SSCB ve Japonya arasındaki 1941 Tarafsızlığı Paketi, genellikle Saldırganlık Dışı Paktı olarak adlandırılır, bu nedenle Ağustos 23'un Ağustos 1939'undaki Molotof-Ribbetrop Paktı ile aynı seviyeye getirmeye çalışılır, ancak bu bir hatadır.
Bu belgeye, 13'in Nisan 1941'in Tarafsızlık Paktı adı verilmiştir. Ana kısmı, “Akit Taraflardan birinin, bir veya birkaç üçüncü yetki tarafından askeri eylemlerin hedefi haline gelmesi durumunda, diğer Akit Taraf, tüm ihtilafın devamında tarafsızlığı koruyacaktır” şeklinde yazan ikinci makaleydi. Askeri harekat bu ifadeye uymuyor, çünkü Japonya bir nesne olarak değil, bir eylem konusu olarak ilk kez ABD 7’ine yılın 1941’inde Aralık ayında ABD Limanı’na saldırıp Pearl Harbor deniz üssüne saldırıyor. 8 Aralık ayında Japonlar, Hong Kong'da İngilizleri engelledi, İngiltere Malaya ve Filipinler'e (ABD kolonisi) ait olan Tayland'a saldırdı.
Sözleşme 5 yıl boyunca geçerliydi ve Nisan ayında sona erdi, 1946, SSCB ve Japonya iptal ederek diğer ülkeyi 6 aylığına bildirdi. 5 Nisan 1945 Moskova, anlaşmanın feshi hakkında rapor verdiği Tokyo'ya bir not gönderdi.
SSCB pozisyonunu savundu:
- Japonya’nın ruhu ve kısmen tarafsızlık antlaşmasının mektubunu ihlal ettiğini belirten (Japonya, SSCB’nin savaştığı Almanya’ya yardım etti);
- uluslararası koşulları değiştirmek (Japonya, ABD ve İngiltere ile Moskova'nın müttefiki haline gelen savaşa girdi);
- Japon Donanması ve Sovyet sivil gemilerinin Hava Kuvvetleri tarafından sınırdaki olayların gözaltına alınma ve boğulma vakalarına dikkat çekti. Öyleyse, örneğin: Aralık ayında 1941, Japon uçaklarına saldırdı ve "Maikop" tankerine saldırdı.
Böylece, Moskova’nın “kusursuzluğunun” konuşmasının bir temeli olmadığı sonucuna varabiliriz. Sözleşme resmen sona erdi, SSCB “serbest el” i tamamladı.
"Kurtarıcı" Sibirya bölünmeleri efsanesi
Oldukça sık, Moskova’yı kurtaran Sibirya’nın bölümlerine dair tartışmalar bulabilir, nihayet Alman “yıldırım” ını durdurabilir ve Moskova yakınlarındaki bir karşı saldırı başlattı.
Gerçekte, Uzakdoğu ve Sibirya'dan birlikler Moskova Savaşı sırasında belirleyici bir rol oynamadı. 1941 yılında, 16 bölümleri, 1942 yılı - 5 bölümlerinde Doğu'dan Batı'ya yeniden dağıtıldı. Kızıl Ordu'nun bir parçası olarak, neredeyse 300'in bölümleri savaştı, yani, Sibirya'daki bölünmelerin Moskova'daki karşı saldırganlığa belirleyici katkısından söz etmek tamamen doğru değildi. Yüksek Komuta merkezinin de oldukça büyük rezervleri vardı ve hatta Uzakdoğu'dan bölünmeler devredilmeden bile saldırı gerçekleşecekti. Wehrmacht'ın yenilgisi mantıklıydı - Alman birimleri tükendi ve "Sibirya" bölümlerinin gelmesinden önce meydana gelen şiddetli savaşlarda taarruz potansiyellerini kaybetti.
SSCB, Doğu'dan daha fazla bölünme transfer edemedi, Japonya ABD ve İngiltere'ye 7-8 Aralık'ta saldırdı ve Moskova yakınlarındaki karşı saldırı Aralık 5'ta başladı.
Ek olarak, SSCB, Birleşik Devletlerin ve Asya-Pasifik Cephesi'ndeki müttefiklerini dolaylı olarak yardım etti - Japonya, Birlik sınırında büyük bir orduyu ve donanmasının bir bölümünü tuttu.
SSCB'nin Japonya'ya karşı savaşa girmesinin nedenleri üzerine
- SSCB müttefiklerinin Üçüncü Reich’e karşı savaşta talep etmesi. Tahran konferansında 1943, Roosevelt SSCB'den Japonya'ya karşı çıkmasını istedi. Stalin onun onayını verdi. Şubat ayında, SSCB Yalta Konferansı'nda Yılın 1945'i, Reich'e karşı kazanılan bir aydan sonra bir ay sonra 3'ten en geç Japonya ile savaşa gitme taahhüdünü doğruladı. Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere liderleri, SSCB'nin yardımı olmadan kısa sürede Japonya'yı yenmenin imkânsız olduğunu, son zafer için anakaraya büyük güçler indirmeleri, çok sayıda insanı tahrip etmeleri ve büyük kaynaklar harcaması gerektiğini anladılar. Bu nedenle, SSCB'nin Japonya'ya karşı savaşa girmesi sorunu onlar için çok önemliydi.
- Moskova, Rus-Japon savaşında kaybedilen 1904-1905'i iade etmek istedi. bölgeleri - Kuril zinciri ve Güney Sakhalin. Rusya için stratejik bir öneme sahipler, ilk Kuril Boğazı'nı geçerek, Okhotsk Denizi'ni Sovyet karasularına çevirerek kıyı limanlarının güvenliğini sağlamaya, navigasyona izin veriyorlar.
ABD atom grevlerine tepki olarak Japon "asimetrik tepki" tehdidinin Sovyet birlikleri tarafından kaldırılması üzerine
Tokyo, şehirlerinin nükleer saldırılarına “cevap vermeye” hazırdı. General Ciro Ishii'nin öncülüğünde 731 Squad, oldukça önemli biyolojik stoklar yarattı оружияkullanımı, düşman birliklerinde ve siviller arasında büyük zayiatlara yol açabilecek hazır “mühimmat” dahil. Ayırma, Harbin'in yirmi kilometre güneyindeki Binjiang eyaletinin Pingfan köyünde Japonlar tarafından ele geçirilen Çin topraklarında yapıldı. Japon askeri doktorlar, veba virüsleri, salgı bezleri, şarbon, cüzzam ve sifiliz üretimi için bütün bir bitki kurdu. Bir ayda, 500-600 kg'a kadar antraks bakteri kütlesi üretildi, 300 kg - veba, 800-900 kg - tifo ateşi, dizanteri, 1000 kg - koleraya kadar.
Düşman toprağına sadece bakteri vermenin yanı sıra virüslü keneler, pire vb. Gibi maddelerin taşınması da mümkün olan özel seramik bombalar üretildi. 1940'te Çin birliklerine, biyolojik sabotajlara ve SSCB'ye karşı biyolojik saldırılar düzenlendi.
II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Kwantung Ordusu'nun komutanı General Yamada Otozo, Sovyetler Birliği'nin Japonya'ya karşı hareket etmemesi halinde “ABD, İngiltere ve diğer devletlere karşı bakteriyolojik silahlar kullanılacağını” itiraf etti. Sovyetler Birliği’nin Japonya’ya karşı savaşa girmesi ve Kızıl Ordu’nun Mançurya’nın derinliklerine hızla ilerlemesi, SSCB’ye ve diğer ülkelere karşı bakteriyolojik silah kullanmamızı engelledi. ”
Nükleer bir grev almış olan Japon askeri komutası, bir toparlayıcı greve hazırlıklı olmaya başladı, Amerikan iniş kuvvetinin inişi sırasında kendi topraklarında biyolojik silahlar kullanmaya hazırdı. Sadece beklenmedik bir Sovyet birliği darbesi ve Pingfan kasabasına hızlı yaklaşmaları, laboratuarların, belgelerin ve personelin önemli bir kısmının imha edilmesine zorlandı - intihar etmek.
Tokyo, ABD’de biyolojik silah kullanma olanağına kavuşturarak, onları I-400 serisinin denizaltılarını kullanıyordu. ABD'nin batı kıyısının yoğun nüfuslu bölgelerindeki salgınlar onlar için çok hoş olmayan bir olay olacaktır.
Kore topraklarında "kırmızı askerin vahşeti" nin kara efsanesi
Bazı Batılı tarihçiler (örneğin, Michael Breen) Sovyet askerlerinin Kore'de tamir ettiği iddia edilen şiddet hakkında bir efsane yarattı.
Bu efsanenin birkaç özelliği var:
- Sovyet askerlerinin bazı sosyal davranış biçimleri Batılı araştırmacılar tarafından tüm orduya devredildi;
“Bir sebepten ötürü“ vahşet ”SSCB ile Batı arasındaki“ soğuk savaş ”sırasında hatırlanmamıştı;
Batılı araştırmacılar, herhangi bir toplumda olduğu gibi, herhangi bir toplumda olduğu gibi, her zaman antisosyal davranışlara eğilimli, yağmalayan insanların bir yüzdesi olduğunu unutuyor. Kızıl Ordu'da, zampolitov (komiserler) çabalarıyla, Kızıl Ordu adamlarının ahlaki imajını izleyen uzmanlar olmasına rağmen, bu oran diğer ülkelerin ordularına göre daha düşüktü.
Ağustos ayında, 1945, General I. 25 Uzak Doğu Cephesi'nin 1 Ordusu'nun komutanı olan M. Chistyakov, kurtarılan Kore topraklarında demokratik örgütlerin kurulmasını engellememesini, Kızıl Ordu'nun Kızıl Ordu askerlerinin davranışlarını açıklamasını hedefleyen Merkez Komitesinden bir yönerge aldı. doğru şekilde, yerel halkın dini duygularına hakaret etmeyin.
Sovyet birliklerinin kurtarılmış bölgelerdeki "vahşetleri" de arşiv verileriyle çürütülüyor. Neredeyse hiç yağmacı vakası yok, bunların yüzdesi işgal altındaki Almanya topraklarından bile daha az. Görünüşe göre Kızıl Ordu erkekleri Korelileri veya Kuzey Çin sakinlerini düşman olarak görmemişlerdi, ama nüfusun Japon boyunduruğundan kurtulduğunu görüyorlardı.
Özetleyelim
1. Japon ordusunun Kuzey Çin ve Kore topraklarındaki yenilgisi, Japon İmparatorluğunun daha fazla askeri operasyon yapma yeteneğini baltaladı.
2. SSCB’nin savaşa girmesi, ABD’yi ve müttefiklerini, Japonlar dahil müttefikler arasında ve siviller arasında ağır kayıplara neden olacak biyolojik silahlarla onlara (belki de ABD’nin karşısında bile) maruz bırakmaktan kurtardı.
3. SSCB Japon İmparatorluğu ile savaşa girmeden, İkinci Dünya Savaşı 1946-1947'a kadar devam edecek.
4. SSCB'nin Japonya ile savaşa girmesi, kabul edilen uluslararası hukukun sınırlarının ötesine geçmedi ve işgal altındaki bölgedeki Kızıl Ordu askerlerinin davranışı, askeri hukuk sınırlarının ötesine geçti.
5. Sovyet askeri makamları yerel halkla çatışma olasılığını en aza indirgemek için her türlü önlemi aldı.
Japonya Dışişleri Bakanlığı Başkanı M. Sigemitsu, Japon İmparatoru adına Teslim Yasasını imzaladı