10 Mayıs 1941
Mayıs
Büyük Britanya
Rudolf Hess İskoçya'ya uçuyor
Havadaki Savaş
Londra'daki Luftwaffe baskını Avam Kamarası, Westminster Abbey ve British Museum'u vurdu
Kuzey Afrika
Kraliyet Donanması Bingazi'yi bombaladı
10 Mayıs 1941'de Avustralya Deniz Tarihi
Bathurst sınıfı mayın tarama gemisi, (korvet), HMAS BENDİGO, (LEUT S. J. Griffith, RANR), görevlendirildi. BENDİGO Sidney, Cockatoo Island Tersanesi'nde 12 Ağustos 1940'ta atıldı ve 1 Mart 1941'de denize indirildi. Dame Mary Hughes (Federal Başsavcı ve Deniz Kuvvetleri Bakanı W. M. Hughes'un karısı), fırlatma törenini gerçekleştirdi.
HMAS NİZAM, (destroyer), HMS'ye ay ışığı saldırıları yapan Alman uçaklarına karşı coşkulu bir eylemde bulundu. ZORLU, (uçak gemisi) ve Malta'nın güneyindeki Kuvvet H gemileri. Bombardıman uçakları konvoya zarar vermeden püskürtüldü.
10 Mayıs 1941 Mahkum #7
Diğer mahkûmların sonuncusu 1966'da ayrılmış ve hapishanenin 7 numaradaki tek kişisini bırakmıştı. Muhafız Kuş, 1974'te 'Dünyanın En Yalnız Adamı' adlı bir kitap yazdı ve 30 yıllık hapsi sırasında Hess ile olan ilişkisini anlattı.
Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rudolf Walter Richard Hess, Münih Üniversitesi'ne kaydoldu. Birkaç kez yaralandı Büyük savaş, 7. Bavyera Topçu Alayı'nda görev yapıyor. Öğrenciyken Hess, daha sonra Nazi Partisi siyasi platformunda merkezi bir plan haline gelen felsefe olan “Lebensraum” (“yaşam alanı”) 'in erken savunucularından Karl Haushofer'ın altında jeopolitik okudu.
Hess, Nazi ideolojisinin erken ve ateşli bir savunucusuydu. Gerçek Bir Mümin. 1923'ün başarısız devrimi olan "Birahane Darbesi" sırasında Hitler'in yanındaydı. Hitler'le hapiste yattı ve siyasi eseri “Mein Kampf”'i (Mücadelem) yazmasına yardım etti. Hess, 1933'te Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi iktidarı ele geçirdiğinde Hitler'in kabinesine atandı ve Hermann Göring ve Hitler'in kendisinden sonra 3. sırada Führer Milletvekili oldu. Hess, 1935 tarihli Nürnberg Kanunları da dahil olmak üzere, Almanya Yahudilerini haklarından ve mülklerinden mahrum bırakan birçok kanunu kanunlaştırdı.
Irk teorisine takıntılı olduğu için Hitler, Anglo Saksonlar olarak İngiliz halkının Almanya'nın doğal müttefikleri olması gerektiğine inanıyordu. Keşke Churchill'den kurtulabilselerdi, iki ulusun işleri yoluna koyabileceğine inanıyordu. Churchill ve Hitler birbirlerinden derinden nefret ediyorlardı, ancak Büyük Britanya'da, Sovyetler Birliği'ni daha büyük bir tehdit olarak gören toprak sahibi aristokrasi, Londra finansörleri ve medya patronlarının çoğu da dahil olmak üzere birçok kişi vardı.
Rudolf Hess, 10 Mayıs 1941'de Messerschmidt'in iki kişilik uçağının gazı bittiğinde paraşütle dünyaya atlayarak İskoçya'ya uçtu. Planın Hess'in kendi fikri mi yoksa resmi bir yaptırımı mı olduğu belli değil. Bu, İngiliz hükümetinin önde gelen bir rakibi olduğuna inanarak, Hamilton'ın 14. Milletvekili Führer hemen tutuklandı, savaşın sonuna kadar İngiliz gözetiminde kaldı ve 1946 Nürnberg Duruşmaları için Almanya'ya iade edildi.
Hess'in zihinsel durumu İngiliz gözetimi altındayken düşmüş gibi görünüyor ve akıl sağlığı ve yargılanmaya uygunluğu hakkında sorular gündeme geldi. Yargıçlar, kendisine yöneltilen suçlamaları anladığına ve kendini savunabilecek durumda olduğuna karar verdi. Hess, merhum Führer'i “Volk'umun bin yıllık tarihinde ortaya çıkardığı en büyük oğul” olarak ilan ederek duruşmada hiçbir işe yaramadı. Adam için çalışmış olmasının hiçbir şeyi değiştirmeyeceğini ifade ederek, “Hiçbir şeyden pişman değilim” dedi.
Dokuz ay sonra mahkeme, Hess'i savaş suçları ve insanlığa karşı suçlardan beraat ettirerek, görünüşe göre Yahudilere daha önce zulmetmesinin onların sonraki imhalarıyla yeterince bağlantılı olmadığına karar verdi. Hess, saldırgan bir savaş yürütmek için komplo kurmaktan ve barışa karşı suç işlemekten suçlu bulundu ve ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı, Batı Berlin'deki Spandau Hapishanesine nakledildi ve dört büyük müttefik gücün yetkisi altına alındı. Spandau bir zamanlar 600 kadar mahkumu barındırmıştı. Orada adı soyuldu ve orada hapsedilen 8 eski Nazi yetkilisinden biri olan 7 numara verildi. 18 Temmuz 1947'den sonra, bu sekiz mahkum, tesisi işgal eden tek mahkum oldu.
Hess'in diğer hükümlüler, süreleri sona erdiği için veya mazeret gerekçeleriyle yavaş yavaş hapishaneden serbest bırakıldı. O sıradaki ana arkadaşı, Hess'in yakın arkadaş olduğu gardiyan Eugene K. Bird'dü. Diğer mahkûmların sonuncusu 1966'da ayrılmış ve hapishanenin 7 numaradaki tek kişisini bırakmıştı. Muhafız Kuş, 1974'te 'Dünyanın En Yalnız Adamı' adlı bir kitap yazdı ve 30 yıllık hapsi sırasında Hess ile olan ilişkisini anlattı.
Spandau'da Muhafız Değiştirme
Aile üyeleri ve önde gelen politikacıların onu serbest bırakma girişimleri, 1941'de Nazilerin Sovyetler Birliği'ne yaptığı gizli saldırı olan Barbarossa'nın baş mimarı olduğuna inanan Sovyet yetkilileri tarafından engellendi. 17 Ağustos 1987'de #7 bir lamba bağladı. bir pencere mandalına bağladı ve onunla kendini astı. 93 yaşındaydı.
Spandau hapishanesi, kalan son mahkumunun ölümünün ardından yıkıldı, yerin bir Neo-Nazi tapınağı olmasını önlemek için moloz Kuzey Denizi'ne atıldı,
Nerede Duruyoruz
İtibaren militan, Cilt. V No. 19, 10 Mayıs 1941, s.ن.
Einde O’Callaghan tarafından yazıya geçirildi ve işaretlendi. Çevrimiçi Troçkizm Ansiklopedisi (ETOL).
Stalinistler Faşizmi Görmezden Geliyor
Geçen haftaki bu sütunda, hem Stalinistlerin hem de Lindbergh'in arkasındaki grubun, farklı nedenlerle, savaş karşıtı propagandalarında, milyonlarca işçinin kafasını karıştıran soruyu tamamen görmezden geldiklerine dikkat çekildi. Bu, milyonlarca işçiyi ilgilendirdiği kadarıyla, Hitler'in olası bir zaferiyle temsil edilen faşizm tehlikesi hakkında ne yapılacağı sorusudur.
Stalinist liderliğin bu sorudan kaçındığını kanıtlayacak herhangi bir ek kanıt varsa, bunu şurada bulabilirsiniz: 1 Mayıs Manifestosu içinde yayınlandı Günlük işçi. İçinde. bu uzun belgede, bırakın tartışılmak şöyle dursun, bu sorunun adı bile geçmiyor. İnanılması güç ama faşizm tehlikesinin işçilerin kafasında büyük belirdiği bu zamanda, bu sözcüğün manifestoda yalnızca bir kez geçtiği bir gerçektir. Ve sonra çok gelişigüzel ve Roosevelt'in bazı eylemlerine atıfta bulunarak.
Faşizm sorununu görmezden gelen Lindbergh grubuna ve Stalinistlere karşı, Roosevelt'in önderlik ettiği savaş yanlısı Yeni Bayiler ve savaş karşıtı Sosyalist İşçi Partisi, faşizm sorununu bir an bile göz önünde bulundurmaz. Tamamen farklı nedenlerle, yine de, bizim propagandamızda olduğu kadar Rooseveltçilerin propagandasında da faşizmin savaşla ilişkisi sorununun son derece önemli bir rol oynadığı bir gerçektir.
Roosevelt'in Faşist Tehdidi Kullanımı
Roosevelt ve Sosyal Demokratlar da dahil olmak üzere Yeni Bayiler, işçi kitlelerini savaş çabalarına bağlamak için işçilerin faşizm korkusundan yararlanıyorlar. Savaş için haykıran tüm güçler, bunu faşizme karşı demokrasi için bir savaş olarak oynuyor. Bazıları kesinlikle alaycı ve faşizmin bu savaşın temel nedenleriyle hiçbir ilgisi olmadığını çok iyi anlıyorlar ve ABD gerçek savaşa girerse bunu faşizmi yenmek için değil, emperyalist çıkarlarını korumak için yapacağını biliyorlar. . Güney'in gerici Demokratlarının ve Kuzey'in gerici Cumhuriyetçilerinin demokrasiyle ilgilendiğine inanmak saflık olur.
Kabul edilmelidir ki, pek çok başka insan, bu savaşı demokrasi için bir savaş olarak görmekte ve dolayısıyla Amerika'nın savaşa katılımını savunmakta kesinlikle samimidir. Bazılarının samimiyeti ve. Başkalarının samimiyetsizliğinin bu soruyla çok az ya da hiç ilgisi yok. Gerçek şu ki, hükümet ancak bu savaşı faşizme karşı bir savaş olarak tasavvur ederek, savaş çabaları için kitlelerin desteğini elde edebilir. Kitlelerin desteği başka nasıl elde edilebilirdi?
İngiliz işçilerin büyük çoğunluğunun Churchill'i desteklediği kuşkusuz doğrudur, çünkü onlar faşizme karşı demokrasi için savaştıklarına inanırlar. İngiliz işçilerinin sürekli bombalamanın cehennem ateşinden geçmekteki inatçı cesareti, yalnızca faşist bir zafere karşı ölümüne savaşmaya istekli oldukları varsayımıyla açıklanabilir. Örgütlerinin liderleri, onlara faşizme karşı Churchill'i desteklemekten başka bir yol göstermediler.
Roosevelt fiili mücadeleyi başlatmaya karar verdiğinde, çalışan kitlelerin istekli işbirliğini elde etmek için İngiltere'deki yönetici grup tarafından kullanılan yöntemlerin aynısını kullanacaktır. Zaten sendika liderlerini hükümet kurullarına yerleştirdi ve bunu a. gerçek çekim başladığında daha büyük ölçüde. İşçileri -bunun faşizme karşı bir savaş olduğuna- ikna etmek için en büyük sorumluluğu sendika önderliğine atacaktır.
Faşizme Karşı Programımız
Partimiz, kendi tarzında faşizm ve savaş arasındaki bağlantıyı sürekli vurgulamaktadır. Her şeyden önce, bunun faşizme karşı bir demokrasi savaşı olmadığını ve Roosevelt'in bizi savaşa sürüklerken bunu faşizmden korktuğu için değil, Amerikan kapitalizminin çıkarlarını savunmak ve genişletmek için yaptığını tekrar tekrar vurguluyoruz. Britanya'ya kısaca, savaşla ya da savaş yoluyla yardım etme politikası, Britanya demokrasisini savunmak gibi fedakar bir amaca değil, Amerikan kapitalizminin en tehlikeli emperyalist rakibini yenmeye yöneliktir.
Faşizmin kapitalist sistemin bir ürünü olduğunu ve kapitalist demokrasiler kazansa bile faşizmin yıkılmayacağını ve olmasa da faşizmin tehlikesinin de bir o kadar büyük olacağını kaç kez söyledik ve tekrarlamaya devam edeceğiz. şu anda olduğundan daha büyük.
İkinci olarak, işçilerin Hitler'in olası bir zaferinden ve onun temsil ettiği her şeyden haklı olarak duydukları korkuyu dikkate alıyoruz. Emperyalist savaşa karşı çıkmak, her Marksist için kesinlikle zorunludur, ancak işçilerin faşizmden duyduğu korkuyu - ve tüm bunların, ajitasyon ve propagandasını bu gerçeğe uyarlamak anlamına geldiğini - dikkate almayı reddeden ve bu gerçeğe uyarlamayan kişi, Marksist değildir. ama mezhepçi.
Stalinistlerin aksine, bu sorunu çözmekten hiç korkmuyoruz çünkü işçinin aklını meşgul eden soruya, faşizmin nasıl yenileceği sorusuna yanıtımız var. Faşizmi burada ve yurtdışında yenme programımızın özü ve özü sosyalist devrimdir. Faşizme karşı ancak bir İşçi ve Çiftçi hükümeti başarılı bir savaş yürütebilir.
- Lindbergh'in arkasındaki grup, faşizm sorununu görmezden geliyor çünkü faşizme sempati duyuyor ve faşizme karşı güçlü eğilimlere sahip.
- Stalinist liderlik sorunu görmezden geliyor çünkü onu çözecek devrimci bir programı yok.
- Roosevelt ve takipçileri, işçileri Amerikan emperyalizminin savaş çabalarına bağlamak için sorunu sürekli vurgular.
- Partimiz, işçilerin iktidarı ele geçirmesinin gerekliliğini vurgulayarak sorunu gündeme getirmektedir.
Bizimle diğer her grup arasında, kapitalizmi destekleyenlerle onu yok etmek ve böylece faşizmi yok etmek isteyenler arasında büyük bir uçurum var.
Hughes Konaklarındaki Kaybımız, 10 Mayıs 1941
Başlangıç olarak, tahliye edilmiş biri olarak genç hayatımda sonsuza kadar kaybolmuş birçok boşluk olduğunu vurgulamalıyım. Ancak yetişkin olunca on yaşından beri neden bir yara izi taşıdığını bildiğini anlayan yetmiş iki yaşındaki (genç) biri olarak yazmaya çalışacağım!
Bu yarayı sadece ben değil, annemin diğer üç çocuğu da taşıyordu. Tahliye hikayemde pek çok kişinin taşıdığı yaralara da değineceğim.
Annemin dört çocuğu Nisan 1925, Kasım 1927, Nisan 1931 ve Eylül 1933'te doğdu. Julia (Jules veya Julie olarak da bilinir) en büyükleriydi. Sırada Annie (sadece Ann olarak bilinir) vardı, Joseph (Joe olarak adlandırıldı - başkalarının bana ne dediğinden bahsetmeyeceğim) ve en küçükleri olan Philip (Philly veya Phil) annesinin gıcıklarıydı.
İkinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde sekiz yıl beş aylıktım. 1940'ta ben, erkek kardeşim ve iki kız kardeşimle birlikte Essex'teki Saffron Walden'a tahliye edildim. Dördümüzün Ely veya Cambridge'e (sanırım Cambridge) gitmeyi umduğumuz ortaya çıktı çünkü arkadaşım Raphie Solomons oraya annesiyle birlikte gitti. Ancak, yanımızda ebeveynimiz olmadığı için Cambridge'e gitmemize izin verilmedi ve Saffron Walden'a bırakıldık.
Gaz maskeleri ve valizlerle dördümüzün bir kilise salonuna getirildiğini ve çikolata ve diğer güzelliklerin bulunduğu kahverengi bir kese kağıdı verildiğini hatırlıyorum. Kız kardeşim Ann 'Eve gitmek istiyorum' diye uluyordu - (ki bu hala ona hatırlatılıyor). O zamanlar bize ne olduğunu bilemeyecek kadar küçüktüm ama şimdi biliyorum!!
Saffron Walden'da adının Spurges olduğunu düşündüğüm bir aileye tahsis edildik. Karşısında 'Hilly Bumps' adını verdiğimiz bir alan vardı. Neredeyse hemen ayrılacakmışız gibi görünüyordu. Jules ve Ann (çok telaşlı olan) genç bir çiftin evine gönderildiler ve orada hiç mutlu olmadılar. Philly'm ve ben, Castle Caddesi'ndeki bir Bayan Smith'e gönderildik. Yaşlı ve tombul olduğunu hatırlıyor gibiyim (sadece 10 yaşında olduğumu hatırlıyorum!). Orada mutlu gibiydik.
Kız kardeşlerimin mutsuzluğu bir telefon görüşmesine neden oldu (o günlerde evde bir telefonumuz vardı) ve kısa bir süre sonra eve, Stepney'deki Hughes Mansions'a götürüldük. Bir süre sonra (tam olarak ne zaman olduğunu hatırlayamıyorum) Philly ve ben yeniden Buckinghamshire'daki bir kasabaya tahliye edildik. Ablam Ann bizi alınmak üzere Hartford Caddesi, Stepney yakınlarındaki Gaz Tesislerine götürdü ve böylece ikinci kez tahliye edildik.
Sanırım bu savaş yıllarında Buckingham tipik bir taşra kasabasıydı. Oradaki otelin adı White Hart diye hatırlıyorum. Bay ve Bayan Bourne ve kızları Margaret (Margery?) ile School Lane'de (1 veya 2 numara) güzel bir eve götürüldük.
Bay Bourne yerel benzin istasyonunda çalışıyordu (o zamanlar buna öyle denirdi), Bayan Bourne ise pencerenin yanındaki dikiş makinesinde çalışıyordu. Sigara içtiğini hatırladım - günde en az 100 Craven 'A' Black Cat sigarası!! İnsanın aklına takılan şeyler komik.
Hafızam bana doğru geliyorsa, oldukça yaşlılardı ve Hava Kuvvetleri'nde savaşın kurbanı olan bir oğulları olduğuna inanıyorum. Babamın ziyaretlerinden birinde benim için Buckingham'a getirdiği bir havalı tüfeğim olduğunu da hatırlıyorum. Sonunda eve döndüğümüzde bir nedenden dolayı onu geride bıraktım.
Sadece orada oldukça mutlu olduğumu hatırlıyorum. Philly de öyleydi (bu arada unutursam diye, küçük kardeşim daha sonra bir Londra taksi dergisine yazacağı zaman ona 'Filly' takma adını verdim!).
Buckingham'da bir süre kaldıktan sonra, Bourne'un evinden Bayan Allen'ın 13 Nolu Mitre Caddesi'ndeki evinden iki erkek çocuğu aldık. Genç bir kızı vardı (belki o zaman 1 veya 2 yaşındaydı). Bay Allen ordudaydı.
Bayan Allen, birlikte kaldığımız diğer insanlardan çok daha gençti. Birkaç kapı ötede Mitre Sokağı'nda oturan bir ablası vardı ve ablasının sadece bir buçuk kolu olduğunu hatırlıyorum. Geriye dönüp baktığımızda orada çok mutlu olmalıydık ama annemin dört çocuğunun hayatını sonsuza dek değiştirecek bir şey olacaktı.
Bir gün babam beklenmedik bir şekilde 13 Nolu Gönye Sokağı'na geldi. Paltosunun kolunda elmas siyah bir yama olduğunu hemen fark ettim ve ona ne için olduğunu sordum (o zamanlar sadece 10 yaşındaydım). Ölen kişinin büyükanne Liza (annemin evlatlık annesi) için olduğunu söyledi. Büyükanne Liza, annemi 6 aylıkken yanına almıştı ve bu nedenle, Yahudi bir aileden gelen annem, Hıristiyan büyükannem ve oğlu Willie amca, harika bir adam tarafından büyütüldü. Ama ben ihlal ediyorum, bu başka bir hikaye, kendi içinde benzersiz!
Babamın paltosunda elmas bir yamayla Buckingham'a geldiği o güne dönüp baktığımda, artık eminim ki bu, hayat düşüncelerimin şekillenmeye başladığı yolun başlangıcıydı. Kişisel yaramın şekillenmesinin başlangıcı olan her şeyin sebeplerini arardım.
Annemin 35 yaşında 1a Hughes Mansions'da öldürüldüğünü bana kimin söylediğini bugüne kadar hatırlayamıyorum. Bana, babamın annesi, büyükannem Kate, amcalar ve teyzeler, kuzenler, ikizim de dahil olmak üzere ailem olduğu söylendi. kız kardeşler ve arkadaşlar (toplam on iki olabilir), tavanı ahşap sütunlarla desteklenmiş şilteler üzerinde uyuyorlar (iki yatak odalı bir zemin kat dairesi).
Annemin evi herkese açıktı. Bana söylendiğine göre, Doğu ucundaki bir anne, eş ve kadını özetleyen şeydi. Sokak kapısının önüne bir bomba düşmüştü ve bana mutfaktan koridora doğru yürürken bombanın patladığını ve şarapnel tarafından vurulduğunu söyledi. Ölmek üzere yatarken son sözleri babam Morry içindi.
Buckingham kasabası günlerimi hatırladıkça garip, okuldaki oyun alanında kardeşim Philly'ye annemin öldürüldüğünü söyleyen başka bir çocukla kavga ettiğimi hatırlıyorum. Yine de bana kimin söylediğini hatırlayamıyorum. Belki de okul müdürüydü - kim bilir.
Tuhaf olan - ya da belki ironik olan, tarihçilerin Londra'daki Blitz'in annemin öldüğü gece, 10/11 Mayıs 1941 gecesi sona erdiğini belgelemiş olmalarıdır.
Annemin vefatından bir süre sonra tahliyeme geri dönmek için (ne kadar zaman geçtiğini hatırlayamıyorum), kardeşim ve ben East End'e geri döndük. Hala hava saldırıları vardı, ama yıldırım gibi değil. V1'lerin (Doodlebugs) başlangıcıydı. Philly ve bana şimdi tekrar tahliye edileceğimiz söylendi!! Kuzenim Sid, Hertfordshire'daki bir kamp okuluna tahliye edildi. Kardeşim olmadan tek başıma gönderilmek istedim (neden bilmiyorum). Babamla tartıştıktan sonra (hayatı boyunca benimle birlikte çok kişi vardı), kendi başıma gitmeme karar verildi. Philly, Pinner, Middlesex'te aile arkadaşlarıyla kalacaktı. Kuzenim Sid birkaç ay sonra kamp okulundan ayrıldı.
Üçüncü tahliyem son tahliyem olacaktı. Gittiğim adres The Nettleden LCC Okulu, St Margaret's Camp, Great Gaddesden (Hemel Hempstead yakınında), Hertfordshire idi.
Bu benim için zamanımdan önce adam olmamın başlangıcıydı. Okul sıkı bir şekilde alay edildi. SHAFTESBURY, LISTER, WREN, GORDON, SHELLEY adlı yurtlarda yaşıyorduk. Yataklarımızı tertip ve temizlik açısından kontrol eden Rahibeler (ev hanımları gibi) adında iki kadın vardı.Sınıf davranışımız için kazanılan puanlara eklenen puanlar (veya sanırım puanlar) verildi ve her bir yurdun birbiriyle yarıştığı en fazla puanı alan yurda bir askı verildi. Okul ve sınıflar kamptaki yerleşkedeydi. Cumartesi akşamı kampta film izlememize izin verildi ve orada kendi mutfağımız vardı. Yaz boyunca sabah ve akşam okulumuz vardı ve öğleden sonraları spor ve eğlence içindi - Bay Wade'in her yere vurduğu golf toplarını aramak gibi!! Okul tatillerinde yerel çiftliklerde de çalıştık.
Okul müdürleri - ah bu bir hikaye - Bay Ernest E White - Okul Müdürü, Bay Tucker - Bahçe Ustası, Bay Bellinger - İzciler ve Ağaç İşleri Ustası, Bay Morgan - Erkek Tugayı, Bay Jones, Bay Nelson, Bay Houghton, Bay Wade.
Bay Wade 6 fitten çok daha uzundu (ya da bana öyle geliyordu). Zaman zaman artı 4s giydi ve en sevdiği sözler 'ÇOCUK NE YAPIYORSUN!' oldu, sonra patla!! Bir keresinde kuzenim Sid yemek odasında onunla kavga etmişti (başka bir hikaye). Her gece yattığımızda bize verilen bazı vitamin tabletlerini almamız gerekiyordu. Yurtlarda çift kişilik ranzalarımız vardı. Tabletleri verirken bir usta zayıf çocukların kim olduğunu biliyordu ve eli sık sık yatak giysilerinin altına uzanıyordu - ama benimki değil - kimin kim olduğunu biliyordu!
Bay Jones (ona Yonser adını verdik, nedenini bilmiyorum) müzik öğretmenimizdi. Bay Nelson'ın sadece yarım çenesi vardı - I. Dünya Savaşı sırasında kısmen uçurduğunu düşünüyoruz. Bay Golding bizim spor hocamızdı. (Ben kriket takımındaydım.) Londra'daki "Robert Montefiore" okulumuzda da hocalarımızdan biriydi. Bir de müdür Bay Ernest E White vardı, özellikle de bastonu kullandığında çok kötü bir işti!
Yatakhanelerin sonunda ustaların kendi odaları vardı. Bazen verandada konuşmalarına kulak misafiri oluyorduk ve duyduklarımızdan ustalardan birinin komünist ya da sol görüşlü olduğundan şüpheleniyorduk. Bay Bellinger ve Bay Golding'in ikisinin de yakışıklı adamlar olduğunu hatırlıyorum, geriye baktığınızda hatırladığınız komik şeyler.
Bay Nelson tarafından verilen bir tarih dersini hatırlıyorum (yarım çeneli olan). Birinci dünya savaşında nöbetteyken uyanık kalmak için bir ibne yakacağını ve orta parmağıyla serçe parmağının arasına koyacağını söyledi. ibne düşmeyecekti, sonunda parmaklarını yakacak ve onu uyandıracaktı. Ağustos 1949'da vatani görevimi yapmaya gittiğimde yeterince komik, bunu denedim ve gerçekten işe yaradığını gördüm. Okuldaki tarih dersleri için çok fazla.
Bay Morgan Moggy Morgan olarak biliniyordu. Görünüşe göre kolunun ve bacağının sol tarafı felçliydi. Eli kurumuştu ve belli ki acı hissetmiyordu. Yaramaz olduğumuzda (ki sanırım bu çok sık oluyordu) kurumuş kolunu başımıza vururdu. Hiçbir şey hissetmiyordu - o zamandan beri başım ağrıyor - zaten bahanem bu! (Onu bildirmek için çok mu geç?)
Tahliye edilenlerle dolu olan okul türü hakkında bir fikir vermek için - sınıflarımızda 30 (ortalama) öğrenci vardı. Okuldaki son dönem aritmetikte 30 üzerinden 27. oldum (alttan üçüncü), ama genel olarak sınıfta 3. oldum - geri kalanının nasıl olduğunu hayal edebiliyor musunuz! Ama garanti ederim ki yaşadığımız tüm travmalar bir şekilde hayatımızı kazanmaya devam ettik. Biz oradayken Boys Brigade veya Scouts'a katılmak zorunda kaldık. İzcilere katıldım ve grupta fife oynadım (ya da denedim).
Nisan 1945'te okulu bıraktığımda savaş hâlâ devam ediyordu. Babam gitmeden önce benden bir tanıklık almamı istedi. Bay Ernest E White'ın kapısını biraz daha gergin bir şekilde çaldım (muhtemelen ne olacağını biliyordum) ve ona babamın benden Paskalya'da ayrılırken sizden bir ifade istememi istediğini söyledim efendim. İlk kez bana baktı ve sert bir şekilde "HAYIR" dedi. ona teşekkür ettim.
Sanırım talebime bu tepki, onunla bir konuda tartışmış olmamdan ve ona artık kaymakam olmak istemediğimi söyleyip istifa etmemden kaynaklandı! (Bir referansla ilgili başka bir hikaye var.)
Sanırım babam bana tanıklığımın olup olmadığını sorduğunda, ona sormayı unuttuğumu söyledim. Mart 1943'te babam yeniden evlendi, ben kamp okulundaydım. Ondan sonra hayat değişti. Bu konuya daha fazla girmeyeceğim, çünkü hala hayatta, söyleyeceklerime üzüleceklerini düşündüğüm insanlar var. Her neyse, tahliye edilen birinin deneyimleri hakkında yazmam gerekiyor ama hayatımdaki bu diğer deneyimler de bunun bir parçası.
Trajedi bir kez daha vurdu, tahliyemden dönmeden hemen önce, (14 yaşında olarak) bir Londra vergi taksi garajında stajyer bir taksi tamircisi olarak hayata başlamam gerekiyordu. Londra'ya inen son V2, Hughes Mansions, Vallance Road, Stepney'i vurdu. Yahudilerin Fısıh Bayramı sırasındaydı. 134 masum sivil öldürüldü. Tarih 27 Mart 1945, saat 7.20'ydi. Babam ve iki kız kardeşim hayatta kaldı. Limehouse olarak bilinen Burdett Yolu E14'ün dışında, Pelling Caddesi'ndeki harap bir evde yeniden yerleştirildik. Köşkler tamir edilene kadar bir süre orada kaldık. Daha sonra No.3 Hughes Mansions'a taşındık. Kamp okulundan ayrıldıktan sonra babam beni kamp alanına götürdü. Roketin harika East Enders topluluğumuzu harap etmesinden birkaç hafta sonraydı. Toz ve moloz hala havadaydı. Savaş sona ermek üzereydi ve bu olmak zorundaydı!
Savaş sırasında Stepney ve Bethnal Green'de öldürülen tüm Doğu Uçluların bir listesi var (bu iki ilçe benim Doğu Yakamın sadece küçük bir parçası) ve acımasız, travmatik okumalar, bütün aileler, bebekler yapıyor. Gençler ve yaşlılar, farklı dinlerden insanlar, canlı bir topluluktan insanlar, bazıları çok dürüst, bazıları öyle değil, ama tüm sevimli East Enders artık yoktu.
Tahliye edilen biri olarak hayatımda bazı boşluklar olduğunu vurgulayarak tahliye hikayeme başladım, ancak yaşlandıkça ve umarım zeki düşünen bir insan olarak, bazı anılarım vardır ve keşke hatırlayabilseydim dediğim bazı anılar vardır.
Keşke annemin sesini hatırlayabilseydim Keşke bana sarılıp sarılmadığını hatırlayabilseydim.. Sadece güzel bir kadının (kız kardeşim Julie'ye açıkça benzediği) fotoğraflarını görüyorum. Sadece babamın ailesinin, yılları hatırlayan ve harika, sevimli bir kadın, eş ve anneden bahseden sözleri var. Bu tahliye edilen kişi ne güzel anıları kaçırdı. Hayat mantıklı mı?
Korkarım bu tahliye edilenin hikayesi çok komik değil! Belki bir noktaya değiniyorum! Ve yıllar önce vefat edenler, iki kız kardeşim ve savaşı yaşayanlar ve savaşın bitiminden bu yana vefat edenler kendi yaralarını da beraberlerinde taşıdılar. Ailem bir annenin kendi bireysel kaybını taşıyacak. Kişisel olarak yara izimi o kadar uzun süre taşıdım ki artık benim bir parçam oldu.
Bunca yıl önce tahliyemden beri kişisel tesellim, belki de annem - bir yerlerde - kim bilir nerede, bir eş elmas ve bir oğul elmasa sahip olmamı mümkün kıldı.
Savaş sırasında tahliye edilen pek çok kişi gibi, eğitimimiz kesintiye uğradı ve kim bilir kaç kişi zihinsel yaralar aldı.
Tahliyeyi savaş sonrası karne ve kemer sıkma izledi. Tahliye edilen ebeveynlerin çocukları ve torunları ne kadar şanslı olduklarının farkında değiller. Umalım ki devam etsin.
© Bu Arşive katkıda bulunulan içeriğin telif hakkı yazarına aittir. Bunu nasıl kullanabileceğinizi öğrenin.
Tarihte Bu Gün, 10 май
Mandela'nın göreve başlaması, 300 yılı aşkın beyaz yönetimin ardından geldi. Başkan olmadan önce, ırkçı apartheid rejimine karşı mücadelede önemli bir figürdü ve 27 yıl hapiste kaldı.
1954 Bill Haley “Rock Around the Clock”u yayınladı
Billboard listelerinde ilk sırada yer alan ilk rock şarkısıydı ve erken rock döneminin bir klasiği haline geldi.
1941 Adolf Hitler'in yardımcısı Rudolf Hess, barış anlaşmasına aracılık etmek için İskoçya'ya paraşütle atladı
Hess yakalandı ve sorguya çekildi. Londra Kulesi'nde hapsedilen uzun bir önde gelen şahsiyet dizisinin sonuncusuydu. Hitler, İkinci Dünya Savaşı'nın bitiminden dört yıl önce barış misyonunu vatana ihanet olarak nitelendirdi.
1933 Naziler, "Alman olmayan" olduğu iddia edilen yaklaşık 25.000 kitabı törenle yaktı
Kitap yakmalar, sağcı Alman Öğrenci Birliği'nin Alman Olmayan Ruha Karşı Eyleminin bir parçasıydı. Yakılan kitaplar arasında Albert Einstein, Bertolt Brecht, Sigmund Freud ve Franz Kafka'nın eserleri vardı.
1869 Amerika Birleşik Devletleri'nde ilk kıyıdan kıyıya demiryolu tamamlandı
Orta Pasifik ve Birlik Pasifik demiryolu sistemleri, Utah'taki Promontory Zirvesi'nde bir “Altın Başak” kullanılarak birleştirildi. Bu son artış şimdi Stanford Üniversitesi'ndeki Cantor Sanat Müzesi'nde bulunuyor.
Amerikan Rezaletinde Yaşayan 10 Tarih
7 Aralık 1941'de, Japonya İmparatorluğu'nun Deniz ve Hava Kuvvetleri, Oahu, Hawaii'deki ve özellikle Pearl Harbor'daki ABD askeri üslerine karşı sinsi bir saldırı düzenledi. Başkan Franklin Roosevelt, 7 Aralık 1941'i "rezillik içinde yaşayacak bir tarih" olarak adlandırdı. Kesinlikle haklıydı ve Amerikalılar söz konusu olduğunda, belki de takvimdeki diğer tüm tarihlerden daha fazlasına sahip. Burada Amerikan Infamy'de Yaşayan 10 Tarihi listeliyoruz. Listenin sırasını veya içeriğini tartışmaktan çekinmeyin ve bize hangi tarihlerin ait olduğunu ve hangilerinin olmadığını söyleyin. Amerikan Tarihi üzerinde büyük etkisi olan veya Amerikan ruhunu başka şekilde yaralayan tarihleri dahil ettik. (Alamo'yu Hatırla ve Maine'i Hatırla için mansiyon ödülü.)
Daha derine kazmak
10. 29 Ekim 1929, Kara Salı Borsa Kazası.
The Great Crash veya The Wall Street Crash olarak da bilinen Kara Salı, New York Menkul Kıymetler Borsası'nın değerinin neredeyse %12'sini kaybettiğini, önceki işlem günlerinin Borsa'yı harap eden önceki kayıplarıyla birleştiğini gördü. Büyük çöküntü. O zamandan beri tüm borsa kayıpları Amerikan Tarihindeki bu karanlık günle karşılaştırıldı.
9. 28 Ocak 1986, Uzay Mekiği Challenger Fırlatma Sırasında Patladı.
İnanılmaz bir %17'lik (50 milyon Amerikalı) canlı televizyonda dev roket ve Uzay Mekiği patladığında ve hala yerden ve kameradan görülebilecek bir yerdeyken muazzam bir beyaz bulutta havaya uçarken dehşet içinde izledi. Mürettebat bölmesinin ana bölümünün okyanusa 48.000 fit düştüğü görülüyordu. Okul çocuklarına ilham kaynağı olan bir okul öğretmeni olan Christa McAuliffe de dahil olmak üzere 7 mürettebatın tümü öldü. Bu felaket, tanıkların her zaman nerede olduklarını ve ne yaptıklarını hatırlayacakları olaylardan biriydi. Diğer bazı olayların toplum üzerinde etkisi olmasa da, benzeri görülmemiş sayıda Amerikalı tarafından görülen Challenger felaketinin çarpıcı doğası, trajediyi dehşete düşmüş bir şekilde izleyen Amerikalıların hafızalarına kazıdı.
8. 30 Nisan 1975, ABD Vietnam Savaşı'nı Kaybetti.
1960'lardaki suikastlardan (JFK, RFK, MLK) ve 1974'te Başkan Nixon'ın istifasından hala sersemleyen Amerikan halkı, açıkça kaybedilen ilk ABD savaşının rezilliğini yaşamak zorunda kaldı. Saygon'dan kaçan ve Kuzey Vietnam birliklerinden şehre giren son ABD helikopterlerinin televizyonda gösterilen aşağılanması, ABD Tarihinin en aşağılayıcı olaylarından birine ünlem işareti koydu. Orada yaklaşık 60.000 Amerikalı bir hiç uğruna öldü. Sadece biz kazanmakla kalmadık, ABD müttefiklerinin ve taahhütlerinin arkasında durma itibarını da kaybetti.
7. 9 Ağustos 1974, Başkan Nixon istifa etti.
Richard M. “Tricky Dick” Nixon, “Watergate” skandalını örtbas etmek ve yalan söylemekten görevden alınacağı ve mahkum edileceğinin netleştiği bu tarihte istifaya zorlandığında, Başkanlık makamına sonsuz bir leke getirdi. Daha önce veya o zamandan beri hiçbir Başkan onursuzca istifa etmedi ve ulus hala olayın travmasını taşıyor. Başkanlığın gizemi o zamandan beri aynı olmadı ve o zamandan beri Başkanlara gösterilen saygısızlık sık sık mide bulandırıcı oldu.
6. 14 Nisan 1865, Başkan Lincoln Vurdu.
O günlerde haberler o kadar hızlı yayılmıyordu, ama büyük haber Abraham Lincoln'ün suikasta uğramasıydı (ertesi gün öldü). Daha da kötüsü, ABD Hükümetini devirmeye yönelik bir komplonun parçasıydı, muhtemelen şimdiye kadar yapılmış en derin komploydu. Lincoln, George Washington ile birlikte En Büyük Başkanımız olarak kabul edilir. Cenaze alayı, yol boyunca yas tutan Amerikalılarla birlikte Washington DC'den Springfield, Illinois'e gitti.
5. 4 Nisan 1968, Martin L. King, Jr. Suikastı
Bir keskin nişancı tarafından öldürülen bu cinayet, Sivil Haklar Hareketi'nin en önde gelen liderini öldürdü ve dünyayı şok ederek, şüpheli James Earl Ray'i arayan tarihin en büyük insan avını başlattı. King şiddetsizliğin bir savunucusu olmasına rağmen, öldürülmesi ülke çapında ayaklanmalara yol açtı. Cinayet, King'in şehadetiyle sonuçlandı ve doğum günü şimdi ABD'de Ulusal Bayram olarak kutlanıyor. (Not: James Earl Ray aleyhindeki kanıtlar son derece şüpheli ve belki de hükümet desteğiyle bile tek başına hareket etmediğine dair kanıtlar ikna edici.) King'in cinayeti belki de ABD tarihinde bir hükümet dışı yetkilinin en önemli cinayetidir. (John Lennon'dan özür dilerim.)
4. 22 Kasım 1963, Başkan Kennedy Shot.
Bu gün ulus kısa sürede şok oldu çünkü bu, elektronik medyanın (televizyon, radyo vb.) bilgi çağında gerçekleşen ilk Başkanlık suikastıydı. Kısa bir süre sonra uygun bir şekilde öldürülen bir şüphelinin hızlı bir şekilde tutuklanmasına rağmen, halk Warren Komisyonu tarafından yapılan “tek silahlı adam” açıklamasına hiçbir zaman gerçekten inanmadı. O sırada ABD'deki herkesin haberi duyduğunda nerede olduğunu ve ne yaptığını hatırlaması iyi bir ihtimal.
3. 11 Eylül 2001, Terör Saldırıları.
Elbette, çoğunlukla Dünya Ticaret Merkezi binalarının yıkılışının inanılmaz manzarasını gördüğümüzü hatırlıyoruz, ancak o gün Pentagon'a düşen intihar uçağı ve yolcular savaşırken düşen kaçırılan uçak da dahil olmak üzere başka büyük felaketler de oldu. Birçok genç okuyucu bu tarihi 7 Aralık'tan daha fazla hatırlıyor olabilir ve şu anda Amerikan ruhunda 2 tarih muhtemelen oldukça yakındır. Bu alçak saldırılarda yaklaşık 3000 Amerikalı öldü ve 6000 kadarı da yaralandı. Daha da kötüsü, bu olaylar bize 7000+ askeri ölüme ve 50.000+ askerin yaralanmasına ve ayrıca 5+ trilyon dolarlık bir alana mal olan Ortadoğu'da Teröre Karşı Savaş'ı başlattı!
2. 7 Aralık 1941, Pearl Harbor saldırısı.
Bu gün, 419.000 Amerikan ölümüne mal olan 2. Dünya Savaşı'na katılmamıza yol açtı. Bu saldırıda 2400'den fazla Amerikalı öldü ve 2000'e yakın kişi de yaralandı.
1. 20 Aralık 1860, Güney Karolina Birlik'ten Ayrılıyor.
Amerika Birleşik Devletleri Birliği'nden ayrılan 11 eyaletten ilki olan olay, 600.000'den fazla Amerikalı'nın savaşta öldüğü ve ABD İç Savaşı'nı (veya tercih ederseniz 12 Nisan 1861, buna alternatif bir tarih) tetikledi. bir milyon kişi daha yaralandı, bu da bu çatışmayı ABD tarihinin en maliyetli savaşı haline getirdi.
Öğrenciler (ve aboneler) için soru: Hangi tarihler ait, hangileri değil? Lütfen bu makalenin altındaki yorumlar bölümünde bize bildirin.
Bu makaleyi beğendiyseniz ve yeni makalelerden haberdar olmak istiyorsanız, lütfen abone olmaktan memnuniyet duyarız. Tarih ve Başlıklar bizi beğenerek Facebook ve patronlarımızdan biri olmak!
Okuyucularınız çok takdir ediliyor!
Tarihsel Kanıtlar
Daha fazla bilgi için lütfen bkz.…
Guidall, George, Craig Nelson ve diğerleri. Pearl Harbor: Rezillikten Büyüklüğe. Simon & Schuster Audio, 2016.
Bu yazıda öne çıkan görüntü, Pearl Harbor saldırısının başlamasından kısa bir süre sonra Ford Adası'nın her iki tarafında demirleyen gemilere yapılan torpido saldırısı sırasında bir Japon uçağından çekilmiş bir fotoğraf. Japonya'da kamu malı çünkü telif hakkı, 1899 tarihli Japonya Telif Hakkı Yasası'nın 23. Maddesi (İngilizce çeviri) ve 1970 Telif Hakkı Yasası Ek Hükümleri'nin 2. Maddesi uyarınca sona ermiştir. Bu, fotoğrafın aşağıdaki koşullardan birini karşılamasıdır:
Aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri'nde kamu malı çünkü Japonya'daki telif hakkı 1970 yılında sona ermiştir ve Uruguay Yuvarlak Anlaşmalar Yasası tarafından restore edilmemiştir.
Yazar hakkında
Binbaşı Dan, Birleşik Devletler Deniz Piyadeleri'nden emekli bir gazidir. Soğuk Savaş sırasında görev yaptı ve dünyanın birçok ülkesine seyahat etti. Askerlik hizmetinden önce, Cleveland Eyalet Üniversitesi'nden sosyoloji bölümünden mezun oldu. Askerlik hizmetinin ardından polis memuru olarak çalıştı ve emekli olmadan önce yüzbaşı rütbesini aldı.
10 Mayıs 1941 - Rudolph Hess İskoçya'ya ayak bastı
Hitler'in sekreteri olmaktan başka büyük bir rolü olduğunu sanmıyorum. Yumuşak kişiliği onu yüksek parti liderliğinin entrikalarından uzaklaştırdı. Goring ve Goebbels onu bir kurt sürüsü arasında bir koyun olarak gördüler. Hess'in durumu, Nazizmin nasıl yükseldiğinin bir göstergesidir. 1920'lerin milyonlarca sıradan Alman çocuğu, aksi takdirde avukat, katip veya rahip olacak çocuklar ekonomik kriz tarafından radikalleştirildi ve Hitler ve Goebbels'in eline oyun oynayarak Nazilere katıldı. Hess de bu çocuklardan biriydi. Nazizmin gerçekte ne olduğunu hiçbir zaman tam olarak anlamadığını düşünüyorum - hatta 1935'te Stockholm'de, diğer tüm Nazi liderlerinin Yahudilerin Almanya'dan "temizlenmesi" ile açıkça övündüğü bir zamanda, Almanya'da antisemitizmin olmadığını söyleyen bir konuşma bile yapmıştı.
Bahse girerim tiksindiği (uçuştan sadece 9 gün önce yaptığı son derece barış yanlısı bir konuşmaya bakılırsa) Hitler'in onayı olmadan savaşı durdurmaya çalıştı.
Zenci mücadelesi
İtibaren militan, Cilt. V No. 19, 10 Mayıs 1941, s.م.
Einde O’ Callaghan tarafından yazıya geçirildi ve işaretlendi. Çevrimiçi Troçkizm Ansiklopedisi (ETOL).
Yargıtay Kararı
Yüksek Mahkeme'nin Mitchell davasına ilişkin son kararına ilişkin zenci basının yorumunu okumak son derece hayal kırıklığı yarattı. Basının çoğu, bunu İç Savaş'tan bu yana en önemli kararlardan biri olarak selamlayarak, kanca, çizgi ve platin için denize girdi.
NS Pittsburgh Kurye çoğundan daha da ileri gitti, sekiz yargıcın resimlerini ön sayfanın üst kısmına net bir şekilde döktü ve 'Sekiz Gerçek Amerikalı' olarak etiketledi. 1857'den Beri Yarışı Etkileyen En Mühim Kararı Verdiler.
bunlar Kurye editörler kendilerini kandırıyorlar mı yoksa buna inanıyorlar mı? Karar için söylenebilecek en fazla şey, büyük bir zenci kitlesi söz konusu olduğunda, 10 Güney Başsavcısının pozisyonu reddedildiği sürece, bunun zayıf bir ahlaki zafer olduğuydu.
Karar verdi Olumsuz Tıpkı mahkemenin birkaç yıl önce Gaines davasıyla ilgili kararının eğitimdeki ayrımcılığı ortadan kaldırmadığı gibi, ulaşımda ayrımcılığı ortadan kaldırın. Esas olan budur ve mahkemenin harekete geçmeyi reddettiği de budur.
Zenci basını, bu davada yaptığı gibi gevezelik yaparken tam eşitlik mücadelesini açıklama işine hizmet etmiyor. Gerçekten de, tüm dünyanın savaştığını bilmesini istediği kararın açıklanmasından sonra, davanın tek başına ve “tüm övgüyü" hak ettiğinin açıklanmasından sonra, Mitchell'in kendisi kadar gülünç geliyor. Aradaki fark, zenci basınının zenci haklarının koruyucusu olarak Jim-Crow Mahkemesi'ne bağırması, Mitchell'in ise yalnızca kendini kandırmasıdır.
Pickens, İngiliz Jim Crow'u Savunuyor
William Pickens, İngiliz emperyalizmini savunmak için savaşı desteklemek için daha fazla Zenciyi sallamak amacıyla başka bir makale yazdı. Son makalesi şu anda İngiltere'de bulunan George Padmore'a yönelik. Padmore'un Mart sayısında yayınlanan makalesi Kriz, Hitler İngiliz Damla Renk Çubuğu Yapıyor, Picken'in öfkesini uyandırdı.
Padmore'u savunmak için bu konuda yorum yapmıyoruz, çünkü Padmore kendini ustalıkla savunabilir, ancak Amerikalı Zencileri, insanları Pickens'ın kurnaz çarpıtmalarına karşı savunmak için.
Pickens'ın bu seferki teması, İngiltere'de Jim Crowism'e dair, belki Honolulu, Hawaii dışında başka hiçbir yerde bulamayacağınızdan çok daha az kanıt bulacağınız ve bu nedenle Zencilerin hükümetin yardıma yönelik adımlarına tüm desteklerini vermesi gerektiğidir. İngiltere. Pickens bir zamanlar İngiltere'nin her yerinde 60'tan fazla konferans verdi ve "Zenciler için İngiltere'deki en kötü yerin Birleşik Devletler'deki en iyi yerden daha iyi olduğunu" iddia ediyor. ”
Pickens'ın burada kullandığı hile, Britanya Adaları'nı Britanya İmparatorluğu'ndan ayırmak ve ikincisinin tümüyle, eleştirel olmayan savunmasını haklı çıkarmak için birincinin izole, çok küçük bir yönünü seçmektir. Pickens'ın İngiltere'deki ırk ayrımcılığına ilişkin gözlemlerinin gerçeğini tartışma uğruna kabul etmeye hazırız (her ne kadar ayrı Jim Crow bomba sığınaklarıyla ilgili güncel raporlar onun güzel resmiyle örtüşmese de). Ama Pickens'ın bunu ortaya çıkarmaya çalıştığı gibi, belirleyici soru bu mu?
Churchill'e ve diğer emperyalistlere sorun, çok hızlı bir şekilde öyle olmadığı yanıtını verirler. Churchill ve sınıfı, Britanya Adaları'ndaki Zenci haklarını korumak için savaşmıyorlar, Afrika, Hindistan ve Batı Hint Adaları'ndaki yüz milyonlarca renkli işçi ve köylünün devam eden sömürüsü ve baskısı anlamına gelen Britanya İMPARATORLUĞUNU korumak için savaşıyorlar.
Pickens, iki yıl önce Londra'da bütün kasabayı dolaşabildiği, durup halka açık herhangi bir yere adım atabildiği, yiyip içebildiği ve herhangi bir saygısızlık olmadan kalabalık İngiliz halkıyla omuz omuza kalabildiği için mutlu. bir hoşnutsuzluk dalgası olmadan.' Ama İngiliz egemen sınıfının bunun için savaştığını ima etmeye çalıştığında, bilir kamuoyunu aldattığını söylüyor.
Padmore, savaşın ilerlemesinin İngiliz yönetici sınıfını zencilere karşı bazı renk çubuklarını geçici olarak düşürmeye nasıl zorladığını anlattı. Bunun nedeni, Zenciler için eşit haklara inanmaları değil, Zencilerin büyük çoğunluğunu boyunduruk altında tutan emperyalist sistemi güçlendirmek istemeleriydi.
Çünkü İngiltere'de özgürce gidebilecek her zenci için, Afrika'da istedikleri yere gidemeyen, istedikleri yerde çalışamayan, oy kullanamayan veya bir birliğe veya partiye üye olamayan bin zenci vardı ve var. , hatta NAACP'nin bir Afrika formu.
NAACP Picket Hatları
26 Nisan'da ülke genelinde yapılması planlanan NAACP grev hatları, Jim Crowism'e karşı yapılabilecek başarılı gösterilerden çok uzaktı.
Kötü organize edilmişlerdi ve sonuç olarak iyi katılım sağlayamadılar.
Bu, NAACP liderlerine bir ders olmalı, yoksa diğer tüm çabaları da sonuçsuz kalacaktır. Zenci kitleleri ayrımcılığa karşı mücadeleye dahil etmeye daha fazla dikkat etmelidirler. Mahkeme işlemlerine özen göstermek, Kongreye brifing hazırlamak, protesto telgrafları göndermek gerekli ve doğrudur. Ancak bu eylemler, zencilerin büyük cüssesi tarafından desteklenmedikçe (ve herkes, günümüzün gelişmelerinden her zamankinden daha fazla tahrik olduklarını bilir), onlardan hiçbir şey çıkmaz.
Kitleleri içeren daha fazla gösteri için! Zencilerin gerçek gücünü göstermek için bu tür gösterilerin gerçek hazırlığı ve organizasyonu için!
Tatsız gerçek: 1941 Rudolf Hess'in İngiltere'de paraşütle atlaması
Nüfusun büyük bir çoğunluğu bu sözü kabul etse de tarih savaşları kazananlar tarafından yazılır, çoğu bunun özünü sorgulamak istemiyor ve bunun yerine hükümet kontrollü eğitim ve ana akım medya tarafından kendilerine söylenenlerin gerçeği yansıttığını kabul etmeyi seçiyor.
İkinci Dünya Savaşı hakkındaki bilgimizin, zaman içinde derinden sahte bir gerçeklik fikrini taşıyan Amerikalı ve Batılı tarihçiler tarafından çoğunlukla yeniden düzenlendiğini unutmamalıyız. İronik bir şekilde, bu, tarihi bugün çok ilginç ve canlı bir konu haline getiriyor, çünkü 2. Dünya Savaşı'nın bu genel kavrayışı, bir araştırmacının Temmuz 2018'de İngiltere'de Rudolf Hess'in 10 Mayıs 1941'de paraşütle atlaması gibi bir olayı çözmesine izin veriyor. 77 yıldır gizemini koruyan olay.
Karmaşıklığı ve devasa tarihsel sonuçları, onu dünyanın şimdiye kadar bildiği en kötü savaştan kalan en ilginç muamma haline getiriyor. Olay hayati bilgileri gizlemeseydi, İngiliz hükümeti konuyla ilgili gizli belgelerini çok uzun zaman önce ifşa ederdi. Hess'in İngiltere'ye inişi basit bir savaş casusluğu filmi değil, aslında dünyamızın şekillenmesinin merkezinde yer alıyor. Ve Rudolf bunu biliyordu.
İlk tutuklanmasının ardından Naziler önce adının Alfred Horn olduğunu iddia etti, ardından İngiliz ordusunun eline geçmesinin ardından nihayet gerçek adını açıkladı ve ekledi: “Ben insanlığı kurtarmaya geldim”.
Adolf Hitler ile Rudolf Hess
Gerçekte ne oldu?
1941'de Rudolf Hess, Hitler tarafından Üçüncü Reich hiyerarşisinde Üç Numara olarak sıralandı ve Führer Yardımcısı unvanını taşıyordu. Hess, Hitler'i ilk kucaklayanlar arasındaydı. Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei Kendisini sevgili lideriyle birlikte Landsberg hapishanesine gönderen 1924'teki başarısız Münih Darbesi'ne katılmıştı. Mein Kampf ya da Hitler'in Almanya'nın ve Avrupa'nın geri kalanının geleceği için rehber kitabı.
Muhtemelen Hitler'in sahip olduğu en sadık ve sadık arkadaşıydı. Bu nedenle, İngiltere'deki bu çok yüksek rütbeli Nazi'nin 2. Dünya Savaşı'nın ortasında paraşütle atlaması hiçbir koşulda hafife alınmamalıdır. Hess, 1941'de tüm Avrupa'da 7/24 tam teyakkuz halinde olan istihbarat teşkilatları tarafından ele geçirilebilecek bir telefon hattı, telgraf veya diğer herhangi bir iletişim şekli üzerinden iletilmesi mümkün olmayan son derece önemli bir mesaj taşımak zorundaydı. .
“Resmi” tarihi, bu görevin gerçek amacını gizlemek için iyi hazırlanmış bir anlatı yaratmak zorundaydı. Yani Rudolf Hess'in Messerschmitt Bf 110'a sahip olduğu, birkaç hafta içinde uçağa pilotluk yapmayı öğrendiği, ardından kendi başına İngiltere'ye uçtuğu, İskoçya'ya doğru çok düşük bir irtifadan uçarak çoğu radardan kaçabildiği, ancak daha sonra fark edildiği yazıyor. İskoçya'da DCA tarafından paraşütle uçaktan atladı ve daha sonra İngiliz polisi tarafından tutuklandı. Bazıları, Hess'in kendisini paraşütle atan uçağın komutasında olmadığını ve hatta Hess'in birkaç kişi tarafından beklendiği için uçuşun son aşamasında Kraliyet Hava Kuvvetleri tarafından uçağa eşlik edildiğini söyleyerek uçuşun bu versiyonuna itiraz etti. içerdekiler.
Bu ilk Perde hakkında gerçek ne olursa olsun, gerçek şu ki, 10 Mayıs 1941'de ayak bileği ağrılı bir şekilde İskoç topraklarına indi. Planın yoğunlaştığı yer burasıdır, çünkü o zamandaki her müttefik otorite, görevinin özünün gerçek olduğuna hükmetmiştir. kamuoyuna açıklanmamalıdır. Aslında, Duke of Hamilton malikanesindeki hedefinden 10 mil uzakta bir çiftliğe inmeseydi, hikayeyi hiç duymazdık.
Pek çok tarihçi ve gazeteci, bir yapbozla karşı karşıyaymış gibi masanın üzerine eğildi ve İngiltere'ye yapılan çılgın Hess gezisine bir anlam kazandırmak için parçaları birleştirmeye çalıştı. Hâlâ tarihle ilgilenen birkaç kişiden biriyseniz ve konuyla ilgili bazı bilgiler arıyorsanız, Wikipedia ve diğer birçok ana akım anlatı, okullarda öğrendiklerimizi gevşek bir şekilde yansıtıyor. Bir açıklama, Hess'in aniden delirdiğini ve tek başına bir uçuşta Almanya'nın kaderinden kaçmaya çalıştığını söylüyor. Diğerleri, Hess'in İngiltere ile kendi inisiyatifiyle bir ateşkes müzakere ederek Hitler'in beğenisini geri kazanmaya çalıştığını iddia ediyor.
Hess'in Churchill'i iktidardan uzaklaştırmak için İngiliz monarşisini kullanmaya çalıştığına dair çılgın bir teori de var. Gelecek ay 22 Haziran 1941'de gelecek olan Sovyetler Birliği'ne saldırmadan önce İngiltere ile barış görüşmesi yapması gereken Hitler'in emri altındaki resmi bir misyonun en popüler versiyonuna kadar farklı teoriler değişecektir. Hemen hemen her teoride tarihçiler, Hess'in, dönemin etkili bir üyesi olan Hamilton Dükü ile tanışmayı seçtiği konusunda hemfikirdir. İngiliz-Alman Burs Derneğiçünkü Kraliyet Ailesi'nin Nazilerden yana olduğuna ve büyük Nazi katili olarak gösterilen Churchill'in aksine Almanya ile barışı istediğine dair çok güçlü kanıtlar var. Teorilerin çoğu, ne Hamilton Dükü'nün, ne Churchill'in, ne de yüksek profilli bir pozisyonda bulunan hiç kimsenin, Hess'i hapishaneye gönderilmeden önce, söylemesi gerekenleri söyledikten sonra görüşmeyi kabul etmediğini söyleyerek sona erecek. Ve bu her neyse, savaştan sonra Nürnberg'de yargılandığı sırada Hess bunu unutmuştu, çünkü aniden bozulan beynine zamanında amnezi gelmişti.
Yukarıda bahsedilen teorilerden herhangi biri herhangi bir doğruya sahip olsaydı, hepsi siyasi doğruluk payına sahip oldukları için Hess asla hafıza kaybı yaşamayacaktı ve İngiliz hükümetinin Hess dosyalarını gizli tutmak için hiçbir nedeni olmayacaktı. Bu versiyonlardan herhangi biri, zaman içinde tarih kitaplarımızda Hess yolculuğunun farklı açıklamaları haline geldiğinden, halka açıklanabilirdi. Ancak çoğu teorinin kökleri mantıklı bir zemine sahip değildir ve İngiltere'ye saldıran Almanya olduğu ve bunun tersi olmadığı için mantıklı bile değildir.
Bu nedenle, Hess gerçekten bir ateşkes arıyorsa, yalnızca Hitler'le konuşması gerekiyordu. Ve Adolf'un kendisi İngiltere ile barış istiyorsa, hiçbir şey yapmaması gerekiyordu. Ve eğer Doğu'ya doğru ilerlemeden önce bu cepheyi çözmesi gerektiğini gerçekten düşündüyse, bunu kesinlikle böyle riskli bir görevle yapmak zorunda değildi.
Bu ani Nürnberg hafıza kaybı, Rudolf'un Almanya'daki altın renkli ve konforlu Spandau hapishanesinde günlük biftek ve ıstakoz yiyerek, bahçede çiçek yetiştirerek ve TV izleyerek ölmesinin nedeni olabilir. 1946'da Nürnberg mahkemelerinin bitiminde ipin ucunda. Burada yine, Hess'in etrafındaki gizem bulutu, intihar ederek resmen ölümü üzerine bir şüphe havası yarattı; itiraf etmeye hazırdı.
Pekala, İngiltere'deki Hess hakkındaki gerçek, yukarıda bahsedilen her şeyden çok daha ilginçtir ve 2. Dünya Savaşı'nın risklerini ve amaçlarını tam olarak anlamanın ana anahtarıdır, bu yüzden her zaman tarihsel bir muammanın karanlık gölgeleri altında gizlenmiştir. Ve görevi o kadar önemliydi ki, neden böyle yüksek rütbeli bir Nazi yetkilisine onu yürütmesi emredildiğini tam olarak anlayabiliriz.
Tarihsel spekülasyon
Resmi tarihimizin sunduğu anlatı yelpazesiyle yüzleşmek için, özellikle 77 yıl önce meydana gelen bir olay söz konusu olduğunda, bağımsız araştırmacılar, gizli tutulan değerli belgelere erişimin olmaması nedeniyle, çoğunlukla mantıksal spekülasyonlara güvenmek zorundadır. genellikle ulusal güvenlik nedenleriyle kilitli kasalar. Rudolf Hess'in İngiltere gezisi durumunda, İngiliz makamları tarafından hiçbir resmi sebep veya açıklama yapılmadığı için her şey spekülasyona bağlı. Ana akım haline gelen ve zamanla kabul edilen her teori, saf spekülasyon üzerine kuruludur ve kesinlikle onu doğrulayacak hiçbir şeyi yoktur. Bazıları, hiçbir zaman doğrulanamayacak içeriden bilgilere sahip olduklarını iddia eden gazeteciler tarafından yazılmış makalelerken, diğer açıklamalar basit uydurma ve sahte bilgilerle desteklendi.
Hess'in Hitler'e bıraktığı ve bu geziyi kendi isteğiyle yaptığını söyleyen sözde bir mektup örneği, propagandanın geri kalanıyla aynı sırada yer almalıdır. Rusya Federasyonu Devlet Arşivi'nde Moskova Alman Tarih Enstitüsü'nden Matthias Uhl tarafından 28 sayfalık bir rapor bulundu. Belge, Şubat 1948'de, Führer Milletvekili Führer'in İngiltere'de paraşütle atladığını öğrendiğinde Hitler'in tepkisine tanık olan yaver yardımcısı Karlheinz Pintsch tarafından yazıldı. Pintsch'e göre, Hitler en az şaşırmamıştı, kızmamıştı ve plan hakkında tam bilgiye sahipti (1). Böylece, Hitler'in açıkça görevi kendisi sipariş ettiği için, bir dizi teori fırçalanabilir. Bu teoriler yalnızca gerçekler göz ardı edildiğinde geçerliliğini korur, ki bu genellikle ana akım medyanın çalışma şeklidir.
Sadece bir teorinin doğru olduğunu kabul etmek zorundayız, ama aynı zamanda bu teorinin, gizli belgeler kamuya açıklanıncaya kadar onu destekleyecek çok fazla kanıtı olmayacağını da kabul etmeliyiz. Bu nedenle amaç, büyük ihtimalle. Mantıksal analize güvenmeliyiz, ancak her şeyin ötesinde, ikinci dereceden kanıtlar sihirli bir ışık huzmesi saçıp gerçeği ortaya çıkarabilir. Bu sistemi aşağıdakilere uygulayacağım:
(A) Hess'in hiyerarşideki önemi ve görevini dünyanın geri kalanına gizli tutma isteği.
(B) İkinci Dünya Savaşı olaylarının zaman çizelgesi: önce ve sonra olanlar ve misyonun farklı ulusların davranış değişiklikleri üzerindeki etkisi.
Daha önce hiç dile getirilmeyen kesin bir sonuca vardım. Aslında kimse gerçeğe yakın bile değildi. Ancak, koşulların çapraz incelemesine dayanan tek kişi o. Temelde, böylesine önemli bir Nazi için resmi iletişim kanallarının dışındaki gizli bir yeraltı misyonu girişimi çok önemli bir soruyu gündeme getiriyor: Almanya bu toplantıyı neden dünyanın geri kalanından saklamaya çalışıyordu?
1918, Belçika — Orijinal başlık: Pursuit Aviator Teğmen Hess, 1918, Charleroi yakınlarındaki Batı Cephesinde uçağında. — Resim © Bettmann/CORBIS
Bağlam
Rudolf'un taşıdığı mesajı mükemmel bir şekilde tanımlamak için biraz bağlam zorunludur. Anthony Sutton (2) ve Charles Higham (3) gibi araştırmacıların seçkin çalışmaları, Nazi savaş makinesinin yaratılmasını çevreleyen gerçek tarihsel bağlamı anlamamızda kritik öneme sahiptir. 1933'te Hitler, Reichstag'daki Şansölye'ye eriştiğinde, Almanya mali belirsizlik içindeydi.
En kötüsü, ulus uzuvların oluklarındaydı. Birinci Dünya Savaşı için on milyarlarca tazminat borcu vardı ve buna uymaması, 1923'te para birimini orijinal değerinin 1/500 milyarda birine düşüren devasa ölçekli bir enflasyon krizine yol açmıştı. Daha da kötüsü, ülke 1929 Dünya Çöküşünden herkesle birlikte acı çekti.
Peki Almanya işsizliği nasıl ortadan kaldırabildi ve dünyanın sadece 6 yılda gördüğü en zorlu askeri makineyi nasıl yarattı? Konu, 'ların Alman Mucizesi'ni açıklamaya gelince, aşırı başarı düşük derecelendirildi.
Müfettişimizin araç kutusunda gerekli olan ilk araç, Rothschild ailesi tarafından kontrol edilen İngiltere Bankası'nın Nazilerin finansmanına dahil olduğu belgelenmiş gerçeği kabul etmektir. Napolyon'dan bu yana, zengin Avrupalı bankacılık ailesinin, savaşların her iki tarafından da kar elde etmek için müttefiklerin yanı sıra düşmanları da finanse etmesi yaygın bir prosedür haline gelmişti.
19. yüzyılın başlarında kendi kendini Fransız İmparatoru ilan eden Rothschild, fethedilen ülkelerde kendi özel merkez bankalarını empoze etmek isteyen Rothschild tarafından vekil olarak işe alınmıştı. Böylece, Rothschild ailesinin mirasçıları Hitler'de, Yeni Dünya Düzeni'nin dizginlerini tek başına ele geçirmek için Belçika, Hollanda ve Fransa gibi rakip sömürge imparatorluklarına boyun eğecek ve güçlü SSCB'yi yok edecek olan bir sonraki Napolyon'u gördüler. bu sadece bir avuç bankacı tarafından tüm gezegenin ekonomik ve politik yönetimidir (4). Her ne kadar Yeni Dünya Düzeni Kulağa süper şarjlı bir komplo teorisi gibi geliyor, bu tartışılmaz ve oldukça basit bir kavram.
Kötü şöhretli bankacılık ailesi Führer'e yardım etse bile, 1933 ile 1939 arasında Almanya'yı akan paranın büyük kısmı İngiltere'den değil, esas olarak Amerika Birleşik Devletleri'nden geldi. Kendi başına Amerikan hükümeti değil, daha spesifik olarak Amerikan bankacıları ve endüstrileri. Yeni kurulan Bank of International Settlements aracılığıyla ve Almanya'da Standard Oil, GM, Ford, ITT, General Electric veya IBM Rockefeller, Morgan, Harriman, DuPont, Ford ve diğer birkaç milyarder, esas olarak bilinen şeyden sorumluydu. Alman Mucizesi, bu şimdi daha çok benziyor Amerikan rüyası.
İngiliz ve Amerikan yatırımları sayesinde Nazi Almanyası, Avrupa'nın en fakir ülkesinden ikinci dünya ekonomisine geçti. Eğitim size bu konuda hiçbir şey söylemese de, Hitler'in Batı'dan aldığı ezici yardım hiçbir zaman tartışılmaz çünkü sayısız ABD soruşturmasında, senatör komitelerinde ve Batı'ya dayanan mahkeme davalarında açığa çıktı. Düşman Yasası ile Ticaret 1933'te Başkan Roosevelt tarafından düzeltildi, ancak kararlar her zaman her zamanki "Hitler'in bir sonraki ne yapacağını bilmiyorduk" açıklamasından sonra geldi. Güya Mein Kampf1925'te yayınlanan , bu konuda yeterince açık değildi.
Başlangıçta işler İngiltere için iyi görünüyordu. Hitler, bir buçuk ay içinde Hollanda-Belçika-Fransa sömürge üçlüsünü işgal ederek gündeminin en üstündeki görevi çabucak doldurdu. İngiliz Ordusunun suç ortaklığı, Wehrmacht'ın yıldırım hızındaki başarısında dehşet verici. Dört “müttefik” ülkesinin birlikte 149 tümeni veya 2 900 000 askeri vardı, Wehrmacht'ın 137 tümene bölünmüş 2 750 000 askeri vardı. Müttefik ülkelerin daha fazla topları, daha fazla tankı, daha fazla mühimmatı vardı ama 70 milyonluk bir ülke olan Fransa bir ayda pes etti!
Tarih, durdurulamaz Alman yıldırım saldırısının bu topal yenilgisini açıklamaya çalıştı, ancak bu yıldırım, hareket halindeyken saatte 15 km hızla ilerliyordu. Bu koşu temposunu hedeflemek için bolca zaman olduğu düşünülebilir.Rus tarihçi Nikolay Starikov (5), Fransa'nın Haziran 1940'taki hızlı yenilgisine dair makul ipuçları bulmak için sahada neler olup bittiğini etraflıca inceledi. Fransız General Weygan'ın savunma planında başarısız olmak. Bu büyük ihanet, aynı zamanda, kendilerini erdemli ilan eden ulusların, kendi çıkarınız için bir müttefiki yok etmeye kadar uzanan, birbirlerine neler yapabildiklerinin ikinci dereceden kanıtıdır. Ancak Hitler, Fransa'nın fethindeki büyük yardımlarından dolayı Churchill'i henüz ödüllendirmemişti, bu yüzden İngiliz ordusunun Dunkirk'teki tahliyesini, tarihin Hitler'den 'stratejik bir gaf' olarak açıkladığını görmezden geldi. Gerçeklik, savaşın oldukça gizemli olaylarını açıklıyor ki, ancak kitaplarımızda şüpheli açıklamalar bulan bir başka açıklanamayan olay da, İngiliz Donanmasının, muhtemelen gemilerin Almanların eline geçmesini önlemek için Temmuz 1940'ta Fransa'nın filosuna yaptığı vahşi saldırıydı. Rothschild tarafından finanse edilen Japonya'nın aynı zamanda Fransızları Çinhindi'nden uzaklaştıran operasyonları gibi, Fransız sömürge imparatorluğunun yıkımını tamamlamak için çok olumlu bir adım olduğu ortaya çıktı. İngiliz bakış açısından, Wehrmacht pit-bull daha sonra Fransa'yı terk edecek ve SSCB'nin boğazına atlayacaktı.
Churchill'in beklentilerinin aksine, önümüzdeki birkaç ay, Alman uçaklarının İngiltere'yi bombalamaya başlayabileceği Kanal Adaları'nın bir Alman işgali ile başlayan Britanya Savaşı'na ayrıldı. Churchill kötüydü ama Hitler'in İngiltere için çalışmayı bıraktığını anlamayacak kadar aptal değildi. Anlaşma ne olursa olsun, RAF savunması Luftwaffe'nin İngiliz gökleri üzerinde kazanabileceği herhangi bir avantajı kesinlikle yavaşlattı ve Londra ve Berlin'in korkunç karşılıklı bombalamalarından sonra Almanya 12 Ekim 1940'ta operasyonunu ertelemeye karar verdi. Deniz aslanı İngiltere'yi kara birlikleriyle işgal etmek için tasarlandı. 1940-1941 kışında Almanya ve İngiltere bir çıkmaza girmiş gibi görünüyordu.
Resmi tarihi bilseniz, Hitler'in Fransa ve İngiltere gibi büyük Amerikan müttefiklerine saldırısının ABD'yi bir an önce savaşa girmeye motive edeceğini düşünürdünüz, ama hayır. Hiç de bile. Hatta Başkan Roosevelt 30 Ekim 1940'ta 'çocuklarının savaşa gitmeyeceğini' ilan etti. Bu politika 1941 baharına kadar uzayacaktı ve ABD hükümeti tarafından gerçekten 2. Dünya Savaşı'na asla katılmamaya karar vermiş gibi görünen tek bir hamle, karar veya yaptırım uygulanmadı.
Savaş alanı, kış için insanların daha hoş ve ılıman bir iklimde birbirlerini öldürüp sakatlayabilecekleri Kuzey Afrika ve Orta Doğu'ya taşındı. 1941 baharında buz ve karın erimesiyle Hitler iki seçenekle karşı karşıya kaldı: fırlatma Deniz aslanı ve İngiltere'yi işgal edin ya da Batı'yı rahat bırakın ve fırlatın barbarossa Sovyetler Birliği'ne karşı.
Her ikisi de Almanya tarafından aynı anda sürdürülemeyecek büyük operasyonlardı ve Hitler'in bir seçim yapması gerekiyordu. Ayrıca İngiltere'nin işgalinin Rothschild ailesinin gezegen üzerindeki etkisini ölümcül biçimde felce uğratacağını ve Wall Street'in dünyayı dilediği gibi yönetmesinin yolunu açacağını biliyordu.
Pekala millet, bu tam olarak Rudolf Hess'in 10 Mayıs 1941'de İngiltere'de paraşütle atıldığı zamandı. Herhangi bir spekülasyon olmaksızın, Hitler'in bu büyük kararı tek başına almak istemediği ve almak istemediği şimdi çok açık görünüyor. dünyanın geri kalanı onun ikilemini öğrensin.
Müttefik ordu ve yerel halk, Rudolph Hess'in İskoçya'nın Eaglesham köyü yakınlarına zorunlu iniş yaptıktan sonra kalıntılarıyla poz veriyor
Teklif
Mayıs 1943'te derginin yayınladığı bir makaleye göre Amerikan Merkür (6), Führer'in Rudolf Hess aracılığıyla İngiltere'ye önerdiği şey:
Hitler, Batı'da savaşın tamamen durdurulmasını teklif etti. Almanya, Almanya'da kalacak olan Alsace ve Lorraine hariç tüm Fransa'yı tahliye edecekti. Lüksemburg'u koruyarak Hollanda ve Belçika'yı tahliye edecekti. Norveç ve Danimarka'yı tahliye edecekti. Kısacası Hitler, iki Fransız eyaleti ve Lüksemburg [Lüksemburg hiçbir zaman bir Fransız eyaleti değil, etnik olarak Alman kökenli bağımsız bir devletti] dışında Batı Avrupa'dan çekilmeyi teklif etti; Doğu Avrupa'daki planlarını ortaya çıkarırken Almanya'ya karşı iyi niyetli tarafsızlık.
Ayrıca Führer, Yugoslavya ve Yunanistan'dan çekilmeye hazırdı. Alman birlikleri genel olarak Akdeniz'den tahliye edilecek ve Hitler, İngiltere ile İtalya arasındaki Akdeniz ihtilafına bir çözüm bulmak için iyi niyetlerini kullanacaktı. Savaşan veya tarafsız hiçbir ülkenin başka hiçbir ülkeden tazminat talep etme hakkına sahip olmayacağını belirtti.
Temel olarak Hitler, Doğu Avrupa'ya dikkat ederek İngiliz liderliğindeki Yeni Dünya Düzeninde ortak olmak istedi. Hatta İngiltere ile barış seçeneği hakkında Reichstag'ın önünde konuştu. Amerikan Mercury makalesi, Hitler'in yerinde uygulanması için önerdiği bu çok muhtemel şartların, koşulların hiçbiri gerçekleşmediği için Churchill tarafından hızla reddedildiği, ancak gerçekte bunların savaştan sonra, yıkımdan sonra uygulanacak şartlar olduğu sonucuna vardı. Almanya tarafından SSCB. Ancak Kızıl Ordu'nun elbette başka gelecek planları vardı.
Hess'in İngiltere'ye yaptığı teklif ne olursa olsun, şu anda derin bir spekülasyon içinde olduğumuza şüphe yok, ama gerçekte, bu onun görevinin ana noktası değildi. Ve tartışılan kesin terimlerden bağımsız olarak, daha sonra ne olacağı, ister ince ister kalın olsun, herhangi bir gizem bulutunu dağıtır.
hoş olmayan gerçek
14 Ağustos 1940'ta USS Augusta'daki gizli bir toplantıda Churchill, Roosevelt'ten savaşa katılmasını istedi, ancak Amerikan Başkanı kategorik olarak bu konuyu tartışmayı reddetti. Aslında ABD tarafından 2. Dünya Savaşı'na girmesine yol açabilecek anlamlı bir adım atılmamıştı, ancak Amerikan Başkanı'nın ordunun hazırlıklarını hızlandırması dışında, bu da orta çağda İngiltere'nin işgalini etkileyemeyecekti. -Eylül 1940, başlangıçta planlandığı gibi veya 1941 baharında.
Böylece, 2. Dünya Savaşı'nın zaman çizelgesi, Hess'in İngiltere'de taşıdığı gerçek görevi gösteren ikinci derece kanıtlarla dolu hale gelir. Sadece birkaç ay önce 2. Dünya Savaşı'na asla dahil olmayacağına resmen söz vermiş olan Roosevelt, Hess'in İskoç topraklarına ayak basmasından birkaç gün sonra Doktor Jekyll'in Mister Hyde'a dönüşmesi gibi bir gecede dış politikasını değiştirdi.
- 14 Haziran Hess'ten 34 gün sonra: Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tüm Alman ve İtalyan varlıkları donduruldu.
- 16 Haziran Hess'ten 36 gün sonra: Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tüm Alman ve İtalyan konsolosluklarının kapatılması emredildi ve personeli 10 Temmuz'a kadar ülkeyi terk edecek.
Sizce 10 Mayıs ile 14 Haziran arasında ABD'nin Almanya'ya karşı böylesine güçlü bir tepkisini tetikleyen şey ne olabilir? Pekala, 21 Mayıs'ta (Hess'ten 11 gün sonra), ABD'li tüccar SS Robin Moor'un bir Alman U-Boat tarafından batırılması da oldu; bu, Almanya'daki son şeyden bu yana sahte bayrakların Anavatanında en hafife alınan sahte bayrak olabilir. ana fon sağlayıcılarının ticaret gemilerini batırmaya başlamaktı.
Kanıtlanmış her sahte bayrak operasyonunda olduğu gibi, 2. Dünya Savaşı'nda bir ABD gemisinin bu ilk batışıyla ilgili garip ayrıntılar var: ticaret gemisi Donanma eskortu olmadan bırakıldı U-Boat komutanı Robin Moor'da tekneye sahip olduğu içeriğin ayrıntılı listesini aldı Torpidodan önce tahliye edilen çok sayıda görgü tanığı ve yolcunun olayla ilgili konuşması yasaklandı. Olay tüm ülkeyi şaşırttı ve Başkan Roosevelt 'sınırsız bir ulusal acil durum' ilan etti.
- 22 Haziran: Almanya, Sovyetler Birliği'ne karşı Barbarossa Operasyonunu başlattı.
- 26 Haziran: Fransız Çinhindi'nin Japon işgaline yanıt olarak, Başkan Roosevelt, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tüm Japon varlıklarına el konulmasını emretti.
- 1 Ağustos: ABD, Vietnam'daki Saygon'u işgal etmesi nedeniyle Japonya'ya karşı bir petrol ambargosu ilan etti.
Ve benzeri vb. ABD önce Almanya'ya kızdı, ardından Japonya'yı sadece 7 ay sonra Pearl Harbor'ı bombalayana kadar dürten bir yaptırım ve karar önergesi verdi. ABD, Aralık 1941'de 2. Dünya Savaşı'na girmesine rağmen, Japonya ile sadece 10 uzun ay boyunca savaştı ve her iki ülke de Kasım 1942'de Kuzey Afrika'da çarpışmadan önce Nazilerin SSCB'de maksimum yıkımı gerçekleştirmesine izin verdi. İlginçtir ki, bu sadece birkaçıydı. herkesin Kızıl Ordu'nun 6. Ordu'yu Stalingrad'da yok edeceğini anlamasından haftalar sonra, ki bu da sadece 2 yılı kalan Üçüncü Reich'ın sonunun başlangıcıydı.
Tarihsel somut gerçekler spekülasyonları buna indirgemektedir: Mayıs 1941'de başka hiçbir şey olmadığından, ABD'nin savaşa yönelik politikasının ani ve radikal dönüşünü gerçekten tetikleyen, İngiltere'de Hess'in paraşütle atlanması mı yoksa boşaltılmış bir ticaret gemisinin batması mıydı?
Robin Moor'un tuhaf batışını seçerseniz, bunun Amerikalılar için savaşa girmek için 1940 sonbaharında neredeyse hiçbir şeyi tetikleyen en yakın Avrupalı müttefiklerinin Naziler tarafından yok edilmesinden daha iyi bir neden olduğuna inanmanız gerekir. Almanya Batı'yı yalnız bırakıp Sovyetler Birliği'ne döndüğüne göre, 1941 baharında savaşa katılmanın bu kadar ani bir aciliyet olduğunu kimse haklı çıkarabilir mi? Gerçekten de Hess misyonu, 2. Dünya Savaşı hakkında yadsınamaz bir netlik anı getiriyor.
Hess'in paraşütle atlaması, büyük bir gizemden ziyade, olaydan sonra savaşa katılımı konusunda ABD'nin 180 derecelik davranış değişikliği sayesinde, en bariz şekilde ortaya çıkan tarihsel gerçekliğin çok daha fazla bir açıklamasıdır.
Eaglesham'daki askerler ve polisler, Nazi lideri Rudolf Hess'in Mayıs 1941'de İskoçya'ya tek başına uçtuğu Messerschmitt ME-110'un enkazını inceliyor.
Çünkü Tarihi savaşı kazananlar yazdıAdolf'un şeytani planlarını finanse etmek için İngiltere ve ABD'nin tamamen farklı nedenlere sahip olduğunu açıklamakta ve hatta bahsetmemekte başarısız olacaktır. İngiltere, Almanya'nın kendi imparatorluğunu pekiştirmek için diğer küçük sömürge imparatorluklarını ezmesini, tehlikeli Sovyetler Birliği'ni yok etmesini ve aynı zamanda 1917 Balfour çözümünü nihayet uygulamak üzere İsrail'i yaratmak için her Avrupalı Yahudiyi Filistin'e sürmesini isterken, Amerikan bankalarının amaçları tam olarak bu değildi. İngiltere Merkez Bankası'nınkilerle aynı.
Nitekim bunlardan biri taban tabana zıttı: İngiliz Sömürge İmparatorluğu'nu ezmek ve Yeni Dünya Düzeni'nin hegemonik liderlerinin rolünü tamamen devralmak için Hitler'i finanse etmişlerdi. Çok daha basit bir formüle indirgenen Wall Street, Rothschild'in yerini almaya çalıştı. Hitler, İngiltere'yi ve özellikle başkentin bağımsız bir devlet olarak çalışan küçük bir bölümünü işgal ederek, Rothschild imparatorluğunu yok edecekti. Londra Şehri, Bank of England, Lloyd's of London, Londra borsası ve diğer tüm İngiliz bankalarına ev sahipliği yapan gezegendeki dünyanın finansal güç merkezi ve en zengin mil karesiydi (7). Her şey, Amerikan bankacılarının ve sanayicilerinin, Britanya İmparatorluğu'nun finansal sisteminin tam kalbinde bir ölüm darbesi vermek için Hitler'i tepeden tırnağa silahlandırdığı gerçeğine işaret ediyor.
Okulda bize öğretilen her şeye rağmen, 2. Dünya Savaşı özünde, dünya ekonomik ve politik egemenliğini arayışlarında büyük Anglo-Sakson müttefikleri ile Alman vekilleri arasındaki bir ihanet üçgenidir. Tarih kendini tekrar etme eğiliminde olduğundan, Suriye'deki savaş, Daesh'in Nazileri oynadığı ve vekil ordusu başarısız olmaya başladığında çizmelerini yere koymak zorunda kalan aynı Batı koalisyonuyla 2. , bir kez daha Rusya.
Bu spekülatif mi? Tarihin başka herhangi bir versiyonu, her 2. Dünya Savaşı tarih kitabında mevcut olan somut gerçeklerin anlamını reddetmek zorundadır, ancak bu versiyon aslında hepsini açıklar ve birbirine bağlar. Ayrıca, Almanya'nın muazzam Amerikan fonunun İngiltere'ye dünya hegemonyası arayışında mı yoksa kendi çıkarı için mi yardım edeceğini kendinize sorarak mantıksal analizi genişletin.
Amerikan bankacılarının neden bir Avrupalı ailenin Federal Rezerv'i, para yaratma işlerini ve dünya kaynaklarının sömürülmesini kontrol etmesine izin verdiğini kendinize sorun. Kendinize, Hitler'in Britanya İmparatorluğu'nu dünyanın kontrolünü ele geçirmek isteyenlere boyun eğdirmek için mükemmel bir fırsat olup olmadığını sorun. Şimdi oyunun sonuna bakın: Amerikan planı kesinlikle işe yaradı, çünkü 1944'te dünya, uluslararası rezerv ve ticaret para birimi olarak İngiliz sterlinin yerini Amerikan dolarının almasına karar verdiğinde, Bretton-Woods anlaşmasıyla sonuç doğrulanacaktı.
Rothschild başlangıçta planlandığı gibi tamamen ortadan kaldırılmamıştı, ancak ABD, düzinelerce askeri üssü olan ülkeleri fethedip özgürleştirerek Yeni Dünya Düzeni'ni devraldı. 17.000.000 mil kareye veya gezegenin üçte birine yayılan bir buçuk asırlık küresel bir İmparatorluktan sonra, İngiltere 1944'te aniden bir Amerikan vasal uydusuna indirgendi. Roosevelt ve Stalin'in Yalta Konferansı'nda dünyayı nasıl böldüklerini hatırlayın. , Churchill kenardan bakarken mi kaldı? Mantıksal analiz ve koşullu kanıtlar bu teoriyi büyük ihtimalle biri Hess göreviyle ilgili.
Çok net bir görev
Bu gezinin amacı nihayet mantıklı bir anlam ifade ediyor ve Hess'in bu kadar önemli bir anda Churchill veya başka bir Rothschild temsilcisiyle hiç tanışmadığına inandırmak gülünç. Führer Milletvekili, İngiltere'ye Amerikan bankacılarının Almanya'dan ne beklediklerini, ama aynı zamanda Hitler'in belli koşullarda ana fon sahiplerine ihanet etmeye hazır olduğunu söylemek için paraşütle atlamıştı.
Führer, uzun vadede Britanya İmparatorluğu üzerine bahse giriyordu ve Almanya'nın İmparatorluğun bir parçasını paylaşması gerektiğine inanıyordu, aynı zamanda Üçüncü Reich'ın 1000 yıl süreceğini iddia ettiği için geleceğin bir başka yanlış değerlendirmesiydi.
Almanya ertesi ay Sovyetler Birliği'ne saldırdığı için Churchill Hess ile anlaştı. Reddetmiş olsaydı, Goebbels'i Boston'da paraşütle atmaya gerek yoktu, çünkü Almanya için diğer tek seçenek, kendi hegemonya versiyonunu paylaşma umuduyla, Amerikalı fon sağlayıcılarıyla olan sözleşmesini yerine getirmek için İngiltere'yi işgal etmekti.
Almanya ve İngiltere önümüzdeki birkaç ay içinde çatışmaya devam etti, ancak çoğunlukla kar için savaş. Şehirleri yok edin, okyanusun ortasında gemileri batırın, çölde tankları havaya uçurun, yeniden inşa edilemeyecek veya yeniden satın alınamayacak hiçbir şey ve özellikle gerçek stratejik öneme sahip hiçbir şey. Ve yine, 2. Dünya Savaşı'nın askeri dönüm noktası olan Stalingrad'dan sonra aralarında işler ciddileşti.
Çoğumuzun tasavvur etmeyi sevdiği normal ve gerçekçi bir dünyada, Almanya ile İngiltere arasındaki barış, iki hükümet arasındaki resmi bir toplantı aracılığıyla üçüncü bir ülkede tartışılırdı. Ancak gerçeklik, Almanya'nın görevi tamamen gizli tutmak istediği aksi halde açıklanamayan gerçeği de açıklıyor.
Hess İskoçya'da uzak bir çiftliğe indiği için ABD, ilk büyük vekil ordusu olan Nazilerin artık onlar için çalışmadığını ve bir gün Yeni Dünya Düzeni'ne liderlik etmeyi umuyorlarsa savaşa girmek zorunda olduklarını çabucak fark etti. ve hızlı bir şekilde kendileri alın.
Bugüne kadar dünyayı şekillendirmek üzere olan bu büyük Alman açmazının neden bir telefon hattında tartışılamadığı, bir güvercin taşıyacak bir parşömene yazılmadığı ve bu konudaki her belgenin neden bir telefon hattı üzerinden konuşulamadığı çok açık. gizli tutuldu. Çünkü insan hakları ve demokrasinin bu iki ahlaki savunucusunun liderlerinin birbirlerine bile ne kadar hain olabileceğini gösteriyor. Belgeleri ifşa etmek, herkesin gerçek tarihten habersiz kalması için onların yalanlarını da açığa vuracaktır, çünkü Hess göreviyle ilgili tatsız gerçek, temelde savaşa dair tüm algımızı, hatta dünyamız hakkındaki tüm algımızı değiştiriyor.
Rudolf Hess, Nürnberg'de
Hitler herkesin görevi öğrendiğini anlayınca paniğe kapıldı ve eski dostunun delirdiğini ve Almanya'dan kaçtığını açıklayan ilk kişi oldu. Spandau'da 30 dakikalığına onu ziyaret etmesine izin verildiğinde, Bayan Hess'in kocasını tekrar görmesi uzun yıllar aldı. Filme alınan bir röportajda kocasının deli olup olmadığı sorulduğunda, “Yıllarca bana yazdığı tüm mektupları okuyarak size söyleyebilirim ki Rudolf deliyse, ben de öyleyim” yanıtını verdi.
İkinci Dünya Savaşı, 1773'te Amshel Mayer Rothschild tarafından belirlenen orijinal Yeni Dünya Düzeni planının birinci ve ikinci kısımlarını böldü: İngiliz Sömürge İmparatorluğu'nun yerini Amerikan İmparatorluğu aldı. Aynı dünya hakimiyeti planı, ancak Rothschild ailesi şimdi bunu bir avuç Yankee Illuminatis ile paylaşmak zorunda kalacaktı.
Rudolf Hess İngiltere'ye insanlığı kurtarmak için geldiğini söylediğinde, şu anda bizim gerçeğimiz olan totaliter Amerikan Büyük Birader'e kıyasla, Britanya İmparatorluğu ve Almanya'nın dünya üzerinde koruyacağı daha az şeytani tahakkümden bahsediyor olabilir miydi?
Sylvain ilk kez yayınlandı La Dé [e-posta korumalı] 2016'da ve bu makale yakında çıkacak olan ikinci kitabından Savaşlar ve Yalanlar Progressive Press'te
(1) Belge, Hitler'in Hess'in İngiliz Uçuş Planlarını Bildiğini Öneriyor
(2011 – Speigel makalesi) Jan Friedmann ve Klaus Wiegrefe
(2) Wall Street ve Hitler'in Yükselişi (1976 – Arlington House yayıncıları)
(3) Düşmanla ticaret (1983 – Evren) Charles Higham
(*ayrıca okuyun) Amerika'daki Nazi hidrası (1999 – makale) Glen Yeadon ve John
(4) Para Gücü (2012 – Progressive Press) 1958'i içeriyor içindeki piyonlar
oyun William Guy Carr ve 1943 E.C. Knuth'un Şehir İmparatorluğu.
(5) 1940'ta Fransa için ölüm cezasını kim imzaladı? (2017 – makale) Nikolai Starikov
(6) Hess Uçuşunun İç Hikâyesi (1982 – The Journal of Historical Review) Orijinal makale Amerikan Merkür Mayıs 1943 baskısı
(7) İmparatorluğun Sahipleri: Vatikan, Kraliyet ve Columbia Bölgesi – (2014 – makalesi) Tabu