Ve şimdi - ikinci hikaye, daha az delici değil.
... Albina Vsevolodovna'nın dedesi Ivan G. Davydov, Voronej eyaletinin Bogatyryovo köyünde 1897 yılında doğdu (şimdi Kursk bölgesidir). Aile büyüktü: yedi çocuk - beş erkek ve iki kız. Ebeveynler erken yaşta öldü ve yetim kardeşler, ormanın yakınında olmayan köyün kenarındaki küçük bir kulübede bir teyzeyle büyüdüler.
... Oldukça genç bir çocuk İvan askerlere götürüldü - emperyalist savaşa. Ancak savaşması uzun sürmedi: devrim başladı.
Ivan, devrimden hemen sonra, Natalya Semyonova ile evlendi - köylü arkadaşı - aynı zamanda fakir bir yetim aileden, Bitki adı verilen başka bir caddeden. 1922'te Ivan ve Natalia'nın bir kızı Sima ve 1924'te Tosya vardı. 1939'te Ivan Grigorievich yine ön sırada - zaten Finlandiya savaşında.
Seferberlik ilanından hemen sonra Büyük Vatanseverlik Savaşı'na alındı. Volkhov cephesine gittim - Aralık 1941'tan kuzey-batı yönünde Leningrad savaşındaki önemli sorunları çözmek için hareket etti.
1942 yazında, Ivan Grigorievich bacağından yaralandı. Faşist keskin nişancı vurdu. İzleme mermisi kemiği deldi ve içine sapladı. Yaralılar bolca kanama sıcağa uzandı. Bilinç gitti. Ve keskin nişancı bir sonraki kurbanı bekliyordu: sonuçta, Kızıl Ordu adamlarından biri kesinlikle bir yoldaşı kurtarmaya çalışacak. Sadece gecenin gözetimi altında, asker asker ölen adama kadar sürünebilirdi. Onu dikkatlice sırtına çevirdim ve geri süründü. Çok yavaş - çünkü yaralı ağır ve keskin nişancı fark etmiyor. Yönetildi ... Yaralı adam yaşıyordu ...
... Şirketin duymadığı Kirov bölgesinin uzaktaki Kotelnich şehrinde, yazılım geldi: “Kursk Gorshechenskiy RN BOGATYREVO DYNAMY NATALY AFANASNEVAN YAZILAN SORUMLULUK Bu telgraf Natalya Afanasyevna, tüm yaşamını dikkatlice simgenin arkasındaki bir pakette tuttu.
Savaş sırasında, Kotelnich hastanelerin şehri oldu: burada dört kişi vardı ve hepsinin uzuv yaralanmalarının tedavisi için genel bir cerrahi profili vardı.
Ve telgrafın Kotelnich'den geldiği yer olan Bogatyryovo kenti Ivan Grigorievich köyü, Ağustos 1942'tan bu yana işgal edildi. Ve Şubat 1943'teki faşistlerden köyün kurtarılmasından sonra, İvan Grigorieviç Davydov ailesinin hala hayatta olup olmadığı hakkında bir soru Kotelnich'ten geldi. Cevap verildi: canlı!
3 Mart, Mart 1943, Ivan Grigorievich hastaneden eve döndü. Ve burada ...
Hasta karısı Yanmış bir çatı ile siper al. Unleashed ahır tutuyor. Bahçe patlayıcı kraterlerle doludur. Ve açlık ... Almanlar ve polisler tavukları ve koyunları katletti. Yerli canlılardan sadece bir inek kaldı: Almanlar “sütü” sevdi ve ineği vurmadı. Bu yüzden salonlarda kışladı. Ancak köyün dışında savaşlar yapıldığı zaman inek yaralandı - bir parça duvarın hasır duvarını paramparça etti. Yani şimdi evde iki yaralı vardı: bir cephe ustası ve boynuzlu bir hemşire.
... Yılın bahar 1943'i zordu. Erimiş kar - yakında sürmeye başlar. İlk yabani ot, köyde kalmış, korkmuş ineklerden atıldı. Çalışmak zorunda kaldılar, çünkü başka bir güç yoktu. Bir inek Davydov işe yaramadı. Ve daha sonra, Nisan 19’in 1943 köy konseyinde, İvan Grigorievich’e kırmızı sakallı ineğin hasta olduğunu belirten bir sertifika verildi - kıymık tarafından femura zarar verildi. 27 Mayıs ayına kadar işten bir aydan fazla bir süre boyunca serbest bırakıldı. Belge baş yardımcısı Zvyagintsev tarafından imzalandı.
Ama topraklar bekliyorum ... İvan'a koltuk değneklerine dayanarak kendime bir pulluk sürüp sonra tırmık çekmek zorunda kaldım. Yardım edecek kimse yok. En büyük kızı Sima, deneyimden sonra çok zayıftı: Komsomol üyesi, Almanlar tarafından alındı. Karısı Natalia Afanasyevna ağır hasta. Kederinden ve korkusundan, ondan gözyaşlarından ve endişelerinden, erken yaşta malikâne temperlenmiş güçlü bir köy kadını ve daha sonra toplu tarım alanlarındaki bacakları zayıflamıştı - neredeyse yürüyemiyordu. Küçük kızı, on dokuz Tasya, demiryolu Stary Oskol - Rzhava inşaatına alındı. Kesintisiz askeri teçhizat temini, mühimmat ve cepheye gerekli olan her şeyin sağlanması için bu şubenin çok hızlı bir şekilde inşa edilmesi gerekiyordu - Kursk Bulge'da bir savaş ...
İleriye baktığımda, yaralı bir ineğin hikayesinin zamanında beklenmedik bir şekilde devam ettiğini söyleyeceğim. Birkaç yıl önce, Albina Vsevolodovna, belirli belgeler için Bogatyryov Köy Konseyine başvurdu. Ve aniden 1943-1954 yıl boyunca bir iş kitabı ortaya çıktı. Bu tür kitaplarda, her bir sahip, yıllık olarak, bahçesine ne ekdiğini, ne tür canlıları yaşadığını ve ne kadarını, kolektif çiftlik kilerine teslim edilen et miktarını bile kaydetti. Ivan Grigorievich Davydov'un ekonomisi hakkındaki bilgileri yansıtan kitabın sayfasında, “Et payı” sütununda. Sığır "anlamına gelir:" 1943 yılı. 40 kg. Etler o zaman nereden geldi, ama katledilen yaralı bir inekten mi? Ancak, 1 Temmuz 1943'ten önceki dönemde "Buzağı" sütununda, "1" işareti belirtilir. Bu nedenle, yaralı inek yavrulandı, fakat artık yürüyemiyordu. Onu öldürmek zorunda kaldım. Görünüşe göre, başka hiçbir çıkış yolu yoktu, çünkü tek bir mal sahibi hiç otu otlayamadığı zaman sebepsiz yere “çimde” ineği kesmeyecek.
... Ivan Grigorievich'in sakatlığı ve sayısız operasyonla şekilsiz kalması tüm hayatı boyunca acı çekti. Savaştan sonra Natalia Afanasyevna, doktorlar ciddi bir kalp hastalığı keşfetti.
Davydov'un akranlarından Ivan Grigorievich, kendisiyle birlikte çağrılanlardan, iki kişi daha Bogatyrev'e geri döndü: Ivan Petrovich Sergeyev ve Vasily Vladimirovich Gladkikh (Volodich, diğer köylülerin dediği gibi). Ivan Petrovich, ailesiyle birlikte varoşlarda yaşadı - köylerde. Uzun boylu, zayıf bir adamdı. Bazen Ivan Grigorievich'i ziyarete geldi ve uzun süre konuştular. Ve Volodich kollektif çiftlikte stokçu olarak çalıştı.
Albina Vsevolodovna, “People's Feat” adlı elektronik veri bankasında Vasily Vladimirovich Gladkikh'un ödülleri hakkında bilgi buldu. Ödül listesinden bir alıntı: “Shizhek alanında yılın 18 Şubat 1944'ı, yoğun harç ateşi altında kalıcı bir telgraf hattı inşa etmek için mücadele görevi yerine getirirken, bir üst olarak çalışırken, 3. Tüfek Kolordu bölümlerine zamanında iletişim sağlayarak, 84 tellerinin yayılmasını bağladı.
30 Mart Ayının 1944'i, Rogovo köyünde düşmanın kuvvetli topçu ateşi altında, geceleri pürüzsüz 74 saatlerinde pürüzsüz 2 tellerinin üst üste binmesi, kalıcı bir telefon ve telgraf hattının erken yapımını sağlar.
20 Mart Bir savaş görevi yaparken Lopatikha-Filatkovo bölgesinde yılın savaşçısı olarak görev yapan, bir süvari olarak çalışan, yani Smooth, 1944'i tek bir zincir direği ile donattı ve görevi önceden planladı.
Sonuç: Düşmanın harç topçu ateşi altında bir telefon ve telgraf hattı kurma çalışmaları ve Yoldaşın savaş görevlerinin erken yapılması. Pürüzsüz madalyayı ödüllendirmeye layıktır "For Askeri Merit." 5 Nisan 1944. "
Zaten Vasily Vladimirovich'in askeri cesaretini gösterdiği düşmanlıkların gerçekleştiği yerlerin isimleriyle, yılın Şubat-Mart aylarında Kızıl Ordu'nun hızlı hücum savaşlarının yönünü anlayabiliyor: Saratov bölgesindeki Şarki köyünden, Volga bölgesindeki (yılın 1944 Şubat 18). , Pskov bölgesi, Lopatikha-Filatkovo bölgesi (yılın 1944 Mart 20'i) ile Minsk bölgesindeki Belarus Rogovo köyüne (yılın 1944 Mart 30'ı) ...
... Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan birkaç gazi kurtuldu. Ve Mayıs 9'teki Bogatyryovo 2015 köyünde, Büyük Zafer'in 70 yıldönümüne adanmış kalabalık ciddi toplantıda toplu mezarda, sadece bir tek gazi vardı - son zamanlarda 90 yılını verdi ...