Akşam yemekler yenmiş, baba oturup tv izlerken, hatun babanın telefonunda oyun oynarken ve anne laptopta Sleepy Hallow seyrederken birden yanımda oturan zottik
"Ben kurban bayramını sevmiyorum!! Çünkü hayvanlar eziyet görüyor! Neden hayvanlar kesiliyor?Onlara yazık değil mi? Neden hayvanları yemek zorundayız?" diye felsefi bir tartışma başlattı.
"Kurban bayramında biz hayvan kesmiyoruz, o dini bir şey. Eskiden insanlar çocuklarını kurban edermiş, Allah'ta çocuklar ölmesin, yaşasın diye hayvanların kesilmesini söylemiş. Ayrıca bizim yediğimiz hayvanlar öldükten sonra kesildiğinden acı çekmiyorlar. Zaten bize protein olsun diye hayvanlar yaratıldı. Eğer biz hayvanları yemezsek güçsüz düşeriz.Hayvanlar da birbirini yiyor, bizde hayvanları yiyoruz ve besin zinciri tamamlanıyor" dedim.
Hazırda bekleyen boncuk gözyaşlarıyla
"Hayır! Kurban bayramında ölmeden kesiliyorlar - ki hiç seyrettirmedik ve görmedi- o zaman canları aıyor! Ben acı nedir bilirim!!! Zaten Potuk'a yaptıklarım yüzünden şimdi çok üzgünüm!! Keşke o ölmeseydi..."
"İyi işte, kabahatini anlamışsın. Bundan sonraki köpeğimize böyle kötü davranmazsın" dedim.
O yine ağlayarak
" Evet, evet! Ben acı çekeyim, hayvanlar için üzüleyim, size mutluluklar gelsin!" diye mızırdandı.
"Aman kızım, Allah size acı çektirmesin! Sen ne acısı biliyorsun ki?" diye sordum
"Bisikletten düştüğümdeki acımı bilemezsin! Çok acı çekiyorum" demez mi?
"Ya, boşver allasen! Akşam akşam dellendirme beni" dedim.
Hemen teyze arandı ve kırık sesle ona da kurban bayramı hakkındaki fikirler, acı ve hayat hakkında bilgi verildi. Ablam içinden "Ya bu kız şimdi ben et yemem diye tutturursa" diye bir korku geçmiş ama konu oraya varmadı.
Yatarken hala "Ben acı çekeyim, siz iyi yaşayın" diye vicdan sömürüsü devam ederken dökülen saçlarımın derisinin her kökünden ter fışkırdı!
Yarabbim sana geliyorum! Kurtar beni bu zottiklerden:)D