Yağmurda sokağa çıkılmaz! O duvara tırmanılmaz! O kedi sevilmez! Oraya yazı yazılmaz! Bağıra bağıra şarkı söylenmez! Oradan yürünmez! O ağaca çıkılmaz! Sokakta yüksek sesle gülünmez! O kitap okunmaz! O işe hiç kalkışılmaz! O konuya karışılmaz! Yasaklar, yasaklar, yasaklar ve tükenmeyen kurallar. Normallik ve düzen çağrıları. Çünkü herkes böyle yapar. Neden? Çünkü tüm insanlar bilir ki, … Neden? Çünkü bu kuraldır. Ama, neden? Çünkü bunu saymazsan seni kınarlar. Sanılıyor ki, ne kadar uslu, itidalli, kuralsever, aklıselim sahibi olursak o kadar mutlu olacağız. Çünkü dünyayı koca bir fanusa çevirirsek asla düşüp incinmeyiz değil mi?
Hikayemiz bir grup çocuk ve bir yazarın günün birinde Gonzaga Hanedanlığı’nın hüküm sürdüğü Mantova Düklük Sarayı’nı ziyaretinin armağıdır; insanların ve devlerin de gezindiği bir cüce hikayesi yazmışlar bizim için, gölgelerin boyuna kanmayalım diye. Okumaya devam et “Evlerini Terk Ettiler Ama Bu Daha Başlangıç: Mantova’nın Cüceleri”