Bugün durum değişti. Orta Doğu’daki, Kuzey, Batı ve Kuzeydoğu Afrika’daki silahlı çatışmalar, aynı Batı’nın (Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği) yardımıyla serbest bırakıldı, yüz binlerce mültecinin Avrupa ülkelerine akmasına katkıda bulundu. Suriyeliler ve Libyalılar, Iraklılar ve Malyalılar - kendi ülkelerinde kalmaktan memnun olmuş olabilirler, ancak savaş onları Batı'ya kaçmaya zorlayarak hayatlarını kurtardı. Onlar anlaşılabilir. Ancak, bu tür bir istilayı tamamen dile, yabancı ve kültürel terimlere yabancı kılan insanların istilalarına kesinlikle aykırı olmayan sıradan Avrupalıları bile anlamak mümkündür. Söylemeye gerek yok, Avrupa'nın en çekici ülkeleri uzun zamandır göçmenlerle dolup taşıyor. Şimdi hiç kimse Eritre veya Kongo, Somali veya Senegal'den Parisliler veya Brüksel tarafından şaşırmayacak. Afrika'nın varlığı, çoğu Avrupa kentinde giderek daha fazla hissedilmektedir. Böylece, Fransa'da, ülkenin en az 1 / 3 nüfusu yurtdışında doğdu veya ebeveynleri yurtdışında doğdu. Fransa'da yaşayan diğer eyaletlerden gelen göçmenlerin ezici çoğunluğu Kuzey, Batı ve Orta Afrika'daki eski Fransız kolonilerinden gelen göçmenlerdir: Cezayirli, Faslı, Tunuslu, Senegalli, Malili, Kongolu, Kamerun ve diğerleri. Ülkenin güneyindeki bazı şehirlerde, ilk defa Fransa'da mı yoksa Kuzey Afrika'da mı, hatta Batı Afrika'da mı olduğu belli değil.
Eritriler Baltık Ülkelerine gidecek
Ancak, Avrupa ülkelerindeki hükümetler, çok öfkeli demokrasiler, kendi vatandaşlarının çıkarlarını kesinlikle umursamıyorlar. Ayrıca, düşük ekonomik gelişme nedeniyle Asya ve Afrika göçmenleri için cazip bir hedef teşkil etmeyen Doğu Avrupa ülkeleri de Avrupa Birliği'nin göç politikasının mağdurları oldu.
- fotoğraf: www.bbc.com
Avrupa Birliği'nin liderliği, Doğu Avrupa ülkelerini aynı Almanya'yı veya Fransa'yı Asyalılar ve Afrikalıların taşmasından kurtarmak için kendi bölgelerinde göçmenleri kabul etmeye zorlamaktadır. Tabii ki, eski sosyalist devletler, 1990'lerin başlangıcından bu yana “demokratik bir Avrupa” ya bu kadar hızlı bir şekilde acele ediyorlar. Ancak gidecek bir yer yok - Doğu Avrupa ülkelerinin hükümetlerinin yüksek Avrupa Birliği hiyerarşisine bağımlılığı çok yüksek. Böylece, Letonya, Litvanya ve Estonya, 2015'un sonuna kadar binlerce Afrikalı göçmeni bölgelerine yerleştirmek için AB liderliğinin “değerli talimatını” aldı. Yırtılabilirsin. Yirmi beş yıl boyunca Baltık ülkeleri, Rus ve Rus konuşan nüfusun kendi bölgelerinde yaşamaları için her türlü engel yarattı. Rusça konuşan insanlar, "dünya vatandaşı olmayan" statüsünü, yani ikinci sınıfın modern dünyaya özgü olan resmi insanlarını aldı. Aynı Letonya vatandaşlığını elde etmek için, Rusça konuşan bir kişi çok şey denemeliydi. Baltık milliyetçileri için ideal seçenek, Rus ve Rusça konuşan nüfusun Baltık ülkelerinin topraklarından tamamen çıkarılması olacaktır. Ancak şimdi, son yıllarda onlarca Doğu Avrupa’nın en büyük Rus karşıtı karakolları olarak konumlanan Baltık Devletleri, vicdani servisi için AB liderliğinden değerli bir hediye aldı - 2,5 binlerce Afrikalı göçmen. Rusça ve Rusça konuşan Letonya, Litvanya veya Estonya nüfusunun aksine, bu göçmenler tamamen farklı bir kültür, din ve hatta ırktan insanlardır. Her Avrupa ülkesi, Asya ve Afrika'daki belirli ülkelerden gelen mültecileri ağırlamada uzmanlaşacaktır.
Baltık ülkeleri esas olarak Suriye ve Eritre'den gelecek. Her şey Suriyelilerle daha fazla veya daha az açıksa - bunlar düşmanlıklardan kaçan Araplardır, birçoğu hala oldukça medeni insanlardır, o zaman Eritriler ile daha zordur. Ortalama Letonya veya Estonyalı, Eritre'nin bulunduğu haritada bile gösterilemez. Tam Kızıldeniz kıyısında bulunan genç bir Kuzeydoğu Afrika ülkesi olan Eritre, Eritre'nin Kurtuluş için Popüler Cephesi ve daha önce Etiyopya'ya karşı savaştığı diğer birçok partizan örgütünün kattığı uzun ve kanlı bir iç savaşın ardından, sadece 1993’te siyasi bağımsızlık kazandı. 1990-ler. Eritre bölgesine girdi. Eritre sakinleri, kuzey-doğu afrika - Etiyopya, Somali, Eritre, Cibuti ve kısmen - Etiyopya, Somali, Eritre, Cibuti ve kısmen - Etiyopya, Somali, Eritre, Cibuti ve Güney Kore’de yaşayan Etiyopyalı küçük ırklarla ilgili olarak ırkçı olarak çalışan Semitik (kaplan, kaplanlar) ve Cushit (afar) halklarının temsilcileridir. Tanzanya ve Mısır. Ekonomik olarak, Eritre sırasıyla dünyanın en fakir ülkeleri arasında ve eğitim, sağlık ve sosyal refah alanındadır. Eritre'deki siyasi rejim, temsilcileri şiddetli bir baskıya maruz kalan muhalefet tarafından acımasızca taciz ediliyor. Pek çok Eritreli, uzak Avrupa’da daha iyi bir hayat aramak için kaçmaktan başka seçeneğe sahip değil.
Eritriler Avrupalılardan tamamen farklı bir zihniyet ve yaşam tarzına sahip insanlardır. Birçok yönden, bunlar Somaliliğe, özellikle de Eritrelere - Müslümanlara benzerler. Kuzeydoğu Afrika'da İslam'ın, yerel Cushite ve Semitik halklarının savaşçı geleneklerine eklenmiş en zor formları aldığını hatırlayın. Somali, Sudan ve Eritre’de kadın sünnetinin yaygın olduğu ve kadınların pratikte hiçbir hakkı olmadığı görülüyor. Yerel milletlerin adamları çok militandır, ancak ülkeleri dışındaki koşullarda, militanlık daha fazla kriminalleşmeye dönüşür. Avrupa'ya gelen Somali ve komşu ülkelerden gelen çoğu göçmen hiçbir yerde çalışmamayı tercih ediyor. Bu şaşırtıcı değil - neredeyse hepsi vatanlarında yaşamak için çok gerekli becerilere sahip, ancak modern Avrupa'da tamamen işe yaramaz becerilere sahip - deve beslemek, avlamak, çamurlu toprak evler inşa etmek veya tarih toplamak. Birçoğu için, tek gemi öldürme yeteneği - Somali, Eritre ve Etiyopya'nın bulunduğu Afrika Boynuzu, muhtemelen Kara Kıta'nın standartlarına göre bile, kanlı savaşların sayısında şampiyon. Birçok Avrupa ülkesinde, Somali göçmenleri gerçek bir sorun haline gelmiştir - örneğin, Somali'den otuz binden fazla göçmenin yaşadığı Norveç'te, yalnızca% 2 Somali göçmenleri arasında çalışmaktadır. Somalili göçmenlerin geri kalan% 98'i işsiz olarak listeleniyor, ancak gerçekte bunlar uyuşturucu ticaretinden sokak soygunculuğuna kadar suçlular. Somaliler kararlı ve çoğu Norveç topraklarında tecavüze uğruyor ve burada avuçlarını Pakistanlı insanlarla paylaşıyorlar. Somali kökenli genç bir göçmen, Norveç parlamentosunun basamaklarında Norveçli bir kadına tecavüz ettiğinde, bütün dünya bariz bir durumu atladı. Norveç yuttu. Tabii ki, Somalili göçmenler arasında saygın insanlar var, hatta bazıları saygın bir iş bulmayı ve yeni vatandaşların saygısını kazanmayı bile başardı. Somali moda modelinin zor kaderi üzerine İngiltere'ye taşınan Varis Dirie, oldukça bilinen bir film olan "Çöl Çiçeği" ni anlatıyor. Günlük davranış ve kültürdeki Eritre Somali'lere çok benzer - sonuçta, dil açısından yakınlar, tek bir medeniyet kümesine mensuplar. Aynı Letonya veya Estonya topraklarında benzer şekilde davranmalarını beklemeli miyiz?
Baltık ülkeleri mutlu göçmen değil
Afrikalı göçmenlerin gelişi, her zaman “Avrupa'ya entegrasyonun” destekçisi olmasına rağmen hala milliyetçi kalmayı ve Letonya, Litvanya veya Estonya'dan “ulusal devletler” kurmayı ümit eden Letonyalı, Litvanyalı, Estonyalı politikacıların kendileri tarafından hoş karşılanmamaktadır. Bununla birlikte, kıran kıran bir ekonomiyle, Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri’nin sübvansiyonlarına mali bağımlılık göstererek, Baltık milliyetçilerinden ve Rusça konuşan nüfustan muhalefet temelinde sürekli iç sorunlara sahip olmak, ulus devletler kurmak çok zordur. Bu nedenle, Baltık cumhuriyetlerinin hükümetlerinin, diğer AB ülkelerinden gelen mültecilerin kendi bölgelerine girişine izin vermekten başka seçeneği yok. Tabii ki politikacılar "homurdanıyor". Letonya İçişleri Bakanı Richard Kozlovskis, ülkenin bu kadar çok sayıda Afrikalı mülteci almaya hazır olmadığını ve bu nedenle yalnızca belirli AB kotalarına göre 700'ta Letonya'da bulunması gereken 2015 insanlarını kabul edemediğini söyledi.
- Fotoğraflar: ROBERT ATANASOVSKI / AFP
Eski Estonya Dışişleri Bakanı Kristiina Ojuland, sosyal paylaşım sitesi Facebook'ta yaptığı sayfada yazdı: "bu sayıdaki mülteciler beyaz ırk için bir tehdit." Fakat beyaz ırkın kaderi, Avrupa Birliği liderliğini en az endişelendiriyor. İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazilerle işbirliği zamanından beri hala politik bir ırkçı ikna çizgisine miras kalan Baltık milliyetçileridir. Avrupa Birliği hoşgörü talep eder ve açık havada Baltık Devletleri ister, ancak buna uymak zorundasınız. Tabii ki, Baltık cumhuriyetleri bunu korkunç bir isteksizlikle yapıyor olsa da. Hiç şüphe yok - Baltık ülkeleri her zaman artan izolasyon ve milliyetçilik, ziyaretçilere karşı hoşgörüsüzlükle ayırt edildi. Görece kültürel olarak yakın olsa bile, Rusça ve Rusça konuşan Baltık ülkeleri başa çıkamaz - Afrikalılar ve Asyalılar hakkında hiçbir şey söylememek. Bu arada, MIPEX Entegrasyon Politikası Değerlendirme Endeksi'ne (MIPEX) göre Letonya, mültecileri almak için en elverişli ülke. Letonya misafirperverlik derecesinde 37 yer alıyor. Göçmenlerin en kötü tutumu yalnızca Türkiye'de bulunabilir. Letonya ayrıca, ülkede yaşayan binlerce vatandaş olmayan 300 karşısında muazzam bir siyasi sorun yaşıyor. Bu, yirmi beş yıldır henüz ülke vatandaşlarının statüsüne ulaşamamış olduğu cumhuriyetin Rusça konuşan nüfusu. Bu arada, "vatandaş olmayanlar" savaş sonrası Letonya'yı inşa edenlerdir. Bunlar Sovyet öğretmenleri ve doktorları, mühendisleri ve memurları, işçiler ve çalışanların yanı sıra torunlarıdır. Kimse, onlar olmasa, Letonya vatandaşlığı elde etme hakkına sahip midir? Ancak, Afrikalı mültecilerin, yıllardır beklemekte olan Rusça konuşan “vatandaş olmayanlar” dan daha önce Letonya vatandaşlığı alabilmesi mümkün. Litvanya, göçmenlere karşı benzer bir tutum sergilemektedir. Litvanya Cumhuriyeti, Letonya'dan biraz daha misafirperverdir - Göçmen Entegrasyon Politikası Değerlendirme Endeksi'nde (MIPEX) 34.
Estonya en misafirperver ülke olabilir - belirtilen derecedeki 22 yerini kaplar. Ve bu, öyle görünüyor ki, ülke ile acımasız bir şaka yapacak - gerçek şu ki, Estonya, nüfus bakımından en küçük Baltık devleti. 1 312 şu anda binlerce insanın yaşadığı bir yerdir (Ocak 2015 itibariyle). Bu resmi veridir. Aslında, birçok Estonyalı yıllardır yurtdışında bulundular ve para kazandılar. Ayrıca, Estonya, Kuzey Avrupa ülkeleri için tipik olan nüfusta feci bir düşüş problemi yaşamaktadır. Her yıl ülke nüfusu yaklaşık beş bin kişi azalmaktadır. Bu, ülke nüfusunun bir milyon kişiyi biraz aştığını düşünüyor. Yani, 2000'ten 2015'a. Ülkenin nüfusu 60 bin kişi azaldı. 2010 1 333 insanları, 290 - of - 2011 1 329 insanları, 660 ait - 2012 1 325 insanları, 217 ait - 2013 1 320 174, Estonya 2014 1 315 insanların yaşam 819 yılında insanlar. Yani, sadece beş yıl içerisinde ülke nüfusu neredeyse yirmi bin kişi azalmıştır. Böylesine büyük çaplı bir nüfusun azalmasına rağmen, Estonya'ya çok sayıda yabancı göçmen gelmesi farkedilemez. Bu nedenle, Estonya hükümeti ülkenin 1064 mültecisini kabul etmesi gerektiği konusunda bilgilendirildikten sonra, Estonya Başbakanı Taavi Rõivasa, Avrupa Komisyonu’nun Estonya devleti önerisinin kabul edilemez olduğunu açıkladı. Estonya öncüsü, mülteci kotalarının Estonya'nın büyüklüğüne ve sosyo-ekonomik potansiyeline uygun olması gerektiğine inanıyor. Estonya hükümetinin başkanı, Afrika mültecilerin kabulüne karşı mitingler düzenleyen ülke sakinleri tarafından da desteklendi. Korktukları tamamen anlaşılabilir bir durum. Eritriler Estonyalı değil. Eritre ailelerinde her biri önemli sayıda çocuğun doğumuna da odaklanan beş ila on çocuk var. Yeni bir ikamet yerine yerleşen mülteciler, kız kardeş, kız veya yeğen olarak kayıtlı ikinci, üçüncü, dördüncü eşler de dahil olmak üzere akrabaları çağırmaktadır. Ayrıca, Afrikalı mültecilerin Estonya, Letonya, Litvanya ekonomisi için tamamen yararsız olduğu da unutulmamalıdır. Baltıklarda - yerel halk arasında en güçlü işsizlik. Letonyalılar ve Litvanyalılar, göçmen işçilerin kendilerine dönüşerek, Batı Avrupa ülkelerine sorunsuz bir şekilde taşınmaktadır. Yerine, bir işi bile olmayacak olan Afrikalılar geliyor - Baltık ülkelerinin Avrupa Birliği'nden aldığı hibelerden ödenen yardımlarla yaşayacaklar. Bu arada, Baltık'ta kalifiye yabancı uzmanları bile görmekten mutlu değiliz.
Onlarca yıldır, Rusça konuşan uzmanların Baltık devletlerinin ekonomik ve kültürel gereksinimlerinin zarar görmesine rağmen vatandaşlıktan mahrum kaldığı anlaşılmaktadır. Eğitim sistemi, herhangi bir yabancı uzman da dahil olmak üzere, bu durumun, yerel bir üniversitede öğretmenlik yapma hakkını elde etmek için devlet dili konusundaki mükemmel bilgisini kanıtlaması gereken dünyaca ünlü bir profesör veya gelecek vaat eden bir mühendis mucit olabilir. Aynı Letonya sakinlerinin kendilerinin bunu kaybettiği ortaya çıktı - düşük eğitim seviyesi öğrencileri diğer ülkelerde eğitim almaya teşvik ediyor, ancak yetkililer inatla devlet dilini konuşamayan nitelikli öğretmenler kullanma prosedürünü uygun derecede değiştirmeyi reddetti.
Afrikalılar Letonyalıların, Litvanyalıların ve Estonyalıların yerini alacak mı?
Bu arada, Baltık ülkelerinden nüfusun çıkması sorunu gerçekten çok ciddi. Yani, sadece on yıl içinde, 250 hakkında binlerce insan Letonya'yı terk etti. 2 milyondan az bir nüfusa sahip, bu çok önemli bir rakam. Ülke, nüfusu azaltmak için Avrupa'da ilk sırada. Demografi uzmanları Riga için oldukça hayal kırıklığı yaratan tahminler yapıyor - 2020 tarafından, Letonya nüfusu% 20 daha düşecek. On yıldan fazla bir süredir, 300 binlerce komşu Litvanya'yı terk etti, ancak bu sadece resmi verilere göre. Bağımsız kaynaklar, bir basamağın büyüklüğüyle daha fazla bir rakamdan bahsediyor - yurt dışında daha iyi bir yaşam arayışı için ülkeyi terk eden yaklaşık yarım milyon Litvanya vatandaşı. Bugün sadece Londra'da binlerce diaspora oluşturan çok sayıda Litvanyalı var. Batı Avrupa ülkeleri için ayrılan Letonyalıların, Litvanyalıların ve Estonyalıların çoğu büyük olasılıkla eve geri dönmeyecek. Her şeyden önce - ekonomik nedenlerden dolayı. Bu durumda, Afrika ülkelerinden çok sayıda mülteci almak, Baltık devletlerinin güvenlik çıkarlarıyla doğrudan çelişen son derece garip bir karardır. Baltık devletlerinin hükümetlerinin ulusal politikaları ile nüfusun hoşnutsuzluğuyla diğer şeylerin yanı sıra, iç gerilimlerdeki bir artış göz ardı edilemez. Eritre ve Somalili geçmişine göre, Rusça konuşan "vatandaş olmayanlar" artık potansiyel rakipler gibi görünmeyecek, daha ziyade, Afrika göçünün büyümesine karşı ortak direniş sürecinde işbirliği yapılması gereken kültürel olarak yakın bir grup haline gelecektir. Ayrıca, Baltık Devletlerinin, kitlesel işsizlikten etkilenen Baltık ülkelerinde halen devam eden küçük işgücü piyasasında rekabet sorunları ile karşı karşıya kalacağı açıktır. Sonuçta, bazı Afrikalı göçmenler elbette bir iş bulmak istiyor. Baltık makamları yerel halkın zararına iş bulmak zorunda kalacaklar - aksi takdirde, denetim kuruluşları Avrupa Birliği'ne şikayette bulunacak ve Baltık cumhuriyetlerinin sübvanse edilen finansmanının büyüklüğü önemli ölçüde azalacak.
Yıllardır, bir yandan Litvanyalılar, Letonyalılar, Estonyalılar ve nüfusun diğer etnik gruplarının temsilcileri arasında, ulusal izolasyonu korumak ve Baltık devletlerinin milliyetçi güçlerinin siyasi hedeflerini güçlendirmek için tasarlanan yapay engeller ortaya çıkmıştır. Ancak, bu aynı engeller Baltık ülkelerinin sosyal ve politik istikrarı altında bir saatli bomba olarak ortaya çıktı. Dahası, aslında yeni bir siyasi ulusun oluşmasına izin vermezler, zira yüzlerce binlerce nüfusun, özellikle de Rusça konuşan, ulusal olmayan bir kimliğin oluşum sürecinden kopması nedeniyle. Binlerce Afrikalı göçmen Letonya, Estonya ve Litvanya'ya ulaşırsa, onlar ve çocukları dil ve kültürel engeller nedeniyle Baltık toplumlarına entegre olamayacaklar. Bu, Baltık devletlerinin topraklarında ulus kurma süreci için yıkıcı yeni bir gücün ortaya çıkacağı anlamına geliyor. Eğitimden, devlet yapılarında istihdamdan kesilen Afrikalı göçmen grupları, Baltık ülkelerinin marjinal katmanlarının saflarını dolduracak, bu da suçun büyümesi, çeşitli sosyal kötülükler - uyuşturucu bağımlılığı, alkolizm, fuhuş üzerinde doğrudan etkisi olacak. Kişi sorunun politik yönünü göz ardı etmemelidir. Öyle ya da böyle, ama zamanla binlerce göçmen haklarını savunmak için sosyo-politik bir güç olarak birleşmeye başlayacak. Bu konuda, Letonya, Litvanya ve Estonya yetkilileri üzerindeki baskıyı artıran Avrupa insan hakları kuruluşlarının desteğiyle bir araya gelmeleri muhtemeldir. Zaten Baltık cumhuriyetlerinin otoritelerine baskı uygulayan Avrupalı politikacılar, Afrika ülkelerinden binlerce göçmenin Avrupa'ya giren gemi ve botların enkazlarında öldüğü gerçeğine işaret ediyor. Sorun çok ciddi ve her AB ülkesi çözümünde yer almalı, insanları kurtarmada - bu, bugün Letonya, Litvanya ve Estonya hükümetlerine pozisyonlarını dikte eden Avrupa Komisyonu liderlerinin güvencesidir.
İkincisi, bir tane daha önemli nüans var. Milliyetçiler ve Rusça konuşan nüfus arasındaki dil çelişkilerine dayanarak yapılan sert çelişkilere rağmen, Baltık devletlerinin nüfusu yakın zamana kadar itiraf anlamında homojen kaldı. Binlerce Afrika göçmeni, özellikle de istikrarsız siyasi rejimleri ve iç savaşları olan ülkelerden ortaya çıkması, neredeyse yüzde yüz güvence altına alınmış, aşırı uçlu hareketlerin Baltık Ülkeleri topraklarında yayılmasını, radikal terör örgütlerinin hücrelerinin ortaya çıkmasını gerektirecektir. Bütün bunlar için Baltık devletlerinin, uzun süredir çaba gösterdikleri Avrupa Birliği ve nihayetinde, Avrupa ülkeleri için ortak bir kader verildiği ve bunun için Afrika göçmenlerinin kendi ülkelerinde kabul edildikleri üyelik için teşekkür etmeli. Baltık ülkelerinin nüfusunu azaltma politikasının Avrupa Birliği tarafından bilinçli bir şekilde uygulanmış olması muhtemeldir - sadece Afrika ve Asya göçmenlerinin önemli bir bölümünü buraya yerleştirmek, Batı Avrupa ülkelerinde sosyal ve politik sorunlar yaratmak. Ek olarak, önemli sayıda etnik açıdan yabancı göçmen varlığı, modern Baltık ülkelerinde etnik ilişkilerin niteliğinin değişmesine katkıda bulunabilir. Letonya vatandaşı olmayanlar birliğine başkanlık eden Alexander Gaponenko'nun dediği gibi, “Letonya, Avrupa’nın taleplerini yerine getirecektir, çünkü Letonya’daki siyasi seçkinlerin Avrupa ve ABD’ye olan bağımlılığı son derece yüksektir. Bu, tüm yabancılara ve diğer ırkların temsilcilerine karşı hoşgörüsüzlük ruhu içinde olan Letonya nüfusunun kitlesi üzerinde bir çatışmaya neden olacaktır. Letonya ırksal olarak hoşgörüsüz bir ülke ”(alıntı yapıldı: Rus olmayanlar geliyor! Avrupa Birliği, nesli tükenmekte olan Baltık Ülkelerini Afrika ve Asya'dan gelen mültecilerle dolduruyor // https://versia.ru/evrosoyuz-zaselyaet-vymirayushhuyu-pribaltiku-bezhencami-iz-af-ki-hufyushhuyu azii).
Macaristan binlerce transit göçmenden sızdı
Mültecilerin ve Doğu Avrupa’nın diğer ülkelerindeki konaklama yerlerine AB kotalarının sunulması konusunda hevesli değil. Şimdiye kadar, yalnızca Macaristan Avrupa göç politikası tarafından açıkça öfkeli. Macaristan genellikle Avrupa'nın “beyaz kargası” dır. 2010’teki Macar hükümetinin, “Genç Demokratlar Birliği - Macaristan Sivil Birliği” merkez sağ partisini temsil eden Viktor Orban başkanlığından beri, ülkenin politikası çoğu Avrupa ülkesi için tamamen atipik hale geldi. Böylece, değiştirilen anayasaya göre, Macaristan, Tanrı ve Hristiyanlık tarafından birleşmiş olan Macar halkının durumunu ilan etti. Macar liderliği, aynı cinsiyetten evliliğin yasallaştırılmasına karşı açıkça ifade etti. Orban, Rusya’ya yönelik ekonomik yaptırımların uygulanmasına defalarca karşı çıktı. Bir başka sağcı Macar siyasi partisi Temsilcisi Jobbik, genellikle Rusya'nın Kırım'daki politikasını açıkça destekledi, Kırım halkının Rusya ile yeniden birleşmesini memnuniyetle karşıladı ve defalarca Donbass sakinlerinin siyasi özerklikleri için mücadele etmelerini dile getirdi. Doğal olarak, göç politikası alanında, Macar hükümeti kendisini çok özgün bir biçimde ortaya koydu. Macaristan, 54 000 mültecilerini kabul etmesine rağmen, Macaristan'a olan tutumu diğer Avrupa ülkelerinden çok farklı. Burada mülteciler sıkı bir polis kontrolü altında, bu nedenle hem Kosovalı Arnavutlar hem de Orta Doğu'dan gelen insanlar Macar topraklarını hızla geçmeye veya atlamaya çalışıyor, Balkanlardan Almanya ve Avusturya'ya sızmaya çalışıyorlar. Viktor Orban, Avrupa Birliği’nin göçmenlere yönelik kotaların dağıtımı konusundaki politikasının çok şüpheli olduğuna inanıyor, çünkü Avrupa kimliğinin aşınmasına katkıda bulunuyor ve sonuçta öngörülemeyen sonuçlara yol açabiliyor. 2015 yazında, Macar hükümetinin girişimi üzerine, Sırbistan sınırındaki özel bir duvarın inşaatı bile başladı. Duvarın, Macaristan'a ülkeye Sırbistan topraklarından girmeye çalışan Arnavut ve Orta Doğu göçmenlerinin akınından korunması gerektiği varsayılmaktadır. Doğal olarak, duvarın inşası, Avrupa Birliği’nden sert bir şekilde olumsuz tepkilere neden oldu. Ancak, Ağustos - Eylül başında 2015, ana saldırılardan birini yapmak zorunda olan Macaristan'dı. 3 her gün ülkeye Suriye, Irak ve Afganistan'dan binlerce mülteci ile geliyor. Ülkedeki durum ciddi bir şekilde karmaşık bir hal aldı, çünkü Macaristan, kendi ülkesinde Batı Avrupa’nın daha gelişmiş ülkelerine ulaşmaya çalışan böyle bir göçmen akışıyla başa çıkamıyor. Eylül ayında 8, Afganistan'dan birkaç düzine insan kalabalığını durdurmaya çalışan Macar polisi biber gazı kullanmaya zorlandı. Daha ne kadar benzer çarpışma gerçekleşecek hala bilinmemektedir. Ancak, Macaristan’ın tek başına istifa eden savunma bakanı tarafından da kabul edilen mültecilerin akını ile baş edemeyeceği çok açık.
Romanya Schengen için mültecileri değiştirdi
Macaristan'ın komşusu Romanya da, etkileyici sayıda göçmen kabul etme konusunda AB liderliğinin önerisi konusunda endişeli. Kotalara göre, Bükreş'in 6530 insanı - Irak ve Suriye'den insanlar - kabul etmesi gerekiyordu. Ancak Romanya Cumhurbaşkanı Klaus Johannis, ülkenin yalnızca 1785 mültecilerini barındırabildiğini söyledi. Ek olarak, Romanya liderliği ülkenin Schengen bölgesinin bir parçası olmadığını ve bu nedenle mültecilerin Romanya topraklarına girerken belli prosedürlerden geçmeleri gerektiğini bildirdi. AB kotalarını kabul etme karşılığında, Romanya Schengen bölgesine kabul edilmesini istedi. Görünüşe göre Bükreş Avrupa Birliği'ne nasıl şantaj yapılacağını biliyor. Gerçek şu ki, Romanya’nın Schengen’e kabul edilmesi, Romanya’nın Schengen bölgesine ait gelişmiş Avrupa ülkelerinin çoğuna engelsiz bir şekilde girme ihtimalini ifade ediyor. Ve bu fırsat, her şeyden önce, Romanyalı Çingeneler tarafından kullanılacaktır - Fransa ve İtalya'nın büyük zorluklarla kurtulmaya çalıştığı gibi. Romanya'nın kendisi ekonomik açıdan fakir bir ülke ve geniş bir Roman nüfusu bölgesinde yaşamak, Romanların çoğunun Romen toplumunun sosyal hiyerarşisinin alt katlarını işgal etmesi, işe yaramaması ve şüpheli kazançlarla kesintiye uğraması nedeniyle ek sorunlar yaratıyor. Bu, ülkedeki iç etnik gerginliğin sebeplerinden biridir. Aslında, Romanya Avrupa Birliği'ne “birkaç bin Suriyeli ve Iraklıyı götürüyoruz ve bizi Schengen bölgesine götürüyorsunuz ve Roma ve Paris, Brüksel veya Berlin'e kazanç arayan on binlerce Çingene alıyorsunuz” şemasına göre bir değişim teklif etti.
Çek Cumhuriyeti ve Slovakya - kotalara karşı, Polonya uzlaşma için hazır
Slovakya Başbakanı Robert Fico, mültecilerin ve göçmenlerin konaklamalarını makul şekilde eleştirmek için kota sistemine tabi tutuldu. Slovak hükümetinin başı, mültecilerin ve göçmenlerin kendilerinin yaşadıkları yer konusunda son derece seçici oldukları gerçeğine dikkat çekti. Slovakya onlar için ilginç değil. “Mülteciler burada kalmak istemiyor. Genel olarak Avusturya, Almanya, Fransa ve İngiltere’ye ulaşmak istiyorlar. Ve ülkemiz, göçmenler için ilginç olmadığı için suçlamada bulunmadığından, bize zorunlu kotalar empoze etmemelisiniz. Mültecileri nasıl tutarız? Yapış zinciri? Zorla bütünleşsin mi? ”- Avrupa Birliği’nden Fico’nun liderliğini soruyor (Aldığı kaynak: http://lifenews.ru/news/160919). Romanya ve Macaristan gibi, Slovakya da AB liderliği tarafından önerilen kotalara karşı çıkıyor. Çek cumhurbaşkanı Milos Zeman da AB kota sistemine karşı konuştu. Avrupa’nın, Afrikalı göçmenlere değil Ukrayna’lı mültecilere yardım etmesi gerektiğini, Ukraynalıların Avrupa kültürüne mensup olduklarını ve çok çalışkan ve çok çalışmak olduğunu belirtti. Zeman, yalnızca Çeklerden çok kültürden uzak olmayan, aynı zamanda terör altındaki yeraltı örgütleriyle de ilişkilendirilebilecek olan Orta Doğu göçmenlerini Çek Cumhuriyeti topraklarına yerleştirme ihtimalini eleştirdi.
- fotoğraf: https://news.mail.ru
Çek ve Slovak liderlerinin bu tür olumsuz tepkileri, Avrupa Birliği ve onu destekleyen Batı Avrupa ülkeleri tarafından göz ardı edilemezdi. Özellikle, Eylül ayındaki 7, 2015, Avusturya Şansölyesi Werner Fayman, bir kez daha Çek Cumhuriyeti ve Slovakya liderlerini kotaları kabul etmeye ikna etmeye çalıştığı Slovak Başbakanı Robert Fico ve Çek Başbakanı Bohuslav Sobotka ile bir araya geldi. Bununla birlikte, Avusturya Şansölyesi Fico ve Sobotka arasında bir anlayış bulamadı ve Bratislava ve Prag’ın konumunu göç krizinin çözümünde yer almakta isteksiz oldukları için eleştirdi. Ancak Slovak ve Çek liderleri oldukça makul pozisyonlar savunuyorlar. Öncelikle, AB liderliğine mültecilerin kendilerinin Batı Avrupa’nın daha zengin ülkeleri tarafından çekildikleri için Çek Cumhuriyeti, Slovakya veya Macaristan’da kalmak istemediklerini açıklamaya çalışıyorlar. İkincisi, mültecileri bir ülkeden diğerine kaçırmamaları, ancak dünyanın dezavantajlı bölgelerinden ve sıcak noktalardan gelen mültecilerin akını azaltılacak bir sonucu olarak Schengen ülkeleri ve Avrupa Birliği'nin dış sınırlarının güçlendirilmesi tavsiye edilir. Aksi takdirde, eğer sınırlar güçlendirilmezse, Avrupa topraklarına göç artacaktır - her gün birkaç bin göçmen Avrupa ülkelerine ulaşmaktadır. 2015'in sona ermesiyle, çoğunluğu Suriye ve Afganistan'dan, düşmanlıkların sona ermediği binlerce göçmenden 850'ten daha az beklenmiyor.
Polonya, Macaristan kadar gayretli olmasa da, bir kota politikası uygulamasına karşı çıkıyor. Cumhurbaşkanı Andrzej Duda, Avrupa'daki göç krizinin çözülmesinde kotaların düşük etkinliğinden bahsediyor. Mültecileri kabul etme fikri, Polonya'nın homojen etnik ve itirafçı nüfusundan çok memnun değil. Birçok Polonyalılar, göçmenlere açıkça düşmanca düşen fikirleri ifade ediyor ve hükümet, AB politikasına karar vermesi halinde, yalnızca ülke nüfusunun desteği olmadan bırakılmayacağından, muhtemelen halkın hoşnutsuzluğunun patlamasına neden olacağından ve insanların sokaklara çıkacağından korkuyor. Bilindiği gibi, başlangıçta Avrupa Komisyonu başkanı Jean-Claude Juncker, Polonya'nın topraklarında 12'a binlerce mülteci kabul etmesi gerektiğini bildirdi. Bu karar, Polonya liderliğinden keskin bir olumsuz tepki doğurdu. Sonunda, Polonyalılar binlerce sığınmacı 2'i kabul etmeyi kabul etti. Ancak daha sonra Polonya Başbakanı Eva Kopach, ülkenin göçmenleri kabul etme potansiyelinin elbette 2’te ilan edilen binlerce kişiyi aştığını, ancak Polonya’nın daha fazla mülteci kabul etmesi için Avrupa Birliği’nin belirli şartları yerine getirmesi gerektiğini söyledi. Polonya ve Avrupa Komisyonu bir anlaşmaya varamasa da, Polonya liderliği ülkedeki göçmen sayısındaki keskin bir artış durumunda hükümet ve özel hizmetler için eylem planları geliştiriyor.
AB "Ukrayna kurtaracak"?
Batı Avrupa ülkeleri gerçekten de neredeyse felaket durumunda. Orta Doğu ve Afrika ülkelerinden gelen mülteci akını ölçeği, devlet liderlerini sadece Avrupa Birliği'nin ortak çabalarıyla soruna çözüm bulmayı ümit etmeye zorlayacak şekildedir. O zaman, Almanya, Macaristan ve İtalya'yı boşaltmak için Avrupa Birliği ve mültecilerin yerleştirilmesi için bir kota sistemi başlattı. Eylül ayının sadece bir günü 6, 2015, yalnızca Münih'te, 11 binlerce mülteci geldi. Göçmenlerin çoğu Almanya'ya Balkanlar yönünden geliyor ve Bavyera topraklarına yoğunlaşıyor. Almanya Şansölyesi Angela Merkel, AB ülkelerindeki mültecilerin yerleştirilmesine yönelik kotaların ateşli bir destekçisi olmasına rağmen, aynı zamanda, siyasi sığınma başvurusunda bulundukları ülke ne olursa olsun, savaşçı Suriye'den gelen mültecileri kabul etmeyi reddetmiyor. İspanya, 17680 mültecilerini kabul etmeyi kabul etti ve bu sayı, Avrupa Komisyonunun Madrid için tanımladığı bir kişinin 14931’indeki kotayı bile aştı. Fransa'nın bir 40 000 insan kotası var ve yakın gelecekte Almanya'dan ilk otobüslerin ülkeye gelmesi bekleniyor - Suriye'den, Irak'tan ve Eritre'den yaklaşık bin mülteci Fransız topraklarına girecek. Fransa Cumhurbaşkanı Francois Hollande, önümüzdeki iki yıl boyunca ülke topraklarına başka bir 24 000 insanı yerleştirmeyi kabul etti.
Bu arada, AB hala kullanılmayan bir koz kartına sahip - bu Ukrayna. Büyük bir Ukrayna bölgesi, Avrupa Birliği ülkeleri için mültecileri ağırlamada çok yararlı bir rol oynayabilir. Dahası, Ukrayna liderliği Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri'ne bağımlıdır ve mültecileri kabul etme meselesi de dahil olmak üzere bağımsız bir politikanın yürütülmesine bile işaret edemez. İtalyan mevkidaşı Matteo Renzi ile konuşan Kiev hükümeti Başbakanı Arseniy Yatsenyuk, Ukrayna'nın emek kaynaklarını doldurabilecek olan Ukrayna ve Orta Doğu mültecileri topraklarına koyma isteğini dile getirdi. Elbette, önerisine cevap olarak Yatsenyuk, Avrupa Birliği'nden düzenli mali sübvansiyonlar alınmasını bekliyor. Donbas'taki kanlı savaştan kaçan kendi mültecilerini koyacak hiçbir yeri yoksa, ne kadar fakir ve savaşçı olan Ukrayna'nın mültecileri ağırlayacağı sorusu ortaya çıkıyor. Donetsk ve Lugansk'tan binlerce mülteci şu anda Rusya Federasyonu topraklarında ve eve geri dönemiyorlar - savaş var. Kiev hükümetinin, Afrika ülkelerinden ve Orta Doğu'daki mültecileri, önce Batı ülkelerinden düzenli nakit girişlerini zorlamak, ikincisi de Rusya ve Yeni Rusya cumhuriyetlerine karşı kışkırtmak için kullanması dışlanmıyor. Aynı İD’nin binlerce militanının Ukrayna’ya “sıcak noktalardan” sığınmacıların kılıcı altında gelip gelmeyeceğini, Donbas’ta kimlerin kullanılabileceğini ve Kırım’a girebileceklerini kim bilebilir?
Her durumda, bugün tüm Avrupa'yı sarsmakta olan büyük mülteci akını ile ilgili sorun, Orta Doğu'da, Afrika'da, Güney Asya'da, Batı'nın geçtiğimiz onyıllar boyunca sürdürdüğü kanlı politikanın doğrudan bir sonucudur. ABD ve Avrupa Birliği’nin çabaları sayesinde Irak’ta ve Libya’da otoriter, fakat politik olarak istikrarlı rejimler yok edilse bile Suriye’de kanlı bir iç savaş yaşandı ve Yemen’deki siyasi durum dengesizleşti.