Familyası: Fundagillerden, Heidenkrautgewaechse, Ericaceae
Drugları: Kalmiye yaprağı, kalmiae folium Kalmiyanın sadece yaprakları tentür ve natürel ilaç yapımında kulanılır ve kesinlikle çayı yapılmaz, zira çok zehirlidir.
Botanik: Vatanı ABD'nin doğusu ve Kanadanın güneydoğusu olan defnegülü günümüzde oldukca oldukca yaygın olarak yetişmektedir. Aslında defne ile hiçbir ilgisi olmayan bu bitkiye yapraklarının defne yapraklarına benzemesi nedeni ile Amarika defnesi, yabani defne, dağ defnesi gibi çeşitli isimlerle anılır.
Defnegülü denmesi ise çiçeklerinin geride gül gibi gürünmesinden dolayıdır. Ayrıca kalmiya veya kalmia diyede anılır, buda Prof. Peter Kalmın yaptığı araştırmalar (1715-1779) nedeniyle onun ismi verilmiştir. Birde geniş yapraklı latifolia diye anılır. Dar yapraklı angustifolia dan ayırmak için veya çiçeklerinden dolayı beyaz çiçeklide denir.
Boyu 0,5-1,5 metre olan çok yıllık, çalı gürünümünde bir funda olup kışın yapraklarını dökmez. Yaprakları karşılıklı bir sonraki ile çapraz, geniş bir mızrak şeklinde veya eliptik şekilde olup, üst yüzeyi parlak, koyu yeşil kenarları bütün 3-6 cm genişliğinde 5-10 cm uzunluğunda ve baştan uca kadar derin bir damar içerir.
Kulanılması:
a-) Üniversite kliniklerinde tedavi denemeleri ve araştırmalar yapılmamıştır. Bu nedenle bugünkü bilgilere göre 2. sınıf bir şifalı bitkidir. Kamiya yerine göre daha etkili olan başka bitkiler kulanılmalıdır. Örneğin nevralji rahatsızlıklarına karşı Acı biber-, Boğan-, Dişbudak-, veya Gökçek İksiri daha etkildir.
b-) Homeopatide: kalmiya tentürü eklem-, kas-, ve doku romatizma, kalp krampları, kalp ağrıları, kalpanjini, kalp kaslarının iltihaplanması, başağrısı, sinirsel ağrılar (nevralji), diş ağrısı ve sinirlerin hasaslaşması gibi ağrılara karşı kulanılır.
Çay: Zehirli olması nedeni ile çayı içilmez.
Yantesiri: Arıların defnegülünden bal yapamaları halinde bal zehirli olur, koyun ve inekler defne gülü yaprağı yediklerinde zehirlenmektedirler fakat geyik ve sülünler yediğinde herhangi birşey olmamaktadır.