Bir akşam Moskova dairemde bir telefon geldi. Film stüdyosu "Mosfilm" denir. “Bu yönetmen Tamara Lisitsian,” dedi yabancı bir bayan sesi. “Seninle buluşabilir miyiz?” “Tabii ki” dedim, biraz karışık. “Ve hangi soru üzerine?” “İtalya'daki M-box M-2 skandalı hakkında bir kitap yazdın. Bizim için bir senaryo yazabilir misin? Bu konuda uzun metrajlı bir film yapmak istiyorum ... ”
... Kısa bir süre önce, TASS muhabiri olarak çalıştığım uzun bir seyahatten İtalya'ya döndüm. Sonra, 1981'in baharında, Apennines'de eşi benzeri görülmemiş bir skandal patlak verdi. Sağ kanat darbesini hazırlayan Masonik Lodge P-2'in yıkıcı faaliyetleri ortaya çıktı. Bakanlar, bankacılar, generaller, özel hizmetler başkanları, parlamenterler, önde gelen sanayiciler ve tutuklanan güçler arasından diğerleri. İnsanlarının en büyük yayıncılar, savcılar, televizyon ve radyo programlarının yöneticileri ve gazeteciler arasında olduğu ortaya çıktı. “Bizi kim yönetiyor: hükümet mi yoksa gizli Masonik loca mı?” İtalyanlar öfkeyle sordu.
Ne Licho Jelly'i sakladı
Her şey, bir giysi üreticisi olan belirli bir Lico Jelly'in sahip olduğu "Wanda" villasındaki Arezzo eyaletindeki polis kasabasında yapılan rutin bir araştırma ile başladı. "P-2" kutularının bulunduğu keşfedildi. Bu arada, onları kazara buldu. Polis tamamen farklı bir şey arıyordu: büyük mali dolandırıcılığa karıştığı, yakılmış bir bankacı olan Michele Sindona, Jelly'in arkadaşı ile ilgili skandala ışık tutabilecek belgeler. O zamanlar Sindona zaten bir Amerikan hapishanesinde idi, fakat yaptığı işlemlerin ipliği İtalya'ya uzandı. Bu villada yasadışı para ihracatı ile ilgili önemli belgeler sakladığından şüpheleniyorlardı.
Bazı zâviye listeleri ve hatta o zamanlar bilinmeyen masonlar tarafından bile bilinmeyen, belki de, dünyadaki kaç tane eksantrik kuşku uyandırmayacaktır! - Araştırmacıların daha yakından bakmaları için gerçekleşmemişse. Sonra dikkatsiz eksantrik, mistik kült severler, ritüeller ve eski el yazmaları değil, çok daha ciddi insanlar olduklarını keşfettiler.
Bu derhal şüpheleri uyandırdı, çünkü İtalyan Anayasasına göre, ülkedeki gizli örgütler yasaklanmış ve devlet memurları ve özellikle hükümet üyeleri, ordunun üst düzey memurları, polis ve özel hizmetler üyeleri olamıyordu.
Ek olarak, zırhlı bir kasada, aslında ortaya çıktığı üzere, aslında, CP-2 kulübesinin başı (“fahri usta”) olan Jelly, aynı zamanda, İtalyan özel servisleri tarafından hazırlanan önde gelen politikacıların gizli dosyaları olan “Gizli” olarak sınıflandırılan devlet belgelerini de buldu. ve diğer pek çok bildiri. Devlet kurumlarının sınırlarını aşamayanlar ve özellikle de bazı hazır giyim imalatçıları tarafından muhafaza edildi.
Belgeler Başbakan Arnaldo Forlani'ye verildi ve dehşete düşürüldü. Hükümete yalnızca üç bakan bakanlar da dahil değil, listeler aynı anda üç gizli servisin liderinin isimlerini de içeriyordu: General Santovito (SISMI Savunma Bakanlığı'nın ofisi), Grassini (SISDE, İçişleri Bakanlığı'nın ofisi) ve Pelosi (CHESIS, koordine eden gizli servisler komitesi).
Skandalın “bombası” Mayıs ayında, İtalya Bakanlar Kurulu ofisinin villamızda bulunan P-21 kulübesinin 962 üyelerinin isimlerini içeren listeyi yayınladığı 2'te patladı - çok daha fazla olduğu ortaya çıktı. Diğerleri arasında Çalışma Bakanı Franco Foschi, Dış Ticaret Bakanı Enrico Monca, Dışişleri Bakanı Enrico Monca, Sosyal Demokrat Parti Siyasi Sekreteri Pietro Longo, Savunma Bakan Yardımcısı, Pasquale Bandier, İtalyan Sanayicileri Birliği Konfedisyonu Guido Carli'nin isimleri vardı. Özellikle, askeri kutunun içinde, örneğin, Savunma Bakanlığı Genelkurmay Başkanı Amiral Torrizi, Güney Avrupa’da NATO’nun NATO Deniz Kuvvetleri Genel Komutan Yardımcısı Amiral Birindelli vardı. İtalya'daki en büyük özel finans kurumu başkanı olan Sindona ve Gelli ile yakından ilişkili olan Banco Ambrosiano, Roberto Calvi'nin isimleri kutu listelerinde yer aldı. Skandalın etkisiyle İtalyan hükümeti istifa etti ve meclis soruşturması başladı. Ve burada uzun zamandır unutulan masonlardan bahsediyoruz ...
"Excelsior" da "Lux"
Fakat her şeyden önce, “büyük ustanın” nereden geldiğini bulmaya başladılar. Arezzo'da lüks bir villanın vardı ve Roma'da Jelly, genellikle Federico Fellini'nin Sweet Life filminin olaylarının yaşandığı Via Veneto'daki lüks Excelsior otelindeki lüks bir odada yaşıyordu. Ancak Mussolini ordusunda bir kariyer subayı başladı. İspanya'da Franco'nun yanında savaştı, daha sonra Finlandiya SSCB'ye karşı kampanyası sırasında sabotaj şirketinin komutanı olarak görev yaptı. İtalya'nın kuzeyindeki faşistler tarafından yaratılan kukla Salo cumhuriyetinde, Otto Skorzeny'nin haydutlarının Mussolini tarafından serbest bırakılmasının ardından Naziler ile irtibat subayı olarak görev yaptı. Jelly'in katliamlara yol açtığı ve mahkumlara işkence gördüğü öğrenildi. Savaştan sonra Arjantin'de sona erdi ve daha sonra girişimci kimliği altında İtalya'ya döndü.
“Onurlu Üstat” ın muhteşem zenginliklerinin kaynakları hakkındaki hikaye gizemli görünüyor. Bazıları onu gizemliyle ilişkilendirdi. tarih altının ortadan kalkması, Hırvat diktatör Pavelic'in Ustaları tarafından çalındı ve ardından İtalyan askeri istihbaratının temsilcileri tarafından çalındı. Bu altının bir kısmının Arjantin'e götürüldüğünden şüphelenildi ve Jelly'in eline geçti. Tutuklamadan önce, П-2’in lideri sadece İtalya’da değil aynı zamanda Meksika, Paraguay ve Brezilya’da da işletmelere ve konaklara sahipti. Ve tüm servet fantastik bir miktar olarak tahmin edildi - 100 milyar lire.
“П-2” kutusunun başında beliren Jelly, en garip kişilikleri sayesinde küçümsemedi. Yani, onun listelerinde parlak taklitçi Alighiere Noskese listelenmiştir. Basında “Bin Kişili Bir Adam”, Richard Nixon, Golda Meir ve diğer siyasi şahsiyetler için müthiş karikatürler yarattı.
Jelly’in, sahtekarlıkları düzenlemek, banka siparişlerini yanlışlamak için oy kullanma taklitleri için Noskese’in olağanüstü yeteneğini kullanması önerildi.
Ama bu konuda onu sorgulamak başarısız oldu. Simülatör aniden intihar etti.
"Davanın İnsanları"
Masonik kendilerini, ansiklopedilerin kanıtladığı gibi, XVII. Yüzyılda Avrupa'da büyük kilise ve katedrallerin inşası sırasında ortaya çıkarıyor. Çok uzun bir süre, on yıllardır inşa edilmişlerdi ve bu süre zarfında inşanın etrafında İngilizce olarak “mason” olan özel bir mason topluluğu gelişti. Aletlerin tutulduğu baraka, “kır evi” ve dolayısıyla “kır evi” olarak adlandırılmıştır - duvarcıların toplandığı yer. Masonların sembollerinin inşaat tekniğinin nitelikleri olması tesadüf değildir: beyaz bir önlük, mala, pergel ve kare. Artel üyeleri, ortak mesleki beceriler ve başlatılmamışların erişemeyeceği sırlarla birleştirildi.
Yavaş yavaş kendi felsefelerini ve dünya görüşlerini oluşturmak için özel bir toplantı ritüelini geliştirmeye başladılar. Masonlar dini bir organizasyon değil, laik bir organizasyondur, ancak Evrenin Büyük Mimarı'nı onurlandırırlar. Masonlar onlara göre, insan toplumunu iyi, akıl ve adalet ilkelerine dayanarak dönüştürme hedeflerini gördü. Birçok ilerici insan daha sonra Mason zâviye üyesi olarak ortaya çıktı. Masonlar Newton, Goethe, Beaumarchais, Mozart'tı. Büyük Fransız Devrimi sloganı “Özgürlük, eşitlik, kardeşlik” masonlardan ödünç alındı. Masonların yakınında birçok Decembrist vardı. İlk serbest stil matbaasının kurucusu Novikov, aynı zamanda Masonik Köşkü'nün bir üyesiydi.
Yavaş yavaş, Masonluktaki eğitim akışı kurudu, hızla kasvetli mistik bir karakter kazanmaya başladı. Önde gelen Masonluk araştırmacısı L. Zamoysky, dünyanın güçlü oligarşisi, heyecan verici parasal oligarşi, bankacıların güçlü klanları, burjuvazinin konumunu giderek güçlendiriyor, girişimciliğin, “iş insanları” olarak nitelendirilen inanç sistemlerini, gücünün öncülüğünü yaptı. Dünyayı yeni sınıfın çıkarlarına dönüştürmek, kolonileri fethetmek, zenginlik kazanmak için gizli ama etkili bir güce ihtiyacı vardı. Ve bu amaçla, Mason zâviye daha uygun olamazdı - gizli ve iyi organize olmuş gruplar, ancak eski törenler ve mistik felsefe severlerin zararsız toplumları dışa dönük görünüyordu.
Dünyayı fethetmeyi hayal eden Nazilerin Masonik özelliklerini, ritüellerini ve amblemlerini aktif olarak kullandı.
Gök gürültüsünün - gök gürültüsünün ve şimşeklinin gizli sembolü - gamalı haçların Masonik cephaneliğin Alman faşistleri tarafından ödünç alındığını ve omuz seviyesindeki sağ el biçimindeki Nazi selamının Masonik mistik “hava işareti” olduğunu hatırlamak yeterlidir.
Hitler Mein Kampf'u yazmak için Alman Masonluk Karl Haushofer'ın teorisyeninin fikirlerini kullandı.
Spagetti yemeyi öğrenme
Özel bir tema Rusya'da masonlar. Şubat 1917 devriminden yalnızca yıllar sonra, Kerensky Geçici Hükümeti üyelerinin hemen hepsinin ve aslında kendisinin Mason masallarının üyeleri olduğu biliniyordu. İtilaf Rusya’yı tahrip eden sebeplerden biri olan Almanya’yla savaşın devam etmekte ısrarcı olan Masonik localardaki Fransız “kardeşler” olan İtilaf Müttefiklerine yükümlülüklerini kesin olarak yerine getirenler onlardı.
Sovyet döneminde Mason örgütleri kesinlikle yasaklandı, hakkında yazı yazılmadı ya da konuşulmadı. Bu nedenle, İtalya'da bir skandal patlak verdiğinde, Roma'dan döndükten hemen sonra yazılan küçük “Mason Ekranının Arkasında” kitabımın bu konudaki neredeyse sadece modern yayın olduğu ortaya çıktı. Kabul ediyorum, yayınlamak kolay değildi. Ancak, o zaman ve herhangi bir "keskin" kitap gibi. Sadece Glavlit'in normal sansürünü uygulamakla kalmayıp, başka bazı örgütleri de kullanmak zorunda kaldı. Filmi hazırlamaya başladıklarında, bütün bunlar da yetkili yoldaşların gözetiminde yapıldı.
Yine de söylemeliyim ki, hiçbir engel yoktu. Ayrıca, bu tür kitapların istenen sıra ile onaylandığı Merkez Bankası Komitesinde ve KGB'de yayın fikri ve bu konuda bir film desteklendi. Her ne kadar eylem kasette gerçekleştiyse de, elbette, İtalya'da değil, şartlı bazı ülkelerde. Romanya'da "yurtdışında" çekimler yapıldı, o yıllarda İtalya'da sadece Eldar Ryazanov fotoğraf çekmeye gidebilirdi.
Moskova'daki pavyon sahnelerinin çekimleri için bile “yabancı” bir çevre oluşturma oluşturmak kolay değildi. Evden, yanımda getirdiğim yaşamın bazı özelliklerini “tepenin üstüne” getirmek zorunda kaldım. İtalyan masa lambası, Roma manzaralı gravürler, zaten sarhoş "Coca-Cola" nın altından boş kutular ... Moskova'da o zamanlar modaya uygun ceketler giymiş yabancı bilgi yayıncılığı TASS'ın ofisten gazeteciler parasız olsun. “İtalyan trattoria'sındaki” sahneyi çekerken aktörler Ivara Kalnins ve Semyon Farad'ı nasıl spagetti yiyeceğimi eğitmek zorunda kaldım.
“Villa'nın Sırrı” Greta ”adlı filmin prömiyeri TASS'ta yapıldı, Moskova'nın dört bir yanından meraklı birçok insan geldi.
Onun üzerinde ve sonra genç Alexander Prohanov vardı. Prömiyerden sonra bana geldiğini ve gülerek, “Ortodoks halkı bunun için sana teşekkür edecek!” Dedi.
Kabul ediyorum, o zaman onu pek anlamadım. SSCB'de o günlerde "Ortodoks halkı" hakkında konuşmak ve hatta TASS'ta konuşmak geleneksel değildi. Ancak daha sonra, arşivler açılmaya başladığında, daha önce SSCB'de yasaklanan kitaplar, masonların rollerini sadece İtalya'da değil, Rusya dahil diğer birçok ülkede de oynadıklarını ortaya koydu. Mason örgütlerinin “eski zaman sevenler” in masum sendikaları olmadığı gerçeği, Yunanistan'a bir sonraki iş seyahatim sırasında emin olmak zorunda kaldım.
Acarnon Caddesi'ndeki Ev
Bir akşam, Atina'nın merkez caddesi Panepestimiu'da durmadan vitrinlere bakarak yürüdüm. Dikkatsizce kuyumcu camının arkasındaki altın mücevher yığınlarının dikkatini çekti, sadece birkaçı, lüks ve zevk dolu bir yaşam için çığlık attı. Bu pencerelerden birinin yakınında durdum: kırmızı kadife yastıklarının üzerine geniş bir erkek yüzük koleksiyonu yerleştirildi. Bununla birlikte, sıradışı değil, müthiş beklenmedik biçimde zengin bir inşaat müteahhitinin ya da başarılı bir orta ölçekli tüccarın yağ parmağını isteyerek giydiren, mühürlü altın şişmiş altın halkaları. Parıldayan safirlerle, yakutlarla ve zümrütlerle süslenmiş halkalarda gizemli işaretler ustalıkla oyulmuştur: kare, mala, üçgen içinde insan gözü, kafatası ve çapraz kemikler ile pusulalar ...
“Evet, bunlar Masonik amblemler!” Diye düşündüm.
Şimdiye kadar Ortodoks Hellas'ta masonlar olduğundan şüphelenmedim, ancak vitrin Atina'daki varlığını açıkça gösterdi - kuyumcu dükkanının hesap makinesi sahibi, vitrinde talep edilmeyen malları yaymazdı. Ancak, ne tahmin edilmeli? Kararsızca dükkanın kapısını ittim.
- Oriste! (Lütfen!), - dükkan sahibi bana kibar bir gülümsemeyle taşındı.
Bana öyle geliyor ki burada masonik halkalar var? - Tereddütle, vitrinlere doğru bakmaya başladım.
- Ah! - dükkan sahibi cesaretle sırıttı. - Her zevke uygun mükemmel ürün!
“Öyleyse sana talep var mı?” - Konuşmacı dükkâncısına sormaya devam ettim. - Atina'da Mason zâviye var mı?
“Tabii ki,” tüccar doğruladı “ve epeyce.” Onlar sağlam ve nezih insanlardan oluşur. Çok sağlam ve çok değerli.
- Bu kutularda ne yapıyorlar? Masonların gizli bir organizasyon olduğunu söylüyorlar.
“Sır - Bilmiyorum” diye başını sık sık salladı. - Bununla birlikte, onlara kendin de sorabilirsin ...
- Kendisi mi? Ve bunu nerede yapabilirim?
“Çok uzaklara gitme” dedi hevesle. - Acarnon Sokağı, 19. Atina'nın merkezi Masonik Köşkü bulunur.
Akharnon Bulvarı yakınlarda ve ben de oraya yürüyerek gittim. 19 numarası altındaki bina uzaktan gördüm. Akşam oldu, pencerelerin her yerinde ışıklar yanıyordu ve Yunan masonlarının merkezi karanlığa gömülmüştü.
“Ne olmuş” diye düşündüm ilk başta, “çoktan geç oldu ve muhtemelen binada kimse yok.”
Evde yürüdüm ve bazı detaylar beni şaşırttı. Öncelikle, girişte küçük bir işaret bile olmadığından, açıkça belli bir idari tipte beş katlı devasa konakta bir işaret yoktu. Kapılardan birinin üzerine yalnızca küçük bir pusula ve bir kare takviye edilmiştir.
İkincisi, altın varak kaplı iki büyük ön kapıya vurdular. Bir tapınağın kapıları gibi karanlıkta loş bir şekilde titriyorlardı. Ancak, Masonik Lodge üyeleri için - bu tapınaktır. Fakat en önemlisi, yakından baktıktan sonra, bana bu evde hiç pencere olmadığı, ancak içeriden tuğlalarla sıkıca gömülmüş yalnızca dış cam taklitlerinin olduğu görünüyordu.
Ve bu evin kalesinde iyi huylu hayalciler felsefe ve insanlığın iyiliği hakkında spekülasyon yapmak için bir araya geliyorlar mı? Buna inanmak zordu.
Yunan masonları kimlerdir? Ne yaparlar? Ve neden Atina kalelerinin kalın duvarlarının arkasına geçiyorlar? Bu soruların cevaplarını "Yunanistan'da Masonluk" kitabının yazarı olan ünlü Yunan gazeteci Kostas Tsaruhasa'dan duydum.
“Yunan masonları” dedi bana, “bu sahne arkası çok güçlü bir siyasi organizasyon” dedi. Güçlü çünkü bankalara, büyük sanayicilere, bir deyişle, herhangi bir ülkedeki gerçek mülkiyete sahip olanlara güveniyor. Yunanistan'da Mason zâviye 1749 yılında göründü ve çok yakında binlerce üye saymaya başladı. Şu anda Yunanistan'da birçok şehirde zâviye var. Sadece başkentte birkaç düzine var. En büyüğü “Büyük Doğu” köşküdür. Ayrıca "Akropolis", "Orpheus", "Pisagor", "Sisters", "Prometheus" vardır.
Yunanistan'da Masonluk tarihinde önemli bir aşama, Amerikalıların Yunan "masonları" ile güçlü temaslar kurduğu İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesiydi. 1945’te, Atina’da ABD’nin Başkonsolos Yardımcısı olan Caldwell, Büyük Doğu Köşkü ile yakın bağlar kurarak şahsen bununla ilgilendi. Sonra Yunan masonların okyanustan ihtiyaçları için para almaya başlarlar. Ağustos ayında, kendisi Masonik Köşkü üyesi olan ABD Başkanı Harry Truman, 1945, Washington'da Yunan masonlarının ihtiyaçlarını karşılamak için özel bir komite kurdu.
Yakında Truman şahsen Atina'ya verdi. Tsaruhas'a göre görevlerinden biri, kendi mekanizmalarıyla, devletlerin ülkenin ekonomik, politik ve sosyal yaşamını kontrol edebildikleri devlet mekanizmasında kilit görevlere ne kadar iyi girebildiklerini görmekti. Şahsen önde gelen ustalarla tanıştı ve söyledikleri gibi elde edilen sonuçlardan memnun kaldı. Kazara olsun ya da olmasın, bir süre sonra Atina'nın merkezine Truman'a bronz bir anıt takıldı. Amerikan cumhurbaşkanı, sıkıca sıkılmış yumruklarıyla ve kibirli bir çıkıntılı çeneyle tasvir ediliyor. Bir gün solcular anıtı havaya uçurdular, ancak daha sonra hızla restore edildi.
NATO liderleri arasında denizaşırı masonlar ve yüksek rütbeli "kardeşler" dikkatlerini Yunanistan'a hiç bırakmadılar.
1969’te NATO General Lemnitzer, Hellas’taki Mason locasını ziyaret etti. Bu, Ocak-Nisan 1969'taki Masonlar dergisi "Masonların Bülteni" tarafından Lemnitzer'e "bir ortodoks duvarcı" derken açıkça bildirildi.
Yunan "masonları", "П-2" Licho Jelly kutusunun başı ile yakın ilişkiler kurdu.
Tsaruhasa kitabında, Yunanistan'daki mason localarının üyelerinin pek çok etkili siyasi şahsiyet, parlamento üyeleri, bankacılar, büyük işadamları, ordu subayları, yargı mensupları ve diğer güçlü insanlar olduğu açıktı. Kitap 3500 ünlü masonların bir listesini içeren bir uygulamaya sahiptir. İtalya'da böyle bir listenin yayınlanması fırtınalı bir skandala neden oldu, ancak Yunanistan'da, açıklayıcı Tsaruhasa kitabının serbest bırakılmasından sonra, bunun gibi bir şey olmadı.
- neden? - Tsaruhas'a sorar ve kendisi de cevaplar. - Çok basit bir nedenden ötürü, Yunan masonik zâviyelerinin İtalyanlardan daha güçlü ve daha etkili olduğu gerçeğidir. Herhangi bir skandalı “alevlenmeye” başlamadan önce bile “dışa koyabiliyorlar”. Her seviyede “insanlarına” sahip olmak çok zor değil. Bununla birlikte, masonlar hakkında bir çeşit ifşa bilgisi basına girerse, o zaman bunu görmezden gelmeye çalışırlar. Masonlar, bilinen gerçekleri baştan aşağı çevirerek, haklarından mahrum etme becerisine sahip oldular.
Buna rağmen, bu nasıl olmadı?! 1969'da Yunanistan'daki iktidar, “kara albaylar” rejimi tarafından yapılan askeri bir darbe sonucunda ele geçirildi. K. Tsaruhas'a göre, cunta Papadopulos ve genel başkan yardımcısı Pattakos, Masonlardı ve CIA'dan gelen "kardeşlerinin" desteğiyle hareket ettiler. Ancak darbe, ancak 1974 yılına kadar iktidarda kalmayı başardı. Onlardan sonra tanklar Politeknik Üniversitesi öğrencileri Atina'da vahşice bastırıldı, ülkedeki öfke o kadar büyüktü ki diktatör rejim düştü.
1980-lerin başında İtalya'da "П-2" kutusunun etrafındaki skandal şiddetlendiğinde, Yunanistan parlamentosunda masonlar sorunu gündeme geldi. Yunanistan Başbakanı Andreas Papandreu, milletvekillerine yaptığı konuşmada, "İtalya'yı dolaştıran bu karanlık ağ bizim için bir ders görevi görüyor" dedi. Ne takip etti? Ve hiçbir şey ... Masonik zâviye Yunanistan'da, eskisi kadar özgürce faaliyet göstermeye devam ediyor.
CIA'e bağlılık yemini
O dönemde İtalya'da konuşlandırılan sözde "gerginlik stratejisi" nin arkasındaki masonlar olduğu açıkça ortaya çıktı: şimdi neo-faşistlere atfedilen bombalamalar, girişimler ve diğer terör eylemleri. Ve en “fahri usta” Licho Jelly'in yükselişi, Amerikan özel hizmetlerinin ajanı olduktan sonra başladı. 1969'te Milan'ın tarım bankasında bir bomba patladı, yüzden fazla insanın ölümüne ve yaralanmasına yol açtı. 1974’de Italus yolcu ekspresinin raydan çıkarılması ve 1980’te, Bolonya tren istasyonunun inşasında gürleyen güçlü bir patlama oldu. Terör eylemleri, neo-faşistlerin çeteleri ve elleriyle iktidardaki Hıristiyan Demokrat Parti lideri Aldo Moro'yu öldüren ve öldüren sözde “Kızıl Tugaylar” da dahil olmak üzere solcu aşırılık yanlıları tarafından implante edilmiş insanlarla gerçekleştirildi.
Amaç, Apennine korku ve terör atmosferi yaratmak ve ardından onu aşırılık yanlılarından “korumak” bahanesi altında bir darbe yapmaktı.
Bu amaçla, “acil durum” durumunda geliştirilen özel bir NATO planının kullanılması da amaçlanmıştır.
Soruşturma, “П-2” kutusundan çıkan ustaların yalnızca İtalya'da sağ kanat darbesi hazırladıklarını değil, bir kez bile bunu yapmaya çalıştıklarını gösterdi. Neo-faşist Valerio Borghese, "kara prens" nin komplolarına katılan Jelly halkıydı. Aralık ayında 1970, komplocular zaten İtalya İçişleri Bakanlığı'nın binasını işgal etti. silâh ve yeni bir diktatör ilan etmek için Roma televizyonunun binasını almaya hazırlanıyorlardı. Ancak bütün bunlar kötü hazırlanmış bir maceraya dönüştü ve Jelly bizzat başlamış olan darbeden vazgeçmek zorunda kaldı.
Skandalın tüm koşullarını “P-2” ile detaylı bir şekilde inceleyen İtalyan parlamento komisyonu, lodgeun işlevlerinin “Licho Jelly gibi bir karakter için tartışılmaz derecede büyük” olduğu sonucuna vardı ve başka bir figürün “piramitinin” üzerinde durduğu hipotezini öne sürdü. , nihai hedefleri efendiye dikte etti.
Tam olarak kim? Komisyon, bu soruyu doğrudan cevaplamadı ve kaçınılmaz bir şekilde şöyle dedi: “Gelli'yi gizli servislerle ilişkilerini tanımlamak dışında, en genel anlamda bile, üst yapıdaki kuvvetlerin ne olduğunu bilmiyoruz.” Ve İtalya’nın gizli servislerinin tamamen CIA’nin kontrolü altında olduğunu bilerek, tam olarak kimden bahsettiğimizi tahmin etmek zor değil.
İtalyan gazeteci Mino Pecorelli şunları söyledi: "Sanayici ve finansörler, politikacılar, generaller ve adli memurlar, Masonluk'a bağlılık duymayarak, böylece CIA'nın hizmetine girdi."
Ancak, gazeteci bundan sonra çok yaşayamadı. Roma'daki evinin yanında öldürüldü. Ağızda Shot - "Konuşma!" - mafyadan işe alınan suikastçıların tipik bir yöntemi. Daha sonra ortaya çıktığı gibi, cinayet, 2002 yılında 24'ta yıllarca hapis cezasına çarptırılan ancak sınırlamaların sona ermesi nedeniyle hapis cezasından kaçınmayı başaran İtalyan Başbakanı Giulio Andreotti tarafından emredildi.
П-2 lodge'unu çevreleyen skandaldaki birçok önemli karakter, özellikle onu finanse edenler, yavaş yavaş yok edildi veya iz bırakmadan kayboldu. Örneğin, Bankacı Calvi, Londra'daki Kara Keşişler Köprüsü'nün altında asılı bulundu ve ömür boyu hapis cezasına çarptırılan bankacı Sindon, kahve ile karıştırılarak siyanürle zehirlendi. İtalya'da bir dizi terör eyleminde “Mason işaretinin” olduğundan şüphelenilen savcı Occorsio öldürüldü, garip şartlar altında diğer birçok araştırmacı veya önemli tanık öldürüldü veya basitçe öldürüldü.
... Yönetmen Tamara Lisician'ın "Villa Greta'nın Sırrı" filmini çektikten sonra, tek oğlu aniden öldü. Kendine güveniyordu ve bana “masonlar” hakkındaki ilk Sovyet resminin intikamını aldığını söyledi. Bu arada, Lisitsian “fildişi kuleden” hiç bir kültürel işçi değil, aynı zamanda iyi bir politika anlayışına sahip cesur ve deneyimli bir insandı. Savaş sırasında Almanların arkasına atıldı ve orada savaştı. Savaştan sonra, İtalyan Komünist Partisi lideri Luigi Longo'nun oğluyla evlendi.
Bu arada, yazılarımın Yunanistan'daki masonlara ilk yayınlanmasından sonra, Atina'daki arkadaşlarımdan biri bir çağrı aldı ve bana “bu Rus gazetecinin” Masonik konuyla ilgili daha fazla yazmayacağını söylememi istedi. Aksi takdirde, "başı belada olacak".
Buna rağmen Yunanistan veya İtalya var! Modern Masonluğun temeli, İtalya'daki Masonlar'la yapılan skandal ve Yunanistan'daki Tsaruhasa kitabı - ABD.
Washington'dan çok uzak olmayan bir yerde, Shooter'ın tepesindeki İskenderiye kasabasında, dikdörtgen kemerli basamaklı bir piramitle taçlandırılmış yüz metrelik bir bina duruyor. George Washington Mason Ulusal Anıtı'na ev sahipliği yapar.
Girişte ABD'nin bronz eski başkanı apronda, elinde çekiçle ve diğer masonik regalia ile. George Washington masonların saflarına katılırken, İngiliz sömürge ordusunda hâlâ büyüktü. Onu takiben, L. Zamoisky'nin belirttiği gibi, bu arada, İtalya'da muhabir olarak da çalışan birçok ABD başkanı Masonlardı: Coolidge, Roosevelt, Truman, Ford, Johnson, Reagan, Bush, Clinton ...
Bu sıcak şirkete, Masonluk’un gücünü ve etkisini yalnızca ABD’de değil, tüm dünyada anlamak için, ABD’nin tüm büyük ve uluslararası seçkin şirketlerinin liderleri olan bankacılık ve seçkinlerini de ekleyebilirsiniz.
Vladimir Malyshev, İtalya ve Yunanistan'da TASS ve ITAR-TASS muhabiri olarak çalıştı. Uzun metrajlı filmler ve kurgusal olmayan kitaplar için senaryo yazarı: “Masonların Ekranının Arkasında”, “Rüzgardaki Pinia. Modern İtalya ile ilgili yazılar "," Beyaz ve mavi. Modern Yunanistan ile ilgili yazılar "," Atina muhabiri. Olağandışı maceralar "tepenin arkasında". Belgesel hikayeler "ve diğerleri.