Okul çocuklarının "Anna Karenina" okumak istedikleri için ...
Modern gençlerin böyle bir zorlukla okudukları okul müfredatının neredeyse tüm çalışmaları aşk hakkında kitaplardır, yazar Yulia Yakovleva ikna olmuştur. Gençler kesinlikle hem Anna Karenina'yı hem de Eugene Onegin'i okumak isteyeceklerdir, eğer bu sıkıcı kitapları önlerinde biraz açarsak, tıpkı Sevginin ABC'sinde olduğu gibi, aynı zamanda, klasik edebiyat için tarihsel olarak güvenilir bir rehber. Mesela, "Anna Karenina" adlı romanı biliyor muydunuz?
"Anna Karenina" filminden bir kare, 2012
Romanda "Anna Karenina" sekiz bölümden. Bu, Savaş ve Barış'ta olduğu gibi, onyedi değildir. Ama yine de. Okumadan önce iki kez düşünün. Uzun süredir şüphe duymamanız için, sadece bir şey söyleyeceğim.
Anna Karenina mutsuz ve kafası karışmış bir kişisel hayattan kendini trenin altına attı. Bu bilinir. Kocası boşanmadı, ama sevgilisi sevgiden düştü. Bu okulda öğretilir. Filmde göster. Kitaplarda "Kısa bir anlatımda 100 başyapıt eseri" kitaplarına yansımıştır.
Sen bağışlandın. Anna Karenina sebepsiz yere kendini trene attı. Ara verdi.
Anna bir morfin bağımlısıydı. XIX yüzyılda, herhangi bir eczanede reçetesiz olarak morfin satıldı (baş ağrıları ve uykusuzluğa yardımcı olduğuna inanılıyordu). Herhangi bir narkolog, geri çekilme durumundaki bir uyuşturucu bağımlısının on altıncı kattan atlamaya hazır olduğunu söyleyecektir. Ve sadece platformdan değil.
Bölüm 6, bölüm 24, inanmıyorsanız. Öyleyse şimdi karar verin: kendinizi keşfetmeye değecek mi ve bir edebiyat dersinde başka ne söylenmedi (ve ne demeyeceksiniz)?
İdrar organlarının yaşamından bir roman
Eğer kendi büyükannen genç hayal etmek zorsa, kitap çok daha fazla. Ama "Anna Karenina" bir zamanlar genç bir kavgacıydı.
Roman parçalara basıldı ve ilk bölümde halka vurdu. Kötü anlamda - Brezilya. Aynı adamın, aynı ünlü sakalla birkaç yıl önce "Savaş ve Barış" gibi güzel bir şey yazdığına inanamadım. "Sayı ucuz popülerlik arıyor", - ironik bir şekilde yalnız kıkırdarlardı. "Ve para" cevabı duyuldu. Ve eleştirmenlerden biri - nasıl öldürdüğünü yazdı: "idrar organlarının hayatındaki bir roman." Yani mağazalardan "Anna Karenina" nın ikinci partisi sadece cüret ediyor. Herkes Kont Tolstoy'un ne kadar uzağa gideceğini bilmek istedi.
Satın aldıktan sonra, utanç verici bir şekilde kitabı bir gazete (tercihen St. Petersburg Gazetesi) ile sardılar. Elinde "idrar organlarının hayatı" ile tanıdık göz yakalamak için değil. Ve bugün bunu bir okul makalesinde yazmaya çalışacaksınız!
Tüm makaleler çok kötüydü. Fakat Leo Tolstoy “idrar organlarında” özellikle kırıldı. "Nerede, oradaki organlar nerede? En az birini göster!" - Odasında ileri geri zıplayarak ağladı (akrabalar oraya gitmekten korkuyorlardı ve fısıldayarak, hastalanan makalenin babasını babasına gösterme fikrinin kim olduğunu buldu).
Tolstoy, makalenin yazara ilgili içeriğe sahip bir telgraf göndermeye karar verdi. Ve bu arada, doğru olurdu. Anna Karenina'da gerçekten hiç organ yok. Kahramanlar seks yaptığında ya da istenmeyen hamileliğe karşı korunma yollarını tartıştıklarında, Tolstoy mektup yerine bazı puanlar koymuştur: ... Okuyucunun konunun hareket ettiğini dikkatlice netleştirmek için. Fakat kahramanlarını utandırma (nihayetinde iyi beslenmiş bir insandı).
1967 "Anna Karenina" filminden bir kare
“Sonya!” Kapıda bağırdı. “Sonya!” Eşi koşarak geldi. Soruşturma kocasına baktı. Sakalında kaşlarını çattı ve sessiz kaldı; Kaş çatık gür kaşların altından göz zar zor görüldü. "Ne, Levochka?" Sonunda nazikçe ve şefkatle sordu. Kaşlar düzeltti. “Sonya, bana çay ve püresi yapmaya yöneldiler” dedi. Bütün ev rahatladı. Böyle büyük bir adamın bir kez daha koşuşturma, küçük suçlar ve edebi entrikaların üstünde olduğunu kanıtladığından emin olmak güzeldi.
Tolstoy onları caydırmadı. Aslında utandığını hissetti. Odanın içinde yürürken bir şey hatırladı. Ve utandım. Niyetimi hatırladım. Ne de olsa, tam da onurlu eleştirmenlerin tanımladığı gibi, önce "Anna Karenina" yı tasarladı ... Hayır, hayır, roman üzerinde çalıştığından beri, elbette bin kez fikirden vazgeçti. Çok değişti ve redid. Ama yine de garipti. Her zamanki gibi, birisi dışarıdan eski gizli düşüncelerinizi tahmin ettiğinde. Yıllar geçse ve siz kendiniz zaten farklıysanız bile.
Bunun Puşkin'in kızıyla ne ilgisi var?
Ayrıca Tolstoy, Puşkin’in kızının önünde biraz utandığını hissetti. Bir şekilde, arkadaşlarıyla partide şans eseri tanıştı. Birkaç yıl önce
Evet, hiçbir "Anna Karenina" yazmayacaktı! Sadece Savaş ve Barış'ı serbest bıraktı ve başarısını derinleştirmek istedi. Aynı şişman, ciddi romandan korkuyordu, ama bu kez Büyük Peter'ın zamanları hakkında. Toplanan malzeme. Kitaplarla kaplanmış. Anıları okudu. İş gitmedi.
Tolstoy şimdi ve sonra masanın arkasından kalktı ve lobide oturdu. Bu, yeşil kumaşın gerildiği, iskambil kağıtlarının kaymayacağı bir tablodur; kumaşın üstüne tebeşirle işaretlenmiş noktalar. Bir şeyi dikkatlice düşünmek gerektiğinde, Tolstoy solitaire oynamayı severdi. Yardımcı oldu.
Bir deste kart aldı. Kartlar yıpranmış ve yumuşaktı, ev sahibine uzun süre hizmet ettiler (“Savaş ve Barış” dan beri). Ama takım elbise hala okunuyordu.
Hikayeler için, her zamanki deste - 52 kart aldı (ilköğretim solitaire "Klondike"). Romanlar için - çift ("Napolyon'un Mezarı", "Büyükanne Rennenkampf" ve diğerleri). Şimdiki gibi Sonuçta, sırasını çok sayıda karakterle restore etmesi gerekiyordu. Güverteyi karıştırdı. Masada tokatlanan kartlar güvenle tek tek saçılıyor. Büyük Peter'in karmaşık ve belirsiz katiller ile birlikte, solitaire olduğu kadar birleşeceğini de umuyorum.
Fakat Puşkin’in kızı kafasından çıkmadı.
Tolstoy onu görmeye gitmek ilginçti. Daha doğrusu, burun üzerinde, kaşların, dudakların (ya da ona ne şekilde aktarılmışsa) büyük Puşkin! Ve elbette, “Peter” in zorlukları nedeniyle hiçbir misafirine gitmeyecekti.
Elbette artık Puşkin değildi, evlendi ve Kontes Hartung oldu. Ama saçları tam olarak babasınınki gibi çıktı: küçük halkalar. Saçı düzgünce taramaya çalıştığı önemli değil, bu halkalar daima tapınaklarda ve boyunlarda çalındı. Lüks ipek elbisesiyle geri döndü. Kıyafet modaydı - böyle giyerlerdi: yukarıdan açmak, öne ve arkaya sığdırmak için ... Kontes Hartung'un çok güzel bir figürü vardı - annesinden, bir hurma ağacıyla ya da antika bir heykelle karşılaştırıldığında çağdaşları olan ünlü güzellik Natalia Goncharova.
"Anna Karenina" filminden bir kare, 2012
Tolstoy'un düşünceleri beklenmedik bir şekilde yürüdü.
Bayan tepe Siyah saçlı, küçük halkalar, koyu gözler, güzel omuzlar, ölümcül bir karakter. Sosyal kadın Evli. Anna Karenina.
Maça kralı. Kuru, ölçülü, yaşlanmış, dudakları sıkıca izlenir. Şişkin kulaklar. Petersburg'da büyük bir yetkili. Anna'nın kocası.
Jack zirvedir. Bıyık. Siyah. Gözler karanlık. Muhafız subayı. Atlet. Anna'nın sevgilisi.
Kalplerin kraliçesi Mavi gözlü sarışın. Prenses, Moskova'da babam ve annemle birlikte yaşıyor. Kitty Shcherbatskaya.
Kalplerin kralı. Toprak sahibi, bir zamanlar Moskova'da yaşadı. Önce mutsuz bir sevgili, sonra Kitty'nin kocası. Levin.
Elmasların bayanı. Dolly. Kahverengi saçlı. Kitty'nin ablası. Moskova bayanı. Evli, altı çocuklu.
Elmas kralı. Steve Oblonsky. Brother Anna Karenina, Dolly'nin kocası. Dolgun, büyüleyici, favorilerle.
Ve benzeri.
Ve güverte iki katı olduğundan, ana karakter "ikiz" olduğu ortaya çıktı. Asıl olanlar ne olacaksa, onlar olmasaydı onlara olur ... Kitty hiç evlenmemişse Levin! Eski hizmetçi Varenka'ya dönüşecekti. Eğer Levin evi ele geçirmeseydi! Dayanılmaz karakteri ile günlerini kardeşi Nikolai gibi ucuz bir otel yatağında bitirecekti. Eğer Anna Karenina kocasını terk etmemiş ve gizlice Vronsky ile tanışmış olsaydı, Tver'in Prenses Betsy'sininki gibi her şey yolunda giderdi. Ve benzeri. Birkaç Moskova ve St. Petersburg ailesi birbirine bağlı.
... Tolstoy gözlerini kapattı ve aynı anda herkesi hayal etmeye çalıştı - büyük bir fotoğraftaki gibi. Çıktı. Romanın ilk cümlesi kendiliğinden ortaya çıktı: “Moskova'da bir sığır sergisi vardı ...” Roman, koyu renk hicivli, küçük, yüz sayfadan oluşuyordu.
"Anna Karenina" - tutku hakkında bir roman
Şahsen Kontes'e karşı Hartung Tolstoy hiçbir şeye sahip değildi. Ama bu yüzükler, omuzlar, bu bel! Büyük yazarın zengin bir hayal gücü vardı. Hemen böyle halkaların, omuzların ve belin bir insana ne kadar getirebileceğini hayal etti. Kadın hala ayakta dursa bile!
Müzikal sahnesi "Anna Karenina", 2016
Tolstoy bir korkuluktur. Tutkuyla, birisinin her şeyden vazgeçebileceğini biliyordu. Kariyer. Ailesi. Çocuklar. Para. Ve bu makul bir açıklama değildi. Hesaplama yok, mantık yok, vicdan azabı yok. Sadece bir çeşit delilik! Ve ne için! İstatistikler (ve XIX yüzyılda, hayran istatistik), cinsel ilişkinin ortalama 11 dakika sürdüğü tahmin edildi. Oysa kariyer gelişimi ve yıllar içinde sermaye birikimi, yıllar boyunca aile hayatı. Ve ne olmuş yani? Sermaye güzel bir kadının ayaklarına uçtu. Aile gece boyunca çöktü. Tolstoy öfkeyle masaya kartları tokatladı.
Sitede hasat için yıllık savaşlarını hatırladı: Her bir rubleye çok iş verildi. Çiftçilik, ekim, hasat, harman. Erkekleri işe aldık. Ayrıca saman yapma. Büyük yığınlar yağmurdan korunmak zorunda kaldı ve geceleri yumuşak samanın ortasında kokulu karanlığın içinde yatan ... Sonra aniden Kontes Hartung kendini tekrar sundu. Beyaz Puşkin'in dişlerini göstererek gülümsedi. Bir bardak şampanya yükselttim.
... Elli bir şişe ruble.
Korku.
... Özellikle terk edilmiş çocuklar için üzücü. Tutkunun korku, zulüm ve körlüğünü ifade etmek için Tolstoy - duruşmada - Anna Karenina'yı kalın ve bıyıklı olarak resmetti. Bir Vronsky kıllı ve kulağında bir küpe var. Bunlar gerçekten insanlar değil, bir tür pis idrar organlarıydı. Ünlü "hayvancılık sergisinde" yer aldı. Tolstoy, bunun sadakatsiz kocaları ailelerine dönmeye ikna edeceğini düşündü. Kadınlar - değişmez. Ve aşıklar - ayrılmak. Dehşete kapılmış, insanlar genellikle daha mutlu olacak.
Tolstoy, vicdanı artık açık ve mutlulukla romanı bitirme konusunda kararlı bir adam gibi rahatladı. Yani, burada birkaç vuruş, orada ... Dört hafta içinde idare etmeyi umuyordu.
Birkaç yıl sonra, "Anna Karenina" bitmişti. Ve "Büyük Peter" yazılı değil. (Sonunda, tamamen farklı bir Tolstoy - Alexey tarafından yazılmıştı ve o zamandan yirminci yüzyılda bile.)
Nasıl olduğunu biliyorsun. Doğum lekesi boyamak için. Tom sakal. Elbisenin üzerindeki düğmeler. Gece gündüz ve tam tersi ile değiştirilir. Bir sahnede çimi bir tüpe yuvarlayın ve sonbahar yaprakları koyun. Diğerinde - karı dökmek (böylece aşk açıklamasının kahramanı soğuktan güzelce kızardı), ama sonra herkesi gizlemek zorundasın. Kürk, şapka, paten, debriyaj. Bir an oturdu ve sonra sadece midesini yırtırarak mola vermenin zamanının geldiğini hatırladı. Ama yine masaya oturdu: birkaç kar tanesinin debriyaj üzerine üflenmesi gerektiğini hatırladı ... Morka!
Bu, herkesle nasıl anlaştınız ve tabii ki akrabalar gibi olacaklar.
Birkaç ay çalıştıktan sonra Tolstoy, Anna'yı tüm kalbiyle sevdi. Dikkat edin: bir yere siyah gözlerini soktu, diğerine - gri olanları. Hepsi ne kadar güzel olduğuna karar veremedi.
Bale "Anna Karenina", Maya Plisetskaya, Maris Liepa
Hatta Vronsky'yi kıskandı bile. İyi dişlerde kötü görünüyor mu? Ve eğlenceli, samimi bir gülümsemeyle? Fakat Tolstoy iğrenme içinde kıvranıyordu. Vronsky var, gülümseyerek, her yerde "güzel dişlerini gösteriyor". Bu yüzden geri dönmek istiyorum ... Burada ne bıyık! - Tolstoy, ilk birkaç ayda Anna Karenina'nın antenlerini sildi. Ve Vronsky boyalı kel bir yer. Bu büyük adam bazen gülünç derecede küçüktü.
Anna'yı sakin ve mutlu etmediği için Vronsky'yi affedemedi. Yani, onu sakinleştirmek için önce bu aptal morfinini almak zorunda kaldı, ve sonra ...
Gerçek aşk fena olamaz
Tabii ki, hiç kimse Tolstoy'un bunu üstlenmesini engellemedi! Anna'nın kaderi demek istiyorum. Ve dürüstçe denedi! Eşinin Vronsky ile olan romantizmini öğrendikten sonra, Bay Karenin ilk başta bilmediğini iddia etti ve ayrıldığında geri dönmeyi teklif etti ... Ama Anna yapamadı. Tolstoy, dürüst, samimi kadını ile geldi ve onu değiştirmek için çok geçti. Siyahı siyahtı, beyazı beyazdı ve bu insanlar genellikle zor durumdan çıkamazlar. Kıydılar. Kendini kesmen gerekse bile. Ve Anna keskin demir tekerleklerin altına koştu.
Tolstoy, belki morfin bunu ona verdi - sadece o anda daha az işkence görmesi için. Onun zamanında Morfin de anestezi olarak kullanıldı. Ama her şeyin yolunda gitmesi için buna inanmadı.
Vronsky, Anna'ya aşık oldu ve derhal Kitty'ye aşık olduğunu unuttu (bir yıl boyunca kendini kurtaramadı - ailesi üst üste tüm doktorlara gösterdi, herkes kafasını salladı ve kimse teşhis koyamadı).
Anna, kocasını ve oğlunu bırakarak Vronsky'ye gitti (bir şekilde kocası kemiksiz hale geldi, bu yüzden işini kaybetti; ve oğlu, annesi olmadan ve kısmen de bir tür tarikatla tarikata giren babası olmadan büyümeye başladı).
Tolstoy içtenlikle Anna'ya iyi dileklerde bulundu. Ancak böyle bir başlangıçla her şeyin daha sonra işe yarayacağına inanmadı.
Tutku yok edildi. İlk başta başka bir uçalım: Kitty, Karenin ve küçük oğul. Fakat bu bir şok dalgası gibi: er ya da geç Anna ve Vronsky'ye ulaşacak. Fizik kanunu.
Görünüşe göre, Anna ve Vronsky gerçek aşıklar gibi görünüyordu. Fakat Tolstoy bile kahramanları hakkında her şeyi bilmesine rağmen birbirlerini gerçekten sevdiklerini garanti edemezdi. Çünkü gerçek aşktan fena olamaz.
Anna ve Vronsky aynı rüyayı gördü. Fakat birlikte yaşamaya başlar başlamaz, kimse vermek istemedi. Hayır, elbette kavgalardan nefret ettiler, acı çektiler. Herkes katlanmaya çalıştı. Ama bu aynı şey değil. Dayanmaya çalıştıkları anda, daha da kötüye gitti.
"Anna Karenina" filminden bir kare, 1997
Kitty ve Levin, düğünden önce, birbirlerinin düşüncelerini de uzaktan okurlar. Düğünden sonra da geçti. Beraber yaşayan tüm normal insanlar gibi, onlar kavga etmeye ve kavga etmeye başladılar. Ama şimdi aynı teknede oturduklarını hemen anladılar ve sallamayı bıraktılar.
Burada, belki de hepsi bu. Tolstoy evli yaşamın başka hiçbir sırrını bilmiyordu. Kendisi evliydi, bu yüzden bunlar sadece kelimeler değil.
Sadece evlenerek, "Savaş ve Barış" ve "Anna Karenina" yazabildi. Ve bu ancak evde sessizlik ve düzen varsa mümkündür. Kahvaltı, öğle yemeği, akşam yemeği ve temiz gömlekler kendi başlarına sanki görünür. Sabahları çorapların tek tek bakması gerekmez. Yıkıcı makaleler ve halkın başarısı hiç de umursamıyor: eşi Tolstoy sayesinde ve bu yüzden sevildiğini ve en iyisini hissettiğini söyledi.
Tolstoy, lekeleri ve lekeleri olan başka bir bölüm yazdı. Masanın üzerine attı. Karısı geldi, aldı. Odasında her şeyi temiz ve net bir elinde kopyaladı. Kocasını aldı. O okudu. Çapraz çizili, yazılı, parlak bitti, üstü yazılı, daha sonra yine çarpı işareti ve üçüncü katı zaten yazılı. Masanın üzerine attı. Karısı geldi, aldı. Silinen antenleri, susturucuyu saran kar taneleri ve plaka üzerinde görünen tuzlu mantarları göz önüne alarak tekrar yazdım. Yine kocasını taşıdı. Aynı el yazması onu tekrar beklediğinde kalbini kaybetmedi, o yüzden bazen büyüteçle sökmeniz gereken yeni işaretler gördü.
"Savaş ve Barış" Sofia Tolstaya sekiz kez ve yaklaşık aynı - yeniden yazdı - "Anna Karenina".
Tolstoy kendisini ve karısını Levin ve Kitty şeklinde aldı. Her ne kadar karısı aslında iri siyah gözlü bir esmerdi.
Hemen kocasının aklından ne tür bir sarışın olduğunu söylemesini istedi. Tolstoy, esmer Anna Karenina'yı çoktan hazırladığını ve romanda iki olamayacağını söyledi - sarışınların aşıklarının okuması sıkıcı olurdu.
... Genel olarak, onu bir şekilde sanat için olduğuna ikna etmeyi başardım.