Gözleriniz ne kadar uzağa bakarsa o kadar seçemez ayrıntıları,elleriniz ne kadar sıcaksa o kadar yalnız kalmamıştır yaşamınız boyunca,ve siz ne kadar hüzünlüyseniz o kadar tecrübelisinizdir hayatta.
Bazen bir kaç cümle bazen de kalın bir romanın tüm sayfalarıdır hayatınız,ve siz ne kadar saklasanız da her şeyi herkesten; aslında içinizdeki itiraf yangını çoktan alev alev yanmaya başlamış,eritmektedir bedeninizi gün be gün.
Söylesenize hayatınızda kaç kişi sizinle beraber yandı,ve kaç kişi yangınınıza bir damla su koymadan,hayal kırıklıklarınızın mimarı oldu….
En yakınınızdakiler bazen en uzağınız oluverirken,hiç tanımadıklarınızı törpülenmiş dostluklar sınıfında en ön sıraya oturttunuz mu hiç.
Kendinizi küçük bir sandal yapıp kaç gözyaşınızın minik ve sığ sularında ilerleyemediniz.
Ve her ilerleyemeyişinizde kaç yalancı dostunuzdan yardım isteyip o sığ sularda yalnız kaldınız.
Yapayalnız.
Bir başına.
Tek başına.
Çokların arasında yok oldunuz mu hiç.
Koca bir ormanda koca bir çınar iken,ansızın tek başına kalan,ve daha fazla kırılmamak için rüzgar çıkmasın diye yalvaran bir fidan oluverdiniz mi hiç.
Yaşayın,ama yalnız kalmamak için.
Yaşayın ama güvensiz kalmamak için.
Yaşayın ama inanılan olmak için..
Yaşayın…
Koca ormandaki en yüce ağaç olmak için.
Koca ormandaki en güçlü ağaç olmak için..
Ama yaşarken de unutmayın,rüzgar her estiğinde bir yaprağınız yere düşecek.
ALINTI