"Dünyanın kökeni" - Courbet'in resmi, skandal ve şok edici. Çok huzursuz bir kaderi vardı, sahiplerini değiştirdi ve uzun zamandır sergilenmedi.
Onunla başlamaya değer, her şey içindedir. Zaten bir isim kışkırtıcıdır: Genesis, ya da Dünya'nın Kökeni, ya da sadece seks. Sanatçının bakması teklif edildi. Kutsal bir pubis ve vulva ile anonim bir kadının kişisel olmayan bir gövde tasvir edilmektedir. Bugün bile resim kaçınılmaz olarak izleyiciyi rahatsız etmeye devam ediyor. Ve ahlaki, estetik ve politik olarak. Resmin önündeki insanlar utanıyor. Sonuçta, iş tam ölçekli. Ve onun kaba duygusallığı son derece güçlüdür. Ancak, batın göze batmayan yuvarlaklığı yeni bir hayatın doğuşunu gösterir. Yani sanatçı, ahlaksızlığı ve doğurganlığı karıştırmaya çalıştı.
Kurbe, 19. yüzyılda toplumu şok etti. Tuval, bu güne olumsuz reaksiyonlara neden olmaya devam ediyor. Sanatçı, gerçekte olduğu gibi, süslemesiz gerçekliği gösterir. Bu, bir kadının cinsiyetteki pozisyonu. Ama başını çizmeden tanımlamasına izin vermiyor. Yani, karanlık bir arka plan ve beyaz sayfadaki bir kadının kolektif bir görüntüsüdür. Pubis ve hafifçe hafifçe açık nipelin yanı sıra bakmak için daha fazla bir şey yok. Bu şok edici, sinir bozucu ve iğrenme neden olur.
Sanatçı kadının yüzünü kasıtlı olarak gizledi ve genel bir imaj yarattı. Ama yazıldığını ve sonra kesildiğini varsaydık.
Ama o Courbet'in sevgili öğrencisiydi. Bu hileli kanvasın ortaya çıkmasından sonra sanatçıyla olan tüm ilişkilerini aniden durdurdu. Courbet'in öğrencisi onu nasıl resmediyor.
Ama bu da kesin kanıtlara sahip değil. Bu bakımdan, "Dünyanın Kökeni", Courbet'in resmi çok gizemli.
Tuvalin hayatı dolambaçlıydı. 1866'daki ilk sahibi, tuvalete asıp yeşil perdenin arkasına saklanmış bir Türk diplomattı. 1868'de "Dünyanın Kökeni" (resim Courbet) galeriye, daha doğrusu Bay Narde'nin antik mağazasına düşüyor. Muhtemelen, 1912'den 1913'e kadar, sahipleri (Bernheim) değiştirir ve sonunda Macaristan'a Bay Hatvani'ye gelir. O da, meraklı gözlerden gizlenmiştir. Fakat İkinci Dünya Savaşı sırasında izleri yok oluyor.
1955'te "Dünyanın Kökeni" (resim Courbet)psikanalist Jacques Lokan'ın evinde açılır. Önceki sahip bilinmemektedir. Orada da gizli tutulur. Üstüne başka bir bez asılır. 1981'den 1995'e kadar, tuvali satın almak ve hala kurşun geçirmez camın altında olduğu Fransa'daki Orsay Müzesi'ne aktarmak için müzakereler sürüyor.
Courbé çalışmaya başladı, akademikliği reddettiboyama. Bir realizm döneminden sonra edebiyatta ve rivayette, doğalcılık denen bu yöne doğru ilerledi. Bu eğilimin edebiyattaki en parlak temsilcileri Emile Zola ve E. ve J. Goncourt kardeşleriydi. Onlar Courbet'in çağdaşıydı. Fikirlerine uygun olarak, Spencer'ın eserlerinin etkisi altında, “Dünyanın Kökeni” adlı resim hayatı anlar. Gustave Courbet, tüm tabu kavramlarını ortadan kaldırıyor, bu da bir kırgınlık patlamasına neden oluyor.
Maxim Du Camp, yazar, şair ve eleştirmen,on beş yıl sonra bile, "Bu, Marquis de Sade'nin eserlerine layık bir örnek." Bu duygular, "Dünyanın Kökeni" (1866) resmini uyandırdı. Courbet Gustave, bu yönde, insan ilişkilerinin (“Uyuma”, “Türk Hamamı”) fizyolojik tezahürlerinin tarafsız görüntüsünde oldukça bilinçli bir şekilde çalıştı. Bir sanatçı-natüralist olarak Courbet, bir kişiyi içten içe çevirmeyi, onun içinde şüphelenmediği şeyi bulmayı, anahtar deliğinde casusluk yapmayı, mikroskop altında bakmayı amaçlamaktadır. Sempatiyi çağrıştıran sağlıklı gerçekçilik ile fizyolojiye çok fazla dikkat çeken her zaman neşeli, duygular ve natüralizm olmasa da sağlıklı olan bu farklılık tam da budur. Böylece, Courbet çalışmalarını daha sonra gelen cinsel devrime götürdü. Fakat kendini ayarladığı görev - görüntünün doğruluğu - şimdi kamera tarafından gerçekleştiriliyor. Görünüşe göre, bizzat kendisi, skandala karşı skandal aldığına, bir sanatçı olarak yer aldığına inanıyordu. Ancak Courbet ne çağdaşlarının, ne de parasının tanınmasını kabul etmedi.
Courbet'in yoksulluğunda öldü. "Dünyanın kökeni" - dar bir hayran kitlesi için bir resim. Doğalcılık kavramı için organiktir (cinsel ilişki, bir çocuğun doğumu). Ana konular hakkında düşünen bir kişinin dikkatini - neden yaşadığımızı ve sonra ne olacağına dair dikkat çekmeyecektir. Ancak bu sorular her seferinde ömür boyu her insana sorulur.