Sulamaya kök civarındaki toprak
rutubetine batmak suretiyle karar verilir. Domatesin su isteği
şöyle anlaşılır:
Büyüme noktasının altı iyice
incelir, renk koyulaşır ve tüylülük miktarı artar, bitki
bünyesindeki sertlik kaybolur. Koltuklar elastiki bir durum
alırlar ve budama güçleşir. Bunun nedeni, bitki bünyesindeki
suyun azalmasıdır. Eğer sabah saatlerinde koltuktan çıkan
sürgünlerin koparılması güçleşmiş ise, başka bir ifade ile
sürgünler kolayca kırılmıyorsa su verme zamanının geldiği
anlaşılır. Bundan başka, sabah saat 8-9 sıralarında parlak yeşil
renkte olması gereken yapraklar, donuk bir renge dönerlerse ve
parlak sarı renkte olan çiçekler saman sarısı bir renge
dönüşürlerse bitki su istiyor demektir.
Domates yetiştiriciliğinde ilk
meyveler görülünceye kadar sulamadan kaçınılmalıdır. Bu devrede
bitkiye lazım olan su, muntazam çapalama yapılarak toprakta
muhafaza edilebilir. Hava çok kurak giderse, o zaman bir-iki
defa fazla olmamak şartıyla su verilebilir. Yeni dikilmiş
fideler için dikkatli olmak gerekir. Zira aşırı sulama toprak
ısısını düşürür, toprağı havasız bırakır ve büyümeyi yavaşlatır.
Meyve bağladıktan sonra tedrici olarak sulama artırılır. Sıcak
havalarda kumlu topraklarda her 2-3 günde bir, ağır topraklarda
3-7 günde bir sulama yapılır.
Üretici şartlarında uygulanabilecek iki tip sulama şekli vardır:
a) Damla sulama
b) Karık veya tava sulama
Damla sulama sisteminin başlıca avantajları şunlardır:
- Aşırı suyun sebep olduğu, bitki besin maddelerinin topraktan
yıkanarak uzaklaşması bu sistemle asgariye iner.
- Verilen sudan bitki tam olarak istifade eder.
- Aşırı suyun sebep olduğu aşırı nemden dolayı çoğalan
hastalıklar bu sistemle azaltılır.
- İstenildiği anda istenildiği kadar su verme imkanı sağlar.
- Su ve işçilikten tasarruf imkanı verir.
- Verim ve kalitede artış sağlanır.