Bizim yaşantımızda bu kavramlar çok önem taşıyor.
Masalların ve filmlerin empoze ettiği kahramanlar bunlar çünkü...
İyi-kötü, siyah-beyaz...
Yaz'ın bebekleri genelde prenses. Öyle tanımlıyor.
Babası bazen, mesela bu sabah takıldı ona...
Ben bir cadı tanıyorum, bil bakalım kim?
Ve Yaz'ı işaret etti gözleriyle.
(E tabii bizim kafamızdaki cadı ile onunki başka)
-Hayır anne, söyle babama ben cadı değilim!
-O zaman annen cadı!
-Hayır benim annem cadı değil!
-O sırada Gül abla devreye girdi.
-Senin annen melek!
-Hayırrrr benim annem insan!
İşte bu kadar... Olay bitmiştir.
Bu arada tekrar hoş geldin: