Araştırmacılar, Dünyanın İlk Hayvanlarının Genlerine Şaşırtıcı Olarak Benzediğimizi Söylüyor
Araştırmacılar ; Bugünün insanları, kafaları olmayan eski okyanus canlılarıyla genleri paylaşıyor. En eski çok hücreli organizmaların ; kafaları, bacakları veya kolları olmayabilir, ancak yeni araştırmalara göre bunların parçaları bugün içimizde duruyor.
Bir UC Riverside araştırmasına göre ; Ediacaran dönemine ait 555 milyon yıllık okyanus canlıları, insanlar da dahil olmak üzere günümüz hayvanlarıyla genleri paylaşıyor.
UCR’de jeoloji profesörü Mary Droser, “Hiçbirinin kafaları veya iskeletleri yoktu. Birçoğu muhtemelen deniz tabanındaki üç boyutlu banyo paspaslarına benziyorlardı. Sıkışmış yuvarlak diskler,” dedi UCR’de jeoloji profesörü Mary Droser. “Bu hayvanlar o kadar tuhaf ve çok farklı ki ; onları modern canlı organizma kategorilerine sırf onlara bakarak atamak zor ve DNA’larını çıkaramayız , yapamayız.”
Bununla birlikte, iyi korunmuş fosil kayıtları ; Droser ve çalışmanın ilk yazarı, yakın zamanda UCR doktora mezunu Scott Evans’ın hayvanların görünüşünü ve olası davranışlarını şu anda canlıların genetik analizine bağlamasına izin verdi. Bu bağlantılar hakkındaki araştırmaları yakın zamanda Proceedings of the Royal Society B dergisinde yayınladı.
Araştırmacılar, analizleri için Ediacaran döneminden tanımlanan 40’tan fazla tanınmış türün dört hayvanı temsil ettiğini değerlendirdiler. Bu canlıların boyutları birkaç milimetreden neredeyse bir metreye kadar değişiyordu.
Kimberella ; yuvarlak ama dar uçlu, muhtemelen deniz tabanını hortumla yiyecek için kazıyan gözyaşı damlası şeklindeki yaratıklardı. Dahası, bugün salyangozlar gibi “kaslı bir ayak” kullanarak hareket edebiliyorlardı. Çalışma, yüzeylerinde bir dizi yükseltilmiş bant bulunan ; düz, oval şekilli Dickinsonia’yı ve hayatlarını denizin dibinde hareketsiz olarak geçiren Tribrachidium’u içeriyordu.
Ayrıca Evans ve Droser gibi bir ekip tarafından yakın zamanda keşfedilen hayvanlar olan; İkarya da analiz etti. Yaklaşık bir pirinç tanesi büyüklüğündeydiler. ama ilk iki katmanı temsil ediyorlardı. Önü, arkası ve her iki ucunda bir bağırsakla bağlanan açıklıkları olan organizmalar. Evans, Ikaria’nın muhtemelen ağızları olduğunu söyledi. Ancak bunlar fosil kayıtlarında saklanmadı ve organik maddeyi “gittikçe yemek” içinde sürünerek geçirdiler.
Hayvanların dördü de çok hücreli ve farklı tipte hücrelere sahiptir. Çoğunun sol ve sağ tarafında simetri olduğu kadar merkezileşmemiş sinir sistemleri ve kas sistemi vardı.
Ek olarak, apoptoz olarak bilinen bir işlemle hasarlı vücut parçalarını tamir edebildikleri gördü. İlgili aynı genler, virüs bulaşmış ve kanser öncesi hücreleri ortadan kaldırmaya yardımcı olan insan bağışıklık sistemlerinin temel unsurlarıdır.
Bu hayvanlar muhtemelen kafalardan ve genellikle orada bulunan duyu organlarından sorumlu genetik parçalara sahipti. Ancak, bu genler arasındaki bu tür özelliklere yol açacak etkileşimin karmaşıklığı henüz sağlanamamıştı. Evans, “Bu genlerin yarım milyar yıldır nesli tükenmiş bir şeyde işlediğini söyleyebilmemiz beni büyülüyor”dedi.
Çalışma, bir NASA Eksobiyoloji bursu ve bir Peter Buck doktora sonrası bursu ile destekledi. Ekip ileride, erken hayvan evrimini daha iyi anlamak için kas gelişimini ve fonksiyonel çalışmaları araştırmayı planlıyor. Droser, “Çalışmamız, bu hayvanları bazı açılardan hayat ağacına koymanın bir yolu,” dedi. “Ve genetik olarak modern hayvanlarla ve bizimle bağlantılı olduklarını gösterin.”