Kaç yaşındaydım anımsamıyorum. Babam Hamlet'i izlemeye götürmüştü beni. Yer, Kadıköy Haldun Taner Sahnesi. Ne anladım, ne kadar anladım bilmiyorum. Etkilenmiştim ama eminim. Kılıcı kuşanıp önüme gelenden intikam almak istiyordum. Zehir beni de ele geçirecekti. Olsun, umursamıyordum. Sonra beş on yılda, iki yaş filan büyüdüm. Anladım ki, insan en çok kendinden intikam alabilirmiş. Kendi Hamlet'i olabilirmiş. En azından vicdanen tahliye edildim.