abd anayasa mahkemesi
üyelerinin ömür boyu görev yapmasının bir hikmeti var, üzerinde tarihsel ve uzun dönemli bir uzlaşma olan rejimin yapısını, değerlerini ve kanunları dönemsel bir politik iktidarın; kendi ideolojisine ve menfaatlerine göre değiştirmesini engellemek gibi.
yargının; seçimle gelmiş, milli iradenin temsilcisi hükümetler üzerinde böyle bir yetkisi denetimi olmasa, bir ara bütün bu işlemler için yeterli çoğunluğu ele geçirip iktidar olup, bir iki referandumla demokrasiden sultanlığa veya oligarşiye gayet demokratik süreçler sonunda geçmesi ve aynı şekilde geri dönüşü de fevkalade kanuni şekilde imkansız hale getirmesi mümkündür. bu bir dönemlik seçimle gelecek nesiller boyunca halkın seçme hakkının elinden alınması demek olur.
mesela iran'da şu anda çoğunluk istese de laik bir cumhuriyete geçilemez. rejimin gerçek lideri dini lider (hamaney) seçimle gelsin denemez. onun cumhurbaşkanı ve devlet kurumları üzerindeki gayet yasal otoritesi azlasın kalksın denemez. bunları istemek bile terör suçu anayasaya karşı suç olabilir. yine islamcı bir örnek, cezayir'deki 1991 seçimlerinde iktidar adayı fis
'in, "bu son seçim olacak, halk bizi seçince şeriata geçiyoruz" vaadinde bulunduğu söylenir. gerçek olsun olmasın bu milli irade ve demokratik süreçlerle ilgili bir paradoksu göstermekte zaten.