Mario bankayı soymaya gidiyor!
"Soygun ..."
"Soygun ..."
Partizan Eti
2007'de Girit'teki restoranlardan birinde Ermeni bir garson bana “kleftiko” adında bir et yemeği ikram etti. Sorum "bu nedir?" partizan tarifine göre kuzu olduğunu söyledi ve şunları söyledi: tarih.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Girit partizanları, adanın tüm birliklerinin komutanı olan Alman generalini kaçırdı ve onu dağlarda uzun süre Nazilerden sakladı, çok sık sığınak yerini değiştirdi. Ve tabii ki Almanlar onu arıyorlardı. Ve sonunda general İngiltere tarafından kontrol edilen Mısır'a gönderildi. Yani, bir Alman generali bir koçtur ve çok uzun bir süre, bir karkas gibi, onu dağlarda sürüklediler (bir tür et pişirme şekli). Sonuç olarak, et yumuşak, sulu ve yumuşak hale gelir ve onu bir duruma getirmek zaten bir teknoloji meselesidir.
Denedim. Ve gerçekten lezzetli. Bu, hikayenin% 50 doğru olduğu anlamına gelir. Zaten odada bu yemeğin tarifi ile tanıştım. Ama bu romantik hikayeden hiçbir yerde bahsedilmedi.
Kleftiko ve kleptomani aynı kökenli kelimelerdir ve yemeğin doğru adı “çalınan et” tir. İlgilenenler, bu ismin kökeni hakkında internette bilgi edinebilirler.
Ancak İnternet, "kleftiko" yayınlayarak "gerilla tarzı et, Girit" talebine de yanıt verdi. "Girit, kaçırılan bir Alman generali" talebine verilen yanıt beni daha da şaşırttı.
Girit Kasabı
Bu hikayenin iki versiyonu var: resmi (pürüzsüz) ve maceracı. Doğal olarak, ikincisi daha ilginç, ancak fark sadece ortamda.
Pek çok insan, Almanların Mayıs 1941'de Girit adasını nasıl ele geçirdiğini biliyor. Operasyona Merkür adı verildi. Aslında, bu ilk büyük ölçekli havadan operasyondur. İngiliz ve Yunan birlikleri Mısır'a tahliye edildi. İngiliz birlikleri adayı ilgisiz bırakmadı. Ve spetsnaz grupları adaya sık sık gönderilirdi. Adanın nüfusu, çeşitli görevleri yerine getirmelerine büyük ölçüde yardımcı olan İngilizleri tercih etti. Komandolardan biri Binbaşı Patrick Michael Lee Fermor'du. Hayatının hikayesi ayrı bir hikayeye değer. İngiliz yazar, bilim adamı ve asker - Wikipedia onu böyle karakterize ediyor.
Bir Kahire restoranında Patrick ve arkadaşı Ivan William Stanley Moos içiyorlardı. Ve alkol buharlarının etkisi altında, Almanları nasıl daha fazla kızdıracaklarını tartıştılar. Ve adadan orada bulunan 22. hava indirme bölümünün komutanı Friedrich-Wilhelm Müller'i çalmanın gerekli olduğunu anladılar.
O zaman bile, Müller, adanın partizan hareketini destekleyen nüfusun toplu olarak yok edilmesi için "Girit'in kasabı" lakabını aldı. Daha önce, Yevpatoria inişinin ve toplu infazların imhası için not edildi. Genel olarak, iki İngiliz subay, kaba kuvvetin hala aynı olduğuna karar verdi. Unutulmamalıdır ki Binbaşı Fermor, bir özel kuvvetler grubunun parçası olarak Girit adasında iki yıl boyunca Yunanca biliyordu.
Sabah alkol buharları buharlaştı, ancak operasyon fikri olmadı. Operasyonun planı basitti. 4 özel kuvvetlerden oluşan bir grup adaya paraşütle atlar ve yerel partizanların yardımıyla General Müller'i kaçırır. Ve sonra deniz onu Mısır'a götürür. Bir kumar olduğunu düşünebilirsiniz. Ve haklı olacaksın! Ben de öyle düşündüm.
Ancak İngiliz komutanlığı bu maceralı planı kabul etti. Ve zaten 4 Şubat 1944'te, özel bir gruba sahip bir uçak Girit'e uçtu. Grupta iki Yunan vardı: Georgios Tirakis ve Emmanuel Paterakis. İniş, yerel partizanlarla koordine edildi. Ve grup Kataro yaylasında 10000 yel değirmeni denen yerde bekleniyordu.
Komutan önce atladı ve güvenli bir şekilde indi. Uçakta kalanlar, Fermor'un paraşütüyle “oynanan” rüzgârın rüzgârlarını izlediler ve sakinlerin neden burayı tam olarak 10000 yel değirmeni aradıklarını hemen anladılar. Havanın iniş için elverişli olmadığını çabucak anlayınca üsse döndüler. Ve böylece Girit'e yedi kez uçtular. Ama hava her zaman "aşağı iner".
Birkaç ay sonra komuta, gerçekleştirilmekte olan operasyonu hatırladı. Ve raporları görünce dehşete düştüm. Daha sonra gruba uçak yerine bir tekne tahsis edildi. Ve 4 Nisan 1944'te üç cesur adam, grubun yeniden bir araya geldiği Girit sahiline ulaştı.
Toplantının sevinci, General Müller'in yerine Girit kalesinin yeni komutanı olan General Heinrich Kreipe'nin getirildiği bilgisiyle gölgelendi. Farkın ne olduğuna, cesur adamlar karar verdi - bu hala bir general. Böyle önemsememek yüzünden eli boş dönmeyin. Ve iç bölgelere taşındılar.
Partizan yardımı
Karargah, Kastamonitsy köyü yakınlarındaki dağlarda seçildi. Grup durdukları her köye taşınırken, yerliler onlara bayram öğle yemekleri, kahvaltılar, akşam yemekleri ve tabii ki şarap ayarladılar. Özel kuvvetler ve yerel polis karşılamaya geldi, hizmetlerini de sundular. Grup sonunda Kastamonitsa yakınlarındaki bir mağaraya yerleşti. Yerliler sık sık onları ziyaret eder, yiyecek ve benzeri şeyler getirirdi. Yerleştikten sonra bir adam kaçırma planı geliştirmeye başladılar.
Yerel partizanların yardımı olmasaydı İngilizler başarısızlığa uğrayacaktı. Temsilcileri Miki Akaumianos, grubun bakımının neredeyse tamamını üstlendi. Pasaport ve diğer belgeleri getirdi. Ve binbaşı ile birlikte General Kreipe'nin yaşadığı yere gitti.
General, ikamet yeri olarak Kandiye'ye çok uzak olmayan Knossos antik kentini seçti. Ve "Ariadne" villasında yaşadı. Köylü kılığına giren Mika ve Fermor, keşif yapmak için normal bir otobüse bindiler ve Kandiye'ye gittiler. Sonra yaya olarak Knossos kasabasına gittik.
Tüm ana karakterler
Mika'nın ailesi, daha sonra "Ariadne" villasının arazisinde bulunan binanın sahibiydi. Bu binada iki hafta yaşadılar, gardiyanlarla arkadaş oldular ve generalin günlük rutinini gözlemlediler. İki hafta sonra, Fermor "bundan hiçbir şey çıkmayacağına" karar verdi. Sonra Kandiye-Knossos yolunu detaylı bir şekilde incelediler. Ve yılanın üzerinde sürücülerin neredeyse 180 derece dönüş yaptıkları, yani aslında durdukları bir bölüm buldular. Burası ideal olarak kabul edildi.
Yolun her iki yanında oldukça derin hendekler, etrafı zeytin ağaçlarıyla kaplı tepeler vardı. Saklanması kolaydı. Başlangıçta, koruma için yerel partizanları kullanmak istediler. Ancak geldiklerinde bu fikri terk etmeye karar verdiler. Partizanlar gürültülü davrandılar, eski silahlarla silahlandırıldılar, yerel sakinlerin ve İngilizlere ültimatom veren komünizm yanlısı partizanların dikkatini çekti:
"Generali kaçırırsanız, o zaman hepimiz ödemek zorunda kalacağız ve genel olarak - buradan çıkın."
Fermor sözlü olarak kabul etti. Ve eve bir grup takviye gönderdiler. Mickey ve Fermor bir kez daha generali dışarı çıkaracakları rotayı incelemek için normal bir otobüse bindiler.
Çalıntı Et Operasyonu
Yol, sabit kontrol noktalarının kurulduğu Kandiye banliyölerinden geçiyordu. Sonra adanın orta kısmına, Anoia'ya gitti, burada Fermor'un generali ve ona eşlik eden Yunanlıları ve Kaptan Moos'u serbest bırakması gerekiyordu. Ve denize doğru birkaç kilometre yol kat eden kendisi, Opel Kapiten arabasını terk etmek zorunda kaldı. Toplamda, bu 25 km uzunluğundaki yol bölümünde 20 kontrol noktası ve 5 tanksavar engeli bulunuyordu. Her şey filmlerdeki gibi!
Fermor ve Moos saha jandarma onbaşı kılığında
Nazik melek Miki, bir Alman üniforması (2 takım), kırmızı fenerler ve bir trafik kontrolörünün copu ile bir yerden çıktı.
26 Nisan 1944 "H" günüdür. Grup akşam saatlerinde yerini aldı ve generali bekledi. Araba göründüğünde, Moos ve Fermor bir onbaşı üniformasıyla yola çıktılar. Arabayı durduran Fermor bir irsaliye istedi, general doğal olarak kızmaya başladı. Sonra Formor parolayı söylemek istedi. Gergin general arabadan atladı ve orada derhal Büyük Britanya Kralı Majesteleri'nin esiri olduğu açıklandı. Sürücü arabadan çıkarıldı. Ve Mika ve kapak grubu eşliğinde dağlara doğru yürüdü. Daha sonra ortaya çıktığı gibi, sürücü kısa süre sonra bıçaklanarak öldürüldü ve taşlarla örtülü gömüldü.
Bu arada, araba, yazıldığı gibi, planlanan rotanın tamamını kullandı. Ve terk edilmiş Opel'de Almanlar ertesi gün buldular: İngiliz sigaralarının izmaritleri, bir asker beresi, bir Agatha Christie romanı ve bir not
"General Kreipe Kahire yolunda."
Opel Kapiten. Arabanın üzerinde bir flama görülüyor.
27 Nisan'da İngiliz askeri radyo istasyonu Calais, General Kreipe'nin Afrika kıyılarına getirildiğini ve İngiliz komutanlığı ile tam işbirliği içinde olduğunu belirten bir mesaj yayınladı.
Başlangıçta, 27 Nisan'da Almanlar arama faaliyetleri yürütmeye başladı, ancak hızla geri çevirdiler. Girit'e gitmiş olanlar, adanın kuzey kıyılarının daha düz, güney kıyılarının ise daha dik olduğunu bilirler. Grubun güney sahili bölgesinde bir tekneye dalma planı vardı ve oraya yöneldiler. İngilizlerin partizanlar aracılığıyla merkezle neredeyse sürekli telsiz iletişimi olduğu unutulmamalıdır. Haberciler neredeyse her gün geldi. Ama Almanlar piç değil. Kanalları aracılığıyla generalin hala adada olduğunu öğrendiler. Grubun bulunduğu alan oluşturuldu. Ve zulüm başladı.
Gerillanın habercileri, İngilizleri, yakın çevrelerinde Almanların ortaya çıkması konusunda sürekli uyardı. Ve sıradan Yunanlılar, doğal olarak, kaçırılan general hakkında bilgi sahibi olduklarında, Almanlar bölgelerinde göründüklerinde, dağların ve tepelerin tepelerinde ateş yaktılar. Mayıs, Mayıs ve dağlarda hala kar var ve özellikle geceleri çok soğuk. General Kreipe, kendisine bir Yunan paltosu verilmiş olmasına rağmen, soğuktan çok acı çekti. Ve ek olarak, bir katırdan düşerek sağ kolunu kırdı. Daha sonra kendisine karşı tavrının saygılı olduğunu söyledi. Önce yiyecek aldı ve mağaralarda en iyi yer ona verildi.
Adanın tüm nüfusu bu ölümcül kedi ve fare oyununu takip etti. Ve oyun farenin zaferiyle sona erdi. 14-15 Mayıs 1944 gecesi, grup, onları askeri bir tekneye götüren bir kayığı başarıyla attı. Şiddetli bir fırtına vardı. Ve bir gün sonra, grup, Marsa Matruh bölgesinde, Afrika'nın kuzey kıyısına indi.
Bu maceralı hikaye böyle sona erdi. "İngilizler inanılmaz derecede şanslı" diye düşünebilirsiniz. Ve bu doğrudur. "Şanslı olan için şanslı." Ve bu gerçektir. Sıradan Kıbrıslılar tarafından İngilizlerin, çoğu zaman kendi hayatları pahasına, benzersiz desteği? Nasıl değerlendirilir? Ve tabii ki casus ağı İngilizler tarafından hazırlanıp adaya bırakıldı. Grup, İngiliz istihbaratının tüm yapısının eylemlerinin koordinasyonu sayesinde şanslıydı. Ve en önemlisi - İngilizler haklı bir amaç için savaştı!
Послесловие
Orada bitirebiliriz. Ancak mantıklı bir devamı da var.
General Kreipe esir alındı ve 1947'ye kadar Quebec yakınlarındaki bir kamptaydı. Yayınlandı.
General Müller yargılanıyor. Yunanistan.
Friedrich-Wilhelm Müller, General. 27 Nisan 1945'te Doğu Prusya'da Piyade Generali Müller yakalandı ve isteği üzerine Yunanistan'a teslim edildi. Adadaki Viannos Piskoposluğunda sivillerin katledilmesi için General Müller, 20 Mayıs 1947'de Yunanlılar tarafından vuruldu.
Müller tarafından Sparta'daki bir manastırdan çalınan Aziz Nikolaos ikonu, 8 Nisan 2015'te Moskova'ya yaptığı ziyarette Yunanistan Başbakanı Alexis Tsipras'a iade edildi.
Sör Patrick ("Paddy") Michael Lee Fermor. Wikipedia'da ayrı bir makale ona ayrılmış, kendimi tekrar etmeyeceğim. 2011 yazında tüm meslektaşlarını geride bırakarak öldü. Bir BBC muhabiri bir zamanlar onun hakkında şunları yazmıştı:
"Indiana Jones, James Bond ve Graham Greene içinde geçti."
Yayından sonra Fermor ve Kreipe. Atina 1967
Soldaki Binbaşı Farmore.
1967'de Yunan televizyonu bu hikayenin katılımcılarıyla bir program yürüttü. Michael Fermor ve eski General Kreipe gösteriye davet edildi. Geçmişi hatırladım.
Ve bugün adanın bazı restoranlarında (sadece menünün Rusça versiyonunda) “gerilla tarzı et” görebilirsiniz. Sipariş - pişman olmayacaksın.