Çağdaş küreselleşmenin öyküsü, özünde, engin ve yoksul bir işçi sınıfını nasıl yarattığımızın öyküsüdür. Bunun arkasındaki dinamiklerin şimdi eve çarptığı çok açık. İlk Brexit, sonra Donald Trump. Bu oyların toplumun unutulmuş kesimlerinden ilk çığlık aldığı söylendi.
Her iki kampanya da, göçü işçi yoksunluğunun ve sosyal dışlanmanın temel nedeni olarak tanımladı. Her ikisi de, sınırlayıcı göçün bu rahatsız edici eğilimleri tersine çevireceğini savundu. Yoksulluğun yüksek kaldığı ve hatta genişlediği doğrudur İngiltere'de ve ABD, fakat neden ve çözüm, daha derinlere uzanıyor.
Hayır kurumuna göre Oxfam, İngiltere nüfusunun beşte birinden biri resmi yoksulluk sınırının altında yaşıyor, bu da hayatı yaşadıklarını gösteriyor günlük mücadele olarak. ABD'de, dünya tarihindeki en zengin ülke, beşte çocuk yoksulluk içinde yaşamak. İngiltere'de, kemer sıkma bir rol oynadı ama tek nedeni değil. Yoksulluk ve Sosyal Dışlanma projesine göre erken George Osborne's İlk kemer sıkma dalgası, toplumun asgari standartlarının altına düşen hanelerin oranı zaten iki katına çıkmıştı 1983 yana.
Yoksulluk ödemesi ve çalışma koşulları Birleşik Krallık'ta çoğalmaktadır. Leicester şehri etrafındaki konfeksiyon üretim sektörünün yakın zamanda yaptığı bir araştırma, işverenlerin refah faydalarını genellikle “ücret bileşeni” olarak gördüklerini, işçilerin refah faydaları ile asgari ücret ödemesini desteklemeye zorladıklarını buldu. Bu sektörde çalışanların% 75-90 ortalama maaş kazanmak £ 3 bir saat. Şirketler, ellerinde nakit ödeme yaparak ve çalıştıkları saatleri genel olarak kayıt altına alarak yasaları aşarlar.
Son haberler çalışma şartları hakkında Sports Direct’te, Hermes, Amazon ve diğerleri, izole bir durum olmaktan uzak, Leicester örneğinin, devlet tarafından yönlendirilen ve büyük ölçüde kolaylaştırılan düşük ücretli, sömürücü uygulamalara yönelik artan bir eğilimin bir parçası olduğunu gösteriyor sendika gücünde azalma.
Gelir saldırıları
Küreselleşmenin temel tasviri, onu nispeten iyi bir pazar genişlemesi ve derinleşmesi olarak ortaya koyuyor. Ancak bu, böyle bir büyümenin meydana geldiği ana kayağı kaçırıyor: yeni işçi sınıflarının emeği.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Soğuk Savaş'ın sona ermesinin ardından Çin, Hindistan ve Rusya ekonomilerinin küresel birleşmesi dünya emek arzını iki katına çıkarın. Köylülüğün ortadan kaldırılması ve Latin Amerika, Afrika ve Asya'nın çoğunda ihracat işleme bölgelerinin kurulması daha da genişletti. Uluslararası Para Fonu, ihracata yönelik endüstrilerdeki işçi sayısını hesaplar. 1980 ve 2003 arasında dört katına.
Bu küresel işçi sınıfı, yoksulluk ücretlerine dayanıyor. Giyim sektöründeki Leicester çevresindeki sorunları unutun, Temiz Giysi Kampanyası, tekstil işçilerinin Asya'daki asgari ücretlerinin% 19'ine eşit olduğunu buldu. temel yaşam şartları. Hayatta kalabilmek için fazla mesai yapmaları, saatlerce yiyecek ve giysi satın almaları ve birçok temel mal ve hizmet sunmaları gerekir.
Küreselleşmenin temel bir unsuru, göreceli olarak yüksek ücretli kuzey ekonomilerinden bu yoksulluk ücretli güney ekonomilerine üretimin dış kaynak kullanımı olmuştur. Bu, firmalara 20'ten 30'e kadar daha az zamanda dünyanın diğer tarafındaki işçilere ödeme yapmalarını sağlar eskiden “yerli” işçiler. Daha sonra kardaki çok önemli maliyet farkını cebe düşürürler. Örneğin, Apple'ın iPhone için 2010’e karı, cihazın nihai satış fiyatının% 58’ini oluştururken; Çinli işçilerin payı sadece% 1.8 idi.
Dış kaynak kullanımı, küreselleşmenin savunucuları tarafından kutlanmaktadır, çünkü, pahalı mal üretmek yerine, daha ucuza ithal edilebileceklerini savunmaktadırlar. Bu, elbette küresel kuzeydeki birçok ekonomik sektör için geçerlidir, ancak olumsuz olan, kalan işlerdeki ücret ve çalışma koşullarının devasa aşağı yönlü baskıya maruz kalmasıdır.
Çalışmıyor
Ne yapılabilir? Sınırlı göç, bu küresel dinamikler üzerinde etkili olmayacak ve onları daha da kötüleştirebilir. Görüyorsunuz, eğer herhangi bir göçmenlik bloğundan sonra ücretler işgücü kıtlığı tarafından artırılırsa, o zaman firmaların dış kaynak üretimine veya taşınmalarına yönelik baskı ve teşvik artacaktır. Göçmen karşıtı söylem ve UKIP’nin Donald Trump’ı ve İngiltere Muhafazakar Partisinin çoğunun tartışmalı çözümleri yerli işçilere bir parça yardım etmeyecek. Onlar da amaçlanmadı. Aksine, onlar işçi örgütlerine on yıl süren saldırılardan herhangi bir eleştirisini uzak tutmak için tasarlanmış bölücü bir politik stratejiyi temsil ediyorlar.
Küreselleşmenin yol açtığı bir sorun için, kimseyi şok etmemeliyiz, yurtiçi ve yurtdışındaki yoksulluk ücretlerine yönelik ilerici çözümün küresel bir çözüm olması gerekmiyor. İşe yarayabilecek bir şey, küresel tedarik zincirlerinde geçim ücretlerinin kurulmasıdır. Bu, küresel güneydeki emeğin fiyatını arttıracak, bu da yoksulluk ücretlerinin küresel kuzey işçilerinin ücret ve koşullarına uyguladığı aşağı yönlü baskıların bir kısmını sınırlayacaktır.
Meksika’daki terzi işçilerinin ücretlerini iki katına çıkarmak, ABD’de satılan kıyafetlerin maliyetini artıracak sadece 1.8% ile. On kat artırılması, maliyetleri% 18 oranında artıracaktır. Bu maliyet artışı ya küreselleşmenin ücret düşürücü dinamiklerini giderek daha fazla çeken ya da dış kaynak kullanan firmaların karlarını azaltarak kendileri giderek artan kuzey tüketicileri tarafından karşılanabilir. Sonuç, politikaya ve seçmenlerin Brexit ve Trump'a itilen dinamikleri kurumsal güdümlü küreselleşmenin sistemik dinamiklerini temel aldığına dair bir anlayışa dayanıyor. Destekçilerinin iddialarının aksine, bu insani gelişim tarzı dünya çapında emeğin bozulmasına dayanıyor.
Buradaki kilit soru, şirketlerin çalışanlarının ücretlerini önemli ölçüde yükseltmeye ikna edip edemeyeceği? Kapitalizmin boğucu rekabet dinamikleri göz önüne alındığında, muhtemelen şu anda değil. Ancak, dünya genelinde bu gibi hedeflere ulaşmak için çalışan birçok işçi örgütü var. Bu mücadelelerdeki başarının, küresel kuzeydeki işçiler için koşulların iyileştirilmesine katkıda bulunacağının bilincinde olmak, bu hedeflerin gerçekleştirilmesine yönelik küçük ama gerekli bir ilk adımdır.
Yazar hakkında
Uluslararası İlişkiler ve Uluslararası Gelişme Profesörü ve Küresel Politik Ekonomi Merkezi Direktörü Benjamin Selwyn, University of Sussex
İlgili Kitaplar:
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = küreselleşme; maxResults = 3}