Bunların büyük çoğunluğu doktorların kendisi ya da bir şekilde ya da bir başkasıyla sağlık hizmetleriyle bağlantısı olan kişiler olan Suvorov Meydanı'nda yaklaşık altı bin kişi toplandı. Bunun, yüzyılın başından beri şehirdeki en büyük sosyal protesto olduğu düşünülebilir.
Protestoların göreceli kütlesi ve doktorların performansının aldığı yüksek rezonansı açıklamak zor değil. Büyükşehir hastaneleri ve kliniklerinin "optimizasyonu", sadece doktorların ve hastaların çıkarlarını ve haklarını vurmakla kalmaz, aynı zamanda Moskova devlet tıbbının tek bir birbirine bağlı kompleks olarak varlığını da sorgulamaktadır.
Şehir yetkilileri, tasfiye edilen sağlık kurumlarının kesin listelerini ve işten çıkarılan doktorların sayısına ilişkin verileri gizlemesine rağmen, yalnızca bir pogrom olarak neler olduğunu tanımlamak için basına sızan bilgi yeterlidir. Onlarca tıp kurumundan ve yedi bin doktordan bahsediyoruz. Ve teknik personel dikkate alındığında, işten çıkarılmaları önemli ölçüde daha fazla işçi olacaktır.
Russian Medical Server portalı, reform sırasında, 28 hastaneleri de dahil olmak üzere, sermayenin 18 tıbbi kurumlarının mülklerinin "serbest bırakılacağı" na göre, Moskova'nın sağlık hizmetinin yeniden düzenlenmesi konusundaki planlar hakkındaki verileri yayınladı. İyileştirme sırasında, belediye başkanının belgelerinde belirtildiği gibi, daha büyük hastanelerle bir dizi klinik birleştirilecek ve boşaltılan binalar şehir yetkililerinin dengesine aktarılacak.
Bazı hastanelerde pahalı ithal ekipman zaten korunmuş durumda - optimizasyondan sonra ona hizmet edecek kimse olmayacak. İhtisas hastaneleri kapanıyor ve bunlarla birlikte, kentsel sağlık hizmetlerinin tüm alanları ve dalları yok oluyor.
Planlanan hastanelerin neyi değiştirmeyi planladıkları zaten bilinmemektedir: bazı yerlerde elit konutların ve otellerin inşaatı tıp kurumlarının topraklarında başladı, resmi olarak kapanacakları zamanı beklemiyorlar.
Başkentte ortaya çıkan serbest ilaca yönelik saldırı, ülke ekonomisindeki genel neoliberal kursun tamamen doğal bir devamıdır. Pek çok analist, bu satırların yazarı da dahil olmak üzere yaklaşmakta olan felaket hakkında uyardı. Ancak, bildiğiniz gibi, gök gürültüsü alkışlayana kadar - köylü geçmeyecek. Kitlesel protestolar ancak doktorların personel azaltma bildirimleri almaya başladığında başladı ve hastalar gittikleri yerdeki hastanelerin ve kliniklerin kapanmak üzere olduklarını öğrendi.
Bununla birlikte, genel olarak, bu durumda, sizi şaşırtan protestoların gecikmesi değil, çok uzun zamandır halk sağlığını açığa çıkaran ve "tıbbi hizmetleri" azami ölçüde ticarileştirmeye çağıran ve hekimlerin konuşmalarına mutlulukla katılmaya çağıran çok liberal güçlerin temsilcileri nasıl oldu.
Sadece sevinmeleri gerektiği anlaşılıyor. Moskova hükümeti kesinlikle kendi ideolojilerine ve tavsiyelerine uygun olarak hareket eder, halkın tıbbi bakımını ister ve böylece kent sakinlerini ister ister ister ister olmasın, “tıbbi hizmetler pazarına” başvurmaya zorlar. Ancak bu durumda, ideolojinin mantığı siyasetin mantığından daha düşüktür. Ve Web'de, yazarları otoritelere sadık olan doktorların görevden alındığı gerçeğinden hoşlanan bir kaç yamyamlık yazı bulabiliyor olsanız da, liberal propagandasının ana maddesi beklenmedik bir şekilde ve dramatik biçimde değişti.
Halk, ısrarla kesin olarak tüm kesintilere, “Kırım'ı besleme” gereği, Novorossiya'daki ihtilafın bedeli ve Ukrayna'nın güneydoğusundaki mültecilerden kaynaklanıyor. Bu durumda, hesaplama, bütçeleme ilkeleri hakkında çok az bilgisi olan ve sosyal politikaların son beş yıldaki iniş ve çıkışlarını takip etmeyen, sokakta bilgisiz bir adam üzerinde yapılır.
Aslında, Kırım'ın büyükşehir sağlık hizmeti ile ilgisi yoktur. Orada geliştirilen programlar federal bütçeden finanse edilmekte ve tıp ile sağlık hizmetleri bölgesel bütçeyle desteklenmektedir - bu nedenle, şu anda Moskova'da hastanelerde ve kliniklerde büyük bir düşüş şehir düzeyinde gerçekleşmektedir.
Dahası, mevcut optimizasyonu önceden belirleyen tüm stratejik kararlar, zaten Ukrayna'da yaşanan krizden ve Kırım'ın Rusya'ya girişinden kimsenin haberi olmadığında 2012 ve 2013'in başlangıcında yapıldı.
Sorun, 2012 yılında yayınlanan Vladimir Putin'in Mayıs ayı kararnamelerinin uygulanması ile ilgilidir. Bu kararnameler, ilgili sanayileri güçlendirmeli ve ek personel çekmesi gereken öğretmen ve doktorların maaşlarında keskin bir artış sağlamıştır. Bununla birlikte, uygulanmaları sırasında Maliye Bakanlığı bölgesel bütçelere bir kuruş tahsis etmedi. Sonuç olarak, federasyonun konularının yetkilileri çift baskı altında olduğu ortaya çıktı. Bir yandan idari hat aracılığıyla başkanlık kararnamelerinin nasıl yerine getirildiğine dair rapor vermeleri istenmiş, diğer yandan Maliye Bakanlığı'ndan sadece para vermekle kalmayıp, tersine finansal disiplini sıkılaştırması istenmiştir. Birçok bölge, kredi piyasasında borç para ödünç alarak sıyrılmaya çalıştı. Ayrıca, özel görüşmelerde Maliye Bakanlığı temsilcileri, nihayetinde bu borçların merkezi hükümet tarafından geri ödeneceğini veya yeniden yapılandırılacağını ima etmiş görünüyor. Ancak, zaten geçen yılın sonbaharında, bölgelerin borç yükü keskin bir şekilde arttığında, zamanında borçlarını ödeyemeyen valiler için idari cezalar girişimi Maliye Bakanlığı'ndan geldi.
Çözüm, Kırım ve Donetsk'teki olaylardan çok önce, yine 2013 sonbaharında Rus bölgelerinde başlayan ün salmış "optimizasyon" idi. Doktor ve öğretmenlerin maaşları “ortalama” olarak arttırıldı, sayıları azaltıldı ve daha fazla çalışmaya zorlandı ve bazen hastaları tıbbi bakımdan mahrum bırakıldı. Kağıt üzerinde, kararnameler idam edildi, ama aslında - her şey tam tersi şekilde sonuçlandı.
Maliye Bakanlığı, Merkez Bankası ile birlikte bilindiği gibi, hükümetteki liberal güçlerin bir kalesidir.
Bu insanlar arasında, resmi olarak kamu hizmetinde ve muhalefet rakamlarında, sadece kamuya açık bir görüş topluluğu değil, aynı zamanda gerçek bir karşılıklı sempati de var. Ve şimdi sosyal sorunlarla ilgili endişelerini ortaya koymak isteyen liberal yayıncıların, sağlık hizmetleri, eğitim ve “sosyal sektörün” finansal boğulmasını organize eden bakanlık dışında, olanları suçlamaya hazır olmaları şaşırtıcı değil.
Bu arada, başkentte emlak piyasasında bir durgunluk vardı. Şehir merkezindeki tüm en iyi objeler ve araziler zaten satıldı ve satışa sunulanlar çok çekici değil. Piyasa, müşterilere sermayenin iyi alanlarında çok sayıda cazip mülk sunarak canlanabilir. Ve garip bir tesadüfle, Moskova'nın yatırım çekici bölgelerinde, kapatılacak olan hastane ve kliniklerin çoğunun olduğu ortaya çıktı.
Bu yılın sonuna kadar, tüm bu faktörler sadece Moskova'yı değil, diğer şehirleri sarsan pratik çözümlerin toplamında bir araya getirildi. Hastane ve kliniklerin kapatılmasından ya da azaltılmasından kaynaklanan tıbbi grevler ve çatışmalar, sonbaharın başında Rusya'nın bölgelerini taradı ve ilk skandal vakaları daha önce biliniyordu. En rezonans olayları Ufa, Rzhev, Vologda'da gerçekleşti. Müreffeh sermayede, ilacın yenilgisi diğer bölgelerde olduğundan daha sonra başladı, ancak hemen benzeri görülmemiş bir ölçekte aldı. Yetkililer tarafından ele geçirilen yıkım heyecanı, büyük kazançlar beklentisiyle tamamlandı.
Diğer bir şey ise ticari hesapların haklı çıkarılamamasıdır: emlak piyasasının düşüşü o kadar çabuk gerçekleşmektedir ki, tahrip olmuş hastanelerin arazilerini ve binalarını satmaya bile başlamıştır.
Bu arada, açılma krizinin siyasi sonuçları oldukça tahmin edilebilir. Liberal propagandacılar umutsuzca, artan hoşnutsuzluğu sürdürmek ve ihtiyaç duydukları yöne yönlendirmek için çalışıyorlar.
Uzun vadede, bu umutsuz bir durumdur - liberal evrensel ticarileştirme programı ve kitle sağlık hizmetlerinin gerçek ihtiyaçları arasındaki tutarsızlık çok açıktır. 2 Kasım hekimlerinin mitingi sırasında tamamen farklı sloganlar hakim oldu. Konuşmacılar tıbbi bakımın bir hizmet olmadığını ve bu sektördeki pazar reformlarının feci olduğunu vurguladı. Kalabalığa konuşan, çoğu konuşmacı, “yoldaşlar” dedi. Ve asla ödenen ilacın yararlarını vurgulamak için kimsenin başına gelmedi.
Tek sorun, liberal propagandaların mitingin organizatörlerine veya tıbbi topluluğa değil, genel apolitik halka yönelik olmasıdır. Ve burada en azından kısa vadede işe yarayabilir.
Buna karşı tek güvence, kendi adına konuşabilen, gündemi açıkça dile getirebilen ve amaçlarının ve çıkarlarının kamu ve yüksek kaliteli devlet tıbbını koruma görevi ile ilgisi olmayan siyasetçiler tarafından kullanılmasına izin vermemesi, ortaya çıkan hareketin gücü ve örgütlenmesidir.
Tıp rutini mi?
- Yazar:
- Boris Kagarlitsky
- Orijinal Kaynak:
- http://www.stoletie.ru/tekuschiiy_moment/razgrom_mediciny_549.htm
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter