Uzaklardan uzanıyorum sana, uzaklardan tutuyorum ellerini. Biraz beyaz buluttan, sağanak yağmurdan, dağlardan, koca bir çınardan. Hep çok uzaktan, en fazla okyanustan, uçan kuşların kanatlarından. Zamansız esen, üşüten rüzgarla sarılıyorum kollarına. Okşuyorum saçlarını yıldızlardan, yüzüne dokunuyorum rüyanda, burnundan öpüyorum ipek yastığından. Hep mi böyle geçer zaman, hep mi böyle akrep yelkovan, vuslat ne vakit iner göklerden; Gökyüzü ne vakit aydınlanır uçsuz bucaksız karanlıktan.