Escobar y Mendoza, Antonio (d. 1589, Valladolid – ö. 4 Temmuz 1669, Valladolid, İspanya), olasıcılığı desteklediği için alaya alınan İspanyol Cizvit vaiz ve ilahiyatçı. Olasıcılık, bir davranışın günah sayılıp sayılmayacağının bilinmediği durumlarda (karşıt yolun doğruluk olasılığı daha yüksek görünse bile) doğru olabilecek herhangi bir yolun izlenebileceğini kabul eder. Kuram, toplumsal ve kültürel gelişmelerin (örn. bankacılık) geleneksel ahlak kurallarını zorlayarak pek çok vicdan sınamasına yol açtığı 17. yüzyılda önem kazanmıştır.
1597’de Cizvitlere katılan Escobar, önemli bir bilgin ve tanınmış bir vaiz oldu. Olasıcılığı desteklediği için ona karşı çıkanların başında Fransız bilim adamı ve din felsefecisi Biaise Pascal geliyordu. Cizvitlere karşı olan Pascal, Letters Provinciales’de (1656- 57; Taşra Mektupları) alaycı ve öfkeli bir dille Escobar’dan alıntılara yer verdi; ayrıca onu ve dostlarını amaçların araçları haklı çıkardığına inanan ve gevşek ahlak ilkelerini yayan kişiler olarak aşağıladı. Escobar, Molière ve Jean de La Fontaine gibi tanınmış Fransız yazarların da saldırılarına uğradı. Onu savunan bazı araştırmacılar ise, Escobar’ın sözleri bağlamları içinde ele alındığında bu saldırıların temelsiz kalacağını belirtmişlerdir. Escobar’m din, ahlak ve Kitabı Mukaddes’e ilişkin konuları ele aldığı toplu yazıları 32 cilt oluşturmaktadır.