Bu konuda yaptığımız araştımada şu sonuçlara vardık:
Üstad'ın annesi Birinci Cihan Harbi'nin başlarında vefat ederken, babası, Üstad esarette iken vefat etmiştir. Birinde Üstadımız cephede, diğerinde ise esarettedir. Onun dışındaki hayatı ise hep takip, tarassut ve hapishanelerde, mahkemelerde geçmiştir.
Zamanın ulaşım ve iletişim imkanlarını da dikkate alırsanız, ailesi ile mülakatının zorlaştığını görmek mümkündür. Bütün bunlara rağmen, her vesile ile ailesinden haber almaya ve onlarla bir şekilde irtibat kurmaya gayret etmiştir. Bu konuda Lem'alarda şu ifadeler vardır:
"... Benim merhume validemin vefatıyla hususî dünyamın yarısı, onun vefatıyla vefat etmiş diyordum. Abdurrahman’ın vefatıyla da, bâki kalan öteki yarı dünyam da vefat etti gördüm..."(1)
Sürgün hayatından sonra aile fertleri arasında bizzat görüştüğü, kardeşi Abdulmecid ve yeğeni Abdurrahman başta gelmektedir.
(1) bk. Lem'alar, Yirmi Altıncı Lem'a, On İkinci Rica.
OKUNMA: 3677