Geçici sendrom, psikiyatride genellikle tedavi olmaksızın saatler ila birkaç gün içinde kendiliğinden düzelen fiziksel temelli tüm psikopatolojik semptomlar için kullanılan sistematik bir terimdir. Deliryumun aksine, bu semptomatoloji bilinç bulanıklığı (bilincin niteliksel bozukluğu) olmadan ortaya çıkar.
“Geçici sendromlar” kolektif ismi Hans Heinrich Wieck tarafından ortaya atılmıştır. Akut eksojen reaksiyon tiplerinin bir alt grubunu temsil ederler. Her ikisi de klasik Alman psikiyatrisinin temel kavramlarıdır. Fiziksel olarak gerekçelendirilebilir, yani eksojen akut psikozları endojen psikozlardan ayırmaya yararlar, bkz. psikiyatrinin üçlü sistemi.
Hans Heinrich Wieck geçiş sendromlarını işlevsel psikozlar arasında saymıştır. Bu işlevsel tanımlama, bozukluğun altında hangi psikopatolojik sendromun ve hangi hastalık nedeninin yattığını açık bırakmayı amaçlıyordu. Bu, bilinçli olarak sınıflandırmada açıklık sağlamayı amaçlıyordu.
Geçiş sendromu terimi, ilgili semptomların gerilediği (dolayısıyla “geçiş sendromu”) geri dönüşümlü bozukluklara atıfta bulunuyordu. Akut organik psikosendrom veya cerrahide postoperatif deliryum terimi de bu kısa süreli organik psikoz için eşanlamlı olarak kullanılmıştır.
Günümüzde geçici sendrom teriminin kullanımıyla ilgili endişeler bulunmaktadır. Genellikle kısa süreli deliryum için modası geçmiş, yanlış ve artık yaygın olmayan bir anlamla ilişkilendirilmektedir. Transit sendromu terimi çoğunlukla ameliyat sonrası hastalar ve özellikle de çok geçici ve her şeyden önce tedavi olmaksızın geri döndürülebilir bir klinik tablo gösteren yoğun bakım hastaları için kullanılmıştır. Transit sendromu, her deliryum gibi mümkün olduğunca erken, yani tanı konur konmaz tedavi edilmelidir. Ancak uzun süreli (gecikmiş) bir seyir, örneğin bir deliryumun tedavi olmadan kendi kendini sınırlayarak iyileşip iyileşmeyeceği veya daha ileri teşhislerin gerekli olup olmayacağı gibi uygun teşhisler olmadan tahmin edilemeyeceğinden, beklemek günümüzde bir tedavi hatasıdır. “Transit sendromu” terimi, tedavinin atlanması veya teşhisin gecikmesi durumunda tıbbi bir gerekçe oluşturmaz ve bu nedenle artık terapötik açıdan kullanılmamalıdır. Sadece tanımlayıcı ve sınıflandırıcı bir öneme sahiptir, prognostik değildir. Bununla birlikte, yukarıdaki tanımın katı psikiyatrik anlamında deliryumun, bilinç bulanıklığı eşlik ettiği için bir geçiş sendromu olmadığı vurgulanmalıdır. Bonhoeffer’e göre deliryumlar akut eksojen reaksiyon tiplerine aittir. Alman psikiyatrisindeki bu tanısal farklılaşma, delir terimine örneğin Fransız ve İngiliz psikiyatri literatüründekinden farklı bir anlam kazandırmıştır. Geçmişte delir, Almanya’da psikozla eşanlamlı olarak da kullanılıyordu. Kronik alkolik deliryum (= Korsakow sendromu) gibi eski terimler hala buna tanıklık etmektedir. Pasaj sendromu terminolojisi Fransa ve İngiltere’de daha az yerleşik hale gelmiştir.
Transit sendromu terimi, özellikle cerrahi prosedürler olmak üzere bir dizi yatarak tedavide, değişen şiddette eşlik eden bir durum olarak kullanılmıştır. Tipik olarak, cerrahi bir prosedürden yaklaşık iki gün sonra gecikmeli bir başlangıç vardır.
Düşünme bozuklukları, hafıza bozuklukları, (özellikle görsel) halüsinasyonlar, sayıklama durumları, sürüş eksikliği, aynı zamanda huzursuzluk, ani ruh hali değişimleri ve uyku bozuklukları (genellikle kabuslarla birlikte) ortaya çıkabilir. Tam kafa karışıklığı ve zamansal ve mekansal oryantasyon bozukluğu durumları da yaygındır.