whats your favorite colossus
Yanlış cevap yok
PlayStation 4 sürümü Heykelin gölgesi yarın çıkacak ve size bunun inanılmaz bir oyunun harika bir versiyonunu söyledik. Bazı insanlar için, bu tüm zamanların klasiği ile mutlu bir şekilde oynamak için üçüncü fırsatlarını temsil edecektir. Diğerleri için (örneğin benim gibi), tüm yaygara hakkında ne olduğunu görmek için ilk şansları.
Bu makale bu ikinci grup için değildir. En sevdiğimiz colossi'ye tekrar bakacağız. Bu oyunu hiç oynamadıysanız, kendinize bir iyilik yapın ve bu sekmeyi kapatın. Hepsini ilk elden deneyimledikten sonra geri gelin.
İçinde 16 colossi var Heykelin gölgesi ve hepsi, onlarla karşılaşan herkesin zihnine özel anılar yakabiliyor. Hepsi devasa 'devasa' bayrağı altında toplanan yaratıklar için şaşırtıcı derecede varyans var. Büyük ve küçük; su, deniz ve toprak; agresif ve uysal - bunlardan hiçbiri birbirine benzemez ve bu yüzden en iyi netlik yoktur.
Bu canavarlıklardan biri beni diğer 15'ten daha fazla rahatsız etti ve bu yüzden favorim olarak sıkıştı. Hayranlar tarafından 'Pelagia' olarak adlandırılan 12. colossus. Pelagia, geleneksel standartlara göre kesin olarak hayvan veya insan olan herhangi bir özelliğe sahip görünmeyen bir göl canlısıdır.
Kelimenin tam anlamıyla diğer tüm devlerden farklı olarak, Pelagia'nın gözleri yoktur. Gözler şaşırtıcı derecede çarpıcı Heykelin gölgesi . Ruha bir pencere gibi hissediyorlar. Gözler, her colossus'u yaşayan bir varlık gibi hissettiren tek özelliktir.
Pelagia'nın tuhaflıkları gözünde durmuyor. Başı kafatasından daha fazla yarı-colusseum. Dişler başının üstünde büyür. Sırtı kürk yerine yosunla kaplı gibi hissediyor. Bu ne olursa olsun, en yakın analogu muhtemelen denizde bir milyon mil altında yaşayan cehennemi tarih öncesi iğrençliklerinden biridir. İlk defa, kılıcımı bu şeyin göğüs boşluğunun derinliklerine daldığımda pişmanlık duymadım.
Chris Carter:
Minimum kesinti süresi ile bir patron acele deneyimi için, Heykelin gölgesi zorluğunu hiç bu kadar hafif artırmanın inanılmaz bir yolu var, bu yüzden bunaltıcı olmaz. Ancak aynı belirteçle, beklentilerinizi tamamen bozabilir.
Son karşılaşmalardan biri için uçan bir devi kurtarmak istedikleri için duruyor, ama hayır! Avion, yani Avis praeda, savaşa oldukça erken girer. 'Tut' mekaniği genellikle stresli olsa da, havada yüzmek fikri onu panik seviyelerine taşır. Zor bir mücadele değil (özellikle inişi derhal kürküne yapıştırırsanız), ancak tüm sonsuzluk için beynime yanan bir savaştır.
Çok az oyun, bir düşmanla savaşmadan, bir şekilde hokey ve senaryo hissetmeden yakaladı.
Peter Glagowski:
Hemen hemen her patron Heykelin gölgesi harika ve önemli hissediyor, favorim 10. dev, 'Dirge' olmalı. Oyunun bu noktasında, Wander'ın yolculuğunun etkilerini anlamaya başlıyorsunuz ve bu yaratıkları avlarken kendi ahlakınızı sorgulamaya başlıyorsunuz. Peki Dirge ne yapar? Kızgın olur ve kıçını avlar.
Bu, Wander'a provoke edilmeden saldıran ilk Colossus'tur. Kumun altında kayar ve Wander bütünü yutmak için dışarı çıkar. Korkutucu ve önceki dokuz, nispeten uysal canavara göre gerçek bir tempo değişikliği.
Bu aynı zamanda Agro'yu en çok gerektiren savaştır. Agro, Wander'ın macerası boyunca birkaç savaş için kullanışlı olsa da, Dirge onsuz imkansız olurdu. Ayrıca, Agro'yu bir dörtnala nasıl sokmanız ve sonra kendinizi döndürüp Dirge'yi yakalamanıza da bayılıyorum, bu savaştan önce yapmadığınız bir şey.
Diğer bazı colossi'ler daha büyük bir gösteri sunsa bile, Dirge sadece bu kadar eşsiz olmanın favorim. Ayrıca kendi özel tema şarkısı alır ve bu harika.
Darren Nakamura:
Heykelin gölgesi sürprizlerle dolu. Ne bekleyeceğinizi bildiğinizi düşündüğünüzde, bir sonraki dev size farklı bir şey verir. Colossi'nin hepsi karasal olduğu zaman, uçan veya su canlılarına atar. Celosia'ya (11. colossus) ulaştığınız zaman, bir devin ne olduğuna dair bir prototip var ve Celosia onu kırıyor.
Gökdelen bir canavar yerine Celosia sadece bir filin büyüklüğündedir. Yavaş ve kereste olmak yerine, hızlıdır. En önemlisi, bir devin saçlarının yakalanmasını beklediğiniz yerde Celosia sadece zırhı sertleştirdi.
Bu dövüşe kadar her dev, nispeten açık bir başlangıç noktasına sahip bir platform bulmacasıdır. Celosia ile mücadele, daha çevre dostu bir bulmaca olarak oyunu tekrar kafasına çevirir. Patronu tırmanmak için doğru yolu bulmak yerine, yumuşak vücudunu tırmanma ve bıçaklama için nasıl açığa vuracağını bulmak meselesidir.
Her devi öğrenmesi için yeni bir şey getirir, ancak Celosia'ya kadar bir dev gibi hissedebileceğim gerçekten bir şey olamazdı.
Occams Elektrikli Diş Fırçası:
Okyanustan hep korktum. gördüm ağız genç yaşta, çoğumuzun yaptığı gibi ve işte o zaman başladı. Bu karanlık boşluk, nefes kesmekten kabusa kadar uzanan tüm yaşam tarzlarıyla doludur. Büyürken çok canlı bir hayal gücüm vardı. ağız okyanus, özellikle de berbat ova hakkında bilgi edinmek açısından benim için çok tuhaf bir bokun kapısını açtı. Bu yüzden hakkında bilgi Heykelin gölgesi dışarı çıkmaya başladı, su patronunun an benim için.
Kolezyum asla habis hissetmedi. İçinde bulunduğunuz dünya da sizinki gibi hissetti. Bu yüzden Hydrus ile suya atlamak beni korkutmadı. Mavi bir balina tepesi gördüğümü hayal ettiğim şeye bir hayranlık duygusu verdi. Beni korkutan şey, suyun size verdiği baskı hissiydi. Hydrus'un arkasına yapışmak bile, tüm sahneyi çektiğinizde, etrafınızdaki karanlık karanlığa kıyasla her şey çok küçüktü. Görülecek başka deniz yaşamı yoktu. Belki Hydrus tek başınaydı. Ve başka bir canlı ile ilk karşılaştığında, onu öldürürsün. Bu oyuna lanet olsun.
Keşke Hydrus'un bir arkadaşı olsaydı. Keşke o suyun dibini görebilseydim. Şimdi bile, o parçayı tekrar oynamak zorunda olduğum için endişeli hissediyorum. Karanlığın bize ulaşıp ikisini de yutacağını hissediyorum. Anlayabildiğimizden daha büyük olan bu şey. Bazen bir oyun görmediğiniz şeyle, önünüzdekinden çok daha fazlasıdır.
CJ Andriessen:
Kahretsin, demek istedin şunlar colossuses.
Anthony Marzano:
Chris benim en sevdiğim colossusumu çalan bir meanie kaka başıdır ama sorun değil, Heykelin gölgesi tek bir patron savaşı tarafından değil, tüm deneyim tarafından tanımlanır. Bu oyuna olan sevgimi tek bir savaşa kaynatmak zor, tüm paket hala tüm zamanların en sevdiğim oyunlarından biri olarak yer alıyor. Piyasaya sürüldüğünde güzeldi ve her iki yılda bir tekrarlamaya çalıştığım birkaç oyundan biri olmaya devam ediyor.
Heykelin gölgesi oyunda sadece 16 colossi olduğunu söyleyerek size sinsi bir zihinsel hile yapar, böylece çift haneye ulaştığınızda görevinizin yorgunluğunu arttırırsınız. Sizi ileriye götürmeye yardımcı olan sadece birkaç tane kaldı bilgisi. Orijinal oyunumda 14. devime ulaştığım zaman oyunu yenip yenemeyeceğimi merak ediyordum. Sonraki her savaş, bulmaca öğelerinin zorlaştığı ve bazı savaşların bir saatin daha iyi bir kısmını alacağı noktaya kadar zorlaştı. Sonra Cenobia geldi. Devasa merdivenlerden oluşan devasa bir köpek. Beni davetsiz misafir olarak gördükten sonra, Cenobia derhal muhafazasını savunmaya gitti. Senobia'nın hiçbir zayıflığı yoktu, bu yüzden yapabileceğim tek şey hayatım için koşmak.
Hayatta kalmaya çalışırken, bir zamanlar soylu bir şehrin kalıntılarına tırmanıyordum, colossus avcım beni umutsuzca yıkmaya çalıştı. Antik sütunlar ve köprüler arasında koşarken, aklımda iki düşünce vardı: 'Bu şeyi nasıl öldüreceğim?' ve 'Tanrım, bu güzel bir şehir olmalı; ona ne oldu'?
Nihayetinde, Cenobia'yı yendim, ancak birkaç ölümden sonra değil. İbadet Tapınağı'na geri taşındığımda, savaştan gelen sorular hala aklımda kaldı. Savaş, tüm oyunun bir mikro kozmosuna benziyor, daha belirgin eylemde parıldayan ince hikaye anlatımı. Bu oyundaki en zor savaş değil ama cesur bir tasarım seçeneği olan ancak neredeyse her zaman unutulmaz bir deneyim yaratan zihniyetinizi değiştirmeye zorluyor.
Marcel Hoang:
Bir keresinde bir podcast dinlediğimi hatırlıyorum ve en sevdiğiniz devin sorusu ortaya çıktı. Ev sahiplerinden ikisi beraberce 'Uçan'! ve iki farklı ana nihayet ortak bir şey vardı gibi görünüyordu.
'Jet'!
'Phalanx'!
Ve ilk karede dönüyorlardı. En sevdiğiniz devin, başka bir şey öğrenmeden önce zevkinize biraz içgörü getirebileceğini söylüyorlar, ancak Chris'in Avion'u Phalanx'ım gibi bir uçucu olmasına rağmen artık farklı olamazlar. Avion, yüksek hızda düşüp yalpalarken panik hissi verir, nem, hızın tasvirinde gözle görülür şekilde düşer.
Phalanx huzurlu ve hayranlık uyandırıcıdır. Muhtemelen savaşmakla bile ilgilenmiyor. Bana göre, Phalanx ile savaşmak bir tren soymaktan batılı bir haydut olmak gibidir - bu tren uçar, bu yüzden ona binmek eğlencenin yarısıdır. Tepeye girdikten sonra bile, garip hava keselerinde havada süzülmeye devam ediyor. Avion ile aktif mücadele ve savaş duygusunun aksine, bu havadaki lokomotifin üstünde koşarken etrafınızdaki dünyayı ele geçirirsiniz. Bu görkemli ejderhaya binerken dünyayı yukarıdan görme şansını sevdim.
----
Bilgi istemine ihtiyacınız yok, ama yine de burada bırakacağım: En yakın ve sevgili hangi devi tutuyorsunuz?https://www.destructoid.com//ul/484282-what-s-your-favorite-colossus-/dirge.jpg