5 Ocak 2023 – Çocuk sahibi olmayı planlamak, hayatınızı değiştirecek bir karardır. Meme kanserinden sağ kurtulan kadınlar için durum daha da karmaşıktır.
Uzun bir süre, hamileliğin kanserin geri dönüp dönme olasılığını nasıl etkilediğine dair kesin bir araştırma yoktu. Ancak yeni bir çalışmanın ilk sonuçları, hamile kalmak için kanser sonrası koruyucu tedavileri durduran kadınların kanserlerinin nüksetme riskinin artmadığını gösteriyor. Çalışmadaki 4 kadından yaklaşık 3’ü hamile kaldı ve %64’ü canlı doğum yaptı.
Bu “meme kanserinden sonraki bebekler”den biri, 6 Ocak’ta 1 yaşına giren Ronin Andrade idi. Assonet, MA’dan annesi Shayla Johnson, ona Instagram’a yakışır bir pasta yapmayı planlıyor. Araştırma denemesine katıldı.
“Bir kadın olarak göğüslerimi kaybetmiş gibi hissettim, saçlarımı kaybettim, figürümü kaybettim ve çocuk sahibi olma yeteneğimi kaybetmek beni mahvederdi. Ancak durum böyle olmadı ve 9 pound, 11 ons sonra bir tane sahibim, ”diyor 40 yaşındaki Johnson, 34 yaşında teşhis kondu ve aynı zamanda meme kanseri ile ilişkili BRCA2 olarak bilinen tehlikeli bir genetik mutasyon taşıyor.
Meme kanserinin tekrarını önlemek için en koruyucu tedavilerden biri, östrojen veya progesteron gibi hormonlarla beslenen kanser hücrelerinin tekrarını önlemeye yardımcı olmak için belirli ilaçların alınmasını içeren “endokrin tedavisi” olarak adlandırılır. Önerilen endokrin tedavi süresi: 5 ila 10 yıl.
Johnson’ın katıldığı POZİTİF Deneme adlı çalışma, hamile kalmaya çalışırken endokrin tedavisine yaklaşık 2 yıl ara veren 42 yaş ve altı 518 kadını takip etti. Çalışma, erken evre meme kanseri (evre III’e kadar) olarak bilinen ve memenin veya yakındaki lenf bezlerinin ötesine yayılmayan kadınları kaydetti. Kadınlar hamile kalmaya çalışmadan önce en az 18 aylık endokrin tedavisini tamamladı.
Çalışmaya katılanlar arasında, yaklaşık 3,5 yıllık ortalama takip süresi içinde meme kanseri nüks oranı %8,9 idi. Bu oran, önceki araştırma tarafından belirlenen 3 yıl içindeki ortalama% 9 nüks oranına benzerdi. Yeni POZİTİF Deneme sonuçları Aralık ayında San Antonio Meme Kanseri Sempozyumunda sunuldu.
Baş araştırmacı Ann Partridge, MD, MPH, “POZİTİF Denemeden elde edilen bu veriler, hormona duyarlı erken evre meme kanseri olan, hamilelik isteyen ve hamilelik için endokrin tedavisini kesmek isteyen kadınlar için geçerlidir” diyor. , Dana-Farber Kanser Enstitüsü’nde tıbbi onkoloji başkan yardımcısı. “Görünüşe göre hamilelik … veya endokrin tedavisine ara vermek daha kötü bir prognoz sağlamıyor.”
Meme Kanserinden Sonra Gebelik Daha Az mı Olur?
Meme kanseri vakalarının çoğu orta yaşlı veya daha yaşlı kadınlarda görülür, ancak her yıl 40 yaş ve altındaki kadınların %5’ine hastalık teşhisi konur. Yeni araştırma sonuçları önemlidir çünkü genç kadınlar çocuk doğurmayı giderek 30’lu yaşlarına kadar erteliyor. Meme kanseri riski yaşla birlikte artar, bu nedenle daha fazla kadın çocuk sahibi olmadan veya ailelerini tamamlamadan önce hastalıkla karşı karşıya kalmaktadır.
Partridge, “Unutulmaması gereken diğer bir önemli nokta da, insanlar yaşlandıkça hamile kalmanın zorlaştığıdır” diyor.
Bu nedenle, bir kadına 30’lu yaşlarının başında teşhis konulabilir, bir yılını mastektomi, kemoterapi ve radyasyon gibi aktif tedavi alarak geçirebilir ve ardından 5 ila 10 yıl endokrin tedavisi alması önerilebilir, bu da aslında kadının geri kalan yıllarının çoğunu alır. doğurganlık.
POZİTİF Deney sonuçları, endokrin tedaviyi duraklatmanın güvenliğini incelemeye ek olarak, meme kanserinden kurtulan birçok kişinin endişe duyduğu önemli bir yeni analiz alanı sundu: hamile kalma olasılığı.
Önceki araştırmalar, kemoterapinin doğurganlığı olumsuz yönde etkileyebileceğini gösterirken, endokrin tedavisi güvenli kabul ediliyor – ancak kadınlar hamile kalmayı planlarken almamalıdır, diyor onkolog ve İtalya Genova Üniversitesi’nden Dr. Matteo Lambertini. meme kanseri sonrası gebelik uzmanı.
Lambertini, “Yeni teşhis konulan kadınların yarısı doğurganlık konusunda endişe duyduklarını söylüyor” diyor.
Araştırmacılar, POZİTİF Deneme katılımcılarının genel popülasyonla aynı veya daha yüksek oranlarda hamile kaldığını veya doğum yaptığını söyledi.
Hamile kalan katılımcıların %74’ünün %86’sı canlı doğum yapmıştır. Sempozyumda sunulan verilere göre, bazı kadınlar endokrin tedavisine önerilen 2 yıldan daha uzun süre ara verdi. Katılımcılar arasında %75’inin önceden doğumu yoktu, %94’ünde evre I veya II meme kanseri vardı ve %62’si kemoterapi aldı.
Partridge, çalışmadaki kadınların %43’ünün tüp bebek (IVF) gibi bir tür yardımcı üreme teknolojisi (ART) kullandığını, ancak araştırmacıların gebeliklerin ne kadarının ART’nin sonucu olduğunu henüz analiz etmediğini söylüyor.
Partridge, “Bazen insanlar kısır oldukları için değil, BRCA mutasyonundan kaçınmak istedikleri veya embriyoları kullanarak daha hızlı hamile kalmak istedikleri için ART kullanıyorlar” diyor. “Özellikle bir BRCA mutasyonu taşıyıcısı için, mutasyonu olmayan bir embriyo yerleştirmek isteyebilirler… Bu verilerin çok daha derinlerine inmemiz gerekiyor. Çok fazla nüans var.”
Partridge ve Lambertini, hamileliğin veya endokrin tedavisinin durdurulmasının sahip olabileceği uzun vadeli risklerin tam olarak anlaşılması için çalışma katılımcıları arasında daha uzun süreli takibin gerekli olduğuna dikkat çekiyor.
Doğurganlık Ön Planda
Colorado Springs, CO’dan 34 yaşındaki Caitlin Baltera, hamile kalmaya çalışırken 2 yıllık ara verilmiş endokrin tedavisinin 1. yılında.
30 yaşında 1. evre meme kanseri teşhisi konulan Baltera, “2 yılın olduğunu söylemek kesinlikle zor” diyor. “Elbette, hamile kalmaya çalışırken herkes size ‘Sakin ol’ diyor. Merak etme.’ Ve ben sadece 2 yılım var gibiyim.
“Çoğu insanın genellikle denemeye devam ederseniz kendinizi tehlikeye atabileceğiniz bir kesme noktası yoktur” diyor.
Teşhis konduğunda yeni bir ilişkiye başlayan ve şimdi evli olan Baltera, bir kısmı ön ödemeli IVF döngülerine olmak üzere doğurganlık tedavilerine yaklaşık 30.000 dolar harcadı. Sigortasının, doğurganlığı etkilediği bilinen kemoterapiyi de içeren kanser tedavilerinin masraflarını karşılamakta mükemmel bir iş çıkardığını söylüyor.
Göğüs kanserinden kurtulan bazı kişiler, meme rekonstrüksiyonu kapsamını çevreleyen önceki bir harekete benzer şekilde, doğurganlığın nasıl kapsandığına dair değişiklikler talep etmeye başlıyor. ABD yasası artık çoğu grup sigorta planının meme rekonstrüktif cerrahi masraflarını karşılamasını şart koşuyor.
“Bir rekonstrüksiyon yaptırmak istiyorsanız veya seçeneğiniz ne olursa olsun, ister yağ greftleme ister implantlar olsun, bunların hepsinin kapsandığını düşünmek beni birçok kez kızdırdı. Ancak doğurganlıkta durum farklı,” diyor Baltera. “Birçoğumuz tıbbi olarak kısırız. Ve yeniden yapılanma önermekten gurur duyacaksanız, söz edilmemiş gibi görünen başka bir yan etki daha var.
Londra’dan Caragh Logan, meme kanserinin doğurganlık üzerindeki etkilerine daha fazla odaklanılması gerektiğini kabul ediyor. Meme Kanserinden Sonra Bebekler Facebook grubunda POZİTİF Deneme sonuçlarını hevesle bekleyen birçok kadın arasında yer aldı.
37 yaşındaki Logan, “Her yıl gerçekten zor kararlar vermek zorunda kalan çok sayıda genç kadın meme kanserinden geçiyor ve bizim bir yönlendirmeye ihtiyacımız var, biraz netliğe ihtiyacımız var” diyor. “Eğer bu erkekler olsaydı ve risk erkeklerde olsaydı , Sanırım buna benzer şeylere daha önce bakarlardı.
Logan’a 2017’de meme kanseri teşhisi kondu ve 2020’de omurgasına yayılan bir nüksetme yaşadı. Ancak tedaviden sonra, hiçbir hastalık belirtisi göstermedi. Onkoloğuna, kanseri deneme parametrelerini aştığı, ancak daha sonra tedaviye yanıt verdiği için OLUMLU Deneme sonuçlarının kendi durumuna uygulanıp uygulanmayacağını sordu.
“Önceki onkoloğum, tamoksifen ile 5. yılıma geldiğimde denemekten mutlu olacağını söyledi. [a hormone therapy for breast cancer] Ekim 2023’te riski kabul etmeye istekliysem,” diyor Logan. “Ama kısa süre önce emekli oldu ve yeni onkolog çok daha temkinli.”
Yumurtalarını ilk tedavisinden önce topladı ve hamileliği taşımaya devam etmezse taşıyıcı anneliği düşünecek. Ancak bu, 5 yıllık endokrin tedavisi tamamlandığında değerlendireceğini söylediği bir şey.
Lambertini, meme kanseri uzmanlarının önümüzdeki yıl, POZİTİF Denemede çalışılandan daha ileri düzeyde olan meme kanseri olan kadınlar için hamilelik konusunu resmi olarak tartışmaya başlamayı planladıklarını söylüyor. Tedaviler çok başarılı hale geldiğinden, kadınlar evre IV (veya metastatik) meme kanseri teşhisi ile her zamankinden daha uzun yaşıyorlar. Lambertini’nin evre IV hastalarından biri 6 yıldır tedaviye tam yanıt vermiş ve çocuk sahibi olmak istiyor.
“Şu anda hiçbir veriye sahip olmadığımız için güvenli olduğunu söyleyemeyiz” diyor. “İlerlemiş hastalığı olan hastaları potansiyel olarak tedavi edebiliriz. 39 yaşında. Yani hamilelik için hala tam zamanında. Ama veriden arındırılmış bir bölge. Hastalarımıza bu konuda danışmanlık yapmak da bizim için çok zor.”
Ayrıca, artan kanser riskleriyle bağlantılı olan BRCA genetik mutasyonunu taşıyan kadınlar arasında hamileliğin güvenliğini inceleyen büyük bir uluslararası çalışmanın sonuçları da yakında çıkacak. Lambertini, bu sonuçların 2023 sonbaharında yayınlanacağını söylüyor.