Çatalzeytin Mektubu gazetesi, 10 Aralık 1982'de yayın yaşamına başladı.
Çatalzeytin Mektubu'nun çıkaranı olarak okuyucularıma ömür çizgim içinde çıkış öykümüzü anlatmanın gerekli olduğunu düşünüyorum.
Şimdiki eski ilkokul kagir binaydı. Bu okulun 5. sınıf öğrencisi iken "Yeşil Kıbns" adıyla pelür kağıtlara yazdığım yazılarla duvar gazetesi çıkardım. Ortaokul yıllarında Kastamonu Yenises gazetesinde Çatalzeytin ile ilgili yazılarıım çıktı. Lise yıllarında Kastamonu'da matbaa ve kütüphane ile haşır neşir oldum. Lise 2. sınıfta ilk kitabım "Püsürge ve Turizm Yönüyle Çatalzeytin" ve lise 3'te "Dalgalı Yaşam" adlı şiir kitabım çıktı.
En büyük arzum Çatalzeytin adıyla bir gazetenin çıkmasıydı. Lise l'de öğrenciyken "Bizim Çatalzeytin" gazetesi çıkmaya başladı (1969). Etüdlerde ders çalışmaz bu gazeteye yazı ve haberler hazırlardım. 1977'de ilk festival dergisini çıkardık.Tahsin Şentürk ile tanıştık. Festival dergisi 1979 ve 1981'de tekrar çıktı. 1980'de "Çatalzeytin" adıyla Halkevi adına gazete çıkardık. Bu gazetenin yayını bir yıl sürdü.
1982'de Çatalzeytin lisesinde Öğretmenlik yaparken Tahsin Şentürk ile beraber bir gazete çıkarmaya karar verdik, çıkacak olan gazetenin basım yeri Karabük olacaktı. Hayalimdeki bu gazetenin adını 1974'te Kütahya'da askerken "Çatalzeytin Mektubu" olarak koymuştum. Hedefi önceden belirlemiştim. Babam Mustafa Öztürk, İlköğretim Müdürlüğünden emekliydi. Çatalzeytin maliyesinden vergi numarası alarak gazeteyi babamın adına çıkarmaya başladık. Bu işte deneyimli olan şair Tahsin Şentürk'tü. O yıllarda Karabük DÇ'de çalışıyordu.
İşin ilginç yanı gazete 12 Eylül 1980'nin ardından bir kriz döneminde çıkmaya başladı. Yazı ve haberleri Çatalzeytin'den ben hazırlayıp Karabük'e gönderiyordum. Şentürk mizanpajını hazırlayıp yayına hazırlıyordu. Basıldıktan sonra Çatalzeytin'de postaya veriyorduk. Heyecanımız sonsuzdu.
Olaya dostlarım destek verdiler, halen de veriyorlar. Gazetenin katlanmasını beraber yapıyor, abone adreslerini beraber yazıyorduk. Gazetenin yönetim yeri 1,5 yıl benim ev oldu. Daha sonra Vedat Akyol'un kırtasiye dükkanını 1984'te devraldım. Püsürge Kırtasiye ve Çatalzeytin Mektubu çalışmalarını aynı işyerinde sürdürdük. Gazete çıkaran kişi olarak ben memurdum, öğretmenlik yapıyordum. Gazetenin merkez dağıtımını da yıllarca ben yaptım. Çok güçlüklerle karşılaştık. Çok güzel ve heyecanlı bir işti. Bana herşeyi unutturuyordu. Tepkiler karşısında babam Mustafa Öztürk "Oğlum yorulmana, üzülmene değmez. Bırak bu işi" tavsiyelerinde bulunurdu. Beraber mahkemelere çıktık Gazete dolayısıyla ben ve eşim Nadide Öztürk sürgünler yaşadık. En sonunda ben gazetenin yaşaması için ikinci sürgün tayinimde istifa ettim. Sivas/Kangal'a tayinim çıkınca öğretmenliğime nokta koydum, ticari hayata atıldımm. Hiç pişman olmadım, bu işi severek yaptım, işime sarıldım ve başardım. Özellikle gurbette yaşayan Çatalzeytin'li hemşehrilerimin büyük desteklerini aldım.
Bu gazeteyi ve gazetenin eki Ciye Çatalzeytin Belgeselini Çatalzeytinlilerin ve Çatalzeytin'i sevenlerin desteği ile çıkardım. Başkaca da destekçimiz olmadı. Basın dünyasında herkes bu gerçeğe şaşıyor, inanmak istemiyor.
Gazetemizle ilgili ilginç bir anım var.
Gazeteyi çıkaralı 1,5 yıl olmuştu. Tanıtmak ve abone yapmak için İstanbul'a gittim. Arkadaşım Sahir Kurtla beraber Bayrampaşa'da Çelebiler'den Mizan Şahin'in işyerine uğradım. Bana "Bu gazete 6 ay gibi 1 yıl, 2 yıl gibi çıkacaksa ben abone olmam." dedi.
Ben hiç düşünmeden yanıt verdim. "Ben ölünceye kadar çıkar, sonrasını bilmem." dedim.
Mizan Şahin halen abone ben halen sözümü tutuyorum.
Tahsin Şentürkle başladığım bu işi 30 yıldır, sürdürüyorum. Çember büyüdü, büyümeye de devam ediyor. 1990'dan beri gazetemize eğitimci şair - yazar Harun Ünlü'nün desteği var. Gazetemizin çıtası yükseldi. Haber ve yazı yoğunluğu arttı. Selçuk Yılmazer'in fotoğraf desteği ile güzel bir noktaya geldik. Gazete arşivimiz resmi dairelerin ve tüm Çatalzeytinlilerin hizmetinde oldu.
Çatalzeytin Mektubu gazetesi çıkaranı olarak temel hedefim gazeteyi kurumsallaştırmak. Bundan sonra da bu gazetenin çıkışına ortam hazırlamak istiyorum. Bu noktada çalışmalarım sürüyor. Ciye'nin telif haklan dahil maddi kaynak oluşturulacak. En çok istediğim benden sonra da Çatalzeytin Mektubu gazetesinin yayın yaşamına devam etmesi.
Çatalzeytin Mektubu, benim Çatalzeytin aynam. Aynayı gerçek sahibi okuyucularına emanet edeceğim. Ciye'de yazdığım gibi gazetemizi de Çatalzeytin'i sevenlere zimmetliyorum.