Okurken hikayeler Bazen “döngüselliğin” ne kadar güçlü olduğunu, yani belli anların sıklığının kendini nasıl gösterdiğini merak ediyorsunuz. Bazen, tarihsel gelişmenin bariz yasalarının eylemine bile düşmeyen küçük nüanslara bile inmektedir.
Demek ki iki devlet var. Onlara "A" ve "B" diyelim.
Her iki devlet de emperyal tiptedir, yani toprakları, milletvekillerinin tarihsel temsilcilerinden biraz daha geniştir. Her iki devlet de önemli bölgelere sahiptir.
Devletler büyük bir rezervuar ile ayrılır.
Devlet "A" aslında göçmenlere dayanıyor. Devletin kurulmasından önce, göçmenlerin bir şekilde bir anlaşmaya vardığı bu bölgede yerel kabileler yaşadı ve daha sonra bu göçmenler güçlendi ve kısmen tahrip oldu ve kısmen orijinal yerel nüfusu sekteye uğrattı.
Devlet "B" yerel halk tarafından kuruldu. Bazı tarihi dönemlerde, bu yerel sakinler topraklarını hem askeri hem de barışçıl bir şekilde genişletti, komşularıyla ittifaklar kurdu ve çevre ulusların temsilcilerini birleştirdi.
Devlet "A" nın yurtdışında pek çok bağımlı ve yarı bağımlı bölgesi vardır.
“B” devleti tarihsel olarak kendi sınırlarına kadar genişledi, bu nedenle denizaşırı toprakları ve kolonileri yoktu.
“A” devletinin ekonomik gücü iki faktöre dayanıyor: çok sayıda sömürgeciliğin soygunu ve ulusötesi ticaret. Devlet bütçesi "A" çok büyük.
B devletinin ekonomik gücü esas olarak sanayi üretimine dayanmaktadır. Devlet bütçesi "B", "A" bütçesinden düşüktür.
"A" eyaletindeki yetkililer aslında yasama ve yürütme gücünü kontrol eden oligarklardır. Yönetim organları resmi olarak seçilir ve gayrı resmi olarak devletin kuruluşundan değişmeden aynı klanların temsilcilerinden oluşur. En yüksek yetkili, doğrudan oy kullananlar tarafından değil, senatörlerin oylarıyla seçilir.
"B" eyaletindeki otoriteler seçilmiş temsilcilerdir, oylama bir bütün olarak halk tarafından yapılır. Oligarşi var, ancak siyasal karar almada diğer etki yöntemlerini tercih ederek açıkça siyasete girmedi.
"A" devletinin askeri gücü, paralı askerlerin kullanımına dayanıyor. Kendi ordusu var ve bu ordu tamamen profesyonel; Bu ordu elit olarak kabul edilir. "A" devletinin askeri doktrinindeki ana vurgu, askerlerin herhangi bir askeri harekat tiyatrosuna hızlı bir şekilde transfer edilmesi üzerinedir. “A” devleti, genellikle nesnel olarak dünyanın en iyi ve en çok sayıda filosunu kullanarak aktif olarak birçok küçük savaşa öncülük eder. Küçük savaşlarda, sınırlı sayıda "A" birliği ve genellikle yerel olanlardan önemli sayıda paralı asker katılır; Daimi ordunun bazı birimleri ve oluşumları da işe alınır. Avrupa ve Kuzey Afrika paralı askerleri özellikle takdir edilmektedir. "A" devletinin komutanları, düşman birliklerinin en yüksek ve orta seviyelerinin komutanlarını "satın almayı" sever, düşmanın savaş potansiyelini azaltır. “A” durumu, “B” tekniği ile ilgili olarak daha gelişmiş sayılan ekipman örneklerini ellerinde bulundursa da, gerçek düşmanlıklar bunu her zaman onaylamamaktadır.
"B" devletinin askeri gücü, kendi vatandaşlarının gizli bir ordusunun kullanılmasına dayanıyor. Askerlik onurlu bir görev olarak kabul edilir, zorunlu askerlikten kaçınmak için cezai bir sorumluluk vardır. Ayrıca düşmanı dehşet içinde korkutan seçkin birimler de var. Paralı asker pratikte kullanılmaz ve utanç verici bir mesleği olarak kabul edilir. Müttefiklerin askeri potansiyeli yaygın olarak kullanılmaktadır; Müttefiklere her zaman yardım edilir - eğitmenlerden doğrudan askeri müdahaleye kadar. Tercih edilen tiyatro, Deniz Kuvvetlerinin gelişmesinde "A" nın gerisinde kalması ve kara savaşlarında ordunun zengin savaş tecrübesi nedeniyle bir kara kuvvetidir. Buna ek olarak, "B" nin temsilcileri askeri tarihleriyle, özellikle de Avrupa'dan gelen istilacılarla yapılan büyük savaşlardaki zaferleriyle gurur duyuyorlar. Askerlerin moralinin "B" nin aşırı yüksek olduğuna inanılıyor.
“A” devletinin sosyal ve politik elitlerinin temeli, etnik kökenli bir grup Semitic'tir, ancak efsaneye göre politik nedenlerden kaçan eski medeniyetlerin temsilcileridir.
"B" devletinin sosyal ve politik elitlerinin temeli, "B" nüfusu ile aynı etnik insanlardır.
Geçmişte, “A” ve “B” devletlerinin sık sık müttefik ilişkileri vardı, orduları ortak düşmanlara karşı savaştı. Cirolarındaki "A" ve "B" arasındaki ticari ilişkiler, bu ülkelerin üçüncü taraflarla olan ticaretini aştı.
"A" ve "B" birliklerinin sınırlı birliği şu anda Akdeniz ülkesinde iç savaşla parçalanmış "C" ve resmi olarak müttefikler ...
Hangi ülkelerden bahsettiğini tahmin ettin mi?
"A" - Kartaca, "B" - Roma. Akdeniz ülkesi "C" - Sicilya (Syracuse krallığı). Birinci Pön Savaşı'nın başında açıklanan durum.
Tabii ki, sol omuz üzerinden Pah-pah-pah.
Ama hiçbir şey gibi değil?