Eğer orta çocuksanız veya orta çocuk olan bir kardeşiniz varsa, “orta çocuk sendromu” nun gerçek bir şey olup olmadığını merak ediyor olabilirsiniz.
Orta çocuk sendromu, orta yaştaki çocukların doğum sırası nedeniyle dışlandığı, göz ardı edildiği ve hatta tamamen ihmal edildiği inancıdır. Lore'ye göre, bazı çocuklar orta çocuk olmanın bir sonucu olarak belli kişiliğe ve ilişki özelliklerine sahip olabilir.
Bu yazıda, orta çocuk sendromunun orta çocukların gerçek, ortak bir özelliği olup olmadığını ve bilimin doğum sırası ve orta çocuk sendromu hakkında söylediklerini keşfedeceğiz.
Gerçek bir şey mi?
1964 yılında, Alfred Adler bir geliştirdi.
Adler'in doğum düzeni teorisine göre, bir çocuğun doğum sırasına bağlı olarak çeşitli kişilik özellikleri olabilir. Örneğin:
- en büyük çocuk Ebeveynlerin sıklıkla belirlediği yüksek beklentiler nedeniyle daha otoriter ve daha güçlü hissediyor.
- en küçük çocuk şımarık bir bebek gibi muamele görür ve asla diğer kardeşlerin üzerine çıkamaz.
- orta çocuk daha temperlidir, ancak daha genç ve yaşlı kardeşler arasında sıkışıp kalması nedeniyle uymakta zorlanır.
Bu teori, doğum düzeninin birinin psikolojik gelişimini nasıl etkilediğine daha derinlemesine bakmanın yolunu açtı. Ancak, Adler'in teorisi sadece bir teoriydi ve araştırma o zamandan beri doğum düzeninin etkisi konusunda çelişkili sonuçlar ortaya koydu.
Orta çocukların özellikleri
Orta çocuk olmak birinin kişiliğini ve ilişkilerini nasıl etkileyebilir? Aşağıda orta çocukların özellikleri hakkında bazı genel fikirler bulunmaktadır.
Kişilik
Orta çocuklar, diğer kardeşleri tarafından genellikle gölgede bırakılan kişilikleri vardır. Büyük kardeşi iradesiz ve küçük kardeşi orta çocuğu arada bir yerde bırakan bebek. Onların kişilikleri kardeşleri tarafından donuk olabilir, bu da onları sessiz ve dengeli hale getirir.
İlişkiler
Orta çocuklar, ebeveyn ilişkilerinde kardeşlerine eşit hissetmekte zorlanabilirler. Büyük kardeş genellikle daha fazla sorumluluk taşır ve küçük kardeş ebeveynler tarafından iyi bir şekilde halledilir. Orta çocuğa da hiç dikkat edilmedi.
rekabet
Orta çocuk genellikle ebeveynlerin dikkatini çekmek için hem genç hem de yaşlı kardeşiyle rekabet etme ihtiyacı duyuyor. Biri veya diğeri tarafından göz ardı edilme riski olduğundan kardeşler arasındaki dikkat için rekabet edebilirler. Kendilerini her şeyin ortasında bulduklarında, barışçı da olabilirler.
adam kayırma
Orta çocuklar genellikle ailelerin en sevdikleri çocuk olduklarını düşünmezler. Favoritizm, özel olarak görülen en büyük çocuk veya bebek olarak görülen en küçük çocuk için olabilir. Orta çocuk, arada bir yere düşer ve her iki ebeveyni de sevemez.
Yetişkinleri nasıl etkiler?
Bazıları tarafından orta çocuk sendromunun, yetişkinlerde büyüdükçe çocuklar üzerinde kalıcı bir etkiye sahip olabileceğine inanılmaktadır. Yukarıda listelenen özellikler doğruysa, orta bir çocuk olmak, yetişkinliğe çok iyi bir olumsuz etki katkısına neden olabilir. Onları çocuk olarak tanımlayan kişilik ve ilişki özellikleri yetişkin ilişkilerinde benzer özelliklere dönüşebilir.
Örneğin, ihmal edildiğini hisseden orta çocuklar, yetişkin ilişkilerinde eş bağımlılıkla mücadele edebilir. Kendilerini yetişkin hayatında, belki de işte veya evde barış gücü olmaya devam ederken bulabilirler.
Onların kişilikleri, etraflarındaki diğer yetişkinlerin kişiliğine kıyasla donuk olabilir. En iyi arkadaşlarının veya eşlerinin “favori” kişileri olabileceğini hissetmekte bile zorluk çekebilirler.
Bilim ne diyor?
Orta çocuk sendromundaki bu inançlara rağmen, doğum düzenini çevreleyen bilim hala araştırılmaktadır. Araştırmacılar doğum sırasındaki etkileri
Orta doğumlu çocuklar hakkındaki en yaygın inançlardan biri, ebeveynleri ile uzak ilişkilerinin olmasıdır. Bir
Bununla birlikte, bu büyük anketin sonuçlarının (15.000'den fazla kişiden) kadınlar arasında yakın olduğunu, son doğumda yer alan kadınların yüzde 30.9'unun 14 yaşında ebeveynlerle seks hakkında konuşmanın kolay olduğunu ve orta yaşlı kadınların 29.4'ünde olduğunu söyledi. aynı şekilde dikkat çekiyor.
Erkeklerde, orta doğumlu erkeklerin yüzde 17,8'i ebeveynleriyle seks hakkında konuşmayı kolay bulurken, son doğan erkeklerin yüzde 21,4'ü kolay buluyordu.
1998'in başlarında yapılan araştırmalar, orta doğumlu çocukların en azından annelerine en yakın olduklarını söyleme ihtimalinin yüksek olduğunu buldu. Çalışmaların gözden geçirilmesi, orta bordolanların ayrıca baskı altında ebeveynlerine döneceklerini söyleme ihtimalinin daha düşük olduğunu belirtti.
Daha yeni
Ayrıca, planlandığı gibi gitmeye devam etme arzusu ile karakterize olan uyumsuz mükemmeliyetçilik geliştirmeleri daha olasıydı.
Bu araştırma mutlaka tüm tabloyu anlatmaz ya da doğum düzeninin kişiliği belirlediğini kanıtlamaz. Bir literatür taramasında yazar, bazı araştırmaların orta çocuğun varlığını gösterdiğini buldu.
Ancak yazar, çalışmasının bu sonuçların önemsiz olduğunu gösterdiği sonucuna varmıştır; bu, doğum düzeninden ziyade sadece şanstan kaynaklandıkları anlamına gelir.
Başka bir çalışmanın yazarları gün ışığına çıkardı
Çalışma, “daha sonra doğmuş” (mutlaka orta doğmamış) çocukların ergenlikte intihar girişimi ve psikiyatrik bozukluk riski altında olduğunu söylemeye devam etti.
“Orta çocuklar” terminolojisinin, ailenin en büyüğü veya en küçüğü olmayan çocuklar anlamına gelebileceğini not etmek önemlidir. Bu, tekil bir orta çocuktan oldukça farklı olabilir ve muhtemelen gelişimi ve kişiliği etkileyebilir.
Ayrıca, genel olarak doğum düzeni ile ilgili bazı araştırmalar, örneğin
Bu gerçeği göz önüne alındığında ve birçok araştırmanın çelişkili sonuçlar verdiğini göz önüne alındığında, orta çocuk sendromunun var olup olmadığını söylemek mümkün değildir. Bir kişinin gelişimini birçok farklı faktörün belirlemesi çok daha olasıdır.
Alt çizgi
Orta çocuk sendromu, orta çocuk olmanın kişinin kişiliğini ve yaşamdaki görünümünü nasıl şekillendirdiğini tanımlamak için kullanılan popüler bir terimdir. Bazı insanlar orta yaştaki çocukların genellikle göz ardı edildiğine veya ihmal edildiğine inanmaktadır; bu da yetişkinliğe giden olumsuz etkileri olabilir.
Bazı araştırmalar, doğum düzeninden kişilik üzerinde bir miktar etki olabileceğini öne sürse de, sonuçlar çelişkilidir ve daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır.
Sonuçta, kişilik ve yaşam sonuçları çeşitli sosyal, finansal ve ailevi etkiler tarafından tanımlanır – ancak zorunlu olarak doğum düzenine göre değil.