Günümüzdeki iklim modellerinin eksikliklerini vurgulayan araştırmacılar Pazartesi günü, Grönland ve Antarktika buz tabakalarının okyanusları 65 metre yükseltmeye yetecek kadar donmuş su içerdiğini ve Birleşmiş Milletler’in deniz seviyesinin yükselmesini öngören en kötü senaryosunu izlediğini söyledi.
Dergide yayınlanan bir araştırmaya göre Doğa İklim DeğişikliğiBuzulların erimesi ve parçalanması nedeniyle Arktik ve Antarktika buz tabakalarındaki 2007’den 2017’ye kadar dramatik düşüş, iki buz tabakasının 2100 yılına kadar maksimum 40 cm yüksekliğe ulaşmasını bekleyen Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (IPCC) tahminiyle neredeyse uyumlu. Ekle. Böyle bir artışın dünya üzerinde yıkıcı bir etkisi olacak, fırtına dalgalarının yıkıcı gücünü artıracak ve yüz milyonlarca insanı barındıran kıyı bölgelerini şiddetli ve sık sellere maruz bırakacaktır. Bu, dağ buzulları ve okyanus suyunun ısı nedeniyle genişlemesi de dahil olmak üzere tüm kaynaklardan deniz seviyesinde 70 cm’lik bir artış öngören 2014’teki en son IPCC değerlendirmesinin ortalama tahmininden neredeyse üç kat daha yüksek.
Hızlanan buz tabakası çöküşünün gözlemlenen gerçekliği ile bu eğilimleri izleyen modeller arasındaki bariz uyumsuzluğa rağmen, geçen yılın IPCC Özel Raporu Gezegenin donmuş toprakları için yüzyılın sonunda Grönland için aynı tahminleri yapıyor. Ayrıca söz konusu raporda, sera gazı emisyon senaryolarının çoğunda Antarktika buzunun erimesinin deniz seviyesinin yükselmesinde küçük bir rol oynayacağı düşünülmektedir.
İlgili Makaleler:
Thomas Slater, Leeds Üniversitesi’nden bir araştırmacı ve çalışmanın baş yazarı şöyle diyor:
Buz tabakaları için en kötü senaryoyu düşünmek zorundayız; Çünkü şu anda o kadar hızlı eriyorlar ki en kötü senaryomuza uygun. Yükselen deniz seviyesi tahminleri, hükümetlere iklim politikasını planlamada ve hasarı ve uyum stratejilerini azaltmada yardımcı olmak için çok önemlidir. Gelecekte deniz seviyesindeki artış oranını hafife alırsak, bu önlemler yeterli olmayabilir ve kıyı topluluklarını riske atabilir.
Geçen yıl yayınlanan bir araştırmaya göre, IPCC tahminlerine göre yüzyılın ortalarında buz tabakalarının ortadan kaybolması, yılda yaklaşık 50 milyon insanı kıyı seline maruz bırakıyor.
Deniz seviyesindeki en az bir metrelik genel bir artışın, açık deniz duvarları ve diğer sel bariyerleri inşa etmek için yılda 70 milyar dolardan fazla olması muhtemeldir. Yeni analize dayanarak, deniz seviyesinin yükselmesi için BM tahminlerinde kullanılan iklim modellerinin neden buz tabakalarının etkisini görmezden gelebileceğini birkaç faktör açıklıyor. Buzdağı modelleri, dünyanın diğer bölgelerine göre daha fazla polar sıcaklık artışı görülen kademeli ısınmanın uzun vadeli etkilerini açıklamada iyidir. Ancak, iklim değişikliğinden derinden etkilenen meteorolojik modellerdeki kısa vadeli dalgalanmaları açıklayamadılar. 2014’teki IPCC raporuna atıfta bulunan Slater şunları söyledi:
Grönland için, çoğu buz azaltımı artık sıcak yaz aylarında yüzey erime olaylarından kaynaklanıyor ve bu işlemler AR5 simülasyonlarında dikkate alınmıyor. Yükselen deniz seviyesi tahminlerimizi iyileştirmek için bu sorunları daha iyi anlamamız gerekiyor.
21. yüzyılın başlarında, Grönland ve Antarktika’nın buz tabakası eşit boyutta ve bozulmuştu. Başka bir deyişle, yüzey akışı taze kar yağışıyla telafi edildi; Ancak son yirmi yılda yükselen küresel ısınma bu dengeyi bozdu. Geçen yıl Grönland, 532 milyar ton buz rekorunu kaybetti ve her saniye Atlantik’e altı olimpik yüzme havuzu gönderdi. Bu akış, 2019’daki deniz seviyesi artışının% 40’ından sorumluydu.
Slater, buz tabakaları ile okyanuslar ve atmosfer arasındaki etkileşimi daha iyi gösteren yeni nesil iklim modellerinin gelecek yıl tamamlanacak bir sonraki IPCC raporunun temelini oluşturacağını söyledi.
Dergide bu ay yayınlanan başka bir çalışmada Kriyosfer Yayınlanan Slater ve meslektaşları, dağ buzulları ve Arktik buzulları ve kuzey ve güney buz tabakaları dahil olmak üzere Dünya’nın buz kütlelerinin, 1994 ile 2017 arasında yaklaşık 28 trilyon ton buz kaybettiğini tahmin ediyor. Bu miktarın yarısından azı deniz seviyesinin yükselmesine yardımcı oldu. Okyanusta kutup buzulları oluşur ve eridiğinde su seviyesini yükseltmez. Araştırmacılar, bu süre zarfında buz azaltma oranının yaklaşık yüzde 60 arttığını buldu.