Pencap Eyaleti (İngiliz Hindistan) - Punjab Province (British India)
|Pencap Eyaleti|
|İl ait İngiliz Hindistan|
|1849–1947|
|Başkent|
|hükümet|
|• Slogan||
Crescat e Fluviis


"Nehirlerden büyümesine izin verin"
|Tarihsel dönem||Yeni Emperyalizm|
|30 Mart 1849|
|1858|


• Punjab'dan ayrılan Kuzey-Batı Sınır Eyaleti
|1901|
|14-15 Ağustos 1947|


|Bugün parçası|
Pencap , Britanya Hindistanı'nın bir eyaletiydi . Pencap bölgesinin çoğu 1849'da Doğu Hindistan Şirketi tarafından ilhak edildi ve Hindistan alt kıtasının İngiliz kontrolüne giren son bölgelerinden biriydi . 1858'de Pencap, İngiliz Hindistan'ın geri kalanıyla birlikte, doğrudan İngiliz tacının egemenliği altına girdi. İl beş idari bölünmeler, oluşan Delhi , Jullundur , Lahore , Multan ve Rawalpindi ve bir dizi hatırı devletler . 1947 yılında, Hindistan'ın bölüm halinde bölünmüş bulunmaktadır ilin yol açtı Doğu Pencap ve Batı Pencap yeni bağımsız yılında, egemenliklerden arasında Hindistan ve Pakistan sırasıyla.
etimoloji
Bölge başlangıçta çağrıldı Sapta Sindhu , Vedik okyanusa akan yedi nehirler ülkesi. Bölgenin Sanskritçe adı, örneğin Ramayana ve Mahabharata'da bahsedildiği gibi, "Beş Nehir Ülkesi" anlamına gelen Panchanada idi ve Müslüman fetihlerinden sonra Farsça'ya Pencap olarak çevrildi . Daha sonraki adı Pencap , iki Farsça kelime olan Panj (beş) ve ab (su) kelimelerinin bir bileşimidir ve bölgeye Hindistan'ın Türk-Pers fatihleri tarafından tanıtılmış ve Babür İmparatorluğu sırasında daha resmi olarak popüler hale getirilmiştir . Pencap kelimenin tam anlamıyla nehirlere atıfta bulunan "(Beş Su Ülkesi)" anlamına gelir : Jhelum , Chenab , Ravi , Sutlej ve Beas . Hepsi İndus Nehri'nin kollarıdır , Chenab en büyüğüdür.
Coğrafya
Coğrafi olarak, eyalet, İndus Nehri ve onun kolu olan Sutlej'in birleştiği yere kadar iki tarafı oluşturduğu, kuzeydeki üçgenin tabanı bu iki nehir arasındaki Aşağı Himalaya Sıradağları olan üçgen bir ülke bölgesiydi. Ayrıca, İngiliz idaresi altında kurulan eyalet, bu sınırların dışında da geniş bir araziyi kapsıyordu. Kuzey sınırı boyunca, Himalaya sıraları onu Keşmir ve Tibet'ten ayırdı . Batıda ondan ayrılmış Kuzey Batı Sınır Eyaleti bunun sınırını ulaşana kadar, İndus tarafından Dera Ghazi Khan İlçesi dan ayrıldı, Baluchistan tarafından Süleyman Range . Güneyde Sindh ve Rajputana uzanırken, doğuda Jumna ve Tons nehirleri onu Birleşik Eyaletlerden ayırdı . Toplamda Pencap, İngiliz Raj'ın en büyük eyaletlerinden biri olan günümüz Almanya'sıyla aynı büyüklükte yaklaşık 357.000 km karelik bir alana sahipti.
Günümüz Hindistan eyaletlerini ( Punjab , Haryana , Chandigarh , Delhi ve Himachal Pradesh) (ancak daha sonra Patiala ve Doğu Pencap Devletleri Birliği'nde birleştirilen eski prens devletler hariç ) ve Pencap , İslamabad Başkent Bölgesi'nin Pakistan bölgelerini kapsıyordu. ve Hayber Pakhtunkhwa .
1901'de İndus'un ötesindeki sınır bölgeleri Pencap'tan ayrıldı ve yeni bir eyalet haline getirildi: Kuzey-Batı Sınır Eyaleti .
Tarih
şirket kuralı
21 günü Şubat 1849, Doğu Hindistan Şirketi kesin bir yenilgiye Sih İmparatorluğu'nu de Gujrat Savaşı sona getiren İkinci İngiliz-Sih Savaşı . Zaferin ardından, Doğu Hindistan Şirketi 2 Nisan 1849'da Pencap'ı ilhak etti ve onu İngiliz Hindistan'ına dahil etti . Eyalet, nominal olarak Bengal Başkanlığı'nın kontrolü altındayken , idari olarak bağımsızdı. Lord Dalhousie , en deneyimli ve deneyimli İngiliz subaylarını bünyesine alarak Yönetim Kurulunu oluşturdu. Kurul, daha önce Lahore Durbar'da İngiliz Sakini olarak çalışan ve aynı zamanda küçük kardeşi John Lawrence ve Charles Grenville Mansel'den oluşan Sir Henry Lawrence tarafından yönetildi . Kurulun altında, topluca Henry Lawrence'ın "Genç Adamları" olarak bilinen bir grup beğenilen memur , yeni edinilen eyaletin idaresine yardım etti. Kurul, 1853'te Lord Dalhousie tarafından kaldırıldı; Sir Henry, Rajputana Ajansına atandı ve kardeşi John, ilk Baş Komiser olarak başarılı oldu.
Pencap'ın kültürel çeşitliliğini kabul eden Kurul, dini ve kültürel konularda katı bir müdahale etmeme politikası izledi. Sih aristokratlarına himaye ve emekli maaşları verildi ve tarihi ibadet yerlerini kontrol eden grupların kontrolde kalmasına izin verildi.
1857 Hint İsyanı sırasında Pencap nispeten barışçıl kaldı. Mayıs ayında John Lawrence, potansiyel olarak isyancı sepoyları silahsızlandırmak ve Avrupalı birliklerin çoğunu Delhi sırtına yeniden yerleştirmek için hızlı bir şekilde harekete geçti. Sonunda, tükenmiş gücün yerine yeni Pencap alaylarını topladı ve Jind, Patiala, Nabha ve Kapurthala gibi çevredeki prens devletlerden ve Afganistan ile sınır bölgelerindeki kabile şeflerinden insan gücü ve desteği sağlandı. 1858'e gelindiğinde, Pencap'tan ordu ve militarize polis için tahmini 70.000 fazladan adam toplandı.
İngiliz Rajı
1858'de, Kraliçe Victoria tarafından yayınlanan Kraliçe'nin Bildirisi uyarınca , Pencap, İngiliz Hindistan'ın geri kalanıyla birlikte, İngiliz tacının doğrudan yönetimi altına girdi. Delhi Bölgesi nakledildi Kuzey-Batı İlleri kısmen önemli rol için şehir cezalandırmak, 1858 yılında Pencap geçen Moğol imparatoru , Bahadur Şah II ve 1857 Asilerin oynanan bir bütün olarak kent.
Daha sonra Baş Komiser olan Sir John Lawrence, 1 Ocak 1859'da ilk Teğmen-Vali olarak atandı . 1866'da Adli Komiserin yerini bir Baş Mahkeme aldı. Hükümetin doğrudan idari işlevleri, bir Baş Sekreter, bir Sekreter ve iki Müsteşardan oluşan Sekreterlik aracılığıyla Vali tarafından yürütülmüştür. Genellikle Hindistan Kamu Hizmetinin üyeleriydiler . Teğmen altındaki bölge, 5 Bölüm altında gruplandırılmış 29 Bölge ve 43 Prens Eyaletinden oluşuyordu . Her Bölge, Bölüm Komiserine rapor veren bir Komiser Yardımcısı altındaydı. Her Bölge , her biri bir tahsildar kapsamında , bir naib (vekil) tahsildar tarafından desteklenen üç ila yedi tehsil arasında bölünmüştü .
1885'te Pencap yönetimi, Pencap'ın orta ve batısındaki altı milyon dönümlük çorak araziyi sulanabilir tarım arazisine dönüştürmek için iddialı bir plan başlattı. Kanal kolonilerinin oluşturulması ili artış verimlilik ve gelirlerin orta kesimlerinde demografik baskıları hafifletmek ve köylü toprak sahipleri arasında sadık bir destek oluşturmak için tasarlanmıştır. Kolonizasyon, eyalette bir tarım devrimi, hızlı endüstriyel büyüme ve yeni alanlara bir milyondan fazla Pencap'ın yeniden yerleştirilmesiyle sonuçlandı. Lyallpur , Sargodha ve Montgomery gibi kolonilerde bir dizi kasaba kuruldu veya önemli gelişmeler gördü . Kolonizasyon, Pencap'ın kanalla sulanan alanının 1885'ten 1947'ye kadar olan dönemde üç ila on dört milyon akre artmasına yol açtı.
Yirminci yüzyılın başında Pencap'ta artan huzursuzluk görüldü. Çenab kolonisindeki koşullar , 1900 tarihli Pencap Arazi Yabancılaştırma Yasası ve 1906 tarihli Kolonizasyon Yasası gibi toprak reformları ile birlikte 1907 Pencap huzursuzluğuna katkıda bulundu . Hükümet ilk kez kırsal nüfusun büyük bir bölümünü mağdur ettiğinden, huzursuzluk eyaletteki önceki herhangi bir ajitasyona benzemiyordu. Hindu dirilişçi mezhebi Arya Samaj'ın lideri Lala Lajpat Rai başkanlığında kitlesel gösteriler düzenlendi . Huzursuzluk, Kolonizasyon Yasası'nın yürürlükten kaldırılması ve kolonilerdeki paternalist politikaların sona ermesiyle sonuçlandı.
Birinci Dünya Savaşı sırasında , Pencap insan gücü Hint Ordusuna büyük katkı sağladı . Toplam 683.149 muharebe birliğinden 349.688'i eyaletten geldi. 1918'de eyalette bir grip salgını patlak verdi ve tahminen 962.937 kişinin veya toplam tahmini nüfusun yüzde 4.77'sinin ölümüyle sonuçlandı. Mart 1919'da Rowlatt Yasası , devrimci milliyetçi örgütlerden algılanan terör tehdidine yanıt olarak acil gözaltı ve hapsetme önlemlerini genişleten kabul edildi. Bu , Nisan 1919'da İngiliz albay Reginald Dyer'in birliklerine yaklaşık 10.000 silahsız protestocu ve Baisakhi hacı grubuna ateş açmasını emrettiği rezil Jallianwala Bagh katliamına yol açtı .
İdari reformlar
Montagu-Chelmsford Reformlar yoluyla yürürlüğe Hindistan Yasası 1919 Hükümeti Pencap Yasama Konseyi genişletilmiş ve ilkesini tanıtıldı dyarchy tarım, sağlık, eğitim ve yerel yönetim gibi belirli sorumluluklar, seçilen bakanlara aktarıldı sayede. 1919 Yasası uyarınca ilk Pencap Yasama Konseyi, 1921'de 93 üyeden, yüzde yetmişi seçilecek ve geri kalanı aday gösterilecek şekilde kuruldu. dyarchy düzeni kapsamında İngiliz Hint bakanlarından bazıları Sir Şeyh Abdul Kadir , Sir Shahab-ud-Din Virk ve Lala Hari Kishen Lal idi.
Hindistan Yasası 1935 Hükümeti dyarchy sistem yerine Punjab il özerklik tanıtıldı. Bir Konuşmacı ve Meclise karşı sorumlu bir yürütme hükümeti başkanlığındaki 175 üyeden oluşan Pencap Yasama Meclisi'nin anayasasını sağladı. Birlik Partisi altında Sir İskender Hayat Han 1937 Sir İskender hükümet bıraktı oluşturduğu Malik Khizar Hayat Tiwana Meclisi süresi beş yıldır olmasına rağmen 1947 yılında bölüm kadar Premier kalmıştır 1942 yılında, Meclis sekiz yaklaşık devam yıl ve son oturumu 19 Mart 1945'te yapıldı.
bölme
Hindistan'ın bağımsızlığı için verilen mücadele, Pencap'ta rekabet eden ve çatışan çıkarlara tanık oldu. Müslüman, Hindu ve Sih topluluklarının toprak sahibi seçkinleri, ilhaktan bu yana İngilizlerle sadakatle işbirliği yaptı, Birlik Partisi'ni destekledi ve Kongre partisinin önderlik ettiği bağımsızlık hareketine düşmandı. Köylüler ve şehirli orta sınıflar arasında Hindular en aktif Ulusal Kongre destekçileriydi, Sihler Akali hareketine akın ederken, Müslümanlar sonunda Müslüman Birliği'ni desteklediler .
Alt kıtanın bölünmesine karar verildiğinden, 23 Haziran 1947'de Yasama Meclisi'nin Batı ve Doğu Bölümü'nün özel toplantıları, Pencap Eyaletinin bölünüp bölünmeyeceğine karar vermek için yapıldı. Her iki taraf için de oylama yapıldıktan sonra bölünmeye karar verildi ve mevcut Pencap Yasama Meclisi de Batı Pencap Yasama Meclisi ve Doğu Pencap Yasama Meclisine bölündü . Bağımsızlık öncesi bu son Meclis, son oturumunu 4 Temmuz 1947'de yaptı.
demografi
Pencap'ta ilk İngiliz nüfus sayımı 1855'te yapıldı. Bu, yerel prens devletleri hariç tutmak için yalnızca İngiliz topraklarını kapsıyordu ve nüfusu 17,6 milyona yerleştirdi 1881'de gerçekleştirilen İngiliz Hindistan'ın ilk düzenli nüfus sayımı 20.8 milyonluk bir nüfus kaydetti. insanlar. 1941'deki son İngiliz nüfus sayımı, İngiliz topraklarında 29 ilçe, 43 büyük eyalet, 52.047 köy ve 283 kasabadan oluşan Pencap'ta 34.3 milyon insan kaydetti.
1881'de sadece Amritsar ve Lahor'un nüfusu 100.000'in üzerindeydi. Ticari ve sanayi şehri Amritsar (152.000), Lahor'un kültürel başkentinden (149.000) biraz daha büyüktü. Sonraki altmış yıl boyunca, Lahor'un nüfusu dört kat artarken, Amritsar iki kat arttı. 1941'de eyalette Rawalpindi, Multan, Sialkot, Jullundur ve Ludhiana'nın ortaya çıkması ve büyümesi ile nüfusu 100.000'in üzerinde olan yedi şehir vardı.
Sömürge dönemi, batı Pencap'ta kanal kolonilerinin oluşturulması nedeniyle Pencap içinde büyük ölçekli göç gördü. Sömürgecilerin çoğunluğu, Amritsar, Gurdaspur, Jullundur, Hoshiarpur, Ludhiana, Ambala ve Sialkot'un en yoğun nüfuslu yedi bölgesinden selamladı ve öncelikle Khatris , Jats , Arains , Sainis , Kambohs ve Rajputs'tan oluşuyordu . Doğu ve orta Pencap'tan yeni kolonilere birçok yüksek vasıflı çiftçinin hareketi, batı Pencap'ın eyaletin en ilerici ve gelişmiş tarım bölgesi haline gelmesine yol açtı. Dönem ayrıca önemli sayıda Punjabi'nin İngiliz İmparatorluğu'nun diğer bölgelerine göç ettiğini gördü . Ana varış noktaları Doğu Afrika - Kenya , Uganda ve Tanzanya , Güneydoğu Asya - Malaya ve Burma , Hong Kong ve Kanada idi .
Din
Pencap, dini açıdan eklektik bir eyaletti ve üç ana gruptan oluşuyordu : Müslümanlar , Hindular ve Sihler . 1941'de dindar Müslümanlar %53.2 ile mutlak çoğunluğu oluştururken, Hindu nüfusu %29,1 idi. 1881 ve 1941 arasındaki dönem, Sih ve Hıristiyan nüfusta sırasıyla %8.2 ve %0.1'den %14,9 ve %1.9'a yükselen önemli bir artış gördü . Hindu nüfusundaki azalma, bir dizi alt kast Hindusunun İslam, Sihizm ve Hıristiyanlığa dönüşmesine bağlanıyor.
|Dini


grup
|Nüfus


% 1881
|Nüfus


% 1891
|Nüfus


% 1901
|Nüfus


% 1911
|Nüfus


% 1921
|Nüfus


% 1931
|Nüfus


% 1941
|İslâm||%47,6||%47.8||%49.6||%51.1||%51.1||%52.4||%53.2|
|Hinduizm||%43.8||%43.6||%41.3||%35.8||%35.1||%30,2||%29,1|
|Sihizm||%8.2||%8.2||%8,6||%12.1||%12.4||%14.3||%14.9|
|Hristiyanlık||%0.1||%0.2||%0.3||%0.8||%1,3||%1,5||%1,5|
|Diğer dinler / Din yok||%0.3||%0.2||%0.2||%0.2||%0.1||%1,6||%1,3|
İdari bölümler
|Bölünme||Britanya Toprakları / Princely Eyaletleri'ndeki İlçeler|
|Ravalpindi Bölümü|
|Lahor Bölümü|
|Multan Bölümü|
|Jullundur Bölümü|
|Delhi Bölümü|
|Toplam alan, Britanya Bölgesi||97.209 mil kare|
|Yerli Devletler|
|Toplam alan, Yerli Devletler||36.532 mil kare|
|Toplam alan, Pencap||133.741 mil kare|
Tarım
İlhakından sonraki birkaç yıl içinde Pencap, İngiliz Hindistan'ın örnek tarım eyaleti olarak kabul edildi. 1860'lardan itibaren Pencap'ta tarım fiyatları ve arazi değerleri yükseldi. Bu, artan siyasi güvenlik ve altyapı ve iletişimdeki gelişmelerden kaynaklandı. Buğday , tütün , şeker kamışı ve pamuk gibi yeni nakit ürünler tanıtıldı. 1920'lerde Pencap, Hindistan'ın toplam pamuk mahsulünün onda birini ve buğday mahsulünün üçte birini üretti. Eyaletteki tüm mahsullerin kişi başına üretimi, 1891 ile 1921 arasında yaklaşık yüzde 45 arttı ; bu, dönem boyunca Bengal, Bihar ve Orissa'daki tarımsal krizlerin aksine bir büyüme .
Pencap Tarım Koleji ve Araştırma Enstitüsü borçluluk büyüyen bir krize yol açtı arazi sahipleri için kolay krediye erişim ile kombine 1906, Rapid tarımsal büyüme kurulan zaman Pencap ilk yüksek öğretim tarımsal kurum haline geldi. Arazi sahipleri kredilerini ödeyemedikleri zaman, şehir merkezli tefeciler ipotekli arazi borçlarını kapatmak için yasadan yararlandı. Bu, arazinin, bulunduğu köylerle çok az bağlantısı olan devamsız tefecilere giderek daha fazla geçtiği bir duruma yol açtı. Sömürge hükümeti bunu eyaletin istikrarına yönelik potansiyel bir tehdit olarak kabul etti ve hükümette, düzeni sağlamak için müdahaleyi tercih eden paternalistler ile özel mülkiyet ilişkilerine devlet müdahalesine karşı çıkanlar arasında bir bölünme ortaya çıktı. Paternalistler galip geldi ve 1900 tarihli Pencap Arazi Yabancılaştırma Yasası, ezici çoğunluğu Hindu olan kentsel ticari kastların, çoğunlukla Müslüman ve Sih olan yasal tarımcı kabilelerden kalıcı olarak toprak edinmelerini engelledi.
Kırsal nüfusun artan oy hakkı ile birlikte bu müdahaleci yaklaşım, ilin siyasi manzarası üzerinde uzun süreli bir etki yarattı. Tarım lobisi hükümete sadık kaldı ve şehirli tefecilere karşı ayrıcalıklarını ortak savunmak için komünizmi reddetti. Bu pozisyon İttihatçı Parti tarafından sağlamlaştırıldı. Kongre Partisi'nin Yasaya muhalefeti, Pencap'ta marjinalleşmesine, etkisini başka herhangi bir eyalette olduğundan daha fazla azaltmasına ve yerel olarak sömürge yönetimine meydan okuma yeteneğini engellemesine yol açtı. İttihatçı Parti'nin siyasi egemenliği bölünmeye kadar devam edecekti ve önemli ölçüde, Punjab'ın kırsalında toplumsal şiddetin yayılmaya başlaması ancak Britanya'dan bağımsızlığının arifesinde gücünün çöküşü üzerineydi.
Ordu
İlhakın hemen ardından, Sih Khalsa Ordusu dağıtıldı ve askerlerin silahlarını teslim etmeleri ve tarımsal veya diğer arayışlara geri dönmeleri istendi. Bengal Ordusu , yüksek eğitimli eski Khalsa ordusu askerlerinin bölgede konuşlu Pencap Bengal için piyade birimlerinden acemi başladı yararlanmak için istekli. Bununla birlikte, bu askerlerin alınmasına karşı muhalefet yayıldı ve Bengal Ordusu'nun sepoylarından Punjabis'in saflarına girmesine karşı bir kızgınlık ortaya çıktı. 1851'de 'Piffars' olarak da bilinen Pencap Düzensiz Kuvveti kuruldu. Başlangıçta bir garnizon ve dört katır pili, dört süvari alayı, on bir piyade ve Kılavuzlar Kolordusu'ndan oluşuyordu ve toplamda yaklaşık 13.000 adam vardı. Topçular ve piyadeler çoğunlukla Punjabi'ydi, çoğu Khalsa Ordusu'ndandı, süvarilerin ise önemli bir Hindustani varlığı vardı.
1857 Hint İsyanı sırasında, Pencap ve Birleşik Eyaletlerdeki kriz boyunca Doğu Hindistan Şirketi'ne sadık kalan Pencap'tan on sekiz yeni alay yükseldi. Haziran 1858'e kadar, Bengal Ordusu'ndaki 80.000 yerli askerin 75.000'i Pencap'tı ve 23.000'i Sih'ti. İsyanın ardından, ordunun kapsamlı bir yeniden örgütlenmesi gerçekleşti. Bundan böyle İngiliz Kızılderili Ordusu'na asker alımı , sadık halklar ve eyaletlerle sınırlıydı. Pencap Sihleri, orduya hizmet etmek için özellikle tercih edilen bir dövüş ırkı olarak ortaya çıktı. Büyük Oyun'un ortasında ve Rusların İngiliz Hindistan'ını işgal etmesinden korkan Pencap, bir sınır eyaleti olarak önemli stratejik öneme sahipti. Sadakatlerine ve zorlu koşullarda hizmet etmeye uygun olduklarına olan inancına ek olarak, Pencap askerleri yerel hizmet oranında ödenebilecekleri için tercih edilirken, daha uzak ülkelerden sınırda görev yapan askerlere ekstra dış hizmet ödeneği ödenmesi gerekiyordu. . 1875'e gelindiğinde, tüm Hint ordusunun üçte biri Pencap'tan geliyordu.
1914'te, İngiliz Hindistan'ın toplam nüfusunun yaklaşık onda birini oluşturan bölgeye rağmen, Hint ordusunun beşte üçü Pencap'tan geldi. Birinci Dünya Savaşı sırasında, Pencap Sihleri tek başına Hindistan'daki tüm silahlı personelin dörtte birini oluşturuyordu. Askerlik geniş dünya erişimi sağlanan ve personel arasında konuşlandırılan İngiliz İmparatorluğu dan Malaya , Akdeniz ve Afrika . Hizmet sürelerini tamamladıktan sonra, bu personel genellikle servetlerini yurtdışında arayan ilk kişiler arasındaydı. İkinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde, Hint ordusunun yüzde 48'i eyaletten geldi. Jhelum, Rawalpindi ve Attock'ta, askere giden toplam erkek nüfusun yüzdesi yüzde on beşe ulaştı. Pencap, savaş boyunca ana asker tedarikçisi olmaya devam etti ve çatışmada görev yapan toplam Hint birliklerinin yüzde 36'sına katkıda bulundu.
Ordudaki büyük Pencap oranı, önemli miktarda askeri harcamanın Pencap'a gitmesi ve bunun sonucunda Pencap'ta anormal derecede yüksek düzeyde kaynak girişi ile sonuçlanması anlamına geliyordu. 1935 yılına kadar, hizmet eden subayların havaleleri askeri emekli maaşlarından elde edilen gelirle birleştirilseydi, Pencap'ın arazi gelirinin üçte ikisinden fazlasının askeri gelirlerden ödenebileceği öne sürüldü. Askerlik hizmeti ayrıca İl genelinde borçluluğun boyutunu azaltmaya yardımcı oldu. In Hoshiarpur , sahipleri 1920 yüzde otuz askeri personelin kayda değer kaynağı, borç serbest bölgenin ortalama onbir yüzde karşılaştırıldı. Ayrıca askerliğin faydaları ve devletin askerlere karşı iyi niyetli olduğu algısı, askerlerin İngilizlere karşı tutumunu etkilemiştir. Askere alınan köylülerin sadakati ve eyalet genelindeki kırsal alanlardaki askeri grupların etkisi, eyaletteki milliyetçi hareketin erişimini sınırladı.
İletişim ve ulaşım
1853'te Viceroy Lord Dalhousie, Hindistan'daki demiryollarının askeri önemini vurgulayan bir tutanak yayınladı. Ancak Pencap'ta, 1860'tan itibaren demiryollarına ve haberleşmeye yapılan yatırımları yönlendiren, başlangıçta stratejik ticari çıkarlardı.
Yeni hatlar inşa etmek ve işletmek için Scinde , Pencap ve Delhi demiryolları gibi bağımsız demiryolu şirketleri ortaya çıktı . 1862'de Pencap'taki demiryolunun ilk bölümü Lahor ve Amritsar arasında inşa edildi ve Lahore Junction tren istasyonu açıldı. Çizgiler 1864'de Lahare ve Multan arasında açılmış ve Amritsar ve 1870 Scinde, Pencap ve Delhi demiryolları Delhi oluşturmak üzere birleştirilir Scinde, Pencap ve Delhi Railway Multan ile Karaçi ve Lahor arasında bir bağlantı oluşturmak, 1870. Pencap Kuzey Devlet Demiryolları 1886 By 1883 yılında Lahor ve Peşaver bağlantılı, bağımsız demiryolları içine birleşmişti Kuzey Batı Devlet Demiryolu .
Demiryolu hatlarının inşası ve demiryolu atölyeleri ağı, istihdam fırsatları yarattı ve bu da kanton kasabalarına göçün artmasına neden oldu. İl genelinde bağlanabilirlik arttıkça, malların hareketini kolaylaştırdı ve insan etkileşimini artırdı. Ferozpur, Lahore ve Amritsar'ın, aralarındaki bağlantı kolaylığı nedeniyle tek bir birleşik kültürel üçgen halinde gelişmeye başladıkları gözlemlenmiştir. Benzer şekilde, konuşulan lehçelerin engelleri zamanla aşındı ve kültürel yakınlıklar giderek daha fazla desteklendi.
Eğitim
1854'te Pencap eğitim departmanı, devlet tarafından yönetilen tüm kurumlarda laik eğitim sağlama politikasıyla kuruldu. Özel olarak işletilen kurumlar, yalnızca laik eğitim sağlama karşılığında yardım alacaklardı. 1864'e gelindiğinde bu, yüksek öğretim okullarına ve kolejlere verilen tüm yardımların Avrupa yönetimi altındaki kurumlar tarafından alındığı ve yerlilere ait hiçbir okulun devlet yardımı almadığı bir durumla sonuçlanmıştı.
1860'ların başında Lawrence Koleji, Murree , King Edward Tıp Üniversitesi , Devlet Koleji, Lahore , Glancy Tıp Koleji ve Forman Christian Koleji dahil olmak üzere bir dizi eğitim koleji kuruldu . 1882'de Gottlieb Wilhelm Leitner , Pencap'taki eğitimin durumu hakkında bir rapor yayınladı. Devlet tarafından işletilen okulları geleneksel yerli okullarıyla uzlaştıramamaktan yakındı ve ilhaktan bu yana eyaletteki okul sayısında sürekli bir düşüş olduğunu kaydetti. Özellikle, Punjabi Muslim'in, okullarda öğretilen dini konuların eksikliği nedeniyle devlet tarafından işletilen okullardan nasıl kaçındığını, en az 120.000 Punjabi'nin devlet tarafından desteklenmeyen okullara nasıl gittiğini gözlemlediğini ve bunu 'insanların eğitim sistemimize karşı bir protestosu' olarak nitelendirdiğini kaydetti. ' Leitner uzun zamandır doğu biliminin faydalarını ve devlet eğitiminin din eğitimiyle kaynaşmasını savunuyordu. Ocak 1865'te, Arapça , Farsça ve Sanskritçe'deki geleneksel bursu canlandırırken, yararlı bilgiyi teşvik etmek için Avrupa öğrenme stilini kullanmayı amaçlayan abonelik temelli bir dernek olan Anjuman-i-Punjab'ı kurdu . 1884'te Pencap eğitim sisteminin yeniden düzenlenmesi, eğitim üzerindeki kontrolün ademi merkezileşmesine ve yerli bir eğitim kurumunun teşvik edilmesine yönelik tedbirler getirerek gerçekleşti. Sonuç olarak, ilde birkaç yeni kurum teşvik edildi. Arya Samaj Sihler açtı 1886 yılında Lahor'da bir kolej açtı Khalsa College iken Anjuman-i-Himayat-ı İslam Müslüman eğitimini düzenlemek için adım attı. 1886'da, daha sonra Aitchison Koleji olarak yeniden adlandırılan Punjab Chiefs' College, seçkin sınıfların eğitimini ilerletmek için açıldı.
Dil
1837'de Farsça , Şirket yönetiminin resmi dili olarak kaldırıldı ve yerini yerel Hint yerel dilleri aldı. Sih İmparatorluğu'nda Farsça resmi devlet dili olmaya devam etti. 1849'da Pencap'ı ilhak ettikten kısa bir süre sonra, Yönetim Kurulu, vilayetlerin altı bölümünün her birindeki yerel yetkilileri hangi dilin "Mahkemeler ve Kamu İşleri için en uygun" olduğuna karar vermeleri için aradı. Batı bölümlerindeki yetkililer Farsça'yı tavsiye ederken, doğudaki yetkililer Urduca'ya geçmeyi önerdi. Eylül 1849'da eyalet genelinde iki dil politikası uygulandı. Pencap'taki dil politikası, Urduca'nın yaygın bir yerel yerel olmadığı için diğer Hint eyaletlerinden farklıydı. 1849'da John Lawrence, "Urduca'nın bu bölgelerin dili olmadığını ve Farsça da olmadığını" belirtti.
1854 yılında, Yönetim Kurulu iki dil politikasını aniden sona erdirdi ve Urduca eyalet genelinde hükümetin resmi dili olarak belirlendi. Karar, tüm yetkililerin yerel mahkemelerinin resmi dilinde bir sınavdan geçmesini gerektiren yeni kamu hizmeti kuralları tarafından motive edildi. Farsça bölgelerindeki yetkililer, potansiyel olarak işlerini kaybetme korkusuyla, Urduca'nın öğrenilmesi daha kolay bir dil olduğuna inanarak, Farsça'nın Urduca ile değiştirilmesi için Kurul'a dilekçe verdiler. Urduca 1947 yılına kadar resmi yönetim dili olarak kaldı.
Yetkililer, Pencap'ın çoğunluğun konuşma dili olduğunun farkında olmalarına rağmen, birkaç nedenden dolayı Urduca'nın kullanılmasını tercih ettiler. Pencap'ın eleştirisi, onun herhangi bir standardizasyondan yoksun, basit bir patois biçimi olduğu ve "esnek ve kısır olacağı ve yerel işlemlerde çok önemli olan kesinlik ile güzel anlam tonlarını ve kesin mantıksal fikirleri ifade etmekten aciz olacağı inancını içeriyordu. " Benzer argümanlar daha önce Bengalce , Oriya ve Hindustani için yapılmıştı , ancak bu diller daha sonra yerel yönetim için kabul edildi. Bunun yerine Urduca'nın avantajlarının yönetime daha fazla hizmet ettiğine inanılıyor. Urduca ve başlangıçta Farsça, Şirketin Hindistan'ın başka yerlerinden Pencapça konuşmayan deneyimli yöneticileri işe almasına, Urduca ile yönetilen diğer Hint topraklarıyla daha fazla entegrasyonu kolaylaştırmasına ve Farsça ve Urduca konuşan yerel seçkinlerle bağların güçlendirilmesine yardımcı olmasına izin verdi. ve daha geniş halkla aracı olarak hareket edebilir.
hükümet
Erken uygulama
1849'da, yeni ilhak edilen eyaleti yönetmek için bir Yönetim Kurulu kuruldu. Kurul, bir Başkan ve iki yardımcısı tarafından yönetildi. Bunların altındaki Komiserler, gelir ve polis müfettişleri olarak hareket ettiler ve medeni temyiz ve Oturum Hakimlerinin orijinal cezai yetkilerini kullanırken, Komiser Yardımcılarına ikincil hukuki, cezai ve mali yetkiler verildi. 1853'te Yönetim Kurulu kaldırıldı ve yetki tek bir Baş Komiser'e devredildi. Hindistan Yasası 1858 Hükümeti bir yeniden yapılanma ve Teğmen-Valiligi'ne açtı Baş Komiseri olduğunu değiştirilir.
Her ne kadar Hint Konseyleri Yasası 1861 Pencap yerel meclisin kurulması için gerekli temeli oluşturan birinci yasama O aday yetkilileri ve sivil görevliler kurulunca oluşuyordu ve Teğmen-Vali tarafından başkanlık edildi 1897 yılında oluşturulmuştur . İlk konsey 1909'a kadar on bir yıl sürdü. Morley-Minto Reformları , sonraki konseylerde aday gösterilen yetkilileri tamamlayan seçilmiş bir üyeye yol açtı.
Pencap Yasama Konseyi ve Meclisi
1919 Hindistan Hükümeti Yasası, Britanya Hindistanı genelinde dyarşi sistemini uygulamaya koydu ve 1921'de ilk Pencap Yasama Konseyi'nin uygulanmasına yol açtı. Aynı zamanda vali vekilliği makamının yerini valilik makamına bıraktı. İlk Konseyin doksan üç üyesi vardı, bunların yüzde yetmişi seçilmiş ve geri kalanı aday gösterilmişti. Konsey tarafından toplantılara başkanlık etmek üzere bir başkan seçildi. 1921 ve 1936 yılları arasında Konseyin dört dönemi vardı.
|Konsey||Açılışını yapmak||çözünmüş||Başkan(lar)|
|Birinci Konsey||8 Ocak 1921||27 Ekim 1923||Sir Montagu Butler ve Herbert Casson|
|İkinci Konsey||2 Ocak 1924||27 Ekim 1926||Herbert Casson, Sir Abdul Kadir ve Sir Shahab-ud-Din Virk|
|Üçüncü Konsey||3 Ocak 1927||26 Tem 1930||Sir Shahab-ud-Din Virk|
|Dördüncü Konsey||24 Ekim 1930||10 Kasım 1936||Sir Shahab-ud-Din Virk ve Sir Chhotu Ram|
1935'te Hindistan Hükümeti Yasası 1935 , dyarşiyi artan eyalet özerkliği ile değiştirdi. Doğrudan seçimler getirdi ve seçilmiş Hintli temsilcilerin eyalet meclislerinde hükümetler kurmasını sağladı. Pencap Yasama Konseyi'nin yerini Pencap Yasama Meclisi aldı ve Başkan'ın rolü bir Konuşmacı ile değiştirildi. Meclis üyeliği 175 üye olarak belirlendi ve beş yıl süreyle görev yapması planlandı.
İlk Meclis Seçimi
İlk seçim 1937'de yapıldı ve İttihatçı Parti açıkça kazandı. Lideri Sir Sikandar Hayat Khan, Vali Sir Herbert Emerson tarafından bir Bakanlık kurması istendi ve üç Müslüman, iki Hindu ve bir Sih'ten oluşan bir kabine seçti. Sir Sikandar 1942'de öldü ve yerine Khizar Hayat Khan Tiwana geçti.
|Durum||isim|
|Premier||Sir Sikandar Hayat Khan|
|Gelir Bakanı||Sör Sundar Singh Majithia|
|Kalkınma Bakanı||Efendim Chhotu Ram|
|Finans Bakanı||Manohar Lal|
|Bayındırlık Bakanı||Khizar Hayat Khan Tiwana|
|Eğitim Bakanı||Mian Abdul Haye|
İkinci Meclis Seçimi
Bir sonraki seçim 1946'da yapıldı. Müslüman Birliği , toplam 175 sandalyenin 73'ünü kazanarak en fazla sandalyeyi kazandı. Ancak İttihatçı Parti liderliğindeki ve Kongre Partisi ile Akali Partisi'nden oluşan bir koalisyon , genel çoğunluğu sağlamayı başardı. Bunu, altı hafta süren Müslüman Birliği tarafından yürütülen bir sivil itaatsizlik kampanyası izledi ve Sir Khizar Tiwana'nın istifasına ve 2 Mart 1947'de koalisyon hükümetinin çökmesine yol açtı. Ancak Müslüman Birliği, diğer azınlıkların desteğini bölgeye çekemedi. Kendileri bir koalisyon hükümeti kurarlar. Bu çıkmazın ortasında Vali Sir Evan Jenkins hükümetin kontrolünü ele geçirdi ve Hindistan ve Pakistan'ın bağımsızlığına kadar görevde kaldı.
arması
Crescat e Fluviis , yani o nehirlerden büyümesine izin edilmiş Latince Pencap Eyaleti için silah Coat kullanılan sloganı. Khushwant Singh tarafından yazılan Sihlerin Tarihi kitabına göre , Nehirlerden Gelen Güç anlamına gelir.
Ayrıca bakınız
Referanslar