1619'dan itibaren, Afrikalı erkekler, kadınlar ve çocuklar anavatanlarından kaçırıldı ve köle olarak esarette zorluklarla dolu bir hayata katlanmak için acımasız koşullarda Amerikan kolonilerine gönderildi. Uluslararası köle ticareti 1808'de yasaklanırken, 1800'lü yıllar boyunca Amerika'da, özellikle güney eyaletlerinde kölelik 1860'a kadar dört milyon köleleştirilmiş erkek, kadın ve çocukla devam etti. İç Savaşta 620.000 Amerikalının ölümü ve nihayet 1865'te köleliğin kaldırılması için yapılan 13. değişiklik. Kölelik, Amerika hikayesinin ayrılmaz bir parçasıdır ve bugün toplumumuzu hala etkileyen ırkçılıktan kaynaklanmaktadır.
Kölelik, bir kimsenin başka bir kişiye mülk olarak sahip olmasının ve bir insan olarak haklarını inkar etmenin acımasız ve ahlaksız halidir. 1619'da ilk köleleştirilmiş Afrikalılar, Amerika'daki kölelik kurumunun 246 yılının başlangıcını işaret ederek Jamestown, Virginia'ya getirildi. Ancak, Avrupalı sömürgecilerin gelişiyle yerli halkların köleleştirilmesiyle başladığı için, şu anda Amerika Birleşik Devletleri olan yerin her yerinde çok daha uzun süredir kölelik vardı. Önceden tarihlenen Afrika köleliği, Karayipler'deki yerli halklar, 1492'de Columbus ve İspanyol fatihler tarafından köleleştirildi. İspanyollar, Fransızlar, Hollandalılar, İngilizler ve Ruslar gibi Avrupalı sömürgeciler, şimdi olduğu gibi, Alaska , Kaliforniya gibi yerlerde yerli halkları köleleştirdi. Güneybatı , New England , Karayipler ve Güneydoğu.
Nitekim kölelik, insanlığın başlangıcından beri hemen hemen her medeniyette tüm dünyada var olmuştur. Köleliğin günahı kesinlikle Amerika'ya özgü değildir. Ancak, Amerika tarihinin yeniden anlatılması çoğu zaman aşırı basitleştirilmiştir. Kurucular, yurttaşlarına atalarından daha fazla özgürlük tanıyan yeni bir hükümet biçimi, dünyaya ilham verecek bir demokrasi yarattı. Yine de, Thomas Jefferson 1776'da "Bütün insanlar eşit yaratılmıştır" diye yazdığı zaman, ülkede yarım milyon insan köleleştirildi. "Bütün erkekler (ve kadınlar) eşit yaratılmıştır" inancına gerçekten uyan bir toplum yaratmak için, tarihimizin gerçek kapsamıyla, pozitiflerle, olumsuzlarla, doğrularla ve iğrençlerle yüzleşmemiz gerekir. ve aradaki her şey. Geçmişle uzlaşana kadar geleceğini değiştiremezsin. Bu nedenle, köleliğin gerçekliğini öğretmek, yalnızca Amerika'nın hikayesini tam olarak anlamak için önemli değil, gelecek nesiller için daha adil bir toplum yaratmamız için bize ilham verecektir.
Başka bir insanı köleleştirmenin ve uygulamayı bu kadar uzun süre devam ettirmenin amacı, para kazanmak ve beyaz toprak sahiplerini iktidar konumunda tutan bir hiyerarşi sistemi yaratmaktı. Köleleştirilmiş insanların insan hakları yoktu. Özgürlük olasılığı olmadan satın alınabilir, satılabilir veya miras alınabilir. Dövülebilirler, işkence görebilirler ve köleleştirenler hiçbir cezayla karşılaşmazdı. Aileler, annelerin, babaların ve çocukların bir daha asla birbirlerini görmeyecekleri farklı kölelere satılmasıyla parçalandı. Amerikan kolonileri ve daha sonra Amerika Birleşik Devletleri, yaklaşık 250 yıl boyunca köleliği koruyan, kurumsallaştıran ve sürdüren yasalar yarattı. Köleleştirmenin ırka dayalı olmasını sağlayan yasalar yarattılar. Kölelik kurumu, yanlış ve ırkçı beyaz üstünlüğü fikrine dayanmaktadır. İnsanların ırka dayalı haklarını reddetmenin bir yöntemiydi ve beyaz Hıristiyan erkeklerin nihai iktidar konumunda kalmalarını sağladı. Beyaz üstünlüğüne dair bu iğrenç ve yanlış inançların tarihi ve yarattıkları adaletsizlik bugün toplumumuzu olumsuz etkilemeye devam ediyor.
Köleleştirilen insanlar, çeşitli farklı kapasitelerde çalışmaya zorlandı. Şeker, pamuk ve tütün tarlalarında ekim ve hasat gibi yıpratıcı işler yapıyorlardı. Ayrıca evlerde, dükkanlarda ve fabrikalarda çalışıyor olabilirler. Tüm köleleştirilmiş insanlar, görevleri ne olursa olsun, güneşten aşağıya veya daha uzun süre ve ücretsiz olarak çalıştılar. Yeterince hızlı çalışmazlarsa onları yenebilecek köleleştiriciler veya görev üstatları tarafından denetleniyorlardı. Kırbaçlar, dayaklar ve damgalamalar sadece fiziksel olarak sakatlanmakla kalmadı, aynı zamanda insanları köleleştirirken duygusal ve ruhsal olarak da yaralandı.
Kölelik, tarım ekonomisi nedeniyle Güney'de daha yerleşmiş olsa da, her kolonide mevcuttu ve hem Güney hem de Kuzey, kölelikten ve köle ticaretinden maddi olarak kazanç sağladı. Kolonilerdeki ekonomik büyümenin büyük itici güçleriydi. Köleleştirilmiş insanların sırtından servet kazanan sadece Güney plantasyon sahipleri değildi. Plantasyon arazisine yatırım yapanlar da Kuzeyli bankacılar, köleleştirilmiş halkın “mülkünü” sigortalayan Kuzey sigorta şirketleri, Güney'de toplanan pamuğu kullanarak Kuzey'de sanayi devrimini başlatan pamuklu tekstil fabrikaları ve tüccarlar ve nakliyecilerdi. endüstri. Tüm bu endüstriler ve biriktirdikleri servet, köleliğin kötülüğüyle ayrılmaz bir şekilde bağlantılıydı. Mahsullerin yanı sıra, köleleştirilmiş insanların satın alınması, satılması ve miras alınması güney ekonomisinin büyük bir bölümünü oluşturuyordu.
Kölelik tarihi boyunca, ona karşı çıkan, ahlaki ve etik açıdan yanlış ve adaletsiz olduğuna inanan insanlar vardı. Köleleştirilmiş insanlar köleleştirilmekten nefret ediyorlardı, özgürlükleri için savaşıyorlardı ve köleleştirenlere çeşitli şekillerde direndiler. Nat Turner'ınki gibi silahlı isyanlar ya da Yeraltı Demiryolu üzerinden kaçışlar, kasıtlı olarak bir işi yanlış yapmak veya aletleri kırmak gibi küçük meydan okuma eylemlerine ek olarak vardı. İnsanlar köleleştirenlerine meydan okuyabilir ve gizlice okumayı ve yazmayı öğrenebilir veya gizli kiliselerde ibadet edebilir. Kölelik döneminde, Afrikalı Amerikalılar yenilerini yaratırken Afrika kültürel geleneklerini korumaya devam ettiler. Aileler oluşturmak, hayallerini ve üzüntülerini ifade etmek için sanat, yemek, müzik yaratmak ve inanca güvenmek, kimliklerini korumanın ve köleliğin insanlıktan çıkarılmasına direnmenin yollarıydı. Spiritüeller, gospel, blues ve caz gibi müzik ve sanat formlarının tümü köleleştirilmiş Afrikalıların müziğinden gelişti. Afrikalı Amerikalıların ortak kültürümüze ve tarihimize katkıları abartılamaz. Afro-Amerikan tarihi, Amerikan tarihidir.
Köleliğe karşı diğer direniş biçimleri, köleliği örgütleyen ve ona karşı konuşan ve onu yasadışı yapmak için çalışan hem beyaz hem de siyah kölelik karşıtılardan geldi. Amerika Birleşik Krallık'tan bağımsızlığını ilan ettikten sonra, Vermont 1777'de köleliği yasaklayan ilk eyalet oldu. Diğer birçok kuzey eyaleti de aynı şeyi yaptı. Quakerlar, kölelik karşıtı inançlarını ilk dile getiren kişilerdi. İlk kölelik karşıtı toplum, Philadelphia'da Pennsylvania Quakers tarafından 1775 yılında kuruldu. Thomas Jefferson gibi bazı kişiler, uygulamaya aktif olarak katılırken aynı zamanda onu kınadılar. Bağımsızlık Bildirgesi'nin yazarı, kurucu bir baba ve yaşamı boyunca 600'den fazla insanı köleleştiren bir köleleştiren Jefferson, kurum hakkında şunları yazdı: ne onu tutsun ne de güvenle gitmesine izin ver. Bir ölçekte adalet, diğerinde kendini korumak. " Adaletin mevcut sistemin korunmasıyla çeliştiği gerçeği İç Savaş ile sonuçlandı.
1860'a gelindiğinde Amerika Birleşik Devletleri'nde dört milyon köleleştirilmiş insan vardı ve bunlar Güney nüfusunun üçte birini oluşturuyordu. Köleliğin kaldırılıp sürdürülmeyeceği konusundaki anlaşmazlıklar o kadar güçlendi ki, 11 eyalet Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrılarak kendi ülkelerini, Konfederasyonu oluşturdu ve bu da İç Savaş ile sonuçlandı. Kuzey ile Güney arasında savaş, 1861'den 1865'e kadar sürdü. Konfederasyonun anayasası ve ayrılan devletlerin her ayrılma belgesinde, ayrılmanın ana sebebinin kölelik uygulamasına devam edilmesi olduğu belirtildi. İç Savaştan sonra, Birliğin galip gelmesiyle, 13'üncü Değişiklik 1865'te kabul edildi. ABD Anayasası'ndaki bu değişiklik resmi olarak kölelik kurumunu yasakladı. Bu zafere rağmen, eskiden köleleştirilmiş insanlar hala birçok engelle karşı karşıya kaldılar. Irkçılık, Siyah topluluklara yönelik terörizm ve siyasi ve ekonomik eşitsizlik, yüz yıl sonra 1960'ların Sivil Haklar hareketine yol açtı. Ulusumuz hala köleliğin mirasıyla mücadele ediyor ve eşitsizliğin zorluklarıyla yüzleşmeye devam ediyor. Mücadele geçmişin ve günümüzün haksızlıklarının üstesinden gelmeye devam ediyor.
Yaklaşık 100.000 köleleştirilmiş insan, Yeraltı Demiryolunu kullanarak köleleştiricilerinden kaçtı. Çoğu kuzeydeki özgür eyaletlere ve Kanada'ya kaçarken, bazıları Meksika'ya kaçtı.
Yeraltı Demiryolu gerçek bir demiryolu değildi. Bu, köleleştirilmiş insanları özgür kuzeye ve Kanada'ya özgürce kaçmak için güvenli evler, saklanma yerleri ve rotalardan oluşan bir ağdı. Güzergahları tanımlamak için kullanılan terimler, farklı şeyler ifade etmek için demiryolu terimlerini kullanan gizli bir koddu. Örneğin:
|Kod Kelimeleri||Anlam|
|Yolcular, bagaj ve kargo||Köleleştirilmiş insanlar kaçmaya çalışıyor|
|İletkenler, operatörler veya mühendisler||Kaçak köleleştiren insanlara özgürlüğe giden kaçış yollarında yardım eden Harriet Tubman gibi rehberler.|
|İstasyonlar veya Depolar||Yerleri, buluşma noktalarını veya güvenli evleri gizlemek|
|Hissedarlar||Esirlerinden kaçan köleleştirilmiş insanlara para, yiyecek, barınak ve kıyafet sağlayanlar|
|Bilet Acenteleri||Kaçışları organize eden ve koordine eden insanlar|
|Patty silindirleri veya çeltik silindirleri||Köleleştirilmiş köleleştirilmiş insanları geri almakla suçlanan köleleştiricilerin ajanları|
|İstasyon yöneticileri||Güvenli ev sahipleri, köleleştirilmiş insanları kaçış yollarında saklamak istiyordu.|
Bu etkinliklerde öğrenciler kökenlerini ve köleliği yüzlerce yıldır yerinde tutan yasaları inceleyerek Amerika'daki kölelik kurumunu öğrenecekler. Ayrıca köleleştirilmiş insanların, hayatlarının nasıl olduğunu ve köleleştirenlere nasıl direnmeye çalıştıklarının samimi bir portresini de alacaklar.
Bu etkinliklerden ve ders planlarından bazıları daha büyük öğrenciler için tasarlanmıştır, ancak öğretmenler için harika kaynaklar görevi görebilir ve etkinlikler ilkokul öğrencilerinin ihtiyaçlarına uyacak şekilde uyarlanabilir.