18 Kasım 1863'te Başkan Abraham Lincoln, ertesi gün 1 Temmuz - 3 Temmuz 1863 tarihlerinde oradaki savaş sırasında öldürülen askerlerin mezarlığında kısa bir konuşma yapmak üzere Gettysburg, Pensilvanya'ya giden bir trene biner. Gettysburg'da yapılan konuşma, Amerikan tarihinin en ünlü konuşmalarından biri haline geldi.
Lincoln, Gettysburg'da ne söylemek istediğini çok düşünmüştü, ama neredeyse söyleme şansını kaçırıyordu. Yolculuktan kısa bir süre önce, Lincoln'ün oğlu Tad, ateşle hastalandı. Başkan ve eşi Mary Todd Lincoln, çocuk hastalıklarına yabancı değillerdi: Zaten iki oğlunu hastalıktan kaybetmişlerdi. Histeri nöbetlerine yatkın olan Mary Lincoln, kocası ayrılmaya hazırlanırken paniğe kapıldı. Ancak Lincoln, Gettysburg'da konuşma yapma ve savaş savunmasının kaçırılmayacak kadar önemli olduğunu sunma fırsatını hissetti, bu yüzden bir trene bindi ve Pennsylvania'ya gitti.
Oğlunun hastalığına rağmen, Lincoln yolculuk sırasında iyi bir ruh halindeydi. Kendisine Dışişleri Bakanı William Seward, Posta Müdürü General Montgomery Blair, İçişleri Bakanı John Usher, Lincoln'ün kişisel sekreterleri John Hay ve John Nicolay, diplomat birliklerinin birkaç üyesi, bazı yabancı ziyaretçiler, bir denizci grubu ve bir denizci grubu eşlik etti. askeri eskort.
Lincoln Gettysburg'a vardığında moralini yükselten bir telgraf aldı: Tad kendini çok daha iyi hissediyordu. Lincoln, ünlü Gettysburg Konuşmasını tamamlamak için emekli olmadan önce Beşinci New York Topçu Bandosu tarafından bir akşam yemeğinin ve bir serenatın tadını çıkardı.
DAHA FAZLA OKUYUN: Gettysburg Adresi: Anlam ve Miras
Abraham Lincoln'ün Cinselliği
Eşcinsellik atfedilmesi zarar verici olsa da, Abraham Lincoln'ün (1809-1865) yaşamı boyunca birçok siyasi muhalifi tarafından herhangi bir suçlamada bulunulmadığı bilinmektedir. Evlenen iki adam hakkında yazdığı komik bir şiir, ilk Lincoln biyografisinin sonraki baskılarından çıkarıldı. Lincoln'ün eşcinsel olduğu görüşünün aktivist savunucuları, her ikisi de bekarken Joshua Fry Speed ile bir uyku düzenlemesini kanıt olarak kabul ettiler. Ana akım tarihçiler, Lincoln'ün, bir yatağı paylaşan erkeklerin yaygın olduğunu ve Lincoln'ün döneminde hiçbir ima taşımadığını gösterdiğini açıkça ima ettiğini işaret ediyor. Lincoln'ün kalıcı bir evlilikte Mary Todd ile dört çocuğu vardı.
İçindekiler
1-3 Temmuz 1863'te Gettysburg Savaşı'nın ardından, düşmüş Birlik askerlerinin Gettysburg Savaş Alanı mezarlarından çıkarılması ve Gettysburg Ulusal Mezarlığı'ndaki mezarlara yeniden gömülmeleri 17 Ekim'de başladı. yarısından daha az tamamlanmıştı. [11]
Gettysburg'daki Ulusal Mezarlığın 19 Kasım'daki Kutsama Komitesinden David Wills, Başkan Lincoln'ü törenlere davet ederken şunları yazdı: birkaç uygun açıklama ile kutsal kullanımlarına bu gerekçeleri ayrı." [12]
18 Kasım'da Washington DC'den Gettysburg'a tren gezisinde Lincoln'e kabinesinin üç üyesi William Seward, John Usher ve Montgomery Blair, birkaç yabancı yetkili, sekreteri John Nicolay ve sekreter yardımcısı John Hay eşlik etti. . Yolculuk sırasında Lincoln, 19 Kasım sabahı Hay'a kendini zayıf hissettiğini söyledi, Lincoln Nicolay'e başının döndüğünü söyledi. Hay, konuşma sırasında Lincoln'ün yüzünün "korkunç bir renge" sahip olduğunu ve "üzgün, kederli, neredeyse bitkin" olduğunu kaydetti. Konuşmadan sonra, Lincoln, Washington, D.C.'ye giden 18:30 trenine bindiğinde, şiddetli bir baş ağrısıyla ateşli ve halsizdi. Bunu, hafif bir çiçek hastalığı vakası olarak teşhis edilen veziküler bir döküntü içeren uzun süreli bir hastalık izledi. Bu nedenle Lincoln'ün Gettysburg konuşmasını yaptığında çiçek hastalığının prodromal döneminde olması kuvvetle muhtemel görünüyor. [13]
Lincoln, büyük kalabalıklarla dolup taşan Gettysburg'a vardıktan sonra geceyi Wills'in evinde geçirdi. Evde büyük bir kalabalık belirdi, şarkı söyledi ve Lincoln'den bir konuşma yapmasını istedi. Lincoln kalabalığı karşıladı, ancak bir konuşma hazırlamadı ve birkaç doğaçlama söz söyledikten sonra içeri döndü. Kalabalık daha sonra Dışişleri Bakanı William Seward'ın bir konuşma yaptığı başka bir eve devam etti. O gecenin ilerleyen saatlerinde Lincoln, gece yarısı yatmadan önce Seward ile yazdı ve kısaca bir araya geldi. [14]
Wills ve komitesi tarafından o gün için düzenlenen program şunları içeriyordu:
Müzik, Birgfeld's Band [15] ("Homage d'uns Heros", Adolph Birgfeld)
Dua, Rahip T.H. Stockton, D.D.
Francis Scala'nın yönettiği Marine Band ("Old Hundred") tarafından müzik
Söylev, Hz. Edward Everett ("Gettysburg Savaşları")
Music, Hymn ("Consecration Chant"), B. B. French, Esq., Wilson G Horner'ın müziği, Baltimore Glee Club tarafından söylenen
Amerika Birleşik Devletleri Başkanı'ndan Özel Açıklamalar
Dirge ("Oh! It is Great for Our Country to Die", sözleri James G. Percival, müziği Alfred Delaney'e ait), etkinlik için seçilen koro tarafından seslendirildi
Benediction, Rahip H. L. Baugher, D.D. [12]
İngiliz halk hitabetinin en güzel örneklerinden biri olarak tarihe geçen Lincoln'ün kısa konuşması olsa da, o gün "Gettysburg adresi" olması planlanan Everett'in iki saatlik konuşmasıydı. Şimdi nadiren okunan konuşması 13.607 kelime uzunluğundaydı [16] ve iki saat sürdü. [17]
Everett'inki gibi uzun ithaf konuşmaları bu çağda mezarlıklarda yaygındı. Gelenek, 1831'de Adalet Joseph Story'nin Cambridge, Massachusetts'teki Mount Auburn Mezarlığı'nda adanma adresini vermesiyle başladı. Bu adresler genellikle mezarlıkları Birliğin misyonuna bağladı. [18]
Everett'in iyi karşılanan sözlerinden kısa bir süre sonra, Lincoln sadece birkaç dakika konuştu. [19] "Birkaç uygun açıklama" ile savaşa bakışını sadece on cümleyle özetleyebildi.
Lincoln'ün konuşmasının tarihsel önemine rağmen, modern bilim adamları onun tam ifadesi konusunda hemfikir değiller ve olayın gazete hesaplarında yayınlanan çağdaş transkripsiyonlar ve hatta Lincoln'ün kendi el yazısı kopyaları, ifadeleri, noktalama işaretleri ve yapıları bakımından farklılık gösteriyor. [20] [21] Bu versiyonlardan, konuşmadan sonra bir arkadaşa bir iyilik olarak yazılan Bliss versiyonu, birçok kişi tarafından standart metin olarak görülüyor. [22] Ancak metni, Lincoln tarafından konuşmasından önce ve sonra hazırlanan yazılı versiyonlardan farklıdır. Lincoln'ün imzasını attığı tek versiyon ve yazdığı bilinen son versiyon. [22]
Şimdi büyük bir iç savaşa girmiş bulunuyoruz, o ulusun ya da böyle tasarlanmış ve adanmış herhangi bir ulusun uzun süre dayanıp dayanamayacağını test ediyoruz. O savaşın büyük bir savaş alanında karşı karşıyayız. O ulusun yaşaması için burada hayatlarını verenlere son bir dinlenme yeri olarak o tarlanın bir kısmını adamaya geldik. Bunu yapmamız tamamen yerinde ve yerindedir.
Ama daha geniş anlamda, bu zemini adaamayız - kutsayamayız - kutsayamayız. Burada mücadele eden, yaşayan ve ölü olan cesur adamlar, onu, ekleme veya eksiltme konusundaki zavallı gücümüzün çok üstünde kutsadılar. Dünya burada ne söylediğimizi ne çok az not alacak ne de uzun süre hatırlayacak ama burada yaptıklarını asla unutamayacak. Burada savaşanların şimdiye kadar soylu bir şekilde ilerlettikleri bitmemiş işe burada adanmak, yaşayanlar içindir. Daha ziyade, burada önümüzde kalan büyük göreve -bu onurlu ölülerden, son tam bağlılık ölçüsünü verdikleri davaya artan bir bağlılık alıyoruz- adanmış olmamız, burada bu ölülerin ölmeyeceğine son derece kararlıyız. boş yere öldüler - bu ulus, Tanrı'nın altında, yeni bir özgürlük doğuşuna sahip olacak - ve halkın, halk tarafından, halk için olan bu hükümeti yeryüzünden yok olmayacak.
İçinde Lincoln, Gettysburg'da, Garry Wills, Thucydides tarafından tarif edildiği gibi, Peloponez Savaşı sırasında Lincoln'ün konuşması ile Perikles'in Cenaze Konuşması arasındaki paralelliklere dikkat çekiyor. (James McPherson, Wills'in kitabını incelemesinde bu bağlantıya dikkat çeker. [23] Gore Vidal ayrıca BBC'nin hitabet belgeselinde bu bağlantıya dikkat çeker.[24]) Perikles'in konuşması, tıpkı Lincoln'ünki gibi:
- Saygın öncüllerin kabulüyle başlar: "Atalarımızdan başlayacağım: şimdiki gibi bir durumda ilk anılma onuruna sahip olmaları hem adil hem de uygundur"
- Devletin demokrasiye bağlılığının benzersizliğini övüyor: "Yasalara bakarsak, özel farklılıklarında herkese eşit adalet sağlıyorlar"
- Katledilenlerin kurban edilmesini onurlandırıyor, "Böylece boyun eğmek yerine direnerek ölmeyi seçtiler, sadece onursuzluktan kaçtılar, ancak tehlikeyle yüz yüze geldiler"
- Yaşayanları mücadeleye devam etmeye teşvik eder: "Siz, hayatta kalanlar, sahada sarsılmaz bir karara sahip olmaya karar vermelisiniz, ancak bunun daha mutlu bir sorunu olması için dua edebilirsiniz." [23][25]
Buna karşılık, yazar Adam Gopnik, New Yorklu, Everett'in Oration'ının açıkça neoklasik olmasına rağmen, doğrudan Marathon ve Perikles'e atıfta bulunarak, "Lincoln'ün retoriği, bunun yerine, kasıtlı olarak İncil'dir. (Konuşmalarının hiçbirinde açıkça klasik olan tek bir referans bulmak zordur.) Lincoln, seste ustalaşmıştı. King James İncil'i o kadar eksiksiz bir şekilde anlatıyordu ki, anayasa hukukunun soyut konularını İncil terimleriyle yeniden yazabiliyordu, Texas ve New Hampshire'ın sonsuza dek tek bir postaneye bağlı olması gerektiği önermesini Yaratılış'tan fırlamış gibi bir şey haline getiriyordu." [20]
Lincoln akademisyenleri tarafından, Lincoln'ün ünlü "halkın, halk tarafından, halk için yönetimi" ifadesinin kökenini açıklamak için çeşitli teoriler geliştirilmiştir. Birçok iddiaya rağmen, John Wycliffe'in İncil'in 1384 İngilizce çevirisinin Önsözünde benzer bir ifadenin geçtiğine dair hiçbir kanıt yoktur. [26]
"Ünlü bir Lincoln ifadesinin daha olası bir kökeni" tartışmasında, [27] Amerikan Aylık İnceleme İncelemesi, Albert Shaw, 1888 çalışmasında yazan Lincoln'ün hukuk ortağı William Herndon'un yazılarına işaret eden bir muhabire teşekkür ediyor. Abraham Lincoln: Harika Bir Hayatın Gerçek Hikayesi Massachusetts'li kölelik karşıtı bakan Theodore Parker'ın vaazlarından bazılarını Lincoln'e getirdiğini ve Lincoln'ün Parker'ın bu fikri kullanmasına hayran olduğunu:
Lincoln'e övgüler yağdıran Theodore Parker'ın ek vaazlarını ve derslerini yanımda getirdim. Bunlardan biri 'Amerikan Halkı Üzerinde Köleliğin Etkisi' konulu bir konferanstı. bunu okuyup geri veren Lincoln'e verdim. Özellikle, bir kurşun kalemle işaretlediği ve daha sonra Gettysburg Konuşmasında kullandığı şu ifadeyi beğendi: 'Demokrasi, tüm halk üzerinde, tüm halk için, tüm halk tarafından doğrudan özyönetimdir.' [28]
Craig R. Smith, "Politik Retorik ve Disiplin Bütünlüğünün Eleştirisi"nde, Lincoln'ün Gettysburg Konuşmasında ifade edildiği şekliyle hükümet hakkındaki görüşünün, Massachusetts Senatörü Daniel Webster'ın "Hayne'e İkinci Cevap" başlıklı konuşmasından etkilendiğini öne sürdü. Webster ünlü bir şekilde "Özgürlük ve Birlik, şimdi ve sonsuza dek, bir ve ayrılmaz!" [29] Spesifik olarak, 26 Ocak 1830'da Birleşik Devletler Senatosu önünde yaptığı bu konuşmada Webster, federal hükümeti "halk için yapıldı, halk tarafından yapıldı ve halka karşı sorumlu" olarak tanımladı ve Lincoln'ün "hükümetin" habercisiydi. halk, halk tarafından, halk için". [30] Webster ayrıca, "Bu hükümet, efendim, halk iradesinin bağımsız çocuğudur. Devletin yasama organlarının ürünü değildir, dahası, tüm gerçeğin söylenmesi gerekiyorsa, insanlar onu var etti, kurdu, kurdu. ve şimdiye kadar, diğerlerinin yanı sıra, Devlet egemenliklerine belirli sıhhatli kısıtlamalar getirmek amacıyla onu desteklediler." [30]
Wills, Lincoln'ün doğum, yaşam ve ölüm imgelerini "getirilmiş", "tasarlanmış" ve "yok olmayacak" bir ulusa atıfta bulunarak kullandığını gözlemledi. [31] Pennsylvania'daki Gettysburg Koleji'nde İç Savaş Dönemi araştırmaları müdürü Allen C. Guelzo da dahil olmak üzere diğerleri [32], Lincoln'ün "dört puan yedi" formülasyonunun İncil'in Mezmurları 90'ın King James Versiyonuna bir gönderme olduğunu öne sürdü. :10, burada insanın ömrü "üç yıl on yıl ve eğer güç nedeniyle dört yıl ise" olarak verilir. [33] [34]
Glenn LaFantasie, Abraham Lincoln Derneği Dergisi, ayrıca "dört puan ve yedi yıl" ile Mezmurlar 90:10'u ilişkilendirdi ve Lincoln'ün "babalarımız" ifadesini "Rab'bin Duası'na dikkat edin" olarak kullanmasına atıfta bulundu. [35] Ayrıca Garry Wills'in Luka İncili'ne hitaben manevi dilin izini sürmesine atıfta bulunur. Philip B. Kunhardt Jr., Lincoln'ün Ortak Dua Kitabı'ndan ilham aldığını öne sürüyor. William J. Wolf'un 1959 tarihli bir tezi, LaFantasie'nin Wolf'un konumunun muhtemelen bir abartı olduğuna inanmasına rağmen, adresin vaftizin merkezi bir görüntüsüne sahip olduğunu öne sürdü. [36]
Gettysburg Adresinin bilinen beş el yazması nüshasının her birine, onu Lincoln'den alan kişinin adı verilmiştir. Lincoln, kopyalarını özel sekreterleri John Nicolay ve John Hay'a verdi. [37] Bu taslakların her ikisi de 19 Kasım'daki konuşması sırasında yazılmıştır, adresin diğer üç kopyası, Everett, Bancroft ve Bliss kopyaları, Lincoln tarafından 19 Kasım'dan çok sonra hayırsever amaçlar için yazılmıştır. [38 ] [39] Kısmen Lincoln bir başlık sağladığı ve Bliss kopyasını imzalayıp tarihlendirdiği için, Lincoln'ün Gettysburg Adresinin standart metni haline geldi. [40]
Nicolay ve Hay, 1874'te Lincoln'ün oğlu Robert Todd Lincoln tarafından Lincoln'ün gazetelerinin koruyucuları olarak atandılar. [37] 1894'te John Nicolay tarafından yazılan bir makalede faksla göründükten sonra, Nicolay kopyası muhtemelen Nicolay'in kızı Helen tarafından Hay'a verilen kağıtlar arasındaydı. 1901'de Nicolay'in ölümü üzerine. Robert Lincoln, 1908'de orijinal kopyayı aramaya başladı ve bu, John Hay'in ciltli kağıtları arasında Gettysburg Adresi'nin el yazısıyla yazılmış bir kopyasının bulunmasıyla sonuçlandı - şimdi "Hay kopyası" veya "Saman taslağı". [37]
Hay taslağı, John Nicolay tarafından 1894'te yayınlanan Gettysburg Adresi versiyonundan birkaç önemli yönden farklılık gösteriyordu: farklı türde bir kağıda yazılmıştı, satır başına farklı sayıda kelimeye ve satır sayısına sahipti ve başyazı içeriyordu. Lincoln'ün elindeki revizyonlar. [37]
Adresin hem Hay hem de Nicolay kopyaları, belgeleri oksidasyondan ve sürekli bozulmadan korumak için özel olarak tasarlanmış, sıcaklık kontrollü, argon gazı ile kapatılmış kaplarda muhafaza edilen Kongre Kütüphanesi içindedir. [41]
Nicolay kopyası
Nicolay kopyası [a], var olan en eski kopya olduğuna inanıldığından, genellikle "ilk taslak" olarak adlandırılır. [42] [43] Akademisyenler, Nicolay kopyasının gerçekten Lincoln'ün 19 Kasım'da Gettysburg'da tuttuğu okuma kopyası olup olmadığı konusunda anlaşamıyorlar. Lincoln'ün, konuşmanın ilk bölümünü Executive Mansion kırtasiye malzemelerine mürekkeple yazılmış olarak Gettysburg'a getirdiğini ve ikinci sayfayı kurşun kalemle çizgili kağıda 19 Kasım'daki ithaftan önce yazmış olduğunu. Görgü tanıklarının, Lincoln'ün paltosunun cebinden çıkarıp törende okuduğunu söylediği kopya olabileceğini düşündüren iki sayfa. [43] [44] Diğerleri, Nicolay kopyasındaki bazı kelimeler ve ifadeler Lincoln'ün orijinal konuşmasının çağdaş transkripsiyonlarıyla uyuşmadığı için teslim metninin kaybolduğuna inanıyor. [45] Örneğin, bu nüshada "bu ulusun yeni bir özgürlüğün doğuşuna sahip olacağı" ifadesinde "Tanrı'nın altında" kelimeleri eksiktir. Nicolay taslağının okuma kopyası olması için, ya çağdaş transkripsiyonlar yanlıştı, yoksa Lincoln birkaç durumda yazılı metninden ayrılmak zorunda kalacaktı. Gettysburg Konuşmasının bu kopyası, görünüşe göre, 1901'deki ölümüne kadar John Nicolay'in mülkiyetinde kaldı, o zamana kadar arkadaşı ve meslektaşı John Hay'a geçti. [37] Washington DC'deki Kongre Kütüphanesi'nin Amerikan Hazineleri sergisinin bir parçası olarak sergileniyordu [46]
Saman kopyası
Hay kopyasının [b] varlığı ilk olarak 1906'da, Adres'in "orijinal el yazması"nın John Hay'in kağıtları arasında aranmasının ardından halka duyuruldu. [37] Önemli bir şekilde, John Nicolay'in makalesinde tarif ettiği Hitap'ın el yazmasından biraz farklıdır ve Lincoln'ün kendi elindeki sayısız eksiklik ve eklemeler içerir, bunlar arasında, basit bir şekilde ifade edilecek sözcükler değil, cümlenin temel anlamı için kritik olan ihmaller de vardır. Lincoln tarafından anlamlarını güçlendirmek veya netleştirmek için eklendi. [ kaynak belirtilmeli ] Bu kopyada, Nicolay kopyasında olduğu gibi, "Tanrı'nın altında" kelimeleri mevcut değildir.
Bu versiyon, taslakların "en anlaşılmaz olanı" olarak tanımlanmıştır ve bazen "ikinci taslak" olarak anılır. [43] [47] "Hay kopyası" ya Adresin teslim edildiği sabah ya da Lincoln'ün Washington'a dönüşünden kısa bir süre sonra yapıldı. Onun adresinin sabahı tamamlandığını düşünenler, ilk taslakta olmayan, ancak teslim edildiği şekliyle adresin raporlarında ve Lincoln tarafından yapılan sonraki nüshalarda yer alan bazı ibareleri içerdiğine işaret ediyor. Kongre Kütüphanesi'ndeki birinci ve ikinci taslakların orijinal kopyalarına eşlik eden açıklayıcı notta belirtildiği gibi, Lincoln'ün adresi teslim ederken bu ikinci taslağı elinde tuttuğu sonucuna varmaları muhtemeldir. [48] Lincoln sonunda bu nüshayı, soyundan gelenler hem onu hem de Nicolay nüshasını 1916'da Kongre Kütüphanesi'ne bağışlayan Hay'a verdi. [49]
Everett kopyası
"Everett-Keyes kopyası" olarak da bilinen Everett kopyası [c], Everett'in isteği üzerine Başkan Lincoln tarafından 1864'ün başlarında Edward Everett'e gönderildi. [ kaynak belirtilmeli ] Everett, Gettysburg adanmışlığındaki konuşmaları New York'un Sağlık Komisyonu Fuarı'nda yaralı askerlerin yararına satmak için ciltli bir ciltte topluyordu. Lincoln'ün gönderdiği taslak üçüncü imza kopyası oldu ve şu anda Springfield, Illinois'deki Illinois Eyalet Tarih Kütüphanesi'nde bulunuyor, [48] burada Abraham Lincoln Başkanlık Kütüphanesi ve Müzesi Hazineleri Galerisi'nde sergileniyor.
Bancroft kopyası
Gettysburg Konuşmasının Bancroft kopyası [d], 1864 Şubat'ında Başkan Lincoln tarafından, ünlü tarihçi ve eski Deniz Kuvvetleri Sekreteri George Bancroft'un talebi üzerine yazılmıştır. Amerika Birleşik Devletleri Tarihi daha sonra onu "Amerikan Tarihinin babası" olarak anılmasına neden oldu. [50] [51] Bancroft bu kopyayı Ülkemiz Yazarlarının İmzalı YapraklarıBaltimore'daki Askerler ve Denizciler Sıhhi Tesisat Fuarı'nda satmayı planladığı . Bu dördüncü nüsha kâğıdın her iki yüzüne de yazıldığından, bu amaç için kullanılamaz hale geldi ve Bancroft'un onu saklamasına izin verildi. Bu el yazması, hem Lincoln'den el yazmasını ileten bir mektup hem de Lincoln tarafından gönderilen ve açıklanmış orijinal zarfın eşlik ettiği tek el yazmasıdır. [52] Bu nüsha Bancroft ailesinde uzun yıllar kaldı, çeşitli satıcılara satıldı ve 1949'da elyazmasını Cornell Üniversitesi'ne bağışlayan Nicholas ve Marguerite Lilly Noyes [53] tarafından satın alındı. ve Cornell'deki Carl A. Kroch Kütüphanesindeki El Yazması Koleksiyonları. [48] Beş nüshadan özel mülkiyete ait olan tek nüshadır. [54]
Mutluluk kopyası
Dördüncü yazılı kopyasının kullanılamayacağını keşfeden Lincoln, daha sonra istenen amaç için kabul edilen beşinci bir taslak yazdı. [e] adlı Bliss kopyası, Bancroft'un üvey oğlu ve yayıncısı Albay Alexander Bliss'in adını taşıyor. İmza Yaprakları, Lincoln'ün imzasını attığı tek taslaktır. Lincoln'ün Gettysburg Adresi'nin başka kopyalarını yaptığı bilinmiyor. Hazırlanmasındaki bariz özen ve kısmen Lincoln'ün bir başlık sağlaması ve bu kopyayı imzalayıp tarih atması nedeniyle, adresin standart versiyonu ve Lincoln'ün Gettysburg Adresi'nin çoğu faks kopyalarının kaynağı haline geldi. Lincoln Anıtı'nın güney duvarında yazılı olan versiyondur. [40]
Bu taslak şimdi Beyaz Saray'ın Lincoln Odasında sergileniyor, Küba'nın eski ABD Büyükelçisi Oscar B. Cintas'ın hediyesi. [48] Zengin bir sanat eseri ve el yazması koleksiyoncusu olan Cintas, Bliss kopyasını 1949'da bir kamu müzayedesinde 54.000 $'a (2021 itibarıyla 587.000 $) satın aldı; bu, o tarihte bir kamu müzayedesinde bir belge için ödenen en yüksek fiyattı. [55] Cintas'ın mülkleri 1959'daki Küba Devrimi'nden sonra Castro hükümeti tarafından talep edildi, ancak 1957'de ölen Cintas, aktarıldığı Beyaz Saray'da tutulması şartıyla Gettysburg Konuşmasını Amerikan halkına vasiyet etti. 1959'da. [56]
Garry Wills, Bliss kopyasının "önemli bir şekilde başkalarına üslup açısından tercih edilebilir olduğu sonucuna varmıştır: Lincoln, 'burada'yı '(burada) verdikleri nedenden' çıkardı. Yedinci 'burada' konuşmanın diğer tüm versiyonlarındadır." Wills, Lincoln'ün "hala bu tür iyileştirmeler yaptığını" belirterek, Lincoln'ün "orijinal" bir metinden çok mükemmelleştirilmiş bir metinle ilgilendiğini öne sürdü. [57]
21 Kasım 2008'den 1 Ocak 2009'a kadar, Smithsonian Enstitüsü Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi'ndeki Albert H. Küçük Belgeler Galerisi, o zamanki First Lady Laura Bush'un desteğiyle, Bliss kopyasının sınırlı bir halk tarafından görüntülenmesine ev sahipliği yaptı. Müze ayrıca, ziyaretçilerin belgeye daha yakından bakmalarını sağlamak için çevrimiçi bir sergi ve etkileşimli galeri başlattı. [58]
Ortak Basın raporu
Metnin bir başka çağdaş kaynağı, muhabir Joseph L. Gilbert tarafından alınan kısa notlardan derlenen Associated Press gönderisidir. Ayrıca, taslak metinden birkaç küçük yönden farklıdır. [59] [60]
Görgü tanığı raporları Lincoln'ün performansına ilişkin görüşlerine göre değişir. 1931'de, törene katıldığında 19 yaşında olan 87 yaşındaki Bayan Sarah A. Cooke Myers'ın basılı hatıraları, Lincoln'ün konuşmasının ardından onurlu bir sessizlik olduğunu gösteriyor: "Başkana yakındım ve tüm konuşmaları duydum. ama kısa gibi geldi. Sonra Menallen Dostları Buluşmamız gibi etkileyici bir sessizlik oldu. Konuşmayı bıraktığında alkış yoktu." [62] Tarihçi Shelby Foote'a göre, Lincoln'ün sunumundan sonra alkışlar ertelendi, dağıldı ve "zar zor kibar" oldu. [63] Buna karşılık, Pennsylvania Valisi Andrew Gregg Curtin, "Bu konuşmayı tüm kalabalığın duyduğu bir sesle söyledi. Başkan önlerinde durduğu için kalabalık sessizliğe gömüldü. Çok Etkileyiciydi! Ortak söz buydu. Böyle bir konuşma, dedikleri gibi!" [64]
Sık sık tekrarlanan bir efsanede, Lincoln'ün koruması Ward Hill Lamon'a döndüğü ve konuşmasının kötü bir saban gibi "temizlik etmeyeceğini" belirttiği söylenir. Garry Wills'e göre bu ifadenin hiçbir aslı yoktur ve büyük ölçüde Lamon'un güvenilmez hatıralarından kaynaklanmaktadır. [12] Garry Wills'in görüşüne göre, "[Lincoln] [Gettysburg'da] yapmak istediğini yapmıştı". [ sayfa gerekli ]
Ertesi gün Lincoln'e yazdığı bir mektupta Everett, Başkan'ı belagatli ve özlü konuşması için övdü ve şöyle dedi: iki dakikada yaptığın gibi." [65] Lincoln, konuşmanın "tam bir başarısızlık" olmadığını bilmekten memnun olduğunu söyledi. [65]
Konuşmaya yönelik diğer kamuoyu tepkisi partizan çizgiler boyunca bölündü. [9] Demokratik eğilimli Chicago Times "Birleşik Devletler Başkanı olarak zeki yabancılara işaret edilmesi gereken adamın aptalca, düz ve susuz sözlerini okurken her Amerikalı'nın yanakları utançtan sızlamalıdır." [66] Buna karşılık, Cumhuriyetçi eğilimli New York Times ücretsizdi ve konuşmayı bastı. [61] Massachusetts'te, Springfield Cumhuriyetçi ayrıca tüm konuşmayı bastı ve "duygusu derin, düşünce ve ifadede kompakt, her kelime ve virgülde zevkli ve zarif" olan "mükemmel bir mücevher" olarak nitelendirdi. NS Cumhuriyetçi Lincoln'ün kısa sözlerinin "model konuşma olarak daha fazla çalışmayı geri ödeyeceğini" tahmin etti. [67] 2013 yılında, adresin yüzüncü yılında, Vatansever-Haberler Harrisburg, Pennsylvania, eskiden Vatansever ve Amp Birliği, orijinal tepkisini geri çekti ("unutulmanın peçesini hak eden aptalca açıklamalar") şunları belirterek: "Yedi puan ve on yıl önce, bu medya kurumunun ataları izleyicilerine çok kusurlu, bu kadar kibirle lekelenmiş bir yargı getirdiler, bu yüzden tarihin getireceği perspektiften yoksun olmak, arşivlerimizde ele alınmadan kalamaz. Vatansever ve Amp Birliği [konuşmanın] muazzam önemini, zamansız belagati ve kalıcı önemini fark edemedi. NS Vatansever-Haberler hatadan pişmanlık duyar." [68] [69]
Yabancı gazeteler de Lincoln'ün sözlerini eleştirdi. Kere London of London'dan şu yorumda bulundu: "[Gettysburg'daki] tören, o zavallı Başkan Lincoln'ün bazı şanssız şakaları tarafından gülünç hale getirildi." [70]
Kongre üyesi Joseph A. Goulden, o sırada on sekiz yaşında bir öğretmendi ve konuşmayı dinledi. Savaş sırasında Birleşik Devletler Deniz Piyadeleri'nde görev yaptı ve daha sonra Kongre'ye Demokrat olarak girmeden önce Pennsylvania ve New York City'de sigortacılıkta başarılı bir kariyere sahipti. Daha sonraki yaşamında, Goulden'a konuşma hakkında sık sık sorulmuştur, çünkü zamanın geçişi onu, konuşma için hazır bulunan azalan sayıdaki kişiden biri haline getirmiştir. Olayı ve Lincoln'ün konuşmasını olumlu bir şekilde yorumladı ve Lincoln'ün adresini askerlik hizmetine girmesi için ilham kaynaklarından biri olarak adlandırdı. Goulden'in hatıraları arasında 1914'te Temsilciler Meclisi'ne yaptığı açıklamalar da vardı. [71] [72]
Sesli hatıralar
William R. Rathvon, hem Lincoln'ün Gettysburg'a gelişinin hem de adresin kendisinin hatıralarının bir ses kaydını bıraktığı bilinen tek görgü tanığıdır. [73] 1939'daki ölümünden bir yıl önce, Rathvon'un anıları 12 Şubat 1938'de WRUL radyo istasyonunun Boston stüdyolarında adresi okuması da dahil olmak üzere kaydedildi ve 78 RPM'lik bir kayıt basıldı. 78 rekorun başlığı "O Gün Lincoln'ü Duydum - William R. Rathvon, TR Productions" idi. 1999'da bir "Ses arayışı" projesi sırasında Ulusal Halk Radyosu'nda (NPR) bir kopyası bulundu. [74]
Gettysburg'a gelen çoğu insan gibi, Rathvon ailesi de Lincoln'ün bazı açıklamalar yapacağının farkındaydı. Aile, henüz tamamlanmamış olan mezarlığa gitmek için alayın oluşturulacağı kasaba meydanına gitti. Alayın başında Lincoln, genç çocuğun gördüğü ilk askeri bir grup tarafından önünde gri bir ata bindi. Rathvon, Lincoln'ü o kadar uzun boylu ve o kadar uzun bacaklara sahip ki neredeyse yere inecek kadar uzun olarak tanımlıyor ve aynı zamanda Rathvon'un doğru bir şekilde "günün en bitmiş hatibi" olarak tanımladığı Massachusetts'li Edward Everett tarafından verilen uzun ve anlamlı konuşmadan da söz ediyor. Rathvon daha sonra Lincoln'ün nasıl öne çıktığını ve "neredeyse üzüntüye varacak kadar ciddi bir tavırla kısa konuşmasını" nasıl yaptığını anlatmaya devam ediyor. Doğum sırasında, diğer bazı çocuklarla birlikte, genç Rathvon, Bay Lincoln'ün 15 fit (4.6 m) yakınında durana kadar kalabalığın arasından ilerledi ve Lincoln'ün "ciddi yüzü" olarak tanımladığı şeye baktı. Rathvon, "başkanın söylediği her kelimeyi dikkatle dinlemesine ve net bir şekilde duymasına" rağmen, "çocukça, daha sonra hiçbirini hatırlayamadım" diye açıklıyor. Ama eğer biri "dürüst Abe" hakkında aşağılayıcı bir şey söylerse, "Gettysburg'un küçük bir savaşı" olacağını açıklıyor. Kayıtta Rathvon, Lincoln'ün konuşmasından alegorik olarak "tepelerde yankılanarak" bahseder. [ kaynak belirtilmeli ]
Fotoğraflar
Lincoln'ün Gettysburg'da [75] fotoğrafçı David Bachrach tarafından çekilmiş bilinen ve onaylanmış tek fotoğrafı, [76] 1952'de Ulusal Arşivler ve Kayıtlar İdaresi'ndeki Mathew Brady fotoğraf levhaları koleksiyonunda bulundu. konuşurken birden fazla fotoğrafını çekmesini engelledi, o ve diğer ileri gelenler programın geri kalanında saatlerce oturdular. Everett'in konuşmasının uzunluğu ve 19. yüzyıl fotoğrafçılarının fotoğraf çekmeden önce "hazırlanmaları" için geçen süre göz önüne alındığında, fotoğrafçıların Lincoln'ün açıklamalarının kısalığına hazırlıksız olmaları oldukça makul. [ kaynak belirtilmeli ]
"Tanrı'nın altında" kullanımı
"Tanrı'nın altında" sözcükleri Nicolay ve Hay taslaklarında görünmez, ancak sonraki üç kopyada (Everett, Bancroft ve Bliss) bulunur. Buna göre, bazı şüpheciler Lincoln'ün Gettysburg'da "Tanrı'nın altında" sözlerini söylemediğini iddia ediyor. [77] [78] Bununla birlikte, en az üç muhabir, Lincoln'ün Konuşma metninin metnini, Adresin verildiği gün "Tanrı'nın altında" kelimeleri de dahil olmak üzere telgrafla gönderdi. Tarihçi William E. Barton şunu savunuyor: [79]
İyi, kötü ve kayıtsız her stenografik rapor, 'ulusun Tanrı'nın altında yeni bir özgürlük doğuşuna sahip olacağını' söylüyor. Tüm muhabirlerin bu sözleri, teslim sırasında Lincoln'ün kendi dudaklarından edinebilecekleri ortak bir kaynak yoktu. [Savaş Bakanı] Stanton'ın bu sözleri Lincoln'ün Washington'a dönüşünden sonra önerdiğini söylemek doğru olmaz, çünkü sözler teslimatın öğleden sonra en az üç muhabir tarafından telgrafla iletildi.
Toplantıya katılan gazeteciler arasında Associated Press'ten Charles Hale'den Joseph Gilbert de vardı. Boston Reklamveren [80] John R. Young (daha sonra Kongre Kütüphanecisi oldu), Philadelphia Basın ve gazeteciler Cincinnati Ticari, [81] New York Tribünü, [82] ve New York Times. [82] Charles Hale "elinde defter ve kalem vardı, [ve] Başkanın ağır ağır konuşulan sözlerini not aldı". [83] "Lincoln'ün konuşmasının tam dili olduğunu beyan ettiği şeyi not aldı ve beyanı bir mahkeme stenografının yemini kadar iyiydi. Ortakları, hak ettiği gibi alınan ifadesini doğruladı. görünür değer." [84] Bir açıklama, Lincoln'ün hazırladığı metinden sapmış ve konuşurken bu ifadeyi eklemiş olmasıdır. Los Angeles California Üniversitesi'nde misafir tarih profesörü ve San Francisco İlahiyat Fakültesi'nde fahri Amerikan dini tarihi profesörü olan Ronald C. White, Lincoln'ün "Tanrı'nın altında" ifadesini eklemesi ve kullanması hakkında bu bağlamda şunları yazdı:
Bu, doğaçlama konuşmaya güvenmeyen bir konuşmacı için alışılmadık biçimde kendiliğinden bir revizyondu. Lincoln, daha önceki birkaç konuşmasında doğaçlama kelimeler eklemişti, ancak her zaman değişiklik için bir özür diledi. Bu durumda, yapmadı. Ve Lincoln, daha sonraki tarihlerde hazırladığı konuşmanın üç nüshasına da "Tanrı'nın altında" yazmıştı. "Tanrı'nın Altında" geriye ve ileriye işaret etti: nefesini hem siyasi hem de dini kaynaklardan alan "bu millet"e geri döndü, aynı zamanda "yeni bir doğuşa" da yöneldi. Lincoln, İç Savaşı bir arınma ritüeli olarak görmeye gelmişti. Eski Birlik ölmek zorundaydı. Yaşlı adam ölmek zorundaydı. Ölüm, yeni bir Birliğe ve yeni bir insanlığa geçiş oldu. [8]
"Tanrı'nın emrinde" ifadesi, 1860'tan önce yayınlanan eserlerde, genellikle "Tanrı'nın yardımıyla" anlamında sıklıkla kullanılmıştır. [85]
Ulusal Mezarlığın girişlerinden herhangi birinin dışında, ikiz tarihi işaretler şunları okur:
Yakınlarda, 19 Kasım 1863, Abraham Lincoln, Ulusal Mezarlığı ithaf ederken, Washington'da yazdığı ve 18 Kasım akşamı Gettysburg'a vardıktan sonra revize ettiği adresi verdi. [88] [89]
Doğrudan Taneytown Yolu girişinin içinde Lincoln Adres Anıtı ve beş ABD Başkanının konuşmalarına ev sahipliği yapan Rostrum. Lincoln onlardan biri değildi ve konuşma anıtının yanındaki küçük metal bir işaret, şu ifadeleri söyleyerek tartışmalara yol açtı:
Adres, üst Mezarlık yolu boyunca bu noktadan yaklaşık 300 metre uzakta teslim edildi. Site şimdi Askerlerin Ulusal Anıtı tarafından işaretlenmiştir. [90]
Başlık olarak tutmak Geleneksel Site, Asker Ulusal Anıtı'nın geçerliliği, platform sakinleri (uzak geçmişte) ve (nispeten yakın zamanda) fotoğraf analizleri tarafından sorgulandı. Bir çift fotoğraf analizine dayanarak, Gettysburg Ulusal Askeri Parkı (GNMP), "[platformun] konumu hiçbir zaman işaretlenmedi, ancak Demir çitin diğer tarafında, Evergreen Mezarlığı'nda olduğuna inanılıyor." [91]
Bu yeni işaretçinin gözlemcisi, iki bitişik mezarlığı (bir kamu ve bir özel) ayıran çitin karşısında duruyor. Bir başka ağır onay Geleneksel Site, bu bronz ve Lincoln'ün yerli Commonwealth'i tarafından yerleştirilmiş, yakınlarda duruyor. [92]
Orijinal ve kalıcı bir işaretin bulunmadığı platformun konumu, retorikçilerin ve bilim adamlarının elinde. Evergreen Mezarlığı Müfettişi Brian Kennell, William Frassanito'nun fotografik analizinin bulgularını kesin olarak onaylıyor. [93]
Modern öncesi
Albay W. Yates Selleck Kutsama Günü'ndeki geçit töreninde bir mareşaldi ve Lincoln konuşma yaptığında platformda oturuyordu. [94] Selleck, platformun konumunu gösteren bir haritayı işaretledi ve bunu "Asker Ulusal Anıtı'nın neredeyse kuzeyinden 350 fit [110 m], kuraların dış çemberindeki bir noktadan 12 m] olarak tanımladı. Michigan ve New York [mezar bölümleri] bir yolla ayrılır". [95] Bu tanıma yaklaşan bir konum 39°49.243'K, 77°13.869'B'dir.
1973'te emekli park tarihçisi Frederick Tilberg'in işaret ettiği gibi, Selleck Sitesi Mezarlık Tepesi'nin tepesinden 25 fit (7,6 m) daha düşüktür ve yalnızca tepe, savaş alanının panoramik bir görüntüsünü sunar. Birçok görgü tanığının konuşmanın yapıldığı yerden muhteşem bir görüntü kaydettiği, Geleneksel Site Askerlerin Ulusal Anıtı'nda (ve tepedeki diğer sitelerde) ancak Selleck Sitesi. [96] [97]
NS Kentucky Anıtı1975'te dikilmiş, Askerler Ulusal Anıtı'nın hemen bitişiğindedir ve "Kentucky, şu anda askerlerin anıtının işaret ettiği yerde ölümsüz adresini teslim eden oğlu Abraham Lincoln'ü onurlandırıyor" diyor. Askerlerin mezarlarının eşmerkezli halkalarının ortasındaki konumu ve Lincoln'ün yerli devletinin devam eden onayıyla, Askerler Ulusal Anıtı, konuşma için güvenilir bir yer olmaya devam ediyor. [98] [99] [100]
Kasım 1863'te yapım aşamasında olan Gettysburg Ulusal Mezarlığı'nın düzeninin fiziksel bir tanımını yazarken, Cincinnati Günlük Reklam devlet mezarlık arazileri arasındaki ayrım çizgilerini "şimdi bir bayrak direğinin yükseltildiği, ancak ulusal bir anıt dikilmesinin önerildiği ortak bir merkezin yarıçapı" olarak nitelendirdi. [101] Bu alıntının dahil edilmesiyle, Tilberg istemeden de olsa gelecekteki fotoğrafik analizlerin merkezi bir ilkesini doğrular - askerlerin mezarlarının merkezi noktasını konuşmacılar platformundan ziyade bir bayrak direği işgal etti. Aslında, foto-analizlerin kesinliği, bu geçici bayrak direği ile gelecekteki anıt arasındaki konumun çakışmasına bağlıdır. [102]
Günümüz turistinin kafasını karıştıran Kentucky Anıtı Gettysburg Ulusal Askeri Parkı tarafından yakınlara dikilmiş ve konuşmacıların platformunu Evergreen Mezarlığı'nın içine yerleştiren daha yeni bir işaretleyici ile çelişiyor. [103] Benzer şekilde, Askerlerin Ulusal Anıtı'ndaki konumu belirleyen eski Ulusal Park Servisi belgeleri, yeni işaretin yerleştirilmesinden bu yana sistematik olarak revize edilmedi. [104] [105] Çeşitli web sayfaları Geleneksel Site. [106] [107] [108]
Fotoğraf analizi
2-D ve optik stereoskopi
1982'de Kıdemli Park Tarihçisi Kathleen Georg Harrison ilk olarak fotoğrafları analiz etti ve Evergreen Mezarlığı'nda bir yer önerdi, ancak analizini yayınlamadı. Ayrıntıları açıklamadan Harrison adına konuşan iki kaynak, önerdiği yeri Evergreen Mezarlığı'ndaki "Brown aile kasasının üzerinde veya yakınında" olarak nitelendiriyor. [109] [110]
Çözünürlük
GNMP işaretçisi, Wills'in Harrison'ın analizine ilişkin yorumu ve Frassanito analizi, platformun halka açık Askerlerin Ulusal Mezarlığı yerine özel Evergreen Mezarlığı'nda bulunduğu konusunda hemfikirdir. Milli Park Servisi'nin Ulusal Mezarlık Yürüyüş Turu broşür, aşağıdakileri kabul eden bir NPS belgesidir:
Uzun zamandır Lincoln'ün konuştuğu yer olarak yanlış tanımlanan Asker Ulusal Anıtı, düşmüş askerleri onurlandırıyor. [Konuşmanın yeri] aslında bu tepenin tepesinde, demir çitin diğer tarafında kısa bir mesafede ve Başkan Lincoln'ün Gettysburg Konuşmasını yaklaşık 15.000 kişilik bir kalabalığa verdiği Evergreen Mezarlığı'nın içindeydi. [112]
Harrison/Wills analizi ve Frassanito analizi ile belirlenen konumlar 40 yarda farklılık gösterir.Frassanito 1) kendi sonucunu, 2) kendi yöntemlerini ve 3) Harrison sitesinin çürütülmesini [113] belgelemiştir, ancak ne GNMP ne de Harrison herhangi bir belge sağlamamıştır. Modern NPS yayınlarında olduğu gibi, üç noktanın her biri Evergreen Mezarlığı'ndaki bir yeri gösterir.
Lincoln Gettysburg Ulusal Mezarlığı'nı adasa da, Mezarlığın merkezindeki anıtın aslında Lincoln veya onun ünlü konuşmasıyla hiçbir ilgisi yoktur. Columbia'nın düşmüş oğullarına haraç ödediğini simgelemek amacıyla, takdiri, konuşma için düzenli bir yuvaya duyulan susuzluk tarafından yönetildi. [114] Mezarlığı ve Anıtı orijinal amaçlarına hizmet edecek şekilde serbest bırakmak, ayrılan Birliğin onurlandırılması, yer tartışmasına bir çözüm ve yalnızca özel Evergreen Mezarlığı'ndaki konuşma için halka açık bir anıt dikilmesi kadar olası değildir. [115]
Gettysburg Konuşmasının Amerika Birleşik Devletleri tarihindeki önemi, Amerikan kültüründeki kalıcı varlığıyla vurgulanmaktadır. Washington DC'deki Lincoln Anıtı'nın güney duvarındaki taş bir cellaya oyulmuş göze çarpan yerine ek olarak, Gettysburg Adresi, popüler kültür eserlerinde, çağdaş izleyicilerin Lincoln'ün sözlerine aşina olacağı zımni beklentisiyle sıklıkla anılır. .
Hitap'tan bu yana geçen birçok nesilde, Amerikan tarihinin en ünlü konuşmaları arasında kaldı [116] ve genellikle tarih veya yurttaşlık hakkında derslerde öğretilir. [117] Lincoln'ün Gettysburg Konuşması, bu ünlü söylevlerden bir diğerinde, Martin Luther King Jr.'ın "Bir Rüyam Var" konuşmasında atıfta bulunulur. [118] Ağustos 1963'te Lincoln Anıtı'nın basamaklarında duran King, açılış cümlesinin tarzıyla Başkan Lincoln'e ve onun kalıcı sözlerine atıfta bulundu: "Beş puan yıl önce, büyük bir Amerikalı, sembolik Bugün durduğumuz gölge, Özgürlük Bildirgesi'ni imzaladı. Bu önemli kararname, solmakta olan adaletsizliğin alevlerinde kavrulan milyonlarca Zenci köleye büyük bir umut ışığı olarak geldi."
Adresten İfadeler genellikle başka eserlerde kullanılır veya atıfta bulunulur. Fransa'nın mevcut Anayasası, Fransız Cumhuriyeti'nin ilkesinin "hükümet du peuple, par le peuple et pour le peuple " ("halkın, halk tarafından ve halk için yönetimi"), Lincoln'ün sözlerinin birebir çevirisi. [119] Sun Yat-Sen'in "Halkın Üç İlkesi" ve 1947 Anayasası'nın önsözü Japonya da bu ifadeden ilham aldı.[120] [121] Uçak gemisi USS Abraham Lincoln gemisinin sloganı olarak "yok olmayacak" ibaresine sahiptir. [122] [123]
Massachusetts'ten ABD'li Senatör Charles Sumner, Lincoln'ün Nisan 1865'te suikaste uğramasından sonra bu adres ve onun Amerikan kültüründeki kalıcı varlığı hakkında şunları yazdı: "Gettysburg meydanında yapılan ve şimdi yazarının şehadetiyle kutsanan bu konuşma, anıtsal bir eylemdir. Doğasının alçakgönüllülüğüyle, 'dünya çok az not alacak, burada söylediklerimizi uzun süre hatırlamayacak ama burada yaptıklarını asla unutamayacak' dedi. Yanılmıştı. Dünya onun söylediklerini hemen not etti ve asla unutmayacak." [9]
ABD Başkanı John F. Kennedy, Temmuz 1963'te savaş ve Lincoln'ün konuşması hakkında şunları söyledi: "Beş puan yıl önce burada durduğumuz zemin, silahların çarpışması altında titredi ve her zaman için Amerikan erkekliğinin kanıyla kutsanmıştı. Abraham Lincoln , bu büyük savaş alanını adayarak, bu fedakarlığın neden gerekli olduğunu, açıklama veya özet için fazla anlamlı kelimelerle ifade etti." [124]
2015 yılında Abraham Lincoln Başkanlık Kütüphanesi Vakfı tarafından derlenen Gettysburg Cevapları: Dünya Abraham Lincoln'ün Gettysburg Adresine Cevap Veriyor. Çalışma, liderleri Lincoln, Gettysburg Adresi veya ilgili bir konuyu kutlamak için 272 kelimelik yanıt oluşturmaya zorluyor. [125] Cevaplardan biri, astrofizikçi Neil deGrasse Tyson tarafından, Lincoln'ün en büyük miraslarından birinin, Gettysburg Konuşmasının aynı yılında, uzun vadeli etkisi olan Ulusal Bilimler Akademisi'ni kurmakta olduğunu belirttiği idi. Ulusumuzu bilimsel olarak aydınlanmış bir yönetim rotasına koyuyoruz, bu olmadan hepimiz bu Dünya'dan yok olabiliriz". [126]
Zarf ve diğer mitler
Gettysburg Adresi hakkında yaygın bir Amerikan efsanesi, Lincoln'ün konuşmayı bir zarfın arkasına çabucak yazdığıdır. [127] Bu yaygın yanlış anlama, popüler bir kitaptan kaynaklanmış olabilir, Mükemmel Övgü, tarafından Mary Raymond Shipman Andrews (1906), nesiller boyu okul çocukları için okuma görevi verildi, bağımsız bir cilt olarak yayınlandığında 600.000 kopya sattı [128] ve iki kez filme uyarlandı.
Daha az bilinen diğer iddialar arasında Harriet Beecher Stowe'un, Lincoln'ün adresi "sadece birkaç dakika içinde" yazdığını ve Lincoln'e şahsen bir kalem sağladığını iddia eden sanayici Andrew Carnegie'nin iddiası yer alıyor. [129]
Lincoln, Gettysburg'da
Şimdi Amerika Birleşik Devletleri tarihinin en önemli konuşmalarından biri olarak kabul edilen Gettysburg Konuşması, tek bir adamın yazılı eseriydi ve teslim edildiğinde evrensel olarak övülmedi.
Sosyal Bilgiler, ABD Tarihi, Öykü Anlatıcılığı
Lincoln Gettysburg Kalabalık
Başkan Abraham Lincoln'ün Gettysburg konuşmasının kısa uzunluğu o zamanlar için olağandışıydı. İki saatlik bir konuşmadan önce gerçekleşti. Buna rağmen, Lincoln'ün konuşmasının bugüne kadar süren bir etkisi oldu.
ABD Kongre Kütüphanesinden Fotoğraf
Bu, bu sayfadaki içeriği sağlayan veya katkıda bulunan NG Education programlarının veya ortaklarının logolarını listeler. Seviyelendiren
Bugün Gettysburg Konuşması bir efsanedir ve muhtemelen bir Amerika Birleşik Devletleri başkanının en ünlü ifadesidir. Ancak, 16 Kasım 1863'te ikonik konuşma bildiğimiz şekliyle henüz mevcut değildi. O sırada onu duyan herkesi de etkilemedi.
Temmuz 1863'teki Gettysburg Savaşı'nda her iki tarafta da 50.000'den fazla asker öldü veya yaralandı ve bunların yaklaşık 8.000'i savaş alanında veya kısa süre sonra öldü. Binlercesi düştükleri tarlada sığ mezarlara gömüldü.
Bu mezarlar bozulmaya başladığında, Pennsylvania Valisi Andrew Curtin, Birliğin ölülerini barındırmak ve anmak için ulusal bir mezarlık için savaş alanının bir bölümünü ayırmayı ayarladı. Site, savaştan dört buçuk ay sonra 19 Kasım 1863'te adanacaktı.
Başkan Lincoln, David Wills'in, adanma töreninde &ldquoremarks&rdquo&mdasha kısa konuşma&mdashata yapması için yaptığı daveti kabul etti. Wills, Gettysburg'da Ulusal Mezarlığın kurulmasını önerdi. Ana konuşmayı, ulusal çapta ünlü bir konuşmacı olan Edward Everett yapacaktı ve bu, çağdaş kaynaklarda "bir konuşma" olarak tanımlandı.&rdquo Gettysburg'a gitmeden bir gün önce, 17 Kasım'da Lincoln, Beyaz Saray'daki incelemesinde sözlerini yazmak için zaman harcadı.
Ertesi gün Lincoln trenle Gettysburg'a gitti ve Wills'in evinde kaldı. 1864'te Başsavcısı James Speed'e, konuşma üzerinde çalışmaya devam ederken bir süre yalnız kalmasını nasıl istediğini anlattı.
19 Kasım sabahı adak törenleri, kasabadan mezarlığa geçişle başladı. Lincoln, Everett ve diğer ileri gelenler bir platform üzerinde yerlerini aldılar. Ardından dualar ve konuşmalar başladı.
Everett, Perikles zamanında antik Atina'nın savunmasından söz ederek başlayan gösterişli, klasik bir söylev sundu. Hafızadan ve notlar olmadan, savaşın ilerlemesini ayrıntılı olarak anlattı, savaşı Avrupa'daki çeşitli tarihsel isyanlarla karşılaştırdı ve Birlik için zaferin önemini yineledi. Seyircinin, insanların uzun konferanslar ve konuşmalar dinlemeye alıştığı bir dönemde, "soluksuz bir suskunluk" sürdürdüğü bildirildi. Ardından, Başkan Lincoln ayağa kalktı ve kısa açıklamalarını yaparak töreni sonlandırdı.
Törenden bir gün sonra Everett, Lincoln'e, konuşması üzerine iltifat ederek şunları yazdı: &ldquoSizin ifade ettiğiniz düşüncelere büyük hayranlığımı, bu kadar belagatli bir sadelik ve uygunlukla ifade etmeme izin verin. &hellip, olayın ana fikrine iki saatte, senin iki dakikada geldiği kadar yaklaştığım için kendimi pohpohlayabilirsem ne mutlu bana.&rdquo
Herkes konuşmadan eşit derecede etkilenmedi. Ülke çapında, günün açıkça partizan gazete editörleri, siyasi yönelimlerine bağlı olarak Lincoln'ün konuşmasına hayran kaldı ya da reddetti. NS Chicago Tribünü Coşkulu, "Başkan Lincoln'ün ithaf edici sözleri insanlık tarihinde yaşayacak" Chicago Times alay etti, "Aptalca, düz ve susuz sözleri okurken her Amerikalı'nın yanakları utançtan karıncalanır." NS Providence Dergisi "Başkan'ın Bay Everett'in konuşmasının kapanışında yaptığı kısa konuşmadan daha takdire şayan bir konuşmayı nerede arayacağımızı bilmiyoruz.&rdquo Harrisburg Vatansever ve Birlik 2013'te, ithafın 150. yıl dönümünde gazetenin geri çektiği bir değerlendirme olarak, bunu &ldquoscaly&rdquo olarak nitelendirdi.
Lincoln'ün ölümünden sonra, özel belgeleri sekreterleri John Nicolay ve John Hay'a geçti. Gazeteler, Gettysburg adresinin Lincoln'ün el yazısıyla yazılmış iki kopyasını içeriyordu, her biri biraz farklı ifadelerle, Nicolay kopyası ve Hay kopyası olarak bilinir hale geldi. Lincoln, yaşamı boyunca üç kopya daha yaptı. 1870'lerden başlayarak, tarihçiler hangi kopyanın orijinal taslak olduğunu tartıştılar. Artık çoğu kişi, &ldquoNicolay kopyası&rdquo olarak bilinen belgenin, Lincoln'ün Beyaz Saray'da başlattığı, Gettysburg'da revize ettiği ve konuşurken elinde taşıdığı en eski taslak olduğu konusunda hemfikir. Kongre Kütüphanesi'ne verildiği 20. yüzyılın ilk yarısına kadar Nicolay ailesinde kaldı.
Nicolay ve Hay kopyaları, kağıdın bozulmasını önlemek için bir argon gazı atmosferi de dahil olmak üzere, şu anda mevcut olan en gelişmiş belge koruma teknolojisi kullanılarak Kongre Kütüphanesinde saklanmaktadır. Ancak Lincoln'ün sözleri sayısız basılı ve dijital kopyalarda ve konuşmayı ezberden okuyabilen birçok Amerikalının zihninde varlığını sürdürüyor.
Başkan Abraham Lincoln'ün Gettysburg konuşmasının kısa uzunluğu o dönem için olağandışıydı. İki saatlik bir konuşmadan önce gerçekleşti. Buna rağmen, Lincoln'ün konuşması bugüne kadar süren bir etki yarattı.
İçindekiler
Edward Everett, 11 Nisan 1794'te Dorchester, Massachusetts'te (o zamanlar Boston'dan bağımsız) sekiz çocuğun dördüncüsü olarak, Rahip Oliver Everett ve Alexander Sears Hill'in kızı Lucy Hill Everett'in çocuğu olarak doğdu. Babası, erken sömürgeci Richard Everett'in doğrudan soyundan geliyordu ve annesinin ailesinin de derin sömürge kökleri vardı. [2] Babası New South Church papazı olarak hizmet etmişti ve Everett doğmadan iki yıl önce sağlık sorunları nedeniyle emekli olmuştu. 1802'de Edward sekiz yaşındayken öldü, ardından annesi aileyi Boston'a taşıdı. Yerel okullara ve ardından Ezekiel Webster'ın özel okuluna gitti. Bu süre zarfında Ezekiel'in kardeşi Daniel bazen dersler verdi Everett ve Daniel Webster daha sonra yakın bir dostluk kuracaktı. [3]
Everett, 1805'te Boston Latin Okulu'na ve ardından kısaca ağabeyi Alexander Hill Everett'in öğrettiği Phillips Exeter Akademisi'ne katıldı. [4] 13 yaşında Harvard Koleji'ne kabul edildi. 1811'de, 17 yaşındayken sınıfının birincisi olarak mezun oldu. Zamandaki diğer bazı öğrencilerin aksine, Everett öğretilenlerin hepsini özümseyen ciddi ve çalışkan bir öğrenciydi. [5] Öğrenciyken Porcellian Kulübü üyesiydi, [ kaynak belirtilmeli ] ve Hasty Pudding Club. [6]
Daha sonra ne yapacağından emin olmayan Everett, Brattle Street Kilisesi'nden papazı Joseph Stevens Buckminster tarafından bakanlık için çalışmaya teşvik edildi. Bu Everett, Harvard Başkanı John Thornton Kirkland'ın vesayeti altında 1813'te yüksek lisans derecesini aldı. Bu süre zarfında özellikle hem yazılı hem de sözlü olarak çalışmak için bir tesis geliştirdi. [7] Peder Buckminster 1812'de öldü ve Everett'e, mezuniyetinin ardından, Kasım 1813'te kalıcı hale getirilen Brattle Street Kilisesi'ndeki görev teklif edildi. son derece popüler bir Üniteryen vaiz. Dinleyiciler onun "şatafatlı ve varlıklı fantezisi" ve "cüretkar imgeleri" hakkında yazarken, bir eleştirmen onun konuşma tarzının ortak eleştirisi haline gelecek şeyi yazdı: "[Everett] ölümlülere ne yapmaları gerektiği konusunda üstün bir zeka gibi konuştu. hissetmek ve bilmek, ama sanki kendisi bu tür duygulara ve bu tür bilgilere ihtiyaç duyamayacak kadar yücelmiş gibi." [9] Minberde hizmet ettiği bir yıl boyunca Everett, gerekli hitabetlerin biraz kalıplaşmış talepleri ve bazen cemaatin kendisine koyduğu dar görüşlü kısıtlamalar karşısında büyüsünü yitirdi. [10]
İş yükü, bu süre zarfında hayatı boyunca kullanılacak olan "Ever-at-it" takma adını alan genç Everett'e de zarar verdi. [11] Hız değişikliği için Everett Washington DC'ye gitti ve burada Daniel Webster ve Massachusetts'teki diğer Federalist Parti aydınları ile ziyaret etti. [12] 1814'ün sonlarında Everett'e Harvard'da Yunan edebiyatı profesörü olarak yeni bir görev teklif edildi. Pozisyon, Avrupa'da iki yıl seyahat etme yetkisiyle geldi ve Everett kolayca kabul etti. Nisan 1815'te resmen profesör olarak atandı. [13] Everett ayrıca 1815'te Amerikan Antikacılar Derneği'nin bir üyesi seçildi. [14]
Everett, Batı Avrupa'yı geçerek Londra'yı ve Alman şehri Göttingen'e giderken büyük Hollanda şehirlerini ziyaret etti. Orada, Roma hukuku, arkeoloji ve Yunan sanatı ile birlikte Fransızca, Almanca ve İtalyanca okuduğu üniversiteye girdi. Disiplinli bir öğrenciydi, ancak o ve birlikte seyahat ettiği George Ticknor da oldukça sosyaldi. Everett, üniversitede pek çok kişi tarafından merak konusu olarak görüldüğünü ve genellikle ilgi odağı olduklarını kaydetti. Eylül 1817'de, bir Amerikalıya verilen bu tür ilk derece olduğuna inandığı bir doktora verildi. [15]
Göttingen'de kaldığı süre boyunca Everett, Hanover, Weimar, Dresden ve Berlin gibi diğer Alman şehirlerini görmek için seyahat etti. Avrupa'da geçirdiği süreyi uzatmak için Harvard'dan izin aldı ve 1819'da Amerika Birleşik Devletleri'ne dönmeden önce kıtayı dolaşarak (Konstantinopolis ve Karadeniz'den Paris'e kadar) iki yıl daha geçirdi. ] İngiltere'de tanıştığı kişiler arasında Prusya eğitim sisteminin etkili bir mimarı olan Prusyalı diplomat Wilhelm von Humboldt ve önde gelen bir İngiliz kölelik karşıtı olan William Wilberforce vardı. [17] Konstantinopolis'teyken Everett, şu anda Harvard arşivlerinde bulunan bir dizi eski Yunanca metin edindi. [18]
Everett, öğretim görevlerini 1819'da, Almanya'nın bilimsel yöntemlerini Harvard'a yerleştirmeyi ve ABD'ye Alman edebiyatı ve kültürünün genel olarak daha geniş bir takdirini getirmeyi umarak aldı. [19] Yunanca dersi için Philipp Karl Buttmann'ın Yunanca sözlüğünü tercüme etti. [20] Öğrencileri arasında ABD Temsilciler Meclisi'nin gelecekteki Başkanı Robert Charles Winthrop, başkanlık oğlu ve gelecekteki ABD Temsilcisi Charles Francis Adams ve geleceğin filozof ve deneme yazarı Ralph Waldo Emerson vardı. [21] Emerson, Everett'in Brattle Street Kilisesi'nde konuşmasını ilk kez duymuş ve onu putlaştırmıştı. Everett'in sesinin "o kadar zengin tonlarda, o kadar kesin ve mükemmel bir ifadeye sahip olduğunu, biraz nazal olmasına rağmen, zamanın tüm enstrümanları arasında en yumuşak, güzel ve doğru olanı" olduğunu yazdı. [22]
1820'de Everett, Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi üyeliğine seçildi. [23] O yıl derginin editörü oldu. Kuzey Amerika İncelemesiAvrupa'da okurken yazılarıyla katkıda bulunduğu bir edebiyat dergisi. Görev süresi boyunca gelişen ve ülke çapında bir kitleye ulaşan dergiye editörlüğünün yanı sıra sayısız katkılarda bulundu. [24] [25] Ayrıca Harvard'ın gramerler, sözlükler ve Everett'in Weimar'da ziyaret ettiği ve eserlerini kendisinin de ziyaret ettiği Johann Wolfgang von Goethe'nin derlenmiş eserlerinin yirmi ciltlik bir baskısı da dahil olmak üzere Almanca dil çalışmaları koleksiyonlarının genişletilmesinde etkili oldu. sayfalarında öne çıktı. Gözden geçirmek. [26]
—Everett, 1821'de öğretmenlik hakkında ne hissettiğini anlatıyor [27]
Everett topluluk önünde konuşma kariyerine Harvard'da ders verirken başladı. Gözden geçirmek ona ulusal bir ün kazandırmak için. [28] Amerika Birleşik Devletleri Capitol'ünde düzenlenen ve siyasi çevrelerde geniş çapta dikkat çeken ve beğeni toplayan bir hizmette vaaz verdi. [29] 1822'de Boston'da sanat ve eski eserler üzerine bir dizi konferans verdi. Dizi iyi katıldı ve sonraki yıllarda tekrarladı. Aralık 1823'te, Osmanlı İmparatorluğu'ndan bağımsızlık mücadelelerinde Yunanlıların Amerikan desteğini savunan önemli bir konuşma yaptı. Bu konu, onu Kongre'de bir konuşmanın konusu yapan Daniel Webster tarafından da benimsendi. (Everett'in Yunan bağımsızlığına verdiği destek onu Yunanistan'da bir tür kahraman yaptı ve portresi Atina'daki Ulusal Galeri'de asılı.) [28] Webster ve Everett arasındaki bu işbirliği, iki adam arasında ömür boyu sürecek bir siyasi birlikteliğin başlangıcıydı. [30]
8 Mayıs 1822'de Everett, Everett gibi eski New England soyundan gelen Peter Chardon Brooks ve Ann Gorham'ın kızı Charlotte Gray Brooks (1800-1859) ile evlendi. [31] Brooks, deniz sigortası da dahil olmak üzere çeşitli iş girişimlerinde bir servet kazanmıştı ve siyaset kariyerine başladığında Everett'i finansal olarak destekleyecekti. Everett ayrıca Brooks ailesi aracılığıyla, Charlotte'un kız kardeşi Abigail ile evli olan John Quincy Adams'ın oğlu Charles Francis Adams, Sr. ile ilişkilendirilecekti. [32]
Everett'lerin mutlu ve verimli bir evliliği vardı, [33] bebeklikten sağ kurtulan altı çocuk doğurdu: [34]
- Anne Gorham Everett (1823-1843) [kaynak belirtilmeli]
- Charlotte Brooks Everett (1825-1879) Kaptan Henry Augustus WiseUSN ile evlendi
- Grace Webster Everett (1827-1836) [35]
- Edward Brooks Everett (1830-1861), Helen Cordis Adams ile evlendi.
- Henry Sidney Everett (1834-1898), Massachusetts'ten ABD Temsilcisi Katherine Pickman Fay (1839-1910) ile evlendi [36]
Everett, 1821 gibi erken bir tarihte öğretmenliği özellikle sevmediğine karar vermişti. [27] Temmuz 1824'te Everett, Harvard'ın Phi Beta Kappa Topluluğu'nda kariyerinin gidişatını değiştirecek beklenmedik şekilde önemli bir konuşma yaptı.Etkinliğin tanıtımına Amerikan Devrimi'nin Fransız kahramanı Marquis de Lafayette'in katılacağı haberi damgasını vurdu ve salon tıklım tıklım doluydu. Everett'in konuşmasının konusu "Amerika'da Edebiyatın Olumlu Gelişiminin Koşulları" idi. Amerika'nın ortak bir dile ve demokratik bir temele sahip genişleyen bir ulus olarak durumunun, halkına gerçekten Amerikan edebiyatı yaratması için eşsiz ve ayırt edici bir fırsat verdiğine dikkat çekti. Avrupa'nın gelenekleri ve bürokrasisi tarafından kısıtlanmayan Amerikalılar, yeni bir entelektüel düşünce tarzı geliştirmek için batıya yerleşme deneyimlerini kullanabilirler. [37]
Kalabalık uzun bir alkışla tepki gösterdi ve kısa bir süre sonra gayri resmi bir partizan olmayan grup Everett'i Birleşik Devletler Temsilciler Meclisi'ne aday gösterdi. [38] Diğer siyasi gruplar da adaylığını onayladı ve Kasım 1824 seçimlerinde kolayca seçildi. [39] Harvard'da görev yaparken öğretmenliğe devam etmeyi ummuştu, ancak Denetleme Kurulu, seçim zaferi nedeniyle görevden alındığı konusunda bilgilendirildi. Bu haberi iyi karşıladı, hatta Avrupa seyahatlerinin masraflarını üniversiteye geri ödemeyi kabul etti. [40] 1827'de Overseers Board'a katılarak ve uzun yıllar hizmet vererek Harvard'la ilişkisini sürdürmeye devam etti. [41]
Amerika Birleşik Devletleri Temsilcisi Düzenle
1820'lerin sonlarında ülkedeki siyasi durum oldukça değişkendi. Federalist Parti çökmüş ve muzaffer Demokratik-Cumhuriyetçi Parti, parti üyeliği yerine siyasi hizipçilik ile sonuçlanan dağınık hale gelmişti. Everett, John Quincy Adams ve Henry Clay'in "Ulusal Cumhuriyetçi" fraksiyonu ile ilişkilendirildi. Koruyucu tarifeler, iç iyileştirmeler ve bir ulusal banka için çağrıda bulunan Clay'in "Ulusal Sistemini" ve Massachusetts'in mülk sahibi sınıfının çıkarlarını destekledi. Everett, 1835'e kadar görev yapan Ulusal Cumhuriyetçi olarak dört ek dönem için yeniden seçildi. Ulusal Cumhuriyetçiler resmen 1834'te Whig Partisi oldular. [ kaynak belirtilmeli ]
Kongrede Everett, Temsilciler Meclisi Dış İlişkiler Komitesi'nde ve son döneminde her ikisine de başkanlık ettiği Kütüphaneler ve Kamu Binaları Komitesi'nde yer aldı. [42] Başkan Adams tarafından zaten iyi tanındığından, Beyaz Saray'da sık sık misafir oldu ve Başkan'ın Meclis gündemini savunmaya geldi. [43] Massachusetts'in büyüyen endüstriyel çıkarlarını koruyan tarife yasasını destekledi, Amerika Birleşik Devletleri İkinci Bankası tüzüğünün yenilenmesini destekledi ve Hindistan'dan Çıkarma Yasasına karşı çıktı. [44]
Everett'in Kongre'deki en tartışmalı eylemi, orada görev yaptığı süre boyunca nispeten erken gerçekleşti. 1826'da Kongre, cumhurbaşkanının seçilme şeklini değiştirmek için bir Anayasa değişikliğini tartıştı, böylece Kongre'nin karar vermesi gerekmeyecek (1824 seçimlerinde olduğu gibi). [45] 9 Mart 1826'da değişikliğe karşı çıkan Everett, üç saatlik bir konuşma yaptı ve genel olarak Anayasa'yı değiştirme ihtiyacına karşı çıktı. Bununla birlikte, kölelik konusunu da açıkladı, "Yeni Ahit'in 'Köleler efendilerinize itaat eder' dediğine" dikkat çekti ve Üç Beşinci Uzlaşmayı içermesine rağmen belgeyi kabul etti. [46]
Bu konuşmaya tepki son derece kritikti ve Everett, köleliğin bu açık onayı nedeniyle siyasi dostlar ve düşmanlar tarafından saldırıya uğradı. [47] Köle ticaretini ve birisini köle olarak kaçırma eylemini reddettiğini belirterek açıklamalarını haklı çıkarmaya çalıştı, ancak bunun zararı hafifletmedi ve bunun için Massachusetts basınında ağır bir şekilde eleştirildi. Everett, siyasi kariyerinin geri kalanında bu konuşmanın peşinden gidecekti. [48]
Massachusetts Valisi
Everett, 1835'te Meclis'teki yargılamaların zorlu yapısını gerçekten sevmediğine karar verdikten sonra Kongre'den emekli oldu. [49] 1834'te Anti-Masonik Parti tarafından Massachusetts Valisi adaylığı teklif edilmiş olmasına rağmen, Masonlar gibi gizli topluluklara karşı olduğu bilinmesine rağmen reddetti ve o yıl vali için Whig John Davis'i destekledi. Kasım 1834'te yapılan seçimi Davis kazandı. [50] Şubat 1835'te eyalet meclisi Davis'i Birleşik Devletler Senatosu'na seçti. Kısmen Daniel Webster tarafından aracılık edilen bir düzenlemede, Everett'e vali için Whig adaylığı sözü verildi (aynı zamanda adaylığı arayan Vali Samuel Turell Armstrong'u üzen bir hareket). Everett, Kasım 1835'te Demokrat Parti'nin daimi adayı Marcus Morton'u kolayca mağlup etti. [51] [52] Sonraki üç yılda rahat bir farkla yeniden seçildi, hepsi Morton'a karşıydı. [53]
Everett'in görev süresinin en dikkate değer başarılarından biri, okul kalitesini iyileştirmek ve eğitim kurumlarının kurulması için bir devlet eğitim kurulunun getirilmesiydi. normal okullar öğretmenlerin eğitimi için. Everett'in öğrendiği Prusya eğitim sisteminin ayrıntılarına dayanarak, bu çığır açan başarı diğer devletler tarafından taklit edilecekti. Devlet Eğitim Kurulu, 1837'de reformcu Horace Mann'ın sekreteri olarak kuruldu. Eyaletin ilk normal okulu ertesi yıl Lexington'da açıldı (daha sonra Framingham'a taşındı ve şimdi Framingham Eyalet Üniversitesi olarak biliniyor). [54]
Everett'in görev süresi boyunca elde ettiği diğer başarılar arasında, demiryolu sisteminin Worcester'dan New York eyalet hattına genişletilmesine izin verilmesi, [55] ve Maine ile komşu İngiliz (şimdi Kanada) eyaleti New Brunswick arasındaki sınır gerilimlerinin yatıştırılmasına yardım yer alıyor. Massachusetts, Maine'in 1820'de eyaletten ayrılmasının bir parçası olarak, tartışmalı bölgedeki kamu arazilerinin mülkiyetini elinde tuttuğu için bu anlaşmazlığa dahil oldu. Sınır meselesi birkaç yıldır kaynamaya başlamıştı, ancak 1830'ların sonlarında her iki taraf da kalkınma faaliyetlerini tartışmalı bölgeye ittiğinden ve ABD, Hollanda kralı tarafından yapılan bir arabuluculuk teklifini kabul etmeyi reddettiğinden, gerilimler önemli ölçüde arttı. 1838'de Everett, Başkan Martin Van Buren'e konuyu ele almak için özel bir komisyon kurulmasını önerdi. [56]
Abolisyonizm ve ölçülülük, Everett'in görev süresi boyunca politik olarak daha belirgin hale gelen iki konuydu ve bu konuların her ikisi ve Whig kayıtsızlığı, 1839 seçimlerindeki yenilgisinde rol oynayacaktı. Kölelik karşıtı Özgürlük Partisi 1838'de şekillenmeye başladı ve 15 ABD galonundan (57 l) daha az alkol satışını yasaklayan bir ölçülülük yasasının zamansız geçişi, 1839'da halk desteğini Whig'lerden uzaklaştıracaktı.[53] [57] [58] 11 Kasım 1839'da yapılan seçim o kadar yakındı ki, sonuçlar (Whig'in egemen olduğu) yasama meclisi Ocak 1840'ta toplandığında dikkatle incelendi. [59] Ortak bir yasama komitesi Morton'un tam olarak aldığını bildirdi. Kullanılan oyların yarısı, zaferini güvence altına almak için yeterli. (Morton için bir oy eksiği, Whig yasama meclisinin seçime karar vermesiyle sonuçlanabilirdi.) [60] Everett, partinin çağrılarına rağmen sonuçlara itiraz etmeyi reddetti ve "Seçimin gitmesine izin vermeye hazırım" diye yazdı. [61]
Görevden ayrıldıktan sonra Everett, ailesiyle birlikte birkaç ay Avrupa'da seyahat etti. William Henry Harrison liderliğindeki Whigs, 1840 başkanlık seçimlerini kazandığında, Everett, Dışişleri Bakanı olarak atanan arkadaşı Daniel Webster'ın tavsiyesi üzerine Büyük Britanya büyükelçisi olarak atandı. [62] Everett ilk başta vali olarak ilk karşılaştığı kuzeydoğu sınırı sorunlarını ele almakla suçlandı. Amerika Birleşik Devletleri'ne bir öncekinden daha dostça olan yeni bir İngiliz yönetimi, Lord Ashburton'ı doğrudan Webster ile müzakere etmesi için Washington'a gönderdi ve Everett'in rolü, İngiliz kayıtlarından belgeler elde etmek ve Amerikan davasını Dışişleri Bakanlığı'na göndermekten ibaretti. Bu rolde Everett, Amerika Birleşik Devletleri'ni 1842 Webster-Ashburton Antlaşması'nda İngiltere'yi topraktan çıkardığı suçlamalarından temizleyen bir haritanın elde edilmesinde ve dağıtılmasında etkili oldu. [63]
Ülkeler arasındaki bir diğer önemli sorun, Afrika kıyılarında köle ticaretini yasaklayan İngiliz deniz kuvvetlerinin Amerikan gemilerine el koymasıydı. Ticarette suç ortaklığıyla suçlanan ancak beraat eden gemi sahipleri, kayıplarını İngiliz hükümetine geri almak için talepte bulundular ve büyükelçi olarak Everett bu davaları ileri sürdü. [64] İngilizlerin dostane tavrı göz önüne alındığında, bunda genel olarak başarılı oldu. Everett tarafından önerilen köle ticareti yasağının bir yönü, Webster tarafından müzakere edilen anlaşmaya girdi: İngiliz çabalarıyla işbirliği yapmak için Afrika kıyılarında bir Amerikan filosunun yerleştirilmesi. [65] Kölelikle ilgili ele geçirme meselesi, özellikle Webster'ın bir dizi Güneyli politikacı tarafından Dışişleri Bakanı olarak değiştirilmesinden sonra, evde bazı sürtüşmelere neden oldu. Everett, özellikle John C. Calhoun'u, kölelerin Amerikan kıyılarında seyreden bir gemide isyan edip Bahamalar'a yelken açmasından sonra hak iddialarını sürdürmenin diplomatik sonuçları konusunda eğitmek zorunda kaldı. [66]
Everett, Tyler altında hizmet etmekten mutsuz olan ve görünüşe göre 1843'te istifa eden popüler olmayan başkan Webster'dan uzaklaşmanın bir yolu olarak Birleşik Krallık büyükelçiliğini arayan Webster tarafından önerilen diğer diplomatik görevler için birkaç teklifi reddetti. , James K. Polk'un cumhurbaşkanlığına katılmasından sonra yerini Demokrat Louis McLane aldı. [68] Görevdeki son ayları Oregon sınır anlaşmazlığıyla geçti ve sonunda Everett tarafından müzakere edilen hatlar doğrultusunda McLane tarafından çözüldü. [69]
Londra'dan ayrılmadan önce bile, Everett, Harvard Başkanı olarak Josiah Quincy'nin olası bir halefi olarak görülüyordu. Everett, Eylül 1845'te, Overseers'ın kendisine görevi teklif ettiğini öğrenmek için Boston'a döndü. Esasen işin bazı sıkıcı yönleri ve öğrenci disiplinini sağlamanın zor olması nedeniyle bazı tereddütleri olmasına rağmen, teklifi kabul etti ve 1846 Şubat'ında göreve başladı. Orada geçirdiği üç yıl son derece mutsuzdu. [41] Everett, Harvard'ın kaynak sıkıntısı çektiğini ve kabadayı öğrenciler arasında popüler olmadığını buldu. [70] En dikkate değer başarılarından biri, Harvard'ın akademik programlarını, o zamanlar Lawrence Bilimsel Okulu olarak bilinen bir "teorik ve pratik bilim okulu" içerecek şekilde genişletmesiydi. [71] 15 Nisan 1848'de, iki ay önce Temsilciler Meclisi'nde görev yaparken ölen John Quincy Adams'ın anma törenini yaptı. [72]
Everett'in görevden duyduğu mutsuzluk erkenden belliydi ve Nisan 1847'de Harvard'ın gözetmenleriyle işin koşulları hakkında müzakere ediyordu. [73] Bu görüşmeler sonuçta sonuçsuz kaldı ve Everett, doktorunun tavsiyesi üzerine Aralık 1848'de görevinden istifa etti. [74] Bir süredir, bazıları prostatla ilgili olan bir dizi hastalıktan acı çekiyordu. Sonraki yıllarda sağlığı giderek daha kırılgan hale gelecekti. [75] New York, Sharon Springs'teki kaplıcaları ziyaret ederek biraz canlandı. [76]
Whig'ler 1848 ulusal seçimlerini kazanıp 1849'da iktidara döndüğünde, Everett siyasete geri döndü. Başkan Millard Fillmore'un Dışişleri Bakanı olarak atadığı Daniel Webster'ın yardımcısı olarak görev yaptı. Webster Ekim 1852'de öldüğünde Fillmore, görünüşe göre Webster'ın isteği üzerine Everett'i yönetiminin kalan topal ördek aylarında Dışişleri Bakanı olarak hizmet etmesi için atadı. Bu yazıda Everett, Perry'nin Japonya Seferi'ne eşlik eden resmi mektubu hazırladı, Webster'in guano zengini Lobos Adaları üzerindeki Peru egemenliğini inkar ettiği iddiasını tersine çevirdi ve Birleşik Krallık ve Fransa ile İspanyol kontrolünü garanti altına almak için Amerika Birleşik Devletleri'ni bir anlaşmaya dahil etmeyi reddetti. Küba'nın. [77] Fillmore yönetiminin Küba'yı ilhak etmekle hiçbir ilgisinin olmadığını belirtmesine rağmen, ABD'nin temelde siyasi bir ittifaka girerek seçeneği kapatmak istemediğini açıkça belirtti ve ABD'nin Küba'yı kendi ülkesi olarak gördüğü fikrini pekiştirdi. endişe ve dış müdahale için bir mesele değil. [78]
Halen Dışişleri Bakanı olarak görev yaparken, Everett, Massachusetts Whig liderleri tarafından Amerika Birleşik Devletleri Senatosu'na aday olma konusunda yaklaştı. Eyalet meclisi tarafından seçildi ve 4 Mart 1853'te göreve başladı. [79] Senato'da Dış İlişkiler Komitesi'nde ve Bölgeler Komitesi'nde görev yaptı. [80] Köleliğin batı bölgelerinde yayılmasına karşıydı, ancak radikal Özgür Toprak Partisi'nin katı tutumunun ayrılıkla sonuçlanacağından endişeliydi. [81]
Everett, bölgelerin halk oylamasıyla köleliğe izin verip vermemeyi seçmesine izin veren 1854 Kansas-Nebraska Yasasına karşı çıktı ve bunu "korkunç" ve "nefret edilen" bir yasa tasarısı olarak nitelendirdi. [82] Bununla birlikte, sağlığı nedeniyle, bütün gece süren bir tartışma sırasında meclisten ayrılarak, yasa tasarısına ilişkin kritik bir oylamayı kaçırdı. [83] Bu, Massachusetts'in kölelik karşıtı çıkarlarını kızdırdı ve ona Senato'ya sunması için sert bir dille yazılmış bir dilekçe gönderdi. Kaldırma tartışmasındaki daha aşırı unsurlardan hoşlanmadığı için, Everett'in dilekçeyi destekleyen konuşması zayıftı ve bu nedenle daha da eleştirildi. [84] Durumun hıncı Everett'i büyük ölçüde üzdü ve altı yıllık görev süresinin üzerinden yalnızca bir yıldan biraz fazla bir süre geçtikten sonra, bir kez daha kötü sağlık durumunu gerekçe göstererek istifa mektubunu 12 Mayıs 1854'te sundu. [85]
Siyasi yükümlülüklerden muaf olan Everett, ailesiyle birlikte ülkeyi gezdi ve halka açık konuşmalar yaptı. Aldığı bir neden George Washington'un Vernon Dağı'ndaki evinin korunmasıydı. 1850'lerin ortalarında birkaç yıl boyunca, Washington hakkında konuşarak (ki onu Büyük Frederick ve Marlborough Dükü ile olumlu bir şekilde karşılaştırdı) gezdi. Everett sadece bu turdan elde edilen geliri (yaklaşık 70.000 $) bağışlamakla kalmadı, aynı zamanda seyahat masraflarını düşürmeyi de reddetti. [86] Ayrıca haftalık bir köşe yazısı yazmayı da kabul etti. New York Defter Mount Vernon Kadınlar Derneği'ne 10.000 dolarlık bir hediye karşılığında. Bu sütunlar sonunda bağlandı ve Vernon Kağıtlarını Dağıt. [87]
Everett, 1850'lerin sonlarında Kuzey ve Güney eyaletleri arasındaki bölgesel bölünmeler yüzünden cesaretini kırmıştı. [88] 1859'da Faneuil Salonu'nu tam kapasite dolduran John Brown karşıtı bir mitingde açılış konuşmacısıydı. [89] [90]
1860 seçimleri, kölelik yanlısı Güneylilerin Demokrat Parti'yi bölmeleri ve bir Cumhuriyetçinin başkan seçilmesi durumunda ayrılma tehdidiyle ulusal bir kriz yaratma tehdidinde bulundu. Bir grup muhafazakar eski Whigs, Birliğin korunmasını tek ilkesi olarak iddia eden Anayasal Birlik Partisi'ni örgütledi. [91] Everett taraftarları onun adını başkan adayı olarak öne sürdüler, ancak parti sonunda John Bell'i ve Everett'i Başkan Yardımcısı olarak aday gösterdi. Everett isteksizce görevi kabul etti, ancak çok fazla kampanya yapmadı. Bell-Everett bileti, tümü Güney eyaletlerinden sadece 39 seçim oyu aldı. [92]
Abraham Lincoln'ün seçilmesinin ardından, yedi Güney eyaleti ayrılmayı ciddi şekilde tartışmaya başladı. [93] Everett, 1861'in ilk aylarında savaştan kaçınmak için son bir hendek girişiminde başarısız olan Crittenden Uzlaşmasını ilerletmede aktif bir katılımcıydı. [94] Nisan 1861'de Amerikan İç Savaşı patlak verdiğinde, onun aktif bir destekçisi oldu. Birlik nedeni. İlk başta Lincoln hakkında pek fazla düşünmedi, ancak savaş ilerledikçe onu desteklemeye geldi. [95] 1861 ve 1862'de Everett, Kuzey eyaletlerini gezerek savaşın nedenleri hakkında ders verdi ve ayrıca Birlik adına, New York Defter. [96] Everett'in Konfederasyon diplomatik girişimlerine karşı Avrupa'da gezici bir büyükelçi olarak hizmet etmesi yönünde öneriler ileri sürüldü, ancak bunlar hiçbir zaman meyvelerini vermedi. [97]
Kasım 1863'te, Gettysburg, Pennsylvania'daki askeri mezarlık adandığında, o zamana kadar ülkenin en iyi hatibi olarak tanınan Everett, konuşmacı olarak davet edildi. [99] İki saatlik resmi konuşmasında Gettysburg Savaşı'nı Marathon gibi antik çağ savaşlarıyla karşılaştırdı ve önceki iç savaşlarda (Güller Savaşı ve Otuz Yıl Savaşı gibi) karşıt tarafların nasıl olduğundan bahsetti. farklılıklarını sonradan uzlaştırabilir. Everett'in konuşmasını, şimdi çok daha ünlü Gettysburg Başkan Lincoln'ün Konuşması izledi. Everett, kendi adına, özlü konuşmadan derinden etkilendi ve Lincoln'e şunları yazdı: "Kendimi gururlandırabilirsem, olayın ana fikrine iki saat içinde, sizin iki dakikada yaptığınız kadar yaklaştığım için memnun olurum. " [100] 1864 seçimlerinde Everett, Lincoln'ü destekledi ve Cumhuriyetçiler için Massachusetts'ten bir başkan seçmeni olarak görev yaptı. [101]
9 Ocak 1865'te Everett, Savannah'daki güneydeki yoksullar için para toplamak amacıyla Boston'daki halka açık bir toplantıda konuştu. [102] O toplantıda üşüttü ve dört gün sonra Winchester, Massachusetts'te sahip olduğu mülkle ilgili bir hukuk davasında üç saat boyunca ifade vererek durumu daha da kötüleştirdi. [103] Everett, ölümünün sabahı N.A. & R.A. yayıncılarına bir mektup yazdı ve şöyle dedi: "Çok hastaydım." [104] 15 Ocak'ta Boston'da öldü ve Cambridge'deki Mount Auburn Mezarlığı'na defnedildi. [105]
Dorchester'daki doğum yerinin yakınındaki Edward Everett Meydanı, onun için adlandırılmıştır. Columbia Road, Massachusetts Avenue, East Cottage Street ve Boston Street'in kesişimidir. Doğum yerinin bulunduğu yere bir işaretleyici yerleştirilir ve Richardson Park'taki meydanın yakınında bir Everett heykeli bulunur. [106] Everett'in adı, kurulmasına yardım ettiği ve on iki yıl boyunca yönetim kurulu başkanı olarak hizmet verdiği Boston Halk Kütüphanesi'nin McKim Binası'nın [107] cephesinde görünüyor. [108] Adı, yeğeni Edward Everett Hale'e ve Hale'nin torunu aktör Edward Everett Horton'a da verildi. [109] [110]
1870'te Malden'den ayrılan Everett, Massachusetts, [111] olarak, Everett, Pennsylvania, [112] ve batı Massachusetts'teki Everett Dağı gibi onun onuruna seçildi. [113] Dorchester'daki [114] ve Lincoln, Nebraska'daki [115] ilköğretim okulları, 1887'de St. Cloud, Minnesota'da yıkılan bir okul gibi onun için adlandırılmıştır. Everett, St. Cloud'a 130 kitap bağışladı. topluluğun ilk kütüphanesi. [116] Charlestown'daki 16 Harvard Caddesi'nde bulunan Edward Everett Evi, 1996 yılında Boston Simgesel Yer İşaretleri Komisyonu tarafından bir Boston Simgesel Yapısı olarak belirlenmiştir. [ kaynak belirtilmeli ]
Gettysburg 150.: Tarihi bir savaş, muhteşem bir kasaba
GETTYSBURG, Pa. — Gettysburg Savaşı'nın hikayesini bilirsiniz.İki tarafın Pensilvanya Cumberland Vadisi'ndeki 9 mil karelik bir savaş alanında karşılaştığını ve 1863 Temmuzunda üç gün boyunca topların patladığını, silahların ateşlendiğini ve skora göre askerlerin öldüğünü biliyorsunuz ve sonunda, Birlik zafer kazandı ve Güney'i aceleyle eve gönderdi.
Eğer bu savaş Gettysburg kasabasını ulusal sahneye çıkardıysa, onu orada tutan ve onu sadece tozlu bir tarih deposundan daha fazlası olmaktan alıkoyan, onun sonuçlarıdır. Bazıları aşırı turistik olduğunu söyleyecek ve dövme salonlarını ve kek dükkanlarını işaret edecek. Mürekkep veya şeker özleminiz yoksa, Amerika'nın en muhteşem şehirlerinden birinin gölgesinde kalırlar.
Muhtemelen bunu son ziyaretimden önce söylemezdim, ama unutmuşum. Kuzey Virginia'da bir ortaokul öğrencisi olarak, diğer kıvrak sınıf arkadaşlarımla birlikte Maryland sınırının sadece bir kıl kadar ötesinde olan kasabaya 125 millik bir yürüyüş yapmam gerekiyordu. Benim için büyük bir savaş muhtemelen büyük bir deliğe dönüştü.
Bugün Gettysburg, tarihi değiştiren üç günün hikayesini anlatmak için daha birçok yola sahip. 2008 yılında açılan ziyaretçi merkezi, Morgan Freeman tarafından anlatılan bir film olan restore edilmiş Cyclorama tablosuna ve çeşitli eserler müzesine ev sahipliği yapıyor. Gettysburg'un Şehir Rehberleri, bir dizi konuda yürüyüş turları sunar ve özel savaş alanı tur rehberleri, siz aval aval bakıp öğrenirken araba kullanabilir. Ve Pazartesi günü açılacak olan Seminary Ridge Müzesi, gördüklerinizi ve öğrendiklerinizi perspektife koymanıza yardımcı oluyor.
İnsanı insan yapan bu tarih, artı bir sürü kitap ve harita, kasabayı şekillendiren savaşın çirkinliğinin herhangi bir ülkenin barış duasına nasıl yol açacağını daha iyi anlamama yardımcı oldu. Gettysburg Muharebesi'nin yüzüncü yılındaki bu ziyaretin bazı sürprizleri ve önemli noktaları burada.
Gettysburg tesadüfi bir savaş alanıydı. Gettysburg'un bir hedef olduğu sık sık söylenir çünkü Güney birliklerinin ayakkabılara ihtiyacı vardı. 1863'e gelindiğinde, Güney savaşın pençesini hissediyordu ve bazı malzemeler kıttı. Bu, Konfederasyon Tümgenerali Henry Heth'in birlikleri için ayakkabı aramak için Gettysburg'a gittiği fikrine güven veriyor.
Bazı tarihçiler bu fikri reddediyor. Bugün, Gettysburg'un ilçe merkezi olduğu Adams County'den geçerseniz, hektarlarca tarım arazisi göreceksiniz - aslında ilçenin yaklaşık yarısı, yaklaşık 200 milyon dolarlık tarım ürünü üretiyor.
Ve 1800'lerde böyleydi, bu da savaş haritalarının neden genellikle Peach Orchard, Plum Run ve Wheatfield gibi isimlerle işaretlendiğini açıklıyor.
Ekonominin motoru ayakkabı imalatı değil, tarımdı. James McPherson, “Hallowed Ground”da, “1860 nüfus sayımında listelenen 22 kunduracı … ilçe sakinlerinin giydiği ayakkabıları yapmak veya onarmak için zar zor yeterliydi” diye yazıyor.
Kesin olan şey, General Robert E. Lee'nin psikolojik ve askeri zaferler kazanarak Kuzey'i işgal etmeye hazır olduğudur. Her iki taraf da diğerinin nerede olduğundan tam olarak emin değildi, ancak Heth'in birlikleri, General John Buford liderliğindeki Birlik süvarileriyle karşılaştı ve ardından gelen çatışma sahneyi kurdu.
Ne bildiğin değil, kimi tanıdığındır. Gen. G.K.'nin bir heykeli Warren, Birlik için eylemlerinin kurtarmaya yardımcı olduğu stratejik bir konum olan Little Round Top'dan aşağı bakıyor. Warren, bir kolordu adam pozisyonunun dışında olduğunu fark etti. Bir zamanlar New York'tan bir kongre üyesi olan lideri General Daniel Sickles, Birlik birliklerini yöneten General George Meade'den daha iyi bildiğine karar vermişti. (Gen. Ulysses Grant, Bayan Vicksburg'daydı.)
Warren, Sickles'ın manevrasını Meade'in dikkatine sundu. Bugüne kadar, bazıları Sickles'ın erkekleri hareket ettirme kararının, itaatsizliğinin yanlış olmadığını iddia edecek. Ve yemin ederim, Warren'ın gözlerinde "Ne...düşünüyordu?"
Sickles asla disiplinli değildi. Gerçekten de, savaşta daha sonra yaralandı, Abraham Lincoln tarafından ziyaret edildi ve sonunda Onur Madalyası ile ödüllendirildi. Sickles'ın bir politikacı olduğunu ve bir zamanlar deli olduğunu iddia ederek bir cinayet suçlamasında kendini başarıyla savunduğunu unutmayın.
Warren'ın başına gelenler de bir o kadar çılgınca görünüyor: Little Round Top Kahramanı daha sonra, savaşın bitiminden hemen önce Petersburg, Va. yakınlarındaki Five Forks Savaşı'nda General Philip Sheridan tarafından komutasından alındı. Sheridan, Warren'ın performansından memnun değildi, ancak Sickles'ın yaptığı gibi hiçbir emre itaatsizlik etmedi. Warren'ın kariyerini mahvetti. Sonunda aklandı - ölümünden sonra. Bazıları Sickles'ın bağlantılarının onu Warren'ın başına gelen kaderden koruduğunu ve savaşta her şeyin adil olmadığını bir kez daha kanıtladığını söylüyor.
Warren'ın Little Round Top'daki cesareti, Birliğin 2. Günde tutunmasına yardımcı oldu. 3. Gün itibariyle, General George Pickett liderliğindeki Güney'in feci Pickett's Charge'ı başarısız oldu ve Lee ve kalan adamları geri çekilmek zorunda kaldı.
Sonrası, savaşın kendisi kadar korkunçtu. Ölü sayısı - 7000'den fazla - sorunun sadece bir parçasıydı. 20.000'den fazla Birlik ve Konfederasyon askeri yaralandı. Gettysburg yaklaşık 2.400 kişilik bir kasabaydı ve birdenbire bu sayının neredeyse 10 katı kadar bakmak, beslemek ve iyileştirmek zorunda kaldı.
Bugün şehirde dolaşırken, hastane olarak kullanımlarını gösteren kırmızı bayraklarla işaretlenmiş çok sayıda bina göreceksiniz. Soğuk bir Mayıs sabahı, Christ Lutheran Kilisesi'nin önünde durdum ve rehber Linda Seamon, kasabadaki her kilisenin nasıl bir hastane olduğunu açıklarken sert bir esintide kırmızı bayrağın açılmasını izledim. Olmayan, Afrikalı Amerikalılar için bir kiliseydi ve korkudan kaçtıklarında kapandı.
Kasabalılar hastaları aldı. Böyle bir gönüllü, savaş patlak verdiğinde ailesiyle birlikte yaşayan Sadie Bushman'dı. Küçük erkek kardeşinden sorumluydu, ancak iki uzun hafta boyunca ebeveynlerinden ayrı kaldılar ve öldükleri varsayıldı. Sadie'nin o iki hafta içinde yaptığı ve aile bir araya geldikten sonra da yapmaya devam ettiği şey, yaralıların bakımına yardım etmekti.
12 Ocak 1892 tarihli Gettysburg Derleyicisine göre, onları besledi, kaşlarını sildi ve hatta onu korkutan bir ampütasyona yardım etti. Sadie, askerler ve cerrahlar tarafından çok sevildi ve cesareti tartışılmazdı. Şehirdeki diğerlerinden daha mı fazla? Belki.
Hastalara hizmeti sırasında, 10. doğum gününden sadece birkaç hafta utangaçtı.
Bu arada, başa çıkması gereken ölüler vardı. 7.000 ölü askerin yanı sıra yaklaşık 3.500 at, katır ve diğer hayvanlar öldürüldü. Ölen askerler aceleyle toprağa verildi. Sonraki günlerde yağmurlar onları gömdü.
Günün hesapları Gettysburg'un havasının çürüyen et kokusuyla ağır olduğunu anlatıyor. Kasaba bir savaşa hazırlanmamıştı ve kesinlikle sonrasında da hazır değildi.
Savaştan yaklaşık bir hafta sonra gelen Pennsylvania Valisi Andrew Curtin, koşullar karşısında dehşete düştü ve durumu yönetmesi için yerel avukat David Wills'i atadı.
Mezarlık satın alındı ve Kuzey eyaletleri dahil oldu. Planlar yapıldı ve ölüler sonunda toprağa verildi, ancak hiçbiri hızlı olmadı: Bu toprakların kutsanması dört aydan fazla sürdü.
Ve bu görev için en uygun konuşmacı kim olurdu? Gettysburg'u ve adresleri düşündüğünüzde, doğal olarak Edward Everett'i düşünürsünüz. değil mi?
Lincoln sürpriz bir konuşmacıydı. Tören için hazırlıklar yapılırken açılış konuşması olarak Everett seçildi. Massachusetts'in eski valisi ve Harvard başkanı bugün yaşasaydı doğal bir seçimdi, muhtemelen bir TED konferansında konuşmacı olurdu.
Lincoln davet edildi, ancak Washington'daki iş dünyasının basını göz önüne alındığında, çok az kişi onun katılmasını bekliyordu. LCV yanıtı verdiğinde, "birkaç uygun açıklama" yapması için davet edildi.
Onları sözlerine aldı ama konsantre olabilmesi inanılmaz.
Kasaba, Lincoln'ün gelişi ve adanmışlığı haberleriyle dolup taştı. 18 Kasım 1863 gecesi kalacak yer yoktu.
Lincoln'ün, neyse ki David Wills'in evinde bir odası vardı. Bugün Lincoln Meydanı'nda, bir Seward Johnson Lincoln heykeli, başkanı modern bir figürle ayakta dururken, soba borusu şapkasıyla Wills evinin ikinci katına doğru işaret ederken gösteriyor. Lincoln burada kalıyordu ama tek konuk o değildi.
Ev sağlamdı ama benim turuma göre yaklaşık üç düzine insan da orada kalıyordu, o kadar da önemli değildi. Gerçekten de, bazı misafirler yatak odalarını ve yatakları paylaşmak zorunda kaldı. En azından Lincoln'ün buna ihtiyacı yoktu.
Bir turda, başkanın uyuduğu ve son revizyonları yaptığı yeniden oluşturulmuş odayı görebilirsiniz. Ve Jennie Wills'in bu çılgın etkinlikle nasıl başa çıktığını merak edebilirsiniz: Kocası ölülerle başa çıkmanın bir yolunu bulmaya çalışıyordu, evi birdenbire ABD'nin genel müdürü de dahil olmak üzere önemli konuklarla dolup taşıyordu ve 38 yaşındaydı. akşam yemeği misafirleri beslemek için. Üç küçük çocuğu olduğunu ve hamile olduğunu boşver.
Bu, Lincoln'ün, beş kopyasının var olduğu bilinen adresinde revizyon yaptığı zemindir. Bu arada Lincoln da hastaydı, hafif bir çiçek hastalığı olduğu düşünülüyordu.
Lincoln'ün konuşması kısa ama parlaktı ve bugün net bir şekilde yankılanıyor. Kasabanın güneyindeki Ulusal Mezarlık, birkaç Konfederasyon askerinin yanlışlıkla buraya gömüldüğü 3.500'den fazla Birlik askerinin dinlenme yeridir, ancak geri kalanlar, ölümlerinden neredeyse on yıl sonrasına kadar yeniden defnedilene kadar defnedildi ve evlerine gönderildi.
Mezar taşlarına bakarken, Lincoln'ün 19 Kasım 1863'te burada aktarılan sözlerini zihnimin kulağında duydum.
O tarlanın bir kısmını, burada hayatlarını verenler için son bir dinlenme yeri olarak adamaya geldik. Ve taşlar şöyle dedi: Indiana: 6 ceset. Delaware: 15 ceset. Bilinmeyen: 143 ceset.
Bütün erkekler eşit yaratılmıştır. Ve taşlar şöyle dedi: E. Dennis Teğmen Christian Balder George Smith Yüzbaşı W.W. Askere alınan erkeklerin yanında Harris memurları.
Dünya burada ne söylediğimizi ne çok az not alacak ne de uzun süre hatırlayacak ama burada yaptıklarını asla unutamayacak. Everett daha sonra Lincoln'e yazdığı bir mektupta, "Bu olayın ana fikrine iki saat içinde sizin iki dakikada ulaştığınız kadar yaklaştığım için kendimi gururlandırabilirsem sevinirim" dedi.
Ve halkın, halk tarafından, halk için olan bu hükümeti Dünya'dan yok olmayacak. Beş yüz on üç gün sonra Lincoln ölmüştü. Lincoln'ün ölümünden yaklaşık 54.000 gün sonra bu ülke hala hayatta.
Lincoln'ün Gettysburg Adresindeki amacı nedir?
üç tane vardı ana amaçlar: Savaşa ilişkin farklı görüşlerle bölünen ülkeyi (özellikle Kuzey'i) bir araya getirmek, amaç Amerika Birleşik Devletleri'nin geleceği ve Amerika Birleşik Devletleri'nin gelecekteki 'ruhu' için bir yön sağlamak.
Ayrıca Gettysburg Adresi'nin konusu nedir? Lincoln'ün Birliği kurtarmak için verdiği mücadele, ulusu ve Anayasayı değiştirdi. Lincoln'ün başkanlığı, ulusumuzun kalite, özgürlük ve demokrasiye ulaşması için bir idealler mirası bıraktı. Lincoln'ün güçlü sözleri Gettysburg Adresi Bu idealleri gelecek nesillere aktarmaya çalıştı.
Bununla ilgili olarak, Lincoln Gettysburg Adresini neden verdi?
19 Kasım 1863'te Başkan Abraham Lincoln savaş alanı mezarlığı için düzenlenen törenlerin sonunda kısa bir konuşma yaptı. Gettysburg, Pensilvanya. İçinde, Lincoln Birlik ve eşitlik için hayatlarını feda eden Birlik askerlerine saygı duruşunda bulundu.
Lincoln Gettysburg Adresinde neyi kastediyordu?
Ünlü ifadeyle başlayan yaklaşık 260 kelimeyle, &ldquoDört puan ve yedi yıl önce,&rdquo Lincoln Birliği ölü olarak onurlandırdı ve dinleyicilere askerin fedakarlığının amacını hatırlattı: eşitlik, özgürlük ve ulusal birlik.
Başkan Lincoln Gettysburg'a gidiyor - TARİH
Gettysburg Ulusal Mezarlığı
Gettysburg Ulusal Mezarlığı, genellikle İç Savaşta bir dönüm noktası olarak anılan bir Birlik zaferi olan Gettysburg Savaşı'nda öldürülen 3.500'den fazla Birlik askerinin son dinlenme yeridir. Orada savaşan Birlik ve Konfederasyon birliklerini anmak için hem mezarlıkta hem de savaş alanında çok sayıda anıt duruyor. 19 Kasım 1863'teki mezarlığın adanmışlığında, Başkan Abraham Lincoln ayağa kalktı ve "birkaç uygun açıklama" yaptı ve şimdi Gettysburg Konuşması olarak biliniyor. İki dakikalık konuşması, savaşın fedakarlıklarını ve Birliği bir arada tutmanın gerekliliğini hatırlattı. Bugün, savaş alanı ve ulusal mezarlık, savaşı, sonrasını ve Lincoln'ün ünlü sözlerinin yankılarını korumaya ve yorumlamaya adanmış bir Ulusal Park Servisi birimi olan Gettysburg Ulusal Askeri Parkı'nı oluşturuyor. Bir ziyaretçi merkezi ve müze, konukları park etmek için turlar ve otomobil, bisiklet ve yürüyüş yolları sunar. Gettysburg Ulusal Mezarlığı, Ulusal Park Servisi tarafından yönetilen 14 ulusal mezarlıktan biridir.
Haziran 1863'te, Robert E. Lee komutasındaki Konfederasyon kuvvetleri Birlik topraklarına girdi. Konfederasyon, savaşı kuzey eyaletlerine getirerek kuzeyli politikacıların savaşı terk edeceğini ve Güney'in ayrılmasını normalleştireceğini umuyordu. Birlik güçleri işgalci orduya yanıt verdi ve Pensilvanya'nın Gettysburg kasabası yakınlarında bir çatışmayla sonuçlandı.
Üç gün boyunca, bir dizi Konfederasyon saldırısında ve Birlik savunmasında 150.000'den fazla asker çatıştı. Savaşın üçüncü gününde, Lee, şimdi Pickett's Charge olarak bilinen bir hareketle Birliğin merkezine bir saldırı emri verdi. 12.500'den fazla Konfederasyon askeri, yoğun topçu ateşi altında Birlik pozisyonuna yürüdü. Birlik silahları, saldıran Konfederasyonları kırıp geçirdi, yaklaşan tugayların yaklaşık yüzde 50'sini yaraladı veya öldürdü. Saldırının stratejik başarısızlığı ve adam kaybı, Lee'yi geri çekilmeye zorladı. Gettysburg'da üç gün süren çatışmalar her iki tarafa da korkunç bir zarar verdi, 10.000 asker öldü veya ölümcül şekilde yaralandı, 30.000 kişi yaralandı ve 10.000 kişi yakalandı veya kayboldu.
1893 Gettysburg Ulusal Mezarlığı Vaziyet Planı.
Ulusal Arşivler ve Kayıtlar İdaresi'nin izniyle
(Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)
Pennsylvania Valisinin desteğiyle, mezarlık için uygun bir yer seçmek ve Birlik kalıntılarının gömülmesini denetlemek için bir komite kuruldu. Seçilen alan, Birlik merkezinin Pickett's Charge'ı geri püskürttüğü tepeyi kapsıyordu. Devlet tarafından tahsis edilen fonlar mülkü satın aldı ve yeniden gömme süreci, 27 Ekim 1863'teki savaştan dört ay sonra başladı.
Konfederasyon mezarları ulusal mezarlığa yerleştirilmedi. 1870'lerde Güney gazileri derneklerinin çabaları sonunda 3.200 Konfederasyon kalıntısını Virginia, Georgia ve Carolinas'taki Richmond, Virginia'daki Hollywood Mezarlığı gibi mezarlıklara taşıdı. Birkaç Konfederasyon Gettysburg Ulusal Mezarlığı'na gömüldü.
Defin işleminin başlamasından birkaç hafta sonra, henüz tamamlanmamış olan Askerler Ulusal Mezarlığı'nda bir ithaf töreni düzenlendi. Mezarlık komitesi ana konuşmayı yapmak için Massachusettsli devlet adamı ve hatip Edward Everett'i seçti. Komite, Başkan Abraham Lincoln'den &ldquoa birkaç uygun açıklama yapmasını istedi.&rdquo 19 Kasım töreninde Everett, savaşın nedenleri ve Gettysburg Savaşı'na yol açan olaylar hakkında iki saat konuştu. Bu sözlerinden sonra Lincoln ayağa kalktı ve iki dakika konuştu, bugünkü kısa konuşması &ldquoGettysburg Konuşması olarak biliniyor.&rdquo Konuşması savaşan cesur adamları onurlandırdı ve ulusun korunması için savaşmaya devam etmek için bir neden olarak fedakarlıklarını dile getirdi.
Peyzaj mimarı William Saunders, mezarlığı, büyük bir anıtla süslenecek merkezi bir noktadan yayılan geniş bir yarım daire olarak tasarladı. Mezarlığın bölümleri, anıta en yakın küçük eyaletler ve dış bölümler boyunca daha büyük eyaletler olarak bölünmüştür. Yeniden müdahaleler Mart 1864'e kadar devam etti.
Lincoln Anıtı
Milli Park Servisi'nin izniyle
1872'de mezarlığın inşaatı tamamlandı ve ulusal mezarlığın yönetimi Federal Hükümete devredildi. 1879'da mezarlık, Taneytown Yolu girişinin yakınında bir kürsü kurdu. Lincoln'ün Gettysburg Adresini verdiği yerden uzakta olsa da, tuğla kürsü, Gettysburg'daki anma törenlerine katılan diğer başkanlar için bir platform görevi gördü; Theodore Roosevelt, Franklin D. Roosevelt ve Dwight D. Eisenhower.
1898 ve 1968 yılları arasında hükümet, İspanya-Amerika Savaşı, I. ve II. Dünya Savaşları, Kore Savaşı ve Vietnam Savaşı gazilerinin mezarlarını barındırmak için bölümler ekledi. Mezarlığın ek binası, tarihi orijinal 17 dönümlük mülkün kuzeyinde yer almaktadır. Bugün, 6.000'den fazla gazi, ulusal mezarlıkta dinleniyor.
Gettysburg Ulusal Askeri Parkı'ndaki ziyaretçi merkezi, Gettysburg, PA'daki 1195 Baltimore Pike'de bulunmaktadır. Gettysburg Ulusal Mezarlığı, Ulusal Park Servisi'nin bir birimi olan Ulusal Askeri Park içinde yer almaktadır. Parkın zemini ve yolları her gün 06:00 - 19:00 saatleri arasında (1 Nisan - 31 Ekim arası 06:00 - 22:00) açıktır. Parkın ziyaretçi merkezi her gün sabah 8'den akşam 5'e kadar (1 Nisan - 31 Ekim arası 08:00 - 18:00) ziyarete açıktır ve Şükran Günü, Noel Günü ve Yeni Yıl Günü'nde kapalıdır. Ziyaretçi merkezinin bitişiğindeki mezarlık, gün doğumundan gün batımına kadar her gün açıktır. Mezarlık için park yeri, Taneytown Rd. ve Steinwehr Ave. (Otobüs. Rt. 15). Daha fazla bilgi için Ulusal Park Servisi Gettysburg Ulusal Askeri Park web sitesini ziyaret edin veya 717-334-1124 numaralı telefondan parkın ziyaretçi merkezini arayın. Ziyaret ederken, milli mezarlıklarımızın mübarek olduğunu unutmayınız ve milletimizin şehit düşen tüm askerlerine ve ailelerine saygılı olunuz. Ek mezarlık politikaları sitede yayınlanabilir.
Gettysburg Savaşı, çevrimiçi bir ders planının konusudur, Seçenekler ve Taahhütler: Gettysburg'daki Askerler. Ders, Birlik ve Konfederasyon güçlerinin eylemlerini, askerlerin kişisel hikayelerini ve Gettysburg Konuşmasının önemini araştırıyor. Ders planı, kayıtlı tarihi yerler hakkında bir dizi çevrimiçi sınıfa hazır ders planı sunan Ulusal Park Servisi'nin Tarihi Yerlerle Öğretim programı tarafından hazırlanmıştır. Daha fazla bilgi edinmek için, Tarihi Yerlerle Öğretim ana sayfasını ziyaret edin.
Ulusal Park Servisi'nin Amerikan Savaş Alanı Koruma Programı, Gettysburg Savaşı'nın bir özetini sunar. Harpers Ferry Ulusal Tarihi Parkı, Antietam Ulusal Savaş Alanı ve Monocacy Ulusal Savaş Alanı da dahil olmak üzere, Gettysburg Ulusal Askeri Parkı'nın yakınında Ulusal Park Hizmeti İç Savaşı ile ilgili birkaç ek yer bulunmaktadır.
Ulusal Park Hizmeti Müze Yönetim Programı, Gettysburg Ulusal Savaş Alanında Kamp Yaşamı üzerine sanal bir müze sergisi sunar.
Gettysburg Adresindeki ima nedir?
ima, Anaphora, Antitez ve İmgeleme: Lincoln'ün konuşmasındaki gücün çoğu, onun sıkı laf kalabalığından ve güçlü diksiyonundan gelir. Lincoln, iddialarına edebi ve ikna edici bir güç katmak için ülkenin kuruluşuna, tekrarlanan yapılara, çağrıştırıcı görüntülere ve incelikli sözdizimine ilişkin imalar kullanır.
İkincisi, Gettysburg Adresindeki bir metafor nedir? Doğum, ölüm, yeniden doğuş ve ölümsüzlük (&ldquoshall notish&rdquo) &mdash kutsal kılacağımız bir yerde (&ldquohallow&rdquo ve &ldquoconsecrate&rdquo ve tekrarlanan anahtar kelime, &ldquodedicate&rdquo) &mdash baş döndürücü bir genişletilmiştir metafor en kötü ıstıraplar sırasında bile aşkınlık için İncil'deki bir umut imasına dönüşür. Savaş ile ilgili
Ayrıca bilin, Lincoln Gettysburg Adresinde neyi ima ediyor?
Ünlü ifadeyle başlayan yaklaşık 260 kelimeyle, &ldquoDört puan ve yedi yıl önce,&rdquo Lincoln Birliği ölü olarak onurlandırdı ve dinleyicilere askerin fedakarlığının amacını hatırlattı: eşitlik, özgürlük ve ulusal birlik.
Lincoln, Gettysburg Adresinde ethos'u nasıl kullanıyor?
Lincoln ustaca kullanılmış ahlak kısası boyunca Gettysburg Adresi izleyicilerini İç Savaşı sonuna kadar götürmenin gerekliliğine ikna etmek için. Dinleyicileriyle yakın bir bağ kurdu. kullanarak argümanını yapmak için kısa cümleler ve basit bir dil.
Gettysburg Battlefield'da Tarihi Yaşayın!
Gettysburg Savaşı, Amerika Birleşik Devletleri'ni sayısız şekilde değiştirdi. İç Savaşın yönünü değiştirerek momentumu Konfederasyondan Birliğe kaydırdı. Ülke çapında çatışmalarda binlerce can kaybeden milleti değiştirdi. Ve ulusal tonu değiştirdi, barış içinde ve özgürce yaşamamız için hayatlarını verenleri onurlandıran bir ülkenin kapısını açtı.
Abraham Lincoln'ün bu umudu ifade etmesi sadece 275 kelime aldı ve bugün hala bizden önce gelenlerin omuzları üzerinde inşa etmeye çalıştığımız türden bir ülkeyi yansıtıyor.
Dört yıl önce ve yedi yıl önce atalarımız bu kıtada, Liberty'de tasarlanan ve tüm insanların eşit yaratıldığı önermesine adanmış yeni bir ulus ortaya çıkardı.
Gettysburg Adresinden gerçek fotoğraf. Ok Lincoln'ü gösteriyor. Kaynak: Wikipedia Şimdi büyük bir iç savaşa girmiş bulunuyoruz, bu ulusun ya da bu kadar tasarlanmış ve adanmış herhangi bir ulusun uzun süre dayanıp dayanamayacağını test ediyoruz. O savaşın büyük bir savaş alanında karşı karşıyayız. O ulusun yaşaması için burada hayatlarını verenlere son bir dinlenme yeri olarak o tarlanın bir kısmını adamaya geldik. Bunu yapmamız tamamen yerinde ve yerindedir.
Ancak, daha geniş anlamda, adak edemeyiz ve bu toprağı kutsayamıyoruz ve kutsayamayız. Burada mücadele eden, yaşayan ve ölü olan cesur adamlar, onu, ekleme veya eksiltme konusundaki zavallı gücümüzün çok üstünde kutsadılar. Dünya burada ne söylediğimizi ne çok az not alacak ne de uzun süre hatırlayacak ama burada yaptıklarını asla unutamayacak. Burada savaşanların şimdiye kadar soylu bir şekilde ilerlettikleri bitmemiş işe burada adanmak, yaşayanlar içindir. Burada önümüzde kalan büyük göreve adanmış olmamız daha çok bizim için bir şeydir ve bu onurlu ölülerden, uğruna son tam bağlılık ölçüsünü verdikleri davaya artan bir bağlılık alıyoruz ve burada bu ölülerin boş yere ölmeyeceğine son derece kararlıyız. Tanrı'nın altındaki bu ulus, özgürlüğün yeni bir doğuşuna sahip olacak ve halkın, halk tarafından, halk için yönetimi, yeryüzünden silinmeyecek.