16. yüzyılda Baltık Devletlerinde kademeli düzen devleti gerilemesi dikkat çekti. Livonian Düzeninin topraklarını ve dört piskoposun yer aldığı Livon Konfederasyonu, komşu İsveç, Danimarka, Polonya ve Rus krallığının topraklarında güçlenen politik ve askeri açıdan zayıf bir devlet oluşumuydu. Korkunç İvan, Livonia yürüyüşüne kısa bir süre önce Astrakhan ve Kazan Hanlıklarına, Büyük Nogai Horde ve Başkiria'ya katıldı; ülkenin sınırlarını yalnızca doğuya ve güneye değil, aynı zamanda batıya da genişletmeyi mümkün ve gerekli gördü. Dahası, Avrupa ile daha aktif ekonomik ilişkiler için Rusya'nın Baltık Denizi'ne erişimi gerekiyordu.
Yılın ocak 1558'undaki Rus birliklerinin Livonia'ya kampanyaları istihbarat niteliğindeydi. Asker sayısı, 40 bin kişi idi ve kralın amiri Boyar Danil Romanovich Zakharyin-Yuryev, kralın dayısı Prens Mikhail Vasilyevich Glinsky ve Kasimov Shah-Ali Khan tarafından emredildi. Kampanyanın genel komutanlığını Livonia’da emanet eden Han’a Şah Ali-Ali idi. Savaşın patlak vermesini önlemeye çalışan Livon Konfederasyonunun toprakları, Moskova'ya 60 binlerce thaler miktarında bir haraç göndermeye karar verdi. Ancak baharda, Korkunç İvan'ın sevemediği bu miktarın sadece yarısını toplamayı başardılar.
Vali Danila Fedorovich Adashev ve Alexey Danilovich Basmanov komutasındaki Rus birlikleri tekrar Livonia'ya gönderildi. Nisan ayında, 1558, Rus birlikleri, Livonian Emri'nin kilit kalelerinden biri olan Narva'yı kuşattı. Sonra Prens Peter İvanoviç Shuisky komutasında birlikler Neuhausen kalesine kuşatılmış. Savunucularının direnişi, yalnızca bir aylık kuşatmadan sonra bastırıldı. Temmuz ayında Shuisky şehri 1558, Bishop Hermann Weiland başkanlığındaki Dorpat garnizonuna teslim oldu. Ekim ayına kadar, 1558, Rus garnizonlarının konuşlandırıldığı Livonia şehirlerini güçlendiren 20, Rus birliklerinin elindeydi. Kış için birliklerin büyük kısmı Rus krallığının topraklarına gitti.
Doğal olarak, Livonian Emri bu durumlara katlanmak niyetinde değildi. 1559’te, Livonia’daki Teutonic Order’ın Landmaster’ı, eski bir şövalye ailesinden gelen, doğuştan gelen 42 yaşındaki Gothard Kettler (1517-1587) tarafından devralındı. 10 bininci Livonian ordusunu yönetti ve vali Michael Repnin'i yenmeyi başardı. Ancak, Ocak 1559'in başlarında, Rus Prens Vasili Serebryany birlikleri, Livonia'ları hızla yenen ve Livonia şehirlerinin 11'ini ele geçiren Livonia'yı işgal etti.
Livonia'daki Korkunç İvan'ın askeri başarıları, komşu Kuzey ve Doğu Avrupa ülkelerini ciddi şekilde uyardı. Polonya, Litvanya, Danimarka ve İsveç, Livon Konfederasyonuna karşı düşmanlıkları hemen durdurma talebinde bulundu. Bütün bu ülkelerin Baltık kıyılarında kendi çıkarları vardı. Her şeyden önce, deniz iletişimlerinin kontrolünü talep ettiler. Rus tüccarlar Revel'den geçmeye zorlanmadan önce, Livonia'nın yakalanması ve Baltık Denizi'ne erişim sağlanması durumunda, durum durum değişebilirdi - Rusya krallığı ve aynı İsveç için en kötüsü için.
Korkunç İvan, Livonya Konfederasyonu ile ateşkes ilan ederken, Gothard Kettler, zor bir durumda kendisini hızla yönlendiren Litvanya Büyük Dükü Sigismund II ile Büyük Konfederasyon toprakları üzerinde Büyük Dükalığı koruyucusu kurmak üzere bir anlaşma imzaladı. Ancak, 1560'te, düşmanlıklar devam etti. Başarıya ilk olarak, Livonyalı müfrezelerine birçok önemli yenilgi vermeyi başaran Rus birliklerinin eylemlerine eşlik edildi. Ama sonra durum değişti. 1561'te Vilna Birliği, Livonia'daki Courland of Courland ve Semigalia oluşumuna imza attı. Rus krallığından kaçan Livonya Konfederasyonu, Litvanya Büyük Dükalığı ile birleşmeyi seçti.
Yüzyıllar sonra, Korkunç İvan'ın, Livonia Konfederasyonuna karşı düşmanlıklarla acele ettiği, bunun sonucu olarak Rus krallığının çok uzun bir süre açıklığa kavuşturduğu bir macera başlattığı açık. Başlangıçta, pratik olarak tüm Avrupa Livonya Konfederasyonu ile savaş nedeniyle Moskova'ya karşıydı. Bu ideolojik ve medeniyetçi bir soruydu - Ortodoks Rus krallığının aksine, Livonia Konfederasyonu Batı Katolik kültürünün dünyasına aitti. Onun yanında neredeyse tüm Batı, Orta, Kuzey Avrupa’nın ahlaki, politik ve askeri desteği vardı. Livonia’daki savaş sırasında Rus devletinin ve Rus halkının şeytanlaştırılması Avrupa'da başladı. Rusya'ya yönelik bu tutum, gelecek yüzyıllar boyunca Avrupa siyasetinde belirleyici oldu. Avrupa, Rus devletinden nefret ediyor ve korkuyordu. Baltık Denizi kıyılarına ulaşmak için çabasında acele eden olaylara sahip olan Korkunç İvan, Avrupa'yı kendine karşı kurdular ve bu halefleri tarafından son derece "geri tepti" - Rus devletinin müteakip yöneticileri.
Livonian Savaşı'nın başlamasının bir başka olumsuz sonucu da Livonian Konfederasyonunun resmen bağımsız bir devlet varlığı olarak varlığının sona ermesiydi. Livonia toprakları Litvanya, İsveç, Danimarka Büyük Dükalığı'na teslim edildi. Bu, Rus krallığı için iyi bir şey ifade etmiyordu, çünkü Livonya Konfederasyonu olan zayıf “tampon” devlet yerine, Rus krallığı o sırada güçlü Avrupa ülkeleriyle doğrudan bir mahalle aldı. Buna ek olarak, Baltık Denizi'ne erişim için uzak bir umut vardı - bir şey onu Livonya Konfederasyonu toprakları arasında ve bir diğeri de - İsveç toprakları veya Litvanya Büyük Dükalığı yoluyla taşımak.
Livonia'da savaşın yeni aşaması 1561-1562 Rusya krallığının ve Litvanya Büyük Dükalığı'nın doğrudan karşı karşıya gelmesine neden oldu. İlk başta, Rus birlikleri nispeten başarılı bir şekilde hareket etti, ancak daha sonra yavaş yavaş zemin kaybetmeye başladı. Bu nedenle, 1564'te Prens Peter Shuisky'nin emrindeki Rus ordusu, Litvanyalı ordusu büyük Hetman Nikolai Radziwill ve Vilna Kastelyan, Grigory Chodkiewicz tarafından yönetilen Litvanyalı ordusu tarafından Chashniki savaşında yenildi. Rus voivod Prensi Peter Shuisky, savaş sırasında, birkaç yüz Rus askeri gibi öldürüldü.
Krallığın batısındaki Rus birliklerine komuta eden Prens Andrei Kurbsky, Litvanya Büyük Dükalığı tarafına geçti. Rus krallığı için bu ciddi bir darbe oldu, çünkü Kurbsky, Korkunç İvan'ın sırdaşıydı ve Livonia ve Litvanya'daki Rus ajanları hakkında bilgi sahibi oldu. Savaştaki başarısızlıklar birçok etkili boar'ı düşmanlıkların durmasını istemek zorunda bıraktı, ancak Korkunç İvan bu taleplere bir oprichnina oluşturulması ve boyarlarla ilgili politikaların sıkılaştırılmasıyla cevap verdi. Mücadele gelince, devam etmeye karar verildi.
Moskova, Livonia bölgesini iki ülke arasında bölmek için Litvanya Büyük Dükalığı önerisini reddetti ve Riga’nın ele geçirildiği anlaşılan “acı sona kadar savaş” yolunda bulundu. Livonian macerasında, Korkunç İvan, Rusya'nın diğer bölgelerdeki zor pozisyonunu tamamen unuttu. Kuzeyde İsveç ile ilişkiler gittikçe kötüleşti ve güneyde Türkler ve Kırım Tatarları daha aktif hale geldi. İlk önce, Türk birlikleri Astrakhan'a karşı bir kampanya yürüttü ve ardından 1571'te Kırım Tatar ordusu Moskova'ya ulaştı ve başkenti ateşe verdi. Durum, Revel'de 1570'te başlayan ve Rus ordusunda ciddi hasara yol açan veba salgını nedeniyle ağırlaştı. 1571’daki veba ve korkunç kıtlığın salgını Rus krallığının birçok bölgesini kapsıyordu.
Lublin'de düzenlenen Asalet Diyetinin kararına göre 1569 yılında meydana gelen Litvanya Büyük Dükalığı ve Polonya Krallığı'nın birleşmesi Rus krallığı için çok olumsuzdu. Lublin Birliği'nde, Polonya ve Litvanya seçilen bir kralın yönetimi altında toplandı. Litvanya Büyük Dükalığı'nın Rus krallığı ile savaşta yenilmesinden duyulan korku, Lublin Birliği Birliği'nin sonuçlanmasının doğrudan nedeni oldu. Litvanya'nın Rus tarafından ele geçirilmesi korkusu, sonunda, sonunda Litvanya ile Rus krallığı arasındaki çatışmadan çekilemeyeceklerine karar vermiş olan Polonyalı gentry'e geçti.
Böylece, Livonian Terrible Ivan kampanyasının sonucu, Rusya'nın batı sınırlarında yeni bir güçlü devlet kuruluşunun - birleşik Rzeczpospolita'nın ortaya çıkmasıydı. Doğal olarak, Polonya-Litvanya devletinin politik, ekonomik ve askeri gücü, birlikten önce Litvanya Büyük Dükalığı'nın yetenekleri üzerinde birçok kez artmıştır. İki yüzyıl boyunca, Commonwealth kalıcı bir düşman haline geldi ve bazen Rus devletinin açık bir düşmanı haline geldi. XVI-XVII yüzyıllar boyunca. Commonwealth, Rusya devletine karşı her türlü entrikaları inşa etti, sıkıntılar sırasında Rusya'nın Polonya işgaline son verdi ve Lzhedmitriev'i Moskova tahtına empoze etmeye çalıştı.
1579'te İsveç, kendi çıkarlarını da takip eden Rusya'ya karşı savaşa girdi. Her şeyden önce, İsveç, kontrol altındaki Baltık limanlarından gelir elde etmesi beklendiği için Rusya krallığının Baltık Denizi'ne ulaşmasını istemedi. İkincisi, İsveç menfaatlerinin kapsamı, İsveç kralının Rusya krallığından yeniden toplanacağı Neva Nehri ve Finlandiya Körfezi alanındaki geniş arazileri içeriyordu. 1580'te İsveçli birlikler, Narva'nın 1581'inde Korela'yı (Priozersk), ardından Koporye ve Ivangorod'u ele geçirdi.
Livonia’daki savaş, özellikle Moskova’nın bu çatışmada ciddi bir müttefiki olmadığı için, Rusya krallığından kaynaklarda çok büyük bir baskı talep etti. Savaşın sabit maliyetleri, Tatar baskınları, veba, kıtlık ve mahsulün başarısızlığı ülke için feci sonuçlara yol açtı. Böylece, yalnızca Moskova'nın nüfusu 1580 tarafından üç kez azaldı. Rus krallığının toplam nüfusu yaklaşık% 25 azalmıştır ve buna rağmen İvan hükümdarlığı döneminde Korkunç yeni yoğun nüfuslu toprakların - Kazan ve Astrakhan Hanlığı, Nogai, Başkir ve Kazak toprakları - ülkenin bir parçası olmuş olmasına rağmen. Özellikle Rusya'nın merkez bölgelerinde bulunan insanlar, kıtlık ve veba salgını tarafından biçildi, sonuçları yetkililerin elimine edemedi. Livonian topraklarını fethetmek için Korkunç İvan'ın maceracı politikası kanlı meyvelerini verdi.
Livonian Savaşı Poruha'nın dönemi denilen şaşırtıcı çağdaşlar yok. Bu söz, Rus topraklarının savaşın sonucunda kendilerini bulduğu devleti daha iyi ifade edemezdi. Ölüm, keskin bir şekilde arttı - açlık, veba ve diğer hastalıklardan. Aynı zamanda, Korkunç İvan, Orta ve Aşağı Volga bölgesindeki köylülerin yeniden yerleştirilmesiyle iştirak etti ve bu da ülkenin orta bölgelerindeki nüfusun azalmasına katkıda bulundu. Pek çok köylü köylüleri köleleştirmekten kaçınmaya çalışırken ülkenin eteklerine yerleştirildi. Bu politika nedeniyle tarım arazilerinin% 50'inden fazlası işlenmemiş olarak kalmıştır, bu da gıda maliyetinde daha fazla artışa neden olmuş ve Rus topraklarını süpüren açlığı daha da ağırlaştırmıştır.
Her ne kadar Korkunç İvan, Livonia Savaşı'na girse de, Baltık Denizi'ne erişim sağlama ve buna bağlı olarak Rus krallığının politik ve ekonomik konumunun iyileştirilmesi hedefini uyguladı, uygulamada her şey tamamen farklılaştı. Ocak ayında, Rus krallığı 1582, ortaklığın Livonia ve Belarus üzerindeki kontrolünü tanıyarak, Commonwealth ile barış yaptı. 1583’te İsveç’te, Karelya’nın Finlandiya Körfezi’nin güney kıyılarındaki topraklarının ve topraklarının İsveç tacı lehine ayrıldığı bir ateşkes yapıldı. Böylece, Korkunç İvan'ın savaştan önce belirlediği hedeflere ulaşılmadı. Rus krallığı sadece Baltık Denizi'ne ulaşmada değil, Finlandiya Körfezi yakınındaki arazisini de kaybetti.
18 (28) Mart 1584, Korkunç İvan, ülkenin batı sınırlarında çözülmemiş çatışmalar bırakarak öldü. 1590-1595 içinde Yeni bir Rus-İsveç savaşı başladı, ardından İsveçlilerden ele geçirdikleri toprakları 1583 yılına kadar kazanmak mümkün oldu. Baltık Denizi'ne girme konusunda, Rusya bu göreve XVIII. Livonian Savaşı olaylarından iki yüz yıl sonra, Commonwealth de bağımsız bir devlet olarak var olmayı bıraktı, böylece tarihsel olarak Rusya hala zafer kazandı.