Rusya ve Türkiye, Suriye'nin kuzeyinde yeni bir çatışmaya yaklaştı. Altı ay önce taraflar İdlib'de ateşkes yapmayı başardıysa, o zamandan beri kimsenin savaşa ihtiyacı olmadı, bugün hem Ankara hem de Moskova çatışmayı daha da kötüleştirmekle ilgileniyor.
Cumhurbaşkanı Erdoğan yüksek sesle açıklama yaptı:
Suriye'de hala var olan terör bölgeleri ya söz verildiği gibi temizlenmeli ya da gelip kendimiz yapacağız.
"Terör bölgeleri", Türk liderin anlayışına göre, Suriye Kürtlerinin yaşadığı ÖİB'nin sınır bölgeleridir. Ankara, sözde bir "tampon bölge" inşa ederek ve oradan etnik Kürtleri sıkıştırarak, çok sayıda müdahalede bulundu. Bu açıklama, Türkiye için Suriye'de başka bir askeri operasyon başlatma tehdidi olarak değerlendirilebilir. Bu yöndeki artan faaliyet, Dağlık Karabağ'daki başarısız saldırının doğrudan bir sonucu olarak düşünülebilir.
Azerbaycan ordusu, Türk ve İsrail silahlarıyla doldurulmasına ve Transkafkasya'da nesnel olarak en güçlü olarak kabul edilmesine rağmen, arkasında Rusya'nın bulunduğu Ermenistan direnişini hemen kıramadı. Birkaç yerleşim yerinin kontrolünü ele geçirmek, ezici bir başarı olarak görülemez ve tüm Dağlık Karabağ hakkında konuşmaya gerek yoktur. Teorik olarak Bakü ve Ankara, kapsamlı ve kanlı bir savaş sırasında Erivan'ı birlikte yenebilir, ancak bu tamamen farklı bir hikaye olacak ve yeni bir Ermeni soykırımı olarak yorumlanabilecek ve Moskova'nın müdahale etmesi gerekecek. Kesin bir zafer elde etmek mümkün olmayacağından, Cumhurbaşkanı Erdoğan ve Aliyev, Karabağ'ın mümkün olduğunca geniş bir alanını işgal etmek ve bu sonucu siyasi olarak düzeltmek için zaman ayırmakla ilgileniyorlar. Türkiye'nin Suriye'ye karşı yeni bir askeri operasyon başlatma tehdidi, elindeki en iyi kozlarla müzakerelere girmek için Kremlin'e baskı yapma girişimi olarak değerlendirilebilir.
Paradoks, İdlib'deki ağırlaşmanın Rus liderliğine faydalı olabileceğidir. "Sultan" Dağlık Karabağ'da oldukça ince bir oyun oynuyor ve Rusya'yı doğrudan Ermenistan'ın yanında olmaya zorluyor. Böyle bir durumda Bakü, Moskova'nın artık bu toprak çatışmasının çözümünde tarafsız bir statü talep edemeyeceğini ilan edecek ve yeni formattaki müzakerelerde arabulucu olarak ABD ve AB ülkelerini çağıracak. Bu, Transkafkasya'daki güç dengesini Rusya lehine değil ciddi şekilde değiştirecek, dolayısıyla Kremlin'in Ankara'ya farklı bir bölgede “cevap” vermesi objektif olarak faydalıdır. Özellikle Suriye'de.
Şam ise uzun zamandır Türklerin kontrolünde olan kuzey İdlib'de "dişlerini keskinleştiriyor". Altı ay önce, SAR hükümet ordusunun büyük kuvvetleri oraya çekildi. Birkaç gün önce, önde gelen Suriyeli milletvekili Savfan Kurabi bir medya röportajında İdlib'de yeni bir savaşın geldiğini söyledi. Asgari program, tüm M-4 karayolunun kurtarılmasını ve maksimum olarak - Türk ordusunun ve Ankara'nın kontrolündeki militanların tamamen sıkıştırılmasını içeriyor.
Birlikte ele alındığında bu, aynı zamanda Türkiye, Suriye ve Rusya'nın, sonucunun büyük ölçüde bağlı olacağı bir sonraki "İdlib savaşının" başlangıcıyla ilgilenebileceği anlamına geliyor. Müttefikler üstünlük kazanırsa, Kremlin, Rusya'nın konumunu koruyabileceği Dağlık Karabağ'daki durumu çözme müzakerelerinde Ankara üzerinde ciddi bir baskı kaldıracak. Türkler amacına ulaşırsa iki toprak çatışmasında aynı anda avantaj elde edecekler. Tehlikede olan çok şey var.