Bir çocuğa bakıcı olarak hizmet etmek, bir kişinin sahip olabileceği en önemli, ödüllendirici ve zor rollerden biridir. Bir pandemi sırasında bakıcı olmak, rolü daha da zorlaştırdı. COVID-19 pandemisinin son iki yılının, özellikle pandemi öncesinde mevcut olabilecek zorlukların yanı sıra normal gelişimsel dönüm noktalarında gezinirken çocuklar ve gençler için de zorlayıcı olduğunu söylemeye gerek yok.
Stephanie Parmely, Doktora, Dignity Health Mercy Medical Group’tan bir psikolog, çocuklarda ve gençlerde kaygıyla ilgili sık sorulan soruları yanıtlıyor. Dr. Parmely, dikkat edilmesi gereken işaretleri ve ebeveynlerin, velilerin ve/veya bakıcıların sorunları çözmek için yapabilecekleri eylemleri tanımlar.
Davranış sağlığı uzmanları şu anda çocuklarda ve gençlerde ne gibi zorluklar görüyor?
Dr. Birlikte çalıştığım çocukların ve gençlerin çoğu, daha önce uğraşmış olabilecekleri akıl sağlığı sorunlarının ışığında bile, pandemiyi oldukça iyi atlattı. Pandemiden önce çocuklar arasında psikolojik sıkıntıda bir artış görüyorduk ve pandemi sırasında arttığı görülüyordu. Bunun bazı nedenleri arasında artan aile stresi, okulların kapanması, korkuları alevlendiren medyaya maruz kalma, arkadaşlar ve aile ile geçirilen zamanın azalması ve iş kaybı ve boşanma gibi artan stres faktörleri sayılabilir. Çoğu durumda, bakıcılar tutarlı rutinleri koruyarak ve medyaya erişimi sınırlayarak çocukların dayanıklılık geliştirmelerine yardımcı olmuştur.
Salgın, zaten finansal olarak güvensiz olan aileleri eşit olmayan bir şekilde etkiledi. İş kaybı, ev kaybı, aile içi çekişmeler ve bağımlılık sonucu ailelerine gelen streslere kapılan çocuklar ve gençler daha fazla zorluk yaşadı. Bu özellikle pandemi nedeniyle değil, pandeminin aileler üzerindeki etkisi nedeniyle.
Bazı çocuklar, özellikle pandemiden önce kaygıları varsa, okula dönüşte zorluklar yaşadılar. Bu, karantinada daha az uyarılma yaşamaları, günlerini daha fazla kontrol etmeleri ve en rahat oldukları aileleriyle daha fazla zaman geçirmeleriyle ilgili olabilir.
Pandemiden önce depresyon teşhisi konan birçok çocuk ve genç, karantinanın erken dönemlerinde kötüleşen semptomlar yaşadı. Okula döndüklerinde, fiziksel aktiviteden, akran etkileşiminden ve yüz yüze okul rutinlerini yerine getirdikten sonra semptomları düzelmiş olabilir.
Çocuklarda ve gençlerde bakıcıların dikkat etmesi gereken fiziksel ve zihinsel stres belirtileri nelerdir ve ne zaman profesyonel yardım almaları gerekir?
Dr. İnternete erişimi olan her yaştan çocuk için bakıcılar maruz kaldıkları içeriğe çok dikkat etmelidir. Gençlerin internette gördükleri veya duydukları tehlikeli aktiviteleri denemeleri daha olasıdır. Ebeveynler ve veliler, internet kullanımını ve iletişimin gerçekleştiği çevrimiçi alanları periyodik olarak gözden geçirmelidir, çünkü gençler çevrimiçi akranlarına kaygı veya depresyon belirtileri gösterebilecek duygularını ifade edebilirler.
Bir çocuk veya genç kendini veya başkalarını öldürme düşüncelerini ifade ettiğinde, derhal profesyonel yardım alın.
Ayrıca, en az iki haftalık bir süre içinde, günlerin çoğunda aşağıdaki değişiklikleri çocuklarda veya gençlerde fark ederseniz, profesyonel yardım alın:
- Yeme ve uykuda önemli artış veya azalma
- Eski hobilere ilginin azalması
- Akranlar ve aile ile etkileşimlerde olumsuz değişiklikler
- Azalan aktivite seviyesi/motivasyon
- Ruh halindeki değişiklikler
- Medya tüketimi (video, sosyal ve oyun platformları dahil), madde kullanımı veya risk alma davranışları gibi yüksek uyaran arayan davranışlara artan ihtiyaç
Normal davranışsal gelişim ile izlenmesi gereken bir sorunu gösterebilecek belirtiler arasında bir ayrım yapılabilir mi?
Dr. Beyin, bir kişi 20’li yaşların ortalarından sonlarına kadar gelişmeyi bitirmez, bu da bakıcıların çocuklar büyüdükçe sayısız gelişimsel değişim evresi yaşayacakları anlamına gelir. Genç beyin önemli büyüme dönemlerinden geçtiğinde, “duygusal fırtınalar” gibi görünen şeyler olabilir. Bunlar tehlikeli faaliyetler içermedikleri ve sürekli olarak iki haftadan fazla sürmedikleri sürece normaldir. Çocuğunuzun davranışlarıyla ilgili endişeleriniz varsa, diğer ebeveynler ve bakıcılarla o yaşta çocuk yetiştirme deneyimleri hakkında konuşun. Çocuğunuzun çocuk doktoru ile neyin normal olduğu ve davranışsal bir sağlık uzmanından yardım almanın ne gibi bir işaret olabileceği hakkında konuşun.
Bakıcılar, çocuklarda ve gençlerde kaygıyı gidermek için hangi adımları atabilir?
Dr. Bir çocuğun iyiliği söz konusu olduğunda bakıcılar en önemli faktördür. Ev içinde çocuklar, tutarlı ritimlere ve rutinlere sahip olduklarında en dirençli hale gelirler. Tutarlı yeme ve uyku programları oluşturmaya çalışın, internette geçirilen süreyi sınırlandırın ve fiziksel aktiviteler, yaratıcı oyunlar ve ailece zaman geçirmek için düzenli zaman ayırın.
COVID-19 salgını sırasında, hem küçük çocuklar hem de gençler için teknoloji ve internete maruz kalma arttı. Sosyal medya da dahil olmak üzere dijital medya için güçlü bir bağımlılık potansiyeli var ve pandemi sırasında her yaştan çocuk daha fazla bağımlı hale geldi. Aynı bağımlılık belirtilerini alkol ve madde kullananlarda da görebiliyoruz. Çocuk, uzaklaştırıldığında tahriş ve diğer faaliyetlere çok az ilgi göstermesi veya hiç ilgi duymaması gibi önemli yoksunluk belirtileri gösteriyorsa, bakıcılar cihazlara veya dijital medyaya bir bağımlılığı tespit edebilecektir.
Çocukların kaygı veya stres düzeylerini azaltmaya yardımcı olması için sağlıklı davranışları modellemenin bir yararı var mı? Bu davranışlar ne olurdu?
Dr. Bakıcıların çocuklarına bakabilmeleri için kendilerine bakmaları önemlidir. Ebeveynler ve veliler sağlıklı olduklarında, daha sağlıklı rol modelleri olma eğilimindedirler. Ebeveynler ve vasiler bunu nasıl yapabilir? Fiziksel egzersizin, sağlıklı beslenmenin ve internette gezinmek için harcanan sınırlı zamanın değerini gösterdiğinizden emin olun.
Bakıcılar ayrıca duygularını sözlü olarak ifade etmek ve çocuklarla zorluklarla nasıl başa çıkacakları hakkında konuşmak gibi stresle sağlıklı başa çıkma becerilerini modellemelidir. Bakıcılar duygularını sözlü ifadelerinde aleni olduklarında (gelişimsel ve duygusal seviyelere göre filtreleme), çocuklara ve gençlere de aynısını yapmayı öğretir. Bir çocuğun ne hissettiğini düzeltmeye çalışmadan doğrulamak, duygularını paylaşmakta daha rahat olmalarına yardımcı olabilir.
Bakıcılara öğretmek için en sevdiğim beceri özetlemedir. Çocuğunuzun hissettiğini düşündüğünüzü tekrarlayın ve sonra duraklayın. Ya yaşadıklarını sözünü kesmeden ifade etsinler ya da susmalarına ve duygularını düşünmelerine izin verin. Konuşmaya hazır olduklarında orada olduğunuzu bilmelerini sağlayın. Proaktif olarak çözümler sunmaya çalışmayın. Bunun yerine, bir sorun için olası bir eylem veya çözüm düşünmelerini isteyin veya “size bir öneride bulunabilir miyim?” diye sorun.
Rehberlik sağlamak için başka hangi kaynaklar mevcut?
Dr. Rehberlik için çocuğunuzun çocuk doktoruna başvurmaktan asla çekinmeyin. Kaynak sağlamaya yardımcı olabilir ve davranışsal sağlık terapistleri önerebilirler.
Kaynak : http://dhmgblog.dignityhealth.org/pediatric-pandemic-anxiety”>Source link