Ayhan Akikol, “Tin”, 180x200, kumaş tel, kağıt, sünger, sertleştirici, 2022
Mardin Kültür Sokağı’nda bulunan bir taş evin cephesine eklemlenen çıkma, ev ahalisinin gündelik ihtiyaçlarına evin mekanlarının yetersiz kalması doğrultusunda evin bir uzantısı olarak inşa edilmiştir. Dış cephesi zaman içinde paslanmış ve dökülmekte olan saç plakalarla kaplı bu çıkma içinde lüks bir banyo barındırmaktadır. Bu çıkıntıyı taşıyan demir kirişler, 1912 – 1917 arasında inşa edilen Narlı-Nusaybin demiryoluna aittir. Kentte taş yapılara benzer biçimde eklemlenen bir çok yapı ekinde yapı elemanı olarak kullanılan bu raylar, çok sağlam olsalar da üzerlerindeki ahşap, taş, sıva ve teneke gibi kaplayıcı malzemeler koparak dökülmekte, altında park eden araçlar ve çevredeki insanlar için tehlike arz etmektedir.
Sanatçı, Mardin’in taş duvarlarında biten incir ağacının gücünden ilham aldığı çalışmada, incir ağacının doğal yayılışını, döküntü hissi veren bir mimari çıkma fikrini desteklemek için kullanmıştır. Döktüğü meyveler ve çatlattığı duvarlardan dolayı şikayet alan, arsız olarak bilinen, “ocağına incir ağacı dikmek” deyimine kaynaklık yapan incirin yıkıcılığa dair çağrışımlarını tersine çevirerek, yaratıcı enerjisine odaklanabilir miyiz? Yıkmaktansa korumak, kendine has bir dokuyu muhafaza etmek mümkün müdür? Gazete kağıdı, yapıştırıcı, tel, strafor ve kumaştan inşa edilen ve aslen hafif olan yerleştirme, güçlü bir temsilin peşine düşer.