Turistik Chinatown'da Yaratıcılık Bulma
9 Ağustos'tan hemen sonra, Singapur Ulusal Günü.
Geçen perşembe burada Singapur'da Ulusal Gündü. Kutlama günü ve aşırı kırmızı tişörtlerin ve gösterişli askeri gücün sergilendiği günlerdi.
Benim için resmi tatildi ve son birkaç yılını uyuyarak geçirdiğim bir tatildi.
Söyleyemezsen, en vatansever insan değilim.
Havai fişeklerde heyecanla çığlık atmıyorum ya da geçit törenini izlerken televizyona yapıştırılmıyorum.
Havai fişekleri evimden görüp göremediğimi görmek için pencereden dışarı bile bakmadım.
Sadece izin günümü seviyorum.
İçeride uyumayı seviyorum ve sonra dışarıda dinleniyorum.
Korkunç bir Singapurlu gibi görünebilirim, ancak etrafınızdaki herhangi bir Singapurluya sormaya çalışın:
“Singapur'da yapılacak ne var?”
Gözleri sırlandı mı? Size cevap vermek için mücadele ettiler mi?
Cevabınız evet ise, o zaman benimle aynı Singapurlu. Güvenli sokakları olan bir şehirde, iyi eğitimli (sınıflara bakarsanız), ancak bu kentin kültürü söz konusu olduğunda yaşamaktan hepimiz memnunuz?
“Hangi kültür? Yemek hakkında mı konuşuyorsun? ”
Bizim için Singapur, sonsuza dek tarihi bir öneme sahip olmayan yeni, parlak ve güzel olanları yapmak için eski sokaklara sürekli asfalt döşemeye odaklanan, en mükemmel turistik şehirdir.
Yıllar önce stand-up gösterisi sırasında bugün hala düşündüğüm bir şaka duydum:
“Singapur'da olduğum son zaman 20 yıl önceydi. Şehri inşa ediyorlardı. Sonunda geri döndüm ve hala yapım aşamasında! ”
Evet, Singapur mükemmel derecede güzel ve özellikle turist iseniz, hata yapamazsınız.
Marina Bay Sands güzeldir. Körfez bahçeleri muhteşem. Yeni alışveriş merkezleri hayatı cehenneme uygun hale getiriyor.
Benim için, yerel olarak, sadece… ses gibi hissediyor.
Kolaylıklar için minnettar olmadığımı söylemiyorum. Ben, ama tıpkı herkes gibi ben de hatıralarımın üzerine çıkarken bu kolaylıklardan nefret ediyorum. Bunun ne sıklıkta gerçekleştiğini düşünmek konusunda yardımcı olamam.
Büyüdüğümde, ulusal anlatı, umutsuzca büyük adamlar gibi olmaya çalışan, büyüyen bir bebek ülkesinden biriydi.
(Bu yıl 53 yaşında bir ülke olarak döndük; bu hala gülünç bir genç.)
Amaç, özellikle ekonomi açısından kenti diğer gelişmiş ülkeler gibi taklit etmek veya büyütmekti.
“Singapur nedir?” Önemsizdi.
“Singapur ne olacak?” Sorusuydu.
Bu yüzden, özellikle ülkeden etkilenmedim. Yıllar geçtikçe daha iyi oldum ama hala dünyanın en ilginç yeri bulamıyorum (yine de harika yemeklerimiz var).
Ancak, geçenlerde günlük rotamı değiştirmek zorunda kaldım.
İş yerimden tren istasyonuna gitmek için, her gün Chinatown'un kalbini kesmek zorunda kaldım.
Bu, turistlerin büyüdüğüm şehre hayret etmelerini izleyen günlük geziler anlamına geliyordu.
En tuhaf duyguydu, çünkü genellikle günlük rotama dikkat etmiyorum, ancak caddenin ortasında fotoğraf çekmeyi bırakan bir grup durduğunda, doğal tepki ne aradıklarını bulmak.
Turistlerin suratına kızarken, ben de eğlenmiştim; Chinatown'umuzu neden ilginç buluyorlar? Ne de olsa, çoğu şehirde bir Çin Mahallesi var ve hepsi cehennem gibi turist.
Aynı rotayı 6 ay boyunca yürüdükten sonra, Singapur’un Çin Mahallesi hakkında daha önce görmediğim bazı şeyleri fark etmeye başladım.
Bu turistlerin gözlerini görmek çevreme daha fazla dikkat etmeme, turistik Chinatown'un günlük hayatındaki güzelliği takdir etmeme yardımcı oldu.
Böylece bir gün kameramı tuttum ve elimden geldiğince yakalamaya gittim.
Örneğin, Merlion’u şu şekilde hatırlıyorum:
Ve şimdi, görünüşe göre Merlionlar sokaklarda pazarlanıyor.
Yalan söylemeyeceğim, tişört almakla ilgileniyorum.
Ardından, Smith Street'teki muhteşem bir yerel avcı merkezinden 100 metreden daha az uzakta bulunan, overpriced sokak yemekleriyle dolu, sterilize edilmiş Chinatown Food Street var.
Yerel ipucu: Instagram için sahte retro tasarımla hazırlanmış gibi görünen alanlardan kaçının.
Ve bu dükkan gibi tıbbi ilaçlar ve görünüşe göre seks spreyi satan şeyler var mı? Bunu size göstermek dışında bunu nasıl tarif edeceğimi bile bilmiyorum:
Bunun bir pazarlama taktiği olarak işe yarayıp yaramadığını bile bilmiyorum; evet, hepimiz durur ve bakarız, ama kimse (ben bile değil!) onu almaya ve nasıl çalışıp çalışmadığını görmeye cesaret edemez.
Başka bir pazarlama taktiği?
Her şeyi ve her şeyi satan bu köşe dükkanı.
Müşterileri çekmek için, mümkün olduğunca kulağa bölünen ses seviyesine yakın müzik çalarlar.
Gerçekleştirdiğim şey?
Müziği potansiyel müşteriye göre değiştiriyorlar.
Bu sadece kalabalık-zevkli değil; Geçmiştim ve elektronik dans müziği (EDM) duydum, 80'lerin EDM'sini duydum, klasik rock'ı duydum, pop müzik duydum… aralığın ne kadar etkileyici olduğunu!
Ve aslında işe yarıyor! Ne zaman geçsem, dükkanın içinde her zaman turist var.
Turizm dünyası ne kadar ilginç.
Bu yüzden, hala bir salyangoz hızında yürüyen turistler tarafından kapana kısılmış olduğumu öğrenirken, onları daha fazla suçlayamam.
Singapur'un turistik bölümü, bir yerel halkın bile bilmediği küçük hediyelerle doluysa, bir turist için ne kadar ezici olurdu?
Bu yazıyı okuduğunuz için teşekkürler! Umarım beğenmişsinizdir; Singapur (veya Hong Kong) hakkında daha fazla makale okumak isterseniz, lütfen aşağıdakileri okuyun! Veya kişisel gelişim, iş-yaşam dengesi, yazım ipuçları ve daha fazlası hakkında daha fazla hikaye için beni burada Medium'da takip edebilirsiniz.