sanat sanat içindir, yok sanat toplum içindir filan diye tartışmalar artık olmasın. sanat benim içindir, kendim içindir, kendi keyfim içindir. hem de herkes için böyledir. egocentric bir şeydir. fakat bir takım insanlar kendilerini memnun etmeye, tatmin etmeye, (ne dersen de) yönelik bir eylemde bulunmayı nahoş kabul ettiklerinden olacak, mazeret olarak topluma faydalı olmak ya da daha fenası, sanatı kavramsal bir çok afedersin ilah gibi görüp bu yapıtım da sanatın şahs-ı manevisine armağan olsun, ben sanatta fena olmuşum şeklinde zırvalarla karşıma geliyorlar. şöyle sanatına göre artık heykeltraşsa kafasını taşla kırmak, ressamsa gözüne fırça sapı sokmak, şairse hoyratça bi kafa geçirmek suretiyle cezalarını veriyorum. bir ikisi adam oldu. onlara balkonumda kafes yaptım, besliyorum.
bugün böyle diyorum mesela, yarın tam tersini söyleyebiliyorum. inkonstant diyorlar bizim gibilere. ağzını bozmaktan çekinmeyenler de dönek diyorlar. iki kişi de bana anne diyor. küçük küçük bişeyler böyle, ayak altında dolaşıp duruyorlar. sanatın eserleri..
bir de düşünmeye fazla zaman ayıramıyorum ne kadar denesem. zaten onu yazmıştım ( http://bittabi.blogspot.com/2008/02/flash-flash-flash.html ). o yüzden ağzımdan çıkan bazı lafları sonradan duyunca veya yazıklarımı okuyunca çok salak ürünü olduklarını görüyorum.
son olarak da domates çorbasını yaktım bunu yazarken.