Dünya üzerinde büyük etkisi olan bir kitap olan Zeno’nun biyografisi.
Görünüşte sıradan bir kahramanın anekdotudur, ancak içindeki hikaye çok derindir. Genellikle iblis muamelesi gören iblisleri talihsiz varlıklar olarak tasvir etmek veya soyluların isimlerini ve kanserlerini parçalar halinde ifşa etmek vb.
Şimdiye kadar romanlar sadece çarpık cümleler ve karmaşık kelimeler içeren kitaplardı, ancak Xenon’un biyografisi tam tersi bir yol izliyor. Cümleler ve betimlemeler akılda tekrar canlanıyor ve kalıcı bir etki bırakan ünlü sahneler ve mesajlar adeta.
Her şeyden önce eğlenceliydi. Sıradan bir hayat süren, ‘Ki-yeon’ ile tanışan, yeteneklerini geliştiren ve dünyayı kurtaran bir kahramana dönüşen sıradan bir kişinin biyografisi. Çekici kadın kahramanlar ve yardımcı oyuncular var.
Bu nedenle, Zeno’nun biyografisi, sıradan insanların okumayı kolay bulduğu ve zevk aldığı ölçüde popüler bir kitap haline geldi. Her yaştan ve ırktan herkesin keyifle okuyabileceği bir kitap.
Ve okuyucular en çok Zeno’nun biyografisindeki bir sonraki rahipliği merak ediyor.
Zeno’nun biyografisinin yazarı kimdir? Kim böyle bir kitap yazabilir?
Çok sayıda eleştirmen çeşitli görüşler ileri sürdü, ancak aralarında en güvenilir hipotez onun yaşlı bir bilge olduğu. Özellikle güç, geçmişte tüm dünyayı dolaşan ve çeşitli deneyimler biriktiren bir kaşif olduğu hipotezine odaklandı.
Ebeveynleri tarafından bakılması gereken gençler ve 20’li yaşlarında topluma yeni girenler elbette tartışmanın dışında tutuluyor. Çünkü Zeno’nun hayatında o kadar çok sahne vardı ki, yazmak için sadece onun çok fazla deneyime sahip olması gerekiyordu.
En azından başka bir dünyada yaşamıyorsan.
“…bunu neden soruyorsun?”
Kızıl saçlı Isaac, gözleri yarı açık, Cecily’ye boğuk bir sesle sordu. Kehribar gibi parıldayan altın rengi gözleri ışığını kaybedip bulutlandı ve küt sesinin gücü kalmamıştı.
Yüzü de saç gibi kırmızıydı, bu yüzden herkes onun sarhoş olduğunu anlayabilirdi. Her zamankinden çok farklıydı.
‘Sevimli.’
Cecily, sevimli olduğunu düşünse de şüphelendiği durumu hatırladı. Öncelikle Lina’nın bahsettiği orta parmaktaki nasır yani kalem çıkıntısı.
Uzun süredir kılıç tutan bir şövalyenin avucunun sert olması gibi, orta parmağındaki nasırlar da ancak kalemi uzun süre tutmakla sahip olunabilen birer nişandır. O kadar şiddetli bir nasır ki, sadece bir veya iki ay değil, en az bir yıl sürmesi gerekiyor.
Tabii ki, Isaac’in düzenli olarak not alma alışkanlığı var, bu yüzden nasırlara sahip olmak yeterli. Ayrıca çalışmayı sevdiğini, bu yüzden buraları atlamaya değer olduğunu söyledi.
İkincisi, genellikle Zeno’nun hayatı hakkında sert olan Isaac’in tavrıdır. Belli ki herkes gibi Zeno’nun biyografisini seviyor ama herkes kadar hevesli olduğu ölçüde değil. Sadece hobi olarak okudum.
Ancak daha önce gizliden gizliye dinlediğim Jackson’la olan hikaye ve şimdiye kadarki tavrım Zeno’nun hayat hikayesi üzerinden bakıyordu. Bu, neredeyse tüm hikayeyi bilecek kadar tutkulu olduğu anlamına gelir, ancak Isaac garip bir şekilde kayıtsızdı.
Son olarak, geçen sefer, Isaac iblis kabilesinin kimliğinden bahsetmişti.
‘Zenon’un Jinn’e söylediği gibi. Bu gerçekten bir tesadüf mü?’
Bir diğer ana karakter olan Jinn, Sakran’ın fedakarlık yaptığını görünce iblis kabilesinin kimliğinden endişe ediyor ve Zeno’nun endişeleri biraz olsun hafiflettiği bir sahne var. İnsanlar da dahil olmak üzere diğer ırklar Zeno’yu cesaretlendiriyor olabilir ama bu durum Cecily’e kolayca aktarılamayacak bir durum.
Isaac, iblisleri “insan olamayacaklarını herkesten daha iyi bilen, ancak çaresizce insan olmayı arzulayan en insan varlıkları” olarak tanımladı. İşte Zeno’nun Jinn’e söylediği şey:
[Merak etme. Korktuğunuzun aksine iblisler, iblis olsalar bile insanlar gibi ölebilirler. Sakran’a bak Tanrılar bile doğuştan gelen yapılarıyla buna yardım edemez, ama bu yüzden iblisler daha insandır.]
Zeno’nun vecizesinin, Isaac’in ona yaptıklarıyla ortak bir yanı var.
Ya Isaac gerçekten Zeno’nun biyografisinin yazarıysa? Şaşırtıcı bir şekilde, yukarıdaki kanıtların tümü uyuyor. Ancak bu tek başına kesin bir kanıt değildir.
Her şeyden önce, Isaac şu anda 17 yaşında ve insanoğlu açısından yetişkinliğe henüz ulaşmış durumda. Bilgi bol olsa da, deneyim asla zengin değildir.
Isaac’in kendisi de şimdiye kadar evde yaşadığını ve nadiren dışarı çıktığını açıkladı. Dahası, Zeno’nun biyografisi, ancak çok fazla deneyim yaşayarak veya bu deneyimi kendi gözlerinizle görerek ortaya çıkarılabilecek hikayelerle doludur.
Bu kesin kanıt nedeniyle, ‘Isaac’ın Zeno’nun biyografisinin yazarı olduğu’ kanıtı kanıtlanamadı. Cecily, Isaac’in sorusunu duydu ve omuzlarını silkti.
“Sadece merak ettiğim için soruyorum. Isaac bir şeyler okuyup yazmayı seviyor mu? Belki sen de kitap yazıyorsundur diye düşündüm.”
“…Hayır. O kitabı ben yazmadım…”
“Bu yüzden?”
Cecily şarap kadehini çevirdi, içindeki şarabın sallanmasını izledi ve sonra dikkatini Isaac’e verdi.
Belki de sarhoş olduğum içindir Normalde, tüm düşünceleri Isaac’in yüzündeydi ama şimdi söylemek zor.
İnsanlar sarhoş olduklarında hata yapma eğilimindedir, ancak Isaac bunu daha sıkı bir şekilde saklamaktadır. Bu yüzden daha şüpheliyim. Başlangıçta çiçek açan şüpheler, tomurcuklanmaz ve hızla büyümez.
“İçimden gelse bile sihir kullanmak isterim… ama bu asla olmayacak.”
Büyünün kullanımları sınırsızdır. Günlük hayatta kolayca kullanılabilen sihir vardır ve kişinin gerçek duygularını kusması için zihni manipüle eden sihir vardır.
Bir insanın dokunamayacağı kadar karmaşık bir sihir olmasına rağmen, o, sihir ustası denilen bir iblistir. Biraz çaba ile yeterince iyi kullanabilirsiniz.
Ancak Halo Academy’de belirli alanlar dışında sihir kullanılamaz ve zihinsel sihirde birçok tehlike ve art etki vardır. Kendinden emin görünen ve boş yere ona aşık olan birinin zihnini kazmak imkansızdır.
Tanımadığım biri olsaydı kalbim buna meylederdi ama bu Isaac. Küçük çocuklar onun için özeldir, bu yüzden ona saygılı davranmak doğru.
‘Bir sürü insan var. Ne de olsa tesadüfen örtüştüğü durumlar olmalı.’
Yaşıma göre çok düşünceli ve düşünceli olduğumu söylesem de zaten 17 yaşındayım. Ek olarak, diğer ırklara kıyasla insan sayısı ezici bir şekilde fazladır, bu nedenle Isaac’in yerini belirlemeye gerek yoktur.
“Yine de şüphelerini kendine saklamalısın.”
Isaac’in bir yazar olma olasılığı oldukça düşük, ancak bağlantılıysa biraz yükseliyor. Cecily’nin etrafında kimin olduğunu düşünmesi, ancak Isaac’in durumunu kontrol etmesi biraz zaman aldı.
Isaac bayılmanın eşiğindeydi ve görünüşe göre yere yığılıp uyuyakalacak. Bir sandalyeye oturması ya da harekete geçmesi gerekiyor gibiydi.
“Isaac. İyi misin?”
“…Evet.”
“Hiç iyi görünmüyor. Şuraya oturup dinlenelim.”
Cecily salonun köşesine yerleştirilmiş bir sandalyeyi işaret etti. Ayrıca bir duvar var, bu yüzden arkanıza yaslanıp rahatlamak için mükemmel bir yer.
Isaac bakışlarını onun gösterdiği yöne çevirdi ve ardından hızla ilerledi. Elinde bir şarap kadehi ile biraz komik görünüyordu ama bundan daha endişeliydi.
Düşersek diye birlikte yürüyoruz ama yine de çok tedirginiz. Yeni doğan penguenler ebeveynleriyle yürüyor gibiydi.
“İçki… biraz… çok lezzetli… Hehe.”
Hatta şimdi yüksek sesle gülüyor. Cecily, Isaac’in gülümsemesine baktı ve yüzüne yeni bir bakış attı.
Isaac genellikle açık sözlüdür ve bazen ifadesini değiştirmek için şakalar yapmak zorunda kalır, ancak nadiren gülümser. Gülümsediğinde sadece kıkırdıyordu ama şimdi olduğu kadar aptalca gülmüyordu.
“Gülümsediğin için daha tatlı.”
Ne kadar çok bakarsanız, bir bebek penguene o kadar çok benziyor. Vücudu o kadar küçük olmasa da kendini küçük hissediyordu ve kendine özgü görünümü onu sadece sevimli hissettiriyordu. Belki de senden çok daha genç olduğum içindir.
Ancak, gelecekte aşırı içmenin yasaklanması gerektiği görülüyordu. Şaka gibi bir toplantıda çok fazla içki içildiği söylentileri de Isaac için iyi değil. Çevresindeki insanlara karşı kayıtsız olan ama kendisi ile barışık olmayanın umurunda olup olmayacağı şüphelidir.
“Sarhoş olana kadar burada dinleniyorum, tamam mı?”
“Evet…”
“Bu arada, Isaac. Yazmak gerçekten bir hobi değil, değil mi?”
Cecily, kelimeyi gizlice bir hobi olarak değiştirerek bir soru sordu. Sarhoş olan ve kazası normal gitmeyen Isaac olarak, mümkün olduğu kadar çok delili kusmasını sağlamaya niyetliydi.
Isaac soruyu duyduğunda Cecily’ye baktı ve ardından haylazca gülümsedi. Ve parlak bir şekilde cevap verdi.
“Bunu bilmiyorum…”
“… …”
Cecily, bir çocuk gibi neşeyle karşılık veren Isaac’e bakarken hafifçe gülümsedi.
Eskiden güçlü bir yetişkin yanım vardı ama şimdi kendimi bir çocuk gibi hissediyorum. Bir kişinin gerçek doğası sarhoş olduğunda ortaya çıktığı söylenir. Isaac’in doğası bu mu? Bu gerçekten de arzu edilen bir doğadır.
Bunun üzerine Cecily elini Isaac’in başına koydu ve yumuşak bir sesle konuştu. Eşsiz oyunculuğunun harekete geçtiği andı.
“Evet. Ablam gidiyor, o yüzden sakin ol. Sen uslu bir çocuksun, beni dinler misin?”
“Evet…”
“Evet. Evet. Isaac aynı zamanda iyi bir çocuk.”
Elini yavaşça başının üstüne vurdu. Ayrı ayrı halletmiş olsa bile, yumuşak bir dokunuş hissetti.
Bu arada Isaac, Cecily’yi okşadığında, daha önce yaptığı gibi sırıttı. İçinde iyi bir ruh hali içinde olduğuna dair güçlü bir his vardı.
“O zaman ben gideyim. Ablamın dediği gibi sen burada kalmalısın. Tamam mı?”
“Evet!”
Cecily, Isaac’in güçlü yanıtını geride bıraktı ve yoluna devam etti. Hareket ederken, her ihtimale karşı Isaac’i kontrol etmeyi unutmadı.
Isaac, sırtı düz bir Ottogi bebeği gibi sağa sola hareket ediyor. Bunu gören Cecily biraz gergindi ama sorun olmayacağını söyledi ve yoluna devam etti.
Bundan sonra, Cecily’nin diğerleriyle konuşmaya başlaması üç dakikadan az sürdü.
“Ku…”
Isaac’in gözleri yavaşça kapandı ve sonunda düştü.