Craig Berry Designer & Writer tarafından yazıldı.
"Üçüncü kez cazibe" diyorlar, ama benim için dördüncü kez çekicilikti. Ağustos 2016'da Amsterdam'a taşındığımdan beri, yıllık Hollanda Tasarım Haftası (DDW) buradaki deneyimimin büyük ölçüde bir parçası oldu; 2016'dan bu yana her yıl Eindhoven'a seyahat etmek (2019'u dördüncü kez yapıyor) her zaman önemli ve dört gözle beklediğim bir şey oldu. Bu ilk üç yıl için yöntemim ya amaçsızca dolaşmak ya da olabildiğince çok şeyi denemek ve görmek için acele etmekti; ikisi de iyidir ama hiçbir şey gerçekten yapışmaz. Ancak bu yıl, seçeneklerimi belirleyerek ve yalnızca birkaç projeye göz atıp bunları derinlemesine araştırarak daha iyi planlamaya karar verdim.
DDW'nin her yıl etkinliği tanıtmaya yardımcı olacak bir teması vardır ve son zamanlarda bir konuşma başlatmak için bir soru sormak ve şovdaki tüm çalışmalar boyunca kırmızı bir başlık vardır. Önceki temalar “Ya eğer…”, “Yapılması”, “Biz değilsek o zaman kim? ve 2019 için "Şimdi değilse ne zaman?"
“Paradoksal bir çağda yaşıyoruz: Günümüzde tasarım, teknoloji ve yeni malzemeler alanında sonsuz olasılıklar olmasına rağmen, her zamankinden daha hızlı artan kaçınılmaz bir ana sorun akışı var. Bu sorunların aciliyeti yalnızca artacak, ancak olasılıklar aynı hızda mı devam edecek?
Geçen yıl teması "Biz değilsek kim?" Politika yapıcılar, kullanıcılar, müşteriler ve tasarımcılar (ao) olarak seçimler yaparken sorumluluk almaya odaklanmıştır. Bu yılın teması, takip eylemi için bir çağrıdır ve bu nedenle kelimenin tam anlamıyla bir eylem çağrısıdır. Artık gelecek için planlarınızı, fikirlerinizi ve vizyonlarınızı ertelemeyin, şimdi yapın! Şimdi değilse ne zaman?!"
Önceki yıllarda olduğu gibi, benim vurguladığım şey, ilerici öğrenci çalışmaları için Tasarım Akademisi Eindhoven mezuniyet şovuydu; bunların çoğu çevre (DDW genelinde genel bir tema) ve genel olarak sürdürülebilirlik üzerindeki etkimizi araştırdı. Örneğin, Dorian Renard : The Beauty of Distortion adlı parçasında , bu çekici estetiği plastik hakkındaki olumsuz görüşlerimizi alt üst etmek için kullanmak amacıyla, mobilya ve heykel gibi güzel, neredeyse sıvı gibi güzel, neredeyse sıvı yaratmak için bozuk plastik levhalar ve tüpler kullanıyor.
“Günümüzde plastiğin olumsuz bir çağrışımı var. Materyal tüm kullanımlara nüfuz etti ve her yerde yaygınlaşmasıyla sonunda utanç verici bir üne sahip oldu. Bu malzemenin neyi çağrıştırabileceğine dair yeni bir anlayışa geçmek mümkün mü? "
Çevresel etkimizi de araştıran kişi, The Traveler adlı eseriyle , bizi kullanıcılar olarak tüketiciler olarak alışkanlıklarımızdan haberdar etmek için kıyafetleri kullanan Pauline Kolton'du . Üç giyilebilir palto bagaj görevi görür, yani seyahat ederken tüm eşyalarınızı vücudunuzda taşımanız gerekir; taşıdığınız bagaj miktarı tüketim alışkanlıklarınız hakkında çok şey söylerken bagajınızın ağırlığını fiziksel olarak hissetmenizi sağlar. En hafif ceket Pragmatik , en çok ise Korkunç . Üçüncüsü, az ya da çok alacak şekilde uyarlanabilen Kararsızlıktır .
“Tüketicilik, her zaman daha fazlasına ihtiyacımız olduğunu hissettirmek için ihtiyaçlar ve arzular arasındaki algımızı değiştiriyor. Bunu paketleme davranışımıza geri döndürebiliriz. Konfor bölgemizden çıkarken ihtiyacımız olanı paketliyoruz. Gerçekte, çoğumuz arzularımızın ihtiyaçlar olduğuna ve bu nedenle çok fazla topladığımıza inanıyoruz. "
Mezuniyet sergisinin bu edisyonu, işe uygun olduğunu düşündüğüm Campina Melkfabriek'te ikinci kez yapıldı; Gösteriyi 2016 ve 2017'de hem burada hem de okulda izledikten sonra, onu akademik çevrenin dışında görmek güzel.
DDW sırasında bir diğer göze çarpan yer , şehrin birçok aktivitenin yapıldığı Strijp-S alanıdır; bölge Philips'in eski bir sanayi bölgesidir ve 2000'den beri eski endüstriyel binalarda yaratıcı şirketler ve konutlar kurulmuştur. DDW için bazı yerler arasında Klokgbeouw (Saat Binası), Veemgebouw (Depo Binası), Ketelhuis (Kettle House) ve Ketelhuisplein bulunur.
Veemgebouw'un içinde (DDW sırasında VEEM olarak anılır) iki kat farklı ve heyecan verici projelerden oluşuyordu, DDW burada “tasarımcılar ve yaratıcı yapımcılar arasında uluslararası düzeyde şaşırtıcı işbirlikleri keşfedeceksiniz. Yerleşik isimlerin ve genç yeteneklerin ortak bir zemini paylaşarak çalışmalarını sundukları yerdir: malzeme geliştirme ve zanaat. VEEM, kavramsal ve estetik bir yaklaşımla projelere odaklanıyor ”. Buraya her geldiğimde göze çarpan bir şey oldu ve bu sefer Lennart Lauren'in (Leerdam kardeşler) uyumlu bir şekilde birlikte yaşayan iki projesi oldu : Paperthin ve Beams .
Paperthin , geleneksel metal kutu üretim yöntemleri kullanılarak yapılan bir dizi tabure ve banktır ; bu, ince bir metal levhayı yuvarlak bir şekle sokarken haddeleme hatları eklemeyi gerektirir. Bu tabureler ve banklar, bu yöntemin modern bir yorumudur ve güzel bir şekilde zarif ancak sağlam mobilyalarla sonuçlanır; basit tekniklerle bir zayıflığı dönüştürmenin güçlü yönlerini gösterirler.
Kirişler , sırayla banklar, tabureler, masalar ve oda bölücüler oluşturmak için kullanılabilen güçlü ve hafif bir yapı yöntemi oluşturmak için perçinlerle birbirine bağlanan bir dizi katlanmış alüminyum levhadır. Bunlar, farkedilebilir bir endüstriyel nesne şeklini alır, ancak hafif metal malzeme sayesinde arzu edilen bir şey haline gelir.
İki parça arasında harika bir oyun vardı: renkli vs monokrom, parlak vs mat, yuvarlak ve açılı. Açıkça farklıydılar ama endüstriyel esintili tasarımlarından aynı koleksiyonun bir parçası oldukları aşikardı.
Daha önce de bahsettiğim gibi, Strijp-S bölgesinde her zaman görülecek birçok yer ve şey vardır, ancak cazibesine ve büyüklüğüne rağmen, Klokgebouw alanını hiç bu kadar ilginç bulmadım; genellikle takım elbiseli insanların en son tasarımlarını veya buluşlarını değiştirmeye çalıştıkları bir ticaret fuarı veya kongre gibi hissedilir. Ancak programa baktığımda gerçekten Tomi Laukkanen'in bir projesi olan bir şey dikkatimi çekti : Worthy . Laukkanen bu projeyi Kraliyet Sanat Koleji'ndeyken yarattı ve elektriksel atık sorununa odaklanmak için tasarlandı; küçük elektrikli parçaların en büyük kısmı olduğu dünyanın en hızlı büyüyen atık akışı.
Araştırması sayesinde tüketicilerin ürünlerinin nasıl çalıştığını bilmediğini öğrendi, bu yüzden çoğu insan kırıldıklarında onları onarmaya çalışmıyor. Bu araştırmayı küçük şarj edilebilir ürünlere uygulayarak, kolayca değiştirilebilmelerini sağlayan standart piller kullanan bir dizi kişisel hijyen cihazı yarattı. Her cihaz, parçalar halinde bir kutu içinde gelir, yani tüketicinin gerçekten kullanmadan önce nasıl çalıştığını ve nasıl bir araya geldiğini öğrenmesi gerekir. Bu nedenle, kırılırsa kendilerinin tamir edebilecekleri fikriyle eğitin. Bu sadece akıllıca bir fikir değil, güzel nesneler yaratmak için rafine bir renk paleti kullanarak cihazların estetiği çok minimal ve modern.
DDW'deki Strijp-S bölgesinin hemen köşesinde, temelde Piet Hein Eek fabrikası / showroom / mağaza / restoran vb . Olan Piet Hein Eek alanı var . Bu benim için yeni ve farklı olduğu için sevdiğim bir şeydi; DDW etkinliğinin çoğu, tasarımın geleceğini kutlamakla veya tasarımın dünyanın sorunlarına yanıt vermek için nasıl kullanılabileceğiyle ilgilidir. Öyle ki, bazen gerçek “tasarımı” anlamak ya da gerçekten görmek zordur.
Piet Hein Eek showroomunda her ne kadar çok netti ve Droog ve Moooi gibi 1990 / 2000'lerin klasik Hollanda Tasarımına çok benziyordu . Eek'in çalışması, bu klasik Hollanda Tasarımının ticari marka özelliklerine sahiptir: geleneksel yöntemleri belirsiz malzemelerle birleştirmek, eğlenceli, ilginç ve genellikle komik bir şeyle sonuçlanır.
Eek'in mobilyaları düzenli olarak geri dönüştürülmüş hurda ahşaptan yapılır (1990 yılında Eindhoven Tasarım Akademisi'nden hurda ahşaptan yapılmış bir dolapla mezun oldu: Klasik Dolap ) ve özellikle , kelimenin tam anlamıyla birbirine yapıştırılmış hurda ahşap olan Hoogglans / Parlak Parlak mobilyalarına ilgi duydum. sağlam bir masa ve sandalyelere ve ardından üç kat şeffaf parlaklıkla kaplanır; masayı kapatmak, ahşap parçaları arasındaki kusurları kapatmak ve ışığı güzel bir şekilde yansıtan hiper parlak bir yüzey oluşturmak. Bu kadar istenmeyen bir materyali bu kadar çekici bir şeye nasıl götürebilmesi ve bunun için 10.000 € 'dan fazla ücret alması da beni şaşırttı.
“Genelde insanlar beni hurda ahşap ürünlerimden tanıyorlar, ben onunla başladığımda, bu yapılmamıştı, bu yüzden ürünler tamamen mükemmel olduğunda, kaba bir ürün sunduğunuz zaman tamamen yeniydi. Hemen metal ve ahşapla başladık, aynı zamanda seramik, döşemelik ve olmaması gerektiği gibi kullandığımız bir çok makineyi ancak makinelere sadece farklı malzemeler koyduk… Atık altın gibi muamele görmeli, işçilik ve zaman almalı onu dönüştürmek neredeyse değersizdir. "
Yeni yerler keşfetme temasının ardından, DDW zihniyetine çok uyan, tren istasyonunun yakınındaki Opvallers binasında yer alan Design Perron'u incelemeye karar verdim . Bu yıl, hoşuma giden birçok öğrenci çalışmasıyla doluydu, çünkü kendisiyle ilişkilendirilebilir hissettiriyor ve öğrenciler genellikle farklı bir şey yapmaktan korkmuyor.
Burada göze çarpıyordu bir projeydi Parti Susan tarafından Lotte Cremers dan St | AKV. Basitçe söylemek gerekirse, renkli Tupperware yığınları olan ama çok güzel görünen Joost akademisi. Böylesine sıradan bir nesneyi seçen Cremers, izleyiciye günlük işlerin ayrıntılarına bakışını tanıtıyor.
Estetik açıdan esinlenen bir bağlam oluşturarak, geçmişe dönük etki ile bir tasarımcının değer değişikliği açısından gücünü göstermeye çalışıyor. Ticari bir dünyada bile değerle ilgili bir tartışmayı tetikleyebileceğini umuyor.
Sessiz bir renk paleti ve ilişkilendirilebilir doku seçimi, düzgün bir şekilde oluşturuldukları ve genel sanat yönetmenliği yoluyla çekici ve oldukça tatmin edici bir görüntü yaratır.
Bir diğer yeni mekan ise, Milano'da yakın zamanda yenilenen Isola mahallesinde yeni ortaya çıkan tasarımcılara ve sanatçılara bir platform ve görünürlük sağlamayı amaçlayan Blank tarafından oluşturulan bir pazarlama projesi olan Isola Tasarım Bölgesi'ne ev sahipliği yapan Pennings Vakfı galerisiydi . Isola Tasarım Bölgesi, her yıl Milano Tasarım Haftası sırasında düzenleniyor ve DDW için etkinliklerini Eindhoven'a taşıdılar ve sergilenmek üzere 35 tasarımcı seçtiler.
Etkinliğin katılımcılarının odaklandığı temalardan bazıları sürdürülebilirlik, yenilikçilik, yeni malzemeler ve zanaatkarlık. DDW'nin ortak sürdürülebilirlik temasını yansıtan bir proje , Avustralyalı tasarımcı Jake Williamson'ın Lume'uydu . Piet Hein Eek'in hurda ahşaptan yapılmış masalarına benzer bir şekilde Williamson, kağıt atığının olasılıklarını yeniden hayal etmek amacıyla hurdadan, geri dönüştürülmüş kağıttan şaşırtıcı derecede basit lambalar yarattı; bolca yarattığımız bir şey. Lambalar kıvrımlı kağıt hamurundan yapılmıştır ve renkleri, asma şekilleri ve üretim yöntemleri sayesinde hassas seramik lambalar gibi görünürler.
“Onlar [Isola Tasarım Bölgesi] gerçekten güçlü ve yeni malzemeler ve sürdürülebilirlik anında yerinde olan bazı şeylere bakıyorlar ve değeri olmayan bir şeyden değerli şeyler yapıyorlar. Kaynakların azaldığı bir çağda, yeni kaynaklar için yeni yerlere bakmamız gerekiyor. "
Oikoi tarafından tasarlananlar, muhtemelen daha az sürdürülebilir ancak daha rafine olan (sanırım bir zevk meselesi) eşit derecede güzel bir lamba / ışık : iki tasarımcı Erika Baffico ve Sebastiano Tonelli ile bir İtalyan aydınlatma markası . Oikoi adı , evi ve onun oluşturduğu odalar dizisini belirten Yunanca Oikos teriminden türemiştir .
Sergilenen, iki eşmerkezli alüminyum ve cam çemberden yapılmış ve tepesine bağlanmış bir kordonla asılı duran Odo sarkıt lambalarıydı; döndürülerek ışığın hedef alınmasına izin verir. Üç renkte gelen ışık, farklı kullanımlar için iki ışık gücü yayacak şekilde tasarlanmıştır; biri doğrudan basılı doku üzerinden, diğeri ise hale gibi parlayan dış kenarlarla dolaylıdır. Böylesine basit bir şekle bakmanın nasıl bu kadar güzel olabileceğini görmek etkileyici; Mükemmel daire / halka şeklinin düğümlü kordonun pürüzlülüğü ile kontrastı da bakmak için tatmin edicidir.
Genel olarak, Isola Tasarım Bölgesi, normal Milano Tasarım Haftası alanlarından DDW'ye taşınan ilginç bir konsepttir; tamamen farklı bir kültür ve izleyicinin kendi tasarım tarzlarını yorumlamasına izin verdiği için mantıklı görünüyor. Isola Design District, 2020'de Milano Tasarım Haftası'nda yeniden sergilenecek; Daha fazlasını öğrenebilir ve hatta buradan başvurabilirsiniz .
Son olarak, eve geldiğimde, aldığım tüm broşürlere, kartvizitlere, broşürlere ve el kitaplarına baktım ve DDW'de , Klokgebouw'da ve özellikle 'goed industrial ontwerp / good' adlı bir ekranda bazı VBAT çalışmaları gördüğümü hatırladım. endüstriyel Tasarım'. Sergileme alanındaki çalışma, Heineken lisanslı barlarının dışında asılı duran “Heineken İkonik Açık Hava Tabelası” idi ; yeşil rengi, büyük kırmızı yıldızı ve beyaz işaretiyle anında Heineken olarak tanınır. Yerliler ve turistler için bu barda Heineken birası servis eden bir sembol.
“Açık hava reklamcılığı Heineken markası için çok önemlidir. Bu sadece tanınabilir bir marka yaratmayı değil, aynı zamanda istenen imajı ve marka kişiliğini gerçekleştirmeyi de içerir. Duvara monte edilen yeni ışık kutusu Heineken'in küresel olarak uygulanması amaçlanmıştır. Bu, Fabrique ve VBAT tarafından tasarlanmıştır. Işık kutusu, kabartma Heineken yazısı ile bir cephe paneline tutturulmuştur. Işık kutusunun ve panelin tasarımı tek bir entegre bütün oluşturur. Işık kutusunun her iki tarafında, yedi renkte serigrafi baskılı, tamamen yarı saydam, pürüzsüz, içten aydınlatmalı bir plaka var. "
Dutch Design Week, 17-25 Ekim tarihleri arasında 2020'de geri dönüyor ve Hollanda'da yaşayıp yaşamadığınızı kesinlikle kontrol etmeye değer.
Ayrıca 2016, 2017 ve 2018 baskılarımı burada da okuyabilirsiniz:İlk Anten Konferansı 2017 G18
Craig-berry.co.uk veya Medium sayfamdaki diğer blog gönderilerini okuyun .
Flo'daki ilk günümden bu yana sadece birkaç hafta geçti, ancak bir süredir buradaymışım gibi geliyor! UX İçerik ekibini (konuşmaya dayalı tasarım ekibimiz de dahil) yönetmek ve büyütmek için işe alındım ve kendimi bu zorlu göreve verdim. Hızlı tempolu bir başlangıçta yeni bir içerik ekibi kurmaya yönelik yaklaşımımı paylaşacağımı düşündüm.
İyi ve harika kitaplar arasındaki farkın ne olduğunu biliyor musunuz? İkincisi, bir zaman makinesine sahip olmayı dilemenizi sağlar - böylece zamanda geriye gidebilir ve onları ilk kez tekrar okuyabilirsiniz. Tabii ki, favori bir kitabı tekrar ziyaret etmenin kendi büyüsü vardır, ancak dürüst olmak gerekirse, akıllara durgunluk veren bir olay örgüsüne ilk kez şaşırdığınız ve kitabın nasıl biteceği hakkında hiçbir fikriniz olmadığı zaman hiçbir şey karşılaştırılamaz.
Bazen, Morgan Stanley'de çalışırken, bir çarşamba günü en iyi arkadaşınla yatmak isteyen Dalton adında bir adamla sarhoş olursun. Continental'den çıkıp St.
Bu ay tüm yeni abonelerimize ve yazarlarımıza sıcak bir karşılama; sürülerinizde ortaya çıkıyorsunuz ve bunun için size teşekkür ediyoruz. Burada harika bir topluluk oluşturuyoruz ve yorumlarınızı ve makalelerinizi okumak harika.
asla kırılmayan, kendi yolunu bulan, ateşle şıngırdayan, her zaman inanmak isteyen, başka her şey neden önemli olsun ki, her şey bir yolunu bulup dururken, yavaş yavaş kalbimi veren türden. Bir yabancıya, hiç ayrılmak istemeyeceklerini umarak, umarım yeterli olur, her şey zorlaştığında ve umarım bir gün, o kadar da sert olmadığımı bilerek, kendimi yeterli bulurum. gerçekten blöf dediğim bu 'korkusuz Varlık'ta.
Bu blogda, İngilizce'ye yaklaşımımı nasıl ve neden değiştirmeye karar verdiğimi ve yaptığım bazı etkinliklerden para kazanarak bir yıldan kısa bir sürede fakir bir B1'den başlayarak B2 seviyesine nasıl geldiğimi tartışacağım. İçindekiler Okulda örnek bir öğrenci olmasam da İngilizce öğrenmek her zaman kültürel geçmişime eklemek istediğim bir şeydi.