Teknoloji için Soğuk Savaş
Ukrayna savunma endüstrisi, uluslararası silah pazarında Rusya'nın rakipleri için lezzetli bir lokma
Tayland silahlı kuvvetleri komutanı General Prayut Chan-Ocha resmi olarak 8 Ocak'ta Tayland ordusunun 2013 Ukraynalı satın almak istediğini açıkladı tanklar T-84. Rus T-90'ların Tayland'a tank temini ihalesinde yer alması nedeniyle, bu sözleşmenin ilanına çeşitli Ukrayna yayınlarından birkaç kötü niyetli yorum eşlik etti.
Dahası, askeri-sanayi kompleksinden sorumlu olan Ukraynalı yetkililer, rakiplerini (başta Rusya olmak üzere) Asya-Pasifik bölgesinin umut verici silah piyasası üzerinde ciddi şekilde baskılama niyetlerini açıkladılar. Böylece, Ukrspetsexport Şirketler Grubu Genel Müdürü Dmitry Peregudov, endişenin finansal ve ekonomik faaliyetleri için beş yıllık bir plan açıkladı. Bu belgeye göre, Ukrspetsexport 5 milyar dolarlık silah ve askeri teçhizat ihraç etmeyi ve Çin, Hindistan, Vietnam, Tayland, Endonezya'ya sunmayı planladığı toplam ürün hacminin% 45'ini ihraç etmeyi planlıyor. Bu listenin, Rus silahlarının en büyük alıcısı olan ülkeleri içerdiğini görmek kolaydır.
Üç yıl önce, Rosoboronexport Şirketler Grubu Genel Müdürü Anatoly Isaikin, Rusya ve Ukrayna'nın silah pazarında birbirleriyle rekabet ettiğini resmen kabul etti: “Silah pazarı hala bir pazar. Ve eğer kendi ürünlerimi çıkarırsam ve siz de sizinkini çıkarırsanız, bizler rakip ve rakip oluruz, bu objektiftir. " Şu an için Rusların başı olduğunu unutmayın. cephanelik endişeler Ukrayna'dan gelen rekabet sorununu şüphecilik ve küçümseme karışımı olarak ele aldı. Bu durumda, Rus zihniyetinin tanınmış atasözünde ifade edilen karakteristik özelliği hatırlanamaz: "Gök gürültüsü patlamaz - bir adam kendini çaprazlamaz."
Basitçe söylemek gerekirse, gök gürültüsü gerçekten grev yapana kadar sorun göz ardı edildi: Kasım 2012’te, Irak’a Rusya’ya silah tedariki için toplam 4,2 milyar dolarlık bir miktar arzı için büyük ve çok önemli bir sözleşmenin ani bir çöküşü yaşandı.
Yargılamalar sırasında, ABD'nin (oldukça beklenen) Ukrayna'nın yanı sıra sözleşmeyi bozmak için önemli çabalar sarf ettiği ortaya çıktı. Bir ay sonra, Rus silah ustaları ikinci bir sinyal aldılar Aralık 10 2012 Ukrayna Cumhurbaşkanı Viktor Yanukoviç, Kiev ve Delhi arasında askeri ve askeri-teknik işbirliği konusunda hükümetler arası bir anlaşma imzalandığı Hindistan'ı resmi bir ziyarete geldi. “Yeni Bölge” nin Ukrayna baskısı, bu konuda adil bir şekilde iğneleyici bir ifadeyle dikkat çekti: “Bilindiği gibi, Hindistan silah piyasası uzun zamandır Rusya’nın bir esiri olmuştur. Ancak, Ukrayna liderliği bu multi-milyar dolarlık pastanın iyi bir parçasını komşularından kesmeyi umuyor ”dedi.
Adalet ve tarafsızlık uğruna, durumun suçunun çok önemli bir kısmının sadece Ukrayna'da değil, Rus şirketlerinde olduğu vurgulanmalıdır. Ne yazık ki, son yirmi yıl boyunca, savunma işletmelerinin liderleri bile Berezovsky gibi oligarşlerin çürük psikolojisine çürütülmüş ve daha fazla kapma arzusunu ve çimler yetişmemiş olsa bile, faaliyetlerinin leitmotif'i olarak görüyorlar. Somut bir örnek verelim: Yılın Aralık 10 2012’e gelen Ukrayna heyeti, Delhi’deki Cumhurbaşkanı Yanukoviç ile birlikte, Motor Sich’in ilgisini çeken Vyacheslav Boguslaev’in yönetim kurulu başkanlığını da içeriyordu. “Turuncu” darbeden bu yana, Boguslaev açıkça kendisini Rus-Ukrayna entegrasyonunun aktif bir destekçisi olarak konumlandırdı. Yuşçenko görevinden ayrıldıktan hemen sonra, V. Boguslaev, kendi inisiyatifiyle, MI ve KA gibi helikopterlerin üretimi ile uğraşan Rus girişimlerinin ortak girişimi için bir öneri oluşturdu. Motor Sich endişesi Sovyet döneminde yaratılan askeri ve sivil helikopterlerin teknolojik üretim zincirinde tek bir bağlantı olduğundan, bu öneri hem Rus hem de Ukrayna tarafları için faydalı oldu. 2011'te her iki taraf da döner kanatlı makinelerin ortak üretimi konusunda bir anlaşmaya vardı. Ancak yaklaşık aynı zamanda, Askeri Sanayi Komisyonu'ndaki bazı dar görüşlü beyinler, Rusya'da "kapalı bir üretim döngüsüne sahip tamamen özerk bir savunma sanayi kompleksi" yaratma fikri ile acele etmeye başladı. Söylemeye gerek yok, Rus savunma işletmelerinin bazı yöneticileri büyük bütçeli para kesmek için muazzam fırsatlar açtığı için bu fikri coşkuyla kabul etti. Kendiniz için karar verin: Rusya daha önce, örneğin, Motor Sich endişesinden helikopter motorları satın aldıysa, o zaman “askeri-sanayi kompleksinin özerkliğinin” bir parçası olarak, Rusya bölgesinde motor üretim tesislerini sıfırdan inşa etmek gerekiyordu. Genel olarak, “özerklik”, Rusya'da hiç üretilmeyen o kadar önemli bir askeri ürün yelpazesini kapsamalıydı: “savunma üst düzey yöneticilerinin” bütün bir tabakası, kendileri ve onların akrabaları için sağlayabiliyordu ... Neyse ki, bu zararlı “reformist” fikri, Rus savunma endüstrisinin yeni küratörü Dmitry Rogozin'in "tamamladı". Aralık 3 Askeri Sanayi Komisyonu’na “Silah İthalatçısı Olarak Rusya: Zorluklar ve Fırsatlar” başlıklı raporunda Kamu Konseyi’nin uzmanları bu konuda son bir noktaya değindi: “Rusya bugün tamamen özerk bir savunma sanayisine sahip olmak için büyük bir ekonomi değil Karmaşık, uluslararası uzmanlığa entegrasyonla sonuçlanan olayların gelişmesinin en doğal senaryosu gibi görünüyor. ”
Bu tam olarak tarih kaygılanması nedeniyle Motor Sich: Rus “ortaklar”, karı paylaşmamak için Ukraynalıları ortak projelerden uzaklaştırmaya başladı. Sonuç tahmin edilebilirdi.
Ancak, Rus ve Ukrayna savunma sanayi komplekslerinin bir bütünün parçası olduğu bilinmektedir. Ukrayna'daki askeri fabrikaların çoğu, SSCB'de oluşturulan ortak bir silah ve askeri teçhizat üretim zincirinin parçalarıdır. Ukrayna sadece sınırlı bir askeri ürün yelpazesinde tam bir üretim döngüsüne sahiptir ve nihai tedarikçidir. Esas olarak Ukrayna, askeri ihracat sözleşmelerinde büyük miktarda taşeronluk işi yürütmektedir. Aynı zamanda, Ukrayna savunma endüstrisindeki 40'ten fazla büyük işletme, geleneksel olarak Rus savunma endüstrisinin taşeronlarıdır. Bu nedenle, objektif bir bakış açısıyla, Rusya ve Ukrayna'nın maksimum askeri teknik işbirliği seviyesine mahkum oldukları söylenebilir.
Ancak, Yuşçenko’nun ayrılmasından bu yana geçen üç yıl boyunca, entegrasyon süreçlerinin geliştirilmesi için teorik olarak ideal koşullar altında, pratikte her şey tam tersi oldu. Askeri-teknik işbirliği bu üzücü genel eğilim için bir istisna değildi. Ve popüler bilgeliğin dediği gibi: "Kutsal bir yer asla boş değildir." Rusya, Ukrayna ile her türlü “ticaret” savaşına öncülük ederken, bazı “üçüncü taraflar” Ukrayna silah pazarında da gözlerini tuttu. Her şeyden önce - Çin.
2010’ten bu yana, Çin’in Ukrayna silah pazarındaki varlığında kalıcı bir artış oldu. Bu eğilimin, Rus askeri teknolojilerinin Çinliler tarafından korsan olarak kopyalanması esasına dayanarak, Rusya ile PRC arasında bir dizi ihtilafla doğrudan ilgili olduğu özellikle vurgulanmalıdır. Çin, Rus teknolojilerinin “borçlanması” nedeniyle, Su-4, MiG-4 ve Su-10'in modern kopyaları olan 11 ve 15 + J-27, J-29, J-33 nesil savaşçılarının seri üretimini kurdu. Çin Halk Cumhuriyeti'nde üretilen HQ-9 uçaksavar füzesi sistemleri, Rus C-300 hava savunma sistemlerinin klonlarıdır. Bu durum Rosoboronexport resmi temsilcisi Sergei Vasiliev tarafından yılın 4 Haziran 2010'inden yapılan bir açıklamada (Su-33 avcısının PRC tarafından kopyalanması konusundaki anlaşmazlık sırasında) şöyle açıklandı: “Çin kendi endüstrisini geliştirme politikasına sahip. Sadece üretemediklerini alırlar. Rusya için Çin'e ve üçüncü ülkelere yapılan ihracatı daha da azaltmakla tehdit ediyor. Yakında bize neye borçlu olduğunu hatırlamayacak bir yarışmacıya sahip olacağız. ” Çatışmanın sonucu, Rusya’nın PRC’de sızıntısını sınırlamaya yönelik
Buna göre, Çin, Rusya'yı pas geçerek ileri askeri araştırma ve geliştirme kazanmaya karar verdi. Her şeyden önce, askeri-sanayi kompleksi, Rus savunma sanayii ile en büyük ortak kökenlere sahip olan ve teknolojik olarak yeterince gelişmiş olan Ukrayna'da.
Ukrayna ve Çin arasındaki askeri teknik işbirliği seviyesi sürekli artmaktadır. Bugün Çin, Ukrayna'da ileri askeri teknolojilerin kazanılması konusunda Rusya'nın önündedir. Ve orta vadeli tahminleri dikkate alırsak, sayılar daha da etkileyici görünüyor.
16 Ağustos 2010'da Ukrayna'nın önde gelen haber ajansı UNIAN'de Ukrayna Sanayi Politikası Bakanlığı temsilcilerinin bir basın toplantısı şu başlık altında yapıldı: “Çin'e silah ihracatı milyarlarca Ukrayna'ya getirecek.” Konferans katılımcıları özellikle şunları söyledi: “2013 yılına kadar Çin'e yapılan askeri ihracat hacmi 1,2 milyar dolara ulaşacak. Hükümetlerarası Çin-Ukrayna Askeri-Teknik İşbirliği Koordinasyon Komisyonu'nun altıncı toplantısı, iki ülke arasında gelecekteki işbirliği için iyi beklentiler sunmaktadır. Sonuçlarına göre, Ukrayna ve Çin işbirliği konusunda uygun bir protokol imzaladılar. ”
15 Ağustos 2011 Başbakan Mykola Azarov, Çin Halk Kurtuluş Ordusu Genelkurmay Başkanı Albay-General Binda Chen ile yaptığı görüşmede şunları söyledi: “Ukrayna, Savunma Bakanlığı'nın yükseköğretim kurumlarında yüksek öğrenim kurumlarında Çin ordusunun eğitimini genişletmek için askeri işbirliğini yoğunlaştırmaya hazır. Ukrayna'dan ”Azarov'a göre, ağır nakliye uçakları, büyük kapasiteli gemiler, hava yastıklı gemiler inşa etmek ve bir tank inşa etmek konusunda işbirliği umut verici. ve hava savunma. “Özellikle uçak endüstrisine dikkat çekmek istiyorum. Chinese Aircraft Corporation ve Ukraynalı girişim Antonov'un işbirliğini derinleştirmesi gerekiyor. ”Dedi. Azarov, Ukrayna'nın en modern teknolojilere, özellikle de dünyadaki benzerleri olmayan ağır nakliye uçaklarının yapımına sahip olduğunu belirtti. Ukrayna Başbakanı, hükümete Ukrayna ile Çin arasında on yıllık bir işbirliği programı geliştirmesi talimatını verdi.
11 Temmuz ayı Temmuz 2012, Çin’in Çin tankları MVT-2011’i donatmak için Ukrayna tank motoru 6ТD-2Е’ye dayanan PLA motorlu aktarma ünitelerinin temini için Çin’in 2000 ve Ukrayna ile imzaladığı sözleşmeyi genişletme planları hakkında bilgiler ortaya koydu. Bu sözleşme uyarınca, Ukrayna zaten bu tür tesislerin 50'lerini Çin'e tedarik etti. Genişletilmiş bir sözleşme, bu sayının 200 birimlerine artmasını sağlar.
Mayıs 2011’ten bu yana, Çin Ukrayna, Çin Donanması için FKPP Zubr Partisi’nin devralınması için Ukrayna ile müzakere ediyor. Kiev’in Çin’e bu aşırı modern amfibi ve iniş gemilerinin nakil planlarını aktarma planlarının Moskova’dan gelen resmi protestolara yol açtığını vurguluyoruz.
Çin’in Su-33 avcısını kopyalama sorunu ile durumu analiz eden bilgi ajansı “Russia's Arms” uzmanları, şunları kaydetti: “Ukrayna, Çinlilere, Çinliler için kalan Su-10 avcısının prototipi olan T33K uçağını tedarik etti. Uzmanlara göre, katlanabilir kanat yapılarını, iniş frenlerini ve güverte uçaklarının diğer sistemlerini incelemek için Pekin'e ihtiyaç var. ”
Çin’in özel stratejik önceliği, altında bir dizi çok amaçlı saldırı uçağı gemisi inşa etmeyi planladığı Büyük Gemi İnşa Programı. Ukrayna, Çin uçak gemileri için teknoloji ve ekipman ana tedarikçisi haline geliyor. 25 Eylül ayında Dalian limanında Eylül ayında, ilk uçak gemisi "Liaoning" in Çin Donanması'na götürülmesi töreni gerçekleşti. Çinli uçak gemisi "Liaonin", Nikolaev'deki 1988'te yerleşik ağır uçak gemisi kruvazörü Varyag'dır.
1998'te Çin, Ukrayna'dan Varyag'ı hurda metal fiyatı ile satın aldı (sadece 28 milyon dolar için). Teknolojisine dayanarak "Varyag" Çinli uçak gemilerinin daha da inşaatı gerçekleştiriliyor.
Aynı zamanda Çin, Liaoning sınıfı gemiler için Ukrayna'da gaz türbini motorları, navigasyon ekipmanı ve roket silahlanma siparişi vermeyi planlıyor. 2010’ten bu yana Ukrayna, Çin Donanmasına, Guangzhou ve Lien II sınıfı imha edenler için DA80 / DN80 motorları ve navigasyon ekipmanı tedarik ediyor.
Ukrayna'da, Çin’in Sovyet sonrası alanda “Çin vektörünü” güçlendirme potansiyeli son derece ciddi bir şekilde değerlendiriliyor. 28 Şubat Ukrayna'nın Analitik Yayını Ekonomisi olan 2012, bu konuda bir dizi uzman görüşü yayınladı: “Çin, 2009'ten beri Doğu Avrupa'daki eski Sovyet cumhuriyetlerine artan ilgi göstermeye başladı. Bu nedenle, Moldova'ya, 1 yılı boyunca yıllık yüzde 3 oranında 15 milyar dolarlık kredi verdi. Ancak, ileri Rus teknolojisinin üretim merkezleri olarak Ukrayna ve Belarus'a olan ilginin yanı sıra, Rus silahlarını ve Sovyet bilim adamlarını işe alma yerlerinin araştırıldığı yerler olan Çin, 1992 yılında geri dönmeye başladı. Rus silah tedariklerinin Çin'e sağladığı miktarların azalmaya devam etmesi, bu devletlere erişimin sürdürülmesi ve onlarla ticari bağların sürdürülmesi gerçeği göz önüne alındığında, PRC'ye silahlanma alanındaki Rus askeri-teknik gelişmelerini gözlemleme fırsatı veriyor. Bugün Rusya, Çin'e çok daha az silah ve teçhizat sağladığından, Ukrayna ile yakınlaşma, Pekin'e hem savunma hem de yasa dışı yollarla Rusya'nın savunma sektörüne arka kapıdan girme fırsatı veriyor ”dedi.
Ukraynalı uzmanların bu tahmini birkaç ay içinde onaylandı. Çin sadece “arka kapıdan Rus savunma sektörüne girmeye” değil aynı zamanda cebinde iç savunma sanayiine girmeye de karar verdi. Ve çok yuvarlak bir miktar için.
17 Aralık 2012, Askeri Teknik İşbirliği Komisyonu toplantısında yılın 29'i, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, daha önce teslim edilen silahların modernizasyonunu Rus savunma endüstrisinin kilit görevlerinden biri olarak tanımladı: “Hizmet pazarındaki pozisyonumuzu geri kazanmaya ciddi bir önem verdiğimizi düşünüyorum. ordunun modernizasyonu ve onarımı, hatta Sovyet teknolojisi. Öncelikle, yetkinliğimizi onaylamak, geleneksel pazarlarımızda bir yer edinme fırsatına sahip olmak, tamirat ve modernizasyona katılmak önemlidir. Bu oldukça büyük miktarda emirdir. ” Aslında, bu yön abartı olmadan çok büyük potansiyel faydalar vaat ediyor. Örneğin, yurtdışındaki 1000 makinelerinin etrafına yalnızca MiG-XNUMX savaşçıları gönderildi. Aynı zamanda, örneğin, böyle bir dövüşçünün modernize edilmiş optik-elektronik nişan sisteminin maliyeti birkaç yüz bin dolar olarak tahmin ediliyor. Sadece Rusların bu kadar akıllı olmadığı açık.
Putin'in modernizasyon pazarında çalışma görevini üstlendiği Kremlin'deki toplantıdan tam bir ay önce tesadüf eseri olarak değil, Kasım ayında Airshow China 17 havacılık fuarında Zhuhai'deki 2012 2012, Çinli Ukraynalı tüfekçilere benzer bir görev yaptı.
Spesifik olarak, Rus Su-27 savaşçılarını modernize etmek için ortak bir proje olasılığından bahsettiler. Ukrspetsexport Şirketler Grubu'nun basın servisinin kısaca belirttiği gibi: "Çin, Ukrayna işletmelerinin uçakların onarımı ve modernizasyonu için sunduğu olanaklarla ilgileniyor." Sadece uçak değil ekliyoruz. Örneğin, Çin aktif olarak pazara giriyor uçak Ukrayna'dan "ödünç alınan" teknolojilere dayalı olarak üretilen R-27 ve Kh-31 türlerinden füzeler, kendi ürünleri, bunlar çok daha düşük ve bu nedenle bazı üçüncü ülkelerde Rus muadillerine göre daha geniş talep görüyor.
Sovyet yapımı askeri teçhizatın modernizasyonu için piyasada fazladan para kazanmak da bazı NATO ülkelerine karşı değildir. Bu nedenle, Ulusal Güvenlik ve Savunma Konseyi yetkilileri Ukrayna ve Ukrayna Savunma Bakanlığı yetkilileri, bir dizi savunma şirketini yörüngeye sürüklemek için projeleri itmek için önemsiz rüşvet olarak kullanmaya çalışan İtalyan şirketi Selex Galileo'ya enerji veriyor. Bu İtalyan şirketinin iştahı Çinlileri aşıyor. "Selex Galileo" sadece MiG-29 ve Su-27 avcılarıyla sınırlı değildir, aynı zamanda Ukrayna teknolojilerini kopyalayarak Mi ve Ka tipi helikopterleri yükseltmek ve Rusya'dan uçak füzesi üretimine müdahale etmek için ellerini pazardan almaya çalışmaktadır.
Fransız SAGEM ve GIAT Endüstri şirketlerinin daha önce benzer bir program açmaya çalıştıklarını hatırlayın. MiG-29 uçağının daha sonra üçüncü ülkelere satılmasıyla modernizasyonu ile ilgiliydi. Ancak anlaşma, Fransızların görüşüne göre Ukraynalı yetkililerin "geri tepme" boyutunda taleplerinin aşırı olması nedeniyle düştü.
Tüm bu bilgileri analiz ederken, soru istemsiz bir şekilde ortaya çıkıyor: neden Çin’den Ukrayna’ya binlerce kilometre mesafedeki 15’te yer alan Çin, kuvvetli bir şekilde ikili askeri-teknik işbirliği geliştiriyor ve yakınlarda bulunan Rusya değil?
En son sosyoloji verilerine göre, neden konuşma girişine karşı NATO bloğu olan ülkeler, Ukraynalıların% 60'inden fazlası Ukrayna'dan gelişmiş askeri teknolojileri başarılı bir şekilde pompaladılar ve Rusya buna kayıtsız kalıyor?
28 Kasım Yılının 2010'i Ukrayna askeri uzmanı Yuriy Romanenko, Rosbalt haber ajansına yaptığı açıklamada dikkate değer bir röportaj verdi: “Ukrayna, Rusya'ya ekonominin havacılık, mühendislik, askeri-sanayi kompleksi gibi sektörlerinde kurumsal zincirler sunabilir. Rusya için asıl mesele yeniden silahlanma. Bensiz Ruslar ordusunu hızla modernize edemeyecekler. ” Başka bir deyişle, Rusya'nın askeri ve askeri-sanayi potansiyellerinin, yeni dünya savaşının oldukça muhtemel bir yaklaşımı ile gerekliliği ile dile getirilen potansiyellerinin güçlendirilmesi, sadece bir şekilde gerçekleştirilebilir - tarihsel ve ekonomik olarak bize yakın olan BDT ülkeleriyle maksimum işbirliği. Ancak bu fırsat kaçırılırsa, Rusya'nın potansiyel bir rakibi Ukrayna teknolojilerinden faydalanacaktır.
- Yazar:
- Artem Ivanovsky
- Orijinal Kaynak:
- http://www.stoletie.ru