Ormanların bozulduğu yerlerde oluşan çalı türleri gelişir. Akdeniz iklim bölgesinin dışında, bu iklimin hissedildiği nemli bölgelerde maki türleri içine nemcil türler de karışır. Marmara ve Karadeniz kıyıları psödomakinin görüldüğü yerlerdir. Maki türleri Akdeniz ikliminde kışlar ılık geçtiğinden yaprak dökmezler. Karadeniz kıyılarında kışlar daha soğuk olduğundan bazı türleri yapraklarını döker. Bünyelerinde yağ bağlama ve yapraklarını sertleştirmeye gereksinimleri yoktur. Kuzey Anadolu dağlarının kuzeye bakan yamaçlarında genel olarak 1000 m yükseltilere kadar çıkarlar.
Psödomaki içindeki maki ögeleri şunlardır: funda, kocayemiş, sandal, kermez meşesi, delice, akçakesme, laden, defne, erguvan, menengiç ve katran ardıcı.[1] Psödomaki içindeki kışın yaprak döken cinsler şunlardır: kızılcık, geyik dikeni, fındık, dişbudak, kurtbağrı, muşmula, böğürtlen, yabani erik, yabani elma ve üvez[1].
Galeri[değiştir | kaynağı değiştir]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
|Botanik ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz.|