Stok araba yarışı -Stock car racing
|En yüksek yönetim organı||NASCAR|
|özellikleri|
|İletişim||Evet|
|Takım üyeleri||Evet|
|karma seks||Evet|
|Tip||Dış mekan|
|mekan||Her türlü oval parkur ve yol parkurları|
Stok araba yarışı, oval pistlerde ve yaklaşık 0,25 ila 2,66 mil (0,4 ila 4,3 kilometre) arasında değişen yol parkurlarında yapılan bir otomobil yarışı biçimidir . Başlangıçta üretim model arabalar kullandı, bu nedenle "stok araba" adı verildi, ancak şimdi özel olarak yarış için yapılmış arabalar kullanılarak çalıştırılıyor. Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada kökenlidir; dünyanın en büyük yönetim organı Amerikan NASCAR'dır . NASCAR Cup Serisi, profesyonel stok araba yarışlarının önde gelen üst düzey serisidir. Avustralya, Yeni Zelanda, Meksika, Brezilya ve Birleşik Krallık'ta da stok araba yarışı biçimleri vardır. Üst düzey yarışların uzunluğu tipik olarak 200 ila 600 mil (322 ve 966 km) arasında değişir.
En üst düzey stok arabalar, hız yolu pistlerinde ve Daytona International Speedway ve Talladega Superspeedway gibi süper hızlı yol pistlerinde 200 mph'yi (322 km/s) aşmaktadır . Çağdaş NASCAR'a özel üst düzey otomobiller, doğal emişli V8 motorlarından maksimum 860–900 hp güç çıkışı üretir . Ekim 2007'de Amerikan yarış arabası sürücüsü Russ Wicks, Bonneville Speedway'de maksimum 244.9 mil (394.1 km/s) hıza ulaşarak NASCAR özelliklerine göre inşa edilmiş 2007 sezonu Dodge Charger'da stok arabalar için bir hız rekoru kırdı . 2015 NASCAR Cup Serisi için, rakip otomobillerin güç çıkışı 750 ila 800 hp (560 ila 600 kW) arasında değişiyordu.
Tarih
İlk yıllar
1920'lerde, Yasak döneminde kaçak içki koşucuları genellikle yetkilileri geçmek zorunda kalacaktı. Bunu yapmak için araçlarını yükseltmeleri gerekiyordu - dikkat çekmemek için sıradan görünmelerini sağlarken. Sonunda koşucular, diğer koşucularla bir araya gelmeye ve birlikte koşular yapmaya başladılar. Birbirlerine meydan okuyacaklardı ve sonunda 1930'ların başında organize olaylara ilerlediler. Yarışların karşılaştığı ana sorun, farklı pistler arasında birleşik bir kurallar dizisinin olmamasıydı. Bill France Sr. bu sorunu görünce kuralları birleştirecek bir organizasyon oluşturmak için Streamline Otel'de bir toplantı ayarladı .
NASCAR ilk kez 1948'de Fransa tarafından ABD'deki stok araba yarışlarını düzenlemek için kurulduğunda, girilen herhangi bir arabanın tamamen otomobil satıcıları aracılığıyla halka sunulan parçalardan yapılmış olması gerekliydi. Ek olarak, otomobillerin halka 500'den fazla satmış modeller olması gerekiyordu. Buna " homologasyon " denir . NASCAR'ın ilk yıllarında, arabalar o kadar "stok"tu ki, sürücülerin yarışta koşacakları arabadaki yarışmalara kendilerini sürmeleri olağandı. Otomobil motoru teknolojisi II. Dünya Savaşı'nda oldukça durağan kalırken, gelişmiş uçak pistonlu motor geliştirmesi çok sayıda kullanılabilir veri sağlamıştı ve NASCAR, tam da geliştirilmiş teknolojinin bir kısmı üretim arabalarında kullanıma sunulmak üzereyken kuruldu. 1967'de Trans-Am Serisinin ortaya çıkmasına kadar, NASCAR homologasyon arabaları, halkın satın alabileceği en yakın şeydi ve aslında ulusal yarışları kazanan arabalara çok benziyordu.
(5.0 L) 303 cu deplasmana sahip 1949 Oldsmobile Rocket V-8, kamuya sunulan ilk savaş sonrası modern üstten supaplı (OHV) motor olarak kabul edilmektedir. Oldsmobile, 1949 ve 1950'de ani bir başarıydı ve tüm otomobil üreticileri, Oldsmobile 88'in alıcılara daha yüksek satış yaptığını fark etmekten kendilerini alamadılar . Günün sloganı "Pazar günü kazan, Pazartesi sat" oldu. Bununla birlikte, birkaç rakip motorun daha gelişmiş olmasına rağmen, aerodinamik ve alçak gövdeli Hudson Hornet, 1951, 1952 ve 1953'te eski bir motor kullanan 308 cu in (5.0 L) sıralı altı silindir ile kazanmayı başardı. -tarzı düz kafalı motor, kazanmanın daha güçlü bir motordan daha fazlası olduğunu kanıtlıyor.
O zamanlar, yeni bir araba gövdesi veya motor tasarımının üretime girmesi ve NASCAR yarışlarına hazır olması genellikle üç yıl sürdü. Halka satılan çoğu otomobilin çok çeşitli motor seçenekleri yoktu ve o zamanlar satın alan halkın çoğunluğu, yakında popüler hale gelecek olan büyük hacimli özel sürüm motor seçenekleriyle ilgilenmiyordu. Ancak, 1953'te Kore Savaşı'nın sona ermesi ekonomik bir patlama başlattı ve ardından otomobil alıcıları hemen daha güçlü motorlar talep etmeye başladı.
Ayrıca 1953'te NASCAR, sürücülerin rollbar eklemelerini tavsiye etti, ancak bunları gerektirmedi.
1957'de birkaç önemli olay oldu. Otomobil Üreticileri Derneği (AMA), üreticilerin reklamlarında yarış galibiyetlerini kullanmalarını ve pervasız sokak yarışlarına yol açtığını düşündükleri için yarış takımlarına doğrudan destek vermelerini yasakladı . Bu, üreticileri yarışçıların kazanmasına yardımcı olmak için yarış parçaları üretmede yaratıcı olmaya zorladı. Yarış ekipleri genellikle fabrikada üretilen ve halka açık olmayan yarış parçalarını kullanmaya çalışırken yakalandı, ancak birçok parça ağır hizmet "polis" parçaları olarak etiketlenerek toplandı. Otomobil üreticileri yasağa uyumlu görünmek istediler ama aynı zamanda kazanmak da istediler.
O zamanlar NASCAR pistleri esas olarak mütevazı engellere sahip toprak pistlerdi ve 1957 sezonunda bir Mercury Monterey kalabalığa çarptı. Bu, birçok seyirciyi öldürdü ve güvenlik kurallarının ciddi bir şekilde elden geçirilmesiyle sonuçlandı ve bu da daha büyük, daha modern pistlerin inşasına yol açtı. Yine 1957'de Chevrolet, yeni yakıt enjeksiyonlu motorlarını yarışa hazır hale getirmek için halka yeterince sattı (ve Ford bir seçenek olarak süper şarj cihazları satmaya başladı), ancak Bill France NASCAR'dan yakıt enjeksiyonunu ve süper şarj cihazlarını yarışa başlamadan hemen yasakladı. . Bununla birlikte, resmi fabrika desteği veya yakıt enjeksiyonu kullanımı olmasa bile, Buck Baker 1957'de küçük bloklu bir V-8 Chevrolet Bel Air kullanarak kazandı .
1961'de Ford, F1 390'ı düşük sürtünmeli bir Galaxie "Starliner" ile tanıttı, ancak 1960 ve '61 şampiyonlukları 409 motorlu Chevrolet Impalas'ta sürücüler tarafından kazanıldı .
heyday
Hem hayranların hem de üreticilerin homologasyon kısıtlamaları dahilinde daha yüksek performanslı otomobillere yönelik arzusu, otomobil üreticilerinin yüksek üretim temelli modellere dayalı sınırlı üretim "özel üretim" otomobiller üretmeye başlaması anlamına geliyordu. Ayrıca üreticilerin rekabet gücünü korumak için giderek daha büyük motorlar üretmeye istekli oldukları da ortaya çıktı (Ford, yarışmayı umdukları bir 483 geliştirmişti). 1963 sezonu için NASCAR motorları, maksimum 7,0 litre (427 cu.in.) deplasman ve silindir başına sadece iki valf kullanmakla sınırlandırıldı.
Ayrıca, homologasyon amacıyla halka satılan ağır hizmet tipi özel baskılarda bile, yarış arabası kuralları, öncelikle güvenlik açısından daha da değiştirildi. Bunun nedeni, bu çağda yarış sürücülerinin ve arabalarının, sokak kullanımında duyulmamış güçlere maruz kalması ve normalde gerçekten "stok" otomobil gövdelerinin sağladığından çok daha yüksek bir koruma düzeyi gerektirmesidir.
1963'te Ford, stok olarak nitelendirilmesi için halka yeterince aerodinamik "spor çatı" sürümü Galaksileri sattı ve ağır hizmet tipi FE bloğu sıkılıp 427'lik yeni sınıra kadar vurulduğunda, ilk beş sırada bitirenlerin tümü Ford'du. . Chrysler, "Max Wedge" 426'yı yaratmak için 413'ünü sıkmıştı, ancak yine de Ford'larla rekabet edemedi. General Motors'un genel merkezi 1957 yasağına gerçekten uymaya çalışmıştı, ancak Chevrolet bölümü de sürekli olarak bu yasağı aşmaya çalışmıştı, çünkü diğer üreticiler yasağı açıkça atlatmıştı. 1963'te GM pes etti ve açıkça vazgeçti ve Chevrolet'nin ZO6 427'yi üretmesine izin verildi, ancak hemen başarı elde etmedi.
Daha sonra, 1964'te yeni Chrysler 426 Hemi motoru, bir Plymouth Belvedere "Sport Fury" ile seriye o kadar hakim oldu ki, homologasyon kuralları değiştirildi, böylece herhangi bir motor ve arabanın 1.000'inin bir stok parçası olarak nitelendirilmesi için halka satılması gerekiyordu, sadece 500 yerine. Bu, 426 Hemi'yi 1965 sezonu için kullanılamaz hale getirdi.
1965'te Ford, daha yüksek bir RPM'de ( Ford 427 Cammer olarak adlandırılır) çalışmasına izin vermek için FE 427 V8'lerine iki adet tekli tepe kamerasını uyarladı . Ford, homologe etmek için halka "kamerler" satmaya başladı (çoğunlukla bayi sponsorluğundaki özel drag yarışçılarına), ancak NASCAR, tüm NASCAR motorlarının blok içinde tek bir kam kullanması gerektiğini belirtmek için kuralları değiştirdi . Ancak cammer olmadan bile Ford FE 427 1965'te kazandı.
1966'da Chrysler, 426 Hemis'ten yeterince sattı ve onu tekrar kullanılabilir hale getirdiler ve onu, radikal bir şekilde eğimli, düşük sürtünmeli bir arka cama sahip yeni Dodge Charger'larına koydular . Buna "hızlı geri dönüş" deniyordu ve bu nedenle David Pearson, Richard Petty'nin 1967'de domine ederek, boksör Plymouth Belvedere'de 48 yarışın 27'sini (arka arkaya 10 olmak üzere) kazanarak o yıl seri şampiyonu oldu .
1969 sezonunda, Torino Cobra veya Torino "Talladega", yeterli aerodinamik gövde geliştirmesine sahip ve 1968 Torino'dan daha yüksek bir hız kazandırdı, başka hiçbir değişiklik yapılmadı. Uzatılmış burun ve yeniden şekillendirilmiş külbütörlere sahip olan Cobra, 1969 sezonunda Boss 429'un 427'nin yerini almasıyla kısmen Talladega olarak yeniden adlandırıldı. 1963'ten bu noktaya kadar, Ford altı ardışık Üretici Şampiyonası kazandı ve 1969'un sonunda sezon Ford arka arkaya yedi yapar. Richard Petty yarışları kazanmaktan ama şampiyonluğu kaybetmekten bıkmıştı, bu yüzden Ford'un yeni Talladega ve Boss 429 motorunu özel olarak inceledikten sonra Ford ile kazançlı bir anlaşma imzaladı.
Daytona 500'deki ilk yarışından önce, David Pearson'ın 427 motorlu Ford Torino Cobra'sı, 190.029 mil (305.822 km/s) ile kalifiye olduğunda 310 km/s'yi aşan ilk kişi olarak yeni bir NASCAR rekoru kırdı. Yarış başladığında, Donnie Allison'ın Torino'su yarışın çoğunluğunu (84 tur) yönetiyordu. Yarışın sonlarına doğru LeeRoy Yarbrough'lu Torino, 11 saniye önde olan Charlie Glotzbach'ın Dodge'ını kovaladı . Bu, son tur geçişinde kazanılan ilk Daytona 500'dü. Birkaç ay sonra NASCAR, nihayet Ford'un yarı başlı Boss 429 motorunu çalıştırmasına izin verdiğinde, Dodge için işler daha da kötüleşti.
Ford'un yarışların çoğunu kazanmasıyla Dodge, kendilerine ait daha iyi bir araba geliştirmek zorunda kaldı. Charger 500'ü temel alarak sivri bir burun eklediler. Bu burun, 1962 Ford Mustang I prototipindeki burnun neredeyse karbon kopyasıydı. Bu radikal vücut şekli, bir kanadın 180 mil (290 km/s) üzerindeki hızlarda sabit kalmasını gerektiriyordu. Kazanmayı umdukları yarıştan sonra ona Dodge Daytona adını verdiler. Asla Daytona 500 yarışını kazanmamış olsa da, selefi Dodge Charger 500'e göre hala önemli bir gelişmeydi.
NASCAR, artan bu hızların günün lastik teknolojisinin yeteneklerini önemli ölçüde aştığından ve şüphesiz meydana gelen korkunç enkazların sayısını artıracağından korkuyordu. Sonuç olarak, 1970 Homologasyon kuralları değiştirildi, böylece lastikler iyileşene kadar aero gövdelerin kullanımını ertelemeyi umarak, hak kazanmak için her iki ABD bayisi için bir otomobilin halka satılması gerekiyordu.
1970 sezonu için Dodge, 1969 model Daytona ile yarıştı, ancak Plymouth, Daytona'ya benzer şekilde donatılmış 1.920'den fazla Plymouth Superbirds üretmeyi başardı . Petty, artı 200 mil (320 km/s) Superbird ile Plymouth'a geri döndü ve Bobby Isaac bir Daytona'da sezon şampiyonluğunu kazandı. NASCAR, Ford Talladega, Mercury Spoiler II, Charger 500, Dodge Daytona ve Plymouth Superbird dahil olmak üzere tüm "aero-arabaları" 1971 için maksimum 305 cu inç (5,0 L) motor hacmiyle sınırladı. Neredeyse tüm takımlar aero olmayan gövde stillerine geçti. . Ekipler (5.9 L) motorlarda küçük blok 358 cu'ya geçerken, NASCAR sonunda 7.0L motorun en yüksek hızlarını sınırlamak için bir sınırlayıcı plakayı benimsedi.
Hayranlar, sürücüler ve üreticiler, kuralların tamamen yenilenmesini talep etti. NASCAR, arabaları daha güvenli ve daha eşit hale getireceğini umdukları bir şekilde yanıt verdi, bu nedenle yarış serisi, araba teknolojisinin bir testinden ziyade sürücülerin bir testi olacak.
Dönem 1970'lerde bir sonuca vardı. 1972 o kadar çok kural değişikliği getirdi ki, birçok kişinin bu yılı NASCAR yarışlarının modern çağının başlangıcı olarak görmesine neden oldu. Buna ek olarak, RJ Reynolds (tütün holdingi) NASCAR yarışlarının ana sponsoru olarak (adını "Winston Cup" olarak değiştirerek) devraldı ve önceki sponsorlardan önemli ölçüde daha büyük bir mali katkı sağladılar. Richard Petty'nin STP ile olan kişisel sponsorluğu da sürüş ekiplerine finansal ödüller için yeni, daha yüksek standartlar belirledi. Dikkate değer ölçüde daha büyük miktarlardaki ani giriş, sporun tüm doğasını değiştirdi.
1973 petrol krizi, tüm markaların büyük deplasmanlı özel baskı homologasyon otomobillerinin aniden satılmadan oturması anlamına geliyordu. 1970'lerin 1992'ye kadar olan dengesi boyunca, bir yarış çerçevesi üzerindeki fabrika stok levhası, arabaların sokak versiyonu benzerlerine çok benzediği anlamına geliyordu. 1993'ün, zemin etkisi saran tip spoylerin eklenmesiyle, stok dışı sac için bir başlangıç olduğunu ve bu noktadan sonra, stok arabaların halka açık olan herhangi bir şeyden büyük ölçüde farklı olmasına izin verildiği söylenebilir. Modern yarış "stok" arabaları, şu anda mevcut otomobillerden sonra belli belirsiz modellenmiş bir gövde şablonu kullanılarak yalnızca ismen stoktadır. Şasi, yürüyen aksam ve diğer ekipmanların sıradan otomobillerdeki hiçbir şeyle neredeyse hiçbir ilgisi yoktur. NASCAR ve otomobil üreticileri bunun farkına vardı ve 2013 için her marka ( Chevrolet, Dodge, Ford ve Toyota ), arabalarının sokak modellerine daha çok benzemek için yarış saclarını yeniden tasarladı.
araba türleri
Stok araba, terimin orijinal anlamında, orijinal fabrika konfigürasyonundan değiştirilmemiş bir otomobildir. Daha sonra stok araba terimi, yarışta kullanılan herhangi bir üretime dayalı otomobil anlamına geldi. Bu terim, böyle bir arabayı, yalnızca yarış amacıyla tasarlanmış özel, özel yapım bir araba olan " yarış arabası "ndan ayırmak için kullanılır.
Arabaların standart model özelliklerine uyma derecesi yıllar içinde değişti ve ülkeden ülkeye değişiyor. Bugün çoğu Amerikan stok otomobili yüzeysel olarak standart Amerikan aile sedanlarına benzeyebilir, ancak aslında siluet otomobillerdir: şasinin, süspansiyonun, motorun vb. mimari olarak aynı olmasını sağlayan otomobil tasarımını yöneten katı bir dizi düzenlemeye göre inşa edilmiş amaca yönelik yapılmış yarış makineleri . stok üretim araçlarında olanlar. Örneğin, NASCAR Cup Serisi yarış araçları artık yakıt enjeksiyonu gerektiriyor . Birleşik Krallık ve Yeni Zelanda'da stok arabalar adı verilen bir yarış formülü vardır, ancak arabalar herhangi bir yol arabasından önemli ölçüde farklıdır. Avustralya'da NASCAR'a oldukça benzeyen AUSCAR adlı bir formül vardı .
Racecar-Euro Serisi 2009'da başladı ve NASCAR tarafından 2012'de bir tur serisi olarak onaylandı ve şu anda NASCAR Whelen Euro Serisi olarak faaliyet gösteriyor .
Sokak stoku ve saf stok
Yalnızca halk tarafından satın alınabilen sokak araçlarından oluşan "gerçek" stok araba yarışı, bazen "sokak stoku", "saf stok", "hobi stoku", "showroom stoku" veya "U-" olarak adlandırılır. araba yarışı. 1972'de SCCA, otomobillerde 3.000 $'lık tavan fiyatla ilk showroom stok yarış serisine başladı. Bazı modern showroom stok yarışları, showroom stok arabalarında yapılan güvenlik modifikasyonlarına izin verir.
süper stok
Süper stok sınıfları, sokak stokuna benzer, ancak motorda daha fazla değişiklik yapılmasına izin verir. Güç çıkışı genellikle 500–550 beygir gücü (373–410 kilovat ) aralığındadır. Lastik genişliği genellikle 8 inç (200 mm) ile sınırlıdır.
Bazı giriş seviyesi sınıfları "sokak stoğu" olarak adlandırılır ve İngiltere'de genellikle " sıçrayan yarış " olarak adlandırılanlara benzer.
değiştirilmişler
Modifiye edilmiş stok arabalar, açık tekerlekli arabaların ve stok arabaların bir melezine benzer. Arka tekerlekler çamurluklarla kaplıdır ancak ön tekerlekler ve motor açıkta bırakılmıştır. İlk olarak II. Dünya Savaşı'ndan sonra Amerika Birleşik Devletleri'nde popüler olan bu yarış türü, daha önce katılımcılarının daha yüksek hızlar peşinde binek otomobillerini değiştirmesiyle karakterize edildi, dolayısıyla adı. Birçok bölgede, özellikle doğu kıyısında, modifiye yarış, yerel yarışta en yüksek stok araba sınıfı olarak kabul edilir.
Geç modeller
Ülkenin birçok bölgesinde Geç modeller genellikle yerel yarışta en yüksek stok araba sınıfıdır. Son model araba yapım kuralları bölgeden bölgeye ve hatta pistten yarış pistine değişiklik göstermektedir. En yaygın varyasyonlar (kaplamalı yollarda) süper geç modelleri (SLM'ler), son model stok arabaları (LMSC'ler) ve sınırlı geç modelleri (LLM'ler) içerir. Geç model, özel yapım bir makine veya yoğun şekilde değiştirilmiş bir tramvay olabilir. Bireysel yaptırım organları (NASCAR, ACT, PASS, UARA, CRA, vb. gibi) kendi geç model kural kitaplarını tutar ve hatta bireysel yarış pistleri kendi kural kitaplarını tutabilir, yani bir seride veya bir seride yasal olan geç bir model anlamına gelir. parça değişiklik yapılmadan başka bir yerde yasal olmayabilir. Ulusal tur serisi, NASCAR Geç Model Sporcu Bölümü, ABD'nin doğu kıyısındaki yerel geç model yarışlarından kaynaklandı. isim sponsoru değişti .
Amerika Birleşik Devletleri
NASCAR
NASCAR şu anda dünyanın en büyük stok araba yarışı yönetim organıdır. NASCAR birden fazla seriyi onaylarken, genellikle "ilk 3" seri olarak adlandırılan üç ulusal şampiyonluk tur serisine sahiptir. İlk üç diziye ek olarak, NASCAR ayrıca birçok bölgesel ve yerel diziyi de cezalandırıyor. NASCAR ayrıca Kanada, Meksika ve Avrupa'da yarışan üç uluslararası seriye de yaptırım uyguluyor .
NASCAR Kupası Serisi
Stok araba yarışlarında en belirgin şampiyonluk NASCAR Cup Serisidir . Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en popüler yarış serisidir ve 1997'de 6 milyondan fazla seyirci çeker, her yarış için ortalama 190.000'den fazla canlı seyirci vardır.
Serideki en ünlü etkinlik, Daytona International Speedway'de yıllık 500 millik (800 km) bir yarış olan Daytona 500'dür . Serinin en büyük ikinci etkinliği, tartışmasız, açık tekerlekli bir yarış olan Indianapolis 500'ün efsanevi evi olan Indianapolis Motor Speedway'de düzenlenen yıllık 400 millik (640 km) bir yarış olan The Brickyard 400'dür . Ancak etkinlik, pistin yol rotasında bir yarış lehine 2021 programından çıkarıldı. Cup Serisi ve Xfinity Serisi birlikte, 2008'de IRL bayrağı altında birleşen Amerikan açık tekerlekli serileri ( CART ve IRL ) için 4 milyon iken 1997'de 8 milyon seyirci çekti . 2002'de, katılım açısından ABD'deki en iyi 20 spor etkinliğinden 17'si stok araba yarışlarıydı. Sadece futbol o yıl daha fazla televizyon izleyicisi çekti.
NASCAR Xfinity Serisi
NASCAR Xfinity Serisi, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ikinci kademe seridir. Formula 1 için Formula 2 ve Indy Car için Indy Lights'a benzer şekilde, Cup Serisinin birincil besleyici serisi olarak hizmet eder . Yarışlar genellikle Cup Series etkinliklerine destek yarışı olarak yapılır. Birçok mevcut Kupa Serisi sürücüsü, Kupa Serisinde tam zamanlı yarışmaya geçmeden önce daha önce Serilerde yarıştı.
Xfinity serisinde tipik olarak, tam zamanlı Xfinity sürücüleriyle birlikte yarışan birden fazla Cup Serisi yarışmacısı bulunur. Kupa Serisi sürücüleri tam zamanlı Xfinity sürücülerinden daha başarılı olma eğiliminde olduğu için bazı tartışmalar vardı. Kupa sürücüleri Xfinity serisinde puan kazanmaya uygun değildir ve Seride yarışmalarına izin verilen yarış sayısı ile sınırlıdır.
NASCAR Kamp Dünyası Kamyon Serisi
1995'ten başlayarak, NASCAR Kamyon Serisi, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en yüksek üçüncü stok otomobil serisidir. Seri, off-road kamyon yarışlarından ilham alan o zamanki NASCAR West Coast yöneticisi Ken Clapp'ın beyniydi. Diğer iki ulusal gezici NASCAR serisinden farklı olarak, Truck Serisi yarış kamyoneti tarzı gövdeler, ancak benzerliği nedeniyle hala bir stok otomobil serisi olarak kabul ediliyor. Xfinity Serisine çok benzeyen Kamyon Serisinde de genellikle sezonun bölümleri için yarışan Cup Serisi sürücüleri bulunur.
Diğer seriler
NASCAR dışında, Amerika Birleşik Devletleri'nde bir dizi başka ulusal veya bölgesel stok araba yaptırım organı vardır. Bu yerel kısa yollara hitap eden birkaç organizasyon var . Amerika Otomobil Yarışı Kulübü (ARCA), Amerikan Hız Derneği (ASA), Şampiyon Yarışı Derneği (CRA), Uluslararası Motor Yarışması Birliği (IMCA), Birleşik Otomobil Yarışları Derneği (UARA), Şampiyona Otomobil Yarışları Serisi (CARS) ve Superstar Yarış Deneyimi (SRX), çeşitli pist türlerinde ve çeşitli medya kapsamıyla kendi stok araba yarışı biçimlerini onaylar. Uluslararası Şampiyonlar Yarışı (IROC) serisi stok arabalar kullandı, ancak 'All-Star' tasarımı nedeniyle genellikle normal stok araba yarışı sahnesinin dışında olarak algılanıyor.
Yeni Zelanda
Stok araba yarışları 1950'lerde Yeni Zelanda'da başladı, ilk yarış 27 Kasım 1954'te Aranui Speedway'de yapıldı. Yeni Zelanda Speedway binicileri o yılın başlarında İngiltere'de yarışları izleyen büyük kalabalığa tanık olduktan sonra Yeni Zelanda'ya getirildi. Birleşik Krallık'ta olduğu gibi, Yeni Zelanda'daki Stock araba yarışı, ABD'dekinden çok farklı bir yarış şeklidir. Stok araba yarışı Yeni Zelanda'da tam temaslı bir spordur: kural kitabında belirtildiği gibi, "temas sadece izin verilmez, teşvik edilir". Arabalar son derece sağlam bir tasarıma sahiptir ve neredeyse tüm arabanın çevresinde güçlü çelik korumalar bulunur. "Stok arabaları" üç sınıfa ayrılır: Süper Stoklar, Stok Arabalar, Mini Stoklar (Ministocklar ağırlıklı olarak temassız bir gençlik sınıfıdır). Süper stoklar en üst sınıftır ve tipik olarak 370 kilovatın (500 hp) üzerinde üretebilen 4,1 litreye (248 cu inç) kadar V8 motorları tarafından çalıştırılır. Yarışların çoğu bireyseldir, ancak Yeni Zelanda stok araba yarışına özgü takım yarış formatıdır. Tipik olarak yarışan takımlar, her biri yarışı kazanmak için birlikte çalışan dört arabadan oluşan iki takımdan oluşur. Takımlar normalde rakip takımı elemeye çalışırken "koşucularını" korurlar, yarışlara bir puan formatı veya bitiş çizgisini ilk geçen tarafından karar verilebilir.
Kuzey Amerika'daki stok araba yarışlarına en çok benzeyen sınıf, Salon arabaları olarak bilinir. Süper Sedanlar, kir geç modellere benzer; ana farkları, gövdelerin üretim arabalarına daha yakın olması, arka ofseti olmayan 7,1 litreye (434 cu inç) kadar demir motorları kullanması ve arkada çok daha büyük sprint araba lastikleri kullanmasıdır.
Avustralya
NASCAR kalıbındaki (AUSCAR) stok araba yarışları, 1980'lerin ortaları ve 1990'lar boyunca Avustralya'da bir takipçi kitlesine sahipti, ancak rakiplerin çoğunu alan Supercars Şampiyonası'nın ortaya çıkmasıyla birlikte, sponsorluk dolarları da teklif edildi. Büyük televizyon zamanı olarak, Avustralya Superspeedway serisi 2001'den sonra kapandı.
Avustralya'daki NASCAR ve AUSCAR yarışlarının çoğu, Melbourne'deki 1.801 km'de (1.119 mil), yüksek eğimli (24°) Calder Park Thunderdome'da gerçekleşti . 1987'de açılan ve multi-milyoner lastik perakendecisi Bob Jane tarafından 54 milyon A$ 'a inşa edilen Thunderdome, ünlü Charlotte Motor Speedway'in küçültülmüş versiyonunda modellendi . Kullanılan diğer parkurlar arasında Adelaide Uluslararası Yarış Pisti'ndeki 1 ⁄ 2 mil (805 metre) Speedway Super Bowl (aynı zamanda Jane'e aittir, bu Avustralya'da Thunderdome dışındaki tek döşeli oval parkurdu, ancak dönüşlerde sadece 7° eğim vardı) daha çok geleneksel düz bir parkurdu), ayrıca Surfers Paradise Street Circuit (arabaların Gold Coast IndyCar Grand Prix'ye destek kategorisi olarak koştuğu yer ), Sidney'deki Oran Park ve ünlü Mount Panorama gibi yol parkurlarıydı. devre .
Birleşik Krallık
Stok, geleneksel karayolu araçlarına benzeyen otomobiller anlamında, Birleşik Krallık'ta (ve Avrupa'da) tur arabaları ile temsil edilmektedir .
Birleşik Krallık'taki 'stok arabalar' terimi, herhangi bir yol arabasına çok az benzerlik gösteren özel bir yarış biçimini ifade eder.
Stok araba yarışı 1954'te İngiltere'ye getirildi. Mevcut tazı veya yarış pistlerinde yer alan arabalar, çoğunlukla 1930'lardan kalma kilitli arka aks diferansiyelleri ve ilave zırhlı 'stok' arabalardı. İlk birkaç yıldan sonra 'özel ürünler' ortaya çıkmaya başladı ve sonunda 'stok' otomobil adını yanlış bir isim haline getirdi. Britanya'daki stok araba yarışlarının ilk günlerinden bu yana spor, yıkıcı 'Banger' kategorilerinden çok sofistike National Hot Rods'a kadar birçok farklı sınıfa dönüştü. Bununla birlikte, 'stok araba' adı genellikle kökleri 1950'lerin bu ilk günlerine kadar giden yarış sınıfı, daha önce "The Seniors" veya "Senior Stock Cars" olarak bilinen BriSCA F1 Stock Cars için ayrılmıştır. Bu tam temas sporunun fiziksel taleplerine rağmen, birçok yarışmacı 20 hatta 30 yıldır yarışıyor. Sporun ilk 10 yılında, stok arabalar ya yol arabalarından uyarlandı ya da yol arabalarının tanınabilir karoserini taşıyordu. 1970'lere gelindiğinde şasi ve karoser çok özel biçimlere dönüşmüştü.
Modern BriSCA Formula 1 Stok Arabaları, 480 kW (650 bhp) geliştiren yarış ayarlı V-8 motorları, hızlı değiştirilebilir akslar ve dişli kutuları ve sürekli sola dönüş için öngerilimli ve kademeli şasi ve fren ayarına sahip, son derece sofistike amaca yönelik yapılmış bir yarış arabasıdır. Bununla birlikte, büyük tamponlar zorunluydu ve temas halindeki rakipleri çıkarmak için çok teşvik edildi. Spor, İngiltere ve Anakara Avrupa'daki mekanlarda görülebilir. BriSCA Formula 1 Stok Arabalarının küçültülmüş bir versiyonu, daha önce "The Juniors" veya "Junior Stock Cars" olarak bilinen daha küçük BriSCA Formula 2 Stok Arabaları da çok popüler. bu arabalar 2 litrelik Ford 'Pinto' motorla çalışıyor. Mart/Paskalya civarında başlayıp Ekim/Kasım'a kadar devam eden bir sezon boyunca oval pistlerde çalışan başka formüller de var.
Ipswich'te düzenlenen 2008 Dünya Finalinde, Andy Smith zafere koştu ve kariyerinde ikinci kez 2008 BriSCA F1 Stok Araba Dünya Şampiyonu oldu ve tacı kardeşi Stuart Smith Jnr'dan aldı. 2009 ayrıca Andy Smith'in bu sefer Kings Lynns Norfolk Arena'da tekrar kazandığını gördü. 2010, Andy Smith'in 2006'daki ilk galibiyetiyle aynı mekan olan Coventry'de art arda 3. kez kazandığını gördü. 2011 Dünya Şampiyonası, 10 Eylül'de Northampton'da, Altın Çatı'nın galibi Paul Harrison ile gerçekleşti. Skegness'te düzenlenen 2012 Dünya Şampiyonası'nı 217 Lee Fairhurst kazandı. 2013 Dünya Şampiyonası 21 Eylül Cumartesi günü King's Lynn'de yapılacak.
2008'de Ian Thompson Jr., 2008'de Bristol'de onur derecesini aldığı 1972'den beri Brisca F2 Stock Car World unvanını kazanan Kuzey İrlanda'dan ilk sürücü oldu. Ancak, Gordon Moodie'den sonra tartışmalı koşullar altındaydı ( Thomson Jr'ın kayınbiraderi) yarış sonrası incelemelerde karbüratör düzensizlikleri tespit edildikten sonra yarıştan diskalifiye edildi. Bu düzensizliğin o zamandan beri sürücünün kontrolünde bir üretim hatası olduğu kanıtlandı, ancak yönetim kurulu Gordon Moodie'yi rekorlar kitabına kazanan olarak geri döndürmeyi reddetti. 2009'da Dünya Şampiyonası galibi Micky Brennan ve 2010'da Dünya Şampiyonası galibi John Fortune oldu. 2011 Dünya Şampiyonası Finali, 17 Eylül Cumartesi günü Kings Lynns Norfolk Arena'da Altın Çatı kazanan 871 Mark Simpson ile gerçekleşti. 2012'de Dünya Şampiyonası'nı bu kez Barford'da düzenlenen 968 Micky Brennan kazandı. 2013 Dünya Şampiyonası hafta sonu, 14/15 Eylül'de Devon'daki Honiton yakınlarındaki Smeatharpe'de 2 gün boyunca yarışacak.
İngiltere'de yarışan bir başka açık tekerlekli stok araba formülü Spedeworth Superstox . BriSCA'nın aksine Spedeworth tarafından lisanslanan Superstox, temel görsel farkı çatıda daha küçük bir kanat olan Formula Two Stock Cars'a benzer. Bu arabalar ayrıca 2 litrelik Ford 'Pinto' motordan güç alıyor. Ipswich'te düzenlenen 2010 Dünya Şampiyonası Finalini Colin Aylward kazandı. 2011 Dünya Şampiyonası Finali 23 Ekim Pazar günü Londons Wimbledon Stadyumu'nda yapıldı ve 151 Nick Smith kazandı. 2012 Dünya Şampiyonası yine Ipswich'te yapıldı ve Scot 177 Stuart Gilchrist tarafından kazanıldı. 2013 Dünya Şampiyonası tbc tarihi ile İskoçya'nın Fife kentindeki Lochgelly'de yapılacak.
Birleşik Krallık stok araba yarışının bir başka biçimi, Salon Stok Araba Birliği tarafından düzenlenen Salon Stok Arabalarıdır. Bu formül, ağır zırhlı Ford Sierra, Ford Mondeo, Vauxhall Vectra arabalarına dayanmaktadır ve bu tam temas sınıfı için bilerek yeniden yapılmıştır. 2011 Dünya Şampiyonası Ağustos'ta Skegness'te gerçekleştirildi ve 677 Eddie Darby sonraki 12 ay boyunca Altın Çatı'yı kazandı. 2012 Dünya Şampiyonası Finali Ağustos 2012'de Devon'daki Honiton yakınlarındaki Smeatharpe Yarış Pisti'nde yapıldı ve yine 677 Eddie Darby tarafından kazanıldı. Diğer benzer Stok Araba sınıfları, Spedeworth tarafından lisanslanan 2 Litrelik Stok Arabalar ve birkaç farklı organizatör tarafından lisanslanan 1300 Hazır Arabalardır, her biri biraz farklı kurallara sahiptir, ancak şu anda spesifikasyonları ulusal bir sınıf haline getirmek için standart hale getirmek için adımlar atılmaktadır. 2012 Dünya Şampiyonası'nı Ipswich'te 79 Barry Radcliffe kazandı. 2013 Dünya Şampiyonası 17 Ağustos Cumartesi günü King's Lynn'de yapılacak.
Diğer bölgeler
Uluslararası olarak, stok araba yarışları Amerika Birleşik Devletleri'ndekiyle aynı başarıya sahip değil. NASCAR Pinty's Serisi, Kanada'daki sporun tabanını (Güney Ontario'nun kısa oval bölgesi ) kullanan genel olarak güçlü araba sayımlarına sahiptir. Brezilya'da ayrıca, 30 veya daha fazla arabadan oluşan başlangıç ızgaraları ve yarışan iki marka ile başarılı bir stok araba yarışı serisi var: Chevrolet ve Toyota . Brezilya Stock Car'ın ayrıca iki gelişmekte olan serisi var. Adına rağmen, Brezilya stok araba yarışmaları oval pistlerde yapılmaz, bu nedenle stok araba yarışlarından daha çok touring araba yarışlarına benzerler, Arjantin'in popüler stok serisi Turismo Carretera için de söylenebilir . Avustralya, Güney Afrika ve Japonya'da da başarısız çabalar gösterildi .
Kariyer yolları
NASCAR sürücüleri, en yüksek stok araba bölümlerine giden çeşitli yollar kullanır. Bazıları toprak yüzeylerde yarışmaya başlar, ancak kariyerlerinde ilerledikçe hepsi asfalt yüzeylerde yarışmaya başlar. Genellikle kartingde veya güvenlik modifikasyonları dışında tamamen stokta olan arabalarda başlarlar. Genellikle orta veya ileri düzey yerel düzeydeki bölünmeler yoluyla ilerlerler. En yüksek yerel bölüm olan asfalt geç model yarışları, genellikle bir sonraki adım olan bölgesel ve ulusal tur serilerine ilerlemek için bir gereklilik olarak kabul edilir.
Kirli yol sürücüleri aynı genel yolu takip eder. En yüksek bölümleri, World of Outlaws Late Model Series ve bölgesel touring serileri gibi daha az bilinen ulusal turne geç model serileridir.
Geçiş sürücüleri
Bazı sürücüler çok farklı bir kariyer yoluna girdikten sonra stok araba yarışlarına girdiler. En ünlüsü, Indianapolis 500'ü (1969), NASCAR'ın Daytona 500'ünü (1967) ve Formula 1 Dünya Şampiyonasını (1978) kazanan tek sürücü olan Mario Andretti olabilir . Juan Pablo Montoya, iki Indy 500 galibiyeti (2000 ve 2015), yedi Formula 1 galibiyeti ve iki Sprint Kupası galibiyeti (2007 ve 2010) ile her üç seride de galibiyet alan diğer tek sürücü. AJ Foyt, özgeçmişinde dört Indianapolis 500 galibiyeti, yedi IndyCar şampiyonluğu ve 24 Saatlik Le Mans zaferi ile 1972'de Daytona 500'ü de kazandı. Indy'de üç kez kazanan Johnny Rutherford ender bir ayrıcalığa sahip. 1963 Daytona 500 için eleme yarışı olan ilk NASCAR startını kazanmaktan. Dan Gurney, 1960'ların önde gelen Formula 1 pilotu ve daha sonra Indy otomobillerinin en başarılı üreticilerinden biri (aynı zamanda Foyt'un Le Mans'ta yardımcı pilotu), 1963 ve 1968 yılları arasında Riverside'da beş kez kazanarak NASCAR'ın yol parkuru yarışmalarında başarılı oldu. Kayda değer bir çapraz geçiş tuhaflığı, renkli Formula 1 ve spor otomobil sürücüsü Innes Ireland'ın tek yarışlı NASCAR kariyeridir : 1966 sezonunun sonunda emekli olduktan sonra, NASCAR çarı Bill France tarafından 200 turun 126.sında motoru patladığında ilk on içinde koştuğu Daytona'da yarışmaya davet edildi.
Montoya başlangıçta F1'den ayrılarak otomobil yarışları topluluğunu şaşırttı, ancak onu hızla diğer sürücüler izledi. Sam Hornish Jr., Patrick Carpentier, Dario Franchitti, Jacques Villeneuve, AJ Allmendinger ve Danica Patrick gibi açık çark yıldızlarının tümü, çeşitli derecelerde başarı ile Monster Energy Cup serisine geçti. İki kez Avustralya Supercars şampiyonu Marcos Ambrose, 2007-2014 yılları arasında Monster Energy Cup Serisinde yarıştı ve iki yarış kazandı.
Diğer sürücüler genellikle stok araba yarışında rekabet eder, ancak başka yerlerdeki başarılarıyla tanınırlar. Ron Fellows ve Boris Said şampiyon yol yarışçılarıdır ve genellikle takımlar tarafından yalnızca NASCAR'ın yol rotası etkinliklerinde yarışmak için getirilir, bu unvan yol rotası zilleri olarak bilinir . Robby Gordon, NASCAR'ın kalan birkaç sahibi sürücüden biriydi, ancak en çok sayısız off-road şampiyonası ve üç Baja 1000 galibiyetiyle ünlüdür.
Parçalar
Stok araba yarışları ağırlıklı olarak 3 veya 4 dönüşlü oval pistlerde ve tüm dönüşler sola doğru yapılır. Oval parkurlar, kısa parkur (1 milden az), orta veya hız yolu (1 ila 2 mil) veya süper hız (2 milden fazla) olarak sınıflandırılır . Yol kursları, hem sola hem de sağa dönüşleri olan herhangi bir yoldur. Piste bağlı olarak, tipik yarış hızları Martinsville'de saatte 90 mil (140 km/ s) ile Talladega'da saatte 200 mil (320 km/s) arasında değişebilir . 1987'de Bill Elliott'un Talladega'daki 212.809 mph (342.483 km/s) yeterlilik süresi süper hızlı yollarda (Daytona ve Talladega ) bir değişiklik getirdi. Bu kadar yüksek hızlar ve Bobby Allison'ın arabası havada uçarak yakalama çitine giriyor ve yaralanan fanlar, NASCAR'ı güç azaltıcı önlemler almaya zorladı, bunlardan biri de karbüratör altı sınırlayıcı plakaların zorunlu uygulamasıydı . Bu daha sonra kısıtlayıcı plaka yarışı olarak tanındı .
Oval pistler, Ralli'nin engebeli arazisi ve keskin dönüşlerinden ve sürücünün vücuduna 5 veya 6 g'a kadar yatay baskı uygulayan Formula 1 pistlerinin karmaşık dönüşlerinden farklıdır . Stok arabalar Formula 1 arabalarından çok daha ağırdır ve sonuç olarak genellikle daha yavaştırlar. Ek olarak, açık tekerlekli bir arabanın g-kuvvetlerini üretemezler. Stok arabanın yüksek güç çıkışı ile zayıf kullanımı, araba kontrolüne daha fazla önem verir.
taktikler
Çoğu yarış biçiminin aksine, küçük arabalar arası temas, stok araba yarışlarında genellikle kabul edilir. Bu, başka bir aracı yoldan çekmeye zorlama veya karşılıklı yarar için rakip bir aracı ileri itme şeklinde olabilir. Stok arabalar genellikle üstyapıdaki yüzeysel hasara toleranslı olacak şekilde inşa edilirken, açık tekerlek tasarımları hafif spoyler hasarı ile bile performansta ciddi düşüşler yaşayabilir. Ara pistlerde ve süper hızlı yollarda, sürüklemenin genel etkisini azaltmak için draft kullanılır. Bir sürücü bunu, diğerinin kayma akımından yararlanmak için aracı önündekinin yakınına konumlandırarak başarır. Draft, Junior Johnson tarafından 1960 Daytona 500'deki kazanan performansı sırasında "keşfedildi" .