Manzara bir lütuf ve lanettir, ya Costa del Sol ya da Costa del Suicide , benim kadar değişken olan hava durumuna bağlı olarak.
Bugün sanki önündeki ince bir dantel perde, onu bir toplama kampındaki bir parti numarası gibi belirsiz bir şekilde büyülü kılıyor.
Ruh halim iyi.
Bence.
Hayat uzun bir acele oyunudur ve bugünlerde kankamın etrafında beklemek.
Elbette, içinde bulunduğun iş bu, dediğini duyabiliyorum, lanet telefonumu ararken çantamın etrafında dolanıp duruyorum.
Parmaklarım ve zihnim bugün düzgün bir şekilde birbirine bağlanmamış, beyin, kameramın telefonda nerede olduğunu hatırlamaya çalışan eski bir bulaşık bezi gibi sıkılıyor.
Geçen gün bir flört uygulamasının asmaları aracılığıyla İrlandalı erkeklerin selfie çekmediğini öğrendim.
Bu beni fuara götürdü.
Kaşlarını çatan testosteron aşılanmış ruhlarıyla ne kadar sıkıcı hayatlar sürmeleri gerekir.
Aniden en iyi don makyaj neredeyse komedi biçimi olarak görmüş Moue , kolunuzu germek ve panjurun pyranic tıklama önce kusurları için yüzünü tarar.
Birinin telefonundaki küçük Delphic kahini için bir hindi ödülü gibi avlanması bir şekilde verboten oldu.
Aslında bir mesele bile değildi, sadece söylenmemiş bir norm.
Ama yine de, cinsiyet rolleri, buradaki lanet genlerde, buradaki kadar boya değildi.
Elbette buradaki en özgürleştirici şey buydu.
Denize baktığımda buna inanmak çok zor, sakin postu tek başına bir römorkör tarafından kenara atılmış ve adanın eteğindeki dalgalar payetler gibi parıldıyor.
Telefonumu kaldırıyorum ve benim için doğru ışık eğimini bulmaya çalışıyorum.
Hiç yok gibi görünüyor.
Burada anahtar ışığı olmayan Dietrich gibiyim.
Etrafta ve etrafımda, garip bir kuş, gerçekten de bu ülkenin arka yolunda, ot çiçekleriyle fışkıran hendeklerde eş arayan kara kuşlarla birlikte.
Orada hiçbir değişiklik yok, o zaman senorita, Çin'deki tüm turnusol kağıtları şu anda PH'mdaki değişikliği doğru bir şekilde ölçemedi.
Bana sorarsan hepsi aynı.
Bir taraftan diğerine kaçışım, herhangi bir insanın geçmeyi umabileceği en uç yolculuk.
Ne yaptığımı bile biliyor muyum?
Kasabadaki tek gerçek Phoenix okuması benim. Bazen kendimi olumlu bir şekilde tazelenmiş hissediyorum.
Ama bir zamanlar güzel ve taze bir yüzün derin çatlaklarını analiz ederken, öğle vakti Finsbury parkında çay ve dondurma değil.
Tanrım, birinin zor bir hayatı olduğunu düşünüyorum yüksek sesle, sanki çalılıklarda hışırtı ve cıvıldayan sakinler için performansım bir şekilde yasadışımış gibi sağa sola tehlikeli bir bakış atarak.
Yüzümde tayf gıdı var, arkamda her ne oluyorsa, bana melankoli gibi bir Yardımcı Köpek veriyor.
Ölümcül bir ciddiyetle gözümdeki bakışı sıkıştırıyor.
Eskiden benim auramın dağıttığı tüm mutlu git şanslılar, şimdi yerini kasvetli görünen yorgunluk, hüzün ve harabe perdesine bıraktı.
Herhangi bir partiye hoşgeldin ekliyim, ben.
Çıplak gözle görülemez ama üzerime bir kamera koyun ve tahribatı apaçık ortada.
Yirmi yıl boyunca kaçmaya çalıştığım iblisler beni yakaladılar, içeri girdiler ve nesnelerin görünüşü yüzünden yer yer yerle bir ettiler.
Ama bazen kendimi harika hissediyorum. Sonunda cüzzamlıların örtüsünü sıyırdığım ve bir seyirci için pozitif megalomanyak bir şov kızı gibi ortaya çıktığım için şimdi nefes alabileceğimi hissediyorum.
Kararlarımı, fedakarlıklarımı, psikiyatristime telefonda ağlayan ağlama payımı verdim.
Bahar şelalelerinin, çözülen ve kırılan ve kutlamaların tuhaf cıvıltılarına maruz kalan bir cepheden geçtiğini hissettim.
Her zaman yaratıcı konfigürasyonlarda çarmıha gerildim; Geçtiğimiz bir buçuk yıl içinde, Tanrı'nın bana verdiği ve onun hatalarını düzeltmek için neler yapabileceğimi kabullenmeye başladım.
En iyi arkadaşıma, cömertlik ve destek eylemlerinin suç ortağı olduğum cinayete teşebbüs eylemlerinin gülümsemesine dönüştüğü sıvı arkadaşıma veda ettim.
Bir kız mola verebilir mi?
Tabii ki gerçek olamayacak kadar iyi.
Bana her zaman hatasız olarak sağladığı, ancak her gün kışın ortasında Sibirya'nın ücra bir kesiminde, evde yiyecek parası olmadan Pazartesi sabahı gibi her gün uyanmaktan hiç bahsetmediği, tüm masrafları ödenmiş bir unutulma yolculuğu teklif etti.
Ben de öyle görünüyordum. Okul kimlik kartımdaki fotoğraf, bir mahkumun kayıt defterinde bulacağınız bir şeye benziyordu.
Kişimi sıçratan Binbaşı Lenten titreşimleri ve sanki ruhumu cömert bir Boraks dozuyla temizlemişmişim gibi görünüyorum.
Paris Moda Haftası'nda bir şekilde ön sıralarda yolunu kaybeden biri gibi bu liman kasabasında dolaşıyorum.
Ayıklık ile tat ve aşırı tazminat için bir ustalık geldi.
Fransız zengin bir orospunun ruhuyla, koyu renk gözlüklerle, sarı saçlarıyla, güzel lanet giysilerle ve kendimi karşı konulamaz derecede esrarengiz hissettiren bir tür “yalnız kalmak istiyorum” tavrıyla garip bir şekilde iletişim kuruyorum.
Ben de öyle düşünüyorum.
Fantasia'da bir gayrimenkul sahibiyim ve her zaman erkek ve genç doğru kişiden bir bakış, Chanel'in taklidi olan kısmını, deneyimin öğretemeyeceği, korkunç, savunmasız bir yaratık türünü ortaya çıkarmak için geri çekiyor.
Ama kabul edelim ki, ölümlülüğüm eski moda bir yırtılmanın yırtıklarını ve gözyaşlarını giyiyor ve bir terzi olarak becerilerim hakkında konuşmaya değmez.
Lanet kameramın yakaladığı yağmalanmış surat asmasının kanıtladığı gibi, bugünlerde sadece tuhaf fahişe parıltısını açığa çıkarıyorum.
Tanrım, görünüşe bakılırsa birisi yumruğuma kızgın.
Yüzüm ve ruhum bir yanık tarafından kemirilmiş görünüyor.
Bir Nisan Şakası gününde çok mutluydum, akkor haldeydim.
Bir kurye tarafından getirilen yeni dar pantolonlar, Başmelek Michal'in töreniyle bana onları sundu.
Onları takmak da dini bir deneyimdi.
Koltuk değneklerini attım ve cüzzam yıkamada çıktı.
Fakirlere sadaka vermek zorunda değilsiniz, onlara yeni bir kıyafet satın alın ve tüketen öksürüklerinin tınısının nasıl değiştiğini görün.
Beyaz Rusya'da savaş zamanı bir podyumda çelik gibi gözlerle aşağıya inmek için çöken bir mayın kuyusunun enkazından kurtulmuş ve yüzeye çıkarılmış gibiydi.
En parlak haliyle cinsiyet coşkusu.
Bir çift koyu leopar desenli pantolon bir insana ne yapabilir.
Pekin'de eskiden yıprandığım değersiz tipten değil, trans kadın olduğuma dair gerçeküstü iddialarımı bir şekilde doğrulayan şık bir bronzluk çifti.
Emin olmak için hızlı bir an.
Hayatım boyunca kendimi bu kadar eksiksiz hissetmemiştim ve bunun ironisi, yavaş yavaş kendi toprağıma geçiş yapmamdı.
Ev ama evde değil.
Bunların hepsi birkaç yaşam önce sona ermişti.
Hayat, senato düzeyindeki beni tüm biçimlerimle onaylamayan bakışlarıyla ilgilenmişti.
Kader bazen bir kaltaksa, benim tarafımda.
Ama yine de, neden ilmiğin patlaması benden?
En iyi arkadaşım gerçekten çok bilge bir kadın. O kadar ipucu ki, sadece sana bakarak seni erteleyecek.
Gördüğünüz büyüteç gibi bir gözü var.
Sizi kasaba cadısı gibi tek bir bakışta okuyabilir ve bu övünen şahsiyet, armağanı nedeniyle çok yalnız bir hayat yaşamış gibi.
Ayrıca Cassandra kompleksinden bir doz almıştı, bu yüzden olayları gerçekleşmeden önce görmeye ve inanılmaya mahkum.
Bunun sayısız olayda olduğunu gördüm.
Göğsündeki yumruyu hissetmiş ve derhal bununla ilgilenmişti.
Lumpektomi geçirdi ve radyasyon aldı ama uzun altın saçlarıyla gurur duyduğu için kemoterapiyi duymadı.
Ben de aynı şeyi yapardım.
İyileştiğinde kendini iyi hissedeceğini ve hayatına devam edeceğini ve bu korkunç olayı daha sonra analiz etmek için arşivlerine koyacağını söyledi.
Ama onun bir fotoğrafını çek ve o da kadavra gibi görüneceğini söyledi, bende olanla aynı şey.
Hayatımın altyapısının yeryüzünden bombalandığını biliyorum ama gerçekten o kadar ciddi miydi?
Mezara aday bir göz kalemi olarak küçültülmek ve iyileşme ve keşif ile şekillenmek zorunda kaldım.
Arkadaşım güldü ve şu anda geçiş yaptığımı söyledi.
Peki ha!
Gülmek ya da sıkıldığım zaman yapacak bir şey için cinsiyetler arasında dolaşmıyorum.
Gerçek benliğim gücünü, güvenini ve gururunu topluyor ama boyunduruğu kırdığıma dair tüm kızarık bildirimlerime rağmen hala enkazda.
Bir garajdaki egzoz dumanı gibi beklediğimden daha kalın.
Yenileme çalışmaları sürüyor ve projeyi üstlenen şirketin Disney ile hiçbir bağlantısı yok.
Kendimi topuktan yukarıya doğru inşa ediyorum ve içi boş görünmek sürecin bir parçası.
Çok iyi umut etmeliyim.
Başka bir özçekim yapıyorum.
Sevgili Tanrım, eğer kendi yüzüme düşersem, aşağıya doğru olan ağzımın etrafındaki yarıklardan birinde gözden kaybolurdum.
Değişiyorum ve zaman alıyor.
Bu Çarşamba kayıt olacağım ve Gender GP web sitesinin kullanıcı dostu olmamasına rağmen hormonlarımı almaya başlayacağım.
Geçen seferki gibi beni yenmesine izin vermeyeceğim.
Acele et ve bekle sevgilim.
Kurs için eşit.
Alışmak.
Sorumluluk Reddi Bu gönderi, trans kadınların diğer trans grupları kadar acı çekmediğini veya çekmediğini iddia etmiyor. Ne tüm trans kadınların Baeddel (veya komşu) olduğunu iddia ediyor, ne de trans kadınların başkalarına baskı yaptığını iddia ediyor.
Jesenko ve benim 20 yıllık evlilik yolculuğumuza nasıl başladığımıza dair başlangıç hikayemizi pek kimse bilmiyor. Bazılarının, ilk dairemizi birlikte doldurmak için yeterince para kazanmamanın çok erken zamanlarıyla ilgili olabileceğinden eminim.
1.Nörogenez, sinirsel düzenleyici gibi davranabilir mi?(biorXiv) Yazar : Lina M.
"Merhaba, bir kişilik masanız var mı?" Birkaç müşteriyi oturttuktan sonra hostesin hostes standına ne zaman döndüğünü sordum. "Merhaba, rezervasyon yapılmadıysa barımız var," diye cevapladı hostes, kulağının arkasından gelen başka bir hostes ile konuşmamızı böldü.
"Tren kazası" kelimesinden nefret ediyorum. İnsanlar kendi ahlaki pusulalarında teselli bulur ve bunu yaparken kendilerini yargıda bulunurken bulurlar.