I. Çok Kötü Daha Kötü Olabilir
Kaynakta infowars.com Michael Snyder'in yeni makalesi, "Neden Amerika'da Bu Kadar Çok Kötü Şey Oldu?" (çeviri kaynağı - perevodika.ru). Yazar yalnızca şu anki Amerika Birleşik Devletleri'nde meydana gelen kötü şeylerin altını çizmekle kalmadı, aynı zamanda şu soruyu da yanıtlamaya çalıştı: neden tüm bu sayısız sorun bir zamanlar büyük olan ülkeye düşüyor?
"Eski günlerde," diye yazıyor gazeteci, "Görünüşe göre Amerika Birleşik Devletleri'nde kötü bir şey olduysa, sadece zaman zaman oluyordu, ama şimdi bize bir çantadan çıkmış gibi büyük sorunlar yağmaya başladı gibi görünüyor. Bugün, birçok Amerikalı "kriz yorgunluğu" yaşıyor çünkü sorunlarımızın hiç bitmediğini düşünüyorlar ... "
Amerika'ya yığılmış "kötüler" arasında, Snyder çok şey seçiyor: sıcaktan ve kuraklıktan kötü başkanlara ve bunun için adaylara kadar.
Bu yaz ABD'de hava durumu yeni ısı rekorları kırdı. Ülkede yaşanan kuraklık son yarım yüzyılın en kötüsü. Amerika Birleşik Devletleri'nde 1000'den fazla bölge afet bölgesi ilan edildi. Mısır ürünleri ölüyor, ekmek fiyatları artıyor. Aralık 2012 teslimi için tahıl fiyatları Haziran ortasından bu yana% 54 artarak Pazartesi günü 7,78 $ 'a ulaştı ve yaklaşık 8 $' lık rekor bir fiyata yaklaşıyor.
Amerika Birleşik Devletleri'nin batısında (özellikle Colorado'da) korkunç yangınlar sürüyor.
Çok az ülkede kuraklık ve yangın var, bu yüzden kasırgalar da Amerika'ya gidiyor. Batıda ormanlar yanarsa, bir kasırga orta kısımdaki ülkeyi yok eder. Yazar, hayal kırıklığı yaratan istatistiklerden bahsediyor: 2009'da ABD'de 1146 hortum kaydedildi; 2010 - 1282'de; 2011 - 1691'de. 2012'nin sonunda ne olacak? ..
Yazara göre, yaklaşan ekonomik çöküş konusunu görmezden gelmek imkansız: Sonuçta, son durgunluk, Amerika'nın Büyük Buhran'dan bu yana karşılaştığı en kötü kriz oldu. Dahası, ülke ekonomisi bir iyileşmeye yakın değil. Ve daha da kötüsü: Şu anda, yazara göre, Birleşik Devletler başka bir küresel mali krizin eşiğinde ve büyük olasılıkla öncekinden daha kötü olacak. Euro Pacific Capital'in başkanı Peter Schiff, yaklaşan krizin 2008-2009 durgunluğunun parkta bir yürüyüş gibi görüneceği şekilde gerçekleşmesi için sebepsiz değil. Ekonomi tuvalete atıldığında Amerikalıları nasıl bir işsizliğin beklediğini düşünmek korkutucu ...
Amerika'da giderek artan sayıda fakir insan var. Barack Obama'nın iktidarda olduğu dönemde gıda pulu alan Amerikalıların sayısı 32 milyondan 46 milyona çıktı. ABD Nüfus Sayım Bürosu'na göre, ülke çapında Amerikalıların% 49'u en az bir kişinin federal yardım aldığı hanelerde yaşıyor.
Ardından Snyder, Amerikan şehirlerinin ölümünden bahsediyor. "Bir zamanlar," diye yazıyor, "Amerika Birleşik Devletleri'nde tüm dünyayı kıskandıran birkaç düzine büyük sanayi şehri vardı.
Bugün çoğu uyuşturucu suçlularına dönüştü.
Durum o kadar kötü ki, örneğin Detroit'te "şehri daha güvenli hale getirmek" için binlerce ev yeryüzünden silindi ... "
Detroit'te son kırk yılda düşen nüfus, azalan vergi tabanı ve dayanılmaz bir bütçe açığı nedeniyle ağır hasar gören birçok cadde, yanmış binalarla çevrili çorak araziler haline geldi ...
Amerika'da meşru müdafaa suçu ve cinayet artıyor. Örneğin, Detroit'te, örneğin, nefsi müdafaada cinayet oranı geçen yıl% 79 arttı. Chicago'daki cinayet oranı 2012'de% 38 arttı.
Aynı zamanda, suçlular daha küstahlaşıyor ve daha önce hiç kimsenin başına gelmeyecek şeyler yapıyor. Örneğin, Cumartesi gecesi, Florida, Jacksonville'de bir Wal-Mart'ı işgal eden 300 gençten oluşan bir kalabalık vahşi bir kargaşaya neden oldu. Muhafızlardan tamamen habersiz bir şeyler çaldılar, kırdılar, yiyecek fırlattılar. Amerika'da daha önce hiç böyle bir şey görmüş müydük? "
ABD, hapishanelerdeki mahkum sayısında dünya lideridir. Peki ya “suçlu olmayanlar”, hapiste olmayanlar? .. Amerikalılar tamamen kalpsiz insanlar haline geldi. Geçenlerde Virginia, Arlington'da bir adama araba çarptı. Kaldırımda uzandı ve öldü. Birçok kişi onun yanından geçti. Yalan söylüyordu ve kanıyordu ve kimse ona yaklaşmadı. Bütün bunlar bir video gözetim kamerasına kaydedildi.
Haydutluk, hak ve özgürlükler ülkesinde daha önce hiç olmadığı kadar dolaştı. FBI'a göre yazar, şu anda Amerika'da 1.400.000 gangster üyesi olduğuna dikkat çekiyor. 2009'dan bu yana bu sayı% 40 arttı.
Birleşik Devletler girebileceği tüm savaşlara giriyor. Amerika, gözlemcinin gördüğü gibi asla sona ermeyecek, artan sayıda çatışmanın içine giriyor. Sadece bu yazının yazıldığı gün Afganistan'da 22 NATO kargo aracı imha edildi. Snyder, Afganistan'daki savaşın sonu görünmeden II.Dünya Savaşı'ndan çok daha uzun sürdü.
Bu arada gazeteci, Obama'nın Yemen, Somali, Pakistan ve diğer bölgelerdeki çatışmalara katılmak için Amerikan askerlerini gönderdiğini hatırlıyor. Aynı zamanda hükümet birçok gerçeği nüfustan gizler. Şimdi medya Suriye ile zaten bir savaş olduğunu ve İran ile bir savaşın yaklaştığını ima ediyor. "Nasıl bitecek?" - yazar soruyor.
Amerikalılar, başlarına gelen sorunların bir sonucu olarak, sözde "kaygı salgını" ndan acı çekmeye başladı. Business Insider'dan ve Dünya Sağlık Örgütü tarafından yapılan yakın tarihli bir araştırmaya atıfta bulunan Snyder, aşağıdaki verilere atıfta bulunuyor: Amerikalıların% 31'i hayatlarının bir noktasında anksiyeteden muzdariptir (Kolombiya'da% 25,3 ve Yeni Zelanda'da% 24,6 ile karşılaştırıldığında) - "endişe verici" listesinde 2. ve 3. sırada yer alan ülkeler).
Gazetecinin, gelişmekte olan veya dengesiz ülkelerdeki insanların Amerikalılardan daha fazla problemi olması gerektiğini varsaydığını söylemeliyiz, ama bu hiçbir şekilde böyle değil. Bugün ABD, küresel bir endişe şampiyonu haline geliyor.
Yazar ayrıca Amerika'nın obezite konusunda dünya lideri olduğunu hatırlatıyor, bu da birçok Amerikalıyı ayrıca endişelendiriyor. Snyder, 1962'de Amerikalıların sadece% 13'ünün obez olduğunu ve bugün Amerika Birleşik Devletleri'nde yaklaşık% 36'sının fazla kilolu olduğunu söylüyor.
Amerika Birleşik Devletleri de uyuşturucu bağımlılığı için rekorlar kırıyor. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki uyuşturucu bağımlılarının yüzdesi, büyük sanayileşmiş ülkeler arasında en yüksektir. Ülkenin dünyadaki en yüksek reçeteli ilaç bağımlısı yüzdesine sahip olduğu da unutulmamalıdır.
Amerikalı ebeveynler çocuklarına işkence ediyor. Her yıl 3 milyonun üzerinde çocuk istismarı raporu var. Amerika Birleşik Devletleri, dünyadaki çocuk istismarı ölümlerinin en yüksek olduğu ülke.
Ve bir başka korkunç salgın genç hamileliktir. Cinsel olarak aktif Amerikalı gençler hamile kalan kızların sayısı için rekorlar kırıyor. Ülkede cinsel yolla bulaşan hastalıklar ergenler arasında hızla yayılıyor.
Amerika Birleşik Devletleri'nde aile ile ilgili diziler ve diziler sürekli olarak çekiliyor, ancak aynı zamanda Amerika, boşanma sayısında da dünyaya liderlik ediyor. Ülkedeki aile kurumu uzun zamandır parçalanıyor. "İnsanlığın geri kalanına bir örnek mi oluşturuyoruz?" - yazar acı bir şekilde alay ediyor.
Amerika Birleşik Devletleri, neredeyse 16 trilyon dolar tutarında (yazım sırasında - 15.884.155.929.632 dolar ve 5 sent) düşünülemez bir ulusal borç biriktirdi.
Bu dünyadaki en büyük borç hikayeler, diyor gazeteci. Ve bu borcu gelecek nesillerin omuzlarına yüklemeyi planladığımız gerçeği, suç kavramının ötesine geçiyor. "Açgözlülüğümüz, çocuklarımızın ve torunlarımızın geleceğini mahvetti ve yine de trilyonlarca ödünç almaya ve borç almaya devam ediyoruz çünkü kendimize yardım edemiyoruz."
Tüm bunların yanı sıra, ülke siyasi bir kabusa musallat olmuştur. Bugün Amerika'nın gerçek bir lideri yok. Makalenin yazarına göre son dört başkan ABD tarihindeki en kötü başkanlardı. Ve bu yıl da Amerikalılar "inanılmaz derecede iç karartıcı bir seçimle" karşı karşıya kalacak.
Snyder, Obama'da Amerikan halkının beceriksiz bir insan seçtiğine inanıyor. Yazar, kararlarının neredeyse tamamının yanlış olduğuna ve Beyaz Saray'da yaptığı neredeyse her şeyin başarısızlığa mahkum olduğuna inanıyor.
"Cumhuriyetçiler," diye yazıyor Snyder, "Barack Obama'yı o kadar sevmiyorlar ki, Cumhuriyetçi çevrelerinden şimdiki başkana en çok benzeyen adayı onunla savaşmak için aday gösterdiler."
Gazeteci bunda bir mantık görmüyor. Romney'e Obama olmadığı için mi oy vereceksiniz? Gerçekten de, diyor Snyder, Romney için en popüler Cumhuriyetçi slogan şudur: "Obama'da dört yıl daha almaktansa ona oy vermek daha iyidir."
Ancak gazeteci Mitt Romney'in de kötü bir başkan olacağına ve ülkeyi Obama ile aynı yolda ilerleteceğine inanıyor.
"Bu sonbaharda," diye yazıyor Snyder, "Amerikalılar ya ABD tarihindeki en kötü başkan ya da neredeyse kesinlikle ABD tarihindeki en kötü başkanlardan biri olacak başka bir adama oy verecekler."
Öyleyse neden tüm bu talihsizlikler Amerika'ya düştü? Bunu anlayamayan yazar mistik bir sonuç çıkarır: "Belki de gerçekten lanetliyiz."
II. Polis devleti
Kaynakta 25 Temmuz globalresearch.ca J. Petras ve R. I. Abaya tarafından "Polis devletinin büyümesi ve kitlesel muhalefetin olmaması" makalesi yayınlandı.
Yazarlara göre, yakın ABD tarihindeki en önemli siyasi olaylardan biri, polis devletinin daha önce görülmemiş bir şekilde güçlendirilmesiydi; bu, yürütme kolundaki polis yetkilerinin muazzam genişlemesi, yüzbinlerce çalışanıyla baskıcı organların tüm cephaneliğinde olağanüstü bir büyüme, devasa bir açık ve gizli bütçe ve devlet polis memurunun ölçeğiydi. 40 (!) Milyondan fazla ABD vatandaşını denetleyen denetim.
1950'lerin başında (McCarthy tasfiyesi zamanı) ve 1964'ten önce kitlesel demokratik protestolar olsaydı, o zaman 1980'lerde. bu hareketlerin düşüşü başladı. Son 20 yılda polis devleti büyüdü ve güçlendi, sivil toplumun tüm alanlarına nüfuz etti ve aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri'nde istikrarlı ve hatta kendiliğinden hareket eden bir kitle muhalefeti yok.
Polis devletinin, ülke tarihindeki önceki baskıcı dönemlerin sınırlarını aşması, ne yazık ki, ne yazık ki, az çok istikrarlı bir kitle muhalefetinin ortaya çıkmasına neden olmadı, bugünün Amerika'sı ile XNUMX. yüzyılın ortasından sonuna kadar geniş bir demokratik hareketle karakterize edilen önceki arasındaki temel farktır.
Polis devletinin büyüyen aygıtı yadsınamaz bir gerçektir. Yazarlar, yayınlanmış personel kayıtlarına, büyük bütçelere ve on milyonlarca Amerikan vatandaşına karşı iç casusluğa karışan düzinelerce kuruma bakmanız gerektiğini yazıyor. Gazeteciler, polis devletinin eylemlerinin boyutu ve derinliği, yüzbinlerce ABD vatandaşının keyfi gözaltı ve sorgulama, el koyma ve kara listeye alma noktasına şimdiden ulaştı. Başkanlık kararnameleri, Amerikan vatandaşlarının öldürülmesi, askeri mahkemeler, kamplar kurulması ve özel mülkiyete el konulması için temel oluşturdu.
Ancak tüm bunlara karşı kitlesel protestolar yok. ABD'de “sivil özgürlükler” için ağlayan yalnız, cesur sesler var.
Yazarlar, polis devletinin bugün Amerika Birleşik Devletleri'nin tüm nüfusunu kucakladığını yazıyor. Aslında, "eşmerkezli çemberler" ilkesine göre çalışır. Çemberin merkezi, yaklaşık birkaç milyon vatandaş olan sözde "iç çekirdek" dir. Bu vatandaşlar, eyaletlerinde polis tacizinin yükünü taşıyor. Çemberin merkezi, yetkililerin "terörist olduğu iddia edilenler" de dahil olmak üzere not olarak aldıkları en aktif vatandaşlardır. Aynı zamanda Arap ve Fars ülkeleri, Pakistan, Afganistan ve Somali kökenli insanların yanı sıra Amerikalı Müslümanlar göçmenleri ve vatandaşları da içerir. Amerika Birleşik Devletleri'nde camiler, İslami hayır kurumları ve vakıflar sürekli gözetim altındadır. Gerekirse oraya baskınlar yapılıyor, tutuklamalar yapılıyor ve hatta sözleşmeli cinayetler işleniyor.
Polis devletinin faaliyetlerinde odaklandığı ikinci ana grup, Afrikalı Amerikalılar, İspanyollar ve göçmen insan hakları savunucularından (toplam milyonlarca) oluşmaktadır. Bu "çevre" den insanlar keyfi "arınmaya", baskınlara maruz kalabilir; ayrıca yargılama veya soruşturma olmaksızın süresiz olarak alıkonulabilirler. Ayrıca, ayrım gözetmeksizin sınır dışı etme gibi etkili bir nüfuz aracı onlara uygulanmaktadır.
"Dış çember", faaliyetleri sırasında "iç çevrelerle" etkileşime giren veya en azından onlara destek veren topluluk, sivil, dini ve sendika liderlerini ve aktivistleri içerir. "Dış çevreden" insanlar da usul normlarını ihlal eden bir polis devletinin kurbanı oluyorlar. Dış Çember, ilgilenen kişiler olarak kurşun kalemle çizilmiş birkaç milyon vatandaştan oluşuyor; bu, e-postalarını izlemeyi ve çok daha fazlasını, ödemelerindeki çıkarlarına göre dahil edebiliyor.
Bu üç "daire" mevcut polis devletinin temel hedefleridir - bu arada herhangi bir suç işlememiş 40 milyon ABD vatandaşı ve göçmeni içeren hedefler. Bütün bu insanlar, devletin çeşitli derecelerde polis baskısına maruz kalıyor ve sadece anayasal haklarını kullanmaktan yargılanıyor.
Başarılı bir polis devleti stratejisinin anahtarını bulmak kolaydır. Birincisi, polis devleti, baskı yardımıyla, iç çemberi dışarıdan “çitle çevirdi”. İkincisi, yazarlar, bir polis devletine duyulan ihtiyacın gerekçesinin, ABD nüfusunun büyük bir kısmının zihnine o kadar nüfuz etti ki, bundan etkilenen birimleri protesto eden kitleler halinde birleştirmek için aşılmaz bir engel yarattı - artık özel değil, kamu eylemleri için.
Gazeteciler, Amerikan vatandaşlarının pasifliğine ilişkin açıklamanın yüzeyde yatmadığını da ekliyor.
Vatandaşların pasifliğinin gerçek nedenlerinden biri, polis devletinin gücünün ve yaygınlığının, özellikle demokratik özgürlüklere kısmen bağlı olan çalışan aile bireyleri arasında derin bir korku yaratmasıdır. Bu vatandaş grubu, polisin hükümeti eleştiren ve sonuç olarak işlerini kaybeden ve kendilerini çeşitli acılara mahkum eden diğerlerinin kaderini etkilediği olayların farkındadır. Bu nedenle, “orta derecede kararlı”, güvenliklerini ve ailelerinin refahını feda etmeye istekli değildir. Occupy Wall Street hareketi, polis devleti kamplarını parçaladığında birçok taraftarını kaybetti. Birçok destekçiyi hareketten çekilip yine pasif bir yüze bürünmeye zorlayan korku ve ihtiyattı.
Ülkede polis devletinin varlığıyla yapılan zımni anlaşmanın ikinci nedeni, vatandaşların tam da bu devlete destek olma, anti-terörist bir ideolojiyi benimseme ve Müslüman karşıtı ırkçılık virüsüne bulaşma eğilimidir. Yazarlar, Müslümanlara yönelik nefretin özellikle polis devleti ve medya tarafından beslendiğini söylüyorlar. Polis devletinin vatandaşlar arasında karşılık gelen hissiyatın aktif desteği, 11 Eylül tarihinden sonraki ilk beş yılda zirveye ulaştı ve ardından Wall Street'teki kriz, artan işsizlik ve diğer önemli ekonomik sorunlar nedeniyle azalmaya başladı. Ancak şimdiye kadar seçmenlerin en az üçte biri doğru veya yanlış hareket etsin, polis devletini destekliyor. Destekçiler, polis devletinin "güvenliklerini" koruduğuna ve şüphelilerin ve tutuklananların "yasadışı bir şey yaptıkları" için böyle olduklarına kesin olarak inanıyorlar. Polis devletinin en ateşli destekçileri artık, anayasal güvencelerin ihlali pahasına, keyfi baskınları, kitlesel sürgünleri ve polis yetkilerinin genişletilmesini destekleyen göçmen karşıtı grupların ateşli üyeleri arasındadır.
Bir polis devletinin varlığını kabul etmenin üçüncü olası nedeni sadece cehalettir. Burada yazarlar, polis devletinin büyüklüğünü, ölçeğini ve faaliyetlerini bilmeyen milyonlarca ABD vatandaşından bahsediyorlar. Onların pratik davranışları, Rusça konuşulduğunda, şu cümleyle karakterize edilebilir: "Evim kenarda." Bu problem beni etkilemediği için var olmadığına inanıyorlar. (Evde gelişen öznel idealizm gibi bir şey. - O. Ch.)
Pek çok insan kendi mikrokozmosuna o kadar gömülüdür ki, polis devleti de dahil olmak üzere makroekonomik ve politik sorunların çıkarlarının çok ötesine geçtiğine inanırlar. "Bunun için zamanım yok," diye reddettiler. Devamsızlık ve siyasete aldırış etmeme artık Amerika Birleşik Devletleri'nde yaygın.
Dolayısıyla polis devletinin büyümesi ve refahı ile birlikte Amerika'daki muhalefet küçüldü. Devlet, muhalefeti daha da azaltmak için, siyasi konuları ekonomik konulardan ustaca ayırmayı, parçalamayı ve genel olarak kitlelerin bilincinin ötesine geçmeyi öğrendi.
Ayrıca, Hollywood filmleri polis devletini vatansever, Amerikan değerleri adına denizaşırı savaşlar olarak tasvir ediyor.
Ne yapalım? - Amerikalı yazarlar kendilerine bir Rus sorusu sorarlar.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki büyük ekonomik sorunların, ülke sakinlerinde büyük sivil faaliyetleri uyandıracağını umuyorlar. Ekonomik gerileme ile insanlar polis devletinin tehlikelerinin farkına varırlar. Ve yazarlara göre böyle bir anlayış, demokrasiye ve halkın refahına doğru ilerlemek için kritik olacaktır.
III. Canavarın sayısı yakın
Umut Son Öldü ... Gazeteciler halkın demokratik aydınlanmasını umut ederken, Amerikan polis devleti vatandaşları için yeni bir denetim yolu buldu.
baskı Pakalert Basın 24 Temmuz'da Paul McGuire tarafından yayınlanan bir makale yayınladı "2013 yılında tüm Amerikalılar Obamacare sayesinde implante edilebilir bir mikroçip alacak." Makale, kısaca Amerika Birleşik Devletleri'nde "Obamacare" olarak anılan, Sayın Obama'nın sağlık sigortası reformu konularından birine ayrılmıştır.
birincil haberAmerikan medyasını kısa süre önce havaya uçuran, Obama Sağlık Yasası'na göre tüm ABD vatandaşlarının ve bebeklerinin 23 Mart 2013'e kadar bir mikroçip (sözde tıbbi çip) almaları gerektiği gerçeğiydi. Mikroçip gereksinimi, faturada 2013 yılına kadar uygulanacak. Ve uygulandığında, Amerika'yı tıbbi bakımın izlenmesi için belirtilen amaç için her vatandaş için implante edilmiş bir radyo frekansı tanımlama (RFID) mikroçipi alan dünyadaki ilk ülke yapacak.
Virginia gibi bir dizi eyalet "canavarın sayısını durdurmayı" talep ediyor ve bu tür yasaları durdurmaya çalışıyor.
Ancak çip reformunun ateşli destekçileri de var. Senatörler Charles Schumer ve Lindsay Graham, projenin kendisinin ötesine geçtiler: Onlara göre "tıbbi çip", ülkede yaşayan tüm Amerikan vatandaşları ve işçiler için gerekli olacak fiili bir ulusal biyometrik kimlik kartı haline gelmelidir. Onsuz, ülkede çalışmak imkansız olacak. Göçmen olsanız da olmasanız da, hangi statüde olduğunuz önemli değil, herkesin ulusal bir biyometrik kimliğe, yani Big Brother'ın tüm kişisel bilgilerinizi elektronik bir veri tabanı aracılığıyla izlemesine olanak tanıyan bir RFID vericisine ihtiyacı olacaktır. Ancak yazar, çok yakında olması gereken tüm bunların buzdağının sadece görünen kısmı olduğunu yazıyor ...
Planlanan mikroçiplerin tanıtımında Paul McGuire, Bilderberg Kulübü'nün makinelerini görüyor.
Yazara göre yeni RFID çip teknolojisi o kadar mükemmel ki, onunla ilgili hikayeler bilim kurgu gibi görünüyor. Basit bir implante edilebilir mikroçip olarak başlayan şey, bir ABD vatandaşının ekonomik sisteme alışamayacağı bir teknoloji haline gelebilir. Yerleşik olması ve teknolojinin hızlı gelişimi nedeniyle, mikroçipin gelecekteki yetenekleri yazar için son derece tehlikeli görünmektedir.
Paul McGuire, Amerikan halkı için tıbbi bir çip şeklinde yeni bir meydan okuma olduğuna inanıyor.
* * *
Korkunç bir isim taşıyan 13603 sayılı Kararnameyi de hatırlamalıyız. “Ulusal savunma kaynaklarının hazır olması üzerine”Başkan Obama 16 Mart 2012 tarafından imzalanan ve zaten 2016 yılında olduğu gerçeğine dikkat ABD Ordusu'nun operasyonel konsepti Silahlı kuvvetlerin kendi bölgesinde kullanılmasını önerir. İkinci durumda, eyaletlerden birinde 2016'te yapılan halk ayaklanmasının varsayımsal senaryosu “Büyük Durgunluk” sonucu olarak tanımlanmaktadır.
Dolayısıyla Amerikan polis devleti ve oradaki gazeteciler aynı şeyi düşünüyor. Ama eğer ikincisi Amerika Birleşik Devletleri'nde büyük bir kamu bilinci artışı umuyorsa, o zaman ilki bu için için yanan fitili söndürmeye hazırlanıyor.
Gözlemlendi ve tercüme edildi Oleg Chuvakin
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru