evlilik - Marriage
|Bir kısmı bir dizi üzerinde|
|akrabalık antropolojisi|


Sosyal antropoloji |
Kültürel antropoloji


İlişkiler
( Anahat )
Evlilik da adlandırılan evlilik veya wedlock denilen insanlar arasında kültürel tanınan birliktir eşler . Bu, onları ve aralarında hem kendileri ve çocukları arasında olduğu gibi, aralarındaki haklarını oluşturan eşinin . Kültürel bir evrensel olarak kabul edilir , ancak evliliğin tanımı kültürler ve dinler arasında ve zamanla değişir. Tipik olarak, genellikle cinsel olan kişilerarası ilişkilerin kabul edildiği veya onaylandığı bir kurumdur . Bazı kültürlerde, herhangi bir cinsel aktiviteye girmeden önce evlilik tavsiye edilir veya zorunlu olarak kabul edilir . Evlilik törenine düğün denir .
Bireyler yasal, sosyal, libidinal , duygusal, finansal, manevi ve dini amaçlar dahil olmak üzere çeşitli nedenlerle evlenebilir . Evlendikleri cinsiyet , toplumsal olarak belirlenmiş ensest kuralları , kuralcı evlilik kuralları , ebeveyn seçimi ve bireysel arzudan etkilenebilir . Dünyanın bazı bölgelerinde görücü usulü evlilik , çocuk yaşta evlilik , çok eşlilik ve zorla evlilik uygulanmaktadır. Diğer alanlarda, kadın haklarını veya çocuk haklarını (hem kadın hem de erkek) korumak için veya uluslararası hukukun bir sonucu olarak bu tür uygulamalar yasa dışıdır . Evlilik, bazen kocanın malı olarak görülen kadınların haklarını tarihsel olarak kısıtlamıştır . Dünya çapında, özellikle gelişmiş demokrasilerde, evlilik içinde kadınlara eşit haklar sağlanmasına ( gizliliğin kaldırılması , boşanma yasalarının serbestleştirilmesi ve üreme ve cinsel hakların reformu dahil ) ve dinler arası , ırklar arası ve eşcinsel çiftler. Tartışmalar evli kadınların hukuki durumu ile ilgili devam, evlilik içinde şiddet konusunda hoşgörü gibi gümrük çeyiz ve başlık parası , zorla evlilik, evlilik yaşı arasında kriminalizasyona evlilik öncesi ve evlilik dışı seks .
Evlilik bir devlet , bir kuruluş , bir dini otorite, bir kabile grubu , bir yerel topluluk veya akranlar tarafından tanınabilir . Genellikle bir sözleşme olarak görülür . Dini bir evlilik, dini bir kurum tarafından, o dinde evliliğe özgü hak ve yükümlülükleri tanımak ve yaratmak için gerçekleştirilir. Dini evlilik olarak anılan edilir sakramental evlilik içinde Katoliklik , Nikah içinde İslam , nissuin içinde Yahudilik diğer inanç gelenekleri ve farklı isimlerle olarak kendi kısıtlamaları ile her teşkil eder ve kim geçerli bir dini evlilik, girmek ne.
etimoloji
Kelime "evlilik" kelimesinden türemiştir Orta İngilizce evliliğe , 1250-1300 yılında ilk görünen CE . Bu da, türetilmiştir Eski Fransızca , Marier sonuçta (evlenmek) ve Latince , marītāre eşini ve birlikte sunmak anlamına marītāri evlenmek anlam. Sıfat Marit-us, Um -a anlam evlilik veya gerdek da "koca" için bir isim olarak ve "eş" için dişil formda eril formda kullanılabilir. İlgili kelime "evlilik" Eski Fransızca kelime türetilmiştir matremoine etrafında 1300 belirir, CE ve Latin gelen sonuçta türeten mātrimōnium iki kavramı birleştirir: Mater "anlamına anne " ve eki - monium belirten "eylem, eyalet veya koşul ".
Tanımlar
Antropologlar , kültürler arasında gözlemlenen çok çeşitli evlilik uygulamalarını kapsamak amacıyla birbiriyle rekabet eden birkaç evlilik tanımı önerdiler. Batı kültüründe bile , "evliliğin tanımları bir uçtan diğerine ve aradaki her yerde kaymıştır" (Evan Gerstmann'ın dediği gibi).
Özel veya kanunla tanınan ilişki
Gelen İnsan Evlilik Tarihi (1891), Edvard Westermarck olarak evliliği tanımlanan "yavru doğumdan sonraya yayılımı sadece eyleminde ötesine süren erkek ve kadın arasında az ya da çok dayanıklı bağlantı." In Batı medeniyeti içinde Evlilik Geleceği (1936), onun yerine geçici olarak "özel veya yasa tarafından tanınan bir veya daha fazla kadınlara bir veya daha fazla erkeklerin ilişki" olarak evliliği tanımlayan, onun daha önceki tanımını reddetti.
yavruların meşruiyeti
Antropolojik el kitabı Notes and Queries (1951) evliliği, "bir kadınla bir erkek arasında, bir kadından doğan çocukların her iki partnerin de tanınan meşru çocukları olacak şekilde birleşmesi" olarak tanımladı. Kathleen Gough , Sudan'daki Nuer halkının belirli durumlarda ( hayalet evlilik ) kadınların koca olarak hareket etmesine izin veren bir uygulamayı kabul ederek, bunu "bir kadın ve bir veya daha fazla kişi" olarak değiştirmeyi önerdi.
Hindistan'da çok eşli bir toplum olan Nayar arasındaki evlilik analizinde Gough, grubun geleneksel anlamda bir koca rolünden yoksun olduğunu buldu; batıdaki bu üniter rol, kadının çocuklarının yerleşik olmayan bir "sosyal babası" ile asıl doğuranlar olan sevgilileri arasında bölündü. Bu adamların hiçbiri kadının çocuğu üzerinde yasal haklara sahip değildi. Bu, Gough'u evliliğin temel bir unsuru olarak cinsel erişimi göz ardı etmeye ve bunu yalnızca çocuğun meşruiyeti açısından tanımlamaya zorladı: evlilik, "bir kadın ile bir veya daha fazla kişi arasında kurulan ve bir kadından doğan bir çocuğu sağlayan bir ilişkidir. ilişki kuralları tarafından yasaklanmayan durumlara, toplumunun veya sosyal katmanının normal üyeleri için ortak olan tam doğum statüsü hakları verilir."
Ekonomik antropolog Duran Bell , bazı toplumların meşruiyet için evliliğe ihtiyaç duymadığı gerekçesiyle meşruiyet temelli tanımı eleştirmiştir. Meşruiyete dayalı bir evlilik tanımının, gayrimeşruluğun bir çocuk için annenin evli olmaması dışında başka hiçbir yasal veya sosyal anlamının olmadığı toplumlarda döngüsel olduğunu savundu.
Hakların toplanması
Edmund Leach , Gough'un tanımını, tanınan meşru çocuklar açısından çok kısıtlayıcı olmakla eleştirdi ve evliliğin, kurmaya hizmet ettiği farklı hak türleri açısından görülmesini önerdi. Man'deki 1955 tarihli bir makalesinde Leach, tüm kültürler için tek bir evlilik tanımının uygulanmadığını savundu. Cinsel tekel ve çocuklara ilişkin haklar da dahil olmak üzere, kültürler arasında farklılık gösteren belirli haklara sahip, evlilikle ilişkili on haktan oluşan bir liste sundu. Leach'e göre bu haklar şunları içeriyordu:
- "Bir kadının çocuklarına yasal bir baba kurmak.
- Bir adamın çocuklarına yasal bir anne kurmak.
- Kocaya, karısının cinselliği konusunda tekel vermek.
- Kadına kocanın cinselliği konusunda tekel vermek.
- Kocaya, karısının ev içi ve diğer emek hizmetleri üzerinde kısmi veya tekel hakları vermek.
- Kadına, kocanın ev içi ve diğer emek hizmetleri üzerinde kısmi veya tekel hakları vermek.
- Kocaya, karısına ait olan veya potansiyel olarak tahakkuk eden mülk üzerinde kısmi veya tam kontrol vermek.
- Karısına, kocaya ait olan veya potansiyel olarak tahakkuk eden mülk üzerinde kısmi veya tam kontrol vermek.
- Evliliğin çocuklarının yararına ortak bir mülk fonu - bir ortaklık - kurmak.
- Karısının erkek kardeşleri arasında sosyal açıdan önemli bir 'yakınlık ilişkisi' kurmak."
Cinsel erişim hakkı
1997 yılında yapılan bir yazıda Güncel Antropoloji , Duran Bell ve yerli grup içinde cinsel erişimin talep hakkına sahip olanlar erkekleri sağlayan bir veya birden fazla kadınlara severalty içinde (erkek veya kadın) bir veya birden fazla erkek arasındaki ilişkinin" olarak evliliği anlatır bu belirli erkeklerin taleplerine boyun eğme yükümlülüğünü taşıyan kadınları tanımlar." Bell, "mükerrer erkeklere" atıfta bulunarak, başlık parası ödeyerek, kocası (soy üyesi) ölse bile ( Levirate evliliği ) bir kadının çocuğunda bir hakkı elinde tutan soylar gibi kurumsal akraba gruplarına atıfta bulunur . Bell, "erkekler (erkek veya kadın)" derken, eşin diğer aşıklardan doğan çocuklarının "sosyal babaları" olarak yer alabilecek soy içindeki kadınlara atıfta bulunuyor. (Bkz. Nuer " hayalet evliliği ".)
Türler
tek eşlilik
Tek eşlilik, bir bireyin yaşamı boyunca veya herhangi bir zamanda yalnızca bir eşe sahip olduğu bir evlilik şeklidir (seri tek eşlilik).
Antropolog Jack Goody'nin Etnografik Atlas'tan yararlanarak dünya çapındaki karşılaştırmalı evlilik araştırması, yoğun pulluk tarımı, çeyiz ve tek eşlilik arasında güçlü bir ilişki buldu. Bu model, Japonya'dan İrlanda'ya kadar geniş bir Avrasya toplumları kesiminde bulundu. Aksine, geniş çapa tarımı pratik Sahraaltı Afrika toplumlarının çoğunluğu "arasında bir korelasyon göstermektedir başlık parası " ve eşlilik. Etnografik Atlas'tan yararlanan başka bir çalışma, toplumun artan büyüklüğü, insan ahlakını desteklemek için "yüksek tanrılara" olan inanç ve tek eşlilik arasında istatistiksel bir ilişki olduğunu gösterdi.
Çok eşliliğe izin vermeyen ülkelerde, bu ülkelerden birinde bir kişiyle yasal olarak evli iken başka biriyle evlenen kişi, iki eşlilik suçunu işlemiş olur . Her durumda, ikinci evlilik yasal olarak geçersiz ve hükümsüz kabul edilir. İkinci ve sonraki evliliklerin geçersiz olmasının yanı sıra, iki eşli, yargı bölgelerine göre değişen başka cezalara da tabidir.
Seri eşyamlık
Tek eşliliği destekleyen hükümetler kolay boşanmaya izin verebilir. Bazı Batılı ülkelerde boşanma oranları %50'ye yaklaşmaktadır. Yeniden evlenenler bunu genellikle üç defadan fazla yapmazlar. Boşanma ve yeniden evlenme bu nedenle "seri tek eşlilik" ile sonuçlanabilir, yani birden fazla evliliğe sahip olmak ancak aynı anda yalnızca bir yasal eşe sahip olmak. Bu, Karayipler , Mauritius ve Brezilya'da evli olmayan eşlerin sık sık rotasyona uğradığı reisi kadın ailelerin egemen olduğu toplumlarda olduğu gibi, çoğul çiftleşmenin bir biçimi olarak yorumlanabilir . Toplamda, bunlar "tek eşli" kategorinin %16 ila 24'ünü oluşturmaktadır.
Seri tekeşlilik, yeni bir tür akraba, "eski-" yaratır. Örneğin, "eski eş", "eski kocasının" veya "eski karısının" hayatının aktif bir parçası olarak kalır, çünkü bunlar kaynak transferleri (nafaka, nafaka) veya paylaşılan çocuk velayeti ile birbirine bağlanabilir. . Bob Simpson, Britanya örneğinde, seri tek eşliliğin "geniş bir aile" yarattığını belirtiyor - bu şekilde birbirine bağlı bir dizi hane, mobil çocuklar da dahil (olası eski eşler arasında eski bir eş, eski bir kayınbiraderi, vb., ancak "eski çocuk" değil). Bu "belirsiz aileler" tek eşli çekirdek ailenin kalıbına uymuyor . Birbiriyle bağlantılı haneler dizisi olarak, evli veya boşanmış oldukları bir erkek tarafından bağlanan çocuklu anneler tarafından sürdürülen çokeşli ayrı haneler modeline benzemeye başlarlar.
çok eşlilik
Çok eşlilik, ikiden fazla eş içeren bir evliliktir. Bir erkek aynı anda birden fazla kadınla evli ise bu ilişkiye polijini denir ve eşler arasında evlilik bağı yoktur; ve bir kadın aynı anda birden fazla kocayla evliyse buna poliandri denir ve kocalar arasında evlilik bağı yoktur. Bir evlilik birden fazla koca veya karı içeriyorsa, buna grup evliliği denilebilir .
Küresel insan genetik çeşitliliği üzerine yapılan moleküler bir genetik çalışma, yaklaşık 10.000 ila 5.000 yıl önce Avrupa ve Asya'da ve daha yakın zamanda Afrika ve Amerika'da yerleşik çiftçi topluluklarına geçişe kadar cinsel polijinin insan üreme modellerinin tipik bir örneği olduğunu savundu. Yukarıda belirtildiği gibi, Antropolog Jack Goody'nin Etnografik Atlas'tan yararlanarak dünya çapında evlilik üzerine yaptığı karşılaştırmalı araştırma, geniş çapta çapa tarımı yapan Sahra Altı Afrika toplumlarının çoğunluğunun " Gelin fiyatı " ile çok eşlilik arasında bir korelasyon gösterdiğini buldu . Diğer kültürler arası örnekler üzerinde yapılan bir araştırma, savaşta (devlet dışı toplumlarda) yüksek erkek ölüm oranı ve (devlet toplumlarında) patojen stresi gibi diğer faktörlerin biraz olmasına rağmen, sabanın yokluğunun çok eşliliğin tek belirleyicisi olduğunu doğruladı. darbe.
Evlilikler, bireyin sahip olduğu yasal eş sayısına göre sınıflandırılır. Eki "-gamy" de olduğu gibi, eşler sayısına tenmı iki Av eti (iki çifti, çoğu ülkelerde genel olarak kaçak) ve poli-av eti (birden fazla eş).
Toplumlar, çok eşliliğin kültürel bir ideal ve uygulama olarak kabul edildiğini göstermektedir. Göre Etnografya Atlas , 1.231 toplumlar belirtildiği bölgesinin 186 tek eşli edildi; 453'te ara sıra çok eşlilik vardı; 588'de daha sık polijini ve 4'ünde poliandri vardı. Bununla birlikte, Miriam Zeitzen'in yazdığı gibi, çok eşliliğe yönelik toplumsal hoşgörü, çok eşlilik uygulamasından farklıdır, çünkü birden çok eş için birden çok hane kurmak için zenginlik gerekir. Hoşgörülü bir toplumda çok eşliliğin fiili uygulaması aslında düşük olabilir, istekli çok eşlilerin çoğunluğu tek eşli evlilik uygular. Çok eşliliğin ortaya çıkışını izlemek, yasaklandığı ancak uygulanmaya devam ettiği ( fiili çok eşlilik ) yargı bölgelerinde daha da karmaşıktır .
Zeitzen ayrıca, Batılıların Afrika toplumu ve evlilik kalıplarına ilişkin algılarının, "geleneksel Afrika kültürüne yönelik nostaljinin çelişkili kaygıları ile kadınları baskı altına aldığı veya kalkınmaya zarar verdiği için çokeşliliğin eleştirisi" tarafından önyargılı olduğuna dikkat çekiyor. Çok eşlilik, aile içi istismar, zorla evlendirme ve ihmalden kaynaklanan endişelerle, bir insan hakları ihlali biçimi olarak kınandı. Dünyanın gelişmiş ülkelerinin neredeyse tamamı dahil olmak üzere dünya ülkelerinin büyük çoğunluğu çok eşliliğe izin vermemektedir. Gelişmekte olan ülkelerde çok eşliliğin kaldırılması için çağrılar yapıldı.
çok eşlilik
Kocanın kişisel tercihleri olsa da, polijini genellikle eşlere eşit statü verir. Fiili çokeşliliğin bir türü, yalnızca bir kadının bir eşin haklarını ve statüsünü aldığı, diğer kadınların yasal ev hanımı olarak kaldığı cariyeliktir .
Bir toplum çok eşli olarak sınıflandırılabilse de, içindeki tüm evlilikler mutlaka; tek eşli evlilikler aslında baskın olabilir. Antropolog Robin Fox , başarısını bir sosyal destek sistemi olarak bu esnekliğe bağlıyor : "Bu genellikle şu anlama geliyordu - cinsiyet oranlarındaki dengesizlik, daha yüksek erkek bebek ölümleri, erkeklerin daha kısa ömürleri, erkeklerin daha kısa sürede ölmesi. savaş zamanı, vb. – kadınların genellikle kocalarından mali destek almadan bırakıldığı. Bu durumu düzeltmek için, kadınların doğumda öldürülmesi, bekar kalması, fahişe olması veya bekar dini tarikatlara sifon edilmesi gerekiyordu. Çok eşli sistemlerin avantajı şudur: Mormonların yaptığı gibi her kadın için bir ev ve aile sözü verebilirler."
Bununla birlikte, çok eşlilik, erkeklere asimetrik faydalar sunan bir toplumsal cinsiyet meselesidir. Bazı durumlarda, bir erkek ile en genç karısı arasında (bir nesil kadar) büyük bir yaş farkı vardır ve bu ikisi arasındaki güç farkını birleştirir. Gerginlikler sadece mevcut arasındaki cinsiyet değil, aynı zamanda içinde cinsiyetler; yaşlı ve genç erkekler eşler için rekabet eder ve aynı evdeki kıdemli ve genç eşler kökten farklı yaşam koşulları ve iç hiyerarşi yaşayabilir. Çeşitli araştırmalar, kadının, eşler ve kocanın kadın akrabaları da dahil olmak üzere diğer kadınlarla ilişkisinin, üretken, üreme ve kişisel başarısı için kocasıyla olandan daha kritik ilişkiler olduğunu ileri sürdü. Bazı toplumlarda, eşler akrabadır, genellikle kız kardeştir, bu uygulama sororal polijini olarak adlandırılır ; eşler arasında önceden var olan ilişkinin evlilik içindeki olası gerilimleri azalttığı düşünülmektedir.
Fox, "çokeşlilik ve tekeşlilik arasındaki temel farkın şu şekilde ifade edilebileceğini ileri sürer: Her iki sistemde de çoğul çiftleşme gerçekleşirken, çokeşlilik altında birkaç birliktelik yasal evlilik olarak kabul edilebilirken, tekeşlilik altında birliklerden yalnızca biri bu şekilde tanınır. Bununla birlikte, çoğu zaman , ikisi arasına sert ve hızlı bir çizgi çekmek zor."
Afrika'da çok eşlilik giderek daha fazla yasal sınırlamalara tabi olduğundan , kentsel merkezlerde fiili (hukuki veya de jure yerine ) çokeşliliğin değişken bir biçimi uygulanmaktadır. Çoklu (artık yasadışı) resmi evlilikleri içermese de, ev içi ve kişisel düzenlemeler eski çok eşli kalıpları takip eder. Çok eşliliğin fiili biçimi dünyanın diğer bölgelerinde de bulunur (ABD'deki bazı Mormon mezhepleri ve Müslüman aileler dahil). Gibi bazı toplumlarda Lovedu Güney Afrika ya Nuer Sudan, aristokrat kadınlar kadın kocaları. 'Hale gelebilir Lovedu örneğinde, bu kadın koca birkaç çok eşli eş alabilir. Bu lezbiyen bir ilişki değil, bu eşlerin çocuklarını buna bağlayarak kraliyet soyunu meşru bir şekilde genişletmenin bir yolu. İlişkiler çok eşli değil çok eşli olarak kabul edilir, çünkü kadın koca aslında erkeksi cinsiyete dayalı siyasi roller üstlenir.
Çokeşliliğin meşruiyeti konusunda dini gruplar farklı görüşlere sahiptir . İslam'da ve Konfüçyanizm'de buna izin verilir . Yahudilik ve Hıristiyanlık geçmişte çok eşliliği içeren uygulamalardan bahsetmişlerdir, ancak bu tür uygulamaların doğrudan dini kabulü, sonraki pasajlarda reddedilinceye kadar ele alınmamıştır. Bugün çok eşliliği açıkça yasaklıyorlar.
poliandri
Poliandri yaygın olarak belirtilen şekil daha az olsa nadir polygyny daha belirgin şekilde daha az olan Etnografya Atlas yalnızca polyandrous toplumlar Himalaya dağlarında bulunan listelenen (1980). Daha yeni araştırmalar, Himalayalarda bulunan 28'in dışında poliandri uygulayan 53 toplum buldu. Yüksek erkek ölüm oranı veya erkek devamsızlığı ile işaretlenmiş eşitlikçi toplumlarda en yaygın olanıdır. Bir çocuğun birden fazla babası olabileceğine dair kültürel inanç olan ayrılabilir babalık ile ilişkilidir .
Himalaya Dağları'ndaki poliandrinin açıklaması toprak kıtlığı ile ilgilidir; Bir ailedeki tüm kardeşlerin aynı eşle evlenmesi ( kardeşçe poliandry ), aile topraklarının bozulmadan ve bölünmeden kalmasını sağlar. Her erkek kardeş ayrı ayrı evlenip çocukları olsaydı, aile arazisi sürdürülemez küçük parsellere bölünürdü. Avrupa'da bu, sosyal paylaşımsız miras uygulamasıyla önlendi (bazıları bekar keşişler ve rahipler haline gelen çoğu kardeşin mirastan mahrum bırakılması).
çoğul evlilik
Grup evliliği ( çok taraflı evlilik olarak da bilinir ), ikiden fazla kişinin bir aile birimi oluşturduğu ve grup evliliğinin tüm üyelerinin grup evliliğinin diğer tüm üyeleriyle evli sayıldığı bir çok eşlilik biçimidir , ve evliliğin tüm üyeleri, evlilikten doğan herhangi bir çocuk için ebeveyn sorumluluğunu paylaşır . Hiçbir ülke grup evliliklerini ne kanuna göre ne de örf ve adet hukuku evliliği olarak yasal olarak hoş görmez, ancak tarihsel olarak Polinezya, Asya, Papua Yeni Gine ve Amerika'nın bazı kültürleri tarafından ve ayrıca bazı kasıtlı topluluklar ve alternatif alt kültürler tarafından uygulanmaktadır. olarak Oneida mükemmelliyetçi yukarı hal New York. Amerikalı antropolog George Murdock tarafından 1949'da rapor edilen 250 toplumdan yalnızca Brezilya'nın Kaingang'ında herhangi bir grup evliliği vardı.
Çocuk evliliği
Çocuk evliliği, eşlerden birinin veya her ikisinin de 18 yaşının altında olduğu bir evliliktir. Çocuk nişanlısı ve genç yaşta hamileliği ile ilgilidir .
Çocuk yaşta evlilik tarih boyunca yaygındı, hatta MS 1880'de Delaware eyaletinde evlilik için rıza yaşının 7 olduğu Amerika Birleşik Devletleri'nde 1900'lere kadar . Yine de 2017'de, 50 Amerika Birleşik Devletleri'nin yarısından fazlasının evlenmek için açık bir asgari yaşı yoktur ve bazı eyaletler bu yaşı 14'e kadar düşürmüştür. Bugün, uluslararası insan hakları örgütleri tarafından kınanmaktadır. Çocuk evlilikleri genellikle müstakbel gelin ve damadın aileleri arasında, bazen kız doğar doğmaz düzenlenir. Bununla birlikte, 1800'lerin sonlarında İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri'nde, feminist aktivistler, 1920'lerde ele alınan ve 16-18'e yükseltilmiş olan rıza yaşı yasalarının yükseltilmesi için çağrıda bulunmaya başladılar.
Gelin kaçırma bağlamında çocuk yaşta evlilikler de meydana gelebilir .
1552 yılında, John Somerford ve Jane Somerford Brereton sırasıyla 3 ve 2 yaşında evlendiler. On iki yıl sonra, 1564'te John boşanma davası açtı.
Hem erkek hem de kız çocuklarında çocuk yaşta evlilikler gözlenirken, çocuk eşlerin ezici çoğunluğunu kız çocukları oluşturmaktadır. Çoğu durumda, kadın bekaretine verilen önem nedeniyle, yalnızca bir eş çocuktur, genellikle kadındır . Çocuk evlilik nedenleri şunlardır yoksulluğu , başlık parasını , çeyiz , çocuk evlilikleri, izin yasaları dini ve sosyal baskıların , bölgesel gümrük bekar kalan korku ve para için çalışmalarına kadınların algılanan yetersizlik.
Bugün, çocuk yaşta evlilikler dünyanın bazı bölgelerinde yaygındır; Güney Asya ve Sahra altı Afrika'da en yaygın olanı, bu bölgelerdeki bazı ülkelerdeki kızların yarısından fazlasının 18 yaşından önce evlendirildiği. Gelişmiş ülkelerde çocuk yaşta evlilik yasaklanmış veya sınırlandırılmıştır.
18 yaşından önce evlenen kızların, özellikle çok daha yaşlı bir erkekle evli olduklarında, geç evlenenlere göre aile içi şiddet mağduru olma riski daha fazladır .
Eşcinsel ve üçüncü cinsiyet evlilikleri
Yerli ve soy temelli kültürlerde birkaç tür eşcinsel evlilik belgelenmiştir. Amerika'da, We'wha ( Zuni ), bir lhamana idi (en azından bazı zamanlar, o kültürde genellikle kadınlar tarafından doldurulan rollerde giyinen ve yaşayan erkek bireyler); Saygın bir sanatçı olan We'wha, Zuni'nin Washington'a elçisi olarak hizmet etti ve burada Başkan Grover Cleveland ile tanıştı . Genel olarak böyle kabul edilen en az bir kocamız vardı.
Aynı cinsiyetten çiftlere, karma cinsiyetten çiftlere yaygın olarak tanınan aynı yasal evlilik tanıma biçimini vermek nispeten yeni bir uygulama olsa da, dünya çapında kayıtlı aynı cinsiyetten birlikteliklerin bir geçmişi vardır. Eski Yunan eşcinsel ilişkileri , eşlerin çok az duygusal bağa sahip olduğu ve kocanın dış cinsel ilişkilere girme özgürlüğüne sahip olduğu farklı cinsiyetten evliliklerinin aksine, modern refakatçi evliliklere benziyordu. Codex Theodosianus ( C. Th. 9.7.3) 438 yılında yayınlanan CE eşcinsel ilişkilere ağır cezalar veya ölüme dayatılan, ancak tam yasanın niyet ve sosyal uygulamayla olan ilişkisi aynı sadece birkaç örnek olarak, belli değil - o kültürde cinsiyet ilişkileri var. Eşcinsel birliktelikler Çin'in Fujian gibi bazı bölgelerinde kutlandı . Muhtemelen en erken belgelenmiş eşcinsel düğün Latin Hıristiyan meydana Roma, İtalya at, San Giovanni bir Porta Latina 1581 yılında Bazilika.
geçici evlilikler
Çeşitli kültürler geçici ve şartlı evlilikler uygulamıştır. Örnekler arasında Keltlerin el oruç tutması ve Müslüman toplumda belirli süreli evlilikler uygulaması sayılabilir . İslam öncesi Araplar , belirli süreli bir evlilik sözleşmesi olan Nikah mut'ah uygulamasında bugün devam eden bir tür geçici evlilik uyguladılar . İslam peygamberi Muhammed - geçici evlilik yaptırım sigheh içinde İran ve muta'a Irak - seks işçileri için bir meşru kapak sağlayabilir. Mısır, Lübnan ve İran'da , tüp bebek için bir insan yumurtasının bağışlanmasını yasal hale getirmek için aynı geçici evlilik biçimleri kullanılmıştır ; Ancak bir kadın bu tür bir evliliği sperm bağışı elde etmek için kullanamaz. Nikah Mut'a ile ilgili Müslüman ihtilafları , uygulamanın çoğunlukla Şii topluluklarıyla sınırlı kalmasına neden oldu . Çin'in anasoylu Mosuo'su "yürüyen evlilik" dedikleri şeyi uyguluyor.
Birlikte yaşama
Bazı yargı alanlarında birlikte yaşama , belirli durumlarda, nikahsız evlilik , kayıt dışı birliktelik teşkil edebilir veya evli olmayan ortaklara çeşitli haklar ve sorumluluklar sağlayabilir; ve bazı ülkelerde yasalar, vergilendirme ve sosyal güvenlik yardımları için kurumsal evlilik yerine birlikte yaşamayı tanır. Örneğin Avustralya'da durum böyledir. Birlikte yaşama, geleneksel kurumsallaşmış evliliğe karşı bir direniş biçimi olarak izlenen bir seçenek olabilir. Ancak bu bağlamda, bazı milletler, ilişki devlete veya dini bir kuruma kayıtlı olmasa bile, ilişkiyi evlilik olarak tanımlama veya başka bir şekilde düzenleme hakkını saklı tutar.
Tersine, kurumsallaşmış evlilikler birlikte yaşamayı içermeyebilir. Bazı durumlarda, birlikte yaşayan çiftler evli olarak tanınmak istemezler. Bunun nedeni, emeklilik veya nafaka haklarının olumsuz etkilenmesi olabilir; vergilendirme hususları nedeniyle; Göçmenlik sorunları nedeniyle veya başka nedenlerle. Bu tür evlilikler Pekin'de de giderek yaygınlaşıyor . Pekin Üniversitesi'ndeki kadın çalışmaları merkezi müdürü Guo Jianmei, bir Newsday muhabirine, "Yürüyen evlilikler Çin toplumundaki kapsamlı değişiklikleri yansıtıyor" dedi. Bir "yürüyen evlilik" , Çin'in Mosuo'su tarafından kurulan , erkek ortakların başka bir yerde yaşadığı ve gece ziyaretleri yaptığı bir tür geçici evlilik anlamına gelir . Suudi Arabistan'da misyar evliliği olarak adlandırılan benzer bir düzenleme , karı kocanın ayrı yaşamasını ancak düzenli olarak buluşmasını da içeriyor.
İş ortağı seçimi
Evlilik için eş seçimini yöneten sosyal kurallarda kültürler arası geniş çeşitlilik vardır. Eş seçiminin ortaklar tarafından bireysel bir karar veya ortakların akraba grupları tarafından ortak bir karar olduğu derecesinde farklılıklar vardır ve hangi ortakların geçerli seçimler olduğunu düzenleyen kurallarda farklılıklar vardır.
2003 tarihli Birleşmiş Milletler Dünya Doğurganlık Raporu, tüm insanların %89'unun kırk dokuz yaşından önce evlendiğini bildiriyor. Kırk dokuz yaşından önce evlenen kadın ve erkeklerin oranı bazı ülkelerde yaklaşık %50'ye düşerken, diğer ülkelerde %100'e yaklaşmaktadır.
Bir eşin seçilebileceği grupları yöneten daha az katı kurallara sahip diğer kültürlerde, bir evlilik eşinin seçimi, çiftin bir kur yapma sürecinden geçmesini içerebilir veya evlilik , çiftin ebeveynleri veya bir dış taraf tarafından düzenlenebilir , bir çöpçatan .
Yaş farkı
Bazı insanlar kendilerinden yaşça büyük veya daha genç biriyle evlenmek isterler. Bu, evlilik istikrarını etkileyebilir ve 10 yıldan fazla yaş farkı olan eşler sosyal olarak onaylanmama eğilimindedir. çocuk sahibi olmayı planlıyor).
Sosyal statü ve zenginlik
Bazı insanlar kendilerinden daha yüksek veya daha düşük statüde biriyle evlenmek isterler. Diğerleri de benzer statüye sahip insanlarla evlenmek istiyor. Birçok toplumda kadınlar daha yüksek sosyal statüye sahip erkeklerle evlenir. Her iki tarafın da benzer statüde bir eş aradığı evlilikler vardır. Erkeğin kadından daha yaşlı olduğu başka evlilikler de vardır.
Bazı kişiler ayrıca aşktan ziyade para için işlemsel bir ilişkiye girmek isterler (dolayısıyla bir tür kolaylık evliliği). Bu tür insanlara bazen altın arayıcılar denir . Bununla birlikte, boşanma veya ölümden sonra mülkün ortaklara geçmesini önlemek için ayrı mülkiyet sistemleri kullanılabilir.
Yüksek gelirli erkeklerin evlenme olasılıkları daha yüksek ve boşanma olasılıkları daha düşüktür. Yüksek gelirli kadınların boşanma olasılığı daha yüksektir.
Ensest tabusu, egzogami ve endogami
Yasaklanmış ilişkinin derecesi büyük ölçüde değişse de, toplumlar genellikle akrabalarla evliliğe kısıtlamalar getirmiştir. Ebeveynler ve çocuklar arasındaki veya öz kardeşler arasındaki evlilikler, birkaç istisna dışında, ensest olarak kabul edildi ve yasaklandı. Bununla birlikte, daha uzak akrabalar arasındaki evlilikler çok daha yaygındı ve bir tahmine göre, tarihteki tüm evliliklerin %80'i ikinci dereceden kuzenler veya daha yakınlar arasında gerçekleşti. Bu oran çarpıcı bir şekilde düştü, ancak yine de tüm evliliklerin %10'undan fazlasının ikinci dereceden kuzenler veya daha yakın akrabalar arasında olduğuna inanılıyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde, bu tür evlilikler artık oldukça damgalanıyor ve yasalar 30 eyalette birinci kuzen evliliğinin çoğunu veya tamamını yasaklıyor. Özellikler değişir: Güney Kore'de, aynı soyadı ve aynı soydan gelen biriyle evlenmek tarihsel olarak yasa dışıydı.
Bir Avunculate evlilik bir amca ve yeğeni arasında veya bir teyzesi ve yeğeni arasında gerçekleşen bir evlilik. Bu tür evlilikler, ensest kısıtlamaları nedeniyle çoğu ülkede yasa dışıdır. Ancak, Arjantin, Avustralya, Avusturya, Malezya ve Rusya dahil olmak üzere az sayıda ülke bunu yasallaştırdı .
Çeşitli toplumlarda, eş seçimi genellikle belirli sosyal gruplardan uygun kişilerle sınırlıdır. Bazı toplumlarda kural, bir eşin bireyin kendi sosyal grubundan seçilmesidir - endogami , bu genellikle sınıf ve kast temelli toplumlarda geçerlidir. Ama diğer toplumlarda ortak kişinin kendi farklı bir gruptan seçilmelidir - exogamy , bu pratik toplumlarda durumda olabilir totemik toplum bu tür çoğu gibi birkaç exogamous totemik klanların, bölünür din Aborijin Avustralya toplumlarda. Diğer toplumlarda bir kişinin çapraz kuzeniyle evlenmesi beklenir , bir kadın babasının kız kardeşinin oğluyla evlenmeli ve bir erkek de annesinin erkek kardeşinin kızıyla evlenmeli - bu, eğer bir toplumda yalnızca babasoylu akrabalık yoluyla akrabalık izleme kuralı varsa, genellikle böyledir. veya Batı Afrika'nın Akan halkı arasında olduğu gibi anaerkil kökenli gruplar . Başka bir evlilik seçimi türü , çoğunlukla akrabalığın endogamous klan gruplarına dayandığı toplumlarda bulunan, dulların kocalarının erkek kardeşiyle evlenmek zorunda olduğu levirat evliliğidir .
Din, eğer varsa, hangi akrabaların evlenmesine izin verildiği konusunda genel olarak ağırlığını koydu. İlişkiler, akrabalık veya akrabalık , yani kan veya evlilik yoluyla olabilir. Kuzenlerin evliliği konusunda, Katolik politikası, uzun bir genel yasak dönemi boyunca ilk kabulden, bir muafiyet için çağdaş gerekliliğe doğru evrilmiştir. Hindu metinleri büyük farklılıklar gösterirken İslam buna her zaman izin vermiştir .
kuralcı evlilik
Sınıflandırıcı bir akrabalık sistemine sahip çok çeşitli soy temelli toplumlarda, kuralcı bir evlilik kuralı tarafından belirlenen belirli bir akraba sınıfından potansiyel eşler aranır. Bu kural, antropologlar tarafından "erkeğin annesinin erkek kardeşinin kızı" ("çapraz kuzen" olarak da bilinir) gibi "tanımlayıcı" bir akrabalık terimi kullanılarak ifade edilebilir. Bu tür tanımlayıcı kurallar, katılımcının bakış açısını gizler: bir erkek, annesinin soyundan bir kadınla evlenmeli. Toplumun akrabalık terminolojisinde, bu tür akrabalar genellikle onları potansiyel olarak evliliğe uygun kılan belirli bir terimle belirtilir. Ancak Pierre Bourdieu , çok az evliliğin bu kurala uyduğunu ve böyle yaptıklarında bunun "resmi akrabalık" ideolojisinden ziyade aile mülkiyetinin korunması gibi "pratik akrabalık" nedenleri olduğunu belirtiyor.
Kuralcı kurallara uyan düzenli evlilikler meydana geldiği sürece, soylar sabit ilişkiler içinde birbirine bağlanır; soylar arasındaki bu bağlar, akrabalığın egemen olduğu toplumlarda siyasi ittifaklar oluşturabilir. Fransız yapısal antropolog Claude Lévi-Strauss , mümkün olan sınırlı sayıdaki kuralcı evlilik kurallarının yarattığı "temel" akrabalık yapılarını açıklamak için ittifak teorisi geliştirdi .
Pragmatik (veya 'düzenlenmiş') bir evlilik, aile veya grup siyasetinin resmi prosedürleriyle kolaylaştırılır. Sorumlu bir makam evliliği kurar veya teşvik eder; gerçekten de, evli olmayan bir kişi için uygun bir eş bulmak için profesyonel bir çöpçatanlık yapabilirler . Otorite figürü ebeveynler, aile, dini bir görevli veya bir grup fikir birliği olabilir. Bazı durumlarda, otorite figürü evlilik uyumu dışındaki amaçlar için bir eşleşme seçebilir.
Zorunlu evlilik
Zorla evlilik, taraflardan birinin veya her ikisinin kendi istekleri dışında evlendiği bir evliliktir. Zorla evlilikler dünyanın bazı bölgelerinde, özellikle Güney Asya ve Afrika'da uygulanmaya devam ediyor . Zorla evlilik ile rızaya dayalı evlilik arasındaki çizgi bulanıklaşabilir, çünkü bu kültürlerin sosyal normları, kişinin eş seçimi konusunda ebeveynlerinin/akrabalarının isteklerine asla karşı çıkmaması gerektiğini dikte eder; bu tür kültürlerde şiddet, tehdit, yıldırma vb. olayların olması gerekmez, kişi zımni toplumsal baskı ve görev gereği istemese bile evliliğe sadece "rıza gösterir". Gümrük başlık parası ve çeyiz dünyanın bazı bölgelerinde mevcut, satın alma ve evlilik insanları satan yol açabilir.
Arasında değişen bazı toplumlarda, In Orta Asya'ya kadar Kafkasya Afrika'ya, özel gelin kaçırma hala var, hangi bir kadın bir erkek ve arkadaşları tarafından yakalanır. Bu bazen bir kaçışı kapsar , bazen de cinsel şiddete bağlıdır . Daha önceki zamanlarda, raptio bunun daha büyük ölçekli bir versiyonuydu; kadın grupları, bazen savaşta erkekler tarafından ele geçiriliyordu; en ünlü örnek, Roma'nın ilk vatandaşlarına eşlerini sağlayan Sabine Kadınlarının Tecavüzü'dür .
Diğer evlilik ortakları, bir bireye az ya da çok empoze edilir. Örneğin, dul miras , dul bir kadına, merhum kocasının erkek kardeşlerinden başka bir adam sağlar.
Hindistan'ın kırsal kesimlerinde, çocuk evlilikleri uygulanmaktadır, ebeveynler genellikle düğünü, bazen çocuk doğmadan önce bile düzenler. Bu uygulama, 1929 tarihli Çocuk Evliliği Kısıtlama Yasası uyarınca yasadışı hale getirildi .
Ekonomik hususlar
Evliliğin finansal yönleri kültürler arasında farklılık gösterir ve zaman içinde değişmiştir.
Bazı kültürlerde, çeyiz ve gelin serveti günümüzde de gerekli olmaya devam etmektedir. Her iki durumda da mali düzenlemeler genellikle damat (veya ailesi) ile gelinin ailesi arasında yapılır; gelinin genellikle müzakerelere katılmaması ve çoğu zaman evliliğe katılıp katılmama konusunda bir seçeneği olmaması.
In Erken Modern Britanya'da , çiftin sosyal statü eşit olması gerekiyordu. Evlilikten sonra, eşin tüm mülkü ("servet" olarak adlandırılır) ve beklenen miraslar kocaya aitti.
Çeyiz
Bir çeyiz "ebeveyn mülkiyet evliliği bir kızı (yani dağıtılır sayede bir süreçtir sağlar arası oldukça sahibinin ölümü de daha) ( mortis causa ) ... Bir çeyiz kurar evlilik fonu bazı çeşitli doğası çok değişebilir. Bu fon, dul kaldığında desteğini (veya bağışını) sağlar ve sonunda oğullarının ve kızlarının ihtiyaçlarını karşılamaya gider."
Bazı kültürlerde özellikle Türkiye , Hindistan , Bangladeş , Pakistan , Sri Lanka , Fas , Nepal gibi ülkelerde çeyiz beklenmeye devam ediyor. Hindistan'da, her yıl binlerce çeyizle ilgili ölüm meydana gelmiştir, bu soruna karşı koymak için çeşitli yargı bölgeleri çeyizi kısıtlayan veya yasaklayan yasalar çıkarmıştır (bkz . Hindistan'da Çeyiz yasası ). Nepal'de çeyiz 2009'da yasadışı hale getirildi. Bazı yazarlar çeyiz vermenin ve almanın durumu ve hatta sosyal hiyerarşide yükseklere tırmanma çabasını yansıttığına inanıyor.
Çeyiz
Doğrudan Çeyiz , damat veya ailesi tarafından gelinin ebeveynlerine ödenen gelin serveti ve evlilik sırasında damat tarafından gelinin kendisine verilen ve altında kalan dolaylı çeyiz (veya çeyiz ) ile tezat oluşturur . onun mülkiyeti ve kontrolü.
Yahudi geleneğinde, eski zamanlarda hahamlar, evli çiftin ketuba adı verilen bir evlilik öncesi anlaşmaya girmesi konusunda ısrar ettiler . Diğer şeylerin yanı sıra, ketuba , boşanma durumunda kocanın veya ölümü halinde terekesinin ödeyeceği bir meblağ sağladı . Bu miktar İncil'deki bir oyuna girdi dower veya başlık parası gelinin babasına damat tarafından evlenme anındaki ödenecek oldu. Bu yenilik, İncil'deki başlık parası büyük bir sosyal sorun yarattığı için uygulamaya kondu: birçok genç müstakbel koca, normalde evlenmelerinin beklendiği zamanda başlık fiyatını yükseltemedi. Bu nedenle, hahamlar, bu genç adamların evlenmelerini sağlamak için, aslında, meblağların ödeneceği zamanı, yani meblağa sahip olma olasılıklarının daha yüksek olacağı zamanı ertelediler. Hem çeyiz hem de ketuba miktarlarının aynı amaca hizmet ettiği de belirtilebilir : eşinin ölümü veya boşanma yoluyla nafakası sona ererse kadının koruması. İki sistem arasındaki tek fark ödemenin zamanlamasıydı. Bu kadar eşinin günümüz hak etmek selefi olan bakım kocanın içinde eşi için yeterince sağlamıyor durumunda evlilik dağılmasından durumunda ve aile bakımı irade . Ketuba tutarının gerçekleştirdiği bir diğer işlev de, karısını boşamayı düşünen koca için caydırıcılık sağlamaktı: Karısına ödeyebilecek miktara sahip olması gerekecekti.
Gelin yerine gelinin babası tarafından da düzenlenebilecek sabah hediyeleri gelinin kendisine verilir; isim, Germen kabilelerinin düğün gecesinden sonraki sabahı verme geleneğinden türemiştir. Kocasının yaşamı boyunca bu sabah hediyesini kontrol edebilir, ancak dul kaldığında buna hakkı vardır. Mirasının miktarı anlaşma yerine kanunla belirleniyorsa, buna çeyiz denilebilir . Hukuk sistemlerine ve kesin düzenlemeye bağlı olarak, ölümünden sonra tasarruf etme hakkına sahip olmayabilir ve yeniden evlenmesi halinde malını kaybedebilir. Sabah hediyeleri, morganatik evlilikte , karısının daha düşük sosyal statüsünün, çocuklarının bir soylunun unvanlarını veya mülklerini devralmasını yasaklamak için tutulduğu bir birliktelik içinde yüzyıllar boyunca korunmuştur . Bu durumda sabah hediyesi eşine ve çocuklarına destek olur. Dulluğa ilişkin bir başka yasal hüküm , mülkün, genellikle arazinin, müşterek kiracılıkta tutulacağı ve böylece kocasının ölümü üzerine otomatik olarak dul kadına gideceği ortak sözleşmeydi .
İslam geleneğinde de benzer uygulamalar vardır. Derhal veya ertelenmiş bir ' mehr ', damadın servetinin (boşanma) veya mülkünün (ölüm) kadına ait kısmıdır. Bu miktarlar genellikle damadın kendi ve aile serveti ve gelirleri temelinde belirlenir, ancak bazı kısımlarda bunlar, boşanmayı gerçekleştiren damadın veya kocanın ailesinin büyük bir kısmı 'miras alması' için caydırıcılık sağlamak için çok yüksek olarak belirlenir. mülkün, özellikle evlilikten erkek çocuk yoksa. İran da dahil olmak üzere bazı ülkelerde, mehir veya nafaka, bir erkeğin kazanmayı umabileceğinden daha fazla, bazen 1.000.000 ABD Dolarına (4000 resmi İran altın parası) kadar çıkabilir. Kocası ödeme yapamıyorsanız Mahr İran'daki mevcut yasalara göre, bir boşanma durumunda veya talep üzerine ya, o taksitler bunu ödemek zorunda kalacak. Ödeme yapılmaması Mahr hatta hapis neden olabilir.
gelinlik
Gelinlik Güneydoğu Asya'nın bazı kısımlarında ( Tayland , Kamboçya ), Orta Asya'nın bazı kısımlarında ve Sahra altı Afrika'nın çoğunda yaygın bir uygulamadır . Gelinin satın alınmasını ima ettiği için gözden düşmüş olsa da başlık parası olarak da bilinir. Gelin serveti, damat veya ailesi tarafından bir kadının anne ve babasına, kızının damatla evlenmesi üzerine ödenen para veya mal veya servet miktarıdır . Gelen antropolojik ödeme onun emek ve doğurganlık kaybı gelinin ailesini telafi etmek yapılmış olarak literatürde, başlık parası sıklıkla izah edilmiştir. Bazı durumlarda, gelin serveti, damadın ailesinin birliğin çocuklarıyla olan bağlarının tanınması için bir araçtır.
Vergilendirme
Bazı ülkelerde evli bir kişi veya çift, tek bir kişiye sağlanmayan çeşitli vergi avantajlarından yararlanır. Örneğin, eşlerin toplam gelirlerinin ortalamasını almalarına izin verilebilir . Bu, farklı gelirleri olan evli bir çift için avantajlıdır. Bunu telafi etmek için ülkeler evli bir çiftin ortalama geliri için daha yüksek bir vergi matrahı sağlayabilir . Gelir ortalamasının alınması, evde oturan bir eşi olan evli bir çifte hala fayda sağlayabilirken, bu tür bir ortalama, kabaca eşit kişisel gelire sahip evli bir çiftin, iki bekar kişiden daha fazla toplam vergi ödemesine neden olacaktır. Amerika Birleşik Devletleri'nde buna evlilik cezası denir .
Vergi kanunu tarafından uygulanan oranlar, gelir ortalamasına değil, bireylerin gelirlerinin toplamına dayandığında , artan oranlı vergi sistemlerinde iki gelirli bir hanedeki her bireye genellikle daha yüksek oranlar uygulanacaktır. Bu genellikle yüksek gelirli vergi mükelleflerinde görülen bir durumdur ve evlilik cezası olarak adlandırılan başka bir durumdur.
Tersine, birliktelik dikkate alınmadan bireye artan oranlı vergi uygulandığında, çift gelirli çiftler, benzer hane gelirlerine sahip tek gelirli çiftlerden çok daha iyi ücret alır. Refah sistemi aynı geliri paylaşılan bir gelir olarak ele aldığında ve böylece geliri olmayan eşe refah erişimini engellediğinde etki artabilir. Bu tür sistemler örneğin Avustralya ve Kanada'da geçerlidir.
evlilik sonrası ikamet
Birçok Batı kültüründe evlilik, genellikle evli çiftin aynı evde birlikte yaşadığı, genellikle aynı yatağı paylaştığı yeni bir hanenin oluşumuna yol açar, ancak diğer bazı kültürlerde bu gelenek değildir. Arasında Minangkabau ait Batı Sumatra , evlendikten sonra ikamet olduğunu Anasoylu hanelerin temel alındığı kocası karısının annesinin eve taşınacak olan. Evlendikten sonra ikamet da olabilir ataerkil veya avunculocal . Bu durumlarda, evli çiftler bağımsız bir hane oluşturmayabilir, ancak geniş aile hanesinin bir parçası olarak kalabilirler.
Evlilik sonrası ikametin belirleyicilerini açıklayan ilk teoriler, onu cinsel işbölümü ile ilişkilendirdi. Bununla birlikte, bugüne kadar, dünya çapındaki örnekleri kullanan bu hipotezin kültürler arası testleri, bu iki değişken arasında anlamlı bir ilişki bulamadı. Bununla birlikte, Korotayev'in testleri, kadınların geçimine katkısının genel olarak anayurtta ikamet ile önemli ölçüde ilişkili olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, bu korelasyon genel bir çokeşlilik faktörü tarafından maskelenmiştir.
Farklı seks evliliklerde, geçim kadın katkı artış anayerli yol açma eğilimindedir, birlikte, aynı zamanda, genel olmayan sororal yol aynı eğilimi polygyny etkili bir şekilde yok eder yerelliği . Bu çokeşlilik faktörü kontrol edilirse (örneğin, bir çoklu regresyon modeli aracılığıyla ), işbölümünün evlilik sonrası ikametin önemli bir yordayıcısı olduğu ortaya çıkar. Bu nedenle, Murdock'un cinsel işbölümü ile evlilik sonrası ikamet arasındaki ilişkilere ilişkin hipotezleri temelde doğruydu, ancak bu iki değişken grubu arasındaki gerçek ilişkiler onun beklediğinden daha karmaşıktı.
Batı toplumlarında neolokal ikamete doğru bir eğilim olmuştur .
Kanun
|Aile Hukuku|
|Aile|
Evlilik yasaları, ülkeler arasında önemli farklılıklar gösteren bir evliliğin geçerliliğini belirleyen yasal gerekliliklere atıfta bulunur.
İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin 16. Maddesi , "Reşit kadın ve erkek, ırk, milliyet veya din sınırlaması olmaksızın evlenme ve aile kurma hakkına sahiptir. Evlilik konusunda eşit haklara sahiptirler. , evlilik sırasında ve evliliğin sona ermesinde. Evlilik, ancak müstakbel eşlerin özgür ve tam rızası ile yapılabilir."
Haklar ve yükümlülükler
Evlilik , akrabalık bağlarının ( kayınpeder) yaratılmasının yegane mekanizması olan evli taraflara ve bazen akrabalara da hak ve yükümlülükler bahşeder . Bunlar, yargı yetkisine bağlı olarak şunları içerebilir:
- Bir eşe veya ailesine, diğer eşin cinsel hizmetleri, emeği ve mülkü üzerinde kontrol yetkisi vermek.
- Bir eşe diğerinin borçları için sorumluluk vermek.
- Diğeri hapsedildiğinde veya hastaneye kaldırıldığında bir eşe ziyaret hakkı verilmesi.
- Diğeri aciz durumdayken, bir eşe diğerinin işlerini kontrol etme yetkisi vermek.
- Bir ebeveynin çocuğunun ikinci yasal vasisinin oluşturulması.
- Çocukların yararına ortak bir mülk fonu oluşturmak .
- Eşlerin aileleri arasında bir ilişki kurulması.
Bu haklar ve yükümlülükler toplumlar arasında ve toplum içindeki gruplar arasında önemli farklılıklar gösterir. Bunlar görücü usulü evlilikler, aile yükümlülükleri, bir çekirdek aile biriminin yasal olarak kurulması , çocukların yasal olarak korunması ve kamuya açık taahhüt beyanını içerebilir .
Mülkiyet rejimi
Bugün birçok ülkede, her evli eş, mülkünü ayrı tutma veya mülkleri birleştirme seçeneğine sahiptir. Topluluk mülkiyeti olarak adlandırılan ikinci durumda, evlilik boşanmayla sona erdiğinde, her biri yarısına sahiptir. Bir vasiyet veya güven yerine , ölen kişinin sahip olduğu mülk, genellikle hayatta kalan eş tarafından miras alınır.
Bazı hukuk sistemlerinde, evlilikteki ortaklar, evliliğin borçlarından "müştereken sorumludur". Bu, heteroseksüel bir evlilikte bir kocanın karısı için gerekli şeyleri sağlamaktan sorumlu olduğu "Gereklilik Doktrini" olarak adlandırılan geleneksel bir yasal anlayışta bir temele sahiptir. Bu durumda, bir ortak, açıkça sözleşme yapmadıkları bir borcu tahsil etmesi için dava edilebilir. Bu uygulamayı eleştirenler, borç tahsilat kurumlarının, makul olmayan geniş bir yelpazedeki borçları evlilik masrafları olarak kabul ederek bunu kötüye kullanabileceğine dikkat çekiyor. Savunma masrafları ve ispat yükü, masrafın ailenin bir borcu olmadığını ispatlamak için akit olmayan tarafa yüklenir. Hem evlilik sırasında hem de evlilik sonrasında ilgili bakım yükümlülükleri çoğu ülkede düzenlenir ; nafaka da bu yöntemlerden biridir.
Kısıtlamalar
Evlilik, tarihsel olarak kısıtlamalarla dolu bir kurumdur. Yaştan , ırka, sosyal statüye, akrabalığa , cinsiyete kadar, toplum tarafından çocuklara yarar sağlamak, sağlıklı genler aktarmak, kültürel değerleri korumak veya önyargı ve korku nedeniyle evliliğe kısıtlamalar getirilmektedir . Evliliği tanıyan hemen hemen tüm kültürler, zinayı evlilik şartlarının ihlali olarak da kabul eder.
Yaş
Çoğu yargı , evlilik için bir asgari yaş belirler , yani bir kişinin yasal olarak evlenmesine izin verilebilmesi için belirli bir yaşa ulaşması gerekir. Bu yaş koşullara bağlı olabilir, örneğin gencin ebeveynlerinin rızalarını açıklarsa ve/veya mahkeme söz konusu evliliğin gencin çıkarına olduğuna karar verirse (genellikle bu geçerlidir) genel kuralın istisnalarına izin verilebilir. bir kızın hamile olduğu durumlarda). Çoğu yaş sınırlaması, çocukların, özellikle daha yaşlı eşlerle – eğitim ve sağlıkla ilgili olumsuz sonuçları olabilecek ve çocukların cinsel istismarına ve diğer şiddet biçimlerine yol açabilecek evlilikler – evliliğe zorlanmasını önlemek için yürürlükte olmasına rağmen, bu tür çocuk evlilikleri dünyanın bazı bölgelerinde yaygın olarak kalır. BM'ye göre, çocuk yaşta evlilikler en çok Sahra altı Afrika ve Güney Asya'nın kırsal kesimlerinde yaygın . Çocuk evliliklerinin en yüksek olduğu on ülke: Nijer (%75), Çad, Orta Afrika Cumhuriyeti, Bangladeş, Gine, Mozambik, Mali, Burkina Faso, Güney Sudan ve Malavi.
Akrabalık
Ensest ve öjenik nedenleri yasaklamak için, evlilik yasaları akrabaların evlenmesine kısıtlamalar getirmiştir. Doğrudan kan akrabalarının evlenmesi genellikle yasaktır, şube akrabaları için yasalar temkinlidir.
Evlilik yoluyla akrabalık ilişkilerine "yakınlık" da denir, kişinin köken grubunda ortaya çıkan ilişkilere kişinin soy grubu da denilebilir. Akrabalık ilişkilerinde bazı kültürlerin, ekonomik veya siyasi ilişkileri olan kişilere kadar uzandığı düşünülebilir; veya diğer sosyal bağlantı biçimleri. Bazı kültürlerde sizi tanrılara veya hayvan atalarına (totemlere) geri götürebilirler. Bu, az ya da çok gerçek bir temelde tasarlanabilir.
Yarış
"Irk karıştırmayı" yasaklayan yasalar, 1691'den 1967'ye kadar bazı Kuzey Amerika yargı bölgelerinde , 1935'ten 1945'e kadar Nazi Almanya'sında ( Nürnberg Yasaları ) ve Apartheid döneminin büyük bölümünde (1949-1985) Güney Afrika'da uygulandı. Tüm bu yasalar öncelikle ABD'de "birleşme" veya "karışıklık" olarak adlandırılan ırksal veya etnik olarak tanımlanmış farklı gruplardan kişiler arasındaki evliliği yasakladı. Bu tür bireyler arasındaki ilişkiler.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, eyaletlerin tamamında olmasa da bazılarında yasalar beyazların ve siyahların evlenmesini ve birçok eyalette beyazların Yerli Amerikalılar veya Asyalılarla evlenmesini yasakladı . ABD'de, bu tür yasalar melezleşmeyi önleme yasaları olarak biliniyordu . 1913'ten 1948'e kadar, 48 eyaletten 30'u bu tür yasaları uyguladı. 1871'de, 1912-1913'te ve 1928'de Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nda "Karışıklık Karşıtı Değişiklik" önerilmesine rağmen, ırksal olarak karışık evliliklere karşı ülke çapında hiçbir yasa çıkarılmadı. 1967'de Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi, Loving v. Virginia davasında oybirliğiyle , melezleşme karşıtı yasaların anayasaya aykırı olduğuna karar verdi . Bu kararla, bu yasalar, hala onlara sahip olan geri kalan 16 eyalette artık yürürlükte değildi.
Nazilerin ırklar arası evlilik ve ırklar arası seks yasağı, Nürnberg Yasaları , Gesetz zum Schutze des deutschen Blutes und der deutschen Ehre (Alman Kanını ve Alman Onurunu Koruma Yasası) kapsamında Eylül 1935'te yürürlüğe girdi . Nürnberg Kanunları, Yahudileri bir ırk olarak sınıflandırdı ve başlangıçta Yahudi asıllı kişilerle evlilik ve evlilik dışı cinsel ilişkiyi yasakladı, ancak daha sonra "Çingeneler, Zenciler veya onların piç çocukları" ve "Alman veya akraba kanından" insanlarla sona erdi. Bu tür ilişkiler Rassenschande (lafzen "ırk-rezilliği") olarak işaretlendi ve hapisle (genellikle ardından bir toplama kampına sürülme) ve hatta ölümle cezalandırılabilirdi.
Apartheid altındaki Güney Afrika da ırklar arası evliliği yasakladı. Karışık Evlilikler Yasası, 1949 yasaklanması farklı ırklardan kişiler arasında evlilik yasaklanmıştır ve Ahlaksızlık Yasası 1950 yapılmış farklı bir ırktan bir kişiyle cinsel ilişki bir suç .
cinsiyet/cinsiyet
Eşcinsel evlilik yasal olarak gerçekleştirilen ve tanınan içinde (ülke çapında ya da bazı bölgelerde) Arjantin , Avustralya , Avusturya , Belçika , Brezilya , Kanada , Kolombiya , Kosta Rika , Danimarka , Ekvador , Finlandiya , Fransa , Almanya , İzlanda , İrlanda , Lüksemburg , Malta , Meksika , Hollanda , Yeni Zelanda , Norveç , Portekiz , Güney Afrika , İspanya , İsveç , Tayvan , Birleşik Krallık , Amerika Birleşik Devletleri ve Uruguay . İsrail , yurtdışında yapılan eşcinsel evlilikleri tam evlilik olarak kabul ediyor. Ayrıca, Amerikalılar Arası İnsan Hakları Mahkemesi , Amerika kıtasındaki birçok ülkede tanınmayı kolaylaştırması beklenen bir karar yayınladı .
Eşcinsel evliliğin başlatılması, yargı yetkisine göre değişiklik göstermiştir, evlilik yasasında yasal değişiklik , anayasal eşitlik güvencelerine dayanan bir mahkeme kararı veya doğrudan halk oylaması ( oy pusulası veya referandum yoluyla ) yoluyla çeşitli şekillerde gerçekleştirilmiştir . Eşcinsel evliliğin tanınması, siyasi, sosyal ve dini bir konu olduğu kadar bir insan hakkı ve medeni hak olarak kabul edilir. Eşcinsel evliliğin en önde gelen destekçileri insan hakları ve sivil haklar örgütlerinin yanı sıra tıp ve bilim topluluklarıdır, en önde gelen muhalifleri ise dini gruplardır. Dünyadaki çeşitli inanç toplulukları eşcinsel evliliği desteklerken, birçok dini grup buna karşı çıkıyor. Anketler , tüm gelişmiş demokrasilerde ve bazı gelişmekte olan demokrasilerde eşcinsel evliliğin tanınmasına yönelik sürekli artan desteği gösteriyor .
Eşcinsel çiftlerin evliliklerinin hukuken tanınmasının sağlanması, LGBT hakları hareketinin en önemli hedeflerinden biridir .
eş sayısı
Çok eşlilik, çoğunlukla Müslüman ve Afrika ülkelerinde yaygın olarak uygulanmaktadır . Ortadoğu bölgesinde İsrail, Türkiye ve Tunus dikkate değer istisnalardır.
Diğer birçok yargı bölgesinde, çok eşlilik yasa dışıdır. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri'nde çok eşlilik 50 eyalette yasa dışıdır .
19. yüzyılın sonlarında, bugünkü Utah'ın kendi kendini yöneten topraklarının vatandaşları , Birleşik Devletler federal hükümeti tarafından birkaç Kongre Yasası'nın güçlü bir şekilde uygulanması yoluyla çok eşlilik uygulamasını terk etmeye zorlandı ve sonunda buna uydu. İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi, 1890'da ' Manifesto ' etiketli bir belgeyle bu uygulamayı resmen kaldırdı (bkz . 19. yüzyılın sonlarında Son Zaman Azizleri çok eşliliği ). Amerikalı Müslümanlar arasında , yaklaşık 50.000 ila 100.000 kişilik küçük bir azınlığın, bir kocanın yasa dışı çok eşli bir ilişki sürdürdüğü ailelerde yaşadığı tahmin edilmektedir.
Hindistan ve Sri Lanka gibi bazı ülkeler, yalnızca İslam vatandaşlarının çok eşlilik uygulamasına izin veriyor. Bazı Hintliler bu tür yasal kısıtlamaları aşmak için İslam'a geçtiler . Ağırlıklı olarak Hıristiyan ülkeler , Kongo Cumhuriyeti , Uganda ve Zambiya olmak üzere bir avuç istisna dışında, genellikle çok eşli birlikteliklere izin vermez . Myanmar (sıklıkla Burma olarak anılır), aynı zamanda, Burma nüfusu tarafından nadiren tolere edilmesine rağmen, sivil çok eşli evliliklere izin veren ağırlıklı olarak Budist ulustur.
devlet tanıma
Bir devlet kurumu tarafından yargının evlilik yasalarına uygun olarak, dini içeriksiz bir evlilik yapıldığında ve yapıldığında , resmi bir nikahtır . Medeni nikah, devletin nazarında evliliğe içkin hak ve yükümlülükleri tanır ve yaratır. Bazı ülkeler yerel olarak gerçekleştirilen dini nikahı kendi başına tanımamakta ve resmi amaçlar için ayrı bir resmi nikah gerektirmektedir. Tersine, Suudi Arabistan gibi dini bir hukuk sistemi tarafından yönetilen bazı ülkelerde medeni nikah mevcut değildir , burada yurtdışında yapılan evlilikler İslam dini hukukunun Suudi yorumlarına aykırı olarak yapılmışlarsa tanınmayabilir . Lübnan ve İsrail gibi karma laik-dini hukuk sistemiyle yönetilen ülkelerde , yerel olarak gerçekleştirilen resmi nikah ülke içinde mevcut değildir, bu da ülkede dini yasalara aykırı olan dinler arası ve diğer çeşitli evliliklerin yapılmasını engeller; ancak yurt dışında yapılan resmi nikahlar, dini kanunlara aykırı olsa dahi devlet tarafından tanınabilir. Örneğin, İsrail'de evliliğin tanınması durumunda bu, yalnızca yurt dışında yapılan dinler arası medeni evliliklerin değil, aynı zamanda denizaşırı aynı cinsiyetten medeni evliliklerin de tanınmasını içerir.
Çeşitli yargı bölgelerinde, teorik olarak farklı olmalarına rağmen, resmi nikah dini nikah töreninin bir parçası olarak gerçekleşebilir. Bazı yargı bölgeleri, eşcinsel evlilikler veya medeni birliktelikler gibi belirli dinlerin özellikle izin vermediği durumlarda resmi evliliğe izin verir .
Bunun tersi de söz konusu olabilir. Ortakların tam hukuki fiil ehliyeti olmayabilir ve kiliseler sivil yargı yetkilerinden daha az katı sınırlara sahip olabilir. Bu özellikle asgari yaş veya fiziksel rahatsızlıklar için geçerlidir.
İki kişinin dini veya başka bir kurum tarafından evli olarak tanınması mümkündür, ancak devlet tarafından değil ve dolayısıyla evliliğin yasal hak ve yükümlülükleri olmadan; veya bir din tarafından geçersiz ve günah sayılan resmi nikah yapmak. Benzer şekilde, bir çift medeni bir boşanmadan sonra dini açıdan evli kalabilir.
Çoğu egemen devlet ve diğer yargı bölgeleri, yasal olarak tanınan evliliği karşı cinsten çiftlerle sınırlandırır ve bunların azalan sayısı çok eşliliğe , çocuk evliliklerine ve zorla evliliklere izin verir . Modern zamanlarda, başta gelişmiş demokrasiler olmak üzere giderek artan sayıda ülke, dinler arası , ırklararası ve eşcinsel çiftlerin evliliklerine ilişkin yasakları kaldırdı ve yasal olarak tanınmasını sağladı . Bazı bölgelerde, uygulamaya karşı ulusal yasalara rağmen çocuk yaşta evlilikler ve çok eşlilik meydana gelebilir.
Evlilik cüzdanı, sivil tören ve kayıt
Bir evlilik genellikle bir düğün veya evlilik töreninde resmileştirilir. Tören, bir dini görevli, bir hükümet yetkilisi veya devlet tarafından onaylanmış bir kutlama görevlisi tarafından yönetilebilir. Çeşitli Avrupa ve bazı Latin Amerika ülkelerinde, herhangi bir dini tören, gerekli sivil törenden ayrı yapılmalıdır. Belçika, Bulgaristan , Fransa, Hollanda, Romanya ve Türkiye gibi bazı ülkeler, herhangi bir dini törenden önce bir sivil törenin yapılmasını şart koşuyor. Bazı ülkelerde – özellikle Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, Birleşik Krallık, İrlanda Cumhuriyeti , Norveç ve İspanya – her iki tören bir arada yapılabilir; dini ve sivil törende görevli memur, aynı zamanda sivil töreni gerçekleştirmek için devletin temsilcisi olarak da görev yapar. Devletin dini bir nikahı (bazı ülkelerde yasak olan) "tanıdığı" yönünde herhangi bir imadan kaçınmak için - "medeni" törenin dini törenle aynı zamanda gerçekleştiği söyleniyor. Genellikle bu, dini tören sırasında bir kayıt imzalamayı içerir. Dini törenin sivil unsuru atlanırsa, evlilik töreni kanuna göre hükümet tarafından evlilik olarak tanınmaz.
Avustralya gibi bazı ülkeler, evliliklerin özel olarak ve herhangi bir yerde yapılmasına izin verir; İngiltere ve Galler de dahil olmak üzere diğerleri, sivil törenin halka açık bir yerde yapılmasını ve bu amaç için yasalarca özel olarak onaylanmasını gerektirir. İngiltere'de, evlilik yeri daha önce bir kilise ya da kayıt ofisi olmalıydı , ancak bu, gerekli lisansa sahip herhangi bir halka açık yeri kapsayacak şekilde genişletildi. Normalde sadece taraflardan biri ölümcül hasta olduğunda verilen özel acil durum lisansı (BK: lisans) ile evlilik durumunda bir istisna yapılabilir. Kişilerin nerede ve ne zaman evlenebilecekleri ile ilgili kurallar bölgeden bölgeye değişir. Bazı düzenlemeler, taraflardan birinin sicil dairesinin (eski cemaat) yetki alanı içinde ikamet etmesini gerektirir.
Her dini otoritenin, yetkilileri ve üyeleri tarafından evliliklerin nasıl yürütüleceği konusunda kuralları vardır. Dini nikâhların devlet tarafından tanındığı durumlarda, görevlinin de yargı hukukuna uyması gerekir.
nikahsız evlilik
Az sayıda yargı bölgesinde, evlilik ilişkileri yalnızca yasanın işleyişiyle oluşturulabilir. Yasal sözleşme, düğün töreni ve diğer ayrıntılarla tipik törensel evliliğin aksine, nikahsız bir evlilik "alışkanlık ve itibar (birlikte yaşama) yoluyla evlilik" olarak adlandırılabilir. Ruhsat veya tören olmadan fiili bir nikahsız evlilik, bazı yargı bölgelerinde yasal olarak bağlayıcıdır, ancak diğerlerinde yasal bir sonucu yoktur.
Sivil birlikler
Sivil ortaklık olarak da adlandırılan bir sivil birlik , evliliğe benzer yasal olarak tanınan bir ortaklık şeklidir. 1989'da Danimarka'dan başlayarak, eşcinsel çiftlere karşı cinsten medeni evliliğe benzer (bazı ülkelerde özdeş) haklar , faydalar ve sorumluluklar sağlamak için çeşitli ülkelerde kanunla şu veya bu ad altında sivil birliktelikler kurulmuştur . Brezilya , Yeni Zelanda , Uruguay , Ekvador , Fransa ve ABD'nin Hawaii ve Illinois eyaletleri gibi bazı yargı bölgelerinde , sivil birliktelikler karşı cinsten çiftlere de açıktır.
"Uyumlu bir evlilik"
Bazen insanlar belli bir durumdan yararlanmak için evlenmek, bazen denilen uyumlu bir evlilik veya sahte evlilik. 2003 yılında, ABD vatandaşlarının eşleri olarak 180.000'den fazla göçmen ABD'ye kabul edildi ; daha fazlası 90 gün içinde evlenmek amacıyla ABD vatandaşlarının nişanlısı olarak kabul edildi. Bu evliliklerin, kalıcı oturma izni almak , evlilik şartı olan bir mirası güvence altına almak veya sağlık sigortasına kaydolmak gibi çok çeşitli nedenleri vardı . Tüm evlilikler, tarafları evlenmeye motive eden karmaşık bir kolaylıklar bileşimine sahipken, normal evlilik nedenlerinden yoksun olan bir anlaşma evliliğidir. Singapur gibi bazı ülkelerde, sahte evlilikler cezalandırılabilir ceza gerektiren suçlardır.
Evliliğe çağdaş yasal ve insan hakları eleştirileri
İnsanlar, siyasi, felsefi ve dini eleştirileri içeren nedenlerle evliliğe karşı argümanlar önerdiler; boşanma oranıyla ilgili endişeler ; bireysel özgürlük ve cinsiyet eşitliği; hükümet veya dini makamlar tarafından onaylanan kişisel bir ilişkiye sahip olmanın gerekliliğini sorgulamak; veya dini veya felsefi nedenlerle bekarlığın desteklenmesi .
Güç ve cinsiyet rolleri
Tarihsel olarak, çoğu kültürde, evli kadınların kendilerine ait çok az hakları vardı ve ailenin çocukları ile birlikte kocanın malı olarak kabul edildi ; bu nedenle, mülk sahibi olamazlar veya mülk edinemezler veya kendilerini yasal olarak temsil edemezler (örneğin, örtü konusuna bakın ). 19. yüzyılın sonlarından bu yana, bazı (özellikle Batılı ) ülkelerde, evlilik, eşin haklarını iyileştirmeyi amaçlayan kademeli yasal değişikliklere uğradı. Bu değişiklikler, eşlere kendi yasal kimliklerinin verilmesini, kocaların eşlerini fiziksel olarak disipline etme hakkının ortadan kaldırılmasını, eşlere mülkiyet haklarının verilmesini, boşanma yasalarının serbestleştirilmesini , eşlere kendi üreme hakları verilmesini ve cinsel ilişkilerde eşin rızasının aranmasını içeriyordu. meydana gelmek. 21. yüzyılda, evli kadınların, evlilik içi şiddet (özellikle cinsel şiddet), doğru yasal kabul veya müsamaha hukuki statüsüyle ilgili tartışmalar var olmaya devam etmektedir gibi geleneksel evlilik gümrük çeyiz ve başlık parası , zorla evlilik, evlilik çağında ve evlilik öncesi ve evlilik dışı seks gibi rızaya dayalı davranışların suç sayılması .
Feminist teori, karşı cinsten evliliğe, geleneksel olarak erkek üstünlüğünü ve kadınlar üzerindeki gücünü destekleyen ataerkilliğe dayanan bir kurum olarak yaklaşır . Bu güç dinamiği, erkekleri "kamusal alanda faaliyet gösteren sağlayıcı" ve kadınları "özel alanda faaliyet gösteren bakıcılar" olarak kavramsallaştırır. "Teorik olarak, kadınlar ... kocalarının malı olarak tanımlandı .... Bir kadının zinasına her zaman bir erkeğinkinden daha sert davranıldı." "[İngiltere'nin bazı bölgelerinde] bir eşin kendi mülkü üzerinde kontrolüne yönelik [F]eminist talepler... [kanunlar 19. yüzyılın sonlarında kabul edilene kadar] karşılanmadı."
Geleneksel heteroseksüel evlilik, kadının kocasına cinsel olarak uygun olması ve kocanın karısına maddi/maddi destek sağlama yükümlülüğünü yüklemiştir. Sayısız filozof, feminist ve diğer akademik şahsiyetler tarih boyunca bu konuda yorum yaparak yasal ve dini otoritelerin cinsel konulardaki ikiyüzlülüğünü kınadılar; bir kadının kendi cinselliğini kontrol etme konusundaki seçim eksikliğine işaret ederek; ve kutsal olarak tanıtılan bir kurum olan evlilik ile geniş çapta kınanan ve karalanan (çoğu kez " zorunlu bir kötülük " olarak hoş görülse de) fuhuş arasında paralellikler kurar . Mary Wollstonecraft , 18. yüzyılda evliliği "yasal fuhuş" olarak tanımladı. Emma Goldman 1910'da şöyle yazmıştı: "Ahlakçı fahişelik, kadının vücudunu satmasından çok onu evlilik dışı satmasından ibarettir". Bertrand Russell Evlilik ve Ahlak adlı kitabında şöyle yazmıştır: "Evlilik, kadınlar için en yaygın geçim biçimidir ve kadınların katlandıkları istenmeyen cinsel ilişkinin toplam miktarı, evlilikte muhtemelen fuhuştan daha fazladır." Angela Carter içinde Circus'deki Nights "tek adam evlilik ancak fuhuş birçok yerine nedir?": Yazdı
Bazı eleştirmenler , evliliği agresif bir şekilde tüm sosyal sorunlara bir çözüm olarak teşvik eden - hükümetten, dini kuruluşlardan, medyadan - evlilikle ilgili propaganda olarak gördüklerine karşı çıkıyorlar ; bu tür propagandalar, örneğin, çocukların, özellikle kızların , evlilik hakkında olumlu bilgi bombardımanına tutulduğu ve sadece yetkililer tarafından hazırlanan bilgilerle sunulduğu okullarda evlilik teşvikini içerir .
Erkeklerin baskın cinsiyet rolleri ve kadınların itaatkar cinsiyet rollerinin performansı, heteroseksüel bir evliliğin güç dinamiğini etkiler. Bazı Amerikan hanelerinde, kadınlar toplumsal cinsiyet rolü stereotiplerini içselleştirir ve toplumsal normlara ve erkek partnerlerine uygun olarak genellikle "eş", "anne" ve "bakıcı" rolüne asimile olurlar. Yazar Bell Hooks , "aile yapısı içinde, bireyler cinsiyetçi baskıyı 'doğal' olarak kabul etmeyi öğrenir ve heteroseksist tahakküm de dahil olmak üzere diğer baskı biçimlerini desteklemeye hazırdır." "Kocanın kültürel, ekonomik, politik ve yasal üstünlüğü", "İngiliz yasalarına göre [t]gelenekseldi". Bu ataerkil dinamik, güç ve emeğin cinsiyet rollerine göre değil, eşit olarak bölündüğü bir eşitlikçi veya Akran Evliliği kavramıyla çelişir .
ABD'de yapılan araştırmalar, eşitlikçi ideallerin yaygın olmasına rağmen, katılımcıların yarısından azının karşı cinsten ilişkilerini eşit güç olarak gördüğünü ve eşit olmayan ilişkilerin daha yaygın olarak erkek partner tarafından yönetildiğini göstermiştir. Araştırmalar ayrıca evli çiftlerin en yüksek düzeyde tatmini eşitlikçi ilişkilerde, en düşük düzeyde ise eş ağırlıklı ilişkilerde bulduklarını göstermektedir. Son yıllarda, eşitlikçi veya Akran Evlilikleri , Amerika Birleşik Devletleri de dahil olmak üzere birçok ülkede siyasi, ekonomik ve kültürel olarak artan bir ilgi ve ilgi görmektedir.
evlilik dışı seks
Farklı toplumlar evlilik dışı cinsiyete karşı değişken tolerans gösterirler. Standart Kültürler Arası Örnek, 50'den fazla endüstri öncesi kültürde cinsiyete göre evlilik dışı cinsiyet oluşumunu açıklar. Erkekler tarafından evlilik dışı cinsel ilişki 6 kültürde "evrensel", 29 kültürde "orta", 6 kültürde "ara sıra" ve 10 kültürde "nadir" olarak tanımlanmaktadır. Kadınların evlilik dışı cinsel ilişkiye girmesi 6 kültürde “evrensel”, 23 kültürde “orta”, 9 kültürde “ara sıra” ve 15 kültürde “nadir” olarak tanımlanmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri'nde ulusal temsili örnekleri kullanan üç çalışma, kadınların %10 ila %15'inin ve erkeklerin %20-25'inin evlilik dışı cinsel ilişkiye girdiğini buldu.
Dünyanın önde gelen dinlerinin çoğu, evlilik dışındaki cinsel ilişkilere olumsuz bakıyor . Evlilik öncesi cinsel ilişki için cezai yaptırım uygulayan laik olmayan devletler vardır . Evli bir kişinin eşinden başka biriyle cinsel ilişkiye girmesine zina denir . Birçok ülkede zina suç ve boşanma nedeni olarak kabul edilir .
Suudi Arabistan, Pakistan, Afganistan, İran, Kuveyt, Maldivler, Fas, Umman, Moritanya, Birleşik Arap Emirlikleri, Sudan, Yemen gibi bazı ülkelerde evlilik dışı her türlü cinsel aktivite yasa dışıdır.
Dünyanın bazı bölgelerinde evlilik dışı cinsel ilişkiye girmekle suçlanan kadın ve kız çocukları , aileleri tarafından işlenen namus cinayetlerinin kurbanı olma riski altındadır . 2011 yılında İran, Somali, Afganistan, Sudan, Mali ve Pakistan'da birkaç kişi zina ile suçlandıktan sonra taşlanarak ölüme mahkum edildi . Namus cinayetleri ve recm gibi uygulamalar bazı ülkelerde ana akım politikacılar ve diğer yetkililer tarafından desteklenmeye devam ediyor. In Pakistan , 2008'den sonra Belucistan namus cinayetleri beş kadın arasında kabilesinin öldürüldüğü Umrani Tribe of Belucistan , Pakistan Federal Bakan Posta Hizmetleri için ısrar Ullah zehri barbar uygulamayı savundu; "Bunlar asırlık gelenekler ve onları savunmaya devam edeceğim. Sadece ahlaksız davranışlarda bulunanlar korkmalı" dedi.
cinsel şiddet
Evlilikle ilgili ciddi bir endişe kaynağı olan ve uluslararası incelemeye konu olan bir konu da evlilik içi cinsel şiddettir . Tarihin büyük bir bölümünde, çoğu kültürde, evlilikte seks, "reddedilirse" zorla (genellikle bir kadından bir erkek tarafından) alınabilecek bir "hak" olarak kabul edildi. 20. yüzyılda insan hakları kavramı gelişmeye başladıkça ve ikinci dalga feminizmin gelişiyle bu tür görüşler daha az yaygınlaştı.
Evlilik içi tecavüzün yasal ve sosyal kavramı, 20. yüzyılın ortalarından sonlarına kadar çoğu sanayileşmiş ülkede gelişmiştir; dünyanın diğer birçok yerinde, sosyal veya yasal olarak bir istismar biçimi olarak tanınmamaktadır. Doğu Avrupa ve İskandinavya'daki bazı ülkeler 1970'den önce evlilik içi tecavüzü yasa dışı hale getirdi ve Batı Avrupa'daki diğer ülkeler ve İngilizce konuşulan Batı dünyası 1980'lerde ve 1990'larda bunu yasa dışı ilan etti. In İngiltere ve Galler , medeni tecavüz gittikçe de suç ediliyor olsa da medeni tecavüz 1991 yılında yasadışı yapıldığı gelişmekte olan ülkelerde de kültürel, dini ve "evlilik haklarını" hakkında geleneksel ideolojiler, dünyanın birçok yerinde çok güçlü kalır; ve evlilikte tecavüze karşı yeterli yasaları olan birçok ülkede bile bu yasalar nadiren uygulanmaktadır.
Eşine karşı işlenen tecavüz meselesi dışında, dünyanın birçok yerinde evlilik, diğer cinsel şiddet biçimleriyle yakından bağlantılıdır: Fas gibi bazı yerlerde , evli olmayan kızlar ve tecavüze uğrayan kadınlar genellikle aileleri tarafından zorlanmaktadır. tecavüzcüsüyle evlenmek. Tecavüz kurbanı olmak ve bekaretini kaybetmek aşırı sosyal damgayı taşıdığından ve mağdurların "itibarlarının" zedelendiği kabul edildiğinden, tecavüzcü ile evlilik düzenlenir. Bunun hem bekar kalmayan ve sosyal statüsünü kaybetmeyen mağdurun hem de cezadan kaçan tecavüzcünün yararına olduğu iddia ediliyor. 2012 yılında, 16 yaşındaki Faslı bir kızın , ailesi tarafından tecavüzcüsüyle evlenmeye zorlandıktan sonra intihar etmesi ve evlendikten sonra tecavüzcü tarafından daha fazla tacize uğramasının ardından, Fas'ta yaygın olan bu uygulamaya karşı aktivistler tarafından protestolar yapıldı. .
Bazı toplumlarda, evlilik sadakatinin, özellikle de kadın sadakatinin çok yüksek sosyal ve dini önemi, sonuç olarak, genellikle taşlama veya kırbaçlama gibi sert cezalarla birlikte zinanın suç sayılmasına neden olmuştur ; ayrıca sadakatsizlikle bağlantılı şiddetin cezasına karşı hoşgörülü olmak ( namus cinayetleri gibi ). 21. yüzyılda, zinaya karşı ceza kanunları, bunların kaldırılmasını isteyen uluslararası kuruluşlarla tartışmalı hale geldi. Zina yasalarına karşı çıkanlar, bu yasaların kadınlara yönelik ayrımcılığa ve şiddete büyük katkıda bulunduğunu, çünkü çoğunlukla kadınlara karşı seçici bir şekilde uygulandığını; kadınların cinsel şiddeti bildirmelerini engellediklerini ; ve kocalar, aileler ve topluluklar tarafından kadınlara karşı işlenen şiddet suçlarını haklı çıkaran sosyal normları sürdürmeleri. Birleşmiş Milletler Çalışma Grubu'nun kadınlara karşı hukukta ve uygulamada ayrımcılığa ilişkin Ortak Bildirisi, "Bir suç olarak zina kadınların insan haklarını ihlal eder" şeklindedir. Bazı insan hakları örgütleri, bir bireyin özel yaşamına uluslararası hukukta izin verilmeyen keyfi bir müdahaleyi temsil ettiği için, zinanın suç sayılmasının özel hayata ilişkin uluslararası kabul görmüş korumaları da ihlal ettiğini iddia etmektedir.
Kanunlar, insan hakları ve cinsiyet statüsü
Birçok ülkede heteroseksüel evliliği çevreleyen yasalar, uluslararası insan hakları standartlarıyla çeliştiği için uluslararası incelemeye tabi tutulmuştur ; kadına yönelik şiddeti , çocuk yaşta evlilikleri ve zorla evlendirmeyi kurumsallaştırmak ; karısının ücretli bir işte çalışması, yasal belgeleri imzalaması, biri hakkında suç duyurusunda bulunması, hukuk mahkemesinde dava açması vb. için kocanın iznini istemek; kocaların karılarını "disipline etmek" için şiddet kullanmasını onaylamak; ve boşanmada kadınlara karşı ayrımcılık yapmak.
Bu tür şeyler son zamanlara kadar hatta birçok Batılı ülkelerde yasal idi: Örneğin, içinde Fransa'da , evli kadınların 1965 yılında kocasının izni olmadan çalışma hakkını elde ve de Batı Almanya kadınlarda karşılaştırma kadınlar tarafından 1977 (bu hakka elde Doğu Almanya vardı daha birçok hak). In Spain , Franco'nun döneminde evli bir kadın olarak anılacaktır, kocasının rızasını gerekli İzninizle medeni neredeyse tüm ekonomik istihdam gibi aktivitelerin, mülk sahipliği ve hatta evden uzakta seyahat için; İzninizle medeni 1975 kaldırılmıştır.
Dünyanın pek çok yerinde bir kadının kocasına mutlak teslimiyeti doğal olarak kabul edilmektedir, örneğin UNICEF tarafından yapılan anketler, 15-49 yaşları arasında bir kocanın karısını dövmesini veya dövmesini haklı gören kadınların yüzdesinin olduğunu göstermiştir. bazı koşullar Afganistan ve Ürdün'de %90, Mali'de %87, Gine ve Doğu Timor'da %86, Laos'ta %81, Orta Afrika Cumhuriyeti'nde %80 kadar yüksektir. Afganistan'dan elde edilen ayrıntılı sonuçlar gösteriyor ki, kadınların %78'i karısı "kocasına söylemeden dışarı çıkarsa" dayak yemeye, %76'sı ise "onunla tartışırsa" aynı fikirde.
Tarih boyunca ve bugün hala birçok ülkede, yasalar , karılarını zina nedeniyle öldüren erkekler için hafifletici nedenler , kısmi veya tam savunmalar sağlamıştır, bu tür eylemler genellikle tutku suçları olarak görülmekte ve aşağıdakiler gibi yasal savunmaların kapsamına girmektedir. aile onurunun kışkırtılması veya savunulması .
Boşanma hakkı ve yeteneği
Uluslararası hukuk ve sözleşmeler, bir evliliğe girmek için rızanın gerekliliğini – yani insanların kendi istekleri dışında evlenmeye zorlanamayacağını – kabul ederken, boşanma hakkı tanınmamaktadır; bu nedenle, bir kişiyi iradesi dışında bir evlilik içinde tutmak (eğer böyle bir kişi evliliğe girmeye rıza göstermişse), boşanma konusu bireysel devletlerin takdirine bırakıldığından, insan hakları ihlali olarak görülmez. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi defalarca altında kararına vardı , Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi boşanma uygulamak için bir hak, ne de bu yönde bir başvuruda ise boşanma elde etmek için bir hak ne var; 2017 yılında, Babiarz / Polonya davasında Mahkeme, söz konusu evliliğin hem Polonya mahkemeleri hem de AİHM tarafından yasal bir kurgu olarak kabul edilmiş olsa bile , Polonya'nın boşanma gerekçeleri karşılanmadığı için boşanmayı reddetme hakkına sahip olduğuna karar verdi. kocanın 11 yaşında bir çocuğu olan başka bir kadınla yaşadığı uzun süreli bir ayrılıkla ilgili.
AB'de boşanma izin vermek son ülke olduğuna Malta , 2011 yılında . Dünyada boşanmayı yasaklayan ülkeler sadece Filipinler ve Vatikan'dır , ancak uygulamada kusura dayalı boşanma sistemi kullanan birçok ülkede boşanma elde etmek çok zordur. Hukukta ve uygulamada boşanma kabiliyeti birçok ülkede tartışmalı bir konu olmuştur ve olmaya devam etmektedir ve kamusal söylem feminizm, sosyal muhafazakarlık, dini yorumlar gibi farklı ideolojileri içermektedir.
Çeyiz ve gelinlik
Son yıllarda, gümrük çeyiz ve başlık parası aileler ve klanlar arasındaki çatışmaları kışkırtmak için uluslararası eleştirilere almış; kadına yönelik şiddete katkıda bulunmak ; materyalizmi teşvik etmek; artan mülkiyet suçları (erkeklerin başlık parasını ödeyebilmek için sığır gibi malları çalması); ve fakirlerin evlenmesini zorlaştırıyor. Afrikalı kadın hakları savunucuları, kadınların satın alınabilecek bir mülk olduğu fikrine dayandığını iddia ettikleri başlık parasının kaldırılmasını savunuyorlar. Fakir ebeveynler genç kızlarını zengin yaşlı erkeklere satarken, gelin fiyatı da çocuk ticaretine katkıda bulunduğu için eleştirildi . Üst düzey bir Papua Yeni Gine polis memuru, bu ülkedeki kadınlara kötü muamelenin ana nedenlerinden biri olduğunu savunarak başlık parasının kaldırılmasını istedi. Çeyizin zıt uygulaması, yüksek düzeyde şiddete (bkz. Çeyiz ölümü ) ve haraç gibi suçlara bağlanmıştır .
Evlilik dışı doğan çocuklar
Tarihsel olarak ve hala birçok ülkede evlilik dışı doğan çocuklar ciddi sosyal damgalama ve ayrımcılığa maruz kaldılar. İngiltere ve Galler'de bu tür çocuklar piçler ve fahişeler olarak biliniyordu .
Evlilik dışı doğumların sosyal ve yasal konumu açısından dünya bölgeleri arasında, tamamen kabul edilmiş ve tartışmasız olmaktan, ciddi şekilde damgalanmış ve ayrımcılığa uğramış olmaya kadar uzanan önemli farklılıklar vardır.
1975 Evlilik Dışı Doğan Çocukların Hukuki Statüsüne İlişkin Avrupa Sözleşmesi, evli olmayan ebeveynlerden doğan çocukların haklarını korur. Sözleşme, diğerlerinin yanı sıra, "Evlilik dışı doğan bir çocuğun babası ve annesi, çocuğa evlilik içinde doğmuş gibi bakmakla aynı yükümlülüğe sahip olacaklardır" ve "Evlilik dışı doğan bir çocuk, babasının ve annesinin ve babasının veya annesinin ailesinden birinin mirasında evlilik içinde doğmuş gibi aynı miras hakkı."
Çoğu Batı ülkesinde evlilik içinde ve dışında doğan çocuklar arasındaki yasal eşitsizlikler büyük ölçüde ortadan kaldırılmış olsa da, dünyanın bazı bölgelerinde durum böyle değil.
Evlenmemiş bir babanın yasal statüsü ülkeden ülkeye büyük farklılıklar gösterir. Çocuğun baba tarafından gönüllü resmi olarak tanınması olmadan, çoğu durumda babalığın tesis edilmesi için yasal prosedürlere ihtiyaç vardır . Bununla birlikte, bazı ülkelerde, bir çiftin belirli bir süre evli olmayan birlikte yaşaması, resmi evliliğe benzer bir babalık karinesi yaratır. Avustralya'da durum böyle. Hangi durumlarda babalık davası açılabilir, babalık tespit edildikten sonra babanın hak ve sorumlulukları (ebeveyn sorumluluğu alıp alamayacağı ve çocuğu desteklemeye zorlanıp zorlanmayacağı ) ve babanın hukuki durumu. çocuğu gönüllü olarak kabul eder, yargı yetkisine göre büyük ölçüde değişir. Evli bir kadının kocasından başka bir erkekten çocuğu olduğunda özel bir durum ortaya çıkar. İsrail gibi bazı ülkeler, çocuğun damgalanmasını önlemek için, böyle bir durumda babalığa yasal bir itirazı kabul etmeyi reddeder (bkz. Mamzer , Yahudi hukuku kapsamında bir kavram ). 2010 yılında, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, evli bir kadından ikiz babası olan bir Alman lehinde karar vererek, annesi ve kocasının çocukları görmesini yasaklamasına rağmen, ikizlerle temas hakkı tanıdı. .
Evli olmayan bir babanın çocuğunun haklarını alabilmesi için atması gereken adımlar ülkeden ülkeye değişmektedir. Bazı ülkelerde (İngiltere gibi - 2003'ten beri İngiltere ve Galler'de, 2006'da İskoçya'da ve 2002'den beri Kuzey İrlanda'da) babanın ebeveynlik haklarına sahip olması için doğum belgesinde yer alması yeterlidir; İrlanda gibi diğer ülkelerde, sadece doğum belgesinde yer almak herhangi bir hak sağlamaz, ek yasal adımlar atılmalıdır (anne kabul ederse, ebeveynler her ikisi de bir "yasal beyan" imzalayabilir, ancak anne yapmazsa katılıyorum, baba mahkemeye başvurmalı).
Evlilik dışı doğan çocuklar daha yaygın hale geldi ve bazı ülkelerde çoğunlukta. Latin Amerika'dan alınan son veriler, evlilik dışı çocuk doğurma rakamlarının Kolombiya için %74 , Peru için %69 , Şili için %68 , Brezilya için %66 , Arjantin için %58 , Meksika için %55 olduğunu gösterdi . 2012'de Avrupa Birliği'nde doğumların %40'ı evlilik dışıydı ve Amerika Birleşik Devletleri'nde 2013'te bu rakam benzerdi, %41. In Birleşik Krallık doğumların% 48'i 2012 yılında evli olmayan kadınlara vardı; içinde İrlanda rakam% 35 idi.
20. yüzyılın ilk yarısında, bazı Batılı ülkelerdeki evlenmemiş kadınlar, yetkililer tarafından çocuklarını evlatlık vermeye zorladı . Bu, özellikle Avustralya'da, Avustralya'daki zorunlu evlat edinmeler yoluyla böyleydi ve bu evlat edinmelerin çoğu 1950'ler ve 1970'ler arasında gerçekleşti. 2013 yılında , o zamanki Avustralya Başbakanı Julia Gillard , zorla evlat edinmelerden etkilenenlerden ulusal bir özür diledi.
Bazı evli çiftler çocuk sahibi olmamayı tercih ediyor . Diğerleri kısırlık veya gebe kalmayı veya çocuk sahibi olmayı engelleyen diğer faktörler nedeniyle çocuk sahibi olamamaktadır . Bazı kültürlerde evlilik , kadınlara çocuk doğurma zorunluluğu getirir . Örneğin kuzey Gana'da , başlık parası ödenmesi, bir kadının çocuk sahibi olma zorunluluğunu ifade eder ve doğum kontrolünü kullanan kadınlar, ciddi fiziksel istismar ve misilleme tehditleriyle karşı karşıyadır.
Din
Dinler belirli coğrafi ve sosyal ortamlarda gelişir. Evliliğe ilişkin dini tutum ve uygulamalar farklılık göstermekle birlikte birçok benzerlik barındırmaktadır.
Semavi dinler
Bahai İnancı
Bahai Dini evliliği teşvik eder ve karşılıklı güçlendirilmesi bağ olarak görüyor. Bir Bahá'í evliliği , yaşayan tüm ebeveynlerin rızasına bağlıdır.
Hristiyanlık
" Ve Rab Allah adamdan aldığı kaburga kemiğinden bir kadın yaptı ve onu adama getirdi. Adam dedi: Bu şimdi benim kemiklerimden kemik ve etimden; ona 'kadın' denecek, çünkü o erkekten alındı." Bu nedenle adam annesini babasını bırakıp karısına bağlanacak ve tek beden olacaklar.
" ...O halde artık iki değil, birdirler. Öyleyse Allah'ın birleştirdiğini insan ayırmasın."— İsa
Modern Hıristiyanlık evliliğe ilişkin görüşlerini İsa ve Havari Pavlus'un öğretilerine dayandırır . En büyük Hıristiyan mezheplerinin çoğu, evliliği bir ayin , kutsal kurum veya antlaşma olarak görür .
Evlilikle ilgili bilinen ilk kararnameler, Roma Katolik Trent Konseyi (1563'ün yirmi dördüncü oturumu) sırasında, evliliğin geçerliliğini bir rahip ve iki tanığın huzurunda gerçekleşen düğüne bağlı kılan kararnamelerdi. Ebeveyn rızası şartının olmaması, 12. yüzyıldan itibaren devam eden bir tartışmayı sona erdirdi. Sivil boşanma durumunda , masum eş, diğer eş zina suçlusu olsa bile, diğer eşin ölümü hala geçerli evliliği sona erdirene kadar yeniden evlenme hakkına sahip değildir ve yoktur.
Hıristiyan Kilisesi , evlilik sözleşmesi ve nişanın vurgulandığı 16. yüzyıldan önce kilisenin narteksinde evlilikler gerçekleştirdi . Daha sonra, tören kilisenin kutsallığına taşındı .
Hıristiyanlar genellikle dini nedenlerle evlenirler, "bir erkeğin babasını ve annesini terk etmesi ve karısına yapışması ve ikisinin bir olması" için İncil'deki emri takip etmekten , Roma Katolik Ayininin İlahi lütfuna erişmeye kadar uzanır .
Katolikler , Doğu Ortodoksları ve birçok Anglikan ve Metodist , kutsal evlilik olarak adlandırılan evliliğin , ilk iki Hıristiyan geleneğinde kutsallık ve gizem olarak adlandırılan ilahi lütfun bir ifadesi olduğunu düşünür . In Batı ritüel , ayin bakanları eşlerin bir ile, kendileri piskopos , rahip veya papaz sadece Kilise'nin adına birliği tanık ve onu kutsuyor. In Doğu ritüel kiliseler , Kutsal Gizem fiili bakanı olarak fil veya rahip fonksiyonları; Doğu Ortodoks diyakozları evlilik yapamazlar. Batılı Hristiyanlar genellikle evliliğe bir meslek olarak atıfta bulunurken, Doğu Hristiyanları onu bir tören ve bir şehitlik olarak görürler , ancak çeşitli isimlerle belirtilen teolojik vurgular her iki geleneğin öğretileri tarafından da dışlanmaz. Evlilik genellikle bir Eucharistic hizmet ( evlilik Ayini veya İlahi Liturji ) bağlamında kutlanır . Evlilik kutsallığı, Mesih ile Kilise arasındaki ilişkinin bir göstergesidir .
Roma Katolik bir evliliği tanımlanan 12. ve 13. yüzyıllarda geleneği gizi onun Kilisesi Mesih'in mistik evliliği simgeleyen Allah'ın emrettiği,.
Bir erkek ve bir kadının kendi aralarında tüm yaşam için bir ortaklık kurdukları evlilik sözleşmesi, doğası gereği eşlerin iyiliği ve çocukların üremesi ve eğitimi için düzenlenmiştir; vaftiz edilmiş kişiler arasındaki bu antlaşma, Rab Mesih tarafından bir Rab'bin sofrasının saygınlığına yükseltildi.
Katolik ve Metodist Hıristiyanlar için karı koca arasındaki karşılıklı sevgi, Tanrı'nın insanlığı sevdiği sonsuz sevginin bir görüntüsü haline gelir. In Birleşik Metodist Kilisesi , kutsal evlilik kutlama ideal Efkaristiya kutlama içeren İbadet Bir Hizmet bağlamında oluşur. Benzer şekilde, iki Katolik arasındaki evlilik kutlaması, Mesih'in Paschal gizeminin (Komünyon) birliği ile olan kutsal bağlantısı nedeniyle, Kutsal Ayin'in halka açık ayinle kutlanması sırasında gerçekleşir. Kutsal evlilik, eşler arasında kalıcı ve özel bir bağ sağlar. Doğası gereği, evlilik kurumu ve evlilik sevgisi, yavruların üremesi ve yetiştirilmesi için emredilmiştir. Evlilik, Kilise'de eşler arasında ve çocuklarına karşı haklar ve görevler yaratır: "[e]asla çocuk sahibi olmama niyetiyle evliliğe girmek ciddi bir yanlıştır ve muhtemelen bir iptal sebebidir". Mevcut Roma Katolik mevzuatına göre, feshedilmiş ilişkilerin soyu meşru kabul edilir. Yaşayan ve yasal bir eşten medeni olarak boşanmış olan medeni olarak yeniden evlenmiş kişiler Kilise'den ayrılmazlar, ancak Eucharistic Komünyon alamazlar.
Boşanma ve yeniden evlenme , genellikle teşvik edilmese de , her Hıristiyan mezhebi tarafından, Katolik Kilisesi gibi belirli geleneklerle, iptal kavramını öğreten farklı olarak kabul edilir . Örneğin, Amerika'daki Reform Kilisesi boşanmaya ve yeniden evlenmeye izin verirken, Evanjelik Metodist Kilisesi Konferansı gibi bağlantılar , zina durumu dışında boşanmayı yasaklar ve hiçbir koşulda yeniden evlenmeye izin vermez. Doğu Ortodoks Kilisesi nedenlerden sınırlı sayıda boşanma sağlar ve teoride, ancak genellikle pratikte boşandıktan sonra evlilik bir pişmanlık overtone ile ünlü olmasını gerektirir. Bir Hıristiyan ve bir pagan arasındaki evlilikle ilgili olarak, ilk Kilise "bazen daha hoşgörülü bir görüşe sahipti ve Pavlus'un sözde izin verilen ayrılma ayrıcalığını (1 Kor. 7) bir mühtedinin bir putperest eşini boşamasına izin vermek için meşru gerekçe olarak öne sürdü. sonra da bir Hıristiyanla evlen."
Katolik Kilisesi arasında ayrımın, dayatma ile yapışır İsa içinde Matta , 19: Onların gerdeğe girmiş evli eşler olduğu 6 ". Allah birleştirdiğini artık ikisidir, ama bir etten nedenle, hiçbir insanoğlu ayırmak gerekir.” Sonuç olarak, Katolik Kilisesi , kutsal olarak geçerli ve tamamlanmış bir evliliği sona erdirmenin tamamen yetkisiz olduğunu anlar ve Codex Iuris Canonici'si ( 1983 Canon Yasası Yasası ) bunu 1055-7. evliliğin özellikleri birlik ve çözülmezliktir ; [C]hristiyan evliliğinde , kutsallık nedeniyle ayırt edici bir sağlamlık kazanırlar ." Canon 1057, §2, evliliğin " geri alınamaz bir ahit" olduğunu ilan eder . Bu nedenle, böyle bir evliliğin boşanması metafizik, ahlaki ve yasal bir imkansızlıktır. Ancak Kilise, varsayılan bir "evliliği" baştan geçersiz ilan ederek, yani evlilik olmadığını ve hiçbir zaman evlilik olmayacağını ilan ederek , temelde bir gerçek olan bir iptal prosedüründe iptal etme yetkisine sahiptir. -bulma ve gerçekleri beyan etme çabası.
İçin Protestan mezhepleri, evlilik amaçları her iki eşin yaşam çağrıya yerine getirmek için samimi arkadaşlık, yetiştirme çocukları ve karşılıklı destek yer almaktadır. Reformcu Hıristiyanların çoğu , "evliliği kurtuluş için gerekli bir lütuf aracı olarak görmedikleri için" evliliği bir kutsallık statüsü olarak görmediler; yine de eşler arasında Tanrı'nın önünde bir antlaşma olarak kabul edilir. bkz. Buna ek olarak, bazı Protestan mezhepleri (Metodist Kiliseler gibi) Kutsal Evliliğin bir " lütuf aracı , dolayısıyla kutsal bir karakter" olduğunu doğruladı .
16. yüzyıldan bu yana, John Witte, Jr. tarafından tanımlandığı gibi, Batı geleneğinde beş rakip model evliliği şekillendirmiştir :
- Roma Katolik Geleneğinde Ayin Olarak Evlilik
- Lutheran Reformunda Sosyal Mülk Olarak Evlilik
- Reform (ve Metodist) Geleneklerde Sözleşme Olarak Evlilik
- Anglikan Geleneğinde Commonwealth Olarak Evlilik
- Aydınlanma Geleneğinde Sözleşme Olarak Evlilik
İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi (LDS Kilisesi) üyeleri, " bir erkek ve bir kadın arasındaki evliliğin Tanrı tarafından emredildiğine ve ailenin, Yaratıcı'nın , çocuklarının ebedi kaderine ilişkin planının merkezinde yer aldığına" inanırlar . Evliliğe bakışları, aile ilişkilerinin mezarın ötesine geçebileceği yönündedir. Bu, yalnızca yetkili rahiplik sahipleri kutsal tapınaklarda mühürleme törenini gerçekleştirdiğinde ebedi olabilen 'ebedi evlilik' olarak bilinir .
Dinle ilgili olarak, tarihi Hıristiyan inancı , Hıristiyan evliliğinin, kişinin inanç yolculuğuna başladığı yerde başlaması gerektiği gibi , Hıristiyan düğünlerinin bir kilisede gerçekleşmesi gerektiğini vurgular (Hıristiyanlar , vaftiz ayini cemaatlerinin huzurunda kilisede alırlar ). Kutsal evlilik bir ayin olduğu için Katolik Hıristiyan düğünleri "bir kilise binasında yapılmalıdır"; ayinler normatif olarak Tanrı'nın evinde Mesih'in huzurunda gerçekleşir ve "inanç topluluğunun üyeleri olaya tanık olmak ve Rab'bin sofrasını kutlayanlara destek ve teşvik sağlamak için hazır bulunmalıdır." Piskoposlar asla "bir bahçede, sahilde veya kilisenin dışındaki başka bir yerde evlenmek isteyenlere" izin vermezler ve bir muafiyet yalnızca "olağanüstü durumlarda (örneğin, bir gelin veya damat hastaysa veya engelli ve kiliseye gelemiyor)." Hıristiyanlar için kilisede evlilik, yeni evli çiftin her Rabler Günü'nde düzenli olarak kiliseye gitmesinin ve çocukları imanla yetiştirmesinin meyvesine katkıda bulunmak olarak görülür .
eşcinsel evliliğe Hıristiyan tutumları
Pek çok Hıristiyan mezhebi şu anda eşcinsel evlilikler yapmasa da, Presbiteryen Kilisesi (ABD) , Piskoposluk Kilisesi'nin bazı piskoposlukları , Metropolitan Topluluk Kilisesi , Quakers , Kanada Birleşik Kilisesi ve Birleşik İsa Cemaati Kilisesi gibi çoğu kişi yapıyor. ve örneğin bazı Anglikan piskoposlukları. Eşcinsel evlilik, çeşitli dini mezhepler tarafından kabul edilmektedir .
İslâm
İslam ayrıca, evlilik yaşı, bireylerin maddi ve duygusal olarak hazır hissettikleri zaman olduğu için evliliği de övmektedir.
İslam'da çok eşlilik ise izin verilen kocalılık değil belirli olan, sınırlama erkek herhangi bir zamanda ve sınırsız sayıda en fazla dört yasal eşleri sahip olabileceği kadın köle olarak cariyelerinden hariç, haklar benzer eşleri olabilir erkeğin zamanını ve servetini karıları ve cariyeleri arasında eşit olarak paylaştırmaya muktedir ve istekli olması şartıyla (Yahudilikte olduğu gibi bu cariyelik uygulaması çağdaş zamanlarda geçerli değildir). ve dünyadaki köleliğin rolü hakkındaki görüşlerdeki değişimler nedeniyle bilim adamları tarafından geçersiz sayılmıştır).
Müslüman bir düğünün gerçekleşmesi için, damat ve gelinin ( vali ) velisinin evlilik konusunda hemfikir olması gerekir. Vasi evlilik konusunda anlaşamazsa, yasal olarak gerçekleşmeyebilir. Eğer wali kızın babası veya dedesi, o onun ilk evliliği ise onu, irade ilan bile karşı evliliğe zorlamak hakkına sahiptir. Gelini evliliğe zorlayan vasilere veli mücbir denir .
İslami ( Şeriat ) hukuk perspektifinden, Müslüman bir evlilikte asgari gereklilikler ve sorumluluklar, damadın geline geçim masraflarını (barınma, giyim, yemek, bakım) sağlaması ve buna karşılık gelinin ana sorumluluğunun çocuk yetiştirmek olmasıdır. düzgün müslüman ol. Diğer tüm hak ve sorumluluklar karı koca arasında kararlaştırılır ve evliliğin asgari şartlarına aykırı olmadığı sürece evlilik fiilen gerçekleşmeden önce evlilik sözleşmesine hükümler olarak dahil edilebilir.
In Sünni İslam , evlilik gelinin velilerinin izni ve damat rızasıyla, en az iki güvenilir tanıklar huzurunda gerçekleşmelidir. Evliliğin ardından, çift evliliği tamamlayabilir. Bir ' urf evliliği oluşturmak için , bir erkek ve bir kadının birbirleriyle evlenmeye niyetlerini belirtmeleri ve uygun bir Müslüman'ın önünde gerekli kelimeleri okumaları yeterlidir. Düğün partisi genellikle takip eder, ancak günler veya aylar sonra, çift ve aileleri ne zaman isterse o zaman yapılabilir; ancak nikah şahidi gereği aleni tebligat sayıldığından nikahın gizlenmesi mümkün değildir.
In Şii İslam'a çoğunlukla geçici olduğu gibi, evlilik tanıkların huzurunda olmaksızın gerçekleşebilir muta nikâhı ama gelin ve damat hem rızasıyla, (Sünni İslam'da yasak). Evlendikten sonra evliliklerini tamamlayabilirler.
Yahudilik
In Yahudilik , evlilik yasalarına dayanan Tevrat ve eşlerin birbirine münhasır olmak adamak hangi eşler arasında bir sözleşme bağdır. Bu sözleşmeye Kiddushin denir . Tek amaç üreme olmasa da, bir Yahudi evliliğinin çocuk sahibi olma emrini yerine getirmesi de beklenir. Ana odak, eşler arasındaki ilişkiye odaklanır. Kabalistik açıdan evlilik, eşlerin tek bir ruh halinde birleşmeleri anlamına gelir. Bu nedenle bir erkek evli değilse "eksik" olarak kabul edilir, çünkü ruhu birleştirilmeyi bekleyen daha büyük bir bütünün yalnızca bir parçasıdır.
İbranice İncil (Hıristiyan Eski Ahit ) de dahil olmak üzere evliliklerin bir dizi açıklar Isaac ( : 49-67 Gen 24 ,) Yakup'un ( Gen 29:27 ) ve Samson ( Hakimler 14: 7-12 ). Çok eşlilik veya aynı anda birden fazla eşe sahip olan erkekler, İbranice İncil'de temsil edilen en yaygın evlilik düzenlemelerinden biridir; bir diğeri, genellikle tam yasal bir eşle aynı haklara sahip olan bir erkek ve bir kadın tarafından düzenlenen cariyeliktir ( pilegesh ) (diğer cariyelik yöntemleri, kaçırma yoluyla toplu evliliğin şu şekilde uygulandığı 19-20 Yargıçlar'da görülebilir). günah işleyenler için bir ceza şekli). Bugün Aşkenazi Yahudilerinin , Gershom ben Judah (Ö. 1040) tarafından getirilen bir yasak nedeniyle birden fazla kadın alması yasaklanmıştır .
Eski İbraniler arasında evlilik, dini bir tören değil, bir aile içi meseleydi; bir rahip veya hahamın katılımı gerekli değildi.
Bu bağlayıcı sözleşmenin yapıldığı zamanı ifade eden nişan ( erusin ), evliliğin kendisinden ( nissu'in ) farklıdır ve bu olaylar arasındaki süre önemli ölçüde farklılık gösterir. İncil zamanlarında, bir kadın, kocasına ait olan kişisel bir mülk olarak görülüyordu ; İncil'in tasvirleri, eğirme, dikiş, dokuma, giysi imalatı, su getirme, ekmek pişirme ve hayvancılık gibi görevleri yerine getirmesinin beklendiğini gösteriyor . Bununla birlikte, eşlere genellikle özenle bakılırdı ve birden fazla karısı olan erkeklerin, ilk eşe yiyecek, giyecek ve evlilik haklarını vermeye devam etmelerini sağlamaları beklenirdi.
Bir eş mal olarak kabul edildiğinden, kocası başlangıçta onu herhangi bir nedenle, istediği zaman boşamakta özgürdü. Gershom ben Judah tarafından Aşkenaz Yahudileri için bir kadının kendi isteği dışında boşanması da yasaklandı . Boşandıktan sonra karısı başka biriyle evlenmedikçe, boşanmış bir çiftin tekrar bir araya gelmesine izin verildi.
Hinduizm
Hinduizm , evliliği hem dini hem de sosyal yükümlülükler gerektiren kutsal bir görev olarak görür. Hindu Dharma , Dharma , Artha (Zenginlik), Kama (Arzular) ve Moksha olmak üzere dört Purusarthas reçete etmiştir . Evlilik sanskarının amacı, 'Kama'nın Purushartha'sını gerçekleştirmek ve ardından yavaş yavaş 'Moksha'ya doğru ilerlemektir. Sanskritçe'deki eski Hindu edebiyatı , "Gandharva Vivaha" dan (sadece katılımcıların karşılıklı rızasıyla anında evlilik, tanık olarak üçüncü bir kişiye bile ihtiyaç duymadan) normal (günümüz) evliliklerine kadar birçok farklı evlilik türü ve sınıflandırması verir. "Rakshasa Vivaha" ("şeytani" evlilik, bir katılımcının diğer katılımcı tarafından, genellikle, ancak her zaman değil, diğer kişilerin yardımıyla kaçırılmasıyla gerçekleştirilir). In Hint yarımadasındaki , evlilik düzenlenmiş , eşinin anne veya eski bir aile üyesi ortağı seçmek, hala sözde kıyasla baskın olan sevgi evlilikler günümüzde dek. Hindu Dul yeniden evlenme Yasası 1856 Hindu dul tekrar evlenmek güçlendirir.
Budizm
Budist evlilik görüşü, evliliği laik bir mesele olarak kabul eder ve bu nedenle bir ayin değildir . Budistlerin kendi hükümetleri tarafından belirlenen evlilikle ilgili medeni kanunlara uymaları beklenir. Gautama Buddha, bir kshatriya olarak, Shakyan geleneğine göre, evlenmesine izin verilmeden önce bir savaşçı olarak kendini kanıtlamak için bir dizi testi geçmesi gerekiyordu.
Sihizm
Bir Sih evliliğinde çift, Guru Granth Sahib kutsal kitabının etrafında dört kez dolaşır ve kutsal bir adam ondan kirtan tarzında okur . Tören ' Anand Karaj ' olarak bilinir ve bir olarak birleşmiş iki ruhun kutsal birliğini temsil eder.
Wicca
Wiccan evlilikleri genellikle el orucu olarak bilinir ve Wiccans tarafından düzenlenen bir kutlamadır. El orucu, iki hayatın birbirine bağlanmasını simgelemek için ellerin birbirine bağlandığı eski bir Kelt ritüelidir. Wicca ve Pagan törenlerinde yaygın olarak kullanılır, ancak daha yaygın hale geldi ve hem dini hem de laik yeminlerde ve okumalarda ortaya çıktı. El oruçları her Wiccan için değişse de, genellikle Wiccan tanrılarını onurlandırmayı içerir. Wicca'nın geleneksel Hıristiyan "ölüm bizi ayırana kadar" yerine "aşk sürdüğü sürece" ortak bir evlilik yemini var. İlk Wicca evliliği 1960 yılında Frederic Lamond ve eşi Gillian arasında gerçekleşti. Wicca'lar, cinsiyete ve kendilerini ömür boyu sürecek bir ilişkiye ne kadar adamaya istekli olduklarına bakılmaksızın geleneksel evliliklerle sınırlı değildir.
Seks, Wiccans için dindar ve kutsal bir aktivite olarak kabul edilir. Bazı geleneklerde seks, bir Baş Rahip ve Baş Rahibenin birbirleriyle cinsel ilişkiye girmeden önce Tanrı ve Tanrıçaları kendilerine sahip olmaları için çağırdıkları Büyük Ayin şeklinde gerçekleştirilerek ritüelleştirilir. Büyü işinin kullanımı için büyülü enerjiyi yükseltmektir. Penisi sembolize etmek için atham, vajinayı sembolize etmek için kadehi kullanarak sembolik olarak kullanıldığı söylenir.
Sağlık ve gelir
Evlilikler, erkekler için daha yüksek gelir, daha iyi sağlık ve daha düşük ölüm oranı dahil olmak üzere çift ve çocukları için daha iyi sonuçlarla ilişkilidir. Bu etkilerin bir kısmı, beklentileri daha iyi olanların daha sık evlenmesinden kaynaklanmaktadır. Araştırma literatürü üzerine yapılan sistematik bir incelemeye göre , etkinin önemli bir kısmı gerçek bir nedensel etkiden kaynaklanıyor gibi görünmektedir . Bunun nedeni, evliliklerin özellikle erkekleri daha fazla gelecek odaklı hale getirmesi ve ailenin ekonomik ve diğer sorumluluklarını üstlenmesi olabilir. Çalışmalar, seçiciliğin etkisini çeşitli şekillerde ortadan kaldırmaktadır. Bununla birlikte, araştırmaların çoğu bu anlamda düşük kalitededir. Öte yandan, para, çalışma becerileri ve ebeveynlik uygulamaları içsel ise nedensel etki daha da yüksek olabilir . Evli erkeklerin daha az uyuşturucu ve alkol kullanımı vardır ve geceleri daha sık evdedirler.
Sağlık
Evlilik, diğer yakın ilişkiler gibi, sağlık üzerinde önemli bir etkiye sahiptir . Evli insanlar kanser , kalp krizi ve ameliyat gibi çeşitli sağlık tehditleri karşısında daha düşük morbidite ve mortalite yaşarlar . Evlilik ve sağlık üzerine yapılan araştırmalar, sosyal ilişkilerin faydalarına ilişkin daha geniş çalışmanın bir parçasıdır.
Sosyal bağlar insanlara kimlik, amaç, aidiyet ve destek duygusu sağlar. Basitçe evli olmak ve kişinin evliliğinin kalitesi, çeşitli sağlık ölçütleriyle ilişkilendirilmiştir.
Evliliğin sağlığı koruyucu etkisi erkekler için kadınlara göre daha güçlüdür. Medeni durum -evli olmanın basit gerçeği- erkeklere kadınlardan daha fazla sağlık yararı sağlar.
Kadın sağlığı, evlilik çatışması veya doyumdan erkeklere göre daha güçlü bir şekilde etkilenir, öyle ki mutsuz evli kadınlar bekar meslektaşlarına göre daha iyi bir sağlıktan yararlanamazlar. Evlilik ve sağlık üzerine yapılan araştırmaların çoğu heteroseksüel çiftlere odaklanmıştır; eşcinsel evliliğin sağlık üzerindeki etkilerini netleştirmek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır .
Boşanma ve iptal
Çoğu toplumda, eşlerden birinin ölümü evliliği sona erdirir ve tek eşli toplumlarda bu, bazen bir bekleme veya yas döneminden sonra da olsa diğer eşin yeniden evlenmesine izin verir.
Bazı toplumlarda, bir yetkili bir evliliğin asla gerçekleşmediğini beyan ettiğinde, evlilik iptal edilebilir . Yargı bölgelerinde genellikle geçersiz evlilikler veya geçersiz evlilikler için hükümler bulunur .
Evlilik boşanma yoluyla da sona erdirilebilir . Nispeten yakın zamanda yasallaştırılmış boşanmaya sahip ülkeler İtalya (1970), Portekiz (1975), Brezilya (1977), İspanya (1981), Arjantin (1987), Paraguay (1991), Kolombiya (1991), İrlanda (1996), Şili ( 2004) ve Malta (2011). 2012 itibariyle, Filipinler ve Vatikan , boşanmaya izin vermeyen tek yargı bölgesidir (bu, şu anda Filipinler'de tartışılmaktadır). Boşandıktan sonra eşlerden biri nafaka ödemek zorunda kalabilir . Boşanma ile ilgili yasalar ve boşanmanın ne kadar kolay elde edilebileceği dünya çapında büyük farklılıklar göstermektedir. Boşanma veya iptalden sonra, ilgili kişiler yeniden evlenmek (veya evlenmek) serbesttir.
20. yüzyılın ortalarında batı ülkelerinde iki evli eşin karşılıklı olarak boşanmaya rıza göstermeleri için yasal bir hak kabul edildi. Amerika Birleşik Devletleri'nde, hatasız boşanma ilk olarak 1969'da Kaliforniya'da yürürlüğe girdi ve bunu yasallaştıran son eyalet 1989'da New York oldu.
İngiltere'deki evliliklerin yaklaşık %45'i ve 2009'da yapılan bir araştırmaya göre ABD'deki evliliklerin %46'sı boşanmayla sonuçlanıyor.
Tarih
Evlilik tarihi genellikle Aile Tarihi veya yasal tarih altında değerlendirilir .
Antik Dünya
Antik Yakın Doğu
Birçok kültürde evliliğin kökeniyle ilgili efsaneler vardır. Bir evliliğin yürütülme şekli ve kuralları ve sonuçları, zamanın kültürüne veya demografisine bağlı olarak kurumun kendisi gibi zamanla değişti.
Bir erkek ve bir kadını birleştiren evlilik törenlerinin ilk kaydedilen kanıtı, eski Mezopotamya'da yaklaşık MÖ 2350 yılına kadar uzanır . Düğün törenlerinin yanı sıra çeyiz ve boşanma, Mezopotamya ve Babil'e kadar uzanabilir .
Eski İbrani geleneğine göre, bir eş, yüksek değerli bir mal olarak görülüyordu ve bu nedenle, genellikle dikkatle bakılıyordu. Orta Doğu'daki ilk göçebe topluluklar bea olarak bilinen bir evlilik biçimi uyguluyorlardı; bu evlilikte bir kadın, kocasından tam bağımsızlığını koruduğu kendine ait bir çadıra sahip olurdu; Bu ilke, İncil'in bazı erken pasajları, belirli eşleri her birinin kişisel bir mülk olarak (özellikle Jael , Sarah ve Jacob'ın eşleri) bir çadıra sahip olarak tasvir ettiği göründüğünden, erken İsrail toplumunun bazı kısımlarında hayatta kalıyor gibi görünmektedir .
Kocanın da karısına karşı bazı sorumlulukları olduğu dolaylı olarak ima edilir. Ahit Kodu emir "diye ona başka alırsak; onu yiyecek, onun giyim, ve evlilik onun görevi, olur o giderek zay (veya azaltmak) değil". Eğer koca, ilk karısına bunları vermezse, ona bedelsiz olarak boşanacaktır. Talmud yiyecek ve giyecek sağlamak ve, ile eşlerinden her seks yapmak bir erkek için bir gereksinim olarak yorumlar. Ancak, "evlilik görevi", evli bir çift olarak sadece cinsel aktiviteden daha fazlası olan ne yaparsa yapsın olarak da yorumlanır. Azaltmak anlamına gelen eksiltme terimi, erkeğin ona başka biriyle evli değilmiş gibi davranması gerektiğini gösterir.
Çok eşli bir toplum olarak İsrailoğullarının erkeklere evlilik sadakatini dayatan herhangi bir kanunu yoktu. Ancak peygamber Malaki, gençliğinin karısına kimsenin sadakatsiz olmaması gerektiğini ve Tanrı'nın boşanmadan nefret ettiğini belirtir. Bununla birlikte , zina yapan evli kadınlar, zina eden nişanlı kadınlar ve onlarla yatan erkekler , Sayılar Kitabı'nın Rahip Yasası'na göre, hamile bir kadının zina ettiğinden şüpheleniliyorsa , İncil'deki zina yasalarına göre ölüm cezasına çarptırıldılar . O, çile yoluyla bir deneme biçimi olan , ancak mahkum edilmesi bir mucize gerektiren Acı Su Çilesine tabi tutulacaktı . Edebi peygamberler zina buna karşı güçlü protestolarına rağmen sıkça görülen bir durum ve bu yasal katılık en olduğunu göstermektedir.
Klasik Yunanistan ve Roma
Gelen antik Yunan sadece karşılıklı anlaşma ve çift buna göre karı koca birbirini kabul gerektiği gerçeği -, belirli sivil töreni heteroseksüel evlilik yaratılması için gerekli oldu. Erkekler genellikle 20'li yaşlarında, kadınlar ise gençliğinde evlenirler. Bu yaşların Yunanlılar için anlamlı olduğu, çünkü erkeklerin genellikle 20'li yaşlarının sonlarında askerlik yapmış veya finansal olarak kurulmuş olması ve genç bir kızla evlenmenin, yaşam beklentileri önemli ölçüde daha düşük olduğu için çocuk sahibi olması için bolca zaman sağladığı öne sürülmüştür. Evli Yunan kadınlarının eski Yunan toplumunda çok az hakkı vardı ve ev ve çocuklara bakmaları bekleniyordu. Yunan evliliğinde zaman önemli bir faktördü. Örneğin, dolunayda evlenmenin şans getirdiğine dair batıl inançlar vardı ve Robert Flacelière'e göre Yunanlılar kışın evlenirdi . Miras, duygulardan daha önemliydi: Babası erkek mirasçı olmadan ölen bir kadın, önce kocasından boşanmak zorunda kalsa bile, en yakın erkek akrabasıyla evlenmeye zorlanabilirdi.
Antik Roma toplumunda çeşitli evlilik türleri vardı. Conventio in manum olarak adlandırılan geleneksel ("geleneksel") biçim , tanıklarla bir tören yapılmasını gerektiriyordu ve yine bir törenle feshedildi. Bu evlilik türünde kadın eski ailesinden kalan ailevi miras haklarını kaybeder ve yenisiyle birlikte kazanır. Artık kocasının otoritesine tabiydi. Sinüs manu olarak bilinen özgür evlilik vardı . Bu düzenlemede, kadın asıl ailesinin bir üyesi olarak kaldı; babasının yetkisi altında kaldı, eski ailesi ile ailevi miras haklarını korudu ve yeni aile ile herhangi bir kazanç elde etmedi. Kızlar için asgari evlenme yaşı 12 idi.
Alman kabileleri
Eski Germen kabileleri arasında , gelin ve damat kabaca aynı yaştaydı ve en azından Tacitus'a göre, Romalı meslektaşlarından genellikle daha yaşlıydı :
Gençler aşkın zevklerini geç yaşarlar ve bu nedenle ergenlik çağını tükenmeden geçirirler: bakireler de evlenmek için acele etmezler; aynı olgunluk, aynı tam büyüme gereklidir: cinsiyetler eşit derecede uyumlu ve sağlam bir şekilde birleşir ve çocuklar ebeveynlerinin gücünü miras alır.
Nerede Aristoteles 37, erkekler için yaş ve kadınlar için 18 yaşında hayatın asal batmıştı, hukuk Vizigot Kanunu 7. yüzyılda hem muhtemelen evli bundan sonra hem erkek hem kadınlar için 20 yıl yaşam asal yerleştirilir. Tacitus, eski Germen gelinlerinin ortalama olarak 20 civarında olduğunu ve kabaca kocalarıyla aynı yaşta olduklarını belirtir. Ancak Tacitus, Almanca konuşulan toprakları hiç ziyaret etmemişti ve Germania hakkındaki bilgilerinin çoğu ikincil kaynaklardan geliyor. Buna ek olarak, Anglo-Sakson kadınları, diğer Germen kabilelerindeki kadınlar gibi, arkeolojik buluntulara dayanarak, evlilik yaşının ergenliğe denk geldiğini ima ederek, 12 yaşından itibaren kadınlar olarak işaretlenmiştir .
Avrupa
Gönderen erken Hıristiyan hiçbir üniforma dini veya diğer tören gerekli edilir dönemin (30 CE 325 kadar), evlilik, öncelikle özel bir mesele olarak düşünüldü. Bununla birlikte, Antakyalı piskopos Ignatius, 110 civarında Smyrna piskoposu Polycarp'a şöyle öğüt verir: kendi şehvetlerinden sonra değil."
12. yüzyıl Avrupa'sında kadınlar kocalarının soyadını aldılar ve 16. yüzyılın ikinci yarısından itibaren evlilik için kilisenin rızasıyla birlikte ebeveyn rızası da gerekiyordu.
Birkaç yerel istisna dışında, 1545'e kadar, Avrupa'daki Hıristiyan evlilikleri, karşılıklı rıza, evlenme niyetinin beyanı ve daha sonra tarafların fiziksel birleşmesi üzerineydi. Çift, birbirleriyle evli olacaklarına sözlü olarak söz verirdi; bir rahip veya tanığın varlığı gerekli değildi. Bu söz "fiil" olarak biliniyordu. Şimdiki zaman kipinde serbestçe verilmiş ve yapılmışsa (örneğin, "Seninle evleniyorum"), tartışmasız bir şekilde bağlayıcıydı; gelecek zamanda yapılırsa ("Seninle evleneceğim") bir nişan teşkil eder .
1552'de Navarre , Zufia'da Diego de Zufia ve Mari-Miguel arasında, Orta Çağ'dan beri ülkede olduğu gibi geleneklere göre bir düğün gerçekleşti , ancak adam evliliğin geçerliliğinin "biniciliğe" şartlı olduğu gerekçesiyle evliliği kınadı. " ona (" si te cabalgo, yerel dixo de bascuence (...) balvin yo baneça are senar içateko "). Krallığın mahkemesi kocanın iddiasını reddederek düğünü doğruladı, ancak koca Zaragoza'daki mahkemeye başvurdu ve bu kurum evliliği iptal etti. Navarre Şartı'na göre , temel birlik, rahip gerektirmeyen ve en az iki tanık olmadan medeni bir evlilikten oluşuyordu ve sözleşme aynı formül kullanılarak bozulabilirdi. Kilise ise, eski eşleri hayattayken iki ya da üç kez üst üste evlenenlere sert çıkıştı. 1563'te Trent Konseyi'nin yirmi dördüncü oturumu, geçerli bir evliliğin iki tanık önünde bir rahip tarafından yapılmasını gerektirdi.
Ortaçağ kiliselerinin işlevlerinden biri, zorunlu olmayan evlilikleri kayıt altına almaktı. Evlilik ve kişisel statüye devletin müdahalesi yoktu ve bu konular kilise mahkemelerinde karara bağlanıyordu . Ortaçağ boyunca evlilikler, bazen doğum kadar erken bir tarihte düzenlenirdi ve bu erken evlenme taahhütleri genellikle farklı kraliyet aileleri, soylular ve derebeylik mirasçıları arasındaki anlaşmaları sağlamak için kullanılırdı. Kilise bu dayatılan sendikalara direndi ve bu düzenlemelerin geçersiz kılınması için sebeplerin sayısını artırdı. Roma döneminde ve Orta Çağ'da Hıristiyanlığın yayılmasıyla birlikte eş seçiminde özgür seçim fikri de çoğalmış ve yaygınlaşmıştır.
In Ortaçağ Batı Avrupa , daha sonra evlilik ve kesin daha yüksek oranlar bekârlık (sözde "Avrupa evlilik desen") onun en uç düzeyde constrain ataerkilliğe yardımcı oldu. Örneğin, Ortaçağ İngiltere'si , evlilik yaşını ekonomik koşullara bağlı olarak değişken olarak gördü; çiftler, evliliğin zamanların kötü olduğu yirmili yılların başlarına kadar ertelenmesi ve Kara Ölüm'den sonra, işgücü kıtlığının olduğu onlu yaşların sonlarına doğru düştü ; görünüşe göre, ergenlerin evliliği İngiltere'de norm değildi. Klasik Kelt ve Cermen kültürlerinin (katı olarak ataerkil olmayan) güçlü etkisinin Yahudi-Roma ataerkil etkisini dengelemeye yardımcı olduğu yerlerde, Doğu Avrupa'da erken ve evrensel evlilik geleneği (genellikle erken ergenlik döneminde ) ve geleneksel Slav ataerkilliği. gelenek, kadınların toplumun her düzeyinde çok daha aşağı bir konuma gelmesine yol açtı.
1500'den 1800'e kadar Kuzeybatı Avrupa'nın çoğu için ortalama evlilik yaşı 25 civarındaydı ; Kilise, ebeveynlerinin rızası olmadan evlenmek için her iki tarafın da en az 21 yaşında olması gerektiğini dikte ettiğinden, gelin ve damat kabaca aynı yaştaydı, gelinlerin çoğu yirmili yaşlarının başında ve damatların çoğu iki veya üç yaş daha büyüktü. ve özellikle kentsel alanlarda, otuzlu ve kırklı yaşlarında ilk kez evlenen önemli sayıda kadın, ortalama ilk evlenme yaşı koşulların dikte ettiği gibi yükselip alçalıyor. Daha iyi zamanlarda, daha fazla insan daha erken evlenmeyi göze alabilirdi ve böylece doğurganlık arttı ve tersine, kötü zamanlarda evlilikler ertelendi ya da terk edildi, böylece aile büyüklüğünü kısıtladı; Kara Ölüm'den sonra, karlı işlerin daha fazla mevcudiyeti, daha fazla insanın genç yaşta evlenmesine ve daha fazla çocuğa sahip olmasına izin verdi, ancak 16. yüzyılda nüfusun istikrara kavuşması, daha az iş fırsatı ve dolayısıyla daha fazla insanın evlilikleri geciktirmesi anlamına geliyordu.
Bununla birlikte, Orta Çağ boyunca ve sonrasında çocuk evlilikleri meydana geldiğinden, evlilik yaşı mutlak değildi , bunlardan sadece bazıları aşağıdakileri içeriyordu:
- John Somerford ve Jane Somerford Brereto arasındaki 1552 CE evliliği, sırasıyla 3 ve 2 yaşlarında.
- 1900'lerin başında Magnus Hirschfeld , yaklaşık 50 ülkede reşit olma yaşını araştırdı ve bunun genellikle 12 ile 16 arasında olduğunu buldu. Vatikan'da , reşit olma yaşı 12 idi.
Protestan Reformu'nun bir parçası olarak, evlilikleri kaydetme ve evlilik kurallarını belirleme rolü, Martin Luther'in evliliğin "dünyasal bir şey" olduğu görüşünü yansıtan devlete geçti . 17. yüzyıla gelindiğinde, Protestan Avrupa ülkelerinin birçoğunun evliliğe devlet müdahalesi vardı.
İngiltere'de, Anglikan Kilisesi altında, rıza ile evlilik ve birlikte yaşama, 1753'te Lord Hardwicke Yasası'nın yürürlüğe girmesine kadar geçerliydi. Bu yasa, tanıklar tarafından gözlemlenen dini bir törenin gerçekleştirilmesi de dahil olmak üzere, evlilik için belirli şartlar getirdi.
Karşı Reform'un bir parçası olarak, 1563'te Trent Konseyi, bir Roma Katolik evliliğinin ancak evlilik töreninin iki tanıklı bir rahip tarafından yönetilmesi durumunda tanınacağına karar verdi . Konsey ayrıca , 1566'da yayınlanan ve evliliği "iki vasıflı kişi arasında yapılan ve onları hayat boyu birlikte yaşamaya mecbur bırakan evlilik birliği" olarak tanımlayan bir İlmihal'e de izin verdi .
Gelen Yeniçağ , John Calvin ve onun Protestan meslektaşları tanınması için "devlet kaydı ve kilise kutsanmasından ikili gereksinimleri evliliği teşkil etmek" dayatılan Cenevre Evlilik Nizamini, yasa çıkararak Hıristiyan evliliği yeniden formüle.
In İngiltere ve Galler , Lord Hardwicke en Evlilik Yasası 1753 suretle uygulamasını kısıtlamasının, evlilik resmi bir tören gerekli Filo Evlilik , düzensiz veya gizli evlilik. Bunlar, Filo Hapishanesinde ve yüzlerce başka yerde yapılan gizli veya düzensiz evliliklerdi. 1690'lardan 1753 tarihli Evlilik Yasası'na kadar sadece Filo Hapishanesinde 300.000 kadar gizli evlilik yapıldı. Kanun, Anglikan Kilisesi'ndeki bir Anglikan rahibi tarafından iki tanık ve kayıtla bir evlilik töreni yapılmasını gerektiriyordu . Yasa, Yahudi evlilikleri veya evlilikleri kendi geleneklerine göre yönetilmeye devam eden Quaker'ların evlilikleri için geçerli değildi.
İngiltere ve Galler'de, 1837'den beri, medeni evlilikler, 1836 tarihli Evlilik Yasası uyarınca kilise evliliklerine yasal bir alternatif olarak kabul edilmektedir . Almanya'da resmi nikah 1875'te tanındı. Bu yasa, her iki eş de evlenme isteklerini onayladığında, yasal olarak tanınan geçerli ve etkili bir evlilik teşkil etmek için sivil idarenin resmi bir memuru önünde evliliğin beyan edilmesine izin verdi ve isteğe bağlı bir evlilik yapılmasına izin verdi. özel rahip evlilik töreni.
Çağdaş İngiliz örf ve adet hukukunda evlilik, bir erkek ve bir kadın tarafından, anlaşmayla karı koca olmayı seçtikleri gönüllü bir sözleşmedir . Edvard Westermarck, "evlilik kurumunun muhtemelen ilkel bir alışkanlıktan geliştiğini" öne sürdü.
Yirminci yüzyılın sonlarından bu yana, Batı ülkelerindeki büyük sosyal değişiklikler, ilk evlenme yaşının artması, daha az insanın evlenmesi ve daha fazla çiftin evlenmek yerine birlikte yaşamayı seçmesiyle, evlilik demografisinde değişikliklere yol açmıştır . Örneğin, Avrupa'daki evlilik sayısı 1975'ten 2005'e %30 azaldı. 2000 yılı itibarıyla ortalama evlilik yaşı aralığı erkekler için 25-44, kadınlar için 22-39'du.
Çin
Çin evliliğinin mitolojik kökeni, evlendikten sonra uygun evlilik prosedürlerini icat eden Nüwa ve Fu Xi hakkında bir hikayedir . Eski Çin toplumunda, aynı soyadına sahip kişilerin , olası kasıtsız ensest riskini azaltmak için evlenmeden önce aile ağaçlarına danışmaları gerekir . Kişinin anne akrabalarıyla evlenmesi genellikle ensest olarak düşünülmezdi. Aileler bazen bir nesilden diğerine evlenirdi. Zamanla, Çinli insanlar coğrafi olarak daha hareketli hale geldi. Bireyler biyolojik ailelerinin üyeleri olarak kaldılar. Bir çift öldüğünde, karı koca, ilgili klanın mezarlığına ayrı ayrı gömüldü. Bir anne evliliğinde, bir erkek, karısının evinde yaşayan bir damat olur.
Yeni Evlilik Yasası 1950 radikal Çinli evlilik gelenekleri, uygulayan değişti sadakat , evlilik kadın ve erkek, ve seçim eşitliğini; görücü usulü evlilikler o zamana kadar Çin'de en yaygın evlilik türüydü. Ekim 2003'ten itibaren, çiftin çalışma birimlerinden izin almadan evlenmek veya boşanmak yasal hale geldi. AIDS gibi bulaşıcı hastalıkları olan kişiler artık evlenebilse de, akıl hastaları için evlilik hala yasa dışıdır.
Ayrıca bakınız
- Evlilik Rızası, Asgari Evlilik Yaşı ve Evliliklerin Kaydı Hakkında Sözleşme
- Evlilik sertifikası
- İlişki Bilimi
Notlar
Referanslar
daha fazla okuma
- Jones, Lucy; Mills, Sara; Paterson, Laura L.; Turner, Georgina; Coffey-Glover, Laura (2017). "İngiliz evlilik ve sivil ortaklıklarda kimlik ve adlandırma uygulamaları" (PDF) . Cinsiyet ve Dil . 11 (3): 309–35. doi : 10.1558/genl.27916 .
Dış bağlantılar
- Daha İyisi, Daha Kötüsü: İngiliz Evlilikleri, 1600'den Günümüze John Gillis. 1985. Oxford University Press. ISBN 0-19-503614-X
- Katolik Kilisesi tarafından Evlilik Üzerine Trent Konseyi
- "Medeni İlişkilerin Hukuki Düzenlemesi: Tarihsel ve Karşılaştırmalı Bir Yaklaşım - Gautier 19 (1): 47 - Uluslararası Hukuk, Politika ve Aile Dergisi" . Arşivlenmiş orijinal 17 Aralık 2005 tarihinde.
- "Evlilik - Its Çeşitli Formlar ve Devletin Rolü" üzerine BBC Radio 4 'ler ise Bizim Zamanda Janet Soskice, Frederik Pedersen ve Christina Hardyment sahip
- Radikal İlkeler ve Evliliğin Hukuki Kurumu: İsveç'te Aile İçi İlişkiler Hukuku ve Sosyal Demokrasi – Bradley 4 (2): 154 – Uluslararası Hukuk, Politika ve Aile Dergisi
- Senatör David Norris ve Senatör Rónán Mullen'ın yer aldığı, evliliğin rolü üzerine bir Kolej Tarih Kurumu'ndan Kayıtlar ve Fotoğraflar .
- Chris Şövalye. " Erken İnsan Akrabalığı Anaerkildi ." NJ Allen, H. Callan, R. Dunbar ve W. James (ed.), Early Human Akrabalık içinde . Oxford: Blackwell, s. 61-82.
- Evliliğe Dair Bilgeliğin Lezzetleri ("Evlilik") Aşk, Ardından Skortatory Aşkına Dair Deliliğin Zevklerini Takip Eder. Emanuel Swedenborg tarafından (Swedenborg Society 1953)