The New York Times: Putin'in korkunç savaşında acımasız yeni bir aşama başlıyor
Ukrayna'nın beklenmedik ölçüde karşı koyduğu savaş, 11 ayın ardından çıkmaza girdi. Putin'in Ukrayna'daki korkunç savaşında acımasız yeni bir aşama başlıyor.
Ukrayna'daki savaş yeni, daha ölümcül ve vahim bir aşamaya girdi ve onu durdurabilecek tek adam olan Vladimir Putin, bunu yapacağına dair hiçbir işaret göstermedi.
Ukrayna'nın Rus kuvvetlerine karşı defalarca ve kesin zaferler kazandığı, bazı topraklarını ve şehirlerini geri aldığı ve altyapısına yönelik ölümcül saldırılara karşı koyduğu 11 ayın ardından, savaş bir çıkmaza girdi.
Yine de, doğu Donetsk bölgesindeki Bakhmut şehri için şiddetli bir savaş da dahil olmak üzere çatışmalar tüm şiddetiyle devam ediyor. Rus füzelerinin sivil hedeflere gelişigüzel gibi görünen acımasız saldırıları olağan bir korku haline geldi: 14 Ocak'ta bir Rus füzesi Ukrayna'nın merkezindeki Dnipro'da bir apartmanı vurdu. En az 40 ölü arasında küçük çocuklar, hamile bir kadın ve 15 yaşında bir dansçı vardı.
Şimdi her iki tarafın da kışın sonlarında veya ilkbaharda şiddetli yeni bir saldırı turuna hazırlandığı söyleniyor. Rusya, savaşa katılmak için 300.000 yeni adam seferber etti ve bazı silah fabrikaları gece gündüz çalışıyor. Ukrayna'nın Batılı silah tedarikçileri aynı zamanda Kiev'in cephaneliğini, bu çatışmayı Doğu-Batı savaşına dönüştürme korkusuyla yakın zamana kadar Rusya'ya karşı konuşlandırmaktan çekindikleri zırh ve hava savunma sistemleriyle destekliyor.
Geçtiğimiz iki ay içinde ABD milyarlarca yeni silah ve teçhizat taahhüdünde bulundu ve bu hafta ilk kez Stryker zırhlı muharebe araçlarını içeren yaklaşık 2,5 milyar dolarlık bir paketin gönderilmesine başlandı. Ukrayna'ya giden diğer Amerikan silahları arasında en gelişmiş Amerikan kara konuşlu hava savunma sistemi olan Patriot, Bradley savaş araçları, zırhlı personel taşıyıcıları ve topçu sistemleri de var.
NATO müttefikleri tarafından Ukrayna'ya taahhüt edilen ilk ağır tanklar da İngiltere'den Challenger 2 ağır tankı da dahil olmak üzere Ukrayna'ya ulaşmaya başladı. Diğer yandan tarihsel olarak tanklarının Rusya'ya karşı kullanılması konusunda isteksiz olan Almanya, müttefiklerinin birinci sınıf Leopard tankını Ukrayna'ya ihraç etmesine izin vermesi için ağır baskı altında.
Almanya, Ukrayna'nın müttefikleriyle yaptığı ve ülkelerin Ukrayna'ya daha gelişmiş silahlar gönderilmesine desteklerini yinelediği bir toplantıda, bu konuda yine karar veremedi. Toplantıyı yöneten ABD Savunma Bakanı Lloyd Austin Almanya'ya, "durma zamanı" değil, "daha hızlı hareket etme" zamanı olduğunu kaydetti.
Bu gelişmeler, Ukrayna'nın geniş, çamurlu alanlarının yakında yeniden tam ölçekli tank ve siper savaşına tanık olacağı anlamına geliyor. Aslında batı toplumuna göre, son dünya savaşından sonra, bunun Avrupa'da bir daha asla olmaması gerekiyordu.
Ukrayna ve destekçileri, Batı silahlarının belirleyici olacağını ve Ukrayna'ya büyük bir Rus saldırısını caydırmak ve Rusları geri püskürtmek için daha iyi bir şans vereceğini umuyor.
Ukrayna Devlet Başkanı Zelensky, Rusya'nın 2014'te Kırım ve doğu Ukrayna'da ele geçirdiği topraklar da dahil olmak üzere Rusya'yı Ukrayna'dan tamamen çıkarmaktan bahsediyor. Ancak ABD ve müttefikleri daha az iddialı bir sonucu tercih edebilir.
Bu nedenle önümüzdeki mücadele kritik. Ancak Putin, hayallerinin peşinden gitmek için daha da derine inerken, Rus halkının kendi adlarına yapılanların ve bunun kendi geleceklerini nasıl mahvettiğinin farkında olması da kritik önem taşıyor.
Peki Ruslar bunun ne kadarını biliyor veya sorguluyor?
Rusya'da, “Sınırlı askeri operasyona” yönelik açık eleştirilerin ne kadar tehlikeli hale geldiği göz önüne alındığında, Rusların özel olarak ne söylediğini veya düşündüğünü tespit etmek zor. Rusya'da bağımsız medya bastırıldı, binlerce protestocu tutuklandı ve birçok yabancı muhabir, savaşla ilgili resmi çizgiye itiraz etmek yasa dışı hale gelince ülkeyi terk etmek zorunda kaldı.
Yine de en azından çoğu Rus bu savaşın ne zaman ve nasıl biteceğini soruyor olmalı.
Bu başyazının kısmen Rus halkına hitap etmesinin nedeni budur: Başkanları bu korkunç ve faydasız savaşı onların adına yürütüyor; oğulları, babaları ve kocaları vahşet işlemek için öldürülüyor, sakatlanıyor veya zulme uğruyor; dünyanın birçok yerinde güvenilmeyen ve sevilmeyen bir durumda gelecek nesiller için hayatları ipotek altına alınıyor.
Kremlin'in propaganda mekanizması, Rusya'nın faşizm ve sefahat güçlerine karşı kahramanca bir mücadelesi hakkında yanlış anlatılar üreterek tam taraflı çalışıyor. Putin, Ukrayna'nın daha büyük bir Rus dünyasının parçası olduğu ile ilgili ayrıntılı bir mitoloji uydurdu.
İktidarına gerçeği söylemeye cüret edecek herkesten izole edilmiş olan Putin, Ukraynalıların “faşist” hükümetlerini derhal devireceklerine ikna olarak geçen yıl Ukrayna'nın işgal edilmesini emretti. Savaşın başlaması Rusları şaşkına çevirdi, ancak Putin, Batı'nın yozlaşma ve gerileme ile boşa gittiğine ikna olmuş görünüyordu. O ve komutanları, görünüşe göre Ukrayna'da karşılaştıkları olağanüstü direnişe veya savaş sonrası düzenin kaba ihlalinden dehşete düşen ABD ve müttefiklerinin Ukrayna'yı savunmak için bir araya gelme hızına hazırlıksızdılar.
Putin'in tepkisi, Ukrayna'ya her zamankinden daha fazla can, kaynak ve zulüm atmak oldu. Ve Rus Ortodoks Kilisesi'nin başı Patrik Kirill'in içler acısı desteğiyle, cumhurbaşkanı "sınırlı askeri saldırı" olarak adlandırmakta ısrar ettiği şeyi, ruhani olarak buyurulmuş bir Büyük Rusya ile yozlaşmış ve ahlaksız bir Batı arasındaki varoluşsal bir mücadeleye yükseltti.
Ancak Ruslar, Putin Kırım'ı ele geçirip 2014'te doğu Ukrayna'da ayrılıkçı bir çatışmayı kışkırtana kadar Ukrayna'nın geniş çapta bir düşman, çok daha az ölümcül bir düşman olarak algılanmadığının farkında. O zamana kadar, Ruslar ve Ukraynalılar uzun sınırlarını serbestçe geçtiler ve birçoğunun diğer tarafta ailesi, tanıdıkları veya arkadaşları vardı.
Sonunda soru, Putin'in tarih üzerine verdiği derslerden herhangi birinin, emrettiği ölüm ve yıkım için gerçekten bir gerekçe sunup sunmadığıdır. Ruslar topyekun savaşın dehşetini bilirler. Putin'in uydurduğu hiçbir şeyin Ukrayna'daki kasaba ve şehirlerin yerle bir edilmesini, cinayet, tecavüz ve yağma olaylarını veya elektrik ve su kaynaklarına yönelik kasıtlı saldırıları doğrulayamayacağını bilmeleri gerekiyor.
Ukrayna daha önce düşman değilse de, Putin şimdi düşman olmasını sağladı. Bir işgalciye karşı savaşmak, ulusal bir kimlik oluşturmanın en güçlü yöntemlerinden biridir ve Ukrayna için düşman olarak Rusya ve geleceği olarak Batı silinmez unsurlar haline geldi. Ve eğer Batı daha önce Rusya veya Ukrayna ile nasıl başa çıkılacağı konusunda gerçekten bölünmüş ve kararsızsa, Moskova'nın işgali Amerika Birleşik Devletleri'ni ve Avrupa'nın büyük bir kısmını Rusya'yı bir tehdit ve dışlanmış bir konuma düşürme ve kahraman bir Ukrayna'yı bir dost ve müttefik haline getirme konusunda birleştirdi.
Rusya'nın büyüklüğünü savunduğunu iddia eden Putin, Rusya'yı dünyanın birçok yerinde parya bir devlet haline getirdi ve Rusya'nın savaşın maliyetine ve yaptırımlara dayanmak için ihtiyaç duyduğu her şeye sahip olduğunu iddia ediyor.
Ancak bir düşünce kuruluşu olan Carnegie Endowment for International Peace'in bir raporuna göre, savaş yakında sona erse bile Rusya onlarca yıllık ekonomik durgunluk ve gerileme ile karşı karşıya. Endüstriyel üretim, hatta askeri üretim, artık alamadıkları Batı'dan gelen yüksek teknolojili mallara bağımlı olduğu için muhtemelen düşmeye devam edecek. Pek çok Batılı şirket ülkeden ayrıldı, Batı ile ticaret azaldı ve savaşı finanse etmek bütçeyi tükeniyor.
Putin'in sonunda müzakere edilmiş bir çözüm araması olasıdır, ancak Ukraynalılar giderek daha fazla yıkım ve kayıp yaşadıkça ve ülkelerinin bir karışını bile terk etmeme kararlılıkları derinleştikçe bu ihtimal daha da uzak bir hal alıyor. Şimdilik Putin, ne pahasına olursa olsun, Ukrayna'yı dize getirebileceğine ve kaderini belirleyebileceğine inanıyor gibi görünüyor.
Putin, halka açık görünümlerinde hala kendine güvenen bir diktatör imajını sergiliyor ama başarısızlıkları, onun iradesine itaat etmeyen astların suçu olarak görmeye de devam ediyor.