(Dünden Devamı)
1909 senesi ekim sayısında peder Charles K. Tracy’in 8 Ağustos’ta İzmir’den yazdığı mektupta ise şunlara değinilmektedir:
“Sizinkiler umarım, hevesli müttefiklerdir.” Umut ve heyecanın sebepleri mektubun metninde açıkça görülüyor: “Arkeologlarla Hitit dönemi kaya oymalarını incelemek üzere eski Frigya’da bir hafta geçirdim. Bazı Amerikalı otoritelere göre, Hititlerin torunları olabilirler. Volkanik kayaçların keskin iğne kulelerinden biri olan Frig düzlüğünün güney kenarında Afyonkarahisar kenti yaklaşık kırk bin sakini olan bir yerdir. Türkiye’deki en azından dokunaklı, en modernleşmiş yerlerden biridir. Çok canlılık nedeniyle sağlam bir tutuculuk ile ortaçağ fikirlerini güçlü bir şekilde muhafaza etmektedir.
Afyonkarahisar’da camiler ve
harabe haline gelmiş binalar.
Kaya Hıristiyanları
Afyonkarahisar’daki bir avuç evangelik Hıristiyan, bazaltik kayaçların üzerine en iyi malzemelerden yapılmış, kalelerinin yanındaki uçurumun ve kalenin ayaklarında yaşıyorlar. Hıristiyanların küçük grubu, eski kale tarafından muhteşem bir şekilde kuşatılmış gibiydi. Bir kilise çanının yankıları şehri ürküttüğünde, yeni misyon binasına dinleyicilerden oluşan meraklı bir kalabalık gelir. Bir avuç Protestan’ın böyle bir okul inşa etmesine ve böylesine heyecanlandıracağına kim inanırdı! ”48
“Karışıklığın sebebi, derin ve karanlık bir şehirde, küçük bir düzine gerçek Hıristiyan’ın varlığıydı. Bu gerçek gönüllü insanlar vaaz vermeye ve dua etmeye devam ederken orada daima bir heyecan olacaktır. Buldukları yeni ışık hakkında durmadan konuşurlar. Bu fotoğrafta ne pahasına olursa olsun yaşamak isterler.
Amerikan Board’ın yeni Afyonkarahisar misyonu
Konuşma Konuşma
“Kentin konuşması, misyon binasının ilerleyişi ve Protestanların çalışma şekli olmuştur. Bay McNaughton’un bir kilise, okul ve papazlığı bir araya getirip yaklaşık yarısı maliyetle inşa ettirdiği bina yalnız başına durur ve komşu bölgelere önem verir. Şimdiye dek evsiz olan kilise, çocuklarına ve yabancılara benzersiz bir sığınma evi sunuyor. Salonları çoktan doldu. Papaz planların çok küçük olduğunu düşünüyor. Şu anda otuzdan fazla seçkin bir grup oluşturan gerçek işçiler, ücretli yardımcılar gibi misyonun işini yapıyor. Şahsen okul ve kilisenin işlerini yürütürler ve orası için gerekli düzenlemeleri yaparlar. Onların papaza olan bağlılığı müstesnadır.
Pratik Şükran Günü
“Geldiğim akşam ‘seçilmiş grup’ okul odasında bir şükran töreni için bir araya geldi. Birisi papaz sayesinde, Bay McNaughton’a ve Amerikan Kuruluna teşekkür ederek, başlangıç için alınan yardımları okudular. Papaza büyük bir kutu içinde hediye sunuldu. Görünen o ki, verilen hediye esnafın katkısıdır”49
“Toplantıda yapıldı ve son derece basitti. İncil dilinde ve şarkı söyleyerek. Kalede Hititlerden kaldığını düşündüğüm surlar vardı. Yıpranan ve ufalanan uçurumları garipti. Hiç şüphe yok ki Ruh mevcuttu. O, Afyonkarahisar’ın önemli bir gerçeğidir”50
(Devamı Yarın)
KAYNAKÇA:
48TheMissionaryHerald ,Volume CV, October, 1909,Number10,Page 438
49The Missionary Herald,Volume CV,October, 1909,Number10,Page 439
50TheMissionaryHerald,Volume ,CV,October, 1909,Number10,Page 440