Çeviri ve Düzenleme: Gin
Sessizlik.
Çevrede çıt bile çıkmıyordu.
Gu Mu'nun yüzü solmuştu.
'Kıdemli büyük amcası'nın sergilediği hızı görmüştü ve eğer karşı taraf bu hızı ona karşı kullanacak olsaydı, son nefesini vermesi bir saniye bile sürmezdi!
Bu durumda... Onu öldürmesi gerçekten de bir tavuk öldürmekten daha zor değildi!
Böylesi bir üstada saldırmaya kalktığını düşününce, sırtında soğuk terler birikmişti.
Karşı taraf onu tanıdığı ve aralarında bir çeşit bağlantı olduğu için şanslıydı. Aksi halde, karargahtan gönderilen elçi bile olsa, an içinde bir cesede dönüşmüş olurdu.
Karşı taraf bambaşka bir seviyedeydi ve daha önce Gu Mu ona saldırırken karşılık bile vermediğine bakılırsa, neden onu öldürmek için kandırmaya çalışacaktı ki? Bu daha çok onun itibarını lekelerdi.
"Kıdemli büyük amca, fazla şüpheci davrandım, lütfen beni affedin!"
Durumu kavrayan Gu Mu özür olarak karşısında eğildi.
Eğer onu bir tavuk gibi kolayca öldürebilecekse, Kıdemli büyük amcanın onu öldürmek için akıl oyunları oynamasına gerek yoktu.
"Dünyayı dolaşırken yolum Kızıl Lotus Şehrine düştü ve Yüce Bitki Kralının Gu Zehriyle mücadele ettiğini gördüm. Bu yüzden onu kurtardım ve ondan Zehir Salonu şubesindeki liderlik çekişmesini öğrendim. Genç zehir ustalarının böyle önemsiz bir mesele için birbirlerini öldürmelerine dayanamadığım için meseleyi çözme niyetiyle buraya geldim!"
Göklere bakarken Zhang Xuan'in gözleri iyilikle parıldıyordu.
"Bu..."
Karşı tarafın gelme nedenini duyan Liao Xun ve diğerleri utanmışlardı.
Adamın bir çeşit hazine için onları kandırmaya çalışan bir düzenbaz olduğuna inandıklarını düşününce... Bu düşünceleri şimdi kulağa gülünç geliyordu.
Buraya geldiği anda bir sınav yapmaya karar vermesine ve en yetenekli zehir ustasının yeni Salon Efendisi olacağını söylemesine şaşmamalıydı. Bu şekilde gereksiz çatışma ve sorunları çözmüş olacaktı.
Gu Mu da bunu fark etmişti. Kıdemli büyük amcasının bu seviyede neden sahte elçi kılığına girdiğini anlamaya çalışıyordu. Sonuçta, zehir ustalarının birbirlerini öldürmesine razı olmadığı için bu yola başvurduğu ortaya çıkmıştı.
Bu gerçeği fark eden Gu Mu elinde olmadan karşı taraftan etkilenmişti. Büyük olasılıkla yalnızca bu mesleğe yoğun bir aşkla bağlı olan gerçek bir zehir ustası böylesi bir yüce gönüllülüğe sahip olabilirdi.
"Pekala, gerçek elçi burada olduğuna göre, benim burada olmamın bir anlamı kalmadı. Bu yüzden, buradan ayrılıyorum!"
Kafasını sallayan Zhang Xuan arkasını dönüp salondan dışarı yürüdü.
Diğerlerinin ona kolayca inanmalarının nedeni, hala Semavi Yolun Manevra Sanatının etkisinde olmalarıydı. Zaman geçtikçe, sözlerinde pek çok boşluk olduğunu fark edeceklerdi.
Ancak, Zhang Xuan'in buradaki amacı kitaplara ulaşmaktı. Asıl amacına ulaştığına göre, gerçek elçi buradayken daha fazla kalmak yalnızca yakalanma ihtimalini arttıracaktı. Bu durumda en iyisi bir an önce ayrılmaktı.
Zehirli sis bölgesinden çıktığı anda Uluyan Gök Canavarını çağırarak bu yerden tamamen uzaklaşabilirdi.
"Kıdemli büyük amca, lütfen beni kurtarın..."
Karşı tarafın hastalığı hakkında konuşmadan arkasını dönüp gittiğini gören Gu Mu'nun rengi atmıştı. Şüphesinin karşı tarafı gücendirdiğini biliyordu ve aceleyle yere diz çöktü.
Her üstat onuruna önem verirdi.
Geldiği andan itibaren Gu Mu adamdan şüphelenmiş, hatta ona saldırmaya kalkışmıştı. Dahası, karşı taraf iyi niyetle ona yardım etmek istediğinde ona inanmayı reddederek niyetinden şüphe duymuştu. Karşı tarafın rahatsız olmasına şaşmamalıydı.
Oracıkta Gu Mu'ya dersini vermediği için bile iyi huylu biri olduğu söylenebilirdi.
"Hastalarımı tedavi ederken baygın olmaları gerekir. Güvenliğin için endişeni anlıyorum ve bana inanmadığın için seni suçlamıyorum!" Zhang Xuan başını salladı.
Karşı tarafın ses tonundan kesinlikle öfkeli olduğu ve ona yardım etmek istemediği anlaşılıyordu. Bu yüzden, Gu Mu bir anlığına tereddüt ettikten sonra dişlerini sıkarak telepatik bir mesaj yolladı, "Kıdemli büyük amca, bir dakika bekleyin! Karargahın beni buraya yeni Salon Efendisini belirleyip şubedeki durumu dengelemem için göndermesi yalnızca bir bahane; aslında bu şubedeki [Kızıl Ateş Lotus Tohumu] olgunlaştığı için buradayım!"
"Kızıl Ateş Lotus Tohumu mu?"
"Aynen öyle. Kızıl Ateş Lotus Tohumu volkanların derinliklerinde yaşar ve büyümek için toprak damarlarındaki gücü emer. Eğer bir üstat onu yutacak olursa, Zhizun alemi dar boğazını aşarak üst alemlere ulaşma olasılığı %20 artar! Tam olarak bu dar boğazda takıldığım için bu görevi gönüllü olarak kabul ettim."
Gu Mu hiçbir şeyi saklamadan tüm bildiklerini paylaşıyordu.
"Kıdemli büyük amcanın gücüyle, bu şeyin sizin işinize yaramayacağını biliyorum. Yine de, çıraklarınız ve öğrencileriniz için yararlı olacaktır."
"Birinin Zhizun'a ulaşma şansını %20 arttırıyor, öyle mi?" Zhang Xuan şaşırmıştı.
Gelişim aleminde seviye atmak birinin iradesine, inancına, eğitimine ve gelişim tekniğine bağlıydı... Haplar destek vazifesi görürdü ve en güçlü şifalı otlar bile bu konuda fazla etkili değillerdi.
Ancak, Kızıl Ateş Lotus Tohumu seviye atlayarak Zhizun alemini aşma ihtimalini tam %20 arttırıyordu. Eğer Zhang Xuan bu bilgiyi bizzat Zhizun aleminde olan bir üstattan duymasaydı, doğruluğuna inanmakta zorlanırdı.
%20 fazla gözükmese de, böyle bir etki üstatlar için müthiş sayılırdı. Tohumu ele geçirebilmek için pek çoğu adam öldürürdü.
Zhizun alemi bir dövüşçünün ulaşabileceği en yüksek seviyeydi, ancak bir üstadın varabileceği son durak değildi. Bu engin dünyada, Zhizun alemini aşan sayısız üstat vardı.
Tek bir Kızıl Ateş Lotus Tohumu seviye atlama şansını tamı tamına %20 artırabiliyordu ve kesinlikle paha biçilmez bir hazine sayılırdı.
Zhang Xuan bu Zehir Salonu şubesinde böylesi değerli bir hazine bulmayı beklemiyordu.
"Pekala, ne istediğini söyle!"
Karşı tarafın kendi hedefleri olduğunu bilen Zhang Xuan dönüp ona baktı.
"Yalnızca kıdemli büyük amcanın fiziksel travmamı çözmek için yardım eli uzatmasını umuyorum. Lotus tohumuna gelince, seviye atlamak için yalnızca bir tanesine ihtiyacım var, geri kalanını kıdemli büyük amcaya hediye edeceğim!"
Gu Mu karşılık verdi.
Gu Mu şu anki fiziksel durumuyla lotus tohumunu alsa bile, yüksek alemlere ulaşmasının imkansız olduğunu biliyordu. Durum buyken, tohumları tedavisi karşılığında takas edebilirdi.
Ayrıca, Kızıl Ateş Lotus Tohumu değerli olsa da, elde etmek o kadar kolay değildi. Aksi halde eski Salon Efendisi böyle aniden ölmezdi.
Başkaları eski Salon Efendisinin neden öldüğünü bilmeyebilirdi, ancak Gu Mu bilenler arasındaydı. Şube, eski Salon Efendisinin ölümüyle ilgili yazılı bir rapor göndermişti ve Gu Mu da raporda yazılanları tesadüfen görmüştü.
Dışarıda konuşulan bir hastalık nedeniyle öldüğü söylentileri yanlıştı. Kızıl Ateş Lotus Tohumu olgunlaşmıştı ve eski Salon Efendisi onları toplamaya çalışırken Toprak Alevleriyle kül olmuştu.
Alevlerin bir Zhizun üstadı bile küle çevirebildiği düşünülürse, Gu Mu lotus tohumlarını ele geçirebilmek için kıdemli büyük amcasının yardımına ihtiyaç duyacaktı.
Bu yüzden biraz düşündükten sonra, bu bilgiyi karşı tarafla paylaşarak bir anlaşma yapmaya karar vermişti.
Gu Mu karşı tarafın seviyesinde bir üstadın bu bilgileri öğrendikten sonra kendisini ciddiye alacağını biliyordu.
"Pekala!"
Zhang Xuan başıyla onayladı.
Zhang Xuan başından beri Gu Mu'yu tedavi etmeyi düşünüyordu ve şimdi işin ucunda bir ödül varken, karşı tarafı geri çevirmesi için bir neden yoktu.
"Peki... Ne zaman başlıyoruz?"
Karşı tarafın kabul ettiğini gören Gu Mu sevinçliydi. "Hazırlık yapmak için zamana ihtiyacınız var mı?"
"Hiçbir hazırlığa gerek yok, hemen başlayabiliriz!"
Zhang Xuan elini şöyle bir salladı.
Mesele uzadıkça, beklenmedik bir şey yaşanma olasılığı artacaktı. Zhang Xuan'in bir an önce harekete geçmesi en iyisiydi.
"Pekala!" Karşı tarafın tedaviye hemen başlayacağını duyan Gu Mu sevinmişti. "O halde kıdemli büyük amcaya zahmet vereceğim!"
Ardından, elini kaldırdı.
Tak!
Başına vurduğunda, vücudu kontrolsüz bir şekilde yere yığıldı.
"Ne?"
Karşı tarafın kendisini bayılttığını gören Zhang Xuan elinde tuttuğu [Ruh Uyuşturma Tozu] kesesine bakakaldı. Tek yapabildiği keseyi depolama yüzüğüne geri göndermek oldu.
"Bunu kullanmayı düşünüyordum. Yüce Bitki Kralından bile aceleci olduğun kimin aklına gelirdi..."
Koklayanı bayıltan [Ruh Uyuşturma Tozu] onun 'eşsiz tıbbi yöntemleri' için son derece kullanışlıydı. Bu yüzden yola çıkmadan önce Yüce Bitki Kralından bol miktarda istemişti.
Her şekilde, bu toz pahalı değildi ve Yüce Bitki Kralı Zhang Xuan için iyilik yapmaya dünden razıydı. Bu yüzden ona yirmi paket hazırlamıştı.
Tozun etkilerini sınamak istiyordu, ancak keseyi çıkarttığında karşı taraf kendini çoktan bayıltmıştı.
Adam fazla hızlı hareket etmişti!
Ama, bu da iyi bir şeydi. Her şekilde, adam bayılmıştı ve Zhang Xuan'i uğraşmaktan kurtarmıştı.
Baygın Gu Mu'ya doğru yaklaşan Zhang Xuan elini şöyle bir salladı ve avucunda gümüş iğneler belirdi.
Daha önce saldırdığında, karşı tarafın fiziksel durumu derlenen kitapta yazılıydı ve Zhang Xuan'in adamı bir kez daha incelemesine gerek yoktu.
Parmaklarının bir fiskesiyle gümüş iğneler Gu Mu'nun vücuduna saplandı. Zhang Xuan'in hareketleri sanki bir kelebek gibi nazik ve seriydi.
Gu Mu'nun fiziksel durumu Yüce Bitki Kralından çok daha farklıydı.
Bitki kralının vücut yapısı Gu Anlaşması nedeniyle zarar görmüştü ve sonuç olarak sağlığı hızla kötüye gitmişti, karşısındaki adam ise gelişim seviyesini arttırmak için akupunktur noktalarını fazla zehir kullanarak uyarmıştı ve zehir vücuduna işleyerek fiziksel fonksiyonlarını yok etmeye başlamıştı.
İlk hasta için Semavi Yolun zhenqisinin besleyici etkisi gerekliydi, karşısındaki vakada ise Zhang Xuan yalnızca zehrin toplandığı bölgeleri tespit ederek vücuttan çıkartmak için Semavi Yolun zhenqisini kullanacak ve sorunu doğruca çözecekti.
Hatta, Gu Mu'nun durumunu tedavi etmek Yüce Bitki Kralına kıyasla çok daha kolaydı.
Tzzzzzzz!
Semavi Yolun zhenqisi gümüş iğnelerden zehrin toplandığı bölgelere aktı. Kısa süre sonra, Gu Mu'nun vücudundan akan suyun sesi yükseldi ve el ve ayak parmaklarından siyah bir su akmaya başladı.
"Bu... vücudunda gizlenen zehir aurası mı?"
"Böylece vücudundan çıkıp gitti mi?"
Durumu gören Liao Xun ve diğerlerinin gözleri şaşkınlıkla kocaman açılmıştı.
Her gün zehirle iç içe yaşadıklarından, birinin vücudundaki zehri çıkartmanın ne kadar zor olduğunu biliyorlardı.
Bazı zehir auraları vücuda bir kez girdiğinde, ne kadar denerseniz deneyin, değerli şifalı otlar yiyerek bile çıkartılamazdı.
Zehir ustalarının korkulan varlıklar olması tam olarak bu nedenleydi ve genelde ömürleri son derece kısa olurdu. Elli altmış yıl arası yaşamak onlar için büyük bir başarı sayılırdı.
Gözle görülür sorunlar yaşamasalar bile, vücutlarında pek çok sorun yaşarlardı. Temas ettikleri zehirler onları yavaşça ve içten içe tüketirdi.
Bunun bir tedavisi olmadığını düşünürken, karşılarındaki kıdemli bu travmayı kolayca çözüvermişti.
Eğer elçinin vücudunda biriken güçlü zehri kolayca çıkartabiliyorsa, bu bizi de kolayca tedavi edebileceği anlamına gelmez mi?
Bu yüzden ateşli gözlerle Zhang Xuan'e bakmaya başlamışlardı.
Kalabalığın düşüncelerinden habersiz olan Zhang Xuan dikkatini önündeki işe odaklamıştı. Kullandığı her bir iğne adamın vücudunda zehir aurasının saklandığı noktalara isabet ediyordu. Kısa süre sonra, elini şöyle bir salladı ve tüm gümüş iğneler ona geri uçtu.
Ardından, kolunu görkemli bir hareketle savurdu.
Gu Mu yavaşça kendine geldi.
"Bu..."
Gözlerini açan Gu Mu vücudundaki değişiklikleri anında fark etmişti.
Daha önce, vücudu zehir aurasının etkisindeyken, devasa zincirlerle bağlı gibi hissediyordu. Her bir hareket onu zorluyordu. Ama şimdi sanki o zincirlerden kurtulmuştu ve vücudu bir tüy kadar hafifti.
Durumunu zhenqiyle kontrol etmesine bile gerek kalmadan, karşı tarafın onu cehennemin kapılarından döndürdüğünü biliyordu.
"Kıdemli büyük amca, hayatımı kurtardığın için teşekkür ederim!"
Ardından bir kez daha diz çöktü. Bu kez, karşı tarafın gücünden korktuğu için değil, adamın yetenek ve yardımlarına duyduğu içten saygıyla.
Zhang Xuan ellerini şöyle bir savurdu, "Durumun düşündüğümden daha ciddiymiş ve sorunun tamamen çözülmesi için üç seansa ihtiyacın var. Bu yüzden bana bu kadar teşekkür etmene gerek yok. Bu sözleri tamamen iyileşene kadar saklayabilirsin!"
Zhang Xuan henüz Kızıl Ateş Lotus Tohumunu elde etmemişti ve tehlike hala geçerliydi. Bu yüzden adam sözünden dönerse diye koz olarak adamı tek seferde iyileştirmemeyi seçmişti.