Rus entelijansiyanının asırlık hastalığı Europophilia'dır (Batılıcılık). 20. yüzyılda, Batı Avrupa'da olduğu gibi “güzelce” yaşamayı hayal eden kitlelere çarptı. Avrupa'nın hasta ve ölmekte olduğunu görmediler ve görmek istemediler. Yerli beyaz nüfusun soyunun tükenmesi, ulusal kültürlerin terk edilmesi, Amerikan ersatz kültürünün egemenliği ve Arapların, Afrikalıların ve Asyalıların kitlesel göçleri neredeyse 1960-1980 filmlerinde gördüğümüz Avrupa'ya son verdi.
Avrupa'nın üzücü geleceği, bir kez daha Avrupa Konseyi Başkanı Herman Van Rompuy'un çok ilginç açıklamalarıyla gösterildi. Berlin Duvarı'nın yıkılmasının 24 yıldönümü vesilesiyle Berlin'de konuşan Pan-Avrupa politikacısı, Avrupa Birliği'nin coğrafi ve demografik parametrelerinin yeniden düşünülmesi ve ulusal kimliğin yeniden kazanılması olasılığını unutarak çağrıda bulundu. Ona göre, "insanlar" ve "vatan" kavramları bir çöp sahasında olmalı. hikayeler. 18. yüzyılın sonlarında Fransa’daki devrimcilerin aynı derecede radikal davrandıklarını ve monarşiyle birlikte geleneksel dini ortadan kaldırmak istediklerini, “Yüce Varlık’a tapınma kültü kültü yarattığını” hatırlıyorum. insan, geleneksel aile de dahil olmak üzere “eski” değerlerden arınmış.
Avrupa Konseyi Başkanı, “Bir zorlukla karşı karşıyayız ve bu, Avrupa’nın ev veya ev olmasına izin vermeyen açık coğrafyamız” diyor. - Ne zaman Avrupa büyüyünce yeni vatandaşlara diyoruz: kulübe hoş geldiniz! Açıkçası, sürekli genişleme politik ve coğrafi kimlikleri birleştiriyor. ”
Bu nedenle, Avrupa bürokrasisinin ilk kişisi “eski moda” vatanı ve kendine özgü ulusal yapıyı unutmayı teklif ediyor.
Aynı zamanda, Herman van Rompuy, ulusal kimliği korumaya çalışan popülizm politikacılarını suçladı. Üst düzey bir AB yetkilisi, "Bütün bunlar popülizmdir - bir öfke ve öfke kaynağı, kimliğin yeniden kazanılması umudu, kapıyı kapatarak zamana geri dönebileceğiniz, bir küreselleşme döneminde çok fazla çaba harcamadan hayatta kalabileceğinizin yalanı olduğu". - Ülkelerinin kendi başına hayatta kalabileceğini düşünenler yanılsamalarda yaşarlar. Popülizm ve milliyetçilik zamanımızın zorluklarına cevap olamaz. ”
Rompuy'a göre, yeni bir Avrupa işareti, ulusların geleneksel anlamdaki yokluğu olmalıdır. Avrupa Birliği tüm Avrupalılara ev sahipliği yapmaktadır, bu bölgenin tarihsel özelliklerinden bağımsız olarak herkes ve her yerde kendilerini evlerinde hissetmek gerekir. Politikacı ayrıca göçmenlerin diğer kıtalardaki akışını sınırlamamasını da istedi. Avrupalılara, eski günlerde Avrupa ülkelerinin sakinlerinin kendilerini gönderdiklerini ve başka bölgelere yerleştiğini hatırlattı. Şimdi durum değişti. Avrupalılar, çoğu zaman olduğu gibi, artık Avrupa’yı terk etmiyorlar. Avrupa, Afrika ve Asya'dan milyonlarca göçmeni çeken bir merkez haline geldi. Konuşma sonunda, politikacı öngörülebilir gelecekte Avrupa'nın çarpıcı değişikliklerle karşı karşıya geleceği umudunu dile getirdi.
Herman Van Rompuy açıkça "kurnazlık" kavramını ve vatanını tarihin çöplüğüne göndermeyi teklif ediyor. Avrupalıların ödemek zorunda oldukları bedelden bahsetmiyor. “Avrupa-Avrupa eşitliği ve kardeşliği” genel beyanı ile yerli halk yaşlanmakta ve ölmekte, bunun yerine onu, kültürel, dini, ulusal ve günlük özelliklerini koruyarak İngilizce, Fransızca ya da Almanca olmayan diğer kıtalardan gelenlerle değiştirmektedir. Eski Dünya'nın sürünen bir İslamlaşması var. Sonuç olarak, XXI yüzyılın ortalarında, Avrupa'nın önemli bir kısmı normal ulusal kültürel görünümünü kaybedebilir.
Üst düzey Avrupalı bir yetkiliden yapılan açıklamaya göre, bir kerede birkaç sonuç çıkarılabilir. İlk olarak, Herman Van Rompuy pan-Avrupa bürokratik üst yapısının üst düzey bir temsilcisidir. Başlangıçta Avrupa sistemine dahil edilmiş olan fikirleri yayınlar. Batı’nın krizde olduğu ilk yıl değil, ancak Avrupa Birliği’nin dev bürokratik teçhizatı, ilke olarak yeni fikirler üretemeyecek kadar yapay bir ideolojiye programlandı. Ne milyonlarca işsiz, ne de ekonomideki sorunlar ve Arap Baharı'nın kazandığı ülkelerden gelen büyük mülteci dalgası ve İslamcı ağ yapılarının genişlemesi durumu değiştiremez. Bay Van Rompuy ve onun gibi diğerleri sadece bu sinyalleri iletebilir. Her şey yolunda gibi: olduğu gibi, endişelenmeyin, vatandaşlar, durum kontrol altında!
İkincisi, Avrupa Konseyi Başkanı'nın ifadesi, bir kişinin ırksal, ulusal, kültürel ve dini kimliğini ortadan kaldırmak ve ondan bir tüketici oluşturmak olan temel programlar temelinde yaşayan bir “biyo-robot” olan Batı seçkinleri arasında güçlü bir eğilimin varlığını göstermektedir. Ulusal devletlerin kültürünün etkisi altında ulusların aşınması, Avrupa’nın Hıristiyanlık temelinin yıkılması üzerine bir çalışma var. Eurobureaucracy, yeni "normlar" ın tanıtımı yoluyla kursunu yürütür. Bu yüzden, 2010’te Avrupa Konseyi “baba” ve “anne” kelimelerini dilin çöp kutusuna göndermeyi önerdi, çünkü bunlar “cinsiyetçi dil” kavramları. Yerine kişisel olmayan “ebeveyn” sözcüğü konması önerildi. Ve Kasım ayında, 2013, Almanya, Avrupa'da üçüncü, belirsiz cinsiyetten kişilerin resmen tanınacağı ilk ülke oldu. Hem erkek hem de kadın özellikleriyle eşzamanlı doğan yeni doğanlar ile ilgili medeni hal yasasında bir değişiklik yaptılar. Daha önce doğum belgesinde erkek mi kız mı olduğunu belirtmek gerekiyordu. Sonra çocuğa ilgili bir operasyon uygulandı. Şimdi bu tür çocuklar resmen üçüncü, belirsiz cinsiyetten insanlar tarafından tanınacaktır.
Üçüncüsü, Batı Avrupa'da iki eğilim mücadele ediyor. Birincisi Herman Van Rompuy - bu küresel bir Avrupa entegrasyon eliti. Devletlerin egemenliğine, halkların kimliğine ve bireylere yönelik saldırılara öncülük eder. Enternasyonalistlerin rüyası birleşmiş bir Avrupa ve uzun vadede ırkların ve etnik grupların karıştığı sınırların olduğu bir dünya, dinler ve ulusal kültürler dünya ersatz kültürünün (Amerikan) yerini alıyor ve yerini alıyor. Bu, kültürü, eğitimi, medyayı (insanların zihinlerini, bilgi akışlarını), finansı ve ekonomiyi kontrol eden küçük bir egemen sınıfın olduğu Avrupa ve dünya ve halkın geri kalanı “iki bacaklı araçlar” seviyesine düşürülüyor. Avrupa bürokratları, küresel seçkinlerin bir bölümünü temsil ediyorlar ve ebeveynlerin eğitim işlevinden fiilen ve yasal olarak mahrum kalmaları durumunda finansal baskıdan çocuklar üzerindeki kontrole kadar çeşitli biçimlerde ve çeşitli sapkınların desteğinde ulusal sınırları siliyorlar.
İkinci eğilim ulusaldır. Son yıllarda sağcı milliyetçi partilerin ve hareketlerin yükselişini gördük. Bu, kimliğini korumak isteyen Avrupa. Kendisi olmak isteyen Avrupa. Aslında - bu ulusal bir direniş. Yaşlı ve genç Avrupalılar "tarihi terketmek" istemiyorlar. Görünüşe göre, bu eğilim sadece artacaktır. Doğru, başka bir soru var: Avrupa milliyetçiliğinin, bir "bataklık" ını mı yoksa ırkçılık ve yabancı düşmanlığıyla mı koruduğu, genel yasaların farkında olmadığı, yalnızca "bataklığını" kurtaran bir paroşiyal seviyesine batmayacağı. Büyük bir Avrupa kimliği milliyetçiliğinin ortaya çıkması küreselciler için bir tehdittir. Küçük milliyetçiliklerin parlaması, geleneksel Batı Avrupa'nın tabutuna sürülen başka bir çivi olacak.
Rusya böyle bir çatışma için faydalıdır. Moskova, Avrupa ve Batı seçkinlerin içindeki çelişkileri oynayabilir. Küresel kriz ne kadar güçlüyse, “bankadaki örümcekler” de (dünya seçkinleri) birbirleriyle boğuşuyor. Bu şartlar altında, Rusya kendisini kurtarabilir ve geleceğe bir atılım yapabilir.
Avrupa ile yakınlaşma kampanyası yapan Rus, Ukraynalı, Moldovyalı, Gürcü ve Avrupa entegrasyonunun diğer destekçileri, bu vektörle ilişkili küresel riskleri bilmiyor veya bilerek sessiz. Aslında, Avrupa bir ulusların mezarlığı haline geliyor. Ukrayna'daki mevcut çatışma bu seçim ile bağlantılı. Europhiles Ukrayna'yı (Küçük Rusya - birleşik bir Rus uygarlığının bir parçası) Avrupa Birliği'ne sürüklüyor. Avrupalı olmak birçok genç Ukraynalı için bir rüya. Birçoğu zaten bütünsel bir dünya görüşünden ve dünya görüşünden mahrum, “yeni barbar” neslini temsil ediyor. Polonya, Bulgaristan ve eski sosyalist bloğun diğer üyelerinin ekonomisinin AB üyeliğinden dolayı ciddi şekilde zarar gördüğü gerçeğini bilmiyor ya da basitçe anlayamıyorlar; Polonyalılar, Bulgarlar ve Rumenler toplu olarak gelişmiş Avrupa ülkelerine para kazanmak için gidiyor. Ülke dışında yaşayan Baltık cumhuriyetlerinin nüfusunun yaklaşık üçte biriyle, ulusal ekonomileri tahrip edildi, eğitimleri kötüleşti. Aynı kader Ukrayna'yı bekliyor. SSCB'den miras alınan gücü kaybedecek ve çok zayıflamış sanayi ve tarımı kaybedecek. Ve milyonlarca genç Ukraynalı, Batı Avrupa'da yaşamak için iş ve yer arayacakken nesli tükenme süreci geri dönüşü olmayacak.
Mevcut Ukrayna "seçkinleri" Ukrayna gemisini ölümüne götüren ilk yıl değil. Ancak o bile Avrupa Birliği ile entegrasyon tehlikesini hissediyor. Ukrayna, Dinyeper hattı boyunca bölünmüş durumlarla karşı karşıya. Senaryolar devrim ve iç savaşa kadar çok farklı olabilir. Yanukoviç, Yulia Timoşenko'nun serbest bırakılamadığını ve zaten son nefesini alan ekonominin Rusya ile ilişkilerin kopmasına dayanamayacağının farkına varmak suretiyle Avrupa entegrasyonu vektörü üzerindeki hareketi askıya aldı. Ayrıca, bu sefer Moskova açıkça Kiev’in çoklu vektör politikasını desteklemek istemiyor. “Ukrayna Projesi” nin çöküşünü Büyük Rusya'nın geri kalanına “bağımsız devlet” olarak görüyoruz.
Batılılık yanılsamasından vazgeçerlerse, Rusya ve Ukrayna'nın hayatta kalma şansı daha yüksektir. Küresel sistemik kriz, sadece güçlülerin dayanabileceği sert bir sınavdır. Rusya Federasyonu, Ukrayna ve Belarus bir kez daha tek bir güç haline gelmeli. Aksi takdirde, Ukrayna’nın nasıl bir “savaş alanı” olacağına şahit olabiliriz, sadece bilgi savaşı değil, gerçektir.