Gulamlar genelde satın alma, esir alma, hediye gönderilme gibi yollarla temin edilmekteydiler. Nizamülmülk’e göre saray için seçilerek satın alınan delikanlılar, yedi yıllık bir eğitimden geçirilir ve liyakatlerine göre devlet kapısında göreve başlardı. Ancak hükümdarların gulamlara ihtiyaç duymasının başlıca sebebi sadakat olmasına rağmen, kendilerinin seçip tayin ettiği gulamlara zaman zaman güvenemedikleri görülmektedir. Bu sebeple yapılmasını istedikleri bir işi, görevi olan emire değil de, güvendikleri diğer bir emire verebilmekteydiler.
Taşıdıkları “emir” unvanından da anlaşılacağı gibi saray görevlileri askeri statüdeydi, yani kılıç ehlindendi. Ciddi bir eğitimden geçirilen farklı soylardan gulamlar, vasıflarına göre sarayda, bürokraside ve orduda istihdam ediliyorlardı. Sultanı ve sarayı koruyan muhafız birliği ve merkezdeki daimi ve profesyonel orduyu oluşturan askerler de gulam kökenliydi. Bunların diğer bir özelliği de, bistegani denilen ücretlerini üç ayda bir, yani yılda dört defa almalarıdır.