İstanbul'da yaşıyorsunuz. Peki bu kenti ne kadar tanıyorsunuz? Az önce önünden geçtiğiniz alışveriş merkezinin olduğu yerde bir zamanlar kimler, neler yaşamıştı? Zeki Müren'i dinleyebilmek için geceleri lüfere çıkan, kışın Şişli'de yaşayıp yaz tatilini Çiftehavuzlar'da geçirenler; ünlü isimler eski İstanbul'u İstanbul Life dergisine anlattı.
Ben Kalamış'ta açtım gözlerimi, çocukluğum o yakada geçti. Büyükbabamın köşküydü. Kalamış İskelesi'ne 100 metre kala, tramvay yolundan denize uzanan büyük bir bahçesi vardı. Sonra o köşk satıldı, dönemin milletvekili aldı, yıktırıp villa yaptırmış. Bahçesinde koca bir çınar ağacı vardı. Hâlâ yolum oralara düştüğünde, bahçesindeki ağaçtan tanırım doğup büyüdüğüm evi.
Moda'da doğup büyüdüm. Moda İlkokulu'nda ve Saint Joseph Lisesi'nde okudum. Liseyi bitirinceye kadar her gün okula yürüyerek gidiyordum. Avrupa Yakası'na geçmeden geçirdiğim aylar olurdu. Moda burnunda oturuyorduk. Semtin şehirden biraz kopuk, kendi içinde düzenli bir hali vardı. 5-6 yaşlarında annemle Moda Plajı'na gittiğimizi ve plajın kadınlar-erkekler olmak üzere ikiye ayrıldığını hatırlıyorum.
1947'de Moda Mühürdar'da Sultanahmet manzaralı bir evde doğdum. O yıllara dönüp baktığımda unutamadığım birkaç sahne var. Biri, Boğaz'dan geçen buz kütlesi. Sene 1954'tü galiba, ilk kez böyle bir şey yaşıyorduk. Parça parça buzullar kütleler halinde denizdeydi. Herkes sahile inip fotoğraflarını çekiyordu. Denizin hayatımızdaki yeri büyüktü. Mayolarımız arka ceplerimizde gezerdik. O kadar sevdalıydık denize. 60'lı yıllarda denizin dibinde gazete bile okurdunuz, o kadar temizdi.
1961 Haziran'ında, Esentepe'deki emekli subay evlerinde doğmuşum. Babam ve dedem emekli subay, bizim bütün aile hâlâ orada oturur. O zamanlar Mecidiyeköy tarafı hep dutluktu. Kurban bayramlarında sürüler gelir, koyunlar otlardı. Balmumcu'da bugün Point Otel'in olduğu arazide futbol oynardık. 1970'te Boğaz Köprüsü inşaatına başlandı. Mecidiyeköy'den köprüye çıkan o yol boydan boya şantiyeydi.
Benim hikayem Mersin'de başlıyor. 6 aylıkken gelmişiz İstanbul'a. Şişli ana caddedeki Ömer Bey Apartmanı'nda büyümüşüm. Atatürk Evi'nin karşısında. O muhitin en pahalı apartmanıymış o zamanlar. Gül bahçesi vardı arka tarafında. Şimdi yıkılmış, yerine iş merkezi olmuş tabii. O zamanın Şişli'sinde herkes birbirini tanırdı. Sokağa çıkan herkes selamlaşırdı. Nüfus 600 binlerdeydi. Anadolu Yakası sayfiye yeriydi o zamanlar.
Annem öğretmendi. 1945'te Bursa'da görevliymiş, ben de orada doğmuşum. Ama her yaz gelirdik İstanbul'a. Kandilli'de akrabalarımızda kalırdık. Yüzmeyi Kandilli'de öğrendim.
Son Dakika › İstanbul Hikayeleri - Son Dakika