

NAFTA'nin kabulünden önce Meksika'nin Siyasi ve Mali Tarihi:
1980'lerde emegin durumunu zayiflatan kritik olaylar


Meksika'nin siyasi geçmisi çalkantili oldu. Porfirio Diaz'in uzun süren diktatörlügü sirasinda, basta Amerikan olmak üzere yabanci yatirimcilar, Meksika sanayilerinin% 77'sine ve neredeyse tüm madenlerine ve petrol üretim tesislerine sahipti. Tarim arazilerinin dörtte besinde 834 ev sahibi vardi.
Emiliano Zapata ve Pancho Villa önderligindeki 1910 Meksika Devrimi köylülere topluluk arazilerini ya da ejidolari geri verdi. 1917'de yazilan yeni Anayasa, petrol ve diger maden kaynaklarinin yabanci sahiplenilmesini yasakladi ve sanayi isçilerinin haklarini korudu.
Meksika, 1920'lerde Roma Katolik isyani sonrasinda siyasi istikrarsizlik dönemi yasadi. Bir Hiristiyan fanatik Temmuz 1928'de Cumhurbaskani Alvaro Obregon'a suikast düzenledi. Devlet tarafindan desteklenen sendikali CROM'un lideri suikast planinda yer aldigindan hükümet bu örgütten destegini geri çekti ve parçalandi. Birkaç yeni sendikal grup olusturuldu.
Bu arada, eski Baskan Elias Plutarcho Calles ile yeni seçilen Baskan Lazaro Cardenas arasindaki iktidar partisinde bir ayrim gelisti. Birkaç sendika liderleri Cardenas'i desteklemek için bir "Proleter Savunma Komitesi" kurdular.
Baskan Cardenas, Calles'i maglup ettikten sonra iktidar partisini yeniden örgütledi ve Meksikali ?sçiler Konfederasyonu'nu (CTM) kurma mücadelesinde kendisine destek olan birlikleri birlestirdi. ?sçiligin çok güçlü olmasini önlemek için Cardenas, çiftçiler ve küçük mülk sahipleri için ayri bir birlik ve kamu çalisanlari için ayri bir birlik olusturdu. Daha sonra bu farkli gruplari iktidar partisine dahil etti.
Ikinci Dünya Savasi sirasinda, Meksika hükümet kontrolündeki sendikalar, yönetim gruplariyla grev yapmayacagina dair bir anlasma imzaladilar. Savasa hazirlanan Amerikalilar için degistirilmesi gereken ABD Hükümeti binlerce Meksikali isçiyi "bracero" programi kapsaminda tarim emekleri yapmak için Birlesik Devletler'e getirdi. Bu program 1940'tan 1965'e kadar sürdü. Meksikalilari Amerika Birlesik Devletleri'nde yasamanin ekonomik avantajlarina maruz birakmis ve ABD'li isverenleri ucuz Meksika emeklerini kullanmanin maddi imkânlarina maruz birakmistir.
1965'te Meksika hükümeti, Meksika'ya dönen bracero isçilerini emprenye etmek için Meksika Sinir Sanayilesme Programini kurdu. Bu düzenleme uyarinca, isletmeler ABD siniri boyunca uzanan 12,5 mil genisliginde seritte fabrikalar kurabilir ve bu fabrikalarda gümrüksüz olarak kullanilmak üzere sermaye mallari veya ham veya yari mamul malzemeler ithal edebilir. Dahasi, yabancilarin çogunluga sahip olmalarina izin verildi. Bu imtiyazlar karsiliginda Meksika hükümeti, sinir fabrikalarinda üretilen mallarin% 100'ünün ABD'ye ihraç edilmesini veya baska bir ülkeye gönderilmesini talep etti.
ABD Hükümeti, Birlesik Devletler disinda üretilen metallerin ve diger ürünlerin, yalnizca ürünün katma degerli kismina uygulanan bir tarife ile ülkeye girmesine izin vererek bu programa yanit verdi. ?hracat yapan fabrikalar maquiladoras olarak bilinir hale geldi.
Meksika'nin sanayilesme programi baslangiçta iç pazar üzerinde yogunlasti. Petrol, telefon hizmeti ve havayollari dahil olmak üzere sanayiin ana sektörleri devlete aittir. Tarim, küçük arazilerdeki küçük ölçekli üretimlerden, daha büyük, özel mülk sahiplerine ait topraklarda uzmanlasmis tarima dönüsmüstür. Kimyasal gübreler getirildi. Topraga zorlanan pek çok köylü sehirlerde çalismaya basladi.
Ekonomik kendi kendine yeterliligi hedefleyen Meksika hükümeti, yabanci sermayeli isletmeleri sinirlamis ve yerli isletmeleri yüksek tarife ile korumustur. Ancak, ayni zamanda, Meksika ekonomisi, bazilarinin ABD ekonomisi ile "sessiz entegrasyon" dedigi seyi gerçeklestirdi. Birçok Meksikali daha iyi istihdam olanaklari saglamak için ABD sinirini asti. Meksika, Amerika Birlesik Devletleri'nden büyük miktarlarda sermaye mallari ithal etmeye devam etti ve böylece ABD yapimi ürünler üzerindeki bagimliligini artirdi.
1970'li yillarda Amerikalilar, Meksika'nin otomobil, kimya, madencilik, kauçuk, tütün, bilgisayar ve ilaç endüstrilerinin% 50'sinden fazlasina isin yabanci sahipligi üzerindeki kisitlamalara ragmen. Bununla birlikte, Meksika ekonomisi patlama yasiyordu. Sanayilesme hizi 1955'te toplandi. Meksika'nin GSMH'si önümüzdeki 30 yil boyunca yillik ortalama% 6.5 oraninda büyüdü. Gerçek ücretler giderek artti. Biri "Meksika mucizesinden" bahsetti.
OPEC üreticileri petrol fiyatini artirmaya çalistiklarindan, 1973'te dünya çapinda bir "petrol soku" meydana geldi. Birdenbire, Arap krallari, seyhler ve emirler, yatirim yapilmasi veya harcanmasi gereken fonlarda çalkalaniyordu. Büyük miktarda para yatirilan ABD bankalari, bu "petrodollarlari" bazi karli bir sekilde geri dönüstürmek için gerekli.
Meksika hükümeti kredilerden saglanan gelirleri, çogu kez sermaye teçhizati satin alimi ve ABD'den vasifli emek alimlarini içeren gelistirme projelerini finanse etmek için kullandi. Popüler huzursuzluga karsi, sosyal hizmet programlarina para harcamisti. Meksika'nin is dünyasi ve siyasi seçkinleri, genellikle emniyet altina almak için yabanci bankalara devredilen büyük miktarda para kaybetti. 1990'da bu sekilde ülkeye 60 milyondan fazla kaçmis oldugu tahmin edilmektedir.
Meksika'nin borç yükü yüklendiginde, yabanci bankalara da faiz ödemeleri yapildi. Uzun vadeli borcun yillik ödemeleri 1970'de 283 milyon dolar iken 1988'de 7,6 milyar dolara yükseldi. Meksika hükümeti, faiz ödemeleri için Uluslararasi Para Fonu ve ticari bankalardan kisa vadeli fonlar borçlandirabilmek için gerekli oldu.
Lopez Portillo hükümeti 1976'da, IMF'nin ücret kontrolleri, pesoya devalüasyon ve hükümet harcamalari kesintileri gibi IMF'nin dayattigi çesitli kosullari yerine getirmek zorunda kaldigi bir kriz yasandi. Portillo hükümeti, Meksika'nin beklenenden daha fazla petrol rezervine sahip oldugunu açikladiktan sonra, banka kredisi yine bol oldu. Petrol fiyatinin yükselisi 1970'lerin sonlarinda Meksika liderlerine yenilenmis bir güven duygusu verdi. Ödünç vermeye devam ettiler.
Bununla birlikte, 1982'de petrol fiyatlari düserken faiz oranlari tarihsel olarak yüksek seviyelerde kaldi. Meksika'nin petrol ihracatindan sagladigi toplam kazanç dis borcun faizini zorlukla karsilamistir. Portillo hükümeti Meksika'nin borç yükümlülüklerini yerine getiremedigini açikladi.
New York Times gazetesine gizli bir ABD Disisleri Bakanligi'nin notu sizdirilmisti, Reagan Yönetimi'nin "Meksika'nin daha iyi fiyatlarla daha fazla gaz ve petrol satabilecegini" ümit ettigi ortaya çikti. "Meksika, yelkenlerinden çikan rüzgarla" daha istekli olabilir. Yabanci yatirimlarda kisitlamalari kolaylastirmak ... ve dis politikasinda daha az maceraci davranmak "dedi. Baskan Portillo bankalari kamulastirmak suretiyle finansal krize tepki gösterdi. Ayrica, ABD'ye stratejik petrol rezervi için dünya fiyatindan 4 dolarin altinda bir petrol satmak için asagilayici bir anlasma üzerinde müzakerelerde bulundu.
Meksika hükümeti Haziran 1986'da dört yil daha mücadele ettikten sonra borç ödemelerinde moratoryum düsündügünü açikladi. ABD Federal Merkez Bankasi Baskani Paul Volcker, mesai arkadaslarini böyle bir kizarma hareketine karsi uyarmak için Mexico City'ye uçtu. Baskan Miguel de la Madrid tehdidinden kurtuldu. Bunun yerine, yeni bir maliye bakani Carlos Salinas de Gortari'yi atadi ve ABD menfaatlerine daha fazla sempati duydu. Meksika daha sonra yabanci yatirim kisitlamalarini gevsetti ve GATT'a katildi.
Öte yandan ABD Hazine Bakani James Baker, özel ticaret bankalarinin borçlu ülkelere "yapisal uyum programlari" (SAPs) kabul etmesi karsiliginda yeni borçlar çagrisinda bulunan Third World deb ile ilgilenmek üzere yeni bir program baslatti. Bu SAP'ler, bankalara uluslarin ekonomik politikalari üzerinde benzeri görülmemis bir kontrol sagladi. Özellikle, borçlu ülkeleri kamu iktisadi tesebbüslerini özellestirme, para deger kaybetme, ücretleri kontrol etme ve ticareti serbestlestirme yönünde tesvik ettiler. Bu bile bankalardan yeni para çekmeyi basaramadi, dolayisiyla bir sonraki Hazine Sekreteri Nicholas Brady geri kalan kredileri teminat karsiliginda küçük bir borç indirimi teklif eden baska bir plan yapti. SAP'ler devam etti.
Her neyse, Meksika köseyi dönmüstü. Varsayilanlar ya da borç moratoryumlari hakkinda daha fazla konusmak yoktu, ama sadece bankalarla tam kalpli bir isbirligi vardi. Her ne almis olursa olsun, Meksika dis borcunu ödemek için para bulacakti. ?ç tüketimin sinirlanmasi ve ihracin itilmesi gerekecekti. Baska bir deyisle, Meksika'nin yasam standartlarini iyilestirmeyi amaçlayan Meksika'nin iç gelisme politikasinin tersine çevrilmesi gerekecekti.
Baskan Miguel de la Madrid ve onu baskan olarak seçen genç kölesi Carlos Salinas de Gortari, yeni yaklasimin mimarlariydi. Görevleri, hükümet harcamalarini azaltmak ve enflasyonu kontrol altina almakti. Uzun vadede, Meksika ekonomisinin borç ödemelerinden daha hizli büyüyecegine ve yasam standartlarinin iyilesecegine yetecek kadar yabanci sermayeyi umdugunu belirtti.
Eski yaklasimi terk ederek 1985 yilinda "ticaret rejiminin hizli ve genis çapta liberallesmesi ve ticareti (KM) sektörünü genisletmeyi amaçlayan Dünya Bankasi" raporuna basvurdu. "?thal mallarda ortalama tarife oranlari düsürülmüstür 1985-1988 yillari arasinda% 28.5'ten% 11'e yükseldi. ?thalat için asgari fiyat belirleyen referans fiyatlama sistemi 1988'de elendi. ?thalat lisansini gerektiren ürünlerin sayisi, 1985'teki toplamin% 92.2'sinden 1988'de% 23.2'ye geriledi. Agresif bir özellestirme programi, devletin is mülkiyetini ve yabanci yatirim kisitlamalarini azaltti. 1982-1989 yillari arasinda 773 devlete ait girisimin% 80'i özel yatirimcilara, basta yabancilara satildi. Telefon sirketini, bankalari, havayollari, madenleri, çelik fabrikalari, gida paketleme tesisleri ve yollari içeriyordu. Uluslararasi bankacilar ve isletme yöneticileri onu severdi.
Meksika'yi yabanci yatirim ve ticarete açma hamlelerine yorucu bir ev kemer sikistirma rejimi eslik ediyordu. Enflasyonla mücadele etmek için hükümet ücretleri kontrol altina almis ve kamu fiyatini düsürerek diger fiyatlarin yükselmesine izin vermistir. Aralik 1987'de hükümetin isçilere uyguladigi "Dayanisma Pakti" nin sonunda enflasyonu düsürdü. Buna ragmen, 1982-1989 yillari arasinda Meksika isçilerinin reel ücretleri% 60'in altina geriledi. Ortalama saatlik üretim ücreti, 1981'de 3.81 $ 'dan ABD dolari olarak 1987'de 1.57 $' ya geriledi. Mailezya'da imalat ücretleri bundan çok daha düsüktü - saatte .55 ile $ .60 arasinda.
Enflasyonist karsiti politikanin bir diger unsuru, hükümetlerin sosyal programlar harcamalarini azaltmakti. Egitim ve saglik alanlarindaki programlar için gerçek harcamalar, 1982-1990 yillari arasinda kendilerine olan ihtiyaç arttikça% 50'den fazla düstü. Bu arada, yoksullugun en kötü oldugu kirsal alanlara ayrilan kamu harcamalarinin yüzdesi% 19'dan% 5'e geriledi. Kamu yetistiriciligi sistemi, devlet kredilerinin olmamasi nedeniyle bozuldu ve arazilerin büyük bölümü özel çikarlara kiralanmisti. Sonuç olarak, Meksika diyetinin temelini olusturan Meksika'daki misir üretimi 1981'de 14,6 milyon tondan 1987'de 11,6 milyon tona düstü. Meksika, insanlarin tükettigi fasulye oraninin% 41'ini almak zorunda kaldi.
Salinas yönetimi, hükümetin asiri yoksulluk vakalarini tedavi etme çabalarini koordine etmek için PRONASOL adli yeni bir program hazirladi. Bununla birlikte, yillik bütçesi 2.8 trilyon pesoya Meksika'nin federal bütçesinin sadece% 0.12'sini olusturuyordu.
1986'da Meksika hükümetinin kemer sikma programi yürürlüge girdiginde, Wall Street Journal'daki iki ön yazi, bütçe kesintilerinin Meksika ve halkina kalici hasar verecek sekillerde yönlendirilecegini bildirdi. Bir makale bu yaklasimi "yanlis türden tasarruf" olarak adlandirdi ve "hükümetler genelde patateslerle siyasi patates kullanmakta isteksiz davrandilar ... (ancak ...) kalkinma projeleri için sermaye harcamalarini kemige indirdiler ve bakim masraflarini düsürdüler. Hem de. Sonuç: Latin Amerika'nin mevcut tasimacilik ve diger tesisleri tamamen parçalaniyor ve yeni kalkinma projeleri bitmemis ya da insa edilmemis durumda. "Örnegin, Altamira'dan Tampico'ya 1981'de kazilmis yeni bir otoyol, yillar sonra verilecek bir vahsi çiçek yatagi haline geldi.
Diger yazida, sosyal programlarda meydana gelen kesintilerin eslik ettigi yogun insan acilarindan bahsedildi. Makale, "Latin Amerika'da çalisan uzmanlara" "ampirik kanit kaçinilmaz bir sonuca variyor: Bütün bir bölge geriye dogru itiliyor ve böylece bir zamanlar orta kuleler artik yoksulluga düsüyor ve bir zamanlar fakir olan Sinif su anda elden agiza ". Yogun yoksulluk, çocuklarda" agir malnütrisyon "üretiyordu. Çogu öldü ya da zeka geriligi yasadi.
Buna karsin, makalede Peru merkez bankasinin eski baskani Richard Webb ile New York'taki alacaklilar arasinda "bir bankaci Peru hakkindaki sicak hislerini ve onun çikmazinin" insani bedelini "anlatmaya baslayan bir toplanti da açikladi. Bay Webb, ilk açliktan Peru halki hakkinda konustugunu düsündü. Ardindan korku dolu bir sekilde, adamin kendisi gibi bankacilarin yükünü gösterdigini fark etti. "
Meksika'da, devlet kontrolündeki sendikalara ait milyonlarca isçinin, iktidar partisinin PR üyesi olmasi sarttir. Parasal aidatlar sistemi araciligiyla partiye maddi olarak katkida bulunurlar. 1930'lu yillarda Lazaro Cardenas tarafindan kurulan yapiyi takiben PRI, Çalisma Konferansi "olarak bilinen bir emek bölümünü içeriyor." Bu organ, Meksikali ?sçileri Konfederasyonu'nun (CTM) en büyük ve en önemli konfederasyonlarindan olusuyor ...
Meksika'daki en güçlü emek yetkilisi, CTM genel sekreteri Fidel Velazquez'tir ve su anki görevini 1940'tan beri sürdürmektedir. Günes gözlügü ve sarkmis saçlarla Velazquez, "Meksika'nin çalisma iliskilerinin Al Capone'u" olarak adlandirilmistir. Meksika'da daha sik kullanilan bir ifade "El Charro" ya da "Kovboy" dir. Baslangiçta bu terim, 1948'deki demiryolu grevinde hükümet tarafindan satilan renkli giyimli bir sendika lideri Isa Diaz de Leon'u belirtti. "El Charro" tipi sendika lideri bürokratik yolsuzluklari siddet ile harmanliyor. Bu faaliyetler sirasinda, Baskan Salinas'in bu kadar küstahça kovusturdugu yabanci ticari liderler için yararli bir islevi görüyor.
Nicholas Scheele, Ford'un Meksika genel müdürü. Durumu bu sözlerle özetledi: "Bunu basit ifadelerle bakmak ve bunun yanlis oldugunu söylemek çok kolay. Fakat isçi sinifinin sekiz yillik bir süre içinde satin alma gücünü% 50'nin üzerine çikardigi ve toplumsal bir devrimin olmadigi baska bir ülke var mi? "
Bu kosullar altinda isçi dogal olarak istirahat ederdi. Sonuçta, Meksika isçilerinin anayasal olarak korunma ve organize etme hakki vardir ki bu da Baskan Salinas'in bile inkar etmesi zor bulacaktir. Meydan oksama ve siddetle karsilandi:
Meksika'nin kuzeyindeki Cananea bakir madenlerindeki isçiler Agustos 1989'da daha iyi ücretler için greve karar verdiklerinde, devlete ait sirketler iflas ettigini ilan etti. Ayni sabah, Meksika Ordusu'ndan 3.000-5.000 asker mayini ele geçirmeyi basardi ve is ilan eden madencileri geri çevirdi. Hükümet, tüm çalisanlari feshedip, az miktarda kidem tazminati önermeye basladi. Ancak isçiler, Canalea kasabasindaki otoyollari ve isgal altindaki devlet dairelerini tikadiktan sonra, sendika iflas kararinin iptalini yeniden müzakere edebildi ve birçok isçinin isini geri yükleyebildi.
Mexico City'deki Modelo Biracilik'taki 1990 grevi, ulusal birligin isçilerin kendi yerel liderliklerini seçmesine ve hükümetin grev haklarini tanimayi reddetmesine itiraz etti. CTM genel sekreteri Fidel Velazquez, kroniyi kaldirirken yumusadi, yerel birligi kaldirdi, yeni bir tane olusturdu ve çarpici bira fabrikalari isçileri için agresif olarak yer degistirdi. Bir hakim, birligin sirkete olasi maddi hasarlari karsilamak için bir milyar peso ödenmesine karar verdi. Silahli isyan polisi ve itfaiyeciler, 17 Mart 1990 sabahi bira fabrikasi disindaki picketlere saldirdi ve forvetleri yol kenarinda biraktiklari uzak bir yere götürdüler. Nihayetinde, direnen sendika 100'ün üzerindeki isi kurtardi.
Baskan Salinas, 1988 seçimlerinde (Cuauhtemoc) Cardenas'i destekleyen Petrol Isçileri Sendikasi (Joaquin Hernandez Galicia) ulusal baskanina karsi bir kin çekmis olabilir. 10 Ocak 1989'da, polis memurlari ve ordu birlikleri, evin ön kapisini parlatmak için bir bazuka kullanarak Ciudad Madero'daki emek liderinin evine saldirdi. Hernandez, hücum memurlarindan birinin ölümüyle birlikte tutuklandi ve cinayet suçlandi. Daha sonra, yerel birlik liderlerinin seçimini reddeden hükümet, yeni bir ulusal sendika baskaninin seçimini düzenledi. Bu görevli önemli anlasma imtiyazlarini kabul etti ve hükümetin yabanci yatirimcilara PEMEX yan kuruluslarini satmasi konusunda herhangi bir itirazda bulunmadi.
Tornel Rubber Company'deki isçiler, sendika üyeligini CTM'den CROC'ye degistirdiklerini iddia edince, Federal Uzlasma ve Tahkim Kurulu, seçim tarihini bir yilda bes kez erteledi. 3 Mayis 1990'da birligin baslica lideri dahil olmak üzere bes Tornel isçisi silahla kaçirildi, dövüldü ve serbest birakildi. Sertifika seçimi nihayet Agustos 1990'da yapildiginda ankete katilan isçiler, yerel polis memurlari ve belediye baskanina eslik eden CTM tisörtlerini giymis 200 kisilik bir çete tarafindan saldiriya ugradi ve dövüldü. CTM, Kasim ayinda yapilacak daha sonraki seçimleri kazandi çünkü siddet olaylarindan korkan isçiler boykot etti. Bu arada sirket, fabrikada 1.200 isçinin 650'sini isten çikarip CTM ise aliyor.
1987'de Ford, Mexico City yakinlarindaki Cuautitlan montaj fabrikasinda 3.400 isçiyi isten çikardi, is sözlesmesini feshedip isçilerden mayinin büyük ölçüde düsürülmüs ücretlerle yeniden ise aldi. ?sçiler kendi görüsmeler komitesini seçtiklerinde Ford üyelerini feshetti. ?sçiler, Noel ikramiyesinin azaltilmasini protesto etmek ve CTM'nin yerel temsilcisinin degistirilmesini talep etmek için Aralik 1989'da fabrikada bir is durdurma planladilar.
8 Ocak 1990 sabahi, CTM tarafindan ise alinan bir grup haydut tarafindan isçilere saldirildi. Dokuz isçi silahli yanginla yaralandi, biri ölümcül Düzinelerce kulüplerle dövüldü. Öfkeli isçiler, Cuautitlan fabrikasini iki hafta polisten alana kadar isgal etti. Ford, bu isçilerden 700'ünü isten çikardi ve CTM degistirmeleri buldu.
Rakip bir birlik olan COR, Ford sözlesmesine isverenin talebi üzerine bir dilekçe sunarken, Federal Uzlasma ve Tahkim Kurulu bu dilekçede defalarca basarisiz oldu. Mahkemeye bagli bir seçim sonunda 3 Haziran 1991'de yapildi. CTM'nin az kazandigi bu seçim, yildirma ve dolandiricilik ile damgasini vurdu. Seçimde "yanlis" oyu kullanan isçilerin istihdamin devam etmesi sartiyla bir sadakat yemi imzalamalari gerekiyordu.
Meksika isçilerinin en sanssiz insanlar arasinda oldugu izlenimini edinebiliriz. Aslinda, nispeten iyi durumda. Sendikalar, Meksika ekonomik politikasinin yerel refahi saglamaya yönelik oldugu o günlerin kalintilari. Artan borç ile öncelikler degisti. IMF'nin daha fazla krediyi genisletme kosullari, Meksika'ya peso devalüasyon yaptirmasi ve ücret artisini kontrol etmesi dolayisiyla Meksika mali daha rekabetçi hale gelebilir. ?sçi mücadelelerinin yillar boyunca meyvelerini yansitan birlik ücretleri ve menfaatleri, özellestirme dalgalari, toptan isten çikarmalar ve is sözlesmelerinin feshi veya ayarlamalari gibi boyutlara indirgenmesi gereken bir ayricaligi temsil ediyordu.
Bu dogrultuda önemli bir etki maquiladora programi ABD-Meksika düzeninde yogunlasmistir. Baslangiçta geri dönen bracero çalisanlarini emmeye yönelik bu program, ABD'li sirketlerin% 90'i yabanci sirketlerin ucuz isçilik, düsük vergi ve vergiler ile ihraç için mal üretebilecekleri bir tesis agi haline geldi. Düzenleyici gereklilikler. Bu tür bitkilerde çalisan maquilalar ve isçiler sayisiyla sanal bir patlama oldu. 1965'te istihdam edilen 3.000 isçiden, ilk isletme yili olan maquiladora tesislerinde çalisan idari personel de dahil olmak üzere, 1990'da 459.837 kisiye ulasti.
General Motors, Ford, Chrysler, Zenith, General Electric, A.C. Nielsen ve Kimberly-Clark'in da aralarinda bulundugu bir çok büyük ABD sirketi bu programa katiliyor. Bu bitkilerin bulundugu Meksika sinir kasabalari ve sehirleri hizla büyümüstür. Örnegin, Juarez, Mexicali ve Tijuana'nin birlesik nüfusu 1960'dan beri bes kat artti.
Ortak bir inanç, Birinci Dünya isvereni fabrikalari gelismekte olan bir ülkede açtiginda, üstün ücret ve menfaat sunarak emegi çekmektedir. Bununla birlikte, maquiladora bitkileri durumunda, hakim ücretleri genellikle Meksika endüstrisinde ödenen ücretlerin altinda. Bazi tahminler, Meksika'daki yerel ekonomideki sendikalasmis bir çalisanin ortalama ücretini, maile alanlarinda ödenen ücretlerin üç ila dört kat daha yüksek bir seviyeye getirdi. New York zamanlarina göre, bir maquiladora çalisani için tipik bir baslangiç ??ücreti 82 saatte ortalama 0.55 saat olan 49 saatlik is haftasinda 82.000 peso veya 27 dolar. Daha deneyimli bir isçi 140.000 peso veya haftada 47 dolar kazanabilir ve ayrica maddi yardimda bulunabilir.
Maquilalar, Meksika endüstrisine göre sendikalasma oraninin daha düsük oldugunu göstermektedir. Teksas sinirinin dogusundaki, güneyinde olanlar, batidan olanlardan daha çok sendikalasmis olma egilimindedirler. Bazi bitkiler, "emniyet sözlesmeleri" ile kapsanmaktadir - bu sebeple isverenleri, federal is kanununun sartlarinin altinda bir seviyede ücret ve menfaatler belirleyen girisimler organize etme girisimlerinden korudular. Maquila bitkilerindeki bazi isçiler, yalnizca bir sendika sözlesmesinin kapsamina girmediklerini bilmiyorlar. Federal Uzlasma ve Tahkim Kurulu, siklikla kurulan "charro" türünü tercih ederek bagimsiz veya demokratik sendikalari kaydetmeyi reddediyor.
Çalisma kosullari, bazi maquiladora tesislerinde çalisanlarin cirosu yilda% 180'i asacak sekilde düzenlenmistir. Kosullar elbette degisebilir. Juarez'de birkaç bitki gezen Alan Brown, yerel gazetesine rapor vermek için eve döndü: "Çalisanlara sübvansiyonlu, pratik olarak ücretsiz yemek temin eden parlayan kafeteryalarla çok temiz fabrikalar gördüm. Ücretsiz bitki içi saglik hizmetleri gördüm ... Her yerde hevesli ve mutlu bir is gördüm "Jack Hedrick, Kansas sehrinden bir UAW yetkilisi, yüksek topuklu ayakkabilar giymis fabrikalardaki kadin isçileri ve pahali görünüslü görünümünü sürdürdü. Elbiseler: Bu görünüse göre sirket kiyafet kodunun bir parçasiydi.
Bazi tesislerde hos çalisma kosullari olasiligini göz ardi etmemeliyken, diger raporlar üretim hizlarini, uzun ve sikici çalisma, kötü havalandirilan veya asiri isinan çalisma alanlarini ve güvenlik risklerini bildirir. Jorge Carrillo ve Alberto Hernandez, Ciudad Juarez'deki bazi maileziklerdeki çalismayi "monoton ve tekrarlayan" olarak nitelendirdiler. Elektronik endüstrisinde bir kadin isçi, örnegin, bir günde, neredeyse görünür olmayan 2.000 adetlik bir yüzeyi lehimlemelidir. Çalismanin yogunlugu, genellikle en hizli isçilerin üretim standartlarina dayanan kurulu üretim hedeflerini gerçeklestirmek için sabit ve sabit olmali ". Çogu çalisan, günde standart dokuz saatten fazla çalisiyor; Fazla mesai ve bazi çift vardiya.
Wall Street Journal'daki bir makale birçok maquiladora bitkisinde yasanan kötü çalisma kosullarini kabul ediyor. "Maquilas genellikle sendikasizdir, üretim kotalarini sinirin kuzeyindeki benzer fabrikalardakilere göre en az% 10 oraninda ayarlar ve kidem tazminati için çok az veya hiç ek ödeme yapmaz ... (S) ome maquilas, tezgahlarda daha fazla benzemektedir. Fabrikalardan daha. Havalandirma olmazlar ve isçiler isidan ve dumanlardan disari atabilirler. Üretim talepleri onlari risk altina sokabilir; Juarez'de bir ögretmen olan Edwviges Ramos Hernandez, bir yilda üç isçinin parmaklarini kestigi bir fabrikada çalisti. Diyor: Makineler çildirtici bir tempoyla belirlendi. "
"Tijuana'da Zenaida Ochoa ... giysileri dokuz saat boyunca dogrudan yaz sicaginda cizirti yapan kalay çatili bir muhafaza içine dikiyor. Haftada 60 dolara daha fazla olan tavuk yapar, ancak bir tavuk bunun onda birine mal olur. Dikis makinesinin üzerinde bütün gün dikilen sirt agrisi ile ugrasiyor ve "Gözlerim igneye bakiyor" dedi. Bir is arkadasi, daha iyi ücret ve çalisma kosullari için birlik organize etmeye çalisti; Tuvalet kagidi tuvalette - ve kovuldu. "
Çogunlukla kadin istihdami ve erkekleri ekonomik gereksiz hale getirme durumu, Meksika'da anne babasi olmayan aileler ve suçluluga karsi bazi sosyal sorunlara neden oldu. Dahasi, kadin çalisanlar erkek denetçiler tarafindan siklikla cinsel taciz kurbani olarak bildirilmektedir. Bildirildigine göre, "Cuma gecesi tecavüz partileri" ve hafta sonu gezileri "kadin isçilerin müfettisler ve yöneticiler tarafindan kullanilmasi ..." (ki) ... kadin isçiler arasinda kendileri ile kimin disari çiktigi belirlendiginde bölünmeler yaratiyor. Ve kim yapmazdi "Kanadali bir Deborah Bourque," kadinlarin rutinleri hamile kaldiklari için isten çikarma ile karsi karsiyalar "diyor. Bazi fabrikalarda kadinlarin, menstruasyon yaptigini personel doktorlarina kanit göstermeleri gerekiyor. "
Maquiladora bitkilerinin disinda, hem doganin hem de insanligin sikinti yasadigina dair bol miktarda kanit vardir. Bir Wall Street Journal makalesi, Meksika ile ABD arasindaki sinir bölgesini dipsiz yasam kosullarinin ve çevresel bozulmanin düdük noktasi olarak nitelendirdi. ?s arayan insanlarin devasa, devam eden göçü zaten titrek altyapiyi basti. Shantytowns, yasam alanlarinin az oldugu ya da olmadigi sinir sehirlerinde bir gece boyunca kalkar; 400.000 maquila isçisinden bazilari, alti odada oturan bir odada bir yatak paylasmak için aylik gelirinin üçte birinden fazlasini ödüyor. "
Nogales'de her oda için yedi kisi vardi. Bazi isçiler ve aileleri ilkel mukavva veya kutu bloklari kulübeleri insa ettiler. Bazilari açik havada uyudu, sicakliga karsi birbirlerine karsi koydular. Evde daha az sayida isçi maquas'in çöpünden binalar ve diger malzemeler için ugrasiyordu. Bir aile, su içerigini 55 galonluk bir tamburda tuttu ve parlak içerigi, içindekilerin florokarbon çözücü oldugu ve bu maddelerin inhale edildiginde buharlarin ölümcül oldugu konusunda uyarildi.
Maquiladora topluluklari bu insanlara kamu imkanlari saglayamadi, çünkü paradoksal olarak bir vergi tabani yoktu. 1988'de Meksika hükümeti maquiladora ücretlerine altyapi iyilestirmeleri için% 2 vergi önermeyi önerdiginde, fabrika sahipleri fikri durdurdu. Wall Street Journal, "Bazilari, kazanç saglamak için Meksika'da olduklarini ve bu altyapinin Meksika'nin sorunu oldugunu söylüyor." Yerel hükümet yetkilileri, vergi sorununu ittikleri takdirde yabanci isverenler topluyor ve gideceklerinden korkuyorlardi.
Sonraki mantikli adim maquiladora ucuz ücret modelini ve mevcut olmayan düzenlemeyi çok daha genis bir alana genisletmekti. Yönetim danismanlari, maquiladora üretiminin Kanada ve Amerika'daki sehirlerdeki avantajlarindan bahsetmekle mesguldü. Bazilari, örnegin her imalat isinin Amerika Birlesik Devletleri'nden Meksika'daki bir maquiladora fabrikasina kaydirilmasinin, faydalari da dahil olmak üzere isverenden yilda 30.000 dolar tasarruf sagladigini iddia ediyorlardi. Buna ek olarak, bu tür yerlestirmeleri tesvik eden bir seminerdeki bir dergide, "maquila bitkileri operatörlerinin, isçileri isle ilgili tehlikelere karsi korumak için pahali bir sigorta tasimasi gerekmedigini belirtti.
ABD-Meksika sinir bölgesinde yasanan sikisik yasam kosullari ve ekolojik hasar, o bölgedeki gelecekteki sanayi büyümesini sinirladigindan, Meksika yasalari Maquiladoras'in ülkenin disinda daha fazla faaliyet göstermesine izin vermek için degistirdi. Yine de, bazi ABD'li isverenler Birlesik Devletlerin yakininda daha güvenli hissettiler. Meksika ile yapilacak bir serbest ticaret anlasmasi bu endiseleri hafifletecek. Sadece Meksika tüm ülkesini gümrüksüz üretime açar, ayni zamanda ticaret yetkililerini rahatlatacak çesitli kosullari kabul eder. Meksika hükümetinin serbest ticaret gündemi, uluslararasi ticarette Meksika'daki yatirimlarin tamamen güvenli olduguna ikna etmeyi amaçliyordu.
Reagan Idaresinin 1988'de Kanada ile imzaladigi serbest ticaret anlasmasinda bunun bir örnegi vardi. Bati Avrupa'da Avrupa Ekonomik Birligi'ndeki uluslarin birlesmesi gibi, Birlesik Devletlerin Kanada ile müzakere ettigi ve daha sonra serbest ticaret anlasmasi imzaladigi Meksika, üye devletler arasinda iç ticarete konu ürünler için tarifelerin ve diger ticaret engellerinin tamamen ortadan kaldirilmasini tasarladi. Bunun aksine, Kuzey Amerika anlasmalari, dis ticaret ortaklarina göre ortak bir para birimi veya uyumlastirilmis bir tarife programi içermiyordu. Kuzey Amerika'daki bu anlasmalar, yeterli ücret, çalisma hakki ve çalisma alanindaki saglik ve güvenlik hakkina sahip olan Avrupa Topluluklari ülkeleri gibi bir "sosyal tüzük" içeremezler. Böyle bir anlasma maquiladora modeline göre mallarin üretimini engelleyecektir.
1980'lerde muhafazakâr hükümetler, üç Kuzey Amerika ülkesinde iktidara geldi ve daha liberal rejimler yerine geçti. Ronald Reagan, Jimmy Carter'i Amerika Birlesik Devletleri Baskani olarak degistirdi. Brian Mulroney, Pierre Elliott Trudeau'yu Kanada'da basbakan olarak degistirdi. Miguel de la Madrid ve Carlos Salinas de Gortari Meksika'da Lopez Portillo'nun yerini aldi. Ekonomik degisiklikler siyasi idarelerdeki degisikliklere eslik etti. Yeni liderler, serbest ticaretle ilgili kurumsal ve finansal gündemleri yerine getirmek konusunda daha istekli davrandilar. Bu yeni politikanin ilk meyvesi, Baskan Reagan'in "iki ülke arasindaki ticarette simdiye kadar yapilan en kapsamli anlasmalardan biri" olarak tanimladigi 1988 Amerika Birlesik Devletleri-Kanada Serbest Ticaret Anlasmasi idi. Bu, tüm tarifelerin ortadan kaldirilmasini, birçok tarife disi engeli azalttigini, yatirim uygulamalarini liberallestirdigini ve hizmet ticaretini kapsadigini "söyledi.
Meksika ile böyle bir anlasma, 1980'lerin sonunda Amerikan ve Meksika cumhurbaskanlarinin himayelerinin baslamasi için beklemek zorunda kalacakti. Reagan'in Baskan Yardimcisi, George H.W. Bush, 1988'de Baskan seçildi. Ayni yil Carlos Salinas de Gortari, PRD adayi Cuauhtemoc Cardenas'a verilecek oylarin% 50,1'lik bir oranla Meksika'daki cumhurbaskanligi seçimlerini "hatali" ve süpheli seçim dolandiriciligi yüzünden kazandi. Kanada'daki ve diger iki ülkedeki serbest ticaretin popüler olmadigi yeni seçilen Baskanlarin bu degisimi zorlamasini engellemedi. Amerikan izleyicilere, Baskan Salinas, Amerikalilarin Meksika ürünlerini veya Meksika halkini ithal etmek arasinda yapmasi gereken bir tercih açisindan serbest ticaret meselesini belirledi. Serbest ticaret olmadan bir grup ABD gazetesi editörüne öneride bulunan insanlar, Meksika'dan Amerika'ya "yüzlerce veya binlerce degil, milyonlarca degil," göç edecegini öne sürdü. Ancak, Meksika göçmenligi konusu ticarette sinirlari kaldi Müzakereler.
Baskan Bush ve Salinalar Eylül 1990'da bir serbest ticaret anlasmasi yapma niyetini ilan ettiklerinde ikili görüsmeler için bir gündem teklif ettiler. subat 1991'de ABD Uluslararasi Ticaret Komisyonu raporunda belirtildigi üzere, bu gündem su sekildeydi:
Bu çerçeveden, iki ülke kendi kaygilarini yerine getiren bir anlasmaya varmak için müzakerelerde bulundu. Birlesik Devletler, Asya ve Avrupa'daki ticaret rakiplerinin Meksika'yi ABD pazarini bombalamak için bir platform olarak kullanmamasini saglam temel kurallari istemistir. Yeterli "ABD patentleri ve teknolojisi için hukuki koruma", Meksika'nin yabanci yatirima iliskin anayasal kisitlamalarin kaldirilmasini ve en önemlisi Amerikali yatirimcilarin Meksika'nin sermaye yeterliliginin azaltilmis petrol endüstrisine girmesini istemistir. Meksika, sirasiyla ABD'nin tekstil ve çelik ithalat kotalarini ortadan kaldirmasini ve halen yasak olan Meksika'daki bazi meyve ve sebzelere ABD pazarlari açmasini istemistir.
Kanada subat 1991'de ticaret görüsmelerine girdiginde, görüsmeler üçlü oldu. Kanada, ticaret ortaklariyla Kanada bankalarinin ABD ve Meksika pazarlarina erisiminin artirilmasi üzerine baski yapmak istedi. Kanadalilar, "Amerikan Satin Alin" hükümleri gibi ayrimci engellerin kaldirilmasi da dahil olmak üzere "ABD hükümetinin satin alma pazarina daha iyi erisime" ve ABD'li üreticileri destekleyen önlemlerin alinmasini istedi. Birlesik Devletler, Kanada'nin Kanadali "kültür endüstrileri" ni lehinde olan yasalarini yürürlükten kaldirmasini istedi. Ayni zamanda Kanada'nin, "ilacin on yil boyunca Kanada pazarinda satis yapmasinin ardindan, patentli bir ilacin genel bir kopyasinin Kanada'da ithal edilebilecegi ve satilabilecegi" zorunlu lisans yasalarini yürürlükten kaldirmasini istedi. Birlesik Devletler ayrica, "duty-free ticareti yapilan yeni araba ve kamyonlar için Kuzey Amerika içerik gereksiniminin% 50'sinden% 60'a yükselmesini" istedi.
Ticaret görüsmeleri Seattle'da yapilan oturumda ilerledikçe, sözlesmenin baslangiçta umutlandigi üzere 1991 yili sonunda hazir olmayacagi açikça ortaya çikti. Yeni hedef Kasim 1992 seçimlerinden önce ABD Kongre üyelerinin NAFTA onayini kapatmak oldu. Ancak, üç ulusal müzakereci, karsilikli tarife indirimleri için meta seçimi alaninda, bir anlasma için gereken uzlasmayi sagladi.
Ticari müzakerelerin Aralik ayina girmesiyle birlikte misir ihracati önemli bir engel olusturdu. ABD'li misir üreticileri, korunan Meksika pazarina daha fazla erisim için baski yapiyorlardi. Meksika hükümeti, 2.3 Meksikali taç yetistiricisini daha kazançli diger bitkilere çesitlendirmeye tesvik ediyordu. Stratejisinin bir kismi ortak biçimleri özellestirmekle ilgiliydi Sorun, böyle bir tarimsal yeniden yapilandirmanin çiftliklerde çalisan kisilerin devrilmesine sebep olmasiydi.
Wall Street Journal, "ABD Müzakereciler bir ikilemin boynuzlari üzerindedir. Meksika'yi sinirlarini ABD misir silolarindan daha fazla alana yaymaya zorluyorlarsa, yeni bir Meksika çiftlik emekçisinin ABD'ye sizmasina neden olabilir; serbest ticaret anlasmasinin çözmeye yardimci olmasi gereken sorun "Dr. UCLA'nin Hinojosa Ojeda, misir sübvansiyonlari düstükçe yaklasik 850.000 hane reisinin Meksika çiftliklerini terk edecegi tahmininde bulundu. Bu grubun 600.000'den fazlasinin Birlesik Devletler'e gitmesi beklenebilir.
Kuzey Amerika Serbest Ticaret Anlasmasi'nin benimsenmesiyle ilgili politik savas, birçok yilda ticaretle ilgili herhangi bir öneride bulunulmadigi için Amerika'daki kamuoyunun ilgisini ve tartismayi tetikledi. Bir ticaret lobicisi olan Harry Freeman "Hiç bu kadar sicak ticaret meselemiz yoktu" dedi. Kamu Yurttaslari, zirai ilaç ve diger saglik düzenlemelerini zayiflatacagi için NAFTA'ya karsiydi Çocuk Isçiligi Koalisyonu, Meksika çocuklarinin potansiyel olarak istismar edilmesine karsi çikti. AFL-CIO, ABD islerinin ucuz isçilikle sonuçlanmasindan endise ediyordu. Greenpeace ve Ulusal Dogal Hayati Federasyonu, Maquiladora sinir bölgesinde yasanan çevresel bozulmayi elestirdi. Dan 1991 yili Mart ayinda Dan Rostenkowski, is adamlari toplantisinda böyle gruplarin NAFTA'ya karsi harekete geçtigini söyledi. "Bu seyi kazanmak istiyorsan kiçini kaldir" diye haykirdi.
Tasindiklarini. Wall Street Journal, "kurumsal Amerika'nin American Express, Procter & Gamble ve birçok mavi çip sirketinin kurumsal baskanlari da dahil olmak üzere, Who's Who adli sanal bir lobi faaliyeti gerçeklestirdigini bildirdi. ?s kuvvetleri milletvekilleri ile kesintisiz bir toplanti programi hazirladi. ?ki partili bir gösteride, iki eski ABD ticaret temsilcisi olan Demokrat Robert Strauss ve Cumhuriyetçi William Brock'in önderligindeki bir is heyeti Baskan Bush ile bir araya geldi. Daha önce Washington'un lobicileri istihdam etmemis olan Meksika aniden ve kitlesel olarak politika degistirdi. Serbest ticaret antlasmasini desteklemek için Washington avukatlarinin ve lobicilerin "takimi" tuttu.
Siyasi çabalar, Kongre'yi Baskan adina ülke adina ticaret anlasmalarini müzakere etmesi için "hizli yetkili otoriteyi" genisletmeye ikna etmek için yapildi. Müzakereler yapildiktan sonra, Kongre anlasmada degisiklikler sunmaktan yasaklanir, ancak paketin tamamini yukari ya da asagi oy vermelidir. 23 Mayis 1991'de ABD Temsilciler Meclisi, 231 ila 192 oyla hizli otoriteyi reddetmek için bir hareket yendi. Senato, ertesi gün 59'dan 36'ya kadar oyla hizli rotayi onayladi. Engellerden biri geçildi. Öte yandan, cumhurbaskanligi hizli oturum otoritesini onaylayan Meclis oylamasini, cumhurbaskaninin hayatini hizli izlemenin onaylanmasini emek konusundaki taahhütlerine göre sart kosan Baskan Richard Gephardt tarafindan önerilen ve baglayici olmayan bir karar üzerine bir oylama izledi; Çevre ve saglik standartlari. Bu karar 329 ila 85 arasinda oyla geçti.
NAFTA'nin nihai onayi, bir Demokrat olan Bill Clinton'un Beyaz Saray'a getirilen 1992 cumhurbaskanligi seçimleriyle karmasikti. Kampanya sirasinda Clinton, NAFTA'ya verdigi destegin Meksika'nin emek ve çevreyi korumak için "yan anlasmalar" müzakerelerine sart kostugunu açikladi. Clinton, Baskan olarak NAFTA'yi bir paket olarak geçmek için Kongre'deki kollarini bükmüs ve basardi.
Sahnelerin arkasinda, NAFTA'nin geçisi hikayesi Harper dergisinin yayincisi Rick Mac Arthur tarafindan "Serbest Ticaret Satis: NAFTA, Washington ve Amerikan Demokrasisinin Çikmazciligi" baslikli bir kitapta anlatiliyor. Mac Arthur, Bill Moyers, 90'li yillarin NAFTA kampanyasi ... Demokrat liderlerin - o zamanlar Bill Clinton - Wall Street'den para toplamak için yaptiklari bir girisim. Kendi havuzunda Cumhuriyetçilerle bas basa rekabet etmeye çalisiyorlar. "
Baska bir deyisle, Wall Street'in vericileri, Demokrat partilerin cumhurbaskanlari serbest ticaret politikalarini destekledikleri sürece Demokrat siyasi adaylara Cumhuriyetçilerle paralel olarak para ödemeye istekliydi. Bu anlayisla Baskan Clinton onlara bir zafer kazandirmaya hazirdi. Demokrat Partinin örgütlü emekle olan tarihi baglari, gelecek seçim kampanyalarinda bol miktarda fon akisi ihtimalinden ziyade bir politika sikisikliginda daha az anlam ifade ediyordu.
Not: Bu anlatim, William McGaughey'nin 1992'de yayinladigi "ABD-Meksika-Kanada Serbest Ticaret Anlasmasi: Sadece Hayir mi Dediklerini" adli kitabindan uyarlanmistir. Bu materyalin büyük kismi daha sonra Daniel La Botz'in 1992'de Uluslararasi Çalisma Haklari Egitim ve Arastirma Fonu tarafindan yayimlanan "Bogulan Kucaklasma: Meksika'da Emek Haklarinin Devletten Bastirilmasi" baslikli yayinlanmamis el yazmasi. William McGaughey, ayni zamanda düzenlenen bir sendika seçimlerinde uluslararasi bir insan haklari gözlemcisiydi Haziran 1991'de Mexico City yakinlarindaki Cuautitlan Ford fabrikasinda.


TELIF HAKKI 2010 THISTLEROSE YAYINLARI - TÜM HAKLARI SAKLIDIR