Önceki makalede "İhtiyacımız olan filo hakkında", Kompozisyonu en genel terimlerle çizdim filoRusya Federasyonu Cumhurbaşkanı Kararnamesi'nde belirtilen şartları karşılayacak olan 20 Temmuz 2017 No. 327 "Rusya Federasyonu'nun denizcilik faaliyetleri alanındaki Devlet Politikasının Temellerinin Onaylanması üzerine 2030'a kadar.
Elbette çok büyük bir ölçekte ortaya çıktı. Uçak gemilerine, füze gemilerine ve yeni denizaltı türlerine, muhriplere ve daha pek çok şeye ihtiyacımız olacak. Ve tabii ki sorular ortaya çıkıyor - teknik olarak böyle bir filo inşa edebilecek durumda mıyız ve bunu ekonomik olarak çekecek miyiz?
Teknolojiler hakkında
Burada hemen cevap verebilirsiniz - evet, kesinlikle çekeceğiz.
Denizaltılar açısından - SSBN'lerin, nükleer denizaltı füze botlarının (SSGN) nasıl oluşturulacağını unutmadık, aynı zamanda dizel de yapıyoruz (güncellenmiş "Varshavyanka" projesi 636.3), yani tüm bunlara oldukça yetenekliyiz. Evet, havadan bağımsız elektrik santrallerinde ve lityum iyon pillerde ya hiç var olmayan ya da savaş gemilerinde kullanıma uygun olmayan birçok sorun var. Ayrıca, 677 projesinin bir zamanlar en yeni olan "Ladas" ında da sorunlar var, ki bu, her zamanki dizel versiyonunda bile, hiçbir şekilde "kalkış" istemiyor - onların yerine, aynı "Varshavyanki" hala inşa ediliyor. .
Ancak hiçbir şey Yasenei-M serisine devam etmemizi engellemiyor (örneğin 12 birime kadar), çünkü bu gemiler oldukça zorlu seyir füzeleri taşıyıcıları. Hiçbir şey, büyük ölçekli inşaatlar için orta düzeyde yer değiştiren bir "halk" nükleer torpido denizaltısının yaratılmasını engellemez. Fransız "Barracuda" nın analogu. Ya da atomik Lada, isterseniz. Kapalı tiyatrolar, Karadeniz ve Baltık Denizi'ne gelince, ne yazık ki şimdiye kadar inşa edilmiş olanla, yani "Varshavyanka" ile yetinmek zorunda kalacağız.
Su üstü gemilerinin inşasında da aşılmaz problemler yoktur. Proje 22350 firkateynlerinin yerli motorlara taşınması, oldukça yetenekli olduğumuzu ve onları üretebildiğimizi gösterdi. Elbette, endüstri bir süre filoya bu motorları yeterli miktarlarda tedarik edemeyecek olsa da, yine, tüm bunlar orta vadede çözülebilir. Bir arzu olurdu. Bugün gerekli tüm ana silahları üretiyoruz - gemi karşıtı ve seyir füzeleri, uçaksavar füzesi sistemleri, deniz topçuları vb. Evet, filoya kasıtlı olarak zayıf, kullanılamaz hale gelene kadar tedarik edildiğinde korkunç durumlar vardır. silâh (M. Klimov'un torpidolar, PTZ, mayın önleme silahları hakkındaki makalelerine bakın), ancak orada bile problemler çoğunlukla teknik değil, diyelim, departman niteliğindedir. Ve onları ortadan kaldırmak tamamen bizim gücümüz dahilindedir - bir arzu olacaktır.
Üzerinde havacılık - çok işlevli savaşçılar ve taktik saldırı uçakları ile ilgili herhangi bir sorun yoktur - hepsi seri üretilir. Genel olarak, özel elektronik harp ve RTR uçakları bizim için oldukça erişilebilir durumda - son yıllarda, aynı elektronik savaşın çok güçlü kompleksleri taktik uçaklara yerleştirildi.
FKÖ uçaklarına ve helikopterlerine gelince, o zaman, büyük olasılıkla daha zor olacak - Novella'nın geliştiricilerine tüm saygımızla, bu tür ekipmanların oluşturulması için uzun süredir çalışmıyoruz - bu zaten dün. Yine de aşılmaz sorunlar burada da görünmez. Ve onlar için bu tür uçakların ve komplekslerin yaratılmasını ne kadar ertelersek, bu konularla oldukça ciddiyetle uğraşan "yeminli dostlarımızın" gerisindeki gecikmenin üstesinden gelmek bizim için o kadar zor olacaktır.
Aynısı AWACS uçakları için de söylenebilir. Orada sorunlar var, çünkü hem Rusya Federasyonu hem de SSCB neredeyse yalnızca A-50 ve A-100 tipinin ültimatom devi AWACS uçaklarıyla meşgullerdi, ancak benzer bir amaca sahip nispeten küçük uçaklar üzerinde çalışma pratikte yapılmadı. . Evet, orta büyüklükteki taşıyıcı tabanlı AWACS uçağı - Yak-44, An-71, üzerinde çalışılıyordu, ancak özellikle üzerlerine yerleştirilen radar sistemleri açısından, geliştirme sürecinin çok erken bir aşamasında kaldılar. Aynı zamanda, bu tip uçaklar bence hem Deniz Kuvvetleri hem de Havacılık Kuvvetleri tarafından son derece talep görecektir. Çünkü aynı A-100 "Premier" son derece pahalı olacak ve bundan dolayı asla büyük bir seri halinde üretilmeyecek. Uçak, aynı Yak-44 gibi, Havacılık Kuvvetleri ve Donanmanın havacılığının bir "yük beygiri" olma yeteneğine sahipken.
Şu anda Rusya Federasyonu, Su-35 ve Su-57'ye kurulu, hem pasif hem de aktif aşamalı diziye sahip çok güçlü ve kompakt radarlar oluşturma yeteneğine sahiptir. CIUS'un geliştirilmesindeki belirli başarıları ve A-100'ün tasarımında kazanılan deneyimi hesaba katarak, örneğin "modernleştirilmiş" Yak-44 temelinde orta büyüklükte bir AWACS uçağının yaratılması zor görünüyor ve zaman alıyor. - tüketen, ancak bizim için oldukça uygun. Tekrar ediyorum, sadece filo ilgilenmiyor.
Aynı şey uçak gemileri için de geçerli. "Vikramaditya" nın yaratılması, ne özel güverte kaplaması bölümünde, ne de kaplamalı kaplamalar bölümünde ya da uçağın güvertede kalkış ve inişini sağlayan uçuş kontrol sistemleri bölümünde becerilerimizi kaybetmediğimizi gösterdi. . Bugün sahip olmadığımız tek şey mancınık. Ancak hem buhar hem de elektromanyetik mancınıklar, SSCB zamanından beri büyük bir birikmiş birikimi korudu, bu nedenle burada da çözülemeyen sorunlar yok. En uç durumda, sonraki kurulumları için mancınıklara yer ayırmış bir uçak gemisinde bir sıçrama tahtası yapmak mümkün olacaktır.
Fiyatlar hakkında
Açık kaynakları kullanarak, çeşitli silahlarımız için küçük bir fiyat tablosu derledim. İçindeki her şey oldukça basit - herhangi bir yılda "ilan edilen" ürünün fiyatını alıyorum ve onu yılın ortasından Ocak 2021'e kadar "biriken" enflasyon miktarıyla çarpıyorum. Nihai rakamlar, diyelim ki, mantıksız bile olsa, makul bir marjla ortaya çıktı.
Borey ve Ash'lerimizle ilgili olarak, her şey aşağı yukarı net - bunlar 2011'de onlar için belirtilen rakamlar, ancak burada bir nüans var. Borey için 23,2 milyar ruble, 1996'da taahhüt edilen ebeveyn Yuri Dolgoruky'nin maliyeti olabilir. Aynı zamanda, geminin kendisinin 14 milyar rubleye mal olduğu ve kalan 9 milyarın üzerinde Ar-Ge maliyeti olduğu bildirildi. Genel olarak, SSBN'lerimizin maliyetini belirlemek oldukça zordur, ancak 23,2 milyar ruble aşağı yukarı mantıklı bir rakam gibi görünüyor. Seri "Ash-M" nin maliyeti yaklaşık 30 milyar ruble, ancak çok daha sık - 41 milyar ruble olarak belirtildi. İkincisi dikkate alınır. Korvetin maliyeti, üreticinin resmi raporlamasına göre alınır.
Su-35'in 2009'daki maliyeti, sözleşme bedelinin satın alınan araç sayısına bölünmesiyle elde edildi. İlginç bir şekilde, enflasyon eklendiğinde, Ocak 2021'de Su-35'in birim başına 2,8 milyar rubleye mal olması gerektiği ortaya çıktı; bu, bu türden 57 uçak için bir sözleşme kapsamında Su-76'nin maliyetinden bile daha yüksek. Aslında, Su-35'in satın alma fiyatı şu anda 2 milyar rubleye yöneliyor.
Tu-160M ve Su-57'nin enflasyona ilişkin maliyetini ben yönetmedim - gerçek şu ki, bu sözleşmeler 20'lerde uygulanmak üzere tasarlandı, bu nedenle enflasyonist bileşen zaten bunlara dahil edildi. Ve uçak fiyatlarının Ocak 2021'e kadar bu sözleşmeler kapsamına alınabilmesi için artırılması değil, sözleşme fiyatlarının düşürülmesi gerekiyor. Ama bunu yapmayacağım. Olduğu gibi kalmasına izin verin.
Ne yazık ki, yukarıdaki tablodan aşağıdaki gibi, birçok sınıftaki gemi inşa etmenin maliyetini bulamadım. Bu yüzden değerlerini hesaplayarak belirlemem gerekiyordu.
24 Mart 2005, Deniz Harp Okulu'nda. Sovyetler Birliği Filosu Amirali N.G. Kuznetsov, bilimsel ve pratik bir konferans "Öykü, Rus Donanması uçak gemisi gemilerinin (uçak gemileri) geliştirilmesi ve savaşta kullanılması için umutlar ". Merkez Araştırma Enstitüsünün önde gelen araştırmacısını V.I. Akademisyen A.N. Krylova A.M. Vasiliev çok ilginç rakamlar verdi.
Ona göre, bir TAVKR projesi 1143.5 ("Sovyetler Birliği Filosu Amirali Kuznetsov") inşa etmenin maliyeti, 971 projesinin üç PLAT (nükleer torpido denizaltısı) maliyetine yaklaşık olarak eşitti. 1134.7 projesinin nükleer uçak gemisi ("Ulyanovsk") ülkeye böyle 4 denizaltıya mal olacaktı ... Tabii ki, hava grubu buna dayalı olmadan sadece geminin kendisinden bahsediyoruz. Bu değerlendirme ne kadar doğru? Prensip olarak, bu tamamen yabancı deneyimlerle doğrulanmıştır - daha büyük ABD uçak gemileri, çok amaçlı nükleer denizaltılarının yaklaşık 4-5'ine mal oluyor. Örneğin, "Illinois" ("Virginia" türü) ABD vergi mükelleflerine 2,7 milyar dolara mal oldu. Ve 2017'de Donanmaya transfer edilen "Gerald R. Ford", yaklaşık 13 milyar dolar "çekti". Ancak Illinois'in hala seri bir gemi olduğunu ve Ford'un da öncü gemi olduğunu unutmayalım.
4 "Yasenya-M" de Rus Donanmasının gelecek vaat eden nükleer enerjili uçak gemisinin maliyetini tahmin edersek, o zaman A.M. Vasiliev, 885M projesinin denizaltıları hala PLAT değil, ancak yaratıcılara göre PLAT ve SSGN'nin işlevselliğini birleştirmesi beklenen çok daha pahalı bir evrensel gemi olduğu için "bir rezervle yeniden uzanacağız". nükleer füze denizaltısı). Sonuç olarak ortaya çıkan miktar (290 milyar ruble) bugün ifade edilen tahminlerle örtüşüyor. Bu para için, 36 ağır çok işlevli avcıya dayanabilen nükleer enerjili bir fırlatma gemisi almak oldukça mümkün. 4 özel AWACS uçağı, 4 elektronik harp uçağı ve 10 helikopter.
Muhripe gelince, onu hiçbir şekilde nükleer bir "Lider" olarak görmüyorum, ancak performans özellikleri bakımından modernize edilmiş 22350M fırkateynine yakın, çok daha mütevazı bir gemi görüyorum. Bu, toplamda 8-9 bin tondan fazla olmayan bir deplasmana sahip, konvansiyonel bir enerji santrali ve 80-96 fırlatıcı UKSK ve Redut hava savunma füze sistemleri aralığında toplamda ana silahlara sahip bir gemi olmalıdır. Böyle bir muhripin maliyetini Yasenya-M fiyatının% 85'i, yani 61,7 milyar ruble olarak belirledim. Ki bu da gerçeğe oldukça benziyor. Bazı tahminlere göre çok daha pahalı ve büyük "Lider" in (18 bin ton nükleer santral) 100 milyar ruble "çekmesi" gerektiği gerçeğini hesaba katarsak.
Fırkateynin maliyetini muhrip maliyetinin% 75'i olarak belirledim, bu da performans özellikleri bakımından orijinal "Gorshkov" a yakın gemiler inşa etmesini sağlayacak. Korvetin maliyetini çok yüksek aldım - 25,6 milyar ruble kadar. Düşük maliyetli FKÖ korvetinin Donanmaya çok daha ucuza mal olacağına eminim. Mayın tarama gemisi ile - aynı zamanda, ona korvetin yarısını ayırarak, önemsememek için zaman kaybetmedi - 12,8 milyar ruble. Ben hiç açgözlü değilim. Ve hepsi, benim hesaplamamın amaçları doğrultusunda, yukarı doğru hata yapmaya izin verilebilir, ancak aşağı doğru değil.
Denizaltılara gelince, aldığım SSBN'lerin ve SSGN'lerin maliyeti "2011'deki fiyat + enflasyon", 41 ve 72,6 milyar ruble oldu. Küçük nükleer enerjili torpido denizaltıları ve havadan bağımsız kurulumları veya lityum iyon bataryaları olan gemiler için fiyatları belirlerken, "Rus denizaltı filosunun geleceği. VNEU ve LIAB üzerindeki bahis doğru mu?? ". Amerikan, İngiliz, Fransız denizaltılarının yanı sıra Japon denizaltılarının maliyetlerine ilişkin analizime göre, Fransız Barracuda seviyesindeki küçük bir PLAT'ın "büyük" bir nükleer denizaltının maliyetinin yaklaşık% 50-60'ına mal olduğu ortaya çıktı. Virginia veya Astyut ve VNEU'lu dizel-elektrik denizaltı - yaklaşık% 25-30.
Yine, maksimumunu alıyorum - küçük bir PLAT bize "Ash-M" (60 milyar ruble) maliyetinin% 43,5'ına ve VNEU'lu dizel elektrikli denizaltılara -% 30'a (21,8 milyar ruble) mal olacak. Eminim onları daha ucuza yapabiliriz, ama ... öyle olsun.
Sevgili bir okuyucunun fark edebileceği gibi, Rus Donanması için savaş gemilerinin maliyetini değerlendirirken, ihtiyatlılık ilkesine bağlı kalıyorum ve maliyetlerini küçümsemekten çok artırmayı tercih ediyorum. Savaş uçaklarının maliyetini değerlendirirken tam olarak böyle davranıyorum.
Rus Donanması için bir füze gemisinin maliyetini Tu-160M'nin maliyeti olarak tahmin ediyorum. Bu, Tu-160M'yi kullanmayı önerdiğim anlamına gelmiyor, sadece uygun bir deniz füzesi taşıyan uçağın ona maliyet olarak yaklaşacağını varsayıyorum. MFI'nin (çok işlevli avcı) maliyeti bugün uçak başına 2-2,3 milyar ruble aralığında, ancak ben 3 milyar alıyorum. Enflasyona göre ayarlanmış Su-34'ün maliyeti 1,8 milyar ruble, ancak aynı sınıftaki taktik bir uçak için aynı 3 milyarı alıyorum.
Amerikalılardan taşıyıcı tabanlı bir AWACS uçağının maliyeti, MFI'lerin maliyetini yaklaşık 1,5 oranında "çekiyor", ancak bunun iki katı - 6 milyar ruble alıyorum. Ve aynı oranda elektronik savaş uçağına da bakıyorum. Ancak genel olarak helikopterlerin maliyeti hakkında söylenecek hiçbir şey imkansız değildir. Ancak Mi-28 ve Ka-52 gibi savaş helikopterlerinin her birinin yaklaşık bir milyar rubleye mal olduğuna dair kanıtlar var. Filonun helikopterleri için tam olarak bir milyar aldım.
Ve ne oldu?
Gemi ve uçak maliyetlerini gösteren son tablo ve Rusya Federasyonu'nun dört filosu için gerekli sayının yaklaşık bir tahmini aşağıda verilmiştir.
Çok önemli bir uyarı. Rusya Federasyonu'nun buna ihtiyaç duyduğunu ve başka bir filoya ihtiyacı olmadığını kesinlikle söylemiyorum. Gemilerin ve uçakların sayılarını ve sınıflarını mükemmel bir şekilde dengelemeyi ve bunları filolar arasında doğru bir şekilde dağıtmayı başardığımı iddia etmiyorum. Bazı sınıfların (örneğin, stratejik füze gemileri) başka bir şeyle (örneğin, taktik havacılık vb.) Değiştirilmesi mümkündür. Görevim biraz farklıydı - deniz kuvvetlerinin yaklaşık maliyetini belirlemek, hem kıyılarında hem de gerekirse okyanusta görev yapacak kadar çok ve güçlü.
12 SSBN, 44 çok amaçlı nükleer denizaltı ve VNEU veya LIAB'de 16 dizel motor içeren filo, Pasifik Filosu ve Kuzey Filosu için uçak gemileri, 32 muhrip ve fırkateyn, 40 korvet, 180 çok işlevli avcı vb. İle filo 9 353 Ocak fiyatları trilyon 2021 milyar. Görünüşe göre oldukça açık - Rusya Federasyonu'nun ciddi bir filosu bunu karşılayabilecek araçların kesinlikle ötesinde.
Ama değil mi?
Bir filo oluşturmanın ortalama yıllık maliyeti hakkında
Mesele şu ki, Donanma bir anda yaratılmadı. Örneğin, filomuzda her biri 2 yıllık hizmet ömrü olan 50 uçak gemisine sahip olmak istiyorsak, bu, her 50 yılda bir tam olarak 2 uçak gemisi inşa etmemiz gerektiği anlamına gelir. Hizmet ömrü 40 yıl olan dört düzine korvet istiyorsak, Donanmaya yılda bir korvet transfer etmeliyiz, vb.
Ve şimdi, yukarıda belirtilen bileşimin Donanması'nın inşası için ortalama yıllık harcamaları yeniden hesaplarsak, o zaman ortalama yıllık harcamalarda sadece 228 milyar ruble alacağız!
Şimdi masamızda neleri hesaba katmadığımızı düşünelim. BRAV ve denizcilere ekipman tedarikini saymadık, çıkarma gemilerini hesaba katmadık, Hazar Filosunu saymadık, su altı durumunu, küçük OVR gemilerini ve küçük OVR gemilerini aydınlatmanın belirli görevlerini hesaba katmadık. yardımcı filoyu da hesaba katmadı - römorkörler, tankerler, ikmal gemileri, kurtarıcılar vb. Peki, önceden hesaplanan miktarların% 15'ini her şeye ekleyelim. Tüm bu ihtiyaçlar için hazırlıksız 1,429 trilyon ruble yeterli.
Ama hepsi bu kadar değil. Gerçek şu ki, muhtemelen, hiçbir durumda değil, gemilerin ve uçakların sözleşme bedeli onlar için cephaneyi de içerecektir. Pekala, önemsemeyle zaman kaybetmeyelim. Ve belirtilen ihtiyaçlar için% 20 daha ekleyin. Bu yeterli olacak mı? ABD'li muhrip Arleigh Burke, yaklaşık 1,8 milyar dolar değerinde (yaklaşık 2015 için geçerli) 96 fırlatma hücresine sahip. Çift mühimmat yükünü - her biri ortalama 192 milyon dolarlık bir fiyata 1,5 füze - sayarsak, yaklaşık% 16 olduğu ortaya çıkıyor, ancak füzelerin yanı sıra, mermileri ve torpidoları da var. Yani muhtemelen% 20 oranında uzayacak. Ancak Virginia için çifte mühimmat yükü (24 Tomahawk ve 52 torpido), geminin maliyetinin% 20'sinden önemli ölçüde daha az olacak (Illinois'in 2,7 milyar dolara mal olduğunu hatırlatırım).
Tüm bu değişikliklerle birlikte, filoyu inşa etmenin ortalama yıllık maliyeti yılda 321,3 milyar ruble olacak. Başka ne kaçırdım?
Tabii ki, onarım maliyetleri, altyapının oluşturulması, Ar-Ge, ama onlar hakkında - biraz sonra. Ve şimdi vergiler gibi tatsız bir şeyi, yani katma değer vergisi veya kısaltılmış şekliyle KDV'yi hatırlayalım.
Bu nedenle, maalesef "Kül", "Borei", Su-35 vb. Fiyatların açık kaynaklarda belirtilip belirtilmediği tamamen belirsiz. KDV'li veya KDV'siz. Korvetin (17 milyar ruble) fiyatının KDV'siz olarak belirtildiği güvenilir bir şekilde bilinmektedir. Muhtemelen, sözleşme fiyatından hesaplanan uçağımızın maliyeti yine de KDV'yi içerir, ancak bu doğru değildir. Ancak hesapladığım tüm fiyatların hala KDV'siz olduğu gerçeğinden hareket edeceğim. Pekala, ekleyeceğim - bu da üstte% 20. Ve bu durumda, Rus Donanması için ortalama yıllık harcama 385,5 milyar ruble'ye yükseliyor.
Çok mu az mı?
RF Savunma Bakanlığı bütçesinde
Sunulan infografiklerden de görülebileceği gibi, Ar-Ge, ekipman onarımları, işletme maliyetleri, personel maliyetleri, savaş eğitimi vb. Dikkate alınmadan silah satın alma maliyeti. vb. 2019'da 1 milyar ruble olması gerekiyordu. Enflasyona göre ayarlanmış bu, Ocak 022 itibariyle 1 milyar rubleye denk geliyor. Hesapladığımız 085,5 milyar ruble, RF Silahlı Kuvvetlerinin bu kalem altındaki toplam harcamalarının yalnızca% 2021'ini oluşturuyor!
Prensip olarak, Rus Donanması'na "ortak pot" dan en az% 30-33 seviyesinde silah satın alınması için finansman tahsis etmek mantıklı olacaktır, ancak burada biraz daha fazlasına sahibiz. Ancak, kelimenin tam anlamıyla her tür askeri teçhizatın maliyetini artırmak için ne kadar ciddi varsayımlar yaptığımı hatırlayalım. Ek olarak, yukarıda sunulan programı tüm sınıflardaki gemilerin maliyeti açısından optimize etmemizi engelleyen hiçbir şey yoktur ve sayı da ayarlanabilir.
Tek uyarı, bu tür bir inşaatı hemen başlatmayacağım, ancak başlangıçta filonun temelleri ve bakımıyla ilgilenecektim. Gemilere, uçaklara ve füzelere daha az, gerekli tüm altyapıya daha çok göndereceğim birkaç yıllık bir gecikmeyi alacaktım. Böylece, üç ila dört yıl içinde, bu amaçlara en az 300-400 milyar ruble harcanabilir. Prensip olarak birçok şey için yeterli olabilir.
Yukarıdan sonuç
Son derece basit. Zaten bugün, silahlı kuvvetlerin mevcut finansmanı ile, uçak gemileri, düzinelerce nükleer denizaltı vb. Dahil olmak üzere her sınıftan gemiler dahil olmak üzere güçlü bir askeri filonun inşasını karşılayabiliriz. vb. Burada aşılmaz mali engeller yok, ülke nüfusunun tamamını kapitone ceketler giydirmeye ve aç bırakmaya gerek yok.
Ancak yapılması gereken, filoya tahsis edilen mali kaynakların etkin dağılımını sağlamaktır. Donanma, silahlı kuvvetlerin onlarca yıldır yapım aşamasında olan çok “uzun süredir oynayan” bir kolu. 10 yıllık GPV programı çerçevesinde değil, 40-50 yıl öncesinde bir konsepte ihtiyacımız var. Makul bir merkezi Ar-Ge yönetimine ihtiyaç vardır. Bir gemi inşa programına, savaş gemisi projelerinin birleştirilmesine ve çok daha fazlasına ihtiyacımız var. Basitçe söylemek gerekirse, elimizdeki araçları rasyonel bir şekilde kullanmamız gerekiyor. Düzene ihtiyacımız var.
Ne yazık ki Rusya Federasyonu'nda yok. Ve bu beklenmiyor.