İkinci nesil bilgisayar, bilgisayar kapasitelerini en üst düzeye çıkaran yeni modellerin geliştirilmesine olanak tanıyarak, o andaki bilgisayarların performansını değiştiren ve geliştiren yeni teknolojik bileşenlerin uygulanması yoluyla hesaplamanın gelişiminde oluşuyordu.
Tüplerin veya vakum valflerinin elektronik transistöre geçişi, ikinci nesil bilgisayar olarak bilinen veya dijital hesaplamaya doğru atılan ilk adım olan şeydi.
Performans kaynağındaki bu değişiklik çok daha hızlı, küçük, ucuz, verimli ve güvenilir makinelerin oluşturulmasını sağlamıştır.
İkinci nesil bilgisayarların geliştirilmesinin, 50'lerin ikinci yarısı ile 60'ının ilki arasında, on yıla ulaşamadığı tahmin edilmektedir.
Ancak, 1950'den önce, ikinci nesil bilgisayarları karakterize edecek bileşenlerin bir kısmı toplu halde kullanılmamasına rağmen zaten geliştirilmiştir.
Hesaplama alanındaki teknolojik gelişmeler bu aşamadan sonra daha hızlı bir şekilde ilerlemeye başladı.
İkinci nesil bilgisayarlarda transistör
Elektronik bir transistör, kurulu olduğu devrenin gücünü ve elektrik sinyalini yükseltmek için kullanılan yarı iletken bir cihazdır.
Günümüzde neredeyse tüm entegre dijital devrelerin ve dolayısıyla neredeyse tüm elektronik cihazların temel bileşenleriyle.
Bugün bilindiği gibi transistör, 1947 yılında, neredeyse on yıl sonra, icadı için Nobel Fizik Ödülü'nü almaya gelen bilim adamları J. Bardeen, HW Brattain ve W. Shockley tarafından tasarlandı.
Bununla birlikte, transistör, 50'li yıllara kadar, yeni bilgisayarların devrelerinde uygulanmaya başladığında, vakum tüplerinin yerine kitlesel olarak kullanılmadı.
İkinci nesil bilgisayarların ana yeniliği vakum tüplerinin (büyük ve büyük miktarda ısı ve düşük performans üreten termiyonik enerjiye bağlı olarak), elektronik transistörlerin değişmesine neden oldu. performans ve diğer yönler.
Transistörü bilgisayarlarda temsil eden avantajlar arasında şunlar vardı: sonlandırılan ekipmanın boyutunu azaltan daha küçük boyut ve ağırlık; operasyon için düşük voltaj, bu da birkaç hücreli pillerin kullanımını kolaylaştırır ve enerji tüketimini azaltır; Aynı devrede çok sayıda transistör kullanılabilir ve bu da verimliliği en üst düzeye çıkarır.
Transistörler ayrıca 50 yıla kadar sürekli oluşturmak üzere işlev görmeye başlayan yüksek bir kullanım ömrü marjı gösterdi. Bir vakum tüpünün kullanıldığı yerlerde, yüz transistör entegre edilebilir.
Bununla birlikte, dezavantajları arasında, radyasyona biraz duyarlılık bulmak ve cihazı etkileyebilecek kısa ancak güçlü elektriksel veya termal deşarjlar bulmak mümkün olmuştur.
İkinci nesil bilgisayarların özellikleri
Transistörlerin kullanımıyla ortaya çıkan ve çok daha küçük, daha hafif ve daha verimli ekipmanla sonuçlanan değişimin yanı sıra, ikinci nesil bilgisayarların sunduğu büyük niteliklerin bir kısmı, programlama dilin ilk eskizlerinin geliştirilmesi ve kullanılmasıydı. Mevcut hesaplamada.
Bilgisayarların ilk nesli, girilen kayıtların veya verilerin depolanamaması olan diğer kısıtlamaları olan ikili ve şifreli bir dil sundu.
İkinci nesil, talimatların kelimelerle eklenmesini sağlayan yeni bir dili uygulamaya koydu.
Aynı dönemde, bilgisayarların yerleştirilmesi ve çalıştırılması işlemlerini kolaylaştırmaya başlayan COBOL (Ortak İş Odaklı Dil) ve FORTRAN (Formül Tercüman) gibi büyük bilgisayarlarda kullanılmak üzere üst düzey diller geliştirmeye başladılar. .
Benzer şekilde, ikinci nesil bilgisayarları, bilgilerin korunmasına yönelik bantları ve depolama disklerini ilk uygulayanlardı.
Bu makinelerin öncekilerden çok daha küçük olduğu vurgulanmasına rağmen, bugün alışkın olduklarımızdan çok daha büyüklerdi.
İkinci nesil bilgisayarların kullanımı
İkinci nesil bilgisayar, kitle pazarına açılmayı temsil etmiyordu; Geliştirilen modeller, ev içi kullanım için bir makine olarak düşünülmüyordu ve uzmanlaşmış olsalar bile, bir pazara gerçekten adapte olmak birkaç yıl aldı.
Bu neslin ilk modelleri atom enerjisi endüstrisi için geliştirilmiştir. Süper bilgisayarlar olarak kategorize edildiler; Sperry-Rand şirketi tarafından yaptırılan LARC adını aldı.
Sadece iki ünite üretildi ve kuruldu: biri Kaliforniya'daki Lawrence Radyasyon Laboratuvarı'nda, diğeri ise Birleşik Devletler Donanması Araştırma ve Geliştirme Merkezi'nde.
60'ların ilk yarısından itibaren, IBM, Control Data ve Sperry-Rand gibi şirketler, yeni bilgisayarları için şirketler, üniversiteler ve kamu kurumları tarafından satın alınmaları için biraz daha ticari ve genel bir bölgeye girmeye başladılar.
Bu yeni modeller günümüzün en yaygın bileşenlerini içeriyordu: baskı kapasitesi, depolama belleği, belirli işlevler için programlar vb.
Yeni ve daha erişilebilir bir programlama dili ve belirli işlevleri yerine getirmek için tasarlanan ilk programlar (veya yazılım) arasındaki etkili entegrasyon nedeniyle, ikinci nesil bilgisayarlardan daha iyi yararlanmayı başaran ticari şirketler; bilgisayardan ihtiyaç duyulan şeye göre değiştirilebilecek ya da değiştirilebilecek olan.
IBM, bu dönemde kendisini ve ürünlerini en iyi şekilde konumlandıran, genel tüketiciye daha yakın ve dost olan şirketlerden biriydi.
1959'da açıklanan IBM 1401 modeli, bu ikinci nesil bilgisayar yıllarında sanayi ve ticaret sektöründeki en popüler modellerden biriydi.
60'larda, bir aile evinde bir bilgisayarın varlığının hala sıra dışı bir şey olduğu ve bu cihazların toplumun hemen hemen her köşesinde bir yer bulana dek çok daha uzun yıllar geçeceği belirtilmelidir.