POLİTİKADA BİR EVRİM – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları
POLİTİKADA BİR EVRİM
“Gençken ilim öğrenin, büyüyünce servet kazanın.” Bu, gençleri para aramak yerine bilgi aramaya özen göstermeleri için yönlendirmeyi amaçlayan eski bir sözdür. Aynı zamanda hükümetin eğitim sisteminin düzenlenmesinde izlediği genel bir ilke haline geldi. Mesleki eğitim, okuryazarlık eğitiminden farklı görülmekte ve eğer verilecekse, sadece bu eğitimden yeterince almış olanlara verilmektedir. Aksi halde birey okuma yazma eğitimini bitirdikten sonra servet aramak için bir mesleğe girer.
Son yıllarda “yaşam boyu eğitim” kavramıyla yetişkin eğitimi programlarının büyümesi, okuryazarlığın üstesinden gelmek için toplumsal ihtiyaç nedeniyle bu kılavuzda yalnızca kısmi bir değişiklik olmuştur. Belki de bu, mesleki orta öğretimin genel orta öğretimden ayrılmasının önemli bir nedeni olmuştur; ve belki de daha önceki günlerde mesleki eğitime ihtiyaç olmadığı da doğruydu.
Eğitim, ilk günlerinde toplumda iki uçta, kraliyet ailesinin oğulları ve yönetici sınıfı oluşturacak yüksek rütbeli memurlar ve ahlaki ve tarımsal açıdan üretken vatandaşları oluşturacak sıradan insanların oğulları ile başladı. Eğitimi, halkın oğullarını yönetici sınıfın üyelerine dönüştürmek için bir araç yapma niyeti yoktu.
Bireysel çiftçilerin güdüsü de bu değildi. 1921’de zorunlu ilköğretim için kraliyet kararnamesinin halk tarafından coşkudan çok korkuyla karşılanmış olması ilginçtir. Bu anlaşılabilir. Eğitim (onun üstesinden gelmek için) bir yük ve baskıdır. Çiftçiler, pirinç ve balık bol olan topraklarında çocuklarının rahat bir yaşam sürmesini görmeyi tercih ettiler.
1932’den sonra yeni hükümet, eğitimin ülkeyi anayasal demokrasi doğrultusunda modernize etmek için ihtiyaç duyulan temel bileşenlerden biri olduğunu fark etti. Genel halkın yönetime katılabilmesi için belirli bir okuryazarlık düzeyine sahip olması gerekir. Kitlenin yazılı söz yoluyla iletişimi ve seferberliği baskın hale gelecek ve bu da bir miktar okuma ve yazmayı gerektirecektir.
1960’larda Tayland kendisini “ulusal kalkınma” ile ilişkilendirmek zorunda kaldı. Eğitim ve kalkınma arasındaki ilişki, 1962-1966 Birinci Ulusal Kalkınma Planı’na eğitimsel kalkınma dahil edildiğinde belirgin bir şekilde açık görünmüyordu. İki kavram ima edilmiş gibi görünüyordu: eğitim, insanlar ve toplum tarafından arzu edilen bir şeydi (dolayısıyla hastanelerde sağlanacak yatak sayısı ve sulanacak arazi miktarı gibi hedeflere ulaşılmasını gerektiriyordu) ve eğitimin Gelecekteki sosyoekonomik refah için insanların bilgi, beceri ve değerlerini değiştirmek için önemli araçlar vardır.
Eğitim ve ulus kalkınması arasındaki bu aynı ikili ilişki, birbirini takip eden kalkınma planlarına da yansıdı. Dördüncü Ekonomik ve Sosyal Kalkınma Planında (1977-1981), eğitimi bir araç ya da amaç olarak almak arasında hala bir “karışıklık” olmasına rağmen, eğitimi ülkenin sosyoekonomik kalkınması için bir araç olarak kullanma görüşü daha net hale geldi.
Bu, dördüncü beş yıllık plandan alınan aşağıdaki politika beyanında görülebilir:
Plan’da eğitimin geliştirilmesinin amaçları, ülkenin gerçek sosyal ihtiyaçlarına ve genel olarak ulusal kalkınmanın yararına uygun her eğitim düzeyi ve türünü geliştirmek için yoğun bir çaba göstermektir. Eğitimin insan kalitesinin yükseltilmesinde ve insan gücü sorunlarının çözümünde rol oynadığı kabul edilmektedir. Aynı zamanda eğitim, toplumu daha iyi bir geleceğe yönlendirmek için bilgi, beceri ve tutumların geliştirilmesine yardımcı olur. Eğitim sisteminin etkin ve verimli bir şekilde düzenlenmesine çalışılacaktır.
Eğitim politikası makale
Eğitim politikası örnekleri
türkiye’de eğitim politikaları ve sorunlar
türkiye’de eğitim politikaları pdf
türkiye’nin eğitim politikaları nelerdir
Eğitim politikaları Ders Notları
Eğitim politikası nasıl oluşturulur
MEB eğitim politikaları
Hedeflere ulaşmak için eğitim geliştirme politikası aşağıdaki gibidir:
(a) Okul içi eğitim sistemini dört düzeyde düzenlemek: Zorunlu Eğitim Öncesi Düzeyi, İlköğretim Düzeyi, Ortaöğretim Düzeyi ve Yüksek Öğrenim Düzeyi. İlk ve orta öğretim sistemi de 4-3-3-2 (3)’ten 6-3-3’e değiştirilecektir.
(b) Eğitim fırsatı için daha iyi hükümler sağlamak. Bu zorunlu eğitim sağlanarak karşılanacak; hükümet, insanlara eşit eğitim fırsatı sağlamak için eğitimi yaygınlaştırma çabalarını destekleyecektir.
(c) Hem kentsel hem de kırsal alanlarda ve hem devlet hem de sivil toplum kuruluşlarında her eğitim seviyesinin kalitesini artırmak. Düşük kaliteli sektörlere özel önem verilecektir.
(d) Eğitim sistemini il koşullarına uygun olarak düzenleyerek eğitim sistemini ulusal sosyal ve ekonomik kalkınma planına uygun hale getirmek; ve daha özgür ve esnek hale getirmek için. Ayrıca okul içi ve okul dışı eğitim programlarını tutarlı ve işgücü piyasasına uygun olarak düzenlemek.
(e) Belirli alanların ve milletin gerçeğine uygun hale getirmek için, nüfus eğitim programı da dahil olmak üzere eğitim sisteminin her düzeyde ve türünde içerik ve sürecini iyileştirmek ve değiştirmek. Pratik ile birlikte teorik çalışmayı sağlamak ve eğitim içeriğinin ve eğitim süreçlerinin organizasyonunu ahlaki, etik, entelektüel ve maddi gelişimin bütünleşmesine yardımcı olacak şekilde yeniden düzenlemek.
(f) Öğretmen yetiştirme sistemini nitelik ve nicelik olarak geliştirerek milletin ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde geliştirmek.
Farklı zaman dilimlerindeki eğitim politikalarının yukarıdaki incelemesinden bir gözlem yapılabilir: Tıpkı ulusun politikasının mutlak monarşiden kendi kendini idame ettiren demokrasiye dönüşüm mücadelesinden geçmesi gibi, eğitim politikası da geçmişten günümüze evrim geçiriyor.
Ve eğitim politikasındaki bu dönüşüm, politikanın kendisinden daha hızlı olmamıştır. Bazı insanlar için eğitim genellikle tapınakla ilişkilendirilir ve kutsal ve gizemli bir şey olarak kabul edilirdi. Genellikle kırsal kesimde yaşayan yaşlılar, her türlü kitabı ayaklarına doğru koyan çocuğu, okul kitaplarının üzerine oturmaktan ya da üzerine basmaktan bahsetmiyorum bile, ciddi bir yaramazlık olarak görürler.
Mevcut Okul Yapısı ve Kayıt
1960’dan 1977’ye kadar Tayland okul sisteminin yapısı 7-5-4 idi: dört yıllık bir alt döngüye ve üç yıllık bir üst döngüye bölünmüş yedi yıllık ilkokul, üç yıllık bir alt döngüye bölünmüş beş yıllık ortaokul ve iki yıllık bir üst döngü ve birinci derece için dört yıl. 1978’de bu, 6-3-3 düzenine dönüştü. Mevcut sistemi göstermektedir.
Eğitim politikaları ders Notları Eğitim politikası makale Eğitim politikası nasıl oluşturulur Eğitim politikası örnekleri MEB eğitim politikaları türkiye'de eğitim politikaları pdf türkiye'de eğitim politikaları ve sorunlar türkiye'nin eğitim politikaları nelerdir