Tek başına dahi bir anlam ifade eden, bir ya da birden fazla sesin bağıntısı ile bir cümle oluşturabilen, ses yapısı, şekil yapısı ve manası olan bir ses birimidir. Türkçedeki karşılığı kelime olarak bilinmektedir. Bir sözcük en az bir heceden meydana gelmektedir. Her kelimenin mecaz anlamı sözlük anlamı ve de terim anlamı bulunabilmektedir. Bir cümlede kullanılan her sözcük bir görev teşkil etmektedir. Bir arada kullanılan sözcükler birbiri ile koordinasyon içerisindedir. Eylem, durum, düşünce ifade etmek için sözcüklere başvurulur. Sözcükler dilbilgisi tarafından incelenir. Ayrıca dil bilgisinde birden çok sözcük türü bulunmaktadır. Bunlardan en önemlileri ad ve eylemlerdir. Ad ifade eden sözcükler bir işi kimin yaptığını ifade ederken, eylem ifade eden sözcükler ise gerçekleşen işin durumunu, nasıl yapıldığını ifade etmektedir. Bunun yanı sıra cümleyi tamamlamakla görevli bazı sözcükler de bulunmaktadır. Bunlar ise edat, bağlaç ya da belirteç olarak cümle içerisinde kullanılabilmektedir. Türkçedeki sözcük türleri şunlardır:
Basit sözcük:
Yalın halde bulunurlar ve de hiçbir ek almazlar. Bununla birlikte, kök görevindedirler. Kalem, kağıt gibi. Ancak çekim eki ile çoğaltılmaları mümkündür. Kök görevindeki basit sözcük kökteki anlamını korumaya devam etse de çekim eki alarak türediği için basit sözcük olmanın dışına çıkar.
Birleşik sözcük:
İki ya da daha çok sözcüğünün birleşimi ile oluşur. Ek almadan oluşturulan bu sözcükler, bazen ayrı yazılabileceği gibi kimi zaman da birleşik olarak yazılabilmektedirler. Affetmek, hanımeli, sivrisinek gibi.
Türemiş sözcük:
Bu tip kelimeler, isimden türeyen ve fiilden türeyenler olarak ikiye ayrılırlar. Yapım eki alarak, türetilen sözcüklerdir. Sütçü, gözlükçü, sevgi gibi.