Dynamo: Dünyanın Cuç Mcrfeczı, İ8İ5-19M 841 yoksa büyük babasının mı tarafından bir maymundan geldiğini iddia elliğini" sordu. Nuxley sakindi ve Darvin'in kuramının bir hipotezden çok daha fazlası olduğunu anlam ve sonunda ekledi: "Bir aıa olarak bir maymundan gelmekten ulanmam. Ama gerçekleri saptırmak için büyük yetenekler kullanan bir insanla bağlantılı olmaktan ulanırım." 1 Kargaşada bir kadın bayıldı. Toplantı, çağdaş bilimin popüler kabulü açısından kritik bir andı. Toplantı. Türlerin Kökeni'nin yayımlanmasından bir yıl sonra ve ßarwin'in Türlerin Çeşitlilik )aratma l'lğilimleri Üzerine" ve "Türler ile Çeşitliliklerin Doğal Seleksiyon Yöntemiyle Devamı CwT//)t;" konulu birleşik bir çalışmayı okumasından iki yıl sonra yapılmışlı. Dört yıl sonra, Sheldoman Thcalre'da bir rövanşla. Benjamin Disraeli. "Soapy Sam"in neşeli tarzını kullanmaktan kendini alamamıştı, "Sorun şudur" dedi "insan bir maymun mu yoksa bir melek mi? Tanrım, ben meleklerin iarafındayım." Evrimciliğin daha sonraki kariyeri çok ele alınmış bir tarihtir. Darwin tarafından başı çekilen bir gelişim çizgisi "sosyal (toplumsal) Darwin izm" olarak tanındı. Bu çizgi, yalnızca en güçlü olanın yaşadığı değil, aynı zamanda sadece en güçlü olanın yaşamaya hakkı olduğu yolundaki seri önermeyi savunuyordu. Diğer bir çizgi ise, "ırk standartlarını geliştirme" konulu pratik bilimle ilgileniyordu, yani insan ırklarının. Bunun öncülüğünü Lniversily College bondon'da Profesör olan Sır Krancıs Gallon (1822-1911) tarafından başı çekilen bir grup İngiliz akademisyen yapmıştı ve bu akım daha sonra "öjenik" olarak lanındı. Evrimciliğin daha sonraki yandaşları arasında, istatistikçi ve Marksisl olan "sosyal emperyalizm" kuramının mimarı Kari Pearson'la (1857-1936) II. S. Chanıberlain de bulunuyordu: ikisi de fikirlerim Almanya'da yaydılar. Kran sis Gallon, döneminin en etkili araştırmalarıyla düzmece araştırmalarının bir bölümünden sorumluydu. Seyahat Sanalı (18âr>) adlı eseri. Glineybaiı Afrika'nın içlerine yapılan öncü seyahatin ardından yazılmış olup Afrika keşifleri modasını başlattı. Mclcoıvgrayhica (1863) adlı eseri, modern meteoroloji bilimini kurdu. Önceleri bir fizyolojisi olan Gallon, ikizlerin davranışları üzerine ilk çalışmaları yürüttü ve dünyanın ilk zekâ tesli merkezini kurdu, tür öjenik hayranı olarak. Sığırlar re insanlarda Sürü Halinde Yaşama (1871). İnsan Yetilerinin Araştırılması (1883) ve Doğal Kalıtım (1889) konularında ciltlerce eser yazdı. Bunlardan önce çok fazla popüler olan Kalıtımsal Zekâ Yasaları ve Sonuçları (1869) adlt bir inceleme yayınlamıştı. İstatistik yöntemleri, hâkimlerden güreşçilere dek bir dizi başarılı insana uygulayarak "yetenek ve dehanın ve ahlaki özelliklere duyulan eğilimin ailelerden geçmeye eğitimli olduğunu" göstermeye çalıştı. Son bölümde. "Parklı Irkların Karşılaştı rina lı Değerini analız etti. İrkları A ile I arasında derecelendirerek, anlik Yunanlıların "tarihin kaydettiği en yetenekli ırk olduğu" sonucuna vardt Göze çarpan bireylere rağmen Afrikalı zenciler asla Anglosaxonlarm ortalama derecesine varamıyordu ve Avustralyalı yerliler de zencilerin altında bir derecedeydi. 2 Darwin "daha orijinal veya ilginç" bir şey okumadığını söyledi: ancak öjenik bilimini "ütopik" olarak rcddelli. Darwin'in Wcslminisicr AbbeyYIekı cenazesinde. Gallon açıkça oradaki Yaradılış Camı'nın Kvrime daha uygun bir şeyle değiştirilmesini isledi 3 Ksas konu şuydu: "Kalıtsal dehanın" tarafları olan Gallon Darwin'm kuzeniydi. 4
Aslında, bilimsel yöntemlerin, doğal fenomenlerin yanı sıra insanların araştırılmasına uygulanabilir olduğu ve uygulanması gerektiği yolundaki genel kanı, dönemin karakteristik değişikliklerinden biriydi. Böylece, iktisat ve etnografyanın yanı sıra toplum bilim, antropoloji, beşeri coğrafya, siyaset bilimi ve sonucunda da psikoloji ve psikiyatri ortaya çıktı. Fen ve Sosyal bilimlerinin kapsamı genişledikçe, saf felsefenin özü, bir elin parmaklarını geçmeyen geleneksel alanlarla sınırlı kalıncaya dek daraldı; epistemoloji, mantık, etik, estetik ve siyasal kuram. Din yeniden dirildi. Bu diriliş, zengin bir teolojik yazı külliyatı oluşumunda, kitlelerin büyük coşkusunda ve Hıristiyan dogma ve örgütlenmesinin güçlenmesinde ifadesini buluyordu. Bu yeni iklim, kısmen devrimci dönemin aşırılıklarına karşı duyulan tepkiden, kısmen de dini ayrımcılığın daha önce var olan biçimlerinin ortadan kalkmasından kaynaklanıyordu. Aydınlanma doruğuna ulaşıyordu, ancak dini hoşgörü ilkesi kabul edilmeden önce değil. Protestan devletlerin çoğunda on yedinci yüzyıldan kalan ve Katoliklere ayrım yapan yasalar kaldırılmıştı. Protestanlar, Katolik devletlerin çoğunda eşit haklar kazandılar. Yahudilik, ortaçağdan beri dışlandığı birçok yerde tekrar kabul edilmişti. Örneğin Prusya'da 1817'de Luıherci ve Calvinist öğelerin birleşimiyle yeni ulusal bir Kilise kurulmuştu; 1850 anayasasıyla Katolik Kilisesi eksiksiz olarak kuruldu. Avusturya-Macarisıan'da 1857 Ansgleilı'ınm bir parçası olarak dini hoşgörü garanti altına alınmıştı. Büyük Britanya'da, Roma Katolikleri 1829'da Parlamento Yasasıyla ve Yahudiler de 1888'de büyük oranda serbest bırakıldılarsa da, her iki grup da monarşiden dışlanmaya devam ettiler. Fransa'da, Kaioliklerle Cumhuriyetçiler arasındaki gerilime rağmen, Napoleon Cotıcordat'sı 1905'e dek yürürlükte kaldı. Aşırı Fransız rasyonalistler, kendi bağnazlıklarıyla meşguldüler, Limoges'da Meryem Ananın göğe çıkış yortusu ile yarışmak üzere bir matematik festivali düzenlediler. Rusya'daysa tersine, Ortodoks yapılanması dini çeşitlilik üzerinde sert kısıtlamalar uyguluyordu. Eskiden İsveç'in olan Baltık bölgelerinde yaşayan Protestanlar, Kafkaslar'ın yerli Hırisiiyanları ve Orta Asya'daki Müslümanlar oldukça geniş bir ölçüde özerklikten yararlanıyorlarsa da, Yahudiler, Roma Katolikleri ve eskiden Polonya'ya ait olan bölgelerdeki Uniateler, devlet denetimi, baskı ve ayrımla karşı karşıyaydılar. Yahudiler yasal olarak Yerleşim Bölgesi adı verilen verlerde yaşamak zorundaydılar (Bkz. Ek. 111, s. 1371); bu yerlerin ötesinde yalnızca özel izinle yaşabiliyorlardı. Roma Katolik Kilisesi, sözde Kutsal Meclis aracılığıyla yönetiliyordu ve Vatikan'la tüm doğrudan temaslardan yoksun bırakılmıştı. St. Petersburg, kendi koşullarında 1849 Coııcordöi'sını düzenlemeyi başarana dek Roma'yla tüm yasal bağlarını reddetti. Uniateler, 1839'da imparatorlukta ve J875'te Kongre öncesi Krallık Plonyası'ııda zorla Ortodoksluğa geçirildiler. St. Petersburg, Concorda/'sını düzenlemeyi başarana dek Roma'yla tüm resmi bağları reddetti. Uniateler, 1839'da imparatorlukta ve 1875'te Kongre öncesi Krallık Plonyasında zorla Ortodoksluğa geçirildiler.