Bu süre zarfında, altı astronom ekibi Hubble teleskopundan özellikle iki güçlü enstrüman kullanmaktadır: Anketler için Gelişmiş Kamera (ACS) ve Yakın Kızılötesi Kamera ve Çok Amaçlı Spektrometre (NICMOS). Gökbilimciler, bugünden Büyük Patlama'ya, z = 6 kayması olan nesnelerdeki yolun yaklaşık yüzde 95'ini geriye bakabildiler. Görüntüler, Büyük Patlama'dan sonraki evrenin bir cüce galaksiyle doluyken, tam eğitimli galaksiler gibi olduğunu gösteriyor. Samanyolu henüz yoktu. Araştırmacılar, günümüzün görkemli ve görkemli galaksilerinin birçok küçük yıldız kümesinin birliği olduğu sonucuna varıyor.
Cüce gökadaların radyasyonunun karanlık çağı sona erdirecek kadar güçlü olup olmadığı hala gökbilimciler tarafından tartışılmaktadır. Cambridge Üniversitesi'nden Andrew Bunker başkanlığındaki İngiliz bir ekip, bulunan cüce galaksilerin Evrendeki hidrojeni iyonize etmek için yeterli ultraviyole radyasyon yaymadığına inanıyor. Araştırmacılar, daha yaşlı yıldız topluluklarının bile evreni ittifak etmeleri gerektiğinden şüpheleniyorlar. Ancak, Tempe'deki Spitzer Uzay Merkezi'nden Haojing Yan ve Tempe'deki Arizona Eyalet Üniversitesi'nden Rogier Windhorst liderliğindeki araştırmacılar, evrendeki karanlığı aydınlatan, gözle görülebilenlerle birlikte çok daha küçük, Hubble-görünmez galaksilerin olması gerektiğine inanıyor.
Uzay Teleskopu Bilim Enstitüsü'nden Sangeeta Malhotra ve James Rhoads'ın bir teorisi daha var: İyonizasyonun hızı galaksinin yoğunluğuna bağlıydı - bir kümedeki galaksiler ne kadar fazlaysa, hidrojen atomları o kadar hızlı parçalanabilirdi. Buna göre, aynı zamanda evrenin her yerinde parlak olmazdı. ekranUte Kehse
© science.de