Hristiyan yardım kuruluşu Open Doors, baskıcı yönetimler ve Hristiyan faaliyetlerine getirilen kısıtlamalar nedeniyle eski SSCB ülkelerinin 30 yıl önce sahip oldukları özgürlüklere geri döndüğünü bildirdi.
18 Ağustos 1991’de darbe girişimiyle Sovyet Devlet Başkanı Mihail Gorbaçov ev hapsine alındı. Hareket üç gün içinde bastırılmasına rağmen, Aralık 1991’de SSCB’nin dağılmasında çok önemli bir faktördü. Yeni özgürlüklere ve fırsatlara rağmen son 30 yılda Doğu Avrupa ve Orta Asya’da yaşayan Hristiyanlar için neler değişti? Premier, bölgede yoğun bir şekilde çalışan ve Open Doors’un uluslararası ilişkiler sorumlusu olan Willem Hollander ile görüştü.
Premier: Sovyetler Birliği için sonun başlangıcından bu yana 30 yıl geçti. Bu değişiklikleri yaşayan Hristiyanların yaşamlarında neler değişti?
Willem Hollander: 30 yıl önce çok olumlu başladılar. O dönemde ilk birkaç yıl orada yaşadık. Hristiyanlar özgürdü, kilise inşa edebiliyordu. Özgürlük sadece on yıl için geçerli oldu. Zamanla işler değişti, müjdeciler gönderildi ve Hristiyan hizmetleri durduruldu. Böylece hükümet Hristiyan hareketini kontrol etmeye başladı. Özellikle son 10-15 yılda işler Komünizm dönemindeki haline döndü. Bölgesel olmasına rağmen, cumhuriyetler ve ülkeler arasında farklılıklar var, ancak genel olarak eskisinden çok farklı olmadığını söyleyebiliriz.
Premier: Soğuk Savaş’ı yaşayan ve yeni düzenle her şeyin düzeleceğini düşünenler için oldukça üzücü olmalı. Bu durum nasıl hissettiriyor?
Willem Hollander: Yaşananlardan dolayı birçokları hüsrana uğradı. Çünkü insanlar gerçekten de en iyisini umuyordu. Bu sabah bile bir arkadaşım bana karşı karşıya oldukları şeyin ‘kontrollü demokrasi’ veya ‘kontrollü özgürlük’ olduğunu söyledi. Batı’nın bakışları üzerimizdeyse bazı şeylere izin veriliyor, ancak bakışlarını başka yöne çevirdiklerinde işler zorlaşıyor. İnsanların beklediği özgürlük bu değil.
Premier: SSCB’nin dağılımıyla bağımsızlığını ilan eden birçok ülke var. Peki, hangi ülkelerde durum daha kötü? Dualarımızda öncelik neresi olmalı?
Willem Hollander: En kötü durumda olan ülke, Türkmenistan. Orta Asya’nın Kuzey Kore’sine benzetilebilir, Hristiyan olmak için zor bir ülke. Diğer Orta Asya cumhuriyetleri ise mültecilerin sınırlarından geçmesinden endişeleniyor. Çünkü Taliban’ın bir kısmının mültecilerle birlikte olduğu biliniyor. Bu ülkelerde aşırılık yanlılarına karşı dua etmek, en önemli dua konusu olabilir.
Premier: Mezheplere göre durum farklı mı? Ortodoks Kilisesi’nin Rus devleti ile yakın bir ilişkisi olduğu için, eğer Ortodoks Hristiyansan, sorun yok mu?
Willem Hollander: Doğru. Ortodoks iseniz ve geleneksel kilisede iman hayatınıza devam ediyor ve inancınızı kilise duvarları arasında sürdürüyorsanız temelde sorun yok. Ancak kilise duvarlarının dışında gençlik veya çocuk kamplarının düzenlenmesi, 18 yaşından küçüklerle Müjde’nin paylaşılması düşünülemez. Hatta kilise duvarlarının içinde bile onlara ne söylediğinize dikkat etmelisiniz. Rusya’da Ortodoks Kilisesi hükümetle eşit durumda. Ancak Hristiyan grupların çoğu aynı baskıyla karşı karşıya. Din adamları hükümet yanlısı değilse ve yüksek mevkilerde tanıdığı yoksa özgürlük anlayışı değişiyor.
Premier: Son olarak Türkmenistan için dua edebileceğimizi söylediniz. Daha genel olarak tüm bölge için dua edebileceğimiz başka bir konu var mı?
Willem Hollander: Kutsal Kitap’ın bulunabilirliğinin önemli olduğunu düşünüyorum. Bazı bölgelerde Kutsal Kitaba sahip olmak kolay değil. Kutsal Kitap, bizler için temel kitaptır. İnanlıların Kutsal Kitap’ın bir kopyasına sahip olabilmesi, önemli bir dua konusu.