“Yedi kat gök, yer ve bunların içinde bulunanlar Allah’ı tesbih ederler. Her şey O’nu hamd ile tesbih eder. Ancak, siz onların tesbihlerini anlamazsınız. O, halîm’dir (hemen cezalandırmaz, mühlet verir), çok bağışlayandır.” (İsrâ Sûresi, ayet 44)
Ayet-i kerimedeki bu ifade, kainatta bütün zerrelerin bir kalp gibi attığını göstermektedir. Allah’ı noksan sıfatlardan tenzih eden ifadelerle coşkun bir ruh halinde O’na doğru harekete geçmektedir. Bir de bakmışsın ki, bütün bir kainat, hareket ve hayat içindedir. Yine bir de bakmışsın ki, varlığın tamamı tek ses olarak O’nun adını yüceltmekte, sonra bu tazim yüce ve bir olan yaratıcıya doğru bir saygı içinde yükselmektedir.
Kalp, bu olayı müşahede edince onun eşsiz bir kainat tablosu olduğunu görecektir. Bütün taşlar ve çakıllar; bütün çiçekler ve meyveler, bitkiler ve ağaçlar, böcekler ve sürüngenler, insanlar ve hayvanlar; suda yüzen, havada uçan, hâsılı yerin ve göğün bütün sakinleri…
Evet, bütün bu varlıklar, Allah’ı noksan sıfatlardan tenzih etmekte ve yüceliği için de O’na yönelmektedirler.
Kaynak: Rabıta Risalesi, Miftâhu’l-Usûl