Hindistan’da görev alan bir doktorun trajik öyküsünü okuyoruz kitapta. Hem de kendine özgü anlaşılır, sade fakat bir o kadar da edebi bir üslupla.
Yardıma ihtiyacı olduğunu söyleyen gururlu ve mağrur bir kadına, sırf bu kendinden emin ve gururlu duruşu yüzünden yardımı reddeden doktorun sonrasındaki saplantılı pişmanlığını anlatıyor Stefan Zweig. Kadın ise öyle gururlu ki hayatını dahi yok sayıyor bu uğurda.
Doktor reddettiği kadına ulaşabilmek için her şeyinden vazgeçmek üzere. Pişmanlık… Öyle yoğun öyle ıstıraplı pişmanlık… Nasıl bir ruhsal tahlil nasıl psikolojik betimleme bekliyorsanız bence fazlası var. Amok koşucusunun ne anlama geldiğine bakacak olursak bizim “cinnet getirmek” deyiminin neredeyse tam karşılığı. Daha çok Hindistan, Malezya ve Afrika’nın bazı bölgelerinde karşılaşılan bir ruhsal çöküntü. Düşülen umutsuz ve depresif bir hâlden sonra nedensizce ve sonuçlarını düşünmeden etrafınızda kim ya da ne varsa zarar verme hâli. Kişi; elindeki tabanca, bıçak, hançer vb. silahlarla zarar vermeye başlar ve zarar verecek nesne ya da insan kalmayıncaya kadar koşmaya, yok etmeye devam eder. Ta ki yorgunluktan kendinden geçip, kendini de yok edip ya da biri tarafından yok edilene kadar. Yani Amok koşucusu aslında kendi ölümüne koşar.
İşte Stefan Zweig‘ın oluşturduğu hastasına ulaşmaya çalışan doktor karakterinin neredeyse bir Amok Koşucusuna dönmesi ile oluşmuş kitabın ismi.