Peyzaj Teknikleri ve Entegre Havza Yönetimi
Bu makale şu lisanlarda da mevcuttur:
Bu makale şu lisanlarda da mevcuttur: English (İngilizce) Français (Fransızca) Deutsch (Almanca) हिन्दी (Hintçe) العربية (Arapça) 简体中文 (Modern Çince) Português (Portekizce, Brezilya)Daha fazla çeviri göster Daha az çeviri göster
Entegre havza yönetimi ve peyzaj yaklaşımları.
Dik tepelerin üzerinde çeşitli ormanlara veya meralara ihtiyaç duyulabilir. Ayrıca, akan su yönetilmelidir, böylece tarlalar binalar sular altında kalmadan sabit bir su kaynağına kavuşur. Bu nedenle entegre havza yönetimi peyzaj yaklaşımına dayanmaktadır. (Kapak Fotoğrafı: Hindistan’dan, Swapnil Kulkarni, Hindistan).
Yukarı akıştaki bozulmuş alanlar (erozyon ve hızlı su akışının başladığı yerler) ile aşağı akıştaki alanlar (oluk erozyonu, sedimantasyon ve sellerden etkilenen) arasında işbirliği sağlamak önemlidir. Aynı şekilde kum tepeleri bozulmuş araziden değerli alanlara geçmeden önce rüzgar erozyonu önlenmelidir. Koordinasyon ve katılım, zamanında doğru öncelikleri belirlemek ve müdahaleleri yerel duruma göre ayarlamak için de önemlidir.
Havza, bir nehre veya dereye su sağlayan bir alandır, bu nedenle koruma çabalarını koordine etmek mantıklıdır. Rüzgar erozyonu veya bir alanın dışından gelen su akışları alanı aşındırabilir. Benzer şekilde, diğer alanlar da erozyon, sel, çökelme, bir tarladan yeraltı suyu ikmalinin olmaması, çalı yangınları veya otlatma nedeniyle zarar görebilir. Aksi takdirde, örneğin sırtlar ve teraslar temizlenebilir ve hatta aşındırıcı akışları yoğunlaştırabilir. Yollar, raylar, elektrik direkleri, hidroelektrik barajları, kanallar ve alçak binalar gibi altyapılar, sezon boyunca çoğu sorunun yaşandığı bölgelerde kötü etkileniyor. Yine de, en uygun maliyetli yaklaşımlar genellikle pahalı binalara, korunan sulak alanlara veya siyasi güce ulaşmadan önce riskleri zamanında önlemeye ve erozyonun nedenlerine odaklanacaktır. Şehir planlamacıları, politikacılar ve mühendisler, en etkili semptomları etkileyen diğer bulguları maliyetli tedavisi için kaynak bulabilirler.
Şekil 1. Toprak ve su tasarrufu entegre edilebilir ve peyzaj uygulamalarına uyarlanabilir. Örneğin, ekili alanların tepesinde, fazla su genellikle sızar ve doğal veya güvenli su yoluna veya göletlere (solda) yönlendirilir. Yokuş yukarı sürdürülebilir toprak ve su yönetimi, akıntıları, toprak suyunu, akarsuları ve akiferleri ve yağmurları dengeleyerek kasabalar da dahil olmak üzere aşağı akış bölgelerine yardımcı olabilir. Güvenli ve iyi su temini ve azaltılmış taşkın riskleri karşılığında, yukarı akış alanlarına yeşil-su kredisi ödenebilir. Muriuki & Macharia’dan (2011) Falkenmark M 1995’e atıfta bulunarak (sağda).
Entegre peyzaj yaklaşımları, aşağı akış alanlarından yararlanan ekosistem hizmetleri için çabaları koordine etmeye, öncelikleri belirlemeye, yukarı akış alanlarını düzenlemeye, tavsiyelerde bulunmaya ve ödeme yapmaya yardımcı olabilecek perspektifler ve stratejilerdir. Yukarıdaki Şekil 1’e bakın. En uygun ve güvenilir yöntemler tüm paydaşlara fayda sağlayabilir ve yerel olarak uygun fiyatlı olabilir. Çiftçilere ve örneğin selden etkilenen insanlara ek olarak, ormanlar, meralar ve su kullanıcıları da dikkate alınmalıdır – örgütlenmemiş ve gayri resmi kullanıcılar bile. Aynı şekilde karmaşık sistem yaklaşımına rağmen yenilikçi, pratik, uygun fiyatlı, çok amaçlı çözümler ve “detaylar” da ihmal edilmemelidir. Dış finansman birçok koşulla gelme ve durdurulma eğilimindedir. Örneğin toprak ve su koruma yapıları korunmazsa ve insanlar onlara bağımlıysa, yalnızca onlara güvenmek riskli olabilir,
Ayrıca, bir alanı geçici olarak bile korumak, diğeri üzerindeki baskıyı sürdürülebilir olabilecek veya olmayacak şekillerde artırabilir. Korunan alanların erken dönemde dayanıklı ve değerli hale gelmesi için koordineli çabalara ihtiyaç vardır ve alternatif malzemeler mevcuttur.
Rüzgar erozyonu için
- Entegre bir peyzaj yaklaşımı, örneğin, son 150 yılda Danimarka’nın kumlu batı kıyısı yakınında başarıyla kullanılmış ve gelişmiştir. Besin açısından tükenmiş eski topraklar aşırı otlatılarak, ormanlık arazilerin yakılarak tarıma açılmasından ve aşırı kimyasal kullanımından etkilenerek tıpkı çöl bölgelerindeki gibi kum tepelerinin hareket etmesine neden oldu. En sert otlar, çalılar ve küçük ağaçlar önce kuruldu ve kumlu kıyıda ağaç dikimi ardından orta boylu ağaçların korunaklı (rüzgarlıklı) tarım arazileri izledi. Kıyıdan uzaktaki sığınaklar, yakınlarındakilerden daha sonra popüler hale geldi.
- Bitkiler ve topraklar için diğer sorunlar da anlaşılmalı ve ele alınmalıdır, böylece ekilen bitkiler büyüyebilir ve hayatta kalabilir. Örneğin Danimarka’da, uygun baklagiller de dahil olmak üzere toprağı iyileştiren yem bitkileri ile hem gübreler hem de rotasyonun yanı sıra asit ve sert demir bakımından zenginleştirilmiş toprak altı (Podzol toprak tipi) sorunu çözüldü. Dayanıklı ağaçlar için bile gübreler (veya gübreler) onları çok daha hızlı büyüttü, ancak geç fark edildi. Değişen ekim nöbet sistemi ve hayvan otlatma düzenlenmiştir.
- Yeni tanıtılan bir türün monokültürünün savunmasız olduğu ve biyolojik çeşitlilik ve avlanma haklarının satışı için ideal olmadığı kanıtlandığında, rüzgar kırıcılar daha sıralı ve çok daha fazla tür olacak şekilde çeşitlendirildi.
- Ağaç dikmek daha ucuz olabilir. Modern fidanlıklara verilen devlet desteğine rağmen, bilgili çiftçiler genellikle çiftliklerine ağaç ekerek ve gerektiğinde uygun havalarda bunları iyi takip ekerek çok tasarruf edebilirler.
Rüzgar kıranların ve plantasyonların çeşitli faydaları vardı. Rüzgar hızlarını ve dolayısıyla su ihtiyacını azalttılar. Ek olarak, yakıt ve avlanma seçenekleri için biyokütleyi arttırırlar. Bu yaklaşım dünyanın birçok yerinde kullanılmıştır. Bir zorluk, fidelerin çiftçilere ve / veya onu destekleyen hükümetlere maliyeti olabilir. Yine de, örneğin nemli ve çıplak kökleri olan ve gerekirse kökleri tam olarak kurulmadan önce su talebini azaltmak için üstleri kesilmiş veya geçici olarak bağlanmış fidelerin doğrudan tohumlanması ve yerel nakli de dahil olmak üzere iyileştirilmiş düşük maliyetli bir sistem test edilebilir ve teşvik edilebilir. Yapışan toprak, çalkalanmak yerine kalabilir veya yıkanabilir ve ince aktif köklere zarar verebilir.
Toprak ve su tasarrufu için:
- Tepelerin veya yüksek dağların zirvesi genellikle yönetime ihtiyaç duyan aşırı hayvan otlatmaya ve aşınmış meralara sahiptir. Rotasyonel otlatma ve / veya hayvan sayısının azaltılması, bariyerle korunan alanlarda iyi yem bitkileri ve ağaçlarının kurulmasına izin verebilir – veya çobanlar en azından normal yağış yıllarında onlara saygı duyuyorsa anlaşmalar yapabilir. Örneğin, iyileştirilmiş doğrudan tohumlama veya çıplak kökleri olan bitkiler yoluyla değerli türlerin tesisi, korunan sürelerin kısalmasına ve daha erken faydalar sağlamasına yardımcı olabilir, böylece kabul edilebilir ve saygı duyulur hale gelirler. Aynı şekilde yem veya oduna erişim de çok uzak olmamalıdır. Azot fikse eden bitkiler, toprak verimliliğini koruma, yem kalitesini vb. iyileştirmek için (aşağıya bakın), iyileştirilmiş düşük maliyetli yöntemlerle ekilebilir. Ve doğru azot fikse eden bakterilere ve diğer besin maddelerine -genellikle fosfata – erişmeleri gerekebilir.
- Dikenli bitkiler veya dallar, otlak alanlardaki bitki örtüsünün kontur çizgilerini koruyabilir. Aynı şekilde koruma ihtiyacı olan tarafta hayvanlar tarafından yenmeyen bir tür kullanılarak çift veya çok sıralı bariyerler kurulabilir. Bazı bitkilerin yabani ot olma (yabani ot) ve / veya istilacı olma (istilacı olma) eğilimi dikkate alınmalıdır. Bu, özellikle dikenli veya acı tadı (tatsız), birçok tohumu ve / veya köklerden sürgün veren türler için önemlidir. Hayvanlar tarafından yenilirlerse, kontrol daha kolaydır. Onları geri kesme ve odun kömürü ve odun satma hakları ve kapasitesine yardımcı olabilir, örneğin yerden sürgün verebilen oldukça istilacı dikenli tropik ağaç Prosopis juliflora.
- Önemli yüzey suyu akışı olan alanların altında, genellikle kesme drenajları önerilir (bkz. toprak koruma yapıları bölümü). Geniş otlaklı su yollarında suyu yavaşça eğimden aşağıya yönlendirmek için yönergeler yaygındır. Bununla birlikte, çiftlik hayvanları ve insanlar başlangıç çukuru ve daha derin oyuk (dağ geçidi) erozyonlarına sebep olabilir. Yokuş yukarı su akışı sağlayan ve / veya yerçekimine dayalı sulama barajlarına sahip olmak uygun olabilir, ancak bazı bölgelerde heyelanlar, uzun, ağır ağaçlarla dolu sürekli infiltrasyon sistemleriye desteklenebilir. Taşan barajlar, eğim bölgelerde yaşayan insanlar için de tehlikeli olabilir. Barajlar aşınmış alanlarda silt ve diğer tortularla doldurulmaya eğilimlidir, ancak yine de su pompalanabilir veya bunlardan su çekilebilir. Sivrisinekler, balıksız geçici göletlerde ve kurbağaların yokuş yukarı ve aşağı hareket edecek eğimlerinin olmadığı yerlerde büyük bir sorun olabilir. Balık havuzları başarılı olabilir, ancak yem, besleme ve yönetim becerileri nedeniyle genellikle terk edilir. Bir tropik ağaç olan Calliandra calothyrsus, kontur bariyerlerinde toprağı korurken balıklara da protein açısından zengin yem verebilir. Bu yazar tarafından birkaç bölümde bahsedilmiştir. Suyun infiltrasyonu, kuyular, köklü bitkiler, akarsular ve aşağı bölgelerdeki diğer su kütleleri ve sulak alanlar için sabit bir su kaynağına fayda sağlayabilir. Daha fazla ağaç yukarı doğru eğimi, yıllık su akışını aşağı eğime doğru azaltabilir, ancak yılların daha kurak kısımlarında artırabilir ve kirliliği, çökelmeyi (siltasyon) ve zararlı ani selleri azaltabilir. İyi yüzey örtüsüne sahip düşük konturlu bariyerler, toprak yüzey koruması olmayan uzun ağaçlardan çok daha fazla fayda sağlayacaktır.
- Ekili alanlar diğer bölümlerde açıklanmıştır, ancak iyi tarımsal ormancılık ve yem üretimi, tepeler, dik yamaçlar, nehir kıyıları, sulak alanlar, yol alanları vb. üzerindeki baskıyı önemli ölçüde azaltabilir. Sıfır otlatma daha az arazi, yem ve sera gazı emisyonu gerektirebilir. Ayrıca bulaşıcı hastalık riskini azaltır ve ağaç legümlerine değer katar.
- Yerel halkın ekilmemiş alanlarla etkileşimi. Bununla birlikte, çiftçiler veya diğer yerliler vahşi veya korunmuş bölgelerden yararlanamazlarsa, onları koruyamayabilirler. Kereste dışı orman ürünlerinin kullanımını veya yerel halkın yararına olan diğer sürdürülebilir kullanımların teşvik edilmesi önemli bir motivasyon sağlayabilir. İyileştirilmiş düşük maliyetli ağaç / bitki yetiştirme yöntemleri, bozulmuş alanların kabul edilebilir bir süre içinde yeniden toparlanması için de gerekli olabilir – özellikle faydalar geniş aile veya ortak yarar ve bireysel çabalar içinse. Örneğin, yarı göçebe insanlar için, evlerinin yakınındaki bitkilerin bölgesel kontrolü kurak mevsim meralarında yem veya meyve ağaçlarının kolay bir şekilde kurulması yöntemi ilgi çekicidir. Akarsular gibi su kütlelerine erişimin kabul edilmiş düzenlemesi de gereklidir – örneğin, onları bir akarsuyun aşınabilir kıyılarındaki hayvan otlatma, içmeye ve bitkilere karşı korumak için.
Referanslar:
Baumhardt RL, and Blanco-Canqui H 2014 Soil: Conservation Practices. In: Neal Van Alfen, editor-in-chief. Encyclopedia of Agriculture and Food Systems 5, Elsevier, 153-165.
Hudson W N 1987 Soil and water conservation in semi-arid areas. Silsoe Associates Ampthill, Bedford United Kingdom. Soil Resources, Management and Conservation Service. FAO Land and Water Development Division. Food and Agriculture Organization of the United Nations Rome, 1987 https://www.fao.org/3/t0321e/t0321e00.htm
Land and Water Division 2000 Manual on Integrated Soil Management and Conservation Practices. FAO land and water bulletin Series number: 1024-6703. 214 pp. ISBN: 9251044171 https://www.fao.org/publications/card/en/c/31f117c4-13e2-5631-bf16-ebaaa10b714f
Luna et al. 2000. The role of olive trees in rainfall erosivity and runoff and sediment yield in soil beneath. Hydrology and Earth Sciences 4, 141-153. https://hess.copernicus.org/articles/4/141/2000/hess-4-141-2000.pdf
Muriuki JP, Macharia PN 2011 Green Water Credits Report K12: Inventory and Analysis of Existing Soil and Water Conservation Practices in Upper Tana, Kenya. https://www.isric.org/documents/document-type/green-water-credits-report-k12-inventory-and-analysis-existing-soil-and Open access.
Mandal T. 2010. Low-cost soil and water conservation with many early benefits. Presentation Researchers’ Day: Climate Change Impact, Adaptation and Mitigation GEUS, Inst. of Geography, University of Copenhagen. 7 October 2010. Arranged by the Climate Change Task Force. https://www.yumpu.com/en/document/view/35209735/present-danish-water-forum
Thomas DB et al. 1997. Soil and water conservation manual. Soil and Water Conservation Branch, Min. Agric. Livestock Dev. and Marketing, Nairobi Kenya.
Watene G and others 2021 Water Erosion Risk Assessment in the Kenya Great Rift Valley Region Sustainability 2021, 13(2), 844; https://doi.org/10.3390/su13020844
Yoshinori et al. 2018 Factors influencing the erosivity indices of raindrops in Japanese cypress plantations. Catena 171, 54-61, December 2018, DOI：10.1016/j.catena.2018.06.030 +http://www.ffpri.affrc.go.jp/ffpri/en/research/results/2018/20180910-06.html