Gideon Maltz, mültecileri işe almaya, eğitmeye ve onlara rehberlik etmeye kendini adamış 300’den fazla şirketten oluşan bir koalisyon olan Sığınmacılar için Çadır Ortaklığının CEO’sudur. Daha ilkin ABD hükümetinde hem Joe Biden hem de Barack Obama altında vazife yapmış oldu.
Tv haberleri, ülkeye yeni ayak basmış perişan haldeki sığınmacıların görüntülerini yayınlarken, siyasal liderler onlara barınma ve öteki hizmetlerin sağlanması pahasına öfkelerini dile getiriyor ve halkın üçte ikisi durumu “kriz” olarak nitelendiriyor. ülkenin emmesi için “oldukca fazla insan” olduğu.
Tanıdık geliyor mu?
Eğer öyleyse, bunun muhtemelen dünyanın en göçmen yanlısı ülkesi olan Kanada’yı ve ABD’den 40.000 sığınmacının girmiş olduğu Quebec’teki bir sınır kapısı olan “Roxham Road”u iyi mi kullandığını bilmek şaşırtıcı olabilir. geçen yıl.
Bu yüzden, Kanallar arası göçü engellemeyi amaçlayan yeni Yasadışı Göç Yasa Tasarısı ile İngiltere hükümeti, düzensiz göçü azaltmanın yollarını aramada benzersiz değil. Sadece sorun şu ki, yapmak bunu zalimce ve beceriksizce halletmeye çalışırken tek başına durmak.
Kısa bir süre ilkin, artan iç baskı altında, Kanada’nın merkez-sol hükümeti, ABD’yi Roxham Yolu üstünden sınırı geçen herkesi geri çevirmesine izin vermeye ikna etti ve Kanada’nın cenup sınırını sığınmacılara etkili bir halde kapattı.
Ayrıca, daha güneyde, ABD hükümeti – Demokratik bir yönetim altındayken – Meksika’dan geçen sığınmacıların sayısını azaltma girişimi sebebiyle insan hakları aktivistlerinden sert eleştiriler aldı. Tavsiye edilen bir kaide, bir randevuya kaydolmak için belirli bir cep telefonu uygulamasını kullanmayan herhangi birinin sığınma başvurusunu varsayımsal olarak reddedecektir – tartışmalı bir siyaset, uygulamanın “aksaklıklarla dolu” olduğuna dair raporlarla daha da sorgulanabilir hale geldi.
Bu, ABD, Kanada ve Avrupa’daki merkez sol hükümetlerin bile, averaj bir seçmenin tertipli, düzenlenmiş yollarla gelen mültecileri büyük seviyede desteklediği ve bununla beraber oldukca endişeli olduğu gerçeğiyle karşı karşıya kalmış olduğu bir siyasal gerçeklikle karşı karşıya olduğumuz anlamına geliyor. görünüşte kaotik, düzenlenmemiş kanallardan gelen bireyler. Mesela, geçen yaz Amerikalıların yüzde 53’ü ABD sınırındaki durumu “salgın” olarak nitelendirirken, yüzde 73’ü ülkenin mültecileri kabul etmesini desteklediğini açıkladı – Birleşik Krallık’tan gelen verileri yansıtıyor.
Görünüşe gore bu kaygı, sığınmacılar görünüşte güvenli ülkelerden geldiklerinde daha da şiddetleniyor. Birleşik Krallık’taki bazılarının sığınmacıların niçin Fransa’da güvenli bir halde kalamayacaklarını sorgulaması benzer biçimde, Kanadalılar niçin ABD’de kalamayacaklarını ve Amerikalılar niçin Meksika’da kalamayacaklarını sorguluyorlar – görünüşe gore geçmişte karşı karşıya kaldıkları acil çekince.
Açıkçası ben bu görüşlere katılmıyorum. Sınırları sığınmacılara kapatmak, onları girdikleri ilk güvenli ülkeye hapsetmek, tüm küresel sığınmacı koruma sistemini -düzensiz de olsa- çözecektir ve sonucunda krize en yakın ülkelerin mültecileri tamamen dışlama cesaretini göstermesiyle neticelenecektir.
Bununla beraber, Kanada’nın Roxham Road’u kapatmış olmasına karşın, organize bir tekrardan yerleşim süreci vasıtasıyla geçen yıl 75.000 mülteciyi ağırladığını not etmek oldukca önemlidir. Ve ABD hükümeti ile anlaşmasını duyururken, bununla beraber Cenup ve Orta ABD’dan 15.000 mülteciyi daha kabul etme taahhüdünde bulunmuş oldu – bu da tehlikeli kara yolculuğu ihtiyacını ortadan kaldırdı.
Benzer şekilde ABD, cenup sınırındaki düzensiz göçü ilk olarak caydırıcılıkla değil, yılda 360.000 Haitili, Nikaragualı, Kübalı ve Venezüellalı için yasal bir yol oluşturan bir program başlatarak – mühim sayıda sığınmacı için menşe ülkeler – ve netice olarak karşı karşıya getirdi. , bu ülkelerden düzensiz göç yüzde 90’ın üstünde azaldı. Bu, Ukrayna ve Afganistan’dan gelen yüzbinlerce sığınmacı için yasal kanalların yanı sıra dünyanın öteki bölgelerinden yılda 125.000 mülteciyi kabul etme taahhüdünün – yıl sonuna kadar yolunda gitmesi ihtiyaç duyulan – gelir.
Ayrıca İngiltere’nin son rekoru kesinlikle karışık.
Birleşik Krallık, kredisine gore 200.000 Ukraynalı mülteciye güvenli ve yasal yollar sağlamış oldu ve bunlar İngiliz ekonomisine katkıda bulunuyor – geçen yaza ilişkin veriler, Birleşik Krallık’ta yerinden edilmiş Ukraynalıların neredeyse yarısının aslına bakarsanız bir iş bulduğunu gösterdi. Aynı şekilde İngiltere de on binlerce Hong Kongluyu ağırladı. Bununla beraber, Afgan mültecilere yardım etme girişimi utanç verici oldu – bir hesaba gore, bir tek 22 şahıs geldi. Ve geçen yıl ülkeye yerleştirilen yalnızca 1.185 mülteciyle Birleşik Krallık, Afgan, Eritreli, Suriyeli, İranlı ve Sudanlı mültecilere fiilen hiçbir yasal yol sunmuyor; sığınma hakkı kazanır.
Sadece, sığınmacılar için güvenli ve yasal yollar problemi üstüne baskı yapıldığında, İçişleri Bakanı Suella Braverman bunu basitçe geçiştirdi.
İnsan hakları aktivistleri ve sığınmacı savunucuları, hükümetin sığınmacılar üstündeki kısıtlamalarına herhangi bir şekilde, herhangi bir yerde karşı çıkma hakkına haizdir. Bununla beraber, Kanada ve ABD hükümetleri vardır sınır kısıtlamalarını, mültecileri yasal ve güvenli yollardan karşılamak için muhteşem önlemlerle birleştirmek – en azından sığınma arayanları düzensiz geçişlerden uzaklaştırmaya destek olma vaadi var.
Buna karşılık, Birleşik Krallık hükümeti, alternatif yasal kanallar sağlama çabalarından bağımsız olarak abartılı sınır kısıtlamaları öneriyor – düzensiz geçişleri fiilen azaltmadan sığınmacıları daha da perişan ediyor. Ve pratikte bu siyaset, Birleşik Krallık birlikleri için tercüman olarak vazife icra eden ve arkasından Taliban’dan kaçmak zorunda kalan bir Afgan’ın tekneyle geçişini caydırmayacak – bir tek yaralanmaya hakaret ekleyecektir.
Genel olarak, bu etkili olmak için tasarlanmış bir siyaset değil – acımasız olmak için tasarlanmış bir siyaset.