Galatasarayın ilk üyeleri 1930 lu yıllarda yeni yeni fosilleşmeye başlamışlardı. O yıllara kadar sadece lisede okuyanlar futbol takımında oynayabiliyorlardı. Mahalleden biri bile eğer lisede okumamışsa oynayamazdı. Öte yandan Fenerbahçe ve Beşiktaş istediği futbolcuyu oynatıyordu. Beşiktaş misal Kuva-i Milliye'nin Kartallı kahramanı Kazım'ı oynatabiliyordu. Galatasaray'ın ilk fosillerine direnen Yusuf Ziya Öniş dışardan adam alınması için baskı yapıyordu. O zamanda Divan nuh diyorduda peygamber demiyordu. 1933 te ayrıldılar Galatasaray'dan, Ateş Güneş adı altında yine sarı kırmızı bir takım kurdular. Anlayana ders vereceklerdi ve de fazlasıyla verdiler. Gittikçe güçlendiler va çok evdileri Galatasaray'a en büyük hezimetleri tattırdılar. İstanbul liginde şampiyon oldular ve bir gün, bir Galatasaray maçından sonra ağlayarak takımı feshettiler, ortadan kayboldular. Galatasaraydan koparak ortalığı yakan ateş, kavuran güneş öyle bir battı ki, hala doğmadı.
Şimdilerde de aynı hava var sanki. Ama ayrılmak olmaz, mevzuat uygun değil zaten. Çok yaşlı üyelerimiz var, ellerinden gelse yabancı futbolcu aldırmazlar, Liseden olmayanı tribünde taraftar bile yapmazlar.
Ama bir taraftanda örneği varmı acaba, dünyanın en büyük lise takımı her halde bizizdir.