ŞİİRDE AHENK (SES VE RİTİM) UNSURLARI
Şiirde ahengi sağlayan unsurlar; ölçü, kafiye, redif, aliterasyon, asonans, kelime tekrarıdır. Bunların yanında söyleyiş, vurgu ve tonlama, şiirin etkili olmasını sağlayan unsurlardandır.
A- SÖYLEYİŞ: Vurgu ve tonlamalar sayesinde temayı sesle sezdirecek hale getirmedir. Çünkü insan yaptığı vurgu ve tonlamalarla bütün duygularını anlatabilir. Biz söyleyiş tarzından o kişinin sevinçli mi, üzüntülü mü, heyecanlı mı, öfkeli mi olduğunu anlarız.
VURGU, kelimelerde genellikle son hecenin veya cümlelerde bazı sözcüklerin daha baskılı söylenmesidir.
TONLAMA ise cümlenin söylenişi sırasında sesi anlama göre düzenlemedir.
B- ÖLÇÜ (VEZİN):
Dizelerdeki hecelerin sayılarının ya da uzunluk kısalıklarının düzenli biçimde sıralanması temeline dayanan uyuma ölçü (vezin) denir.
Türk edebiyatında hece ölçüsü, aruz ölçüsü ve serbest ölçü olmak üzere üç çeşit ölçü (vezin) kullanılmıştır.