Louis Leterrier'in adını sık sık duyuyoruz zaten. Danny The dog filmini izleyebildim. Zaten Jet Li'nin olması ayrı bir artı bir de üstüne Fight Club tadında dövüş sahneleri ve ironik biçimde ilerleyen dramatik konu lezzetine lezzet kattı resmen.
Dövüş sahneleri oldukça sertti herhangi bir can sıkıcı sansüre gerek duyulmadan oldukça doyurucu işlenmiş. Diğer taraftan kelimenin tam anlamıyla bu yaşına kadar "köpek muamelesi görmüş" bir adamın tesadüfen edindiği ailesiyle arasındaki ilişkiler, gerçek annesini bulma çabaları, ilk kez sevgi, aşk duygusunu hissetmesi ve bütün bunların onu hayata bağlayıp herşeye yeni baştan başlamak istemesini de izliyorsunuz.
Prodüksiyonun Luc besson'un üstlenmiş olduğunu düşünerek filmi bir kaç yönden Leon'a benzetmek de mümkün.
Jet Li'yi böylesine farklı bir rolde görmek değişikti, güzeldi çok güzel rol kesmiş. Farklı bir rol derken dövüş sahnelerinden bahsetmiyorum tabiki sefil, yarı-özürlü bir adam vardı karşımızda. Kariyeri açısından önemli bir yer tutacak sanırım Unleashed. Ciddi bir karakter oyuncusu olabileceğini de göstermiş oldu bu filmde. Morgan Freeman filmin gizli kahramanı gibiydi. Ama açıkçası Bob Hoskins'i çok beğendim ben. Küçük yaşta bir çocuğu resmen köpek gibi yapan ve bundan ilginç bir haz duyan adamın vicdansızlığı ancak bu kadar başarılı verilebilirdi.
İzlemeyenlere saygısızlık olmasın diye daha da fazla yazmayalım tadı kaçmasın der, müziklerin ayrı bir nefis olduğunu da eklemeden geçemem.