Image Gerd Altmann
İlk olarak, bilirsiniz, yeni bir teori saçma olarak saldırıya uğrar; o zaman doğru, ancak açık ve önemsiz olduğu kabul edilir; son olarak, düşmanlarının kendilerini keşfettiklerini iddia etmelerinin çok önemli olduğu görülüyor. ~ william james
Mevcut bilimsel dünya görüşümüzdeki boşlukları nasıl gözden kaçırmış olabilirim? Ben de herkes kadar suçluyum. Bu yolculuğa, deneyimlerim için bilimsel bir kanıt bulmayı beklemeden başladım, çünkü ana akım bilimsel materyalist anlatı, açıklanamayan fenomenler için kanıt bulunmadığını ve bu fenomenlere inanmak, ya pısırık ya da aptal olduğunuz anlamına gelir. Bunun yerine, diğer benzer düşünen insanlarla konuşarak manevi veya metafizik inançlara en azından biraz açık olmak için kişisel gerekçe arıyordum. Bunu bulmuşken (evet!), Bilimsel materyalizmde büyük bir sorunla da karşılaştım: Hangi bilgi alanlarından ne tür kanıtların dahil edilebileceğini bu kadar dar bir şekilde tanımladığımızda, her şeyin bir teorisine sahip olmayı nasıl umabiliriz?
Richard Tarnas'ın kendi dilini ödünç almak için, “yüzyıllar boyunca, içinde yaşadığımız ve bugün içinde çaba sarf ettiğimiz dünya ve dünya görüşünü yavaş yavaş ortaya çıkaran büyük felsefi, dini ve bilimsel fikirleri ve hareketleri” inceliyor. Bu, insanı doğadan ayıran ve aklı diğer insan yetilerinin üzerinde vurgulayan Bilimsel Devrim ve Aydınlanma Çağı ilkeleri tarafından yönlendirilen bir dünya görüşüdür. İleriye dönük bu dünya görüşüne atıfta bulunmak için, stenografi için “toplum” kullanıyorum.
Maceramda ortaya çıkarılan en büyük hazine, toplum, bunların sunabileceğim en değerli özellikler olduğunu öne sürse de, yalnızca zekam, mantığım ve iş üretme yeteneğimden daha fazlasını sunabileceğimi keşfetmekti. Ancak gerçekte şefkat, nezaket ve başkalarını teselli etmek de aynı derecede değerlidir.
Bilimde kadın olmak zaten zor. Erkek meslektaşları tarafından ciddiye alınmaya, nasıl giyineceğine, ne kadar makyaj yapılacağına, nasıl konuşulacağına ve daha fazlasına dair sürekli endişeler var. O listeye imkansız olana manevi inancı eklemek? Unut gitsin.
Ama nihayetinde, kurgusal bir ideale uymaktan o kadar bıktım ki, özgün benliğim olmaya öncelik verdim. Otantik ben kim? Ah, işte bu, yaşam yolculuğunun, kendini gerçekleştirmenin noktasıdır.
Akademisyenler, Maneviyat, ve Açıklanamayan Olaylar
Entelektüel çevrelerde hakim olan tutum, hiçbir ciddi kişinin açıklanamayan veya manevi olaylara inanmadığı, hatta ilgilenmediği yönündedir. Bu doğru değil. Tarih boyunca birçok önde gelen bilim insanı, doktor, filozof ve yazar, bazen açıklanamayan fenomenleri incelemeyi de içeren maneviyat ve bilim arasında köprü kurmakla ilgilendi.
Örneğin, William James, Cambridge Üniversitesi'nden yola çıkarak bugün hala var olan ve olağanüstü ve açıklanamayan fenomenlerin bilimsel araştırmasını yürüten, kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan Psişik Araştırmalar Derneği'nin (SPR) bir üyesiydi. Diğer üyeler arasında Nobel ödüllü ve fizyolog Charles Richet, Nobel ödüllü ve fizikçi Sir JJ Thomson ve Sir Arthur Conan Doyle vardı.
Efsanevi psikolog Carl Jung ve fizikçi Wolfgang Pauli, zihin ve madde, eşzamanlılık ve ruh arasındaki ilişki etrafında tam bir diyaloğa sahipti ve kısmen, zihin-madde etkilerinin rutin olarak tezahür ettiği bir fenomen olan Pauli etkisi için bir açıklama bulmaktı. Pauli'nin etrafında.
Telepati ve psikokinezi gibi ruhsal yüksek bilinç durumları ve psi fenomeni ile ilgilenen Nobel fizik ödülü sahibi Brian Josephson, bilim camiasının mistik veya New Agey'i “patolojik inançsızlık” olarak reddetmesini söyledi.
E-posta ile son alın
Nobel Ödülü kazanan ilk kadın olan Marie Curie, seanslara katıldı ve paranormal olayların fiziğini okudu. Francis Bacon kehanet yaptı, Galileo Galilei burçlar okudu, Isaac Newton simya okudu ve Albert Einstein Upton Sinclair'in telepati üzerine kitabının önsözünü yazdı. Zihinsel Radyo (1930).
Bilim Adamlarının Hepsi Ateist Değildir
Sadece önde gelen tarih bilimcileri de değil. American Association for the Advancement of Science üyesi olan bilim adamlarıyla yapılan 2009 Pew Research araştırması (Rosentiel 2009), bilim adamlarının yarısından biraz fazlasının (%51) bir tür daha yüksek güce (%33'ü "Tanrı'ya" inandığını) buldu. %18'i evrensel bir ruha veya daha yüksek bir güce inanıyordu). Yüzde kırk bir daha yüksek bir güce inanmıyordu. Bu neredeyse 50/50'lik bir bölünme! Ben bayıldım.
İnanan bilim adamlarının dağılımı, Amerikan genel nüfusundan büyük ölçüde farklıdır. Amerikalıların çoğunluğu (%95) Tanrı'ya veya daha yüksek bir güce veya manevi güce inanır (Pew Araştırma Merkezi 2009a), %24'ü reenkarnasyona inanır (Pew Araştırma Merkezi 2009b), %46'sı diğer doğaüstü varlıkların varlığına inanır (Ballard 2019). ) ve %76'sı en az bir paranormal inanca sahip olduğunu bildirmiştir (ESP %41 ile en yaygın olanıdır) (Moore 2006).
Bilim Adamları Paranormale İnanıyor mu?
Üyeleriyle ilgili 1991 Ulusal Bilimler Akademisi anketi, yalnızca %4'ünün ESP'ye inandığını ortaya çıkarsa da (McConnell ve Clarke 1991), %10'unun araştırılması gerektiğine inandı. Ancak, 175 bilim insanı ve mühendisle anonim olarak anket yapılan başka bir araştırma, %93.2'sinin en az bir “olağanüstü insan deneyimine” sahip olduğunu (örneğin, başka birinin duygularını hissetti, hiçbir şekilde bilemeyeceği bir şeyin doğru olduğunu bildi, önemli bilgiler aldı) buldu. insanların, yerlerin veya şeylerin etrafındaki rüyalar veya görülen renkler veya enerji alanları) (Wahbeh et al. 2018).
Bilim adamlarının bir dizi koşul altında ESP'ye inanmayı reddetmeleri, ancak bir başka koşulda ESP'yi deneyimlediklerini kabul etmeleri ne kadar ilginç bir çelişki. Bunun birçok nedeni olabilir, örneğin bilim insanlarının ESP'ye olan ilgilerini prestijli bir bilimsel kuruma bildirmekten rahatsız olmaları ve bunu küçük, anonim bir çalışmaya yapmaktan daha az rahatsız olmaları gibi. Veya, entelektüel toplulukta çok daha damgalanmış bir kelime olan “ESP” yerine “olağanüstü insan deneyimi”nin kullanılması gibi anketlerde kullanılan ifade farklılıkları nedeniyle olabilir.
İkincisi doğruysa, bu, deneyimlerimizi anlama ve ifade etmede dilin taşıdığı ağırlığın mükemmel bir örneği olacaktır. Çok yakın zamanda, yüzden fazla önemli bilim adamı, bu tür konuların sessizce halının altına süpürülmek yerine açıkça araştırıldığı post-materyalist bir bilim çağrısında bulundu (“Materyalist Sonrası Bilim Manifestosu: Açık Bilim Kampanyası”).
Noetic Bilimler Enstitüsü'nün baş bilimcisi olan Dean Radin, elektrik mühendisliği, fizik ve psikoloji alanlarında eğitim almıştır ve psi araştırması yapmaktadır. ABD Ulusal Bilimler Akademisi'nde düzenlenenler gibi bilimsel toplantılarda bilim insanlarıyla etkileşimlerine dayanarak, aldığı araştırmalarla bağlantılı olarak, “izinimi, bilim adamlarının ve bilim adamlarının çoğunluğunun kişisel olarak psi ile ilgilendiği yönündedir. ama çıkarlarını sessiz tutmayı öğrendiler. Aynı şey birçok hükümet, ordu ve iş dünyası lideri için de geçerlidir. . . . Tabu Batı dünyasında (örneğin Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa, Avustralya) Asya ve Güney Amerika'da olduğundan çok daha güçlü” (Radin, 2018).
Sadece Ben ve Sen Değiliz!
Bazı sinirbilim meslektaşlarımla yaptığım diyaloglar sayesinde, ana akım olmayan bilimsel araştırma konularına düşündüğümden çok daha açık olduklarını fark ettim. Hatta bir meslektaşım bile vardı ve bana üç yaşından küçük olan erkek kardeşinin, büyükannelerinin evlenmeden önce yaşadığı bir ülkedeki hayatından bilemediği anılarını paylaştığını anlattı. Bir noktada psi araştırmasıyla ilgilenen başka bir meslektaşım, onları test etmek için maden çubukları bile satın almıştı. Telepati, durugörü ve önsezi hakkında okuduğum araştırmayı anlatmaya gittiğimde, zaten ona aşina olan ve çoğunu kendisi de okumuş olan bir meslektaşım daha vardı.
Hepsinin inanan olduğunu iddia etmiyorum, aksine hepimizin alışılmamış konularla ilgilendiğimizi ve birbirimiz hakkında bunu bilmediğimizi vurguluyorum. Hangi eğlenceli sohbetleri kaçırdık?!—Bilimsel materyalizmi suçluyorum.
Spiritüel, mistik veya açıklanamayan konular ana akım bilimde tabu olduğundan, deneyimlerim bana özgüymüş gibi hissettim ve onları merak etme konusunda yalnızdım. Bu yüzden burada birçok akademisyenin manevi ve açıklanamayan fenomenlerle ilgilendiğini veya tipik insan deneyimleri, şimdi onları düşündüğüm gibi.
Aslında hiç yalnız değiliz. Daha fazla akademisyen ve özellikle bilim insanı, kültürün görünmeyen, ancak kısıtlayıcı zincirlerinden kurtulabilir ve açıklanamayan gizemlere olan ilgilerini alenen kabul edebilirse, belki açıklanamaz olanı açıklayabiliriz.
Başka Neyi Kaybettik?
Belirli konuları bilimsel araştırmadan dışlayarak, bilimdeki diğer önemli bulguları gözden kaçırıyor olabilir miyiz?
Bilincin temel olduğu ve zihnimizin madde ile etkileşime girdiği doğruysa, bağımsız, nesnel bir gözlemci/deneyci olduğunu varsayan bilimsel yöntemin sonuçları nelerdir? Bu bağlantıyı göz ardı ederek neyi kaçırıyoruz?
Ya nesneler bir deneyci ve bir özne gibi bir araya geldiklerinde, bir bütün veya bir sistem oluşturuyorlarsa ve artık bağımsız değillerse (balık sürülerinin nasıl yüzdüğünü veya kuş sürülerinin nasıl birlikte uçtuğunu düşünün)? Peki ya istatistikler? Halk dilinde ve bilimsel olarak “tesadüfen” kelimelerini savuruyoruz. Hangi kuvvet veya kanun “şansı” yönetir? Çan eğrisini düşünün, bir popülasyondaki bireylerin çoğunluğunun bazı özellikler için (özgecilik diyelim) eğrinin ortasına düşeceğini ve alt ve üst uçlarda inceliyeceğini nasıl gösterdiğini düşünün.
Bir deney yaptığımızda ve katılımcıları işe aldığımızda, çalışmamızda katılımcılarımız arasındaki özgeciliğin, genel popülasyonu temsil eden bir dağılıma sahip olduğumuzu gösteren bir çan eğrisi boyunca düştüğünü bulmayı umuyoruz. Aslında, istatistiksel analizimiz buna bağlı olabilir.
Ancak, bu çan eğrisini elde etmenizi sağlayan çalışmanız için hangi konuların ortaya çıktığını hangi güç yönetir? Bir şeyin gerçekten şansa bağlı olması diye bir şey var mıdır? Bu şekilde düşünmek, bilimde doğru olarak kabul ettiğimiz şeylerle ilgili birçok soruyu gündeme getiriyor.
Giderek artan bir şekilde, bilimsel materyalizm, inançlarımızın ve davranışlarımızın sağlam kanıtlara ve ampirik verilere sağlam bir şekilde yerleştirilmesi gerektiğini öne sürüyor. Pek çok akıl dışı ve görünüşte mantıksız liderlik kararlarının alındığı tüm insanlık tarihinin kanıtladığı gibi, insanların açıkça bu şekilde çalışmadığı göze çarpan sorunun yanı sıra, başka bir sorun daha var.
Bu kavramla ilgili sorun, insanların Evrendeki her şey hakkında kanıt ve veri toplamak ve ölçmek için teknolojik veya metodolojik araçlara sahip olduğu, yani dünyanın tüm özelliklerini zaten keşfettiğimiz anlamına gelen doğal varsayımdır. Eğer bu varsayım doğru değilse, ama biz doğruymuş gibi davranırsak, potansiyel olarak Evreni tam olarak anlamayı kaçırıyor olacağız. Bunu neden yapalım ki?
“Kanıta Dayalı” Kriterlere Aşırı Vurgu
Batı toplumunun son zamanlarda “kanıta dayalı” ve “veriye dayalı” kriterlere aşırı vurgu yapması beni endişelendiriyor, çünkü kanıt ve veri pahalıya mal oluyor. Açıklamama izin ver. Bir şeyin, örneğin tıbbi bir cihaz gibi, amaçlandığı gibi çalıştığını kanıtlayan kanıtlara sahip olmak açıkça faydalıdır. Sorun, yanlış bir şekilde, onu destekleyecek hiçbir kanıt olmadığı için bir şeyin çalışmadığı veya var olmadığı sonucuna vardığımızda ortaya çıkar.
“Bunu destekleyecek hiçbir kanıt yok” ifadesi bazen bilim adamları ve gazeteciler tarafından samimiyetsiz bir şekilde kullanılıyor. Halk bu ifadeyi duyduğunda, olayın araştırıldığını ve bunu destekleyecek hiçbir kanıt bulunmadığını varsayıyorlar, oysa aslında, genellikle kastedilen şey, şeyin olduğudur. araştırılmamış. Öyleyse neden sadece bunu söylemiyorsun?
Yanıltıcıdır ve bilimsel materyalizm tarafından kabul edilmeyen her şeyi yıkmak için sürekli olarak kullanılır. Ayrıca, genellikle, soruşturma eksikliği tipik olarak ilgi eksikliğinden değil, genellikle finansman eksikliğinden kaynaklanmaktadır.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki bilim fonlarının çoğunluğu federal hükümetten geliyor. Ülke çapındaki akademik kurumlardaki çoğu araştırmacı bilim insanının araştırma gündemleri, bilim insanının fon alacağına inandıklarına göre belirlenir.
Diğer konular için araştırma fonları özel vakıflardan gelebilir, ancak bu fon akışları, vakıfları kuran varlıklı bireylerin kişisel çıkarları tarafından yönlendirilir. Bu nedenle, birisinin "kanıta dayalı" kelimesini etrafa saçtığını duyduğunuzda lütfen bunu düşünün. Araştırmacıların istedikleri her şeyi ve Evrendeki tüm ilginç soruları araştırmaları için yeterli paraya sahip olmak gerçekten güzel olurdu, ancak gerçekte, araştırma gündemleri ve dolayısıyla kanıtlar ve veriler para, hükümetin çıkarları ve hükümetin çıkarları tarafından belirlenir. zengin bireyler.
Bunu Bir Adım Daha İleriye Taşımak
Ya bilimsel yöntemin kendisi tarafından ölçülemeyen veya açıklanamayan şeyler varsa? Bilimsel yöntemi kabul ederek, bir tek Çevremizdeki dünyayı ölçmenin ve anlamanın önemli bir yolu, eğer Evrende bu yöntemle ölçülemeyen bir şey varsa, o zaman bunun önemli veya bilinmeye değer olmadığını söylüyoruz.
Neyi ölçebileceğimizi ve gözlemleyebileceğimizi kesin olarak bildiğimize inanmakla, ölçmek ve gözlemlemek için beynimizi kullandığımız gerçeği arasında bir çelişki vardır. Hem fiziğin hem de kuantum fiziğinin doğru olduğunu biliyoruz, ancak onları uzlaştıramıyoruz ve yine de bilimsel yöntemin geçerli olduğunu ilan etmekte ısrar ediyoruz. the yöntemi.
Bilimsel yöntemin sınırlılığı, yolculuğumda karşılaştığım, bilimsel kanıta ek olarak kişisel kanıtları da kabul etmeme yardımcı olan bir şey ve aynı zamanda bilincin kendisinin çalışılmasının bu kadar zor olmasının nedeni de bu.
İnsan deneyimi hakkında ölçülmesi zor ve tekrarlanamayan bazı şeyler var. Bilim bu deneyimleri ölçemez ve genellikle beşeri bilimlere devredilir - ancak o zaman Evren hakkında teoriler geliştirirken beşeri bilimler ve bilim arasında iletişim yoktur.
Hayatı iki boyutta, ayrı bilimsel ve beşeri deneyimlerle deneyimlemiyoruz; sadece bir yaşam deneyimidir. Hayat dediğimiz bu baş döndürücü, korkunç, mutluluk verici, acımasız şeyin teorilerini oluştururken hem bilimleri hem de beşeri bilimleri dahil etmemiz gerekiyor.
Anlamlı ve Mistik Bir Evren
Bilincin Evrenin temeli olabileceğini anlamak, düşüncemi öyle bir şekilde yeniden şekillendirdi ki, açıklanamayan fenomenler artık olağanüstü görünmüyordu. Aslında her şey çok basit görünüyordu ve çok da önemli değildi.
Bilimsel literatürün dışına, “bilen insanlar”dan önerilen okumaya geçtiğimde, Yunanlıların bu kelimeyi kullandığını öğrendim. kozmos Evreni düzenli bir sistem olarak tanımlamak. Bu, insanlığın ortaya çıkışının başlangıcından bu yana dünyadaki çoğu kültürde bulunan eski bir fikirdir.
Bilim ve maneviyatın birleştiği noktada benim için yeni bir dünya görüşü ortaya çıktı: Evrenin bir anlamı var ve hayatın manevi ve mistik bir boyutu var. Kozmos ile iç içe olduğumuza ve zihin ile madde, dışarı ile içeri, ya da sen ve ben arasında gerçek bir ayrım olmadığına inanmak, gerçekte olduğundan daha uzun süredir gerçekliğin temeli olmuştur.
Telif hakkı 2022. Tüm Hakları Saklıdır.
Park Street Press'in izniyle basılmıştır,
bir baskı İç Gelenekler Uluslararası.
Madde Kaynak:
KİTAP: Manevi Olayların Kanıtı
Ruhsal Olayların Kanıtı: Bir Sinirbilimcinin Evrenin Tarifsiz Gizemlerini Keşfi
tarafından Mona Sobhani
Nörobilimci Mona Sobhani, Ph.D., katı materyalistten açık fikirli ruhsal arayıcıya dönüşümünü ayrıntılarıyla anlatıyor ve geçmiş yaşamlar, karma ve zihin ile maddenin karmaşık etkileşimleri üzerine keşfettiği kapsamlı araştırmayı paylaşıyor. Psikoloji, kuantum fiziği, sinirbilim, felsefe ve ezoterik metinler literatürüne derin bir dalış sağlayarak, aynı zamanda psi fenomeni, uzay ve zamanın aşkınlığı ve maneviyat arasındaki ilişkiyi araştırıyor.
Yazarın sinirbilimin temel ilkelerinden biri olan bilimsel materyalizmle ciddi bir şekilde hesaplaşmasıyla sonuçlanan bu aydınlatıcı kitap, insan deneyiminin gizemlerinin mevcut bilimsel paradigmanın kavrayabileceğinin çok ötesine geçtiğini gösteriyor ve katılımcı, anlamlı bir olasılık olasılığını açık bırakıyor. Evren.
Daha fazla bilgi ve / veya bu kitabı sipariş etmek için, buraya Tıkla. Ayrıca Sesli Kitap ve Kindle sürümü olarak da mevcuttur.
Yazar Hakkında
Mona Sobhani, Ph.D., bilişsel bir sinirbilimcidir. Eski bir araştırma bilimcisi olarak, Güney Kaliforniya Üniversitesi'nden sinirbilim alanında doktora derecesine sahiptir ve MacArthur Vakfı Hukuk ve Sinirbilim Projesi ile Vanderbilt Üniversitesi'nde doktora sonrası bursunu tamamlamıştır. Aynı zamanda Saks Ruh Sağlığı Hukuku, Politikası ve Etik Enstitüsü'nde akademisyendi.
Mona'nın çalışmaları New York Times, VOX ve diğer medya organlarında yer aldı.
Adresindeki web sitesini ziyaret edin MonaSobhaniPhD.com/