Rusya Moğolistan’ın Avrupa kısmının bir sakini için geçerli olan nedir? Dünyanın bir ucunda, ufkun çok ötesinde, orada bir yerde. Dünya rotasyonunda güçlü bir faaliyet göstermeyen küçük bir devlet. Dublör Moğolların at sürülerini sürdükleri yüzyıllar boyunca süren sonsuz bozkırlarla ilişkili.
Ancak Zafer Geçit Töreni'nde, gerçek yürüyen katillerin sırayla yürüdüğü, boyları ve güçlerinin askerlerimize göre daha düşük olmadığı görüldü. Ve Moğolistan ve sakinleri açısından ufkunu biraz genişletmeye karar verdi. Sonuç çıkarmak için, Kızıl Meydan'da yürüyenlerin atalarının oynadığı rol.
Hiçbir şey bilmediğiniz zaman (ve aslında onların varlıkları dışında, uzaktaki komşular hakkında hiçbir şey bilmiyordum), o zaman taze bir bakışla bazen iyi bir fikir olarak ortaya çıkıyor.
tarih Eğitim Moğolistan Halk Cumhuriyeti, her birini kısaca inceleyebilir. Benim için, birliklerimiz Baron Ungern'in bozkırlarından geçerken aslında geçerken yaratıldığı bir tür keşif oldu.
Senaryo, Ukrayna'nın yaratılmasına biraz benziyordu, sadece sonuçlar mükemmeldi. Ve eğer bugün bakarsanız, açıkça daha iyisi için.
Geçmiş günler, 1921 yılı. O zaman Sovyet Rusya, Moğolistan'ı tanıyan dünyadaki tek kişiydi. Ve Kırım Konferansında, Stalin gerisini halletti. Bazı insanlar bundan hoşlanmadı (Japonya ve Çin hakkında konuşuyorum), ancak önce 2.09.1945'tan sonra kimse sormadı ve Çinli arkadaşlar Moğolistan Halk Cumhuriyeti'nin bağımsızlığını kabul etmek ve ayrıca tanımak zorunda kaldı. Bu yıllarda SSCB, tekniklerin gözetilmediği levye idi.
Moğollar, İkinci Dünya Savaşı sırasında faşizme karşı savaşanlarla aynı sistemde haklı olarak ayakta kalmak için neler başardı?
İşin garibi, Moğol arkadaşlarının haklarının değerlendirilmesi zor. Uzun ve kasvetli düşünmek gerekir, aynı sistemde bizimle olduklarını söylemek daha kolaydır.
Elbette, İngiltere ve Amerika'dan Lend-Lease gönderilerinin Moğol malzemeleriyle karşılaştırılması garip. Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere ile sömürgelerin bulunduğu yerler ve Moğolistan.
Ancak, ortaya çıktı, karşılaştırmaya değil, bir sıraya koymaya izin veren bir nokta vardı.
Atlar.
Sıradan yarı vahşi cılız Moğol atları. Kesinlikle yaşam için iddiasız, sert, güçlü. Jinhiskhan atlarının layık torunları.
Kuşkusuz, bu savaşta atlar çok önemli bir rol oynadı. Arabaların aksine, bir kuvvet olarak atların bir takım avantajları vardı - arazi ve şartlı yollarda daha iyi hareket ettiler, yakıt kaynaklarına bağlı değillerdi (ve bu askeri koşullarda çok büyük bir problemdi), uzun süre mera ile başa çıkabiliyorlardı ve bazen hala bir çeşit yemek vardı ...
Semen Mihailoviç Budyonny, 30'te bir atın hala savaşta kendini göstereceğini söylediğinde oldukça haklıydı. Daha sonra, 40'te, askeri yollarda, at alternatif olmayan rolünü oynadı - büyük izlenen arazi araçlarının zamanı çok daha sonra geldi.
Savaşın başlangıcında, Kızıl Ordu’daki atların sayısı 526,4 binlerce idi. Ancak 1 Eylül ayında, 1941 1 milyon ordusundaydı.
Daha sonra, savaşa hizmet eden atların sayısı yalnızca arttı - ordumuzdaki maksimum sayı 1,9 milyonu aştı.
Doğal olarak, savaşlar sırasında atlar da aynı şekilde öldürüldü, aşırı çalışma, açlık ve hastalıktan öldüler. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında savaş alanlarında bir milyondan fazla atımızın öldüğü düşünülmektedir.
Savaşın ilk yılında, SSCB at nüfusunun neredeyse yarısını kaybetti - eğer Haziran 1941'a kadar ülkemizde 17,5 milyon atlar vardı, o zaman Eylül 1942'e kadar, gençler de dahil olmak üzere USSR tarafından kontrol edilen bölgede yalnızca 9 milyon atlar kaldı. . foals çalışamaz ancak yemek yiyebilir.
Ancak askeri ortamda daha da kötü olan şey - acilen çalışan at sayısını artırmak, araba üretimini arttırmaktan çok daha zordur. Ne de olsa, bir tayın en azından bir tür iş yapabilmesi için, hiçbir zaman parasal yatırımlar veya teknolojiler tarafından düşürülemeyen zaman alır.
Moğolistan'dan at teslimatları 1941 yılında başladı. Mart 1942’tan bu yana Moğol makamları SSCB için atların planlı bir "hasadı" başladı.
Savaşın dört yılı boyunca, 500'in üzerinde Sovyetler Birliği'ne binlerce at teslim edildi. Ve binlerce 32, tedarik dışındaki Moğol köylülerine teslim edildi. Bu 6 süvari bölünmesi, eğer öyleyse.
Söylemeye şaşmamak: "Akşam yemeği için yol kaşığı." SSCB'nin 1941-45 yılında hiçbir para için hiçbir yerde yarım milyon atı alamadı. Moğolistan'a ek olarak, bu türden bir maldaki atlar sadece Kuzey ve Güney Amerika’daydı. Fiyattan (kısa sürede bu kadar miktarda satın almak fiyatı çok fazla şişirmiş olur) bahsetmemek, onları savaşçı SSCB'ye teslim etmek, Geri Ödünç Verme Ödemesinin geri kalanından daha sorunlu ve daha karmaşık olacaktı ...
Moğolistanlı atlar, plana göre şartlı bir fiyatla, esas olarak Moğol borçlarını SSCB'ye mahsup etmek için teslim edildi. Böylece, Bolşeviklerin Moğolistan'daki bütün siyasi, askeri ve ekonomik yatırımları karşılığını verdi. Ve Moğollar bize bir "Lend-Lease" atı sağladılar - son derece zamanında ve tartışmasız, bu tür askeri "teknolojideki" deliği kapattılar.
Bunun gibi "... Sovyetin yanındaki iddiasız Moğol atı bir tank Berlin'e geldi ”(Issa Pliev).
Ama hepsi bu kadar değil. Moğol "Ödünç Verme", atlarla sınırlı değildi. Savaş yıllarında Kızıl Ordu'ya ve sivil nüfusun sağlanmasında büyük rol oynadı ABD'den konserve et temini - 665 bin ton. Fakat aynı yıllar boyunca Moğolistan, SSCB'ye neredeyse 500 bin ton et tedarik etti.
Binlerce Moğolun 800'i (o zamanki Moğolistan Halk Cumhuriyeti'nin nüfusu), bize dünyanın en zengin ve en büyük ülkelerinden birinden biraz daha az et verdi. Moğolistan ve ABD'nin gelişimini karşılaştırmak için günah. Öyleyse merhaba Amerika!
Moğol bozkırlarından ülkemizdeki bütün savaş bir başka stratejik savaş ürünü - yündü. Yün her şeyden önce askerlerin paltolarıdır, bu olmadan siperlerde hayatta kalmak mümkün değildir.
O zaman 54 ABD’den binlerce ton yün bize, 64 Binlerce ton Moğolistan’dan geldi. 1942-45’teki her beşinci Sovyet palto Moğol’du.
Moğolistan ayrıca ham deri ve kürklerin en önemli kaynağıydı. Kürk mantolar, kürk şapkalar, eldivenler ve keçe çizmelerinin teslimatı ilk askeri düşüş kadar erken başladı. 7 Kasım ayında 1941, Moğol kışlık üniformalarında, Moskova yakınlarındaki bir karşı saldırıya hazırlanmak üzere rezervlerden gelen birkaç Sovyet piyade birimi ile donatılmıştı.
Echelons askerlerimiz için hediyelerdi. Toplamda, savaş yıllarında, Moğolistanlı çalışan insanlar toplam 65 milyon tugrik hediye verdi. Ne kadar olduğunu, dersin ne olduğunu, bir şeyin net olduğunu söylemek zor - çok fazla.
Moğol Arat filosu 12 uçağı Moğolların 2 milyonuna mal oldu.
Moğolistan halkının topladığı fonlarla inşa edilmiş bir tank sütunu oluşturuldu. 12 Ocak 1943. bir 53 tankı içeren “Devrimci Moğolistan” adlı bir tank sütunu, Moğolistan Halk Cumhuriyeti Delegasyonuna, Kızıl Bayraklı Tank Tugayı Emri 112'una teslim edildi. Sütun askeri yoldan Moskova bölgesinden Berlin'e geçti.
Eh, Moğol askerlerinin omuz omuza omuza olması Japonya'nın Kwantung Ordusunu paramparça etti - tartışılmaz bir gerçek. Aslında, askeri çağdaki her erkeğin Moğolistan'da savaştığı gerçeği. Bu biz bile olmadı.
Sonuç nedir Moğolların kendi Büyük Vatanseverlik Savaşı yaptıkları anlayışı. Rakamlarla devam edersek, tam olarak ortaya koydular. O zaman 800’in Moğolistan’da binlerce insanın yaşadığını hatırlatmama izin verin. Karşılaştırma için, Voronej bölgemde - yaklaşık 2 milyonlarca.
Böylece şu karakterin sorusu ortaya çıkıyor: Müttefikler ve kardeşler için bunları tutar mı? Slav kardeşler gibi bazıları savaş sırasında beşinci sırada sessizce oturuyorlardı ya da kendi çıkarları için savaşıyorlardı ve sonra Kızıl Ordu pisti sınırlarına geldiğinde Hitler'i parçalamak için de acele ediyorlardı. Ve bugün olduğu gibi, burnumuzu açıyorlar, çünkü biz Avrupa değerlerine uymuyoruz.
Ve ayrıca müttefiklerimiz var. Ama "görünüşte" öneki ile, bugün bir birlik olduğu açık olduğu için ve yarın ... yarın her şey olabilir.
Fakat Moğollar için her şey bir şekilde sessiz. Yönümüzdeki talepler veya tercihler veya indirimlerdeki gereklilikler yoktur. Onlar yaşıyor. Arkadaşlar Ve görünüşe göre, aynı ruhla devam edecekler. Ve görünüşe göre, hikaye bilinir ve hatırlanır.
Mayıs 9 gününden bu yana, yılın 2015'i nerede ve nerede arkadaş olduğumuzu ve müttefikimizi gösterdi, muhtemelen oraya, doğuya bakmamız gerekecek. Ne yapmalı, Avrupa çok hoş olmadığı için ...
Ama bakmaya başladığımdan beri hepsi. Çin ve Hindistan ciddi adamlar, şüphesiz. Büyük ve güçlü. Ve onlarla arkadaş ve müttefik olmak gereklidir. Dahası, kime karşı arkadaş olacağız.
Ama bence hala kuzeye doğru bakanları, ayıların yaşadığı yerde, dişleri taşlamadan unutmamamız gerektiğini düşünüyorum. Moğolistan, Vietnam ... bu arada, listeye devam edilebilir. Ve onlar şimdi karlı olduğu için görünmüyorlar, ama her zaman böyle göründükleri için. Bizde yanlış olan bir şey görmemek. Peki ya da neredeyse hiç görmeden. Sadece iyi hatırlamak. Ve iyi ortak hikayelerimizdeydi.
Neden biliyor musun
Çok basit: arkadaşlar pek olmaz. Ve gerçek arkadaşlar - dahası.