Bugün, böyle bir “tehlikeli” iş bölümünün geliştirilmesi sadece askeri operasyonlar ile değil, aynı zamanda gezegendeki büyük ölçekli işlerin uluslararasılaşması ile de kolaylaştırılmaktadır. Günümüzde, Afganistan, Libya, Irak ve Afrika ülkelerinde ortak girişimler veya şubeler bulunan birçok şirket (Rus dahil) kendi askeri hedefli güvenlik yapılarına güvenmek veya yabancı paralı askerleri bu amaçlarla çekmek zorunda kalıyor. ABD Kongresine göre, dünyada zaten bu tür 3000 şirketleri var ve bu sayı ancak zamanla artacak. Aynı zamanda, Rus mevzuatı şu ana kadar paralı faaliyetleri yasaklamaktadır, ancak ulusal şirketlerin çıkarlarının etkilendiği yerlerde her zaman bir çözüm bulunabilir.
Modern zamanların uluslararası barışı koruma operasyonlarında, PMC'ler - PMC'ye özel askeri şirketler - silahlı kuvvetlerin türleri ve cinsleriyle birlikte eşit bir tüzel kişilik haline gelmiştir. Amerikalı uzmanlar, bu tür şirketlerin sonunda savaşta artan bir rol kazanacağına inanıyorlar, ancak bugün bu etki Afganistan ve Irak'taki savaşların deneyimlerinden açıkça görülüyor. PMC'ler zaten polis ve ordunun artan sayıda işlevini üstleniyor. Yeterince büyük bir ciltte, etkileri eski Yugoslavya topraklarında (Hırvatistan'da, Bosna Hersek'te, Kosova'da ve Metohija'da, ayrıca güney Sırbistan ve Batı Makedonya bölgelerinde) yapılan savaşlar sırasında kendini göstermeye başladı.
Askeri ihtilafların çözümünde önemli rol oynayan PMC'ler, uzun zaman önce sıradan ekstraların rolünü oynamaktan vazgeçti. Özel askeri şirketler, ulusal orduları ve polis birimlerini eğitmek, korsanlık ve terörle mücadele etmek, hükümetlerin çıkarlarına istihbarat bilgisi toplamakla meşguller. Ancak bu pazardaki en büyük oyuncular, önde gelen Amerikan politikacılarına veya ulus ötesi şirketlere ait, pratikte yalnızca askeri-politik misyonlar yürütmekle kalmıyor, aynı zamanda askeri operasyonlara çok fazla odaklanmayan umut verici bir iş segmentinde de öncü konumundalar. Uluslararası Barışı Koruma Operasyonları Birliği'ne göre, bugün PMC siparişlerinin% 62'i farklı ülkelerin hükümetlerinden alınmış, sözleşmelerin% 32'i zaten sivil toplum kuruluşları ve özel işletmeler tarafından güvence altına alınmıştır. Büyük şirketlerin liderlerinin ve tesislerinin korunmasını, gerçek savaşta deneyimi olmayan sıradan güvenlik firmalarının hizmetlerini reddeden özel ordulara emanet etmesi daha muhtemeldir. Her şeyden önce, bu petrol ve gaz, enerji ve elmas madenciliği şirketleri için de geçerlidir.
Например, сегодня одна из наиболее крупных мировых нефтесервисных компаний Halliburton (президентом компании до августа 2000 года был Дик Чейни вице-президент США) выпестовала мощную ЧВК Kellog, Brown & Root (KBR), которая обладает портфелем контрактов на 12 млрд. долларов от ООН, правительства США и нефтегазовых концернов. При этом KBR не ограничивается только охранным бизнесом: в частности, в 1999 году во время операции в Югославии данная компания обеспечивала тыловую поддержку войск НАТО. В то же время корпорация Computer Sciences 8 лет назад купила компанию DynCorp – старейшую ЧВК в мире, которая начала свою деятельность еще в 1946 году. Данная организация, помимо всего прочего, занимается сегодня обучением иракской полиции (сумма контракта 1,2 млрд. долларов).
PMC'lerden ve Afrika ve Orta Doğu'da kendi çıkarları olan Rus şirketlerinden paralı askerler kullanıyorlar. Bazı kaynaklara göre, Rus devlet şirketleri zaten kendi militarize yapılarını örgütleyen Batılı meslektaşlarının yolunu takip ediyorlar. Angel Group şirketlerinin başkanına göre Gazprom, Transneft ve Rosatom, Vasily Vereshchak (Alfa ve FSB Özel Amaçlı Merkezi'nde deneyim), çok karmaşık bir güvenlik birimi yığınına sahip. Aynı zamanda, bu birimler çok iyi silahlanmış durumda. Vereshchak’a göre devlet tekelleri, özel güvenlik şirketlerinin faaliyetlerini düzenleyen İçişleri Bakanlığı’nın emriyle yönlendirilmiyor ve üst düzey bir liderlik izni ile, herhangi birisini "aşma" şansına sahipler. silâh.
Aynı zamanda, Rus PMC'ler zayıf bir şekilde uluslararası pazarda temsil edilmektedir. Fransız Lejyonu ve birçok yabancı özel ordunun temeli olan Rodon-4 Grubu'nun genel müdürü Igor Kovalyov'a göre, Rus özel kuvvetleri ve özel hizmetlerden gelen göçmenlerin oluşturduğuna rağmen, Fransız Lejyonunun ve birçok yabancı özel ordunun temeli, yerli şirketlerden sadece birkaçı başarılı. Her şey sadece Rusya'daki özel orduların faaliyetlerini yasaklayan Rus kanunlarına değil, aynı zamanda özel güvenlik firmaları tarafından silahların taşınmasına da izin veriyor.
Aynı zamanda, ABD'de bu çok daha kolay ve özel askeri şirketler için pazar her yıl büyüyor. Aynı zamanda, Pentagon askeri harcamasını düşürmek zorunda kalıyor. Sadece 2013'te savunma bütçesi 42 milyar dolar azaltılacak. Ve 10 yıllarında, savunma harcamalarındaki düşüş yaklaşık 500 milyar dolar olmalıdır. Kongre oturumları sırasında ABD Ordusu temsilcileri, kara kuvvetlerinin 570'tan 490'a bin kişiye kadar sayının azalmasını beklediğini belirtti. Ancak savunma bütçesinin sekestresinin devam etmesi durumunda, ordunun ordu rezervinde ve Ulusal Muhafızlarda indirimler yapması gerekecek.
ABD Ordusu Genelkurmay Başkanı General Ray Odierno, bu tür indirimlerin çok büyük olduğuna inanıyor. Ona göre, eğer 100 bin kişinin emri silahlı kuvvetlerden ayrı olarak çekilirse, ülkenin büyük ölçekli askeri operasyonlara katılımı olasılığı tehlikeye girer. Aynı zamanda, birçok uzman, konunun bütçenin sınırlandırılmasında dahi olmadığı, ancak Amerikan ordusunun sözleşmeli olarak işe alınmasının ilkesi olduğuna inanmaktadır. Irak ve Afganistan'daki popüler olmayan savaş bataklığı, Vietnam Savaşı sırasında olduğu gibi insanları sokaklara götürmedi, ancak insanlar orduya gitmeyi kesti. Jeopolitik Sorunlar Akademisi'nin ilk başkan yardımcısı olan Konstantin Sivkov, askerlik hizmetinin genç Amerikalılar için popüler olmadığına dikkat çekiyor.
Amerikan ordusunda, bu sorun yeterince uzun süre önce olgunlaştı. Afganistan ve Irak'ta ABD Ordusu partizan karşıtı mücadelenin uygulanması için personelin ahlaki ve psikolojik hazırlıksız olduğunu gösterdi. Bu da, herhangi bir savaşın asıl görevinin çözümünün bölgeyi korumak olduğu anlamına geliyor. ABD Ordusu dünyadaki en savaşa hazır biri. Ancak sadece düzenli birliklere karşı savaşmak söz konusu olduğunda. Amerikan askerlerinin hayatlarını riske atmadan gücünü uzaktan kullanabildiği zaman. Fakat yakın dövüş hakkında konuşuyorsak (gerilla savaşları için tipik), Amerikan askerleri savaşta ölmeye hazır değil. Bu herhangi bir paralı ordunun bir hastalığıdır, bir fikir için hayatınızı riske atmanız en kolay yoldur.
Bununla birlikte, son zamanlarda özel ordu müteahhitleri olarak belirlenmiş olan paralı askerlerin rolü artıyor. Askeri uzmanlar, özel orduların dünya ihtilaflarındaki rolünün yalnızca Afganistan ve Irak topraklarındaki askeri eylemlerle gösterildiği gibi artacağına inanmaktadır. Bu ülkelerde, "özel tüccarlar" polisin görevlerini çözdü. Politikacılar ve ordu tarafından çok takdir ediliyorlar. Bir zamanlar, eski BM Genel Sekreteri Kofi Annan, cesur ve deneyimli savaşçılara ihtiyacımız olursa, insanları özel bir şirketten tercih edeceğini itiraf etti.
Yılın Cenevre Sözleşmesi 1949’ine ve 1977’in Ek Protokolüne göre, bazı durumlarda özel ordular paralı ordular olarak kabul edilebilir. Aynı zamanda, “paralı asker” kelimesi bugün açıkça olumsuz bir anlam taşıyor: insanlar onu adaletsizlik ve kimseyi para için öldürme isteği ile ilişkilendiriyor. Bu nedenle, özel askeri şirketlerin temsilcilerinin kendileri "müteahhit" olarak adlandırılmayı tercih ediyorlar. Bununla birlikte, bunun düşmanlıklara katılım ile ilgili olmadığını, ancak yalnızca askeri çatışmalar alanındaki malların, insanların ve nesnelerin korunması ile ilgili olduğunu vurgulamaktadırlar. Ancak, gerçekten büyük bir soru. Gerçek bir savaş alanının koşullarında, “hala koruma” ile “zaten katılıyor” arasındaki ince çizgi oldukça görünmezdir.
Her durumda, uzmanlara göre, yerel savaşları yönetmenin en etkili yolu özel ordulardır. Ve bir yığın kitle kullanılmasını gerektiren tam ölçekli savaşlar dönemi geçmişte kaldı gibi göründüğü için, "özel tüccarlar" jeopolitik doktrinleri uygulamaya koymak için giderek daha popüler bir araç olacak.
Varsayımsal olarak spekülasyon yaparsak, Birleşik Devletler genel olarak sadece özel orduların hizmetlerine başvurarak dış savaşlarını yapabilir. Uzmanlar bu kararların vurgusunu ve sonuçlarını vurgulamaktadır. Yabancı bir düzenli ordunun yokluğu, devletin işgali hakkında tartışmaya izin vermiyor. “Özel tüccarların” insan kaybı, Amerikan ordusunun kaybı olarak sayılmaz. Özel ordu savaşçılarının zihniyeti, ev sahibi ülkede yargı yeterliliği eksikliği ve Amerikan makamlarına karşı hesap verebilirliğin olmaması, belirtilen hedeflere ulaşmak için mevcut alanın kapsamını önemli ölçüde genişletmelerini sağlar.
Aynı zamanda, özel orduların eksileri de avantajlarının bir sonucudur. Bu nedenle, ülkelerden birinin ordusunu tamamen “özel tüccarlar” ile değiştirmesi pek olası değil. Ancak, fonksiyonların bölünmesi ile “saldırgan” ve “savunmacı” olarak paylaşılması mümkündür. Uzmanlara göre, böyle bir simbiyoz, doğal ve diğer kaynaklar için modern savaşların mantığına dayanarak etkili olabilir. Aynı zamanda, Amerikan ulusal ordusunun krizi (zamanımızın en iddialı jeopolitik oyuncularından biri) yalnızca “özel ordulara” resmi uluslararası statü kazandırmaya ve kalkınmaya ivme kazandırmaya katkıda bulunuyor.
Bilgi kaynakları:
-http: //rus.ruvr.ru/2013_04_24/Krizis-Vooruzhennih-sil-SSHA-CHastnie-armii-prodolzhajut-i-viigrivajut/
-http: //magazine.rbc.ru/2011/05/01/main/562949980354228.shtml
-http: //army.armor.kiev.ua/hist/privat-army.shtml