Project Zomboid'e benzeyen başka bir şey yok.
Karakterimin adı Richard Becker, önceki Project Zomboid karakterimin uzak akrabası . Kentucky'nin kırsal kesiminde, evi Louisville'den uzakta bir hafta sonu uzakta, bir balığa giderken karavanında uyandı; sadece karavan, bir olta ve birkaç bira. Temmuz 1994'tür ve yaz sıcağı çok yoğundur. Kamp alanından çıktığında ortalığın ürkütücü derecede sessiz olduğunu fark eder. Gölün etrafında koşan çocuklar yok, otoyola giden yolda da arabalar yok. Otoyola ulaştığında keskin siyah bir duman dalgasıyla karşılaşıyor; yol yanıyor, gri asfalt yanmış arabalarla dolu ve lastik dumanında ayaklarını sürüyerek yürüyen bir ölümsüz sürüsü parlıyor.
Bu Project Zomboid , şimdiye kadar yapılmış en harika hayatta kalma oyunu. On yılı aşkın bir süredir küçük stüdyo The Indie Stone'un sevgi emeği olan Zomboid, gerçekten zamansız oyunlardan biridir. Devam eden gelişimi bir ömür sürebilir ve ben de yolun her adımında orada olacağım. Son önemli içerik güncellemesinin üzerinden iki yıl geçti ancak Build 42'nin 2024'te piyasaya sürülmesi planlanıyor.
Richard Becker'a dönelim. Karakterim önümüzdeki altı yıl boyunca yaşayabilir ya da önümüzdeki birkaç gün içinde rutin bir tedarik çalışması sırasında ölecek. Belki antibiyotik ya da başka bir şişe burbon arıyordur. Zehirli mantar yemek ya da banyoya girmeden önce kapıyı kontrol etmemek gibi ölümcül bir hata yapabilir. Project Zomboid'deki zombiler banyoları seviyor, bu da mantıklı; kendinizi iyi hissetmediğinizde nereye gidersiniz?
Project Zomboid karakterinin hayatı tuzaklarla doludur. Ya bir zombi sürüsü tarafından parçalara ayrılırsınız ya da daha önce temizlediğinizden emin olduğunuz bir depoda yalnız bir ölümsüze karşı ölürsünüz; o da yavaşça ve sessizce arkanıza sinsice yaklaşır ve siz yürürken boynunuzu gıcırdatır. Raflardan daha fazla konserve ürün çekiyoruz. Konserve havuçlarınızı mikrodalgaya koymayın. Patlayacak ve seni öldürecek. Jeneratörünüzün bakımını yaptırdığınızdan emin olun, aksi takdirde patlayacak ve sizi öldürecektir. İçerideki jeneratörü kesinlikle çalıştırmayın, çünkü karbon monoksiti soluyacaksınız ve bu sizi öldürecektir.
Ancak kaotik ölüm sarmallarından ara sıra barışçıl düşünme anları gelir. Project tZomboid doğası gereği yalnız bir oyundur. Hiçbir NPC yok - en azından henüz yok - ve çok oyunculu işlevsellik tam da bu: işlevsel, ancak optimize edilmemiş. Orada tek başınasın. Eğer çalışır durumda bir kaleye (ışıkları tekrar açan bir gaz jeneratörü ve soğuk da olsa banyo yapabilmeniz için su toplayıcılara) sahip olacak kadar uzun süre hayatta kalmayı başarırsanız, oyun aslında The Guardian'ın şiddetli ve kasvetli bir versiyonuna dönüşür. Sims.
he Sims gibi, oyunun yazdığı hikaye de sizin eserinizdir. Richard Becker, 80. gün civarında akıl sağlığını kaybetmeye başlıyor (gerçekten suçlanamaz, değil mi?) ve evine geri dönmek için mankenler toplamaya başlıyor. Onları giydiriyor ve mutfak masasının etrafında poz veriyor. Buna Susan denir. Richard, Louisville'deki her ev bitkisini, güvenilir Jeep'inin arkasına iliştirilen karavana sığabildiği kadar topluyor çünkü şehirde hayatta kalan tek şey onlar. Bunları tozlu eski evlerde yavaş yavaş solmaya bırakma fikri, içinde inanılmaz bir üzüntü bırakıyor.
Project Zomboid'de karakterinizle başka hiçbir oyunda olmayan bir bağ kurarsınız. Richard Becker her gece rahat bir bornoz ve bir çift terlik giyiyor, ev yapımı yemekler yiyor ve şehirdeki mağazalardan (benim) topladığı iki yüz kadar VHS kaseti arasında yavaş yavaş ilerliyor. Evi, kalın ahşap duvarlar ve gözetleme kuleleriyle tamamen güçlendirilmiştir. Hiçbir zombi üssün yakınında dolaşmıyor - hepsini bir ordu ihtiyaç fazlası mağazasında bulduğu bir palayla katletmiş - ama duvar zaten psikolojik nedenlerden dolayı orada. Duvarın arkasında güvende.
Sabah, şehir boyunca başka bir tedarik seferine çıkıyor. Bina bina, blok blok temizliyor. Richard Becker özel bir şey aramıyor; ihtiyacı olan her şeye ve kendisini birkaç yaşam boyu doyurmaya yetecek yiyeceğe sahip ama aynı zamanda bir amaca da ihtiyacı var. Şehirle işi bittiğinde, Louisville Sanat Galerisi'ndeki paha biçilmez sanat eserlerinden, işgal altındaki askeri karantina bölgelerindeki askeri malzemelere kadar her şeyi toplayacak ve hepsini toplayacak ve yeni meralara taşınacak. Project Zomboid sonuçta karakterinizin nasıl öldüğüne dair bir hikaye. Size ne zaman ve nasıl olduğunu söylemiyor ama Richard Becker eninde sonunda yok olacak. İşler böyledir.
Bunu yaptığında, Knox County, Kentucky'nin yeni bir bölgesinde yeni bir karakterle başka bir oyun yükleyeceğim. Tombul Steam Atölyesi'nden elli yeni mod yükleyeceğim ve yeni bir şey deneyeceğim; belki kalıcı kış ya da zombileri geceleri korkunç yaratıklara dönüştürecek, daha hızlı, daha akıllı, daha tehlikeli bir mod. Her ne olursa olsun, Project Zomboid'in sanal alanı bekliyor.