Özet: Genel olarak, uzun süreli depresyonu yönetmek için antidepresan kullanan kişiler, semptomlarını yönetmek için reçeteli ilaç kullanmayan depresyonlu kişilerden daha iyi bir fiziksel veya zihinsel sağlığa sahip değildi.
Kaynak: PLOS
Zamanla, antidepresan kullanmak, ilaçları almayan depresyonlu kişilerle karşılaştırıldığında, sağlıkla ilgili yaşam kalitesini önemli ölçüde daha iyi hale getirmez.
Bunlar, açık erişim dergisinde bu hafta yayınlanan yeni bir araştırmanın bulguları. PLOS BİR Suudi Arabistan’daki King Saud Üniversitesi’nden Omar Almohammed ve meslektaşları tarafından.
Depresyon bozukluğunun hastaların sağlıkla ilgili yaşam kalitesi (HRQoL) üzerinde önemli bir etkisi olduğu genellikle iyi bilinmektedir. Çalışmalar, depresyon bozukluğunun tedavisi için antidepresan ilaçların etkinliğini gösterse de, bu ilaçların ‘hastaların genel refahı ve HRQoL’si üzerindeki etkisi tartışmalıdır.
Yeni çalışmada, araştırmacılar, Amerikalıların kullandığı sağlık hizmetlerini izleyen büyük bir boylamsal çalışma olan 2005-2015 Amerika Birleşik Devletleri Tıbbi Harcama Paneli Anketi’nden (MEPS) elde edilen verileri kullandılar. MEPS dosyalarında depresyon bozukluğu teşhisi konan herhangi bir kişi tespit edildi.
Çalışma süresi boyunca, iki yıllık takipte her yıl depresyon teşhisi konan ortalama 17.47 milyon yetişkin hasta vardı ve bunların %57.6’sı antidepresan ilaçlarla tedavi gördü.
Antidepresanların kullanımı, sağlıkla ilgili yaşam kalitesini izleyen anket olan SF-12’nin zihinsel bileşeninde bir miktar iyileşme ile ilişkilendirildi.
Ancak bu olumlu değişim, depresif bozukluk tanısı almış ancak antidepresan kullanmayan bir grup insandaki değişimle karşılaştırıldığında, antidepresanların ne fiziksel (p=0.9595) ne de mental (p = 0.9955) ile istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkisi yoktu. 0.6405) ) SF-12’nin bileşeni.
Diğer bir deyişle, iki yıl içinde antidepresan kullananlarda yaşam kalitesinde görülen değişiklik, ilaç kullanmayanlarda görülenden önemli ölçüde farklı değildi.
Çalışma, depresyonun herhangi bir alt tipini veya değişen şiddet derecelerini ayrı ayrı analiz edemedi. Yazarlar, gelecekteki çalışmaların antidepresanlarla kombinasyon halinde kullanılan farmakolojik olmayan depresyon müdahalelerinin kullanımına yatırım yapması gerektiğini söylüyor.
Yazarlar şunları ekliyor: “Depresyonu olan hastalarımızın antidepresan ilaçlarını kullanmaya devam etmelerine hâlâ ihtiyacımız olsa da, farmakolojik ve farmakolojik olmayan müdahalelerin bu hastaların yaşam kalitesi üzerindeki gerçek etkisini değerlendiren uzun vadeli çalışmalara ihtiyaç var.
“Bununla birlikte, depresyonun uzun vadeli yönetimi üzerindeki bilişsel ve davranışsal müdahalelerin rolü, bu hastalara yönelik bakımın nihai hedefini iyileştirmek için daha fazla değerlendirilmeli; genel yaşam kalitelerini iyileştirmek. ”
Bu depresyon ve psikofarmakoloji araştırma haberleri hakkında
Yazar: hanna abdullah
Kaynak: PLOS
İletişim: Hanna Abdullah – PLOS
Resim: Görüntü Christine Sandu’ya yatırıldı
Orjinal araştırma: Açık Erişim.
“Depresyonlu hastalar için antidepresanlar ve sağlıkla ilgili yaşam kalitesi (HRQoL): Amerika Birleşik Devletleri’nden tıbbi harcama paneli anketinin analizi”Omar Almohammed ve ark. PLOS BİR
Soyut
Depresyonlu hastalar için antidepresanlar ve sağlıkla ilgili yaşam kalitesi (HRQoL): Amerika Birleşik Devletleri’nden tıbbi harcama paneli anketinin analizi
Arka fon
Depresyon bozukluğunun tedavisi için antidepresan ilaçların etkinliğini gösteren ampirik literatüre rağmen, bu ilaçların ‘hastaların genel refahı ve sağlıkla ilişkili yaşam kalitesi (HRQoL) üzerindeki etkisi tartışmalıdır. Bu çalışma, depresyonu olan hastalarda antidepresan ilaç kullanımının hasta tarafından bildirilen HRQoL üzerindeki etkisini araştırmaktadır.
yöntemler
Depresyonu olan hastalar için Birleşik Devletler Tıbbi Harcamalar Paneli Anketinden alınan veriler kullanılarak karşılaştırmalı bir kohort, ikincil veri tabanı analizi yapılmıştır. HRQoL, SF-12 kullanılarak ölçüldü ve fiziksel ve zihinsel bileşen özetleri (PCS ve MCS) olarak rapor edildi. Antidepresan ilaçlar kullanan bir hasta grubu, kullanmayan bir hasta grubuyla karşılaştırıldı. Başlangıçtan takibe kadar PCS ve MCS’deki anlamlı değişiklik farkının önemini değerlendirmek için tek değişkenli ve çok değişkenli farklar farkı (DID) analizleri kullanıldı.
Sonuçlar
2005-2016 döneminde ortalama olarak 17.5 milyon yetişkine her yıl depresyon bozukluğu teşhisi kondu. Çoğunluğu kadındı (%67,9) ve daha büyük bir kısmı antidepresan ilaçlar aldı (erkeklerin %60.5’ine karşı %51.5’i). Antidepresan kullanımı MCS’de bir miktar iyileşme ile ilişkilendirilmiş olsa da, DID tek değişkenli analizi, PCS (-0.35’e karşı –0.34, p = 0.9595) veya MCS’de (1.28’e karşı 1.13, p = 0.6405) iki kohort arasında anlamlı bir fark göstermedi. . . . Çok değişkenli DID analizleri, bu sonuçların sağlamlığını sağlamıştır.
Çözüm
Antidepresan ilaçları kullanmanın gerçek dünyadaki etkisi, zamanla hastaların HRQoL’sini iyileştirmeye devam etmez. Gelecekteki çalışmalar sadece farmakoterapinin kısa vadeli etkisine odaklanmamalı, daha çok farmakolojik ve farmakolojik olmayan müdahalelerin bu hastaların HRQoL’leri üzerindeki uzun vadeli etkilerine yatırım yapmalıdır.