Carl Sagan’ın 1994 yılında Soluk Mavi Nokta ismiyle yayımladığı kitabı ile aynı isimdeki fotoğrafın hikayesini sizlere sunuyoruz. Umarız biraz farkındalık yaratabiliriz.
NASA tarafından 5 Eylül 1977 tarihinde uzayı keşif amacıyla gönderilen Voyager 1 uzay aracı, 5 Mart 1979’da Jüpiter’e ardından 12 Kasım 1980’de Satürn’e yakın geçiş gerçekleştirdi. Satürn ve Jüpiter görevlerini tamamlayan uzay aracı, Güneş Sistemi içindeki bu gezegenlerin inanılmaz görüntülerini yakaladı.
Normalde görevinin sonuna gelen Voyager 1 için görevinin uzatılması kararı alındı. Fakat daha sonraki görevinde çekeceği görüntüleri NASA’ya geri gönderebilmesı için enerjisini koruması dolayısıyla kamerasının devre dışı bırakılması gerekliydi.
Cosmos belgeselinin hazırlayıcısı ve sunucusu olarak ünlenen Carl Sagan görevinin başından beri Dünya’nın hiçbir etkileyici fotoğrafını yakalayamayan uzay aracının kamerasının son kez Dünya’ya çevrilmesini istediğini açıkladı. NASA çalışanları başlangıçta kamerayı Güneş’e doğru çevirmenin kameraya zarar vereceğini söyleyerek itiraz etse de artan baskı ile birlikte, Voyager 1 uzay aracının kameraları Güneş’in ve gezegenlerin bir dizi fotoğrafını çekti. Ve 14 Şubat 1990 ve 6 Haziran 1990 tarihleri arasında çektiği 60 fotoğraf karesini dünyaya ulaştırdı.
Günümüzde Dünya’ya en uzak insan yapımı uzay aracı olarak kabul edilen Voyager 1, o dönem 6 milyar kilometre uzaklıktan Dünya’nın fotoğrafını çeker ve 17 saatlik bir gönderi süresinin ardından görüntü Dünya’ya ulaşır. Başlangıçta hiçbir şey yokmuş gibi görünen fotoğrafta Dünya sadece bir nokta olarak belli belirsiz görünmektedir.
Carl Sagan, fotoğraf ile ilgili olarak 1994 yılında yazdığı Soluk Mavi Nokta isimli kitabından kendisi için oldukça derin anlamlar taşıdığını açıklayarak bu videodaki konuşmayı gerçekleştiriyor.