24 Ağustos 2011 Çarşamba
"Gençken kan bağına dayalı kardeşliği ve kardeş sevgisini küçümserdim. Özgür tercihe dayanmadığı; aile kurumunun kapsayıcı ve baskıcı dilini kullandığı; bizi başkasında olsa katlanamayacağımız şeylere katlanmak zorunda bıraktığı için... Sonra yaşım ilerledikçe kardeş sevgisinde kendine özgü bir "hikmet" bulmaya başladım: Kardeşini sevmek, kaderini sevmek gibi bir şey."
Haşmet Babaoğlu
Nice nice yıllara kardeşim...