Psyche Delia Delia itibaren Ogibnoye, Belgorodskaya oblast', Rusya, 309592
Eğlenceli bir film senaryosuna okunmaya hazır ve hazır.
Garip bir şekilde ilginç ...
Halüsinasyon çizgileri tüm bu kitapta bulunur. Pasajlar yeniden okunmalı ama sonunda okuyucu nadir görüntüler ile ödüllendirildi.
Ben genellikle 450'den fazla çeşitlilikteki kitaplardan hoşlanıyorum - benim tecrübeme göre, az sayıda yazar gereksiz dolgulama / açıklama yapmadan çekebiliyor. Jeb Rubenfeld'in IS değil onlardan biri. Kitap Listesi gözden geçiricisi "Ama okuyucular kitapta dolaşmaya hazırlanmalı ve yavaşça almalı" yazdı. Şaka yapmıyordu. Ve bir kitabı tanımlamak için "wallow" kullanmak bir iltifat anlamına gelmez. Yazara vermek zorundayım, 1920'lerden az bilinen bir terör eylemi yapmak yaratıcıydı. Rubenfeld iyi bir yazar ve tarihsel araştırması iyi görünüyor; Sorun çıkardığım onun hikaye anlatımı. Hızlanma çok kötüydü: Bir patlama, bir kaçırma, bir cesur kurtarma izlemesiyle başladı, sonra Dr. Younger'ın Rousseau kadınla olan buluşmasını Det ile ilişkilendirmesi için kitabın ilk üçte birinden daha iyi bir kısmını harcayarak hızını arttırdı. . Biraz daha. Tüm momentum hikayenin dışına taşmıştı. Soruşturma ve alt noktaların bazı gereksiz etkileşimlerinin (Luc'in mutluluğu, Rousseau's Hans? Lütfen!) Sadece temposunu tamamen öldürmek için görev yaptığını ekleyin. Todyum o kadar kötüydü ki, Başka bir kitabı okumak için Kısım I'i bitirmekten vazgeçtim. Bunu bir kez bitirince, "Ah, sanırım İçgüdüyü şimdi bitirmeliyim ..." demişti Sıradaki, Rubenfeld'in karakterleri. Littlemore, Younger & Collette'i gözlem güçleriyle yeniden tescil ederken, “Ne yapmaya çalışıyor, fakir bir adamın Sherlock Holmes ve Dr. Watson versiyonunu?” Diye düşündüm. Sıradaki ne? Onları Robert Downey Jr. ve Jude Law olarak tanımlayın. Ve Bayan Collette'in sözde Fransız olmasına rağmen, gerçekte Fransız olmaktan hiç hoşlanmadığını gösterdi; Poughkeepsie New York’tan Colette Rousseau da olabilirdi. Demek istediğim, bir Fransız yerlisi için, İngilizcesi, bir "Mon Dieu!" Bile değil, Fransız asıllı olanlardan bağımsızdı. o dar ölümden kaçınır. Ve ben tamamen karanlık, sinirli kahramanlarıma katılıyorum, ancak Genç, duygusal olarak, karısını etrafa vurmayı hatırladığında ve neredeyse kendini Rousseau'ya zorladığında (onu silahla savuşturması gereken yere kadar) ertelendi. Belki de 20. yüzyıl duyarlılığımdır, ama bu adama sempati duymam gerekiyor? Tüm bu eleştiriler, tavsiye etmekte zorlandığım bir kitap ve yazara uyuyor. Talihsiz bir durum çünkü Ölüm İçgüdüsü, göze çarpan bir roman olma potansiyeline sahipti: çözülmemiş bir suç, büyük bir kitap kapağı, iyi bir nesir ... Biri Rubenfeld'i 100 sayfa kesmek zorunda bıraksaydı, daha iyi bir kitap olurdu. : daha odaklı, daha az kabarık. Olduğu gibi, çok uzun, çok fazla alt nokta var ve çok fazla yerde menderes var. Ben * olabilir * (çok büyük bir güç) başka bir Rubenfeld kitabı düşünün, ancak SADECE 350 sayfadan azsa. Bana arsasını sıkılabileceğini gösterebilirse, ismini "okumak için" listeme koyacağım.
Çiftlerin hikayeleri koleksiyonunda Chabon tarafından mükemmel yazı. Krizde, ayrı, yeniden bir araya gelmiş, gerçek veya mümkün. Her zamankinden daha fazla, Chabon aileyi nesrinin pivotu yapar. O zaman neden bu kadar düşük bir not? Zengin kelime dağarcığına ve büyülü nesirlere rağmen, bitirmek gerçekten zor. Sıkıcı kelimeden bile kaçabilirdim ...
Muhtemelen şimdiye kadar okuduğum en iyi kitap olabilir - şaşırtıcı!
Bu iyiydi, ama dizideki diğer kitaplar kadar iyi değildi. Yine de sondan nefret ettim. Aniden ve sinir bozucu görünüyordu
Bu kitabı oldukça basit ve öngörülebilir buldum. Guernsey'nin Alman işgalinin çekici bir açıklaması ne olabilirdi, zamanın uzak merceğinden söylendi ve mektuplar aracıyla daha da zayıfladı. Korkularını, duruşmalarını ve sevinçlerini ilk elden deneyimlemek için - büyük potansiyele sahip ilginç insanlar - karakterlerle orada olmak istedim. Bu çok heyecanlı romandan çok daha fazlasını bekliyordum.
I was looking for a companion to Great Expectations for book groups in class and couldn't imagine a better fit that Jane Eyre. I'm only about a 100 pages in, but love every word of it so far.
Ishiguro is an amazing writer. His works become immediate classics; he is creative, distinctive, and an amazing storyteller.
Good fast read for a laugh