Gaf diyen var, cahillikle suçlayan da... Başbakan Erdoğan'ın "vatandaş kendini savunacak" türünden bir açıklama yapıp, "vatandaş"ın Kürt göstericilerin üzerine pompalı tüfekle ateş etmesini anlayışla karşılamasının bir kaza olduğuna inanmamızı istiyorlar. Medyamızda ortalığı yatıştırmaya dönük bir iyi niyet olsa, susacağız, hiç kaşımayacağız.
Emperyalizme karşı mücadele uluslararası dengelere terk edilemeyecek kadar değerlidir. Bir başka deyişle, anti-emperyalizm, tıpkı anti-kapitalizm gibi, tüm enternasyonalist boyutlarına karşın, esas itibariyle ulusal ölçekte boy atabilir, hayata geçebilir.
Dünyada emperyalizme karşı direniş zaman zaman ve bazı noktalarda yoksul emekçi tabanına yaslansa da, bir gerçek kabul edilmeli: ABD'ye karşı mücadele gündemini "devletler" giderek artan oranda belirlemeye başladı.
Kürt sorununda kilitlenme sürüyor. İlk bakışta, kilitlenmeye , inkarcılığın Türkiye Cumhuriyeti'nin hem resmi , hem de fiili politikasındaki ağırlığını korumasının yol açtığı düşünülebilir. Yalan değil, "Kürt" olgusu onca bedelden sonra bir meşruiyet kazandı belki ama bu olguyla sistemin ilişkilenmesi "inkar ve imha"dan arınmıyor bir türlü.
Ergenekon'a geri dönmekte yarar var.
Görülüyor ki, yakında Kafkas gerilimine de geri dönmek zorunda kalacağız... Umarım arada en az bu başlıklar kadar önem taşıyan diğer konulara da değinme şansımız olur. Ama bugün, Ergenekon operasyonuyla ilgili bazı sorulara yanıt aramamızda büyük yarar var.
Sırbistan, Ukrayna, Gürcistan, Kırgızistan... Emperyalistler türlü entrikalarla istedikleri dönüşümün önünü açacak iktidar değişikliklerine "devrim" adını verdiler. Darbeler dönemini kendilerince kapatmışlardı, "devrim" çok daha meşru bir sözcüktü, onu devralıp kirletmekte bir sakınca görmüyorlardı.
Sol nasıl tasfiye edilir?
Fizik olarak? Etkilidir ancak kesin sonuç alınamaz, çoğu kez ters tepme olasılığı vardır. Kural değildir ama sol üstüne gelindikçe bilenebilir, direnç kazanabilir.
İdeolojik olarak? Daha etkilidir, kalıcı sonuçlar verir.
Gücünü sömürüye, haksızlıklara, ABD'ye dayayan güçlerin "siyasi mücadele"den anladığı başka ne olabilir ki! Entrika, komplo, şantaj, rüşvet, cinayet, katliam, darbe...
Biliyorum bıktınız ama gerekiyor...
Ergenekon operasyonuna ilişkin "sol"dan gelen sevinç çığlıkları yerini daha makul değerlendirmelere bırakmaya başladı. Geçen hafta "operasyonun arkasında ABD var" dediğimizde yemediğimiz küfür kalmamıştı, "bu aynı zamanda Genelkurmay darbesidir" diye yazdığımızda hakaret etme kuyruğuna TSK mensupları ve ulusalcılar da eklendi.
AKP Genel Başkan Yardımcısı Dengir Mir Fırat boşa konuşmaz. İyi düşünülmüş denemeler yapar, sınırları ince hesaplanmış provokasyonlara imza atar. AKP'nin psikolojik savaş ustasıdır, gündem yaratmak, eğilim belirlemek, nabız ölçmek onun işidir.
Geçtiğimiz hafta soL'dan arkadaşlarla konuşurken "Sosyalist Enternasyonal" konusunu öne çıkarabileceğimizi söylemiş, "göreceksiniz bu mesele büyüyecek" diye sözümona kehanette bulunmuştum. Nerdee?..
İnsanın kendini "karşı" olarak tanımlaması kimi zaman işe yaramıyor, açıklayıcı olmuyor. Ancak siyaset biraz da taraflaştırma işlemiyse, karşı olacaksınız, karşıtlıklar kurarak yolunuza devam edeceksiniz.
Sosyalist kuruluş mücadelesi verirken mülkiyet ilişkilerinde "özel"i işaret eden her adım can sıkıcıdır, sorgulanmalıdır. Yine, ücretlerde farklılaşmayı doğuracak uygulamalara hep kuşku ile bakmak gerekir.