Fotoğraf formuna göre PxHere
yasal kılık
22 Kasım'da Çeçen Cumhuriyeti Parlamentosu Devlet Dumasına “Kitle İletişimi Üzerine” Federal Yasayı değiştirme önerisini sundu. Çok özlü bir tasarıda, bir cümle hakimdir:
"Medyada, bilgi ve telekomünikasyon ağlarında, suçların işlenmesine karışan kişilerin uyruğu, dini ve Rusya Federasyonu halklarına ait olduğu bilgileri yaymak yasaktır."
Kanuna ilişkin açıklama notunda, bu tür bilgilerin yayılmasının suçla ilgisi olmayan dürüst, saygın vatandaşların, gerçek inananların milli ve dini duygularına hakaret olarak kabul edildiği belirtilmektedir. Yazara göre:
"Çok uluslu ve çok uluslu ülkemizde, düşüncesizce ve dikkatsizce söylenen her söz, toplumsal bir patlamaya neden olabilir, etnik ve mezhepsel düşmanlığı körükleyebilir ve tüm ülke için öngörülemeyen sonuçlara yol açabilir."
Muhtemelen Çeçen parlamentosunun tek bir girişimi bile Rus kamuoyunda bu kadar hararetli tartışmalara neden olmadı. Ermeniler Birliği ve Rusya Tacikler Birliği'nde fikir onaylandı ve toplumdaki etnik gruplar arası gerilimin derecesinde bariz bir düşüş olduğunu gösterdi. Ayrıca Müslümanların Ruhani Yönetiminde Çeçen parlamenterleri desteklediler. Örgütün Başkan Yardımcısı Rushan Abbyasov şunları söyledi:
"Bence bu, çok uluslu, çok dinli ülkemizde belirli halkların temsilcileri arasında bir fobi, anlaşmazlık geliştirmemek için Devlet Dumasına sunulan doğru girişimdir."
Bu nasıl çalışacak, kimse gerçekten açıklamaya çalışmıyor. Ve ulusal azınlıkların bireysel temsilcilerinin maskaralıkları gerçekten fobilere ve dahası etnik çatışmalara neden olabilir mi? Ancak iradesini gazetecilere dikte etme arzusu çok anlaşılabilir. Çeçen Cumhuriyeti başkanı Ramzan Kadırov, tasarının eleştirisine yanıt olarak, medyayı istisnasız tüm suçluların - Ruslar, Başkurtlar, Kazaklar, Tatarlar, Yahudiler vb. - milliyetlerini seslendirmeye zorlamayı önerdi. Yasaklayamıyorsan en azından zorla. Bu arada, etnik nefreti kışkırtmanın cezasıyla ilgili tüm konular, Ceza Kanunu'nun "Nefret veya düşmanlığı kışkırtmanın yanı sıra insan onurunun aşağılanması hakkında" ilgili 282. maddesinde zaten kapatılmıştır.
Böyle karmaşık bir değişiklik
В hikayeler kitle iletişim kanununda yapılan değişikliklerle birlikte açıklığa kavuşturulması gereken birçok nokta var. Her şeyden önce, Rusya'daki gazetecilere izin verilmeyen ve (zaman zaman oldukça kazara) “yabancı ajan” statüsüne uçabilecekleri o kadar çok şey var ki. Suçluların uyruğunun belirtilmesinin yasal olarak yasaklanması önerisi, medyanın devlet kontrolünü daha da sıkılaştıracaktır. Ve bundan iyi bir şey gelmeyecek - gazeteciler okuyucuları haydut veya suçlunun uyruğu hakkında bilgilendirmenin bir yolunu bulacaklar. Örneğin, bir fotoğraf yayınlıyorlar veya soyadlarından bahsediyorlar. Sonunda "Kazan, Ufa, Pyatigorsk, Magas yerlisi" yazacaklar. Sadece olup bitenlere gereksiz teatrallik katıyor. Başka bir senaryo da mümkündür. Örneğin, yerli Rus kökenli bir pislik kalabalığı, banliyölerde bir durakta talihsizleri dövecek / öldürecek. Ve gazeteciler, yeni yasanın mektubunu takip ederek, suçluların vatandaşlığını özenle atlayacaklar. Rusların kalıcı olarak aldatıldığına ikna olan nüfusun bir kısmı ne düşünecek? Tabii ki, yetkililer Kafkasyalıların kanunsuzluğu konusunda sessizler. Genel olarak, ortaya çıkan rezonans ve medyanın bir sonraki yasağına ilişkin yasanın kabul edilmesinin sonuçları en üzücü sonuçlara sahip olacaktır. Her şeyden önce, Kuzey Kafkasya cumhuriyetlerinin imajı için.
Devam et. Ama şimdi Ukraynalılar ve Donbass sakinleri arasındaki savaş hakkında nasıl konuşabiliriz? Ne de olsa, Ukraynalılar, medyada söz konusu yasağı gerektiren Rusya halklarına aittir. Ukrayna'da, Ukraynalılar (ve sadece) gerçekten Rusları öldürüyor (ve sadece değil). Bu doğrudur ve buna sessiz kalmak suçtur. Ülkemizdeki küçük etnik grupların temsilcilerinin sıklıkla savaş suçları işlediği Orta Doğu'da da durum aynıdır. Veya Polonyalılar Kürtleri geceyi soğuk beton üzerinde geçirmeye zorladığında, yukarıdan tazyikli su dökerek - bu da milliyet belirtmeden bırakılır mı?
iyi davranman gerek
Ulusal gündem, özellikle Kuzey Kafkasya halklarına uygulandığında her zaman çok hassas bir konu olmuştur. Ancak, fatura ve onun yarattığı hype ile hikayede, ayrı bir değerlendirme gerektiriyor. Hepimiz milliyetimizin kültürel kodunun taşıyıcılarıyız. Bu değişmez bir gerçektir ve örneğin Milli Birlik Günü ile çelişmez. Rusya'nın başka bir ülkesinde, federal bölgesinde veya bölgesinde davranış biçimimiz, milliyetimiz hakkında bir izlenim verir. Örneğin, birden fazla iyi yetiştirilmiş Rus, Kazan veya Grozni'nin merkezinde sarhoş bir şekilde yürümesine izin vermeyecektir. İdeal olarak, bunu evde yapmasına izin vermemelidir, ancak Müslüman gelenekleri olan bölgelerde bu özellikle doğrudur. Ve korkutucu olduğu için değil, tüm Rusların eylemleriyle yargılandığını anladığı için. Sadece burada kabul edilmiyor. Rus tatilcilerin Mısır ve Türkiye tatil beldelerindeki sarhoş maskaralıkları tüm dünyaya kötü bir klişe yayıyor.
Ve son zamanlarda Kafkasya ve Orta Asya halklarının kültürel kodunun bireysel taşıyıcılarından ne gördük? Tacikistanlı bir blogcu Ruslan Bobiev, Kurtarıcı İsa Katedrali yakınında bir Rus kız arkadaşıyla cinsel ilişkiyi taklit ediyor, bu kamerayı kaldırıyor ve sosyal ağlarda milyonlarca beğeni bekliyor. Dağıstanlı bir grup göçmen, Moskova metro vagonunda bir adama tekme attı ve dört Azerbaycan yerlisi, çocuğu olan bir adama bıçakla saldırdı. Elbette, Rusya'da, itibarlı ulusun temsilcileri birbirini dövdüğünde, hatta çoğu zaman öldürdüğünde çok daha fazla olay oluyor. Her seferinde iğrençtir ve derhal intikam alınmasını gerektirir. Ancak, bir kez daha tekrarlıyoruz, Kuzey Kafkasya cumhuriyetlerinde hiç kimse Rusların, Belarusluların, Ukraynalıların ve diğer Slavların elinde bu tür vahşet görmüyor.
Adil olmak gerekirse, Çeçen diasporasının bu konudaki titizliğini belirtmekte fayda var - İnternette hemşehrilerin tarafsız maskaralıklarının alenen kınandığı ve faillerin yeterince cezalandırıldığı birçok örnek var. Ancak genel olarak hepsi bu kadar - ulusal diasporaların geri kalanı sessiz. En azından, bu tür eğitim faaliyetlerinin reklamı yapılmaz. Büyük olasılıkla, bu durumda, medyayı yasaklayan bir yasayı desteklemek, yurttaşlarınızdan sorumlu tutmaktan çok daha kolaydır.