Bu günlerde Manhattan'da gökyüzüne bakmak isterseniz, gökyüzünü değil de binaların yan taraflarından dışarıya çıkıntı yapan yatay eklentilerini görme ihtimaliniz çok daha yüksek.
Bu günlerde Manhattan'da gökyüzüne bakmak isterseniz, gökyüzünü değil de binaların yan taraflarından dışarıya çıkıntı yapan yatay eklentilerini görme ihtimaliniz çok daha yüksek.
Tipik olarak camdan ve çelikten yapılan ve havada asılı duran bu yapılar, optik bir yanılsama değiller. Onlara göze çarpan ve ileride kâr getirecek olan konsollar deniyor. Aslında lüks konutlarda ve bazı ticari yapılarda konsol kullanımının artan popülaritesinin temelinde, estetikten ziyade ekonomik nedenler barınıyor. İnşaat sektöründeki teknolojik gelişmeler yapı çeliği ve takviyeli betonu birleştirip, yük taşıyan duvarları neredeyse tarihe gömme imkânı verdi. İşte bu yüzden, konsollar, gökdelenlerin pek de sürpriz olmayan bir şekilde peşinden geldi. Gökdelen kültürü, her mahalle için yoğunluk kotaları oluşturan 1961'deki imar yasasına yapılan ince bir ayarla uygulanabilir hale getirilen hava haklarıyla doğmuştu. Bu şekilde kalmayı isteyen küçük mülkiyetler kendi taşma haklarını imarcılara satabilir, ve bu tip transferler bazı çok uzun rezidans yapılarında meydana gelebilirdi. Peki, komşunun kullanılmayan hava sahasına doğru uzanan eklentilerle daha geniş yapılar inşa etme fırsatı dururken, neden daha uzun yapılar inşa etmekte ısrar edilsin? Çünkü konsolları inşa etmek hem pahalı hem de zor gözükebilir, hatta bazıları geleneksel dayanma kemeri hatları boyunca destekleyici kolonlara gereksinim duyabilir.
Ancak konsolların maliyet etkinliğini ilave bina hacmi ve daha iyi manzaralar belirliyor. Konsol inşasından yana olanlar, transfer ücretlerinin gelecekte yapılabilecek genişletmeler için haklarını başkalarına devretmeye rıza gösteren mülkiyetler için gelir kaynağı olacağına dikkat çekiyor. Konsollar mimari anlamda da çok çekiciler, çünkü yaratıcılığı ödüllendiriyorlar. FXFowle Mimari'nin kıdemli ortağı Dan Kaplan, "New York'da imar üç boyutlu bir satranç oyunudur. Komşu binaların üzerine uzanan konsolların kullanımında bir yükselme görüyor olmamızın sebebi, tüm mevcut imar haklarını kullanabilecek bir site bulmanın zorluğuyla bağlantılıdır" diyor.
Tüm New York şehrinde filizlenen konsollar, yaratıcılığın mucizesi mi, yoksa göz zevkini bozan yapılar mı? İşte bu, bakan kişiye bağlı. 57'nci Batı caddesindeki tarihi Sanat Öğrencileri Birliği binası üzerindeki konsol, bir muhalif üyenin "zımbırtı" yorumuna rağmen, Sınır Koruma Komisyonu tarafından onaylandı. 22'nci Doğu Caddesindeki yedi metrelik konsol hakkında da şikâyetler mevcut. Apartman satın almak isteyenlerse konsollardan memnun. Nancy Belsky ve kocası Mark, The Isis'in 17'nci katındaki teraslarını üç yıl önce ara sıra kullanmak için satın aldılar. 77'nci Doğu Caddesindeki The Isis'in iki metre uzunluğunda bir çift konsolu var. Belksy ailesi, konsollu bir yapı aramıyorlardı ancak bu apartmanın tasarımını beğendiler. Nancy Belsky, "Zeminden tavana kadar pencereler ve iki terasın yanı sıra, bizi New York şehrinin güzelliğinin bir parçası olmaya iten ve kendiliğinden gelen sıra dışı bir his var. Sınırlanmış hissetmiyorsunuz, size sanki Frank Lloyd Wright gibi etrafınızdakilerle bir olma hissini veriyor" diyor.
THE NEW YORK TIMES
08 Şubat 2014 Cumartesi, 16:30