“... yıkılmış sağlam bir kale ...”
İşaya 25: 2
İşaya 25: 2
Kaleler ve kaleler. VO'nun birçok okuyucusu materyali beğendi “Kaleler ve Lloret antik yerleşimleri”Bununla birlikte, aynı zamanda, eski İberlerin tahkimatı hakkında çok fazla şey olmadığına dikkat çekti, ancak bu çok ilginç bir konu. Birçoğu modern bilimin İberlerden bahsettiğini ve arkeologlar tarafından Lloret de Mar kasabası bölgesinde bulunan müstahkem yerleşimler hakkında daha ayrıntılı olarak konuştuklarını bilmek istiyor. Bugün onların isteklerini yerine getiriyoruz.
İber uygarlığının en parlak zamanı
Başlangıç olarak İberlerin kim olduğuna dair çeşitli hipotezler var. Birer birer Doğu Akdeniz'den İspanya'ya geldiler. Başka bir iddia, evet, onlar uzaylılar, ama ... Kuzey Afrika'dan. Diğerleri onları yerel, hatta daha eski El Argar ve Motillas kültürlerinin torunları olarak görüyor. En basit açıklama, onlar da Keltler ve ... bu kadar. İberler İspanya'nın Akdeniz kıyılarına yerleştiler. Yerleşimleri Endülüs, Murcia, Valensiya ve Katalonya'da bulunur. Ayrıca İber Yarımadası'nın kuzey-orta bölgesinde yaşayan ve Celtiberian denilen insanların kültürünün oluşumunu da etkilediler. İberler bronz işleme becerilerine sahipti, tarım ve sığır yetiştiriciliği ile uğraşıyorlardı. Daha sonra şehirler ortaya çıktıkları ve sosyal yapı geliştirdikleri de bilinmektedir. Pek çok metal çıkarmışlar ve Fenike, Yunanistan ve Kartaca ile takas etmişlerdi.
İber Yarımadası'nın güneyindeki ve doğusundaki İber kültürünün en parlak dönemi VI ve III yüzyıllara düşer. M.Ö. Bu dönemde İberlerin sedanter bir yaşam tarzı sürdüğü, kale duvarları ile çevrili tepelerin üstündeki yerleşimlerde gruplar halinde yaşadıkları ve evlerinin taş ve kil ve sazdan yapılmış çatılardan yapıldığı bilinmektedir. İlginç bir şekilde, İberliler hızlı bir şekilde demirin işlenmesinde ustalaştılar ve çömlekte, Yunanlılardan tamamen farklı olmasına rağmen, güzel boyalı gemiler yaparak akranlarını tanımıyorlardı. Ve tüm İberliler aynı kültüre ait olmalarına rağmen, politik açıdan toplumları homojen olmaktan uzaktı, çünkü aralarında özel kavgalar vardı. Bu yaşam tarzı İberlerin çok savaşçı insanlar olmasına yol açtı ve tahkimatlar tüm İber yerleşmelerinin ayrılmaz bir parçası haline geldi!
Yani bugün eski İberlerin yerleşimi olana benziyor. Ve sonra, duvarlar ... elbette, kısmen restore edildi
Kartacalıların istilası
III yüzyılda. M.Ö. Kartaca şehri batı Akdeniz boyunca ve ayrıca Sicilya ve İber Yarımadası'nda baskın hale geldi. Çıkarları başka bir devletin çıkarlarıyla çatıştı - Roma ve yüzleşmelerinin sonucu önce Birinci, sonra İkinci Punic Savaşı idi. Birincisi Sicilya, Korsika ve Sardunya Kartaca'nın kaybına yol açtı, ancak İspanya'daki eşyalarını genişleterek telafi etti. Açıkçası, bu yerlilerle bir çatışmaya yol açtı ve Yunan Ampurias ve Roses kolonilerinin Roma'nın korunmasını aramaya başladı.
"Mohente Savaşçısı." Heykelcik Valencia Tarih Öncesi Zamanları Müzesi'nde tutulur.
Iberia'nın Roma fethi
MÖ 218'de Ampurias'ta Roma birlikleri Gnei ve Publius Cornelius Scipio tarafından yönetildi. Kartacalılar yenildi, yarımadadan atıldı ve burada tüm önemi kayboldu. Fakat Romalılar da İspanya'yı terk etmedi. İşgal ettikleri bölgeleri iki bölgeye ayırdılar ve onlara Yakın İspanya ve Uzak İspanya isimlerini verdiler. İberlerin silahsızlandırılması gerekiyordu, çünkü şimdi Roma birlikleri onları savunmak zorunda kaldı. İberler buna 197-195 ayaklanmalarıyla karşılık verdi. M.Ö. ancak ezildi ve Lloret del Mar da dahil olmak üzere müstahkem yerleşim yerleri yıkıldı.
Roma yönetimi altında İberia
İlginç bir şekilde, fatihler, sıkı bir vergi politikası izlemelerine rağmen, İberlerin dili ve kültürünü hiçbir şekilde ihlal etmediler ve onları ekonomik faaliyetlerinin doğasını değiştirmeye zorlamadılar. Romanlaşma süreci, elbette, özellikle yerel asaletler arasında gerçekleşti, ancak şiddetli değildi. Sonuç olarak, ikinci yüzyıl boyunca. yukarı. M.Ö. İberler giderek Roma kültürüyle iç içe. Birbirleriyle düşman olmayı bıraktılar, özellikle Turo-Rodo, yeni yerleşimler inşa ettiler, yaşam tarzlarını ve geleneklerini korudular ve daha fazla seramik ürün üretmeye başladılar, çünkü Roma'ya sıklıkla vergi ödediler.
İspanya'da İberya yeniden yerleşim haritası
Zamanla, romanlaşmanın etkileri ortaya çıkmaya başladı. Böylece İberliler, kamışlar için değil, sazlar için değil, bitkileri çukurlarda değil, büyük seramik amforalarda depolamak için zona kullanmaya başladılar; buna göre, değiş tokuşun değişim niteliği parayla değiştirildi. İberlerin sembol ve yazılarına sahip sikkelerin yanı sıra Latin alfabesini kullanan senaryolar dağıtılırken, mektubun kendisi İberya idi.
"Roma dünyasının" yayılmasında önemli bir rol, Katalonya'daki yerel şehirlerin Romalılarının, özellikle de Romalıların belediye statüsü verdiği Blanes'in desteğiydi.
XNUMX. yüzyılın ilk yarısında M.Ö. romanlaşma süreci hızlandı. Bölge ekonomisi tamamen Roma İmparatorluğu'nun ekonomisi ile birleşti ve aynı zamanda tarım alanında uzmanlaşma ve bölünme gerçekleşti. Özellikle, İspanya'nın sıcak, yerel şaraplardan mükemmel tadı için şarap yapımı İtalya'da değerli olan "İspanyol şarabı" üretimi için bir yer haline gelmiştir. Şarap ihracatı yerel ekonominin gelişmesini ve bununla birlikte İspanya'daki Roma etkisini hızlandırdı. Sonuç olarak, MS birinci binyılın başlangıcında, İber uygarlığı pratikte varlığını sona erdirdi ve bir zamanlar ortaya çıktığı topraklar sonunda büyük Roma İmparatorluğu'nun bir parçası oldu.
Ancak Roma, İberlerden bir şey miras aldı. Bu nedenle, ünlü Roma kılıcı - gladius onlar tarafından tam olarak İberlerden ödünç alındı ve ilk başta “gladius hispanicus” (yani, “İspanyol kılıcı”) olarak adlandırıldı. Böyle bir kılıcın en erken ve en tipik görünümü, yaklaşık 75-85 cm uzunluğunda, yaklaşık 60-65 cm uzunluğunda ve yaklaşık 900-1000 g ağırlığındaydı.K bıçak, kabzanın yakınında belirgin bir bel ile karakteristik bir yaprak benzeri şekle sahipti ve sivri bir glayöl yaprağına benziyordu. .
53,5. yüzyılın Roma buzulları M.Ö. Uzunluk 7 cm, maksimum bıçak genişliği - XNUMX cm Strazburg Arkeoloji Müzesi
Strazburg bir gladius modern kopyası
İspanyol İber, genellikle Akdeniz'de çok yaygın olan bir Falcata gibi bir kılıçla da biliniyordu. Bununla birlikte, Romalıların ona “İspanyol kılıç” - “mahahera hispana” özel ismini ve yaprak şeklinde bir bıçağı olan doğrudan kılıcı için “İspanyol” adını vermesi önemlidir. Yani bu, İspanya'da bu iki kılıç türünün toplu kullanımını açıkça gösterirken, bunun farklı türleri diğer topraklarda kullanıldı. оружия.
Falcata IV yüzyıl yukarı. n. e. (De Villena Arkeoloji Müzesi, Alicante)
Gelenekler, XNUMX. yüzyıl İber kılıçlarının yüksek kalitesini bildirmektedir. MÖ. e., herhangi bir sonuç olmadan kolayca bükülebilir ve düzleştirilebilir. Bu, sertleştirilmiş çeliğin, bronz veya demir değil, yaylanabilen imalatları için kullanıldığını gösterir. Büyük olasılıkla bu kılıç başlangıçta Yunanlılar üzerinden İberlere geldi, ama savaş benzeri İberler onu gerçekten sevdiler ve onu sırtının arkasındaki bir kılıfta taşımak için moda. Bu Romalılar için olağandışı görünüyordu, silahlarına “yerel isimlerini” verdiler ve sonra da kılıcın kendisini İberlerden aldılar.
Montbarbat. Ticaret yollarının kesişme noktasında kale
Bir önceki makalede, Lloret de Mar kasabasının kuzeybatı kesiminde bulunan İber köyü Montbarbat hakkında konuştuk. Yerleşime ulaşmak zor, çünkü 328 metre yüksekliğindeki bir dağda bulunuyor, aslında eski İberlerin bir tür gözetleme kulesiydi: buradan manzara güzel ve uzak görülebilir. Buradan eski Herkül yolunu kuzeyden güneye ve Tordera nehri boyunca uzanan sahilden yol kontrol etmek mümkün oldu.
Yerleşimi uzun zamandır biliyorlardı, ancak burada kazılar sadece 1978'de başladı. Bugün 5673 metrekarelik bir alanı ortaya çıkardılar ve duvarın 90 m uzunluğundaki bir bölümünü ve bulunan iki kuleden birini temizlediler.
İber savaşçısı V-IV M.Ö. e. F. Chinera. (Valensiya Tarihi Müzesi)
Yerleşimin her iki tarafta bir duvarla çevrili olduğu ve uzunluğu 370 m olduğu, duvar kalınlığı 1,2-1,5 m idi, birbirine sıkıca oturtulmuş ve iki sıraya dizilmiş kesme taşlardan oluşmuştur. Aralarındaki boşluk, dünya ile karıştırılmış çakıl taşları ile doldurulur. Vakıf yok. Duvar duvarları doğrudan taş taban üzerinde gerçekleştirildi. Kulenin duvarlarının kalınlığı aynıdır. İçindeki alan 14,85 metrekaredir. İlginç bir şekilde, ondan çıkış caddeye değil, bir ocağa sahip oturma odasına götürdü. Ayrıca yedi ev ve bir su deposu ortaya çıkarmayı başardılar. Ayrıca su, drenaj ve kanalizasyon tankları da olan esnaf atölyeleri bulduk. Açıkçası, bozulabilir bir şey burada işleniyordu.
Iberus Savaşçısı'nın Dış Görünümü (Alcoy Belediye Arkeoloji Müzesi, Valencia)
Buluntulardan yola çıkarak, burada XNUMX. yüzyılın ikinci çeyreğinden XNUMX. yüzyılın başına kadar yaşadılar. M.Ö. Bu, her şeyden önce, daha sonra Yunan Gül kolonisinin seramikleri ile değiştirilen tavan arası siyah lake seramik parçalarıdır. İlginç bir şekilde, nüfus yavaş yavaş Montbarat'tan ayrıldı. İmha ya da ateş işareti yok. Ancak burası bulunamamasına rağmen sakinleri yakınlarda bir yere yerleşti. Fakat Orta Çağ ve hatta Yeni Çağ seramiklerinin izleri var. Böylece, yakınlarda bir yere yerleştiler ve burada çok uzun süre yaşadılar.
Iber binicileri de zaten vardı. Mızraklı bir süvari görüntüsü olan gemi (Alcoy Belediye Arkeoloji Müzesi, Valencia)
Puich de Castellét. Otuz ruh için kale
Bu yerleşim yeri, Lloret de Mar şehir sınırlarının iki kilometre kuzeyinde, 197 m yüksekliğindeki kayalık bir çıkıntının üzerinde olup, içinde sadece 11 konut bulunan kuleli bir duvarla çevriliydi. Hepsi duvarlara bitişikti ve merkezde bir kare vardı. XNUMX. yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıktı. M.Ö.
Bunu geçen yüzyılın 40'larında bulduk ve 1986 yılına kadar aralıklı olarak ortaya çıkardık. Yerleşim duvarının uzunluğunun 83 m olduğunu bulmak mümkün, iki kule vardı ve her ikisi de geçiyordu. İlginçtir ki, 11 konuttan sadece altısı vardı, yani toplam 30 kişi bu kalede yaşamıyordu, çünkü diğer tüm tesisler depolar için kullanıldı! Yaşam alanlarının iki veya üç odası vardı ve içlerinde odaklar bulundu. Şaşırtıcı bir yerde çok az insanın yaşaması şaşırtıcıdır ve meşru bir soru, burada ne yaptılar? Değirmen taşları bulunur - bu, tahıl, bir sürü dokuma değirmeni toprakladıkları anlamına gelir. Ve yine de - kale böyle küçük bir topluluk için çok mu fazlaydı?
Turo Rodo. Deniz manzaralı kale
Balıkçılık ve deniz severler için, hemen denize yakın olan Lloret de Mar kasabasının topraklarında Turo Rodo yerleşimi vardı. Bulunduğu tepe 40 metre yüksekliğe sahiptir. Kuzeyde, anakaraya yaklaşık 50 metre genişliğinde bir isthmus ile bağlanır. Diğer taraftan, tepe neredeyse dik bir şekilde denize doğru kesildi. Tüm sahil, davetsiz misafirleri gözlemlemek açısından çok uygun olan tepeden görülebiliyordu.
Turo Rodo'nun en aşırı evleri uçurumun en kenarında yer alır!
Sadece 2000-2003 yıllarında tamamen kazılmıştır. ve insanların burada 1,1. yüzyılın sonlarından itibaren yaşadıklarını gördüler. M.Ö. ve 1,3. yüzyılın ilk on yıllarına kadar. M.Ö. Yerleşimin kuzey kısmının tamamı, 40 - 11 metre genişliğinde, sıradan bir uzunlukta sabitlenmiş taşlardan yapılmış bir duvarla korunuyordu. Duvar şaşırtıcı bir şekilde neredeyse XNUMX metre boyunca iyi korunmuştu ve yine iki katıydı ve boşluk çakıllarla dolduruldu. Yerleşimin topraklarında da XNUMX konut bulundu: uçurumun kenarında bir tarafta yedi ve diğer tarafta dört tane. Tüm evler dikdörtgen şeklinde olup sazlarla kaplıdır. Pencereler küçük. İçinde iki oda var. Ocak genellikle ikincisinde bulunur, görünüşe göre girişi perdelenmiştir. İlk kapıda kapı yoktu ve içinden aydınlatılmıştı. Bu nedenle, büyük olasılıkla, tezgahlar vardı.
Şimdi oraya böyle gidiyorlar. Denizden. Ancak, başka bir yol var, o kadar dik değil!
Bulgular, köyün nüfusunun avlandığını, tarımla uğraştığını (tahıl yetiştiriyoruz) ve dokunduğunu göstermektedir. MÖ 60'tan itibaren yerleşim sakinleri daha kalabalık ve medeni yerlere taşınarak onu terk etmeye başladı.