"Bir kız var elbette. Onu gördüğüm ilk andan beri aşığım. Ancak, toplama gününe kadar varlığımdan bile habersiz olduğundan eminim."
..."Yani kazanmak, benim durumumda bir şey ifade etmiyor." "Çünkü... Benimle birlikte, o da buraya geldi."
(Açlık Oyunları / Sf: 139)
Başkenti Capitol olan 12 mıntıkanın bulunduğu bir ülke: Panem. Zamanında büyük mücadeleler ve kayıplar veren ülke, bu yaşananları unutturmamak ve mıntıkalara üstünlüklerini gösterip gözdağı vermek amacıyla her yıl düzenledikleri bir yarışma: Açlık Oyunları! Capitol tarafından düzenlenen ve tüm mıntıkaların zorunlu olarak katıldığı, TV'den canlı yayın yapılan soluksuz bir yarışma. Yaşları 12 ila 18 arasındaki her çocuğun katılmak zorunda olduğu acımasız kurallarla dolu yarış. Kurallara göre her mıntıkadan bir kız bir erkek çocuk (diğer adıyla "haraç") seçilir.
Siz fark ettiniz mi bilmem ama bu kitap her yerde! Otobüste, durakta, hastanede, kuaförde, parkta orda burda şurda ama her yerde! Bu kitabı okuma nedenim "her yerde" olması ve herkesten duyuyor olmam! Kitap güzeldi ama hakkını teslim etmeliyim..
Konusuna azıcık değinirsek: Adamın biri bir gün bir mektup alır. Mektup adamdan 1 ila 1000 arasında bir sayı tutmasını ister ve adam öylesine 658 sayısını tutar. Mektubun devamında sırlarını biliyorum küçük zarfı aç yazar. Adam zarfı açtığında öylece kalır: Mektubu yollayan kişi aklından tuttuğu 658 sayısını bilmiştir! Kimdir bu kişi ve nasıl olur da o an aklından tuttuğu bir sayıyı haftalar öncesinde o mektubu postalarken bilmiştir?!
Bugün koltuğa uzanmış kitap okuyorum. Bir yandan da kardeşime git bana kahve yap diye ısrar ediyorum. En son yapmayacak dedim vazgeçtim ısrarımdan ki elinde kahveyle çıkageldi. Bir yandan kitap okuyup bir yandan kahvemi içerken talihsiz kaza gerçekleşti ve kahveyi kitaba döktüm! Evin sakarı kardeşimken üstelik!
Hemen koltuğu sildim sonra kitabı ama kitabı silmek pek mümkün değil.. Türk kahvesi döküldü bir de :D Hala kurumuş kahve telveleri kitabın sayfalarında mecvut :D Peçeteyle biraz silip fanla kurutmaya çalıştım ama sanki daha kötü oldu sayfalar. Ablam görse öldürür beni. Ne yapsam ne etsem falan...
Kitabı okumadan önce de ablama kitap siparişi vermiştim, Açlık Oyunları kitabının ikinci ve üçüncü kitabını bekliyordum bir haftadır, nihayet gelmiş. Böyle bir durumda bu kaza kötü oldu :/ Kaldığım sayfayı kıvırmama izin vermeyen, kitabı okumadığım zamanlarda ortalıkta bırakmama kızan bir abla bu. Hemen plan yaptım: Kitabı okudukta sonra kitap kutusuna koyacaktım ve böylece olay kapanacaktı. Zaten olay şahidi bir ben bir de kardeşim.. İkimiz bir şey söylemezsek ablam fark etmez ve fark edene kadar zaten ben bir şekilde hallederdim..
Çifte bayram yaşamak diye buna denir sanırım. MTV ödül sonuçlarını görmek için twitter'a, bloglara bakınayım dedim ve müthiş haberi Lee & Selocan çingumun tweetlerinden öğrenmiş bulundum! Twitter'da dönen ödül muhabbetine ve coşkusuna katılamamış olsam da yorumlarımla aranızdayım:)
Rameni ilk kez denemiyorum aslında. Daha önce denemişliğim var. İlk deneme pek başarılı değildi, kutudan çıkan bütün baharatı eklemiştim çünkü ve sonuç biraz kötüydü. Bu sefer öyle yapmadım, karidesli ramenden çıkan baharatları hemen çöpe attım ve kendi tarifimi uydurdum :D