Bernie Sanders ve benzer düşünen ilericiler tarafından popüler hale getirilen bir söylem: “milyarderler olmamalı”.
Açıklama, hem servet eşitsizliğinin "ahlaksızlığının" bir beyanı hem de Sanders ve Elizabeth Warren gibiler tarafından tercih edilen servet üzerindeki yüksek müsadere vergileri için bir gerekçe işlevi görüyor.
Sanders, geçen yıl kampanya izindeyken, “Milyarderlerin var olması gerektiğini düşünmüyorum” diyerek vergi teklifinin “milyarderleri ortadan kaldırmadığını, ancak milyarderlerin sahip olduğu birçok serveti ortadan kaldırdığını” da sözlerine ekleyerek ''bence bu tam olarak yapmamız gereken şey'' dedi.
Sanders'a göre amaç, “gelir ve servet eşitsizliğinin aşırı, grotesk ve ahlaksız düzeyini azaltmak”.
Eşitsizliğin azaltılması, devletin kabul edilemez bir miktara sahip olanlardan serveti vergilendirmesiyle başlar, ardından daha düşük varlıklı hanelere yeniden dağıtılır. Teoriye göre zenginler daha azına sahip olacak, ancak geri kalanlar daha fazlasına sahip olacak. Böylelikle eşitsizlik azalacak.
Ancak Ludwig von Mises'in Human Action'da belirttiği gibi, zenginler üzerindeki müsadere vergileri gerçekten de milyarderlerin biraz daha kötüleşmesine neden olabilir, ancak geri kalanımız daha ciddi şekilde zarar görür.
“Herhangi bir bireyin on milyondan fazla biriktirmesini veya yılda bir milyondan fazla kazanmasını yasaklayan bir yasa, tam olarak tüketicilerin ihtiyaçlarını karşılamada en başarılı olan girişimcilerin faaliyetlerini kısıtlar” diye yazdı.
Bu tür müsadere edici vergilendirme altında, Mises devam etti, “bugün multimilyoner olan birçok kişi daha mütevazı koşullarda yaşayacaktı. Ama kitlelere daha önce duyulmamış ürünler sağlayan tüm bu yeni sanayi dalları, eğer olursa, çok daha küçük ölçekte işleyecek ve ürünleri sıradan insanın erişemeyeceği bir yerde olacaktır."
Neden böyle olacak? Mises'e göre, "Vergilendirilen yüksek gelirlerin bu kısmının büyük bir kısmı, ek sermaye birikimi için kullanılmış olurdu."
Daha fazla üretkenlik ancak kişi başına daha fazla sermaye yatırımı ile mümkün olur, bu nedenle sermaye birikimi müsadere vergileri tarafından engellendiğinde, piyasaya sürülen mal ve hizmetlerin miktarı normalde olabileceğinden daha küçüktür. Mallar daha kıt hale geldikçe, ortalama ve düşük gelirli haneler için erişilemez hale geliyor.
Klima, internet bağlantısı, bilgisayarlar ve akıllı telefonlar gibi hafife aldığımız yaygın ev eşyaları, yalnızca zenginlerin erişebildiği lüks mallar olarak kalacaktı.
Mises, Sanders'ınki gibi planların yalnızca sıradan insanın yaşam standartlarını iyileştirmekte başarısız olmayacağı konusunda uyardı; iktidarı vatandaşlardan daha da uzaklaştırıp hükümetin eline geçireceklerdi.
“Burada yine asıl mesele, kimin üstün olması gerektiği, tüketiciler mi yoksa hükümet mi? Engellenmemiş pazarda, tüketicilerin davranışları, satın almaları veya satın almamaları, sonuçta her bireyin gelirini ve servetini belirler. Hükümete tüketicilerin seçimlerini geçersiz kılma yetkisi verilmeli mi?” diye sordu.
Mises, piyasa ekonomisinin işleyişine yapılan bu tür bir müdahalenin, toplumun kaynak tahsisini daha az verimli hale getireceğini de sözlerine ekledi. “Halka en iyi şekilde hizmet eden, en yüksek kârı elde eder. Hükümetler kârlarla mücadelede kasıtlı olarak piyasa ekonomisinin işleyişini sabote ediyor” diye yazdı.
Kaynakların daha az verimli tahsisi hepimizi daha da kötüleştiriyor, bu da Sanders ve şirketin savunduğunu iddia ettiği fakirlere orantısız bir şekilde zarar veriyor.
Son olarak, Mises, servet üzerindeki müsadere edici vergilendirmenin, zaten zengin olan girişimcileri rekabetten korumaya hizmet ettiğine işaret eder.
"Doğru," diye kabul ediyor Mises, "gelir vergisi onların [zaten zenginlerin] de yeni sermaye biriktirmesini engelliyor. Ama onlar için daha önemli olan, tehlikeli bir şekilde yeni gelenin herhangi bir sermaye biriktirmesini engellemesidir.”
Bu bağlamda, yüksek servet vergileri, yerleşik firmaları piyasa ekonomisinin dinamik yönünü engelleyen rekabetten korur. Mises, "Bu anlamda, artan oranlı vergilendirme ekonomik ilerlemeyi kontrol eder ve katılığı sağlar," diyerek sözlerini tamamladı. “Engelsiz kapitalizmde sermayenin mülkiyeti, sahibini tüketicilere hizmet etmeye zorlayan bir yükümlülük iken, modern vergilendirme yöntemleri onu bir ayrıcalığa dönüştürüyor.”
Bazılarının zenginlere müsadere edici vergiler koyma arzusu, büyük ölçüde onları bu tür vergilerin milyarderlerden çok sıradan insanlara zarar vereceği gerçeğine karşı kör eden bir kıskançlıktan kaynaklanmaktadır. Ayrıca, vergiler zengin olanları rekabetten korumaya ve ekonomik ilerlemeyi engellemeye hizmet edebilir.
Birçoğu için milyarderlere yapışmayı tercih etmek duygusal olarak tatmin edici olabilir, ancak mantık bize bunu yaparken en yüksek bedeli ödeyenlerin yoksullar olduğunu bildirir.
Yazar - Bradley Thomas
Çevirmen - Zorbey Uyanık