Geçtiğimiz hafta sonu, Norveçli “Occupied” dizisinin ilk bölümleri (Norwegian Okkupert), bu İskandinav ülkesinin doğu komşusunun saldırısına uğradığı alternatif bir gerçeği anlatan RuNet'te ortaya çıktı. Norveç'in kendisinde, proje benzeri görülmemiş bir başarı ile başladı. Pilot seri, 633 bin kişi tarafından izlendi; nüfusun% 13'i (5 063 bin) ve 53'tan 20'a kadar olan yaş grubunda% 49. Serinin popülaritesi, geçen yıl Ukrayna'daki olaylardan ve Suriye'deki Rus kampanyasının başlamasından büyük ölçüde etkilendi. Evde ticari başarı, seriyi ve yabancı ekranları zorlayabilir. “İşgal”, İngiltere, İsveç, Finlandiya, Danimarka, Almanya, Belçika'dan televizyon kanalları satın aldı.
Norveçli sinematograflar, uzun zamandır Avrupa multimedya ekranlarında başarılı bir şekilde geçen küçük ve gururlu bir ülkenin liderliğinin günlük hayatı hakkında “Hükümet” i vuran Danimarkalı çok katlıların defnelerine barış vermediler. Bu seri, fikrin göreceli yeniliğinden etkilendi, ancak açık bir şekilde sürüklendi ve aşırı politik doğruluktan korktu. Norveç serisi, Danimarkalılardan bazı teknikleri ödünç aldı, ancak söylenmesi gerektiği gibi görünüyor, biraz daha neşeli. Bazı durumlarda, oyun sinemasında nadiren görülen orijinal görsel çözümler kullanılıyordu.
Ancak, elbette, Norveç sinemasının en pahalı projesinden daha fazlasını bekliyorlardı. Ne yazık ki, ama önümüzde "Kırmızı Şafak" ın tüm komik çöp düzeyinde değil, daha kasvetli bir şey. Ölçek yerine, drama ve arsa üzerinde duruldu, ancak ikisi de gerçekten işe yaramadı. Drama zorladı ve açıkçası doğal değildi. Ancak siyasi doğruluk yürüyüşe devam ediyor: “iyi” Araplar, siyahlar ve diğer “hoşgörülü” vatandaşlar çerçevede parlıyor. Son olayların ışığında, böyle bir halkı izlemek özellikle eğlenceli Gayler ve lezbiyenler henüz farkedilmedi - ve bunun için teşekkürler. Gökyüzündeki yıldızların oyuncularının oyunu yeterli değil, ama soru ortaya çıkıyor: Bunlar Norveç'in en iyi sanatçılarıysa, o zaman en kötüsü nedir?
Ve şimdi, aslında, kötü Ruslar hakkında. Onlar az. Bütçenin hayal kırıklığına uğratıp uğratmadığı ya da bunun özgün bir fikir olup olmadığı, ancak “meşhur” işgal ”aslında petrol platformları ve bazı idari binalar gibi belirli nesnelerin daha baskına uğramasına neden oldu. Norveçlilerin geri kalanı tamamen normal bir hayat yaşıyor ve gururla ulusal bayraklarla yapılan her türlü toplantıya katılıyor. Tanrım, bu bir meslek mi?
Bu arada, herkesi tebrik edebilirim, yoldaşlar - Kırım olaylarından sonra, “GRU özel kuvvetleri” artık aslında 80 olmayan, ama kimin umrunda olan T-47, MiG, Sukhoi ve AK-47 ile aynı marka. “Yeşil adamlar” siyah giyiniyor (Rusya Federasyonu'ndaki Norveçli sinematograflara gerçek askeri üniforma almak pek de yasak olmasa da) ve çoğu zaman “ileri geri gidiyorum” serisinden anlaşılmaz misyonlar yapmakla meşguller.
Rus işgalciler ana yolları devriye gezmiyor, yönetimlerini örgütlemiyorlar ve hatta (!) Köleleştirilmiş ülkenin ordusunu silahsızlandırmıyorlar. Ancak bir köpeğin yanından geçen ve kimseyle temas etmeyen bir yoldan geçen kişiyi kolayca vurabilirler - görünüşe göre izleyiciye ne kadar kötü olduklarını göstermek için.
Ancak Rus tekniği ile her şey açıkça kötü. CG'de çarpık bir şekilde gerçekleştirilen birçok Ka-52 ve Mi-26 helikopterine ek olarak, talihsiz saldırganların ilk seride gösterecekleri hiçbir şey yoktu. Norveçlilerin Rusya'da zeytin renginde bir “Kamaz” veya “Ural” ı çekim için satın alabilecekleri görünüyordu ve BMP-2, Fin komşularını kiralamak için oldukça mümkün, ama hayır ... Ve bu büyük bir bütçeyle övülen bir gösteri mi? Görünüşe göre, ünlü film yapımcıları yalnızca Rusya’da değil, gişeden çalıyorlar.
Sonuç. Dizi sadece başarılı bir politik arka plan üzerinde iyi bir şekilde başlamıştır ve bu da onu ana reklam haline getirmiştir; tıpkı Amerikan "Tuz" un yasadışı istihbarat subaylarıyla skandala gelmesi gibi. Sanatsal özelliklerinin çoğuna sahip değil ve bizim için Rus vatandaşları, "o taraftan" propaganda örneği olarak ilgi çekici. Elbette, finallere kadar izlemeye değer, ancak geçmiş merak gitti. Her şey prensipte açıktır.
İskandinav film yapımcıları aynı anda iki sipariş verebildi; ticari ve politik. Almanların, İngilizlerin veya İsveçlilerin istilacıları olsaydı, o zaman serisi dış pazarda satma şansı, diplomatik skandaldan bahsetmek yerine, büyük ölçüde azaltılacağını hayal edin. Rusya TV pazarı başlangıçta öncelik olarak görülmedi.
Ve sonunda. “Bu tür filmlerin yalnızca Soğuk Savaş döneminde çekildiğini” duyurmak için acele eden Rus medya organları, yetersiz bilgiye sahip görünüyor. “Rus istilacıları” olan medya ürünleri bugün ekranlara kaydedilmedi ve 2009'ten yaklaşık bir yıl boyunca büyük miktarlarda göründüler. Bunlar ünlü bilgisayar oyunları Call of Duty: Modern Warfare 2; Görev Çağrısı: Modern Savaş 3; Vanquish; Ace Combat: Saldırı Ufku; Singularity; Battlefield: Kötü Şirket 2, vb. Yanı sıra, anime dizisi Kakumeiki Valvrave. Ve bu, modern kitle kültürünün pelerini içine titizlikle girmeden hemen hatırlanan şeydir.
Bu tür projelerin faydaları hakkında konuşacak bir şey yok. Görev Çağrısı: Modern Savaş 2 bir milyar doları aştı. Call of Duty: Modern Warfare 3 ilk milyarını sadece 16 günlerinde alırken, alkışlanan gişe rekorları kıran Avatar 17 günlerinde aldı.
Bu yüzden “kötü Ruslar” sadece uzun bir süre için moda değil aynı zamanda çok fazla para harcanan her marka gibi karlı.