Bir avukat olarak uzun yıllardır mahkemede bulundum ve deneyim ve dersler edindim. Giderek daha fazla deneyim ve daha az dersle, "Başarılı Dersler" yerine "Başarılı Deneyim" olarak adlandırılabilecek bir şeyler yazabileceğimi düşünüyorum.
Mahkemeye ilk gittiğimde Pekin'de kendi başıma mahkemeye çıktığım bir ara mahkemede olduğunu hatırlıyorum. Davacının ressam ve sanığın bir yayınevi olduğu bir telif hakkı ihlali davasıydı. Davacı, sanığa resimlerinden birinin izinsiz kullanımı nedeniyle dava açmış ve sanığın özür dilemesini ve tazminat ödemesini talep etmiştir. Sanık için avukat bendim.
O sırada hiçbir dava deneyimi olmadığından, bunu bir meydan okuma olarak görmedim çünkü yeni sorunları ele almak için kendi yöntemlerim vardı. Herhangi bir yeni sorunla karşılaştığımda, ilk önce iki şeyi keşfederdim: Birincisi, son sözü kimin verdiğiydi ve ikincisi, son sözü nasıl verdiğiydi, yani yargı kriterleri. Daha önce mahkemede deneyimim yoktu ama son sözü söyleyenin yargıç olduğunu bilmek kolaydı. İkinci soru da zor değildi. Birkaç yıl hukuk okuduğumda, "insanların dezavantajlardan kaçındığını" en açık şekilde hatırladım, ilkesi neredeyse "Kendini koruma doğanın ilk yasasıdır" demekti. Yargıç, bir davayı kimin kazanacağına karar verirken kesinlikle kendi çıkarlarını dikkate alacaktır. Bu iki şeyin netliği ve ayrıca yargılamalara dair basit anlayışımla, temelde bir aksiyon sahnesinin ana hatlarını çizebildim: iki kişi kavga etti ve her biri onun haklı olduğu konusunda ısrar etti. Sonunda, anlaşmazlıklarının çözümü için hakim karşısına çıktılar. Temel sorun, hakime kazanmanız gerektiğine karar vermenin kendi çıkarları ile uyumlu olduğunu hissettirmeniz gerektiğiydi.
Öyleyse hakimin çıkarları nelerdir? Mevcut sözde pozitif ve negatif enerji gibi, bir kişinin çıkarlarının olumlu ve olumsuz yönleri vardır. Olumlu çıkarlar elde etmek ve olumsuz çıkarlardan kaçınmak ister. Bir kişinin çıkarları temelde içinde bulunduğu çevre tarafından belirlenir. Bu nedenle meslektaşlarıma, özellikle daha önce yargıçlık yapmış olanlara hakimin çalışma ve yaşam koşullarını sordum.
I. GÜVENLİK
İlk derece yargıcı, davasının ikinci derece yargıcı tarafından hafifletildiğini görmek istemez ve davasının geri çekilmesini görmek konusunda daha isteksizdir. Basitçe, bir dava, esas olarak yasaların yanlış uygulanması veya gerçekler açık olmasına rağmen yanlış bilgi toplama nedeniyle hafifletilir. Bir tutuklama, gerçekler net olmadığı için, yani ilk derece yargıç gerçekleri tespit etme konusundaki temel sorumluluğunu yerine getirmediği için ortaya çıktı.
İlk derece hakimi için tutukluluk, eserdeki daha ciddi hatalar nedeniyle gerçekleşir. Daha önce, Pekin'deki davaları hafifletilen bazı alt mahkemelerin yargıçlarının ikramiyeleri 200 CNY, davaları geri alınanların ise 400 CNY kaybedeceklerdi. Bir yargıcın bir yıl içinde üç davası hafifletilir veya tutuklanırsa, o yıl için niteliksiz olarak değerlendirilir ve bu onun terfisini etkiler. Bu nedenle, yargıcın ilk ilgisini, güvenliğini, yani davalarının hafifletilmesini, özellikle tutuklanmasını istemediğini özetliyorum. Bu açıdan bakıldığında, ilk derece davalarında iyi performans gösteren avukatlar, hâkimin kendisini daha güvende hissetmesini sağlayacaktır; sizin kazanmanız gerektiğine karar verirse, ikinci durumda orijinal kararın onaylanacağını hissedecektir. Elbette, mevcut yargıçlar öncekilerden çok farklı, ancak benzer şekilde, davalarının hafifletilmesini veya tutuklanmasını istemiyorlar. Benzer bir değerlendirmeyle karşı karşıyalar.
Bu noktada, Pekin Üçüncü Orta Halk Mahkemesinde bir şey hatırlıyorum. Mahkeme 2013 yılında kurulmuştur ve yargıçların çoğu alt mahkemelerden gelmektedir. Sanki davaları ilk derece yargılıyorlarmış gibi, ilk derece kararlarından daha fazla davayı incelediler. Sonuç olarak, daha fazla dava hafifletildi veya tutuklandı ve kendi yetki alanı altındaki daha düşük düzeylerdeki mahkemeler daha fazla baskı gördü. Ben bu durumdan faydalandım. Bir sanat ticareti davasında, sanık mahkemeye gitti ve başarısız oldu. İkinci davada davayı devraldım ve dava iade edildi. Sanık güvenini yeniden kazandı ve kendisini yeniden temsil etmeye karar verdi ve yine başarısız oldu. Metodunun doğru olduğunu ve yargıcın yanlış olduğunu hissetti. Aslında, başka bir açıdan tartışmış olsaydı kazanacaktı.
Tutukluluk genellikle kaybeden taraf için bir rehabilitasyon fırsatıdır, ancak ilk derece yargıcı değildir. Bu durumda parti stratejisini değiştirmelidir. İlk kez tekrar yaparsa, ilk derece yargıcı formda bir değişiklik yapacaktır ancak içerikte değişiklik yapmayacaktır.
II. VERİMLİLİK
Pekin'in yargıçları, özellikle Chaoyang Bölgesi ve Haidian Bölgesi'ndeki mahkemelerde çok meşgul. Yoğun zamanlarda, emlak davalarına bakan yargıçların, davaları gündüz dinlemeleri, sahneleri görmeleri ve gece ve hafta sonları kararlar yazmaları gerektiğini duydum. Bazılarının günde yedi ila sekiz hatta bir düzine oturumu var. Fazla mesai, Pekin hakimleri için olağandır. Pekin mahkemeleri, her 20 Haziran'da yılın ilk yarısındaki davaları kapatacak ve her 20 Aralık'ta tüm yılın davalarını kapatacak. Fazla mesai kaçınılmazdır. İlk yıllarda, Pekin hakimleri, liderin sorduğu Eylül sonundan itibaren fazla mesai yapmaya başladılar: "Kim fazla mesai yapacak? Lütfen kayıt olun!" Daha sonra hakimler, ay yılının ilk ayının 15. gününden itibaren fazla mesai yapmaya başladılar ve liderin sorusu şu şekilde değiştirildi: "Kim fazla mesai yapmayacak? Lütfen kayıt olun!" Fazla mesai artık sıradan hale geldi.
Bu nedenle, yargıcın ikinci ilgi noktası verimliliktir, yani davayı mümkün olan en kısa sürede kapatmak, bir tarafın sıkıntıdan kurtulursa kazanacağına karar vermek.
Bu nedenle, hakime kazanmam için beni yönetmenin en uygun yol olduğunu hissettirmek için elimden gelen her şeyi yaptım. Yargıç atıfta bulunulan hukuk maddelerini görebilsin ve yargıcın benim bakış açımı anlamasını kolaylaştırmak için söylemin sürekliliğini sürdürebilmek için hukuk maddelerine yapılan tüm atıfları metin içinde değil dipnot olarak koydum. . Ayrıca hakime savunma ve beyanların elektronik bir versiyonunu da sundum. Beklendiği gibi, memur ona verdiğim üç inçlik disketleri (o zamanlar mevcut U diski mevcut değildi) mutlu bir şekilde devraldı. Düşünceli düşüncelerim sonunda meyve verdi. Yargıç, kararda savunmalarımın ve temsillerimin geniş bir bölümünü gösterdi. Tahmin edilebileceği gibi kazandım. Davacı, sanığın (müvekkilim) özür dilemesini ve 180,000 CNY tutarında tazminat ödemesini istemişti, ancak mahkeme, sanığın yalnızca ulusal sadakat standardı uyarınca uygun bir artışla, yani yalnızca 2,000 CNY. Davacı itiraz etmedi.
Özetle, davada, karşı tarafı yenmek değil, hakimi kazanmaktır. Hâkimi kazanmak için, hakimin çıkarlarına odaklanmak için hakimin yanında durmanız gerekir: davayı mümkün olan en kısa sürede güvenli ve kolay bir şekilde kapatmak.
Bizimle gönderi hakkında görüşmek veya görüş ve önerilerinizi paylaşmak isterseniz, lütfen Bay Yongquan Deng ile iletişime geçin (firstname.lastname@example.org).
Haberleri almak ve Çin yargı sistemi hakkında derinlemesine bilgi edinmek istiyorsanız, lütfen haber bültenlerimize abone olmaktan çekinmeyin (abone.chinajusticeobserver.com).
Katkıda bulunanlar: Dennis (Yongquan) Deng