Gökbilimciler bu ayın başlarında evrendeki en büyük patlamayı kaydettiklerini duyurdular ve yeni bir çalışma, bunun arkasındaki itici faktörleri ve diğer gama ışını patlamalarını (GRB’ler) belirledi.
Bath Üniversitesi tarafından yönetilen bir ekip, bu dev patlamaların manyetik alanının, ölmekte olan yıldızdan fırlatılan malzemenin yıldız enkazına çarpması ve onu şok etmesinden sonra karıştığını buldu.
Bu, bilim adamlarının 2014’te GRB 141220A meydana geldikten sadece 90 saniye sonra yayılan ışığı yakalamasından sonra belirlendi; bu, kayıtlardaki en erken tespittir.
Bath, “Bu yeni çalışma, en güçlü GRB’lerin büyük ölçekli düzenli manyetik alanlarla güçlendirilebileceğini gösteren araştırmamıza dayanıyor, ancak yalnızca en hızlı teleskoplar, patlamada kaybolmadan önce karakteristik polarizasyon sinyallerini bir an için yakalayabilir.” Doktora öğrencisi Nuria Jordana-Mitjans, Beyan.
Video için aşağı kaydırın
Bath Üniversitesi tarafından yönetilen bir ekip, bu dev patlamalardaki manyetik alanın, ölmekte olan bir yıldızdan fırlatılan malzemenin yıldız enkazına çarpması ve onu şok etmesinden sonra karıştığını buldu.
GRB’ler ilk olarak 1960’larda keşfedildi ve o zamandan beri dünya çapındaki bilim insanlarını şaşırttı – ama aynı zamanda bu şiddetli patlamalara neyin neden olduğunu bulmak için bir av başlattı.
Yıldızlar veya kara delikler öldüklerinde, ışık hızına yakın hızlarda malzeme ve Dünya’nın yörüngesindeki uydular tarafından tespit edilebilen güçlü, parlak, kısa ömürlü gama ışını flaşları çıkarırlar.
Manyetik alanlar doğrudan değil, teleskoplarla görülür. HUBBLE GİBİ Mİ? Manyetik alan çizgileri etrafında dönen yüklü parçacıklar veya elektronlar tarafından üretilen ışıkta kodlanmış bir imzayı yakalayın.
Ve Dünya’ya bağlı teleskoplar, evrende milyonlarca yıldır seyahat eden bu ışığı yakalar.
Bu, bilim adamlarının 2014’te GRB 141220A meydana geldikten sadece 90 saniye sonra yayılan ışığı yakalamasından sonra belirlendi; bu, kayıtlardaki en erken tespittir.
Bath Astrofizik Başkanı ve gama ışını uzmanı Profesör Carole Mundell şunları söyledi: “Patlamaya güç veren manyetik alanın fiziksel özelliklerini doğrudan araştırmak için ışığın özel bir özelliğini – polarizasyonu – ölçtük.
Gama ışını patlamaları, evrendeki en şiddetli patlamalardır.
Kara deliklerden gelen enerjik gama ışınları jetleri olan gama ışını patlamaları (GRB’ler), iki ayrımlı şekilde oluşturulabilir – uzun veya kısa GRB’lerle sonuçlanır.
Evrendeki en şiddetli ölümlerden bazılarından yaratılırlar.
Uzun GRB’ler yaklaşık bir dakika sürer ve bilim adamları süpernova tarafından üretildiklerini düşünürler: devasa bir yıldızın çekirdeği çökerek bir kara delik haline geldiğinde.
Kısa GRB’ler bir saniye sürer ve iki nötron yıldızı birleştiğinde üretilir.
İlan
‘Bu harika bir sonuç ve bu aşırı kozmik patlamalarla ilgili uzun süredir devam eden bir bulmacayı çözüyor – uzun zamandır üzerinde çalıştığım bir bulmaca.’
Manyetik alanların başlangıçta düzgün ve polarize bir modelde oluştuğu tahmin edilmektedir. ancak ileri şok, yıldızlar öldüğünde meydana gelen bir süreç olan süpernovaya dönüşen yıldızı kıran enkazla çarpıştığında havaya uçarlar.
Daha sonra, alan çarpışmada karıştığından ışık çoğunlukla polarize olmamalıdır.
Mundell’in ekibi, büyük ölçekli yapıya sahip ilkel alanların varlığını doğrulayan patlamadan dakikalar sonra son derece polarize ışığı keşfeden ilk kişi oldu. Ancak ileriye dönük şokları genişletme resminin daha tartışmalı olduğu kanıtlandı.
Bunun nedeni, önceki çalışmaların, manyetik alanların çoktan gittiği bir patlamadan saatler veya günler sonra GRB’leri gözlemlemesidir.
Çok ayrımlı zaman ölçeklerini ve fiziği araştırdıkları için bu ender gözlemleri karşılaştırmak zordu. Jordana-Mitjans, “Standart modelde onları uzlaştırmanın bir yolu yoktu” dedi.
3 Haziran’da, Hamburg’daki Alman Elektron Synchrotron uzmanları, Dünya’dan bir milyar ışıkyılı uzaklıkta devasa bir gama ışını patlamasının tespit edildiğini duyurdular -bir ışıkyılı yaklaşık altı trilyon mildir.
Patlayıcı olay, bir yıldızın ölümü ve bir kara deliğe dönüşümünün başlamasıydı.
Alman araştırmacılara göre, Dünya’dan bir milyar ışıkyılı uzaklıkta olmasına rağmen, ‘kozmik arka bahçemiz’ içinde kabul ediliyor.
2. yüzyılda Yunan astronom Claudius Ptolemy tarafından keşfedilen Eridanus takımyıldızından geliyor.
Öyleydi Bunu tespit eden Alman ekibi, bugüne kadar keşfedilen herhangi bir gama ışını patlaması arasında en enerjik radyasyona ve en uzun gama ışını art ışımasına sahip olduğunu söylüyor.
Önceki gama ışını patlamaları ortalama 20 milyar ışıkyılı uzaklıktaydı.
GRB 190829A olarak adlandırılan patlama, ilk olarak 29 Ağustos 2019’da tespit edildi.
Ekip, “HESS ile yapılan gözlemler, kara deliklerin doğum çığlıkları olan bu devasa yıldız patlamalarında gama ışınlarının nasıl üretildiğine dair yerleşik fikre meydan okuyor” dedi. Beyan.
Alman Elektron Synchrotron’dan (DESY) Dr. Andrew Taylor, gama ışını patlaması meydana geldiğinde ‘ön sırada’ olduklarını söyledi.
DESY bilim adamı, “Birkaç gün boyunca art ışımayı ve benzeri görülmemiş gama ışını enerjilerini gözlemleyebiliriz” dedi.
DEV BİR YILDIZ PATLADIĞINDA SÜPERNOVA OLUŞUR
Bir yıldız patladığında, uzaya enkaz ve parçacıklar fırlattığında bir süpernova meydana gelir.
Bir süpernova sadece kısa bir süre için yanar, ancak bilim adamlarına evrenin nasıl başladığı hakkında çok şey söyleyebilir.
Bir tür süpernova, bilim adamlarına genişleyen bir evrende yaşadığımızı, sürekli artan oranda büyüyen bir evrende yaşadığımızı gösterdi.
Bilim adamları ayrıca süpernovaların elementleri evrene dağıtmada kilit bir rol oynadığını belirlediler.
1987’de gökbilimciler yakındaki bir galakside 100 milyondan fazla güneşin gücüyle parlayan bir ‘titanik süpernova’ keşfettiler (resimde)
Bilinen iki tür süpernova vardır.
İlk tür, ikili yıldız sistemlerinde, iki yıldızdan biri, bir karbon-oksijen beyaz cücesi, yoldaş yıldızından madde çaldığında ortaya çıkar.
Sonunda, beyaz cüce çok fazla madde biriktirerek yıldızın patlamasına neden olarak bir süpernovaya neden olur.
İkinci tür süpernova, tek bir yıldızın ömrünün sonunda meydana gelir.
Yıldızın nükleer yakıtı bittiğinde, kütlesinin bir kısmı çekirdeğine akar.
Sonunda, çekirdek o kadar ağırdır ki kendi yerçekimi kuvvetine dayanamaz ve çekirdek çökerek başka bir dev patlamaya neden olur.
Dünya’da bulunan birçok element yıldızların çekirdeğinde yapılır ve bu elementler yeni yıldızlar, gezegenler ve evrendeki diğer her şeyi oluşturmak için yol alır.
İlan
.
Kaynak