Ceset kömür yığınıyla konuşmalı mı, ceset ne derdi?
Belki de, “Bu adam toz ve sudan başka bir şey değil ve kendini önemli biri mi sanıyor?”
Ya da bir ihtimal, “Sonuçta insan böylece buharlaşabilir! İşte bu kadar!”
Yeraltı mezarları tüm bunlara ne der?
“Burası sadece soğuk, rüzgarlı, nemli duvarlarla, çürüyen, çürüyen, ölü hava yayan ve kötü kokular veren tortularla mı?”
Kim söyleyecek, onlar adına konuşuyorum?
Sanırım, “İnsanlığın tüm bilgeliği tek bir kafada toplanabilir, neden bu kadar çok? Daha fazla alana ihtiyacımız var!” diyebilirler.
…
Belki bir açıklama-soru ortaya çıkabilir: insan, uzun zaman önce derin, karanlık Cennet vadilerinden gizlice kaçan yüklü bir devedir!
Ve yaptığı tek şey akıntıya ya da kaz sürülerine göre gitmek olduğuna göre, Tanrı daha ne bekleyebilir ki!
Ve sonra, kurtuluşun ötesinde, durdurulamaz yağma ve ganimet arayanlar var. Tanrı ne düşünüyor?
Ne yazık ki, adam, kendini ‘Babil Bahçeleri ve onların Sodom ve Gomorra’ya benzeyen şeytani yolları ve onların takdirine bağlı yolları’ gibi duvarlarla donatmadıysa, o zaman ne yaptı?
Ve yaptığı şey çoğunlukla kıpkırmızı iblisler adına, onlara zamanı geldiğinde onu yiyip bitirme hakkını vermekti!
İblisler, gulyabaniler ve akbabalar gibi ararlar ve tutsakları ararlar, insanın arzularının ve doğasının gizemlerini bilirler: ister ilkel sessizlik, ister gürültü ve şan, ister korkutucu, hayal edilebilir bir romantizm olsun!
İnsanlığı Cehennem’in çizilemez uç noktasına getirmek istiyorlar.
Boynuzlu kafalardaki sayısız sayıları ve şeytan gibi kuyrukları ile dehşeti göstermek için
Onları bir daha geri dönmemek üzere mezarlıklarına koymak.
Vekaleten gelecek nesillere, henüz doğmamış ruhlara yaşıtlık aşılamak.
Baş görev yöneticisi hala hayattayken: bu nedenle baş dönmesi çılgınlığı ve hezeyan aşılayın.
Felaketin kerpiç kulelerinden küfrediyorlar ve uzun zamandır insanın sefaletlerinin bir parçası olması için esnediler.
Adem ve Havva’nın kovulmasının ardından, o son günlerde, Aden’in ücra köşelerinde, tüm insanlığın kıyılarına ıssızlık, baş belası bir korku geldi; Bugün Allah’ın belası, imanla imtihanları, örümcek ağı gibi ince bir iple bir menteşede asılıdır.
Tüm bu insanlık çok eski zamanlarda ortaya çıktı ve şimdi sona erdiğinde, belki de dünyanın bilinen en az var olan türü olacağız.
İnsanın bu gelecek nesilde hayatta kalacağından şüpheliyim; onun nesli tükenmek üzere.
…
Somaki solucan bahçelerinde, tüm kralın, sahte din adamlarının, eski başkanların, valilerin, belediye başkanlarının, hükümdarların, endüstrinin, eski ve yeninin tiranları bulunur.
Hepsi zincirlenmiş, devasa bir örümceğin hücre gibi kafeslerinde, dünyanın kokuşmuş soğuğunun derin bağırsaklarında…
Şimdi bu devasa oda o kadar eski ki, çok fazla beyaz solucanla kaplanmış, tiranları sıcak tutmak için paltolar ve giysilerle dokunmuşlar.
Muazzam odanın üzerinde, kaleci Hydra başlı İblis yürüyor.
İşkencelerle ölçülen zevklerinden dolayı özel misafirlerine zehirli bir sevgiyle.
Kakofonik, sarsıcı seslerle işkence etmek gibi.
Kemiklerdeki iliği donduran, kanı tıkayan, kalbi tıkayan, dokuları titreten kötü Dom sesleri.
İblisleri, sürekli olarak tabor davullarını çalan, fiferin tehditkar müziğiyle, bükerek buruşuk deriyi budayan, patlama seviyesine kadar dövüyor.
Başlarına yukarıdan vampir yarasa yağı damlatır ve onları ateşe verir.
Her birinin kaburgalarının ve göğüslerinin etrafına boğuşan bir piton yerleştiriyor ve pitonun kıvrılmasını emrediyor.
Bu sadece onun eğlencesi.
…
Ve böylece biz, sen ve ben, karanlıktan, hareketli bir hava ve alacakaranlık dünyasına gönderildik.
Büyüklerimizin çağlar önce, dipsiz doğumlar ve yeniden doğuşlarla, somurtkan karanlıktan dalgalanıp uzay ve zamanı çarpıtarak, zaman ve uzaydaki bu garip evreye, belirli bir yerde, daha önce hiçbir yansıması olmayan bir diyardan gönderildi.
Yaratıcımızı bulmak için surlara bakmak, yolumuzda cehennem duvarlarını ve kapıları yıkmak, Charnel Vaults’a varmak-
Bazılarımız Mesih’in kanıyla kurtarılıyor!
İblislerle inleyen diğerleri, onları hapsedenler, bizler!
Hepsi, dünyayı dolaşan ve gelecek kehanetleri bekleyen şeytani Lordlar ile bazı müttefik kardeşlik içinde; İsa’nın dönüşünü bekliyor!
6-13 & 14-2016 / #5277