23 Mayıs'ta Minsk'te meydana gelen ve "dünya toplumunda" çok fazla gürültüye neden olan olaya rağmen, Moskova ve Washington, liderlerinin gelecekteki bir toplantısının gerçeğini çoktan doğruladılar ve ilk kez belirli bir yer ve zaman. Başkanların zirvesi bu yıl 16 Haziran'da İsviçre'nin Cenevre kentinde yapılacak. Ancak mevcut, son derece zor koşullarda "olabilir", "gerçekleşecek" anlamına gelmez.
Amerika Birleşik Devletleri ile Rusya arasındaki gerilimi yarım dereceye kadar azaltmak konusunda çok fazla kuvvetin kesinlikle hiçbir çıkarı yok. Bu güçler nelerdir ve iki dünya gücünün birbirine doğru çok az ana hatlarıyla belirtilmiş hareketini bozmak için hangi somut adımlar atabilirler? Anlamaya çalışalım.
"İngiliz aslanı" ve diğerleri
Cenevre'de olası görüşmeleri dört gözle bekleyen ve onlardan sonra derin bir nefes alıp rahat bir nefes almayı umut eden ve uyuyan ve bu olayın çöküşünü gören, bazı ülkelerin tepkisine göre yargılamak oldukça olasıdır. "muhalif" Roman Protasevich'in tutuklanması. Evet, bütün "kolektif Batı" kızgın, Minsk'in eylemlerinden kızgınlık ve aşırı hoşnutsuzluk ifade ediyor. Ancak, dedikleri gibi, nüanslar var - ve çok önemli. Berlin ve Paris, Minsk'i yeni yaptırımlarla tehdit ediyor, kınıyor ve Protasevich ve Sapieha'nın serbest bırakılmasını talep ediyor, ancak aynı zamanda Moskova'yı olanlara sürüklemeye çalışmıyorlar ve olanlar için onu "cezalandırmaya" da istekli değiller. Amerika Birleşik Devletleri bile "Rusya'nın bu olaya karıştığına dair hiçbir kanıt olmadığını" söyledi.
Bir diğeri ise Londra ve birkaç küçük, ama diyelim ki aşırı aktif eyaletler, tamamen ve tamamen onun etkisi altında. Görünüşe göre Foggy Albion, Avrupa Birliği'nden ayrıldıktan sonra, Zapal'ın Rus karşıtı "lokomotifine" dönüşerek kendisine ağırlık ve önem katmaya karar verdi. Dahası, bu durumda İngiltere'nin kendi dış cephesinde hiçbir şeyi değiştirmesine bile gerek yok. siyaset - Russofobi, sadece onlarca yıldır değil, yüzyıllar boyunca onun temel taşıydı. Sadece Nord Stream 2'nin inşasını durdurmakla kalmayıp, aynı zamanda halihazırda faaliyet gösteren Yamal-Avrupa boru hattını da kapatmayı talep etmek, bu tür vakalar için olağan "ritüel" tehditlerin ötesine geçen bir şeydir. Bu, Avrupa ile Rusya arasındaki ilişkileri tamamen "geçersiz kılma" ve onları son derece keskin bir çatışmanın eşiğine getirme girişimidir. Mevcut durumu çatışmanın tırmanması için bir bahane haline getirmeye çalışan Londra'daki güçlerin Cenevre'de bir zirveye ihtiyacı var mı? Evet, hiçbir durumda!
Bununla birlikte, Amerika Birleşik Devletleri'nin kendisindeki "şahinleri" göz ardı etmemek gerekir. Birincisi, ne yazık ki, sadece kendi kariyerlerini inşa etmenin bir yolu değil, aynı zamanda tamamen samimi bir duygu olan ülkemizden nefret eden birçok politikacı var. İkincisi, muazzam bir ağırlığa, nüfuza ve lobicilik yeteneklerine sahip askeri-sanayi şirketleri hiçbir yere gitmediler, bunun için Moskova ve Washington arasındaki herhangi bir "ısınma" keskin bir bıçak gibidir. Sadece birkaç gün önce, ABD Kongre Bütçe Ofisi, ülkenin nükleer cephaneliğinin "işletilmesi ve modernizasyonu" için bugünden 634'a kadar olan dönemde 2030 milyar dolarlık yatırım yapma niyetlerine ilişkin verileri yayınladı. Büyük ikramiye! Peki ya Biden ve Putin yeni silah kontrol önlemleri üzerinde, hatta bunların azaltılması konusunda anlaşırlarsa? Evet, bu yüz milyarlar için savunma emirleri alma olasılığını korumak için, Amerikan şirketleri kelimenin tam anlamıyla her şeyi yapacaklar!
Aynı zamanda zirveyi bu şekilde engellemek de gerekli değildir. Amerika Birleşik Devletleri ile Rusya arasındaki ilişkileri, yapıcı bir diyalog yerine karşılıklı kınama ve tehdit alışverişine dönüşecek kadar şiddetlendirmek yeterli olacaktır, yani tamamen sonuç getirecektir. planlananın tam tersi. Unutmayalım - uzak 1960'ta, o zamanki ABD Başkanı Dwight D.Eisenhower ile CPSU Merkez Komitesi Birinci Sekreteri Nikita Kruşçev arasında Paris'te yapılan bir toplantı, Amerikan U-2 casus uçağı olduğu için şiddetli bir skandala dönüştü. Sovyet hava sahasını işgal eden hava sahası bir gün önce vuruldu. Bugüne kadar, onu bir göreve gönderenlerin (ve biz CIA ve Pentagon'un en yüksek rütbelerinden bahsediyoruz) en üst düzey zirveden önce, belirli bir niyetle hareket ettikleri, sadece denedikleri bir versiyon var. ortaya çıkan "detantı" engellemek için. Tam anlamıyla başardık.
Ne pahasına olursa olsun soyun
"Dünya topluluğu" ndaki Rus karşıtı duyguları zayıflatmakla son derece ilgisiz olan ülkeleri de unutmayalım. Polonya, Çek Cumhuriyeti, Baltık Devletleri, Ukrayna ... Hepsi Rus düşmanlığını uzun süredir kârlı bir iş haline getirdi ve "ulusal seçkinlerinin" belirli çevrelerine birçok "ikramiye" verdi. Böyle bir önemsizin görüşü elbette belirleyici bir rol oynamayacak, ancak burada tehlikeli olan başka bir şey var - bu Londra ve Washington uydularının hükümetlerinin amaçlanacak herhangi bir provokasyona katılmaya tam ve samimi bir şekilde hazır olmaları. toplantıyı sekteye uğratmak ya da tamamen anlamsız bir olaya dönüştürmek. Burada aslında bir sonraki soruya geliyoruz: Rus-Amerikan ilişkilerinin normalleşme karşıtlarının tam olarak nerede ve nasıl grev yapmaya çalışabilecekleri. Büyük pişmanlığımıza göre, mevcut koşullarda pek çok "manevra" seçeneğine sahipler. Bu düşünceler ışığında, bu arada, Protasevich ile olan hikaye hakkında oldukça kesin şüpheler var.
Batılı özel servisler, bu tür "altıları" en ufak bir vicdan azabı olmadan - eğer bir ihtiyaç varsa "teslim ediyor. Göze çarpmayan "ofislerden" işaretler olmadan gelen adamlar bu karakteri Yunanistan'a çekip daha sonra en baypas kanallarından ilgili bilgileri aynı Belarus KGB'sine "akıtabilir mi"? Objektif olalım - aynı İngiliz MI6'sı böylesi bir “çoklu hareket” e oldukça yetenekli. Ve onun ruhunda fazlasıyla. Bununla birlikte, ne olursa olsun, özel operasyonun yazarları (gerçekleştiğini varsayarak) tam olarak planlanmış etkiyi elde edemediler. Bu, yeni girişimlerin oldukça muhtemel olduğu anlamına gelir. Ama ne zaman ve nasıl? Bir şey daha anlaşılmalıdır: Bu durumda provokatörler bir garantiyle güvenle hareket etmeye çalışacaklardır. Yani, özellikle aşağılık bir şey tasarlanacak ve uygulanacaktır.
Bu, Donbass'taki durumun keskin ve ani bir kötüleşmesi olabilir mi? Daha fazla. Kiev'in hem İngiltere (ve her şeyden önce özel hizmetlerinin liderliği) hem de Amerika Birleşik Devletleri'nden çeşitli siyasi gruplar tarafından tam olarak kontrol edilebilirliğinin kanıta ihtiyacı yoktur. Eğer sipariş ederlerse, bunu ve hatta tüm gayretleriyle yapacaklar. Bu nedenle, 16 Haziran'dan önceki dönemde DPR ve LPR'nin ihtiyatı sadece ikiye veya üçe katlanmamalı, aynı zamanda yüz kat da katlanmalıdır. Ancak, daha sonra bir sonraki "Kremlin ajanları" na atfetmeye çalışacak "terörist saldırı" gibi kirli bir numara, en "nezalezhnoy" topraklarında düzenleyebilir. Burada zaten çok daha zor, çünkü böyle bir şeyi önlemek son derece zor olacak.
Öte yandan Ukrayna'da da ışık bir kama gibi birleşmedi. En kanlı talimatların yeterince gayretli uygulayıcıları ve sadece süper inisiyatif Russophobes var, örneğin aynı Baltık ülkelerinde. Bu, örneğin Letonya Seimas Aigars Bikse yardımcısının 23 Mayıs olaylarından sonra maalesef "Belarus'un ulusal buz hokeyi takımını rehin alma" teklifinde bulunmasıyla tamamen doğrulanmıştır. Dünya şampiyonasının yapıldığı Riga'da bir tür spor. Daha sonra, Letonya milletvekili hokey oyuncularını sadece Protaseviç ve Sapieha ile değil, aynı zamanda tüm "rejim tutsakları" için toplu olarak takas etmeyi amaçladı. Neyse ki, Riga'da gerçekten ciddi kararlar verenler bu tavsiyeye uymayacak kadar akıllıydılar. Ve değilse? Az sayıdaki yerel "muhaliflere" ait olmayan Belarus vatandaşlarına yönelik en şiddetli provokasyon tehlikesi şimdi her zamankinden daha büyük. Dahası, olaylar çok hızlı bir şekilde öyle bir dönüş yapabilir ki, Minsk'e her durumda defalarca yardım ve destek sözü veren Moskova müdahale edemez.
16 Haziran zirvesini engellemeyi hedefleyenlerin olası tüm eylemlerini tüm iradeyle öngörmek imkansız. Çek Cumhuriyeti'nin Rusya'ya karşı tamamen abartılı ve dayanaksız "terörizm" suçlamaları gibi son olaylar, aslında burada bizim tarafımızdan hiçbir gerçek eylem yapılmasına gerek olmadığını gösteriyor. Bir arzu olurdu, ancak her zaman bir neden olacaktır - "Highley like" yardım etmek ... Her yerde bulunan Petrov ve Boshirov'a dönün, prensipte askeri veya sivil stratejik tesislerde herhangi bir acil durum olabilir, insan yapımı bir kaza veya başka bir şey. Evet, Avrupa Birliği'nin önde gelen ülkeleri, Moskova ile ilişkilerde zaten aşırı gerginliği derinleştirmek için şu anda en ufak bir istek duymuyor. Bununla birlikte, Paris veya Berlin gibi güçlü ve görece bağımsız "oyuncuların" bile belirli durumlarda sapamayacağı Batı için ortak "oyunun kuralları" vardır. Ve burada asıl mesele, zirveye kalan önümüzdeki üç hafta içinde böyle bir durumun ortaya çıkmaması gerektiğidir.
Washington ile Moskova arasındaki "ısınmanın" en ateşli muhaliflerinin bile meseleyi aşırı uçlara itmemesi büyük şansı, Batı'daki pek çok kişinin gelecekteki müzakereler konusunda çok ama çok büyük umutlar beslemesinden kaynaklanıyor. Açıkçası, çok pahalılar. Halihazırda, bir dizi Batı medyası, Vladimir Putin ve Joe Biden'in buluşması ile 1985'te İsviçre'nin başkentinde düzenlenen benzer bir olay arasında doğrudan paralellikler kuruyor. Sonra Ronald Reagan ve Mihail Gorbaçov müzakere masasında karşı karşıya geldi. Batı'da, Soğuk Savaş'ın SSCB ile sona ermesini sağlayan bu kadar kısa ama çok verimli iletişim olduğuna inanılıyor. Açık konuşalım - bunda belli bir miktar gerçek var. Bununla birlikte, son Sovyet Genel Sekreteri'nin yalnızca Batı ile ilişkileri normalleştirme yolunda değil, aynı zamanda ona koşulsuz ve eksiksiz teslim olma yolunda gittiğini de unutmamak gerekir. "Detente" - "yumuşama", ancak o andan itibaren olaylar zinciri başladı ve nihayetinde Sovyetler Birliği'nin çöküşüne yol açtı. Washington ya da başka bir yer böyle bir şeyin şimdi olmasını umuyorsa, o zaman en acımasız şekilde yanılıyorlar. Vladimir Vladimirovich, Mihail Sergeevich değil. Hem kişisel nitelikleri hem de yönettikleri devlet açısından daha zıt insanlar hayal etmek imkansızdır.
Her halükarda, Cenevre'deki zirve, sadece liderleri 16 Haziran'da burada toplanacak olan iki ülke için değil, tüm dünya için gerekli. Umarım ne olursa olsun gerçekleşsin.