Devekuşu yumurtaları, Batı Afrika'da, evleri yıldırıma karşı koruduğu şeklinde büyülü özelliklere sahip olduğuna inanılmaktadır. Güney Etiyopya’da mezarlar üzerindeki devekuşu yumurtaları, mezarda yatan metfun tarafından öldürülen düşmanlarının sayısına delalet ederdi, ve bu yumurtalar, Batı Asya'dan Afrika'da Nijer'e kadar olan yerlerde, yaratıcı güçler ve dini ayin sembolü olarak değer taşırdı.
Devekuşları, tarih öncesi taş sanatlarında ve folklorlerde, ve en erken yazılı kayıtlarda ve kutsal kitaplarda sıkça kendini göstermekte ve rol oynamaktadır. Tutankhamen'in mezarında, kralın iki tekerlekli atlı arabasından yay ve ok ile devekuşlarını avladığına dair tasviri bulunmaktadır ve bu, Paraoh'ların bir imtiyaza ve ayrıcalığa sahip olduğunu göstermektedir. Sicilya'daki meşhur dördüncü yüzyıl Piazza Armerina villalarında büyük av sahnesi koridorunun mozaiğinde devekuşunun yakalanmasına dair tasvirler bulunmaktadır.
Devekuşları, eski Mısırlılar, Yunanlılar ve Romalılar tarafından, et, deri ve tüyleri için avlanmalarının haricinde, tutsak edilmeleri ve evcilleştirilmeleri amacıyla da tutulmuşlardır. Yakalanan kuşlar, yemek amacıyla beslenmişler, soylu Mısırlı ve Romalı kadınlar tören zamanlarında devekuşlarının üzerine binerek kullanmışlardır, Devekuşları, Roma'da sirklerde gösterilmiştir. İkinci yüzyıl Roma İmparatorluğu Commodus'u, devekuşlarının başlarını kesmiş ve kesik başlı kuşların yıkılmadan önce çılgınca etrafta koşması ile halk eğlendirilmiştir. Devekuşları, zaman zaman küçük yük arabalarının çekiminde kullanılmıştır. Alay yürüyüşlerinde, Ptolemoeus Philadelphus, 8 devekuşu ile iki tekerlekli bir arabayı çektirerek kullanmıştır. Kraliçesinin ise, bir devekuşuna binip götürürken gösteren heykeli vardır. Üçüncü yüzyıl Roma İmparatoru Heliogabolus, alışılagelmişin dışında bir ziyafette 600 devekuşu beynini ikram etmiştir.
Şekil 1: Her bir numaranın üzerinde gösterilen bir devekuşu yumurtası ile yedi yıldızlı bir şema
- Doğruluk
- Hayırseverlik
- Kardeşçe sevgi
- Ahenk
- Süratli koşu
- Adalet
Devekuşlarının tüyleri, birçok nesil için dekorasyon amacıyla kullanılmıştır. Bunlar, Anssyrian krallarının ve papalarının yelpazelerini, Pharaoh'ların at arabalarının atlarının ve Türk, Yunanlı ve Romalı generallerinin baş giysilerini süslemişlerdir. Devekuşu tüyü, hala Afrikalı savaşçıların baş giysilerinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Devekuşu tüyleri, eski Mısır hiyerogliflerinde kendini sıkça göstermektedir, çünkü tüylerin simetrik yapısı, onların adalet ve doğruluk sembolleri olarak kabul edilmesine neden olmuştur. Devekuşu tüyünün kılları, diğer kuşlara benzemeyerek, merkezi sap boyunca her iki yanda eşit bölünmüştür.
Şekil 2: Alexandria oarasının Antonius Pius'un (144 ad) bakır ile altın veya gümüş alaşımından yapılan bir dörtgen drachm'ı.
Avrupa'da 17. yüzyıl boyunca et ihtiyacı için birkaç başarısız yetiştirme teşebbüsünde bulunulmuştur. Bununla beraber, insanların çok eskiden devekuşu tüylerini bir dekorasyon malzemesi olarak teşhir etmeleri, bu kuşların evcilleştirilmesinde temel taşı olmuştur. Devekuşu tüylerinin yüksek bir moda giysisi olarak giyilmesi, 18. yüzyılın ikinci yarısında özellikle Fransa'da Marie Antoinette tarafından geliştirilmiştir. Avrupa'ya 19. yüzyıla kadar getirilen bütün devekuşu tüyleri, Kuzey Afrika ve Arap ülkelerinde avlanan ve öldürülen yabani kuşlardan elde edilmiştir.
Devekuşlarının moda dünyasındaki popülaritesinin sürekli artış göstermesi, 19. yüzyılın ilk yarısında doğal ortamdaki devekuşlarının sayısının azalması ile birlikte, 1851 yılında Paris İklimlendirme Derneğini, Fransız kolonilerindeki devekuşlarının başarılı evcilleştirilmeleri ve Avrupa'da yetiştirilmesi için ödüller teklif etmek üzere harekete geçirmiştir. Bu teklife olumlu ilk tepki, 1856 yılında sadece Cezayir'den gelmiştir. Bununla beraber, aynı zamanda, Güney Afrika'da da evcilleştirme konusunda bağımsız teşebbüslerde bulunulmuştur. Netice olarak,
devekuşu yetiştiriciliği, Asya, Avustralya, Kuzey ve Güney Amerika'da denenmiştir.
Şekil 3: Roma imparatorluğu döneminin bir mozaiğinde deve kuşu
Devekuşları, her ne kadar 20. yüzyılın son yarısına doğru büyük ölçüde azalmış ve direkt olarak artan bir şekilde zulüm altında kalmış (devekuşu taşlığında elmasın keşfedilmesinden sonra Güney Afrika'da devekuşlarının çok sayıda vurulması) ve aşırı otlanma nedeniyle habitatlarının yok olması dolayısıyla tehdit altında kalmış olsalar da Güney Afrika'nın Oudtshoorn bölgesinde evcilleştirilen popülasyon gelişmiş ve zenginleşmiştir,
İlk ticari devekuşu çiftçiliği, 1865 yılında Güney Afrika'da sadece 6-8 ayda bir tüylerinin hasadı için kurulmuştur. Devekuşu çiftlikleri, Mısır, Avustralya, Yeni Zelanda, Amerika Birleşik Devletleri ve Arjantin gibi diğer ülkelere oldukça yoğun bir şekilde yayılmaya başlamıştır. 1913 yılına kadar ticari amaçla yetiştirilen devekuşu sayını 1 000 000 başı geçmiştir. Devekuşu tüylerinin, özellikle de kanat tüylerinin kazançlı ticareti. yaklaşık 50 yıl sürmüş, 1914 yılında Birinci dünya Savaşı'nın patlak vermesi ile feci şekilde çökmüştür. Bu çöküşten sonra, devekuşu çiftçiliği baskı altında kalmaya devam etmiş ve devekuşu çiftliği sayısı İkinci Dünya Savaşı'na kadar belirgin olarak azalmıştır. Güney Afrika'da devekuşu sanayii, yine de hayatta kalmak için daha küçük çaplı tüketici ürünleri çeşitlendirilmesi temelinde yönetilmiştir. Bundan sonra, devekuşlarına bel bağlanarak, sadece tüyleri için değil, aynı zamanda et ve deri sanayii de düzenli olarak gelişmiştir. Günümüzde, devekuşunun kullanılmayan bir parçası yoktur, ve yüksek modanın çılgın arzuları, devekuşu çiftliğinin başarısını sadece uzun belirlememektedir.
1986 yılında tam ekonomik müeyyide kararlarından önce. Güney Afrika'nın devekuşu derileri ile ilgili yıllık raporunda, sadece Amerika Birleşik Devletleri'ne ihracatının 90 000 adet gibi yüksek miktarlara ulaştığı bildirilmiştir. 1986 yılından sonra devekuşu derisi açığının meydana gelmesi nedeniyle, fiyatlar yükselmiştir. Bu durum, devekuşu çiftçiliğini cazip hale getirmiş ve sınırsızca artan uluslararası talebin bir kısmını karşılamak amacıyla çaba göstermeye yönelik olarak devekuşu çiftçiliği, Avrupa ve özellikle de Amerika Birleşik Devletleri'ndeki iş yatırımlarının sayısının artmasına yol açmıştır. Neticede, günümüzde, dünya devekuşu sanayii ortaya çıkmış ve gelecekte başarılı olacağı önceden belli olarak görülmektedir.