

Çoğunluğun diktatörlüğü mü?
Sayın Baskın Oran, "üniversite öğrencilerinin erkekli kızlı bir evde kalmaları" ile ilgili tartışma üzerine yazdığım bir dizi yazımdan, bağlamını kopararak bir cümle alıyor ve şu sonucu çıkarıyor:
« Yüzde 99'u Müslüman bir ülkeyiz. 'Azınlığın diktatörlüğü'nden daha rezil bir şey arıyorsanız, o da 'çoğunluğun diktatörlüğü'dür. Üstüne bir de 'dinimiz böyle emrediyor' sosu döküyor, Prof. Hayrettin Karaman gibi ulemadan, 'bireyler, muhtaç oldukları çoğunluğun hatırı için bazı özgürlüklerini gönüllü olarak kullanmasınlar' diye fetva alıyor. Ne hatırı yahu, çoğunluk ne buyurursa onu yapacaksın diyor hazret! Bu fetvayı yüzde 90'ı Budist yüzde 4'ü Müslüman olan Myanmar'da duyuverirlerse bak artık; hepten yandı gülüm o gariban Müslümanlar. Yunanlılar duyarlarsa B. Trakya ne olur? »
Esasa girmeden usul hakkında şunu söylemem gerekiyor: Benden hükümet fetva filan almıyor, Türkiye fetvaya göre yönetilen bir "İslam cumhuriyeti" değil, laik demokratik anayasa ve kanunlara göre yönetilen bir ülke. Bu ülkede diğer inanç ve hayat tarzı sahipleri nasıl hürriyet içinde görüşlerini yazıyor ve konuşuyorlarsa ben de bir köşe yazarı olarak yazıyorum ve gerektiği zaman konuşuyorum; hasılı ben fetvahane görevlisi değilim, gazetede köşe yazarıyım. İhtisas alanım "Fıkıh" olduğu için fıkıh penceresinden yazdığım yazıları, bana güvenen bir kısım Müslümanlar fetva gibi algılar ve uygularlarsa buna da kimsenin bir itirazı olamaz.
Bana göre diktatörlüğün tamamı rezildir ve İslam diktatörlüğü kabul etmez; ancak "çoğunluğun diktatörlüğü, azınlığınkinden niçin daha rezil oluyor" bunu pek anlamış değilim. Diktatör dilediğini yapacak ve yaptıracak olduğuna göre haksız bir uygulamadan az kişinin zarar görmesi daha rezil oluyor, çok kişinin zarar görmesi daha az rezil ve kötü oluyor! Aman bunu elinde silah olan azınlık duymasın!
Myanmar (Burma)'da olup bitenlerin benim "barış ve huzur içinde yaşamak için sivil ve gönüllü bir tedbir" teklifimle alakası yok. Ben çoğunluk diktatör olsun ve azınlığa zulmetsin demiyorum; bir Müslüman olarak bunu diyemem. Türkiye'de yıllarca yaşanan durum, diktatör azınlığın çoğunluğa reva gördüğü zulümdür. Bir ülkede çoğunluğun ruhuna ve davranışlarına oturmuş değerler vardır, birileri bu değerleri hiçe sayar, hassasiyetleri çiğner, inadına ve tahrik edici davranışları sergilerse çoğunluk mutlaka bir tepki gösterir, bu kaçınılmazdır, bu tepkinin en hafifi mahalle baskısıdır ki, bundan maksadım "güler yüz göstermemek, ilgi kesmek, iyiliği esirgemek"tir. Benimki sosyo-psikolojik bir tespittir.
Oxford Üniversitesi'nden Alan Strathern, Myanmar ile Sri Lanka'da yaşanan katliamları ve soykırımı incelemiş ve "öldürmeme, şiddetten uzak durma" ilkeleri olan Budist öğretisinin şiddet diline nasıl dönüştüğünü yazmış. İşte bazı cümleleri:
« İki ülkede de, küçük bir azınlık olan müslümanlar genelde barışçı bir tavra sahip.
Mart ayında, ülkenin orta kesimindeki Meiktila'da Müslümanları hedef alan saldırılarda en az 40 kişi öldü. Saldırıları kışkırtan Aşin Wirathu isimli bir Budist rahipti.
Her iki ülkede de, ekonomik kaynaklı şikayetler istismar ediliyor. Dini azınlıklar, çoğunluğun düş kırıklıklarının günah keçisi haline geliyor.
Tarihi itibarıyla Budizm Hristiyanlıktan daha barışçıl bir din değil.
Halkın geniş kesimleri Budizmi milli kimliğin temel unsurlarından biri olarak görmeye başladı.
Her iki ülkede de çoğunlukta olmalarına karşın birçok Budist, dinlerinin tehdit altında olduğunu ve uluslarının birlik içinde olması gerektiğini düşünüyor.
Küresel gelişmelerin de bunda kritik rolü var. »
Şimdi orada olup bitenlerle benim yazdıklarım arasında ne ilişki var? Ben çoğunluk azınlığa bunları yapsın mı diyorum? Eğer oradaki azınlık Müslümanlar, Türkiye'deki azınlık muhaliflerin yaptıklarını yapsalar bir tanesi canlı kalmaz. Buradaki azınlık, çoğunluğun -benim kaçınılmaz dediğim- kalben itiraz hakkını bile tanımıyor, eğer maksat huzur ve barış ise meseleye bir de böyle ve buradan bakılsın!
29.11.2013