[B]azı faaliyetleri "bilim", diğerlerini de "bilim-değil" diye ayırmayı hangi amaçlarla istediğimize dikkat etmemiz gerekir. Bilimciliğin en şaşaalı zamanları olan ondokuzuncu yüzyılın yarısında, bu, başvurdukları yöntemlerle bize "gerçek" bilgiyi sunan araştırmaları sunmayanlardan ayırt etmek anlamına gelebilirdi. Birçok bilim adamı (bilim insanı desek? - D) kendi pratiklerinde üstü kapalı olarak bu varsayımı onaylamaya devam ediyor ve ara sıra kendini bilimin sözcülüğüne adayan biri çıkıp bunu en küstahça emperyalist biçimiyle dile getiriyor. Ama bu tür kendinden emin, at gözlüğü takmış pozitivizm bir zamanlar sahip olduğu kültürel otoritenin keyfini artık çıkartamayabilir; farklı düşünsel araştırma biçimlerinin bize çok çeşitli bilgi ve anlayış türleri sundukları ve bunların hiçbirinin tüm diğerlerinin uymaya çalışması gereken asli modeli oluşturmadığı artık geniş kesimlerce kabul ediliyor.
Stefan Collini, İki Kültür: Önsöz, sf. 51-52