travmatik silâh - Bu konu çok tartışmalı ve ben de bu makalede yazıldığı gibi ülkemizde öz savunma için zararlı olduğunu söyleyebilirim. Bununla birlikte, bu tür silahların bireysel modelleri dikkatleri hak ediyor, etkinlikleri nedeniyle gerçekten koruyabiliyorlar. Yani, bu tür travmatik tabancalardan biri "Wasp", ya da daha doğrusu bu silahların ailesidir. Daha önce bu silahlar şüpheci olsaydı ve ciddiye alınmazsa, o zaman kısa bir süre sonra, insanların görüşleri değişti ve şimdi bu silahların etkinliğini zorlayacak hiçbir insan yok ve saldırganlar ondan korkmaya başladı. Osa ailesinin temsilcileri, şu anda Rusya Federasyonu dışındaki tabancalarla ilgilendiklerini gösteren travma tabancalarının şu anki versiyonlarının en iyileri arasındadır. Yani, yakın gelecekte silahlar Almanya, İsviçre ve Güney Afrika'ya gidiyor. “Wasp” ın ne olduğunu, ne çeşit varlığını ve nasıl dikkat çekici olduğunu daha ayrıntılı olarak anlatmaya çalışalım.
Çoğunlukla sivil insanlar olduğumuz için, müşterilerin belirleyeceği gibi, özellikle silahın ihracat versiyonunun nasıl olacağını hala bilmediğimiz için servis çalışanlarını savaşın arkasında bırakan sivil modellerden geçeceğiz. Genel olarak, silahın bir şekilde temelde farklı olacağı şüphelidir, büyük olasılıkla değişiklikler mühimmatı etkiler.
Her şey, PB-1998 adı verilen bilinmeyen ve oldukça garip bir silah örneği ortaya çıktığında, uzak 4 yılında başladı. Tabancanın bu modeli daha öncekilerden çok farklıydı, ama aynı zamanda üretimde oldukça ucuzdu ve hemen hemen düz kolları olan herkes tamirat yapabilirdi. Bu silah, bazen sakinleri olarak adlandırılan "elektronik tabancaların" başlangıcını işaret ediyordu.
Başka bir silahta olduğu gibi, PB-4 tabancasının temel özellikleri mühimmat tarafından belirlendi ve mühimmat oldukça sıra dışıydı. Uzun bir alüminyum kılıf, metal bir çekirdekten ve bir lastik kılıftan oluşan derin bir mermiyi gizler. Merminin kendisi normal formda değildi ve merminin açıkça tanımlanmış bir kuyruk bölümüne sahip olması nedeniyle daraltmıştı. Merminin bu kısmı, toz yükünün yerleştirildiği cama kelepçelendi. Merminin bu yerleştirilmesi sayesinde, tozun ağırlığını arttırmak için, kartuşu mahvetmek, kartuş kılıfından çıkarmak neredeyse imkansızdı. Çok daha ilginç bir özellik, 18x45 kartuşunun, böyle bir kapsül içermemesi ve başlangıç kompozisyonuna sahip olmasıydı; ancak, ateşleme, kapsülün deformasyonu nedeniyle değil, elektrik akımı geçtiğinde manşon içindeki bir tungsten filamentinin tutuşmasından kaynaklanıyordu. Aslında silahın kendisi, giymek ve kullanmak için uygun bir sargıya sarılmış bir elektrik akımı kaynağından ve kartuşlarla bu aynı akım kaynağından bir anahtarlama cihazından başka bir şey değildi. “Sarıcı”, bir güvenlik dirseğine sahip bir tabanca tutacağı ve bir serbest bırakma düğmesi ve kartuşun 4'inde öne eğilmiş bir kartuş idi. Başka bir deyişle, silahın görünümü şu anda yaygın olandan çok farklı değildi.
İlk örneğin travmatik tabancalar ailesinden ayırt edici bir özelliği olan "Wasp" silahın sapında bir ila dördüncü sayıların görülebildiği küçük bir yuvarlak pencereydi. Tahmin edilmesi zor olmadığından, bu penceredeki şekil, serbest bırakma tuşuna basıldığında hangi kameranın çekileceğini gösterir. Ancak bu, sonraki modellerden alınan silahlar arasındaki dış fark, iç fark daha önemliydi.
Osa ailesinin modern tabancalarında, kartuşları değiştirmek için bir elektronik devre ve bir elektrik akımı kaynağı kullanılırken, ateşlemeden önce mühimmatın çalışabilirliğini ve kullanılabilirliğini test etme kabiliyeti vardır. Bu, birinci ve üçüncü tambur haznesindeki kartuşları şarj etmenizi sağlar. Ve deklanşöre her bastığınızda çekimler teker teker gerçekleşecek. Osa ailesinin ilk tabancasında, PB-4 elektroniği minimumda idi. Kartuşlara elektrik akımı beslemesinin elektronik kontrolü yerine, tetik düğmesine her basıldığında, kartuş kasetinin her bir odasına dönüşümlü olarak akım veren bir tür anahtar kullanılmıştır. Bu sistem basitti ve nispeten güvenilirdi, ancak sakıncaları vardı. Bu yüzden, ana dezavantaj, silahın aslında nemden korunmaması ve anahtar kontaklarının kolayca okside olmasıydı. Temasların kayma hareketi durumunda, bu eksiklik hemen fark edilemedi, fakat mevcuttu. Aslında bu daha karmaşık, fakat aynı zamanda daha güvenilir bir örneklem oluşturmak için temel nedendi, ama biraz daha düşük.
Travmatik tabanca PB-4 için elektrik akımı kaynağı, tetik düğmesine basıldığında, tungsten filamentini ve buna bağlı olarak toz yükünü tutuşturmaya yetecek bir elektrik akımı üreten bir manyetik-puls üreteciydi. Bu cihaz ile de o kadar basit değildi. Gerçek şu ki, bir süre sonra tabancanın bu kısmının etkinliği düştü, çünkü tasarımdaki kalıcı mıknatıslar temel olarak özelliklerini kaybetmeye başladı. Silah sömürüsünün ilk ayının ikinci ayında değil, bir yıl içinde bile olmadı, ama bir gün silahın çalışamayacağı bir gerçekti. Ancak, o zaman buna çok fazla dikkat etmediler ve sorunu çok kısa sürede çözmeye çalıştılar.
İlk travmatik tabanca olmasına rağmen, özellikleri çok iyi ve çalışma kurallarına uyurken silahın güvenilirliği oldukça yeterliydi. Tabancanın bakımı, kartuşlara akıntı taşıyan parçaların alkol içeren bir çözeltisi ile sadece periyodik bir ovma işleminden ibaretti, çünkü tabanca üzerinde kirlenebileceği için üzerlerinde bir oksit oluşabilir. Doğruluk açısından, silah doğal olarak canlı mühimmat için tam teşekküllü numunelere ulaşmadı, ancak silahın esasen tüpsüz olması şartıyla (kartuşun namlusu silahın namlusuydu) ve 5-7 metrelerindeki mesafeyi tamamen savunmak için silah sınırlandı, sonra silah tamamen doyuruldu. tüm gereksinimler.
Osa ailesinden gelen travmatik tabancanın bir sonraki modeli PB-4М olarak adlandırıldı. Dışa doğru, bu tabanca selefinden birazcık farklıydı, sadece cam kayboldu, bu da çekimin yapılacağı kamera sayısını gösterdi, ancak silahın içinde önemli değişiklikler oldu. Mekanik bir anahtar yerine, tabancanın güvenilirliğini önemli ölçüde artıracak elektronikler kullanmaya karar verildi. Bu durumda ana özellik, silahın servis kolaylığı için ateş etmeden önce kartuşu kontrol etmesiydi. Silah sahibinin elbette bilmediği cephane kasetinin ilk odasında kusurlu bir kartuş olduğunu varsayalım. Kendini savunma gerekliyse, PB-4 tetikleme tuşuna basılması yanmaz ve tekrar basmanız gerekecektir; bu çok uygun değildir ve hatta savunmacının hayatı ve sağlığı için tehlikeli olabilir, çünkü düşman duramaz ve bekleyemez. Böyle bir durumda, travmatik tabanca PB-4М “daha akıllı” davranır ve kartuşa elektrik akımı vermeden önce, ilk önce toz yükünü tutuşturmak için yeterli olmayan düşük voltaj ve akım için test edin. Kartuşun çalışmadığı ya da kaset odasının boş olduğu ortaya çıkarsa, ikinci oda kontrol edilir, boşsa üçüncü silah vb. Silahın ateşlenmeye hazır çalışma mühimmatı buluncaya kadar devam eder. Yani, ilk üç turun çalışmadığı ortaya çıksa bile, deklanşöre ilk bastığınızda çekim gerçekleşecektir. Mühimmatın kontrolü saniyenin bir kısmını alır, çünkü nişancı pratikte atıştan önceki gecikmeyi hissetmez.
Böyle bir karar insanda tartışmalı tepkilere neden oldu. Bir yandan, silah olarak daha karmaşık bir hale geldi, ancak bir nedenden ötürü elektronikte güven yoktu, ancak şüphelenmek için bir neden yok.
Yeni tabanca ile birlikte, yeni mühimmat da ortaya çıktı, ancak artık kendini savunma amaçlı değildiler. Bunlar sinyal ve aydınlatma kartuşlarıydı.
PB-4М’dan sonra piyasaya çıkan bir sonraki silah modeli PB-4-1 oldu. Aslında bu silahla ve kitleler arasında "Os" yaygınlaştı.
Bu travmatik tabanca selefinden de farklıydı, ancak bu kez farklılıklar silahın güç kaynağını etkiledi. Silahın önceki tüm modellerine manyetik puls üreteci verildi, Osa tabanca PB-4-1 modelinde ise güç kaynağı normal bir bataryaydı. Bu yeniliğin hem olumlu hem de olumsuz yönleri vardı.
Bu travmatik silahın olumlu nitelikleri, şimdi silah sahibinin güç kaynağının yerini alabileceği gerçeğine bağlanabilir. Aynı zamanda, kendini savunma cihazındaki elektrik akımının kimyasal kaynağı, silahın güvenilirliğini azalttı. Her şeyden önce, pil şarjını sürekli izlemek ve zamanında değiştirmek gerekiyordu. Ayrıca, böyle bir elektrik akımı kaynağının düşük sıcaklıklardan etkilendiğini ve yazımızın yıl boyunca uzak olmadığını unutmamamız gerekir. Silahın düşük sıcaklıktan dolayı başarısız olması için gerçekten denemelisiniz.
Silahın yeni bir güç kaynağı almasının yanı sıra, içine bir lazer işaretçi de kuruldu. LCC'nin bu tür silahlara ihtiyaç duyup duymadığı konusunda anlaşmazlık şimdiye kadar azalmadı. Bazıları LCC ile silah sahibinin yalnızca ona güvendiğini ve lazer göstergesinin başarısız olması durumunda sersemlik içine düşebileceğini söylüyor. Diğerleri, travmatik silahın açık tip manzaralarının düşük ışık koşullarında, vb. Amaç için uygun olmadığının LCC ihtiyacına dair kanıtlar sunar. Kanımca LCC, eğer bir tane varsa, büyüklüğü artırmaz ve yararlı bir şey taşımayı veya çıkarmayı zorlaştırmaz. Her şeyden önce, yeterince sıkı deklanşöre basarken tabancanın nişan alma noktasındaki sapmalarından görülebileceği gibi, egzersiz sırasında lazer hedef belirleyicisi gereklidir. Ek olarak, bir lazer hedef belirleyici, sözde sezgisel ateşlemeyi uygulamak için kullanışlıdır ve kendini savunma mesafelerinde yeterince uzun eğitim seanslarıyla, bir kişinin artık açık hedefleme cihazlarına veya LCC'ye ihtiyacı olmayacak. Eğer üretici silahını böyle bir ilavesiyle donatmışsa, o zaman bir tornavida ile seçmek zorunluluğu yoktur, böylece onu “karışmaz” diye mahvetmeye çalışmak gerekmez. Lazer işaretçisini tabanca ile aynı bataryadan besler.
Travmatik tabanca PB-4-1 piyasaya çıktığında, hafif ses mühimmatı olarak adlandırılan bir tür 18x45 kartuş daha ortaya çıktı. Böyle bir kullanıcı tarafından ateşlendiğinde, yeterince parlak bir ışık parlaması ve gürültülü bir patlama meydana gelir, rakipleri bir süredir kandırmaz ve savunucunun üstün düşman kuvvetlerinin baskısı altında gururla geri çekilmesini sağlar. Bu mühimmat, hayvanlara saldırırken de faydalıdır, çünkü bu kartuşun köpeği travmatik mühimmatla karşılaştırıldığında durdurması daha olasıdır. Ek olarak, bir köpeğe saldırırken kullanışlıdır, bu mühimmatı kullanmaya gerçekten ihtiyaç duymayacağınız bir anı kaçırmamalısınız. Tabii ki, bir ışık ve ses kartuşu ve eksileri vardır, bu yüzden atıcının kendisi vuruşun tüm etkisini hissedebildiği için kapalı alanlarda kullanılamaz.
Silahın pille çalıştığı gerçeğinden memnun olmadığı için, PB-4-1ML isimli bir sonraki modelde bu durum düzeltildi. Silah tekrar manyetik puls üretecine geri döndü ve LCC, aynı batarya şeklinde kendi güç kaynağından güç alıyordu. Bu silahın çoğu önceki modelden farklı değil.
Bu tabancanın 2010'te ortaya çıkmasından sonra, yeni bir tür travmatik mühimmat türü olan 18x45, RSH işaretiyle ortaya çıktı. Bu kartuşlar, metal yongalarla ağırlıklandırılan yeterince büyük çaplı bir lastik top ile donatılmıştır. Sonuç olarak, düşmanın, düşmanımıza böyle bir füze ile ciddi yaralar vermesi zorlaşır, bu da yasalarımızla ciddi bir artıdır. Uygulamanın etkinliğine göre, açık yaralanma olasılığının düşük olmasına rağmen, bu mühimmat yeterince kötü değildir ve saldırgan düşünen bir kişiyi kolayca durdurabilir.
Aynı zamanda, yeni bir travmatik tabanca "Wasp" PB-4-2. Görünüşü, “Wasp” ailesinin travmatik tabancalarının, 18х45 kartuşuna ve güncellenmesi gereken silaha bağlı olarak çok sayıda rakip bulmasından kaynaklanmaktadır. Üreticilere göre daha verimli ve doğru hale getirerek cephanenin güncellenmesine karar verildi. Temel olarak, kartuş ve tabanca önceki PB-4-1ML modelinden farklı değildir, ancak kartuşun kendisi sırasıyla hafifçe “büyüdü” ve silahın boyutları arttı. Mühimmatın uzunluğu şimdi 55 yerine 45 milimetredir, manşonun çapı, 18,5х18 için odaya yerleştirilmiş silahta mühimmat kullanma olasılığını önlemek için yapılmış gibi görünüyor. Böyle bir modelin ne kadar etkili olduğunu söylemek zordur, bunların hepsi saldırganın ve giysilerinin uzaklığı gibi kişisel uygulama koşullarına ve ayrıca 45x18 ve 45x18,5'in izin verdiği travmatik kartuş özelliklerinin en ucunda kalmasına bağlıdır.
Bu tabancalara ek olarak, genel sayıdan öne çıkan bir tane daha var - bu travmatik tabanca Osa-Aegis. “Wasp” ailesinin travmatik tabancaları kalınlıkları oldukça büyük olduğundan, bazı durumlarda taşınmasını zorlaştırabilir ve piyasada daha ince seçenekler olduğundan, 18x45 kartuşları için gerçekten kompakt bir örnek oluşturmaya karar verilmiştir. Bu model, genellikle silahın ortaya çıkmasından kaynaklanan dişi bir silah olarak konumlandırılan Osa-Aegida çift şarjlı tabancaydı. Tabanca, Osa silah ailesinin diğer modellerinden temelde farklı değildir ve silahın görünümünün tamamen farklı olmasına rağmen, aynı işlem prensiplerini içerir. Bu silahta mühimmat bulunan kartuşlar hızlıca çıkarılabilir, yatar değil, bu da tasarımcıların hızlı bir şekilde şarj olmasını sağlar, böylece çift şarjı telafi eder. Kişisel olarak bunun için umut etmem, sonuçta stres ve düşük ışık koşullarının, kartuşları hızlı bir şekilde kartuşlarla hızlı bir şekilde değiştirmek zorunda olmadıklarını, ancak bu konuda tartışmayacağız. Bir başka ilginç özellik ise, kazara atıştan korunmanın bir yolu olan silahın katlanmasıdır. Diğer modellerde bu, sıkı çalışan bir tetikleme tuşu ile yapılır. Etkililik açısından, silah aynı cephaneyi kullandığından “akrabalarından” farklı değildir, ancak silah daha hafif ve daha kompakt olup, özellikle ılık mevsimlerde günlük giyildiğinde önemli olabilir.
Son olarak, A + A şirketi tarafından üretilen 18x45 kartuşlarından bahsetmeniz gerekir, ayrıca "Cordon" ailesinin travmatik tabancalarını üretir. Bu mühimmatlar, alüminyum bir kılıf içerisindeki orijinal 18x45 kartuşlarından daha iyi bir seçenek olduğunu kanıtladı. Her şeyden önce, bu cephanelerin manşetlerinin fiyatlarını etkileyen plastik olduğu belirtilmelidir. Ek olarak, bu kartuşların kurşunları, alüminyum bir kılıf içerisindeki 18x45 kartuşlarının kurşunlarından farklıdır. Böylece, A + A şirketinin kartuşlarının mermisi belirgin bir kuyruk bölümüne sahip değildir, merminin sadece bir daralması vardır ve bu daralma kovandaki "sözde kesiklerde" sıkıştırılır. Böylece, merminin kütlesi ileri kaydırılır ve ek olarak, ateşlendiğinde doğruluk üzerinde olumlu bir etkiye sahip olan ve mermi kafasının yanlara doğru vurmamasını sağlayan bir tür dönme hareketi de alır. Bu kartuşlar uzun bir süre boyunca lider konumlarını korudu ve yalnızca 18x45РШ'ün gelmesiyle birlikte, bazı insanlar bir lastik topla cephaneye geçti.
Yukarıdakileri özetleyerek, travmatik tabancaların "Wasp" ve onlar için kartuşların sürekli ve oldukça hızlı bir şekilde geliştiğini fark etmek mümkün değildir. Ölümcül olmayan silahlar için yeterince iyi özelliklerin bir kombinasyonuyla, silahın tasarımı nispeten kompakt ve esnektir, böylece yabancı bir müşterinin herhangi bir gereksinimine uyarlanabilir. Silahın içine yerleştirilen aynı zamanda az miktarda mühimmat, vuruşun etkinliği ve karakteristiklerinde benzer mühimmat kullanan daha büyük kapasiteye sahip birkaç travmatik model ile telafi edilir. Yerli modellerin sadece 5 kartuşları 5x18 için tasarlanmış Cordon-45 olarak adlandırılabilir. Genel olarak, Rusya dışında silahlarla ilgilendikleri için, saldırganı durdurabilecek ve onu çok fazla öldürmeyecek, ancak cebinize kolayca sığabilecek benzersiz bir durum olduğu için şaşırtıcı bir şey yoktur.
Osa ailesinin travmatik tabancaları dünya pazarına giriyor
- Yazar:
- Karasik Kirill
- Kullanılan fotoğraflar:
- talk.guns.ru
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter