Yüksek Mahkeme’nin Dobbs’a karşı Jackson Kadın Sağlığı Örgütü’ne karşı verdiği karar çifte felakettir. Her şeyden önce, Roe vs. Wade’i devirmek Amerikalıların, özellikle de doğurganlık çağındaki kadınların yaşamları üzerinde yıkıcı bir etkiye sahip olacak. İkincisi, hukukçular tarafından küçümseneceği, hatta alay edileceği ve mahkemenin zaten kırılgan olan kamu konumunda bir düşüşe yol açacağı kesindir.
Taslak kararın sızdırılmasından bu yana birçok gözlemcinin belirttiği gibi, Adalet Samuel A. Alito Jr.’ın görüşü kürtajın kuruluşunda korunmadığı ve hatta bazen suç olarak kabul edildiği gerçeğine dayanarak anayasal bir üvey evlat olarak kürtaj haklarını seçmesidir.
Bu tarihsel analizin, mahkemenin, görüşün riske atmamakta ısrar ettiği, sayılamayan ve önceden suç sayılan diğer hakları tanımasıyla örtüşmesinin imkansız olduğunu belirtmek, fıçıda balık vurmaya benziyor – örneğin, eşcinsel ve ırklararası evlilik, kontrasepsiyon kullanımı ve eşcinsel ilişkiye girmek.
Eğer kürtaj, önceki nesil Amerikalılar tarafından suç sayıldığı için anayasal bir yetimse, o zaman mahkeme bu diğer haklardan herhangi birini kabul etmeye nasıl devam edebilir?
Kaçınılmaz olarak, Alito’nun mantığı soldan ve sağdan yumruklandı. Yargıçlar Stephen G. Breyer, Elena Kagan ve Sonia Sotomayor’un ortak muhalefeti, Alito’nun sayılmamış haklara tutarsız muamelesiyle alay eden bir saha günü geçiriyor.
Ve kendi açısından, yargının (ve Amerikan) aşırı sağ kanadı, Yargıç Clarence Thomas’ın mutabık görüşü, bir sonraki adımı aşikar olarak atıyor: Mahkeme şimdi yeniden gözden geçirmeli – oku: devirmeli – numaralandırılmamış haklar hukukunun tüm çizgisini.
karşılaştırma nihai ürünle birlikte kararın sızdırılmış taslağı, Alito ve çoğunluğun geri kalanının, kürtajın tüm yapıyı bozmadan mahkemenin numaralandırılmamış haklar hukukundan çekilebileceği iddiasını desteklemeye çalışmak için önerdiği bir argümanı görebiliriz. Alito şöyle yazıyor: “Kürtaj hakkında ayırt edici olan şey, bunun “potansiyel bir yaşamın” sona ermesiyle sonuçlanmasıdır.
Ve öyle. Kürtaj doktrinini bu kadar sinir bozucu yapan temel zorluk budur – hem bireyin hem de toplumun hayati çıkarları söz konusudur. Ancak Alito’nun bu gerçekçilikten kürtaj hakkının hiçbir anayasal korumayı hak etmediği sonucuna sıçraması, yasal akıl yürütmedeki utanç verici bir kusura dayanmaktadır. Fetal yaşamda bir devlet ya da toplumsal ilginin varlığının, bir fetüsün terminasyonuna getirip getirmeme konusunda bireysel bir çıkar olmadığı anlamına geldiğini söylemek bir çıkar ilişkisi değildir. Telafi edici bir devlet çıkarı, bireysel bir hakkın varlığı hakkında tam olarak hiçbir şey söylemez.
Dobbs’un görüşünün yaptığı gibi, Roe’nun ve daha sonraki Planlı Ebeveynlik ve Casey kararının “potansiyel yaşamı” yetersiz koruduğunu söylemek bir başka derin çarpıtmadır. Her iki karar da cenin güvencelerine önemli ölçüde ağırlık verdi – çoğu aşırı kilolu olduğunu iddia ediyor. Bu nedenle, mahkeme yıllar içinde, eş bildirimleri ve bekleme süreleri gibi kürtaj hakkının uzun bir dizi kısaltmasını onayladı.
Roe ve Casey’deki analizlerin asıl amacı, hamileliği sürdürme veya sonlandırma kararına izin verilen ve izin verilmeyen “yükler” arasındaki çizgiyi çizmekti. Alito, Casey’nin kuşkusuz şekilsiz “gereksiz yük” terimiyle alay ediyor, ancak bir bireysel hakkı yumuşatırken neyin uygun olup olmadığını belirleme görevi anayasa hukukunun sıradan bir görevidir ve Casey’nin çerçevesi işe yaramıştır. Başkan Trump’ın mahkeme tarafından atananları, aşırı zorlukları Roe’ya iletmeye başlayan kürtaj karşıtı eyalet yasa koyucularının gözlerine yıldızlar koyana kadar istikrarlı bir durum yarattı.
Dahası, Dobbs’un Roe’nun devletleri “potansiyel bir yaşamın” yok edilmesini herhangi bir önem arz eden bir mesele olarak görme”yi yasakladığı yönündeki ısrarı kesinlikle yanlıştır. Bunun yerine, kürtaj konusundaki iki kritik çıkardan birini önemli olarak görmeyi reddeden Dobbs’tur. Cuma günü itibariyle, kürtaj hakkının en sert şekilde kısaltılması bile “yasama organının bunun meşru devlet çıkarlarına hizmet edeceğini düşünebileceği rasyonel bir temel varsa” sürdürülmelidir.
“Akılcı temel”, bir hakkı reddetmek için karşılanması en kolay standarttır. Kadınların kendi bedenleri üzerindeki kontrollerini sabah 4’te bilardo oynama hakkıyla aynı düzeye getiriyor.
Yargıç Brett M. Kavanaugh’un Dobbs kararındaki ayrı görüşü, “Mahkemenin bugünkü kararının Mahkemeyi kürtaj konusunda yargısal tarafsızlık konumuna geri döndürdüğü” şeklindeki gamsız güvencesi nedeniyle özel olarak anılmayı hak ediyor.
Kavanaugh’un idolü olarak bu tartışma konusu. Antonin Scalia koyabilir. Kadınlara yönelik yaklaşık 50 yıllık temel anayasal korumaların buharlaştırılması ve kırmızı devletlerin, kürtajı suç haline getirmek de dahil olmak üzere en acımasız kısıtlamaları yürürlüğe koyabilecekleri için rekabet etmek üzere aniden yetkilendirilmesi, yargısal tarafsızlık eylemi değildir.
Sonuç olarak, Dobbs’un görüşü, Roe’nun “korkunç bir şekilde yanıldığı” konusundaki kararlılığı için uzaktan ikna edici hiçbir şey sunmaz.
Dobbs muhaliflerinin makul değerlendirmesi, mahkemenin aldığı trajik yanlış dönüşün en makul açıklamasıdır: Uzun zamandır tanınan bir anayasal hakkın tersine çevrilmesi, “yeni yargıçların yeni görüşlerinden başka bir şeye dayanmamaktadır. Çoğunluk reddetti Karaca ve Casey tek bir nedenden ötürü: çünkü onları her zaman hor gördü ve şimdi onları bir kenara atacak oylara sahip.”
Kaynak : https://www.latimes.com/opinion/story/2022-06-26/roe-vs-wade-dobbs-supreme-court-samuel-alito