Görüntüler tüm dünyaya yayıldığı için tüm komşular bunu biliyor. Fernando Sabag Montiel adında bir adam Arjantin Başkan Yardımcısı Cristina Fernández de Kirchner’e suikast girişiminde bulundu.
Sabag, Kirchner’in yüzüne nişan aldı ve eski bir Bersa modeli olan Lusber 84, 32 kalibre (7.65 mm) yarı otomatik tabancasının tetiğini iki kez çekti, ancak işe yaramadı.
Bunu otomatik olarak bir başka suçlama oyunu takip etti. Bir yandan, artan nefret söylemi suikast girişiminden sorumlu tutuldu. Öte yandan muhalifler, Kirchner ve destekçilerini yapay mağduriyet ve sahte bir saldırı düzenlemekle suçlamak için yalan ve dezenformasyon kampanyası eşliğinde her zamanki saçma komplo teorileri yığınını beslediler.
El País gazetesi, 3 Eylül tarihli “El ataque a Cristina Kirchner” (Cristina Kirchner’e saldırı) başlıklı başyazısında bir adım daha ileri giderek “gerilim” teorisini (başlangıç noktası olarak anlaşılabilir bir şekilde) ele alarak orta yola giriyor. “Arjantin Başkan Yardımcısına yönelik suikast girişimi siyasi kutuplaşmayı azaltmak için bir dönüm noktası olmalıdır” diyerek başlıyorlar.
Diğer medya da az ya da çok muğlak bir şekilde kutuplaşma, gerilim ve/veya siyasi hoşnutsuzlukla flört etmektedir.
Böylece El País, Kirchner’in yüzünü havaya uçurmaya çalıştığı için genel bir ifadeyle “siyasi kutuplaşmayı” suçlamak için nedenini bilecekleri, kimsenin olmadığı bir yerde kalmaya karar verir.
Başyazısında şu cümlelere yer veriyor:
“Bu olaydan çıkarılması gereken ilk ders, Arjantinli siyasi güçlerin gerilimi düşürme yükümlülüğü ve her şeyden önce bu saldırıyı yeni rekabetleri ortaya çıkarmak için kullanmayı kesinlikle reddetmeleridir.”
Burada faşistler, suikastçılar ya da faşist suikastçılar yok, El País’e göre her şey her iki tarafın da eşit derecede hatası ve “tansiyonu düşürmesi” ve suikastçıları çok fazla işaret etmemesi gerekenler onlar, yoksa sinirlenirler ve işler tırmanır.
En adi ve kötü ruhlu eşitlikçiliğe yönelik bir savunma.