Taiga Biome (Boreal Ormanı) Özellikleri
Tayga biyoması, orman anlamına gelen Rus sözcüğünden türetilmiştir. Dünyadaki en büyük karasal biyoya sahip olmasına rağmen , burası soğuk ve yalnız bir yer ve pek çok insan ismine aşina değil. Taiga biyomeni çok soğuk ve uzak olsa da, insanlar burada derin bir etkiye sahipler. Eski insanlar, yok olma tehlikesi gibi devasa hayvan türlerini avladılar. Bununla birlikte, modern insanlar bu 400 yıl içinde 1000 yıl içinde avcılardan daha fazla yıkıma neden olmuştur. Aşırı avlanma ve tuzaklama, Taiga biyomik hayvanlarının bir kısmını yok olma sınırına getirdi. Ancak hükümet müdahalesi bu iğrenç aktiviteyi yavaşlattı ve bu hayvanların popülasyonunun yakın gelecekte tekrar patlayacağını görebiliyoruz.
Ayrıca boreal orman, iğne yapraklı orman veya kar ormanı olarak da adlandırılan Tayga biyolojisi, çam, kilise ve ladin gibi iğne yapraklı ağaçlardan oluşan bir biyomasyondur. Avrasya ve Kuzey Amerika’ya yayılıyor. Tayga biyolojisi, dünyanın hemen altında, tundra biyomasının hemen altında yer alır.
Sıcaklık
Tayga biyolojisindeki ortalama sıcaklık, yılın yarısı için donma noktasının altındadır. Kış aylarında, sıcaklıklar -54 ila -1 santigrat derece (-65 ila 30 derece Fahrenheit) arasında değişir. Kışlar çok karla donuyor. Yaz aylarında, sıcaklık aralığı -7 santigrat derece (20 Fahrenheit) düşer. Yaz aylarında en yüksek sıcaklık 21 derece Santigrat (70 derece Fahrenheit) olabilir. Tayga biyomasında yaz ayları genellikle sıcak, yağışlı ve nemlidir. Ayrıca, yazlar kısadır ve donmadan 50 ila 100 gün yaşarlar.
İklim
Tayga iklimi ikliminin büyük bir kısmı Arctic havası tarafından yönetilmektedir. Benzersiz soğuk rüzgarlar, Kuzey Kutup Dairesi’nden gelen aşırı soğuk havayı bu biyoya taşır. Berrak geceler boyunca, bulut örtüsü bulunmadığında, sıcaklıklar daha da azalır. Dünyanın eğiminden dolayı Tayga biyolojisi kış aylarında güneşten uzaklaşır.
Bu, radyasyonun ısınması için zemine ulaşması anlamına gelir. Kışlar aşırı soğuk koşullarla gelir ve altı ay sürer. Yaz, bu biyomanda yağmurlu, sıcak ve kısa mevsim yaşar. Tayga biyomasında, sonbahar en kısa mevsimdir. İlkbahar, parıldayan çiçekler, erime havuzları ve kış uykusundan çıkan hayvanlar ile karakterizedir.
Yer
Tayga biyolojisi kuzey yarımkürenin kuzey kısmında yer alır ve Amerika, Asya ve Avrupa kıtalarında bulunur. Alaska, Kanada, İskandinavya’ya yayılıyor ve kuzey yarım küreden geçiyor.
Yağış
Yağış , tayya biyomasında iki şekilde gerçekleşir: kar ve yağmur. Yağışlar kış aylarında kar şeklinde düşer; Yıllık yağış 20 ila 40 inç (50 ila 101 cm) arasındadır. Tayga biyomu yağış tipik olarak nemli yaz aylarında, yıllık 10 ila 20 inç (25 ila 50 cm) yıllık bir yağış kaydeder. Bu, bu biyomdaki ortalama çökelmeyi yaklaşık 40 inç (101 cm) ye getirir.
Bitkiler
Tayga biyomunun iklimi son derece soğuk olduğu için, sadece birkaç bitki varlığı vardır. Koni ile iğne yapraklı ağaç bu biyomun en baskın ağaç türüdür. Burada dört dominant tür var; ladin, herdem yeşil, çam ve köknar. Taygadaki dördüncü baskın iğne yapraklı ağaç, tamarack olarak bilinen yaprak döken bir ağaçtır. Spesifik koşullar altında, titrek kavak ağaçları, kavak ve huş ağacı gibi, bu biyomun sert koşullarına dayanma kabiliyetini geliştirmiştir.
Bitkiler, tür, şekil, yaprak, renk ve kök sistemi de dahil olmak üzere tayga biyomasının aşırı soğuk koşullarına dayanmak için benzersiz uyarlamalar geliştirdiler. Örneğin, yaprak dökmeyen ağaçlar her zaman yeşildir ve sıcaklıklar soğuduktan sonra yapraklarını dökmedikleri için, yaylar dizildiklerinde onları yetiştirmezler.
Bitkiler yeni yapraklar geliştirmek için çok fazla enerji kullanırlar. Bu bitkiler enerjilerini güneşten ve topraktan alırlar. Toprak, güneş ışığı yardımı fotosentezi iken, besin kaynağı olarak görev yapar. Tayga biyomundaki toprağın besin değeri eksik ve güneş kıttır. Bu iki yön, ağaçtaki enerji miktarını sınırlar. Yapraklarını gölgelememekle, yaprak dökmeyenler, yeni yaprakları büyütmek yerine yapısal büyüme gibi diğer önemli yönler için sınırlı enerjiyi kullanabilirler.
Tayga biyoması oldukça yüksek yağışlara sahipken, kışın toprak donmuş olur, bu da bitki köklerinin su alamayacağı anlamına gelir. Bazı bitkiler , transpirasyon süreci boyunca su kaybını en aza indirmek için geniş yaprakların yerine dar ihtiyaç benzeri yaprakları uyarlamıştır . Ayrıca, yaprak dökmeyen ağaçlar donma sıcaklıklarından kaynaklanan iğne hasarı riskini en aza indirmek için daha az öz içerirler.
Bununla birlikte, iğneler genellikle iğneleri yemeye çalışan hayvanları tekrarlayan bir kimyasal içerir. Bitki iğnelerinin karakteristik koyu yeşil rengi, güneş ışığını emmeye yardımcı olur ve iğneler her zaman mevcut olduğundan, sıcaklık ısınmaya başladığında, fotosentez hemen başlar. Evergreens, aynı zamanda, karın yığılma yerine dallardan ayrılmasını sağlayan konik bir şekle de adapte olmuştur.
Karların yığılması, dalların ağırlıklarından dolayı kırılmasına neden olabileceğinden dezavantajlıdır. Tay biyesinde bulunan diğer bitki türleri arasında Kara Ladin, Douglas Köknar, Jack Çamı, Beyaz Köknar, Beyaz Ladin, Balsam Köknar, Kağıt Huş, Doğu Kırmızı Sedir ve Sibirya Ladin bulunur.
Hayvanlar
Soğuk havalar yıl boyunca kaplan biyomasında yaşayabilecek hayvan türlerinin sayısını sınırlar. Tayga biyomasında yaşayan büyük hayvanların tipik örnekleri, ayılar, sevgili ve fare içerir. Bu biyomda yaşayan daha küçük hayvanların tipik örnekleri arasında moller, sincaplar, sincaplar, boblar ve ermin bulunur.
Tayga biyolojisi, ağaçkakanlar, kel kartal, ötleğen, bülbül gibi çok sayıda kuş ve böcek türünü barındırır. Yaz aylarında Tayga biyomasının her bölümünde bulunan göletler ve bataklıklar, çok çeşitli böcekler için inanılmaz üreme alanları sunmaktadır. Göçmen kuşların birçoğu, büyük böcek popülasyonunu çoğaltmak ve beslemek için tayga biyoya gelir.
Tayga biyomasında yaşayan hayvanlar, burada soğuk koşullar ile başa çıkmak için dikkate değer uyarlamalar geliştirdiler. Bu biyomdaki hayvanların çoğu, soğuk kış aylarının başlangıcında daha sıcak bölgelere göç eder. Diğer hayvanlar sıcaklık düşüşü sırasında hazırda bekletilir ve uygun iklim koşulları ortaya çıkana kadar bu şekilde kalabilirler. Bazı hayvanlar, soğuk koşullarda, donma koşullarından izole etmek için kalın bir kürk veya tüy tabakası geliştirerek adapte olmuşlardır.
Diğer durumlarda hayvanlar, yırtıcıların lekelenmemesi için tüylerinin veya tüylerinin rengini mevsimsel olarak değiştirir. Bu adaptasyonu geliştiren küçük bir hayvanın tipik bir örneği Ermine’dir. Ermine doğal koyu kahverengi bir paltoya sahiptir, ancak kışa girdiğinde beyazı değiştirir. Bu etkileyici adaptasyon, erminin karda kamufle edilmesine yardımcı olur ve yırtıcıların onu görmesini zorlaştırır.
Tayga biyolojisi her gün zorlu bir tehditle karşı karşıya: İnsan ve doğa tarafından yıkım. Doğa, orman yangınlarını ve hastalıkları parazit ve herbisitlerle kışkırtarak bu biyoya zarar verir . Ayrıca, üstteki hantal yosunta yetişen ladin ağaçları, alışılmış bir şekilde güçlü rüzgarlarla patlar. Plantasyon ormancılığı, büyük ölçekli kereste, toprak kazıması, egzotik ağaçların tanıtımı, herbisitlerin ve böcek ilacı ve hendeklerin kullanımı, habitat kaybına yol açan insan faktörleridir .
Ancak, biyolojik biyoya en büyük tehdit büyük ölçekli bir kayıttır. Odun hamuru ve kâğıt üretimi için hamur fabrikalarına taşınır. Tay biyolojisine yönelik diğer tehditler arasında insan kaynaklı orman yangınları, madencilik, petrol ve doğal gaz arama, yol yapımı ve iklim değişikliği sayılabilir .