Kurtarma kemerleri, normalde acil bir durumda bir kişiyi alçaltmak veya kaldırmak gerektiğinde kullanılır. Bir düşme olayının ardından kullanıcının kurtarılmasına imkan veren bir düşme koruma sisteminde kullanılan tam vücut emniyet kemerine bir kurtarma bağlantı noktası dahil edilebilir.
Bir kurtarma kemerinin göreceli bir rahatlık derecesine sahip olmasını sağlamak için, farklı ağırlık ve yüksekliklere sahip iki kullanıcı üzerinde ergonomik denemeler gerçekleştirilir. Bu test, her kullanıcının 4 dakika süreyle askıya alınmasını ve ardından kabul edilebilir bir rahatlık seviyesi olup olmadığını görmek için görsel inceleme ve sorularla değerlendirilmesini gerektirir.
Kurtarma kemerleri, ürün üzerinde bir şok yükü oluşturmak için düşürme testine tabi tutulur. Bir kurtarma kemeri bağlantı noktasına, düşme önleyici emniyet kemeri ataşmanlarına kıyasla daha az kuvvet uygulanır, çünkü kullanımda bir serbest düşme süresi olasılığı önemli ölçüde daha azdır. Kurtarma kemerleri, maksimum nominal yük mankeni kullanılarak 1 metrelik bir düşüşe tabi tutulur ve düşmenin ardından düşüşü güvenli bir şekilde durdurmaları gerekir. Aynı koşum takımı üzerinde 15 dakika içinde tekrar tekrar düşürme testi yapılır.
Kurtarma kemerleri, maksimum nominal yükün 10 katı, ancak 3 dakika boyunca en az 15kN'lik bir kuvvete tabi tutulur. Kablo demeti, herhangi bir bileşen parçası bozulmadan yükü tutmak için gereklidir.
Düşme koruma ekipmanında kullanılan metalik bileşenler, çevresel korozyona (özellikle pasa) karşı minimum direnci kanıtlamayı amaçlayan bir nötr tuz püskürtme testine tabi tutulur. Ürünler, korumasız metallerde paslanmaya neden olabilecek tuzlu su buharı ile doldurulmuş kapalı bir bölmede tutulur. Ürünler 48 saat maruziyete tabi tutulur ve daha sonra paslanma ve işlev açısından incelenir.