Gübrelerin Çevreye Etkileri Nelerdir
Toprakta olması gereken ametal ve inorganik maddeleri (N, P, Ca, S, Mg, Fe, Mn, Zn, Cu gibi) desteklemek amacı ile doğal olmayan kimyasal yöntemlerle üretilen maddelere kimyasal gübre denir.
Çiftçiler aynı topraktan bir yılda daha fazla ürün elde etmek için kimyasal gübre kullanırlar. Bu gübrenin az kullanılması durumunda yeterli ürün elde edilemezken, fazla kullanılması durumunda da çevre ve toprak kirliliği oluşur. Bu nedenle çiftçiler topraklarını analiz ettirerek toprağın ihtiyacı olan elementleri içeren gübrelerden yeteri kadar kullanmalıdırlar.
Bitkilerin toprakta büyüyüp gelişmesi için toprağın belirli bir pH aralığında olması gerekir. Kimyasal gübreler toprağa atıldıktan itibaren topraktaki organizmaların çalışmalarını engeller. Bu engelleme ilk olarak toprağın pH nın değişmesi ile başlar. Daha sonra bitkilerin büyümeleri durur ve denge bozulur.
Toprakta su ve oksijen tutan, besin maddelerini soğuran, mikroorganizma faaliyetini hızlandıran en önemli etmen organik maddelerdir. Organik maddeler; hayvansal, bitkisel ve humus esaslı kaynaklardır. Hayvansal ve bitkisel organik maddeler kısa ömürlüdür. Hayvansal ve bitkisel maddelerin binlerce yıl toprak altında ayrışmasıyla doğal olarak oluşan ideal organik gübreye humus denir.
Humusun içerdiği humik, fulvik ve ulmik asitler toprağın yapısını ve bileşimini düzenleyip bitkide gelişmeyi teşvik eder. Doğal humus uzun ömürlü organik maddeler olup besin maddelerini en yüksek düzeyde soğurarak bu besin maddelerini bitkiye yavaş yavaş ve uzun sürede vererek bitkilerin gelişimini sağlar.