Rusya'nın Orta Asya'daki çıkarlarına tehdit
Öncelikle, Afganistan'dan koalisyon birliklerinin Rusya için geri çekilmesinin bir kayıp ya da zafer anlamına gelmeyeceğini anlamalıyız. Moskova'nın Rusya toprakları aracılığıyla malların teslimi için ön plana çıkmasına rağmen, bu, ABD'ye her türlü İslamcı oluşumlara karşı savaşlarında koşulsuz destek verildiği anlamına gelmiyor. ISAF Rusya'nın sorunları ilgilenmiyor. Öte yandan, Afgan muhalefetinin zaferi Moskova için istenmiyor - ve bu, çok yüksek bir olasılıkla Hamid Karzai'nin dış desteksiz kaldığı anda gerçekleşecek. Dolayısıyla, Afganistan'daki mevcut savaş Rusya'ya yabancı, seyrini etkileme şansı bulunmuyor; bu, Afganistan'ın kendisi ve tüm Orta Asya bölgesi için sonuçlarını tahmin etmenin ve en kötü durum senaryosuna hazırlanmanın en iyi yol olduğu anlamına geliyor.
Afganistan dağları, Rusya'nın 200 yıl boyunca tamamen egemen olduğu bozkırdaki doğal güney sınırdır. Şu anda, Orta Asya ülkeleri, Kremlin'in özel çıkarları bölgesindedir. Orta Asya ülkelerinin çoğu BDT, CSTO, EurAsEC, SCO üyesidir. Aynı zamanda Afganistan'ı bölgedeki ana istikrarsızlık kaynağı ile sınırlandırıyorlar. Bu, Orta Asya'daki entegrasyon süreçlerinin bozulma tehdidi altında olduğu anlamına gelir ve bu, Orta Asya bölgesini Sovyet sonrası alanda barışı yeniden sağlamanın anahtarı olarak gören Rusya'nın planlarına aykırıdır. Aynı tehdit Çin'e karşı geliyor: Farklı koşullarda, PRC Rusya'nın doğal düşmanı olacak, ama şimdi Orta Asya büyük bir savaşın arifesindeyken, Moskova ve Pekin nesnel olarak ortak oluyorlar. Bu arada, bölgedeki üçüncü büyük oyuncu olan ABD, prestij kaybı dışında hiçbir şey riske atmıyor.
Rusya Güvenlik Konseyi, uyuşturucu kaçakçılığını zamanımızın en tehlikeli sorunlarından biri olarak görüyor. Afganistan, Rusya'nın eroinin ana tedarikçisi konumunda ve Rusya Federasyonu da yalnızca uyuşturucu tüketicisi değil, aynı zamanda Avrupa yolunda bir tür nakliye üssü. Bununla birlikte, toplam “ürünün” sadece küçük bir kısmı AB'ye girerken, Afganistan'da üretilen 3 / 4 eroin Rusya'da satılıyor. Kişi başına, Rusya, dünyanın geri kalanından daha fazla eroin tüketiyor. Uyuşturucu kaçakçılığının büyümesine katkıda bulunan diğer faktörlerden söz etmeden, Rusya'nın güney sınırlarını güçlendirme gereğini vurgulamakta fayda var. Gümrük Birliği çerçevesindeki gümrük sınırlarının kaldırılması, eroinin Afganistan'dan Rusya'ya teslimini büyük ölçüde kolaylaştırıyor. Bunu akılda tutarak, önümüzdeki yıllarda Kazakistan sınırındaki gümrük kontrolü iade edilebilir. Ayrıca, uyuşturucu kaçakçılığı, Kırgızistan ve Tacikistan'ın Gümrük Birliği'ne üye olmasını engelleyebilir. Aynı şey yasadışı göç hakkında da söylenebilir: göçmenler uyuşturucu göndermede aracı olarak kullanılır ve оружияve sınırlarını açmış olan Rusya, her zaman dost olmayan ve ev sahibi ülkeye açık bir şekilde elden çıkarılan bölge yabancılarını kabul etmektedir.
"Orta Asya Baharı"
2013 yılı itibariyle Afganistan'da 63'ta binlerce yabancı asker olmasına rağmen, yerel muhalefetin sadece müdahalecilere direnmek için değil, aynı zamanda Tacikistan ve Özbekistan da dahil olmak üzere komşu devletlerin topraklarına fakirlik yapmak için yeterli gücü var. . ISAF'a karşı mücadele etme ihtiyacının ortadan kalkmasından sonra kaç militanın Orta Asya'ya kaçacağını hayal etmek zor. Büyük olasılıkla, güvenlik güçlerinin Afganistan'dan çekilmesinden sonra Afgan gruplar belirli bölgelere veya imtiyazlara sahip olmak için birbirleriyle savaş başlatacaklar. Aynı zamanda, Hamid Karzai'yi devirmek gerekli değildir: Afganistan, resmi hükümetin başkentin merkezindeki bazı blokları zorlukla kontrol ettiği Somali'ye dönüşebilir. Zaten bu aşamada olan en deneyimli ve iyi eğitimli militanlar, kazanç arayışında olan yabancı "sponsor örgütlerin" desteğiyle yurtdışına gidecekler. Muhtemelen onlar için asıl hedef Suriye olacak, Amerikalı analist Max Fisher'ın tahminlerine göre savaş önümüzdeki on yıl içinde bitmeyecek. Zaten, Suriye e-ordusunun verileri doğruysa, Suriye'de Afganistanlı 1000 savaşçılarının etrafında savaşıyorlar. Kürtler ayrıca Afganlar ile çatışmalardan bahsetti. Orta Doğu'ya ek olarak, Afgan paralı askerleri Cezayir, Tunus veya Mısır'dan Rusya'nın kendisine kadar dünyanın diğer bölgelerinde görünebilir: en tehlikeli durumda yeni bir Çeçenistan'a dönüşebilecek olan Volga bölgesinde özellikle tehlikeli bir durum var. Buna ek olarak, militanların Kazakistan'a sızması başlayacak ve daha sonra Rusya'nın zayıf korunan güney sınırı başka bir sıcak noktaya dönüşecek.
Ancak Afganistan'ın kendisine geri dönelim: iç çatışma sırasında, grupların bir kısmı ülkeden çıkarılacak. Militanlar, Afganistan ile sınır paylaşmasalar da, Özbekistan, Tacikistan ve hatta Kırgızistan dahil komşu ülkelerde sığınacaklar. Böylece, teröristlerin dünyanın uzak köşelerine hedefli teslimine ek olarak, Afganistan’dan izinsiz bir militan göçü yaşanacak. Sonuç olarak, çatışma tüm bölgeyi kapsayacak: zaten çok sayıda emsal var, en azından Tacikistan'daki iç savaşı veya Kırgızistan'daki Batken olaylarını hatırlayalım. Radikal İslamcılığın genişlemesi, Gorno-Badakhshan'daki kriz, Kırgızistan'daki siyasi istikrarsızlık ve gizli etnik çatışmalar, Tacikistan ile Özbekistan arasındaki Rogun hidroelektrik santralinin inşası ve diğer yabancı uyuşmazlıklar nedeniyle yaşanan çatışmalar gibi yerel çatışmalar üzerine yoğunlaşıyor. Bütün bunlar ekonomik ve sosyal sorunların yanı sıra birçok Orta Asya ülkesinde devlet krizine karşı olacak. Tacikistan'da İslami Yeniden Canlanma Partisi'nin giderek daha popüler hale geldiği belirtilmelidir. Kırgızistan’da, radikal görüşlere dayanan, gittikçe artan sayıda yasaklanmış dini hareketin taraftarı. Kazakistan'da, 2011'ten beri belirli bir “Hilafet Askerleri” grubu, Aktobe, Astana, Almatı, Atırav ve Taraz gibi büyük şehirlerde birkaç saldırı gerçekleştirdi. 2012’te ülke, 5’te büyük çapta terörle mücadele operasyonları düzenledi. Orta Asya, Arap dünyası ile aynı “bahar” ile karşı karşıya mı?
Afgan düğümü - Rusya'nın restorasyonunun önünde bir engel tarihi sınırlar
Orta Asya cumhuriyetlerindeki son eğilimler, Rusya’nın jeopolitik çıkarları için doğrudan bir tehdit oluşturuyor, çünkü Sovyet sonrası alana yeniden entegrasyon, tersine çevrilmezse askıya alınacak. Birleşik Devletler Ukrayna ve Transkafkasya'yı çoktan ele geçirdi - eski iktidarı eski haline getirmek için iki “köprü başlığı” - ve şimdi Rusya'yı Orta Asya'dan son “köprü başından” uzaklaştırıyorlar. Şimdiye kadar, yalnızca orada Rus projeleri koşulsuz destek buluyor, ancak bu bölgede bile bakışlarını Batı ya da Çin'e yönelterek şüphecilikle daha sık algılanıyorlar.
Maalesef, cumhuriyetlerin seçkinleri, Orta Asya'da hakem olmadığını anlamıyor. Birleşik Devletler bölgedeki askeri üslerini dağıtıp belirli hükümetleri finanse etmeye başladığında, yüzyıllar boyunca gelişen hassas dengeyi altüst etti. Şimdi Amerika gidiyor: Asya Blitzkrieg başarısız oldu ve Yeni İpek Yolu, Batı yanlısı bir Afganistan olarak yenilenen köşe taşıyla birlikte proje çöktü. Hiçbir şey, Washington için kayıp küçük: Afganistan ABD'den uzak, ve kimin yönettiği önemli değil. Sonunda, her an durum değişebilir ve ABD'nin Orta Asya topraklarını ele geçirmek için yeni bir şansı olacak. Fakat şimdi Afganistan sorununun, ABD’nin bölgedeki başlıca rakibi ve eski hakem olan Rusya’nın çözmesi gerekecek. Şimdiye kadar, çoğu zaman, ülkenin comprador seçkinleri bu küçük şeyi anlıyor ya da daha da kötüsü, başgösteren tehdidini tamamen görmezden geliyor. Moskova cevap vermezse, Orta Asya ülkelerinin Çin’e katılmak veya ABD’den Amerikan birliklerini bölgeye geri göndermelerini istemek dışında hiçbir seçeneği olmayacak. Rusya çok az zamana sahip, derhal ve kasıtlı hareket etmek gerekiyor, aksi takdirde felaket yalnızca Orta Asya cumhuriyetleri değil, bizler de olacak.