Abidin Dino Ressamlar - Türk Ressamları Ailesi, küçük yaştayken İsviçre nin Cenevre kentine yerleşen, Birin*ci Dünya savaşı yıllarından sonra Paris'e geçen, ardından da Korfu adası yoluyla İstanbul'a dönen (1925) Abidin Dino, önce babası, sonra da annesi ölünce, küçük yaşta beliren resim sevgisinin ve yetene*ğinin de ağır basmasıyla Robert College'deki öğrenimini yarıda bıraka*rak karikatür ve resimle uğraşmaya başladı; Babıali çevresinde tanıdığı yazar ve çizerler arasında, kendi kendini yetiştirdi; basın dünyasına kısa sürede uyum sağladı. Çeşitli ga*zetelerde karikatürleri ve röportaj*ları yayımlandı (Halkın Dostu gaze*tesinde, Atatürk'ü konu alan, çizgi*lerle süslü röportajı, Atatürk'ün de beğenisini kazandı). 1933'te kurulu*şuna önayak olduğu D Grubu res*samlarının ilk sergisinde, desenleri*ni sergiledi. Cumhuriyetin onuncu kuruluş yılı nedeniyle Türkiye'ye ge*len, aralarında Sovyet sinemacısı Yutkeviç'in de bulunduğu bir Sovyet sinemacı topluluğunun bu desenleri ilgi çekici bulması üstüne, Lenin*grad'daki Len-Film stüdyolarından çağrı alan Dino 1934-1937 arasında S.S.C.B'nde belgesel film yönetmenliği konusunda araştırma*lar yaptı; öteden beri ilgi duyduğu sinemacılıkla ilgili bilgilerini geliş*tirdi; Ayzenştayn, Pudovkin, Yutkeviç, Meyerhold gibi ünlü sinemacı*larla tanıştı. 1937'de Paris'e giderek Tristan Tzara, Jean Cocteau, Gertrude Stein, Picasso gibi, dönemin ünlüleriyle ilişki kurdu. Ertesi yıl Türkiye'ye dönen, 1940'ta Liman Ressamları adıyla da tanınan Yeniler Grubu'na katılan Abidin Dino, İkinci Dünya savaşı sırasında siyasal nedenlerden ötürü İstanbul' dan uzaklaştırıldı: Yalın gerçek ile şiirsel yorumu birleştiren toplumsal gerçekçi türde resimler yaptığı bu dönemde, resimlerinde özellikle Gü*ney Anadolu'daki köy yaşamını, köy insanlarını işledi. 1951'de Türkiye' den ayrılarak Roma'ya gitti; 1952'de Paris'e yerleşti. Paris'te ilk sergisini 1955 yılında açarak, daha sonraki yıllarda da Paris'te ve Avrupa'nın çeşitli kentlerinde sergiler düzenle*di. 1969'da İstanbul'da kişisel bir sergi açarak Paris çalışmalarının bir bölümünü gösterdi. Daha sonra gene Paris'te çeşitli karma sergilere katıldı; kişisel sergiler düzenledi. 1977'de, biri Ankara'da, öbürü İstanbul'da, "Doksan Çiçek Dokunsan Çiçek" adıyla iki sergi açtı. Son*raki yıllarda gene Ankara ve İstan*bul'da, desen ve suluboya resimle*rinden oluşan "Kayalar... Ada*lar..." dizisi ile Yaşar Kemal'in Deniz Küstü romanından esinlene*rek çizdiği lavi resimlerini sergiledi. Daha çok çizgisel etkinlikler üstün*de gelişen Dino'nun resmi, Türk kül*türünün tarihsel kökenleriyle bağ*lantısını her zaman korumuş, sanat*çı Türkiye'den uzakta yaşamasına karşın, bu kökenlerle ilgisini her zaman canlı tutmayı başarmıştır. Fransa'daki güncel sanat gelişmele*rinin ve yeni eğilimlerin, sürekli ola*rak bir bireşim arayışına yönelttiği sanatçının resmini belirleyen başlı*ca etmen, bu noktada özgün olma içgüdüsüdür. Sanatı hep bir sürek*lilikle, kökenlerinden esinlenen bir duyarlıkla gelişmiş, yapay ve aktar*ma değerlere karşı duyduğu kuşku ve tedirginlik, onu, hep kendi ger*çekliğinden kaynaklanma çabasına yöneltmiştir.