Bölüm 508: Takas
“Ah... Hmmm... Sanırım biraz var.” Daoist ceplerini altın bir şey olup olmadığına bakmak için aradı. Lan Yunzhu'dan daha şanslıydı. Sonuçta diğer kişilerin talihlerine baktığından arada altın da elde ediyordu. Yarım gün arayışın ardından biraz altın bulmuştu.
(DN: Yüce Rabbim o nasıl bir cep.)
Ardından heyecan ile Li Qiye'ye sordu: “Genç Asil, her elfin farklı hazinesi mi var?”
“Evet! Her elf kendi özel hazinesine sahip. İstediğiniz gibi yapmakta özgürsünüz.” Li Qiye gülümsedi ve ekledi. “Eğer istersen kâhinlik yapıp hangi elfin senin için uygun olduğunu görmeyi de deneyebilirsin.”
“Bu... Gerekli olmayacak, ben şansımı test edeceğim.” Daoist basitçe gözlerini kapattı ve rastgele bir ‘kaya’ seçti. Bir değişim için şansını test etmek istiyordu.
“Ne istiyorsun?” Uyanmış elf oldukça hoşnutsuzdu. Uykudan uyandırılan herhangi biri mutsuz olurdu. Elf daoiste baktı ve kızgınca bağırdı: “Velet, eğer buraya ticaret için gelmediysen seni bir domuz kafasına benzeyene kadar döveceğim!”
Daoist avucunu açarak biraz altın gösterdi ve hızlıca konuştu: “Ben bir yaratılış için takas yapmak istiyorum.”
Elfin yeşil gözleri parlayan altını görür görmez genişledi. Uykulu hali de anında yok oldu. Li Qiye haklıydı, bu elfler gerçekten altını seviyordu.
“Hepsini istiyorum!” Elf hızlıca tüm altını kendi cebine koyup Daoist Cennet Hesabı'na baktı. “Oh, bir hayalet ve yalan söyleyen dolandırıcı bir hayalet!”
Daoist Kalp Hayalet Kabilesi'nden olduğundan elf tarafından yalancı, dolandırıcı olarak ithaf edilince sessizleşti. Çarpık bir gülümseme ile açıklamaya çalıştı: “Ben Kalp Hayalet Kabilesi'nin bir üyesiyim, bizim uzmanlık alanımız başkaları için kehanetlerde bulunmak.”
“Biliyorum.” Elf açıkça ilgisiz bir görünüm ile konuştu: “Bu hayaletler hakkında kurtarıcı bir şey yok!”
Daoist birkez daha afalladı. Bu sözlere nasıl karşılık verebilirdi?
Li Qiye ve Lan Yunzhu kahkaha patlattı. Daoist oldukça utanmıştı.
“Al bunu. Altın nedeniyle sana Luo Nehri'nin İlahi Panosu'nu vereceğim. Hmph, eğer bana altın vermeseydin sana bu kadar güzel bir şey vermeyi seçmezdim.” Elf daoiste bir hazine attı ve uyumaya geri döndü.
Doist ellerindeki ilahi panoya baktı. Gözleri parladı ve duygulu şekilde konuştu: “Bu... Bu kehanet için bir büyük hazine. Benim atalarımın bıraktığı kaplumbağa kabuğundan bile daha iyi.”
“Elbette!” Li Qiye gülümsedi ve konuştu: “Asal Uğursuz Mezar'da Gizli Âlem'deki şeyler harikadır. Girebilecek kadar şanslı olduğun sürece büyük bir hasat elde edersin.”
“Yardımınız için teşekkür ederim.” Daoist birkez daha Li Qiye'ye doğru eğildi. Eğer Li Qiye onu getirmeseydi bu Gizli Âleme giremezdi.
“Şimdi şansını test etme sırası sende.” Li Qiye Lan Yunzhu'ya doğru gülümsedi ve devam etti: “Eğer şanslıysan belki de harika bir şey elde edebilirsin.”
Lan Yunzhu elflere baktı ancak hemen karar vermedi. Bir süre onlara baktıktan sonra Li Qiye'ye doğru köpek yavrusu gözleri ile baktı.
“Bana öyle bakma, sana bir hazine vermeyeceğim.” Li Qiye kafasını salladı.
Lan Yunzhu neşeyle gülümserken konuştu: “Amca, gözlerin meşaleler kadar parlak ve her şeyi görecek kadar keskin, benim için bir elf seçemez misin?” Şımarık bir çocuk gibi davradı ve devam etti: “Amcamın göklerin altındaki her şeyi bilen biri olduğunu biliyorum. Sana olan hayranlığım sonsuz nehirler kadar geniş...”
“Tamam, övmeyi bırak, bu çok sahte.” Li Qiye kızgınca konuştu: “Senin için bir elf seçeceğim.”
Lan Yunzhu ardından nazik ve sevimli bir gülümseme sergileyip konuştu: “Amcanın iyi bir insan olduğunu biliyordum!”
“Güzellik tuzağını kullanmaya devam etme, aksi halde gece sana sahip olurum.” Li Qiye'nin sözleri Lan Yunzhu'nun kızarmasına neden oldu. Hızlıca göğsünü dikleştirdi ve kızgınca bağırdı: “Git geber, sapık!”
Li Qiye gülmeden edemedi. Bir süre sonra uyuyan bir elfi işaret etti. “Ona git, belki beklenmedik bir hasat yaparsın.”
Lan Yunzhu mutlu bir şekilde oraya gitti ve uyuyan elfi kaldırdı.
“Benimle ne takas etmek istiyorsun?” Elf ayağa kalktı ve sordu.
Lan Yunzhu hemen biraz parlak altın renkli eşya çıkardı ve elfin önüne koydu.
Kim sadece Gizli Âlem elflerinin parlak şeyleri sevdiğini söylemiş ki? Kadınlar da onları severdi. Çıkardığı eşyalar hazine değildi, onlar sadece takılardı. En basit ve zarif kız bile altın mücevherler taşırdı ve kadın gelişimciler de istisna değildi.
Elfin uykulu hali Lan Yunzhu'nun eşyalarına baktığı an anında dağıldı. Elf teker teker hepsine bakıp dokundu. Kesinlikle hepsi hoşuna gitmişti.
Li Qiye eşyalara dokunan elfe baktı ve gülümseyerek konuştu: “Aizz, kızlar her zaman elflerin en çok sevdiği şeylere sahip. Hep sekiz on tane altın takıları oluyor.”
“Hepsini istiyorum!” Elf bağırdı. Lan Yunzhu'nın mücevherleri oldukça iyi tasarlandığından bu şaşırtıcı değildi. Onları kim sevmezdi ki?
Lan Yunzhu ardından heyecanla yanıt verdi: “O zaman benimle takas etmek için sen ne vereceksin?”
“Zamanı Tersine Çeviren Dokuma Tezgâhı gerçekten sevdiğim bir şey, o oldukça değerli.” Elf yuvarlak bir kap çıkardı ve cevapladı.
Onun yanında duran Li Qiye hemen konuştu: “Takas et.”
Li Qiye'nin talimatı doğrultusunda Lan Yunzhu hemen kabı aldı ve eşyalarını elfin eline itti. Ardından gülümseyip konuştu. “Anlaştık.”
Elf oldukça mutlu şekilde kendini yeniden katlayıp uyudu.
Lan Yunzhu yuvarlak kabı tutarak Li Qiye'nin yanına döndü. Nehir Tarikatı'nın varisi olduğundan diğerlerinin gözünde yüksek bir tanrıça gibiydi, ancak o anda Li Qiye'nin önünde heyecanlı küçük bir kıza benziyordu.
“Bu hazine de ne?” Lan Yunzhu, Li Qiye'ye doğru uzattığı hazine ile sordu.
Li Qiye dikkatlice baktı. Basit ve yuvarlak hatları aşırı pürüzsüzdü, sıradan kişiler onun hakkında büyüsel bir şey göremezdi. Kabı ovuşturdu ve övdü: “Güzel mal, oldukça şaşırtıcı.”
“Bu hazinenin arkasındaki gizemler neler?” Lan Yunzhu bunu göremediğinden bir kez daha sordu.
Li Qiye sayısız hazineyi görmüştü. Bazı ipuçları fark etti ama Lan Yunzhu'ya söylemek istemedi. Ardından gülümseyerek konuştu: “Bunu kendiniz incelemelisin. Sadece o zaman sana ait bir hazine olur. Ardından sadece bir eşya veya bir silah olarak sınırlanmayacaktır.”
“Pekâlâ, o zaman kendim öğreneceğim.” Lan Yunzhu ona bakıp konuştu. Yine de bu hazineyi elde ettiği için oldukça mutluydu. Bir imparator varisi olarak daha önce imparator silahları görmüştü, ancak bu eşyanın farklı bir önemi vardı. Bu Li Qiye'nin rehberliğinde elede edilen bir şey olduğundan olduka hoşuna gitmişti.
“Pekâlâ... Amca, biz hazine elde ettiğimize göre sıra senin. Sen de bir hazine elde edince gidebiliriz.” Lan Yunzhu, Li Qiye'ye hatırlattı.
Li Qiye gölün kenarında oturdu ve içinde yanan bir kaplumbağa olan bir hazine kutusu çıkardı. Bu Gece Denizi'nden aldığı bir Yang Gece Kaplumbağası'ydı.
Li Qiye'nin eğitiminin ardından bu kaplumbağa önceki isyankâr benliğinin aksine oldukça itaatkar olmuştu.
“Bu nasıl bir ilahi kapmumbağa?” Lan Yunzhu evrensel kanun zincirlerinin üzerindeki alevleri fark etti ve sordu.
En habersiz bireyler bile bu kaplumbağanın sıra dışı olduğunu anlardı.
“Gece Denizi'nden bir Yang Gece Kaplumbağası.” Li Qiye'nin alnı gevşerken aniden bir parlaklık ortaya çıktı. Evrensel kanun zinciri kaplumbağaya kilitlendi.
“Gece Denizi'nde kaplumbağa mı var?” Daoist şaşkınlıkla sordu: “Daha önce Gece Denizi'nde balık hariç bir şey elde eden birini duymamıştım!”
Lan Yunzhu da şaşırdı. Şu ana kadar Kutsal Cehennem Dünyası'ndaki kişiler denizde sadece balık olduğunu biliyordu. Milyonlarca yıldır başka bir şey olduğu hakkında bir masal olmamıştı.
Şimdi ise Gece Denizi'nden bir kaplumbağa çıkmıştı. Bu kaplumbağayı bilen herkes onun son derece cennete karşı gelen bir şey olduğunu bilirdi.
Li Qiye avucundaki kaplumbağaya baktı ve konuştu: “Bir anlaşma yapacağız. Benim için bir şey alacaksın ve ben de sana bir yaratılış verip Gece Denizi'ne seni geri götürecek birini bulacağım. Gelecekte dao ile başarı elde ettiğinde Atasal Akış Nekropolis içinde seninle ilgilenecek. Tabii ki eğer istemezsen seni zorlamam, ama bu gece sıcak bir kaplumbağa çorbası yapacağımı bilmen gerek. Kaçmayı düşünme bile, ilahi zincirim çevrendeyken bu bir işe yaramaz.”
“Bu bir anlaşma mı diyorsun? Açıkça tehdit ediyorsun.” Lan Yunzhu Li Qiye'ye bakış atıp konuştu.
Li Qiye'nin gözleri daralırken konuştu: “Haklısın, onu tehdit ediyorum ve şaka yapmıyorum.”
Li Qiye gözlerini daralttığında onu iyi bilen Lan Yunzhu şöyle dursun elindeki kaplumbağa bile titredi. Eğer kaçamazsa kaderinin kaplumbağa güveci olmaktan daha kötü olacağı açıktı.
“Eğer anlaşma yapmayı kabul ediyorsan kafanı salla ve ben de sana bir yaratılış bahşedeyim.” Li Qiye gülümsedi ve yavaşça konuştu. O noktada tavırları çok zararsız gözüktü ama Lan Yunzhu ve daoist ürperdi. Li Qiye'nin şu anki görüntüsünün en korkutucu görüntü olduğunu hissettiler.