18 Ocak 1919’da Birinci Dünya Savaşı’nda yenilen devletlerin durumunu görüşmek ve yapılacak barış antlaşmalarının temel ilkelerini belirlemek üzere Paris’te bir konferans gerçekleşti.Konferansa otuz iki ülke katıldı. Özellikle İngil-
tere, Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri’nin söz sahibi olduğu konferansta karara bağlanacaken önemli konular Avrupa’nın durumu ve sınırlarının yeniden çizilmesi, sömürgelerin ve Rusya savaştan çekildiği için Osmanlı Devleti topraklarının yeniden paylaşılması oldu.İngiltere’nin sömürgelerine giden en önemli yol Akdeniz’den geçiyordu. Akdeniz’de güçlü bir İtalya yerine zayıf bir Yunanistan, İngiltere’nin çıkarlarına daha uygundu. Bu nedenle İngiltere
Başbakanı Lloyd George (Loyd Corç), İtalyanların Anadolu’da yayılmasına karşı çıktı. Ayrıca Yunan heyeti, konferansa “İzmir’de Rum nüfusunun çoğunluk olduğuna dair” sahte belgeler sunmuştu.İngiltere, Yunanların İzmir’deki Rumları koruma bahanesiyle İzmir’e asker çıkarmalarına izin verilmesini önerdi. Fransa ve ABD bu teklifi kabul etti. Yalnız kalan İtalya da bu durumu kabul etmek zorunda kaldı. Konferansta, Mondros Ateşkes Antlaşması’nın 7. maddesine dayanılarak İzmir ve çevresi dâhil tüm Ege Bölgesi’nin işgali için Yunanistan’ın görevlendirilmesine karar verildi. Bu karar,İtalya ile müttefiklerinin arasının açılmasına neden oldu.