Kadın ve erkeğin cinsel ihtiyaçları arasında sevgi ve güç ihtiyacı yer almaktadır. Dini ilke ve esaslara göre kadın yetki vermekle, erkek ise muhabbet vermekle görevli olmalıdır ve bu durumda tevhidi bir ailenin inanç çemberi oluşur.
İlim Havzası Araştırma Enstitüsü ve Üniversitesi Psikoloji Bölümü Profesörü Mesud Canbozorgi, "Din ve Aile İlişkilerinin Yeni Bulguları" adlı uluslararası konferansta "Aile ve manevi terapide sevgi ve şefkatin teorik çerçevesi" başlıklı bir makale sunmuştur. Makalenin bir bölümü aşağıda yer almaktadır:
Son 10 yılda, Astan Kuds Rezevi Merkezi'nde birkaç profesör ile bir manevi şifa projesi başlattık ve manevi şifa yaklaşım programları uyguladık. Bir yıl boyunca 100 danışmandan 28.000 müracaat eden kişi manevi tedavi gördü.
Bir dizi faktör aile sağlığının bir işaretidir. Aile ile ilgili görüşleri incelerken yaptığımız araştırma, şer’i ölçeklere uygun, yerel bir aile modeline ihtiyacımız olduğunu gösterdi. Araştırmamıza göre ilk modelimiz sorunların üstesinden gelebilecek ve aileyi kurtarabilecek sevgi ve otorite modelidir. Yani aile kurumu bir sevgi ve otorite modeli üzerine kurulmalıdır. Kadın ve erkek birbirlerinin güçlü yanlarını öne çıkarmalı kusurlarını örtmeldir.
İnsanın üç temel ihtiyacı vardır. Birinci kategori yiyecek, giyecek ve cinsel ihtiyaçları içeren fiziksel ihtiyaçlar, ikinci kategori saygı, sevgi, şefkat ve yakınlık gibi varoluşsal ihtiyaçlar ve bu tür konular, üçüncü kategori ise kadın ve erkeğin cinsel ihtiyaçlarıdır.
Aile dışında bir ortamda fiziksel ve varoluşsal ihtiyaçlarımızı karşılayabiliriz ancak cinsel ihtiyaçlar aile ortamı dışında karşılanamaz. Bu nedenle, bu bir aile kurmayı gerekli kılar. Bu yüzden kadın ve erkek birbirlerinin cinsel ihtiyaçlarına göre hareket ederse, varoluşsal ve fiziksel ihtiyaçlar ailenin parçalanmasına neden olamaz.
Erkek ve kadının cinsel ihtiyaçları arasında sevgi ve otorite olmak üzere 2 temel anahtara ihtiyaç duyulmaktadır. Bu iki ihtiyaç insanlarda vardır, erkeklerde sevgi ve şefkat ihtiyacı daha az, kadınlarda güç ve otorite ihtiyacı daha az görülür ve bu iki ihtiyacın etkileşimi sorunun çözümüdür. Klinik deneyimler göstermiştir ki, kadın ve erkek aile yapısını cinsel ihtiyaçlarına, yani sevgi, aşk ve güç ihtiyacına göre ayarlarsa, hayırlı şeyler olur.
Bir diğer temel ilke, daha az ihtiyacı olanın daha çok ihtiyacı olana yardım etmesi gerektiğini ve bu kurala dayanarak, kadınların güce daha az ihtiyacı varsa, erkekleri güçlendirmeyi strateji olarak belirlemeli ve eşlerine yetki vermelidir. Buradaki gücün anlamı siyasi güç değil, yetkilendirmedir.
Bu modele göre, bir kadın, erkeğin ihtiyaçlarını kendi davranışlarının ölçütü haline getirmekten aynı zamanda güçlendirmekten ve onaylamaktan sorumludur ve gücün simgesi olan otorite erkeğe verilmelidir. Bir erkeğin görevi bir kadını sevmek ve ona bakmaktır. Bu etkileşim gerçekleşirse, her iki cinsin ihtiyaçları karşılanır.
Bilimsel metinlere göre, bir kadının bir erkekten aldığı sevgi, çocuklarda durumsal ve ilişkisel bir gelişim haline dönüşür. Ayrıca, erkek yeterli yetkiye sahip olduğunda ve onun konumunda hareket ettiğinde bir babanın asıl görevi olan hedefler belirleyebilir ve geliştirebilir. Dolayısıyla bu ihtiyaçları karşılamak için kadın ve erkek arasındaki ortaklık, aile merkezinin korunmasına yardımcı olur ve bu durumda tevhide dayalı bir ailenin inanç çemberi oluşur.
4041764