"Sevgililer Günü" Mk IX DD.
Sadece İngilizler onları yaratma tecrübesine sahipti (Domuz ve Orta D tankları), ancak herkes kendi yoluna gitmenin hiçbir yere gitmemek anlamına geldiğini anlamıştı. Gerçek şu ki dubaları tanka asmak zor değil. Bu hemen hemen her tankla yapılabilir, asıl şey - ataşmanı bağlamak için. Ancak dubalar ... suya karşı mükemmel direnç! Dıştan takma motor yeterli değil, normal parkur yıkılabilir. Tabii ki, dubalar basit ve dahası, batmaz, çünkü onları pinpon toplarıyla veya balsalarla doldurmak yeterlidir ve herhangi bir mermi atışından korkmazlar. Ama bu ne kadar balsaya ihtiyacınız var? Ve sonra - dubaların tanklar için taşıması gerekir. Onları kurmak için bir vinç gerekir! Bütün bunlar düşman ateşine maruz kalan bir grupta yapılmalı. Ya tank gemiden inerse? O zaman dubaların ölçüleri, rampanın düşünülemez bir genişliğini ve bununla nasıl başa çıkacağını gerektirecek.
Denizde Tank "Ka-Mi".
Yani - ya da öyle bir şey, o yılların hem askeri hem de tasarımcıları gerekçeliydi. Açık çözüm, dubalara "gemi formu" vermekti. Yani, her tankın dört dubadan oluşan bir set hazırlaması: bir yay, bir kıç ve iki "taraf". Dünyanın birçok ülkesinde, örneğin Çekoslovakya'da ve daha sonra, İkinci Dünya Savaşı sırasında, daha sonra çok iyi bir amfibi saldırı tankı Ka-Mi'nun ortaya çıktığı Japonya'da denediler.
Tankın vidaları "Ka-Mi"
Tank orijinal duba tertibatına sahipti: yapıya aerodinamik bir deniz suyu şekli veren 6,2 m³ hacimli ön duba, ilk serideki makinelerde sağlamdı, ancak düştüğünde tankın geçişini kolaylaştıran iki yarıya bölünmüş iki parça halinde yapıldı. Arkadaki duba hacmi 2,9 m³, ancak ikisi de tankın içinden atıldı. Bunun için bırakmak gerekli değildi!
Tank "Ka-Mi". Yan görünüm.
Tank, dubalarla birlikte mükemmel bir deniz nakliyatına sahip, kayda değer miktarda bir gövdeye sahipti. Ve kasada iki vida vardı, ama dümen tahrikli dümenler - duba üzerinde, vidaların arkasında! Dubalar balsa tozu ile doldurulmuş, böylece doğrudan bir vuruş dışında tankın kendisi de boğulabilmiş olabilirdi. Ama ... bütün erdemleri için, "Ka-Mi" hala çok spesifikti. Asıl hedefi, Pasifik Okyanusu adalarına iniş yapmaktı. Ve yine, dubaların bir yere depolanması, bir tankın üzerine asılması, birleştirilmesi gerekiyordu.
Yüzen bir tank versiyonunda PzKpfw38t.
Almanlar, İngiliz adalarına inişe hazırlanmak için benzer bir şey yaptı: Pz.II tankı, bir tekne şeklinde bir duba ve ortada dikdörtgen bir kesik ile donatılmıştı. "Teknenin" altında katlama desteği vardı. Geri yaslandıklarında, kollar onlara yaslanıyordu, yükseliyordu (kıçına yaslandı) ve tank bu yapının altından dışarı çıkıyordu. Onu kullanmak gerektiğinde ya onu aradı. Bu tanklar bile İngiltere'ye karşı değil, SSCB'ye karşı savaştı - Güney Böceğini zorladı. Ancak, tüm bu teknik numaralardan sonra hala pes etmeye karar verdi.
O sırada da görünen deplasman gövdeli yüzer tanklar duba sorununu çözdü. Ancak böyle bir gövdenin varlığından dolayı onlara ne kalın zırh ne de sağlam silahlar koymak imkansızdı. Ayrıca, o kadar derin suya daldılar ki, sadece en sessiz havalarda yüzebildiler. Bu nedenle, bu iki çözümün hepsinin de savaş koşullarında "amfibi tankların" kullanımını engelleyen ciddi kusurları vardı.
Sovyet amfibi tankı T-37.
Ve burada tamamen alışılmadık bir fikir, 1933'ta Macar mühendis Nicholas Straussler'e geldi ve İngiltere'ye taşındı. Herhangi bir tankı yer değiştirme perdesiyle çevrelemenin en kolay olduğunu ve böylece en "yüzmeyen" tank yüzeyini bile yapabileceğini düşündü! Metal çıta dikmeleri üzerinde kanvas elek şeklinde olan cihazının ilk örneği Haziran 1941’te Tetrarch tankında test edildi. Metropolis komutanı Alan Brook bu fikri beğendi ve çalışmalarına devam edilmesini emretti.
Aynı yılın eylül ayında, Straussler sistemi DD - “Çift Yönlü Sürücü” veya “Çift Sürücü” olarak adlandırılıyordu; çünkü paletli sürücünün yanı sıra, tankının pervaneden de bir sürücüsü vardı, onu “Valentine” tankına koymaya karar verdik. Tasarımda ne vida ne de ekranın karada "işini" yapmak için tanka müdahale etmemesi ve en önemlisi - fazla ağırlığa sahip olmamasından bahsetti. Elek yüksekliği arttırılmış, branda kalınlığı da arttırılmış ve içine havanın pompalandığı kauçuk tüplerin kalınlığı arttırılmış ve böylece elek düzleştirilmiştir.
Yeni modelin testleri yılın Mayıs 1942'inde başladı ve tank onun için ne kadar tehlikeli olduğunu bulmak için özel olarak makineli tüfek ateşiyle battı. Son olarak, DD sistemi görevle tamamen uyumlu olarak kabul edildi ve bunu tanklarla donatmaya başladı. Zaten Aralık ayında, İngiliz ordusunda 1944 tankları “Valentine” DD, V, IX ve XI modifikasyonları vardı.
Cromwell ve Churchill tankları için aynı ekranları yapmaya çalıştık, ancak ikisi (ve özellikle sonuncusu!) Bunun için çok ağır olduğu ortaya çıktı. Yeni tankların benimsenmesiyle birlikte, tankın iniş sırasında su basması durumunda, onları kurtarma araçları da işlendi. Bu durumda, tank mürettebatı özel solunum cihazları koymak zorunda kaldı, tank tamamen suyla doluncaya kadar bekleyin ve sonra kapakların arasından bırakın.
Bu arada, Valentine’ın mürettebatı Fransa’ya inmeye hazırlanırken, gözümüzün önünde modası geçmiş oldukları söylenebilecekleri ve acilen değiştirilmeleri gerektiği ortaya çıktı. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri Sherman tanklarını DD sistemi ile donatmaya karar verildi. 30 tankın ağırlığı yine iyileşme talep ediyordu. Şimdi ekran altta üç kat, sonra iki kat ve sadece en üst kat - tek kat haline geldi. Başka bir sorun sürücü oldu. Sonuçta, üzerindeki iletim ön taraftaydı. Fakat burada bile bir çıkış yolu buldular: boşluklara ilave dişliler yerleştirdiler ve onlardan vidaların üzerine dişliler yaptılar. Ek olarak, muhafazaya su pompalamak için bir elektrikli pompa monte edildi. Sonuç olarak, yeni “DD tankların” hızı 10 km / s'e yükseldi. Ancak, taşıma hala çok kötüydü.
Tankın cihazı "Sherman DD".
Normandiya'daki inişe katılmak için İngilizler, normal dokuz yerine 5 Sherman "Sherman DD" ye giren amfibi LCT (3) ve dört tank taşıyan Amerikalılar - LCT (5) aldı.
Straussler sistemli "en iyi saat" tankları, yılın 6 Haziran 1944'i oldu. Düşman ateşi altındaki tankların inişi, Utah sektöründe sabahları 6: 30'te başladı. Taşıtlar kıyıdan 900 m'ye inmiş, ancak dalgalar ve akım onları iki kilometre boyunca bir kenara bırakmış ve tankların bir yerde olduğu ve korumak zorunda oldukları piyadelerin diğerinde olduğu ortaya çıkmıştır!
Plaj alanı "Utah". "Sherman DD" yi sudan uzaklaştırır.
Altın kısımda, tankların bir kısmı doğrudan sahile inmeyi başardı ve çok iyiydi, ancak araçların geri kalanı kıyıdan 4500 metreye suya düştü! Güçlü dalgalar birçok tankı sular altında bıraktı, 29 makinelerinin bir sonucu olarak kıyıya sadece iki ... ulaştı! Ancak, sadece beş tankerin öldürülmesi iyidir.
Bu sektördeki İngiliz tankları, kıyıdaki 600 m'de piyasaya sürüldü, ancak sekiz araç battı. Burada, tankların bir kısmı ekranları yükseltmeden doğrudan kıyıya indi. Ama ... kum suya doydu, çok sayıda araba takıldı ve gelgit başladığında, su onları doldurdu.
Kanadalılar Juneau sektörüne indiler: Sherman DD tanklarıyla iki bölge. Güçlü heyecanlar nedeniyle büyük kayıplara uğradılar ve iniş partisine tam olarak yardım edemediler, ama yine de tanklardı, en azından bazıları!
"Svord" bölümünde, 40 araçları, 34 tankları "Sherman" den sahile ulaştı ve deniz kıyısında beş kişi daha indi. Tanklar hemen ekranları katladı ve savaşa girdi. Ancak, kuru branda yanıcı olduğu için bunları çıkarmak gerekliydi.
Normandiya'daki operasyon deneyimi, sistemin daha da geliştirilmesi gerektiğini gösterdi. 30'te, ekranın yüksekliğinin arttığını görün, yangın durumunda, ekran sulama cihazı dışarıya monte edildi.
Bunu, Sherman DD tanklarının Fransa'nın güneyine indiği Dragoon Operasyonu izlemiştir. Sonuçta, 36 tanklar inişti, bunlardan biri dalgalarla doldu, biri su altında bir şeye çarptı ve beşi Alman mayınları tarafından havaya uçuruldu.
Mayıs ayında, 1945, bu tanklar Ren'i zorladı ve tankların kuvvetli akışı nedeniyle iniş sahasının üstündeki suya girdiler ve yelkenli yüzer konveyörlerin uğruna LVT orada özel döşeme sağladı ve tankların suyu terk etmesini kolaylaştırdı.
Bu makinelerin son operasyonu Elbe'nin zorlamasıydı. Dahası, faşistlere sempati duyan yerel bir Alman'ın ekranlara delik açmadığı, inişe hazırlandıkları köyün tüm sakinleri tahliye edildi.
Fakat Pasifik'te, Burma'da, Amerikalılar pontoonlu tankları (T-6 sistemi) tercih ettiler; Daha güvenilirdiler, düşündüler ve ayrıca tankların suya ateş açabileceğini düşündüler.
Peki, ve sonra ... O zaman, bu gibi durumlarda her zaman olduğu gibi, iyileştirme için birçok öneri ortaya çıktı. Örneğin, 30 dereceli bir eğim ile, gövdenin alt kısmındaki tankın üzerine roket güçlendiricileri koyun. Eşzamanlı dahil edilmeleri, tanka hız eklemiş olmalıydı. Ama ... ekranın duvarları suyun baskısı altında bükülmüş. Ve genel olarak, bu, roketler üzerine “uçmak” gibi tehlikeli bir şeydir.
Tankerler DD tanklarının silahlanmasını güçlendirmek istedi çünkü hareket halindeyken ateş edemediler. İyi - ister misin? İşte buradasınız: ekranın üzerine konan iki M1919 makineli tüfek ile bir makineli tüfek kurulumu yaptınız. Yüz ve ateş et! Ancak düşük güvenilirlik gösterdi, bu yüzden işler testlerden daha ileri gitmedi. Ekranı ve geri tepmesiz top kalibreli 94-mm, ama ... ondan uzaklaşıyorsun? Ayrıca sürücünün periskopundan olduğu gibi onu da reddetti, böylece kendisi de her şeyi ve nereye sürmesi gerektiğini görebildi.
Bovington müzesinde "Sherman DD".
Churchill-timsahını alev atıcı bir tank yüzmeye yapmaya çalıştılar. Ancak her şey, treyleri yangın karışımına yerleştirmekle sonuçlandı. Yüzmesini sağlamak da teknik olarak çok zor oldu. Son olarak, geçen yüzyılın 59'lerinde, yeni tankı “Centurion” u yüzen yapmaya çalıştılar. Ancak “Centurion DD” de “gitmedi” - tuval ekranının ağırlığı çok büyüktü. Daha sonra, Strv-103, М551 Sheridan, МХNUMX Бредли tanklarına ve bir dizi başka araca katlanır ekranlı benzer sistemler yerleştirildi, ancak bunların hepsi Shtraussler tasarımına çok az benziyordu. Dünya tank binasına katkısı küçük değildi, evet, çünkü “DD tankları” olmadan Normandiya'daki iniş gücünün başarısı o kadar şüpheli değildi, ancak o kadar etkileyici değildi ve kayıplar katkısı kadar büyük değildi, ama katkısı kadar büyük değildi. Aynı Christie ve Sovyet tasarımcılarımız.