Neoempresyonizm (Yeni İzlenimcilik) Nedir, Ne Demektir?
İzlenimcilerin 1886’da düzenledikleri sergide bazı sanatçıların farklı anlayışlara yöneldiği ve akımdan kopmaların başladığı fark edilmiştir. Georges Seurat (Jorj Söra,1859-1891) ve Paul Signac (Pol Sinyak,1863-1934) ise yeni geliştirdikleri üsluplarıyla dikkat çekmiştir.
Georges Seurat, optik bilimindeki yeni gelişmeleri incelemiş, “eş zamanlı renk kontrastları kuramı” hakkında bilgisini geliştirmek için fi zikçi Chevreul (Şevrül) ile görüşmüştür. Seurat, resim sanatını bilimsel bir disipline oturtmayı amaçlamış, izlenimciliğin “içgüdüsel bir deneyim” olduğunu söyleyerek bu akıma karşı çıkmıştır. İzlenimcilerin de ilgilendiği ışığın parçalanması sorununun bilimsel yollarla çözülebileceğini ileri sürmüştür. Resimde daha geniş bir renk bütünlüğü elde etmek için boyaları karıştırmak yerine temel renkleri küçük noktalar hâlinde yan yana kullanarak tabloya uzaktan bakıldığında gözün kendiliğinden bu noktaları karıştırabileceğini savunmuştur.
1884’te Paris’te Seurat ile tanışarak onun sistematik çalışma metodundan ve renk bilgisinden etkilenen Paul Signac, ilk resimlerini yaparken Monet gibi izlenimci ressamlardan etkilenmiştir. Daha sonra Seurat’ın etkisiyle izlenimcilere özgü kısa fırça darbeleri yerine noktacı stili benimsemiştir. Çeşitli yerlere yaptığı gezilerde çalıştığı sulu boya resimlerini dönüşte stüdyosunda noktacı yöntemle tuvallere aktarmıştır. 1900’den itibaren stilini değiştiren ressam, renk noktaları yerine daha büyük karelerden oluşan mozaik resimler yapmaya başlamıştır.
Seurat, saf renkleri yan yana küçük noktalar hâlinde kullanarak “puantilizm” tekniğini uygulamıştır. Bu tekniğe göre yeşil görüntü elde etmek için çok sayıda mavi ve sarı nokta birlikte kullanılmaktadır.
Puantilizm tekniğini başarıyla uygulayan diğer ressamlar arasında Camille Pissarro, Theo Van Rysselberghe (Teo van Riselberg) ve Henri-Edmond Cross (Kıros) sayılabilir.
Kaynak: Çağdaş Dünya Sanatı, MEB, 2012.