Hazreti Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)‘i işittim, şu ayeti okuyordu:“De ki: "Ey kendilerinin aleyhinde (günahda) haddi aşanlar, Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Çünkü Allah bütün günahları affeder…” (Zümer, 53).
Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ayetin sonuna, “(kim ne işlemiş olursa olsun) aldırmadan” lafzını ekledi.
Efendimiz(sav) şöyle buyuruyor; Allah Teala imanı yaratınca iman dedi ki; -Allah'ım beni kuvvetlendir ! Cenab-ı Hak c.c da onu güzel ahlak ile kuvvetlendirdi. Allah Teala küfrü yaratınca küfür dedi ki; -Allah'ım beni kuvvetlendir. Cenab-ı Hak c.c onu cimrilik ve kötü ahlak ile kuvvetlendirdi.
“Hayvanlardan da (çeşit çeşit yarattı). Kimi yük taşır, kiminin yününden döşek yapılır. Allah'ın size verdiği rızıktan yiyin ve şeytanın adımlarına uymayın (peşinden gitmeyin); çünkü o, sizin için apaçık bir düşmandır.”
Lo que me atraía no era la belleza externa cuantificable e impersonal, sino algo más absoluto que se hallaba en el interior. De la misma manera que hay quien ama secretamente los diluvios, los terremotos y los apagones, yo prefería ese algo recóndito que alguien del sexo opuesto emitía hacia mí. A ese algo voy a llamarlo aquí «magnetismo». Una fuerza que te atrae y te absorbe, te guste o no te guste, quieras o no.