Avam Kamarası
Gibi alt meclis veya ikinci odasının ( İngilizce Avam Kamarası veya alt meclis , Fransız chambre basse bir de denir) iki gözlü sistemin çoğunlukla bu odacık mecliste vatandaşlar tarafından seçilen, genel, meclis olduğunu (ayrıca sivil veya Milletvekilleri Meclisi ). Bu karşıt birinci bölme, böylece bir üst ev tarihsel olarak, çoğunlukla bir temsil, siteleri gibi asalet veya adamlarının ve genellikle hemen olan üye ülkeleri temsil (Arazi Odası).
dönem
Tarihi
Tarihsel olarak asalet, siyasette sıradan insanlardan daha etkili bir rol oynadığından, üst meclis daha önemli ve dolayısıyla daha yukarı ( üst ev) veya daha yukarı ( birinci oda) olarak tanımlandı. Halkın temsilcileri böylelikle ikincil bir rol oynadılar.
Politika Bilimi
Gelen siyaset bilimi , ancak, farklı (taban tabana zıt) tanımı bazen modern iki odacık sistemlerini tanımlamak için kullanılır: parlamenter odasının türü burada birinci odaya olarak adlandırılır açıklanan, Alt meclis genellikle bu daha güçlü kamara olduğundan günler. Yukarıda açıklanan tarihi üst evlere ek olarak, burada listelenen özellikler, bu ikinci odanın, belirli çıkarları daha iyi temsil etmek için genellikle diğer odadan daha orantısız bir şekilde işgal edilmiş olmasıdır. Bunlar genellikle bölgesel veya federal niteliktedir. Bu nedenle, iki meclisli sistemler esas olarak bölgesel eyaletlerde mevcuttur.
hikaye
Modern parlamentolar, 19. yüzyılın başlarına kadar Almanya'da ve diğer birçok Avrupa ülkesinde ortaya çıkmadı. Erken anayasacılıktaki monarşilerde parlamentonun iki odası olması yaygındı. Bahsedilen ikinci meclis genellikle halk tarafından seçiliyordu, ancak sadece vergi ödeyen erkek vatandaşlar oy kullanma hakkına sahipti. Bununla birlikte, ilk oda çoğunlukla soylular ve din adamları ( üst meclis ) için ayrılmıştı . Üyeleri, feodal konumları nedeniyle otomatik olarak oda üyeleriydi veya hükümdar tarafından atandılar .
Asıl siyasi tartışma ya en başından itibaren ikinci mecliste gerçekleşti ya da bu durum zamanla ortaya çıktı. İkinci meclisin seçim sınırları kademeli olarak düşürüldü, ancak erkekler ve kadınlar için genel oy hakkı neredeyse her yerde ancak Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra getirildi . İlk meclis de yeni seçmenler ve adaylar için yakında açılırsa, iki meclisli sistemin anlamı sorusu yeniden ortaya çıkar. İkinci meclisin aksine, birinci meclis bu nedenle genellikle doğrudan halk seçimleriyle oluşturulmaz. Birinci oda, ülkenin bölgelerini temsil edebilirken, ikincisi, bir bütün olarak eyalet halkının ulusal temsilini temsil eder.
- Almanya'daki durum
In Germany orada özellikle büyük, iki odacıklı sistemlerde, bireysel Alman eyaletlerinde birçok parlamentoları vardı. Sonra İkinci Dünya Savaşı , sadece Bavyera onun ile Senato (1998 yılına kadar) bir iki bölmeli sistemi vardı ve o zamandan beri tek gözlü sistem tamamen federal devletlerde haline gelmiştir. Eyalet parlamentoları, ad ve işlev bakımından eski ikinci meclislerdir.
Aynısı Almanya'daki federal düzey için de geçerlidir. Alman anayasa hukuku, Federal Konsey'i bir meclis olarak görmez , Almanya'da sadece Federal Meclis parlamento olarak adlandırılır. Siyaset bilimi açısından ve uluslararası karşılaştırma açısından, bununla birlikte, Federal Konsey kesinlikle bir oda olarak görülebilir; buna göre Federal Meclis daha düşük bir meclisin konumunu alacaktı.
Örnekler
Alt evler mevcut diğer örnekleri İngiliz olan Avam Kamarası , İsviçre Ulusal Konseyi , Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi , Fransa Ulusal Meclisi , Hollandalı Devletleri Genel İkinci Odası , Ev ait temsilcileri Çek Parlamentosu, Hint Lok Sabha ve Kanada Avam Kamarası .
- Kendini belirleyen ikinci odaya sahip tarihi parlamentolar
- Baden Emlak Konseyi İkinci Odası
- Hannover Krallığı Emlak Meclisi İkinci Odası
- Hessen Büyük Dükalığı Mülklerinin İkinci Odası
- Nassau Dükalığı Mülklerinin İkinci Odası
- Prusya Temsilciler Meclisi İkinci Odası
- Sakson Eyalet Parlamentosu İkinci Odası
- Württemberg Lands İkinci Odası
Edebiyat
- Gisela Riescher , Sabine Ruß, Christoph M. Haas (editörler): İkinci odalar . 2010. ISBN 978-3-486-58312-0
İnternet linkleri
Bireysel kanıt
- ↑ Russell Meg. 2001. “İkinci Daireler Ne İşe Yarar?” Parlamento İşleri 54 (3). S. 444.