Bazı kitaplar tavada yanıp söner, eğlence için okunur ve bir sonraki şanslı kişinin alması ve eğlenmesi için bir otobüs koltuğuna bırakılır, çoğu mevsim bittikten sonra unutulur. Diğerleri burada takılır, okunur ve yeniden okunur, öğretilir ve tartışılır. bazen büyük sanat nedeniyle, bazen şans nedeniyle, bazen de zamanın kültürünün bazı unsurlarını tanımayı ve yakalamayı başardıkları için.
Şu anda, hangi kitapların hangileri olduğunu çoğu kez bilemezsiniz. Müthiş gatsby piyasaya sürüldüğünde en çok satanlar arasında değildi, ancak şimdi bunu 1920'lerde belirli bir Amerikan duyarlılığının simgesi olarak görüyoruz. Elbette, sonradan görme duyuları da bozabilir; kanon belirir ve belirsizleşir. Yine de önümüzdeki haftalarda, her biri ayrı bir on yılı tanımlamaya çalışan bir liste yayınlayacağız. 1900'lerden itibaren (şimdiye kadar hiç şüphesiz tahmin ettiğiniz gibi) ve (neredeyse tamamlanmak üzere) 2010'lara gelene kadar geri sayım.
Bu listelerdeki kitapların Amerikan kökenli olması gerekmese de, her on yılda Amerikan yaşamının gerçek ya da entelektüel bir yönünü çağrıştıran kitaplar arıyorum - küresel bir mercek çok daha uzun bir liste gerektirecektir. Ve tabii ki, çeşitli ve karmaşık olduğu gibi, on yıl veya herhangi bir sayıdaki Amerikan yaşamını gerçekten tanımlayabilecek bir liste yok, bu yüzden ayrıntılılık konusunda herhangi bir iddiada bulunmuyorum. Basitçe, birlikte okunduğunda, o on yıl için edebi kültür manzarasının adil bir resmini verecek kitapları seçtim - hem olduğu gibi hem de hatırlandığı şekliyle. Son olarak, iki süreç notu: 12 bölümlük listenin tamamında kendimi yazar için bir kitapla sınırladım, böylece her ikisi de önemli olsa bile bazı çalışmaların başkalarının lehine atlandığını görebilirsiniz (örneğin, görmezden geldim Dublinliler 1910'larda dahil edebilmek için Ulysses 1920'lerde) ve çevrilmiş çalışma söz konusu olduğunda, açık nedenlerden dolayı İngilizce çevirinin tarihini kullanacağım.
J. D. Salinger, Çavdar Tarlasındaki Catcher (1951)
Holden'ı bir egoist mızmızlanma veya melankolik çocuk dahi ve sen bile Gerçekten mi, Gerçekten mi ondan nefret ediyorum Yayınlandığı günden bu yana 65 milyondan fazla kopya satan (bu sayı birkaç yaşında ve kesinlikle yumuşak olmasına rağmen) ve sağlıklı bir klipte satmaya devam eden bu romanın Amerika'da çok önemli bir kültürel mihenk taşı olduğu inkar edilemez. 1950'ler. David Shields ve Shane Salerno, biyografilerinin giriş kısmında daha ileri gidiyor Salinger , kitabın 'savaş sonrası Amerika'yı yeniden tanımladığını ve en iyi gizli bir savaş romanı olarak anlaşılabileceğini' yazıyor.
Salinger, kültür kurumlarımızın savunduğunu düşünmeyi sevdiğimiz kahramanca, asil ideallere inanmaktan aciz bir savaştan çıktı. Salinger, Norman Mailer, James Jones ve Joseph Heller'in yaptığı gibi bir savaş romanı üretmek yerine, savaşın travmasını aldı ve onu bir ergen romanı gibi çıplak gözle görünen şeyin içine yerleştirdi.
Hatta bu güne kadar gençler hakkında düşünme şeklimizi bile etkilemiş olabilir. Salinger araştırmacısı Sarah Graham, 'Bu kesinlikle gencin tanınabilir bir sosyal grup olarak ortaya çıktığı anı ifade ediyor' dedi. BBC . “Ondan önce insanlar gençlik yıllarını hiçbir anlam ifade etmeden geçirdiler, bu belirli bir kimlikti. Modern gençlik yıllarının ilk romanı. ' Gerçekten de, ayırt edici bir gençlik kültürü ancak 2. Dünya Savaşı'ndan sonra ortaya çıkmaya başladı: kısmen daha çok genç lisede ve daha azının ailelerini desteklemek için çalıştığı için. Ellerinde zaman ve kalplerinde öfke vardı. Dr. Graham, “Boş zaman, gençlere nereye gittiklerini düşünmeleri için zaman verdi” dedi. 'Varoluşsal kaygı fikri bir şekilde Çavdardaki Catcher romanın yansıttığı kadar. Kitap ve gençlik deneyimi arasında güçlü bir diyalog var - karşılıklı olarak şekilleniyorlar. ' Adam Golub'un yaptığı gibi işaret etti Holden, büyümeyi reddeden gerçekten tanıdığı ilk genç Amerikalıydı ve bununla kutlandı. Elbette bu, Salinger'ın kitabı gençler için hiç yazmamış olmasına ve iyi karşılanmasına rağmen - yorumcu sonra yorumcu - yetişkinler için bir roman olarak.
Ünlü olarak, etrafındaki çağdaş hype Yakalayıcı O kadar harikaydı ki, Salinger'ı şimdi bildiği münzevi olmaya zorladı - öncelikle mahremiyet arıyordu ve bu süreçte kendi etrafındaki bir efsaneyi sürdürmeyi umursamadı.
Ralph Ellison, Görünmez Adam (1952)
Ellison bu çok okunan, çok görevlendirilmiş ve oldukça etkili romanın açılış satırlarında 'Ben görünmezim, anlıyorum, çünkü insanlar beni görmeyi reddediyorlar' diye yazıyor. (O kadar etkili ki Başkan Obama modellendi Babamın Düşleri Roman 1953'te Ulusal Kitap Ödülü'ne layık görüldü. Kabul konuşmasında Ellison şunları söyledi: “Eğer bana tüm ciddiyetle sorulsaydı, tam olarak ne olduğunu düşündüğüm şey, Görünmez Adam Bir kurgu olarak cevap vereceğim: Deneysel tutumu ve on dokuzuncu yüzyıl kurgularımızın en iyilerini simgeleyen demokrasi için kişisel ahlaki sorumluluk havasına geri dönme girişimi. '
Beni etkileyen ve çok şey borçlu olduğum bir dizi esere yol açan oldukça katı gerçeklik kavramlarını incelediğimde, benim ve yüzbinlerce Amerikalı için gerçekliğin çok uzak olduğu sonucuna varmak zorunda kaldım. daha gizemli ve belirsiz, aynı zamanda daha heyecan verici ve ham şiddetine ve kapriselliğine rağmen daha umut verici.
Amerika'yı zengin çeşitliliğinin ve neredeyse sihirli akışkanlığının ve özgürlüğünün farkında olarak görmek için, o kadar çok zaferden sonra, şimdiki zamanımızın çoğunu işaret eden nihai ve çözülmemiş umutsuzluğa götüren dar natüralizmin yükünden arınmış bir roman düşünmek zorunda kaldım. kurgu. Esnek ve hızlı Amerikan değişiminin hızla ilerleyen, toplumumuzun eşitsizlikleri ve acımasızlığı ile açık bir şekilde yüzleşen, ancak yine de umut, insan kardeşliği ve bireysel kendini gerçekleştirme imgelerini öne çıkaran bir düzyazı hayal edecektim. Konuşmamızın zenginliğinden, deyimsel anlatımdan ve aramızda hala hayatta olan geçmiş dönemlerden gelen retorikten yararlanacak bir düzyazı. Kişisel başarısızlıklarıma rağmen, sosyolojiyi ve vaka geçmişlerini bilim adamlarına bırakarak, peri masalının tüm parlak büyüsüyle burada ve şimdi insanlık durumuyla ilgili gerçeğe ulaşabilecek bir kurgu mümkün olmalı.
Roman aynı anda birçok şeyi başarıyor; bu onun birçok güçlü yönünden biridir. Lev Grossman, 'Tüm gelenlerin ikiyüzlülüğünü ve klişelerini kasıtlı olarak ifşa ediyor,' diye yazdı Lev Grossman ZAMAN , ' Görünmez Adam bir yarış romanı, hatta bir bildungsroman'dan çok daha fazlası. Bu, 20. yüzyılın en özlü Amerikan pikaresidir. '
Ray Bradbury, Fahrenhayt 451 (1953)
Fahrenhayt 451 bu, hepimizin anladığımızı düşündüğümüz kitaplardan biri - muhtemelen hepimizin onu lisede 'analiz etmek' zorunda olduğumuz için - ama yazarı bile bu konuda tereddüt etti. 1956 tarihli bir radyo röportajında Bradbury bunu hükümet sansürü bağlamında açıkladı:
Bu kitabı dört yıl önce bu ülkede işlerin gidişatından endişelendiğim bir zamanda yazdım. Çok fazla insan gölgelerinden korkuyordu; kitap yakma tehdidi vardı. O sırada kitapların çoğu raflardan alınıyordu. Ve tabii ki, dört yılda işler çok değişti. İşler çok sağlıklı bir yönde geri gidiyor. Ama o zamanlar, bu yönde çok ileri gitmemize izin verirsek, o zaman tüm düşünceler durursa ve ejderha kuyruğunu yutarsa, bir ülkeye ne olacağına dair yorum yapabileceğim bir tür hikaye yapmak istedim. bir belirsizlik içinde kaybolur ve bu tür bir eylemle kendimizi yok ederiz.
2005 yılında romanda kitap yakılmasına neyin ilham verdiği sorulduğunda, Bradbury'nin daha özlü bir cevabı vardı : 'Elbette Hitler.'
Ben on beş yaşımdayken, kitapları Berlin sokaklarında yaktı. Sonra yol boyunca İskenderiye'deki kütüphanelerin beş bin yıl önce yantığını öğrendim. Bu ruhumu üzdü. Kendi kendime eğitim aldığım için bu, eğitimcilerimin - kütüphanelerin - tehlikede olduğu anlamına geliyor. Ve İskenderiye'de olsaydı, Berlin'de olsaydı, belki ileride bir yerde olabilirdi ve kahramanlarım ölürdü.
Ayrıca yaşamı boyunca McCarthycilik aleyhinde konuştu ve roman sık sık aynı eleştiriye göre yorumlandı, ancak daha sonraki yaşamlarda Bradbury bunu yalanladı ve televizyonun o zamanlar nispeten yeni olmasına ve popüler olmaya başlamasına rağmen, “televizyonun edebiyat okumaya olan ilgiyi nasıl yok ettiğine dair bir hikaye” olduğunu iddia etti. Ne anlama gelirse gelsin, kalıcı bir klasik olmaya devam ediyor.
J. R. R. Tolkien, Yüzük kardeşliği (1954)
İlk incelemeler Tolkien’in fantastik destanının ilk cildi ilk yayınlandığında karışıktı, ama bilenler gerçekten biliyordu. W.H. Auden'den başka kimse, Zamanlar , Tolkien'in Hobbit 'bu yüzyılın en iyi çocuk hikayelerinden biri' olarak ve yetişkinler için yeni cildini yazıyor:
Daha sonra ne olacağını bilmek istemenin ilkel düzeyinde, Yüzük kardeşliği en az onun kadar iyidir Otuz Dokuz Adım . . . . [Ama] bu tür bir masalı ciddiye alacaksanız, karakterleri ve olayları içinde yaşadığımız dünyadan yüzeysel olarak farklı olsa da, bildiğimiz tek doğanın aynasını, kendi ; Bay Tolkien bunda da mükemmel bir başarı elde etti ve Shire 1418 yılında Orta Dünya'nın Üçüncü Çağında olanlar sadece A. D. 1954'te büyüleyici değil, aynı zamanda bir uyarı ve ilham kaynağı. Son beş yılda okuduğum hiçbir kurgu bana bundan daha fazla keyif vermedi Yüzük kardeşliği .
İkinci iki kitapla (Tolkien başlangıçta üç kitap anlamına geliyordu. Yüzüklerin Efendisi tek cilt olarak yayımlanmak üzere) sürekli olarak okuyucu kazandı, özellikle 1960'lı yıllarda ciltsiz kitapların yayınlanmasıyla popülaritesini artırdı ve tüm zamanların en çok satan edebi eserlerinden biri haline geldi. Ayrıca genel olarak şimdiye kadar yazılmış en iyi edebi destan olduğu kabul edilir ve yayınlanmasından bu yana tür üzerinde anlatılmamış bir etkisi olmuştur. Tolkien'in dünyaları, şarkılarıyla yeniden ölümsüzleştirildi. Led Zeppelin, Black Sabbath, Rush vb. ve son zamanlarda giderek daha gereksiz filmlere çekildi (Hobbit , Sana bakıyorum) . Daha az bilinen J. R. R. Tolkien'in rap savaşı becerileri .
Vladimir Nabokov, Lolita (1955)
Nabokov’un en ünlü romanı ilk olarak 1955’te Paris’te (İngilizce) yayımlandı. diğer başlıklar dahil O çığlık atana kadar , Hassas Uyluk , ve Valizemde Kırbaç Var ve Graham Greene onu yılın en iyi kitaplarından biri olarak adlandırana kadar genellikle görmezden gelinmiştir. Sonra tamamen küçümsendi ve çöp olarak reddedildi ve Fransız hükümeti tarafından yasaklandı - kaçak kopyaların nihayet ABD'de GP Putnam's Sons tarafından yayınlandı ve Nabokov'un dediği şeyi başlattığında halihazırda 20 dolara satılıyor olmasına şaşmamalı. 'Hurricane' günlüğünde Lolita . ' Gibi Steve King yazıyor :
ABD'de yayınlandıktan sonraki dört gün içinde kitap üçüncü bir baskıya girdi; 13 Eylül'de o zamandan beri ilk kitap oldu Rüzgar gibi Geçti gitti ilk üç haftasında 100.000 kopya satmak; Eylül ayı sonunda en çok satanlar listesinde 1 numara oldu. Zamanla Nabokov, Newsweek 1962'de kitabı okumayan tek kişinin, 'Lolita'yı on sekiz yaşına gelene kadar altı yıl ertelemeyi planlıyorum' diyen Groucho Marx olduğu anlaşılıyordu.
O zamandan beri, elbette, roman - kendi adını taşıyan karakteriyle birlikte - ikonik hale geldi, ancak daha çağdaş okuyucular, yıllar geçtikçe Humbert’in perisinin imajının nasıl çarpıtıldığını anlıyor. Ira Wells, 'Gatsby haricinde, hiçbir yirminci yüzyıl Amerikan edebi karakteri halkın bilincine Lolita gibi nüfuz etmedi' dedi. Yeni Cumhuriyet .
Tam adı dile ortak bir isim olarak girdi: 'erken baştan çıkarıcı bir kız' göre Merriam Webster sözlük. (Gatsby, aksine, sadece bir sıfatla yetinmek zorundaydı: 'Gatsbyesque.'). . . [Ama] Lolita'yı unuttuk. En azından, çocukluktan mahrum bırakılması, vahşeti ve işkencesi bin müzik videosunu başlatan efsaneyi bilinçaltında canlandıran 'tek çorapta dört fit on metre ayakta' genç kızı unutmuşuz. Yayınlanması, kabul edilmesi ve kültürel yeniden şekillendirilmesi Lolita Geçtiğimiz 60 yılda Dolores adlı on iki yaşındaki bir tecavüz kurbanının çağdaş Amerika'da baştan çıkarıcı kadın cinselliği için nasıl baskın bir arketip haline geldiğinin hikayesi: Bir kızın nasıl isim haline geldiğinin hikayesi.
Ama hala sözünü ettiğimiz, içeriği, formu ve yanlış anlaşılma şeklini ve Nabokov'u başarısızlığa uğratma şeklimizi ve Nabokov'un bizi hayal kırıklığına uğratma şeklini gözden geçirmemiz romanın öneminin yalnızca bir kanıtı. Kesinlikle tecavüz hakkında bir kitap, ama bizi tecavüzü kabul etmeye davet etmiyor. Takıntılılara acımamız gerekse de, kesinlikle erotik saplantı hakkında bir kitap. Kesinlikle kalıcı bir edebi şaheserdir.
James Baldwin, Yerli Oğlunun Notları (1955)
Baldwin’in en ünlü eserlerinin üçü de— Git Dağda Söyle , Yerli Oğlunun Notları , ve Giovanni'nin Odası Kendisini bu ülkede temel bir entelektüel, sosyal, edebi ve ahlaki ses olarak kurduğu 50'li yıllarda yayınlandı. Bunların hepsi on yılın kitaplarını tanımlıyordu, ancak ben Baldwin’in bir aktivist ve sosyal eleştirmen olarak önemi nedeniyle iki romandan birinin üzerindeki makale koleksiyonunu vurgulamayı seçtim. Yani, bu on denemeyle ve diğer yazı ve konuşmalarının çoğuyla, Amerika'yı yirminci yüzyılın ikinci yarısına taşımasına yardımcı oldu. Henüz tam olarak orada değiliz, ancak kazandığımız zeminin çoğu Baldwin sayesinde oldu. Ayrıca bir nesil Amerikan yazarını da etkiledi. Maya Angelou ölümünden sonra şunları yazdı: 'James Baldwin'in çeşitli yaşamları hakkında konuşmalar yapılacak, makaleler yazılacak ve ağır kitaplar yayınlanacak.'
Bazı fanteziler yayınlanacak ve hatta bazı gerçekler anlatılacaktır. Birisi, denemeci James Baldwin'den, ülkesini kötülükten tövbe etmesi ve kendi içinde temiz bir ruh ve temiz bir kalp yaratması için uyaran İncil peygamberi İşaya rolünde bahsedecek. Diğerleri ise nezaketin yetersizliği, sevgisizlik ve Birleşik Devletler sokaklarında gördüğü ve yurttaşlarının kalbinde hissettiği sakat ikiyüzlülüğe karşı haklı bir öfkeyle yanan oyun yazarı ve romancı Baldwin'i inceleyecek. Arkadaşım ve erkek kardeşim James Baldwin'den bahsedeceğim. . . . [kim] yazmam için sahneyi hazırladı Kafesli Kuşun Neden Şarkı Söylediğini Biliyorum , beni İsveç'te sinematografi dersi almaya teşvik etti ve bana zeki ve çok cesur olduğumu söyledi.
Ayn Rand, Atlas Omuzlarını silkti (1957)
Ayn Rand'ın bu listedeki tek kadın olması beni ne kadar üzüyor anlatamam. Onu (ve / veya buradaki diğerlerini öksürük, Kerouac, öksürük) Hannah Arendt veya Flannery O’Connor veya Patricia Highsmith veya Barbara Pym ile değiştirmeyi çok isterdim. Ama etkisini inkar etmek mümkün değil Atlas Omuzlarını silkti Amerika üzerine — korkunç ve zarar verici ve her ne kadar Paul Ryan-üretiyor. Atlas Omuzlarını silkti Rand'ın Objektivizm üzerine tezidir (“kahraman bir varlık olarak insan kavramı, hayatının ahlaki amacı olarak kendi mutluluğu, en asil etkinliği olarak üretken başarı ve onun tek mutlak olduğu akıl”), aşk mektubu kapitalizme, onun özgürlükçü rantına ve başyapıtına. Yayınlandığı haftada ve toplamda 22 hafta boyunca en çok satanlar arasındaydı ve satışlar yeniden yükseldi 2007 mali krizinden sonra. Lise öğrencileri ve muhafazakarlar arasında popüler olmaya devam etti (görünüşte tuhaf bir eşleşme, ancak onları birleştiren birkaç başka özellik düşünebiliyorum), muhtemelen kısmen Ayn Rand enstitüsü nedeniyle bağışlar Her yıl liselerde romanlarının 400.000 kopyası.
'Fortune 500 C.E.O. ile konuştuğumdan biliyorum ki Atlas Omuzlarını silkti Banka yöneticisi John A. Allison'a verdiği demeçte, Ayn Rand'ın tüm fikirlerine katılmasalar bile iş kararları üzerinde önemli bir etkisi oldu 'dedi. New York Times . 'Diğer kitapların sunmadığı bir şey sunuyor: iş ve genel olarak yaşam için geçerli olan ilkeler. Tamamlandı derdim. '
Yayınlanmasından bu yana, birçok salya haraçını teşvik etti. gibi çizgiler ' Atlas Omuzlarını silkti birçok özgürlük adanmışının dünya görüşünü şekillendirdi ”ve yine, bize Paul Ryan'ı verdi - Alan Greenspan, durgunluğu tam olarak engellemedi okuyucular yatıştırmak için idolü Ayn Rand'a koştu.
Jack Kerouac, Yolda (1957)
'Bu yazı değil; bu yazıyor, 'dedi Truman Capote. 'Herkesin hayatını değiştirmiş gibi hayatımı değiştirdi,' dedi Bob Dylan . Onun hakkında ne düşünürseniz düşünün (ve sanırım ... pek başarılı değil), Yolda hiç şüphesiz en çok mitolojileştirilmiş Amerikan “Beat Kuşağı” nın en önemli kitabı, hatta tanımlayıcı metnidir. Sadece geçmişe bakıldığında da değil, bunu roman yayınlanır yayınlanmaz biliyorduk. ' Yolda Gilbert Millstein 1957'de yazdığı 1957'de, Kerouac'ın yıllar önce 'beat' olarak adlandırdığı ve asıl avatarı olduğu nesil tarafından şimdiye kadar yapılmış en güzel, en net ve en önemli sözdür. New York Times inceleme, o sırada çok eleştirel yanıtlar karşısında uçuyor. 'Tıpkı diğerlerinden daha fazla Yirmilerin romanı , Güneş de Doğar 'Kayıp Nesil' in vasiyeti olarak görülmeye başlandı, bu yüzden kesin görünüyor Yolda 'Beat Kuşağı' olarak bilinecek. O haklıydı. '1957'den sonra Yolda bir trilyon Levis ve bir milyon espresso kahve makinesi sattı ve ayrıca sayısız çocuğu yola yolladı, ”demişti William S. Burroughs.
Bu tabii ki kısmen medyaya, baş oportünistlere bağlıydı. Bir hikaye gördüklerinde bir hikaye anlarlar ve Beat hareketi bir hikaye ve büyük bir hikayeydi. . . Beat edebi hareketi tam olarak doğru zamanda geldi ve dünyanın her yerinden her milletten milyonlarca insanın duymayı beklediği bir şey söyledi. Zaten bilmediği hiçbir şeyi kimseye söyleyemezsiniz. Kerouac yolu işaret ettiğinde yabancılaşma, huzursuzluk, tatminsizlik zaten orada bekliyordu.
Leon Uris, Çıkış (1958)
İsrail Devleti'nin kuruluşunun muazzam bir tarihi olan bu roman, yayınlandıktan sonra anında büyük bir uluslararası fenomen haline geldi. Ciltli kapak New York Times en çok satanlar listesi bir yıldan fazla , en üst sırada harika bir 19 hafta ile. Ira B. Nadel’e göre ciltsiz kitap 'Bantam tarafından yayınlanan en hızlı satan çalışma' idi. Leon Uris: En Çok Satanın Hayatı ve 1965'e gelindiğinde tüm zamanların en çok satan 10 şirketi arasındaydı. Romanın ve 1960 film uyarlamasının popülaritesi, yayınlanmasından hemen sonra ve sonrasında Amerikan İsrail algısını şekillendirdi. Uris olarak kendisi dedi : 'En büyük başarım Çıkış . İnsanların hayatlarını değiştirdi, uluslararası sahnede Yahudi halkının anlayışını değiştirdi. ' David Ben-Gurion ise, İsrail’in ilk Başbakanı : 'Edebiyat eseri olarak fazla değil. Ama bir propaganda parçası olarak, İsrail hakkında şimdiye kadar yazılmış en güzel şey. '
Bradley Burston romanı şöyle yazdı: Haaretz , 'Amerikan Yahudilerini daha önce veya o zamandan beri başka hiçbir işin yapmadığı şekilde dönüştürdü. . . eleştirmenler ve akademisyenler tarafından vahşileştirildi ve edebi ödül komiteleri tarafından yankılanarak görmezden geliniyordu. Kitap 1958'de çıktığında milyonlarca satıldı. Bir kopyasını bulmanın neredeyse yaygın olduğu söylendi. Çıkış Amerikan-Yahudi hanelerinde İncil'i bulmak için — ve bu ikisi arasında, görünüşe göre birkaç Yahudi hanede sadece Çıkış . '
Söylemeye gerek yok, İsrail ve Amerikan Yahudi cemaatine yönelik bu Amerikan sempatisi ülkenin çehresini değiştirdi ve kalıcı etkileri oldu - özellikle ikinci durumda, Arapları büyük ölçüde şeytanlaştırdığı için hem olumlu hem de olumsuz. Ayrıca boşuna değil, ama birçok Amerikalı bu romanın bir kurgu eseri olduğu hatırlatmasını kullanabilir.
Chinua Achebe, Şeyler Ayrı Düşüyor (1958)
Kwame Anthony Appiah, 'Chinua Achebe'nin dehası, tüm dahi gibi, kesin analizden kaçar,' diye yazmıştı. Giriş metnin bir Penguin Classics baskısına.
Tam olarak açıklayabilirsek, onu yeniden üretebiliriz ve yeniden üretilemez olması dahinin doğası gereğidir. Yine de, onun edebi başarısını açıklama girişimlerinde hiçbir eksiklik yoktur, bu başarı gerçeğiyle başlayan bir başarıdır. Şeyler Ayrı Düşüyor (1958), “Afrika üçlemesindeki” ilk roman, modern Afrika romanı için bir başlangıç noktası oluşturdu. Eleştirmenlerin hemen belirttikleri gibi, Afrikalı yazarlar tarafından Afrika'da ve Afrika hakkında yazılan genişletilmiş anlatıların önceki örnekleri var. Bazıları, Amos Tutuola’nın Palmiye-Şarap İçeceği (1952), Kıbrıslı Ekwensi’nin Şehir Halkı (1954), Nijeryalılar tarafından da iki isim yazılmıştır - hala okumaya değerdir. Ama onları Achebe'nin çalışmalarının yanına koyun ve onun yazısında muhteşem ve yeni bir şeylerin döndüğünü göreceksiniz.
Genellikle haber verilmeden geçen bunun bir nedeni, Achebe'nin bu önceki romanların çözemediği bir sorunu çözmesidir. Küresel bir Anglofon dinleyicisi için Igbo anavatanının diksiyonunu temsil etmenin bir yolunu bulmuş, başka yerlerdeki İngilizce okuyucularının dil ve dünya ile onu oldukça doğal, şeffaf kılacak bir şekilde belirli bir ilişkiyi deneyimlemelerine izin vermiştir - neredeyse söylenebilir. Achebe, Igboland'ın sesini kendi dilimizin yeni bir kullanımıyla duymamızı sağlıyor. Onun başarısının bir ölçüsü, Achebe'nin İngilizce'de Afrika sesini o kadar doğal bulmuş olması ki, onun ustalığı bizden kaçıyor.
Achebe Afrika edebiyatını dünyanın geri kalanına tanıttı ve hem başarısıyla hem de Heinemann tarafından yayınlanan African Writers Series'in bir editörü olarak Birleşik Krallık ve Amerika'daki birçok Afrikalı yazarın kapısını açtı. İlk romanı 20 milyondan fazla kopya sattı ve 57 dile çevrildi ve yayından beri dekolonizasyon ve yüzyıl ortası Afrika'yı anlamak için gerekli bir metin olarak öğretildi.
Ayrıca bakınız:
Isaac asimov, Ben, Robot (1950), Ray Bradbury, Marslı Günlükleri (1950) Patricia Highsmith, Bir trendeki Yabancılar (1950), C.S. Lewis, Aslan, Cadı ve Dolap (1950), Hermann Hesse, Siddhartha (ilk İngilizce çevirisi, 1951), Hannah Arendt, Totalitarizmin Kökenleri (1951), Vladimir Nabokov, Konuş, Hafıza (1951) Josephine Tey, Zamanın Kızı (1951), Isaac Asimov, Yapı temeli Üçleme (1951-1953), Ernest Hemingway, Yaşlı adam ve Deniz (1952) Anne Frank, Genç Bir Kızın Günlüğü (ilk İngilizce çevirisi, 1952), Patricia Highsmith, Tuzun Fiyatı (1952), Bernard Malamud, Doğal (1952), Flannery O’Connor, Bilge Kan (1952) Barbara Pym, Mükemmel Kadınlar (1952), John Steinbeck, Cennet'in Doğusu (1952), Kurt Vonnegut, Piyanist (1952), E.B. White, Charlotte’ın Web (1952), Raymond Chandler, Uzun Veda (1953) James Baldwin, Git Dağda Söyle (1953), Alfred Kinsey, İnsan Kadında Cinsel Davranış (1953), Ian Fleming, Kraliyet Kumarhanesi (1953) Samuel Beckett, Godot'yu Beklerken (1953), Gwendolyn Brooks, Maud Martha (1953), William S. Burroughs, Hurda (1953) Arthur Miller, Pota (1953), J. D. Salinger, Dokuz Hikaye (1953), Kingsley Amis, Şanslı Jim (1954), William Golding, Sineklerin efendisi (1954), Wallace Stevens, Toplanan Şiirler (1954) Richard Matheson, Ben Efsaneyim (1954) Patricia Highsmith, Yetenekli Bay Ripley (1955), J.P. Donleavy, Zencefil Adam (1955) Graham Greene, Sessiz Amerikalı (1955), Guinness Rekorlar Kitabı (1955), Françoise Sagan, Merhaba üzüntü (ilk İngilizce çevirisi 1955), Flannery O’Connor, İyi Bir Adam Zor Bulunur ve Diğer Hikayeler (1955), John Ashbery, Bazı ağaçlar (1956) Gerald Durrell, Ailem ve Diğer Hayvanlar (1956), Dodie Smith, Yüz ve Bir Dalmaçyalı (1956) James Baldwin, Giovanni'nin Odası (1956), Allen Ginsberg, Howl ve Diğer Şiirler (1956), John Cheever, Wapshot Chronicle (1957), Roland Barthes, Mitolojiler (1957), Dr. Seuss, Şapkadaki Kedi (1957), Martin Luther King, Jr., Özgürlüğe Doğru Adım (1957), Bernard Malamud, Asistan (1957), Nevil Shute, Kumsalda (1957) Vladimir Nabokov, Pnin (1957), Boris Pasternak, Doktor Zhivago (ilk İngilizce çevirisi 1958), Truman Capote, Tiffany's'de kahvaltı (1958) Graham Greene, Havana'daki Adamımız (1958) Jack Kerouac, Dharma Bums (1958), Yukio Mishima, Bir Maskenin İtirafları (ilk İngilizce çevirisi, 1958), Americo Paredes, Elindeki tabancasıyla (1958), T.H. White, Bir Zamanlar ve Geleceğin Kralı (1958), Robert Bloch, Psycho (1959), Günter Çimen, Teneke Davul (1959), Philip Roth, Hoşçakal, Columbus (1959), Lorraine Hansberry, Güneşte Kuru Üzüm (1959), William S. Burroughs, Çıplak Öğle Yemeği (1959), Shirley Jackson, Hill House'un Laneti (1959), John Knowles, Ayrı Bir Barış (1959), Strunk & White, Tarzın Unsurları (1959), D.H. Lawrence, Lady Chatterley'in Sevgilisi (Keşfedilmemiş ABD versiyonu 1959 yayınlandı)