Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanı'nın 31'ten itibaren Aralık ayındaki 1996'i, "Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Nazi saldırganlara karşı mücadelede gösterilen kahramanlık ve cesaret için" sayısında, "Rusya Federasyonu Genel Sekreteri Mikhail Grigorievich Efremov unvanını aldı. Generalin başarısı neden bu kadar uzun süre sessiz kalıyor? Neden hafızasında bir dakikalık sessizlik yıllarca sürdü? Neden sadece halkın çabalarıyla bir kahraman oldu? Neden Ephraim'in başkentin savunmasındaki rolünün anlaşılması sadece dar bir halkın mülkiyetidir? Cevap basit. Onun askeri yolu, 1792 yılının Vyazma trajedisi ile bitiyor. Ve bu her şeyi söylüyor.
Mikhail Grigorievich Efremov, yılın Şubat ayında 27'te Tarusa şehrinde Kaluga eyaletinde doğdu. Babası Grigory Yemelyanovich, Orel eyaletinden gelen basit bir Rus köylüsü idi. Kazanç arayışı içinde, Bobusa'daki tüccarlar için bir işçi olarak görev yaptığı Tarusa'ya taşındı. 1897 yılında "yumruklarla" silahlı bir çatışmada öldürüldü. Anne Alexandra Lukinichna, Golubitsky'nin Tarusa semtinin sulh hakiminin evinde aşçı olarak çalıştı. Ephraim'in altı çocuğu vardı: Vasili, İvan, Pavel, Vladimir, Mikhail ve Anastasia.
Misha, çocukluğundan beri evdeki babasına yardım etti. Bir keresinde Moskova'daki bir tüccarın dikkatini çekti. Zeki küçük çocuk, tüccarı sevdi ve onu fabrikada üretmeye karar verdi. Grigory Emelyanovich itiraz etmedi, ailesi çok kötü yaşadı. İlk olarak, Mikhail bir ticaret şirketinin Bolşoy Voskresensky Lane'deki bir işletmesinde çırak olarak çalıştı, daha sonra usta oymacıların öğrencisi oldu ve bir süre sonra altı yıllık Prechistenskii çalışma kurslarına kaydoldu. Eğitimi 1905-1907'in olaylarıyla aynı zamana denk geldi, ancak bunlarda yer almadı.
Eylül ayının sonunda, Efremov yılın 1915'i imparatorluk ordusuna alındı. Mikhail, 55 ikinci rezerv alayına gönderildi ve kısa bir süre sonra Gürcü kasabası Telavi'deki topluluk okuluna getirildi. 1916 yılının ilkbaharında ondan mezun oldu, zaman sıcaktı ve genç prapor hemen kendisini topçu biriminin saflarındaki aktif kuvvetlerde buldu. Ateş vaftizi Güney-Batı Cephesinde gerçekleşti ve daha sonra aynı bölümün bir parçası olarak Efremov Brusilov atılımına katıldı. Kalan az sayıdaki bilgiye bakılırsa, askerlik hizmeti kendisine hitap etti ve bataryası kendisi de astları arasında büyük saygı gördü.
Devrim Michael'ı önde buldu. Askerler huzursuz olmaya başladı, Efremov'un hizmet verdiği askeri birlik gözümüzün önünde dağılmaya başladı: askerler memurlarını öldürdü, toplu halde terk ettiler, pozisyonlarını bıraktılar. 1917 yılında, geçici hükümetin destekçileri ve Sovyet otoriteleri arasındaki savaşların zirvesinde, Mikhail Grigorievich Moskova'ya döndü ve Kızıl Muhafızlara girdi. İlk Zamoskvoretsky Kızıl Muhafız görevlilerinin bir parçası olarak, Ekim İsyanı'na katıldı.
İç savaş başladığında Efremov, askeri kariyerine 1918 şubatından başlayarak devam etti ve Mamontov ve Krasnov'un beyaz kılıflarına karşı savaştı. Yaralandığı çatışmalardan birinde Voronej hastanesinde iyileşiyordu. 1919'in başlangıcında, Mikhail zaten Güney ve Kafkasya cephelerinde bir tüfek şirketi yönetti. Kısa süre sonra bir tabur, ardından alay, tugay, onbirinci ordunun demiryolunun baş bölümünün tüfek bölümü ve son olarak da özel bir kolordu - zırhlı trenlerin bütünüyle ayrılmasıyla emanet edildi.
Aynı yıl, Efremov, yeni cumhuriyetin önemli bir stratejik hedefi olan Astrakhan'ın, Kolçak ve Denikin birliklerinin şiddetli saldırısından savunmasına katıldı. Hamgalar ve ekmek, Volga boyunca ülkenin orta bölgelerine gitti, bu yüzden Saratov-Astrakhan demiryolunu tutmak son derece önemliydi. Efremov'un süvari ve piyade birimleri, bir topçu bölünmesi ve birkaç zırhlı aracı vardı. Doğru, hepsi yaşlıydı ve çalıştıklarından daha fazla tamir edildi. Bu yeterli değildi ve daha sonra zırhlı araçlar olarak adlandırılan özel mobil savaş araçlarının yaratılmasını önerdi. Sıradan yük vagonlarıyla bağlama yaparak inşa edildiler - ek duvarlar koydular, makineli tüfekler için özel kabartmalar eklediler. Açık platformlarda, döner tablalara monte edildi ve güçlendirildi, böylece mobil topçu bataryalarına dönüştü. Lokomotifin kendisi her tarafa kum torbası ile döşenmiştir. "Efremov buluşu", S.M. Kirov zırhlı askerleri, düşmanlarını şaşırtmak için, gerçek zırhlı trenler gibi kırmızıya boyadılar. Sonuç olarak, Astrakhan'ı savunma görevi başarıyla tamamlandı, bu savaşlar sırasında Yefremov üç kez yaralandı, ancak herhangi bir hastanede uzun süre kalmadı. Yakında onbirinci ordunun bölgesinde her yönden savunma şefi görevini aldı. 1919 sonbaharında Mikhail Efremov RCP'ye katıldı (b).
Astrakhan'dan sonra, yorulmayan komutan Kuzey Kafkasya'da savaşmaya gönderildi. Demiryollarının yakınında gerçekleşen her savaşta zırhlı trenleri yer aldı. Efremov’un müfrezesi büyüdü, Beyaz Muhafızlardan yakalanan iyi donanımlı zırhlı trenlerle doldu. 1920 yılında, Bakü işçilerinin ayaklanması ve Volga-Hazar güçlerinin katılımcıları ile birlikte filo Mikhail Grigorievich Bakü operasyonuna katıldı. Bu saldırganlık, petrol rezervlerinin ve mevcut petrol alanlarının kundaklanmasını önlemek için yıldırım hızını ve tüm eylemlerin koordinasyonunu gerektiriyordu. Efremov, ana güçlere yaklaşmadan önce Azerbaycan hükümetinin faaliyetlerini felce uğratmadan önce Bakü tren istasyonunun kontrolünü tek bir hızla atmak zorunda kaldı. Tel çitlerden kopan zırhlı trenler, düşmanın direncine rağmen durmadan hızlandı. Efremov anında karar vermek zorunda kaldı, ancak manevraları başarılı oldu, başarılı bir operasyon Azerbaycan'da Sovyet iktidarının kurulmasına yardımcı oldu. Bakü zırhlı tren baskınının başarılı bir şekilde yürütülmesi için - son derece nadir bir manevra hikayeler askeri sanat - Mikhail Grigorievich'e Kızıl Bayrak Nişanı verildi.
Yetenekli bir askeri liderin kariyeri hızla gelişti. Şubat ayından bu yana Efremov, 1921 Piyade Tümeni'nin komutanı oldu ve 33 yazının ortasından bu yana İkinci Moskova Piyade Komutanlığı Kursuna başkanlık etti. Şubat 1921'ten itibaren, zaten 1924'in tüfek bölümünün komutanının yardımcısıydı ve aynı yılın nisanından itibaren 14'inci Tambov bölümünün komutanıydı. 19'te Çin'deki görüşmelere askeri danışman olarak katıldı ve Temmuz ayında 1927'te 1928-Yaroslavl Piyade Tümeni'ne emanet edildi. Mart ayında, 18-th Efremov başka bir atama aldı, şimdi o bir askeri komiser ve üçüncü piyade birliğinin komutanı. 1931’te, SSCB Savunma Komiseri, Efremov’a “bölüm komutanı” unvanını verdi. Haziran ayının sonundan bu yana, 1935, Mikhail Grigorievich, Volga, Orlovsky, Trans-Baykal, Trans-Kafkas ve Kuzey Kafkas askeri bölgelerinin birliklerini yönetme şansına sahipti. Ayrıca, iç savaşın bitiminden sonra yirmi yılda Efremov iki akademiden mezun olmayı başardı. Köylü oğlu, kendi çabalarıyla, kendisini yeni bir tip komuta eden kapsamlı bir eğitimli kişiye dönüştürdü.
1930'ların sonunda, silahlı kuvvetlerin komutanlarının acımasız temizliği ülkede sürüyordu. Leningrad Askeri Bölgesi'nin komutanı Pavel Dybenko'nun soruşturulduktan sonra, Efremov kendisine de belirsiz bir tehdit gibi geldi. Öykü onu aldatmadı, 1938'te Mikhail Grigorievich acilen Moskova'ya çağrıldı. NKVD çalışanları onu tutukladı ve Michael'ın bırakamadığı otel olan “Moskova” odalarından birine yerleşti. İki buçuk aydan fazla bir süre boyunca, sonsuz sorgulamalar ona bütün bir yaşam gibi göründü. Canavar, acı verici, ki yine de, o kadar onurlu bir şekilde yaşamayı başardı. Ülkenin düşmanı Tukhachevsky ile bağlantı kurmakla suçlandı ve Dybenko ile bir çatışma sırasında, komutan Kuibyshev'deki 1937'in ilkbaharında işe alındığını iddia etti. Ancak, Michael kimseyi iftira atmadı ve kalbini kaybetmedi. Müfettişler Efremov'u kışkırttı, ondan yirmi kez aynı soruları sorarak onu kırdı, Kızıl Ordu'ya, Anavatana ve Stalin'e karşı komplo kurmayı kabul etti. Ancak, komutan zemini sağlam bir şekilde dayandı, sapkınlık, bence yüzlerce kez tekrar edilmiş olsa bile gerçek olamadı. Nisan 17'ta çaresizlikten dolayı yardım isteyen Kliment Voroshilov'a bir mektup gönderdi ve bir ay sonra Bakü'de zırhlı trenlere baskın yaptığı aynı Mikoyan'ı gönderdi.
Voroshilov'a yazılan bir mektuptan, yılın nisan 17'inde 1938 tarafından gönderilen: “Clement Efremovich! Bu sana ve Stalin Yoldaşıma son sözüm. Partiden önce, ülkeden önce, Sovyet hükümetinden kesinlikle temizim. İç Savaş yıllarında, Çin halkının emperyalistlere karşı ulusal kurtuluş savaşında Sovyet iktidarı için hayatını verdi ... Bana hala inanıyorsanız, halkın düşmanlarının bana karşı büyüttüğü iftiradan kurtarın. Hiçbir şekilde doğrulanmadı ... ".
Ülkenin Halk Savunma Komiseri ve parti Merkez Komitesi altındaki parti askeri komisyonu üyeleri durumu analiz etti ve bunun ardından Stalin’e Efremov vakasını şahsen incelemeleri için çağrıda bulundular. Joseph Vissarionovich, Michael'in sorgulamasına katılmak istedi. Masumiyetini ne kadar inandırıcı ve serin bir şekilde kanıtladığını dinleyen lider, davayı kapatmaya ve tüm suçlamaları Yefremov'dan kovmaya karar verdi.
Mikhail Grigorievich'in askerliğine devam edildi. 4 Haziran 1940 yılında bir sonraki dereceye layık görüldü - Korgeneral ve Ocak 1941-th'de Kızıl Ordu'nun piyade genel ilk yardımcısı oldu. Savaşın başlangıcı, Korgeneral Batı Cephesi'nin yirmi birinci ordusunun komutanı olarak bir araya geldi. Savaşın ilk haftalarında, ordu birimleri, Mahilou yönünde ilerleyen faşistlerle şiddetle savaştı. 7 August, Merkez Cephesi birliklerine komuta etmek için transfer edildi. Smolensk Savaşı'ndaki Almanların önemli kuvvetlerine zincirlenmiş olarak Moskova'ya olan hareketlerini geciktirmeyi başardı. Ekim ayında, Ephraim'in 1941'i otuz üçüncü ordunun sorumluluğuna alındı. Anlaşıldığı üzere, bu randevu kaderdi. O anda, Naro-Fominsk yönü, başkentin kolay ulaşabileceği bir yerden, sadece yetmiş üç kilometrelik kilometreyi tehdit ediyordu. Ekim ayındaki Naro-Fominsk anının yılın 1941'i olmasına rağmen, Moskova'nın savunulmasının popüler incelemelerinde nadiren tarif edilir, o günlerde Almanlar başkentte olabilirdi. Bununla birlikte, 22'ten 23'e kadar olan gecede, Mikhail Grigorievich sayısı, Otuz üçüncü Ordusu milis kuvvetlerinden yeniden örgütleyen Birinci Proleter Bölünme ile birlikte Naro-Fominsk'e geldi. Zaten Kasım ayının ortalarında, birlikleri Nara Nehri boyunca düşmanla temas halinde ve hem güç hem de araç sıkıntısı çeken savunma pozisyonları aldı. Kuzeyinde kırk üçüncü Golubev - beşinci ordunun Govorova ve güneyde savunması devam etti.
1 Aralık 1941'de Mareşal von Bock, Moskova'yı ele geçirmek için başka bir girişimde bulundu. Başkentten sadece yirmi beş kilometre uzaklıktaki Aprelevka köyü yakınlarındaki bölge, Ordu Grup Merkezi'nin atılım alanı olarak seçildi. Düşman tarafından planlandığı gibi yıldırım çarpması tank ve piyade birlikleri, Moskova'ya giden yolu temizlemek için beşinci ve otuz üçüncü Sovyet ordularının birliklerini parçalamak (ve sonra yok etmek) zorunda kaldılar ve Minsk ve Kiev otoyolları boyunca. En güçlüden sonra havacılık 1 Aralık sabahı topçu hazırlıklarında Almanlar bir saldırı başlattı. Naro-Fominsk'in kuzeybatısındaki kuvvetlerde önemli üstünlük kullanan iki Alman tümeni, 222. Ordu'nun 33. Piyade Tümeni'nin savunmasını kırdı. Tüm Batı Cephesi komutanı Georgy Zhukov, Efremov'a düşmana misilleme yapma emrini verdi. Kısa sürede ordunun harekat grubu, çığır açan Fritzes'i yok etmek için bir plan geliştirdi. Operasyon, 136. ayrı tank taburu, iki kayak taburu, 18. tüfek tugayı ve hatta NKVD'nin 76. tüfek alayını içeriyordu. Zaten 2 Aralık'ta Almanlar Petrovsky'den sürüldü ve 3 Aralık'ta piyade inişiyle başarılı bir tank karşı saldırısı, kayıplara uğrayan düşman birimlerinin yenilgisini tamamladı ve geri çekilmek zorunda kaldı. Almanların Moskova'ya son girme girişimi başarısız oldu ve kısa süre sonra Sovyet birlikleri onları başkentten geri püskürtmeye başladı. Başlayan karşı saldırı sırasında, Korgeneral Efremov'un otuz üçüncü ordusu, Nazilerin Naro-Fominsk şehrini 26 Aralık'ta, Borovsk'u 4 Ocak 1942'de ve Vereya'yı 19 Ocak'ta temizledi.
Çağdaşlarına göre, Mikhail Grigorievich, ordunun gençlik alanlarına aşina olmadan, ancak kibir olmadan atıfta bulundu. Her zaman talepkar, disiplinli, akıllı ve temizdi. Bu nitelikler onu hayatının sonuna kadar ayırdı. Belirlenen kuralların ihlali konusunda son derece olumsuzdu, hangi koşullarda ve nasıl saklandığını dikkatlice kontrol etti. silâh. Efremov, subayların dövüş eğitiminde kendilerini ayıran girişimcilere her zaman destek verdi, bir sonraki rütbenin atanması için ödüller için onları temsil etti. En yetenekli olanlarını askeri kuruluşlara gönderdi, onları sorumluluk pozisyonuna aldı. Bir zamanlar gelecekteki Marshals VD onun emrinde görev yaptı. Sokolovsky, A.M. Vasilevski, F.I. Golikov, I.S. Konev.
Verei'nin kurtarılmasından sonra, Efremov ordusunun yenilenmesi gerekiyordu, yeterli teçhizat ve mühimmat yoktu. Ancak, 17 Ocak Zhukov'dan 1942 yılı, en önemli stratejik düğüm olan Vyazma'dan konuşma sırası geldi. Moskova savaşının ikinci ve son aşamasında gerçekleştirilen Rzhev-Vyazemskaya operasyonu, Mikhail Efremov'un yaşamında belirleyici bir rol oynadı. Sovyet komutasının planına göre, Batı Cephesi kuvvetleri - otuz üçüncü ordu ve Belov'un ilk Muhafızlar süvari kuvvetleri - kuzeydeki Ryazev bölgesinden Vyazma'ya ilerleyen Rininev bölgesinden Vyazma'ya ilerleyen Ryazev bölgesinden iki orduyu çevreleyen, Vyaz'ın yurdundaki iki ordusunu çevreliyorlardı. Nazilerin, Kızıl Ordu’nun tanklar ve topçu bölgelerinde neredeyse iki katını aştığı gerçeğine rağmen, Stakes’e göre, Sovyet birliklerinin ve Rus kışın önceki karşı saldırılarının zayıflattığı kuvvetli bir direniş göstermemeliydi.
Bunu söylemek imkansız. Efremova ve G.K. Zhukov iyiydi. 28 Ocak George Konstantinovich'in Stalin'e yazdığı yılın 1942'i: “Yefremov’un operasyonel görünümü sınırlı… ön komuta zorlu liderlik gerektiriyor… her zaman kırbaçlamak gerekiyor…”. Genel sonuç şuydu: "İç bölge komutanını atamanızı öneririm." Ancak birkaç on yıl sonra, mareşal şöyle yazacak: “Şimdi 1942'in olaylarını eleştirel bir gözle değerlendirerek, o zaman bir hata yaptığımızı, Vyazma bölgesindeki durumu değerlendirdiğimizi düşünüyorum ... Oreshek daha güçlü oldu ...”.
Başlangıçta, operasyon oldukça başarılı bir şekilde gelişti. Ephraim ordusu, Ocak ayının Verei 8 bölgesinden çıktı, ancak kısa süre sonra birliklerin yarısı Medyn'den uzak olmayan Shansky Zavod fabrikası yakınlarındaki savaşlarda boğuldu. İkinci yarı önemli bir noktaya saldırmaya devam etti - Vyazma, general şahsen önderlik etti. Şubat 1’in başlarında, otuz üçüncü ordunun üç bölümü, Vyazma'nın eteklerinde Almanlarla çarpıştı ve şehrin güneyinde, daha önce düşmanın arkasına atılan Belov ve Dördüncü Hava Kuvvetleri birlikleri görevlendirildi.
Ancak, Almanlar boş değildi. Bölgedeki Sovyet birliklerinin tüm birimlerinde derhal güçlü karşı saldırılara neden olan Vyazma'nın yakınında iki yeni teçhizat ve on iki bölüm kuruldu. İnsan gücü ve teçhizatın eksikliği, alışılmadık derecede şiddetli donlar ve en önemlisi, Almanlara yaklaşan pekiştirmeler, Şubat ayındaki 3 tankının zırhının, düşmanının 33 ordusunun muhabere güçlerinin Yukhnov kenti yakınlarındaki saldırgan ikinci kademe kesilmesinden kaynaklanmasına neden oldu. Alman savunması istikrara kavuşmuştu ve süvariler, paraşütçüler ve bütün karargah da dahil olmak üzere otuz üçüncü ordunun yarısı dar bir çembere düştü. 43-, 49-, 50-th ordusunun kuşatılmış bölgelere ulaşma çabaları büyük kayıplarla başarısız oldu ve Genelkurmay kırılma izni vermedi. Bu zamana kadar, operasyonun sonu için hazırlanan tüm rezervler sona ermişti ve Vyazma başarılı olamadı.
Efremov bu şartlarda başını kaybetmedi, çevre savunması yarattı, partizanların desteğiyle düşmana aktif direniş örgütlemeyi başardı. Yerel halk silahın altında yükseldi, hava köprüsünde çalıştı. Ancak, zaman geçti, yardım yoktu ve Almanların gücü yalnızca arttı. O dönemde Ephraim sayısı ancak on bin kişiye ulaştı. Reich emri, dünyanın biraz kuruyacağı ve Sovyet kuvvetlerinden son derece önemli haberleşmelerinin yakınında kurtulmak için tek bir darbeyle mümkün olacak olan ilkbaharı bekliyordu.
Hikaye, etraftaki bu kadar uzun ve inatçı kavgalardan çok az şey biliyor. Top mermisi, at yemi, taşıma yakıtı, hava ile fişek alma ve neredeyse hiç ürün almayan mermileri olmayan, kansız birimler iki aydan daha uzun bir süre savunma harcadı ve bazı yerlerde saldırgan, düşmanın muazzam kuvvetlerini elinde tutarak harcadılar. Hayatınızı kurtarmak için fırsatlar, bu, yoğun ormanların etrafında, hatta bir adım öteye gitmedi, gitmeyin, her yere gidebilirsiniz. Ancak, Efremovlar teslim olmadı, açlıktan kalma ordu sürüye dönüşmedi, dirsek, kardeşlik, insanlık ve en önemlisi de savaşma kabiliyetini kaybetmedi. Ve büyük ölçüde, birliklerin yüksek ruhu komutanın kişiliği tarafından belirlendi. Kurtulanların anılarına göre, Mikhail Grigorievich onlara dayanıklı, güvenilir, ölümsüz görünüyordu, ona inanıyorlardı, onun için dua ettiler. Askerler, Vyazma için savaşmanın Moskova'yı kurtardığına ve Kızıl Ordu'ya başka yönlerde savaşlar kazanma fırsatı verdiği konusunda ikna oldular.
Mart ayının sonunda, kuşatılmış olanların konumu, beklendiği gibi, sert bir şekilde kötüleşti; düşman, 33 Ordusu ve Belov birliklerinin birimlerini ayıran bir darbeyle “kazanı” tasfiye etmeye başladı. Şiddetle savaşan 33 ordusunun birimleri güney-doğu yönünde Vyazma'dan Ugra'ya geçti. 2 1942 Nisan ayında, Alman Yüksek Komutanlığı Efremov'a bir ultimatum broşür gönderdi. İşte ondan bazı alıntılar: “Alman liderliği ve Alman askeri, etraftaki Kızıl Ordu'nun cesaretine saygı duyuyor ... Alman komutanlığı, tifüsün saflarında çok yaygın olduğunu, vakaların sayısının her gün arttığını ve büyüdüğünü gayet iyi biliyor. Açlık safları içeriden tahrip eder, yaralılar uygun bir bakım almazlar. Ordunun askeri gücü zayıflıyor ve bitkin bölünmelerin tamamen yok edilmesi sadece bir zaman meselesi ... Komutanlar! General Efremov! Geleceğini düşün. Hiçbir çaba sizi mahvetmekten kurtarmaz. Alman Yüksek Komutanlığı sizi teslim olmaya davet ediyor. Sizin için bir Askeri Mahkeme ayarlayacağız ve tüm Kızıl Ordu adamlarının ve komutanlarının yaşamını garanti edeceğiz. Alman askerleri mahkumları öldürmez ... ". Buna karşılık, Efremov sadece Batı Cephesi karargahına bir ciprogram gönderdi: “Sizden düşmanla ilgili bölgeye bir bombalama saldırısı başlatmanızı istiyorum: Kr. Tatarka, Losmino, Koshelevo, Yıldız. Grekovo, Ezhevitsy, Lomovka, Melikhovo, Besovo ". Zhukov'un yılın 3.04.1942'undan alması kararı: “Bütün havacılık belirtilen noktalara atılmalıdır”.
Mikhail Grigorievich genellikle başka bir çağdaş general Andrei Vlasov ile karşılaştırılıyor. Nitekim, kaderleri birbirine çok benziyor - ikisi de bütün ordular tarafından yönetiliyor, ikisi de (ikinci şok ve otuz üçüncü) çığır açmaya başladı, ikisi de kendilerinden koptu ve çevrelendi. Ancak Andrei Andreevich yemin etti, teslim oldu, Wehrmacht'a hizmet etti. Mikhail Efremov, son kartuşu tasarlandığı gibi harcayarak kollarını yatırmadı. Vlasov’un çevreyi terk eden askerleri şüphe altında kaldı, komutanın ihaneti üzerlerinde bir iz bıraktı. Mayıs ayında 33 Ordusunun hayatta kalan savaşçıları zaten yılın 1942'lerine layık görüldü: rütbe ve dosya Kızıl Yıldız'ın emirlerini aldı, komutanlar da Kızıl Bayrak aldı. Ephraim'in ölümü en korkunç anda titreyenleri bile beyazlattı, onu yalnız bırakıp kaçmaya çalışıyordu.
Zhukov'un kansız, 33'in ordusunu sınırlandıran son emirlerinden biri, partizan ormanlarını Kirov'a bölme talimatıydı. Ancak, Efremov bunun tükenmiş askerleri için uygun olmadığını belirtti ve Nisan ortasındaki radyoda Genelkurmay'dan Ugra nehri boyunca en kısa yol boyunca bir atılım için izin verme talebinde bulunma talebinde bulundu. Georgy Konstantinovich bu planı onaylamadı, ancak Stalin şahsen bir buluşu kabul etti. Kırk üçüncü orduya, Alman tahkimatlarına karşı bir saldırı hazırlama emri verildi.
Efremov için Nisan 9 oranı uçaktan uçtu. Komuta tüm felaket durumlarını anladı ve generalin çevresinden çıkarmak istedi. Ancak Mikhail G. birliklerini terk etmeyi reddetti: "Çevreye askerlere komuta ettim ve eğer zorunda olsaydım da onlarla birlikte ölürdüm." Hayatının doruk noktasıydı. Uçakta sadece ordunun pankartlar döndü.
Kaluga'dan yüz kilometre uzakta, Rusya'nın en temiz ve en güzel nehirlerinden biri olan Ugra'dan geçiyor. Kıyılarda meyveler ve mantarlarla dolu çam ormanları duruyor. Bugün bile, bu yerler neredeyse dolu ve gerçek Rus doğasının cazibesi ile doludur. Burada tatil çok sayıda turist geliyor. Ancak, birkaçı, buralarda dönen ve 33 Ordusunun ölümü ile ilişkili olan ülkemizin başkenti için savaşın son aşamasının dramatik olaylarını hatırlıyor.
Nisan 13’e kadar, Efremov ordusu güçlerini topladı ve atmaya hazırlandı. İçlerinden geçecekleri arazi, sayısız ravinin bulunduğu bir yel değirmeni ormanıydı. İlkbaharda çözülme sırasında ağır silahlarla bu yerlere gitmek (askerler botlardaydı) göz korkutucu bir iş gibi görünüyordu. Ordu, 13 nisan ayındaki 14 gecesinde, ekipmanın geri kalanını bırakarak, doğu ve kuzey doğudaki bir atılım yaptı. Almanlar onları bekledi, tanklarla, zırhlı personel taşıyıcılarıyla, uçak ve topçularla toplandı. Kırk üçüncü ordu Ephraimites'e yardım edemedi, saldırı kanla boğuldu, Naziler Sovyet birliklerini geri atıp savunmaya devam etmelerini sağladı. Otuz üçüncü ordunun kalıntıları parçalara bölündü ve imha edildi, bütün organizma olarak var oldu. 13 numarasının akşamından bu yana, merkez ile iletişim kesildi, ancak bazı parçalar doğuya doğru ilerlemeye devam etti. Nisan ayında 15'ten 18'e kadar, Alman raporları, Efremov halkının “inatçı direnişinden” bahsettiklerine göre, 1700 insanlarının öldürdüğü, (yüksek olasılıkla yüksek olasılıkla) verdiğine göre, mahkum - 600.
18 April’e kadar Ephraim’de iki binden fazla insan kalmadı. Atılım sırasında generalin kendisi bacağında ağır yaralandı. Vücudun dışarı çıkarılması sırasında yapılan tıbbi muayenenin gösterdiği gibi, Mikhail Grigorievich ischial kemiğine zarar vermişti ve zor hareket edebiliyordu. Komutanlarına adanmış askerler onu kendilerine taşımıştır. Nisan ayındaki 19, durum kritik hale geldiğinde, vazgeçmek istemeyen Efremov, tıp eğitmeni olarak görev yapan eşi Elizabeth Vasilyevna'yı ve kendini vurdu. Onun ayrılması, düşman tarafından dağıtıldığı Ugra'nın diğer tarafına geçmeyi başardı. Sadece bazı Sovyet asker grupları kendi başlarına ayrılmayı başardı. Efremovtse çevreden çıkış Mayıs ayına kadar devam etti.
Bazı tarihçiler ihanetin General Efremov’un çevreden çıkmasını engellediğine inanıyor. Alman arşivlerine atıfta bulunarak, kırk üçüncü ordunun önündeki savunmanın içeri girip ona doğru hareket etmesinin odak noktası olduğunu, yani güçlü noktalara sahip olduğunu belirtiyorlar. Rezerv mobil gruplar, Almanlar Sovyet askerlerini tam olarak nerede bekleyeceklerini tam olarak biliyorlarmış gibi hızla tehdit altındaki alanlara atıldı. Ek olarak, envanterden çıkmalarını sağlayan tüm göreceli olarak büyük dekoltelerden sadece Efremov grubu sürekli olarak Brandenburg 800 alayından özel birimler izledi.
Ephraim'in cesedini bulan Almanlar, onu mahkumları tuttukları Yaşam Verici Üçlü Kilisesi'nin yakınlarındaki Slobodka köyünde askeri onurla gömdü. Mezar yerel sakinler ve Rus savaş esirleri tarafından kazılmıştır. Almanlar, generalin vücudundaki kişisel ve değerli şeylere dokunmadı. Generalin mezarına, Rusça ve Almanca dillerinde yazılı bir plaket ve anıt plak yapıldı. Mahkumların ifadesine göre, cenazede bulunan Alman general askerlerine şunları söyledi: “Bu adam ülkesi için savaştığı için Almanya için savaş”.
Alman komutanlarından hangisinin cesur bir askeri liderin cesedini gömdüğü tam olarak bilinmemektedir. Araştırmacılar iki rakam üzerinde yoğunlaştı - bunun ya o günlerde Slobodka'yı gerçekten ziyaret eden dokuzuncu ordunun komutanı General Model'in ya da on dokuzuncu tank bölümünün komutanı olan General General Rudolf Schmidt'in etrafını saran gruba karşı olduğuna inanılıyor. Başka bir meraklı. Her iki Müttefik kuvvet tarafından Ruhr bölgesinde çalan Walter Modeli ve Belgorod yakınlarındaki tankerlerimizle çevrili Rudolf Schmidt ve General Mikhail Efremov, kişisel silahlardan vuruldu.
Mart ayında 1943, Kızıl Ordu, Almanları Vyazma'dan kovdu. General oğlu, yirmi iki yaşındaki kaptan Mihail Efremov, babasının mezarı hakkındaki söylentileri kontrol etmek için Slobodka'ya geldi. Mikhail Grigorievich'in kalıntıları Vyazma'daki Catherine mezarlığında yeniden açıldı ve Zaferden sonra şehre Vuchetich'in eserinin büyük bir anıtı olarak Efremov da inşa edildi.
2011’te, inisiyatif grubu, Ephraim’in kilise cenazesine izin verilmesi talebiyle, Rusya’nın Patriği Kirill’ine başvurdu. Genel gerekçelerle imkansızdı, ancak dilekçe generalin intiharının ölümcül umutsuzluk ve umutsuzluk günahından kaynaklanmadığını belirtti. Askerlik görevini yerine getirerek askerlerin kardeşliğine ve vatanına sadık kalarak düştü ve bu nedenle Müjde'ye göre “arkadaşları için ruhunu koydu”. Patrik, cenazeye izin verdi.
Generalin kardeşleri Pavel ve Ivan da II. Dünya Savaşı'nda öldü. Oğlu Mikhail Mihayloviç, Vyazma'nın kurtuluşuna katıldı, babasının kalıntılarının yeniden doğuşunda aktif rol aldı, otuz üçüncü ordunun ölümünün nedenlerini araştıran komisyonun bir üyesiydi. Albay rütbesine yükseldi, 1992 yılında öldü. Torunu - Vyacheslav Mihayloviç Efremov - aynı zamanda bir albay oldu.
Rusya tarihinde birçok siyah nokta var. Onlara göre daha da fazlası. Mikhail Efremov'un eylemleriyle ilgili birçok yorum var, ancak asıl konu bu değil. Elbette, belirli işlemlerin uygulanabilirliğini değerlendirmek gerekir, ancak uzmanların bunu yapmasına izin verin. İnsanların hafızası için, herhangi bir askeri eylem kurbanlarla, yaşamlarla bağlantılı olarak bağlanır. İnsanların hafızası için, kahramanlar, kaldıkları operasyonlara hangi bilimsel değerlendirmeyi verdikleri önemli değil, kahramanlar olarak kalır. Mikhail Efremov, karargahta değil, merkezde değil, hiçbir koşul altında olmayan ve ordusunu asla terk etmeyenlerden, komuta başında doğmuş insanlardan biriydi. Sonuna kadar, yaşam ve onur arasında seçim yaparak kollarına uzanmadı, ikincisine yerleşti. Kahramanlara sonsuz zafer!
Bilgi kaynakları:
http://www.hrono.ru/biograf/bio_ye/efremov_mg.php
http://pomnipro.ru/memorypage9773/biography
http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=3248
http://100.histrf.ru/commanders/efremov-mikhail-grigorevich/