Çok uzun zaman önce, 2U sunucu soğutma kulesi aldım, ancak fabrika versiyonunda beğenmedim …
Kule hakkında küçük bir genel bakış burada bulunabilir, ayrıca satıcıya ve ürüne bağlantılar da vardır:
Bir MicroATX sisteminde türbinli bir alüminyum çubuğun 2U kuleye değiştirilmesi
2U kulesinden bir fabrika fanının dehşetini görsel olarak nasıl göstereceğimi uzun süre düşündüm ve bu konuyu çok fazla karmaşıklaştırmamaya karar verdim, sadece iki türbinli bir PC’yi açtım ve arka planına karşı klasik bir kule fanı başlattım.. .
Her köşe başında koşuşturan ve hangi türbinler gürültülü diye bağıran insanlar var, yani bu insanlardan değilseniz ve türbinlerin gerçekte nasıl çalıştığıyla ilgileniyorsanız videoya hoşgeldiniz, içinde sadece iki türbinli bir PC var ( işlemci ve ekran kartı), aynı video kuleyi neden bir türbine dönüştürdüğümü mükemmel bir şekilde gösteriyor:
Ancak bu fan hala titriyor, bu da sisteme takıldığında daha da fazla gürültü katıyor …
Ama kendimi biraz geçiyorum, tabiri caizse, sondan başlıyorum, yine de kuleyi neden söktüğümü ve kendi yolumla yaptığımı göstermek zorunda kaldım …
Kulenin ilk sorunu, çok gürültülü olması ve ayrıca yana dönük olması ve benim durumuma hiç uymaması.
Tabii ki fabrika fanını çıkardım ve hava akışını nasıl organize edeceğimi, türbini nasıl yerleştireceğimi ve doğrudan radyatöre vidalayacağımı düşünmeye başladım, fiziksel olarak yapamam, çok büyük …
Türbine kavisli bir kanal yapmak için tek bir seçenek kaldı.
Anakart bobinlerinden birkaç soğutucuyu çıkarmak zorunda kaldım, müdahale edecekler.
Sonra tareti söküyorum, yan taraftaki tüm gereksiz detayları kaldırıyorum, açıklığa bakıyorum, interkostal mesafe elbette çok küçük, ancak çok küçük interkostal mesafenin eksikliğini düzeltmek için tareti çözme arzum yok. ..
Türbin anakartın yan tarafından hava emmemesi için plastik bir bölme yapıyorum.
Yan duvarları ve hava kanalının üstünü topluyorum.
Küçük kusurları düzeltiyorum ve zaten yapıştırmaya yüklüyorum, hepsi bu.
İlk başlarda sistemi X800 GTO ekran kartı ile çalıştıracaktım fakat işletim sistemi bu ekran kartını reddetti, bu yüzden GTX 1070’i iade edip onunla çalışmaya devam etmek zorunda kaldım.
Genel olarak, hava kanalı çalıştı, fazladan bir gürültü yoktu, hava zaten türbinden açıkça ısıtılmıştı, ancak verim arzulanandan çok fazla kaldı, birçok çatlağı silikon dolgu macunu ile kapatmak gerekiyordu ve yapı hantaldı.
Her şeye ek olarak, bu kasa VRM bölgesini kaplıyor ama burada bir sorun yok, VRM bölgesinde kartın arkasına bir tüp yapıştırılmış ve kasaya dağıtarak ısıyı mükemmel bir şekilde ortadan kaldırıyor.
Her durumda, bu seçeneği beğenmedim, zaten oldukça çalışıyor olmasına rağmen, çok hantal ve karmaşık olduğu ortaya çıktı, bu iyi değil.
Malzemeleri ve zamanımı boşa harcamamak için, ilk başta elbette basit bir çizim ve çizime göre kağıt şablonlar olmak üzere radyatör için hemen yeni montajlar yapmayı üstlendim.
Şablonları boşluklara sabitlemek için çift taraflı bant kullanıldı.
Boşluk olarak paslı bir kalın demir parçası kullandım, boyutuna göre kestim, delikler açtım ve tutturdum, şimdi her şeyin ne kadar iyi yapıldığını bulmam gerekiyor.
Nefret edenler sürekli toz parçacıklarıyla ilgili iddialarını ortaya atıyorlar, kusura bakmayın ama ben paslı demir parçalarını fotoğraflamayı unuttum, elinizdekiyle yetin…
Sonra şablonları çıkarıyorum, delikleri deliklere çeviriyorum, cıvataları takıyorum.
İlk montaj elbette başarılı olmadı, bir taraftaki delikleri genişleterek sonlandırıyorum.
Olması gerektiği gibi kalktım.
Şimdi hava kanalını plastikten yapıp fazla boşlukları ortadan kaldırmak için yapıştırıyorum, kullandığım bant ~ 100 dereceye kadar evsel ısınmadan korkmuyor.
Kendinden kılavuzlu vidalar aynı kuleden hala faydalıdır, kasayı türbin tarafından emilmeyecek şekilde sabitliyorum.
Çatlakları hava emmeyecek şekilde yapıştırırım.
Kanal hazır.
Toplarım ve kontrol etmeye başlarım…
Genel olarak, bu seçeneği en çok sevdim, belki de tüm ev için çığlık atan bir fan ile fabrika versiyonundan biraz daha az üretken, şimdi oldukça sessiz çalışıyor ve uzun süreli bir yüke dayanabiliyor.
Ayarlarla biraz oynadıktan ve biraz hız aşırtma yaptıktan sonra aşağıdaki çalışma parametrelerini buldum:
Stres yüküne gelince, burada yine dört tüpün varlığına rağmen ısı dağılımı sorunuyla karşı karşıyayım …
FPU stres yükü, 120 W tüketimde (CPU Paketi) çip üzerindeki sıcaklığı hemen 85 dereceye düşürür ve zamanla iş ~ 103 W tüketimde (CPU Paketi) stabilize olur ve tüm çekirdeklerin frekansı ~ 3.5 GHz’dir.
Bu radyatörün tabanını kesinlikle zımparalamam gerekiyor…
Çekirdeklere yük (ALU) ile tüketim ~ 115 W’a (CPU Paketi) gidiyor ve tüm çekirdeklerin frekansı ~ 3.86 GHz’e çıktı, sıcaklık açısından elbette sınıra yakın, yine de türbin iyi ısıtılmış hava yayar, ancak henüz sıcak değildir.
VRM 83 dereceye kadar ısındı, ancak CPU güç bölgesinin tamamen pasif olarak soğutulduğunu ve ayrıca bobinlerde ek soğutucular kaybettiğini unutmayın, yine de sıcaklık ~150 W CPU VDD ve ~19 W CPU VDDNB’ye rağmen oldukça yeterli.
Ve son olarak, sistemi daha doğal bir şekilde yüklemek için oyunu aldım, VRM ve diğer düğümlerdeki kayıplar hariç, 170 watt’tan fazla toplam tüketime rağmen sistemi kulaklıklarda bile duyamıyorum.
Genel olarak, sistem ısınırken PC’den ayrıldım ve başka şeylerle uğraştım, sonunda sıcaklıklar kabul edilebilirden daha fazla çıktı, ondan sonra biraz daha oynadım, kayda değer bir şey yok.
Orada bitebilirdi ama bu sefer değil.
Gördüğünüz gibi, tüm testlerden ve yüklerden sonra hiçbir şey çıkmadı ve bu normal.
Radyatörü çıkarmak için plastikte bakır borulu teknik delikler açtım, çünkü radyatörü birden fazla kez çıkarmam gerekecek.
Mürekkep baskısı iyi.
Cıvatalara erişim için kanalda delikler bulunduğundan, artık kanalı güvenle monolitik hale getirebilir, başka bir deyişle yapıştırabilirsiniz.
Çok daha iyi ve sonra delikler herhangi bir yapışkan bantla kapatılabilir.
Şimdi radyatörün topuğu, biraz öğütücü 600/1200/3000 aşındırıcı kullanarak çalışıyor ve topuk neredeyse bir ayna.
Tekrar bir araya getiriyorum, bu sefer her şey çok daha basit çünkü hava kanalı artık radyatörün bir parçası, sadece delikleri kapatın, böylece hava onları emmeyecek.
Soğuk bir soğutucuya başlamak iyi görünüyor, ancak uzun sürmez, yine de, soğutucu ile kristal arasındaki sıcaklık farkı çok büyük, tahminlerime göre ~ 40 dereceye ulaşıyor, daha fazla değilse, çünkü dışarı üflenen hava ısıtılıyor, ama sıcak değil.
Soğutucu zaten ısındıktan sonra, FPU üzerindeki stres yükünün yeniden başlatılması kristaldeki sıcaklığı hemen 85 dereceye yükseltir.
Çekirdeklerdeki (ALU) stres yükü de sert değişiklikler göstermedi, belki sonunda 1-2 derece kazanılacak, ancak bu büyük bir fark değil, bu nedenle ucuz GD100 kullanırken radyatör topuğunun işlenmesinde çok az nokta vardı. yapıştırmak.
Bu konuda, belki de işlemci soğutma sistemi üzerinde çalışmayı bitireceğim.
Sonuç olarak, R7 2700X işlemcinin tam gücünü sıkmayı başaramadım, ancak aynı zamanda mevcut sürüm, 462 soketli bir alüminyum çubuktan gelen geçici sürümden çok daha iyi çıktı.
İyi bir şekilde, radyatördeki interfin mesafesini artırmalısınız, çünkü havalandırması arzulananı bırakıyor, ancak mevcut sonuç bana uygun olduğu için bu artık mantıklı değil.
Teknik olarak, radyatörün fan takmak için boş alanı var, bu teorik olarak daha fazla üflemesine ve ısıyı daha hızlı dışarı atmasına izin verecek, ancak tüm bunların sessiz ve verimli çalışmasını sağlamak için ikinci bir türbinim yok, özellikle de orada olduğundan beri ek elemanları yerleştirmek için kasanın içinde zaten çok az yer var.
Ve bundan sonra ne yapacağımı düşünürsek, işlemci soğutma sistemini daha da geliştirmemin bir anlamı yok, zaten ihtiyaç duyduğundan çok daha fazlasını yapabiliyor.
Hepsi bu, ilginiz için teşekkürler, Hard-Workshop blogunda daha ilginç makaleler.