Afgan Tazısı, tüm evcil köpek ırklarının en eskilerinden biridir. Afgan Tazısının milattan 4.000 yıl öncesine ait ilk kayıtları bulunuyor.
Bu köpeğin hızlı ve çevik doğası, Afganistan’da keçi, gazel ve yaban domuzu gibi küçük hayvanların avlanmasında olduğu gibi, kurtlar ve kar leoparları gibi büyük yırtıcı hayvanların da avlanmalarına yardımcı oluyordu. Bu güzel ve nazik huylu bekçi köpeği 1920’lerin başlarında İngiltere’ye getirilmiş ve 1926’da ABD’ye girmiştir. Afgan Tazısının zarafeti, hem evcil hayvan hem de gösteri olarak hızla arzulanan köpekler haline gelmiştir.
Bu türün en karakteristik özelliği, başının üstünden itibaren vücudunu kaplayan uzun, ipeksi kürktür. Kahverengi, gri ve beyazı içeren bir dizi renk varyasyonu olmasına rağmen, en çok siyah veya altın renktedir. Afgan Tazısının uzun kafası ve namlusu, hız ve çeviklikle ün kazandıran yüksek kalçaları kemikleriyle onları kolayca tanımlanabilir kılar. Afgan Tazısının yüzü, genellikle siyah renkli bir burun ve koyu badem şeklindeki gözlerle siyah renkli bir maskedir. Yüz maskesinin renginin değiştiği bilinmekle birlikte, beyazlığın zayıf beslenmenin bir işareti olarak görüldüğü için cesaretinin kırıldığı söylenir. Oldukça büyük olup, ortalama 68 cm yüksekliktedirler.
Tipik Afgan Tazısının mizacında uzak ve onurlu olma eğilimi vardır; ama mutlu, zeki ve genellikle nispeten oynaktır. Bununla birlikte köpek eğiticileri arasında, belki de biraz inatçı doğasından dolayı nispeten yavaş bir itaat zekasına sahip olduğu için bir üne sahiptir. Bağımsızlığa eğilimi vardır ve bazen emirleri görmezden gelmeyi seçerse, sahipleri şaşırmamalıdır. Günümüz Afgan Tazısı ev çevresinde tembellik yapmayı seven ve genellikle Orta Doğu atalarından çok daha yavaş olan birçok kedi benzeri eğilime sahip olduğu söyleniyor. Afgan Tazısı nadiren Avrupa ve Amerika’da en popüler evcil köpek ırklarından biri olarak avcılıkta kullanılmaktadır.
Afgan Tazısı ilk olarak Mısır ve Afganistan’ın eski çöllerinde avcı olarak kullanıldı. Diğer hayvanların çoğunu çekebildiğinden, cesur avcılar olup bağımsız olarak düşünebildiğinden, avcı gelene kadar daha büyük avı kaçırmayı başarabildikleri için tercih edilen bir köpek seçimidir. Günümüzün ilk tazı üretim yeri, tazıyı 1925’te Birleşik Krallığa getiren Kabil yakınlarındaki bir İngiliz subay istasyonuydu. Bir yıl sonra Afgan Tazısı, güzelliği ve zarafetinin yapıldığı Amerika’ya götürüldü. Amerika’da evcil köpeklerin en prestijli ırklarından biri. Afgan Tazısı ilk gebeliğinde gözleri açılmamış olarak ortalama 7 yavru doğurur.
Afgan Tazısı ırkı ilk kez Amerika’ya getirildiğinde bağımsız doğası dolayısıyla, güvenilmez olduğu için itibar kazanmıştır. Ancak bugün, bu özelliklerin bir çoğu bir zamanlar olduğu gibi, cinste oldukça belirgin değildir. Bu Köpeğin yüksek kalçalı kemiklerinin bir zamanlar süratle ünlenmiş olması ve günümüzde diğer evcil köpek ırklarından daha hızlı koşmalarının ana nedenlerinden biri olduğu düşünülmektedir. Başının tepesindeki uzun topuz, kuyruğunun ucundaki küçük halka ile birlikte, olgun Afgan Tazısını en ayırt edici özelliklerinden ikisidir. Afganistan dağlarından köken alırlar ve eşsiz görünümleri bu köpeklere soğuk kışlar ve sıcak yazlar boyunca hayati avantajlar sağlar. Güzel olsa da bu uzun kürk, kabuğun sağlıklı kalmasını sağlamak için günlük bakım gerektirir.
Ayırt Edici Özellikler: Uzun kürk ve sivri ağızlık.
Boy: Erkek: 68–74 cm, Dişi: 60–69 cm
Doğum başına ortalama yavru sayısı: 7
Grup: Köpek
Kariyerine başladığı yer: Afganistan, İran, Pakistan
Kilo: Erkek: 26–34 kg, Dişi: 26–34 kg
Menşei: Afganistan
Mizaç: İlgisiz, Budala, Bağımsız, Ağırbaşlı, Mutlu
Ortak adı: Afgan Tazısı
Ortalama yaşam süresi: 12–14 yıl
Renk: Siyah, Krem Rengi, Kırmızı
Tip: Tazı