Dördüncü saldırı
Operasyona beş piyade (389, 79, 305, 100 ve 295) ve dört yeni muharebe mühendisi taburu ile güçlendirilmiş iki tank (24 ve 14) bölümü katıldı. 62. Ordu'nun konumu ve durumu son derece zordu. 47 bin kişi, yaklaşık 800 silah ve harç (76 mm ve üstü kalibre) ve 19 tanktan oluşuyordu. Alman ordusunun yeni saldırısı, Volga'da güçlü bir buz sürüklenmesinin başlamasıyla çakıştı ve bu da Sovyet askerlerinin malzemeden yoksun bırakma durumunu büyük ölçüde kötüleştirdi. Volga filotilla doğru bankaya gidemedi.
Kasım ayının sonunda, Almanlar, 11 Piyade Tümeni'ndeki 241 Piyade Alayı'nın savunmasını kırmayı, Barikatlar fabrikasının güney kısmını ele geçirmeyi ve 95 genişliğindeki Volga'yı kırmayı başardı. Fakat düşman artık genel durumu değiştiremezdi. Diğer alanlarda, tüm saldırılar başarıyla savaştı. Düşman bölünmeleri, yalnızca çoğunun kaldığı büyük kayıplara maruz kaldı. Örneğin, 500-I ve 305-I Alman bölümleri neredeyse tüm personelini kaybetti. 79 Ordusunun birlikleri de kan akıtıldı. Bölümleri, 62-500 kişiyi numaralandırdı. 700-inci Muhafız Tüfek Bölümünde, 13 savaşçıları vardı.
Mücadele hala aşırı titizlik ve acılıkla karakterize edildi. Bu kez Almanların, olgunlaşmış birimler için büyük umutları vardı. Alman subay tabur komutanı Helmut Welz şunları yazdı: “... Gecenin altında, alt birimler ilk sıralarını işgal ediyor, şirketler ve müfrezeler çekiliyor. Tekrar kontrol silâh ve yakın mücadele araçları. Kendi tecrübelerime göre, bu anlarda neler olduğunu biliyorum. Birden sessizlik kesildi. Tabanca sürekli teker teker voleybolu. Arkamızda siyah halıdan gökyüzüne doğru kısa ateşli yanıp söner. Onlardan yüzlerce var. Kabuklar, yamaçlardaki yamaçlarda, oyuklardaki yamaçlarda, setlerdeki dolgularda yırtılır. Her şey vızıltıdan titriyor. Sıcak hava dalgaları üzerimizde yuvarlanıyor. Kalın bir çocuk yere yayar, ilk şafak ışınları içinden nüfuz eder, kabukları ve bombalarıyla patlatılan çöl alanını aydınlatırlar.
Rus voleybolu Rus pozisyonlarına isabet ediyor. Hayatta hiçbir şey olmamalı. Sürekli ağır silahları yendi. Yükselen güneşin ilk ışınlarına doğru, kara haçlı bombardıman uçakları aydınlanmış bir gökyüzüne koşarlar ... Aşağıya doğru fırlarlar ve bir bomba yükü ile bomba yüklerini hedefe düşürürler ... Başka bir 20 metre ve onlar (Alman piyadeleri) zaten Rus pozisyonları alıyor! Ve aniden kasırga ateşinin altına uzandılar. Solda kısa sürede makineli tüfekler patladı. Rus piyade kraterlerde ve tahrip olduğunu düşündüğümüz atış noktalarında ortaya çıkıyor. Rus askerlerinin kasklarını görebiliriz. Her an ilerleyen askerlerimizin artık nasıl yükselmediğini, tüfeklerimiz ve makineli tüfeklerimizin artık ellerinden yükselmediğini görüyoruz. ”
Almanlar savaşı kazandı sanki. Ancak, “... Herkes geri koşuyor. Bunların arkasında birkaç alıcı var. Yani, bizim geri çekilme! Taburların büyük bölümünü savaşa sokmanın zamanı geldi, ama böyle bir şey olmuyor. Başka bir iki ya da üç dakika ve Rus askerlerinin ilk kaskları zaten görülüyor. Rus yavaş yavaş toplanır, rastgele geri çekilen alıcıları takip ederek gruplar halinde oluşur. Beş taburun geri kalan kuvvetleri nerede? Geri çekilen gruplar hepsi bu mu? Bir şey kaldı mı? Ruslar şimdi başlangıç pozisyonlarına yaklaşıyorlar, sabahları aynı kasırga topçu ateşine maruz kalıyorlar. Piyade alayı hareket etmeye başlar. Rus promosyonu durur. Sadece bazı yerlerde devam etmeye çalışıyoruz. Hatlar sabittir, donar. Hepsi daha önce olduğu gibi tekrar. Saldırıdan önceki gibi, dün gibi, bir hafta önce! Ne kadar saplantı, bütün bu kavga hakkında bir hayalim var mı? Beş yeni tabur saldırıya uğradı, beş tabur bir eğitim geçit töreninde evde olduğu gibi savaşıyordu. Ve sonuç? Bir çoğu öldürüldü, bir kısmı yaralandı, diğerleri kırıldı, tamamen kırıldı. Büyülü bir yer! Nasıl almaya çalışırsanız yapın, granitle karşılaşırsınız. ”
Alman askerlerinin mektuplarında, şehirdeki şiddetli bir savaş çok mecazi ve gerçekten anlatılıyor: “Stalingrad dünyadaki cehennem, Verdun, Red Verdun yeni silahlarla. Her gün saldırırız. Sabahları 20 metreleri almayı başarabilirsek, akşamları Ruslar bizi geri atar. ” Başka bir mektupta, Alman şirketi anneyi bilgilendirdi: “Stalingrad'a sahip olduğumuz özel mesaj için uzun süre beklemek zorunda kalacaksınız. Ruslar teslim olmuyor, son adama karşı savaşıyorlar. ” ABD'de “New York Herald Tribünü” yazdı: “Bu tür savaşlar kendilerini stratejik hesaplamalara borçlu değil. Yanma nefreti, tutkuyla ... "
Üçüncü kez, 62 Ordusunun savunması üç ana mücadele merkezine bölündü: Albay S.F. Gorokhov’un ordunun ana kuvvetlerinden izole güçleri Ekim 14’e karşı savaşan Rynok bölgesi Spartanovka, her biri 124-149 kişi için ayrıldı); Barrikady fabrikasının doğu kısmında, 500 Piyade Tümeni I. I. Lyudnikov, en fazla 600 savaşçısı olarak dar bir köprüde savunmaya devam etti; daha sonra, birkaç yüz metrelik bir kırılmadan sonra, Chuikov ordusunun ana cephesi, Kızıl Ekim'den iskeleye doğru yürüyordu (138'un bir parçası, tüfek bölümlerinin 500'i, Muhafızların 95'inin bir parçası, 45'un 193'in bir parçası) tüfek bölümleri). Bu sektörün sol kanadında, Volga sahiline yakın pozisyonlarda görev alan Büyük General A.I. Rodimtsev, 39-I Muhafızlar Birimi tarafından işgal edildi. Voroshilovsky ilçesinin toprakları (şehir merkezinden Kuporosnoy dağına kadar) Almanlar tarafından işgal edildi. Şehrin güney kısmı, Kuporinoe'den Krasnoarmeisky (kırsal) bölgesine kadar, Binbaşı General Shumilov komutasındaki 284 Ordusunun birimlerini savunmaya devam etti. Stalingrad savunucularını neredeyse Volga'nın tam ortasına iten Paulus ordusunun birlikleri Sovyet askerlerini içine atma güçsüzdü. Her ileri adım, düşmanın muazzam kayıplarına ve askeri önemini kaybetmelerine mal oldu.
Alman birlikleri, Barikatlar tesisinin güneyindeki Volga'ya girdikten sonra, 138-I bölümü, 62 Ordusunun ana güçlerinden kesildi. Ludnikova’nın bölümü, bölgeyi ön kısımdaki 700 m ve 400 m’nin derinliğini koruyarak üç Alman bölümü ile savaştı. Sovyet askerleri, düşmanın saldırısının kuzeyinden, batısından ve güneyinden yansıyan komşularından ve saldırılarından kesildi. 138 Rifle Division'ın mühimmat ve yiyecek tedarikinin yanı sıra yaralıların tahliyesi r de büyük zorluklarla gerçekleştirildi. Parasal Volozhka, bölümü Zaitsevsky adasından ayıran ve r. Volga. 11 Kasım 138-70 savaşçılarının kaldığı raflardaki 100-Piyade Tümeni, altı düşman saldırısını püskürttü.
Sovyet bölümünün bir komutanı, bir Alman subayından “Lyudnikov Adası” için savaşta öldürülen bir mektuptan bahsediyor: “Volga'ya gitmemiz gerekiyor. Onu bir kilometreden daha kısa bir mesafede görüyoruz. Sürekli destekleniyoruz авиация ve topçu. Takıntılı gibi savaşıyoruz, ancak nehre gidemiyoruz. Fransa'daki tüm savaş birden fazla Volga fabrikasında sürdü. Büyük şehirler aldık ve Tanrı'nın bu lanet olası topraklarından daha az insan kaybettik. Muhtemelen intihar bombacıları bize karşı savaşıyorlar. Geçişi kontrol ettiğimiz için takviye almıyorlar. Sadece son askere savaşmaya karar verdiler. Ve kaç tanesi orada kalıyor - sonuncusu? Ve bu ne zaman bitecek? .. "
Bu, Alman 6 Ordusunun son başarısıydı. Sürekli savaşlar, Kasım ayının ortasına kadar sürdü, ancak sonraki tüm Alman saldırıları püskürtüldü. Berlin gazeteleri bile şöyle tanıdı: “İlk defa hikayeler modern şehir birlikler tarafından son duvar yıkılıncaya kadar tutuluyor ... bu düşman kendi şehrini kurtaramaz. Saldırganımız, sayısal üstünlüğüne rağmen, başarıya yol açmıyor. ” Alman ordusu nihayet tükendi ve eylemleri felç oldu. Asıl vuruş gücü kansızdı, Almanlar inisiyatifi kaybetti ve savunmaya devam etti. Şu anda, Sovyet ordusu belirleyici bir karşı saldırı için hazırlanıyordu.
138 Piyade Tümeni Savaşçıları “Barikatlar” tesisi alanında savaşıyor
Elinde bir makineli tüfek ve kentin savunucuları için rasyonlarla sırtında bir termos yiyen Kızıl Ordu, Stalingrad kalıntılarına gizlice giriyor
39 Muhafızları Keskin Nişancı 13 Muhafızları Bölümü A.I. Stalingrad’daki atış hattında Çehov
sonuçlar
Kasım ayının ortasındaki 1942’a kadar, Alman kuvvetlerinin ilerlemesi tüm cephede durduruldu. Alman ordusu kan akıtıldı, inisiyatifi kaybetti ve nihayet savunmaya devam etmek zorunda kaldı. Wehrmacht'ın büyük Stalingrad grubu, uzun süren kanlı savaşlara çekildi ve ana kozunda kaldı - manevra kabiliyeti yoktu. Stalitler, Hitler'in korktuğu gibi, Alman ordusunu "her şeyi yiyen bir numaraya" çevirdi.
Stalingrad Savaşı'nın bu stratejik savunma operasyonu sona erdi. Stalingrad savaşının savunma süresinin bitiminde, 62 Ordusu Stalingrad Traktör Fabrikası, Barikady fabrikası ve şehir merkezinin kuzey-doğu bölgelerinin kuzeyindeki alanı düzenledi. 64-I ordusu güney kesimine yaklaşımları savundu. Stalingrad, Güney-Doğu ve Don cepheleri birlikleri, Stalingrad sektöründeki düşmanın güçlü saldırılarını geri çekerek, Kızıl Ordu'nun belirleyici karşı müdahalesinin ön şartlarını yaratarak görevlerini yerine getirdiler.
Defansif savaşlar sırasında Wehrmacht büyük kayıplara uğradı. Stalingrad mücadelesinde düşman, 700 bin civarında öldürüldü ve yaralandı, 2 bin silah ve harç, daha fazla 1000 tank ve saldırı silahı ve 1,4 bin savaş ve nakliye uçağı hakkında kaybetti. Volga'ya durmaksızın ilerleme yerine, düşman birlikleri Stalingrad bölgesinde uzun süren şiddetli savaşlara çekildiler. 1942 yazının Alman komuta planı engellendi (Stalingrad ve Kafkasya için savaşlar). Aynı zamanda, Sovyet birlikleri de personelde ağır kayıplara maruz kaldı - 644 bin kişi, bunlar geri dönülmez - 324 bin kişi, sıhhi 320 bin kişi. Silah kaybı: 1400 tankları, 12 binden fazla silah ve harç ve 2 binden fazla uçakla ilgili.
Stalingrad stratejik savunma operasyonu, Kızıl Ordu’nun Stalingrad’daki düşmanı kesin olarak yenmek amacıyla bir karşı saldırı başlatması için şartları hazırladı. Bu durumda, Sovyet Yüksek Yüksek Komutanlığı, burada, Sovyet-Alman cephesinin güney kanadında, 1942'in sonbaharında, saldırı operasyonları için en uygun koşulların yaratıldığı sonucuna vardı.
Böylece, her iki Alman grubunun saldırgan kanatlarının yaz kampanyasında yılın 1942'i başarılı olmasına rağmen, Ekim ayında zaten yetenekleri sınırındaydı. Ve Hitler, kısaltılmış bir cephe hattını işgal eden 1942 - 1943 kış kampanyası sırasında hayatta kalmasına izin veren Kafkasya'yı veya Stalingrad'ı feda etmek yerine, her iki pozisyonda da ustalaşmak ve korumakta ısrar etmeye devam etti. Her ne kadar Führer, Don ve Volga'daki Alman cephesinin çok gelişmiş yayını tehlikeli olarak görse de. Dahası, Kasım ayında 8'i ilan eden kendi propagandasıyla: “Stalingrad bizim elimizde” Führer siyasi karar alma özgürlüğünden yoksun kaldı. Şimdi şehirden ayrılmak, stratejik ve politik yenilginizi tanımak anlamına geliyordu.
Ayrıca, Stalingrad grubunun ana güçleri ve araçları doğrudan Stalingrad bölgesinde yoğunlaşmıştır. Alman gruplaşmasının birlikleri, Volga ve Don nehirleri arasındaki Stalingrad yakınlarındaki zirveye çıkan büyük bir yay üzerinde elverişsiz koşullarda bulunuyordu. Stalingrad'ın kuzey-batı ve güneyindeki kanatları daha az etkili olan Romen ve İtalyan oluşumlarıyla kaplandı. Stalingrad yönünde, Wehrmacht'ın büyük operasyonel rezervleri yoktu. İletişim binlerce kilometre boyunca gerildi ve geniş alanlara karşı savunmasızdı. Alman Genelkurmay Başkanı General Halder, böyle bir durumun tehlikesini açıkça gördü ve bir çözüm önerdi - askerleri Stalingrad'dan geri çekmek ve kurtarılan bölünmeler pahasına Don hattı boyunca sağlam bir cephe oluşturmak için. Ancak, Hitler şansını tercih etti ve Genelkurmay Başkanı'nın yerine geçti.
Sovyet yüksek komutanlığının da her şeyi iyi gördüğü açıktır. KK Rokossovski şunları söyledi: “Mevcut durumun objektif bir değerlendirmesi ve yaklaşan kış beklentisiyle, düşmanın yalnızca bir yolu vardı - mümkün olan en büyük mesafeye derhal çekilmesi. Ancak, Sovyetler Birliği'nin yeteneklerini küçümseyen düşman, onun tarafından ele geçirilen alanı tutmaya karar verdi ve bu, mevcut durumda Yüce Yüksek Komutanlığımızı zamanında kullandı. Uzun zamandır beklenen an bizim için geldi. ” Eylül ayı sonlarında, Sovyet komutanlığı bir plan geliştirmeye başladı ve Stalingrad sektörüne doğrudan karşı mücadele hazırladı.
Teğmen Rogov'un ok bölümleri "Barikatlar" bitkisi alanında savaşıyor. Kasım 1942 g. Fotoğraf, keskin nişancı versiyonunda kendinden yüklemeli bir tüfek Tokarev SVT-40'in varlığında nadirdir. SVT-40'in keskin nişancı versiyonu, 1891 / 30 modelinin Mosin keskin nişancı tüfeğinin doğruluğu ve etkili menzili bakımından yetersizdi ve bu nedenle savaşın ortasında eski ve daha az ateşleyen, ancak daha kesin bir “Mosinka” ile yer değiştirdi. Fotoğraf kaynağı: http://waralbum.ru/
Harç IG Goncharov ve G.A. Gafatulin, 120-mm harcın Stalingrad bölgesinde Alman pozisyonlarına ateş açtı