Vaktiyle bir oducunun bir karısı ile yedi çocuğu vardı. Çocukların hepsi de erkekti. En büyükleri on, en küçükleri yedi yaşındaydı.
Bu aile çok yoksuldu. Yedi çocuğun bakılıp baslenmesi güç oluyordu. Çünkü bunlardan hiçbiri henüz para kazanamıyordu. Oduncu ile karısı en küçük çocuklarının zayıf olmasına çok üzülüyorlardı. Bu çocuk pek ufacıktı. Dünyaya geldiği zaman neredeyse parmak kadardı. Bundan dolayı adını Başparmak koymuşlardı.