Hikaye türü denildiğinde ilk akla gelen isimlerden biridir. Anton Çehov’un 19.yüzyıl Rusya’sında yazdığı öyküler öylesine hayatın içinden, sade, gerçekçi ve etkileyicidir ki kendisinden sonra yaşamış, farklı sanat dallarıyla uğraşan birçok insana ilham kaynağı olmuştur.
"Her şeyden önce hayatın prizmadan geçirilmesi gerekir. Yani, daha açık söyleyeyim, ışığın yedi ana renge ayrıldığı gibi hayatın da en basit elemanlara bölünmesi, her birinin ayrı ayrı incelenmesi gerekir."
"Öyle sanıyorum ki düşünen insanlar her alanda duyarlı, sinirli oluyorlar. Belki de böylesi kaçınılmaz."
"Mutlak bir mutluluk yoktur. Her mutluluk kendi içinde bir zehir taşır ya da dışarıdan gelen bir zehirle zehirlenir."
"Mutlak bir mutluluk yoktur. Her mutluluk kendi içinde bir zehir taşır ya da dışarıdan gelen bir zehirle zehirlenir."
"Mutluyken görmezden geldiğin şeyler, mutsuzken canını yakar; çünkü insan hatalarını mutluyken değil hep mutsuzken anlar."
"Ağaçların bazen boş olabileceği gerçeğini kabullenmeli ve meyve vereceği zamanı beklemeliyiz."
"Kendini yalnız hisseden kimse için her yer çöldür."
"İçinde yaşadığınız evren ile içinizde yaşattığınız evren arasında kurabildiğiniz bağ kadar mutlu olursunuz."