Üçüncü Reich'in süper silahları. Alman mühendisliği ne kadar ileri gidebildi?
- Reich Silah Bakanı Albert Speer, 1943
Kızıl Ordu'nun dizginsiz saldırısı, Almanları önümüzdeki birkaç yıl içinde tam bir tükenme ihtimalinin önüne koydu. “Millennial Reich”, yeni fethedilen toprakları ve kırılmış askeri teçhizat yığınlarını kaybederek hızla geri adım attı ve hızla geri adım atmaya başladı. İşte bu noktada, faşist kadınların kafasında sarsıcı fanteziler doğdu, Reich'i kurtarmanın anahtarının düşmana karşı teknik üstünlüğü oldu. Alman tasarımcıların benzersiz projeleri şeklinde ortaya atılan fikirler - çoğu zaman çok eğlenceli, ancak askeri açıdan tamamen işe yaramaz.
"Vundervaffe" Almanya tasarruf etmedi. Aksine, yalnızca faşistlerin çöküşünü daha da yakınlaştırdı ve gelecek nesiller için “mutlak bir silah” oluşturma fikrini değiştirdi. Gerekli teknolojik gelişim seviyesine sahip olmadan, zamanlarının ötesine geçme girişimi başarı ile taçlandırılmadı. Almanya sefil bir şekilde savaşı kaybetti.
Günümüzde faşist "vundervaffe" ye birçok kitap ayrılmıştır. Çoğu araştırmacı, Alman mühendislerin dehasına hayran kalırken, aynı zamanda bu umutsuz durumda mucize bir silah kurma girişiminin bariz bir şekilde anlamsız bir girişim gibi göründüğünü söylemeye zorladı. Daha da kötüsü, Murphy yasalarına göre, “vundervaffe” projelerinin en aldatıcı ve zoru, dünyanın tüm ülkelerinin birleşik potansiyelinin yetmeyeceği en yüksek önceliği aldı. Reich liderliğinin gizli kalan kurtulanları değerli kaynakları boşa harcıyorlardı. O zamanlar cepheler, seri üretime hızlı bir şekilde başlamak için uygun basit ve güvenilir silahların teslimatını bekliyordu ...
"Vundervaffe" ile durum açık bir şekilde görünüyor. Fakat başka bir soru çok daha ilginç - Alman el sanatlarının tasarımlarındaki yenilik derecesi neydi? "Aryan ırkı" nın herhangi bir teknik üstünlüğünden bahsedebilir miyiz?
Bu derlemede, duruma alışılmadık bir açıdan bakmayı öneriyorum. Almanlar, tedarik ile ilgili tüm sorunları çözmeyi başarsa, "başyapıtlarının" güvenilirliğini arttırsa ve serideki yeni eşyaları çıkarsa bile, bunun hiçbir yararı olmazdı. Sebep basit: Üçüncü Reich'in mühendisleri, zamanlarının ilerisinde, ortaya çıktıklarında ... modası geçmişlerdi.
Luftwaffe'nin Asları. Bilinen bilinmeyen
1944 yılı. Gece, Berlin sokağı, fener, eczane. Pencerelerde loş ışık titriyor - Alman mühendisler uymuyor, kardeşler Horten. Gizli jet uçakları Ho.229'i tasarladılar.
Yan kapıda, gizli toplum Anenerbe'nin duvarlarında, Vril ve Haneba-2 uçan daireler yaratma olasılığı tartışıldı.
Almanlar dizginsiz fantezilerini şımartırken, görünmez bir uçağın motorları gökyüzünde yüksek sesle parlıyordu. Courier Express SSCB - İngiltere normal yolunu takip etti.
De Havilland Mosquito yüksek hızlı bombardıman uçakları 10000 m irtifa kazandı ve tüm Avrupa'yı 600 km / s'in üzerindeki hızlarda geçti. Sivrisinekleri yıkmak neredeyse imkansızdı: istatistiklere göre, bu tür uçakların 130 savaş misyonlarında bir kaybı oldu!
Eşsiz tamamen ahşap yapı onları radarda neredeyse görünmez hale getirdi. Gece avcıları sivrisinekleri hala tespit etmeyi başardıklarında, Monika radar uyarı istasyonu devreye girdi. Bombacı hemen rotasını değiştirdi ve karanlığa gitti.
Söylemeye gerek yok, saldırgan olmayan Sivrisineklerin keşif ve şok tadilatları ile düşmana hangi rahatsızlıkların sağlandığı!
Almanlar savaşın ortasında hava üstünlüğünü kaybetti. “Süper hızlı” jet uçakları yardımıyla dengeyi yeniden sağlama girişimi de tamamen başarısız oldu.
Almanya’nın son umudu Messerschmitt-262 jet avcı uçağıydı. Zevkle boğulan Fritz, Me.262'in üretim hızını ayda 1000 makinelerine getirmeyi ve Hava Kuvvetlerini en son uçaklarla tamamen yenilemeyi planlıyordu. İlk Me.262 sortisi, yılın Temmuz 25 1944’inde gerçekleştirildi. Şu andan itibaren, gökyüzü Aryan "sarışın canavarlara" aitti!
Fakat neşe kısa sürdü. İki gün sonra, Temmuz 27, İngiliz Kanalının karşı tarafından, tam olarak Alman Kırlangıç gibi, ancak İngiliz Hava Kuvvetleri'nin kimlik işaretlerini taşıyan otomobiller yükseldi.
Gloucester Meteor!
Şimdi inkar etmek hiç mantıklı değil: Alman Yutması, 1944 modelindeki İngiliz Gloucester Meteor gibi, sadece jetin yeteneklerini gösterdiler havacılık. Her iki makinenin muharebe kullanımı bir farka benziyordu: cennet şarkısı 25 saat sonra patlak veren faşist Schwalbe (ilk jet motorlarının kaynağıydı) ve ön cepheyi geçmesi yasak olan İngiliz jet mucizesi (harika sonuçlar - 14 düşürülmüş V-1 füzesi).
Felaket çekiş eksikliği. Kontrol düğmesinin herhangi bir dikkatsiz hareketi, motorun kaçınılmaz ateşine yol açtı. Evet, böyle "kahramanlar" ile cepheden uzak durmaya değerdi.
İngilizler neredeyse savaşmadı. Alman jet makineleri daha aktif kullanıldı, ancak göze çarpan faydalar getirmedi. Zayıf ivmelenme özellikleri ve motorlarının kusurlarından dolayı düşük güvenilirlik, Me.262'i düşmanın piston uçağı için kolay av haline getirdi. Amerikan Mustangları Alman hava limanlarını püskürttüler ve kalkış ya da iniş sırasında çaresiz Swallows'u büyük miktarda vurdu. 19 Şubat 1945, böyle reaktif bir "waffle", Ivan Kozhedub tarafından yapılan it dalaşlarında öldürüldü. Kahraman, sıradan La-7 uçağında olağandışı bir zafer kazandı. Ayrıca, Schwalbe nefes kesen hızını kazanmayı başarabildiği zaman, savaş yüksek bir irtifada gerçekleşti.
Jet uçağı ile yapılan tüm deneylerin sonucu aşağıdaki gibidir.
Alman "vundervaffe" çöplüğe atıldı hikayeler "bin yıllık Reich" ile birlikte. İngiliz Gloucester Meteor yavaş yavaş savaşa hazır bir duruma getirildi ve 70-ler'in başlangıcına kadar dünyanın on yedi ülkesinin Hava Kuvvetleri'nde hizmette kaldı.
“Sarı baskı” sayfalarında “vundervaffe” ile ilgili hikayeler kesin olarak oluşturulmuştur. Genel gibi Alman "uçan daireler", uçak "V-1", balistik füzeler "V-2" ve füze menzili hakkında gizemli hikayeler. Peenemünde.
“Plakaların” fantezisini atarsak, Almanlar roket alanında önemli bir başarı elde etmeyi gerçekten başardı. Bununla birlikte, orada her şey çok açık değildir: füze teması üzerine çalışma da dünyanın diğer ülkelerinde (Sovyet jet jet eğitimi için çalışan grup (GIRD) astronotiğin beşiğidir) yapıldı, ancak o zamanlar doğru rehberlik sistemlerinin bulunmaması nedeniyle yüksek öncelik kazanmadı. Bu olmadan, roket silahları fikri anlamını yitirdi: Alman el sanatları “V-2” düşmanın sivil nüfusuna karşı saf terör silahlarıydı. Onların dairesel muhtemel sapmaları (QUO) büyük şehirlere ulaşmalarına pek izin vermedi. Son olarak, ilk sıvı roket motoru, 1926'ta Amerikalı mühendis R. Goddard tarafından yapılmıştır.
Çok daha şaşırtıcı olan, şöhretin ne olduğu "V-1" - darbeli bir jet motoru ve ataletsel yönlendirme sistemi ile ilkel bir seyir füzesi oldu. Basitçe, kontrol edilemeyen bir diski koyun, belirli bir yöne belli bir yöne uçup, sonra bir kronometre sinyaline düştü. Alman mermisi doğumundan önce modası geçmiş. İkinci Dünya Savaşı yıllarında, haksız yere unutulmuş ve zamanın altında kalan gömülü kalan çok daha "gelişmiş" yapılar uçuyordu.
Alman gelişmeleri, Amerikan şokunun arka planına karşı ucuz zanaatlardı. Uçan göz "Eyaletler arası" TDR-1. Pearl Harbor saldırısından önce bile korkak Yankiler, gemilerin sürekli artan hava savunma sistemini pilotlarının hayatını ve sağlığını tehlikeye atmadan nasıl kıracaklarını düşündüler. Karar, yeterince yüksek çözünürlüklü ve uzaktan görüntü yayınlayabilen kompakt bir televizyon kamerası "Blok-1" yaratmayı başaran Rus göçmen Vladimir Zworykin (televizyonun "babası") tarafından verildi. Tüm sistem 66x20x20 cm boyutlarında bir kasaya yerleştirildi Güç kaynağı ile birlikte ağırlık 44 kg idi. Kamera görüş açısı 35°'dir. Çözünürlük - 350 satır. Video iletim hızı saniyede 40 karedir.
Bir bombardıman gemisinden görsel olarak gözlemlenmesini gerektiren Alman Hs.293 gemi karşıtı füzenin aksine, Zvorykin sistemi, 50 milleri üzerinde güvenilir bir telekontrol sağladı. Interstate ve German V-1 ve Henschel-293 arasındaki ikinci önemli fark, çoklu kullanımıydı: saldırıdan başarılı bir şekilde çıkması durumunda, İHA uçak gemisi veya yer tabanlı hava alanına geri döndü.
1943'e gelindiğinde, ABD Donanması liderliğinin 18 insansız torpido bombardıman uçağı filosu oluşturması bekleniyordu (1000'den fazla grev). erkek arı ve 162 kontrol uçağı). Ne yazık ki, o zamana kadar Japon filosu zaten ağır kayıplar vermiş ve inisiyatifi tamamen kaybetmişti. Deniz uçağı ihtiyacı ortadan kalktı. Toplamda, savaşın son aşamasında Japon uçaksavar bataryalarını imha etmek için kullanılan 189 Interstate İHA inşa edildi.
Alman tasarımcılar cennet savaşını kaybetti
Uçan daireler ve suborbital bombardıman uçakları hakkındaki sınırsız fantezilerine rağmen, Naziler ABD topraklarını vurabilecek bir stratejik bombardıman inşa etmeyi başaramadı. Junkers, Messerschmitt ve Kurt Tank, Amerika Bombacısı projesinde başarısızlıkla çalıştı. Ne yazık ki, yaratılan tüm el sanatları - Ju.390, Fw.300, Me.264, Ta.400 - Amerikan “Süper Güç” seviyesine bile ulaşmadı.
Luftwaffe pilotlarında Franks Mk.I ve Mk.II (İngiliz Spitfire pilotları tarafından kullanılır) veya G-1 (Amerikalılar Mustang'lar üzerinde kullanılır) gibi aşırı yüklenme önleyici elbiseler bulunmuyordu.
Almanların Thunderbolt veya Corsair gibi ağır avcı bombardıman uçakları olamazdı. "Mucize silahlar" için saplantılı aramaya rağmen, Naziler, iktidarı Napier Saber (2200 hp, bu tür motorlar İngiliz Tempests ile donatılmıştı) veya çift yıldız "Pratt & Whitney" R2800 ile karşılaştırılabilecek bir uçak motoru yaratmayı başaramadı. (2500 hp'nin üzerinde güç).
Üçüncü Reich, silahlanma yarışını diğer gelişmiş ülkelere tamamen "patlattı". Alman mühendisliğinin görkemi büyük ölçüde hak edilmemiştir. Diğer ülkelerde, daha az zorlu ve karmaşık silah ve teçhizat modelleri oluşturulmadı. Ne yazık ki, bu yapılar genel halk tarafından neredeyse bilinmeyen kalmıştır. Gerçekleşmemiş Alman projelerinin aksine, kazanan ülkeler, gizli gelişmelerinin ayrıntılarını açıklamak için acele etmiyorlardı.
Herkes Almanya'da uçaksavar füzesi sistemlerinin kurulması konusundaki çalışmaları duydu (“Wasserfal”, “Schmetterling”, “Reintochter”). Ancak Amerikan SAM-N-2 "Lark" uçaksavar kompleksinin varlığını kaç kişi biliyor?
Üretim öncesi 100 uçaksavar füzelerinin çoğunun serbest bırakılması için ilk sözleşme Mart 1945’te yapıldı.Lark hava savunma füzesi sisteminin temel özellikleri: 55 km’nin etkili atış menzili. Bando hız roketi 0,85M. 45 kg savaş başlığının ağırlığı, pistonlu uçakları engellemek için yeterlidir. Fairchild füzeleri kombine bir rehberlik sistemi kullandı (seyirde telsiz kumandası ve terminal aşamasında yarı aktif). "Konsolide" firmasından yarışmacılar, "eyerlenmiş kiriş" ve son segmentte küçük boyutlu radar AN / APN-23 radarını kullanarak aktif hedefleme ile farklı bir şema kullandılar.
Bu tür gerçekleri tanıdıktan sonra, Alman “mucize silahı” hakkındaki masal, can sıkıntısından başka bir şeye neden olmaz.
Kızıl Ordu en güçlüsüdür
Teknik araştırmanın önemi ve askeri teçhizatın özelliklerini geliştirme isteği inkar edilemez. Ancak “mucize silahlar” yaratmanın eğlencesinin, silahlı kuvvetlerin ve cephelerdeki başarıların gerçek ihtiyaçları ile pek bir ilgisi yoktu. Ordunun, havacılığın ve filo Savaş deneyimleri, koordineli eylemleri ve savaşmak zorunda oldukları koşullara adapte olmaları ile belirlendi. Bu konumlardan bakıldığında, Sovyet arka ve önü bir başarı elde etti. Sovyetler Birliği ideal olarak Sovyet-Alman cephesinin koşullarına uyarlanmış bir savaş makinesine dönüştü.
Savaşın ilk aylarının dehşeti, geri çekilme, geri çekilme, önemli sanayi merkezlerinin kaybı, sanayi zincirlerinin bozulması, sanayilerin ülkenin geniş alanlarına “püskürtülmesi” ile boşaltılması. Çok yetenekli işgücü eksikliği. Kızıl Ordu personeli arasında düşük teknik okuryazarlık (M. Kalaşnikof’un dediği gibi “akademilerin askerleri bitmedi”). Geç sanayileşme nedeniyle (Çarlık rejimi sayesinde özel) Sovyet endüstrisinin dünyanın önde gelen ülkelerinden genel gecikmesi. Bütün bunlar Sovyet askeri-sanayi kompleksini, yabancı ülkelerin askeri sanayi komplekslerinin aksine yaptı.
Kimse yanılsama göstermedi. Faşizme karşı savaş ülkemizin acımasız zararlarına mal olacak. Askeri teçhizat mümkün olduğu kadar ucuz ve basit olmalıdır, böylece hasarlı bir tankı düşürmek zaman zaman Vistül'den Urallara taşımaktan daha kolaydı. Aynı zamanda, savaş özelliklerinin toplamı nedeniyle, Sovyet askeri teçhizatının yabancı analoglara karşılık gelmesi gerekiyordu. MIC'imizi ancak böyle bir teknik üretebilirdi. Ve sadece böyle bir teknik bir Rus askeri ile savaşabilirdi.
... Uzmanlar LII, NII VVS ve TsAGI, yeni Sivrisinek V.IV'i (DK296 numarası altında) dikkatlice inceledi ve İngiliz uçağının tasarımında hiçbir sır olmadığı sonucuna vardı. Yüksek LTH, mükemmel motorlar ve gövde ve kanattaki ahşap parçaların yüksek kalitede üretilmesi ile sağlanır. SSCB'de "Moskito" üretimi mümkün değildir - bunun için ne zaman, ne güç, ne de uygun niteliklere sahip işçiler yoktur.
Üç katlı bir sandviçi balsadan yapıştırmak ve yüzeyleri iyice parlatmak yerine, bir çift Piyon (Pe-2) ayarlamak ve faşistlerin acımasız ordularına doğru savaşa atmak daha kolaydı. Pe-2 Sovyet-Alman cephesinin özel koşullarında aşağı "Sivrisinek".
Sağlıklı çilecilik, kitle karakteri ve geleneksel Rus ustalığı - Kızıl Ordu'nun Berlin'e ulaşmasına izin veren mucize silahımızdı.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.