Padişahların çocukları hükümdar adayı olduklarından, on beş yaşına gelince bir sancağa gönderilerek burada devlet idaresini denemeleri amaçlanırdı.On beş yaşından önce sancağa çıkan şehzadeler de vardır. Gelibolulu Ali, Çelebi Mehmet’in on dört yaşındayken Hüseyin Hüsamettin, 2. Mehmet’in (Fatih Sultan Mehmet) sekiz yaşında ve 2. Bayezit’in ise 7 (yedi) yaşında iken sancak beyi olduğunu iletir. 2. Bayezid’e kadar Amasya, bundan sonra da Kütahya tercih edilen belli başlı sancaklardır.
Şehzade daha sancağa çıkmadan Topkapı Sarayı’nın üçüncü avlusunda iç oğlanlarla beraber hem fiziksel hem entelektüel eğitim görmekteydi.Binicilik ve kavga et sanatları eğitimini iç oğlanlarla beraber alırlardı. Sarayda ayrı olarak bir de “Şehzade Okulu” bulunmaktaydı. Devrin en kabiliyetli hocaları eğitim vermesi için tutulurdu. 2. Mehmet’in hocalığını yapan Molla Güranî ve İnbü’t‐Tercid, erkek çocuğu Şehzade Bayezit’in hocası Molla Salahaddin, I. Süleyman’ın erkek çocuğu Şehzade Selim’in hocası Şeyh Nurullah bin Akşemseddin buna örnektir.
1603’te I. Ahmet döneminde şehzadelerin sancağa çıkarılma usulü kaldırılmıştır. Bunun zindan hayatı da denilen Kafes Hayatı’nı başlattığı söylenir. Yeniden I. Ahmet döneminde tahtın babadan erkek çocuğuna geçmesi usulünün ortadan kalkması ve Ekberiyet Usulünün kabulü, şehzade eğitimini aksatmıştır.