G.Saray bir rüzgar yaptı, şöyle bir esti, fırtına devam edecek sandık, yanıldık. Fırtınayı estiren de A.Gücü Teknik Direktörü Ersun Yanal'dı. G.Saray'a karşı kapalı defans yapıp, tek adamla gol aramaya başladı. Defans hata üstüne hata yapınca, G.Saray rüzgarı da buradan esti. Ersun hoca hatasını anladı, G.Saray rüzgarını dindirdi.
G.Saraylı futbolcular böyle devam edecek zannetti ama olmadı. Çünkü her zaman takdir edilen Okan-Suat-Emre üçlüsü dün sahada yoktu. Hatta yürüyorlardı. Yürüyünce de iki hat arasında köprüler yıkıldı. Ne hücuma top geldi, ne defansa destek oldular. Böyle olunca da yük iki mendireğe, Popescu ve Bülent'in üstüne yıkıldı. Onlar sürekli mücadele edip durdular. Lucescu, bu gidişi ancak ikinci bölümün ortalarından sonra fark etti. Sahada gözükmeyen Hagi, bu kez Suat çıkacakken, ‘‘hayır ben çıkıyorum’’ dedi. Ve tıpış tıpış kenara geldi. Aslında Hagi'nin kenara gelmesi gecikmeli oldu. Top yanından geçiyor, bakıyordu.
UCUZ KARTLAR
Jardel tek tabanca. ‘‘Top gelirse oynarım. Ortadan atılacak toplara kafa vururum’’ diyor sanki. Ara sıra A.Gücü'nün kenar toplarında defans görevi yaptı. Ama son dakikada yine golünü attı.
G.Saraylı futbolcular, sanki daha önce sarı kartlarının bulunduğunu unutup, cezalı duruma düşeceklerini bilmiyormuş gibi o kadar ucuz kartlar gördüler ki, insanın aklına artık bir hafta falan dinleneyim mi gibi sorular takılıyor.
Dün Popescu ve Bülent'in dışında Hasan, A.Gücü'nü yoran adamdı. Ama getirdiği topların hiçbirini değerlendiremediler. G.Saray'ın bir atımlık barutu vardı, onu da kullandı. Ama daha sonrasında barut bitince G.Saray da bitti. Uzun zamandır G.Saray'ın bu kadar organize olmadan, mücadele etmeden oyun oynadığını gördüm. İnşallah da bu oyun şekli, planı ve gücü çarşamba oynanacak PSG maçına yansımaz. Yansırsa vay halimize.