We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Farinelli, gibi İtalyan castrato Carlo Broschi tarihe geçti (1705-1782), tüm zamanların en ünlü şarkıcıları. İspanya'da yirmi yıldan fazla çalışarak Philip V Y Ferdinand VI, 1737 ile 1759 yılları arasında, İspanyol monarşisinin yurtdışındaki imajını güçlendirmeye yardımcı oldu.
Şimdi araştırmacı Daniel Martin Sáez, Madrid Otonom Üniversitesi'nden (UAM) Felsefe doktoru, ilk kez İspanya'da Farinelli efsanesi, yayınlanan bir makalede Müzikoloji Dergisi.
Martin Sáez, Avrupa tarihindeki en zengin sanatsal ve kültürel olaylardan biri olmasına rağmen, Farinelli'nin İspanya'dan geçişinin mahkemedeki rolünü gölgede bırakan iki efsaneyle işaretlendiğini savunuyor: "bir 'giriş efsanesi" , nerede castrato, melankolik Philip V'in şifacısı olarak görünür.ve başka bir "çıkış", burada a Carlos III müzik zevki eksikliği onu acımasızca kovardı”.
Farinelli'nin bir bahane olarak şöhreti
Her iki efsane de 18. yüzyılda uydurulmuştu, ne zaman İngiliz büyükelçileri, yazarlar, sanatçılar ve tarihçiler Farinelli'nin şöhretini İspanyol siyasetini eleştirmek için kullandıİngiltere ve İspanya arasındaki savaşın ortasında.
Araştırmacı, İngiltere'den İspanya'da çalışmak için ayrılan Farinelli'nin nasıl merak uyandıran bir casus belli (savaş nedeni) haline geldiğini gösteren, o dönemin İngilizce basın bültenini inceliyor.
Ayrıca yazışmaları da inceler. Benjamin Keene (İspanya'nın İngiliz büyükelçisi), seyahat günlükleri Johann George Keyssler (Kraliyet Cemiyeti Üyesi), müzikal tarih yazımı John Hawkins ve Charles Burneyveya işi Joseph Baretti, daha sonra Londra'daki Kraliyet Sanat Akademisi'ne bağlandı, her türden mitolojik icat ve intihalin kontrast olmadan gösterilmesi.
milliyetçi müzikoloji 19. yüzyıl İspanyolcası İtalyan müzisyenlerin tarihsel etkisini zararlı olarak kabul etti, oldu efsaneye devam etmekten sorumlu.
Bu, Antonio Ferrer del Río, Soriano Fuertes, Barbieri, Carmena y Milan, Peña y Goñi, Mitjana, Cotarelo y Mori, Subirá ve Martín Moreno'nun eserlerinde görülebilmektedir ve diğerlerinin yanı sıra efsaneyi herhangi bir kaynak sağlamadan tekrar etmektedirler.
Ancak Fransız ve İtalyan biyografi yazarları da Giovenalle sacchi (1784) Sandro Cappeletto (1995), geçiyor René Bouvier (1943) ve Patrick Barbier (1987) ve Ellen T. Harris ve Robert Freeman'ın girişlerinde New Grove'da olduğu gibi büyük sözlükler.
XVIII İngiliz basınındaki aynı önyargıların yeniden dirilişi
Daniel Martín Sáez'e göre son on yılda giriş mitinin yeniden dirilişine katılmakhem basında hem de tarih yazımında ve Farinelli etrafındaki mitolojik geleneğin de 18. yüzyıla kadar uzandığı sanatsal ve teatral alanda.
İngiliz tarihçi Henry kamen Geçtiğimiz günlerde, vatandaşı Van Kampen'in Farinelli'deki gösterisi vesilesiyle Aralık 2017'de Broadway için görevlendirdiği makalede, 18. yüzyıl İngiliz basınının aynı önyargılarını tekrarlayarak bunu tekrarladı.
Yazar, şu andaki hayatta kalmasını açıklayan siyasi, ideolojik ve sendikal güdülere özel önem veriyor kara efsaneden ve İspanyol milliyetçiliğinden intihale veya uygun olmayan metodolojilerin kullanımına.
bu araştırmanın sonuçlarıçeşitli uluslararası müzikoloji kongrelerinde de savundu, son aylarda yeni makaleler ve radyo şovlarında yer aldı.
Bibliyografik referans:
M. MARTÍN SÁEZ, Daniel. "İspanya'daki Farinelli efsanesi: Tarih yazımı, mitoloji ve siyaset", Müzikoloji Dergisi, cilt. XLI, 1 numara (2018), s. 57-97. DOI: 10.2307 / 26452312.