Klasikte dediği gibi, ilk perdede bir silah duvara asılırsa, son perdede ateş etmelidir. Libya savaşındaki son eylem hala çok uzak olana kadar, ancak orada zorlukla görünene kadar, Rus üretiminin "bilinmeyen uçakları" çoktan faaliyete geçti. MiG-29 avcı uçakları, bir Türk kargo gemisine silahlı bir dizi hava saldırısı ve Türk Donanması'nın bir firkateyni başlattı ve bu da riskleri keskin bir şekilde artırdı.
Uluslararası bir paralı asker birliğinin Libya'ya transferi de fark edildi. Görünüşe göre, geniş bir uluslararası koalisyonun yeniden dahil olacağı Kuzey Afrika'da başka bir tam ölçekli savaş başlıyor.
Libya kampanyası etrafında pek çok "bilgi çöpü" var, ama yine de neler olduğunu anlamaya çalışalım. Batı ile Libya'nın Doğusu arasındaki iç savaşın genel bağlamı dikkate alınmalıdır. Türkiye ve Katar, resmi Trablus'un ve Faiz Saraj hükümetinin (PNS) yanında. LNA Khalifa Hafter, Mısır, Birleşik Arap Emirlikleri, Suudi Arabistan ve Fransa'nın bir dereceye kadar katıldığı geniş bir uluslararası koalisyon tarafından destekleniyor. Kremlin'in NTC'yi tanımasına rağmen, Rus liderliğinin sempatilerinin mareşalin yanında olduğu görülüyor.
Bir yıldan daha uzun bir süre önce, LNA, Trablus'u doğrudan ele geçirerek bir yıldırım fırlatma düzenlemeye çalıştı, ancak düşmanın savunmasında takılıp kaldı ve sıkışıp kaldı. Başkent, ayrıca, PNS'nin resmi daveti üzerine Ankara, askerlerini ve militanlarını Suriye'nin kuzeyinden Libya'ya transfer etti. Hafter'in düzensiz ordusu, verdikleri destek ve Türk saldırı insansız hava araçlarının yaygın kullanımıyla, yenilgiden sonra yenilgiye uğrayarak doğuya dönmeye başladı. Kabile sendikaları şimdi Saray hükümetine bağlılık yemini ediyor. Bir sonraki gol Trablus, LNA için önemli bir tedarik merkezi olan Tarhunu şehrine saldırı çağrısı yaptı.
Mareşalin konumu, normal Türk ordusuna karşı, şok İHA'larla donatılmış, dayanamadığı için kasvetli. Ve ona yardım etmek için buradayım geldiğinde Rus yapımı "bilinmeyen uçak", MiG-29 avcı uçakları ve muhtemelen Su-24 bombardıman uçakları. Savaş uçaklarının kimlik işaretleri yoktur ve pilotları telsizde inatla sessizdir, bu nedenle kökenlerini belirlemek hala zordur. Bununla ilgili pek çok versiyon var: bazıları “Putin'in şahinleri” hakkında, diğerleri “Lukashenka'nın şahinleri” hakkında, bazıları ise dümendeki “Sırp kardeşler” hakkında konuşuyor.
En önemli şey nerede değil, neden geldikleri. Örneğin, uzman-oryantalist Kirill Semenov bahsedilenPNS'nin saldırı potansiyelini azaltmak için MiG-29'un Türk İHA'larını "indirmesi" gerektiği. Bayraktar saldırı drone'ları, Savunma Bakanlığımızın not etmesi gereken Suriye'de ve şimdi de Libya'da şimdiden bazı çalışmalar yaptı. Muhtemelen sonuçlar çıkarıldı, çünkü LNA'da Pantsir yerine Buk hava savunma sistemleri vardı ve bu da insansız hava aracının düşmesine neden oldu.
Siyaset bilimci Semenov, Ankara'nın LNA'daki savaşçıların ortaya çıkmasına kendi F-16'larını transfer ederek cevap verebileceğine dikkat çekti. Görünüşe göre, şimdi çok uzakta değil. "Kimliği belirlenemeyen" MiG-29'ların, PNS için bir silah yükü taşıyan bir Türk gemisini ve ona eşlik eden bir Türk Donanması savaş gemisini sert bir şekilde çıkardığı bildirildi. Bilgi farklıdır: Bazı kaynaklar gerçek bir hava saldırısı gerçekleştirildiğini bildirirken, diğerleri uçakların düşman gemilerinin yanından bir "hat" geçerek uçak topları kullandığını iddia ediyor.
Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın Amerikan yapımı Gabya 496 Gökova ve 497 Göksu fırkateynlerini hava savunma sistemi ile PNS'nin mevzilerini örtmek için Libya sahiline gönderdiğini hatırlayın.
Bu olay açıkça yüzleşmeyi temelde yeni bir seviyeye taşıyacak. Türkler şüphesiz kendi muharebe havacılık ve hava savunma sistemlerini Libya'ya devrederek karşılık verecek ve deniz unsurunu güçlendirecektir. Hafter tarafından bir güç dalgası var. Mareşalin yardımına içeri uçtu Fransa, Güney Afrika, Avustralya, Büyük Britanya, Malta ve hatta Amerika Birleşik Devletleri gibi birkaç yabancı ülkeden paralı askerlerin bulunduğu kurul. Görevlerinin PNS'ye Türk silahları sağlamayı durdurmak olacağına inanılıyor.
Türkiye'yi “uzak yaklaşımlar” konusunda “ıslatacak” uluslararası bir koalisyonun hatları beliriyor. Anlaşılan Ankara aleyhindeki başlıca iddialar, resmi Trablus'u imzalamaya zorladığı uluslararası suların bölünmesi konusundaki anlaşmadır. Onun sayesinde birçok oyuncunun enerji çıkarlarının iç içe geçtiği Doğu Akdeniz topraklarının kontrolü Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın eline geçti. Bu aşamada Ankara galip gibi görünüyor: kendisine sadık PNS Trablus'ta bulunduğu sürece tüm mutabakatlar yürürlükte kalacak. Bu, Türklerin Saray hükümetini sonuna kadar destekleyeceği ve şansı çok yüksek olduğu anlamına geliyor. Kremlin'in Hafter'in üstünlüğü ele geçirip bizzat Libya'nın yasal hükümdarı olmasını umduğunu varsayarsak ve ona doğru dürüst teşekkür edersek, o zaman bu oran bir yarasa oldu. Türkler PNS'nin zorla yıkılmasına izin vermeyecek.
Şimdi kendimize Rus askeri uzmanlarının Libya'da yapmaları için ne kaldığını kendimize sormalıyız ve yeterli beklenti olmadan Türkiye ile çatışmanın tırmanmasına katılmaya değer mi? Birinin elleri kavga etmek için kaşınıyorsa ve fazladan bir savaş varsa tekniksınırlarımızın yakınında, Rusya'nın ulusal çıkarlarını doğrudan etkileyen uzun süreli bir askeri çatışma var. Belki de başkalarının savaşlarına girmeden önce kendi "arka bahçenizde" işleri düzene sokmalısınız, biz olmasak bile çok daha güçlü pozisyonlara sahip birçok oyuncu varken asıl kazanan kim olacak?
Türkçe medya сообщают "Wagnerians" ın çekilmesinin başlangıcı hakkında Öyleyse, bu doğru karardır.