“Onlar için güvenli bir yer kalmadığından emin olmalıyız. Silahlarımız dolu ve konuşmaya hazır… Eğer sözlerimiz onlara ter döktürüyorsa, eylemlerimiz kan dökecektir.” Sebastián Oversluij.
Bugün sana esaret altında yazıyorum, Mauricio Morales. Bu sözler senden ve senin için ve umarım sana ulaşırlar. Bu iğrenç modern dünyaynı fiziksel olarak terketmenden beridir kaç sene geçti? Bunun gerçekten önemi var mı? Benim için yok. zaman sadece zamandır ve gelecek belirsizdir. Saldırı ise şu an buradadır… yakılıp yıkılacak zaman şimdiki zamandır. Şimdiki zaman savaş zamanıdır!
Benim için sen savaşta düşmedin. Çünkü otoriteye saldırırken ölmek düşmek değildir. Benim için bu böyledir. Ve herkesin bu cümleyi bir hataya düşerek tekrarladığını düşünüyorum. Benim için sen otoriteye saldırırken öldün, gururunla ve onurunla. Savaşçı cesaretinle, gücün zaferi ve seni yoldaş olarak görenlerin saygısının ortasında öldün. Seni veya başkalarını putlaştırmıyorum ve hatta senin için ağlamıyorum. Cesaretini, kendi sözlerinle tam bir tutarlılıkta davranmanı, fikirlerinin ve pratiklerinin tutarlı olmasını onurlandırıyorum: bir eylem savaşçısısın!
Her eylemin niyeti, arkasındaki düşünce ve amaçları farklıdır. Kendi eylemlerim için konuşabilirim ve ne düşündüğümü ve istediğimi yeniden teyit edebilirim, fakat ne ben ne de başkası seninkiler için konuşabilir, yalnızca sen konuşabilirsin, ve şu an bu mümkün değil. Kağıda yazdığın düşüncelerin çoğuyla empati kuruyorum. Tıpkı Moon şirketinde bir yolculuk yapma şeklindeki cesur kararla empati kurduğum gibi, pedalın her itişi seni hedefin daha yakınına götürüyor, bir silahın soğuk metali derine sürtünürken. Değişmeyen fısıltıyla empati kuruyorum: “ölüm”, “hapishane” ve kalbinde “başarmak”. 22 Mayıs’ta ölümle burun buruna geldin, 19 Kasım’da da ben, ve şuan esaretle yüzleşiyorum, ve yoldaşların hala otoriteyi aptal yerine koyduğu ve eylemlerinde başarılı olduğu bilgisi bana bir neşe ve enerji fırtınası veriyor. Öldürücü şehrin sokakları gece gündüz kontrol edilse de, dünyanın her yerindeki iğrenç, soysuz, sefil otoritenin muhafızlarını ateşe vermeye devam ettiklerini bilmek isterim.
İktidar ölümünü kutlamaktan zevk duydu, ben intikamını almak ve hatıranı korumak için buradayım, kardeşim, çünkü tonlarca beton ve soğuk demirler ebedi değiller ve olmayacaklar.
O gece seninle pedal süren kardeşe sıcak bir kucaklama, tıpkı İktidarın darbeleriyle yüzleşen herkesi selamladığım gibi, ve asla bağlarını reddetmedim.
“Vazgeçmek mi? Hayır. Yolun sonunda, kaçış imkanı yokken, ölüm duvarının karşısındayken bile.”(Severino Di Giovanni).
Eylemsiz sözler çöp olduğu ve hücre hapsi nedeniyle fiziksel olarak sınırlandığım için, 1 Mayıs’tan 22 Mayıs’a kadar anarşistler Mauricio Morales ve Christos Tsoutsouvis anısına açlık grevine başlayacağım.
AŞAĞILIK OTORİTENİN HER BİÇİMİNİN KANLI BİR BOZULUŞU İÇİN!
HER SAVAŞ ESİRİNE: BİR ÖPÜCÜK VE KUCAKLAMA
İKTİDARA MEYDAN OKURKEN ÖLEN MAURICIO MORALES, CHRISTOS TSOUTSOUVIS VE SAYISIZ YOLDAŞLARA: ARMAĞAN!
BÜTÜN TUTSAKLARA ÖZGÜRLÜK!!!
Kevin Garrido
Savaş esiri
Mezbaha / Maksimum Güvenlik Hapishanesi
Santiago de Chile
NOT: Kevin Garrido 18 yaşındai sivil polisler tarafından 19 kasım günü saat 3.30 sularında gözaltına alındı. nedeni ev yapımı bir patlayıcının gardiyan eğitim merkezi yakınlarında patlamasından sonra bisiklete biniyor olmasıydı.