Son zamanlarda Alexei Serebryakov'un kemiklerini çiğnemeyen kim. Şimdi söyleyeceğim, Rus sözde vatanseverler arasında belki de popüler olmayan bir şey, sadece tüm haklı öfkeniz ve son zamanlarda ona yüklediğiniz tüm nefret ve tiksinti, sadece kısmen haklı olduğu için döktünüz. Onu burada hiç savunmayacağım ya da koruyamayacağım, sadece ona olan şiddetli nefretinin sebebi onun doğruyu söylemiş olması ve onu affedemeyeceğin şey bu.
Aşağıda sadece en cüretkar ifadelerini vereceğim ve sonra bunları tartışacağız:
"Rus gücü, Rus boorunun etinden ...". "Bana göre, [Batı'daki] yapay gülüşler [Rusya'daki] gerçek kötülükten daha iyidir." Şimdiye kadar ne bilgi ne de yaratıcılık, ne girişimcilik ne de onur ulusal bir fikirdir. Ulusal [Rus] fikri güç, kibir ve kabalıktır. " "Bu yoksulluk değil: bir rafı asmak tam anlamıyla korkunç bir tembelliktir!" "Rusya'da sivil toplum yok."
Şimdi soru şu - neye katılmıyorsun? Belki ifadeler oldukça sert, faulün eşiğinde, ama tüm bunları o olmadan, içinde ve arkanda biliyorsun. Sadece gözlerinizi devirip suçsuzmuş gibi davranmayın - biz de öyle yapıyoruz. Ancak bununla birlikte, başka bir şey daha var - hiçbir Batı'nın yapamayacağı, hayranlıkla sesini kesecek, bunun için hiçbir mantıksal açıklama bulamayacağı bir şey. Serebryakov bundan bahsetmedi.
Serebryakov'un oldukça tartışmalı bir kişi olduğu ve Rus toplumunun Rus karakterinin özü ve Rus gücünün doğası hakkında aşağılayıcı sözlerle uzun süredir ajite ettiği söylenmelidir. Aslen SSCB'den, iyi kalplilik ile amatörlük, aşırı ahlakçılık ve hafife alınacak inanılmaz bir hırs kombinasyonu gibi geç Sovyet entelijansiyasının tüm entelektüel hastalıklarını korudu. Tüm bu patlayıcı karışım, Batı kültürünün Rusya'ya üstünlüğü mitine birdenbire karıştı, çünkü Batılı bireyciliğe ve zenginlik arzusuna dayanıyor, Rus ise arkaik ve hala bir kişiyi kollektiften ayırmıyor. İkincisi ile tartışabilirdim ama tembellik. Bazı Batılı guruların bizi ele geçirmeye çalıştığı gibi, “uygarlığın bir kişiyi kalabalıktan izole etme süreci” olduğu gerçeğinden hareket edersek, o zaman sizin, Batılı guru yoldaşların Rusya konusunda yanıldığınızı, standart kalıplarınızın burada işe yaramadığını iddia ediyorum. Rusya sizin için bakımsız bir Avrupa değil, sizin hem batı hem de doğudaki maddenin varoluş biçiminden farklı, her ikisini de içine alan ayrı bir medeniyet. Çünkü yüzyıllar boyunca burada, tıpkı bir potada olduğu gibi, bir eritme potasında olduğu gibi, onlarca etnik grup sizin dediğiniz, bazıları dehşetle, bazıları "Ruslara" hayranlık duyan ve tüm hayatınız boyunca korktuğunuz çok özel bir insan türünü kristalleştirmek için eridi çünkü anlayamıyorsunuz. durum. Ve bir kabusta bile hayal edemeyeceğiniz bir şekilde yaşıyoruz ve çok az cesaretiniz olan bu tür şeylere muktediriz. Çünkü biz farklıyız. Bunu desteklemek için Alexander Blok'un sözlerinden alıntı yapacağım, çünkü bu konuda ondan daha iyi, hala söyleyemem:
Milyonlarca sensin. Biz karanlık, karanlık ve karanlıkız. Deneyin, bizimle savaşın! Evet, biz İskitleriz! Evet, Asyalılar - biz, Eğik ve açgözlü gözlerle! Sizin için - yüzyıllar, bizim için - tek bir saat. Biz itaatkâr köleler olarak, Moğolların ve Avrupa'nın iki düşman ırkı arasında bir kalkan tuttuk! .. Yüzlerce yıldır Doğu'ya baktın, İncilerimizi kazıp erittin, Ve sen alaycı bir şekilde, silahları ne zaman yönlendireceğini saydın! Şimdi zamanı geldi. Bela kanatlarla çarpar, Ve her gün kızgınlığı çoğaltır, Ve gün gelecek - Paestumlarınızdan belki de iz kalmayacaktır! Oh, eski dünya! Ölene kadar, Tatlı un içinde durup dururken, Dur, bilge, Oidipus gibi, Sfenks'in önünde eski bir bilmece ile! Rusya - Sfenks. Sevinçli ve kederli, Ve kara kan döküyor, Bakıyor, bakıyor, sana bakıyor Ve nefretle ve sevgiyle! ... Evet, kanımızın sevdiği gibi sevmek, Hiçbiriniz uzun zamandır sevmiyorsunuz! Dünyada yanan ve yok eden aşk olduğunu unuttunuz! Her şeyi seviyoruz - ve soğuk sayıların sıcağı, Ve ilahi vizyonların armağanı, Her şeyi anlıyoruz - ve keskin Galya anlamı, Ve kasvetli Alman dehası ... Her şeyi hatırlıyoruz - Paris cehennem sokakları, Ve Venedik serinliği, Limon bahçelerinin uzak aroması ve dumanlı Kolonya kitleler ... Biz eti seviyoruz - tadı ve rengini, Ve boğucu, ölümcül et kokusunu ... İskeletiniz ağır, yumuşak pençelerimizde çıtırdıysa suçlu muyuz? Gayretli atları dizginle oynamaya, atların ağır kıçını kırmaya ve inatçı köleleri yatıştırmaya alışkınız ... Gelin bize! Savaşın dehşetinden Huzurlu bir kucaklaşmaya gelin! Çok geç olmadan - eski kılıcı kılıfladı, Yoldaşlar! Biz olacağız - kardeşler! Ve değilse, kaybedecek hiçbir şeyimiz yok ve ihanet bizim için mevcut! Yüzyıllar, yüzyıllar lanetli olacaksın Daha sonraki döller! .. Ama artık biz kendimiz için bir kalkan değiliz, Artık savaşa kendimiz girmeyeceğiz, Ölümlü savaşın nasıl kaynadığını göreceğiz Dar gözlerimizle. Şiddetli Hun cesetlerin ceplerine karıştığında, şehirleri yakıp sürüyü kiliseye götürdüğünde ve beyaz kardeşlerin etini kızarttığında hareket etmeyeceğiz! ... Son kez - duyularınıza gelin, eski dünya! Kardeşçe bir emek ve barış şölenine, Son kez parlak bir kardeşlik şölenine, barbar liri çağırıyor! "
O zamandan bu yana 100 yıl geçmiş gibi görünüyor, ancak hiçbir şey değişmedi. Daha önce olduğu gibi Batı dünyası, dünyaya hitap etmemize rağmen bize bir makineli tüfek gözüyle bakıyor. "Çok geç olmadan - eski kılıcı kılıfladı, Yoldaşlar! Biz olacağız - kardeşler! Ve değilse, kaybedecek hiçbir şeyimiz yok ve ihanet bizim için mevcut! Yüzyıllar, yüzyıllar boyunca lanetli olacaksınız Hasta sonraki döller! " (1918, c). Putin'in son sözleriyle hiçbir ilişki yok: "Neden olmayacağımız bir dünyaya ihtiyacımız var? .. Saldırgan, intikamın kaçınılmaz olduğunu bilmeli, yine de yok edilecek! .. Saldırganlığın kurbanları olarak cennete gideceğiz ve onlar sadece öleceğiz. çünkü tövbe edecek zamanları bile olmayacak! " (2018, c). Görünüşe göre tarih düşmanlarımıza hiçbir şey öğretmemiş! Ancak ne yazık ki! .. Ama Alexei Serebryakov'a dönelim.
Onu savunurken, yardım edemem ama onun hala iyi bir aktör olduğunu (ve eleştirmenlerinin bile bununla tartışmadığını), çelişkili, ama son derece dürüst, oynamıyor, sahnede yaşıyor (çerçeve içinde). Bu tür bir başka örnek, genel olarak bir hayvan gibi, o kadar doğal ve samimi olan Alexey Panin'dir ki, onu sahnede yeniden canlandırmak imkansızdır. Kedi ya da köpek gibi. Ancak Serebryakov'dan bile daha kötü bitirdi. Çok patlayıcı bir karışım olduğu ortaya çıktı. Artı, o da hayatında beyinden mahrumdur. Ama bu konuda bile Panin samimidir, entelektüel gibi davranmaz. Yeminli "arkadaşlarımız ve ortaklarımız" için bir keşif - samimi ve yararlı bir aptal var, ödemek zorunda bile değil, içtenlikle ve tamamen özgürce söylediklerine ve yaptıklarına inanıyor. İlk başta Kırım köprüsünü öptü ve yüzüne sümük sürerek "Krymnash!" Diye bağırdı. Sonra da içtenlikle sorduğu gibi, çocuklar kanserden öldüğünde neden bir köprüye ihtiyacımız var? Bundan sonra keskin bir şekilde Batı'ya hazırlandı. Ne söyleyebilirim? En saf haliyle klinik! Tıp güçsüzdür, sadece sempati duyabilirsiniz. Tanrı onu korusun Panin, işte Serebryakov için gutarız.
Tüm talihsizliği, Serebryakov'un etten et, kan kanı, Rus halkının doğasında olan her şeye sahip bir Rus insanı olmasıdır - herhangi bir gücün reddi ve aynı zamanda ona tapınma ve kölelik; yüksek bir sosyal adalet ve haysiyet duygusuyla ve aynı zamanda, gerçekten Hristiyan itaati ve sonsuz sabırla, mahkumların pasifliğini sınırlayan; iyi bir çara imanla ve aynı zamanda gücün yozlaştığına ve iktidarda dürüst olanların olmadığına ve olamayacağına güvenerek; Batı'nın bize yardım edeceği ve ona eşit olmamız gerektiği inancıyla ve Rusya bir devlet değil, bir medeniyet olduğu için tüm tarihimizin kaderinde olan özel bir Rus yoluna kutsal inançla. Ve bunda bir çelişki yok çünkü Rus halkı bu çelişkilerden örülmüş, doğuştan doğuştan çelişkili.
Kısacası burada hala çok konuşabilirim ama yine de bu konuda Bismarck'tan daha iyisini söyleyemem. Bu Alman'ın, Rusya'da yaşadığı kısa sürede, bin yıllık tarihi boyunca kristalize olmuş Rus doğasının özünü ve tuzunu tam olarak yakalamak için nasıl yönettiği benim için bir muamma. Ancak tüm yabancı büyükelçiliklerde Rusya Federasyonu bayrağının yanına bir çerçeve içinde asardım:
Ruslar, tüm büyük etnik gruplar arasında en militarist bilince sahiptir. Yukarıdakiler hem edinilmiş hem de muhtemelen doğuştan gelen saldırganlıkla karıştırılmamalıdır, hem bireylere hem de birçok büyük ve küçük ulusa özgüdür. Aynı zamanda, Ruslar, militarizmle oldukça doğal bir şekilde, herhangi bir çelişkiye neden olmadan, ancak yalnızca onlara nüfuz eden her yerde var olan karmaşa ve ikiliği ve dünyaya karşı tutumlarını vurgulayan, en barışsever milletlerden biridir. Şaşırtıcı derecede çalışkan ve şaşırtıcı derecede tembeldirler, cimri ve savurganlardır, herhangi bir aşırı koşullarda hayatta kalma yeteneğine son derece iddiasızdırlar ve aynı zamanda rahatlığa bayılırlar, kahramanlık konusunda cesurdurlar ve çoğu zaman son derece kararsızdırlar, bu korkaklıkla karıştırılması kolaydır, bireyciler ve kolektivistler, zalim ve zalimdirler ve merhametli, zayıf ve ulaşılamayacak kadar güçlüler, muhafazakar ve devrimcidirler, yaratıcı ve basmakalıp, aptallık noktasına kadar dahiler ve nihayet, aynı zamanda hem Avrupalılar hem de Asyalılar. Ve tarif edilen özelliklerin bir dereceye kadar herhangi bir halkta ve etnik gruba özgü olduğunu ve Rusların diğerlerinden daha iyi ve daha kötü olmadığını söylemek gerekli değildir. Aslında, kimin daha iyi ve kimin daha kötü olduğundan hiç bahsetmiyoruz. Sadece farklılar. Herkesle ilişkili olarak paralel bir dünyada yaşarlar ve hiç kimse onları her zaman ve her zaman anlayamaz çünkü tamamen öngörülemezler!
150 yıl önce Rus ruhunun sırlarına nüfuz eden Alman İmparatorluğu'nun ilk şansölyesinin dehasına ve zekasına şapkamı çıkarıyorum. Alıntı yaptığım alıntıda, Rus halkını tanımlayan unutulmazımız Otto Leopoldovich, bu fenomeni açıklamak için zekice bir yabancı kelime kullanıyor - kararsızlık (ikilik, bizim görüşümüze göre çelişki). Evet, Rus halkı kararsız ve bu nedenle kimse tarafından anlaşılmaz. Şairin dediği gibi: "Rusya akılla anlaşılamaz, ortak bir ölçü ile ölçülemez, olmak özeldir, sadece Rusya'ya inanabilirsiniz!" Bu, Fyodor Tyutchev tarafından 152 yıl önce söylendi. O zamandan beri aslında hiçbir şey değişmedi. Hala tüm dünya için bir gizemiz. Ve nerede yaşadığımız hiç önemli değil. O, Afrika'da Rus ve Rus! Kanada'ya kaçan Alexei Serebryakov, kendinden kaçamadı, bir Rus adam olarak kaldı ve bunun için onu affedemeyiz. Ancak Serebryakov bir istisna değildir, Rus halkı nereye giderse gitsin, her yerde Rus halkı olarak kalır, zihniyetini değiştirmez ve dış koşullara uyum sağlamaz, aksine onları kendileri için değiştirmeye çalışır. Aynı zamanda, Rusya'dan gelen göçmenlerin hangi milliyet olduğu hiç önemli değil - Almanlar veya Yahudiler, Khanty veya Mansi. Ruhları Rus. Bu nedenle, İsrail ve Amerika'da, SSCB'deki tüm Yahudilere Rus deniyor ve Almanya'da Rus Almanlar, yaşam kutlamalarında yabancı gibi hissederek, yerli Almanlarla ortak bir dil bulamıyorlar. Farklı kutupluluğumuz var ve ortaya çıktığı gibi dikey olarak keskinleşti "teknolojik konektörler ". Rusların iyi olduğunu söylemelerine şaşmamalı, o zaman Alman ölüm!
Daha fazlasını anlatacağım, Batı Almanlar Doğu Almanlarla bile ortak bir dil bulamıyorlar. Görünüşe göre iki Almanya'nın birleşmesinden bu yana neredeyse 30 yıl geçti ve aralarındaki çizgi hala FRG-GDR sınırı boyunca uzanıyor. Günlük yaşamda bu farklılıkları açıklayan kelimelere bile sahipler - "ossi" ve "vessey" ("doğu" ve "batı" - "batı-doğu" kelimelerinden). "Ossi", Sovyet matrisinin altına düştü, bir Sovyete sahipler, Rus zihniyetine sahipler, bir mizah anlayışına kadar (Doğu Almanlar için komik, Batı Almanlar sadece kafa karışıklığına neden oluyor), "Vessey" ise 70 yıllık Amerikan işgalinin onlara dayattığı yenilgici ruhuna sahip. Bu paradoks ilk kez BM Uluslararası Barışı Koruma Gücü tarafından, FRG'den alınan birimler kendilerine verilen görevler için tamamen uygun olmadığında ve GDR Ulusal Halk Ordusu temsilcilerinin bunlarla başarılı bir şekilde başa çıktığı zaman karşılaştı. Tüm engel ideolojik eğitimdeydi - Doğu Almanlar bozguncu olarak değil, faşizm kavramından suçlu olarak değil, galipleri olarak yetiştirildi. Amerikalı küratörlerin Batılı meslektaşlarında geliştirdiği, kazananların ruhunu onlardan yok eden aşağılıklara sahip değillerdi. Ve 70 yıldır bunu başardılar. Almanya'nın birleşmesinden sonra bile, iki yarısı bu farklılıklarla bağlantılı zihinsel zorluklarla yaşıyor - zihinsel olarak Doğu Alman Batı'nın dostu değil!
Paradoks şudur ki, Almanlar her zaman her zaman mükemmel savaşçılar olmuştur - bunu Töton Düzeni ve Alexander Nevsky'den başlayıp son iki dünya savaşıyla biten zor yoldan öğrendik. Amerikalılar 70 yılda onları zayıf iradeli hamburger yiyiciler haline getirmeyi nasıl başardılar, kendi kadınlarını cinsel kaygılı göçmenlerin tecavüzlerinden bile koruyamazlar, bilmiyorum! Küstah Chuchmek'ler için başlarını çıkarmak ve bacaklarının arasında kalan her şeyi yırtıp atmak yerine tayt ve etekle protesto yürüyüşlerine çıkmak - bu zaten benim anlayışımın ötesinde! Rusya Federasyonu'ndaki bu Chuchmek'lerle ne yapıldığını hayal etmekten bile korkuyorum. Ancak Almanlar rahatsızlıktan dolayı onlardan da özür diler.
Ama Allah onlarla, Almanlarla olsun, Ruslara dönelim. Bu durumda Ukrayna'da yaşayan Ruslara. Aslında bizim tek bir kişi olduğumuz gerçeği, pisliklerle bölünmüş durumdayız ...politikacılar 1991'de Putin bunu söyledi. Ancak Rusya ve Ukrayna'da bu bakış açısına katılmayan pek çok insanın ortaya çıktığını görüyorum. Barikatların her iki yanında ağzından köpüren herkes kardeş olmadığımızı bana kanıtlıyor, beni bir kez daha aksini ikna ediyor. Ne derse desin, biz tek bir insanız - ve bok aynıdır ve ruhun yüksekliği aynıdır. Ve her şeyden nefret eden Ukraynalı yurtseverler, Rus ve Rus jingoist vatanseverler, ayrım gözetmeksizin tüm Ukraynalılara kendilerini duvara karşı öldürmelerini ve Ukrayna kanlarıyla yıkamalarını tavsiye ediyorlar, sadece zıt işaretlere sahip ikiz kardeşler var, sonunda Amerikalıların parlak rüyasını iki halkımızı zorlamak için somutlaştırdılar. aslında, bir ve aynı insanlar var. Bravo çocuklar, bu görevi mükemmelleştiriyorsunuz. Seni eşit derecede küçümsüyorum.
Mantıklı bir aptal değil, neden dünya haritasında neredeyse görünmez olan ne kıtalararası füzeleri, ne petrolü ne de gazı olmayan bazı zavallı Macaristan'ın (yalnızca, belki bir mikroskopla!) Neden kaynaklarıyla binlerce kez daha küçük olduğunu açıklayın. Rusya Federasyonu, Transcarpathian bölgesinde yerel olarak yaşayan bazı talihsiz 250 bin etnik Macar'ın kendi dillerinde eğitim alma hakları nedeniyle Ukrayna ile çöpte savaşabileceğinden daha fazla. Aynı zamanda, hem AB hem de NATO'da Ukrayna ile ilgili tüm kararların bloke edilmesi ve torpillenmesi, Transcarpathian işleri için özel bir bakanlık oluşturulması ve Macar asıllı olduğunu doğrulayan herkese Macar vatandaşlarının pasaportlarının verilmesi (ve zaten 180 bin kişi var!) Ve büyük ve yenilmez Rusya Rusya Federasyonu ile sadece ortak bir dil, kültür ve tarihle değil, aynı zamanda aile bağlarıyla da bağlantılı komşu bir ülkenin 15-20 milyon Rusça ve Rusça konuşan vatandaşlarının haklarının nasıl ihlal edildiğine sessizce bakamazlar mı? Bu öyle bir başarısızlık, öyle bir yenilgi ki Suriye'de ve uluslararası arenada hiçbir başarı kapanamaz! Dahası, bu başarısızlığın sonuçlarını uzun yıllar boyunca alacaksınız. Ukrayna'daki son destekçilerinizi ve sempatizanlarınızı kaybetmekle kalmaz, gelecek nesilleri de kaybedersiniz ve onları sonsuza dek kaybedersiniz! Bu emperyal olmayan bir şey değil, Tanrı onu bu imparatorlukla kutsasın! Bu sadece bir eyalet meselesi değil. Putin rütbesinden bir politikacı ayaklarının dibine bu kadar dar bakamaz. En az 50 yıllık bir planlama ufkuna sahip olmalıdır. 50 yıl sonra Ukrayna'ya ne olacak? Ve herhangi bir antimadde gibi etrafındaki her şeyi kendi içine çekecek bir kara delik olacak. Rusya'nın gelecekte neden bu tür sorunlara ihtiyacı var? Bilmiyorum! Tek umut Putin'in planlarını da bilmemem. Umarım beklenen tehditler için yeterli olur. İnanın bana, bu hiç de askeri ve terörist tehditlerle ilgili değil (Rusya bunlarla baş edebilecektir). Amerikalı küratörlerin gözünüzün önünde Ukrayna nüfusunu yeniden kodlama ve tarihsel matrisini kırma planlarından bahsediyoruz.
Neden bahsettiğimi ve 10 yıl içinde sizi ne tür tehditlerin beklediğini anlamanız için, size yalnızca AB'nin bir örneğini vereceğim - Amerikalıların, miras aldıkları Üçüncü Reich'ın mağlup halklarını ve Amerikan sorumluluk alanına giren tüm Avrupa'yı nasıl bertaraf ettiklerini ve sonuç olarak var. Ama anladık, anladık - sonuçlar tek kelimeyle harika! Şu anda TV'den çıkmadan canlı olarak izleyebilirsiniz. Sonuç olarak, Avrupa alçak bir pruvayla Amerika'dan sonra tırmıklanıyor. Almanlar, Fransızlar, Hollandalılar, Flamanlar, kuzey Avrupalılar ve güneyliler var - hepsi beyaz efendinin onlara sunacağını sessizce yutuyor. Sadece Genç Avrupalılar ağızlarını açmaya cesaret edebilirler - her türden Polonyalılar, Macarlar, Çekler, Slovaklar ve garip bir şekilde Avusturyalılar ve İtalyanlar var. Ve neden? Cevap basit - farklı bir hikayeleri var. Sovyet işgali bölgesindeydiler, matrisi kırmadılar. Amerikalıların şu anda Ukrayna'daki yandaşlarını dizinden kırdığı ve şimdiye kadar nazikçe, kendilerine sunulan "beşinci sütun" ve onlar tarafından "emilen" medya aracılığıyla Rusya Federasyonu'nuzda çökmeye çalışıyorlar, ( Batı'nın çürüyen zararlı etkisi, özellikle genç nesil üzerindeki manevi ve maddi değerleri hakkında, her şeyi kendiniz biliyorsunuz, 26 yıldır bu çorbada kaynıyor, burada size yeni bir şey söylemeyeceğim). Sonuçlar çok uzun sürmeyecek. Ukrayna'da 2000+ doğumlu, artık otorite olmayacak ve tarihi, 2014'te iktidara gelen aşağılık bir kötü adam tarafından kendilerine beslendiği biçimde algılayan bir moron nesli büyüdüğünde, Amerikalılar tarafından ekilen fırtınayı yine de biçeceksiniz. reenkarne.
Bütün bunları sırf siz (Ruslar) Ukraynalı kardeş olmayanlarınızın beyinlerini yıkamanın olası sonuçlarını hafife almamanız için getirdim. Sonuçlar korkunç olmaktan da öteye gidebilir. Profesyoneller çalışıyor! Matrisi kırma ve tarihi kodu yeniden yazma konusunda uzun yıllara dayanan deneyime sahiptirler. Almanları ve Japonları tarihsel gelenekleriyle kırmayı başardılarsa (sadece samuray ve Cermen Vikingleri neye değer?!), O zaman büyük ukrov'un beyinsiz mirasçıları hakkında ne söylenir ?!
Barikatların her iki tarafındaki, en azından aptallıklarında samimi olan sözde vatanseverlerden daha da iğrenç, bende mutlu bir şekilde yeni bir vatan bulan ve şimdi Rus olan eski Ukrayna vatandaşlarını çağrıştırıyor. Ve yeni konumlarının zirvesinden, şimdi Rusya Federasyonu için boğuluyorlar ve dibe batan eski gemide kalan tüm Ukraynalıları hor görüyorlar. Yulia Vityazeva ve Dmitry Dzygovbrodsky gibi popüler blog yazarı katiplerinden başlayıp Ukrayna ve diğer konularda ultra mega uzman Rostislav Ishchenko ile biten bu tür ucubeler görüyorum.Rostislav Ishchenko, Rusya Federasyonu'ndaki kıçını kurtarıyor ve şimdi eski yurttaşlarını oradan içeri girmeye çalışıyor. Bu tekne, şu sözlerle: “Nereye gidiyorsun piç ?! Eh, ödünç almayın! Oluk kauçuk değil! Buraya çok sayıda gelin, biliyorsunuz! NATO’ya gidin! (ki bu çeviri anlamında - cehenneme git!) ". Onlara sormak istiyorum: “Ne kadar zamandır Rus pasaportu alıyorsunuz? Ayakkabılarını çabucak değiştirdin! "
"Ancak bir kez daha aldatıldıklarında, yağmalandıklarında, dağıldıklarında ve morali bozuk olan Ukraynalılar Rusya'dan yardım istemek için (esasen maddi) koştuklarında, tüm iradeyi toplamak, duygusallığı bir kenara atmak ve kendi çıkarlarına karışan yeterince sağlıklı bir sinizm bulmak gerekecektir. ve çerezlerin ve diğer nishtyakların arkasında ne olduğunu açıklayın - bu orada, NATO ve AB'ye. Ve Rusya'nın Ukrayna'ya yardım edebileceği en büyük şey ona bir pusula vermektir. Onun tarafından seçilen yol açıkça belirtildiği yerde - Batı'ya! "
Üç kez tahmin edin, yukarıdaki karakterlerden hangisi bu kelimelere aittir? Ve aslında fark nedir, çünkü yarınız onlara abone olmaya hazır. Ve neden kınadığın Alexei Serebryakov'dan daha iyisin? Ve burada bir paradoks yok - bu, Rus ruhunun tutarsızlığıdır. Her şey onun içinde - hem ruhun yüksekliği hem de düşüşün asıllığı.
Özet
Sağlık için başladı ve barış için sona erdi! Alexei Serebryakov ile başladı ve bir Rus etnik ve çelişkili bir Rus karakteri ile bitirdi. Sonuçlarımın çelişkili doğasına rağmen, asıl şeyi not etmeliyim. Rus devleti doğası gereği ideokratiktir; maddi başarıya değil, ortak adalet fikrine ve davamızın adil olduğu inancına dayanır. Rus halkı ve bunu tarihlerinde defalarca kanıtladılar, şimdi olduğundan daha zor koşullarda bile imkansız olanı gerçekleştirme yeteneğine sahipler, ancak yalnızca bir durumda - seçilen yola inanıyorlarsa. İktidar seçimine inanmayı bırakır ve kabul etmezse, SSCB'nin yıkılmasının gösterdiği gibi, büyük bir askeri güç bile yardımcı olmayacaktır.
Yakın zamanda GSYİH asistanı Vladislav Surkov'un "Putin'in Uzun Hali" tarafından yayınlanan ideolojik olarak kavramsal çalışmasında, "derin insanlar" kavramını gündelik hayata sokarak bu mesajı doğrulamaya çalışıyor. Bir tane var, çıkıyor. Bizim. Rusça. Bunun üstesinden gelemezsiniz, bilirsiniz, gadget'lar ve diğer aşırılıklar için kullanılmaz, sahip olunan güçlere güvenmez ve en önemlisi, tüm bu övünen denizaşırı pazarlama politik stratejistlerinin asla anlayamayacağı bir çekirdeğe sahiptir - son gömlek zor bir zamanda çıkar ve hayat koy. Tabii ki Anavatan için! Burada hiç gergin değilim, kendim de öyle düşünüyorum çünkü bunlar benim sözlerim yoldaş. Surkov bu konuda daha akıllı.
Putin de aynı şeyi söyledi, Suriye kampanyasının sonuçlarını, Amerikalıların bizi asla anlamayacağını, Amerikan askerinin aksine Rus askeri, haklı bir davayı savunduğunu bilirse kolayca ölümüne gidebilir. Bu tam olarak Ruslarla diğer tüm etnik gruplar arasındaki temel farktır. Rusların, sonuna kadar gidebilecekleri yüksek bir sosyal adalet duygusu var. Bu bizim yetiştirilme tarzımız. Bu, anne sütü ile emdiğimiz kültürel ve tarihi kodumuzdur. Alt kortekste, kişinin Büyük Ülke ve Büyük Tarihine ait olduğunun gururlu farkındalığı nedeniyle yazılan kod. Düşmanlarımızın bizden silmeye çalıştıkları tam olarak budur. Bizde en çok korktukları şey bu. Rus eti ve kanı olan Ukraynalılarda yok etmeye çalıştıkları şey budur. Ve onlara bu konuda yardım etmenize gerek yok, Ukrayna halkını sizden uzaklaştırıp, onları vatana ihanetle suçlayarak! Tarihsel olarak oluşturduğumuz bağlarımızı kırmak için şimdi hangi güçlerin fırlatıldığını hayal bile edemezsiniz. Bunu sadece aptallar ve hainler anlayamaz. Kim olduğunuzu kendiniz seçin! Yararlı bir aptal veya patolojik bir aptal olmak için hangisinin daha iyi olduğunu bile bilmiyorum. Hata bazen suçtan daha kötüdür!
Rusların affetmediği şeyler var. Ve onları kışkırtmayın! Ve bu yüzden Batı'da bize karşı özel bir tutum var, burada, yeterince gizlenmemiş bir endişe altında, gizli olmayan bir saygı görülebiliyor. Çünkü bir Rus'un sonuna kadar gidebileceğini ve gerçek için ölebileceğini anlıyorlar. Amerikan asla! Pazarlık yapmayı tercih ediyor. Bu bizim temel farkımızdır! Kahraman Sergei Bodrov'un sözlerini hatırlayın: “Güç nedir kardeşim? Güç gerçekte! " Bu filmleri izleyerek büyüdük, bu anlayış içimizde. Gerçek için ölmek korkutucu değil. Suriye'de hayatını kaybeden son Rusya Kahramanlarımız, kendisine ateş açan Alexander Prokhorenko ve "Makarov" hizmetinden sonuna kadar ateş eden Roman Filipov bunun canlı örnekleridir. Amerikalılar bunu asla anlamayacaklar ve bu, VVP'nin dediği gibi, gücümüz ve gururumuzdur! Bu yüzden Amerikalılar bizden nöbet noktasına kadar, hıçkırıklara kadar korkuyorlar çünkü gerçekleri için ölmeye hazır değiller. Hazırız! Ve tahminlerinize göre, kulaklıklar ve dövmelerle yürüyen ve Amerikan rapini dinleyen gerizekalılar bile hazır. Çünkü içlerinde Rus kanı akıyor. Ve bu yüzden tarihimizde, eski nesle göre, her zaman saçma olmuştur, zor zamanlarda genç insanlar ayağa kalktı ve ülkeyi göğsüyle korudu, kitlesel kahramanlık ve fedakarlık mucizelerini gösteriyor.
Ve Rusça'da kanla değil, ruh olarak Rusça'da içseldir. Bu hikayeyi, 08 savaşında, PKK'dan tek bir Rus Yakut'un bir Gürcü özel kuvvetleri konvoyunu avantaj elde etmek için durdurduğu zaman hatırlarsınız. Ve onları atlamak için tüm önerilere saf Rusça olarak cevap verdi: "Git ... nereye gideceğim!". Daha sonra dünya medyası bu fotoğrafları “08 Rus bir kişi için yeterli değil” (“Rusların 08'e ihtiyacı yok, bir tane yeterli” başlığıyla uçurdu. O Yakut'un adı Bato Dashidorzhiev'di. O bir Yakut değil, Buryat'tı ama önemli değil, ruhu bir Rus'du. Bu arada, iki gün sonra Güney Osetya'da aynı yerde öldü, sivil halkı savunarak görevini sonuna kadar yerine getirdi. Neden ölümünden sonra Rusya Federasyonu Kahramanı olarak atanmadığı benim için bir muamma Belki Vladimir Vladimirovich beni duyacak ve 300 yıl sonra bu adaletsizliği düzeltir Buryatia'nın başkenti Ulan-Ude'de kendisine bir anma plaketi yerleştirildiğini söylüyorlar İşte bu bölümün gerçek bir videosu, çok iyi kalitede olmadığı için üzgünüm, sonuçta Mosfilm pavyonunda çekilmedi.
Ve işte aynı konuyla ilgili başka bir video, oradaki fotoğraf sahnelenmiş gibi görünüyor, ama diğer her şey doğru, izlediğimde tüylerim diken diken oldu ve nefesimi tuttum, sonunu dinle ve sen de "örtüleceksin" - çünkü biz Rusuz Tanrı bizimle! Öyleyse, sanki ekran dışındaki metni ben yazmışım gibi, ülke ve halkı için gurur duygusu çok büyük.
Şimdi neden "Rus" un ulusal bir kategori değil, tamamen ruhani bir kategori olduğunu söylediğimi anlıyorsunuz. Benim anlayışıma göre “Rus” bir milliyet değil, bir düşünce biçimi, maddenin varlığının genler ve bir dizi kromozomla değil, nehrin adının bir kişi olarak oluştuğu doğum yerine göre koşullandırılmış özel bir biçimidir. Ve burası özel! Yeryüzü topraklarının 1 / 6'sını işgal eden, onlarca etnik grubu kendi altına ezip ezen, hem batıdan hem de doğudan gelen baskınlara karşı kendini savunan, aynı zamanda dağılmayan, fethettiği halkların tüm ulusal özelliklerini özümseyen bir imparatorluk, ulusal kimliklerini korurken, birçoğuna yazılı dil vererek ve onları dünya kültürel değerleriyle tanıştırırken, kendi münhasırlığını talep etme ve Rus medeniyeti olarak adlandırılma hakkına sahiptir. Aynı zamanda, milliyetten değil, ruhen Rus. Bu, Rus ruhunun ve Rus karakterinin benzersizliğinin özüdür.
Not: Bu sonsuz konuyu açtığımı varsayalım. Ve bunu, Puşkin'in "Tanrı sizi anlamsız ve acımasız bir Rus isyanı görmenizi yasakladı!" Diye tanımladığı ulusal karakterin özelliklerine henüz girmedim! Bu, Rus halkının sonsuz acı çekmesiyle ilgili. Ama sabır kırılırsa, o zaman bu kadar! Herkese Khan! Rusların dizginlenmesi uzun zaman alıyor ama hızlı gidiyorlar! Batı'yı kurtaran tek şey, Vladimir Vysotsky'nin dediği gibi, "gerçek şiddetin çok az olduğu ..." Ancak sessizken atılmayı uyandırmamak ve Rus ayısına alay etmemek daha iyidir. Çünkü bir ayıyı inden çıkarmanın yüzlerce yolu vardır, ama onu geri sürmenin kimse yoktur. Vladimir Vladimirovich ile birlikte sizi uyardığımı varsayacağız.