Küçük hava kabarcıkları, sonuçsuz olarak her zaman IV sıvılara girer. CT taramaları veya ilaç itmeleri sırasında bir miktar hava enjekte edilebilir. Bu küçük miktarlar dinlenmek veya akciğere ulaşmak için iyi bir yer bulana kadar yüzer. Gazlar kana emilir ve yok olurlar.
Bir defada daha fazla miktarda hava enjekte edilirse, damarlardan kan akması yerine hava alırsınız. Bu sağ kalbe ulaştığında, kan yerine kabarcıkların etrafında çırpınan bir sağ ventrikül atıyor ve kalp durmuş gibi kan çıkışı sıfıra doğru gidiyor. Hasta aniden ölür.
Bunun olmasının en büyük risk zamanlarından biri, merkezi bir kateterin daha büyük bir damara yerleştirilmesidir. İşlem sırasında kateterin açık olduğu bir an olması gerekir. Basınç farkları izin veriyorsa, hava damarlara girecektir. Bunu nasıl önleyeceğiz? İlk olarak, yerleştirirken açık kalma süresini en aza indirirsiniz. İkincisi, hastanın yatağı baş aşağı eğik olarak yaparsınız. Bu şekilde kan hastadan DIŞARI akmak ister ve hava içeri akmak istemez. Az miktarda kan kaybı olur, ama bu ani ölümden iyidir, değil mi?
Bunun için diğer risk zamanı, kateterin çıkarıldığı zamandır. Kateterin hava geçirmez bir göbeği varmış gibi görünür ve bu nedenle tek risk zamanı, kateter ucu deriden çıktığında çok kısa bir saniyedir. hasta dikse, özellikle göğüste negatif basınç oluşturarak nefes alırsa vücuduna hava çekebilir. Bu, çalıştığım bir hastanede bir stajyerin başına geldi. Eve gitmek üzere olan iyi hasta, saniyeler içinde ölmüştü, bu da dahil olan herkes için gerçek bir felaketti.
hastanın başını aşağı doğru yerleştirin (trendelenburg)
katateri çıkarmaya hazırlanın (güvenlikleri ve pansumanları çıkarın)
Hastaya bir süre mırıldanmasını söyleyin (pozitif göğüs basıncı yaratma)
hızlı bir şekilde hattı çıkarın (bir saniyeden az sürer) ve genellikle beş dakika boyunca basılı tutun.
Hava bir damara girerse meydana gelebilecek diğer şey, bir atardamara ulaşmasıdır. Normalde bu imkansızdır - kabarcık akciğerdeki küçük damarlara ulaşana ve yakalanana kadar hareket eder. Ancak, sağ ve sol arasında anormal bağlantılar varsa, kötü şansla hava geçebilir. Bu, iki tarafı birbirine bağlayan genişlemiş bir damar varsa, ancak daha yaygın olarak kalpte "patent foramen ovale" gibi bir delik varsa olabilir. Bu, kalp gelişirken yararlı olan ancak çoğu insanda doğum sırasında kapanan bir deliktir. Açık kalırsa "patent" olur.
Havanın damardan artere gitmesinin bir yolu var (yine, arterlerdeki yüksek basınç nedeniyle her şeyin arter tarafından damara akacağını düşünürdünüz. ama konumlandırma ve kuvvetli nefes alma veya kötü şans (??) bazen tam tersi olur). Çoğu zaman bu gerçekleşirse pıhtı oluşur.
Küçük pıhtılar akciğere gidebilir ve hiçbir belirtiye neden olmaz, ancak arterlere girerlerse, beyninize veya başka bir hayati veya savunmasız organa giden kan akışını keserek felce, böbrek enfarktüsüne, bağırsak ölümüne vb. Neden olabilirler. hava ile aynı şey olabilir. Bunun da olduğunu gördüm, ekokardiyografik (ultrason) kalp testi (sol tarafa ne kadar hızlı geldiklerini görmek için damara enjekte edilen mikro kabarcıklar) için yapılan küçük enjeksiyonlarda bile - normal birkaç kardiyak döngü alır, şant). Bunu yaptıran bazı hastalar hemen felç semptomları ile sonuçlanır. Umarım kabarcık absorpsiyonu veya yüksek basınçlı oksijen tedavisi ile bunların hepsi düzelir; Aksi takdirde..............'
Peki ne öğrendik? Damarlara hava enjekte etmeyin lütfen.
İntravenöz hatlardaki küçük hava kabarcıkları yaygındır ve bunları ortadan kaldırmak için büyük özen gösterilse bile tamamen önlenmesi zordur. Bir IV'den küçük bir balon periferik bir damara girer, daha büyük ve daha büyük damarlardan geçerek sonunda kalbin sağ tarafına ulaşır ve ardından hemen akciğerlere pompalanır, burada pulmoner kılcal damarlara ulaşır ve alveolar gazla dengeye gelir. Başka bir deyişle, solunan nefeste zararsız bir şekilde yok olacaktır. Önemli değil.
Tersine, venöz dolaşıma giren büyük miktarda hava - 30-50 ml veya daha fazla - potansiyel olarak zararlı bir hava embolisini temsil eder. Kalbin sağ taraftaki odalarına giren büyük hacimli havayı hayal edin: sistol sırasında kalp kasılırken - ki bu normalde kanı ileri doğru fırlatır - kalp bunun yerine havanın bolusuna karşı sıkıştırarak büyük ölçüde azalmış bir ejeksiyon fraksiyonu sağlar. Kalp DURMASI! CPR'yi başlatın ve bir merkezi venöz kateter yoluyla havayı emmeye çalışın.
Bununla birlikte, bir damar yolundan, bu kadar büyük bir hava hacmi normalde infüzyon boş çalışsa ve sıvı torbası yalnızca hava ile dolsa bile dolaşıma giremez ve embolize olamaz. Bunun nedeni, her zaman küçük bir pozitif venöz geri basınç olması ve bu koşullar altında yalnızca yerçekimi ile damara daha fazla akışı engellemesidir. Hava embolisi, normal olarak, derhal kapatılması için hava sensörlerine sahip modern bir infüzyon pompasında da meydana gelemez.
İntravenöz hava embolisi için en büyük risk, yüksek akış viskozitesini aşmak için kan transfüzyonlarında sıklıkla kullanıldığı gibi, harici bir basınç torbası kullanılarak yüksek basınç (300 mmHg) altında pompalanan bir infüzyonun sonunda veya hızlı amacıyla travma resüsitasyonları sırasında ortaya çıkar. Bu koşullar altında infüzyon torbasına giren herhangi bir hava hızla dolaşıma girer.
Ayrıca az sayıda hastanın patent foramen ovale'ye (pfa) sahip olduğu da unutulmamalıdır - kalp içinde sağ ve sol atriyum arasında bir bağlantı - bu, bir venöz hava kabarcığının sol tarafına ulaşabileceği potansiyel bir yol sağlayabilir. kalp, normal kalp basıncı gradyanları bunun olmasını engelleyecektir. (Burada çocuklar yetişkinlere göre pfa'dan daha büyük risk altındadır.)
Olağandışı koşullar altında, ancak, bir venöz kabarcık aslında sol atriyuma ulaşabilir ve bir pfa yoluyla aorttan sistemik dolaşıma pompalanabilir. Şimdi kabarcık, gaz dokuya difüzyonla emilene kadar, periferik dokunun bazı küçük bölgelerinde kılcal yatak içindeki kan akışını engelleyene kadar daha küçük ve daha küçük arterlerden geçecektir. Yine de, beyin (felce neden olabileceği) veya koroner dolaşım (kalp krizine neden olabileceği) gibi kritik bir organda meydana gelmediği sürece klinik sonuçlar önemsizdir. Yine, bunlar pek olası olmayan senaryolardır.
Sonuç olarak: IV'lerde ara sıra meydana gelen kabarcıklar hakkında çok fazla endişelenmiyoruz, ancak iyi klinik uygulama, IV cihazından mümkün olduğunca fazla havayı boşaltmak ve pediyatrik hastalarda veya basınçlı infüzyonları kullanırken özel dikkat göstermektir.
40 yıldan fazla bir süredir hastaların damarlarına serum enjekte ettikten sonra, IV cihazından venöz hava embolisine bağlı bir klinik komplikasyon gördüğümü hatırlamıyorum.