ABD'nin “uluslararası terörist” unvanını kazanmasında öncülük ettiği “dünya topluluğunun” politikası bu kadar kusursuz mu?
Siyaseti sevmenin, seçmenlerin toplam hafızası olduğunu söylüyorlar. Yakın geçmişte çok fazla sayıda düğüm var, bunun üzerine çekiniz - bugünün olaylarının anlaşılması. Bu düğümlerden biri, Pan Amerikan havayolunda bir patlama sonucu Aralık 21 1988’in bir Pan American havayolunda meydana gelen bir patlamanın sonucunda Londra’dan New York’a kadar olan 270 yolcularını öldürdüğü “Lockerbie Mystery”.
Patlamadan iki yıl sonra, patlamadan sorumlu Washington ve Londra, Muammar Kaddafi ve doğrudan sanatçıları aradı - Libya istihbaratının iki çalışanı. Böylece Libya ve liderini "uluslararası teröristler" olarak belirlediler. Ve - onsuz nerede! - Jamahiriya'ya BM yaptırımları uygulayarak. Muammar Kaddafi, onları iptal etmek için ülkesinin terör saldırısının sorumluluğunu kabul etmek, yürütmekten şüphelenilenleri iade etmek, mağdurların akrabalarına tazminat ödemek ve “uluslararası terörizmi desteklemeyi kesmek” zorunda kaldı.
Uzun süredir “Lockerbie” ismi “Kaddafi rejiminin terörist doğasının” bir sembolü idi. Peki, peki ya o, çünkü kendisi terör eyleminin sorumluluğunu kabul etti, şüphelileri yayınladı ve tazminat ödedi.
Libya liderinin bu adımının gerçek nedenleri neydi? Şimdi - diğeri hakkında. 27'in bu trajediden bu yana yıllarca sürmesi, Libya taşının katılımının resmi halini taşa bırakmayan yeterli miktarda kanıt topladı. Kaddafi'nin "uluslararası terörist" olarak atanması durumunun açıkça ortaya çıktığı gerçeği. Bu bunda hikayeler Öyle değildi. Daha doğrusu - hiçbir şekilde ve Lockerbie felaketini saran çamurlu entrikalar dışında, bu tür tanıdık konuların kontürleri - CIA ve ilaçlar, modası geçmiş çift ajanlar, “kendilerinin” ortadan kaldırılması ve yasanın ihlali daha belirgin hale geliyor. Tabii ki, hepsi "siyasi elverişlilik" adına ve "ulusal güvenlik konusundaki yüce kaygılar" tarafından yönlendirildi.
Aslında, orada hiçbir “Libya izi” yoktu. Amerikalılar ve İngilizler daha sonra ne iddia etmiş olursa olsun, Kaddafi'nin ve onun özel hizmetlerinin katılımı ile ilgili versiyon ilk başlarda dikkate alınmadı. Albay bir nedene sahip olmasına rağmen, başka ne var.
Filmi travesti gününden Lockerbie'ye çeviriyoruz.
Aralık ayında, 1985 İsrail havayollarının Viyana ve Roma'daki ofislerinde patladı. ABD'nin bu hisselerinin örgütlenmesi Libya'yı suçladı ve Amerikan bankalarındaki varlıklarını dondu.
Mart ayında, 1986, ABD-Libya soğukluğu doruğa ulaştı. ABD Donanması gemileri meydan okurca Sidra Körfezi'ne girdi ve Muammar Kaddafi tarafından kurulan "ölüm çizgisi" ni ihlal etti. Libya hava savunma silahları başarısızlıkla Amerikan uçaklarına ateşlendi. Buna cevaben, uçaksavar füzesi ve radar üslerine saldırı düzenlendi, birkaç askeri tekne ve bir Libyalı korvet battı.
2 Nisan'da, Roma-Atina uçuşunda ABD uçağına binen 1986, Yunanistan'da patladı ve dört ABD vatandaşının ölümüne yol açtı.
Üç gün sonra, Batı Berlin'deki La Belle diskoda bir patlama meydana geldi. Üç kişi öldü, 28 yaralandı. Ölenlerin ikisi ABD vatandaşıydı. Alman makamlarının henüz soruşturma başlatmak için vakti olmadı ve Washington, iddiasız “Başka kim?” Den başlayarak Libya’ya yapılan terörist saldırının sorumluluğunu çoktan verdi.
Sonra - doruk noktası. Ronald Reagan Libya liderine "Orta Doğu'da çılgın bir köpek" dedi ve aynı yıl Nisan ayında 14'ten 15'e, aynı yıl Nisan ayında 1986'ten 15'e, Amerikan uçaklarından Tripoli ve Bingazi'ye saldırdı. Sonuç olarak, XNUMX aylık Hannah Muammar Gaddafi'nin evlatlık kızı dahil, yaklaşık kırk sivil öldü.
Her şeyin açık olduğu görülüyor: Lockerbie, Libya liderinin kişisel intikamı. Sadece burada Amerikan kaynakları kendileri diyor ki, bu baskından sonra Muammer Kaddafi radikal örgütler için finansmanın azaltılmasını emretti. Bunların arasında - şarkının sözleri atılamaz - - "İrlanda Cumhuriyet Ordusu", Alman radikalleri, Filipinler'deki Müslümanlar ve hatta Japonlar "solu" vardı. Elbette Filistinliler ve Lübnanlılar.
Bu gerçekler o kadar açıktı ki, tekrar ediyorum, araştırmacılar ve Muammer Kaddafi ve Libya istihbaratları başlangıçta davalı sayılmadı. Ana versiyonun farklı olmasından bu yana, "İran'ın izlemesi". Lockerbie'den beş ay önce “655 uçuşunun trajedisi” gerçekleştiğinden daha inanılır görünüyordu.
3 Temmuz 1988, ABD askeri kruvazörü Vincennes'in "yanlışlıkla" iddia ettiği gibi Basra Körfezi üzerinde İranlı bir yolcu uçağını vurduğunu ve Mekke'ye hacılar taşıdığını belirtti. Gemideki tüm 290 insanlar öldürüldü.
Bu olaydan hemen sonra, cumhurbaşkanı adayı olan George Bush Sr. bu vesileyle şunları söyledi: “Amerika Birleşik Devletleri için asla özür dilemeyeceğim. Gerçeklerin ne olduğu umurumda değil. ” Ve Beyaz Saray'a geldikten sonra, kruvazörün komutanı Will Rogers ve hava savunmasından sorumlu subay "kabaca" cezalandırdı. Nisan ayında, 1990, “Üstün hizmet gerçekleştirirken olağanüstü övgüye değer eylemler için” ifadesiyle “Askeri Haklar İçin” ödüllerine layık görüldü.
Zaten büyük bir politikaydı. İran-Irak savaşında bir dönüm noktası oluştu, İran ordusu Irak'ın güneyinde ilerliyordu ve Saddam Hüseyin’in bölgedeki savunması Ramallah’ın kilit noktası düşmek üzereydi. Washington, "en iyi düşmanını" korumaya karar verdi, açıkça bir yolcu uçağını düşürdü, böylece Pers Körfezi'ndeki patronun kim olduğunu ve bu "mal sahibinin" İranlıların daha da ilerlemesi durumunda nasıl davranacağını gösterdi.
O günlerde, İslam Devrim Muhafızları Birliği'nin komutanı Mohsen Rezai, Ayetullah Humeyni'ye şöyle yazdı: “Irak'ı yenmek için Amerikalıları Basra Körfezi'nden çıkarmak zorundayız, elbette ki yapamayız.” Barış yolculuğunun Amerikalıları tarafından yapılan gösterici yıkım bir rol oynadı. Ve şimdi İran parlamentosu başkanı Ali Ekber Haşimi Rafsanjani, düşürülen uçağı olayının Tahran’ın askeri politikasını ciddi şekilde gözden geçirmesine yol açtığını belirtti. Birkaç hafta sonra İran hükümeti, Irak’la olan düşmanlığı sona erdirmek için Birleşmiş Milletler'in önerisini kabul etti ve “İslam Cumhuriyeti düşmanları tarafından sunulan bir kase zehir içti”.
Ama biraz sonra oldu. Ve 4 uçuşunun trajedisinden sonraki gün olan Temmuz 655, İran’ın Büyükelçisi Jaafar Mahallati’nin BM’de yaptığı konuşmada, “Kendimizi savunma hakkımızı kullanmak için herhangi bir yasal yol kullanacağız. Ve yukarıda belirtilenler sayesinde, bu terör eylemini cezalandırmak için herhangi bir yasal aracı kullanacağız. Ve sadece cezanın yerine getirilmesi için değil. Ceza için Cara. Ancak bu talihsiz davaları önlemek için ceza vermeye başvuracağız. ”
Aynı zamanda Tahran'da, İçişleri Bakanı Ali Ekber Mokhtashi, suç düzenleyicileri üzerinde barışçıl bir uçuş gerçekleştiren yolcuları öldürmenin intikamının "gökten kanlı bir yağmur yağacağını" söyledi. 1982'ten 1985'e kadar Şam'daki İran büyükelçisi olduğu göz önüne alındığında, Hizbullah'ın yaratılmasına katıldı ve Filistinli militan örgütlerin temsilcileriyle yakından temasa geçti, ilk önce Lockerbie'den sonra hatırlanan sözleriydi.
Üstelik, Mayıs 11'in 1989'i, CIA tarafından yayınlanan Washington Post gazetesi raporunda yayınlandı ve uçağın İran’ın emriyle ilgili Filistinli militanlar tarafından patlatıldığını belirtti.
Materyalin yazarlarına göre, Filistinli örgütler saldırıların gerçekleştirilmesi için “10 milyon dolar nakit ve altın aldı. O (Mokhtashemi - IS), PanAm uçuşu 103'e yapılan terörist saldırının Amerikalılar tarafından düşürülen İran hava otobüsü intikamını almak için aynı tutarı ödedi. ” Aynı zamanda, gazeteciler Ulusal Güvenlik Ajansındaki kaynaklara da atıfta bulundular.
Davanın kapandığı ve suçlunun isimlendirildiği anlaşılıyor. Öyle bir şey yok. O zamanlar İran’a Washington’a ya da Londra’ya “uluslararası terörist No. XXUMX” olarak ihtiyaç duyulmadı. Ancak Muammar Kaddafi, Orta Doğu ve Afrika'daki Beyaz Saray ve Downing Sokağı'nın çıkarlarına ciddi şekilde müdahale eden faaliyeti ve bağımsız politikaları ile tamamen farklı bir konudur. Ve Mart ayında, Çekoslovakya cumhurbaşkanı Vaclav Havel’in başkanı 1 birden seksenlerin sonunda, Prag’ın komünist rejiminin Libya’ya Lockerbie’de uçağın patlamasında kullanılan aynı tonda patlayıcıyı bin ton olarak ayarladığını keşfetti. ABD ve İngiliz makamlarına ne bildirildi?
Gerisi zaten, bir sahtekarlık niteliği, daha doğrusu, bir teknoloji sorunuydu. Durumda hemen “Libya izi” ortaya çıktı: Jamahiriya istihbarat subayı Abdel Baset el-Megrahi ve Malta'daki havayolu şirketi Libyan Arab Airlines genel müdürü Lamin Khalif Fhima.
Soruşturma tarafından önerilen versiyon şimdi şöyle görünüyordu: Havayolunun güvenliği başkanı Abdel Baset el Megrahi, şahsen patlayıcı madde içeren bir valizi Malta'ya getirdi ve onu Lamin Khalifa Fhim'e verdi. İkincisinin "Malta-Frankfurt" uçuşuna katılması gerekiyordu. Frankfurt'ta ölümcül bavulun Londra Heathrow'a başka bir uçağa taşınması gerekiyordu. Ve sonra, halihazırda Heathrow'da kimliği belirsiz kişiler, ikinci kez, nihai adreste - XXUMX no'lu uçuşta, New York'a doğru “transfer etmek” zorunda kaldı. Ünlü bükülmüş, değil mi?
Bu sürümdeki tutarsızlıklar sadece sürünmekle kalmıyor, aynı bölümü alabileceğiniz bir ispinoz ile gıcırdıyorlardı. Ancak - “ulusal güvenliğin en yüksek çıkarları” ve bu nedenle de, ifade özgürlüğü ve mahkemenin bağımsızlığı yan yana. Ve Lamin Khalif Fhima beraat ederken, Abdel Baset el-Megrahi, 2001'te ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı.
Konuyu kapalı olarak değerlendiren yetkililer, basını ve olayı inceleyen özel soruşturmacılar üzerindeki kontrolünü kaybetti. O zaman her şey dönmeye başladı.
İskoç gazeteci Lusi Adams, adli soruşturmanın seyrini kontrol eden özel bir komisyonun malzemelerini tanıdı: “ABD Adalet Bakanlığı'nın, ana savcı tanıkları Paul ve Tony Gauci'ye çok para ödediği ortaya çıktı. Anthony Gauci, Malta'da bir mağazanın sahibidir ve kendisinden kıyafet alan Al-Megrahi olduğunu ve daha sonra bombanın bulunduğu bavulda bulduğunu söyler. Bunlar El-Megrahi'ye karşı kilit kanıtlardı. Ve şimdi, davadan önce Anthony Gauci'nin çok paraya ihtiyacı olduğunu ve ifadesini verdikten sonra ABD Adalet Bakanlığı'ndan yaklaşık iki milyon ABD doları tutarında etkileyici bir miktar aldığını biliyoruz. ”
Hepsi bu mu sence? İşte burada. “Önemli bir tanık” olan İsviçreli bir mühendis olan Ulrich Lumpert, saat anahtarının kökeni hakkında yalan söylediğini itiraf etti. İsviçre mahkemesi yeminli bir ifadesinde, “MTC 13 clockwork prototipini çaldım ve 22 June 1989'in izni olmadan resmi Lockerbie davasında yer alan kişiye teslim ettim” dedi. Aslında, Lumpert'in şimdi iddia ettiği gibi, “bombada kullanılan saat mekanizması, şirketinin Libya'ya sattıklarından biri değildi”. Yani, kaza yerinde bulunan ve bu süreçte en önemli ipuçlarından biri olarak öne sürülen iddia edilen “sigortanın bir kısmı” genellikle değildir.
Halen, mahkemenin ve soruşturmanın açıkça göz ardı ettiği bir düzine çelişki var. Ancak öyleyse, Muammar Kaddafi neden iki vatandaşını dağıttı ve 2,7'a tazminat olarak bir milyar dolar ödedi, ölülerin her ailesi için neredeyse 10 milyon dolar mı? Mahkemenin anlayacağını mı umuyordu? Tanınan reddedilemez kanıt?
Dahası, el-Megrahi'nin verilmesi onun için kolay bir iş değildi. “Terör eyleminin organizatörü” olarak ömür boyu hapis cezası alan Abdel Bassett, Jamahiriya'da ciddi bir etkiye sahip olan ve aktif olarak kabilesi arkadaşını aktif olarak savunan en büyük Libya kabilelerinden biri olan Magaraç'a aitti. Ve Muammar Kaddafi'ye ancak ikincisinin firması El-Megrahi tarafından hapishaneden “ayrılacağını” garanti altına aldı. Bu arada, albay bunu yaptı. Londra ile diyalog fırsatı ortaya çıkar çıkmaz, Libyalı liderin oğlu Saif el-Islam'ın başkanlığındaki Gaddafi Uluslararası Charitable Vakfı bir ömür boyu mahkum için serbest bırakılmaya başladı.
El Megrahi “aniden” prostat kanseri gösterdi, doktorlara göre, üç aydan fazla bir süre kalmadı - aslında, yılın Mayıs 2012'inde öldü - ve böylece “Majestelerinin hükümeti, insanlık düşünceleriyle yönlendirildi” ve Libya makamlarına gönderdi. . Böylece, 19 Ağustos 2009, El-Megrahi serbest bırakıldı ve Libya'ya geri döndü. Jamahiriya'nın başkentinde kendisine ciddi bir toplantı yapıldı: bayraklı ve pankartlı binlerce insan onu bir kahraman gibi karşıladı. Trablus'un ana meydanında halk festivalleri düzenlendi ve Libya temsilcileri tarafından Londra’ya verilen serbest bırakma için “tazminat” miktarı muhtemelen sonsuza dek bilinmeyecektir.
Fakat bu zorluklar neden gerekliydi? Buna cevap, Libyalı yetkililer tarafından 2004’te geri verildi: ülkemiz masum, ancak “barış için fiyat” olarak taviz vermeye zorlandı. Aynı zamanda, bu arada, Lockerbie felaketinin mağdurlarının ailelerine 2,7'e bir milyar dolar vermenin “Libya’nın trajedi için suçluluk kabulü” olarak kabul edilmeyeceğini söyledi.
Ve bir sulu ayrıntı daha - Mayıs 2007'te, İngiltere Başbakanı Tony Blair kısa süre önce Libya Büyükelçisi Muammar Gaddafi ile görüşmek üzere Tripoli'ye gitti. "Terörist Abdel Basset Ali Al Megrahi'nin devri anlaşması imzalamaya hazır." Ve yürürlüğe girmesinin şartı, İngiltere'den hava savunma sistemlerinin alımı için bir sözleşmenin imzalanmasıdır.
Bu işlem gerçekleşmedi. Müzakereler, 2009’in sonuna kadar devam etti ve ardından görünüşe göre, Gaddafi’nin planları önemli ölçüde değişti. Ancak müzakerelerin gerçeği kanıtlanmış bir konudur.
Lockerbie trajedisinden sonra neredeyse 27 yıl geçti. Ancak bu davanın kilit sorularına net bir cevap yoktu.
165 kullanıcıları - 103 uçak biletlerini son anda teslim eden çok sayıda insanı neler yaptı? Ve ne tür insanlar! 80 rezervasyonları, Moskova'daki ABD Büyükelçiliği personelinin yüzde 'si oranında iptal edildi.
Birleşmiş Milletler’in Namibya’nın bağımsızlığı ile ilgili anlaşmalar imzalaması için ABD’ye uçması beklenen Güney Afrika’nın tüm heyeti de aynı şeyi yaptı. ABD'nin Lübnan Büyükelçisi John McCarthy, FBI'ın direktör yardımcısı Oliver Revell'in oğlu Chris Revell ve ABD uyuşturucu karşıtı yönetiminde istihbarat şefi yardımcısı Stephen Green bu uçuşa katılmayı reddetti.
PanAm güvenlik servisi neden ABD Federal Havacılık İdaresi'nin Kasım ayında 2'ten gönderdiği cihazı açıklayan uçaklarından birinin terörist saldırısı ile ilgili tekrarlanan uyarıları görmezden geldi?
Ayrıca, Aralık ayındaki 5’in FAA’sı güvenlik önlemlerine ilişkin bir uyarı yayınladı; bununla birlikte: ABD’nin Helsinki büyükelçiliği uyarıyla bir telefon aldı. Arayan Arapça aksanıyla konuştu ve önümüzdeki iki hafta içinde Frankfurt'tan ABD'ye uçan bir PanAm uçağının patlatılacağını söyledi. Ve 8-9 Aralık ayında, İsrail'in Filistin Kurtuluşuna İlişkin Popüler Cephesi'nin Lübnan genel merkezindeki İsrail özel kuvvetlerinin baskınları sonucunda, Aralık sonunda PanAm şirketinin uçağına yaklaşmakta olan saldırıyı gösteren belgeleri ele geçirdi. İsraillilerin ABD ve Almanya'da derhal rapor ettikleri.
Olası bir terörist saldırı ile ilgili bir uyarı 13'in Aralık ayında Moskova'daki ABD büyükelçiliğinde ilan panosunda yayınlandı ve ardından gazeteciler ve işadamları dahil tüm Amerikan topluluğuna dağıtıldı. Büyükelçi Yardımcısı Karen Dekker, “Elçilik, herkesin terör eylemi tehdidinden haberdar olacağından ve Batı havayollarının Frankfurt üzerinden uçması gereken insanların biletlerini değiştireceği konusunda endişelendiğini” hatırladı.
Ve - özellikle, başka hiçbir yer yok - Federal Almanya Cumhuriyeti'nin suçlu polisi Aralık 18, bir sonraki 2-3'teki 103 uçuşunda terör saldırısı hakkında gizli bilgi alıyor. Bu bilgi Bonn'daki ABD Büyükelçiliğine iletilir ve bu bilgi Dışişleri Bakanlığı'na bildirilir. Bu da diğer diplomatik görevlere bir uyarı gönderir.
Bugüne kadar, Filistinli militan grubun "Kara Eylül" terörist saldırısının Ebu Nidal önderliğinde gerçekleştiği kanıtlandı. Ancak bu zamana kadar İsrail istihbaratı "Mossad" tarafından işe alınmıştı. Küratörleri "fırlat" mı, yoksa "bilgiyi tuttu" mu?
Patlayıcı cihaz Filistin Kurtuluşu Popüler Cephesi ile işbirliği yapan Ürdün Marwan Khreezat tarafından yapıldı. Fakat burada da aynı tablo: Batı Alman istihbaratı için çalıştı.
Ve son olarak, patlamadan birkaç saat önce, 21 uçuşunda bagaj yükünü izleyen Alman Federal Ceza Polisi izleme ajanı olan Aralık ayının 1988'i, ABD İlaç İcra İdaresi'nin “özel kargo” ını taşıyan valinin değiştirildiğini belirtti. diğerleri, görünüm, şekil, malzeme ve renk bakımından farklılık gösterir. Fakat FAA'nın yönlendirmelerinde belirtilene çok benzer. Federal suç polisi bu konuda Wiesbaden'deki CIA grubuna rapor verdi; bu durumda liderliklerine bilgi iletti ve kısa sürede cevap verdi: “Endişelenme. Yükü durdurmayın. Atla "...
Lockerbie’deki patlamanın, Lübnan’daki afyon ve eroin ticareti yüzünden Amerikan özel servisleri tarafından yapılan gösterilerin bir sonucu olduğu konusunda daha az şüphe var.
Aralık ayında yapılan açıklamada, ülkede çalışan askeri istihbarat ajanları resmi bir protesto göstererek CIA’ın uyuşturucu sektöründeki karmaşıklığını ortaya koydu. Washington'a gitmeye karar verdiler, 1988 uçuşunda büyük bir skandal, iç soruşturma ve siyasi kavgaların yaşandığı yer ...
Lockerbie hepimize bir hatırlatmadır. “Parlayan her şey altın değildir” ifadesiyle birlikte, şu an tekrar basılan hali oldukça adil: “Uluslararası terörist No. XXUMX tarafından atanan herkes” değil. Bu rol için adayların “uluslararası topluluğu” tarafından onaylanma politikasının - basında sonradan görülen histerilerle - çoğu zaman gerçeklikle ilgisi yoktur.