|KASAS SURESİ / 392|


51.Andolsun biz, olur ki düşünürler diye onlar için sözü (Kur'an'ı)
birbiri ardınca indirdik.


52.Bundan önce kendilerine kitap vermiş olduklarımız buna inanırlar.
53.Onlara (Kur'an) okunduğunda: "Biz ona inandık. Şüphesiz o Rabbimizden (gelen) bir gerçektir. Biz zaten bundan önce de Müslümanlar idik" derler.
54.İşte onlara sabretmeleri dolayısıyla ecirleri iki kere verilecektir. Onlar kötülüğü iyilikle savarlar ve kendilerine rızık olarak verdiklerimizden harcarlar.
55.Onlar boş söz işittiklerinde ondan yüz çevirirler ve: "Bizim yaptıklarımız bize sizin yaptıklarınız sizedir. Size selam olsun. [4] Biz cahilleri benimsemeyiz" derler.
56.Sen sevdiğini doğru yola iletemezsin, ancak Allah dileyeni doğru yola iletir ve O doğru yola erecekleri daha iyi bilir.
57.Dediler ki: "Seninle birlikte doğru yola girersek yurdumuzdan atılırız." Onları, tarafımızdan bir rızık olarak her şeyin ürünlerinin toplandığı güvenli bir Harem'e [5] yerleştirmedik mi? Ancak onların çoğu bilmiyorlar.
58.Biz, geçim rahatlığı dolayısıyla şımarmış nice beldeleri helak ettik. İşte konakları; onlardan sonra ancak çok az oturulmuştur. (Oralara) hep biz varis olduk.
59.Senin Rabbin, ana merkezlerine, kendilerine ayetlerimizi okuyan bir Peygamber göndermedikçe beldeleri helak etmez. Biz, halkı zalim olmadığı sürece beldeleri helak etmeyiz.
Dipnotlar
4.Yani bizden uzak durun.
5.Bütün taşkınlıkların yasak kılındığı kutlu bölgeye.
Nüzul Sebepleri
51.İbnu Cerir`in Katade`den rivayet ettiğine göre, bu ayeti kerimenin ehli kitaptan on kişi hakkında indiğine inanılırdı. Bunlar daha önce hak üzereydiler. Sonra Hz. Muhammed (a.s.) peygamber olarak gönderilince ona iman ettiler. Osman ve Abdullah bin Selâm onlardandı.
İbnu Cerir ve Taberani`nin Rifa`a el-Kurazi`den rivayet ettiklerine göre o, bu ayeti kerimenin kendisinin de içinde olduğu on kişi hakkında indiğini söylemiştir.
52.İbnu Cerir`in Ali bin Rifa`a`dan rivayet ettiğine göre ehli kitaptan Rifa`a`nın (yani babası Rifa`a el-Kurazi`nin) da içinde olduğu on kişilik bir grup Resulullah (a.s.)`a gelerek iman ettiler ve bu yüzden kendilerine eziyet edildi. Yüce Allah da onlar hakkında bu ayeti kerimesini indirdi.
Bu rivayet yukarıda 51. ayeti kerimenin iniş sebebi ile ilgili rivayetleri de mânâ yönünden desteklemektedir. Ayrıca ileride Hadid suresinin 28. ayeti kerimesinin iniş sebebinden söz edilirken de bu konuya temas edilecektir.
56.Müslim`in ve daha başkalarının Ebu Hureyre (r.a.)`den rivayet ettiklerine göre Resulullah (a.s.) amcası Ebu Talib`e: "Lâ ilâhe illa`llah (:Allah`tan başka ilâh yoktur)" de senin içinde kıyamet gününde şahitlik edeyim" diye buyurdu. O da: "Eğer Kureyş`in kadınları beni ayıplayacak olmasalardı, "ölüm korkusu onu böyle söylemeye yöneltti" diyecek olmasalardı mutlaka senin söylediğini aynen kabul ederdim" dedi. Bunun üzerine Yüce Allah bu ayeti kerimesini indirdi.
Nesai`nin Sünen`inde ve İbnu Asâkir`in Tarihu Dımeşk adlı eserinde rivayet ettiklerine göre Ebu Sa`d bin Rafi` şöyle söylemiştir: "Abdullah bin Ömer (r.a.)`e bu ayeti kerimeden sorarak: "Bu Ebu Cehl ve Ebu Tâlib hakkında mıdır?" dedim." O da: "Evet" dedi."
57.İbnu Cerir`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiklerine göre Kureyş`ten bazı kimseler Resulullah (a.s.)`a gelerek: "Eğer biz sana uyarsak insanlar bizi yurdumuzdan çıkarırlar" dediler. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi. Nesai`nin Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiğine göre belirtilen sözü Haris bin Amir bin Nevfel adlı şahıs söylemiştir.