bilinçli hayatımın kırk üç yılı boyunca hep devrimci olarak kaldım; bu sürenin kırk iki yılında da marksizm bayrağı altında mücadele ettim. eğer her şeye yeniden başlayacak olsaydım elbette bazı küçük hatalarımdan sakınmaya çalışırdım, fakat hayatımın ana yönü değişmezi. ben bir proleter devrimcisi, bir marksist, bir diyalektik materyalist ve sonuçta iflah olmaz bir ateist olarak öleceğim.
insanlığın komünist geleceğine duyduğum inançta en ufak bir azalma olmadı, doğrusu, bu inancım gençlik günlerimden daha sağlam. nataşa az önce beni avludan pencereye getirdi ve havanın odama daha çok girmesi için camı ardına kadar açtı. buradan duvarın üstünde berrak mavi gökyüzünü ve her eyeri dolduran gün ışığını görebiliyorum. hayat güzel. gelecek kuşaklar bu dünyayı her türlü kötülük, baskı ve şiddetten arındırıp, hayatın keyfini tam olarak sürecekler
27 şubat 1940
coyoacan, meksika