Viyana’da Yahudi bir ailenin son çocuğu olarak doğdu. Babası diş hekimi olan Klein tıp okumak istediyse de genç yaşta evlenip çocuk sahibi olduğu için bu isteğini gerçekleştiremedi. Birinci Dünya Savaşı’ndan bir süre önce ailesiyle birlikte yerleştiği Budapeşte’de psikanalize ilgi duydu ve S. Ferenczi’nin etkisiyle küçük çocuklara psikanaliz uygulamaya başladı. 1921’de Karl Abraham’ın çağrısıyla gittiği Berlin Psikanaliz Enstitüsü’nde beş yıl kadar kaldı ve tekniğini geliştirdi. Salzburg Psikanaliz Kongresi’nde Ernest Jones’un dikkatini çekince onun davetiyle 1925 yılı sonlarında Londra’ya yerleşti.
1934’ten itibaren kuramsal açıklamalarında yetişkin hastalarla yaptığı çalışmalardan da yararlanan Klein, 1938’den itibaren Nazilerden kaçarak Viyana’dan gelen psikanaliz kuramcılarıyla, özellikle Anna Freud’la çok verimli bir tartışma yürütmüştür. “Nesne ilişkileri” okulunun kurucusu kabul edilen Klein, S. Freud’dan sonra psikanaliz tarihinde en etkin kuramcılardan biri olmuştur.
Nesne ilişkileri kuramı dinamik bir analizi temel almaktadır. Bu açıdan diğer ego psikologlarından farklılaşmaktadır. Diğer ego psikologları egonun dinamizminden çok, psikoseksüel gelişim aşamalarında ego-id ilişkisini incelemektedir. 1918’de ilk kez Uluslararası Psiko-Analitik Kongresinde Sigmund Freud ile tanışmıştır.
Psikolojiye katkıları:
Anne-çocuk rolü, kişiler arası ilişkiler ve gelişim üzerindeki vurgusu da psikoloji üzerinde büyük bir etkisi olmuştur.
Seçilmiş Yayınlar:
Çocukların Psikanalizi (1932)
Psikanaliz Makaleleri, 1921-1945 (1948)
Çocuk Analizinin Hikayeleri (1961)
Yetişkin Dünyası ve Diğer Denemeler (1963)
Kaynaklar:
psychology.about.com/
www.dpsikiyatri.com/
en.wikipedia.org
Çeviri ve Düzenleme:
Doğa D.