Hamas ile İsrail arasındaki son savaş raundunu kim kazandı? Hava savaşlarını takip eden söz savaşı İsrail yanlısı seslerin son derece bölünmüş olduğunu ve İsrail karşıtı seslerin ünlü bir Hamas zaferi iddia edilmesini talep ettiğini gösteriyor. Ancak bir şey söylemek için çok erken.
Örneğin, İsrail yanlısı tarafta, Efraim Inbar ve Dan Schueftan İsrail'in başarısını Hamas'ın yaşadığı acıya dayanarak değerlendiriyorlar. Doron Matza, Seth Frantzman, ve Hanan Shai başarısızlığın Filistinlileri İsrail'e karşı birleştirmek ve uluslararası sempati kazanma gibi askeri olmayan meselelere dayandığını savunuyorlar. İsrail hükümeti işlerin plana uygun olarak gittiğini iddia ederken, sağ kanattaki Itamar Ben Gvir ve Gideon Sa'ar gibi muhalifler ateşkesi sertçe "ciddi bir teslimiyet" ve "utanç" olarak eleştiriyorlar.
Buna karşın İsrail karşıtı taraf, Hamas'ın kazandığını neredeyse oybirliği ile savunuyor. Çatışmanın başlamasından sadece iki gün sonra Hamas lideri İsmail Haniye örgütünün "Kudüs savaşında zafere ulaştığını" duyurdu. Haniye "stratejik ve ilahi bir zafer" iddiasında bulunduğu ve ayrıca Hamas "müzakere yanılsamalarını yendi, yüzyılın anlaşmasını yendi, yenilgi kültürünü yendi, umutsuzluk projelerini yendi, yerleşim projelerini yendi, Siyonist işgalcilerle beraber yaşama projelerini yendi ve Siyonist işgalcilerle [ilişkileri] normalleşme projelerini yendi" diye ilan edince bu gibi iddialar ateşkesin ilan edildiği 21 Mayıs'tan sonra katlanarak arttı.
Benzer bir şekilde Hamas liderlerinden biri olan Khalil al-Hayya Gazze'deki kitlesel bir mitingde "Filistin kentlerinde kutlamalar var ... çünkü bu zaferi beraber kazandık" diye haykırarak ve akabinde "Sevinme hakkımız var. ... Bu zaferin coşkusudur" dedi. Filistin İslami Cihad lideri Ziad al-Nahala örgütünün zaferine aşırı sevindi ve "savaşçılarına ya da liderlerine yönelik herhangi bir suikast" durumunda karşılık olarak Tel Aviv'i bombalamakla tehdit etti.
Dış destekçiler de kutladılar. Hizbullah'ın Hasan Nasrallah'ı Hamas'ın İsrail'e yönelik saldırılarını "büyük bir zafer" olarak tanımladı. İran'ın Ayetullah'ı Ali Hamaney "tarihi zaferi" dolayısıyla kutlama dileklerini gönderdi, İslam Devrim Muhafızları Kolordusu Kudüs Gücü komutanı Esmail Ghaani "Siyonist orduyu yok etme onuruna" sahip olduğu için çatışmayı selamladı. (Buna karşılık, bir PIJ sözcüsü İran hükümetini "zaferimizin ortakları" olduğu için teşekkür etti.) İki ay önce İsrail ile normalleşme anlaşması imzalayan Fas Başbakanı Saad Eddine El Othmani bile Haniye'yi "Filistin halkının zaferi" dolayısıyla kutladı.
Görünüşe göre Filistin halkı da ikna olmuştu. Nitekim ateşkesin yürürlüğe girdiği sabaha karşı saat 2'nin hemen akabinde "Gazze sokaklarına bir coşkunluk hali geri döndü. İnsanlar evlerinden dışarı çıktılar, bazıları 'Allahu Ekber' diyerek bağırdı, bazısı da balkonlarından ıslık çaldı." Büyük kalabalıklar "Hamas'a övgüler yağdırarak çatışmanın sona ermesini kutladılar." Gece yarısı kutlamaları geniş çapta yayıldı:
Gazze sakinleri teraslarından tezahürat yaptılar. Çoğunluğu karanlık mahallelerde silahla kutlama atışları duyuldu, mermi çukurları ile dolu caddeleri cesaretle dolaşan arabalar korna çaldı ve Gazze Şehri civarındaki camilerden Allah'a yakarışlar yükseldi. Gazzeliler sahil boyunca telefonlarının ışıklarını açarak yürüdüler.
Sonraki günlerde Hamas ve daha küçük müttefiki Filistin İslami Cihad tarafından geniş çaplı halk kutlamaları yapıldı.
Bu şenliklerin siyasi sonuçları oldu. Khaled Abu Toameh "İsrail'e binlerce roket ve füze ateşlemesi nedeniyle" Hamas'ın "itibarı Filistinler arasında dramatik bir şekilde arttı" diyor. Filistinliler "Hamas liderlerini Filistinliler'in gerçek kahramanları olarak görüyorlar ve İsrail'e yönelik silahlı mücadeleye girmeye çalışıyorlar" diyen Toameh Mahmud Abbas ve Filistin Yönetimi'nin üzerinde durmuyorlar sonucuna varıyor. Bir diğer deyişle, savaş alanındaki yenilgi Hamas'a büyük kazançlar getirdi.
Bu coşku, Associated Press'in "savaşın sevdiklerini, evlerini ve işlerini kaybeden sayısız Filistinli aileye verdiği korkunç bedel" olarak adlandırdığı şeyi gamsız bir şekilde göz ardı ediyor, normal kendini koruma biçimlerini görmezden gelen radikalleşmiş bir Siyonizm karşıtlığı konusundaki itibarını doğruluyor.
Tekrardan "Kim kazandı" sorusuna dönersek: karar İsrail'in şüphelerine ya da Filistinliler'in övünmelerine değil, gelecek yıllarda ne olacağına bağlı. Bu bağlamda İsrail askeri operasyonlarının başı Aharon Haliva, çatışmanın "Gazze'ye beş yıllık bir sükûnet getirmesi halinde İsrail için bir başarı olarak kabul" edileceğini ifade ediyor. Katılmıyorum, başarı ya da başarısızlık daha çok Hamas'ın İsrail'e karşı yeni bir savaş turu başlatıp başlatmamasına bağlı. Eğer bunun cevabı evet ise, Hamas kazandı, eğer hayır ise İsrail kazandı. Başka bir deyişle, mayıs ayının o on-bir gününü değerlendirmek için henüz çok erken.