sHoşgörü ve Sadelik, Akira Kurosawa’nın 1952 tarihli sade mücevherine dayanan Güzel Hüzünlü Hayat Dramasında (Son) Buluşuyor, ekero. Güney Afrikalı film yönetmeni Oliver Hermanus (André Carl van der Merwe’nin 2019 otobiyografisine katkıda bulunan) tarafından zarif bir şekilde yönetildi. iMovie) ve National Treasure Bill Nighy ve yükselen yıldız Amy Lou Wood’un (en çok sevilen Netflix dizisinden düzenli) derinden dokunaklı performansları hakkında övün. cinsel eğitim), 1950’lerin bu aldatıcı sevimli gerilim filmi, direnmesi zor, kazanan bir sadelikle ölüm kalım meselelerini ele alıyor.
Nighy, daha sert yüzünü, kağıt yığınlarının gevşek ve karartma kulelerine yığıldığı Londra’daki County Hall’da çalışan yumuşak sözlü (“biraz ılık olsa da iyi bir tür”) bürokrat olan Bay Williams rolüne getiriyor. . Williams, Chester Street’ten bir grup yerel kadının bomba mahallinde bir tema parkı inşa etmek için iyi sunulmuş bir dilekçe hakkında, “Şimdilik burada tutabiliriz,” diyor. bahçeler; planlama; temizlik ve drenaj sağlığı) oturduğu ve toz topladığı ofisine dönmeden önce. “Zararı olmayacak.”
Bu yalnız dul (Negi, karakterini “kalp kırıklığı tarafından kurulmuş” olarak tanımlıyor) evde, hüsrana uğramış oğlu ve geliniyle birlikte yaşıyor. Doktoru ona yaşamak için çok az zaman verdiğinde, Williams’ın kalan zamanını en iyi şekilde değerlendirmeyi, nasıl yapacağını bilmese de “biraz yaşamak” için umutsuzca arzuladığını hisseder. Bay Sutherland’in en iyi çabaları, Bay Sutherland, onun gibi “kaba ve anlamsız” ürünlerin arkasında olan lüks Tom Burke karakteri korkunç çoraplaryeni arkadaşına gece hayatını gösteren kişi.
Londra’nın merkezine geri dönen Williams, Lions’ Corner House’da yeni bir iş bulmak için işini bırakan eski bir County Hall çalışanı olan Bayan Margaret Harris (Wood) ile şansını denemektedir. “Bir gün boyunca böyle yaşamak!” Williams, kendisine gizlice Bay Zombi (“ölü, ama ölü değil”) diyen canlı Margaret hakkında oldukça uygun gördüğü bir takma ad olduğunu söylüyor. Yavaş yavaş, kaybettiği gençliğinin yasını tutarken Williams, bu inşa edilmemiş stadyumun kurtuluşun anahtarı olup olmadığını merak etmeye başladı.
Senarist Kazuo Ishiguro, romanları Bugünden kalanlar Ve gitmeme asla izin vermedin Çok iyi filmlerin temelini oluşturdu ve Kurosawa’nın klasik temalarına (kendisi Tolstoy’un filminden esinlenerek) yeni bir bakış açısı ekledi. İvan İlyiç’in ölümü), üçüncü fiilin rahatsız edici bir meditatif tarzda kendisini sarmalamasına izin veren büyük bir iskelet aparatını korurken. Bu döngüsel ikilik duygusu, 1950’lerin Londra’sındaki editoryal haber görüntüleri, Terry Gilliam’ın fütürist ve retro hissini uyandıran zarif tasarımlı çerçevelerle kusursuz bir şekilde harmanlanırken görsel olarak yansıtılır. BrezilyaGörüntü yönetmeni Jimmy Ramsey, yerini rüya gibi renklere bırakmadan önce Bay Williams’ın kayıp benliğini arayışının haritasını çıkardı.
Bu araştırmanın merkezinde, Williams’ın Bayan Harris ile yaptığı konuşmalar yer alıyor ve Nighy Wood, etkileşimlerinin hem kibar beceriksizliğini hem de platonik yakınlığını yakalamak için harika bir iş çıkarıyor. Wood’un Fortnum’daki knickerbocker zafer beklentisine verdiği geniş tepkide ve doktorun ofisinde Nighy’nin yüzünde çırpınan ince ifadelerin senfonisinde, tek söyleyebileceği tek şey “tam olarak” olduğunda, hissedilir bir umutsuzluk bulunacak gerçek bir neşe var.
Emily Levines-Farrosh’un parlak notası, ofis hayatının yükselen piyano figürlerinden, geçmişe dönüş sahnelerinin (siyah-beyaz görüntüler renk değiştirir) ve burlesque sirklerin dışa dönük neşesini karşılayan alçak akorların daha hayaletli iç gözlemine geçiş yapar. Bu arada, Japon halk şarkısı Gondola no Uta da önemli bir rol oynadı. ekero Onun yerini, Williams’ı ilk kez yüksek sesle söylediğinde umutsuzca hüzünlü bir sessizliğe dönüştüren ve daha sonra bir umut ve uzlaşma notası olarak yeniden ortaya çıkan iyi seçilmiş geleneksel İskoç şarkısı The Rowan Tree aldı. Azalan aşırı çekimler Daha önce olduğu gibi, aniden ruhunun yükselmesine izin verdi.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]