Açık denizlerde, kıyıdan 200 mil uzakta, deniz ürünleri şirketleri neredeyse hiç gözetim olmaksızın faaliyet gösterebilirler. Bunlar, şirketlerin aşırı avlanma ve günümüz köleliği gibi suistimallerden kurtulmasının daha kolay olduğu, denetimsiz, uluslararası sulardır.
Eski teknoloji için yeni hackler kullanan bilim adamları bunu yavaş yavaş değiştiriyor.
Yirmi yıl önce, büyük gemiler, denizcilik Otomatik Tanımlama Sistemi (AIS) adı verilen sisteme bağlanan küçük bir kutu taşımaya başladı. Tanımlayıcı bir numara ve boyutu, rotası ve hızı gibi gemi hakkında bilgiler içeren bir radyo sinyali gönderir. Bunun gemilerin birbirine çarpmasını önlemesine yardımcı olması gerekiyordu. Ayrıca yetkililerin, gemilerin kıyıya yakın olduklarında nerede olduklarını görmelerine yardımcı olur.
11 Eylül saldırılarından sonra AIS, ABD hükümetinden daha fazla ilgi görmeye başladı. Teknolojiyi, denizde ulusal güvenliğe yönelik potansiyel tehditlere göz kulak olmanın bir yolu olarak gördü. ABD Sahil Güvenlik, uzaydan AIS sinyallerini alabilen uyduları fırlatmak için telekomünikasyon şirketi Orbcomm ile sözleşme yaptı. Bu arada, Norveç hükümeti ve Avrupa Uzay Ajansı benzer bir teknoloji geliştiriyordu. İlk AIS özellikli uydular 2008'de piyasaya sürüldüğünde, bu bir oyunun kurallarını değiştirdi.
Artık uydular, geminin yelken açtığı yerden bağımsız olarak bir geminin AIS sinyallerini alabilir. 2014 yılında çevre grupları ve Google, AIS'li yaklaşık 60.000 ticari balıkçı teknesinin hareketini izleyen neredeyse gerçek zamanlı bir harita oluşturmak için ortaklık kurdu. Bu çabaya Küresel Balıkçılık İzleme adı verildi.
Verge, açık okyanusta kimin ne yaptığını bulma görevinde olan iki bilim insanı Jennifer Jacquet ve Gabrielle Carmine ile konuştu. Açık denizlerdeki kurumsal aktörleri tespit etmek için AIS ve bazı eski okul dedektörlerini nasıl kullandıklarını görmek için yukarıdaki videoyu izleyin.