Ergen erkek kardeşler arasındaki rekabet: Kardeşime katlanamıyorum!
rekabet ve aşk bir arada. Her ikisi de olumludur ve sosyalleştirici ajanların, özellikle de sevginin rolünü oynamaktadır. Kıskançlık kardeşler arasında normaldirÇünkü onlar ebeveynlerin sevgisinden başlayarak birlikte yaşar ve her şeyi paylaşırlar.
Paylaşılması en zor olan bu sevgidir, çünkü paylaşırsak kaybederiz. Küçük çocuklar onu dişleriyle ve tırnaklarıyla ya da aynı şeyle savunurlar, aşkın ne kadarını koruyacaklarını kıskanç patlamalar.
Kardeşler arasındaki kıskançlık çok sık görülür ve çok çeşitli formlar ve dereceler sunar. Bu nedenle kardeşlik ilişkilerine özen göstermeliyiz, Onların "kardeşlerin eşyaları" olduğunu ve hiçbir şeyin olmadığını düşünmeyin. Çocuklarımız arasında aşırı rekabet olduğunda, kıskanç olduğu ya da kıskanç erkek kardeşinin sonuçlarına katlandığı için her zaman bir mağdur olduğunu unutmamalıyız.
Birbirinden bağımsız olmasına rağmen, kardeşlik ilişkilerini gözlemlemeliyiz ve onların “çocukların eşyaları” olduğunu söylemeyi göz ardı etmemeliyiz ve uygun olduğunu düşünürsek harekete geçmeliyiz. Ebeveynler bu durumların nasıl tespit edildiğini bilmediklerinde ve iyi çözemediklerinde, çocukluk çağında doğmuş olan kıskançlık, ergenlik dönemine kadar devam edebilir veya bu hayati aşamada Benlik saygısı istikrarsızlaştırılmış ve rekabet artıyor.
Saçma sapan kavgalar
Her şeyden önce, kıskançlık için tetikleyici ile buna neden olan sebep arasında ayrım yapmalıyız. Birçok anne-baba, örneğin “saçma sapan mücadele” dedikleri zaman kafasını karıştırıyor. Bu "saçma" nın sebep veya sebep olmadığını unutmayın. kıskançlık nedeni, fakat, her durumda, kavgayı tetikleyen şey. Altta yatan nedenleri tespit edemezsek, hiçbir şeyi çözmeyiz, ancak enerjiyi gereksiz yere tetikleyicileri ortadan kaldırmak için harcayacağız.
Bir kardeş kavgasının tetikleyicileri düşündüğünüz kadar önemsiz olabilir: bir kelime, bir bakış, bir oyuncak, önce böyle bir yere gelmek, banyoda daha fazla zaman geçirmek, eşyalarıma dokunmak ... Özel durumu aşabilmeli ve gerçek sebepler (mutlaka nesnel değil, çünkü burada tarafsızlık sayılmaz, ancak her çocuğun algısını kıskançlığa neden olur): Bir erkek kardeş diğerinin ebeveynlerinin veya diğer aile üyelerinin (büyükanne ve büyükbabaları, amcaları, kardeşleri) en sevdiği olduğunu algılar daha büyük ...), daha fazla gerekli olması, farklı muamele görmesi, erkek kardeşi tarafından üstesinden geldiğini hissetmesi vb. Arka planda daima duygusal bir eksiklik algısı atıyor.
Ebeveynler tarafından korunmuş hissetmek
Ergenliğin ikinci bir doğum olduğunu söyleriz, bu durumda yetişkin yaşamına. Bu transda biz ebeveynler ebeler veya aynı olanı doğuma katılmak, genellikle özel müdahaleler olmadan doğmak için yardım etmek zorundadırlar, ancak orada kendilerini barınak hissetmeleri için. 10 ya da 12 yaşına kadar ebeveyn olamayız ve yağmur yağdığında, bizi geri çekilmek için dövdü. Bu değişiklikler söz konusu olduğunda ve kardeşler arasında kavga eder, Ebeveynler de onlara uyum sağlamak zorundalar, her zaman bize uyum sağlamalarını, formlarını kabul etmelerini, sakinleşmelerini, dinlemelerini beklemiyorlar.
Birçok ebeveyn genç çocuklarının kıskandığını bilmiyor çünkü genel olarak kendilerine ne olduğunu bilmiyorlar. Bu hayati anda, özellikle dikkatli olmalıyız, çünkü iletişim her iki yönde de zorlaşıyor.
Ebe olarak hareket edersek, eğer oradaysak, yorumlarına katılırsak, kardeşler arasındaki ilişkilere, ötekini nasıl konuştuklarına, ne söylerse skandallaşmamayı başarırsak ve her zaman ne olursa olsun, ne olursa olsun sayılırlar. Bizimle, bunu ve diğer birçok problemi tespit edebilir ve bu şekilde onları eğitmeye devam etme fırsatına sahip olabiliriz.
Aynı seks kardeşler
Kavgalar, kıskançlık, kıskanlıklar aynı cinsiyetteki kardeşler arasında daha sık görülür ve yakın yaş. Ancak kıskançlık her yaşta ve farklı cinsiyetteki kardeşler arasında ortaya çıkabilir. Kıskançlık nedeni, her şeyden önce, kültüre ve aile ortamına, evde yaşayan değerler ölçeğine bağlı olacaktır. Örneğin, kıyafetleri ve giysileri büyük ölçüde takdir edersek, kıskançlığın bu şekilde olması normal olacaktır.
Şiddet veya küstah olma eğiliminde olması durumunda, oğlumuzun veya kızımızın karakterini unutmamalıyız. Biz uyanık olmalıyız, çünkü kıskançlık genellikle daha şiddetli davranışlara neden olacaktır. Ayrıca "yaraların" iyi kapandığından emin olmalıyız. Kıskançlık durumu, çocuğun kendisini sevdiğini veya giyinmediğini hissedeceği ve kendisini ev dışında ihtiyaç duyduğu şefkat arayarak, kendisini risk durumlarına sokacak şekilde ağırlaştırabilir.
Ebeveynler ve kızları, anneler ve çocuklar
Ebeveynlerin (erkeklerin) kızları ve anneleriyle, çocuklarıyla birlikte "saçmalama" yaptıkları sık sık söylenir veya çocuklar tespit eder.Bununla birlikte, bazen kızlara yönelik belli bir küçümseme baba ve erkekler tarafından anne tarafından algılanabilse de, bu daha fazla bir konudur. Açık ve endişe verici olan, çoğu durumda, babanın ergen çocuklarının eğitimine küçük müdahalesi, baba varlığının hem onlar hem de onlar için en çok ihtiyaç duydukları hayati an olduğunda.
Kardeşinden öğren
Eğitim görevinde, özellikle ergenler için, kardeşler arasındaki karşılaştırmaların yapılabilecek en nefret dolu şey olduğu konusunda çok açık ve hazır olmalıyız. "Çok itaatkar kardeşinden öğren, öğrenci, sorumlu" gibi yorumlar.
"Asla erkek kardeşinle aynı olmayacaksın, küçük çocukların farkı", ebeveynlerin kötü niyetleri olmadan, ama oğlunun daha fazla ve daha iyi çaba göstermesi amacıyla, sebep olabilecekleri kıskançlık közlerini karıştırmaları .
Kardeşler arasında asla karşılaştırma yapmamalıyız. Dahası, her yönüyle bireyselliklerini kıskanmalı ve farklı olma biçimlerine, farklı niteliklerine, zevklerine ve tercihlerine saygı göstermeliyiz.
Pilar Guembre pedagog
Carlos Goñi. Felsefe profesörü