-
Bir yere uzun bir yolculuk planlıyorsanız, arabanızı sürdürebilir, bir trene binebilir veya bir tekneye binebilirsiniz, ancak olasılıklar siz uçacaksınız. Uçaklar bize, uzun mesafeleri, tran-sporcılığının diğer biçimlerinin alacağı sürenin yalnızca bir kısmında seyahat etme kabiliyetini verir. Eğer hava ile seyahat ediyorsanız, seçtiğiniz destinasyona uçuşu olan ticari havayolu şirketlerinden birine uçmanız gerekecek.
-Amerikalılar, günümüzde havaalanında seyahat edenlerin ordularının da şahit olduğu gibi seyahat etmeyi çok seviyorlar. Amerika Birleşik Devletleri'nde, 2000 yılında en az bir ABD havayolu şirketine 665 milyon kişi seyahat etti. Amerikan havaalanlarından her gün yirmi beş bin (25.000) uçuş kalkıyor ve Amerikalıların 2001'de daha fazla seyahat etmeleri bekleniyor.
Bir havayolu şirketinin temel işlevi, yolcuları ve bagajlarını bir noktadan diğerine taşımaktır. Diğer herhangi bir hizmet sektörü gibi, havayolu endüstrisi de belirli bir fiyat için bir hizmet sunuyor. Bu baskısında WordsSideKick.comFarklı havayolları türleri, nasıl yapılandırıldıkları ve bilet fiyatlarını nasıl belirledikleri hakkında bilgi edineceksiniz. -
Tüm havayolları eşit oluşturulmaz. Çoğu işletmede olduğu gibi, en azından Amerika Birleşik Devletleri içinde havayolları bir çeşit tabakalaşma vardır. ABD havayolları kamuya ait veya özel mülkiyete aittir - ancak birçok ülkede hükümet havayollarına sahiptir. Bir ABD havayolu şirketi, oluşturduğu gelir miktarına göre belirlenir. Daha sonra ABD federal hükümeti tarafından sınıflandırılır ve üç kategoriden birine yerleştirilir: büyük, ulusal veya bölgesel.
Daha önce uçtuysanız, üç kategori arasındaki farkı anlamanız kolay olabilir. Üç tür havayolunun her biri ayırt edilebilir rotalara sahiptir. Tipik olarak, daha büyük havayolları daha fazla destinasyon ve daha uzun rotalar sunar. Bu havayolu kategorilerine daha yakından bakalım.
Havayolu endüstrisi tıpkı diğer işletmeler gibi, yani müşterilerinin farklı ihtiyaçları olduğu için çok sayıda havayolunun olduğu anlamına geliyor. Yurt dışına gidiyorsanız, yurtdışında daha fazla destinasyona sahip olduğundan büyük bir havayolu kullanmanız muhtemeldir. İki küçük şehir arasında seyahat eden bir işadamının bölgesel bir havayolu şirketi ile uçması muhtemeldir, çünkü bir konaklama için büyük bir havayolu merkezinde durmak istememektedir. Daha sonra hub'lar hakkında daha fazla bilgi edineceksiniz.
Top 10 Havayolları
Kaynak: Fortune 500
Rezervasyon memuru gibi hat personeli, en büyük havayolu çalışanı grubudur.
Her bir havayolu şirketinin operasyonları farklılık gösterse de, her havayolu şirketinin yapısı arasında belirli bir miktarda benzerlik vardır. Bir havayolu şirketinin en önemli varlıkları uçakları ve insanlarıdır.Bir havayolu şirketi dünyanın en iyi uçaklarına sahip olabilir, ancak çalışanlar olmadan bir havayolu şirketi hiçbir şey yapamaz.
Havayolları genellikle pilotlar ve uçuş görevlileri gibi gezginlerle en fazla temas halinde olan çalışanlar tarafından kamuda temsil edilmektedir, ancak sahnelerin arkasında çalışan çok daha fazla havayolu çalışanı bulunmaktadır. Daha büyük havayolları daha fazla insan çalıştırabilir, ancak çalışan kategorileri genel olarak havayolu şirketinin büyüklüğü ne olursa olsun aynıdır.
Havayolu şirketlerinde çalışanların çeşitli türleri:
Havayolu maaşının çoğunluğunu oluşturan yukarıda belirtilen personele ek olarak, havayolu ayrıca belirli görevleri yerine getirmek için uzman ve taşeron istihdam etmektedir. Bu uzman personel avukatlar, muhasebeciler, çalışanlar ve halkla ilişkiler uzmanları gibi insanları içerir. Hat personelinin çalışmalarını desteklemeleri onların görevidir. Tipik olarak, bu insanlar havayolu şirketinin merkezinde çalışıyorlar. Taşeronlar, havayollarının çalıştığı kişilerdir ve temizlik, yakıt, güvenlik, gıda hizmetleri ve bazen bakım gibi görevleri yerine getirebilirler. Havayolu çalışanları hakkında daha fazla bilgi için Havayolu Ekiplerinin Nasıl Çalıştığına bakın.
Atlanta, ABD'de ve dünyanın her yerinde birçok başka şehre hizmet veren bir merkezdir.
2001 yılı itibariyle faaliyet gösteren 12 büyük ABD havayolu şirketinin büyük çoğunluğu göbek ve ışınsal ağ uçak trafiğini yönlendirir. "Merkez" ve "konuştu" kelimeleri, bu sistemin nasıl çalıştığına dair oldukça canlı bir görüntü oluşturur. bir merkez uçuşların yönlendirildiği merkezi bir havaalanı ve konuşmacı uçakların havalimanından çıkardığı rotalar. Çoğu büyük havayolu şirketinin birden fazla göbeği var. Merkezlerin yolculara daha fazla uçuş sunmalarına izin verdiğini iddia ediyorlar.
ABD federal hükümeti 1978'deki havayollarını deregüle ettikten sonra hub-and-system sistemi, çoğu büyük havayolu şirketi için norm oldu. direk güzergahveya deregülasyondan önce kullanılan noktadan noktaya sistem, havayolları federal hükümet tarafından iki küçük pazar arasında doğrudan uçmaya zorlandı. Bu, rutin olarak yarısı boş olan birçok uçuşa neden oldu ve bu da havayollarının para kaybetmesine neden oldu. Bugün çoğu havayolunun, uçuşlarının geçmesi gereken en az bir merkezi havaalanı var. Bu merkezden, konuştuğunuz uçuşlar yolcuları seçecek yerlere götürüyor.
Hub-and-spoke sisteminin iyi bir örneği, Hartsfield Atlanta Uluslararası Havalimanı'ndaki merkezini barındıran Delta Havayolları'nın bir örneğidir. Diyelim ki Charleston'dasınız, SC ve Memphis, TN'ye gitmek istiyorsunuz. Muhtemelen bir Charleston'dan Memphis uçuşuna çok fazla talep yoktur, bu yüzden havayolu sizi Charleston'dan Atlanta'ya, sonra da Atlanta'dan Memphis'e bağlayan bir uçuşla uçar.
Hub-konuş sisteminin amacı, havayollarını paradan tasarruf etmek ve yolculara destinasyonlara daha iyi rotalar vermek. Uçaklar bir havayolu şirketinin en değerli mallarıdır ve her uçuşun belirli bir takım maliyeti vardır. Uçaktaki her koltuk toplam uçuş ücretinin bir bölümünü temsil eder. Bir yolcu tarafından doldurulan her koltuk için, bir havayolu kendi fiyatını düşürür; bu, bir havayolu şirketinin para kaybetmeyi durduğu ve uçuşta bir kar göstermeye başladığı koltuk fiyatıdır.
Tüm havayolları, merkez-üstü yaklaşımını kullanmaz. Örneğin, Southwest Havayolları hub ve ağ sistemi için istisnalardan biridir. Eski moda noktadan noktaya sistemi kullanır, insanlara kısa mesafeleri birkaç bağlantı noktalı uçuşla çeker. Bununla birlikte, Southwest uzun yollarda çok az kesintisiz uçuş sunuyor. 2000 yılının sonunda, Güneybatı yaklaşık 306 tek yönlü, kesintisiz şehir çiftine hizmet etti. Noktadan noktaya sistem, bir hub-konuşabilen havayolu şirketinin sunabileceğinden daha doğrudan bir yol sağlar.
Bir uçak bileti anatomisi
Hedefinizi belirledikten sonra, bir sonraki adım havayolunu aramak ve bir uçuş için rezervasyon yaptırmaktır. Havayolları, bu rezervasyonları ve biletlerinizi işleyen birçok kişiyi işe alır. Rezervasyon masasında seyahat edenlere ve havaalanındaki check-in kontuarına bakan personele sahiptir. İki tür bilet var:
Çoğu insan için, bilet fiyatlandırması hava yolculuğunun en kafa karıştırıcı kısmı olabilir. Ücretler sürekli değişmektedir. Dün New York'tan Chicago'ya bir uçuş için dün ne ödemişseniz, muhtemelen aynı uçuş için bugün ne ödeyeceğinizden değil. Bir uçuşun aynı bölümünde oturan insanlar bile biletlerine göre çok farklı fiyatlar ödediler. İster inanın ister inanmayın, ücretler bugün 1978'den daha ucuzdur, bu yüzden daha fazla insan daha önce hiç olmadığı kadar uçmaktadır. Ücretler, bir yolcunun mil başına ne ödediğine göre (sent cinsinden) takip edilir. 1978 yılında, yolcular, mil başına yaklaşık 19 sent ödedi. 1997 yılında, yolcular mil başına yaklaşık 14 sent ödedi.
Birçok gezgin elektronik bilet almayı tercih ediyor. Bazı durumlarda, e-biletli yolcular, self servis check-in makinesini kullanarak kendilerini kontrol edebilirler.
Bir ücretin maliyetine katkıda bulunan çeşitli faktörler vardır:
Bilet fiyatlandırmasını etkileyebilecek diğer bir faktör de hub sisteminin kendisidir. Büyük bir havayolu, belirli bir havaalanındaki birçok kapıyı kontrol ederse, daha yüksek bilet fiyatları alabilir. Bu büyük havayolu, bu havaalanına gelen en fazla uçuşa sahip olduğundan, tüketiciler bu havalimanına uçmak ya da dışarı çıkmak isterlerse daha yüksek ücretleri ödemek zorundalar.
Havayolları genellikle fazladan rezervasyon almak ATA'ya göre uçuşlar. Overbooking, bir koltuk için mevcut olan koltuklardan daha fazla bilet satma pratiğidir. Havayolları, bu davranışı gezgin davranışının tarihsel analizini kullanarak haklı çıkarır. Çoğu zaman, gezginler, rezervasyon yaptırdıkları bir uçuş için gösterilmezler veya zamanında kapıya kadar geçmezler. Seyahat planlarını garantilemek için birden fazla havayolu ve uçuşta koltuk rezervasyonu yapan gezginler de var. ATA, havayolu şirketlerinin hangi uçuşu üst üste koyduğunu seçmede büyük özen gösterdiğini bildiriyor. Uçuşun no-show geçmişine bakarlar ve overbook numarasını eşleştirmeye çalışırlar.
Açıkçası, fazlalık bazen daha fazla insanın bir uçuş için müsait olan koltuklardan daha fazla olduğu zaman gibi sorunlara neden olabilir. Bu olduğunda, hava yolları, koltuklarından vazgeçmek isteyen gezginlere özel teşvikler veriyor. Genellikle, bu gönüllülere başka bir uçuşta ücretsiz ücret verilir. Bir havayolu, bir yolcunun istemsiz olarak çarpmasına zorlanırsa, havayolu şirketi bu kişiyi telafi etmelidir.
Bir uçağa bindiğinizde, sahnelerin arkasına dönen tüm viteslerin farkında olmayabilirsiniz. Sizi hedefinize ulaştırmak için birçok işlev gerçekleştiren çok kişi var.