Şirketlerin kendi kendine yatırım yapma uygulaması yeni değildir ve on yıllardır geleneksel finans piyasasında fiyat istikrarının (veya enflasyonun) temel bir aracı olmuştur. Kripto pazarının gelişimi, büyük ölçüde, geleneksel pazardaki finansal stratejilerin göçü ve benimsenmesiyle bağlantılıdır. Sonuç olarak, merkeziyetsiz varlıkların ihtiyaçlarına uyacak şekilde uygulamaları ve evrimi gerçekleşir.
Fiyat dinamiklerinin türbülansı ve piyasada dolaşan çeşitli token türleri ile ilgili muamma ile blockchain tabanlı projeler, emisyonlarını kontrol etmek ve fiyatları teşvik etmek için iki tür yaklaşım uygulamaya başladı. En popüler iki araç, geri alımlar ve token yakmadır. Ve her iki yaklaşım da esasen aynı amaca hizmet etse de, mekanizmaları ve fiyat etkisi açısından nihai hedefleri farklıdır.
Token Yakma ve Geri Alımlar
Token yakma uygulaması, bir projenin tokenlerinin bir kısmını kalıcı olarak dolaşımdan kaldırması ve onları bir sıfır adresine göndermesi ve esasen onları ortadan kaldırmasıdır. Tokenlerin kendileri ya topluluktan geri satın alınır ya da talep ve arz dinamiklerini değiştirmek ve fiyatı etkilemek için mevcut havuzlardan çıkarılır.
Geri alımlara gelince, uygulama, geleneksel finansta kullanılan geri alımların doğrudan bir türevidir. Özünde, bir geri satın alma, bir proje veya şirketin, sahiplerinden piyasa fiyatından bir miktar token veya hisse geri satın almak için kendi nakit kaynaklarını kullanmasıdır. Geri satın alınan varlıklar daha sonra varlığın cüzdanlarında depolanır, yok edilmez ve hemen dolaşıma geri verilmez.
Geri alım uygulaması, daha sonra kullanmak üzere kendi hisselerinin mülkiyetini korurken, piyasayı canlandırmak ve hisse fiyatlarının değerini yükseltmek isteyen şirketlerin cephaneliğinde önemli bir araçtır. Kripto dünyasında, projelerin topluluktan satın aldığı ve kendi cüzdanlarında sakladığı tokenlerle ilgili uygulama aynıdır.
Geri Alımlar Yatırımcılar İçin İyi mi?
Projelerin geri alımlara başvurmasının nedenleri, ekonomi hesaplamalarındaki hatalar nedeniyle dolaşımdaki token miktarını düşürme ihtiyacı, token fiyatlarını yapay olarak artırma arzusu, spekülasyonu yönlendirme, hype üretimi veya token sahiplerine bir jest yapmak olabilir.
Çoğu zaman, geri satın alma, dahili proje nedenleriyle veya likiditeyi artırmak ve fiyat oynaklığını düşürmek için yapılır. Arz ve talep yasası, düşük arzın uzun vadede fiyatları stabilize etme eğiliminde olduğunu belirtirken, daha büyük hacimlerde kullanılabilir varlıklar, kıtlık ilkesinin olumsuzlanması nedeniyle onlara daha az ilgi gösterilmesine neden olur.
Geri alımların tüm nedenleri eleştiriye tabidir, çünkü bu tür kararların arkasındaki mantıkla ilgili sorular sormaya başlayan toplulukta hemen bir tepki uyandırırlar. Eleştirilerden bağımsız olarak, geri alıma konu olan token sahipleri ya geri alımları tokenlerini satmak için bir fırsat olarak görebilir ya da fiyat artışı beklentisiyle daha fazla satın alıp bir yatırımı ikiye katlamak için bir fırsat olarak da görebilirler.
Geri alımlar ilk olarak Nexo’nun 2020’nin Aralık ayında kendi tokenlerine 12 milyon dolarlık bir geri alım yapacağını duyurmasıyla kripto dünyasında popülerlik kazandı. Bu geri alımının nedeni, proje ekibinin varlıklarının undervalued yani az değer biçilmiş olduğundan emin olmalarıydı. Sonuç olarak, dolaşımdaki proje tokenlerinin miktarını azaltmaya ve böylece piyasa fiyatının hak ettiğini düşündükleri seviyelere ulaşmasına yardımcı olmaya karar verdiler.
Kripto alanındaki geri alımlar, bir şirketin dolaşımdaki varlıklarının miktarını ayarlamak için kullanılan geleneksel finansal piyasadaki benzerlerinin yansıması olarak düşünebiliriz. Bu geri alımların ve token yakımlarının birçok değişik nedenleri olsa da, sonuç genellikle varlığın fiyatında önemli bir artıştır.
- Bu da ilginizi çekebilir: Likitide Havuzu Kavramına Genel Bir Bakış
Kaynak: AAX Academy
Kriptoparalar ve blockchain hakkındaki her türlü sorunuz için telegram kanalımıza davetlisiniz. Kanala katılmak için tıklayınız.