Ormanda yaşamanın en güzel yanı, sabahları neşe içinde ötüşen kuş sesleriyle uyanmak. Eh tabii, bu her zaman mümkün olmuyor. Bazen çok güzel öttüğünü zanneden karga sesleriyle de uyanabiliyorsun. Kargalar kendilerini dünyanın en güzel öten ve en zeki kuşları zannediyorlar. Gerçi biraz haklı olabilirler. Mesela, Amerika’nın batı kıyılarında yaşayan bir karganın deniz minaresi yemek için bulduğu çözüm bir insan beyni için bile fazla zekice!
“Sürekli gaaak, gaaak diye öten bir karga ne kadar zeki olabilir ki?” diye düşünüyorsan heme anlatayım.
Bu bahsettiğim Amerikalı kargalar önce denizin gel-git zamanını kolluyor. Sular çekildiği sırada kayalıklara gelip suların geride, kayaların üzerine bıraktığı deniz minarelerini topluyorlar. Ama bir sorun var. Deniz minaresinin kabuğu taş gibi sert. Karga bunu gagasıyla kırmaya kalksa gagası kırılabilir. Ama akıllı karga deniz minaresini gagasıyla yakaladığı gibi yukarı doğru uçuyor ve tepeden kayalara doğru bırakıyor. Eğer düşüş başarılı olur da deniz minaresinin kabuğu kırılırsa, karga içindeki yumuşak kısmı yiyerek ziyaret çekebilir. Ama düşüş başarılı olmaz da kabuk kırılmazsa, kırılana kadar bu yüksekten bırakma işini tekrar ediyor. Böylece gagası kırılmadan, fazla zorlanmadan afiyetle yemeğini yiyebiliyor.
Japonya ve Amerika’da yaşayan fındıkkıran kargaları cevizleri gagaları ile kırdıkları için meşhurdurlar. Ancak aralarından çıkan bazı sivri zekalar buna daha kolay çözüm bulmuş. Bir ağaca çıkıp cevizi yola atıyor ve bir arabanın geçip de onu ezmesini bekliyor. Ezilen cevizin kabuğu kırıldığından karga rahatlıkla içini yiyebiliyor.