Mürver, yerli bahçıvanlar alanlarında giderek daha fazla bulunan harika bir bitkidir. Sadece gerçekten dekoratif özellikleri ile değil, aynı zamanda onu bahçe kompozisyonları oluşturmak için mükemmel bir seçenek haline getiren bir dizi yararlı özellikten de memnun.
Mürver cinsinin yaklaşık 40 bitki türüne sahip olmasına rağmen bunların hepsi ekili değildir. Ve aşağıdaki en yaygın türlerden ve çeşitlerden bahsedeceğiz.
Ekili bitki türleri ve çeşitleri
Sambucus racemosa
Genellikle kırmızı olarak da adlandırılan bu mürver türü, en yaygın ve en yaygın olanıdır.
Başlangıçta, Batı Avrupa, bitkinin doğum yeri olarak kabul edildi ve oradan uzak bir 16. yüzyılın sonunda Rusya'ya ithal edildi. Bizim şartlarımızda, mürver bundan hoşlandı ve burası tamamen doğallaştı.
Bu bitki türü 3 metre yüksekliğe ve çok muhteşem, yuvarlak bir taç şeklindedir. 3-7 yapraklı, eşleşmemiş yapraklara sahiptir, salkımlar esas olarak çalının üst kısmında bulunur ve alttan açığa çıkar. Yapraklar ilkbaharda açtıklarında mor menekşe rengine sahip olurlar, genç sürgünler ise mor menekşe rengidir. Yaşlı ağaçların boyuna kırışıklıkları gösteren grimsi kahverengi bir kabuğu vardır. Çalı üzerindeki yapraklarla birlikte, sarımsı-beyaz çiçek salkımları oluşur. Çiçekler çok fazla nektar içerir, çünkü böceklere çekicidirler ve can alıcıdırlar. Temmuz ayında, zehirli olan, ancak doğru bir yaklaşımla tıbbi amaçlar için kullanılabilecek parlak kırmızı meyveler ortaya çıkar. Bu meyveler istemeden mürverlerin yayılmasına katkıda bulunan kuşları gagalamayı çok sever. Bitkinin kokusu zararlıları ve kemirgenleri uzaklaştırır, bahçeyi yaprak bitleri ve tırtıllar gibi nahoş böceklerden kurtarmanızı sağlar. Mürver dallı odalarda sinek ve sivrisinek olmadığı bir kereden fazla görülmüştür.
Kırmızı mürver, 1596'dan bu yana kültürde kullanılmaktadır ve şu anda birkaç dekoratif çeşidi bilinmektedir. Bunlardan en güzeli, altın sarısı yaprakları olan Plumosa Aurea'dır. Sutherland Gold çeşidi, adına bile yansımış altın yaprakçıklara sahiptir, ancak daha az disseke olurlar, renk güçlü güneşte yanar ve bu nedenle çalı dikimi için penumbra alanlarının seçilmesi önerilir. Disseke yaprakları ile çok güçlü ve güzel bir bitki Laciniata, Spectabilis beyaz çiçekleri vardır ve Flavescens sarı meyvelere sahiptir. Tenuifolia ağlayan sürgünler ile alçak bir çalı olarak bilinir.
Sibirya mürver
Bu tür kırmızı mürver meyvesine çok benzer, ancak kendine has özelliklere sahiptir: yapraklardaki kıllı tüyler, çiçeklenme eksenleri ve sapları. Bu çeşitlilik Uzakdoğu'da Sibirya'da yetişir, ancak Rusya'nın Avrupa kesiminde bile nadiren bulunur. Moskova koşullarında, bitki sadece üç metre yüksekliğe ulaşır ve 2-3 yaşından itibaren meyve vermeye başlar.
Sibold Mürver
Bu çeşitliliğin anavatanı Çin, Japonya ve Uzak Doğu'dur. Doğal koşullarda, çalılıkların çalılıkları arasında, nehir vadilerinde sekiz metre yüksekliğe kadar yaşar. Moskova'da, çalı yüksekliği nadiren 2,5 metreyi aşıyor. Bu türün yaprakları 6-20 uzunlukta ve tırtıklı bir kenar ile karmaşıktır.
Renkleri sarımsı beyazdır ve çiçek salkımlarında toplanırlar. Kırmızı renkli meyveler, küçük boy. Bu tür ısıyı tercih ediyor. 1907'den beri yetiştiriliyor.
Kamçatka mürver
Adına göre, bu tür Kamçatka'da yaygın, yaprak döken ormanların verimli topraklarını tercih ediyor. Doğal ortam koşullarında, çalının yüksekliği 4 m.Modern Moskova koşullarında, çalılık hayatta kalır ve hatta iki metreden daha yükseklere ulaşır. Kırmızı meyveleri ve beyaz renkli krem salkımına sahiptir.
Mürver kabarık
Çeşitliliğin anavatanı, ülkesinde karışık ve iğne yapraklı ormanların yetişme bölgesinde bulunan Kuzey Amerika'nın doğu kısmıdır. Bitki boyu, doğada 4-8 metreye ulaşır, Moskova'da - 2 metre. Yapraklar, uzunluğu oval, dikdörtgen şeklinde, 5-10 santimetredir.
Çalı, üç yaşından küçük, sarımsı beyaz çiçeklerle çiçeklenmeye başlar. Bitkinin meyveleri parlak kırmızı, ateşli renktedir. Türler 1812'den beri kültürde bilinmektedir. Dissecta (şaşırtıcı derecede derin kesilmiş yaprakları ile) gibi çeşitli dekoratif çeşitlere sahiptir; Leucocarpa (beyazımsı meyvelerle); Xanthocarpa (sarı-turuncu meyveler).
Mürver siyahı
Ukrayna, Rusya, Batı Avrupa, Kuzey Afrika ve Orta Doğu'da yaygın olarak kullanılan kara mürver, en büyük dekorasyon ve ek olarak yenilebilir meyveler ile ayırt edilir. Bu 3.5 metre oldukça yüksek bir çalı. Yaprakları, hoş olmayan bir koku, biraz hoş olmayan bir koku ile 5 yaprakları oluşan. Haziran ayının sonunda, büyük beyaz corymbose salkımları belirir. Çiçekler beyazımsı-krem renkli, küçük boyutlu ve çok hoş kokuludur.
Meyveler parlak siyah renklidir, olgunlaşmadan sonra yenilebilir. Tatlı ve ekşi bir tada sahiptirler, çiğ olarak kullanılırlar ve işlenirler. Bitkinin kökleri, yaprakları ve kabuğunun zehirli olduğu unutulmamalıdır. Bazen bu çeşitlilik meyve vermez, ancak sabitlenebilir!
Kesinlikle tüm siyah mürver çeşitlerinin ve formlarının dekoratif olduğu düşünülür. Örneğin, 3 metre yüksekliğindeki bir çalı olan Aurea çeşidi altın sarısı yapraklara sahiptir ve 6 yıldan itibaren çiçeklenmeye başlar.
Laciniata çeşidi çok güzel, ajur bir taçya sahiptir ve Acutiloba göze çarpan girintili yapraklara sahiptir. Aureomarginata ve Madonna çeşitlerinde yapraklar, onları daha çekici ve dekoratif hale getiren altın renkli bir sınırla çevrelenmiştir. Alacalı yaprakları ile yüksek 1-2 metre çalı çeşitli Pulverulenta olduğunu. Küçük vuruşlar ve noktalar nedeniyle oluşan yapraklar üzerinde olağandışı bir mermer deseni bile görebilir. Parlak mor yapraklar sayesinde Purpurea çeşidi adını almıştır. Guincho Purple, koyu mor yaprakları ateşli kırmızıya döndüğünde sonbaharda özellikle harika görünür. Gerda ve Black Beauty narin pembe salkımlarının yanı sıra mor-kızıl sonbahar yaprakları ile tanınır.
Witches Broom - Oldukça sevimli cüce siyah mürver çeşididir. Bu çalı 20 cm yüksekliğe ulaşır, koyu yeşil yapraklıdır, fakat üzerinde çiçek yoktur.
Hollanda, Danimarka ve Avusturya'da, saçılmayan meyveleriyle ayırt edilen özel meyve çeşitleri geliştirilmiştir - Danau, Corsair, Hamburg ve Sambu. Amerika Birleşik Devletleri'nde yetiştiriciler tarafından ayrı bir çeşit seçilmiştir - verimi çalılıktan yaklaşık 7-10 kg çilek olan Adam Eldercerry.
Mürver, jöle, meyve suyu, jöle, şekerleme, marmelat, reçel, patates püresi, şurup yapımında kullanılır. Ayrıca sık sık üzüm suyu veya şarap için bir renk tonu olarak kullanılır. Bitkinin salkımları bazen onlara hindistan cevizi kokusu vermek için çerezlere veya şaraba eklenir. Bu meyveleri kullanan birçok yemek ve içecek, kardiyovasküler ve böbrek hastalıkları tespit edilirken kullanılması tavsiye edilir.
Mürver Kanadalı
Bu tür oldukça ilginç ve dikkat çekici bir şekilde dona karşı dayanıklıdır. Aynı zamanda, çeşitlilik daha büyük meyveler, yapraklar ve meyvelerin kümeleriyle göze çarpması dışında siyah mürver meyvesinden çok az farklılığa sahiptir. Bitkinin tarihi anavatanı, Bush'un 4 metreye kadar yükseldiği bir bölgede bulunan Kuzey Amerika'dır. Moskova koşullarında 2-3 metreye kadar büyür. Kanada mürver yaprağı 7 yapraktan oluşur. Çiçekler, geniş bir salkımda toplanır ve çapı 25 cm'ye ulaşır. Çiçeklenme ve meyve verme 3 yıldan başlar. Meyveleri siyah renkli, tatlı ve ekşi bir tada sahiptir, Eylül ayında olgunlaşmadan sonra da yenilebilir. Sık sık, reçel veya reçel yapmak için de kullanılır.
1761'den beri bilinen bu türün birçok dekoratif formu ve çeşidi vardır. Bunlar arasında kiraz rengi meyvelerin yanı sıra altın sarısı yapraklı Aurea; Amber, altın yaprağı ve yeşil meyveleri olan Chlorocarpa. Aşağıdaki Amerikan çeşitleri özellikle geniş çiçeklenme ve üretkenlik ile ayırt edilir: Adams, Maxima, Victoria, Jones, York, Kent.
Mürver mavisi
Bu bitki türü de Kuzey Amerika'dan, ancak daha batı bölgelerinden geldi. Uzun boylu bir çalı veya küçük bir ağaçtır, bazen yüksekliği 15'e ulaşır. Nehir kenarlarını tercih eder ve büyüme için akarsu yapar. Yaprakları 5-7 yaprakları ve dikdörtgen-mızrak şeklindedir, salkımları beyaz-sarı renklidir, meyveleri mavimsi siyahtır. 1850'den beri bilinmektedir.
Mürver otlu
Bu tür genellikle güney Rusya, Kafkasya, Belarus ve Ukrayna'da doğada bulunur. Ormanların kenarlarını, akarsuların kıyılarını, akarsuları, ırmakları sever. Türlerin ayırt edici bir özelliği, kışın ölen bitkinin odun dışı ağaçlandırma kısmıdır. Varoşlarda, aynı zamanda çiçek açar, ancak meyveler neredeyse sonuna kadar olgunlaşmaz. Mürver meyvelerinin çok fazla asit içerdiği için zehirli olduğu unutulmamalıdır.
Mürverlerin ekimi ve bakımı hakkında daha fazla bilgi bu makalede bulunabilir.