Çeviri ve Düzenleme:Gin
"Ne?"
Bu sahneyi gören Tian Long'un vücudu kafasına bir gürz yemiş gibi sarsıldı.
Az önce Usta Yuanyu ona ne diye seslenmişti?
Usta mı?
Usta Yuanyu kimdi? Büyük babası Kıdemli Tian’la aynı statüye sahip gerçek bir usta doktordu. Nereye giderse gitsin herkesten saygı görürdü ve İmparator Shen Zhui bile ona karşı saygısını korumalıydı.
Onun gibi kendi neslindeki herkes tarafından tanınan bir deha bile, onu gücendirme korkusuyla sözlerine dikkat ederdi. Böyle biri... ondan çok daha genç olan bir herife doğru koşup, saygıyla... usta diye mi hitap etmişti?
Dahası, sanki hayranı olduğu birisiyle buluşmuş gibi bir tavrı vardı...
Lanet olsun, neler oluyor?
Daha önemlisi, az önce Zhang Xuan'in usta olarak anılmaya hakkı olmadığını söylemişti ve hemen ardından Usta Yuanyu çıkagelmişti. Bu yüzüne inen bir tokattı...
Tian Long yüzünün utançla seğirdiğini ve yanaklarının yandığını hissetti.
Ancak olay böylece sonlanmayacaktı... Başlangıçta Usta Yuanyu delikanlıya doğru koştuktan sonra, delikanlının son derece onur duyup sevineceğini düşünmüştü. Ancak tek yaptığı kaşlarını çatmak oldu. "Daha birkaç gün önce görüşmedik mi?"
Kaşlarını mı çatıyorsun?
Kıçını çat sen!
Tian Long'un ağzı seğirdi.
Karşı taraf ondan çok daha büyüktü ve görüşmeyeli uzun süre oldu demesi... yalnızca sohbete giriş içindi. Ancak bu herif ciddiye almıştı... 'Doğru düzgün konuşmayı bile bilmiyor musun?'
Usta Yuanyu'nun öfkeleneceğini düşünürken, adamın sanki bu gerçeği şimdi fark etmiş gibi alnına bir şaplak attığını gördü. "Doğru! Doğru! Daha önemlisi, Ustanın resmini odama aslım ve her gün seyrediyorum. Baktıkça seviyelerimizin ne kadar faklı olduğunu daha iyi anlıyorum. Daha birkaç gün önce görüştüğümüzü bu yüzden unuttum."
"O sadece bir resim, bu kadar hayranlık duyulacak bir şey değil. Eğer öğrenmek istiyorsan, sana öğretebilirim!" Zhang Xuan başıyla onayladı.
"Gerçekten mi? O halde bana öğretirseniz gerçekten minnet duyarım..." Usta Yuanyu o kadar heyecanlanmıştı ki konuşurken sakalları inip kalkıyordu.
Tonk!
Tian Long sendeledi. Sanki çevresine düşen yıldırımları görebiliyordu.
Yuanyu... sen bir usta değil misin? Neden şu anda bir ilkokul öğrencisi gibi gözüküyorsun?
Bu delikanlıdan mı öğreneceksin? O sana hangi lanet şeyi öğretebilir ki?
Bunu yapabilecek vasfa sahip mi?
"O..."
Daha fazla dayanamayarak dönüp Bai Xun'a baktı.
"Usta Zhang, Usta Lu Chen'in bile hayranlık duyduğu gerçek bir usta ressamdır. Eğer usta unvanına o layık değilse, kim olabilir ki?" Bai Xun ona keyifli ve küçümser bir ifadeyle baktı.
'Övünmeye çalışmıyor muydun?
Şimdi ne söyleyeceksin merak ediyorum!'
Daha önce küstahça davranıp ona "haddini bilmesini" bile söyledin. Asıl haddini bilmesi gereken sensin!
"Usta ressam mı?"
Tian Long ancak şimdi Usta Yuanyu'nun yalnızca yetenekli bir doktor değil aynı zamanda hünerli bir ressam olduğunu hatırlamıştı.
Ancak daha yirmisinde bile olmayan ve akademide berbat bir üne sahip olan birinin, Usta Yuanyu gibi bir usta ressamı bile etkileyecek yeteneğe nasıl sahip olduğunu anlayamıyordu.
Resim, çay sanatı kadar popüler olmasa da, yine de Dokuz Yoldan biriydi ve ustalığa ulaşmak gerçekten zordu.
"Bir ustanın çizimlerini kopyalayıp bu sayede biraz ün kazanmış olmalı. Usta olsa olsa ona seslenmek için kullanılan bir saygı ifadesidir. Aksi halde, bu yaşında, doğduğu andan itibaren bile öğrenmeye başlamış olsa, usta seviyesine ulaşması imkansız..."
Resim bazı konularda çay yapımına benzerdi, Tian Long bu yüzden mesleğin zorluğunu anlıyordu.
Yedi yaşından beri çay sanatında eğitim yapıyordu ve o zamandan bu yana on sekiz sene geçmişti. Buna rağmen sadece çay sanatının ikinci seviyesi olan 【Öz Yenileme】ye ulaşabilmişti.
Eczacılık sınıflandırmasına göre, yüksek seviye çıraklara denk sayılırdı, ama buna rağmen resmi olarak bu mesleğe katılmasına daha çok vardı.
Karşı taraf ise kendisinden bile gençti. Nasıl usta seviyesine ulaşmış olabilirdi ki?
Usta unvanı bir meslekte resmi seviyeye ulaşanlara verilirdi.
Örneğin resmi bir eczacı usta eczacı olarak tanınırdı. Yalnızca resmi bir ressam ya da dördüncü seviye resimler yapabilen biri bu unvana layıktı.
Yirmi yaşındaki biri dördüncü seviye resimler yapabilir miydi?
Bu dördüncü seviye çay demlemekle aynı şeydi. Ne şaka ama!
……
…
Tian Long buna inansa da inanmasa da, Usta Yuanyu'nun Zhang Xuan'e selam vermesi pek çok kişinin ilgisini çekmişti. Zhang Xuan elini şöyle bir salladı. "Önce çalışmalısın. Eğer gerçekten sana resim sanatını öğretmemi istiyorsan, beni istediğin zaman bulabilirsin!"
Buraya yalnızca üç usta hocayla görüşüp, vücudundaki siyah aurayı sormak için gelmişti. Büyük bir kargaşa çıkartmaya niyeti yoktu. Ne de olsa akıllı biri fazla göz önünde olmazdı!
Eğer bu herif onu takip etmeye devam ederse, Zhang Xuan'in göze batmama şansı var mıydı?
Bu durum hiç işine gelmiyordu!
"Peki, o zaman şimdilik şu tarafta olacağım. Zamanım olduğunda Usta Zhang'den ders almaya geleceğim." Usta Yuanyu da kimliğinin fazla dikkat çekici olduğunu ve burada durmasının Zhang Xuan'e sorun yaratacağını biliyordu. Bu yüzden ellerini kavuşturarak ayrıldı.
Yetenekli olanlar birer usta olarak saygı görürlerdi. Karşı taraf henüz genç olsa da, yalnızca beşinci seviye resimler yapabiliyor olması bile, saygı görmeyi ve ondan ders almayı hak ediyordu.
……
…
Şok ve utanç içinde olan Tian Long, ikilinin sohbetini fazla dinleyememişti. Muallim Zhang Xuan'e bir kez daha baktığında, ondan etkilenmemesi bir yana, eskisinden de öfkeliydi.
Huang Yu'dan hoşlandığı bir sır değildi ve Bai Xun'la da bu yüzden anlaşamıyordu.
Huang Yu'nun, büyük babasının doğum günü kutlamasına geleceğini bildiğinden, ona hava atabilmek için yeni bir çay demleme yöntemi öğrenmişti. Ancak bunu bile yapamadan önce bu herif tarafından aşağılanmıştı. Ona saldırmadan durabildiği için bile kendini kontrol etmekte iyi olduğu söylenebilirdi.
"Gerçek bir usta olmasa bile, Usta Yuanyu bizzat gelip ona selam verdiğine göre sıradan biri olamaz..."
Öfkeli olsa da aklını yitirmemişti. Sakince karşı tarafı nasıl rezil edip gururunu kurtarabileceğini düşündü. Birdenbire aklına bir fikir geldi.
"Doğru ya, onlar da buradalar. Birileri daha önce bana bildirmişti. Xiao Yu'yu beklemekle o kadar meşguldüm ki onlara selam verme fırsatı bulamadım. Eğer onları buraya getirirsem, işler ilginçleşebilir..."
O noktada öne çıkarak konuştu, "Muallim Zhang, gerçekten üzgünüm. Resimde yetenekli olduğunuzu bilmiyordum, saygısızlığımı bağışlayın!"
Bunu söylese bile ses tonunda en ufak bir samimiyet bile yoktu.
Zhang Xuan böyle iki yüzlü bir herifle zamanını harcamak istemiyordu. Sonuç olarak elini şöyle bir savuruverdi. "Bu seferlik meseleyi unutacağım, ancak tekrar olursa affetmem!"
"Sen..."
Kibar özrüne rağmen karşı taraf öğrencisini terbiye eden bir hoca edasıyla ona ders vermeye kalkmıştı. Tian Long göğsünde kabaran baskıyı hissetti ve neredeyse öfkeyle patlayacaktı.
'Normal şekilde konuşamaz mıyız?
Resim konusunda yetenekli olan insanların nazik ve saygılı olduğunu, sözlerinin engin ve bilgece olduğunu duymuştum. Ama bu herif bir insanı sözleriyle öldürebilir...'
O gerçek bir usta ressam mı?
Neredeyse kontrolünü kaybederek yumruklarını sıktı. Ne kadar öfkelense de bunu dışa vuramayacağını biliyordu. Gözlerinden soğuk bir ışık geçti ancak yüzündeki gülümsemesini koruyordu. "Peki, bunu dikkate alacağım. Usta Liu ve diğerlerinin ne zaman geleceklerini bilmediğimize göre, neden önce üst kata çıkmıyoruz? Bu şekilde geldikleri zaman onları gözden kaçırmamış oluruz!"
Tian Long'u tanıyanlar şu anki yüz ifadesini görselerdi, birilerinin başına büyük bir bela gelmek üzere olduğunu anında anlarlardı.
"Bu..." Huang Yu yanındaki genç adama dönmeden önce bir an tereddüt etti.
Bir asistan usta hoca olarak sıra dışı bir mevkide bile olsa, Usta Lu Chen Zhang Xuan'i kendi dengi olarak görüyordu. Bu yüzden onun onayını almadan bir karar vermeye cesaret edememişti.
Zhang Xuan başıyla onayladı.
Pek çok kişi Usta Yuanyu onu selamlamaya geldiğinde durumu fark etmişti. Ona göre alt ya da üst katta beklemenin farkı yoktu. Her şekilde, büyük olasılıkla tüm gün burada olacaktı ve acele etmenin anlamı yoktu.
"Pekala!" Zhang Xuan'in kabul ettiğini gören Huang Yu dönerek teklifi kabul etti.
Bu manzarayı gören Tian Long daha da delirmişti.
Zhang Xuan ve Huang Yu arasındaki nasıl bir ilişki var bilmiyordu, ancak ikilinin sanki bir çift gibi ara sıra bakıştıklarını ve samimi olduklarını görmüştü...
Hissettiği yoğun kıskançlık yüzünün seğirmesine neden oldu ve öfkesi çoktan sınıra dayanmıştı.
Misafirler yan salonun ikinci katında ağırlanıyorlardı. Burada çay içerek pencereden manzarayı izleyebilirlerdi. Önlerinde bütün bir dağ manzarası, bir çiçek bahçesi gibi uzanıyordu. Gerçekten hoş bir manzaraydı.
Dörtlü merdivenleri tırmandılar.
İkinci katta oturacak pek çok yer vardı. Pek çok kişi oturmuş, çaylarını yudumlayarak havadan sudan sohbet ediyorlardı.
Kıdemli Tian'ın doğum günü kutlamasına davet edilenler Tianxuan Krallığının ünlü figürleriydi ve her birinin sıra dışı kimlikleri vardı. Bu yüzden her birine hizmet eden kişisel hizmetçileri vardı.
Görünüşe göre bu hizmetçiler çay sanatında özel olarak eğitilmişlerdi. Hareketleri akıcıydı ve garip güzellikte bir manzara yaratıyordu.
"Bu taraftan..."
Tian Long çevreye göz atarak yolu gösterirken, sanki birisini arıyor gibi gözüküyordu. Birdenbire gözleri ışıldayarak durdu.
"Kardeş Lu, Kardeş Wang, size daha önce selam veremediğim için kusuruma bakmayın. Burada olduğunuzu bilmiyordum..."
Bakışlarını takip eden diğerleri, yakındaki bir masada oturan iki kişiyi gördüler.
Bunlar Hongtian Akademisinin yıldız hocaları Lu Xun ve Wang Chao'ydu.
Onlar da Kıdemli Tian'ın doğum günü kutlamasına gelmişlerdi.
"Tian Long, bunu bilerek yapıyorsun, değil mi?" Onları nereye yönlendirdiğini gören Huang Yu'nun genç adamın niyetini anlamaması mümkün müydü?
Yüzü karardı.
Herkes Muallim Zhang Xuan'in kısa süre sonra Lu Xun'la karşılaşacağını ve ikisinin düşmanca bir ilişkisi olduğunu biliyordu. Karşı tarafın Zhang Xuan'i Lu Xun'la buluşturmak istemesinin altında kötü bir niyet olduğu açıktı.
"Xiao Yu, sen neden bahsediyorsun? Kardeş Lu ve Kardeş Wang'la burada karşılaştım. Buraya kadar geldiğimize göre neden oturup birlikte çay içmiyoruz? Aynı zamanda benim çayımı da denemiş olursun."
Tian Long'un dudakları yukarı doğru kıvrıldı ve Zhang Xuan'e gizli bir bakış attı.
Velet, az önce küstahlık etmiyor muydun?
"Tekrar Olursa Affetmemem." Kafanı affetme sen!
Şimdi Muallim Lu Xun burada olduğuna göre, bakalım bir usta ve uzman gibi davranmaya devam edebilecek misin!
Lu Xun ve Wang Chao'nun burada Zhang Xuan'le karşılaşmayı beklemedikleri açıktı. Wang Chao, Tian Long'a bir bakış atıp kaşlarını çattı. "Kardeş Tian, muhafızlar davetiyeleri kontrol etmiyorlar mı? Bu Kıdemli Tian'ın doğum günü kutlaması! Neden isteyen herkes kolayca girebiliyormuş gibi gözüküyor?"
Bu sözleri duyan Tian Long neredeyse mutluluktan zıplayacaktı.
Wang Chong'un sabırsız bir karakteri olduğunu duymuştu. Şu anda bu kadar etkili bir silaha dönüşebileceğini kim bilebilirdi.
Hala bu iki grup arasındaki kıvılcımı nasıl başlatacağını düşünürken, bu herif Zhang Xuan'e bir ok fırlatmıştı.
Durumdan son derece memnun olsa da, zor durumda kalmış gibi davranmıştı. "Davetiyeleri kontrol etmiş olmalılar. Asistan usta hoca Huang Yu ve genç efendi Bai'yi bizzat davet ettim. Bu... Muallim Zhang'a gelince, onu davet eden ben olmasam da, onların konuğu olduğuna göre, bir şey söyleyecek durumda değilim..."
"Konuk mu? Düşük seviye bir hoca bile Kıdemli Tian'ın doğum günü kutlamasına bir konuk olarak davet edilebiliyor mu?" Wang Chao dudak büktü.
Zhang Xuan akademideki düşük seviye hocalardan biriydi. Sosyal statü olarak Kıdemli Tian'ın doğum günü kutlamasına katılacak vasfa sahip değildi.
"Yeter, Wang Chao!"
Lu Xun elini savurarak arkadaşının dalgacı tavrını kesti. Zhang Xuan'e bir bakış atıp, duygusuz bir ifadeyle, "Muallim Zhang, üzgünüm, Wang Chao aklına geleni söyler ve biraz kaba gözükebilir. Ancak... burası gerçekten de ait olduğunuz bir ortam değil. Çabucak buradan ayrılsanız iyi olur, böylece Genç hanım Huang Yu sizin yüzünüzden eleştirilmemiş olur ve Hongtian Akademisinin itibarı lekelenmez!"