Ahdî - Gülşen-i Şuara
Bağdat’ta doğdu. Ahdî-i Bağdadî olarak tanındı. Aynı zamanda hattattır. Asıl adı Âşık Çelebi’dir (farklı kaynaklarda Mehdi ve Ahmet olarak da geçer). Babası Şemseddin, Şemsî mahlasıyla şiir söylerdi. 1552’de Bağdat’tan yola çıkıp İstanbul’a gitti. İstanbul’da II. Selim tarafından himaye edildi (o dönemde şehzade idi). 11 yıl kadar süren gezisi sonrasında Bağdat’a dönüp tezkiresini yazdı. 1593’te vefat etti.
Eserleri
Divançe
Gülşen-i Şuara: Ahdî tezkiresi olarak da bilinir. Bir mukaddime ve ravza adında üç bölüm ve hatimeden oluşan eserini sonradan genişletmiş, sancak beyleri ve defterdarlar şairlerini içeren bir ravza daha eklemiştir.
Eserin birinci ravzasında başta devrin padişahı olmak üzere şehzade Sultan Selim ve diğer şehzadeleri (17 şair),
İkinci ravzada devrin ileri gelen devlet adamlarını (14 şair),
Üçüncü ravzada ulemâ ve müderrisleri (25 şair),
Dördüncü ravzada ise alfabetik olarak dönemin şairlerini anlatır (325 şair).
Tezkire, yalnız kendi devrinin şairlerine yer vermesi bakımından farklılık arz eder.
Tezkirenin bir diğer özelliği ağırlıkla Osmanlı Devleti’nin doğu bölgesindeki şairleri ihtiva etmesidir. Bağdat bölgesi şairleri hakkında verdiği bilgiler çok önemlidir. Edebiyatımızdaki 147 şair için tek kaynak durumundadır.
Muhtelif kütüphanelerde eserin 9 ayrı nüshası vardır. Bu nüshaların çoğu eserin üç ravzalı ilk tertibine aittir.