

Bilgiye Dayali Ekonomideki ?sin Dogasi


Is uzun zamandir bati toplumunda degerli bir odak noktasi olmustur. Ekonomik ve toplumsal olarak, bir kisinin toplulukta yerini belirlemistir. Bununla birlikte, önemine ragmen, is kavrami yaygin olarak yanlis anlasilmistir. Yakin zamandaki incelemeyi eksiklestiren sey, 19. yüzyil üretim planlari çerçevesinde tasarlanan ve günümüzde çalisanlarin çogunun aslinda ne yaptigi için geçerli olmayan bir tanima bagli.
Fizikte, kuvvet kavrami ve mesafe degiskenini birlestiren enerji kavrami, çalisma kapasitesini tanimlar. Güç, belirli bir süre boyunca harcanan enerjidir. Bir beygir gücü saniyede 550 fit-pound'a esittir; Bir saniyede yeterli enerjinin harcanmasi, örnegin 110 fitlik bir nesnenin 5 libre kuvvetle tasinmasi.
Emek ekonomisinde is, daha belirsiz bir dogaya sahiptir, ancak elemanlari matematiksel bir hassas kaplama ile sunulmustur. Genel olarak konusmak gerekirse, is, ekonomik olarak faydali islevleri yerine getirme kapasitesini temsil eder. Köle temelli bir ekonomide, bu kapasite bir köle ustanin sahip oldugu kisi sayisiyla tanimlanmis olabilir. Günümüzde çogu is, bir is sözlesmesi baglaminda gerçeklestirildiginde, ücret karsiliginda bir çalisan tarafindan isverene yönelik faaliyetlerde harcama yapmayi kabul ettigi süre miktari ölçülmüstür.
Isveren için mevcut olan is miktari, sözlesmeli çalisanlarin sayisini, belirli bir zaman araliginda isverenin projeleri üzerinde harcama yapmayi taahhüt ettigi ortalama süre ile çarparak hesaplanabilir. Ölçüm birimi "isçi saati" olacaktir. Isin bu tanimi, ekonomik çiktisin üretime harcanan zamanla orantili oldugunu varsayar. Zaman, sirayla iki ögeye ayrilabilir. Toplam çalisma saatleri, istihdamin (veya istihdam edilenlerin sayisi) ve ortalama çalisma saatlerinin ürünüdür.
Ortak bir uygulama teoride isçilere saat ödeyecek ve böyle bir ödülün, isverenlerin üretiminden sagladigi fayda ile kabaca uyumlu olacagina karar verilir. Isveren muhtemelen üretimi arttirmakla ilgileniyor çünkü gelir elde etmek için sattigi sey budur. Açikçasi, bir seyler üzerinde çalistikça insanlarin her biri ne kadar çok çalisiyorlarsa üretim sürecine daha fazla emek katkida bulunurlar. Daha fazla emek katkisi arttikça, mallar veya hizmetler ne kadar çok üretilirse, isverenin satislarindan elde ettigi gelir o kadar yüksek olur ve kazançlar o kadar yüksek olur. Ekonomik iliskiler demir kapli gibi görünüyor.
Aslinda bu çalisma modeli bir zamanlar bugünkü durumdan daha yaygin olan bir duruma dayanir. Hala isi basit el emegi açisindan düsünüyoruz. Örnegin, bir grup patates soyma düsünebiliriz. Isçiler, soyulmus patatesleri patates biçaklariyla patateslerden çikarirken taburelere oturabilir ve sonra soyulmus patatesleri sepete atabilir. Bu durumda, patates soyma görevine atanan isçi saatleri ile soyulmus patates sayisi arasinda dogrudan bir korelasyon olacaktir.
Isveren, soyulmasi için daha fazla patates istediginde, daha fazla emek harekete geçirebilirdi. Ya daha fazla isçi kiralayabilir ya da mevcut ekibi için daha uzun çalisma saatleri ayarlayabilir. Ancak burada bile, dikkate alinmasi gereken baska bir faktör var - insanlarin ne kadar hizli çalistigi. Bu faktörün genel terimi isgücü verimliligidir. Baska bir deyisle, istihdam ve saatlerin yani sira, soyulmus patates sayisi, her bir çalisan bir saat içinde soyulan patates sayisini arttirarak da artabilir.
Emek ekonomistleri, çesitli faktörler arasindaki iliskiyi tanimlamak için asagidaki denklemi gelistirdiler: Çikti, istihdam sürelerine, ortalama is saati ve verimlilik esittir. Çikti, bir sistem içinde üretilen mallarin ve hizmetlerin fiziksel hacmini tanimlar. Istihdam, çalisma saatleri ve verimlilik, emek girdisinin unsurlaridir. ?sgücü verimliligi dogrudan ölçülmez, bunun yerine esitligin diger üç degiskeninden hesaplanan bir oran olur. Çikti, toplam çalisma saatlerine bölünür.
Dolayisiyla, verimliligi emegin kullanilmasinda bir etkinlik ölçütü olarak görerek is kavramindan dislama egilimindeyiz. Belli bir zaman diliminde halkina motive eden bir isveren düsünüyoruz, sanki patron futbol antrenörü gibi oyun alanindayken ekibine daha fazla çaba harcamaya çagiriyor. Bu model soyma patatesleri gibi basit bir islemi tarif ediyor olsa da, tanimi çogu insanin bugün yaptigi isler için yetersizdir. Büyük ölçekli üretimlerin çogu makineler tarafindan üstlenilmistir. Bu makineler, üretim hizini, insan emekçilerinin yogunlastirilmis is performansi yoluyla elde edebildiklerinden çok daha yükseltti. Sermaye yatirimlari, emek uygulamasindaki degisiklikleri degil, genislemis üretimi yönlendirir.
Dahasi, mal üretimi kendisi de daralan bir çalisma alani haline gelmistir. Nesnenin belli miktarda mal üretmek degil, ihtiyaç duyuldugunda gerekli bir hizmeti gerçeklestirmek oldugu mesleklerde giderek daha fazla kisi istihdam edilmektedir. Bunun için, isçinin, esasen yapilmasi gereken isi nasil yapacagini bilmek gerekir. Geri kalan süre isçi bekleme modundadir, gerekli islevi yerine getirme firsati beklemekten baska hiçbir sey yapmaz. Bos bir dükkandaki bir tezgahin bir satis memuru düsünün.
Ofislerde daha fazla sayida istihdam edilmektedir. Büro isi, bilginin toplanmasi, manipülasyonu ve iletilmesini içerir. Bu tür isler ve iste harcanan zaman arasinda daha gevsek bir baglanti oldugu görülüyor. Çalisan zaman ve sayilara ek olarak, bilgi unsuru çagdas formunda isin önemli bir maddesi haline geldi. Ama bilgiyi nasil ölçebilirim? Cevaplamak zor bir soru.
Soyma patatesleri tarafindan gösterilen isin türü, küçük bir biçak haricinde ekipmanin kullanilmasini gerektirmez. Bir patatesin dis cildi kesilmesi ile ilgili olanin ötesinde hiçbir bilgiye ihtiyaç duymaz. Sonuç olarak, isçi zahmetsiz, otomatik bir sekilde soyma islemini gerçeklestirirse, is performansi iyilestirilebilir - daha hizli yapilir. Bu isi yapmak için gereken bilgi bir iki dakika içinde ögrenilebilir ve her zaman vardir.
Bu tür bir çalisma, zorlugun basit bir islemi daha hizli bir sekilde tekrarlamak degil, daha önce hiç görülmemis olan sorunlari çözmek oldugu durumlardan farklidir. Istihbarat, bu tür sorunlara orijinal kesif veya dogaçlama teknikler yoluyla ya da ilgili bilginin nerede elde edilebilecegini bilmek suretiyle dogar. Ofis çalismasinda yeni bilgiler genellikle ikinci el elde edildi. Bir, bir sorunun nasil çözülmesi gerektigini bir denetçi veya is arkadasina sorar; Veya, kisi, konuyla ilgili bilgi veren bir el kitabi, not veya baska bir belge okur. Bu bilgiyi bulmak ve gerekli is fonksiyonunu yerine getirmek için zamaninda ögrenmek tamamen çalisanin sorumlulugundadir.
Kisi, is kapasitesinin yeterli zamana sahip olmamasindan veya yeterince kisisel çaba harcamadan daha fazlasini içerdigini görebilir. ?sle ilgili bilgiye erisim, ayni zamanda bir eserin ne kadar hizli tamamlanabilecegini de belirler. Bu baglamda, eksiksiz ve düzgün bir dosyalama sisteminin saglanmasi gibi faktörler önem kazanabilir. ?yi bir hafizaya sahip olmak, yillarca tecrübe ve kisinin is arkadaslariyla aktif iletisim hatlari bilgi açisindan bir baska varliktir.
?s bu perspektiften görüldügünde, is performansini iyilestirmenin geleneksel yolu - zaman koymak ve çabucak çalismak - kaynaklarin yetistirilmesinden daha az önemli oldugunu anlar. Ayrica, kisi, bilginin ise alinmasinin mutlaka harcanan zamanla orantili olmadigini da görür. Bilgi bir flasla açiga çikabilir. Temel fayda bilgiye bilgiye sürekli erisim degil, istikrarli bir sekilde ulasma süreci degildir. Bu baglamda, isin ekonomik yapisi, elektrik enerjisi sirketinin en yogun talep döneminde ek ücret talep ettigi veya telefon sirketinin aylik faturalandirmasina bir erisim ücreti ekledigi kamu hizmetlerininki gibi olabilir.
Bir baska tür bilgi ile ilgili çalisma, eserin son derece kisisel becerilere veya kisiligin özelliklerine bagli oldugu yer olabilir. Örnegin, gece televizyon izleyicilerini eglendirmek için Dave Winfield veya Johnny Carson'in becerikli beyzbol becerilerini ögretmenin bilinen bir yolu yok ya da Vanna White'in harfleri çapraz bulmaca haline getirme yolu bulunmuyor. Bu tür isçilerin kendi yetenekleri vardir ve bu nedenle fahis maaslari emredebilirler. Yeteneklerinin bir kismi genlere, baska bir kismi ekim yoluyla gelisebilir ve yine bir baska bölüm de, belirli isgallerinin sansli kosullarina bagli olacaktir.
Bu kelimeleri yazarken Minnesota Vikinglerin New Orleans Azizleri'ni NFL play-off oyunda oynamasini bekliyorum. Vikingler Çeyrek Turnuvasi, Brett Favre, bu sezon yaptigi geçmis, simdiki ve gelecekteki "is" için bir servet ödenmis olmasi gerekir. Takimin NFL sampiyonasini ve muhtemelen Superbowl'u kazanmasina yardimci olabilecek belirli yetenekli bir performans sunmanin milyonlarca dolar oldugunu söyleyebilir miyiz? Bunun ekonomik faydasi ne olabilir? Superbowl zaferi, gelecekte yüksek bilet fiyatlari ödemeye istekli olan binlerce Viking fanatigi yaratabilir. Buna ek olarak Minnesota meclisin bir sonraki oturumunda Minnesota vergi mükelleflerinin Vikings'e yeni bir stadyum insa etmesine yardim etmesi gerektigini savunan bir baski yaratabilir. Mesele, bir "isçi" - Brett Favre, bu durumda - degerli ekonomik çikti üretmek için neler yapabileceginden çok daha karmasiktir.
Brett Favre, touchdown geçislerini nasil atacagini biliyor. Bu, en azindan "üretken" bilgi. Bazi yüksek ücretli isçiler, bildiklerini degil, bildiklerini öderler. 3 Ocak 2005 tarihinde, Louisiana Milletvekili Billy Tauzin, Ev Enerji ve Ticaret Komisyonu baskanligi görevini de içeren 25 yil boyunca görev yaptiktan sonra Kongreden emekliye ayrildi. Hemen Pharmaceutical Research and Manufacturers of America baskani olarak yilda 2,5 milyon dolarlik bir is aldi. Lobicilik yaptigi eski meslektaslari, birçoklarinin ilaç firmalarina çok cömert davrandigini söyleyen Medicare Reçeteli ?laç tasarisinin geçisiyle sonuçlandi. Tauzin, eski bir kilit komite baskani olarak, ikna etmesi gereken insanlari biliyordu. Daha az ücret ödenmesine ragmen, hizmetleri muhtemelen ilaç firmalarina milyarlarca dolari buluyordu.
Tauzin'in ekonomik açidan faydali islerde saatlik etkinligi hakkinda konusmak pek mantikli degil (bu da ABD vergi mükelleflerine ek masraf getiriyordu). Evet, eski meslektaslariyla lobi yapmakta iyi kullanilmis, Kongre'de harcanan yillara deginen kisisel beceriler ve bilgiler vardi. Fakat baslica satis noktasi, diger Kongre üyelerinin kendisini sahsen tanidigiydi. Capitol Hill'de görev yaptigi yillar, eski meslektaslari ile yaptigi ziyaretlerde ve komiteler önünde tanikliklarinda görüldü. Ve bu yüzden çogu satis isleri ile. Satis becerisi, etkin bir "is" yapan bir kariyere sahip olan toplu temas ve itibar kadar degildir. Bunu, "insan-saat basina çikti" planlarinda nasil kavrayabilecegini anlamak zordur.
Ancak bilgiyi ise kazandirma fikrine geri dönelim. Birçok isveren sanki isler zamana dayali gibi çalismaya devam eder ve mevcut kaynaklardan bilgi edinmek için basarisiz olur. Personel kesintileri sirasinda sorunlara neden olabilecek, güvenilir erisimi saglamak için is prosedürlerinin dokümantasyonu yoktur. Egitim süreci de genellikle yöneltilir çünkü egitmenler bilgiye ne ihtiyaç duyuldugunu bilmiyorlar ya da bilginin kendisinden yoksundurlar.
?sin modeli bu hatalarindan kismen sorumlu olabilir. Is gelistirme konusunun öncelikle mesleki motivasyon meselesi olduguna inanan biri, bilginin uygulanmasi ile ilgisi olduguna inaniyorsa farkli bir yanit verebilir. ?lk durumda, kurumsal egitim programlari psikologlar ve insanlarin dogru tutumlarini asilamak amaciyla diger insan kaynaklari uzmanlari tarafindan yapilabilir. ?kinci durumda, programlar somut bir biçimde mevcutsa, programlar çalisanin çalisma alaniyla ilgili yararli bilgiler saglamaya çalisacaktir.
?sle ilgili bilgi bir varlik niteligindedir; Geçmisten fayda saglayan mevcut performansin mirasçisidir. Soru sudur: Bu varligin kimler var? ?sverene açikça ait olan sermaye teçhizatinin aksine, bilginin sahipligi belirsizdir. Bilginin yalnizca belirli bir çalisma durumunda oldugu ölçüde, isveren bundan ayricalikli bir yarar alir ve gerçek mülkiyet haklarini kullanir. Buna ragmen, çalisan kendi kafasinin içindeki bilgiyi etkili bir sekilde kontrol ettiginin farkinda olmalidir. Eger bir isi birakirsa, bu bilgiyi onunla birlikte alir. Bu, diger istihdam durumlarina uygulanmasi çok spesifik olursa, ancak baska bir yerde bulunan durumlara benzeyen bazi degerli bir seyin faydasiz bir bilgidir.
Amerikan kariyer sistemi, isle ilgili bilgilerin çogunun tasinabilir oldugu teorisine dayaniyor. Bir kariyer pesinde olan isçi, okulda veya daha önceki islerde edinilen bilgilerin isçinin kendi enerjileri ve yetenegi ile kaynastigi emek emtia haline gelir. Bu nedenle, ABD'li çalisan, temel becerileri bir baskasina göre bir isverene de uygulanmasi düsünülen belirli bir çalisma alanindaki uzmanlik egilimindedir. Bu nedenle, is atlamayi tesvik eden bir kariyer plani.
Örnegin, baska bir firmanin deneyimli bir satin alma ajani, satin alma "ilkelerini" bilerek, istihdami degistirmeyle ilgili rastlantisal bilgiyi kolayca alabilir - örnegin, farkli departmanlardaki insanlarla tanisma ya da dosya dolaplarinin nerede oldugunu ögrenme Bulunmasina ragmen, islemini zaten bilen satin alma bölümündeki bir sekreterin mesleki bilginin ulasilmaz bir eksikligi nedeniyle bir müsterinin pozisyonuna terfi edilemeyecegini belirtti.
Japonya'da kariyer sistemi tersi sekilde insa edilmistir. Çalisanlar emek emtia degil bir organizasyon üyesidir. Herhangi bir isle ilgili beceri varsayimi olmadan ise alinirlar ve daha sonra is dönüsü ve terfi sürecinde ömür boyu sürecek bir süreçte firmanin içinde bir is türüne digerine aktarilirlar. Japon isçi, isverenin isinin birçok yönünü ögrenir ve isverenleri degistirmekten daha az egilimli olur.
ABD kariyer gelisim sistemi, ekonomik avantaj disinda sebepler için yapilandirilmistir. Bazi çalisanlarin daha fazla miktarda veya daha yüksek bir bilgi kalitesi ile donatilmis oldugu efsanesi ücret farkliliklarini hakli çikarmak için kullanilir. Farkli türdeki isler arasindaki engeller, isçi rekabetini kisitlamaya yarayan ve dolayisiyla tazminatin yükselmesine hizmet eden bir güçtür.
ABD'li isverenler neden bu uygulamaya hosgeldiniz? Bu sistemden en fazla fayda saglayan insanlar, üst düzey yöneticiler ve profesyoneller kararlar almak isteyebilirler. Egitim kurumlarinin, genis ögretici ve mezun aglariyla, bu uygulamayi destekleyen mitolojiye de ilgi duymalari gerekebilir: Sadece okullarda veya resmi egitim kurslarinda edinilen bilgilerin gerçek bir degeri vardir ve bu bilgi ?s basina, tesadüfi olmak, bir sekilde bu türden daha asagida.
Isverenler için, bilgiyi çalisanlarin kafalarindan çikarmada ve onu daha açik ve objektif bir sekilde ifade etmede bir firsat yatiyor. Çünkü, çogu is türü rasyonel bir prosedür çizgisinde organize edilmistir. Buna göre, is yapma teknikleri ve prosedürleri, alinmasi gereken bir takim adimlari tanimlamak için kelimelerle ifade edilebilir. Bir kere yapildigi takdirde, bu sekilde somutlastirilan bilgiler makul derecede akilli herhangi bir kisiye açik hale gelir. Bu, isverenlerin artik belirli çalisanlarin merhametine sahip olmadiklari anlamina gelir, ancak gerekirse, giris seviyesinde bir ücret karsiliginda kiralar ve güvenilir bir sekilde getirirler Onlari is pozisyonunda gerekli bilgi seviyesine kadar çikarmak.
Bilgi sahibi olma öyle kalici bir ekonomik avantaj saglayamaz ki, bilgi dogal olarak geneltir ve bu nedenle siradan bir istihbarat alan herkes tarafindan erisilebilirdir. Sadece orijinal kesfi, yaratici sürecin belirsizliklerini veya "dahi" olarak adlandirilan seyi içerir. Bundan sonra görev, bilgiyi baskalarina kolayca ve güvenilir bir sekilde aktarilmasina izin verecek bir biçimde bilgiyi yakalamak olur; çünkü basvuran kisi tam iletisim aldigi sürece bilginin faydasi olmayacaktir. Geçiste bir dizi olay vardir Herhangi bir noktadan kopabilen bir kisiden digerine bilgi. Is performansini iyilestirmek isteyen bir isverenin zorlamasi, bilgi zincirindeki zayif halkalari bulmak ve gerekli onarimlari yapmaktir.
Tibbi endüstri, zor operasyonlar gerçeklestirmeden önce kontrol listelerini takip etme prosedürüyle belli bir devrim yasadi. Kontrol listesi, gerekli tüm bilgilerin, eldeki durum üzerinde etkili olmasini saglar. Mesela cerrah ellerini yikmayi hatirliyor muydu? Havayollari pilotlari bu prosedürü uzun süre takip ettiler; Ve birçok kazayi önlemeye yardimci olmustur. Yine de, tip doktorlari yillarca egitim gördükleri için yüksek bir konuma sahip oldugundan, kontrol listesi devrimi bu çeyrekten bir miktar direnç kazanmistir. Nazik bir hemsire tarafindan kimin ne yapilacagini hatirlatmak ister?
Imalatta, standart veya degistirilebilir parçalar benimsenerek ve daha sonra montaj hattinin gelistirilmesi ile üretim süreçlerinde muazzam bir gelisme saglandi. Olanlar, mallarin imalatinin kisisel isçilik alanindan kaldirilmasiydi. Parça ve üretim süreçleri evrensel bir tasarima tabi tutuldu. Dolayisiyla, bu tür bir isi yapmak için gereken bilgi artik bireysel isçilere ait degildir; Sisteme aitti. ?sçilerin mühendisler tarafindan saglanan titiz bir talimat setini takip etmeleri gerekiyordu. Her parçaya, stok kontrol amaçli benzersiz bir numara verildi. Daha küçük ve daha basit parçalar, nihai üründen daha büyük ve karmasik meclislerde bir araya getirildi. Bu üretimin desteklenmesi için yapilan çalismalar da titizlikle özenle organize edildi. Çalisanlar çok üretken olsalar dahi entelektüel olarak çalismaya katilmadilar.
Ayni sey beyaz yakali çalismanin dünyasini etkilemeye basladi. Bilgisayarin gelisiyle birlikte, eski profesyoneller bilgi mekanigine dönüstürülüyor. Bilgi "bilgi isleme" dan, bilgi üretimdeki fiziksel parçalarmis gibi konusuyoruz. Bilgi de rasyonel bir tasarima sahip olabilir ve ofiste onunla birlikte yapilanlar bir fabrikadaki süreçleri andirir. Ofiste yapilan isler, bilgileri açik bir sekilde tanimlanirsa önemli ölçüde iyilesebilir. Her bir bilgi parçasina kesin bir açiklama yapilabilir ve bir numara veya baska tanimlayici özelliklerle etiketlenebilir. Bilgiler, bilinen bir saklama yerine tutulabilir, düzenli kullanim için planlanabilir ve kullanici tarafindan erisilebilir hale getirilebilir. Burada insan emeginin birçok sistemin basarisiz oldugu sofistike bir bilgi islemine entegre edilmesi noktasinda bulunmaktadir.
Endüstrinin bilgisayarlarla olan ilk deneyiminin beklentileri karsilamadigini söylemek dogru olur. Ana bilgisayar bilgisayarlari büyük miktarda benzer bilgileri islemek için verimli bir araçti ancak bazi durumlarda düzeltme yapma ihtiyaci iyi yanit vermiyorlardi. Bir makul mantik eksikligi, bazen insanlarin yakalayacaklari hatalar üretti. Belki de en kötü problem, bilgisayar uzmanlari ve son kullanici arasindaki bilginin yetersiz iletisimiydi. Basvuru kilavuzlari genellikle yazilimla birlikte verilse de, bilgisayarla ilgili ayrintilar sunmakla birlikte, sisteme yeni baslayanlar için çok az yardim saglayan zayif yazilmislardir.
Daha sonra kisisel bilgisayar geldi ve daha "kullanici dostu" özellikler sundu. "Kullanici dostu" terimi, kullaniciya bilgisayar sistemi ile çalismak için yeterli bilgi vermek için bir örtüsme. Lotus 1-2-3 gibi yazilim paketleri, kullanici yönlendirmeli menüler, adim adim ögreticiler, yararli komut istemleri ve referans tuslari da dahil olmak üzere bir dizi bilgi saglama özellikleri ile gelistirildi. Yavas yavas daha fazla ofis çalisani bilgisayara isinmaya basladi ve teknoloji sözünü yerine getirmeye basladi. Bu ders, teknolojik açidan gelismis ürünlerin dogru bilgi yapisi tarafindan desteklenmedikçe çok az fayda saglayabilecegidir. Bir elektronik sistem ile insan kullanicisi arasindaki baglanti, zincirdeki zayif halkadir.
Çogu kisi, isle ilgili bilginin cehaletini kabul etmeye isteksiz oldugundan, basit yetersizlik problemi göz ardi edilebilir. Is yerinde gerekli olan her çalisma prosedürü ya da bilgi parçasi sayi ve sözcüklerle ifade edilebilir. Bunu yapmanin en basit yolu bir kagit üzerine yazmaktir. Bununla birlikte, bilginin ifade veya iletilmesini gelistiren diger teknikler mevcuttur. Televizyon ekranlarinda bir kisinin istedigi siklikta çalinabilen video kaset üzerine konferanslar ya da is gösterileri kaydetme imkâni vardir. Bir sunum sunumunu canlandirmak ve bellekteki tutarliligini güçlendirmek için kasetçalar, kayar kapilar, flip chartlar vb. Bulunmaktadir.
Küçük bir operasyonda bile, bilgiyi gelistirme yetistirme çabalarinin merkezi olmalidir. Genellikle bu fonksiyonun sorumlusu müdür veya müdürdür. Böyle bir kisi yeni çalisanlar yetistirir veya egitim düzenler. O gerçeklestirilmesi gereken görevleri tanimlar; Tanimi, sirasiyla, gerekli bilgiyi tanimlar. Güçlü ve güçlü bir lider, astlarla iyi iletisim kuracak, bilgili yedek kisilerin çesitli görevlerde bulunabileceginden emin olacak ve daha iyi bir yol aramak için yöntem ve prosedürleri gözden geçirecektir. Mümkün oldugunca, bilgi, objektif olarak tanimlanacak hayalet benzeri bir ifade yapisinin bulundugu her is fonksiyonunun veya konumunun arkasinda objektif bir sekilde - belirli insanlardan ve beyinlerinde yatan seylerden koparilmalidir - yapilmalidir.
Ancak, is anakronik olarak zaman harcamasi açisindan incelendiginden, sürecin bu kismi genellikle dikkate alinmaz. Isçiler, nasil yapilacagini bildikleri isi yapmak için yalniz kalirlar ve hiç kimse, yöneticisi bile degil, yaptiklarini bilir. Böyle bir bilgi yoklugunda, amir, daha kolay tespit edilen diger performans standartlarini gelistirir. Mesela, mesai saatleri atan kisinin fazladan bir çaba göstermesi ve iyi bir is çikarmamasi gerektigi düsünülmektedir. Akillica konusma, kiyafet giyme, iyi fikralar söyleme yetenegi, çalisanin muhtemelen yetkili oldugu ve iyi bir is çikardigi baska isaretler olacaktir. ?sçilerin bu teknik çagda yaptiklariyla ilgili cehalet ve kafa karisikliginin dogrudan bir sonucu olarak, isverenler uzun saatler çalisan bir fetis yapmislardir. Bu felsefenin temel temasi sudur: Eger çiktiyi ölçemezseniz, girdiyi ölçersiniz. Bir etkinlige giren zamani görürsünüz ve yararli bir seyin üretildigini varsayarsiniz.
Bos zaman, bugün toplumumuzda lehte olan bir durumdur, çünkü bir insanin hiçbir sey yapmadigini önermektedir. En azindan isveren dogrudan kisinin yaptiklarindan fayda saglamadi. Ancak, bilginin yaratilmasi endüstriyel ilerlemenin anahtari ise, bu bilgiyi üretmesi beklenen insanlar zihinleri tazelemistir. Zihinlerini eglence ve diger vakit geçirme faaliyetlerinde, mevcut bir is rutininde saatler boyu dolasmaktan çok daha fazla yenilemekteler.
Sendikal ajitatörler uzun zaman önce, is yerinden makinelerle tasarruf etmek için çalisma saatlerini azaltmanin gerekli oldugunu savundu. Teknolojinin ilerlemesi, daha az sayida isçi daha fazla mal üretmesini mümkün kildi; böylece isveren su anda istihdam edilen diger kisileri atabiliyor. Benzer bir süreç birçok endüstride ayni anda gerçeklesmis olsaydi, isten atilan isçiler tekrar is bulamayabilirler. Ekonominin, çalisan insanlara isten daha fazla zaman ayirmak için göze alamayacagi argümanlari genellikle, üretimin dogrudan zamanla orantili oldugu ve daha az üretimin daha az servet anlamina geldigi fikrine dayaniyor. Bununla birlikte, bu argüman ekonomide üretilen büyük miktarda atiga göz yumuyor. Yararsiz ürünler ve sagliksiz tüketimde israf var. Üretim sürecinde de israf var.
"Patates soyma" modeli, üretimin ekonomide sinirlayici faktör oldugunu varsaymaktadir ancak hepimiz kapitalist bir ekonomide kisitin genellikle tüketici pazarlari oldugunu biliriz. Üretim kapasitesi, piyasalarda görülen asirilik arzusundadir. Bu durum göz önüne alindiginda, çözüm, artan çalisma saatleri ile üretimi arttirmak degil pazarlari artirmaktir. Kesme saatleri piyasalari artirmaya yardimci olur, çünkü insanlar serbest zamanlarinda veya bos zamanlarinda mesai saatleri disinda daha fazla tüketici ürünü kullanir. Yeni potansiyel kullanim tüketici talebini tetikler. Dahasi, azaltilmis çalisma saatlerinin is yaratma yönü, daha önce issiz olan çalisanlarin cebine daha fazla para kazandiriyor.
Bilgi, ayni zamanda mallarin tüketiminde bir unsurdur. Teknolojik olarak ileri ürünlerin nasil kullanilacagini ögrenmek gerekir. Dolayisiyla, bu tür ürünleri satin almak, gerekli bilgiyi edinmek için zaman harcamak anlamina gelir. Bunun için zamandan yoksun olduklarini bilenler, ürünü almama egiliminde olacaktir. Alternatif olarak, ürünü satin alabilir, ancak asla kullanamazlar.
Mal üretimi bir sanayi sektörü olarak geride kalmis olabilir, çünkü bos zamanimizi bosa harcamis toplumumuzda insanlar belirli ürünlerde kullanim için zaman bulamiyorlar ya da ürünlerin nasil kullanilacagini ögrenecek zamanimiz yok Kullan. Serbest zamanlari, bu ürünler hakkinda bilgi edinmeye kararli olmak için çok kisitlidir. Öte yandan hizmetlerin tüketimi de genisliyor. Bunun nedeni, satin alinan hizmetlerin insanlarin zamanindan tasarruf etmesi olabilir. Bir kisi vergilerini hazirlamak için bir vergi mükellefi istihdam ettiginde ya da kiyafet onarmak için bir terzi kullandiginda, isi yaparken ya da bunu nasil yapacagini ögrenmek için zaman harcamasi gerekmez. Hizmet saglayicisi halihazirda bu bilgiyi elinde bulunduruyor ve bunu bir miktar para karsiliginda kisinin hizmetine uygulayacak.
Gelecekte, bir firmanin çalisanlari, bilgiye ihtiyaç duyuldukça istisareye hazir olduklari sürece, saatleri azaltmak veya yapraklari çekmek için daha kolay izin verilebilir. Bu sekilde, isle ilgili bilginin birikimi firma için kaybolmayacaktir; Rakip bir firmaya satilmayacakti. Bu gibi düzenlemeler çogu kez son emekli çalisanlarla, özellikle üst kademelerde yapilir, ancak diger çalisanlara açilmamasinin iyi bir sebebi yoktur. Ardindan çalisma, bifürkat bir yapiya sahip olur. Bunun bir kismi, zamana dayali istihdam ve kisisel çaba sarfiyati ile bagli kalacaktir. Diger bölüm bilgi saglayacak ve bir erisim ücreti ödeyecektir. Bu gibi düzenlemelerde, emegin sözlesmeli biçimi, temel amaciyla daha yakindan örtüsebilir.
geri ana sayfasina: Daha kisa çalisma saatleri ve insancil ticaret düzenlemesinin savunucusu


TELIF HAKKI 2010 THISTLEROSE YAYINLARI - TÜM HAKLARI SAKLIDIR