Dikkat işlevleri, kişinin kendi hareketlerini kontrol edebilme ve değişen koşullardaki ihtiyaçlara göre yeni stratejiler yaratarak bunlara cevap verebilme becerilerini kapsar. Kendilik kontrolü kişinin kendi hareketlerini erteleyebilmesi ve ortamda denetleyici bireylerin yokluğunda da bakım verenin isteklerine ve sosyal beklentilere uyabilme becerisidir. Dil becerileri de çocuğun kendilik kontrolü gelişimine katkıda bulunur.
Kopp (1982) kendini kontrol edebilme becerisinin gelişimini 4 evrede tanımlar:
1. Evre (doğum-3 ay arası): Bebeğin uyku-uyanıklık düzeni kısmen bir dengeye oturur. Bebek aşırı uyarılmışlık durumlarım bastırmayı öğrenmeye başlar. Daha önceleri refleks şeklinde olan hareketler amaçlı davranışlara dönüşmektedir. Bebek çevresindeki bilgileri seçici bir şekilde taramayı öğrenir. Annenin bebekle etkileşimi ve sağladığı düzen bebeğin durumu kontrol edebilmesini ve çevresindeki belirgin özelliklere odaklanabilme becerisini artırır. Zamanla bebeğin belirli bir konuyla ilgili bilgi girişine dikkatini verme kapasitesini artırır.
2. Evre (3 ay-1 yıl arası): Duyuları ve hareketleri düzenleme becerileri gelişir. Refleks olmayan hareketler için istemli motor kontrol gelişir. Bebek henüz çevresindeki durumlarla ilgili bilişsel olarak net bir anlayış düzeyine sahip olmamasına rağmen, hareketlerini olay ve nesnelerin özelliklerine göre değiştirmeyi öğrenir. Motivasyon davranışın önemli bir belirleyicisi olur. Daha az aktif olan bebeklerde bakımverenin dikkati sağlama ve sürdürmesinin önemi devam eder.