortaya çıkarır. Birleşme modelleri rutin olarak, örneğin çarpışma sırasında yörünge enerjisinin çoğunu emerek galaktik birleşmelerin gözlenen özelliklerini yeniden üretme yeteneklerini büyük ölçüde geliştiren basit karanlık madde dağılımı modellerini içerir..
Rothstein’ın sorusuyla ilgili olarak: Yıldızlar, çekirdeklerindeki füzyon reaksiyonlarından güç alırlar. Güneş, enerjisini hidrojeni helyuma dönüştürerek elde eder. Yıldız çarpışmaları kalan yıldızın kütlesini artırabilir ve daha büyük kütleli yıldızlar daha parlak ve daha sıcak yanarak daha fazla enerji üretir. Bu, yoğun yıldız kümelerinde olur ve ayrıca bir galaktik birleşmede de geliştirilebilir. Yine de bu nadir çarpışmalar, nükleer yıldız patlaması tarafından üretilen enerjiyle veya galaktik birleşmeden yeni bir yakıt kaynağı alan hızla büyüyen süper kütleli bir kara delik tarafından üretilen enerjiyle karşılaştırıldığında, enerjisel olarak önemsiz olacaktır. Her iki fenomen de güneşin parlaklığının 100 milyar katını kolayca geçebilir.
ÇALIŞMA GRUBU İHTİYACI
“IPCC’de İşiniz Kısmen Bitti” [Observatory, November 2021]Naomi Oreskes, Hükümetler Arası İklim Değişikliği Paneli’nin (IPCC) fizik bilimi Çalışma Grubu I’in (WGI) kapatılması çağrısında bulunuyor. Küresel sıcaklık üzerindeki insan etkisi artık açık olduğu için WGI’nin işinin bittiğini savunuyor. Daha fazla anlaşamadık.
Dünya bir dizi aşırı iklim olayına şaşırdı. Küresel ısınmada insanın rolünü ölçmek, topluluklara yönelik mevcut ve gelecekteki riskleri değerlendirmenin sonu değil, başlangıcıdır. Bu risklerin fizik bilimi değerlendirmesi, toplumsal eylem için bir mihenk taşıdır.
IPCC’nin birincil işlevi, uluslararası Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (UNFCCC) ve onun politika araçları, özellikle Paris Anlaşması dahilinde ilerleme sağlamak için şiddetle ihtiyaç duyulan bilimsel bilgilerin değerlendirilmesidir. WGI’yi kapatmak, ciddi bir hata olur ve üç nedenden dolayı sorunla yüzleşmede ters etki yapar.
İlk olarak, ilişkilendirme çalışmaları küresel göstergelerden bölgesel ve yerel aşırı iklim olaylarına doğru evrilmiştir. Bu bulgular, UNFCCC ve ötesindeki düzeyde kayıp ve zararların tartışılmasındaki politikayla son derece ilgilidir. İkincisi, ortaya çıkan kilometre ölçeğindeki küresel ve bölgesel iklim modelleri henüz değerlendirilmedi, ancak bunlar politika yapıcılar için önemli bir araç olan bölgesel iklim değişikliğine ilişkin WGI Etkileşimli Atlas’ın yeni nesli için bir ön koşul. Üçüncüsü, uyarlama ve azaltma seçeneklerini değerlendirmek için ölçülebilir bilgiler, fiziksel ve etki modellerinin birleşimini gerektirir. Örneğin, hassas ülkeler su kaynaklarının önümüzdeki on yıllarda nasıl değişeceğini sorarlarsa, hangi politikaların temel alınması gerektiğini yalnızca dikkatle değerlendirilen iklim modeli bilgileri verebilir. IPCC içinde bu temeli sağlayan bir WGI topluluğunun varlığı, Çalışma Grupları II ve III’ün görevlerini yerine getirmeleri için vazgeçilmez olmaya devam etmektedir.
WGI bilim adamlarının üzerindeki yük, bu politika ihtiyaçlarını güvenle en iyi şekilde desteklemek için gereken fiziksel anlayışa odaklanabilmeleri için gerçekten de azaltılmalıdır. Bize göre sorun, senaryoların çoğalması ve bunların en yeni ve en pahalı iklim modelleriyle kullanılması beklentisidir. Dördüncü IPCC değerlendirme döngüsünden bu yana, bu, değerli kaynakların boşa harcandığı gereksiz bir sarmal yarattı. Ancak fizik bilimi temeli de dahil olmak üzere kapsamlı bilimsel değerlendirmeler, bu küresel meydan okumayla yüzleşmek için gereken siyasi iradeyi netleştirmeye ve bilgilendirmeye ve oluşturmaya yardımcı olmaya devam edecektir.
THOMAS F. STOKER Bern Üniversitesi ve eş başkanı, WGI, Fifth Assessment Report (AR5), IPCC
SUSAN SOLOMON Massachusetts Teknoloji Enstitüsü ve eş başkanı, WGI, Dördüncü Değerlendirme Raporu (AR4), IPCC
QIN DAHE Çin Meteoroloji İdaresi ve eş başkanı, WGI, AR4 ve AR5, IPCC
VALERIE MASSON-DELMOTTE Paris-Saclay Üniversitesi ve eş başkanı, WGI, Altıncı Değerlendirme Raporu (AR6), IPCC
PANMAO ZHAI Çin Meteoroloji İdaresi ve eş başkanı, WGI, AR6, IPCC
ERRATUM
Nikk Ogasa’dan “Radyoaktif Geri Dönüşüm” [Advances], yanlış bir şekilde söylenen americium ve curium, uranyumdan çok daha yavaş bozunan formlara sahiptir. Americium ve curium’un en kararlı izotopları, uranyumun en kararlı izotoplarından daha hızlı bozunur.
Kaynak : https://www.scientificamerican.com/article/readers-respond-to-the-december-2021-issue/