Travmatik olayların hatıralarının titremesi zor olabilir ve şimdi bilim adamları nedenini anladıklarını söylüyorlar. Laboratuvar fareleri üzerindeki çalışmalar, ilk defa, hoş olmayan deneyimleri uzun süreli anılara çeviren beyin mekanizmasını ortaya çıkarmıştır.
Bulgular, Hebbian plastisitesi olarak adlandırılan 65 yaşındaki bir hipotezi desteklemektedir. Bu düşünce travma karşısında, bir köpeği izlerken dişlerini bacağınıza batırmak gibi, beyindeki daha fazla nöronun elektriksel itkileri birbirine bağladığını ve normal durumlara göre birbirleriyle daha güçlü bağlantılar kurduğunu belirtir. Daha güçlü bağlantılar daha güçlü anılara neden olur.
Yeni bulgular, araştırmacıların Hebbian plastisitesinin nasıl çalıştığına dair anlayışında önemli bir ilerleme değil, aynı zamanda hastaların travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) ile ilişkili olanlar gibi korkunç anıları unutmasına yardımcı olacak tedavilere de yol açabilir.
Araştırma, New York Üniversitesi ve Japonya'nın RIKEN Beyin Bilim Enstitüsü'nün araştırmacıları tarafından, bugün Ulusal Bilimler Akademisi Bildirilerinde (8 Aralık) görülmektedir. [Neden Unutuyorsun: Bellek Hakkında 5 Garip Gerçekler]
Hebbian plastisitesi, düşünce gider, amigdala olarak adlandırılan bir beyin bölgesi, duyusal uyaranların ya ödüllendirici ya da aceleci sonuçlarla ilişkili hale gelmesine izin verir, böylece duygusal anılar üretir. Alandaki söz, "birbirine ateş eden, birbirine bağlanan nöronlar", güçlü bağlantılar kuruyor.
Araştırmada baş yazarlardan RIKEN'den Joshua Johansen, “Bu durum, hafızadaki bellek depolamasını tetikleyen süreçler, beyindeki diğer öğrenme sistemlerinde paylaşılan bellek oluşumunu kontrol eden genel bir mekanizmayı temsil edebilir” dedi.
Daha önce, NYU'nun Duygusal Beyin Enstitüsü'nün müdürü Joseph LeDoux tarafından yönetilen araştırmacılar, hayvanlardan çıkarılmış olan beyin hücrelerini kullanarak Hebbian plastisitesine kanıt buldular. Yeni çalışma, sürecin gerçek anılarla çalışan bir beyinde ilk kez temsil edildiğini temsil ediyor.
Araştırmada, araştırmacılar, işitsel bir tonu hafif bir elektrik çarpmasıyla ayaklarına bağlamak için koşullandırılmış fareler ile çalışmışlardır. Optogenetik adı verilen yeni bir teknik kullanarak, araştırmacılar, farelerin amigdalasındaki elektriksel impulsların yolunu kontrol edebilir ve izleyebilirlerdi.
Araştırmacılar, nöronlar arasındaki sinyallemeyi zayıflattığında ya da bloke ettiğinde, sesin şoke ile bağlantısı olan hafızanın, Hebbian plastisite fikrini desteklediğini belirten araştırmacılar, sözlerine şöyle devam etti.
Yine de araştırmacılar, Hebbian plastisitesinin süreci tamamen açıklayamadığını buldular. Bilim adamları, amigdaladaki amigdaladaki nöronları doğrudan şok vermeden doğrudan uyarmak için lazerler kullandılar ve güçlü nöral aktiviteye rağmen negatif hafızanın oluşmadığını gördüler. Bu araştırmacılar, Hebbian mekanizmalarının önemli olduğunu, ancak bir bellek oluşturmak için tek başına yeterli olmadığını ve araştırmacıların da nöromodülatör olarak adlandırılan küçük moleküllerin de gerekli olduğunu ima ediyor.
NYU'da doktora sonrası araştırmacı Lorenzo Diaz-Mataix, “Sonuçlarımız sadece belleği yapay olarak manipüle edebildiğimizi değil, aynı zamanda bu manipülasyonun beyindeki uzun süreli değişiklikler ile korele olduğunu da gösteriyor” dedi.. "Bu gibi temel bulgular, anormal bellek işleyişini paylaşan birçok psikiyatrik durumun anlaşılmasına ve tedavisine yardımcı olacaktır," diye konuştu.
Hayvan saldırısı gibi korkutucu olayları hatırlamak, evrimsel bir perspektiften açıkça avantajlara sahiptir. Ancak bazen anılar çok acı verici olabilir. Johansen, bu tür anıları olan insanlar için yeni bulguların umut verdiğini söyledi.
Johansen, "TSSB için ansif anıları unutmanın önemi nedeniyle, benim gibi birçok laboratuvar, bu tür anıların nasıl unutulabileceğini anlamaya çalışıyor." “Bir olasılık,“ unutma ”mekanizmalarına dokunmak yerine, bellek oluşumu sırasında olanları tersine çevirmeye çalışıyoruz. Bu makaledeki bulgularımız, bu bağlamda önemlidir ve aversif deneyimlerin öğrenmesini unutmak veya tersine çevirmek için yeni yaklaşımlar geliştirebilir.."
Christopher Wanjek @wanjek'i sağlık ve bilim üzerine günlük tweet'lerle esprili bir şekilde takip edin. Wanjek, "Gıda Atölyesi" ve "Kötü Tıp" ın yazarıdır. Onun sütunu Kötü Tıp, Canlı Bilim'de düzenli olarak görünür.