Savaş alanı yavaş yavaş sessizleşmeye başladı. Artık umutsuzlukla dolu sefil çığlıklar ya da parçalanmış bedenlerin yüreklendirici sesleriyle yankılanmıyordu. Sadece ağır nefes sesleri ve ara sıra öfkeli intikam sesleri duyuldu.
Havada asılı olan kanlı sis artık kalınlaşmıyordu. Bunun yerine, kanın metalik kokusu yavaş yavaş rüzgar tarafından dağıtılıyordu.
Yun Che kollarında Caizhi ile döndü. Tanrı Alemi tarihindeki en üst düzey katliam neyse ki bu kanla kaplı zeminde sona ermişti.
Aslında, akıl almaz derecede hızlı bir şekilde sona ermişti.
Ejderha Tanrı Alemi'nin Kutsal Solmuş Ejderhaları, Ejderha Tanrıları, Ejderha Egemenleri ve Ejderha Ustaları'nın hepsi ölmüştü. Kuzey bölgesi kaynak gelişimcileri onların aşırı öfkelerini gidermek için bir çıkış noktası olarak kullandılar, bu yüzden vücutlarının çoğu parçalara ayrılmıştı.
Hayatta tek bir Hui Ejderhası ya da Chi Ejderhası da yoktu.
İronik olarak, aralarında en uzun süre dayanan Sayısız Tezahür İlahi Ustalarıydı. Ancak, sonunda kuzey Bölgesi, Qilinler ve Mavi Ejderhalar tarafından elimini edildiler ve aralarında tek bir kurtulan yoktu.
O anda, bu devasa ejderhanın korkunç figürü sessizce üstlerindeki gökyüzünden kayboldu. Gökyüzü ve dünya nihayet o anda titremeyi bırakmıştı ve sanki şimdi nefes alma fırsatı bulmuşlardı.
Eğer şu anda On Yön Derin Deniz Alemine ulaşan biri olsaydı, o zaman küçük bir et ve kemik dağının batı bölgesinin Tanrı İmparatorlarına ve İlahi Ustalarına ait olduğuna asla inanamazlardı. Ne tür bir ırk oldukları ya da hangi güç seviyesine sahip oldukları önemli değil, sadece inanılmaz bir hikayeydi.
Güney Denizi Tanrı Alemi'nin tek bir gün içinde yok edilmesi, evreni kökünden şok etmişti.
Aynı kısa sürede, başlangıçta tüm evreni ezmek için yeterli ejder gücü ile doldurulmuş olan bu savaş alanı, Yun Che'nin elinin bir dönüşüyle çevrilmişti. Bunun yerine, çağlar boyunca yankılanacak bir olay haline geldi! Tanrı Alemi'nin gördüğü ve göreceği en büyük ejderha katliamı!
Şimdilik affedilen Mavi Ejderha klanının yanı sıra, batının ejderhaları arasında sadece bir kurtulan vardı, Long Bai.
İblis Efendisi ölümüne karar verecekti, bu yüzden kuzey bölgesi kaynak gelişimcilerinin kendilerini ne kadar çılgınlığa soktukları önemli değil, yine de kafasındaki bir saça dokunmayacaklardı.
Hala hayatta olan başka bir kişi de vardı.
Bang!
O kadar şekilsizdi ki, bir insana bile benzemeyen yırtık ve püskü bir vücut Yun Che'ye doğru tekmelendi.
Yun Che hemen sakat kişiye bakmak için döndü... yüzü tamamen şekilsizdi, uzuvları kısalmıştı ve kemiklerinin çoğu soyulmuş etinin altında görülebiliyordu. O kadar şekilsizdi ki, bu kişinin şu anki görünümüne dayanarak kim olduğunu söylemek imkansızdı.
Bununla birlikte, Yun Che, bu parçalanmış et parçasından gelen zayıf enerji ipliğinin anında farkına vardı. Aslında o Zhou Xuzi'ydi!
Sadece hala hayatta değildi, hatta bilinçliydi ve yarı açık gözleri hala biraz netlikle görebiliyordu. Yun Che'nin önünde tekmelendiğinde, vücudu boğazından cızırtılı bir gürül gürül sesi çıkardığında şiddetli bir şekilde kasıldı.
Yun Che ona bakarken kaşını çattı, vücudunun etrafındaki enerji hafifçe karıştı.
Zhou Xuzi halihazırda mümkün olan en sefil duruma indirgenmiş olsa da, Yun Che'nin kalbindeki nefreti silmek için hala yeterli değildi.
Yan Üç, Yun Che'nin beden dilini gözlemliyordu, bu yüzden aceleyle öne çıktı ve Caizhi'yi onun yerine taşımak için elini uzattı. “Usta, bu yaşlı köle sizin için hanımef…”
Yun Che kelimeyi söylerken bağırdı, “Kaybol.”
Yan Üç yıldırım gibi hızlı bir şekilde geri çekildi.
Yan Bir alçak sesle onu azarladı, “Beynini ekmek lapasıyla mı doldurdun!? Efendinin kadınlarından birine dokunmaya mı cüret ettin!?”
“Hem de kaynak enerjimiz olmadan mı!?” Yan Üç oldukça öfkeli bir sesle söyledi.
“Elbette hayır!” Yan Bir ve Yan İki garip bir sırıtışla cevap verdi.
“...” Yan Üç utanç içinde başını indirdi.
Chi Wuyao yavaşça yürüdü ve durgun bir sesle söyledi, “Bu kişinin kaderi hem senin hem de küçük Caizhi tarafından kararlaştırılmalı, bu yüzden onu bulduğumda onu canlı bırakmaya karar verdim.”
“Oh, doğru. Bütün bu yaralar ona küçük Caizhi tarafından verildi ve son altı koruyucusu onun eliyle öldü. Bizim sevimli Göksel Kurt şiddetini arttırdığında, o oldukça korkutucu... Lord İblis Efendimin gelecekte dikkatli olmasını tavsiye ederim.”
“...” Yun Che, Caizhi'ye bakmak için aşağı bakarken, ona olan nefretinin ne kadar derin olduğunu anladı.
“Eee… Wu… Wuuuuu…”
Zhou Xuzi umutsuzca Yun Che'ye bakmak için iyi bir gözünü genişletmeye çalıştı. Boğazı, dudaklarından dökülen acı verici homurdanmalar gibi şiddetli bir şekilde yukarı ve aşağı hareket etti.
Erdem sonsuz barışa yol açacak, kötülük, bir iblis tanrısının katliam çağını başlatacak.
Bu, sonunda kalbini sertleşmesine izin veren Göksel Gizem'in Üç Büyüğünden gelen kısa kehanetti.
Ancak Ebedi Cennet Alemi katledildi, Ay Tanrı Alemi yok edildi, Güney Denizi Tanrı Alemi yok edildi ve Batı İlahi Bölgesinin kral alemlerinin çoğunun köşe taşları, tek bir gün içinde acımasızca paramparça olmuştu...
Şu anki Yun Che o kadar korkunç bir boyuta ulaşmıştı ki... Eğer isterse, muhtemelen evrendeki tüm yaşamı yok edebilirdi.
Bütün bunlar birkaç kısa yıl içinde olmuştu.
Bütün bunlar, avucunun İlkel Kaostan Şeytani Bebek Jasmine'i gönderdiği andan itibaren başlamıştı.
Bu darbeyi vurmadan önce, Yun Che dünyayı kurtarmıştı ve Jasmine, İlkel Kaos Duvarındaki o kızıl çatlağı mühürlemek için tüm gücünü kullanmıştı. Ayrıca, her ikisi de Tanrı Alemini terk etmeye ve iyilik için alt alemlere çekilmeye karar vermiş olan Yun Che ve Şeytani Bebek Jasmine'i asla rahatsız etmeyeceğine yemin etmişti.
Eğer o tek darbeyi vurmamış olsaydı, hızla büyüyen Yun Che, dünyanın en güçlü koruyucusu olabilirdi, elinin avucuyla herhangi bir felaketi bastırabilen biri haline gelebilirdi. Bu çizgiye uyan biri “Erdem sonsuz barışa yol açacaktır” sözlerini gerçek kılabilirdi.
Hayır... hayır...
Yanılmıyordum... hata yapmadım...
Yaptığım her şeyi, bu dünya uğruna yaptım. O avuç içi vuruşumun yok ettiği şey benim onurumdu! Ama bunu dünyayı en büyük tehdidinden kurtarmak için yaptım!
Bencilce bir hırs yüzünden yapmadım! Bunu dünya için yaptım...
Nasıl yanılmış olabilirim!?
Yun Che'ye gelince. Karanlık tarafından ele geçirildi ve ardı ardına yıldız alemlerini katletti. Aslında, bu büyük felaketi tüm Tanrı Alemine indiren oydu! Şimdi onun doğuştan gelen doğasının bir iblis olduğu açık...
Sadece doğasına beklenenden daha erken uyanmasına yardım ettim!
Ben yanlış bir şey yapmadım!
Zihni kaotik bir karmaşa içinde dolaşırken, tüm bu süre boyunca ona soğuk bir şekilde bakan Yun Che nihayet hareketini yaptı.
Neredeyse herkesi şaşırtan şey, Yun Che'nin vücudundan yayılan enerjiydi. Bu hayat çalan karanlık kaynak enerji değildi. Aksine, vücudundan parlayan kutsal ışık kaynak enerjisiydi.
Zhou Xuzi'yi örtmek için Yun Che'nin vücudundan ışık kaynak enerjisi aktı ve ölümcül yaralı vücudunu hızla onardı. Bundan sonra, Yun Che döndü ve onu Yan Üç'e attı.
“Tüm meridyenlerini yok et.” Yun Che'nin dudaklarından gaddar bir zulüm cümlesi geçti. “Ama ölmesine izin verme.”
Işık kaynak enerjisi hayatını koruyacaktı ama tüm meridyenlerinin yok edilmesi onun ölümünü dilettirmesini sağlayacaktı.
Yun Che, Zhou Xuzi'ye başka bir bakış atmadı ve yavaş yavaş Long Bai'ye doğru yürümeye başladı. Neredeyse Caizhi, nefesi kendini düzenlemeye başladığında rüyalarında Yun Che'nin aurasını hissetmiş gibi görünüyordu. Soluk beyaz yüzü de yavaş yavaş normal pembe tonunun bir kısmını geri kazanmaya başladı.
Long Bai mücadele etmeye devam etti. Ölmek istese bile, böylece ölemezdi. Aslında, öksürdüğünde artık ejderha kanı kusmuyordu. Aslında onun yerine kavrulmuş ve parçalanmış iç organlarının parçalarını öksürüyordu.
Yun Che'nin ayağı düştü.
Bang!!
Büyük bir patlama herkesin ruhunu sarstı ve kalplerini bir mengene gibi sıktı. Bu darbe Long Bai'nin iç organlarını toz haline getirmişti. Yaşamın İlahi Mucizesi bile şimdi onu kurtaramazdı
“Senin çağın bitti,” Yun Che Long Bai'ye soğuk gözlerle bakarken, ayağı parçalanmış göğsüne sıkıca dikildi. “Geçmişte bana gösterdiğin hafif lütuf nedeniyle, ölmeden önce sana bir şey söylemek için son bir şans vereceğim.”
Long Bai'nin gözlerindeki ilahi ışık hızla sönüyordu ve ondan eşit derecede hızlı bir şekilde kaymakta olan ruhsal duyuları artık kendi bedenini bile hissedemiyordu.
Ancak, bazı garip nedenlerden dolayı, ağarmış ve yorgun gözleri Yun Che'yi keskin bir netlikle görebiliyordu.
Long Bai'nin dudakları aniden yukarı doğru kıvrılmaya başladı. Aslında gülümsüyordu ve gülümsemesi korkunç derecede uğursuzdu. Sınırsız acısı ve umutsuzluğu aniden çılgın bir deli gibi sırıtmaya başladığında çarpık bir neşeye dönüştü.
“...!?” Chi Wuyao'nun iblis ruhu bu ani değişimden etkilenmişti. Büyük bir kaş çatmasıyla, Long Bai'ye bakmak için döndü.
“Yun... Che...” Long Bai tüm gücünü ve iradesini bu sözleri zorlukla söylemek için kullandı. “Gerçekten... kazandığını mı... düşünüyorsun...”
“Heh… heh heh…” Kahkaha gibi görünen şey Long Bai'nin ağzından çıktı ama böylesi bir acı ve çarpık sırıtış ile doluydu ki birinin kalbini yalnızca bununla bükebilirdi. “Doğrusu... Shen Xi... o...”
Oh hayır... Chi Wuyao'nun kalbinde aniden bir huzursuzluk hissi ortaya çıktı.
Ancak, o anda, mavi bir ışık demeti, dünyayı sona erdiren bir meteor gibi aşağı doğru ilerledi ve içinden geçtiği uzayda göz kamaştırıcı bir buzlu çizgi yarattı.
Buzlu ışık onları göz kamaştırırken, Mu Xuanyin yavaşça bir araya geldi ve Long Bai'nin düzgün bir şekilde kopmuş kafasını elinde tuttu.
Bu çirkin ve uğursuz gülümseme Long Bai'nin kanlı yüzüne sabitlendi. Dudakları titredi ve birkaç dakika daha seğirdi ama onlardan ses çıkmadı.
Çok soğuk...
Son düşüncesi boş bir dünyada yankılandı. Işığı olmayan bir dünya, sadece soğuk ve umutsuzlukla dolu bir dünya.
Bu, üç yüz bin yıldan fazla bir süre önce başına gelenlere benziyordu. Düşmanları uzuvlarını paramparça etti ve onu çorak bir çöle atmadan önce gözlerini kör etti, onu karanlıkta ve umutsuzlukta ölüme terk etti.
Sonra, kıyaslanamayacak kadar sıcak bir ışık aniden o derin umutsuzluk uçurumunu aydınlattı ve ışığın içinde, onu sonsuz bir rüyaya sokacak, her düşüncesini tuzağa düşürecek göksel bir tanrıça gördü.
Shen Xi...
Shen… Xi...
Ancak, bu geçici ışık, karanlığın kendisi mesafeye doğru kaybolmaya başladığında, ona tekrar inmedi.
Ejderha Hükümdarı'nın aurası sonsuza dek bu dünyadan kayboldu.
Açık gözleri tüm renklerini kaybetmişti. Gökyüzüne bakmasına rağmen yüz binlerce yıldır yönettiği bu evrende artık tek bir ışık ışını üretemeyecekti.
Kral olduğu zaman, böyle sefil bir sona geleceğini hiç hayal etmemişti.
Yun Che, Mu Xuanyin'e sersemlemiş bakışlarıyla bakmak için başını kaldırdı.
Long Bai'nin kendi ellerinden öleceğine çoktan karar vermişti. Ancak, son anda, birisi kafasını koparmıştı!
Başka biri olsaydı, şimdiye kadar kesinlikle büyük bir öfkeye kapılırdı...
Ne yazık ki onun için, tek istisna Mu Xuanyin'di.
“Us...” Farkında olmadan şokla bir kelime söyledi ama çabucak değiştirdi. “Xuanyin, sen...”
“O zamanlar beni öldüren oydu.” Mu Xuanyin Kar Prenses Kılıcını kılıfına koydu. “Bu yüzden kendim için intikam almam doğru.”
“...” Chi Wuyao, Mu Xuanyin'e şükran dolu bir bakışla baktığında rahat bir nefes aldı.
Yun Che'nin yöntemleri yavaş yavaş bir imparatorunkine benzemeye başlamıştı ama hala çok gençti, bu yüzden deneyimi doğal olarak eksikti.
Öldürülmesi gereken insanlarla karşı karşıya kaldıklarında, ölmeden önce çıkarılması gereken sırlara sahip olmadıkça hiçbir şey söylemelerine asla izin verilmemeliydi. Çünkü bir kişi nefret edilen bir düşmana öleceğini bildiğinde, düşünebilecekleri en korkunç şeyi söylemeleri yaygındı.
Bu nedenle, Long Bai ölmeden önce Shen Xi'ye tecavüz ettiği konusunda yalan söyleyebilirdi... ikisi de öldüğünden bunu kanıtlamanın bir yolu yoktu ama Yun Che'nin kalbinde ruh delici bir yara bırakacaktı.
Long Bai'nin yüzündeki korkunç sevinç, sözlerinin kesinlikle Yun Che'ye büyük bir darbe vuracağını bildiğini gösterdi... Dahası, Chi Wuyao, anında ortaya çıktığı bir yalan olmamasının çok mümkün olduğunu belli belirsiz bir şekilde hissetmişti.
“Ah, doğru.” Yun Che hızla başını salladı. Kanlı savaş sona ermişti ve şimdi bir zamanlar sonsuza dek onun için kaybolduğunu düşündüğü Mu Xuanyin ile yüz yüze geldi, biraz çaresiz hissetmeye başladı. “Elbette, onu öldürmen... en iyisi oldu.”
Arkada, Yan Bir, Yan İki ve Yan Üç, soğuk titremeler omurgalarından aşağı inerken tüylerinin ucunda durduğunu hissetti.
Bu eski canavarın ruhsal duyuları çoğu insandan başka bir seviyedeydi ama şu anda, aslında Yun Che'nin vücudundan kaynaklanan tuhaf bir huzursuzluk hissi hissettiler.
Ejderha Hükümdarını ve Kutsal Solmuş Ejderhaları köpekler gibi katleden korkunç İblis Efendisi... aslında bu kadından korkuyor gibi miydi!?
Bu, Mu Xuanyin'in aurası ve figürünü her bir parçasını kalplerine ve zihinlerine oydukları andı. Şu anda, kalplerindeki durumu anında önceki tüm “ataları” aşmıştı.
Ona yönelttikleri bakışlar sadece sırtını işgal ediyor olsa da hemen derin ve alçakgönüllü bir itaat hissine kapıldılar.
“Nng...”
Caizhi'nin dudaklarından yumuşak bir inilti çıktı. Yun Che hemen fısıldamak için başını eğdi, “Caizhi... Caizhi?”
O anda, Chi Wuyao'nun vücudu parıldadı ve Long Bai'nin başının yanına geldi. Sessizce ve gizlice Nirvana'nın ilahi ruh gücünün bir ipliğini serbest bıraktı ve onu Long Bai'nin ruhunun son dağılma parçasına doğru vurdu.
Bu ruh enerjisini anında geri çekti ve okudu. Ölümünden bir saat önce Long Bai'nin düşüncelerinin küçük bir bölümünü başarıyla yakalamıştı... bu düşünceleri tararken, Chi Wuyao'nun yüzü seğirdi ama anında ifadesini düzeltti.
Mu Xuanyin'in buzlu gözleri, Chi Wuyao'ya doğru bir bakış attığında titredi ama hiçbir şey söylemedi.
Caizhi uyanmamıştı. Derin bir uykuya daldığında Yun Che'nin kucağında hafifçe kaymıştı.