Bölüm 242: Sen Benim Sıradaki Hikayemsin
Çeviri: RassNt
"Siz de mi başkanın kim olduğunu bilmiyorsunuz?" Chen Ge bu soruyla Wu Fei ya da 10 numaralı hastayı bulmayı hedeflemişti ama beklenmedik bir cevap almıştı.
"Herkes maskeli ve siyah cübbe giyiyor. Maskenin ardındaki kişiler değişse bile bunu anlayamayız." Soldaki ilk adam kendini gösterdi. "Ben 1 numarayım. Burada numaran isminden daha önemlidir. Eğer yerini başkasının almasını istemiyorsan tedbirli olman lazım."
Sözleriyle 12 numarayı kastetmişti. Kadının sesi kendine özgüydü ve anlattığı hikayede kocasının soy ismini vermiş, hayatıyla ilgili birçok detay anlatmıştı. Eğer biri gerçekten isterse onun kimliğini tespit edebilirdi.
Chen Ge onun sesini daha önce duyduğu için kim olduğundan gayet emindi. Dürüst olmak gerekirse Chen Ge ünlü DJ'in böyle biri olmasını hiç beklemiyordu.
"Toplulukta yeterli hayalet hikayesi hazırlamak dışında başka kural yok." Adamın sesi tizleşti. "Üçünüz üç gerçek hikaye anlattıktan sonra dileğinizi yerine getirmek için elimizden geleni yapacağız. Ardından kalmak ya da ayrılmak sizin tercihinize kalacak."
"1 numara bilmeniz gereken her şeyi anlattı." Sağ taraftaki adam parmağını şıklattı. "Yemek birazdan servis edilecek, ardından ayrılmakta özgürsünüz."
Yemek mi? Chen Ge şüphelendi ama soru sormadı. Oda da böylece sessizliğe büründü. Yarım saat sonra koridordan ayak sesleri geldi. Kapı açıldı ve kafasını içeri uzatan kuş adamın boynunda belirgin çizikler mevcuttu. "Bir kaza oldu, o yüzden biraz daha zaman lazım."
"Sorun değil, ne de olsa güneşin doğmasına hala çok var." Sağdaki ilk adam üç yeni üyeye doğru baktı. "İlk seferiniz olduğundan alışkın değilsiniz ama zamanla alışırsınız."
Sözünü bitirdiğinde, Chen Ge'nin maskesini beğenen 10 numara konuştu, "Aceleniz varsa gidebilirsiniz."
Bu sözlerin ardından diğer siyah cübbeliler hiçbir şey söylemediler ama onun neden böyle bir şey söylediğini anlamamış gibilerdi.
"Öyleyse ben kaçayım. Yeni hayalet hikayeleri bulmam lazım." 11 numara oradaki insanların arasında en normal görüneniydi. Bu deli insanlarla uğraşmaya alışkın değildi. Eğer polisten kaçmak zorunda olmasa toplantıya katılmayacaktı. Masadaki insanlar hiçbir şey söylemeden ellerini salladılar. Bakışları 10 numaranın üzerine kilitlendi. Bugün 10 numara oldukça garip davranıyordu.
Chen Ge bu hayalet hikayeleri toplumuyla ilgili daha fazla şey öğrenmeliydi ve gölgesindeki kanlı çizgilerin birleşmesi için sadece bir ya da iki dakika lazımdı. Eğer öylece ayrılırsa her şey boşa gidecekti. Onun bakış açısına göre herkes toplanmışken tek seferde işi bitirmek için kusursuz bir fırsattı!
Başka bu on kişiden biriydi ama kimse başkanın kim olduğunu bilmiyordu. Bu durumda en basit çözüm hepsinin işini bitirmek olacaktı.
"Güle güle, sonraki çarşamba görüşürüz." İkinci yeni üye hemen dışarı doğru fırladı. Kuş adam hala kapıda bekliyordu, gözleri sanki bir et parçasını gözetliyormuş gibi adamı takip etti.
"Siz ikiniz de ayrılacak mısınız?" 10 numara Chen Ge ve kadına sordu.
"Ben buradaki yemek servisini merak ediyorum." Kadının sesinde ilk defa bir duygu hissedildi, heyecanlanmıştı. "Kalacağım."
Koridordan koşuşturma sesi geldi. 11 numara asansöre yaklaşıyordu.
"Acil bir işim var sonraki çarşamba görüşürüz." Chen Ge odadan çıktı. Kuş adamı geçtiğinde hafif bir kan kokusu aldı.
"Canlı çıkabildiğine şaşırdım." Kuş adamın sesinde gizli bir şaşkınlık ve tereddüt vardı.
"İlerde çok daha şaşıracaksın." Chen Ge ona gülümsedi ve deri maskesi özellikle korkutucu göründü.
Kuş adam hemen cevap vermedi. Chen Ge gidene kadar bekledikten sonra homurdandı, "Nedense pek sanmıyorum."
Domuz maskeli 11 numara asansörün yanında duruyordu. Aceleyle düğmeye bastı ve numara yavaş yavaş değişti.
"Neden bu kadar yavaş!?" boğuluyormuş gibi hissetti. Hayatında şimdiye kadar şahit olduğu en korkutucu şey bile bu delilerin yanında hiçbir şeydi. Özellikle dördüncü yeni üye onca şeyden nasıl hayatta kalmıştı? "İmkanı yok, hemen gitmeliyim."
Asansör yükseldi ama 23. katta durdu. Uzun bir süre sonra numara nihayet 24'e geldi, sanki iki kat arasında çok büyük bir mesafe vardı. 11 numara hemen asansöre fırladı. Arkasında biri olduğunu fark etmeden kapatma düğmesine bastı. Gümüş renk kapı tam kapanmak üzereyken bir el uzanarak onu durdurdu. Chen Ge asansöre girdi. "Birlikte inelim."
Adam sessizce yutkundu. Reddetmek istedi ama bunu söylemeye cesaret bulamadı. "Tabii."
Birinci katın düğmesine basan Chen Ge asansör kapısının yanında durdu. Kapı tamamen kapandıktan sonra arkasını dönerek 11 numaraya baktı. "Önümüzdeki çarşamba gelecek misin?"
"Bilmiyorum ama eğer yeni bir hayalet hikayesiyle karşılaşırsam gelirim." 11 numaranın sesi katıydı. Bu adamla konuşmak istemiyordu.
"Demek endişen bu." Chen Ge güldü. "Benim çok hikayem var, birini seninle paylaşmamı ister misin?"
"Benimle paylaşmak mı istiyorsun?" 11 numaranın kalbinde bir umut yükseldi. Eğer Chen Ge ona bir hayalet hikayesi verirse topluluğun dileğini yerine getirmesi için sadece bir tane daha hikaye bulması gerekecekti.
"Tabii ki." Chen Ge arkasını döndü ve gölgesi nabız gibi atıyordu. Kan adeta kanatlarını açan kandan bir kuğu gibi püskürdü. "Ne de olsa bu hikayenin baş karakteri sensin!"
Chen Ge'nin gölgesinden çıkan sonsuz siyah saçlar tüm asansörü kapladı!
Chen Ge'nin omuzlarına yaslanan parlak kırmızı elbiseli bir kadın vardı, soluk ve güzel yüzü sonsuz işkenceyle çarpıklaşmıştı.
"Zhang Ya!"
Kapalı asansörde kaçacak hiçbir yer yoktu!
Chen Ge maskesini çıkarmak için 11 numaranın üstüne atladı ve ağzını kapattı. Asansörün numarası inmeye devam ediyordu ama zaman adeta yavaşlamıştı.
…
1 numaraya geldiğinde asansörün kapısı açıldı ve köşede dehşetle donmuş bir adam yatıyordu.
Kalbi hala atıyordu ama yüzünde korkudan başka ifade yoktu. Dikkatli bakınca göz bebeklerinin cam boncuk gibi parçalandığını ve kanadıklarını görmek mümkündü.
Chen Ge adeta bir bitkiye dönen Zhu Xiu'yu asansörden çıkardı. Zhang Ya elinde yeni bir oyuncakla oynayarak arkalarından geldi.
Oyuncak tıpkı Zhu Xiu gibi görünüyordu. Yeterince yaklaşınca hafif çığlıkları bile duymak mümkündü.