3 Mart 1908, şimdi Tomponsky bölgesi (Yakutia) 'daki Krest-Khaldzhai köyünde, köylü bir ailede doğdu. İlköğretim Çiftlikte çalıştı. Eylül ayından beri Kızıl Ordu, 1941. Önünde aynı yılın Aralık ayından itibaren. Moskova yakınlarındaki mücadelenin bir üyesi, Kalinin'in kurtarılması, Smolensk, Vitebsk bölgeleri.
Haziran ayına kadar, 1944'in tüfeği alayının keskin nişancısı (234'in tüfeği bölümü, 179'in ordusu, 43'in Baltık cephesi) Çavuş FM Okhlopkov, bir 1 keskin nişancı tüfeğinden düşman askerlerini ve görevlilerini imha etti.
6 Mayıs 1965, düşmanlarla yapılan savaşlarda gösterilen cesaret ve askeri cesaret için, Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanını aldı.
Savaştan sonra, o demobilize edildi. Eve döndü, bir çalışandı. 1954'te - 1968, "Tomponsky" eyalet çiftliğinde çalıştı. SSCB Yüksek Sovyeti Milletvekili 2-th. Öldü 28 Mayıs 1968.
Emirleri aldı: Lenin, Kızıl Bayrak, 2.Dünya Savaşı derecesi, Kızıl Yıldız (iki kez); madalya. Kahramanın adı Tomponsky devlet çiftliğine, Yakutsk kentindeki sokaklara, Khandyga köyüne ve Çerkekh köyüne (Yakutya) ve Deniz Bakanlığı'nın bir gemisine verildi filo.
F. M. Okhlopkov'un savaş etkinliği, D. V. Kusturov "Özensiz Çavuş" adlı kitabına adanmıştır (web sitesinde okunabilir - "http://militera.lib.ru" - "Askeri edebiyat").
MAGIC SHOOTER
Kulübün yanındaki Krest-Khaldzhai köyünde, kırılgan, kısa boylu, Tomponsky eyalet çiftliğinin yaşlı bir çalışanı, en son haberlerin radyo yayınlarını duydu. Kulaklarına şöyle bir ses geldi: "... savaş cephelerinde komuta savaş misyonlarının örnek performansı ve aynı anda gösterilen cesaret ve kahramanlığın Sovyetler Birliği Kahramanı unvanı ile Lenin Emri ve Altın Yıldız madalyası çavuş Okhlopkov Fedor Matveyevich ...
İşçi yavaşladı, durdu. Adı Okhlopkov, adı Fedor, ve patronim Matveyevich, askeri başlıkta "Başlık" sütununda yazılı.
Yılın 7 Mayıs 1965 yılıydı - Savaşın sona ermesinden bu yana 20 yıl ve işçi, uzun süredir durmadan yüksek bir rütbeyle temsil edildiğini bilmesine rağmen, neredeyse yarım asırlık hayatının geçtiği yüreğe sevgili köyün içinden geçti.
Savaştı ve aldı: Kızıl Yıldız'ın iki sırasını, Yurtseverlik Savaşı Sırasını ve Kızıl Bayrak'ı birkaç madalya aldı. Şimdiye kadar, 12 onu yaralar ve bu tür konular hakkında çok şey anlayan insanlar her yarayı bir düzene eşitler.
- Okhlopkov Fedor Matveevich ... Ve böyle bir tesadüf var: soyadı, ad, patronimik ad ve unvan - her şey bir araya geldi, - işçi gülümsedi, uzun Aldan'a gidiyordu.
Kıyıya daldı, genç bahar otlarıyla kaplı, ve yeşil tayga yosunu kaplı topraklara bakarak yavaşça uzak geçmişe gitti ... Kendisini dışarıdan, başka bir kişinin gözünden gördü. Burada, 7 yaşındaki Fedya, annesinin mezarı üzerine ağlıyor, babasını yıllarca 12'e gömüyor ve 3 sınıfından mezun olduktan sonra sonsuza dek okulu bırakıyor ... becerisiyle, saman biçme, marangozluk, levrek avlayan göl buz deliklerinde, taygada tavşanlar üzerine tatar yayı ve tilkiler üzerine tuzaklar kurar.
Savaşın başlangıcı için endişe verici, rüzgarlı bir gün geliyor, tanıdık ve sevgili her şey elveda ve belki de sonsuza dek söylenmeli.
Okhlopkova kış başında orduya gönderildi. Krest - Khaldzhay köyünde askerler konuşma ve müzik eşliğinde desteklendi. Soğuktu. 50'in üzerinde donma derecesi. Karısının tuzlu gözyaşları yanaklarından dondu ve kesirler gibi yuvarlandı ...
Haç - Haldzhai'den özerk cumhuriyetin başkentine kadar değil. Bir hafta sonra, orduya getirilen köpekler üzerine taygada yolculuklar Yakutsk'taydı.
Okhlopkov kentte kalmadı ve erkek kardeşi Vasily ile birlikte köylüleri Aldan üzerinden Bolşoy Nevers tren istasyonuna kamyonla geçti. Ülkerleriyle birlikte - avcılar, pulluklar ve balıkçılar - Fedor Sibirya bölgesine girdi.
Yakutlar, Evenks, Odulami ve Çukçi’nin cumhuriyetten ayrılması zordu; bu, 10’in bölgeye göre Almanya’nın büyüklüğüyle çarpı. Zenginlikleriyle ayrılmak üzücü bir durumdu: toplu çiftlik sürüleriyle, 140 milyonlarca hektar Dahurian karaçamının orman ışıltısı serpilmesi, milyarlarca ton kömür kokusu ile. Her şey pahalıydı: Lena Nehrinin mavi atardamarı, altın damarlar, ve loaches ve taşlı playalı dağlar. Ama ne yapmalı? Acele etmeliyiz. Alman orduları Moskova'ya saldırdı, Hitler Sovyet halkının kalbine bir bıçak getirdi.
Aynı bölümde olan Vasily ile de anlaşmaya karar verdiler ve komutandan onlara bir makineli tüfek vermesini istediler. Komutan iki hafta söz verdi, Moskova'ya giderken sabırla manzaraları ve ayrıntılarını aygıtlara açıkladı. Komutan gözlerini büyülü askerlerin önünde kapalı tutarak arabayı ustaca söküp monte etti. Her iki Yakuts da yol boyunca bir makineli tüfeğin nasıl kullanılacağını öğrendi. Tabii ki, gerçek makineli nişancı olmadan önce hakim olacak çok şey olduğunu anladılar: ilerleyen askerlerine ateş etme, hedeflere ateş etme - aniden ortaya çıkma, çabuk saklanma ve hareket etme, uçaklara vurmayı öğrenmeleri ve tanklar. Komutan, tüm bunların savaş deneyiminde zamanla geleceğini garanti etti. Bir asker için savaşmak en önemli okuldur.
Komutan Rus'du, ancak bir askeri okuldan mezun olmadan önce Yakutistan'da yaşadı, altın ve elmas madenlerinde çalıştı ve Yakut'un keskin gözlerinin uzaklaştığını, çimde, yosunta ya da taşlarda hayvan izlerini kaybetmediğini biliyordu. Doğruluk, Yakut’a eşit, dünyada küçük bir atıcıyı vurur.
Soğuk bir sabah Moskova'ya vardık. Arkasında tüfekli bir sütun, Lenin'in Mozolesi'nden geçen Kızıl Meydan'dan geçti ve öne geçti.
Urallarda kurulan ve 375 Ordusu'na dökülen 29 Tüfek Bölümü öne çıktı. Bu bölümün 1243 alayında Fedor ve Vasily Okhlopkovs vardı. Ceket iliklerinde iki zar bulunan komutan sözünü tuttu: iki kişilik hafif bir makineli tüfek verdi. Fedor birinci oldu, Vasili - ikincisi.
Moskova bölgesindeki ormanlarda bulunan Fedor Okhlopkov, ön kenara yaklaşan taze bölünmeler gördü, tanklar ve topçu toplandı. Sanki - ağır bir savunma savaşından sonra kırma darbesi hazırlıyordu. Yaşayan ormanlar ve korular.
Rüzgar, kanlı, yaralı toprağı temiz kar çizgili olarak hafifçe sardı ve savaşın açığa çıkan ülserlerini özenle kapladı. Donmuş faşist savaşçıların siperleri ve siperlerini beyaz bir örtü ile kaplayan kar fırtınası öfkelenmişti. Gündüz ve gece keskin rüzgar onlara kederli cenaze şarkısı söyledi ...
Aralık ayının başında, bölüm komutanı General N. A. Sokolov alayı taburlarını ziyaret etti ve bir gün sonra, bir topçu bombardımanından sonra, bölüm sabah saldırıya geçti.
Taburunun ilk zincirinde Yakut kardeşler koştu, sık sık dikenli karlara sıçradı ve yeşil düşman paltoları üzerinde kısa eğik kuyruklar verdi. Birkaç faşistleri yenmeyi başardılar, ancak o zamanlar henüz intikam almadılar. Güç denendi, av gözlerinin doğruluğu kontrol edildi. Ara vermeden iki gün boyunca, çeşitli başarılarla, tankların ve uçakların katılımıyla sıcak bir savaş yaşandı ve iki gün boyunca hiç kimse bir dakika boyunca uyumadı. Bölünme, Volga'yı mermilerle kırılan buzdaki 20'e ve sürücü düşmanlarına karşı geçmeyi başardı.
Geri çekilen bir düşmanın peşinde olan avcılarımız, ateşe maruz kalan, Kalinin kuzey eteklerinde işgal altındaki Semenovskoye ve Dmitrovskoye köylerini kurtardılar. “Yakut” donu soğuktu; Etrafta bir sürü odun var, ama ateş yakacak zaman yoktu ve kardeşler ellerini makineli tüfeklerin ısıtılmış namlusuna ısıtdılar. Uzun bir geri çekilme sonrasında Kızıl Ordu ilerliyordu. Asker için en keyifli manzara, kaçan düşmandır. İki gün süren savaşta, Okhlopkov kardeşlerinin hizmet ettiği alay, 1000 faşistlerine zarar verdi, iki Alman piyade alayının merkezini yendi, zengin savaş kupalarını ele geçirdi: arabalar, tanklar, tüfekler, makineli tüfekler, yüzlerce kartuş. Hem Fedor hem de Vasily, tam da olsa, “Parabellum” kupasına göre üst katlarının ceplerine sürüldü.
Zafer çok pahalıya geldi. Birçok asker ve subay bölünmeyi kaybetti. Alayı komutanı Kaptan Chernozersky, cesurun ölümüyle öldürüldü; Mermi patlamasıyla olay yerinde Alman keskin nişancı Vasily Okhlopkova'yı vurdu. Dizlerinin üzerine çöktü, ısırgan otu, kar gibi yüzünü dikenli sıkıştı. Kardeşi kucağında, kolayca, işkence görmeden öldü.
Fedor ağlamaya başladı. Vasily'nin serinletici bedeninde şapka olmadan ayakta dururken, kardeşinin öcünü almak için yemin etti, ölü adam tahrip olmuş faşistlerin hesabını açmaya söz verdi.
Geceleri, acımasızca kazılmış bir sığınağın içinde otururken, bölümün komiseri Albay S.H. Aynutdinov, siyasi haberleşmede bu yemin hakkında yazdı. Bu, Fedor Okhlopkov'un savaşın belgelerinde ilk sözüydü ...
Erkek kardeşinin ölümünü bildiren Fedor, yeminiyle ve Haç Haldzhai'de yazdı. Mektubu, köy konseyine ait üç köyün hepsinde okundu. Köylüler, memleketinin cesur kararlılığını onayladı. Yemin ve karısı Anna Nikolaevna ve oğlu Fedya onaylandı.
Fedor Matveyevich, Aldan'ın kıyısındaki bütün bunları hatırladı, koyun rüzgârı gibi bahar rüzgârını izleyerek batıya beyaz buz kütleleri sürdü. Düşüncelerinden arabanın mırıldandığını, bölge parti komitesinin sekreteri sürdü.
- Evet canım, tebrikler. - Arabadan atladı, sarıldı, öptü.
Radyonun okuduğu kararname onu endişelendirdi. Hükümeti Yakut ismini, 13 - Sovyetler Birliği Kahramanları ile eşleştirdi: S. Asyamova, M. Zhadeykina, V. Kolbunova, M. Kosmachyova, K. Krasnoyarova, A. Lebedev, M. Lorin, V. Pavlova, F. Popovya, V. Streltsova, N. Chusovskogo, E. Shavkunova, I. Shamanova. O, Altın Yıldız ile işaretlenmiş Yakut'un 14'idir.
Bir ay sonra, bir posterin asıldığı Bakanlar Konseyi toplantı odasında: "İnsanlara - bogatyr'a - aikhal!" Okhlopkova Vatan Ödülü'ne layık görüldü.
İzleyicilere teşekkür ederek, Yakutların nasıl savaştığı hakkında kısaca konuştu ... Anılar Fyodor Matveyevich’i sular altında bıraktı ve savaşta kendisinin bir parçası gibi görünüyordu, ancak 29 ordusunda değil, onu yöneten 30’te bölme. Okhlopkov ordu komutanı General Lelyushenko'nun konuşmalarını duydu. Komutan komutanlardan uygun atıcılar bulmasını, onlardan keskin nişancılar hazırlamasını istedi. Böylece Fedor keskin nişancı oldu. İş yavaştı, ama hiç sıkıcı değildi: tehlike onu heyecanlandırdı, nadir cesaret, araziye mükemmel yönelim, keskin gözler, rahatlama, demir sıkma gerektiriyordu.
2 Mart, 3 Nisan ve 7 Mayıs Okhlopkov yaralandı, ancak her seferinde sırada kaldı. Bir tayga asistanı, kırsal farmakopeziyi anladı, bitkilerin, meyvelerin, yaprakların iyileştirici özelliklerini biliyordu, hastalıkları nasıl iyileştireceğini biliyordu, sırları nesilden nesile aktardı. Dişlerini ağrıdan tutarak, reçineli çam meşalesiyle yaraları yaktı ve tıbbi tabura gitmedi.
* * *
Ağustos ayının başlarında, 1942, Batı ve Kalinin cephelerinin birlikleri düşman savunmasını kırdı ve Rzhevsky ve Gzhatsko-Vyazemsky yönlerine saldırmaya başladı. Saldırganın tepesine çıkan 375-bölümü düşmanın eline geçti. Rzhev savaşlarında, birliklerimizin ilerlemesi, Demiryolları yüksek bir demiryolu setine çağrı yapan Nazi zırhlı treni "Hermann Goering" tarafından ertelendi. Bölüm komutanı zırhlı treni engellemeye karar verdi. Bir grup cesur ruh yaratıldı. Okhlopkov açmak istedi. Geceyi bekledikten sonra kamuflaj cüppelerini giyerek askerler hedeflerine doğru süründü. Düşman demiryoluna tüm yaklaşımları roketlerle yaktı. Kızıl Ordu askerleri uzun süre yerde yatmak zorunda kaldı. Gri gökyüzünün altında, bir dağ silsilesi gibi, zırhlı bir trenin kara bir silüeti vardı. Lokomotif üzerinde parlayan duman, rüzgârının acı kokusu onu yere taşıdı. Askerler daha yakına ve daha yakına geldi. İşte uzun zamandır beklenen set.
Gruba komuta eden Teğmen Sitnikov şartlı bir işaret verdi. Ayaklarına atlayan savaşçılar, el bombaları ve yakıt şişeleriyle çelik kutular attı; ağır iç çekerek, zırhlı tren Rzhev'e doğru hareket etti, ama önünde bir patlama oldu. Tren Vyazma'ya gitmeye çalıştı, ama orada bile cesur kardeşler tuvali havaya uçurdu.
Zırhlı tren takımı, ana yoldan yeni rayları indirdi, tahrip yolunu restore etmeye çalıştı, ancak iyi niyetli otomatik patlamalarda, birkaç kişinin hayatını kaybettiği için, demir duvarların koruması altına girmeye zorlandı. Okhlopkov o zaman yarım düzine faşisti vurdu.
Birkaç saat boyunca bir grup cesur ruh direnişsiz bir şekilde direnen bir zırhlı tren tutuyordu. Öğlen saatlerinde bombardıman uçaklarımız geldi, buharlı bir lokomotifi yere indirdi, zırhlı aracı yere attı. Bir grup cesaret, demiryoluna sarıldı ve tabur ona yaklaşıncaya kadar tutuldu.
Rzhev yakınlarındaki kavga şiddetli bir karakter aldı. Topçu, tüm köprüleri, sürülmüş yolları yok etti. Hafta fırtınalıydı. Yağmur yağdı ve tankların ve silahların ilerlemesini zorlaştırdı. Tüm askeri acı yükü piyadelere düştü.
İnsan kurbanlarının sayısı savaşın sıcaklığını ölçtü. Sovyet Ordusu arşivlerinde, özlü bir belge korunur:
"Ağustos ayında 10'ten 17'e kadar, 375 Bölümü, 6140 kişisini öldürdü ve yaraladı. 1243 alayı saldırgan hücumda kendisini ayırt etti. Komutan Lt. Col. Warriors, birliklerinin önünde kahramanca bir ölümle öldü. bayramlar, küçük memurlar - şirketler. "
... Şube Okhlopkova ileri zincirinde ilerliyor. Ona göre bu bir keskin nişancı için en uygun yerdi. Alev parlamasıyla, düşman makineli tüfeklerini hızlıca buldu ve susturmaya zorladı;
Ağustos akşamı 18, küçük, yarı yanık köyde düzenlenen saldırı sırasında, Fedor Okhlopkov, 4 döneminde ağır yaralandı. Bolca kanama, keskin nişancı düştü ve bilincini kaybetti. Tebeşirin etrafında demir bir kar fırtınası vardı, ancak yaralı Yakut'u koru kenarındaki ateşin altından, çalılar ve ağaçların altında, kendi hayatlarını tehlikeye atan iki Rus askeri yaraladı. Düzenlemeler onu tıbbi taburun yanına getirdi ve oradan Okhlopkov, İvanovo şehrine, hastaneye götürüldü.
Cephenin komutanı tarafından imzalanan 0308 Ağustos 27 No'lu Kalininsky Cephesi'nin askerlerinin emriyle, makineli tüfek dalının komutanı Albay-General Konev, Fedor Matveevich Okhlopkov'a Kızıl Yıldız Emri verildi. Bu sıraya göre verilen ödül listesinde: "Okhlopkov, cesaretiyle, bir kereden fazla zor anlarda, alarmcıları durdurdu, savaşçılara ilham verdi, onları tekrar savaşa soktu."
* * *
Yaralanmadan kurtulma Okhlopkov, 234-inci bölümünün 178-th alayına gönderildi.
Yeni bölümde Okhlopkov'un keskin nişancı olduğunu biliyorlardı. Tabur komutanı görünüşünden memnundu. Düşmanın iyi bir nişancı var. 7-th atışlarının yapıldığı gün boyunca, askerlerimizin 7'ini "vurdu". Okhlopkov'a yenilmez düşman keskin nişancılarını imha etmesi emredildi. Şafakta, sihirli atıcı avlanmaya başladı. Alman keskin nişancıları yükseklerde pozisyon seçti, Okhlopkov ülkeyi tercih etti.
Alman siperlerindeki sarma hattı, uzun bir ormanın kenarında sarıya döndü. Güneş doğdu. Geceleri açık ve kılık değiştirmiş kendi siperinde yatan Fyodor Matveyevich, çıplak gözüyle yabancı bir manzaraya baktı, rakibinin nerede olabileceğini merak etti ve sonra optik bir cihazla, arazinin ayrılmaz kısımlarını bireysel olarak incelemeye başladı. Bir rakip keskin nişancı bir ağaç gövdesinde bir sığınak bulabilirdi.
Ama hangisi? Alman siperlerinin ardında, yüzlerce gövdeden oluşan yüksek bir gemi ormanı, her birinin kıpırdanması gereken, tecrübeli bir düşmana sahip olabilirdi. Orman manzarası açık hatlardan yoksundur, ağaçlar ve çalılar sert yeşil bir kütleye karışır ve dikkatini herhangi bir şeye odaklamak zordur. Okhlopkov dürbün ile bütün ağaçları kökten tepeye doğru inceledi. Alman nişancı muhtemelen çatallı bir gövdeye sahip bir çam ağacı üzerinde bir yer seçti. Keskin nişancı, şüpheli ağaca baktı, üzerindeki her dalı inceliyordu. Gizemli sessizlik uğursuz oluyordu. Onu arayan bir keskin nişancı arıyordu. İlk rakibini bulan kişiyi kazanır ve onun önünde tetiği çeker.
Kararlaştırıldığı gibi, 8 saatinde 12 dakika, Okhlopkov'dan 100 metrede bir siperde, askerin kaskı bir süngü üzerine yükseldi. Ormandan bir atış oldu. Ancak flaş algılanamadı. Okhlopkov şüpheli çamı izlemeye devam etti. Bir an, sanki sanki sanki yokmuş gibi hemen ortadan kaybolan sanki biri üzerinde speküler ışın lekesi görmüş gibi, sandığın yanında güneş parlamasını gördüm.
"Ne olabilir?" - Keskin nişancıyı düşündüm, ama ne kadar iyi olursa olsun, hiçbir şey bulamadı. Ve aniden, parlak bir noktanın parladığı yerde, yaprak gölgesi gibi siyah bir üçgen belirdi. Tayga avcısının keskin gözü, dürbünle yapılan bir çorabı, cilalı bir botun cilalı nikel parlaklığını ayırt etti ...
"Guguklu" bir ağaca gizlenmiş. Hiçbir şey vermeden, sabırla beklemek ve keskin nişancı ortaya çıkar çıkmaz, onu bir kurşunla vurmak gerekir… Başarısız bir vuruştan sonra, faşist kaybolacak ya da onu bulduktan sonra, savaşa girecek, ateşe geri dönecektir. Okhlopkov'un zengin uygulamasında, aynı hedefi iki kez almayı nadiren başardı. Kaçırdıktan sonra her gün, günleri aramak, izlemek, beklemek ...
Alman keskin nişancı atışından yarım saat sonra, kaskın kalktığı yerde, bir eldiven sonra ikincisinde bir eldiven belirdi. Yandan, yaralı adamın açmaya çalıştığı, siper parapetinde tutulduğu düşünülebilirdi. Düşman, yemde gagalamayı amaçladı. Okhlopkov, yüzleri arasında ve tüfek namlusunun siyah noktası arasında görünen bir kısmını gördü. Eş zamanlı olarak, iki atış bitti. Faşist keskin nişancı kafa aşağı yere uçtu.
Yeni bölümde bir hafta boyunca, Fedor Okhlopkov, 11 faşistlerini bir sonraki dünyaya gönderdi. Olağanüstü düelloların tanıkları gözlem noktalarından bu konuda bilgi aldı.
Ekim 27 Matveyevo köyü savaşında Okhlopkov, 27 faşistlerini yok etti.
Hava savaş kokusuyla doluydu. Düşman tanklarla karşı karşıya kaldı. Sığın içine sıkılmış, aceleyle açık siper kazan Okhlopkov, tehditkar makinelerin yarıklarına soğuk kanla vurdu ve düştü. Her durumda, doğrudan kendisine giden iki tank döndü ve üçüncüsü 30'ta sayaçları durdurdu ve oklar yanıcı karışım şişeleriyle ateşe verdi. Okhlopkov'u savaşta görmüş olan savaşçılar, iyi şansına hayran kaldı, sevgi ile konuştu ve onun hakkında şaka yaptı:
- Sigortalı olarak Fedya ... Güçlü ...
Yakut'a güvenlik açığı verilmesinin dikkat ve güçlükle verildiğini bilmiyorlardı, 10 mezar ölçeri yerine 1 metre açma kazmayı tercih etti.
Avına ve gecelerine gitti: sigaraların, seslerin ve çınlamanın ışıklarına ateş etti. оружия, bowling ve kasklar.
Kasım ayında, alay komutanı Binbaşı Kovalyov olan 1942 keskin nişancıyı ödüle sundu ve 43 Ordusu'nun komutanlığı ona Kızıl Yıldız'ın ikinci derecesini aldı. Sonra Fyodor Matveyevich komünist oldu. Siyasi departman başkanından bir parti bileti alarak şunları söyledi:
- Partiye katılmak, Anavatana olan bağlılığımın ikinci yeminiydi.
Adını giderek artan askeri basın sayfalarında görünmeye başladı. Aralık ortasındaki 1942, Anavatan Savunma Ordusu gazetesi, ön sayfada şunları yazdı: "Düşmanların 99'i keskin nişancı tarafından yok edildi - Yakut Okhlopkov." Ön cephe gazetesi "Düşmanı ileri!" Okhlopkova'yı tüm ön keskin nişancılar için bir örnek olarak koydu. Cephe bakanlığı tarafından yayınlanan "Memo keskin nişancı" da tecrübesini özetledi, tavsiyelerini sundu ...
* * *
Okhlopkov'un hizmet verdiği bölüm, 1 Baltık Cephesinde konuşlandırıldı. Durum değişti, manzara değişti. Her gün avlanmaya, aralık 1942 ile Temmuz 1943 arasında, Okhlopkov, 159 faşistlerini yok etti, aralarında çok sayıda keskin nişancı var. Alman keskin nişancılarıyla yapılan çok sayıdaki kavgada Okhlopkov asla sakatlanmadı. 12 yaralanmaları ve 2, herkesin herkese karşı savaştığı hücum ve savunma savaşlarında aldığı çatışmalar. Her yara sağlığa zarar verdi, güçleri uzaklaştırdı, ama biliyordu: mum insanlara parlıyor, kendini yakıyordu.
Düşman, çabuk imzasını, askerlerinin ve subaylarının alnına veya göğsüne koyan sihirli atıcının kendinden emin el yazısını hızla ortadan kaldırdı. Alman pilotlar alayı pozisyonlarına broşürler düşürdü, onlar için bir tehdit vardı: "Okhlopkov, teslim olun. Kurtuluş yok! Yine de, ölü ya da diri!"
Hareketsizce yatmak saatler aldı. Böyle bir durum iç gözlem ve yansımaya aittir. Karısı ve oğluyla birlikte bir ailede Aldan'ın kayalık kıyısında, Haç Halidya'da uzanıp gördü. Tanıdık bir ormandaki gibi geri dönüp hafıza yolları arasında dolaşmak için inanılmaz bir yeteneği vardı.
Okhlopkov özlüdür ve kendisi hakkında konuşmaktan hoşlanmaz. Ancak mütevazı olmayan sessiz olması, belgeleri müzakere eder. Smolensk bölgesinde savaşmak üzere ödüllendirildiği Kızıl Bayrak Nişanı ödül listesi şöyle diyor:
"237.2 yüksekliğindeki piyadelerin savaş oluşumlarında, Ağustos sonunda, 1943, Okhlopkov liderliğindeki bir grup keskin nişancı, cesaretle ve cesaretle 3 kontenjanından sayısal olarak üstün güçlere karşı savundu. Çavuş Okhlopkov'un mücadelesi devam etmedi ve devam etmedi. bir grup keskin nişancı. "
Kanlı bir sokak savaşında, Fyodor Matveyevich, vatandaşlarının ateşi altında mayınlar tarafından ağır şekilde yaralanan askerler Kolodeznikov ve Elizarov'u yürüttü. Her şeyi olduğu gibi anlatan ev mektupları yolladılar ve Yakutia, sadık oğullarının başarısını öğrendi.
Keskin nişancıyı yakından takip eden ordu gazetesi "Anavatan Savunucusu" yazdı:
"F. M. Okhlopkov en acımasız savaşlardaydı. Bir avcıya keskin bir göz, bir madenci için sert bir el ve büyük bir sıcak kalp ... Görüşte onun tarafından alınan Alman ölü bir Almandır."
Başka bir meraklı belge korunmuştur:
"Çavuş Okhlopkov Fedor Matveyevich Sniper 'in savaş karakteristiği. CPSU Üyesi (b). keskin nişancı ateşi faaliyeti göstermiyor, gündüz çalışmayı ve yürümeyi durdurdu. 1 taburunun komutanı yüzbaşı I. Baranov. Ocak 259 yılın 6'i "dedi.
Sovyet ordusunun komutanı keskin nişancı hareketini geliştirdi. Cepheler, ordular, bölümler iyi yönelimli oklarıyla gurur duyuyorlardı. Fedor Okhlopkov ilginç bir yazışma düzenledi. Tüm cephelerin keskin nişancıları savaş tecrübelerini paylaştı.
Örneğin, Okhlopkov genç adama Vasily Kurke'yi tavsiye etti: "Daha az taklit ... Kendi mücadele yöntemlerini ara ... Yeni pozisyonlar ve yeni kılık değiştirme yöntemleri bul ... Düşman hattının arkasına gitmekten korkma ... İğne ihtiyacın olan bir baltayla kesemezsin. .. Kabakta yuvarlak olmanız gerekiyor, borunun içinde uzun ... Çıkışı görene kadar içeri girmeyin. Düşmanı herhangi bir mesafeden uzaklaştırın. "
Okhlopkov sayısız öğrencisine böyle bir tavsiyede bulundu. Onları avına götürdü. Öğrenci, kendi gözleriyle, kurnaz bir düşmanla mücadelenin inceliklerini ve karmaşıklığını gördü.
- İşimizde her şey yolunda: yastıklı bir tank, bir ağacın içi boş, bir günlük kabin, bir saman yığını, yanmış bir kulübe fırını, ölü bir at ...
Bir keresinde, bütün gün, katledilen askerlerin cesetlerinin yolsuzluk çocukları tarafından dokunduğu sessizliğin ortasında tamamen açık bir alanda çekilmiş bir alanda öldürülmüş ve döşenmiş gibi davrandı. Bu olağandışı konumdan, bir süzgeç içinde bir setin altına gömülen bir düşman keskin nişancı attı. Düşman askerleri beklenmedik bir çekimin nereden geldiğini bile anlamadılar. Keskin nişancı akşama kadar uzandı ve karanlığın örtüsü altına girdi.
Bir zamanlar Okhlopkov ön komutandan bir hediye getirdi - dar ve uzun bir kutu. Paketi sabırsızlıkla açtı ve teleskopik bir görüşle yepyeni bir keskin nişancı tüfeği görünce sevinçle dondu.
Bir gün vardı. Güneş parlıyordu. Ancak Okhlopkov silahını yükseltmekte sabırsızdı. Dün akşamdan beri, bir tuğla fabrikasının borusu üzerinde faşist bir gözlem yeri olduğunu fark etti. Askeri eskort siperleri için sürünerek. Savaşçılarla bir sigara molasından sonra dinlendi ve yerin rengiyle birleşerek daha da süründü. Vücudu uyuşmuştu, ama bir saatliğine 3 için hareketsiz bir şekilde uzandı ve uygun bir anı seçerek, tek atışla bir gözlemci ateşledi. Okhlopkov'un erkek kardeşinin intikam hesabı artmaya devam etti. İşte bölüm gazetesinden alıntılar: 14 Mart ayında 1943 - Faşistler tarafından tahrip edilen 147; Temmuz 20 - 171; Ekim 2 - 219; 13 Ocak tarihinde yılın 1944'i - 309; Mart ayındaki 23 - 329; Nisan ayında 25 - 339; Haziran'da 7 - 420.
7 Haziran Muhafız alayı komutanı 1944, Binbaşı Kovalev, Çavuş Okhlopkov'u Sovyetler Birliği Kahramanı rütbesine getirdi. Ödül listesi daha sonra tamamlanmadı. Alay ile SSCB Yüksek Sovyeti Başkanlığı arasındaki bazı orta dereceler bunu onaylamadı. Alaydaki bütün askerler bu belgeyi biliyorlardı ve henüz kararnamesi olmasa da, Okhlopkov'un siperlerdeki görüntüsü genellikle bir şarkı ile karşılandı: "Kahramanın Göğsünde Yakılan ..."
Nisan ayında, Ordu Anavatan Savunucusu gazetesi yayıncısı 1944 bir poster yayınladı. Büyük harflerle yazılmış bir keskin nişancı portresini gösteriyor: "Okhlopkov." Yakut keskin nişancıya adanmış ünlü askeri şair Sergei Barents'ın bir şiiri.
Savaşta Okhlopkov başka bir 9 keskin nişancıyı vurdu. İntikam nedeniyle rekor bir numaraya ulaştı - 429 Naziler tarafından öldürüldü!
Vitebsk şehri için yapılan savaşlarda 23 Haziran 1944, saldırı ekibini destekleyen keskin nişancı, göğsüne doğru bir yara aldı, arka hastaneye gönderildi ve cepheye geri dönmedi.
* * *
Hastanede Okhlopkov, yoldaşlarıyla temasını kaybetmedi, güvenle batıya giden yolunun başarısını izledi. Zafer sevinci ve kaybedilen üzüntüler ona ulaştı. Eylül ayında öğrencisi Burukçiev bir patlama mermisi ile vurulduktan sonra öldü ve bir ay sonra arkadaşı, 5 topçularıyla ünlü keskin nişancı Kutenev, 4 tankını devirdi ve dayanamadığı için 5 tankı tarafından ezildi. Ön keskin nişancıların 5000 faşistlerine zarar verdiğini öğrendi.
1945'in ilkbaharında, sihirbaz avcısı toparlandı ve Ön Komutan Ordusu I.H. Bagramyan liderliğindeki 1 Baltık Cephesi birliklerinin konsolide taburunun bir parçası olarak Kızıl Meydan'daki Moskova'daki Zafer Geçit Törenine katıldı.
Moskova'dan Okhlopkov ailesine, Haç - Haldzhai'ye gitti. Bir süre madenci olarak çalıştı ve daha sonra "Tomponsky" eyalet çiftliğinde, kürk çiftçileri, çiftçiler, traktör sürücüleri ve ormancılar arasında yaşadı.
Komünizm inşasının büyük dönemi, yıllarca on yıllara eşit sayıldı. Dönüştürülmüş Yakutya - permafrost kenarı. Güçlü nehirlerinde gittikçe daha fazla gemi ortaya çıktı. Tüpleri aydınlatan sadece yaşlı adamlar, zaman zaman dünyanın geri kalanından kesilen arazinin kenarını, devrim öncesi Yakut otoyolunu, Yakut sürgününü, zengin insanları - kanyonları hatırlatıyordu. Bütün bunlar sonsuza dek yaşamak sonsuza dek battı.
İki barışçıl yıl geçti. Bütün bu yıllar boyunca, Fedor Ohlopkov bencisizce çalıştı, çocukları büyüttü. Eşi Anna Nikolaevna, 10 oğullarını ve kızlarını doğurdu ve bir anne - kahraman oldu ve Fedor Matveyevich biliyordu: Bir çocuğu büyütmekten çok bir ipte bir darı çuvallamak daha kolaydı. Ayrıca, ebeveynlerin ihtişamının yansımasının çocuklara düştüğünü de biliyordu.
Sovyetler Savaş Gazileri Komitesi, Sovyetler Birliği Kahramanı Okhlopkov'u Moskova'ya davet etti. Toplantılar ve anılar vardı. Mücadele sahnesini ziyaret etti ve gençliğine gitti. Ateşin yandığı, taşın ateşin altında eridiği ve demirin yandığı yerde, yeni bir kolektif çiftlik hayatı çılgınca gelişti.
Moskova savaşlarında yer alan çok sayıda kahraman mezarı arasında, Fedor Matveyevich, okulunun çocuklarına baktıkları düzgün bir höyük buldu - bedeni uzun zamandır büyük Rus topraklarının bir parçası olan kardeş Vasily'nin ebedi sakinliği. Şapkasını çıkartan Fedor, çok uzun bir süre boyunca yürekten yürüdü.
Okhlopkov, Kalinin'i ziyaret ederek, bölümünün komutanı General N. A. Sokolov'un tozunu alarak onu Anavatan düşmanlarına acımasızca öğretti.
Ünlü keskin nişancı, Kalinin Memurlar Evi'nde garnizon askerlerinin önünde bir konuşma yaptı, unutulmuş birçok şeyi hatırladı.
- Anavatana olan görevimi dürüstçe yerine getirmeye çalıştım ... Umarım sizler, tüm ihtişamımızın mirasçıları, babalarınızın çalışmalarını değerli bir şekilde sürdürürsünüz - Okhlopkov konuşmasını böyle bitirdi.
Sanki Kuzey Kutbu Okyanusu'na taşınan sanki, Yakutya'nın bütün dünyadan sınırdan kesildiği düşünüldüğünde zaman yüzdü. Okhlopkov Moskova'ya gitti ve oradan bir jet uçağıyla eve gitti ve 9 uçuş saatinden sonra Yakutsk'ta sona erdi.
Böylece yaşamın kendisi, uzak ve bir zamanlar yolsuz bir cumhuriyeti halkı ve kahramanlarıyla Sovyetler Birliği'nin ateşli kalbine getirdi.
* * *
Giderek, savaşta alınan ağır yaralar Fyodor Matveyevich kendilerini hissettirdi. 28 Mayıs 1968, Krest - Haldzhai köyünün sakinleri, son seyahatlerinde ünlü bir ülke adamı yaptı.
F. M. Okhlopkov'un kutsanmış hatırasını sürdürmek için, adı Yakut Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin Tompsky bölgesinde ve Yakutsk kentinde bir sokakta bulunan kendi eyalet çiftliğine verildi.
(Koleksiyonda yayınlanan S. Borzenko tarafından Makale - "Anavatan adına")