Klasik nakliye uçağı, yükün gövdesinin içindeki yükünü ilgili büyüklükteki bir kabinde taşır. Gerekirse, kabin özel ekipmanlar, yolcular için koltuklar vb. İle donatılabilir. Kırklı yılların sonunda, uçağın yeni ekipman ve hedefleri için yeniden teçhizatını büyük ölçüde basitleştirmeyi ve ayrıca yükleme zamanını azaltmayı mümkün kılan orijinal bir öneri ortaya çıktı. Fairchild Aircraft tasarımcıları, kargoyu uçağın içinde değil, özel bir kapta taşımayı teklif etti. Sonuncusu uçağa eklenecekti ve sökülecekti.
XC-120 uçağının askıya alınmış bir konteyner ile birlikte genel görünümü. Fotoğraf Diseno-art.com
Orijinal teklifin yazarları tarafından planlandığı gibi, ayrılabilir bir kabın kullanılması, kalkışa hazırlanma süresini önemli ölçüde azaltmayı mümkün kılmıştır. Uçak varış yerine ulaşabilir, belirli bir malzeme veya özel ekipmanla kargo ambarını atabilir, sonra yenisini alabilir ve başka bir hava alanına gidebilir. Bu operasyonla, ilk inişten sonra, yalnızca araca yakıt ikmali yapmak ve yeni kabı asmak gerekliydi. Buna ek olarak, sıradışı teknoloji mimarisi görev yelpazesini genişletmek için kullanılabilir. Özel kargo veya yolcu konteynırları inşa etmek ve ayrıca mobil komuta yerleri, hastaneler vb. Yapmak mümkündü.
Fairchild, ABD ordusuna orijinal fikri sundu ve ilgisini çekti. Dünyadaki mevcut durum, silahlı kuvvetlerin bir bütün olarak daha da gelişmesini ve lojistik sistemlerini talep ediyordu. Farklı yüklerde konteyner taşıyabilen bir askeri nakliye uçağı müşterinin ilgisini çekmiştir. Yeni proje ordunun desteğini aldı.
Asılı bir kapla sanatçı olarak çalışmak. Şekil Diseno-art.com
Proje resmi atama XC-120 aldı. Ayrıca, bazen birlikte yazılan Paket Düzlemin ("Kutulu Uçak") adı da kullanılır. Gelecekte, testler ve evlat edinme işlemlerinin tamamlanmasından sonra, projenin adı “X” harfini kaybederek, uygulamada henüz kullanılmamış olan yeni gelişmeleri ifade ediyordu. Seri XC-120'in C-128 adını alabildiği de bilinmektedir.
Yeni proje çerçevesinde, bitmiş ürün ve seri ekipmanlardan ödünç alınan birimlerin kullanılması önerildi. Böyle bir yaklaşım, askeri nakliye uçağının gelecekteki toplu üretimini kolaylaştırmanın yanı sıra, proje geliştirme zaman dilimlerini önemli ölçüde azaltmayı mümkün kılmıştır. Tasarım açısından bakıldığında, yeni “Kutulu Uçak”, biraz daha erken kabul edilen Fairchild C-119 Uçan Boxcar'ın derin bir modernizasyonu olması gerekiyordu. Mevcut uçağın bazı yeni büyük uçak gövdesi ünitelerini, elektrik santralini vb. “Paylaşması” gerekiyordu. Ayrıca mevcut iki ışın şemasını kullandı. Aynı zamanda, mevcut ürünlerin bir kısmının, projenin ana görevlerini çözmek için gerekli büyük değişikliklere ihtiyacı vardı.
Konteynırsız deneyimli uçaklar. USAF fotoğraf
Kendi yük kabinini terk etme önerisi, malların taşınması için yeni bir gövde ve özel bir konteyner geliştirme ihtiyacını doğurdu. C-119 uçak gövdesinin birimlerine dayanıyorlardı, ancak şekillerinde gözle görülür bir değişiklik gerektiriyordu. Sonuç olarak, örneğin kabın yayı yalnızca dolaylı olarak taban makinenin burnuna benziyordu.
Damla şeklinde yeni bir gövde tasarlanmıştır. Düz yatay bir taban aldı ve yanlar ve tavan tek bir eğri yüzey şeklinde yapıldı. Gövdenin burnu beş mürettebat üyesi için bir kabin içeriyordu. Bu ekipmanı kurmak için başka birimler kullanıldı. Böylece, kabinin arkasına ve gövdenin kuyruğuna kargo konteynerinin elektrikli asansörleri yerleştirilmiş ve yanlarında yükün istenen pozisyonda sabitlenmesi için kilitler vardı.
Konteynır olmadan, otomobil belirgin bir görünüme sahipti. USAF / Diseno-art.com Fotoğraflar
Gövdenin ortasına monte edilmiş kanatlı orta bölüm birimleri. Uçağın yüksekliğini arttırmak, kabı güvenli bir yüksekliğe kaldırmak için gerekli olan orta bölüm, bir negatif enine açı V aldı. Kanatın açılı kök parçaları, motoru içeren iki kirişe bağlandı ve arka ünitenin temeli idi. Konsollar dışarıdaki kirişlere tutturulmuştur. Yeni tipteki uçak, kanatların ve aileronların bileşimindeki gelişmiş kanat mekanizasyonunu korudu. Kanadın ön kenarında, santralin sistemlerine hava sağlamak için birkaç emme cihazı vardı.
Temel “Uçan yük vagonu” gibi, yeni “Kutulu Uçak” iki ışınlı bir şemaya göre inşa edilecekti. Gövdenin uzatılmış kuyruğu yerine, gövdenin yanlarına yerleştirilmiş iki ayrı ışın kullanılması önerilmiştir. Kirişin yayında, orta kısım ile birleştiğinde, motordu. Santralin yanında şasi nişleri vardı. Kirişin arka ucuna, gargrotte ve ventral çıkıntıya sahip bir omurga yerleştirildi. Kirişlerin arasında dümenli bir dengeleyici vardı. Kirişlerin dışına küçük ek uçaklar yerleştirildi. Tüylere, düzelticilere sahip standart bir direksiyon seti verildi.
XC-120 uçuşta konteynersiz. USAF / Diseno-art.com Fotoğraflar
Kirişlerin ön kısmında iki Pratt & Whitney R-4360 Wasp Major pistonlu motor bulunuyordu. Bu tür motorlar, radyal bir düzende inşa edilmiş ve dört sıra halinde düzenlenmiş 28 silindire sahipti. Kalkış modundaki her motorun gücü 3250 hp'ye ulaştı. Silindir bloğunun soğutulması, yuvarlak bir ön pencereden hava verilerek gerçekleştirildi. Motorlar dört kanatlı pervanelerle donatılmıştı.
Yükü kargo konteynerli önerilen gövde tasarımı, geleneksel şasi sistemlerinin kullanılmasına izin vermedi. Bu nedenle, XC-120 Pack Plane projesinde rafların orijinal kompozisyonu ortaya çıktı. Ana model uçakların her iki kirişinde ana iniş takımlarını temizlemek için oyuklar vardı. Yeni projede, iniş takımlarının tasarımındaki değişiklikler nedeniyle bu bölmelerin boyutları artırıldı. Daha büyük çaplı ikiz tekerlekli iki ana raf kurtarıldı. Ek olarak, kirişlerde bir çift ön destek belirdi. Şasi tabanını arttırmak için ön destekler, küçük çaplı ikiz tekerlekleri pervane düzlemi seviyesine getiren özel bir tasarıma sahipti. Her bir rafın ve tahriklerinin tasarımı, kabın kurulumunu basitleştirmek için uçağın yerden boşluğunu değiştirmeyi mümkün kılmıştır. Her kirişin her iki rafı da geri dönerek uçuşa alınmıştır.
Konteyner bağlantısı. Düzlemdeki kilit (üstte) ve kap desteği (altta). haber filmlerini çekilmiş ifadesi
Malların taşınması için çok amaçlı bir kabin olan özel bir çıkarılabilir konteyner kullanılması önerildi. Kap, bir burun ve kuyruk oyukları ile donatılmış, uzun bir dikdörtgen kesite sahip bir cihaz şeklinde yapılmıştır. Burun konisi ogival bir şekle sahipti ve iki parçadan oluşuyordu. İç hacimlere erişim sağlayarak, kaplamanın yarısını yanlara doğru iterek yükleme yapmak. Fuarın sol yarısında küçük genişlikte bir kapı vardı. Kuyruk kapağının benzer bir tasarımı vardı, ancak şekli farklıydı: üst kısmı düz yapıldı ve alt kısmı hafif bir açıyla ayarlandı. Kuyruğun sol yarısında panayırda başka bir kapı vardı.
Kabın tasarımının temeli, dikdörtgen çerçevelerin güç seti ve çok sayıda uzunlamasına çekiciydi. Çerçevenin üzerine metal süs takıldı. Düz bir tavanda ve kabın kavisli bir tabanında, uçakların taşınması ve kara yoluyla taşınması için gerekli güçlendirilmiş alanlar vardı.
Askeri nakliye uçağı XC-120 Paket Uçağı, bir dizi bağlayıcı kullanarak kabı "gemide" almak zorunda kaldı. Kabın çatısında, gövdenin altındaki klipslerle temas edecek ve kilitlerle sabitlenecek olan birkaç küresel çıkıntı desteği vardı. Kabı gövdeye kaldırmak ve yere indirmek için, uzaktan kumanda ile birkaç elektrikli vinç kullanılması önerilmiştir. Vinçlerin konteyner ile etkileşimi, ikincisinin yanlarındaki bir dizi bağlantı elemanı ile sağlanmıştır. Kabın çatısının çevresi boyunca, eklemi dış etkenlerden koruyan kauçuk bir conta vardı.
Yerde hareket etmek için, kabın kendi tekerlekleri ile donatılması gerekiyordu. Kabın burun ve kuyruk kısımlarındaki ataşmanlar üzerindeki uçağın "boşaltılmasından" önce, iki tekerlekli kendinden kılavuzlu arabaların monte edilmesi önerildi. Bundan sonra, kilitleri açmak ve kabı kendi tekerleklerine indirmek gerekliydi. Bu şekilde, kargo bölmesi uygun herhangi bir traktör tarafından çekilebilir.
Konteyner açık kapaklarla durur ve yüklemeye hazırdır. Fotoğraf Diseno-art.com
Gelecek vaat eden bir uçağı yönetmek, gövdenin ön kabininde bulunan beş kişilik bir ekipti. Mürettebat, komutanı ve yardımcı pilotu, yönlendiriciyi, radyo operatörünü ve uçuş mühendisini içerdi. Yükleme ve boşaltma işlemleri sırasında, iki mürettebat üyesi, ilgili sistemlerin operatörü oldu ve konteynerle çalışmaktan sorumluydu. Tüm mürettebat işleri, alışılmadık bir şekilde girmeleri önerilen ortak bir kabinde bulunuyordu. Gövdenin düz dibinde bir merdivenle donatılmış bir kapak vardı. Bir konteynır yokluğunda, mürettebat merdivenlerden kabine tırmanmak zorunda kaldı. Kabı merdivenlere yerleştirdikten sonra, yan kapılardan ve ilgili kapaktan çatısında geçmesi önerilmiştir.
Asılı kargo konteynırlı yeni uçağın toplam uzunluğu 25,25 m, kanat açıklığı - 32,46 m, yükseklik - 7,65 m Kanat alanı - 134,3 metrekare idi. Bir kabı olan boş bir uçak, 18,14 T ağırlığındaydı, maksimum kalkış ağırlığı, 33,75 T'ye ulaştı. Gövdenin ana parçaya ve çıkarılabilir kabın bölünmesi, temel C-119 uçaklarına kıyasla yük parametrelerinde hafif bir düşüşe yol açtı. Yeni XC-120, bir üretim otomobilinden 9 tona karşı yalnızca 12,5 ton yük taşıyabiliyordu. Büyük bir bölme hacmi 76,45 metreküp kullanılması önerilen kargoyu barındırmak için.
Konteyner, uçağın altına yüklenir ve sarılır. Fotoğraf Diseno-art.com
Gelecek vaat eden bir askeri nakliye uçağının önerilen mimarisi, geniş bir nakliye ve diğer görevleri etkin bir şekilde çözmeyi mümkün kılmıştır. Çıkarılabilir bir kapta, uygun boyutlarda ve ağırlıklarda çeşitli yüklerin taşınması mümkün olmuştur. 65 paraşütçülere paraşütle iniş sahalarının kurulması da mümkündü ve silah. Konteynır durumunda, yaralılar için bir sedye veya hatta kompakt bir tıp merkezi yerleştirmek mümkündü. Bir mobil merkez ve başka bir amaç için başka sistemler oluşturma olasılığı göz ardı edilememiştir. Konteynırın büyüklüğü ve taşıma kapasitesi ve deşarj olasılığı, orduya en geniş olanakları sağladı.
XC-120 Paket Uçak'ın, 476 km / s hızla hareket ederken 340 km / s hıza kadar ulaşması gerekiyordu. Pratik tavan, 6700 m - 3700 km aralığında ayarlandı. Uçağın tam özelliklerinin, özellikle konfigürasyona bağlı olarak, bir dizi faktöre bağlı olduğu belirtilmelidir. Böylece, kabın varlığı hava direncini arttırdı ve sonuç olarak gerçek performansı düşürdü. Sırasıyla konteynerin yokluğu uçağın daha hızlı ve daha uzak uçmasına izin verdi.
Makine kalkışa hazırlanıyor. USAF fotoğraf
Fairchild XC-120 Pack Plane projesinin geliştirilmesi, 1950'in başında tamamlandı. Yakında böyle bir makinenin ilk prototip inşaatı başladı. Prototip için, 119 seri numarasına sahip bitmemiş bir C-10312B Uçan Boxcar seri uçağı alındı. Bu arabanın planörü, yeni projenin öngördüğü diğer değişikliklerin yanı sıra, gövdenin çoğunu kaybetti. Gövdenin sökülmüş kısmından deneyimli konteynerlerden biri monte edildi. Çeşitli kaynaklara göre, inşaat süresince, bu tür birkaç ürün bir kargo konfigürasyonunda birleştirilmiştir.
Seri ekipmanların ve bileşenlerin en geniş şekilde kullanılması deneysel bir uçağın yapımını hızlandırmamızı sağladı. Prototip, 1950 yılının ilk yazında, ardından test edildi. Deneyimli bir "Kutulu Uçak" ın ilk uçuşu aynı yılın Ağustos ayında 11'ta gerçekleşti. Uçak, hem uçuş hem de operasyonel özelliklerin yanı sıra kargo konteyneriyle yapılan çalışmaların kontrol edildiği gerekli tüm testleri geçti. Bu testler sırasında, otomobil genel olarak kendini iyi göstermiştir.
Bir yük ile uçuşta. Fotoğraf Diseno-art.com
1950 sırasında deneyimli XC-120 yer ve uçuş testlerini geçti. Ayrıca, araba birkaç kez çeşitli gösteri etkinliklerine katılmak için çekildi. 1951'te prototip, hava kuvvetleri uzmanlarının test edeceği Eglin Hava Kuvvetleri Üssü'ne (Florida) transfer edildi. Ek olarak, testin bu aşamasında, makinenin fiili çalışma özelliklerini belirlemek ve sonuç olarak, bu tür ekipmanların askerlerde kullanılması olasılığı hakkında sonuçlar çıkarmak planlanmıştır. Bu kontrollerin sonuçlarına göre, silahlanma için ümit vaat eden bir uçağın benimsenmesi sorunu çözülecekti.
Ordu, önerilen ulaştırma uçağını dikkatlice inceledi ve sonuç çıkardı. Uçuş verilerindeki orijinal mimarinin arabasının seri uçak C-119 Uçan Boxcar'dan neredeyse hiç farklı olmadığı bulundu. Yeni XC-120 ve maksimum kapasitede kaybedilmesine rağmen, malların taşınması için operasyonel özellikler ve olanaklar da benzerdi. Konteyneri hızlı bir şekilde düşürme ve uçağı yeni bir uçuşa hazırlama işlemini önemli ölçüde hızlandırma kabiliyetine mutlak bir avantaj denildi. Ayrıca, potansiyel bir müşteri bir amaç için özel kaplar oluşturma önerisiyle bir miktar ilgilendi.
Ancak, iddia olmadan değildi. Bu nedenle, performans ve uçuş verileri açısından, yeni XC-120 neredeyse tam bir C-119 gibi görünüyordu, ancak daha küçük bir taşıma yükü ile. Ek olarak, uçağın tasarımına zor koşullarda performanslarını kanıtlamak için zamanları olmayan önemli sayıda tamamen yeni cihaz katılmıştır. Son olarak, seri yapının umut verici ve ilginç, ancak aşırı karmaşık uçakların uygulanabilirliği konusunda şüpheler vardı.
1952’te Pentagon nihai kararını açıkladı. Tüm avantajlarıyla Fairchild XC-120 Pack Plane askeri nakliye uçağının bir takım karakteristik sakıncaları ve belirsiz özellikleri vardı. Tüm artıları ve eksileri tarttıktan sonra, potansiyel müşteri bu tür ekipman alımını terk etmeye karar verdi. Seri üretim planları iptal edildi. Ordu, “Uçakla bir kutu” eklenmeden veya değiştirilmeden “Uçan araçlar” ın operasyonuna devam etmeye karar verdi.
Uçuş testi USAF fotoğraf
Seri ekipman satın alınmasının resmi olarak reddedilmesinden sonra, sadece inşa edilen XC-120 işsiz kaldı. Bu makine müşteri tarafından gerekli değildi ve üretici tarafından talep edilmedi. Bu nedenle, bir süre kesinti sonrasında prototip sökme işlemine gitti. Bazı bilgilere göre, orijinal C-119B projesine göre yeniden inşa edildi ve ordu emri altında verilen seri partilerden birine dahil edildi. Bu konuda hikayeler Orijinal proje tamamen durduruldu.
Fairchild XC-120 Pack Plane projesinin amacı, temel kargo operasyonlarını olabildiğince çabuk gerçekleştirebilen ve çeşitli taşıma yükü seçeneklerini taşıyabilen, umut verici bir modüler mimariye sahip askeri nakliye uçağı yaratmaktı. Atanan tasarım görevleri birkaç orijinal fikir yardımıyla başarıyla çözüldü, ancak uçak hala seriye girmedi. Geleneksel tasarıma sahip taşıma araçları, toplu operasyon açısından daha uygun ve daha kârlıydı. Daha ileri havacılık Farklı ülkelerdeki endüstri, benzer projeler yaratma konusunda defalarca girişimde bulunmuş, ancak bunlardan biri seri ekipmanların tam olarak çalışmasına ulaşmamıştır.
Göre:
http://airwar.ru/
http://globalsecurity.org/
http://popmech.ru/
http://diseno-art.com/
http://avia-museum.narod.ru/
http://aviastar.org/
XC-120 Testler için Eglin'e gidiyor. Havacılık Haftası, 11 Haziran 1951