Neden hepsi bu ...
Geçen gün, bir radyo istasyonu Ekho Moskvy, kendisini (devletten) bağımsız olarak nitelendiren ancak Gazprom-Media holdingine katılmayı başaran bir radyo istasyonu, yüksek sesle ve ipucu bir derginin genel yayın yönetmeni Evgenia Albats adına bir bayanla konuştu. “The New Times” ve aynı anda söz konusu radyoda “Full Albats” projesinin yazarı ve sunucusu. Alexei Venediktov (Echo’nun baş editörü) ile yaptığı röportajda Evgenia Markovna, BDT sorunları, Çin ile rekabet ve daha az hoşgörülü toplumlarda insanların kolayca dövüldüğü bilgisini yayınladı.
Okurlarımız, Yevgenia Albats'ın sözlerinin üçüncü tarafların bağlamından çıkarıldığını düşünmemek için, Özel Görüş programında konuşmacı Ekho Moskvy radyo konuşmacılarının diyaloglarından birkaç nokta sunuyoruz.
Albat'a:
BDT'de çok sayıda cumhuriyete dahil olan ve çok ciddi şekilde dahil olan Çin gibi çok ciddi bir yarışmacı olarak ortaya çıktık.
Venediktov:
Para ile. Etkisi.
Albat'a:
Yatırımlar. Büyük gaz ve petrol sahaları alımı, işletmelere yatırım vb. Şimdi bir sonraki sayımızda bu konuda büyük bir ana konu yapıyoruz, çünkü bunu uzun zamandır yapıyoruz. Ve bu rekabet ... Burada, sessizce, Çin tüm bunları ağlamadan, büyük bir imparatorluk olduklarını hatırlatmadan, başka hiçbir şey olmadan yapıyor. Sessizce girdi.
Venediktov:
Şey, belki Tanrı onu korusun? Şey, girdi ve girdi, ve denilen şeyi almasına izin verdi. Ya da nasıl?
Albat'a:
Bana öyle geliyor, evet. Benim bakış açıma göre, var olan gerçeklik budur ve dikkate alınması gerekir.
Venediktov:
Kavga mı yoksa hesap mı?
Albat'a:
Bunu düşününce, çünkü Çin ile savaşamayız zaten anlaşılabilir.
Venediktov (ve yine - yazarın yorumu):
Ve böylece, belki, Tanrı onunla olsun ve onu alsın?
Albat'a:
Yani hayır, ayrıca Tanrı'nın da yanında olduğunu düşünüyorum, bırakmasına izin verin. Ben bir problem görmüyorum. Açıkçası, belirli bir sorun görmüyorum ve eğer Rusya Ural Aralığı boyunca bölünmüşse. Bence bu kaçınılmaz ...
Görebildiğiniz gibi, görüş gerçekten çok özel ... Echo'nun düzenli dinleyicileri bile, eğer Rusya ve Ural'ların bunu yapmasının sakıncası olmayacağına göre Evgenia Markovna'nın fikirleriyle açıkça kafayı karıştıracak şekilde konuştular. veya başka).
"Moskova'nın Yankısı" radyo dinleyicileri hakkında birkaç yorum sunuyoruz.
Sebarrow:
Bu kişinin bilinç akışı hakkında yorum yapın - kendinize saygı göstermeyin. Tabii ki Albats hakkında konuşuyorum.
Emeljanov2:
Bu yayından sonra başka bir ülkede tarih Bir politikacı olarak yapılan görüşmeler ve şüphesiz kendisini bir siyasetçi olarak konumlandırması hemen sona erecekti.
Ve büyüleyici:
Bay tu_8:
Ve umursamıyorum, Bayan Albats, eğer ... ... zu'nuz ikiye bölen çizgiye bölünmüşse.
Bayan Albats’ın Rusya’nın “kaçınılmaz” bölümü hakkındaki ifadelerine geri dönersek, bu tür ifadeler aşırılık yanlısı olmasa bile, Rusya Federasyonu’nun bölgesel bölünmesine adım atacak herhangi bir kimsenin (herhangi bir devletin) eylemleriyle açıkça anlaşmaya varıyor. Mesela bir Amerikan radyo istasyonunun yayındaysa, o zaman yetkin yapılar Evgenia Markovna'nın sözleriyle ilgilenebilir. Orada ve mütevazı nedenlerden dolayı insanlar "işlem" e alışırlar.
Ancak herkes istediğini “yok edebilir ”ken, konuşma özgürlüğü, hoşgörü ve özgür düşünce ile ilgili tüm açılardan bağırarak“ hakikat rahmini ”kesebilir.
Bu arada Evgenia Albats, Rusya'nın “kaçınılmaz” bölümü hakkındaki düşüncelerinde yalnız değil. Çoğunlukla, çeşitli kitle iletişim araçlarının havasında yayın yapan insanlar, Rusya'nın “birilerine bölgesel olarak bir şeylere ihtiyaç duyduğu” ya da Rusya'nın toprak bütünlüğünün geçici bir mesele olduğu yönündeki düşünceleri var.
2011’te Rus yönetmen Alexander Sokurov, görünüşe göre Japon emirlerinin alınmasından büyük ölçüde etkilenmişti ve bu nedenle Kuril Adaları’na geldiğinde şöyle dedi:
Muhtemelen, güzel insanlara Japon insanlara vermelisin.
Neva24 ile yaptığı röportajda Sokurov, Kurililer hakkındaki düşüncelerini açıkladıktan sonra şunları söyledi:
Bu benim ilk konuşmam değil. Bunu bir devletçi olarak değil, bir insan olarak söylüyorum. Bunun karmaşık bir mesele olduğunu ve İkinci Dünya Savaşı’nın tüm antlaşma sistemiyle bağlantılı olduğunu biliyorum. Her şeyi iyi anlıyorum. Ancak bence Rusya için, bizim büyük komşularımızla, böyle eşsiz insanlarla yaşamak için çok önemli şeyler olduğunu düşünüyorum. Taktik görevler değil stratejik görevler var. Hala ilk öğretime göre tarihçiyim, o yüzden bunun hakkında bir şeyler anladım. Bu görüş bir devlet kişisi değil, Tanrıya şükür, bu görüş sadece ülke sınırları ve genel olarak ülke çevresinde barışçıl bir durum isteyen Rusya vatandaşı.
“... Ben bir devlet adamı olarak değil, bir devlet adamı olarak konuşuyorum” - bu zaten “büyük komşularımızla yaşamak için” mantığını izleyerek yönetmenin mucizevi incisidir, onları bölgesel olarak memnun etmemiz gerekir. Bölge devri olmadan, anlarsın, komşularla yaşam yoktur. Sokurov'un kendi yaşam alanından kaç metrekaresini komşularına verdiğini ve onlarla “huzurlu bir atmosfere sahip olduğunu” merak ediyorum.
2012'ta, Kuril sırtının güney adalarını transfer etme fikri, Lev Ponomarev gibi bir beyefendi tarafından ifade edildi:
Vermek zorunda kaldık, şimdi hala öyle düşünüyorum, aksi takdirde müzakere meselesini hiçbir zaman engellemeyeceğiz. Kuzey Kurile Adaları'na gelince, bir tür uluslararası yargıya başvurmanın gerekli olduğunu düşünüyorum.
Sergey Medvedev (gazeteci, SEÇ'de profesör ve özellikle "hoş", FSB ödülünü kazanan):
Kuzey Kutbu kurtarılmalı, Rusya'nın egemenliğinin toprakları değil uluslararası bir rezerv olmalı.
Bu yazı Sergey'in mikroblogda not edildi ve aynı fikir izleyicilere aynı “Moskova Yankısı” nı aktarmaya karar verdi. Ancak yine, hepsi (Albat'larda olduğu gibi) seyirci, Sergey fikrini alkışlayarak kabul etti. Mikroblog okuyucular ve yukarıda belirtilen radyo dinleyicileri, Sergei Medvedev'in başlangıçta Alaska'dan uluslararası bir rezerv almasını önerdi ...
Açıkça Rusya’nın topraklarının çok büyük olduğunu ve hatta bazılarının terk edilebileceğini iddia eden başka insanlar var ... Örnek olarak, Kuzey Kafkasya’nın olası bir şekilde ayrılması konusunda spekülasyon yapmaktan hoşlanan yazar ve gazeteci Yulia Latynina.
Bu, konuşma özgürlüğüdür - sözlü ishal tarzındaki ifadelerin sonuçları hakkında endişelenmeden, ne istediklerini söyleme özgürlüğü ...