Yazar, bu seri makalelerinin dördüncüsünde de şöyle diyor: “Latin elifbasını dinî bir mânia olarak irac edeceklere âtideki fıkrayı ithaf ederim :
Şeyhülislâm, yahut Fetva Emini hazretlerinden şu sualime bir cevap almayı pek arzu ederdim: Fransızlar İslâmiyetin esaslarını pek makul bularak milletçe ihtida(iman) etmek istiyorlar! Acaba onları Müslüman addedebilmek için o pek zarif dillerinin Arap harfleriyle yazılması şart-ı esasî mi ittihaz edilecek(şartı mı koşulacak)? “Evet” cevabını beklemediğim halde alırsam kemal-i cesaretle “Siz bu zihniyetle dünyayı Müslüman edemezsiniz” mukabelesinde bulunurum. Hayır “beis yok” cevabını alırsam: “Biz Türklerin de Latin harflerini kullanmamıza müsaade bahş eder bir fetva veriniz” ricasını serd edeceğim. Hayır, Fransızlar ne kadar az Arap iseler, biz de o kadar az Arab'ız.
Hâsılı kelâm, Latin harfleri her şeye rağmen galebe edecektir. Buna muhalefet sun'idir, ârızîdir, muvakkattir.