Bir portalda Seni seviyorum, bir havaalanında elveda
Hayatımızın en yoğun anları, çoğu zaman, en çeşitli eşiklerde meydana gelir: bizi bir öpücükle şaşırttıkları portal, o havaalanında "Seni seviyorum, yakında görüşürüz" özel birisinin gelişini beklerken, sonsuza dek hafızada basılı kaldığı bir yaradan ya da o istasyondan daha fazla acı veriyor.
Günlük hayatımız, bir şekilde yüksek bir duygusal yükün yoğunlaştığı bu tür fiziksel eşikler tarafından yaşanır.. Onlar geçit yolları, biriyle sürdürdüğümüz duygusal bağların ayrılık veya ayrılık zorunluluğundan sonra yeniden saymaya zorlandığı kavşaklar..
"Seni hayatın boyunca, insanlarınla, işlerinle, günbatımınla ve günbatımınla bırakıyorum"
-Mario Benedetti-
Herkesin ya da hiçbir şeyin anları değil, çoğu zaman, risk, aç, cesur ol ve adım at, böylece o kişi gelmeden önce korunaklı hissediyor ya da yüreğinde kendimizin bir parçasını taşıyor.. İnsan her zaman göçebe bir şey olmuştur, hepimiz biliyoruz, ama şimdi, belki, biz biraz daha.
Sosyal ve ekonomik bağlam, bizi zaten diğer haritaları, perspektifleri genişleten diğer senaryoları keşfetmeye, geri dönüştürmek, keşfetmek, seyahat etmek, deney yapmak, sonuçta hayatta kalmak için davet ediyor. ve bir kez daha harekete geçen uzun zamandır beklenen buluşmaların yanı sıra, hiç durmuyor gibi görünen nostaljik havanın hareketleri.
Fiziksel eşikler hayatımızın büyüsüne sessiz tanıklar gibi. Bu "güle güle" senaryoları, sizinle derinleştirmek istediğimiz büyük psikolojik ve duygusal ilginin bir kısmı..
Havaalanlarında "Seni seviyorum"
Havaalanları, psikolojik açıdan inanılmaz derecede etkileyici senaryolar.. Onlar kaotik, büyük ve alacalı. Gelir gelmez kaybolma hissi duyuyorsunuz, acele acil ve valizlerin, mantoların ve biletlerin kaosunun ortasında, bize rehberlik etmek için zihinsel GPS'imizi kullanmaya çalışıyoruz. Ancak, sırayla, duyguların yoğun, döngüsel ve kalıcı olarak bir arada yaşadığı bir yer. Birçok şeyi keşfetmek için sakin gözlemcinin gözünü açmak için gergin yolcunun gözlerini kapatmak yeterlidir..
"Seni seviyorum" çok fazla değil, ama her şeyi söyleyen bakışlar. Gözyaşları yaygındır, gözler titriyor ve hoşçakal demeyi reddediyor., yüzünün yanı sıra "Benimle tekrar birlikte olmak için ne arzu". Ebeveynler, çocuklarını tekrar kucaklamak isteğinde bulunur. Ve asla bir havaalanına adım atmamış olmasına rağmen, büyükanneler, kimsenin yoksulluğuyla, telaffuz edeceklerini bile bilmeyen bir ülkeye, çok uzakta çalışacak olan torununa veda etmek için yer edinirler. benden yakında dönmemi bekliyor.
Havaalanları neredeyse bir anne rahminin sinir çıkışı gibi, yoğun ve bazen birbiriyle çelişen duyumlarla doludur, aksi halde bizi köklerimize geri götürür. sırayla, aynı zamanda, başkalarının duyguları ile kişinin kendi düşüncelerini yansıtmak için mıknatıslanmış hissettiği uzun bekleme alanları haline gelirler..Duygularımıza bir şans vermek için asla geç değildir, belki de size duygularınızla nasıl ilişki kuracağınızı öğretmediler, ama onları dinlemek ve onların zekası ile eğlenmek için asla geç değildir. Daha fazla oku "
Hayatımızın duygusal yerleşim bölgesi
Carl Rogers bize, insanların her gün yaşadığımız deneyimlerle kim olduğumuzu varsaymaları gerektiği konusundaki teorilerini hatırlattı. Biz işlevsel, yaratıcı ve hepsinden önemlisi duygusal varlıklarız. Bunu düşünürsek, her birimizin hayatımızı eşiklerden geçerek, trenlere binerek, arabalarla seyahat ederek, uçaklarda, yeni arkadaşlık evlerine girerek, yeni iş merkezlerinde ayak basarak, yeni mekanlarda geçireceğimizi fark edeceğiz Boş zaman, rahatlama, öğleden sonraları tüketim ve eğlencenin tadını.
“Kendini evinde ve dünyanda tanıdığında, sıradaki şey adım atmak ve cesur olmak”
Bu fiziksel eşiklerin her birinde yeni veya eski duygular yoğunlaşmıştır.. Klasik uróboros gibi kendini tekrar eden, kuyruğu yiyen ve kendi yaşamımızın sürekliliğini temsil eden kutsal yılan, sırayla kişisel döngümüzün güzelliğini ifade eden bir döngüdür. Şimdi, çok net bir şekilde açıklamamız gereken bir nokta var: bu eşiklerde, fırsatlarımızın büyük bir kısmı, kaçırmamamız gerekenler de yer alıyor..
Bir veda belirsizlik doğrudan giriş. Havaalanındaki vedalaşanın "sonsuza dek" olabileceğini bilmiyoruz. Ayrıca, mesafenin aynı illüzyonla bu ilişkiyi sürdürmemize izin verip vermeyeceğini veya kendimizi ilan etmek, şüphe, tazminat ve utangaçlık arasında parçalanmış birisine "seni seviyorum" demek için başka bir fırsatımız olacağını bilemeyiz.
Her şey için en iyi an her zaman ŞİMDİ'dir ve fiziksel eşikler hiç kuşkusuz geleceğin belirsizliği karşısında samimiyet, vahiy ve cesaretin doğrudan bir davetidir. Yaşam, büyülü bir uróboro ve sürekli bir resepsiyon ve veda döngüsü gibi ise, Bu büyülü harekete anlam veren her zaman sevgi olsun.Aşk hayatımızın öğrenmesidir Leo Buscaglia, “Sevgiye Yansımaları” nda bize, sevgi anlamından başlayarak diğer sevme yollarını durdurma ve öğrenme fırsatı verir. Daha fazla oku "
Görüntüler, Jean Pierre Gibrat'ın izniyle