Öldürme Niyeti
Yi Yun dahil yedi kişi, meydanı Savaş İttifakı üyelerinin aşağılayıcı bakışları altında terk etti.
“Korkak çetesi.”
“Bu kişiler dövüş sanatları öğrenmeye uygun değil. Sırf biraz tehlikesi olan gizemli bölge yüzünden kaçıyorlar. Bir süreliğine güvende olsalar da bu savaşmadan kaçışları zihinsel iblise neden olacaktır.”
Yedilinin gidişini izlerken insanlar konuşuyordu.
Geri kalan kişiler meydandaki Reenkarnasyoncular tarafından seçilmeye devam etti. Onları görev için kollara ayırıyorlardı.
Elde edebilecekleri kaynakları ve görevden önce alacakları mirası düşününce çok heyecanlanmışlardı.
Yi Yun evine döndü ve eşyalarını topladı. Aslında toplayacak pek bir şey yoktu.Tüm eşyaları boyutlar arası yüzüğündeydi ve en önemli şeyleri Tanrı'ya Yükseliş Kulesi'nde mühürlüydü.
O anda biri kapısını çaldı.
Wei Chiwei, Savaş İttifakı'ndan ayrılmakta kararlı diğer beş genci de yanında getirmişti.
Kapının dışındaki altı kişi Yi Yun'a baktı. En güçlüleri olarak Yi Yun onların zımni lideriydi.
Yi Yun dışarıdaki altı kişiye baktı. En önde kel bir genç duruyordu. Sağlam bir vücudu vardı ve yetişim seviyesi Dao Tohumu Alemi'nin zirvesindeydi. Onun arkasında birbirine benzeyen iki kız vardı. İkisi de zayıf, minyon ve güzeldi. On altı on yedi yaşında gibi gözüküyorlardı. Onlar ikiz kız kardeşti.
Bazı ikizlerin benzer dövüş sanatları yetenekleri oluyordu. Yetiştikleri çevre benzer olduğundan güçleri de çok benzerdi.
Son iki kişi uzun ve zayıftı. Fazla laf eden kişiler değillerdi.
“Kıdemli Erkek Kardeş Jiang, bundan sonra ne yapacaksın?” Wei Chiwei sordu.
“Ne yapabiliriz ki? Önce Yüce Kılıç Dağı'ndan ayrılacağız.” Yi Yun umursamazca konuştu.
“Kıdemli Erkek Kardeş Jiang, bizim aşiret yakınlarda. Neden sonraki adımına karar vermeden önce benimle gelip birkaç gün dinlenmiyorsun?” Arka taraflardan güzel bir ses geldi. Ses ikizlerden birine aitti.
Yi Yun başını çevirdi ve az önce konuşan kızın biraz utandığını gördü. Kız yüzü kızarmış bir şekilde konuştu: “Biz Chu Aşiretindeniz. Ben Chu Qing'er ve bu da ikiz kardeşim Chu Ke'er.”
Chu Ailesi Tian Yuan Dünyası'nın merkezi bölgesinde yeni yeni yükselişe geçmiş bir aileydi. Tarihi normal olsa da son zamanlarda büyük bir hızla yükseliyordu.
Yi Yun kıkırdayarak güldü ve konuştu: “Diğer şeyleri konuşmadan önce aşiretinize güvenli bir şekilde ulaşmamız lazım.”
“Oh?”
Yi Yun’un sözleri etrafındakileri şaşkına çevirmişti.
Bu sözlerle ne demek istemişti?
“Kıdemli Erkek Kardeş Jiang, Savaş İttifakı'nın gitmemize izin vermeyeceğini mi söylüyorsun?”
Birkaçı şüphe içinde birbirine baktı. Savaş İttifakı'ndan çıkma konusunda çoktan karara varmışlardı. Savaş İttifakı onları nasıl zorla tutacaktı ki? Onları hapsedecek veya öldürecek değillerdi ya?
Yi Yun cevap vermedi, sessizliği bir çeşit onaydı.
“Kıdemli Erkek Kardeş Jiang, fazla düşünmüyor musun? Savaş İttifakı yıllardır irfan ile dünyanın ele geçirilmesini vurguluyor. Kendi işlerine bakıyorlar ve insanlara kaynak dağıtıyorlar. Ayrıca düzenledikleri gizemli bölge keşiflerindeki kazançlarının büyük bir kısmından feragat ettiler. Neden bize saldırsınlar ki? Eğer bu öğrenilirse Savaş İttifakı'nın itibarı yerle bir olmaz mı? Bu erdemli görünüşlerine zarar verir ve bizi burada tutmakla hiçbir şey elde edemezler…” Kel genç çenesini okşarken kuşkuyla konuştu.
Chu Qing'er ve Chu Ke'er sulu gözlerini devirip Yi Yun'a merakla baktı.
“Ben sadece tahmin yürütüyorum, eğer yanlışsam bu tabii ki en iyisi olur.”
Yi Yun açıklamadı. Wei Chiwei Semavi Dao Birliği'nden ayrılacağından bahsettiğinde, açık olarak bir öldürme niyeti hissetmişti.
Ve o öldürme niyeti maskeli adamdan gelmişti.
Soğuk ve ani öldürme niyeti maskeli adamın aurasında saklıydı bu yüzden tespit etmesi çok zordu.
Maskeli adamın onların, en azından Yi Yun'un, gitmesine izin vermeyeceği apaçık ortadaydı.
Belki de Savaş İttifakı çoktan numaraları bırakıp planlarını harekete geçirecek noktaya gelmişti…
“Kıdemli Erkek Kardeş Jiang, Savaş İttifakı bizi hep zorluyor olsa da bize bayağı yetişim kaynağı verdi. Yoksa o azıcık yetişim kaynağı yüzünden bize saldıracaklar mı?” Wei Chiwei kaşlarını çatıp konuştu.
Yi Yun'un sözlerine hep inanmıştı, fakat ne kadar çok düşünürse düşünsün Savaş İttifakı'nın onlara neden saldıracağını anlayamıyordu.
“Onu ben bilemem.” Yi Yun ona sadece umursamaz bir gülümseme verdi. “Belki de sadece benim veya hepimizin kalmasını istiyorlar. Beni takip etmeseniz bile güçlüyseniz sorun çıkmaz, bu yüzden riskleri iyi düşünün. Ancak… Beni takip ederseniz güvenliğinizi garanti edemem.”
Yi Yun bunu söyledikten sonra eşyalarını alıp dağdan aşağıya doğru yürümeye başladı.
Geri kalanlar bir anlığına şaşırmıştı. “Bu kadar da ileri gidemezler…”
“Kıdemli Erkek Kardeş Jiang, bizi bekle.”
İkiz kızlar doğal olarak Yi Yun'u takip etti. Yi Yun'un onlara verdiği seçim şansını düşünmemişlerdi bile.
Diğerleri de Yi Yun'u takip etti. Yi Yun'un düşüncelerinin aşırı pesimistik ve karanlık olduğunu hissetmişlerdi. Savaş İttifakı onlara saldırmakla ne elde edebilirdi ki?
Birkaçının hareket tekniği kullanmasıyla hızla Yüce Kılıç Dağı'nın fırtınasını aştılar ve dağın eteğine hiç zarar görmeden indiler.
O sırada kel genç bir ruh teknesi çıkardı. “Hadi tekneye binelim. Böylece gücümüzü koruyabiliriz.”
“Tamam!”
Yedilinin hepsi gençti ve Savaş İttifakı'nda çok acı çekmişlerdi, bunca zamandır beraber zorbalık gördüklerinden normalden daha yakın olmuşlardı.
Ruh teknesi son derece hızlı bir şekilde uçuyordu. Binlerce kilometre gitmesi fazla uzun sürmemişti. Bu kadar mesafe katettikten sonra Yüce Kılıç Dağı ufukta kaybolmuştu ve daha fazla gözükmüyordu.
Hepsi rahatlamıştı. Savaş İttifakı onların yolunu kesmemişti. Kıdemli Erkek Kardeş Jiang sadece fazla kafa yormuştu.
“Görünüşe göre güvendeyiz.” Chu Qing'er rahatlamış bir şekilde iç çekti. Yüzü kızardı ve yavaşça daha büyümemiş göğüslerine vurdu.
“Sanırım yedimiz beraber taşlı yollardan geçtik. Neden yemin kardeşler olmuyoruz?” Wei Chiwei'in aklına bir fikir geldi ve gözleri parladı.
Diğerleri bunu güzel bir fikir olarak düşündü. Hepsi yetenekli kişilerdi, Savaş İttifakı'ndan ayrılsalar bile önlerinde umut vadeden bir gelecek vardı. Bir grup oluşturmaları hepsine yarar sağlayacaktı.
Altı kişinin hepsi Yi Yun'a baktı. Gerçekten de yeminli kardeşler olurlarsa Yi Yun doğal olarak en önemli kişi olduğundan en büyükleri olacaktı. Eğer o kabul etmezse o zaman bir anlamı kalmazdı.
Yi Yun'un yüzünde hiçbir ifade yoktu, sanki Wei Chiwei'in önerisini hiç duymamış gibiydi. Ruh teknesinin penceresinden dışarı bakıyordu, beyaz bulutlar pencereye sürtüp geçiyordu.
O anda Yi Yun konuştu: “Görünüşe göre teknemiz uzun süredir aynı yerde dolaşıyor.”
Yi Yun'un sözleri herkesi şaşırtmıştı. Ne!?
Tekneleri hiç durmadan dümdüz ilerliyordu. Hızları da çok yüksekti ve Savaş İttifakı'nın bölgesinden uzun süre önce çıkmışlardı. Yine de Yi Yun aynı noktada olduklarını söylüyordu.
“Ne oldu?” Kel genç hemen ruh teknesinin çekirdek düzenini kontrol etti fakat hiçbir sorun göremedi.
“Kontrol etmene gerek yok. Ruh botu iyi, sadece… Büyük bir düzenin içine girdik.” Yi Yun elini Antik Kum Sabresi'ne koyarak yavaşça konuştu.
“Düzene mi girdik? Yoksa…”
Herkesin yüz ifadesi değişti. Bir düzenin içine girdiklerini hiçbiri fark etmemişti. Tam kel genç konuşacakken tekneyi yukarıdan soğuk bir auranın kapladığını hissettiler.
Kel gencin yüz ifadesi değişti ve vücudu buz kesti. Ancak şimdi Yi Yun'un dedikleri anlam kazanmıştı, fakat düşman çoktan önlerindeydi!