İŞTE EJDERHALAR.
Bu ifade, burada ejderhalar olduğu için Latince'den tercüme edilir. Asya'nın doğu kıyısında, en eski karasal küre haritalarından birine kazınmıştır. Lenox Küre , 1510'a tarihleniyor. İfadenin kendisi yalnızca bir başka tarihi eserde bulunsa da - bir Bir devekuşu yumurtası üzerinde hazırlanmış 1504 küre — canavarların ve mitolojik canavarların tasvirleri ilk haritalarda yaygındır. Çoğunlukla okyanusların keşfedilmemiş derinliklerinde ortaya çıkarlar ve bu bilinmeyen bölgelerin tehlikelerine karşı olası kaşifleri uyarırlar.
Bu haritaların en ünlülerinden biri Olaus Magnus'tur. Deniz Kiralama 1527-1539 yılları arasında çizilmiştir. Magnus (1490-1557), İsveç'in Katolik başpiskoposu ve önde gelen bir tarihçiydi. Seyahatleri onu çağdaş Avrupalı entellektüellerinden daha kuzeye taşıdı ve hesaplarına ve yayınlarına büyük ölçüde algılanan güvenilirlik sağladı. Deniz Kiralama İskandinavya'nın ayrıntılı bir haritası - şimdiye kadar oluşturulmuş en eskilerden biri - ve Norveç Denizi'ni canavarlarla o kadar çok bir araya getiriyor ki, bu sulardan yenmeden kaçmanın imkansız olduğu görülüyor. 1555'te Magnus, Kuzey açıklaması (A Description of the Northern Peoples) sadece İskandinav halkının tarihini, geleneklerini ve inançlarını anlatmakla kalmayıp, aynı zamanda üzerinde bulunan canlıları da yeniden basıp tarif etmiştir. Deniz Kiralama . Duruşu ve itibarı, hikayelerinin geniş çapta kabul görmesini sağladı.
Richard Naples [Smithsonian Libraries] tarafından Denys Montfort'un bir çizimine dayanan Kraken gif Yumuşakçaların doğal, genel ve özel tarihi: omurgasız ve beyaz kanlı hayvanlar , cilt 2, 1801.(Smithsonian Biyoçeşitlilik Miras Kütüphanesi)
Magnus'un açıklamaları ve çizimleri, Edward Topsell, Ulisse Aldrovandi, John Jonstonus ve Conrad Gessner gibi tarihi devler tarafından yüzyıllar boyunca çok az değişiklikle veya hiç değişiklik yapılmadan defalarca kopyalandı. hayvanların tarihi Magnus'un çizimleriyle dolu, bilinen tüm hayvanları tanımlamaya çalışan ilk modern zoolojik çalışmadır. Bu tür bir yeniden kullanım, bu yaratıkların halkın zihnine gerçek olarak kök salmasını sağladı. Ve yüzyıllar boyunca karışıma birçok yeni canavar eklendi.
Canavarların hesapları ilk etapta nereden geldi? Meraklı zihinleri ve küçük çocukları korkutmak için uydurulmuş masallar mıydı? Deniz canlıları ve canavarlar üzerine kapsamlı yazılar yazan Henry Lee, birçok klasik canavarın sadece saf efsane olmadığını vurguladı. onun yayınında Deniz Masalları Açıklandı (1883), diye yazdı, ... eski yazarların sözde 'muhteşem yaratıkların' tasvirleri, uydurulmuş yalanlardan ziyade çarpıtılmış portrelerdir ve günümüzde Doğa'da prototipine sahip olmayan eski canavarların neredeyse hiçbiri yoktur. .
Bu çarpık portreler, kısmen, 1500'lerde kapsamlı okyanus keşiflerinin hala sınırlı olması ve bu yerleri ev olarak adlandıran faunanın neredeyse bilinmemesi nedeniyle ortaya çıktı. Magnus ve onu kopyalayanlar tarafından yapılan yayınlar, bu hayvanları sistematik olarak toplamaya ve tanımlamaya yönelik ilk girişimlerden bazılarını temsil ediyordu. Çoğu zaman, bilgileri ilk elden gözlemlerden değil, denizcilerin denizdeyken gizemli karşılaşmaların hesaplarından geliyordu. Daha az sıklıkla, yıkanmış bir karkasın çürüyen kalıntıları, bu korkunç canavarların varlığına olan güveni artırdı.
Richard Naples (Smithsonian Libraries) tarafından Conrad Gessner'ın bir tasvirine dayalı olarak oluşturulan deniz yılanı gif hayvanların tarihi , 2. baskı, 1604.(Smithsonian Biyoçeşitlilik Miras Kütüphanesi)
Çürüyen bir köpekbalığına rastlama talihsizliğine sahip olan denizciler veya plaj sakinleri, bu tür yaratıklarla ilgili hiçbir deneyime sahip değildi. Böylece onları iyi bildikleri şeylerle açıkladılar: mitler ve efsaneler. Hesaplarını canlandırdılarsa, bu daha iyi bir hikaye için yapıldı. Ve böylece bir kürek balığı 200 fit uzunluğunda bir deniz yılanı oldu. Dev bir kalamar kana susamış bir kraken oldu. Bir denizayısı deniz kızı oldu. Magnus ve onun gibi diğerleri hikayeleri yuttu ve gerçek türlerin yanında yayınladı. Hikâyeler ne kadar çok dağıtılır ve yayınlanırsa, insanların gördüklerini bir canavar sanması o kadar olasıydı. Ve döngü devam etti.
günün atmosferi insanların bu tür hikayelere inanma isteklerini de besledi. 1500'ler batıl inançlarla yaygındı. Bilimsel Devrim, 17. yüzyılın sonlarına kadar ilerleme kaydetmeye başlamayacaktı. Büyü ve gerçeklik arasında hiçbir ayrım yoktu - ikisi basitçe bir arada var oldular, bu yüzden efsanevi canavarlardan şüphe etmek için hiçbir neden yoktu. Ve bilim adamları bilimsel yöntemi benimsemeye başladıklarında bile, doğaüstüne dair önceki inançları bilimle uzlaştırmak için hala mücadele ettiler. Klasik ve yaygın kanıyı devirmek için yüzlerce yıllık özel bilimsel çalışma ve keşif gerekir. Bazı yaratıklar (yani deniz yılanları) söz konusu olduğunda, görünüşler ve özgünlük soruları hala devam etmektedir.
Bugün deniz yılanı, leviathanlar ve hidralar gibi tüyler ürpertici hikayelere ilham veren hayvanların ve deniz kızları ve krakenlerin doğrulanmış hikayelerine ilham veren hayvanların gerçek olduğunu biliyoruz. Yol boyunca bazı yaratıcı süslemeler (ve bazen bariz sanatsal sahtekarlık) aldılar. Ve hurafelerden yeni yeni uzaklaşmaya başlayan, ama yine de tasavvuf unsurlarını benimsemeye meyilli bir dünyada, masalların kabul görmesi şaşırtıcı değil. Ayrıca, iyi bir canavar hikayesini kim sevmez ki?
Richard Naples [Smithsonian Libraries] tarafından Conrad Gessner'ın Historia Animalium, 2. baskı, 1604'e dayanan Prister gif.(Smithsonian Biyoçeşitlilik Miras Kütüphanesi)
Takip et Biyoçeşitlilik Miras Kütüphanesi blog ve #bhlMonstersRreal Tarihin en efsanevi canavarlarından bazılarına ilham veren insanlar, kitaplar ve hayvanlar hakkında bilgi almak için tüm hafta Twitter'da - bu beş inanılmaz canavarın ardındaki tüm hikayeler dahil:1/5
Kraken'i serbest bırakın
Aristo, dünyayı dev kalamarla tanıştırdı. teuthos ) 350 M.Ö. Ancak dünya okyanuslarında dev mürekkep balıkları görülmüştür ve bunlar Norveç ve Grönland çevresindeki denizlerde oldukça yaygındır. Gerçekten de kraken kelimesi Norveççeden gelmektedir. ahtapot , muhteşem deniz canavarları anlamına gelir. 14. yüzyılın sonlarında İzlanda destanı Oklar-Tek denizdeki en büyük canavar olan Hafgufa'nın dev bir kalamar gibi göründüğünü anlatıyor.
İyi bir canavar hikayesi anlatma şansını asla kaçırmayan Olaus Magnus, krakeni içinde canavar bir balık olarak detaylandırdı. Kuzey açıklaması , onu tarif etmek uzun keskin boynuzları, kocaman kırmızı gözleri ve kaz tüyü gibi tüyleri, kalın ve uzun, aşağı sarkan bir sakal gibi. Bu Deniz Canavarlarından birinin, birçok güçlü Marriner ile sağlanan birçok büyük gemiyi kolayca boğacağını iddia ediyor - daha önceki İzlanda çalışmasında bildirilen bir özellik. Magnus'un canavarı, balık ve kalamarın tuhaf bir karışımı olarak tasviri, literatürde daha sonra bulduğumuzlardan oldukça farklıdır; bu, canavarın muhtemelen yalnızca dev kalamar değil, belki balinalar ve balinalar da dahil olmak üzere birçok manzaranın bir karışıklığı olduğunu düşündürür. mürekkep balığı da.
İlk baskısında sistem (1735), Carolus Linnaeus, Kraken'i bilimsel adıyla bir kafadanbacaklı olarak sınıflandırdı. mikrokozmus denizi . Daha sonraki baskılardan kaldırılmış olsa da sistem , Linnaeus'un 1746 yayını, İsveç faunası , Kraken'i anlatıyor Norveç denizlerinde yaşayan eşsiz bir canavar olarak. Bununla birlikte, hayvanı hiç görmediğine dair bir sorumluluk reddi beyanı içerir. 1800'lerin ortalarında, kraken dev kalamar olarak gerçek bir biyolojik biçim aldı. Mimari , efsaneden bilime geçiş. Kopenhag Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olan Japetus Steenstrup, 1639'da İzlanda'nın Thingore Kumu'nda karada yıkanan bir karkasın en eski kaydına atıfta bulunan bir makalede dev kalamarı tanıttı. Makale 1849'da okundu ve resmi bilimsel adı yayınlandı. 1857'de.
Dev kalamar, şu anda, yalnızca devasa kalamar tarafından aşılan ikinci en büyük yumuşakça ve mevcut omurgasız olarak rekoru elinde tutuyor. Son zamanlarda yapılan araştırmalar, derin deniz balıkları ve diğer kalamarlarla beslendiğini ortaya koydu, ancak avlanma yöntemleri ve üreme döngüsü hala bilinmiyor. Uzun zamandır içinde birçok türün olduğuna inanılıyordu. Mimari cins, son genetik analiz sadece bir tane olduğunu öne sürüyor: Architeuthis lideri . 150 ila 200 fit uzunluğa ulaşan iddialar, bilim adamları tarafından bile, bu tür iddiaları haklı çıkaracak kanıt olmadan rapor edilmiştir. Smithsonian'ın Ulusal Doğa Tarihi Müzesi, yaklaşık 60 fitlik maksimum uzunlukları önerir.1/5