Çiçeğe hiç bir itirazım yok. Olamaz da zaten. Daima gözümü gönlümü şenlendirirler. Hele bazı çiçekler var ki, ölürüm. Laleler, sümbüller, nergis, iris, kala. Aslında hep bahar çiçekleri. Mesela bir ranunculus/erengül beni benden alır. Bir çiçeği tek geç deseler, erengül olur tercihim. Tıpkı tek bir sebzeyi tek geç deseler tereddütsüz enginar diyeceğim gibi.
Çiçeklere her ne kadar bayılsam da, süs konusunda sebzeleri atlayamam. Dalı üstünde gelmiş limona, çatlayacakmış gibi duran narlara, boğum boğum balkabaklarına, parlak kırmızılarıyla acı biber demetlerine hayır demem mümkün değil. Mevsimine göre ayvaları ya da enginarları küfesiyle vitrine koyarım; yılbaşı üstü Hristiyanlar'ın “horn of plenty” dedikleri, bolluğu bereketi temsil eden düzenlemeyi muhakkak kestane, nar ve cevizi bir arada kullanarak yaparım. Paskalya zamanı sepet sepet yumurtayı atlamam. Meyve ve sebzeleri bazen tek başına bazen de başka çiçeklerle bir arada severim. Kala ile enginar gibi. Vitrine dekor yaparım, büfe üstüne ‘centerpiece', masalara küçük vazolar.
- Şemsa Denizsel (Kantin)
www.kulaktandolmatarifler.com