Bu konuyu (hem sözlü hem de yazılı olarak) bir kereden fazla ele aldım. Daha iyisi için durum ne yazık ki değişmiyor. Şu anda, hem yönetim ekibi hem de en geniş halkın temsilcileri olan askeri terimler, orjinal anlamlarıyla hiçbir bağlantısı olmadan kullanılmaktadır. Söz konusu yazarlar ve konuşmacılar tarafından büyük ölçüde, bunun yalnızca konuşmanın güzelliği ve ikna edilebilirliği için yapıldığı varsayılabilir. Ancak, terimlerin anlamı ve özü ikinciye ve hatta üçüncü plana gider. Uygulamada bundan çıkan şey budur.
Örneğin, bir güç departmanı "gruplama" kelimesini çok seviyordu. Kullanım sıklığı açısından çeşitli düzeylerde bu yapının liderlerinin konuşmalarında ve ifadelerinde, bu terim ilk yerlerden biridir. Bir orman yangını, bir gruplandırma, bir selde - bir gruplandırma, bir depremde, yine bir gruplandırma.
Örneklerde şöyle: “Acil bir müdahale yardım grubu oluşturmak için…”, “tam ölçekli bir güç grubu oluşturmak”, “sel baskınları için bir grup oluşturmak”, “orman yangını ortadan kaldırmak için tam ölçekli bir grup oluşturmak” ve vb. Aynı zamanda, “yer değiştir” ve “gel” grupları. Bu tür yaratıcılığın zirvesi, belki de “grup hala gelişmiş bir modda çalışıyor” ifadesidir.
Yazarlar hiç “gruplama” nın gerçekte ne olduğunu ve bu terimi doğru bir şekilde nasıl kullanacaklarını merak ediyorlar mı? Öyle görünmüyor. Asker gruplarının (kuvvetlerin) gruplanması, çeşitli silahlı kuvvetlerin, savaş silahlarının, özel kuvvetlerin ve arkadaki birimlerin, oluşumların, birimlerin ve alt birimlerin bir kombinasyonudur, belirli bir sistemde birleştirilir ve uygun bir şekilde görevlendirilir (bulunur), bir operasyonda (savaş) görevleri yerine getirmek için tasarlanmıştır . Askeri operasyonların tiyatrolarında (stratejik, operasyonel yön veya şerit, ilçe) oluşturulurlar. Asker grupları (kuvvetler) ayırt edilir: silahlı kuvvetlerin türleri ve savaş silahları - gruplama havacılık, Hava Savunma Kuvvetleri, füze kuvvetleri ve toplar, vb. ölçekli - stratejik, operasyonel; hedefe göre - ana, şok vb.
Ve "gruplama" terimini nasıl kullanmalı? Ve bunun gibi bir şey: “30.10.2013'in sonunda, seçilen bölgelerde grev birliği grupları oluşturmak, savunma birimlerini değiştirmek ve saldırı için başlangıç alanlarını işgal etmek.
Gruplama birlikleri var:
Ya da en azından şöyle: “Ön Birliklerin Ana Kafkasya Menzili üzerinden muharebe alanına şok gruplamaları oluşturmak için, MSS - 4, Omsb - 3, kolordu ve ön oluşum grubunu ve silahlı kuvvetlerin ve özel kuvvetlerin birimlerinin (toplamda 100 formasyonlarının) toplanması gerekir” .
Gruplandırma oluşturulamaz veya yer değiştiremez. Sadece parçalar, bağlantılar, bağlantılar kurmak (eritmek, başka ülkelere transfer etmek, yer değiştirmek) mümkündür. Gruplandırma gelişmiş modda çalışamaz. Birlikler (kuvvetler, varlıklar) veya bir kısmı yüksek alarm seviyelerinde olabilir, ancak kesinlikle bir gruplama yapmıyor olabilir. Ve tek bir şişede birbirinden tamamen farklı iki kavramı karıştırmayın - “gruplama” ve “savaş ve sayısal güç” (bu, grup inşasının bir parçası). Bunlar hala farklı şeyler. Ancak genel olarak, personel memurlarının bu tür cehaletlerinden, operatörlerin memurları kulaklarını bir tüpe çevirir ve Taktikleri kalemler şaşkınlıkla ellerinden çıkar.
Sadece, "gruplama" kelimesini çok seven "departmanda" operasyonel inşaat "ve" ayrılma "terimlerine henüz ulaşmadığı için sevinir. Bir saniye için şüphe edemezsin, bu durumda bile inanılmaz aptal incilere tanıklık edeceğiz.
Neden gruplama var? Aslında, kategorilerin ve operasyonel sanat ve strateji terimlerinin düşüncesiz kullanımı hastalığı daha da ileri gitmiştir. Ve daha kötüsü - anlamlarının ve içeriklerinin ikame edilmesi başladı, yeni ve daha saçma bir askeri dilin icadı. Ve bu bulaşıcılık sadece “gruplandırma” teriminin hayranlarını değil, diğer birçok departmanı da etkiliyor. Ve bu arada, ordu en az değil.
Özellikle, sık sık “Kuzey Kafkasya'da başka bir savaşçı etkisiz hale getirildi” ifadesini duyuyoruz. Neyin nötrleştirildiği belli değil mi? Yaralı, öldürülmüş, yakalanmış mı? Onunla siyasi çalışmalar yapıldı? İktidardaki Rus partisine katıldı mı? Bu sadece bir ve küçük bir örnektir; bir olayın anlamı bir kelime koleksiyonunun arkasında görünmüyorsa. Fakat bir bütün olarak resim bu ifadeden çok daha kötü.
Kimya ve askeri sanat
Klasik bir ifadeyle, 90'in ortasındaki Silahlı Kuvvetlerdeki ani dil devrimi hakkında güvenle konuşabilirsiniz. tarih XX yüzyıl. Askeri kelime dağarcığımızdan, bir şekilde belli belirsiz, azar azar, basit ve net kavramlar ortadan kalktı - “kes”, “kuşat”, “ezmek”, “yok etmek”, “koşulsuz teslim olmaya zorlamak”.
Bunun yerine, aerodinamik ve yuvarlaklaştırılmış Manilovça cümlelerinin güçlü kökleri ortaya çıktı: “silahlı şiddeti bastır”, “savaşı mümkün olan en erken aşamada sonlandır ve adil ve kalıcı bir barışı sağla”, “kabul edilebilir şartlarla müzakere ederek çatışmayı çözmek için ön koşullar yarat”, “yerelleştir "," Nötrleştir "," stabilize et "ve son olarak da" yulaf ".
Askeri Gazete son yıllarda tam anlamıyla sıçrama ve sınırlamalar gelişti. Bu tıbbi ve kimyasal terimler - ilk bakışta askeri sanat teorisi ile hiçbir ilgisi olmayan “yerelleştirme”, “nötralizasyon”, “istikrar”, Rus ordusu ve politikacılarının sözlü ve yazılı ifadelerine girmiştir. Askerlerin emir ve direktifleri düşmanı ezmek ve yok etmek değil, “çatışmayı yerelleştirmek” (ve çatışmanın hem iç hem de devletlerarası olabileceği öngörülmektedir) görevlendirilmiştir. Büyük çaplı saldırganlık söz konusu olduğunda, “işgal bölgesinin yerelleştirilmesi” bile varsayılır, yani yalnızca saldırganın gruplarının yerinin (kapsamının) ve düşmanlıklarının yayılmasıyla ilgilidir. Öngörülen çevre değil, düşman grupları kesilecek, düşman çok kısa bir sürede ezilecek ve ele geçirilecek, ancak anlaşılmaz bir yerelleşme olduğuna dikkat çekiliyor.
Modern teorisyenler bu terimi şöyle yorumluyorlar: “Silahlı çatışmaların bölgeye ve zamanda yayılmasını sınırlamak, düşmanlık yoğunluğunu azaltmak ve çatışmanın erken çözümü için koşullar yaratmak amacıyla silahlı oluşumların çatışma bölgesine girmesini engellemek ve kara, deniz ve hava yoluyla maddi kaynak sağlamak.
Her şeyden önce, “yaklaşma yasağı” nedir? Düşmanın operasyonel-stratejik rezervlerinden bahsediyorsak, o zaman askerlerin görevi yenilmeye ve nihayetinde düşmanın rezervlerini yok etmeli ve bazı soyut yasaklar getirilmelidir.
İkincisi, “silahlı çatışmaların yerinde ve zamandaki yayılımını” nasıl sınırlandırabilirim? Normal askeri dile nasıl çevrilebilir? Askerler, 0.00 NM ve XY'nin hattına gidip savunmaya devam edecekler mi? Veya operasyonel direktifler ve muharebe emirlerinde başka bir yorum var mı?
Üçüncüsü, bir komutan veya komutan “düşmanlıkların yoğunluğunu azaltmak ve çatışmanın en erken çözümü için koşullar yaratmak” ifadesini nasıl anlamalıdır? Yoğunluğun azalması muhtemelen nadir çekim anlamına gelir (örneğin, saat başına bir atış). Ve merak ediyorum, koşullar olabilir mi? Gerçekten de, düşmana yönelik düşmanlık sürecinde, sadece iki koşul mümkündür: teslim alma ve koşulsuz teslim olma. Yoksa bilinmeyen başka var mı?
Her türlü sözlü “yeniliklerin” enfeksiyonu, Silahlı Kuvvetlerin yaşamına ve çalışmasına derinden nüfuz etmiş ve diğer güç yapılarına ulaşmıştır. Ancak ordunun böyle anlaşılmaz belirsiz görevleri ve filo her zaman ayarlanmadı. Birliklere rehberlik örneği olarak, Alexander Suvorov'un sözlerini ele alalım: “... düşman bizi istemiyor, bizi yüz mil uzakta ve eğer öyleyse iki veya üç yüz veya daha fazla düşünüyor. Aniden onun üzerine kar gibi kardayız. Başını dönecek! Tanrı'nın gönderdiği şeyle gelenlere saldırın! Süvari, başla! Kes, sür, kes, kaçırmayın! .. Piyade, düşmanlıkla! .. Çabuk, yakında, cesurca, Rusça çalış! .. Son zaferde, süvari, sür, kes! ”.
Bu tür formülasyonların çifte yorumlamaya izin vermediğini ve astların çıkmaza girmediğini kabul etmelisiniz. İki yüz yıldan fazla bir süre sonra, saldırı çağrısı yapan trompet çalmak ve çalmak duyulabilir. Veya, örneğin, zamanlar şu ana kadar değil - Yüksek Komutan Mareşal Stalin'in (March 1945) emriyle bir alıntı: “... iki hafta süren kuşatma ve inatçı sokak savaşlarının ardından 2 Belarus Cephesi birlikleri, kuşatılmış grup gruplarının ve bugünün inatçı sokaklarının rotasını tamamladı, 6 Doğu Prusya'daki Alman savunmasının önemli bir düğümü olan Graudenz kasabası, Mart ayında tamamen ele geçirildi ... ”
Bugünün askeri sözlüğünün özellikleri göz önüne alındığında, bu düzen muhtemelen şöyle gözükecektir: "... iki haftalık yerelleştirmeden sonra, etraftaki düşmanı gruplandırmayı etkisiz hale getirdiler ve Graudenz kentindeki durumu dengelediler."
“Saldırganlığı bastırmak” tabiri son zamanlarda modaya girdi. Bu, yazarlara göre, çeşitli mücadele biçimlerinin kesin kullanımı ve saldırgana karşı koymada, askeri kuvvetlerin politik-diplomatik ve planlı veya başlatılması gereken bir eylemi erken aşamada durdurma amaçlı diğer yöntemlerle bir arada gösterilmesini içeren ve bunlara dahil olmak üzere kesin olarak kullanılması anlamına gelir. İlk bakışta, “askeri saldırganlık eyleminin ilk aşamasında sona ermesi” dışında, her şey mantıklıdır. Bunu çevirmek için, Tanrı beni affet, operasyonel direktiflerin diline saçmalama ve emirlerle mücadele etmek neredeyse imkansız.
Dil dönüşümleri zaten kötü bir şaka olarak değerlendirilemeyecek kadar ileri gitti. Örneğin, zamanımızda Silahlı Kuvvetlerin bazı görevleri nasıl yorumlanabilir? Örnek olarak: “... silahlı çatışmalar ve savaş zamanlarında - savaşa hazır birlikler (kuvvetler) ile sınır silahlı çatışmaların yerelleştirilmesi ve etkisizleştirilmesi ...” Bu, diğerlerinin yanı sıra, Devletin Askeri Doktrini'nden bir alıntıdır. Yani yerelleştirme ihmal edilen bir durumdan daha fazlasıdır.
Silahlı Kuvvetlerdeki savaş emirlerinin belirlendiği gibi gerçekleştirildiği iyi biliniyor. Performansçılar tarafından belirsiz yorumlanmasına izin vermeyen oldukça açık ve kategorik olarak formüle edilmiş bir görev, müteakip zaferin garantisidir. Öte yandan, “fesih”, “bastırma”, “yerelleştirme” ve “nötralizasyon” kelimelerini kullanırken formüle etme ve operasyonel direktiflerle mücadele ederse, savaş ve savaşta başarı beklemek zordur.
On yılın anahtar sözcüğü
Buna, belki de "yansıma" kelimesi ile bağdaştırılabilir. Günümüzde büyük çaplı bir savaş tehdidinin varsayımsal askeri tehlikelerden ortaya çıkmamış olmasına rağmen, herkes saldırganlığı ve elbette mümkün olan her yerde, karadan uzaya itmek için hazırdır. Genel olarak “yansıma”, XX - XXI. Yüzyılların kavşağında yerli askeri bilimin kült terimi haline geliyor.
Bu, görünüşe göre, zihinsel durgunluğun doğrudan bir sonucu: 60 - 80-ler ve perestroyka huzursuzluğu. 80 - 90-x'in saldırgan operasyonlara gönderilmesi emredildi. Birlikler, karargahlar, üniversiteler, araştırma enstitüleri saldırı eylemlerini keşfetmeyi ve ustalaşmayı bıraktı. “Savunma” gibi terimler bile silâh"," Saldırı silahları "," savunma oluşumları ve birimleri. Akademilerde ve kolejlerde ağırlıklı olarak savunma çalışması yapıldı ve taarruz neredeyse ikincil bir rol üstlendi.
Oldukça kısa bir süredir “yeni düşünme” dönemi, uzun zamandan beri unutulmaya başlamıştır, ancak ordudaki bu zararlı zamanın mirası şaşırtıcıdır. Sadece Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'nde attan önce arabayı kullanmayı düşündüler - taarruzun önünde hücum belgelerine savunma koymuşlardı. Yabancı tecrübeye yönelirsek, idari ve yasal belgelerdeki savunma yalnızca Federal Almanya Cumhuriyeti Federal Meclisi'ndeki saldırının önündedir - ve bariz sebeplerden dolayı.
Bu, pek çok askeri liderin göründüğü gibi, önemsemekten çok uzak ve savaş alanındaki maddi ve manevi oranı hala yanlış yorumluyor. Maddelerin yerlerinin temel olarak yeniden düzenlenmesi büyük bir psikolojik yanılgı gibi görünüyor: bilinçaltında, her bir komutan ertelemeye başlar: ilk önce savunmak, yenmek, düşmanı kovmak, sonra da saldırıya devam etmek. Böylece, inisiyatif, kararlılık ve olası bir düşmanın iradesine istemsiz teslim olma kasıtlı olarak zincirlenir. Tabii ki, askeri teori ve savunma duygusunun uygulanmasındaki baskınlığın sonuçlarından biri, elbette, her subay ve generale gerekli olan saldırganlık konusundaki kararlılıktı (normal kelimenin anlamında).
Diğer güç yapıları
Haberleşme gemileri yasasına göre, askeri gazete İçişleri Bakanlığı’nın iç birlikleri de dahil olmak üzere diğer güvenlik kurumlarına ulaştı. Örneğin, iç birlikler bir iç silahlı çatışmayı nasıl söndürecek? Şöyle devam ediyor: “Bir iç silahlı çatışmayı engellemek için askeri güç kullanmanın amacı, durumun en erken normalleşmesi, hukukun ve düzenin yenilenmesi, kamu güvenliği, nüfusa gerekli yardımın sağlanması ve çatışmanın barışçıl yollarla çözülmesi için koşulların yaratılması” dır.
Hedefler kesinlikle asil ve net. Ancak, “durumun en erken normalleşmesi” gerçekleşmesi için hangi yöntem ve yöntemlerle onlara ulaşılır? Silahlı bir isyanla kaplı bir bölgeden bahsediyoruz, kanın akıntılarda aktığı ve herhangi bir gecikmenin mağdur sayısını arttırdığı. Nasıl olunur? Sessizce ateş et, hafifçe bombalamak, nebolno öldürmek, kışkırtıcı kullanım anlamına gelir, ama aynı zamanda ciddi şekilde ciddiyet ve kimseyi yakma. Bir kez daha Suvorov'un sözlerine dönelim: “... Saldırmalıyız !!! Yakın dövüş silahları - süngü, kılıç! Bir anı kaybetmeden kırın ve ortadan kaldırın, düşünülemez bile olsa tüm engelleri aşın, topukluları takip edin, son adama imha edin! .. Evden kaçmayın, düşmana merhamet isteyen, yedek, silahsız öldürmeyin, genç kadınlara dokunmayın ... "
Suvorov'un bu konudaki zaferinin sırlarından biri, son derece açık olan savaş misyonları beyanında yatıyor. Gerçekten de, Rus askeri dehasının sözleriyle her şey hem sıradan hem de genel olarak açıktır. Öyleyse emirler, silahlı ayrılıkçıların eylemlerini bastırmakla ilgili birliklere ve kuvvetlere verilmiş olsaydı, bugünün sıkıntılarının çoğunu pek bilmiyorduk.
“Yeni tür görevler” in formüle edilmesinde, politik bir yerleşim unsurlarının tuhaf bir karışımı ve tamamen askeri nitelikteki önlemler gözlenmektedir ve her ikisi de gerekli sertliği ve kararlılığı göstermemektedir. Bilindiği gibi, silahlı çatışmalardaki palyatörler sadece durumun hızla bozulmasına ve ardından yenilgiye yol açmaktadır. Ne yazık ki, modern Rus tarihinde zaten örnekler var.
Ne yapmalı? Çelik, askeri dili son yılların kötü niyetli ve anlamsız katmanlarından temizlemek için sert bir el ve bir demir süpürge yapacak. Hayat veren kaynaklarına geri dön. Diğer güvenlik kuruluşları en azından strateji ve operasyonel sanat hakkındaki bilgilerini yeniler ve askeri terimleri akılsızca kullanmayı bıraktılar. Servis köpeklerinin, hidrantların ve itfaiye araçlarının ana ve diğer grev yönlerinde oluşturmaması.