Ara sıra esen rüzgarlarla esen yumuşak bir sessizliğin ortasında, turistler bir zamanlar hareketli Villa Epicuen tatil beldesi olan sokaklarda uzanan moloz ve metal parçalarının arasından geçerler. Diğerleri kıyamet sahnesini süsleyen taşlaşmış ağaçları tasvir ediyor.
Ziyaretçiler, 1985 yılında bir fırtına sırasında koruyucu bir köprüden geçen ve sonraki yirmi yıl boyunca köyü sular altında bırakan Epequin Gölü’nün tuzlu suyunun önünde otel ve restoranların nerede durduğunu gösteren işaretleri okumak için durdu.
Sular nihayet boşalır ve şehrin harabelerini terk eder; burada paslı araçlar ve aceleyle terk edilmiş evlerin iskeletleri, 20. yüzyılın büyük bölümünde turizm için bir mekân olarak hizmet eden şeyin bir hatırlatıcısını sunar.
İnsanlar bir zamanlar Buenos Aires’in yaklaşık 500 kilometre güneybatısındaki gölün beslediği tuzlu su havuzlarında dinlenmeye ve yıkanmaya gelirdi. Şimdi, çoğu koronavirüs pandemisi ile uzun bir mücadeleden sonra yeniden ortaya çıkmaya başlayan Arjantinlileri çeken şey ıssızlık.
Silvia Sabatelli ve Teresa Vidella, 8-11 Ekim tarihleri arasındaki kır tatili sırasında kasvetli kalıntıları dolaşmak ve hala bazı yıkık havuzların yapılabileceği eski belediye kaplıcasından durgun gri gölü görmek için gelen yüzlerce kişi arasındaydı.
Salgının Mart 2020’de Arjantin’i vurmasından bu yana ilk çıkışına çıkan Sabatelli, “Özel bir enerjisi var. Kasvetli ama aynı zamanda harika. Bu tarih oldu” dedi.
Kaplıca kenti, 1921 yılında, romatizma ve cilt hastalıklarını tedavi etmek için kullanılan yüksek tuzluluk ve yüksek mineral konsantrasyonu ile Epequin Gölü’nün sularından yararlanmaya başladı. Arjantin’in alt meclisi, 2019’da, Senato’nun henüz dikkate almamasına rağmen, anıtı Ulusal Tarihi Sit Alanı ilan edebilecek bir önlem kabul etti.
Claudio Gonzalez ve Silvina Palacios, Taylandlı genç kızlarıyla birlikte kasabaya giden ana yol boyunca yürüdüler ve onlarca yıl önce turistlerle dolup taşan okul, banka ve balo salonlarının kalıntılarını kontrol ettiler.
Her ikisi de “böyle bir son hayal edilemez” olduğu için üzüntü ve melankoli karışımı hissettiklerini söyledi. Ancak, olağanüstü doğanın sessiz bir yerinde açık havada olmaktan mutluydular.
Karantina döneminde çok zaman kilitli kalan Palacios, “Pandemi zor bir zamandı, yavaş yavaş normale dönüyoruz ve yavaş yavaş çıkacağız” dedi.
Öğrenciler Camila Molinari ve Juan Toscanini de ziyaretlerinden memnun kaldılar.
1937’den kalma eski Epecuen Villa mezbahasının hayalet kulesine bakan genç adam, “Yıkım ve firar yeri karşısında şok olduk. Başka hiçbir yerde göremeyeceğiniz bir manzara” dedi.
“Mal pensador. Sabio de la música. Comunicador amistoso con los inconformistas. Friki del tocino. Entusiasta aficionado a Internet. Introvertido”.