Herhalde fazla değildir. Ekim Devrimi'nin doksanıncı yılında onunla ilgili olarak konuşulanların fazla olduğunu, tadını kaçırdığını, bıktırdığını söylemek herhalde mümkün değildir. Tam tersine, ne kadar az şey konuşuldu, yazılıp çizildi demek daha doğrudur.
Nedense aklıma takılıverdi önce o olayı anlatayım da sonra başlığa gelirim.
Ben de hatırlıyorum, Satılmış adını taşıyan bir müstahdem vardı ODTÜ'de, bundan otuzbeş kırk yıl önce. Anlatayım dediğim, o emekçiyle ilgili ilk kez yazıya döken ve daha sonra birçok kez yineleyen ise Yalçın Küçük.
Televizyon kapitalist uygarlığın, başka türlü söylersek, emperyalizmin insanlığa sunduğu ve kendi "hayat tarzı"nın omurgasına yerleştirdiği iki büyük buluştan biridir. Öbürünün otomobil olduğunu da eklemek zorundayım bu durumda çünkü, ilk cümlenin kuruluşu böyle bir zorunluluğu ortaya çıkarıyor.
Bazı dönemlerde, hatta "dönem" nitelemesinin fazla geleceği, haftalarla, aylarla anlatılabilecek zaman parçalarında toplumsal alanda, burada doğa olaylarının dışında demiş oluyoruz, olup bitenlere ilişkin çözümleme yapmak, özel bir güçlük ve risk taşır. Hemen, "Güçlük tamam da, risk ne oluyor?" sorusu akla gelebilir ona bir cevap yetiştirmeden geçmeyelim.
Bunlar, üç ay kadar önce, 23 Temmuz akşamı bir kenara kaydettiğim notlardı birkaç gün sonra, bir bölümünü, kapalı bir toplantıda paylaşmıştım. Belki de, güncelliği büsbütün ortadan kalkmadan, yazıya dökmekte yarar olabilir.
Hep böyle uzun aralıklarla mı yazıyor, yoksa ben mi iyi izlemiyordum da "bir süredir yazmıyordu, yeniden başlamış, ne iyi" diye düşündüm? Günlük soL'a yazmaya başladığından beri birçok güzel yazısını okuduğum Ahmet Alpay Dikmen'in 3 Ekim 2007 tarihli son yazısından söz ediyorum. Okumamış olanlara öneririm, arşivden bulup okusunlar.