İmmünoterapi hayatımı bana geri verdi
ABD Teksas'ta yaşayan Donna Fernandez'in, The ASCO Post web sitesinde yayınlanan, akciğer kanseri tedavi sürecini anlattığı öyküsünün çevirisi:
4. evre akciğer kanseri teşhisi aldıktan sonra 6 ay veya 1 yıl ömrümün kaldığı söylendi. Altı yıl sonrasında ise ne kanseri ne de ölüm korkusunu aklımdan bile geçirmiyorum. 1970'li yıllarda babamın sigara içtiği için akciğer kanseri olup, zorlu bir şekilde yaşamını kaybetmesine şahit olmama rağmen, 2012'de kendi akciğer kanseri tanımdan 4 yıl öncesine kadar, sigara tiryakisiydim. Aile hekimimden randevu aldığımda, kanser fikri bana çok uzaktı, çünkü kilo almaya başlamıştım ve problemin tiroid rahatsızlığı olduğuna inandım.
Doktor nasıl sigara içtiğimi not etti ve benden bazı tahliller istedi. Köprücük kemiğimin üst-sağ tarafında küçük bir nodül fark ettiğinde, bilgisayarlı tomografi (BT) taraması istedi. Birkaç gün içinde tarama sonuçları çıktı. Akciğerlerimde ve supraklaviküler (köprücü kemiği üstü) lenf düğümlerinde bazı oluşumlar görüldü. Ardından en kısa zamanda pozitron emisyonlu tomografi (PET) taraması yaptırmam için aradı. O muhtemelen kanser olmamdan endişeleniyordu, ama ben hala tiroidim ile ilgili bir sorun olduğunu düşündüğümü hatırlıyorum. Belki de inkar ediyor, kabullenmek istemiyordum. Çünkü kanser, özellikle akciğer kanseri düşüncesi benim için çok ürkütücüydü.
Yaşam kaybı riski ile yaşamak
İki akciğerde ve supraklaviküler lenf düğümünde tümör gösteren PET tarama sonuçlarımı doktorum birkaç onkologa gönderdiği zaman bile benim hala haberim yoktu. Akciğer kanseri olduğumu bir gün sonra, onkologlardan biriyle randevu aldığında söyledi. Onkolog, 4. evre küçük hücreli dışı akciğer kanseri (KHDAK) adenokarseri olduğumu, benim için uygun tedavi seçeneklerinin ameliyat ve radyasyon tedavileri değil, kemoterapi olduğunu açıkladı. Bununla birlikte eşime, yaşamak için tedavi almazsam 3-4 ay, tedavi ile 1 yıl civarı bir ömrümün kaldığını söylemişti.
Klinik araştırma yoluyla hayat kurtarmak
Kemoterapinin düşüncesi bile beni korkuttu çünkü babamı nasıl zorladığını ve akciğer kanserinin ilerlemesine engel olamadığını hatırladım. Ama başka seçenek olmadığından mecburen karboplatin, pemetreksed ve bevasizumab içeren bir kombinasyonu kabul ettim. Başlangıçta, kemoterapi tümörlerimi küçültmede işe yaradı, ama tedavi bittiğinde, tümörler ısrarla büyüdü.
Sonra onkoloğum, önceki kemoterapilerden daha ağır yan etkileri olabilecek dosetaksel adlı bir kemoterapi ilacı alabileceğimi ya da kanserin yayılmasını kontrol etmek için bağışıklık sistemini aktive ederek çalışan yeni bir ilacın klinik araştırmasına katılabileceğimi söyledi. Bu yeni ilaç, bağışıklık sistei kontrol noktası PD-1 baskılayıcısı nivolumab etken maddeli immünoterapi ilacı Opdivo idi.
Dürüst olmak gerekirse, bu klinik araştırmanın bana fayda sağlayacağını düşünmüyordum, ama çalışmadan elde edilen bilginin gelecekteki akciğer kanserli hastalara yardım edeceğini ve hayatlarını kurtaracağını umuyordum. Akciğerlerimdeki ve köprücük kemiğindeki tümörler birkaç hafta içinde küçülmeye başladı ve 5 yıl boyunca sabit kaldılar. 2017 yılında köprücük kemiğimin üstündeki lenf nodu tekrar tümör büyümeye başladı ve bu bölgeye başarılı bir radyoterapi uygulandı.
Uzun zamandır immünoterapi alıyorum ve yakın zamanda onkoloğum, nivolumabın sıklığını her 14 günde 1'den, ayda 1'e indirdi. Kanser sürecinde tedaviye devam edeceğim. Şimdiye kadar, akciğerlerimdeki tümörler pek değişmedi ve neyse ki kanser daha fazla yayılmadı.
Geleceğe bakmak
Aylık tedavi için hastaneye gittiğim gün hariç, kanser olduğumu düşünmüyorum ve bu hastalık normal mutlu bir yaşam sürme kabiliyetimi değiştiremedi. Hatta, kanser teşhisi almak hayatıma hayal bile edemeyeceğim faydalar sağladı. Aktif bir hasta savunucusu olarak, akciğer kanseri alanındaki gelişmelerden haberdar olmak için onkoloji konferanslarına katılıp, çeşitli online hasta forumlarına katıldım. Buralarda kurduğum ilişkiler hayatımı değiştirmeye başladı.
Tabii ki, keşke kanser olmasaydım diye düşünüyorum, ama her kesimden akciğer kanserini atlatmış insan ile tanıştığım için mutluyum. Onların arkadaşlıklarını destekliyorum ve bana çok şey katan kanser survivor topluluğuna minnettarım. Özellikle onkoloğum ve hemşirelerimden aldığım sevgi dolu ilgiye minnettarım. Aslında klinik günlerini sabırsızlıkla bekliyorum çünkü arkadaşlarımla görüşüyorum ve bu yüzden daha az korku hissediyorum.
İlk tanıyı aldığımda, günlük yaşamın güzelliğini farkedip mutlu olmaya başladım, her fırsatta gülleri koklamak için duruyorum. Zaman geçtikçe hayattan daha çok keyif alır oldum; hayatımı kaybettiğimden dolayı değil, artık ölüm düşünceleri tarafından tüketilmiyorum.
Fakat, ben saf değilim. Bir şekilde, akciğer kanserimin nivolumabı da alt edeceğini ve ilerleyeceğini biliyorum.
Her günden keyif alıyorum ve tesellimi güçlü inancımdan alıyorum.
Yaşadığım için çok memnunum, ölümden korkmuyorum. Geleceği dört gözle bekliyorum ve getirdiği her şey için hazırlıklıyım...
*
Aşağıdaki şekilde, nivolumab ve diğer yeni nesil immünoterapi ilaçlarının, kanserli hücrelerin bağışıklık sistemi tarafından öldürülmesi için nasıl etki ettiği resmedilmiştir?
*
By Donna Fernandez, as told to Jo Cavallo.
Immunotherapy Gave Me Back My Life.
ascopost.com - 25 July 2018.