1960'in başlangıcında, askeri tarihçi ve yazar Hayk Ayrapetyan, “Iron Guy” adlı kitabını Mareşal Semyon Budyonny'ye getirdi ve ondan okula itiraz etmesini istedi.
Bir süre sonra, ünlü komutan yazarı ona çağırdı. “Eh, aşkla, bir ruhla yazılmış. Kazak kelimesini imzalayacağım. İtiraf etmeme rağmen, pek iyi geçinemedik.
Polonya cephesinde, Joseph’in inatçılığı nedeniyle Lvov’a sıkışıp kalırken Varşova’ya koştu. Bu yüzden Polonyalı Mareşal Pilsudski Guy'ı Sovyetler Ülkesinin en iyi komutanı olarak nitelendirdi. Ve akademideki bölüm başkanı olduğunda, benim için ordunun kredisinin yarısını almadı. hikayeler. Her şeye müteahhit dedi, bana yardım etmedi.
Ama yine de ona mükemmel bir süvari ve akıllı bir komutan olarak saygı duydum. Öyleyse kardeşim süvarileri var olmamadan geri dönelim ... "
Seminer, gerilim, hizmetli
Şahsi cesareti ve cesareti orduda efsanevi olan bir erkeğin genç yılları en inanılmaz olaylarla doluydu. Aksi halde, birden fazla yaşam için yeterli olacak kadar çok savaşı ve devrimci ayaklanmayı emen çok önemli bir çağa düşmüş olsalardı.
Guy Dmitrievich Guy (aka - Gaik Bzhshkyan), Şubat 18 1887'ta Fars kentindeki Tabriz kentinde bir okul öğretmeni ailesinde doğdu. Fakat basit değil: babası Ermeni Sosyal Demokrat Partisinin kurucularından biriydi.
"Gnchak" ("Çan"). İran topraklarında faaliyet gösteren bu yarı yeraltı örgütü, nihai hedef olarak Ermenilerin Türk boyunduruğundan silahlı ayaklanmalarla kurtulmasını ve ardından Ermeni topraklarının bağımsız bir devlet haline getirilmesini belirledi.
Tebriz'de Hayk, dört yıllık bir şehir Ermeni okulundan başarıyla mezun oldu ve 15 yılında parti hücrelerinden birine girdi. Bu onun çocukluğunun bittiği yer. 1903'un sonunda aile, genç adamın Ermeni öğretmenlerinin seminerine girdiği Tiflis'e taşındı. Ancak bir yıldan az bir süre içerisinde okulun duvarlarından atıldığı için: seminer bir Sosyal Demokrat çevre kurdu ve arkadaşları arasında devrimci bir propaganda sürdürmeye çalıştı.
Ancak, genç adam bu olaylardan dolayı üzülmedi. On yedi yaşında, Fidain birimlerinden birinin savaşçısı oldu ve Ermeni nüfuslu bölgelerde Türklere karşı ulusal kurtuluş mücadelesini ön plana alarak Batı Ermenistan ve Kilikya'daki Ermeni yerleşimini Türk pogromlarından korudu. Bu yıllara ait Ermeni hainlerin yüksek profilli davaları arasında, Mayıs 1904'taki Arakelots manastırındaki Homer köyünde büyük bir cezai müfrezenin yenilgisi olan Sasun, Taron, Vaspurakan, Khars ve Alvarinj'de düzenli Türk birlikleri ile inatçı savaşlar yaşanıyor.
Neredeyse üç yıl, Türk birlikleri ve polisi ile neredeyse kesintisiz çatışmalarda geçti, daha sonra genç devrimci kaderini sert bir şekilde kaderini değiştirdi: Ermeni ve Fars proletaryası arasında propaganda çalışması yapmak için Bakü'ye geldi. Aynı zamanda gazetecilik yetenekleri de ortaya çıktı: Hayk Bzhshkyan, Banvor Gai takma adı altında yayın yapan Kafkasya ve Pers'teki Ermeni Sosyal Demokrat yayınlarıyla aktif olarak işbirliği yaptı.
Ancak eğer Türk mermileri onu kurtardıysa, Rus polisi dikkatli gözlerden kaçamazdı - aynı 1906 yılında, Guy ilk önce tutuklandı ve altı ay boyunca Bailov hapishanesinde hapsedildi.
Serbest bırakıldıktan sonra, Balakhani, Sabunchi ve Bibi-Eybat'ta devrimci işçi çevreleri düzenlediği Nobel'in petrol alanlarında bir iş buldu. Aynı zamanda, İngilizlerin vurduğu gelecekteki 26 Baku komisyoncularından biri olan Stepan Shaumyan ile birlikte - Guy, ilk Rus sendikalarından biri olan Petrol Sektörü Çalışanları Birliği'ni kurdu.
1911'te, genç ve enerjik bir devrimci Tiflis'te yeniden ortaya çıktı, burada Ticari ve Sanayi Çalışanları Birliği'nin organizasyonuna katıldı ve liderlerinden biri oldu. Ancak uzun süre değil: sendika tarafından düzenlenen bir grevin ardından Guy, Metekhi Hapishanesinde tekrar tutuklandı ve hapsedildi. Serbest bırakıldıktan sonra, kamu polis gözetimi altında onu Astrakhan'a gönderdiler. Orada Birinci Dünya Savaşı onu buldu.
Türkiye’nin Rusya’ya karşı olduğu Transkafkasya’da savaşın başlamasıyla birlikte Ermeni’nin gönüllü hareketi, Ermeniler Rus’un yardımlarıyla kurtuluşa güvendikleri için geniş çapta gelişti. оружия Batılı toprakları, Osmanlıların boyunduruğu altında. Rus hükümetinin onayıyla kurulan 1914'un sonbaharının başında bulunan Ermeni Ulusal Bürosu, Batı Ermenistan'daki ulusal hareketin tanınmış liderleri tarafından yönetilen gönüllü ayrılmaların - Ermeni savaş ekiplerinin oluşumuna başladı. Dünyanın farklı yerlerinden - Mısır, Fransa, ABD'den - Büro, hem gönüllüler arasına alma isteği ve hem de maddi yardım sağlamaya hazır olma raporları ile Ermenilerden sayısız açıklama aldı.
Bu konuda çok az şey öğrenmiş olsa da, Hayk bir bildiri yazdı ve herhangi bir özel formalite ve gecikme olmadan süvari yüzünü yönettiği Ermeni ekibinin 6'inde yer aldı. Kasım ayında, 1914 ve Ermeni gönüllü birimleri bir ateş vaftiz aldı. Daha sonra Van, Dilman, Bitlis, Mush, Erzrum, Hlat ve diğer birçok şehir için yapılan savaşlarda kendilerini mükemmel bir şekilde kanıtladılar.
Şahsi cesaret ve bu konulardaki farklılıklar için, Hayk Bzhshkyan'ın astlarının ustaca komutanları kaptanlara verildi. Üç kez yaralandı, üniforması St. George Haç'ın iki askeriyle ve St. George şeridindeki gümüş madalya ile süslendi. Gaik, 6'inci tugayının komutanının savaşlarından birinde ölümünden sonra, bu birime başkanlık etti. Yaralarından ölen memur, kısa bir süre önce verilmiş olduğu ödüllü St. George silahlarını halefine teslim etti. Bu kılıçta, Hyke asla geri çekilme ya da pes etme sözü verdi.
Bu silahın inanılmaz bir kaderi var ama daha sonraları ...
İlginçtir ki, savaşta Hayk Bzhshkyan gazeteciliği terk etmedi: Tiflis’in Gahapar gazetesinde yayımlanan Erzrum’dan gelen mektup mektuplarından, Rus halkının ilk önce Ermenilerin köylerini yağma ve yıkmalarını, Türkler tarafından sürgün edilmelerini ve toplu katliamları öğrenmelerini söyledi. Batı Ermenistan'da.
1916'in başlangıcında, bağımsız ulusal birimler olarak Ermeni savaş grupları dağıldı. Temel olarak, tüfek taburları savaşın sonuna kadar düşmanlıklara katılan Rus ordusunun bir parçası olarak yaratıldı. Ancak o zamanlar personelin kaptanı Bzhshkyan başka bir meseleyle meşguldü: sağlığı ile başlayan sorunlar nedeniyle, Tiflis'e gönderildi ve görevlilerin daha hızlı eğitimi için kurslara eğitmen olarak atandı. Yıl sonunda cephesinde alınan yaralar, Gayk'ın zorla Moskova'daki bir askeri hastaneye gönderildiği şekilde kendilerini hatırlatmaya başladı.
Burada, subayın omuz kayışlarına rağmen, büyük bir coşkuyla kabul ettiği Şubat Devrimi ile tanıştı. Sertleşmek yerine, hizmetlerini yeni hükümete sunmak için Moskova İşçi ve Asker Vekillerine geldi ve askeri devriye ekibinin başına getirildi. Devrimci düzenin başkent sokaklarında sürdürülmesi ve polisin silahsızlandırılması ilk savaş görevi oldu.
Hayk Bzhshkyan - başarısız bir öğretmen ve gazeteci, atılgan bir savaşçı ve korkusuz bir savaşçı, Rus ordusunun yiğit memuru - nihayet geçmişte kaldı. Yerine kırmızı bir komutan Guy girdi.
Komutan, Komutan, Komutan
Sivil olarak, örgütleyicilerden biri ve Kızıl Ordu'nun en ünlü komutanları oldu. Adı, 1917'in ilkbaharından bu yana, Turkestan Kolesov Komiseri ve Samarkand Devrim Komitesi'nin emri üzerine kısa sürede Guy Sovyet iktidarına karşı konuşan Buhara Emirine karşı savaşmak için işçilerden oluşan bir mücadele ekipleri oluşturduğundan beri tanındı.
Ve 1918 yazında, ilk kez, sadece komutanlar değildi, ama ilk ortaya çıkan Guy'ın komutanlarının yetenekleri: Temmuz ayında, kurnaz bir manevra ile, üç bininci bir Kızıl Ordu grubunu kuşatmanın dışına çıkardı. Temmuz 27'te, bu birimler, 1'in birleştirilmiş Simbirsk piyade bölümünün adını aldı ve Mikhail Tukhachevsky'nin komutasındaki 1'in Doğu Cephesi Ordusuna katıldı. Sonra Guy ile tanıştı.
O günlerde, Volga bölgesinde kırmızı zor zamanlar geçirdi. Asi Çekoslovak Birliği, Samara ve Simbirsk'i aldı ve Kappelev'ler sol yakasındaydı. Ancak, sonbaharın başlangıcında, bir dizi başarılı operasyon gerçekleştirmiş olan Tukhachevsky ordusu, üç taraftan dünya proletaryasının liderinin memleketine yaklaştı. Guy'ın bölümü Sengileus'un yanından ilerliyordu. Ve birincisi, tam anlamıyla çalışan bir düşmanın omuzlarında, 12 September Simbirsk'e girdi.
Sovyet okulunda, tarih derslerinde, bundan hemen sonra bir telgrafın Lenin'e gittiğini söylediler: "Memleketinize götürmek, yaranızın cevabıdır, Samara diğeri için olacaktır." Fakat telgrafın altında Guy başkanının imzası olduğu gerçeği hakkında, öğrenciler bir nedenden dolayı asla söylemediler ...
20 Kasım ayına kadar Devrimci Onur Şeref Afişini alan ilk Kızıl Ordu komitesine komuta etti. Liderliği altında, bu bileşik, Komutan Adam'a Kırmızı Afiş Emrinin verildiği Samara, Syzran, Buzuluk, Sterlitamak, Belebey, Buguruslan, Orsk, Ufa Uralsk, Aktyubinsk ve diğer şehirlere yönelik savaşlarda kendini gösterdi.
İlginç bir gerçek: O zamanlar Sovyetler Birliği'nin Mareşali olan Kızıl Ordu askeri Georgy Zhukov Guy bölümünde görev yapıyordu. Anılarında, şanlı komutan komutanla ilk buluşmasını şu şekilde hatırladı: “Askeri bir şekilde yukarı çekilen yakışıklı bir adam gördüm. Gözleri yardımseverlikle parlıyordu ve dengeli bir karaktere ve özgüvene tanıklık eden istikrarlı ve sakin bir ses vardı. Guy'ın kahramanlık işleri hakkında çok şey duydum, ilgiyle paylaştım. ”
İkinci toplantıları 1924'te gerçekleşecek ve Zhukov’un kaderinde kilit bir rol oynayacak: Birliklerin inceleme gezisi sırasında, Guy yirmi yedi yaşındaki usta komutanı dikkatini çekecek ve gelecekteki mareşalinin askeri kariyerinin hızla ilerleyeceği en yüksek süvari okuluna gönderecek bir dağ ...
Aralık ayında 1918, Vasily Ignatievich Pavlovski'ye bölünmüş olan Guy Dmitrievich, başkanlığını Kolchak ve Cossacks Ataman Dutov'un Orenburg'a atma girişimlerini başarıyla bastırdığı 1 Doğu Cephesi Ordusunu yönetti. Burada, 1919'in ilkbaharında, Guy’ın savaşçıları, beyaz General Bakich’in kollarını neredeyse tamamen imha etti. Amiral Kolchak’ın güçlerine göre Kızıl Ordu’ya yapılan ilk önemli darbe, Beyaz’ın dikkatini ve kaynaklarını Buzuluk’tan saptırdı ve tüm Doğu Cephesinin başarılı bir şekilde taarruzuna katkıda bulundu.
Haziran ayında, Denikin Moskova'ya karşı bir saldırı başlattı ve Guy acilen Güney Cephesi'ne çağrıldı ve burada Oskol, Volchansk ve Karaçi yakınındaki beyazların ilerlemesini durduran 42 bölümünü yönetti. 1920'in baharında, süvari kuvvetlerini yönetti ve Denikin süvarilerine karşı başarılı savaşlar başlattı.
Fırtınalı bir yaz yaklaşıyordu ...
Vistula'ya Yürüyüş
Polonya, Varşova askeri bloğunda SSCB'nin müttefikiyken, ülkemizdeki Sovyet-Polonya silahlı 1919 - 1921 çatışmasının mümkün olduğu kadar az hatırlanmaya çalışıldı. Bu nedenle, modern okuyucuya bir şeyler açıklamak gereksiz olmayacaktır.
Kasım I. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, 1918, bağımsız bir devlet olarak Polonya restore edildi ve yeni sınırlar sorunu gündeme geldi. Polonya hükümeti, önceki anlaşmaları ve Çar hükümetinin eylemlerini geçersiz kılan RSFSR'nin, Rusların Polonyalılardan aldığı tüm bölgelere geri dönmesini istedi. Milliyetçi bir çılgınlık içinde, Polonya-Rus sınırı kabaca Riga-Smolensk-Kiev çizgisi boyunca kabaca geçtiğinde, Polonya-Litvanyalı Commonwealth 1772 sınırları içerisinde bir ülkenin yeniden kurulması çağrısında bulundu. Ve, dünya toplumunun herhangi bir yasal kararını beklemeden, hareket etmeye başladı.
Kasım ayında 1918, Alman birlikleri, Compiegne Ateşkes Antlaşması'nın şartlarına göre, işgal ettikleri eski Rus İmparatorluğu'nun topraklarından çekilmeye başladı. Polonyalılar derhal ordusunu doğuya taşıdılar. Sovyet Rusya, onları Kızıl Ordu'nun birimlerini karşılamak için göndermek zorunda kaldı. Şubat ayının ortasındaki 1919’e kadar, Litvanya ve Belarus topraklarında bir Polonya-Sovyet cephesi kuruldu; burada 150’ten daha fazla Polonyalı asker ve subay ve yalnızca 45’dan binlerce Sovyet avcısı ve komutanı vardı.
Şubat ayının sonunda açık bir çarpışma gerçekleşti. Yaz sonunda Polonyalılar Slonim, Pinsk, Lida, Baranovichi, Grodno, Novogrudok, Molodechno, Slutsk'ı işgal etti. 9 Ağustos yirmi gün sonra Minsk'e düştü - Bobruisk. Bundan sonra, Belarus'ta cephe dondu, ancak Ukrayna'da, Fransa'dan gelen yeni 70-bininci General General Jusef Heller ordusu, Fransa'dan gelen, Doğu Galiçya'nın tamamını işgal etti ve RSFSR'nin yanında bulunan Batı Ukrayna Halk Cumhuriyeti'ni ortadan kaldırdı.
Ocak ayında 1920, Polonyalı saldırı devam etti. Mayıs ayına kadar Ukraynalı milliyetçiler tarafından desteklenen Polonyalılar Çernobil - Kazatin - Vinnitsa - Romanya sınır çizgisinde durdu. 7 Mayıs'ta Kiev'i ele geçirdiler ve Dinyeper'ın sol yakasında 15-kilometrelik köprülü köprüyü yarattılar.
Ve sadece Mayıs 14'te, sırasıyla Alexander Egorov ve Mikhail Tukhachevsky tarafından komuta edilen Sovyet Güneybatı ve Batı cepheleri, bir taarruz başlattı. Ancak 1 inci Budenny Süvari Ordusu aceleyle Kafkas cephesinden batıya transfer edildikten ve Guy'ın binicilik birliği Güney'den gönderildikten sonra mümkün oldu.
Sovyet birliklerinin ilk darbesi Polonyalılar tarafından püskürtüldü ve Haziran ayı boyunca pozisyon savaşları yapıldı. Temmuz 4 Tukhachevski, Belarus'taki Polonya cephesini geçme girişimini tekrarladı. Sağ taraftaki ana darbe, kuzey kanadın Guy Guy süvari ustalarına verilmiş olmasıydı. Süvariler hayal kırıklığına uğratmadı.
Temmuz 5'in başlarında, Polonyalı ordular 1-I ve 4-th, iyice dövülmüş, Lida yönünde hızla geri çekilmeye başlamış ve Temmuz ayının sonunda, Böceğin arkasından geri çekilerek eski Alman siperleri hattında yer alamamış. Temmuz 10 Guy'ın atlı ordusu Polonyalıları Bobruisk'ten çaldı, Temmuz 11 Minsk'i kurtardı, Temmuz 14 Vilna'yı aldı. Büyük ölçüde süvarilerin başarılı hareketleri nedeniyle, kısa sürede Tukhaçevski cephesi, 600 km'den daha fazla ilerledi ve Belostok bölgesindeki Temmuz 26'te Sovyet birlikleri doğrudan Polonya bölgesine girdi.
Ve burada Kızıl Ordu komutası zor bir seçimle karşı karşıya kaldı: saldırıya devam etmek ya da etmemek?
1922’teki Askeri Herald dergisinde yayınlanan makalelerinde RSFSR’nin silahlı kuvvetleri komutanı Sergey Sergeevich Kamenev, durumu şöyle açıkladı: “Kızıl Ordu, Varşova’yı ele geçirme göreviyle karşı karşıya kaldı ve siyasi ve askeri durum derhal uygulamaya konuldu - hemen .
Bu terim aşağıdaki hususlardan kaynaklanıyordu. Kupalara, tutsak sayısına ve tanıklıklarına bakılırsa, düşmanın ordusu ağır kayıplara uğradı, bu nedenle geciktirmek mümkün değil: bitmemiş orman yakında büyür. Yakında bu orman büyüyebilirdi, çünkü Fransa'nın hırpalanmış beyinçiliğini sağlamak için acelesi olduğunu biliyorduk. Ayrıca, İngiltere'den kesin bir uyarı aldık, böyle bir çizgiyi aştığımızda Polonya'ya gerçek bir askeri yardım sağlanabileceği. Bu çizgiyi aştık, bu nedenle, bu gerçek yardım gelmeden önce işlemi bitirmek gerekiyordu. Elimizdeki terim küçüktü ... ".
Tüm tereddütlerden sonra Varşova'ya düzenlenen saldırıya devam edilmesine karar verildi. Kamakev, Tukhaçevski'nin güçlerini yenilemek için Kamenev, o sırada Lvov yakınlarındaki konumsal savaşları sürdüren Güney-Batı Cephesi'nin bir parçası olan 1-At ve 12-ordusunun eline geçmesini emretti.
Böyle bir direktif alan ve yakın bir zamanda yenilenen ilhamdan ilham alan Tukhachevski, Vistülü'nü alt yolunda zorladı ve alaylarını Polonya başkentine taşıdı. Ağustos 13, Radimin'i alarak Varşova'dan 20 kilometrede ve şehirdeki saldırıya hazırlanmaya başladı. Ancak Ağustos gecesi 15 aniden Polonya birlikleri tarafından göğsüne saldırdı ve doğru miktarda rezerv ya da mühimmat bulunmadığı için geri çekilmeye zorlandı. Yakında, geri çekilme kaçışa dönüştü ...
Peki ya ordu Tukhaçevski'ye söz verdi? Güney-Batı Cephesi'nin komutanı Alexander Egorov ve cephenin Devrimci Askeri Konseyi (siyasi lider) üyesi Joseph Stalin, başkomutanın direktifini açıkça görmezden geldi ve inatçı insanlara en sert önlemleri uygulamak için tekrarlanan hatırlatmalar ve tehditlerden sonra uygulamaya başladı. Bu nedenle, 1-I Atı ve 12-I orduları, Batı Cephesi nihayet yenildiği zaman, yalnızca Ağustos 20’te, Lviv’den Varşova’ya yaklaşmaya başladı.
Kızıl Ordu'nun kayıpları korkunçtu: Varşova savaşı sırasında, 25 binlerce Kızıl Ordu askeri öldürüldü, 65 binlerce ele geçirildi, 3 binlerce kişi kayıptı.
Kanlı kıyma makinesinde, halkını ve 4 Kızıl Ordusu'nun bazı birimlerini kurtarmayı başaran tek kırmızı komutandı. Adam, Ağustos 25’te, ordusunu Alman sınırına bastırdı, pankartlar ve Internationale’nin sesleri ... Orada kollarını bıraktı! Böylece, komorus neredeyse 45 binlerce insanı ölümden kurtardı.
Almanlar, beklenmedik konukları Aris kasabası yakınlarındaki toplama kampına yerleştirdi. Ancak zaten Eylül ayında, aşırı nüfusundan dolayı, Pilau yakınlarındaki kamplara (şimdi Baltiysk) ve Stettin'e (şimdi Polonya Szczecin) sevk etmeye başladılar. Komutanın liderliğindeki (bu arada, soğuk silahları tutan, St. George's'un sabretörü, 15 Ermeni takımının ölmekte olan komutanı Guy’a sunulan Guy), Aris’e bırakılan binlerce 6, Ekim sonunda, ancak uluslararası hukuka aykırı olarak Sovyet Rusya’ya geri döndü. o zamanki dostane Sovyet-Alman ilişkilerinin çıkarları.
Guy, Rusya'ya kahraman olarak geri dönüyordu. 1920'in sona ermesinden önce, ikinci Red Banner Emri verildi. Ve bu, Sovyet tarihinde tutsaklıktan döndükten sonra üst düzey bir askeri liderin ödüllendirildiği tek durum gibi görünüyor.
Almanya'nın derinliklerinde kamplarda bulunan aynı stajyer Kızıl Ordu askerleri, Almanlar tarafından 1921 Nisan'ındaki vatanlarına, Riga'da düzenlenen Mart-Mart NNUMX Mart'ının Polonya ile RSFSR arasında Sovyet-Polonya savaşı altında nihai bir barış anlaşması imzalamasından sonra gönderildi.
Komiser ve Profesör
Grazhdanskaya'dan mezun olduktan sonra, Guy Dmitrievich hak ettiği görkemli görkemin zirvesindeydi. 1921’te, yüksek komutadaki Askeri Akademik Kurslardan mezun oldu ve 1922’in başında, halkın askeri işler için komiseri ve Sovyet Sosyalist Ermenistan Cumhuriyeti’nin askeri komiseri oldu (o zamanlar böyleydi). Aynı zamanda, geleneksel olduğu gibi, Transkafkasya ve Ermeni CEC'lerine de (hükümet) tanıtıldı.
Doğru, Guy bu yüksek pozisyonları kısa bir süre sürdürdü: Mayıs ayının başlarında 1923-Minsk ve çevresine yerleştirilmiş 7-Samara bölümünün komutanlığına atandı. Bir yıl sonra, emrinde 3 Süvari Birliği'ni aldı ve aynı zamanda Minsk garnizonundan sorumlu tutuldu ...
Ve bir kez daha ünlü kılıç komorisine dönmeye değer. Guy, Ermenistan'dan ayrılarak, ilk kez bütün tılsımlarına katılarak Erivan askeri okuluna bir hediye olarak sundu. 1920'in sonunda, bu kılıç her yıl Ermeni bölümü komutanlarından birine tüfek yarışmalarında kazanılan zorlu bir ödül oldu.
... Belarus'ta, Guy üç yıl görev yaptı ve sonra Moskova'ya gitti - Harp Akademisine. M. V. Frunze. Çalışmalarını başarıyla tamamladıktan sonra, askeri sanat tarihi bölümünde kaldı. Yardımcı oldu ve 1929'te, parlak bir tez savunmasından sonra, askeri bilimlere aday oldu.
1935'e kadar Guy Dmitrievich aktif olarak öğretmenlik ve askeri bilimsel çalışmalarda bulundu. Bu dönemde, Frunzenka'da ders vermenin yanı sıra Akşam Askeri Akademisi'nde süvari ve iç savaş departmanlarına önderlik etti ve Hava Harp Okulu'nda askeri tarih döngüsüne öncülük etti. N. Ye. Zhukovski ve 1932’te, savaş tarihi ve içindeki askeri sanatlar bölümünün başında profesör oldu.
Aynı zamanda Guy, Komünist Akademinin askeri bölümünün bürosunun ve Proleter Yazarlar Birliği'nin Ermeni bölümünün yönetim kurulunun bir üyesiydi. Gazete, dergi makaleleri ve kurgu öykülerine ek olarak, İç Savaş tarihi üzerine “Kolçak'a ilk saldırı”, “Simbirsk savaşlarında”, “Varşova'da” ve “Grodno'nun altındaki 3 Süvari Kolordu” gibi birçok eser yazdı. .
Son ikisinde, Polonya Kızıl Ordu kampanyasının başarısızlığının hem askeri hem de politik sebeplerini iyice analiz etti ve doğru bir şekilde belirtti. Bazıları bundan hoşlanmadı ...
"1 Kategorisi" olarak adlandırılır
3 Temmuz 1935, Belarus Sovyet başkentinin Polonya birliklerinden kurtarılmasının 15 yıldönümünü kutladı. Şehrin onursal vatandaşı ve etkinliklere doğrudan katılan biri olarak Guy, kutlamalara davet edildi ve eşiyle birlikte Minsk'e geldi ... Orada, oraya gitti - tiyatronun içinde, söyleyebileceği kadar geniş bir insan topluluğuyla. Ve o akşam onu Butyrka hapishanesine götürdüler.
Moskova'ya dönen Natalya Yakovlevna Guy, “Kremlin Highlander” ile birlikte olduğunuz eski devrimci Peter Kobozev'in aile arkadaşına döndü. Stalin, bir asistan aracılığıyla şunları iletti: "NKVD bunu çözecek." Beklemeye devam etti ...
Soruşturma uzun sürmedi - sonucunun önceden bilindiği sonucuna varılabilecek üç aydan az. Ekim 15 SSCB'nin NKVD'sinin özel bir toplantısı, eski komutanı ve profesör Guy'ı “Kızıl Ordu'da askeri-faşist bir örgütlenme kurmak ve Stalin Yoldaşının yaşamına teşebbüs etmek” suçlamasıyla beş yıl hapse mahkum etti. Bu yıllar için oldukça tipik bir durum.
Ama sonra Guy'la her şey Moloch'un baskısı altında kalan diğer kırmızı komutanlardan farklı geçti.
Ekim 22 akşamı, mahkum en sıradan trenin bulunduğu yere oturdu ve dört eskort eşliğinde Yaroslavl'a götürüldü. Ve ertesi günün sabahında, SSCB İçişleri Komiseri Heinrich Yagoda'nın masasına şu rapor hazırlandı: “... Hükümlü Guy iki kez tuvalete giderken gitmek istedi. Trenden sonra ikinci kez bir saat 22 dakika içinde 35 Berendeyevo istasyonunda bırakır. Mandren lavabonun dibinde durup birdenbire iki kadehle omuza vurarak pencere çerçevesinin bir kısmını yere vurarak, kendisini gövdesi öne doğru sürerek camdan dışarı attı. Kaçış yerinde yapılan aramalar, hiçbir şey vermedi. SSCB NKVD Devlet Güvenlik Bürosu Operasyon Dairesi Başkan Vekili? I. Volovich.
Kaçanları yakalamak için büyük güçler seferber edildi: İvanovo bölgesindeki polis memurlarının yarısı, birkaç bin seferber Komsomol üyesi, komünist ve “bilinçli” kolektif çiftçilerden oluşan 900 öğrencileri ve komutanları, komünistler ve “bilinçli” kolektif çiftçiler, 100 kilometrelik bir çapa sahip bir halka oluşturdular. Berendeevo. Operasyon İçişleri Komiser Yardımcısı G. E. Prokofyev tarafından denetlendi.
Guy Dmitrievich, öğleden sonra Ekim 24'te keşfedildi - kırılmış bir bacakla samanlıkta yatıyordu. Görgü tanıkları, yüksek rütbeli güvenlik görevlilerinden biri, kaçak olana yaklaştığında ve gülümseyerek, elini uzattığında, acı çekmeyen ya da iğrenmiş, kendinden sıkılmış bir şeyle yüzünü buruşturan Guy:
- Hiç piç kurusu yok.
... Obstinate komutanı ile ikinci kez uzun ve iyice ele. Sovyetler karşıtı, terörist ve casusluk örgütleri ile sabotaj örgütlerine katılımla ilgili bir sürü suçlama ile karşı karşıya kaldı, ancak soruşturmada, Kızıl Ordu süvari müfettişlerinin müfettişlerinin müfettişlerinin müfettişlerinin “ifadesi” dışında Guy hakkında uzlaşmacı belgeler olmamasına rağmen? K. Verkhovsky ve E. F. Kulikov.
Doğal olarak, Guy Dmitrievich tarafından kendisine sunulan bütün saçmalıklar reddedildi, ilk olarak “yetkili makamların” tarafsızlığına ve adaletine inanıyordu. Sonra - eski değerlerinin dikkate alınacağı ve tüm bu saçmalıkların sona ereceği. Sonra bir mucizeye inandı. Ancak, Tukhachevsky’nin yargılanmasından 1937’in haziran ayında yapılan bu inanış da ortadan kalktı. Guy, günlerinin sayılı olduğunu fark etti.
Karısıyla son buluşması, yılın Aralık ayında 4 Aralık 1937 idi. Artık sakinleşmedi ve Natalia Yakovlevna'ya güvence verdi, sadece kızını öpmek istedi ve babasının yaşadığı kadar temiz öleceğini söyledi ...
Ve Aralık ayında 7, Stalin, Molotov ve Zhdanov, “SSCB Yüksek Mahkemesi Askeri Kolejleri tarafından yargılanacak kişilerin listesi” ni imzaladı; En yüksek cezayı ifade eden “272 kategorisini” geçenler arasında, 1 Guy (Bzhshkyan) Guy Dmitrievich idi.
Cümle Aralık 11'te açıklandı ve aynı gün Moskova yakınlarındaki Kommunarka eğitim sahasında - SSCB Heinrich Yagoda NKVD Halk Komiserinin eski dağı olan Moskova yakınlarındaki Kommunarka eğitim sahasında idam edildi.
... İç Savaşın ünlü savaş ağası Ocak 21, 1956'ta ölümden sonra rehabilite edildi. Erivan'da bir cadde var ve ondan sonra isimlendirilen birçok okul var. Bir anıt var. Guy ve onun adını taşıyan caddelerin anıtları Grodno, Minsk, Samara, Tolyatti, Orenburg'da.
Peki ya efsanevi savaşın ünlü kılıcı? Guy’ın vurdukları haberi Ermenistan’a ulaştıktan sonra, bir sonraki şanslı sahibi tüfek yarışmalarında kazanılan fahri ödülden kurtulmaya çalıştı. Kılıcı yağlı kağıt ve çuval ile sararken, eski bir kuyuya 13 metre derinlikte sakladı. Orada neredeyse otuz yıl yattı ve tamamen kazayla keşfedildi.
Şimdi bu kalıntı, Ermenistan Tarihi Müzesinde Haik Bzhshkyan'a adanmış standda sergilendi ...