Boyaların, fırçaların, boncukların, dantellerin dünyasına girdiğimden beri neredeyse hiç bir şey atamıyorum artık. Önce bir rafta, artık bir dolapta, cam kavanozlar, plastik peynir kutuları, eski ekmek tahtaları ve daha bir sürü malzeme birikmekte..
Aklım hep orada: "Bi şey yaparım ben bunla ki !"
Karşınızda plastik dondurma kaplarım.. En çok bunlarla oynamayı seviyorum. Saksı olur, mutfağa kaşıklık olur, süngerlik olur; çalışma masasına kalemlik olur.. O yüzden de, eve böyle dondurma alınır alınmaz, bitene kadar gidip gelip kontrol ederim. Dibinde kalmışsa, o kısım benim payımdır - ki bitsin artık.. Sonra da yıkanma temizlenme faslı.. Benimsin artık dondurma kabı!
Bu arkadaşları önce bir güzel peçete ile süslemiştim. Rengarenk , pek neşeliydiler. Sonra, nedense beğenmedim. Yeniden boyamayı da gözüm kesmedi. Kısa yolu seçtim. Yapışkanlı kağıtla kapladım. Dantelleri silikonla yapıştırdım. Çekmecede bekleyen düğmeleri de görevlendirdim. Böyle daha çok hoşuma gittiler..Geri dönüşümün geri dönüşümü oldu yani..
Çiçeklerim yapma maalesef. Çiçek bakamama konusunda uzmanım.