Adam günahkardı, avukatlardan korkuyordu. Adamın hayatındaki varolan boşluklardan bir yasal sızıntı istemiyordu. Zaten günahlarından dolayı sızılanıyordu. Bacaklarında olsaydı sızı romatizmadan diyebilirdi. Romatizma ile de Romantizm ile de bir ilişkisi yoktu. Roma ile tek bağı kendi kalleşini beklemeseydi. O da kendi Brütüs'ünü bekliyordu ve Brütüs'ü gelince o meşhur repliği söyleyecekti
"Sende mi Brütüs"
Bazen insanların mert olmasının sadece isimden ibaret olmasını istemiyordu. Vefa semt adıymış geyik cümlesine eş değer Mert bir erkek adıymış gibi cümle kurmayacaktı. Ekonomi okumuş ikame malı diye bir sözcük duymuştu ama ikame edilecek sözcükler yada cümleler yoktu kafasında.Kafası bazen tüm enerjisini belden aşağısına verebiliyordu. O zamanlarda belden aşağısını hissetmeyen insanlara sempati ile bakıyordu.
Sempatik sözcüğü bazen tipsiz kelimesine karşın siper görevi görüyor, tipsiz ve çirkin sözcüklerini örtüyordu. Kendi örtülü ödeneği de vardı. Kimi zaman örtülü ödeneğine başvuruyor ve tüm kusurlarını örtüyordu.
Kusura sünnetçi bakar diye duymuştu ama kusur denilen şeye bakan başkaları da olduğunu öğrenmişti. Kusursuz kelimesi yerine küsüratsız kelimesini seviyordu, çünkü kusurları olmuştu ama küsüratları kolayca yuvarlama şansı vardı.