Bölüm 953: Zincirler
Uçan araç kadim zincirlerden birine doğru ilerliyordu. Orada bağdaş kurmuş oturan on iki Dünya Seviye gelişimci vardı. Onların da kadim zinciri geçmek istediği açıktı.
Vhoosh. Uçan araç iniş yaptı.
“Sekiz kişi daha katıldı.”
“Görünüşe göre yeni dostlar edineceğiz.” Bağdaş kurmuş oturan on iki Dünya Seviye gelişimci sırıtarak doğruldu ve Ji Ning'in grubunu karşılamak için yanlarına gittiler.
“Fuzhou sizi selamlıyor, Taoist dostlarım.”
“Girdapateş sizi selamlıyor, Taoist dostlarım.”
Dünya Seviye gelişimciler onları selamladı ve Ning'in grubu da bu selamlarını karşılıksız bırakmadı.
Yaratılış Toprakları'ndaki kişilerin tanımadıkları başkalarıyla konuşması gayet normaldi; zira Yaratılış Toprakları'na girebilen bütün Dünya Seviye gelişimciler bu evrenin sonsuz potansiyele sahip dehalarıydı! Ayrıca burada mücadele yasaklıydı ve saldırıya uğramak gibi bir korku taşımıyorlardı. Bu durum insanların başkalarıyla tanışmasına yardımcı oluyor, gelecekte olağanüstü bir Taolordu yahut belki de Ebediyet İmparatoru olabilecek dostlar edinilebiliyordu.
Ning ve grubu kendilerini tanıttılar; tabii gerçek hikâyeye birkaç ufak ekleme yapmışlardı.
“Taoist dostlarım, neden zincirleri geçip Has Kısımlar'a giriş yapmadınız?” diye güldü Saltrüzgar.
“İstemiyoruz mu sanıyorsun? Asıl sıkıntı, zincirleri geçemiyor oluşumuz.” Yaşlı görünen bir Dünya Seviye gelişimci hemen başını iki yana salladı. “Dış Kısımlar'dan İç Kısımlar'a girmenin tek yolu kadim zincirlerden birini aşmaktır. Eğer zincirlerin üstünden uçmaya çalışırsanız boşluk tarafından yutulur ve yok edilirsiniz. Zincirler çok tehlikelidir. Dünya Seviye gelişimciler için özel imtihanlar taşırlar ve Samsara Taolordları'nın imtihanları daha zordur. İki imtihan çeşidi aynı zamanda tehlikeli olup Has Kısımlar'a yaklaştıkça bu tehlike miktarı da artış gösterir.”
“Oh?” Ning ve diğer yedili meraklıydı.
“Ah, size söylemeyi unuttum!” dedi hala daha yanlarında olan ve şarap içen Taolordu Yunakyarasa. Gülerek konuştu. “Kadim zincirlere adım attığınızda, tayfların saldırısına uğrarsınız. İlerledikçe tayflar hem güçlenir hem de sayıları artar. Ayrıca… Kadim zincirlerin kişilerin zihnine etki ettiği de bilinen bir gerçektir. Dikkatli olmazsanız aklınızı kaçırabilirsiniz. Böyle bir durumda oradan sağ çıkabileceğinizi hiç sanmıyorum.”
“Aynen öyle. Üstat doğruyu söylüyor. Bu yüzden... Zincirlere adım attığınızda sınırınıza ulaşmış gibi hissettiğiniz an hemen geri çekilmelisiniz. Geri çekilirseniz hayatta kalırsınız. Şansınızı zorlarsanız, muhtemelen sizi zincirlerden savuracak bir tehlikeyle karşı karşıya kalır ve boşluk tarafından yutularak can verirsiniz. Kesinkes ölürsünüz!”
“Zorlamaktansa geri çekilmek daha mantıklı.”
On iki figürün de düşünceleri benzerdi; yeni gelenleri düşüncesizce hareket etmemeleri için uyarıyorlardı.
Taolordu Yunakyarasa da başını salladı. “Yavaş ve dikkatle ilerlerseniz, hayatta kalma şansınız artar. Şansınızı zorlarsanız kurtulamayabilirsiniz.”
“Teşekkürler.”
“Anladık.” Ning ve diğerleri onayladı.
Ning ve diğerleri birbirlerine baktılar. Görünüşe göre kadim zincirlerin barındırdığı tehlikeleri küçümsememek lazımdı. Yaratılış Toprakları'na ulaşan her bir Dünya Seviye gelişimci olağanüstü yeteneklere sahipti, lakin bu figürler arasında yüz kişiden yalnızca biri Has Kısımlar'a girebiliyordu. İmtihanın zorluğu kendini net bir şekilde açık ediyordu. Kendi yeteneklerinizi fazla üstün görürseniz, sonunuzun ölüm olması işten bile değildi.
“Bir deneyelim. Siz üçünüz bekleyin.” Saltrüzgar zihinsel yoldan gönderdi. “Uluneşe, Karakuzey, Ateşhürya, Kökateş… İlk önce ben deneyeyim. Kadim zincirlerin zihne etki edebildiğini söylediler ve bu konuda kendime epey güveniyorum. Şu sözüm ona tayflar ise… dikkatlice ve yavaşça ilerleyeceğime emin olabilirsiniz.”
“Mm.”
“Pekâlâ.” Ning, Uluneşe ve diğerleri onayladı.
Yüz Dünya Seviye gelişimciden sadece biri başarılı olabiliyordu, ancak Kalp Efendisi Saltrüzgar Kalp Sarayı'nın antik pagodaları tarafından kabul görmüş bir Kalpgücü Gelişimcisi'ydi. Mesele zihin ve kalp olduğunda bu konularda ondan daha iyi birini bulmak pek kolay değildi. Ning ve Uluneşe gibi gururlu figürler bile bu konularda Saltrüzgar'ın dengi olmadıklarını biliyorlardı.
…….
On iki Dünya Seviye gelişimci, kadim zincirlere doğru ilerlemekte olan Kalp Efendisi Saltrüzgar'ı izliyordu.
Kadim zincirler bin kilometre uzunluğunda olup on beş metrelik bir genişliğe sahipti. “Zincir” olarak ifade edilseler de köprülerden pek farkları yoktu! Yine de Ning gibi figürler santim inceliğe sahip bir telde bile kolayca ilerleyebilirdi.
“Eh?”
Saltrüzgar devasa zincirlerde ilerlediği sırada yüzü ekşidi ve seslendi. “Bu zincirler gerçekten enteresan. Zihninize ve kalbinize mukayyet olun.”
“GRAAH!”
“GRAAH!”
Aniden iki illüzyonvari figür boşluğun karanlık sonsuzluğundan yükselerek zincirlere fırladı. Çok hızlıydılar, bin kilometreyi tek bir anda aşarak Kalp Efendisi Saltrüzgar'a ulaşmışlardı. Hayaletlerden biri savaş kılıcı tutan kasvetli ifadeli bir adamdı, diğeriyse dokuz kolunda dokuz kırbaç taşıyan çirkin mi çirkin bir uzaylı yaratıktı.
Saltrüzgar'ın yaklaşmakta olan iki tayfa bakan gözlerinde soğuk ifadeler belirdi. Etrafında ateşli nilüferleri andıran bir dizi büyülü hazine açtı ve kavrularak ateşkuşlarına dönüştüler. Toplamda 391 ateşkuşu vardı ve hepsi iki hayaletin saldırılarını kolayca karşılayabilecek kadar güçlüydü.
Bunu gören Ning ve diğerlerinin yüzleri asıldı. “Tayf” dedikleri şeyler bunlar mıydı? Peki neden gelişimcilere bu kadar benziyorlardı?
“Gördüğünüz şeyler uzun yıllar önce can vermiş olan gelişimcilerdir.” Taolordu Yunakyarasa açıkladı. “Öldükten sonra gerçekruhları parçalanmıştır, ancak sahip oldukları güç nedeniyle garip tayflara dönüşmüşlerdir. Dünya Seviyesi’nde olduğunuz için sadece Dünya Seviye tayfların saldırısına uğrayacaksınız. Taolordları ise… Bu konuda biraz daha şanssız.”
Ning ve diğerleri başlarını salladılar.
“Zincirleri geçerken çok sayıda figür can verdi ve bazıları kendi zamanlarının en parlak figürleri arasındaydı. İleriki aşamalarda tayflar grup halinde saldırmaya başlıyor.” Taolordu Yunakyarasa iç çekti. “Kadim zincirleri geçerek Has Kısımlar'a ulaşmak… Ah, bu çok ama çok zor!”
……
Kalp Efendisi Saltrüzgar büyülü hazinelerini kontrol ederek ilerliyor, önüne çıkan engelleri aşıyordu.
Boom! Boom! Boom! Kadim zincirler hafifçe titremekte, etrafa garip güç dalgaları saçmaktaydı. Ning o dalgaların fiziksel formlarını görebiliyordu. Otuz metre çapa ulaşan bu dalgalar, Kalp Efendisi Saltrüzgar'ı boşluğa karşı koymak için zincire bel bağlamak zorunda bırakıyor, bu nedenle Saltrüzgar'ı kendi gücü etki altında kalıyordu.
“Hmph.”
Kalp Efendisi Saltrüzgar soğuk bir sakinlik ile ilerlemekteydi; büyülü hazineleriyle saldırıya geçen tayfları yok ediyordu. İlerledikçe ona saldıran tayfların sayısı ve gücü de artıyordu.
Kalpgücü Gelişimcisi olduğu için büyülü hazineleri uzaktan kontrol etmek konusunda bir uzmandı. Şu an için bu tayflar, onu henüz yakın dövüşe zorlayamamıştı.
……..
“Beş yüz kilometre. Epey hızlı ve epey ilerledi.” Taolordu Yunakyarasa şaşkındı. “Bu genç adam oldukça güçlüymüş ve üstelik güçlü bir zihne ve kalbe sahip.”
“Birazcık bile sallanmıyor mu?”
“Kadim zincirlerin etkisini tamamen görmezden mi geliyor?”
Daha önce denemiş ve başarısız olmuş olan on iki Dünya Seviye gelişimci de şaşkındı. Kadim zincirlerin uyguladığı zihinsel baskı her kilometrede artıyordu ve beş yüz kilometrelik mesafede inanılmaz boyutlara ulaşıyordu. Genelde, bu zihinsel saldırılara maruz kalanlar kendilerini acınası bir halde buluyorlardı, lakin Saltrüzgar'ın yüzünde sakin bir ifade vardı. Adeta sokaklarda bir yürüyüşe çıkmış gibiydi. Meseleyi çok kolaymış gibi gösteriyordu.
Ning ve diğerleri gülümsediler.
“Sadece yüz kişiden biri mi başarılı olabilir demişlerdi? Hmph. Bizi görmediniz herhalde.” Prens Uluneşe kendini beğenmiş bir şekilde Ning ve diğerlerine mesajlar gönderdi.
“Aynen öyle.”
“Kardeşim Saltrüzgar her şeyi çok kolaymış gibi gösteriyor.”
Ning ve diğerleri kibirli değillerdi, ancak Uluneşe'nin sözlerine katılıyorlardı. Genel yetenek bakımından bu beşli Yaratılış Toprakları'ndaki diğer Dünya Seviye gelişimcilerin büyük çoğunluğunu fazlasıyla aşmış durumdaydı. Sonuçta onlar, Parkıyı Krallığı'ndaki dehaların da dehalarıydı!
Kalp Efendisi Saltrüzgar ilerliyordu. Altı yüz kilometre. Yedi yüz. Sekiz. Dokuz…
Taolordu Yunakyarasa ve diğerleri fal taşı gibi açılan gözleriyle olayı izliyorlardı, lakin sonlara doğru Saltrüzgar yakın dövüşe girmek zorunda kaldı ve ilk defa yavaşlayarak ciddiyet dolu bir ifade takındı. Yine de dişlerini sıkarak ilerlemeye devam ediyordu.
Vhoosh. Artık aynı anda bini aşkın tayfın saldırısına uğruyordu. Saltrüzgar aralarından geçip gitti ve sona ulaşarak Has Kısımlar'a adım attı.
“Ahahaha!”
“Muazzam.”
“Tebrikler, kardeşim Saltrüzgar!”
“Birazdan yanına geliyoruz!”
Uluneşe, Ning, Kökateş ve Ateşhürya dörtlüsü keyifliydi. İmtihana meydan okuyan ilk kişinin başarı olması gayet tabii onları mutlu etmişti.
“Bu nasıl olur?”
“Öylece başardı mı yani?”
Taolordu Yunakyarasa ve diğerleri gördüklerine inanamıyorlardı. Kadim zincirleri geçmek inanılmaz derecede zor iş olmalıydı, değil mi? Ama neden, daha demin o kel adam kolayca geçip gitmişti…
“Karakuzey, Uluneşe, Kökateş, Ateşhürya.” Zincirlerin diğer tarafında duran Saltrüzgar onlara seslendi. “Kadim zincirlerin zihinsel baskısı dehşet verici bir güce sahip; tayflardan çok bu baskıya dikkat etmeniz lazım. Dikkatli olun!”
“Anlaşıldı!” Ning ve diğerleri sırıtarak cevapladılar.
“Sırada kim var?” dedi Uluneşe.