Editörün Notu: Bu hikaye sabah 7'de saat 07.00'de güncellendi. E.T.
Amerika Birleşik Devletleri ve Kuzey Kore arasında bir gerilim yaratan ve her iki ülke tarafından nükleer füze denemeleri ve savaşan kelimelerin vurgulandığı gerginlikler nedeniyle, nükleer savaş olasılığı uzmanlara göre yıllardır olduğundan daha yakın görünüyor.
Pentagon yetkilileri bugün (28 Kasım) Kuzey Kore'nin, Washington DC Güney Kore yetkililerinin kuzeye olan düşman komşusunun böyle bir füzeyi bir füze ile eşleştirebileceğine inandığı bir kıtalararası balistik füzenin nükleer denemesi başlattığını açıkladı. CNN'nin, 2018'de nükleer savaş başlığı olduğunu bildirdi.
Kuzey Kore'nin şu anda ABD'nin başkentini nükleer silahlandırma kabiliyetine sahip olmamasına rağmen, nükleer bir saldırı olasılığı insanları dünyanın dört bir yanına koydu. Kuzey Kore'nin devletlere saldırmaya karar vermesi durumunda, nükleer füzeleri kovulduktan sonra durdurmanın bir yolu var mı? [Kuzey Kore Hakkında 7 Garip Kültürel Gerçekler]
Yıllar boyunca su yüzüne çıkan ve yenilenen bir seçenek, insanları nükleer saldırılardan korumak için bir şekilde bir kalkan veya savunma sistemi oluşturmaktır. ABD, 1959 yılında nükleer silah teslim etmek üzere tasarlanan kıtalararası balistik füzenin (ICBM) en eski kullanımından insanları böyle bir saldırıdan koruyacak yöntemler üzerinde çalışıyor. Ancak onlarca yıl sonra, ülkenin, çoğu uzmanın nükleer saldırıya karşı Amerikalıları güvenilir bir şekilde koruyamayacağına inanan sadece kusurlu bir sistemi var. Silahlar Kontrol ve Silahların Yayılmasını Önleme Merkezi ile eski bir bilim danışmanı olan Philip E. Coyle III, Füze savunma sistemlerini kapsamlı bir şekilde değerlendiren Pentagon ile operasyonel testler direktörü ve değerlendirmesi.
Ama nükleer füze kalkanı almak ve çalıştırmak için neden bu kadar uzun sürdü? Ve bu teknolojinin gelecekte işe yarayabileceği ihtimali var mı?
Coyle, WordsSideKick.com'a verdiği demeçte, "Bu, Pentagon'un şimdiye kadar 70 yıl süren denemelerde göstermeye çalıştığı en zor şey."
ABD ve Sovyetler Birliği Anti-Balistik Füze Anlaşması'nı imzaladıktan sonra, 1972'lerde kıtalararası füzeler icat edildiğinde, bir nükleer füze savunma programı inşa etme girişimleri neredeyse 1972'de icat edildiğinde başladı. Her bir tarafın tutabileceği füze sayısını sınırlandıran. Atmosferdeki bir nükleer silahı patlatmak suretiyle Dünya üzerinde koruyucu bir radyasyon kuşak oluşturmayı amaçlayan Argus Operasyonu ve zap nükleer parçacık kirişlerini kullanarak keşfedilen Project Tahterevalli gibi, yıllar boyunca bir dizi tuhaf fikir öne sürülmüştür. "Savaşın Hayalcileri: DARPA'nın, Dünyayı Değiştiren Ajansın Anlatılmamış Hikayesi" (Knopf, 2017)
1980'lerde Cumhurbaşkanı Ronald Reagan, "karşılıklı güvence tahribatı" ndan rahatsız olduğunu (yani, hem ABD'nin hem de Rusya'nın nükleer savaş durumunda birbirini yok etmek için yeterli nükleer silahı olduğu fikri) tek koruma olarak gördüğünü söyledi. SSCB'ye karşı Stratejik Savunma Girişiminin ya da uzaya yerleştirilen nükleer enerjili lazerlerin nükleer silahlara sahip olacağı Star Wars programının geliştirilmesine itti. Program, pahalı bir flopdu, çünkü tüm konseptin çok fevkalade olduğuna dikkat çekti, bir astrofizikçi ve füze savunması ve Uzay Güvenliği konusunda uzman olan Laura Grego, Endişeli Bilim Adamları Birliği'nde. [Dünya'yı yok etmenin en iyi 10 yolu]
Bazı yönlerden, bu projelerin başarısızlığı şaşırtıcı değil: Bir kıtalararası balistik füzenin ele geçirilmesi gerçekten zor, dedi Grego. Bir ICBM fırlatır, 15 dakika boyunca boşluktan geçerek harcar ve ardından hedefine ulaşmadan önce atmosferi yeniden birleştirir. Bu yüzden bir ICBM, yolculuğunun sadece birkaç noktasında ele geçirilebilirdi: ilk başladığında, bir kere uzaydan çıktığında ve atmosferi yeniden canlandırdığında ve hedefine doğru yaklaşırken. Bu yaklaşımların her birinin kendi sınırları vardır.
Örneğin, Grego WordsSideKick.com'a "fırlatma aşaması birkaç dakika süren bir dakikadır" dedi.
O, bir roketin nükleer bir füzeyi kesip "öldürmesi" için fazla zaman ayırmaz. Dahası, Rusya ve Çin gibi tarihi Amerika Birleşik Devletleri rakiplerinin büyük toprak kitleleri var. Füzeleri muhtemelen uzaklarda tutacaklar, yani denize dayalı önleyiciler fırlatma safhasında füzeye varamayacaklardı.
Grego, uçuşunun başlangıcında bir füzenin öldürülmesinin büyük olasılıkla fırlatma alanlarının üzerinde gezinmesini gerektirdiğini söyledi. Erken saatlerde, ordu, Rusya ve Çin’in üzerindeki göklerde bomba öldüren lazerlerle dev Boeing 747’ler yerleştirmeyi önerdi.
Grego WordsSideKick.com'a “Oldukça hızlı bir şekilde, operasyonel zorlukları görebilirsiniz” dedi. "Sadece bir şeyler beklemek için sadece onlarca yıl boyunca süren birkaç büyük 747 var mı?"
Bunun ötesinde, "lansman aşaması" yaklaşımıyla ilgili başka sorunlar da var. Grego, önleyicinin füze üzerinde tam olarak doğru noktaya çarpmaması halinde, füzenin "hedefleneceği hedefi pek yerine getiremeyebilir. Kanada'nın sevmeyeceği başka bir yere düşecek" dedi. "Açıkça ve füzenin ucundaki yükü hedef almalısın."
İnsansız hava araçları kullanmak da bir seçenek olarak görülüyor, ancak bir füzeyi yok etmek için ateş gücüne sahip değiller.
İkinci seçenek ve en uygun olanı, füzeyi en uzun uçuş kursu sırasında, yani uzayda durdurmak. Bu yaklaşımın bir avantajı, çoğu ABD düşmanının Pasifik'in batısı olması nedeniyle, muhtemelen füzelerini kutupların üzerinde bir yol izleyecek şekilde programlayacaklarıdır. Bu da, yalnızca bir yere dayalı ara müdahalenin Alaska'ya yerleştirilebileceği ve muhtemelen tüm ülke.
Ancak uzayda bir füzenin ele geçirilmesi de onun problemlerine sahiptir.
Coyle, "Gelen füze 15.000, saatte 17.000 mil gidiyor [24,000 - 27,000 km / s]" dedi. "Ve bu kadar hızlı gidiyor, eğer bir inçten özlüyorsanız, bir milden kaçırabilirsiniz."
Başka bir sorun da var: Uzayda hava direnci (veya sürtünme) yoktur. Bu, bir nükleer savaş başlığı gibi şekillenen bir balon gibi bir çılgınlık, gerçek savaş başlığı ile aynı şekilde seyahat edebilir ve bu da bir füzenin gerçek füzeyi tuzaktan ayırt etmesini zorlaştırır. Grego, balonların çok hafif olduğu ve sofistike bir savaş başlığının, savaş başlığının yolunu gizlemek için 20 ya da 30 tane açgözlü balonları kolayca başlatabildiğini söyledi.
Son olarak, füzelerin hedefe ulaşmadan önce atmosferi yeniden canlandırmasıyla son çukur çabası kesişir. Bu yaklaşımın bir avantajı, hava direncinin, tuzakların bir sistemi rahatsız etmesini engellemesidir. Diğer yandan, "savunmak için çok fazla zamanınız yok, çünkü hızla size doğru geliyor, bu yüzden uygulanabilir bir strateji değil," dedi Grego. Ve nükleer savaş başlıklarındaki elektronların bir elektromanyetik darbe (EMP) gibi bir şeyle karıştırılması büyük olasılıkla işe yaramazdı; Grego, silahların yakınlardaki diğer nükleer silahlardan EMP'lerin etkilerinden kurtulabilecek kadar güçlü olacak şekilde tasarlandığını söyledi. [Zihin Kontrolüne Uçan Daireler: 22 Sınıflandırılmış Askeri ve CIA Sırları]
Sonuç olarak, ordunun son yirmi yılı, yeraltına dayalı bir ordunun füze savunması olarak bilinen bir ICBM'ye saldırmasına odaklandı. Ordu, Clinton yönetimi altında erken başarı gösteren bir prototip geliştirdi. Fakat Bush'un altında ordu, silahı erken bir prototipten itti ve operasyonel duruma getirdi. O zamandan beri, orduya göre 17 testin 9'unda hedefi kaçırdı.
2010 ve 2017 arasında, 4 testin 3'ünde hedefi kaçırdı. (Ancak, Mayıs ayı sonlarında ABD ordusu, orta saha füze savunma sisteminin başarılı bir testini gerçekleştirdiğini açıkladı.)
"Uçuş-kesişme testlerindeki başarısızlık daha da şaşırtıcı, çünkü bu testler başarıya ulaşmak için oldukça fazla yazılmıştır. Eğer bu testler ABD savunmasını aldatmak için planlanmışsa, gerçek bir düşmanın yapacağı gibi başarısızlık oranı daha da kötü olacaktır." Coyle dedi.
Dahası, "bu başarısızlıklardan birini başarılı bir şekilde engelleyicinin hedefe bir bakış atışıyla vurması, ancak onu yok etmemesi halinde başarılı sayılır." Dedi. "Kapanış sadece nükleer savaşta değil at nalı sayılır."
Sorunun bir kısmı, sistemlerin mühendislik süreci boyunca koşturulduğu ve hem Coyle hem de Grego'nun tasarım kusurlarından muzdarip olduğudur. Buna ek olarak, ordunun farklı dalga boylarında radar gibi ek teknoloji altyapısı geliştirmesi veya füzeleri tespit etmek için daha iyi uydular geliştirmesi gerekir ki bu da hedefin belirlenmesi ve görselleştirilmesi için daha iyi bir iş çıkartabilir.
Grego, projelerin zeminden, dikkatlice düşünülmüş ve mevcut ve yeni teknolojilerin en iyi şekilde kullanılmasına rağmen yeniden tasarlanmasına rağmen, nükleer savunmayla ilgili bazı zorlukların aşılmaz olduğunu söyledi. Örneğin, şimdiye kadar hiç kimse nükleer savaş başlığı çözme problemini çözmek için bir yol bulmadı.
Grego, "Amerikan savunma şehirlerini zamanın yarısını koruyabilen" stratejik savunmaya "odaklanmak, diplomasi gibi daha etkili savaş-caydırma stratejileri için bu kaynakları kullanmaya kıyasla dünya için çok daha pahalı ve nihayetinde daha tehlikeli olabilir.
Editörün Notu: Bu hikaye orijinal olarak 2 Mayıs 2017'de yayınlandı. ABD'nin orta sınıf füze savunmasıyla ilgili ek bilgilerle birlikte, Kuzey Kore'nin ABD'ye ulaşabilecek kıtalararası balistik bir füzenin başarılı test lansmanı hakkında yeni bilgiler eklemek üzere güncellendi. Mayıs ayında yapılan testler.
Aslen Canlı Bilim'de yayınlandı.