İdare hukuku bilimi, özel bir hukuk normları sistemi olan Rusya Federasyonu hukukunun bir dalıdır. Bu sistem, yürütme ve idari faaliyetlerin yürütülmesi sürecinde devlet ve yerel otoritelerin görev ve görevlerinin yerine getirilmesi sırasında oluşan sosyal ilişkilerin düzenlenmesini sağlar. İdare hukukunun konusu ayrıca kurumlarda, işletmelerde ve organizasyonlarda örgütlerarası ilişkileri içerir.
Söz konusu sanayi hukuk sistemindeki en temel sektörlerden biridir. Bütün yapısı, ilgili normların bir kompleksi ile temsil edilir. İdare hukukunun konusu bir yönetim ilişkisidir. Bu ilişkiler hem kamu yönetimi alanında hem de diğer alanlarda kurulur. İdare hukukunun kendi yasal düzenleme yöntemi vardır, iç tutarlılık, bazı bileşenleri içerir. Bütün yapı ayrıca harici bir ifadeye sahiptir, yani belirli kaynaklarda (formlarda) sabittir.
İdare hukukunun konusu, kamu yönetimi alanındaki kamusal öneme sahip etkileşimin yanı sıra, kamusal yaşamın diğer alanlarında oluşan düzenleyici etkileşimlerdir.
Yönetmeliği söz konusu endüstrinin normları tarafından sağlanan yönetimsel ilişkiler arasında aşağıdakiler ayırt edilir:
- Konuyla ilgili karakteristiklere göre oluşturulan etkileşimler grubu. Bu kategori, devlet idaresinin alt üyeleri (dikey ilişkiler), alt olmayan yönetici varlıklar (yatay ilişkiler), yürütme organı temsilcileri ve diğer kuruluşlar, vatandaşlar, memurlar, kamu dernekleri arasındaki ilişkiyi içerir.
- Devlet bölgesel yapısının işaretine göre kurulan ilişkiler grubu. Bu kategori, merkez ve konu yürütme organları, konu temsilcileri arasında ve ayrıca konu organları ile yerel özerk yönetim arasındaki etkileşimleri içerir.
- Etki etkisine göre oluşan grup. Özellikle bu kategori, yürütme organlarının yetkilerinin dışarıda kullanılmasıyla ve sistem içinde var olan etkileşimlerle ilgili dış ilişkileri içerir.
İdare hukukunun konusu, dinamizm ile karakterizedir. Örneğin gümrükler gibi bazı ilişkiler, farklı endüstrilerin normlarına tabidir. Bu yasal alanın konusunu oluşturan bir takım etkileşimler, ilgili sorumluluğu sağlayan hükümlerin sistematik hale getirilmesinin sonucudur.
İdare hukuku metotları, düzenleyici ilişkiler üzerindeki izin verilebilir etkilerin yasaklanması, reçetelendirilmesi, bir dizi yöntemdir. Bütünlüklerini oluşturan tüm bileşenler belirli bir oranda sunulur. İdare hukuku yöntemleri için daha karakteristik idari form aracıdır. Bu, ifade tekniklerinin kullanımını dışlamaz. Yöntem, bir kural olarak, düzenlenmiş etkileşimin katılımcının tek taraflı iradesi ile temsil edilir. Endüstride kullanılan tüm araç kompleksi dinamizm ile karakterizedir. Bu, düzenlenmiş ilişkilerin niteliğinden kaynaklanmaktadır.
Karakteristik yöntemler:
- Ban. Düzenleyici etkileşimler konusunda belirli sorumluluklar getirdiğini varsayar. Bu yükümlülükler, devlet baskısı önlemlerinin ihlali uyarınca kullanma tehlikesi altında belirli eylemlerde bulunmaktan kaçınmayı içerir.
- Reçete. Bu düzenleme aracı, katılımcılara idari ve yasal hükümler tarafından belirlenen sınırlar dahilinde belirli eylemlerde bulunma zorunluluğu getirmektedir.
- İzin. Bu yöntem, hukuk kuralları tarafından belirlenen çerçevede en kabul edilebilir davranış türünü seçme ihtimalinin varlığı ile karakterize edilir.