Sergey Lavrov Paris’e çalışma ziyareti yaptı. Orsay dolgu setinde, Rusya Dışişleri Bakanı meslektaşı Jean-Marc Eyreau tarafından kabul edildi.
Monsieur Eyro, "Rus meslektaşı ile Avrupa'daki durumu, İngiltere'deki referandumun sonuçlarını tartıştık ve bu durumdan yeterince kurtulmanın gerekli olduğu konusunda anlaştık" - diyor Monsieur Eyro "Rossiyskaya Gazeta".
Ayrıca, Eyro konuklarına Paris’in "yaptırımları en kısa zamanda bitirmeyi ümit ettiğini" ve "Varşova’da yapılacak NATO zirvesinin Rusya’yla çatışmaya yol açmamasını sağlamak için çalışacağını" söyledi.
Buna cevaben Lavrov, Moskova’nın Brüksel’de kalıcı temsilciler düzeyinde bir Rusya-NATO Konseyi toplanma olasılığını düşündüğünü söyledi. Aynı zamanda, Kremlin, Rusya Federasyonu sınırlarına yakın ittifakın askeri varlığının oluşmasına dair gözlerini kapatmıyor.
Rapor edildiği gibi "İzvestia"Sergei Lavrov, Kuzey Atlantik İttifakının manevralarının Rusya sınırlarına yakın olmasının ulusal güvenliği tehdit ettiğini vurguladı.
Muhatap buna şöyle cevap verdi: İttifakın eylemlerinin "yüzleşmeyen" doğasına dikkat çekti.
Fransız tarafı inisiyatif gösterdi: Rusya-NATO Konseyi toplantısında tartışılabilecek önerileri formüle etti. Gazeteye göre Moskova, Konseyin bir etkinliğini Temmuz ayı başlarında yani ittifakın zirvesinden sonra düzenlemek istiyor.
“Rusya, konsey toplantısı yapmayı kabul etti, ancak orada yapılacak kararları incelemek için toplantının Varşova zirvesinden sonra yapılması gerektiğini dile getirdi” dedi. "Lenta.ru" Fransız dış ofisinin başı.
Ayrıca, “Varşova'daki zirvenin yüzleşmesini istemiyoruz” dedi.
Uzun bir aradan sonra ilk kez (yaklaşık iki yıl) Rusya-NATO Konseyi toplantısının Nisan 2016 sonunda yapıldığını ve NATO Genel Sekreteri Stoltenberg’in “samimi ve ciddi bir konuşma” yapıldığını bildirdiğini hatırlayın. Aynı zamanda, bir önceki ikili ilişkilere geri dönüş beklememesi gerektiğini belirtti.
Stoltenberg, “eski” ilişkide, doksanlardan Rusya ile NATO arasında (ya da daha doğrusu Rusya ile Batı arasında) gelişen ve Nisan 1 2014'e kadar “hareket eden” akılları vardı. O gün NATO üyesi ülkelerin dışişleri bakanları toplantısında Rusya Federasyonu ile askeri ve sivil işbirliğini askıya alma kararı alındı. Askıya alınmanın ana nedeni, Kırım'ın Rusya topraklarına eklenmesiydi. İlişkilerin bozulmasının ikinci nedeni Ukrayna'nın güneydoğusundaki gergin durumdu.
Son zamanlarda, Bay Stoltenberg, Web sitesinde yayınlanan Alman Süddeutsche Zeitung gazetesine röportaj verdi nato.rf. Genel Sekreter ifadesinden, NATO’nun kendisini barışsever bir örgüt olarak sunmaya ve Rusya’yı bütün sıkıntıları için suçlamaya çalıştığını izliyor.
Jens Stoltenberg, Rusya’yı, 1997’in İşbirliği ve Güvenlik Yasası’nın hükümlerini ihlal etmekle suçladı ve şunları söyledi: “Rusya, en önemli ilkelerinden biri olan ve tüm devletlerin egemenliğine ve toprak bütünlüğüne saygı gösteren bu belgenin hükümlerine uymuyor. Rusya, Gürcistan ve Ukrayna'nın toprak bütünlüğüne saygı göstermemektedir. Diğer şeylerin yanı sıra, Kurucu Kanun, Rus ordusunun varlığına ilişkin bazı kısıtlamalar getirmekte ancak aynı zamanda önemli ölçüde artmaktadır. ”
Genel Sekreter, Rusların Kaliningrad'da, Kırım'da, Barents, Baltık ve Karadeniz bölgelerinde ve son olarak Doğu Akdeniz'de silahlanma oluşturduğunu belirtti. Stoltenberg, Doğu Avrupa ülkelerindeki Kuzey Atlantik İttifakı birliklerinin olası çatışmaları önlemek için görevlendirilmesinin planlandığını söyledi.
Bu tür ifadelerin arka planı çerçevesinde, Mösyö Eyro'nun Paris'te dünyaya söylediği toplantı için kesin bir tarih atamak için acele etmeleri şaşırtıcı değildir. Şimdilik, Moskova “olanakları keşfetmeyi bıraktı. Açıkçası, acele olmayacak.
Moskova’nın İttifak’ın Varşova’nın zirvesindeki toplantısından sonra Konsey’de bir etkinlik düzenlemek istemesi şaşırtıcı değil. Gelecek zirvenin, sadece Mösyö Eyro'nun istemediği “yüzleşmenin” yoğunlaştırılmasının itici gücü olduğu varsayılmalıdır. Bu arada Paris’in vaatlerini yerine getirmesi ve “Varşova’da yapılacak NATO zirvesinin Rusya’yla çatışmaya yol açmamasını sağlamak” için çaba göstermesi gerekecek.
NATO’nun kendisinde, geçtiğimiz haftalarda, yukarıda belirtilen “yüzleşmeyi” özellikle güçlendirmek ve konuşmaları güçlendirmek hakkında konuşabilecekleri her şeyi yaptılar.
NATO Genel Sekreteri bu yılın Mayıs ayının sonunda "kritik çözümleri" açıkladı. Yeni çözümler Doğu Avrupa'daki ittifak kuvvetlerinin varlığını etkileyecektir. zirve alacak Rusya'nın eylemlerini hesaba katarak ve yeni güvenlik durumuna uyum düzenini belirle: “Doğu Avrupa’daki NATO’nun varlığını güçlendirmeliyiz, çok uluslu bir varlık olacak. Böylece, bir ülkeye yapılan saldırının NATO’ya yapılan bir saldırı olacağına dair net bir işaret vereceğiz. ”
Aniden Genel Sekreter, ittifakın işbirliğinin “savunmacı nitelikte” olduğunu ve hiçbir devlete yönelik olmadığını söyledi. Bu "Rusya'nın eylemleri" denildikten sonra!
Görünüşe göre, mantığın propagandasını yapmak için olağanüstü bir durumla karşı karşıyayız.
Elbette, böyle “savunma” adımları Moskova’nın dikkatinden kaçmadı. Bu nedenle Kremlin’in Rusya-NATO Konseyi’ni yürütmek için acelesi yok.
Bununla birlikte, bir bütün olarak Fransa'nın girişimi olumludur: Avrupalı politikacıların kafasında bir değişiklik anlamına gelir. Avrupa Birliği ilk çatlağı yaptıktan sonra (İngiltere'de referandum), birçok büyük Avrupalı politikacı Rusya ile yakınlaşma konusuna katıldı. AB’nin önerilen “küresel stratejisi” hakkında bir belge zaten mevcut. ünlüÖnümüzdeki İngiltere'nin ayrılmasının arka planına karşı, Almanya ve Fransa, AB içinde ortak savunma ve güvenlik alanında işbirliğini derinleştirmek için bir ivme görüyorlar ve aynı zamanda “AB ve Rusya birbirine bağlı” oldukları için, Moskova'nın “stratejik mücadelesi” için ortak bir yaklaşım geliştirmeyi gerekli görüyorlar. Ve burada, düşündüğümüz gibi çatışmalarla ilgili değil, Moskova ile işbirliğinden bahsediyoruz: “Dolayısıyla, farklılıklarımızı tartışmak ve çıkarlarımızın çakıştığı durumlarda işbirliği yapmak için Rusya ile işbirliği yapacağız.”
Dolayısıyla, bu yeni AB girişimi (bu arada, Mogherini tarafından seslendirildi) ve “yüzleşmeye” karşı çıkan Mösyö Eyro'nun açıklamaları, yakın gelecekte Avrupa ile Rusya arasındaki ısınmanın ilk işaretleridir. Elbette, Polonya ve Baltık ülkelerindeki diğer politikacılar bu girişimleri sevmeyebilir. Bununla birlikte, bu politikacılar bile (Polonya Savunma Bakanı hariç), Rusların bireysel Letonya ya da tüm Avrupa Birliği'ne saldıramayacaklarının farkındalar. Havada şaşırtmak bir şeydir, ancak eşikteki bir saldırgana inanmak başka bir şeydir. İkincisi olduğunda, oyuna şırıngalarla birlikte geniş omuzlu siparişlerin girmesi gerekir.
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru