30 Temmuz 2009 Perşembe
Bütün gün beslenirken ki kestirmelerinin dışında hiç uyumayan,uyumadığı için de kestirmelerinin ancak 2 saat yettiği sonra şarjı bitmiş cep telefonu gibi vıyaklayan bir yavrum var.
Bu akşam üzeri duşa kabini takmak için bir grup usta, tv sehpası vs. montajı için bir grup usta gelince yavru kuş baya meraklandı. "Ne oluyo lan bu evde, bir sürü adam doldu birden" bakışlarıyla etrafı süzdü. Sonra da kucağımda bayıldı kaldı.
Demek ki bu sıpayı böyle yorup sonra da yatağına bırakmak gerekiyor.
Desperate Housewives'ın bir bölümünde zavallı n çocuklu Lynette oğullarını kreşe (mi ana okuluna mı yoksa normal okula mı işte bir okula) vermek istiyor ancak o yaramazları kimse kabul etmiyor. Çocukları bir ana okulu yöneticisine göstermeden önce bütün gün çalıştırıyor, koşturuyor ve çocukların pestilini çıkarıp bütün enerjilerini boşaltıyor. Daha sonra hiiç yaramazlık yapmaya mecalleri kalmamış veletleri gören okul yöneticisi bunları okula kabul ediyor.
O zaman iyi takdik diye düşünmüştüm bugün de test edip onayladım :)
Bu oğlan beni bir desperate housewife yaptı, tanrımmm!
:)
27 Temmuz 2009 Pazartesi
Film 14.10.2005'te vizyona girmiş. Sanırım ben de 2006 yılında izledim. (Tarık Zafer'de hala film gösterimleri oluyor mu acaba)
Konusu kısaca şöyle:1980lerde kıtlık yaşanan Etiyopya'dan Yahudi asıllı zencileri İsrail korumaya alır ve grup grup İsrail'e taşır.
Bir grubun naklinden önce Yahudi bir annenin oğlu ölür. 9 yaşındaki oğlunun bu kötü yaşam koşullarından kurtulmasını isteyen Hıristiyan bir anne oğlu ölen Yahudi anneden oğlu yerine kendi oğlunu İsrail'e götürmesini ister. Hıristiyan çocuk ölen çocuğun yerine geçer ve ismini de alır. Şlomo.
İsrail'e vardıklarında önce herkesin Yahudi olup olmadığı kontrol edilir. Bizim ufaklık sınavı geçer :) Bu arada kendini İsrail'e getiren annesi de ölmüştür. Şlomo'yu burada iyi bir aile evlat edinir. Ancak çevreden renginden dolayı hep dışlanma ve baskı görür. Ailesi ise her defasında onu korur. İlk gençlik yıllarındaki aşkı Sarah da ona inanır. Ne var ki babası bu aşkın karşısındadır ve kızının bu zenci çocukla arkadaşlık yapmasını istemez. Şlomo'nun gerçek bir Yahudi olmadığını söyler. Şlomo'sa artık gerçekten bir Musevi gibi hisseder ve Yahudiliğini ispatlamaya çalışır.
Kaptırdım gidiyorum, daha detaylı anlatmayayım zira izlenmesi gereken bir film. Filmin sonunda Şlomo bir doktor olarak Etiyopya'ya gider ve öz annesi hala yaşamaktadır.
Filmde beni en çok etkilen sahnelerden birisi Şlomo'nun İsrail'e geldikten sonra duş aldırıldığı sahne. Kıtlık yaşanan, susuzluk olan bir ülkeden gelen bir çocuğun duş alırken akıp giden suyu görünüğündeki şaşkınlığı ve suyu kaybediyor olmanın korkusunu çok güzel ifade etmişler.
Aklımdan silinmeyen bir sahne de okulda sivilceli suratından dolayı Şlomo'na kötü davranılınca annesinin o sivilceli suratı yalaması. Evet biraz iğrenç ama etkileyiciydi.
Ve son sahnede Şlomo'nun gerçek annesini Etiyopya'da bulması. Harikaydı. Dolan gözlerin şırrr diye boşaldığı an.
26 Temmuz 2009 Pazar
21 Temmuz 2009 Salı
Ama yerleştik mi, hayır.
Minik sıpayla aylarca sürebilir. Uyudu aman ses olmasın, uyandı karnı doyacak, aman bir türlü uyumadı derken günler bitiveriyor.
Taşındık ya yerleşmesi herhalde daha kolay olur.
Nakliye firmasından memnun kaldım. Mükemmel değil belki ama duyduğum o kadar kötü hikayeden sonra mükemmele yakın olduklarını söyleyebilirim.
Eşyalarımızı bir güzel sardılar. Demonte olanları yeni evimizde monte ettiler. Ancak beton delecek matkapları olmadığı için dolabımızın biri ve aynamız hala asılmayı bekliyor.
Topçuoğlu Nakliyat: http://www.topcuoglunakliyat.com.tr/
---------------------------------
Bu telaşta bir de sezaryen mevzusu konuşulur oldu.
Sezaryen olanlar, normal doğumu savunanlar.
Mecburiyet karşısında sezaryen olmuş biri "sancı çekmeye gerek yokmuş" mu demeli. Yoksa "normal doğum olamıyorsa sezaryen de çok kötü değil" şeklinde moral mi vermeli.
Ya da bütün olumsuz hikayeler sürekli dinlene dinlene korkular mı arttırılmalı?
Yaradılışımız normal doğum üzerine, ama normal doğumun gerçekleşmesine mani haller varsa elbette sezaryen harika bir kurtarma ameliyatı olarak orada duruyor.
Anne ve bebek açısından normal doğumun faydaları saymakla bitmeyecekken, bilmem kimin başına normal doğumda rahim sarkması gelmiş, yok şu arkadaşım idrar kaçırıyor diye hikayeler anne adaylarının korkularını arttırmaktan başka bir işe yaramıyor. Halbuki doğumda biz acıya odaklanmıyor olsak hormonlarımız bize sadece mutluluğu hissettirmek için çalışıyorlar.
Ben doğumumdan önce normal doğuma hatta doğal, müdahalesiz doğuma çok şartlanmıştım. Eğer sezaryen olmam gerekseydi muhtemelen çok ciddi bir loğusalık depresyonu yaşardım. Bu da yanlış, gerekiyorsa sezaryen olmayı kabullenmek ve bunu çok büyütmemek lazım. (Burada doktora güvenmek çok önemli)Daha sonraki bebekleri normal doğurmaya gayret etmek lazım.
Türkiye'deki sezaryen oranının bu kadar yüksek olması insanın aklına birçok komplo teorisi de getirmiyor değil hani. Yetişecek yeni neslin çürük olması için herşeyi yapanlar var.
Katkı maddeli bebek-çocuk yiyecekleri, hormonlu, genleriyle oynanmış, kısır tohumla yetiştirilmiş sebze ve meyveler derken sezaryen populeritesinin artmasında (artırılmasında) da kötü niyet aramak mı lazım acaba...
Bebek bekleyenlere ya da planlayanlara; korkulacak hiç birşey yok. Binlerce yıldır insan nesli (hatta hayvan nesli) normal doğumla çoğalıyor ve kimseye birşey olduğu da yok.
Bebeğin anneden çıkışını, o ilk karşılaşmayı hayal etmek bile doğal doğum için insanı motive ediyor.
İnsan kötü birşey yaşayacaksa yaşar, rahmim sarkmasın diye sezaryen olursan başka bir hastalık da gelip insanı bulabilir. Bundan korunmanın tek yolu bize düşeni yapmak ve gerisini Allaha bırakmak. Dua etmek...
Allah hepimizin evlatlarını korusun.
9 Temmuz 2009 Perşembe
8 Temmuz 2009 Çarşamba
Cuma gününe temizlikçi ayarladım. Pazar gününe de nakliye firması bulduk. Pazar gecesi yeni evimizde uyuyacağız inşallah.
Bu arada oğlumun öksürüğü geçti ancak bu sefer de burnu akıyor. Minik burnundan sümükcükler akmıyor mu içim gidiyor. Ama keyfi yerinde hapşurup "ıııı" diyor :)
Ah canım nasıl böyle uluslar arası seyahat etmek istiyor. Mesela haziran ayında beyaz geceleri yaşamak için St Petersburg gitmiş olmayı. Ya da mayısta bir İtalya gezisi ayarlamış olmayı.
Hazır oğlumun beslenme derdi yokken. Sadece anne sütü alıyorken.
Ama ne yazık ki krizdeyiz. Bir de şu domuz gribi var :)
Beyaz gecelere belki bay bayan başbaşa gitmek daha güzel olur. Ömercik şöyle 2 yaşına geldiğinde annanesine bbırakıp başbaşa gitmek mesela :))
amaaannn! Sıcak, çok sıcak İstanbul'u bırakıp Çeşme'nin serin sularına atlıyor olmayı da çok isterdim hani.
Şehir içi, şehir dışı ya da yurtdışı fark etmez gezmeyi seviyorum. Uzun süre evde kaldığımda garip hissediyorum. Kurtluyum kanaatimce :) Aman Allah sağlık versin de gezelim. Ev işlerini sevmiyorum ben gezmek istiyorum... Tv'de Gezelim Görelim tarzı programları yapanları hep kıskanırım 'ne güzel işleri var, hem geziyorlar hem de para kazanıyorlar' diye. Barış Manço'yu mesela, Ayna'daki o adamı mesela, Acun'u hatta :))
Bir de şu yıkanabilir bez meselesi var. Bugün Ömür Plaza'daki Joker'e gittim. Mayo vardı bebek bezi yoktu. Yıkanabilir bezler daha diğer hazır bezlere göre özellikle erkek bebekler için daha sağlıklı. Ancak kafama takılan ev dışında değiştirmek gerektiğinde ne yapacağız. Yani o durum da kullanışlı olur mu? Bu yüzden gidip bir mağazadan almak ve aldığım yere bunu sormak, elime alıp incelemek istiyorum. İnternetten de satışı var aslında.