Bir hukukçu önüne uyuşmazlık geldiğinde ve bunun dava yoluyla çözümlenmesi yolu seçildiğinde artık tek yol muhakemedir. Hukukçu artık mesleki bilgi ve nosyonu ile davasını veya savunmasını hazırlar, kanunlar ve ilgili mevzuat çerçevesinde hukuki işlemlerde bulunur. Bu aşamada da uzlaşma imkanı olsa da pek kullanılmadığından konu davanın takibi ve neticenin olumlu alınabilmesidir. Olumlu netice almak için birşeylere ihtiyaç vardır. Bu bilgi, dolayısıyle hukuki bilgidir.
Hukuki bilgi mevzuat bilmek, içtihat hukukunu bilmek, doktrinsel bilgiyi bilmek ve bunlardan daha önemlisi dava hukukunu bilmesidir. Bu açıdan dava hukuku aynı zamanda usul hukukudur demek mümkün değildir. Çünkü usül ile taktik çok farklı şeylerdir. Hukukçu hukuk usulünü bilebilir ama bir davada ne zaman neyi yapması gerektiğini de bilmesi gereklidir. En basit örneği; tanık listesinin ne zaman verileceği konusu usuli bir bilgi olsa da, karşı tarafın tanıklarının kimler olduğu tebliğ edildikten veya öğrenildikten sonra tanık listesi hazırlamak artık taktiksel bir bilgidir. İşte buna basitçe ve özetle dava hukuku denir.