Gıda üreticileri, yüksek sodyum tüketiminin hipertansiyona katkıda bulunduğunu, hipertansiyonun kalp hastalığına katkıda bulunduğunu ve kalp hastalığının Amerika Birleşik Devletleri'nde bir numaralı ölüm nedeni olduğunu biliyor. Ancak tuzun sattığını da biliyorlar ve bağımlılık yapan nitelikleri bile olabilir . Ve yüklüyorlar.
1977'de, üreticilerin bugün aşina olduğumuz temel beslenme bilgilerinin çoğunu (sodyum içeriği dahil) gıda ambalajlarında listelemeleri gerekmiyordu. Bu açık bir halk sağlığı sorunuydu: tüketicilerin bu bilgi olmadan sağlıklı kararlar alma şansı yoktu. Bonnie Liebman , daha sonra yeni işe alınan Kamu Yararına Bilim Merkezi (CSPI), bir proje yürüttü: Birleşik Devletler Gıda ve İlaç İdaresi'ne, sodyum içeriğinin paketlenmiş gıdalarda listelenmesini talep etmesi için dilekçe verin. Her teneke kutu, her kutu ve bakkaldaki her torba kanıttır: O kazandı.
O zamandan beri - ve şimdi CSPI'nin beslenme yöneticisi olarak - Liebman, gıda üreticilerini işlenmiş gıdanın nüfus genelindeki sağlık sonuçlarından sorumlu tutuyor, iyi gıda politikası için yasal desteği topluyor ve tüketicileri ne yedikleri konusunda bilinçli seçimler yapmaları için güçlendiriyor. Sodyumu etiketlemek, tuz ve insan sağlığı konusunda uzun bir savaşın sadece başlangıcıydı. Günümüzde çoğu Amerikalı, önerilen günlük tuz miktarının neredeyse iki katı kadar tuz tüketiyor, bazı üreticiler karlarını korumak için sağlık verilerini kullanıyor ve gizli sodyum sık sık dışarıda yemek yemeyi endişe nedeni haline getirebilir.
Bonnie Liebman, MS ile Soru-CevapS Neden Amerika ve diğer sanayileşmiş ülkelerde tuz sorunu var? Bir
Tükettiğimiz sodyumun yaklaşık yüzde 15'i doğal olarak gıdalarda meydana gelirken ve yemek pişirirken ya da sofrada yaklaşık yüzde 10'unu eklersek, tükettiğimiz sodyumun yüzde 70'i gıda şirketleri ve restoranlar tarafından eklenir ve sorun da budur. Çoğumuz tuzlukta çok fazla dayanmıyoruz.
S Çok tuz tüketmenin riskleri nelerdir ve çok az tüketmek mümkün müdür? Bir
Uzmanlar en fazla 2.300 miligram sodyum Ortalama bir yetişkin artık günde yaklaşık 4.000 miligram tüketiyor. Yaklaşık on kişiden dokuzu önerilen düzeyin üzerindedir. Birincil risk, daha fazla tuz tüketmenin kan basıncını yükseltmesi ve yüksek tansiyonun kalp krizi, felç ve diğer kardiyovasküler hastalık türleri riskini artırmasıdır. Bu çok ciddi bir problem: Artık her iki yetişkinden birine yakın biryüksek tansiyon.bir
Herkesin asgari düzeyde tuza ihtiyacı vardır, ancak çoğu Amerikalı bu minimum seviyeyi aşmaktadır. Tuzunuz olmasaydı, başınız belaya girerdi, ama bu muhtemelen değildir - ormanda yaşayan bir avcı-toplayıcı değilseniz. Bu sadece bir sorun değil.
S Büyük işletmeler, sodyum ve insan sağlığı ile ilgili araştırma ve düzenlemeleri nasıl etkiliyor? Bir
Tuz üreticilerini temsil eden bir kuruluş olan Tuz Enstitüsü, halkı ve hükümeti tuzu azaltmanın sadece gereksiz olmakla kalmayıp, aslında zararlı da olacağına ikna etmek için yıllar boyunca çok sıkı bir şekilde mücadele etti. Enstitü, çok düşük seviyelerde tuz tüketen kişilerin yüksek bir kardiyovasküler hastalık riski taşıdıkları, ancak bu çalışmaların genellikle kusurlu olduğu sonucuna varan çalışmalara işaret ediyor. Sorun şu ki, bazı durumlarda, daha az tuz yiyen insanlar zaten hasta, bu yüzden daha az yemek yiyorlar. Daha az yemek yerseniz, daha az tuz yersiniz, ancak riskinizi artıran düşük tuzlu diyet değildir - başlangıçta hastaydınız. Bu yanlış anlama, ters nedensellik olarak adlandırılır. Ya da çok az tuz içeren bir diyetle beslenen kişilerde kardiyovasküler hastalık veya ölüm riskini artıran başka bir şey daha olabilir.
S Bazı insanlar klinik sonuçlar açısından tuza diğerlerinden daha duyarlı mı? Bir
Araştırmacılar, bazı insanların daha fazla olduğuna inanıyorsodyuma duyarlı2 diğerlerinden daha iyidir, ancak tuza daha duyarlı olup olmadığınızı anlamanın kolay bir yolu yoktur, bu nedenle pek pratik uygulaması yoktur. Tuz üreticilerinin çıkarlarını temsil eden Tuz Enstitüsü, pek çok kişi hassas olmadığı için tuz konusunda endişelenmememiz gerektiğini söylüyor. Ama tuza duyarlılık seviyemizi bilmemizin bir yolu yoksa, bunun pek bir önemi yok.
S Yediğinizin sodyum yönünden yüksek olup olmadığını nasıl anlarsınız? Bir
Gıdalarda ne kadar sodyum olduğunu yalnızca tadı ile bilemezsiniz. McDonald's'a giden birine tuzu azaltmasını söyleseydiniz, patates kızartmasından kaçınırlardı, ancak büyük bir patates kızartması,neredeyse tüm diğer yiyecekler3 menüde. Yoğurtlu parfe, alkolsüz içecekler ve salata (tavuksuz) dışında, menüdeki diğer her şey daha fazla sodyum içerir. Çok daha fazla sodyum. İnsanların tipik olarak tuzlu olarak tanımladığı patates kızartmaları sorun değil, hamburger, külçe, McMuffin, tavuk ve balık sandviçleri, bisküviler ve daha fazlasında saklı büyük miktarlarda tuz.
Sorun şu: Pek çok yiyecekte çok fazla tuz var ve çoğunun tadı tuzlu bile değil.
S Tuz tüketimine dikkat etmeye çalışan insanlara günlük tavsiyeniz nedir? Bir
Gıdaların daha düşük sodyumlu versiyonlarını seçmek için etiketleri kontrol etmeye değer. Alışveriş yaparken bak. Düşük sodyumlu soya sosu, çorbalar ve et suları ile konserve fasulye ve sebzelerkolay takas4 markette. Bazı markalarda dondurulmuş ana yemekler veya pizza, paketlenmiş pirinç veya diğer tahıllar ve diğer hazır yiyecekler diğerlerinden daha fazla sodyum içerir.
Ancak restoranlarda fazla tuzdan kaçınmak neredeyse imkansızdır çünkü bir öğünde ne kadar tuz olduğunu bilmiyorsunuz. Her şeyi herhangi bir sos olmadan talep edebilirsiniz, ancak bu işleri mülayim ve sıkıcı hale getirebilir. Ve kabul edelim ki çoğu insan bunu yapmak istemiyor. (Pek çok zincir restoran, beslenme bilgileri çevrimiçi olarak veya bir broşürde mevcutsa sodyumu listelemektedir.)
Kan basıncınızı düşürmenin başka yolları da var. Potasyum açısından zengin meyve ve sebzeler açısından zengin bir diyet yemek yardımcı olabilir. Potasyum yardımcı olabiliretkilere karşı koymak5 Kan basıncında sodyum miktarı.
S Gizli tuzlu ve yüksek sodyumlu yiyeceklere nasıl son verebiliriz? Bir
Açıkçası, ortalama tüketicinin yükünü alabileceğimizi ve bunun yerine ait olduğu gıda ve restoran sektörlerine koyabileceğimizi umuyorum. İnsanların alışveriş yaparken veya dışarıda yemek yerken kalori ve doymuş yağa bakması ve şeker eklemesi yeterince zordur ve bunun üzerine tuz eklemek oldukça yüktür. Yemeklerimize tuz atan gıda endüstrisi ve restoran endüstrisi, başlangıçta azaltmak bizim değil, onların sorumluluğunda olmalıdır. Ve bazı ilerlemeler kaydettik: Gıda ve İlaç İdaresi, şirketlerin yiyeceklerindeki tuzu azaltmaları için taslak gönüllü hedefler yayınladı. New York City zincir restoranları, sodyum oranı çok yüksek olan yiyeceklerin yanına (2.300 miligram veya temelde bir günlük tuz) bir tuzluk sembolü koymalıdır. Haziran ayında Philadelphia benzer bir yasa çıkardı.
Bu, şirketlere tuzu azaltmaları için baskı uygulamakla ilgilidir. Gıda endüstrisini etkileyeceğini umduğumuz eylem budur.
Bonnie Liebman, MS , Kamu Yararına Bilim Merkezi'nde beslenme direktörüdür. CSPI, Washington, D.C.'de diyet ve insan sağlığına odaklanmış, kâr amacı gütmeyen bir tüketici savunuculuğu kuruluşudur. Liebman, düzenleyici gıda politikasını bilgilendirmek için beslenme bilimini kullanır ve ayrıca CSPI’lar için yazar Beslenme Eylemi Sağlık Bülteni . Liebman, Cornell Üniversitesi'nden beslenme bilimleri alanında yüksek lisans derecesine sahiptir.
Bu makalede ifade edilen görüşler alternatif çalışmaları vurgulamayı amaçlamaktadır. Uzmanın görüşleridir ve mutlaka goop görüşlerini temsil etmezler. Bu makale, hekimlerin ve tıp pratisyenlerinin tavsiyelerine yer verse bile yalnızca bilgilendirme amaçlıdır. Bu makale, profesyonel tıbbi tavsiye, teşhis veya tedavinin yerini tutmaz ve olması amaçlanmamıştır ve özel tıbbi tavsiye için asla bu maddeye güvenilmemelidir.