Kalça ekleminde ağrıbelirliüst femur, asetabulum, yakındaki yumuşak doku yapılarının patolojisinin neden olduğu hoş olmayan, katlanılması zor duyumlar. Yoğunluk açısından, zayıftan dayanılmaza kadar değişirler, doğada donuk, keskin, baskı, ağrıyan, patlama, delme vb. Olabilirler. Genellikle yüke, günün saatine ve diğer faktörlere bağlıdırlar. Ağrının nedenleri, X-ışını, BT, MRI, ultrason, artroskopi ve diğer çalışmalar kullanılarak belirlenir. Tanı konulana kadar ağrı kesiciler ve uzuv istirahati önerilir.
Kalça ekleminde ağrı nedenleri
Yumuşak doku yaralanmaları
Ağrının en yaygın travmatik nedeni kalça ekleminin kontüzyonudur. Yana düşerken veya doğrudan bir etki ile ortaya çıkar, kendini hızlı bir şekilde donuklaşan, yavaş yavaş azalan ve birkaç gün içinde, ciddi vakalarda - haftalar içinde kaybolan orta derecede akut ağrıda gösterir. Destek korunur, hareketler biraz sınırlıdır. Ödem lokal olarak tespit edilir, morarma mümkündür.
Kalça ekleminin bağlarında yaralanmalar nadirdir, genellikle trafik kazaları ve spor yaralanmalarının sonucu olarak şiddetli ağrı, bazen - çatlama hissi (doku yırtılması gibi) eşlik eder. Ağrı biraz azalır, sonra ödem nedeniyle sıklıkla tekrar artar. Eklemden gelen şişlik kasık bölgesine, uyluğa kadar uzanır.
Ligamentöz aparata travmada disfonksiyon derecesi, hafif bir sınırlamadan bacağı destekleyememeye kadar değişen yaralanmanın ciddiyetine (gerilme, yırtılma, yırtılma) bağlıdır. Ağrı, gövdenin sapması, hasarlı bağın tersi yönde hareketler ile artar.
Kemik ve eklem yaralanmaları
Kalça kırıkları genellikle yaşlılarda ev içi veya sokak travması sonucu oluşur. Özellikle osteoporoz varlığında karakteristik bir özellik, yoğun ağrı sendromu, hafif ödem olmamasıdır. Dinlenirken ağrı derin, donuk, orta veya önemsizdir, hareketlerle ağrılı duyular keskin bir şekilde artar. Destek bazen korunur. Yaygın bir semptom, düzleştirilmiş bir bacağı yüzüstü pozisyondan kaldıramamadır (sıkışmış bir topuk belirtisi).
Transtrokanterik kırıklar daha çok orta yaş ve gençlerde teşhis edilir ve yüksek enerjili travma sonucu gelişir. Servikal kırıkların aksine, dayanılmaz keskin yaygın derin ağrı eşlik eder. Sonra ağrı azalır, ancak çok güçlü kalır, dayanması zordur. Eklem şişmiş, morarma olabilir. Hareket ciddi şekilde sınırlıdır. Destek imkansız.
Büyük trokanterin izole kırıkları nadirdir; çocuklarda ve gençlerde bulunurlar; düşme, doğrudan çarpma veya keskin bir kas kasılmasıyla oluşurlar. Ağrı akut, çok yoğun, esas olarak eklemin dış yüzeyinde lokalize. Artan ağrı nedeniyle hasta aktif hareketlerden kaçınır.
Kalça çıkıkları, yüksekten düşmeler, endüstriyel ve karayolu trafik yaralanmaları sırasında ortaya çıkar ve neredeyse azalmaya kadar azalmayan dayanılmaz keskin ağrılarla kendini gösterir. Eklem deforme olur, bacak kısaltılır, diz ekleminde bükülür, dışa doğru, daha az sıklıkla içe doğru (çıkık tipine bağlı olarak). Destek ve hareket imkansızdır, hareket etmeye çalışırken yay direnci belirlenir.
Asetabulum kırıkları izole olarak gelişir veya kalça çıkıkları ile birlikte gelişir. Kalça ekleminin derinliklerinde akut patlayıcı ağrı ile karakterizedir. Daha sonra, ağrı biraz azalır, ancak yoğun kalır ve herhangi bir hareketi engeller. Bacak kısaltılır, dışa doğru döndürülür. Destek imkansız.
dejeneratif süreçler
İlk aşamada koksartroz ile ağrı periyodiktir, donuktur, lokalizasyonu belirsizdir, günün sonunda veya bazen kalçaya, diz eklemine yayılan önemli bir yükten sonra ortaya çıkar. Hareketlerin başlangıcında hafif, hızlı geçen sertlik mümkündür. Daha sonra, ağrının yoğunluğu artar, ağrılı duyular sadece hareketler sırasında değil, istirahatte de not edilir. Ağır efordan sonra hasta topallamaya başlar. Hareket biraz kısıtlı.
Şiddetli koksartrozda ağrı derin, yaygın, sabit, ağrıyan, bükülür. Hem gündüz hem de gece rahatsız edin. Strese karşı direnç azalır; yürürken hastalar bastona yaslanır. Hareket önemli ölçüde sınırlıdır, etkilenen bacak kısalır, bu da eklem üzerindeki yükün artmasına, yürürken ve ayakta dururken ağrının artmasına neden olur.
Kalça ekleminin kondromatozisi, seyrinde subakut artriti andırır. Ağrılar orta, yaygın, geçici, çatırdama, hareket kısıtlılığı ile birlikte. Eklem içi cisimler ihlal edildiğinde, yoğun keskin ağrı, imkansızlık veya önemli hareket kısıtlaması ile karakterize tıkanıklıklar meydana gelir. Eklem faresinin ihlalinin sona ermesinden sonra, listelenen semptomlar kaybolur.
Trokanterit genellikle kalça ekleminin artrozu ile oluşur, gluteal kasların tendonlarının büyük trokantere bağlanma noktasında inflamatuar-dejeneratif bir lezyonu ile birlikte, sırtüstü lezyon bölgesinde ağrı ile kendini gösterir. etkilenen tarafa yerleştirin. Dirençle kalçayı kaçırmaya çalışırken ağrıda artış olur.
Kemik beslenme bozuklukları
Perthes hastalığı çocuklarda ve ergenlerde gelişir, başlangıçta bazen diz ve kalçaya yayılan yoğun olmayan donuk derin bir ağrının eşlik ettiği femur başının kısmi nekrozu ile karakterizedir. Birkaç ay sonra ağrı keskin bir şekilde yoğunlaşır, sabit, keskin, yorucu hale gelir. Eklem şişer, hareket kısıtlıdır ve topallık oluşur. Sonra ağrı azalır, eklem fonksiyonlarının restorasyon derecesi değişir.
Femur başının aşağı akışının aseptik nekrozu Perthes hastalığına benzer, ancak yetişkinlerde tespit edilir, daha az olumlu ilerler, vakaların yarısında iki taraflıdır. İlk başta, ağrı periyodiktir, çeker. Sonra ağrı sendromu yoğunlaşır, geceleri ortaya çıkar. Klinik belirtilerin zirvesinde, ağrı o kadar yoğundur ki, kişi bacağına yaslanma yeteneğini tamamen kaybeder. Sonra ağrılar yavaş yavaş azalır. Hareket kısıtlamaları yaklaşık 2 yıl boyunca ilerler, sonuç kalça ekleminde artroz, kontraktürler ve uzuvda kısalmadır.
Kalça ekleminde yoğun olmayan aralıklı ağrıya eşlik eden 10-15 yaş arası erkek çocuklarda uyluğun proksimal metafizinde soliter kemik kistleri oluşur. Ödem genellikle yoktur, özellikle küçük çocuklarda uzun süreli kontraktürler sıklıkla gelişir. Hafif semptomlar nedeniyle, tedavi nedeni patolojik bir kırık veya artan hareket kısıtlamasıdır.
Artrit
Aseptik artrit, eklemde sabahın erken saatlerinde artan dalga benzeri ağrı ile kendini gösterir. Ağrının şiddeti, önemsizden akut, güçlü, sabit, fiziksel aktiviteyi önemli ölçüde sınırlayan arasında değişir. Sertlik, şişme, kızarıklık ve yerel sıcaklıkta bir artış kaydedildi. Palpasyon ağrılıdır.
Romatoid artritte kalça eklemleri nadiren tutulur, lezyon simetriktir. Periyodik ağrı ilk olarak değişen mevsimlerin (sonbahar, ilkbahar) arka planında, hava koşullarında keskin bir değişiklikle, doğumdan sonraki hormonal değişiklik dönemlerinde veya menopoz sırasında ortaya çıkar. Ağrı orta veya zayıf, yaygın, çekme veya ağrıyor, palpasyonda keskin bir şekilde artıyor. Tekrarlayan sinovit, ödem, hiperemi, hipertermi, artan hareketlilik sınırlaması ile birleştirilir.
Enfeksiyöz artrit, enfeksiyonun hematojen veya lenfojen yayılımı ile daha az sıklıkla gelişir - patojenin yakındaki dokulardan eklem içine girmesiyle. Hızla artan ağrı ile tipik olarak akut başlangıç. Ağrı yoğundur, seğirir, yırtılır, patlar, istirahatte rahatsız olur, uzuvun zorunlu bir pozisyon alması nedeniyle hareketle ağırlaşır. Hastalarda ateş, titreme, terleme, şiddetli halsizlik, ödem, eklemde kızarıklık ve lokal sıcaklıkta artış olur.
Zamanında tedavinin yokluğunda, bakteriyel enfeksiyöz artrit, kalça ekleminin tüm dokularının cerahatli bir iltihabı olan panartrite dönüşebilir. Çok akut yaygın zonklama ağrıları, telaşlı ateş, şiddetli halsizlik, senkop öncesi, belirgin hiperemi ve hipertermi ile şiddetli bir seyir ile karakterizedir.
Diğer inflamatuar hastalıklar
Üst uyluğun osteomiyeliti hematojen, travma sonrası veya ameliyat sonrası olabilir. Hematojen osteomiyelit, hastanın en ufak uzuv hareketlerinden kaçındığı için açıkça lokalize, çok akut patlama, seğirme, yırtılma veya sıkıcı ağrı ile kendini gösterir. Belirgin hipertermi, şiddetli zehirlenme var.
Travma sonrası ve postoperatif osteomiyelit benzer ancak daha az belirgin semptomlarla ortaya çıkar. Tipik olarak, açık bir kırık veya ameliyat sonrası yaranın arka planına karşı daha kademeli bir başlangıç, pürülan akıntı görünümü. Kalça ekleminde ağrı, lokal inflamasyon belirtilerinin ilerlemesine paralel olarak 1-2 hafta içinde artar.
Sinovit, kalça ekleminin diğer hastalıkları olan yaralanmaların arka planında gelişir, daha az sıklıkla alerjilerin bir tezahürü haline gelir. Akut sinovitte ağrı genellikle küçük, donuk, patlayan, eklem içi sıvı miktarındaki artışa bağlı olarak yavaş yavaş artan ağrıdır. Eklem şişmiş, palpasyon hafif ağrılı, bir dalgalanma belirtisi belirlendi. Kronik sinovit asemptomatiktir ve zayıf ağrıyan ağrı eşlik eder.
Aralıklı hidroartroz ile ağrı da önemsizdir, rahatsızlık, sınırlı hareketlilik eşlik eder ve efüzyonun ters emilmesinden sonra 3-5 gün içinde kaybolur. Her hasta için ayrı olmak üzere düzenli aralıklarla yenilenirler, eklemde tekrarlanan sıvı birikimlerinden kaynaklanırlar.
Spesifik enfeksiyonlar
Kalça ekleminin tüberkülozu, genel halsizlik, yorgunluk, subfebril durumu ile kendini gösteren yaygın bir osteoartiküler tüberküloz şeklidir. Sonra kaslarda zayıf çekme veya ağrıyan ağrılar, yürürken eklemde geçici ağrılı hisler vardır. Hasta uzvunu kurtarmaya başlar. Ağrı ilerledikçe, şişlik, kızarıklık, sinovit ile desteklenen orta, dağınık, dizine yayılırlar. Koruyucu bir kontraktür gelişir.
Kalça dahil eklem ağrısı, bruselloz ile ortaya çıkabilir. Akut ve subakut formda, ağrılı hisler çekme, bükülme, periyodik ateş, lenfadenopati, deri döküntüleri ile birlikte. Kronik bir seyirde, ağrı sendromu, aseptik artritte zamanla deformitelerin oluşmasına benzer.
Doğuştan anomaliler
Kalça displazisinin belirtileri, femur başı ve asetabulumun uyumsuzluk derecesine göre belirlenir. Tam konjenital çıkık ile, çocuk yürümeye başladıktan hemen sonra ağrı, topallık eşliğinde ortaya çıkar. Orta derecede subluksasyon ile, doğrudan bacaktaki yük ile ilgili olarak 5-6 yaşlarında ağrılı duyumlar ortaya çıkar.
Hafif bir subluksasyon ile patoloji uzun süre asemptomatiktir, ağrı sendromu 25-30 yaşlarında displastik koksartroz gelişimi ile kendini gösterir. Bu tür artrozun ayırt edici özellikleri, ağrının hızla yoğunlaşması, istirahatte ve gece ağrının erken başlaması ve ilerleyici hareket kısıtlılığıdır. Tüm displazi formlarına cilt kıvrımlarının asimetrisi, "klik" semptomu ve sınırlı hareketlilik eşlik eder. Çıkık durumunda, uzuv kısalması not edilir.
neoplazmalar
İyi huylu neoplazmalar için tipik bir asemptomatik seyir. Ağrı hafiftir, aralıklıdır ve genellikle yıllar içinde ilerlemez. Tümörün büyümesine, ağrı sendromunda, tekrarlayan sinovitte yavaş bir artış eşlik eder. Kalça eklemi alanında osteomlar, osteoid osteomlar, osteoblastomlar, kondromlar daha sık tespit edilir.
Malign neoplaziler (osteosarkomlar, kondrosarkomlar), ağrı sendromunun hızlı ilerlemesi ve patolojinin diğer belirtileri ile karakterizedir. İlk başta, ağrı küçük, kısa süreli, belirli bir lokalizasyon olmadan, bazen geceleri daha kötüdür. Daha sonra keskinleşir, kalıcı olur, keser, çevreler, tüm eklemi kaplar. Etkilenen bölge şişmiş, deforme olmuş. Kilo kaybı, halsizlik, subfebril durumu not edilir. İlerlemiş neoplazmalarda ağrılı, dayanılmaz ağrılar sadece narkotik ilaçlarla giderilir.
Diğer sebepler
Kalça ekleminde ağrı bazen lumbosakral pleksit ve siyatik sinir nöropatisi ile ortaya çıkar, ancak genellikle hastalığın klinik tablosunda önemsiz bir pozisyon işgal eder, kalça ve uyluk arkasındaki yoğun ağrıya kıyasla arka planda kaybolur, uzuv zayıflığı ve duyarlılık bozuklukları.
Bu lokalizasyonun ağrı sendromu sıklıkla osteokondroz ve disk herniasyonunda tespit edilir. Ağrı spondilit, deforme edici spondiloartroz ve omurganın eğriliği ile tespit edilebilir. Ağrılar donuk, periyodik, ağrılıdır, genellikle altta yatan hastalığın alevlenmesi döneminde yoğunlaşır. Görünüşlerinin nedeni, eklemin sürekli aşırı yüklenmesi veya koksartroz gelişimi olabilir.
Bazen eklem ağrısı, akıl hastalığı veya depresif bozukluk tarafından tetiklenir. Diabetes mellitusa sıklıkla entezopatiler, kapsülit ve periartiküler yumuşak dokuların diğer lezyonları eşlik eder. Bazı ilaçları alırken olası ilaç artropatisi.
teşhis
Yaralanma durumunda, tanı önlemleri travmatologlar tarafından gerçekleştirilir. Dejeneratif ve inflamatuar hastalıklar ortopedistler ve romatologlar tarafından yönetilmektedir. Pürülan süreçler durumunda, cerrahların katılımı gereklidir. Muayene, şikayetlerin toplanmasını, tıbbi öykünün incelenmesini, fizik muayeneyi, ek araştırmaları içerir. Patolojik sürecin özellikleri dikkate alındığında, aşağıdaki yöntemler kullanılabilir:
- Radyografi.Çoğu eklem hastalığı için temel tekniktir. Kırıkları, çıkıkları, asetabulum ve femur başının konturlarındaki değişiklikleri, marjinal ve intraosseöz defektleri, kemik büyümelerini, eklem boşluğunun daralmasını tespit eder.
- Ultrason.Yumuşak dokuları incelerken en bilgilendirici. Enflamatuar ve dejeneratif süreçlerin belirtilerini, kireçlenme alanlarını ortaya çıkarır. Efüzyon, eklem farelerini teşhis etmek için kullanılır.
- MRI ve BT.Temel çalışmalardan elde edilen verilerin belirsiz olması durumunda, patolojik odağın doğasını, yaygınlığını ve yerini netleştirmek için açıklama teknikleri kullanılır. Kontrast ile yapılabilir.
- Eklemin delinmesi.Teşhis edici veya tedavi edici ve teşhis edici bir karaktere sahiptir. Efüzyonu çıkarmanıza, eklem içi sıvının bileşimini incelemenize, laboratuvar testleri kullanarak enfeksiyonun nedensel ajanını belirlemenize izin verir.
- Artroskopi.Eklemin görsel muayenesi sırasında, doktor gerekirse kemik ve yumuşak doku yapılarının durumunu değerlendirir, sonraki histolojik inceleme için biyopsi örneği alır ve terapötik önlemler alır.
- Laboratuvar testleri.Enflamasyon belirtilerini ve romatolojik hastalıkların belirteçlerini belirlemek, vücudun genel durumunu, çeşitli organların şiddetli enfeksiyöz veya sistemik patolojilerdeki aktivitesini değerlendirmek için reçete edilirler.
tedavi
Teşhis öncesi yardım
Ağır yaralanmalarda ayaktan koltuk altına atel uygulanarak eklemin sabitlenmesi gerekir. Küçük travmatik yaralanmalarda, bacağın dinlenmesini sağlamak yeterlidir. Etkilenen bölgeye soğuk uygulanır. Yoğun ağrı için bir analjezik verilir. Uzuv ile aktif hareketler yapamazsınız, bacağı yükleyemezsiniz. Kemiklerin yerinden çıkmasını veya yer değiştirmesini ortadan kaldırmaya çalışmak kesinlikle yasaktır.
Travmatik olmayan hastalıklar için taktikler semptomlara göre belirlenir. Küçük belirtilerle, uzuv geri kalanının, analjezik ve antienflamatuar etkileri olan yerel ilaçların kullanılmasına izin verilir. Ateş, halsizlik, şiddetli ağrı, hızlı ödem büyümesi ve hiperemi durumunda, derhal özel yardım alınması tavsiye edilir.
konservatif terapi
Dislokasyonlar hemen azalmanın bir göstergesidir. Kırık durumunda genellikle iskelet traksiyonu uygulanır, daha sonra hastalar ameliyat edilir veya nasır belirtileri ortaya çıktıktan sonra uzuv alçı ile sabitlenir. Kalça kırığı olan yaşlı hastalarda, eklemde dönme hareketlerini önleyen bir derotasyon botu ile immobilizasyona izin verilir.
Hastaların geri kalanına kalça eklemini rahatlatmaları tavsiye edilir. Endikasyonlara göre ortez veya ek cihazların (koltuk değneği, baston) kullanılması tavsiye edilir. Masaj, fizyoterapi egzersizleri, fizyoterapi prosedürleri reçete edin:
- lazer tedavisi;
- manyetoterapi;
- UHF;
- ultrason;
- ilaçlarla elektroforez;
- UHT.
NSAID'ler, kondroprotektörler, antibakteriyel ilaçlar kullanmak mümkündür. Yerel ajanlar yaygın olarak kullanılmaktadır. Endikasyonlara göre eklem delikleri, hormonlarla eklem içi ve periartiküler tıkanıklıklar, kondroprotektörlerin eklem içi enjeksiyonları, sinovyal sıvı ikameleri yapılır.
Ameliyat
Kalça eklemi üzerindeki operasyonlar açık erişim ve artroskopik ekipman yardımı ile gerçekleştirilir. Patolojinin türü dikkate alınarak aşağıdakiler yapılabilir:
- Travmatik yaralar:kalça çıkığının açık redüksiyonu, asetabulumun rekonstrüksiyonu, boyun osteosentezi, trokanterik kırıklar.
- Dejeneratif süreçler:artrotomi, artroskopi, serbest eklem içi cisimlerin çıkarılması.
- tümörler:neoplazinin çıkarılması, kemik rezeksiyonu, kalça ekleminin dezartikülasyonu, Io-abdominal amputasyon, Io-abdominal rezeksiyon.
Kontraktür durumunda ankiloz, periartiküler dokuların skarlaşması, düzeltme, artroplasti ve artrodez yapılır. Endoprotezler, hareket kısıtlılığı veya eklem tahribatının eşlik ettiği çeşitli kökenlerden hastalıklarda uzuv fonksiyonlarını geri kazanmanın etkili bir yoludur.