Dünya Felsefesi
Shagg'lar Dünya Felsefesi baştan çıkarıcı amatörlüğüyle kalıcı bir klasik haline geldi. Ancak 2016'daki yeniden baskısında, Wiggin kardeşlerin hikayesinin ardındaki karanlığı ve hüznü duymak daha kolay.
Öne Çıkan Parçalar:Parçayı Oynat Dostum Ayak Ayağım —Shagg'larÜzerinden grup kampı / satın al
Fremont, New Hampshire'daki Wiggin ailesi, tamamen Amerikalı bir gruptu. Peder Austin Wiggin Jr. ve Anne Annie, altı kişilik güzel bir kuluçka ile kutsanmıştı: İki erkek, Robert ve Austin III ve dört kızı, Dorothy (Dot), Betty, Helen ve Rachel. Bununla birlikte, Austin'in gözünde, geleneksel görünen klanı hiçbir şeydi - onların varlığı aslında bir kozmik durum vakasıydı. Austin küçük bir çocukken, el falı yapan annesi, çilek sarısı bir kadınla evleneceğini, öldükten sonra iki oğlu olacağını ve kızlarının başarılı bir müzik grubu oluşturacağını tahmin ediyordu. İlk iki kehanetin gerçekleştiğine tanık olan Austin, önceden belirlenmiş kaderini biraz zorlamaya karar verdi. 1960'ların ortalarında, en büyük üç genç kızı Dot, Betty ve Helen'i okuldan aldı, onlara gitar ve davul taktı ve onlara Shaggs adını verdi.
Austin'in gerçek bir müzik deneyimi olmamasına rağmen, doğal olarak Svengali tipi bir yönetici rolüne büründü. Shaggs'in bütün gün aile bodrumunda çalışmasını istedi: İşteyken, eve geldiğinde, akşam yemeğinden sonra ve bazen yatmadan önce (bazen bu yatmadan önce yapılan uygulama, jimnastik ile değiştirildi). Shaggs, Austin onu mükemmel sayana kadar (veya eğitimsiz bir grubun ulaşabileceği mükemmellik düzeyine yakın olana kadar) bir şarkıyı tekrar tekrar çalardı. Dot'un daha sonra açıkladığı gibi Key of Z'deki şarkılar , O yönetti. Biz itaat ettik. Ya da elimizden geleni yaptık. 1969'da, yaklaşık beş yıllık bir çalışmadan sonra kızları sıcakken elde etmek isteyen Austin, Shaggs'i ilk albümlerini kaydetmeleri için Revere, Massachusetts'teki Fleetwood stüdyosuna sürükledi. Dünya Felsefesi .
Yarım Japon'dan David Fair, Gitar Nasıl Oynanır adlı kısa manifestosunda, birkaç yılınızı ayırıp tüm akorları öğrenmiş olsanız bile yine de sınırlı sayıda seçeneğiniz olduğunu yazıyor. Akorları görmezden gelirseniz seçenekleriniz sonsuzdur ve bir günde gitar çalmada ustalaşabilirsiniz. Herhangi bir akoru zar zor öğrenmiş olmalarına rağmen, Shaggs'in saatlerce pratik yaptıktan sonra bile enstrümanlarında asla ustalaşmadığını söylemek güvenli görünüyor. Ancak *Felsefe of the World*'ün özü Fair'in şu sözlerinde yatar: teknik sınırlamalar müzikal özgürlüğe eşit olabilir.
Tüm hesaplara göre, Wiggin kardeşlerin sesleri acı verici - kara tahtaya çivi çakmak değil, ilk kez Animal Collective'i ilk kez duymak gibi tuhaf. Dot ve Betty'nin gitarları ucuz ve anahtarsız. Helen'in davullarının tutarlılığı yok ve belirgin bir sebep olmadan gürleyen rulolardan yumuşak ve kekemelikli musluklara atlıyor. Shagg'ler, kelimenin tam anlamıyla, gerçek bir eğitim almamış, aniden pop melodileri oluşturmakla görevlendirilen gençlerin sesidir. Daha yeni kafamdan çıktı, Dot yeniden baskının astar notlarında açıklıyor. Sözleri yazdığımda, şarkının olması gerektiği gibi, melodisi zaten vardı, bu yüzden melodiyi kelimelerle, sonra akorları melodiyle eşleştirdim. Bu nedenle, gitarlar, nota için nota çınlayan vokalleri takip eder ve aksanlı her kelime kendi benzersiz perdesini aldığından, koparma akrobatiktir ve takip etmesi zordur. Nadiren bir an var Dünya Felsefesi bu uyumlu hissettiriyor. Ancak her kız kardeş kendi temposunda hareket etse de yapı bir şekilde asla dağılmaz. Shaggs'lerin çıkardığı sesler ve akılda kalıcı hale gelme biçimleri hakkında merak uyandıran bir şey var; yeteri kadar tefekkürden sonra bir Jackson Pollock resminin şiddetli sıçramalarının sakinleştirici olması gibi kaos da aynı şekilde reddedilir.
Grubun sesi olan Dot, bildiği şeyleri, kız kardeşlerinin yaşadığı hayatı, keşfetmeyi hayal ettikleri dünyayı yazdı. Shaggs'in Felsefesi, albümün kendi adını taşıyan açılışının korosuyla açıklandığı gibi (bu dünyada asla kimseyi memnun edemezsiniz), moxie, inanç ve pragmatik duygusal uzlaşmalardan biridir. 1960'ların sonundaki diğer kız gruplarının özlemleri de melankoli ile damgalanırken, özellikle de yaratıldıkları zorlu koşullar göz önüne alındığında, Shaggs'in şarkılarına rahatsız edici bir karanlık duygusu nüfuz ediyor. Belki aynı şarkı sözleri Spectorized olsaydı ve bazı alkışlar veya parıldayan piyano eşliğinde olsaydı daha az gergin olurdu. Ama bunun yerine, Shaggs'in gıcırtılı akorları, ürkek vokalleri ve düzensiz melodilerinin birleşimi, bir şeylerin yolunda gitmediğine dair bir alarm verir. Ebeveynleri Al, koruyucuların doğruluğu hakkında ürkütücü bir çağrı-cevap bölümü. Gerçekten mi bakım, olanlar her zaman Orada. Bazı çocuklar ebeveynlerinin zalim olduğunu düşünür/Sırf onların belirli kurallara uymalarını istedikleri için, diye şarkı söyler Dot, diğer gençlerden ahlaklarına bağlı kalmaları için sert bir şekilde yalvarır. Sonra gerçekten umursayanlardan/Dönenlerden eğilmeye, her zaman orada olacaklardan dönmeye başlarlar. Who Are Parents bir aile marşı olarak başarısız oluyor ve bunun yerine Austin'in kızlarına aşıladığı baskı ve korkunun unutulmaz bir örneği.
Shaggs'in şarkı sözlerinin çoğu, sıkı bir şekilde yetiştirilmelerini ve sosyal kaygılarını yansıtıyor. I'm So Happy When You Are Near'da Dot ve Betty, şarkının konusu ayrıldığında ortaya çıkan üzüntü hakkında şarkı söylemek için bir araya geliyor. Ayetler arasında, Shaggs'in sayısız saatlerce süren pratikleri, bazı karmaşık gitar çalışmalarıyla gerçekten parlıyor. Kısa bir süre sonra, Sweet Thing bir ıstırap hikayesi sunar ve belki de Wiggin kardeşlerin topladığı en güçlü öfke gösterisidir. Eskiden beni mutlu ederdin/Şimdi beni üzüyorsun/Bana çok yalan söyledin/Sana bir tane bile söylemedim, Dot aynı şekilde işaret ediyor, hatta derin bir anı paylaşıyor olsa da kayıt boyunca ses kullanılmış ihanetten. Betty seni incittiğinde, incittiğinde, sıkışmış bir oyuncak gibi ciyakladığında acı gerçekten parlar. Bu gibi akortsuz, keskin anlar amatör olarak göz ardı edilebilir, ancak bunlar gerçekten şevkin dışarı sızdığı nadir durumlardır.
pc müzik vol 2
Shaggs'in iç gözlemi en iyi Merak ettiğim Şeyler ve Neden Hissediyorum? Eski sloganlar ve basit korolar Merak ettiğim çok şey var/Yapmadığım çok şey var/Sanki en çok merak ettiğim şeyler/Hiç öğrenemediğim şeyler mi? Bu kelimeleri kafanızda okusanız bile, çok net bir şekilde karmakarışık, çok dengesizler. Dot ve Betty'nin sert, ciddi aksanlı vokallerinin altında Helen'in davulları gürleyip çınlıyor. Yine de bu unsurlar o kadar değişmez ki, Merak Ettiğim Şeyler hipnotik hale gelir. Neden Hissediyorum? daha az tekrarlayıcı ve sadece bilinmeyeni tartışmak yerine, Shagg'ler gerçekten merak ediyor gibi görünüyor. Neden hissettiğim gibi hissediyorum?, diye soruyorlar, her kelimeyi özlemle çizerek. My Pal Foot Foot bir tür Shaggs marşı haline geldi: efsanevi kedinin bir çizimi, 1988 derleme albümünün yanı sıra ateşli hayranların birçok kol ve bacağının kapağını süsledi. Gezici bir kediyi beceriksizce aramaları, sanki bir uçurumun kenarında teslim ediliyormuş gibi geliyor. Ayak Ayak…, kız kardeşlerden biri gergin bir şekilde mırıldanıyor. Altta yatan karanlık mesajı anlayana kadar tekerlemelerin şarkı söylemesi büyüleyici. Bütün bunlar göz önüne alındığında, belki de sadece iki tamamen masum şarkı var. Dünya Felsefesi , radyoya tapan Arkadaşım ve Cadılar Bayramı. Cadılar Bayramı ve hortlaklardan bahsetmesi görünüşe göre üç yıl önce It's the Great Pumpkin, Charlie Brown'da Peanuts çetesi tarafından söylenmiş olabilir.
Austin 1975'te beklenmedik bir şekilde kalp krizinden öldüğünde, Shagg'ler hemen dağıldı ve normal hayatlarına devam etti, mavi yakalı işlerde çalıştı ve aile kurdu. Dot, bunu bitirdiğimizde ve kendi hayatımıza devam ettiğimizde, bunun sonunun geldiğini düşündük, diye hatırlıyor Dot. Bu bir hayattı ve şimdi başka bir hayat. Ancak kaderin, henüz büyükannelerinin kehanetinin popüler grubu haline gelmemiş olan Wiggin kızları için başka planları vardı. 1000 kopyadan 900'ü Dünya Felsefesi prodüksiyon hemen ortadan kayboldu, plak, New Hampshire'dan üç kız kardeşin ürettiği uyumsuz seslere çekilen nüfuzlu, tanınmayan müzik hayranlarının eline geçmeyi başardı. 1980 yılına gelindiğinde, yeni hayranlar tanıtıldı. Dünya Felsefesi NRBQ grubunun liderliğindeki bir yeniden düzenleme kampanyası sayesinde.
Shagg'ler, Austin'in istediği tam karşıt izleyici kitlesi tarafından hızla benimsendi: uzun saçlı avangard entelektüeller. Dinleyiciler, zamanının ötesinde görünen ve üç genç kıza çok az talimatla enstrüman verdiklerinde bekleyebileceklerinden tamamen farklı olan bu müziğe hayran kaldılar. Shagg'lar kulağa eğitimsiz gelen müzik yapma eğiliminden önce geldiler; muhtemelen Beat Happening'den nefret ederlerdi. Kaptan Beefheart, 1980'de Lester Bangs'e müzik hakkında hiçbir şey bilmiyorum dedi. Ama Beefheart ve Shaggs arasındaki büyük fark niyetle ilgili. Don Van Vliet doğaçlama yapıp deneyler yaparken, Shagg'ler sadece hayatta kalıyorlardı.
Müzikal tuhaflığın yanı sıra, Wiggin kızlarının yakaladığı evrensel duygular, gençlik hayalleri ve samimi olarak gösterilen arzuları var. Büyük fikirler seslerinde küçülür ve erişilebilir hale gelir: Korktuğunuz, üzüldüğünüz veya yalnız hissettiğiniz zamanları hatırlamıyor musunuz? Shagg'ler de öyle ve ilişki kurmak rahatlatıcı. Kurt Cobain aradı Dünya Felsefesi tüm zamanların en iyi beş kaydından biri - Shaggs'de ne duydu? Belki de saf masumiyet olarak gördüğü şeyden etkilenmişti.
Ama gerçekte, çağdaş dinleyiciler ve eleştirmenler asla Shagg'lerle özdeşleşmeyecekler çünkü onların sözleri bizim için değil.
Dan beri Dünya Felsefesi 70'lerde ve 80'lerde kült bir klasik haline gelen eleştirmenler, Shaggs'i yabancı müzisyenler olarak etiketlemekte hızlı davrandılar. Ama eğer dışarıdan gelen müzik türü, dışarıdan gelen sanatın mantıksal karşılığı olacaksa, Shagg'lar tam olarak yeterli değildir. Evet, inişli çıkışlı müzikleri alışılagelmiş uygulamalara aldırış etmiyor, evet, elbette amatörler. Ancak Herman's Hermits gibi ana akım müziği kesinlikle duymuşlardı ve kaynaklar, müzik dersi alıp almadıklarına göre farklılık gösteriyor. Yabancı sanat ve dolayısıyla müzik, bozulmamış bir yerden gelmek içindir. Art Brut'un kurucusu Jean Dubuffet, 'Burada, sanatsal işleyişin bozulmamış biçiminde, katkısız bir şey, yaratıcısı tarafından her aşamada sıfırdan yeniden keşfedilen bir şeye tanık oluyoruz, dedi Art Brut'un kurucusu Jean Dubuffet.
Shagg'lar zorla onları okuldan fiziksel olarak uzaklaştıran bir baba tarafından müzik yapmak. Shagg'ler gerçek duyguları ifade ediyor olsa da, bu onların özgür iradesi değildi. Bu sadece yapmamız gereken bir şeydi, diye hatırlıyor bir kız kardeş röportaj BBC'yle. Shaggs'in ara sıra antrenmandan gizlice yakındaki bir göle kaçtığı ve sonra prova yapıyorlarmış gibi eve koştuğu anekdot düşünülebilir. Onlara yabancı demek, müziklerine derinden kök salmış travmayı ortadan kaldırır. Austin, Shagg'lerin ne kadar saf olduklarını, dış etkilerden nasıl etkilenmediklerini defalarca vurguladı. Ama saflıkları klostrofobiktir. Yabancı sanatçıların, derin psişeye giden bir yol olarak hareket eden bir dereceye kadar bilinçsizliğe sahip olmaları beklenir. Ama Wiggin kardeşler özgüveni yüksek gençlerdi. Akranları onlara gazoz kutuları fırlattı. Dot'un sözleri açıkça (ergenlik kaygıları) içindeki önemli bir yerden gelse de, fark, bir sınıf akranlarıyla paylaşmak için günlük bir günlük yazmakla yatmadan önce bir günlük girişi yazmaktır.
tuz n peppa albümleri
Yeni veya eski hayranlar Shaggs'in saf bir versiyonunu deneyimlemek istiyorsa, 1982'lere göz atın. Shaggs'in Kendi Şeyi , yayınlanmamış kayıtlar ve kapaklar koleksiyonu. Shaggs'in Kendi Şeyi belki de kayıtların arkasında net bir amaç olmadığı için Wiggin kızlarını eğlenceli ve kaygısız buluyor. Kapaklar (Marangozların versiyonlarını içerir) sadık, hatta zariftir. Bu ciddi bir değişim Felsefe , ki karşılaştırıldığında daha da aşındırıcı ve garip geliyor. Fakat Dünya Felsefesi tam görünümde Shaggs, kusurlar ve kuvvetin en gerçek versiyonudur. Bir gençlik senfonisi bu değil.Eve geri dön