Tekasür suresinin okumanın faziletleri nedir? Peygamberimiz (asm), şöyleki buyurmuş mudur: Sizden biriniz her gün bin ayet okuyamaz mı? Bu şekilde bir tavsiyede bulunmuş mudur, sahih midir?
Tekasür suresi hakkında kısa data verebilir siniz?
Kıymetli kardeşimiz,
Tefsirlerde, “Tanrı, Elhâkümü’t-tekâsür suresini okuyan kimseyi dünya hayatında kendisine verdiği nimetlerden ahirette hesaba çekmeyecek, ek olarak ona 1000 ayet okumuş kadar sevap verecektir.” anlamında bir hadis rivayeti vardır. (Zemahşerî, VI, 426; Beyzâvî, IV, 447)
Bu rivayetin, ilk kısmının doğrusu, “Tanrı, Elhâkümü’t-tekâsür suresini okuyan kimseyi dünya hayatında kendisine verdiği nimetlerden ahirette hesaba çekmeyecek” kısmının mevzu/uydurma olduğu, sadece kinci kısmın doğrusu “Elhâkümü’t-tekâsür suresini okuyana 1000 ayet okumuş kadar sevap verecektir.” kısmını destekleyici rivayetlerin bulunmuş olduğu kaydedilmiştir. (Muhammed et-Trablusî, el-Keşfü’l-ilâhî an şedîdi’ż-żaf ve’l-mevżû ve’l-vâhî (nşr. M. Mahmûd Ahmed Bekkâr), Mekke 1408/1987, II, 728)
Nitekim mevzuyla ilgili bir rivayet şöyledir:
Hz. Peygamber (asm) Efendimiz bir kere Ashabına, “Sizin her biriniz her gün bin ayet okuyamaz mı?” buyurdu.
Sahabiler (Radıyallahü Anhüm): “Buna kimin gücü yeter ya Resulallah?” dediklerinde, Resulullah aleyhissalatü vesselam şöyşle buyurdu:
“Sizin biriniz Tekasür suresini okumaya kadir değil midir?” buyurdu. (Hakim, Müstedrek, 1/567; Beyhakî, Şü’abül-İmân, 2/497)
Beyhaki, bu hadisin senedinde geçen tüm ravilerin güvenilir bulunduğunu, Ukbe’nin ise meşhur olmadığını belirtir. (Müstedrek, 1/567)
Tekâsür Suresi, Kuran-ı Kerîm’in yüz ikinci suresidir.
Adını ilk ayette geçen tekâsür (nüfus çokluğu, servet ve şerefle övünme) kelimesinden alır.
Tekasür Suresinin Mekkî yada Medenî olduğu hususu nüzûl sebebiyle ilişkilendirilmektedir. Alimlerin çoğunluğuna gore sure Kureyş kabilesine bağlı Abdümenâf ile Sehm kollarının, Mekke’de yaşayan mensupları ve ölüleriyle övünmeleri üstüne nazil olmuştur.
Öteki bazı alimlere gore ise vaka Medine’de ensarın iki grubu içinde cereyan etmiştir.
İbn Aşûr’un da belirttiği şeklinde (et-Tahrîr ve’t-tenvîr, XXX, 456) Tekasür Suresinin üslubu ve bir anlamda suçlayıcı muhtevası muhataplarının Müslümanlar değil müşrikler bulunduğunu göstermektedir.
Sure sekiz ayet olup fasılası “ر، م، ن” harfleridir.
Nübüvvetin ilk dönemlerinde indirilmiş olduğu anlaşılan Tekasür suresinde dünyanın geçiciliğine vurgu yapılır, insanların, gelmesi yakın olan ahirette dünyada kendilerine verilen nimet ve imkânlardan görevli tutulacağı haber verilir.
Surenin ilk iki ayetinde ebedî yaşamı hesaba katmayan insanoğlunun dünyada övünebileceği imkanlara ve bilhassa bunların çokluğuna yönelik hırsına işaret edilmektedir. Müfessirler, bazı hadis rivayetlerine dayanarak bu övünç vasıtalarını servet ve nüfus çokluğuyla yorumlamıştır; o şekilde ki müşrikler geçmiş atalarını bile hesaba katmışlardır.
Nitekim başka bir ayette zengin ve şımarık kişilerin servetlerinin ve evlatlarının çokluğuyla övünüp azaba maruz kalmayacaklarını ileri sürdükleri haber verilir. (Sebe’ 34/34-35)
Surenin üçüncü ve dördüncü ayetleri aynı lafzın tekrarından oluşmuş pekiştirmeli bir ifade olup müşriklerin aslolan gerçeğe, uzak olmayan bir vakit içinde vakıf olacakları belirtilir; bundan maksat ölüm ve ahiret merhalelerinin ilkini teşkil eden mezar hayatıdır. Alimler bu beyandan mezar azabının varlığı sonucunu çıkarmıştır.
Surenin beşinci ve altıncı ayetlerinde inkarcılara yine hitap edilerek kendilerinden, neticede ahiret alemine intikal edeceklerini ve küfürlerinden dönmedikleri takdirde cehennemle karşılaşacaklarını kati şekilde bilip kavramaları istenir ve bu sayede batıl yoldan vazgeçmelerinin mümkün olduğuna işaret edilir.
Surenin son iki ayetinde Tanrı’ın varlığını ve birliğini inkâr edenlerin ahirette alev alev tutuşan cehenneme girecekleri ve dünya hayatında yararlandıkları nimetlerden kesinlikle hesaba çekilecekleri anlatılır.
Müfessirler sözü edilen nimetler mevzusunda sıhhat ve itimat içinde yaşama, görme ve işitme duyularına haiz bulunma, yiyecek ve içeceklere yetişebilme şeklinde yorumlar yapmışsa da Taberî’nin de kaydettiği şeklinde (Câmiu’l-beyân, XXX, 370) herhangi bir ayırım yapmadan Tanrı’ın insana lütfettiği tüm nimetler bu kapsamda yer alır.
Merhaba ve yakarma ile…
Sorularla İslamiyet
tarafınca Ct, 02/06/2018 – 00:02 tarihinde gönderildi