Victor Hugo, romanında idam mahkumunun kimliğini ve işlediği suçu bilinmeyen olarak bırakıyor. Böylece, romanın kahramanı tüm idam mahkumlarını temsil etmektedir. Romanda mahkum, idamdan daha korkunç olan kürek cezasını çekmektense ölümü göğüslüyor.
Ölüm cezası henüz birçok ülkede yürürlüktedir. Ülkemizde ise, idam cezası yasal açıdan kaldırılmakla birlikte, yerine ikame edilen ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ve F Tipi hapishanelerdeki ağır tecrit koşulları nedeniyle, “ölümlerden ölüm beğen“ mantığı “zulümlerden zulüm beğen“ biçiminde sürmektedir. Bugün, “uygarlaştıkça“ barbarlaşan ve çürüdükçe ceberrutlaşan ABD emperyalizminin dayattığı yaşam tarzıyla birlikte AB standartlarına uygunluk adı altında yürütülen yozlaştırma, Türkiye'de mahpuslara çektirilen çileye karşı toplumu duyarsızlaştırmış, herkesi kendi gündemine kilitlemiştir.
Bu konuların üzerine zamanında büyük bir duyarlılıkla eğilen Victor Hugo'nun İdam Mahkumunun Son Günü adlı eseri, yazılışının üzerinden ikiyüz yıla yakın bir zaman geçmesine karşın, güncelliğini halen korumaktadır.
Eser, Türkiye'de ilk kez, 1972'de Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'ın idamına karşı yürütülen kampanya kapsamında, Habora Kitabevi tarafından yayınladı. Bu kampanyaya Yar Yayınları, Leonid Andrev'in Yedi Asılmışların Hikayesi, Cem Yayınları, Arthur Koesner'in İdam adlı eserleriyle katılmışladır.