Demeter'in kederli gezintilerinden kısa bir mola almaya karar vermiş ve Anfion'un kuyusunda bir taşın üzerine dökülmeye karar vermiş olan (daha sonra keder taşı olarak adlandırılan) Eleusis şehrinde (şimdi küçük Lepsina kasabası, Atina'dan 20 km uzaklıkta). Burada ölümlülerden saklanan tanrıça, kentin kralı Keleya'nın kızı tarafından keşfedildi. Demeter sarayına girdiğinde, yanlışlıkla kafasının içindeki kapının kafasını çarptı ve parıltı, çarpmadan odalara yayıldı. Eleusis Kraliçesi Metanira, bu olağandışı olayı fark etti ve hacıya oğlu Demofont'un dikkatini verdi.
Başka bir mucize, birkaç geceden sonra kraliyet çocuğunun bir yıl boyunca olgunlaşmasıyla oldu. Çocuğu ölümsüz yapmak isteyen Demeter, çocuk bezine sardı ve erimiş bir fırına koydu. Metanira bunu gördükten sonra Demeter, ilahi kökeninin perdesini açmak zorunda kaldı. Uzlaşmanın bir işareti olarak, şerefine bir tapınak inşa etmeyi ve ibadet için bir sunak inşa etmek için Enfion kuyusunda sipariş vermiştir. Buna karşılık, tanrıça bölge halkına çiftçilik mesleğini öğretme sözü verdi.
Böylece, bu parçada Demeter imgesi, diğer Olimpiyatçılar tarafından yaratılan engellere rağmen, Prometheus gibi, mitolojik bir kültürel kahramanın özelliklerini edinmiştir. Eski Yunan efsanesinin sonucu iyi bilinmektedir: Demeter'in çektiği acıyı gören Zeus, Hades'e, bir şartla üzerinde anlaştığı, çalınan Persephone'yi iade etmesini emretmiştir: Kız, belirli bir zamanda kasvetli yeraltı krallığına geri dönmelidir.
Tüm bir başlangıç kompleksini temsil eden Eleusyalı Gizemler, tarım Demeter ve Persephone kültüne karışıyor, ilk kez MÖ 1500 civarında ortaya çıkıyor. ve doğrudan kutlama dönemi - 2 binden fazla yıl. Eleusis'teki ayinler, 392 yılında putperestlikle mücadele etmek ve Hıristiyan inancını güçlendirmek için Demeter tapınağının kapatılmasını emreden İmparator I. Theodosius'un kararnamesiyle yasaklandı. Gizemlerin ziyareti, Yunanistan'ın dört bir yanından gelen hacılar tarafından yapılıyordu, ancak katılımcılara bir dizi etik ve yasal kısıtlama getirildi: Cinayete katılma ve Yunanca bilgisi. Bu koşullar, iyi niyetli bir vatandaşı (polis sosyal sistemi anlamında) agresif bir barbardan ayırmayı mümkün kılmıştır.
Eleusinian Gizemleri iki bölümlü bir yapıya sahipti: Büyük ve Küçük festivaller vardı. Bu ritüel olayların zamanı, yaz aylarında başlayan Attic takviminin özelliklerine doğrudan bağlıydı. Böylece, Küçük Gizemler, Şubat ayının ikinci yarısı ve Mart ayının başlangıcı olan bir açıklamada gerçekleştirildi. Genç asma onur ay oldu, çünkü daha sonra aynı zamanda bazı Dionysian ve Orphic gizemleri yapıldı. Eleusinian eyleminin bu bölümünün sakral ritüeli, başlatılanlar arasında olduğu iddia edilen genç adtlerin ve Demeter'in şerefine verilen kutsal fedakarlığı yıkamak ve temizlemektir.
Büyük Eleusinian Gizemleri boedromionda yapıldı - Eylül ayının ikinci yarısı, tanrı Apollon'a adanmış bir dönem. Eylem 9 gün sürdü (bu belirli sakral sayının kullanılmasının tesadüf değil), rahiplerin cehennemden sakral kalıntıları şehirden Demeter tapınağına götürdüğü, ardından tüm din adamlarının Phaleron Körfezi'nde sembolik bir abdest gerçekleştirdiği, sonra da bir domuzun ritüel fedakarlığı yapıldığı, Kerimikos'un Atrium mezarlığından Elefsina'ya, sözde “Kutsal Yol” adı verilen şahane bir kendinden geçmiş alayı, bir zamanlar eski tanrıça Demet'in gezinme yolunu simgeleyen “Kutsal Yol” boyunca geçti. s.
Eylemin özel anlarında katılımcıları, Demeter'i şakalarıyla neşelendiren, kaçırılan kızı özlemekten alıkoymayı başaran yaşlı hizmetçi Yamba'nın şerefine bağırmaya ve müstehcenlik duymaya başladı. Aynı zamanda, Eleusinian Gizemlerinin hizmetkarları, bir versiyona göre Zeus ve Persephone'nin oğlu olarak kabul edilen, tanrı Dionysos olan Bacchus adını bağırdı. Alayı Eleusis'e ulaştığında yas tutmaya başladı ve katılımcılarının hayatının değerini yitiren Demeter üzüntüsünün gizemlerini hatırlattı.
Kemer sıkma ve dua zamanı, Gizemlere katılanların Persephone’nin annesine dönüşünü kutladıkları Ekim’in başında sona erdi. Programın ana noktası, ritüel efsaneye göre, tanrıça Demeter'in Eleusinian kralı Keel'in evindeyken kendini içtiği arpa ve nane infüzyonundan türetilmiş bir içecek olan kikéon'du. Gizem törenlerinin etkisinin katılımcılarına etkisini açıklamaya çalışan bazı modern bilim adamları, sonuçları değişmiş bilinç durumlarına yakın olan ergot ile arpa tanesine eklendiklerine inanmaktadır. Katılımcıların sakral ritüellerdeki duyguları ve duyguları, hazırlıklı hipnotik meditatif prosedürler ve ritüeller ile daha da artmıştır; bu, kendilerini Eleusinian Gizemlerinin özel mistik anlamlarına sokmalarına izin vermiştir;
Eleusinian kültünün kutsal niteliklerinin tefekkürine giriş sadece dar bir inisiyatif grubuna açıktı ve bu nedenle ritüelin bu bölümünün içeriğinin yabancılara açıklanması kesinlikle yasaktı. Demeter kültünün taraftarlarına açıklanmış olan kutsal bilgi neydi? Eski Gizemlerden bazı araştırmacılar, inisiyatiflerin ölümden sonra yaşam beklentisi olduğunu iddia ediyor. Eleusyalı kültünün bir üyesi olduğuna inanılan eski Yunan filozofu Plato'nun ifadelerinden elde edebileceğimiz ve az çok güvenilir olan bilgiden elde edebileceğimiz ve hatta ritüelleri diyaloglarında halka duyurmaktan dolayı rahibe "kardeşlikten" kovulduğu ortaya çıktı.
Plato, gizemlerin gizemlerinin anlaşılmasının öbür dünya ile ve sonsuz yaşam bulma ihtimaliyle yakından ilişkili olduğuna inanmaktadır. Bu yüzden Sicilya arkadaşlarına tavsiyelerde bulunuyor: “Gerçekten, ruhumuzun ölümsüz olduğu ve ayrıca vücudumuzdan kurtulduktan sonra en büyük cezaya ve cezalandırmaya tabi olduğu eski ve kutsal öğretiyi takip etmek gerekir. Bu nedenle, kötülüğün, onlara neden olmaktan çok daha büyük bir suç ve adaletsizliğe katlanmak olduğunu varsaymalıyız. ”
Burada Platon, gizemlerin en büyük kapsamı kazandığı Saltanat dönemi sırasında Atina despotu Peisistrat'a işaret eden belli bir tranoborik saldırıyı kabul ediyor. Bu konuda ilginç olan, Platon'un “Fedr” diyaloğundaki söylemidir, burada dinî deneyim edinmenin dört yolunu (terminolojisinde “mani”) anlatır ve ritüel kutsallıkların ve bilginin son sonucunun son aşama olduğunu - Plato'nun söylediği ilahi yayılma anıdır. Eleusinian din adamları fikirlerine çok benzeyen mağaradaki gölgelerin ünlü benzetmesi.
Bu arada, en eski tarımsal arsayı yapıştıran ve kültür üzerindeki sakral etkinin derecesi bakımından birçok açıdan Demeter ve Persephone kültü, Helenistik geleneğin ölmekte olan ve yeniden dirilen tanrı Dionysos (Bacchus) ile ilgili komploya yakındır. Genel olarak, bu tür arsa, dünyanın en çeşitli bölgelerinin mitolojik inançlarına tipiktir. Eleusyalıların ve daha sonra Dionysos kutlamalarının kökleri, Mısır tanrısı Osiris ve Babil Tammuzları şeklinde, Yakın Doğu'nun en eski dinlerinin şiirlerine dayanıyor. Muhtemelen, Tammuz, doğada canlanma ile birlikte baharda ölen ve canlanan bitki dünyasının tüm tanrılarının prototipidir.
Genel kaos ve ıssızlığa neden olan yeraltı dünyasındaki kalışı ve ardından yaşam dünyasına muzaffer bir dönüş, doğal solgunluk ve yeniden doğuş döngülerini değiştirmenin mekanizmalarını açıklamak olan en eski tarım kültlerinin arsasının merkezinde yer alıyordu. Ek olarak, bu hikaye modeli, epik yaşam yolundaki herhangi bir engelin üstesinden başarıyla gelen bir güneş (yüksek yüce tanrı kültüyle ilişkili) kahramanın merkezinde bulunan ilk kahramanca anlatıların (özellikle de Homer'ın şiirlerinin) oluşturulması için temel oluşturdu.