Ş. Mardin, bazı hayranlıklarından kolay kolay vazgeçmiyor. Bir yolunu bulup hayranlığını yineleme becerisi gösteriyor. Son zamanlarda bir mahalle baskısı diyor, bir imam ile cumhuriyet öğretmenini karşılaştırıyor hızını alamıyor cumhuriyet rejiminin değerlerinin olmadığından söz ediyor. Görünen o ki, ne söylendiği o kadar önemli değil.
Toplumda ilginç söylemler vardır. Çok yanlış bir şeyler yapan kişiye, Müslüman da olsa, "Allahsız, dinsiz-imansız" gibi sıfatlar yakıştırılır "Allahtan hiç korkmuyor musun?" denir. Fırat, "Cumhuriyet devrimleri toplumda travmaya-kalıcı rahatsızlıklara neden oldu" gibilerinden bir şeyler diyor.
Anayasa Mahkemesi, türbanla ilgili anayasa değişikliğini, anayasaya göre değiştirilmesi bile teklif edilemeyecek maddelerin değiştirilmesine yönelik bir değişiklik olduğu için iptal etti, hem anayasayı korudu hem de meclisi. Bu iptal kararı üzerine, neredeyse tüm AKP'lilere ve onların destekçisi liberallere bir şeyler oldu.
Hayır, hayır! Bu akşamki maçtan söz etmeyeceğim. Bir şeyler söyler Terim'in hışmını üzerime çekerim. Neme lazım! Söz etmek istediğim OKS, ÖSS ve SBS ile ilişkili. 1980 sonrası tüketim toplumuna dönüştüğümüz gibi her şeyi "başarı" ile ölçer olduk. Başarılı olma yolunda harcanan emeğin ve kazanımların bir değeri kalmadı: Önemli olan sonuç bir başka deyişle köşeyi dönmek. Nasıl dönersen dön!
İstanbul Büyükşehir Belediyesi, 1996 yılından bu yana açtığı Sanat ve Meslek Eğitimi Kursları'na İSMEK adını vermiş. Bu kuruluşa ait 201 kurs merkezinde, 106 dalda 16 yaş üstünde olan 190 bin kadar yetişkin kurslara katılıyor. İSMEK, eğitsel hizmetleri MEDYA adlı bir şirketten satın alıyor. AKP'li belediyeler bu tür hizmetleri genelde "MEK" ile biten kısaltmalarla adlandırıyor.
Gençliğinizden beri sigara kullanımına karşı mesafeli kaldıysanız, sigara yasağı konusunda bir şeyler yazmaya kalkınca işler değişiyor. Bakıyorsunuz, köylü "cıgara" diyor, kentli "sigara". Türk Dil Kurumu'nun "Türkçe Sözlük"ü sigara sözcüğünün Amerikan yerlilerinin dilinden alındığını belirtiyor.
MEB'in liselerde yeni düzenlemeye gideceği haberleri çıkıyor. Bugünkü durumda lise öğrencileri en çok üç dersten başarısız olduklarında "ortalama yükseltme" sınavına girebiliyor. Yeni düzenlemeyle, öğrenci kaç dersten başarısız olursa olsun, o derslerden sınava girme hakkı verilecek; bir habere göre bu sınavlarda başarılı olamasa da bir üst sınıfa devam edebilecek.
Öğrenci Seçme Sınavı (ÖSS), belli bir işleve sahip, üniversitede okuyacak öğrenciyi seçiyor. ÖSS, ortaöğretimde eşdeğer öğrenim olanağı bulmuş öğrenciler arasından şeçme yapmıyor. ÖSS, özel okullarla devletin özen gösterdiği okullarda okumuş ve kendisine diğerlerinden daha çok yatırım yapılmış çocukları seçiyor.
AKP'nin, 1 Mayıs'tan dolayısıyla emekçiden buram buram korktuğu anlaşılıyor.
Siz her türlü sömürüyü ve dış güçlere bağımlılığı göz ardı edip eğlenmek istiyorsanız, Taksim meydanında, hem de gece yarısı eğlenmenizde bir sakınca olmuyor. Hatta belediye eğlenmeniz için gerekli alt yapıyı bile hazırlıyor.
Osmanlının Maarif Nezareti, Cumhuriyet döneminde önce Maarif Vekâleti, sonra Eğitim Bakanlığı, Hasan Ali Yücel'in bakanlığı (1938-1966) zamanında da Milli Eğitim Bakanlığı adını almıştır. Milli sıfatını taşıyan ilk bakan Yücel, son bakan ise Hüseyin Çelik'tir. Bu iki bakanın yaptıklarının karşılaştırılması, bir bakıma son 60 yıldaki dönüşümü yansıtmaktadır.
alnız eğitim tarihi açısından değil, Cumhuriyet tarihi açısından da 17 Nisan, 1940 yılında 3803 sayılı yasanın çıkarılıp Köy Enstitülerinin kurulduğu önemli bir gündür. Köy Enstitülerini ve dolayısıyla 17 Nisan'ı önemli kılan, açıldığı dönemin ülke ve dünya koşulları, açılış amacı, neler yaptığı, neden kapatıldığı ve bugünümüze yansıyan etkileri nedeniyledir.
Atasözleri boşuna söylenmiyor. "Ne ekerseniz onu biçersiniz" sözü de boşuna söylenmemiş atasözlerinden biri. 47 yıl önce 27 Mayıs anayasasıyla başlayan aydınlanmacı hareketler 1960'larda üniversitelere de yansımaya başlamıştı. Hemen her üniversitede düşünce kulüpleri kuruluyordu.
Türkiye'de yaygın olarak dile getirilen "Hafıza-i beşer nisyan ile maluldür" deyişi, deneyim birikimini yansıtıyor. Aşağı yukarı "insan hafızası (belleği) unutma illetine sahiptir; insan hafızasının eksikliği unutkanlığıdır; insan hafızası unutkandır" anlamında kullanılıyor. Mart ayında yaşanan olaylar hafızamızın bu halini iyice su yüzüne çıkardı.
Liberaller özgürlükten yana ya, Elif Şafak ve Orhan Pamuk ifade vermek için mahkemeye çağrıldıklarında (biraz da haklı olarak) ortalığı velveleye vermişlerdi. Hatta AB Komisyonu üyeleri de olaya müdahil olmuştu: "Böyle demokrasi olmaz" demeye getirmişlerdi.
Parti kapatılması bir demokrasi ayıbı; halk, partileri seçimlerde vereceği oyla cezalandırır. Tamam da, Nasrettin Hoca'nın "Hırsızın hiç mi suçu yok?" sorusu gibi (en azından bazı) partilerin, Refah Partisinin (RP), Fazilet Partisinin ve bunların uzantısı olan AKP'nin hiç mi suçu yok? Bu partiler, demokratik, laik ve hukukun üstünlüğüne inanan partiler mi?
Çocuklarımızı, laik, demokratik ve sosyal hukuk devletine özgü gerekli bilgilerle donanmış bireyler olarak yetiştirmeden, onların özgür bireyler olmalarını sağlamadan imam hatip okullarında onlara hadisleri, tefsiri ve kelamı öğretiyoruz. Kur'an kursları ile Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinde, başka inançlar yokmuşçasına yalnız tek inancı dayatıyoruz.
31 Mart, Sultan Abdülhamit'in tahttan indirilmesiyle sonuçlanan, yabancı kışkırtmalarla başlayan gerici ve adliyelik bir vakanın (olayın) 1908'de başladığı bir gün. 3 Mart ise 1924 yılına ait bir gün!
YÖK'ün yeni başkanı (YYB), göreve geleli daha üç ay olmadan kendini öne çıkarıyor! Kimileri konuşmalarında ve yazılarında ona, AKP'nin taşeronu, AKP'nin adamı ve AKP'nin sözcüsü gibi sıfatlar yakıştırıyor. YYB'nin Akşam gazetesi muhabirinin sorularını yanıtlarken "Hükümetin emir eri değilim" demesine bakılırsa, ona yakıştırılan sıfatlardan biri de "emir eri" olması!
Bilimsel eğitim yoktu ki sonu gelsin" diyenleri duyar gibiyim. Tabii ki haklılar. Demem o ki, kırıntı niteliğinde de olsa ne varsa bilimsel eğitim adına bitecek bu gidişle; AKP'nin vites yükseltmesinden belli. Bu konuda bakanlık (eğitim) ve YÖK birbiriyle yarışıyor gibi. Sayın Gül Cumhurbaşkanı seçileli ne kadar oldu ki?
Dünyanın her yerinde aileler, genelde huzur, barış ve sağlık içinde yaşamak; çocuklarını "iyi" bir insan ve yurttaş olarak yetiştirmek ve onlara iyi bir gelecek sağlamak amacındadırlar. Aile içi din öğretimi, inançlarıyla ilgili temel bilgiler yanında, çocuğu ahlaklı ve iyi insan yapacak bilgi ve tutumları içerir.
Öğretim olayı, öğreten kaynak ile öğrenen canlı arasındaki etkileşim sürecinin bir sonucudur. Öğreten kaynak, genellikle insandır. Ancak, örneğin kitap okurken de, müze gezerken de, ören yerlerini dolaşırken de bir şeyler öğreniriz.
Eğitim Sen Diyarbakır Şube Başkanı, cemaatlerin açtığı okuma salonları ile ilgili olarak, "Bu salonlara yaşları 9-13 arasında değişen çoğunlukla da kız öğrenciler gidiyor. Yaklaşık bir ay okuma salonlarına gittikten sonra çocukların yüzde 80'i başlarını örtmeye başlıyor" diyor (Evrensel, 22 Ocak 2008).
Yaşı 25'ten büyük olanlar, çocukluklarında türbanla başını örten kadınlar yerine başörtüsü kullanan kadınları anımsarlar. Şimdilerde olduğu gibi, o yıllarda da yoksul yörelerde ve eğitim görmemiş kesimler arasında çarşaflı kadınlar da görülürdü. Başörtüsü kullananlar, "Aman saçımın teli görünmesin" telaşında ya da korkusunda değildi. Başörtüsünün ucundan kenarından bir tutam saç görülebilirdi.
Ortalık liberallerden geçilmiyor. Bilgi birikimleri, genel kültürleri, yazma ve konuşma yetileri çoğumuza parmak ısırtacak cinsten olan kimi liberaller için AKP demokratın en demokratı, başka demokrat yok! Hatta bir tanesi, ezber bozmak için meclise girmek isteyen arkadaşına oy vermemiş olsa, demokrat bir parti olduğu için AKP’ye oy vereceğini açık açık yazıyor.
İsteyen, bu (...) yerine istediği sözcüğü yazabilir; hiçbiri de acayip kaçmaz; yeni başkanın söylediklerine, yapmak istediklerine ve hatta söylemediklerine bile cuk oturur. Mübarek, YÖK başkanı değil, sanki AKP sözcüsü. AB/ABD’nin AKP’den istediklerini ve dolayısıyla AKP’nin neler yapmak istediğini biliyorsanız, anlaşılan başkanın ne söyleyebileceklerini de biliyorsunuz demektir.
Yeni yılı coşkuyla ve törenlerle karşılamak geçmiş yıllardan bizlere kalan bir miras. İnsanlar yeni yıla umutla girmek istiyor, geçip giden yıldaki düş kırıklıklarını yeniden yaşamak istemiyor. Yeni yılı o kadar coşkuyla karşılıyoruz ki, karşılayanların çoğu yetişkin olsa da, bir yıl daha yaşlanıp dünyada geçireceğimiz sürenin biraz daha kısalacak olmasına bile aldırmıyoruz.
Üç gün sonra, koca bir yıl geride kalacak. Eğitim konusunda aşağıda özetlenen gelişmeler, nasıl bir yılı geride bıraktığımızı gösteriyor.
MEB, ek ders ücretleriyle oynayıp, aylık olarak sınıf öğretmenlerinin 81 YTL, dal (branş) öğretmenlerinin 91 YTL ve atölye öğretmenlerinin de 145 YTL gelir kaybına uğramasına yol açıyor. Öğretmenlerin önemli bir bölümü buna tepki gösteriyor. Bu öğretmenler haklı değil mi? Siz olsanız tepki göstermez misiniz?
Bir iki haftadır YÖK toto oynanıyordu: “A,B, C” yok “D” YÖK başkanı olabilir deniyordu. Üzerinde toto oynanan isimlerden biri olmadı ama kimilerinin tahmin ettiği kimliğe sahip bir kişi YÖK’e başkanı oldu. Türkiye, acayipliklerin yasalaşabildiği ve bir türlü değiştirilemediği sözde demokratik bir ülke durumundadır.
YÖK, Kenan Evren’in (Doğramacı) İhsan’ı, Turgut Özal’ın (Sağlam) Mehmet’i, Süleyman Demirel’in (Gürüz) Kemal’i ve Sezer’in İbrahim Teziç’i ile bugünlere geldi. Bir-iki gün sonra Abdullah Gül’ün YÖK sayfası açılacak. YÖK’te kapanan sayfa, pek de parlak değil; insan haklarıyla bağdaşmayan, hukuksal, bilimsel ve demokratik olmayan uygulamalardan oluşan kara beneklerle dolu bir sayfa.
Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nin 26 Kasım günü düzenlediği “Öğretmenler Günü” kutlamasının iki konuk konuşmacısından biri Talim ve Terbiye Kurulu (TTK) Başkanı idi. TTK Başkanı bir eğitim fakültesinde öğretim üyesi olarak çalışırken 1,5 yıl kadar önce Bakan Çelik tarafından bu göreve getirilmişti.
Yarın 24 Kasım, 12 Eylül 1980 darbecilerinin öğretmenlere hediye ettikleri (!) resmi “öğretmenler günü”. Bu hediye (!) öğretmene ve dolayısıyla öğrenciyle topluma pahalıya patladı, bir bakıma hâlâ da bedeli ödeniyor. Öğretmenler gününün kutlanmaya başlanması sürecinde ve sonrasında neler oldu neler. Türkiye Öğretmenler Birliği Derneği (TÖBDER) kapatıldı.
Radikal gazetesinin 11 Kasım 2007 Pazar günkü Radikal İki ekinde, “Eğitimde yeniden temcit pilavı: SBS” başlıklı bir yazı yayımlandı. SBS bilindiği gibi, ortaöğretime girişte yapılan tek sınav (OKS) yerine uygulanacak (6-7-8’inci sınıflarda her yıl yapılacak) olan seviye belirleme sınavı.
Bir rektörün, al birini vur ötekine dedirten işler yapmasını anlamak kolay değil. 2547 sayılı yükseköğretim yasası rektöre çok yetki veriyor, tamam da, onlara saçma sapan davranma yetkisi de vermiyor herhalde.
6 Kasım sıradan bir gün değil. Çeyrek yüzyıldır yalnız yükseköğretim sistemimize değil, tüm yaşamımıza damgasını vuran, yükseköğretim sistemini YÖK ile taçlandıran (!) bir gün.
Yeni anayasa taslağı üzerinde tartışmalar başlar başlamaz din ve türban konuları da gündeme geldi. Anayasada yer alacak tuzakları gizlemek için gündeme gelmiş olsa da din öğretimi ve türban konusunda bir şeyler söylemek gerekiyor.
Herkesi ilgilendiren konular peş peşe gündeme geliyor. Tartışmalar, sanki birbirini gölgede bırakıp gerçek gündemi saklarcasına bir süreç izliyor. Yeni anayasa derken, referandum devreye giriyor. ABD’nin Temsilciler Meclisi’nde Ermeni soykırımı iddiaları ile ilgili bir tasarı komisyonda kabul edilirken yurt dışına askeri müdahale yapılmasıyla ilgili tezkere gündem konusu oluyor.
Milli Eğitim Bakanı (bakan), anayasa hazırlıkları konusunda olduğu gibi pek çok konuda hükümet sözcüsü gibi konuşuyor, bol bol siyaset yapıyor, “ben eğitim bakanıyım, çetrefilli siyasi konularda biraz geri durayım” demiyor. Bakan, bu arada, eğitim alanındaki becerikliliğini (!) de yeni inciler döktürmeyi de sürdürüyor.
Bu yıl, yaklaşık olarak 400 bin öğrenci yükseköğretime başlayacak. Kaç tanesi sevinç içindedir; ne kadarı umutlu bir başlangıç yapacaktır ve yükseköğretime gençlik havasını getirecektir, kestirmek güç. Bir kaç yıl önce, kendilerine “Anarşist gençlik” diyen bir grup, dağıttıkları broşürlerde “Üniversite gençliği 18’inde ölür, 70’nde öldüğünün farkına varır” diyorlardı.
Çocukların ve ailelerin önemli bir bölümünün, OKS ve ÖSS gibi sınavlar sırasında, basiretlerinin bağlanmaması ve zihinlerinin iyi işlemesi için, büyük bir inançla okuyup üflemelerine alışığız. Hatta, ‘Çocuğum kazanırsa” umuduyla adak adayanlarımız da çok. Hatta din adamlarının önderliğinde toplu dualara da alışığız.
Okullar açıldı, 10 Eylül’de ilköğretim birinci sınıflar, 17’sinde tüm ilk ve ortaöğretim okullarında dersler başladı. Kimi anaokulları daha önce çalışmaya başlamıştı bile. Okulöncesinde 19 bin eğitim kurumu yarım milyon çocuğa hiszmet verirken, 11 milyona yalaşan ilköğretim öğrencisi için 35 bin okul ve 3 milyonu aşkın ortaöğretim öğrencisi için ise yedi bin dolayında okul var.
ABD, Allah için, aşağıdaki örneklerde görüleceği gibi, çok demokrat ve eşitlikçi bir ülkedir! 5-10 gemiyle Avrupalının Amerika’ya gelmeye başladığı yıllarda, Amerika’da 350 dolayında dil konuşan ve sayıları bir milyona ulaşan yerli (Indians) olduğu tahmin edilmektedir. 500 yılda, Avrupa’dan gelenlerin torunlarının sayısı 300 milyona çıkarken, yok edilen yerlilerin sayısı birkaç bine düşmüştür.
BD Hiroşima’dan bu yana silah gücünü açık ve seçik bir biçimde göstermekten çekinmiyor. ABD yalnız silahlı güç değil tabii. Sömürü ve insanları kendine bağlama gücünü yaklaşık iki yüzyıldır yabancı ülkelerdeki eğitim yatırımlarıyla sağlayan bir ülke. Yayılmacı (istilacı) ülkeler sömürgelerini ele geçirir geçirmez, kendi yandaşlarını yetiştirmek üzere eğitime el atmış.
6 ve 9 Ağustos 1945 tarihlerini anımsayanların içi cız ediyor. ABD, 6 Ağustos 1945 günü attığı atom bombası ile bir anda 140 bin kadar Hiroşimalının ölümüne neden olmuştu. ABD, ne yaptığını biliyordu ve üç gün sonra benzer bir caniliği Nagazaki’de yinelemişti. ABD kararlıydı, Japonya pes etmese, daha çok Japon şehri aynı akıbete uğrayacaktı.
Bir hevesle birşeyleri denk getirip sahil yörelerinden birine tatile gitmeye kalkıyor, Bodrum’a doğru bir yolcu otobüsüyle gece yola koyuluyorsunuz.
ÖSS sonuçları da bir çok şeyi açıklıyor gibi! Son bir yılda, var olan üniversitelerin yüzde 40’ı kadar yeni üniversite açıldı. Yükseköğretimde 2006 yılına göre kontenjan artışları ise çok komik düzeyde: Lisans programlarında ancak yüzde 2,1 ve ön lisansta ise yüzde 3,4. Bu sayılar, yeni kamu üniversitelerinin (uzunca bir süre) birer tabela üniversitesi olarak kalacağını düşündürüyor.
Radikal Gazetesi (15 Temmuz 2007), ülke sorunlarına çözüm önerilerinin derlenmesini üstlenerek Radikal fikir platformu çalışmasını başlatmış.
OKS sonuçları belli oldu da, belli olan ne? İlköğretimden bu yıl mezun olacak olan bir milyon dolayında öğrenciden 824 bini OKS’ye başvurdu.
22 Temmuz’da oyların yüzde 47’sini alan partinin geçmiş icraatlarıyla ilgili gelişmelere kısaca bir göz atalım:
60 yıldır yaklaşık her dört yılda birçok partili seçim yapıyoruz. 60 yılın özeti şöyle: Her seçim, bir umut olacağına ve olumlu yönde toplumsal dönüşüme kapı açacağına, bir öncekine göre, bizi anamalcı tuzağın içine bir adım daha sokuyor; demokrasiyi de öğrenemedik. İki gün sonra yine sandığa gidiyoruz.
Çok değil, Cumhuriyet rejiminin kuruluşundan yedi yıl sonrasını, 1930-1949 yıllarını düşünelim. Bu yıllarda, ezan Türkçe okunmuş; din dersleri okul programlarından çıkarılmış; (1924’te açılan) imam hatipler ve ilahiyat fakültesi öğrenci azlığı nedeniyle kapatılmış; resmisi hiç olmayan Kur’an kurslarının kaçağı ve cemaatleşme yok denecek kadar az.
Çok değil, Cumhuriyet rejiminin kuruluşundan yedi yıl sonrasını, 1930-1949 yıllarını düşünelim. Bu yıllarda, ezan Türkçe okunmuş; din dersleri okul programlarından çıkarılmış; (1924’te açılan) imam hatipler ve ilahiyat fakültesi öğrenci azlığı nedeniyle kapatılmış; resmisi hiç olmayan Kur’an kurslarının kaçağı ve cemaatleşme yok denecek kadar az.
Aile ve eğitim kurumları içindeki öğrenmeler yanında yaşamın diğer alanlarında da öğreniyoruz. Öğrenmeler, kişinin kendisini, çevresini, doğayı, toplumunu ve dünyayı doğru olarak algılamasına yardımcı oldukça, birlik, barış ve refah içinde insanca yaşama olasılığı artıyor. İnsanca yaşayabilmenin bir yolu demokrasinin ne olup olmadığını öğrenmeden geçiyor.
ÖSS’yi kaldıracağız; sınavsız üniversite” kulağa ne kadar da hoş gelen sözler değil mi? Bu tür söylemleri duyunca, insanın aklına pek çok soru geliyor: Yeteneği/birikimi olsun olmasın her isteyen üniversiteye girebilecek mi? Herkes işletmeci/mühendis/hukukçu olmak ve Boğaziçi’ne /ODTÜ’ye… gitmek isterse ne olacak?
Devlet bazı ortaöğretim okullarını ayrıcalıklı yapıyor, yükseköğretimdeki kapasiteyi sınırlı tutuyor. O okullara talebi artırıyor. Sonra da o okullarda okumasını istediği kişileri sınavla seçiyor. Dile kolay, bir haftada iki sınav yaşadık.
Başlıkta yer alan sözcüklerin ilki tahmin ettiğiniz gibi, milli eğitim bakanı; TTK ise, milli eğitimin beyni konumundaki ve İngilizcesi Board of Education olan Talim ve Terbiye Kurulu. Bakan ile TTK arasında ilginç bir ilişki var.
Anımsarsınız, AKP, 1992 yılında YÖK başkanlığından ayrılmış olan Sayın Doğramacı’yı, 2007 yılında, 15 yıl sonra, tarih sayfalarında bulup cımbızla çıkararak kendisine (meclis/AKP) ödülü vermişti. Bu tutum AKP’nin bir vefa borcu olarak algılanmıştı.
Eğitim hakkı, insan haklarıyla ilgili en önemli konulardan biri; uluslararası bildirgelerde var, anayasamızda ve yasalarımızda da var; uygulamada yok. Eğitim hakkı sınırlı, eğitimdeki haksızlıklar ise yaygın. Eğitimdeki haksızlıklar temelde şu dört koldan işliyor: Verilmeyen haklar, engellenen haklar, ayrıcalıklı haklar ve cezalandırılan “eğitim hakkı” talepleri.
AKP bir işi daha bitirdi! Dile kolay, bir çırpıda, 17 üniversite birden açılıverdi! Hem de kısa bir süre önce 15 tane açıldıktan sonra. Ne kadar da AKP’ye yakışan aldatıcı bir durum değil mi?
“Asistan Girişimi” adıyla bir araya gelen araştırma görevlileri (argörler), yükseköğretimde süreli olarak çalıştırılan öğretim elemanlarının sürekli istihdam edilmeleri (iş güvencesine kavuşturulmaları) için 4 Mayıs 2007 günü bir imza kampanyası başlattılar. Kampanya 2547 sayılı Yükseköğretim Yasasının kabul edildiği ay olan Kasım’a kadar sürecek.
Kırk yıl önce lisede öğretmenliğe başlayan bir kişi, 15 saat ders karşılığında 475 lira maaş alıyordu ve bir saatlik ek ders ücreti 10 lira idi. Haftalık 15 saat ek dersi olanların eline geçen para bazı aylarda 500 lirayı bile geçerdi. Ortalama ev kiraları da maaşın (475 lira’nın) üçte biri ya da en çok yarısı kadardı. O zaman kirada oturulan yeri bugün kiralamaya kaksanız, maaşınız yetmez.
1 Mayıslar bizde 30 gün öncesi 1 Nisanlara tam da ters biçimde işliyor. 1 Nisan, şakalarıyla ünlü bir gün. 1 Mayıs ise emeğe karşı, insan haklarına karşı olan kakalarla dolu bir gün oluyor. 1 Nisanlarda neler olacağını bilmiyoruz. Olabilen şeyler de genellikle insanın insanlık yanını okşayan şeyler.
Toplumun önemli bir bölümünün yoksul ve dar gelirli olduğu biliniyor. Zaman zaman gazetelerde yer alan açlık ve yoksulluk sınırlarıyla ilgili rakamlar, toplumun birincil sorununun karnını doyurmak olduğunu gösteriyor. Hemen her ekonomik karar ve uygulama, varsılla yoksul arasındaki uçurumu açıyor.
26 Mart günü, AKP’nin Atatürk Kültür Merkezi’ni yıkma düşüncesine karşı çıkan sanatçılar ve sanatseverlerin eylemi oldu. Sanatçıların hali başka oluyor tabii. Bizlerin bağıra çağıra yaptığını, onlar, oyunlarıyla, davranışlarıyla, sözlerinin tınısı ve vurgusuyla, sanatla yaptılar. Tüm konuşanlar gibi, dünya şekeri bir sanatçı çıktı: “Yaşam bir oyundur.
Dört gün sonra 17 Nisan, 1940’da, köy enstitülerinin açıldığı gün; o yıllarda ve koşullarda hizmet veren enstitülerin yararına inananlarla onlardan çekinenlerin değişik duygular yaşadığı yıldönümü. Köy enstitüleri, beş yıllık ilkokul mezunu köy çocuklarını, 5 yılda, yaparak, yaşayarak ve iş içinde eğitimle köy ilkokullarına öğretmen yetiştiren kurumlar.
Demirel, bir ABD firmasının taşeronluğundan Morison Süleyman olarak siyasete atıldı. Yaşamı boyunca, taşeronluğunu, toplumu anamalcı sömürüye uygun hale getirme ve ekonomiyi ABD’ye güdümleme konusunda sürdürdü. Ekonomiyi iktisatçılara bırakalım ve ilk konuya dönelim.
Bakanlık, sanki “eğitim” bakanlığı değil de, “çileden çıkarma” bakanlığı! İnsanın, “Allah için bir doğru karar alın, dişimi kırın” diyesi geliyor. Bir bakanlık, açıkladığı hemen her düşünce ve kararıyla, insanı/toplumu bu kadar “enayi” yerine koymaz ki. Toplum, yıllardır zorunlu eğitim süresinin 10-11 ve hatta 12 yıl olmasını bekliyor.
Bilindiği gibi, (Kardak) kayalıkları, (Ege’nin) karasuları ya da bir başka nedenle komşu ülke jetlerinin birbirini taciz etmesine “it dalaşı” diyorlar. Son yıllarda ortaya çıkan bir dalaşma türü de AKP ile devletin kimi üst kurulumları arasında yaşanıyor.
Mart ayı dert ayı olmaya devam ediyor. 16 Mart’ta, öğretmen okullarının açılışını kutlarken, TBMM Onur Ödülü’nün, 10 yıl YÖK başkanlığı yapmış Prof. Dr. İhsan Doğramacı’ya verileceğini öğreniyoruz. Ödülü verenin TBMM değil, AKP olduğunu biliyorsak da, insanın aklına, “Doğramacı’ya bu ödül neden verildi” sorusu geliyor.
Halk arasında, “Mart kapıdan baktırır kazma kürek yaktırır, Mart ayı dert ayı” söylemleri oldukça yaygındır. Bu yıl kapıdan baktırıp baktırmayacağını şimdilik pek bilemesek de, Mart, geçmişte çok kazma kürek yaktırmış ve halkı büyük dertlere sokmuştur. Öte yandan, Mart, doğal yaşam için verimli bir aydır: Bahar dönemi başlamakta, doğa canlanıp renklenmektedir.
Milli Eğitim Bakanlığı (MEB), anayasaya göre, laik, demokratik ve sosyal hukuk devletinin bir bakanlığıdır. Bu nitelikteki bir ülkede, bakanlığın görevinin, tüm yurttaşlara, cinsiyetlerine, etnik kökenlerine, inançlarına, varsıl-yoksul olmalarına ve yaşadıkları yöreye bakılmaksızın, onların kendilerini gerçekleştirmelerine yönelik eğitim hizmetlerini eşit bir biçimde sunmak olduğu biliniyor.
12 Eylül sonrası Milli Eğitim Bakanlığı’nda (MEB) sürdürülen komisyon çalışmalarından birinde sevgili Galip Karagözoğlu, “Eğitim, yalnız eğitimcilere bırakılamayacak kadar önemli bir konudur” deyince, bu söylemi birden herkes benimseyivermişti.