Kuaterner, Cenozoik Dönemi bütünleştirenlerin son jeolojik zamanlarıdır. Yaklaşık 2, 5 milyon yıl önce başladı ve şimdiki zamanda devam ediyor. Bu en son dönemdir ve içinde insan gelişmiştir, neden daha fazla dikkatle çalışıldığının nedenidir.
Aynı şekilde, Kuvaterner'de önceki dönemlerde aktif olan jeolojik aktivite de büyük ölçüde yavaşlamış görünüyor. Kıtaların hareketi, dağ oluşumunun orojenik süreçleri gibi tektonik plakaların çarpışmasının bir ürünü olduğu için yavaşladı.
Günümüzde gezegende yaşayan bitki ve hayvanların çoğu, Kuaterner döneminde gelişmiştir. Bununla birlikte, burada türlerin tükenmesinde de önemli bir artış gözlenmiştir.
özellikleri
süre
Kuvaterner dönemi yaklaşık 2, 59 milyon yıl önce başlamış ve şimdiki zamana kadar uzanmaktadır.
Küçük jeolojik aktivite
Kuaterner döneminde, gezegenin jeolojik açıdan sakin bir döneme girdiği görülüyor. Burada, var olan farklı tektonik plakalar arasında yer kabuğunun veya çarpışmalarının büyük hareketleri yoktu. Tabii ki, kıtasal sürüklenme süreci, örneğin Pangaea'nın ayrılması sırasındaki süreden çok daha yavaş bir hızda sürdürüldü.
buzullaşmaları
Kuaterner dönem, birkaç kez sözde buzullara yol açan çevresel sıcaklıkların azalmasıyla karakterize edildi. Bunlar sırasında, sıcaklıklar dikkat çekici bir şekilde alçaldı, buzullar oluştu ve kıtaların büyük bir kısmı bile kalın buz katmanlarıyla kaplandı.
Buzullar dönemin başında gözlendi. Zaten Holosen döneminde kayda değer bir buzlanma olmamıştır.
İnsan gelişimi
Kuaterner, gezegenin jeolojik tarihinde en çok çalışılan dönemlerden biri olmuştur, çünkü modern insanın ilk atalarının ortaya çıktığı yerdi.
Kuaterner boyunca, Australopithecus'tan mevcut Homo sapiens'e kadar insan evriminin farklı aşamalarını tanımlamak ve tanımak mümkündür . İnsanın biyolojik gelişiminin ötesinde, Kuaterner'de, sosyal becerilerin, yani kişisel ilişkiler ve toplumlar oluşturma kapasitesinin gelişimini de incelemek mümkün olmuştur.
Sürdürülebilir türlerin neslinin tükenmesi
Kuaterner, ayrıca, özellikle insanın ortaya çıkmasından sonra, sistematik olarak gerçekleşen bir kitlesel yok olma sürecine sahne olmuştur.
Pleistosen sonunda, sözde megafauna üyelerinin çoğunluğu nesli tükenmiştir ve son yıllarda, mevcut tüm filumlarının çok sayıda türü gezegenden kaybolmuştur.
Uzmanlar, insan faaliyetinin, bu nesli tükenmenin temel nedeni olduğunu düşünür, çünkü insan, diğerlerinin yanı sıra beslenme, kıyafet, aletlerin hazırlanması gibi faydalar elde etmek için farklı hayvanlara yararlanır.
Bu fenomeni inceleyenleri en çok endişelendiren şey, türlerin çok kısa bir süre içinde neslinin tükenmesi ve şu anda nesli tükenmekte olan türlerin listesinin gittikçe daha fazla genişlemesidir.
jeoloji
Jeolojik seviyede, Kuvaterner, hiçbir etkinliğin olmadığı bir dönemdi. Önceki dönemlerde sabit olan kıta kayması, gücünü kaybetmiş gibi görünüyor.
Kıta kitlelerinin hareket etmeye devam ettiği doğrudur, çünkü bu asla bitmeyen bir süreçtir. Ancak, Kuvaterner döneminde kıtaların hareketi yavaşladı ve bunlar sadece 100 km.
Bundan karasal kitlelerin o zamanlar işgal ettiği pozisyonun bugünün pozisyonuna çok benzer olduğu sonucuna varılabilir. Elbette bazı farklılıklar vardı; Örneğin, dünya yüzeyinde, bugün sular altında kalmış ve denizle kaplanmış bazı toprak parçaları vardı.
Deniz seviyesindeki değişiklikler
Sık sık yaşanan değişimler, deniz seviyesindeydi, çünkü bu buzulların varlığı ve erimesiyle yakından ilgilidir. Bu anlamda, Kuaterner döneminde, buzulların varlığıyla karakterize edilen, bunun sonucunda kıtalarda buzulların ve buz tabakalarının oluşumu ile karakterize edilen çok fazla aktivite vardı.
Pleistosen olarak bilinen Kuvaterner’in ilk çağında, tüm gezegeni etkileyen dört buzullaşma meydana geldi. Her bir buzlanma sırasında, okyanusların seviyesini büyük ölçüde azaltan çok sayıda buzul oluşmuştur.
Her buzulda buzulların bir kısmının eridiği ve deniz seviyesinde hafif bir artışa neden olduğu, buzullar arası olarak bilinen dönemler vardı.
Holosen'de deniz seviyesi kurtarıldı
Ancak, deniz seviyesinde önemli bir artış olduğu zamanlarda, Holosen sırasında olmuştur. Burada gezegenin sıcaklıkları artıyordu. Bu nedenle, Pleistosen döneminde oluşan buzulların yanı sıra kıtaların geniş alanlarını kaplamak için gelen kalın buz tabakaları erimeye başlamıştır.
Bu, deniz seviyesinin önemli ölçüde artmasına, hatta o zamana kadar kıtalar arasında köprü görevi gören toprak parçalarının kalıcı olarak örtülmesine neden oldu. Diğerleri arasında Bering Boğazı veya La Mancha Kanalı olarak bilinen coğrafi alan söz konusudur.
Aynı şekilde, buzul dönemleri, Karadeniz gibi kıtalardaki iç su kütlelerini de etkileyerek onların temiz su kütlesi haline gelmesine neden olmuştur. Buzullar sona erdiğinde, deniz seviyesi yükseldi ve tekrar acı su ile dolduruldu.
Aynı şekilde, kalın buz tabakaları (birkaç kilometre kalınlığında) ile kaplanmış geniş karasal alanlar vardı. Himalayalar, And Dağları ve Atlas gibi büyük dağ silsileleri yüksek tepelerini buzla kaplı olarak görüyorlardı.
Buzla daha fazla kaplı olan coğrafi bölgeler Antarktika, Kanada, Grönland, Rusya'nın bir kısmı ve kuzey Avrupa'nın birçoğu idi.
Halen, deniz seviyesindeki artış oranı yıllık ortalama 3 mm ile artmıştır. Bunun nedeni sera etkisi olarak bilinen çevresel fenomendir. Bu, gezegenin çevre sıcaklıklarının artmasına ve bazı buzulların erimesine ve bunun sonucunda okyanus seviyesinin artmasına neden olmuştur.
Sera etkisi büyük bir çevre sorunu anlamına geliyordu, çünkü habitatların ve flora ve fauna türlerinin hayatta kalmasını tehlikeye attı.
Kuaterner'de bulunan okyanuslar
Gezegenin kıtasal kitlelerinin dağılımının şu anda işgal ettikleri gibi bir konumda olduklarını dikkate alarak, dönem başında varolan denizlerin ve denizlerin korunmuş olduğunu doğrulamak doğru olur. bugün.
Pasifik Okyanusu, kurulduğundan bu yana gezegendeki en büyüğü olmuştur. Sadece çok daha eski dönemlerde var olan büyük okyanus Panthalasa tarafından geçildi. Pasifik, Amerika kıtasının batı sahili ile Asya ve Okyanusya'nın doğu sahili arasındaki alanda bulunur. Aynı şekilde, gezegendeki en derin okyanus oldu ve hala da öyle.
Aynı şekilde, Atlantik Okyanusu halihazırda bütün doluluk haliyle vardı. Bir önceki dönemde Pliyosen döneminde Panama İsthmus'unun oluşumunun sonucu olan karakteristik düşük sıcaklıkları ile.
Gezegenin güney yarım küresinde, Antarktika'yı tamamen çevreleyen Hint ve Antarktika okyanusları vardı.
Son olarak, gezegenin en kuzey ucunda, dünyanın en soğuk Arktik Okyanusu Kanada, Grönland ve Avrupa'nın kuzey-batı kıyılarını yıkar.
hava
Kuaterner dönemin başlangıcındaki iklim, bir önceki dönemin Neojen döneminin devamıydı. Bu sırada, gezegenin sıcaklıkları belirgin şekilde düşüyordu.
Pleistosen'de ilk Kuvaterner dönemi, iklim buzullar olarak da bilinen aşırı soğuk dönemleri ve sıcaklığın biraz daha yükseldiği, buzullar arası dönemler olarak adlandırılan diğerleri arasında dalgalanmıştır.
Buzullar sırasında, gezegenin sıcaklıkları o kadar düştü ki kıtaların çoğu okyanuslarda oluşan buz ve buzullarla kaplıydı. Bu düşük sıcaklıklar gezegenin biyolojik çeşitliliğini, özellikle buzdan en çok etkilenen bölgelerde, önemli ölçüde etkiledi.
Galaksiler arası aralıklarla, sıcaklıklar biraz yükseldi, ancak tüm gezegeni ısıtmak kadar önemli değil. Ancak kıtalardaki buz tabakalarını ve buzulları eritmişlerdir.
Daha sonra, Pleistoscenin sonunda ve Holosenin başlangıcında, çevre sıcaklıkları dengeleniyordu.
Holosen: interglasyal dönem
Holosen sırasında, sıcaklıklar çok düşük olmamıştır. Pek çok uzman Holosen'i bir gezegensel dönem olarak görüyor, çünkü gezegenin jeolojik tarihi hakkında topladıkları tüm bilgilerin bir ürünü olarak, birkaç milyon yıl içinde yeni bir buzlanmanın ortaya çıkacağını iddia ediyorlar.
Bu zamanda, ortam sıcaklıkları biraz daha sıcak olduğu ortaya çıktı. Ancak, önemli ölçüde düştükleri zamanlar olmuştur. Bu, gezegenin kuzey yarım küresinin çoğunun düşük sıcaklıkların kurbanı olduğu on dördüncü ve on dokuzuncu yüzyıllar arasındaki 500 yılın durumudur. Öyle ki bu dönem "Küçük Buz Çağı" olarak tanındı.
19. yüzyılın sonunda, sıcaklıklar yükselmeye ve dengelenmeye başladı ve bugüne kadar öyle kaldı. Tabii ki gezegenin Antarktika ve Kuzey Kutup Bölgesi gibi düşük sıcaklıkları koruduğu bölgeler, Afrika kıtasının merkezi gibi kuru ve kurak bir iklimi koruyan diğerleri de var.
flora
Bu dönemde, yaşam hem bitki hem de hayvan düzeyinde büyük ölçüde çeşitlenmiştir. Bununla birlikte, en önemli dönüm noktalarından biri insan türünün ortaya çıkışı ve gelişimi olmuştur.
Aynı şekilde, biyolojik çeşitlilik de iklime büyük ölçüde bağlıydı, bu yüzden hayvanlar belirli bir ekosisteme uyum sağlayabilmek için belirli özellikler geliştirdiler.
Kuaterner'in başında, fosil kayıtları, aşırı sıcaklık koşullarına adapte olabilen termofilik bitkilerin varlığını göstermektedir. Bu durumda, çoğunlukla çok soğuk.
Kuaterner döneminde, farklı iklim bölgelerinin ortaya çıkması ve gelişmesi, kendi iklim özelliklerine sahip, içlerinde yetişecek bitkileri büyük ölçüde şartlandıran açıklığa kavuşmuştur.
Bu anlamda, kurulması gereken ilk şey, şu anda gezegende en fazla miktarda bulunan bitki türlerinin, anjiyospermler, yani korunan bir tohumu olanlardır.
Biyomun türüne bağlı olarak, farklı bitki türleri olacaktır. Örneğin, daha kuzeydeki biyomlarda, küçük bitkiler likenler gibi soğuğa karşı oldukça dirençlidir.
Benzer şekilde, düşük sıcaklıklara da dayanabilen iğne yapraklı tip bitkiler bol miktarda bulunur.
Zaman geçtikçe ve Holosen dönemi başladığında, özellikle tropik düzeyde ormanlar ve ormanlar görünmeye başladı. Burada bitkilerin uzmanlığı farklı ortamlara uyum sağlamaya devam ediyor. Su biriktirme kapasitesine sahip olan bitkilerin, yağış eksikliğini gidermek için çöllerde nasıl gözlemlendiği budur.
yaban hayatı
Kuaterner döneminin faunası, kuruluşundan bugüne kadar pek değişmedi. Dönemin başlangıcından bu yana gözlemlenen ve çevresel değişimleri sürdürmeyi başaran hayvanlar, bugüne kadar kalmıştır. Ancak, bazı önemli hususlardan bahsetmeye değer.
Dönemin başlangıcında, memelilerin gezegende baskın bir tür olduğu anlaşıldı. Kuaterner'in ilk döneminde, bir grup büyük memelinin birlikte megafauna olarak adlandırıldığı ortaya çıktı.
Bu megafauna üyeleri arasında, mamut, megatherium ve kılıç dişli kaplan gibi çok ünlü ve tanınmış memeliler vardı. Bütün bunlar ortak olarak vücutlarının soğukta hayatta kalmak için kalın bir kürkle kaplandığını biliyordu.
Mamutların yukarı doğru kavisli büyük sivri dişleri vardı. Öte yandan, kılıç dişli kaplanın üst çenesinden çıkıntı yapan ve yere doğru inen büyük dişleri de vardı.
Bu megafauna ile ilgili merak edilen şey, parçası olan hayvanların büyük çoğunluğunun mevcut hayvanlarla ilgili olmasıdır. Örneğin, mamut filler, mevcut kedigillerle kılıç dişli kaplan ve mevcut dilimlerle megaterium ile birliktedir.
Hayvanların tükenmesi
Benzer şekilde, Kuaterner'de, özellikle Holosen sırasında, hayvanların nesli tükenmesi, özellikle insan eyleminden dolayı vurgulanmıştır. Uzmanlar çok çeşitli hayvanların sistematik olarak tükenmesinden insanın sorumlu olduğunu belirtiyorlar. Küresel olarak, insan, gezegen tarihinde şimdiye kadar görülen en büyük tükenmelerden birinin nedeni olmuştur.
Soyu tükenmiş sembolik hayvanlar arasında, diğerlerinin yanı sıra dodolar, mamutlar ve Tazmanya kurdu bulunmaktadır. Şu anda gezegende kalıcılığı insan eylemiyle ciddi şekilde tehdit edilen farklı filumlara ait birçok tür var.
Tüm gruplar arasında, amfibiler en fazla tehdit altında olanlardır, çünkü türlerinin% 30'u gelecek yıllarda kaybolabilir.
İnsan gelişimi
Kuaterner döneminin en alakalı yönlerinden biri, insan türlerinin ortaya çıktığı ve geliştiği yerdi. Australopithecus gibi kendi hominid atalarından mevcut Homo sapiens'e .
Australopithecus, erken Pleistosen'de mevcuttu ve iki ekstremitede yürüyebildiğine inanılıyor. Ancak, çok ilkeldi. Daha sonra Homo cinsinin ilk üyesi ortaya çıktı ; Fosil kayıtlarına göre Homo habilis, taştan ya da bir miktar metalden yapılmış ilkel aletleri üretip kullanabilmiştir.
Homo habilis, iki ekstremitede dik yürüyebilmesi için temel özelliği olan ve kendisini çevreleyen çevreyi geniş bir şekilde görmesine izin veren Homo erectus'un ardından ortaya çıktı. Ayrıca ateşle karşılaştı ve diğer kıtalara Afrika'dan başka göçler gerçekleştirdi.
Homo neandertalizasyonu oldukça tuhaftı, çünkü vücudu hakim düşük sıcaklıklara adapte edildi. Aynı şekilde, avlanan hayvanların kürkü yardımıyla, onu soğuk ve çevresel güçlenmeden koruyan giysiler yapıldı. Bu türün fosillerinin neredeyse tamamı Avrupa kıtasında bulunmuştur.
Sonunda, modern insan Homo sapiens, belirgin bir sosyal hiyerarşiyi koruyan toplumlarda yerleşik olarak ortaya çıktı. Bunlarda, her üye belirli bir rol üstlenir. Beyni tamamen gelişmiştir, bu da çeşitli sorunları ve yönleri analiz etmesini ve karmaşık durumlarla bu şekilde yüzleşmesini sağlar.
Aynı şekilde, fonetik cihazının gelişimi sayesinde, eklemli bir dil geliştirebildi. Bu onun akranları ile etkili iletişim kurmasına izin verdi.
bölünmeler
Kuaterner dönem, iyi bilinen ve çalışılan iki döneme ayrılır: Pleistosen ve Holosen.
- Pleistosen: Kuaterner'in ilk zamanıydı. 2.5 milyon yıl önce başlamış ve yaklaşık olarak M.Ö. 10.000 yıllarında sona ermiştir. Bu sırayla dört yaşa ayrılmıştır: Gelasiense, Calabriense, Ioniense ve Tarantiense.
- Holosen: Taş Çağı ve Metal Çağı'nın ne olduğunu kapsar. Aynı şekilde, yazının icadından sonra, Eski Çağ, Orta Çağ, Modern Çağ ve Çağdaş Çağ da vardır (günümüze kadar uzanır).