Yazar ve illüstratör Aaron Blabey’in kendisine 2014’te bir ültimatom verildi. O zamanlar 40 yaşında olan iki çocuk babası, oyunculuktan reklamcılığa kadar bir dizi tatmin edici olmayan günlük işte çalışıyordu ve çocuk kitaplarının “sıcak karşılanmasına” rağmen (kendi deyimiyle). o), kazançları ailesini desteklemiyordu. Onları başarılı bir şekilde ve çabucak başaramazsa, bunun yerine kalıcı bir iş peşinde koşmaya karar verdi ya da yakın tarihli bir röportajda söylediği gibi, “teslim edilmiş hayaller, düşük seviyeli kurumsal yaratıcılık ve sıradan uzlaşma hayatı. ”
Ancak tek bir günde, en çok satan “The Bad Guys”, “Thelma the Unicorn” ve “Pig the Pug”ın konseptlerini buldu.
On yıldan daha kısa bir sürede 30 milyondan fazla kitap sattı. “Kötü Adamlar” onun nihai başarısı, çocuklar için bir çizgi roman serisine uyarlanmış ve Cuma günü ekranlara ulaşan ve Sam Rockwell, Marc Maron, Awkwafina ve Zazie Beetz’in seslerini içeren bir çizgi roman.
Serinin kalbi, kahraman olmaya çalışan karizmatik “kötü adamlar” çetesidir – Mr. Kurt, Mr. Pirana, Mr. Yılan bey Köpekbalığı ve Ms. Tarantula – ama tekrar tekrar komik bir şekilde başarısız oluyor. (Kitap No. 15, “The Bad Guys in Open Wide and Say Arrrgh!” 19 Temmuz’da çıkacak.)
Siyah bir Bikini Kill Tişörtü giymiş gri sakallı, gözlüklü Blabey, “Geç çiçek açanların timsali sanırım,” dedi. Dizi başlamadan önce, “Tam olarak 40 yıl boyunca her türlü sıfır ticari başarı elde etmiştim.”
“Bad Guys” filminin reklam panosuna bakan Los Angeles’taki otel odasından görüntülü görüşme yapan Blabey, dizi konseptini oluştururken neyi amaçladığını ve Quentin Tarantino’nun nasıl bir rol oynadığını anlattı.
Bunlar, o konuşmadan düzenlenmiş alıntılardır.
Bana Kötü Adamların kim olduğunu ve onları hayal gücünde ilk ne zaman yarattığını söyle.
Kötü Adamlar, korkunç bir üne sahip bir grup gölgeli hayvandır. Kitaplarda ve filmde bazı yönlerden isteseniz de istemeseniz de iyilik yapmaya ve iyilik yapmaya karar veriyorlar.
40 yaşıma gelmiştim, iki küçük çocuğum vardı ve bir şekilde başarılı olmam gerekiyordu yoksa bunu ele verecektim. [writing and illustrating books] ve [“The Bad Guys”] sadece kafama takıldı. Hayatım boyunca aradığım şeyin doruk noktası onlar. Yapmak istediğim, çocuklar için Xbox oynamak veya film izlemek kadar heyecan verici bir kitap yaratmaktı.
Çocuklarımın o yaşta neyi sevdiklerini, 6 ve 8 yaşlarında olduklarını ve o yaşta neyi sevdiğimi ve şimdi neyi sevdiğimi, işte o Tarantino unsurunun devreye girdiğini düşündüm. Düşündüm ki, hepsini nasıl ezebilirim ve bir şekilde çocuklar için uyarlayabilirim?
Sonra ne oldu?
Tüm bu fikirler 2014’te kırsal kesimde bir yürüyüşte birleşti ve fikri tüm karakter adlarıyla birlikte yazdığımda bir arkadaşıma mesaj attım ve “Bunun hakkında ne düşünüyorsun?” Dedim. ve mesaj attı, “Bu bir DreamWorks filmi gibi görünüyor.” İkimiz de güldük ve kendimi Hollywood’da, tüm stüdyolarla konuşurken ve DreamWorks’teyken bulana kadar bunu bir daha düşünmedim.
Filmi kitaplara mı dayandırdın yoksa okuyucuların aşina olmayacağı yepyeni bir olay örgüsü mü?
Her ikisinden de biraz. Film, serinin ilk dört kitabına çok gevşek bir şekilde dayanıyor, ancak senarist ve ekibin ek bir soygun planı var. İçeri girerken çok korumacıydım. ilgilenen bir sürü stüdyo vardı. [adapting] ve bir çift agresif bir şekilde onu takip ediyor, ama ben DreamWorks’ü seçtim çünkü onların üslubuna güvenmiştim ve onlar kitabın üslubuna saygılıydılar, bunu korumak istediler.
Tonun güvenli olduğunu bildiğimde, asıl hikayenin ne olduğu konusunda açık fikirliydim. Hikaye boyunca doğrudan kitaplardan kaç anın serpildiğini görmek beni çok mutlu etti. Çocuklar kitaplardan sevdikleri her şeyi görecekler ve tüm karakterleri tanıyacaklar ama bu yepyeni bir hikaye olacak.
The Bad Guys, en sevdiğiniz yönetmenlerden biri olan Quentin Tarantino’dan ilham aldı, değil mi?
Kesinlikle. “Pulp Fiction”daki yemek sahnesine doğrudan saygı duyulan bir sahneyle başlıyor. Kitaplarda oynadığım şey, ele geçirmene izin verilmeyen şeylere ilgi duyman. Benim için fikir, ikonografiyi çok korkutucu veya çok kaba kabul edilen ancak çocuklar için uyarlanmış filmlerden almaktı.
Film, o ultramodern, neredeyse insan görünümlü animasyonla gitmedi. Bana biraz onu hatırlatıyor “Tehlike Fare” 1980’lerden kalma dizi.
Buna şaşırdım ve sevindim, çünkü çizimlerim en iyi ihtimalle sınırlı. Bu, kitapların çekiciliğinin bir parçası ve kısmen de kitapların bu kadar başarılı olmasının nedeni. Biraz ilkel çizimlerimde gerçekten canlı olan bir dağınıklık ve enerji var. [The filmmakers] 2 boyutlu, çizgi roman olayını da buna ekledi, bu yüzden 2 boyutlu ve 3 boyutlu güzel bir evlilik ve yönetmen tarafından getirilen bir sürü başka etki var. [Pierre Perifel].
Genç okuyucularınız sizinle iletişime geçiyor mu? Favori bir karakterleri var mı?
Benimle iletişime geçiyorlar. Bay. pirana [voiced by Anthony Ramos in the film] Genellikle hayranların favorisi olmuştur çünkü muhtemelen grubun en komik üyesidir. Benim kişisel favorim her zaman Mr. Yılan [Maron] çünkü grubun en karmaşık ve en çok mücadele edenidir. İyileşen bir alkolik gibi, diğer adamlarla birlikte yolda kalmaya çalışıyor, ama sürekli düşüyor ve ona yardım etmeye çalışıyorlar. Yolculuk onun için daha çok bir mücadeledir.
Bence Bay arasındaki temel ilişki. Kurt [Rockwell]İçinde bulunduğu koşullara rağmen iyimser olan Snake ve kötümser olan Snake, benim çocuklarımın başından beri sevdiği ve görünüşe göre diğer çocukların da anladığı, bağdaştırılabilir bir gerilim yaratıyor. İlişkileri, 6’dan 12’ye pazar için kitaplarda biraz nadir görülen, insanlar arasındaki gerçek ilişkiler gibi, dağınık ve karmaşıktır. Çocuklarım bunu hep sevdi [complexity]. Onlara “çocuk” gibi gelmedi. Sanki bir şeyleri anlayabilen küçük yetişkinler gibi muamele görüyorlardı. Bunu söyledikten sonra, şimdi 14 ve 16 yaşında olan kendi çocuklarım da Piranha’yı seviyor çünkü o en komik olanı.