Amerikalılar bir sürü hindi yapıyorlar: Amerika'da her yıl 267 milyon tür satılıyor [kaynak: Elias]. Tüm bu hindi göz önüne alındığında, süpermarkette rekabete hakim olan bir şey olduğunu duymanız sizi şaşırtabilir: göğüslü beyaz türkiye. Amerikalıların çoğu hiçbir zaman başka bir şey yemediler. Hindiler isminden de anlaşılacağı gibi görünüyorlar: Büyük göğüsler için yetiştiriliyorlar, daha büyük olanı daha iyi ve saf beyaz yetenekleri (pop-up zamanlayıcı doğumda mevcut değil). İkiz zirveleri ve açık saçlarıyla, kümes hayvanlarının Anna Nicole Smith'i gibiler. Ama türkiye her zaman böyle değildi. Hindi çiftçi George Nicholas'ın kuşlara bir Hollywood makası verdiği ve türkiye çiftçiliğini milyonlarca dolarlık bir iş haline dönüştürdüğü 1950'lere kadar değildi.
1930'larda, aileler küçük hindi istemeye başladı, küçük aileleri besleyecek kadar küçüktü ve buzdolapları ve fırınlara kolayca sığdı. Daha fazla beyaz et ve karanlık iğne tüyleri istemiyorlardı (o zamanlar, kuşları satın almadan önce şimdi yapılan adımları - kavurmaya hazırlanırken kuşları temizlemek ve pişirmek için aşçılar gerekliydi). II. Dünya Savaşı'nın sonunda, seçici yetiştirme teknikleri müşterilere istediklerini verdi.
-
Seçici yetiştirmeYapay seçim olarak da adlandırılan, aynı değil genetik modifikasyon (GM) Bununla birlikte, terimler sıklıkla birbirinin yerine kullanılır. Her ikisi de bir organizmanın (hayvan, bitki veya bakteri) genlerini değiştirmek için kullanılırlar. Genetik modifikasyon, bir organizmada DNA modelini değiştirmenin yüksek teknolojili bir yoludur - bugün pamuk, mısır, soya ve kanola üretiminde yaygın olarak kullanılmaktadır. GM teknikleri ile, herhangi bir organizmadan genler yeni bir şey yaratmak için çaprazlanır. Varsayımsal olarak, GM ile, pamuk ve domuzları melezleştirebilirsiniz.
- Seçici üreme ile, aynı türden iki üye, yavrularına geçecek olan arzu edilen baskın özellikleri kullanmak için yetiştirilir. En fazla süt üreten inekler, bu özelliği üremek ve bu nesile geçmek için seçilebilir, böylece gelecek nesillerin süt verimlerini arttırır. Yüksek verimli bir melez üretmek için iki tür mısır melezlenebilir. Hindiler söz konusu olduğunda, geniş göğüslü beyaz tüyler için hızlı göğüsler ve beyaz tüyler seçildi.
Geniş göğüslü beyaz hindi ve onların uzak kuzenleri, bir zamanlar neredeyse soyu tükenmiş mirası olan kuşların hayatına bakalım.
Bunlar gibi yabani hindi, kuş hacılarının karşılaşacakları torunlarıdır. Genetik olarak tahrif edilmediler.
- Ben Franklin, 1784'te hindi'nin ABD'nin ulusal kuşu olduğunu öne sürdüğünde, fabrika çiftliklerini şişman, dilsiz, geniş göğüslü beyaz hindilerle dolu hayal edemezdi.
Bugünün fabrika çiftliklerinde yetişen türkler, Franklin'in bildiği vahşi kuşlardan tanınmadı. Endüstrinin yetiştirdiği kuşların olağandışı büyük göğüsleri vardır, bu yüzden vücutlarının geri kalanıyla ayakta durma, yürüme ve çiftleşme sıkıntısı çekerler - bu türkiye'ler üreme için suni tohumlama yöntemine güvenirler. Kuluçka makinesinde yumurtadan çıkmaya başlarlar, üst gagaları ve ayak tırnaklarını kısırlar ve günlerini ve gecelerini yüzlerce hindi ile dolu bir ahırda müstahkem mısır yiyorlar. Sınırlı soy ağacı, onları dimdik ve hastalığa eğilimli olmaya yöneltmiştir; çeşitli rahatsızlıkları önlemek için antibiyotik verilir. Sanayi türkleri anormal derecede hızlı büyüyorlar ve 12 haftalık olduklarında kesimhaneye gönderiliyorlar.
-Bitki yetiştiriciliğine bir alternatif var: miras hindi20. yüzyılın sonlarında neredeyse tükenmiş olan Fakat 2006 Türkiye nüfus sayımında, yaklaşık 8 bin 700 miras türkiye vardı - 1997'de 1.300'den kalma miras türünden büyük bir atlayış [kaynak: Mapes]. Küçük hevesli grupların yardımıyla geri dönüş yapıyorlar. Slow Food hareketive bunları ülke çapında bazı özel pazarlarda satın alabilirsiniz. Yavaş yemek meraklıları, yedikleri yemeklerin nereden geldiğini, nasıl yetiştirildiğini, nasıl tatlandığını ve topluma ve çevreye nasıl bağlı olduğunu bilerek değer. Ve size bir miras kuşunun yerel pazardaki dondurucusundaki dondurulmuş, bowling topu şeklindeki türkiye ile aynı ligde olmadığını söyleyecekler. Bu kuşların, lezzet katmak için et suyuna ihtiyaç duymayan zengin, etli etleri vardır.
Amerikan Tavukçuluk Derneği, standart bronz, Beltsville küçük beyaz, siyah, Bourbon kırmızısı, Jersey mandası, Narragansett, kraliyet palmiyesi, arduvaz, beyaz Hollanda ve beyaz cüce de dahil olmak üzere, Mükemmellik Standardı'nı karşılayan bir düzine miras türkiye ırkından daha azını listeler.
Bir miras çeşidi olarak değerlendirmek için, Türkiye'nin üç kriteri karşılaması gerekiyor. Birincisi, doğal olarak eşleşmesi gerekiyor ve genetik mirasının da doğal olarak yetiştirilmesi gerekiyor. İkincisi, açık havada uzun ve üretken bir yaşam yaşamak zorundadır, bu da çevrenin yoluna her ne olursa olsun dayanacak kadar sığ ve kendine güvenen olması gerektiği anlamına gelir. Endüstrileşmiş kuşların aksine, miras hindi avlamak, koşmak ve uçmak. tavuklar (dişi hindi) tipik olarak beş ila yedi yıl boyunca yaşar toms (erkek hindi) yaklaşık üç ila beş yıl yaşar [kaynak: Amerikan Çiftlik Hayvanları Muhafazakar]. Ve son olarak, yavaş bir oranda büyümeli.Geniş göğüslü beyaz hindi çabuk olgunlaşma yetenekleri için yetiştirilirken, miras türkiye zamanlarını almaya izin verilir - sağlıklı iskelet, organ ve kasların gelişimi 28 haftaya kadar sürebilir [kaynak: Amerikan Hayvancılık Irkları Muhafaza].
Ancak çoğu Amerikalı, kolay bulunabilen geniş göğüslü beyazlara yapışacak. Bu tür Şükran günlerinde Türkiye'ye şükürler olsun ki, sizler de katılacağınız beyaz etin seçkin yetiştiriciliğine teşekkür etmeyi unutmayın.
-
Etiketlerde "Fowl" yi ara
Yetiştiriciler daha büyük kuşlara mühendislik yapmakla ilgilenebilirler, ancak bu konuda size bahsetmek istemiyorlar. Ve şimdilik ABD Gıda ve İlaç İdaresinin kabul ettiği - üreticilerin genetik mühendisliği yapılmış kümes hayvanları, et veya deniz ürünlerini etiketlemesi gerekmemektedir. Hayvanlara verilen herhangi bir antibiyotik, hormon veya diğer ilaçlar hakkında bilgi içermeleri de gerekmez.
-