-
bunun en zoru "sessizlik"ten anlamaktır..
yüzüne haykıracak olsa "git" diye anlamazlığa gelmeye meyilliyken sen, sessiz kalır karşındaki..sanki görünmez bir duvar vardır ve sen hep o duvara kadar yaklaşıp, aynı elektrik akımıyla karşılaşıp, her seferinde başladığın yere geri dönüp, her seferinde yeniden başlıyorsundur. suratına kapılar kapanmıyor, ama kapının ağzına gelmene de izin verilmiyordur. "gizli güçler" seni bir şekilde kendinden uzak tutuyor, sen, çoktan arkanda bıraktığın gururunun yokluğunda bu kadarına bile şükür ediyorsundur.. cevabı gayet kolay olan sorular soruyor, cevap olarak sessizlikle her karşılaştığında kafandan kılıflar uyduruyor, gücünün tüm kırıntılarıyla bu sessizliği aşmaya çalışıyorsundur..
bunun en zoru sessizliği anlamaktır..
çok zaman, susmanın "hayır" anlamına geldiğini, senin bunu görmemek için başını yerlere, göklere, sağlara, sollara çevirdiğini, "o"nun bunca susmuşluğunun kararsızlığından değil, kararlılığından ileri geldiğini.. istemediğini, istemediğini söylemek bile istemediğini anladığında..sen de susarsın..