Ekim ayında, FDA Amerika’da Adderall kıtlığını ilk kez açıkladığında, ajans bunun olmasını bekliyordu. çabuk çöz. Ancak aradan beş ay geçmesine rağmen, eksikliğin etkileri, ilaca güvenen dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan kişiler için hayatı hâlâ zorlaştırıyor. Her ay ilaç aramak için düzinelerce eczaneye giden hüsrana uğramış insanların bol bol hikayesi var. sadece kısa gelmek için her zaman. Öğrenciler tedavi görmeden okulda zor zamanlar geçirdimve yetişkinler mücadele etti işte devam et ve ilişkileri sürdürmek. Adderall kıtlığı sona erdi, ancak amfetamin karışık tuzları olarak bilinen ilacın yaygın olarak kullanılan jenerik versiyonları hala kıt.
Bir DEHB uzmanı ve Johns Hopkins Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde bir psikiyatri profesörü olan David Goodman bana, üretimdeki gecikmeler, işgücü kıtlıkları, sıkı düzenlemeler gibi faktörlerin “mükemmel bir fırtınası” kıtlığın sorumlusu olduğunu söyledi. Ve hepsi, salgının Adderall’ı isteyen Amerikalılarda bir artış yaratmasıyla daha da arttı. Yakın tarihli bir CDC’ye göre en dramatik değişiklikler yetişkinler arasında meydana geldi. rapor 2020’den 2021’e kadar tek bir yılda bazı yaş gruplarında yüzde 10’dan fazla artışla uyarıcı reçetelerde. yetişkinlerGoodman, bazı DEHB uzmanlarının “talebin meşru olup olmadığı” konusunda endişeli olduğunu söyledi. Bu yeni Adderall hastalarının en azından bazılarının ihtiyaç duymadıkları reçeteleri almalarının mümkün olduğunu söyledi.
Sorun şu ki, Amerika’nın doktorların yetişkinleri DEHB ile nasıl teşhis ve tedavi etmesi gerektiğine dair standart bir klinik yönergesi yok – bu, CDC’nin sahip olduğu bir boşluk. isminde bir “halk sağlığı sorunu”. Bir psikiyatri profesörü ve bir DEHB uzmanı olan Craig Surman, insanlar DEHB için yardım istemek için geldiklerinde, sağlayıcıların “neyi ve ne zaman kullanacakları konusunda birçok seçeneği vardır ve bu parametrelerin iyi bakım veya kötü bakım için etkileri vardır”. Harvard ve Massachusetts Genel Hastanesi’ndeki yetişkin-DEHB araştırmasının bilimsel koordinatörü bana söyledi. Uyarıcı kıtlığı sona erecek, ancak o zaman bile DEHB’si olan yetişkinler ihtiyaç duydukları bakımı alamayabilir.
İçin 200 yıldan fazlaOdaklanma güçlüğü, hareketsiz oturamama ve kıpırdanma gibi DEHB ile ilgili semptomlar büyük ölçüde çocuklar ve gençlerle ilişkilendirilmiştir. Doktorlar, çocukların eninde sonunda büyüyeceklerini varsaydılar. Semptomlar “yaşamın çok erken bir döneminde” ortaya çıksa da, 1798’de İskoç bir doktor şöyle yazmıştı: “çok şanslı olan nedir? [is that] genellikle yaşla birlikte azalır.” Bazı insanlar için DEHB belirtileri, yetişkinliğe girdiklerinde gerçekten iyileşir, ancak çoğu için, semptomlar devam ediyor. Çocuklara odaklanma bugün kısmen ebeveyn baskısı nedeniyle devam ediyor. Surman, çocuk doktorlarının çocuk odaklı bir DEHB modeli oluşturmak zorunda kaldığını, çünkü ebeveynlerin gelip “Çocuğumuzla ne yapacağız?” Sonuç olarak, 4 ila 18 yaş arası çocukları DEHB için tedavi etmek nispeten basittir: Net klinik kılavuzlar Amerikan Pediatri Akademisi, diğer nedenleri dışlayan ve hasta hakkında ebeveynlerden ve öğretmenlerden gelen raporları içeren titiz psikiyatrik testlere olan ihtiyacı belirtiyor. Tedavi genellikle davranış yönetimini ve gerekirse ilaçları içerir.
Ancak, Birleşik Krallık ve Kanada da dahil olmak üzere diğer gelişmiş ülkelerin aksine, ABD’de DEHB’si olan yetişkinler için eşdeğer bir başucu kitabı yoktur. Aslında, bozukluk yetişkin psikiyatrisi alanında ancak yakın zamanda kabul edilmiştir. Bu kadar uzun süre göz ardı edilmesinin bir nedeni, DEHB’nin bazen çocuklarda yetişkinlerden farklı görünebilmesidir: Fiziksel hiperaktivite, örneğin duygusal veya organizasyonel sorunların aksine yaşla birlikte azalma eğilimindedir. Washington Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde psikiyatri profesörü olan Margaret Sibley, “DEHB’nin çoğu insanda yetişkinliğe kadar devam eden yaşam boyu süren bir bozukluk olduğunun kabulü gerçekten yalnızca son 20 yılda gerçekleşti” dedi. Ve yetişkin psikiyatrisi alanı yetişmek için yavaş kaldı. Yetişkinlerde DEHB ilk kez doğrudan ele alındı. DSM-5—Amerikan Psikiyatri Birliği’nin teşhis İncil’i—içinde 2013ancak burada açıklanan kriterler hâlâ klinisyenler için pratik talimatlara çevrilmemiştir.
Yetişkin DEHB’sini ele almak, çocukların standartlarını yetişkinler için uyarlamak kadar basit değildir. Önemli bir ayrım, bozukluğun bir yetişkinin yaşamının farklı yönlerini bozmasıdır: Bir çocuk doktoru, DEHB’nin okulda veya evde etkisini araştırırken, bir yetişkini değerlendiren bir sağlayıcı, işte veya romantik ilişkilerde onun etkilerini araştırabilir. Bilgi kaynakları da farklıdır: Ebeveynler ve öğretmenler bir çocuğun durumuna ışık tutabilir, ancak “Kişinin DEHB’si olup olmadığını öğrenmek için 40 yaşındaki bir ebeveyni aramazsınız” dedi Sibley. Sağlayıcılar genellikle bunun yerine kendi kendini raporlamaya güvenir – ki bu her zaman doğru değildir. Sibley, meseleleri karmaşıklaştıran bir şekilde, DEHB semptomlarının yetişkinlikte ortaya çıkan depresyon, uyuşturucu kullanımı, tiroid sorunları veya hormonal değişimler gibi diğer bilişsel sorunlar tarafından maskelenme eğiliminde olduğunu söyledi: “Tanı koyması zor bir bozukluk, çünkü nesnel bir test yok.” En iyi seçenek, genellikle semptomları gözden geçirmeyi, tıbbi muayene yapmayı, hastanın öyküsünü almayı ve derecelendirme ölçekleri veya kontrol listeleri kullanarak hastayı değerlendirmeyi içeren uzun bir psikiyatrik değerlendirme yapmaktır. APA’ya göre.
Klinik yönergeler veya bunları uygulayacak bir organizasyon organı olmadan, bu standardı sürdürmek için hiçbir baskı yoktur. Örneğin, pandemi sırasında çoğalan sanal DEHB bakım biçimleri, uzun değerlendirmelere nadiren elverişliydi. DEHB reçetelerini dağıtan büyük bir tele sağlık platformu olan Cerebral, araştırılmış hızlı tedavi ve müşteri memnuniyeti için tıbbi titizlikten ödün verdiği için, potansiyel olarak DEHB’si olmayan kişilerin eğlence amaçlı Adderall almasına izin verdiği için. Bir ankette, yüzde 97 Cerebral kullanıcılarının oranı bir tür reçete aldıklarını söyledi. Sağlayıcılarla ilk istişareler sadece sürdü yarım saatbildirildi Wall Street Gazetesi; eski çalışanlar, şirketin yaygın uyarıcı reçete yazmasının bir bağımlılık krizini körüklemek. Goodman, “30 dakikada kapsamlı bir psikiyatrik değerlendirme yapmak imkansız” dedi. (Cerebral daha önce yanlış yaptığını reddetti ve artık Adderall veya diğer uyarıcıları reçete etmiyor.)
Daha büyük sorun, ilk etapta bu değerlendirmeleri yapmak için çok az sayıda sağlayıcının donanımlı olmasıdır. Erişkin DEHB’si daha yeni fark edildiğinden, bugün çalışan psikiyatrların çoğu bozukluğu tedavi etme konusunda resmi bir eğitim almamıştır. Surman, “Uzmanlık eksikliği var,” dedi. “Bu noktada tüketicilerin genellikle sağlayıcıları eğittiği kafa karıştırıcı bir alan.” Eğitimli profesyonellerin eksikliği, DEHB için yardım arayan birçok yetişkinin, bunu sunma deneyimine sahip olmayan birinci basamak doktorları, sosyal hizmet uzmanları ve hemşire pratisyenleri dahil olmak üzere sağlayıcılar tarafından görüldüğü anlamına gelir. “Bu sistemik bir sorun,” dedi Sibley, “ihmalkar olduklarından değil.”
Eğitimli sağlayıcıların eksikliği, yetersiz ve hatta tehlikeli bakım potansiyelini ortaya çıkarır. Adderall, DEHB’yi tedavi etmek için kullanılan birçok uyarıcıdan yalnızca biridir ve bir hasta için doğru olanı seçmek zor olabilir ve DEHB’si olan herkesin bunlara ihtiyacı yoktur veya almak istemez. Ancak en iyi niyetli sağlık profesyonelleri bile hastaları uygun şekilde değerlendirmek için hazırlıksız olabilir. Federal hükümet, Adderall’ı oksikodon ve fentanil gibi oldukça bağımlılık yapan bir Çizelge II ilacı olarak görüyor ve gereksiz yere reçete yazmanın riskleri yüksek: Bağımlılığın yanı sıra kalp sorunları, ruh hali değişiklikleri, kaygı ve depresyon gibi sorunlara da neden olabilir. DEHB’si olan bazı insanlar daha iyi durumda olabilir davranış terapisi veya uyuşturucu bunlar uyarıcı değil. Ne yazık ki, deneyimsiz sağlayıcılar için bu ilaçları bir hastaya başlatmak ve tedaviye devam etmek çok kolay olabilir. Goodman, “Sıradan bir insana uyarıcı verirsem, ruh hallerinin, düşüncelerinin ve enerjilerinin daha iyi olduğunu söylerler,” dedi. “Uyarıcı ilaca verilen cevaba göre teşhis konulmaması çok önemlidir.” Ancak bu ilaçlar için reçete alan yetişkinlerdeki artış en az 2016’dan beri olabileceğine dair bir işarettir.
Yetişkin DEHB’sinin artması gerçeği, yakında değişime yol açabilir. Geçen yıl, Amerikan DEHB ve İlişkili Bozukluklar Profesyonel Derneği taslak oluşturmaya başladı uzun zamandır ihtiyaç duyulan yönergeler. APSARD’ın saymanı olan Goodman, kuruluşun amacının ülke genelinde yetişkin DEHB’si için bakım ve tedaviyi standart hale getirmek olduğunu söyledi. Standartların oluşturulmasının hasta bakımının ötesinde “geniş, kapsamlı etkileri” olabileceğini de sözlerine ekledi: Bunların varlığı, daha fazla tıp fakültesini yetişkin DEHB’si hakkında eğitim vermeye, sigorta şirketlerini tedaviyi karşılamaya ikna etmeye ve yasa yapıcıları bunu işyeri politikalarına dahil etmeye zorlayabilir.
Bu karmaşadan bir çıkış yolu, ne kadar gecikmiş olursa olsun, sadece daha da gerekli hale gelecek. Neredeyse yüzde 5 yetişkinlerin yüzdesinin bozukluğa sahip olduğu düşünülmektedir, ancak daha az yüzde 20 teşhis edilmiş veya tedavi görmüşlerdir (karşılaştırıldığında yaklaşık yüzde 77 çocuklar). Goodman, “Tanınmış ve tedavi edilmemiş yetişkinlerden oluşan çok daha büyük bir pazarınız var ve bu artmaya devam edecek” dedi. Kadınlar—kim, Kızlar gibivardır tarihsel olarak yetersiz teşhis– muhtemelen önemli bir pay oluşturacaktır. DEHB’si olan yetişkinler geçmişte sessizlik içinde acı çekmiş olabilir, ancak süregiden damgalamanın mümkün kıldığı, bozukluğun artan farkındalığı, yardım isteyen insanların saflarını artırmaya devam edecektir. Sosyal medyada, DEHB etkileyicileri çokturSpotify’daki özel podcast’lerde olduğu gibi.
Kılavuzlar yayınlanana ve tıbbi uygulamaya dahil edilene kadar, yetişkin-DEHB manzarası kaotik kalacaktır. Bazı insanlar ihtiyaç duymadıkları Adderall reçetelerini almaya devam edecek ve diğerleri ihtiyaç duymadıkları bir Adderall reçetesi alamayabilecektir. Yapmak ihtiyaç. Kurallar tek başına kıtlığı önleyemezdi ve şimdi de durduramayacaklar. Ancak birden fazla şekilde bunların yokluğu, DEHB için yardıma ihtiyacı olan birçok kişinin bu yardımı alamamasına neden olur.
Kaynak : https://www.theatlantic.com/health/archive/2023/04/adult-adhd-diagnosis-treatment-adderall-shortage/673719/?utm_source=feed