Emlakçıların ticarî amaçla alıp sattıkları gayrı menkuller zekâta tabidir. Buna bakılırsa, emlakçıların alıp satmak amacı ile mülkiyetlerinde bulundurdukları gayrı menkuller, bunlardan meydana gelen borçlar düşüldükten sonrasında kıymeti nisap miktarına ulaşmış ve üstünden bir sene geçmiş ise kırkta bir (%2,5) oranında zekâta tabidir (Kâsânî, Bedâî’, II, 20). Her bir gayrı taşınır üstünden ayrı ayrı bir sene geçmiş olması koşul değildir. Dolayısıyla zekât vermekle yükümlü olduktan sonrasında mülkiyete geçen emlakın, başka mal ve emlak ile beraber hesaplanarak zekâtı verilir. Bu kapsama giren gayrı menkullerin zekâtları verilirken o sıradaki piyasa kıymeti temel alınır.