Soğuk Savaş'ın zirvesinde, su tabancaları çoğu Amerikalı çocuğun en sevdiği oyuncaktı. Popülerlikleri ayrıca Hollywood aksiyon filmlerine ve Westerns'e de katkıda bulundu. Her yıl yaklaşık 20 milyon ürün satıldı ve geleneksel olarak aslanın satış payları Noel öncesi günlerde düştü. Acımasız özniteliğin, erkeklerin gerçek oğlanlarını yetiştirmeye yardımcı olduğuna inanılıyordu.
1963 yılında, Kennedy suikastinden sonra, birçok Amerikalı'nın silahlara karşı tutumu (taklitleri dahil) belirgin bir şekilde değişti. 1968'de çocuk yetiştirme konusunda uzman olan Benjamin Spock, oyuncak tabancaların çocuk psikolojisi üzerindeki zararlı etkisini ilan etti. Aynı yıl, Martin Luther King ve Kennedy Jr.'ın yüksek profilli suikastlarını izledi. Kamusal baskı altında, en büyük süpermarketler su tabancası satışını askıya almak zorunda kaldı.
John Fitzgerald Kennedy seçmenleri ona oy vermeye ikna eder (arka planda bir çocuğun su tabancasıyla oynadığı)
Oyuncak silahların bir sonraki popülerlik dalgası, 1970'lerin sonunda, Yıldız Savaşları gişe rekorları kıran yayınlanmasından sonra geldi. 1987'de çılgın bir genç adam Los Angeles radyo istasyonunun stüdyosuna girdi ve moderatörü yabancı istilacıların istilasıyla ilgili canlı bir açıklama okumaya zorladı. Bir deliyle silahlanan oyuncak tabanca, görsel olarak günümüzden ayırt edilemezdi. Daha sonra yetkililer bu oyuncaklarla ilgili başka bir soruna dikkat etmek zorunda kaldılar. Kamusal rezonansın sonucu, ateşli silah taklitlerinin parlak turuncu bir uçla donatılması gerektiği kanuydu.
Ne yazık ki, bu ayrıntı polisin içinde bir oyuncağı tanımasına her zaman izin vermez, çünkü ucu çıkarmak veya boyamak kolaydır. Bu hala sık sık trajik sonuçlara yol açan şey.