Bushido yolu
Amiral Yoroku Yamamoto haritanın üzerine eğildi ve Nagato salonunda uğursuz bir sessizlik hüküm sürdü. Şu anda, “Sentoku” tipi I-400, I-401 ve I-402'un üç denizaltı, ABD kıyılarına yaklaşıyordu. Operasyon "Geceleri Kiraz Çiçeği" başladı!
Günbatımında, kanatlarının altında ölüm taşıyan üç uçak, - bulaşıcı ajanlarla dolu bombalar - her denizaltı uçak gemisinden doğacak. Kaliforniya’nın nüfusu, sıradan bir veba salgını ve bir damla Anglo-Saxon kanı bile olan herkesi öldürmekle bir kez 60’ta süper bir salgın salgını tehdidi! Çok kirli, ancak biyolojik saldırılar оружия - Japonya'nın çılgın savaşı kazanması için tek şans bu.
Pilotlara San Diego'ya bomba attıktan sonra ne olacak? Bu konuda kesin bir talimat yoktu ancak herkes gerçek bir samuray gibi davranacaklarını biliyordu ...
Gerçek şu ki cesaret kırıcı çıktı: 9 Eylül Yıl ortası görevlisinin Naboto Fujita, Yokosuka E1942Y deniz uçağındaki Oregon'da sembolik olarak "bombalanan" ormanlar. Japonlar, Amerika Birleşik Devletleri topraklarına dört fosforlu yangın bombası attı ve ardından denizaltı I-14'i beklerken denizaltına geri döndü. Birkaç başarılı sıralama yapan Japonlar, tehlikeli suları bırakmak için acele ettiler. Eve giderken, I-25, iki Amerikalı tankeri batırdı ve Ekim 25'un sonunda Yokosuka'ya güvenle gitti.
Hepsi bu.
Tüm 1944 ve 1945'in ilk yarısı için hazırlanan “Geceleri Cherry Blossoms” adlı gizemli operasyon korkunç bir masal kaldı: gemide biyolojik silahlı denizaltı uçak gemilerinin lansmanı sürekli olarak ertelendi, en son X atandığında Eylül ayındaki 22 1945.
Tüm bu hikayelerin kahramanı, elbette, Japon denizaltı uçak gemileri oldu. Toplamda, savaş yıllarında, emperyal filo Uçakta 47 adet denizaltı kabul edildi - her biri üç Aichi M122A Seiran bombardıman uçağı taşıyan 6500 metrelik devasa 6 metrelik Sentoku'dan, hafif E1Y keşif deniz uçaklarının dayandığı B14 tipi "sıradan" denizaltılara.
İkincisi, Pasifik'teki muharebe operasyonlarında oldukça aktif bir şekilde kullanıldı. İlk ve tek ek olarak hikayeler kıta ABD bombalama, izciler Yokosuka E14Y bir dizi ünlü baskın yaptı. 1 Ocak 1942'de, bir denizaltı I-7 deniz uçağı Oahu adasının etrafında Pearl Harbor'daki üssün grev sonuçlarını bulmak için uçtu. Şubat-Mart 1942'de Sydney ve Melbourne limanlarının hava fotoğrafçılığı için su altı deniz uçağı uçakları kullanıldı ve Hint Okyanusu'ndaki İngiliz kolonileri incelendi. Ancak 1943'ten beri E14Y'nin kullanımı imkansız hale geldi. Yalnız bir izci hızla radarlar tarafından tespit edildi ve düşmanın kurbanı oldu havacılık. Ve uzun prelaunch hazırlıklarına duyulan ihtiyaç, düşman denizaltı karşıtı savunmanın artması karşısında kabul edilemez bir lüks haline geldi.
Yokosuka E14Y'nin savaş yıllarındaki toplam salınımı 138 uçağıydı.
Almanca "vundervaffe"
Japonlarla birlikte, denizaltıları uçan keşif uçağı ile donatma olasılığı Kriegsmarine'nin emri ile değerlendirildi. Almanlar, 1942 tarafından, çekilen autogyro Fa.330 Bachstelze'yi ("Kuyruk Kuyruğu") inşa etti ve test etti. Küçük çaplı uçak ağırlığı 75 kg, rulman üç kanatlı pervaneye uçuşa dayanıyor, otorotasyon modunda döndürülüyor. 80 km / s azami kara hızıyla (rüzgar + kendi bot hareketi) ve 300 metre uzunluğunda bir izleyici kullanıldığında, "Kuyruksal Kuyruğu" yüksekliği 220 metrelere ulaştı. Dürbünle donanmış olan otogyro pilotu, deniz durumunu 53 km yarıçapında (teknenin köprüsünden - sadece 8 km) görebiliyor!
Wagtail setlerinin en az üç Tip IX denizaltıyla hizmette olduğu biliniyor - U-171, U-181 ve U-852. Denizaltılar, Güney Atlantik'in çöl bölgelerinde, Afrika kıyılarında ve Hint Okyanusu'nda, müttefiki denizaltı karşıtı güçlerle buluşma ihtimalinin en az olduğu otoyolların yardımıyla keşif gerçekleştirdiler. Genel olarak, deniz uçağı denizaltı filosunda popülerlik kazanmadı - bir demiryolu seçme zamanı dört dakikaya ulaştı. Autogyro, denizaltının acil durum dalış zamanını birkaç kez yavaşlattı; bu durum denizaltı karşıtı bir uçakla tanışırken ölümcül olabilir.
Savaştan sonra, 200'in inşa ettiği Wagtails'lerin bazıları İngilizlerin eline geçti - Majesteleri'nin filosu bir dizi başarılı deney yaptı ve sonunda müzelere eğlenceli oyuncaklar gönderdi.
Focke-Achgelis Fa 330 "Bachstelze"
İkinci Dünya Savaşı sırasında denizaltı temelli havacılığın ilk çıkışının ilginç ama çok başarılı bir olay olmadığı ortaya çıktı. O yıllardaki teknoloji seviyesi, herhangi bir uçağın denizaltına yerleştirilmesine izin vermedi. Sadece denizaltıların gizliliğini ihlal eden yüzey pozisyonunda fırlatma ve biniş yapıldı ve araçların hantal ve ilkel olduğu ortaya çıktı.
Denizaltı uçak gemilerinin kullanılmasıyla yapılan grev operasyonlarının gerçekleştirilmesi, yalnızca kimyasal veya biyolojik bir süper silahın varlığında anlaşıldı ve minimum mühimmat boyutuyla somut sonuçlara yol açtı. Bu tür uçakları kullanan istihbarat, önemli zorluklarla doluydu ve yüzey hedeflerini aramak için düzenli bir yoldan ziyade egzotik bir mücadele tekniği idi.
1950-60-s'de, nükleer reaktörlerin ve roket silahlarının ortaya çıkmasıyla, denizaltıları uçaklarla donatma fikri tamamen ilgisini kaybetti.
Şimdilik ...
Skyfall koordinatları
1971'te, denizaltıların uçaklarla donatılması konusu Sovyetler Birliği'ni güçlü bir şekilde "harekete geçirdi".
Casus savaşçıları “007 ajanı” ile ilgili izleyen Sovyet “James Bonds”, bir valiz için uygun ve standart bir 533 mm torpido tüpü ile fırlatılan ultra hafif bir helikopter inşa etme fikri konusunda heyecanlandı. Kıyıya ulaşan sabotaj su geçirmez bir kasayı ortaya çıkardı, 15 dakika boyunca bir helikopter topladı - ve, balık avcılarına elveda sallayarak, neredeyse yarım saat sonra, kendisini topraklarının derinliklerinde iniş bölgesinden 50 km.
Ama böyle bir araba nasıl yapılır?
... Yoldaş Kamov gençlik için rüya gibi iç çekti ve nostaljiye daldı - bu kadar küçük ve hafif bir ilk Ka-8 helikopteri oldu. Sadece modern teknolojilerin ve özel teknik çözümlerin inşaatı daha da kolaylaştıracağı ve helikopteri katlanabilir hale getireceği farkıyla.
Öyleyse Ka-56 "Osa" ortaya çıktı - 110 km'yi 150 km / s hızıyla aşabilen, hesaplamalara göre 100 kg ağırlığında bir uçak!
Ne yazık ki, modern James Bond giderek ıslak mendillere göre pahalı smokinleri tercih ediyor ve uluslararası havayollarının konforlu Boeings'i ana ulaşım araçları haline geldi. Süper helikopter "Wasp" ve meraklı icatlar listesinde yerini alarak, tek bir kopya olarak kaldı.
Ne yazık ki, “Osa” tek bir uçuş yapmadı - tasarımcılar 401 gücünde küçük boyutlu döner pistonlu motoru akla getiremediler. a. Fotoğraflarla sunulan "helikopter" - elektrik santrali olmadan sadece tam ölçekli bir mockup.
E14Y deniz uçağı, Bakhstelze otogyro, Osa ultra hafif helikopter çekti ... Uçakları denizaltılara yerleştirme fikri tamamen fiyaskoya maruz kaldı. Ancak İHA'nın gelişiyle birlikte her şey değişti.
Kompakt boyut, yeni teknolojiler ve mikroelektronikte ilerleme, bir füze şaftı veya denizaltı torpido cihazında uzun süreli depolama imkanı, gereksiz eylemler olmadan doğrudan sualtı çıkışı ve doğrudan insan katılımı, cihazın kaybı durumunda mürettebatın yaşamı ve sağlığı için risk yok keşif ve hedef tespiti açısından denizaltılara yeni yetenekler sağlayabiliyor!
Bu tür ekipmanın uygulama kapsamı - deniz kıyısı ve denizdeki durumu gözlemleyerek denizaltı gemisine, uçak, gemi, uyduya veri aktarımı ile birlikte - bu meydandaki durum hakkında bilgi edinmek isteyen herkese. Bu, artan gizlilik modunda özellikle önemli hedeflerin ve sabotajın “noktadan kaldırılması” için İHA'nın daha fazla kullanılmasını engellemez.
Sualtı tabanlı İHA'ların temel avantajı, dünyanın belirtilen bölgesine yapılan gizli teslimattır. Düşman, tüm dünya topluluğu gibi, son ana kadar yaklaşmakta olan keşif baskını hakkında bir şey bilmeyecek - istihbarat memuru aniden ortaya çıkıyor ve sonra aynı gizemli şekilde okyanusun derinliklerinde kayboluyor. Ülkenin hava sahasının ihlali gerçeğini tespit etmek ve mevcut ağır argümanları (İHA parçaları) sunmak mümkün olsa bile, ait olduklarını kanıtlamak son derece zor olacaktır. Nitekim o anda Gine-Bissau sahilinde hiçbir izcinin çıkabileceği hiçbir yüzey gemisi veya uçak gemisi grubu görünmüyordu.
Son olarak, İHA bir deniz savaşında denizaltıların durumsal farkındalığını artırabilir.
karabatak
2006'in ilkbaharında, bilgileri Savunma İleri Projeler Ajansı DARPA tarafından denetlenen garip Lockheed Martin Cormorant uçağında bilgi göründü. Adı “Karabatak” anlamına gelen Comorant, dönüştürülmüş Ohio tipi SSBN'leri barındırmaya yönelik denizaltı tabanlı reaktif bir keşif İHA'sıydı.
Cihazın kendisi hakkında pek bir şey bilinmiyor: katlanır bir kanat, minimum delikler, fırlatma roketi güçlendiricileri. Korozyonu önlemek için ana yapısal malzeme olarak titanyum seçildi. Aparatın tüm iç boşlukları, polimerik köpük ile bolca dolduruldu. Bu karar, cihazı su basıncına dayanıklı hale getirdi ve bir 150 ayak derinliğinden (46 m) başlamaya izin verdi.
Özel görevi tamamladıktan sonra, cihazın hızını söndürmek, kanatları katlamak, azami mühürlemek - ve teknenin yaklaşmasını beklemek için bir paraşüt yardımı ile belirtilen noktaya gitmesi gerekiyordu. Bir saat sonra, acı çeken kişi bir kablo ile toplanıp rahat Ohio madenine geri dönecekti.
Başarılı test sonuçlarına ve yerleşik tam ölçekli modellere rağmen, proje 2008 yılında kapatıldı. “Karabatak”, görevleri için aşırı karmaşık ve pahalı olduğu ortaya çıktı.
Back to the Future
Ve işte başka habermavi bir cıvata gibi geliyordu: 6 Aralık 2013, su altı konumunda olan Providence denizaltı (SSN-719), başarılı bir XFC UAS uçağı (eXperimental Fuel Cell İnsansız Hava Sistemi) başlattı. Bir enerji kaynağı olarak yakıt hücrelerini kullanan, katlanır kanatlı hafif uçak.
Fırlatma, mühürlü bir Deniz Robin kabı ("Tomahawk" ın altından boş bir fırlatma kabı) kullanılarak standart bir torpido borusundan yapıldı. Konteyner yüzeye yüzdü ve dikey bir pozisyon aldı - belli bir süre sonra, tekne bir düzine mil gittiğinde, pyrobolts konteyner kapağını kesti ve XFC UAS havaya yükseldi.
İHA okyanus üzerinde birkaç saat boyunca dolaştı, denizaltı ve yardımcı gemide gerçek zamanlı olarak kameralarından bir “resim” yayınladı ve ardından AUTEC araştırma merkezinin (Bahamalar) havaalanına indi.
XFC UAS programından sorumlu Dr. Warren Schulz, meslektaşlarını başarısından dolayı tebrik ederken, sualtı tabanlı İHA'ların başarılı bir şekilde test edilmesinin altı yıllık ortak bilim ve sanayi çabalarının meyvesi olduğunu vurguladı. Uçağın denizaltı filosundaki görünümü, XFC UAS gibi, keşif, düşmanın gözlemlenmesi ve denizaltılar için bilgi desteği açısından yeni bakış açıları ve fırsatlar açacaktır.
Modern yerel savaşlar, deniz kuvvetlerinin ve denizaltı filosunun rolü hakkındaki anlayışı değiştirdi. Denizaltılar beklenmedik tehditlerle karşı karşıya kalıyor ve en sıradışı görevleri yerine getiriyorlar. Asıl görev kıyı sularında gizli gözetim, ardından kıyıdaki roket saldırıları.
Mevcut koşullar altında, İHA'ların denizaltılara yerleştirilmesinin fizibilite konusundaki tartışmaları yine ordunun ve mucitlerin kafasında popülerlik kazanmaktadır. Tüm bunların sonucu nedir?
Popup gösterecek.