Bu hafta benim favori seyahat kitaplarından birinden birkaç âbitsâ paylaşmak istiyorum. 1970'lerde dünyayı motosikletle dolaşan ilk kişi olan Ted Simon (Jüpiter olarak da bilinir) adında bir adam tarafından.
Bizim akıllı telefonlar olmadan günlerde hangi yol âaroundâ olduğunu bize (ve bir milyon başka şeyler) Bu gerçek bir macera oldu. Ve, neyse ki bizim için, Ted Simon bir yazar ve yolculuğunu ÂJüpiter'in Travelsâ adlı kitabında kronikleştirdi.
Bu, sayfalarında gezinerek artık farklı bir zamana (ve dünyaya) geri dönebileceğimiz, Triumph'unun arkasına geçebileceğimiz ve onunla bu inanılmaz yolculuğa çıkabileceğimiz anlamına geliyor - bu kadar çok böcek yutmak zorunda kalmamak ve umarım, herhangi bir harcama yapmak zorunda kalmamak hapishanede zaman.
Ve eğer başarırsak - hepsini tekrar yapabiliriz! Ted Simon'ın 2002'de yaptığı gibi, bu sefer 69 yaşında. Jüpiter'in hayalinde, adımlarını geri çekerken tekerlekleri bir kez daha dönüyor, veya lastik izleri daha doğru, ve dünyanın ilk yolculuğundan bu yana nasıl değiştiğini görmek büyüleyici.
Ama bu hikaye için Jüpiter'in ilk yörüngesine konsantre olmak ve size tozlu çöllerin, yıldızlı gece gökyüzünün biraz tadına bakmak istiyorum ve sadece bu konuda çok fazla romantikleşmeye başlarsanız, oldukça ciddi bir silme gibi görünen şeyle bitireceğim
Yolculukbu, hedef değil
Yapmaya değer olması için, nesneler ve boyutlar dünyasında olduğu kadar akılda da bir yolculuk yapılması gerekir. [...] İlk kıtamdan geçerken, bir şeyler yapmanın oldukça kolay olduğunu ve onları düşünmek çok daha korkutucu olduğunu öğreniyorum. [...] Yolda ne oldu, kiminle tanıştım, tüm bunlar tesadüfi. Kesintilerin yolculuk olduğunu tam olarak fark etmemiştim.
Uzaydangel sana Ülkeleri öğretmek için
Üç gün ve iki gece boyunca Nil'e Nasır Gölü boyunca sürüklendim. Gün doğumları ve gün batımları o kadar olağanüstü güzel ki vücudum içeri giriyor ve kalbimi gökyüzüne boşaltıyor. Yıldızlar kavrayacak kadar yakın. Geceleri feribotun çatısında uzanmak, Sonunda takımyıldızları tanımaya başladım, ve Ülker adı verilen o küçük mücevher kümesiyle kişisel bir ilişki başlatın, Orion'un kemerinden ve kılıcından çok uzak olmayan gökyüzünde yuvalanan. Gerçekten mi, o yıldızlar, bu kadar yaklaştıklarında, onları ciddiye almalısın.
Hoşçakaldemek
Geçerken yazılamayacak kadar hassas ve duygularla dolu başka vedalar da var, çünkü bir süredir yaşadım. Avrupa"ya doğru inerken terk ettiğim sevginin değerini öğreniyorum. Bazen ergenlikten beri bilmediğim bir dereceye kadar sefalet ve umutsuzluk yaşıyorum. Acaba bir daha böyle bir acıya dayanacak kapasiteye sahip olup olmayacağım. Sürekli gençliğin koşulu olabilecek bana geliyor.
Böcekleriyutmak
Savaşlara, turizme ve uyduya göre resimlere rağmen, dünya şimdiye kadar olduğu gibi aynı boyutta. Ne kadarını asla göremeyeceğimi düşünmek harika. Bu günlerde dolaşmak bir numara değil, çok para ödeyebilir ve kırk sekiz saatten daha kısa sürede kesintisiz uçabilirsiniz, ancak bilmek, koklamak ve ayak parmaklarınız arasında hissetmek için sürünmeniz gerekir. Başka yolu yok. Uçmak değil, yüzmek değil. Yerde kalmalısın ve giderken böcekleri yutmalısın. O zaman dünya muazzam. Yapabileceğiniz en iyi şey, uzun, toz ve ekstrapolat boyunca sonsuz ince çizgi.
Crashiniş
Bu yüzden orta rotayı yönlendirdim ve, güven kazanmak, üçüncü viteste saatte yaklaşık kırk mil yapana kadar artan hız. Sonra, oldukça beklenmedik bir şekilde, iki set tekerlek izi önümde birleşti ve kesişti. Onlardan kaçınamadım, ne de duramadım. İlk pistten zıpladım ama ikincisinde burun daldım. Geldiğini gördüm ve 'Mesih' ya da 'Lanet cehennem' veya 'İşte başlıyoruz, sevgilim' ve hatta 'Sic transit gloria' demediğimi fark etmekle ilgilendim. “Ayy!” dedim.