Makale özeti ve diğer detaylar.
Mirza Elekber Sabir (1862-1911), Azerbaycan edebiyatında, 19. asır sonu ve 20. asır başlarında yaşayan çok yönlü edebî şahsiyetlerdendir. ġair, klasik tarzda eğitim almış, şiirlerinin çoğunu da klasik şiirin etkisinde yazmıştır. ġair, aynen Türk edebiyatı şairlerinden Namık Kemal'in yaptığı gibi hayatının ilerleyen yıllarında klasik edebiyata cephe almış, bu edebiyatta yaygın olarak kullanılan ve eskidiğini düşündüğü mazmunları yıkmaya çalışmıştır. Sabir, klasik şiiri eleştirdiği pek çok beytiyle de akıllarda kalmıştır. Bu makalede, Sabir'in klasik tarzda yazdığı şiirleri incelenecek ve klasik şiire karşı tavrı ortaya konulacaktır.
Mirza Elekber Sabir (1862-1911) is a multidimensional literary figure of Azerbaijan poetry who lived at the end of the nineteenth and the beginning of the twentieth century. The poet, trained in classical style, wrote most of his poems under the influence of classical poetry. Just like the Turkish poet Namik Kemal, in later years of his life Sabir turned against the classical literature and attacked at the classical imagery that he considered worn out. As an ironic approach, Sabir is memorable for his classical couplets where he mocks the classical literary convention. In this paper, Mirza Elekber Sabir's classical poems will be examined, and his approach to classical poetry will be demonstrated.