İki ay kadar önce aynı gün mesleğe başladığımız, üstelik tesadüfen aynı gün doğmuş olduğumuz arkadaşım Öznur beni ziyarete geldi; yanında minik bir saksı minyatür gül ile.
Üstündeki kan kırmızısı beş, altı gonca açıp solunca o minik saksıyı büyük bir tanesiyle değiştirip gülü balkona çıkardım.
Aradan zaman geçince baktım ki, gül büyüyor biraz gübre ekledim.
Bu ayın başında üstü gonca doldu.
Derken, o goncaların hepsi sırayla, coşup açmaya başladı.
Her sabah perdeyi açıp, bugün kaç tane açıldı diye bakıyorum.
Fotoğraflarını çekmeyi pek beceremedim, gerçekte oldukları kadar çok gözükemediler.
Dayanamadım, yine de size göstereyim dedim.
Biraz daha yakın çeksem daha iyi olur mu?
Bir de böyle bakın, nasıl?
Bu yazıyı yazınca aklıma düştü, yolumu Nişantaşı'ndan geçirdim.
Bu mevsim reçellik incir satarlar ya, bazen de reçellik gül bulunur.
Veee, buldumm!
Geçen seneye göre ne kadar pahalı bunlar dedim.
Satıcı kadın, "bu sene gül çabuk çıktı, birden kayboldu abla, bulamıyoz biz de" dedi. Eh, doğrudur deyip, aldım.
Akşama annemin ellerinden öpecek güller, kendisi pek güzel gül reçeli yapar da.