Sabit Bir Yağmur -A Steady Rain
|Sabit Bir Yağmur|
|Tarafından yazılmıştır||Keith Huff|
|İlk gösterim tarihi||2007|
|Prömiyer yapılan yer||Chicago Oyun Yazarları|
|Orijinal dil||İngilizce|
|Ders||Ölümcül bir yargı hatasından kaynaklanan durumlarla iki polis ilgilenmelidir.|
|Tür||Dram|
A Steady Rain , Keith Huff'ın bir oyunudur. Jeffrey Dahmer'ın dahil olduğu gerçek hayattaki bir olaya benzer bir arsa ile, Vietnamlı bir çocuğuyanlışlıklaçocuğun amcası olduğunu iddiaeden yamyam bir seri katile iade edeniki Chicago polisineodaklanıyor. Daha sonra adamın son kurbanı olduğunda, iki adamın ömür boyu sürecek dostluğu, durumu doğru bir şekilde değerlendiremedikleri korkunç başarısızlığın sorumluluğunu birinin üstlenmesi gerektiği ortaya çıktığında tehdit altındadır. Oyun, iki ayrı monolog ve şimdiki an diyalog sahneleri arasında gidip gelir.
Okumaları ardından New York ve Los Angeles , A Steady Rain tarafından sahneye kondu Chicago Dramatists O açıldı 2007 yılında Broadway Eylül 2009'da.
özet
Chicago polis memurları Joey ve Denny, uzun zamandır ortaklar ve en iyi arkadaşlardır. Joey bekar ve yalnızdır ve Denny evli ve çocukludur; ama her iki adamın da kusurları ve ciddi sorunları var. İçine kapanık Joey bir içki sorunuyla boğuşur ve Denny'nin karısı Connie'yi gizlice sever; Öfkeli sert adam Denny, ırkçılığını zar zor gizler ve Connie'yi bir fahişeyle aldatır.
İki adam, İçişleri sorgulayıcılarına üzücü deneyimlerinin zıt açıklamalarını sunuyor. Denny'nin yıllardır taciz ettiği bir pezevenk olan Walter Lorenz'in Denny'nin ön camından bir kurşun sıkmasını ve uçan camların Denny'nin oğlunun boynundaki atardamarı kesmesine neden olmasını anlatıyorlar. Denny, Lorenz'i amansız bir şekilde takip ederek Joey'i bir dizi tehlikeli ve suçlayıcı faaliyete sürükler. Bir aile içi rahatsızlık çağrısı sırasında, ikisi korkmuş Vietnamlı bir çocuğu, çocuğun amcası olduğunu söyleyen bir adama iade eder. Amca, çocuğu yiyen yamyam bir seri katil olarak çıkıyor.
yapımlar
A Steady Rain ilk olarak 2007'de Chicago Dramatists tarafından ve ardından Şubat 2008'de Chicago'daki Royal George Theatre'da üretildi . En İyi Yeni Çalışma, Randy Steinmeyer için En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Yapım için Joseph Jefferson Ödüllerini kazandı .
Bir dizi sahnelenmiş ve masa okuması ve Broadway dışı bir atölye prodüksiyonunun ardından oyun , 10 Eylül 2009'da Schoenfeld Tiyatrosu'nda önizlemelere başladı ve 29 Eylül'de resmi olarak açıldı. 12 haftalık katılım 6 Aralık'ta sona erdi. John Crowley tarafından yönetildi. , Hugh Jackman ve Daniel Craig'in rol aldığı Broadway'de ilk kez sahneye çıktı. Set ve kostüm tasarımı Scott Pask'a , aydınlatma tasarımı ise Hugh Vanstone'a aitti . Yapımcılar, gösterinin 20 Eylül 2009'da sona eren hafta için haftalık brüt 1.167.954 $ ile Broadway'de müzik dışı bir prodüksiyonun en yüksek haftalık brüt rekorunu kırdığını açıkladı.
Kritik resepsiyon
Orijinal Chicago Dramatists yapımını incelerken, Chicago Tribune'den Chris Jones oyunu "cesur, zengin, kalın, şiirsel ve tamamen sürükleyici bir kara hikaye" olarak nitelendirdi. Chicago Sun-Times'tan Hedy Weiss şöyle yazdı: "Huff, [oyunculara] bu halüsinasyonlu roller coaster yolculuğunu devam ettirmek için yeterince ateşli, mükemmel bir şekilde işlenmiş, genellikle derin şiirsel konuşmalar, yeterli ruh hali değişiklikleri, yeterince duygusal felaketler ve aksiyon dolu hikaye anlatımı sağlıyor. Bu prodüksiyonu, sadece odadaki sıcaklığı ölçmek için mavili gerçek erkeklerden oluşan bir izleyici kitlesiyle tekrar görmekten mutlu olurum."
Variety'den Steve Oxman şu gözlemde bulundu: "Keith Huff'ın iki elli kraker oyunu ... başlığının sürekli çiseleyen yağmuruna değil, çığ gibi büyüyen bir kartopuna benziyor. Huff birkaç tanıdık karakterle başlıyor - iyi alkol ve ırkçılık sorunları olan polis/kötü polis Chicago devriyeleri — onları karmaşık figürlere dönüştürüyor, en aşağılık olduklarında bile insanı zorluyor. Becerikli karakter gelişimi dalgalı bir anlatı ile birleşerek bazı sarsıcı duygusal kreşendolar sunuyor... Belki bir ya da iki buluşu geri çekse de oyun yazarı, A Steady Rain'e gerçek dramatik güç ve gerçek bir trajedi duygusu kazandırarak, daha kötü bir komplikasyonu diğerinin üstüne yığma kibrine akıllıca yapışıyor ."
Broadway üretim yaptığı incelemede, Ben Brantley ait New York Times Bay Huff bu önermeyi reweave başardı değilse genellikle özellikle Jackman ve, Craig performansları memnun oldu, yazdı,"[çocukluk arkadaşı bulurlar yasanın zıt taraflarında ve aynı kadına aşıkken] herhangi bir şaşırtıcı olayla, bir Law & Order sezonunu doldurmaya yetecek kadar korkunç olayla doldurdu ."
Time dergisinden Richard Zoglin , oyunu 2009'un En İyi 10 Oyunundan biri olarak adlandırdı ve 2. sıraya yerleştirdi, "Bir Broadway oyununda birkaç büyük film yıldızı oynamak her iki yolu da kesebilir. Seyirciler bilet kuyruğunda durabilir, ancak Keith Huff'ın Daniel Craig ve Hugh Jackman'ı krizdeki bir çift Chicago polisi olarak gösteren tek perdelik oyununda olduğu gibi eleştirmenler kaşlarını çatan "göster" yüzlerini takabilirler. Huff'ın, potansiyel olarak klişe malzemeyi (polislerin şehrin acımasız sokaklarında karşılaştığı ahlaki zorlukları) alan ve onu taze ve çekici kılan gergin, sert senaryosuyla."
İncelemeler
"Jackman, Denny'nin aşkının hem sıcaklığını hem de zorbalığını hissetmenize izin veriyor. Craig'den daha uzun bir varlık, fiziksel ve teatral olarak daha fazla sahne alanı kaplıyor, karakterinin oyunun kralı gibi küstahça hareket etmesi göz önüne alındığında, olması gerektiği gibi. kendi sınırlı evreni." - LOS ANGELES ZAMANLARI
"Jackman, kendini mitolojikleştiren Amerikan sosyopatının en iyi geleneğinde, süperego ve id arasında dikkatsizce ortanca zıplayan bir adamı oynamakta harika bir iş çıkarıyor. Eski X-man, koyun eti olsun ya da olmasın, asla tehlikeyi hecelemedi." — NY DERGİSİ
"John Crowley'nin yönetiminde, iki yıldız, giderek daha da zorlaşan hikayeyi, her biri karakterinin kişisel acı anlarına girerken, sefil olayları dikkatle bir mesafede tutarken, oyunculuk yeteneklerini göstermelerine izin veren sevimli bir çekingenlikle sunuyor. …] Jackman, harika, kolay akışkanlığıyla, doğuştan bir sahne yıldızı olduğunu bir kez daha gösteriyor." — KÖY SESİ