We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Travers İlçe
(LST-1160: dp. 6.777 (f.), 1. 384'; b. 66'6", dr. 17'
s. 14.6 bin; tpl. 600; a. 6 4"; cl. LST-1156
LST-1160, Bath Iron Works Corp. tarafından Bath, Maine'de 18 Aralık 1952'de atıldı; 3 Ekim 1963'te fırlatıldı; Bayan Omar R. King'in sponsorluğunda; 19 Aralık 1963'te yeniden görevlendirilen Teğmen Comdr. Komuta James W. Perkins.
Ocak 1964'ün sonlarında, tank çıkarma gemisi, teçhizatını tamamladığı Boston'dan Little Creek, Va'daki Deniz Amfibi Üssü'ne taşındı. Shakedown sonrası kullanılabilirlik, LST-1160 Atlantik Filosu Amfibi Kuvvetlerinin aktif bir birimi oldu. 1964 baharı ile 1966 yazı arasında gemi, amfibi bir savaş gemisi olarak becerilerini geliştirmek için yedi eğitim tatbikatı tamamladı. Bu tatbikatlar onu sık sık güneye, Batı Hint Adaları'na, çoğunlukla da denizcilerin amfibi çıkarma yaptığı Porto Riko yakınlarındaki Vieques Adası'na götürdü. 1 Temmuz 1966'da LST-1160, Traveree İlçesi olarak adlandırıldı. Kısa bir süre sonra, LST Flotilla 4'ün olağanüstü gemisi olarak Battle Efficiency "E" ile ödüllendirildi. 1966'nın sonlarında Traverse County, dört aylık bir revizyon için Philadelphia Donanma Tersanesi'ne girdi. Tank çıkarma gemisi Nisan 1966'da tersaneden ayrıldı ve bir aylık tazeleme eğitiminin ardından Little Creek'teki operasyonlarına devam etti. 1966'nın geri kalanı, düzenli olarak denizcileri Morehead City, NC'de karaya çıkardığını ve onları Little Creek'te ve yakındaki Camp Pendleton'da karaya koyduğunu gördü.
1967'nin başında, Traverse County, 6. Filo ile ilk konuşlandırması için hazırlıklarını tamamladı. Sonraki 11 yıl boyunca, Trawrse County Akdeniz'de sekiz görev gezisi gerçekleştirdi. Çoğu zaman, 6. Filo ile yaptığı operasyonlar arasında İspanya, Fransa, İtalya, Yunanistan, Türkiye ve Kuzey Afrika kıyılarındaki limanlara ziyaretler yer alıyordu. Sık sık dost yabancı donanma birimleriyle eğitim tatbikatları yaptı. Ancak, 1968'de konuşlandırılması sırasında, Akdeniz'in uzak doğu ucundaki Lübnan'da bir kriz patlak verdi; ve Temmuz'da LST, durumu istikrara kavuşturmak için Beyrut'a çıkarma yapan deniz piyadelerinde diğer 6. Filo birimlerine ve Amfibi Filo 6 LST'lerine katıldı. Akdeniz görevlerinin geri kalanının doğası gereği daha rutin olduğu kanıtlandı.
6. Filo'ya bağlı olmadığında, Traveree County Little Creek, Va'dan hareket etti. himayesi altındaki bölgede
Komutan, Hizmet Gücü, Atlantik Filosu. 1962 sonbaharında, Amerika Birleşik Devletleri'nin Küba'yı gözetlemesi, Ruslar tarafından o adada taarruz füzelerinin yerleştirildiğini ortaya çıkardığında, görevi buydu. Kriz meydana geldiğinde, Başkan John F. Kennedy, bu silahların kaldırılmasını sağlamak için Küba'nın başarılı bir şekilde karantinaya alınmasını istedi. Bu operasyon sırasında, Traverse County savaşa hazır bir birim olarak destek sağladı. Bununla birlikte, Sovyetler Birliği füzeleri geri çekti ve gerilim, LST'nin 1963'ün başlarında normal rutinine devam etmesini sağlayarak azaldı. Karayip üsleri tedarik etmeye ve Little Creek, Onslow Beach, NC ve Puerto yakınlarındaki Vieques Adası'nda amfibi tatbikatlar yapmaya geri döndü. Riko.
Küba Füze Krizi, onun son uluslararası önemli operasyonu olduğunu kanıtladı. 1962'den sonra, Akdeniz dağıtımlarını doğu kıyısı operasyonlarıyla değiştirerek rutin işine devam etti. Sekizinci ve son 6. Filo görevini Aralık 1968'de tamamladı 1969'da eski uğrak yerleri Little Creek, Onslow Beach ve Vieques'de başka bir dizi amfibi tatbikat yaptı. Benzer operasyonlar onu 1970'e taşıdı, ancak 7 Mart'ta Panama Kanalı'na ve özel görev turuna çıktı. 8. Deniz Mühendisliği Taburunu Morehead City, N.C.'den Vieques Adası'na naklettikten sonra, 12'sinde Colon, Canal Zone'a ulaştı. Kanalı geçti ve Panama'nın Secas Adaları civarındaki araştırma operasyonları için Smithsonian Enstitüsü'nün bilim adamlarını ve ekipmanını aldı. Bu görev, Kanal Bölgesi'ndeki Rodman'a döndüğü 3 Nisan'a kadar sürdü. 3d ve 24'üncü arasında, tank çıkarma gemisi Ordu Yedek birliklerini ve ekipmanlarını Rio Hato ve Rodman arasında taşıdı ve "Handclasp" Operasyonu malzemelerini Guayaquil, Ekvador'a taşıdı. 27 Nisan'da, Smithsonian bilim adamlarını bir hafta daha araştırma operasyonları için yeniden gemiye aldı. Mayıs ayı başlarında Rodman'a döndüğünde, gemi onarım için Panama Kanalı Şirketi'nin Mt. Hope Tersanesi'ne girdi. 11 Haziran'da tersaneden ayrıldı, kanaldan yeniden geçiş yaptı ve daha fazla sipariş için Rodman'a dönmeden önce bir gün Karayipler Amfibi Hazır Grubuna katıldı. Haziran ayının sonlarında, Rio Hato ve Rodman arasında daha fazla yedek asker taşıdı.
7 Temmuz'da inaktivasyon için Amerika Birleşik Devletleri'ne geri döndü. Traverse County, Little Creek'e 16'sında ulaştı. O düşüşten sonra, Traverse County görevden alındı. Bir süre sonra, Orange, Teksas'taki Atlantik Rezerv Filosu yanaşma alanına taşındı ve 7 Haziran 1972'ye kadar orada kaldı ve bu tarihte Askeri Deniz Taşıma Komutanlığına transfer edildi. Adının Donanma listesinden çıkarıldığı 1 Kasım 1973'e kadar bu örgütte görev yaptı. Gemi daha sonra Denizcilik İdaresi'ne devredildi ve Ulusal Savunma Rezerv Filosu grubu ile Kaliforniya, Suisun Körfezi'nde yanaştı.
USS Traverse İlçesi (LST-1160)
Vikipedi, özgür ansiklopedi
- USS Travers İlçe 1 Temmuz 1955 (önceden USS LST-1160)
- USNS oldu Travers İlçe 7 Haziran 1972
- Ulusal Savunma Rezerv Filosu 1973'te ortaya çıktı
- 7 Ağustos 1984'te Peru'ya kiralandı
- 26 Nisan 1999'da Peru'ya satıldı
- 3 × ikiz 3'160in (76'160mm) çift amaçlı tabanca mesnetleri
- 5 × tek 20 mm uçaksavar silah yuvaları
USS Travers İlçe (LST-1160), Önceden USS LST-1160, 1953'ten 1970'e kadar görevlendirilen bir Birleşik Devletler Donanması çıkarma gemisi tankıydı (LST) ve daha sonra görevlendirilmemiş Askeri Deniz Kaldırma Komutanlığı hizmetini şu şekilde gördü: USNS Travers İlçe (T-LST-1160) 1972'den 1973'e kadar.
Ocak 1954'ün sonlarında, LST-1160 Teçhizatı tamamladığı Massachusetts, Boston'dan Virginia Beach, Virginia'daki Little Creek Deniz Amfibi Üssü'ne taşındı. 26 Mart 1954'te, Virginia Capes operasyon bölgesinde yedi hafta süren çalkalama eğitiminden ve üç haftalık çalkalama sonrası kullanılabilirlikten sonra, LST-1160 Amerika Birleşik Devletleri Atlantik Filosu Amfibi Kuvvetlerinin aktif bir birimi oldu. 1954 baharı ile 1955 yazı arasında, bir amfibi savaş gemisi olarak becerilerini geliştirmek için yedi eğitim tatbikatı tamamladı. Bu tatbikatlar onu sık sık güneye, Batı Hint Adaları'na, çoğunlukla da Birleşik Devletler Deniz Piyadelerinin amfibi çıkarma gerçekleştirdiği Porto Riko yakınlarındaki Vieques Adası'na götürdü.
1 Temmuz 1955'te, LST-1160 USS olarak adlandırıldı Travers İlçe (LST-1160). Kısa bir süre sonra, Çıkarma Gemisi Tank Filosu 4'ün olağanüstü gemisi olarak Savaşta Verimlilik "E" ile ödüllendirildi.
1955 sonlarında, Travers İlçe dört aylık bir revizyon için Philadelphia, Pennsylvania'daki Philadelphia Donanma Tersanesi'ne girdi. Nisan 1956'da tersaneden ayrıldı ve bir aylık tazeleme eğitiminin ardından Little Creek'teki operasyonlarına devam etti. 1956'nın geri kalanı, periyodik olarak Kuzey Karolina'daki Morehead City'de Deniz Piyadeleri'ne bindiğini ve onları Little Creek'te ve yakındaki Camp Pendleton'da karaya koyduğunu gördü.
1957 yılının başında, Travers İlçe Amerika Birleşik Devletleri Altıncı Filosu ile ilk konuşlandırması için hazırlıkları tamamladı. 1957'den 1968'e kadar, Travers İlçe Akdeniz'de sekiz tur görev yaptı. Çoğu zaman, Altıncı Filo ile yaptığı operasyonlar İspanya, Fransa, İtalya, Yunanistan ve Türkiye'deki ve Kuzey Afrika kıyılarındaki limanlara ziyaretleri içeriyordu. Sık sık dost yabancı donanma birimleriyle eğitim tatbikatları yaptı. Ancak 1958'deki konuşlandırması sırasında, Akdeniz'in uzak doğu ucundaki Lübnan'da bir kriz patlak verdi ve Temmuz 1958'de Travers İlçe Durumu istikrara kavuşturmak için diğer Altıncı Filo birimlerine ve Amfibi Squadron 6 çıkarma gemileri, Beyrut'taki Deniz Piyadeleri'ndeki tanka katıldı. Akdeniz görevlerinin geri kalanının doğası gereği daha rutin olduğu kanıtlandı.
Altıncı Filo'ya bağlı olmadığında, Travers İlçe Virginia'daki Little Creek'ten işletiliyor. Batı Atlantik görevleri onu sık sık Batı Hint Adaları ve Karayipler'e götürdü ve burada olağan amfibi tatbikatlarına ek olarak, Komutan, Hizmet Gücü, Atlantik Filosu'nun himayesi altındaki bölgedeki çeşitli Amerikan üslerine tedarik misyonları gerçekleştirdi. 1962 sonbaharında, Küba'daki Amerikan gözetimi, Sovyetler Birliği tarafından o adada taarruz balistik füzelerinin yerleştirildiğini ortaya çıkardığında, görevi buydu. Küba Füze Krizi meydana geldiğinde, Başkan John F. Kennedy, füzelerin kaldırılmasını güvence altına almak için Küba'nın başarılı bir şekilde ablukaya alınmasını veya karantinaya alınmasını istedi. Bu operasyon sırasında, Travers İlçe savaşa hazır bir birim olarak destek sağladı. Ancak Sovyetler Birliği füzeleri geri çekti ve tansiyon düştü. Travers İlçe 1963'ün başlarında normal rutinine devam etmek için. Karayip üsleri tedarik etmeye ve Little Creek'te, Kuzey Carolina'daki Onslow Plajı'nda ve Porto Riko yakınlarındaki Vieques Adası'nda amfibi tatbikatlar yapmaya geri döndü.
Küba Füze Krizi kanıtladı Travers İlçe 'ın son uluslararası önemli operasyonu. 1962'den sonra, Amerika Birleşik Devletleri Doğu Kıyısı operasyonları ile Akdeniz dağıtımlarını değiştirerek rutinine devam etti. Sekizinci ve son Altıncı Filo görevini Aralık 1968'de tamamladı. 1969'da eski uğrak yerleri Little Creek, Onslow Beach ve Vieques Island'da başka bir dizi amfibi tatbikat yaptı. Benzer operasyonlar onu 1970'e taşıdı.
Traverse County LST-1160 - Tarih
1962 KÜBA FÜZE KRİZİ
muazzam malzeme ve personel talep eden ve sonsuzlukta tanık olunan en büyük talebe çok yaklaşan bir olay, yani ULITHI'de [bu hikayenin başında veya sonunda benim hikayeme bakın http://www.godfreydykes.info/ULITHI_A_PLACE_WE_SHOULD_ALL_KNOW_ABOUT. html ]
1962'de, benim durumumda, bazı notlardan dördü ve aşağıdaki sırayla çok şey oldu: -
|1.||23 yaşında astsubay rütbesine terfi ederek yıla başladım.|
|2.||Denizaltım, H.M.S. auriga [S69], RG[D] - Refit Group Devonport'un evi olan Devon, Birleşik Krallık'taki Devonport Tersanesi'ndeki bir gelgit havzasında, Kanada'daki ikinci iki yıllık hizmet süresi için on beş aylık büyük bir onarımdan sonra hizmete girdi, Halifax, Nova Scotia merkezli - Bundan önce HM'de görev yapmıştım Denizaltı turpin [S54], 1959'da buz örtüsünün yakınında dev bir Rus nükleer teknesiyle soğuk savaşta kötü bir şekilde hırpalanan Gosport, Hampshire, İngiltere'ye dayanmaktadır - aşağıdaki 3. paragrafa bakın. Devreye almanın ardından, İskoçya'nın batı kıyısındaki geniş Clyde Nehri'nin [Clyde Firth olarak bilinen] deniz kıyısındaki In the Gareloch'ta, deniz kıyısındaki yol boyunca yalnız bir loch'ta tam bir savaş çalışması yapıldı. güzel Ayrshire'da küçük kasaba/büyük Helensburgh köyü. Göle giriş/varoluş, Rhu Narrows adı verilen potansiyel olarak tehlikeli bir su yolu üzerindendir.|
|3.||Uzun ve yorucu bir çalışmanın ardından güneye, Devonport'taki üssümüze döndük, buradan şimdi 24 yaşına bastım, şimdi 54 yıl önce* Gosport Metodist Kilisesi'nde karım Beryl ile evliydim. Acele bir [zaman açısından hayır, ortalama] balayından sonra, yaklaşmakta olan Küba Füze Krizi için istasyon almak için Batı Yaklaşımları'na [Plymouth/Devonport'un hemen köşesinde] Atlantik'e gittik. Nispeten az Kraliyet Deniz Denizine giden Birimler, ancak oldukça büyük bir hava mevcudiyeti [RN Fleet Air Arm ve RAF] sırasıyla güneyde helikopterlerle Culdrose'dan ve St Mawgan'dan sabit kanatlı, her ikisi de Cornwall'daki hava limanlarına sahip filolar. |
Birazdan göreceğiniz gibi, bu dosya ilgili USN, USAF US ARMY AIR CORPS'ı listeleyecek, ancak dahil olan İngiliz birimlerinin bir listesini bulamıyorum.
*O günlerde astsubaylığa terfi etmek, üniformanın yuvarlak şapkadan tepe şapkasına dönüşmesi anlamına gelmiyordu.
Ancak, önce bu web sayfasını http://www.godfreydykes.info/COLD_WAR_MACHINE_CRYPTOGRAPHY.html açın ve ardından en son paragrafa gidin ve okuyun. "Hunter Killers" kitabının 11. Bölümünde Auriga'nın Küba Krizi ile ilişkisinden 62, 63, 70, 71, 73, 77, 78 ve 79. sayfaları kullanarak bahseder. Turpin'in bir Rus denizaltısı tarafından saldırıya uğrama hikayesi 8. Bölümde anlatılır, sayfa 44 - 50. Yani Auriga'daki bizler, Küba Füze Krizi'nde adı bilinmeyen, bilinmeyen başkalarıyla birlikteydik.
1963 yılının Ocak ayında 6. Denizaltı filosuna katılmak üzere Halifax'a doğru yola çıktık ve 1965'in sonlarında bu sefer RG[P] - Refit Group Portsmouth'da başka bir tamir için eve döndük. Bunlardan biri Grampus [S04] olan diğer teknelere gittim ve tamir tamamlandıktan sonra, bu sefer Singapur merkezli 7. Denizaltı filosunda, iki yıl daha Auriga'ya yeniden katıldım. 1968'de Chatham'a eve geldik.
Küba Krizi, Göletin bu tarafını pek iyi bilinmiyor ve hatta anlaşılamıyor, ancak ABD'de Kennedy ve Kruşçev arasında gerçek anlamda oynanan büyük bir olaydı - o zamanlar, Castro'yu şaka yollu olarak adlandırılan bir 'K' ile heceleyerek. KKK = Ku Klux Klan. Jutland'daki İngiliz varlığının/Filosunun büyüklüğü kadar [geniş hava muharebe varlıklarıyla] BEŞ kezden daha az ABD Kuvvetleri Görev Gücü'nü içeriyordu ve öfkeyle ateşlenen tek bir atış olmadı, dolayısıyla kazalar dışında bir ölüm bile olmadı!
Ama önce Küba Füze Krizi neydi, dünyayı ve ayrı ayrı Küba, ABD ve İngiltere'yi nasıl etkiledi? Basit bir sonucu olan basit bir hikaye ama Armageddon ile sonuçlanabilirdi ve dünya genel olarak Üçüncü Dünya Savaşı'nın potansiyel başlangıcına tanık oldu - bir nükleer silah savaşı. Üç oyuncu vardı, tüm kahramanlar [mızrak taşıyıcısız], yani Rusya, Küba ve ABD başkanları, sırasıyla Kruşçev, Castro ve Kennedy. Küba, coğrafi olarak ABD'nin arka bahçesine yakın olarak kabul edilebilir, ancak topraklarında yerleşik modern silahlarla, Washington DC'ye ve doğu ve batı, Atlantik ve Pasifik'teki birçok savunma üssüne çarpıcı bir mesafede.
Kruşçev, hepsi ICBM yeteneğine sahip olduğu düşünülen, büyük [ve birçok] füze taşıyan küçük bir ticari gemi konvoyuna yelken açmıştı, batıda uluslararası sularda, Varadero ve ana deniz üssü olan Guantanamo civarında hedef KÜBA'ya vardı. Uluslararası alanda bu iyi bir şekilde yayınlandı ve Kennedy'nin ilk görevi, NATO desteği ve UNO izlemesiyle konvoyun görevini yerine getirmesini durdurmaktı. Geçmiş zamanlarda bu basit olurdu, çünkü konvoyu durdurmak ve sonra doğuya yönelmek için 'pruvalardan bir atış' (hatta konvoy gemilerini batırmak için) emrederdi, ama Atlantik Okyanusu başta olmak üzere uluslararası sularda olsaydı, Rusya'nın kışkırtıcı eylemlerine rağmen böyle bir eylem korsanlık olurdu: UNO böyle bir eyleme kaşlarını çatardı! Konvoy batıya doğru ilerlerken bunun bir seçenek olmadığını fark ederek, onu durdurmak için tek umudu, BM Güvenlik Konseyi'nin getirdiği örtülü baskının ötesinde uluslararası siyasi baskıydı. Bu arada Kennedy, konvoyun karaya inmesi ve ölümcül kargosunu Küba'da karaya indirmesi durumunda plan yapmak zorunda kaldı. kara firma. Bu olasılığa uyum sağlamak için, büyük bir amfibi birliğine ve onu korumak için çok sayıda destek gemisine sahip bir istila filosu kurmak zorunda kaldı. Bunu Küba'yı "arka bahçemde olmaz" bahanesiyle kendini savunma aracı olarak kullanarak işgal etmek için kullanacaktı ve bu Güvenlik Konseyi tarafından desteklenecekti. İstihbarat toplayan casus 'U2 uçağı tarafından tekrarlanan aşırı uçmalar, mevcut siloların zaten kurulmuş olduğunu ortaya çıkarmıştı, bu nedenle görev sadece füze taşıyan konvoyun yeni füzeler getirmesini durdurmak değil, Küba'yı mevcut füzelerden kurtarmaktı. Hızla oluşturulan bu filo, Kruşçev'in bir kaybedeni desteklediğini görmesi için katalizör oldu, ABD Polaris filosunun ateş gücüne yetişemediğinden bahsetmiyorum bile ve Karayipler'den hala yüzlerce mil uzaktayken, bekleyen dünyanın geri kalanından gelen aşırı baskı olmadan, iptal emri verdi ve konvoy, motorlu gemi [MV] Poltava liderliğinde geldiği yere geri döndü. Kennedy ve Kruşçev'in doğrudan kazananlar veya kaybedenler olmadıkları ve her birinin kuyruğunu bacaklarının arasına sokmaktan kaçınarak birbirlerine diplomatik sözler verdikleri doğru ve alakalı, bu yüzden lütfen unutmayın. Türkiye'nin Rusya'yı işaret eden NATO üslerinde Kruşçev Küba'yı, Kennedy de füzelerini kaybetti ve meseleler ortak bir karara bağlandı. karşılıksız temel, modern dilde kısasa kısas, neyse ki!
Konvoyun geçişi sırasında İngiltere, o zamanlar nükleer caydırıcılığımızı [şu anda Trident denizaltı filomuz tarafından taşınıyor] taşıyan ve aynı zamanda Doğu'da bulunan 6o THOR füzemizin tamamını ateşleyen ve hedef alan 'Stratejik Hava Kuvvetlerini' karıştırdı. Anglia'dan Sovyet/Varşova Paktı hedeflerine. Eşzamanlı olarak, Birleşik Krallık savaş gemileri ve denizaltıları, Kanal bölgeleri boyunca ve Batı Yaklaşımlarından Atlantik ortasına kadar çeşitli pozisyonlarda konuşlandırıldı ve Shackleton uçaklarından oluşan bir deniz devriye uçağı filosu doğu Atlantik'in derinliklerindeki alanları gözetledi.
USN, Savaş Gruplarında ve birçok farklı Filoda ve Pasifik Adalarında yerleşik Japon kuvvetlerini yönlendiren uzman amfibi saldırı gruplarını içeren 2. Dünya Savaşı'nda faaliyet göstermeye alışmıştı. Kore Savaşı'nda [1950-1953] USN amfibi çıkarmalar yaptı, ancak savaş esasen askerler ve hava adamları [donanma hava adamları dahil] için bir savaştı. 1962 ve Küba Füze Krizi, oluşumunda neredeyse klasik olan yeni ve güçlü bir filo talep etti. Önde [mayın tarama gemileri] - arkada, düşman denizaltılarını bulmak ve yok etmek için tasarlanmış hem helikopterleri hem de sabit kanatlı uçakları taşıyan tüm grubu [ASW uçak gemileri [üç adet] savunan birimler vardı - sona doğru ### makalesine bakın hikayenin], bir, sadece bir USN denizaltısı 'USS ile Sea Poacher' ve deniz yönündeki iki ağır kruvazör, herhangi bir tehdit edici savaş gemisini almak için tasarlandı - kanatlarda, akla gelebilecek her tür saldırı uçağıyla yüklü iki büyük saldırı/saldırı uçak gemisi [bir nükleer] - çeşitli ağır gemilere eşlik eden çok sayıda muhrip ve fırkateyn iniş gemileri, hem çıkarma gemilerinin fırlatılacağı LPD [İniş Platformu Rıhtımları] hem de muhriplerin kıyı hattını NGS [Deniz Ateşi Desteği/bombardımanları] ile tahrif edeceği LST [İniş Gemisi Tankları] - hepsi bir falanks tarafından desteklenir. destek gemileri, okyanus römorkörleri, yağlayıcılar, benzin taşıyıcıları, ihaleler, saldıran yük gemileri, diğer türdeki mağaza gemileri, kurtarma gemileri vb.
Bu listeyi bir kişi sayısı olan 'The Navy Department Library'den kopyaladım. Aşağıda, kompozisyonun net olması için her birinin hangi tür gemi olduğunu tanımlamak için bir terminoloji ilişkilendirdim. Toplamda, 213 yüzer birim ve yaklaşık 150 hava varlığı, sabit kanat ve rotatif vardı. [Annesi bir Amerikalı olan] büyük adamımızın adını taşıyan günümüz [1999] USS Winston S Churchill'in aksine, aşağıdaki listede yer alan USS English'in ülkemizle hiçbir ilgisi yoktur. USS Joseph P Kennedy Jr, JFK'nin en büyük kardeşinin adını aldı. USS Plymouth Kayası, adını İngiliz hacıların 1620'de karaya çıktıkları yerden almıştır.
Traverse County LST-1160 - Tarih
Grand Traverse County, Michigan
Tarih
Kaynak: "The Travers Bölgesi, Tarihsel ve Tanımlayıcı . . .," Chicago: H. R. Page & Co., 1884 Şecere İzleri Transkripsiyon Ekibi
BÜYÜK TRAVERS İLÇESİ
BÖLÜM VI
Fiziksel Özellikler - Protestan Misyonerlerin Gelişi - Eski Misyonda Hareketler - Yerleşimcilerin Gelişi - Misyonun Leelanau İlçesine Kaldırılması - İlk Gelin - Doktor Olarak Bay Dougherty - Anma - Erken Bir Düğün
Herhangi bir ilçenin veya bölümün tarihini izlemeden önce, söz konusu bölgenin konum, topografya vb. gibi bazı ayırt edici özelliklerini tanımakta fayda var.
Haritaya bir bakış, Grand Traverse County'nin aynı adı taşıyan körfezin başındaki ve her iki tarafta yaklaşık on mil, güneyde on sekiz mil uzanan ve "Yarımada"yı kucaklayan yerini gösterecektir. Dar bir şerit. Körfezi doğu ve batı kolları olarak ikiye bölen arazi. Kuzeyde Leelanau County ve Traverse Bay, doğuda Kalkaska, güneyde Wexford ve batıda Benzie ile çevrilidir. 612 mil karelik bir alana sahiptir ve 1880'de 8.422 nüfusa sahipti.
1 Mayıs 1883'te girişe tabi olan yaklaşık 1.000 dönüm hükümet, 1.160 dönüm devlet bataklığı, 1.445 dönüm ilkokul, 520 dönüm tarım koleji ve 36.440 dönüm Grand Rapids ve Indiana demiryolu arazisi vardı.
Traverse City'den Elk Rapids'e, oradan kuzeye doğru Charlevoix ve Petoskey'e giden bir devlet yolu vardır. Bir diğeri güneydoğuda Houghton Gölü'ne uzanıyor. Yolların bu kadar yeni bir ülke için adil durumda olduğu söylenebilir.
Toprak, yöreye göre hafif kumdan ağır kile kadar değişir. Körfez Kıyısı yakınında kum baskındır, ancak yarımadanın bazı yerlerinde ve Doğu Körfezi Kasabasında iyi toprak su kenarına kadar uzanır. Boardman Nehri boyunca çam ovaları oldukça geniştir ve akan suların geçtiği sedir bataklıkları (genellikle geri kazanılabilir) hemen hemen her ilçede bulunur.
Bununla birlikte, bazı kil ve killi balçık izleri vardır. Sofranın toprağı ve eğimleri, bitki örtüsünün ve elementlerin etkisiyle değişmesi dışında, yüzeyle aynı mineral özelliklerine sahip, bazı yerlerde elli fit derinliğinde olan, çok kalın bir kaya yığınıdır. Kereste esas olarak şeker akçaağaç, kayın, ıhlamur, karaağaç, baldıran otu, çam ve sedirdir. Bu ilçede buğday, mısır, yulaf, patates, yonca, timothy ve her çeşit kök başarılıdır. Özellikle mısır, bu kadar yüksek bir enlemde beklenenden çok daha iyi sonuç verir.
Grand Traverse harika bir meyve ilçesidir. Elmalar ve üzümler bataklık arazileri dışında her yerde yetiştirilir, ancak daha yumuşak elma çeşitleri körfezin veya daha yüksek durumların korunmasına ihtiyaç duyar. Armut, şeftali, erik ve kiraz, site seçimine gereken özen gösterildiğinde çok başarılıdır. Çam ovalarında binlerce kile yaban mersini yetişirken, diğer tüm çilek çeşitleri tarlada veya bahçede evde mükemmel bir şekilde bulunur. Bu bölgenin daha önce verilen genel tanımı, bu ilçe için özel bir kuvvetle uygulanacaktır.
Bol miktarda su ve en saf kalitede su var. Boardman Nehri ve kolları ilçenin doğu yarısını sularken, her ilçede çok sayıda küçük akarsu ve göl vardır. Daha büyük göller şunlardır: Long Lake, Green Lake, Duck Lake, Cedar Hedge Lake, Silver Lake, Fife Lake ve Boardman Lake, uzunlukları bir ila altı mil arasında değişen, Long Lake en büyüğüdür. Ayrıca 26. Kuzey Kasabasının kuzeydoğusunda, 10. Sıra batıda, yarım milden bir mil genişliğe ve birkaç mil uzunluğa kadar uzanan düzensiz biçimli bir göller zinciri vardır. Su en mükemmel saflıkta, tüm dereler ve göller canlı pınarlarla besleniyor. Daha fazla bilgi toprak, iklim vb. genel bölümünde bulunabilir.
Erken tarih
Grand Traverse County'nin tarihi, 1839 yılında Protestan misyonerlerin ve Amerika Birleşik Devletleri araştırmacılarının ortaya çıkmasıyla başlar. Bunlar, bu yöredeki Kızılderililerin rakip mülkiyete ilişkin aldıkları ilk imalardı.
1839 yılının Mayıs ayında, Rahip John Fleming ve Rahip Peter Dougherty, Mission Limanı olarak bilinen küçük koya geldiler ve o zamandan beri rıhtımın inşa edildiği yerin yakınına indiler. Bir önceki kışı geçirdikleri Mackinac'tan tekneyle gelmişler ve şimdi Presbiteryen Heyeti tarafından bu ülkeye gönderilerek bir misyon kurmak amacıyla Grand Traverse Bay bölgesine gelmişlerdi. Dr. Leach'in Grand Traverse Herald'daki çiziminden şimdi aşağıdaki gibi alıntı yapıyoruz:
Birinden ince bir mavi duman sütununun tembelce yukarı kıvrıldığı, ormanın kenarındaki dar bir aralıkta birkaç ağaç kabuğu çadırı dışında, insanın varlığına dair hiçbir iz yoktu.
Köyde sadece bir Kızılderili buldular. Onlara çetenin nehrin ağzında, körfezin karşı tarafında kamp kurduklarını bildirdi. Kızılderili, yabancıların kim olduğunu ve ne istendiğini sormaya gelen genç adamlarla dolu bir kanoyu getirme etkisine sahip bir duman sütunuyla bir işaret yaptı.
Ertesi gün, birkaç adamla birlikte bir şef geldi. Bay Fleming ve Dougherty, Mackinac'taki ajanlarının talimatı ve büyük babaları cumhurbaşkanının izniyle, çocuklarının eğitimi için aralarında bir okul kurmak ve onlara bir bilgi öğretmek için geldiklerini ona bildirdiler. Kurtarıcı'nın. Cevap, baş şefin adamlarıyla birlikte birkaç gün içinde geleceği ve sonra bir cevap verecekleriydi.
Baş şef Aish-qua-gwon-a-ba'nın gelişi üzerine, misyonerlerin önerisini değerlendirmek amacıyla bir konsey toplandı. Kapanışta, Bay Fleming ve Dougherty'ye Kızılderililerin civarda yaşayan çeteleri birleştirmeye ve körfezin doğu tarafında, nehrin yakınında yerleşmeye karar verdikleri bilgisi verildi. Misyonerler onlarla birlikte giderlerse, konutları ve okulları için iyi bir merkezi yer seçebilmeleri için yeni köylerinin ve bahçelerinin amaçlanan yerini göstereceklerdi.
Ayın 20'sine doğru, teknelerindeki beyaz adamlar, bir Hint kanosu filosu eşliğinde körfezi geçtiler ve şimdi Elk Rapids köyünün bulunduğu nehrin ağzına karaya çıktılar. Kızılderililer yerleşimlerini iki köye bölmeyi önerdiler. Yere baktıktan sonra, misyonerler güney tarafında nehirden çeyrek milden daha uzakta bir yer seçtiler.
Misyonerlerin Elk Nehri'ne ayak basmasının ertesi günü Kızılderililer, ülkede beyaz adamlar olduğunu söyleyerek büyük bir heyecanla çadırlarına geldiler. Ayakkabı izlenimi veren bir atın izini görmüşlerdi. Midillileri ayakkabılı değildi. Kısa bir süre sonra kampa beyaz bir adam geldi. Elk ve Torch Lakes'in doğu yakasında çalışmakta olan Birleşik Devletler eksperlerinden oluşan bir şirkete ait bir paketçi olduğunu kanıtladı. Yolunu kaybetmişti ve onu şirketine geri götürecek bir rehber istiyordu.
Bir Kızılderili onunla birkaç mil gitti, öğleden sonra elinde adamın baltasıyla geri döndü, ikincisinin hizmetleri için kendisine ödeme yapmayı reddetmesi üzerine onu aldı. Ertesi gün, tüm ekspertiz ekibi geldi ve kısa bir süre nehirde kamp kurdu.
Yere karar verdikten hemen sonra, Bay Fleming ve Dougherty, bir konut ve okul binası inşası için kütük kesmeye başladılar. Sonraki birkaç gün, tecrübesiz misyonerleri iki kat rahatsız eden, yoğun çalışma ve vahşi doğanın rahatsızlıkları ile doldu. Kaçamadıkları diğer kötülüklerin yanı sıra, kum sinekleri korkunç bir azaptı. Sonunda evin gövdesi kaldırılmış, Mackinac'tan getirilen kapı ve pencereler yerlerine konulmuş, duvarlar ve çatılar Kızılderililerden satın alınan sedir ağacı kabuğuyla örtülmüştür.
Sonra sadık misyonerlerin üzerine beklenmedik bir darbe düştü, birinin umutlarını kırıp yaşam beklentilerini değiştirdi ve ikisini de derin bir üzüntüye boğdu. Mackinac'tan, Bay Fleming'in karısının orada aniden öldüğü bilgisine sahip bir haberci geldi. Yaslı koca, kendisiyle birlikte gelen dört adamla birlikte hemen Mackinac'a giden tekneye bindi. Göreve asla geri dönmedi. Bay Dougherty yalnız kaldı. İç bölgelerde bir yerde çalışan sörveyörler dışında, ülkedeki tek beyaz kişi oydu.
Yoldaşı ayrıldıktan sonra, Bay Dougherty, tercüman Peter Greensky'nin yardımıyla, evi bitirmek ve etraftaki çalıları temizlemekle meşgul oldu. Bir veya iki kez çatının sedir kabuğu soba borusundan alev aldı ama neyse ki ciddi bir hasar oluşmadan kaza fark edildi. Yaşlı şef Aish-qua-gwon-a-ba ve karısı, belki de samimiyetlerini göstermek ve misyoner için daha az yalnızlık sağlamak için geldiler ve birkaç gün onunla yeni evinde kaldılar.
20 Haziran'da, Mackinac'ta Hintli ajan olan Henry R. Schoolcraft, tercümanı Robert Graverat ve Hintli demirci olarak Isaac George ile birlikte küçük bir gemiyle geldi. Bay Schoolcraft, Mackinac'tan aldığı bilgiden, yarımadanın yakınındaki küçük adanın (Bower's Harbour) yakınındaki limanın, demirci, marangoz ve çiftçiyi bulmak için uygun bir nokta olacağı fikrinden etkilenmişti. son anlaşmanın şartlarına göre, hükümet Kızılderililerin yararına malzeme sağlamak zorundaydı. Yere bakarak ve Kızılderililerin isteklerine danışarak, sonunda Mission Limanı'nın daha uygun bir yer olduğu sonucuna vardı. Buna göre Bay George operasyonlara başlamak üzere bırakıldı ve Bay Schoolcraft Mackinac'a döndü.
Bay Schoolcraft'ın ayrılmasından kısa bir süre sonra, Mission Harbor şefi Ah-go-ea, çetesinin önde gelen adamlarıyla birlikte Bay Dougherty'yi ziyaret etti ve o yerdeki Kızılderililerin çoğunun oraya taşınmak istemediğini söyledi. Onu ve eşyalarını Mission Limanı'na taşımayı ve eğer onlarla birlikte ikamet edecekse ona yaşaması için bir ev sağlamayı teklif etti. Her şey düşünüldüğünde, limanın görev için daha uygun bir yer olduğuna ikna olan Bay Dougherty, teklifi hemen kabul etti. Acil kullanım için gerekli olmayan şeyleri bırakarak ve teraziyi Hint kanolarına yükledikten sonra, körfezin karşısına, gelecekteki emeklerinin sahnesine - birkaç hafta önce ilk karaya çıktığı yer olan ve denizin altında olan yere - götürüldü. Eski Misyon adı, o zamandan beri kuzeybatı Michigan'ın tarımsal çıkarlarında bir gelişme merkezi olarak ün kazandı.
Ertesi gün, Kızılderililerin Bay Dougherty'nin kullanması için boşalttıkları küçük bark çadırında, tercüman Greensky'nin öğretmen olduğu bir okul açmak için düzenlemeler yapıldı. Ardından zorlu bir yaz çalışmasını izledi. Bay Dougherty ve Bay George, kendileri için bir ev inşa etmeye başladılar. Binanın kütükleri liman sınırı boyunca kesilerek, kullanılacakları yere yakın bir noktaya süzüldü ve daha sonra elle binanın bulunduğu yere sürüklendi. Tabii ki, iş Kızılderililerin yardımı olmadan asla gerçekleştirilemezdi. Ev, iki tecrübesiz adamın yapabildiği gibi zonalarla ve sonbahar malzemeleriyle birlikte Mackinac'tan getirilen birkaç tahtayla kaplıydı. Bina o kadar neredeyse tamamlanmıştı ki, adamlar kendilerini daha önce rahat bir şekilde evlerinde buldular, kış oldukça iyi geldi.
Bay Dougherty, Kızılderililer yıllık kış avlarında yokken yalnız kalmamak için şef Ah-go-sa'yı ve diğer iki kişiyi aileleriyle birlikte baharda şeker üretim zamanına kadar kalmaya ikna etti. kış için rahat evler yapmalarına yardımcı olmak için. Bitirmeden önce, hava o kadar soğumuştu ki, duvarlardaki çatlakları sıvamak için kilin çözülmesi için kaynar su kullanılması gerekiyordu. Bay Dougherty'nin evi, daha sonra daha ferah ve konforlu misyon evinin işgal ettiği sitenin doğusunda, limanın kıyısında duruyordu. Şefin gecekondusu, limanın biraz kuzeybatısındaki küçük gölün güney tarafında inşa edilmişti. Diğer iki Hintli ailenin kulübeleri, misyon kilisesinin daha sonra inşa edildiği yerin biraz güneyindeydi.
Sonbaharda Bay John Johnston, Bay Schoolcraft'ın orada Hintli çiftçi olarak ikamet etmesi için atanmasıyla göreve geldi. Kış boyunca, misyon ailesi dört kişiden oluşuyordu - Dougherty, George, Greensky ve Johnston. Bay Johnston, Hint çiftçiliğinde kullanılmak üzere yanında bir öküz boyunduruğu getirdi. Yanında biraz getirmediği sürece kırda yem yoktu. Öyle olsa bile, bütün kış sığırlarına göz atmayı gerekli buldu.
1840 baharında, önceki yıl Elk Rapids'de inşa edilen kütük ev yıkıldı ve malzemeler körfezin karşısına taşındı ve bir okul evi ve odun kulübesi yapımında kullanıldı. Misyon kilisesi inşa edilinceye kadar, bir ya da iki yıl sonra, okul binası hem dini ayinlerin düzenlenmesi hem de okul için kullanıldı.
18-11 sonbaharında, Kızılderili çadırlarının yanı sıra görevde beş bina vardı - okul binası ve dört konut. Hepsi kütüklerden yapılmıştı ve Bay Dougherty'nin evi dışında hepsi sedir ağacı kabuğuyla kaplıydı. Konutlar misyoner Bay Dougherty, misyoner öğretmen Henry Bradley, Hintli çiftçi John Johnston ve çiftçi yardımcısı David McGulpin tarafından işgal edildi. Bay George hala oradaydı ve Hintli marangoz sıfatıyla gelen George Johnston'ın şahsında topluluğa bir başka katkı daha olmuştu. Irkla ilgili olarak, vahşi bir vahşi doğanın kalbindeki Hıristiyan uygarlığının tek temsilcisi olan küçük topluluk biraz karışıktı. John Johnston, beyaz bir karısı olan yarı Hintliydi, McGulpin, Hintli bir karısı olan beyaz bir adamdı. Tercüman Greensky hariç diğerleri beyazdı.
Yeni gelenler
1841 sonbaharında Deacon Joseph Dame ve Lewis Miller geldi. Bayan Dougherty daha önce göreve gelmişti. Joseph Dame ve Lewis Miller isimleri bu bölgenin tarihi ile yakından bağlantılı hale geldi.
Deacon Dame, John Johnston'ın halefi olarak Hintli çiftçinin atanmasını aldı ve ofisinin görevlerini üstlenmeye geldi. Yanında Bayan Dame, en büyük oğulları Eusebius F. ve iki kızı Almira ve Mary vardı. Ertesi yıl başka bir kızı Olive M. geldi.
Lewis Miller bir yetimdi, dünyada yolunu bulmak için yalnız kaldı. Doğum yeri Waterloo, Kanada Batı'ydı, doğum tarihi 11 Eylül 1824. 1839 yılı onu Chicago'da buldu. 1840'ta bu şehirden Mackinac'a gitti. Burada Dames ile tanıştı. Onunla Bay ve Bayan Dame arasında güçlü bir dostluk gelişti. 1841'de Deacon Dame, Kızılderili çiftçi olarak atandığında ve yeni çalışma alanına taşınmak için hazırlıklara başladığında, o sırada on yedi yaşında olan Miller, herhangi bir kesinlikten ziyade işin yeniliği için ona eşlik etmeye karar verdi. geleceğe yönelik bir amaç. Ebeveynleriyle gelen çocuklar dışında, Grand Traverse ülkesinde Presbiteryen Kurulu veya Mackinac Hint Ajansı'ndan bir randevu sonucu gelmeyen ilk beyaz yerleşimciydi.
Eusebius ve Almira Dame onlu yaşlarındaydılar, Mary daha gençti. Önümüzdeki bir veya iki yıl için zamanın bir bölümünde, genç Miller'la birlikte üçü misyon okulunda öğrencilerdi. Little Traverse'deki Katolik misyon okulu dışında, Traverse ülkesindeki ilk okuldu.
1842 civarında, Bay Dougherty tarafından daha kullanışlı bir konut ve misyon kilisesinin inşaatına başlandı. O zamandan beri Mission House olarak bilinen konut, Grand Traverse ülkesinde inşa edilen ilk çerçeve yapıydı. Kilisenin sağlam duvarları vardı, yontulmuş sedir kerestelerinden birbiri üzerine yerleştirilmiş ve dik direklerdeki oyuklara oturtulmuş uçlarla yerinde tutulmuştu. Keresteler, körfezin doğu tarafından, Pe-to-be-go adı verilen, otuz fit uzunluğunda ve yirmi taşıma kapasitesine sahip olduğu söylenen devasa bir kütük kano ya da kazılmış bir yerde getirildi. varil un. Mevcut yazıda, bu yapıların tamamlanmasından kırk yıl sonra, büyütülmüş ve geliştirilmiş misyon evi, Bay D. Rushmore tarafından konut olarak işgal edilmiştir. Kilise, Metodist Piskoposluk Eski Misyon Derneği'ne aittir ve hala bir ibadethane olarak kullanılmaktadır. Bay Bradley'in Miller'a ve genç Dames'a Hintli kız ve erkek sınıflarıyla bağlantılı olarak ders verdiği küçük okul evi, birkaç yıl önce kazara yakıldı.
Sonraki on yıl boyunca görevde bazı değişiklikler oldu. Bay Bradley, öğretmen olarak yerini Whiteside adında bir beyefendi aldı. Pozisyonu sevmeyen Bay Beyaz taraf kısa süre sonra istifa etti ve ardından Bay Andrew Porter geldi.
Hint ajansının çalışanları arasında da zaman zaman değişiklikler yapıldı. Bazıları teşkilatla bağlantıları sona erdikten sonra ülkede kaldı ve dikkatlerini çiftçiliğe ve diğer uğraşlara çevirdi. Bunlar arasında John Campbell, Robert Campbell, William R. Stone ve J. M. Pratt'ın isimleri yer almaktadır. Misyon veya teşkilatla bağlantısı olmayan daha önceki yerleşimciler arasında H. K. Coles, John Swaney ve Martin S. Wait vardı. O. P. Ladd ve kayınbiraderi Orlin Hughson, 1850 gibi erken bir tarihte yarımadaya yerleştiler, ancak sadece iki ya da üç yıl kaldılar. Mayıs 1852'de kız kardeşi Bayan Hughson'u ziyarete gelen E. P. Ladd, ülkeden o kadar memnundu ki, hemen buraya yerleşmeye karar verdi. G. A. Craker aynı yılın Nisan ayında geldi ve hemen Bay Dougherty'yi işe aldı.
Limandaki küçük kızılderili çadırları ve kütük kulübeler grubu büyüyerek hatırı sayılır büyüklükte bir köye dönüşmüştü. Kızılderililer genellikle erken dönem Kızılderili çadırlarını terk etmiş ve yontma kütüklerden yapılmış ve dışı badanalı evlerde yaşıyorlardı. Uzaktan bakıldığında, köy hoş ve davetkar bir görünüm sergiliyordu, yakından bakıldığında ilk izlenimler her zaman doğrulanmıyordu. Orijinal geleneklerine göre, Kızılderililer köyde yaşadılar ve biraz uzakta bahçeler yetiştirdiler.
Bahçeler ya da ekili toprak parçaları, bir dönümden altı akre kadar her büyüklükteydi. Kızılderililerin toprak üzerinde yasal bir mülkiyeti yoktu.Antlaşma hükümlerine göre, yarımada beş yıllık bir süre için münhasır işgali için ayrılmıştı ve bundan sonra hükümetin keyfi sırasında kalmalarına izin verilecekti. Beş yıllık süre çoktan sona ermişti. Onların toprak mülkiyeti, müsamaha ile tutuldu ve her an ellerinden alınmakla yükümlüydü. Onları Mississippi'nin ötesine taşıma projesi bir zamanlar hükümet tarafından ciddi bir şekilde benimsendi ya da en azından öyle anlaşıldı. Beklenti Hintliler için hoş değildi. Batı'da önerilen yeni evlerini incelemek için gönderilen bir heyet, olumsuz bir rapor verdi. Emmet County'deki Hintli nüfusun büyük bir bölümünün birkaç yıl önce yaptığı gibi, Kanada'ya sığınmayı tercih ederek sınır dışı edilmemeye karar verdiler.
Bu noktada, 1850 tarihli gözden geçirilmiş devlet anayasasının kabulü, herhangi bir kabilenin üyesi değil, Hint kökenli tüm medeni kişilerin vatandaşları yaptı. İşte zorluktan kurtulmanın bir yolu vardı. Devletin arazisini satın alabilir, üzerine yerleşebilir ve vatandaş olarak devletin ve genel hükümetin korunmasını talep edebilirler. Koyun batı kıyısındaki yarımadadaki arazi henüz pazarda değildi. Bay Dougherty'nin tavsiyesi üzerine, birkaç aile, arazi satın almak için bir sonraki yıllık ödemelerinden belirli bir miktar ayırmayı kabul etti. Bir isim listesi yapıldı ve şefe, saklaması için Bay Dougherty'ye getirdiği Mackinac'taki ajandan parayı alma yetkisi verildi. Körfezin batı yakasında seçimlerini yaptıktan sonra, en güvenilir adamlarından bazıları, satın alma işlemini yapmak için ertesi baharda Ionia'daki tapu dairesine gönderildi.
Genel hükümet, Traverse ülkesinin Kızılderililerini Mississippi'nin ötesine taşıma projesini ciddi bir şekilde ele aldıysa, terk edildi ve şu anda Leelanau, Charlevoix ve Emmet ilçeleri olan birkaç kasaba piyasadan çekildi ve ayrıldı. onların yararına rezervasyon olarak. Bu çekincelerin sınırları içinde, bir ailenin her reisi ve olgun yaştaki her bir kişiye, bir arazi parçası seçme, kendi kullanımı için tutma ve sonunda ücretli olarak onun mülkü haline gelmesine izin verildi.
Daha önce de belirtildiği gibi, yarımadadaki araziler henüz piyasaya çıkmamıştı. Kızılderililer önemli miktarda mülke sahiptiler, ancak toprağa yasal bir hak veremediler. Bununla birlikte, mülkiyet haklarını satabilirlerdi ve beyaz adamlar, yerin tarımsal uğraşlar için uygun olduğunu kabul ederek, gelecekte hükümetten bir unvan alma şansını kullanarak alıcı olmakta geri kalmadılar.
Yukarıda anlatılan çeşitli koşulların birleşik etkisi, misyon yerleşiminin Kızılderililerinin kademeli olarak dağılmasına neden olacaktı. Körfezin batı yakasında arazi satın alanlar yeni evlerine taşındı. Diğerleri ise ayrılmış ilçelerde seçtikleri topraklara taşındı. Görevdeki Kızılderili topluluğunun sonunda parçalanacağını gören Bay Dougherty, akıllıca bir kararla görevin yerini değiştirmeye karar verdi. Buna göre, 1852 baharında erkenden taşındığı Leelanau İlçesinde, şimdi Omena olarak adlandırılan yerin yakınındaki Mission Point'te, bir çiftlik ve el emeği okulu için uygun uygun bir arazi satın alındı.
Kızılderililerin dağınık durumları ve göç alışkanlıkları göz önüne alındığında, onların Hıristiyanlaşması ve medeniyeti için en etkili çalışmanın, gençleri sürekli ve yıllarca kalacakları tek bir ailede bir araya getirmekle yapılabileceği düşünülmüştür. öğretmenlerin doğrudan denetimi ve etkisi. Ve sonra, iyi yönetilen bir endüstri okulunun, eğitimin avantajlarının pratik bir sergisiyle, katılmayan çevredeki ebeveynler ve gençler üzerinde bir dereceye kadar yararlı bir etki göstermede başarısız olamayacağı düşünüldü. ve sanayi. Bu bakımdan, görevin yeni yeri iyi seçilmişti, hükümetin arazisini satın alan ailelerin yakınındaydı ve makul bir şekilde beklenebilir ki, bu örnekten faydalanacaktı.
Mission Point, şefleri Shawb-wuh-sun'un elinden gelen bir grup Kızılderili tarafından işgal edilmişti ve bahçelerinden bazıları Bay Dougherty tarafından satın alınan araziye dahil edilmişti. Satın alma sırasında orada yetişen elma ağaçları vardı, bir insan vücudu büyüklüğündeydi. Gelenek, grubun uzun bir süre körfezin batı kıyısında yaşadığını ve bir zamanlar çok sayıda ve güçlü olduğunu söylüyor.
El işçiliği okulu, kaldırılmasının ardından sonbaharda açıldı. Öğrenci sayısı her cinsiyetten elli - yirmi beş kişiyle sınırlıydı. Küçük çocuklar kabul edilmedi, bir örnek dışında, kural iki evsiz yetim lehine askıya alındı.
Okula alındıklarında öğrenciler önce yıkanır ve giydirilirdi. Her iki cinsiyetin ortak kıyafetleri kaba ama düzgün ve kullanışlı malzemeden oluşuyordu. Oğlanlar çiftlikte, kızlar ise ev işlerinde ve dikiş işlerinde çalıştırılıyordu. Sabah saat beşte, herkesin kalkması için zil çaldı. Altıda, hep birlikte ibadete çağırdı. İbadetten kısa bir süre sonra kahvaltı servis edildi, erkekler bir masada, kızlar başka bir masada oturuyordu. Kahvaltıdan sonra hepsi günlük işlerine döndüler ve okul zili okul odasında toplanma uyarısı verdiğinde sekiz buçuğa kadar çalıştılar. Çocuklar Bay Craker'ın gözetiminde çalıştı. Her çocuğa, bakımını yapması ve uygun yerlerinde tutması gereken uygun aletler verilirdi. Bay Craker aletleri her zaman kullanıma hazır olacak şekilde düzenli tuttu ve her çocuk hemen işine gidebilirdi. Görev çiftliğinin önemli bir kısmı temizlendi ve daha sonra çocukların emeğiyle ekildi. Kızlar sınıflara ya da şirketlere bölündü, her birine belirli bir ev işi bölümü atanmış, değişiklikler haftalık olarak yapılıyordu, böylece hepsi her bölümde eğitilebiliyordu.
Okul odasında iki öğretmen vardı - biri erkekler, diğeri kızlar için. New Haven, Conn.'dan Bayan Isabella Morrison, uzun yıllar kızların öğretmeniydi. İstifasından sonra, görev durdurulana kadar yer Bayan Catherine Gibson tarafından dolduruldu. Bayan Gibson, Pennsylvania'lıydı. Erkek bölümünde, öğretmenler sırasıyla Bayan Harriet Cowles, Bayan Beach, Bay John Porter ve Bayan Henrietta Dougherty idi. Bayan Cowles, Batavia, N.Y., White Lake, N.Y.'den Miss Beach ve Pennsylvania'dan Bay Porter yakınlarından geldi.
Görevle ilgili olarak, isyan savaşından kaynaklanan Kurul'un mali sıkıntılarının, işin durdurulmasını gerektirdiğini belirtmekten başka bir şey kalmıyor. Sonunda okul dağıldı ve görev çiftliği diğer ellere geçti.
Lewis Miller'ın, Dame ailesiyle birlikte Old Mission'a, geleceğe yönelik herhangi bir kesin plandan ziyade, şeyin yeniliği için geldiği daha önce belirtilmişti. O zamanlar, merkezi Mackinac'ta olan kürk ticareti hala kârlıydı. Genç Miller bir yıl kadar görevdeyken, Mackinac'ın tüccarı Bay Merrick ile körfezdeki Kızılderililerle ticaret yapmak için bir anlaşma yaptı. Bay Merrick, işi yürütmek için Miller'a mal verecekti. Bir Kızılderiliden kiralanan bir Kızılderili çadırı, görevde bir depo olarak hizmet etti.
Kızılderililerle ticareti başarılı ve kârlı bir şekilde sürdürmek büyük bir emek gerektiriyordu. Yılın her mevsiminde Mackinac'a ve kıyı boyunca çeşitli noktalara sık seferler yapılması gerekiyordu. Göl açıkken, kapalıyken Hint kanoları veya Mackinac botları kullanılıyordu, kar ayakkabısı üzerinde, buzda veya sahil boyunca seyahat etmekten başka yol yoktu.
Kış yolculukları hep zorluklarla, bazen tehlikelerle geçti. Bay Miller'a genellikle yanında çalışan bir adam eşlik ederdi ve sık sık iki melez ya da Kızılderili bulunurdu. Gece geçildiğinde, kıyıda, bol miktarda yakıtın bulunduğu ve biraz çalılıkların bir ölçüde kış rüzgarının gazabını kıracağı bir kamp yeri seçildi. Gezginler, kürek için kar ayakkabılarıyla karı zeminin yüzeyine kadar temizlediler - bazen olduğu gibi, derinlik bir metre veya daha fazla olduğunda kolay bir iş değildi. Ardından, rüzgardan daha fazla korunmak için temizlenen alanın etrafına yaprak dökmeyen dallar kuruldu ve yere kalın bir dal halısı serildi. Bir ateş yakıldı, üzerine su ısıtıcısı asıldı ve çay yapıldı. Akşam yemeğinden sonra, her biri iki veya üç Mackinac battaniyesine sarılmış yorgun gezginler dinlenmek için uzandılar. Kışın ortasında, Mackinac'a yaptığı yolculuklardan birinde, Bay Miller ve arkadaşları, Charlevoix'in şimdi bulunduğu Pine Nehri'ni hem gidip hem de geri dönerek yürüdüler.
Little Traverse'de dururken, Aralık ayında bir tekne yolculuğunda Bay Miller, Kızılderililer tarafından Little Traverse Körfezi'nin güney tarafındaki "Big Stone" yakınında bir geminin karaya çıktığı konusunda bilgilendirildi. Hava çoktan kararmıştı, ama kürek çekmek için bir tekne ve iki Kızılderili temin ederek, körfezi geçerek felaket mahalline gitmekte hiç vakit kaybetmedi. Gemiyi zorlanmadan buldu. Teknede kimse kalmamıştı ama sahilden biraz uzakta ağaçların arasında bir ışık görülebiliyordu. Oraya doğru ilerlerken, bir kamp ateşinin etrafında toplanmış, Şampiyon olduğu kanıtlanan geminin mürettebatını ve on sekiz yolcuyu buldu. Bulutlardan aralarına düşseydi, şirket bundan daha fazla şaşırmazdı. Kim olduğu, nereden geldiği ve özellikle nerede oldukları gibi sorularla hemen şaşkına döndü. Ne kaptan, ne mürettebat ne de yolcuların bulundukları yer hakkında kesin bir fikirleri yoktu. Tam konumlarını öğrenerek, vahşi doğadan çıkmak için düzenlemeler yapmaya başladılar. Kaptan, Bay Miller'ın satın almak istediği malzemeleri düşük bir fiyata isteyerek sattı. Bazıları Kızılderililerin teknelerini satın alarak Mackinac'a doğru yola çıktılar. Kaptan tarafından yönetilen bir grup, Grand Traverse Körfezi'ni geçerek Omena yakınlarına indi ve Michigan Gölü kıyısı boyunca yürüyerek güneye doğru ilerledi. Bilindiği kadarıyla, mürettebat ve yolcuların tümü sonunda evlerine ulaştılar, ancak bu büyük bir zorluk yaşamadan geçmedi. Neyse ki Şampiyon'da kadın veya çocuk yoktu.
İlk Gelin
Düğün turunda Grand Traverse ülkesine gelen ilk gelin, kızlık soyadı Catherine Kiley olan Bayan Lewis Miller'dı. O, Londra'nın bir yerlisiydi, Eng. ve kocası gibi, yetim bırakılmıştı. Bir şekilde Amerika'ya, sonra da Mackinac'taki uygarlığın ileri karakoluna giden yolu bulmuştu. Bay Miller'ın oraya sık sık yaptığı ziyaretler sırasında, aralarında sonunda evlilikle sonuçlanan bir bağ oluşmuştu. Düğün Eylül 1845'te gerçekleşti.
Evlendikten hemen sonra, vahşi doğadaki evleri için gölün küçük sloop Leydisi'ne yelken açarlar. Bay Miller bu olay için gemiyi kiralamış ve ona Hint ticareti için mallar, mobilyalar ve temizlik malzemeleri yüklemişti. Leydi biraz zanaatkardı, ama su üzerinde mükemmel bir ördekti ve elverişli bir rüzgar gibi her şeyden önce uçtu. Ancak kader, düğün gezilerini düzenlemekle ilgiliyse, uzun ve fırtınalı bir yolculuğa karar verdi. Rüzgarların tanrısının kuzey göllerinde, yüzeylerini köpük kaplı dalgalarla süslemekten zevk aldığı ve sabırsız denizciyi değişken esintiler ve en hayal kırıklığı yaratan hava türleriyle baştan çıkardığı mevsimdi.
İlk gün, limana sığınmak zorunda kaldıkları St. Helena adasını yaptılar. Orada olumlu bir değişiklik bekleyen bir düzine veya daha fazla yelken vardı. Leydi birkaç kez dışarı çıkmaya cesaret etti, ancak çoğu zaman geri çekilmek zorunda kaldı. Sonunda en uygun fırsatı değerlendirerek Little Traverse'e ulaşmayı başardı. Burada dört gün kalmaya mecbur bırakıldı. Yeni evli çift kıyıya çıktı ve bir Hint evinde rahat bir yer buldu. Evin kadını, Mackinac'ta beyaz bir ailede büyümüştü ve misafirlerinin isteklerini anlayabildiğinden, konaklamalarını keyifli hale getirmek için gösterdiği nazik çabalarda bir dereceye kadar başarılıydı.
Küçük Traverse'den ayrılan gemi, tekrar geri sürüldüğünde Grand Traverse Körfezi'nin ağzına ulaştı. İkinci denemede, körfezin ağzında, kaptanın bütün gece dümende kalmasına izin vermek zorunda kaldı. Miller sabah güverteye çıktığında donuk, kurşuni bulutlar gökyüzünü kapladı ve hava kar taneleriyle doldu. Kaptanın biraz dinlenmek için dönmesi gerekirken dümende kaptanın yerini almayı teklif etti. Kaptan memnuniyetle kabul etti. Yetkili bir kez kurulduktan sonra, Miller yelken açtı ve Leydi Eski Görev'deki limanda güvenli bir şekilde demirlenene kadar kaptanın uyumasına izin verdi.
Kocasının evine ilk kez gelen genç bir gelin, doğal olarak çevreye büyük bir ilgiyle bakar. Bazen hayal kırıklığı olur. Bu durumda muhtemelen ciddi bir hayal kırıklığı olmadı, ancak geleneksel aile tarihinin bir parçası, Bayan Miller o kasvetli Eylül sabahı güverteye çıktığında ve bu kasvetli güzel manzaraya endişeyle baktı ve gördü. sadece orman kıyıyı çevrelemişti ve beyazların ve birkaç Kızılderili çadırının kütük evlerinden yukarı doğru kıvrılan duman, kocasına sorduğu ilk soru "Kasaba nerede?" oldu.
Bay Miller'ın en büyük oğlu Henry L., Grand Traverse ülkesinde doğan ilk beyaz çocuktu.
Bir Doktor Olarak Bay Dougherty
Bay Dougherty'nin Eski Misyon'da ikamet ettiği dönemde, sık sık ilaç ve hastalara tavsiye için başvurduğu ülkede doktor yoktu. Bir keresinde, Bay Boardman, körfezin başında, Traverse City'nin şu an bulunduğu yere yerleştikten sonra, pansiyonu orada tutan Bayan Duncan'a reçete yazması için çağrıldı. Bayan Duncan'ı çok hasta buldu. İki ya da üç gün sonra, aradan geçen süre içinde hastasından haber alamayınca, onun güvenliğinden endişe duydu ve durumu hakkında biraz bilgi almaya ve daha fazla ilaç göndermeye ya da ziyaretini tekrar etmeye karar verdi.
Boardman'ın müessesesinden bazı adamlar, yarımadanın (Bowers' Harbor) batı yakasındaki limanda kereste çıkararak bir tekneyle evlerine taşıyorlardı. Kendilerinden gerekli bilgileri almak ve ellerinden gerekli ilaçları göndermek umuduyla yarımadayı geçerek iş yerlerine doğru yürüdü. Adamlar bir kargo ile eve gitmişlerdi. Bir sonraki yolculuklarında onlarla birlikte dönmek için zamanında Boardman'a varabileceğini düşünerek, körfezin başına yürüyerek mümkün olduğu kadar hızlı bir şekilde sahil boyunca ilerlemeye başladı. Boardman Nehri üzerinde pansiyonun yakınında bir köprü yoktu ve vardığında geçiş için kullanılan kayık diğer taraftaydı. Kaybedecek zaman yoktu. Gecikmemek için çabucak dereye girdi ve çenesine kadar gelen soğuk su ile yüzerek karşıya geçti. Neyse ki hastasını ne yazık ki çok iyileşmiş buldu, geri dönmeyi umduğu tekne yarımadaya dönüş yolunda neredeyse gözden kaybolmuştu.
Bay Dougherty konuksever bir şekilde ağırlanabilirdi, kalmaya ikna edilebilir miydi, ama eve dönmesi gerektiğini hissetti. Kendisine verilen kuru bir elbiseyi giymek için durmayarak acele bir öğle yemeği yedi ve dönüşüne doğru yola çıktı. Biri onu kayıkla nehrin karşısına geçirdi. Ormanda gözden kaybolur kaybolmaz, yolculuğuna engel olmadan kıyafetlerini kurutmaya karar verdi. Gömleğini çıkarıp elinde taşıdığı bir çubuğa astı, hızla yürürken güneşe ve havaya yaydı. Gün sıcaktı ve güneş parlıyordu. Gömlek kısmen kuruduğunda, flaneliyle değiştirdi, gömleği giydi ve flanel çubuğa astı. Eve vardığında gün batımına yakındı, tamamen yorgundu, ama hastasının iyileştiğini düşünerek mutluydu. Ertesi gün, hareket edemeyecek kadar ağrılı ve sertti.
Birkaç yıl sonra, misyonun körfezin batı yakasına kaldırılmasından sonra, Bay Dougherty, ülkenin vahşi karakterini ve yerleşimcilerin bazen azaltıldığı değişimleri göstermeye hizmet edebilecek bir macera yaşadı.
Bir bahar, okulu için malzeme ararken, Uyuyan Ayı Noktası'nın güneyinde bir yerde, Michigan Gölü kıyısında bir erzak yükü taşıyan bir geminin battığını ve sonuç olarak orada satılık un olduğunu duydu. makul fiyat. O günlerde, böyle bir yükü olan bir geminin kıyılarında batması, şimdi olduğu gibi, sahipleri ve sigortacılar için bir talihsizlik iken, sakinler için sık sık küçük bir nimet değildi. Talihsiz geminin kaptanı, genellikle enkazdan kurtarılabilecek bu tür erzakları makul bir fiyata satmaya istekli ve hatta endişeliydi ve insanlar satın almaktan çok memnundu.
Bay Dougherty, bir sabah erkenden başlayarak ülkenin öbür ucuna, şu anki Leland köyünün yakınındaki Hint köyü Che-ma-go-bing'e doğru yürüdü. Che-ma-go-bing'den, haritalarda İyi Liman olarak işaretlenen körfezin etrafındaki kıyıyı takip etti, daha sonra Kuzey Birliği olarak adlandırılan yeri geçti ve İyi Liman'ı o zamanlar Uyuyan Ayı Körfezi olarak bilinen noktadan ayıran noktanın etrafında, ama Glen Arbor Körfezi olarak anıldığından, varış noktası, o bölgede bir yerde kıyıda yaşadığını bildiği John Lerue'nin ikametgahıydı.
Yürüyüş uzun ve yorucuydu. Akşamın gölgesi manzaraya düştüğünde, Bay Lerue'nin kulübesine varmamıştı. Saat onda, bir bakırın kıyıdaki balıkçılar için fıçı yaptığı sahildeki küçük bir kulübeye geldi. Artık seyahat etmek için çok karanlıktı ve geceyi orada geçirmeye karar verdi. Hava soğuktu, ama her şey çok kuruydu ve kulübeyi yakmamak için ateş yakmaya korkuyordu. Bay Dougherty'den daha az vicdanlı ve başkalarının haklarına daha az dikkat eden biri, böyle bir nedenden dolayı tereddüt etmezdi, ama bir başkasını yaralama riskine karşı bir rahatsızlık gecesini tercih ederdi. Daha deneyimli bir arka oduncu, hiç şüphesiz, kamp ateşinin lüksünün tadını çıkarırken her şeyi güvenli hale getirmenin bir yöntemini bulurdu.
Soğuktan korunmanın en iyi yolunu ararken, her birinin başı açık iki boş fıçı buldu. Bunların bir uyku dairesine dönüştürülebileceği aklına geldi. Her ikisine de aynı anda girmek biraz ustalık gerektiriyordu, ancak uzun bir çabadan sonra başardı. İkinci namluyu açık uca ulaşabilecek kadar yaklaştırdı, başını ve omuzlarını birinci namlunun içine soktu ve ayaklarını ve bacaklarını ikinci namluya yerleştirerek birinciye olabildiğince yaklaştırdı. Hikayeyi yıllar sonra anlatırken, Mr.Dougherty uyuduğunu ve rüyalarını hatırlayamadığını söyledi, ancak işi acil olduğu için yatağının lüksü ertesi sabah onu uzun süre tutmadı. Erkenden dışarı çıktı ve çok geçmeden Bay Lerue'nin evini buldu.
Bir gün önce bilseydi, onu zorlu bir yolculuktan neyin kurtaracağını şimdi öğrenmişti, unun görevden sadece birkaç mil uzakta olan Northport'a taşındığını. Kahvaltıdan sonra Bay Lerue, koyları ayıran nokta boyunca ona rehberlik etti ve Northport'a doğru yola çıktı. Hava karardıktan sonra oraya vardığında, unun tamamının satıldığı bilgisiyle hayal kırıklığına uğradı. Sahilde fıçılarda değil de bir gece dinlendikten sonra eve eli boş dönmekten başka çaresi kalmamıştı.
Bay Dougherty, Princeton ilahiyat fakültesinden mezun oldu. O, güçlü inançları olan, enerjik ve azimli, nazik ve hoş bir şekilde çalışan bir kişiydi. Hayatının işi iyi yapıldı. Üstün doğal ve eğitimsel yeteneklere sahip bir arkadaş ve ideal Hıristiyan hanımın samimiyeti, tatlı mizacı ve cilalı tavırlarıyla kutsanan evinin sosyal atmosferi, etki alanına giren herkes üzerinde sağlıklı bir ahlaki etki yarattı. Bay ve Bayan Dougherty, dokuz - bir oğlu ve sekiz kızı olan çocukları konusunda şanslıydılar. Kızlarından ikisi çocuklukta öldü. Diğer çocuklar, ebeveynleri için bir onur ve kuraların atıldığı topluluklar için bir nimet olarak büyüdüler. Çoğu uygun yaşta, evde sahip olunamayacak eğitim avantajları uğruna birkaç yıllığına Doğu'ya gönderildi. Grand Traverse ülkesinin ilk günlerinin toplumu, onu sınır yerleşimlerinde çok sık görülen kabalıktan ayıran incelik için Dougherty'lere büyük ölçüde borçluydu.
Bayan Dougherty 24 Mayıs 1876'da öldü. Bay Dougherty şu anda 1888'de Somers, Wisconsin'de yaşıyor.
O ilk günlerin romantizmi olduğu kadar, zorluklara ve dayanıklılığa dair sert gerçekleri de vardı. Grand Traverse ülkesindeki ilk düğün, kuşkusuz, tüm olaylar, onları sanatsal bir el ile şekillendirebilecek birinin emrine verilmiş olsaydı, izlediğimiz tarihte hoş bir bölüm oluşturacaktı.
Erken Bir Düğün.
Deacon Dame'ın en büyük kızı Olive M.'nin, ailenin gelişinin ardından gelecek yaz Eski Görev'e geldiği daha önce belirtilmişti. Kışı Bay Ansel Salisbury ile nişanlı olduğu Wisconsin'de geçirmişti. Onun gelişinden sonraki sonbaharda, Bay Salisbury, gelinini almak için Eski Görev'e geldi.
Bay Dougherty, sürüsünün Kızılderililerinin Hıristiyan uygarlığının kurumlarını tanımaktan yararlanmaları konusunda endişeliydi. Onlara beyaz adam yasası ve kilise tarafından tanınan bir evlilik biçimini gösterme fırsatı, kaçırılmayacak kadar önemliydi, sonuç olarak, tüm tarafların rızasıyla törenin halka açık olarak yapılması kararlaştırıldı.
Sabahın uygun bir saatinde, küçük okul binası beyazlar ve Kızılderililerden oluşan karışık bir grupla doluydu. Gelinin çeyizini veya seçkin konukların kıyafetlerini anlatan bir gazete muhabiri yoktu. Aynısının bir resmini yapmak için hayal gücümüzü kullanmalıyız. Gelini ortama ve ortama göre sade kıyafetler içinde görüyoruz. Parlak şalları ve özenle işlenmiş makosenleri içinde Hintli kadınlar ve bazıları en ilkel elbiseden sadece bir iki derece uzakta bir tarzda giyinmiş Hintli erkekler var, hepsi ciddi görünüyor, görünüşe göre hareketsiz, ama yine de dikkatli bir şekilde gözlemci. geçen her şeyden. Beyazlar en iyi Pazar günlerini giyerler, doğruyu söylemek gerekirse çoğu durumda biraz paslıdır, neşeleri ciddi olayın esinlendiği yerçekimi tarafından güçlükle örtülür. Kızlık zarı ayini basit ve etkileyicidir - yönetiminin basit ciddiyetinden daha etkileyici. Ardından, yeni evli çiftin gelinlik turunda kanolarıyla yüzerek uzaklaşırken, kıyıda gülen ve gözyaşları arasında el sallayan arkadaş gruplarını görüyoruz.
Bayan Dame, kızına Mackinac'a kadar eşlik etti. Şirketin giriştiği tekne, dört Kızılderili tarafından yönlendirilen büyük bir huş ağacı kabuğu kanosuydu. Körfezin karşısına, doğu kıyısına doğru ilerlediler. Orada Kızılderililer, ıhlamur kabuğundan yapılmış uzun bir halat çıkardılar ve sahil boyunca koşarak kanoyu hızla arkalarından çektiler. Geceleyin, kamp kurdukları Pine Nehri'nin ağzına ulaşmışlardı. Ertesi sabah, Kızılderililer büyük, kare bir yelken açtılar ve adil bir rüzgarın önünde koşarak geceleyin Mackinac'a ulaştılar. Bayan Dame, Kızılderililerle birlikte kanoyla Eski Görev'e döndü. Bay ve Bayan Salisbury, Mackinac'ta birkaç gün kaldılar ve ardından Wisconsin'deki evleri için bir vapura bindiler.
BÖLÜM VII
İlk Buğday Yetiştirilen - 1849'da Eski Görev - İlk Takas - Erken Bir Okul - İlçedeki Erken Yerleşimler - Monroe Yerleşimi - Erken Yerleşimcilerden Bazıları - Doğu Körfezi ve Whitewater'da Erken Hareketler - Genel Yerleşimin Başlangıcı - Farklı Dönemlerin Nüfusu - Erken Dini Faaliyetler - 1862'de İlçe
1842'de yarımadadaki Kızılderililer, Deacon Dame'ın önerisiyle Green Bay'e gönderdi ve bir varil buğday satın aldı. O sezon ilk buğday ekildi ve iyi bir ürün hasat edildi. Onu öğütmek için hiçbir araçları yoktu ama mısırlarını yaptıkları gibi kaynattılar. O zamandan beri her yıl buğday yetiştirildi ve bir geziyi gerektirecek kadar biriktiğinde, onu Green Bay'deki değirmenlere öğütmek için aldılar.
1847'de Horace Boardman tarafından Traverse City'nin şu anki sahasında operasyonlar başlatıldı ve 1851'de Traverse City tarihinde izlenen Hannah, Lay & Co. firması tarafından kalıcı bir endüstri kuruldu.
1849'da Old Mission'da üç mağaza vardı, yani Lewis Miller, A. Paul ve Cowles & Campbell. İş büyük bir dezavantajla yürütüldü. O kış boyunca posta sadece iki kez geldi. Sonbaharda yaya olarak bir adam Mackinac'a gönderildi, ancak boğazlara vardığında adadaki postaneye varmadan önce havaların donmasını beklemek zorunda kaldı. O erken günlerde bile New York Tribune ve Observer okuyabilen her aile tarafından alındı.
İlçede, Old Mission'dakiler dışında ilk temizleme, 1849'da, Traverse City'nin yaklaşık bir mil batısında, eskiden şirketin bahçesi olarak bilinen yerde yapıldı.
Yaz Okulu
1851 yılının Kasım ayında, beş genç adam, civarda kışlama niyetiyle, yelkenli Madeline'deki Old Mission'a geldi. Üçü Fitzgerald adında kardeşlerdi. Dördüncüsü William Bryce olarak adlandırıldı. Diğerleri tarafından aşçı olarak çalıştırılan beşinci kişinin adı unutuldu. Beşinin hepsi iyi denizcilerdi ve üçü geçen sezonda gemi ustasıydı, ancak hepsi eğitimde yetersizdi. Hiçbiri tahammül edilebilir okuyucular bile değildi ve sayılardan biri adını yazamadı. Gelişleri için hevesli bir öğrenme arzusu vardı. Burada, vahşi doğada, kalabalık bir limanda dikkati dağıtabilecek cazibelerden uzaklaştırılırlardı. Ayrıca, kendi eksikliklerinin bilincinde olmalarından kaynaklanan çekingenliklerinin, sınırlı kazanımlarının daha genç öğrencilerinkiyle acı bir tezatlık içinde sergileneceği bir devlet okuluna girme konusunda isteksiz olmalarına neden olması da muhtemeldir.
Eski Misyon'da, sözleşmeye uymayan öğretmen olarak görevlendirilen adam, o zamanlar sadece on dokuz yaşında olan Bay S. E. Wait, ayda 20 dolardan ve pansiyondan işe alındı. Faturaları Bryce ve Fitzgerald'lar ödeyecekti, aşçı da hizmetlerinin karşılığı olarak öğrenim ücretini alacaktı. Madeline, Bowers Limanı'na getirildi ve kış için güvenli bir şekilde demirlendi. Depo, mutfak ve yemek odasına dönüştürülmüş, kabin ise okul odası olarak kullanılmıştır. Düzenli çalışma saatleri gözlemlendi ve erkekler gönüllü olarak katı okul disiplinine tabi tutuldu. Okul saatleri dışında, bazen gerçek okul çocuklarını eğlendirdikleri kartopu eğlencesi bir yana, odun kesmek ve gemiye getirmek için bolca alıştırma yaptılar. O yıl körfez Mart ayına kadar donmadı. Dondurulmadan önce, ahşap yalpalamada gemiye getirildi, ardından buz üzerinde taşındı. Ara sıra ziyaretlerin yapıldığı Eski Misyon dışında, parti dış dünyayla iletişimden tamamen kopmuştu.
Bay Wait'in öğrencilerinin çalışmalarında kaydettikleri ilerleme, kendilerine ve genç öğretmenlerine bir krediydi. Sonraki sezon dördünün gemi kaptanı olması dışında, sonraki tarihleri bilinmemektedir.
Erken Yerleşimler
General Curtis'in kuzeni David R. Curtis, 1852'de, şimdiki East Bay kasabası olan Yuba postanesinin şu anki yerine yerleşti.
1853'te Messrs. Voice & Nelson, East Bay'in başında bir kereste fabrikası inşa etti ve ertesi yıl mülkü su gücüne buhar ekleyen Green & Holden'a sattı.
Kaptan F. Mullerty, 1853'te Acme postanesinin şu anki yerine yerleşti ve ertesi yıl Isaac Love, W. H. Fife, Gilbert Ainslie, Orrin B. Paige ve A. T. Allen tarafından takip edildi. Kısa süre sonra gelenler arasında, şu anda East Bay ve Whitewater Township olan yerlere yerleşen Pulcipher's, Joseph Sours, Enos Peck, George Brown ve H. S. Beach vardı.
Bu ülkeye gelen ilk çiftçiler arasında Yarımada'dan Elisha P. Ladd vardı. 19 Mayıs 1853'te Eski Görev'e geldi ve limanın iki ila üç mil güneybatısında yer aldı. O zamanlar orada yetiştirilen küçük tahıl, Little Traverse Bay'de, şimdi Petoskey'nin bulunduğu yerin yakınında, Andrew Porter'a ait bir değirmende öğütülüyordu. Ani fırtınalara maruz kalan ve dalgaların öfkesiyle savrulan açık bir teknede elli millik bir mesafeyi frezelemek küçük bir girişim değildi. Bir keresinde Bay Ladd, 3d Aralık'a bir grist ile başladı ve zorlukla hedefine ulaşmayı başardı, ancak körfezin donduğu 1 Ocak'a kadar şiddetli hava ve şiddetli fırtınalar nedeniyle değirmende alıkonuldu. ve patikayı geride bırakarak yaya olarak eve dönmek zorunda kaldı. O günlerde sömürgecilerin körfeze bakan, körfeze bakan, şu anda OH Ellis'in meyve çiftliği olan yerde, uçurumun eşiğinde durmaları adettendi. Onlara dış dünyadaki arkadaşlarından ya da yiyecek ve giyecek erzaklarından haber getirecek uzak bir yelkeni tanımlayın. Bu blöf, Gözetleme Noktası olarak adlandırıldı.
4 Ekim 1858'de tüccarlar Cowles & Campbell tarafından Old Mission'da inşa edilen gulet Robert B. Campbell tamamlandı ve orada denize indirildi. Tamamen körfezin başında elde edilen keresteden inşa edildi ve Chicago ile Eski Misyon arasında yelken açtı. Bu, Grand Traverse'deki ilk gemi inşa girişimiydi. Bu amaca uyarlanmış kereste bolluğu nedeniyle yoğun bir şekilde meşgul olması gereken iş, o zamandan beri başarılı olmuş gibi görünmüyor. Bu sıralarda, Traverse City'nin yaklaşık sekiz mil kuzeyinde, yarımadanın eteklerinde oturan Pisaba Kızılderilileri, güvertesi, kamarası vb. körfezde birkaç yıl kaldı ama beklendiği gibi, kötü inşa edilmişti ve kısa sürede değersiz hale geldi. Schooner Arrow da 1850-1851 kışında Mackinaw'dan Boardman River'a getirildi ve Greilick & Co.'nun planya fabrikasının bulunduğu küçük derenin o dereye boşaldığı dönemeçte demirledi. ikiye bölündü ve kırk sekizden altmış fite kadar uzatıldı. Daha sonra Mackinaw ve Old Mission arasında üç yıl boyunca düzenli olarak koştu.
Traverse City Güneyinde Erken Yerleşim
Traverse City'nin güneyinde, Traverse Bölgesi'nin ilk yerleşimcisi olan Lamas Smith, 1813'te Vermont'ta doğdu. Hayatının ilk yıllarında çiftçilikle ve bir bakıma kerestecilikle uğraştı. 1836'da Michigan'a geldi ve Ionia County'ye yerleşti ve oradan Grand Rapids'e taşındı. 10 Haziran 1849'da Jefferson County, NY'de yaşayan Louisa F. Smith ile evlendi 1853'te Grand Traverse Bölgesi'ne geldi ve Bölüm 30, Kasaba 26, Aralık 11 ve Bölüm 25, Kasaba 26, Aralık 12'de arazi satın aldı, dul eşinin şimdi ikamet ettiği yer. Silver Lake'e yerleştiler, burada da toprak satın aldı ve yaklaşık on iki yıl sonra şimdi Green Lake Township olan yere taşındı. Uzun yıllar sık sık arazi arama ve yerleşimci bulma işlerinde çalıştı. Silver Lake'e yerleştikten dokuz ay sonra, Bayan Smith sadece iki beyaz kadın gördü - komşuları yoktu, Traverse City ile Big Prairie arasındaki tek yerleşimcilerdi, bir sonraki gelen ise şimdi Monroe Center olan yere yerleşen William Monroe. 1859'da 1861'de kaybolan ve hiçbir izine rastlanmayan üç yaşında bir çocuğunu kaybettiler ve bu çocuğun sürekli ortalıkta dolaşan ve sık sık evi ziyaret eden Kızılderililer tarafından çalındığı sanılıyor. Bay Smith satılık birçok sığır getirdi ve bu iş, eyalet yolu açılmadan önce Grand Rapids'e giden yolun yirmi üç katıydı. Traverse City'den Silver Lake'e ilk gelişleri iki günlük bir yolculuktu, çünkü gelmek zorunda oldukları gibi sekiz millik bir mesafe boyunca bir yol veya patika kesmek zorundaydılar. Bay Smith, 9 Ekim 1882'de geride bir eş ve altı çocuk bırakarak öldü, bunların hepsi şu anda Grand Traverse County'de yaşıyor. Onlardan doğan çocukları şöyleydi: Blair Emma'dan George Pierce'in karısı Fidelia C., şimdi annesiyle birlikte çiftliğinde olan Charles Lyman, 24 Mart 1857'de Grand River Albert'ta öldü, kayboldu ve çalınmış olması gerekiyordu. Kızılderililer Edd tarafından, Blair Ella kasabasından, evde George, evde Traverse City Frank'te.
Grand Traverse County, Green Lake kasabasında çiftçi olan William Monroe, 1822'de Steuben County, N. Y.'de doğdu. 1856'da Michigan'a, Kent County'ye geldi ve yaklaşık iki buçuk yıl evini yaptı. 1858 sonbaharında Grand Traverse County'ye geldi ve Bölüm 31, Kasaba 26, Menzil 11 ve Kısım 7, Kasaba 25, Aralık 11'de dört yüz dönüm satın alarak şimdiki çiftliğini buldu. O zamandan beri civardaki başka arazileri satın aldı. 1859 baharında bir eş ve üç oğlundan oluşan ailesini getirdi. Grand Haven'dan Traverse City'ye bir yelkenliyle ev eşyalarıyla geldiler ve oradan ya da bir patika boyunca ekip olarak, yollarını keserek ve yolculuk için iki buçuk gün sürdüler. O zamanlar, Newaygo County'deki Traverse City ve Big Prairie arasında Lyman Smith (Silver Lake'de bulunan) adında bir yerleşimci vardı. Monroe yerleşimi şimdi kuzey Michigan'daki en iyi çiftliklerden bazılarını kucaklayan eski bir yerleşik ülkenin görünümünü sunuyor. Bay Monroe, 1868'de ölen Nellie LaRue ile 1842'de evlendi ve geriye üç oğlu Marquis L., Theodore ve James H. kaldı ve hepsi de eski çiftliğin yakınında oturuyor. 1877'de bir kızı olan Linda Smith ile evlendi.
Grand Traverse County, Blair kasabasından bir çiftçi olan James Monroe, 1847'de NY, Steuben County'de doğdu. 1856'da ailesiyle birlikte Kent County, Michigan'a ve Haziran 1859'da Grand Traverse County'ye geldi. Şimdiki yerine taşındığında, yaklaşık 1872 yılına kadar ev çiftliğinde kaldı. Blair kasabasının 29, 30 ve 81. bölümlerinde yüz altmış dönümlük arazisi var. Bu arazinin bir kısmı buraya ilk geldiğinde babası tarafından devletten satın alındı. Dört yıl kasaba müfettişliği yaptı ve 1884'te yeniden seçildi. Aynı zamanda yoksullar nazırı, okul müfettişi ve karayolları komiserliği yaptı. 1874 sonbaharında, Steuben County, N. Y.'nin yerlisi olan DeEtte Monroe ile evlendi. Tek çocukları 1888'de öldü. Kasım 1882'de Bay Monroe, bir saman presi sırasında sol kolunu kaybetti.
Ocak 1855'te, Bay Hannah, iki Hintli paketçiyle birlikte, kar ayakkabılarıyla Croton'a doğru patika üzerinden gitti ve geceleri ormanda kamp kurdu. Az önce yağan hafif kar, ilerlemelerini büyük ölçüde engelledi, böylece her gün on ya da on iki milden fazla ilerleyemediler ve rotada yedi buçuk gün tüketildi. Geceleri kamp ateşlerinin ışığında sinsi sinsi sinsi sinsi gelen kurtlar tarafından sürekli takip ediliyorlardı. Eski sakinlerin çoğu, o ilk günlerde benzer gezilerden bahseder. O sıralar tapu dairesine kayıtlı olan Jacob Barnes'ın karısı Bayan Barnes, bu yolculuğu çok erken bir günde, bir Kızılderili midillisinin sırtında yaptı; Grand Traverse Bölgesi'ndeki hiçbir beyaz kadının daha önce yapmadığı bir yolculuktu. Yarımadada bir ev bulmak için at sırtında vahşi doğadan gelen Elizabeth Hawkins hariç, çok erken bir günde, çanak çömlek stokunu kolunda bir sepet içinde getirerek.
Aşağıdaki kişisel çizimler, erken tarihin gerçeklerini de içeren East Bay ve Whitewater'ın ilk yerleşimcilerinden bazılarıdır.
W. H. FIFE, çiftçi, East Bay Township, 1828 yılında Pittsburgh, Penn. yakınlarında doğdu, eğitimini aynı eyalette Jefferson ve Washington College'da aldı. Birkaç yıl Pittsburgh'daki Beşinci Koğuş Okulu'nun müdürüydü. 1849'da Ohio'ya taşındı ve 1854'e kadar bu eyalette yaşadı, şimdi East Bay Township olan Traverse'e geldi ve şu anda yaşadığı Bölüm 18, Kasaba 28, Aralık 9'da 160 dönümlük bir arazi buldu. İyi binaları, meyve bahçesi ve bağı vardır. Whitewater Township'in düzenlenmesinden sonraki ilk iki yıl denetçisiydi ve ilçesinin ofislerinin çoğunu elinde tuttu. Manistee'nin kuzeyindeki bölge için denetçi yardımcısı ve iç gelir tahsildarı yardımcısıydı ve birkaç yıl boyunca Mackinac boğazına ulaştı. Holstein sığır yetiştiricisidir. Traverse Bölgesine geldiğinde, şu anda East Bay Kasabası olan yerde bir Hint izi bile yoktu. Mahallenin düzenlenmesine yardım etti. Little Traverse'deki Hint okulunda üç yıl öğretmenlik yaptı. 1852'de Syracuse, New York'lu Mariette Ainslie ile evlendi.
GEORGE KAHVERENGİ, Whitewater, Grand Traverse County'den bir çiftçi. 1838'de Cattaraugus County, N.Y., Randolph kasabasında doğdu. İşi genellikle çiftçilikti. Ayrıca kerestecilikle uğraşmaktadır. Yaklaşık dokuz yıldır ikametgahı Pennsylvania'daydı. 1854'te William Langworthy'nin kızı Mary Langworthy ile evlendi ve ertesi yıl kayınpederi Philander Odell ve Leavitt adında genç bir adamla Grand Traverse Bölgesi'nde suç işledi ve şimdiki çiftliğine Bölüm 34'te yerleşti. , Kasaba 28, Aralık 9, arazisini önceden boşaltıyor. Bu yıl, şimdiki yer olan Whitewater kasabasının ilk kalıcı yerleşimine tanık oldu. Kasabada veya çevresinde hiçbir yol yoktu ve Elk Rapids'ten yerleşime en yakın noktaya tekneyle erzak getirildi ve kışın olduğu için Elk Rapids'den tüm mesafeyi doldurdu. Ana yemek mısır, patates ve balıktı.Genellikle kışın sadece patates ve tuz vardı. Bay Brown, iki kranklı ve daha büyük kapasiteli daha kullanışlı bir el değirmeni elde edene kadar mısır ilk önce bir kahve değirmeninde öğütüldü. Çok az av vardı ama kurtlar ve ayılar çoktu. İkinci yaz Bay Brown, birincisinin yedisini ve ikincisinin sekizini ele geçirdi. Yüz dönümlük güzel bir çiftliği var, 84. bölümde seksen, 33'te yirmi. Sekiz çocuğu var.
ISAAC AŞK, çiftçi, East Bay Township, 1829'da İngiltere'de doğdu. 1852'de New York'a geldi, orada birkaç ay New York & Erie Demiryolunda ustabaşı olarak çalıştı, sonra Ohio'ya gitti ve bir demiryolu inşaatında müteahhitlik yaptı , Cleveland yakınlarında. Oradan, Great Western Demiryolunda bir işi olduğu Kanada'ya gitti. Daha sonra Michigan'daki Yukarı Yarımada'ya gitti ve Sault St. Mary Kanalı'nda çalışmaktan sorumlu oldu ve oradan Marquette'e gitti ve bir grup adam rıhtım inşa etti ve 1854'te Section 8, Town 28, Range'deki 127 dönümlük çiftliğini satın aldı. 9, East Bay'de, o zamandan beri yaşadı. Bir dönem otoyol komisyoncusu oldu. 1861'de İngiltere doğumlu Bayan McLaughlin ile evlendi. İki kızı ve iki oğlu var.
EDWIN PULCIPHER, çiftçi, East Bay Township, 1806'da Jefferson County, NY'de doğdu. 1852'de Wis. Dodge County'ye ve 1855'te şimdi East Bay Township olan Traverse'e taşındı ve Bölüm 24, Township 28, Range'e yerleşti. 10, şimdi yaşadığı yer. 820 dönüm arazi sahibi, iyi binaları ve on dönümlük bir meyve bahçesi var. Cincinnati pazarına gönderilen her yıl ortalama 2.000 kile elma yetiştiriyor. 1882'de Jefferson County, N. Y. doğumlu Matilda Watts ile evlendi. İki oğulları var.
harrison pulcipher, çiftçi, East Bay Township, 1840'ta Jefferson County, NY'de doğdu. 1852'de ailesiyle birlikte Dodge County, Wis. babasının çiftliğini yönetti. 1874'te Mich, Emmet County'nin yerlisi olan Addie M. Smith ile evli ve iki kızı var.
JOHN ÇEKİCİ, çiftçi, East Bay Township, 1838'de Jefferson County, NY'de doğdu. 1852'de ailesiyle birlikte Dodge County, Wis.'e gitti ve 1855'te şimdi East Bay Township olan Traverse'e geldi. 1874, şu anda üzerinde oturduğu çiftliği satın aldığında, Bölüm 26, Township 28, Range 10'da bulunuyor. 240 dönümlük iyi arazisi var, 1883 sonbaharında güzel bir ev inşa etti, yüz dönümünü iyileştirdi, her biri elma, şeftali ve erik olmak üzere yüz ağaçtan oluşan güzel bir bahçe. On altı yıl müfettişlik ve altı yıl saymanlık yaptı. 1870'de Ohio'lu Mary Hover ile evlendi. İki oğulları var.
H.S. PLAJI, çiftçi, Whitewater, Grand Traverse County, 1833'te Genesee County, N. Y.'de doğdu. Asıl mesleği olan çiftçilikle büyüdü. 1856'da Michigan'a geldi ve şimdiki East Bay kasabasına yerleşti. Whitewater ilçesini takip eden yıl, yeni kasabanın organizatörlerinden biri olan Traverse Kasabasından yola çıktı. 1869'da, 160 dönüm arazisi olan Bölüm 36, Kasaba 28, Aralık 9'daki şimdiki yerine taşındı. Birkaç dönem Whitewater otoyol komisyoncusu ve o kasaba yola çıktıktan sonra East Bay'in saymanıydı. 27 Ağustos 1864'te Cumberland Ordusu'nda hizmet veren Onuncu Michigan Süvari'ye katıldı. Halen muzdarip olduğu ve emekli maaşı aldığı sözleşmeli hastalık. 1869'da iki çocuk annesi olan Bayan Harriet Merrill ile evlendi.
JOSEPH SOURS, Çiftçi, Whitewater, Grand Traverse County, 4 Temmuz 1820'de Rush, Monroe County, N. Y.'de doğdu. Yirmi bir yaşında, uzun yıllar çalıştığı bakır ticaretini öğrendi. İlk olarak 1848'de Michigan'a geldi ve eyaletin güney kısmına yerleşti. Whitewater kasabasının ilk yerleşimcilerinden biri olarak, 1855 Ağustos'unda Grand Traverse Bölgesi'ne geldi. Kasabadaki tek yerleşimci Bölüm 15, Township 28, Range 9'daki Isaac Fundy'ydi. O öldü ve ailesi taşındı. Bay Sours, ilçedeki en iyi çiftliklerden ve en iyi konutlardan birine sahip olduğu Bölüm 4'te bulunuyor. 1848'de Chautauqua County, N. Y'nin bir yerlisi olan Mary V. Lowell ile evlendi. Beş çocukları var. Çiftliği babasınınkine bitişik olan en büyüğü Lowell, 1852'de Battle Creek, Michigan'da doğdu. 1880 sonbaharında Emma Sherman ile evlendi. 130 dönümlük bir çiftliğe sahip olduğu Bölüm 4'te ikamet ediyor.
J.M. MERRILL, çiftçi, Whitewater Township, 1888'de Aşağı Kanada'da Stanstead Plains'de doğdu. 1839'da ailesiyle birlikte Mich, Monroe County'ye taşındı. Whitewater'a gelip bir çiftlik satın aldığı 1858 yılına kadar bu ilçede kaldı. 1862'ye kadar yaşadı, sonra Doğu Körfezi'ne taşındı. 1864'te Onuncu Michigan Süvari Birliği'ne katıldı ve savaşın sonuna kadar Cumberland Ordusu'nda görev yaptı. Savaştan eve dönüşünde 1869'a kadar çiftçiliğe devam etti. Daha sonra Acme'de o zamandan beri çoğu zaman koruduğu tek oteli inşa etti. 1884 baharında oteli sattı ve Whitewater'daki çiftliğine taşındı. Mart 1862'de Middlebury, Wyoming County, N.Y.'de doğan Elizabeth P. Beach ile evlendi. Bir oğulları, Mad River Station, Clark County, Ohio'da telgraf operatörü olan John F. var.
JOHN BLACK, çiftçi, East Bay Township, 1827'de İskoçya'da doğdu ve 1835'te ailesiyle birlikte Kanada'ya geldi ve 1850'de Wisconsin'e taşındı. Orada birkaç ay kaldı, sonra Manistee, Mich. 1851 baharında, Traverse City'ye geldiğinde ve aynı işte çalıştığı 1858 yılına kadar, Bölüm 30, Township 27, Range 10'da 160 dönümlük arazi satın aldığında, çiftçilik yaptığı ve aynı zamanda kerestecilik yaptığı 1858 yılına kadar aynı işteydi. 1858'de, 1862'de ölen New York'lu Harriet A. Scofield ile evlendi. Üç oğlu ve bir kızı vardı. 1865'te Kanadalı Helen McFarland ile ikinci evliliği. Bir çocukları var.
A.K. FAIRBANKS, Grand Traverse County, Whitewater'dan bir çiftçi, 1826'da NY, Cayuga County'de doğdu. 1861'e kadar orada kaldı, çiftçilikle uğraştı. İlk olarak, 1855'te ölen Mary Thompson ile evlendi ve şimdi bir kızı, şimdi Mrs. Whitewater'dan William Hogle. 1859'da New York'lu Emeline Eastman ile evlendi ve ondan babasının yanında oturan Andrew adında bir oğlu oldu. 1861'de Bay Fairbanks şimdiki evine geldi ve civardaki diğer arazilere sahip olan seksen dönümlük araziye sahip olduğu Bölüm 2, Township 27, Range 9'un kuzeydoğu mahallesini hükümetten satın aldı. Posta tesislerinin ve dış dünya ile iletişimin eksikliğini gösteren Bay Fairbanks, Mayıs 1861'de Northport'tan küçük bir tekneyle geldikleri yere Elk Rapids'e vardıklarında, tüm nüfus tarafından karşılandıklarını anlatıyor. Elk Rapids, savaşın hevesli araştırmalarıyla ve herhangi bir çatışma olup olmadığıyla, Fort Sumter'a ateş edildiğine dair hiçbir haber alınmadı. Dünyadan bu tür bir izolasyon kanıtı yeni gelenler için cesaret verici değildi. Bay Fairbanks, yaklaşık iki yıl boyunca tuzakla uğraştı ve böylece ülke hakkında kapsamlı bir bilgi edindi. Geldiğinde sadece bir yerleşimci vardı. William Copeland, şu anda Kalkaska İlçesi olan yerde. Bay Fairbank'ın ülkeyi yakından tanıması, temsilcilikleriyle sık sık bu çevrenin ilgisini çeken yeni gelenler arasında onu otorite haline getirdi ve muhtemelen herhangi birinden daha fazlasını yaparak, arazi seçimine ve çok sayıda ailenin bulunmasına yardımcı oldu. bu bölümün yerleşimini sağlamak için diğer kişi.
JOSIAH CURTIS, Çiftçi, Whitewater, Grand Traverse County, 22 Kasım 1844, Washtenaw County, Michigan'da doğdu. 1858'de ailesiyle birlikte Grand Traverse Bölgesi'ne, Old Mission'a geldi. On yedi yaşında Dexter & Noble, 1869'da satın aldığı şimdiki çiftliğine taşındığında, 1878'e kadar istihdamına devam etti. 1878'de Josephine O'Brien ile evlendi. İki oğlu ve bir kızı var.
1859 baharında, şimdiye kadar Kızılderili rezervi olarak tutulan 28, 29 ve 30 kasabalarında bulunan toprakların kamu malı olduğu ve diğer hükümet arazileriyle aynı ön alım ve yerleşime tabi olduğu ilan edildi. Bu, İçişleri Bakanına konuyla ilgili dilekçe veren yerleşimcilerin ve diğer ilgililerin birleşik eylemi ve Hon'un çabalarının yardımıyla gerçekleşti. Perry Hannah ve Hon. Charles E. Stuart, Washington'da. Bu çok önemli bir önlemdi ve tamamlanması Grand Traverse County için daha parlak zamanların şafağıydı. Bu andan itibaren, farklı zamanlardaki nüfus istatistiklerinin gösterdiği gibi, ilçe daha hızlı yerleşti.
Grand Traverse County'nin farklı dönemlerdeki nüfusu şu şekilde olmuştur: 1880, 8.422 1874, 5.349 1870, 4.448 1864, 2.026 1860, 1.286 1854, 900.
1880 nüfus sayımına göre nüfus, kasabalar arasında şu şekilde dağılmıştır: Blair, 543 East Bay, 654 Fife Lake, 974 Grant, 522 Long Lake, 454 Mayfield, 449 Paradise, 555 Peninsula, 849 Traverse, 2.679 Whitewater, 740.
Erken Dini Faaliyetler
Görev istasyonlarındakiler dışında ilk dini ayinler, o sırada Doğu Körfezi'nde durmakta olan genç bir Baptist vaiz olan Rev. H. C. Scofield tarafından yürütüldü. 1858 kışında birkaç kez cenaze törenlerinde görev yaptı ve sonraki yaz aylarında birkaç kez vaaz verdi.
Dr. Leach, bundan sonra, Haziran 1857'ye kadar bu bölgenin herhangi bir noktasında, birkaç Hint misyon istasyonu dışında herhangi bir dini ayin yapılmadığını söylüyor.
Eski Misyon civarında bir kişi tarafından kuzey New York'taki bir arkadaşına yazılan ve kuzey Michigan'da din adamı olmadığını söyleyen ve nereden temin edilebileceğini soran bir mektup, genç bir rahip olan Rev. DR Latham'ın dikkatini çekti. Yakın zamanda ME Kilisesi tarafından lisanslanan yerel vaiz. Bay Latham, Kansas'a gitmeye karar vermişti. Şimdi büyük gölleri görmek için belki de sahip olabileceği son fırsat olduğunu düşünerek, göl yolundan gitmeye ve yolda mektupta bahsedilen yoksul toplulukları ziyaret etmeye karar verdi. Eski Görev'de cesaret bularak, orada kalmaya karar verdi ve buna göre kocasına Ekim ayının başlarında katılan Bayan Latham'ı çağırdı.
Bay Latham, 21 Haziran 1857'de Eski Misyon'da düzenli olarak vaaz etmeye başladı. Ayinler, Bay Dougherty'nin körfezin batı tarafına taşınmasından önce işgal ettiği Misyon kilisesinde yapıldı. İlk sınıf toplantısı 19 Temmuz'da yapıldı ve ilk sınıf bir sonraki Pazar günü düzenlendi. Grand Traverse Bay'deki beyazlar için bu ilk kilise organizasyonu şu kişilerden oluşuyordu: Roxana Pratt, Eliza. Merrill, Mary A. Wait, Jane Chandler, Myron Chandler, Peter Stewart ve Joanna Stewart. Sonraki Pazar iki kişi daha eklendi - Charles Avery ve Catherine McCluskey. Sınıfın oluşturulduğu gün, Jerome M. Pratt'in müfettişi olduğu bir Pazar okulu düzenlendi. Öğretmenler Bayan Louisa Colburn (daha sonra Bayan S. E. Wait oldu) ve Bay Latham'dı.
Cemaat bazen ırkların ve insan sınıflarının tuhaf bir karışımını ve keskin bir gülünçlük duygusuna sahip biri için tüm bağlılık düşüncelerini kovmak için yeterli olabilecek çeşitli kostümler sahnesini sunardı. Amerika Birleşik Devletleri gelir kesicisi Michigan bazen limana demir attı ve bazı denizcilerin ve denizcilerin kilisedeki ayine katılacağı Pazar günü kaldı. Eski Misyon hala hatırı sayılır bir Hint nüfusa sahipti. Bir Kızılderili, burun kıkırdağından sarkan büyük bir gümüş takı takarak katılırdı. 1812 savaşında Amerikalıların Mackinac'ı geri almak için yaptıkları talihsiz girişimde ölen kurbanlardan birinden parçalanmış bir insan kalbini yerken görüldüğü söylenen Asa-bun, bazen oradaydı. Başka bir şef Aish-qua-gwon-a-ba, belli bir eski sandıkta güvenli bir şekilde saklanmış bir dizi beyaz kafa derisine sahip olması gerekiyordu, sıcak havalarda sadece bir gömlek ve makat beziyle gelirdi. ve hizmet boyunca eski bir zamanların hizmetlisi gibi katı ve ayık oturun.
Yaz boyunca, Rahip WH Brockway, bir tür keşif gezisinde, eyaletin güney kesiminden ormana geçerek Eski Misyona giden yolunu buldu ve Bay Latham'ın yanına düşmesi onu Michigan konferansına katılmaya ikna etti. . Eski Misyon'da gerekli tavsiyeyi verecek üç aylık bir konferans olmadığından, Bay Brockway kilise mektubunu daha güneydeki bir Hint misyonuna götürdü, muhtemelen Isabella İlçesindeki yıllık konferansa resmen tavsiye edildiği yere. Ancak muayene edilmediği için içeri alınamadı. Ertesi yıl, 1858, bizzat katıldı ve ön sınavı geçerek, mahkemeye çıkarıldı.
1857 yıllık konferansında Grand Traverse Bay - Old Mission ve Elk Rapids ve Northport ve Traverse City'de iki devre kuruldu. Bay Latham ilkini tedarik edecekti ve ikincisine Rev. L. J. Griffin atandı. Northport ve Traverse City'nin -kırk mil arayla- görece durumunu öğrendiğinde Bay Griffin, Bay Latham'a yazarak, Traverse City'yi elinden almasını istedi ve bunu yapmayı kabul etti. Bay Griffin Northport ve Carp River'da çalışarak bu yerlerde sınıflar oluşturdu ve Bay Latham Old Mission, Traverse City ve Elk Rapids'de çalıştı.
Bay Latham'ın artık düzenli olarak atanan papaz olduğu çevrenin ilk üç aylık toplantısı, başkanlık eden yaşlı Rahip H. Penfield'in hazır bulunduğu Eski Misyon'da yapıldı. J. M. Pratt sınıf lideri olarak atanmıştı ve çevredeki tek resmi üyeydi ve bu nedenle üç ayda bir yapılan konferans sadece üç kişiden oluşuyordu - başkanlık eden yaşlı, papaz ve sınıf lideri. Resmi listeyi hazırlarken Bay Latham'ın adaylıkları yaptığı, Bay Pratt'in oylamayı yaptığı ve başkanlık eden yaşlının sonucu açıkladığı söyleniyor.
14 Mart 1858 akşamı, Bay Latham her zamanki gibi Traverse City'de vaaz verdi, ayinin sonunda Bay Hannah ile birlikte içecekler için eve gitti. Öğle yemeğini yedikten sonra Eski Göreve doğru yola çıktı. Buz üzerinde körfezi çaprazlayarak Bowers Limanı'na gitmekle hatırı sayılır bir mesafe kurtarılabileceğinden, o yolu seçmeye karar verdi. Bay Hannah onunla sahile yürüdü ve ayrılırken, yakınındaki buz çürümüş ve tehlikeli hale geldiğinden onu kıyıdan uzak durması konusunda uyardı. Yaklaşık iki mil yoldayken yoğun bir sis geldi ve kıyıyı gözden gizledi. Bazı Kızılderililer Traverse City'de nehrin ağzına yakın bir yerde dans ediyorlardı ve davullarının sesi açıkça duyulabiliyordu. Onu bir rehber olarak alarak ileri gitti, sesin ters yönüne doğru yürüdü. Zamanı gelince adaya ulaştı. Kendini kıyıya yakın bir yerde bulunca, Bay Hannah'nın uyarısını hatırladı ve limandan dolambaçlı bir yol izleyerek Bay Bowers'ın evinde kıyıya vurabileceğini umarak uzaklaştı. Bu girişimi yaparken tamamen şaşkına döndü ve durumu daha da kötüleştirmek için sisin yoğunluğu tüm nesneler gözden kaybolana kadar arttı. Körfezin o bölümünde buzda birkaç tehlikeli çatlak olduğunu biliyordu ve daha aşağıda, New Mission civarında açık su vardı. Bu, karaya çıkma kaygısının hızla artmasının bir nedeni değil. Uzun bir yolculuktan sonra bir köpeğin havlaması olarak algıladığı şeyi duydu ve adımlarını sesin geldiği yöne çevirdi. Sesin geldiği yere yaklaştıkça, köpeğin havlaması yavaş yavaş bir baykuşun ötüşüne dönüştü. Ama bir baykuşun ötmesinin bile neşelendiren bir etkisi vardı. Baykuşun karada olması gerektiğini biliyordu ve herhangi bir yerde kıyıya çıkmak için sabırsızlanarak onu bir rehber olarak aldı ve ileri doğru bastırdı. Şimdi yağmur yağmaya başladı, ama bir rahatlama oldu - yağmur yağmaya başlayınca sis dağılmaya başladı. Kısa bir süre sonra kıyının belli belirsiz çizgilerini ayırt edebildi. Yorucu yürüyüşünden yorulmuş, bir an dinlenmek için durdu ve durumu gözden geçirdi, omzunun üstünden bakınca uzakta ışığı keşfetti, Tanrı'ya şükrederek yeni bir cesaretle ışığa doğru ilerledi. Ama şimdi yeni bir tehlike kendini gösterdi. Aniden, kıyıdan henüz çeyrek mil uzaktayken, buzun yüzeyinde iki fit derinliğinde suya girdi. Yüksek sesle yardım için bağırarak, ışıktan biraz uzakta, kıyıdaki bir Kızılderili kampından gelen silahların ateşlenmesi ve bağırışlara cevap vermesi onu neşelendirirken, sadık baykuş, sanki durumun farkında ve yardım etmek istiyormuş gibi, sesini yükseltmeye devam etti. yuhalamak. Kızılderililer, baykuş ve rehberler için ışıkla ve kıyının loş ve gölgeli ana hatlarıyla, kendini sağlam bir zeminde bulana ve içine alınana kadar yavaşça ve ihtiyatla ilerledi, yolunu dikkatlice hissetti. bir insan yerleşiminin misafirperver duvarları.
1866'da Doğu Körfezi'ndeki Yuba postanesinde, bu alanda misyonerlik çalışmaları yapan bir Cemaat bakanı olan Rev. Leroy Warren'ın çabalarıyla bir kilise inşa edildi. Ancak dini hizmetler, o zamandan önce birkaç yıl boyunca yapıldı.
Bu kilisenin inşaatı Eagle'da bahsedilmiş, daha sonra Eylül 1866'da Elk Rapids'de yayınlanmıştır:
Whitewater Kasabasında, Whitewater Creek'in ağzına yakın ve Elk Rapids'in beş mil güneyinde, temiz küçük bir kilise inşa ediliyor. Bina, New Haven, Conn'dan S. M. Stone, Mimar S. M. Stone tarafından döşenmiş tasarımlardan sonra. Çerçeve yukarı ve neredeyse kapalı. Whitewater'dan Bay Frank Hopper, marangozluk işleri, camlama ve diğer işlerden sorumludur ve bu işleri hızlı bir şekilde tamamlamaya itecektir. Kilise Whitewater Cemaat Cemiyetinin malı olacak, ancak anladığımıza göre, her mezhepten Hıristiyanlara dini ibadet için özgürce açılacak. Evin kullanımı, özellikle, kendi inanç ve düzenlerinin bakanları tarafından vaaz vermeleri için yapımında yardımcı olan Metodist ve Baptist kardeşlere garanti edilir.
Evin borçsuz olarak tamamlanabilmesi için toplumun hala abonelik listesinde yaklaşık yüz dolara ihtiyacı olduğunu anlıyoruz. Onları, övgüye değer girişimlerinde onlara yardım edebilecek herkese candan takdir ediyoruz.
Indian Mission'daki bir veya iki kilise dışında, bu, Grand Traverse Bölgesi'nde inşa edilen ilk ibadethanedir ve bu öncü girişime yardım eli uzatmaya değer.
Rahip S. Steele, bu bölgede papaz ve ihtiyar olarak ilk deneyimlerini yazarken şöyle diyor: O zamanlar 1859'da bölge çalışması kuzeyde Pine River'dan güneyde White River'a, neredeyse kesintisiz bir vahşi yaşam boyunca uzanıyordu. . Çalışma kısmen organize edilmişti, ancak ona etkinlik ve başarı kazandırmak için yapılması gereken çok şey vardı. Güneye doğru Manistee, Pentwater, White River ve Pentwater Indian Mission'da derneklerimiz vardı.Körfezde, yukarıda belirtilen yerlerde ve ayrıca Pine River Indian Mission'da. Rev. D. R. Latham, Elk Rapids'de devam etti - Rev. N. M. Steele, Northport'ta ve Rev. Isaac Greensky, Pine River Indian misyonundaydı. Yazarın, bölge çalışmasına ek olarak, yaklaşık 150 mil göl kıyısı boyunca uzanan Traverse City ve Old Mission'ı tedarik etmesi bekleniyordu.
Bu görevlerin yerine getirilmesi, kilometrelerce ıssız orman ve göl kıyısı boyunca bu üç yıllık ziyaretleri yaparken karşılaşılacak zorluklar göz önüne alındığında meydan okurcasına görünüyordu.
Ailemi Traverse City'de, 'Slabtown'da, bir 'gecekondu'da rahatça yerleştirdikten sonra, Hon'un nezaketi. Perry Hannah'nın sağladığı ve Bayan Hannah'nın üstün mükemmelliği nedeniyle 'Saray Gecekondusu' olarak adlandırmaktan memnun olduğu, ilk dış yolculuğum için hazırlıklara başladım. Yaya gitmek benim amacımdı, ama buna Hon. Jacob Barnes en vurgulu protestosuna girdi ve en sevdiği midillisi 'Puss'u sürmem için ısrar etti. Kendim ve midilli için erzak sağlayarak Traverse City'den patika yoldan ayrıldık. 'Herring Creek' sahiline ulaşana kadar ilerlememize itiraz edecek hiçbir şey olmadı. Bu yer ile Manistee arasında, 'sel odunu' sık sık suya o kadar uzanıyordu ki, onu geçme çabalarında hem insanları hem de hayvanları tehlikeye atıyordu. Bu pasajlardan birinde dev bir dalga hem atı hem de biniciyi tamamen batırdı 'Puss' acil duruma eşitti ve karaya yüzdü, biniciyi uzaktaki düşmüş bir ağacın tepesine dolanmış şapkasının tepesini eksi bırakarak bıraktı. su. Ziyaretimin amacını gerçekleştirdikten, halka vaaz verdikten ve vaizleri yoksunluklar ve ıstıraplar arasında dayanmaya teşvik ettikten ve kendi çantamı iki dolarla doldurduktan sonra, yeni ve daha ciddi zorluklarla karşılaşmak için yüzümü eve çevirdim.
Aralık ayının başlarındaydı. Sahildeki deniz, dışarı çıktığımda kolayca geçilen birçok yeri geçilmez hale getirdi. Tek çare, yüksek bankaların ölçeklenebileceği bir nokta bulmak ve zirvelerindeki düşmüş kerestelerin üzerinden geçmekti. Bir durumda, neredeyse dik bir inişe geldik. 'Puss' eşiğinde durdu ve aşağıdaki neredeyse dipsiz derinliğine baktı ve sarsıcı bir acıyla bana yalvarırcasına şöyle dedi: 'Oraya asla gidemem, ama başka yolu yoktu. İkna ettim, devam etmeyi teklif ettim ama 'Puss' onu takip etmeyi reddetti. Yamaçta büyüyen küçük bir ağacın tepesine ulaştım ve uzun yular kayışını ağaca doladım, 'Puss'u uçurumun eşiğine gelene kadar çektim ve ittim ve bir kez geri dönüşü yoktu, sonra onu bıraktım. yular, aşağı gitti, yuvarlandı ve korkunç bir hızla dibe yuvarlandı. Korkunç bir zorunluluktu, şimdi tüylerim ürpermeden hatırlayamıyorum, ama yaralanmadan gerçekleştirildi.
Yine sahilde, kısa süre sonra 'Herring Creek'e geldik. Dışa doğru geçişimde biriken su artık kanalını göle açmaya zorlamıştı. Sanki uzun hapis cezasına içerlemiş gibi, çılgınca acele ediyordu. Hava karardıktan bir süre sonraydı ve belli belirsiz görebiliyordum, belki göremesem de iyiymiş. Kenara sürerek Puss'a içeri girmesini söyledim, itilmeyi beklemedi, ama içeri girdi ve hemen hızlı akıntıda sıçradı ve bocaladı.
Karşı tarafa inmek için birkaç başarısız girişimde bulundu, ancak bankaların dikliği ve bataklık çabalarını boşa çıkardı. Elimden geldiğince zarif bir şekilde sırtından köpüren akıntıya doğru kaydım. Akıntı beni dibe ulaşabileceğimi düşünene kadar gölün içine sürükledi, ama gerçekten de belirsiz bir dipti. Ayakta durmak için her türlü çaba, beni bataklığın hain derinliklerine tamamen batırdı. Kıyıya ulaştım ama nasıl anlayamıyorum, 'Puss'u bulmak için sabırsızlanıyorum, hain dereden kaçma çabalarımın sonucunu. İki mil daha ve rahat bir ateş ve 'mayın sahibi' tarafından nazikçe döşenmiş bir kıyafet değişikliği, durumumun rahatlığına maddi olarak eklendi.
1862'de
Şubat 1862'de ilçeye aşağıdaki imayı buluyoruz: İlçede üç organize kasaba var, yani: Traverse, Peninsula ve Whitewater. Traverse, 500 Peninsula, 441 Whitewater, 266 olmak üzere toplam 1.207 nüfusa sahiptir. Traverse ilçesi, körfezin güneyinde uzanan ilçenin tüm bu bölümünü kucaklar ve on iki altı mil karelik ilçelerdir. İlçe, Traverse City'nin on iki veya on dört mil güneyinde ve dört veya beş mil doğusunda seyrek olarak yerleşmiştir. Körfezin altı mil güneyindeki Silver Lake civarında, oldukça fazla çiftçi yerleşimi var ve bu yakın çevredeki arazinin neredeyse tamamı işgal edilmiş, ancak yine de daha güneyde ve her iki devlet yolunun çizgisinde, seçim tarım arazileri akre başına elli sent için gerçek yerleşimcilere açıktır. Kereste esas olarak sert akçaağaç ve kayındır ve toprak zengin bir kumlu balçıktır. Her yönden ilçe, küçük berrak göller ve akan dereler ve akarsularla iyi sulanır.
Yarımada ilçesi, körfezin başından bir dil gibi uzanan ve Grand Traverse Bay'in doğu ve batı kollarını oluşturan yarımadanın tamamını kapsar. On altı mil uzunluğunda ve bir ila üç mil genişliğindedir. Ülke yuvarlanıyor ve toprak ve kereste ilçenin diğer bölgelerindekilere benziyor. Bu topraklar 1859'a kadar piyasaya sürülmedi ve sonuç olarak yerleşimi ve gelişimi büyük ölçüde gecikti. Eski Hint misyonunda, yarımadanın dış noktasının yakınında, postane adı Grand Traverse olan küçük bir köy var, ancak daha genel olarak Eski Misyon olarak biliniyor. Orada mükemmel bir liman var. Mapleton postanesi, Traverse City ile Eski Misyon arasında yaklaşık yarı yolda, ana seyahat edilen yol üzerindedir.
Whitewater kasabası 1859'da kuruldu. Doğu Körfezi'nin ana kıyısında, Traverse City'nin doğusunda ve kuzeyinde yer alır. Toprak ve kereste bakımından ilçenin herhangi bir yerine tamamen eşittir ve önde bir körfez kıyısı ve arkada Elk Gölü'nün ek avantajlarına sahiptir. Bu topraklar, yarımadadakiler gibi, 1859'a kadar piyasadan uzak tutuldu ve ilk yerleşimciler, böyle bir belirsizlik durumunda meydana gelen tüm sıkıntı ve rahatsızlıklara maruz kaldılar. Ama asilce ve mertçe mücadele ettiler ve yakında enerjilerinin ve azimlerinin ödülünü alacaklar. Neredeyse sadece yeni bir ülkede aranan adamlar olan sağ çizgideki çiftçiler tarafından çözülüyor.
USS TRAVERSE COUNTY (LST-1160) Deniz Koruma - Filo Postanesi DENİZ KIZI
20 YILDIR Kalabalık Satışlar LİSTELENMEdikçe TÜM ÇOKLARIM HİÇBİR HATA DEĞİLDİR ve her şeyin sizi memnun edeceği garantilidir, bu yüzden beğenmediyseniz, bana e-posta gönderin ve herkes hata yaptıktan sonra düzelteyim - fark şu ki, düzeltmek için çok çalışıyorum benim. VE AL OLARAK. Devamını oku
Ürün özellikleri
Ürün Açıklaması
LİSTELENMEdikçe HER ŞEYİM HATA DEĞİLDİR ve her şeyin sizi memnun edeceği garantilidir, bu yüzden beğenmediyseniz bana e-posta gönderin ve herkes hata yaptıktan sonra düzelteyim - fark şu ki, benimkini düzeltmek için çok çalışıyorum. VE HER ZAMAN OLDUĞU GİBİ, Gizli rezerv yok - sadece makul bir başlangıç teklifi ve 14 günlük iade ayrıcalığı.
Gördüğünüzü beğendiyseniz, teklif vermekten çekinmeyin. Şu an elimde buna benzer daha çok şey var-
Nakliye Bilgisi:
Not!! Artık rusya veya meksika'ya gemi göndermiyorum. Teslimatı garanti etmenin bir yolu yok - üzgünüm ama postaneleriniz suçlarla dolu ve size birçok gönderiyi kaybediyorum.
NAKLİYE: Nakliye genellikle 2 ABD dolarıdır (ABD'de bir lot sadece 1 ABD dolarıdır). Talep ederseniz kargo indirimi yaparım. 3 lottan fazla (3 lot veya daha az indirim yoktur) için kombine nakliye ile bir fatura alın sağ üstteki "KULLANIMIM" sekmesine gidin ve ardından "SATIN ALMA GEÇMİŞİ" ni tıklayın ve sağ taraftaki "TALEP ET" i tıklayın FATURA" - Bu düğmeyi görmüyorsanız "DAHA FAZLA SEÇENEK" veya "DAHA FAZLA EYLEM" seçeneğine tıklayın, göreceksiniz. Bunu yapmak zorundasınız çünkü Hip gönderim ayarlarını tek tek değiştirmenin tek yolu bu.
Latin Amerika operasyonları [ değiştir | kaynağı düzenle ]
7 Mart 1970'de Panama Kanalı'na ve bir özel görev turuna çıktı. 8. Deniz Mühendisliği Taburunu Morehead City, Kuzey Karolina'dan Vieques Adası'na naklettikten sonra, 12 Mart 1970'de Panama Kanalı Bölgesi, Colon'a geldi. Panama Kanalı'ndan geçti ve Smithsonian Enstitüsü'nün bilim adamlarını ve ekipmanını araştırma operasyonları için başlattı. Panama Secas Adaları civarında. Bu görev, Kanal Bölgesi'ndeki Rodman Deniz Karakolu'na döndüğü 3 Nisan 1970'e kadar sürdü.
3 Nisan 1970 ile 24 Nisan 1970 tarihleri arasında, Travers İlçe Amerika Birleşik Devletleri Ordusu Rezerv birliklerini ve ekipmanlarını Rio Hato ve Rodman Deniz Üssü arasında taşıdı ve Handclasp Operasyonu malzemelerini Guayaquil, Ekvador'a taşıdı. 27 Nisan 1970'de, Smithsonian bilim adamlarını bir hafta daha araştırma operasyonları için yeniden gemiye aldı. Mayıs 1870'in başlarında Rodman Deniz Üssü'ne döndükten sonra onarım için Panama Kanalı Şirketi'nin Mount Hope Tersanesi'ne girdi. 11 Haziran 1970'de tersaneden ayrıldı, kanalı yeniden geçti ve bir gün boyunca Karayipler Amfibi Hazır Grubuna katıldı ve daha fazla sipariş için Rodman Deniz Üssü'ne döndü. Haziran 1970'in sonlarında, Rio Hato ve Rodman Deniz Üssü arasında daha fazla yedek asker taşıdı.
Açıklama
Bu fotoğraf USS Traverse İlçe LST 1160 kişiselleştirilmiş baskı, etrafına basılmış mat ile tam olarak gördüğünüz gibidir. 8″x10″ veya 11″x14″ olmak üzere iki baskı boyutu seçeneğiniz olacaktır. Baskı, çerçevelemeye hazır olacaktır veya kendi seçtiğiniz bir ek mat ekleyebilir, ardından daha büyük bir çerçeveye monte edebilirsiniz. Kişiselleştirilmiş baskınız, çerçevelediğinizde harika görünecek.
Biz KİŞİSELLEŞTİR senin baskı USS Traverse İlçe LST 1160 adınız, rütbeniz ve hizmet yılınız ile ve orada NUMARA EK ÜCRET bu seçenek için. Siparişinizi verdikten sonra bize e-posta gönderebilir veya ödemenizin not kısmında ne yazdırılmasını istediğinizi belirtebilirsiniz. Örneğin:
Birleşik Devletler Donanması Denizci
BURADAN ADINIZ
Gururla Hizmet Ediyoruz: Yıllarınız Burada
Bu, kendiniz veya bildiğiniz o özel Donanma gazisi için güzel bir hediye olur, bu nedenle ev veya ofis duvarını süslemek için harika olurdu.
“Büyük Deniz Görüntüleri” filigranı baskınızda OLMAYACAKTIR.
Kullanılan Medya Türü:
NS USS Traverse İlçe LST 1160 fotoğraf basılmıştır Arşiv-Güvenli Asitsiz tuval yüksek çözünürlüklü bir yazıcı kullanarak ve uzun yıllar dayanmalıdır. Eşsiz doğal dokuma dokulu kanvas, özel ve ayırt edici görünüm bu sadece tuval üzerine yakalanabilir. Çoğu denizci gemisini severdi. Bu onun hayatıydı. Muazzam sorumluluğu olduğu ve en yakın gemi arkadaşlarıyla yaşadığı yer. Yaşlandıkça, gemiye ve Donanma deneyimine duyulan beğeni güçlenecektir. Kişiselleştirilmiş baskı, sahiplenmeyi, başarıyı ve asla kaybolmayan bir duyguyu gösterir. Baskının yanından geçtiğinizde o kişiyi veya Donanma deneyimini kalbinizde hissedeceksiniz.
2005'ten beri faaliyet gösteriyoruz ve harika ürünlere ve müşteri memnuniyetine sahip olma itibarımız gerçekten olağanüstü. Bu nedenle, garantili bu ürünün tadını çıkaracaksınız.
TAHS/TADL Stajı Var
Traverse Area İlçe Kütüphanesi/Traverse Area Tarih Kurumu İş İlanı
Petertyl Arşiv Stajyeri – Geçici – Ana Kütüphane, Yerel Tarih Koleksiyonu
2021 Yazında 8 hafta boyunca 40 saat
Traverse Area Tarih Kurumu'nun Petertyl Eğitim Fonu'nun sponsorluğunda, Traverse Area Bölge Kütüphanesi, Petertyl Arşiv Stajyeri olarak geçici bir konuma sahiptir. Stajyer, Merkez Kütüphane'deki Yerel Tarih Koleksiyonu'nda çeşitli projelere katılacak ve çeşitli arşiv yöntemleri ve koleksiyon bakımı konusunda eğitim alacak. Staj, sekiz (8) haftalık dönem boyunca haftada yaklaşık beş (5) saatten oluşacaktır.
Saatlik ücret: $11.55
Oluşturulma tarihi: 4/16/21
Başvurular için son tarih: 5/3/21
Bu pozisyona başvurmakla ilgileniyorsanız, lütfen özgeçmişinizi, eksiksiz doldurulmuş bir TADL başvuru formunu ve bir kapak mektubunu şu adrese gönderin: Human Resources, Traverse Area District Library, 610 Woodmere Ave., Traverse City, MI 49686 veya e-posta ile iş[email protected] Sorularınız için lütfen 932-8549 numaralı telefonu arayın [email protected] adresine e-posta gönderin.
Tarih
1850'de yeni bir Michigan Anayasası, Yerli Amerikalıların Michigan Eyaleti vatandaşlığına uygun olduklarını ilan etti, bu da onların toprak satın almalarına ve çocuklarını eğitime uygun hale getirmelerine izin verecekti.
Omena yerleşimi, Şef Ahgosa liderliğindeki bir grup Ottawas ve Chippewas'ın 1850'de günümüz Eski Misyon Yarımadası'ndan gelmeye başladığında başladı. , Karada Baş Ahgosa ve aileleri satın almıştı. Ahgosa grubu daha sonra biraz kuzeye yerleşti ve köy Ahgosatown oldu.
1852'de Rahip Peter Dougherty, Ahgosa grubunu Eski Misyon'dan Leelanau Yarımadası'nın doğu tarafındaki güzel küçük koya kadar takip ederek yakında Omena olarak adlandırılacak olan Yeni Misyon'u kurdu. Omena bölgesinin tarımsal potansiyelinin önemi göz ardı edilemez. Bölgede gıda mahsullerinin yetiştirilmesi yüzyıllardır gerçekleşmişti. Misyonerler geldiğinde olgun elma ve erik bahçelerinin yanı sıra mısır, fasulye, kabak ve patates buldular. Yerli Amerikalı takipçileri için tarım arazisinin mevcudiyeti, Dougherty'nin New Mission'daki okulu kurması için önemli bir husustu ve güncel Amerikan tarım uygulamalarına yönelik eğitim, misyon yaşamının temeliydi.
Bir Chippewa öğretmeni ve tercümanı olan Rev. Peter Greensky ve misyon okulunda öğrencilere çiftçilik öğreten genç George A. Craker ile birlikte Old Mission'dan Dougherty ile geldi. Rev. Greensky, Charlevoix yakınlarındaki Susan Gölü'nde Greensky Hill Indian United Methodist Kilisesi'ni kurdu. Craker ve onun soyundan gelenler, şimdi Omena Presbiteryen Kilisesi olarak adlandırılan Dougherty'nin Grove Hill Yeni Misyon Kilisesi'nde aktif işçiler oldular. Ahgosa ailesi nesiller boyu kilisede çok aktifti ve birçok aile ve grup üyesi kilisenin bitişiğindeki misyon mezarlığına gömüldü. 1858 yılında adanmış, Leelanau County'deki en eski Protestan Kilisesi ve Kuzey Michigan'daki en eski tarihi yerlerden biridir.
1884'te bir grup Cincinnati iş adamı misyon okulunu satın aldı ve Leelanau Oteli olarak yeniden düzenlendi. Omena, Omena Point'teki birçok tatil evi ile birlikte Omena Inn, Shabwasung, Clover, Oaks, Freeland Resort ve Sunset Lodge ile bir turizm cenneti haline geldi. Omena Körfezi, Büyük Göller'de nadir bulunan güvenli bir derin liman sağladı ve yıllar içinde en az dört ticari rıhtım ve ticari bir balıkçılığa sahipti. Omena Köşkü, şimdi Omena Traverse Yat Kulübü, 1911'de toplum için bir sosyal merkez olarak inşa edildi.
Birkaç on yıl boyunca, ürün, mal ve artan sayıda yaz ziyaretçisine Illinois, Manistee, Manitou, Missouri, Puritan, Kansas, Crescent ve Columbia dahil olmak üzere vapurlar hizmet etti. 1903 yılında Traverse City, Leelanau #038 Manistique Demiryolu hattı Traverse City'den Northport'a Omena'da iki istasyon ile tamamlandı ve sınırlı yolcu hizmeti 1948'e kadar devam etti.
A. F. Anderson Mağazası, etkinlikten yararlandı ve 1883'ten başlayarak 47 yıl boyunca Omena'da faaliyet gösterdi. 1976'dan beri bu dönüm noktası Tamarack Craftsmen Gallery'nin yeri olmuştur. Yakınlarda, 1889'da kurulan Paul Barth'ın genel mağazası, Omena Bay Country Mağazası olarak kalır. Omena, bir dondurma salonuna ev sahipliği yapan ve 1959'dan beri yalnızca ABD Posta Ofisi olarak hizmet veren 1890 c. binasını da koruyor.
1930'larda John Putnam'ın meyve tezgahı bir Texaco istasyonu ve daha sonra Harbour Bar oldu. Artık Leelanau Cellars ve Knot Just a Bar Restaurant'ın evidir.
Leelanau County'nin bir tatil cenneti olarak erken keşfi, tıpkı bugün olduğu gibi ticaret ve gelir sağlayarak öncü ailelerin ayakta kalmasına yardımcı oldu.