Marcel Ophüls kimdir ve ne yapmıştır? Marcel Ophüls hayatı, sinema kariyeri, filmleri ve eserleri hakkında bilgi.
Marcel Ophüls
Marcel Ophüls; (d. 1 Kasım 1927, Frankfurt, Almanya), belgesel filmleri tartışmalara yol açmış Alman sinema yönetmenidir.
Sinema yönetmeni Max Ophüls‘ün oğludur. Çocukluğu ve gençliği Hollywood’da babasının yanında geçti. 1960’ta Fransa’da Matisse’in yaşamını ve yapıtlarını konu alan bir belgesel filmle yönetmenliğe başladı. 1962’de L’amour à vingt ans (Yirmi Yaşında Aşk) adlı konulu filmin Almanya bölümünü yönetti. Tamamını kendi çektiği, konulu ve uzun ilk filmi Peau de banane (1964; Muz Kabuğu) adlı komedi oldu.
Bir süre işsiz kaldıktan sonra Fransız televizyonuna girdi. Bir dizi haber filmi ve Münih Anlaşması (1938) üzerine uzun bir belgesel film yaptı. Alman işgali altındaki Fransız halkının durumunu işlediği belgesel Le chagrin et la pitié (1971; Keder ve Acıma), Fransız televizyonunca geri çevrilince sinemalarda gösterildi. Büyük bir başarı kazanan film geniş tartışmalara yol açtı. A Sense of . Loss’ta (1972; Yenilgi Duygusu) Kuzey İrlanda sorununa eğilen Ophüls, İngiliz ve AFC’li yapımcıların desteğiyle The Memory of Justice’s (1976; Adaletin Belleği) başladı. Nazilerle Cezayir’deki Fransız birlikleri ve Vietnam’daki Amerikan askerleri arasında koşutluklar kuran filmin son biçimi yapımcıları tarafından kabul edilmedi. Ophüls filmin özgün kopyasını Londra’dan kaçırarak New York’ta gösterdi. Daha sonra yönetmenliği bırakarak üniversitelerde sinema dersleri vermeye ve bazı özel televizyon şirketlerine danışmanlık yapmaya başladı. 1988’de Nazi suçlusu Klaus Barbie’yi konu alan ve Cannes Film Şenliği’nde Uluslararası Eleştirmenler Ödülü’nü kazanan Hotel Terminus: The Life and Times of Klaus Barbie (Son Durak Oteli: Klaus Barbie’nin Yaşamı ve Dönemi) adlı belgeselle sinemaya döndü.