Kısa Bir Bakış
"Kadınlık tarihi", tarihin daha geniş bir incelemesinden ne şekilde farklıdır? Neden sadece tarih değil, "kadınlık tarihi" araştırıyorsunuz? Kadın tarihinin teknikleri, tüm tarihçilerin tekniklerinden farklı mıdır?
Disiplinin Başlangıcı
"Kadınlık tarihi" adı verilen disiplin, 1970'lerde resmen başladı. Feminist bakış açısı, kadınların bakış açısının ve daha önceki feminist hareketlerin tarih kitaplarından büyük ölçüde dışarıda kaldığını fark etmelerine neden oldu.
Tarih boyunca kadın perspektifi hakkında yazmış ve kadınları terk etmek için standart tarihler eleştiren yüzlerce yıldır yazarlar olmasına rağmen, feminist tarihçilerin bu yeni “dalgası” daha organize olmuştu. Çoğunlukla kadınlar olan bu tarihçiler, bir kadının bakış açısı dahil edildiğinde tarihin neye benzediğini vurgulayan kurslar ya da dersler vermeye başladı. Gerda Lerner, alanın önde gelen öncülerinden biri olarak kabul edilir ve örneğin Elizabeth Fox-Genovese ilk kadın çalışmaları bölümünü kurdu.
Bu tarihçiler "Kadın ne yapıyordu?" Gibi sorular sordu. tarihin çeşitli dönemlerinde. Kadınların eşitlik ve özgürlük mücadelelerinin neredeyse unutulmuş bir tarihini ortaya çıkardıklarında, kısa bir dersin veya tek bir kursun yeterli olmayacağını fark ettiler. Bilim adamlarının çoğu, gerçekten mevcut olan materyal miktarlarına şaşırdılar. Kadın çalışmaları ve kadınlık tarihi alanları, sadece kadınların tarihini ve sorunlarını değil, aynı zamanda bu kaynakları ve sonuçları daha geniş çapta erişilebilir kılmak için, tarihçilerin çalışacakları daha eksiksiz bir tabloya sahip olmaları için kuruldu.
Kaynaklar
Bazı kaynakları ortaya çıkardılar, ancak diğer kaynakların kaybolduğunu ya da kullanılamayacağını da fark ettiler. Tarihte kadınların rolleri çoğu zaman kamusal alanda olmadığından, tarih içindeki kısımları çoğu zaman tarihsel kayıtlara girmemişti. Bu kayıp çoğu durumda kalıcıdır. Mesela, İngiliz tarihinin ilk krallarının eşlerinin isimlerini bile bilmiyoruz.
Kimse bu isimleri kaydetmeyi veya korumayı düşünmedi. Onları sonradan bulabiliriz, ancak arada sırada sürprizler var.
Kadın tarihini incelemek için, bir öğrenci bu kaynak eksikliği ile uğraşmak zorundadır. Bu, kadın rollerini ciddiye alan tarihçilerin yaratıcı olması gerektiği anlamına geliyor. Resmi belgeler ve daha eski tarih kitapları, kadınların tarihin bir döneminde ne yaptığını anlamak için ihtiyaç duyulan şeylerin çoğunu içermez. Bunun yerine, kadın tarihinde, bu resmi belgeleri, dergiler, günlükler ve mektuplar gibi daha kişisel öğelerle ve kadın hikayelerinin korunmasının diğer yollarıyla tamamlıyoruz. Bazen kadınlar dergiler ve dergiler için de yazdılar, ancak materyaller, insanların yazdığı gibi sıkı bir şekilde toplanmamış olabilir.
Tarihin orta okulu ve lise öğrencisi, genellikle ortak tarihsel sorulara cevap vermek için iyi kaynak materyalleri olarak farklı tarih dönemlerini analiz eden uygun kaynakları bulabilir. Ancak, kadınlık tarihi geniş çapta incelenmediği için, ortaokul veya lise öğrencisi bile, genellikle üniversite tarih derslerinde bulunan araştırma türlerini yapmak, bu noktayı gösteren daha ayrıntılı kaynaklar bulmak ve bunlardan sonuç çıkarmak zorunda kalabilir.
Örneğin, bir öğrenci Amerikan İç Savaşı sırasında askerin hayatının nasıl olduğunu keşfetmeye çalışıyorsa, bunu doğrudan ele alan birçok kitap vardır. Fakat Amerikan İç Savaşı sırasında kadının hayatının nasıl olduğunu bilmek isteyen öğrenci biraz daha derine inmek zorunda kalabilir. Savaş sırasında evde kalan kadınların bazı günlüklerini okumalı ya da hemşirelerin ya da casusların nadir otobiyografilerini ya da hatta erkek olarak giyinmiş asker olarak savaşan kadınları bile okumalı.
Neyse ki, 1970'lerden beri, kadın tarihine çok daha fazla şey yazılmıştır ve böylece bir öğrencinin danışabileceği materyal artmaktadır.
Kadın Tarihinin Daha Erken Belgelenmesi
Kadın tarihinin ortaya çıkarılmasında, bugünün kadın tarih öğrencilerinin çoğunun geldiği bir başka sonuç daha var: 1970'ler, kadın tarihinin resmi çalışmasının başlangıcı olabilirdi, ama konu pek yeni değildi.
Yüzyıllar boyunca, kadınların tarihe katkılarını analiz eden kitaplar yazılmıştır. Birçoğu kütüphanelerde toz topladı ya da aradaki yıllarda atıldı. Ancak, kadınlık tarihinin konularını şaşırtıcı derecede apaçık bir şekilde kapsayan bazı etkileyici kaynaklar var.
Margaret Fuller'ın Ondokuzuncu Yüzyıldaki kadını böyle bir parçadır. Bugün daha az bilinen bir yazar Anna Garlin Spencer. Kendi yaşamında daha iyi biliniyordu. Sosyal hizmet mesleğinin kurucusu olarak biliniyordu ve çalışmalarını Columbia Üniversitesi Sosyal Hizmet Okulu haline getirdi. Ayrıca ırksal adalet, kadın hakları, çocuk hakları, barış ve günün diğer konuları için yaptığı çalışmalarla tanındı. Disiplinden önce kadın tarihinin bir örneği, "Post-Graduate Mother'in Sosyal Kullanımı" adlı makalesidir. Bu makalede Spencer, çocuklarını aldıktan sonra, bazen kültürler tarafından yararlılıklarını geride bırakan kadınların rolünü analiz eder. Makalenin okunması biraz zor olabilir çünkü bazı referansları bugün bizim için bilmediğimiz bir şey değildir ve yazdığı yazı neredeyse yüz yıl önce bir stil akımıdır ve kulaklarımıza biraz yabancı geliyor. Ancak denemede birçok fikir oldukça modern. Örneğin, Avrupa ve Amerika'nın cadı çılgınlığı hakkındaki güncel araştırmalar kadın tarihinin sorunlarına da bakıyor: Neden cadıların kurbanlarının çoğu kadındı?
Ve genellikle ailelerinde erkek koruyucusu olmayan kadınlar? Spencer sadece bu soru üzerine spekülasyon yapıyor, bugün kadın tarihindeki günümüze çok benzeyen cevaplarla.
20. yüzyılın başlarında tarihçi Mary Ritter Beard , tarihteki kadınların rolünü araştıranlar arasındaydı.
Kadın Tarihi Metodolojisi: Varsayımlar
"Kadın tarihi" dediğimiz şey tarih çalışmasına bir yaklaşımdır. Kadın tarihi, tarihin, genellikle incelendiği ve yazıldığı gibi, kadınları ve kadın katkısını büyük ölçüde görmezden geldiği fikrine dayanmaktadır.
Kadın tarihi, kadınları ve kadın katkısını göz ardı etmenin, tarihin tüm hikayesinin önemli kısımlarını terk ettiğini varsaymaktadır. Kadınlara ve onların katkılarına bakmadan, tarih tam değildir. Kadınları tarihe yeniden yazmak, tarihin daha dolu bir anlayış kazanması demektir.
Birçok tarihçinin bir amacı, bilinen ilk tarihçi Herodotus'un zamanından bu yana, geçmişi ve geleceği anlatarak günümüze ışık tutmaktı. Tarihçiler, “nesnel bir hakikati” - nesnel, tarafsız ve tarafsız bir gözlemci tarafından görülebileceği gibi - söylemek gerekirse, açık bir hedef olarak varmışlardır.
Fakat nesnel tarih mümkün mü? Bu, kadın tarihini okuyanların yüksek sesle sorduğu bir soru. Onların cevabı, her şeyden önce, "hayır", her tarih ve tarihçinin seçimler yapmasıydı ve çoğu kadın bakış açısını dışladı. Kamusal etkinliklerde aktif rol oynayan kadınlar çoğu kez çabucak unutuldu ve kadınların “sahnenin ardında oynadığı” ya da özel hayattaki daha az rolleri kolayca incelenmedi.
"Her büyük adamın arkasında bir kadın var," eski bir deyiş var. Eğer büyük bir erkeğin arkasında ya da karşısında çalışan bir kadın varsa, bu büyük adam ve onun katkısı, eğer kadın göz ardı edilir ya da unutulursa gerçekten anlıyor muyuz?
Kadın tarihi alanında, sonuç hiçbir tarihin gerçekten objektif olamayacağı olmuştur. Tarihler gerçek insanlar tarafından gerçek önyargıları ve kusurları ile yazılır ve onların tarihleri bilinçli ve bilinçsiz hatalarla doludur. Varsayım tarihçileri, aradıkları delilleri ve bu nedenle buldukları delilleri şekillendirirler. Tarihçiler kadınların tarihin bir parçası olduğunu varsaymazsa, tarihçiler kadın rolünün kanıtlarını aramayacaktır.
Bu, kadın tarihinin önyargılı olduğu anlamına mı geliyor, çünkü kadın rolüyle ilgili de varsayımları var mı? Ve bu “düzenli” tarih, diğer yandan nesnel midir? Kadın tarihinin bakış açısından, cevap "Hayır". Tüm tarihçiler ve tüm tarihler önyargılı. Bu önyargıdan haberdar olmak ve önyargılarımızı ortaya çıkarmak ve kabul etmek için çalışmak, tam tarafsızlık mümkün olmasa bile daha fazla nesnelliğe giden ilk duraktır.
Kadınlık tarihi, tarihin kadınlara dikkat etmeden tamamlanmış olup olmadığının sorgulanmasında, bir "gerçeği" bulmaya da çalışıyor. Kadın tarihi, aslında, biz zaten bulduğumuz yanılsamaları sürdürmek için daha fazla “tüm doğruyu” araştırıyor.
Sonuç olarak, kadın tarihinin bir başka önemli varsayımı, kadınlık tarihini “yapmak” için önemli olduğudur. Yeni kanıtların alınması, kadınların bakış açısına göre eski delillerin incelenmesi, hatta delil yetersizliğinden duydukları delillerin bir kısmına bakarak bile - bunların hepsi "hikayenin geri kalanını" doldurmanın en önemli yoludur.