İslam dinine göre en fazla sevap kazandıran ameller ve ibadetler farzlardır. Sonra ise vacip olanlar; daha sonra ise nafilelerdir. Birde en zor şartlar altında yapılan ibadetlerin sevabının çokluğundan bahsedilmiştir.
Aslında yapılan ibadetlerde hedef sevap olmamalıdır; asıl maksat Allah'ın rızası olmalıdır. Çünkü Onun rızasının üstünde mertebe yoktur. Rıza mertebesi Allah katında en büyüktür. Kullarda ona talip olmalılardır.
Üstad Necip Fazıl yazdığı şiirinde bu konuya şöyle diyerek katkıda bulunur:
O erler ki, gönül fezasındalar,
Toprakta sürünme ezasındalar.
Yıldızları tesbih tesbih çeker de,
Namazda arka saf hizasındalar.
Bir ân yabancıya kaysa gözleri,
Bir ömür gözyaşı cezasındalar.
Ne cennet tasası ve ne cehennem;
Sadece Allah'ın rızasındalar.
Rivayetlerde anlatılır ki; Harun Reşit halife olunca herkese ulufe dağıtır. Bermekilerden veziri Yahya'ya gelince, "iste benden istediğini verecem" der. Vezir, Halife'nin ısrarından sonra der ki; "Efendim! Siz benden hoşnut ve razı olun ben sizden başka bir şey istemem" der.
Görüldüğü gibi asıl hedef sevaba talip olmak değil, rızaya ermektir. Buda ancak beklentisizlikle elde edilebilir.
Abdullah Adem