Vladimir Karpov, SSCB ve Almanya'nın Şubat 1942'taki gizli müzakereleri hakkında konuşan, 90'in ortasında “Generalissimo” kitabındaki belgeleri gösteren ilk kişi oldu. Versiyonu her tarafta tarihçiler ve askerler, yazarlar ve gazeteciler tarafından incelenmiştir. Ancak, karşı ve aleyhte yeni argümanlar yoktu. Her biri onunla kaldı. Ancak, çoğu zaman olduğu gibi tarih zaten farklı bir ışıkta görülen yıllar boyunca.
Ondan sonra “Generalissimo” henüz yazmadı! Valilerden birinin idare yetkililerini bir kitap satın alıp incelemeye mecbur bırakması. O torunu Julia Khrushchev, bence, babası Leonid Nikitich'in anısına kırılan yazarı dava etti. İnsanların milletvekilleri, Karpov’un kitabını kırsal kütüphanelere gönderdi ve gazilere sundu. Kitapta alıntılanan CIA kurucusu Allen Dulles'in teklifi, savaştan sonra Rus ve Sovyet halkının kandırılma ve parçalanma yöntemleri hakkında tartışıldı. Ve benzeri. Bununla birlikte, müzakereler hakkındaki sansasyonel bölümden pek çok inceleme ve çeşitli geri bildirimler ile neredeyse hiç kimse farketmedi. Ya da sanatsal spekülasyonlar alarak ona değer vermedi.
Sanki kitabın türünü “Stalin'in işlerinin mozaiği” olarak haklı çıkarmış gibi Karpov, “gerçeklerin gerçek bir şekilde çoğaltılmasının imkansız olduğu, ancak fantezinin de gerekli olduğuna” inandığını vuran Vissarion Belinsky'ye atıfta bulundu. Belki yazar bu edebi otorite teklifini esasen belgesel çalışmadaki spekülasyonunu haklı çıkarmak için bir kalkan olarak koydu?
"Generalissimo", eski Savunma Bakanı Mareşal Dmitry Yazov'u, GRU başkanı Albay-Genel Fedor Ladygin, Varşova Paktı Ortak Kurmay Başkan Yardımcısı Yarbay General Ladygin, hala yazıyı okudu ve herkes olumlu cevap verdi. Muhtemelen, Almanlarla yapılan gizli müzakereler bölümünü onayladılar.
O yılki 1942 etkinlikleri gerçekleştiğinde, eski Taşkent piyade okulu Volodya Karpov Tavdinlag'da odun kesiyordu. Hikayesine göre oraya geldi, çünkü özel konuşmada Stalin'in tarihsel rolünü küçümsüyordu. Ekim ayında, 1942, “All-Union Elder” Kalinin'e yazdığı birkaç mektuptan sonra, Karpov ceza şirketindeydi. Şubat ayında, 1943'in mahkumiyeti kaldırıldı. Uzun yıllar sonra Sovyetler Birliği'nin Kahramanı olan eski mahkum, görünüşe göre, gençlik hatasını düzeltmeye ve halkların liderine haraç ödemeye karar verdi.
Karpov'a göre olaylar şu şekilde gelişti. Sovyet birlikleri tarafından kazanılan Moskova savaşından sonra, Genelkurmay görüşünün aksine, taarruzun her yöne devam etmesi için ısrar etti. Kızıl Ordu'nun faaliyetinin Alman liderliğini moralsizleştirdiği ve Hitler'in barış görüşmelerine gideceği görünüyordu. Lider istihbarat servisine Almanlar için çıkışlar bulma ve Nazi komutasına teklifler sunma emri verdi. Gizli müzakerelerin temeli şuydu: 1938’de NKVD ve Gestapo bir işbirliği anlaşması imzaladı. Karpov bu belgenin başlık sayfasını kitapta verir.
Müzakerecilerin toplandığı iddia edilen ve Alman işgali altındaki Mtsensk 20 - 27 Şubat 1942'te gerçekleşti. Stalin tarafından şahsen hazırlanan "Alman Komutanlığı Önerileri" nde sadece dört nokta var. Ama ne? 5 Mayıs’tan 1 Ağustos’a kadar ateşkes ilan edildi. Aynı yılın Aralık ayında, 22'ten önce, Alman birlikleri, 1 şemasında (verilmemiştir) işaretli çizgilere geri çekilmeli ve 1943'in sonunda, Sovyet birlikleri ile birlikte, İngilizlere ve Amerikalılara karşı savaşmaya başlamalı ve onları 1944'e yönlendirmelidir. dünya alanının yeniden düzenlenmesi. " Yeni ittifakın bahanesi olarak, “Yahudileri İngiltere ve ABD gibi savaşa teşvik etmekle suçlamak” önerildi. Stalin, Almanları uyardı: eğer talepleri reddedilirse, askerleri yenilecek ve Alman devleti sona erecekti.
Ancak Naziler beklendiği gibi davranmadı. Temsilcileri SS Gruppenführer Wolf, müzakerecilerle görüşürken kibirliydi ve yenilgiyi bile düşünmedi. Haftalık bir tartışma sonucunda, SSCB Merkulov’un İçişleri Komiseri Stalin’in adına bir rapor çıktı. Belgeden, Almanların savaşı durdurmayı kabul ettiği, ancak sınırların 1942’un sonuna kadar varlığını sürdürdüğü anlaşılıyor. Aynı zamanda, SSCB hükümetine "Yahudileri derhal sonlandırmaları" teklif ettiler. Alman emri, İngiltere ve ABD’ye karşı birleşik bir cephenin oluşturulmasını dışlamadı ve aynı zamanda sınırlarını Doğu’da SSCB lehine taşımayı kabul etti. İlişkilerde bir değişimin işareti olarak Almanlar “devlet bayrağındaki gamalı havanın rengini siyahtan kırmızıya değiştirmeye” hazır olduklarını bile ifade ettiler. Ancak, bölgesel konuda ciddi tavizler için gitmedi. Latin Amerika kendilerine ait olmalı, Arap dünyası (Afrika’nın kuzeyi dahil) kendi koruyucuları olmalı ve Çin’in Japonya’ya gitmesi gerekiyor. Kısacası, taraflar görüşlerini kabul etmedi ve müzakereler boşa çıktı.
Anthony Eden'in Başarısızlığı
Çoğu ünlü tarihçi ve uzman, bilginin uzun süredir yayıldığını kabul ediyor, ancak belgesel kanıt arayışı hiçbir şey ortaya çıkmadı. Son yıllarda pek çok ilginç şey olmasına rağmen. Özellikle, Timoşenko ve Zhukov tarafından 18 Haziran 1941'ten imzalanan sipariş. Sınır hava limanlarının kötü durumunu açıklar ve bunları Ekim 1 1941'e göre sıraya koyma gereksinimini içerir. Yani, liderlik savaşın önlenebileceğinden emindi.
Ancak en sansasyonel, Stalin'in yılın Aralık ayında Moskova'da geldiğinde Anthony Eden'i imzalamasını önerdiği gizli Sovyet-İngiliz ittifakı taslak taslağı. Avrupa’nın savaş sonrası yapısı, etki alanlarına bölünmesiyle ilgili önerileri içeriyordu. 1941 Haziran 22 itibariyle Sovyetler Birliği'nin sınırlarını tanıma zorunluluğu dahil. Eden, parlamentonun iznine ve ABD’nin Hitler karşıtı koalisyonun bir müttefiki olarak onaylanmasına ihtiyaç duyulduğunu belirterek böyle bir anlaşma imzalamayı reddetti.
Kısacası, Mtsensk'teki gizli bir toplantıdan şüphe etmenin gerekçesinin yanı sıra, tarihçilerce hâkim olmayan belgeler de var.
Bazı araştırmacılar bu tür müzakerelerin olasılığını kabul ediyorlar, ancak Ekim ayında Almanlar Istra Nehri'ni geçtiğinde ve Sovyet hükümeti Kuibyshev'e gittiğinde. Yine de her şey haritadaydı. Bir savunma ve sonrasında bir karşı saldırı operasyonu önceden planlanmıştı. Ocak 1941 1, Hitler karşıtı koalisyon tarafından yasal olarak kuruldu - katılımcıların müttefiklerin ardında herhangi bir müzakere yapmama sözü verilen Washington'da Yirmi Altı Bildirgesi imzalandı. Şubat ayına kadar Sovyet birlikleri operasyon alanına ulaştı, büyük çapta toplanmalar gerçekleştirdi. Sovyetler Birliği iç bölgelerinde stratejik rezervlere sahipti, güç birikimi devam ediyor, yeni silahların üretimi çoktan kuruldu. Stalin kendine güvendi - Moskova yakınlarındaki zafer ordunun moralini güçlendirdi. Bu gibi durumlarda, Almanya ile ayrı görüşmeler yapmak tek kelimeyle uygunsuzdu.
Ahlaki yönü göz ardı edilemez. Hitler Ukrayna ve Beyaz Rusya’nın büyük bir bölümünü yaktığında, milyonlarca insan öldürüldü veya yakalandı. Her şeyi gören ordu, yeminli düşmanların şimdi bizim müttefikimiz olduğuna nasıl ikna olmuş olabilir? Evet, nüfus öldürülen ve köleleştirilen sevdiklerine, fedakarlıklarına ve mahrumiyetlerine karşı bir intikam bekliyordu.
Arşive, fon numarasına, kağıda atıfta bulunulmaması nedeniyle şüpheler güçlendirildi. Ayrıca, bu tür müzakerelerin birkaç versiyonu vardır. Özellikle, 1941 yaz ve sonbaharında. Bu, NKVD Pavel Sudoplatov'un 4-th'sinin (sabotaj) başını "İstihbarat ve Kremlin" kitabında yazıyor.
Şüpheli oda
Ocak ayında, 1942, Stalin altı cephede üç stratejik yöndeki saldırı için ısrar etti, ancak açıkça çok az güç vardı. Lider, Avrupa'dan kendisine “Kırmızı Şapel” den (Savunma Bakanlığı İstihbarat Teşkilatı aracılığıyla), Vichy hükümetinin ikametgahından, diğer kaynaklardan gelen Zhukov'un bilgilerini paylaşmadı. Alman kuvvetlerinin baltalandığını ve Kızıl Ordu'nun ayak uydurması halinde Almanların baharın biteceğini bildirdiler. Saldırı, Nisan 20'a kadar sürdü.
Ana şey, blitzkrieg'in kırılmış olmasıdır. ABD savaşa katılmaya karar verdi, Mart 1942'de Amerikalılar zaten Batı Avrupa'yı işgal etme planını düşünüyorlardı. Yardım Lend-Lease'e devam etti, İngiltere ile anlaşma imzalandı - bazı sınır sorunlarını çözmek için kaldı. Tüm artıları ve eksileri özetlenirse, Stalin Almanlarla Amerikalılara ve İngilizlere karşı ortak eylemler konusunda anlaşmaya varmak için bir ateşkes yapmayı kabul edemezdi. Britanya Adaları'nı, ABD'yi vurabilecek ne olabilir? havacılıkhangileri daha güçlü? 1940'ta Hitler, İngiltere'deki kara birliklerine Deniz Aslanı operasyonunu yapmaya cesaret edemedi.
Yahudi meselesinde geçiş de şüpheli. Ve çünkü SSCB'de birini geri tutacaktı. Belge sahte olabilir, uluslararası Yahudilere döndü: savaş için para ver ya da başka ... Mikhoels liderliğindeki ABD'ye gönderilen delegasyon çok miktarda para topladı. “Alman komutasına teklifler” Müttefikleri yardım artırmaya teşvik etti, aksi takdirde SSCB Almanlarla dünyaya giderdi. Savaş sırasında, buğdayı samandan ayırmanın çok zor olduğu bir dezenformasyon vardı.
Cevap, Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanı Arşivi Destek Dairesi’nin talebine geldi: “İstenen belgeler mevcut değil. I. Stalin'in kişisel fonu, Rusya Devlet Sosyal ve Siyasi Tarih Arşivi'ne yatırılmıştır. ” Departman personeli, belirtilen belge dizisindeki aramaların işe yaramaz olduğunu düşünmektedir: Stalin fonunun transferi sırasında, bunlar tam olarak listelenmemiştir. Cumhurbaşkanlığı Arşivi'ndeki askeri temada, bu tür materyalleri özlemeyecek çok titiz araştırmacılar vardı. Ancak, kimse onlardan bahsetmiyor. Arşivciler, Merkulov'un Stalin'e raporunu veren 1 / 2428 sayısı konusunda şüpheleri var. O zaman mektuplar kullanarak başka bir kayıt prensibi vardı.
Balmumu contaları için
İlk defa, Mtsensk'teki akut müzakere konusuna değinerek, Vladimir Karpov'u kendisi çağırdı. Ana İstihbarat Müdürlüğü binasında yapılan önemli bir toplantıda bir yazarla tanıştırıldım. Yılın 2005 telefon görüşmesini yapıyorum.
- Vladimir Vasilyevich, getirdiğin belgeler inanılmaz. Ancak konuştuğum yetkili tarihçiler, bir sesle belirli bir arşive, vaka numarasına, envantere, listeye yapılan atıfların bulunmadığından bahseder. Dolayısıyla şüphe, inançsızlık, kurgu suçlamaları.
- Eski Stalin dairesinde bulunan ve Kremlin'deki belgeleri gördüm, şimdi Başkanlık Arşivi olarak adlandırılıyor. Bunlar Stalin'in kişisel notları, bir dosyadaydılar ve numaralandırılmadılar. Onları yıllar önce izledim. Ben icat edemedim! Hatırlarsanız, CPSU Merkez Komitesinin bir üyesiydim, Stalin’in dairesine ulaşmak çok zor olsa da, bunlar da dahil benim için pek çok belge mevcuttu. Nitekim, çoğu için, bu bilgi şüphe vardı. Çoğunlukla strateji konusunda güçlü olmayan insanlarda.
Moskova'daki Sovyet birlikleri, tüm rezervlerini harcayan saldırgan saldırılar düzenledi. Almanlar, 100 - 120 kilometre mesafesine sürüldü. Stalin'i oluşturan bu üç ordu bile tükendi. O zaman bir hata yaptı: Almanların yuvarlandığını ve şimdi sadece sürülüp dövülmeleri gerektiğini düşündü. Ve beyazdan Karadeniz'e kadar taarruza gitme emri verdi. Sonuç olarak, saldırı devam etti, çok fazla kayıp yaşadı ve tamamen tükendi. Stalin, hâlâ iktidarda olan Almanların şimdi grev yapması durumunda, kendilerini savunacak hiçbir şeyin olmayacağını fark etti.
Bu nedenle blöf yapmaya karar verdim: Zaman ayırıp güç toplamak için bu görüşmelere başladım. Beria bu eylemi gerçekleştirmesi talimatını verdi. Lütfen dikkat - “Alman Komutanlığına Öneriler” metni bir formda değil, basit bir kağıda yazılmıştır. Sadece pazarlık yapacak olanlara yönelikti. Ve sayfanın en üstünde yazılı: "İade edilecek." Birinci İçişleri Komiser Yardımcısı’nın Almanlarla görüşme sonuçlarına ilişkin raporu, müzakerelerin gerçekleştiğini teyit ediyor. Burada ne şüpheler olabilir?
- Belki başka destekleyici belgeler var?
“Birçok insan bunu bilmiyor, ancak Beria’nın 45 cildini izledim. Soruşturmalardan birinde, Şubat ayında 1942'ta Almanlarla müzakere edilip edilmediği soruldu. Beria olumlu cevap verdi. Bu tür müzakerelerin iki gerçeğini daha aktarıyor.
- "Alman Yüksek Komutanlığına Öneriler" e ekli iki şema hakkında yazıyorsunuz. Bu şemalar nelerdir?
“Düzenleri hatırlamıyorum.” Anlarsınız: Bu belgeleri görünce gözlerim alnıma geçti.
- Yakınınızdaki GRU Genelkurmay Başkanlığı'nın özel arşivinde, onay aramaya çalışmadınız mı?
- Hayır, denemedim. Bu görüşmeler NKVD aracılığıyla gerçekleştirildi. Kitapta SSCB'nin NKVD'si ile Almanya Ulusal Sosyalist İşçi Partisi Ana Güvenlik Müdürlüğü arasındaki işbirliği konusundaki genel anlaşmanın başlık sayfasından bahsettim. Ayrıca, bu belgenin orijinalliğinden şüphe ettiler, üzerime çamur döktüler ve sonra da buldular ve bu kağıdı TV'de balmumu contalarıyla kapattılar. Bu belgeye eklerim vardı, bazı işbirliği gerçekleri vardı, ancak geliştirmedim - bu benim konum değil.
- NKVD ile Gestapo arasındaki genel anlaşmanın sadece başlık sayfasını getirdiniz, fakat metnin kendisi atlandı ...
- Bende yoktu. Ancak televizyonda gösterildi.
Uzlaşma gerçekleşirse, savaşın gidişatını ve tüm hikayeyi nasıl dönüştürebileceğini düşünüyorsunuz?
“Savaşın yine de devam edeceğini düşünüyorum.” Basitçe, Stalin bir mola verirdi ve meseleyi muzaffer bir sona erdirirdi. 1943'un sonunda Müttefiklere karşı hiçbir mücadele olmazdı.
Güvenilmez müttefikleri
Şimdiki tarihçi Anatoli Maximov, İzci, yılın 1942 müzakerelerinin soruşturmasına katkıda bulundu. Bir zamanlar ilk kitabı Operasyon Turnuvası'nın editörü olacak kadar şanslıydım. Anatoly Borisovich - emekli 1, kaptan, fahri devlet güvenlik görevlisi. Andropov Dış İstihbarat Akademisi'nde yıllarca 30'ten daha fazla ders verdi ve gizli malzemelere erişimi oldu. “Bir İşçi İstihbaratının Notları” serisinden birkaç kitabın yazarı. Kanada'da, on yıldan fazla bir süre bu ülkenin özel hizmetlerinden bir ajan rolünü oynadı.
Müzakereler (Maximov onları Stalin'in “Mtsensk girişimi” olarak nitelendirdi) gerçekleştiyse, bu bizim açımızdan yanlış bir eylemdi. Ve Üçüncü Reich'in tepesine. Hitler’in Kremlin’in barış görüşmeleri için hazır olduğuna ve Brest barışının türüne ilişkin bir anlaşmaya varmasına inandırmaya çalışıldı. Operasyon iki amaç izlemişti: Almanya, “Stalin'in başlattığı bilgi sızıntısı ile” reddedilmesi durumunda “iki şeytan birliğinden” korkan Hitler karşıtı koalisyonu güçlendirmek için zaman kazanma önerisini kabul ettiğinde. Stalin'in ölümünden sonra Kruşçev, Hitler terimleriyle barışı sağlama çabasını sundu. Ancak bu kesinlikle durum böyle değil.
Moskova, Sovyet liderliğinin arkasındaki Alman tarafı ile dengesiz müttefiklerinin müzakerelerinin gerçeklerini biliyordu. Stalin, İngiltere ve ABD'nin Reich ile köprüler kurma girişimleri hakkında ondan fazla siyasi ve askeri istihbarat raporu aldı.
Londra'daki savaş yıllarında Sovyetler Birliği'nin iki büyükelçisinin çalıştığını çok az kişi biliyordu. Ivan Maisky, İngiliz tacıyla onaylandı; Alexander Bogomolov, Belçika, Hollanda, Yunanistan, Norveç, Polonya, Fransa, Çekoslovakya ve Yugoslavya'nın göçmen hükümetleriyle temaslarda bulundu. Ondan, Stalin, özellikle Kırım Konferansı'ndan sonra sürgündeki Polonya hükümetinin, yeraltı gruplarına Almanlara karşı aktif operasyonları durdurmak ve Kızıl Ordu birlikleriyle sabotaj mücadelesini yoğunlaştırmak için talimatlar gönderdiğini fark etti.
1941'un sonunda ikamet eden Vasily Zarubin, Amerika Birleşik Devletleri'ne gitmeye hazırlanırken, Stalin onu kabul etti ve Churchill ve Amerikalıların Hitler ile SSCB'ye karşı ayrı bir barış yapmamasını sağlamak için ana görevlerden birini belirledi. Gerçekten de, 1943’te, Kızıl Ordu’nun Avrupa’ya girmesini önleyen Anglo-Amerikan Plan Sıralaması göründü. Savaş yılları boyunca, SSCB'nin dengesiz müttefikleri Almanlarla en az 160 kez temas etti.
Tehlikeli belgeler
Anatoly Maksimov emin: Rus ve Sovyet istihbaratının gizli etkisi geleneğinde "Mtsensk girişimi". 1923'te, Cheka-GPU - Disinformbureau'da dezenformasyon için özel bir bölümler arası büro oluşturulmuştur. Başlıca görevlerinden biri, yanlış bilgiler hazırlamak ve ülke içindeki, Kızıl Ordu’daki, siyasi ve Sovyet örgütlerdeki, devletin çıkarlarına göre NKVD’yi gerçek anlamda bozan belgeler üretmek ... Ancak, istihbarat arşivlerinde (siyasi ve askeri), çok çeşitli gizli nüfuz hisselerine rağmen Aslında, belirli işlemleri tanımlayan hiçbir belge kalmamıştır. Çoğu zaman, geliştirmelerinde veya uygulamalarında yer alan istihbarat ajanları ve ajanlardan dolaylı bir söz bile yoktur. Stalin önerileri bizzat Alman komutasına yazdı. Sadece iki kopya vardı.
Tehlikeli belgeler zamanında elden çıkarıldı. Bu listede, Syndicate-4 (Çeistler tarafından yaratılan Monarşik Orta Rusya Teşkilatına) operasyonu yaklaşmakta olan Mikhail Tukhachevsky ve Duck (Troçki'nin kaldırılması) darbesinin organizatörü olarak görevlendirildi. Çok amaçlı Sovyet istihbarat "Kar" (http://www.vpk-news.ru/articles/1940), ABD ile Japonya arasındaki askeri çatışmadan önce şiddetli ilişkiler kurdu. Bundan sonra Tokyo artık arka arkaya dördüncü olacak olan SSCB'ye karşı cepheyi açamadı. Sonuç olarak, 34372 Sibirya bölünmeleri Moskova yakınlarında yeniden yerleştirildi ve başkentin savunmasında neredeyse belirleyici bir rol oynadı. "Kar" operasyonu hakkında bazı bilgiler sadece 15-x'in ortasında tanındı. Hatırlama ve dezenformasyon işlemi "Manastır" ("Abwehr'i Öldürmek"). Alexander Demyanov'un (bizimle - Heine, Berlin’deki Max ajanı) Almanlara getirdiği bilgiler, Alman Ordusu’nun Kursk Bulge’ya saldırısı için Kızıl Ordu’nun çıkarları için tarihleri değiştirdi. Bu hikayenin kahramanı neredeyse aynı anda Kızıl Yıldız'ın Sovyet Emri ve cesaret için Hitler Haçı ile ödüllendirildi. Gizli nüfuz operasyonlarının yardımıyla, Alman yanlısı Türk hükümetinin Hitler'in tarafındaki savaşa katılmamasını ve İran ile Afganistan'daki darbeleri önlemeyi başardılar. Soğuk Savaş yıllarında istihbarattaki Karayip krizi “Büyük Kruşçev Bluff” ve “Büyük Roket Afet” olarak da adlandırılmaktadır.
Yalnızca 1996’te Rusya’daki Yabancı İstihbarat Yasası’nın kabul edilmesiyle, SSCB’de yıllar içinde, Parti Merkez Komitesi’nde, Uluslararası Komünist Uluslararası İletişim Departmanı’nın, Dışişleri, Uluslararası Komünist Uluslararası Komite (KİM), Dışişleri Bakanlığı ve Dış Ticaret’in altında istihbarat teşkilatları bulunduğu resmen kabul edildi.
Gizli etkinin operasyonları arasında "Mtsensk girişimi" olabilir. Belki de gerçekliğine dair yeni kanıtlar olacaktır. Yasadışı bir tecrübenin dediği gibi “İstihbarat bir beklentidir”.