-
"her şey bittiyse, şimdi ne olacak?" sorusuna müteakip, sağa sola şaşkın şaşkın bakıp, yeni rotolar belirlemeyi gerektiren durum. yolun çeşitlenmesi olarak da düşünülebilir. hep aynı düşüncede, aynı insanı-insanları düşünürek yapılan yolculuk aniden dallanıp budaklığında, herkes çil yavrusu gibi sağa sola dağıldığı zaman, insan nereye gideceğini bilemez ya, öyle bir şey.
yolun sonu, her şeyin bittiği anlamına gelebilir. ama her şeyin bittiği bir tek zaman vardır o da ölmeden önceki anlardır. hatta bu bile bir bitiş sayılmayabilir. aslında her şeyin bittiği bir an yoktur, sadece öyle olduğu sanılır. işte bu kanıya en çok, bir yolun sonuna gelindiği zaman varılır. oysa yeni bir deftere başlama, ucu kütleşen kalemi bir kalemtraşla yeniden yazar hale getirmek mümkündür.
yolun sonu akşam üstü rengindedir. yeni başlangıçlar için hep gün doğumu metaforu kullanılır. uzun yolculuklar içinse erkenden yola çıkılır. bir gece boyunca, yolun sonunda durup beklenir. hayat kısadır ama bunu vakit kaybı olarak görmek ve gece yarısı yeni bir yol bulmak, insanüstü bir güç beklentisidir kendinden. bu bekleme hali, su içmek, uyumak kadar doğaldır. bir yolun sonuna gelmek zaten güzel bir uykunun da vakti geldiği anlamına gelir.
yolun sonu lafı çok karanlık gelir insana. ama kötü bile olsa, her şey gibi onun da çağrışımları vardır. yeni bir yol, onun çağrıştırdığı en iyi şeydir.
-
(bkz: yolun sonu haydut ini)
-
(bkz: arlington road)
-
(bkz: jusque ici tout va bien)
-
"bir yere geldik ki
hiçbir sokağın adı yok"*
-
bazen rüyaların düşündürdüğüdür.
önce bir kaç kez bir yere gitme hazırlığı yapılan rüyalar görülür. sonra uçağı, otobüsü kaçırdığın rüyalar başlar. sonra da köprülerden geçmeye çalıştığın ama sulara kapıldığın bir iki rüya görürsün.
en son artık rüyayı hatırlamadığın ama uyanmazdan önceki o son bir kaç saniyede kapıldığını hissettiğin karanlık kalır geriye. bir sabah uyandığında freudian analizleri filan bir kenara bırakır, geleceğinden haber çıkartmayı bırakırsın. tek bir soru kalır geriye: "yolun sonuna mı geldim?"
-
su siralar fazlasiyla yogun ve agirligi altinda ezilircesine hissettigimdir.
agirdir, alisik olmayan bunyeler icin aci vericidir.anlayis her zaman kotu gunleri iyi gunlerin takip edecegi yonundedir.ama pentagramin sonsuz sarkisinda dedigi gibi "zor gunlerin ardinda huzur olmaz ki her zaman."cikis noktasi bulamadikca,bu dunyaya ilk adim atisimizdan itibaren mutlak bir yalnizlik icinde oldugumuzu bildikce daha da cevrilir kalbimize saplanmis bicak kendi etrafinda.
velhasil zordur.cikisi bulabilenlere,son anda u cizip yola geri donenlere ne mutlu ama bulamayanlara da ne yazik bir o kadar da.
-
sanırım artık yolun sonuna geldim. istediğim hiç bir şey yolunda gitmedi. böyle olmasını hiç istemedim
-
yıllarca bir yaratıcının varlığına inandım.bir çok defa dua ettim, ibadet ettim, yardım istedim...
eğer gerçekten varsan senin yanına gelmek istiyorum. sana soracak o kadar çok şeyim var ki. cevap verebilecek misin bilmiyorum
-
17 yaşımdan beri ağır zihinsel hastalıklarla mücadele ediyorum. şimdilerde kendimi neredeyse tamamıyla kontrol edebiliyorum. ilaçların çok yardımı oldu.
iki yıl önce her şeyi bırakıp bir köyde yaşamaya başlamak zorunda kaldım. burası uzun hikaye. köy yeri diyorum özellikle çünkü ilaçlarımı almaz isem çok fena oluyorum. bazen dikkatsizliğim nedeni ile ilaçsız geceler geçirmek zorunda kalıyorum. şehre gitmem zor oluyor haftasonu oluyor yazdıracak doktor bulamıyorum vs.
o zamanlar halüsinasyonlar görüyorum. aslında tam halüsinasyon demek doğru mudur bilemem; ancak şöyle söyleyeyim, içinde var olduğumuz gerçeklik ortasından yanmaya başlamış bir defter yaprağı gibi açılıyor ve ardından bambaşka bir dünya çıkıyor. uzun süredir yolun sonuna geldiğimi görüyorum. karda takip ettiğim ayak izleri bir yerde son buluyorlar.... son çift ayak izine iki ayağımla basıyorum ve vücudum 180 derece başaşağı dönüyor ve toprağın altına giriyorum. hayatta kalma mücadelesi o kadar güçlü ki insanoğlunda, ben , aklım yarım olmasına rağmen bir şekilde o toprağın altından çıkıyorum. yolun sonu gelmiyor. geldiğini düşündüğümde başka yollar, başka ışıklar ve başka olasılıklar çıkıyor.
tam yolun sonu dediğinizde gerçekten dünyayı eritip görebileceğiniz gözlerle bakarsanız, aslında 3 boyuttan daha ötesi olduğunu ve her şeyin her saniye büyük bir hızla ve milyarlarca alternatif ile değiştiğini göreceksiniz. hayır doğaüstü bir şeyden bahsetmiyorum. gerçekten bakmaktan bahsediyorum.