Elektrik (Bölüm 2.)165993x 07. 03. 2017 1 Okuyucu
Maddenin pozitif ve negatif parçacıkları
1920'de, pozitif ve nötr parçacıklardan oluşan atomları bir arada tutan bir kuvvet tanımlanmıştır. Normal bir elektriksel yük olamazdı. Farklı bir ücret olmalı. Yani, sözde " Renk gücü. Sadece 50 yıl sonra güçlü bir etkileşim gösterildi. 1934, Enrico Fermi'yi radyoaktif bozulmadan sorumlu olan zayıf etkileşimi keşfetti. Radyoaktif elementler bozulduğunda, yüksek enerji elektronları veya bunların pozitif antipartikülleri - pozitronlar - oluşturulur. Güçlü, birlikte, normal zayıf, zayıf radyoaktif bozunma ve çekim kuvvetini atomu partikülleri tutar: Bu yüzden dört etkileşim kuvvetleri. Big Bang patlaması sırasında ilk üç kuvvetin ortaya çıktığı varsayılmaktadır. Bu sözde! Ardından, genişleyen evrenin çöküşünden ayrı olarak, kendileri ayrıldıklarında birinin gücü olarak ortaya çıktılar. Bu TEORİ. Bu teoriyi doğrulamak için bilim adamları, Cenevre'deki LHC gibi devasa hızlandırıcıların doğruluğunu kanıtlamaya çalışıyorlar. 27 km uzunluğunda, 3 milyar EUR. VT sırasında hüküm süren koşullar aslında bilim adamlarına yavaş yavaş yaklaşıyor. VT'yi simüle etmek ve etkileşim kuvvetlerini yaratmak için bir 1000 ışık yılı hızlandırıcısına ihtiyacımız var. Bu bir saçmalık değil, matematik. Elektron ve elektriğe dönelim.
Elektrik akımı
19'in sonunda elektrik akımı görülemiyor. yüzyıl elektrik endüstrisini kullanarak geliştirdi. Yine de, hiç kimse bu PROUD'ı hayal edemezdi. Ile olmak "Bu şekilde" İşlemek için nasılsa başarmış ve tanıtılan sayısı (!) Elektrik akımının tanımı sadece kutup elektrik kaynağı için ARTI EKSİ kutbuna, örneğin. Aküden hareket edilir pozitif yüklü küçük parçacıklar, oluşur. Sadece birkaç yıl sonra 1897, keşfedilen elektronun negatif olarak bulunduğunu ve MINUS'tan PLUS'a değiştiğini buldu! Televizyon ekranlarının, orijinal devlerin yapımı olduğu kanıtlanmıştır. Bu harika değil mi? Neredeyse tamamen yanlış bir tanım vardı ve santraller inşa edildi ve akıllı telefonlar geliştirildi!
Görülemeyen ve büyük bir ağırlığa sahip olan bu küçük parçacıkların bir milyon şehri, ısı evlerini ve devasa büyük motorları aydınlatabildiği nasıl olabilir? Cevap onların miktarındadır. Bir kübik santimetrelik bakır telde, örneğin, hayal edilemeyen 6 × 10²³ atomları vardır. 6 x 10 ve 23 sıfır. Görünen evrende yıldız sayısından daha fazlası var! Bir fikir için: Bir küp şeker topla. Bu ne alan olurdu? Kesinlikle yapmayacaksın! Bir metrekare 100 x 100 cm'dir. Bu 10.000 küpleri. Bir kilometre kare - 1000 x 1000m için 10 milyar bilye, yani 10¹⁰ gerekir. Bu iyi bir sayı. Ancak: Portekiz'den Ural'a ve Nordkap'tan Sicilya'ya Avrupa, 10 milyon kilometrekarelik bir alana sahiptir. Ama biz "sadece" 10¹7 şekerlerimiz var. Gezegenimizin toplam yüzey alanı 500 milyon kilometrekaredir. 5 x 10¹⁸ küplerini alıyoruz. 12.000x'in Dünya'dan daha büyük olan Güneş'in tüm yüzeyini örtmek için, yaklaşıyoruz. Şeker küplerinin sayısı 6 x 10²'ye ulaşır. Bu, güneşin 10x yüzeyini şekerle açabileceğimiz anlamına geliyor! Ve lütfen, bir santimetre küp bakır tel içinde. Bu yüzden burada çalışan inanılmaz miktarda küçük parçacıklar var.
Elektrik, elektrik mühendisliğinde ölçülür. amperlerde akım. Sıradan cep el feneri, onun eksi artı saniyede 10¹⁵ elektron ilgili kutup için kutup akan bir el feneri lambasının alınması. Şekere dönüştürülür - Çek Cumhuriyeti'nin yarısını ele alırdık. Bir saniye içinde!