Alzheimer hastalarında depresyon, özellikle ileri evre hastalarda diger insanlarda görülenden çok farklı özellikler gösterir. Erken evrede görülen depresyonun nedeni, genellikle kişinin zihinsel işlevlerini yitirmeye başladığını fark etmesi ve bunu kendine yakıştıramamasıdır. Kişi sosyal çevreden uzaklaşmaya başlar ve konuşmalara eşlik etme süresi azalmıştır. Etraftaki insanlarla fazla konuştukça, unutkanlıklarının ortaya çıkacağından endişelenirler. Unutkanlıkları fark edildiğinde ise ‘Ben zaten bunu hiç önemsememiştim, o yüzden unutmuşum’ , ‘Bu olay olduğu sırada ben başka birşeyle ilgileniyordum’ gibi bahanelerle bunun üzerini örtmeye çalışırlar. Gittikçe de içe kapanırlar. Daha ileri evrelerde ise depresyonu anlamak çok güçtür. Çünkü artık depresyon farkındalık azalması dolayısıyla değil, genellikle endojen(içsel, sebepsiz) olabilmektedir. Davranış değişiklikleri, uyku düzen değişiklikleri ya da bir takım alışkanlıkların değişimi bile bize depresyonu gösterebilir. Alzheimer hastalarında depresyonun tanısını koymak çok önemlidir. Çünkü depresyonun kendisi de hafıza bozukluğu yapabileceğinden hastanız normalde olduğu evreden çok daha ileri görülebilir. Depresyon tedavi edildiğinde hastanız gerçek evresine dönecektir. Depresyon gerçek evreyi maskeler!