Popüler kültür - Popular culture
Popüler kültür ( kitle kültürü ve pop kültürü olarak da bilinir ) genellikle bir toplumun üyeleri tarafından belirli bir zamanda bir toplumda baskın veya yaygın olan bir dizi uygulama , inanç ve nesne olarak tanınır . Popüler kültür, bu baskın nesnelerle etkileşim sonucunda üretilen faaliyetleri ve duyguları da kapsar. Ağır de etkilemiş modern zamanlarda tarafından kitle iletişim , fikirlerin bu koleksiyon nüfuz günlük yaşamlarını belirli bir toplumda insanların. Bu nedenle, popüler kültürün bireyin tutumlarını etkileme yolu vardırbelirli konulara doğru. Bununla birlikte, pop kültürünü tanımlamanın çeşitli yolları vardır. Bu nedenle, popüler kültür, farklı bağlamlarda farklı insanlar tarafından çeşitli çelişkili yollarla tanımlanabilecek bir şeydir. Genellikle halk kültürü , işçi sınıfı kültürü veya yüksek kültür gibi diğer kültür biçimlerinin aksine ve psikanaliz , yapısalcılık , postmodernizm ve daha fazlası gibi farklı teorik bakış açıları ile görülür . En yaygın pop-kültür kategorileri şunlardır: eğlence ( film , müzik , televizyon ve video oyunları gibi ), spor , haberler ( haberdeki insanlar / yerlerdeki gibi), politika , moda , teknoloji ve argo .
Batı'daki popüler kültür, üst sınıf kapitalist seçkinler tarafından seçilen ve kitlesel olarak pazarlanan ürünleri ayrıcalıklı kılan bir ticarizm sistemi olduğu için eleştirildi; bu tür eleştiriler, Marcuse , Adorno , Horkheimer , Gramsci , Debord , Jameson , Eagleton gibi birçok Marksist teorisyerin yanı sıra , kapitalizm altında bilginin ticarileştirilmesi hakkında yazmış olan Lyotard gibi bazı postmodern filozoflar ve Baudrillard gibi diğerleri gibi.
Tarih
"Popüler kültür" terimi, 19. yüzyılda ya da daha önce yapılmıştır. Geleneksel olarak, popüler kültür, "resmi kültür" ve üst sınıfların yüksek öğreniminin aksine, zayıf eğitim ve alt sınıflarla ilişkilendirilmiştir . Viktorya dönemi On sekizinci ve ondokuzuncu yüzyıllarda Sanayi Devrimi'nin yükselmesiyle İngiltere, okuryazarlık oranlarının artmasına neden olan sosyal değişimler yaşadı ve kapitalizm ve sanayileşmenin yükselişi ile insanlar ticari fikir gibi eğlenceye daha fazla para harcamaya başladılar barlar ve spor. Okuma da çekiş kazandı. Kuruş video oyunlarının Viktorya eşdeğerini etiketleyen The Guardian , 2016 yılında kuruş kurguyu "İngiltere'nin gençler için kitlesel üretilen popüler kültürün ilk tadı" olarak nitelendirdi. Büyüyen bir tüketici kültürü ve yeni icat edilen demiryolu yoluyla artan bir seyahat kapasitesi ( 1825'te kuzeydoğu İngiltere'de açılan ilk kamu demiryolu, Stockton ve Darlington Demiryolu ) hem ucuz popüler edebiyat için bir pazar yarattı hem de büyük ölçekte dağılım. Bu talebi karşılamak için ilk kuruş dizileri 1830'larda yayınlandı.
"Resmi kültür" ün ayrımındaki stres, interbellum dönemi tarafından kurulan bir kullanım olan 19. yüzyılın sonlarına doğru daha belirgin hale geldi .
II . Dünya Savaşı'nın sonundan itibaren, kitle iletişim araçları yeniliklerinin getirdiği büyük kültürel ve sosyal değişimleri takiben , popüler kültürün anlamı kitle kültürü , medya kültürü , görüntü kültürü , tüketim kültürü ve kitle tüketimi kültürü ile örtüşmeye başladı . Amerika Birleşik Devletleri'ndeki sosyal ve kültürel değişimler diğer batı ülkelerine göre bu konuda öncüydü.
Pop müzikte olduğu gibi popüler için kısaltılmış "pop" formu 1950'lerin sonlarından kalmadır. "Pop" ve "popüler" terimleri bazı durumlarda birbirinin yerine kullanılabilir ve anlamları kısmen çakışsa da, "pop" terimi daha dardır. Pop, kitlesel çekicilik özelliklerini içeren bir şeye özgüdür, oysa "popüler", stilinden bağımsız olarak popülerlik kazanmış olanı ifade eder.
Tanım
Yazar John Storey'e göre, popüler kültürün çeşitli tanımları var. Kantitatif kültürünün tanımı sorunu var o kadar " yüksek kültür " (örneğin, televizyon ve canlandırmaları Jane Austen ) aynı zamanda "popüler" dir. "Pop kültürü" aynı zamanda yüksek kültürün ne olduğuna karar verdiğimizde "artık" kültür olarak tanımlanır. Bununla birlikte, birçok eser sınırları aşmaktadır, örneğin William Shakespeare ve Charles Dickens , Leo Tolstoy ve George Orwell .
Üçüncü bir tanım pop kültürü " kitle kültürü " ve fikirlerle eşitler. Bu, kitle iletişim araçları tarafından kitle tüketimi için seri üretilen ticari bir kültür olarak görülmektedir . Batı Avrupa perspektifinden bakıldığında, bu Amerikan kültürüyle karşılaştırılabilir . Alternatif olarak, "pop kültürü" insanların "otantik" bir kültürü olarak tanımlanabilir, ancak "insanları" tanımlamanın birçok yolu olduğundan bu sorunlu olabilir. Storey, popüler kültüre politik bir boyut olduğunu savunuyordu; neo-Gramscian hegemonya teorisi "... popüler kültürü, toplumdaki alt grupların" direnişi "ile toplumdaki baskın grupların çıkarlarına hizmet eden" birleşme "güçleri arasında bir mücadele alanı olarak görür." Bir postmodernist popüler kültüre yaklaşımı "artık yüksek ve popüler kültür arasındaki ayrım tanır." Olur
Baudrillard , belirsiz “Kamuoyu” kavramının, gerçekliğe değil popülizmde daha karmaşık olan öznel ve yanlış bir yanılsama olduğunu, çünkü tüketicilere gerçekte sahip olmadıkları bir egemenliği atfettiğini savundu.
Popüler kültür ortaya Katlı iddialar kentleşme arasında Sanayi Devrimi . Çalışmaları Shakespeare (örneğin Weimann, Barber veya Bristol tarafından,) çok katılımına da onun drama karakteristik canlılık bulmak Rönesans gibi çağdaş uygulayıcıları ise, popüler kültürün Dario Fo ve John McGrath onun popüler kültürünü kullanmak Gramscici içerir anlamda eski halk gelenekleri ( örneğin commedia dell'arte ).
Popüler kültür sürekli gelişiyor ve yer ve zamanda benzersiz bir şekilde ortaya çıkıyor . Akımlar ve girdaplar oluşturur ve toplumu ve kurumlarını çeşitli şekillerde etkileyen karşılıklı olarak birbirine bağlı bakış açıları ve değerler kompleksini temsil eder. Örneğin, pop kültürünün belirli akımları , ana akım popüler kültürün sadece sınırlı bir aşinalıka sahip olduğu perspektifleri temsil eden bir alt kültürden kaynaklanabilir (veya bunlara yönelebilir) . Popüler kültür öğeleri genellikle geniş bir kitleye hitap eder. Kuzey Amerika , Asya ve özellikle Latin Amerika'daki Avrupa dışı kültürlerin etkisini inceleyen Alman araştırmacı Ronald Daus tarafından popüler kültürün ne anlama geldiğini anlamak için önemli çağdaş katkılar .
Seviyeleri
Popüler kültür alanında bir örgütsel kültür vardır . Popüler kültür, başlangıcından beri toplumdaki sınıflar ve aralarındaki geri itme etrafında dönmüştür. Popüler kültür içinde, yüksek ve düşük olmak üzere üç seviye ortaya çıkmıştır. Yüksek kültür, tarihsel, estetik ve sosyal açıdan üstün değer olarak kabul edilen sanat ve eserler olarak tanımlanabilir. Düşük kültür, bazıları tarafından tarihsel olarak alt sınıfların kültürü olarak kabul edilir.
Folklor
Geleneksel folkloru temel alan uyarlamalar popüler bir kültür kaynağı sağlar. Kültürel ana akımın bu erken katmanı, kitlesel medyadan ziyade, örneğin şakalar ya da şehir efsaneleri şeklinde, ağızdan sözcükle yayılan, seri olarak üretilen popüler kültürden ayrı bir biçimde bugün hala devam etmektedir . 1990'lı yıllardan itibaren internetin yaygın kullanımı ile kitle iletişim araçları ve ağızdan ağıza olan ayrım bulanıklaştı.
Popüler kültürün folklorik unsuru ticari unsurla yoğun bir şekilde etkileşime girmesine rağmen, halk arasındaki toplulukların kendi zevkleri vardır ve satılan her kültürel veya altkültürü her zaman kucaklayamayabilirler. Ayrıca, ticari kültürün ürünleri hakkındaki bazı inançlar ve görüşler , ağızdan ağza yayılabilir ve bu süreçte ve folklorun evrimleştiği şekilde değişebilir.
eleştiri
Kültür Endüstrisi
Popüler kültürün en etkili eleştirileri yirminci yüzyılda Frankfurt Okulu Marksist teorisyenlerinden geldi . Adorno ve Horkheimer , Kant , Marx , Nietzsche ve diğerlerinin çalışmalarını kullanarak kültür endüstrisinin etkili çalışmalarında Aydınlanma Diyalektiğinin tehlikelerini analiz etti . Kapitalist popüler kültür, Adorno'nun iddia ettiği gibi, halkın otantik bir kültürü değil, elitlerin kapitalist egemenliğinin hizmetinde üretilen homojen ve standartlaşmış bir sanatlar sistemiydi. Hollywood filmleri, pop melodileri ve sarf malzemeleri kitaplarına yönelik tüketici talebi, medyayı ve şirketleri kontrol eden kurumsal seçkinlerin hegemonyası ile teşvik edilmektedir. Adorno, “Sanayi, hileli oyuna boyun eğiyor” diye yazdı. Dar ideolojik değerleri ve kriterlerine göre ürünleri metalaştıran seçkinler ve Adorno, izleyicinin bu formülsel sözleşmelere alışık olduğunu ve entelektüel tefekkürü imkansız hale getirdiğini savunuyor. Adorno'nun çalışmalarının kültür çalışmaları, felsefe ve Yeni Sol üzerinde önemli bir etkisi oldu . 2014 yılında New Yorker'da yazan müzik eleştirmeni Alex Ross , Adorno'nun çalışmalarının dijital çağda yenilenmiş bir önemi olduğunu savundu: "Pop hegemonyası tamamlandı, süperstarları medyaya hükmediyor ve tycoons'un ekonomik gücüne sahip ... Kültür, eşi görülmemiş tekellere başkanlık eden birkaç devasa şirket olan Google, Apple, Facebook, Amazon ile her zamankinden daha monolitik görünüyor. "
Bilgin Jack Zipes , Harry Potter serisinin ardındaki kitlesel ticarileşmeyi ve kurumsal hegemonyayı eleştirdi . Kültür endüstrisinin metalarının “popüler” olduğunu, çünkü homojen olduklarını ve standart sözleşmelere uyduğunu; medya daha sonra çocukların zevklerini etkiler. Harry Potter'ın küresel markası analizinde Zipes, “Kitle iletişim araçları tarafından belirlenen ve genel olarak kültür endüstrisi tarafından teşvik edilen istisna standartlarına uymalıdır. Bir fenomen olmak, bir insanın veya metanın, bir fenomeni neyin oluşturduğunu belirleyen hegemonik gruplara uyması gerektiği anlamına gelir ”.
Propaganda
Edward S. Herman ve Noam Chomsky , 1988 çalışmalarında kitle iletişim araçlarını eleştirdi. Üretim Onayı: Kitle İletişim Araçlarının Politik Ekonomisi . Kitle iletişim araçlarının, ana akımda hangi bilgilerin mevcut olduğunu belirleyen ve işleyen kendi çıkarları tarafından motive edilen güçlü bir hegemonik elit tarafından kontrol edildiğini iddia ediyorlar. Bu nedenle kitle iletişim araçları bir propaganda sistemidir.
Özetle, medya kapsamına propaganda yaklaşımı, önemli yerel güç çıkarlarına hizmet verilebilirliğe dayalı haber kapsamında sistematik ve son derece politik bir ikiye ayrılma anlamına geliyor. Bu, ikiye bölünmüş hikaye seçimlerinde ve kapsam hacmi ve kalitesinde gözlemlenmelidir ... böyle kitle iletişim araçlarında ikiye ayrılma muazzam ve sistematiktir: yalnızca tanıtım ve baskılama seçenekleri sistem avantajı açısından anlaşılabilir olmakla kalmaz, tercih edilen ve uygunsuz malzemeleri kullanma şekilleri (yerleştirme, ton, bağlam, muamelede doluluk) hizmet verme biçimlerine göre farklılık gösterir siyasi sonlar. "
tüketimi özendirme
Postmodern sosyolog Baudrillard'a göre, birey asosyal hale gelmek için zevkin acımasızca maksimize edilmesini isteme görevini üstlendi. Bu nedenle, “zevk” ve “eğlence” tüketme ihtiyacından ayırt edilemez hale gelir. Frankfurt Okulu tüketicilerin pasif olduğuna inanırken, Baudrillard tüketicilerin yukarı doğru hareket edebilmek için ürünleri aktif emek biçiminde tüketmek üzere eğitildiklerini iddia etti. Böylece, kapitalizm altındaki tüketiciler, sosyal trendlere, modalara ve altkültürlere olan bağlılıklarını bildirmek için pop albümleri ve sarf malzemeleri kurgu gibi ürünler satın almak üzere eğitilirler. Tüketim aktif bir seçimden kaynaklanabilse de, seçim hala bireyin bilinçsiz olduğu bir sosyal koşullamanın sonucudur. Baudrillard, “Kurallar ve anlam kısıtlamaları - dilinkiler gibi - çoğunlukla bireylerin kavrayışının ötesinde olan bir kod tarafından kalıcı olarak yönetilir” diyor.
Baudrillard'ın anlayışına göre, kapitalist popüler kültürün ürünleri sadece isyan yanılsamasını verebilir, çünkü hala güçlüler tarafından kontrol edilen bir sistemde suç ortağıdırlar. Baudrillard bir röportajda şunları söyledi:
" Matrix , bugün gördüğümüz gibi tekelci bir süper gücün resmini çiziyor ve daha sonra kırılmasında işbirliği yapıyor. Temel olarak, dünya ölçeğinde yayılması filmin kendisine bağlı. Bu noktada Marshall McLuhan: orta Matrix'in mesajı, kontrol edilemeyen ve çoğalan bir kirlenme ile kendi yayılmasıdır. "
Kaynaklar
Popüler kültür kaynakları şunları içerir:
- Filmler
- Televizyon programları
- Animasyon (bölüm yok)
- Popüler müzik
- Spor Dalları
- şirketler
- Kitabın
- Radyo
- Video oyunları (bölüm yok)
- İnternet (bölüm yok)
Baskı kültürü
On altıncı yüzyılda matbaanın icadı ile, seri olarak üretilen, ucuz kitaplar halka açık hale geldi. Bununla ortak bilgi ve fikirlerin aktarılması mümkün oldu.
Radyo kültürü
1890'larda Nikola Tesla ve Guglielmo Marconi radyotelegrafı oluşturdular ve modern radyonun doğmasına izin verdiler. Bu, radyonun daha "dinlenmiş" bir kültürü etkileyebilmesine ve bireylerin daha doğrudan bir etkiye sahip olduklarını hissedebilmesine yol açtı. Reklam söz zorunlu olduğundan bu radyo kültürü, hayati olduğunu ve tanıtılan ticari .
Filmler
Filmler ve sinema, popüler kültür üzerinde oldukça etkilidir, çünkü sanat formu olarak filmler insanların en çok tepki verdiği şeydir. Hareketli resimler ilk olarak 1877'de Eadweard Muybridge tarafından yakalanırken, filmler farklı kültürlere yayılan farklı dijital formatlara dönüştürülebilen unsurlara dönüştü. Filmler büyük popüler kültüre başladı.
Televizyon programları
Televizyon programı yayın amaçlı görsel-işitsel içeriğin bir bölümüdür (izleyici için cazibe görevi görmeyen bir reklam, fragman veya diğer içerikler hariç).
Televizyon programları kurgusal ( komedi ve dramalarda olduğu gibi ) veya kurgusal olmayan ( belgesel , haber ve gerçeklik televizyonunda olduğu gibi ) olabilir. Topikal ( yerel bir haber spikeri ve bazı televizyon için yapılmış filmler gibi) veya tarihi (birçok belgesel ve kurgusal dizide olduğu gibi) olabilir. Durum komedisi ve oyun şovlarında olduğu gibi öncelikle eğitici veya eğitici veya eğlenceli olabilirler .
Müzik
Popüler müzik , genellikle müzik endüstrisi aracılığıyla büyük kitlelere dağıtılan geniş çekiciliğe sahip müziktir . Bu formlar ve stiller, müzik eğitimi az olan veya hiç olmayan kişiler tarafından kullanılabilir ve gerçekleştirilebilir . Hem aksine duruyor sanat müziği ve geleneksel ya da "halk" müziği . Sanat müziği tarihsel icraları ile dağıtıldı yazılı müziğin başından beri rağmen, kayıt endüstrisi , aynı zamanda aracılığıyla yayılır