Diğer ülkelerde üretilen Kalaşnikof saldırı tüfeğinin versiyonlarıyla ilgili önceki yazılarda, konuşma Çekoslovakya hakkındaydı silah, Ancak bu silah üreten, tam olarak AK'yi kopyalayan veya buna dayalı makineler yapan ülkelerin listesi değil. Bu makalede, Romanya'nın Sovyetler Birliği'nden alınan bir lisans altında ürettiği silahlarla tanışmaya çalışacağız. Bu silah, çoğu varyasyonda olduğu gibi, neredeyse üretimin ilk aşamasında AK'nin bir kopyasıdır ve sadece en son modellerde Rumen tasarımcıların ciddi çalışmalarını fark edebilirsiniz. Ama önce ilk şeyler.
Her şey 1963'ta başladı, o zaman Romanya Sovyetler Birliği'nden AK'sini üretmek için bir lisans aldı. Her şey bu sefer ilk modelle değil, Romanya sürümünde PM md 63 adı verilen AKM ile başladı. Bu silahı diğer birçok örneklerden ayırt etmek yeterlidir, sadece tutması için öne eğilmiş kol, ahşap bir kol ile yapılmış, silahtaki diğer her şey makineli tüfek modelinin Sovyet versiyonuna tamamen, en küçük detaylara kadar tamamen benzer. Bu örnek, 7,62 kartuş dergisi ile aynı 39x30 kartuş tarafından desteklenmektedir. Silahın uzunluğu 870 milimetre, namlu 415 milimetre uzunluğundadır. Makinenin mühimmatsız ağırlığı 3,7 kilogram, ateşleme hızı dakikada 600 mermidir.
Üretimin başlamasından sonra, ilk otomatik makinelerin normal bir ahşap ön uç ile yapıldığı ve görünüşe göre, ilave bir kulplu fikre sahip olmadığı, ancak Macarlar tarafından gözetlendiği, belki de yüzde yüz garantiden bahsetmeye değmemesi dikkat çekicidir. Öte yandan, silahın bir sonraki sürümünde görülebilen Romen makineli tüfeklerin katlanan kıçı, neredeyse 15 yıl sonra Macar modelinde kullanılana tamamen benziyor. en önemli anların tartışılmayacağı.
1965'te, bir katlanır PM md 65 olan bir silah çeşidi ortaya çıktı. Katlama poposuna ek olarak, bu otomatik aynı zamanda ön kolun altındaki tutma sapıyla da farklılık gösterir. Sadece şeklini değiştirmekle kalmadı, daha pürüzsüz hale geldi, aynı zamanda sapını popodan geçirme ihtiyacının neden olduğu virajını da değiştirdi. Katlanmış ve katlanmamış popo ile silahın uzunluğu sırasıyla 635 ve 873 milimetre idi, namlu uzunluğu değişmedi ve 415 milimetreye eşit kaldı. Ancak silahın ağırlığı biraz daha küçüktü ve zaten 3,6 kilograma eşitti, aksi halde silah selefiyle tamamen aynıydı. Pek çok kişi silahın bu versiyonunun daha az doğru olduğunu söylüyor, ki bu anlaşılabilir bir popo.
Rumen Kalaşnikofların dünyada iyi bilindiği unutulmamalıdır. Böylece, çoğu zaman sıcak silahlardan gelen raporlar görülebiliyordu, çerçevede bu silahlar çok sık parladı. Böyle bir AK prevalansının nedeni, Romanya'nın satın alınan otomat numunelerinin tam olarak nereye gittiğini kesinlikle izlememesiydi. Dolayısıyla, bu silahların Fas, Irak, Filistin, Ürdün, Libya orduları tarafından alınmasının yanı sıra, genellikle terör örgütlerinin ellerine düştüler, bu arada, bu silahların yukarıda belirtilen ülkelerin askeri depolardan çalınmasının bir sonucu olarak alındığı göz ardı edilemez. Genel olarak, Romanya hiçbir şey için suçlanmamalıdır. Bu silah, birkaç ortak adla bilinir, en yaygın adlar değil - AIM ve AIMS, ancak AK olarak adlandırmazsanız, yine de onlara kalacaktır. Aynı özel şikayetlerin kalitesi de değildi.
Ayrıca, silahın askeri versiyonuna ek olarak, bir sivil vardı ve hem sabit bir popo hem de katlanan bir tane vardı. Bu iki seçenek, yalnızca otomatik ateş açma kabiliyetinin olmadığı durumlarda savaş modellerinden farklıydı, aksi takdirde tamamen askeri silahlara benziyorlardı. Bununla birlikte, birçok kişi önkolda tutmak için fazladan bir tutamağı kesti, bu da makineyi tek bir yangın için daha uygun hale getirdi. Maalesef, bu silah hala Romanya sivil nüfusunun elinde olmasına rağmen, silahların otomatik ateş açma kabiliyetinden tam olarak nasıl mahrum bırakıldığını bulmak mümkün değildi.
70'lerde, 7,62х39 cephanesi, 5,45х39 olarak değiştirildi, çünkü Sovyetler Birliği, diğer Varşova Paktı ülkeleri gibi AK-74 Romanya'nın üretimi için bir lisans satın almayı teklif etti. Anlaşılan Romanya, böyle bir devralımı, bir lisans satın almayı reddettiği için en kârlı olmadığını düşünüyor. Yeni bir mühimmata geçiş yapmak için, kendi başına, yani PM md 63 yükseltilerek karar verildi. Modernleşmenin en hızlı olmadığını ve sadece 83'te, benimsemeye utanmayan bir silah örneği olduğunu söylemeliyim. PM md 86 fikri, orijinal Kalaşnikof'tan bile daha iyiydi. Genel olarak, yeni mühimmat altındaki Romen kökenli hala aynı AKM idi, ancak Sovyetler Birliği'nden lisans almak yerine, kendi başlarına silah geliştirmeye karar veren başka ülkelerin modellerinden de bir şeyler ödünç alındı. Böylece, silahın kıçı GDR'da yaygın olan MPi-K-74'ten alındı, ancak düzeltilebilirdi. Fakat Sovyet AK'den en önemli fark, tetikleme mekanizmasındaydı ve 3 üzerindeki kartuşun kesilmesiyle ateşlenmeyi mümkün kıldı. Polonya Tantal'dan ödünç aldı. Ön kol ile bir parça halinde yapılmış ilave bir tutamak mevcut olabilir ve silahın kullanıldığı birlik türüne bağlı değildi. Ayrıca, makineli tüfeğin sol tarafında ek manzaralar için bir koltuk belirdi. Ayrıca silah üzerine el bombası fırlatıcı monte edilebilir. Genel olarak, Romen otomatının Sovyet'e göre bir avantajı yoktur, ancak 3 kartuş için bir kesimin varlığı, bence en önemli fonksiyon olmasa da, onu daha mükemmel kılıyor.
Silahın sabit popo ile uzunluğu 940 milimetredir. Katlanan popo versiyonunun katlanmamış halde bir 940 milimetre uzunluğunda ve katlanmış durumda 735 milimetre uzunluğundadır. Silah namlusunun uzunluğu 415 milimetredir. Sabit uçlu bir silahın ağırlığı 3,4 kilogramdır, 300 gramdan daha az katlanan popo seçeneği - kartuşsuz 3,1 kilogram. Silahtaki otomatik atış hızı, dakikada 700 atışına eşittir. Bu makine aynı zamanda, zaten AIM-74 ve AIMS-74 adı altında aktif olarak ihraç edildi ve tıpkı önceki modellerin en çeşitli ellere düştüğü gibi. Sivil pazar için, makineli tüfek, katlanmış ve sabit bir popo ile iki versiyonu da vardı, ancak doğal olarak, otomatik ateşleme ve ayrıca kesilmiş bir 3 ile bir kartuşu ateşleme kabiliyetine sahip değillerdi.
Normal uzunlukta namlusu olan versiyona ek olarak, zırhlı araç mürettebatlarını ve makineli tüfekleri düşmanla savaşmanın temel yollarından daha çok kendini savunma aracı olan askerleri silahlandırmak için tasarlanmış bir silah versiyonu da vardı. Silahın kısaltılmış şekli, sadece namlunun tam uzunluğundan farklıydı; bu, 302 milimetreye indirgenmiş, ayrıca, toz gazlarını namludan boşaltmak için tüpe aktarılan ön görüşte.
7,62x39 mühimmatından 5,45x39 e geçişi yalnızca Sovyetler Birliği'nde değil, aynı zamanda bir mühimmatın diğerinin yerini aldığı her yerde konuştuk. Çok hızlı bir şekilde yönlendirerek, Romenler, patron kalibre 7,62 için silah bırakmaya devam etmeye karar verdi. Bu yüzden PM md 90 makineleri vardı, versiyonda katlanır ve sabit bir popo var. Genel olarak, modeller sadece başlıkta yeniydiler, çünkü yılın 63 ve 65 modellerinden sadece izmaritlerden farklıydı, aksi halde tamamen kopyaladılar. Buna rağmen, silah oldukça büyük bir popülariteye sahipti ve aktif olarak ihraç edildi ve büyük bir kar getirdi.
Bunlar bir zamanlar Romanya'da yapılan Kalaşnikof saldırı tüfeğinin çeşitleri, ancak 5,45 kartuşuna Romen uyarlamasının bile Romen denemeyeceğini fark etmek zor. Bununla birlikte, en ilginç fikirleri tek bir modelde toplamak oldukça zor ve aynı zamanda bu tür silahları geliştirme konusundaki kendi tecrübesi olmadan da çalışmasını sağlamak zor. Öte yandan Romenler, görevle başarılı bir şekilde başa çıkabildiler ve sadece ordusunu değil aynı zamanda ihracat yapacakları silahları da sağlayabildiler. Sivil pazarını hem kendi ülkelerinde hem de yurtdışında askeri silahlar temelinde kendiliğinden yüklenen tüfekler ile doyurdular. Kimsenin nasıl olduğunu bilmiyorum, ama şahsen ben bu silahların ülkeye oldukça fazla kazanç sağlamasından dolayı biraz utanıyorum. Görünüşe göre her şey hukuk çerçevesinde ve dünya pazarının genel kuralları çerçevesinde, ancak bir şekilde hala böyle değil. Muhtemelen, Sovyetler Birliği oldukça boşuna Kalaşnikof saldırı tüfeğinin üretimi ve modernizasyonu için lisans dağıttı. Müttefiklerin ordularını silahlandırmak için bir lisans verildiği görülüyor ve bunun sonucunda da müttefiklere silah satışından kürekle para kazıyordu. İyi değil. Her durumda, bir sonraki NATO askerinin AK'yi elinde tuttuğu fotoğrafa baktığınızda, yakından bakın ve AK'nin elinde olup olmadığını görün. Bu arada, ilginç bir gerçek. Varşova Paktı ülkelerinde Kalaşnikof saldırı tüfeğinin türevlerinden hiç kimse keskin bir şekilde bahsetmese de, çoğu, dünya silah piyasasında özellikle değer alan Sovyet AK'leri tercih etse de, karşılaştırmalı testlerde bile, otomat her açıdan aynı sonuçları gösteriyor. Ancak, SOVIET Kalaşnikof saldırı tüfeği, ROMAN Kalaşnikof saldırı tüfeğinden, sadece adı ve ülkesi tarafından bile olsa farklı.
Kalaşnikof saldırı tüfeğinin Romen "akrabaları"
- Yazar:
- Karasik Kirill
- Kullanılan fotoğraflar:
- weapon.at.ua