II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Fransızlar filosu ve denizi sıfırdan restore etmek zorunda kaldı. havacılık. Fransa, ABD ve İngiltere'den dört askeri uçak gemisi kiraladı. Çoğunlukla eskimiş olan gemiler, Müttefikler tarafından Fransa'ya teslim edildi ve mağlup Almanya ve İtalya'dan gelen tazminatlar sonucunda alındı. Onlara dayanan uçaklar da en modern uçaklardan çok uzaktı.
Savaş sonrası yılların başlarında, İkinci Dünya Savaşı Grumman F6F Amerikan savaş uçağı Hellcat, Wout F4U Corsair ve İngiliz Supermarine Sifire, Fransa’nın uçak gemisi havacılığı ile hizmet veriyordu.
1945'te birincisi, İngiliz eskort uçak gemisi “Biter” (sırayla, İngilizler tarafından Lend-Lease tarafından Amerika Birleşik Devletleri tarafından alındı), “Dixmyd” olarak yeniden adlandırıldı. İkincisi, 1946'da İngiltere'de uçak gemisi Arroomansh (eski adıyla Colossus) tarafından beş yıl boyunca kiralandı. 1951 ve 1953'te Fransa ABD'de iki bağımsız uçak gemisi kiraladı: Lafayette (eski adıyla Langley) ve Bois Bello (eski adıyla Bello Wood). Uçak gemisi "Biter", Vietnam ve Cezayir'deki sömürge savaşları sırasında hava taşımacılığı olarak kullanıldı. filo 1960 yılında, Lafayette 1960 yılında hizmetten çekildi ve 1963'te Bois Bello, her iki uçak gemisi de Amerika Birleşik Devletleri'ne döndü. Arromansch en uzun süre hizmet verdi (kiralama süresi dolduktan sonra gemi İngiltere'den satın alındı), kariyeri 1974'te sona erdi. 1957-58'de, Arromansh modernizasyona uğradı ve denizaltı karşıtı olarak yeniden sınıflandırıldı ve 1964'ten beri gemi bir eğitim gemisi olarak kullanıldı. Arromances tabanlı uçaklar, İngiliz uçak gemilerinin taşıyıcı tabanlı uçakları ile birlikte 1956 Mısır savaşında yer aldı.
1952'te, iki uçak gemisi inşa etmek için bir program kabul edildi. Amerikalılar ve İngilizlerin aksine, Fransızlar hafif uçak gemileri için daha uygun olduklarına karar verdi. İlk uçak gemisi olan Clemenceau, Aralık ayında 1957'te piyasaya sürüldü. Onunla bir tür "Foch", yılın Temmuz 1960 yılında başlatıldı.
Kendi taşıyıcı tabanlı avcı uçağı yaratma girişimleri başarısız oldu ve 1954'te Fransa'da Aquilon adını alan İngiliz avcı “Xi Venom” lisansı kuruldu.
Fransız taşıyıcı tabanlı avcı gemisi Aquilon 203
Yeni makinenin üretimi Marsilya yakınlarındaki fabrikada gerçekleştirildi. Aquilon 203 modeli, 48 Ana motor 2336 kg., Fiat ve APQ-65 Fransız radarı ve Nord 5103 güdümlü füzeler ile üretilmiştir.
Avcı, 1030 km / s yükseklikte hızlandı. Dıştan takma tanklarla 1730 km.
Bu uçakta hava rejenerasyon sistemi, Martin-Baker fırlatma koltuğu ve dört Ispano X-gun ile hava geçirmez bir kabin vardı. Toplam 20 makine üretildi.
Fransız tasarımının ilk güverte jet avcı uçağı “Etandar” IV M Dassault uçağıydı. “Etandar” II'nin ilk sürümü (ilk uçuşunu 1956'ta yaptı), “soy ağacını” “Mr. . Aynı zamanda, Fransız Donanması Clemenceau ve Foch uçak gemilerine dayanacak bir savaşçıya ihtiyaç duyuyordu.
"Etandara" IVM-02'in uçak gemisi "Clemenceau" nun güvertesinde test edilmesi, 1960,
Seri "Etandart" IV M, 1093 km / s yükseklikte hızlandı. Maksimum kalkış ağırlığı: 10800 kg. Savaşçı sürümünde, dövüş yarıçapı: 700 km., Şok sürümünde: 300 km.
Silahlanma, her biri 30 mühimmat, toplam 100 kg yük havacılık silahları, AS-X hava roketleri veya Land-air hava füzeleri dahil olmak üzere tasarlanan 4-mm DEFA toplarından oluşuyordu. , Bombalar ve NAR.
Uçakta, bir SKN-2602 atalet platformu, bir CGT / CSF lazer mesafe bulucu, bir radyo altimetre ve bir otopilot içeren entegre bir SAGEM ENTA darbe navigasyon sistemi olan bir Tomcoh-CSF / EMD Agav radarı bulunuyordu. Yükseltilmiş uçaklar Anemone radarı ile donatıldı.
“Standart Avrupalı avcı” olarak gerçekleşemeyen Etandard IV M, Fransız uçak gemilerinin güvertesinde yerini aldı.
İlk seri "Etandart" IVM
Ethandard filosunda kullanmak için tam donanımlı olan IVM, ilk uçuşunu 1958 ile yaptı. 1961-1965’te, Fransız Donanması, deniz ve kara hedeflerine saldırmak ve bir uçak gemisinin hava savunmasını sağlamak için tasarlanan 69 Etmandar IVM uçaklarını teslim etti.
Fotoğraf keşif uçağı "Ettandar" IVP, ilk uçuşunu Kasım 1960’te yaptı, uçakta üçü ön gövdeye yerleştirilmiş beş kamera ve 30-mm'lik silah yerine iki kamera bulunuyordu. 1962-1965, 21 fotoğraf tarayıcı Etandart IVP'yi üretti.
Uçağın vaftiz operasyonu "Safir-1" idi. 1974’te Afrika Boynuzu’nda patlak veren kriz Fransa’yı belirleyici adımlar atmaya itmiştir. Uçak gemisi "Clemenceau" başkanlığındaki bir filo toplandı. Ancak, “vaftiz” tamamen bir formalite haline geldi, uçaklar gösteri uçuşları ve fotoğraf keşifleri için yola çıktı.
17 Flotilla'dan standart IVM, 1980 g
1982’te, Lübnan’da, Fransız pilotlar Suriye’nin hava savunma sistemi tehlikesiyle karşı karşıya kaldı. Keşif uçuşlarında Fransız birliklerinin inişini "Foch" sol "Etandary" IVP'den sağlamak. Görevleri, arazinin keşfedilmesi ve olası tehlike odaklarının tespit edilmesiydi. Pilotlar, Dürzi “milis” müfrezelerinin, Suriye birliklerinin ve çeşitli uçaksavar bataryalarının konumlarını fotoğrafladı.
O zamandan beri, Quartet'in hayatı nispeten sakin bir şekilde gelişti ve Temmuz Temmuz 1 tarihinde Istra, yeraltı saldırı uçağı Etmandar IVM için büyük bir veda töreni yapıldı. Bu günde, bu tür makinenin son uçuşu. "Etandary" keşif değişikliği "IVP" uçmaya devam etti.
1991’te, Yugoslavya’daki iç savaş başladı, NATO güçleri gittikçe genişleyen bir çatışmaya çekildi ve iki yıl sonra Fransız filosu Balbyusar Operasyonunu başlattı. Görünüşe göre umutsuzca modası geçmiş "Etandarov" izcileri için bir iş vardı.
Savaşan bütün partilerin eylem alanındaki istihbarat savaşta yaygınlaştı, ancak odak noktası Bosnalı Sırp ordusunun pozisyonlarını, komuta yerlerini, haberleşmelerini ve sarf malzemelerini bulmaktı. Bu aynı hedefler daha sonra NATO havacılığının en şiddetli grevlerine maruz kaldı. Eski "Etandarov" un rolü büyüktü. İlk olarak, Fransız birimleri verilerini kullanmaya çalıştı. İkincisi, istihbarat bilgisi sürekli yoktu. Resimlerin şifresini çözmek için çok az zamanları vardı ve hemen piyade adamlarına ve pilotlara saldırdılar.
Bosna üzerinden uçmak kolay ya da güvenli değildi, uçaklar topçu topçuları ve MANPADS ile sürekli ateşlendi. Nisan ve Aralık aylarında, Etandara'nın 1994'i hava savunma silahlarından ciddi hasar aldı. Her iki olay da zorunlu inişlerle sonuçlandı. Buna rağmen, uçuşlar devam etti, 1993 ile Temmuz 1995 arasındaki tüm süre boyunca, Etandarov IVPM pilotları Bosna'da 554'in savaş sıralamalarını yaptılar.
90-x'in başında "Etandart" IVPM izcilerinin yakın zamanda keşif özel kaplarıyla donatılmış "Rafali" nin yerini alacağı varsayıldı. Ancak mesele ertelendi ve izciler 2000 yılına kadar sömürüldü.
70-lerin başında, Etmandar IVM uçağının özellikleri artan gereksinimleri karşılamaktan vazgeçti. İlk olarak, Jaguar M grev uçağının bir gemi modifikasyonu onları değiştirmeyi amaçladı, Wout A-7 ve McDonnell-Douglas A-4 Skyhawk uçakları da önerildi. “Jaguar” uçak gemisinde bile testlerden geçti. Bununla birlikte, politik ve ekonomik nedenlerden dolayı, Standart IV uçaklara dayanan tamamen Fransızca (“Jaguar” Anglo-Fransız otomobildi) avcı-bombardıman uçağının geliştirilmesine karar verildi.
Uçağın “Süper Standart” olarak adlandırılan temel amacı, düşman savaş gemilerine karşı savaşmak ve önemli kıyı hedeflerinin imhası olmaktı. Buna dayanarak, havadan radar etrafında toplanmış olan silahlanma kompleksi oluşturuluyordu. Yeni mono-pulse station AGAVE - 111 km'de bir 40 km, bir füze botu - 45-28 km ve bir uçak - imha edici sınıfı bir gemi buldu. Haritalamanın yanı sıra deniz ve hava hedeflerini arayabilir, yakalayabilir ve otomatik takip edebilir.
Ana silah Uçak, en yeni gemi karşıtı güdümlü füze AM 39 "Exochet" haline geldi. 650 kg ağırlığında ve 160 kg ağırlığında nüfuz eden yüksek patlayıcı bir savaş başlığı ile donatıldı. Kombine rehberlik sistemi, 50-70 km'deki büyük deniz hedeflerinin yenilgisini, 100 metre ila 10 km arasında değişen bir aralıkta sağladı.
Kanat altında bir gemi karşıtı füzenin tamamen askıya alındığı varsayıldı. Aynı zamanda, karşıt pilondaki yer yakıt deposu tarafından işgal edildi. Kendini savunmak için, birleştirilmiş fırlatma cihazlarında yeni nesil Matra R 550 Mazic ya da eski Sidewinders çifti için havadan havaya ısı füzesi kullanmak mümkündü.
Silahların geri kalanı hiçbir değişiklik yapmadan kaldı.
24 Kasım 1976 ilk üretim uçağını yükseltti ve 28 Haziran 1978, Süper Donanımlı uçağın Fransız deniz havacılığı tarafından kabul edilmesini işaretlemek için Bordeaux'da resmi kutlamalar düzenledi. Uçak, 1976'ten 1983 yılına kadar üretildi, 85 makineleri üretildi.
“Süper-Standart” olağanüstü verilerle parlamadı, ancak önceki modelle çok ortak olduğu için, teknik personel ve uçuş personeli tarafından hızla yönetildi.
Uçuş özellikleri:
11 000 m yüksekliğinde maksimum hız: 1380 km / s
Maksimum yer hızı: 1180 km / s
Savaş Menzili: 850 km
Pratik tavan: 13'ten daha fazla 700 m
Ocak ayında, ilk "Süper-Standart" olan 1981, özel mühimmat AN-52 eşdeğeri güç 15 CT'nin kullanımı için sonlandırıldı. Bu tür bir bomba ventral veya sağ iç alt pilon üzerine asılabilir. Yavaş yavaş, tüm savaş uçakları aynı modernizasyondan geçti.
1983'te Süper Standartlar, Lübnan'daki Olyphant operasyonunda yer aldı.
Eylül 22, "Haçlılar" yönetimi altında dört "Süper Etandarov" uçtu. Günün sonunda, belirtilen alanda Fransız uçağının düşmanın topçu pillerini 4 ile tahrip ettiğini resmi bir mesaj yayınladı.
İlk sorti başarılı olmasına rağmen, Lübnan’daki savaş sırasında, Fransız Donanması’nın iki Süper Standart uçağı Suriye hava savunma füze sistemleri tarafından vuruldu.
Düşmanlıkların sonuçlarına göre, uçak ekipmanı geliştirildi. Yanlış termal hedeflerin ve dipol reflektörlerin çıkarılması için kapların sağ dış pilonunda bir süspansiyon sağlanmışken, aktif radyo girişim istasyonu genellikle sol dış süspansiyon düzeneğinde askıya alınmıştır.
İlave tank seti, 1100 litre ve bir adet havalandırma gövdesi 600 litre PTB kapasiteli iki altlıktan oluşuyordu ve uçak askıya alınmış kollar genişletildi. AS 30 roketli versiyon piyasaya sürüldü - sağ kanat altında bir UR ve telemetre - merkezi pilon üzerinde hedef belirleyici.
90'ların başında, Super Ethandars eski Yugoslavya topraklarındaki düşmanlıklara katıldı. Bir uçak gemisinden hareket eden Super Etandars, Bosna'daki uluslararası silahlı kuvvetlere ateş desteği sağlayacaktı. Görevleri tüm savaşan partilerin askeri faaliyetlerini engellemekti ve pratikte Bosna Sırp ordusunun pozisyonlarına saldırdılar ve diğer NATO ülkelerinden uçaklarla birlikte Avrupa'nın tam merkezinde gerçek bir savaş yürüttüler. Her gün, Süper Etandarlar 12 sorti uçarak, tanklar ve konvoylar veya birliklerin pozisyonlarına saldırmak. Temmuz 1995'te uçak gemisi Foch, Toulon'a döndü ve Fransız Donanmasının Balkan çatışmasına katılımı askıya alındı.
Ancak bu uçaklar başka bir çatışmaya katılarak geniş beğeni topladı.
70'in sonunda Arjantin, AM 14 "Exochet" gemi füzelerinin 28 olan 39 "Süper-Standart" siparişini verdi.
İngiliz filosu ile mücadelenin başlamasıyla birlikte beş uçak ve beş füze verildi.
İngilizlerin 202 ve 4 mayıslarında grevlere katılan "Süper-Standart" Z-A-25 "Arjantin Donanması, 1982 g.
1982’te, Arjantin Deniz Kuvvetleri’nin Süper Etandar uçağı Falkland Adaları’ndaki İngiliz filosunun gemilerine karşı aktif olarak kullanıldı. Bu tip uçaktan fırlatılan AMO.4 “Exochet” füzeleri ile Mayıs 1982, 39, Sheffield URO'nun yokedici tarafından batırıldı. Tüm dünyadaki TV ekranları sansasyonel çekimlere yayıldı - “Exochet” suyun üzerinden uçuyor ve en son İngiliz destroyerine saldırıyor. Alüminyum üst yapılar gemiye ateş yaktı, mürettebat ateşle baş edemedi ve gemiyi terk etmek zorunda kaldı. İronik olarak, Sheffield'de tüm operasyonel birimin hava savunmasının bir komuta merkezi vardı, ölümü İngiliz Amiralliği karşısında çınlayan bir tokat olduğu ortaya çıktı. Ayrıca, en az bir nükleer savaş başlığı Atlantik'in dibine gitti.
PKR'ye "Exochet" vurduktan sonra "Sheffield"
Bir sonraki kurban hava taşımacılığı olarak kullanılan konteyner gemisi “Atlantik Konveyörü” idi. Bu kez, Arjantinli "Süper Etandarov" pilotları, uçaklarını "Hermes" üzerinde "Exoset" lerini hedef aldılar. Ancak, İngilizler sahte hedefler bulutunun arkasına saklanmayı başardı. İngiliz füzesinin filosunun gemilerinden fırlatılan şaşkın dipol reflektörler ve ısı tuzakları “şaşkın”, kafaları hedeflerini yitirdi ve çakışmaya gittiler. Ve burada bir miktar, bazı 5-6 km'de, yeni bir kurban olduğu ortaya çıktı - Atlantic Conveyor ro-ro konteyner gemisi. 6 orta ve 3 ağır nakliye helikopterlerinin yanı sıra keşif kuvvetlerine yönelik birkaç yüz ton yiyecek, ekipman ve mühimmat alarak dev gemi aşağı indi.
Bu olaylardan sonra, "Süper Standart" ve PKR "Exochet" Irak ile ilgilenmeye başladı. Araplar, Basra Körfezi'nin sularını engellemek için yeni silahlara ihtiyaçları olduğu gerçeğini saklamadılar. Birkaç yıl boyunca şiddetli bir savaş yaptıkları para biriminin İran’a girişini engellemek istediler. Irak ile beş Süper Standart uçak ve 20 AM 39 füzesinin ilk partisini devretmek için bir anlaşma imzalandı. Daha sonra, İran Körfezi'ndeki tankerlere roket saldırıları yapılmakta ve bu da İran petrolünün ihracatını önemli ölçüde azaltmaktadır.
“Irak kampanyası” sırasında, bir “Süper-Standart” kayboldu, diğeri ise belirsiz şartlar altında hasar gördü ve İran tarafı her iki aracın da savaşçılarına kurban gittiğini belirtti. Aynı zamanda, 1985’te, uçağın kiralamasının sona erdiği ve beş aracın da Fransa’ya geri gönderildiği açıklandı. Irak tamamen kullanımlarını ödedi ve zararların tazmini konusunda soru sorulmadı.
“Süper Standartlar” yılın Mart 2011'unda, Libya'nın hava saldırıları düzenlediği Harmatan Operasyonu sırasında Charles de Gaulle nükleer uçak gemisine bindi.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Toulon'da park edilmiş atomik uçak gemisi "Charles de Gaulle"
Bugüne kadar, "Süper Etandary", Fransız uçak gemisi "Charles de Gaulle" nin uçak kanadı ile hizmette kalır. Bazıları saklandı. 2000-x'in ortasında, şimdi hepsinin Rafale'in güverte modifikasyonu ile yer değiştireceği varsayıldı. Ancak fon sıkıntısı ve finansal krizler sayesinde, hak ettiği bu uçaklar havaya yükselmeye devam ediyor.
Sesaltı "Etandara" dan beri yüksek hızlı hava hedeflerini durdurmak için etkili bir şekilde kullanılamaz. 1964 yılında güverte önleyici olarak kullanılmak üzere, ABD'de 42 Avcı X-Cruiser F-8E satın alındı.
F-8E Haçlı
Zamanı için mükemmel bir uçaktı. Ancak, jet uçaklarının gelişim hızı göz önüne alındığında, hızla eskimiş, ABD'de, Cruzadery, 70'lerin ortasında hizmetten çekildi. Ek olarak, "Kruseyder", ancak müdahaleci olarak kabiliyetini büyük ölçüde sınırlayan TGS ile yakın dövüş füzelerini kullanabilirdi.
Bununla birlikte, bu uçaklar uzun süredir Fransız havayolu şirketi uçağının bir parçası olarak hizmette kalmıştır. Bu tip uçakların kırk yıllık operasyonunun sona ermesi olan, son Fransız Seyyahların hizmet dışı bırakıldığı yılın Aralık 1999'ına kadar değildi.
Nisan ayında, uçak gemisi üzerindeki yılın 1993'u, Rafale avcısının güverte versiyonunun ilk inişini yaptı. Temmuz ayında, Fransız Donanması 1999 ilk seri üretilen taşıyıcı Rafale M'yi aldı.
Aralık ayında, uçak gemisi grubunun hava savunmasını sağlamak için tasarlanan F2000 standardının Rafale M savaşçıları, Fransız Donanması 1'e tedarik edilmeye başlandı. Haziran ayında, 2004, ilk filo (Landiviso'daki deniz üssü) tam operasyonel hazırlığa ulaştı.
2006'in ortasında Fransız Donanması, M standardı F2'in ilk Rafale savaşçısını aldı. Donanma, bugüne kadar F2 standardının yaklaşık üç düzine avcı uçağı ile donanmış olmalıydı. Savaşçı standardını yavaş yavaş değiştirmelidirler. Uçaklar Charles de Gaulle nükleer uçak gemisine dayanıyor.
Goole Earth'ün uydu görüntüsü: Lanvizio hava üssünde Süper-Standart ve Rafale uçakları
Yılın 2006'unun ortasında, Rafale B avcısının zemin ve uçuş testleri Istra'da başladı, F3 standardındaki uçaklarda kullanılacak sistemleri ve ekipmanları test etmek için.
2008'in sonunda, uçaklara yeni bir aviyonik kompleksi kurulmaya başlandı ve bu da savaşçıları F3 standardına getirmeyi mümkün kıldı, yani Rafale çok amaçlı bir dövüşçüye döndü. Artık yeni nesil RECO-NG keşif ekipmanı konteynerini ve Exocset AM-39 gemi karşıtı füzelerini gövdenin altında taşıyabiliyor.
Güverte "Rafali" zaten düşmanlıklara katılmıştır. 28 Mart Pakistan kıyılarında bulunan Charles de Gaulle uçak gemisinden gelen Rafale M uçağının 2007'i, ilk kez Hollandalı birliklerin emriyle Taliban savaşçılarına bombalama saldırısı düzenledi.
Mart ayında 2011, Rafali'nin güvertesi Libya hava limanlarına ve hava savunma bölgelerine saldırdı. “Harmatan” operasyonu sırasında, gerçek savaş operasyonlarında ilk kez, AASM modüler yüksek hassasiyetli rehberlik setleriyle donatılmış 250 kalibreli hava bombaları kullanıldı.
Uzmanlar, bu bombaların Rafale savaşçılarının, Fransız Hava Kuvvetlerini kabul etmeden önce AASM varyantını bir lazer arayıcı ile test etmenin son aşaması olarak savaşta kullanıldığını düşünüyor. AASM modülüne sahip olan çarpışma bombasında iki hedefleme modu vardır - zamana bağlı koşullar altında bir bina veya mühimmat deposu gibi sabit bir hedefe vurma veya uçak mürettebatı tarafından hedefleme modunda programlanmış bir görevi hedeflemek için önceden programlanmış.
2011'te, Fransız Hava Kuvvetleri Harmatan Operasyonu sırasında Libya'da hava bombaları ve güdümlü füzeler dahil olmak üzere 1600 APS'nin üzerinde konuşlandırıldı. Bunların arasında 225 modüler TSA AASM Rafale uçağından düştü.
Fransız hava kuvveti, Libya'da 19 Mart 2011'te kara hedeflerini vuran ilk hedef oldu. AASM bombaları, ülkenin doğusunda bulunan Bingazi bölgesindeki zırhlı araçları imha etmek için kullanıldı. AASM bombaları, Sovyet yapımı C-125 uçaksavar füze sistemlerini yok etmek için de kullanıldı. AWACS erken uyarı ve kontrol uçaklarının tespit ettiği ve inişin hemen ardından tahrip edilen Yugoslav yapımı Galeb jet eğitim uçağını imha etmek için etkili operasyon bölgesi dışındaki bir uçaktan ve Mart ayında 24'ten düşürüldü.
Finansal krize rağmen, Fransa halen modern rekabetçi havacılık teçhizatını ve imha araçlarını bağımsız olarak geliştirme ve üretme yeteneğini göstermektedir. Havacılık sektörünün teknik ve teknolojik seviyesini yüksek tutmak.
Göre:
http://uppecheness.do.am/news/geografija_aviacionnoj_promyshlennosti_mira/2013-07-10-38
http://www.be-and-co.com/ako_pdf/ako0309814.pdf
http://www.telenir.net/transport_i_aviacija/aviacija_1999_04/p5.php