Hikaye olunur ki kenar kasabalardan birinde, oğlu ile birlikte yaşayan yaşlı bir adam vardı. Yaşlı adamın pek çok işini gören bir de atı vardı.
Günlerden bir gün, her ne olduysa at yaşlı adamı terk etti. Komşuları, bu şansızlıktan dolayı yaşlı adamı teselliye geldiler. Adam, onlara; “Bunun kötü bir şans olduğunu nereden biliyorsunuz” diyerek, üzülmediğini, komşularının da hayıflanmalarının yersiz olduğunu ifade etti.
Hakikaten birkaç gün sonra, yaşlı adamın kaçan atı, yanında birkaç at ile beraber geri döndü. Adamın atı bir iken beş olmuştu. Komşular bu sefer de bu “güzel talihi” sebebiyle yaşlı adamı tebrike geldiler.
Yaşlı adam komşularına bu sefer de; “Bunun iyi bir talih olduğunu nereden biliyorsunuz” karşılığını verdi. Günler geçti, yaşlı adamın oğlu o gelen atların birinin üzerinden düştü, başı yarıldı, kolu, bacağı kırıldı. Komşuları, “bu kötü talihinden” dolayı üzüntülerini belirtmek için yaşlı adama yine geldiler. Yaşlı adam yine o alışılagelen cevabı verdi; “Nereden biliyorsunuz bunun kötü bir talih olduğunu?”
Bir müddet sonra savaş çıktı, köyün bütün gençleri silahaltına alındı, bir tek yaşlı adamın oğlu müstesna. Çünkü genç adam, silah tutamaz haldeydi. Savaşa giden gençlerin büyük çoğunluğu savaşta öldü…