Biraz huzur ve kafa izni yapmak üzere kenarlarda kıyılarda dolandığım günün akşamı eve gelince duyduğum haberin belgesi! Uzun yıllardır burada yaşayan birini burada yeni olan biriyle aynı ölçüde şaşırtabilen, farklı zamanları aynı düzeye indiren bir olay bu. Küçük olay ama yine de derinden gelen bir soru var.
Soru şu: Bir insan neden bir kapıyı molotofla patlatır ve bir bahçede “burayı fethettim” edasıyla dolaşır? Belki psikanalitik okumalardan beslenen şöyle bir cevap gelebilir: O kapının ardındakini arzuladığı için ve başkasına ait o bahçenin kendine ait olmadığını bilmekten dolayı ergence bir öfkeye kapıldığı için, büyümenin öfkesine kapıldığı için. Yüzeydeki söylem “dış mihrakları” veya “oyun edenleri” susturmak oluyor, ama bu arzu dolu öfkeye kıvrak olmayan zeka hareketleri eşlik edince bir şeyi “planlı” olarak iteklemektense duygusal bir hesaplaşma söz konusu demek oluyor… Bununla alakası fazla yok, ancak olayı duyunca ilgili belge ararken izlediklerim bana yıllar önce Odtü’deyken ortasında kaldığım bir sahneyi hatırlattı; bir yanda jandarma öte yanda göstericiler, ileride kütüphane kapısı ve yanlışlıkla bir an ortada kalan ben; çekilmezsem birinden birinin attıklarının önünde kalacağım diye düşünüyorum ama geçici felçli gibi bir hale de sahibim, bir şapşallık geliyor ve o sırada aklımdan “birbirlerine geçmeyi bu kadar mı istiyorlar acaba?” diye geçiyor.