Eisenstein'ın iki kısmı "Ivan, korkunç"; kapsamda, görsellerde harika ve hikayede saçma sapan destansıdır. Bu, iyi filmler olmanın aşamalarından herhangi birine geçmek zorunda kalmadan doğrudan harika bir film durumuna kadar yükseltilebilecek filmlerden biridir. Her ciddi sinema aşığının en az bir kere görmesi gereken bir filmdir. Sinema ile ilgilenen tüm öğrencilerden özür dilerim.
Stalin, Ivan'ın onun kişisel kahramanı olmasını iddia eden yapımları destekledi. Filmler, Kazakistan'daki Alma Ata Studios'taki iki Dünya Savaşı sırasında vuruldu. Başlıca Sovyet direktörleri daha fazla güvenliğe taşınmıştır. Eisenstein, savaş sırasında bile birkaç kısıtlamaya sahipti. Bölüm II, Ivan'ın ordusunun ve proleterlerinin sürgüne dönüşünü istemek için yürüyen muhteşem çekimlere sahiptir. Senin sayılabileceği tek kişi olan Stalin, 1944 filmini çok kullandı. 1946'da bitmiş olan Bölüm II, Stalin veya Devlet Sanssorları tarafından bastırıldı. Stalin, diktatör ile rahatsız edici bir şekilde Stalin bulundu. Eisenstein, üçüncünün üçüncü bölümünü planlamış ve bazı sahneleri çekmişti. Ancak üretim durduruldu ve yönetmen 1948'de öldü.
Film, Moskova'nın taht salonunda, Ivan'ın koronlu olduğu yerde açılıyor. Boyarların (kalıtsal bir zengin burjuva sınıfı) onayı, filmin vurulmasına izin verdi. Kendinden emin, uzun boylu genç, kendisini tüm Rusya için TSAR olarak ilan ettiği gibi, gülümsemeleri kızgın kaşlarını çatlar tarafından değiştirilir. Prenses Anastasia'yla evlenmeye yemin eder ve Rus sınırlarını korumaya ve genişletmeye ve Boyarlar üzerindeki egzersiz kontrolünü korumaya ve genişletmeye devam edecektir.
Sahne her iki filmin de tonunu ayarlar. Bu, görkemli ve kasıtlı bir koronasyon törenidir. Bejeweled ve bejeweled olan ağır, süslü kostümleri bulmak zordur. Oyunculuk yüksek sesle ve gösterişli. Eisenstein'ın oyunculuk stili, beyanname ve bombastı. Film boyunca dramatik yakın çekimler kullanacak. Aktörleri genellikle garip görünüyor. Aşağıdan şimşek bazen özelliklerini büyütebilir. Ivan'ın kamera açıları alışılmadık bir şekilde eğiktir. Ivan'ın rakipleri, tuhaf insan karikatürlerinin bir koleksiyonu olarak görülüyor. Coğrafi konumlarını belirleme girişimi olmadan ayrı ayrı görülebilirler.
Bu yüzlere bakmak ve derhal Danimarka sessiz filminin "Joan'ın" tutkusu "," 1928'de Carl Theodore Dreyer tarafından yapıldığı ". , eğer Rusya'da değilse, o zaman Hollywood'da ise, erken filmlerinin başarısından sonra "Potemkin"; ve "Ekim; Stüdyo tarafından reddedildi ve anti-komünistlerin amacı oldu. (Bununla birlikte, kendisini Walt Disney'in ilk çalışmasından büyük ölçüde etkiledi ve daha sonra "kar beyazı ve yedi cüceler" ilan etti; şimdiye kadar yapılmış en büyük film.)
Dreyer, Joan'tan Joan'u hakimlerin tezgahının altındaki alt pozisyonlarda yerleştirdi. İzleyiciler onları eğik açılarda ve stilize aydınlatmada kızgın veya çatık yakın çekimlerde görebilirler. Dreyer'ın set tasarımı da Eisenstein üzerinde bir etkisi olabilir. Arc Joan, aşırı büyük mimaride, abartılı ve açılı duvarları, soğuk düşmanlığa öneren görülebilir.
Eisenstein'ın setleri karşılaştırılabilir bir şekilde daha büyük olabilir, ancak yine de aynı görünüme sahip olabilir. Bazılarında başka bir duvara sahip ve diğerleri, süsleme, kemerler veya köşelerin boşluklarıdır. Taht alanı gibi bazı duvarlar boyalı simgeler ve süslemelerle kaplanmıştır. Optik etkilere ya da mat çizimlere baktığımızı düşünmek kolay olmasına rağmen, Eisenstein'ın atışları, görüntülerin derinliğini gösteren yazıların ve sütunların arkasındaki karakterleri gösteriyor. Ayrıca, Ivan'ın devasa kafasını gösteren ve kötü bir şekilde dramatik çekimlerdeki bıyıkları gösteren, muhtemelen gerçek olan büyük gölgeler kullanıyor.
Bölüm ben, TSAR Nikolai Cherkasov çevresindeki mahkeme meraklılarıyla ilgilenenleri tanıtıyorum. Kolychev, yakın arkadaşı, bu durumdan tamamen çıkmak istiyor ve uzak bir manastıra gitmeye karar verir. Kurbsky, Ivan tarafından bastırılan başka bir arkadaştır. Bunun nedeni, Boyarların güç tekeli olduğu ve Ivan'ın TSAR'ın hiçbir yerindeki rolünü üstlendiği içindir.
Ivan'ın en iyi arkadaşını dürüstçe gördüğü Prenses Anastasia'yı kullandıktan sonra bir çocuğu var. Euphrosinia'nın teyzesi, Ivan'ın teyzesi, bundan ötürü. Oğlu Prens Staritsky, sevdiği kişidir. Bu seçim filme mizah getirir, çünkü Staritsky'nin bebek yüzü, sarışın saçları bir choirboy tarzında kesilmiş bir annenin çocuğudur. Kendisini annesinin kollarına uçurur ve sürekli olarak bazı şeyleri yapmaya zorlamaya nasıl çalıştığından şikayet ediyor. Çar olmak istemiyor.
Cadı şapkalarında sık sık giyinen kötü bir yaratık olan öforhrosinia, öfori olarak bilinir.Taht odalarıyla ilgili bir tuhaflık, kimsenin kendilerine doğru yürümesini sağlamak için çok düşük olan kemerleridir.Dairesinin girişine ulaşmak için neredeyse iki katına bağlanır ve sonra bir yılan üzerinde sanki manzaraya girer.İvan'ın Anastasia'ya bilmeden zehirli bir bardak getirmesini sağlayan kişidir.Ivan, Çar kıyafetlerinde Staritsky'yi giyerek intikamını alır ve taçını genç delikanlı kafasına koyarak.
Bölüm ben tarihsel pompa ve durumla doludur.II. Bölüm bir ton değişiminden geçer ve neşeyle çirkindir.En iyi komedi kampı olarak tanımlanır.Bölüm I'in Nikolai Cherkasov'un performansları Çar'ın etkileyici olduğu için.Ancak II. Ancak, bazen Mel Brooks'tan uyarlanmış gibi görünüyor.Şahsen, filmlerde çok az duygu hissettim.Bir Madman'a isteksiz bir hacografi gibiydi.