Çeyrek saatten az bir zaman diliminde, hazinede bulunan tüm değerli kristaller ve yeşim taşları, Xiao tarikatının dış tarikatının en değerli hazinesi - bir parça mor damarlı cennet kristali dahil, hepsi Yun Che'nin gökyüzü zehir sedefine absorbe edilmişti. Hemen, Yun Che dikkatini 30 metrelik uzun silah rafına verdi. Burada asılma kalitesinden olmayan silah ve zırhların dışında, hiçbiri sıradan değildi, özellikle tam ortada bulunan kaplan ruh kılıcı hiç değildi. Etrafında yüzlerce üst kalite silah olmasına rağmen azametli ve muhteşem bir aurası vardı, onu ilk görenler bakmaktan kendilerini alamıyorlardı.
Kılıç, dao, hançer, ateşli silah, mızrak, teberi kamçı... Her türden silah bulunmasına rağmen, kılıçlar çoğunluktaydı. Sonuçta Xiao tarikatı ve cennetsel kılıç villası benzerdi; ana silahları kılıçlara dayanıyordu. Yun che tüm bu silahları gökyüzü zehir incisine attı ve silah rafının altında bulunan ufak metal sandığı açtı. Barut kokusu bir anda burun deliklerine akın etti, durum onu biraz da ürpertti.
Metal sandık son dere ufak ve tuhaf şekilli üç silah ve dokuz tane demirden yumruk boyutunda boncuk şekilli şey içeriyordu. Silahı aldı ve meraklı bir suratla süzdü... Dokunuşundan çıkardığı, tuhaf şekilli silahların rafine çelikten dövülmüş olduğuydu. Bu materyal değerli kabul edilemezdi ve tüm o silahlar içinde en aşağısı görülebilirdi, ama Yun che tehlikeli bir şeyler sezmişti. Bükülmüş şeklini varsayarak, kabaca yetişkin bir adamın kolu ölçüsündeydi ve ellerine ağır geliyordu.
Diğer tarafa dönünce, yun che küçük bir etiket fark etti.
Tabanca?
Yun che'nin bildiği kadarıyla, bir silah baltanın göz olan versiyonu denebilirdi, ama burada, bu garip biçimli silahı nitelendirmek için kullanılmıştı. Yun che'nin bu tarz bir silahı ilk görüşü idi, ve ayrıca ilk defa bu ismi duyuyordu. Zihninde tonlarca düşünce filizlendi... Yoksa bu bir silah değil miydi? Ama niye silah rafına konmuşlardı? Eğer silah iseler... Görünüşte hiç saldırı özellikleri yoktu, ama bu neydi böyle? Bu sezdiğim tehlikeli histe neydi?
Zehirli ateş silahının dönüm noktasında, çıkıntılı bir kısım vardı ve görünüşe göre hareket edebiliyordu. Yun che onu aşağı bastırdı....
BAUMMMMMMMM!!!
Gürültülü bir ses yankılandı, ve zehirli ateş tabancasının ağzından şiddetli alevler fışkırdı. Büyük gücün etkisi Yun Che'yi kalçaları üstüne çökertti. Ateş zehri silahı elden fırlamış ve önemli ölçüde geriye gitmişti. Yun Che yerde otururken gözlerini fal taşı gibi açtı ve karşı duvarda oluşan yumruk boyutundaki deliğe baktı. İÇinden dumanlar çıkan kara delik ağzının salyalarını akıtmıştı.
B-B-Bu.... Yoksa bu bir tür gizli silah mı! Bu güç aslında korkutucuydu!
Ve kokusuna bakılacak olursa, az önceki saldırıda açıkça kişiyi kanına temas ettiği an öldürebilecek bir zehir mevcuttu.
Yun Che geri yürüyüp zehirli ateş tabancasını aldı, ve ayrıca metal sandıktaki metal topları da aldı. Elinde tutunca oldukça ağırlardı ve yüzeylerinde üç büyük sözcük vardı.
Gökleri titreten bomba!
Büyük sözcüklerin altında, biz dizi ufak sözcüklerde vardı; Kaynak gücünü kullanarak dışını parçala, ve sonra da fırlat.
Metal toplardan gelen tehlike hissi zehirli ateş tabancasını aşıyordu; biri ancak içinde ne tehlikeler olduğunu hayal edebilirdi. Yun Che test etme cesaretini gösteremedi. Sandığa geri döndü ve kalbini içine çekti... Bu korkutucu şey Xiao tarikatının yapay doku bölümü tarafından yapılmıştı. Eğer biri bu iki nesnenin kendilerine özgün özelliklerine aşina değilse, ve rakip bunları kullandığında gardını indirmişse, yeterli güce sahip değillerse ani bir ölümle yüzleşirlerdi.
Yine de, şimdi Yun che'nin gökyüzü zehir incisine girmişlerdi, ve onun en değerli hayat kurtarıcı silahları olmuşlardı.
Yun che hazinede dört saat süresince kaldı. Hazinedeki her şeyi gökyüzü zehir incisine attı ve Xiao tarikatına tek saç teli dahi bırakmadı. Yağmalama işlemini bitirdikten sonra, Yun che memnuniyetle ellerini çırptı ve çıkışa doğru yürüdü.
"Başkasının aile mülklerini hiç ses çıkarmadan cebe indirmek, kesinlikle kabul edilemez bir his veriyor... En azından onlara bir şeyler bırakmam lazım..."
Oraya kadar düşündükten sonra, yun che bir anda ardını döndü. Rastgele bir silah çıkardı ve üç büyük satır kazıdı. El yazması işi bittikten sonra üç kapıyı kapadı, ve hazineden dışarı çıktı.
Beklenildiği gibi, tedavi salonuna döndüğünde, Xiao tiannan ve Xiao Baicao henüz dönmemişti. Yun che hap rafine odasına girdi ve elinde bir kase şifalı çorba taşıyarak çıktı. Durgun Xiao Luochengi uyandırdıktan sonra, nazikçe güldü; "Gel ve bu şifalı çorbayı iç."
O anki yaralı ve gelecek umutlarını göz önüne alınca, Xiao Luocheng bu büyük babaya yüzde yüz güveniyordu. Ne tür bir çorba olduğunu sormadan, hemen mideye indirdi. İçmeyi bitirdikten sonra sabırsızlıkla sordu; "Büyük baba, babam hala dönmedi mi?"
Yun Che gülümseyerek cevap verdi;"Neredeyse dönme zamanları geldi. Yine de onlar döndüğü sırada sen uykuya dalmış olacaksın. Yarın uyandıktan sonra, bütün kaynak damarların tamamıyle sakatlanmış olacak. Gerçektenen Huangfu gelse bile, o iyileştirme zahmetine girmeyi dahi düşünmeyecek. Hehehehe."
Yun Chenin sözleri Xiao Luochengin bir süreliğe şaşkın moda girmesine neden oldu. Kalbinden ani bir huzursuzluk dalgalandı ve zorla gülümseyerek; "Büyükbaba, ne... ne diyorsun sen?Şaka... şaka yapıyorsun değil mi?"
"Etrafta çok sık şakalar yaparım, ama bu sefer büyükbaban sana şaka yapmıyor." Yun che gülmeye başladı ve gülüşü korkutucuydu. Elini genişletti ve yavaşça yüzünü okşadı. Bir parça deri kolayca çıktı ve gerçek yüzü belirdi. Sesi orijinal tona dönerek; "İyi torun, büyükbabanın kim olduğuna bir bak."
Xiao Luocheng, o yüzü görünce gözleri yıldırım çarpmışa döndü. Bir çift gözü abartılı biçimde şişermişçesine açıldı. O an, rüyada olduğunu düşündü... Ama rüya olsa bile, temelde böylesine saçma bir rüya imkansızdı.
Yun... Yun che!
"mn?" Yun che kaşlarını geriye çekti ve alaycı bir şekilde gülümsedi,"Xiao Luocheng, benim iyi torunum, nasıl bir anda böyle saygısız oldun, nasıl direkt olarak büyükbabanın o büyük adını söylemeye cesaret edersin."
"İmkansız... İmkansız! Nasıl olabilir.... İmkansız!" Xiao Luochengin vücudu çarpılmışçasına geri gitti... Terör, şok, utanç, dehşet, kuşku... gözleri hala şişmeye devam ediyordu, dünyadaki en korkutucu sahneye tanık oluyordu. Uzun süre sonra, titreyen ve kaba bir sesle panik içinde bağırdı; " Birileri... Birileri hemen... Birileri gelsin."
"Boğazın koparmışçasına bağırsan bile boşuna. Kimliğimin sızmamasından emin olmak için, yaralarına etki eder diye, baban diğerlerinin buranın yakınlarına gelmesini yasakladı. Gerçekten ne titiz biri." Yun che elini kardırdı ve Xiao luochenge bakıp gülümseyerek, yüzündeki korkutucu ifade ile:
" Ama o kadar korkmana gerek yok, aslında seni öldürmeyeceğim; sonuçta son bir kaç günde beni sevgiyle büyük baban olarak çağırdın... Heh heh, vahşi bir kaplan bile yavrularını yiyemez; ben büyükbaban nasıl olurda, sevgili torunumu öldürürüm. Büyükbaban hayatını huzur içinde yatakta yatarak geçirmeni sağlayacak, ve kalan zamanlarında büyükbabanın sevecenliğini yaad edeceksin."
Gözlerinin önündeki Yun che'nin sözleri ile beraber, Xiao Luochengin tüm psikolojik savunması çökmüş durumdaydı. Şu an, dudakları tek kan yokmuşçasına kül rengine dönmüştü. Onu kişisel olarak görmemiş ve duymamış olsa bile, biri onu öldürmüş olsa bile, o eşsiz dahi doktorun aslıdan Yun Che olduğunu asla düşünmezdi. O ikisi farklı alemlerde insanlardı ve ortak tek bir noktaları yoktu. Böylesi psikolojik bir etki, tüm dünya görüşünü çökertebilirdi. Geçen günlerde, herkes onu tanrı olarak görüyor ve ona değerli tarikat lider gibi hizmet ediyordu, ayrıca onun önünde diz çökmüş ve el pençe divan durmuşlardı, ve onu son günlerde büyükbaba dahi diye çağırmıştı. Böylesi bir aşağılanma, ona tüm hayatı boyunca çıkmayacak bir ruh yarası bırakmaya yeterdi.
"Yun che.. Hiçbir eski kızgınlığımız ve husumetimiz yok... Hatta beni ciddi biçimde ilk yaralayan sensin... Hala neyin peşindesin..." Xiao luocheng sesi şiddetle titrerken ve korkulu bir ses tonu ile sordu.
"Hehheh." Yun Che soğukça gülümsedi ve ten rengi hiç değişmeden cevap verdi. " İlk karşılaştığımızda, hiç eski kızgınlığımız ya da husumetimiz yoktu. Yine de, hiç husumetimiz olmasa bile, beni beklenmedik biçimde mahvetmek istedin... Hah, kelime oyununa gerek yok; beni öldürmek isteyen kişilerin sayısı, senin hayatında gördüğün insan sayısından fazla. Beni mahvetme sebebini sen en iyi anlarsın. Eğer başkası olsa idi çoktan senin tarafından mahvedilmişti. Ama ne yazık ki, benimle karşılaştın."
"Benim kişi olarak büyük faziletlerim olmasa da, olağanüstü yakışıklı görünüşüm ve olağan üstü yaratılışım dışında, geriye kalan tek şey borcumu 10 katıyla ödemem ve intikamımı 100 katı olarak almam. Eğer beni yok etmek istersen, o zaman ilk olarak ben seni yok ederim. Daha önceden bir anlaşma yapmış olsak bile, baban yeni ay kaynak sarayına kişisel olarak geldi ve canımı almayı denedi. Bu yüzden, tüm tarikatınızı rahatsız edilmemiş tek bir tavuk ve köpek kalmayacak biçimde bir kıyamete sokacağım."
Yun Che'nin gözleri kısıldı, tüm yüzü kenarlara açıldı ve soğuk bir alay ile:" Yarın sabah uyanınca, babana bunun yetersiz bir ders olduğunu söylersin.Ben uğursuz bir yıldız olarak doğmuşum; olurda beni kışkırtmaya devam ederseniz, gelecek sefere bu kadar nazik olmam! Belki de, tüm tarikatınızı, sonsuza dek kaynak gökyüzü kıtasından silerim!"
"Sen..." Xiao Luochengin gözleri açıldı. Gözlerinin önünde, Yun Che hiç şüphesiz en kötü kabusu haline gelmişti. Sadece tek bir kelime söyleyecek vakti olmuştu ve görüşü karararak gerisin geri düştü.
Yun Che soğukça güldü ve doğruldu. Hüzünle mırıldandı: "Bu durumda, sadece bu sinsi ve utanmaz yolu kullanabilirdim. İstediğim vakit klanları nasıl yüzsüzce ve kontrolsüz yok etmek aşamasına gelebilirim ben bile bilmiyorum."
Başka bir grubun onu acımasızca sakatlaması, ve sonra tüm klanın bin yıllık birikimini çalması. Bu kesinlikle bir parça aşırı ve acımasızca idi. Yine de yun Che gücünü mümkün olduğunca hızlı yükseltmek istiyordu, bunun anlamı acilen üst seviye şifalı ilaçlara ihtiyacı olduğuydu... Ve Xiao klanı kendilerini onun mızrağının ucuna fırlatmıştı. Bu şanssızlık onların başına bela olmuştu.
Yun Che yüzünü nazikçe okşadı, ve tekrardan görünüşünü Huanghu He'ye çevirdi. Hemen ayrılmak istemiyordu çünkü Xiao tarikatı çok büyüktü ve bir dağın üstündeydi. Yalnız giderse yolunu kaybedebilirdi.
Xiao Tiannan ve Xiao Baicao başka bir geçen saatin sonunda dönmüşlerdi. İkisinin de yüzü heyecandan kırmızıydı; Açıkça, imparator kaynak ejder çekirdeğini elde etmişlerdi.
(DN: Çevirmen arkadaşın ellerine sağlık. :) )
Useless Notu: Tabancayı ingilizce çeviren sitede bir yorum olarak resmini atmış böyle diye isteyen bakabilir. TAM BURADA