Vuruntu sesi, vücudun veya dokunun bir kısmına vurulduğunda ortaya çıkan ve denetçinin akustik olarak algılayabildiği doğal titreşimleri tanımlamak için kullanılan terimdir.
Sınıflandırma
Vuruntu sesinin kalitesi, cildin perkütan bölgesinin altında kalan dokunun malzeme kalitesi ve boyutu hakkında bilgi sağlar. Farklı ses nitelikleri kabaca ‘yüksek – sessiz’, ‘yüksek – alçak’ veya ‘kısa – uzun’ gibi kategorilere ayrılabilir. Ek olarak, aşağıdaki terimler klinik olarak kullanılmaktadır:
Sonik vuruntu sesi
Güçlü vuruntu sesi, sağlıklı akciğerler vurulduğunda ortaya çıkar. Hava dolu akciğer dokusundan kaynaklanır ve yüksek, derin, uzun ve içi boş bir sondaj sesi olarak ifade edilir.
Hipersonik vuruntu sesi
Hipersonik vuruntu sesi, örneğin astım veya pulmoner amfizemde aşırı gelişmiş veya havadan zengin akciğer dokusunun karakteristiğidir. İçi boş görünen, nispeten yüksek ve uzun süreli bir gürültü olarak ortaya çıkar. Hipersonik vuruntu sesi çok telaffuz edilirse (örneğin bir pnömotoraks durumunda), kişi bir kutu tonundan söz eder.
Boğuk vuruntu sesi
Boğuk vuruntu sesi, uyluğa vurmaya benzer, parlak, sessiz ve kısa süreli bir sestir ve bu nedenle ‘uyluk sesi’ olarak da adlandırılır. Bu çarpma sesi biçimi, sıvı birikimini gösterir ve örneğin asit, plevral efüzyon, pulmoner ödem veya pnömonide meydana gelir.
Timpanik vuruntu sesi
Timpanik vuruntu sesi, esas olarak gazla dolu organlarda (örneğin bağırsak halkaları) ortaya çıkan parlak, davul benzeri bir sestir. Parmağınızı şişirilmiş yanağa dokunduğunuzda çıkardığınız ses gibidir.
Amforik vuruntu sesi
Amforik vuruntu sesi, tipik olarak boş mağaraların üzerinde duyulan ve tüberkülozun bir göstergesidir.