Askerden döndükten sonra; iki yıl daha yazları çiftçilik, kışları da seyyar satıcılık yaparak geçirdim ve bu arada evlendim. Fakat tahsilli ve bilgili insanların yanında kendimi bir hiç sayıyordum.
Birgün Yazıköy’de öğretmenlik yapan Hasan Kaya’nın yanına gittim. Konuşma sırasında durumu şöyle anlattım:
– Hocam, ben okuyorum ve çok da kitap okudum. Fakat insanın diploması olmasa insan tahsilli sayılır mı?
– İbrahim, o nasıl söz? Sen tahsillilerden daha akıllı, daha bilgili çocuksun.
– Hayır öğretmenim, yani çalışıp diploma almak mümkün değil mi? Bunu demek istedim…
– Tabi tabi mümkün.
Bu sözleri bir öğretmenin ağzından duyunca sanki yeniden dünyaya geliyordum. Çünkü okul dışında okuma olanağı olduğnu bilmiyordum. O an altı yaşındaki bir çocuk kadar sevinmiştim.
– Öyleyse ben de ilkokul diploması alabilir miyim Hocam?
– Ne demek bu, çalışırsan tabii alırsın.
– Sen ilkokul beşinci sınıfın kitaplarını alarak, bir iki kere okursan kafidir.
– Ondan sonra ne olacak?
– Ondan sonra bir dilekçe ile ilçede Kaymakamlığa veya ilde Valiliğe müracaat edip bir öğrenci gibi kaydını yaptıracaksın. Bu dediğim kitapları al oku, yanıma gel. Ben seni denetleyeceğim. Ondan sonra sınava gir.
Hasan öğretmenden beşinci sınıf kitaplarının listesini aldım ve teşekkür ederek ayrıldım.