Gizlilik, Vatanseverlik Yasası'na uygun Ulusal Güvenlik Ajansı (NSA) tarafından yapılan mangal istilasına ilişkin son kargaşanın gösterdiği gibi, birçok Amerikalı için kutsal bir kelimedir. Edward Snowden tarafından sızan telefon ve internet kayıtlarının dragnet verilerinin toplanması hakkındaki bilgiler, bir diğeri bu kamu işlevinin özelleştirilmesi veya şirketleşmesiyle ilgili bir başka acil sohbete kapı açtı.
Amerikan vatandaşlarının özel elektronik yazışmalarına potansiyel olarak erişime sahip olmasının yanı sıra, düşük seviye bir yüklenici olan Bay Snowden'ın kamuya açık olmayan kritik ulusal güvenlik bilgilerine erişimi olduğu ne anlama geliyor? İstihbarat ajansları konusunda bir uzman olan yazar James Bamford kısa bir süre önce şunları yazdı: “Snowden davası, ulusun casusluğa dönmesi ve gevşek güvenlik ve yetersiz personel politikaları olan şirketlere gizlice bağlanması durumunda ortaya çıkan potansiyel riskleri göstermektedir. Aynı insanlar savaş, siber veya başka türlü yol açabilecek seçimleri içeren kritik kararlar vermek zorunda kaldıklarında riskler katlanarak artmaktadır. ”
Bu, kurumsal ve devlet fonksiyonları arasındaki çizginin bulanıklaşmasına dair net bir örnektir. The Washington Post'a göre, Bay Snowden'i çalıştıran şirket Booz Allen Hamilton, geçtiğimiz mali yılda 5 milyar doların üzerinde gelir elde etti. Booz Allen Hamilton’ın çoğunluğunun sahibi olan Carlyle Group, “devlet danışmanlığı” na yaptığı 2 milyon dolarlık yatırım için yaklaşık 910 milyar dolar kazandı. “Ulusal güvenliğin” büyük bir iş olduğu açık.
Gizliliğin Amerikan ideallerine değeri ve önemi göz önüne alındığında, “özelleştirme” ve “özel sektör” terimlerinin aldatıcı bir şekilde kullanılması rahatsız edicidir. Birçok Amerikalı, şirketlerin bazı hayati görevleri yerine getirmek için hükümetin yapabileceğinden daha iyi bir iş yapabileceğine ve yapacaklarına inanmaya yönlendirildi. Özelleştirme ideolojisi böyle. Ancak pratikte bu görüşü kanıtlayacak çok az kanıt vardır. Bunun yerine, “özelleştirme” terimi, dikkatleri sert gerçeklerden uzaklaştırmak için zekice bir ifade haline geldi. Kamu işlevleri, sevgililere yönelik anlaşmalarda şirketlere devredilirken, kamuya açık arazilerdeki mineraller ve araştırma geliştirme devreleri gibi kamuya ait varlıklar pazarlık bodrum fiyatlarla verilmiştir.
Vergi mükelleflerinin kendisine ait olan veya bunların sorumluluğu altındaki bu işlevler ve varlıklar, gittikçe daha küçük bir şirket yöneticileri havuzunu oldukça zengin hale getirmek için kullanılıyor. Ve vergi mükellefleri, şirket açgözlülüğü halkın ihtiyacına uymadığında temizleme faturasını aştı.
Bu akılda tutularak, kelimeleri kıymayalım. “Özelleştirme” yumuşak bir terimdir. Uygulamayı gerçekte ne olduğunu söyleyelim - şirketleşme.
Devlete ait işlev ve varlıkları şirket ellerine taşımak için kazanılacak büyük para var. Kamu karayolları, hapishaneler, içme suyu sistemleri, okul yönetimi, çöp toplama, kütüphaneler, ordu ve şimdi bile ulusal güvenlik konuları şirketlere dış kaynak olarak verilmektedir. Ancak, bu kadar önemli hükümet fonksiyonları kamu yararı yerine büyük kâr için yapıldığında ne olur?
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Irak'taki aşırı yüklenicilerin kullanımından kaynaklanan atık, dolandırıcılık ve kötüye kullanım raporlarına bakın. Bir noktada Irak ve Afganistan'da ABD askerlerinden daha fazla müteahhit vardı. Olabildiğince çok insanı hapsedip paralarını alan özel hapishanelere bakın. Çoğunluğu kamu hizmeti alternatiflerinden daha yüksek maliyetlerle daha düşük hizmet sunan özel su sistemlerine bakın. Tehdit, tuzaklar ve yaygın, hesaplanamayan şirketleşmenin aşırılıklarından daha fazla örnek için privatizationwatch.org adresini ziyaret edin.
Kısacası, kamusal işlevlerin şirketleştirilmesi, burun yoluyla ödeme yapan halk, tüketiciler ve vergi mükellefleri için iyi çalışmaz.
Bazı sağcı eleştirmenler, kamu hizmetlerini sağlayan kamu hizmetlerini “sosyalizm” olarak görebilir, ancak şu anda olduğu gibi, gittikçe artan bir şekilde kurumsal sosyalizmden oluşan bir ülkede yaşıyoruz. Zaten halkın sahip olduğu, kamu yararı için yapılacak, büyük kar marjlarında ve fiyatlarında değil, kamu varlıklarının ve işlevlerinin sahip olunmasında büyük değer vardır. Kurumsal varlıkların bu tür işlevlerin kontrolünü üstlenmesini sağlayarak, hayati hizmetlerin niçin, nasıl ve niçin sağlandığı konusunda merkezi belirleyiciyi karlı kılar.
İlaç şirketlerine verilen ilaç fiyatlarına sadece mükellef fonlu devlet kurumları tarafından keşfedilenlere bakın.
Tavsiye edilen kitap:
Onyedi Gelenek: Amerikan Çocukluğundan Dersler
Ralph Nader tarafından.
Ralph Nader küçük kasaba Connecticut çocukluğuna ve ilerici dünya görüşünü şekillendiren gelenek ve değerlere bakıyor. Bir anda göz açma, düşündürücü ve şaşırtıcı derecede taze ve hareketli, Onyedi Gelenek Mitch Albom, Tim Russert ve Anna Quindlen'in hayranlarına hitap edecek olan, kesinlikle Amerikan ahlakının bir kutlamasıdır - bu korkusuzca işlenmiş reformcu ve açık sözlü ve hükümetten ve toplumda yolsuzluk eleştirisinden gelen beklenmedik ve en hoş geldiniz hediyesi. Wall Street'teki İşgal Hareketi tarafından karakterize edilen yeni muhalefetin doğmasına neden olan yaygın ulusal memnuniyetsizlik ve hayal kırıklığı döneminde, liberal simge bize her Amerikalıdan nasıl öğrenebileceğini gösteriyor Onyedi Gelenek ve onları kucaklayarak, anlamlı ve gerekli değişimi sağlamaya yardımcı olur.
Yazar Hakkında
Ralph Nader, Atlantik tarafından Amerikan tarihinin en etkileyici figürlerinden biri olarak seçildi; bu sayede yaşayan dört kişiden biri onurlandırıldı. Tüketici avukatı, avukat ve yazar. Tüketici avukatı olarak kariyerinde, Duyarlı Hukuk Çalışmaları Merkezi, Kamu Çıkarları Araştırma Grubu (PIRG), Oto Güvenlik Merkezi, Kamu Vatandaşları, Temiz Su Eylem Projesi, Engellilik Hakları Merkezi, Emeklilik Hakları gibi birçok kuruluş kurdu. Merkez, Kurumsal Sorumluluk Projesi ve Çokuluslu Monitör (aylık bir dergi). Grupları vergi reformu, atom gücü düzenlemesi, tütün endüstrisi, temiz hava ve su, gıda güvenliği, sağlık hizmetlerine erişim, medeni haklar, kongre etiği ve daha pek çok şey üzerinde etkili oldu. http://nader.org/