Zheng, korkudan sırılsıklam terlemişti. Daha fazla düşünmeden bağırdı: ''WangXia! Nerede o!''
WangXia, donup kalmıştı. Tüm bu olaylar on saniye içinde yaşanmıştı ve tek bir saldırı bile hayatını sonlandıracak iken onlardan sıyrılamama durumundan bahsetmeye bile gerek yoktu. Ama zihinsel dayanıklılığı sağlamdı. Uzaktan yüksek bir binayı işaret etti ve konuştu: "Orada, ama hangi katta olduğunu bilmiyorum."
"Yeter! Ben Hangi katta olduğunu biliyorum.''
Zheng: ''Eğer Heng olursam'' düşüncesindeydi. Bu düşüncenin ne olduğunu bilmiyordu ama görünüşe göre Heng'in ne düşündüğünü gerçekten anlayabiliyordu. Tıpkı ok ile vurulduğu anda, nereyi hedef alması gerektiği ve olabileceği en iyi yerin ne olabileceğini bildiği gibi. Bu yüzden hareket tekniğini hemen etkinleştirdi ve WangXia ona tahminini söylediğinde binaya doğru hızla koştu. Her seferinde bir ya da iki arabanın üzerinden zıpladığında kenardakiler onu şok içerisinde izledi. İnsanlar bağırmaya başladı: ''Çin Kungfu'su!''
Artık herhangi bir kişiye odaklanmasına gerek yoktu. Honglu'nun stratejileri, Lan'ın ruh taraması, Yinkong'un suikastçiliği ya da Heng'in menzilli saldırıları olsun ya da olmasın herkes yeterince tehlikeliydi. Serbest bıraktığı herhangi bir kişi gücünü çok artıracaktı. Onların yardımlarından faydalanmasa bile, düşmanın gücünü azaltmak da değerliydi. Bu yüzden en yüksek tehlikeye sahip Yinkong'un peşinden koşmayı bıraktı. Heng ya da Lan'ı serbest bırakabildiği sürece bu bir zaferdi.
Hareket Tekniği etkin haldeyken Zheng'in hızı erişilemez boyuttaydı. Yolda olduğu esnada, öldürme niyetinin iki kere onu sardığını hissetti ama en tepeye ulaşmadan ikisi de kayboldu ve bir daha hiç gelmedi. Zheng, binaya ulaşmıştı. Heng'in ilk katta olduğunu hissetti ve bu yüzden duvardaki çıkıntıları kullanarak yukarıya doğru zıpladı. Hareket tekniği, bu karmaşık şehirde nasıl kullanışlı olduğunu gösterdi.
Zheng, birkaç zıplama ile üçüncü kata ulaştı. Cama vurdu ve kırılan camı tekme atarak kenara doğru fırlattı. Odada hiç kimse yoktu, sadece birkaç ayak izi vardı. Ayak izlerine bakılırsa odada bir kadın ve bir erkek vardı.
Zheng, daha fazla düşünmeden odadan çıktı. Merdivenlerden aşağı doğru indi ve beklediği gibi ana girişten çıkan bir kadın vardı. Ama Zheng oldukça hızlıydı. Binanın dışına çıktı ve Lan'ın kaçtığını gördü. Birkaç adımda Lan'a yetişti ve sırtına vurarak onu yere düşürdü.
Lan, bilincini kaybettiği anda Zheng, kafasında bir acı hissetti. Aniden yarı uyanık, yarı hayal gören bir duruma girdi. Tıpkı Tanrı'nın Boyutu ve Film Dünyaları arasında gidip geldiği zamanlar gibi. Ancak sonra bilincini daha yerinde hissetti çünkü önünde Jie'yi gördü.
Jie, bir nefes aldı ve sonrasında hafifçe gülümsedi. Bu güler yüzlü adam ne yapacağını bilmiyormuş gibi görünüyordu. Zheng, sabırlıydı. Dikkatle çevreyi gözlemledi. Şaşırtıcı bir şekilde sadece Jie'yi net görebiliyordu ve etraftaki her şey bulanıktı.
''Canını sıkma. Bu durum bizim bilincimizin iletişimi.'' Jie, içini çekti ama yine de gülümsüyordu. ''Görevin çeyreğini tamamladığın için tebrikler. Sana, Son Durak filminden şunu hatırlatmak istiyorum, beş gün boyunca hayatta kalmak zorunda olmana rağmen zaman geçtikçe Ölüm'ün saldırıları daha da korkutucu bir hale gelecek. Dördüncü günde ölüm, etrafındaki diğer insanların yaşamlarını yok sayacak. Bu yüzden yaşamak istiyorsan bana gel. Beni yendiğinde bu film sona erecek. Bilmek istediğin herhangi bir şey var mı?''
Zheng, bir an için düşündü ve sonrasında ciddi bir şekilde sordu: ''Senin varlığının amacı ne? Ya da, şunu sormalıyım kimsin sen?"
"Rehber. Tanrı, bu dünyaya yeni giren insanları hemen tehlikeyle karşılaştırmaz. Bu yüzden insanlara bir fırsat vermek için bu rolü oluşturdu. İlk kişi rehberin kısıtlamalarının kilidini açmadığı sürece rehber ölmeyecektir. Bu genellikle ilk seviyede olacaktır. Rehberin işlevi, kişinin bir lider haline gelip gelemeyeceğini test etmektir. Testi geçerse Rehber ona liderlik pozisyonu verir ve açık bilinç durumunu bir seviye arttırır.'' Jie, bir iç çekti ve mırıldandı:
''Demek sen Rehbersin? Ayrıca Çin takımının liderisin? Anlayamıyorum. Zaten ikinci seviyenin kilidini açtım, neden beni test etmek için bu kadar bekledin? Eğer Çin takımının lideriysen neden beni test ediyorsun? Bu test diğer takım üyelerinin hayatlarını dikkate almıyor mu?''
Jie, başını salladı: ''Ben Rehberim ve aynı zamanda Çin takımının lideriyim. Teste tabi tutulmadığı sürece Rehber hiçbir takım üyesine saldıramaz. Aksi halde Tanrı onu cezalandırır.''
Zheng, daha fazla bilgi alacaktı ama Jie arkasını döndü ve konuştu: ''Sorularının çeyreğini cevapladım. Daha fazlasını bilmek istiyorsan gelip beni bul. Ben televizyon binasının en tepesinde olacağım. Sana söylediğim şeyi unutma, film devam ettiği sürece Ölüm’ün saldırıları daha da korkutucu hale gelecek. Yaşamak istiyorsan bu gerçekleşmeden önce beni bul ve beni yen. Harika bir iş yaptın. Şimdiden bilinç açıklığının üçüncü aşamasına ulaştın. Böyle devam et yoldaş. Gel ve beni yen.''
Zheng, hemen onu takip etmeye başladı. Ancak tam Jie'nin omzuna dokunmak üzereyken uyandı. Dış dünyada değişen bir şey yoktu. Etraftaki tüm insanlar hâlâ aynı yerdeydi. Lan, hala onun elindeydi. Görünüşe göre bu konuşma sırasında zaman durmuştu.
''Rehber mi? Lider mi? Jie, bana ne söylemeye çalışıyorsun?''
Zheng, bağırdı. Birkaç cümle sonra gitmesine izin verdiği için pişmanlık hissetti.
WangXia ve çete üyesi oldukça hızlı bir şekilde geldi. Uzaktan gördükleri andan beri Zheng'e sesleniyorlardı. Zheng, yeteneklerini sıradan insanların önünde gizlemeyi kesti ve Lan'ı taşırken hareket tekniğini etkinleştirdi. WangXia ve çete üyesine hızla koşup konuştu: ''Trafiğin olmadığı ön tarafa doğru git.''
Zheng, sürücülerin şaşkın ifadeleri arasında arabaların üstünden atladı. Trafiğin dışına çıktığında, çalışmak üzere olan bir arabanın kapısına tekme atıp kırdı. Sürücü hemen ellerini kaldırdı ve şaşkın bir halde kırılan kapıya baktı.
Zheng, iki tane altın külçesini çıkardı ve konuştu: ''İn çabuk!''
Sürücünün gözleri bir altına bir de kapıya kaydı ve sonrasında altını alıp koşup gitti. Koşup gitmeden önce anahtarları koltuğa fırlattı. Arabasını geri alabileceğini beklemiyor gibi görünüyordu.
Zheng, dikkatli bir şekilde Lan'ı arka koltuğa yatırdı ve sürücü koltuğuna geçti. Arabayı çalıştırdıktan sonra WangXia ve çete üyesine baktı. O ikisi çok daha yavaştı ve oradan arabaya ulaşmaları yarım dakika sürdü. Sonrasında çete üyesi ön koltuğa, WangXia ise arka koltuğa oturdu.
Zheng, bir nefes aldı ve arabayı çalıştırdı. Çete üyesine sordu: ''Batı bölgesine hangi yoldan gideceğiz?''
Çete üyesi korkmuş gözüküyordu. Soluk yüzü ile kafasını salladı: ''Patron, ben bu bölgeyi iyi biliyorum. Yolu takip et, yakında Batı bölgesine ulaşacaksın. Merak etme. Burası güvenli bölge.''
Zheng ve WangXia acı bir şekilde güldü. Bu filmde onlar için güvenli hiçbir yer yoktu. Her an her şey olabilirdi. Zheng devam etti: ''WangXia, onu uyandırmama yardım et. Bir zarar verme. Askeri yöntemlerle onu uyandır.''
WangXia kafasını salladı ve sonra Lan'ın sırtına bastırdı. Lan, yavaşça gözünü aştı ve şaşkın bir ifadeyle etrafına baktı. Zheng'in sesini duyana kadar şoku atlatamadı. Uyandığında ortam çok garipti.
''Lan, sana detayları sonra anlatacağım. Heng, Yinkong, Honglu ve Jie'yi aramam için bana yardım et. Sürekli saldırıya uğrayan kişiler biz olamayız. Yarın silahları elde ettiğimizde karşı saldırı için hazır olacağız!"