34.20: Epifitler, Parazitler ve Etoburlar
Bitkiler genellikle köklerinin besin alım yeteneğini geliştirmek için toprakta yaşayan mantarlar veya bakteriler ile karşılıklı ilişkiler oluştururlar. Kök kolonize mantarlar (örneğin, micorrhizae) besin emilimini teşvik eden bir bitkinin kök yüzey alanını artırır. Kök kolonize ederken, azot sabitleme bakterileri (örneğin, rizobia) atmosferik azotu (N2)amonyağa (NH3)dönüştürür ve azotu çeşitli biyolojik fonksiyonlar için bitkilerin kullanımına açık hale getirir. Örneğin, azot fotosentez sırasında ışık enerjisi yakalayan klorofil moleküllerinin biyosentezi için gereklidir. Bakteri ve mantarlar, karşılığında, şeker ve amino asitler bitkikökleri tarafından salgılanan erişim elde. Bitki türlerinin çeşitli kök-bakteri ve kök-mantar besin adaptasyon gelişmeye gelişti.
Epifitler, parazitler ve etoburlar gibi diğer bitki türleri, hayatta kalmak için farklı organizmalar kullanmalarına olanak sağlayan besin adaptasyonları geliştirdiler. Yerine biyo-kullanılabilir toprak besin ve ışık için rekabet, epifitler daha iyi beslenme fırsatları için diğer canlı bitkiler (özellikle ağaçlar) üzerinde büyür. Epiffit-bitki ilişkileri kommensal, sadece epifit faydaları gibi (yani, fotosentez için daha iyi besin ve ışık erişimi) ev sahibi etkilenmez iken. Epifitler trichomes (örneğin, bromeliads) veya hava kökleri (örneğin, orkide) denilen yaprak yapıları aracılığıyla yakındaki besinleri absorbe.
Epifitlerin aksine, parazitik bitkiler canlı konaklarından besinleri emerler. Fotosentetik olmayan dodder, örneğin, tamamen ana bilgisayara bağlı bir holoparazittir (yani, toplam parazit). Hemiparazitler (yani, kısmi parazitler), ökseotu gibi, su ve mineraller için ev sahibi kullanmak ama aksi takdirde tamamen fotosentetik. Hem dodder hem de ökseotu ev sahiplerinin besinlerini aktarmak için haustoria kullanırken, diğer parazitik türler besinleri emmek için diğer bitkilerle ilişkili mikorsine dokunurlar (örneğin, Hint borusu). Hint borusu fotosentetik değildir ve hayatta kalmak için bu etkileşime dayanır. Parazit-bitki ilişkilerinde parazitler, ev sahiplerinin pahasına besin üretirler.
Etobur bitkiler fotosentetiktir ancak azot ve fosfor gibi temel besin maddelerinden yoksun habitatlarda yaşarlar. Bu bitkiler tuzak ve tüketen böcekler ve diğer küçük hayvanlar tarafından besin-yoksul diyet tamam. Etobur bitkiler, huni (örneğin sürahi bitki), yapışkan dokunaç (örneğin, sundew) veya çene benzeri (örneğin, Venüs sinek kapanı) mekanizmaları ile av yakalamaya yardımcı modifiye yaprakları geliştirdi. Etobur bitki-küçük hayvan ilişkileri temelde yırtıcı-av ilişkileridir. Bu bitki besin uyarlamalarının anlaşılması, hangi besinlerin bitki büyümesi için gerekli olduğu gibi belirli bir habitatın besin durumu gibi önemli ekolojik bilgileri ortaya koymaktadır.