Birçok silah türü gibi, bilim kurgu yazarları da ilk kez psikotronik silahlar hakkında konuşmaya başladı. Bu silahların ortaya çıkmasını öngören ilk yazarlar arasında Sovyet bilim kurgu yazarı Alexander Belyaev de vardı. Psikotronik silahların prototipi, 1926 yılında piyasaya sürülen bilim kurgu romanı The Lord of the World'de bulunabilir.
Ordunun bakış açısından, psikotronik silahların ana etki alanı çeşitli askeri araçların mürettebatı olabilir (tanklar, Zırhlı personel taşıyıcılar, uçaklar, otomobiller, gemiler ve denizaltılar) bunların istikrarsızlaştırılması veya yenilmesi amacıyla. Ayrıca, psikotronik silahların, huzursuzluk ve isyanları kışkırtmak, insanlarda artan bir saldırganlık durumu yaratmak ya da tersine ilgisizlik, uyuşukluk ve depresyon için belirli bölgelerde büyük bir etkisi olacağı varsayılmaktadır. Psikotronik silahlar, gizli olarak kullanılan bir silah türü olarak sınıflandırılabilir.
“Psikotronik silah” ifadesi, yıllar önce 20 basında basında yer alan basit bir sakinin kulağına oldukça garip geldi. Aynı zamanda, Bilimler Akademisi tarafından tanınmamış bilim adamları ya da bu tür silahlardan bahseden emekli askeri adamlardı. Genellikle, hem etkinin “nesnelerinden” yüzlerce kilometre uzakta bulunan ve gerektiğinde insan beyninde bir “karışıklık” yaratabilecek, ruh halini sallayabilecek, davranışı modelleyebilecek ve hatta bir kişiyi ölüme götürebilecek bazı üreticilerden bahsettiler. Çoğunlukla, kitle iletişim araçlarında bu tür yayınların ortaya çıkmasından sonra, bu tür silah kullanımının “mağdurları” ortaya çıkmış ve yazı bürolarını kendilerine emir fısıldayan seslerin şikayetleriyle doldurmuşlardır. Çoğu durumda, gazeteciler sessiz kaldılar veya psikiyatristlere gitmelerini önerdiler.
Bugün internette bulunabilen psikotronik silahlar konusundaki bazı yazılarda “marasmus derecesinin” ölçek dışı olduğunu belirtmekte fayda var. Bir koni şeklindeki koruyucu folyo kapağına yapılan atıflar ve üretimi için talimatlar nelerdir! .. Aynı zamanda, yayın yazarları bu başlığı Slav askerlerinin savaş kasklarıyla oldukça ciddi bir şekilde karşılaştırmaktadır. Anlaşılan, atalarımızın bu tür kaskların yardımıyla kendilerini Teutonik şövalyelerin ya da Moğol atlılarının psikotronik silahlarından korumaları gerekiyordu. Tanınmış bir Rus fizikçisi olan Nobel ödüllü Vitaly Ginzburg'un ve Rusya Bilimler Akademisi'nde sahte bilim komisyonunun eşbaşkanı olan Vitaly Ginzburg'un psikotronik silahlar hakkında tam bir çöplük olduğu bilgisini alması şaşırtıcı değil.
Aynı zamanda, bu tür bir silahın kendi savunucuları vardır. Bunların çoğu emekli askeri adamlar. Bazıları ülkenin devlet güvenlik sisteminde çalıştı. Mesela, Binbaşı General Boris Ratnikov hakkında konuşuyoruz. Çok uzun zaman önce, Alman İleri Robotik ve Çevre Bilimi Merkezi'nde (Stuttgart) çalışan yabancı bir uzman Serge Kerbnach, bu konudaki görüşünü paylaştı. ABD ve SSCB'ye göre, psikotronik silahların geliştirilmesi de dahil olmak üzere geleneksel olmayan çeşitli araştırmalar yürütmek için yıllarca muazzam meblağlar harcadı.
Soğuk Savaş sırasında, hem SSCB hem de ABD, bilimsel ve teknik başarılarını göstermek de dahil olmak üzere birçok cephede savaştılar. Bu “savaşların” bir kısmı yaygın olarak bilinmektedir ve tarihçiler tarafından ayrıntılı olarak tanımlanmıştır - örneğin, ilk insanı uzaya veya aya gönderme yarışı. Bazılarında, özellikle askeriyede çok daha az şey bilinmektedir. Bu tür savaşların alanlarından birine geleneksel olmayan araştırma denebilir - Sovyetler Birliği'nde psikotronik denilen parapsikoloji, bir insan üzerinde etki, bilincini kontrol etme ve benzeri araştırmalar. Amerika Birleşik Devletleri'nde bu alanda yapılan çalışmaların bir kısmı bugün kamuoyuna açıklandı.
Aynı zamanda, SSCB'de yürütülen araştırmalar hakkında çok az şey bilinmektedir. Ancak Serge Kernbach'in çalışmaları sayesinde bu durum değişebilir. Rus teknik dergilerinde yayınlanan sınıflandırılmamış belgelere ve bilgilere dayanarak, 1917 ile başlayan ve 2003 yılı ile sona eren, geleneksel olmayan araştırmalar yürütme alanındaki Sovyetler Birliği'nin faaliyetlerine özgü bir inceleme oluşturmayı başardı.
Serge Kernbach, SSCB'deki araştırmaların bu dönemde Batı'da yapılan çalışmalardan bağımsız olarak daha az veya daha fazla geliştirildiğini, Sovyet araştırmasının ise Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan gizli araştırmanın temelini oluşturan aynı konvansiyonel olmayan konulara dayandığını savunuyor. Kernbach, çalışmalarında, özerk bir proje finansmanı döngüsü oluşturmak için SSCB ve ABD'nin birbirlerinin çalışmaları hakkında bildiklerini çok az kullandıklarını anlatıyor. Ülkelerin ortaya çıkardığı psikotronik yarış bir milyar dolara mal oldu ve yalnızca araştırma fonu patlamasının patladığı 21. yüzyılın başında sona erdi.
Yıllarca SSCB, çoğu ABD'de yapılan çalışmaların bir yansıması olan bu alanlara odaklandı. Örneğin, MKULTRA adlı bir ABD projesi, CIA tarafından hazırlanan bir 20 yıllık programdır. Bu proje, insan bilincini manipüle etmenin çeşitli yollarını ve ayrıca beynimizin bazı fonksiyonlarındaki değişiklikleri araştırmayı amaçlıyordu. SSCB'de, parapsikoloji alanındaki çeşitli deneyleri içeren benzer bir program üzerinde çalışmalar yapıldı. SSCB'de, araştırma eski insanlara ait Sovyet fikrinin, insan beyninin belirli bir tür elektromanyetik radyasyon (yüksek frekans) alabilmesi ve gönderebileceği fikrine dayanıyordu. Bu radyasyon yardımı ile çeşitli nesneleri etkilemenin mümkün olduğu varsayılmıştır.
Çeşitli araştırmacılar, bu “insan enerjisinin” hidrojen çekirdeğini etkileyebildiğini, mıknatıslanmalarını değiştirebildiğini, bazı bitkilerin, örneğin buğdayların, üzümlerin ve hatta insanların bile bağışıklık sisteminin uyarılmasına neden olduğunu kanıtladı. SSCB'de, benzer enerji depolaması ve üretmesi beklenen Tserpan adı altında özel bir cihaz bile geliştirildi. Amerikan MKULTRA programında olduğu gibi, Sovyet, elektromanyetik dalgaların insanlar üzerindeki etkilerini inceleme imkanı da sağladı ve aslında asıl amacı insan bilincini manipüle etmeyi amaçlayan psikotronik silahların geliştirilmesi ve geliştirilmesine yol açtı.
Serge Kernbach ayrıca, Aaronov-Bohm etkisine dayanan yerel olmayan sinyal iletiminin önemli Sovyet çalışması hakkında konuşuyor. Bu etki, yüklü parçacık bir elektromanyetik alana maruz kaldığında, o anda alan kuvvetinin sıfır olduğu bir alanda bulunsa bile görülebilir. Görünüşe göre, Sovyet uzmanları bu etkiyi "büküm" adını verdiler ve kullanımı için özel cihazlar bile tasarladılar. Ancak aynı zamanda, işlerinde nasıl ilerleyebilecekleri ve bu girişimlerin ne kadar başarılı oldukları belirsizliğini koruyor. Görünüşe göre, 2003 tarafından, bu yönde tüm çalışmalar durduruldu. Aynı zamanda, Kernbach’ın analizi, Sovyet araştırma programlarının ayrıntılı bir tartışmasından yoksundur. Bu nedenle, okuyucu, yalnızca profesyonel terimler ve sahte bilimlerle uğraştığı fikrinden kurtulmak için hala zordur.
Serge Kernbach'a göre, bu çalışmalar önemli miktarda yatırım gerektiriyordu. Bugün kesin rakamlar vermek zordur, ancak SSCB'nin bu alanda araştırma için 1 milyar dolara kadar harcadığına inanıyor. Washington'un bu tür projeleri uygulamadaki maliyetleri karşılaştırılabilir, MKULTRA projesine yüz milyonlarca dolar harcandı. Alman araştırmacıya göre, bireysel programlar düzeyinde, Amerikan ve Sovyet harcamaları oldukça karşılaştırılabilir durumda. Şu anda, çoğu geleneksel olmayan araştırma hala sınıflandırılmaktadır. Kernbach, halen OGPU ve NKVD'nin kontrolü altında olan ve 80 yıldan daha da uzun süren deneylerle ilgili belgelerin hala sınıflandırıldığını söyledi.
Bilgi kaynakları:
http://mixednews.ru/archives/45821
http://www.kp.ru/daily/23948.4/71317
http://ru.wikipedia.org