Üye
- Katılım
- 19 Ocak 2023
- Mesajlar
- 23,074
- Tepkime puanı
- 0
- Puanları
- 16
İnsanların kuyrukları olsaydı hayat nasıl olurdu?
Deniz kızlarından antik Babil’in akrep insanlarına kadar, dünyanın dört bir yanından mitolojilerde kuyruklu insan hikayeleri bolca bulunur. Çoğu zaman, bu figürler bir tür sihirli güce veya ölümlü anlayışın ötesinde bir bilgeliğe sahiptir.
Peki insanların gerçekten kuyrukları olsaydı nasıl olurdu? Ekstra uzuv, günlük hayatımızı nasıl değiştirirdi? Ve bu kuyruklar neye benzerdi?
Bazı insanlar için bu bir düşünce deneyinden daha fazlası; Nadir durumlarda, spina bifida (bir bebeğin omurgasında bir boşlukla doğduğu bir durum) veya düzensiz bir kuyruk sokumu olan bebekler körelmiş bir “sahte kuyruk” ile doğabilir.
İnsan embriyolarının doğum öncesi kuyruğu var.
Human Pathology dergisinde yayınlanan araştırmaya göre, bu etli çıkıntılar genellikle kas, bağ dokusu ve kan damarları içeriyor, ancak kemik veya kıkırdak içermez. İşlevsel değildirler ve genellikle doğumdan kısa bir süre sonra alınırlar.
İnsan evrimine bakıldığında, uzak primat atalarımızın bir tür kuyruğu vardı. Yaklaşık 25 milyon yıl önce, büyük maymunlar, maymunlardan ayrıldığında, doğrudan soyumuzda kuyruklar kayboldu.
Atalarımız, iki ayak üzerinde daha iyi denge geliştirdikçe, enerji ve kalori tasarrufu yapmak için fazladan uzvu atmış olabilir. Ama elbette kuyruklu primatlar bugün hala ortalıkta dolaşıyor.
İnsanların kuyrukları olsaydı hayat nasıl olurdu?
Field Projects International’a göre, Güney ve Orta Amerika’ya özgü bazı maymun türleri (Avrupalı sömürgeciler tarafından “Yeni Dünya” maymunları olarak adlandırılan ve daha sonra bilim insanları tarafından kullanılan bir deyim), ağaç dallarının etrafında kıvrılabilen ve hatta vücut ağırlıklarını destekleyebilen, nesneleri kavrayabilen kuyruklara sahip.
Ancak yaşayan en yakın kuyruklu akrabalarımız, kuyruklarını daha çok denge için kullanan babun ve makak gibi Afrika, Asya ve Güney Avrupa’da yaşayan “Eski Dünya” maymunlarıdır.
Göttingen Üniversitesi’nde evrimsel bir antropolog olan Peter Kappeler, “Hiçbirinin kavrayıcı kuyruğu yok, çünkü bu soy ağacında bir geri adım.” diyor.
Maymunlar kuyruklarını birçok işlev için kullanabiliyor.
Yani eğer kuyruklarımız olsaydı, bunlar muhtemelen kavrayıcı olmazdı. Ancak Peter Kappeler, bunun mutlaka işe yaramaz olacakları anlamına gelmediğini söylüyor. Makak kuyruğu gibi uzun, tüylü bir kuyruk, atkı gibi ısınmak için etrafımızı sarmak için yararlı olabilirdi. Ve eğer kış boyunca kış uykusuna yatmak üzere evrimleşmiş olsaydık, kuyruklarımız bir yağ depolama sistemi olarak işe yarayabilirdi (kunduzlar gibi bazı primat olmayan memeliler tarafından kullanılan bir strateji).
Kuzey Karolina Üniversitesi’nden antropolog Jonathan Marks, “Primat akrabalarımızın ötesine baktığımızda, kendimizi örnek aldığımız başka kuyruklu iki ayaklılar da var.” diyor. Örneğin, kangurular, ağırlıklarını desteklemeye yardımcı olan ve sınırlayıcı adımlarına güç katan bir tripod gibi kullandıkları sağlam bir kuyruğa sahip. Tyrannosaurus rex gibi soyu tükenmiş theropod dinozorların, koşarken dümen gibi davranan sert, kaslı kuyrukları vardı.
Ancak, bu yaratıklardan biri gibi bir kuyruğa sahip olmak, adımlarımızı değiştirirdi. Örneğin, T. rex tarzı bir kuyruk, göğüslerimizi dik değil, yere paralel tutarak kalçalarımızdan öne doğru eğilmemizi sağlardı. Bir kanguru kuyruğunun zıplamadan manevra yapması zor olurdu – aksi halde yerde can sıkıcı bir şekilde sürüklenirdi. Marks, “Bu çok farklı bir hareket modu.” diyor.
Kanguruların kuyrukları, ağırlıklarını desteklemeye yardımcı oluyor.
Marks, günlük hayatımızı sürdürürken istemeden kuyruklarımızı incitmekten kaçınmanın zor olabileceğini belirtiyor. Herhangi bir kedi sahibinin bildiği gibi, uzun kuyruklar üzerine basılmaya veya yanlışlıkla kapılara sıkışmaya eğilimlidir. Bu arada, kısa kuyruklar, bazı değişiklikler yapılmadan bir sandalyede oturmayı da zorlaştırabilir.
Marks, “Açıkçası, kuyruklarımız olsaydı, araba koltuklarını ve mayoları yeniden tasarlamamız gerekecekti.” diyor.
İnsanın kendimizi süsleme dürtüsü göz önüne alındığında, kuyruklar bir dizi yeni moda olanağını açabilir (ve muhtemelen açacaktı). Griffith Üniversitesi’nde arkeolog olan Michelle Langley, en eski takı parçalarının 100.000 yıl öncesine dayandığını söylüyor. Atalarımızın kolyeler ve küpeler gibi takıların yanı sıra kuyruk halkaları, kuyruk ısıtıcıları ve hatta kuyruk saç fileleri gibi aksesuarlar geliştirdiğini hayal etmek zor değil.
İnsanın kendimizi süsleme dürtüsü göz önüne alındığında, kuyruklar bir dizi yeni moda olanağını açabilir (ve muhtemelen açacaktı). Griffith Üniversitesi’nde arkeolog olan Michelle Langley, en eski takı parçalarının 100.000 yıl öncesine dayandığını söylüyor. Atalarımızın kolyeler ve küpeler gibi takıların yanı sıra kuyruk halkaları, kuyruk ısıtıcıları ve hatta kuyruk saç fileleri gibi aksesuarlar geliştirdiğini hayal etmek zor değil.