Bu, ABD’de gelişen işgücü piyasasına ilişkin üç bölümlük bir dizinin son bölümüdür.
Bir yıl önce Ohio, Cleveland’daki bir topluluk kolejinde konuşan ABD başkanı Joe Biden, gözetimi altında yeni bir tür işgücü piyasası toparlanmasının şafağını müjdeledi.
“Ekonomik başarımın tek ölçüsü, çalışan ailelerin nasıl yaptıkları, saygınlık kazandıran işlere sahip olup olmadıklarıdır” dedi. “Ekonomistlerin ‘tam istihdam’ dediği bir şeyi elde etmek istiyoruz. Kıt olan işler için birbirleriyle rekabet eden işçiler yerine. . . şirketlerin işçileri çekmek için rekabet etmelerini istiyoruz.”
Biden ve ekonomik ekibi, birçok önlemle bu birincil hedefe ulaştı: işsizlik oranı yüzde 3,5’e düştü ve işverenler sadece 15 ayda 8 milyondan fazla yeni iş yaratarak, işgücü piyasasının aynı türden bir deneyim yaşayabileceğine dair korkuları ortadan kaldırdı. mali krizin ardından yıllarca ağır ağır toparlandı.
Yine de Beyaz Saray ve kongredeki Demokratların inatla savunduğu ve Mart 2021’de yürürlüğe giren 1,9 trilyon dolarlık teşvik paketiyle tasarlanan çok arzu edilen “sıcak” ekonomiye, yüksek enflasyon, işgücü açıkları ve tedarik zinciri aksamalarının karmaşık bir karışımı eşlik etti. Rusya’nın Ukrayna’yı işgali ve yeni koronavirüs enfeksiyonu dalgaları ile daha da kötüleşti.
Bu faktörler Amerikan hane halkı ve işletmeleri üzerinde ağır bir baskı oluşturuyor, yani Biden ve partisi ara seçimler öncesinde istihdam patlaması ve ücret artışları için çok az siyasi kredi alıyor veya hiç almıyor.
Orta sınıf Amerikalılara somut ekonomik faydalar sağlamayı, yeni bir popülist tepkiyi savuşturmayı ve ABD demokrasisinin olumlu ekonomik sonuçlar üretebileceğini göstermeyi umutsuzca isteyen bir yönetim için kamuoyu mahkemesinde rahatsız edici bir karar.
Geçen hafta gerçekleştirilen bir CBS News/YouGov anketi, Amerikalıların sadece yüzde 36’sının Biden’ın ekonomiyi idare etmesini onaylarken, yüzde 64’ünün onaylamadığını gösterdi; bu, çoğu siyasi partinin oy kullanacağı Kasım seçimlerinden önce kapatılması son derece zor olacak büyük bir boşluk. analistler, Demokratların Temsilciler Meclisi ve muhtemelen Senato’nun kontrolünü kaybetmesini bekliyorlar.
Moody’s Analytics’te Demokrat ve Cumhuriyetçi cumhurbaşkanlığı kampanyalarına danışmanlık yapan ekonomist Mark Zandi, “Birçok doldurulmamış pozisyonun ve birçok fırsatın olduğu, ortalama bir Amerikan işçisi için harika bir işgücü piyasası” dedi. “Birisi söylerse [Biden officials] bugün dünya böyle görünürdü, başka bir renk olmasaydı, ‘Harika, burada politik olarak yükseklere çıkacağız’ derlerdi. Ama durum böyle değil.”
“İnsanlar hala oldukça üzgün, hala oldukça karamsar ve gergin” diye ekledi.
Son haftalarda, başkan ve diğer üst düzey ABD yetkilileri, Cumhuriyetçilerden ve hatta bazı Demokratlardan ekonomiye aşırı teşvik sağladıkları ve daha yüksek fiyatların yarattığı tehdide fazla kayıtsız oldukları yönündeki eleştirilere yanıt olarak ekonomi politikalarını savunmaya çalıştılar.
“Enflasyon kesinlikle bir sorun ve onu ele almak çok önemli. Ama aynı zamanda ne kadar başarılı olduğunu da anlamamız gerektiğini düşünüyorum. [the stimulus] ABD Hazine Bakanı Janet Yellen, bu ay Senato bankacılık komitesi üyelerine verdiği demeçte, çok sayıda işçiye sahip olmak yerine tamamen iş bulamayan, tam tersinin doğru olduğu bir ekonomiye öncülük ediyordu” dedi.
Beyaz Saray ekonomi danışmanı konseyi üyesi Heather Boushey şunları söyledi: “Şu anda enflasyon hakkında bu konuşmayı yapabilmek, çünkü pek çok insanın işi var. [Inflation] aileler için zor. Bu kesinlikle ciddi ve önemli bir konu ama yüksek işsizlikten farklı.”
Sol eğilimli Ekonomi Politikaları Enstitüsü düşünce kuruluşu başkanı Heidi Shierholz, Biden’ın işgücü piyasası paradigmasını daha iyiye doğru değiştirdiğinde ısrar etti. “Yıllarca son derece zayıf işgücü piyasalarına giren Büyük Durgunluk’un ardından mezun olduktan sonra mezun sınıflarımız oldu. Bunun gerçekten kalıcı etkileri var ve bunu Z Kuşağına yapmıyoruz. Farklı seçimler yaptık ve bu işçiler için dikkate değer” dedi.
Yine de, genişleyen bir işgücü piyasasının faydaları, hanehalklarını parçalayan daha yüksek yaşam maliyeti tarafından açıkça azaltılıyor ve yüksek nominal ücret artışları bile, ortalama seçmen için çok aşikar bir şekilde yükselen enflasyon tarafından geride bırakılıyor.
Bu ay gerçekleştirilen bir AP-NORC anketine göre, Amerikalıların yüzde 51’i Biden’ın politikalarının ekonomiye “yardım etmekten çok zarar verdiğini” söylerken, yüzde 18’i yardım ettiklerini ve yüzde 30’u bir fark yaratmadığına inanıyor .
Bu, ABD’deki sıkı işgücü ekonomisi ve bunun işçiler, işletmeler ve politika yapıcılar için ne anlama geldiğine ilişkin üç bölümlük bir FT serisinin üçüncüsü. İlk bölüm, Atlanta’daki gelişen iş piyasasına odaklandı. İkinci bölüm, ABD’de pazarın en sıkı olduğu bölgelere, sektörlere ve demografik gruplara baktı.
Harvard Üniversitesi’nden ekonomist ve eski Başkan Barack Obama’nın eski danışmanı Jason Furman, “Bu, gerçek ücretler açısından son 40 yılın en kötü yılı” dedi. “Yaşadın. . . az sayıda insan kazanıyor ve çok sayıda insan kaybediyor ve bu yüzden enflasyona göre ayarlanmış en büyük maaş kesintilerini alan insanların o kadar mutlu olmamasını hiç de şaşırtıcı bulmuyorum.”
Biden, ekonomik manzaradan memnun olmayan Amerikalılarla empati kurmaya çalıştı. “Daha iyi ücretli bir iş aramak için biraz nefes alan, tanıştığım her işçi için, küçük işletme hayallerinin peşinden gitme güvenini kazanan her girişimci için, Amerika’nın her yerindeki ailelerin enflasyon yüzünden acı çektiğini biliyorum” dedi. bu ayın başlarında söyledi.
Ancak yönetiminin, dinamiği değiştirmek için sınırlı araçları var. Beyaz Saray yetkilileri, varlıklı ve çocuk bakımı sübvansiyonlarındaki vergi artışları da dahil olmak üzere 1,5 trilyon dolarlık kısaltılmış “Daha İyisini İnşa Et” ekonomik yasalarının geçmesinin orta ve uzun vadede ekonomiyi soğutacağını ve işgücü arzını genişleteceğini ummuştu, ancak bunlar Planlar Kongre’de muhalefet tarafından engellendi.
Chicago Üniversitesi’nde ekonomi profesörü ve Obama’nın eski bir ekonomik yardımcısı olan Austan Goolsbee şunları söyledi: “Beyaz Saray’ın yapabileceği herhangi bir kontrol edici şey yok, [like] bodruma inin ve [say] ‘Oh, işte çevirmeyi unuttuğumuz kaldıraç’ ve şimdi çevirin. Bu bir bekle ve gör tavrı değil, sadece beklemen gerekiyor çünkü bu şeylerin değişmesi uzun zaman alıyor.”
“Virüsün çeşitlerinin yeniden dirilişine sahip olduğunuzda, bu onu geri alır ve emtia maliyetini artıran savaşlarınız olduğunda, bu onu geri getirir” diye ekledi.
Nihayetinde, Biden’ın işgücü piyasasının kaderi – ve Demokratların siyasi umutları – şimdi, işgücü piyasasını soğutmak amacıyla enflasyonu dizginlemek için bir faiz artırımı döngüsüne giren Federal Rezerv’in elinde. yeni bir durgunluğu tetikliyor.
Moody’s Zandi, ideal olarak bunun, ekonominin “tam istihdamı aştığı” ve işsizlik oranını aştığı bir senaryodan kaçınmak için, maaş artış hızının ayda ortalama yarım milyon işten ayda yaklaşık 100.000-150.000’e düşürülmesi anlamına geleceğini söyledi. yüzde 3’ün altında seyrediyor ve bu daha da tehlikeli bir ücret-fiyat sarmalını tetikleyebilir.
“Gerçekten tersine dönmeden büyümeyi ılımlı hale getirmekle ilgili ve ortasında olduğumuz süreç bu ve bunun olmaya başladığını hissedebiliyorsunuz” dedi.
Kaynak : https://www.ft.com/content/75f9c1f5-da30-4c45-9fdf-15476715b96b