Kuruluşlar yıllarca potansiyel yeni elemanları cezbedebilmek için eğitim ücretlerini karşılama yardımları sağlamış, ancak genellikle sonrasında onları rafa kaldırmış ve var olduklarını unutmuşlardı. Geleneksel olarak bu politikalar, kişi başına yıllık 5.250 ABD dolarını, yıllık kabul edilebilir vergi indirimini karşılayacak şekilde tasarlanmıştı ve yalnızca ortaöğretim sonrası eğitim giderlerini karşılamakta idi.
Sağlanan bu yardım, “İlk 100” listesine girmek için kampanyalarda bile buna yer verilerek, paydaşlara ve rakip sanayicilere, şirketin iyi bir kurumsal vatandaş olduğunu göstermek için kullanıldı, ancak bu yardımı gerçekten fiili olarak çalışanların kullanımına sunma arzusu çok düşüktü ve sık sık engelleniyordu. Bununla beraber, diğer kuruluşlar bir bütün olarak, eğitim yardımı sağlama işine sırt çevirdiler, zira böylesine yüksek bir hızda dönen kişilere yatırım yapmanın, ikinci bir vardiya için asla yeniden ortaya çıkmayacaklarsa, boşuna yapılmış masraf, israf olduğunu düşünüyorlardı.
Bu yaklaşımı benimseyen çoğu şirket, bu tür bir yardım için katılım oranlarının düşük olduğunu görmüş ve daha da kötüsü, bu tür bir yardımın değerini kıdemli liderlerine, üst yöneticilerine açıklayıp anlatabilmekte başarısız olmuşlardır. Kuruluşlar, doğru araç setleri ve algılamaları güçlendiren sorular ile, eğitim yardımı konusundaki düşüncelerini, çalışanların ilgisini çekmek, onları geliştirmek, eğitmek ve elde tutmak için güçlü bir araca dönüştürebilirler.
İşte Bulduklarımız
Yukarıdaki her iki senaryoda da aşağıda belirtilenler gibi birkaç temel bileşen eksiği mevcuttur: yetenek yönetimi ile ilgili anlamlı bir tartışma yürütebilmek için birbirine karşı şirket paydaşlarının stratejisi ve bunların birleştirilmesi; iş ve kariyer gelişimini etkileyebilecek eğitim programları ve çözümleri konusunda düşünce tasarımı; bu yardımların performansa ve işe etkisi ile ilgili veri analitiğini yakalayabilmek için doğru teknoloji ve destek; ve nihayetinde, işgücünüzün kimler olduğu konusunda lensinizi genişletebilmeniz.
Benzer felsefelere sahip birçok şirketle tanıştık; böyle olsun istedikleri için değil, temel stratejiyi veya bunun kuruluşa maliyetini anlamadıkları için. Yetenek gelişimi ile ilgili bu cansız, donuk görüşler; geleneksel olmayan rakiplerin artık elinizdeki yetenekleri cezbedip kendine çektiği ve 2010'dan bu yana gelişme fırsatlarının yokluğu nedeniyle çalışanların istifalarının ve iş bırakışlarının hızla milyonları aştığı bir ekonomide, değişimin hızına ayak uyduramamaktadır.
İşte bu yüzden yaptık
Şirketler için öğrenim ve eğitim programlarını tasarlamak, geliştirmek, sunmak ve yönetmek için işverenlerle çalışma konusundaki ortak deneyimimizden güç alarak, görüşlerimizi piyasa ile daha geniş bir şekilde paylaşmamızın bir yolu olarak, Jaime Fall ve UpSkill America ile ortak olduk. UpSkill America, Walmart Vakfı ile ortaklaşa olarak, kuruşların sürdürülebilir beceri geliştirme stratejileri ve çözümleri tasarlamalarında kullanmaları için bir araç seti geliştirmiştir.
“Eğitim Yardımı Politikası Tartışması: Nitelikli ve Eğitimli Bir İşgücüne Giden Yol Haritası” başlıklı bağlantıyı indirmenizi öneririz.
Bu araç, UpSkill America tarafından geçen yıl piyasaya sürülen serinin en sonuncusu olup, kariyerlerini ilerletebilmelerini teminen, ön plandaki çalışanlarını eğitmeleri, yetiştirmeleri ve onların gelişimlerini desteklemeleri için, işletmeleri gerekli araçlar ile donatmayı amaçlamaktadır. Bu çalışma UpSkill America’nın İşverenler için 2017 UpSkilling Playbook (Beceri Kazandırma Senaryosu/Oyun Kitabı) üzerine eklemeler yapılarak geliştirilmiştir.
Bu makalenin orjinal hali, ilk olarak Pearson Education Blog'da yayınlanmış ve Pearson Türkiye Blog üzerinde gerekli izinler alınarak paylaşılmıştır.