Çocukları dünyaya getirmenin ahlaksız olduğu fikrini, doğum karşıtlığını duymuş olabilirsiniz. Felsefi açıdan işe yaramaz bir başka örnek olarak da onu gözden kaçırmış olabilirsiniz. Ancak doğum karşıtıların kendi taraflarında sofistike bir argümanı vardır ve basitçe bir pozisyonu saçma olarak etiketlemek karşı argüman değildir. Bir göz atalım ve sonra Stoacı ilkeler temelinde doğum karşıtı bir yanıt oluşturalım.
Bir Joseph Earp tarafından makale , anti-doğum yanlısı güçlü savunucularından, harf yapar. Earp, doğum karşıtı kampın önde gelen filozoflarından biri olan Güney Afrikalı David Benatar'ın öne sürdüğü argümanı özetliyor. Şöyle devam ediyor (benim versiyonum Earp'ünkinden biraz daha ayrıntılı çünkü onun ifade edilmeyen bazı önermelerini ve sonuçlarını gün ışığına çıkarıyorum):
Önerme 1: Ağrı kötüdür.
Önerme 2: Zevk iyidir.
Önerme 3: Ağrının olmaması iyidir.
Önerme 4: Zevkin yoksunluğu, bu zevkin yoksunluk olmadığı kişi için kötü değildir.
Sonuç 1 (Mülk 2 ve 4'ten): Yaşanmamış bir hayatın zevklerini kaçırmak yoksunluk değildir.
Sonuç 2 (1. ve 3. önermelerden): Acıyla yaşamaya zorlanmak kötüdür.
Önerme 5: Birini kötüye zorlamak ahlaksızdır.
Sonuç 3 (2. sonuç ve 5. önermeden): Çocuk sahibi olmak ahlaksızdır.
Bu aşamada, muhtemelen ikna olmuyorsunuz, ancak argüman mantıksal olarak geçerli, yani sonuçlar öncüllerden geliyor. Bir kimsenin bir veya daha fazla mülke dava açıp açmayacağı, elbette, görülecek ve buna birazdan değineceğim. Ancak ondan önce, konumunu daha iyi anlamak için Earp tarafından çağrılan bir benzetmeyi düşünelim. Doğum karşıtı argüman kısmen acı ile zevk arasındaki asimetriye dayanır. Dediği gibi:
"Diyelim ki patronunuz size çalışma yılının son gününde dondurma partisi vaat ediyor. Sallanıyorsun, gerçekten mide bulandırıcı miktarda Napoliten yemeye hazırsın, sadece bunun normal bir iş günü gibi olacağını keşfediyorsun - patronunuz sizi planlarına uyarmadan fikrini değiştirdi. Açıkça, kafayı yemiş olacaksın. Zevk size reddedildi. Ama şimdi asla vaktinden önce bir dondurma partisi sözü verilmediğini söyle. Faturaları ödeyecek kadar uzun bir süre iş bilgisayarına bakmaya hazırlandınız, serbest bırakılmayı beklediniz, böylece eve gidip oyun bilgisayarına bakabildiniz ve sonra yaptığınız buydu. Dondurma partisi olacağına dair hiçbir fikrin yoktu. Yani mahrum kalmadınız. Ne de Benatar gibi birinin iddia ettiği gibi, zarar görmedin. "
Buradaki fikir, "dondurma partisi" nin sizin hayatınız olmasıdır. Eğer doğmadan önce size söz verilmiş olsaydı, her türlü zevk ve zevk, o zaman anne babanız size sahip olmamaya karar verirse haklı olarak şikayet edebilirdiniz. Ama hiç var olmadın ve hiçbir söz verilmedi. Hayatta olmakla neyi özlemiş olabileceğinizi bilemeyeceksiniz, çünkü konuşulacak bir “siz” yok. Aksine - ve işte asimetri geliyor - bir kez doğduğunuzda kesinlikle hayatınızda acı çekeceksiniz, ilk başta seçmediğiniz bir hayat. Yani, potansiyel ebeveynleriniz size sahip olmamaya karar verirse, hiçbir şey kaybetmezsiniz; ama sizi dünyaya getirirlerse, sizi otomatik olarak acıya mahkum ederler. Ve bu ahlaksız kısım. Ergo, ailen sana sahip olmamalıydı.
Tartışmaya ek olarak, Benatar hayatın birçok kötü şey içerdiğini ve nispeten az sayıda iyi şey içerdiğini savunuyor. Earp “tuvaleti kullanma ihtiyacı gibi sıkıcı, nahoş faaliyetler; çok sıcak olmak; çok soğuk olmak; trafikte sıkışıp kalmak; en az komik arkadaşlarınızdan ikisi sizi ayrı ayrı etiketlediler. "
Ama itiraz edersiniz, hayattaki iyi şeyler kesinlikle kötüden daha ağır basıyor, en azından bazı insanlar için! Öncelikle, dondurma benzetmesi nedeniyle bu yukarıdaki resmi argümanla alakasız. İkincisi, Schopenhauer, acının zevkten çok daha derin bir şekilde deneyimlendiğini varsayarak buna katılmayacaktır. Dediği gibi: "Genelde zevkin beklediğimiz kadar hoş olmadığını ve acıyı çok daha acı verici buluyoruz." Karşılaştırın, ekliyor: İyi bir ölçü olarak, bir aslanın ceylanı yiyen bir aslanın, ceylanın yaşadığı tam dehşet ve acıyla yaşadığı nispeten hafif zevki ...
Yukarıda sunulduğu gibi doğum karşıtı argümanda az çok büyük boşluklar vardır. Ama uygun olmayan bir yanıt, akla ilk gelen cevaptır: peki, hayattan bu kadar mutsuzsan, neden ayrılmıyorsun? Earp'ün - doğru bir şekilde - işaret ettiği gibi, doğum karşıtlığı intihar lehine değil, doğurmaya karşı bir argümandır. Bunun nedeni, doğduğunuzda acı-zevk asimetrisinin kırılmasıdır. Artık bir parti olduğunu biliyorsunuz ve bundan intihar yoluyla mahrum bırakılmak bir tür zarar ve dolayısıyla ahlaksızlık olur.
Ama doğum karşıtlığına Stoik tepkiye gelmeme izin verin, ki bu gerçekten oldukça basittir. Yukarıda bahsettiğim gibi, Benatar'ın argümanı geçerlidir, ancak bu onun aynı zamanda sağlam olduğu anlamına gelmez, yani bir veya daha fazla öncülü reddedilebilir. Earp makalesinde Premise 4'ün çok önemli olduğunu iddia ediyor: Zevkin yokluğu, bu zevkin yoksunluk olmadığı kişi için fena değil. Katılıyorum, basit bir nedenden ötürü, eğer biri doğmazsa, hiçbir şeyden mahrum bırakılabilecek hiç kimse yoktur.
Ancak Earp ya da Benatar'ın aklına ilk üç önermeyi inkar etme ihtimali yoktur. Acı gerçekten ahlaki açıdan kötü müdür? Zevk gerçekten ahlaki açıdan iyi mi? Gerçekten acı yokluğunun ahlaki açıdan iyi olduğu bir durum mu? Epikurosçular onlar en yüksek zevk relabeled - - bir insan için baş iyidir onlar acının yokluğu olduğu fikrine anti-natalist sonuca türetmek vermedi gerçi kesinlikle kabul ediyorum. Bununla birlikte, bir Stoacı için, acı ve zevk, sırasıyla, hoş görülmez ve tercih edilen " kayıtsızlar " dır, bu, kişinin makul olarak acıdan kaçınmaya ve hazzı deneyimlemeye çalışabileceği anlamına gelir, ancak bu iki kategorinin ahlaki bir değeri yoktur.
Neden olmasın? Çünkü tek ahlaki iyi erdemdir ve tek ahlaki kötü kötülüktür. Bu da, zevk veya acı getirebilecek herhangi bir aktivite de dahil olmak üzere, diğer her şeyi düzgün bir şekilde kullanmamızı sağlayan şeyin erdemin olması gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Stoacılar için "erdem" insan mükemmeliyetidir, bu da Seneca'nın dediği gibi hem bilgelik hem de (doğru) akıl ile eşanlamlı olduğu anlamına gelir:
"Erdem, doğru sebepten başka bir şey değildir." (LXVI. Fazlalığın Çeşitli Yönleri Üzerine, 32)
Epiktetos'un tartışmasının nedeni budur:
“Bir miktar paranın iyi olup olmadığına ne karar verir? Para sana söylemeyecek; bu tür izlenimlerden yararlanan fakülte olmalıdır - akıl. " (Söylemler I, 1.5)
Stoacılar için yaşamın kendisi ahlaki olarak kayıtsızdır ve - eğer insanlık için iyi bir şey yapmak için onu kullanabilirsek - tercih edilebilir veya örneğin bir zorba durumunda reddedilebilir. Yine Seneca:
"Çünkü sadece yaşamak iyi değil, iyi yaşamaktır. Buna göre bilge adam yapabildiği kadar değil, olması gerektiği kadar yaşayacaktır. " (LXX. Kabloyu Kaydırmak İçin Uygun Zamanda, 4)
Bu, tesadüfen, doğum karşıtlığının Stoacılar için geçerli bir seçenek olmadığı, intiharın geçerli olduğu anlamına gelir . Elbette, Stoacılık bir yaşam felsefesi olarak makul bir şekilde reddedilebilir. Ama eğer biri onu kucaklarsa, doğum karşıtı argüman çöker, çünkü onun hayati öncüllerinden üçü sağlam değildir. Stoacılık, etiğini doğalcı bir yolla alır, (iddia edilen) evrensel “düşünceler” temelinde değil (doğum karşıtı kişinin yaptığı gibi). İnsanın doğası anlamına gelen “ doğaya uygun ” yaşamaya çalışıyoruz . Bununla, sosyal yaşamı iyileştirmek için farklı bir insan fakültesi olan mantığı kullanmamız gerektiğini kastediyoruz, çünkü Homo sapiens doğal olarak toplum yanlısı bir hayvandır. Bir tür olarak yavru üretmeyi bırakırsak, erdemi kullanmamızın bir yolu olmazdı. Ve erdemli bir hayat, bir insan için tek anlamlı hayattır.
Bilinç nedir? Yüzyıllardır filozofların ve bilim adamlarının kafasını karıştıran bir sorudur. Bazıları bunun bedenlerimizden bağımsız olarak gerçekten anlayamadığımız geçici bir şey olduğunu söylüyor.
Bu kapitalist dev içinde kaybolmak o kadar kolay ki, bir yapılacaklar listesinden başka bir şey olmayan bu hayatta teması kaybetmek o kadar kolay ki Hayat oyunları o kadar ilgi çekici ki Hayattaki uğraşlar o kadar iyi tanımlanmış ki merak ediyorum , neden bu cennetsel dürtüye dokunulmadan hayatlarımızdan geçmek zorundayız ? Çünkü gerçekten ayaklarımızı yerden kesen bu sihirden neden etkilenmemek zorundayız ki, bu muhteşem büyünün neredeyse hepimizi etkilediği bir dünyada neden yaşayamıyoruz! Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisinden veya tüm hissettiklerimizde öznellikten alıntı yapılabilir Ama bunu bir süreliğine unutalım ve biraz daha düşünelim Doğduk ve bize bir senaryo verildi. ebeveynler ve ebeveynleri, insan kabilesinin kökenine gidene kadar, ancak kökleri, herhangi bir insanın tasarladığı ilk düşünceden gelir. Senaryo, doğanın oyunlarının özü etrafında döner ve döner. İnsan ihtiyaçları karşılandığında, sadece oynamaya meyilli olduğumuz söylendi! Ama bizi temelinde tam bir BS olan endişe döngülerine ve sarmallarına iten hangi hikayeyi kendimize anlattık!
Belki de tüm felsefedeki en büyük soru "neden hiçbir şey değil de bir şey var?" ya da bu serinin ilk videosunda tartışıldığı gibi daha iyi bir ifade ile "neden bir şey var?" Ya cevap, hiçbir şey olmamasından ziyade var olmamızın daha muhtemel olmasıysa? Sonsuz sayıda olası dünya var olabilseydi ve içinde kesinlikle hiçbir şey olmayan yalnızca bir tür dünya varsa, o zaman büyük olasılıkla hiçbir şey değil, bir şey var olacaktır. Bir evrenin olabileceği tüm olası kombinasyonları içeren bir dart tahtası hayal edin.
Neden hala insanların benzersiz karar verme kapasitelerine sahip olduğunu ve seçimlerimizin fizik yasalarıyla sabitlenmediğini düşünüyorum. Jerry Coyne, özgür iradenin tutarlılığını savunduğum yazıma nazikçe cevap verdi.
Neden ölümden korkarız? Ölü olmanın nasıl bir his olduğunu bize anlatacak hayatta kimse yokken neden çoğumuz ölmeyi olumsuz bir deneyim olarak görüyoruz? Filozof Herbert Fingaratte, Death: Philosophical Soundings adlı kitabında, kendi ölümünden korkmanın mantıksız olduğunu savundu: “Öldüğünüzde hiçbir şey yoktur. Buna katlanmak için orada olmayacağımız halde varlığın yokluğundan neden korkalım? " Bu ilginç bir soruyu gündeme getiriyor.
Dünyanın inançla yapılandırıldığını anladığımızda, değerin bir serap olabileceğini anlarız. Stoacılığın, modern Stoacıların yüzünü kızartacak olan, Kinizm olarak bilinen belirsiz bir felsefede belirsiz kökleri vardır.