Bir bayan müfettiş, Milli Eğitim Bakanlığı tarafından, bir okulu teftiş etmek için görevlendirilir.
Müfettiş hanım okula gitmek için yola koyulur ancak arabası hararet yapınca yolda kalır.
Oradan geçen bir çocuk kendisine doğru yanaşarak yardıma ihtiyacı olup olmadığını sorar.
Müfettiş;
- Araçlardan anlar mısın?
Çocuk;
- Babam tamircidir, ben de bazen ona yardım ederim.
Arabanın motoruna bir bakış attıktan sonra, alet - edevat çantasını ister ve bir kaç dakika uğraştıktan sonra, müfettişten aracı çalıştırmasını rica eder.
Bu arada müfettiş bütün bu olanları dehşet içerisinde izlemektedir.
Müfettiş hanım çocuğa teşekkür ederken bu saatte neden okulda olmadığını sorar.
Çocuk;
- Bugün okulumuza müfettiş gelecekmiş.
Öğretmenin dediğine göre, benim sınıfın en tembel öğrencisi olmamdan dolayı, evde kalmam gerekiyormuş!
İşte bazı yetenekler böyle bitirilir.
Zekâ ve üreticilik sadece okuldaki derslerle sınırlı bir şey değildir.
Her şahsı, yeteneklerini ortaya çıkarabileceği uygun ortamda değerlendirmek gerekir.
Aptallık diye birşey yoktur, sadece farklı yollar vardır..
Köy Enstitüleri'nde her çocuk ilgi alanları ve yeteneğine göre değerlendirilip ona göre eğitilirdi.
Bütün öğrencilere standart dersler verilmezdi.
Mekteplerin duvarında ise şöyle yazıyordu;
“BURADA, HİÇBİR BALIK UÇMAYA, HİÇBİR KUŞ YÜZMEYE ZORLANMAZ!"
Bilgi ışığı aydınlatsın yolunuzu...
Sevgiyle kalın...
Chenay Kobak