İngiltere, Afrika ve Batı Hint Adaları arasındaki köle ve baharat ticaretini yapan gemiler bazen kargo olmadan İngiltere’ye geri döndüler; ancak gemiyi düz bir omurgada tutmak için balast gerekiyordu ve bu hazır maun ağaç gövdelerinden oluşuyordu: İspanyol veya Küba maunu olarak da adlandırılan Swietenia maun.
Mobilya üreticilerinin atölyeleri kasabanın sanayi kesiminde rıhtıma yakın bir yerdeydi ve iskeleye monte edilen bu keresteyi atık bir ürün olarak görerek, bir kısmının kesilmesi için ayarlandı. Daha sonra bu kerestenin sadece iyi olduğu değil, aynı zamanda çok dekoratif olduğu da keşfedildi.
Kereste popüler olduktan sonra kargo olarak getirilmeye başlandı ve yüksek ithalat vergileri ödendi, bu da onu çok pahalı hale getirdi; daha sonra 1725’te vergi kaldırıldı ve önümüzdeki 150 yıl boyunca maun, Thomas Chippendale ve Thomas Sheraton gibi antika mobilya üreticileri tarafından kullanılan baskın kabine kerestesi oldu.
Meşe ve cevizde çalışmaya alışkın olan zamanın kabine yapımcıları için maun bir vahiydi: ağacın çevresi düz, ince ve hatta geniş tahtalara izin verdi. Kırmızımsı kahverengi rengi zamanla koyulaşır ve cilalandığında güzel bir figür ve parlaklık gösterir. Mükemmel işlenebilirliğe sahiptir ve çok dayanıklıdır, ustalar ince, hassas oyma ve perdelerin yanı sıra sağlam derzler elde edebilirler. Maun ayrıca odun çürümesine karşı dayanıklıdır ve meşe veya cevizden farklı olarak asla ağaç kurdu tarafından saldırıya uğramaz.
Maun, kolay işlenen ve dayanıklı oluşu sebebi ile günümzüde de mobilya imalatında marangozlar tarafından tercih edilen değerli bir ağaçtır.