Bu yüzden çay İngiltere'ye geldi ve sisli Albion bugün kesinlikle düşünülemez. İngiliz prensi barındıran Portekizliler, en az on beş yüz yıl boyunca çayın tadını biliyorlardı ve bu arada kahvelerde de aynı şey söylenebilir. Bir süre sonra, Londra Doğu Hindistan Şirketi krala kıymetli bir hediye verdi - 2 pound ve 2 ons çay, o kadar sevildi ki, standartlarımıza göre, 969 çay yapraklarıdır. Ve hafif bir kalple, Ostindianların ikinci adı olan "Honorable Company" yi Çin'den çay ithal etmek için kutsadı.
Deniz “çay yolu” çok uzun ve çok tehlikeliydi. Londra'dan Çin'deki Amoy limanına yolculuk sadece bir buçuk yıl sürdü. Böylece, ilk ürün grubu Amoy'dan Londra'ya yalnızca 1689 yılında geldi. Çay, bozulabilir bir maldır, bu da gemilerin hızını arttırmayı ciddi şekilde düşünmenin gerekli olduğu anlamına gelir. Ek olarak, İngilizlerin Çin ile tekel ticaretine rağmen ciddi rakipleri vardı - gemileri İngilizlerden çok daha hızlı olan Amerikalılar.
Böylece İngiltere ve Amerika arasında aynı sloganla tutulan neredeyse iki yüz yıllık rekabet başladı: "Kim daha hızlı."
Çok daha hızlı bir şekilde 18. yüzyıldan beri durgun olan XVII'nin yerini almak çay işini canlandırdı. Resmi olarak Çin’e yabancılara açık Kanton’un tek limanında demir atmak için sıraya giren onlarca yelkenli pitoresk sıralara koştu. Her ülkenin kendi ustalıkla dekore edilmiş bir ofis binası vardı, arkalarında çay depoları ve boşaltma yerleri vardı.
Daha sonra Çinli sanatçılar, ipek ve porselenlere uçan ulusal bayraklara sahip yüksek gemi direklerini resmetmeyi çok severdi ...
Ancak öyle oldu, Londra Doğu Hindistan Şirketi, ihraç edilen çay için para ödemede ciddi zorluklar yaşadı. Daha sonra İngiliz tüccarlar, Çin’e, o sırada eski İngiliz kolonisi olan Hindistan’dan getirilen afyonla ödeme yapmaya karar verdiler. Ve İngilizlerin Çin'deki afyon satışının 1796'ten bu yana yasaklandığını çok iyi bilmelerini sağlayın, çünkü ticaretten elde ettiğiniz karlar risk almaya devam edecek kadar yüksekti. Bu nedenle, aynı zamanda esasen uyuşturucu satıcısı olan çay alıcılarının acilen, gemilerin hızını arttırmak için, ancak bozulabilir malların teslimatını kısaltmak için değil, aynı zamanda askeri uyuşturucuları kovuşturmadan kurtarmak için de acilen ihtiyaçları vardı. Ne de olsa, yalnızca İngilizlerin kaçakçılık yaptığı afyon ithal etmekle kalmayıp, yabancılara kapalı olan Çin limanlarına yapılan çağrıları da yasakladılar. Buna geri dönerken onları bekleyen korsanları eklemeliyiz. Bütün bunlar, birlikte, temelde İngiltere'ye çabucak ve cezasız bir şekilde bozulabilir malları teslim edebilecek diğer gemileri gerektiriyordu.
Fakat Amerikalıların zaten böyle gemileri vardı. Aslında, çay makası yapımı dönemini başlatan onlardı. 1844'te, Amerikan tersanelerinden iki benzer kesme makinesi başlatıldı - önce Hokua, sonra Rainbow.
Biri elbette bu gemileri kiralayabilir. Ancak 1651'te Oliver Cromwell tarafından kabul edilen Navigasyon Yasası temelinde, İngiliz olmayan gemiler tarafından İngiltere, Asya, Afrika ve Amerika'dan malların taşınması yasaklandı.
Bununla birlikte, bir kez İngilizler, Amerikalılar tarafından 1849'te inşa edilen Oriental clipper'ı kiraladı. Hong Kong’dan İngiltere’ye ... 97 gün sonra geldi! İngiliz denizciler bu geminin güzel kıvrımlarından memnun kaldılar ve daha sonra Blackwall'daki kuru havuzda, gemi yazarları kesme makinesinin tam boyutunu kaldırdılar. En hızlı Fransız gemileriyle aynı şeyi yaptılar. O zamanlar “endüstriyel casusluk” kavramı yoktu, ama İngiliz gemi yapımcılarının yaptıkları tam da buydu, en iyi makaslardan doğru ölçümler aldı. İngilizlerin kendi gemilerinin inşası için eşsiz bir tecrübe biriktirmelerine olanak sağlayan ve yakında dünyanın en iyisi olarak ün kazandı.
Eşi görülmemiş derecede güzel gemiler okyanusa girmeye başladı. Bunlar yelkenli gemi yapımının gerçek şaheserleriydi. 1850’te ilk kırpma makası “Stornoway” ı başlattılar.
Asıl sebep hala ticari bir kazanım olduğundan, çay kesme makinelerinin yarışı kaptandan talep edildi ve denizcilik yasalarının dayanıklılık, cesaret ve derinlemesine bilgi ekibinden talep edildi. Çayın ekimi mevsimsel bir faaliyet olduğundan, kaçınılmaz bir şekilde bu ürünün yüklendiği yerde birçok gemi toplandı ve bazen kesme makinelerinin birinin kaptanı diğerinin yüklenmesinin çoktan tamamlandığını ve römorkörün bu gemiyi denize indirdiğini gördü; belgelerin alınmasını beklemeden, hemen bir rakip peşinde koşmaya başladı.
Çay kesme makinelerinin kaptanları genellikle çok gençti ve görünüşe göre, risk alma olasılıkları çok daha fazladı. Ve çoğu risk almak zorunda kaldı. Sonuçta, gemi denize düştüğü andan itibaren, acımasız fırtınalar, ölü sakinlik şeritleri, sürgünler ve resifler, korsanlar - bedava çaydan kâr sevenler ve en önemlisi - yarışmacılar onu sıraya dizdi. Saç kesme makinelerinin yapımı 1870'ta durdu, uzun süre yüzmesine rağmen ... En ünlü makaslardan biri Cutty Sark. Bu isim, balad Robert Burns'ün kahramanına, kısa bir gömleğe, genç bir cadıya ("Cutty Sark" - Scotch'tan çevrilmiş kısa bir gömlek) şerefine, kahramanın peşinde koşarken atının kuyruğunu yırttı. Saç kesme makinesinin burun figürünün elinde at kuyruğu olan yarı çıplak bir kadın olmasının nedeni budur.
Ancak cadı, saç kesme makinesine özel bir zafer getirmedi - gemi bir çay dolusu ilk gelemedi. Ve 1872'te Cutty Sark, Thermopylae ile yarış sonunda en geç 7 gününe kadar sürdü ve direksiyon simidi tüylerini yitirdi. 53 için bu geminin aktif ticaret ömrü üç kez vatandaşlığı ve adını dört kez değiştirdi. Ve bir kez daha İngiltere'ye döndü, başka bir yere gitmemek için.
Çay makası dönemi, ilk buharlama makinesi ile değiştirildiklerinde sona erdi. Denize kara duman dumanı altında giren, ticari girişimi ele geçiren ve çok daha karlı yapan onlardı.