Ancak, cepheye katlanan olaylar gösterdiği gibi, bu umutlar gerçekleşmeyecek kadar kader değildi. Sonuç olarak, ailemiz, diğerleri gibi, bölünmüş hale geldi - Leningrad'daki baba ve Rybinsk'te akrabalarımız var.
Düşmanın ÜZERİNE PROMOTE ZİYARETİ
Ben, 15 yaşında bir çocuk, akranlarımın çoğu gibi, ülkemizi en kısa sürede işgal eden faşist ordularla savaşlara katılmak istedim. Askerlik kayıt ve kabul ofisine beni cepheye gönderilen bir askeri birime göndermemi istediğimde, askerlik için hala küçük olduğuma dair bir cevap aldım, ancak cephede başarıya katkıda bulunacak diğer faaliyetlerde aktif rol almam önerildi. Bu bakımdan, traktör sürücüleri derslerinden mezun oldum, onları okuldaki çalışmalarımla birleştirdim ve aynı zamanda gelecekte tankçı olma fırsatını vereceğine inanıyorum. 1942'in ilkbahar, yaz ve sonbaharında, MTS'nin birinde çalıştım, Warehof turba gelişimi üzerinde çalıştım, toplu tarla tarlalarında sebze ve patates toplamaya katıldım ve Ekim ayında okulumda düzenli olarak Kızıl Ordu'ya gönderilmek üzere askeri kayıt bürosuna devam ettim.
Sonunda, yeni 1943 arifesinde, Kostroma’da bulunan 3-e Leningrad Topçu Okulu’nda, askerliğimin başladığı Leningrad Cephesi’ne gönderildi.
Düşmanlıkların sona ermesinden kısa bir süre sonra, Leningrad'ın hemen yakınında, 7 kolordu topçu tugayı yeniden düzenlendi ve 180 topçu biriminin bir parçası olarak 24 ağır obüs topçu tugayı, yılın Şubat ayında 1945-X Ukrayna'ya gönderildi.
Ön cephe hayatının önemli ya da özellikle unutulmaz olaylarından bahsedersek, size dürüstçe söyleyeceğim: cephedeki her geçen gün bir olaydır. Aktif bir eylem olmasa da, hepsi aynıdır - bombardıman, bombalama, düşmanla yerel çatışmalar, keşiflere katılım ya da diğer savaş çatışmaları. Kısacası, cephede sessiz bir yaşam yoktur ve pil kontrol takımının komutanı olduğum için, yerim sürekli olarak piyade siperleri veya ön kenarı yakınında bulunan komuta mevkiinde idi.
Ve yine de askeri ilişkilere katılım hafızasına çarpan bir canlı olay oldu.
KAYIT YOK
Bu, Şubat ayının sonunda, 1945-th Ukrayna cephesine vardığımızda ve belli savaş alanlarını işgal etmeye başladığımızda, 4'un sonunda oldu.
Hareket etmesi gereken yer Karpatlar'ın eteğiydi ve engebeli, ormanlık, engebeli ve küçük alanlarla bölünmüş alandı. Böylece, keşiflerin gerekli verileri toplamak için düşmanın savunmasının derinliğine nispeten serbestçe nüfuz etmesine izin veren, siperler veya ön kenarın siperleri şeklinde sürekli bir şekilde uzanan netlik yoktu.
Aküler ve bölümler için kumanda görevlerinin yerlerini belirlemek için, uygun görevlilerle birlikte olan tugay komutanı, gün boyunca alanın keşif yapmasını sağladı. Bu operasyona katılan her katılımcı CP'sini nerede organize edeceğini biliyordu. Bu keşifteki bataryamızdan, istihbarat departmanı komutanı Kovtun'un komutanını alan tabur komutanı Koval katıldı. Böylece, ikisi de kontrol müfrezesinin komutanı olarak yapmam gereken KP bataryasını nerede donatmaları gerektiğini biliyordu.
Geri döndüğümde, tabur komutanı, komutanın görev ve teçhizatı için ön cephedeki müfreze adaylığına başlamamı emretti, Çavuş Kovtun'un yol ve konumu bildiğini ve batarya silahları için teçhizat ateşlerken kendisinin biraz dinleneceğini söyledi.
Haritayı yaklaşmakta olan aday gösterme rotasıyla inceledikten sonra, gelecekteki KP yerine gitmek için gereken mesafenin yaklaşık olarak 2 - 2,5 km olduğunu buldum. Komuta istasyonunun belirtilen yerine taşınmasıyla eşzamanlı olarak bir iletişim hattı kurmamız gerekti. Bunun için tel bobinlerimiz vardı.
Her bir bobin üzerindeki telin uzunluğu, kat edilen mesafeyi kontrol etmeyi sağlayan 500 m'dir. Arazinin düzensizliğini göz önünde bulundurarak ve her zamanki istifleme sırasına göre, 8 bobinlerini almayı emretmiştim, yani, 4 km tel kadar ya da iletişim hattının yaklaşmakta olan organizasyonu için gereken oranının neredeyse iki katı.
18 saat alanında adaylığı başlattık. Karpatlar'ın eteklerinde o zamanki havanın son derece dengesiz olduğu söylenmeli - ıslak kar yağıyordu, şimdi güneş dikiyordu, pis ıslak rüzgâr uluyordu, artı sodden, yerin dibinde çöküyordu. Hareketlerimizin başlamasından yarım saat sonra bir yerde alacakaranlık geldi ve sonra karanlık (genellikle dağlık arazide olduğu gibi), bu nedenle pusula ile hareketin yönünü belirledik ve hatta Çavuş Kovtun'un içinde tarlanın ortasında yalnız bir ağaç duruyordu. güvenle bizi sola çevirdi.
Gergin telin uzunluğu boyunca ölçtüğümüz kat edilen mesafeyi belirlemek için, bobinden kaçan asker bunu bildirdi. İlk bobinlerde telin sonu hakkında bir rapor varken, fazla endişemiz olmadı. Ancak, beşinci bobindeki telin ucunda bir rapor olduğunda ve öncesinde sürekli bir sis vardı ve haritadaki hesaplamalara 1 - 1,5 km üzerinden yaklaşmak zorunda kaldığımız ormanın ana hatlarını zar zor inceledim, endişelendim: oraya göre gidiyor muyuz? Çavuş tarafından belirtilen?
Telin sonundaki raporu altıncı bobin üzerinde aldıktan sonra - ve o zamana kadar ormanın kenarı boyunca yolumuza devam ettik - müfrezeye durmasını ve tam bir sessizlik gözlemlemesini emretmiştim ve Çavuş Kovtun ve sinyalci ile bir sonraki kablo bobini ile, yavaşça ve sessizce yürüdüler. , devam etti.
Bu hareket sırasında yaşadığım hisler şimdiye kadar ruhumun derinliklerinde korunmuştu ve dürüst olmak gerekirse, özellikle hoş değildi. Karanlık, yağışlı kar yağışı, rüzgar, uluyan ve ağaçların titremesi, dalların anlaşılmaz bir şekilde çatlamasına neden olur ve çevresinde sis ve gergin, baskıcı bir sessizliğe neden olur. Bir yerlere gittiğimiz için içsel bir anlayış vardı.
Sessizce ve yavaşça ileriye doğru adım atarak, herhangi bir gürültü oluşturmamaya çalıştık, devam ettik ve aniden yerden ses çıkardığı anlaşılan insan seslerini duyduk. Birkaç dakika sonra, önümüzde 8 - 10 - mesafede bir anda aniden parlak bir ışık parladı - bu, üst kata atlayan ve siperin girişini kaplayan kanopiyi geri fırlatan bir adam. Ama gördüğümüz en önemli şey, adamın Alman biçiminde olmasıydı. Görünüşe göre, ışıklı odadan dışarı çıkarken bizi karanlıkta görmedi ve işini yaptıktan sonra tekrar daldı, arkasındaki perdeyi kapattı.
Alman savunmasının ön kenarına indiğimizde ortaya çıktı ve Almanlar bizi bulsaydı, baskınımızın düşman hatlarının gerisinde ne sona ereceği bilinmiyordu. Tam bir sessizlik ve hareketin gizliliğini gözlemleyerek, tellerimizi sararken, geri döndük, ne olduğunu ve düşmanın pozisyonuna nasıl ulaşabildiğimizi, yanlış yöne veya yanlış yöne gittiğimizi anlamaya çalıştık. Ve ortaya çıkan şey - tarladaki acımasız ağaca çıkarken çavuş aniden yanlış yönü gösterdiğini hatırladı - sağa dönmek yerine, bizi ters yöne yönlendirdi. Tabii ki, haritadaki ve pusuladaki hareketimizin yönünü kontrol etmeyen bir komutan olarak benim hatamdı, ancak bir yıldan fazla bir süredir birlikte hizmet ettiğimiz çavuşun eylemlerine güveniyordum ve onu hayal kırıklığına uğratma fırsatım olmadı. . Fakat dedikleri gibi, iyi bitiyor ve kavgadan sonra yumruklarını sallamıyor.
Sonuç olarak, doğru yöne dönüp sadece iki bobin teli gevşeterek kendimizi taburun uzun süredir beklediği ön hattımızda bulduk. Adaylığımızın başlangıcından bu yana üç saatten fazla zaman geçtiğinden ve komutan tarafından yönetilen bir kontrol müfrezesi olmadığından, gezintimizin uygun ifadelerini değerlendirdik. Olan biten her şeyle ilgilendikten sonra, bataryanın kumanda merkezini donatmaya başladık. Son olaylardan çıkan sonuç şuydu: Biz ya mahkum oluruz ya da kötü niyetli eylemler yüzünden ölürüz. Sadece şansımız yaver gitti. Konuştuğum davanın cephede olanların özelliği olmadığını anladım. Neden ve savaşın kendisi insan yaşamında karakteristik bir olay değil. Ama öyleydi, öyleydi.
YARA
Bellek diğer ön yaşam ömrünü korudu.
Örneğin, bir kereye kadar, emri uyarınca, düşmanın arkasına nüfuz etmek ve düşman tarafından işgal edilen köyün eteklerinde bir kulübede üç gün geçirdikten sonra, düşmanın saldırıya uğrayan yerleşimden ayrılmasını önlemek için tugayımızın topçu ateşini ayarlamak gerekiyordu.
Hayatımın geri kalanında, ön hat hayatımın son günü kaldı - hafızamda - 24 Mart yılın 1945. Bu gün, Yukarı Silezya'daki Zorau kentinin (şimdi Polonya'da орыory kenti) kurtarılması sırasında meydana gelen Moravyalı-Ostrava saldırısı sırasında, yeni bir komuta merkezine taşınırken grubumuz ormandaki bir düşmandan topçu ateşine maruz kaldı. Piyade birliklerinden sonra taşındığımız yer. Bombardıman sırasında, komutan komutanımız Teğmen Albay G.I. Tugaylar genel başkan yardımcısı, Binbaşı M. Lankevich ve bir başka 300 adamı olan Kurnosov ve kendimi ciddi şekilde yaralanan ve yalnızca 12 Ekim ayında hastaneden ayrıldığı hastaneden ayrılan birçok kişi yaralandı.
Gerçeği öldürülemez
Geçmişteki olaylara baktığımızda, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında muazzam davalara ve güçlüklere dayanan ve müstehcenlik, şiddet, kötülük, insanlara yönelik nefret ve zaferler kazanma çabalarından vazgeçen Sovyet halkımızın muazzam gücü hakkında düşünmeden biri.
Biri, arkadaki insanların kahramanca çalışmalarına, önündeki büyük cesaret ve özelliklere, muazzam insan fedakarlıklarına dayanma kabiliyetine dair örnekler sayılabilir. Ve soruya bir cevap bulmaya çalışırken, Büyük Zaferimizin organizatörü ve kaynağı neydi, kendim için aşağıdaki cevabı buldum.
Zaferin kaynağı, çalışanlarımız, çalışan insanlar, yaratıcısı, özgürlükleri, bağımsızlıkları, refahları ve refahları uğruna her şeyi feda etmeye ve vermeye hazırdı. Aynı zamanda, insanların kendilerinin kabaca konuşan, kalabalık bir insan kitlesi oldukları belirtilmelidir. Fakat eğer bu kitle örgütlenir ve birleştirilirse, tek bir hedefe ulaşmak adına hareket eder, o zaman ülkeyi savunmak ve korumak, kazanmak için yenilmez bir güç haline gelir.
Faşizme karşı zafer adına ülkenin bütün güçlerini ve yeteneklerini birleştirmeyi başaran, bu büyük hedefe ulaşma yeteneğine sahip örgütleme kuvveti, sadık yardımcıları olan Komsomol Partisiydi - Komsomol ve sendikalar. Zaferimize ve bugünün sahte tarihçelerine ve sahte araştırmacılarına ne tür kir, yalan ve çeşitli yanlışlıklar döktüyse, gerçeği susturmak ve karalamak imkansızdır.
Ofislerin sessizliğinde oturmak ve huzurlu, rahat bir yaşamın tüm avantajlarından yararlanmak, savaş yöntemleri ve düşmanlıklar sırasında ortaya çıkan bir görevi çözmenin başarılı sonuçlarının elde edilmesi ya da gerekli sonuçların nasıl elde edileceğinin temin edilmesi hakkında konuşmak kolaydır. yeni ”görüşler ve geçmiş olayların“ objektif ”değerlendirmelerini vermek.
Gürcü şairi Shota Rustaveli, bu tür insanlar hakkında çok iyi konuştu:
Herkes bir stratejist olduğunu düşünüyor
Kavgayı yandan görmek.
Fakat eğer bu rakamlar olan bitenin gerçek koşullarına girmeye çalışırsa, mermiler her dakika ıslık çalarsa, mermiler, mayınlar ve bombalar patlarsa ve en az kurbanla en iyi çözümü bulmanız gerekir - zafere ulaşmak için çok az şey kaldı. Gerçek ve kabine ömrü antipodlar.