ABD Başkanı Barack Obama, selefi George W. Bush’un aksine, Amerika’nın ulusal güvenliğini sağlamaya ve dünya terörüyle mücadele etmeye, büyük çaplı savaşlarla değil, önemli ölçüde daha düşük güçlerle önemli ölçüde daha düşük maliyetlerle gerçekleştirilen gizli operasyonları gerçekleştirmeye odaklanıyor. ABD uzmanlarına göre, Pentagon’un özel birimleri neredeyse aynı anda 70 - 120 ülkesinde faaliyet gösteriyor, yani Washington, dünyanın çeşitli sıcak noktalarında 100 bildirilmemiş savaşları sürekli olarak sürdürüyor.
WASHINGTON SEKRET SAVAŞLARI
Bazı Amerikalı uzmanlara göre ABD'nin dünya terörü ile mücadeledeki başarısı, etkili kullanım yoluyla militanlara karşı temassız bir savaş yürütmeye çok fazla bağlı değil havacılık ve insansız hava araçları (İHA), dünyanın her yerinde Ortak Özel Harekat Komutanlığı'nın (OKSO) küçük boyutlu birimlerinin konuşlandırılması ve eylemlerinin etkinliği.
Bütün bu savaşlar, ABD ve müttefiklerini ulusal güvenlikten küresel terörden korumak ve etnik gruplarla ve eyaletler arası çatışmaları ortadan kaldırmak için sloganlarla mücadele etti. Washington, dünyadaki istikrarın tek garantörü olarak kendisini ilan etti. Bununla birlikte, aslında Amerika’nın kıtasal kesimi dışındaki tüm gizli düşmanlıkları tamamen ekonomik bir arka plana sahip. Militanlarla savaşmayı ve dünyadaki barışı korumayı değil, Beyaz Saray'a itiraz edilebilecek rejimleri devirmeyi ve ABD'ye bağlı ülkelerin doğal kaynaklarına neredeyse kontrolsüz erişim elde etmeyi hedefliyorlar.
OXO, 1980 yılında, Tahran'daki ABD Büyükelçiliği'nde rehineleri kurtarma girişiminin başarısız olmasının ardından kuruldu. Bush’un yönetimi sırasında, özel harekat kuvvetlerinin (MTR’ler) sayısı çok hızlı bir şekilde arttı ve Barack Obama iktidara geldikten sonra, ulusal güvenliğin sağlanmasında ve o zamana kadar operasyonel bölgelerin bulunduğu bölgelerde terörle mücadelede giderek daha önemli bir rol oynamaya başladılar. CIA.
Son on yılda, Irak'ta özel harekat kuvvetlerinin yaklaşık% 80'i konuşlandırıldı. Ancak tüm OXO liderleri her zaman milletvekillerinin kafasına gelmeye çalıştılar ve daha üstleri, kendilerine bağlı birliklerin coğrafi varlığını genişletme ihtiyacını arttırdılar. Ayrıca, Pentagon liderliğinden Amerika dışındaki askeri birlikleri yerleştirmek için standart bir izin alma sürecine girmeden, birliklerinin birimlerini potansiyel olarak tehlikeli sıcak noktalara yerleştirmek için gerekli yetkiyi hızlı bir şekilde uygulamak için gerekli otoriteye sahip olma konusunda ısrar ettiler. Şu anda OXO, 66 bin savaşçısına sahiptir, yani 2001 yılında olduğundan iki kat daha fazla. Bu süre zarfında, ABD özel kuvvetler bütçesi 4,2 milyar dolardan 10,5 milyar dolara yükseldi.
Amerika’nın istihbarat teşkilatı ve ABD’nin askeri departmanları tarafından gizli operasyonlar yapılması arasındaki temel fark, CIA’in önderliğinin tüm eylemlerini Kongre’ye bildirmesi gerektiği ve OXO’nun yalnızca ABD Başkanı’nın başkanlık ettiği Ulusal Güvenlik Konseyi’ne ve sadece en önemli operasyonların büyüklüğünü rapor etmesi gerektiğidir. .
Bush yönetimi sırasında, OCSO başkanı tüm eylemlerini doğrudan Başkan Yardımcısı Dick Cheney'e bildirdi ve tanınmış Amerikan gazeteci Seimon Hersh'in yazdığı gibi, “sonsuz bir cinayet çemberi, tekrar tekrar tekrar tekrarlandı”. Bush’un MTR birimlerinin, askeri personellerinin isimleri, varış amacı, liderleri ve bu ülkelerden ayrılma zamanları hakkında “CIA büyükelçisini veya asistanı bilgilendirmeden” bir ülkeye veya başka bir ülkeye tanıtıldığını belirtti. Gazeteci, “Bütün bunlar hepimiz adına yapıldı” dedi.
2005’te Cheney, Savunma Kuvvetleri Özel Kuvvetlerini “Washington’un gelecekte kurmak istediği” ve “rakipleri için“ daha az, daha uyumlu, daha hareketli ve daha ölümcül ”olması gereken” hava kuvvetini temsil eden “sessiz profesyoneller” olarak nitelendirdi. Cheney, "Hiçbirimiz insanlığın geleceğini, ayrım gözetmeyen cinayetler işleyen ve büyük çaplı terör hazırlayan küçük fanatik gruplara emanet etmek istemiyoruz" dedi. Ancak uzmanlar, böyle bir ifadenin ancak bu "fanatikler" Amerikan askeri üniforması giymediği sürece geçerli olduğunu söylüyorlar. Bu durumda, Amerikalı siyasetçiler için “okunaksız cinayetlerin” işlenmesi ve “büyük çaplı terör paylarının hazırlanması” sorunu tüm ilgisini yitirmektedir.
George W. Bush’un hükümdarlığı döneminde, Şef Stanley McChrystal, Cheney’in altında “sonsuz cinayet çemberi” yapan güçler olan OXO’nun başına geçti. Anlaşılan bu nedenle Barack Obama onu Uluslararası Güvenlik Yardım Gücü komutanlığına atadı. Ve OCSO birimlerinin Afganistan ve Pakistan'daki müttefik kuvvetlerin yürüttüğü operasyonlarda daha büyük bir rol oynamaya başlaması şaşırtıcı değil. 2009'in başında, yeni OCSO Komutanı Amiral Yardımcısı William Makreyven, Afganistan'da iki hafta boyunca özel operasyonları yasakladı. Gerçek şu ki, bu emirden önce, Afganistan'daki baskınlar sırasında birkaç ay boyunca kendisine bağlı olan özel kuvvetler birimlerinin birkaç kadın ve çocuğu öldürdüğü yönünde idi. Bu Afganların büyük bir protesto dalgasına neden oldu.
OXO birimleri ayrıca, 2006 yılında başlayan ve Obama kapsamındaki kapsamını hızla genişleten Pakistan'da gizli bir savaşın yürütülmesine de dahil oldu. Bu savaş, Amerikan özel kuvvetleri tarafından, esasen paralı asker orduları olan özel güvenlik şirketleri ile yakın işbirliği içinde yürütülüyor. Örneğin, faaliyetlerinin yasaklandığı Irak sivil nüfusunu yok etmek için büyük çaplı kampanyalar yürüttükten sonra ün kazanmış olan Black Water (Blackwater) gibi şirketler.
Bu şirketin kurucusu Eric Prince, 2004'teki CIA ile işbirliği içinde yer aldı. Daha sonraki yıllarda, şirket CIA ve Pentagon ile olan sözleşmelerinde 1,5 milyar dolardan fazla para kazanmıştır ve bazı emekli üst düzey CIA liderleri liderliğine getirilmiştir. Birçoğu emekli oluncaya kadar özel kuvvetlerde hizmet veren Blackwater çalışanları, yurtdışındaki "Praetorian Guard" görevini resmen yerine getirmiş, yani CIA ve ABD Dışişleri Bakanlığı temsilcilerinin korumalarını üstlenmiştir. Ayrıca, organizasyondaki özel kuvvetlere, maddi destek ve grev takımlarının oluşturulması da dahil olmak üzere çeşitli operasyonların yürütülmesinde bazı yardımlar sağladılar. Tüm bu eylemler Kongre ve kamu kuruluşları tarafından kontrol edilmeden gerçekleştirildi, çünkü Blackwater özel bir şirket.
CIA, yedi yıl boyunca milletvekillerinin bilgisi olmadan uygulanmakta olan ABD'li muhaliflerin fiziksel yıkımı için kapalı bir programın bir parçası olarak bu faaliyetler arasında yürütülmesine yardım etmek için Blackwater'ı tuttu. Bu programdaki işlemler CIA ve OXO'dan uzmanların rehberliğinde gerçekleştirildi. Karasu çalışanlarına, Afganistan ve Pakistan'daki gizli üslerde konuşlandırılmış İHA'ları kullanarak liderlere ve militan hücrelerin yerlerine saldırmak için kullanılan sözleşmeler verildi. Yurtdışındaki CIA, OXO ve Blackwater şirketlerinin atanması arasındaki biçimsel farklar, neredeyse bölümüyle bu şirket arasındaki ilişkinin çok dostça olduğunu açıklayan eski CIA çalışanlarından birinin ifadesiyle silindi. Uzman, “Yavaş yavaş Blackwater'ın yönetim bölümlerinden biri haline geldiği hissi vardı” dedi.
Obama, 2009’in iktidardaki ilk beş ayında, dünyanın tüm bölgelerinde muazzam bir kapalı askeri ve istihbarat operasyonları genişlemesini onayladı. Aynı zamanda, bölgesel Pentagon muharebe komutlarının liderliğinin bu alandaki liderliğinin otoritesinin önemli ölçüde genişletileceği konusunda güvence verdi. Cumhurbaşkanlığı talimatı, "Orta Doğu, Orta Asya ve Afrika Boynuzu'nun hem dostane hem de düşman ülkelerine özel kuvvetler gönderilmesine izin veren" Genel Petraeus Merkez Komutanı komutanının direktifinde formüle edildi. Düzinelerce ülkede iyi eğitimli profesyonellerin kullanımı sistematik ve uzun vadeli hale geldi. Her türlü yasal normlara rağmen, eylemleri için hesap verebilirlik gereklilikleri ve olası kovuşturmalara rağmen Amerika düşmanlarını yok etmeleri amaçlandı. Ayrıca, ABD veya NATO güçleri tarafından daha büyük çaplı grevler sağlamak için gerekli koşulları oluşturmaktan da sorumluydu. CIA’ın aksine, OXO bu tür işlemler hakkında Kongre’ye bildirimde bulunmak ve hatta bu tür işlemleri yürütmek üzere başkandan izin almakla yükümlü değildir. Bununla birlikte, büyük çapta düşmanlıkların yürütülmesi için, Ulusal Güvenlik Konseyi tarafından onaylanması gerekiyordu.
Beyaz Saray'ın herhangi bir demokratik çekinceye sahip olmayan yeni idari kurulumları, bölge komutanlarının ve diğer üst düzey Pentagon yetkililerinin, özel operasyon güç birimlerinin faaliyetlerini kendi sorumluluk alanlarına yönlendirmelerini mümkün kıldı. Bu normlar, gizli operasyonlar için dünyadaki düzinelerce ülkeye son derece profesyonel savaşçı gönderme haklarını kurumsallaştırdılar. Bununla birlikte, OXO birimleri yalnızca dünyanın çeşitli bölgelerinde gizli askeri eylemler yürütmekle kalmaz, aynı zamanda kendi bölgelerinde “mafya ABD imparatorluğunun çıkarları için” gizli savaşlar yapma biçimleri ve yöntemleri ile konuşlandırıldığı birçok devletin silahlı kuvvetlerini eğitir.
ÖZEL UZAYLA BAHİS
Üst düzey Pentagon yetkililerinden biri, eski özel kuvvetleri ve CIA uzmanlarını işe alan bütün bir özel askeri şirketler ağı yarattı. Militanları yok etmek için keşif yapmak ve operasyonlara katılmakla suçlandılar. Basında böyle bir ağın varlığına ilişkin raporlar göründüğünde, Pentagon, yasadışı olan ve kurulan federal yasal normlara uygun olarak finanse edilmeyen bu tür şirketlerin faaliyetleriyle ilgili soruşturma başlatıldığını duyurdu. Bununla birlikte, Savunma Bakanlığı araştırmacıları, uygulamalarında bu şirketlerin faaliyetlerinde herhangi bir suçluluk belirtisi bulamadılar ve birkaç ay sonra, katılımlarıyla gizli operasyonlar devam etti ve bazı askeri yetkililerin açıklamalarına göre, "önemli bir istihbarat bilgisi kaynağı" dedi. Gizli operasyonlara katılan askeri şirketler ağı, Savunma Bakanlığı'ndaki en büyük müteahhitlerden biri olan Lockheed Martin Corporation tarafından yönetildi. Eylemleri OXO yetkilileri tarafından kontrol edildi.
ABD Başkanı Barack Obama, Irak ve Afganistan’da savaşmak gibi geniş çaplı savaşları 2012’in başlangıcına kadar sürdürmekten uzaklaşmanın yollarını aramaya devam etti. Daha küçük ve daha hareketli askeri birliklerin Asya ülkelerinin, Pasifik Havzasının ve Büyük Orta Doğu ülkelerinin topraklarına yerleştirilmesinin gerekli olduğu sonucuna varmıştır. Ve Pentagon’daki OKNSH’nin üst düzey temsilcileri ve MoD liderleriyle çevrili bir basın toplantısında ABD ordusunun kesileceğini, ancak “ABD’nin askeri üstünlüğünü koruyacağını bilmesi gerekiyor” dedi. Beyaz Saray’ın stratejisinin öncelikli yönleri gerekli “siber alandaki saldırı ve savunma eylemlerinin finansmanı, özel harekat kuvvetleri ve istihbarat eylemleri, gözetleme ve keşif birimleri” olmalıydı.
Şubat ayında OXO başkanı Amiral William Makreyven, "Amerikan dış politikasının karanlık köşelerinde geleneksel olarak hareket eden elit birliklere", istihbaratın istihbarat bölgelerinde ve özel kuvvetlerin konuşlandırılmasında karar verirken daha fazla özerklik verilmesi fikrini desteklemeye başladı ve dünyada meydana gelen süreçler onların varlığına duyulan ihtiyacı göstermektedir. “Bu, sadece özel harekatların emrinin terörizme karşı küresel bir savaşa yol açtığı anlamına gelmiyor. Bunun için hazır olduğumuzu sanmıyorum ”dedi. Komutan, yalnızca özel harekat kuvvetlerinin bölgesel komutlara daha etkin yardım sağlayabileceğini söyledi.
Aynı yılın Mart ayında, Makreyven ortaya çıkan tehditlere karşı koymak için formlar ve yöntemler seçerken SSO'ların sayısını artırma ve önümüzdeki on yılda tercih edilen askeri güce dönüştürme planlarını geliştirdi. OCSO'nun komutanlığı sırasındaki görev süresi boyunca, bu tür birliklerin personel ve çalışanlarının sayısı 60 bin kişidir. Pentagon’un liderliğine olan açıklayıcı notunda, amiral “öngörülebilir gelecekte, Amerika’nın radikal ve acımasız aşırılığın çeşitli tezahürleriyle yüzleşmek zorunda kalacağını” yazdı. Ayrıca, 71 ülkesinde faaliyet gösteren Amerikan özel kuvvetlerinin, dünyanın çeşitli bölgelerinde uzun vadeli operasyonlar yürütmek için tamamen hazırlıklı olması gerektiğini belirtti.
Özel kuvvetler birimlerinin genişletilmesi, geniş çaplı savaşları yürütmek ve geniş alanları işgal etmek için dünyanın çeşitli bölgelerinde geniş ABD düzenli kuvvetlerinin konuşlandırılmasının artan zorluklarıyla ilişkiliydi. Pentagon'un bu politikası hem Amerikan halkından hem de dezavantajlı ülkelerin hükümetlerinden aşırı derecede protestolara neden oluyor. 2013'te ABD Özel Kuvvetleri birimleri, dünyanın 92 ülkelerinde işletilmektedir. Bu bağlamda, kongre üyelerinden biri Macreuven'i "bir imparatorluk inşa etmek" için çabalamakla suçladı. Ayrıca, çeşitli ülkelerde SSO'ların varlığının, özellikle Pakistan gibi büyük savaş bölgelerinde, dünyadaki durumun dengesizleşmesine yol açtığını söyledi.
2013’de, OXO’nun başkanı yeni yetkiler aldı ve komut bütçesi artırıldı. Yargıtay Senatosu Komitesinin bir duruşmasında konuşan Makreyven, yılın herhangi bir gününde, Amerikan özel kuvvetlerinin, 70 ve hatta 90 ülkesinde faaliyette bulunduğunu söyledi. Ancak, bir yıl önce, 2012'in sonuna kadar, 120 ülkelerinde özel kuvvetlerin konuşlandırılacağı bildirildi.
"Irak ve Şam İslam Devleti"nin destekçileri arada sırada dünyanın en beklenmedik yerlerinde ortaya çıkıyor. Reuters fotoğrafı
Yılın Aralık ayında 2012’ta ABD ordusunun 4’e binlerce asker ve subay gönderdiği açıklandı. Pentagon, “Pentagon’un bu ülkeleri aşırılık yanlılarına karşı savaşmak üzere hazırlamaya yönelik faaliyetlerini yoğunlaştırmak ve gerekirse ABD ordusunu gerektiren krizleri çözmek için Afrika Komutanlığına gönderilebilecek savaşa hazır kuvvetlerin bir araya gelmesi için bir temel oluşturmak gibi bir dizi görev belirledi. varlığı.
Eylül ayına kadar Amerikan kuvvetleri Cezayir, Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Kamerun, Cape Verde Cumhuriyeti, Senegal, Seyşeller Cumhuriyeti, Togo, Tunus, Uganda ve Zambiya gibi ülkelerde faaliyet gösteriyordu. ABD Silahlı Kuvvetleri birimlerinin konuşlandırılması için askeri üslerin dağıtılması, bu ülkelerin askeri yapıları ile işbirliğinin geliştirilmesi, ortak tatbikatlar yapılması, askeri-siyasi liderliğe uzman yardımı sağlamak, özel operasyonlar yürütmek ve lojistik sistemleri oluşturmak görevlerini çözdüler.
Genel olarak, Obama'nın şu anda dünyanın neredeyse 100 ülkesine yayılmış olan teröre karşı küresel bir savaş yürütme stratejisini uygulamaya koyduğunu söyleyebiliriz. Washington, Irak ve Afganistan’da olduğu gibi, büyük çaplı savaşların uygulamasından da kaçtı. Şu anda, teröristlerle mücadele, MTR'nin küçük birlikleri tarafından yürütülmektedir. Bu birimler militanları ve liderlerini yok etmek için kesin operasyonlar yürütürken, Washington’un “küresel vaftiz babası” adına eylemlerini kolaylaştırmak ve tüm normları ihlal etmek amacıyla diktatörlük rejimlerinin yönettiği ülkelerde Silahlı Kuvvetlerin baskıcı birimlerini hazırlamak ve eğitmek Federal ve uluslararası hukuk ve Kongre ya da Amerikan halkına cevap vermemek.
YENİ DEMİR VE AMERİKAN AKSESUARLARI
Beyaz Saray’ın modern dünyanın lideri ve hepsinden öte, bölgenin petrol ve diğer doğal kaynakları bakımından son derece zengin olan Büyük Ortadoğu’nun yasadışı soygununun konumunu güçlendirme politikası, kendisini “Irak’ın İslam Devleti’ni ve Levant’ı olarak adlandırıyor. (IŞİD), önce Irak ve Suriye’de, daha sonra da tüm dünyada İslami bir hilafet yaratmayı amaçlayan ve tüm ABD’nin dünya egemenliğine ilişkin iddialarını geçersiz kılma niyetinde.
Washington, yeni muhalifini, El Kaide’yi iktidarında ve etkisinde aşan pek çok yönden, ona karşı büyük çaplı bir savaş yaparak değil, doğrudan ISIL tarafından tehdit edilen devletlerin çabalarını pekiştirerek yok etmeye çalışıyor. Bu nedenle Pentagon ve Dışişleri Bakanlığı liderleri dünyayı dolaşıyorlar ve müttefiklerini ve ortaklarını İslam'ın yeni liderleriyle mücadeleye katılmaları gerektiğine ikna etmeye çalışıyorlar.
Amerikan askeri uzmanları, Beyaz Saray’ın hızla ve küçük güçlerle yapamayacağını, özellikle de Avrupa ülkelerinin vatandaşlarından artan sayıda destekçisi olduğu için yeni küresel muhalifini yok edemeyeceğini söylüyor. Örneğin, Fransa’da, 4’in etrafında, İslam’a dönüşen binlerce Fransız, ISIL’i destekliyor, ISIL savaşçılarının saflarında savaşmaya hazır olduğunu ifade ediyor ve hatta toparlanıyor silâh. Yeni dönüştürülen Müslümanların sayısı diğer Batı ülkelerinde de hızla artıyor, bu da birçok Avrupa devletinin liderliğinin aşırı endişe duymasına ve tehdide tek başına dayanma yeteneklerine neden oluyor.
Çok sayıda Amerikalı ve uluslararası analiste göre, Beyaz Saray ve diğer Amerika liderleri LIH'nin gerçek tehditlerinin farkında değiller. İslami aşırılık yanlılarının yeni örgütlenmesinin yalnızca gezegen üzerinde ilkelerini iddia etme hakkını üstlenen geçici bir lider olduğuna inanıyorlar. Uzmanlar, Batı'nın yeni taraflarını büyük ölçüde küçümsemediğine inanıyor. ISIL’e göre, Amerika ve Avrupa’nın güvenliği konusunda şimdiye dek düşünülenden çok daha büyük bir tehdit oluşturuyor.
Bununla birlikte, Amerika Birleşik Devletleri ve yurtdışındaki bazı uzmanlar, İslamcı dünyadaki yeni olgunun gerçek doğası hakkında politikacıların fikirlerinin ve federal liderliğin tamamen yanlış olduğunu iddia ediyor. Amerikan basını, ABD yetkilileri ve analistler tarafından, ISIS’in ümitsiz davranan ve rasyonel düşüncelerle yönlendirilmeyen çılgınca bir fanatikler topluluğu olduğunu ifade ediyor.
Gerçekten de, IŞİD'in liderleri, Orta Çağ'ın dünyadaki diktalarını kurmak ve son derece katı ideolojik tutum yasalarına göre hareket etmek istiyor. Ancak, Irak ve Suriye'deki başarılarına nesnel olarak bakarsanız, basit bir delilik fanatiği olarak sınıflandırılamazlar. Yeni radikaller asıl amaçlarını aktif olarak uyguluyorlar: İslam yasalarının son derece katı normlarına göre yönetilecek bir hilafet oluşturmak.
Bu sorunu çözmek için, ISIL'in liderleri oldukça etkili bir strateji geliştirdiler. Ilımlı Sünnilerle Iraklı Şiiler arasındaki çelişkilerden faydalandılar. Sünniler Şiilerin iktidara gelmesinden çok mutsuzlar ve hakları için savaşmaya hazırlar. Ancak IŞİD üyeleri “İslam deliliği göstermedi, ancak İslam'a bağlı diğer silahlı gruplar tarafından yaygın olarak kullanılan pratik yöntemlerinde kullanmaya başladı. Dıştan, IŞİD'in liderleri sert İslam'ın kurallarını kesin olarak takip ediyor ve iğrenme dışında herhangi bir duyguya neden olmayan aşırı zulüm sergiliyor. Fakat zulmü göstermeleri tesadüf değil. IŞİD'in düşmanlarını korkutmayı ve bu grubun etkisini güçlendirmeyi amaçlamaktadır. Liderliği tüm "kâfirleri" yok etmek isteseydi, Saddam Hüseyin rejimini destekleyen ordu ile işbirliği yapmazdı. Çılgın fanatiklerin işgal altındaki bölgelerden petrol satışını organize etmeye başlamayacaklarını da belirtmemek mümkün değil. Amaçları yalnızca Müslümanları katı Şeriat yasalarına uymaya zorlama niyetindeyse, çocuk bayramlarını Suriye'nin kontrol edilen bölgelerinde tutamazlar ve orada tıbbi kurumlar açmazlardı. Bütün bunlar ISIS'in barbarca değil insancıl olduğu anlamına gelmez. Liderleri, Kürt Yezidi kabilelerine karşı soykırım politikası izliyor ve zalim Hıristiyanlara zulmetmekte. Fakat bütün bunlar oldukça kasıtlı bir şekilde yapılmakta ve Müslüman dünyasında ve “kâfirler” arasında korku aşılamayı amaçlamaktadır.
Amerikan ve dünya basınına göre, DAEŞ, Irak ve Suriye'nin Sünni sendikalarının belirli bir desteğine sahip. Ve bu doğru. Buna dayanarak, bazı analistler, Sünnilerin bu şekilde, ISIL gruplaması tarafından getirilen İslami hükümlerin radikal yorumlarını takip etmeye hazır olduklarını gösterdiğini iddia ediyor, bu da onu güçlü kılıyor. Ancak bu doğru değil. IŞİD'in gücü din tarafından değil, liderlerinin politik güdüleri ve eylemleriyle belirlenir. Yapılan tüm çalışmalar, İslam ülkelerinde, örneğin El Kaide gibi terörist İslami grupların geniş bir halk desteğinden istifade etmediklerini göstermektedir. IŞİD kurbanlarının çoğu Müslümanlar ve bu genellikle Sünni. Uzmanlar ayrıca, grubun liderliğinin görüşlerinin geleneksel İslam'a tamamen yabancı olduğundan emin.
Sünniler, IŞİD'in ideolojik tutumlarını paylaşmamalarına ve uyguladıkları yöntemleri onaylamamalarına rağmen, hala desteklemektedirler. Bu politika tarafından belirlenir. Bugün Suriye ve Irak, Şiiler tarafından yönetiliyor ve iktidardaki Sünniler çok az temsil ediliyor ve ikinci sınıf vatandaşlar gibi hissediyorlar. Bazıları yanlışlıkla DAEŞ'in yönetiminde bugünden daha kötü yaşayamayacaklarına ve aşağılanma deneyimlemeyeceklerine inanıyorlar. IŞİD liderleri bu duyguları aktif olarak kullanıyor. Bu yüzden işgal altındaki bölgelerde okullar ve hastaneler açarlar.
Halen, ISIL, pek çok iddiaya aykırı olarak, El Kaide ile bağlantılı değildir ve Suriye muhalefet rakamlarından oluşmamıştır. Gerçekten, oluşumunun başlangıcında bu militan grubun bir parçasıydı. Ancak Şubat ayında, sivillere yönelik şiddet yasağı da dahil olmak üzere bir dizi El Kaide emrine itaatsizlik ettikten sonra, İŞİL liderliği ondan çekildiğini açıkladı. Bu gruplaşmanın temelde Beşar Esad'a karşı olduğu için Suriye muhalefetinin temsilcilerinden oluştuğu iddiaları doğru değil. Saflarında çeşitli ülkelerden militanlar var.
Ancak bu grup Suriye'de iç savaş başlamadan önce kuruldu. Hedeflerinden biri bu savaşa katılmak olsa da, liderliği dünya cihat örgütlenmesini ana stratejik görevi olarak görüyor. Esad ve ISIL bazı durumlarda bile birbirlerine yardım ediyor. İlkeli rakipler değiller. DAEŞ'in Suriye iç savaşı başlamadan önce Irak'ta bir El Kaide ortağı olarak göründüğü unutulmamalıdır. IŞİD, Suriye savaşından doğmadı, bu durumdan faydalandı. ISIL ve Esad arasında gizli bir anlaşma olduğunu bile söyleyebilirsiniz. IŞİD, Suriye’nin belirli illerinde bir miktar serbestlik kazandı çünkü muhalefet güçlerinin Esad’ın zayıflamasına yol açıyor.
Amerikalı politikacılar ve bazı uzmanlar, eski Irak Başbakanı Nuri el Maliki'nin ISIL'in güçlenmesine ve 2014'teki başarısına katkıda bulunduğuna inanıyor. Şüphesiz, politikaları IŞİD'in artan popülaritesine katkıda bulunmuştur. Başbakan, Sünni muhalefet üyelerini hapsetmek için terörle mücadele boyutuna sahip yasaları aktif olarak kullandı ve Hüseyin'in iktidar yapılarında çalışan bazı Sünni yetkililere karşı ayrımcılık politikası izledi. Bazı hükümet pozisyonlarını işgal etmeleri yasaklandı. Bu ulusal azınlığa karşı başka eylemler de yapıldı. Başbakan’ın kısa görüşlü politikası, IŞİD'in artan popülaritesine katkıda bulunan faktörlerden sadece bir tanesiydi, fakat hiç değil.
Çözülmemiş Sorun
Beyaz Saray ve milletvekilleri, vatandaşlarının ve Amerika’nın IŞİD’i tahrip etme yeteneğine sahip olduğu dünya topluluğuna güvence verir. Ancak, Amerika bu sorunu çözmek için gerçek yollar sunamaz. Her ne kadar bazı Pentagon liderleri, Irak’ta DAEŞ’le savaşmak için düzenli birlikler kurmanın gerekli olduğunu söylüyor. Uygulamada görüldüğü gibi, sorunlu ülkelerin işlerine büyük çapta ABD askeri müdahalesi bile olumlu sonuçlar vermedi, yıllarca sürebilir, ancak ISIL’in Irak’ta ve Suriye’de bulunması askeri bir sorun olmadığından politik bir sorun olduğu için durumu daha da arttırabilir. IŞİD'in Suriye ve Irak'taki etkisini artırma sorunu ve birkaç uzman tarafından önerildiği üzere onun yenilgisi ancak Amerikan havacılığının yardımı ile çözülemiyor. Birleşik Devletler bu yeni bölge grubunun el koymalarını durdurabiliyor, ancak onu tamamen yok edemiyorlar.
IŞİD liderlerinin politikasının bu grubun yok edilmesine yol açacağına dair açıklamalar da yanlıştır, çünkü ISIL'ın getirdiği en şiddetli Şeriat yasalarına göre, hiç kimse uzun süre yaşayamaz ve Sünni isyanı kaçınılmazdır. Ancak DAEŞ'in liderliği Irak'taki El Kaide'nin yenilgisinden öğrendi. Kontrollü bölgelere sıkı Şeriat normları getirmesine rağmen, aynı zamanda devletin işleyişi için gerekli idari yapıları yaratır.
Ancak aynı zamanda bu grubun yenilmez olduğunu varsaymamalıyız. Tabii ki, Irak İslam Devleti ve Levant liderleri daha deneyimli ve daha güçlü hale geldi. Kürtlerin ve Amerikalıların desteğiyle, Iraklı yetkililer DAEŞ'le mücadelede önemli ilerleme sağlayabilir. Ancak Suriye topraklarındaki oluşumunu bastırmak çok daha zor olacak. Ne Esad birlikleri ne de yakın bir gelecekte ılımlı muhalefet bu gruba karşı aktif bir askeri eylem gerçekleştiremez. Ancak uzmanlar, onu Irak'a çekilmeye zorlamak ve Suriye'deki bazı bölgelerin sınırlarının ötesine geçmemenin zaten bir zafer olarak kabul edilebileceğini söylüyor. Ve sadece Suriye'deki iç savaşın sona ermesinden sonra, muzaffer tarafın asıl görevi IŞİD'in nihai yıkımı olacak.