II.Iulius din işlerinden çok dünyevi sorunlarla ve siyasetle ilgilendi. Amacı papalığı İtalya’nın egemen siyasi ve askeri gücü haline getirmek, rakip güçleri yarımadanın dışına sürmek, papalık devletlerini denetimi altına almaktı. İlk adım olarak 1504’te papalık devletlerinin en zengini olan Romagna Düklüğü’nü egemenliği altında bulunduran, VI.Alexander’ın oğlu ve papalık ordusu komutanı Cesare Borgia’yı tutuklattı. 1506’da Perugia ve Bologna’yı ele geçirdi. Aralık 1508’de Fransa Kralı XII.Louis, Kutsal Roma Germen İmparatoru I.Maximilian ve İspanya Kralı V.Fernando’nun Venedik’e karşı oluşturdukları askeri Cambrai İttifakı’na katıldı. 1509’da Borgia’nın yokluğunu fırsat bilerek Romagna’yı işgal eden Venedik’i aforoz etti. Venedik, Cambrai İttifakı’nın askeri güçleri karşısında büyük bir yenilgiye uğradı. Fransızlar Venedik’in tümüyle ortadan kaldırılmasından yanaydılar. Ancak bu durumun Kuzey İtalya’da Fransa’nın varlığını güçlendireceğini düşenen Iulius, Şubat 1510’da Venedik’le ayrı bir antlaşma imzaladı. Antlaşmaya göre Venedik, Romagna’yı II. Iulius’a bırakıyordu.
ILIulius’un yeni amacı papalık egemenliğine karşı son tehditi oluşturan Fransa’nın İtalya’daki varlığına son vermekti. XII. Louis’ ninj desteklediği kardinaller, 151 l’de Pisa’da ayrılıkçı bir konsil topladılar. II.Iulius aynı yıl XII.Louis’ye karşı Venedik, İngiltere, İsviçre ve İspanya güçlerinden oluşan Kutsal İttifak’ı oluşturdu. Pisa’daki ayrılıkçı konsile karşı 5.Laterano Konsili’ni topladı. 1512’de Kutsal İttifak güçleri Fransa’yı yenilgiye uğratarak İtalya’daki Fransız varlığına son verdiler. II.Iulius yaşamının geriye kalan kısa döneminde bu kez İtalya’da İspanyol etkisinin artmasına karşı önlemler almaya çalıştı.
II.Iulius papalık yıllarında Roma’da birçok gösterişli bina yaptırmış, ayrıca Eski Yunan sanat eserlerini toplayarak büyük bir koleksiyon oluşturmuştur. Rönesans sanatçılarına büyük paralar ödeyerek papalık binalarını süslettirmiş, papalık binalarına freskler yaptırmak için Raffaello’yu, San Pietro Kilisesi’nin yapımı için Bramante’yi, kendi mezarının yapımı için Michelangelo’yu görevlendirmiştir. Bu harcamaları karşılamak için para karşılığında günahların bağışlanacağını ilan etmesi, daha sonra Protestanlık’ın kurucusu Martin Luther’in karşı çıktığı en önemli konulardan biri olmuştur.
• KAYNAKLAR: L.V.Pastor, Geschichte der Pdpste, 2 cilt, 1889; G.B.Picotti, La Politica Italiana sotto il pontificato di Giulio II, 1949; E.P.Rodocanochi, Histoire de Rome: Lepontificat de Jules II, 1503-1513, 1928.
Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi