Bence, Matematikten değil de, Matematik sınavlarından korkuyoruz. Diğer bir deyişle başarısız olmaktan ve yargılanmaktan korkuyoruz. Bundan 2 hafta kadar önce elime Ali Nesin'in Matematik ve Korku kitabı geçti. Okul hayatım boyunca Matematikle ilgili çoğunlu öğretmen kaynaklı kötü anılarım olduğundan ne yalan söyeyeyim, biraz çekine, çekine karıştırmaya başladım kitabı. Zenon Paradoks'ları adlı konuyu okurken, mesele biraz ilgimi çeker gibi oldu ve kitabın boş sayfalarına birşeyler karalar oldum. Sonra baktım, mevzu derinleşiyor ve formüller, hesaplamalar ve kanıtlar artıyor... Gitttim bir defter aldım ve yeniden masaya oturdum. Zenon Paradoksları'ydı, Pisagor Teoremi'nin kanıtıydı derken tam 3 saati masa başında, bir yandan okuyup, bir yandan da notlar alarak geçirmişim! İşin güzeli, çok, çok keyifli bir 3 saatti. Orada anladım ki, asıl mesele, yargılanma korkusu ve başarısız olma endişesi. Haliyle de asıl sorun; yargılanma korkusu ve başarısız olma endişesini körükleyen sınava dayalı gelekneksel eğitim yöntemleri.
Aslında korkmuyoruz usandırılıyoruz nasıl yani dersen benim zamanımda derse giren Matematikçiler o kadar suratsız'tı ki o dersi çok seven arkadaşlar bile ders'den sıkılırdı. Sonra hocaların 13 -17 yaş arası gruba bayıcı şekilde ders anlatması.He bide şey var bize dayatılan ezberle sistemi.