

İSRAİL HALKININ İKİYE BÖLÜNMESİ


Hz. Süleyman'ın ölümünden sonra oğlu Rehoboam kral oldu. Ancak halk; Yeruşalim (Kudüs)'te ki tapınak, saraylar ve zorunlu çalışmalar sebebiyle ağır vergi ödediklerinden sıkıntı çekiyorlardı. Bu durumun düzeltmesini yeni kraldan istemiş, fakat istekleri kabul edilmemişti. Buna tepki olarak M.Ö. 796 yılında 10 kabile ülkenin kuzey tarafını alarak İsrail Krallığı'nı, 2 kabile de güneyde kral Rehoboam ile birlikte Yahuda Krallığı'nı kurdular. Tapınağın bulunduğu Yeruşalim iki krallık arasında kalmış, fakat güneydeki krallığa bağlanmıştı. Böylece İsrailoğulları güçlerini kaybetmişler, komşu Mısır ve Asur İmparatorluklarına kolay av olma durumuna düşmüşlerdi.
İsrail Krallığı
Kuzeyde ki devletin ilk kralı olan Navat'ın oğlu Yehoboam, Yuruşalim'de ki Tapınağa alternatifi olarak iki Tapınak yaptırdı ve içlerine altından yapılmış buzağı heykeli yerleştirdi. Bu olay açıkça putperestliğe kaçmış, Tanrı'nın put ile ilgili yasalarından sapmıştı. Yahudi Tarihi'nde kötü günler başlamış, ruhsal çöküntü olunca, neticede fiziksel güç de kayboluyordu. Kralların en kötüsü Ahab'dı. Putperest Kenanlılar'ın tanrısı Baal'ın yanına bir tapınak inşa etti. Böylece Yahudi halkı putperestliğe alışıyor, onlar hem Tanrı'ya hem de puta tapıyordu. Bu dönemde birçok kral değişikliği olmuş, halk çok kötü yönetilmişti. Sonunda Tanrı ile olan antlaşmalarına uymayan İsrail Krallığı'na ceza geldi. M.Ö.555 yılında Asur Devleti tarafından işgal edildiler ve halkı teşkil eden 10 kabile dağıtılarak Asur topraklarına sürüldü.
Yahuda Krallığı
Güneydeki krallar, kuzey krallığının tersine Yüce Tanrı'nın istediği gibi dürüst bir yönetim sergilemişlerdi. Kuzeyde ki krallıktan 135 yıl daha fazla ömrü olmuştu. RAB'bin yolunda gidiyor, yasalarını uyguluyorlardı. Bu krallar arasında Hezekiah, en meşhur olanıydı. 2 Krallar 18/2-9: « Hezekiah, RAB'bin gözünde doğru olanı yaptı. Yüksek yerleri kaldırdı, dikili taşları kırdı...RAB'bin yoluna girdi, O'ndan ayrılmadı.» Asurlular kuzeyde ki İsrail Krallığı'nı sona erdirdikten sonra, büyük bir ordu ile Yeruşalim'i kuşattı. Ancak ilâhî müdahele gerçekleşmiş, dayanma gücü zayıf olan Yahuda Krallığı'nın şehrini fetih edemeyerek geri dönmek mecburiyetinde kalmışlardı. Bu Tanrı'nın Yahuda halkına büyük bir ödülüydü.
Hezekiah'tan sonra oğlu Menase kral oldu. Babasının tam aksine halkına büyük kötülük yaptı. Önce dedesi Peygamber İşaya'yı öldürttü. Tanrı'ya ibadeti bırakıp putperestliğe yöneldi ve halkına bunu aşıladı. Sonraki kral Amon da ayni durumdaydı, bunlar kötü işaretlerdi. Krallıkta ruhsal çöküş başlamıştı. Yüce Tanrı'nın o dönemlerde gönderdiği Peygamber Amos aracılığı ile İsrailoğulları'nı uyarmış ve tövbe etmek için gerekli zamanı vermişti. Amos 2/4,5: « RAB şöyle diyor: Yahudalılar'ın cezasını kaldırmayacağım, çünkü günah üstüne günah işlediler, yasamı reddettiler, kurallarıma uymadılar. Onları yabancı putlar saptırdı , atalarının da izlediği putlar. Bu yüzden Yahuda'ya ateş yağdıracağım, yakıp yok edecek Yeruşalim saraylarını.» Ancak bu uyarılara rağmen Yahudiler, çok tanrıcıların putlarına tapmağa devam etmişlerdi.
Günümüzde de ayni hatalar yapılmakta, insanların bir kısmı yeni çağın putu haline gelen para, şöhret ve dünya nimetlerini ilâhlaştırmaktadır. Tüm varlıkların yaratıcısı ve sahibi Yüce Tanrı'nın yasalarını bırakıp kendi nefislerinin yoluna sapmaları, ne büyük bir gaflet ve yanılgıdır.
Süleyman Tapınağı'nın Yıkılması
Nihayet o felâket günü gelmiş, M.Ö. 422 yılında Asurluları yok eden Babil Devleti Yeruşalim'i fethederek Yahuda Krallığı'na son verdi. Halkın bir bölümü katledilmiş, kalanı da Babil'e sürülmüştü. 410 yılından beri ayakta duran, toplumun en kıymetli varlığı Tapınak'ı yıkmışlar Antlaşma Sandığı'nı ve içinde bulunan Tanrı'nın eliyle yazmış olduğu taş levhalar ile birlikte Tevrat'ı da yok etmişlerdi. Bu antlaşmaları yerine getirmeyen Yahudilere, Tanrı'nın verdiği büyük bir cezaydı. RAB ile aralarındaki bağ kopmuş, İsrailoğulları dağılmıştı.
II. TAPINAK DÖNEMİ