Hulüsi Behçet
kendi adıyla anılan hastalığı tarif ederek dünya tıp literatürüne geçen Türk hekimi. Hulüsi Behçet 1889 yılında istanbul’da doğdu. 1910 yılında tıp tahsilini tamamladı. 1914 senesine kadar Gülhane askeri Hastanesinde cildiye asistanlığı yaptı. Çalışmalarını ilerletmek için Avrupa’ya giden Behçet, önce Budapeşte, sonra da Berlin’de bulundu ve 1919 yılında yurda döndü. 1933 yılında istanbul Üniversitesi yeni uygulamalarla açıldığında Hulüsi Behçet, Tıp Fakültesi deri hastalıkları ve frengi Kliniğine profesör tayin edildi. On dört yıl boyunca başarı ile hizmet etti.
Hulüsi Behçet’in çalışmaları özellikle “Wright çıbanı”, “Dermatitis figus carica” ve “Frengi” üzerinde oldu. Daha sonra 1922 yılında üzerinde çalışmaya başladığı bir hastalığı 1947 Eylülünde Cenevre’de toplanan Milletlerarası Tıp Kongresine sundu. Bu hastalık, gözde “iridosiklit” (iris ve siliar cismin iltihabı), “ ağızda aft” ve “cinsel bölgelerde afta benzer oluşumlar” olmak üzere üç ana belirti ile özetlenmekteydi. Bu hastalık Zürih Tıp Fakültesi Dermatoloji Profesörü Mischneri’nin teklifi üzerine “Morbus Behçet” (Behçet Hastalığı) olarak adlandırılıp kabul edildi.
1939 yılında ordinaryüs profesör olan Hulüsi Behçet’in Klinikte ve Pratikte Frengi Teşhisi ve deri hastalıkları adıyla kıymetli bir eseri vardır.
Dünyada Tıp literatüründe adı çok geçen Türk hekimi Hulüsi Behçet, 8 mart 1948’de öldü.