“İnsan cehaletinde, her şeyi bilmediğiniz saçmalık olarak kabul etmek çok rahatlatıcı.”
DI Fonvizin. genç cahil
DI Fonvizin. genç cahil
Bilim ve Sahte Bilime Karşı. Yabancı ülkelere karşı medya klişeli suçlamalarımızı ne sıklıkta karşılıyoruz hikayeler! Ama kimden geliyorlar? Çoğunlukla yabancı dil bilmeyen ve üzerinde hiç kitap okumamış gazetecilerden. Filistin görüşü şudur: Bir gazeteci yazarsa, o zaman bilir. Ve o, bu çok gazeteci, birçok durumda sadece bir diğerinden materyal yeniden yazar! “Terzi bir başkasıyla, diğeri üçüncüyle ve ilk terzinin üzerinde çalıştığı?” - "Evet, ilk terzi, belki benimkinden daha kötü dikilmiş." Fonvizin’in “Undergrowth” adlı diyalogu bunun nasıl olduğunu açıkça gösteriyor.
Ancak yabancı dilleri iyi bilen gazeteciler bile yurtdışında ve doğrudan iletişime sahipler, kural olarak gazetecidirler. Yani, bir “rapor”, olaylar hakkında bir rapor hazırlarlar - kim ve ne söylediği, nerede ve ne olduğu hakkında. Fiziksel olarak, tarihi monografları veya dergileri okumak için zamanları yoktur ve bunun için ödeme yapılmaz. Örneğin, "bir tehdit vardı" için ödeme yaparlar. Herhangi biri: askeri, ekonomik, bilgilendirici ... Ne de olsa, bir “tehdit” olduğunda, merkezileştirilmiş, hatta kişisel liderliğe olan ihtiyaç artar. Bu bir kamu yönetimi aksiyomudur. Ve dış tehdit, onu tüm iç sıkıntılar ve eksikliklerden mükemmel bir şekilde suçlamanızı sağlar. “SSCB'de neden yemek yemiyoruz ve Gıda Programı kabul edildi?” “Ama çünkü Yıldız Savaşları!” Ve hepsi bu! Everyman memnun. Bilincine ve aklına basit ve erişilebilir bir cevap aldı. Bir dergi "Havacılık ve astronotikleri ”okumaz ve orada yazılan her şeyi asla bilemez.
İnternet ortaya çıktı, insanlardan bilgi alma yeteneği arttı. Fakat zaman ve dil sorunu devam etti. VO ziyaretçilerinin büyük çoğunluğu yabancı bir dili “sözlükle okuyorum ve tercüme ediyorum” seviyesinde (ayrıca Sovyet döneminin sözlüğü) biliyor. Bu nedenle, Washington Post, The Times veya People's Daily'nin editoryallerini okuyarak günlerine başlaması pek olası değildir (ancak ikincisi hatırlamak saçmadır). Ama yine bir şey, politikacıların orada söyledikleri ve tarihçilerin yazdığı ve öğrencilerin kolejlerde ve üniversitelerde okudukları başka bir şey. Ve birçok vatandaşın onları okumaması da anlaşılabilir. Bununla birlikte, kitapların mevcudiyeti, bilim ve siyaseti birbirinden ayırmayı mümkün kılmaktadır, ki bunlar “farklı şeyler” dir. Tarihsel gerçeği çarpıtmakla "yurtdışında hain" i suçlayanlar için, her zaman gerçeklere güvenmek ve yazmak iyi olur: böyle bir gazete böyle ve böyle bir sayıdan böyle yazdı ve bu doğru değil; böyle ve böyle bir yazarın kitabında, böyle bir yayınevi, böyle ve böyle bir sayfada yazılır ... ve bu gerçekler, politikacılar vb., orada ve orada konuşarak ... O zaman gerçekten değerli bir karşı propaganda olacak ve ucuz bir boş konuşma değil, “VO” ya layık değil, belki de en banal sarı basın.
Rus tarihimizin kaynak araştırmasıyla yakın zamanda meşgul olduğumuzdan, eski zamanlarımız hakkında ne "orada" yazıldığını görelim.
Batı'da tarihi konularda en erişilebilir literatürün Osprey yayınevinin kitapları olduğuna dikkat edin. Her şeyden önce, basit, anlaşılır bir dilde yazılmış, ucuz, renkli (her zaman çekici!). İngiltere'de, Sandhurst Askeri Akademisi'nin yanı sıra üniversiteler ve kolejlerde bir öğretim aracı olarak kullanılırlar ve ek olarak, sadece İngilizce değil, diğer birçok dilde de yayınlandıkları için tüm dünya tarafından okunurlar. Opprey kitapları gerçekten uluslararası yayınlar. 1999 yılında, Silahlı Adam serisinin bir parçası olarak, 333 sayılı Profesör David Nicolas’ın “Ortaçağ Rusya'nın Orduları 750-1250” kitabı tarafından tarihçimiz M.Gorelik'e “ışığı görmeyeceği” bir özveri ile yayınlandı. Öyleyse okuyalım, Rus tarihinin yabancı okuyuculara hangi versiyonunu sunduğunu öğrenelim. Herhangi bir sahtekârlık suçlamasından kaçınmak için, metnin bir kısmı resimler şeklinde düzenlenmiştir ve çeviri daha sonra olması gerektiği gibi, bazı durumlarda yazarın yorumlarıyla verilmiştir. Bu yüzden okuyoruz ...
D.Nicolas kitabından 3. sayfa ve işte burada böyle bir metin var. Ama İngilizceye kimseye işkence etmeyeceğim, ancak anlaşılabilir Rusça çeviri herkese gidecek ve aslında kelimenin tam anlamıyla, sadece ayrı stilistik düzeltmelerle
Rusya'dan Rusya'ya
RUSYA ORTAÇAĞ DEVLETLERİ modern Rusya, Belarus ve Ukrayna'nın orman ve orman bozkır bölgelerinde ortaya çıkarken, bozkırda güneydeki rakip göçebe devletleri vardı. Bununla birlikte, şehirleri vardı ve bunlar, Orta Çağ'ın çoğunda oldukça gelişmiş olan “göçebe devletler” idi. Tüm bölge nehirler tarafından geçildi ve yerleşimlerin çoğu bankalarındaydı. Nehirler, yaz aylarında, teknelerde ve kışın donmuş otoyol olarak kullanıldıklarında yelken açtıklarında en iyi trafik arterleriydi; ve savaşta ulaştırma arterleri olarak da kullanılmaları şaşırtıcı değil. İskandinavya ve Batı Avrupa'yı Bizans İmparatorluğu ve İslam dünyası ile etkili bir şekilde bağladılar. Ticaret servet getirdi ve servet hem iç hem de dış yırtıcıları çekti. Aslında, baskınlar, korsanlık ve soygun, ortaçağ Rus tarihinin ana özelliği olarak kaldı.
Bozkır, Rus askeri tarihinde önemli bir yer işgal etti. Sadece kahramanca eylemler için değil, aynı zamanda askeri bir felaket için de bir arenaydı. Bozkırın aksine, toprakları ormanlar ve bataklıklarla kaplıydı ve ayrıca nehirlerle ayrıldı. Göçebe halklar, yerleşik komşularından daha savaşçı olmasalar da, büyük bir askeri potansiyele sahipler ve aşiret disiplinine ormanın sakinlerinden daha fazla alışkınlardı. Orta Çağ'ın başlarında, Slavlar, ortaçağ Rusyası zaten yaratıldığında bile yeni bölgeler geliştirmeye devam eden göreceli yeni gelenlerdi.
Kuzeye doğru, göçebe avcı halklar, kendi askeri aristokrasisine sahip görünmeyen Arktik tundrasında yaşıyorlardı. Öte yandan, subarktik tayga ve kuzey ormanlarının birçok Fin ya da Ugric kabilesi açıkça bir askeri elite sahipti. Bu kabileler arasında Votyaks, Vod, Ests, Chud ve Komi veya Zyryans vardı. Doğu Finno-Ugric nüfusu, onlara kıyasla daha gelişmiş bir kültüre ve silahlara ve ayrıca kara ve ahşaptan yapılmış büyük kalelere sahipti (bkz. Attila ve Nomad Hordes, seri No. 30 Elite, Osprey). Bunlar arasında Meria, Murom, Teryuhane, Karate, Mari ve Mordvinyalılar vardı. Bazıları 11. ve 12. yüzyıllarda asimile edildi ve kayboldu, ancak bazıları bu güne kadar kimliklerini korudu.
Udmurts veya Votyaks, 8. yüzyılda Zyryans'tan ayrıldı ve Vyatka ve Kama nehirlerinin ana kıyıları boyunca doğuya yetişen kabilelerle rekabet etti. Rusya'nın Avrupa kısmının en kuzeydoğusunda yer alan Khanty veya Mansi tayga bölgelerinin toprakları, 12. yüzyılın sonunda hızla büyüyen Rus devletine (“Novgorod Land”) dahil edildi. Uralların ötesinde, Ruslar kıyamet gününe kadar bakır kapıların arkasında kilitlendiklerine inandıkları kadar korkunç görünüyordu.
Bazı nedenlerden ötürü VO okurlarının çoğu “Varangianların çağrısı” hakkındaki annalistik metinden çok rahatsız olduğu için, bu olayın D.Nicolas'ın kitabında nasıl tanımlandığını görelim.
Efsaneye göre, Rurik adlı İskandinav asaletinin bir temsilcisi 862'de Novgorod topraklarına davet edildi. Bazı akademisyenler onu batı kaynaklarında adı geçen Danimarka askeri lideri Jutland'dan Rorik olarak tanımladılar. Gerçekte, Rurik muhtemelen neredeyse yirmi yıl önce geldi, daha sonra kendisi ve takipçileri Rus olarak adlandırılan önceki İsveçli maceracıları devirerek ya da onlara katılarak güçlerini Dvina ve Dinyeper nehirleri boyunca güneye uzattılar. Bir nesil sonra, Kiev bölgesine hakim olan Magyarların çoğu, Macaristan'ı şu anda bulunduğu yere göç ettiler, ancak onları tam olarak kalabalık kılanlar - Bulgarlar, Pechenegs veya Rus - belirsizliğini koruyor.
Rusya devleti askeri olarak o zaman büyük bir güç olmayabilir, ancak soygun veya ticaret için binlerce mil yol açan ve büyük nehirler arasındaki stratejik geçişleri kontrol eden büyük nehir filoları zaten inşa ediliyordu. O zamanlar Hazarlar zor bir durumdaydı ve Hazar yetkilileri burada tanınmaya devam ederse muhtemelen Rus topraklarına el konulmasını kabul ederdi. Ancak 930 civarında, Prens Igor, yakında Rusya'da devlet iktidarının ana merkezi haline gelen Kiev'de iktidarı ele geçirdi. Igor, birkaç on yıl boyunca veliaht prens olarak tanındı ve ekibi ile birlikte, çok yıllılara yıllık geziler yapması, böylece henüz şekilsiz durumunu bir bütün halinde toplamasıyla meşgul oldu ...
Sayfa B. Prens Svyatoslav (971), pagan ekibinin savaşçısı, Pecheneg Prensi. Şek. A. McBride
"Varjazi veya Bizans Yunanca'da Varanglar bazen bu yeni Kiev Rusy'nin savaşçı elitine verildi, ancak Varjazi, Hıristiyanlığın İskandinavya'nın kendisine yayıldığı bir zamanda birçok pagan içeren ayrı bir İskandinav maceracı grubuydu. ".
Varjazi adı veya Bizans Yunanca'da Varangyalılar, bu yeni Kiev Rus savaşçılarının seçkinlerine verildi, ancak aslında Varjazi, Hıristiyanlığın İskandinavya'ya yayıldığı bir dönemde birçok pagan içeren ayrı bir İskandinav maceracı grubuydu.
Bazıları, ücretli olarak Gürcistan ve Ermenistan gibi ülkeler de dahil olmak üzere herkese katılmaya hazır olan İsveçli, Norveçli ve Danimarkalı liderlerin hazırladığı “ordular” dan oluşan büyük gruplar halinde seyahat etti.
Ancak, Kievan Rus'un yaratılmasını sadece İskandinav şirketi olarak düşünmek yanlış olur. Mevcut Slav kabile seçkinleri de bu sürece dahil edildi, bu yüzden Prens Vladimir zamanında, Kiev'in askeri ve ticari aristokrasisi İskandinav ve Slav ailelerinin bir karışımıydı. Aslında, prenslerin gücü çıkarlarının birliğine, esas olarak İskandinav kadrolarının çıkarlarına ve çok farklı kökenlere sahip şehir tüccarlarına bağlıydı. Khazar aşiret grupları, kültürleri İskandinav Rus kültüründen daha gelişmiş olduğu için ordunun komuta ve kontrolünde de önemli bir rol oynadılar. Bu arada, Balts ve Finliler o zamanlar hala Kiev'in uzaktan otoritesi altında sosyal ve muhtemelen askeri yapılarını korudular.
10-11 yüzyıl Rus askerleri: 1 - prens “ordunun” komutanı, 2 - “kıdemli kadronun” savaşçısı, 3 - şehir milisleri. Şek. A. McBride
İlginç bir şekilde, Varang liderlerine Hıristiyan 11. yüzyılda bile generallerin rolü verildi; Bu nedenle, en ünlü örneklerden biri, sonunda Norveç kralı olan ve 1066'da İngiltere'nin işgali sırasında ölen Kral Harald Hardrad'ın adıyla bağlantılıdır. Harald’ın mahkeme şairlerinden Thiodolf, Harald’ın Prens Yaroslav’ın hizmetinde Kont Rognvald ile nasıl mücadele ettiğini anlattı. Üstelik Harald, birçok macera yaşadığı Bizans'a gitmeden önce Rusya'da birkaç yıl geçirdi. Sadece 12. yüzyılın başında İskandinav savaşçılarının akışı temelde kurudu ve daha önce Rusya'ya yerleşenlerin asimilasyonu yapıldı.
11-12.Yüzyıl Rus askerleri: 1 - bir Mordovyalı savaşçı, 2 - prens bir geri dönüş, 3 - bir Novgorod milis. Şek. A. McBride
Bu Osprey yayınının tüm basılı metninin çizimler ve fotoğraflarla birlikte yalnızca 48 sayfa olduğunu dikkate alırsak, metnin kendisinin daha da küçük, yaklaşık 32 sayfa olduğu ortaya çıkar. Ve burada Rusya'nın tarihini anlatmaları ve 750 ila 1250 arasındaki olayların tüm kronolojisini vermeleri ve yaşlı ve genç kadroları ve hakkında silâh zırh, kale ve kuşatma teçhizatının yanı sıra resimlerin bir açıklamasını ve kullanılan literatürün bir listesini verir, hem bu malzemenin genelleme seviyesini hem de sunumundaki beceri seviyesini hayal edebilir.
Sayfa G. "Kara Davlumbazlar" 12 - 13. yüzyılın başında: 1 - asil bir Rus savaşçı, 2 - "kara davlumbazların lideri, 3 -" kara davlumbazların "standart taşıyıcısı
Belirttiğimiz ifade, kesinlikle bilimseldir, çünkü yazarın Rus tarihçiliğimizin ve kroniklerin metinlerinden bir adım geri adım atmadığını doğrulamak kolaydır. Tüm kitabı okuduktan sonra, Rus devletinin erken tarihinin herhangi bir aşağılama olmadan çok kısa, özlü, ancak kapsamlı bir açıklaması, fantastik varsayımlar ve çarpıtmalar içerdiğinden emin olabilirsiniz.
Ve burada resimlerin açıklamalarını (s. D, E ve F) ve hangi Rus kaynaklarına yapıldığına dair talimatları içeren bir sayfa var.
PS Ama bu fotoğraflar D. Nicole ve A. McBride bu yayının tasarımı için eskizlerin hazırlanmasında kullanıldı.
Kullanılan literatür listesi. Bu sadece bir sayfa, örnek olarak verilmiştir. Kirpichnikov soyadındaki hataya dikkat edin. "Kiril" isimlerimiz ve soyadlarımız ve birçok isim İngilizce konuşan yabancılara verilmiyor. “Ocean’ın Sekiz Arkadaşı” filminde çok açık bir şekilde söyleniyor: “Çekilemez soyadı olan Rus!” Ve çoğu için bu doğrudur. Ama hala orta bir isim var - bu genellikle karanlık ve dehşet!
PPS Site yönetimi ve yazar, adı geçen Mordovya Cumhuriyeti Birleşik Yerel Kültür Müzesi'nin bilim ekibine minnettar. kimlik Voronin fotoğrafları için.