Napoleon Bonaparte, askerî öğrenimini Paris Askerî Akademisinde tamamladıktan sonra, topçu teğmen olarak orduya katıldı. 1794′te İtalya’daki topçu birliklerinin komutanlığına, 1795 ekiminde Fransa’daki ordunun başına getirildi. 1796 şubatında da İtalya’daki ordunun başkomutanı oldu. Bu arada dul bir kadın olan Josephine ile evlendi. 1796 nisanında ilk İtalya seferini yaptı ve sefer büyük başarıyla sonuçlandı. İmzalanan Campo Formio Antlaşması ile Venedik Cumhuriyeti İtalya’ya bırakılıyor, karşılığında da Belçika ve İyon adaları alınıyordu. Napoleon bu önemli siyasî olayla İtalya’daki Fransız yönetimini kabul ettirmiş oluyordu.
Napoleon, Paris’e döndükten sonra çıktığı Mısır seferinde de büyük başarı kazandı ve 1799′da gerçekleşen hükûmet darbesinin ardından, “birinci konsül” oldu. Bazı reformlar yapmaya çalıştı. Devletin dağıttığı kredileri belli bir düzene soktu; 1802 yılında Fransa Bankasını kurdu; idarî alanda bazı reformlar gerçekleştirerek, valilerin ve belediye başkanlarının siviller arasından seçilmelerini ve kendilerini seçen tek merkeze karşı sorumlu olmalarını sağladı; mahkemeleri ve emniyet örgütünü yeniden düzenledi.
Napoleon Bonaparte, 1800 yılında tekrar İtalya’ya girdi ve Milano’yu aldı. Kısa zamanda Fransa halkının sevgisini kazanarak 1804′te imparator oldu. Napoleon, imparatorluğu boyunca sayısız zaferlere imza attı; ancak 1812 yılında çıkmış olduğu Rusya seferi başarısızlıkla sonuçlanınca, Elba adasına sürgüne gönderildi. Bir yıl sonra adadan kaçtı, tekrar Fransız ordularının başına geçti ve İngilizlere karşı yaptığı savaşta tekrar yenilgiye uğradı. Bunun üzerine İngilizlere teslim olarak, Saint Helena adasına sürüldü, altı yıl sonra da orada öldü.
Napoleon Bonaparte, üstün askerî ve siyasal yetenekleri açısından, Avrupa’nın en önemli tarihî kişiliklerinden biri olarak kabul edilir. Askerlik, eğitim, hukuk ve yönetim alanlarında gerçekleştirdiği reformlar, Fransız kurumları üzerinde köklü etkiler bırakmıştır.