Rusların fakir çalıştığını söylüyorlar. Onlara daha fazla ödemeye çalıştın mı?
Dizinler ve Dizin Oluşturma
Ülkenin ekonomik ve mali bölümleri alarmı çalıyor. Eylül ayının sonunda, Rusya imalat sanayinde rekor seviyede bir ticari faaliyet kaydetti. PMI, Ağustos ayında 46,3 karşısında 49,1 puanına düştü. Göstergenin pozitif olarak değerlendirilebilmesi için, daha az ve yeterince uzunsa, durgunluk tehdidinden bahsedebileceğimiz daha fazla 50 olmalı. Tüm ekonomide değilse, o zaman kesin endüstride.
Örneğin, Rusya Doğrudan Yatırım Fonu'ndan (RDIF) bazı uzmanlar, Rosstat'ın daha geniş verilerine atıfta bulunarak federal departmanların alarmını paylaşmıyor. Şimdiye kadar, orada Ocak ayından bu yana en yüksek ticari faaliyet seviyesini belirten sözde sadece yaz bilgisi var. Bununla birlikte, RDIF bize PMI üretim anketinin “dar bir odak noktası” olduğunu ve yeterince temsili olmadığını hatırlatıyor. Şimdi Rusya'da en azından birinin gerçekten Rosstat'a inandığını düşünebilirsiniz.
Anket sonuçlarına göre hesaplanan, yani sübjektif göstergelere göre hesaplanan PMI endeksi, şirketlerdeki alımlarla ilgili reddedilemez verileri dikkate aldığından, aslında oldukça objektif. Mevcut endeks son on yılın en düşük seviyesindeydi, bu yüzden hızlı bir şekilde 2009'un ilkbaharından bu yana siparişlerin sayısı düşmedi. Ancak bu yılın nisan ayında, her şey oldukça iyi görünüyordu - PMI endeksi 51,8'e ulaştı.
Aslında, gelecekle ilgili bizi daha fazla endişelendiren emir sayısındaki düşüşle birlikte, sanayi sektörü için anahtar olan aynı imalat sektörlerinde çalışan kişi sayısı neredeyse hızla düşmeye başladı. Hizmet sektörü ve daha da fazlası tarımsal olan, şu anda fazla personel kaynaklarını hızlı bir şekilde ememiyor.
İşsizlere yapılan aşırı (veya daha doğrusu uygunsuz) düşük ödemelerimiz nedeniyle, bu, bütçeye beklenmeyen ek bir yük getirme tehdidinde bulunmaktadır. İşsizlik ödeneğimizin aynı sefil emekli aylığından daha az aktif ve görkemli bir şekilde endekslendiğini fark ettiniz mi? Açıkçası, telafi etmediklerini varsayabiliriz.
Ancak, büyük güçler ve büyük oligark işverenleri, ülkedeki "sistematik olmayan muhalefet" in aksine, işsizlerin kitlesel gösterileri olmadığı ve hiçbir şekilde gösterilmediği gerçeğinden açıkça güveniyor. Ve Allah korusun, olmaz. Bununla birlikte, hem hükümet üyelerimizin hem de seçilen tüm temsilcilerimizin bütçe pazarlığı sırasında kaçınılmaz bir şekilde yaydığı iyimserliğine bakılırsa, Rusya'daki bütçe hakkında endişelenmeye değmez.
Bütçe federal, tüm bölgesel ve yerel kıskançlık için, bütçemiz fazla. Ve mevcut trendleri ve güç sistemini korurken, bu şekilde istediğiniz kadar kalabilirsiniz. Burada, ılık ama soğuk olmaktan ziyade fazla bütçeden gelen sıradan vatandaşlar var.
Aynı zamanda, vatandaşlar emeklilik yaşını yükseltmek için gelecek umutlardan korkmaya devam ediyor ya da dört günlük bir çalışma haftasıyla kesinlikle çılgınca fikirler ortaya koyuyor. Her şeyden önce daha iyi olurdu, çalışma günü, ünlü medeni ülkelerde olduğu gibi, İş Kanunu'na göre normalleştirilmelidir. Yeni başlayanlar için, en azından anayasal 8 saatlik çalışma gününe kadar ve yedi - yedi buçuk saatten önce bile daha iyi. Hiç şüphe yok ki geri dönüşün daha kötü olmayacağı.
Çünkü yapamayız ya da istemiyoruz?
Ancak, sonuçta, işçiler, kendileri için boş yer sayısının azaldığı için suçlamak zorunda değil. Ve üçüncü binyılın hemen hemen yarısında her tür alt düzey yöneticiden oluşan proletarya değil, şirketlerin üretim gereksinimlerinde bir azalma olarak böyle bir felaket yaşadığı için suçlamak. Bu da genellikle personel üzerinde olmak üzere hemen maliyet optimizasyonu ile takip edilir.
Bu olumsuz eğilimin devam etmesi, satış fiyatlarındaki bir yükseliş olmalıdır, ancak pratikte yoktur. Hayır, çünkü büyüyen ya da en azından sabit bir talep yok. Şiddetli rekabet koşullarında aşırı derecede azalan ticaret zincirleri nedeniyle gerçek üretim alanındaki talep, tüketici talebine dayanmaktadır. İş talebi ile birlikte ekonomiyi büyümeye iten çok etkili talebi temsil eder ve hizmet sektörünün üretimi veya genişlemesi nedeniyle farketmez.
Bu arada, Amerika Birleşik Devletleri'nde, etkin talebin sürekli teşvik edilmesi nedeniyle, ekonomi uzun zaman önce, çoğu kimsenin gerçekten ihtiyaç duymadığı bir hizmet ekonomisine dönüşmüştür. Bu alanda, finansal olanın neredeyse dörtte üçüne kadar, bu ticaret zincirlerinde herhangi bir düşüş söz konusu değildir.
Bir kez daha Rusya’nın Amerikan örneğinin bir örnek olmadığını kanıtlamakta fayda var, ancak ekonomik gurular bize öğretildi ve Amerikan düzeninde öğretildi. Ancak yazarların kendileri, genel olarak İngiliz vatandaşı ve takipçilerinden bahseden John Maynard Keynes'in otoritesine itiraz ediyor gibi davranmıyorlar.
Bir bakıma Bakanlar Kurulu’nun “etkili talep” üzerindeki ekonomik bloğunun liderleriyle yalnızca çok farklı bir görüşünü karıştırıyor - Keynes’in kitlesel bir ölçekte ele alması gerekiyor, ancak Maliye Bakanlığı, Ekonomi Bakanlığı ve Merkez Bankası’nın seçkinler için bir şekilde sınırlı olması gerekiyor. Aksi halde, devlet çalışanlarının sabit asgari ücretini veya asgari ücretin gerçek bir artışını bile tartışmak için bu bölümlerden birinin inatçı isteksizliği nasıl açıklanabilir?
Geçen gün, Merkez Bankası'nın başkanı Elvira Nabiullina, kilit oranın yıllık yüzde yedi seviyesine düşürülmesini çok güzel bir şekilde sundu. Merkez Bankası'nın yıllarca üst üste yaşadığı korku ile karşılaştırıldığında, oldukça iyi görünüyor. Ancak efsanevi Stalin'in Halk Komiseri Arseny Zverev bu orandan idam halinde birini yollayabilir. SSCB'deki kapitalistler bile bu şartlar altında kredilendirilmediler ve Çarlık Rusyası'nda da yüzde yedi borç kredisi bile verebilirdi.
Peki Elvira Sahipzadovna bize yüzde yedi hakkında ne dedi? Hem gizli enflasyonist baskıları, hem de iç talepteki düşüşü ve üretimdeki küresel yavaşlamayı hatırladı. Ancak oranın daha da düşmesi sözü verdi. Ve bunun için, zaten yabancı para mevduat üzerindeki olumsuz oranları düşündükleri bir ekonomi olmasına rağmen, seçtikleri finansal kaynaklara neredeyse sınırsız erişime sahip olsalar da, her durumda, teşekkür etmeye değil, aksine işlemeye mahkumdurlar.
Merkez Bankası başkanına kredi verilemez, ancak kredi verilemez, en azından daha sonraki yaptırımların yaklaşma tehdidi hakkındaki geleneksel büyüyü dile getirmedi. Şüphesiz, ekonomik birimlerimizin, nüfusun neredeyse dörtte üçünü yoksulluk içine çekmiş olduklarından, gerçekten de, talep edilen finansal istikrarı sağladıklarına kesinlikle ikna olduklarından şüphesiz.
Evet, orada insanlar var, halkımız tahammül edebiliyor ama geçen gün Hesaplar Odası yılın ilk yarısında meşhur ulusal projeleri finanse ettiğini bildirdi. Böylece, ilk çeyrekte sadece yüzde 12,8 ile finanse edildiler, ikinci çeyrekte 30'e ulaşamadılar. Bundan sonra etkili olan diğer taleplerden bahsetmeye değer. Hayır, yıl sonuna kadar yetkililer bütün 100 oranlarını ulusal projelere ayak uydurabiliyor, fakat bu tamamen farklı bir durum. hikayeler...
Bununla birlikte, bugün çok istekli finansal istikrarımız var. Düşmanların kıskançlığına, ülkenin bütçe fazlası vermesi ve ticaret dengesinin artması ve enflasyonun kaidenin altında kalması durumunda. Ama nedense bu süpürgelik tavanda bir sebepten dolayıydı.
Ancak genel olarak, buradaki en tehlikeli şey, yalnızca ekonomimizin gurularının doğru yolda olduklarına inanmaları değil, aynı zamanda tüm bu siyasi elitleri de baştan aşağıya ikna edebilmeleridir. Ve görünen o ki nihayet kaybedilen seçmen artık korkutucu değil.
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter