Venedik tarihsel çekirdeğinde bisiklet pek kullanışlı bir araç değil. Nasıl ki bu yıl bienal kapsamında Palazzo Franchetti'nin bahçesinde Ai WeiWei'nin metal, çalışmayan bisikletlerden oluşan bir yığınla ortaya koyduğu enstalasyon, yerinde kullanılamayanın, görünenin imgesini taşıyorsa, iyileştirme, onarma dışında mimari sürece asgari dahil olan Venedik gibi bir şehirde mimarlık bienali de benzerine tekabül ediyor. Tarihsel geçmişi, mekansal avantajları yanı sıra Venedik'i halen kıymetli yapanlardan biri de bu olsa gerek. 14. Venedik Mimarlık Bienali küratörü Rem Koolhaas, Esaslar (Fundamentals) ana teması altında Mimarlığın Unsurları (Elements of Architecture) ve ulus pavyonlarına çağrı niteliğinde Moderniteyi Özümsemek (Absorbing Modernity) yan bağları ile hem meseleyi çoğaltmış hem de konuyu dağıtmamış oluyor. Modernizmin uluslar üstü bir dünya tarihi olduğu kabulüyle de nasıl ki tarihin tarih ile okunma angajmanı varsa, modernizmin yorumunun da modernizme muhtaç olduğu öngörüsü, bilgisiyle, atılan zarın gele gelmeyeceğini biliyor.
Sarkazmlar, tersine modernizmler ve niceleri
Yayıncı: XXI
Sayfa No: 33-34
Yayın Tarihi: 01.06.2014