Dünyanın yarıkurak, yarınemli tropikal ve subtropikal bölgelerinde bu topraklar çok yaygın olup, yüzeyde kırmızımsı kahverenginde olduğu hâlde, alt horizonlara doğru açık kırmızımsı kahverengini alır ve donuk kırmızımsı renge dönüşür. Alt toprakta kireç birikim zonuna geçilir. Bu topraklar, Kırmızımsı kestane renkli ve Kırmızımsı Kahverengi topraklar olarak sınıflandırılır. Dünya haritası üzerinde kırmızımsı preri toprakları olarak gösterilir.
İklim ve buna bağlı olarak bitki örtüsünün yayılışı ile Kırmızımsı toprakların yayılış alanları karşılaştırıldığında, bu toprakların kısa süren nemli mevsime sahip kurak-nemli tropikal iklim bölgelerinde ve onu çevreleyen tropikal bozkır bölgelerinde yaygın olduğu görülür. Ayrıca bu topraklar; kurak-nemli Musonlar Asyası bölgesinde, Avustralya’nın Akdeniz iklim kuşağında, Kuzey Afrika ve Orta Doğu’da geniş sahalarda yer alır.
Kırmızımsı kestane ve kırmızımsı Kahverenkli toprakların bulunduğu alanlardaki vejetasyon, uzun boylu otlar (preri), kısa boylu bozkırlar, savan, çalı ve muson ormanlarından ibarettir. Bu sahalardaki topraklar, çeşitli derecede hüküm süren kuraklıktan etkilenir; bu alanlardaki kurak devre, hem yazın hem de kışın meydana gelir. Meselâ, Musonlar Asyası’nda kurak devre kış mevsimindedir. Çok yüksek hava sıcaklığı ve şiddetli su noksanı, yılın bir mevsiminde vuku bulur.
Kurak devrenin uzunluğu, Kırmızımsı kahverengi ve Kırmızımsı kestane renkli toprakların alt horizonlarındaki karbonat birikmesini ve dağılışını etkiler. Yani, kurak devrenin uzun sürdüğü sahalarda kalsiyum karbonat birikmesi, yağışlı devrenin uzun veya kurak devrenin az sürdüğü sahalara nazaran daha yüzeydedir. Onun için bu topraklar karakteristik pedokallerdir. Başka bir deyişle, kalsiyum karbonatın biriktiği topraklardır.
Topraktaki kırmızı renk, organik asitlerin meydana gelmediği sıcak iklimlerde, demir seskioksitlerin bol miktarda birikmesi ile alâkalıdır.