Şöyle bir şey düşünün,
zaten bildiğiniz konuları,hatta o konuda eğitim verebileceğiniz belki de verdiğiniz konuları
"bir de benden alsın" mantığıyla saymayıp,
yeniden a.b.c'sinden görmek...
Ve tüm bunları yaparken boş boş konuşan bir sürü insana katlanmak...
Lüzumlu konuşan bir kaç arkadaşınızın cümlesini cımbızla ayıklayıp
her şeye rağmen gülümseyecek bir şey bulabilmek!
Bazen yorgunluğumun psikolojik olduğunu düşünüyorum;
çünkü kan testlerimde çok da bir şey çıkmadı.
Bazen o kadar sıkılıyorum ki
orayı terk edip gitmek istiyorum;
ama elimden bir şey gelmiyor.
Bugün laboratuvardan içeri girmek için kapıda beklerken
hatta "hadi artık açın şu kapıyı!" diye huysuzlanırken
bir arkadaşım tamamen psikolojimi özetledi:
"içeri 10 dakika erken girmek
seni bu okuldan erken mezun etmeyecek"
Tamamen sahip olduğum mantık bu,
"bitse de gitsek"..
Keşke bir uyusam ve uyansam..
kabus benden çok uzaklarda kalsa..
J.
şikayetçi yazı için özür.. Bu da kendimi rahatlatmam için yazılmış bir yazı.. İdare edin..