RuPaul'un Savunucuları Sadece Ataerkilliği Destekliyor
Her şeyden önce: RuPaul Charles bir queer ikonu ve efsanesidir. LGBTQ+ topluluğu ve ötesindeki çalışmaları ve başarısı, gey erkeklerin görünürlüğü ve kabulü için çoğu kişinin bir ömür boyu elde etmeyi umabileceğinden daha fazlasını yaptı. Maça Karizması, Eşsizliği, Siniri ve Yeteneği var.
Ancak RuPaul birçok harika şey olsa da, yanılmaz değildir. Bunu o da biliyor çünkü Pazartesi günü RuPaul daha önce hiç görmediğim bir şey yaptı - o özür diledi , cevap olarak kınama sonra travestiler, transseksüel aktivistler ve daha geniş LGBTQ + topluluğuyla karşı karşıya kaldı. The Guardian'a söyledi muhtemelen kendini kadın olarak tanımlayan yarışmacıların programa katılmasına izin vermeyeceğini söyledi.
yaratıcısı olarak RuPaul'un Drag Yarışı, Drag U ve DragCon — bir kayıt sanatçısı, aktör, model, yazar ve daha fazlası olarak üretken kariyerinden bahsetmiyorum bile — Ru, drag'in çehresini sonsuza dek değiştirdi. Bir dizi queer altkültüre büyük bütçeli temsil getirdi, ancak yükselişi daha önce tartışmasız olmamıştı; 2014 yılında Kısa mesafeli araba yarışı Şovdaki bir bölüm için e-postanız var sloganını kullanması ve yarışmacıların fotoğraflardan insanların kadın mı yoksa erkek mi olduğunu belirlemek için yapıldığı mini bir meydan okumayla ilgili yaygın eleştirilerle karşılaştı. Trans eleştirmenler ve eski yarışmacılar ona seslendi ve yanıtı şu oldu: bestelenenden daha az . Ancak bu 2014'tü ve gösteri, geçen sezon ilk açık trans rakibi Peppermint'i yayınlamak da dahil olmak üzere bu arada daha hassas olmak için çaba sarf etti.
Biri, gösterinin olduğu gibi Ru'nun tutumlarının zamana yetişeceğini umardı. Yani o ne zaman tweetlendi Performans arttırıcı ilaçlar alabilir ve yine de bir sporcu olabilirsiniz, ancak Pazartesi günkü Olimpiyatlarda değil, hormon replasman tedavisinin steroidlerle inanılmaz derecede koruyucu bir birleşimi, önceki yorumlarından habersiz olanlar şok oldu - ve geri kalanımız sadece başımızı salladı. Ancak şaşırtıcı olmayan bir şekilde, birçok insan (çoğunlukla hayatları buna bağlıysa bir çift topuklu ayakkabıyla yürüyemeyen cisgender gey erkekler) RuPaul'un dalgasını savunmanın yollarını aramaya hazırlanırken uzun ve sert bir şekilde esnemeye başladı.
Başka bir deyişle, RuPauologistler tam olarak yürürlükteydi, gelen Ru'ya savunma içinde sürüler . Ama bu adanmışlar gerçekte kimi savunuyorlardı? RuPaul? Yoksa kendileri mi? Kesinlikle bir bütün olarak LGBTQ+ topluluğu değil.
Bazıları, özellikle mevcut siyasi ve sosyal ortamımızda, queer topluluğunun RuPaul'dan endişe etmesi gereken daha büyük düşmanlar olduğu fikrini gündeme getirdi ve bu konuda kesinlikle haklılar. Ama bu kadar. Yabancılara karşı bu tecrit edilmiş biz zihniyeti, LGBTQ+ topluluğunun dış tehditlere karşı homojen ve birleşik olduğunu düşünmemize neden oluyor. İç anlaşmazlıklar hakkında düşünmemizi yavaşlatıyor çünkü bunu yapmanın, heteroseksüel zorbalık bizi dışarıdan tehdit eden her ne olursa olsun savaşma yeteneğimizi zayıflattığını düşünüyoruz.
Queer topluluğu içinde (ve tasarım gereği özellikle queer topluluğu içinde tartışırım) dışından daha fazla çeşitlilik vardır. Ve LGBTQ+ topluluğunda, tıpkı herhangi bir çeşitli toplulukta olduğu gibi, hiyerarşik güç yapıları vardır. Ve topluluk içindeki daha az güce sahip insanlar, onu elinde tutanlardan kendilerini savunmalarını istediğinde, o zaman güce sahip olanların iki seçeneği vardır:
Bunu görmezden gelebilirler, ki bu aslında bu bireyleri kendi başlarının çaresine bakmaya mahkûm etmekle aynı şeydir. Onları tanıyacak, kucaklayacak ve kutlayacak bir topluluktan yoksun bir hayata mahkum eder.
Ya da onları duyabilirler, bu da sosyal sermayeden yoksun olan (ve muhtemelen ilk etapta başarmak için daha çok çalışmak zorunda kalan) bireylerin topluluklarında memnuniyetle karşılandığı konusunda tehdit hissetmeden akranlarına endişelerini ifade etmeleri için alan açmak anlamına gelir.
Bazen, bu kişilerin RuPaul'un yorumları gibi şeylerden şikayet etmek için konuştuklarında, haklı davrandıkları ve ne kadar iyi olduklarını bilmedikleri söylenir. Ancak, trans topluluğunun uluslararası bir LGBTQ+ ikonundan çalışmalarını tanımasını ve onaylamasını isteme hakkının olduğunu düşünüyorsanız, o zaman gerçekten topluluğumuzun dışında duran sizsiniz. Queer insanların sesini yükseltmesi, topluluğumuzun giderek daha güçlü hale geldiğini gösterir. Bu, bastırmak yerine teşvik etmemiz gereken bir şey. Bu, yetkilendirmenin tersidir - bu ilerlemedir.
Muhafazakarlığın en saf tanımı, hakların ve temsilin 'hak edenlerle' sınırlı olması gerektiği inancıdır. Her zaman ayrıcalık temelinde işleyen bir ideolojidir. Transseksüel akranlarımızın endişelerini bastırmak LGBTQ+ topluluğuna ihanettir ve insanlar dinliyor.
LGBTQ+ topluluğunun dışındaki (ve içindeki) birçok kişi için RuPaul, sürüklemenin sunabileceği en iyi şeyi temsil eder; daha birçokları için kendisi drag kültürünün yüzüdür. Ve sürükleme kültürü LGBTQ+ topluluğunun ayrılmaz bir parçasıdır, bu yüzden belki de RuPaul kariyeri boyunca onu savunmak ve sürdürmek için bu kadar yorulmadan çalıştı. Ve sürükleme kültürü korunmalı - bu, queer kültürü ve queer topluluğu için çok şey ifade ediyor. Ancak, eşcinsel kurtuluş mücadelesinin ayrılmaz bir parçası olan ve başlangıcından beri drag kültürünün bir parçası olan trans kadınların çalışmalarını yabancılaştırmadan ve geçersiz kılmadan kesinlikle koruyabiliriz.
RuPaul'u yorumlarından sonra hala sevebilir ve tapabiliriz ve ilerlemesini desteklemeye devam edebiliriz - ancak aynı anda onun çok aleni, incitici ve kötü karşılanmış sözlerini aynı anda eleştirebiliriz. Her iki fikri de kafamızda tutabiliriz ve ondan hesap soran trans kadınlar pahasına onun savunmasına koşmak zorunda değiliz. Yapabileceğimize söz veriyorum. Transgender topluluğuyla dayanışmayı RuPaul'u kınamakla karıştırmayın. İnsanların hayal kırıklıklarını boğazlarından aşağı atlamadan ifade etmelerine izin verin.
LGBTQ+ topluluğunun, fırsat kapısından içeri adım atan bizlerin, onu bazılarımızın yüzüne kapatmadan, geri kalanımız için açık tuttuğundan emin olması gerekiyor. Bunu yaptığımızda, topluluğumuzu bir bütün olarak zayıflatırız. Ve bu, RuPauologistlerin anlayamadığı bir şey.
philip henry New York'ta bir yazar, komedyen, avukat ve sanatçıdır. Yazıları, Teen Vogue ve Mic dahil olmak üzere çeşitli yayınlarda görülebilir. Manhattan'ın Hell's Kitchen semtinde The Tea Party adlı haftalık bir LGBTQ komedi varyete şovuna ev sahipliği yapıyor.