Edison'un Fonografı Buluşu
Genç bir mucit nasıl ses kaydıyla dünyayı şaşırttı? Thomas Edison, en iyi, ampulün mucidi olarak hatırlanır, ancak önce ses kaydı yapabilen ve onu tekrar çalan şaşırtıcı bir makine yaratarak büyük bir şöhrete sahip oldu. Edison, 1878 ilkbaharında söyleyenleri kaydetmek için kullanılan fonografı icat ederek göz kamaştırdı.
Ses kayıtlarının ilginç gelmesinin nasıl olacağını hayal etmek zor. Zamanın gazeteleri, bu icadı anlatıyordu. Ve sesleri kaydetme yeteneğinin dünyayı değiştirebileceği çok çabuk anlaşıldı.
Bazı dikkat dağınıklıklarından ve birkaç yanlıştan sonra, Edison sonunda kayıt yapan ve satan bir şirket kurdu, esasen kayıt şirketini icat etti. Ürünleri, herhangi bir evde profesyonel kalitede müzik dinlemeyi mümkün kıldı.
Erken Esinlemeler
1877'de Thomas Edison telgrafta patentli geliştirmeler yaptığı biliniyordu.
Telgraf aktarımlarını kaydedebilecek, daha sonra deşifre edilebilecek şekilde makine gibi cihazlar üreten başarılı bir iş yürütüyordu.
Edison'un telgraf aktarımlarını kaydetmesi, noktaların ve çizgilerin seslerini kaydetmeyi değil, kağıt üzerinde kabartılmış olan resimlerini içeriyordu. Fakat kayıt kavramı, kendisinin sesin kaydedilip kaydedilemeyeceğini merak etmeye itmiştir.
Sesin çalınması değil, kaydının yapılması, aslında zorluydu. Fransız bir yazar olan Edoard-Leon Scott de Martinville, sesleri temsil eden kâğıt üzerinde çizgiler kaydedebileceği bir yöntem tasarlamıştı.
Ancak "phonautographs" olarak adlandırılan notasyonlar sadece yazılı kayıtlardı. Sesler çalınamazdı.
Konuşan bir makine oluşturma
Öncü bir Edison fonografının çizimi.
Edison'un vizyonu, bir sesin bazı mekanik yöntemlerle yakalanması ve daha sonra çalınmasıydı.
Birkaç ay boyunca bunu yapabilecek cihazlar üzerinde çalıştı ve bir çalışma modeline ulaştığı zaman, 1877'nin sonlarında fonograf üzerinde bir patent başvurusunda bulundu ve 19 Şubat 1878'de patent ona verildi.
Deneme süreci 1877 yazında başlamış gibi görünüyor. Edison'un notlarından, ses dalgalarından titreşen bir diyaframın bir kabartma iğnesine bağlanabileceğini belirlediğini biliyoruz. İğnenin noktası, bir kayıt yapmak için hareketli bir kağıt parçası oluşturacaktır. Edison yazdığı gibi, "titreşimler güzelce girintilidir ve insan sesini mükemmel bir şekilde ileride saklayabileceğim ve çoğaltabileceğime şüphe yoktur."
Aylarca, Edison ve asistanları titreşimleri bir kayıt ortamına sokabilecek bir cihaz oluşturmak için çalıştılar. Kasım ayına kadar, kalay folyosunun sarılacağı dönen bir pirinç silindir konseptine geldiler. Bir tekrarlayıcı olarak adlandırılan bir telefonun bir kısmı bir mikrofon olarak işlev görür ve bir insan sesinin titreşimlerini bir iğnenin kalay folyosuna atacağı oluklara dönüştürür.
Edison'un içgüdüsü, makinenin "geri konuşabilmesiydi." Ve kreş kafiyesini bağırdığında "Mary'nin küçük bir kuzusu vardı" krankını çevirirken, kendi sesini kaydedip çalabildi.
Edison'un Geniş Görüşü
Bir fonograf ile Yerli Amerikan dilini kaydetme.
Fonografın icadı kadar, Edison bir iş mucidi olmuştur. İş piyasası için tasarlanan telgrafta iyileştirmeler yapmak. İş dünyasında ve bilimsel toplulukta saygınlık kazanmıştı, fakat genel olarak halk tarafından bilinmemektedir.
Sesi kaydedebileceği haberleri bunu değiştirdi. Ve aynı zamanda Edison'un fonografın dünyayı değiştireceğini anlamasını sağladı.
1878 yılının Mayıs ayında yayımladığı, bir Amerikan dergisi olan Kuzey Amerika İncelemesi'nde bir deneme yayınladı ve “fonografın gerçekleşmesi hakkında daha net bir fikir” olarak nitelendirdi.
Edison doğal olarak ofisteki kullanışlılığı düşündü ve listelediği fonografın ilk amacı harfleri okuması içindi.
Mektupları okumasının etmek için kullanılmasının yanı sıra, Edison posta yoluyla gönderilebilecek kayıtları da öngördü.
Ayrıca, yeni buluşu için kitapların kaydedilmesi de dahil olmak üzere daha yaratıcı kullanımlar kullandı. 140 yıl önce Edison, bugünün sesli kitap işini öngörmüş görünüyordu.
Ve elbette, Edison fonografı müzik kaydetmek için kullanışlı bir araç olarak gördü.
Ancak, müziğin kayıt ve satışının, sonunda hakim olacağı büyük bir iş haline geleceğini henüz farketmedi.
Edison'un Basında İnanılmaz Yükselişi
1878'in başlarında, fonograf sözcüğü gazete küpürlerinde ve ayrıca Scientific American gibi dergilerde dolaşmıştır.
Edison Speaking Fonograf Şirketi, yeni cihazı üretmek ve pazarlamak için 1878'in başlarında piyasaya çıktı.
1878 ilkbaharında, Edison'un kamusal profili, icadı ile ilgili halk gösterilerine katıldıkça arttı. Nisan ayında, 18 Nisan 1878'de Smithsonian Enstitüsü'nde düzenlenen Ulusal Bilimler Akademisi toplantısında cihazı göstermek için Washington'a gitti.
Ertesi gün Washington Evening Star, Edison'un böyle bir kalabalığı nasıl çektiğini anlattı; koridorda kalanlar için daha iyi bir görüş sağlamak için toplantı odası kapısının menteşelerini çıkardılar.
Washington'a yaptığı gezide, Edison ayrıca Capitol'daki Kongre üyeleri için de cihazı gösterdi. Ve Beyaz Saray'a bir gece ziyaretinde, Başkan Rutherford B. Hayes için makineyi gösterdi. Başkan o kadar heyecanlıydı ki karısını uyandırdı, böylece fonografı duyabildi.
Herhangi bir evde müzik çalındı
Müzik kaydı son derece popüler oldu.
Edison'un fonograf için planları iddialıydı, ama aslında bir süreliğine kenara çekildiler. Dikkatini çekmek için iyi bir nedeni vardı, çünkü 1878'in sonlarında dikkati çeken bir buluş olan akkor ampulle çalışmaya başladı.
1880'lerde, fonografın yeniliği halk için eskimiş görünüyordu. Bunun bir nedeni, kalay folyo üzerindeki kayıtların çok kırılgan ve gerçekten pazarlanamadığıydı. Diğer mucitler, 1880'leri fonograf üzerinde iyileştirmeler yaparak geçirdiler. Sonunda 1887'de Edison, dikkatini ona geri döndürdü.
1888'de Edison, Perfected Phonograph adını verdiği şeyi pazarlamaya başladı. Makine büyük ölçüde geliştirildi ve balmumu silindirleri üzerine kazınmış kayıtlar kullanılır. Edison, müzik ve söyleşilerin kayıtlarını pazarlamaya başladı ve yeni iş yavaşça yakalandı.
1890'da Edison'un içinde küçük bir fonograf makinesi olan konuşan bebekleri pazarladığı zaman talihsiz bir yol oluştu. Sorun, minyatür fonografların arızalanma eğilimindeydi ve bebek işi hızla sona erdi ve bir iş felaketi olarak kabul edildi.
1890'ların sonlarında Edison fonografları pazara girmeye başladı. Makineler, birkaç yıl önce yaklaşık 150 dolardı. Ancak, standart bir model için fiyatlar 20 dolara düştüğü için, makineler yaygın bir şekilde piyasaya sürüldü.
İlk Edison silindirleri sadece iki dakika müzik tutabilirdi. Ancak teknoloji geliştikçe, çok çeşitli seçimler kaydedilebilir. Ve kütle üretme kabiliyeti, kayıtların kamuya çıkabileceği anlamına geliyordu.
Rekabet ve Düşüş
Thomas Edison, 1890'larda bir senfoni ile.
Edison esasen ilk plak şirketini çıkarmıştı ve rekabet yakındı. Diğer şirketler disk üretmeye başladı ve sonunda kayıt sektörü disklere taşındı.
Edison'un ana rakiplerinden biri olan Victor Talking Machine Company, disklerde bulunan kayıtlar satarak 20. yüzyılın ilk yıllarında son derece popüler oldu. Sonunda Edison ayrıca silindirlerden disklere taşındı.
Edison'un şirketi 1920'lere kadar iyi bir şekilde kâr elde etmeye devam etti. Ama sonunda, 1929'da, daha yeni bir buluştan rekabeti sezen radyo, Edison, kayıt şirketini kapattı. Edison o icat ettiği sektörü bıraktığı zaman, fonografları insanları yaşadıklarını nasıl derinden değiştirmişti.