ne zaman metro istasyona yaklaşsa, duvara doğru dönüp yavaş yavaş yürürüm. taa ki, metro benim durduğum noktayı geçene kadar.house m.d
'nin metro kahramanı bölümünü izledikten sonra daha da abartıp, durana kadar götü duvara verip beklemeye başladım.
kız arkadaşımın bile dalga geçtiği über tırt bir korku olmakla beraber hissetmeyen anlamaz diyor ve enrty'mi sonlandırıyorum.
edit : son iki gündür, çıkarken top kaptırmış defans gibi, metro gelince geriye koşan suserlar, suserlarımız... hepinizi gördüm.