Kolombiya 28 Nisan’dan beri büyük çaplı bir halk ayaklanmasıyla sarsıldı. Nüfusun öfkesinin kaynağında, özellikle KDV’yi artırmayı planlayan bir vergi reformu projesi. Nüfusun% 40’ının yoksulluk sınırının altında yaşadığı bir ülkede milyonlarca insan için düşünülemez.
Kolombiya, Covid-19 salgınının kötü yönetimi ve aynı zamanda kapitalist-emperyalist sistemin çelişkileri nedeniyle büyük bir ekonomik krizle karşı karşıya kalırken, hükümet krizin bedelini kitlelere ödetmeye karar verdi. 2020 yılı için GSYİH’de% 7’lik bir düşüşle, yasa tasarısı Kolombiyalı kitleler için dik olacağına söz verdi ve bu, hükümetin günlük alımlarda vergileri artırma arzusuyla doğrulandı.
Bu reform projesiyle karşı karşıya kalan Kolombiyalı halk kitleleri yoğun bir mücadele verdiler ve büyük ve şanlı bir zafer elde ettiler: proje geri çekildi ve Maliye Bakanı istifa etmek zorunda kaldı. Kolombiyalı kitlelerin bu zaferi , ülkenin aşırı gerici başkanı ve ABD emperyalizminin yardakçısı Iván Duque için de büyük bir yenilgidir . Ancak gösteriler devam ediyor ve kitleler şimdi doğrudan yoksulluğa ve kötü yaşam koşullarına karşı harekete geçiyor. Dolayısıyla, hükümetlerine saldırarak, krizin bedelini ödemeyi reddederek, Kolombiyalı halk kitleleri, Güney Amerika’da, Güney Amerika’da bir arka üs olarak kullanarak, onlarca yıldır Kolombiya halkına baskı yapan ABD emperyalist süper gücüne doğrudan saldırıyor.
Kolombiyalı kitleler mücadelelerinde ağır bir bedel ödedi, çünkü çoğu gösterici 37 kişi mücadelede öldü. Polisten çok sayıda canlı cephane ile yapılan bu baskı, demokrasinin yapısının arkasına gizlenmiş, isyanları bastırmak ve emperyalizmin çıkarlarını savunmak için en kötü katliamları yapmaya hazır olan Kolombiya rejiminin gerçek yüzünü bir kez daha gösteriyor. . Elbette bu, Peru’dan Şili’ye, Ekvador ve Brezilya üzerinden, meşru halk ayaklanmalarını bastırmak için nüfuslarını vurmakta asla tereddüt etmeyen diğer birçok Latin Amerika ülkesi için de geçerlidir.
Bununla birlikte, bu aşırı şiddetli baskı her zaman başarısızlığa mahkumdur ve öyle kalacaktır. Aslında, tarihi yazan halk kitleleri ve onların seferberlikleridir ve en gerici ve şiddetli rejimler bile devrilir, çünkü eğer baskı bir devrimin başarısını geciktirebilirse, uzun süre onu asla engelleyemez. Çalıştırmak. Bu perspektiften, Kolombiya’daki son isyan bize bir kez daha gösteriyor ki, Latin Amerika, birinci dünya emperyalist süper gücü ABD’nin mıntıkası olduğu için bugün devrimin dünya merkezi.
Kaynak:causedupeuple.info