Türkiye Kasım 2002 de bir siyasal devrim geçirdi, İslamcı Adalet ve Kalkınma Partisi'nin (AK Parti) parlamento seçimlerinde ezici bir zafer kazanmasıyla, kırk yıldan beri Türkiye siyasetine egemen olmuş partiler ve kişiler sahneden siliniverdi. Öteden beri laik modernliğin modeli, kozmopolit bir sınır kapısı, Irak, İran ve Suriye'ye komşu hayati bir NATO müttefiki-olan kilit bir ülkede dindar Müslümanlardan oluşan bir hükümetin başa geçmesiyle Türkiye'nin kazandığı bu şaşırtıcı çehreye nasıl bakmalıyız?
(...)
Jenny B. White'ın günümüz İstanbul'unun etnografyasına dönük çalışması, sıradan İnsanların gözünden İslamcı kitle seferberliğinin çerçevesini ortaya koyuyor, Türkiye'nin 20. yüzyıl sonlarındaki modernleşme süreciyle birlikte büyüyen Ümraniye'nin sokaklarında ve evlerinde yirmi yıllık saha çalışması sırasında yürüttüğü mahalle görüşmelerine dayanan White, İslamcı siyasetin Türkiye toplumunun dokusu içinde doğuşuna, yönlendirici ve yönlendirilen seçkinler İle eğitimli kesimler arasında destek buluşuna odaklanıyor. Refah Partisi'nin toplumdaki ağlara ulaşmasına İslamcı Öğretiden ziyade günlük kaygıların ve kişiler arası ilişkilerin katkıda bulunduğunu gösteriyor.