Neden yalnız seyahat etmeyi seviyorum (ve yeni insanlarla tanışmak)
Aktör Tiyatrosu'nda Evita'da Che rolünü oynadığı için, kendimi tanıdığım ilk NYC rolünde NYC'deki iyi bir arkadaşımı görmek için seyahat ettiğim Miami'ye bir haftasonu seyahatinin zirvesindeyim. Onu cuma gecesi sahnede görmek inanılmazdı ve geziye de değdi. Ancak provaların ortasında olduğu kadar, önemli vokal dinlenmelerinde de olsa, onu sadece Cuma akşamı gösteriden önce ve sonra gördüm. Bu yüzden, hafta sonumun geri kalanında, kendi başıma kaldım, Miami mahallelerine girip çıktım, sanat sahnesini sessiz ve tamamlayıcı bir şekilde keşfetmenin keyfini çıkardım.
Yalnız olmama rağmen, böyle yalnız seyahatler bulamıyorum. Aslında onları tam tersi buluyorum - canlandırıcı ve oldukça sosyal. Sonuçta, tek başınıza seyahat ederken yeni insanlarla tanışmak en kolay yoldur. Bana göre bir bilmeceyi çözmek gibi. Nerede son bulacağım? Kiminle buluşacağım Ne öğreneceğim Bu, tek başınıza seyahat etmenin en iyi yanı ve yılda en az birkaç kez yapmaya çalışıyorum.
Tanıştığınız herkesin paylaşacak en az bir inanılmaz hikayesi olduğuna inanıyorum. Ya yeni bir şeyler öğrenirsiniz ya da tamamen farklı şeylere bakma biçimine maruz kalırsınız. Bir dahaki sefere Whole Foods'ın ödeme hattına sıkışıp kaldığınızı bir düşünün.
Böylece Cumartesi günü Wynwood Sanat Bölgesi'ndeki bir birahaneye kıvrılarak yaralandığımda, dışarıda bir bardak bira almaya karar verdim. Evet, boş masalar vardı. Ve evet, barda boş koltuklar vardı. Ama hava güzeldi ve birkaç yeni arkadaş edinme şansımı denemeye karar verdim. Ben de kendimi yaşlı bir çiftin biralarını bitirdiği işgal altındaki bir piknik masasına koydum.
Birkaç dakika içinde her ikisinin de kamu maliyesinde çalıştığını ve her birinin Indiana'daki en büyük üç şehirden biri için bir denetçi olduğunu öğrendim.
- “Kamu maliyesinin özel finanstan nasıl farklı olduğu hakkında bana ne söyleyebilirsiniz?” Diye sordum.
- “Gazeteciliği olan bir kişi bir VC firmasında çalışmak için nasıl bir yol bulur?” Diye sordular.
O bir Demokrattı; o bir Cumhuriyetçiydi. Bir konferans için şehirdeydiler ve Miami Sahili'nden zar zor çıkmıştı. Birkaç yıl önce, Madison Square Gardens'taki bir konsere katılmak için NYC'yi ziyaret ettiler. Bir gün, emekli olmayı ve Amsterdam'a taşınmayı umuyorlar. Evet, Parks and Rec TV şovu, en eski et lokantaları da dahil olmak üzere, Indianapolis'te hükümetin nasıl çalıştığını bazılarını doğru bir şekilde gösteriyor. (Biliyordum!)
Farklı yollardan ve kökenden geldiğimiz için, konuşmamızdan bir şey aldık. Sonunda onlara kartımı verdim ve bana bir sonraki NYC gezisine bakmalarını söyledim.
Ama ayrılmak için ayağa kalktıktan önce, kadın kısa bir süre bana baktı ve şöyle dedi:
“Tamam, sormak zorundayım… neden burada oturmaya karar verdin? İç içe geçmiş bir kişi olarak, eğer böyle bir bara tek başıma gelirsem, o nakliye sandıklarının tümü tarafından köşeye oturmuş olurdum. ”
Çöp tenekelerinin yanındaki bahçenin kenarına yığılmış nakliye kasalarına doğru baktıktan sonra kafamı salladım ve güldüm. Orada oturmamın bir yolu yoktu.
“Eh,” başladım. “Yeni insanlarla tanışmayı seviyorum, bu yüzden sohbete açık olup olmayacağınızı görmek için şansımı deneyeceğimi düşündüm. Olmasanız bile, dışarıdaki en iyi masayı caddeye bakacak şekilde seçtiniz. Benimle konuşmak istemeseniz bile Wynwood yaya trafiğini izleyerek kendimi eğlendirebileceğimi düşündüm. ”
“Vay,” dedi. “Bu gerçekten senin için cesur.”
“Cesur?” Diye cevap verdim, gerçekten şaşırdım. “Sanmıyorum. Günlerimin çoğunu dolaşıp yeni insanlarla tanışıp onlarla konuşarak geçiriyorum. Bu tam olarak nasıl çalıştığım. ”
Bunların hepsi doğru. Hayatımdaki bu noktadan beri, yıllardır yabancılarla konuşarak korku faktörünü zorlukla fark ettim. Daha önceki yalnız seyahatlerimden bazılarına geri döndüğümü düşündüm - 13 yaşına kadar Batı’daki ilk ülkeler arası seyahatime. Dallas'la olan uçuş bağlantım 4 saat gecikti. Sonunda yalnız dolaşıp gezmek, kendime akşam yemeği almak ve yeni bir çevre keşfetmek için havaalanına tıkılıp kaldım. Ve her dakikasını çok sevdim. (Annem için, bütün gece Pennsylvania'daki evimizden, çaresiz küçük kızı hakkında çaresizce endişelendiğinden, o kadar da uzak değil.)
Bu gecikme sırasında başka bir yolcu, “Jackalopes” denilen hayvanların Teksas'ta gerçekte gerçek olduğuna ikna etmenin eğlenceli olacağını düşündü ve Oregon'a gelene ve teyzeme ve amcama söyleyene kadar ona sonuna kadar inandım. Sadece güldüler ve bana insanların söylediklerini biraz daha sezgisel bulmamı söylediler. (Not: Bu hala iyi bir tavsiye.)
Bu ilk kişisel seyahatten çok daha fazlası olacaktı - ülkemizi okula götüren şehirlerarası geziler, akşam yemeği için yeni arkadaşlar edinmek için uzun bir tren yolculuğu ve şehirlerde bir kaç müşteri ziyaretini ziyaret etmek için iş gezileri. ilk kez. Bunlardan herhangi biri ilk başta cesur olsa bile, seyahat ederken diğerleriyle olan etkileşimlerim artık bir alışkanlık haline geldi. Ve hayatımda erkenden başladığım için çok mutluyum çünkü seyahat etmeyi çok daha faydalı kılıyor.
Bu en yeni Florida gezisinde, bir ayrılmadan sonra en iyi arkadaşını neşelendirmek için Miami'ye giden Microsoft’un Seattle HQ’sundan bir satış görevlisiyle tanıştım. Kapılarını halka açan iyi niyetli bir ailenin sahip olduğu çağdaş sanatın üç katlı özel bir rehberli turuna katılacağım. USV portföy şirketlerimizden Clue'yu şu anda hamile kalmak için kullanan bir sanatçıyla tanıştım. 40 yıldır koleksiyon yapan bir galeri sahibinden Küba sanatının kısa bir tarihçesini öğrendim. 100'den fazla ülkeye seyahat eden bir antika satıcısıyla tanıştım.
Herkesin paylaşacak hikayeleri var. Sadece dinleyebilecek kadar sabırlı olmalısın. Bu yüzden bir daha kendinizi bir barda, bir lokantada veya küçük bir butik dükkanında yalnız bulduğunuzda, sizi diğerlerinden biraz daha uzun süre dinlenmeye ve yeni biriyle konuşmaya teşvik ediyorum.
Yeni insanlarla tanışıp sohbet etmeleri için bir açılış verdikten sonra ne kadar kolay olduğunu görünce şaşırabilirsiniz.