Topçu. Büyük kalibreli. 152 mm obüs topu ML-20 modeli 1937 yılı
Kendine küçük bir önsöz ver.
Geçen yüzyılın topçusu hakkında konuşurken, bir kez daha belirli bir hayranlığı ifade etmek istiyorum. Gerçekten de savaş tanrısı. Evet, bugün sanat sistemleri hakkındaki hikayeler, aynı hikayeler / şovlar gibi ilgi ve heyecana neden olmaz. tanklarama ...
Katılıyorum, bu howitzers ve silahlarda büyüleyici bir şey var. Evet, hiçbir gizlilik ve tankların gizemi yoktur (içinde ne var?), Her şey görünürde. Fakat bundan sonra silahlar ve kankalar daha az çekici hale gelmiyor.
Mümkün olmasına rağmen, sadece topçu manyaklarız.
Obüs tabancası ML-20 ile ilgili sayısız malzemeyle çalışarak, gerçekten saygın ve yetkili seleflerin otoritesinin sürekli "baskısını" hissettik. Pratik olarak tüm çalışmalarda birçok eleştirel inceleme, örnek, karşılaştırma var. F. F. Petrov tarafından oluşturulan sistem bu kelimeleri gerçekten hak ediyor. 20 yüzyılda sayısız savaşta kaç askerin hayatını kurtardığını hak ediyor. Veya, aksine, iddia - karşı tarafın askerlerinin hayatlarıyla ilgili olarak.
Ve kurtardıkları hayatlar için minnettarlıkta, ön saflardaki askerler, bu topçu pilleri, mühendislik yapıları ve düşman Emelya'nın zırhlı araçlarını yok etti. Ben analoji istemiyorum, ama o muhteşem Emelya da her şeyi yapabilirdi. Tek fark, birinin turna fırsatlarını kullanması ve ikincisi de yaratıcıların kendisine verdiği şeyi yönetmesidir.
Bununla birlikte, topçu makamlarının görüşüne bağlı olarak, "uzmanların" en iyi örneklerine karşılık gelecek bir "vagon" oluşturmak mümkün değildir. Özel silahlar her zaman evrenselden daha iyi olacaktır. Silah, bir obüs topundan, bir obüs de daha iyidir.
Ancak bu avantajlar yalnızca komutanın farklı topçu sistemleri olduğu zaman görülebilir. Bu bir savaşta sık sık olmaz.
Bu, ML-20 obüs topunun kesinlikle doğru bir şekilde ödüllendirildiği coşkuyu açıklayabilir.
Bu sistem hakkında konuşmaya başlamadan önce, bu enstrüman için kullanılan terimi netleştirmeniz gerekir. Obüs topu Gerçek şu ki, bazı eserlerde bu terim tersine çevrilmiş: gun-obüs. Bu tür araçların ilk sırada yer almasında, her zaman özelliği daha büyük bir ölçüde korunmuş olan bu tür silahları koyarsınız. ML-20 için bir obüs. Bu nedenle, bu sisteme bir obüs tabancası değil, tabanca obüs denilmesi gerekir.
Doğru, yazarlar diğer topçu sistemlerinin tanımlarında böyle bir terim bulamadılar. Bu ilginç bir sonuca yol açar. Büyük olasılıkla, terim ML-20 için özel olarak tanıtıldı. Bu silahların benzersiz dövüş özelliklerini vurguladı.
Kısa namlulu klasik tarla obüs daha güçlü silahlardı. Bunun içinde ML-20'i aştılar. Klasik uzun menzilli uzun namlulu özel güce sahip silahlar, ateş menzilindeki ML-20'i aştı. Teorik olarak, yeni sistemin her iki sistemden daha düşük olduğu ortaya çıktı. Bu nedenle, böyle bir araca olan gereksinimin olmadığı görülüyor.
Ve uygulamada ne? ML-20, tarla gürleyenler ve uzun menzilli özel güce sahip silahlar arasındaki bir niş gibidir. Ve bu gerçeği tamamen farklı bir pozisyondan düşünmek gerekir.
Howitzers'ın aksine, bu sistemin hiç şüphesiz bir avantajı var - atış menzili. Bu, gerçek bir savaşta, geri dönüş ateşi olmadan düşman obüs pillerine çarpabileceği anlamına gelir. Mükemmel karşı savaş!
Özel güç toplarıyla daha zor. Burada, aynı itiraz taktikleri ile, howitzers karşı olduğu gibi, sistem açıkça kaybedecek. Ama! ML-20 daha hafif ve daha hareketlidir. Bu nedenle, özel güçteki ağır silahlardan çok daha hızlı pozisyon değiştirme yeteneğine sahiptir.
Elbette, Alman uzun menzilli silahların bataryasına ağır ML-20 "kemer sığdır" saçma görünecektir. Ancak, içinde hikayeler Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın böyle bir yüzleşme örneği var. Ve bu savaşçıları nasıl öldürdüklerini kazandılar! Kendinden emin bir ateş pahasına değil. Sadece menzilli silahlar dikkat etti. Parça savaşçıları. Ve üretimi oldukça karmaşık. Bu nedenle, ciddi silah sesi saldırıları durumunda, bataryalar pozisyonlarını değiştirdi!
Bu arada, silahın maliyeti ve üretimin teknolojik çözümleri sorusu savaşa hazırlık açısından önemlidir. Ve savaş sırasında archiaktualn. Takım, üretimi ucuz ve teknolojik olarak üretimi kolay olmalıdır.
Obüs top ML-20'in tarihçesi Çarlık Rusyası'nda başlıyor. O zamanların en başarılı silahı Rus ordusunda ortaya çıkmıştı: Schneider sisteminin 152 modelinin 1910 mm kuşatma topu. En azından balistikte, o zamanlar dünyada daha iyi bir araç yoktu.
İç Savaşın sona ermesiyle, silahın iyileştirilmesi gerektiği ortaya çıktı. Bunun hakkında konuşmak, sonuçta, XXUMX Perm tesis numarası (Motovilikhinsky tesisi) için bir göreve dönüştü. Modernizasyon iki kez yapıldı. 172 ve 1930’te. Ancak, eski silahın kusurları çözülemedi. Yine de bazı yenilikler ve daha az başarılı modernleşme hakkında konuşmasına izin verildi. Ancak bu tür araçlar için gereksinimler sürekli artmaktadır.
GAU’nun talimatı üzerine, Motovilikhinsky tesisi, ML-15’in yeni bir enstrümanı üzerinde çalışmaya başladı. Üstelik bu sistemin gerçekten birçok yönden yeni olması gerekiyordu. Ancak, Bitki No. XXUMX bir üretimdi! Ve tasarımcılar, tesis için herhangi bir “teknolojik devrimin” birçok sorunla sonuçlanacağının farkındaydı.
Bu nedenle, paralel olarak, inisiyatif olarak, tasarım ve başka bir sistem - ML-20 üzerinde çalışma yürütülmüştür. Tesiste halihazırda yaratılan teknolojileri kullanacak sistemler, üretimi daha kolay hale getirecek ve sonuçta mümkün olan en kısa sürede üretime sokulabilecektir.
Kapılı namlu her iki sistemi de öncekilerden ödünç aldı. Dahası, ML-20 tekerlek hareketi, süspansiyon ve çerçeve silahları kullandı. 1910 / 34
GAÜ’nün görevi Nisan 1936’a kadar tamamlandı. Silah saha testine girdi.
Ne yazık ki, ancak ürün bitmedi. Testler, sistemin gereksinimleri karşılamadığını göstermiştir. Numune fabrikaya revizyon için gönderildi. Etkilenen silahın “devrimciliği” idi.
Mart ayında 1937, ML-15'in ikinci testi başladı. Silah bu kez ordunun talep ettiği sonuçları gösterdi. Ayrıca, bazı kaynaklar bu sistemin seri üretimi için olumlu önerilerden bile bahsetmektedir.
Aralık ayında, 1936, ikinci numune çöp sahasına teslim edildi. 25 Aralık, 1936, ML-20'i test etmeye başladı. Çoğu gereksinim için bu sistem görevlere uygundur. Silah taşımasıyla ilgili bazı açıklamalar. Revizyon çok fazla zaman almadı ve silah, ordunun gördüğü ile tamamen aynı oldu.
Bugüne kadar, ML-20'in neden servis için kullanıldığına dair anlaşmazlıklar var.
Birçok eserin yazarları A.B. Shirokorad gibi bir "canavar" fikrine atıfta bulunur. Nitekim, ML-15 daha küçük olması nedeniyle daha hareketliydi (savaşta 500 kg'da ve istiflenmiş pozisyonda 600 kg'da), daha modern ama daha karmaşık bir taşıyıcı olarak daha yüksek taşıma hızına sahipti (45 km / s'ye kadar).
Bize göre, Shirokorad önde gelen bir uzmanın "körleri" tarafından önlendi. Bilim adamının bakış açısından, ML-15 daha iyidir. Fakat hayat kendi düzenlemelerini yapar. GAÜ’nün tam olarak ML-20’i alması, tesis tasarımcısını önemli ölçüde etkiledi. Üretim işçileri.
ML-15 üretiminin teknolojik donanımı henüz geliştirilmemiştir ve bu zaman ve para gerektirdiğinden, üretim işçilerinin konumu belirleyici rol oynamıştır. Minimum maliyetle, araçları mümkün olan en kısa sürede vereceğiz! Silahın tüm bileşenlerinin üretimi için hazır hatlarımız var.
Doğru, evet, biri silahların ağırlığını ciddi biçimde tartışabilir. Ancak bu dezavantaj, sistemin alay veya bölüm seviyesi için tasarlanmadığı gerçeği açısından tamamen önemsizdir. Bir kolordu topuydu. Dahası, ML-20, X-NUMX-mm A-122 topuyla çift yönlü hale geldi.
Her neyse, ama 22 Eylül 1937, ML-20, Kızıl Ordu tarafından "152-mm obüs tabancası örnek 1937 g." Adı altında kabul edildi.
Silah, zaman tasarımı için kayar yataklı bir halı ve yaylı tekerlek parkuru ile yeterince moderndi. Namlu iki çeşitte üretildi - bağlanmış ve monoblok (bazı kaynaklar üçüncü seçenekten bahsediyor - serbest bir boru ile).
ML-20, bir piston cıvatası, bir hidrolik iş mili geri tepme freni, bir hidropnömatik tırtıllayıcı ile donatıldı ve ayrı bir kovan yüklemesine sahipti.
Deklanşör, çekimden sonra açıldığında harcanan kartuşların zorla çıkarılması için bir mekanizmaya ve çekimden önce yüklendikten sonra deklanşörü kilitleyen bir sigortaya sahiptir. Herhangi bir nedenle tabancayı boşaltmak gerekliyse, önce deklanşörün açılmasını sağlamak için sigorta anahtarını değiştirmeniz gerekir.
Yüksek yükseklik açılarında yüklemeyi kolaylaştırmak için, resmi ML-20 bir astar tutma mekanizması ile donatılmıştır. İniş, tetik kablosu kullanılarak tetik düğmesine basılarak gerçekleştirilir.
Alet, eğer namlu geri tepme tertibatına düzgün şekilde bağlanmamışsa, kapının açılmasını önleyen bir karşılıklı kapanma mekanizmasına sahiptir. Geri tepme cihazlarında ve taşımadaki geri tepmeyi azaltmak için, ML-20, yarık tipinde güçlü bir büyük ağızlık freni ile donatılmıştır. Başparmak kümesi ve kapak, her birinde 22 litre sıvı içerir, küçük resimdeki basınç, 45 atmosferdir.
ML-20'in ayırt edici bir özelliği, on üç itme yükünden birinin seçimi ile tanımlanan farklı yükseklik açılarının ve başlangıç atış hızlarının benzersiz bir birleşimidir. Sonuç olarak, silah nispeten düşük bir mermi hızında menteşeli bir yörüngeye ateş eden bir obüs olarak ve yüksek bir mermi hızında düz bir yörüngede bir silah olarak da kullanılabilir. Silah, doğrudan ateş etmek için teleskopik bir manzara ve kapalı pozisyonlardan ateş etmek için topçu panoraması ile donatıldı.
Kayar yataklı araba, bir dengeleme mekanizması ve ekran kapağı ile donatılmıştır. Kauçuk lastikli metal jantlar (ilk silahların bazılarında örgü iğneleri ve bir top numunesi 1910 / 34'ten lastik ağırlıkları) olan jantlar, yaprak yaylar vardı.
Silah genellikle namlunun çekilmiş pozisyonda olduğu bir vagonda taşındı.
Seyahatten savaşa geçiş süresi 8 - 10 dakika idi. Kısa mesafeler için, sistem, 4 - 5 km / s hızında çekilmemiş bagajla taşınabilir.
ML-20'in tabanca askısı normalleştirilmiş olarak kabul edildi, 52-L-504А adını aldı ve 122-mm silah A-19'in modernizasyonunda kullanıldı.
ML-20'in taşınması için, Kharkov Lokomotif İşleri tarafından üretilen Voroshilovets ve Komintern ağır paletli topçu traktörleri kullanıldı.
"Stalinets" de kendisini oldukça başarılı bir şekilde sürükledi.
İlk kez Halha-Gol nehrindeki kavga sırasında ML-20 kullanıldı. Silah, Sovyet-Finlandiya savaşında aktif olarak kullanıldı, burada Mannerheim hattındaki sığınakları ve kütükleri yok etmek için başarıyla kullanıldı.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın tüm büyük operasyonlarına katılan ML-20, Kursk Muharebesi'nde önemli rol oynadı ve yeni zırhlı Alman tankları ve kendinden tahrikli silahlarla etkili bir şekilde başa çıkabilecek birkaç silahtan biriydi. ML-20’in ön hat kullanma deneyimi, karşı akü ateşlemede en iyi Sovyet silahı olduğunu gösterdi.
İlginçtir, Almanya'da 2 August 1944 tarafından üretilen ilk atış ML-20'ten yapıldı.
Performans özellikleri:
Yıllar: 1937-1946
Üretilen, adet: 6 884
Hesaplama kişi sayısı: 9
Dövüş pozisyonunda ağırlık, kg: 7 270
İstiflenmiş konumda ağırlık, kg: 7 930
Çekim açıları:
- yükselmeler, dereceler: -2 - + 60
- yatay, derece: 58
Mermi başlangıç hızı, m / s: 655
Yangın hızı, rds / dak: 3-4
Atış menzili, m: 17 230
Karayolu çekme hızı, km/sa: 20'ye kadar
Kızıl Ordu'nun önemli silahlarından herhangi biri gibi, ML-20 bir tank şasisine "yerleştirildi". Bu tür bir sembiyozun ilk örnekleri SU-152'tir. Bu makineler sadece 1943 yılında üretildi. Tam olarak Şubat ayından Aralık ayına 1943. Ve KV-1 tankını temel alan bir sistemdi. Bu SU, 670 parçaları yayınlandı.
Kasım ayında, 1943'in EC-20 tankına dayanarak ML-1'i başka bir şasiye “nakletmesine” karar verildi. Bu sistem ISU-152 olarak bilinir. Sadece savaş sırasında değil, sonrasında da üretildi. Serbest bırakma, 1946'un sonunda tamamlandı, ancak birliklere teslimatlar, 1947'te bile yapıldı. Toplam serbest 2790 makineleri.
Başka bir araba vardı. ISU-152 arr. Yılın 1945. Makine deneysel. Metal tek bir kopya olarak üretildi. Standart ISU-152 kasadan farklı. IC-3 şasisi kullanıldı. Büyük olasılıkla, bu model Berlin’deki geçit töreninde EC-3 ile birlikte Amerikalıları “vurmak” zorunda kalacaktı.
Bu arabayı tarif etmeyeceğiz. Ancak, tamamen kendinden tahrikli silahlarla ilgilenenler için, MIS-152-152 veya MIS 1-152 modellerinde bile MIS-2'in tamamen yeni bir makine olduğunu size bildireceğiz. Güçlü rezervasyonları, yeni obüs ML-20CM ve diğer yeniliklerle.
Makalenin sonunda, bu araçtan kendi hislerim hakkında söylemek istiyorum. Tasarım özelliklerini incelemek veya ML-20'in kullanımıyla mücadele etmek, bu silahın büyüklüğünü sürekli olarak hissedebiliyorsunuz. Çok zor. Metaldeki güç ve dahi. Evet, bazı müzelerde, fuarın yazarları bu hissi çimlerle, huzurlu manzaralarla “sulandırmaya” çalışıyor, ama geçmiyor.
Genel olarak, silah gerçekten harika çıktı. Kendi yerinde harika. Ve dünyanın birçok ordusunda sömürü bu ifadeyi ancak doğrular niteliktedir.
İlk önce Reich'i vuran silah! Ülkemizin II. Dünya Savaşı'nda yaşadığı yıkım ve ölüm misilleme ilk enstrümanı.
- Alexander Staver, Roman Skomorokhov
- Topçu. Büyük kalibreli. 152-mm obüs örneği 1909 / 30
Topçu. Büyük kalibreli. 122 mm A-19 topu
Topçu. Büyük kalibreli. 122-mm obüs M-30 yılın yılın 1938 modeli
Topçu. Büyük kalibreli. 122 mm obüs örneği 1910 / 30'ler. "Eski" savaş kahramanı
Topçu. Büyük kalibreli. 152-mm silahı Br-2
Topçu. Büyük kalibreli. 114,3 mm dedektif
Topçu. Büyük kalibreli. 152-mm obüs D-1 yılın yılın 1943 modeli
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.