ODATV ÇEVİRİ
Fransız yetkililer, Nvidia'nın kapılarını tekmelediler ve rekabete karşı işlenen suçlara dair kanıt bulmak için dosyalarını incelediler.
İnsanlar teknolojiye kızgın: ılımlılıktan, tekelleşmeden, fiyat şişirmelerden, emeğin kötüye kullanılmasından ve - her yerde ve her zaman - mahremiyet ihlalinden.
Deneyimlerime dayanarak size Silikon Vadisi teknoloji uzmanlarının ticari gözetim konusunda oldukça iyimser olduklarını söyleyebilirim: "Google'ın bana daha iyi reklamlar göstermek isteyip istemediğini neden umursayım ki?" Ancak hükümet casusluğu konusunda pek soğukkanlı değiller: “NSA mı? Bunlar, Google'da röportaj yapacak kadar akıllı olmayan kaybedenler."
Benzer şekilde deneyimlerime dayanarak size hükümet çalışanlarının ve yüklenicilerin devlet gözetimi konusunda oldukça soğukkanlı olduklarını söyleyebilirim: “NSA'nın beni gözetlemesinden neden endişe edeyim? Güvenlik iznimi aldığımda, geçmişimdeki olası tüm kompromatların kapsamlı bir dosyasını Personel Yönetimi Dairesi'ne vermiştim zaten. Ancak ticari gözetim konusunda pek soğukkanlı değiller:
“Google mı? Bu sürüngenler annelerini bir sente satar."
İkisinin de neyi eksik? Amerikan gözetlemesi bir kamu-özel sektör ortaklığıdır: dünyadaki her insanı gözetlemek için gerekli araçlara, güdülere ve fırsatlara sahip olan yoğunlaşmış bir teknoloji sektörü ile kontrol ve dengeden nefret ettiği kadar gözetlemeyi de seven bir devlet arasındaki simbiyoz.
Büyük Teknoloji, polisler ve gözetleme teşkilatları birbirleri için yaratılmışlardı.
GİZLİLİK AÇIĞI
Amerika'da gizlilik yasası açığı var. ABD'nin AB ve hatta Çin gibi ticari rakipleri, dijital ticari gözetime yanıt olarak güçlü gizlilik yasalarını yürürlüğe koyarken, ABD, herhangi bir federal yasama işlemi olmaksızın, çeyrek yüzyıl boyunca artan kurumsal casuslukla uyudu.
Bu gerçekten önemli bir şey. Amerika'da, kiraladığınız pornolar hakkında dedikodu yapan video mağazası çalışanlarından sizi koruyan yasalar, bizim sizi rızanız dışında bir kürtaj kliniğine kadar takip edip ardından verileri satan dijital casuslardan koruduğumuzdan daha güçlü yasalara sahip.
Demokratik olarak hesap verebilir mahremiyet yasalarının yerine, dev teknoloji şirketlerinin emperyal emirleri var. Apple tek taraflı olarak, uygulama içi gözetlemenin kullanıcıların açıkça tercih ettiği durumlarla sınırlı olması gerektiğine karar verdi. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, iOS kullanıcılarının yüzde 96'sından fazlası gözetlemeyi tercih etmedi (muhtemelen geri kalan yüzde 4'ün kafası karışmıştı ya da Facebook çalışanları ya da her ikisi de) ).
Apple nihayet kullanıcılarının Facebook gözetimini engellemesine izin verdiğinde, Facebook'un Apple cihaz sahiplerinden rızası olmadan, bu sahiplerinin izni olmadan edindiği bir dizi değerli veriyi kestiler. Ancak - en önemlisi - müşterileri gözetlemek için rızanın ne zaman gerekli olup olmadığına karar veren Apple'dı. İOS cihaz sahiplerinin yüzde 96'sı Facebook casusluğunu devre dışı bıraktıktan sonra Apple, Facebook'un yaptığı gibi, onlara haber vermeden bu kullanıcıları gözetlemeye devam etti ve bunu yaparken yakalandıklarında bu konuda yalan söylediler.
Bu da şu soruyu gündeme getiriyor: Apple müşterileri neden Apple'ın gözetimini engellemiyor? Neden cihazlarının kendilerini Apple'a ispiyonlamasını engelleyen bir yazılım yüklemiyorlar? Çünkü bu yasadışı olurdu. Çok, çok yasa dışı.
Dört web kullanıcısından biri bir reklam engelleyici yüklemiştir (bu, aynı zamanda ticari gözetimi de engeller). Bu “dünya tarihinin en büyük boykotu”. Tarayıcınızı, reklamları getirmek için sunuculardan gelen talepleri göz ardı edecek ve bu süreçte sizinle ilgili gerçekleri ortaya çıkaracak şekilde değiştirebilmenizin nedeni, web'in "açık bir platform" olmasıdır. Tüm büyük tarayıcılar, satış sonrası engelleyicilerin takılabileceği sağlam arayüzlere sahiptir ve ayrıca hepsi açık kaynaktır; bu, bir tarayıcı satıcısının reklamları engellemeyi zorlaştırmak için bu arayüzleri kısıtlaması durumunda diğer şirketlerin atlamak için "kodu çatallayabileceği" anlamına gelir. bu kısıtlamalar.
Buna karşılık, uygulamalar şifreleniyor ve bu da çeyrek asırlık bir yasayı tetikliyor: 1998 tarihli Dijital Milenyum Telif Hakkı Yasası; bu yasanın 1201. maddesi, birine telif hakkıyla korunan bir eser için "erişim kontrolünü" atlatacak bir araç sağlamayı suç sayıyor. Apple, uygulamaları şifreleyerek ve anahtarları cihaz sahibinden uzakta kilitleyerek, gizliliğinizi korumak için kendi telefonunuzu yeniden yapılandırmanızı suç haline getirebilir ve ilk ihlalde beş yıl hapis ve 500.000 dolar para cezasına çarptırılabilir.
BÜYÜK TEKNOLOJİNİN YÜKSELİŞİ
Bir uygulama en iyi şekilde "bir reklam engelleyici yüklemeyi suç haline getirmeye yetecek kadar IP ile sarılmış bir web sayfası" (veya uygulamanın hissedarlarının onaylamadığı herhangi bir şey) olarak anlaşılır.
DMCA 1201, teknoloji kullanıcılarının sahip oldukları ve kullandıkları araçları üreticilerin çıkarları karşısında kendi çıkarlarını gözetecek şekilde değiştirme yeteneklerini kısıtlayan bir dizi yasadan yalnızca biridir: siber güvenliği, ticari markaları, patentleri, sözleşmeleri ve diğer yasal yapıları düzenleyen yasalar örülebilir. teknoloji devlerinin bir zamanlar yürüttükleri normal faaliyetleri engellemek için bir araya geldiler.
Evet, teknoloji şirketlerinin birbirlerine karşı gerilla savaşı yürüttüğü bir dönem vardı: hoşnutsuz kullanıcıların yüksek geçiş maliyetlerine katlanmadan bir hizmetten diğerine geçebilmesi için tersine mühendislik, kazıma ve birbirlerinin ürünlerini hackleme. Örneğin Facebook, ayrılan MySpace kullanıcılarına, onları MySpace'de taklit edecek, gelen kutularını silecek ve kullanıcıların eski platformda geride bıraktıkları arkadaşlarıyla iletişimi sürdürebilmeleri için mesajları Facebook'a aktaracak bir "bot" sundu.
Teknoloji birleştikçe her şey değişti ve internet, yazılım geliştiricisi Tom Eastman'ın "diğer dördünden alınan metinlerin ekran görüntüleri ile dolu beş dev web sitesi" olarak adlandırdığı duruma küçültüldü. Bu konsolidasyon yalnızca teknolojiye özgü değildi. Antitröstün 40 yıldır ortadan kalkması, şişe kapaklarından bankacılığa kadar küresel ekonominin neredeyse her sektöründe kitlesel konsolidasyona yol açtı. Teknoloji şirketleri birleşti, yüzlerce küçük girişimi yuttu ve maliyetin altında ürün ve hizmetler sunarak milyarlarca yatırımcı dolarını yaktı, bu da başkalarının tutunmasını imkansız hale getirdi.
Teknoloji güçlendikçe yulafını hissetmeye başladı. Mevcut yasaların dar yorumları genişletildi. Yeni, saçma kumarlar icat edildi ve ardından otoriteler tarafından ciddi yüzlerle kabul edildi.
Teknolojinin kendisi için çıkardığı yeni yasalar kadar uzak tuttuğu yasalar da önemliydi. Patronunuzun bir uygulama olması şartıyla, iş kanunları yokmuş gibi muamele görüyordu. Tüketiciyi koruma kanunları da aynı şekilde iptal edildi.
Ve tabii ki ABD hiçbir zaman federal bir gizlilik yasasını çıkarmadı ve AB, gizlilik yasasını uygulamakta zorlandı.
Odatv.com