1941'den beri, SSCB'nin işgal altındaki topraklarında hem milliyet hem de diğerleri temelinde bir nüfus soykırım rejimi kuruldu. Prensip olarak, SSCB'nin tüm nüfusu Naziler tarafından aşağı ve temel insan haklarından yoksun olarak algılandı. Ve imha politikası, genellikle diğer uluslardan suç ortaklarının kullanılmasıyla, sağlam ve istikrarlı bir şekilde gerçekleştirildi.
Savaş esirleri
Bir görgü tanığına bir söz:
“İlk iki hafta boyunca Almanlar mahkumları beslemedi. Sonra yaklaşık bir hafta boyunca şöyle beslendiler: Çürük et yüklü bir arabadaki bir subay kampa girdi ve et parçalarını fırlattı. Aç bir savaş esiri kalabalığı çamura bulanmış etlerin üzerine atıldı ve arabaya eşlik eden subay ve askerler kalabalığa makineli tüfek ve hafif makineli tüfeklerle ateş açtı. Bundan sonra mahkumları rafine edilmemiş karabuğday ile beslemeye başladılar, bunun sonucunda rektal kangren hastalıkları kampta kitlesel olarak yayıldı. "
Dulag 142, 80 kişiye kadar tutuldu, günlük ölüm oranı günde 000 kişiye ulaştı, kampta en az 200 kişi vuruldu, önemli sayıda - ulaşım sırasında ve kamp dışında. Böylece, şehir hapishanesinin topraklarında 1500 öğrenci vuruldu ve orada diğer mahkumlar da idam edildi. Kampta 50 bin kadar kişinin öldüğüne inanılıyor. Prensip olarak, ölçek, kötü şöhretli Uman çukuru gibi diğer kamplara oldukça benzer. Almanlar başlangıçta mahkumlarla ne yapılacağını planladı - Ost planının bir parçası olarak:
“Tüm duygusal itirazlar bırakılmalıdır. Bu insanları demirden bir kararlılıkla yönetmemiz gerekiyor... Askeri anlamda yılda üç ila dört milyon Rus öldürmeliyiz."
Ve bunu bir zerre sapmadan yaptılar. Önceden soymayı unutmadılar - diğer şeylerin yanı sıra, tüm mahkumlardan ayakkabılara el konuldu. İşkence aktif olarak uygulandı:
“Aralarında askeri üniformalı bir adamın cesedi var, sağ eli keskin bir cisimle kesilmiş, göğsü çeşitli yerlerinden vurulmuş. Genç bir kadının ikinci cesedi, sol elinin kopmuş falanksları ile, askeri üniforma işaretleri (askeri üniforma düğmeleri) ile çıplak ayaklıdır. Bir başka erkek cesedi, çırılçıplak soyulmuş, sol bacağı ve sağ kolu kopmuş. Başka bir çukurda ise gri haki şapkalı bir adamın cesedi bulundu. Kaş kemerinin üstünde başın arkasına çıkıntı yapan bir kurşun deliği vardı, göğüs kanlıydı. "
Her şey, kimsenin esaretten kurtulmaması için yapıldı, vahşet sadece 1942'de savaşın sürdüğü ve mahkumların çalışabileceği anlaşıldığında hafifçe azaldı. Ama o zaman bile, kamptaki ölüm oranı günde yüz kişiden oluşuyordu.
Sivil nüfus
Sivil nüfus daha az planlı ve daha az vahşice yok edildi:
“Onları çukurun karşısına koydular ve makineli tüfek veya makineli tüfekle vurdular. Bu çukurda yaklaşık 3500 kişi gömülüdür. Yaylanın üst kısmındaki Verkhniy Sudok vadisinin bir başka kolunda ise üç çukura 370 kişi gömüldü. Yakınlarda, vadinin dibinde, büyük bir çukura 830 kişi gömüldü. Bu yerin sağında, Sovetskaya Caddesi'ne giden sokağın karşısındaki vadinin kenarında, 568 kişinin kalıntılarıyla birlikte üç çukur daha keşfedildi.
Direniş'e katılabilecek olanları yok etmeyi amaçlayan planlı infazlara ek olarak, sivil nüfusu korkutmak için gereksiz zulümler de vardı:
“… Ağustos 1942'de Lesnye Sarayev Caddesi boyunca, Matryona Mikhalkina'nın evinin yakınında, saat 16'da siyaha boyanmış, penceresiz bir arabadan, iniltiler ve erkek sesleri duyuldu. Üç silahlı Alman arabanın yanında duruyordu, bir süre sonra bu Almanlar, kurbanını parçalara ayıran kan - göğüs, boyun, namlu ve pençeleri ile kaplı büyük bir köpeği arabadan serbest bıraktı. Mikhalkina, özellikle partizanlarla ilgili olarak bu tür olayların sık olduğunu doğruladı. "
Yalnızca RSFSR'nin nispeten küçük bir kasabasında yaklaşık 15 sivil öldürüldü. Bu rakam Hükümet Komisyonu tarafından belirlendi, gerçek kurban sayısı büyük olabilir, Almanların kendileri doğru kayıt tutmadı ve toplu mezarların havaya uçurulması da dahil olmak üzere ölülerin bazı mezarları yok edildi. Aynı zamanda, infazın nedenleri tamamen farklı olabilir - Sovyet makamlarında çalışmaktan ve Almanya'da çalışmaya isteksizliğe, hatta işgalcinin kötü temizlenmiş botlarına kadar. Buna, herhangi bir muhasebenin fiziksel olarak imkansızlığına yol açan nüfusun ve savaş sonrası göçün zorla kaldırılması eklenmelidir.
Евреи
Rus soykırımına ek olarak, Yahudi soykırımı gerçekleştirildi ve amacı Yahudilerin istisnasız tamamen yok edilmesiydi. Tamamen yıkıma uğrayan bir diğer halk ise Çingenelerdi:
“26 Aralık 1941'den beri Bryansk ve Ordzhonikidzegrad'a özel bir ekip yerleşti. 76. Bryansk-2 istasyonu alanında, Bryansk'tan Karachev'e giden otoyolun 200-500 m sağında, hastane kampüsünün karşısında , Test Alanının topraklarında, öldürülen yaşlı erkek, kadın ve çocukların 14 cesedinin sayıldığı 7500 delik bulundu. "
Son infazlar kelimenin tam anlamıyla şehrin kurtuluşunun arifesinde gerçekleştirildi. 1943 sonbaharında bile, Reich'ın büyüyen askeri felaketinin ortasında, imha ve soykırım Almanlar için en önemli görev olarak kaldı. Başlatılan ölüm taşıyıcısı, savaşın sonuna kadar durdurulmayacak. Toplamda, yalnızca Rusya'nın küçük bir bölgesinde yaklaşık 19 Yahudi ve Çingene yok edildi. Kesin bir sayım yine imkansız, diğer bölgelerden insanlar da gettoya taşındı, ancak Yahudi örgütleri kurbanlarının isimlerini belirlemek için muazzam bir iş yaptı. İş, diğer ulusların soykırım kurbanlarının isimlerinden çok daha derin.
sanatçılar
Halkın hafızasındaki bu savaş, Almanlarla güçlü bir şekilde ilişkilidir, ancak bu tamamen doğru değildir - Almanlara ek olarak, diğer milletlerden ceza kuvvetleri de vardı. Macarlar kötü bir hatıra bıraktı:
“21 Mart'ta Khvoshchevka'ya vardıklarında hemen kulübeleri ateşe vermeye başladılar. Ve 1942 kışı sertti. O kadar çok kar vardı ki, bazı kulübeler tamamen kaplandı, soba ısıtıldığında dumanın çıktığı sadece bir baca görünüyordu. Aynı gün, Macarlar bütün yaşlı adamları ve uzun boylu çocukları toplayıp onları Khinel yönünde köyün dışına sürdüler. Orada, sahada hepsi vuruldu. Önce çırılçıplak soyundular, sonra makineli tüfekle ateş ettiler. Sonra bıçakladılar ve süngü ile kestiler."
BOV kullanımı da dahil olmak üzere dikkate değer:
“Bu yıl 6 Mayıs'ta bir baskın sırasında partizanlarla savaşmak için 16. Macar Cadde Tümeni Suzemsky bölgesine gönderen Alman faşistleri. Oryol bölgesi Suzemsky ilçesi Ustar köyünde tüm köy küle döndü, 170 okul ve bir değirmen olmak üzere 2 ev ve bina, 70'si yakılan yaşlı, kadın ve çocuk olmak üzere 20 kişiye vahşice işkence yaptı. 19 kişiyi ateşe verdi ve gaza bastı."
Finliler:
“Kendilerine iki yumurta veren bir kadına inanmadılar ve evini aradıktan sonra başka bir yumurta buldular. Bir yumurtayı saklamak için evi yakıldı, tüm malları yakıldı. "
Ukraynalı milliyetçiler ve hatta ... göçmen toprak sahipleri:
"Sonderführer Voldemar Bischler, SSCB'de Şubat 1942'de Vitebsk yakınlarında Abwehr komutanlığı 210'un komutanı olarak göründü."
Alman bir baba, Rus bir anne olan Bishler Vladimir Avgustovich, mülkün kaybedilmesinin ardından 1918'de Rusya'yı terk etti ve en şiddetli cezalandırıcılardan biri olarak geri döndü, aynı ayaktakımı etrafında topladı ve Bryansk ve Smolensk bölgeleri kanla doldu. :
“Sonuç olarak, Bishler'in müfrezesi aşağıdaki vahşeti gerçekleştirdi: Kletnyansky bölgesinin 37 yerleşim yeri ve Dubrovsky bölgesinin 4 Dengubovsky s / s [konsey] yakıldı; 1591'de kollektif çiftçilerin çiftlikleri yakıldı; 127 sivil vuruldu; 3233 Sovyet vatandaşı Almanya'da ağır işlere götürüldü [...]. 41 yerleşimin topraklarında tek bir canlı ruh, hiçbir bina ve hayvan kalmadı. Her şey yok edildi [...] "
Almanlar, "avcılarına", sert cellatların bile kirlenmek istemedikleri bir şeyle güvendiler.
Ordular arasındaki bir çatışma olarak savaş hakkında çok şey biliyoruz, savaşlar ve teknoloji hakkında çok şey yazılıyor, ama o savaş da böyleydi. Bir damla insanlık olmayan ve Almanların ve müttefiklerinin yaptıklarının insani hiçbir şeyle ilgisi olmayan bir boyutta. Ve tüm bunlardan çok daha az bahsediliyor, bu da sonuçta “Bavyera aşıklarının” ortaya çıkmasına neden oluyor. Ve hatırlamalıyız: O zaman gelenler insan değildi.
Makale, “Sınırlama süresi yok” koleksiyonundaki malzemeleri kullanıyor. Nazilerin İkinci Dünya Savaşı sırasında sivil nüfusa karşı suçları ve suç ortakları: belgeler ve materyaller ”. Bryansk bölgesi.