Jason Goodwin: 'Yıkama hatlarında asılı olan sabahlıklar kameranın görüşünü engelledi'
Seyirci köşe yazarımız Paris'i anımsatıyor ve yaşamla ilgili en önemli şeyi keşfediyor.
Babam hayatın temposunun çok yavaş büyüdüğünü düşündüğünde, kitini toplar, katlanabilir koltuğu ve yüksüküyle geri çekilebilir çubuğunu alır, kız kardeşi tarafından örülmüş yün bir şapka çeker ve Tüpü St Pancras'a yakalar. Birkaç saat sonra Gare du Nord'da yanar ve rahibeler ve rahipler hakkında film çeken bir arkadaşının dairesine gider.
Gerekirse Paris'e gitmesinin çeşitli nedenleri vardır. Paris'in Parisliler olmadan harika olacağını söyleyecek türden biri olmadı. Yıllar önce, ilk film işinde, okul çocuğu Fransızca ile, çamaşır yıkamalarını getirmeleri için madamları ikna etmek için Marsilya'daki bir caddeye yollandı, çünkü yıkama hatlarına asılı havlular ve sabahlıklar kameranın görüşünü engelledi. Çok fazla kötü muamele gördü ve o günün eğlenceleri onu o zamandan beri Fransızlara karşı iyi durumda bıraktı.
Daha sonra, kendi filmlerinden sorumlu olduğunda, İstanbul'un Haydarpasha istasyonunu terkedilmiş bir Paris mal kulübesinde yeniden yarattı. Her tatilde, bir Medway'de Burgundy veya Languedoc'tan çekildik
dönüştürdüğü, kilitleri açtığı ve kapadığı, pate ve cornichons yiyen, ilk şarabımızı içtiği, Piaf ve Mistinguett'i dinlediği römorkör.
D6P4NP Notre Dame de Paris Katedrali ve Seine Nehri, Paris, Fransa, Avrupa
Bir süre Paris'teki teknede yaşadı, atölyelerini keşfedip ustalarını filmde yakaladı. 6ème'de büyük bir dairede yaşayan dul annesini ziyaret edecektik . Bir Amerikan sanat satıcısına sattığı Seine boyunca şımartan şemsiye olan kızların izlenimci resimlerini yaptı. Amerikalıların su içeren resimler satın alacağını keşfetmişti - bir masanın üzerinde bir bardak ve bir sürahi bile yapardı.
Onu tanıdığım zamanlar yoluna koyuldu, ama tamamen Parisliydi, güzel bir şekilde boğuldu ve mor renkte giyinmişti ve babamın onu pahalı ya da iddialı olan St Germain'deki bir restorana götürmesini ve Café de Flore.
Bu yüzden güvendiği bir doktor olan Paris'e gitme alışkanlığı ve hafızası ve şimdi rahipler ve rahibelerle röportajları yaptığı la vie religieuse hakkında bir film var. Yapımcı Polonyalı ve sohbet ettiklerinde, telefonla, Fransızca - belirgin bir şekilde Lehçe, Marsilya kadınlarıyla karşılaştığı zamanki gibi - zaman zaman dilsel bir çıkmazla karşılaşıyor ve onunla başa çıkmak zorunda. yüz yüze.
Son zamanlarda İngilizce altyazıları üzerinde çalışıyor. Bunun körlere liderlik eden bir kör olayı olduğunu iddia ediyor, ama biliyorum ki onun da sevdiği gibi, körlüğün krallığında tek gözlü adam kral.
Dönüşünden bir gün önce pasaportunun eksik olduğunu keşfetti. Konsolosluk, Gare du Nord'daki göçmen memurları tarafından kaldırılan geçici bir belge için 100 £ tahsil etti, ancak en azından eve döndü. Şimdi, 10 yıl sürecek uygun bir başvuru için başvurmalıdır. 'Hangisi yeterli olmalı, ' dedi bana, yaramazca.
'Tabii ki olmayacak.' Bu tür şeyler hakkında sık sık konuşmayız. Projelerimiz ve diğer insanlar hakkında konuşuyoruz ve şakalar yapıyoruz. Neyin gülünç olduğuna katılıyoruz ve beni en son teknolojiyle güncel tutuyor.
'Bence de. Filmde yaşlı insanların hayatın ne hakkında olduğunu sormaya gelen bu keşiş var. '
'Hangisi ne?'>
Babam kıkırdar. “Hayatla ilgili en önemli şey hayattır” diyor. Çok akıllıca. '