Emperor Of Solo Play - Bölüm 32
Kertenkele Bataklığında, iki oyuncu karşı karşıya duruyordu. Ancak, ikisi de tamamen farklı durumlardaydı.
Biri dimdik dururken, diğeri yerde diz çökmüştü. Ayrıca diğerinin kolları İskelet savaşçıları tarafından tutuluyordu, gözleri acımasızca açılmış yaralarla doluydu.
“Hilekâr piç, adam toplayıp senden intikamımı almassam ne olayım. Sen bittin oğlum…”
Diz çökmekte olan oyuncu, ayakta duran adama nefretini kusarken dişlerini sıkıyordu. Tabii ki de ayaktaki adam Hyrkan’dı. Neredeyse hiç lekesiz bir zırh giyen Hyrkan, diz çökmüş oyuncunun çocuksu küfürlerini duyduğunda sırıttı.
“Evet gelirsindir mutlaka da. Gelirken daha pahalı ekipmanlar da getir. Bak burada bekliyorum. Unutma 48 saat sonra görüşürüz. İyi uykular. İyi geceler ~
Bununla, Hyrkan diz çökmüş oyuncuyu çevreleyen üç İskelet savaşçısına baktı.
Çıt, çıt!
Hyrkan iki kez parmaklarını çıtlattığı gibi, iki İskelet Savaşçısı oyuncunun kollarından çekerken Kalan İskelet Savaşçısı kılıcını kaldırdı ve oyuncunun kaskıyla göğüs zırhı arasındaki boşluğa sapladı.
Stab, stab!
Tek vuruş yetmediğinden, İskelet Savaşçısı kılıcını ardı ardına sapladı. Hyrkan sadece duygusuzca izliyordu. Duygusuz olmaktan ziyade, Hyrkan’ın az önceki savaşı çoktan unuttuğunu söylemek daha doğru olurdu. Sadece bir sayı vermişti.
‘Böylece 15 numara da halledildi..’
Hyrkan’ın Kertenkele Bataklığına gelmesinden bu yana iki hafta geçmişti. İlk günkü huzursuzluklardan sonra Hyrkan, avlanmaya odaklandı. Sonuç, o sırada 7 seviye atladığı için harikaydı. Seviye 20’den seviye 30’a yükselmenin ortalama bir oyuncu için bir ay sürdüğü göz önüne alınırsa, Hyrkan’ın seviye atlama hızı üst düzey oyuncularla karşılaştırılabilirdi… Hayır, hatta sıralama oyuncularından bile daha hızlıydı.
Ancak, avlanmak yaptığı tek şey değildi.
‘Neredeyse günde bir tane.’
O saldırıya uğruyordu. Toplam on beş oyuncu tarafında bir kez de değil, dokuz kez saldırıya uğramıştı.
‘Hadi ama, bu gerçek dünya bile değil. Bütün bunlar, sadece VR oyunundaki bir avuç kıza yaranmak için mi yani? Kızları bu kadar çok seviyorlarsa neden gidip sims ya da blind date* oyunları oynamıyorlar ki? ‘
ÇN: Kör Randevu, sürpriz randevu gibi düşünebilirsiniz…
“Amaaan neyse ne işte… Sanırım Warlord’da normal insanlara rastlamak gerçekten zor.”
Saldırganların motivasyonları sadece intikamdı.
Hyrkanla oynamaya çalışan, ancak Hyrkan tarafından oynanan üç güzellik yüzündendi. Hyrkan’dan intikam almak için kendilerini masum yansıtarak, diğer erkek oyunculara şikâyetlendiler.
‘Ne kadar işe yaramaz yılanlarmış! En azından balıkçılık yetenekleri birinci sınıf, buda bir şey sayılır. ”
Tabii ki, Hyrkan bu kızları mahvettiği için pişmanlık duymuyordu. Onlara hiçbir şekilde fiziksel olarak zarar vermemişti. Sadece avları sırasında üç kızdan kaynaklanan ama hiçbir şekilde Hyrkan’dan kaynaklanmayan küçük bir kaza olmuştu. Aslında, Hyrkan onlara zarar vermekten çok yardımcı olmuştu. Ne de olsa, onlar için dokuz Kertenkele öldürmüştü. Hatta üstüne ödül bile alması gerekiyordu.
Ne yazık ki, Warlord böyle bir mantığın çalıştığı bir yer değildi. Üç güzellik, bir hahoe maskesi ve deri kıyafetler giymiş garip bir adamı onlara saldırmakla suçladığında, illaki onlara inanan insanlar olacaktı.
Bazıları normal olarak adalet duygularına kapılacak ve tacizciyi cezalandırmak için öne çıkacaktı.
‘Oyunculuk becerileri gerçekten çok iyi. Yakında oyuncu olmak için başvuru yaparlarsa hiç şaşırmam.’
Aslında, Hyrkan kendini kolayca haklı çıkartabilirdi, ancak bunu yapmadı.
‘Dürüst olduğum için memnunum.’
Hyrkan önündeki oyuncunun bileğine bakarken sırıttı.
Bu yüzdendi.
Hyrkan’ın kendisini hiçbir şekilde haklı çıkarmasına gerek yoktu.
“Bu da çöptü, ama ekipmanlarına bakarsak, seviye 30’ların ortalarında olmalı. Bu, ekipmanlarının en az seviye 30 olması gerektiği anlamına geliyor. Şimdi, eğer seviye 30 nadir bir ekipman alabilirsem… Bu akşam yemeğinde birazcık et yiyebilirim.”
Neden kendi ayaklarıyla kapısına gelen insan biçimli canavarlara hayır diyecekti ki? Zaten üretilmiş hazır ekipmanları düşürdüklerinden bahsetmeye bile gerek yoktu.
Daha da önemlisi, Hyrkan canavarlara karşı inanılmaz derecede güçlüyken, oyunculara karşı daha da güçlüydü. Üstelik, bir grup kıza yaranmaya çalışan aptalların arasında iyi oyuncular bulmak da çok zordu.
Tabii ki, Hyrkan kendine yapılanları unutmazdı.
‘Yakın zamanda ödeşme şansım olursa, buradaki işim iki haftadan fazla sürmez, bedelini ödemek zorunda kalacaklar. Onları bir elime geçirirsem, kafalarıyla futbol oynayacağım. ‘
Hyrkan, şansını yakaladığında kızlara olan borcunu ödemek için kendine söz verdi. Aksi takdirde, asla durmazlardı.
Her durumda, bu nedenlerden ötürü, diğer oyunculara göre cehennemden farklı olmayan kertenkele bataklığı, Hyrkan için cennetin WarLord daki yansıması gibiydi.
Hızla seviye atlamış ve hatta insanlar ona ekipman bağışlamaya bile gelmişti. Daha iyi bir avlanma yeri olamazdı.
“Tsk.”
Bu yüzden olabilir mi?
Hyrkan tekrardan bir yazıklanma duygusu hissetti. Yakında Kertenkele Bataklığından ayrılmak zorunda kalacaktı. Ne de olsa sonsuza dek burada kalamazdı.
“Çok yazık.”
Hyrkan, saati aldıktan sonra etrafına bakındı. Burada geçirdiği zamana göre bölgeyi çok iyi tanıyordu. Yakında ayrılmak zorunda kalacaktı.
‘3 seviyem kaldı … Umarım o zamana kadar en az 5 saat daha alabilirim.’
ÇN: Oyuncu saatlerinden bahsediliyor kafamız karışmasın…
Seviye 30.
Hyrkan’ın şu anki hedefi buydu. Seviye 30’a ulaştığında, ‘Yumurtanın içindeki yumurta’ görevini bitirmek için kertenkele Bataklığını iyice araştırmayı planlıyordu. Ya bulamadıysa?
O zaman başka bir yere geçmekten başka çaresi yoktu. Sonsuza dek de bu yerde kalamazdı. Bunun görev alanı olduğundan emin olmadığı sürece hayır. Ancak, Kertenkele Bataklığı görev alanı olmasa bile, kendini kötü hissetmesine gerek yoktu.
‘Eğer Yumurtanın içindeki yumurta görevi için doğru yeri bulamazsam… Buradan topladığım tüm videoları yayınlayacağım.’
Naimbree’nin bahsettiği test alanı burası olmasaydı, Hyrkan’ı izleyenler tarafından şüphelenilen yerlerden biri de olmazdı. Bu durumda, buradan elde ettiği videoları özgürce yayınlayabileceğinden çok daha iyi olurdu.
Her durumda, Hyrkan fayda sağlayacaktı.
Bunu düşünen, Hyrkan’ın ağzının köşeleri bir kez daha yukarıya doğru kıvrıldı. Bununla birlikte Hyrkan, saatlerle dolu olan cebini salladı.
‘Uzun zaman oldu. Neden takasçıya bir uğramıyorum? ‘
ÇN: Saatlerden ekipman alabilmek için, kalelerde ki belli bir yere gitmek gerekiyor, hatırlamayanlar için saatleri ekipmanlara çevirtmekten bahsediyor.
★★★
Ttzzzz!
Kalın bir et parçası tavaya düştüğü sırada, baştan çıkarıcı bir koku havayı doldurmuştu. Bifteğin lezzetli tadı kokusuna bakarak kolayca düşünülebilirdi.
‘Şükürler olsun, çok uzun zaman olmuştu.’
Böyle bir kokuyla karşı karşıya kalan An Jaehyun gülümsemeden edemiyordu.
ÇN: (✪ω✪)
‘Püf!, bununla beraber kola içemeyecek olmam çok yazık.’
2,000 dolar kazanmıştı.
Bugün banka hesabına giren miktar buydu.
Şimdiye kadar kazandığı bütün parayı banka hesabına aktarmıştı. YouTube bağışları ve kertenkele adam işçilik malzemelerini satmanın kazancı. Tabii ki, bu ikisi onun kazancının ufak kısmını oluşturuyordu. İşin sırrı, takas ettiği saatlerde saklıydı.
‘Seviye 35 Nadir bir silahım olduğuna inanamıyorum.’
Bir seviye 35 Nadir silah, dahası bir kılıç. Sadece bu tek başına 650 dolardı.
“Ayrıca böyle bir silahla hiçbir şey yapamadığına inanamıyorum… Kakalaklardan inci dökülüyor.”
Bu silah sayesinde Hyrkan’ın normal akşam yemeği menüsündeki glikoz şekeri ve ucuz kahvenin, mevcut bonfile bifteğe dönüştüğü görülüyordu. Önünde uzun süredir beklediği sığır proteini ile yüz yüze olan An Jaehyun hiç olmadığı kadar mutlu hissediyordu.
‘Hayır, minnettarım. Allah onlardan razı olsun, gerçekten. Çünkü bu oyuna paralarını harcadılar, bende bu sayede yiyebiliyorum. Onları tekrar görürsem, selamlamalıyım. Belki onlara sarılmam bile lazım. ‘
Hyrkan’ın yüzündeki gülümseme ortadan kaybolmak bilmiyordu. Jaehyun’un mutluluğu buydu. Gökyüzüne yükseliyormuş gibi hissediyordu. Bifteğini yemeden önce yanına Mim ‘den aldığı makarna ve patates salatasından koydu.
Gulp!
Mutlak mutluluk elde edeceği eti, ağzına koyduğunda daha da iyi hissedecekti.
Ancak Hyrkan’ın mutluluğu…
“Mm? Bir e-posta mı?”
Belirli bir e-postayı gördüğünde yok olmuştu.
★★★
– Ben Fırtına Avcıları loncasının baş kaşifiyim*. Hahoe Maskesi Hyrkan, YouTube videolarını gördüm. Yeteneğin ve becerilerin beni büyüledi. Böylece, biz, Fırtına Avcıları Loncası, seni resmi bir görüşme için davet etmek istiyoruz. Saat 10:00 ile 18:00 arası mesai, Kore saatiyle, 13: 00-14:00 arasında öğle yemeği vaktimiz, müsait olduğunda cevabını bekliyoruz.
ÇN: Yetenek avcısı gibi düşünülebilir.
YouTube’a video yükleyerek ünlenenlerin sayısız kesimin dikkatini çektiğini söylemeye gerek bile yoktu – Video içerik oluşturma şirketleri, Büyük şirketler ve WarLord loncaları vb. WarLord YouTuberları için böyle bir teklif onur madalyası gibi olurdu.
Bu tür bir teklif herhangi bir kişiyi mutlu etmeye yeterdi, hatta daha da fazlasını istemelerine yol açardı
Ancak, An Jaehyun bu onur madalyasını gördüğünde, sevinç hissetmekten çok uzaktı.
‘Fırtına Avcıları…Bu lanet isim!’
Keşif teklifleri beklentilerinin dışında değildi. Çoktan şirketlerden ve loncalardan teklifler almıştı. Eğer biri kör olmasaydı, An Jaehyun’un savaşlarının diğer oyuncularla karşılaştırılamaz olduğunu söylemesi kolaydı. Tekliflerinin çoğu isimsiz loncalardan gelse de, oldukça iyi organize edilmiş, orta boy loncaların bazılarından da teklifler almıştı. Hatta tam güçlü bir büyücü yetiştirmek konusundaki bir teklif bile vardı.
Bu anlamda, bu gerçekten büyük bir olaydı. An Jaehyun’un YouTube sayfası popüler olsada, ilk 30 loncadan birisinin keşif teklifi yapacağı noktada değildi. İlk 30 lonca genel olarak başvuruda bulunanlardan yabani otları ayıklamakla meşguldü. Oyuncuları kendileri arama zahmetine bile girmiyorlardı. Olsa bile gururları yemezdi. Bu gurur nedeniyle, kolayca böyle bir şey yapmazlardı.
Ancak, ilk kez ilk 30 loncadan teklif almıştı. Çoğu Warlord YouTuberı, kaçınılmaz olarak onlarla iletişime geçecekti. Mutluluktan sarhoş bile olurlardı.
Ancak, An Jaehyun hala her şeyi dün gibi hatırlıyordu.
‘En azından, asla o sürtükle birlikte çalışmayacağım.’
Neden buradaydı?
Fırtına Avcıları Loncası ve Choi Sulyeon yüzündendi. Sadece yüzünü hatırlamak onun dişlerini sıkmasına neden oluyordu. O ve diğerleri yüzünden hissettiği nefret, acı ve çaresizlik hissini hala hissedebiliyordu.
An Jaehyun’un bu teklifi kabul etme konusunda en ufak bir fikri olmadığını söylemeye bile gerek yoktu.
“Boğazımda bir bıçak olsa bile… Pekâlâ hayır, bunu çok kez deneyimledim.”
Dolayısıyla, bu teklif sadece ruh halini çöp etmişti.
‘O kaltak yok mu o kaltak. En azından iyi standartları var.’
An Jaehyun e-postayı derhal sildi. Sonra tekrar yemeğine döndü. Ancak, etin tadı artık aklında bile değildi. An Jaehyun eti sanki kauçuk çiğniyormuş gibi çiğniyordu.
Gözleri hınçla parlıyordu.
Fırtına Avcıları loncasının keşif teklifi, kralın gazabını uyandırmıştı. An Jaehyun’a asıl amacını hatırlatmıştı.
‘Doğru, bu oturup da et yemenin zamanı değil. An Jaehyun, artık bir miktar paran var diye et yemekte özgür olduğunu sanma!’
An Jaehyun bifteğe çatalıyla vurdu. Rahatça et yemenin zamanı mıydı?
‘Olduğum yerle yetinirsem, olacağım tek yer bu olur. An Jaehyun, yediğin naneleri iyi temizle oğlum. ‘
ÇN: Hata yok cidden kendine yakınıyor…
Hayır.
An Jaehyun’un amacı, her şeyi tek başına almaktı. Warlord’da en iyisi olmaktı.
En iyisi olmak içinde her şeyden vazgeçmek zorundaydı. Zenginlik ve şerefli hayatı, amacına ulaşana kadar bekleyebilirdi. Ondan önce… açgözlü bir avcı olmak zorundaydı.
An Jaehyun oturduğu yerden kalktı. Biftek ve salataları çöp tenekesine attı. Daha sonrada su ısıtıcısını açtı ve bir bardak glikoz şekerini bir kaba döktü.
Beeeep!
Su ısıtıcısının sesi etrafındaki yalnız atmosferi doldurdu.