Kemik doku, kendini iyileştirebilen bir dokudur. Bu olay kallus denen iyileşme dokusuyla olur. Kemiğin lokalizasyonuna, hastanın yaşına, metabolik hastalık varlığına, sigara kullanımına, uygun tespitin yapılmasına bağlı olarak bu iyileşme dokusu oluşur. Kırıktan sonraki ilk günlerde enflamasyon hücreleri iyileşme sürecini başlatır. 1. haftada yumuşak kallus oluşur. Daha sonra sert kallusa dönüşür. Sert kallus sonrasında kemik iyileşmesi yeniden şekillenme evresine gelir. Yeniden şekillenme evresi en uzun dönemidir.
Kırık iyileşmesinde en önemli rol yapılan tespite aittir. Anatomik olarak birebir tespit yapılırsa kallus dokusu oluşmadan direkt sağlam kemik dokusu oluşabilir. Bu iyileşme yöntemi genellikle plak ve vidalar ile yapılan ameliyatlarda, daha çok eklemi etkileyen kırıklarda tercih edilir. Buna birincil kemik iyileşmesi denir.
Eklemle ilişkisi olmayan özellikle uzun kemiklerin diyafizer bölge(orta) kırıklarında, daha çok kallus dokusu ile iyilşmeye izin veren tespit tercih edilir. Buna ikincil kemik iyileşmesi denir.