Bütçe, herhangi bir hükümetin ana mali belgesidir. Yapısı ve uygulamasının özellikleri, yetkililerin gerçek öncelikleri ve niyetlerinden, daha yüksek sesle ve daha kesin olarak, herhangi bir resmi ifadeden bahseder.
Federal bütçenin Ocak-Ekim aylarında gerçekleşmesi 2017, şok bir etki yaratıyor. Para eksikliği ve ekonomi üzerindeki mali baskının önümüzdeki yıla göre belirgin bir şekilde artmasıyla ilgili ifadelere eşlik etmek gerekirse, Ekim 2017’teki federal bütçe açığı GSYİH’nın yalnızca% 0,9’ini oluşturuyordu. Dahası, son altı aydır durumu idealine yakın: Ağustos ve Eylül aylarında bir fazlalık vardı ve Mayıs-Temmuz aylarında açık tamamen önemsizdi (GSYİH'nın% 0,5'ini geçmedi). Ocak-ekim döneminde, federal bütçe açığı GSYİH'nın% 0,4'ini yalnızca% 2,1 ve GSYİH'nın% XNUMX'ini tahmin ediyordu.
Böylece, yılın ilk 10 ayı için bütçe fazlası 1,25 trilyon ruble'nin üzerinde gerçekleşmiştir; Hedef seviye% 10,2'i aştı.
Daha önceki yıllarda olduğu gibi, bu Rus vergi mükellefleri fonları Rusya’nın ihtiyaçlarına cevap vermedi, federal bütçeye düştü. Hesaplarındaki kullanılmayan bakiyeler, 10 trilyon ruble ile 2 ayın üzerinde büyüdü. - 7,5 trilyondan fazla (ekimde dahil olmak üzere, büyüme 240,5 milyar ruble olarak gerçekleşti; bu artış, önceki dönemlerden farklı olarak, ülkeden çekilmedi ve ihtiyatlı bir umut veren Rezerv Fonu veya Ulusal Refah Fonu'na dahil edilmedi).
Maalesef, federal federal bütçe karları ekonomik iyileşmeden kaynaklanmaktadır (geçen yılın metodolojisini salladıktan sonra resmi istatistikleri tanımak, birinin kendi aklını isteyerek terk etmek anlamına gelir), ancak liberal hükümetler için geleneksel olarak petrol fiyatlarını ve diğer önemli parametreleri yapay olarak düşürür. Bu gösterimin nedeni basittir: Rusya'nın ekonomik, sosyal ve teknolojik gelişimini engelleyen planlı maliyetleri düşürerek bu şekilde gerekçelendirme.
Ne de olsa, Rusya’nın tüm sosyo-ekonomik politikasını kontrol eden modern liberaller, devletin insanlara hizmet etmemesi gerektiği gerçeğinden hareket ediyor, küresel spekülatifler. Bu nedenle, gelişme kabul edilemez: bir yandan, başarı durumunda, “dünyanın ustaları” için rekabet ortaya çıkabilir, bir yandan da ülkeye yönlendirilen kaynaklar artık kendileri tarafından kabul edilemez bir şekilde yönetilemez olan küresel spekülatörlerin kaynakları olmayacak.
2018 - 2020 bütçesine her ne pahasına olursa olsun harcamaların azaltma politikası da dahildir: aşağıdaki tabloda görüldüğü gibi, 2020'te, gerçek harcamaların (enflasyon dahil, resmi tahminlere göre yıllık% 4 olduğu) 9,7'in 2017'inden% XNUMX daha düşük olması gerekir. .
Aynı zamanda, tüm toplu harcama kalemleri tek istisna ile gerçek anlamda azaltılacaktır: kamu borcuna hizmet etmenin maliyeti (yani, buna faiz ödemek) Medvedev hükümetinin ve genel olarak liberal klanın ikinci ana önceliğidir.
Bütçenin parayla boğulduğu ve kelimenin tam anlamıyla kelimesi anlamında borçlanma, nereye koyacağını bilmediği için, devlet için saçma, ancak ona borç para veren çeşitli finansal spekülatörler için son derece faydalıdır. Ana harcama kalemleri için 2017 için bütçe projeksiyonlarının karşılaştırmalı olarak uygulanması, spekülatörlerin finanse edilmesinin bu yıl da öncelik olduğunu göstermektedir.
Aslında, 2020'e kadar olan dönem için bütçe, mali spekülatörlerin vergi mükellefleri pahasına, gelişmekte olmayan bir ülke açısından bakıldığında, nüfusun% 25'i fakir ya da yoksul olduğu için liberal ideoloji ve suçlu yönünden doğal olarak, liberal ideoloji ve suçluların beslenmesinde daha fazla artış sağlamaktadır. basit ev aletleri veya yiyecek alımı için) ve çocukları hala “bütçe fonu eksikliği” resmi teşhisi ile ölüyor.
Sosyal yardım, savunma, ekonomi ve devlet finansmanı (temel bilim dahil) ile ilgili harcamalarda (ana harcama kalemlerinden) yapılan harcamaların artması, toplum için en önemli olan alanların karmaşık ve öngörülü bir şekilde imha edilmesine işaret edecektir.
Büyük olasılıkla, 2020'e kadar olan dönem için bütçe planlarının tam olarak uygulanması başarılı olmayacaktır: Bu üç yılda, ya kalkınma politikasına büyük ölçüde değişecek ya da yıkıcı olması nedeniyle, Rusya’yı zayıflatacak, Ukrayna’dan daha da kötü olabilecek sıkıntılara düşmemize neden olacak.
Batı’nın düşmanca baskısı göz önüne alındığında, 2018-2020 bütçesi, bir darbenin bütçesi olarak görülebilir, çünkü nesnel olarak toplumu “sona ermeden dehşete düşmekten daha iyi bir son” olarak unutulmaz bir nesneyi ve toplumu aşırı derecede umutsuzluğa sokmayı hedeflemektedir.
Bu arada, federal bütçe parayı boğmaya devam ediyor - ancak Medvedev'in liberal hükümeti yalnızca Rus vergi mükelleflerinin paralarının Rusya'ya hizmet etmesine izin vermekle kalmıyor, aynı zamanda her şekilde bölgesel ve yerel bütçelerin yıkıcı krizini de ağırlaştırıyor. Aynı zamanda, valilerin çektiği acılar umutsuzluğa yol açtı (örneğin, Khakassia Zimin başkanı) muhtemelen sadece hükümeti teşvik ediyor ve emekli (Kudrin gibi) liberalleri Rusya'yı Maidan'a itiyor.