Teleskopun yakın-kızılötesi spektrografı, galaksilerin birbirlerinin yörüngesinde yüksek hızlarda döndüğünü göstermekle kalmadı, aynı zamanda bunun erken galaksi oluşumunun bilinen en yoğun alanlarından biri olduğunu da gösterdi. Yoğunluk, olağandışı bir şekilde yeterince yüksek ki, baş araştırmacı Dominika Wylezalek, bu alanda birleşen iki karanlık madde “halesi” olabileceğini öne sürdü.
Kuasarın kendisi de olağandışı. Çok zarif olmayan bir şekilde adlandırılmış SDSS J165202.64+172852.3, zaten nadir bulunan ‘normal’ kuasarlar kadar geniş bir ışık yelpazesi yaymayan çok kırmızı bir örnek. Bu nesneler aktif galaktik çekirdekler olarak hizmet eder ve galaksilerinin merkezinde süper kütleli bir kara deliğe yuvarlanan gaz tarafından çalıştırılır.
James Webb teleskopu çok ilginç bir görüntü yakaladı
Görüntü aynı zamanda Webb teleskobunun sensörlerinin gücünün de altını çiziyor. Hubble ve Gemini-North teleskoplarını kullanan daha önceki çalışmalar, kuasarın çıkışlarını tespit etti, ancak birden fazla ev sahibi gökada ortaya çıkarmadı.
Bunun gibi galaksi kümelerinin nasıl oluştuğunu ve süper kütleli kara deliklerden nasıl etkilendiğini belirlemek için daha fazla çalışma yapılması gerekiyor. Bununla birlikte, Webb bulguları, kuasarların akışları yoluyla yıldız oluşumunu nasıl boğabileceğinden bahsetmeden, insanlığın günümüz galaksi ağının nasıl oluştuğuna dair anlayışını geliştirmeyi vaat ediyor.
Bu aynı zamanda Webb tabanlı kuasar keşiflerinin sadece başlangıcı. Ekip, Hubble verilerinin, kuasarın etrafında dönen daha fazla galaksi olabileceğini öne sürdüğünü kaydetti. Bu aynı zamanda, evren tarihinin birçok noktasındaki kuasarları analiz etmek için Webb’i kullanan bir çalışma üçlemesinin ilk bölümüdür. Bu çabalar, önümüzdeki yıllarda kozmik evrime çok daha fazla ışık tutabilir.