Yürümeye yeni başlayanlarda sık rastlanan bir duruş olan yere tabanıyla basarak ve bacaklarını açarak durmasının dışında bir yaşındaki çocuğun pek çok yürüyüş stili vardır. Bazısı ayağının tabanıyla yere basmak yerine tabanının yuvarlak olan kısmına basarak ayak parmaklarının üzerinde yürümeyi dener, ama genellikle bundan 30 aylıkken vazgeçer. Bazısı da ayak parmağını içe ya da dışa kıvırarak yürür. Diğerleri yalnızca size ya da evdeki bir mobilyaya sıkı sıkı tutunarak yürümeye çalışır ve tutunacak hiçbir şey yoksa emeklemeye döner. Erken yürüyenler -açık alanda kolaylıkla ilerleseler de- hâlâ öğrenme aşamasındadırlar. Bacakları onları taşıyacak kadar güçlenmiş olmasına rağmen, denge sağlama hissi günden güne gelişir, görüş alanlarının ve derinliği algılamalarının sınırlı olmasından dolayı kazalar meydana gelebilir. Çocuğunuzun harekete geçince durmakta ya da yön değiştirmekte zorlandığını göreceksiniz. Tipik olarak bir yaşındaki çocuklar uzağa odaklanırlar. Bu da mesafeleri ayarlamalarını güçleştirir. Ayrıca yeni yürümeye başlayan bir çocuğun kendisinin diğer tüm nesnelere göre nerede olduğunu kavramasına yarayan mesafe duyusu henüz tam olarak gelişmemiştir. Bunun sonucunda da dümdüz önüne baktığı ve görüş açısının dışında kalan hiçbir şeyi görmediği için yerde duran eşyalara takılarak düşebilir. Aslında önünde ne olduğunu görmek için aşağı bakmak onun dengesini kaybetmesine de neden olabilir, çünkü başını oynatmasıyla ağırlık merkezi de değişir.
Çocuğunuzun yürüme ve tırmanma becerileri zaman içerisinde gelişir. Bir ay ya da daha fazla süre boyunca dizlerini bükmeden yürüdükten sonra kendi stilini geliştirecektir. 18 aylık olduğunda büyük olasılıkla yere oturmadan eğilip bir oyuncağını alacak duruma gelecektir. Yine bu aylarda önce topuğuna sonra parmak ucuna basarak yürüme hareketini öğrenmiş olacaktır. İşin ilginç yanı, becerileri arttıkça, eğer ilgisini çeken başka gelişmeler olursa -konuşma ya da el becerisi gerektiren bir uğraş olan oyuncaklarla oynama gibi- çocuğunuz yürümekle daha az ilgilenir hale gelebilir, hatta geçici olarak tekrar emeklemeye başlayabilir. Çocuğunuzun deneyim eksikliği onun gözü kapalı tehlikeye atılmasına neden olur, çünkü erişebildiği her yere tırmanmaya çalışacaktır, bu arada erişemeyeceklerine de tabi. Daha çok yukarılara tırmanmayı tercih edecektir ve eğer siz onu kurtarmak için yakınında değilseniz oldukça tehlikeli durumlarla karşılaşabilecektir. Şimdiden kaldırım kenarlarına ve merdivenlere korkusuzca yönelecek, bu arada düşmesi -hatta bir yerlerini incitmesi- ise yalnızca biraz daha dikkatli olmasını sağlayacaktır.