yeraltı suyu, Su yüzeyinin altında meydana gelen Dünyaboşlukların tamamını veya bir kısmını kapladığı yer topraklar veya jeolojik Strata. Gibi büyük kütlelerde bulunan yüzey suyundan ayırt etmek için yer altı suyu olarak da adlandırılır. okyanuslar veya göller veya akarsularda karadan akan. Hem yüzey hem de yeraltı suları birbiriyle ilişkilidir. Hidrolojik döngü (Dünya-atmosfer sisteminde suyun sürekli sirkülasyonu).
Yeraltı suyunun çoğu buradan gelir. yağış. Yağış, zemin yüzeyinin altına sızar. toprak bölge. Toprak bölgesi doygun hale geldiğinde, su aşağı doğru süzülür. Tüm boşlukların suyla dolu olduğu bir doyma bölgesi oluşur. Ayrıca, boşlukların kısmen su ve kısmen de su tarafından işgal edildiği bir havalandırma bölgesi vardır. hava. Yeraltı suyu, belirli bir derinlikte yoğun bir kaya bölgesine karışana kadar alçalmaya devam eder. Bu tür kayaların gözeneklerinde su bulunur, ancak gözenekler bağlı değildir ve su göç etmez. Yeraltı suyu kaynağını yenileyen yağış süreci, yeniden doldurma olarak bilinir. Genel olarak, yeniden şarj tropik iklimlerde yalnızca yağışlı mevsimde veya ılıman iklimlerde kış aylarında gerçekleşir. Tipik olarak, Dünya'ya düşen yağışın yüzde 10 ila 20'si su içeren katmanlara girer.akiferler.
28%
Dünya'nın tatlı suyunun bir kısmı yeraltı suyudur.
Yeraltı suyu sürekli hareket halindedir. Yüzey suyuyla karşılaştırıldığında, çok yavaş hareket eder, gerçek hız akiferin geçirgenliğine ve depolama kapasitesine bağlıdır. Yeraltı suyunun doğal çıkışları, yeraltı suyu basıncının normalden daha yüksek olduğu durumlarda kaynaklar ve nehir yatakları yoluyla gerçekleşir. atmosferik basınç zemin yüzeyinin yakınında. İç sirkülasyon kolayca belirlenmez, ancak su tablası suyun ortalama döngü süresi bir yıl veya daha az olabilirken derin akiferlerde binlerce yıl kadar uzun olabilir.
Yeraltı suyu, kurak ve yarı kurak bölgelerin gelişmesinde hayati bir rol oynar ve bazen başka türlü var olamayacak büyük tarım ve sanayi işletmelerini destekler. Akiferlerin oluşumundan önce olması özellikle şanslıdır. çöller zaman geçtikçe kuraklık artışlarından etkilenmez. Ancak geri çekilme, en büyük yeraltı suyu havzalarını bile tüketecektir, böylece akiferlerin varlığına dayalı gelişme en iyi ihtimalle yalnızca geçici olabilir.
Büyük miktarda yeraltı suyu dünyaya dağılmıştır ve çok sayıda yeraltı suyu rezervuarı hala az gelişmiş veya araştırılmamıştır. Bilim adamları, Dünya yüzeyinin üst 2 km'sinde (1.2 mil) yaklaşık 5.97 kentilyon galon (22.6 milyon km küp [5.4 milyon mil küp]) yeraltı suyunun bulunduğunu tahmin ediyor. En sık araştırılan veya kullanılan yeraltı suyu rezervuarları, konsolide olmayan kırıntılılardır (esas olarak kum). ve çakıl) veya ılıman veya kurak iklim koşullarında alüvyal vadilerde ve kıyı ovalarında bulunan karbonatlı sert kaya türü koşullar.
Bazı yeraltı suları kayalardaki maddeleri çözse ve eski kalıntılar içerebilir. deniz suyu, çoğu yeraltı suyu patojenik organizma içermez ve evsel veya endüstriyel kullanım için arıtma gerekli değildir. Ayrıca, yeraltı suyu kaynakları kısa süreli kuraklıklardan ciddi şekilde etkilenmez ve güvenilir yüzey suyu kaynaklarına sahip olmayan birçok alanda mevcuttur. Ancak, akiferler ve diğer yeraltı suyu kaynakları, kimyasal kirlilik riski altındadır. kırılma, tarım kimyasalları, sızıntı yapan veya uygun olmayan depolama alanları ve fosseptikler ve diğer noktasal ve noktasal olmayan kaynaklar kirlilik. Bu tür kirlilik, yeraltı suyunu kullanıma elverişsiz hale getirebilir ve pahalıdır ve temizlenmesi zordur.
Tarafından yazılmıştır Britannica Ansiklopedisi Editörleri.
En iyi görsel kaynağı: ©pavel_klimenko-iStock/Getty Images