Türkiye Hava Savunma Sistemi. 1980'lerin ikinci yarısında, Türk Hava Kuvvetleri avcı filosunun büyük ölçüde eski olduğu ve güncellenmesi gerektiği ortaya çıktı. 1985 itibariyle, 300 Türk savaşçının yaklaşık yarısı modern gereksinimleri karşılamamıştır. 100'ların başında teslim edilen ilk Türk F-1960C / D Süper Saber süpersonik avcı uçağı, 1980'lerin ortalarına kadar hayatlarını tüketti, umutsuzca modası geçmiş ve gelecek birkaç yıl içinde hizmetten kaldırılmaya maruz kalmıştı. Yeterince çok sayıda F-104G / S Starfighter savaşçısı, sağlam bir kaynağın mevcut olması ve büyük bir yedek parça stoğundan dolayı, bir buçuk yıl boyunca çalışabilir. Ancak yaşam, Yıldız Savaşçılarının hava savunma müdahalecilerinin rolünde optimal olduğunu ve hava savaşlarında o zamanlar Varşova Paktı ülkelerinin ana cephe savaşçıları olan MiG-21 ve MiG-23 ile rekabet edemediklerini göstermiştir. F-4E Phantom II çok amaçlı ağır savaşçılara öncelikle füze görevi verildi. Hayalet iyi ivmelenme özelliklerine sahip olmasına rağmen, güçlü bir hava radarı ile donatılmıştı ve yarı aktif bir radar arayan ile birlikte orta menzilli füzeler taşıyabiliyordu. Üç düzine hafif F-5A Özgürlük Savaşçısı avcıları hava yapmadı. Bu uçakların iyi manevra kabiliyeti vardı, ancak 1980'lerin ortalarında bile artık modern kabul edilmediler. Dövüşçünün üzerinde radar istasyonu yoktu ve maksimum uçuş hızı ses hızından daha yüksek değildi.
1980'lerin ortasından bu yana, dördüncü kuşak MiG-29'un hafif savaşçılarının SSCB Hava Kuvvetleri savaşçı alaylarına girmeye başladıkları ve gelecekte bu savaş uçaklarının Doğu Bloğu ülkelerinde MiG-21 ve MiG-23'ün yerini alması gerekiyordu. Türk hava kuvvetlerinin radikal bir iyileştirmeye ihtiyacı var. 1985 yılında, ilk Türk pilot grubu F-16C / D Fighting Falcon avcıları üzerinde eğitim almak için Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti. 1987'de, son nesil hafif 4. nesil savaş uçağı uçakları Türkiye'de ortaya çıktı. 1987-1995 yılları arasında Türk Hava Kuvvetleri toplam 155 F-16C / D savaşçısı aldı (46 Blok 30 ve 109 Blok 40). Bu uçakların bazılarının son montajı Ankara'daki fabrikada yapıldı.
21. yüzyılda, Türk liderliği ülkedeki yüksek teknoloji askeri üretiminin geliştirilmesine yöneldi. 2008 yılında, Türk uçak üreticisi Turkish Aerospace Industries (TAI), bir Amerikan şirketi olan Lockheed Martin ile Ankara fabrikasında F-16C Block 50 savaşçılarını ortaklaşa üretme anlaşması imzaladı. 2009 milyar dolar tutarında bir anlaşma aynı zamanda, F-30C / D’nin yeterli kaynaklara sahip erken tahliye edilmesinin, revizyon sırasında modernize edilmesini sağlamıştır.
F-16C Blok 50 versiyonunun savaşçılarında, eski AN / APG-66 radarı yerine yeni bir çok işlevli AN / APG-68 (V) 5 istasyonu kuruldu. F-16C Blok 50+ modifikasyonu, AN / APG-68 (V) 9 radarı ile donatılmıştır. Silahlanma, yeni AIM-9X yakın dövüş füzeleri ve AIM-120C-7 orta menzilli füzeleri içeriyor. Yükseltilmiş F-16C / D, Link 16 standart bilgi alışverişi ekipmanı, renkli çok işlevli sıvı kristal monitörler, kask takılı bir hedef belirleme sistemi ve gece görüş gözlüğü aldı. Daha uzun bakım ömrüne sahip Pratt & Whitney F100-PW-229 EEP motorları, kullanım ömrü maliyetini önemli ölçüde azaltır ve uçuş güvenliğini artırır. Bazı avcılar, avcıların hızını, hızlanma özelliklerini ve manevra kabiliyetini biraz kötüleştiren, ancak "menzilli savaş yükü" parametresini önemli ölçüde artıran iki uyumlu yakıt deposuyla donatılmıştır.
Savaşçı modifikasyonu F-16C F50-PW-100 motorlu blok 229, normalde 12 kg (723 kg konform tanklı) kalkış ağırlığına sahiptir. Maksimum kalkış ağırlığı 14 kg'dir. 548 m yükseklikte maksimum hız 19190 km / s'dir. Dıştan takma yakıt tankları, 12000 UR AIM-2120 ve 2 UR AIM-120 - 2 9 km hava savunma misyonları gerçekleştirilirken savaş yarıçapı. Dahili silahlar - 1 mm silah M750A20 Vulcan. Hava savaşı füzeleri için altı harici düğümde askıya alınabilir: AIM-61 Serçe, AIM-1 Sidewinder, AIM-7 AMRAAM veya onların Avrupalı ve İsrailli meslektaşları.
Google Earth uydu görüntüleri: TAI’nin Ankara’nın 16 km kuzeybatısında bulunan fabrika sahasında F-30 savaşçıları
Ulusal endüstri tarafından Amerikan lisansı altında üretilen ilk F-16C Block 50 çok amaçlı avcı uçağı 23 Mayıs 2011 tarihinde Türk Hava Kuvvetleri'ne teslim edildi. Aynı yerde, Ankara'da Pakistan F-16A / B savaşçıları modernize edildi ve Mısır Hava Kuvvetleri için yeni F-16C / D'ler toplandı.
2016 Askeri Denge'ye göre, Türk Hava Kuvvetleri 35 F-16C / D Blok 30, 195 F-16C Blok 50 ve 30 F-16C Blok 50+ 'ye sahiptir. Modernize edilmemiş F-16C / D Blok 30'ların çoğunlukla hizmet dışı bırakıldığı veya yatırıldığı ve uçuş kazalarında birkaç yeni savaşçının kaybolduğu veya onarıldığı gerçeği göz önüne alındığında, 200'den fazla F-16C / D savaşçısı savaşa hazır durumda. F-4E Phantom II ve F-5A Freedom Fighter uçakları görevden alındıktan sonra, tek motorlu F-16C / D, hava savunma görevlerini yerine getirebilen ve hava üstünlüğü için savaşan tek Türk Hava Kuvvetleri savaş uçağı oldu. Ayrıca, en son Fantomların iptalinden sonra, ana saldırı görevleri Türk Saldırı Şahinlerine verilmiştir.
Soğuk Savaş zamanlarına kıyasla, Türk Hava Kuvvetleri savaş filosu yaklaşık üçte bir oranında azaldı. Modernize edilmiş F-16C / D'nin artan yetenekleri ve küresel savaş riskinin azalması nedeniyle, Ermenistan'da çok küçük bir askeri uçak filosu ve grev sayısında heyelan azalması nedeniyle havacılık Irak ve Suriye'de şu anda Türkiye için iki yüz hafif çok işlevli savaşçı yeterli.
Geçmişte, Türk F-16C / D çok agresif davranıyordu. 1990'ların ortasında, Yunan Hava Kuvvetleri savaşçılarıyla yapılan "ortak manevra" sırasında en az iki "Saldırı Şahin" kayboldu. Türkiye, F-16'larını Güneydoğu Türkiye ve Irak'taki Kürtlerle ihtilaf halinde kullandı. Türk savaşçıları Suriye'deki düşmanlıklarda aktif rol aldı. 16 Eylül 2013 tarihinde, Türk F-16'ları Lazkiye'deki Suriye-Suriye sınırına yakın bir Suriyeli Mi-17 helikopteri düşürdü. 23 Mart 2014 tarihinde, Türk Hava Kuvvetleri, İslamcı pozisyonları sınırdan birkaç kilometre öteye bombaladığında Suriye MiG-23'ü düşürdü. 24 Kasım 2015'te, Suriye hava sahasında bulunan bir Rus cephe Su-16M bombacısı tarafından bir F-24C savaşçısı vuruldu.
Düşen Rus Su-24M, bir Türk savaşçı F-16C'den roketle çarptı
Bu olaydan sonra, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Suriye’deki Su-24M’ye yapılan Türk saldırısını, teröristlerin saldırganlarının neden olduğu Rusya’nın arkasına attı. Ona göre, olayın Rusya ile Türkiye arasındaki ilişkilerde ciddi sonuçları olacak.
Türk Hava Kuvvetleri'nin faaliyeti 15-16 Temmuz 2016'da yapılacak askeri darbeden sonra sert bir şekilde düştü. Darbe sırasında, 16 Temmuz sabahı Ankara'nın başkentinde, F-16 savaşçıları, cumhurbaşkanlığı sarayında ve milletvekilleri toplantısı sırasında parlamento binasında hava saldırıları düzenlediler. Darbenin Türkiye'deki başarısızlığından sonra, kolluk kuvvetlerinde büyük çaplı temizlik başladı. 2016 yılı Aralık ayından itibaren darbe girişiminde 37 binden fazla kişi tutuklandı. Asileri desteklediğinden şüphelenilen birkaç düzine deneyimli pilot ve birinci sınıf teknik uzman Hava Kuvvetleri'nden atıldı. Aynı zamanda, birkaç avcı filosu aslında dağıldı. Türk Hava Kuvvetleri avcı filoları şimdi, gelecek birkaç yıl içinde elimine edilmesi muhtemel olmayan, nitelikli bir personel sıkıntısı yaşıyor.
Google Earth uydu görüntüsü: Balıkesir hava üssünde F-16 savaşçıları
Yakın zamana kadar, Türkiye Cumhuriyeti hava sahasının bütünlüğünü sağlama yükünün bir kısmı, Konya ve İnzherlik hava üslerinde konuşlandırılan ABD Hava Kuvvetleri savaşçıları tarafından sağlandı. Aynı zamanda, Türk ordusu, Amerikan F-15C / D / E avcılarıyla daha ayrıntılı olarak tanışma fırsatı buldu. ABD Hava Kuvvetleri ikiz motorlu savaş uçakları hava savunma görevlerini yürütmekte ve ABD-Türkiye askeri tatbikatlarına düzenli olarak katılmaktadır.
Google Earth uydu görüntüsü: ABD Hava Kuvvetleri F-15 savaşçıları Konya hava üssünde
Konya hava üssünden çıkan savaşçılar ortak devriyelere katılıyor ve E-3C AWACS uçağı için koruma sağlarken, Inzherlik'te bulunan Kartallar, Türkiye’de kalıcı olarak NATO’nun hava kuvvetlerinin bir parçası.
Google Earth uydu görüntüleri: Inzherlik hava üssünde ABD Hava Kuvvetleri F-15 savaş uçağı
Uluslararası hava galerilerinde geçmişte Türk temsilciler F-15E Strike Eagl için bir başka gelişme seçeneği olan F-15SE Silent Eagle ağır savaş uçağı ile aktif olarak ilgileniyorlardı ve bugün Orlov ailesinde en gelişmiş olanı. Bu modifikasyonun alıcıları İsrail ve Suudi Arabistandı, F-15SE savaşçıları Japonya ve Güney Kore'yi de teklif etti. İstenirse Türkiye F-15SE’yi almış olabilir, ancak Amerikalılar bu uçakları kredi ile satmayı reddetti ve JSF programına katılmayı teklif etti. Aynı zamanda, F-35A'nın maliyeti 84 milyon dolar ve 15'da Boeing Şirketi, çift motorlu F-2010SE için 100 milyon dolar istedi.
Gelecekte, F-16'ya F-35A Yıldırım II savaşçıları tarafından destek verilecekti. Her şeyden önce, görevden alınan F-4E avcı bombardıman uçaklarının Lightning'lerle değiştirilmesi planlandı. Türk ordusuna göre, 1930 km / s maksimum uçuş hızına, maksimum 29 kg kalkış kitlesine, yakıt ikmali yapılmayan bir savaş yarıçapına ve 000 km'lik bir PTB'ye sahip bu makine, müdahale görevlerine ve manevra kabiliyetine sahip hava muharebelerine göre daha uygundur.
Adil olmak gerekirse, F-35A'nın oldukça gelişmiş aviyoniklerle donatıldığını söylemek gerekir, ancak bazı kriterlere göre 5. nesil bir savaşçı olarak düşünmek zor. Uçakta hem hava hem de yer hedeflerinde etkin şekilde çalışan AFAR AN / APG-81 ile çok işlevli bir radar var. F-35A'nın pilotu, gövde üzerinde yer alan sensörlerden ve bilgi işlemden geçirme amaçlı bir bilgisayar kompleksinden oluşan, dağıtılmış bir açıklığa sahip olan AN / AAQ-37 elektron optik sistemine sahiptir. EOS, bir uçak füzesi saldırısının zamanında uyarılmasına, hava savunma sistemlerinin ve uçaksavar toplarının konumlarının tespit edilmesine, bir uçağın arkasına uçan bir hedefe karşı havadan havaya füze fırlatılmasına izin verir. AAQ-40 çok yönlü kızılötesi CCD-TV kamera, radarı açmadan herhangi bir yer, yüzey ve hava hedefinin yakalanmasını ve izlenmesini sağlar. Bir uçağın lazer ışınımını algılamanın yanı sıra, otomatik modda ve uzak mesafedeki hedefleri algılama ve izleme yeteneğine sahiptir. AN / ASQ-239 otomatik modda sıkışma istasyonu çeşitli tehditlere karşı gelir: hava savunma sistemleri, kara ve gemi radarları ile avcı radarları.
Türkiye, F-35A programına 2002 yılında katıldı ve Ocak 2007'de Ankara, Ortak Grev Savaşçısı (JSF) üretim programına üye oldu. JSF programı kapsamında, Türk işletmelerinde yaklaşık 900 bileşen üretilecektir. F-35’in tüm yaşam döngüsü boyunca, Türkiye parça üretiminde 9 milyar dolar kazanabilir.
Türk Hava Kuvvetleri'ndeki ilk F-35A'nın 2014 yılında teslim edilmesi planlandı. Toplamda, yıllık 100-10 adetlik bir hızda 12 uçağın teslimatı için verilen sözleşme. Ancak, kaçırılan bir son tarih nedeniyle, Türk Hava Kuvvetleri için yapılan ilk iki araç, 2018'de Arizona'daki Luke Hava Kuvvetleri Üssü'ne transfer edildi.
Türk Hava Kuvvetleri için inşa edilmiş F-35A savaşçısı
Yakın zamana kadar, daha önce F-171E'ye uçan 172. ve 4. filoların Türk pilotları bu dövüşçüler üzerinde eğitildi. Türk Hava Kuvvetleri Komutanlığı, F-35A'yı NATO’nun kilit radar tesisinin de bulunduğu Orta Anadolu’daki Malatya hava üssünde konuşlandırmayı planlıyordu. S-400'ün satın alınmasının ardından Ankara ve Washington arasındaki ilişkiler o kadar kötüleşti ki, Türk pilotların ABD'den ayrılması istendi ve uçağın kaderi henüz belirlenmedi.
Gelecekte, Türk Hava Kuvvetleri'ndeki F-16C / D avcıların beşinci nesil avcı TF-X (Türk Avcı - Deneysel) ile değiştirilmesi planlandı. Bu uçağın geliştirilmesi, 5'den beri ulusal uçak üretim şirketi TAI tarafından gerçekleştirilmektedir. Projede ayrıca İsveçli firma Saab AB, İngiliz BAE Sistemleri ve İtalyan Alenia Aeronautica da yer alıyor. Radarın gelişimi, Türk radyo elektronik şirketi ASELSAN'a devredildi. Motorun Amerikan şirketi General Electric'i sağlaması gerekiyordu. Açık verilere göre, TF-X için planör, malzeme bilimi alanındaki ve Türkiye'deki radar ve ısıl görünürlüğün azalmasını sağlayacak olan yabancı gelişmeler kullanılarak yaratılmıştır.
İlk defa, gelecek vaat eden TF-X avcısının gelişimi ile ilgili bilgiler İstanbul'daki IDEF-2013 Uluslararası Savunma Fuarı'nda resmen duyuruldu. Le Bourget hava gösterisinde 17 Temmuz 2019'da tam ölçekli bir model sunuldu.
Tai avcı modeli
Ok şeklindeki kanatlı ve iki omurgalı çift motorlu makine, en yeni neslin yabancı savaşçılarını andırıyor. Yerleşimin uzunluğu 21 m, kanat açıklığı 14 m, bir üretim uçağının maksimum kalkış ağırlığı 27 tonu aşacak, 2300 km / s hıza ulaşabilecek, 17000 m yüksekliğe çıkabilecek ve iç ve dış bölmelerde çeşitli silahlar taşıyabilecek.
2013 yılında prototipin uçuş testlerinin 2023'te başlayacağı ve ardından 2025'e taşındığı söylendi. Aynı zamanda, Ankara, 250 yeni uçak satın alınabileceğini açıkladı. Ancak, bu planların uygulanması söz konusudur. En başından beri, askeri havacılık alanında uzmanlaşmış bir dizi yabancı yayından gelen havacılık gözlemcileri, Türk geliştiricilerin son teslim tarihlerini karşılayabilme yetenekleri hakkında makul şüpheler dile getirdi. TAI, modern savaş uçakları oluşturma konusunda hiçbir tecrübeye sahip değildir ve Ankara, Washington ile çatışmaya girdikten sonra, Amerikalıların kritik teknolojilerin transferini engelleme olasılığı% 100 ve Avrupa şirketleriyle işbirliğini engelleyecektir. Yabancı bilimsel, teknik ve teknolojik yardım olmadan Türkiye'nin bağımsız olarak 5. nesil bir savaşçı yaratma şansı olmadığı açıktır.
Türkiye ile ABD arasındaki ilişkilerin şiddetinin artması ve F-35A arz programının dondurulması konusundaki arka plana karşı Ankara, Rus Su-35SK ağır savaşçıları edinme ihtimalinden bahsetmeye başladı.
Atatürk Havalimanı'nda Rus Su-35S savaşçısı
Türkiye'nin üst düzey askeri-politik liderliği, 35-17 Eylül 22'da İstanbul'da düzenlenen Technofest teknoloji festivalinde Rus Su-2019S ile tanışma fırsatı buldu. Rusya Federasyonu Askeri-Teknik İşbirliği Federal Hizmetine MAKS-2019’da Federal ve Türk taraflar, Rus Su-35 ve Su-57 savaşçılarının tedarik edilme ihtimalini tartışıyor. Daha sonra, Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Amerikan F-35 uçağı yerine Rus Su-57 ve Su-35 savaşçılarının satın alınmasını dışlamadığını söyledi. Sabah Gazetesi, 11 Aralık 2019 tarihinde, Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu'nun sözlerini yayınladı: “ABD onları satmayı reddederse Rusya, F-35 savaşçılarına bir alternatif sağlayabilir.”
Ancak, Türk liderliğinin Beyaz Saray'a şantaj yapması muhtemeldir. Ankara ve Washington arasındaki çelişkiler ve kızgınlık ne olmazdı, bir NATO üyesi olan Türkiye'nin ABD ve Avrupa Birliği'nin askeri ve ekonomik desteğine çok bağımlı olduğu unutulmamalıdır. Duygusal ve politik bileşenleri atarsak hikayeler F-35A'nın donmasıyla birlikte, Ankara’nın Rus Su-35SK ve Su-57E avcılarını satın alması pek mümkün görünmüyor.
Gelecekte Rusya'nın savunmasına zarar verebilse bile, en üst düzey liderliğimizin en gelişmiş askeri teçhizat ve silahların Kuzey Atlantik İttifakına gönderilmesine kolayca izin vereceğine dair hiçbir şüphe yoktur. Bir başka soru da Türkiye'nin buna ne kadar ihtiyacı olduğu. Türkiye Cumhuriyeti'ndeki ekonomik ve politik durumun oldukça zor olduğu ve ülkenin ekonomik bir kriz içinde olduğu bir sır değil. SIPRI’ye göre, Türkiye 2018’de savunma için 19,0 milyar dolar harcadı, bu rakam ülke GSYİH’nın% 2,5’ini Aynı zamanda, on yıl boyunca yapılan askeri harcamalar% 65 oranında artmıştır. Karşılaştırma için, Rusya savunma için 61,4 milyar dolar harcıyor, ancak aynı zamanda ülkemiz çok daha geniş bir alana sahip ve nükleer bir füze kalkanına büyük miktarda yatırım yapmak zorunda kalıyor, çok sayıda pahalı savunma programını finanse ediyor ve zorlu iklim koşullarında büyük askeri birlikleri sürdürmek zorunda kalıyor. Türkiye gibi bir ülke için çok büyük bir askeri bütçeyle bile olsa, Ankara modern savaş uçakları satın almak için ücretsiz finansal kaynaklara sahip değil.
F-35A avcı uçağı, düşük imzalı teknoloji ve gelişmiş nişan navigasyon ekipmanı ile hafif, tek motorlu, çok amaçlı bir platform olarak tasarlanmıştır. F-35A'yı oluştururken ana vurgu, şok yeteneklerine verildi. Bu uçak bir avcı olarak bir miktar potansiyele sahip olsa da, hava üstünlüğü elde etmede ağır avcı uçaklarından daha düşük olacaktır. Ancak 1952'den beri sadece Amerikan yapımı savaş uçağı işleten veya Amerikan lisansı ile inşa edilen Türk Hava Kuvvetleri'nin Batı standartlarına yöneldiği anlaşılmalıdır. Su-35S avcı uçağı dünyanın en iyilerinden biri olmasına rağmen, onu MIDS ekipmanıyla donatmak pek mümkün değil. MIDS sistemi, çeşitli bilgi platformlarını Link 16 ekipmanı ile ortak bir taktik veri iletim ağında birleştiren bir NATO taktik iletişim sistemidir.Yani Türkiye Rus savaş uçağı satın alırsa NATO'nun otomatik kontrol ve veri alışverişi sistemiyle birleştirilemez. onsuz savaşçıların savaş değeri düşecek. Buna ek olarak, Su-35S'nin yaşam döngüsü, Türk uçuş ve teknik personel tarafından iyi yönetilen F-16C / D tek motorlu avcı uçaklarından önemli ölçüde daha pahalıdır. Açık kaynaklarda yayınlanan bilgilere göre, muharip Su-35S'ye 41 saat hizmet ömrüne sahip iki AL-1F4000S by-pass turbojet motoru takıldı. Türk F-100C Blok 229+ üzerine kurulu Pratt & Whitney F16-PW-50 EEP motorunun hizmet ömrü 6000 saattir. Tek belirleyici argüman Su-35SK'nın bir uçağın ihracat fiyatı 30 milyon doların üzerinde krediyle satılması olabilir ... Ama bu durumda şu soru ortaya çıkıyor, Türkiye-ABD ilişkilerinde kısa vadeli bir bozulma dışında ülkemiz ne elde ediyor?
Elbette, dünyanın en iyi Rus savaşçılarıyla gurur duymayı hak edebiliriz, ancak uzun vadede NATO askeri uzmanlarını yakın bir gelecekte kendileriyle yakından tanıdıklarını görmek istiyor muyuz? MiG-29 ve Su-27 savaşçılarının ve “potansiyel ortakların” savunmamızın ne kadar zarar verdiğini hatırlayabiliyorsunuz, sadece uçak uçuş verilerini ve silah özelliklerini değil, aynı zamanda onboard radarın çalışma parametrelerini de çıkartabiliyorsunuz. istasyonlar ve pasif optoelektronik algılama sistemleri. Su-35SK'nın Türkiye'ye hızlı satışını savunanların, Recep Tayyip Erdoğan’ın iktidarda olup olmadığına bakılmaksızın ya da başka birinin cumhurbaşkanı olup olmadığına bakılmaksızın, Türkiye Cumhuriyeti’nin ABD’nin etki bölgesinde kalacağını ve NATO’dan ayrılmayacağını bilmeleri gerekir. ne istediğimiz önemli değil.
Devam edecek ...