Dışavurumculuk, yazarların eserleri aracılığıyla duygu ve duygularını ifade ettikleri sanatsal bir hareketti, bu ifade abartılı, ahlaksız, yıkıcı ve karamsarlıkla gerçekleşti.
Yalnızlık, sefalet ve delilik gibi konular sıklıkla ele alındı. Dışavurumculuğun temel özelliklerini inceleyin:
1. yoğun renkler
Ernst Ludwig Kirchner tarafından oyulmuş bir sandalyeden önce Fränzi (1910)
Dışavurumculuğun temel özelliklerinden biri, gerçek olmayan, yani gerçekliği doğrudan temsil etmeyen, güçlü ve canlı renklerin kullanılmasıdır .
2. Kalın ve bozuk izler
Dışavurumcu eserlerin güçlü ve belirgin özellikleri vardı, ama dış hatlarında doğrusallık yoktu.
Çizgiler bükülmüş şekillere sahipti, biraz agresifti ve şekillerin konturunu kesin olarak belirlemedi.
Çizgiler kalın ve açısaldı.
3. Öznel yönlere odaklanın
Yıldızlı Gece (1889), Van Gogh.
Dışavurumcu sanat, yazarının anlattığı konu hakkındaki algısını, duygularını ve duygularını yansıtan dramatik ve öznel bir sanattır.
Örneğin Van Gogh tarafından çekilmiş olan yukarıdaki resim, sanatçının tımarhanesi Saint-Rémy-de-Provence'de hastaneye kaldırıldığı sırada yatak odasının penceresinden gördüğü algısını yansıtıyor.
İşin tüm bileşenleri pencereden gerçekten görülmedi. Köy gibi Van Gogh'un da eklediği bazı görüntüler hayali ve özneldi, yani kendi sanatçının referansları ile ilgiliydi.
Bazı bilim adamları, tablodaki resmedilen köyün, Van Gogh'un çocukluğunu geçtiği yeri temsil ettiğini düşünmektedir.
4. İnsanın trajik görüşü
Ölü Anne ve Çocuk (1899), Edvard Munch
Dışavurumculuğun öznel bir sanat formu olması, eserlerin yazarlarının kendi yaşam görüşlerini tasvir etmelerine izin verdi.
Bu ifade biçimi genellikle korku, yalnızlık, kıskançlık, sefalet, fuhuş vb. Gibi insan duygularının daha dramatik sorunlarını ele alır.
Durumlar bazen yaşam, ölüm ve manevi dünya hakkında tasvir edildi.
5. Yaşamın karamsar tarafının maruz kalması
Dışavurumculuğun temel özelliklerinden biri yoğun duyguların geri çekilmesiydi .
Estetik güzellik standartları konusunda önemli bir kaygı yoktu. Genellikle eserler, sanatlarıyla yaşadıkları gerçekliğe karamsar bir yaklaşım ifade eden sanatçıların duygusal ve zihinsel durumlarını yansıtıyordu.
Bu karamsarlık, esas olarak, insanlığın yaşandığı ve Birinci Dünya Savaşı'ndan önce, sırasında ve sonrasında büyük bir endişe duygusuna yansıyan tarihsel anla ilişkilendirildi.
6. Dünya gerçekliğinin deformasyonu
Dışavurumcu sanatçıların ortaya çıkardığı gerçeklik, tarafsızlık fikri tarafından yönetilmemiştir.
Öznellik, dışavurumculuğun temel özelliklerinden biri olduğu göz önüne alındığında, bu Avrupa öncüsünün sanatçıları gerçeği kendi algılarına göre sunmaktan çekinmiştir.
Bu temsilin asıl amacı, gerçekliğin nesnel bir tanımına göre duygulara ve duygulara öncelik vermekti .
7. Bireysel özgürlüğün ifadesi
Dışavurumcu hareket, irrasyonalizm ve öznellik yoluyla bireysel özgürlüğü savundu.
Öznellik, sanatçının dışında kalan her şeyin bilgisine kendi referansına göre verilmesini sağladı.
İrrasyonalizm, adından da anlaşılacağı gibi, rasyonel olana karşı çıkıyor.
Mantıksızlık kavramı, insan rasyonel olanın getirdiği sınırların ötesine geçtiğinde öğrenme kapasitesinin üstün olduğunu savunuyor.
Öznellik hakkında daha fazla bilgi edinin.
8. Eserlerde üç boyutluluğun kullanılması
İskelede Kızlar (1899), Edvard Munch
Dışavurumcu sanatçılar, eserlerinde üç boyutluluktan yararlanırlardı.
Ancak, bu etki aldatıcı bir şekilde başarılmış, yani çalışmalarda gerçek bir rahatlama olmamıştır. İllüzyon kasıtlı olarak özellikler aracılığıyla yaratılmıştır.
Ana dışavurumculuk sanatçıları
Asıl dışavurumcu sanatçılar kimlerdi?
Edvard Munch
Dışavurumculuğun öncüllerinden biri olarak kabul edilirse, en sembolik eseri olan The Grito'ydu .
Munch'un eserleri oldukça açık bir şekilde deforme olmuş gerçeği, yani Ekspresyonizm'in tipik özelliğini resmetti.
Aşağıdaki tabloda, örneğin, kesin şekiller ve kıvrımlı bir cisim olmadan bir yüzü algılayabiliriz.
Munch'un dışavurumcu resimlerinde oldukça mevcut olan bir başka özellik, tasvir edilen varlıkların yansıttığı korku, acı ve ıstırabın ifadesidir.
Bazıları, bu ayrıntıların ifadesini, genç bir adam olarak, annesinin ve kız kardeşinin erken ölümünden ve yetişkinlikte ortaya koyduğu psikolojik rahatsızlıklardan muzdarip olan ressamın acı dolu yaşamına bağladı.
Çığlık (1893), Edvard Munch
Van Gogh
Sanatında, gördüğü şeyi değil, gördüklerini resmederek, insanları ve doğayı canlandırdı.
Starry Night'a ek olarak, en önemli çalışmalarından biri Kargalı Buğday Tarlası idi.
Bu çalışma Van Gogh'un son resmi oldu. İçinde, fırçanın güçlü özelliğini ve duyguların öznel temsilini ve her ikisi de Ekspresyonizmin tipik olanı algısını gözlemlemek mümkündür.
Tehlikeli havası olan gökyüzünün, kargaların ve çıkmaz sokağın zaten yaşamın sonunda olacak ressam fikrini ortaya çıkardığı söylenir.
Buğday Tarlası ve Kargalar (1890), Van Gogh
Gauguin
Gauguin'in resimleri, stilize boyutlu formlar ve alegorik doğa ile karakterize edildi.
Gauguin sadece canlı ifade ifadelerinin geleneksel kullanımını değil, duygularını ifade etmek için temsili olarak kullandı.
En ünlü fotoğraflarından biri olan Sarı Mesih'te, renklerin kullanımı mantıklı bir temsil olarak değil, bir barış duygusunun sembolü olarak düşünülmüştü.
Gauguin'den Sarı Mesih (1889)
Brezilya'da Dışavurumculuk
Brezilya'nın iki dışavurumcu sanatçısı vardı:
Candido Portinari
Sanatçının eserlerinin, Kuzeydoğu halkının zorluklarını ve elit tarafından insanın sömürülmesini temsil ettiği bilinmektedir.
Sanatçı, dışavurumculuktaki karakteristiği gibi gerçekliğin deformasyonunu sergileyen çok büyük ayakları olan insanları boyadı.
Bu abartılı temsil, insanın dünyaya yakınlığı arasındaki ilişkiyi göstermeyi amaçlamaktadır.
Başlıca çalışmalarından biri de kahve çiftçisiydi .
Tablo Kahve çiftçisi (1934) MASP'de (São Paulo, Brezilya) sergilendi
Anita Malfatti
Anita Malfatti'nin yapıtları günden güne çıplak portreler, manzaralar ve sahneler sundu.
Başlıca çalışmalarından biri Yedi Renkli Adamdı .
Dışavurumculuğun etkileri, sanatçının eserlerinde güçlü renkler kullanılarak kanıtlanmıştır.
Örneğin, aşağıdaki tabloda, hiçbir şeyin gerçek bir insana benzemediği bir insan temsili ile ifade edilen gerçekliğin deformasyonunu görebiliriz.
Yedi Renk Adam (1916), Anita Malfatti
Dışavurumculuk hakkında daha fazla bilgi edinin.