Yolculuğa çıkmak tabiri üzerinde düşünmek istiyorum. Sizi de buna ortak etmeye çalışacağım. Durmaktayızdır, yürümemiz gerekir. Yolcu olabilmemiz için bir yol gerektir; bir de yolun ulaşacağı en az bir hedef. Kelimenin tam anlamıyla bir yolculuk bir son hedefe ve aralarda daha küçük ara- hedeflere ve mola, durak yerlerine sahiptir. İnsan yolculuğa çıkandır. İnsan yolcudur. Bir de deyim vardı: abbas yolcudur; bağlasan durmaz.
İnsanın var oluşunun ulvi bir gayesi var. İnsan kul. İnsan savaşçı. İnsan mücadeleci. İnsan, en az Abbas kadar yolcu.
Yol varsa yolcu da vardır. Yolcu varsa, yol da vardır. Yol ve yolcu birbirini tamamlayan iki başat unsurdur. Bir paranın iki yüzü gibi yol ve yolcu birlikte var olur. Elbette üzerinde gidilmeyen yollar da vardır ama bir yol üzerinde gideni yoksa neden "yol" diye adlandırılsın ki! Üzerinde gidilmeyen yollara yol denmemeli. Onlar hiç-yoldurlar.
Yolculuk kısaysa ona en fazla gezinti denebilir. Öylesine gezer, sonra ilk başladığınız yere dönersiniz. Gerçek bir yolculuk uzun olanıdır. Hatta "gerekirse" yıllarca sürenidir. O halde, yolcunun tekilliğinin abesliği prensibine ulaşırız. Yolcu yalnız olmamalı, yalnız kalmamalıdır. Yolcu benim anlayış evrenimde illa çoğul kullanılan bir tabirdir. Öyleyse doğrusu yolcu değil yolcular olacaktır.
Yolun ulaştığı son hedefe "menzil" denir. Bir yere çıkmayan yollara çıkmaz yol denirken, tarihin bir döneminde de "bütün yollar Roma'ya" çıkıyordu. Roma İmparatorluğunun bütün coğrafyasını kendine yollarla bağlamasının ifadesidir.
Bir de yolu olmayanlar var. Onlara "yolsuz" diyoruz. Allah kimseyi yolsuz bırakmasın.
Yola girmek var; bir de yoldan çıkmak var. Her şeyin yolunda olması var. Yolunu, izini kaybedenler; yolunu doğrultanlar var. Yol yorgunları, yol düşkünleri var. Yolun başı, bir de sonu var. Yolun ortalarında bir yerlerde, hemen yolun kenarında bir ulu ağaç var. İşte insanın hali bu ulu ağacın altında dinlenen ve az sonra yola devam edecek olan yolcunun hali gibidir. Emrolunduğu gibi: "bunu onlara temsille anlat!"
Ömür de biter, yol da... Haydi hayırlı yolculuklar!
Ahmet Kubilay