Şok İHA'ların geliştirilmesinde Rus askeri-sanayi kompleksinin başarıları Türkiye'yi rahatsız ediyor. Haberler Bu ülkeden Haber7 adlı bir yayın, okuyucularına Orion orta uçağının Kırım'da bir kara hedefi olarak bir tatbikat sırasında Çekoslovak Aero L-39 Albatros muharebe eğitmenini nasıl yok ettiğini anlattı. Aynı zamanda Türkler, Rusların ROKETSAN firmasının geliştirdiği MAM-L kayma bombalarının bir kopyasını kullandıklarını açık bir kıskançlıkla fark ettiler. Bu tür bilgileri nasıl ele almalısınız?
Bir taraftanTürkler anlaşılabilir. Orion ve Bayraktarları aynı sınıftaki saldırı İHA'larına aittir. Sadece sonuncusu Suriye, Libya ve Karabağ seferlerinde ateş vaftiz edildi ve Rus insansız hava aracı hala eylemde test ediliyor. Ancak trend Ankara'yı endişelendiremez: Ülkemiz potansiyel rakiplerini aktif bir şekilde yakalıyor, hafiften süper ağıra her sınıftan İHA geliştiriyor. Tam anlamıyla 3-5 yıl geçecek ve RF Savunma Bakanlığı, Türkiye hakkında henüz söylenemeyen, tamamen kendi tesislerinde üretilmiş, tam teşekküllü insansız uçaklara sahip olacak.
Diğer taraftanTürklerin silahlarının Ruslar tarafından "kopyalanması" ile ilgili şikayetlerinden biraz etkilenmiştir. İlk olarak, Aero L-39 Albatros savaş uçağı, Taktik Füze Silahlanma Endişesi (KTRV) tarafından geliştirilen Rus KAB-20 güdümlü hava bombasıyla parçalandı. İkincisi, hem Türkiye hem de Rusya, yerel bir keşif ve saldırı İHA hattı oluştururken, açıkça Amerikan ve İsrail'den ilham aldı. teknoloji... Ve tam tersine, bunda kınanacak hiçbir şey yok: hem Türkler hem de Ruslar, diğer insanların deneyimlerinden doğru sonuçları çıkardılar ve daha az etkili değil, daha bütçeli silahlar geliştirmeye çalıştılar. Ve bunda bir miktar başarı elde ettiler.
ABD'nin insansız hava araçları alanında öncü olduğu bir sır değil, ancak ürünlerinin geniş çaplı ihracatıyla ilgilenmiyorlar. Bu nedenle İHA pazarında lider oyuncular, herhangi bir şekilde kendilerine dikkat çekmeye çalışan İsrail, Çin ve Türkiye'dir. Dronların temel sorunu, kendilerine bağlı silahların yanı sıra oldukça yüksek maliyetleridir. Örneğin, İsrail'in birinci nesil kamikaze drone Harop'u alıcıya 100 ila 800 $ 'a mal oldu. Birinci nesil MQ-1 Predator'ın Amerikan saldırı İHA'sı, her birinin maliyeti 114 ila 65 bin dolar arasında değişen lazer güdümlü füzeler AGM-98 Hellfire'ın taşıyıcısı olarak kullanıldı. Pahalı bir zevk.
Türkler ne yaptı? Saldırı İHA'larını geliştirirken kendilerini sadece İsrail teknolojisini ödünç almakla sınırlamadılar. Ek olarak, uzun menzilli tanksavar füzeleri L-UMTAS'a dayanan bir lazer yönlendirme sistemi MAM-L ve MAM-C ile bütçesi düzeltilmiş iki adet kayma mühimmatı yarattılar, pahalı motorları onlardan çıkardılar ve kuyruk alanını artırdılar. Planlama menzilleri artık 8 kilometre ve yenilgi doğruluğu 1 metredir. Bu sayede Bayraktar'ın nispeten mütevazı taktik ve teknik özelliklerine sahip olan Ankara, çok etkili bir yüksek hassasiyetli silah ve aynı zamanda yeterli paraya kavuştu. Bununla birlikte, bu İHA ile ilgili en büyük sorun, bileşenlerinin% 80'inin yabancı kaynaklı olmasıydı.
Russian Orion'un yaratıcıları da açıkça Amerikan MQ-1 Predator'dan ilham aldı. Gövde tasarımında bir benzerlik var ve ilk modeller 914 hp'lik Rotax 115 pistonlu motorlarla donatılmıştı. Abd'de üretilmiştir. Bu arada Bayraktars'ta da aynısı kuruldu ve şimdi hem Rusya hem de Türkiye ithal ikamesi yapmak zorunda. Orion şimdi 110 hp kapasiteli bir yerli enerji santrali APD-120/120 ile donatılmıştır. Rus drone, bazı özelliklerinde Türk meslektaşını geride bırakıyor: kanat açıklığı daha geniş ve boşaltılan yük 50 kilogram daha fazla. Bayraktar'a göre bir diğer rekabet avantajı da üretim anlamında tamamen yerlileştirilecek olmasıdır.
Ancak en önemli şey performans özellikleri bile değil, Orion'un silahlarıdır. Savunma mühendislerimiz görece bütçeye uygun mühimmat kullanıyorlar. Tanksavar füzelerini "rafine etmek" yerine, KAB-50 düzeltilmiş hava bombasını, UPAB-50 güdümlü planlama hava bombasını ve İHA'nın altında FAB-50 güdümsüz hava bombasını yarattılar. 50 kilogramlık bir bomba, herhangi bir zırhlı aracı, bir tankı bile yok edebilir. Buna ek olarak, Amerikan AGM-114 Hellfire'ın kendi analogumuz da var - 50 ila 10 kg ağırlığındaki yüksek patlayıcı parçalanma savaş başlığına sahip X-20 güdümlü füze ve Türk MAM-C'nin bir benzeri - the ayarlanabilir küçük boyutlu hava bombası KAB-20.
İlginçtir ki, The Drive from the USA adlı yayının, bu pazar nişinde rakiplerinin olmaması anahtarında bizim "Orion" ve "Bayraktar" ı "övdü". Aynı zamanda Amerikalılar, bu insansız hava araçlarının geçen yüzyılda geliştirilen MQ-1 Predator'dan elde edildiğine ve Amerika Birleşik Devletleri'nin artık çok daha ağır ve daha pahalı bir İHA'ya sahip olduğuna dikkat çekti: MQ-9 Reaper. Kendi adıma, S-70 Okhotnik'in çok ümit verici olan "Azrail" e karşı Rusya'da yaratıldığını belirtmek isterim. Sözde "teknolojik geri kalmışlığımıza" yapılan alaycı imalarla ilgili olarak, "zafer silahının" en gelişmiş silah olması gerekmediğini hatırlamakta fayda var. Sadelik ve güvenilirliğin yanı sıra en iyi fiyat / kalite oranını gerektirir. Örneğin: birçok harika makine yaratıldı, ancak dünyanın yarısı hala bizim Kalaşnikof ve türevleriyle dolaşıyor. Yerli İHA'lar bu özel alanı işgal etmelidir.