Orta Çağ Şatolarında ve Kalelerinde Bulunan TuvaletlerEmre Acar 18 Temmuz 2022
O zamanlar hela ya da gardırop olarak adlandırılan Orta Çağ tuvaleti ya da helası ilkel bir olaydı, ancak bir şatoda, başka bir yerde bulabileceğinizden biraz daha fazla konfor ve kesinlikle çok daha fazla tasarım çabası bulabileceğinizi söyleyebiliriz. Tasarımı yapılırken pratiklik, mahremiyet ve verimli atık bertarafı göz önünde bulunduruldu ve günümüzde bile, yıkık Orta Çağ kalelerinin en belirgin ve kolayca tanımlanabilir özelliklerinden biri, dış duvarlarından çıkıntı yapan tuvaletleridir. Garderob terimi daha sonra Fransızcaya gardırop olarak girdi ve asıl anlamı, kale tuvaletlerinde asla gereğinden büyük olmayan bu alanlardan geliyordu.
Tuvaletler genellikle desteklere asılı halde duvarlara inşa edilirdi ve bu şekilde atıklar kale hendeğinin altına düşerdi. Bazen atıklar doğrudan bir nehre giderdi ve bunun yerine bazı kalelerde hela bacaları doğrudan avluya veya hisarın dışına açılırdı, diğerleri ise uygun bir şekilde bir uçurumun üzerine asılırdı.
Orta Çağ tuvaletleri genellikle desteklere asılı halde duvarlara inşa edildi ve atıklar kale hendeğinin altına düştü.
Tuvaleti oluşturan taş duvarın çıkıntılı şaftı aşağıdan destekleniyordu ya da bir kule ile duvar arasındaki bağlantıya yerleşebiliyordu. Bazı atık bacaları kısaydı, bazıları ise neredeyse yere kadar iniyordu. Kale kuşatma altında olduğunda ikinci tasarım şeklinin tehlikeli bir tasarım olduğu çeşitli örneklerle kanıtlandı.
Toplama noktalarından veya genel olarak hendekten gelen atıklar, muhtemelen yerel çiftçiler tarafından gübre olarak yeniden kullanılmak üzere toplanmıştır.
Başka bir tasarım, bacaların aynı toplama noktasına atık gönderdiği dış duvara yerleştirilmiş tuvalet katmanlarına sahip olmaktı. Zemin katlarda da tuvaletler vardı ve bunların atıklarını tahliye etmek için taş drenaj kanalları vardı. Bu tür toplama noktalarından veya genel olarak hendekten gelen atıklar muhtemelen yerel çiftçiler tarafından gübre olarak yeniden kullanılmak üzere toplanmıştır. MS 14. yüzyıldan itibaren kaleler daha büyük ve daha konforlu hale geldiğinde, kolaylıkların sayısı da buna bağlı olarak arttı.
İçeriden, tuvalet bir girintiye veya bir duvar odasına yerleştirildi. Tuvalete, genellikle daha fazla mahremiyet için dik açılı bir dönüşe sahip olan kısa, dar bir geçitten geçilerek ulaşılırdı. Bir duvarla ayrılmış yan yana tuvaletler de kullanılırdı ve bunlar aynı atık bacasını paylaşabilirdi. Kalenin lordunun ve rahibin odası, genellikle herkesin sahip olduğu bir aksesuar olan, gerektiğinde bir lazımlık içeren özel bir tuvalete sahipti.
Klozet, duvardaki şaft deliğini kapatan ahşap bir banktan yapılmıştır. Ahşap genellikle dikdörtgen veya yuvarlak şekilde kesilirdi. Tuvalet kağıdı olarak saman, çimen ve hatta yosun kullanıldı. Ancak bu tuvaletler aynı zamanda tehlikeli yerlerdi çünkü saman alev alabilir ya da insanlar kuyuya düşebilirdi.
Orta Çağ tuvaletlerinde ayrıca temiz havanın girmesine izin veren bir pencere vardı.
Ayrıca, bazı tuvaletlerin temiz hava alması için bir penceresi vardı ve aynı nedenle kalenin diğer pencereleri gibi kepenkli değildi. Atıkların düştüğü zemine, haşaratları caydırmak ve daha hoş bir koku sağlamak için sazlıklar ve aromatik otlar ve çiçekler ekilmiş olabilir. Duvarlar bazen küçük pencereden gelen ışığı en üst düzeye çıkaran ve aynı zamanda bakterileri öldüren bir tür kireç sıva kaplamasıyla boyanırdı.
Ayrıca pisuvarlar da vardı.
Savunmacıların görev yerlerini çok uzun süre terk etmek zorunda kalmamaları için bazı kule duvarlarına yerleştirilmiş üçgen delikler şeklinde pisuvarlar yapılmıştı.
İlginizi çekebilecek diğer içerikler
- Kaleler ve Saraylar Hakkında, Filmlerde Görmenizin Pek Mümkün Olmadığı İlginç Gerçekler
- Eskiden Kraliyet Hamileliklerinin Neye Benzediğini Gösteren 9 Acayip Gerçek
- Blarney Taşını Öpmek: İrlanda’nın En Efsanevi Geleneklerinden Biri