“Claudia alanının ordusuna mı katıldı?”
“Evet, sürekli beleşçi bir konuk olacağına iyiliğimi geri ödemenin bir yolu olarak orduya katılıp benim korumam olsun. Ne düşünüyorsunuz?”
Bu sabah hava değişmişti ve şuan da ağır bir şekilde yağmur yağıyordu. Kaldia alanı su bakımından zengin olmasına rağmen o kadar sık yağmur yağmıyor. Yağmur alan efendisinin ofisinin camlarına çarparken Earl Terejia ani teklifim karşısında birkaç kez göz kırptı.
“…..Biraz daha zaman geçip birbirinizi daha iyi tanıdığınızda ben de aynı şeyi önerecektim.”
“O zaman inanıyorum ki, Kamil’i oradaki toprakları iyileştirmek için doğuya gönderebiliriz?”
Eğer Claudia benim korumam olursa şu ana kadar benim korumam olan Kamil’i hareket ettirebilirim. Kamil’i bu zamanda hareket ettirmek uygun çünkü mülteciler için köyü inşa etmek için birine ihtiyaç olacaktı. Arxia’nın dışındaki kültürler hakkındaki anlayışı ve başkalarıyla kolay geçinebilmesi sayesinde Earl Terejia’nın tam güvenine sahip Kamil köyün inşasında yer alacak mükemmel insan olacaktır. Onu başka yere gönderdiğimde kişisel korumam olmayacağından Claudia’nın bu pozisyonu almasını planlıyorum.
Earl Terejia defalarca başını salladı ve beklediğim gibi kabul etti.
“Claudia dono zaten kışlada çok sık takılıyor. Doğum günü kutlamamdan biraz morali bozulmuş askerler için Claudia’nın onlara resmen katılması muhtemelen morallerini yükseltecektir.”
Claudia’nın mızrakla olan kahramanlığından derinden etkilenmiş birçok asker vardı. En başta bölgemdeki askerler güçlülere saygı duyuyor. Bu yüzden Gunther’in eski gazilerden daha yüksek bir subay olması hakkında herhangi bir şikâyet olmadı.
Ve Gunther dâhil çoğu eski haydut olduğundan kadınlara karşı çok az dirençliler. Haydutların arasında birçok kadın var, güçlülerin yönettiği haydut gurubunda güçlü kadını takip eden birçok insan var gibi görünüyor.
Eğer yanılmıyorsam Claudia ordumu kontrol edebilmem için kesinlikle yardımcı olacak.
“Jugfena kalesinin dışında acı çeken mültecilerin mümkün olduğunca çabuk alanımın vatandaşları haline gelmesini istiyorum. Claudia’nın korumam olup Kamil’i sorumlu olması için göndermeye hiçbir itirazım yok. Eğer Kamil ise yetenekleriyle kesinlikle başarılı bir şekilde denetleyebilir.”
“Eliza……?”
Konuyla ilgili düşüncelerimi özetlerken bir nedenden ötürü Earl aniden biraz kafası karışmış göründü. Sanki zihnime bakıyormuş gibi Earl Terejia’nın siyah gözleri doğrudan gözlerimin içine baktı. Sanki doğrudan kalbimin içini görebiliyormuş gibi hissettim ve pencereye bakarak bakışlarından kaçındım, Earl Terejia gözlerini kapattı ve bir süre bir şey hakkında düşünüyormuş gibi göründü.
“……Bir şey yok. Mmm, haklısın. Hemen Claudia ile konuşacağım ve Kamil’e köyü inşa etme sorumluluğunu üstlenmesini söyleyeceğim.”
“Pekâlâ o zaman. Şimdi gidim Claudia-dono’yu çağıracağım.”
Eğildim ve ofisten çıktım. Arkamdan “İyi görünmüyorsun, bundan sonra biraz dinlenmelisin.” dediğini duyabildim. Kendimi budan çok daha iyi tanıyorum. Sonuçta sabahtan beri karnım ve başım ağrıyor ve eğer dikkatli olmazsan her an kusabilirmişim gibi hissediyorum.
Claudia bile aslında böylesi ağır yağmurun yağdığı bir günde sessizce içeride kalıyordu bu yüzden ona verilen odaya gittim ve beni her zamankinden daha düşük bir heyecanla selamladı.
Claudia’nın odasında neredeyse hiç kişisel eşya yoktu. Buraya geldiğinde üstündeki kıyafetten başka neredeyse hiçbir şeyi yoktu. Odası Elise’nin tam karşısında olduğundan bende bir izlenim bıraktı. Duvara yaslanmış bezle kaplı demir mızrak şu anda yatağında yuvarlanan Claudia’nın tek şahsi eşyasıydı.
“Ne yapıyorsun, Claudia-dono?”
“Bundan daha fazla sıkılamam. Normalde bu kadar ağır yağmaz ama bu gün yapacak hiçbir şeyim olmadan konağın içinde sıkıştım kaldım.”
Claudia yapacak hiçbir şeyi olmamanın canlı örneğiydi ve şimdi de yatağın kenarında oturmuş ayaklarını tekmeliyordu. Sıkıntısını bana şikâyet ederken tamamen memnuniyetsiz bir ifadesi vardı ve dudaklarını büzme şekli onu tamamen küçük bir çocuk gibi gösterdi.
“Eğer hoşuna giderse hizmetçilerin dikiş için gerekli olan malzemeleri hazırlamasını sağlayabilirim.”
Onu kalın kafalılığına döndürmek için biraz sataşmaya engel olamadım ve dışarıda yağmur yağarken pek çok kızın sıradan bir hobisi olan bir şeyi önerdim. Yine de Claudia’nın böyle bir şeyle ilgilenmeyeceğinden kesinlikle emindim.
“……Olabilir mi? Dikiş dikmekten herhangi bir şeyden daha çok nefret ettiğimi öğrendin ve bana böyle bir şey önererek benimle dalga mı geçiyorsun?”
“Hayır, tabii ki hayır.”
Beni niyetimi anlamadan sadece reddedeceğini düşündüm ama Claudia’nın dikişten nefret ettiğini bulmaktan şaşırdım. Hafifçe kızardım ve içimden oldukça şaşırdım. Claudia başkalarını okumakta şaşırtıcı derecede iyiydi. Eğer her zamanki enerjik Claudia olsaydı sadece havayı okuyamamakla kalmazdı diğerlerinin ne söylediğini bile fark etmezdi.
Ayaklarını tekmelemeyi bıraktı ve şimdi alt dudağı hafifçe dışarı çıkarken hareket etmeyi bıraktığı gerçeği, zarif özellikleri nedeniyle onu iyi bir ailenin kızı gibi gösterdi. Normalde onu bu şekilde göremem….. Bir şekilde onu bu şekilde daha sık görememek çok üzücü.
“Şaka bir yana Earl Terejia seninle konuşmak istiyor. Alan efendisinin ofisine gidebilir misin?”
“Tamam, gidelim!”
Claudia kalkıp hareket etme şansı olmasında mutu olmuş gibi görünüyordu, ona söylediğim an yatağından anında hafifçe zıpladı. Az önceki sıkılmış ifadesi tam olarak nereye gitti merak ediyorum. Az önce gördüğüm hanım efendi kesinlikle yanılsama olmalı. O hareket etmesi gereken bir kız, neden kendimi kandırmasına izin verdim.
Ve sonra Claudia hızlıca odasını terk etti, sağa baktı, sola baktı sonra tekrar sağa baktı. Ne yapıyor o. Trafik koridordan inip ona çarpacak değil ya.
“Erina-donu….. Alan efendisinin ofisi nerede?
…..Böylesi küçük bir konakta bile, dahası her gün etrafında koştursa da hala alan efendisinin ofisinin nerede olduğunu bilmiyor gibi görünüyor. Şimdi bu kişinin benim korumam olmasına izin vermekten biraz endişe duyuyorum. O çok aptal, iç çekecek çok fazla şey var. Kamil’i gönderdikten sonra her gün Claudia tarafından eşlik dileceğimi düşününce kendimi neyin içine soktuğuma tarif edilemez bir duygu hissettim.
Claudia bile en azından biraz utanmış görünüyordu, yüzü açık bir şekilde hafifçe kızarıyordu. Tarif edilemez hislerim gücünü ikiye katladı.
“Adım Erina değil Eliza. Seni ofise götüreceğim.”
“Hayır, bana sadece nerede olduğunu söylemelisin. Eliza-dono, lütfen yatağımda biraz dinlen.”
“Eh?”
“Tenin berbat görünüyor. Böylesi kötü bir durumayken bir çocuğun istediği gibi yapmasına izin vermek şövalyelik prensiplerime aykırı. Şimdi git ve dinlen. Döndüğüm zaman seni odana götüreceğim.”
Claudia bunu söylerken genişçe gülümsedi ve beni odasına itti, kapıyı yarım kapadı ve cesurca soldaki koridora gitti.
Havalı bir şey söyleyip yaptı ama Earl Terejia’nın ofisi aslında sağdaki koridorda. Hiç iyi bir kız değil…
Bu sefer derice iç çektim, muhtemelen onun için yapabileceğim hiçbir şey yok.
Aynı zamanda biraz güldüm. Gizemli bir şekilde baş ağrım öncekinden daha iyi görünüyor, bu muhtemelen o iyi olmayan kızın sayesinde.
Claudia’nın ısrar ettiği gibi kendimi yatağına attım. Bütün sabah kendimi çok kötü hissetmeme rağmen bilincim benden kolayca uzaklaştı ve uyuya kaldım.