Sürtük-ayıplama, gözetlemeye doymuş kültürümüzde her zamankinden daha yaygın ve kabul edilebilir hale geldi. Kızlar daha iyisini hak ediyor.
Judy Blume’un 1970 tarihli romanından uyarlanan film olarak Orada mısın Tanrım? Benim, Margaret bize ergenliğin zirvesindeki kızların uzun süre bikini üstünü gömlek yerine giyerek ortalıkta dolaştığını, müstehcen pozlar verdiğini ve cinsel açıdan gerçekte olduğundan daha gelişmiş ve deneyimli oldukları konusunda yalan söylediklerini hatırlatır. Ayrıca, erken gelişen sınıf arkadaşlarını seçme ve onun hakkında “sürtük” olarak karalamak için hikayeler uydurma geçmişleri var.
1970’deki kızlar, tıpkı 2023’teki kızlar gibiler!
Ancak çok büyük bir farkla: İster kendilerini ister başkalarını cinselleştirsinler, kızların itibarı çok uzaklara gidebilirdi, ama değil. O uzak.
Margaret 2023’e taşınsaydı, muhtemelen bir akıllı telefona erişimi olurdu (büyükannesinin ona gizlice bir akıllı telefon aldığını hayal edebilirsiniz, ebeveynleri hiç akıllıca değil) ve bir adet dönemi izleme uygulamasına kaydolmayı düşünürdü. Büyük mağazanın soyunma odasında sütyen denerken, hangi sütyeni alması gerektiğini sormak için arkadaşlarıyla paylaşmak üzere selfie çekebilir ya da sadece yetişkin olmanın işareti olan anın tadını çıkarabilir. Sevdiği birine bir tane gönderebilir – çünkü onlar istedi ya da sadece istediği için.
Ve bu eylemler yoluyla, tanıdığı herkesle rızası olmadan paylaştığı özçekimleriyle, 1970’teki benliğinin hayal edebileceği her şeyden kat kat daha fazla aşağılanma riskini alacaktı. Hatta kendi sağlığını tehlikeye atabilir, çünkü regl takip uygulamasından gelen veriler, kürtajın yasak olduğu bir eyalette isterse aleyhine delil olabilir.
Bu arada, A&P’nin arkasında erkeklerin “onu hissetmesine” izin verdiği söylenen erken gelişen sınıf arkadaşı, telefonunun hacklendiğini, özel görüntülerinin porno sitelerine satıldığını ve adı ve adresiyle birlikte yayınlandığını çok iyi görebilir.
Otuz yıl önce, akranları tarafından “sürtük” ve “fahişe” olarak adlandırılan ortaokul ve lisedeki kızlarla konuşmaya başladım. 1990’larda benimle dayanılmaz zulüm hikayelerini paylaştılar – onlara şişe ve teneke fırlatan, okul binasının arkasındaki grafitiye onların adını fahişe diyen, çamaşır suyu içip ölmelerini söyleyen, onlara tecavüz eden ve alay eden sınıf arkadaşları. doğru, kimsenin hayır dediklerine inanmayacağını.
Sonrasında yeme bozuklukları geliştirdiler, kendilerini kestiler, zorlanmadan ama gerçekten istedikleri gibi olmayan seks yaptılar ve ciddi şekilde depresyona girdiler, hatta intihara meyilli oldular.
Ancak bu deneyimler ne kadar korkunç, hatta travmatik olsa da, dünün okul sürtüğünün bugünün okul sürtüğünün sahip olmadığı bir seçeneği vardı: Başka bir okula transfer olabilir ve yeni bir hayata başlayabilirdi. Bugün, hiç kimse gerçekten taze bir başlangıç yapamaz.
Belki de günümüzde cinsel itibardan kurtulmanın zor ya da imkansız olduğunu fark ettikleri için, ebeveynler beni düzenli olarak kenara çekiyor, genç ve genç yetişkin kızlarının ekose üstleri ve tozlukları ve Instagram bikini özçekimleri hakkında endişeleniyorlar. Kızlarının kendilerini ciddiye alınmama, cinsel tacize veya saldırıya uğrama riskine atmasından endişe ediyorlar.
Ancak bugünün kızları, dünün kızlarından, yani annelerinden farklı davranmıyorlar ve bir kız ya da kadının giydiklerinin cinsel saldırı riskini etkilediğine dair hiçbir kanıt yok.
Ebeveynlere odaklarını değiştirmelerini söylüyorum. Kızlarının görünüşünü bir sorun olarak görmek yerine, asıl sorunu belirlemeleri gerekir: sürtük-utandırma– kızları ve kadınları gerçek veya varsayılan cinsel davranışlarından dolayı olumsuz yargılamak. İnsanlar sürtük ya da fahişe olarak dışlandıklarında, cinsel tacize uğramaları, cinsel saldırıya uğramaları ve kürtaja ihtiyaç duymaları da dahil olmak üzere çeşitli durumlarda ilgi ve şefkatten mahrum kalıyorlar.
Sürtük-ayıplama, gözetlemeye doymuş kültürümüzde her zamankinden daha yaygın ve kabul edilebilir hale geldi. Mahremiyetten yoksun olduğumuz için haysiyetimiz reddediliyor.
Tüyler ürpertici kitabında Gizlilik Mücadelesi: Dijital Çağda Onuru, Kimliği ve Sevgiyi Korumak, Danielle Keats Citron—Virginia Üniversitesi hukuk profesörü ve Siber Sivil Haklar Enstitüsü başkan yardımcısı—en özel bilgilerimizin ne ölçüde kullanılabilir ve paylaşılabilir olduğunu ortaya koyuyor. Web sayfaları ve uygulamalar tarafından toplanan anonim veriler, tanımlayıcı bilgilerle kolayca eşleştirilerek, bir vibratör uygulaması kullanırsak, şirketlere ve hükümetlere kimliğimizin yanı sıra alışveriş ve flört geçmişimiz, HIV durumumuz, hatta mastürbasyon sıklığımız ve yöntemlerimiz ifşa edilir.
Hepimiz, kendimizin en değerli yanı olan Citron’un “samimi mahremiyet” dediği şey üzerindeki kontrolü kaybetme riskiyle karşı karşıyayız. Başka bir deyişle: Her kız, Margaret’in arkadaşlarına yaptığı gibi, “Yapmalıyım, yapmalıyım, büstümü büyütmeliyim!” gizlice kaydedileceğinden endişe etmeden.
Cinsiyetimiz ne olursa olsun, mahremiyetimizin ihlal edilme riskiyle karşı karşıyayız. Ancak kız çocukları ve kadınlar için sonuçlar diğerlerine göre daha vahim çünkü isteseler de istemeseler de sürekli olarak fiziksel görünümleri ve cinsel çekicilikleri ile değerlendiriliyorlar.
Donald Trump’ın, E. Jean Carroll’a tecavüz edemeyeceğine dair mazeretini bir düşünün çünkü o “tipim değil,” tecavüzle ilgisi olmayan iğrenç bir ifade, yine de yankı uyandırıyor çünkü bir kadına görünüşüne göre değer biçmek çok rutin. Kadınları görünüşlerine göre değerlendirmek o kadar yaygın kabul görüyor ki Trump, Carroll’ın avukatı Roberta A. Kaplan’a şunu söylemekten çekinmedi: “Dürüst olmak gerekirse sen de benim seçimim olmazdın.. Hiçbir koşulda seninle ilgilenmem.”
Bu kültürel ortamda, bugün tüm kızlar ve kadınlar, mahremiyetlerinden mahrum bırakılmanın, başka bir insanla iletişim kurmanın nasıl bir his olduğunu biliyorlar ve bu sırada cinsel bir nesne olarak görüldüklerini ve değerlendirildiklerini fark ediyorlar.
Henüz idrak edemedikleri cinselliğe takıntılı ergenlik öncesi kız çocuklarının davranışlarını normalleştirerek, Orada mısın Tanrım? kızların – hepimiz gibi – aptalca, bazen acımasızca hareket etmek ve sonra cinsel bir nesne gibi muamele görmeden ve tüm dünya hakkında her şeyi bilmeden büyümek için alana ihtiyaç duyduklarını hatırlatıyor.
Devamını oku:
Kaynak : https://msmagazine.com/2023/05/12/are-you-there-god-girls-sex-internet-privacy/