rekabetçi dışlama ilkesi
ekolojide kullanılan, diğer ekolojik faktörlerin sabit ve değişmez olması durumunda aynı kaynaklar için rekabet eden iki türün bir arada olamayacağını savunan bir önermedir.
eğer bir tür, diğerleri üstünde herhangi bir avantaja yahut az da olsa bir üstünlüğe sahipse - sahip olursa, bu durumda avantaja sahip olan tür uzun vadede diğer türün üzerinde hakimiyet kurup onun yaşadığı ekolojik nişe egemen olacaktır. iki rakipten birisi, ya diğer türün tükenmesine yol açarak, ya da farklı bir ekolojik niş doğrultusunda evrimsel veya davranışsal bir değişime yol açarak diğer türü zayıf düşürecek ve böylece onu alt edecektir. (bkz: niş) (bkz: niş farklılaşması)
çünkü, ortak bir habitat içersindeki iki tür arasında ortak koşullar üzerinden ortak kaynaklar için bir "rekabet" olgusu varsa, bu türlerden biri mutlaka ki diğerine karşı kendisine üstünlük sağlaycak bir avantaj elde etmeye çabalar. bu iki tür hep aynı sahada varoluş mücadelesi verdiklerinden ve ortak kaynaklara hükmetmeye çalıştıklarından, üstünlüğü ele geçiren zamanla diğerinin ya o mahalde yok olmasına, ya da evrimsel ve/veya davranışsal olarak kendisinden ayrışmasına sebep olur.
diğer yandan, bir türün elde ettiği avantaj, uzun vadede kendisi için dezavantaja da dönüşebilir. ama, rus biyolog ve doğa bilimci georgii frantsevich gause tarafından ortaya atılan bu önerme, çevre şartlarının sabit olduğu veya yaşam koşullarının sürece etki edebilir değişikikler göstermediği durumlar için geçerlidir. "gause prensibi" veya "gause yasası" olarak da anılır.
Omü Sözlük