ayasofya
daki dev hatların sanatkârı, ayrıca bu hatların enteresan bir hikayesi de vardır:
ayasofya, mütareke devrinde ümitsizliğe kapılan istanbul'luyu teselli eden bir yapıydı. işgal askerlerinin yanından sessiz, kızgın ve yorgun seğirten istanbullu; ayasofyanın ezanı ile teselli buluyor, maneviyatı daha güçlü olanlar, yeis içindekileri 'ayasofyada hala ezan okunuyor' diye avutuyorlardı.
mütareke dönemi bitip, memleket hürriyetine tekrardan kavuştuktan sonra kurulan yeni cumhuriyetin ayasofya'yı müze haline çevirmesi; belki de bir ibadethanenin kapanmasından çok; bu hayal kırıklığı sebebiyle insanları rencide etmişti.
müze haline çevrilme çalışmalarında ise, kazasker mustafa izzet efendi'nin devasa levhaları yerlerinden sökülmüşse de kapılardan geçmedikleri için yapının dışına çıkartılamamışlardı.
öylece yere bırakılan levhaları, hayal kırıklığını yaşayanlardan biri olan mimar ekrem hakki ayverdi
, kendi insiyatifi, tasarrufu, maddi ve manevi çabası ile tekrar yerlerine astırttı.
esas itibarıyla cürretkar sayılabilecek bu karşı koyuş, idarenin aklını başına getirmiş olacak ki; levhalar hala yerindedir.
(zorunlu açıklama: efendim. bendeniz, ayasofya'nın müze olarak düzenlenmesinin ve bu manevra ile tartismalardan asude bir zeminde korunmasının son derece isabetli oldugunu düşünüyorum! fakat "kazasker mustafa izzet efendi" başlığı altındaki 'entry'me böyle bir açıklama yazmak zorunda kalmak ümit kırıcı oluyor vesselam!)