İlk tamamlayıcı yiyecekler: kaygı olmadan, çizgi filmsiz ve diyetsiz. Ne kadar doğru?
Özet akışı nasıl girilir? 6 aylıkken, bebeğin annesi bu konuda birçok makale okudu, bazen çelişkili öneriler alındı ve tamamlayıcı beslenme düzenleri iyice incelendi. Ama yine de, anne hata yapar - ve aynı zamanda annesinin yaptığı gibi. Çocuk doktorları bu hatalar hakkında yazmazlar - sadece psikologlar.
Modern ebeveynler, 5-6 aylık çocuklar için tamamlayıcı yiyecekler getirmeye başlıyor. Birçok kişi konserve yiyecek kullanır, birisi kendini pişirir, nadir aileler pedagojik takviyeleri seçer (bir çocuk mikro dozlu ortak bir masadan çeşitli ürünler aldığında).
Ancak, tamamlayıcı gıdaların spesifik şemaları hakkında çok endişelenmiyorum (bu daha çok bir gelenek ve kolaylık meselesidir, hepsinin var olma hakkı vardır), çünkü çocuklarda yeme davranışının oluşumu - hepsinden öte, tüm yaşamlarını etkileyecek ve daha büyük bir yaşta uyum sağlamak zor olacak. Bu yüzden, ebeveynleri aşağıdaki noktalara dikkat etmeye teşvik ediyorum.
İlk besleme: alarm - hayır!
En başından itibaren, ilk kaşık dolusu yiyecek Gıda, çocuk için tehlike ve endişe kaynağı olmamalıdır! Ebeveynler cazipleşmeye başlar ve onunla birlikte yaygaracı yeme süreci gelir: bebeği koy, yemeğini ısıt, ağzına koy. "Oh, yemek yeme" - herkesin etrafında panik! “Ah, ilk başta yedim, ama şimdi yemiyorum” - tekrar panik!
Ancak bir bebeğin hayatında bir anne sütü veya süt karışımı varken, herhangi bir panik prensipte temelsizdir. 6 ay içindeki bir çocuk günde litre ve daha fazla anne sütü tüketirse, istemiyorsa hiç bir şey yiyemeyebilir. Ve “Onu istemiyorum” için birçok neden var: hava, dişler, karın, yanlış zaman, ruh hali yok ...
Diğer bir sebep ise psikolojiktir. İlk beslenmelerde anne gergindir (bazen babasının ve büyükannenin eşliğinde), yüzünde endişe duyuyor, bebeğin yemek yemeyi reddettiği zaman panikliyor - tüm bunlar birlikte parlak ve yanlış bir geribildirim veriyor. Çocuk iki şeyi öğrenir: ilk önce yemek tehlikelidir; ikincisi, annenin yemeğinin yardımıyla duygulara neden olabilirsiniz.
Bu nedenle, bebeği beslemeden önce - sakin ol. Masada oturun, kendinize herhangi bir yiyecek koyun - en azından ekmek ve su. Çocuğunuzu yanınıza koyun, sakince onunla konuşun: “Annem yiyor ve sen yiyorsun. Bu harika bir kabak. Nazik insanlar tarafından yetiştirildi ve toplandı ve yanımıza getirildi. Çok lezzetli ve sağlıklı. ”
Sakin ve kendinden emin olmak için her şeyi söyleyebilirsin. Çocuk, yanağındaki kabaktan bir kaşık sebze püresi yuttu. Yaşasın! Tükürmek mi? Saçma! Çocuk sadece 7-8 aylıksa, tamamlayıcı gıdaların girişini geciktirebilir, ara verebilirsiniz.
Yiyecekler kaygı ile ilişkilendirilmemelidir. Bununla birlikte, genç anneler kendileri de bu kaygıyı bir çocukta yaratırlar - sadece kocalarının yemek yemesini beklediklerinde, çocuğa söylediklerinde: “Uyu bebeğim, çay içmek istiyorum.” Kıtlık çabuk anlar: yiyecekler endişe verici ve tehlikeli bir şeydir, anneyi ondan korumak için gereklidir. Annem masaya oturur oturmaz, bebek ağladığını duyar. Annenin yemek istediği çocuğa sinir bozucu görünüyor! Ve anneyi bu rahatsız edici ve rahatsızlık yaratan işlerden koruduğuna inanıyor.
Hastaneden yeni taburcu oldun mu? Günde en az üç kez yiyin. Çocuğu terk edecek kimse yok mu? Ve neden? Bebekle birlikte yemek yiyin; askılar, şezlonglar ve diğer çeşitli cihazlar size yardımcı olacaktır. O zaman doğumdan gelen çocuk yiyeceğin neşe olduğunu anlayacaktır, ve annenin onu yalnız bıraktığı için bir tehlike değil, geri döner ve ayrıca şunu söyler: “Senin iyiliğin için bu kabağı bir saat boyunca söndürüyorum”. Aslında, onun iyiliği için ilk şey oturup beraber sessizce yemek yemektir.
Çizgi film için tehlikeli yiyecek nedir
Büyümenin belirli bir aşamasında, görünüşte “parlak bir fikir” ebeveynlere gelir: çocuk eğlenirse çok daha iyi yer. Ve başladı ... Kuş küçük bir uçakla uçtu, tavşan sürdü ve başa çıkmadıklarında, sağlıklı beslenme davranışının düşmanı ortaya çıkıyor - bir tablet.
Ebeveynlerin, zararın neye yattığını anlamaları, başını sallayıp aynı fikirde oldukları için üzücü ve sonra da sessizce gadget'ı kaldıramadıklarını itiraf ediyorlar, çünkü onsuz çocukları açlıktan ölecek ...
Baştan başlayalım. İnsanlar bilgileri en iyi görsel olarak algılarlar; bu nedenle, bir kişi bir TV veya tabletin önünde yemek yerken, ne gördüğünü hatırlar, ağzına ne koyduğunu hatırlamaz. Kendiniz kontrol edin: öğle yemeği yiyin, sosyal ağdaki kaseti inceleyin. Bir saat içinde ne yediğini çoktan unutursun ve tekrar yemek istersin, ama kasetteki haberi unutma.
Ve böyle beslenen fakir çocuklar, yiyecek geri gelinceye kadar, ağızlarını açarak açarlar. Ebeveynler beceriklilikleri ile sevinirler, ancak çocukların yeme bozukluklarının istatistikleri giderek daha başarısız hale gelmektedir. Sonuçta, bu diyette zevk, neşe, yemek kültürü ve yemek ayinleri yoktur.
Ancak, çocuğunuza değil, ağzınıza daha hızlı ve düzenli bir şekilde koyabilirsiniz. Biz yetişkinler çok rahatız çünkü uyumamız, yürümemiz veya kliniğe gitmemiz gerekiyor. Gibi bir şey yok mu? Bu doğru, fast food, ergenleri ve birçok yetişkinleri reddetmenin çok zor olduğu ...
Psikolog açısından diyetler
Çocukların diyetleri yok mu diyorsunuz? Ancak gıda yardımı ile sınırsız kısıtlamalar, yasaklar ve "motivasyon" vardır. Bizim için, yemek geleneksel bir ilişki kurma yöntemidir: “iyi kız - şeker al”, “kötü davrandı - bugün tatlısız kalacaksın”. Ama nedense asla demiyoruz: "Cezalandırılıyorsun: çorba alamayacaksın."
Kendimize çocuklarda kattığımız tatlılar (yiyecek alerjileri ve diğer problemleri olmayan sağlıklı çocuklar), onlar için ekstra kilo ve düzenli diyetlerle sonuçlanacaktır. Psikoloji açısından bakıldığında diyet kötüdür. Vücut, kendisi için yasak olanı hevesle aramaya başlar.
İnsanlar çocukluk döneminden “lezzetli” olan yasaklar sisteminden muzdarip. Önceleri, birçok ailede, yetersiz sosis konuklarla yalnızca tatilde yenilebilirdi. Şimdi, bu ailelerin çocukları büyüdü ve kısıtlama olmadan sosis yiyin ya da tatilin kendisi için oburluk işareti olduğu için tatilden tatile kilo verin. Bir tatilin hayali “yemek” hayalidir.
Çocuğa derhal bir kilo şeker uygulamayın - beş parça verin. İlk üç gün beşinin hepsini de yiyecek (şu anda paylaşmanın önemli olduğunu hatırlatması güzel olurdu). Haftanın sonunda, çocuk şekerin kaybolmayacağını, ellerinden alınmayacağını anlayacaktır. Bu deneyi çocuklarım üzerinde yürüttüm: birkaç hafta sonra, evde tam olmasına rağmen, tatlılara artık gerek yok. Yiyeceklere karşı bu kadar sakin bir tavırla, kişi büyüdüğünde şekerle kendisini ödüllendirmez veya cezalandırmaz.
Çiğnemek için bir çocuğa öğretmek nasıl
Bu soru genellikle çocuk püresini beslemeye alışkın olan ve kendi başına yemek yemesine izin vermeyen ebeveynlerden önce ortaya çıkar. Zaman geçiyor ve bebek asla çiğnemeyi öğrenmiyor: boğulmalar, yiyecek parçaları tükürür. Bir çocuğu aile yemeklerine tam katılımcısı nasıl yapabilirim?
- 8 ay sonra daha kalın yiyecekler kullanın.
- Yaklaşık 7-9 ay arasında, çocuğunuzun masanızdan ne istediğini denemesine izin verin. Yiyecek ilgisini engellemeyin!
- Beslenme sırasında 9-10 ay arasında, bebek maması parçalarının önüne masaya koyun: haşlanmış sebzeler, tavuk, vb.
- Kurutma ve simitler bu konuda çok faydalıdır. 6 aydan itibaren verilebilirler.
- Yıllara yaklaştıkça yemek çocuk için zevk alır. Lezzetli yemek.
- Çocuğunuza kendi tabağından bağımsız olarak yemek yemesini önerin, ona bir çatal verin.
- Zaten iyi çiğen, birlikte öğle yemeği ve atıştırmalıklar yiyen diğer çocuklarla iletişim kurun. Çocukların başkalarını tekrarlayarak yeni beceriler edindiklerini unutmayın.