100 yıl önce, 6 Ağustos 1916, Isonzo'nun altıncı savaşı başladı. Trentino operasyonunun İtalyan ordusu için korkunç sonuçlarına rağmen, başkomutan Luigi Cadorna, Isonzo bölgesinde yeni bir taarruz fikrinden vazgeçmedi. Ancak, İtalyanların büyük güçleri Trentino'ya aktarmak zorunda kalmaları nedeniyle, operasyonun kapsamı başlangıçta planlandığından daha azdı. Isonzo'nun altıncı savaşı, İtalyan birlikleri için bu yöndeki önceki savaşlardan daha başarılıydı. İtalyanlar, Goritsa şehri de dahil olmak üzere bir dizi yerleşim yapmayı başardı, ordunun operasyonel durumunu iyileştirdi ve sonunda başarı, İtalyan birliklerinin moralini yükseltti.
İtalyan cephesinde durum. Operasyonun hazırlanması
Rus cephesinde saldırıların başlamasına rağmen, Avusturya ordusu Trentino bölgesindeki İtalyanlara yönelik saldırılarını hemen durdurmadı ve Haziran ayında 1916 saldırılarına devam etti. Ancak, zaten daha gösterici veya yereldiler. Avusturyalıların saldırının olası gelişimi için gücü yoktu. Böylece, 28-29 Haziran Avusturyalılar, 21 inci ve 22 inci bölümleri (6 inci kolordu) güçlü bir kimyasal saldırı pozisyonu yaptılar. Bu kadar büyük çaplı bir himataki ilk davasıydı ve İtalyanlar henüz yeterli kimyasal korumaya sahip değildi. Avusturyalılar, İtalyanların durumuna girdi ve birçok zehirli, ancak hala yaşayan İtalyanları öldürdü. Bu saldırıya uğrayan kısımlar 6300 insanını kaybetti. Ancak Avusturya saldırısının gelişimi yoktu. İtalyan takviyeleri, Avusturyalıları konumlarından uzaklaştırdı.
Haziran 21'ten itibaren, Avusturyalılar tüm cephe boyunca Pazubio ve Arziero Dağı boyunca ilerleyen sağlam bir konuma çekilmeye başladılar. İtalyanlar sessizce ağır topçulara geri verdiler, daha sonra düşmana kendilerine saldırmaya çalıştılar, ancak güçlendirilmiş Avusturya pozisyonunu alamadılar. Saldırgan girişimlerini Trentino'da bırakan İtalyan komutanlığı tekrar Isonzo'yu çalıştırdı.
İtalyan başkomutan General Cadorna, Isonzo'ya yapılan saldırının İtalyan cephesinde yapılan en önemli operasyon olduğu kanısındaydı. İtalyanlar, 1915'un sonunda Goritsky destekli alana karşı operasyonu hazırlamaya başladı. 1916'in baharında, 3 İtalyan Ordusu'nun emri, ayrıntılı talimatlar aldı. Operasyonun Haziran ayının ikinci yarısında başlaması planlanıyordu. Ancak, Trentino bölgesindeki Avusturya saldırısı nedeniyle operasyonun ertelenmesi gerekiyordu. Birliklerin, silahların, mühimmatın ve askeri malzemelerin çoğu Trentino bölgesine nakledilmek zorunda kaldı. Ayrıca, Venedik bölgesindeki 5 (yedek) ordusunu oluşturmak için güçlerin ve araçların bir kısmı kullanıldı.
Cadorna, Trentino'daki Avusturya-Macaristan ordusunu zayıflattığını keşfettiğinde, 2 Haziran, 3 İtalyan ordusu Duke Aosta'nın komutanına, Isonzo'ya saldırı için hazırlıklara devam edeceğini söyledi. 16 Jun Cadorna, Isonzo'ya bir saldırı başlatma niyetini doğruladı. Bununla birlikte, bir düşman saldırısını püskürtmek için büyük miktarda güç ve araç harcanması gerçeği göz önüne alındığında, operasyonun kapsamı azaltıldı. İtalyan ordusu, Goritsy köprüsünü tamamen ele geçirmek için çabalarını Goritsa bölgesinde yoğunlaştırdı. Kalan planların ertelenmesi gerekiyordu.
Haziran ayında, 1916 birlikleri ve varlıklarını İtalyan ordusunun 1'inden 3'e iade etmeye başladı. Her şeyden önce, ikincisinde topçu, harç ve mühimmat taşıdılar. Operasyonun transferin başlamasından sonraki 8 gün içinde başlaması planlandı, böylece saldırı aniden oldu. Bu bağlamda, İtalyanlar, iç operasyonel hattın eylemlerinin tüm avantajlarından yararlandılar. Ülkeye hızlı bir şekilde asker gönderebilirlerdi ve Avusturyalılar uzun ve dolambaçlı bir rota kullanmak zorunda kaldılar.
2-I Daha önce dağılmış olan İtalyan ordusu ve askerleri, 5-ordusunun kurulmasına gitti, Temmuz 3 yeniden kuruldu. Temmuz 9 Yüksek Komutanlığı, tüm saldırgan hareketleri Trentino yönünde durdurma emri verdi. Temmuz 27, Isonzo bölgesine asker birliklerinin genel olarak yeniden yerleştirilmesine başladı. Topçu biraz daha erken hareket etmeye başladı. Temmuz ayının sonunda, tüm 58 orta boy topçu bataryaları ve 22 harç bataryaları Isonzo'ya aktarıldı. Bunların arkasına iki yedek kol yerleştirildi - 8 ve 26.
Stratejik hedefli birliklerin bu transferi Birinci Dünya Savaşı'ndaki en büyüklerden biriydi. General Cadorna'nın belirttiği gibi, “birlikler yalnızca ağır toplar olmadan ve çok daha sınırlı bir alanda asfaltsız yollara transfer edildiğinde, geçmişte hiç elde edilmemiş bir türdeki iç hatlar boyunca manevra yapmayı mümkün kıldı.”
Böylece, 3 Ordusu, mevcut 8 bölümlerine ek olarak, 8 piyade ve 1 sökülmüş süvari bölümleri ile güçlendirildi. Daha sonra, 3 Ordusu, 2 piyade ve 1 süvari bölünmelerini güçlendirdi. 3 Ordusu'ndaki bölünme topçusu, 1 Ordusu ve Carney Group tarafından da güçlendirildi: 41 ağır silah, 151 orta silah ve 44 hafif silah. Sonuç olarak, 4 Ağustos ayında, 3-I İtalyan ordusunda şunlar vardı: 56 ağır silahlar, 467 orta boy silahlar ve 728 hafif silahlar ve 76 harç piller (774 ağır). Harçlara büyük bir rol verildi, dikenli telleri alıp düşmanın diğer tahkimatlarından bazılarını yok etmek zorunda kaldılar. İtalyan ordusu çoktan ustalaştı. silâh.
3 Ordusunun komutası, Sabotino-Podgora sektörüne yapılan asıl saldırı ile Plavoy ve Monte San Michele arasında saldırmaya karar verdi. Operasyon üç bölgede gerçekleştirildi. Sol kanatta, General Capello'nun 6 Kolordu Sabotino, Oslavia, Podgora ve Luchinico bölgelerinde isabet aldı. Monfalcone bölgesindeki en sağ köşede, 7 kolordu, ana saldırıdan önce bir gösteri saldırısı yapacaktı. 11 Kolordu, Monte San Michele bölgesinde saldırdı. Az sayıda birliğe sahip olan restore edilmiş 2 Ordusu, güçlü topçu hazırlıklarıyla sınırlıydı.
4 Ağustos ayında operasyon hazırlığı tamamlandı. Mount Sabotino, Albay Badoglio'nun (Piyade Alayı, iki ayrı tabur, 2 mühendis şirketi, 2 harcı ve 2 dağ bataryaları) sökülmesine saldırmak içindi. General Galliano'nun ikinci dekolmanı (piyade alayı, bir ayrı tabur ve 2 muharebe mühendisleri) San Mauro'nun zirvesinde ilerlemiştir. 188'in yüksekliği, Abruzzi Tugayı tarafından yapılan Lambro Tugayı, Oslavius ve 11 Bölümü tarafından yapılan Peumu tarafından saldırıya uğradı.
İtalyan birlikleri operasyonun ciddi bir ön hazırlıkını yaptı. Kapsamlı bir siperler ağı, iletişim, barınaklar, düşman konumlarına gizli yaklaşımlar oluşturuldu. Özellikle Sabotino bölgesinde, Sabotino'ya saldıracak karışık müfrezeyi yöneten Albay Badoglio'nun kişisel gözetimi altında büyük işler yapıldı. Mount Sabotino, Goritsky pozisyonlarının anahtarı olarak kabul edildi.
Bu kez, İtalyan ordusu, İtalya’nın büyük taarruzuna hazırlanırken Avusturya’nın yüksek komutanlığı olarak, Isonzo da dahil olmak üzere her yönden birlikleri Trentino bölgesine çekti. Temmuz ayında, Avusturyalılar birliklerin bir kısmını geri transfer etmeye başladılar, ancak İtalyanlardan daha uzun bir yol kat etmeleri gerekiyordu. Sonuç olarak, Gorica bölgesini savunan 5-I Avusturya ordusu, savaşın başında yalnızca 9 birimlerine ve 540 silahlarına sahipti. Şehir doğrudan 58 bölümünü (3 Tugayları) 5-6 yürüyüş taburu ile savundu, üç alay daha vardı. Avusturyalılar burada mükemmel topçu pozisyonlarına sahipti. Bununla birlikte, tüm savunma ve ateşleme pozisyonları, mahpusların ifadesi olan hava ve yer keşiflerine göre İtalyanlar tarafından iyi tanınmıştır.
savaş
3 Ağustos 1916, 7 Kolordu (16 ve 14 Bölümleri) gösteri amaçlı bir saldırı düzenledi. Bazı pozisyonlar birkaç kez el değiştirdi. 6 Ağustos ayında İtalyan ordusu Sabotino ve Goritsa'ya yönelik ana saldırıyı gerçekleştirdi. İtalyanlar bu alanda daha önce görülmemiş bir güç topçu hazırlığı yaptılar. Birçok Avusturya tahkimatı ağır hasar gördü, birçok pil kırıldı. Avusturyalı askerler bir süredir bir yangın greviyle demoralize edildi.
General Cadorna bu savaşa örnek bir atılım operasyonu dedi. İtalyan topçu ve harçların eylemleri "ateşe dayanıklı pozisyonlara yoğunlaşan klasik bir örnektir. Bu ateş uzun bir süre için hazırlandı ve en küçük detaylara kadar önceden hesaplandı; Alanın keşfi uçaklardan ve optik aletler kullanılarak gerçekleştirildi. Düşmanın pozisyonları tam olarak incelendi ve haritalandı, topçu hedefleri hem ön hem de derinlemesine doğru bir şekilde dağıtıldı, ateşleme teknikleri olağanüstü bir hassasiyetle belirtildi. Böylece, atanan anda, gerçek bir çelik ve ateş kasırgası aniden düşman pozisyonlarına çarptı, bütün tahkimatlarını ve gözlem yerlerini yok etti ve arkalarını rahatsız etti. ”
16 saatlerde, İtalyan piyade saldırıya geçti. Albay Badoglio'nun ayrılması hızla Sabotino Dağı'na tırmandı, düşman garnizonunu bastırdı. İtalyanlar da biraz daha düşük San Valentino Dağı'nı ele geçirdi. İtalyan askerleri barınaklarda, mağaralarda ve tünellerde saklanan birçok mahk prisonmu ele geçirdi. Badollo takımının başlangıcı Avusturyalılar için beklenmeyen bir şeydi, bu yüzden kayıplar küçüktü. Badollo’nun filosu, komşu Galliano filosu ile temasa geçti. Galliano kadrosu güçlü bir dirençle karşılaştı ve ciddi kayıplara maruz kaldı. Ölüler arasında dekolte komutanı vardı. Yerine General de Bono girdi.
Bu arada, Abrutia ekibi Oslavia'daki pozisyonlarını ve uzun süredir uzun ve sıkı bir şekilde mücadele etmek zorunda kaldıkları 165'in yüksekliğini yakaladı. Ancak, Lambro Tugayı, 188’te güçlü bir dirençle karşılaştı ve ilerlemesi yavaşladı. Tugay Cuneo zekice başladı, Grafenberg'e gitti ama sonra durduruldu. Bazı gelişmiş İtalyan birimleri engellendi. Treviso Tugayı, düşmanın Peuma'nın tepelerine direncini kıramadı. Pavia'nın tugayosu Calvario'daki karayoluyla Goritsa'daki demiryolu arasındaki düşman tahkimatlarını ele geçirdi, ancak daha sonra 240'in zirvesinde düşmanın şiddetli direnişiyle karşı karşıya kaldı.
Sabotino'dan Podgora'ya kadar yükselen çatışmalarda gece boyunca devam edildi. Avusturyalılar ilk grevden geri döndü ve karşı saldırıya geçti. Ancak, şiddetli savaşlar sırasında, Avusturyalılar bir kenara itildi ve Goritsky'nin takviye edilmiş alanının temellerinden biri olan Sabotino dizisinin tamamını kaybetti. Bu başarının ana rolü, Albay Badoglio'nun çıkarılması ile oynadı. Bu zafer onu yüceltti ve daha sonra bir mareşal olduğunda Marquis del Sabotino unvanını aldı.
İtalyan birlikleri düşman mevkilerine saldırmaya devam etti. Ağustos 7 sabahında, Lambro Tugayı, 188'in yüksekliğini fırtına ile aldı ve Abruzzo Tugayı, 165'in yüksekliğini aldı. İtalyanlar da Peuma'ya girdi ve orada 700 insanlarını ele geçirdi. Podgora'da, Avusturyalılar hala savaştı ve güçlü karşı önlemler aldı, ancak genel olarak durum onlar için kötüydü. Avusturyalılar demiryolu köprüsünü havaya uçurdu. Podgory'ye saldıran İtalyan birlikleri, 48 Bölümünün birimleri tarafından güçlendirildi.
8 Ağustos İtalyanları Isonzo Nehri'ne gitti. 11 Bölümü, Peum'un zirvelerini aştı, Cuneo Tugayı, surları ve Grafenberg köyünü ele geçirdi. Öğle saatlerinde, hala 240'ta bulunan Avusturyalılar teslim edildi. Gelişmiş İtalyan birimleri, Isonzo'yu, Avusturyalıların yok etmek için vakti olmadığı bir karayolu köprüsüne ve o sırada sığan ford'ın bir kısmına zorladı.
Aynı zamanda, Carso bölgesinde şiddetli bir savaş sürüyordu. İtalyanlar San Michele Dağı'nın dört zirvesine saldırdı. 7-9 Ağustos inatçı kavga devam etti. 23-I, 22-I ve 21-I bölümleri yavaş yavaş düşmanı sıkıştırdı, yakalanan bölgeyi genişletti ve birbiri ardına pozisyonu aldı. Ağustos 10'a kadar, İtalyan birlikleri, Carso bölgesindeki düşman savunma sistemlerini kırdı. Avusturyalı birlikler Vallone vadisine geri çekildiler, fakat burada çekilmeye devam ederek direnemediler. 13'in sağ tarafında, İtalyan ordusu, tahkimatlarla güçlendirilmiş, son derece zor bir arazi ile karşı karşıya kaldı, ancak burada da İtalyanlar öne geçti.
İtalyan ilerleme birimleri Gorica'ya girdikten ve geri kalan birlikler Isonzo'yu çığlığa zorladıktan sonra, General Cadorna başarısını arttırmayı, Goritsa'nın doğusundaki ve doğusundaki yükseklikleri yakalamayı ve Laybah yolunu açmayı planlıyordu. Saldırının gelişimi için, General Barathieri'nin emrinde bir mobil kopma kuruldu. Bununla birlikte, İtalyan süvari devriyeleri, düşmanın İsonzo'nun doğusundaki komuta yüksekliklerinde yeni bir savunma hattı yarattığını çabucak keşfetti.
Ağustos ayındaki 10, İtalyan 6 ve 8 birliklerinin birlikleri, yeni Avusturya cephesine saldırdıklarında güçlü bir direnişle karşılaştılar. Avusturyalılar iyi donanımlı mevkiler hazırladılar ve düşman saldırısını püskürttüler. Ayrıca, Avusturya-Macaristan ordusu çeşitli yerlerden gelen takviyeler almaya başladı. Ve İtalyan ordusu, orjinal grev gücünü yitiren son savaşlarda çoktan yorulmuştu ve kan tükenmişti. Ani bir faktör olmadı. Bu nedenle, İtalyanların saldırıları aynı başarıyı elde etmedi. İlerleyen günlerde, savaşlar şiddetliydi, ancak göze çarpan sonuçlar getirmediler. İtalyanlar birkaç kez yükseldi, ancak Avusturya-Macaristan kuvvetleri yeni cephenin ana pozisyonlarını tuttular.
Goritsy alanındaki 3 Ordusunun bir kısmı, 2 Ordusu'na döküldü. Goritsy istikametindeki savaş, yorgun birliklerin dinlenmesini sağlamak, en çok tüketilen birimleri daha taze olanlara değiştirmek, güçlerini toparlamak ve yeni Avusturya cephesine bir darbe hazırlamak için biraz durdu.
Karso bölgesinde, İtalyanlar saldırılarına devam ettiler. 12-13 Ağustos İtalyan birlikleri, bir dizi Avusturya pozisyonunu ele geçirdi. 14 Ağustos taarruzu devam etti, İtalyanlar birkaç yükseklik ve siper ele geçirdi, ancak Avusturyalılar ana mevkileri tuttu. Daha sonra, 21 kolordu için kansız 23 ve 11 bölümleri, 22 ve 49 bölümleri ile değiştirildi, ancak Ağustos 15-16 üzerindeki saldırıları da başarılı olamadı. Carso'daki operasyon askıya alındı. Ve 3 Ordusunun topçularının bir kısmı, hala Goritsy'nin doğusuna ve kuzey-doğusuna saldırmaya çalışan 2 Ordusunun yardımına geçmeye karar verdi.
14 Ağustos Goritsy yönünde 4 İtalyan Ordusu'nun 2 kolordu saldırdı. Bununla birlikte, düşmanın artık topçulukta bir avantajı vardı ve İtalyanların tüm saldırılarını yendi. 14-16 Ağustos, her iki taraftaki ağır kayıplara eşlik eden şiddetli savaşlardı. Ancak İtalyan ordusu gözle görülür bir başarı elde etmedi.
sonuçlar
17 Ağustos İsonzo Nehri'ndeki altıncı savaş tamamlandı. Bu operasyon İtalyan ordusuna önceki başarısız saldırıların aksine kısmi bir zafer kazandırdı. İtalyan birlikleri, Goritsa şehri de dahil olmak üzere bir dizi yerleşim ele geçirdi ve İtalyan ordusunun operasyonel durumunu iyileştirdi. Mücadele ruhu güçlendi, ülke ve ordu zaferin tadına baktı, nihayet Avusturyalıların büyük önem verdiği bir düşman bölgesi ele geçirildi.
Bu savaş sırasında, İtalyan ordusu 74 bin kişiyi öldürdü ve yaraladı, Avusturya-Macaristan ordusu 61 bin kişiyi öldürdü ve yaraladı, 20 bin esiri. Bu durumda, Avusturyalılar topların çoğunu kurtarabilirdi. İtalyanlar tüm 30 silahlarını ele geçirdi.
İtalyanlar bu saldırı operasyonunda bir miktar başarı elde ettiler, çünkü Avusturyalılar için Goritsa'ya darbe tam bir sürpriz oldu. Avusturya komutası, İtalyan ordusunun Trentino savaşında iki ay süren acımasız savaşlardan sonra bu kadar çabuk toparlanacağını ve bu büyük güçleri bu yönden İsonzo'ya transfer edeceğini öngörmüyordu.
İsonzo'nun Altıncı Savaşı
- Yazar:
- Samsonov Alexander
- Bu serideki makaleler:
- 1916 Kampanyası
İtilaf ve Merkezi Güçlerin 1916 Yılı Stratejisi
“Fransız Silahlı Kuvvetleri her durumda ölüme kanacak - Verdun'u tutmayacak mı tutmayacak mı”
Fransa ve İngiltere “son Rus askerine karşı savaşacaklar”
Fransa'daki Rus askerleri
Erzerum çatısı altında Rus Kafkas ordusunun muhteşem zaferi
Keprikeyskoe savaşı
Erzerum'a saldırı
Türk Ordusu'nun Yenilişi 3
Yamuk işlemi
Verdun kıyma makinesi
Verdensky kıyma makinesi. H. 2
Alman ordusunun Verdun yakınlarındaki stratejik yenilgisi
Naroch işlemi
Birinci Dünya Savaşı'nda Portekiz
İsonzo'nun Beşinci Savaşı
Trentino operasyonu
Rus Kafkas Ordusu Türk ordusunu yendiğinde 3, Erzincan savaşında
Brusilovsky atılım
Lutsk atılımı
Kaçırılan fırsatlar Brusilovsky atılımı
Kolomeya savaşı. Stokhod Nehri Savaşı
Kovel savaşı[u] [/ u]
Rus imparatorluk ordusunun en iyi kısımları nasıl öldü?
Ognot. Türk ordusu Erzerum’un yenilgisinden intikam almaya çalıştığında