Küçük Akdeniz prensliği, Sakin Ekselansları için yas tutacak olsa da (Rainier ile evlenmeden önce bile başka bir şey miydi?), uzun bir süredir, çeyrek asırdır bizim için kayıp. Zaman geçer.
Grace, Dean, Mansfield veya Marilyn’in aksine bir efsane olmayacak. Yine de o, her gün daha hızlı dönen bir dünyada bazılarımızın ergenlik döneminde tökezlediği Bill Haley, Kore ve Jack Kennedy döneminin özel bir bölümünün uzun mesafeli bir hatırası olacak.
Neredeyse tüm filmlerini 1950’lerin başlarında ve ortalarında çekerken, gelecek on yılın çılgınlığı, 1960’ların benlik patlaması ve bunun karşı noktası 1970’lerin sonundaki sinizmdeki kontrpuandan önceki o huzursuz günlerde rahat bir fanteziydi.
Görünüşte buzdan yontulmuş aristokrat bir bakire, ancak uyandığımız zamanlarda cinsellik parıltısıyla, o zaman yansıtmamız gereken şey için mükemmel bir bağlamdaydı.
Hollywood’da kalsaydı, yerinde olmayabilirdi. Beş yıl önce, filmlere olanlardan dolayı şok olduğunu ve hayal kırıklığına uğradığını söyledi. “Günümüzde uygun filmleri bulmak çok zor. Bana yıllardır sinemaya gitmediğini söyleyen insanlar tanıyorum.”
Ama o zamanlar, kendi başına bir görüntü olarak şehvet değil, aynı zamanda ‘High Noon’, ‘Mogambo’, ‘The Country Girl’, ‘High Sosyete gibi heyecan verici şeylerle olan ilişkisi nedeniyle, ona oldukça düşkündük. ‘, ‘Cinayet için M’yi Çevir’, Arka Pencere’ ve ‘Bir Hırsızı Yakalamak’, son üçü usta Hitchcock tarafından yapılmıştır.
Ona Akademi Ödülü kazandırmaya yetecek oyunculuk yeteneğinin yanı sıra, gizemin kişisel olarak deneyimlenmekten çok hâlâ görülecek bir şey olduğu bir dönemde merak uyandırıyordu.
Paramount ve MGM’nin ilk stüdyo çekimleri, alay konusunun her zaman orada olduğuna dair işaretler gösteriyor. Sarı sifonun içinden, bilmiş bir gülümseme, bir sır, bizi ona ulaşmaya davet eden başka bir yol değil. Harika bir geliş.
Yapımcı John Foreman, kapağı bir köşeden kaldırdı: “Grace’i çevreleyen ve başından beri hep böyle olan bir gizem var. Hayatta kalmak için bir araya getirdiği eylemdir. Grace’in tüm bu yıllar boyunca iyi durumda olmasını sağlayan eylemi, şimdiye kadar gördüğüm en verimli olanlardan biri çünkü ona hemen arkadaş edinme ve insanların ona anında yardım etmelerini ve fırsattan memnun olmalarını sağlıyor. Ayrıca davranışlarında kesinlikle tutarlı ve tamamen güvenilir.”
Yükleniyor
Belki de hepsi bir aktrisin oyunuydu ve biz buna kandık. Ama son zamanlarda şovda ‘Dial M for Murder’ı izlerken hatırladığım gibi eğlenceliydi. (Melbourne istasyonları yeniden çalıştırmaları programlamak için acele eder etmez kendiniz görebilirsiniz).
Belki Corny, ama bazılarımız onun High Society’de Bing Crosby ile ‘True Love’ şarkısını söylediğini hâlâ hatırlıyor. Satchmo’yu da kalıcı bir aşkla anıyoruz.
O kadar ciddi göründüğü ve bir daha asla dalgın olmadığı zaman, prenses olarak yaşlanmasının ajans çekimlerinde duygusallığı davet etmedi.
Garip. Konuşma sesinin sesi şu anda hatırlanamıyor. Ama o sıcacık yılları yansıttıkları için yüzünü de tavrını da unutmayacağız. Adı iyi anılmıştı.
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/europe/from-the-archives-1982-grace-kelly-dies-in-tragic-car-accident-20220908-p5bggt.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world