Bölüm 1230: #####
"Uughhhhhhhhhh…”
"Sssaaaahhhhhhhhhhhh!!”
Çığlıkların hiçbiri insan sesine benzemiyordu artık. Diğer taraftakileri parçalamaya çalışan akılsız hayvanlar gibiydiler.
Bu noktada, hem Yun Che hem de Luo Changsheng bilincini kaybetmeye yakındı. Ancak, son bir inanç izi ikisini de devam etmesini sağladı, her ikisini de birbirlerinin konumuna kilitlenmeye ve kalan tüm güçleri ve iradeleriyle yumruklamaya çağırdı.
Sunulmuş Tanrı Sahnesi'nin büyük bir parçası korkutucu bir kırmızıya boyanmıştı. Dövüşçülerin bile akan kanı tükeniyordu.
Daha önce, çarpışmaları yüksek ve korkunçtu, ama şimdi öylesine güçsüzlerdi ki, bir ayağı mezarda olan ölecek adamlara benziyorlardı. Böylesine zayıflamış bedenlerin birbirlerine karşı dövüşmesi şöyle dursun kendi güçleriyle ayağa kalkabilmeleri hayal etmek bile yeterince zordu… Her yumruk attıklarında dengelerini korumak için çabalıyorlardı. Fakat ikisi de tekrar tekrar birbirlerine yumruk atarken düşmeyi reddetti...
Her seferinde kalabalık, birinin yere düşeceğinden emindi, ancak diğerine üstüne atılarak beklentileri tekrar reddettiler.
Bang! Bang! Gümmm...
Zamanın geçişi korkutucu derecede yavaştı. Dünya, bir hayalet dünyasıymış gibi sessizliğe gömüldü. Duyulabilen tek ses, birbirlerini parçalamak için ellerinden geleni yapan iki ölümcül kötü ruhun hırıltılarıydı.
“Ölecekler… Bunu devam ettirirlerse kesinlikle ölecekler…”
“Neden Saygıdeğer Qu Hui bu konuda hiçbir şey yapmıyor? Yun Che ve Luo Changsheng çıldırmışlar. Eğer bu devam ederse, yaraları kötüleşmeye devam ederse… Doğu İlahi Bölgesi en iyi dahilerinden ikisini tek seferde kaybedebilir… Onları hemen durdur!”
“Hayır… Kazan ya da kaybet, savaşın sonucunun burada kararlaştırılması gerekiyor… Şimdi durdurmak imkansız.”
Bang! Bang! Bang! Pff...
Keskin kan kokusu çevreye sessizce yayıldı. İki adam her an sönebilecek mum ışığı gibi ölmek üzerelerdi ama yine de yüzlerce yumruktan fazla darbe alışverişi yapmalarına rağmen ikisi de gerçekte yıkılmamıştı.
Bilincini kaybetmek, vücudun kendini iyileştirme ve kendisini daha fazla zarar görmekten koruma yollarından biriydi. Bu nedenle, kişinin bilincine sarılarak savaşmaya devam etmesi sadece korkunç yaralanmalarını daha da kötüleştirecekti.
Her iki adam da gerçekten hayatlarıyla savaşıyorlardı.
Jasmine ile buluşmak uğruna Tanrı alemine gelmişti. Bu uğurda, her şeyi terk etmeye, sahip olduğu her şeyi atmayı, sayısız yaşam ve ölüm durumlarını riske atmaya ve hatta gelecekte ihtiyacı olacağını bildiği koz kartlarını ve sırlarını açığa vurmaya istekliydi…Şimdi, rüyasını gerçekleştirmekten sadece bir adım uzaktaydı. Her şeyden sonra burada düşmesine izin vermesine imkân yoktu!
O Doğu İlahi Bölgesi'nin lideri olan Kutsal Saçak Alemi Kralının oğlu, Doğu İlahi Bölgesi'ndeki bir numaralı kaynak gelişimcisinin öğrencisi ve yeğeni Genç Usta Changsheng'di! Kendisi Doğu İlahi Bölgenin en güçlü Tanrı Çocuğuydu. Sadece akranları arasında en asil ve yetenekli dahi değil, doğduğu andan beri tüm hayatını diğerlerinden daha iyi olmaya yönlendirdi... Yenilgi onun için asla var olamayacak bir kelime oldu!
Zaman geçtikçe, savaşta yavaş yavaş yeni bir değişim göründü.
Yun Che, Öfke Tanrısının gücüne sahipti ve hangi durumda olursa olsun iyileşme yeteneği sonunda avantajlarını sergilemeye başlamıştı.
Bang!!
İki adamın yumrukları, birbirlerinin yüzlerine tekrar çarptı. Yun Che, darbeden dolayı geriye doğru eğildi, ancak Luo Changsheng inledi ve birkaç adım geriye attı. Sonunda dizleri yüksek sesle yere çarptı.
Odaklanmamış ama şiddetli bir ışık Yun Che'nin göz bebeklerinden geçti ve bir şekilde havaya atlamak ve Luo Changsheng'in kalp bölgesini kaynak enerji şeridiyle kaplı kanlı bir yumrukla yumruklamak için yeterli güç buldu.
O anda Luo Changsheng aniden havaya baktı ve sağ kolunu inanılmaz bir hızla kaldırdı. Soğuk, mor bir ışık doğrudan Yun Che'ye doğru uçtu.
“Ah!!” Kar Şarkısı Diyarı'ndan herkes hep birden istemsizce çığlık attı.
O, Kutsal Yıldırım Kılıcından başka bir şey değildi!
Yun Che doğrudan ona doğru uçan keskin bir şey hissedebiliyordu, ama bilinci bulanıktı ve kendisi her şeyi üstlenmişti. Kendi ivmesi içinde bulunduğu durumda değiştirmesi imkansızdı, bu yüzden sanki onu karşılıyormuş gibi neredeyse Kutsal Yıldırım Kılıcının üstüne çöktü.
Luo Changsheng, Kutsal Yıldırım Kılıcı'nın içindeki son yıldırımları artık toplayamadıysa da, silah çok hafif ve inanılmaz derecede keskindi. Bir çocuk bile onunla işlenmiş çeliği kesebilirdi.
Rıp!!
Yüksek bir yırtılma sesi havada duyuldu. Luo Changsheng yumruğuyla uçarak gönderildi, ancak kendisi de Kutsal Yıldırım Kılıcı tarafından bıçaklandı... Ancak, Yun Che bir ejderhanın vücuduna sahipti, bu yüzden Kutsal Yıldırım Kılıç nihayetinde içine giremedi. Bunun yerine, göğsüne doğru kaydı ve yaklaşık otuz santimetre uzunluğunda uzun bir yara bıraktı.
"Ahhh!"
Yun Che inledi, dengesinin kontrolünü kaybetti ve ağır bir şekilde yere çöktü. O anda, genç adam gürlediği gibi Luo Changsheng’in vücudundan aniden doğal olmayan bir aura çıktı. Yaklaşık üç metre havaya sıçradı, sol elinin etrafında bir kaynak enerji güç dalgası topladı ve doğrudan Yun Che’nin kafasına yumruk attı.
Bang!!
Yun Che’nin vücudu doğal olmayan bir hızla döndü ve Luo Changsheng'in neredeyse tüm irade gücüyle yaptığı saldırı Sunulmuş Tanrı Sahnesi'nin tabanına çarptı. Her yere kan sıçradı ve beş parmağından dördü çarpışmada birlikte kırıldı.
Yun Che, Luo Changsheng'in boğazına doğrudan soğuk bıçak ışığını çarparak, kendi başına bir karşı saldırı ile anında misilleme yaptı.
"Guah... Ah…”
Luo Changsheng boğazını tutarak ve tarif edilemez ağrılar içinde tıslarken yatay olarak yere çöktü. Kelebek kanatlarına benzeyen kısa, buzlu bir bıçak, gırtlağının derinliklerine girmişti.
“Ses… Kelebek… Bıçağı…” Mu Bingyun bilinçsizce mırıldandı.
Yun Che nefes almak için bile bir anı boşa harcamadı. Anında ayaklarının üzerine yuvarlandı. Beklenmedik bir miktarda canlılık, şeytani güç ve vücudunda az önce ortaya çıkmış olan kaynak enerjinin bir parçasıyla dalgalanan sağ yumruk Luo Changsheng'in kafasına şiddetle vurdu.
B A N G
Luo Changsheng’in halihazırda bulanık bilinci, sayısız soluk beyaz çatlaklara patlamadan önce yoğun bir şekilde titredi.
Yun Che'nin kendisi, ağır bir şekilde yere çökmeden önce geri tepme tarafından uçuruldu. Kolları, sahip olduğu her şeyle avuç içi ile yere iterken salladı, ama artık içinde bir güç parçası bile bulamadı. Geriye kalan tek şey, eşiğe ne kadar yakın olursa olsun dağılmayı reddeden bir irade idi.
Ölecek iki canavar gerçekten de sonunda çöktü. Uzun bir süre boyunca hiçbiri ayağa kalkmayı başaramadı.
"Guu... Uu... Uu…”
Kalın, kanlı sıvı Luo Changsheng’in gözlerinden, kulaklarından, burnundan ve ağzından akıyordu. Bulanık gözbebekleri kör ışıkla parlıyordu. Göğsü yükseldi ve yavaşça kolunu havaya kaldırırken yakaladığı gibi düzensiz bir şekilde düştü… Göz bebeklerinin içindeki karanlık ışık tüm gücü ile mücadele ederken gittikçe daha fazla titredi.
Nihayetinde kolunu kaldıramadı. Göz bebeklerindeki ışık ani bir durma noktasına geldiğinde, kalan tüm iradesiyle kullandığı kol ağır bir şekilde yere çöktü.
Luo Changsheng’in aurası tamamen sessizliğe gömüldü. O zaman bile, gözleri isteksizlik ve çaresizlik içinde ardına kadar açıktı.
Fakat Yun Che hâlâ iki kolla zemini sıkıca tutuyordu. Kanıyla ıslanmış gözlerindeki ışık ısrarla solmayı reddetti.
Saygıdeğer Qu Hui, kolunu kaldırırken ve yüksek sesle ilan ederken, on bin kiloluk çelik plakanın göğsünden yeni çıkarıldığını hissetti, “Luo Changsheng bilincini kaybetti. Büyük finalin ilk maçı Yun Che'ye gidiyor!!”
“Luo Changsheng'i mağlup ettiğinden, puanı şimdi Yun Che’ye eşit. Büyük final bundan üç gün sonra tekrar başlayacak!”
Geçmişte, Saygıdeğer Qu Hui sonuçları açıkladıktan sonra yüksek bir tezahürat ya da sürekli bir karmaşa izleyicinin sıralarından patlardı. Fakat bu kez herkes bir kadının havayı kesen sağır edici çığlığını duyana kadar sessiz kaldı.
"Changsheng!!!"
Luo Guxie, aşağı inerken titreyen bir çığlık attı. Duyguları - ve ardından kaynak enerjisi - açıkça kontrol dışıydı ve çığlığı tizleşti ve çok sayıda kaynak gelişimcisini neredeyse kan dökecek kadar rahatsız etti.
"Yun Che!" Mu Bingyun da aynı zamanda Sunulmuş Tanrı Sahnesi’ne uçuyordu.
Saygıdeğer Qu Hui, geçmişte birçok Kutsal Tanrı Savaşını yönetmişti, ancak bugüne kadar böyle vahim, kanlı bir savaş görmemişti. İki genç arasındaki kavgayı izlemekten boğulacağını asla düşünmemişti.
Kutsal Saçak Alemi ve Kar Şarkı Diyarı halkı sahneye yöneldiğinde, Saygıdeğer Qu Hui, Sunulmuş Tanrı Sahnesini izole eden bariyeri geri çekmeden önce bir iç çekti.
"Changsheng!!!"
Luo Guxie Luo Changsheng'in yanına gelir gelmez, boğazına saplanmış Ses Kelebek Bıçağını çok uzaklara fırlattı. Sonra, vücudunu inanılmaz bir titizlikle yumuşak bir kaynak ışığıyla sardı… Şu anda herkes, Doğu İlahi Bölgesinin bir numaralı kaynak gelişimcisinin her tarafının titrediğini görebiliyordu. Gözlerinde iyice bastırılmış göz yaşları bile vardı.
Yumuşak beyaz ışık Luo Changsheng'i tamamen kaplamadan önce, Luo Guxie vücudunu havaya kaldırarak uzak ufka doğru büyük bir hızla uçtu. Süreç boyunca kimseyle tek kelime konuşmadı. Luo Shangchen hızla arkasından gitti.
"Yun Che!"
“Kıdemli Kardeş Yun…”
"Yaralarını kapatın, çabuk!”
“Hayır, yapma. Yaraları… Çok ciddi… ”
Mu Bingyun, kar beyazı giysilerinin kanla boyanmasını umursamadan Yun Che'yi tuttu ve kafasını yumuşak göğüslerine doğru eğdi. Titreyen eli, Yun Che’nin göğsünün üstünde tutarken mavileşti, ama ne kadar denerse denesin ona dokunmaya cesaret edemedi.
Yun Che’nin yaraları kelimelerin ötesinde korkunçtu. Vücudunun içinde veya dışında zarar görmemiş tek bir parça yoktu. Farklı bir İlahi Musibet kaynak gelişimcisi çok uzun zaman önce ölmüş olurdu.
“Kıdemli Kardeş Yun… Kıdemli Kardeş Yun iyi olacak… Değil mi?” Bir Kar Şarkısı Diyarı öğrenci ikilisi dikkatlice oraya yürüdü. Kalpleri sıkıştı ve gözleri, Yun Che’nin korkunç, kanla ıslanmış halini görünce gözyaşlarına boğuldu.
Mu Huanzhi ve Mu Tanzhi daYun Che'nin yanında diz çöktü, ancak tıpkı Mu Bingyun gibi, işleri kendi ellerine almaya ve yaralarını bastırmaya cesaret edemediler. Şu anki durumunda, vücuduna kaynak enerji gönderirken tek bir hata bile yapsalar...
"Kazan.. Dım.. Mı?"
Bu anda Yun Che dudaklarını ayırdı ve zayıf, neredeyse fark edilemez soruyu dile getirdi.
Bilinci o kadar bulanıktı ki, Saygıdeğer Qu Hui’nin yüksek sesli bildirimini açıkça duymadı.
“Evet, sen kazandın. Luo Changsheng'i yendin,” Mu Bingyun başını ona eğdi ve nazikçe kulağına fısıldadı.
Yun Che’nin dudaklarında tarif edilemez bir şekilde tatmin olmuş bir gülümseme belirdi, “Bu… Harika…”
"Endişelen... Me... Ben... Ölmeyeceğim... Sadece..."
"Çok... Yorgunum…"
Sesi bir sivrisinek vızıltısı kadar zayıftı. Sonunda, Mu Bingyun avucunu yavaşça indirdi ve onu son derece yumuşak mavi bir ışıkla sardı: “Yorgunsan, uyumalısın.”
Uyumayı reddeden bir bebeği yatıştırıyormuş gibi yumuşak bir şekilde konuştu. Son olarak, Yun Che'nin gözleri yavaşça nazik fısıltısının altında kapandı.
“...” Mu Bingyun, bulanık bir bakış ile gökyüzüne baktı.
Cennetsel Katliam Yıldız Tanrısı, ona ne yaptığını ya da hayatını bu şekilde riske atmaya istekli olduğu ne tür bir büyük iyilik borcu olduğunu bilmiyorum. Ne kadar önemli olduğunuzu ya da sizi ondan neyi engellediğini umursamıyorum… Ama lütfen, lütfen onun isteğini yerine getirin ve bir kere de olsa onunla görüşün… Sadece sizin için yaptığı her şey için...
Yun Che'nin neden Tanrı Alemine geldiğini bilen ilk kişi oydu. Yun Che'nin geldiğinden beri yaptığı her şeyi biliyordu. Herkes Luo Changsheng’le hayatı ile mücadele etmesinin sebebinin şampiyon olmak ve zaferi ele geçirmek olduğunu düşündü, ancak yalnızca o, o'nun Kutsal Tanrı Savaşı ilk sırası, ünü, ödülleri için buraya kadar gelmediğini biliyordu. Luo Changsheng'in umrunda bile olmadığı...
Bütün bunları sadece bir kişiyle görüşmek için yapmıştı.
Sunulmuş Tanrı Sahnesi'nin dışında, uzaktaki gökyüzünde, ince bir kırmızı figür uzaklara uçtu.
Ve bulutlarda birkaç acı gözyaşı bıraktı.
Bölüm 1230: Zor Zafer