Çağımız, büyük ressamların düşüncelerine karşı çıkarak gülmeyi yüzün kayırılmış bir anlatımı durumuna getirdiyse bu demektir ki, irade ve akıldan yoksunluk insanın ideal durumu olmuştur. Portre fotoğraflarında kasılmanın yapmacık, dolayısıyla bilinçli ve istenerek oluştuğu ileri sürülebilir; Kenndy bir fotoğrafçının objektifi önünde gülerken hiçbir biçimde gülünç bir duruma tepki göstermemektedir. Bilinçli olarak ağzını açmakta ve dişlerini göstermektedir. Ama bu, yalnızca, gülmenin ortaya çıkardığı kasılmanın (aklın ve iradenin ötesinde) günümüz insanları tarafından arkasına gizlenmek istedikleri ideal bir imaj durumuna getirildiğini gösterir.
Şöyle düşündü Rubens: Gülme yüz ifadelerinin en demokratiğidir; yüzün kımıltısızlığı insanları birbirlerinden ayıran çizgilerin her birini belirginleştirir, ama kasılmada hepimiz birbirimize benzeriz.”
|—||Ölümsüzlük - Milan Kundera|