I.Charles Kimdir ?Eski Burgonya dükü
I.Charles Kimdir ?Eski Burgonya dükü
Doğum tarihi: 10 Kasım 1433, Dijon, Fransa
Ölüm tarihi ve yeri: 5 Ocak 1477, Nancy, Fransa
Eski Burgonya dükü I. Charles’in Biyografisi
Fransız asilzade Cesur Charles (1433-1477), 1467’den 1477’ye kadar Burgonya Dükü idi. Hayatı boyunca Burgonya devleti siyasi, ekonomik ve kültürel gücünün zirvesine ulaştı.
Burgonya’nın dört Valois dükünün sonuncusu olan Cesur Charles, Kuzey Denizi ve Hollanda’dan Fransa krallığının doğu kenarına doğru uzanan ve Provence’ta Akdeniz kıyısı yakınında sona eren heterojen bir bölge topluluğuna hükmetti. Burgundy olarak adlandırılan “Batı’nın Büyük Dükalığı”, herhangi bir 15. yüzyıl prensliğinin en büyük stratejik ve diplomatik önemine, zenginliğine ve kültürüne sahipti. Charles’ın selefleri Cesur Philip, Korkusuz John ve İyi Philip’in bağımsız politikası, Burgonya’yı İngiltere ile Fransa arasındaki Yüz Yıl Savaşı’nı çözmede kilit güç ve aynı zamanda ülkenin siyasi istikrarı üzerindeki en önemli etki haline getirmişti. Fransız krallığı.
Charles, 11 Kasım 1433’te Burgonya’nın başkenti Dijon’da İyi Philip ve Portekizli Isabella’nın oğlu olarak doğdu. Daha bebekken Charolais Kontu yaptı, doğuştan düklüğün tek varisiydi ve Burgonya’nın kaderinin hakemi rolü için dikkatle eğitildi. Tarihi çok okudu, etkili bir yönetici ve konuşmacı oldu ve acımasız ve hırslı bir hükümdar haline geldi. Erken geliştirdiği görünen kişilik özellikleri – güçlü bir irade, inatçılık ve özellikle kişisel veya politik aksiliklerle karşı karşıya kaldığında duygularını çok az kontrol etme – takma adı “le Téméraire” ile çok iyi örtüşüyor.(“Cesur” veya bazılarının dediği gibi “Döküntü”). Charles’ın siyasi karakteri, kendisini Fransa kralının bir tebaası olarak görme konusundaki isteksizliği ve İngiltere ve Fransa ile ilişkilerinde, Fransız iç siyasetinde ve Fransa’nın iç siyasetinde bağımsız ve tehlikeli bir diplomatik yol izleme arzusuyla daha da şekillendi. Doğuda kendi sınırındaki Alman toprakları.
Babasının uzun saltanatı ve ikisi arasında gelişen kalıcı bir husumet nedeniyle Burgonya’da güç kullanmaktan kurtulan Charles, özellikle Kamu Refahı Birliği olarak bilinen isyan sırasında, Fransız kralı Louis XI ve soyluları arasındaki mücadelelere sürekli olarak müdahale etti. (1465-1466). Louis ile yaptığı birçok ateşkesin ilkinden sonra, Charles, İngiliz kralı IV. Edward’ın kız kardeşi Yorklu Margaret ile evlendi ve böylece, yüzyılın başlarında Fransa’yı etkili bir şekilde tehdit eden ve hala Fransa’yı tehdit eden bir diplomatik manevra olan Anglo-Burgundian ittifakı tehdidini yeniden açtı. Fransız kraliyet gücü için en büyük tehlikeyi oluşturuyordu.
Charles’ın artan hırsı, Louis’in Ekim 1468’de Péronne’da Charles ile sürpriz bir yüzleşme düzenleyerek eşi benzeri görülmemiş ve tehlikeli bir kişisel görüşmeye zorlama adımını atmasına neden oldu. Ancak Charles, Kral’ın Burgonya topraklarında isyanı körükleme girişimlerini tam da Louis’in öldürüldüğü sırada öğrendi. onun “misafir”i. Bu vesileyle Charles, Louis’den, asi Fransız soylularının gücünü büyük ölçüde güçlendiren ve Charles’ın soyluların lideri ve krala karşı en büyük rakip ve tehdit olarak konumunu güvence altına alan bir dizi taviz aldı.
Charles’ın Péronne’daki ezici başarısı, hırsını artırmış ve Burgonya’yı bağımsız bir krallık yapmak için imparator Frederick III ile müzakere ederek Burgonya’yı Fransa’dan ayırma fikrini canlandırmış ya da üretmiş gibi görünüyor. 1469’da Aziz Ömer Antlaşması ile Charles, kuzey ve güney topraklarını birbirine bağlayan bir dizi stratejik bölge elde etti ve hatta Burgonya’yı Fransa’dan isim dışında her şeyden ayrı bir güç olarak kurdu. Alman, İngiliz, Fransız ve Aragonlu müttefikleriyle Charles, 1471’de ve 1472’de Louis XI’e karşı büyük askeri koalisyonlar kurmaya çalıştı. Bunlar gerçekleşmemiş olsa da, 1474’te Charles gücünün zirvesindeydi, Fransa için büyük bir tehdit ve Batı’nın diplomatik düzenlemelerindeki tek kilit güçtü.
1474’te, Fransa’ya karşı bir başka Anglo-Burgund koalisyonunun arifesinde, Charles’ın kararlılığı ve inatçılığı onu bir dizi diplomatik ve askeri hataya sürükledi. Edward IV’ün işgal gücünü desteklemek yerine, Charles Almanya’da sonuçsuz bir askeri kampanya yürüttü, böylece müttefikini terk etti ve Louis’in Edward’ı nihai bir barış yapmaya ikna etmesini kolaylaştırdı. Ardından gelen Picquigny Antlaşması (1475), Yüz Yıl Savaşı’nın nihai kararını işaret ediyor.
Louis tarafından geride bırakıldığı için küçük düşürülen ve Alsace’deki isyanlarla karşı karşıya kalan Charles, Louis’e yardım sağlayan Lorraine düklüğüne ve İsviçre’ye karşı cezalandırıcı saldırılar başlattı. 1476’da İsviçre, Charles’ı Torun’da ve tekrar Morat’ta yendi. Düşmanlarının müttefiklerini cezalandırma politikasına bağlı olan Charles, sonunda kendi mizacının kurbanı oldu. Çağdaşı Philippe de Comines, “Charles ne kadar ilgili olursa, kafası o kadar karıştı” diye yazmıştı. İsviçrelilerin elindeki aksiliklerle öfkeye kapılan Charles, 1477’de Nancy’de Burgonya ordusunun bir kez daha yenildiği ve Charles’ın öldürüldüğü üçüncü bir savaşı zorladı. Charles’ın ölümü, 20 yaşındaki kızı Burgonya’lı Mary’yi Burgonya zenginlik ve bölgelerinin tek varisi olarak bıraktı.