1972'teki özel teknolojiyi daha da geliştirmek için, öncekilerden en ciddi farklılıklara sahip deneysel bir amfibi arazi tipi PES-2 üretildi. Uygun ölçülere sahip bir kurtarıcı ekibi, üç astronot ve iniş aracı taşıyabilir. Bu, bazı avantajlar sağladı ama teknolojinin hareketliliğini azalttı. Arazi aracı mevcut askeri nakliye uçakları ile taşınamadı. PES-2 projesinin sonuçlarına göre, müşteri ve SKB ZIL mevcut tahliyeyi iki ayrı makine ile karmaşık tutmaya karar verdi. Birinin yalnızca insanları, diğerinin yalnızca iniş bir aracını taşıması gerekiyordu.
Yakında Tesisin Özel Tasarım Bürosu. V.A. başkanlığındaki Likhaçev. Grachev, basitleştirilmiş ve hafif birimler üzerine inşa edilen şanzımanın yeni versiyonunu test ettikleri yeni bir arazi tipi ZIL-49042 aracı yarattı. Bu proje başarılı bir şekilde kabul edildi ve başarıları, pratik operasyon için amaçlanan bir sonraki ekipman örneğini oluştururken kullanılmalıdır.
Arazi aracı arama ve kurtarma işlemlerinde yeni bir fabrika ZIL-4906 tanımı yapıldı. Böyle bir endeksin sayıları otomobili 8 ile 14 arasında toplam ağırlığa sahip özel bir teknik olarak tanımladı Sonunda, altısı Özel Tasarım Bürosu'ndaki gelişmeler listesinde bu tür bir projenin seri numarasını belirtti. Baz amfibi taşıma hedefi ile birlikte binek aracı ZIL-49061 kuruldu. Bu örneklerin her ikisi de, sıra dışı başka bir arazi aracı, PEC-490 arama ve tahliye kompleksine dahil edildi. Kompleksin ve arabasının tedarikini aldıktan sonra "Mavi Kuş" lakabını aldı.
Test yükü olan makine. Fotoğraf Denisovets.ru
PEK-490 kompleksinin arazi araçları en fazla birleşik tasarıma sahip olmalıdır. ZIL-4906 ve ZIL-49061 makineleri, yalnızca gövdenin arka kısmındaki kargo alanının ekipmanında farklılık gösteriyordu. İlk durumda, arazi aracının, ikinci durumda - kapalı bir yolcu kabini ile iniş aracı için bir vinç ve beşikle donatılması önerildi. Gövde, elektrik santrali, şasi vb. iki araba da aynıydı.
Önceki projelerin deneyimlerine göre, amfibi kurtarma arazi araçları, gövde yapısı gövdesi temelinde inşa edildi. Boyuna ve enine profillerden oluşan hafif kaynaklı alüminyum çerçeveye ve yüklü yerlerde birkaç fular ve desteklere dayanıyordu. Çerçeve, bir cam elyaf yer değiştirme gövdesi ile sabitlenmiştir. Vücudun ön çıkıntısı birkaç uzunlamasına nervürlü kavisli bir ünite şeklinde yapılmıştır. Tekerleklerin üzerine, geniş tekerlek kemerli dikey bir yan yerleştirildi. Düşey bir kıç paneli ile gövdenin arkasında yükselen bir tabana sahipti. Bu form, bir çift dış mekan pervanesi kurma ihtiyacı ile ilişkilendirildi.
ZIL-4906 / 49061 muhafazasının düzeni, önceki bazı "boşluk" makinelerinin özelliklerini tekrarladı. Gövdenin ön kısmı, alet bölmesi ve kokpitin altına verildi. Kabin, tavan katının gövdesinin üzerine çıkıntı yapan karakteristik bir cam elyaf kap aldı. Arkasında, kapağı dilimin kenarları hizasında olan güç bölmesi bulunuyordu. Gövdenin yarısından biraz daha fazlası, merkezinde ve arka tarafında, makinenin amacına uygun olan hedef ekipmanın montajı için tasarlanmıştır. Dahili şasi hacimlerinin önemli bir kısmı transmisyon birimlerini barındırıyordu.
Teknenin motor bölmesinde, 130 hp gücünde geri dönüşümlü benzinli motor ZIL-150 takılmalıdır. Motorun yanında üfleme ekipmanı, yakıt deposu ve diğer ekipmanların bulunduğu bir radyatör vardı. Susturucu ile egzoz borusu gövdenin çatısına getirildi. Daha önce SKB ZIL'in her türlü arazi aracı otomatik şanzımanla donatılmıştı, ancak bu sefer mekanik cihazlar kullanmaya karar verdiler. Motora bağlı beş vitesli bir manuel şanzıman.
Şanzımandan, sözde gerçekleştirmek için kullanılan transfer kutusuna tork teslim edildi. teknede güç dağıtımı. Transfer flanşı mezhbortovoy diferansiyel farklı torkları farklı tarafların tekerleklerine dağıtır. Bir kardan milleri ve nihai tahrik sistemi sayesinde, aracın altı tekerleğinin tamamı sürüldü. Kıç pervaneleri için miller de transfer kutusundan ayrıldı.
Projede ZIL-4906, dört tekerlekten çekişli ve geniş çaplı tekerleklerle üç akslı bir alt takımı tuttu. Bu sefer üç aksın da tekerlekleri bağımsız bir torsiyon çubuğu süspansiyonu ile donatılmıştır. Ön ve arka tekerlekler yönlendirilebilir ve hidrolik güçlendirici ile kontrol edildi. Manevra kabiliyetini arttırmak için direksiyon sistemi ön tekerleklere göre bir miktar gecikmeyle arka tekerlekleri açtı. Merkezi bir basınç kontrol sistemi ile ilişkili büyük çaplı lastiklere sahip tekerlekler yeniden kullanıldı. Tekerlekler, araba gövdesinin içine yerleştirilmiş disk frenlere sahipti.
Sudaki hareket için, arazi aracı, gövdenin kıç altına yerleştirilmiş bir çift pervane aldı. Her birinin arkasında manevra sağlayan kendi mobil direksiyon vardı. Vidalar ve gidon, sürücünün iş yerinden kontrol edildi.
Her iki umut verici otomobil birleşik bir kabin aldı. Mürettebat, ileri camlı ortak bir cam plastik kapağın altına yerleştirildi. Kokpite erişim bir çift tavan kapağı ile sağlandı. Yan kapılar eksikti. Arazi aracının taşıma konumunda boyutunu azaltmak için, kapak sökülebilir. Kabinin sol tarafında, aracın tüm sistemlerini izlemek için gerekli cihaz ve cihazlarla donatılmış bir sürücü kontrol direği vardı.
Mürettebatın emrinde, karaya astronotların aranmasını ve bilgi alışverişini sağlayan navigasyon ve iletişim araçları vardı. Ekipmanın seri üretimine ve kullanımına başladıktan hemen sonra, en yeni elektronik donanımın kurulumunu içeren modernizasyon gerçekleştirildi. Sonuç olarak, arama çalışması gözle görülür şekilde basitleştirildi.
ZIL-4906 adında bir arama kurtarma aracının bir kargo modifikasyonu, bazı hedef ekipmanlarla açık bir besleme alanına sahipti. İniş aracının taşınması için, kargo platformuna uygun konfigürasyonun yerleştirilmesi sağlandı. Ayrıca, böyle bir yükü yerine sabitlemek için bir takım çizgiler vardı. Gerekirse, her türlü arazide kullanılabilen taşıt aracı gemide ve diğer nesnelerde olabilir. Örneğin, PEK-490 kompleksinde bulunan rotor burgu taşıyan aracın taşınması planlanmıştı.
Gövdenin önüne ve arkasına amfibi ZIL-4906, liman tarafına yerleştirilmiş olan çift kirişli vincin destek cihazları yerleştirildi. Oklar, kanca kirişleri ve diğer ekipmanlar sayesinde, mürettebat araca bir uzay aracı veya başka bir yük yükleyebilir. Okları olan ortak bir tabana, yükleme sırasında arazi aracını sabitleyen katlanır krikolar kuruldu.
Birleşik amfibi ZIL-49061 farklı bir donanıma sahipti. Gövdesinin tüm arka yarısı, büyük bir fiberglas davlumbazla kaplı kapalı bir yolcu bölmesi tarafından işgal edildi. Kabinin yanlarında birkaç büyük pencere vardı. İçeriye erişim, düşük ön duvardaki bir kapakla sağlandı, bu da motor bölmesinin tavan desteğine ve arka kapıya yöneldi. Arazi taşıtının yüksek rakımı nedeniyle, bu kapının yanında katlanır bir merdiven sağlandı.
Kabinin yanları boyunca, üzerine bir kurtarma ekipleri ve tahliye kozmonotlar yerleştirmenin mümkün olduğu birkaç katlanır tasarım kanepesi yerleştirildi. Böylece, üç yolcu uzanırken dört kişi oturabiliyordu. Mürettebatın farklı koşullarda çalışmak için çeşitli donanımları, tıbbi ekipmanı, siper alma aletleri vb. Vardı. Kabinde ve kabinde konforlu koşullar altında ısıtıcılar ve klimalar bulunur. Su ve yiyecek temini, astronotların ve kurtarıcıların birkaç gün boyunca üslerden belli bir mesafede çalışmasını sağladı.
Müze örnek amfibi ZIL-49061 "Salon". Araba MES renklerinde boyanmış. Devlet Askeri Teknik Müzesi / gvtm.ru
ZIL-4906 / 49061 projelerinin geliştirilmesi sırasında, SKB ZIL uzmanları yeni bir boyama ekipmanı çeşidi yarattılar. Önceki arama ve kurtarma araçları, kar arka planında kaybolmalarına izin vermeyen kırmızı-turuncu tonlarında parlak bir renk aldı. Çeşitli bölgelerde ve çeşitli alanlarda olası sömürüleri göz önünde bulunduran yeni amfibiler, farklı boyamalar yapmaya karar verdi. Otomobillerin karda, tarlalarda, çöllerde vb. İyi görünürlük sağlayan parlak mavi bir renge sahip olması gerekiyordu. ATV bu renk şeması nedeniyle "Mavi Kuş" lakabını aldı.
PEK-490 kompleksinin arazi araçları aynı boyutlara ve ağırlığa sahipti. Her iki aracın da uzunluğu 9,25 m, genişlik - 2,48 m, yükseklik - 2,6 m'den daha az, Dingil mesafesi - 4,8 m, 2,4 m. Boş ağırlığı 2 tonunu biraz aştı.Belirilen tüm yük taşıma kapasitesine sahip toplam ağırlık 544-8,3 tonunu aşmadı Karayolu üzerinde amfibiler 9,3 km / s hıza kadar sürebilir. Sudaki maksimum hız 9,4 km / s ile sınırlandırılmıştır.
Tüm büyük gelişmelerin önceki projelerde kullanılması dikkat çekici sonuçlara yol açtı. Daha önce birçok deneysel ve seri üretilen aracın fikirlerini ve çözümlerini birleştiren ZIL-4906 ve ZIL-49061 arazi araçları, çeşitli engelleri aşabilir, yüzebilir ve tüm görevleri çözebilirdi. Ancak, tekniğin gerçek yeteneklerini test etmek için testi geçmek zorunda kaldı.
Yeni modellerin ilk prototipleri 1975 yılının ortasında ortaya çıktı. Resmi olmayan takma adları “Crane” ve “Salon” olan araçların, yardımlarının gerekli olabileceği çeşitli koşullarda test edilmesi planlandı. Sonraki birkaç yıl, hazır arazi araçlarının test edilmesi, tasarımın iyileştirilmesi ve gerçek operasyonlarda kullanım özelliklerinin incelenmesi için harcandı. Uygulamada, özel bir kurtarma aracının önerilen görünümünün çözülmesi gereken şartlara ve görevlere tam olarak uyduğu doğrulandı. Aynı zamanda, ekipmanın bazı özellikleri yaratıcılara ve müşteriye uygun değildi, çünkü bazı gelişmelere ihtiyaç duyuyordu.
Maalesef, ZIL Özel Tasarım Bürosu, ZIL-4906 amfibilerin gelişimini halihazırda V.A'sız tamamlamak zorunda kaldı. Grachev. Çok sayıda arazi aracının baş tasarımcısı ve en cesur fikirlerin yazarı, yılın 24 Aralık 1978'inde vefat etti. PEK-490 Mavi Kuş kompleksi liderliğinde yürütülen son büyük projeydi. Ancak, lidersiz bırakılan tasarım bürosu uzmanları çalışmalarına devam etti ve tüm taahhütlerini tamamladı.
Prototip arazi aracı ZIL-49062, farklı bir vinç ile donatılmıştır. Fotoğraf Deisovets.ru
1981'de Birleşik Devlet'e tedarik için ZIL-4906 arazi aracı, ZIL-49061 binek aracı ve ZIL-2906 burgu ve kar araci roverden oluşan yeni bir arama ve tahliye kompleksi kabul edildi. havacılık SSCB arama kurtarma hizmeti. Yakında yeni ekipmanların küçük ölçekli üretimi başladı.
Sovyetler Birliği'nin sonuna kadar - yaklaşık 10 yıl - Moskova Otomobil Fabrikası onları. Likhaçev, 490 kompleksinin yaklaşık üç düzine arazi aracı üretmeyi başardı. Vinçli 12 makineleri, 14 "Salons" ve 5 burgu arazi araçları üretildi ve müşteriye teslim edildi. O zamanlar, tüm bu donanımlar yalnızca Birleşik Arama Kurtarma Servisine sağlandı.
Seri "Mavi Kuşlar" art arda kurtarma operasyonlarına katılmak zorunda kaldı. Öncelikle, görevleri astronotları bulunan iniş kapsülleri aramaktı. Bir iniş alanı bulmak için arazi araçlarının ekipleri insanları ve ekipmanı alabilir. PEC-490'in uzay programı çerçevesi dışında çalışması hakkında bilgi de var - uçaklar için çarpışma sahaları ararken.
Seri ekipmanın çalışmaya başlamasından hemen sonra, 1983'te, ilk proje olan ZIL-4906 / 49061, bir ekipmanın değiştirilmesi ile değiştirildi. Böylece yeni bir ZIL-49062 taşıyıcı oluşturuldu. Güçlendirilmiş bir çerçeve ve modifiye bir direksiyon sistemi ile ayırt edildi. Motor soğutma sistemi gelişti ve yeni bir pervane ortaya çıktı. Daha sonra, bazı testler yapıldıktan sonra, deney makinesi, bir deney olarak 550 hp'ye kadar güç üreten turboşarjlı bir ZIL-150 motor aldı. Ayrıca seri bir üründen daha düşük olmayan özelliklerine sahip tek kollu bir vinci de test etti. Böyle bir vincin döner yatağı, gövdenin arkasına yerleştirildi.
1985’te “Salon” tipi otomobil, daha da geliştirilmesi sürecinde, yeni navigasyon ekipmanları ve daha modern iletişim sistemleri aldı. Ayrıca, yolcu kabini daha verimli iklim ekipmanı ile donatılmıştı. Arazi aracının bu sürümü ZIL-49065. Geliştirilmiş versiyonda, amfibi astronotları daha hızlı ve daha verimli bir şekilde arayabilir ve ayrıca mürettebat ve yolcular için daha fazla konfor sağlayabilir. Kabinin kapasitesi ve taşıma kapasitesi değişmedi.
Arazi taşıtlarının prototipleri ZIL-49062 ve ZIL-49065 testleri geçti ve tasarım özelliklerini onayladı. Seri üretim ve işletme için önerilmediler, ancak projelerin ana fikirleri kaybolmadı. Zaten 1986'ta, modernizasyon projelerindeki bazı gelişmeler orijinal ZIL-4906 / 49061 makinelerinin tasarımına tanıtıldı. Böylece, yeni seri "Mavi Kuşlar", temel ve yükseltilmiş versiyonların ekipman özelliklerini bir araya getirdi.
SSCB Bitki çöküşünden sonra onları. Diğer birçok yerli işletme gibi Likhaçev de çeşitli sorunlarla karşı karşıya kaldı. Bunun sonuçlarından biri, SKB ZIL'in ayrı bir işletmeye dönüşmesiydi. Yeni şirketin adı GVA Rover (Vitaly Andreevich Grachev). Bağımsız bir organizasyon olarak, eski Özel Tasarım Bürosu "uzay" teknolojisini üretmeye devam etti. Acil Durumlar Bakanlığı, silahlı kuvvetlerin yapısı ve çıkarıcı sektördeki şirketlerden biri bile PEC-490 araçlarına ilgi gösterdi.
Bilinen verilere göre, özel ekipman için yeni siparişlerin toplam “Mavi Kuş” sayısını 40-50 birimlerine getirmesine izin verildi. Bu makinelerin çoğu hala çalışıyor ve sorunu çözüyor. Ancak, istisnalar da var. Böylece, birkaç yıl önce seri yollarda bulunan amfibi arazi araçlarından biri, Moskova bölgesindeki Devlet Askeri Teknik Müzesi'nin bir sergisi haline geldi. İvanovo. Bu araç, Acil Durumlar Bakanlığı'ndaki hizmetinden bahseden, üç renkli çizgili beyaz bir rengi korudu.
Seksenlerin sonlarında, seri ekipmanların kullanım ömrünü artırmak için önlemler alındı. Bunun veya çalışmanın pahasına, arazi araçlarının kaynağını başlangıçta belirtilen 10'ten 20 yıllarına çıkarmak önerildi. Bu teklifler, ZIL-4906 makinelerinin hala tedarikte kalması ve verilen görevleri çözmesi sayesinde istenen sonuçlara yol açmıştır. Gerektiğinde, bunlar yenileniyor ve yenileniyor. Örneğin, iki bininin ortasında, modern uydu navigasyon cihazlarıyla “Mavi kuşlar” ekipmanı başladı.
ZIL-4906 arazi araçlarının çoğu ve modifikasyonları, önemli yaşlarına rağmen hala çalışır durumda kalır ve kendilerine verilen görevleri çözer. Bu tekniğin astronotların çıkarlarına yönelik arama kurtarma operasyonları bağlamında değiştirilmesinin henüz mevcut olmadığı belirtilmelidir. Bunun için birkaç açıklama var. Bunlardan ilki, mevcut ekipmanın mevcut gereklilikleri tamamen karşılaması ve tüm görevleri çözebilmesidir. Tesisten özel ekipmanın ömrünü hesaba katarsak onlara. Likhaçev, Blue Bird kompleksinin kendi alanında en başarılı gelişme olduğu ortaya çıktı.
Göre:
http://denisovets.ru/
http://arms-expo.ru/
http://kolesa.ru/
http://gvtm.ru/
http://zonwar.ru/
R. Danilov “Mavi Kuşlar” // Teknik ve Silahlanma, 2011. No.2, No.3.