We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Guam Limanı'ndaki ABD Üssü, c.1945
Burada, adanın Japonlardan geri alınmasından sonra Guam Limanı'nda inşa edilen devasa ABD üssünü ve limanda savaş gemilerini görüyoruz.
İkinci Dünya Savaşı'nda GuamGuam'daki Denizciler
"dan alıntılarKURTULUŞ: Guam'ın Geri Alınmasında Deniz Piyadeleri" Cyril J. O'Brien Marines tarafından II. Dünya Savaşı Hatıra Serisinde
Pasifik Ulusal Tarihi Parkı'ndaki Savaş, ekvatorun yaklaşık 13 derece kuzeyinde ve Hawaii'nin yaklaşık 3.300 mil güneybatısında, tropikal Guam adasında yer almaktadır. Guam'da, ziyaretçileri karşılayan ve adayı dostane bir seyahat noktası ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşamak için eşsiz bir yer haline getiren kucaklayıcı bir "hafa adai" tavrı vardır.
Guam sadece 212 mil kare iken, ada tarih açısından zengindir. Pearl Harbor'a saldırıldıktan sadece saatler sonra, Japonlar Guam'a hava saldırılarına başladı. İki gün süren bombardımandan sonra Japonlar karaya çıktı ve saatler sonra donanma valisi Amerikan topraklarını teslim etti. Ada, Amerika Birleşik Devletleri'nin adayı kurtarıp kurtardığı 21 Temmuz 1944'e kadar 31 ay boyunca Japon kontrolünde kaldı. Birçok hayat kaybedildi ve Guam'daki ve Pasifik cephesindeki savaşlara katılan herkes için acılar büyüktü. Amerika Birleşik Devletleri ve Guam'ın II. , doğal ve tarihi değerler ve Guam adasının nesneleri.
Park, en çok tarihi kaynaklarıyla dikkat çekerken, sıcak iklimi, kumlu plajları ve turkuaz suları, ziyaretçileri ve sakinleri adanın tarihini, çevresini ve eğlence fırsatlarını keşfetmeye ve yeniden keşfetmeye çağırıyor.
Japon İmparatorluk İstilası
Japonlar, 10 Aralık 1941'de Agana'nın kuzeyindeki Dungcas Plajı'nda Guam'a Saipan'dan yaklaşık 400 asker çıkardı. Agana'daki Insular Force Guard'a saldırdılar ve çabucak yendiler. Daha sonra Piti'ye ilerlediler, Sumay ve Deniz Kışlası'na doğru ilerlediler. Ana çatışma Agana'daki Plaza de Espana'da 04:45'te birkaç Deniz Piyadesi ve Insular Kuvvetleri Muhafızının Japon deniz askerleriyle savaştığı sırada gerçekleşti. İstila sonrası gösterişli direnişten sonra, Deniz Piyadeleri Vali McMillin'in emriyle 05:45'te teslim oldu. Vali McMillin resmen 06:00'da teslim oldu. Teslim olma haberi yayılmadan ve ada kuvvetlerinin geri kalanı silahlarını bırakmadan önce adanın her yerinde birkaç çatışma yaşandı. Amerikan devriye botu YP-16 Olay sırasında ateşle söndürüldü ve YP-17 Japon deniz kuvvetleri tarafından ele geçirildi. Bir Amerikan yük gemisi Japonlar tarafından hasar gördü.
Bu arada, Tümgeneral Horii komutasındaki Japon Güney Denizleri Müstakil Gücü (yaklaşık 5.500 erkek), kuzeyde Tumon Koyu'na, güneybatı kıyısında Merizo yakınlarındaki ve adanın doğu kıyısında Talafofo Körfezi'ne ayrı çıkarmalar yaptı. .
Guam valisi Kaptan George J. McMillan (ada valisi her zaman bir ABD Donanması subayıydı), takviye veya yardım bekleyemeyeceğinin farkında olarak, bölgeyi Japon deniz kuvvetlerine teslim etmeye karar verdi. Aklındaki en önemli şey, güçlü bir savunma kurulursa kaçınılmaz olarak acı çekecek olan, tümü Amerikan vatandaşı olan 20.000 Guamanyalı'nın kaderiydi. "Durumun umutsuz olduğunu" hissetti. Orote Yarımadası'ndaki Sumay'daki kışla müfrezesinin 153 Denizcisine ve 80 kişilik Insular Muhafızlarına silahlarını bırakmaları için haber gönderdi. Öyle olsa bile, iki gün süren bombalama ve çatışmalarda, garnizon 19 kişiyi kaybetti ve dört deniz piyadesi öldü ve 12 yaralı olmak üzere 42 kişi yaralandı.
Operasyon Toplayıcı
1943'ün sonlarında, hem Müşterek Kurmay Başkanları (JCS) hem de daha sonra Birleşik Genelkurmay Başkanları (CCS) Pasifik Savaşı'nın daha fazla yönünü kabul etti. Güneybatı Pasifik Bölgesi komutanı General Douglas MacArthur, Filipinler'i geri almak için Yeni Gine üzerinden kuzeye gidecekti. ABD Pasifik Filosu ve Pasifik Okyanusu Bölgeleri (CinCPac/CinCPOA) Başkomutanı Amiral Chester W. Nimitz, Marianalar'da bir tutuş sağlamak için Orta Pasifik'te bir hareket önerdi. Japonya'nın stratejik bombalaması Guam, Saipan ve Tinian'da ele geçirilen tarlalardan kaynaklanacaktı. Bu saldırılar için yeni stratejik silah, 10.000 pound bomba taşıyan ve 3.000 mil menzile sahip olan B-29 bombardıman uçağı olacaktır. Marianas operasyonunun kod adı "Toplayıcı" idi. Orta Pasifik sürüşü, Kasım 1943'te Tarawa'ya inişle başladı, ardından Roi-Namur, Eniwetok ve Kwajalein'in kendisinde Kwajalein Atolü'ne iniş yaptı.
Ocak 1944'te Amiral Nimitz, Guam için nihai planları yaptı ve Marianas kampanyası için komuta yapısını seçti. Buna göre, Midway'de galip gelen Amiral Raymond A. Spruance, Beşinci Filo'nun ve Forager'a dahil olan tüm birimleri komuta edeceği tüm Orta Pasifik Görev Kuvvetleri'nin komutanı olarak atandı.
Kuzeyde karaya
3B Deniz Tümeni'nin birlikleri, kumtaşı bir uçurumdan oyulmuş U şeklindeki mağara komuta merkezi Asan-Adelup sahil başını gözden kaçıran Japon ada komutanı General Takashina'nın kucağına neredeyse indi. Başta 3d ve 21. Deniz Piyadelerinin kıyıya yöneldiği, özellikle sol ve merkez olmak üzere, yükselen yükseklikler kumsallara hakim oldu.
W-Day, 21 Temmuz 1944, güzel bir gün olarak açıldı, ancak şiddetli duman, toz ve ateş bulutları gökyüzüne doğru spiraller çizerken kısa süre sonra puslu bir hal aldı. 0808'de bir hava gözlemcisi mikrofonuna bağırdı: "Sahilde ilk dalga." 0833'te, aynı havadaki spiker savaşın devam ettiğini doğruladı: "Birlikler tüm sahillerde karaya çıktı."
Güney Plajları
Agat'ta güneyde, saldırı için elverişli araziye rağmen, 1. Tugay sahil başında düşman direnişinin kuzey sahillerinde 3d Tümeni'nin bulduğundan daha yoğun olduğunu gördü. Küçük silahlar ve makineli tüfek ateşi ve Gaan Point'in burnuna yerleştirilmiş dört fit kalınlığında bir çatıya sahip beton bir beton sığınaktan iki 75 mm'lik silah ve 37 mm'lik bir silahın aralıksız ateşleri, LVT'ler karaya çıkarken işgalci Deniz Piyadelerini karşıladı. Yapı iyi kamufle edilmişti ve inişten önce fotoğraf yorumcuları tarafından fark edilmedi ve ne yazık ki bombalama hedefi olarak seçilmedi. Sonuç olarak, silahları 22d Deniz Piyadelerinin unsurlarını taşıyan iki düzine amtrac'ı devirdi. Güney sahillerinde taarruz kuvvetlerinin W-Day'de karaya çıktığı ilk saatler için, Gaan pozisyonu büyük bir sorun teşkil ediyordu.
Agat'taki saldırı, Asan'daki kuzey sahillerine çıkarmadan önce zemini bozan ve sarsan aynı gök gürültülü donanma silah desteğiyle tedavi edildi. 1. Tugay taarruz dalgası sahilden 1.000 yarda uzaktayken, LCI(G)'lerden (İniş Gemisi, Piyade, Gunboat) yüzlerce 4,5 inçlik roketler kıyıya çarptı. Bu, taarruzdaki tugay birliklerinin Guam'a inmeden önce alacakları son güçlü destek olacaktı.
Yazı Sırtı
Şimdi Bundschu Sırtı olarak adlandırılan bölgede 3d Tümeni'nin sahil başının solunda iki gün süren şiddetli çatışmalar, 3d Deniz Piyadelerine 615 adamın ölümüne, yaralanmasına ve kaybolmasına mal oldu. Merkezdeki 21. Deniz Piyadeleri, 22 Temmuz'da, 3d Deniz Piyadeleri hareket edebilene kadar ilerlemeye devam etti, ancak W-Day'de çok hızlı bir şekilde ele geçirilen sırtın üst kısmındaki açık pozisyonlarındaki adamlar, Japon havan ateşi tarafından dövüldü, o kadar ki, Albay Butler, 2d Taburunu yedek tümende bulunan 1. ile değiştirmek için izin aldı. 9. Deniz Piyadeleri, Apra Limanı kıyısındaki Piti'deki eski Amerikan deniz üssüne doğru ilerlerken birçok terk edilmiş Japon mevzisini geçtiği için nispeten az direnişle karşılaştı. 3d Taburu, ağır bir donanma ateşi ve bomba saldırısından sonra, öğleden sonra Cabras Adası'na saldırdı ve yüzlerce mayınla ana engeli yoğun böğürtlenleri bulmak için LVT'lerden indi.
Orot
22d Deniz Piyadeleri, inatçı düşman savunucularıyla bir dizi zorlu çatışmada Agat'tan sahile kadar sürdü. 4. Deniz Piyadeleri, Alifan Dağı'nın yamaçlarını süpürdü ve sahile bakan yüksek yeri güvence altına aldı. Ayın 25'inde, tugay Orote Yarımadası'nın ağzında, derinlerde, bataklıklarda ve alçak tepelerde demirlemiş, yoğun çalılıklarla gizlenmiş ve otomatik silahlarla dolu, zorlu bir savunma hattıyla karşı karşıyaydı.
77. Piyade Tümeni güney sahil başının geri kalanını ele geçirmiş, 4. Deniz Piyadelerini güneyde ve doğudaki tepelerde devriye görevinden kurtarmıştı. Bölümün topçuları ve III. Kolordu'nun büyük silahlarının büyük bir kısmı Japonları Orote'ye hiç duraksamadan vurdu. Sadece düşman hava saldırısı durumunda, Agat'tan Bangi Noktasına kadar olan sahil savunmaları 9. Savunma Taburu tarafından yönetildi. Gökyüzünde çok fazla Japon uçağı yoktu ve bu nedenle uçaksavar topçuları, suyun üzerinden düşmanın Orote mevzilerinin güney kanadına ateş etmeye konsantre olabiliyorlardı. Cabras Adası'nda, 14. Savunma Taburu, yarımadanın kuzey kıyılarında eşit olarak doğrudan yan ateş sağlayabilecek ve yukarıdaki gökyüzündeki düşman uçaklarına ateş etmek için silahlarını yükseltmeye hazır olacak şekilde pozisyon aldı.
Orote'deki 5.000 Japon savunucusu, General Takashina'nın topyekûn karşı saldırısına katıldı ve 26 Temmuz sabahının erken saatlerinde başladı. Saldırganlar, gizlenen mangrov bataklığından şiddetli bir şekilde dışarı çıktılar ve tepki de aynı derecede cesaretliydi. Kuzeyde olduğu gibi burada da bazı saldırganların kendilerini tahkim ettiklerine dair kanıtlar vardı. uğruna ve sadece kendi silahlarıyla donanmış Deniz tanklarına saldıran memurların anlamsız eylemleri vardı. samuray Kılıçlar. Denizcilerin siperlerinde süngülediği ölümcül ve profesyonel saldırılar da oldu. L Şirketi, 22d Deniz Piyadeleri komutanı Yüzbaşı Robert Frank'i alaya ait S-2'ye topçu noktaları iletmek ve oradan da topçu birliği yapmak zorunda bırakan bir iletişim arızası vardı.
Force Beachhead Hattının Güvenliğini Sağlama
Fonte'deki atılım ve Takashina'nın toplu karşı saldırısının başarısız olmasıyla, Amerikan mevzileri sağlamlaştırılabilirdi. 3. Deniz Piyadeleri ve 21. Deniz Piyadeleri, yüksekliklerdeki ambarlarını ortadan kaldırdı ve 9. Deniz Piyadeleri (27-29 Temmuz) Alutom Dağı ve Chachao Dağı'na kadar son yolunu itti.
Alutom Dağı-Mount Chachao masifini işgal etmeye ve tepeler boyunca Force Beachhead Line'ı (FBHL) güvenceye almaya karşı en ciddi direniş, Chachao Dağı'nın tabanında şaşırtıcı derecede güçlü bir noktaydı. Binbaşı Donald B. Hubbard, 3d Taburu komutanı, 9. Deniz Piyadeleri (W-Day'de yaralanan Yarbay Asmuth'un yerine geçti), topçuları çağırdı ve barajdan sonra Deniz Piyadeleri el bombaları ve süngülerle saldırdı. Önlerine çıkan her şeyi yok ettiler. O dövüş bittiğinde, Binbaşı Hubbard'ın taburu 135 Japon ölüsü saymıştı. Saldırı kuvveti bu komuta yamaçlarını yukarı iterken, Deniz Piyadeleri batıdaki Tenjo Dağı'nın üzerindeki 305. Piyade A Bölüğü'nün adamlarını görebildi. Yarbay Carey A. Randall'ın 1. Taburu, 9. Deniz Piyadeleri, daha sonra harekete geçti ve Ordu birlikleriyle temas kurdu. Başlangıçta, Tenjo Dağı 3d Bölümü bölgesindeydi, ancak General Bruce adamlarını yüksek zemine çıkarmak istedi, böylece yüksekler boyunca ilerleyebilirler ve vadilerde tuzağa düşmezler. Ayrıca bölüğünün parça parça taahhüdünü engellemek ve bütünlüğünü korumak istedi.
Saldırı Kuzeyi
III Kolordu'nun Geiger'i, Obata'nın muhtemel geri çekilme rotasını biliyordu ve adanın her tarafına, kademeli olarak tüm potansiyel düşman güçlü noktalarını ele geçirecek bir dizi hedef çizdi. Kuzeydeki sürüş için atlama, 063031 Temmuz'du, solda 3d Deniz Tümeni ve sağda 77. Piyade Tümeni, adayı ortadan ikiye böldü. Deniz bölgesi, adanın başkenti Agana'yı, Tiyan'daki Japon havaalanını, Finegayan'ı ve Tumon Körfezi kıyılarını içerecektir. 77'nci, kendi bölgesinde Barrigada Dağı, Yigo ve Santa Rosa Dağı'na sahip olacaktı. Deniz Tugayı, FBHL'nin güney kısmının savunmasının 77. Tümenini rahatlattı ve Guam'ın güney yarısında devriye gezmeye devam edecekti. Kolordu saldırısı kuzeye doğru ilerledikçe ve arazi genişledikçe, tugay sonunda adanın en kuzey kıyısına yapılan yolculukta yer alacaktı.
Sonun başlangıcı
4 Ağustos'ta, General Obata ve muhafızları üzerinde baskıyı sürdürmek ve General Shepherd ve tugayına yer açmak için yeni cephe hatları ve manevra planı kuruluyordu. Öğleden sonra, tugay kuzey toplanma alanına ulaştı ve General Shepherd, San Antonio yakınlarında KP'sini kurdu. Kuzeydeki son ilerlemede, tugay batı sahillerinin bir mil yakınında iç kanadıyla solda olacaktı. 3d Tümeni merkezde, birimlerini adanın tüm kuzey ucunu ele geçirmek ve aynı zamanda 77.
Japonlar şimdi ezici sayıda saldırı kuvvetiyle karşı karşıya kaldı. Ve denizden ve havadan bol bol yardım gelecekti. General Bruce'un askerleri, kalan Japonları yok etmek için ana kolordu sürdü ve Santa Rosa Dağı'na saldırdı. Kolordu topçu ateşi, hava desteği ve gemi atışlarında öncelik artık Ordu'ya verildi. Bu yeni düzenlemeler 7 Ağustos'ta yürürlüğe girecekti.
Seferi bitirmek için yeni adımlar atan 3B ve 21. Deniz Piyadeleri kolayca ilerledi ancak 9. Deniz Piyadeleri, tankların birbirlerinin orada olduğunu bilmeden 15 fit arayla geçtiği çok karışık bir karmaşa olan yoğun ormana koşmaya devam etti. Tümen, tabur sütunlarında ilerlemesini hızlandırdı. 6 Ağustos'ta, adanın sonu ve Guam savaşının sonu olan Ritidian Point'e giden yol boyunca 5.000 yard ilerlemişti. O akşam düştüğünde, 3d Tümeni, her şeyi kapsayan ormanın izin verdiği her yerde 77. Piyade Tümeni ile görsel temas halindeydi.
Bu arada, Yedinci Hava Kuvvetleri'nin ağır bombardımanının yanı sıra düşman bölgelerine topçu ve deniz bombardımanı da günlerdir devam ediyordu. Artık ilerlemeyi desteklemek için gece savaşçıları görevlendirildi, bu yüzden karanlık bile Japonlara hiçbir koruma sağlamadı. Aynı 6 Ağustos'ta General Obata'nın Guam boyunca kurduğu savunma hattı paramparça olmuş ve istila edilmişti. Santa Rosa'dan önce artık sadece izole cepler vardı.
Hiçbir Amerikalı komutan 7 Ağustos'ta Guam için savaşın ne zaman biteceğini söyleyemezdi. General Bruce önce Yigo'ya, sonra Santa Rosa'ya saldırdığında, tugay ile birlikte devriye gezdiği güneyden gelen 306. alayı görece taze olacaktı. Tümen sınırında 9. Deniz Piyadeleri ile temas halindeydi. 77. Tümen kurmay başkanı Albay Douglas C. McNair de oradaydı, bir tümen KP için yer arıyordu ve bir keskin nişancı tarafından öldürüldü. Albay McNair'in babası Korgeneral Leslie J. McNair, 12 gün önce Fransa'da bir Amerikan bombardımanı sırasında öldürüldü.
Santa Rosa Dağı'na saldırı 7 Ağustos öğle saatlerinde başladı. Topçu gümbürtüsü ve tank çıngırağının ardında, düşman tarafından aynı şekilde yanıtlanan 77'nci, Santa Rosa'nın kapısı olan Yigo'yu aldı ve General Bruce'un manevra manevrasına devam etti. Buldozerler patikaları aydınlattı ve tanklar ve piyade makineli tüfek mevzilerini ele geçirdi. 77. piyade, 7-8 Ağustos gecesi dağa yapılacak son saldırı için mevzilerine yerleştirildi. Beklenen büyük Japon karşı saldırısı hala gelmedi. Ağır topçu desteğinin eşlik ettiği Amerikalıların hızlı ilerleyişi, muhtemelen bu önceden belirlenmiş umudu engelledi.
İki alay, 305 ve 307, 8 Ağustos'ta hızla ilerledi. 1240'a gelindiğinde, Santa Rosa Dağı'nın kuzey yarısı Amerikan elindeydi ve birlikler dağın geri kalanını güvence altına almak için harekete geçti. 1440'a gelindiğinde Ordu deniz kenarındaki kayalıklara ulaşmıştı ve okyanusa doğru bakabiliyordu. 306. piyade ayrıca Santa Rosa Dağı'nın kuzey yamaçlarını almak için kuşatma hareketini tamamlamıştı.
Yigo ve Santa Rosa için iki günlük mücadeleden sonra sadece 600 düşman cesedi bulundu. Yine de, Santa Rosa'daki düşman personelinin tahminleri 5.000 kadar yüksekti. Dolayısıyla bu, önemli sayıda düşman birliklerinin artık Guam'ın her yerindeki ormanlık araziyi istila ettiği anlamına geliyordu. Daha da kötüsü, bazı düşman tankları da hesaba katılmamıştı. Santa Rosa Dağı savaşından sağ kurtulan düşmanlar, Ordu kanadındaki 9. Deniz Kuvvetleri hatlarına doğru sürüklenmeye devam ederek alayın ilerlemesini yavaşlattı. Keskin gözlü Deniz Piyadeleri, Ordu bölgesindeki belirli bir tepenin yakınında düşman hareketinin dağılmasından daha fazlasını kaydetti. Buranın General Obata'nın komuta alanı olduğuna inanılıyordu.
Tümen bölgesinin solundaki 3d Deniz Piyadeleri, ara sıra aynı düşman muhalefetiyle ilerlemişti. 19 kişilik bir barikat, Deniz Piyadelerini durdurdu, ancak çabucak çıkarıldı. 3. ve 9. Deniz Piyadeleri arasında bir koridor arayan 21. Deniz Piyadeleri, Chaguian yakınlarında 30 Guamanyalının cesedine rastladı. Kafaları kesilmişti.
Tugay uzak batıda işi biraz daha kolaylaştırdı, çünkü oldukça iyi patikalar boyunca ilerlerken ihmal edilebilir bir direnç buldu. 8 Ağustos'ta 22d Deniz Piyadeleri devriyesi adanın en kuzey noktası olan Ritidian Point'e ulaştı. Sahile giden dolambaçlı bir uçurum patikası boyunca ilerleyen Deniz Piyadeleri, çabucak üstesinden geldikleri agresif olmayan Japon savunmalarıyla karşılaştılar. General Shepherd'ın 1. Geçici Deniz Tugayı, seferin ilk günlerinde hem adanın en güney noktasına hem de şu anda Ritidian Point'teki Guam'ın en kuzey bölümüne ulaşan ilk kişi olma ayrıcalığına sahipti.
General Shepherd'ın Deniz Piyadeleri işgal ettikleri bölgede şiddetle devriye gezmeye başladılar, ancak çok az Japon buldular. Sonuç olarak, General Geiger bölgeye yapılan donanma ateşi miktarını azaltırken, Saipan merkezli Yedinci Hava Kuvvetleri P-47'leri Ritidian Point'te son bombalama ve bombardıman uçuşlarını yaptı. 22d Deniz Piyadeleri, Ritidian'daki kayalıkların altındaydı ve birçok mağaranın bulunduğu kumsallarda geziniyordu. 4. Deniz Piyadeleri kuzey kıyısında Mengagan Noktasındaydı ve devriyelerle 22. Deniz Piyadelerine bağlıydı. 1800, 9 Ağustos'ta General Shepherd, bölgesinde organize direnişin sona erdiğini ilan etti.
3d Denizciler için o kadar kolay değildi. 8-9 Ağustos gecesi Tarague yakınlarında, alay son çare Japon havan ve tank saldırısıyla vuruldu. Denizdeki tanksavar bombaları ve bazuka roketleri ıslak ve etkisizdi ve Japonlar cezasız bir şekilde ateş püskürdü ve sonra tekrar ormana daldı. Şaşırtıcı bir şekilde, Binbaşı William A.2. Tabur'a komuta eden Culpepper (yarbay de Zayas 26 Temmuz'da öldürülmüştü), kafaları saydı, tek bir zayiat vermediğini gördü.
9. Deniz Piyadelerinin devriyeleri, adanın kuzeydoğu uzantısı olan Pati Point'e ilerledi. İstihbarat kaynakları daha sonra Albay Craig'e, bir grup Japon (belki de 2.000) askerinin vahşi bir orman, hindistancevizi ağaçları ve kıyıya yakın yüksek otlar olan Savana Grand'de saklandığını bildirdi. Albay Craig, harekatın sonuna bu kadar yakın zayiat riskine girmek istemedi, bu yüzden 9. Deniz Piyadelerini destekleyen topçu toplam 2.280 mermi ateşledi. Birkaç Japon kurtulan ya öldürüldü ya da mahkum oldu. Kıyı boyunca oluşan son Amerikan mevzileri. 8 Ağustos akşamı, Albay Craig'in Deniz Piyadeleri, güneylerinde devriye gezen 306.
General Geiger, 3d Tümen bölgesinde hala var olan bir tank cebi yok edilene kadar Guam'ı güvenli ilan etmeye hazır değildi. Ayın 10'unda yapılması gerekiyordu, çünkü o gün Amiral Nimitz'in ziyarete geleceği gündü. Gerçekten de tanklar vardı ve onları bulma ve ortadan kaldırma görevi Binbaşı Culpepper'ın 2d Taburu, 3d Deniz Piyadelerine verildi. 0730'da ilerleyen, Amerikan Sherman tanklarından oluşan bir tabur ve bir müfreze, kısa süre sonra, Deniz Piyadelerinin takip ettiği yolun sadece 400 yarda yukarısında ateş eden iki düşman aracı buldu. Sherman'lar muadillerini siyah ve yakıcı bıraktı. Yedi düşman aracı daha terk edildi. Bir Japon piyade müfrezesi kıyı kayalıklarına çekildi ve orada öldürüldü.
O gün, 10 Ağustos 1131'de General Geiger, hala faaliyette olan son Japon tanklarının imha edildiğini öğrendiğinde, Guam'daki tüm organize direnişin sona erdiğini ilan etti. Guamanyalılar için harika bir gündü. Ada yine onlarındı.
Aynı zamanda General Obata için son gündü. Mataguac Dağı pozisyonu o kadar güçlü bir şekilde savunuldu ki, 306'ncı daha önce zorlamaya çalıştığında başarısız oldu. 11 Ağustos 1944 sabahı, general karargahının keşfedildiğini ve düşmanının onun için geldiğini öğrendiğinde, Obata imparatoruna işaret etti:
. . . . Çaresiz bir savaşa devam ediyoruz. Savaşmak için sadece çıplak ellerimiz var. Guam'ın holdingi umutsuz hale geldi. Ruhlarımız adayı sonuna kadar savunacak. Birçok subay ve adamın aileleri için üzüntüden boğulmuş durumdayım. İmparatorluğun refahı için dua ediyorum.
306. tanklar ve yıkım ekipleri tarafından desteklenen son saldırıyı yaptı. Düşman savunucuları, yedi Amerikalıyı öldürdü ve 17'sini yaraladı, yenilgiye uğramadan önce, şişmiş mağaraların ve mevzilerin molozlarına gömüldüler. General Obata, Guam savaşının son saatlerinde ya intihar etti ya da öldürüldü.
Tümgeneral Henry L. Larsen, 15 Ağustos 1200'de Guam Adası Komutanlığı'nın komutasını devraldı. Onun altında ve büyük ölçüde 3d Deniz Tümeni'nin kuvvetleriyle, temizleme devam etti.
Japonya'nın Guam üzerindeki korkunç maliyetinin bir kısmı, zaten sayılan 10.971 cesetti. Yine de adada hala 10.000 kadar Japon vardı. İlk başta bu adamlardan bazıları savaştı ve pusu kurdu ve birkaçı Amerikalılara ateş açtı, ancak kısa süre sonra kalan Japonlar tek bir şey aradı - yiyecek! Karşılaşıldığında diğerlerinin çoğu kaçtı. Japonların artık merkezi bir komutası yoktu. Açlıktan öldüler, dizanteriden öldüler, kaçamayacak kadar zayıfladılar ve sonra kendi canlarını almak için kurtardıkları değerli bir el bombasıyla kendilerini havaya uçurdular. Saldırgan Amerikan devriyeleri çok geçmeden günde 80 Japon askerini ve denizcisini öldürüyor ya da esir alıyordu. Cesur birkaç kişi, geceleri deniz ürünleri depolama alanlarına girdi. Bir asker şöyle yazdı: "Etrafımdaki her şey sadece düşman. Gerçekten de yiyecek aramak için cesur bir adam gerekir."
Savaş alanındaki kayıplara ek olarak, Ağustos 1944 ile savaşın bittiği Ağustos 1945 arasında Guam'da 8.500'den fazla Japon öldürüldü veya esir alındı.
10 Ağustos'ta sona eren Guam kampanyasının 21 gününde, III Amfibi Kolordusu'nun deniz birimleri, eylemde 1.190 kişinin öldüğünü, 377 kişinin yaralandığını ve 5.308 kişinin yaralandığını bildirdi. 77. Tümen'in kayıpları 177 asker öldü ve 662 kişi yaralandı. Ordu ve Deniz Piyadeleri, Guam'ın geri alınmasında sıkı sıkıya bağlı bir ekipti. General Bruce'un birliklerine "77. Deniz Piyadeleri" adını veren ilk kişinin General Holland Smith olduğu söylenir. 3d Deniz Piyadeleri'nde bir tabur komutanı olan Binbaşı Aplington, askerler hakkında şunları söyledi:
Bizim balıksırtı aletlerimizden çok farklı yorgunlukları ve zeytin yeşili pançoları (bizimkiler kamufle edilmişti) bizden çok farklı. . . 77'ncilerin bir savaşta yan yana iyi insanlar olduğuna dair hiçbir şüphemiz yoktu ve bu nedenle onlara "77. Deniz Tümeni" adını verdik.
Aynı yoğun günde, 10 Ağustos'ta, Binbaşı Culpepper'ın taburu Japon tanklarının sonuncusunu nakavt ettikten sadece saatler sonra, Indianapolis(CA 35), Amiral Nimitz'e eşlik eden Deniz Piyadeleri Komutanı Korgeneral Alexander A. Vandegrift ile Apra Limanı'na girdi. 15 Ağustos'ta Amiral Nimitz, koğuştaki CinCPac-CinCPOA karargahının Guam'da kurulmasını emretti ve buradan Pasifik Savaşı'nın geri kalanını yönetti. Kısa bir süre sonra, Guam'daki ve Tinian'daki hava limanlarından B-29'lar Japon ana adalarını patlatıyordu. Peleliu, Iwo Jima ve Okinawa'daki Deniz tümenleri henüz çetin savaşlar yaşamamıştı. Ama bilseler de bilmeseler de savaşın bitmesine bir yıldan az bir süre kalmıştı.
2010 ABD Nüfus Sayımı itibariyle nüfusu 1.454 idi.
Guam sakinlerinin çoğu Piti köyünü Guam'ın ana caddesi Marine Corps Drive boyunca gördüklerinden tanır. Deniz Piyadeleri Yolu boyunca güneye giderken köyde göze çarpan ilk yer, Piti Sualtı Gözlemevi'dir. Gözlemevi, kıyı şeridinden okyanusa doğru uzanıyor.
Piti'deki sahil şeridi iki plaj parkı ile çevrilidir: daha yeni pavyonlara sahip Tepungan Beach Park ve daha eski, büyük bir pavyon ve kullanılmayan basketbol sahasına sahip Pedro Santos Memorial Park. Piti Bomba Delikleri olarak bilinen bu sahil bölgesi, balık avının yasak olduğu bir deniz koruma alanıdır. Bu yasak, Piti sularını dalgıçlar ve şnorkelle yüzenler arasında popüler hale getiren çok sayıda balık ve diğer deniz yaşamıyla sonuçlandı.
Biraz daha güneyde, okyanusun karşısında, Cabras Adası'na giden Marine Corps Drive ve Route 11'in kavşağında Piti Elektrik Santrali'nin hemen önünde, New J-Market marketi ve bir benzin istasyonu var. Cabras Adası, Apra Limanı'nın bir parçasını oluşturmak için okyanusa uzanır ve adını ABD Donanması Kaptanı Henry Glass'tan alan Cam Dalgakıran tarafından daha da genişletilir. Bu adada Cabras Elektrik Santrali, Guam Liman Otoritesi ve Ticaret Limanı bulunmaktadır. Daha ileride, gözlerden uzak bir eğlence yeri olan Family Beach var.
Uygun köy, Marine Corps Drive'ın yamacında, Cabras Adası'nın hemen karşısında yer almaktadır. Köy, kavisli iki şeritli yolları ve birçoğu II. Köyün en belirgin özellikleri, Our Lady of the Assumption Katolik Kilisesi ve Mike S. Tajalle Beyzbol Sahasıdır. Belediye başkanlığı küçük bir ev benzeri yapıdadır ve eski yaşlılar merkezi gençlik merkezi olarak kullanılmaktadır.
Guam Devlet Okulu Sisteminin bakım binası ile birlikte Guam Hükümeti Genel Hizmet Ajansı'nın deposu ve mağazası da Piti'de bulunmaktadır. Köyün kenarında Jose L.G. Rios Ortaokulu.
Köyün aynı kenarı boyunca, hem Piti'ye hem de komşu Asan köyüne bakan Nimitz Tepesi'nin bir tarafına tırmanan bir yol var. Bu yolun ve Marine Corps Drive'ın kavşağında Guam Gaziler Mezarlığı bulunur. Tepenin ilerisinde Vicente Limtiaco/Tiguac Mezarlığı var. Nimitz Tepesi'nin Piti tarafında, daha büyük evler ve apartmanlardan oluşan bir topluluk olan Nimitz Hill Estates bulunur. Yamaç boyunca daha fazla ev dağılmış durumda. Bir CHamoru müzik radyo istasyonu olan KISH 102.9 FM de Piti'nin Nimitz Tepesi bölgesinde yer almaktadır.
Cabras Adası'nın hemen güneyinde, Atlantis Denizaltıları ve Apra Limanı'nın sularına uzanan ve Marianas Yat Kulübü ve Liman Otoritesi Plajı'na ev sahipliği yapan küçük bir yarımada daha var.
Bu yarımadanın güneyinde, Piti'nin en büyük alanı ve en az yerleşim yeri bulunur. Marine Drive'dan iç kısımda, serpiştirilmiş evler, bir dizi küçük nehir ve dağ ve çok sayıda orman ile geniş bir arazi alanıdır.
Piti'nin güney sınırına doğru, Apra Limanı'na giden ve Orote Noktası ile birlikte İç Apra Limanı'nı oluşturan başka bir küçük yarımada olan Polaris Noktası vardır. Bölge, bir tanesi küresel bir caydırıcı sistemin parçası olarak 1964 yılında Guam'da konuşlanmış olan Polaris Füzesinden almıştır.
Çevre
Çevre - güncel konular
tatlı su kıtlığı resif hasarı yetersiz kanalizasyon arıtma egzotik, istilacı bir tür olan kahverengi ağaç yılanının hızla çoğalmasıyla yerli kuş popülasyonlarının yok edilmesi
İklim
tropikal deniz genellikle ılık ve nemli, kuzeydoğu ticaret rüzgarları tarafından yönetilir kuru mevsim (Ocak-Haziran), yağışlı mevsim (Temmuz-Aralık) az mevsimsel sıcaklık değişimi
Arazi kullanımı
Tarım arazisi: %33.4 (2018 tahmini)
kalıcı mahsuller: %16,7 (2018 tahmini)
daimi mera: %14,8 (2018 tahmini)
Orman: %47.9 (2018 tahmini)
başka: %18,7 (2018 tahmini)
Orman kaynaklarından elde edilen gelir
orman gelirleri: GSYİH'nın %0'ı (2018 tahmini)
Kömürden elde edilen gelir
kömür gelirleri: GSYİH'nın %0'ı (2018 tahmini)
Kentleşme
kentsel nüfus: Toplam nüfusun %95'i (2021)
şehirleşme oranı: %0,84 yıllık değişim oranı (2020-25 tahmini)
Toplam nüfus artış hızı v. kentsel nüfus artış hızı, 2000-2030
Atık ve geri dönüşüm
yıllık üretilen kentsel katı atık: 141.500 ton (2012 tahmini)
yıllık olarak geri dönüştürülen belediye katı atıkları: 25.258 ton (2011 tahmini)
geri dönüştürülen belediye katı atık yüzdesi: %17,9 (2011 tahmini)
Deniz Piyadeleri Guam'da Savaş Köpeği Mezarlığına Sahiptir
Guam, Amerika Birleşik Devletleri'nin 1898'de İspanya'dan aldığından bu yana, yalnızca bir kesintiyle - İkinci Dünya Savaşı sırasında Japon İmparatorluğu'nun üç yıllık acımasız işgali ile bir Amerikan toprağı olmuştur.
Guam'ı kurtarmak, Birleşik Devletler Deniz Piyadeleri'nin özel operatörlerle dolu birkaç müfrezeyi görevlendirmesini gerektirdi: ormanda savaşan savaş köpekleri. Onlar Şeytan Köpeklerinin şeytan köpekleriydi. Ancak ada, birçoğu için son dinlenme yeri olacaktı.
ABD ordusu, fedakarlıklarını onurlandırmak için, bugüne kadar olduğu yerde Ulusal Savaş Köpeği Mezarlığı'nı kurdu.
Pearl Harbor'a yapılan sürpriz saldırıdan kısa bir süre sonra, Japonlar Guam'daki Amerikan kuvvetlerine saldırdı ve adayı sadece iki gün içinde aldı. 1944'te ABD Deniz Piyadeleri tarafından yeniden ele geçirilene kadar elinde tutacaklardı.
Deniz Piyadeleri, üç yıllık acımasız Japon işgalinden sonra adaya döndüğünde, 2. ve 3. Savaş Köpeği Takımlarını da beraberlerinde getirdiler. Bu benzersiz eğitimli köpekler, çoğunlukla Doberman Pinschers, Japon savunma taktiklerine karşı koyabildiler ve bu da onlara saldıran Deniz Piyadeleri üzerinde hasara yol açtı.
Köpekler, orman zemini tarafından gizlenen kara mayınlarını koklamak için kullanıldı. Denizcileri mağaralarda ve ormanlarda pusuya karşı uyardılar, bubi tuzakları ve keskin nişancılar buldular ve Japonların uyku pozisyonlarına gizlice girmeyi sevdiği geceleri birliklerini gözetlediler.
Yüzlerce, belki binlerce denizci hayatlarını dört ayaklı izcilerine borçludur. Anıtın kendisi, Guam'a inen ve ABD birliklerini zarardan korumak için hayatlarını veren 25 savaş köpeğinin adını içeriyor.
Deniz Piyadelerine hizmetleri Guam'da o kadar etkiliydi ki Pasifik'teki her Deniz Tümenine bir savaş köpeği müfrezesi atandı.
Ada güvence altına alındıktan sonra, 25 ölü köpek ilk iniş alanına gömüldü. Kalıntıları sonunda adadaki Deniz mezarlığına taşındı ve mezarlığa beyaz mezar taşları eklendi.
1980'lerde emekli veteriner William W. Putney Guam'a gitti. Köpeklerin bir Deniz Yüzbaşısı olarak eğitilmesine yardım etmişti ve Guam'ı Japonlardan geri almak için gösterdikleri kahramanca çabalar sırasında her iki müfrezenin komutanı olarak hizmet etmişti.
Putney'nin bulduğu şey eski kaptanları ve antrenörleri için cesaret kırıcıydı. Mezarlar bakımsızdı ve yabani otlar ve diğer bitkilerle büyümüştü. Dünya Savaşı'ndan bu yana her çatışmada köpeklerin hizmet etmesinin önünü açan bu köpek denizcilerinin fedakarlıkları tamamen unutulmuş gibiydi.
Putney, Savaş Köpekleri Mezarlığı'nı restore etmek ve geçmiş, şimdi ve gelecek tüm askeri çalışan köpekler için bir anıt inşa etmek için para toplayabildi.
Ana anıt, Guam'daki 250 Deniz Piyadesi'ni ormandaki bir Japon pususuna karşı uyararak hayatını kurtaran Kurt adında bir Doberman Pinscher'ı içeriyor. Anıtın üzerinde, Kurt'un kulakları dik, dinlenme arkadaşlarına göz kulak olurken. Anıtın kaidesinde Guam'ı geri alma savaşında hayatını kaybeden 25 köpeğin isimleri yazılı.
Putney'nin 2001 tarihli "Always Faithful: A Memoir of the Marine Dogs of the Marine Dogs of WWII" kitabında II. Dünya Savaşı'nın Deniz Piyadeleri Savaş Köpekleri hakkında daha fazla bilgi edinin.
"Hikayeni anlatmadıkça kimse orada olduğunu bilemez"
--- Roy Livingstone, eski savaş esiri
"Dikkatle dinleyin ve gerçek hikayelerin iletilmesi gerektiğini unutmayın - onları kendinize saklamak onlara ihanet etmektir."
--- anonim
Bataan ve amp Corregidor'un Amerikan Savunucuları
Hiroşima POW'ları - Shigeaki Mori tarafından Hiroşima'da öldürülen Amerikan POW'ları ve aileleri bilgilendirmek için yaptığı inanılmaz çalışmalar hakkında yazdığı kitabın tam İngilizce çevirisini içerir.
TOKYO #13 (OMI) ANIT
Japonya'daki savaş esirlerini hatırlamak için anıt siteler yapılabilir ve inşa ediliyor. Bu kampta esir işçi çalıştıran Japon şirketi Eylül 2014'te bir anıt dikti. Daha fazla ayrıntı için Tokyo #13 web sayfasına bakın.
Özel: Rangoon'da can veren bir havacı için dikkate değer bir haraç. Genç bir adamın genç dul eşine kaybını anlamak için birkaç dakikanızı ayırın. Yeniden evlendi ve bu, oğlu Matt Poole'un hikayeyi nasıl açıkladığının hikayesi.
İnternet Film Veritabanında Roger Mansell
İkinci Dünya Savaşı Halk Savaşı - BBC'nin okuyucuların katkıda bulunduğu POW hikayeleri arşivi
Bataan ve Corregidor Müzesi'nin Amerikan Savunucuları - WV, Wellsburg'daki Brooke County Halk Kütüphanesinde bulunan bu müze, yalnızca ADBC üyeliğine ayrılmış en büyük belge, fotoğraf ve harita koleksiyonuna sahiptir - bunlardan bazılarını Flickr sitelerinde görüntüleyin. Ayrıca Filipin Savunucuları Ana Sayfasına bakın.
Filipinler ve Japonya'daki Tıbbi Faaliyetler Hakkında Rapor Albay Wibb Cooper -- İkinci Dünya Savaşı öncesi ve sırasındaki olayların çok iyi tarihi, savaş esiri kamplarındaki etkinlikler de dahil
Filipin Adaları'ndaki Savaş Esirleri -- Eylül 1944 Askeri İstihbarat Birimi, Filipinler'deki savaş esirleri ve sivil tutuklu kampları hakkında haritalar ve fotoğraflarla birlikte rapor
Tojo'dan On Kaçış tarafından McCoy ve Yarbay Mellnik - Davao Ceza Kolonisi'nden 10 savaş esirinin kaçışıyla ilgili orijinal rapor
Filipinler'deki POW'lar hakkında Provost Mareşal Genel Raporu Ofisi -- Kasım 1945'te üretilmiştir, Filipinler'deki büyük kamplar hakkında, çizimlerle birlikte hastalık verileri de dahil olmak üzere çok önemli bilgiler içerir.
ADBC'nin Eski Ulusal Komutanı Edward Jackfert'in araştırma makaleleri:
FEPOW 2007 Araştırma Konferansı - Özet Raporunu Okuyun
FEPOW 2006 POW Araştırma Konferansı (İngiltere)- Özet Raporunu Okuyun.
Singapur Malay Gönüllüleri- hızlı büyüyen web sitesi Malay Gönüllülerinin tarihini ve Birimlerini öğrenin
Özet Singapur ve Malay Devletleri Gönüllüleri'nden - Ron Bridge'in izniyle
Büyük Web Sitesi: Elizabeth van Kampen adlı genç bir kızın Japonlar tarafından Java'da esir alınmasının öyküsü. Resimler ve tutkuyla anlatılan eşsiz bir hikaye. Okumaya değer.
İkinci Dünya Savaşı'nda görev yapan bir Hollywood yıldızının ilginç hikayesi
Öğrenci kompozisyon yarışmasını kazandı - eyalet şampiyonası- Ron Currens
Zaferinin hikayesini okuyun!
kupa ile resim Ron Currens ve öğretmeni Bay David Pinholster
Georgia Sosyal Araştırmalar Konseyi - Web şimdi 2007 kazananlarıyla güncellendi.
Bugün bir Asker öldü - birkaç dakika okumaya değer.
Çin neden Japonya'ya güvenmiyor?
Hollanda Sivil Kampları Hollanda'da Doğu Hint Adaları - Şaşırtıcı araştırma ve bilgiler (Hollandaca olmasına rağmen, "Bablefish" kullanılarak çeviri kolaydır) Henk Beekhuis tarafından yapılan olağanüstü araştırma ve bilgiler.
ARAMA YARDIMLARI
POW'lar için Madalya Nasıl Elde Edilir dahil
|Linda Dahl Haftalar'ın web sitesi |
Fukuoka #17'de (Omuta)
Mansell.com'a taşındı:
İkinci Dünya Savaşı Japon Esir Kampı
Fukuoka #17 - Omuta
TÜM ABD POW'ları - Orijinal kadro, Şubat 1946
ÖLÜM TAKVİMLERİ - Tüm uluslar için bildirilmeyen ölümler PDF1 - PDF2 - PDF3 (bu içerik dosyasına bakın)
Çeşitli ölümler (RG 407 Box 186) - Nagasaki, Fukuoka, Hiroshima, Nagoya, Ofuna, Yokohama, Tokyo, Mitsushima, Hirohata, Hong Kong, Narumi, Toyama
TÜM FUKUOKA KAMPLARI - Orijinal kadrolar
Tokyo Kampları, Orijinal Kadrolar - birçok Tokyo kampının kadrolarını içerir (tüm milletlerden, kamp numaraları listelenmemiş)
Tokyo ve Sendai kamplarındaki çeşitli milletlerden oluşan liste - Osaka Kampları için birçok PDF, orijinal arşivlerden derlenmiş ve Osaka Ana Kamp web sayfasına yerleştirilmiştir.
NARA'dan POW kadroları ve ast dosyaları - ABD ve İngiliz Ulusal Arşivlerinden alınan binlerce belge görüntüsünün organize listesi. Taleplerinizi bize bildirin!
Yaklaşan POW Etkinlikleri ve Amfi Buluşmaları
ADBC'nin Torunları Grubu tarafından sağlanan bu sayfa
Bataan'ın Trajedisi -- Görülmesi gereken bir yer!
Filipinler ve Bataan Ölüm Yürüyüşü'nün düşüşüyle ilgili TV belgeseli ve radyo dizisi. Çok ilginç alıntılar ve bağlantılar.
ABD-Japonya Diyalogunda Savaş Esirleri Üzerine Haber Arşivi
Japonya blog sitesinin Amerikan savaş esirleri -- Burada çok sayıda iyi bilgi ayrıca POW ile ilgili YouTube videolarından oluşan bu koleksiyona bakın
Hong Kong Savaş Günlüğü sergisi - Kobe #2'deyken iş yerlerinde Hong Kong'dan savaş esirlerini gösteren fotoğraflar
Des Bettany'nin Eseri - Changi'de bulunan İngiliz savaş esiri, bazı dikkate değer savaş esirleri sanatını çizdi. Madde
İçeriden Zafer: Amerikan Savaş Tutsağı Deneyimi - Gözleriniz Andersonville Ulusal Tarihi Bölgesi'nin 2011'de tamamlanması planlanan 1.200 metrekarelik bir sergi üzerinde çalıştığı bu sitede olsun.
|Önerilen Kitaplar: |
POW deneyiminin tam olarak anlaşılmasını sağlamak için geçerli araştırma, yeterli gerçekler ve diyalog içeren yeni yayınlanmış kitaplar ve kitaplar önerilir.
Japan Air Raids.org - Japonya'ya karşı İkinci Dünya Savaşı hava saldırıları hakkında bilgi (hem İngilizce hem de Japonca olarak)
Japonya Üzerindeki B-29 Görevleri
POW'lar tarafından en çok hatırlananlar
Hasarın detay fotoğrafı, Kobe Bombalama Fotoğrafları, Kobe, Japonya, 5 Mart 1945
Ralph Baggett Öyküsü
Drake Relay Champions saatini kazanan ve sadece Japonlar tarafından alınan bir adamın alışılmadık hikayesi. Drake Üniversitesi hikayeyi duydu ve hikaye başka bir bükülme aldı. Telif hakkı 2000-2010, Roger Mansell
Ateş Arabaları - Filmi hatırlıyor musun? Bu, Olimpiyat koşucusu Eric Liddell'in hikayesiydi. Japonlar tarafından gözaltına alındı ama 21 Şubat 1945'te beyin tümöründen öldü. Şimdi, hikayenin geri kalanı. GÜNCELLEME: Heykel, Çin'in Tianjin kentinde Liddell'in anısına dikildi. Son Yarış adlı hayatıyla ilgili yaklaşan film. USS Houston - CA-30
USS Houston'dan sağ kurtulanların ülkelerine geri gönderildiklerinde çekilmiş iki resmi.
Houston Esir Yeri
Kayıp Tabur - Java'da ele geçirilen 131. Topçu - tarih ve amfi kadroları
İngiltere'deki FEPOW tarih araştırmalarının en önemli isimlerinden biri olan, Londra'daki İmparatorluk Savaş Müzesi'ndeki (IWM) Belgeler Departmanının eski Muhafızı olan Roderick (Rod) Suddaby, geçen Çarşamba (26 Haziran) birkaç yıldır hasta olduğu için öldü. yıllar.
Roger, Rod'u tanıyor ve ona saygı duyuyordu. Eminim karşılıklı olmuştur. FEPOW Tarih Araştırması (RFH) Grubu tarafından düzenlenen ilk FEPOW tarih araştırma konferansında ilk kez tanıştıklarına inanıyorum. Bu, Nisan 2006'da Staffordshire'daki FEPOW Memorial binasına ev sahipliği yapan Ulusal Anıt Arboretumu'nda yapıldı. Roger ile ilk kez üç yıl önce Kansas City'de Zentsuji Reunion'da tanışmıştım. O, Rod gibi, babamın FEPOW deneyimleri hakkında (aynı zamanda bildiğiniz gibi bir Zentsujian) daha fazla bilgi arayışımda bana sürekli bir destek ve yardımcı oldu ve onunla sohbet etme şansına sahip olmak benim için heyecan vericiydi. Birkaç yıl sonra araştırma konferansı fikri şekillendiğinde, Roger, çalışmalarını sunmak için davet ettiğim ilk konuşmacılardan biriydi. Hepimize ne mutlu ki hemen kabul etti.
Rod (ve onun aracılığıyla IWM), RFH Grubunun çalışmalarının sadık bir destekçisiydi. İngiliz askeri tarihi ve daha sonraki çalışma hayatında özellikle FEPOW tarihi hakkında ansiklopedik bilgiye sahipti. Roger gibi, bildiklerini paylaşmaya inanıyordu. Akademik bir tarihçiydi, ayrıntılar için olağanüstü bir hafızaya sahip titiz bir araştırmacıydı. Ayrıca, Güney Londra, Lambeth Road'daki IWM'deki eski sessiz, yüksek kubbeli okuma odasıyla ilk kez karşılaştığında, pek çok eğitim görmemiş aile tarihçisini rahatlatma konusunda harika bir hüneri vardı. Onun istediği gibi hiçbir şey senin için çok fazla sorun değildi. FEPOW'un araştırma konusunda ortak bir zemini paylaşan akrabalarıyla mümkün olduğu kadar temas kurabilmekten memnun oldu. Onun ilgisinden ve düşünceliliğinden çok yararlananlardan biriydim.
* Burada tanımlanamayan üç esir kampı
* George Lord - "kısa snorter" 10 yenlik banknot
* bilinmeyen gemi fotoğrafı
* Charles Mackenzie'nin fotoğrafı ve . (Sarawak, Borneo)
Savaş Esirlerini Bulma -- Savaş Esirlerinin Japonya'dan Alınması ve Tahliyesi, 1945
Müttefik savaş esirlerinin YouTube video röportajları
NS Savaş Sesleri Tokyo Rose, Churchill, CBS News ve Tojo gibi savaşın başladığını duyuran ünlü savaş zamanı haber yayınlarının seslerini içerir.
Japonların tüm savaş esirlerini öldürme emri
Tüm mahkûmları öldürmek için Japon Emri ve teslimiyet günü verilen gardiyanların kaçması ve kimliklerini değiştirmesi için resmi yetki belgesini içerir - 15 Ağustos 1945
Metin -İmparator Hirohito'nun teslimiyet konuşması- konuşmasının aldatıcı ve aldatıcı doğasına dikkat edin. Halkına teslimiyet kelimesini ASLA söylemedi.
Guamla İlgili:
GUAM- Saldırı ve teslim olma hikayesi - Vali McMillan'ın Japon işgali sırasındaki eylemleri raporu, 8-10 Aralık 1941.
McMillan Röportajı- Resmi Donanma Röportajı, 23 Kasım 1945.
Ağa Plaza - Ağa Plaza'nın sanal rekreasyonu, Aralık 1941. 5 sanal görünüm.
Tüm Guam personelinin listesi.
Guam Zaman Çizgisi - Savaş esirlerinin ölümleri, çeşitli düzeltmeler ve eklemeler için düzenli güncellemeler. Guam'dan savaş esirlerinin zaman çizelgesi, 10 Aralık 1941'de ele geçirildi.
Guam - 1945'in Havadan Görünümleri, ayrıca USS Ozark'ın yüklerini boşaltan ilk savaş esirleri
Guam "Horoz Kulübü" - 7 Aralık 1941'de sona eren bir gelenek.
Zentsuji ile İlgili:
Zentsuji - Havadan görünüm, fotoğraflar, eskizler ve Konum Haritaları
Ada Esirlerini Zentsuji'de Uyandırın:
Guam savaş esirlerine katılmak için Wake Adası'ndan gelen adamların listesi.
Kaynak: Temple Üniversitesi'nden Profesör Gregory Urwin'in izniyle.
Rokuroshi Kampı
Açıklama, kadro ve 27 Kurtuluş Fotoğrafı.
Hirohata - B-29'dan yiyecek bırakarak çekilen hava fotoğrafları - 9 Ağustos 1945. Hirohata'da Bayrak Kaldırma töreni.
Osaka - Ichioka Stadyumu ve Yokohama Stadyumu Hastaneleri.
Cabanatuan Defin Listesi (dış bağlantı) - John Eakin tarafından devam eden araştırma
Osaka Kamp Listesi
Japonların MacArthur'a Osaka POW Kamp Komutanlığı'nın kontrolü altındaki her kampın tam adlarını ve yerini bildirmesi. Birçok hata.
Ölüm Demiryolu Kampları:
İsimler ve Kilometre - Bu korkunç kampların ilk doğru ve tam listesi
Nippon Gazetesi'nden yeniden yazdırın:
Eski Müttefik savaş esirleri tren kazasının kurbanlarına yardım ediyor
ABD'deki etnik Japon ve Japon Amerikalılar hakkında kapsamlı arşiv verileri için Wes Injerd'in EO9066 web sitesini ziyaret edin, Bir Halkın Korunması, İkinci Dünya Savaşı sırasında Japon kökenli insanların tahliyesi ve yer değiştirmesi ile ilgili (toplanma ve yer değiştirme merkezleri, gözaltı kampları, vb.).
Bataan Blogspot - Robert Hudson'ın çok sayıda fotoğraf ve hikaye içeren blogu (kendi hikayesini mutlaka okuyun)
Bataan Savunması - burada Bataan'daki çeşitli birimler hakkında çok fazla tarih var
Bataan Savaşı - Facebook Grubu (burada çok sayıda iyi veri var)
Amerikalılar altında Geliştirme
Apra Limanı, 19. yüzyılda Piti ve Sumay köylerinin limanlarının daha sık kullanılmaya başlamasıyla daha da önemli hale geldi. Piti, Hagåtña halkı için birincil limanken, Sumay balina avcıları için popüler bir duraktı. 1840'larda, Apra Limanı'nda yılda 60 kadar balina avcısı gemisi durdu. Aslında, Hagåtña adanın başkenti iken, Sumay 19. yüzyılda bir ticaret ve finans merkezi haline geldi.
Balina avcılığı döneminde, yüzyılın başlarında, Apra Limanı Pasifik boyunca birkaç seçkin limandan biri olarak kabul edildi, daha sonra Pasifik savaşı döneminde Amerikan deniz kaptanları tarafından paylaşılan bir duygu. Ancak yüzyılın sonuna gelindiğinde balina avcılığı dönemi sona eriyordu ve adanın ekonomisi düşüşe geçmişti. ABD Deniz Kaptanı Henry Glass, 20 Haziran 1898'de adayı Amerika Birleşik Devletleri için talep etmek için Apra Limanı'na geldiğinde, kısa süre sonra Santiago ve Santa Cruz kalelerinin uzun süredir terk edildiğini öğrendi.
20. yüzyılın başlarında, ABD Donanması limanı geliştirmeye başladı, ancak o zaman bile, Apra Limanı büyük gemiler için tehlikeliydi ve Piti ve Sumay'a ulaşmak için mercan resiflerinde gezinmek için fırlatma botlarını kullanmayı gerekli kıldı. ABD Deniz Kuvvetleri Hükümeti'nin gelişiyle birlikte ABD Deniz Piyadeleri'ne eşlik eden bir müfreze ve Sumay'da bir deniz kışlası kuruldu. 1903'te Sumay, Guam'ı dünyanın geri kalanına bağlayan bir telgraf kablo istasyonunun yeri oldu.
Donanma yönetimi sırasında Apra Limanı, ABD'den Asya'ya gelen gemiler için bir kömür istasyonu olarak kullanıldı ve 1930'larda Pan American Clippers'ın gelişiyle adanın iletişim ve ulaşım modellerini değiştirdi. 1935'te Sumay, iş ve yüksek profilli ziyaretçileri getiren Pan American Hotel ve deniz uçağı üssünün yeri oldu. Pan Am, San Francisco'dan Manila'ya uçuşlar gerçekleştirdi ve Honolulu, Midway, Wake ve Guam'da aktarmaları içeriyordu ve havayolları ayrıca Sumay'da 20 odalı bir otel işletiyordu. Bu uçuş rotaları Guam'ı “Pasifik'in Merkezi” haline getirdi, böylece rotalar Makao, Hong Kong ve Şanghay'a da uzandı. Uçuş rotaları aynı zamanda posta teslimatının yüzde 50 oranında artmasını sağladı, ancak bu durum yalnızca II. Dünya Savaşı tarafından kesintiye uğradı.
1930'larda Japon mürettebat ve kaptanlar da Apra Limanı'na demirledi. İkinci Dünya Savaşı'na kadar Japonya, tüm yetkilerini yabancılara kapattı ve tahkimatları artırdı. Ancak Japonya, ticaret yoluyla ada hakkında faydalı coğrafi veriler elde etme taktik avantajıyla Guam'da ticaret yapmaya devam etti. Stratejik bir gözle, ABD Donanması Tuğamiral Arthur J. Hepburn, 1938'de Apra Limanı'nda iyileştirme planları ile Guam'da bir hava ve denizaltı üssü olarak 200 milyon dolarlık tahkimatların başlatılmasını önerdi.
ABD Deniz Kuvvetleri Genel Kurulu, fiyat etiketini 5 milyon dolara indirdi ve öncelikle Apra Habor altyapısı için öneriler belirledi. ABD Kongresi, giderek gerginleşen zamanlarda Japonya'yı tehdit etmek istemeyerek tüm planları reddetti ve bunun yerine yabancı teknelerin yanaşma haklarını iptal etti. Limanı güçlendirmeme kararları daha sonra Guam için feci sonuçlara yol açacaktı, çünkü kendisini savunma yeteneği tamamen tehlikeye atılmıştı.
Temmuz ve Ağustos 1944'te Amerika'nın Guam'ı Japonlardan geri almasıyla, ada askeri bir kaleye dönüştürülürken Apra Limanı'na bitişik tüm arazi ABD Donanması tarafından ele geçirildi. Sumay köylüleri Santa Rita adlı yeni bir köye ve adanın diğer bölgelerine taşınırken, Piti köyü de bugün artık Piti Kanalı'nın önüne geçmeyecek şekilde taşındı. İç ve Dış Liman kapsamlı bir taramadan geçti ve Cam Dalgakıran inşa edildi. Luminao (deprem) Resif ve Calalan Bankası.
Apra Limanı
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
Apra Limanı, olarak da adlandırılır Liman Apra, Guam'ın batı kıyısındaki liman, Mariana Adaları'ndan biri, Kuzey Pasifik Okyanusu. Adadaki en iyi demirleme yeridir ve Hagåtña'nın (Agana) hemen batısında yer alır. Bir ABD deniz üssünün giriş kapısı ve yeridir. Apra Limanı kompleksi bir donanma istasyonu, deniz ikmal deposu, bayındırlık işleri merkezi, gemi onarım tesisi ve enerji santralini içermektedir. Derin su yanaşması için yaklaşık 2.400 fit (730 metre) cephesi ile çeşitli Mikronezya adaları için bir aktarma noktasıdır. Güneyde Orote Yarımadası, kuzeyde Cabras Adası ve resiflerle korunan liman, II. 1960'larda ve 70'lerde Vietnam Savaşı sırasında bir üs olarak yeniden önem kazandı. 1969'da limanda konteynerle taşınan yüklerin elleçlenmesi için tesislere sahip bir ticari liman açıldı. Pop. (2000) 3.347 (2010) 2.471.
Bu makale en son Editör Yardımcısı Lorraine Murray tarafından gözden geçirilmiş ve güncellenmiştir.
Kültürel hayat
Guam, yerli nüfusu ve Amerika Birleşik Devletleri anakarasından gelen insanlara ek olarak, önemli büyüklükte Çinli, Japon, Filipinli, Koreli ve diğer Asya topluluklarıyla kültürel olarak çeşitlidir. Bölge için bir ulaşım ve iletişim merkezi olarak, Mikronezya'nın çeşitli bölgelerinden birçok adalıyı da kendine çekiyor. Dededo'daki Amerikan tarzı büyük bir alışveriş merkezi olan Micronesia Mall, adanın en büyük alışveriş merkezidir ve aynı zamanda sinema salonları ve kapalı eğlence parkı ile kültürel ve eğlence mekanı olarak hizmet vermektedir.
İkinci Dünya Savaşı'ndan önce köyler, 19. yüzyıl İspanya'sınınkine benzer gelenek ve görenekleri koruyan ana sosyal ve ekonomik birimlerdi. Koruyucu azizlerin anısına düzenlenen şenlikler, her köy için yılın büyük sosyal ve dini etkinlikleriydi ve adanın birçok yerinden insanları bir araya getirdi. Fiesta gelenekleri Guam'da hala gözlemleniyor. Ancak, Guamanyalıların sosyal yaşamında ve kurumlarında meydana gelen değişiklikler, ekonomik gelişme ve artan uluslararası temaslarla ortaya çıkmıştır. Geniş aile, Guam'daki çoğu grup için ana sosyal birimdir, ancak genç üyelerin çoğu Amerika Birleşik Devletleri'nde seyahat edip yaşıyor.
Guam'ın halk sanatları ve el sanatları, 20. yüzyılın sonlarından beri bir canlanma yaşadı. Hem yerel topluluk hem de turistlerin yararına müzik, dans ve diğer geleneksel kültür sanatlarını tanıtmak için çeşitli kamu ve özel gruplar oluşturulmuştur. Hagåtña'daki Guam Müzesi, Pasifik Adaları çevresinden görsel sanatçıların eserlerine sahiptir. Guam Üniversitesi ayrıca bölgesel sanat ve kültürü teşvik eder.
ABD ulusal bayramları adada kutlanır ve Ferdinand Magellan'ın 1521'de gelişini anan 6 Mart Keşif Günü gibi birkaç önemli yerel tarih de adada kutlanır.
Guam'da yayınlanan günlük ve altı haftalık gazeteler ve üç aylık ve aylık dergiler vardır ve çeşitli radyo ve televizyon istasyonları günlük olarak yerel ve uluslararası haberler ve özellikler yayınlamaktadır.
Okinawa ve ABD ordusu, 1945 sonrası
Okinawa, yirminci yüzyıl boyunca çalkantılı bir tarihe ve dağınık bir kimliğe sahip olmuştur. Dünya Savaşı'ndan önce bir Japon bölgesi olan Okinawalılar, Japon kültürünü hiçbir zaman kendi kültürleri olarak benimsemediler. İkinci Dünya Savaşı sırasında, Okinawa, ABD ordusunun anakara Japonya'ya ada atlamasında kullanılan önemli bir yerdi. Okinawa Savaşı Haziran 1945'te sona erdikten sonra, Okinawa ABD Donanması'nın kontrolü altındaydı. Savaş sırasında, genç ve yaşlı, erkek ve kadın 160.000'e kadar Okinawa vatandaşı, Japon ordusu tarafından kurban edildi veya Japon tarafı için casus olmaları durumunda ABD askeri personeli tarafından öldürüldü (Sarantakes 2000). Bu, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonraki yıllarda Okinawans ve ABD ordusu arasında hemen belirsiz ve güvensiz bir ilişki kurdu.
Savaştan sonra, Okinawa'daki tarım arazilerinin ABD ordusu tarafından deniz ve ordu üslerinin inşası için tahsis edilmeye başlanması bu ilişkiyi daha da engelledi (Bugni 1997). Okinawa merkezli ABD ordusu ile yerel Okinawalılar arasındaki görüş, adadaki artan askeri varlığın bir sonucu olarak zayıf olmaya devam etti. Amerika Birleşik Devletleri'nin zihninde, Okinawa birkaç nedenden dolayı stratejik bir konumda bulunuyordu. Birincisi, komünist yayılma tehdidi, Sovyet Rusya'nın artan gücü ve Soğuk Savaş'ın ilk yıllarında Çin'deki yakındaki devrim ile ABD, Okinawa da dahil olmak üzere Ryukyu Adaları üzerinde kontrolü sürdürmek ve güç uygulamak istedi. komünist harekete karşı direniş (Sarantakes 2000). Daha sonra, 1950'de Kore Savaşı'nın başlamasıyla birlikte Okinawa, ABD'nin Asya'daki Güney Koreli müttefiklerine yardım etmesi için yeniden bir dayanak noktası haline geldi ve bu da adadaki askeri üssü genişletmek için daha fazla toprak ele geçirmesine neden oldu (Sarantakes 2000). Bu nedenlerle ve diğerleri için, Okinawa'nın ABD ordusu için Asya'ya bir sıçrama tahtası rolü, tıpkı II. Dünya Savaşı'nın son yıllarında olduğu gibi devam etti.
Bu süre zarfında, Birleşik Devletler Ryukyu Adaları Sivil İdaresi (USCAR), Okinawa'nın doğrudan askeri kontrolünün yerini aldı (Aldous 2003). 1951'de Japonya ve ABD tarafından Barış Antlaşması'nın imzalanmasından sonra Okinawa, Amerika Birleşik Devletleri'nin bir bölgesi oldu (Onishi 2012). Buna rağmen, Japonya hala Okinawa üzerinde “artık egemenlik” sahibi oldu ve Okinawalıların ne ABD vatandaşı ne de Japon vatandaşı olarak kabul edilmelerine neden oldu (Onishi 2012). Bu, şüphesiz İkinci Dünya Savaşı sonrası yıllarda Okinawa kimliğine ek bir yük getirdi: Japon kültürünü savaştan önce bile kendi kültürlerine tam olarak dahil etmemiş bir kimlik.
Japon ve Amerikan kültürleri arasındaki etkileşim 1945'ten 1972'ye kadar karışıktı. ABD'nin elindeki kontrol, resmi para birimi olarak ABD dolarında tezahür etti ve Okinawa'lıların Japonya anakarasına gitmek için seyahat izinlerine sahip olmaları gerekiyordu. Japon bayrağının gösterilmesi bile yasaktı (Aldous 2003). Bununla birlikte Japonca okullarda öğretilen ve günlük hayatta kullanılan dildi (Aldous 2003). ABD askeri birlikleri ve aileleri, 1950'ler ve 60'lar boyunca adada konuşlanmaya devam etti ve Okinawa'daki ABD askeri üslerinin varlığını artırdı. Askeri üsler, nükleer, kimyasal ve biyolojik silahların yanı sıra orada bulunan askeri personel tarafından kaynaştırılan uçak ve deniz ekipmanlarının test edilmesi ve depolanması için kullanıldı (ve kullanılmaya devam ediyor). 1959'da, bir ABD savaş uçağının bir test uçuşu sırasında bir ilkokula düşmesinden sonra Okinawa'lıların ABD ordusuna yönelik duyguları kötüleşti (Close The Base 2011). Ayrıca, birçok Okinawalı, ya topraklarını ve dolayısıyla geçim kaynaklarını kaybetmeleri ya da yiyecek kıtlığı ve temel yaşam standartlarının karşılanmaması nedeniyle yoksul koşullarda yaşıyordu (Feifer 2000). Sonuç olarak, Okinawa'nın ABD ordusunun münhasır kontrolü altında olduğu yıllar, ada halkı için tatsız yıllar oldu.
1969'da ABD ve Japonya, Okinawa adasını Japon egemenliğine geri döndürmek için bir anlaşmaya vardılar ve 1972'de Okinawa resmen Japonya'ya katıldı (Aldous 2003). 1972'ye kadar olan yıllarda, Okinawalılar Japon kontrolüne geri dönmek istediler çünkü Japon ekonomisi, özellikle ABD askeri üssünün genişlemesinin bir sonucu olarak durgunlaşan Okinawa ekonomisine kıyasla iyi bir oranda büyüyordu (Aldous 2003). Okinawa'nın Japonya'ya yeniden katılmasıyla beklenen artan geçim kaynağına ek olarak, ABD askeri üslerinin adada azalmaya başlayacağı ve hatta belki de ortadan kalkacağı düşünülüyordu (Feifer 2000). Bunun yerine Japonya, ABD'nin Okinawa'daki büyük askeri varlığını uygulamaya devam etmesine izin verdi ve Okinawa'lıların geçim kaynakları önemli ölçüde gelişmedi ve Okinawalılar ile ABD askeri personeli arasındaki ilişki de iyileşmedi (Feifer 2000).
Bu süre zarfında suç, gürültü, tahsis edilen arazilerin işgali ve askeri varlık Okinawa sakinleri için büyük sorunlar olmaya devam etti. Neyse ki, Japon hükümetinden artan mali yardım adadaki altyapıyı iyileştirmek için Okinawa'lılara gittiğinden, Okinawanların geçim kaynakları biraz iyileşmeye başladı (Sarantakes 2000). Ek olarak, Okinawa'nın turizm endüstrisi, güzel plajlar, mercan resifleri ve mangrov bataklıkları dahil olmak üzere adanın doğal kaynaklarını pazarlamaya başladı (Sarantakes 2000). Bu doğal kaynaklar bugün dünyanın dört bir yanından turist çekmeye devam ediyor.
ABD ordusu ve Okinawans arasındaki ilişki, büyük ölçüde adada bulunan uçak üslerinden kaynaklanan sorunlar nedeniyle bugün hala zayıf. Gürültü sadece hava üslerinin yakınında yaşayan Okinawalılar için büyük bir sorun değil, aynı zamanda adadaki en ekilebilir arazilerden bazılarının üzerine hala uçak pistleri inşa ediliyor (Feifer 2000). Okinawa Valiliği Hükümetine göre, ABD askeri kuvvetleri, Rhode Island'ın üçte biri büyüklüğündeki bir adada çok büyük bir kısım olan Okinawa'nın kara alanının %18,4'ünü kaplıyor (Okinawa Eyaleti 2013).
ABD'nin devasa askeri varlığı, Okinawalılar ile askeri personel arasında sürtüşmeye neden olmaya devam ediyor. Ek olarak, Japon kontrolü altında olmasına rağmen, ABD askeri üsleri, tam da bunu yapma vaatlerine rağmen azaltılmıyor.Ayrıca, Bugni'ye göre 1972'den bu yana, yangın ve çarpışma gibi 116 askeri uçak kazası rapor edildi ve bu, Okinawa'nın ABD askeri üsleri ve personeli tarafından devam eden işgaline karşı ek kızgınlığa neden oldu (1997).
ABD üslerinin Okinawa'da sahip olduğu çok sayıda çevresel etki var. Atış tatbikatları sırasında üretilen gürültü, adada orman yangınlarına, toprak erozyonuna ve yer sarsıntılarına neden olmuştur (Bugni 1997). Askeri uçakların ürettiği yüksek ses, üssün yakınında yaşayan Okinawalılarda da işitme kaybına ve yorgunluğa neden oldu (Bugni 1997). Ayrıca ham kanalizasyon ve petrolün su sistemlerine sızması nedeniyle tabanda ve komşu bölgelerde su kirliliği sorunları sıklıkla meydana gelmektedir (Bugni 1997). Kuşkusuz, Okinawa'daki ABD askeri üslerinin, sosyal, ekonomik ve çevresel konular dahil olmak üzere, üsler için arazinin fiziksel kullanımının ötesine geçen etkilere sahip olduğu görülebilir.
Bugni tarafından 1997 yılında yayınlanan makaleye göre Okinawa, 2015 yılına kadar Okinawa'nın Japonya'nın sosyal ve kültürel gelişimine katkıda bulunan bir alan olacağını belirten “Kozmopolit Şehir Oluşumu Konseptini benimsemiştir” (1997). Bunun gerçekleşmesi için, toprakların Okinawalılar tarafından ekonomik kalkınmasına ve adada bulunan eşsiz kültürün sürekli gelişimine izin vermek için adadaki ABD askeri üssü arazisi azaltılmalıdır. Okinawa hükümeti, ABD askeri üslerini Okinawa'dan kaldırmak için üç aşamalı bir plan ortaya koyan bir Üslere Dönüş Eylem Programı önerdi (Bugni 1997). Japon ve Amerikan hükümeti tarafından oluşturulan bu anlaşmaların bir kısmı, ABD askeri üslerinin Japonya'daki başka yerlere taşınmasını içeriyor, ancak bir askeri üssün buraya taşınmasıyla ilgilenen bölgeleri bulmakta zorluklar var (Bugni 1997). Okinawa için bu, adanın ekonomisine iki milyar dolarlık bir kayıp anlamına gelebilir, ancak Okinawa'nın ekonomisine ana ek olarak turizmi artırmaya yönelik projeler önerilmiştir (Bugni 1997). Ve bugün hala benzer öneriler tartışılıyor. Geçen Nisan ayında Martin Fackler tarafından yayınlanan bir New York Times makalesi, Okinawa'daki askeri üslerin ve pistlerin Japonya anakarasına ve ayrıca ABD Deniz Piyadelerinin 2022 (2013) kadar erken bir tarihte Guam, Hawaii ve Avustralya'daki üslere taşınacağını belirtiyor. ABD ordusunun Okinawa ekonomisi, toplumu ve çevresi üzerindeki etkisini hafifletmeye yönelik herhangi bir çaba, bu üslerde ve sonraki faaliyetlerinde azalma gerektirecektir.
ABD, Okinawa'da konuşlanmış birliklerin bir kısmını Guam ve Avustralya da dahil olmak üzere Asya-Pasifik Kıyısındaki diğer bölgelere taşımayı planlıyor (Liebert 2013). Hava Üssünü Okinawa'daki başka bir bölgeye taşımak, askeri üs için yeni arazinin geri alınmasından kaynaklanan gürültü kirliliği, kaza riski ve çevresel zarar sorunlarını çözmeyecektir (Nakaima 2012). Okinawa adasındaki ABD askeri üslerinin kaldırılmasındaki mevcut durgunluk, Okinawalılar ile orada konuşlanmış ABD ordusu arasındaki ilişki üzerinde büyük bir baskı oluşturmaya devam ediyor. Ayrıca, Japon hükümetinin bazı ABD askeri üslerini Japonya'nın diğer bölgelerine taşıma girişiminde gösterdiği inisiyasyon eksikliği, şüphesiz yerel Okinawalıların çoğunu dehşete düşürdü. Adadaki ABD askeri varlığının azalmasıyla Okinawa'nın geleceğinin iyileşeceğini umuyoruz, ancak Çin ve diğer Asya ülkelerinin artan gücüyle, Okinawa'daki ABD ordusunda kayda değer bir azalma muhtemelen daha uzun yıllar olmayacak.
yazar hakkında: Lane Johnston, Güney Kaliforniya Üniversitesi'nde Çevre Çalışmaları bölümünden Uluslararası İlişkiler alanında yandal yapan bir Junior'dır.
Aldous, C (2003) Reversion: Okinawa'da Protesto ve Otorite, 1952-70. Modern Asya Çalışmaları 37:2, 485-508.
Bugni, T (1997) Devamlı İstila: 1996'ya kadar Okinawa'daki Birleşik Devletler Askeri Varlığını Değerlendirmek. Suffolk Transnat'l L Rev. 21: 85- 112.
Üssü Kapat (2011) Okinawa Eyaleti sanat sergisi, 30 Haziran 1959'da ABD askeri jetinin Miyamori İlköğretim Okulu'na düşmesinin kurbanlarını anıyor. <http://closethebase.org/2011/06/30/okinawa-prefecture-art-exhibition-memorializing-victims-of-the-june-30-1959-us-military-jet-crash-into-miyamori-elementary- school/.> 24 Mart 2013'te görüntülendi.
Feifer, G (2000) Okinawa'nın Tecavüzü. Dünya Politika Dergisi 17:3. 33-40.
Nakaima, H (2012) ABD Üssü Depolama Alanı Çevreyi Yok Edecek: Okinawa Valisi Jiji Press English News Service.
Onishi, Y (2012) Occupied Okinawa on the Edge: Hawaii'de Okinawa'lı Olmak ve Okinawa'ya Yönelik ABD Sömürgeciliği Üzerine. Amerikan Üç Aylık. 64.4: 741-761.
Okinawa Eyaleti (2013) ABD Askeri Sorunları. Okinava ili. <http://www.pref.okinawa.jp/site/chijiko/kichitai/25185.html>. 25 Mart 2013'te görüntülendi.
Sarantakes, N (2000). Keystone: Okinawa'nın Amerikan işgali ve ABD-Japon ilişkileri. Texas A&M University Press.
Stearns, P. Ed. (2008) Modern Dünyanın Oxford Ansiklopedisi. Oxford Referansı. Oxford Üniversitesi Yayınları.
Tzeng M (2000) Okinawa Savaşı, 1945: Pasifik'teki Son Dönüm Noktası. Tarih Öğretmeni 34: 95-118
Görüntüler: Üst: Ryukyu Kültür Arşivlerinden: Okinawa'nın Tarihine Görüntüler ve Fotoğraflarla Bakmak. Aslen The Okinawa Times'dan: http://rca.open.ed.jp/web_e/city-2001/his/index.html Alt: Kaynak: Okinawa Eyaleti. http://www.pref.okinawa.jp/site/chijiko/kichitai/25185.html
Editörün Notu: USC Dornsife'de Bilimsel Araştırma Dalışı, lisans öğrencilerine sunulan deneyimsel bir yaz programının bir parçası olarak sunulmaktadır. USC Dana ve David Dornsife Edebiyat, Sanat ve Bilim Koleji içinden Çevre Çalışmaları Programı. Bu kurs, Catalina Adası'ndaki USC Wrigley Deniz Bilimleri Merkezi'nde ve Mikronezya genelinde gerçekleşir. Öğrenciler, ekolojik olarak sürdürülebilir kalkınma, balıkçılık yönetimi, korunan alan planlaması ve değerlendirmesi ve insan sağlığı sorunları gibi önemli çevre sorunlarını araştırırlar. Program süresince, öğrenci ekibi Mikronezya'daki Guam ve Palau'nun kırılgan mercan resiflerini korumak için koruma ve yönetim stratejilerini desteklemek için dalış yapacak ve veri toplayacaktır.
Kurs eğitmenleri arasında USC Dornsife Çevre Çalışmaları Programı Direktörü Jim Haw, Çevre Çalışmaları Yardımcı Doçenti David Ginsburg, Öğretim Görevlisi Kristen Weiss, SCUBA eğitmeni ve USC Bilimsel Dalış Programı gönüllüsü Tom Carr ve USC Dalış Güvenliği Görevlisi Gerry Smith bulunmaktadır. USC Wrigley Çevre Araştırmaları Enstitüsü.
Guam Limanı'ndaki ABD Üssü, c.1945 - Tarih
AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ HÜKÜMET BASIM OFİSİ
WASHINGTON
1947
Cilt I İçindekiler [Cilt II'ye Atla]
|Bölüm I -- Savaş Programı ve Yönü|
|Bölüm||Sayfa|
|1--||Bayındırlık Programının Planlanması||1|
|2--||Savaş İnşaatı Finansmanı||25|
|3--||Savaş Zamanı Organizasyonu ve Yardlar ve Rıhtımlar Bürosu ile İnşaat Mühendisleri Birliğinin Büyümesi||61|
|4--||Savaş Zamanı Sözleşme İnşaat Sorunları||77|
|5--||Peşin Üsler için Tedarik ve Lojistik||115|
|6--||Deniz Arıları||133|
|7--||Gelişmiş Temel Ekipman||151|
|Bölüm II -- Kıtasal Üsler|
|8--||Donanma Yardları ve Mezar Rıhtımları||169|
|9--||Yüzer Kuru Havuzlar||209|
|10--||Hava İstasyonları||227|
|11--||Eğitim İstasyonları||261|
|12--||Tedarik Depoları||291|
|13--||Mühimmat Depoları||323|
|14--||Hastaneler||355|
|15--||Savunma ve Acil Kiralık Konut||371|
|16--||İnşaat işleri||383|
|17--||Yan Dal Programları||401|
|dizin||403|
|İllüstrasyonlar |
Fotoğraflar
|Yard ve Rıhtım Bürosu, İnşaat Mühendisleri Birliği ve Deniz Arıları Nişanı||cephe parçası|
|Bir Kereste LTA Hangarının Kapıları, Güney Weymouth, Mass.||bakan 1|
|Depolar, Guam||2|
|Deniz Uçağı Hangarları, Alameda, Kaliforniya.||2|
|Güç Evi, Pearl Harbor||5|
|Deniz Uçağı Hangarları, Corpus Christi, Tex.||6|
|Donanma Hava Üssü, Kaneohe, T.H.||9|
|7 Nolu Kuru Rıhtım, Bayonne New York Donanma Tersanesi Ek Binası||10|
|10 bölümlü Gelişmiş Üs Seksiyonel Rıhtımında Savaş Gemisi||11|
|Enlisted Erkekler Kışlası, Jacksonville||12|
|Mağaza İçi, Arjantin Deniz Harekat Üssü||14|
|Camp Hill, 5000 kişilik Birlik, Farragut Deniz Eğitim Merkezi'nde||17|
|Seabee Quarters ve Şapel, Rosneath, İskoçya||18|
|Deniz Hava Üssü, Kodiak||21|
|Beton blok Depolar, Clearfield, Utah||23|
|Advance Base Depot, Gulfport'ta Depolar ve Demiryolu||24|
|Mare Adası Donanma Avlusunun Genel Görünümü||26|
|Alameda Deniz Hava Üssü'ndeki hangarlar||28|
|Terminal Adası 1 No'lu Kuru Havuzda altı LST||31|
|NAS Sitka'daki Karargahlar, Mart 1941||32|
|Whitney Field, Pensacola'daki Çift Hangarlar||35|
|Gemi Tesisatçısı Dükkanı, Pearl Harbor Navy Yard||36|
|Çoklu Quonset Depo, Guam||38|
|Deniz Hava Üssü, Kodiak, Eylül 1941||41|
|Düşük Maliyetli Konut, Deniz Piyadeleri Üssü, San Diego||42|
|Yönetim ve Tedarik Binası, New York Navy Yard||45|
|Enlisted Erkekler Kışlası, Quonset Point (R.I.) Donanma Hava Üssü||46|
|Hareketsiz Depolama Alanı, Hawthorne (Nevada) Deniz Mühimmat Deposu||47|
|Hunters Point (Kaliforniya) Kuru Havuzlar||48|
|Kereste LTA Hangar, Weeksville, N.C.||51|
|Keneohe'de Konut Alanı||52|
|Depo ve Ofis Binası, Bayonne Donanma İkmal Deposu||54|
|Charleston (S.C.) Deniz Hastanesi'ne giriş||57|
|Kanalizasyon Bertaraf Tesisi, Farragut, Idaho||60|
|Cincpac'ın Pearl Harbor Genel Merkezi||63|
|Yard ve Rıhtım Bürosu Ek, Washington||64|
|Yard ve Rıhtım Bürosu Personeli, Eylül 1945||66|
|MSK Görevlisi Eğitim Alanındaki Sınıf Binaları, Davisville, R.I.||68|
|Yard and Dock Bürosu Askeri Personeli, Eylül 1945||70|
|Camp Endicott'un Adanması||73|
|CEC Memurları Okulu, Davisville Genel Merkezi||74|
|Alay Karargahı, Camp Endicott||75|
|Yönetim Binası, Corpus Christi||76|
|Mare Island Navy Yard'da Makine Atölyesi||78|
|Tedarik Departmanı Deposu, Pearl Harbor Navy Yard||81|
|Donanma Hava Üssü, Sitka, Alaska||82|
|Bainbridge (Md.) Deniz Eğitim Merkezinin Genel Görünümü||83|
|Alt Montaj Dükkanı ve Çelik Depolama Kulübesi, New York Navy Yard||86|
|Malzeme Montaj Binası, Norfolk Navy Yard||89|
|Normandiya Sahilinde Pontoon Geçidi, 10 Haziran 1944||90|
|Alt Montaj Mağazasının İçi, Norfolk Navy Yard||92|
|Deniz Arıları, Traktöre Monte Edilmiş Uçaksavar Makineli Tüfeği Kullanıyor||95|
|Yapısal Montaj Mağazası, Philadelphia Navy Yard||96|
|Askere Alınan Personel için Kışla, Kaneohe Deniz Hava Üssü||99|
|Guam'da Otoyol Manzarası, Kasım 1945||99|
|Mühimmat ve Dizel Dükkanı, Charleston Navy Yard||101|
|Katchin-Hanto'daki Pontoon İskelesi, Okinawa, Mayıs 1945||102|
|Donanma Hastanesi, Houston, Teksas.||105|
|Deniz İkmal Deposu, Mechanicsburg, Pa.||106|
|Malzeme Test Laboratuvarı, New York Navy Yard||108|
|Deniz Malzemelerinin Yeniden Dağıtımı ve İmha Merkezi, Torrance, Kaliforniya.||110|
|Elektrik Mağazası Terminal Adası'nın İçi, Kaliforniya.||113|
|Mağaza ve Ofisler İçin Kullanılan Hangar, ABD Tacoma||114|
|ABD Davisville||116|
|Açık Depolama Alanı, ABD Port Hueneme, Calif.||119|
|Soğuk Hava Deposu ve Erzak Depoları, Pearl Harbor Deniz İkmal Deposu||121|
|Pontoon Depolama Alanı, ABD Davisville||122|
|Pontoon Montaj Alanı, ABD Gulfport, Miss.||125|
|Waterfront Bölgesi, ABD Davisville||126|
|Tipik Depo, ABD Davisville||127|
|Açık Depolama ve Depo Alanı, ABD Gulfport||128|
|Guam'daki Quonset Depoları||129|
|Açık Depolama Alanı, ABD Port Hueneme||130|
|Lisahally (Londondderry) Üssü'ndeki sahne||132|
|Davisville Adanmışlık Töreninde Renklerin Sunumu||134|
|Kışla Bölgesi, Endicott Kampı||136|
|Quonset Şapeli, Kamp Parkları, Kaliforniya.||138|
|Yönetim Binası, Kamp Parkları||139|
|Güney Drill Salonu'nun Dışı, Cap Parks||140|
|Yüzme Havuzu Binası, Kamp Parkları||141|
|Güney Drill Salonu'nun İçi, Cap Parks||141|
|40 x 100 fit Quonset Hut, Camp Endicott'ta Kazan Dairesi||142|
|Liberty Gemisi Modeli, Endicott Kampı||144|
|Eğitimde Deniz Arıları, Camp Peary||146|
|Eğitim Okulları, Camp Endicott||149|
|Point Barrow Expedition Tarafından Kullanılan Gelincik||150|
|Deniz Arısı Ekipmanları, Davisville||152|
|Okinawa'da Kanal Açma Makinesi||153|
|Zırhlı Kabinli Caterpillar D-8 Traktör||153|
|Asfalt Karıştırma Tesisi, Guam||155|
|Gelişmiş Üs Deneme Alanı, Davisville||156|
|Port Hueneme'de Duba Stok Yığını||158|
|Pontoon Causeway Normandiya İstilasında Kullanımda||159|
|Quonset Warehouse, WAVES, Oahu için İki Katlı Kışla Olarak Uyarlandı||160|
|Merkez Yedek Parça Deposundaki Okul Kulübesi, Joliet, Ill.||161|
|Okinawa, Damperli Kamyonlarda Yağmurlama Tankları Olarak Donanımlı Dubalar||162|
|Peleliu'da Kova Değirmeni||163|
|Amfibi Paletli Kargo Gemisi, Alaska||164|
|Russell Adaları'ndaki İnşaat Ekipmanları Havuzu||165|
|Boya ve Yağ Deposu, New York Navy Yard||170|
|Makine Atölyesi, Terminal Adası||171|
|Makine Atölyesi, Puget Sound Navy Yard||172|
|Drydocks No. 4 ve No. 5 için Hizmet Binası, Philadelphia Navy Yard||173|
|Gemi Tesisatçısı ve Montaj Mağazası, Norfolk Navy Yard||174|
|Alt Montaj Dükkanı, Portsmouth (N.H.) Navy Yard||176|
|Waterfront Mağazaları, South Boston Navy Yard Ek Binası||179|
|New York Navy Yard'ın Bayonne Ek Binası, Yapısal ve Makine Atölyesi||181|
|Üretim Tesisi Binası, New York Navy Yard||181|
|Taret ve Montaj Binası, New York Navy Yard||182|
|Alt Montaj Dükkanı, New York Navy Yard||183|
|Vinç, Kuru Havuz ve Sac Metal Dükkanı, Bayonne||184|
|Kabul Kışlası ve Diş Kliniği, New York Navy Yard||185|
|Yapısal Montaj Mağazası, Philadelphia Navy Yard||186|
|Desen Dükkanı ve Dökümhane, Philadelphia Navy Yard||187|
|Taret Dükkanı, Philadelphia Navy Yard||188|
|Nakliye ve Teslim Alma Dükkanı, Norfolk Navy Yard||189|
|Çekiç Kafalı Vinç, Norfolk Navy Yard||190|
|Makine ve Gemi Tesisatçısı Mağazaları, Norfolk Navy Yard'ın St. Helena Bölgesi||191|
|Düzen Mağazası, Charleston Navy Yard||192|
|Charleston Navy Yard'daki gemi yolları||193|
|Dry Dock No. 4, Puget Sound Navy Yard||194|
|Shipfitter's Shop'un İç Mekanı, Puget Sound Navy Yard||195|
|Mühimmat Açık Deposu, Mare Adası Donanma Bahçesi||196|
|Makine Atölyesi, Mare Adası Donanma Avlusu||197|
|Hunters Kullanım Noktasında 4 No'lu Kuru Havuz||198|
|Hunters Point'in Genel Görünümü||199|
|Makinist Mağazasının İçinde, Hunters Point||199|
|4 No'lu Kuru Havuz Testi, Hunters' Point||200|
|Terminal Adası'nda sahil||201|
|Makine Atölyesi, Terminal Adası||202|
|Elektrik Dükkanı, Terminal Adası||203|
|Drydock, San Diego Deniz Onarım Üssü||204|
|Yard Çelik Atölyesi, Terminal adası||205|
|Enine Vinç Pisti, New York Navy Yard||207|
|ABSD No.3||208|
|Güney Pasifik'te ABSD||210|
|ABSD'de kruvazör||211|
|ABSD'yi Sulama||212|
|Yedekte Bir ABSD'nin Bir Bölümü||213|
|ABSD'nin Kanat Duvarlarının Hidrolik Krikolarla Yükseltilmesi||214|
|ARD-13||216|
|ARD-14||217|
|ARDC||218|
|AFD-10||219|
|YFD-16'da Yumruk Gemisi, Şubat 1943||220|
|YFD-6 Panama Kanalından Geçişe Hazırlanıyor||222|
|YFD-6 Panama Kanalından Geçiş İçin 85 Derece Açıyla Döndü||223|
|Paradise Cove, Tiburon, California'daki Eğitim Merkezi.||224|
|YFD-6'nın Merkez Bölümünü Başlatma||225|
|On Parçalı Gelişmiş Temel Seksiyonel Rıhtım Hizmette||226|
|Güç Evi, Corpus Christi||228|
|Kontrol Kulesi, Jacksonville||230|
|Hangar ve Mağazalar, Norfolk Deniz Hava Üssü||232|
|Enlisted Erkekler Kışlası, Alameda Deniz Hava Üssü||234|
|Landplane Hangar, Quonset Point||235|
|Hızlandırma Birimi, Pensacola||236|
|Memphis Deniz Hava Üssü'nün Genel Görünümü||238|
|Bekar Subaylar Mahallesi, Norfolk Deniz Hava Üssü||239|
|Göksel Navigasyon Eğitim Binası, Whiting Field, Pensacola||240|
|Beton Uçak Hangarları, San Diego Deniz Hava Üssü||241|
|Deniz Uçağı Hangarları, Corpus Christi||242|
|Montaj ve Tamir Atölyesi, Jacksonville||243|
|Enlisted Erkekler Kışlası, Norfolk Donanma Hava Üssü||244|
|Montaj ve Tamir Atölyeleri, Alameda||245|
|Montaj ve Onarım Atölyesi ve Motor Revizyon Atölyesi, Quonset Point||246|
|Havacılık İkmal Deposu, Norfolk Deniz Hava Üssü||248|
|İkiz Landplane Hangarları, Patuxent Nehri, Md.||249|
|Yarım hangar, Jacksonville||250|
|Steel LTA Hangar'da Gece Sahnesi, Weeksville, N.C.||252|
|Çelik LTA Hangar, Weeksville||253|
|İki Kereste LTA Hangarı, Richmond, Fla.||255|
|Montaj ve Tamir Atölyesi Hangar, Cherry Point, N.C.||258|
|Motor Test Hücreleri, Kiraz Noktası||260|
|Bir Kabul Merkezinin Sütunlarında ve Çatı Makaslarında İfade Edilen Fonksiyonel Tasarım, Great Lakes, Ill.||262|
|Depolar, San Diego Deniz Eğitim Merkezi||264|
|Drill Hall İç, Büyük Göller||267|
|Torpido Okulu, Büyük Göller||268|
|Tekne Evi, Farragut||270|
|Kontur Çizgileri Boyunca Bulunan Kışlalar, Bainbridge, Md.||272|
|Amfitiyatro ve Oditoryum, Bainbridge||273|
|Bir Birimden Oluşan Sondaj Alanı ve Bitişik Binalar, Bainbridge||274|
|Şapel, Sampson, N.Y.||276|
|Amfibi Eğitim Üssü, Coronado, Kaliforniya.||278|
|Parris Adası'ndaki Şapel, SC||280|
|Evli Subaylar Dairesi, Camp Lejeune, N.C.||281|
|Uçaksavar Topçu Eğitim Binaları, Bainbridge||282|
|Sampson'da Yüzme Havuzu||283|
|Geçici Kışla, Camp Pendleton, Kaliforniya.||284|
|Deniz Eğitim Merkezi, Sampson, N.Y.||285|
|Bir Farragut Matkap Salonunun İç Görünümü||286|
|Farragut'ta Okul Binaları||288|
|Dinlenme Binası, Büyük Göller||290|
|Deniz İkmal Deposu, Norfolk||292|
|Genel Depolar, Oakland, Kaliforniya.||294|
|Ağır Malzeme Deposunun İçi, Spokane||295|
|İskele ve Transit Kulübesi, Bayonne (NJ) Donanma İkmal Deposu||297|
|Yedi Katlı Depo, San Diego Deniz İkmal Deposu||298|
|Genel Depolar, Cleafield, Utah, Deniz İkmal Deposu||301|
|Ağır Malzeme Deposu, Mechanicsburg, Pa.||302|
|Bir Genel Deponun İçi, Scotia, N.Y.||303|
|Yönetim Binası, Spokane Deniz İkmal Deposu||304|
|Soğuk Hava Deposu Tesisi, Oakland Donanma İkmal Deposu||307|
|Geçici Depo, San Diego Deniz İkmal Deposu||308|
|Deniz Kışlası, Clearfield||309|
|Tedarik Okulu, NSD Bayonne||311|
|NSD Clearfield'ın Genel Görünümü||313|
|NSD Bayonne'un Genel Görünümü||314|
|Namlu kemerli çatılı Depolar, NSD Bayonne||315|
|Penceresiz, Beton blok, Genel Depolar, NSD Mechanicsburg||319|
|Havacılık Deposu, NSD Oakland||321|
|Genel Depo ve Yönetim Binası, NSD Oakland||322|
|Mühimmat Yükleme İskelesi, Mare Adası Mühimmat Deposu||324|
|TNT'yi Geri Kazanan Bina, Hawthorne, Nevada||327|
|Yüksek Patlayıcı Dergi, New Orleans Mühimmat Deposu||329|
|Maden Montaj Binası, Hawthorne Mühimmat Deposu||330|
|Büyük kalibreli Torba Yükleme Tesisi, McAlester, Okla.||333|
|Hareketsiz Depolama Binaları, McAlester Mühimmat Deposu||334|
|Roket Motoru Yükleme Montaj Binaları, McAlester||337|
|Silah-mühimmat Alanı, Seal Beach, Kaliforniya.||338|
|Hareketsiz Depolama Alanı, Hawthorne||340|
|Bomba ve Mayın Yükleme Tesisi, McAlester||343|
|Üç kemerli Silah-mühimmat Dergileri, McAlester||345|
|Sigorta ve Fünye Dergileri, New Orleans Mühimmat Deposu||346|
|Mayın Montaj Binası, Mare Adası Mühimmat Deposu||348|
|Torba Dolum Binası, Seal Beach Mühimmat Deposu||350|
|Çanta Dikiş Binası, Seal Plajı||353|
|Dublin (Ga.) Deniz Hastanesi'ndeki Giriş Portico||354|
|Hasta Memurlar Mahallesi, Charleston (S.C.) Deniz Hastanesi||356|
|ABD Deniz Hastanesi, Key West, Florida||359|
|Hemşireler Odası, New Orleans Deniz Hastanesi||360|
|Hastane Kolordu Okulu, Portsmouth, Va.||361|
|Hastane Yönetim Binası, Farragut, Idaho||362|
|Tipik Koğuşlar, ABD Deniz Hastanesi, Sampson, N.Y.||363|
|1.000 Yataklı Birim, Corona (Kaliforniya) Deniz Hastanesi||364|
|ABD Donanma Tıp Merkezi, Bethesda, Md.||367|
|Albany, N.Y.'deki Deniz Hastanesinin Genel Görünümü||368|
|Norman (Okla.) Deniz Hastanesi'ndeki Koğuşlar||370|
|Konut Projesi, Charleston, S.C.||372|
|Evli Enlisted Men's Quarters, Jacksonville||373|
|Homoja Köyü, Annapolis, Md.||375|
|Benmoreell Parkı, Norfolk||376|
|Donanma Savunma Konutu, Long Beach, Kaliforniya.||377|
|Vallejo Düşük Maliyetli Konut Birimleri, Mare Island Navy Yard||378|
|Bellevue, DC'de Düşük Maliyetli Konut||379|
|Hawthorne, Nevada'da Düşük Maliyetli Konut Geliştirme||381|
|Charleston, S.C.'deki İki Üniteli Ev||382|
|Bina Yollarında Gemiler, Groton, Conn.||384|
|Heppenstall-Eddystone Corporation Tesisi, Eddystone, Pa.||385|
|Busch-Sulzer Diesel Engineering Company'nin St. Louis, Mo'daki Fabrikası.||386|
|Gemi Yolları ve Vinç Yolları, Kaliforniya Batı Boru ve Çelik Şirketi||387|
|Todd Tersaneler Şirketi'nin Hoboken Fabrikası||388|
|Makine Atölyesi, Bethlehem Hingham Tersanesi||390|
|Mesta Machine Company Fabrikası, West Homestead, Pa.||392|
|Erie Forge ve Steel Company Fabrikası, Erie, Pa.||393|
|Amerikan Lokomotif Şirketi Fabrikası, Auburn, N.Y.||394|
|Mühendislik ve Deneysel Bina, Grumman Bethpage (N.Y.) Tesisi||395|
|Stratford, Conn.'deki Vought-Sikorsky Fabrikası.||396|
|Teslimat Hangarı, Glenn Martin Company'nin Middle River (Md.) Tesisi||397|
|Bina Yolları, Los Angeles Gemi İnşa ve Drydock Corporation Fabrikası, San Pedro, Kaliforniya.||399|
|ABD Donanma Mühimmat Fabrikası, Indianapolis, Indiana||400|
|rakamlar|
|1.||Deniz Kıyısı İnşaat Programı, 1 Temmuz 1940 - 1 Ocak 1946||22|
|2.||Deniz Bayındırlığı için Kongre Ödenekleri, 1 Temmuz 1940 - 1 Nisan 1946||bakan 58|
|3.||Yards and Dock Bürosu Organizasyon Şeması, 1 Haziran 1944||bakan 64|
|4.||Deniz Arısı Kayıt Eğrileri||148|
Donanmanın İlk İleri Üssü
Borabora'nın 800 mil kuzeydoğusunda, Marquesas Adaları'ndaki Massachusetts Körfezi'ndeki Madisonville, Fırkateyn'i onarmak için Commodore David Porter tarafından kuruldu. Essex 1813'te Boynuz çevresindeki tarihi yolculuğunun ardından. essex, Pasifik'i ziyaret eden ilk Amerikan savaş gemisi olan, 1823'te Londra'da yayınlanan bu eski baskıda ödülleriyle birlikte gösteriliyor.
Kitabında, 1812, 1813 ve 1814 Yıllarında Güney Denizlerine Yolculuk, Commodore Porter, "şeflerin isteği üzerine, kurulmak üzere olan köyün planını ortaya koydum. Evlerin yerleştirileceği hat, su fıçılarından oluşan bariyerimiz tarafından zaten çizilmişti. hilal şeklinde, muhafazanın dışına inşa edilecek ve on iki fit uzunluğunda ve dört fit yüksekliğinde bir duvarla birbirine bağlanacak. Evler, her zamanki gibi inşa edilmiş, elli fit uzunluğunda olacaktı. ülkenin modası ve orantılı genişlik ve yükseklik.
"3 Kasım'da, farklı kabilelerden dört binden fazla yerli, inşa etmek için gerekli malzemelerle kampta toplandı ve geceden önce benim için bir konut, subaylar için bir başka konut, bir yelkenli çatı katı, bir bakkal dükkanı ve hastalarımız için bir yer, bir fırın, bir bekçi kulübesi ve nöbetçinin altından geçeceği bir baraka. Tamamı yukarıda tarif edildiği gibi duvarlarla birbirine bağlıydı. Su fıçılarının bariyerini kaldırdık ve büyüyle inşa edilmiş güzel köyümüzün mülkünü aldı."