Youkoso Jitsuryoku, Cilt 3, Bölüm 1, Part (1A)
Hararetli bir sohbete dalmış bir şekilde gelince, sınıf öğretmenimizden sert sözler geldi.
“Hemen hızlıca bir yoklama alacağım. Adını söylediğim kişiler, hemen burdayım desin. ”
Öğretmenimiz bir yandan sörf tahtası tutarken diğer yandan derse katılımı kontrol etmeye başladığı sırada bizden bir sıra oluşturmamızı istedi. Chabashira sensei, öğrencilerle aynı formayı giyiyordu. Ortamın atmosferi yaz tatilinden çok, eğitim kampına benziyordu. Yine de çoğu öğrenci gergin hissetmiyordu.
“Hadi ama, bize boş zaman verin. Deniz önümde uzanıyor, ayıp ama. ”
Tam arkamda olan Ike sinir bozucu bir şekilde mırıldandı. Öğrencilerin çoğu sabırsızca kumlu plaja kaçmak istediler. Kısa bir süre sonra, uzun boylu bir öğretmen , hazırlanan beyaz platforma çıktı. Bu adam, inatçı bir insan olarak ünlenen A sınıfından sorumlu İngilizce öğretmeni Bay Mashima idi. Güreş yanlısı fiziği nedeniyle ilk bakışta iri yarı biri gibi gözükmekle birlikte, oldukça akıllı, bazen de özel dersler verdiği söyleniyor.
“İlk olarak, bugün bu yere güvenli bir şekilde geldiğiniz için mutluyum. Ancak, aranızdan bir öğrencinin hastalık nedeniyle yer alamaması üzücü bir durum. ”
“Ah, bu geziye katılamayan hasta biri var, zavallı şey.”
Ike düşük bir sesle söylediği için öğretmenler duyamıyordu. Ama ona kesinlikle katılıyordum.
Öylesine düzenlenmiş bir yolculuk olsaydı, sorun olmazdı. Ama bu kadar lüks olmasında farklı bir şeyler olmalı. Bu seyahati sonradan arkadaşlarından duyduktan sonra pişman olup olmayacağını merak ediyorum. Fiziksel olarak çok hasta dahi olsa, bu geziyi kaçırmamalıydı bence.
Ayrıca.. öğretmenlerin yüz ifadeleri bir seyahat için
oldukça sertti . Biz öğrenciler için bir tatilken, gözlemciler için bir görev
olduğundan mı acaba?
Off.. Yok ya bi bit yeniği var da … ne bakalım.
Bay Mashima sessizce öğrencileri tararken, biraz uzakta özel bir çadır kurmaya başlayan iş kıyafetleri giymiş bazı yetişkinler gördüm. Uzun bir masa olduğunu fark ettim ve üzerindeki dizüstü bilgisayarı görebiliyordum.
Kent hayatından eşyalar, bu güzel dalga seslerine
yakışmıyordu. Öğrenciler de şaşırmaya
başladılar.
Bay Mashima, sanki ortamın havasının değişmesini bekliyormuş gibi, acımasız bir şekilde konuştu.
“Öyleyse, bu akademik yılın ilk testi ile konuşmaya devam edelim.”
“Ha? Test? Ne demek istiyorsun?” O anda, bu mevzu ortaya çıktığında, sadece Ike’nin etrafındakiler değil, bütün sınıflar patlamaya hazır gibiydi.
Şimdiye kadar, hayır, şimdi bile, öğrenciler bunun sadece bir sınıf gezisi olduğunu düşünüyorlardı. Beklenmedik bir şekilde saldırıya uğramış gibi toplanıyorlardı. Yaz tatilindeki tatilimiz okulun yardımına dayanıyordu. Ama bu, düşündüğüm gibi, sadece bir illüzyondu.
Rahatlıktan gerginliğe geçiş çok hızlıydı.
“Süreniz bir hafta olacak. 7 Ağustos öğlen saatlerinde sona erecek. Bundan sonra bu ıssız adada bir hafta yaşayacaksınız. Birlikte grup halinde yaşayabileceğinizi görmek için yapılan bir test bu. Ayrıca, bu özel test gerçek hayattaki kurumsal eğitime referans olarak tasarlandı. Başlamadan önce , size bu özel testi kazanmanız için gerekenler hakkında ipuçları vereceğim. ”
“Bu ada terkedilmiş olduğundan, gemi ya da tekne yok, konaklama için ne yapacağız?”
Bay Mashima’ya yakın olan B Sınıfı ve C Sınıfı bu soruyla ona çıkıştılar.
“Evet, gelelim esas konuya! Gemiye geçerli bir sebep olmadan çıkmak yasak. Bu adada yaşamaya, uyumaya ve yemek hazırlamaya kadar her şeyi düşünmeniz gerekiyor. Test başladığında, her bir sınıf 2 çadır ve 2 el feneri alacak. Size bir kutu kibrit verilecek. Güneş koruyucu krem almanızda herhangi bir kısıtlama olmayacak. Ayrıca her kişiye bir diş fırçası verilecektir. İstisna olarak, hijyen ürünlerini sadece kızlara kısıtlama olmaksızın verilmesine karar verildi. Sınıf öğretmenlerinize istediğinizi sorabilirsiniz. Bu kadar. Artık yapmamız gereken erzakları dağıtmak. ”
“Neeee? Öyleyse bu ıssız ada testini kazanmak için hayat mücadelesi vermemiz mi gerekiyor? Şimdi, saçma sapan konuşma zamanı değil! Bu bir anime ya da çizgi film de değil! ”
“Hep birlikte sadece 2 çadırda uyuyamayız! Ve yemek konusunda ne yapacağız? Nasıl yaşarız! ” Ike yüksek sesle yaygara yaptı, bu yüzden herkes duyabildi.
Issız bir adada kendi kendimize
yetmemizi bekliyorlar demek…
Yemek için vahşi hayvanları avlamak, nehirde ve akarsularda banyo yapmak ve yataklarımızı ağaç dalları ile inşa etmek. Cidden bir film izlemek ya da roman okumak gibiydi. Okulumuzun bu tür bir sınavı hazırladığı günün geleceğini kim beklerdi ki? Ancak Bay Mashima’dan bunun bir çeşit şaka olduğuna dair bir belirti yoktu. Hayır! Aksine hiç şaşırmadığını söyleyebiliriz.
“Bilmek sizin yararınıza olmayabilir, ama size küçük önemsiz bir bilgi vereceğim. Bu terkedilmiş ada, bu testi tasarlayanla aynı büyük bir işletmeye ait. Bu çok gizli bir operasyon, bu yüzden başka hiç kimse bu adada neler olduğunu bilmiyor. ”
“Olmaz!!!!! Yani… Bu yanlızca özel bir operasyon değil. Adanın kendisi bu olayda önemli bir rol oynuyor. Bu yüzden bir test alanı olarak varlığını sürdürüyor. ”
“Kesinlikle hayır!! Bu olamaz! ”
“Şimdi, kurallara aykırı olduğu için bu konuyu kapatalım.”
“Öyleyse Bay Mashima bize bu ada hakkında söylediklerinin sadece bir kısmı doğruydu. Bu dünyada, okulumuz gibi var olan birçok işletme türü var ve eğitim rotası aniden değiştirilebilir. İşteki konumunuz, sadece ofisteki sandalyenize değil aynı zamanda doğru zamanda doğru hamleler yapmanıza da bağlı. Yani, ne kadar çok şey bilirseniz, o kadar çok kazançlı çıkarsınız. ”
Ike’nin umursamaz hareketlerini izleyen Bayan Chabashira, incinmiş bir sesle devam etti.
“Başka bir deyişle, gerçeklik ile gerçek dışı arasında ince bir çizgi çizme şansınız olacak.”
Durumun farkına varmamış olan birçok öğrencinin yüzlerinde asık bir surat vardı.
“Bu testin anlamı nedir… diye
düşünüyorsunuzdur veya bu eğitim programının gerekliliğinden şüphe
duyabilirsiniz, Böyle düşünen öğrenciler, ilerde imkansızlıklarla dolu bir
geleceğe sahip olacaklar.
Bu konuşma “Çok saçma”, ”İmkansız” diye eleştirebilirsiniz. Ama sizler sadece öğrencisiniz. Sizin bu toplumda hiçbir değeriniz yok maalesef. Birinci sınıf bir şirketin yöntemlerini mi eleştirebileceğinizi mi sanıyorsunuz? Saçmalamayın. Size bir örnek vereyim. Bir şirketi kontrol etmek için, yönetici olarak üst sıralara çıkmalısınız. Bahsettiğim şirkette yüksek rütbeli bir yönetici olursanız eğer, bunu itiraz etme hakkınız olabilir. Ancak, ilk etapta, insan yaradılışını reddetmeye çalışan bir ilkeniz olmamalı.”
Her birimiz, hala şoktaydık, bu kelimelerin sadece bir kısmını duyduk. Keşke bütün bunların sadece bir yalan olsaydı. Ama aynen Bay Mashima’nın önceden söylediği gibi oldu. Bunu inkar etmenin anlamı yok. Bencilce düşünmeye başlayınca, durumumu anladım. Önce testin inkar bölümünden geçip, “Bu saçmalık” veya “Bu olamaz” demiştim. Yakınımdaki insanları anlamaya çalışmalıyım. Acaba onlara espirili yaklaşmalı mıyım?
“Ama sensei…Bunun yaz tatili olması gerekiyordu. Ve buraya bir gezi bahanesiyle geldik. Böyle bir teste tabi tutulmak eşek şakası gibi geliyor ?”
Sınıftaki bazı öğrenciler nihayet nasıl protesto edileceğini hatırladılar. Bunu diğerleri de takip etti.
“Anladım. Bu konuda haksız değilsiniz. Ayrıca sizin hoşnutsuzluğunuzu ve huysuzluğunuzu da anlıyorum. ”
Ike’den farklı olarak, Bay Mashima, öğrenciler tarafından yapılan itirazı dinledi ancak önemsiz açıklamalar yapmadı. Bu hususta herkesin memnuniyetsizliği açıktı. . Meselenin bu noktaya gidişatı öğrencilerin itiraz duygusuydu. Öğrencilerin ve öğretmenlerin bakış açılarını bu meselede farklılık gösterdi.
“Ama merak etmeyin. Her gün bu zalim hayata katlanmak zorunda değilsiniz. Bunun özel bir eğitim testi olduğunu söylediğimizde, çok derin bir şekilde düşünmenize gerek yok. Şu andan itibaren bir hafta boyunca denizde yüzeceksiniz, barbeküleriniz de olacak. Bence güzel olacak. Kamp ateşi etrafında oturabilir, arkadaşlarınızla konuşabilir ve ilişkilerinizi geliştirebilirsiniz. Bu çok kötü değil, değil mi? Bu özel testin teması ‘Özgürlük’. ”
“Ha ?? Ne ??… .. Tema özgürlük mü?…. Daha sonra da mangal yapabilir miyiz???? Bütün bunlar testin bir parçası mı? Kafam karıştı…”
Bu bir test olmasına rağmen, temayı “Özgürlük” olarak seçtiler. Öğrenciler temayı duyar duymaz, kendilerini daha da fazla kafası karışmış hissettiler.
“Issız adadaki bu hayatta kalma testi çok önemli olduğundan, her sınıfa 300 puan verilmesine karar verildi. Bu puanları akıllıca harcarsanız, bu sınav yerine, tatile çıkmış gibi hissedeceksiniz. Bu nedenle bir kılavuz hazırladık. Bay Mashima, bu el kitabını yıllarca bir kitap haline getirilinceye kadar çeşitli öğretmenlerden bilgi toplayarak hazırlamış. Bu kitap nasıl puan kazanabileceğinizi gösteren bir liste içeriyor. Her gün ihtiyaçlarınız, içme suyu veya yiyecek bulma, ayrıca mangalın nasıl yapılacağı konusunda tavsiyelerde bulunuyor. Ekipmanlar, içerikler ve nasıl yemek hazırlayacağınız, denizden nasıl balık yakalayacağınız, yeterli miktarda su ve yiyeceğe nasıl sahip olabileceğiniz, günlük hayatınızdan tam olarak nasıl yararlanacağınız, çeşitli araçların nasıl toplanacağı ve birçok durumda nasıl kullanılacağı hakkında bilgi var. ”
Yavaş yavaş öğrencilerin yüzlerine sert bakış değişmeye başladı.
“Yani, bu 300 puanla istediğimizi elde edebilecek miyiz? Evet! İhtiyacımız olan şeyleri puan toplayarak elde edebiliriz! Yapabiliriz. Bir hafta boyunca nasıl harcayacağımız ve puan biriktireceğimiz konusunda uygun bir plan yaparsak, bu o kadar da zor değil! Bir hafta boyunca bu hususlarla yaşayabilirsek, o zaman gerçekten bu test tatil gibi olacak. Daha çok bu test, tatil yapmaya en yakın şey olabilir. ”
“Ama öğretmenim… Bu bir test dememiş miydiniz ? Daha zor olması gerekmiyor mu? ”
“Hayır, sorun yok, ikinci dönemi bile etkilemeyecek, garanti ederim.”
“Yani… Sadece bir haftalığına burada eğlenmemiz mi gerekiyor?”
“Doğru. Sadece özgürce eğlenin. Tabii ki, en azından bir topluluk olarak yaşamak için uymanız gereken kurallar olmalı, bu sayede, bu sizin için zor bir şey olmayacak. ”
“Gerçekten bir risk yok mu?” Bu durumda, bu testin asıl amacını bulmalıyız… ”
Bu yüzden basit bir yaz tatili gibi davrandık, Bir döngüdeki sınıf gezisi değişimi gibi. Bunun anlamı ne… merak ediyorum… ve bunu düşünüyorum. henüz okulun ne yapmak istediğini anladığımı sanmıyorum. Ancak Bay Mashima’nın bir sonraki lafı, bu testin amacını daha da belirginleştirdi.
“Bu özel sınav sona erdiğinde, her sınıfın kalan puanları, her sınıfın genel puanlarına eklenecek. Yaz tatili bittiğinde bu puanlar, sınıf puanlarına yansıyacak ”dedi.
Bu son sözler bir yaz ortası
plajda esen bir rüzgar gibi geliyordu. Gökyüzüne yükselen bir toz bulutu.
Yanlışlık olmadı, Bay Mashima’nın son sözleri bugünkü en büyük darbe oldu ve
hepimizi sözleri hakkında düşünmeye itti.
Yazılı bir test kişinin sözel yeteneği belirler, ama bu testte sonuç tüm sınıf tarafından
belirlenecekti. D sınıfın puanı her böldüğünde, sınıf kritik bir noktaya
sürükleniyor.
Bu yüzden bu sefer kuralları mükemmel şekilde uygulamalıyız, böylece bir fark yaratabiliriz. A ve D sınıfı arasında önemli bir dezavantaj yok gibi.
“Bir hafta boyunca dayanabilirsek, o zaman“ cep harçlığımızın ”önemli ölçüde artmaz mı?”
Bu doğru, bu bilimsel yeteneklerin bir sınavı değil, bu bir dayanıklılık savaşı. Kazanma isteğimizi reddetmemize rağmen, sabırla katlanmalıyız. Bu yüzden sınıf sıralamasında yükseklere ulaşmalıyız. Üstelik Ike’nin sözleri sadece bir rüya değildi.
“Her sınıf el kitabının bir kopyasını alacak. Eğer bir şekilde kaybedilirse, yeniden basılabilir, ancak puan maliyeti olacaktır. O yüzden sahip çıkın. A sınıfından bir kişi rahatsız olduğu için yok. Ancak bu fiziksel yetenek gerektiren bir test olduğundan, 30 puan ceza keseceğiz. Böylece A sınıfı 270 puanla başlayacak ”dedi.
A sınıfı vardı, ama acımasız darbeyi kabul ettiler. Öğrenciler zaten ani durum karşısında titriyorlardı. Diğer sınıflara rağmen, kesinlikle 30 puanın çıkarılmasıyla şaşırmış görünüyorlardı.
Bay Mashima’nın sözlerinin sonu duyurunun sona erdiğini işaret etti. Her bir sınıf öğretmeni bir megafon tutuyordu ve ek açıklamalar yapmaya çalışırken kendi sınıflarını çağırıyordu. Sınıf öğretmenimiz Bayan Chabashira’nın etrafında toplandık. Dört sınıf arasında belirgin bir mesafe vardı.
“Gelecek aydan 30.000 puan, Gelecek aydan 30.000’den… Gelecek aydan 30.000’den… Hadi Yapalım !!!!!”
Ike ve diğerleri barış işareti pozunu veriyorlardı. Kızlar şimdiden ihtiyaçları olan şeyleri düşünmeye başladılar. D sınıfının en büyük arzusu daha fazla puan biriktirmektir. Sadece bir hafta boyunca lüks içinde yaşamayı ihmal etmemiz gerekiyor. Tabii söylemesi kolay ama bakalım.
“Şimdi tüm üyelere kol saatleri dağıtacağız. Testin sonuna kadar bir hafta boyunca takacaksınız. Çıkarmanıza izin verilmiyor. Çıkarmanız durumunda ceza alacaksınız. Bu kol saati sadece anlık bir zaman çizelgesine sahip değil, vücut ısısını, nabzınızı izleyebiliyor, hareketlerinizi ve duyularınızı algılayabiliyor, aynı zamanda GPS’e de sahip. Bu şekilde donatılmıştır, böylece acil bir durumda bile kullanabilirsiniz. Kendinizi acil bir durumda bulursanız, lütfen bu düğmeye basın. ”
D Sınıfı çadırlarını taşırken, Bayan Chabashira, saatleri dağıtmak için kutuyu getirdi.
“Acil bir durumda derken… Bir ayının ortaya çıkması gibi mi? ”
“Size bir örnek vermek gerekirse… Bu bir test, sola ve sağa bakmalısınız, o zaman sorunuzun cevabını bulabilirsiniz.”
“Hmmm… bana böyle bir şey söylemeyin, bu oldukça korkutucu.”
“Burada vahşi hayvanlar olduğunu sanmıyorum. Eğer öğrencilerimizden herhangi biri incinirse, bu büyük bir problem olur. Gerçek şu ki bu kol saatlerini öğrencilerimizin iyiliği için verdik. Okulun terkedilmiş bir adasındayız, bu yüzden okulun itibarı ve güvenliğimizin garantisi için yapılması gereken bir şey değil mi? ”
Bu yumuşak sözlerle kol saatlerimiz güvenliğimizi sağlamak için dağıtıldı. Bu nedenle, sadece öğrencileri izleyen öğretmenlerin gözleri değil aynı zamanda bu cihazlar, adadaki öğrencilerin hareketlerini de izleyecektir. Aynen okul sınıflarında kameralar gibi. Beklenmedik durumlarla uğraşmak ve fiziksel durumumuzu izlemek için. Ayrıca, feribotta gördüğüm helikopter gibi . Belki acil durumlar için uçmaya hazırdır.
Kol saatleri dağıldıkça, her öğrenci onu sevdiği tarafa, sola ya da sağa takıyordu.
“Ama bunu takarken suya girmek sorun olur mu?”
“Sorun olmaz. Su geçirmez. Ancak, yine de bir arıza durumunda derhal değiştireceğiz. Ancak, zaten güvenilir bir kişi tarafından test yönetimi protokolü uyguladık. ”
Bu özel deneme, eksantriklik ve zarafet ile okul tarafından tasarlandı ve bunun ilk olduğunu sanmıyorum. Çeşitli durumların olabileceği göz önünde bulundurularak gerçekleştirilmelidir. Ancak bazı aksilikler olabilir.
“Bayan Chabashira bundan sonra, bir hafta boyunca bu adada yaşayacağız. Puanlarımızı harcamadan hayatta kalabilmemizin bir yolu var mı? ”
“Okul bir bütün olarak rekabet ediyor, değil mi? Yiyecek ve su için de hazırlıklara başlamalısınız. Çadırınız yeterli değil gibi görünüyor. Bu sorunların çözümünü düşünmek de testin bir parçası. ”
“Bu bildiğim bir şey değil”
Hem erkekler hem de kızlar kafası karışmış görünüyordu. Uyuyacak bir yatağımız olmayacağı düşüncesi, huzursuzluk hissi uyandırdı.
“Tamam. Bir balık yakalayabilirsiniz, meyveleri ormanda da bulabilirsiniz, değil mi? Çadır yapmak için yaprakları ya da ağaçları kullanın. en kötü durumda bile, elinizden geleni yapın. ” Ike oldukça kayıtsızca, endişesiz ve 300 puana odaklanmış bir şekilde söyledi.
Yalnız yaşamak iyi olabilirdi, ama sınıf 30’dan fazla kişiden oluşuyordu. Bütün üyelerin önemli şeyler elde etmesi gerektiğini söyleseler bile, muhtemelen bu hemen işe yaramayacaktı.
“Üzgünüm Ike, ama beklediğin gibi gideceğini sanmıyorum. Dağıtılmış kılavuzları açın.” Hirata, Bayan Chabashira’nın dediği gibi yaptı ve aldığımız kılavuzu açtı.
“Öncelikle, değerlendirilen öğelerin listelendiği son sayfadaki bölümü okuyalım. Bunlar, bu özel testi sembolize edecek çok önemli bir bilgi olacak. Bu siziz ölü ya da diri olup olmadığınıza bağlı. ”Son sayfada şöyle bir açıklama vardı:“ Belirlenen cezalar, aşağıdakilere uymayanlara uygulanacak. ”
“Dikkat çekici bir şekilde harap olmuş bir fiziksel durumda olduğu veya ciddi yaralanmalara sahip olduğu tahmin edilenler, ayrılmalarının yanı sıra sınıfları 30 puan kaybedecek.”
“Çevreyi kirletirseniz, 20 puan kaybedersiniz.”
“Her gün sabah 8 ve akşam 8’de yapılan iştimalara katılmazsanız, cevap vermeyen her kişi için 5 puan kaybedeceksiniz.”
Ve en büyük ceza toplamda dört konuda belirtildi: “Diğer sınıflara yönelik şiddet içeren eylemler, yağmalama veya mutfak eşyaları zarar verme gibi durumlarda, suçu işleyen öğrencilere bağlı sınıf derhal diskalifiye edilecek ve özel puanlarına el koyulacaktır.
A sınıfı da bu kuralların cezalarını almış gibi görünüyordu. Dördüncü engelleyici davranış çok makuldü, geri kalan üçü ise her öğrencinin mantıksız şeyler yapmasına izin vermemek için oldukça açık kurallardı.
Başka bir deyişle, bu bir kişinin dayanıklılığını sınamak için olan bir yarışmadır.
Değerli çocuklarıyla ilgilenen bir okul olarak, bunların, gerekli kurallar olduğu söylenebilir.
“Mantıksız davranıp davranmamak size kalmış, ancak 10 öğrenci hastalanırsa tüm sabrınız ve çabanız buhar olup kaybolur. Ayrılmaya karar verdikten sonra teste geri dönemezsiniz. Zorla girmen gerektiğinde kararlı olmanı istiyorum, Ike ”
Puan harcamadan sadece testte hayatta kalabilmeye çalışma olasılığı imkansız hale geliyordu, bu da haliyle kafaları karıştırdı.
Bir puanı bile kullanmama stratejisi bu şekilde kısmen imkansız hale geldi, Çünkü diğer tüm sınıfların gücüyle hayatta kalmayı zorlama olasılığı neredeyse ortadan kalkacaktı.
Belki bir hafta içinde puanları etkili bir şekilde kullanır, biriktirir ve testin üstesinden geliriz? Belki de…
Her neyse, “özel testin” gerçek şekli yavaş yavaş görülmeye başlandı.
“Esasında, bu sistemin puanlarını kullanmak kaçınılmaz, değil mi?” Konuşmayı dinleyen Shinohara adındaki kız söyledi.
“En başından beri bir mücadele yöntemi olarak uzlaşmaya yapamaya katılmıyorum. Dayanabildiğimiz kadar dayanmalıyız. ”
“Seni anlıyorum, ama fiziksel durumumuz zarar görürse, bu sıkıntılı olabilir”
“Hirata, cesaret kırıcı şeyler söyleme. Öncelikle bu bir dayanma / tolerans testi, değil mi?
Kuralları ne kadar iyi anlarsak, farklı görüşler o kadar çok ortaya çıkar. Görüş ayrılıkları olacak. Buna rağmen, el kitabında satın alınabilecek ürün yelpazesi oldukça genişti. Çadır ve tencere, dijital kamera ve alıcı-verici, şemsiye, can kemeri, barbekü seti ve havai fişek gibi eğlence amaçlı eşyalar gibi bir de hayatta kalmak için gerekli ekipmanlarda vardı. Yemek ve su, yaşam için gerekli olan şeyler. Her şey en ince ayrıntısına kadar ayarlanmıştı.
Puan kullanmak istesersek, herkes istediği zaman sınıf öğretmeninden talep ederek başvurabilirdi.
” Bayan Chabashira, lütfen cevap verin. Birisi 300 puanın tamamını kullandıktan sonra ayrılırsa ne olur? ”
Basit bir yorum yapan Horikita, Bayan Chabashira’ya elini kaldırarak sordu.
“Bu durumda, yalnızca ayrılanların sayısı artacak, puanlar sıfırdan itibaren değişmeyecek.”
“Başka bir deyişle, bu testle eksiye düşmeyiz, değil mi?”
Bayan Chabashira, onayladı.
Bay Mashima da testin olumsuz etkileri olmadığını söyledi. Doğru gibi görünüyordu.
Bayan Chabashira, kol saatindeki zamanı kısaca kontrol ederken devam etti.
“Size verilen bir çadır, 8 kişinin kullanması için yeterince büyük. Ağırlığı 15 kiloya yakın olduğundan, lütfen taşırken dikkatli olun. Ayrıca okul, tedarik edilen malların kaybı veya hasarı ile ilgili olarak kesinlikle yardımda bulunmayacak. Yeni bir çadıra ihtiyacınız varsa, puanlarınızı kullanmayı unutmayın. ”
“Sorun olmazsa, bir şey sorabilir miyim öğretmenim? Bu isim yoklaması ne hakkında?”
“Sınıf öğretmeninin testin sonuna kadar sınıfıyla birlikte olacağına karar verildi. Kendinize bir ana kamp yapmaya karar verdiysen, rapor edin. Bir üs kuracağım ve orada isim yoklaması yapılacak. Bir ana kampa karar verdiğinizde, haklı bir sebep olmadan onu değiştiremezsiniz, bu yüzden lütfen iyi düşünün. Bu, istisna olmadan, diğer sınıflar için de geçerlidir.”
Bu, Bayan Chabashira’nın bir haftayı D sınıfına bir gözlemci olarak geçireceği anlamına mı geliyor?
Tabii ki, hiçbir şekilde yardım etmeyecek.
“Bakın öğretmenim. Hikayenizi yarı yolda böldüğüm için üzgünüm, ama banyoya gitmek istiyorum – bir süre önce içtiğim meyve suyu yüzünden olabilir. Tuvalet nerde?”
Sudou sakince etrafa bakıyordu. Duyuruyu duymamış gibiydi.
“Banyo? Bundan sonra bunu açıklamayı düşünüyordum. Tuvalete gitmeniz gerektiğinde bunu kullanın. “
(Ayağıyla), yığından bir karton kutuyu işaret etti. Sonra, sakız bandını soydu ve katlanmış bir oluklu kutuyu çıkardı.
“Ha? Bu da ne?”
“Bu temel bir tuvalet. Her sınıfa bir adet tedarik edilecektir. Lütfen dikkatli kullanın. ”
Bu açıklama karşısında en fazla şaşıran Sudou değil, sınıftaki kızlardı.
“Bunu kullanacağımızı söyleme bana!”
Özellikle şaşıran ve sesini yükselten kişi Karuizawa değil, Sinohara idi. Bunun Karuizawa’nın grubu olduğunu söylemek yerine, kızın diğer kızlardan belirli bir destek toplamak gibi bir yeteneği vardı.
“Hem erkekler hem de kızlar paylaşıyor olacak. Ama endişelenme. Kıyafet değiştirmek için de kullanılabilen tek dokunuşlu bir çadırla geliyor. Kimse tarafından görülemeyeceksin.
“Bu bir sorun değil, öyle demen! Böyle oluklu bir kutuda! Bu kesinlikle kabul edilemez! ”
“Oluklu bir kutu olabilir, ancak felaket zamanlarında da kullanılabilecek şekilde yapılmış iyi bir kutu. Size bundan sonra nasıl kullanılacağını göstereceğim, bu yüzden lütfen dikkatlice izleyin. ”
Kızlar tarafından yuhlanırken, Bayan Chabashira, tanıdık bir şekilde elleriyle bir tuvalet kurdu. Sonra mavi plastik bir poşet koydu ve içine beyaz bir örtü gibi bir şey koydu.
“Bu katman bir su kaynağı polimer levhası olarak adlandırılıyor. Pisliği kaplar ve katılaştırır. Pisliği görünmez yapar ve aynı zamanda kokuyu bastırır. Kullandıktan sonra, kağıdı tekrar istifleyin. Bunu yaklaşık beş kez tekrarlayarak mümkündür. Sadece bu plak ve levhalar sınırsız olarak temin edilecektir. Kesinlikle gerekliyse her kullanımdan sonra değiştirebilirsiniz. “
Bu açıklama karşısında kızlar sessizleşti ve dinledi. Bu bir felaket zamanı olsaydı şikayet edemezlerdi.
Çünkü o zaman erkek , kız veya oluklu bir kutu olması farketmez.
Ama şimdi bu yerin bir felaket yeri olduğunu ve olduğu gibi davranmamız gerektiğini söylemek oldukça zordu.
“Bunu yapamam! Kesinlikle yapamam! ”
Shinohara ile başlayarak, neredeyse tüm kızlar bir kerede tüm bu olanları reddetti. Durumu sessizce izleyen Ike, somurtkanca şöyle dedi:
“Bu tuvaleti kullanmaya çalışalım. Şavaşmanın zamanı değil, Shinohara. ”
“Sağı solu karıştırmayı bırak. Erkekler için önemli değil, doğru. Oluklu bir kutuya yapmayacağım.
“Sana kalmış. Söyleyecek hiçbir şeyim yok. Ancak kendinizi hem ormanda hem de denizde veya nehirde rahatlatmanız onaylanmadı. Bunu unutma.”
Bu uyarı ile öğretmen ilgisizce konuşmaya devam etti.
“Ama bu oluklu bir kutu! Ayrıca, erkekler de yakınlarda olacak, değil mi? İğrenç!”
Gerçeği kabul etmeyen Shinohara, özellikle Ike olmak üzere öfkesini erkeklere doğru atmaya başladı.
“Ne. Neden bize bir sapık gibi davrandığını anlamıyorum. ”
“Doğru, değil mi? “Çok sapkın görünüyorsun.”
“Ha? Ah, bu acıttı. Ben gerçek bir beyefendiyim.”
“Beni güldürme. Bir beyefendi – neden bahsediyorsun? Şimdiye kadar ki en büyük sapık yarışmacısın. ”
Ike ve Shinohara’nın ateşli bir şekilde tartışıyorlardı.
“Her neyse, benim için imkansız olduğunu düşünüyorum.”
Şinohara ve kızların çoğu durumu kabullenemiyorlardı.
“Sonra ne yapacaksın? Bir hafta boyunca tuvalet yapmaman mümkün değil, değil mi?”
“Pekela, bu…”
Şinohara ve Ike’nin şikayetlerini ve tartışmalarını başkalarının sorunu gibi izleyen öğretmen, aniden arkamıza bakarken somurtkan bir yüz ifadesi yaptı.
“Ya-oh~ … “
Böyle soluk bir ses arkadan geldi. Bu sesin sahibi hedeflediği kişiye doğru koştu ve onu yakalayıp arkadan sarıldı.
“… ne yapıyorsun? “
“Ne, temas mı? Bu konuda ne yapabilirsin diye düşünüyordum.’’
B sınıfından sorumlu olan öğretmen Bayan Hoshinomiya, Bayan Chabashira’nın iki elini sert bir şekilde okşarken söyledi.
“Sae-chan’ın saçına dokunduğum her seferinde onlar oldukça yumuşak.”
“Okul kurallarını düzgün anlıyor musun? Diğer sınıfın bilgisini gizlice dinlemek affedilmez. ”
“Ben önemsiz bir öğretmenim. Herhangi bir bilgiyi şans eseri duysam bile, kesinlikle söylemeyeceğim. Ancak bunun kader gibi bir şey olduğu hissetmiyor musun? İkimiz bu adaya geldik, inanılmaz. Öyle düşünmüyor musun?”
Çeviren : skyrhytmus
merhaba arkadaşlar,
Cilt 3’ü skyrhytmus adıyla, Atakan arkadaşımız çevirecek. Deego arkadaşımız okuldan dolayı vakit bulamadığı için çeviriyi devretti.
Yayın günleri olarak, Perşembe olarak karar verdik. Atakan ile tanışıp kaynaşırsınız 🙂
Fatoshisme olarak ben, bir süre olmayacağım. Kişisel problemlerden dolayı biraz ara vereceğim. BU ARADA, ÇEVRİLMESİNİ İSTEDİĞİNİZ SERİLERİ YAZARSANIZ, İNCELEYİP BAŞLAYABİLİRİM. Çok seçiçi bir insanım, sevmediğim hikayeyi çeviremiyorum. Çevrilmemiş serileri yazarsanız bakıp içinden seçim yapmaya çalışacağım.
Bölümlerden ilk haberdar olmak istiyorsanız, blogumuzu takibe alınız~~
Keyifli okumalar~~