"Özel hukukun en geniş dalını oluşturan medenî hukukun birincil yazılı kaynağı Türk Medenî Kanunu'dur. Türk Medenî Kanunu, kişiler hukuku, aile hukuku, miras hukuku ve eşya hukuku gibi alt dalları düzenlemeye geçmeden önce, "Başlangıç" başlığı altında yedi maddeye yer vermiştir.
Birinci madde, medenî hukukun kaynaklarını ve bu çerçevede hâkimin hukuk boşluklarını doldurmasını düzenlemiştir. Hâkimin hukuk boşluğunu doldurmak için kural koyma faaliyetine hâkimin hukuk yaratması da denilmektedir. İkinci maddenin konusu dürüstlük ilkesi (kuralı), üçüncü maddenin konusu iyiniyet, dördüncü maddenin konusu hâkimin takdir yetkisidir. Beşinci madde, Türk Medenî Kanunu ile Türk Borçlar Kanunu arasındaki ilişkiyi düzenlemektedir. Altıncı madde ispat yükünün dağılımına, yedinci madde ise resmî sicil ve senetlerin doğruluk karinesine ilişkindir. Söz konusu hükümler medenî hukukun bütün alt dalları için genel esaslar niteliğindedir. Hattâ, dürüstlük kuralı ve hâkimin takdir yetkisini düzenleyen hükümler kamu hukukunda bile uygulama alanı bulabilmektedir.
Bu kitapta esas itibarıyla söz konusu hükümler ele alınmıştır. Bu çerçevede, hak ve hukukî işlem gibi temel kavramlara da yer verilmiştir. Metinler kaleme alınırken kolay okunur ve kolay anlaşılır bir dil kullanılmaya gayret edilmiştir. Örnek mahkeme kararları konuların ilgili dipnotlarında zikredilmiştir." (Arka Kapak Yazısı)
Konu Başlıkları
"Medenî hukukun birinci alt dalı kişiler hukukudur. Kişiler hukuku, aile hukuku ile birlikte medenî hukukun şahıs varlığı hukukunu oluşturur. Türk Medenî Kanununun 8 – 494 üncü maddeleri arasında düzenlenmiştir.
Birinci kısım gerçek kişilere ilişkindir. Burada, kişiliğin kazanılması, hak ve fiil ehliyeti, kişilik hakkı ve korunması, hısımlık, ad, yerleşim yeri, kişiliğin sona ermesi ve kişisel durum kütükleri düzenlenmiştir. Gerçek kişiler içinde düzenlenmiş olan hususlar, başta özel hukukun diğer dalları olmak üzere, hukukun diğer alanlarında da geçerliliğe sahiptir.
İkinci kısım tüzel kişilere ilişkindir. Burada önce tüzel kişilere ilişkin genel esaslar, daha sonra dernek ve vakıflar ele alınmıştır. Tüzel kişiler için Dernekler Kanunu ve Vakıflar Kanunu gibi özel düzenlemeler de vardır.
Kitabın amacı, okuyucuya değinilen konularda özlü bilgi vermektir. Kitap hazırlanırken uygulamadan örnekler verilmesi de ihmal edilmemiştir." (Arka Kapak Yazısı)
Konu Başlıkları
Hukuk öğretiminin temel amacının bilgi depolamadan hukuki problem çözme becerisinin kazandırılmasına yönlendirildiği ve bu doğrultuda sınav sorularının da problem ağırlıklı düzenlendiği son yıllarda pratik çalışma kitaplarının gitgide önem kazandığı dikkat çekmektedir. Elinizde tuttuğunuz kitap işte bu eğilim doğrultusunda öğrencinin bu alandaki gereksinimini karşılamaya hizmet etmekte; açıkçası, birinci sınıf öğrencisini Medeni Hukuka Giriş, Kişiler Hukuku ve Aile Hukuku derslerinden gireceği sınavlara hazırlayıcı bir amaç gütmektedir. Burada cevaplı ve cevapsız sınav örneklerinin ve uygulama çalışmalarının en geniş yeri tutması da doğrudan doğruya bu amaca bağlıdır. Ama elinizdeki kitapta yalnız bu kadarla yetinilmiş değildir. Ayrıca öğrencinin problem çözerken, bu arada ödev hazırlarken ve mahkeme kararı incelerken (tahlil ederken) izlemesi gerekli yöntem konusunda da açıklamalar yer almaktadır; hukuki akıl yürütmenin temel ilkeleri öğretilmektedir. Dahası, çetrefil konuları özetleyen ve basite indirgeyen şemalar çizilmekte, sıkça kullanılan Latince Roma hukuku deyimlerinin ve özdeyişlerinin anlamları verilmektedir.(ÖNSÖZDEN)
"Medeni Hukuka Giriş ve Türk Medeni Kanunu'nun Başlangıç Hükümleri isimli çalışma, medeni hukuka ilişkin temel kavramları ve başlangıç hükümlerini, sistemli ve anlaşılır bir dille ele almak suretiyle okuyucuya sunmayı amaçlamaktadır.
Kitapta özellikle hukuk kuralları ve bu kuralların temel amaçları, özellikleri ve anlamları ile hukuka ilişkin genel ayrımlar; hak kavramı ve hakkın türleri ile korunması; hukuki işlem ve hukuki işlemin çeşitleri; hukuki işlemin hükümsüzlüğü ve hükümsüzlük türleri ile hukukun kaynakları ve uygulanması; hâkimin hukuk yaratma yoluna başvurması; iyiniyetin korunması ilkesi; dürüstlük kuralı ve hakkın kötüye kullanılması yasağı; hâkimin takdir yetkisi ve ispat yüküne ilişkin başlangıç hükümleri üzerinde durulmuştur. Söz konusu kavram ve konular, özellikle medeni hukukun sahip olduğu geniş düzenleme alanı bakımından da temel niteliği taşımakta ve bu sebeple oldukça büyük bir önem göstermektedir. Bu çerçevede, belirtilen kavram ve konuların işlenmesinin güçlüğü karşısında, anlaşılabilirliklerinin sağlanması bakımından yargı kararları ve örneklerin artırılması yoluna gidilmiştir.
Bu anlamda, ilgili konulara ilişkin temel uygulama alanları bakımından açıklamalar yapılması ve bu uygulamaların gösterdiği özelliklere değinilmesi suretiyle kavramların somutlaştırılmasına özen gösterilmiştir. Birbirine yakın ya da karıştırılmaya elverişli nitelikteki konular bakımından da farklılıkların görüldüğü özellikler ve böylece ayrımda esas alınacak noktalar vurgulanmıştır. Benzer şekilde, örnekli ve açıklamalı tablolara da yer verilerek ilgili kavram ve konuların ayrım ile şartları bakımından genel bir bakış ve tekrar imkânı sağlanmaya çalışılmıştır."(Arka Kapak Yazısı)
Konu Başlıkları
"Tıp Hukuku, uluslararası hukuktaki gelişmeler, mevzuatımızdaki değişiklikler dolayısıyla hukukçuların ilgi odaklarından biri haline gelmiştir. Ancak bu alanda kanuni düzenlemelerin eksikliği, uluslar arası hukukla çelişen düzenlemeler ve mevzuat boşluğu yanında, tüzük, yönetmelik ve sık sık değişen genelgelerin sayısının çokluğu hukuk ve sağlık bilimleri mensupları için kolay ulaşılabilir, güncel ve dar kapsamlı bir çalışmanın gerekliliğini göstermiş, yazarlar tarafından hazırlanan çalışma bu amaca hizmet etmek için hazırlanmıştır."(Tanıtım Yazısı)
İçindekiler
İçindekiler
"Kişinin onamı olmadan kişilik haklarına yapılan her müdahale prensip olarak hukuka aykırıdır. Kişiye yapılan tıbbi müdahale de kişinin sağlık, vücut bütünlüğü ve yaşam hakkı gibi haklarını ilgilendiren bu tür müdahalelerdendir. Kişinin onamı, kendisine yapılan tıbbi müdahalenin hukuka aykırılığını ortadan kaldırır. Ancak onamın da hukuken geçerli bir onam olabilmesi için kişinin müdahale öncesinde müdahale hakkında bilgilendirilmesi şarttır. Hastanın bilgilendirilmesine dayanmayan bir onamın hukuken geçerliliğinden söz edilemez.
Hekimin aydınlatma yükümlülüğü hekim açısından bir yükümlülük iken hasta açısından bir haktır. Bu hak sayesinde hasta, tıbbi müdahalenin anlamı, özellikleri, riskleri, yararları, sonuçları hakkında hekimden bilgi alarak özgür bir seçim yapma ve kendi geleceğini belirleme olanağına kavuşmaktadır. Hekimin aydınlatma veya aydınlatılmış onam alma yükümlülüğünü ihlal etmesi halinde hukuki sorumluluğu doğacaktır. Bu sorumluluk genellikle hekimin yol açtığı zararların giderilmesi amacıyla maddi ve/veya tazminata hükmedilmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.
Bu kritik konunun içeriğinin daha iyi anlaşılması, hasta-hekim diyalogunun ve işbirliğinin geliştirilmesi, böylelikle bu konudaki hukuki sorunların önlenesi veya sorunların ortaya çıkması durumunda çözüm konusunda yol gösterici olması temennisiyle bu çalışmada hekimin aydınlatma yükümlülüğü ve bundan kaynaklanan hukuki sorumluluk konuları işlenmiştir.
Konu Başlıkları
İçindekiler
İçindekiler