By Fyodor Dostoyevsky
Yıl 1846'dır. Genç Dostoyevski, ilk romanı İnsancıklar'ı tamamlar tamamlamaz ev arkadaşı yazar Grigoroviç'e okutur. Grigoroviç o kadar heyecanlanır ki birkaç kez kalkıp Fyodor'un boynuna sarılmak ister; fakat arkadaşının aşırı duygu gösterilerinden hoşlanmadığını bildiği için yapmaz. Grigoroviç ertesi gün romanı yazar ve yayımcı Nekrasov'a götürür; kitaptan çok etkilenen Nekrasov da eleştirmen Belinski'ye... "Yeni Gogol doğdu!" der, Nekrasov, daha kapı ağzında. Aynı günün akşamı, Belinski'ye tekrar uğradığında onu heyecan içinde bulur: "Nerede kaldınız? Nerede bu Dostoyevskiniz? Genç mi? Kaç yaşında? Hemen getirin bana onu!"
Belinski'nin evine getirilen yirmi üç yaşındaki genç yazar, daha sonra orada olanları şöyle anlatacaktır: "Ve işte... beni onun yanına götürdüler. Belinski'yi birkaç yıl önce heyecanla okumuştum, ama bana ürkütücü ve sert gelmişti ve benim İnsancıklar'ımla alay edecek diye düşünüyordum. Beni çok saygılı ve ağırbaşlı bir şekilde karşıladı; ama daha bir dakika bile geçmeden her şey bambaşka oldu... Ateşli ateşli, alevli gözlerle konuşuyordu. "Siz kendiniz anlıyor musunuz?" diyordu bana tekrar tekrar, alışkanlığı olduğu üzere bağırarak, "Ne yazmış olduğunuzu anlıyor musunuz?.. Bütün bu korkunç gerçeği, bizlere göstermiş olduğunuz bu gerçeği siz mi düşündünüz? Olamaz, sizin gibi yirmi yaşında birinin bütün bunları anlamış olmasına imkân yok... Gerçeği keşfetmiş ve bir sanatçı olarak ilan etmişsiniz, dimension bir yetenek verilmiş, yeteneğinizin değerini bilin ve emin olun, siz büyük bir yazar olacaksınız."
Yıl 2013. 167 yıl sonra Dostoyevski her kuşağın başucu yazarlarından olma özelliğini koruyor ve İnsancıklar, onun dünya edebiyatına ilk armağanı...
Read Online or Download İnsancıklar PDF
Best Literary Classics books
The good conflict epic of Western literature, translated through acclaimed classicist Robert Fagles relationship to the 9th century B. C. , Homer’s undying poem nonetheless vividly conveys the horror and heroism of fellows and gods wrestling with towering feelings and scuffling with amidst devastation and destruction, because it strikes inexorably to the wrenching, tragic end of the Trojan conflict.
'The such a lot ideal of all of the Dickens novels' Virginia Woolf David Copperfield is the tale of a tender man's adventures on his trip from an unsatisfied and impoverished adolescence to the invention of his vocation as a profitable novelist. one of the gloriously shiny solid of characters he encounters are his tyrannical stepfather, Mr Murdstone; his really good, yet eventually unworthy school-friend James Steerforth; his ambitious aunt, Betsey Trotwood; the forever humble, but treacherous Uriah Heep; frivolous, mesmerizing Dora Spenlow; and the magnificently impecunious Wilkins Micawber, one in every of literature's nice comedian creations.
The 13th novel in Émile Zola’s nice Rougon-Macquart series, Germinal expresses outrage on the exploitation of the various by way of the few, but in addition exhibits humanity’s means for compassion and desire. Etienne Lantier, an unemployed railway employee, is a shrewdpermanent yet uneducated younger guy with a perilous mood.
A poet whose verse encouraged song by way of Schubert, Schumann, Mendelssohn and Brahms, Heinrich Heine (1797-1856) used to be in his lifetime both trendy for his stylish prose. This assortment charts the improvement of that prose, starting with 3 meditative works from the trip photos, encouraged via Heine's trips as a tender guy to Lucca, Venice and the Harz Mountains.
Additional resources for İnsancıklar
Her şeyi aşacağım, işleri yoluna sokacağım, bazı edebiyatçıların evraklarını temize çekeceğim, onlara gideceğim, bizzat gideceğim, iş isteyeceğim; çünkü onlar, canım, iyi yazıcılar ararlar, biliyorum aradıklarını, sizin yorgun düşmenize izin vermeyeceğim; böyle yıkıcı hallerin içine girmenize izin vermeyeceğim. Küçük meleğim, ben, hemen iş bulacağım, bulamamaktansa ölürüm. Bir de küçük güvercinim, faizden artık korkmamam gerektiğini yazmışsınız; korkmuyorum zaten canım, korkmuyorum, artık hiçbir şeyden korkmuyorum. Canım, ben kırk ruble isteyeceğim; bu çok değildir, değil mi Varenka, ne dersiniz? Benim sözüme güvenip kırk rubleyi verirler mi acaba? Yani, demek istediğim, beni bir bakışta güvenilir ve emniyetli biri sayarlar mı? Çehreme ilk bakışta benim için iyi bir yargıya varabilirler mi? Düşünsenize, meleğim, ikna edebilir miyim ben? Siz ne dersiniz bu konuda? Biliyor musunuz, böyle bir korku hissetmek... hastalıklı, tam olarak söylenirse hastalıklı! Kırk rubleden yirmi beşini measurement vereceğim, Varenka; iki rubleyi ev sahibisine, kalanı da kendi masraflarıma ayırırım. Bakın, ev sahibesine daha çok vermek gerekirdi, hatta fazladan vermek lazımdı; ama bütün her şeyi değerlendirir, benim ihtiyaçlarımı bir daha hesaplarsanız, daha fazla veremeyeceğimi görürsünüz, bu yüzden, bundan bahsetmek imkânsız, düşünmek bile gereksiz. Bir gümüş rubleye çizme alacağım; artık bilemiyorum, yarın bu eskilerle işe gidip gidemeyeceğimi. Boyun fuları da gerekli bana, çünkü eskisi bir yılı doldurdu artık; ama siz bana eski önlüğünüzden sadece bir fular yapmayı değil, göğüslük dikmeyi de vaat etmiştiniz, fuları düşünmeyeceğim o yüzden. Yani böylece, fular da var, çizme de. Şimdi sıra düğmelerde küçük dostum! Ama siz kabul edersiniz ki, cancağızım, düğme olmadan yapamam; ceketimin yarısında düğme kalmadı bile! Majesteleri’nin bendeki bu düzensizliği fark edip de bir şey söyleyebileceğini ne zaman düşünsem titriyorum, kim bilir neler söyler! Canım, ben, dinleyemem bile söylediklerini; çünkü ölürüm, ölürüm, oracıkta ölürüm, çünkü bu olursa utançtan ölürüm, bir tek düşüncesi bile yeter! Ah, canım! Evet, şimdi bütün ihtiyaçlardan geriye üç ruble kaldı; o da geçinmeye ve yarım külah tütüne gidiyor; çünkü, küçük meleğim, tütünsüz yaşayamam, fakat dokuz gündür ağzıma pipo koyamadım. Alabilirdim, bütün samimiyetimle söylüyorum, alabilirdim, ama dimension de bir şey söylemedim, bütün samimiyetimle. Sizin de başınızda bela var, siz de en ufak şeye ihtiyaç halindesiniz, bense burada çeşitli hazların tadını çıkarıyorum; işte bu yüzden almadım ve dimension bunu söylememin nedeni vicdan azabı çekmemeniz için. dimension açıkça itiraf ediyorum, Varenka, artık aşırı yoksul bir haldeyim, yani buna benzer bir şey asla gelmemişti başıma. Ev sahibesi beni aşağılıyor, kimseden bir saygı görmüyorum; en korkunç ihtiyaçlar, borçlar içindeyim; işyerinde meslektaşlarla daha önce de şen şakrak değildi aramız, ama canım, artık, helloç konuşmuyorlar. Saklıyorum, dikkatle saklıyorum herkesten, hem kendimi saklıyorum, hem de işe gittiğim zaman, yan yan, herkesten uzak durarak gidiyorum.