Önce bileğimi kesiyorum.
Sonra kalemimi.
Ve en son özlemlerimi...
Üç farklı kanama,
Birleşen üç farklı kan rengi.
Tanıyamadığım bu rengi sana adaş kılıyorum.
Seni akıtıyorum sayfalara,
Parça parça.
Bazen ihanetinin karası,
Bazen de yalancı hayallerinin beyazıyla.
Ve bazen gözlerinin kahvesi,
Çoğu kez de intiharlarımın kızılıyla.
İşte iki eli kanda bir ben karşındaki;
Her rengin canını yaktığı,
Fazlasıyla...