Cec itibaren 62021 Apiro MC, İtalya
Tamam, bunu sabah koşularımda sesli olarak "okuduğumu" itiraf ediyorum. Geçen yıl Buchan'ın 39 ADIMI'nı okuduktan sonra bu kitabı aldım (eğlenceli, hızlı, maceralı bir okuma). Richard Hannay'ı sevdim ve daha fazlası için dalış yapacağımı düşündüm. Bu ilk ile oldukça eşit olduğunu söyleyemeyiz, ama yine de sevdim. Hannay ve küçük bir grup arkadaş / meslektaş, I. Dünya Savaşı sırasında düşman kuvvetlerine sızmalı ve Doğu'daki bir karıştırma hakkında bilgi toplamalıdır. Hannay, Güney Afrika'daki Boer çatışmalarından yeni bir Hollandalı olarak, Scotsman Sandy Türklerle birlikte yeraltında ve Amerikan Blinkiron, [beklemek] için küstah bir Amerikalı olarak poz veriyor. (yan not: Bu ses olduğu için, Amerikan aksanının bu İngiliz okuyucunun ağzında ne kadar korkunç olduğunu belirtmek isterim; Ohio'dan gelen adam için güney hassasiyetinin batı duyarlılıkları ile birleşimi. Korkunç. Çok komik, yani.) Konstantinopolis'te buluşmak, ipuçlarını çözmek ve iyi çocuk maceralar yaşayın. İtiraf etmeliyim ki eğlenceli. Ancak, işin zanaat harika değildi. Bir halk olarak Almanlarla ilgili genel genellemelerde sık sık kahkahalar attım ("psikoloji hakkında hiçbir şey bilmiyorlar," "hayal gücü yok," "onları sadece saf bir blöfle kandırabilirsin") kahramanlarımızın elverişli insanüstü özellikleri ("Neyse ki, Hollandaca ve Almanca bildim" "neyse ki inanılmaz derecede güçlüydü," "o şimdiye kadar yaşamış en büyük avcıydı"). Kendi öğrencilerime sürekli "göster, söyleme" öğrettiğimden Buchan'ın bu kuralı ne kadar açık bir şekilde sergilediğini ve sadece buradaki anlatı ve karakterlerin detaylarını anlattığım için çok keyif aldım. Tamamen inanılır, Buchan. Sonuçta, "koşu" bir kitap için inanılmaz eğlenceli. Bir milyon dönüş ve dönüş vardı. Kitapta yönünü kaybetmek kolay olduğu için her aldığımda biraz geri gitmek zorunda kaldım, ancak arsa odaklı koşu ortağı ihtiyacımı yanıtladı. DAHA FAZLA Hannay macerası olduğunu duydum, ama hemen dalacağımı bilmiyorum. Biraz dinlenmesine izin vereceğim.
Bu kitabı 2 yıldız vermekten nefret ediyorum ama benim için olan buydu. Bence genç okuyucular için bu 4 ya da 5'ten daha fazla olacak. Yazının çoğu zaman pasif ve tekrarlayıcı olduğunu hissettim. Ayrıca, bitmiş bir üründen daha çok taslak gibi okunur. Cameron'un hissettiği hiçbir şey hissetmedim ve istedim. Bana cevaplardan daha fazla soru bıraktı. SPI gerçekten kötü müydü? Yoksa Aaron kötüydü? Lewis ile neydi? Ayrıca Maddox ile olan neydi? Aaron’ın ofisinde ve sonra Cameron’u sonunda elinde tutan kişiden nasıl bağlandı? Anlamadım. SPI ayrıca Aaron’un evinin duvarlarını gerçekten kırdı mı yoksa bu sadece bir taktik mi? Maddox sonunda Lewis'e neden Cameron'a gelmedi? Sonunda benim için çok fazla soru. Ama bununla birlikte, bunun iyi bir kısa okuma olduğunu düşündüm. Sadece ayrıntıları severim. Cevapları severim. Sonucu bilmek hoşuma gidiyor. Bunlardan hiçbirini alamadım. Daha önce de söylediğim gibi genç okuyucular bu kitabı çok sevecekler. Onların müttefikleri var.