Çince ve Japonca Birbirine Ne Kadar Benzer?
Japonca dilinin kökleri araştırmacılar arasında her zaman bir tartışma konusu oluşturmuştur. İlk bakışta, Japonca bir şekilde Çinceden türetilmiş gibi görünebilir: Sonuçta, aynı yazı sistemini paylaşıyorlar, değil mi? Pek değil. Bu yazıda, bu iki dilin (Japonca ve Çince) yazma sistemine, dilbilgisine ve telaffuz farklılıklarına bakacağız ve bu iki dili öğrenenler için öğrenme aşamasındaki zorlukları ele alacağız.
Japonca ve Çince arasındaki tek büyük ortak nokta, Japonların 3. yüzyılda benimsediği ortak bir yazı sistemidir. Daha önce, dilin yazılı bir şekli yoktu.
Ortak Yazı Sistemi
Çince karakterlerin büyük çoğunluğu semantik/anlamsa bir bileşen (radikal olarak da bilinir) ve fonetik bir bileşen içerir. Radikal bileşen bir karakterin anlamını önerirken, fonetik bileşen belirli bir telaffuz önerir.
Japonlar yazı sistemlerini Çin dilinden almış olabilirler. Ancak Çince ve Japonca arasındaki dilbilgisi ve kelime haznesiyle ilgili farklılıklar o kadar derindir ki Japonları sadece anlamları için değil aynı zamanda fonetik için de karakterleri benimsemeye ve ele almaya zorladılar.
Hanzi karakterlerinin Kanji’deki kullanımlarıyla aynı anlama sahip olmadıklarını da belirtmek gerekir.
Japoncanın kullandığı Çin merkezli yazı sistemlerinden ikisi olan Hiragana ve Katakana, Çinceyi Japoncaya uyarlama ihtiyacının en net ürünleridir. Bu yapıları inceledikten sonra, fonetiklerin Çince yazı sistemini uyarlamak için nasıl bir araç olduğunu görebiliriz. Hiragana ve Katakana, Batı’da düşündüğümüz anlamda yazı sistemleri değildir. Bunlar alfabe değil, hecelerdir ve tek seslerden ziyade hecelere dayalı sistemlerdir.
Diller daima gelişir. Bazen bu süreç dili konuşanlara bırakılır, bazen de hükümetler müdahale eder. 1950’lerden itibaren Çin Hükümeti, dilin yazılı formunu basitleştirmek ve standartlaştırmak için çaba gösterdi. Dil şimdi Basitleştirilmiş Çince olarak bildiğimiz şeydir.
Geleneksel Çince karakterler resmi olarak Hong Kong, Makao ve Tayvan’da kullanılmaktadır. Japonya’nın, basitleştirilmiş karakterlerin bir listesi olan Tōyō kanji’nin ilan edilmesi ile 1946’da doruğa ulaşan kendi sadeleştirme süreci vardı.
Dil Bilgisi
Çince ve Japoncanın farklı cümle yapıları vardır. Japonca özne nesne yüklem diliyken, Çince özne yüklem nesne yapısındadır.
Japonca dilbilgisi genellikle Çinceye göre daha karmaşıktır. Örneğin, Japoncada fiiller ve sıfatlar genellikle birleştirilir. Çincede fiil çekimleri yokken Japoncada fiil çekimleri vardır. Japonca fiillerin sade şekli her zaman “u” ile biter.
Japonca ve Çince: Telaffuz
Tonal dillerde, kelimelerinizin anlamı “vurguya” bağlı olarak değişir. Bu konu Çincede öğrenilmesi en zor yönlerden biridir. Mandarin dilinde dört ton varken, Tayvanlı Lukang İlçesinde sekiz ton vardır.
Japonca tonal bir dildir. Örneğin, hashi nasıl telaffuz ettiğinize bağlı olarak “çubuk” veya “köprü” anlamına gelebilir. Ancak Japon tonları Çin lehçelerinde olduğu kadar fazla değildir ve yazılı olarak farklı Kanji aracılığıyla kolayca anlaşılabilir. Hashi (“çubuk” anlamına gelir) şu logogram ile ifade edilebilir: 箸. Ve hashi (“köprü” anlamına gelir) şu logogram ile ifade edilebilir: 橋.
Kanji ve Hanzi çok farklı telaffuz edilir. Ayrıca, bazı Kanji karakterlerinin iki olası telaffuzu vardır, bu da uygun Japonca telaffuza belirli bir zorluk seviyesi verir.
Tüm Japonca metinler iki şekilde okunabilir: Çince telaffuzdan türetilen Onyomi ve orijinal, yerli Japonca okuma telaffuzu olan Kunyomi. Bir metinde hangi Kanji karakterlerinin bulunduğuna bağlı olarak, doğru telaffuz etmek değişebilir.