Before Exam Sınav Öncesi ( ENG-TR )
Hello guys,
After graduating from high school, the private tutoring school I attended regularly for a year had ended. The exam that would open me to different doors of life had come. I was laying my head on the pillow, trying to sleep. Tomorrow I will take the hardest test of my life. The feeling of excitement and anxiety that fell in my heart did not want me to close my eyes. I don't even remember when or how I fell asleep.
It's morning. The day was beginning to brighten. I could hear everyone waking up from the sounds coming from the living room and kitchen. Your father was going to work. I was going to take the exam too. I got up. I opened my curtain. The weather had no surprises for us that day. I washed my hands and my face. I put on the clothes I prepared last night. My mother was in the kitchen making the finishing touches of the breakfast table. You must have noticed that I'm coming, are you excited? He asked. "Yeah, I'm a little excited," I said with a smile. Then my father came into the kitchen wearing his work clothes. My father was working as a prison guard in a private medicine closed prison. Navy blue trousers, light blue shirt, dark blue jacket and tie were their mandatory attire. They also had to wear a black hat, reminiscent of the hat the captains wore on their heads.
After saying goodbye to your mother, we left the house with my father. There was a ten minute distance between our house and the bus stop. I walked with my father. We hadn't left the house with my father for a long time. This gave me some confidence. I let go of my anxiety. I felt more courageous and confident as I took my steps. When we got to the bus stop, I checked my pen and eraser, my entry document, ID and the selpak handkerchief I took with me for the last time.
The bus arrived a little earlier than usual. This was very good for me. I got on the bus with my father. The school where I was going to take the exam was in a side street. My father wished me luck and left. I walked towards the exam hall. At that moment, I thought that the events that will come my way in life are not just my decisions. This journey would turn into an adventure where I would embark on a certain adventure. The courage and confidence in me made me feel that I was going to take a different path than everyone else. I know that you have many experiences embedded in life and perhaps waiting for me. Today I was pulling out the courage that was trying to hide behind the fear in my heart.
I entered the exam hall. At the end of the exam, which took about three hours, I left the school confident and happy. This was my first experience with my first daredevil. I successfully overcame it. See you again, bye...
Merhaba Arkadaşlar,
Liseden mezun olmuş, bir yıl düzenli olarak gittiğim dershane de sona ermişti. Beni hayatın farklı kapılarına aralayacak olan sınav da gelip çatmıştı. Başımı yastığa koymuş, uyumaya çalışıyordum. Yarın belki de hayatımın en zor sınavına girecektim. Yüreğime düşen heyecan ve endişe duygusu gözlerimi kapatmamı istemiyordu. Ne zaman ve nasıl uyuduğumu bile hatırlamıyorum.
Sabah olmuş. Gün aydınlanmaya başlıyordu. Herkesin uyandığını salondan ve mutfaktan gelen seslerden anlayabiliyordum. Baban işe gidecekti. Ben de sınava girecektim. Kalktım. Perdemi açtım. Havanın o gün için bize bir sürprizi yoktu. Elimi yüzümü yıkadım. Dün akşamdan hazırlamış olduğum kıyafetlerimi giydim. Annem mutfakta kahvaltı sofrasının son dokunuşlarını yapıyordu. Benim geldiğimi fark etmiş olmalı ki, heyecanlı mısın? Diye sordu. Tebessüm ederek evet biraz heyecanlıyım, dedim. Ardından babam da iş kıyafetlerini giyerek mutfağa geldi. Babam Özel tıp kapalı cezaevinde infaz koruma memurluğu yapıyordu. Lacivert kumaş pantolon, açık mavi gömlek, lacivert ceket ve kravat onların zorunlu kıyafetiydi. Bir de kaptanların kafalarına taktıkları şapkayı anımsatan siyah bir şapka da takmak zorundaydılar.
Annen ile vedalaştıktan sonra, Babamla birlikte evden çıktık. Evimiz ve otobüs durağı arasında on dakikalık mesafe vardı. Babamla ile birlikte yürüdük. Uzun bir zaman babamla birlikte evden çıkmamıştık. Bu bana biraz güven hissettirmişti. İçimdeki endişe duygusu bir kenara bırakmıştım. Adımlarını atarken kendimi daha cesur ve güvenli hissediyordum. Durağa geldiğimizde, son kez elimdeki kalemi silgiyi, giriş belgemi, kimliğimi ve yanına aldığım selpak mendilimi kontrol ettim.
Otobüs her zamankinden biraz daha erken geldi. Bu benim açımdan çok iyi olmuştu. Babam ile birlikte otobüse bindik. Sınava gireceğim okul ara sokakta kalıyordu. Babam bana başarılar dileyerek, yanımdan ayrıldı. Sınav salonuna doğru yürüdüm. O an , hayatta karşıma çıkacak olayların sadece benim kararlarımdan olmadığını düşündüm. Bu yolculuk belirli bir maceraya atılacağım bir serüvene dönüşecekti. İçimdeki cesaret ve güven duygusu, beni herkesin yürüdüğü yoldan farklı bir yola sapacağımı hissettiriyordu. Hayatın içine yerleşmiş olan ve belki de beni bekleyen bir çok deneyimlerinin olduğunu biliyorum. Yüreğimdeki korkunun arkasına saklamaya çalışan o cesareti bugün çıkarıyordum.
Sınav salonuna girdim. Yaklaşık üç saat süren sınav sonunda, kendimden emin ve mutlu bir şekilde okuldan ayrıldım. Bu benim ilk cesaretimle olan ilk deneyimimdi. Onu da başarıyla atlatmıştım. Tekrar görüşmek üzere hoşça kalın...
For the best experience view this post on Liketu
wow it's so beautiful
Thank you so much.🙏🌺
Your content has been voted as a part of Encouragement program. Keep up the good work!
Use Ecency daily to boost your growth on platform!
Support Ecency
Vote for new Proposal
Delegate HP and earn more
Okurken eminim ki herkesin kendi sınav sabahı canlanmıştır gözünde. 🙂
Ellerine sağlık, ufak tefek kelime hataları gözüme çarptı ama okuma keyfimi bozamadı. 🌸
Küçüklüğüme dahi aklıma ansızın gelen anılarımı burada paylaşmaktan mutlu olurum. Sınav öncesi de onlardan biriydi. 🙂 Kişiliğimizi ya da yeteneklerimizi keşfettiğimiz anılarımızın hikayeleri, bence kağıda dökülmeli diye düşünüyorum. 😊🌼 Uğradığın için çok teşekkür ederim. Çok mutlu oldum. 🤗🌺
Nice
Thank you so much🌸
Congratulations, your post has been upvoted by @dsc-r2cornell, which is the curating account for @R2cornell's Discord Community.
Thank you.🌸
Uzun süre çalıştıktan sonra, o son gün çok değişik oluyor. Heyecan desen değil, korku desen değil. Zamanın yavaşladığı, ilginç bir süreç. 😂
Böyle durumlarda biz olayı, anlatmaya gerek yok, yaşamak lazım diyerek içsel durumumuzu özetleyebiliyoruz. 😂
Bu satırları okurken tekrar o günlere gittim. O heyecan mı desem, korku mu desem anlatamadığım duygu tekrar canlandı.
Herkesin hayatın da bir kez bile olsun yaşamış olduğu bir heyecanın arkasından aralanan hayatı biz kendimiz oluşturuyoruz.
Acaba sınav sonrasında her zaman iyi gecmiş hissini yaşayıpta sonuçlar açıklanınca hayal kırıklığına uğrayan ben miyim ? ☺️
Gülümsettin. Eminim bu duyguyu yaşayan bir çok arkadaşımız vardır. Ama önemli başarısızlıklardan ders çıkarıp, ataya kalkmaktır.
🤗☺️🤣