Dervişin birisi çalışırken elini acemilik ederek kestirmişti.
O eli kesilen derviş otlardan, çöplerden yaptığı bir kulübeye yerleşerek bu başına gelene sabretti ve Allah'ı (C.C.) anmaya devam etti. Onu sevenlerden biri bir gün kulübesinin kapısını çalmadan aniden içeriye girince şaşırdı. Çünkü derviş iki elle sepet örmekteydi. Derviş ona:
“Neden böyle paldır küldür içeriye girdin,” diye çıkıştı. Adam özür beyan etti:
“Kusura bakmayın, kötü bir niyetim yoktu ancak sizi çok sevdiğim, ve bir an önce görmek istediğim için böyle yaptım,” dedi. Arkasından da: “Fakat efendim sizin eliniz kesilmemiş miydi?” diye hayretini gizleyemedi.
Derviş ona gördüklerini kimseye anlatmaması için yemin ettirdi.
“Başıma gelen bu musibete sabrettiğim için Allah (C.C.) bana iş görürken bu kerameti nasip etti,” dedi.
Aradan bir zaman geçince:
Bir grup insan pencereden bakıp onun iki elle sepet ördüğünü görerek, bunu anlatmaya başladılar. Derviş bunun halk arasında yayılmasına üzüldü:
“Yarabbi ben bunu gizliyordum neden böyle oldu?” diye yalvardı, dua etti.
“Bazı insanlar senin için yanlış düşünüyor. 'Eğer o Allah dostu olsaydı eli kesilmezdi diyordu.' senin bu halin halka gösterildi ki o adamlar utansınlar ve senin hakkında dedikoduyu bıraksınlar,” diye bir nida duydu.