TARAFINDAN YAZILMIŞTIR
Betsy Schwarm Colorado'da yaşayan bir müzik tarihçisidir. Denver Metropolitan State Üniversitesi'nin müzik fakültesinde görev yapıyor ve Opera Colorado ve Colorado Senfonisi için performans öncesi konuşmalar yapıyor...
Bunun gibi makaleler, Britannica.com'daki bilgileri geleneksel olarak mümkün olandan daha hızlı ve verimli bir şekilde genişletmek amacıyla edinildi ve yayınlandı. Bu makaleler şu anda sitedeki diğerlerinden farklı olsa da, okuyucularımız tarafından aranan konuların çeşitli güvenilir seslerden daha geniş kapsamını sağlamamıza izin veriyorlar. Bu makaleler, çoğu Britannica makalesinin geleneksel olarak tabi olduğu titiz kurum içi düzenleme veya gerçek kontrol ve stil sürecinden henüz geçmedi. Bu arada makale ve yazar hakkında daha fazla bilgiye yazarın ismine tıklayarak ulaşabilirsiniz.
Sorularınız ya da kaygılarınız? Katılmakla ilgilenen Yayıncı İş Ortağı Programı? Bilmemize izin ver.
Senfoni No. 40, G Minor, K. 550, senfoni tarafından Wolfgang Amadeus Mozart. 1788'de bestelenen bu eser, onun minör tuşlarla yazdığı iki senfoniden biridir ve onun "Minör" olarak bilinen sanatsal harekete olan ilgisini yansıtır. Sturm ve Drang(Fırtına ve Stres), daha karanlık ve daha güçlü duyguların sergilendiği.
1788 yılı Mozart için karanlık bir yıldı. Viyana seyirciler onun konserlerini ve resitallerini dinlemeye daha az istekliydiler, faturalar birikiyordu ve bebek kızı Theresia yeni ölmüştü. Arkadaşlarına mektuplar, gölgelerin ötesine bakmayı zor bulduğunu ortaya koyuyor ve bazıları bu gerçeğin bu alışılmadık derecede endişeli senfoniyi etkilediğini öne sürdü.
Yine de burada bir adamın günlük üzüntülerinden daha fazlası var. Tarihin bu döneminde, Alman ve Avusturyalı besteciler giderek Sturm ve Drang(Fırtına ve Stres) sanatçıları ve yazarları da etkileyen bir düşünce okulu. Buna karşılık, besteciler kaygının sesli ifadesi olan eserler üretmeye başladılar. Haydn yazdı Sturm ve Drang senfoniler, genellikle Mozart'ın burada kullandığı g minör anahtarında. öyle yaptı Londra-tabanlı Johann Christian Bach, büyüklerin en küçük oğlu Johann Sebastianve bu genç Bach, gençliğin İngiltere'ye yaptığı uzun ziyaret sırasında ergenlik öncesi Mozart'ı güçlü bir şekilde etkilemişti. Bu atmosferde Mozart'ın da en azından ara sıra minör tuşlara yönelmesi şaşırtıcı değil. 40 No'lu Senfoni, bu adamın müzik kolayca zevke yol açabiliyor, aynı zamanda gözyaşlarına da yol açabiliyordu.
Ancak, Mozart'ın bu yaz yazacağı üç senfoniden sadece biri, görünüşe göre sonunda Londra'ya bir konser turu yapma ihtimalinden vazgeçildi. Diğer iki senfoni - Hayır. E-bemol Major'da 39 ve Do Major'da 41 numara—doğası aydınlık ve güneşlidir. Mozart'ın kasvetli duygularını bu tek çalışmaya yüklediği düşünülebilir, ancak burada bile her şey üzüntü değil. Bu besteci, kariyerinin hiçbir noktasında müziğin ayık bir ruh hali içinde uzun süre kalmasına izin vermezdi.
ilk hareket Molto Allegro nazik, zarif melodiler ve hatta ara sıra sevinç patlamaları da ortaya çıksa da, çok fazla kederli iç çekişler yapar. ikinci hareket Andante sessiz, mehtaplı bir akşam gibi, yumuşak bir şekilde zariftir. Burada Mozart, minör tuşların gölgelerini daha parlak majör tuşlar lehine tamamen bir kenara bırakır.
üçüncü hareket Minuet ve Üçlü ışığın yanı sıra karanlığı da sunar, karanlık geçitler güçlü bir şekilde iddialı ve hafif olanlar daha tatlı. İçin allegro assai finalde Mozart, genellikle acil ve huysuz bir dönüşle daha ciddi ruh hallerine genel bir odaklanmaya geri döner. Hareketin ortasında, orkestranın farklı bölümleri aynı anda farklı melodik fikirlerle ilgilenir, hepsi karmaşık bir karışım halinde harmanlanır. Son sayfalarda her yerde gerilim, ama asla tam anlamıyla öfkelenme. Kahkaha eksikliği, öfkenin varlığı ile aynı şey değildir.