Toplantı Yabancıları
Bir yabancıyla tanıştığımda ve kişi kibar olduğunda, kişiye yardım etmeyi veya şirkette kalmayı asla reddedemem.
Kişiye etnik veya dini geçmişini veya cinsel yönelimini temsil eden bir topluluk aramasını tavsiye edersem çok şefkat gösterdiğini düşünmüyorum.
Yabancıyı, geçmişlerinden gelen insanlara, yabancıya ülkeme yardım ve karşılama olarak yardım eden bir organizasyona göndermeyi saymıyorum.
Dünyanın herhangi bir ülkesinden insanlarla iyi geçinebileceğimi biliyorum. Dünyadaki her ülkede kesinlikle tıkladığım en az birkaç kişi var ve bu fikir sizin için de geçerli.
Belirli bir ülkedeki her bireyin sizinle bir şekilde bağlantı kuramaması nasıl mümkün olabilir? Bu nasıl doğru?
Evet, çıkarlar, inançlar ve bir şeyler yapmanın yolları farklı ama hepimiz insanız ve bu benim için çok daha önemli.
Kalbi iyi olanlarla ilişki kurmaktan hoşlanırım.
Bu dünyada kendimizi bir ülkede (ya da daha çok bir toplulukta) 'bir tür insanla' ciddi şekilde sınırlandırmamız nasıl mümkün olabilir? Bu gerçekten tüm yaşamlarımız için kaderimiz mi? Yoksa dışarıda daha ne olduğunu bilmek için bu dünyaya mı koyuluyoruz? İnsan doğasında, inanıyorum ki, hepimiz dallanıp başkalarıyla tanışıyoruz.
Aslında benim dilimi konuşmayan insanlarla tanışmaktan her zaman mutluyum. Farklı bir şekilde pişirilmiş yiyecekleri yemeye alışkın olan veya farklı işler yapmaya alışkın insanlarla tanışmayı seviyorum.
Hiç kimseye kültürel geçmişinden insanları bulmaları gerektiğini ve arkadaş olmaları ve birbirine bağlı olmaları gerektiğini söyleyen biri olmadım. Onlarla arkadaş olmamın hiçbir anlamı yok. Neden onları yemeyi sevdiğim yiyecekleri sunarak ya da sadece ne yemeyi sevdiklerini sorarak kabul etmeyeyim? Beni yabancılardan o kadar çok ayıran şey, onlar için yapmaya hazır olduğum tek şey onları 'topluluklarına' götürmek mi?
Bu dünyadaki hepimiz birbirimizden daha fazla ilgilenmeliyiz.
Hiç bir yabancıya 'benim şehrimde az sayıda insan' olduğunu söyleyen biri olmadım. Birçok insanın bunu ABD'de büyüyen yabancılara söylediğini duydum ve bu yorumun adil olduğunu düşünmediğimi söylemek istiyorum, çünkü bu yabancıların 'hiç uymayacak kadar farklı' olduğunu ima ediyor. Her zaman yabancıların benimle bağlantı kurabildiğini ve asla yapamayacaklarını düşünüyorum.
Beş ülkede yurtdışında yaşadım ve ABD'de yaşamaktan daha eğlenceliydi. Yerliler bazen zor olsa bile, ABD halkından daha çok yerli halk arasında olmayı tercih ediyorum; Birisi Boston'dan birini tanıdığını veya beni Boston'dan tanıdıkları ile tanıştırabileceklerini söylediğinde, beni hiç heyecanlandırmıyor ya da bana güvence veriyor.
Denizaşırı olduğumda, yerliler tarafından ne kadar rahatsız olduğumdan bağımsız olarak, ABD'den insanlarla tanışmaktan hoşlanmıyorum (yani, Kuzey Amerika'dan insanlarla tanışmak istemiyorum ama bulmak ve konuşmak için böyle bir motivasyonum yok onları). Mutluluk kaynağım bir Rus ya da bir İranlı ya da bir Arjantinli (ve bana Kuzey Amerikalıları hatırlatmayan herkes) yakınında olmak.
Başka bir ülkeye gelen ve yerel kültüre dalmayı umut eden birçok yabancı var. Yabancıların yerli halkın yaptığı her şeyi yapmasını beklemenin hassas olduğunu düşünmüyorum ve birlikte bir şeyler yapmak için cömertlik ve davetler sunmamayı yeterince düşünmüyorum. Yabancılar hala kendileri olabilir ve hala yerel olarak bir şeyler yapabilirler.
Bunu düşündüğümde yerli halkın neden yabancılardan şüphelenildiğini anlamıyorum. Belki Boston'daki diğer kültürlerle büyüdüğüm için, başka ülkelerden çok sayıda harika insan olduğunu biliyorum. Onlar sıkıcı rutin hayatlar yaşayabilecek insanlardır. Aileleriyle bu kadar konuşmak istemeyen insanlar olabilirler.
İnsanların yıllar boyunca o kadar da farklı olmadığını bulmaya geldim. Her yerde yaşam tarzları TV izleme, birlikte yemek yeme, birlikte sigara içme ve birlikte içme, ana caddelerde dolaşım, çalışma, ev işleri yapma, uyku vb.
Bir şeyin sadece bir grup insan için geçerli olduğunu söyleyemem, bir başkası için değil.
Gerçekten, insanları 'kendi topluluklarında' olanlarla karıştırmak zorunda oldukları kesinlikle bölen hiçbir şey yoktur.
Benimle aynı kültürde yetişmemiş biri ile aynı odada oturmanın ne kadar zor olduğunu anlayan biri değilim.
Dün gece yaklaşık yirmi yıldır İstanbul'da yaşayan bir Bosnalı kadınla tanıştım ve onunla ve Starbucks'ta onunla tanışmamı sağlayan Türk kadınla uzun bir konuşma yaptım ve Bosnalı kadının ne dediğini söyledim kendisi:
“Boşnaklar için misafir son derece değerli. Yeni gelenler şehre geldiğinde, kişi bol miktarda yiyecek, içecek ve barınakla karşılanıyor. ” (Deneyimlerime göre, bu teklif yurtdışında misafirlerine çok saygılı ve sevgiyle davranan birçok insan için geçerlidir. Örneğin, böyle birçok Türk insanı var.)
Altın kalpli insanlarla tanıştığımda, onları neredeyse doldurulmuş koalama baktığım gibi görüyorum: çok fazla özen ve kabulle.
Not: Doldurulmuş koala hayatımın aşkı gibidir.
Bana e-posta göndermekten çekinmeyin: email@example.com
Okuduğunuz için teşekkürler. Barış.
Yayınlanan 22-04-2020