- Alman İmparatorluğu (1942) Kundağı Motorlu Saldırı Silahı - 250 Yapılı
- Yeni Sürüm
- İsim
- Üretim
- Tasarım
- F ve F/8 versiyonları arasındaki farklar
- Organizasyonel Değişim
- Savaşta
- Diğer Cephelerde
- Değişiklik
- StuG 42 Modifikasyonları
- Hayatta kalan araçlar
- Sonuç
- StuG III Ausf.F/8 Teknik özellikler
- Kaynaklar
Alman İmparatorluğu (1942)
Kundağı Motorlu Saldırı Silahı - 250 Yapılı
StuG III Ausf.F'nin başarısının ardından, Almanlar Eylül 1942'de biraz daha geliştirilmiş bir versiyon daha tanıttı. Yeni versiyon çoğu açıdan selefinin doğrudan bir kopyası olsa da, temel fark geç üretim Panzer III serisinden alınan genişletilmiş gövdenin kullanılmasıydı. Bu, StuG III Ausf.F/8 aracının tanıtılmasına yol açtı.Daha sonra seri olarak üretilen StuG III Ausf.G'nin piyasaya sürülmesinden önceki son basamaktı.
Yeni Sürüm
Doğu Cephesi'ndeki savaşın ilk yılında Almanlar tanksavar silahlarının Sovyet zırhlılarına karşı yetersiz kaldığını fark ettiler. Bu sorun, araç veya çekili konfigürasyonda uzun namlulu 7,5 cm'lik topların kullanılmaya başlanmasıyla nihayet çözüldü. Bu tür bir topun ilk modeli (7,5 cm L/43) Panzer IV taretinin içine ve StuG III araçlarına yerleştirildi. StuG Ausf.FÖzellikle tam korumalı, alçak siluetli ve yüksek eğitimli mürettebatıyla ölümcül bir araç olduğunu kanıtladı. Panzer III şasisine dayandığı için, temel şaside yapılacak daha büyük bir iyileştirme ve modifikasyonun StuG III'e de uygulanması mantıklıydı. Bu da Ausf.F/8'in yaratılmasına yol açtı. Bu sadece bir önceki versiyonun daha da genişletilmiş bir üretim siparişiydi,ancak geliştirilmiş bir gövde ve bir dizi küçük değişiklikle.
İsim
Bu versiyon, isimlendirilmesi açısından biraz yabancı bir versiyondu. Ausführung F/8 Panzer III Ausf.J veya 8.Serie/Z.W.'nin temel şasisine atıfta bulunan tanımlama. Almanların, uygulanan değişikliklerden bağımsız olarak Ausf.G tanımlamasını vermemesi alışılmadık bir durumdur. Örneğin, Ausf.C ve D neredeyse aynıydı ve ikincisi sadece genişletilmiş bir siparişti, yine de farklı büyük harf tanımlamaları alıyordu.
Üretim
Ausf.F/8'in üretimi Eylül ayında başladı ve Aralık 1942'de sona erdi. O zamana kadar, Alkett tarafından yaklaşık 250 araç (şasi numarası 91401 ila 91650) üretildi. Tabii ki, diğer birçok Alman aracında olduğu gibi, üretim sayıları kaynaklar arasında farklılık göstermektedir. Daha önce bahsedilen 250 araç sayısı kaynaklarda en yaygın olarak kullanılmaktadır, bir örnek Panzer Tracts No.23 1933'ten 1945'e Panzer Üretimi Öte yandan, D. Nešić gibi bazı yazarlar ( Naoružanje Drugog Svetskog Rata-Nemačka Bu sayı P. Chamberlain ve H. Doyle tarafından yazılan daha eski bir kitapta da yer almaktadır ( İkinci Dünya Savaşı Alman Tankları Ansiklopedisi - Gözden Geçirilmiş Baskı Bu sayının güncelliğini yitirmiş olması ve daha yeni araştırmalar sayesinde geçerliliğini yitirmiş olması kuvvetle muhtemeldir.
Tasarım
Gövde
StuG III Ausf.F/8 gövdesi büyük ölçüde yeniden tasarlandı ve arkaya doğru daha da uzatıldı. Bu, motor bölmesine daha iyi havalandırma sağlamak ve bir dereceye kadar genel üretimi kolaylaştırmak için yapıldı. Arka kısım basitleştirildi ve iki zırhlı plaka ile korundu. Üst plakada motoru manuel olarak çalıştırmak için kullanılabilecek küçük bir yuvarlak bağlantı noktası vardı.Çekme braketleri çıkarıldı. Bunun yerine, çekme braketi delikleri gövdeye delindi.
İki parçalı üst glacis kapakları daha büyük tek parçalı kapaklarla değiştirildi. 1942 Kasım'ında bu karar tersine çevrilerek bir kez daha iki parçalı kapaklar kullanıldı. Son olarak, ön gövdeye monte edilmiş iki far tek bir Notek far ile değiştirildi ve üst gövde zırhının ortasına yerleştirildi.
Süspansiyon ve Koşu Takımı
Gövde değişse de süspansiyon aynı kaldı. Altı küçük yol tekerleği, üç dönüş silindiri, ön tahrik tekerleği ve arkaya yerleştirilmiş avaradan oluşuyordu. Doğu Cephesi'ndeki ilk kış sırasında Almanlar, tanklarının ve diğer paletli araçlarının oldukça kısa palet genişliği nedeniyle çamurlu ve karlı arazide kolayca batabileceğini fark etti.Çözüm, normal paletlere göre çok daha geniş olan, özel olarak tasarlanmış kış paletlerinin kullanılmaya başlanmasıydı. Almanlara göre, 1943 yılına gelindiğinde, kış aylarında Doğu'da görev yapan StuG III'lerin yaklaşık %75'inin bunlarla donatılmış olacağı tahmin ediliyordu. Heeres Gruppe Nord ve Mitee (İngilizce: Army Groups North and Center). Bir ek ancak küçük değişiklik, sabit hale gelen ön çamurlukların uzunluğunun azaltılmasını içeriyordu.
Motor
StuG III Ausf.F/8, selefi gibi on iki silindirli, su soğutmalı bir Maybach HL 120 TRM motoru ile 2.600 rpm'de 265 hp güç sağlıyordu. 40 km/sa azami hız ve 160 km menzil (iyi yollarda) ile genel sürüş performansı temelde aynı kaldı. Ausf.F/8, korumalı kaputlara sahip daha büyük motor bölmesi kapakları kullanarak gelişmiş bir havalandırma sistemi sundu.Aşırı ve soğuk Sovyet kışları nedeniyle Almanlar 1941'de motorların çalışamaması sorunuyla karşılaştı. Yağ ve su sık sık donuyordu. Bunu önlemek için Ekim 1942'de Ausf.F/8 de dahil olmak üzere StuG III araçlarına konektörlü bir sıcak su transfer sistemi kuruldu.
Üstyapı
Genel olarak, üstyapının tasarımı Ausf.F versiyonuyla temelde aynı kaldı. Üretilen Ausf.F/8'in çoğunda sürücünün üstündeki (ve karşısındaki) üst plakanın açısı artırıldı. Bu daha iyi koruma sağladı, ancak aynı zamanda tüm yapıyı güçlendirdi. Periskop görüşü için açıklık biraz yeniden tasarlandı ve bazı araçlara bir ağ kafesi verildi.Mürettebatı düşman el bombalarından veya bu açıklığı hedef alan diğer mermilerden korumaktı. Gerçekçi olmak gerekirse, bu en iyi ihtimalle sınırlı bir koruma sağlıyordu. Katlanabilir telsiz antenleri, aracın üst yapısının her iki tarafında bulunan sabit bir montajla değiştirildi.
Zırh Koruması
Ausf.F/8'in 80 mm kalınlığında ön zırh korumasına sahip olması gerekiyordu. Bu kadar kalın tek zırh plakaları henüz mevcut olmadığından, geçici bir yedek olarak, ek 30 mm plakalar kaynaklandı veya daha yaygın olarak, ön 50 mm normal plakaya cıvatalandı. Yan taraflar 30 mm, üst 10 mm ve motor üstü 16 mm kalınlığındaydı. Motor bölmesinin arka kısmı daha iyi zırh aldıkoruma, alt plaka 50 mm kalınlığında ve 10°'ye yerleştirilirken, daha küçük olan üst plaka 30°'ye yerleştirilmiştir.
Sovyet tanksavar tüfeklerine karşı koruma sağlamak için StuG III Ausf.F/8, 5 mm kalınlığında Schürzen (İngilizce: armor plates) aracın yan tarafını kaplar. Bunlar esas olarak Mayıs 1943'ten sonra tedarik edilmiştir.
Silahlanma
StuG III Ausf.F, 7.5 cm StuK 40 L/43 ve L/48 toplarıyla donatılırken, Ausf.F/8 çoğunlukla ikincisiyle silahlandırıldı. Daha nadir durumlarda, bazıları daha kısa bir topla donatıldı. L/48 yarı otomatik bir makaraya sahipti, bu da ateşlemeden sonra kullanılmış fişeğin kendiliğinden atılacağı ve böylece genel ateşleme hızının artacağı anlamına geliyordu. Elektrikle ateşleniyordu. Bu silahın yüksekliği şöyleydiBu araçta L/48 topu kullanıldığından, yeni çift odacıklı namlu freni ile donatılması gerekiyordu. Bunların yapımı oldukça pahalı olduğundan, talep genellikle üretimin önüne geçiyordu, bu nedenle bazı araçlar bunun yerine eski bilye şeklindeki namlu freni ile tedarik edildi.
Bu topun namlu çıkış hızı 790 m/s. Zırh delici (Pz.Gr.39) mermi, 85 mm'lik zırhı (30° eğimli) 1 km'de delebiliyordu. Yüksek patlayıcılı mermilerin maksimum menzili 3,3 km iken, zırh delici için kullanılan türe bağlı olarak 1,4 ila 2,3 km idi. Selbstfahrlafetten Zielfernrohr Sfl.Z.F.1a Dolaylı hedefler için, ya silah dürbünü Rundblickfernrohr 32 Bu nişangâh x5 büyütme oranına ve 8° görüş alanına sahipti.
Mühimmat yükü, kaynağa bağlı olarak, 44 mermiden oluşuyordu, daha sonra 54'e çıkarıldı. Mühimmat, çoğunlukla aracın sağ tarafında bulunan tutma kutularında depolandı ve bazıları komutanın arkasına yerleştirildi.
Kendini savunmak için Ausf.F/8, yükleyici tarafından çalıştırılan bir MG 34 makineli tüfek ile donatıldı. MG 34 için mühimmat yükü 600 mermiydi. Başlangıçta, makineli tüfek operatörüne bir kalkan sağlanmadı. Bu, operatörün tamamen düşman ateşine maruz kalması nedeniyle sorunlara neden oldu. Bunu çözmek için Aralık 1942'de, makineli tüfeğin önüne yerleştirilmiş kare şeklinde bir makineli tüfek kalkanı test edildi.Makineli tüfeğin yerleştirilmesi için ortada küçük bir açıklık vardı. Bunun üzerinde, aynı makineli tüfek için küçük bir uçaksavar yuvası vardı. Bu yuva, nişancı tarafından uçaksavar rollerinde kullanılmak üzere tasarlanmıştı. 7.92 mm kalibreli bir makineli tüfek uçan hedeflere karşı çok az şey yapabilse de, düşman pilotunu rahatsız etmek ve onu daha kolay hedefler seçmeye zorlamak için yeterliydi.Bu mükemmel olmaktan uzaktı ama yine de hiç yoktan iyiydi. Kalkan kullanılmadığında katlanma seçeneğine sahip olacaktı. StuG III Ausf.F/8'de görmek yaygın olmasa da, bir sonraki versiyon olan AusF.G'de geniş kullanım görecekti. Ayrıca, içinde iki hafif makineli tüfek ve el bombaları da taşınıyordu.
Mürettebat
Bu araçların mürettebatı dört kişiden oluşuyordu: komutan, sürücü, yükleyici ve topçu. Yükleyici topun sağında konumlandırılırken, diğer mürettebat tam karşısına yerleştirilmişti. Sürücü gövdenin sol ön tarafında konumlandırılmıştı. Sürücünün hemen arkasında topçu ve hemen arkasında komutan yer alıyordu.
F ve F/8 versiyonları arasındaki farklar
StuG III Ausf.F ve F/8, birçok açıdan neredeyse aynıydı ve uygun bir açı olmadan ayırt etmek neredeyse imkansızdı. Tanımlamayla ilgili temel sorun, yeni sürümlerde yapılan bazı değişikliklerin, onarım için Almanya'ya iade edilen eski sürümlerde de uygulanmasıdır. Bu, Almanların genellikle performansını artırmak için yaptığı bir şeydi.Buna iyi bir örnek, şasi koduna erişmeden birbirlerinden ayırt edilmesi bazı durumlarda imkansız olan Panzer IV Ausf.G ila J versiyonlarıdır.
Aracın bir StuG III Ausf.F veya F/8 olup olmadığını belirlemeye yardımcı olabilecek daha önce bahsedilen bir dizi gösterge vardır. Bunu yapmanın en iyi yolu arka motor bölmesini gözlemlemektir. Ausf.F/8, motor marş motoru için yuvarlak şekilli bir kapağı olan daha büyük bir zırh plakasına sahip genişletilmiş bir motor bölmesi kullanmıştır. Ayrıca, kaynaklarda (kitaplar gibi) bile yanlışİki versiyonun benzer görünümü nedeniyle tanımlama meydana gelebilir.
Kısaltılmış ön çamurluklar, kesin bir versiyonu tanımlamak için kullanılabilecek bir başka açık tanımlama işaretidir. Ek olarak, Ausf.F/8 ön gövde zırhının üst merkezinin ortasına yerleştirilmiş tek bir Notek farı kullanmıştır. StuG III Ausf.F'nin bazı geç inşa edilmiş araçlarının da tek Notek farı aldığını belirtmek önemlidir.
Ön üst yapı tasarımı da kesin versiyonu belirlerken dikkate alınması gereken bir göstergedir. Ausf.F/8'deki üst yapı plakaları, ön sürücü plakasından başlayıp üst yapı tepesine kadar yükseltilerek yüksek bir açıyla yerleştirilmiştir. Bu Ausf.F/8'de kullanılmış olsa da, her zaman mevcut değildi ve daha eski üst yapılar da bu modelde görülebilir.Ayrıca, ekipler zırhın bu kısmına sıklıkla beton dolgu eklemişlerdir, bu da tanımlama sürecini büyük ölçüde zorlaştırmaktadır.
Son olarak, ancak muhtemelen en önemli kısım, ana silahlanmanın kendisiydi. Ausf.F genellikle 7,5 cm L/43 ve Ausf.F/8 L/48 topuyla ilişkilendirilse de, bu tamamen doğru değildir. Ausf.F, üretim çalışması sırasında her iki topu da kullanırken, ikincisi çoğunlukla L/48 topuyla silahlandırıldı. Ek olarak, Ausf.F/8 topları bazen daha eski topla ve top şeklindekiBazı resimlerde görüldüğü gibi namlu freni.
Organizasyonel Değişim
Başlangıçta StuG III, 6 araçlık bir grup halinde Sturmartillerie Batterie (İng. assault gun battery). Bunlar üçe ayrılmıştır Zuge (İng. platoons), her biri sadece iki araçla donatılmıştı. Zamanla, daha fazla StuG III mevcut hale geldikçe, birim güçleri aşağıdakilere yükseltildi Abteilungen (Bu taburlar, her biri 6 araç gücünde üç bataryaya bölündü. Bunlar, takım komutanlarına tahsis edilen üç ek araçla daha da güçlendirilecekti. 1942'nin sonlarında, StuG III taburlarının etkinliğini daha da artırmak için her bataryanın gücü 10 araca çıkarıldı.taburlar 31 araç (bir komuta aracı dahil) olacaktı.
Almanlar yeni teçhizatı doğrudan cephe birliklerine nadiren tam olarak sağladılar. Bunun yerine, öncelikle yeni oluşturulan birlikleri kendi ülkelerinde donatmaya veya iyileşme için geri gönderilen birlikleri yenilemeye odaklandılar. Cephe birlikleri bunun yerine, çoğunlukla kayıp araçların yerine daha küçük miktarlarda tedarik edildi. Bu, kısmen yedek araçların nakliyesindeki sorunlar nedeniyle de yapıldı.Bu nedenle, temel olarak, cephe taburlarının operasyonel gücünün batarya başına 10 araca çıkarılması biraz zaman alacaktı.
Bir başka önemli değişiklik de StuG III'ün yavaş yavaş sadece piyadelere değil, diğer askeri birliklere de entegre edilmesiydi. SS birlikleri StuG III'ü tümenlerinin bir parçası olarak zaten kullanıyordu. Örneğin, Leibstandarte-SS Adolf Hitler Temmuz 1942'de iyileşme ve yeniden silahlanma için Almanya'ya geri gönderildi. StuG III Taburu 22 araçla donatılacaktı.Ekim 1942'de LuftwaffeFeldeinheiten (İngilizce: hava kuvvetleri kara birlikleri) Panzerjäger-Kompanien (İngilizce: Anti-tank bölüğü) için dört StuG III aldı. Hermann Göring Tümeni bir StuG III Taburu aldı.
Panzer Tümenleri de Ekim 1942'den itibaren StuG III'leri teslim aldı. 6., 7. ve 19. Panzer Tümenleri birer StuG III taburu alacaktı. Araçlar ve insan gücü 209. StuG III Taburu tarafından sağlanacaktı. Daha sonraki yıllarda StuG III, birçok panzer tümeninin oldukça önemli bir tanksavar unsuru haline gelecekti.
Savaşta
Yeni Ausf.F/8'in üretimine Eylül 1942'de başlandığından, Almanlar bu önemli şehre ve kaynak zengini Kafkasya'ya doğru ilerlerken, ilk eylemlerini o yılın sonunda, çoğunlukla Stalingrad bölgesinde göreceklerdi. Bir dizi sorunla karşılaştılar. İkmal hatları ve kuvvetleri aşırı gerilmişti. Kanatlar, az güçlü Romen müttefikleri tarafından korunuyordu,Ayrıca Sovyetlerin Don Nehri üzerinde, taarruzlarını başlattıkları birkaç köprü başı vardı. Bölgedeki zayıf Romen ve Alman birlikleri, hızlı Sovyet ilerleyişini başarılı bir şekilde püskürtmeyi başaramadı. Bu durum, Alman kuvvetlerinin Stalingrad'da kuşatılmasına yol açtı. Birkaç StuG III taburu (örneğin177'nci, 203'üncü, 243'üncü, 244'üncü ve 245'inci taburlar) burada yoğun çatışmalar yaşadı, ancak sonunda Almanlar kurtarma operasyonlarını terk etmek zorunda kaldı. 243'üncü, 244'üncü ve 245'inci taburlar bu süreçte neredeyse yok edildi. Onlardan geriye kalanlar yeniden düzenlenmek ve yeni araçlarla yeniden donatılmak üzere Almanya'ya geri gönderildi.
Bu gerilemeye rağmen, 202. Tabur örneğinde olduğu gibi, diğer StuG III birlikleri düşman zırhlılarına karşı büyük başarılar elde edecekti. 1942 Kasım ayının sonunda, 21 StuG III ile donatılmış 202. Tabur, Rschew (Rzhev) bölgesinde 9. Ordu'nun savunma harekâtına katıldı.
29 Kasım'da bu birliğin unsurları Lopotek'te 5 Kazak süvari taburunun imha edilmesine katıldı. Aynı günün ilerleyen saatlerinde StuG III'ler üç Sovyet tankını imha etmeyi başardı. Ertesi gün, 6 hafif tank (muhtemelen T-60'lar veya T-70'ler), 6 T-34 ve bir KV-1 ağır tank dahil olmak üzere ilave düşman zırhlısını imha ettiklerini iddia ettiler. Üç tankın daha imha edildiği ancak imha edilmediği bildirildi.Almanların herhangi bir kaybı olmamakla birlikte, bir tanesinin kapsamlı onarıma, beş tanesinin ise daha küçük onarımlara ihtiyacı vardı. Mühimmat eksikliği ciddi bir sorundu, çünkü 212 mermi kalmıştı. 3.873 yedek mermi yolda olsa da, bu yeterli olmaktan uzaktı. 202. Tabur iki günlük çatışma boyunca toplam 5.512 mermi kullandı. 30 Kasım sabahı, dört StuG IIIDestek veren Alman piyadeleri üç Sovyet 7.62 cm'lik topunu imha etmeyi başardı. Bu dört top daha sonra Kampfgruppe Kohler (İngilizce: battle group) Sovyet kuvvetlerinin Mal yakınlarındaki bir toplanma noktasına saldırdı. Almanlar, şüphelenmeyen düşmanı saf dışı bıraktıktan sonra onlara ağır kayıplar verdirmeyi başardı. Almanlar 14 T-34, 2 T-60, 7 tanksavar ve 2 uçaksavar topu, 40 kadar kamyon ve 250 ila 300 düşman askerinin öldürüldüğünü, ancak bu süreçte bir StuG III kaybettiklerini bildirdi. 1942 Aralık ayının başında, üçBu noktada, 202. Tabur'un StuG III'leri ciddi şekilde tükenmişti. 22 (bir noktada Tabur takviye edildi) araçtan sadece 13'ü çalışır durumdaydı, geri kalanlar ise çeşitli onarım durumlarındaydı. 4 Aralık günü bu birlik için oldukça başarılıydı, 25 Sovyet zırhlı aracını imha ettiğini iddia etti ve bunu yapmak için 250 mermi harcadıYani.
Bu bölgedeki çatışmalar sırasında StuG III'lerden birinin komutanı olan Fritz Amling, başka bir aracın desteğiyle 20 Sovyet tankıyla çatışmaya girmiş ve bunlardan 10 tanesini imha etmeyi başararak düşmanın sayısal üstünlüğüne rağmen hayatta kalmayı başarmıştır. Bir başka komutan olan Tantius ise üç gün süren çatışmalarda 15 düşman zırhlı aracını imha etmeyi başardığını iddia etmiştir.
Ordunun 3 Ocak 1943 tarihli bir muharebe raporu, 25 Kasım 1942 ile 17 Aralık 1942 tarihleri arasındaki toplam düşman zırhlı araç kayıplarını listelemiştir: 202. Tabur 195, 667. Tabur ise 109 zırhlı aracın imha edilmesinden sorumlu tutulmuştur. 202. Tabur söz konusu olduğunda, bu sayı 15 T-26, 61 T-60 ve T-70, 94 T-34 ve son olarak 180 tankı içermektedir,10 KV-1s.
Mart 1943'te StuG III, önemli bir şehir olan Harkov çevresinde yoğun bir muharebe faaliyeti görecekti. 7-20 Mart tarihleri arasında süren çatışmalar sırasında Panzergrenadier Tümeni Großdeutschland Sovyetlere ağır tank kayıpları verdirdi. 247 imha edilen tanktan sadece StuG III Ausf.F/8, 41'inin imhasında rol oynadı.
Leningrad yakınlarında, aynı anda, bir başka StuG birliği Sovyet zırhlılarına zarar veriyordu. 226. Tabur bu noktaya kadar 210 düşman tankını imha ettiğini, ancak kendi araçlarından 13'ünü kaybettiğini iddia ediyordu.
Diğer Cephelerde
StuG III araçları genellikle Kuzey Afrika'da nadir görülen araçlardı. Bu cephede kullanılan ilk StuG III'ler üç adet Ausf.D. idi. Sonderverband 288 (Bu cepheye ulaşan ilk uzun namlulu versiyon 242. Tabur'dan StuG III Ausf.F/8'di. Bu birlik oradaki Mihver kuvvetlerini desteklemek için özel olarak oluşturulmuştu. Ancak, ortaya çıktığı gibi, Afrika'ya sadece dört araçlı (ikisi nakliye sırasında battı) tek bir batarya gönderildi. T. Anderson'a göre ( Sturmartillerie Piyadelerin Öncüleri ), bu bataryanın 10 aracı vardı ve hiçbirinin nakil sırasında kaybolduğundan bahsetmiyor. Bu bataryanın adı 90. Batarya olarak değiştirildi ve 1943'ün başında 10. Panzer Tümenine bağlandı. Bazıları Mihver kuvvetleri Mayıs 1943'te teslim olana kadar hayatta kalacaktı.
İşgal altındaki Yugoslavya, StuG III Ausf.F/8'in hizmet gördüğü bir başka cepheydi. Bu savaş alanında kullanılan zırhlı araçlarla ilgili kaynakların yetersizliği ve bazen kafa karıştırıcı olması nedeniyle, bu özel versiyonun kesin kullanımını belirlemek belirsizdir. Ancak, böyle bir aracın Yugoslav Partizanlar tarafından ele geçirildiği göz önüne alındığında, en azından birkaç StuG III Ausf.F/8'in orada hizmet gördüğünü göstermektedir.Bazı StuG III Ausf.F/8'ler de 1943 yılında Yunanistan'da konuşlandırılmıştır.
StuG III Ausf.F/8 İtalya'da ve muhtemelen Batı'da Müttefiklere karşı da kullanılacaktı. Hermann Göring Panzer Tümeni'nin envanterinde, aralarında Ausf.F/8'lerin de bulunduğu en az 30 adet StuG III bulunuyordu. Bunlar Sicilya'da konuşlanmış ve Müttefikleri başarısız bir şekilde geri döndürmeye çalışmıştı. 1944'te bazı StuG III Ausf.F/8'ler Finlandiya'da bile görev yapmıştı.
Değişiklik
Sturmgeschütz III Flammenwerfer
1943'te yaklaşık 10 StuG III alev silahlarıyla donatılmıştı. Mevcut birkaç fotoğrafa dayanarak, en az bir tanesi StuG III Ausf.F/8 şasisi üzerine inşa edilmişti. Bunlar hakkında çok az şey bilinmekle birlikte, hepsi olmasa da bazıları orijinal konfigürasyonlarına göre yeniden inşa edildi ve hiçbiri savaş görmedi.
Fahrschul Sturmgeschütz
Bazı StuG III Ausf.F/8'ler Jüterbog'daki gibi eğitim merkezlerine tahsis edildi ve savaşın sonuna kadar bu şekilde kullanıldılar.
Sturminfanteriegeschütz 33
Almanlar, Stalingrad'daki iyi tahkim edilmiş Sovyet mevzileriyle savaşma ihtiyacı nedeniyle, 24 StuG III aracını bu rol için aceleyle modifiye ettiler. Modifikasyon basitti; orijinal StuG III üstyapısı, 150 mm'lik bir topla donatılmış kutu şeklinde yeni bir üstyapıyla değiştirildi. Sturminfanteriegeschütz 33 (İngilizce: assault infantry gun) üretildi. Bu modifikasyon için 12 Ausf.F/8 şasisi yeniden kullanıldı.
StuG 42 Modifikasyonları
1942 sonu ve 1943 başında, en az dört StuG III Ausf.F/8, beklenen yeni 10.5 cm obüs silahlı StuG serisi için test aracı olarak kullanılmak üzere modifiye edildi. Bunlardan bazıları Leningrad yakınlarında görev yapan 185. Tabur'a verildi.
Hayatta kalan araçlar
Günümüzde savaştan sağ kurtulduğu bilinen ve müzelerde görülebilen birkaç StuG III Ausf.F/8 bulunmaktadır. Bunlar arasında Rusya'daki Kubinka, Belgrad'daki Askeri Müze ve Belçika'daki Bastogne Kışlası gibi müzeler yer almaktadır.
Sonuç
StuG III Ausf.F/8'ler cepheye ulaştıklarında mükemmel bir performans sergilediler ve düşman zırhıyla kolayca başa çıkmayı başardılar. Ausf.F/8 tasarımı, çoğunlukla motor havalandırması ve genel gövde yapısı ile ilgili bazı küçük iyileştirmeler sundu. Ancak, aksi takdirde, selefi ile aynıydı. Her ikisi de belirlenen rollerini yerine getirdi, ancak iyileştirme için çok fazla alan bıraktı.ve iyileştirme, 1943'ten itibaren Alman Ordusu'nun en önemli zırhlı aracı haline gelecek olan seri üretim StuG III Ausf.G aracının tanıtılmasına yol açacaktı. Sadece 250 Ausf.F/8 üretilmesinin ana nedeni buydu ve herhangi bir tasarım hatasından kaynaklanmıyordu.
StuG III Ausf.F/8 Teknik özellikler
|Mürettebat
|4 (komutan, topçu, doldurucu ve sürücü)
|Ağırlık
|23,3 ton
|Boyutlar
|Uzunluk 5,38 m, Genişlik 2,92 m, Yükseklik 1,95 m,
|Motor
|Maybach 120 TRM 265 hp @ 200 rpm
|Hız
|40 km/sa, 20 km/sa (kros)
|Menzil
|140 km, 85 km (kros)
|Birincil Silahlanma
|7,5 cm L/43 veya 48
|Yükseklik
|-10° ila +20°
|Üst yapı zırhı
|ön 30+50 mm, yanlar 30 mm, arka 30 ve üst 10-16 mm
|Gövde zırhı
|ön 30+50 mm, yanlar 30 mm, arka 30 mm ve üst ve alt 15 mm
Kaynaklar
D. Doyle (2005). Alman Askeri Araçları, Krause Yayınları.
D. Nešić, (2008), Naoružanje Drugog Svetsko Rata-Nemačka, Beograd
Walter J. Spielberger (1993) Sturmgeschütz and its Variants, Schiffer Publishing Ltd.
T.L. Jentz ve H.L. Doyle (1999) Panzer Tracts No.8 Sturmgeschütz
T.L. Jentz ve H.L. Doyle (2006) Panzer Tracts No.3-2 Panzerkampfwagen III Ausf. E, F, G, H.
T.L. Jentz ve H.L. Doyle (2011) Panzer Tracts No.23 1933'ten 1945'e Panzer Üretimi
P. Chamberlain ve H. Doyle (1978) Encyclopedia of German Tanks of World War Two - Revised Edition, Arms and Armor press.
H. Scheibert (1994) Panzer III, Schiffer Yayıncılık
Walter J. Spielberger (2007) Panzer III ve Varyantları, Schiffer Publishing Ltd.
B. Carruthers (2012) Sturmgeschütze Zırhlı Taarruz Silahları, Kalem ve Kılıç
M. Healy (2007) Panzerwaffe Cilt iki,Ian Allan
T. Anderson (2016) Sturmartillerie Spierhead Of the Infantry, Osprey Yayıncılık
T. Anderson (2017) Sturmgeschütz Panzer, Panzerjäger, Waffen-SS ve Luftwaffe Birimleri 1943-45, Osprey Yayıncılık
K. Sarrazin (1991) Sturmgeschütz III Kısa Silah Versiyonları, Schiffer Yayıncılık
F. Gray (2015) Savaş Sonrası Panzerler Çek Hizmetindeki Alman Silahları, Kılavuz Yayınları
L. Miguel García Ruiz (2014) Afrika 1941-1943 D.A.K. Profil Kılavuzu AK Interactive
F. V. De Sisto (2008) German Sturmartillerie at War Vol.I, Condor Publication
N. Számvéber (2016) Sturmgeschütz Abteilung 202, PeKo Yayını