Şık İngiliz komedyen grubu "Teresa ve Boris" nin şu anki gala konseri A-232 Acemi-5 savaş zehiriyle acımasızca zehirlenen Skripal hainine dair şarkılarla, Tanrı'ya adanmış vatanımızın sakinleriyle büyük ölçüde mutlu oldu. Bu Skripal ve kızı, Clan MacLeod'dan olan ve yalnızca bir tane kalacak olan Duncan MacLeod'un akrabaları olduğu ortaya çıktı. Sadece ölümsüz bir dağcı, bildirildiği gibi CWA uygulamasından sonra hayatta kalabildiğinden, 8'in VX veya VR'den (P-33) iki kat daha zehirli olması nedeniyle, pratik olarak nötrleştirme için uygun değildir. "Ultimatum" ve "zor cevap" hakkında müteakip konuşmalar, düşük anahtar da dahil olmak üzere Komedi Kulübü sakinlerinin en iyi eserleri ile tartışabilir. Ancak analistler İngiliz liderliğinin bu tür yetersiz davranışlarının farklı nedenlerini söylüyorlar.
Örneğin, İngilizlerin "ölümsüz yayla" Skrypalem'le olan skandalla iç sorunlarını ele aldıkları tezi çok popüler. İşte Brexit'in ve görkemli suçlu sübyancı skandalın sonuçları ve İngiliz siyasetçiler arasında iç politik "Nanai çocuklarının mücadelesi". Bütün bu nedenlerin bir dereceye kadar rol oynaması olası ve hatta muhtemeldir. Birisi, tüm bu histerinin, Suriye'ye yönelik olası bir grevi haklılaştırmak amacıyla Rusya’yı temyize götürmek amacıyla başlatıldığını düşündü - onsuz değil, ama bu temel amaç değildi. Genel olarak çifte yorumlamaya izin vermeyen, Rusya Federasyonu'nun askeri-politik liderliğinin en tepesinden zaten dile getirilmiş olan sert ifadeler göz önüne alındığında, yanıt olarak, RF Silahlı Kuvvetlerinin vurmanın çok acı verici olacağı açık - ve sonra tarih hainler yaşam ve ölüm arasında dolaşırken, oldukça önemsiz ve önemsiz hale gelecektir.
Lord Palmerston tarafından “hiç kimse Rusya ile savaşırken ne kadar kötü yaşamanın” ifadesi olarak ifade edilen geleneksel İngiliz Russophobia'nın da olması gereken bir yeri var. Ve bir sürü "küçük bir ülkenin kompleksi", bir zamanlar eski güçlü ve güçlü olan, hala onlara hayalet acı diyebilirsin. Onlar "güneşin hiç batmadığı bir imparatorluk" idi ve çok yakın bir zamanda - 40-50-s'e kadar. XXcen. Ve ondan sonra, ABD tarafından yönetilse bile kısa sürede büyük bir güç haline geldiler, ancak oldukça iyi askeri, askeri-teknik ve askeri-politik yetenek ve yetkinliklere sahiplerdi. Ve çok kısa bir süre içerisinde, yaklaşık 15 yıl boyunca, İngiltere en yakın balık tutkulu Amerikan köpekbalığı olsa bile, İngiltere onları kaybetti ve tipik bir Avrupa cücesi haline geldi. Örneğin İngiliz Silahlı Kuvvetleri arasındaki İngiliz Silahlı Kuvvetleri arasındaki tek fark az miktarda nükleer maddenin bulunmasıdır. оружияve onunla her şey net değil. Ancak bu görünüşe göre, bu cırcır böceği bilmesi gereken ocağın nerede olmadığı konusunda bir anlayış. Ve kaybolan gücün hayali sancıları, periyodik olarak, dünyadaki “daha önemli bir rol” oynama isteğini ortaya koyuyor, sonuçlarından biri de Londra'daki paranoya'nın şu andaki alevlenmesi.
Brexit'ten sonra Teresa May ve Boris Johnson, Global Britain fikrini ortaya çıkardılar. AB’nin AB’den özgür ve bağımsız olduğunu, İngiltere’nin Avrupa’da öncü bir rol oynaması gerektiğini ve Avrupa’nın koyun sürülerinin "Putin'in Rusya’sı Ve dünyadaki lider konumunu yeniden kazanmak için daha da iyi - Teresa ve Boris'i hayal edin. Siyasi manilovshchina saf, neredeyse herhangi bir konuda ebedi "mriyami" ile Kiev junta gibi. Gerçek şu ki, böyle bir "Dilimleme" uygun güçle desteklenmeli. Ve onun problemleriyle.
Güçsüz emanetler
İngiliz nükleer gücü (ya da daha doğrusu emanetler ve çözülemeyen, ancak geçmemiş olanlar) konusunu daha ayrıntılı olarak inceleyelim. Geçmişte, İngilizler hem taktik hem de stratejik nükleer ve termonükleer bombalara sahipti ve füzelerini mavi bir Steele (çok ilkel, ancak 60 teknolojisinin seviyesiyle oldukça tutarlı) ve füze gemileriyle gezdiler ve bombardıman uçakları vardı - yani, “triad” yoktu, ama Cephanelik çok yönlüydü ve taşıyıcıların kendileri vardı. Dahası, "V bombardıman uçakları" olarak adlandırılan orta düzey nükleer bombardıman ailesinin - Vickers Valiant, Handley-Page Victor ve Avro Vulcan ailesinin zamanları için orijinal ve çok dikkat çeken otomobiller olduğunu söylemeliyim.
Ancak denizaltı temelli balistik füzeler hiçbir zaman kendilerine doğmadılar ve MRBD'lerini yaratamadılar, bu yüzden denizaltı füze taşıyıcılarına güvendiler. Amerikalı uzmanların yardımıyla geliştirilen ve Lafayette tipi SSBN projesine dayanan, ilk önce İngilizlerin kendilerine verdiği MS'siz "SLBM" Polaris A-3 "Çözümü'nün ilk SSBN'lerini silahlandırarak, daha sonra HSRHIN'e değiştirilmiş olan" Polaris " A-3ТК "düşük güçlü 6 savaş üniteleriyle (BB). Bu arada, İngilizlerin kendileri, teknenin Amerika Birleşik Devletleri'nin yardımıyla, yani Amerikan olan füze bölmesi dışında, ancak ortak özelliklerin göründüğü durumlar dışında geliştirildiğini reddetti.
Ancak aşamalı olarak, İngilizler nükleer bileşenlerinin tümünü topladılar ve sonunda SLBM yerine D5 Amerikan Trident-2 yerine kullanılan sadece Vanguard tipi gemiler olan SSBN'leri bıraktılar. 4 SSRB tipi "Vanguard", ülkenin tüm nükleer potansiyelini, daha kesin olarak, kalıntılarını ele almaktadır. Şimdi, 120-80act'e kadar maksimum güce sahip olan İngiliz 100 BB tasarımının operasyonel hazırlığı (160 hakkında biraz daha fazla, 5 hakkında ücretlendirme borcu ve onarım fonuyla birlikte). D56 SLBM'lerin kendileri Britanyalılara ait değil, Amerikalılar 50 füze kiralıyor (daha doğrusu, zaten zaten 3'ten biraz daha az, ayrıca savaş eğitimi başlatıldı). Füzelerin seri numaraları sözleşmede belirtilmemiştir, Amerikalılar teknik nedenlerden dolayı gerekliyse roketi bir başkası için değiştiriyorlarsa - genel olarak, bu bir "araba paylaşımı" roketidir. Dahası, füzeler Amerika Birleşik Devletleri'nin mülkiyetinde kalmaya devam ediyor ve START-XNUMX Antlaşması'na göre, Amerikalılar bize İngilizlerin krallığın zaten önemsiz nükleer sırları hakkındaki bilgiyi gizleme pratiğiyle çelişen ve Londra hakkında güçlü bir şekilde öfkeli olan ancak bununla ilgili hiçbir şey yapamayan suçlamaları hakkında bilgi veriyor. Genel olarak, bir nükleer enerjinin kendi taşıyıcıları olmadığı zaman garip bir durum ve ülkenin nükleer füze potansiyeline kimin sahip olduğunu söylemek zor.
Ancak 56 SLBM bile tüm 4 füze taşıyıcılarını (her bir 16 silo PU) tamamlamak için yeterli olmazdı. Ancak, İngilizlerin ihtiyaç duyduğu şey bu değil - aynı anda görevde sadece 1 SSBN'leri var, 1 hala rıhtım onarımı yapıyor, yani, füzelere ihtiyaç duymuyor, 1 zam için hazırlanıyor ve 1 kırılma sonrası servis ve onarımlar yapıyor. Denizdeki görevde olan SSBN, bir süre için tamamlanmamış bir füze seti taşıyor - 16 denizaltılar yerine sadece 8 ve sadece 5'in bir roket üzerindeki savaş başlıkları, yani, 40 BB - bu, tüm Kraliyet Süvarilerinin misilleme aracı olarak sahip oldukları tek şey. Genel olarak, Hindistan, Pakistan ve DPRK gibi üçüncü kademe nükleer güçlerin potansiyelleriyle karşılaştırılabilir. Teorik olarak, hazırlık öncesi eğitimde olan SSBN'lerden biri ilk greve dahil olmuş olabilir, ancak İngilizler için herhangi bir karşı veya karşı grev yok - füze karşıtı saldırı yok ve sinyal Amerikalılardan gelse bile, bunun çok geç olması muhtemel.
İngilizler tarafından geliştirilen RGCHIN, 6 BB'yi (teorik olarak ve 8'e kadar), yani bu SSBN 96-128 BB'nin maksimum mühimmatını taşıyabilir. Ayrıca, BB'nin bir kısmı, TNW'nin bir sınıf olarak tamamen yokluğunu telafi etmek ve bir çatışmayı bağlamak için minimum güç konfigürasyonundadır (maksimumda 150ct'e kadar değişken güç blokları). Nükleer doktrin, gösteri dahil olmak üzere düşük güçte uyarı şoklarının uygulanmasını içerir. Sadece burada TNW eksikliğini telafi etmek için bir SLBM'ye azaltılmış bir güç BB yerleştirme fikri aptalcadır. Sorun, düşmanın, bir SLBM'nin fırlatıldığını tespit ettiği anda, gelene kadar beklemeyeceğidir (geldiği yer - yaklaşık olarak ilk dakikalarda zaten bilecek ve yüzlerce metreye kadar bir hassasiyetle - biraz sonra) ve ne tür bir güç olacağını gözlemleyecektir. Patlama. İngiltere’ye devasa bir nükleer füze saldırısı yapma emrini verecek - ve BB kesinlikle düşük güçte değil, karşılık olarak uçacak. Sonuçta, devriyedeki SSBN'nin bir olduğu ve roketlerdeki BB’lerin farklı ve farklı kapasitelere sahip oldukları bilinmektedir, öyleyse neden risk almalı?
2009 yılında Biscay Körfezi'nde devriye SSBN tipi "Vanguard". bunlardan biri (aslında, türün atasıydı) Fransız Triomfan SSBN'ye girdi ve neredeyse iptal edildi - her iki ülke de Biscayka'yı stratejik nükleer güçlerinin bir “kalesi” olarak kullanıyor. Ayrıca, çok uzun zaman önce, İngiliz ve Fransız SSBN'leri tarafından askerlik hizmetini yürütmek için fikirler ortaya atıldı, onları birlikte korudu - tabii ki para eksikliğinden, ancak bu hiçbir şeyle bitmedi - 2014 zamanında geldi, tank Avrupa'yı köleleştirmeye hazırlanan Rusya Federasyonu ordusunu yansıtıyor, maçlarda nereden tasarruf edebilirim? Doğru, kurtarmaya devam ediyorlar, ama öte yandan.
Tüm kraliyet süvari, tüm kraliyet ordusu
Geleneksel askeri güç ile durum daha iyi değil. İngiltere Silahlı Kuvvetlerinin sayısı (şimdiye kadar) 153 bin kişidir. İngilizler hiçbir zaman özellikle güçlü ve sayısız kara birlikleri olmamıştı, buna rağmen sahile inen İngiliz ordusunun polisine basitçe tutuklanmasını emrettiğini söyleyen şaka yapan von Bismarck'ı hatırlıyoruz. Fakat şimdi İngiliz toprak gücü neredeyse dibe ulaştı. İngiliz NE 81 thous sayısı. Düzenli kompozisyonda (tabii ki, daha küçük olan normal sayıdan bahsediyoruz). İki bölüm vardır - aslında, bağlantılar değil, idari yapılar. NW - 11, 1 topçu, mühendislik, keşif ve gözetleme, tıbbi, askeri polis, lojistik, tedarik, iletişim konularında destek ekipleriyle savaşıyor. Ayrıca bir helikopter komutu, hava savunma emri ve özellikle İngiliz denizaşırı mülklerinin ve denizcilerin kalıntılarına yerleştirilmiş olan diğer üç ünite, özellikle üç "alay" (tabur) vardır. Ve elbette, özel harekatların kuvvetleri, özellikle de SAS'ın 2 alayı (diğer iki alay istihbarat ve gözlem tugayına aktarıldı).
SV, yurtdışında da dahil olmak üzere derhal kullanılmak üzere tasarlanan "Reaction Force" olarak ayrılmıştır - 3 tanker teçhizatları, tanklar, BMP ve diğer MTO 3 bölümleri ve 1 ile birleştirilmiş diğer izlenen araçlar airmobile. “Hemen” nin bizim veya Amerikan hızlı yayılma nosyonları ve hazırlık seviyelerimizden çok farklı olduğu açıktır, ancak birkaç hafta içinde 5 günleri ve daha büyük kuvvetler için konsolide edilmiş hafif bir tuganın toplandığı ittifakın telaşsız normlarına çok iyi uyar.
Zırhlı Piyade’yi "zırhlı piyade" olarak çevirmek bize göre geliyor, çünkü tank hırsızları "zırhlı piyade" olarak adlandırılıyorlardı. 2 tankı "alaylarından" (taburların gerçekliğinde) ve 2 motorlu piyade "alaylarından" oluşur. Ayrıca 1 Bölümünde birleşik “esasen Britanya'nın kendisini korumaya yönelik“ esnek kuvvetler ”(Uyarlanabilir Güç) de vardır - çeşitli tekerlekli zırhlı araçlarda, özellikle MRAP ve arka yollarda seyahat etmek için uygun olan diğer ekipmanlarda bulunan 7 piyade ekipleri. ancak savaşa uygun değil. Kısmen rezervlerle donatılmıştır. SV'nin yapısının diğer özelliklerinden, tankın tüm topçu piyade tüfeklerinin ayrı bir topçu tugasında toplandığı, ayrıca 9 "alaylarından" (bölümler) oluşan ve bu tür bir yapıyı idare etmenin uygun olmadığı belirtilebilir. Ve topçu tugayından, toplanma, zorunlu olarak etkileşim ve kontrol ile ilgili sorunlara neden olacak olan savaşlarla mücadele etmek için bağlanır.
Dahası, mevcut yapı nihai değil. Bu yüzden, yakında, 3 yerine, 3 bölümündeki tank ekipleri, 2 mekanize ve 2 "varil" olacak ve toplam tabur sayısı değişmeyecek, sadece tugay kolaylaştıracak. "Şok", BRM ve diğer Ajax aile makinelerinde (BAE'den ASCOD-2), şu anda aktif olarak İngiliz endüstrisi tarafından yeni bir başarı olarak tanıtılan sağlıklı ve zayıf korunan 39-42 makineleri üzerinde. Ve yüksek fiyat etiketi ve büyük kütle, boyutlar ve zayıf silah ve koruma için aktif olarak eleştiriliyorlar.
Genel olarak, İngiliz ordusunda kullanılan teknikler, Almanya, Fransa ve diğer Avrupalı "geçmiş zamanların zerrelerinin" yozlaşmış olduğu diğer askeri cücelerden daha fazla değildir. Böylece, savaş birimlerinde "Challenger-2" tankları, 162 var, hemen hemen 200 var. Açıkçası, bu tank, savaşta çok az kullandığı ortaya çıkan Leopard-2'in arka planına karşı bile olsa, soluk - ağır, yavaş hareket eden, korumadaki birçok kusurlu, arkaik bir silahla görünüyor. Modernizasyonu için planlar ilk on yılda gerçekleşmedi, ancak büyük çapta hiçbir şey üstlenilmiyor - genellikle her şey fondaki eksikliğe veya büyük çaplı değişiklik yapma konusunda isteksizliğe bağlı, örneğin eski 120mm yivli L30 tabancasını pürüzsüz delikli Rh120 ile değiştirmek gibi. Şimdi bu konuda başka bir ihale ilan edildi.
400 BMP "Warrior" hakkında (burada yeni başladıkları modernizasyonun başarılı olduğu düşünülebilir), hepsi de olmasa da, depolamanın bir parçası. BTR ve MRAP'lar gibi 3 binden fazla hafif zırhlı aracın yanı sıra, 250 SAU, MLRS'den ve çekme kanadına (Amerikan 105 vurmalı perküsyon "Apache" de dahil olmak üzere, yüzlerce savaş helikopteri (yarıdan fazla - 50-mm hafif obüserler) çekilmiştir. En kötüsü, teknolojinin kendisi değil, mevcut Avrupa NATO ülkelerinde tipik olarak düşük teknik hazırlığıdır. Ve teknik hizmet verilebilirlik düzeyi, İngiliz Genelkurmay'sının generallerini zorlukla memnun edebilir.
Devam edecek ...