Hafif çiseleyen yağmurun altında bir sirk palyaçosu gibi Circus Street'ten Lewes Road'a vurdum kendimi. Kafamda düşünceler, boğazımda elma büyüklüğünde bir yumru, karnım aç mı aç ve kontrolüm kayıp.
Düne göre daha iyiyim aslında; zihnim daha açık. Ellerim ne yapmak istediğinin daha bir farkında. Gene de bir şeyler eksik.
Uncanny images dönüyor beynimde. Traces of ours diyor dudaklarım; "ours" demek yeter aslında diyor aklım.
Bir beni, ben mi unuttum, nereye siktirip gittiniz martılar?
Wednesday, September 29, 2010
Tuesday, September 28, 2010
Monday, September 27, 2010
Şu geyiği yaşamayanınız var mı: "Olm orası üniversite, öyle ilk hafta boş geçer yok artık" Nah yok! Ula 4 yıl boyunca boş geçmeyen bir haftaya tanık olmadım. Şimdi herkesin övdüğü gavur ellerdeyiz ve bu sefer yüksek lisans hesabı; burada da ilk hafta boş geçerse o geyiği ilk başlatanı bulup, ibret olsun diye Kemeraltı Çarşısı'nda... Ooff Kemeraltı bee...
Saturday, September 25, 2010
İnsan vücudu gerçekten ihtiyaçlar ve fırsatlar etrafında şekilleniyor. Tırnaklarım acayip hızlı uzar ve buraya gelirken yanımda tırnak makasım yoktu; buna rağmen tırnaklarım gerçekten hiç uzamadı neredeyse. Bugün tırnak makası aldım ve şimdi gerçekten daha uzun gözüküyorlar. Şaka yapmıyorum lan!