Bölüm 576: Rakipsiz Bir Şekilde Süpürme
Yin Yang Lideri'nin daha çok şaşırdığı şey ise Li Qiye'nin başlangıçta kullandığı rakipsiz silahtı. Ayna, Ölümsüz İmparator Gerçek Hazinesi ile aynı seviyede olan bir silahtı. Bu nedenle ilerleyişi ne kadar güçlü olursa olsun liderin bedeni tarafından durdurulamamış ve onu oracıkta öldürmüştü.
Kim bunun olabileceğini düşünebilirdi? Şu ana kadar Li Qiye düşmanlarını öldürmek için güçlü bir silah kullanmamıştı, ama şu an tek hamlede bir Cennetsel Kral'ı öldürmüştü. Eğer bu sefer aynayı kullanmasaydı belki de lider anında hayatını kaybetmemiş olurdu.
Bu ani değişim izleyenleri afallattı. Li Qiye'nin sözlü bir kavga nedeniyle anında birini öldüreceğini kim düşünürdü? Böyle bir eylem Yin Yang Kapısı'na savaş açmaya benzediği için oldukça tabuydu.
Liderin ölümünü gördükten sonra onun arkasında duran Atasal Şehir uzmanları bağırdı: “Saldırını durdur!”
Bir anda düzinelerce uzman güçlü hazineleri ile Li Qiye'ye saldırdı.
Li Qiye cevap olarak dudak büktü ve on iki sarayı kükrerken Yin Yang Kan Denizi dünyayı boğdu. Eşsiz bir kan enerjisi aynayı saldıran hazineleri süpürmek için güçlendirdi. Bu sırada çift Ölümsüz Fizik'inin güçleri de maksimuma çıktı. Boşluk aniden dalgalandı ve bir anda Li Qiye bu uzmanların hemen arkasında ortaya çıktı.
Herkesin önünde muhteşem bir manzara ortaya çıktı. Bedeninden gelen bir parlama ile birlikte tüm hazineler gece perdesindeki havai fişekler gibi patladı ve patlamalara kemik kırılma sesleri eşlik etti. Li Qiye'nin figürü ortadan kaybolduğu an uzmanlar hazinelerini ve kendi bedenlerini kaybetti. Et ve kan her yere uçarken bedenleri patladı.
Patlayan hazinelerin renkli havai fişekleri yukarı yükselirken uzmanların bedenleri de yere saçılan kıymalar haline geldi. Böyle bir sahne duyular için fazla uyarıcıydı.
Çift fizik ve aynadan gelen ışık onların yok oluşlarından kaçamamasına neden olmuştu.
Li Qiye bir anda düzinelerce uzmanı öldürmüştü ve bu Atasal Şehir'in kampından bir haykırışı beraberinde getirmişti: “Küçük hayvan, ne kadar da küstahsın!”
Bu haykırış dünyayı yararken düzinelerce yaşlı adam parlak ışıkları ile sanki ilahlar gibi dışarı çıkmıştı. Güçleri diğerlerini titretmişti ve Cennetsel Egemenler bile dik duramamıştı.
Li Qiye bu yaşlı adamlar kamplarından çıktığında ilk harekete geçen kişiydi.
Ayna bir kez daha yankılanırken bir kanlı ay ve altın bir güneş ortaya çıktı. Kan enerjisi gelişimini güçlendirdi. O anda iki eli ile aynayı tutarken on güneşten daha parlak hale geldi.
Bu İlahi İmha'yla, hatta bir Ölümsüz İmparator'dan gelen tam güçte bir saldırı ile kıyaslanabilecek nihai bir saldırıydı.
İlahi İmha bir Gerçek Hazine'nin nihai saldırısıydı. Böyle bir saldırı Erdemli Örnekleri bile kül edebilirdi.
O anda ayna iki Gerçek Ölümsüz'ün indiği ölümsüz bir dünyaya bir kapı açıyor gibiydi. Bir Gerçek Ölümsüz üstün Erdemlilik Yang'ı iken diğeri eşsiz bir Gizemli Yin'di. Yang ölümsüzünün alevi dokuz göğü kavurabilirken Yin ölümsüzünün gücü sonsuz dünyayı arıtabilirdi.
Bu saldırının baskısı altındaki tüm Cennetsel Krallar ve aşağısındaki kişiler kafalarını kaldıramayacakları şekilde yere bastırıldı.
Bu saldırının yankılanması tüm âlemlerin paniklemesine neden oldu. Asal Uğursuz Mezar'daki diğer gelişimciler korkudan kendilerini kaybettiler. Büyük güçlerden gelen atalar dünya yok edici gücü hissetti ve aşırı soluklaştı.
“Bu delilik! Bu bir İmparatorluk Katliamı veya bir İlahi İmha mı? Birisi beş âleme saldırmak mı istiyor?” Bir ata korku içinde haykırdı.
İmparatorluk Katliamı bir Yaşam Hazinesi'nin nihai saldırısıyken İlahi İmha bir Gerçek Hazine'nin nihai saldırısıydı. İkisi de yenilmez saldırılardı ve bu dünyada çok az kişinin bu silahların nihai saldırılarını kullanabileceği söylenirdi.
İki Gerçek Ölümsüz'ün gelişi önlerindeki her şeyi yok edebilirdi. Kim Erdemlilik Yang'ı ve Gizemli Yin'i caydırabilirdi?
“Göz Kamaştırıcı Kırık... Bu Ölümsüz İmparator Fei Yang'ın eşsiz saldırısı! Geri çekilin!” Atasal Şehir Lordu Li Qiye'nin ayna ile yaptığı saldırıyı gördükten sonra korkuyla doldu.
Bir zamanlar bu saldırıyı duymuştu. Ölümsüz İmparator Fei Yang bu hamle ile Atasal Âlem'e saldırmıştı.
Ancak her şey için çok geçti. Aşırı Yin ve Yang onları süpürerek hepsini küle çevirdi. Atasal Şehir'den gelen düzinelerce yaşlı adam geride iz kalmayacak şekilde yok edilmişti.
Bu saldırıdan sonra Li Qiye bu dünyada sanki durdurulamazmış gibi kıyaslanamayacak bir otoriter aura ile ölüm yoluna girdi.
Atasal Şehir'den olan birçok uzman onu durdurmakta başarısız olmuş ve o da tıpkı dediği gibi kanları ile bir yol açmıştı.
“Küçük hayvan!” Kamptan başka bir öfkeli haykırış geldi.
Geniş bir imparatorluk aurası ortaya çıktı. Atasal Şehir'den bir ölmek bilmeyen yaşlı adam bu aşağılamaya daha fazla tahammül edemedi ve mührünü kırdı. Bu ata seviyesindeki karakter yükselen imparatorluk auras ile ileri çıktı. Açıkça bir imparator silahı taşıyordu.
“Hayır, bırak onu! Ömrünü bir küçük için harcamaya değmez.” Şehir Lordu imparator silahı tutan atayı anında durdurdu.
O anda Li Qiye çoktan ölüm yoluna girmişti. Sakin bir tavır ile Şehir Lordu ve ataya bakmak için döndü. Aynayı geri koydu ve sakince konuşmadan önce yaşlı ataya baktı: “Bir süre ölüm yolu ile meşgul olacağım ve sizinle konuşacak vaktim yok. Döndüğümde Atasal Şehir'inizi ezeceğim!”
Ata neredeyse kızgınlıktan kan kusacaktı ve ileri çıkma dürtüsüne sahipti. Li Qiye bir anda şehirden neredeyse yüz uzmanı öldürmüştü ve zirvedeki Cennetsel Kralları bile bağışlamamıştı, nasıl olur da şehir öfkeli olmazdı?
Ancak Şehir Lordu garip şekilde sakindi ve cevapladı: “Onu görmezden gel. Eğer cehenneme girmek istiyorsa bırak girsin.” Gözleri dehşet verici evrensel kanunlar çıkarırken soğukça Li Qiye'ye baktı. Li Qiye ölüm yoluna girdiğinden beri Şehir Lordu ona sanki bir ölüye bakıyormuş gibi bakıyordu.
Li Qiye'nin bildirisi herkesi afallattı. O Atasal Şehri yok edeceğini söyleyecek kadar kibirliydi. Li Qiye bu nesilde bu sözleri söyleyebilecek tek kişiydi.
Li Qiye düşmanlarına bakmaya daha fazla zaman ayırmadı ve ölüm yolunun içinde kayboldu.
“Cehenneme git! Dışarı çıkma yoksa seni tekrar yollarım!” Öfkeli ata lanetledi. Kızgınlıktan titriyordu ama Li Qiye'nin ölüm yoluna girdiğini gördükten sonra onu takip etmedi.
Şehir Lordu gözlerinde Li Qiye çoktan ölü biri olduğundan oldukça sakindi. Sonsuz zaman nehrinde ölüm yolundan kimse canlı dönememişti ve Tanrı Krallar bile buna istisna değildi.
Gerisine gelince... Bildirisi onları ürkütmüştü, ancak onun ölüm yoluna girdiğini kendi gözleri ile gördüklerinden sersemlemişlerdi. İlk düşünceleri çıldırdığı, beyninde bir problem olduğu veya yaşamaktan sıkıldığıydı.
“Çıldırdı mı?” Önceki nesilden bir Cennetsel Kral afallamışken sordu.
Yaşam yolunu seçseydi bunu anlayabilirlerdi. İçerideki tüm zorlukları aşmak yenilmez ve rakipsiz bir ebedi dâhinin sembolüydü. Di Zuo yaşam yoluna girmişti, yani onu yenen Li Qiye'nin de yaşam yoluna girmesi anlaşılırdı.
Ancak o çıldırmış gibiydi ve bunun yerine ölüm yolunu seçmişti.
Herkes ölüm yolunda hayatta kalma şansı olmadığını biliyordu. Oradan canlı çıkan kimse duyulmamıştı. Ölümsüz İmparatorlar ile beş yüz saldırı değiş tokuşu yapan kişiler bile orada can vermişti. Tanrı Krallar bile o yerde can vermişken başkalarının orayı geçmesi hayal bile edilmemeliydi.
Bu haberler hızlıca yayıldı ve izleyenleri afallattı. Onun Atasal Şehir'i yok etme ilanı ölüm yoluna girmesine kıyasla önemsizdi.
“Biri göklere karşı hayatta kalabilse de kendine karşı bunu yapamaz.” Büyük bir karakter bunu duyduktan sonra yakındı: “O hayatta ve sağlıklıydı, neden ölüm yolunu seçti. İntihar etmekten başka ne anlamı var bunun?”
İnsan ırkından Birçok büyük karakter pişmanlık ile iç çekti.
“Li Qiye'nin nesi var? Di Zuo'yu yenmek ve on iki saraya sahip olmak onu zaten Kutsal Cehennem Dünyası'nın bir numarası yapıyor. Gelecekte sorunsuz bir şekilde Ölümsüz İmparator olması mümkündü ve eğer bu şekilde devam etseydi kesinlikle yenilmezlik elde edecekti. Neden ölüm yoluna girdi?” Başka bir insan uzman ekledi.
Kısa süre içinde birçok kişi bu seçimi anlayamadı. Onlar tek bir olası cevabı düşünüyorlardı: O yaşamaktan sıkılmıştı.
Geri kalanların kafası karışmışken Li Qiye de ölüm yolunda ilerliyordu.
Ölüm yolu sessizdi ve korkutucu bir sis ile çevrelenmişti. Yavaşça derinlere ilerledikçe ayaklarının altındaki cesetler de çoğalıyordu. Onlar hayattayken harika karakterlerdi ve Erdemli Örneklerin kalıntıları bile oradaydı.
Kemik yığını ve korkutucu atmosferin içinde ilerledi. Tek duyabildiği ses kemikleri ezen ayaklarının çıkardığı sesti.