Bir ses böler geceyi. Peki, bir gözyaşı? Bir gözyaşı, savurur geceyi, savurur o gözyaşında payı olan herkesin yüzüne.
Bu ailenin kaybedeni Ali, bu ailenin kum torbası Ali, bu ailenin en büyük özgür borcu Ali’ye. Ali’nin dizlerindeki yara bir türlü kabuk bağlamayan içindeki küçük çocuğa bir özür borcu var herkesin.
Kaç kere daha örselenecek hiç büyümeyen çocukluğu, kaç kere daha çöreklenecek kara bulutlar gökyüzüne, kaç kere daha ıslanacak sağanaklarıyla kirpikleri?
Huzur…
İstediği bu, bu kadar.