SPÖ’nün 1991 yılında Linz’de yapılan Federal Parti Kongresi’nde konuyla ilgili bir önerge verildi. Talep, Roman ve Sintilerin, Halk Grubu statüsüne alınması konusunun Federal Parlamento’ya getirilmesiydi. Önerge, kabul edildi.
Türkiye kökenliler tarafından kurulmuş, sadece kurulmakla kalmayıp en az bir eyaletteki AK’ya en az 1 temsilci göndermiş fraksiyonların kısa hikayelerini aktaracağız bu bölümde
Yabancı işçilerin, AK’larla ilk ilişki biçimi danışmanlık ve tecümanlık hizmeti almak şeklinde başladı. Sonra, göçmen vatandaş statüsünde olanlar kendi AK fraksiyonlarını oluşturdu. 2000’lerin ortasında, “yabancı” çalışanlar da seçilme hakkına kavuştu.
Beş yılda bir yapılan İşçi Meclisi (AK) seçimleri için ilk startlar, 28 Ocak günü Vorarlberg, Tirol ve Salzburg eyaletlerinde verildi. Bir önceki seçim, 2014’te yapılmıştı. Bu vesileyle, kurumu daha yakından tanıtmak için belli aralıklarla araştırma, yorum ve analiz yazıları paylaşacağız.
Anadilde eğitim temel bir insan hakkıdır. Dünyada, resmi dillerden başka dillerin de olmadığı ülke neredeyse yok. Ama anadillerin yoksayıldığı, baskı altında tutulduğu, eğitim ve öğretimin dışında tutulduğu ülkeler çok. İsveç Modeli, incelenmeye değer bu yüzden.
Romanların resmi tanınma çalışmalarını yürüten bir gönüllüler ordusuydu: Erika Thurner, Rudolf Sarközi, Romani Rose, Sonja Licht, Agnes Daróczi, Eduard Karoly, Ludwig Papai, Miriam Wiegele, Susanne Horvath ve daha niceleri.
Savaş bitimi, Rudolf Sarközi’nin annesiyle geri döndüğü Unterschützen, aynı zamanda 1945’e kadar Nazi Gauleiter/Yerel Parti Başkanı, süzme ırkçı Tobias Portschy’nin operasyon alanıdır. Rudolf Sarközi’nin çocukluğu, bir dizi eski Nazi subay ailelerinin oturduğu bu köyde geçer.
Avusturya Romanları için, 23 Aralık 1993, tarihî bir dönüm noktasını oluşturur. Çünkü, Noel’den sadece birkaç gün öncesine rast gelen bu gün, “Halk Grubu” (Yerli Azınlık) olarak tanındıkları gündür.
Üç başvuru vardı. Viyana AKB’nin başlatığı, IAGÖ’nün kuruluşunu sağlayan başvuru kabul edildi. AABF’nin başvurusu red edildi ve mahkeme süreci devam ediyor. Gözler, Yüksek Mahkeme’nin 28 Aralık 2018 günü AABF’nin başvurusu için açıklayacağı karara çevrili.
İlk iki başvuru, 23 Mart – 9 Nisan 2009 tarihleri arasında yapıldı. AABF bileşenleri arasındaki ayrışmanın ürünüydü bu başvurular. Üçüncü başvuru 2012 yılı içinde, “Eski Alevilik” adına ve ayrı bir din tanımıyla gerçekleşti.
Resmileşme sürecinde AABF’yi bölen asıl etken, hem genel hem de Alevi kamuoyunda yaygın olarak sanıldığı üzere, “İslam’ın içi-dışı” tartışması değildi.
Aralık 2007 – Aralık 2009 tarihleri arasını kapsaması öngörülen 6. Çalışma Dönemi’nin iki temel hedefinden biri, Aleviliğin bu ülkede artık resmî bir statüye kavuşturulmasıydı.
Mart 2009’a kadar Avusturya Alevilerindeki saflaşma şöyleydi: 7 dernek ile iki birlik, AABF’nin çatısı altındaydı; 4 adet Alevi derneği (bir üst kuruma üye olmama anlamında) “bağımsız”dı ve CEM Vakfı’na ait sadece iki dernek vardı.
“Tamgün Okul Sistemi”, dört yılı aşkın bir sürenin ardından nasıl bir manzara koyuyordu önümüze? Resmî veriler ve açıklamalar ışığında bu soruları yanıtlayarak yazımızı tamamlamış olalım.