Şiire aşık biri olmak çok farklı bir şey. Örneğin birçok şairin, birçok şiirin olur. Sahiplenirsin onları. Ben öyleyim çünkü. "Lavinia" benim mesela. Sonra, "Sevdan Beni" benim. Geçenlerde kütüphanede eskimiş bir Ahmed Arif kitabı buldum. "Hasretinden Prangalar Eskittim."
Hemen aldım o heyecanla. Ama okumaya kıyamadıgım şiirleri sürekli sürekli okudum durdum. En sevdiğim hep Terketmedi Sevdan Beni olmuştur Ahmed Arif şiirlerinden. Hepsi çok güzel, hepsi çok özel belki ama bunda Cem Karaca'nın o eşsiz yorumunun da etkili olması muhtemel. Neyse çok uzatmayacağım. Siz nasıl buldunuz bu şiiri?
Sizin de "tütünsüz, uykusuz kaldığınız ama sizi hiç terketmeyen bir sevdanız var mıdır?"
En İyi Erkek Görüşü
kuzum Türkiye burası ne anlar şiirden kitaptan mısradan. Lakin Ahmed Arif ne demişti "Anadolu" şiirinde. Ne kitabı mısrası. TV'de evlendirme programı sokakta dedikodu. Bunlarla gel Türk Genci'ne. Gençliğe Hitabe'yi ezbere okuyacak Türk Genci de kalmadı artık. Lakin her sanatçının sevgilisini ezbere sayabilen genç çoğaldı.
Nerede olursan ol,
İçerde, dışarda, derste, sırada,
Yürü üstüne - üstüne,
Tükür yüzüne celladın,
Fırsatçının, fesatçının, hayının...
Dayan kitap ile
Dayan iş ile.
Tırnak ile, diş ile,
Umut ile, sevda ile, düş ile
Dayan rüsva etme beni.1