Çin'in organ nakli politikaları hakkında resmi olmayan bir sözcü olan Wang Haibo, kısa süre önce tanınmış bir Alman gazeteciye Çin rejiminin idam mahkumlarının organlarını kullanmaktan vazgeçmek için bir program açıklama niyetinde olmadığını söyledi.
“Soru şu ki, 'Çin donör organ sıkıntısı sorununu ne zaman çözebilir?' Keşke yarın bitirebilsek. Ama bir süreç gerektiriyor” dedi. ARD'de radyo programı, büyük bir Alman kamu yayın ağı.
"Pek çok şey kontrolümüz dışında" diye ekledi. "Bu nedenle, herhangi bir zaman çizelgesi açıklayamıyoruz."
Gazeteci Ruth Kirchner, Wang'ın "uzun bir tereddütten sonra röportajı kabul ettiğini, çünkü ölüm cezasına bağlı organ bağışının Çin'de hassas bir konu olduğunu" söyledi.
Sağlık Bakanlığı'ndaki Çin Organ Nakli Müdahale Sistemi Araştırma Merkezi müdürü Wang, idam edilen mahkumlardan kaç organ geldiğini söylemedi. Bazı dış gruplar, yılda 4,000 infaz olduğunu öne sürüyor, ancak bunların sadece bir kısmı nakil için uygun organlar verecek.
Uluslararası Batılı tıp gruplarının Çinli yetkililerle yaşadığı en büyük anlaşmazlıklardan biri, idam edilen mahkumlardan organ toplama uygulamasıdır.
Çinli yetkililer tarafından genel olarak kastedildiği şekilde, bu terim, en azından teoride, kendileri ve aileleri bir rıza feragatnamesi imzalamış olmaları koşuluyla, ölüm cezasına çarptırılan ve infaz edildikten sonra organları alınan suçluların organlarını ifade eder. . Aileler ayrıca organ alınmasını kabul ettikleri için tazminat alma hakkına sahiptir.
Hem Organ Nakli Derneği hem de Dünya Sağlık Örgütü idam mahkûmlarının organlarının kullanılmasını yasaklıyor, çünkü ölüm hücresindeki bir mahkûmun gerçek rızasının olamayacağını söylüyorlar.
Birçok analist ayrıca mahkum organlarının daha uğursuz kaynaklarına işaret ediyor: idam edilen düşünce mahkumlarından gelenler, herhangi bir suçtan dolayı mahkemeler tarafından resmen ölüme mahkum edilmeyen, ancak keyfi gözaltında tutulan, kan testi yapılan ve öldürülen organlar. organları için gerektiği gibi.
2006 ve 2007'de Çin rejimi tarafından ağır bir şekilde zulüm gören manevi bir disiplin olan Falun Gong uygulayıcılarının geniş çapta hasat edildiğine dair raporlar ortaya çıktı. Çin verilerinde şeffaflık olmaması ve zulmün gizliliği nedeniyle uygulamanın bu güne kadar ne ölçüde devam ettiği bilinmiyor.
Wang'ın sözleri, üst düzey bir Çinli organ nakli yetkilisinin mahkum organlarının kullanımına ilişkin yeni bir resmi kamu duruşunu açıkça ortaya koyan yüksek profilli ikinci yorumlarıdır.
Mart ayında, Çin Eski Sağlık Bakan Yardımcısı Huang Jiefu, hastaneler ve adli makamların organ temini için bağ kurması gerektiğini söyledi..
Bu yeni açıklamalar, daha önce kabul edilen ve ifade edilen resmi görüşten bir kopuş olmuştur. Son altı yılda, özellikle son iki yılda, Çinliler tamamen gönüllü bir bağış sistemine geçme sözü verdiler ve mahkum organlarının kullanımını aşamalı olarak kaldıracağına defalarca söz verdiler.
2012 yılının sonlarında Dünya Sağlık Örgütü ile yapılan bir röportajda, Wang, Çin'in politikasındaki bu değişikliği doğruladı. "İdam edilen mahkumun organ bağışlama hakkını inkar edemeyiz, ancak idam mahkumlarının organlarına dayanan bir organ nakli sistemi etik veya sürdürülebilir değil" dedi. "Şimdi Çin'in organ nakli topluluğu arasında, yeni sistemin idam mahkumların organlarına olan bağımlılığı bırakacağı konusunda fikir birliği var."
Bu durum, Çin'i ikna etmek için yıllarca Çin'le sessiz diplomasi uygulayan uluslararası organ nakli yetkililerinin şaşkınlığıyla açıkça değişti.
Organ Nakli Derneği de dahil olmak üzere iki büyük uluslararası tıbbi kuruluş tarafından yazılan bir mektupta, Çin'in idam mahkumlarından organ alma uygulamasının “uluslararası toplum tarafından küçümsendi".