Kuran Oku ve Dinle
Al-Fajr
1. وَالْفَجْرِ
89|1|Yemin olsun tan yerinin ağarma vaktine,
2. وَلَيَالٍ عَشْرٍ
89|2|On geceye,
3. وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ
89|3|Çifte ve teke,
4. وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
89|4|Yola koyulduğu zaman geceye.
5. هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجْرٍ
89|5|Nasıl, bunlarda akıl sahibi için bir yemin var mı?
6. أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
89|6|Görmedin mi ne yaptı Rabbin Âd kavmine?
7. إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ
89|7|Sütunlarla dolu İrem'e,
8. الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ
89|8|Ki beldeler içinde onun benzeri yaratılmamıştı.
9. وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
89|9|Ve ne yaptı vadide kayaları oyan Semûd kavmine?
10. وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
89|10|Ve kazıklar sahibi Firavun'a.
11. الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ
89|11|Bunlar, ülkelerde azıp zulmetmişlerdi.
12. فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ
89|12|Ve oralarda bozgunu çoğaltmışlardı.
13. فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
89|13|Bu yüzden Rabbin, üzerlerine azap kamçısını yağdırıverdi.
14. إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ
89|14|Çünkü Rabbin tam gözetleme yerindedir/tam bir biçimde gözetlemektedir.
15. فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
89|15|İnsan böyledir; Rabbi kendisini deneyip de ona cömert davranır, nimet yağdırırsa: "Rabbim bana ikramda bulundu!" der.
16. وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
89|16|Ama Rabbi onu sıkıntıya uğratıp rızkını ölçüye bağlarsa: "Rabbim bana ihanet etti!" der.
17. كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
89|17|Doğrusu şu ki, siz yetime ikramda bulunmuyorsunuz.
18. وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
89|18|Yoksulun doyurulmasını teşvik etmiyorsunuz.
19. وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا
89|19|Mirası derleyip toplayıp yiyorsunuz.
20. وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
89|20|Malı, devşirip depolatacak bir sevgiyle seviyorsunuz.
21. كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا
89|21|İş böyle gitmeyecektir! Yer birbirine çarpılıp dümdüz hale getirildiğinde,
22. وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
89|22|Rabbin gelip melekler saf saf dizildiğinde,
23. وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ
89|23|O gün cehennem de getirilir. İşte o gün düşünüp anlar insan. Ama düşünüp hatırlamanın ona ne yararı var!
24. يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي
89|24|Der ki: "Keşke şu hayatım için önden bir şeyler gönderseydim."
25. فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ
89|25|O gün hiç kimse O'nun azabı gibi azap edemez.
26. وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ
89|26|Ve hiç kimse O'nun vurduğu bağ gibi bağ vuramaz.
27. يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
89|27|Ey sükûna kavuşmuş benlik!
28. ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً
89|28|Dön Rabbine, razı etmiş ve razı edilmiş olarak!
29. فَادْخُلِي فِي عِبَادِي
89|29|Gir kullarımın arasına!
30. وَادْخُلِي جَنَّتِي
89|30|Gir cennetime!