Aynı familyanın (Apidae) üyeleri olan bal arıları ve toprak arılan genellikle bulutlu havalarda çiçektozu toplamaya çıkarlarsa da, arıların çoğu gün ışığını sever. Bu böceklerin çiçeklerden uzakta yaşaması olanaksızdır. Çünkü çiçeklerden topladıkları çiçektozu ve emdikleri balözüyle beslenirler. Balözü emmelerini sağlayan boru biçimindeki dilleri bazen gövdeleri kadar uzundur. Çiçektozunu yalnız dişiler toplar. Bu iş için başvurdukları yöntem son derece ilginçtir. Toprak arılarının ve bal arılarının dişilerinde arka bacakların dış yüzeyi hafifçe çukurlaşarak bir oyuk biçimini almıştır. Bu oyuğa çiçektozu kesesi denir. Dişi arı, gövdesindeki tüylere yapışan çiçektozlarını, arka bacaklarında bulunan ve çiçek tozu fırçası denen kıllarla fırçalayarak alttaki çiçektozu kesesine doldurur. Böylece iri ve sımsıkı bir çiçektozu topağı oluşturur. Yaprak kesen arılar ise çiçektozlarını karınlarının alt bölümünde toplarlar.
Arıların en büyük yararı bitkilerin tozlaşmasına yardımcı olmalarıdır. Çiçekler arasında dolaşırken erkek çiçeklerden aldıkları çiçektozlarını dişi çiçeklere taşır ve böylece bitkilerin döllenmesine aracılık ederler. Döllenme sonucunda oluşan meyvenin tohumlarından yeni bitkiler gelişir; bu bitkiler de arıların gelecek kuşaklarına çiçektozu ve balözü sağlar. Yalnız dişi arıların iğnesi vardır. Savunmasız olan erkek arıların tek işlevi üreme zamanında dişileri döllemektir. Bunun dışında yuva yapmak ya da yavru arılar için besin, toplamak gibi herhangi bir görev üstlenmezler.
Arıların çoğu, sanıldığının tersine, toplu yaşama alışkanlığında değildir. Her dişi başka arılardan yardım beklemeksizin ayrı bir yuva kurar ve yavrularının bakımını tek başına üstlenir. Yuva yapmak için toprağın altında tüneller kazar ya da ağaç gövdelerindeki oyukları kullanırlar. Gene de yalnız yaşayan arılardan bazıları yuvalarını birbirinden çok uzağa değil yan yana kurar; hatta bazen ayrı yuvalara açılan tünellerin girişi ortaktır.
Arıların yalnızca birkaç türü, örneğin balarıları ile toprak arıları toplu halde yaşar. Koloni denen arı ailesinde bir anaarı (arıbeyi ya da kraliçe) ile erkek ve işçi arılar vardır. Çoğunluğu oluşturan işçi arılar koloninin günlük işlerini yapan dişilerdir. Toplu yaşayan arılar yalnız yaşayan arılardan farklı olarak balmumu üretebilir. Bal kursağı çeperinden salgılanan balmumu, arının karın bölütlerini oluşturan parçaların arasından incecik pullar halinde çıkar. Arılar, oldukça yüksek sıcaklıklarda bile erimeyen balmumuyla hazırladıkları peteklerde kışın kullanacakları balı ve çiçektozunu biriktirir, yumurta ve larvaları barındırırlar.
Arılar çiçeklerden emdikleri balözünü “bal kursağı” denen özel bir kesede hiç sindirmeden biriktirir ve yuvaya döndükten sonra bu kesenin içindeki balözünü ağızlarından çıkarıp ya yavrularını besler ya da bal yapımı için depolarlar.