-
bu amcalara göre vergi oranlarını düşürüp, kamu açıklarını borçlanma ile finanse ettiğimizde, vergi indirimlerinin tüketim üzerine bir etkisi olmuyormuş. çünkü rasyonel bir tüketici bu borçların ileride faizlerle birlikte ödeneceğini, dolayısıyla ileride nasıl olsa vergi oranları artacak deyip tasarrufunu arttırmakta, tüketimini değiştirmemekteymiş.
5 yil sonra edit: hey gidi hey. son finalimle alakali bir konuydu bu sanirim.
-
-
(bkz: permanent income hypothesis)
-
butce aciklarinin borclanma ile finansmanin yasam boyu gelir hipotezi altinda tuketim uzerinde etkisinin olmamasidir.
varsayimlari:
# kuşaklararasi gecislik sözkonusudur
#ileriye ait vergi degisikliklerinin öngorulmedigi ya da olasi bir degisikligin bilindigi dusunulur.
#bireylerin rasyonel davrandigi kabul edilir.
-
yüksek gelir düzeyine sahip ekonomilerde etkindir. düşük gelir gruplarındaki ekonomilerde ise arz yönlü yaklaşım etkilidir.
(bkz: laffer eğrisi)
-
yönetimin vergi harcamaları veya kamu harcamaları yaparak ekonomiye müdahale etmesinin kişilerin harcamalarında bir artışa neden olmadığını anlatır. çünkü kişilerin yapılan bu harcamalardan dolayı olacak olan bütçe açıklarının yine vergiler ile finanse edileceğini öngörmesi onları harcamadan çok tasarrufa yöneltmektedir.