Çiftçiliğin doğası, bir ofis veya fabrika ortamında gerçekleştirilen benzer faaliyetlerden doğası gereği daha riskli olabilecek bir dizi işyeri faaliyet alanı üretir.
Çalışma saatleri
Birinin bir çiftlikte çalıştığı saatlerin uzunluğu normalde başka bir yerde çalışan birinin ürettiğinden çok daha fazladır. İşin doğası gereği, saatlerce yayılan bir hız ve yoğunlukla yapılması gerektiği anlamına gelir. Bir çiftlikte çalışan insanların haftada 60 ila 80 saat arasında çalışma harcaması nadir değildir. Bir kişi aynı zamanda bir çiftlik sahibiyse, bunu iş olarak değil, aile hayatına da bir yatırım olarak görecektir.
Yönetmek
Bir çiftlikte, normalde bir şirkette olduğu gibi, yönetim ve emek arasında geleneksel bir ayrım yoktur. Bu, genellikle sağlık ve güvenliği etkileyen konulara net bir yönetimin odaklanmadığı ve tüm çalışanlar tarafından yönetilmesi gereken artan bir risk faktörü ile sonuçlanabilecek olan hatları bulanıklaştırma eğiliminin daha fazla olduğu anlamına gelir.
İşin hızı ve rutini
Çoğu işte, bir tür rutin ve sabit çalışma hızı açısından bir dereceye kadar istikrar vardır, ancak bu genellikle aşırı yoğun dönemlerle noktalanabilir. Çiftlik işi oldukça farklıdır, çünkü çoğu zaman hiçbir rutin yoktur ve hız çok yavaştan çok hızlıya değişebilir.
Bir çiftlikteki rutin, mevsime, yapılması gereken işe, hava durumuna ve çalışmak için kaç personelin müsait olduğuna bağlı olarak değişir. Birçok çiftlik, genellikle üzüm hasadı veya mısır toplama gibi belirli işler için mevsimlik işçi çalıştırır. İşin çoğu, yalnızca yılın belirli zamanlarında, genellikle yılda yalnızca bir veya iki kez yapılır.
Bu, bir çiftlikte tam zamanlı olarak çalışan kişilerin ihtiyaç duydukları süregelen farklı deneyim düzeylerini oluşturmadıkları ve normalde başka tür işlere girecekleri anlamına gelir.
Bunların her ikisi de, işin hızı ve rutini, iş açısından yönetilebilir, ancak doğası gereği işi daha tehlikeli hale getiren ve yaralanma riskini artıran bir dereceye kadar belirsizlik ve istikrarsızlık yaratabilir. ve kişilere zarar verir.
Eğitim
Çiftçilik gerçekten resmi bir eğitime sahip değildir, öğrenmenin çoğu iş başında yapılır. Bu, çok yakın zamana kadar birçok endüstri için geçerliydi, ancak birçoğu için bu son zamanlarda önemli ölçüde değişti ve eğitim, işin günlük doğasının yanı sıra, artık resmi olarak verilmesi gereken bir şey olarak görülüyor. .
Bu, güvenlik, yangın önleme, elle kullanım ve benzerleri gibi alanlardaki resmi eğitimin sınıf tipi bir ortamda öğretildiği ve normalde bir dizi politika ve prosedürle desteklendiği anlamına gelir.
Çiftçilik bunu yapmaz. Tarım ve bahçeciliğin farklı yönlerinde üniversite derecesine sahip olan çiftçilik endüstrisinde çalışan insanlar olabilir, ancak bunun dışında çok az resmi eğitim olacaktır. Bu, sağlık ve güvenlik ve risk yönetimi için çok az yapısal bağlam olduğu ve en iyi işyeri uygulamasının gerçekleşmesini sağlamak için bireysel çiftliklere ve çiftlik sahiplerine bırakıldığı anlamına gelir.
teknoloji
Teknoloji, sürücüsüz traktörlerin ortaya çıkışından dronların kullanımına, belirli hava tahminlerine ve hayvanların her türlü robotik beslenmesine kadar, çiftçiliğin gerçekleşme şeklini hızla değiştiriyor. Teknolojinin bu kullanımı, hem teknolojinin kendi kullanımı hem de öngörülemeyen sonuçlar yasası açısından ek riskleri beraberinde getiriyor. Pek çok insan teknolojiyi benimsiyor ve şüphesiz çiftçiliğin doğasında büyük bir fark yaratabiliyor olsa da, ayrıca ticari bir bağlamda yönetilmesi ihtiyacı, faydaları ve riskleri hakkında uygun bir risk değerlendirmesi yapılması ve yanlış kullanımının nasıl ciddi şekilde zarar verebileceği.
Pek çok tarım ve tarım makinesinde olduğu gibi, her tür teknolojide, onu kullanan kişilerin yaşa uygun beceri düzeyinde olması ve mümkün olduğunda, kullandıklarından emin olmak için muhtemelen çevrimiçi olarak resmi eğitim almaları gerçekten önemlidir. güvenli ve uygun bir şekilde yapın.
Source by Peter Main