Gençlerden tavsiyeler
Çelişkili bir şekilde, okulların tıbbi ve zihinsel sağlık koşullarıyla yaşayan çocuklara ve gençlere yardım edebilmesinin en iyi yollarından biri, söyleyeceklerini dinlemektir!
Gençler neyin yararlı neyin yararsız olduğunu bilir. Çözüm bulmada da yaratıcı ve ilham vericidirler. Ek olarak, okullar, zorlukların üstesinden gelmek için gençlerle birlikte çalıştıklarında, okulun sadece tıbbi veya akıl sağlığı ihtiyaçları olduğu belirlenen öğrenciler için değil, tüm öğrencileri için daha olumlu bir yer haline geldiğini fark ediyor.
İşte gençlerden bazı ipuçları:
Ne yardımcı olur (ne olmaz!)
Yararlı olmayan:
- Öğrenciler sınıfta geride kalıyorlar ve ödev yapmakta zorlanıyorlarsa, bu bazen kontrolleri dışındadır. Genellikle "daha çok dene" veya "daha fazla odaklan" diyerek kendilerini motive edemezler.
- Bazı gençler için, onlara nasıl hissettiklerini sormak her zaman yardımcı olmaz. Bunun yerine, işlerin onlar için nasıl gittiğini gözden geçirmek için zaman ayırın.
- Bir çocuğun ya da gencin sırf tıbbi ihtiyaçları nedeniyle bir şey yapamayacağını varsaymayın. Bunun yerine onlara sorun ve öğrenin; tüm ihtiyaçları olan basit bir ayarlama olabilir.
Yararlı olan:
- Her dönem farkındalık haftaları düzenleyin. Kendini rahat hisseden gençlerden kendi tıbbi / akıl sağlığı durumları hakkında konferanslar vermelerini isteyin.
- Öğrencilerin öğretmenlere yalnızca paylaşmaktan mutlu oldukları kadarını söylemelerine izin verin.
- Öğrencilere bir mola kartı verin ve kapının yanında oturmalarına izin verin, böylece işler bunaltıcı hale gelirse gizlice ayrılmaları mümkün olur.
- Öğrencilerin duyusal etkiyi azaltmak için gürültüyü azaltan kulaklıklar takmasına izin verin.
- Uzatılmış teslim tarihleriyle gencin olabildiğince rahat hissetmesini sağlayın.
- Sınavlar / sınıf testleri üzerindeki baskıyı azaltın ve gerektiğinde destek sunun
- Gencin kendini rahat hissettiği isimlendirilmiş bir personel belirleyin, böylece gerekirse konuşacak birileri olsun.
Öğrencinin deneyimleri
-
Okulum pek farkında değildi ...Eskiden gittiğim okul, gençlerde ve yetişkinlerde artan olaylara rağmen ruh sağlığı sorunlarının pek farkında değildi. Konuyla ilgili çok az destek vardı veya hiç eğitim yoktu ve hem öğretmenler hem de öğrenciler arasında zor durumda olanlara karşı bir damgalama vardı, bu da zaten zor olan sosyal ortamı daha da zorlaştırıyordu. Tahmin edebileceğiniz gibi, bu akıl sağlığımıza yardımcı olacak hiçbir şey yapmadı.
Okulda bir danışman vardı, ancak çoğu durumda gereken gizlilik düzeyini veya duyarlılığı pek çok durumda tutmadılar, öğrencileri yanlış bir şey olduğunu bilmelerine bıraktılar, ancak herhangi bir şeyi değiştirmek için yeterince önemli değildi. izole edilmiş gibi hissederler ve genellikle durumu daha da kötüleştirir.
Öğrenciler, hiç kimsenin anlayamayacağını düşünerek sessizce acı çekmeye terk edildi, en azından söylemek için modası geçmiş bir yaklaşım. CAHMS'ye sevk edilen çok az kişi bunu aciliyet veya empati olmadan yaptı ve en az 3 aylık bekleme sürelerine yol açtı.
Yapmaları gereken en az şey, bu bekleme süresi boyunca, onları ruh sağlığı ya da ev durumlarıyla ilgili sorunlarına rağmen, sınavlara ve ev ödevlerine devam etmeye zorlamak yerine, onlara özen ve destekle davranmaktır.
Öğrenci F
-
Okulum çok farkındaydı ...En son gittiğim okul, akıl sağlığının son derece farkındaydı, her dönem farkındalık haftaları düzenliyordu, rahat olan kişilerin kendi ruh sağlığı üzerine dersler vermesi ve en önemlisi her an görebileceğiniz iki danışmanı vardı. ve gerektiği gibi görebileceğiniz bir dış kuruluştan iki psikolog.
Her sabah ne yaptığımı kontrol etmek için benimle buluşmak için zaman ayırarak yılın başım son derece yardımseverdi. Dilediğim zaman dersleri bırakma izni verildi, öğretmenlere konuşmaya gerek kalmadan gösterebileceğim ve herhangi bir karışıklık yaşamadan ayrılmama izin veren bir kart verildi. Sakinleşmek için sessiz bir yere ya da sağlık merkezine giderdim.
Öğretmenlerime sadece söylenebileceklerini kabul ettiğim kadar söylendi ve hatta bazıları kapının yanında oturmamı sağladı. Bir risk olduğum için seyahate çıkamayacağımı söylediklerinde çok az fırsatım oldu. Koridorlarda kulaklıklarımı ve telefonumu kullanmama izin verildi, haftada bir psikoloğumla bir buçuk saat görüştüm. Sonunda, katılamamamın nedeni sıkıntılı bir arkadaşlıktı.
Düşüşten yaklaşık bir ay sonra CAHMS'ye sevk edildim ve iki kez tarandım ve fiziksel etkileri yönetmek için bana beta bloker verildi. Ancak taramadan sonra bile, bir psikiyatristle görüşmem için en az üç ay süre verildi, ancak okuldaki geleceğimin belirsiz olduğu belirlendikten sonra, bekleme süresini uzatan başka bir CAHMS servisine gitmem gerektiğini söylediler. Evde yalnız geçirdiğim haftalar çok kötü geçti ve şimdi yeni kolejlere bakıyorum, özellikle biri şimdiye kadar son derece destekleyici oldu, bu yüzden CAHMS'i görmeye ve ruh sağlığımı olumlu bir şekilde yönetmeye devam etmeyi umuyorum.
Öğrenci ben
-
Bir okul sorumluluğu ...Okulların anlaması gereken en temel ilkelerden birinin, öğrenciler sınıfta geride kalıyorlar ve ödev yapmakta zorlanıyorlarsa, bazen kontrollerinin dışında olabileceğine ve öğrencilerin kendilerini "daha çok denemek" veya "olmak" için motive edemeyeceğine inanıyorum. daha odaklı ”.
Uzatılmış son teslim tarihleriyle, sınavlar / sınıf sınavları üzerinde daha az baskı ve bu kişilere destek sunarak gençleri mümkün olduğunca rahat hissettirmenin okulların sorumluluğu olduğuna inanıyorum.
Okullardan özellikle yararlı bulduğum şey, anladıkları anlayış düzeyi ve daha hoş bir okul deneyimi sağlamak için uyguladıkları pratik yaklaşımlardı. Bu, gerçekten uğraştığım ve hoşlanmadığım konuları bırakma fırsatını içeriyordu.
Öğrenci X
Kaynaklar
Ruh sağlığı, öğrenme güçlüğü ve otizm yataklı tedavi ortamlarında bakılan çocuk ve gençlerin deneyimi
Ulusal Sağlık Araştırmaları Enstitüsü, gençlerin çeşitli yatarak tedavi ortamlarında bakım görme deneyimlerini inceleyen bir inceleme yaptı. Raporu özetlerken şöyle diyor: "Dört geniş tema belirledik: gençler, ebeveynleri/bakıcıları ve çalışanları arasındaki ilişkilerin kalitesi, deneyimin normallik derecesi, kısıtlayıcı uygulamaların kullanımı ve iyi klinik sonuçlar. Dördü birbiriyle ilişkilidir; tüm faktörler mevcut olmadıkça, iyi bir bakım deneyimine sahip olduklarını hissetmeleri pek olası değildir."
Raporun tamamını buradan okuyabilirsiniz:
www.evidence.nihr.ac.uk/themedreview/children-young-people-mental-health-learning-disability-autism-in Patient-settings/?utm_source=social&utm_medium=evidence&utm_campaign=cyp