Salisbury’li Earl Robert Cecil, Elizabeth I ve James I’nin devralırlarında önemli bir siyasi şahsiyetti. Cecil’in en üst düzey siyasi bir soyağacı vardı - babası Elizabeth I’nin baş bakanlarından biri olan Lord Burghley’di. Cecil, Mayıs 1605'te Earl of Salisbury yaptı.
Robert Cecil, 1 Haziran 1563'te doğdu. Elizabeth’in Şefi olan Lord Burghley’nin ikinci oğluydu. Cecil, siyaset ve devletçilik hakkında öğrendiği evde eğitim gördü. Cambridge'deki St. John's College'a gitti ve Grey's Inn'de okudu. Babası devlette bu kadar yüce bir pozisyona sahipken, oğlunun 15 Temmuz’da Sekreter olarak usulüne uygun olarak yaptığı devlet saflarına katılmasından önce sadece bir zaman meselesiydi.
Cecil entelektüeldi ve siyasette temkinli bir yaklaşımı tercih etti. Sık sık kendini kontrol etmeyi ve sabrını sergiledi - Elizabeth'le uğraşırken kendisini iyi durduran nitelikleri.
Elizabeth'in saltanatının son yıllarında Cecil Sekreter ve aynı zamanda hükümetin baş sözcüsü ve Avam Kamarası'ndaki müdürüydü. 1598’de babasının ölümü üzerine Cecil, Essex’in Earl’ü ile yapılan bir yarışmadan sonra Baş Bakan oldu. Elizabeth'in saltanatının son beş yılında, Cecil, İrlanda'daki savaştan, mali meselelerden ve arka arkaya sorulmasından başlayarak çok büyük miktarda iş aldı. İşi devralmakta zorlanan bir adamdı, muhtemelen bir sorunu ele alırsa bunun uygun şekilde çözüleceğine inandığını düşünüyordu. Ayrıca, heyeti, sahip olduğu gücün seyreltilmesine bağlamış olabilir.
Elizabeth'in 1603'teki ölümüyle Cecil, James I'in Genel Sekreteri oldu. Tudors ile Stuarts arasında kusursuz bir devir teslimi, Cecil'in yaptığı işlere bağlı. James için Elizabeth için olduğu kadar sadık ve çalışkan olduğunu kanıtladı. Birçok yönden, James'in standartlara göre tembel bir hükümdar olduğu ve Cecil'e yapılması gerekenleri göründüğü gibi bıraktığı için daha çok çalışması gerekiyordu.
Cecil, dönemin attığı dini sorunları ele aldı. Katoliklere sadece dinleri yüzünden zulmetmek istemedi. Sadık Katolikleri Jesuits'ten ve takipçilerinden ayırdı. İkincisi, Taç'a sadık olacağına inanmadığı halde ılımlı Katoliklerin, James'e sadık oldukları sürece inançlarını sürdürmelerinden memnundu. Ilımlı Puritans için benzer bir görüşü vardı. Aşırı Puritans'ın görüşlerinin sosyal kargaşaya neden olacağına, ancak ılımlı Puritans'ın bu tehdidi ortaya koymadığına inanıyordu. Bu nedenle Cizvitlere ve aşırı Püritelere saldırıyı destekledi, ancak Taç'a olan bağlılıklarını ifade etmek isteyen hiç kimseye değil.
1605 Barut Arsa, James'i aşırı Katoliklerin avlanması gerektiği konusunda ikna etmeyi kolaylaştırdı - sonuçta onu öldürmeye çalıştılar.
Cecil, kralın abartılı harcama alışkanlıklarına da karşı koymak zorunda kaldı. Hükümet harcamalarını azaltmaması emredildi.
Bu nedenle Cecil, James'in gelirini nasıl artırabileceğini düşünmek zorunda kaldı. Bunu yapmanın bir yolu, Taç gümrük koleksiyonunun çoğunluğunu sabit bir kira için üç finansöre kiraladığı 1604 Büyük Çiftlik'dü. Cecil, Crown toprağı olanlardan da daha fazla gelir elde etti. Temmuz 1606'da, amacı ticaretin düzenlenmesi (Bate'nin Davası) ise, Kraliyet'in Parlamentonun izni olmadan fazladan gümrük vergileri koymasına izin veren bir adli karar verildi.
Cecil bu karardan tam anlamıyla yararlandı ve 1608'de yiyecek, mühimmat ve gemi mağazaları hariç hemen hemen her ithalatta empoze edilen şeyleri sundu. 1610'da Cecil Büyük Sözleşme'yi müzakere etti. Bu, James'in yılda 200.000 £ karşılığında feodal haklarından vazgeçeceğini belirtti. Bu, kralın maliyesini eşit bir harekette tutabilirdi. Ancak, Büyük Sözleşme hiçbir zaman Parlamentonun James'i çok fazla güvensizleştirdiği ve hiçbir zaman yalnızca geleneksel monarşik haklarından vazgeçeceğine inanmadığı için ortaya çıkmadı. Büyük Sözleşmenin arkasındaki temel madde, 1660 yılında Charles II. Restorasyon ile ortaya çıkmıştır.
James hükümdarlığı ilerledikçe, Cecil kendisini daha zor bir konumda buldu. Artık Avam Kamarası'nı kontrol edebileceğini bulamadı. Lordlarda olmak bunu çok zorlaştırdı. Ayrıca mahkemedeki pozisyonunun kralın favorileri, özellikle de Robert Carr tarafından baltalandığını tespit etti. Cecil, Carr'ın istediği her neyse ön plana çıktı. Carr’ın büyüsüne uğrayan James, başbakanını atlayarak, Commons’daki kontrolünü kaybettiği için onu suçladı. Beceri azlığı olan erkeklerin otoritesini zedelemeye zorladıkları ve yaptıkları iyi işlerin çoğunu geri çeken mahkemede kendini izole bulma zorunluluğu altında, Cecil'in sağlığı çöktü ve 24 Mayıs 1612'de öldü.
İlgili Mesajlar
Robert Cecil
Robert Cecil, Salisbury'den Earl, 1605'in Barut Arsasında çok ilginç bir rol oynuyor. James Ben'in güvenilir bir hizmetkarıydı.
James II
James II, kardeşi Charles II'yi 1685'te başardı. Ancak James'in ülkesini mutlak Katolikliğe götürme girişimi 1688'e yol açtı.
William Cecil, Lord Burghley
Sir William Cecil, Lord Burghley, Elizabeth I'in hükümdarlığındaki en büyük siyasi isimlerden biriydi. Burghley tüm önemli siyasi görevlerde bulundu…