Enerji canlıları ayakta tutan bir güçtür. Enerji olmadan hiç bir hareket / oluşum söz konusu olamaz. Vücut da bir enerji sistemidir ve enerji harcayarak çalışır. Bir kısım enerjiyi kendi kendine üreten bir makine olsa da, aslında dışarıdan besin kaynakları alarak ete- kemiğe ve kana dönüştürecek kadar muazzam bir güce sahiptir. Düşünün ki bir yemek yiyorsunuz ve o yemek size et kan ve kemik olarak dönüşüyor. Böyle bir makinenin gizemini hala bilim insanları çözemediler. Muzu ete çeviren bir fonksiyon ve karmakarışık bir sistem… İşte bu sistem, hayatta var olmak için besin yakıtına ihtiyaç duyar. Besin ve su bir tarafta, diğer tarafta oksijen ihtiyacı vardır. Mesela çok yorucu bir egzersiz yapıyorsunuz, vücut bir müddet bu tempoya dayanır ama sonra sizi durdurur. Siz aşırı yorulursunuz nefesiniz kesilir. Durmak, dinlenmek zorunda kalırsınız.
Yaptığımız şeyler ve yapmadığımız şeyler [vücudun kendi ihtiyacı için] için enerjiye ihtiyacımız var. Vücudun kullandığı üç ana enerji sistemi vardır:
Bu üç sistem, mecburi olarak birlikte çalışır ve süreç, çok karışık olarak işler. ATP [Adenozin Trifosfat] olarak bilinen bir enerji paketi, insan hareketine yardımcı olan yapı taşı türüdür. Fosfajen sisteminin de anaerobik olduğu bilinmelidir. Enerji sistemleri, birbirinden bağımsız değildir ve hangisinin egemen olduğu iki ana faktöre bağlıdır: harcanan zaman ve yoğunluk 2 önemli faktördür.
Vücudun enerji ihtiyacı için, ilk başvurduğu depodur. Bazal metabolizma hızınız [BMR] istirahatte ne kadar enerji harcadığınızı gösterir. Bunu bilmek önemlidir, çünkü anaerobik egzersizle bazal metabolizma hızı arttırılabilir. Kısa süreli ve yüksek enerji harcayan egzersizler [ ip atlama, ağırlık kaldırma vs] gibi hareketleri beslemek için, vücut bu kısa süreler için kreatin fosfat denilen bir madde kullanır. Bununla birlikte, vücutta bu maddenin çok fazla bulunmaması halinde, vücut anaerobik sistemde bulunan karbonhidratları harcar.
Böylece, fosfajen sistemi kısa enerji patlamaları için çalıştığı için, vücut anaerobik sistem olan ve oksijensiz olan ikinci sisteme geçer. Hızlı bir koşu yarışması yaptığınızı var sayalım. 300 metre koşacaksınız ve siz koşmaya başladıktan 36. saniyeye kadar her şey normal iken; Laktik asit birikmeye başlar ve 40. saniyeden sonra oksijensiz sistem devreye girer. Televizyonlarda görmüşsünüzdür, 400 m koşan koşucuların son metrelerde dilleri bir karış çıkar. Bu oksijensiz sistemin devrede olmasının sonucudur.
Her 3 sistemin en karmaşık/ kompleks sistemidir, oksijeni kullanan bu sistem yağ dokusu kas içindeki yağlar, kan şekerleri ( basit şekerler) ve karaciğerde kas glikojenlerini enerji kaynağı olarak kullanır.