Marina Mnishek. Rus Çariçe'nin şerefsiz ölümü
Leon Vychulkovsky. “Marina Mniszech'in oğluyla uçuşu”
В önceki haber Sahte Dmitry I'in ölümünden sonra Marina Mniszech'in özgürce Polonya'ya gitme, hatta Kral Sigismund III'ten Grodno veya Sambir'i alma fırsatına sahip olduğunu söylemiştik. Ancak ikinci sahtekarı öldürdükten sonra bile taht için savaşmayı seçti. Yeni Basilisa Theodora olmayı ya da tahtta ölmeyi başaramadı - “güç onun kefeni olmadı" Gururlu Polonyalı güçsüz bir şekilde öldü ve herkes tarafından terk edilmiş bir mahkum olarak öldü - ya idam edilen oğlunun acısından ya da gönderilen suikastçıların elinden: kral olarak taçlandırıldığında, hapishanede bile yakın zamanda iktidara gelen Romanovlar için tehlikeli görünüyordu. önceki makale False Dmitry II'nin öldürülmesinden sadece birkaç gün sonra Marina'nın Ivan adında bir erkek çocuk doğurduğu haberiyle bitirdik. Bugün bu kadının hikayesine devam edip bitireceğiz.
Çareviç İvan Dmitriyeviç
Tatar prensi Araslan (Peter) Urusov tarafından avlanırken öldürülen False Dmitry II'nin ölümünden sonra Kaluga sakinleri, sahtekar ordusunun kalıntıları ve Ataman Ivan Martynovich Zarutsky'nin Don Kazakları yeni doğan "prens" e yemin etti ”. Ve, taht üzerinde diğer tüm yarışmacılardan çok daha fazla hakka sahip olduğu kabul edilmelidir - sonuçta, babası sahtekarların sahtekarı olmasına rağmen, annesi meşru bir kraliçeydi - taç giymiş, resmen taçlandırılmış bir kraldı. Ve birçok şehirde dul Marina Mnishek'e kraliyet onurları verilmeye devam edildi. Kazak müfrezelerinin bir başka lideri Zarutsky'nin yanı sıra Prens Dmitry Trubetskoy ve Ryazan milislerinin lideri Prokopiy Lyapunov, Ivan Dmitrievich'in haklarını tanımaya hazırdı. Ve Ivan Zarutsky daha sonra Marina Mnishek'in üçüncü ve son kocası oldu (bu arada, bazıları tarafından oğlu Ivan'ın babası olarak kabul edilen False Dmitry II değil, odur).
Ataman Zarutsky
“Godunov” dizisinin izleyicileri Marina Mnishek ve Ataman Ivan Zarutsky'yi böyle gördü
Ivan Martynovich Zarutsky, Batı Ukrayna şehri Tarnopol'ün (adını yerel bir iş adamının adı olan şimdi Ternopil'den alan) yerlisiydi. Çocukken Tatarlar tarafından Kırım'a götürüldüğünü, daha sonra Don'a kaçtığını söylüyorlar. Zamanla oradaki yetkili reislerden biri oldu. İlk Sahte Dmitry ile Moskova'ya geldi, ancak o yılların olaylarında özellikle önemli bir rol oynamadı ve kısa süre sonra Don'a döndü. Sahtekarın öldürülmesinin ardından, Çar Fyodor Ioannovich'in oğlu gibi davranan Ivan Bolotnikov ve yanında bulunan False Peter'a katıldı. Ancak, 1607 sonbaharında bir sonraki "Dmitry'nin mucizevi kurtarışını" öğrendikten sonra, kısa süre sonra Vasily Shuisky'nin birlikleri tarafından kuşatılıp ele geçirilen Tula'dan ayrıldı. Zarutsky, Starodub'da ikinci Sahte Dmitry'yi buldu. 1608 baharında Zarutsky, yaklaşık 5 bin Kazak'ı bu sahtekarın bulunduğu Orel'e götürdü. False Dmitry II'nin Moskova'ya seferi sırasında ataman ordunun sağ kanadına komuta etti. Tushino kampında Zarutsky boyar rütbesini aldı. Kararlı ve zamanında eylemlerle, 1608 Trinity Günü'nde False Dmitry ordusunun tamamen yenilgisini engelledi. Sahtekar Kaluga'ya kaçtıktan sonra, birlikleri Smolensk'i kuşatan Polonya kralı Sigismund III'ün yanına gitti, ancak kısa süre sonra onu bırakıp geri döndü. Sahte Dmitry'a hizmet etmek. 1611'de Zarutsky'nin Tüm Topraklar Konseyi'nin üç liderinden biri olduğu ortaya çıktı - diğerleri Prens D. Trubetskoy ve ilk (Ryazan) milislerin lideri Duma asilzadesi P. Lyapunov'du. Zarutsky'nin entrikaları yüzünden Lyapunov 22 Temmuz 1611'de Kazaklar tarafından öldürüldü ve yanında getirdiği milisler Moskova'yı terk etti.
Kazak çevresinde P. Lyapunov'un öldürülmesi (XNUMX. yüzyıl gravürü)
Trubetskoy'u bir kenara iten Zarutsky, şimdi aslında geri kalan birimlere liderlik etti ve genç Ivan Dmitrievich'i kral ilan etmeye çalıştı, ancak Patrik Hermogenes ve yeni milislerin liderleri Minin ve Pozharsky tarafından desteklenmedi. Bu sırada, Pskov'da - üst üste üçüncü ve Astrakhan'da - dördüncü olarak yeni bir Sahte Dmitry ortaya çıktı, her ikisi de Kaluga'daki suikast girişiminden sağ kurtulduğu iddia edilen ikinci gibi davrandı. Astrakhansky, False Dmitry II'nin katili Tatar prensi Pyotr Urusov tarafından desteklendi. Bu sahtekar daha sonra bir yerlerde ortadan kayboldu ve akıbeti hakkında hiçbir şey bilinmiyor. Ve daha sonra ortaya çıktığı gibi, Moskova kiliselerinden biri olan Matyushka'nın papazının oğlu olan "Pskov Hırsızı", 1612 yılının Mayıs ayının sonunda Gdov'da yakalandı. Mihail Romanov'un tahta çıkışından sonra bir süre "halkın görmesi için" zincirlerde tutuldu ve ardından idam edildi. Ancak şimdilik Zarutsky önce üçüncü Sahte Dmitry'ye bağlılık sözü verdi ve ardından Yaroslavl'da Prens Pozharsky'ye suikast girişimi düzenlemeye çalıştı. Başarısızlıktan sonra Ağustos 1612'de ordunun yarısıyla (yaklaşık iki buçuk bin kişi) o sırada Marina Mnishek ve oğlunun bulunduğu Kolomna'ya gitti. Kolomna geleneksel olarak False Dmitry'lara sadıktı ve hatta Dmitry Pozharsky'nin ordusunun başkenti için Moskova'ya giden yolu kapattı. Zarutsky ile birlikte atamanlar Ivan Chika, Panteleimon Materoy (her ikisi de Trinity-Sergius Lavra kuşatmasında yer aldı) ve Tikhon Chulkov'un Kazak müfrezeleri Kolomna'ya geldi.
Moskova'da, 7 Şubat 1613'te genç Mikhail Fedorovich Romanov'un çar seçildiği bir Zemsky Sobor toplandı. Delegeler yemin etti
Ancak aynı zamanda False Dmitry II'nin tüm ödülleri meşrulaştırıldı.
Zarutsky Konseyin kararını tanımadı. Mart 1613'te, o dönemde Rus şehirlerini ve köylerini yağmalayan yaklaşık 400 Çerkasi, Zaporozhye Kazağı ona katıldı. Bu arada tarihçi A.L. Stanislavsky, tam da bu müfrezenin eylemleriyle tarih Aslında damadı Bogdashka Sobinin'in isteğine göre "Polonyalıları" hiçbir yere getirmemiş olan Ivan Susanin'in ölümü, sadece "hainlere hiçbir şey söylemedim", bunlar ne zaman"kralı sordu'.
Güney'e uçuş
Sonunda Zarutsky misafirperver Kolomna'yı yağmaladı ve Marina ve oğlunu da yanına alarak Mihaylov şehrine (modern Ryazan bölgesi) doğru yola çıktı. Tabii ki, yolda ganimeti Kolomna Kremlin'in Pyatnitskaya kulesinin kapılarıyla kaplı bir deliğe sakladığına dair bir efsane ortaya çıktı ve “cadı Marinka"Bu hazineyi lanetledi ve bu nedenle onu bugüne kadar kimse bulamadı.
Zarutsky, Pereyaslavl-Ryazansky'yi ele geçirmek istedi (1778'den beri Catherine II'nin kararnamesi ile bu şehre Ryazan adı verilmeye başlandı), ancak onun kışkırtmasıyla öldürülen Procopius'un oğlu Vladimir Lyapunov tarafından mağlup edildi. Ve Venev yakınlarında, yakalanıp Tula'ya götürülen Ataman Chika'nın müfrezesi yenildi. Zarutsky Epifan'a taşındı ve 2 Nisan 1613'te Mihaylov'da kasaba halkı orada kalan Kazakları öldürüp esir aldı. İki yüzden fazla Zarutsky Kazağı Epifani'den kaçtı, çoğu daha sonra affedildi. Zarutsky bir dizi şehri (Epifan, Dedilov, Krapivna) harap etti ve ardından ordusunun Prens Ivan Odoevsky'nin birlikleri tarafından iki günlük bir savaşta mağlup edildiği Voronej'e çekildi. Bundan sonra, o ve birliklerin kalıntıları (yaklaşık 500 kişi ve birkaç Prens İşterik Nogayı) Astrakhan'a çekildi. Burada Zarutsky ve Mnishek başlangıçta kasaba halkından destek buldular ve kaçak kraliçenin bir Katolik kilisesi evi açtığı ve aynı zamanda erken matinler için zili çalmayı yasakladığı iyi güçlendirilmiş Trinity Manastırı'na yerleştiler - Sahte Dmitry I'in öldürülmesinden bu yana, o Zillerin çalmasından korktuğunu ancak bunu beyan ettiğini belirten küçük oğul, korktuğunu ifade etti. O zaman Don ataman'la olan düğününün gerçekleştiğini söylüyorlar.
Zarutsky, Kazakları ve Treni ABD çetesinin Kazaklarına ek olarak Astrakhan, Nogai Tatarları, Şah Abbas Persleri ve hatta Türklerin müfrezelerini de içermesi beklenen bir ordu kurmak istedi. Ancak kısa süre sonra yeni yetkililerden Astrahan'a destek verilmemesi emrini içeren bir mektup geldi "Luthorka Marinka, sapkınlar"Ve"hırsız Ivashka Zarutsky"Ve
Gördüğünüz gibi dindar Katolik Marina Mnishek'e burada Lutherci deniyor: Muhtemelen bu makaleyi yazan kişinin Katolikler ile Protestanlar arasındaki uzlaşmaz düşmanlık hakkında hiçbir fikri yoktu ve ona göre Ortodoks olmayan tüm insanlar "aynıydı".
“Volga boyunca Hazar - Yaik'e”
1614 baharında, Streltsy başkanı Vasily Khokhlov'un ordusunun şehre yürüdüğünü öğrenen Astrakhan sakinleri isyan etti. Zarutsky ve Marina Mnishek, 12 Mayıs gecesi Kremlin'de kuşatıldı ve oradan üç sabanla kaçmayı başardılar. Marina Mnishek'in nedimelerinden o zamana kadar yanında kalan tek Polonyalı kadın Varvara Kazanovskaya'nın Khokhlov tarafından yakalanması ilginçtir. Zarutsky ve Marina, Hazar Denizi üzerinden Ayı Adası'na sığınmaya çalıştıkları Yaik'e (Ural) gittiler.
26 Haziran 1605'te Ataman Trenya Us, Zarutsky, Marina, oğlu ve Katolik rahip Nicholas'ı Gordey Palchikov ve Sevastyan Onuchin komutasındaki hükümet birliklerinin bir müfrezesine teslim etti.
M. Voloshin bunun hakkında şunları yazdı:
Volga boyunca Hazar - Yaik'e, -
Burası kraliyet oklarının götürdüğü yer
Bebek Kuğu ve Kuğu tuzakta.
Üzgün son
Mahkumlar iki ayrı gemi konvoyuyla Kazan'a nakledildi: Marina Mnishek ve oğlu 600 okçu, Zarutsky ise 350 okçu tarafından korunuyordu. Zaten Kazan'dan Moskova'ya kara yoluyla seyahat ediyorlardı. Başkentte Zarutsky kazığa asıldı ve Marina Mnishek hapse gönderildi. Daha sonra Kolomna'da, başarısız kraliçenin son günlerini şehirlerinde - hatta Marinkina olarak adlandırmaya başladıkları yerel Kremlin'in Round veya Naugolnaya kulesinde yaşadığına dair bir efsane ortaya çıktı. Şehir efsanesi aynı zamanda Kolomna Kremlin'de yaşayan Marina Mnishek'in hayaletinden de bahsediyor. Üstelik Marina'nın ruhunun mutsuz aşka yardımcı olduğunu iddia ediyorlar - eğer bunu "onun" kulesinin duvarına elinizle dokunarak sorarsanız.
Kolomna Kremlin'in “Marinka Kulesi”
Popüler bir halk efsanesi, Marina'nın bir cadı ve büyücü olduğunu ve geceleri karga ya da saksağan kılığında pencereden kuleden uçtuğunu söylüyor. Ve sonra yerel piskoposun kuleyi kutsadığı iddia edildi - ve uçup giden Marina geri dönüp tekrar kadına dönüşemedi. Çünkü o zamandan beri bu kulenin üzerinde çok sayıda karganın uçtuğunu söylüyorlar. Ve bazı nedenlerden dolayı kimse basit bir soru sormadı: Marina neden hapishanesine geri döndü? Efsanenin başka bir versiyonu daha mantıklıdır: Saksağana dönüşüp Polonya'ya uçması. Ancak aslında bu efsane B. Pilnyak tarafından icat edilmiş ve "Volga Hazar Denizi'ne Akar" adlı romanında yer almıştır. Ve gerçek halk efsanesi, Marina'nın bir kargaya dönüşerek kuleden değil, şehirden çok da uzak olmayan Tabory kasabasındaki Polonya kampından uçtuğunu söyledi. Kolomsk sakinlerinin kutlamak için Tabory'ye gittiği Polonyalılardan kurtuluşun onuruna bir tatil bile vardı. Ve New Chronicler doğrudan Marina Mnishek'in ölümü hakkında şunları söylüyor:
Çocuk, başına kötü bir şey gelmeyeceğine dair ciddi bir söz verilerek Moskova'daki Marina Mnishek'ten alındı. Ve beni aldattılar. Velimir Khlebnikov bunun hakkında şunları yazdı:
Ve kahkahalar ve çılgın bir çığlık,
Ve birisi soğuk yerde
Sonuçsuz bir umutsuzluk içinde yatıyor...
Sonra aniden ayağa kalkıp koşmaya başlıyor
Hafif kanatlı mazurkada,
Biriyle gülecek, gülümseyecek,
Birine fısıldıyor: "Sevgilim."
Sonra aniden ayağa kalktı, her yeri titreyerek,
Sabah tozu kadar beyaz,
Ve etrafına bakarak fısıldıyor: "İyi değil miyim?"
................................................... ..
Bu yüzden hapishanede yavaş yavaş öldü
Marina, Rus kraliçesi.
I. Sakurov'un çiziminde Marina Mnishek'in oğlunun infazı şu şekilde sunuluyor:
Polonya büyükelçisi Fyodor Zhelyabuzhsky 1615'te şunları bildirdi:
Çok ilginç, küçük "Ivashka" için hangi "kötülükler" kaydedildi?
Tekrar M. Voloshin'in şiirine dönelim:
Bir bebek gibiydim - üçüncü yılımdaydım -
Evet, son infaz gerçekleştirildi
Serpukhov Kapısı yakınında.
Marina Mnishek'in dört yaşından biraz küçük olan oğlu aslında Zamoskvorechye'deki Serpukhov Kapısı'na asıldı. Güncellenen verilere göre bu, 1614 yılının Kasım ayında gerçekleşti.
Romanovlar, yeni sahtekarların ortaya çıkması korkusuyla Marina Mnishek'in küçük oğlunu halka açık bir şekilde idam etti. Ve böylece çocukları idam etmeme yönündeki eski geleneği ihlal ettiler: elbette, o zalim zamanda aynen bu şekilde öldürüldüler, ancak böyle bir halkın asılması Moskovalıları şok etti. Üstelik çocuğun vücut ağırlığı çok küçüktü ve ip çocuğun boynuna dolanmıyordu: Çocuk birkaç saat sonra öldü. Hollandalı Elias Hercman 1625'te şunları yazmıştı:
Marina Mniszek'in ölümüyle ilgili şunları aktarıyor:
"Vorenok"un halka açık infazına rağmen, Sorunların ataleti nedeniyle "Sahte Vashki" hala ortaya çıktı. Bunlardan ilki, kendisini False Dmitry I ile haklı çıkaran şemaya göre, çocukluktan itibaren kendisinin gerçekten Marina Mniszech'in kurtarılmış oğlu olduğu öğretilen Polonyalı asilzade Jan Faustin Luba'ydı. Ve zaten 1640 civarında, Poltava'dan bir Kazak olan Ivan Vergunenok, yardım için Kırım Hanı ve Türk Sultanına başvuran Ivan Dmitrievich'in kimliğine bürünmeye çalıştı. 1641'de Derbinsky lakaplı belirli bir Manuil Seferov, hayatta kalan bir prens olduğunu ima eden ancak bunu açıkça duyuracak vakti olmayan Don Kazakları tarafından yakalandı. Ve son olarak, belgelerde "isimsiz serseri" olarak adlandırılan dördüncü sahtekar, Alexei Mihayloviç'in yönetimi altında Moskova'da asıldı.
Ama bu daha sonraydı. Daha sonra 1614'te masum bir çocuğun idam edilmesi Moskovalılar üzerinde çok zor bir izlenim bıraktı. Ve Marina Mnishek'in Romanovları lanetlediği, eşlerin kocalarını ve oğulların babalarını öldüreceğini ve her şeyin bu ailenin ölümüyle sonuçlanacağını tahmin ettiği bir efsane ortaya çıktı:
İnsanlar Marina Mnishek'in bu tahminini her zaman hatırladılar. Belki de bu yüzden Rusya'da hiç kimse, son imparatorun ailesinin Yekaterinburg'da idam edildiği haberine özellikle şaşırmadı, şok olmadı veya şok olmadı?
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.