30 haziran 1986'da puerto boyaca, kolombiya'da doğan ve birkaç sene st. etienne forması giydikten sonra 2008 yılında porto'ya transfer olan freddy guarin'i ve sağ ayağını tüm samimiyetimle selamlarım. 1-1 devam eden sevilla-porto maçının 85. dakikasında pozisyonu takip edip takımına deplasman galibiyeti getiren profesyonelliğine ve puerto boyaca'nın çilekeş halkına da bir cuma sabahından şapkamı çıkartırım. king kenny'nin prag deplasmanına 0-0 için gittiği belli olan bu kutlu gecede, liverpool'un ilk yarı-ikinci yarı beraberliğe yatacağı ve hesabı anfield'de keseceği kesindi. o yüzden kuponuma bunu ekleyip bir maç daha aradım. sevilla-porto! dokuz ihtimalli bir maç. porto'nun iyi bir takım olduğunu ve geri adım atmayacağını, sevilla'nın da aşağı kalır yanı olmadığını ve ilk yarının meydan muharebesi şeklinde geçtikten sonra birisinin bu maçı kazanacağını düşündüm. ne zaman bir şeyleri düşünmeye başlasam hafiften tebessüm ederim, iddaa kuponunu dudağımın kenarındaki tebessümle doldurdum. porto yenmeliydi.
iki kupon yapmıştım, birisi beşiktaş galip gelirdi. adamlar dörtlük oldu. ajax da yenemez demiştim, deplasmanda üç attılar. tüm bedeviliğimi bu ilk kupon alıp götürünce, ikinci kupon parsayı topladı. en az iki kupon doldurun, ilk kupon şanssızlık tanrılarını oyalarken parayı ikinciye yükleyip kaçın!
velhasıl gergin geçen maçın 85. dakikasında guarin, anne tarafından akrabalarının yüzyıllık sakinliğinden kalma bir vuruşla topu filelerle, beni de 3 liraya 80 lirayla buluşturdu. öğlene whopper, akşama ise sinema için ekstra kaynak oluşturan bu kavruk tenli güney amerika tanrısını ve onun baba tarafından miras zımba gibi sağ ayağını bir kez daha büyük bir zevkle selamlarım.