İNŞAAT SÖZLEŞMELERİNDE AYIPTAN DOĞAN SORUMLULUĞUN ESASLARI NELERDİR?
Uygulamada, her ne kadar söyleyiş kolaylığı nedeniyle “inşaat sözleşmesi” tabiri kullanılsa da, inşaat sözleşmesi kavramından anlaşılması gereken, genellikle “kat karşılığı inşaat sözleşmesi”dir. Aslında, inşaat sözleşmeleri sade bir “eser sözleşmesi” kurmak yoluyla da mümkün olabilirse de uygulamada genellikle kat karşılığı inşaat sözleşmesi kurulmaktadır. Kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde; arsa sahibi, maliki olduğu arsanın belirli paylarını yükleniciye (müteahhide) devretmeyi TAAHHÜT eder; bunun karşılığında ise yüklenici, arsa üzerinde gereken inşaatı yapacağına ilişkin bir borcun altına girer.
Böylelikle, kat karşılığı inşaat sözleşmesi olarak andığımız sözleşme, hukuki bir perspektifle bakıldığında hem taşınmaz satış vaadini hem de eser sözleşmesini kapsayıcı bir niteliğe sahip olur. Bu nedenle, “karma sözleşme” olarak sıfatlandırılır.
Kat karşılığı inşaat sözleşmesi, bünyesinde aynı zamanda eser sözleşmesini de barındırdığı için, bu sözleşmenin uygulanmasından (örneğin eserin ayıplı teslim edilmesinden) doğacak uyuşmazlıklara, Türk Borçlar Kanunu md. 470 ve devamındaki hükümler uygulanır. Yani kat karşılığı inşaat sözleşmesinin doğurduğu borcun ifası şeklinde inşa edilen yapının, yükleniciye dayandırılabilecek bir özensizlik/dikkatsizlik ile ayıplı olarak teslim edilmesi durumunda, bu uyuşmazlığın çözümü için uygulanacak yasal hükümler, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 474. Maddesi ve devamında yer almaktadır. Bu sebeple, aşağıdaki paragraflarda eser sözleşmesine ilişkin ayıptan doğan sorumluluğu ele alacağız: