Çoğu kişi elmasları renksiz taşlar olarak düşünse de, çoğu doğal elmas kahverengi renktedir. Neredeyse 100 yıldır elmas sektörünü neredeyse kontrol eden De Beers, mücevher pazarında kahverengi elmas istemiyordu.
Madencilik yaptıkları ve kazandıkları kahverengi elmasların hepsi zımpara granülleri olarak ezildi. Çünkü bu kahverengi elmaslar çok az değere sahipti.
Daha sonra 1980'lerde Avustralya madencileri, düşük maliyetli işçilerin bunları yakışır değerli taşlara dönüştürdüğü Hindistan'a milyonlarca minik kahverengi elmas gönderdi.
Küçük kahverengi taşlar daha sonra popüler fiyatlı takılarda pazara girdi. O küçük kahverengi taşlar elmas takılarında yeni ve çekici bir hava kattı. Onlar elmas takıları daha uygun fiyatlı yaptı.
Bugün, kahverengi elmaslar "çikolata elmasları", "şampanya elmasları" ve "konyak elmasları" gibi ticari isimler altında satılıyor. Zeki pazarlama, taze tasarımlar ve düşük fiyatlar kahverengi elmasları pazarlanabilir ürünler haline getirdi.
1800'lü yılların sonu ve 1900'lü yılların başında, Güney Afrika'daki muazzam elmas keşifleri bir sorun yarattı. Birden fazla elmas ile piyasaya serbest giriş fiyatları da aniden düşürmemesi içten bile değildi ve o yüzden De Beers, küresel elmas tedarikinin neredeyse tamamen kontrolünü elinde tuttu ve fiyatları koruyan bir hızda pazara elmaslar çıkardı.
De Beers daha sonra "A Diamond Is Forever" pazarlama kampanyasıyla talebi teşvik etti. Birçok reklamcılık uzmanı De Beers'in "pazarlama tarihinde en başarılı reklam kampanyası" düzenlediğine inanıyor. Artan talep ve tedarik üzerindeki sıkı bir kontrol, De Beers için çok para kazandı.
O sırada ve bugün devam ettiren birçok kişi, elmasın güzelliğinin ve değerinin standartının berrak, renksiz bir taş olduğuna inanıyor. De Beers, kahverengi elmasları takı için uygun buluyordu ama bu gerçekten doğru muydu?
1980'lerin ortalarında Batı Avustralya'nın Doğu Kimberly bölgesindeki Argyle Madeni elmas üretmeye başladı. Karat ağırlığı temelinde dünyadaki en büyük elmas üreticisi haline geldi.
Argyle Mine az sayıda, berrak, renksiz elmas ve pembe, kırmızı ve mavi renklerde çok sayıda canlı fantezi elmas üretti. Ancak, maden ocaklarından çıkan kaba işlerin çoğu De Beers'in "mücevher kalitesi" tanımını karşılamadı.
Argyle kabuğunun% 80'i kahverengi, 0.1 karat boyutunun altındaydı ve çoğu taşta berraklık sorunları vardı. De Beers, o zaman elmas kaba üzerinde yakın bir tekel düzenleyen şirket, sadece bu elmas için bir endüstriyel fiyat ödemek için istekli oldu.
Argyle'deki yöneticiler elmaslarını De Beers'e satmayı bıraktılar. Renksiz elmaslarını ve süslü renkli elmaslarını kendileri sattılar. Ve, kahverengi pütürleri, kalifiye ama düşük maliyetli işçilerin küçük yuvarlak pırlanta elmas haline getirdiği Hindistan'a gönderdiler. Bu minik taşların çoğu 0,01 ile 0,02 karat kadar küçüktü.
Kabuğun kahverengi rengi bu boyuttaki taşlarda daha az belirgindi ve düzinelerce mücevheratın tek bir parçasında bulunabiliyordu. Mücevheratı ucuzdu, ancak her parçadaki yüzlerce ışık yansıtan yüz, birçok insanın hoşlandığı harika bir parıltı üretti. Argyle, elmas takı pazarında reddedilen bir ürünü yeni ve karlı bir niş haline getirdi.