Geçen iki haftadan beri (Temmuz başından itibaren) İzmir Özdere, Gümüldür, Urla ve Assos civarlarında dolanıyoruz. Artık tatil bitti, İstanbul'a dönüyoruz. Çok şükür iyiyim ve hiç bir şikayetim de yok. Bol bol yüzdüm ve otomobil kullandım. Hani ben söylemesem, kimse myeloma olduğumu anlayamazdı.Söylemedim de zaten...Geride kaldı.
Bunları bana nazar değdirin diye anlatmıyorum elbette.(Aman diyim, tahtaya vurun...) Sadece şu anda büyük bir moral bozukluğu içinde mücadele eden myeloma hastalarına moral ve cesaret vermek için anlatıyorum. Geçen sene Karadeniz'in buz gibi derelerinde yüzüyordum, bu sene ise Assos'un serin sularında yüzdüm. Dönünce de işler beni bekliyor, gene koşturacağım. Hastalanmaya da hiç niyetim yok. Ölmekten de korkmuyorum.
Sağlık konusunda bence bu memlekette herkes eşit derecede risk altında. Baksanıza, son olaylarda altı kişi öldü, on iki kişi kör oldu. Hem de gencecik çocuklar. Onlara daha çok üzülüyorum.
Kısacası...
Hiç canınızı sıkmayın, moralinizi bozmayın. Siz istedikten sonra, hızla iyileşmeniz ve benim gibi hayata devam etmeniz mümkün. Yeter ki mücadele azminizi ve yaşama arzunuzu yitirmeyin. Bence döndükten sonraki (ikinci) hayat daha güzel ve anlamlı. Her şeyin kıymetini daha bir anlıyorsunuz.