Bugün mağaza, vinil satışlarında bir canlanma görüyor. Freedman, “Gençler The Beatles, Led Zeppelin’den Miles Davis’e kadar her şeyi aramaya geliyorlar” diyor. “Onlar sayesinde uzun zamandan beri ilk defa Adele gibi daha yeni şeyler sipariş ediyorum.”
Nuggets yalnız değil. Ülke genelinde 2006 yılından bu yana artış gösteren plak satışları son yıllarda patlama yaşadı. Kayıtlar satılmış CD’ler 2020’de, 1986’dan beri ilk kez, Amerika Kayıt Endüstrisi Birliği. Geçen yıl, satışlar yüzde 61 artarak 35 yıldan sonra ilk kez 1 milyar doları aştı. Bunu bir perspektife oturtmak gerekirse, 2021’de satılan her üç albümden birden fazlası vinil plaklardı.
Patlamanın, büyük ölçüde harcanabilir gelirli patlamalar veya hatta nostaljik X Kuşağı değil, Y kuşağı ve Z kuşağı tarafından desteklenen küresel bir salgın sırasında meydana gelmesi, vinilin yeniden dirilişini daha da büyüleyici kılıyor.
1990’ların ortalarında, koleksiyoncular, genç yıllarını yeniden yaşamaya hevesli müzik tutkunları, albümleri orijinal oldukları gibi dinlemeyi tercih eden odyofiller ve popüler müzik tutkunları tarafından canlı tutulan bir niş pazar haline gelen bir ortam için dikkate değer bir geri dönüş. müzik yapım sürecinin bir parçası olarak uzun süredir kayıtlara dayanan hop topluluğu.
Popülarite patlaması endüstri için beklenmedik bazı zorluklar ortaya çıkarsa da, söz konusu telif hakları söz konusu olduğunda işin kısmeti olan kayıt sanatçıları için büyük ölçüde bir nimet olarak görülüyor. Bana gelince, kasetlerin, CD’lerin ve Spotify’ın gelişiyle plaklara takılıp kalmış bir Gen Xer, daha genç, dijital olarak yerli nesillerin kaçırdıklarını keşfetmelerini izlemek sevindirici.
90’larda hip-hop takıntılı bir genç olarak, hafta sonlarımı sık sık Boston bölgesini çaprazlayarak ve bazıları plakların düşüşünden daha uzun sürmeyecek en sevdiğim plak mağazalarının kutularına dalarak geçirirdim. Red Line’ı Downtown Crossing’den alır ve genellikle avlarımın başladığı Harvard Meydanı’na götürürdüm.
16 yaşımdayken, vinil ile olan aşk ilişkim iyi gidiyordu. South End ve Lower Roxbury sınırında büyüdüğüm için, daha 3 yaşımdan beri çocukken, daha büyük mahalle çocuklarının o zamandan beri gibi mağazalardan satın aldığı soul ve funk albümlerini incelemekle saatler geçirmiştim. kapalı Skippy White’ın ve Bir Nubian Kavramı. Müzik zevkimi şekillendirmeye yardımcı olan Rick James, Prince, Teena Marie ve diğer sanatçıları böyle keşfettim.
Ancak, 1991’de dönüm noktası niteliğindeki bir mahkeme kararı sayesinde, benim delicesine aşık olmam gerçekten lisede başladı. yasadışı yaptı izinsiz müzik örneklemek ve albüm jeneriğinde örneklerin listelenmesine yol açtı.
Aniden bir kaset satın alabilir, içine sıkışmış kağıt eki açabilir ve duyduğum davulların, korna vuruşlarının, piyano rifflerinin ve bas hatlarının arkasındaki müzisyenleri keşfedebilirdim. Bu, yeni bir müzik keşfi dalgasını ateşledi ve beni daha önce farkında olmadığım gospel, blues, caz, soul/R&B, funk ve Latin sanatçılarıyla tanıştırdı.
Genellikle, ünlü koleksiyoncu “Boston” Bob gibi yerel uzmanların küratörlüğünü yaptığı, nadir, anlaşılması güç psychedelic rock, R&B/soul ve funk kayıtlarından oluşan bir koleksiyona ev sahipliği yapan, Auburn Street Dağı’ndaki artık kullanılmayan In Your Ear’den başlardım. Gibson. Bunların en sevdiğim rap yapımcılarının aradığı kayıtlarla aynı olduğunu biliyordum. Sonra Harvard Meydanı’nın kalbindeki Garaja gider ve indie rap yayınları ve enstrümantal hip-hop veya break beat albümleri için Newbury Comics’e göz atardım. Burası aynı zamanda Caron Wheeler, Soul II Soul, Massive Attack veya Gilles Peterson’ın Acid Jazz plak şirketinden herhangi bir şey gibi İngiltere’den ithal edilen kayıtlar için gittiğim yer.
Oradan Beatles’tan Mandrill’e, BT Express’ten, Brass Construction’a, Herbie Hancock’a, Donald Byrd’a ve Miles Davis’e kadar her şeyi aradığım Central Square’deki Cheapo Records’a kısa bir yürüyüş vardı. Ardından, The Sylvers’tan şarkıcı-söz yazarı Laura Nyro’ya kadar müzik aramak için In Your Ear’s Commonwealth Street konumuna gitmek için Boston University West’e gitmek üzere T’ye geri dönecektim.
Bulduklarımla eve döndüğümde, bir plak seçer ve onu koldan dikkatlice çıkarır, tablanın ortasındaki mil ile hizalar ve iğneyi plağın üzerine düşürürdüm.
Benim için, iğne oyukları gezerken plakların çıtırtısının hoparlörlerden geldiği ve müziğin havayı doldurmaya başladığı şu an gibisi yok. Grup üyelerinin isimlerini ve kullandıkları ekipmanı öğrenerek, albüm notlarına ve albüm kredilerine göz atardım.
Plak dinlemek bir ritüeldir, plakların kendileri tarafından şekillendirilen bir dinleme deneyimidir. B Tarafını duymak için kaydı dikkatlice ters çevirmek için zaman ayırmak, sizi doğrudan dinleme deneyimine dahil eder. Bir plak tutarken, elinizde bir albümün olduğunun farkındasınız – sürekliliği ve akışı olan, toplamı parçalarından daha büyük olan bir şey. Bir şarkıyı tekrar dinlemek istiyorsanız, onu başındaki iğneyi dikkatli bir şekilde düşürmeniz gerekir; bu, mükemmelleştirmek için çok fazla deneyim gerektiren gelişmiş bir tekniktir.
Ama plaklara olan tutkum artsa bile, kasetin ve daha sonra taşınabilir kaset çaların ortaya çıkışından sonra plakların popülaritesi yıllardır azalıyordu. Kuşkusuz bu teknolojilerin avantajları vardı: Şarkıları iki taraflı bir kasette hızlı ileri veya geri sarabilir ve üzerlerine daha fazla şarkı sığdırabilirsiniz. Ardından, B Tarafına ulaşmak için asla ters çevrilmesi gerekmeyen CD geldi ve bir sonraki şarkıya hızlı ileri sarma ihtiyacını ortadan kaldırdı. Tek gereken bir düğmeye dokunmaktı.
90’ların başında CD satışları hızla arttığında, plaklar için bir ölüm çanı gibiydi. 1993 yılına gelindiğinde, plak satışları dibe vurmuş, o yıl toplam 10.6 milyon dolar, yani toplam kayıt endüstrisi gelirinin sadece yüzde 0.1’i olmuştu. Amerika Kayıt Endüstrisi Birliği.
En sevdiğim plak dükkanlarım zamanla değişti, CD’ler için alanlarını genişletti ve plak bölümlerini sadece klasik rock LP’lerine, indie ve büyük plak şirketlerinin rap single’larına ve albümlerine indirdi. 90’ların sonunda, Looney Tunes, Mystery Train, Biscuithead ve Satellite Records gibi yerel noktalar rekor avcıları için son kalelerden bazıları haline geldi – ya da en azından öyle hissettiler. Ne yazık ki, bu mağazalardan ikisi – Biscuithead ve Satellite – sonunda kapandı.
Daralan vinil pazarı, rekor takıntımdan caydırmadı. 2000’lerin ortalarında, dijital indirmelerin popülaritesi arttıkça ve erken akış hizmetleri pazarı etkilemeye başladığında, müzik bloglarında ve mesaj panolarında belirsiz ve baskısı tükenmiş kayıtları keşfetmek ve benzer düşünen disk kazıcılarıyla bilgi alışverişi yapmak için sonsuz saatler harcadım.
Bu mekanlarda hem plaklarla büyüyen yaşlı insanlar hem de baskısı tükenmiş albümler hakkında düşük kaliteli vinil ripleri içeren blog yazılarını keşfettikten sonra büyülenen genç insanlar yaşıyordu. Forumlar, müzik severlerin keşif heyecanını yeniden yakalayabilecekleri bir topluluktu. Aynı zamanda olacakların da habercisiydiler: 2006’da vinil satışları artmaya başladı.
Geçen bir hafta sonu, plak satışlarındaki bu artışın arkasında kimin olduğunu görmek için kasabaya gittim. Gençlerin sürüler halinde plak mağazalarına geldiğine tanık oldum. Gençler ve genç yetişkinlerden oluşan gruplar, Back Bay’deki Newbury Comics’in bodrum katında ve ayrıca Kenmore’daki Nuggets’ta geniş vinil yelpazesini gözden geçirdi. Aynı durum Somerville Bow Market’teki Vinyl Index’te de geçerliydi.
Rakamlar bu eğilimi doğruluyor. Billboard müzik listeleri, Z kuşağı ve Y kuşağı için satış verileri sağlayan Luminate tarafından Şubat ayında yapılan bir araştırmaya göre, geçen yıl ABD’deki ortalama müzik dinleyicisinin plak satın alma olasılığı yüzde 25 daha fazlaydı. Buna karşılık, X kuşağının bunu yapma olasılığı yalnızca yüzde 7 daha fazlaydı. 2021 yılında, en çok satan vinil albümler eskiden MRC Data olarak bilinen Luminate’e göre Adele, Olivia Rodrigo, Taylor Swift, Harry Styles ve Billie Eilish’e aitti.
Cambridge’deki Union Sound stüdyosunun yapımcısı ve sahibi olan Erik “Loman” Sarno, genç nesillerin müziğe giderek daha fazla yatırım olarak baktığını söylüyor. “Genç insanlar istemek sevdikleri müziğe yatırım yapmak için” diyor. “Akış sadece ihtiyacı ortadan kaldırdı. CD’lerden ve dijital indirmelerden farklı olarak, vinil, dinleme deneyimi ve ses kalitesi açısından benzersiz bir şey sunuyor.”
Konu müzik olduğunda, Y kuşağı ve yakınlaştırıcıların ortak bir noktası vardır: sevdikleri sanatçıları desteklemek için ortak bir sorumluluk duygusu. hakkında okudular adaletsiz telif hakları müzisyenlere akış hizmetleriyle ödeme yapıyor ve üzerlerine düşeni yapmak için albümlerin fiziksel kopyalarını satın almak istiyorlar. Luminate’in bu yılki araştırmasına göre, yakınlaştırıcılar ayrıca müzik koleksiyonlarını oluşturmayı ve bir sanatçının listelerdeki konumunu artırmayı plak satın alma nedenleri olarak gösterdi.
Genç nesillerin plak işine girme ve yeni bir müzik dünyasına girme fikri benim gibi bir X kuşağı için cennet gibi gelse de, bunun bir bedeli var: Var olan birkaç rekor baskı tesisi var. sınırlarını zorladı. Bunun, canlı performanslar, tırmalama, örnekleme ve satış amaçları için vinile güvenen, ancak artık pandemi sırasında daha da uzayan uzun bekleme süreleri olan indie sanatçıları, özellikle de rap sanatçıları üzerinde olumsuz bir etkisi var. Vinil için büyük talep bile plak mağazalarını olumsuz etkiliyor rafları dolu tutmak ve kuduz bir hayran kitlesini yatıştırmak açısından ülke çapında.
Ama plakları düşündüğümde, 45 yıl önce onlara nasıl hayran kaldığımı düşünüyorum. Boston’da 4 yaşında bir çocuk olduğumu ve ailemin ilk kez döner tablaya plak koymama izin verdiğini hatırlıyorum. Michael Jackson’ı seçtim Duvardan Kapalı, bir düğmeye bastı ve ses kolunun aşağı inip iğneyi dönen diske düşürmesini izledi. Dünyanın tepesinde olduğumu hissettim.
Bu yüzden genç insanların benzer nedenlerle vinilin cazibesini keşfettiklerini bilmek içimi ısıtıyor – Wi-Fi’ları olmasına ve hiçbir zaman döner telefon kullanmak zorunda kalmamalarına rağmen. Günün sonunda, hiçbir şey bir plak dinlerken bir plak ceketinden albüm jeneriklerini ve liner notlarını okumaktan daha iyi olamaz – ve umarım, her zaman yapabileceğiz.
Dart Adams, “En İyi Hip Hop Yazısı: Dart Kitabı” ve yakında çıkacak olan kitabın ortak yazarı”Bunun Yerine Kötü Olduk: Gerçek Bir Hayatta Kalma ve Azim Hikayesi” Yorum gönder [email protected].
Kaynak : https://newslanes.com/2022/05/06/why-it-seems-like-everyone-you-know-is-buying-vinyl-and-record-players-the-boston-globe/