30 Ekim 2010 Cumartesi
Pale Saints'i anlatabilmek için klasik bir shoegaze grubu diyesim var, ancak bu kimi çehrelere iyi, kimine kötü yansıyabilecek gibi geldi, bu yüzden şöyle anlatayım; Ne My Bloody Valentine kadar gürültülü, ne Slowdive kadar düşük tempolu. Evet, bunu bir önceki Pale Saints post'unda da söylemiştim ama bunları upload edeli bir süre geçmiş olmasına rağmen bloga koymaya üşeniyordum ve şimdi de bundan öte bir durumda değilim. 90lı yılları hepimiz seviyoruz, ki sevmeyenlerin bu sitede neofolk harici pek işi de yok hani, dolayısıyla geniş kitlelere tavsiye edebileceğim, tam bir 90lı yıllar grubu, Pale Saints. Kendilerinin bütün stüdyo albümleri burada mevcut.
1990 - The Comforts of Madness
1992 - In Ribbons
1994 - Slow Buildings
26 Ekim 2010 Salı
Son zamanlarda en beğendiğim indie/twee grubu. Biraz kendi halinde, biraz sıkkın, belki biraz da yürürken yere bakan biri. Kendilerinden geriye bir kaç EP'den öte bir şey kalmamış ne yazık ki. Icoulddietomorrow'a teşekkürler.
Charles, your friendly poet philosopher.
Kısa ömürlü, tatlı bir İngiliz post-rock grubu. Biraz indie ve shoegaze'e de kaçıyorlar sanki. Lâkin, kendilerini dinlemeye değer kılan sadece isimleri değil, her ne kadar albümün adı biraz ergen olsa da-
My Elixir; My Poison
18 Ekim 2010 Pazartesi
Bir alttaki Mazzy Star gibi, Elysian Fields da ufak tefek, buğday tenli, hafif dalgalı kahverengi saçlı bir hanfendinin evlenilesi mi evlenilesi sesini dinlediğimiz, düşük tempolu bir grup. Biraz alternatif rock, biraz indie, biraz psychedelic ve yine aynı şekilde; tripli kız müziği. Mazzy Star kadar geniş bir kitleye hitap etmeyecek olsa da, zararı dokunmaz; dinleyin.
Bleed Your Cedar
Ve ah, evet. Yine Mazzy Star. Varolabilecek en kalp kırıcı hanımefendilerden kendisi, öyle ki paylaşmış olduğum bir diğer albümü olan She Hangs Brightly için şöyle demiştim; "Evet, yine ufak tefek kahverengi saçlı şirin bir hanfendi ile karşınızdayız. Bu hanfendinin adı Hope ve kendisi varolabilecek en tripli kız sesine sahip olan kişi. Beni süründürecek olsa bundan gerçekten inanılmaz bir haz alırdım, eminim.". Gerçekten de böyle. Ayaklarımı yere sürüyerek ilerlemenin tadında.
So Tonight I Might See
Blind Mr. Jones, shoegaze gibi farklı bir türün içerisinde bile insanı şaşırtmayı başarabilen, enfes bir grup. Daha önce paylaşmış olduğum Eyes Wide albümünde belirttiğim -ki orada yoktu- flüt, bu albümde kullanılmış. Her bir şarkı tatlı sıcaklığıyla beş duyuyu birden etkiliyor, neredeyse.
Stereo Musicale
13 Ekim 2010 Çarşamba
Psychic TV, bunu özellikle arayanlar haricinde kimsenin dinlemeyecek olduğu deneysel/endüstriyel bir grup. Türün yaratıcılarından ve kült isimlerinden oluyor kendileri. Eğer beni şaşırtacak şekilde severseniz sıradaki adresleriniz Coil ve Throbbing Gristle oluyor.
Psychedelic Violence
Jack the Tab
At Stockholm
Ah, evet. Son zamanlarda gerçekten taptım bu albüme. Sonraki albümlerine üstünkörü göz attıktan sonra ileriki bir zamanda adam gibi dinlemek için rafa kaldırmış olsam da (beğenmedim yani), Hooverphonic'in bu ilk albümü enfes. Hafif elektronik müzik, ambient ve trip-hop mevcut elimizde, ancak elektronik ögeler baymayacak seviyede tutulmuş. Pek tatlı olmuş, pek bir tatlı!
1997 - A New Stereophonic Sound Spectacular
Not: Morrison hıyarın önde gideniydi, öğrenin artık.
Bu aralar biraz mutsuz müzik dinleme eğilimindeyim. Yaşam, ondan zevk almak için değil, acı çekmek içindir; en azından Türkiye standartlarında aylık geliri 4-5 milyarın altındakiler için.
Joy Division, şöyleymiş böyleymiş diye anlatmaya gerek duymadığım kült bir post-punk grubu. Bilmeyen eşşeklerin anlayacağı üzere biraz neş'eli bir gruptur kendileri.
1978 - An ideal for living
1979 - Unknown Pleasures
1980 - Atmosphere