Çoğu çocuk gibi torunlarım da beni bir süper kahraman olarak görüyor. Ben bir hediye ve kahkaha getiriciyim. Ben, onları dağların tepelerinden ve yolcu gemilerinden, çöl köylerinden ve Londra otellerinden dışarı atan “sırt çantalı babalarıyım”. Yaşlarında (9 ve 3), dünyada mükemmel olduğumu düşünen tek insanlar olduklarından oldukça eminim… yine de biraz yaşlandıklarında bu muhtemelen değişecek!
Ne onlar henüz anlamadım, tüm insanlar gibi ben de mükemmel olmaktan çok uzağım. Uzun yaşamım boyunca hem maddi hem de kişisel hatalardan payıma düşeni yaptım.
Tabii ki, egomu (ve onların masumiyetini) korumak için hatalarımı gizli tutabilirim. Ama bir baba olarak bunun bencilce bir seçim olacağını düşünüyorum. Bu yüzden, iyi ya da kötü, onlara gerçek benliği, siğilleri ve hepsini göstermeye karar verdim. Umarım, birlikte büyüdükçe, bu bağımızı daha da güçlendirir.
Düşüncelerimi düzenlemeye yardımcı olmak ve sizi torunlarınızla kendi fikirlerinizi paylaşmaya teşvik etmek için 4 para hatasını paylaşmak istedim torunlarımla paylaşmayı planladığımı.
Ama önce, büyükanne ve büyükbabalar hakkında bir söz.
Ebeveynler ve Büyükanne ve Büyükbaba: Tehlike Will Robinson!
Ben nedenini bilmiyorum, ama itiraf etmek istediğimden daha sık, aslında Lost in Space’den robotun “Tehlike Will Robinson, Tehlike, Tehlike!” diyen sesini duyuyorum. ne zaman bir hata yapmak üzereysem. Bu beni tuhaf mı yapıyor? Oh peki!
Torunlarımla tartışmayı planladığım para hatalarını paylaşmadan önce, torunlarınızın ebeveynleriyle bu tür konular hakkında konuşmanın önemi hakkında hızlıca bir noktaya değinmek istedim.
Çoğu ebeveyn gibi, torunlarımın ebeveynleri de her zaman meşguldür. Kendi şirketlerini yönetiyorlar, çocuklarına bakıyorlar ve kişisel ilişkilerini sürdürmeye çalışıyorlar. Bunun nasıl bir şey olduğunu kendi ebeveynlik günlerimden hatırlıyorum ve ne kadar zor olabileceğini biliyorum!
Sonuç olarak, büyükanne ve büyükbaba olarak rolüm söz konusu olduğunda bunun çok faydalı olduğunu buldum – ailenin geri kalanıyla iletişim kurun. Torunlarımın ebeveynleri kararlarıma dahil hissederlerse, duygusal bir tepki gösterme olasılıkları çok daha düşüktür.
Bu nedenle, torunlarımla para tartışmaya başlamadan önce, planımı ebeveynlerine anlatarak başladım. Onların izniyle torunlarıma vermek istediğim tavsiye burada. Anlattığım hikayeler yaşlarına göre değişecek, ancak mesajlar aynı kalacak.
Hata 1: Önce Kendimi Ödememe
Okuduğumda fiziksel olarak hasta hissettim David Bach’ın “Otomatik Milyoner” adlı kitabı. David, günlük Starbucks’ınızı evde demlenmiş kahve ile değiştirmenin emeklilik için 100.000 $ tasarruf etmenize nasıl yardımcı olabileceğini açıklıyor.
Kendi hesaplamalarıma göre, 25 yaşındayken günde 5 $ yatırmaya başlamış olsaydım Emekliliğime geldiğimde 500.000 dolarım olacaktı.
Bunun yerine, birçok Amerikalı gibi, o anı yaşadım. Yüksek maaşlı bir kurumsal işim olsa bile, neredeyse hiçbir şeyden tasarruf etmedim. Sonra, Büyük Durgunluk vurduğunda, elimde kalanların çoğunu kaybettim.
O zamandan beri, finansal özgürlüğe geri dönmek için kıçımı yerden kesiyorum.Borcumu ödedim, birden fazla iş kurdum, biriktirdim ve yatırım yaptım. Ve şimdi, nihayet, yoluma geri döndüm.
Keşke biri, ben genç bir kadınken ilk önce gelecekteki benliğimi ödememi söylemiş olsaydı. Emekliliğimi çok daha kolay hale getirirdi!
Torunlarımı, en başından kazandıkları tüm paranın% 20’sini bir kenara koymaya teşvik etmeyi umuyorum. Çocukken biriktirilen 100 dolar bile emeklilikte ihtiyaç duyduklarında 10.000 dolara dönüşecek.
Belki Noel’de onlara para vermek yerine birikimlerini karşılayacak kadar ileri gidebilirim.
2. Hata: Başkalarının Finansal Hayatımı Kontrol Etmesine İzin Vermek
Evleneceğiniz kişinin vereceğiniz en önemli finansal kararlardan biri olduğunu söylüyorlar. Ve haklılar!
Önceki evliliğimden bir an bile pişman değilim. Partnerim harika bir adamdı ve biz birkaç on yılı birlikte bir hayat kurmaya harcadık. Ancak geriye dönüp baktığımda, şimdi finansal açıdan birbirimizdeki en kötüyü nasıl ortaya çıkardığımızı görüyorum.
Hayatımı birlikte geçirmek için başka birini seçmiş olmayı dilemiyorum ama ben Keşke finansal hayatımın kontrolünü ele geçirseydim. Tüketim nehrine taşınmak yerine, paramı ayrı tutmalı, finansal okuryazarlığım üzerinde çalışmalı ve gelecek için plan yapmalıydım.
Yıllar içinde, yeterince güçlü bir ilişki kurduğumu umuyorum torunlarımla arkadaşlarım hakkındaki gözlemlerimi dinlemeye istekli olduklarını söylediler. Belki bu hüsnükuruntu bir düşüncedir, ama, beni anne babalarından daha çok dinleyecekler … Biliyorum!
Hata 3: Yeterince Erken Vazgeçmemek
Yıllar boyunca öğrendiğim bir şey varsa, o da hiçbir şeyin sizi başkalarına yardım etmekten daha mutlu yapamayacağıdır. Bu gerçeği her zaman kalbimde anlasam da, hayatımın ikinci yarısına kadar sistematik olarak dünyaya geri vermediğimi söylemekten utanıyorum. Ve bunu yaptığımda, katkılarımı doğrudan dahil olmak yerine her zaman kuruluşlar aracılığıyla yönlendirdim.
Tony Robbins, “Money, Master the Game” adlı kitabında hayatının rastgele nasıl değiştiğinden bahsediyor çocukluğunda yaşadığı nezaket eylemi. Ailesi mücadele ederken, bir komşu onlara harika bir Şükran Günü yemeği yemeye yetecek kadar yiyecek verdi. Bu deneyim, Tony’nin dünyanın dört bir yanındaki aileleri doyurmak için kendi çabasını başlatmasına neden oldu.
Başlangıçta, torunlarımı çorba mutfaklarına ve mahalle temizlik etkinliklerine götürmenin, geri vermenin değerini görmelerine yardımcı olacağını umuyorum. . Ancak, büyüdükçe, kutunun dışında düşüneceklerini ve dünyaya katkıda bulunmanın yollarını bulmak için benzersiz becerilerini kullanacaklarını umuyorum.
Geri vermek sadece mutluluğu bulmakla ilgili değildir. Ayrıca gerçek servetin başkalarının hayatlarında bir fark yaratmaktan geldiğine inanıyorum. Torunlarıma empati geliştirmeleri için yardım ederek, onların sadece daha iyi insanlar değil, daha iyi iş adamları olmalarına da yardımcı olacağım.
Hata 4: Tüm Yumurtalarımı Tek Bir Sepete Koymak
kurumsal kariyerimde bir nokta, halka açık bir şirkette hisse senedi opsiyonları alacak kadar şanslıydım. Şirket son derece başarılı oldu ve birçok insan gibi ben de yeni servetimin getirdiği yaşam tarzından keyif aldım… ve dürüst olursam partinin sonsuza kadar süreceğine inandım.
O zaman borsa 2000 çöküşü oldu ve hisselerim bir gecede değer kaybetti. Daha da kötüsü, o yıl için vergi faturamı ödemek için hisselerime güveniyordum ve IRS ile ilgili sorunları önlemek için diğer varlıklarımın çoğunu satmak zorunda kaldım.
İşleri daha yavaş yapsaydım ve varlıklarımı zaman içinde çeşitlendirdi, mali hayatım çok daha farklı bir hal alırdı.
Bu hikayeyi torunlarıma anlatmanın yumurtalarını birden fazla sepete koymanın değerini anlamalarına yardımcı olacağını umuyorum. Bir düşünün, belki bütün yumurtalarını tek bir sepete tam anlamıyla koyan bir çiftçi hakkında bir hikaye uydurabilirim. Bu eğlenceli olurdu!
Çocuklarınızla veya torunlarınızla hangi para hatalarını paylaşmak istersiniz? Büyükanne ve büyükbabaların torunlarının parayı anlamalarına yardımcı olmada önemli bir rolü olduğunu düşünüyor musunuz? Neden ya da neden olmasın? Bir görüşme yapalım!