Bölüm 1244: Rövanş
Her yer ölüm sessizliğine battı ve hiç kimse tepki veremedi.
Herkesin gözleri derin bir korku ile doluydu, sanki bu dünyada var olamayacak bir canavara bakıyor gibiydiler.
Luo Changsheng şaşkın bir şekilde Yun Che'ye bakarken suratı kireç kadar beyazlamıştı. Kendisine söylenen sözlere zar zor cevap verdi.
Bu dehşet verici cennetsel kudret, İlahi Kral Alemi'ne henüz girmiş Luo Changsheng şöyle dursun İlahi Ustaların ve İlahi Egemenlerin bile tamamının cesaretini kırmıştı.
Dahası, Yun Che, bu cennetsel kudret tarafından kuşatılsa da, aslında hayatta kalmıştı. Aslında orada duruyordu, tam önlerinde, canlı bir şekilde…. Tek bir kişi bile kendilerini ne gördükleri konusunda ikna edebilmiş değildi. Gördükleri Yun Che'nin geçici bir yanılsamadan başka bir şey olmadığına inanmaları çok daha kolaydı.
“Luo Changsheng…” Yun Che’nin sesi, sayısız titreyen kişinin ruhunu sallayan boğulmuş gök gürültüsü gibi çıkıyordu, “Aramızdaki dövüş henüz bitmedi… Hadi gel!!”
Luo Changsheng’in gözbebekleri daralmış ve dudakları hafifçe titriyordu. Bir şey söylemek istiyormuş gibi görünüyordu ama tek bir ses çıkaramadı.
"Büyük Kardeş Yun, önce üstüne bir şeyler giy! O kadar utanç verici ki ölebilirim!"
Genç bir kızın özgür ruhlu güzel sesi havada açıkça yankılandı. Bu ses mevcut olan herkesin ruhunu uyandıran ani bir etki yarattı. Sanki kaotik ve boğulmuş bu alana berrak ve temiz bahar suyuna sahip bir akarsu dökülmeye başlamıştı.
Shui Meiyin’in cilvesi, Yun Che’yi şaşkına çevirdi, çünkü sadece şimdi Doğu İlahi Bölgesi’ndeki tüm canlılarla yüzleşirken orada anadan doğma durduğunu fark etmişti. Kolunu yıldırım hızıyla hareket ettirdi ve yeni bir buz anka kuşu kar elbisesini hemen vücuduna giydirdi, yeni cüppesinin kolları, havada soluk beyaz şimşek oynamaya devam ederken çılgınca sallanıyordu.
Yun Che’nin cildi bir şehir duvarı kadar kalın olmasına ve ruhu da bir dönüşümden geçmiş olsa da, elinde olmadan yüzü kızardı.
Shui Meiyin sıradan bir bağırış sergilemedi. Aslında, serbest bıraktığı şey, birinin kalbini ve ruhunu temizleyebilen Paslanmaz Ruh Sesi idi. Bu, herkesin hem musibet yıldırımı hem de Yun Che'nin canlı olarak ortaya çıkmasını görmesiyle ortaya çıkan korku ve şoktan çabucak iyileşmelerini sağladı.
Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun yüzündeki kaslar, Yun Che'nin durduğu yere doğru elini uzatırken titriyordu. Fakat kolunu tamamen uzatmadan önce, geri çekti ve onun yerine derin çatılmış kaşlarla konuştu, “Yun Che, sen… Hâlâ nasıl hayattasın? Bundan tam olarak nasıl kurtuldun?”
Beyaz renkli musibet yıldırımının gerçek kudretini şahsen tecrübe etmiştiler. Toplanan tanrı imparatorların, İlahi Ustaların ve İlahi Egemenlerin birleşik gücünden dövülmüş olan bariyer, bu cennetsel kudretten gelen tek bir darbeyle paramparça olmuştu... Ve bu sadece yan güçtendi.
Eğer biri tüm bu cennetsel kudretin odaklandığı fırtınanın merkezine yerleştirilirse, bir İlahi Usta bile anında bu tür bir güç altında yok edilirdi.
Yun Che'ye gelince, o sadece bir İlahi Musibet Alemi kaynak gelişimcisiydi. Dahası, Luo Changsheng tarafından ölümüne ramak kalarak yenilmişti… Luo Changsheng'in ellerinde misilleme yapamayacak kadar korkunç bir yenilgiye uğramıştı, o zaman o dehşet verici musibet yıldırımından nasıl kurtulabildi!?
Kendini buna inandıramıyordu. Ne kadar denerse denesin, böyle bir şeyin olduğuna inanamıyordu.
Ancak inançsızlığından bile daha büyük olan şey, az önce meydana gelen şeyleri anlama ve etraflıca düşünme yetersizliğiydi.
Yun Che aslında sadece iyi ve hayat dolu değildi aynı zamanda biraz bile yaralanmamıştı.
Eşsiz derecede korkunç olan dokuz aşamalı musibet yıldırımı aşırı çılgındı ve yıldırım musibetinin ilk aşamasının başlamasından bu yana on beş dakikadan fazla geçmemişti.
Ancak bu on beş dakikadan önce, vücudunda tek bir yaralanmamış parça bulmak zor olurdu... On beş dakikalık kısa bir süre içinde, Mutlak Başlangıcın İlahi Suyu veya Yüce Sema Altın Hapı bile bir kişiyi bu ölçüde iyileştiremezdi.
Ayrıca, vücudunun üzerindeki o soluk beyaz yıldırım... Bu, musibet yıldırımının dokuzuncu aşamasına ait olan yıldırımdı ve bu yıldırım korkunçluğu, Ebedi Cennet Tanrı İmparatorunun kalbinde derin bir korku bıraktı.
Henüz dağılmamış olan bu soluk beyaz yıldırım, bu evrendeki en yüksek seviyeli cennetsel kudreti temsil ediyordu, ancak aslında kendisini Yun Che’nin vücudunun etrafına kıyaslanamaz derecede uysal ve sakince sarmıştı. Vücudunun kendisini bırak, az önce giydiği kar benzeri elbiseler bile en ufak bir zarara maruz kalmamıştı - Aslında, vücudunun etrafında oynanan yıldırım, öldürme veya yaralanma yeteneği olmayan sıradan bir ışık gibi görünüyordu, fakat Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun gözleri o beyaz ışıkla temas ettiğinde, korku ve dehşet onu ele geçirirken elinde olmadan şiddetlice sarsıldı.
“...” Yun Che cevaplamadı, aslında cevaplayamadı.
Ejderha Hükümdar, aniden konuşmadan önce Yun Che'ye derin bir bakış attı, “Yun Che ve Luo Changsheng'in savaşı musibet yıldırımı nedeniyle yarıda kesildi ve Luo Changsheng, Sunulmuş Tanrı Sahnesi'nin sınırlarını çoktan terk etmiş olsa da bu kaçınılmaz ve zannedersem çok kuvvetli müdahaleden dolayıydı. Bu yüzden yenilgisi olarak sayılamaz. Bu da, Kutsal Tanrı Savaşı'nın henüz bitmediği anlamına geliyor.”
Ebedi Cennet Tanrı İmparatorunun gözleri yana doğru kaydı, “Saygın Ejderha Hükümdar demek istediğin?”
“Göklerden inen dokuz musibet, bu eski zamanlarda bile olmamış bir şey. Bu, Yun Che'nin yetenek ve potansiyelinin benzersiz ve eşsiz olduğunu kanıtlıyor. Ancak bununla kıyaslandığında, bu Kaynak Tanrı Toplantısı'nın son savaşı kuşkusuz çok daha önemlidir. Ayrıntıların kalanına gelince, onları daha sonraya bırakalım!” Ejderha Hükümdar, eşsiz derecede sakin ve kesintisiz bir sesle söyledi.
Ejderha Hükümdar’ın sözlerinden her biri bir şehir kadar ağırdı.
Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru bu sözler biraz şaşırdı ama ondan sonra derin bir sesle ilan etmeden önce bir anlayış ve onay işareti verdi, “Qu Hui!”
Saygıdeğer Qu Hui nihayetinde hâlâ Saygıdeğer Qu Hui idi. Koşullar ne olursa olsun, kuralları ve düzenlemeleri o belirlerdi. Bir anda, önceden, Sunulmuş Tanrı Sahnesi'nin olduğu alana ulaştı. Eli kaynak ışığıyla titriyordu ve hemen ayaklarının altında saf beyaz bir bariyer oluştu. Bariyer, musibet yıldırımının yarattığı boşluğu doldurdu ve Sunulmuş Tanrı Sahnesi oluşturan yüz elli kilometrelik alanı kaplayana kadar yayılmaya devam etti.
Böylece gıcır gıcır bir yüz elli kilometrelik “Sunulmuş Tanrı Sahnesi” yaratıldı!
Saygıdeğer Qu Hui'nin gücüyle, bir kaynak enerji bariyeri tarafından oluşturulan bu arena, gerçek Sunulmuş Tanrı Sahnesi'nden bile daha sağlamdı.
“Luo Changsheng, seninle Yun Che arasındaki savaş henüz bitmedi. Biraz önce, ikiniz musibeti yıldırımından dolayı yarıda kesildiniz Ama şimdi musibet yıldırımı bittiğine göre, ikiniz de kaldığınız yerden devam etmelisiniz. Acele edin ve arenaya girin. Bununla birlikte, bu öneriyi reddetmeyi de seçebilirsiniz ve bu durumda sizin savaşı terk etmeniz ve yenilginiz olarak görülecektir."
Saygıdeğer Qu Hui'nin yankılı sesi, bu sözleri soğuk bir tarafsızlık ile söylerken eskisi gibi kaldı.
Dokuz aşamalı musibet yıldırımının beraberinde getirdiği şok halen herkesin zihinlerindeydi ve hâlâ onları etkisinde bırakıyordu. Ancak dikkatleri şimdi aniden Kutsal Tanrı Savaşı'na geri yönlendirildi.
Bununla birlikte, bunlar sırasıyla Ejderha Hükümdar ve Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun sözleri ve kararıydı. Dahası, söylenen ve yapılan her şey mantıklıydı.
O anda, Luo Changshen'in Yun Che'yi nasıl daha önce ayağının altına aldığını hatırladılar. Var olan herkese, bu çok gerçek senaryo şimdi bir rüyaya benziyordu.
Sayısız bakış Luo Changsheng'in olduğu yere döndü ama yine de o hareket etmeden durdu.
“Luo Changsheng,” Yun Che daralan gözleriyle derin sesi havada patlayarak konuştu, “Sen… Benimle savaşmaya korkmuyorsun, değil mi?”
Bu sözler hiç şüphesiz Luo Changsheng'i çok tedirgin etmişti. Boşça bakan gözleri yoğun bir şekilde odaklanmaya başladı ve göğsü yükseldi ve dudakları bir gülüşün iziyle bağlanırken düştü, “Ben…. Senden... korkacam!?"
"Changsheng!" Luo Guxie, alçak sesle söylerken endişeyle onu yakaladı, “Yun Che'nin etrafındaki yıldırım aurası son derece tuhaf, acele etmeyelim…”
K.N: Bırak öfkesini çıkarsın yoksa bir ömür ezik kalır :D
Luo Guxie açıklamasını bile bitiremeden önce, Luo Changsheng onu silkeledi ve gökyüzüne yükseldi. Uzaklara uçtu ve Yun Che'nin önüne indi.
Her iki katılımcı da birbirlerine baktı, bakışları karşılaştı. Ancak, daha öncekinin aksine, bu sefer Yun Che'nin gözleri buzlu bir ilgisizlik deniziyken Luo Changsheng’in gözleri istemsiz olarak titriyordu.
Zzzt... Zzzt... Zzzzzt…
Çatırdayan yıldırım sesi kulak tırmalıyordu. Luo Changsheng, Yun Che'den sadece otuz metre uzaktaydı, ancak gözleri o soluk beyaz yıldırım ile temas ettiğinde, sanki binlerce demir iğnenin ruhuna saplandığını düşündüren bir his vücudunun içinden geçti. Bundan daha tuhaf olan şey aslında Yun Che’nin aurasını hiç hissetmemesiydi… Sadece kaynak enerjisini hissetmemekle kalmadı, yaşam gücünün aurasını bile hissedemedi.
Dahası, sadece kendisi değildi, efendisi Luo Guxie ve toplanan tanrı imparatorları bile, Yun Che’nin aurasını hissedemediler… Vücudunu kaplayan soluk beyaz yıldırım tabakası, Yun Che’nin kaynak enerjisini ve yaşam gücünün tespit edilmesini tamamen engellemişti ve ona karşı bir İlahi Usta'nın ruhsal algısı bile yetersizdi.
“...” Luo Changsheng’in nefes alışverişi hızlandı. Kalbi çılgın ritmini durduramadı, o kadar hızlı atıyordu ki göğsünden çıkmakla tehdit ediyordu.
On beş dakikadan daha uzun bir süre önce Yun Che'ye tamamen hükmetmişti ve onu umutsuzluk ve çaresizlik sınırına zorlamıştı. Yun Che onun çiğneme oyuncağıydı ama şu anda, bedeni ve ruhu kontrol edemediği bir korku tarafından istila ediliyordu ... Yetenekleri arasındanki devasa bir fark, doğal olarak muazzam aşağılanmayı doğurmuştu.
O, tüm Doğu İlahi Bölge tarihinin en genç İlahi Kralı olan en iyi ve en inanılmaz dahi Luo Changsheng'di! Öyleyse, bir musibet yıldırımı yeni atlatmış, birkaç dakika öncesine kadar tamamen ezilmiş bir insanın önünde, nasıl korku gösteriyordu?!
Bu kişiye karşı geri çekilmesi veya kaybetmesi daha da imkânsızdı!
Ne olursa olsun, yapamadı... Geri çekilmesi veya kaybetmesi için hiçbir sebep yoktu!
Dilinin ucuna şiddetle ısırırken ve kuvvetlice sırtını düzeltirken sinirlerini güçlendirdi. Yüzünde mülayim bir gülümseme, güçlülerin zayıfların önünde gösterdiği türden bir gülümseme belirdi, “Ah, Yun Che, bir kez daha bana çok büyük ve keyifli bir sürpriz yaptın. Heh, dokuz aşamalı musibet yıldırımı, muhteşem… Gerçekten muhteşem!”
Yun Che "...”
"Gelecekte yüksek ihtimal benden üstte olacağını itiraf etmekten başka seçeneğim yok. Ama bu çok kötü, çünkü bu gelecekte olacak.” Luo Changsheng’in dudakları bir sırıtış ortaya çıkarmak için hafifçe geri çekildi... Sanki Yun Che'ye bir geleceği olup olmayacağının bir gizem olduğunu söylemek gibiydi.
“Ama şu an ki… Dokuz aşamalı musibet yıldırımı hakkında konuşmayalım, on aşamalı olsa bile, hayır, yüz aşamalı olsa bile, hâlâ az önce musibet yıldırımından kurtulan ve İlahi Öz Alemine adım atan birisin. Dolayısıyla, şuan rakibim olma niteliğine sahip olduğunu düşünecek kadar saf olamazsın, değil mi?”
Yun Che bir şey söylemedi, fakat kişinin iliğini delen soğuk bir ışık, soğuk gözlerinin derinliklerinde parladı.
Saygıdeğer Qu Hui, ellerini sallamadan önce kaşlarını çatlattı, “Kutsal Tanrı Savaşı'nın son savaşı devam ediyor! Kurallar öncekiyle aynı! Başlayın!”
Luo Changsheng'in kendisini söyledikleriyle ikna etmeyi başardığı çok açıktı. “Yun Che'nin İlahi Öz Alemine henüz yeni girdiği” gerçeği, Luo Changsheng’in ruhunda belirgin ve derine gömülmüş olan bir gerçekti. Küçümseyerek Yun Che'ye doğru elini uzatırken, bakışları kendinden emin bir şekilde büyümeye başladı, “Bir İlahi Kral olarak, İlahi Öz Alemine yeni giren birisine saldırmak için inisiyatif almak bana yakışmaz. Gel, bana tüm gücünle saldır. Az önce ne kadar gelişme kaydettiğine bir göz atalım.”
Yun Che yine Luo Changsheng'e cevaben hiçbir şey söylemedi. Bunun yerine, yavaşça elini kaldırdı ve onu işaret etti.
Zzzt!
Çatırdayan yıldırımın yumuşak ıslığı havada yankılandı. Bir beyaz yıldırım parmağının ucundan hızla çıktı...
Bir sonraki anda, yıldırım Luo Changsheng’in vücudunu deldi.
Luo Changsheng, bu saldırıya zamanında tepki bile vermedi, sadece göğsünün bir kısmının soğuduğunu hissetti. Ondan sonra, yoğun bir acı ona saldırdı. İstemsizce aşağıya baktı ve hayret içinde göğsünde kanlı bir delik buldu.
Kolayca arkayı görebileceğin kanlı bir delik.
Luo Changsheng’in gözbekleri anında iğne kadar küçüldü ve Sunulmuş Tanrı Sahnesini çevreleyen tüm kaynak gelişimciler, az önce olandan dolayı şaşkına döndü.
Havada kaynak enerjinin hareketi veya kabarması yoktu, sadece bir yıldırım flaşı olmuştu, ancak Luo Changsheng'in vücudu delinmişti... Bu bir İlahi Kral'ın ruhsal algısı ve bedeniydi, ancak Luo Changsheng tepki bile vermedi ve vücudunu koruyan kaynak enerji bu saldırıya karşı yok hükmündeydi. Aslında, delindiğinde hiçbir ses çıkarmamış veya mücadele göstermemişti.
Taze kan sonunda Luo Changsheng'in alçak bir inilti verirken ve eliyle bastırırken yaradan dışarı aktı... Kanlı delik çok büyük değildi ve bir İlahi Kral için ciddi bir yara sayılmazdı. Fakat bu yara Luo Changsheng’in kalbine ve ruhuna yıkıcı bir darbe vurdu.
Yun Che'nin parmağı, parmak uçlarında yıldırım parlarken hafif bir hareket yaptı.
BANG!!
Luo Changsheng’in vücudunda bir kez daha kanlı bir delik ortaya çıktı, bu kez göğsünün sağ tarafını deldi. Luo Changsheng, geriye doğru tökezlerken acı bir inilti çıkardı. Bir kez daha şiddetli acıyı ve delinmenin soğuk duygusunu hissetti ve kalbi şiddetle göğsüne sıkıştı...
Ruhsal algısı yine bu saldırıya tepki göstermedi ve koruyucu kaynak enerjisi yine hiçbir şekilde direnç göstermedi.
”Sen..." Yun Che'ye baktı, vücudu aslında istemsizce titriyordu. Fakat korkusu, kıyaslanmayacak kadar yoğun bir öfkeye dönüşmeden önce yoğun bir aşağılanmaya dönüştü. Gri bir ışık parlarken bağırdı. İlahi Kral'ın gücü tüm vücudunda şiddetli bir şekilde büyürken Ejderha Merhamet Kılıcı elinde ortaya çıktı ve Yun Che'ye yırtıcı bir kesiş gönderdi.
Yun Che'ye karşı bir önceki savaşında Luo Changsheng, yanlışlıkla Yun Che'yi öldürmekten korkuyordu, bu yüzden başından sonuna kadar hiçbir zaman gücünün yüzde otuzundan fazlasını kullanmadı. Fakat bu kesiş, biçimsiz bir korku tarafından kışkırtılmış bir saldırıydı, bu yüzden tüm patlayıcı gücünü bir İlahi Kral olarak taşıdı. Ejderha Merhamet Kılıcı, havada ıslık çalarken, kaotik boyutlu dalgalanmaları uyandırdı.
Bu on beş dakika önceki Yun Che olsaydı, bu saldırı kesinlikle onu öldürürdü.
Fakat Luo Changsheng'in tüm saldırılarına karşı karşıya olmasına rağmen, Yun Che durduğu yerden hareket etmedi. Bunun yerine, sağ kolunu yavaşça yukarı kaldırdı ve ona doğru saldıran Ejderha Merhamet Kılıcı'nı karşılamak için parmaklarını açtı.
Bu sahne o kadar şok ediciydi ki, herkesin kalbi göğüslerinde sıçradı.
“Yun Che, o… Onun istediği?…”
Yun Che’nin hareketi Luo Changsheng’in gözbebeklerinin genişlemesine neden oldu. Düşük bir kükreme ile bir İlahi Kral'ın gücüyle dolu olan kılıç daha da hızlandı, “Ölümünü arıyorsun!!"
Çeviri [ realistchildx ]