"Eskrim" in mucitleri
Rusya Federasyonu'nda Silahlı Kuvvetlerin ve askerlik hizmetinin reformu üzerine tartışılan proje yalnızca büyük ilgi uyandırmakla kalmadı, aynı zamanda gerçek nedenleri anlamamızı ve önerilen önlemlerin nihai sonuçlarını değerlendirmemizi sağladı.
Hizmet süresinin artması durumunda, 20 yıldan 25 yıla kadar emekli maaşı hakkı verilmesi; bazı askeri personel kategorilerinin bir sonraki "çitlenmesi" ile (askeri avukatlar, finansörler, bazı lojistikçilerden sonra doktorları, personel memurlarını vb. aldılar); askeri bir üniversitede okumanın bir hizmet olmadığı gerçeğiyle, yani bir subayın emekli olmadan önce 30 yıl hizmet vermesi gerekecek; tüm müteahhitlerin kazan ödeneğinden çıkarılması, üniforma giyme şartlarının artırılması; müteahhitlerin sadece hizmetin ilk 10 yılı için bir pansiyon alma hakkına sahip olması ve şimdi hizmet süresi boyunca bir ipotek kullanmak mümkün olmadığı gerçeğiyle - yeni hizmet standartlarının "mucitlerinin" motivasyonu hala bir şekilde anlaşılabilir. Görünüşe göre, Maliye Bakanlığında hiç kimse ne orduda ne de orduda görev yapmadı. donanmave yaptıysa, o zaman (bakanın kendisi gibi) - özel olarak.
Prensip olarak, neden bir orduya ihtiyaç olduğunu anlamıyorlar - sonuçta, şu anda kimse bize saldırmıyor mu? Ve onlar için subaylar: her şey onlar için yeterli değil ve her şey savaşa hazır olmak için yeterli değil, kendileri hiçbir şey yapmıyorlar, ancak fakir askerleri çalıştırıyorlar ... Tabii ki, ancak bu tür görüşlerle bu tür öneriler ortaya çıkabilir. Ve tabii ki, ordunun herhangi bir prestijinden, ülkenin savunma kapasitesinin güçlendirilmesinden ve hatta Silahlı Kuvvetlerin savaşa hazırlığı ve savaş etkinliğinden söz etmiyorlar.
Bir düşünün, ilk başta 20 yıllık (ve bunlar en tecrübeli olanlar!) Ordudan ayrılacak, daha sonra yeni sözleşmeli askerler hizmete gitmeyi bırakacak ve ordu ve donanmanın beklediği, özellikle hizmete bağlı kalmamış yüksek öğretim kurumlarının mezunlarını bırakmaya başlayacaklar.
Ve bu, bu tür kararların sonuçlarına yalnızca yüzeysel bir bakış. Çünkü profesyonel bir bakış açısından daha da iç karartıcı.
Yüzde on kama
Reformcu adaylarından bir noktaya daha dikkat edelim - Silahlı Kuvvetlerin personelinde% 10'luk bir azalma.
Herhangi bir profesyonel asker, bunun son derece maliyetli bir olay olduğunu onaylayacaktır. Bu tür büyük ölçekli indirimler yıllardır hazırlanmış ve bir kural olarak birkaç aşamada yıllarca uygulanmıştır (örneğin, Amerikan birliğinin çoğunun Avrupa veya Afganistan'dan geri çekilmesi, hiç gerçekleşmemiş). Ve yapmazsanız, 90'larda yaptığımız gibi olacak: akılsız, insanlık dışı, orduyu “öldürmek”. Ve onunla - anavatanın tüm profesyonel savunucuları (sadece işten çıkarılmış veya halen hizmette olanlara ödeme yapmadıklarında, ya konut ve kışla stokunu korumak ya da silahların ve askeri teçhizatın savaşa hazır olmasını sağlamak için fon tahsis edilmedi). Ve tüm bunlar, RF Silahlı Kuvvetlerinde reform yapma sloganlarının hemen altında.
İşte bazı hesaplamalar: Personelde 100 kişi azalması (memurlar, sözleşmeli askerler ve her biri için 000 ruble oranında askerler), aylık her türlü ödenek için yaklaşık 30 milyar ruble.
Yıl için, bütçe 36 milyar ruble kadar tasarruf sağlayacak (bütçe için rakam bir kuruş). Ama nüansların başladığı yer burası.
Organizasyonel personel faaliyetleri için işten çıkarma ve Savunma Bakanlığı'nın inisiyatifiyle sözleşmenin feshi - bu, bütçeden oldukça büyük ödemelerdir (tüm ödenekler, ödemeler ve tazminatlarla birlikte 3-4 resmi maaş), görevden alındıktan sonra memurlar için konut sağlanması, askeri kampların korunması için büyük ölçekli maliyetler, depolama organizasyonu ve savaşa hazırlık, seferberlik faaliyetlerinin organizasyonu ve uygulanmasında silahların ve askeri teçhizatın bakımı. Muhtemelen, tüm bu harcamalar tasarrufları gölgede bırakacaktır, ancak bu en kötü şey değil.
Asıl mesele, ülke ekonomisinin aynı anda 100 kişilik işsiz, genç, sağlıklı ve iyi bir maaşa güvenen gelecek vaat eden eski askerlerden oluşan bir ordu almasıdır. Ve ekonomik kriz ve salgın koşullarında, işin hızlı bir şekilde bulunması olası değildir (bir veya iki ay içinde). İşsizlik ödeneği ödemek, yeni uzmanlık alanlarında yeniden eğitim ve eğitim için düzenleme yapmak ve ödeme yapmak gerekir. Ama sorunları olan asker aileleri de var. İşten çıkarma öncesi gelir düzeyine ulaşmaları uzun zaman alacak. Ancak tasarruftaki bu 36 milyar ruble, yıllık GSYİH'den doğrudan bir kesintiden başka bir şey değildir. Ve bir yıl sonra bile tazmin edilmesi olası değildir. Toplam tüketici talebi, özellikle kriz zamanlarında, nüfusun artan gelirlerinden daha yavaş iyileşiyor.
Zhvanetsky'nin tarifi
Ama bu da en kötü şey değil. Sonuçta, Silahlı Kuvvetleri her şirketten on kişi ile değil, tam teşekküllü savaşa hazır oluşumlar ve birimlerle azaltmayı amaçlıyorlar. Ve bu yaklaşık 10-12 tam kuvvetli tugay veya 5-6 tümen. Muhtemelen, birlikler tehdit altındaki yönlerde değil, iç bölgelerde azalacak, ancak cephedeki birliklerimizin kayıplarını telafi etmeye hazır, 3-3 günlük savaşta 5. kademenin rolünü oynaması gerekenler onlar. Ancak bir seferberlik rezervi haline gelen bu birimler (dağıldıktan sonra), ancak seferberlik, ek eğitim ve savaş koordinasyonundan sonra, yani 2-3 hafta sonra ön cepheye ulaşabilecek. En azından, böyle bir olay gelişimi (askeri bir çatışma veya yerel savaş durumunda) haksız kayıplarla, stratejik inisiyatif kaybıyla ve ciddi askeri-politik sonuçlarla doludur. Ama görünüşe göre Maliye Bakanlığı ülkenin askeri güvenliğini nasıl sağlayacağını daha iyi bildiğini düşünüyor?
Dolayısıyla, mali açıdan, bu tür olaylardan somut bir tasarruf olmayacaktır. Ekonomik açıdan bakıldığında, ülke toplam tüketici talebini daraltırken (yani kasıtlı olarak GSYİH'yi düşürürken) yüz bininci işsiz ordusunu alıyor. Askeri-politik açıdan: Ülkenin ulusal güvenlik seviyesi açıkça düşüyor ve ordunun ve askerlik hizmetinin prestiji yeniden sıfıra doğru kayıyor.
Bize göre, bu projenin yazarlarının son derece düşük profesyonel düzeyini varsaysak bile, hiç kimse (neoliberaller dışında) böyle bir şey düşünemezdi.
Dahası, modern Rusya için etkili askeri harcama seviyesinin (bu, ekonominin hem askeri hem de sivil sektörlerinin savunma sanayi kompleksi için askeri siparişlerden maksimum aldığı zamandır)% 4 ± 0,5 olduğu pratikle kanıtlanmış ve onaylanmıştır. (2015-1016'da GSYİH seviyesi ve 2017'de askeri harcamaların azaltılmasından sonra da bunu gösteriyor). Ancak yine Maliye Bakanlığımızın konumu sayesinde mevcut potansiyelin gerçekleştirilmesine yönelik fırsatlar tam olarak kullanılmamaktadır.
Öyleyse belki unutulmaz M.M. Zhvanetsky'nin dediği gibi, konservatuarda bir şeylerin düzeltilmesi gerekiyor?