Bu, Karayipler’de kölelik tazminatı sorununu vurgulayan bir dizinin üçüncü makalesi. (İlki burada; ikincisi burada.) Bu, NGC Bocas Lit Fest’in canlı yayın etkinliği olan “The Case for Reparations” da tartışılan konulara dayanıyor. CARICOM Tazminat Komisyonu.
Kristof Kolomb’un Amerika’ya ayak basmasından beş yüz yirmi sekiz yıl sonra, bölgedeki Yerli halkların soykırımına neden olan ve Afrika’daki yaşamların metalaşmasına yol açan sömürgecilik çılgınlığını serbest bırakan NGC Bocas Lit Fest, Karayipler önde gelen edebiyat festivali, Uluslararası Tazminat Günü anısına Sir Hilary Beckles ile canlı yayın yaptı.
Serinin bu son bölümünde Global Voices, üniversite sektörünün tazminat çağrısında oynaması gereken rolü ele alıyor ve bölgenin daha sürdürülebilir ekonomik modeller geliştirebileceği yolları inceliyor.
Beyaz üstünlük sistemleri üniversiteler tarafından ‘sürdürüldü’
Siyahların kölelik altında kurban edilmesi yatırımcı sınıfı içinde başlamış olsa da, “beyaz üstünlüğü ideolojisinin yaratılmasının merkezinde ve onu en iyi nasıl sürdürülebileceği” konumlandırılmış olan saygın batılı üçüncül kurumlar tarafından meşruiyet verildi.
Sir Hilary, insanları mülke dönüştürme, bu uygulamayı yasallaştırma ve bunun içtihatta nasıl işlediğini gösterme fikrinin, siyahların genetik ve bilişsel olarak aşağı olduğu fikri gibi üniversitelerden çıktığını söylüyor. İnsanları renk hiyerarşileri aracılığıyla organize etmek, bu okulların antropoloji bölümlerinin aktif olarak teşvik ettiği bir şeydi.
CARICOM Tazminat Komisyonu, cilt renginin bir kişinin bilişsel yetenekleriyle bir ilgisi olduğu fikrini reddetmeyi içeren, kapsayıcı ekonomik kalkınmanın yeni bir pedagojisine sahip olmanın önemli olduğuna inanıyor. Diğer bir deyişle, üniversiteler, yaratılmasına yardımcı oldukları adaletsiz yapıyı ortadan kaldırmada kritik bir role sahipler ve Komisyonun çalışmaları aracılığıyla, birer birer “devreye giriyorlar”.
‘Üçlü C’ tehdidi
Sir Hilary, COVID-19 salgınının, yoksulluk, aile içi şiddet ve ekonomik eşitsizliğin “korkunç mirasını” ortaya çıkarmak için “Karayip ailesinin çatısını kaldırdığını” kaydetti. Bu konular, çok disiplinli bir yaklaşım gerektiriyor dedi.
Karayipler’e gelmeden önce, Batı Hint Adaları Üniversitesi, virüsü bilimsel bir bakış açısıyla incelemeyi amaçlayan virologlar, mikrobiyologlar ve epidemiyologlardan oluşan bir görev gücü kurdu. Ancak virüs bölgesel kıyılara vurduğunda, salgına cinsiyet, antropoloji, sosyoloji ve siyaset bilimi çerçevesinde bakmak için grubun yeniden yapılandırılması gerekiyordu.
COVID-19 ile ilgili en acil sorunlar hızla bilimden çok adaletsizlikle ilgili hale geldi. Örneğin, çevrimiçi olmaya zorlanan eğitimde, Karayip vatandaşlarının önemli bir yüzdesinin internet erişimi yok ve bölgesel hükümetler – çoğu ekonomik olarak düşüş gösteren turizm oranlarından sarsılıyor – boşluğu kapatacak sermayeye sahip değil.
Bununla birlikte, onarım adaleti projeleri, Sir Hilary’nin en acil olanı “Üçlü C” olarak adlandırdığı bu tür zorluklarla başa çıkmada önemli bir rol oynayabilir: kronik hastalıklar, iklim değişikliği ve bölgenin turizm kültürü ve COVID-19, bunların hepsini “bu adalara yönelik varoluşsal tehdit kokteyli” olarak sınıflandırdı. Çoğunlukla bölgeye “dışarıdan dayatılan” bu zorluklar için çok taraflı ve uluslararası destek olmadan, Karayipler’in başaramayacağını ileri sürdü.
‘Vasiyetin olduğu yerde, bir yol vardır’
Karayipler’in aktif olarak tazminat peşinde koşarken, bir ekonomik eşitsizlik konumundan müzakere ettiğine şüphe yok. Sonuçta, bölgenin kaynaklarının çoğu, kendi toplumlarını zenginleştirmek ve güçlendirmek için sömürgeciler tarafından çıkarıldı. Ancak CARICOM Tazminat Komisyonu, oyun alanını dümdüz eden “ahlaki eşitlik, hak ve insanlık” gerekçesiyle ilerlemektedir.
Ayrıca, Komisyon’un süreci denetlemek için başvurduğu Birleşmiş Milletler, tüm üye ülkelerin eşit olarak katıldıkları varsayımıyla hareket etmektedir. Bu, sürecin kolay olacağı anlamına gelmez, ancak transatlantik köle ticaretinin ortadan kaldırılmasında elde edilen tüm kazanımlar zor kazanıldı.
Sir Hilary, menkul köleliğin yasal olarak ortadan kaldırılmasının 19. yüzyılın tamamı, özgürleşme döngüsünün tamamlanması için 60 yıl ve demokrasi, insan ve sivil haklar için savaşmanın 20. yüzyılın tamamının sürdüğünü belirtti. “Telafi edici adalet anı” yolculuğun son aşaması olduğuna inanıyor ve beraberinde herkes için adaleti ve kapanışı da getiriyor.
“21. yüzyılın tamamını alırsa” diyor, “pes etmeyeceğiz.”
Kaynak https://globalvoices.org/2020/10/19/the-caribbeans-case-for-reparations-part-iii/