Ramazan mâni çadırı: Ramazanın üçüdür beka bulur zamanlar
Bak ÜÇÜNCÜ günümüz, Olmuş bir hafta başı...
Nefis aczini anlar
Der ki, fânidir canlar
Ramazanın üçüdür
Beka bulur zamanlar.
(Zafer Akgül)
Bak ÜÇÜNCÜ günümüz,
Olmuş bir hafta başı,
Ana hakkı ödenmez,
Al onu başta taşı.
(Eyüp Otman)
Varlık-yokluk Allah'tan,
Bak ne diyor Yaratan,
Yürü...Resul yolundan,
İhlaslı kullar gerek.
(Hülya Yakut)
Mani geleneği
Dört mısralı, tek kıtadan oluşan anonim halk edebiyatı nazım biçimine mâni; bunun belirli ortamlarda, bilen kişiler tarafından ve geniş bir katılımla, belirli bir ezgi ile söylenmesine de mâni söyleme geleneği denir. Tek kıtalı olmasına rağmen etkisi büyük olan mâni ancak şiir yeteneğine sahip usta kişilerce söylenebilir. Halk arasında “mâni söylemek” deyimi yerine “mâni yakmak”, “mâni atmak”, “mâni düzmek” deyimleri kullanılır. Mâni daha çok iş yaparken, tarlada, imecede ve kına gecesi gibi törensel ortamlarda söylenir. Gelin-kaynananın, kadın-erkeğin atışma esnasında söyledikleri iletişim unsuru mâniler ile Ramazan mânileri, mantıfar mânileri ve yüzük oyunu gibi belirli oyunlarda söylenen mâniler de vardır. Konuları da söyleniş sebebine bağlı olarak değişir.
Ramazan manileri Osmanlıdan günümüze kadar gelenek güzel bir gelenektir. Eskiden şartlar gereği davulcular insanları sokaklarda çaldıkları davul ve ramazana uygun söyledikleri maniler ile uayndırırdı.