Affedersiniz, diyor Wirecard soruşturma komitesindeki Angela Merkel, sorgulamanın ortasında. Çalan cep telefonunu eline aldı ve büyük çemberden geri çekildi, birkaç kelime alışverişinde bulundu, başı aşağıya doğru eğildi. Herkes Şansölye’ye bakıyor. Cep telefonunuz çaldı ve biz oradaydık. Biden? Bir gözlemci sessizce tribünde bir meslektaşına sorar. Bir ülkenin iktidar hiyerarşisinde bir numara arandığında, kimse eşi veya ev yardımını düşünmez. Öyleyse, diyor Merkel, tekrar oturuyor ve ellerini el yazmasının üzerinde kavuşturuyor. Devam edebilir. Şansölye, tüm konuşma isteklerini sabırla dinler. Bazen şiddetli bir şekilde başını sallar ya da ağzını berbat ederek başını sallar – peki, lütfen! Sol elinin orta parmağına taktığı siyah bir bandajla uğraşıyor. Bazen siyah keçeli kalemini tutar.
Tek kelime yazmıyor. Bir keresinde, soruyu başkası sormuş olmasına rağmen bir milletvekiline cevap veriyor. Olabilir, kimse ona karşı olamaz. Tüm partilerin milletvekilleri onunla konuşmaktan hoşlanıyor. Berlin siyaset kurumunun hermetik dişlisinde, 16 yıl sonra Şansölye evrenindeki herkes yerini sağlamlaştırdı. Merkel, Bonn’da olan siyasi Berlin’i kendinden önceki hiçbir politikacının yapamayacağı şekilde şekillendirdi ve değiştirdi. Solcu Fabio De Masi, Şansölye’nin ortaya çıkışından sonra, Merkel’in o kadar iddiasız olduğunu ve gerçekten bir şeyleri bilmediğine inanılabileceğini söylüyor. Sonuç olarak, birçok kişi tarafından sinirlendi. Ama politikacılardan çok dosyalara her zaman inandı.
Özel bir Wirecard oturumu
Angela Merkel, bir şekilde etrafında dönen siyasi sahnede nazik görünüyor. Cuma günü Paul Löbe Evi’nin Avrupa Salonundaki ruh hali, Wirecard toplantılarındaki normalden farklı: Polis, gösteriden önce salonun her köşesini aradı. Unutulmuş bir yazı defteri bulursa, imha edilecektir. Patlayıcı madde içerebilir. Şansölye etrafındaki balon yüksek güvenlikli bir alandır. Angela Merkel bu balonun içinde hareket ediyor. Burada kendini rahat hissediyor ve diğerinin hissetmesine izin veriyor. Güvenlik sadece salon için değil, aynı zamanda siyasi durum için de geçerlidir. Merkel birliklerini kontrol altına aldı, tekerlekler birbirine geçti. Güç makinesi saat gibi çalışır. Neşeli, rutin ve acımasızca verimli.
Şansölye Yardımcısının ortaya çıkmasından bir gün önce şunu hissediyor: Federal Maliye Bakanı ve SPD’nin Şansölye adayı Olaf Scholz. Wirecard skandalında kimin siyasi sorumluluk taşıdığı henüz belli değil. Scholz Perşembe günü bakanlığının herhangi bir suçtan haberdar olmadığını duyurdu. Şunu söylememeliydi: Aksi takdirde ölçülü ve göze çarpmayan CDU Milletvekili Matthias Hauer Shakespeare’e geçiyor: “Lütfen daha yüksek sesle konuş, Bakanım, mikrofona konuş!” Scholz her zaman çok yumuşak konuşuyor, onu salonda zor anlayabilirsiniz. Meydan okurcasına şöyle diyor: “Hayır. Ben konuştuğum şekilde konuşuyorum. ”Ancak saldırı sadece bir teklifti: Birlik, Scholz’u özel hesabı aracılığıyla Wirecard ile ilgili iş e-postaları göndermekle suçluyor. Komitenin tüm bilgilere sahip olmadığı açıktır. Devlet kurumları, jargonda adlandırıldığı gibi, iletişimlerini “işlemelidir”. Scholz şaşırır. Öfkeye diğer taraflar katılır, toplantı kesilir.
Heyecanlı görüşmelerin ardından AfD Başkanı Kay Gottschalk, SPD’nin şansölye adayını ciddi bir ifadeyle eleştirdi. Bu, 12 Numaralı Kanıt Kararının çok ciddi bir ihlaliydi. Şimdi Scholz’dan başka hangi iletişim kanallarını ve muhtemelen e-postaları, metin mesajlarını ve benzerlerini kullandığını açıklamasını istemek zorunda kalacaktı. Scholz meydan okurcasına başka bir şey kullanmadığını ve e-postalarını ve metin mesajlarını her zaman aynı şekilde sildiğini söylüyor. Daha yumuşak, hatta daha az konuşuyor. Biri onu rahatlatmak ister. Çok doğru olduğu kabul edilir. Akşam SPD milletvekilleri, Scholz’un özel e-postayı kopyalayıp “işlenmek” için bilgiççe bakanlığa gönderdiğini kanıtlayan bir e-posta bulduğunda, artık çok geçti: Özel e-postaların hikayesi çıkmıştı. . Scholz kötü durumda.
Önemli bir e-posta
SPD cebine yumruğunu sıkar ve intikam yemini eder. Ama şansı yok: karşı saldırı yapamaz. Federal Maliye Bakanlığı, Berliner Zeitung’a açık olan mali denetim otoritesi Bafin’den gelen bir e-postaya göre ciddi bir hata yaptığı için: Bakanlıktan Bay C., Ağustos 2019’da Bafin’e “yeni bir olgusal rapor” olmaması gerektiğini söyledi. Wirecard aracılığıyla Federal Şansölyeye gönderildi. Böyle bir rapor, savcılığın “mali raporlama yükümlülüklerinin ihlali” nedeniyle Wirecard aleyhine soruşturma altında olduğunu açıkça ortaya koyardı. Bu Federal Şansölye tarafından biliniyor olsaydı, Merkel’in Çin’e bir devlet ziyareti için Wirecard’ı tavsiye etmemesi çok muhtemeldir. SPD ve CDU da bunu bilir. E-posta bir katil. SPD’nin elleri bağlı. Scholz kaybetti.
Angela Merkel elbette görünüşünde tüm bu kabalın farkına varacak bir şey değil. Uzun bir saltanatın ılık ışığında görünür. Yine de tehlikelere karşı son derece uyanık: Almanya’daki tüm mali denetim otoritesinin Wirecard davasında “tarafsız bir şekilde hareket etmediğini” söylüyor. Gelecekte Karl-Theodor zu Guttenberg’e “onu teknik sorularla rahatsız etmemesi” gerektiğini söyleyeceğini söylüyor. Guttenberg, Merkel’i Başbakanlıkta kendiliğinden bir çay için Çin’de Wirecard için lobi yaptı. Bu güne kadar kimse gerçekte nasıl gittiğini bilmiyor. Merkel şöyle diyor: “Federal hükümetimin önceki üyelerinden gelen talepleri yerine getireceğimi söylemeye gerek yok.” Diyor: “Guttenberg’in Wirecard’dan bahsettiğini hatırlamıyorum, bunu göz ardı edemem.” Ekonomi danışmanınız Lars- Hendrik Röller meseleyi devraldı. Bundan sonra her şey çok basitti: “Bana bir değerlendirme verildi: Bunu ele alabilir miyim, sormayabilir miyim ve sonra dediler: Yapabilirim ve bunu ele aldım.” Merkel, randevusu konusunda çok seçici olduğunu söyledi: “İptal ediyorum Söz verdiğimden daha fazla randevu var ve hala günüm dolu. “
Fabio De Masi şöyle diyor: “Size şimdi gelip FC St. Pauli için ayağa kalkmanızı isteseydim, burası bir Bundesliga kulübü, kesinlikle bunu önlemek için bir yerde bir ofis uçurtmanız olurdu.” Merkel kaçıyor: “Orada ciddi endişeler değildi. “FDP milletvekili Florian Toncar soruyor:” Sizin açınızdan ciddi endişeler nelerdir? “Merkel” savcı tarafından mahkumiyet “hakkında bir şeyler söylüyor.
Kullanılmış hissediyor mu? Merkel enerjisel olarak çelişir, her zaman iki tane alır: “Konuya entelektüel olarak hakim olmadığımdan değil ve tabii ki sevgili Karl Theodor zu Guttenberg, bunu şimdi böyle yapıyoruz!” çoğu kişi baronu dövdüğü için: Hans Michelbach, Guttenberg’in arkadaşlığından koptuğunu söylüyor. Oyun arkadaşı için özür dilemek istiyor. SPD’den Cansel Kızıltepe bazı şeylerin çok ucuz olduğunu düşünüyor. Bu gazeteye şöyle diyor: “Bunun arkasında sistemik bir sorun var.”
Merkel ayrıca yeniden değerlendirmede kararsız kalıyor: “Belki bugün Herr Guttenberg’in konuyla nasıl bir bağlantısı olduğunu sorabilirim.” Bugün hala Guttenberg ile teması var mı? Temas “öldü” diyor duygusuzca.
Yeşiller Milletvekili Danyal Bayaz, Bafin’in dayattığı ve Wirecard’ın kazanç sağladığı açığa satış yasağını soruyor: “Bafin’in açığa satış yasağı, Bloomberg ve Financial Times’ın Wirecard’a karşı harekete geçmek istedikleri bir komplo teorisine dayanıyordu. Uluslararası finans sektöründe, bir müdürün yapabileceği gibi, insanlar ellerini çırpıyorlar. Açığa satış yasağı ile ilgilendiniz mi? “Merkel şöyle diyor:” Ancak daha sonra okudum, o kadar önemliydi ki. Finansal krizde açığa satış yasağının bile iyi bir şey olabileceği söylendi. Ama ben bir finans uzmanı değilim. ”
Angela Merkel, tüm bunları, muhtemelen görev süresinin sonuncusu olacak olan soruşturma komitesi önüne çıkmadan önce söylüyor. İçinde yaşadığı politik balonun sağlam olduğunu hissedebilirsiniz. Tek bir aksaklık var: Federal Ekonomi Bakanlığı elçisi, fotoğrafçıların telefoto lenslerini Spree üzerindeki köprüden salona yönelttiklerinden şikayet ediyor. Polisin müdahale edeceğine söz vermişlerdi. Merkel, “Yeterli güdülere sahip olmalılar” diye mırıldanıyor. Panjurların indirilmesine karar verilir.
Bu metin Berliner Zeitung’un hafta sonu baskısında – her Cumartesi kioskta veya burada abonelik olarak yayınlandı.