Editöre:
“İran, Katil Kampanyasını Hissedecek mi?” Bret Stephens (sütun, 24 Ağustos):
Bay Stephens, İran hükümetinin yalnızca olmasa da öncelikle dünyanın birçok yerine yaydığı “öldürücü dokunaçlar” temelinde anlaşılması gerektiğini savunuyor. Bu iddiaya dayanarak Bay Stephens, İran’la yeni bir nükleer anlaşma yapılmaması gerektiği, çünkü İran’ın “kırmızı ışıkta durmadığı”, geçmişte “hile yapmanın yollarını bulduğu” ve “yaptırımların kaldırılması” sonucuna varıyor. finansal bir bolluk sağlayacaktır.”
Hem İran hükümetini nitelendirmesi hem de bundan çıkardığı sonuçlar şüpheli. İran hükümetinin insan hakları ihlalleri mazur görülemez, ancak bunlar İran’ın nükleer silah sahibi olmasını engellemek için anlaşma yapmamak için de sebep değil. Aynı zamanda benzersiz değiller ve bu konuda İran’ın seçilmesi (örneğin Suudi Arabistan veya İsrail’in aksine) argümanın zayıflığını ortaya koyuyor.
En önemlisi, Bay Stephens, öne sürdüğü argümana karşı argümanı destekleyen en bariz kanıtları görmezden geliyor: Eğer İran önceki nükleer anlaşmaya uyduysa, o zaman neden yeni bir anlaşmaya uyması olası olmasın?
Annie Tracy Samuel
Chattanooga, Ten.
Yazar, Chattanooga’daki Tennessee Üniversitesi’nde Orta Doğu Tarihi doçenti ve “İran-Irak Savaşı’nın Bitmemiş Tarihi: İnanç, Ateş Gücü ve İran’ın Devrim Muhafızları” kitabının yazarıdır.
Editöre:
Sadece birkaç ay önce, Dışişleri Bakanı Antony Blinken, İran’ın nükleer bomba için yeterli bölünebilir malzemeye sahip olmaktan birkaç hafta uzakta olduğunu söyledi. Şimdi geleneksel bilgelik, zaten yeterli malzemeye sahip olduğu, yani bir anlaşmanın yaptırımların hafifletilmesi şeklinde bir hediye olacağı anlamına geliyor.