Mackenzie Nehri, kuzey Kanada'daki permafrost tundrasından geçer. inEthos Tasarım / kepenk
Alaska'nın kuzey kıyısında, Deadhorse kasabasında erken ilkbahar sıcaklıkları, ortalama -17 ° C. Ancak Kuzey Kutbu'nu Kuzey Kutbu'nu her yerden daha fazla etkileyen, işler hızla değişiyor. Mart 2019’un sonunda, Deadhorse’daki sıcaklıklar bir bütün olarak 3 ° C’ye çarptı. 20 ° C daha sıcak Uzun vadeli mevsim ortalamasından daha iyidir.
Bu büyük değişimler normal veya doğal değildir ve uzun vadeli çevresel etkilerini anlamamız önemlidir. Şimdi, nispeten Deadhorse'a yakın olan Kanada'nın kuzey kıyılarındaki bir adada çalışan bilim adamları, Kuzey Kutbu’nda ısınmanın tetikleyici olduğuna dair kanıt bulmuşlar. heyelan binlerce manzarayı yeniden şekillendirebilirdi.
Heyelanlar, zeminin “permafrost” olarak bilinen donmuş toprak ve kayadan oluştuğu yüksek enlem bölgelerinde bulunur. Direklere daha yakın ve daha yüksek kotlarda, yüzey bütün yıl donabilir. Yaz aylarında sıcaklıkların biraz daha az soğuk olması durumunda, belki daha düşük irtifa veya direğe olan mesafeler nedeniyle, permafrost yüzeyi çoğu yıl erir. Bu erimiş katman genellikle suya doymuş olur ve bu nedenle çözülme gelişirken kabarma koşulları yaratarak çok zayıftır. Permafrostun yamaçta olduğu yerlerde erime sık sık hızlı bir şekilde kararsızlığa yol açarak heyelanlara neden olur.
Sıcaklıklar arttıkça, donma noktasının üzerindeki “yaz ayları” ilkbahar ve sonbaharda uzayabilir, en sıcak günler daha sıcak hale gelir ve büyük permafrost alanları eriyor. Potansiyel bir etki heyelanlardaki artıştır ve son araştırmalar bunun bazılarında olabileceğine dair bazı kanıtlar bulunduğunu ortaya koymaktadır. yüksek irtifa yamaçları.
Ancak Kanada’dan son araştırmalar, dergide yayınlandı. Doğa İletişimSon yıllarda heyelanlarda çarpıcı bir artış göstermiştir - deniz seviyesinde bile. Araştırmacılar, 68,000 muskoxen ve sadece Sri Lanka ya da İrlanda'nın büyüklüğüne dair ağaçsız bir tundranın geniş olduğu Banks Island'a odaklandılar. 112 insanlar.
NSIDC / Philippe Rekacewicz, UNEP / GRID-Arendal
Permafrost çözüldüğünde nispeten yumuşak yamaçlarda meydana gelebilecek “geriye doğru büzüşen gecekondular” olarak bilinen belirli bir heyelan türüne baktılar. Bu heyelanlar genellikle yavaşça yokuş aşağı hareket eder, ancak onları özellikle sorunlu yapan şey, bir kez başladıklarında büyüme eğiliminde olmaları ve gelişimlerini durdurmanın çok zor olmasıdır.
Ekip, bu heyelanların işaretlerini, Banks Island arşiv görüntülerinde 1984 ve 2015 arasında aradı. Sonuçlar çarpıcıydı: 1984'te yalnızca 63 aktif retrogressif eritme kenarlıkları tanımlanabildi, ancak 2013 ile bu sayı 4,077'e - 60 kat artışa yükseldi. Çalışma süresi boyunca her yıl meydana gelen yeni heyelanların sayısının haritalandırıldığı bilim insanları, yıllarca özellikle sıcak yazlarla birlikte daha birçok heyelanın geliştiğini fark ettiler. En sıcak dört yaz - 1999, 2011, 2012 ve 2013 - neredeyse 3,900 heyelanları gelişti.
Bu Kuzey Kutbu boyunca oluyor olabilir
Çalışmanın önemli etkileri var. Birincisi, heyelan yoluyla permafrost bozulma oranında çarpıcı bir artış olduğunu göstermektedir. Yeni heyelanların çoğu, serbest bırakılan tortu su yollarına girerken ve topraklarda ve nehirlerde bile toprak kaymalarından değişmelere neden olacak şekilde büyük ölçüde erozyona neden oluyor.
İkincisi, bu değişikliklerin yüksek yaz sıcaklıkları ile yıllarca ilişkili olduğu açıktır. Bu çalışma sadece Kanada’daki tek - çok büyük bir adaya baksa da, bu bölge için iklimsel ya da jeolojik olarak istisnai bir şey yoktur, bu da benzer birçok şeyin diğer permafrost alanlarında olacağını göstermektedir.
Ve son olarak, Kuzey Kutup Bölgesi'ndeki permafrost'ta yükselen sıcaklıkların çarpıcı bir şekilde artması muhtemel. IPCC iklim projeksiyonlarını kullanarak, yalnızca bu alanda araştırmacılar, 10,000 tarafından her on yılda bir 2075 veya daha fazla yeni toprak kayması beklemektedir. Bu, Kanada, Sibirya ve diğer bölgelerdeki diğer donma bölgelere yayılırsa, yüksek enlem iklim değişikliğinin peyzaj üzerinde önemli bir etkisi olacaktır. Bunun, bu bölgelerdeki ekosistemleri değiştirmesi olasıdır, ancak henüz değişecekleri yöntemleri tahmin etmek mümkün değildir.
Zaman geçtikçe manzaraların iklim değişikliğine nasıl tepki verdiğini daha iyi anlıyoruz. Permafrost'un değişime karşı son derece hassas olduğu açıktır - ve etkilerin daha derin olması muhtemeldir.
Yazar hakkında
Coğrafya Profesörü ve Araştırma ve Yenilikten Sorumlu Başkan Yardımcısı Dave Petley, University of Sheffield
İlgili Kitaplar