Echinocactus
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Echinocactus
- İsim Kökeni
- Yunanca kelimeler echinos, Thistle anlamına gelen kirpi ve Kaktos anlamına gelir.
HakkındaGörünüşe göre küçük Echinocactus cinsi, 6 türü içerecek şekilde son zamanlarda yaygın olarak kabul edilir. Tarihsel olarak, Echinocactus ismi birçok yüzlerce türü içermiştir. Bu, birbirleriyle genel bir benzerliğe sahip, büyük kaktüs gruplarını kapatmak için birkaç isemin kullanıldığı erken kaktüs taksonomisinin bir sonucudur. Echinocactus durumunda, namlu şeklindeki, nervürlü ve zaten Cereus veya Melocaktus'a dahil olmayan herhangi bir bitkiler, Echinocactus cinsine dahil edilmedi. Ünlü Kaktüs taksiyesi, Nathaniel Britton ve Joseph Rose, çoğu türü 1900'lerin başlarında ayrı bir jeneraya taşıdı. Kalan altı türün gruplandırılmasından kendilerini rahatsız eden bazı kaktüs meraklıları var. Diğer gruplardaki diğer gruplardaki benzer türler için ayrı cinsleri tanımlamak için kullanıldığı bu altı tür arasında farklılıklar olduğu için büyük ölçüde bir rahatlık cinsinin olduğunu düşünürler. Söylendiği söyleniyor, Echinocactus'ta kalan altı tür ortak olarak birçok özelliğe sahiptir. En önemli ölçüde, olgun bitkilerdeki çiçeklere yol açan tepede yoğun, bulanık bir yün geliştirirler. Bu, E. Grusonii ve E. Platyacanthus'daki bitkinin neredeyse tepesini kaplayan geniş, düz bir alan olabilir. E. Texensis'te olduğu gibi. Bu cinsteki diğer benzerlikler genel bir namlu şekli ve iyi tanımlanmış kaburgalardır. Tüm türler sağlam dikenlere sahiptir ve sarı veya pembe huni şekillendirilmiş çiçekler üretir. Bu sonraki özellikler, Echinocactus'u, yünlü tepenin yanı sıra, ferosaktusun daha büyük cinslere çok benziyor. Echinocactus meyveleri kuru ve yünlü veya etli ve yuvarlak olabilir. Daha önce Echinocactus'a dahil olan pek çok tür, Kuzey ve Güney Amerika'nın her yerine, kalan 6 tür, güneybatı Amerika Birleşik Devletleri ve Meksika'ya yerlidir. Yetiştiriciliğinde, E. Grusonii türleri - genellikle "altın varil" olarak adlandırılır - kolayca yetiştirilen tüm Kaktüs türlerinin en popülerlerinden biridir. Tohumdan yayılması çok kolaydır, hızlı bir şekilde büyür, bir dizi tedavi veya kötü muamele toleranslıdır ve altın-sarı dikenleri nedeniyle çarpıcı bir görünüme sahiptir. İronik olarak, vahşi doğada neredeyse tükenmiştir ve coğrafi olarak sadece çok küçük bir alanda bulunur. Tersine, diğer türler, çok daha geniş yayılmıştır, ancak ekimde çok daha az yaygındır. E. PolycePhalus, kısmen yüksek sıcaklık ve düşük nem için yavaş büyümesine ve yakınlığına bağlı olarak yetiştiriciliğinde büyümek zordur.