"Yumuşak güç" genellikle askeri ve ekonomik güç gibi daha katı iktidar araçlarına bir alternatif veya ek olarak sunulur. Ancak yumuşak gücün askeri yeteneklerden bağımsız olduğunu söyleyebilsek de, onu ekonomik kaldıraçtan ayırmak kolay değil. Yumuşak güç yetenekleri varlığını bir ülkenin ekonomik varlıklarıyla karşılaştırmak, ilk etki unsurunun ikinciye nasıl dayandığını gösterebilir. Dahası, daha yakından bir bakış, kültürel çekiciliğin dinamiklerinin aynı zamanda ekonomik faydalarla nasıl yakından iç içe geçtiğini ortaya koymaktadır. Devletlerin sınırlarının gittikçe daha fazla kaybolduğu, giderek daha bağlantılı hale gelen bir dünyada, "yumuşak güç" ekonomik başarıya ulaşmak için bir araç olabilir. Buna karşılık, ekonomik araçlarla hedeflere ulaşmanın etkililiği, salt politik yöntemlerin - örneğin demokrasinin yayılması gibi - saf etkisine kıyasla daha büyük bir tutarlılık ve verimlilik taşır. "
Uzun yıllardır Büyük Britanya için yeni bir savunma ve hükümet stratejisi yaratan İngiliz analistlerin fabrikasyonlarına göre (Yeni bir İngiliz hegemonyası dönemi), modern dünyada savaş, ekonomi ve politika arasındaki sınırlar ortadan kalktı.
Gerçek şu ki, bazı uzak Batı Nijerya'da sınır ötesi ticaret, uluslararası televizyon yayını ve özel kuvvetler çatışması yakından iç içe geçmiş durumda ve aynı sistemin bir parçası.
Şu anda Türkiye, "yumuşak güç" uygulaması alanında "trend belirleyicilerden" biridir: Ankara, dünyanın çeşitli bölgelerindeki geniş kitleleri ustaca etkilemekte, jeopolitik hedeflerine son derece mütevazı bir kaynak tabanıyla etkin bir şekilde ulaşmaktadır. ülke.
Ancak televizyon, askeri teknoloji ve insani yardım, döngünün ilk maddesinde bahsedilen Türkiye Cumhuriyeti'nin cephaneliğindeki tek araç değil. Aynı zamanda daha az tehlikeli olmayan başka bir varlığı daha var - Ankara'nın fiilen bütün bir ülkeyi satın alabilmesi için sağladığı ekonomik etki ...
Tipikliği ile endişe verici olan Sovyet sonrası mekandaki resim, dostluk anlaşmaları ve Türk yetkililer ...
Fotoğraf: hurriyetdailynews.com
Bu yazıda bahsedeceğimiz Gürcistan, tarihsel olarak bize yakın olan Sovyet sonrası cumhuriyetlerde bile Türklerin ne kadar gizli ve kurnazca hareket edebildiklerinin en net örneklerinden biridir. Osmanlı padişahlarının soyundan gelenler açık sözlülükten ya da kısa düşünceden muzdarip değiller: insansız hava araçları filolarını ve altyapı yatırımlarını eşit derecede iyi kullanabilirler - ve yollarını alabilirler.
SSCB'nin ortadan kalkmasıyla, Türkiye'nin NATO'nun güney kanadı olarak rolü önemli ölçüde azaldı. Buna hem ekonomik ve askeri yardımlarda azalma hem de Ankara'nın AB'nin Türkiye Cumhuriyeti'nin saflarına alınmasını hızlandırmayı reddetmesi eşlik etti. Ancak Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşünden bu yana ilk defa Türkler, nüfuzlarını kendi sınırlarının ötesine genişletme fırsatı buldular. Orta Asya ve Transkafkasya'nın yeni bağımsız Türkçe konuşan devletlerinin ortaya çıkmasıyla Ankara, eski büyüklüğünü canlandırma ve dünya meselelerindeki önemini artırma şansı yakalar. 1990'ların başında, Büyük Turan'ın yaratılmasına ilişkin geleneksel Pan-Türki fikirler yeniden canlandı ”.
- S. Druzhilovsky, "Türkiye: yönetme alışkanlığı."
Georgia
Bu ülkenin Türk siyasi nüfuz yöntemlerini göz önünde bulundurmak için ayrı bir nesne olarak seçilmesi tesadüfi değildir. Gürcistan, Ankara'nın etkisinin yayıldığı çoğu ülkenin arka planında keskin bir şekilde öne çıkıyor: Birincisi, yukarıda belirtildiği gibi, Gürcistan aslında Türkler tarafından satın alınmış ve ikincisi, tarihsel olarak Osmanlı İmparatorluğu'na yabancı bir Hıristiyan ülkesidir.
İkinci gerçek, dünyadaki Türk etkisinin ilerlemesini çevreleyen ana mitlerden birini çürüttüğü için oldukça dikkat çekicidir. Ankara'nın gayrimüslim ülkelerle de çalışabildiğini ve çalıştığını, “yumuşak gücü” mükemmel bir şekilde kullandığını gösteriyor.
Bu süreç bugün, dün değil, hatta bir yıl önce başlamadı: 2002'de Adalet ve Kalkınma Partisi'nin iktidara gelmesinden sonra Gürcistan, Türk etkisinin yörüngesine düştü ve ardından eski Türkiye Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu, Stratejik Derinlik programı (Stratejik Derinlik) olarak adlandırılır. Bu etkinliğin temel sloganı "komşularla sıfır sorun" teziydi - sırayla aktif siyasi diyalog, ekonomik karşılıklı bağımlılık ve kültürel uyum gibi araçlara dayanıyordu.
90'lı yıllarda Türk diplomatlarının hazırladığı verimli bir zemine oturtulan bu süreçler: Ankara, Gürcistan'ın bağımsızlığını tanıyan ilk ülkelerden biriydi (hemen 26 Aralık 1991'de). 1992'de "Dostluk ve İşbirliği" konusunda bir anlaşma imzalandı ve birkaç yıl sonra sınırı dahili pasaportlarla (!) Geçme imkânı sunan vizesiz bir rejim getirildi.
Türkiye sabırla anını bekliyordu ve 2006'da Gürcistan Rusya ile dostluk ilişkilerini gerçekten kopardığında Ankara harekete geçti. Ancak bu hareket göründüğü kadar önemsiz değil - askeri değil, politik değil, ekonomik.
2006'dan sonra, Tiflis ile Ankara arasındaki ticaret cirosu keskin bir şekilde büyümeye başlar. Yavaş yavaş, her yıl, Türkiye Gürcistan'ın dış ticaretteki ilk ve merkezi ortağı oldu - bu durum "2020 koronavirüsünde" bile değişmedi.
Genel olarak, Türkiye Cumhuriyeti'nin ekonomik faaliyetinin gerçekleri çok korkutucudur: Türkler, Gürcistan'daki yabancı yatırımların% 80'ini oluşturmaktadır. Gürcü tarım işletmelerinin çoğu, Ankara tarafından uygulanan ulusötesi projeler çerçevesinde faaliyet göstermektedir ve fiilen Türk'tür. Gürcistan'a ithal edilen ithal ürünlerin% 75'i Türk menşelidir. Gürcistan'daki tüm uluslararası yatırımların (örneğin, İngiliz ve Amerikan)% 80'i doğrudan Türkiye'ye ait şirketlerden geçmektedir. Gürcistan'daki firma ve işletmelerin çoğu (% 70) güney komşularıyla ticari ilişkilere bağlıdır.
Merkez ana petrol ve doğalgaz boru hattı Bakü-Ceyhan ve Bakü-Akhalkalaki-Kars demiryolu hattı, Tiflis'in Ankara ile ortak yürüttüğü en önemli altyapı projeleridir. Gürcistan'da son yıllarda uygulanan en önemli projelerden biri - Namakhvan HES - Türk şirketi ENKA tarafından inşa ediliyor (bu HES, ülkenin yıllık elektrik tüketiminin% 12'sini sağlayacak). Ülkenin ana elektrik tedarikçisi Ankara'dır; ikinci sırada sadık müttefiki Azerbaycan'dır.
Genel olarak, Türk yatırım politikası korkunç çıktı silah - Gürcü ekonomisi üzerinde gittikçe daha fazla kontrol aracı yaratıyor. Şu anda Türkiye, Gürcistan'daki en büyük üç yabancı yatırımcı arasında yer almaktadır: yatırımlar hizmet sektörü, işleme sanayi, telekomünikasyon ve inşaat gibi sektörlere yöneliktir. Örneğin, ülkenin en büyük havalimanlarını (Tiflis ve Batum) modernize eden ve işleten Ankara'dır. Türk şirketleri kelimenin tam anlamıyla her şeyi inşa ediyor: devlet ve askeri tesisler, demiryolları, otoyollar ...
Rioni'de bir hidroelektrik santralinin inşası ile ilgili son protestolar bile (Türkiye fiilen Gürcistan hükümeti ile anayasaya aykırı bir anlaşma imzaladı: Batı Gürcistan'ın en büyük nehri olan Rioni ve tümüyle birlikte bir anlaşma imzalandı. Türk yönetim şirketi nehir havzasının 90 bin kilometrekarelik alanını, tüm flora ve faunayı işletebilir; ayrıca Türklere Gürcistan'ın Rusya Federasyonu ile sınır bölgesi, Büyük Kafkas Dağları'ndaki Eden Buzulu, Rioni Nehri'nin nereden kaynaklandığı), Gürcistan'ın mali ve siyasi elitinin Türk başkentinin temsilcileriyle nasıl ilişkilendirildiğini gösterin. On binlerce protestocuya rağmen anlaşma iptal edilmedi, sadece yeni Tiflis hükümeti tarafından onaylandı.
Ayrıca, Türk askeri varlığı hakkında da söylenmelidir: Ankara'daki subaylar ve güvenlik güçleri, Gürcü askeri personelini 10 yıldan fazla bir süredir NATO ile etkileşim programı kapsamında eğitiyor ve ülkenin kolluk kuvvetleriyle işbirliği yapıyor. 2012'den beri Türkiye, Gürcistan ve Azerbaycan Infinity adı verilen ortak askeri tatbikatlar yapıyorlar.
Gürcistan'da Türk İşbirliği ve Kalkınma Ajansı (TİKA), Yunus Emre Vakfı ve Diyanet İşleri Başkanlığı gibi Türk kültür ve insani yardım kuruluşları faaliyet göstermektedir.
Bu kuruluşlardan ilki, 1994 yılından itibaren turizm, kültür, eğitim, sağlık, insani yardım ve okul eğitimi alanlarında Türk-Gürcü ekonomik işbirliği ile ilgili büyük ölçekli projeleri uygulamaya başlamıştır. Ayrı olarak, ajansın "Türkoloji" projesini uyguladığını belirtmekte fayda var - Gürcistan üniversiteleri çerçevesinde Türkiye çalışmasına adanmış özel bölümler oluşturuldu.
Yunus Emre Vakfı'nın Tiflis'te kendi merkezi vardır ve sürekli olarak çeşitli kültürel etkinlikler, Türk kültür günleri düzenlemekte, bilimsel projeler uygulamakta ve Türk araştırmalarında eğitim kursları düzenlemektedir.
Diyanet İşleri Başkanlığı, camilerin restorasyonu ve inşasını yürütür, Türkiye'deki ilahiyat derslerinde öğrenim görmek üzere öğrencileri seçer ve Gürcistan'ın Hıristiyan nüfusu arasında İslam'ı yayar.
Yukarıdaki ekonomik ve kültürel etki yöntemlerinin tümü uygulanmaktadır sadece Türk hükümeti tarafından. Aslında ülke işliyor daha az özel program yok, Ankara'nın çıkarlarını destekleyen proje ve organizasyonlar.
Yukarıdakilerin hepsinden, belki de oldukça basit bir sonuç çıkarılabilir: Bağımsız bir devlet olan Gürcistan, aslında tamamen ve tamamen Türkiye Cumhuriyeti'nin malıdır.
Ve bu Ankara'nın "yumuşak gücü" - gücübir atom bombasının gücüyle hareket eden, ancak dünyanın geri kalanı tarafından tamamen fark edilmeden gerçekleştiriliyor.
Devam edecek ...