27.04.2023 11:37:51 90 Kişi görüntüledi
Travma Karşısında Ruh Sağlığını İyileştirme
Sanat yapmak, duygularımızı işlememize yardımcı olan bir katalizör görevi görür.
Bazen savaştan dönen askerler, beynin Broca bölgesinde gerçek bir kapanma olduğu için hikayelerini paylaşamazlar. Bu, frontal lobda konuşma ve dilden sorumlu bölgelerden biridir. Felçli hastalarda etkilenebilen ve onları suskun bırakan aynı yer. Broca bölgesi etkin bir şekilde çalışmadığında, duygu ve düşüncelerinizi kelimelere dökmek için mücadele edersiniz.
Bessel van der Kolk, laboratuvarında fMRI taramalarında, bir kişi bir travmayı flashback yoluyla aktif olarak yeniden yaşarken Broca alanında önemli bir azalma gördü. Bu vakada, izlenen kişiler büyük bir araba kazasından sağ kurtulmuş ve onlardan bu üzücü olayı olabildiğince çok hatırlamaları istenmiştir. "Taramalarımız, bir geri dönüş tetiklendiğinde Broca bölgesinin devre dışı kaldığını gösterdi. Başka bir deyişle, travmanın etkilerinin inme gibi fiziksel lezyonların etkilerinden mutlaka farklı olmadığına ve bunlarla örtüşebileceğine dair görsel kanıtımız vardı.”
Beyin, sanki travma gerçekten yaşanıyormuş gibi tepki veriyordu. Deneyimi bir anlatıya dönüştürmenin bizim için neden bu kadar zor olabileceğini açıklamaya yardımcı olur. Kelimenin tam anlamıyla var olmayan kelimeler, bu fizyolojik duruma "dilsiz korku" adını kazandırıyor.
Askerler için sanat terapisi: Maske yapımı
2010 yılında NICoE, merkezinde yaratıcı sanat terapisi olan bir program başlattı. Yaratıcı Güçler adlı ulusal bir programın parçası olan bu program, Ulusal Sanat Vakfı, Savunma Bakanlığı, Gaziler İşleri Bakanlığı ve ülke genelinde 12 klinik tesisiyle devlet sanat kurumları tarafından ortaklaşa geliştirildi. Servis üyeleri ve aileleri, TBH (travmatik beyin hasarı ) ve TSSB için kapsamlı, bütünsel dört haftalık kapsamlı bakım programının bir parçası olarak Melissa ve meslektaşlarıyla birlikte sanat terapisi seanslarına katılıyor.
Melissa, ağırlıklı olarak muvazzaf asker olan bu hastalarla çalışırken, bu anıları sıklıkla en etkili sanat terapisi direktiflerinden biri olan maske yapımına yönlendirir. Maske yapımı, en az 9.000 yıl öncesine dayanan eski bir sanat biçimidir ve dünya çapında ritüellerde, kutlamalarda, tiyatroda ve performanslarda kullanılmıştır. Maske yapımı, sembolizm, mecaz ve görsel imgeler yoluyla deneyimlerimizi ve duygularımızı paylaşmamıza yardımcı olan terapötik bir araç olarak da kullanılmıştır.
Özel bir stüdyo alanında, hizmet üyelerine boş bir maske ve boya, kil, kolaj malzemeleri ve işaretleyiciler gibi çeşitli malzemeler verilir. Keşfetmek istedikleri deneyimlerinin herhangi bir yönünü temsil eden bir maske yaratmaya teşvik edilirler. Ayrıca kişisel temsiller oluşturmalarına yardımcı olabilecek materyalleri getirmeye davet edilirler. Bazıları, ölen arkadaşlarının resimlerini ve hatta savaşta kazandıkları madalyaları dahil etti.
Başlangıçta birincil amaç, askere gidenlerin düşüncelerini ve duygularını yargılayıcı olmayan bir ortamda dışa vurabilmeleri için bir yol sağlamaktır. Melissa, seansların kendini ifade etmeyi ve öz yeterliliği teşvik ettiğini söylüyor. Hizmet üyeleri, deneyimlerinin fiziksel bir temsilini oluşturduktan sonra, yarattıklarına genellikle kelimeler ve daha büyük anlam katabilirler. Grup ortamlarında aile üyeleri veya diğer hizmet üyeleriyle paylaşıldığında, bu maskeler aracılığıyla anlatılan hikayeler daha fazla empati , uyum ve kabullenme için bir köprü haline gelir.
Programı tamamladıktan sonra bir hasta, “Bana sık sık TSSB veya TBH'ye sahip olmanın nasıl bir his olduğu soruluyor. Geçmişte, maskemi yapana kadar bu duyguları nasıl tarif edeceğimi bilemiyordum.” En önemlisi, birçok asker, maske yapma eyleminin, yıllardır onları rahatsız eden geri dönüşlerin ve diğer semptomların oluşumunu azalttığını bildirdi.
Creative Forces'ta yıllar içinde ortaya çıkan, savaşın iç evrenini tasvir eden binlerce dinamik, sembolik sanat eseridir. Bir maske, parçalara ayrılmış ve dikenli tel ile birbirine dikilmiş bir yüzü gösterir. Bir diğeri, yarısı gülümseyen bir kadın, diğer yarısı hırlayan ve hırlayan bir canavar olan çatallanmış bir yüzü tasvir ediyor. Yine bir diğeri iskelete benziyor. Daha sonra stüdyodan gelen eski bir gazi National Geographic'e, bazı günler, keşke vücudunun bir parçasını savaşta kaybetmiş olsaydım, çünkü en azından bu şekilde insanlar onun acı çektiğini anlasın, demişti. Maskeyi yaparak sonunda kendi içinde olanları görünür kılabildiğini söyledi..
Uzman Klinik Psikolog
Ömer Kurt
Kaynak: Susan Magsamen ve Ivy Ross'un Sanat Üzerine Beyniniz kitabından .Bu Konuyu Paylaş; Facebook Twitter Linkedin