Evli Bir Erkeğin Ezilmesiyle Nasıl Başa Çıkarsınız?
Ezmeler / 2023
Bir çocuğun böyle doğdukları için mi yoksa yetiştirilme biçimleri nedeniyle mi belirli bir şekilde büyüyeceği uzun yıllardır tartışılmaktadır. Buna doğaya karşı yetiştirme tartışması denir.
Bugün, çoğu uzman, çocuğunuzun nasıl olacağını belirleyen şeyin doğa ve beslenme kombinasyonu olduğu konusunda hemfikirdir. Bu nedenle, ebeveynlik stillerinin incelenmesi kendine güvenen, kibar ve başarılı bir çocuk yetiştirmenize yardımcı olabilir.
Ancak farklı ebeveynlik stilleri nelerdir ve çocuklarımız üzerinde ne gibi etkileri vardır?
İçindekiler
Ebeveynlik stilleri, bir ebeveynin çocuğuyla etkileşime girdiği geniş yollardır.
Bir ebeveynin çocuğunu yönlendirme, disipline etme ve destekleme şeklinin yarattığı duygusal iklimi yansıtırlar. (bir) .
Çocuklarımıza nasıl baktığımıza ilişkin ayrıntılar aileler arasında farklılık gösterebilir, ancak araştırmacılar, çocuklarımızı nasıl yetiştireceğimize ilişkin stratejileri dört ana tipte gruplandırmayı başardılar. Bu gruplamalar dört ebeveynlik stilidir:
Her birinin kendi özellikleri ve sonuçları vardır.
Ebeveynlik stilleri, çocuklarımızın her yönden büyüme ve gelişme şeklini şekillendirir.
Çocuğunuzun kişiliğinin ve davranışının bir kısmı, doğuştan gelen doğasının bir sonucu olsa da, çocuğunuzun kişiliğinin ve dünyayla nasıl etkileşime girdiğinin büyük bir kısmı, ebeveynlik tarzından kaynaklanmaktadır.
Ebeveynlik tarzınız, çocuğunuzun duygusal, zihinsel ve hatta fiziksel gelişimi üzerinde etkili olabilir. Bu etki hayatları boyunca sürebilir. Kariyer seçimlerini, işte ve kişisel ilişkilerinde ne kadar başarılı olduklarını ve çocuklarınızın kendi çocuklarını nasıl yetiştirdiklerini etkileyebilir.
Ebeveynlik stili, çocuğunuzla etkileşimde bulunduğunuz genel, kapsayıcı yoldur. Ebeveynlik uygulamaları, yaptığınız bireysel, spesifik eylemlerdir. (2) .
Bu nedenle, bir anne veya babanın ebeveynlik tarzını tanımlarken, yapabilecekleri tek bir eyleme, hatta bir avuç eyleme bakmıyorsunuz. Bunun yerine, uzun bir süre boyunca gerçekleştirilen eylemlere bakarsınız.
Sonra ebeveyn ve çocuğun nasıl etkileşime girdiğini ve bu etkileşimlerin yarattığı genel duygusal iklimi düşünürsünüz. Bu, bir kişinin ebeveynlik tarzıdır.
Ebeveynlik uygulamaları, bir ebeveynin çocuğuyla etkileşime girerken yaptığı belirli eylemlerdir.
Kendi ebeveynlik tarzınızı tanımlamaya çalışıyorsanız, çeşitli farklı durumlardaki belirli eylemlerinizi not edersiniz. Bu bireysel eylemler ebeveynlik uygulamalarıdır.
Bu uygulamalara bir bütün olarak baktığınızda, bir modelin ortaya çıkması muhtemeldir ve bir kişinin ebeveynlik tarzı olan bu uygulama modelidir.
1967'de Berkeley'deki California Üniversitesi'nde gelişim psikoloğu olan Diana Baumrind çığır açan bir araştırma yayınladı. Birinin ebeveynliklerinde ne kadar başarılı veya başarısız olduğunu şekillendirdiğine inandığı dört unsur belirledi. (3) .
Bu unsurlar, yanıt verme ile tepki vermeme ve talep etmeye karşı isteksizlik şeklindeydi. Baumrind bunları üç ebeveynlik stilini tanımlamak için kullandı. Bu ebeveynlik stilleri izin verilen ebeveynliktir,otoriter ebeveynlik ve otoriter ebeveynlik.
Baumrind'in çalışmasına dayanarak, iki araştırmacı, Eleanor Maccoby ve John Martin, 1983'te bir çalışma yayınladılar. Bu çalışma, Baumrind tarafından tanımlanan serbest ebeveynlik stilini iki farklı türe ayırdı: hoşgörülü ebeveynlik ve ihmalkar ebeveynlik (4) .
O zamandan beri, serbest ebeveynlik ve ek ebeveynlik dahil olmak üzere ek ebeveynlik stilleri ortaya çıkmaya devam ediyor.
Ancak bunlar, psikologlar tarafından geliştirilmiş ebeveynlik tarzlarının tanımları değildir. Bunun yerine, ana dört ebeveynlik stilinin kapsayıcı duygusal doğasından çok kültürel doğaları ve arkalarındaki felsefe tarafından tanımlanan ebeveynlik stilleridir.
Dört ana stile daha yakından bakalım.
Yetkili ebeveynlik, açık, tutarlı kurallar ve beklentilerle sıcak, destekleyici, ebeveyn-çocuk etkileşimi ile karakterize edilir.
Yetkili bir ebeveynin çocuklarından yüksek ancak ulaşılabilir beklentileri vardır. Çocuklarının onlarla tanışmasına yardımcı olmak için destek sağlarlar. Çocuklarıyla açık ve net bir şekilde iletişim kurarlar, iki yönlü bir tartışmada rehberlik eder ve akıl yürütmeyi kullanırlar.
Ancak, yetkili ebeveynler itici değildir. Çocuklarıyla tartışmaya ve akıl yürütmeye istekli olsalar da, kural koymakta ve onlara bağlı kalmakta sorun yaşamazlar. Çocukları kuralları çiğnerse, yetkili bir ebeveyn, yanlış davranışı düzelterek ve çocuklarına daha iyi seçimler yapmayı öğreterek olumlu bir disiplin tarzı uygulayacaktır.
Yatmadan önce ayakta kalmaya çalışan bir çocuk söz konusu olduğunda, yetkili bir ebeveyn, çocuğunun duygularını ve isteklerini dinleyecektir. Geçerliyse, ebeveyn uyum sağlamaya istekli olacaktır. Ancak bunlar sadece ayakta kalmak için bahanelerse, yetkili ebeveyn nazik ama kararlı bir şekilde çocuğun yatağa dönmesi konusunda ısrar edecek ve bunu yapmamanın sonuçları olacaktır.
ÖzetleÇocuğunuzun hayatıyla yakından ilgilenin, ancak onların arkadaşı olmadığınızı, onların ebeveyni olduğunuzu unutmayın.
Otoriter ebeveynlik, sıcaklık, rehberlik veya destek olmadan yüksek beklentiler ve yüksek düzeyde disiplin ile karakterizedir.
Otoriter bir ebeveyn, davranışlar ve başarılar için yüksek standartlar belirler. Ancak daha sonra çocuklarının bu standartları karşılamasına yardımcı olmak için hiçbir şey yapmazlar.
Otoriter bir ebeveynin iletişimi tek yönlüdür. Açıklama yapmakla, çocuklarının söyleyeceklerini duymakla veya çocuklarının makul sorularını yanıtlamakla ilgilenmezler.
Bu tür bir ebeveyn, çocuklarından kör, sorgusuz sualsiz itaat bekler ve bağımsız düşünceye değer vermez. kullanırlardisiplin değil cezaçocukları bir kuralı çiğnediğinde veya beklenen bir standardı karşılamadığında.
Yatmak istemeyen bir çocuk söz konusu olduğunda, otoriter ebeveyn, çocuğunun söyleyeceği hiçbir şeyi dinlemeye istekli olmayacaktır. Bunun yerine, bu ebeveyn tarzı, çocuğu uymadığı için derhal cezalandırmaya uygundur ve ceza için herhangi bir gerekçe veya bağlam sağlamayacaktır.
ÖzetleAçıklama yapmadan aşırı katı olmak, kendi başına düşünmeyi bilen bir çocukla sonuçlanmaz.
İzin verici ebeveynlik, düşük beklentiler ve bir çocuğun algılanan ihtiyaçlarına aşırı tepki verme ile karakterize edilir.
Müsamahakar bir ebeveyn, eğer varsa, çocuklarından çok az talepte bulunur ve çocuğunun bağımsızlığını desteklemek için çok az şey yapar. Çoğu zaman isteklerini ileten çocuk, bu talepleri dinleyen ve karşılayan da ebeveyndir.
Sıcakkanlı ve sevgi dolu olsalar da, izin veren ebeveynlik tarzına sahip olanlar asgari kurallar koyarlar ve çoğu zaman bunları uygulamak konusunda isteksizdirler.
Bir çocuk yatmadan önce kalmak isterse, izin veren ebeveyn, kuralları uygulayarak çocuğunu üzmek istemeyecektir. Bunun yerine, çocuk yatmaya hazır olana kadar çocuğunun kalkmasına ve uyanık kalmasına izin vermeleri muhtemeldir.
ÖzetleKurallar ve sınırlar koymamak, çocuğun büyüdüğünde karşılaştığı sosyal veya kültürel kurallara ve sınırlara saygı duymamasına neden olur.
Katılımsız ebeveynlik stili, sınır koymaya veya sıcaklık, rehberlik veya destek sağlamaya çok az ilgi duyma ile karakterize edilir.
Katılımsız bir ebeveyn, eğer varsa, çocuklarından çok az talepte bulunur ve pek çok uygun kural veya sınır koymaz. Belirlenen birkaç kural ve davranışsal sınır, nadiren uygulanır.
İlişkiye girmemiş ebeveynden anlamlı bir iletişim kurma yolunda çok az şey vardır ve onlar hiçbir şey yapmazlar.anlamlı iletişimi teşvik etmekonların çocuğundan.
İlgisiz ebeveynler açıkça ihmalkar olabilir veya olmayabilir. Bazıları yiyecek, barınma ve uygun fiziksel bakım gibi temel ihtiyaçları sağlar, ancak uygun duygusal, kültürel veya sosyal destek, sıcaklık veya rehberlik sağlamaz.
Yatmak istemeyen bir çocuk söz konusu olduğunda, olaya karışmamış ebeveyn, çocuğunun tekrar kalktığını fark etmeyecektir. Çocuğunun neden kalkmak istediğiyle ilgilenmeyecekler ve çocuklarıyla etkileşim kurmakla ilgilenmeyecekler. Katılımsız ebeveynlik tarzı en iyi şekilde ne olursa olsun kelimesiyle özetlenebilir.
ÖzetleSıcaklık veya disiplin eksikliği, çocuğun kendine çok az değer vermesine veya kurallara ve sınırlara saygı duymamasına neden olur.
Pek çok yeni ebeveynlik stilinin sınıflandırmalarının kökleri psikolojidedir ancak günümüzde kültürel veya sosyal bağlamda kullanılmaktadır.
Helikopter ebeveyn terimi ilk olarak Dr. Haim Ginott'un 1969 tarihli kitabında kullanılmıştır.Ebeveynler ve Gençlerebeveynlerinin bir helikopter gibi üzerlerinde duracağını söyleyen gençler tarafından. Ancak psikolojik bir sınıflandırma olmayıp 1990'ların başında yaygın kullanıma girmiştir. (5) .
Bu arada, serbest dolaşan ebeveynlik, 9 yaşındaki oğlunun New York metrosuna tek başına binmesine izin vermekle ilgili bir hikaye yazan New York Sun köşe yazarı Lenore Skenazy tarafından icat edildi. (6) .
Helikopter ebeveynlik tarzı, ebeveynin yüksek düzeyde başarısızlık korkusuyla birlikte çocuğun başarılarına yüksek düzeyde odaklanmasıyla karakterize edilir.
Bir helikopter ebeveynin yüksek başarı beklentileri vardır, ancak çocuğunun başarısız olmasına ve bu başarısızlıktan değerli dersler almasına izin vermek yerine, çocuklarının üzerinde duracak ve başarıyı sağlamak için müdahale edecektir.
Kurallar belirlenir, ancak helikopter ebeveynler, çocuklarının kuralları çiğnemesine ve öğrenmesine izin vermek yerine devreye girer.
Bir helikopter ebeveyn, rehberlik ve destek sağlamak yerine, birçok durumda atlayıp devralacak ve yüksek düzeyde korku ve endişe ile birlikte düşük benlik saygısı olan bir çocukla sonuçlanacaktır. Örneğin, okulda kötü not alan bir öğrenci, neyin yanlış gittiğini görmek için bir öğretmeniyle konuşma fırsatına sahip olmayabilir. Ebeveyn, çocuğun sorunu çözmesine izin vermek yerine tartışmak için öğretmeni arayabilir.
ÖzetleÇocuğunuz için her şeyi yapmak ve bağımsızlık fırsatı vermemek, çocuğun kendi sosyal veya duygusal ihtiyaçlarıyla nasıl başa çıkacağını bilemeyen bir çocuk olmasına neden olur.
Serbest ebeveynlik, çocuğa sıcaklık ve rehberlikle birlikte yüksek düzeyde özgürlük ve bağımsızlık sağlamasıyla karakterize edilir.
Bununla birlikte, özgür ebeveynlik kültürel, öznel bir terimdir. Bir eyaletteki bir ebeveyn, 9 yaşındaki çocuğunun tek başına parka gitmesine izin verebilir ve bu, sosyal ve yasal olarak kabul edilebilir olarak görülür.
Başka bir eyalette, yasadışı olabilir. Ebeveyn kendilerini ihmalle suçlanabilir ve potansiyel olarak çocuğunun koruyucu bakıma alınmasıyla karşı karşıya kalabilir. (7) .
ÖzetleÇocuklarınızın özgürce koşmasına izin vermekle, sosyal veya kültürel sınırları olmayan bir çocuk yetiştirmek arasında ince bir çizgi var.
İçgüdüsel ebeveynlik, yaptıklarından çok yapmadıklarıyla karakterize edilir. İçgüdüsel ebeveynler, iç seslerini dinlemeye güvenirler ve iyi bir sebep olmadan bu sesi uzman tavsiyesi lehine geçersiz kılmazlar.
Sıcak, sevecen olabilirler ve uygun rehberlik ve disiplin sağlayabilirler ya da olmayabilirler.
Özetleİçgüdülerinize güvenmek ve başka birinin tavsiyesi için kendi içgüdülerinizi göz ardı etmemek bazı durumlarda işe yarar, ancak çocuğun sosyal ve kültürel normlarla uyumsuz olmasına neden olabilir.
Bağlanma ebeveynliği, çocuğunuzla yakın bir duygusal bağ kurmaya odaklanma ile karakterize edilir. Bağlanma ebeveynliği uygulayan ebeveynler, çocukları için kurallar ve sınırlar koyabilir veya koymayabilir ve bunları uygulayabilir veya uygulayamaz.
İki yönlü iletişim aktif olarak teşvik edilir. Bununla birlikte, sağlanan rehberlik ve desteğin miktarı gibi davranışsal, sosyal ve akademik beklentilerin düzeyleri de değişir.
ÖzetleÇocuğunuzla yakın bir bağ, onlara güvenlik ve güven sağlar, ancak çocuğun kendisini evrenin merkezi gibi hissetmesiyle sonuçlanabilir.
Yavaş ebeveynlik, yapılandırılmış aktivite eksikliği ile karakterizedir. Bu ebeveynler, çocuğunuzun zamanını planlanmış ve yapılandırılmış etkinliklerle doldurursanız, çocuklarınızın kendi başlarına bir şeyler keşfetmek için yeterli zamana ve alana sahip olmayacağına inanırlar.
Bu ebeveynlik tarzı, daha geniş yavaş hareketle eş anlamlıdır.
ÖzetleÇok fazla programlanmış zaman çocuklarınız için kötüdür, ancak tam tersi bir yaklaşım benimseyerek fırsatları kaçıran veya yapılandırılmış durumlarda çalışamayan bir çocuk yetiştirebilirsiniz.
Yunus ebeveynliği, Shimi Kang tarafından kitabında ortaya atılan bir terimdir.Yunus Yolu. Bu kitapta Kang, ebeveynlerin kural koymayan denizanası ebeveyni ile çok katı olan kaplan ebeveyni arasında nasıl bir denge kurmaları gerektiğini anlatıyor.
Bu terimin yunusların oyuncu doğasını yansıtması amaçlanmıştır, ancak temelde farklı bir adla yetkili ebeveynliktir.
Çoğu ebeveyn için arzu edilen son oyun, sorumlu,saygılı büyüyen mutlu çocukve toplumun katkıda bulunan bir üyesi haline gelir. Peki, bu ebeveynlik yöntemlerinden hangisi bu hedefe ulaşmanıza yardımcı olacak?
Yetkili ebeveynliğin, kendi hatalarından ders almış çocuklar yetiştirdiği söylenir. Kuralları ve sınırları anlarlar ve genellikle saygı duyarlar.
Bu çocuklar, yetişkinlikteki zorluklar ve sorunlarla başa çıkmak için daha donanımlıdır. Bunun nedeni, hata yapmalarına ve başarısızlık yaşamalarına izin verilmiş, ancak en önemlisi, nasıl başa çıkacakları konusunda destek ve rehberlik almış olmalarıdır.
Yetkili ebeveynlerin çocukları, duygusal olarak iyi uyum sağlayan, kendi eylemlerinin sorumluluğunu üstlenen, mutluluk ve başarıyı bulan yetişkinlere dönüşme olasılıkları en yüksek olanlardır. (8) .
Otoriter ebeveynliğin, aşağıdakilerden birini yapan çocukları yetiştirdiği söylenir:
Bu çocukların, yasalarla başı dertte olan, ilişkilerinde zorba olan ve başarı ve mutluluk bulmak için mücadele eden yetişkinlere dönüşmeleri daha olasıdır.
Bu ebeveynlik tarzı, bazı kültürlerde diğerlerinden daha popüler, özellikle de saygı görmenin en önemli öncelik olduğu kültürlerde.
İzin verici ebeveynliğin, çocukluk döneminde kendilerini asla kontrol etmek zorunda kalmadıkları için kendi kendilerini düzenleyemeyen çocuklar yetiştirdiği söylenir. Ebeveynlerinin sevgisine ve bağlılığına, kurallar veya sınırlar olmaksızın sahip olmak, genellikle bu çocuklara evrenin merkezi olduklarını hissettirir ve şişirilmiş bir benlik duygusuna sahip yetişkinlere yol açar.
Ebeveynleri onlar için her şeyi yapmak üzere harekete geçtiklerinden, bu çocuklar bir şeyler yolunda gitmediğinde uygun başa çıkma becerilerini asla öğrenemezler.
Bu çocukların, kural ve yapıyla ilgili sorunları olan ve öz kontrolü zayıf olan yetişkinlere dönüşmeleri daha olasıdır. Bu, özellikle başka birinin bakış açısını düşünmekte veya taviz vermekte zorlandıklarında, işte ve ilişkilerde zorluklara yol açabilir.
Katılımsız ebeveynliğin, kuralları ve uygun sosyal sınırları takip etmek için mücadele eden çocuklarla sonuçlandığı söylenir. Dürtü sorunları vardır ve ebeveynleri destek veya rehberlik sağlamadığından, uygun başa çıkma becerileri de azdır.
Bu çocukların bağımlılıkla mücadele eden, özgüveni düşük yetişkinlere dönüşmeleri daha olasıdır ve:
Helikopter ebeveynlerin çocuklarının aşağıdakilerden birine dönüştüğü söylenir:
Ebeveynlik çalışmaları, belirli ebeveynlik stilleri arasındaki bağlantıları tanımlar, ancak stilin belirli sonuçlara neden olduğunu kanıtlamaz.
Sıcak ve sevgi dolu otoriter anne babalar, çocuklarının sevgi dolu ve iyi huylu olmasını sağlayacak şekilde mi davranıyor? Ya da sevgi dolu ve iyi huylu bir çocuğun, ebeveynlerinin otoriter bir ebeveynlik tarzını benimsemesine neden olma olasılığı daha yüksektir.
Ebeveynlik tarzı da çocuklarımız üzerindeki tek etki değildir. Her birimizin belirli bir kişiliği var ve aynı zamanda öğretmenlerden, akran gruplarımızdan ve içinde büyüdüğümüz sosyal ve kültürel normlardan da etkileniyoruz.
Aşırı durumlar dışında, bu etkilerden herhangi birini ayırmak ve daha sonra ortaya çıktığımız yetişkinler üzerindeki kesin etkilerini tam olarak belirlemek neredeyse imkansızdır.
Son olarak, yetişkinler olarak değişme potansiyeline sahibiz, bu nedenle ebeveynlik tarzı, yetişkinliğin bir aşamasında nasıl olacağımızı etkileyebilir, ancak diğerinde değil.
Hangi türün en iyi olduğuna dair kesin bir kanıt bulunmamakla birlikte, genel olarak yetkili ebeveynliğin dengeli yaklaşımının en iyisi olduğu kabul edilmektedir.
Çeşitli kültürler ve demografi, çeşitli duygusal ve sosyal özelliklere farklı değerler verir.
Bazı kültürlerde, insanların körü körüne itaatkar olmaları önemlidir. Kişisel, duygusal başarıya ve mutluluğa çok az değer verilir.
Bu tür bir kültürde, otoriter ebeveynlik en iyisi olarak görülebilir.
Daha yetkili bir ebeveyn olmak istiyorsanız, sizin için bazı ipuçlarımız var:
Herkes, zamanın yüzde 100'ünde düzgün bir şekilde tek bir ebeveynlik tarzına düşmez. Ebeveynlik tarzınız, kültürünüz ve geçmişinizden etkilenebilir.
Genelde otoriter bir ebeveyn olabilirsiniz, ancak zaman zaman daha hoşgörülü bir yaklaşım benimsiyorsunuz.
Bu size benziyorsa, endişelenmeyin. Ana ebeveynlik stiline sahip olmak ve zaman zaman başka bir stili benimsemek normaldir.
Ebeveynlik stilleri önemlidir, ancak çocuğunuzu mahvetme korkusunun ebeveyn olmanızı engellemesine izin vermeyin.
Hepimiz ebeveynlik yaparken hata yaparız - hiçbir ebeveyn mükemmel değildir.
Yani, olmaya çalışmayın. Bunun yerine, olabileceğiniz en iyi ebeveyn olmaya odaklanın ve hatalarınızı kabul edin ve bir dahaki sefere daha iyisini yapmaya söz verin.