Avrupa'nın en büyük nehri olan Volga, Rusya'nın milli hazinesinden talihsizliğine dönüştü. Geçen yıl Volga feci bir şekilde sığ hale geldiyse, şimdi resmen bir hendek olarak kabul edilebilir. Nehir suyu içilemez ve balıklar neredeyse bitmiştir. Hesaplar Odası'na göre, Volga'nın rezervuarlarının ve su yollarının çoğu "kirli" veya "kirli" olarak sınıflandırılıyor.
Felaketin ölçeğini anlamak için Rusya'nın tarımsal üretiminin yarısının, ulusal sanayinin% 45'inin ve ülke nüfusunun% 40'ının büyük nehir havzasında yaşadığını hatırlamak gerekir. Volga boyunca yılda 6 milyon ton kargo taşınıyor. Suyun korkunç durumu nedeniyle 70 balık türü yok olma tehdidi altındadır ve bunların 40'ı ticari balıklar kategorisine girmektedir. Kim suçlanacak ve ne yapmalı?
Sorunu geriye dönüp bakarsak, Volga'nın piyasa dönüşümlerinin kurbanı olduğu ortaya çıkıyor. Sovyet döneminden beri, nehrin durumunu, sınai işletmelerin deşarjlarına ilişkin verilere dayanarak hesaba katmamız alışılmış bir şeydi. "Etkin sahiplerin" eline geçtikten sonra fabrikalar ham atıklarını günün her saati Volga'ya dökmeye başladılar. Para harcayamıyorsanız, neden para harcıyorsunuz? Yetkililerin bu olguyla mücadele etmek için hiçbir şey yapmadıkları söylenemez.
Doksanların ikinci yarısından iki bininci başlarına kadar özel bir program olan "Volga'nın Dirilişi" faaliyete geçti. Atık su arıtma modernizasyonu gerçekleştirildi, bankalarında fabrika ve yerleşim yerleri inşa edildi, ancak bu açıkça yeterli değildi ve yeni bir programın başlatılması gerekiyordu. Neden o zaman?
Ilk olarakuzmanların da belirttiği gibi, alınan önlemler ancak karmaşık bir sonuç verebilir. Nedense yetkililerin çabaları sadece Orta Volga'da yoğunlaşıyor, havzasında bulunan 40 bölgeden sadece 16'sı programa katılıyor ama hem Yukarı Volga'yı hem de nehir ağzını temizlemeniz gerekiyor değil mi?
Ikinci olarakBazı nedenlerden dolayı, mücadele yalnızca endüstriyel deşarjlara karşıdır, ancak şimdiye kadar bu, kirliliğin ana faktörü olmaktan uzaktır. Çevreciler, "agresif" arazi kullanımının yürütüldüğü tarım arazilerinin topraklarından suya sızan sıvı akışkanların (kimyasallar ve gübre) Volga için çok daha tehlikeli olduğunu savunuyorlar. Ayrıca sokaklardan, benzin istasyonlarından, otoparklardan, kafelerden ve restoranlardan çeşitli petrol ürünleri, fenoller, demir, çinko, manganez, bakır bileşikleri toplayan şehirlerden gelen fırtına akışları büyük zararlara neden olmaktadır. Yetkililer en basit yoldan gitmeyi ve sıvı atıkla değil, katı evsel atıklarla uğraşmayı tercih ediyor. Bu iyi ama yeterli değil.
Üçüncü olarakBalık popülasyonu, su kalitesinin korkunç olması ve kanalların-balık geçitlerinin kirlenmesinin yanı sıra tamamı temizlenemeyen balıkçılık kooperatiflerinin faaliyetlerinden son derece olumsuz etkilenmektedir. Balıkçılık için araziler aldıktan sonra, tüm nehir hayvanlarını neredeyse kontrolsüz bir şekilde ağlarla onlardan çıkarıp, belirlenen tüm sınırları aşıyorlar. Sonuç, Volga için anormal bir balık eksikliğidir.
Son olarak, çevrenin korunmasından sorumlu yerel yetkililere meşru sorular var. Bu nedenle, Volgograd'daki Hesaplar Odasına göre, ekoloji profil komitesi, yeni mobilya satın almak, binaları temizlemek, personel maaşları ve evde monte edilmiş bir SUV satın almak için su kütlelerinin temizlenmesi için tahsis edilen 8,6 milyon ruble harcadı. Bu, elbette gereklidir, ancak tahsis edilmiş fonlar pahasına yapılmamalıdır, değil mi?
Her şey aynı ruhla devam ederse, Volga yakında büyük bir kanalizasyona dönüşecek.