Şimdi ise kabul edemiyorum olanları. Yaptıklarını bildiğim bir adamın evinin önünde öldürülmesini, vücudunun parçalarının sokaktan kanıtlarla birlikte süpürülmesini ve 18 yıldır rafa kaldırılmış bir dosyada faili meçhul olarak kalmasını kabul edemiyorum.
Biliyor musun Uğur, senden sonra kimse özgürce istediklerini söyleyemedi. Uğruna hayatını verdiğin yolda, aşık olduğun meslekte, birkaç kişi dışında artık onurlu kimse kalmadı. Senden sonra sattılar kalemlerini Uğur. Kimi paraya, kimi çıkarlarına, kimi de hayatları için sattılar. Sen bir gün öldürüleceğini bile bile, inandığın şeyler uğruna mücadele ederken ve bunun doğru olduğuna inanırken, ardında kalanların senin yolunda yürüyeceğini düşünürken onlar seni hayal kırıklığına uğrattı.
Ve biliyor musun Uğur, insanlar artık konuşmuyorlar bile. Bilmiyorlar, görmüyorlar, konuşmuyorlar.. Hatta hatırlamıyorlar bile Uğur. Ben her sene içim yanarak seni anarken, yanımda bir avuç insandan başkasını görmüyorum. Dosyan hala rafında, tozlar arasında duruyor. Kimse onu indirmeye yeltenmiyor. Kimse hesap sormuyor, kimse sorgulamıyor, kimse umursamıyor Uğur.