Pazartesi gunleri yataga yapisasim gelir, kazisalar beni kalkamayacak halde olurum. Pazartesi sendromu da yalan degil, hatta Pazar aksamindan baslar. Butun haftasonu yeterince dinlenememis olmanin verdigi bezginlikle keske gunu bir gun geriye alsak derim. Galiba bir cok insan boyle... Pazartesi'den Cuma'yi iple cekerim. Esasinda hayat galiba buymus:) Yani Pazartesi'den Cuma'yi beklemek, ayin 1'inde bir sonraki ayin 1'ini beklemek...Istedigin kadar dolu gecir gunlerini, bir sure sonra, bir rutinin icinde buluyorsun kendini. Gunlerin sana hissettirdikleri de bu carkin bir parcasi. Carsamba ben bir canlanirim, haftayi da ortaladik psikolojisine girerim, Persembe nasil olsa yarin Cuma derim. Cuma gunu kafamda bin bir tilki dolasir, haftasonu sanki hic bitmeyecekmis gibi gelir, yuzume munzur bir gulumseme konar ve omur boyle gecer:)
Bu sabah bana bir mail geldi, gunlere gore bir kiz cocugunun ruh halleri...Bilmem size de tanidik geldi mi?
Not: Resimler gelen bir mailden alindigi icin, kaynak veremiyorum.