2014’de Finlandiya’da 3000’den fazla kişi üzerinde yürütülen bir araştırma, sıhhat problemlerini minimuma indiren uyku ortalamasının bayanlarda 7.63 saat, erkeklerde ise 7.76 saat olduğunu ortaya koydu.
Kabul edilen görüş şu: Yetişkinler günlük aktivitelerini en güzel ve sağlıklı biçimde geçirebilmek için 7 ila 9 saat ortasında bir uykuya gereksinim duyuyorlar.
“İnsan daha az uyumak konusunda kendini eğitebilir mi?”
Bu tuhaf deney elbette uyku araştırmacılarının ilgisi çekti. Stanford Üniversitesinden bir heyet, fuara intikal ederek genç adamın şuurunun ne durumda olduğunu denetim etmek istedi.
Sahiden, uykusuzluktan ölünebilir mi?
Bir de ‘az uyku’ muhabbeti var. Deha uykusu. Kısa kısa fakat aralıklı uyumak. Bu uykuya adapte olmak sanıldığı kadar sıkıntı değil.
“Uykusuz kaldığımda kahve içiyorum. Kahve de öldürmez sonuçta?”
Nizamlı bir iş hayatına sahip yetişkinler bol ölçüde kahve tüketebiliyor. Ortalama düzeyde kahve kullanımı sizi hakikaten dinç hissettirebilir.
Kahvenin ziyanlı olduğunu söylemiyoruz. Hatta dolaylı açıdan yararlı olduğu bile söylenebilir.
2013’de Endonezya’da yaşayan 24 yaşındaki bir metin müellifi, uykusuz geçirdiği 30 küsür saatin akabinde yere yığıldı. Bir sonraki sabah da öldü.
Bahsettiği şey güç içecekleri ve kahveydi. Etken hususu kafein olan ikilinin bedene olan direkt ziyanı ise o gündemde ağır biçimde tartışılmıştı.
“Uyuyamıyorum. Telefonumun ışığından mı? Yatakta telefon kullanmak sakıncalı mı?”
Orada hipotalamus isminde, badem büyüklüğünde bir kısım mevcut. Bu minik badem epeyce değerli.