Balankanché ("Kutsal Jaguar'ın Tahtı" anlamına gelir) Mağarası, Meksika'nın Yucatan Yarımadası'nda bulunan bir mağaralar ağıdır. 20. yüzyılın başlarında modern zamanlarda yeniden keşfedildi ve daha sonra bilim adamları tarafından incelenmiştir. Bugün, Balankanché Mağarası bir turistik yer.
Balankanché Mağarasının 1905 Yeniden Keşfi
1905 yılında Balankanché Mağarası ilk kez modern bir arkeolog tarafından keşfedildi. Edward Herbert Thompson, Maya uygarlığına hayran olan Amerika doğumlu bir arkeologdu. Thompson'ın denetlediği projelerden biri, Cenote Sagrado'nun taranmasıydı ve bu sırada altın ve yeşim taşının yanı sıra insan kalıntıları da dahil olmak üzere çeşitli eserler kurtardı. Bu süre zarfında, taramaya yardım eden bir Maya'dan Balankanché Mağarası hakkında bilgi edindi. Bu girişim 1904'te başladı ve ertesi yıl Thompson, Balankanché Mağarasını keşfetmeye karar verdi.
Kutsal Balankanché Mağarası'nın içine bakmak. (Gobierno del Estado de Yucatán )
1905 Paskalyasında Thompson, başka bir arkeolog Alfred Tozzer ile birlikte mağarayı keşfetti. Ailesine gönderdiği mektupta mağaranın tarifini yapan Tozzer, Balankanché Mağarası'nın çok büyük olduğunu ve birçok yerde zemini kaplayan çanak çömlek parçalarının bulunduğunu gözlemledi. Tozzer, mağara ağının çatışma zamanlarında yerel halk tarafından bir tür sığınak olarak kullanıldığını da öne sürdü.
- Ataların rehberliğinde mi? 1000 Yıllık Bir Rahip Tarafından Kurtarılan Maya Fanatik
- Belize'deki Gece Yarısı Terör Mağarasının Korkunç Tarihi
- Talgua Mağarası: Parlayan Kafatasları Mağarası
Carnegie Enstitüsü Mağara Ağı'nı İnceliyor
Ancak 1920'lerin ortalarında Balankanché Mağarası daha fazla araştırılmaya başlandı. Bu süre zarfında, yakındaki Chichén Itzá bölgesi Carnegie Enstitüsü tarafından restore ediliyordu ve mağaranın da incelenmesi gerektiğine karar verildi. Bu nedenle, bazı araştırmacılar çanak çömlek parçaları toplamak ve test çukurları kazmak için mağaraya gönderildi. Bunun dışında mağaranın doğal ortamı da incelenmiştir. Örneğin bazı araştırmacılar, mağara ağında yaşayan flora ve fauna örneklerini toplamak için gönderildi. Bunlar arasında, 1933'ün sonunda gelen ve altı ay boyunca Sylvanus Morley altında çalışan E. Wyllys Andrews IV adında bir genç var.
Balankanche Mağarası. ( Gobierno del Estado de Yucatán )
1950'lerde, Carnegie Enstitüsü Balankanché Mağarası'na son kez döndü. Bu keşif gezisinin amacı, mağaranın işgal edildiği dönemi belirlemekti. Bir deneme çukurundan elde ettikleri çanak çömleklere dayanarak, mağaranın İspanyol fethine kadar üç bin yıldan fazla bir süredir insanların yaşadığı sonucuna varıldı.
Yerel Bir Tur Rehberi Gizli Bir Mağara Buldu
Bunun gerçekleştirildiği sıralarda, José Humberto Gómez Rodríguez adlı bir yerel, Balankanché Mağarası'nı keşfetmeye başladı. Carnegie Enstitüsü araştırmacılarının aksine, Humberto bir akademisyen değildi. Bunun yerine, lisanslı bir tur rehberiydi. Eylül 1959'da Humberto, beklenmedik bir şekilde gizli bir duvara rastladığında Balankanché Mağarası'nda bir çifte rehberlik ediyordu.
Humberto, duvarın arkasında neyin gizlendiğini merak ediyordu ve bu yüzden sürünerek geçebileceği kadar büyük bir delik olana kadar taşları kaldırmaya başladı. Duvarın ötesinde, çıkmaz sokaklarla biten birkaç geçit vardı. Ancak bir geçit, Humberto'yu bir mağaraya götürdü ve burada büyük bir sütuna kaynaşmış devasa bir sarkıt ve dikit buldu. Humberto geri adım atarken, sütunun Mayaların kutsal ağacı olan ceiba'nın gövdesine benzediğini fark etti. Üstelik bu mağaranın çatısı derin oyuktu ve sütunun üzerinde yapraklar varmış gibi görünmesini sağlıyordu.
Bu birleşik 3D lazer tarama verisi görüntüsü, büyük kireçtaşı sütununu çevreleyen merdivenleri ve eserleri (öncelikle gözlük gözlü yağmur tanrısı Tlaloc'un görüntüsüne oyulmuş tütsü brülörleri) göstermektedir. Yerden tavana uzanan Balankanché, Mayaların eski Dünya Ağacı (Wacah Chan) anlayışına çok benziyor. (CyArk/ CC BY SA 3.0 )
CyArk, Maya Dünya Ağacının neden böyle bir yerde temsil edildiğine dair kısa bir açıklama sunar:
“Kadim Maya inanç sistemlerinde mağara kutsal bir yerdir. Mağaralar, yiğit ölülerin ruhlarının doğaüstü varlıklarla karıştığı ve büyük Dünya Ağacının köklerinin bulunduğu Maya yeraltı dünyası Xibalba'ya bir portal sunar. Buradan, bu kökler, ormanların dünyevi alemlerinden dağların göksel göklerine kadar uzanır. Mağaralar, Witz dağ ruhlarının ağızları olarak görülür ve suyun, kökeninin derinlerde olduğu, yağmur veya nehirler olarak dışarı çıktığı görülür. Yucatan'ın kireçtaşı karstik arazisi çok sayıda mağaraya sahiptir ve Maya şehirlerinin çoğunda törensel amaçlar için elit tapınaklar olarak kullanılan birkaç tane vardır, özellikle de su ve mahsul verimliliğinin çağrılmasıyla ilgili olanlar (mısır aynı zamanda orijinlidir). Xibalba'da).
- Mayaların Yeraltı Dünyasına Açılan Portal Olduğunu Düşündüğü Gizli Yeraltı Mağarası
- Uzatılmış kafatasları ve efsanevi bir sualtı Maya mağarası
- Maya şehri Nakum'da kutsal bir dağ, su ve dünyevi güç birleşti
Sütuna ek olarak, yerde tütsü kapları, kaplar ve ritüeller de dahil olmak üzere çok sayıda Maya eseri vardı. metatlar ve mano (öğütme taşları). Bu, Humberto'nun kurduğu bölgenin kutsal bir yer olduğunu gösteriyordu.
Balankanché Mağarası içindeki eserler. ( Gobierno del Estado de Yucatán )
Humberto bulgularını bildirdi ve kısa süre sonra bir arkeolog ekibi, daha fazla araştırma yapmak ve dokümantasyon yapmak için Balankanché Mağarası'ndaydı. Başlangıçta plan, eserleri bulundukları yerde bırakmak ve mağarayı bir yeraltı müzesine dönüştürmekti. Ancak günümüzde orijinal parçaların reprodüksiyonları, bölgeyi ziyaret eden turistler tarafından görülebilir.
Balankanché Mağarası'ndaki ağaç benzeri sütunun etrafındaki tütsü ocakları. (CyArk/ CC BY SA 3.0 )
Bu makale, Evan J. Albright'ın 'Dünya Harikasına Sahip Olan Adam: Chichen Itza'nın Gringo Tarihi' kitabından alıntılar olarak kullanılmaktadır. Sayın Albright'a görüşlerini dünyayla paylaştığı için minnettarlığımızı ifade etmek isteriz.
1000 yıldır "el değmemiş" Maya ritüel mağarası arkeologları sersemletiyor
Balamku'nun (Jaguar Tanrısı Mağarası) keşfi, eski dini uygulamaları ortaya çıkarır ve Maya imparatorluğunun yükselişine ve düşüşüne dair ipuçları içerebilir.
Meksika'nın Yucatán Yarımadası'ndaki antik Maya kenti Chichén Itzá'nın altında kutsal bir kuyu arayan arkeologlar, bir dizi mağara odasında yanlışlıkla 150'den fazla ritüel nesneden oluşan bir hazine keşfettiler. Antik Maya'nın yükselişi ve düşüşü. Balamku veya "Jaguar Tanrısı" olarak bilinen mağara sisteminin keşfi, Meksika Ulusal Antropoloji ve Tarih Enstitüsü (INAH) tarafından bugün Mexico City'de düzenlenen bir basın toplantısında duyuruldu.
1966'da çiftçiler tarafından ilk keşfinden sonra Balamku, çok sayıda arkeolojik malzemenin varlığına dikkat çeken bir rapor yazan arkeolog Víctor Segovia Pinto tarafından ziyaret edildi. Ancak Segovia, bölgeyi kazmak yerine, çiftçilere girişi kapatmalarını söyledi ve mağaranın keşfine ilişkin tüm kayıtlar yok oldu.
Özel video: Kadim Jaguar Tanrısının mağarasının içi
Balamku, National Geographic Explorer Guillermo de Anda ve Büyük Maya Akifer Projesi'nden araştırma ekibi tarafından Chichén Itzá'nın altındaki su tabakasını ararken 2018'de yeniden açılana kadar 50 yıldan fazla bir süre mühürlü kaldı. Sistemin keşfi, kısmen National Geographic Society'den bir hibe ile finanse edildi.
De Anda, farı tamamen beklenmedik bir şeyi aydınlatmadan önce Balamku'nun dar tünellerinde saatlerce karnının üzerinde sürüklendiğini hatırlıyor: Chichén Itzá'nın eski sakinleri tarafından bırakılan, mükemmel bir şekilde korunmuş ve el değmemiş bir dizi teklif, tütsü brülörlerinin etrafında dikitler oluşmuştu. , vazolar, süslü tabaklar ve mağaradaki diğer nesneler.
"Konuşamadım, ağlamaya başladım. [Chichén Itzá'nın] Kutsal Cenote'sinde insan kalıntılarını analiz ettim, ancak hiçbir şey o mağaraya ilk kez tek başıma girdiğim hissiyle kıyaslanamaz," diyor INAH'ta araştırmacı ve Great The Great'in yöneticisi olan de Anda. Meksika'nın Yucatan Yarımadası'ndaki akiferi keşfetmeyi, anlamayı ve korumayı amaçlayan Maya Akifer Projesi.
“Bu şeyleri oraya koyan Mayaların varlığını neredeyse hissediyorsunuz” diye ekliyor.
Пещерные сокровища цивилизации Майя: история и новые открытия.
Цивилизация индейцев Майя была одной из самых развитых цивилизаций доколумбовой Америки. Değiştirenler, храмы, обсерватории, календарь, игра в мяч, «горячий шоколад» — вот что чаще всеге орусетисарь. Но наследие Майя гораздо обширнее и интереснее этого списка — живопись, письменность, научные,познания.
Увы, многое из этого было не просто утеряно, а умышленно уничтожено. Дело это начали конкистодоры под предводительством Эрнандеса де Кордобы, Педро-де-Альвардо и Франсиско де Монтехо, а завершили «просвященные колонизаторы», например испанский епископ Юкатана, францисканец Диего де Ланда (про его роль я уже писал в своем посту Культура доколумбовой Америки - письменность майя.), который сделал многое, чтобы культура Майя исчезла.
1. Чечен - Ица Вид на пирамиду Кукулькана. Источник http://travelask.ru/mexico/chich-n-itz/chichen-itsa
Но к счастью, не все было уничтожено и время от время ученые совершают удивительные находки. И вот совсем недавно (https://phys.org/news/2019-03-mexican-experts-cave-chichen-itza.html) археологи, изучая развалины однЧшаго извалины однЧего извалины однЧего из кирууру храма Кукулькана обнаружили нетронутую пещеру с артефактами, которую мексиканский археонутую пещеру с артефактами Археологических сокровищ.
Ныне покинутый майянский город Чечен-Ица, как считается, был основан в 455 году нашей эры. Название его в одних источника переводится как «В устье колодца Ица», а в других как «Рододца колол. И название это не случайно - геологическое строение местности на полуострове Юкатан таково, что там под слоем почвы залегают известковые породы и, как следствие, широко развиты карстовые процессы. Грунтовые воды, обильные во влажном климате, проделывают огромные пещеры в известняке, у которых иногда обрушиваются своды, образуя естественные колодцы. Они называются «сеноты», и самый известный из них «Священный сенот» как раз находится в Чечен — Ице.
2. Чечен-Ице'de "Священный сенот". Источник "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/fd/Cenote_brunnen_Chichen_itza.jpg"
Диего-де-Ланда так описывал этот сенот:
3. Масштабный рисунок одного из сенотов. Видны черные фигурки аквалангистов -исследователей. Проект https://www.playadelcarmen.com/blog/great-mayan-aquifier/. Источник https://www.playadelcarmen.com/blog/great-mayan-aquifier/
Колодцы эти были очень важны для Майя не только, как источник воды, но и как сакральное место,пнотятятесто,псдлько 1566 году'de yer alan «Siyah-ötesi о делах в Юкатане» в своем труде ile ilgili olarak:
Золото майя в колодце. В 1885 году на Юкатан прибывает американский дипломат, археолог ve кладоискатель Эдвард Герберт Томпсон.
3. Эдвард Гербет Томпсон, tarihçe http://www.newworldencyclopedia.org/entry/Edward_Herbert_Thompson
Он искренне верил тому что описал де-Ланда, а потому сразу же приступил к исследованиям. Прежде всего, он собрал средства средства на постройку импровизированной «дночерпалки», при помощиедояторороройку
4. Герберт Томпсон исследует дно сенота из плота при помощи импровизированной дночерпалки. Kaynak https://yucatanliving.com/history/edward-herbert-thompson
5. Драгирование Священного сенота с помощью наземной дночерпалки. Kaynak http://www.latinamericanstudies.org/edward-thompson.htm
Результаты исследования сперва были не самые обнадеживающими - многодневные поиски принесли всего лишь кусочек смолы, которыми индейцы Майя пользовались при жертвоприношениях. Далее Томпсон впервые в истории мировой археологии совершил погружения на дно сенота в водолазном.
6. Водолазный костюм это не акваланг. Вот фотография костюма, который использовал Томпсон. По толстому шлангу (его держит в руках водолаз) извне подается воздух, нагнетаемый компрессором с ручным приводом (четверо помощников в белом держат его привод). массивного металлического шлема находится выпускной клапан для выдыхаемого воздуха. Весь костюм полностью водонепронецаем. Чтобы водолаз не замерз, под костюм надевается теплая одежда, а чтобы он не всплыл ve quotвверх ногами referans ile bu buluşa то используются специальные утяжилители - пояс со свинцовыми вставками и свинцовыми башмаками. На фото Томпсон слева от водолаза. Kaynak http://www.latinamericanstudies.org/edward-thompson.htm
Результаты этих поисков превзошли все ожидания — различные орудия, украшения, посуда, обсидиановые ножия Были там предметы из меди, нефрита, золота. ата археологическая сенсация уступала по ценности ve значимости разве что сокровищам гробницы Тутанхо Все найденные предметы были перевезены Томпсоном в США. Вообще, несмотря на ценнейшие находки, совершенные им, ряд исследователей майяистов негативно оцленив. Так Ю.Кнорозов и В.А.Кузьмищев (https://www.indiansworld.org/tainazhr.html#.XItB6FVKipo) в своих книгах указывают, что Томпсон способствовал вывозу ценнейших артефактов из страны и методы его «раскопок» и «исследований »
Уже в 60-х годах исследование сенота продолжили ученые из Мексики. Они применили более совершенную технику — акваланги, землесос, химическую очистку воды.
7. Вот так выглядит работа аквалангистов с землесосом. Он работает по принципу "эрлифта", предложенного инженером Шуховым в начале 20 века. Ко входной горловине толстой трубы подводится воздух высокого давления (желтый шланг подает ватасдух). Пузырьки воздуха стремятся всплыть, увлекая с собой воду, которая засасывает фрагменты со дна. Другой конец трубы, расположенный на палубе вверху, "выплевывает" все это на специальнный на палубе вверху, все это на специальнные ситокароторхаторет. Такая технология очень широко применяется как в подводной археологии, так и в подводное золочтодой Kaynak http://nomemansland.blogspot.com/2012/07/hookah-dredge-diving.html
Их находки тоже впечатляют - сотни глиняных кувшинов, чаш, изделия и украшения из золота, нефрита, горного хрусталя, кости, перламутра, опала, оникса, меди, янтаря. И два больших деревянных трона.
Но одним «священным сенотом» подземные находки не ограничиваются. Ученые время от времени находят галереи, залы, целые подземные храмы, полные артефактов.
8. Внутри "Пешеры Баланкаши", открытой в 1905 - м году. Kaynak https://www.ancient-origins.net/ancient-places-americas/balankanch-cavern-underground-world-tree-reveals-secrets-sacred-maya-beliefs-021431
9. Артефакты внутри этой пещеры. Kaynak https://www.ancient-origins.net/ancient-places-americas/balankanch-cavern-underground-world-tree-reveals-secrets-sacred-maya-beliefs-021431
10. 3D модель пещеры, построенная по результатам лазерного сканирования. По мнению ученых, ее форма, напоминающая "мировое дерево" из мифологии Майя, привела к ногурур чалпо. Kaynak https://www.ancient-origins.net/ancient-places-americas/balankanch-cavern-underground-world-tree-reveals-secrets-sacred-maya-beliefs-021431
11. Источник https://www.playadelcarmen.com/blog/great-mayan-aquifier/
Пещерные храмы, артефакты, троны — а как же сокровища? Ну в смысле из благородных металлов? Неужели все золото ve серебро «выгребли» землесосами ve драгами?
В середине 16 века на территории современной Колумбии испанские конкистодоры впервые познакомилисылм с нов. Внешне он очень походил на серебро, однако отличался исключительной тугоплавкостью. Önermeler серебро. Серебришко. Платина. Она добывалась в основном в предгорьях Анд цивилизациями Инков ve Чибча, но распространилась по всий Ю. По легенде, 1520 в году ацтекский вождь Монтесума подарил королю Испании полированное зеркало в виде листа платины, но это не произвело впечатление на испанцев.
12.Монтесума 2. Император ацтеков. Bilgi https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D1%82%D0%B5%D1%81%D1%83%D0%BC%D0%B0_II# /media/Dosya:Retrato_de_Moctezuma_II.png
С точки зрения испанцев, ценность платины была сомнительная, ведь ее крайне трудно переплавлять, а вот всякие нечистые на руку авантюристы, коими и являлись конкистодоры, вовсю выдавали платину за серебро, и проворачивали это с таким размахом, что в 1735 году король Испании запретил ввозить платину в Старый Свет.
Но одним запретом ввоза «проблему серебришка» не решить, ведь она добывалась как попутный металл в колумбийских золотоносных россыпей, а потому августейшим приказом надлежало этот металл утопить. Под надзором королевских чиновников все запасы платины были затоплены в специальных местах - например в глубоких местах реки Рио-дель-Пинто (после этого ее стали называть Платино-дель-Пинто). содили слухи, что часть запаса, который накопился на Юкатане, была затоплена в одном из сенотов. А та часть, что была доставлена в мспанию, помпезно ve принародно была затоплена в море. Такая помпезность была неслучайна — как раз шла испано-португальская война из-за споров из-за споров о приграничнылихайо. Ну и «чехорда на троне» не добавляла стабильности стране.
Королевский запрет отменили через 40 лет, поскольку оскудевшая казна испанской короны требала понскол. Умирающую империю не спасал даже непрерывный поток золота и серебра, которые теряли внецене иремлвий поток золота м мадридские власти сами пошли на старый трюк авантюристов ve сами стали поделывать серебро априн пом. Всего, после отмены запрета, до 1820 года было «официально» доставлено до 7 тонн этого метеалла, разин потеала, сели потеала, сели потелено доставлено
Ходят слухи, что найдена далеко не вся платина, «затопленная» ve «припрятанная» по королевскому. Ну и сами индейцы прятали свои сокровища от завоевателей. д для такого тайника нет места лучше, чем под водой, в подземной пещере.
13. Артефактыподземного храма. Источник https://42.tut.by/628737
Tarih
A. Aksumlu liderlerin maddi servete herhangi bir değer vermediği.
B. Aksum'un bir "savaşçı devlet" olduğu. Stellerin, Aksumlu liderlerin komşu toplulukları yok ettiğini gösteren agresif mesajları var.
C. Aksum liderlerinin MS 2. yüzyılda Hıristiyanlığı kabul etmeye başladıkları.
A) Maya yaratılış mitleriyle bağlantılı kutsal bir mağara üzerine inşa edilen Güneş Piramidi, Teotihuacán'daki en büyük yapıydı.
B) MS 550'de Teotihuacán'ın nüfusu 125.000'di ve dünyanın en büyük altı şehrinden biriydi.
C) 550 CE'ye kadar Teotihuacán 20 kilometrekareden fazla bir alanı kapladı.
A) Ticaret bağlantılı komşu bölgeler.
B) Kentleşmenin başlangıcı.
C) Toplumsal farklılaşmanın ortaya çıkması.
A) Mezoamerikalılar, yerleşik hale geldikten sonra ekinleri evcilleştirdiler. Kendilerini işgalcilerden korumak için köylere yerleştiler, ordularını geliştirdiler ve ardından MÖ 1500 civarında tarımı geliştirmeye başladılar.
B) Mezoamerikalılar avcılık ve toplayıcılık yaptılar ve Avrupalılar on altıncı yüzyılda (MS 1500'ler) kıtaya gelene kadar yerleşik tarım geliştirmediler.
C) Mezoamerikalılar ekinleri evcilleştirdikçe yerleşik tarıma geçtiler. Evcilleştirilmiş ürünlere yönelmek yerleşik tarımı gerekli kılmıştır. Bu iki geçiş aynı anda gerçekleşti.
A) Mexica, Tenochtitlán'ı bir GÖL ortamında inşa etti, yani insanlar sulak alan bahçeleri dikti, yükseltilmiş geçitler ve tarlalar kullandı ve kanallar inşa etti.
B) Mexica, Tenochtitlán'ı çölde inşa etti, yani sulama sistemleri inşa etmeye ve su rezervuarları inşa etmeye odaklandılar.
C) Mexica, Tenochtitlán'ı kayalık, dağlık bir bölgede inşa etti. Ana uyarlama stratejileri, mahsul verimini artırmak için manzarayı teraslamaktı.
A) Çiftçiler bronz aletler kullanmaya başladı.
B) Chiapas'ın Pasifik kıyısında yaşayan insanlar, obsidiyen, deniz kabuğu, yeşim ve demirden yapılmış eşyaların paylaşımının gösterdiği gibi Körfez Kıyısı boyunca yaşayan insanlarla etkileşime girdi.
C) Sosyal bir hiyerarşi gelişmeye başlamıştır.
A) Kendi yazı sistemlerini yaratmaları.
B) Büyük şehirlerin kurulması. 750 CE'ye kadar, birkaç Maya şehri 50.000 veya daha fazla nüfusa sahipti.
C) nokta ve çubuklardan oluşan gelişmiş bir sayısal açıklama sistemi kullanmaları.
A) Maya uygarlığının tamamına tek bir kalıtsal kral hükmetti. Kral, herkes için hukukun üstünlüğünü koydu ve tüm Maya nüfusundan vergi topladı.
B) Rahip sınıfı Maya'yı yönetiyordu. Rahip sınıfı, tüm Mayalar üzerinde nihai siyasi otoriteyi uyguladı. Rahip sınıfı devleti yönetti ve tanrılara, atalara ve öbür dünyaya erişimi kontrol etti.
C) Maya, TEK BİR HÜKÜMETİN BİRLEŞTİRİLMESİ DEĞİLDİ. Maya hükümdarlarının bireysel olarak kendi krallıkları üzerinde büyük bir gücü vardı, ancak hiçbir zaman tüm Maya uygarlığına hükmeden bir Maya kralı olmadı.
A. Büyük bir ekolojik iklim çeşitliliğine sahipti
B. 1500 CE sonrasına kadar eksik tarım
C. günümüz Peru ve Brezilya ülkelerini içine alan bir bölgedir.
A. Herkesin dini tapınaklarda günlük duaları tamamlaması gerektiğine vurgusu
B. Doğal dünyanın güçlerini kontrol ettiğini iddia eden dini uzmanın toplumsal rolü.
C. Bitkilerin tanrılar ve insanlar arasında aracı olarak hareket ettiği inancı
A) Deniz kıyısındaki konumu, halkının balıkçılığa dayandığı ve tarım geliştirmediği anlamına geliyordu.
B) İzole bir çöl platosu üzerine inşa edildi, bu da kendi kendine yeterlilik geliştirdiği anlamına geliyordu.
C) Ormanlık bir ortamda ekime yol açan ormanda bulunuyordu.
B) İnka soylularının mumyalanması.
C) Tanrı İnti adına inşa edilen Güneş Tapınağı. Tüm İnka hükümdarları İnti'den geldiklerini iddia ettiler.
A) İnka başkentindeki Coricancha tapınağında görev yapan rahipler.
B) Emek, geçim ve ritüel faaliyetlerinde ticaret yapan ailelerin ve bireylerin ağları.
C) İnka hükümdarları tarafından öldürülen insan kurbanları
A. Ayllus'un yerleşik çalışma yükümlülükleri vardı, bu yüzden insanlar hizmetlerini devlete katkıda bulundular
B. Ayllu sisteminin, toplumu birbirine bağlayan evlilikle ilgili kuralları vardı.
C. İnka, ayllu'yu yabancıları reddetmek için kullandı. İnka, kendilerini kıtlık ve ölümden korumak için tüm yabancıları insan kurbanı olarak kullandı
A) MS 1403'te bir depremle yıkılmıştır.
B) Muhtemelen Pachacuti döneminde inşa edilmiş ve kraliyet inziva yeri olarak kullanılmıştır.
Maya ritüel mağarası arkeologları sersemletti© National Geographic Partners, LLC tarafından sağlanmıştır Özel video: Kadim Jaguar Tanrısının mağarasının içi
Meksika'nın Yucatán Yarımadası'ndaki antik Maya kenti Chichén Itzá'nın altında kutsal bir kuyu arayan arkeologlar, bir dizi mağara odasında yanlışlıkla 150'den fazla ritüel nesneden oluşan bir hazine keşfettiler. Antik Maya'nın yükselişi ve düşüşü. Balamku veya "Jaguar Tanrısı" olarak bilinen mağara sisteminin keşfi, Meksika Ulusal Antropoloji ve Tarih Enstitüsü (INAH) tarafından bugün Mexico City'de düzenlenen bir basın toplantısında duyuruldu.
1966'da çiftçiler tarafından ilk keşfinden sonra Balamku, çok sayıda arkeolojik malzemenin varlığına dikkat çeken bir rapor yazan arkeolog Víctor Segovia Pinto tarafından ziyaret edildi. Ancak Segovia, bölgeyi kazmak yerine, çiftçilere girişi kapatmalarını söyledi ve mağaranın keşfine ilişkin tüm kayıtlar yok oldu.
Balamku, National Geographic Explorer Guillermo de Anda ve Büyük Maya Akifer Projesi'nden araştırma ekibi tarafından Chichén Itzá'nın altındaki su tabakasını ararken 2018'de yeniden açılana kadar 50 yıldan fazla bir süre mühürlü kaldı. Sistemin keşfi, kısmen National Geographic Society'den bir hibe ile finanse edildi.
De Anda, farı tamamen beklenmedik bir şeyi aydınlatmadan önce Balamku'nun dar tünellerinde saatlerce karnının üzerinde sürüklendiğini hatırlıyor: Chichén Itzá'nın eski sakinleri tarafından bırakılan, mükemmel bir şekilde korunmuş ve el değmemiş bir dizi teklif, tütsü brülörlerinin etrafında dikitler oluşmuştu. , vazolar, süslü tabaklar ve mağaradaki diğer nesneler.
"Konuşamadım, ağlamaya başladım. [Chichén Itzá'nın] Kutsal Cenote'sinde insan kalıntılarını analiz ettim, ancak hiçbir şey o mağaraya ilk kez tek başıma girdiğim hissiyle kıyaslanamaz," diyor INAH'ta araştırmacı ve Great The Great'in yöneticisi olan de Anda. Meksika'nın Yucatan Yarımadası'ndaki akiferi keşfetmeyi, anlamayı ve korumayı amaçlayan Maya Akifer Projesi.
“Bu şeyleri oraya koyan Mayaların varlığını neredeyse hissediyorsunuz” diye ekliyor.
Eşi görülmemiş bir ikinci şans
Balamku'da şimdiye kadar tespit edilen yedi ritüel adak odasından sadece ilkine erişmek için, arkeologların yüzlerce fit dolambaçlı dar geçitten yüzleri üzerinde düz bir şekilde sürünmeleri gerekiyor. Mağara hakkındaki orijinal raporda (son zamanlarda Los Angeles, California Eyalet Üniversitesi'nden arkeolog ve GAM araştırmacısı James Brady tarafından yerleştirilmiş), Segovia, bazılarında Toltec yağmur tanrısı Tláloc'un yüzleri ve diğerlerinde kutsal ceiba ağacının işaretlerini taşıyan 155 eser tespit etti. Maya evreninin güçlü bir temsili. Karşılaştırıldığında, 1959'da kazılan bir ritüel alanı olan yakınlardaki Balankanché mağarası bu nesnelerden sadece 70'ini içeriyor.
De Anda, “Balamku, Balankanché'nin 'annesi' gibi görünüyor” diyor. “Miktarın bilgiden daha önemli olduğunu söylemek istemiyorum ama bir mağarada çok ama çok sayıda sunu olduğunu ve aynı zamanda ulaşılması çok daha zor olduğunu gördüğünüzde, bu bize bir şey söylüyor.”
Segovia'nın neden böyle olağanüstü bir keşfi kapatmaya karar verdiği hala bir tartışma konusu. Ancak bunu yaparken, farklı Mezoamerikan kültürleri arasındaki temas ve etki değiş tokuşu gibi bugün Mayacılar arasında tartışmalara yol açmaya devam eden en kafa karıştırıcı sorulardan bazılarını yanıtlamak için araştırmacılara beklenmedik bir "ikinci şans" sağladı. Chichén Itzá'nın düşüşünden önce Maya dünyasında neler oluyordu.
Yeraltı dünyasına girişler
Projenin bir parçası olmayan Maya mağaralarının arkeolojisi ve dini kullanımı konusunda Kaliforniya Üniversitesi Merced uzmanı olan Holley Moyes, “Antik Maya için mağaralar ve cenotes [sinkoles] yeraltı dünyasına açılan kapılar olarak kabul edildi” diyor. “Maya için en kutsal alanlardan bazılarını temsil ediyorlar, aynı zamanda site planlamasını ve sosyal organizasyonu da etkilediler. Maya deneyimi için temel ve son derece önemlidirler.”
Ancak 1980'lerde mağara arkeolojisi kavramı şekillenmeye başlayana kadar arkeologlar, nesnelerin içinde ve çevresinde bulunan kalıntıları ve malzemeleri analiz etmekten ziyade anıtsal mimari ve bozulmamış eserler ile ilgileniyorlardı. Balankanché 1959'da kazıldığında, mağaralar hala karanlıkta elle haritalandı ve eserler rutin olarak yerlerinden çıkarıldı, temizlendi ve daha sonra geri konuldu. Örneğin, Balankanché'de bulunan ve sitenin kronolojisiyle ilgili kesin kanıtlar sağlayabilecek malzemeyle doldurulmuş tüm tütsü brülörlerinden sadece biri analiz edildi.
Büyük Maya Akifer Projesi araştırmacıları, Balamku'nun (yeniden) keşfini, en son teknolojiyi ve 3 boyutlu haritalama ve paleobotanik gibi özel alanları kullanan tamamen yeni bir mağara arkeolojisi modelini uygulama şansı olarak görüyorlar. Bu yeni kavrayışlar bize Maya mağara ritüellerinde gerçekte neler olduğu hakkında çok daha ayrıntılı bir fikir verebilir ve ayrıca 13. yüzyılda bilinmeyen nedenlerle reddedilen büyük Chichén Itzá kentinin tarihi hakkında bilgi verebilir.
De Anda, “Balamku bize sadece Chichén Itzá'nın çöküş anını anlatamaz” diyor. “Muhtemelen bize başlangıç anını da söyleyebilir. Şimdi, Chichén Itzá'nın gelişimini anlamak için kullanabileceğimiz, kullanılabilir organik maddeler de dahil olmak üzere büyük miktarda bilgi içeren kapalı bir bağlamımız var.”
Alanın daha fazla incelenmesi, Maya uygarlığının çöküşünü tetikleyen felaket kuraklıklarının samimi ayrıntılarına da ışık tutacaktır. Bu bölge her zaman şiddetli iklim değişkenliği döngülerine eğilimli olsa da, bazı araştırmacılar bir zamanlar yaklaşık 10-15 milyon insana ev sahipliği yapan Maya ovalarındaki aşırı ormansızlaşmanın sorunu daha da kötüleştirebileceğini ve tüm bölgeyi yaşanmaz hale getirebileceğini öne sürdüler.
National Geographic'te ikamet eden arkeolog Fredrik Hiebert, bu geçmiş döngüleri anlamanın modern yaşam için de ek bir faydası olabileceğini söylüyor. "Bu mağaraları ve cenoteleri inceleyerek, gelecek için sürdürülebilirlik açısından bugün çevreyi en iyi şekilde nasıl kullanacağımıza dair bazı dersler çıkarmak mümkün."
Bu anlamda de Anda, arkeolojinin çok daha “yararlı” bir bilim olma potansiyeline sahip olduğuna inanıyor.
“Her zaman tam tersi olarak kabul edildi - güzel ve ilginç bir bilim alanı, ancak çok fazla faydası yok” diyor. "Sanırım burada tam tersini gösterebileceğiz, çünkü bu harika bağlamları anlamaya başladığımızda, insanlığın geçmişinin ayak izlerini ve tarihin en dramatik anlarından biri sırasında Dünya'da neler olduğunu anlayabiliriz. ”
"Perili" Maya Sualtı Mağarası İnsan Kemiklerini Tutuyor
Sualtı arkeologları, Meksika'daki bir Maya mezarlığının dibinde insan kemikleri buldular.
Güney Meksika'da su basmış bir düden, yakındaki köylüleri o kadar korkutuyor ki yakınından bile geçmiyorlar. Antik Maya da mesafelerini korumuş görünüyor.
Meksika'nın Yucatán'ında bulunan mağarada veya cenote'de yakın zamanda yapılan bir sualtı araştırması, korkunç ününün muhtemel bir nedenini buldu - iki odasının zeminleri insan kemikleriyle dolu.
Arkeolog Bradley Russell ve ekibi, cenote'u araştırmak için geçen Ağustos'ta iki haftayı batık bölgelerine dalarak geçirdi. Russell, bu çalışma için NGS/WaittGrants Programından destek aldı.
Bu galerideki fotoğraflar bulduklarını ortaya koyuyor.
40 fit (11,5 metre) bir iniş, Russell'ı cenote'nin ağzından (aşağıdaki fotoğraf) mağara içindeki su yüzeyine çıkardı. Aşağı inerken devasa sarkıtların ve aşağıdaki neme doğru uzanan susuz ağaçların uzun köklerinin yanından geçti.
Yerliler bu doğal kuyuya Sac Uayum (telaffuz edilen sock-wye-OOM) adını verdiler.
Cenote, Meksika'nın Yucatán eyaletinin başkenti Mérida'nın yaklaşık 25 mil (40 kilometre) güneyinde, antik Maya şehri Mayapán'ın kalıntılarının hemen dışında yer almaktadır.
1150 ile 1450 yılları arasında en parlak döneminde, Mayapán en az 17.000 sakini ve şehrin 1.5 mil karesini (4.2 kilometre kare) çevreleyen bir taş duvarla büyük bir siyasi merkezdi.
Russell özellikle Sac Uayum'un konumuyla ilgilendi. Mayapán'ın duvarı, cenote'u şehir sınırlarının hemen dışına yerleştirecek şekilde kıvrıldı, ardından X'coton olarak bilinen yakındaki bir cenote'yi (esh-coh-TOHN olarak telaffuz edilir) içerecek şekilde geri döndü.
Russell bir telefon görüşmesinde "Duvarın geri kalanı böyle zikzak çizmiyor" dedi. "Bu kısım, duvarın yolunun yaptığı her şeyden belirgin şekilde farklı."
Şehir duvarının içine yaklaşık 40 cenote dahil edildi ve Yucatán Yarımadası'nın yarı kurak kireçtaşı platosunda hayati su kaynakları olarak hizmet edecekti.
Aslında, Mayapán muhtemelen tam olarak bu bölgede inşa edildi çünkü bölgede çok fazla cenote vardı. Geçen yaz yaptıkları araştırmaların bir parçası olarak, Russell ve ekibi Mayapán çevresinde dört günlük hava lazer haritalaması sırasında yer alan daha önce bilinmeyen 150 cenote tespit etti.
Arkeologlar dalışlarına başlamadan önce, şaman Teodormio San Sores, ateşte pişirilen yiyeceklerin buharı arasında geleneksel bir törene hazırlanıyor.
Modern Maya dilinde, törene jeets' lu'um (telaffuz edilen hets dokuma tezgahı), kelimenin tam anlamıyla "Dünyayı sakinleştirme" denir.
Amacı, tanrılardan cenote'ye girmek için izin istemek ve cenote'nin efsanevi koruyucusunu yatıştırmaktır - yerlilerin çok yaklaşan çocukları kapacağına inandıkları at başlı devasa tüylü bir yılan.
İblis koruyucusu, eski Meksika efsanesinin tüylü yılanı ile İspanyol fatihlerin Yeni Dünya'ya getirdiği atların birleşimidir.
Benzer şekilde, tören antik ve sömürge dönemlerinden gelen inançları birleştirir.
San Sores, Maya evreninin dört ana noktasına ve Dünya'yı gökyüzüne ve yeraltı dünyasına bağladığı düşünülen merkezi eksene yönelik masanın üzerine bir sunak kurdu. Ama aynı zamanda sunağın üzerine bir Hıristiyan haçı da yerleştirdi.
Duaları eski tanrılara hitap ediyordu ama aynı zamanda modern dini referansları da içeriyordu.
Doğuya, batıya, kuzeye ve güneye üç yiyecek sundu: haşlanmış tavuk, mısır unu, şeker ve saka denilen su karışımı ve k'ol adı verilen koyulaştırılmış, baharatlı et suyu.
Ayrıca cenote'nin girişinde yılan için bir sunu bıraktı - saka ile dolu bir kabak kase.
Dalgıçlar nihayet cenote'nin derinliklerine girdiğinde, hareketleri bu görüntüdeki buhar bulutlarına ürkütücü bir paralellik yarattı. Yüzdükçe kireçtaşı tortusunu karıştırdılar, bu da suyu bulanıklaştırdı.
Aynı zamanda, yerdeki küçük bir çatlaktan cenote dışında bir kireçtaşı sisi ortaya çıktı. Russell, "İlk gördüğümüzde gerçekten garipti" diyor.
Mağara keşfine birkaç gün kala, arkeolog Lisseth Pedroza Fuentes, ilk odadaki kemiklerle dolu batık bir kaya düşüşünü kontrol ediyor.
Russell, "İlk dalıştan itibaren kafatasları görmüştük" diyor. "Bu dalış sırasında, hala bir ilk değerlendirme yapıyorduk ve cenote'u haritalamak için bir eylem planı oluşturuyorduk."
İlk odanın kaya düşmesi enkazının ortasında dik duran yetişkin bir kafatası muhtemelen bir kadına aitti.
Kafatasının üst kısmı bebeklik döneminde kasıtlı olarak düzleştirildi. Bu deformasyon yöntemi, antik Maya tarafından yaygın olarak uygulandı ve aynı döneme ait geleneksel mezarlarda bulunan kafataslarıyla tutarlı.
Russell, "Alındaki delik muhtemelen ölümden sonradır" diyor, "ölüm nedeni değil."
Ekibi şimdiye kadar bu odada on kafatası tespit etti ve büyük olasılıkla kayalar ve tortular arasında keşfedilmeyi bekliyor.
Kaya düşmesi yamacının dibine dağılmış iskelet kalıntıları, birkaç insan kafatasının parçalarını ve modern sığırlardan bazı uzun kemikleri içerir.
İlk odadaki kayalık enkazın üzerinde baş aşağı bir sığır kafatası yatıyor.
Russell, "Bu, yerdeki delikten kaçınacak kadar akıllı olmayan bir inek olmalı" diyor. "Kesinlikle İspanyol öncesi değil." Bir inek bir mezarlığa düşerse, kaçış yoktur - boğulur ve sonunda kemikleri dibe doğru sürüklenir.
Buradaki çalılıkta serbest dolaşan sığır sürüleri otluyor ve çiftçiler bölgenin kuyularını sulamak için kuyular gibi kullanıyor.
Russell'ın flaşından gelen ışık, ilk odanın enkaz yamacında uzanan kahverengi, at nalı şeklindeki alt çeneyi aydınlatıyor.
Russell, "Bütün azı dişleri çıktı, ancak dişler çok güzel durumda - uzun süre yıpranmadılar" diyor. "Bu, yaklaşık 18 yaşında genç bir yetişkin olduğu anlamına geliyor."
Dişlerin sert emayesi genellikle iç dokuyu korur, bu nedenle Russell bu setin cenote'nin insan kalıntıları için iyi bir karbon-14 tarihi sağlayacağını umuyor.
İlk odanın dibinde, Lisseth Pedroza Fuentes, ikinci bir odaya giden ilginç bir tüneli takip ediyor.
Russell, "Bu çok teknik bir dalış" diyor. "Tavana dayalı tanklarla karnının üzerinde sürünüyorsun." Ve bir şeyler ters giderse yüzeye patlama olmaz.
Tamamen suyla doldurulmuş ikinci oda, birincinin yaklaşık iki katı büyüklüğündedir. Gökyüzüne açıklığı yoktur ve yaklaşık 115 fit (35 metre) derinliğe dalar. Tabanının bir kısmı da kemiklerle doluydu.
Bir Çığ Sonrası
İkinci odadaki insan kalıntıları, kayaların ve tortuların arasında tepetaklak duran bu kısmi kafatasını içerir.
Russell, başlangıçta tüm kemiklerin ilk odada yattığına inanıyor. Ancak bir noktada zemin çöktü ve kafatasları, kaburgalar ve uyluk kemikleri kireçtaşı parçalarıyla birlikte ikinci odaya aktı.
İkinci odada, tortudan başka bir kafatasının tepesi çıkar.
Russell'ın ekibi burada beş kafatası tespit etti. Bu, her iki odadan toplamı 15'e çıkardı ve enkazda daha fazla gizli olabileceğine dair göstergeler oldu.
Bu cenote neden erkek ve kadın, genç ve yetişkin gibi görünen bu kadar çok insanın kalıntılarını barındırıyor?
Mayapán sakinlerinin çoğu evlerinin altına veya yakınına gömüldü, bu yüzden bu normal bir mezarlık değildi.
Kemikler, ölüm nedenini gösterecek hiçbir iz taşımamaktadır, bu yüzden insanlar muhtemelen kurban edilmemiştir.
Burada bulunan diğer eserler çoğunlukla sade su testi parçalarıdır, bu yüzden bu insanların seçkinler arasında olduğunu ve bir tür özel muamele gördüklerini gösteren hiçbir şey yok.
Russell, Sac Uayum'un yerinin bir ipucu olup olmadığını merak eder.
Yeni başlayanlar için, Maya'nın yeraltı dünyasıyla ilişkilendirdiği, Xibalba (telaffuz edilen BALL bah) olarak bilinen, insanlığın efsanevi menşe yeri olan Mayapán'ın güneyinde yer alır. Ölüler, bir sonraki yaratılışın döngüsünü beklemek için buraya gömülmüş olabilir.
Ayrıca, sur duvarını yapanlar, anıt mezarı kasıtlı olarak şehirden çıkarmış görünüyorlar.
Russell, "Bunların veba kurbanları olduğunu varsayalım" diyor. "Onların nüfusun geri kalanının yakınında olmasını istemezsiniz. Suyu da içmek istemezsiniz."
Kanıtlar bu teoriye uyuyor ve uzun süredir devam eden tabu da öyle.
Zamanla, cenote'tan uzak durmanın gerçek nedeni unutulmuş olabilir, ancak tüylü, at başlı yılan efsanesi insanları uzak tutmaya devam etti.
Yakındaki Telchaquillo köyünün yaşlı sakinleri, bir ağaca tüneyen, sıçrayan, üç kez dönen ve suya dalan yılanı gören insanların hikayelerini anlatıyor. Ama hikayeler ilerledikçe, bu manzaraların hepsi bir zamanlar oldu.
Genç köylüler bu tür uzun hikayelere inanmama eğilimindedir.
Sac Uayum'un girişini kısmen kaplayan kireçtaşı başlığın üzerine tünemiş Russell, geleceği düşünüyor.
Haritalandırmaya devam etmek ve her iki odadaki enkaz yamaçlarını kazmak için mezarlığa geri dönmeyi umuyor.
O ve ekibi 2000 yılından beri Mayapán'da çalışıyor. "Bu, şimdiye kadarki en iyi sezonumuzdu" diyor. "Bunun üstesinden nasıl geleceğimizi bilmiyorum."
Ama kim bilir? İnsanların bir zamanlar bu sulu mezara neden defnedildiğine dair daha fazla ipucu bulabilirdi.
Sfenks'e giden tünel, Mısır
Romanya'ya benzer şekilde, SIRA yer radarı 1978 gibi erken bir tarihte Mısır'da konuşlandırıldı ve Mısır piramitlerinin altındaki olağanüstü bir yeraltı kompleksinin haritasını çıkardı.
Birçok şeyde bir ikilik vardır ve Sfenks de bir istisna değildir. İnsanlar Sfenks'in yalnızca yıldızlara baktığını düşünme eğilimindedir, ancak Dünya'daki gözleri takip ederseniz, Sfenks'in doğrudan Kailash Dağı'na da baktığını görürsünüz. Sfenks bu tünellerin önemli bir koruyucusudur ve buna bağlı bir değil İKİ Sfenks vardır.
Giza Sfenks tarafından 3 tünel ile enerji yayan bir kapı,
Mısır'da eski bir parşömen üzerine resmedildi
Tünele ilk başta büyük piramitteki yer altı odalarından girilemedi, ancak enerji piramit aracılığıyla biliniyor ve erişiliyordu.
Bu videonun doğru olup olmadığını bilmiyorum ama yayınlamaya değer olabilir..
ABD Kaliforniya Üniversitesi Sosyal Bilimler, Beşeri Bilimler ve Sanatlar Okulu'nda Yardımcı Doçent olan Dr. Holley Moyes'e, antik Mezoamerika'daki mağaraların önemi hakkında bizim için özel olarak yazılmış bu büyüleyici ve anlayışlı makale için çok müteşekkiriz.
|Resim 1: Mexica efsanesinde, Aztl'acuten'den ayrıldıktan sonra, Huitizilopochtli'nin yüzü, Colhuacan dağının kalbindeki kutsal bir mağarada, ladin ağacı dallarıyla çevrili bir sinek kuşu maskesinin içinde (sağda) görünür - &lsquoplace of ata&rsquo (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın) )|
Mesoamerica'nın çoğu, bir zamanlar su altında olan Kretase kireçtaşı üzerinde oturuyor. Bu nispeten yumuşak kireçtaşında, yeraltı nehirleri veya su tablası düştüğünde ortaya çıkan çözünme boşlukları tarafından hem büyük hem de küçük delikler oluşturulur ve bu alanda kelimenin tam anlamıyla binlerce mağara ortaya çıkar. Mağaraları düşündüğümüzde, çoğu batılı, rahat taş evinde yaşayan mağara adamı görüntülerini hemen akla getirir, ancak arkeolojik araştırmalar, eski insanların asla karanlık mağaralarda yaşamadıklarını, bunun yerine kaya sığınaklarında yaşadıklarını veya mağara girişlerinde kamp kurduklarını göstermektedir (Moyes 2013). Derin karanlık mağaralar her zaman özel ayinler ve ritüeller için kutsal bölgeler veya onurlu ölülerin gömüldüğü yerler olarak ayrılmıştır. Mağaraların hem dini ayinlerde hem de siyasi törenlerde önemli roller oynadığı Mesoamerica kültürlerinde bu, hiçbir yerde daha iyi gösterilemez (Moyes ve Brady 2013).
|Resim 2: &lsquoOztotl&rsquo (mağara): &lsquoAnnelerimiz, babalarımız gitti. dinlenmek için.. mağarada, ölülerin yeri&rsquo. Florentine Codex Book XI (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Mesoamerica boyunca mağaralar, kültürler arasında değişebilen özel anlamlar kazanır, ancak tehlike, kötülük ve ölümle yan yana yaşam, doğurganlık ve bolluğu çevreleyen ortak temaları paylaşır. Mezoamerikan düşüncesinde, hem geçmişte hem de günümüzde mağaralar, insanlar tarafından ikna edilebilen, pohpohlanabilen veya öfkelenebilen, ikamet eden iyi ve kötü tanrılarla ilişkili belirsiz alanlardır. Bu nedenle mağaralardaki ritüeller, insan refahı için çok önemli olan bu tanrılara dua etmek ve onurlandırmak için bir yer olarak kullanıldı.
|Resim 3: Profilde bir bina gibi çizilmiş, mağarasında/evinde oturan yağmur tanrısı Chac'i tasvir eden boyalı bir Geç Klasik vazodan illüstrasyon. (After Stone 1995: Fig. 3-1, Coe 1978:78, no.11'den uyarlanmıştır) (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Son 40 yılda yapılan araştırmalar, eski insanların mağaraları nasıl kullandıklarına ve eski toplumlarda oynadıkları role dair bilgiler sağlamıştır. Bir mağaranın bilinen en eski tasviri, şimdi Mexico City'nin kuzeyindeki Olmec ile ilgili bir bölge olan Chalcatzingo'da bulunan El Rey anıtından geliyor. Anıt, bir dağın yamacında yer alan büyük bir kayaya oyulmuş devasa bir kısma tasarımıdır. Oymada, bir şahsiyet, muhtemelen bir dini lider, hükümdar veya ata, üzerinde bir bulut sembolü bulunan bir mağaranın içinde bir taht veya bankta oturan ayrıntılı bir başlık takmış olarak gösterilmektedir. Kollarında, aynı zamanda bir bulut sembolü ile işaretlenmiş tören çubuğuna benzeyen bir nesne var. Girişin etrafında bitkiler ve bitki örtüsü yükselirken ve olay yerine bulutlar yağarken mağaradan sis veya duman çıkar (Angulo 1987:133-158 Grove ve Gillespie 1984:32-33 Reilly 1994:78-79, 1995) (resim 3 ). Bu zengin görüntü, önemli liderlerin tarımsal verimlilik için gerekli olan yağmuru sağlayan bulutları oluşturmak için mağaralara gittiklerini gösteriyor. Başka bir deyişle, bu liderler yağmur yağdırıcıdır ve mağara ayinleri bu girişimin önemli bir parçasıdır.
|Resim 4: 2012 yaz gündönümünde Las Cuevas'taki mağaranın girişinden bir bulut çıkıyor (fotoğraf yazarı, LCAR'ın izniyle) (Büyütmek için resme tıklayın)|
Görüntü aynı zamanda, birçok modern Maya insanının bildirdiği gibi, insanların uzun zamandır bulutların mağaralardan çıkabileceğine inandıklarını gösteriyor (Vogt 1969:387 Vogt ve Stuart 2005:164-165). Aslında, bunda bazı gerçekler var. Araştırmacılar, mağara ağzından çıkan sisi görebildikleri için, yoğun yağışlardan sonra dağ kenarlarını inceleyerek genellikle yerler bulurlar. 2012 yaz gündönümünde, Belize'deki Las Cuevas'taki mağaradan güzel bir bulut çıktı (resim 4).
|Resim 5: El Rey anıtı, bir mağarada oturan önemli bir kişiyi gösteren bir kabartmadır. Mağaranın üstüne bulutlar yağıyor ve yüzeyde büyüyen bitkiler gösteriliyor (Reilly 1994:85'ten sonra) (Büyütmek için resme tıklayın)|
Bu nedenle, Mezoamerika genelinde Zapotek Cocijo, Orta Meksika Tlaloc (Miller ve Taube 1997:184) ve Maya yağmur tanrısı Chac gibi yağmur tanrılarının mağaralarda yaşadığının düşünülmesi şaşırtıcı değildir (Bassie-Sweet 1991, 1996 Brady). 1989 Taş 1995). Bunu, Chac'i mağara evinde otururken gösteren Geç Klasik dönem gemisinde (MS 700-900) olduğu gibi antik Maya tasvirlerinde görüyoruz (resim 5).
|Resim 6: Teotihuac'aacuten'deki Tepantitla duvar resminde mağara, doğurganlık tanrıçasının rahmini ve yeryüzünü temsil ediyor gibi görünüyor - çimlenme yeri, aynı zamanda toprak rahmine geri dönüş (büyütmek için resme tıklayın)|
Mağaralar ayrıca yeraltı dünyalarına girişler olarak düşünülür (MacLeod ve Puleston 1978). Hem Mayalar hem de Aztekler dünyalarını üç seviyeden ibaret olarak görüyorlardı: gökyüzü, orta dünya veya dünya ve yeraltı dünyası. Antik Maya mağaraları için klasik dönem glif çağrışımları, yarı karanlık bir alanda bir kafatası, kemik, çene kemiği veya kopuk göz gibi unsurları içerir ve bu da ölüm ve yeraltı dünyası ile bağlantılara işaret eder (Bkz. Vogt ve Stuart 2005:157-159). David Stuart'a göre bu motifler Maya ikonografisindeki yarasa kanatlarıyla da ilişkilendirilir ve bu ideolojik bağlantıları daha da kurar.
|Resim 7: (L) Codex Vaticanus A ve (R) Mictecacíhuatl (Lady of the Underworld) Codex Fejérvary-Mayer'e dayalı dokuz yeraltı dünyası: Miguel Covarrubias'ın çizimleri (büyütmek için resme tıklayın)|
Geleneksel yeraltı dünyası, Aztekler tarafından Mictlan ve K&rsquoiche&rsquo Maya tarafından Xibalba veya "korku yeri" olarak adlandırılan korkunç ve ürkütücü bir yer olarak kabul edildi ve şiddetle öldürülenler (örneğin savaş kurbanları) dışında tüm ruhların ihtiyaç duyduğu yerdi. öldükten sonra yolculuk yapmak. İspanyol fetihleri sırasında, Orta Meksikalıların çoğu, yeraltı dünyasını dokuz seviyeden oluşan bir dünya olarak tasarladı (Miller ve Taube 1997:177). Yeraltı dünyasının en ayrıntılı piktografik açıklaması, ilk katmanın yaşanabilir dünyanın bir parçası olduğu Aztek Codex Vaticanus A'dadır. Tabakalar aşağı doğru devam ederek suların geçidine iner, ardından dağların girişi, obsidiyen bıçakların tepesi, donmuş rüzgarların yeri, bayrakların titrediği yer, insanların yüzdüğü yer, insanların kalbinin yendiği yer ve sonra gelir. son olarak, ölülerin sonsuz karanlıkta yattığı Mictlan Opochcalocan olarak adlandırılan dokuzuncu katmana (Aguilar-Moreno 2007:139 Ayrıca bkz. Berdan 2005:130) (resim 7). Miller ve Taube'nin (1997:177) belirttiği gibi, bu katmanlar, Maya yaratılış mitinin etno-tarihsel bir anlatımı olan Maya Popol Vuh hikayesinde Kahraman İkizlerin katlanması gereken "evler" işkencesini andırır (Bkz. Christenson 2007 Tedlock 1996). Hikâyede, yeraltı dünyasında, ölüm, hastalık ve şiddetin sakinleri olan Yeraltı Dünyasının Efendileri yaşıyordu, bunlar insanın kırılganlığı üzerine dua ediyordu. Hikayede, Kahraman İkiz çiftleri, kötü lordlarla karşılaşmak için yeraltı dünyasının derinliklerine gitti, nehirlerde ve en düşük seviyelere giden patikalarda gezindi. Mitolojik Kahraman İkizlerinkileri taklit etmiş olması muhtemel mağaralara yolculuklar, dönüştürücü geçiş ayinleri olarak kabul edildi.
|Resim 8: &lsquoChantli&rsquo veya mağara-ev-ev Florentine Codex Book XI (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Yerleşik yeryüzü tanrıları hakkındaki inançların yanı sıra mitsel çağrışımlar nedeniyle, mağaralar, siyasi duruşu desteklemek için kullanılabilecek, doğa üzerinde büyük bir güç elde edilebilecek yerler olarak kabul edildi. Bu nedenle mağaraların topluluk liderleri ve seçkinler için yeryüzü ve yeraltı tanrılarını yatıştırmak için önemli ritüel alanları haline gelmesi şaşırtıcı değildir. Etno-tarihi belgelere dayanarak, Mezoamerikan yerleşim tercihleri, toplulukların kurulmasında doğal özelliklerin önemine odaklandı (García-Zambrano 1994). Ağaçlar, kayalar, pınarlar, su kuyuları ve mağaralar gibi özellikler sadece coğrafi sınırların belirlenmesine yardımcı olmakla kalmamış, aynı zamanda kutsal ve yaşayan bir manzaranın ruhsal dışavurumları olmuş ve böylece ruhsal sınırları da tanımlamıştır (Farriss 1984:129, 148). Arazi hakları fikirleri, arazinin batılı anlamda insanlar tarafından "sahip olunmadığı", ancak insanlar tarafından gerçek sahiplerinden - yeryüzünde veya dünya içinde yaşayan yerel tanrılardan - ödünç alınabileceği Mezoamerikan dini inançlarının doğasında vardı. Dünya ruhlarının işbirliği olmadan, insan girişimi başarısızlığa mahkum edildi. İlk karizmatik liderler, ikamet eden ruhlarla bağlar geliştirdiler ve bu nedenle yönettikleri topraklara ruhsal olarak bağlıydılar. Bu sadece onların prestijlerini arttırmakla kalmadı, aynı zamanda hakim ideolojik sistem içinde iktidarın elde edilmesinin ayrılmaz bir parçasıydı (Moyes ve Prufer 2009).
|Resim 9: Belize, Karabatak Mağarası'ndan kırık çanak çömlek (fotoğraf, yazara aittir, Belize Mağara Araştırma Projesi'nin izniyle)|
Arkeologlar, Mesoamerica'daki mağaralarda eski ritüel kullanımına dair kanıtlar buluyor (Brady ve Peterson 2005). Mağara alanları çanak çömlek, manos, metatlar ve keltler gibi temel taşı eserler, deniz ve tatlı su kabuğu, taş taşları, hayvan kemiği, bitki kalıntıları, kopal tütsü, mücevher gibi kişisel süs eşyaları ve bazı durumlarda iyi korunmuş kumaşları içerir (Schwaben ve ark. 2004). Maya mağara eserlerinin çoğu, bir delik açılarak veya bir parça kırılarak parçalanan veya "öldürülen" kırık nesnelerdir. Kırılma mağaraların içinde veya dışında meydana gelebilir. Araştırmalar, nesneler mağaraların içinde kırıldığında, parçaların gerçekleştirildiğini ve muhtemelen diğer törenlerde kullanıldığını veya küratörlüğünü yaptığını gösteriyor (resim 9 Brady 1989:86 Moyes 2006:73-75). Popol Vuh'ta anlatıldığı gibi Maya yaratılış efsanesine dönülerek bu uygulamaya biraz ışık tutulabilir. Hikayenin sonunda, muzaffer Kahraman İkizler, yeraltı dünyasının insanlarını öldürmekle tehdit eder, ancak bunun yerine hayatlarını bağışlamaya ve insanlardan alabilecekleri teklifleri sınırlayarak onları cezalandırmaya karar verir. Ceza, tekliflerin yalnızca &ldquo'dan oluşabilmesiydi. sapın kabuklu nodülleri. sadece kalburlar, sadece su kabakları, sadece kırılgan şeyler parçalara ayrıldı&rdquo (Tedlock 1996:138). Bu sözleri akılda tutarak, mağara gibi bir yeraltı dünyasında tanrılara bırakılan adakların parça parça olması şaşırtıcı olmamalıdır.
|Resim 10: Plaza A'nın doğu yapısının hemen altında yer alan mağaranın girişini gösteren Las Cuevas bölgesinin haritası. Mağara tünel sistemi sitenin hemen altından geçmektedir (LCAR'ın izniyle) (Büyütmek için resme tıklayın)|
Mağaralar sadece büyük eser toplulukları içermekle kalmaz, aynı zamanda birçok mağara mimari olarak modifiye edilmiştir. Mimari özellikler, kamusal alanı özel alandan ayırmaya hizmet etmiş olabilir (Brady 1989:402-406), ancak daha da önemlisi yapılar ritüel performans alanını oluşturdu, kozmolojik idealleri yeniden yarattı ve ritüel katılımcılarının bedenlenmiş deneyimini geliştirdi. Açık farkla Mesoamerica'daki en özenle inşa edilmiş mağara, batı Belize'deki Chiquibul Orman Koruma Alanı'ndaki Las Cuevas'taki mağaradır (Moyes et al. 2012). Las Cuevas, orta büyüklükte bir Maya yönetim/tören merkezidir. Plaza A'nın doğu yapısının hemen altındaki bir düdende bulunan devasa bir girişten ulaşılır (resim 10). Bu sitenin düzeninin önemini anlamak için, antik Maya kozmolojisi ve bir dağ/mağara/su kompleksinden oluşan kutsal coğrafyayı anlamak gerekir (Brady ve Ashmore 1999:126). Mimari genellikle, tapınakların kutsal dağları ve zirvelerinde kutsal mağaraları temsil eden odaları temsil ettiği bu idealize edilmiş manzaraya atıfta bulundu ve kopyaladı (Vogt ve Stuart 2005). Mağaranın giriş odasının ortasında doğal bir kaynak içeren bir cenote yer alır. Giriş, teraslar, istinat duvarları, merdivenler ve kalın sıva katmanları ile kaplanmış platformlar gibi anıtsal mimari yapılarla büyük ölçüde değiştirilmiştir. Platformlar ve merdivenler düdeni çevreliyor ve yukarı doğru basamaklanarak amfitiyatro benzeri bir alan yaratılıyor, bu da mağaranın çok sayıda katılımcı tarafından izlenebilecek büyük ve iyi organize edilmiş törenler için kullanıldığını gösteriyor. Sitenin mimari düzeni ve doğal özelliklerin birleşimi, Maya ideolojisinin kalbindeki dağ/mağara/su kompleksini somutlaştıran kozmolojik olarak yüklü bir alan yaratır ve bu alan içinde gerçekleşen ayinleri ve törenleri kutsallaştırmak için açıkça tasarlanmıştır.
|Resim 11: Şematik çizim (Doris Heyden, 1975'ten sonra) Güneş Piramidi'nin altındaki mağaranın yerleşimini gösterir, Teotihuacan, Meksika (Moyes ve Brady 2005) (Büyütmek için resme tıklayın)|
Las Cuevas bölgesi doğal bir mağara üzerine inşa edilirken, bazen yokluğunda insan yapımı olanlar inşa edildi. Bu durum, en iyi örneklerden birinin antik kentin altından geçen üç inşa edilmiş mağaranın bulunduğu Utatlan bölgesinde olduğu Guatemala yaylasında özellikle yaygındır (Brady ve Veni 1992). Orta Meksika'daki Teotihuacan bölgesinde, devasa Güneş Piramidi'nin altına bir mağara inşa edildi (Heyden 1975) (resim 11). Yapı, mağaranın her bir lobunun farklı bir etnik gruba yol açtığına inanan Azteklerin mitolojik insan ortaya çıkış yeri olan Chicomostoc'un yedi loblu mağarasına benzeyen loblar içeriyordu.
|Resim 12: Chicomoztoc, Aztek kökenli mağara, Historia Tolteca-Chichimeca, fol. 34 (Büyütmek için resme tıklayın)|
Bu efsanevi mekan, Historia Tolteca-Chichimeca adlı etno-tarihsel belgede iyi bir şekilde örneklenmiştir (resim 12). Efsane, orta Meksika'da yaygındı ve bazen oldukça gerçek yapılara ilham verdi. Örneğin, Puebla'daki Acatzingo Viejo bölgesinde, karstik bir sırtta yarım daire şeklinde düzenlenmiş yedi küçük mağaradan oluşan inşa edilmiş bir mağara kompleksi vardır (Aguilar ve diğerleri 2005). Mağaraların altısı sağlamdı ve yedincisini bir yol kesti. Bu konfigürasyon, Chicomostoc'a atfedilen uzamsal düzenlemeyi açıkça taklit etti.
|Resim 13: Actun Tunichil Muknal'ın (Kristal Kabir Mağarası), Cayo Bölgesi, Belize'nin sulu girişi (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Sonuç olarak, antik Mezoamerikan mağaraları üzerine yapılan araştırmalar, bunların insan girişimine yardımcı olabilecek veya onları engelleyebilecek güçlü tanrıları barındıran önemli kutsal alanlar olduğunu göstermiştir. Kutsal toprakla ve yeraltı dünyasıyla olan ilişkileri, onları yağmur yağdırma ve tarımsal verimlilikle ilgili ritüelleri yürütmek için önemli yerler haline getirdi. Hayat veren güçler içeriyorlardı ve hem insanlara hem de onların beslenmesine yol açan mitolojik menşe yerleri olarak kabul edildiler. Mağaralar aynı zamanda bir dağ/mağara/su kompleksinden oluşan kutsal coğrafyanın hayati bir bileşeniydi. Mağara suyunun saf ve el değmemiş olarak kabul edilmesi nedeniyle su içerenler özellikle tercih edildi. İktidar yerleri olarak, mağaralarda yürütülen ayinlerin yeri onaylamak ve seçkinlerin gücünü meşrulaştırmak için kullanılması şaşırtıcı değildir. Mağaralarda gerçekleştirilen ritüeller özellikle güçlüydü çünkü yeryüzünün ve yeraltı dünyasının gücünü çağırdılar (resim 13).
Resim kaynakları:-
&bull Pic 1: Codex Boturini'den ayrıntılara dayalı görüntü (fol. 1) - elle çizilmiş faks baskısı özel koleksiyonunun arka kapağından çizim
&bull Pix 2 & 8: Florentine Codex'ten görüntüler (orijinali Biblioteca Medicea Laurenziana, Floransa'dadır) Club Internacional del Libro 3 ciltlik faks baskımızın kendi kopyamızdan taranmıştır, Madrid, 1994
&bull Pix 3, 4, 5, 9, 10, 11, 13: Holley Moyes tarafından sağlanır ve nezaketen
&boğa Resim 6: Wikipedia'dan (Tepantitla)
&bull Pic 7: Alfonso Caso tarafından yazılan The Aztecs: People of the Sun adlı kendi kopyamızdan taranan görüntüler, Miguel Covarrubias'ın çizimleri, Lowell Dunham, çev. Norman: Oklahoma Üniversitesi Yayınları, 1958
&boğa Pic 12: kamu malı.
&bull Aguilar-Moreno, Manuel
- 2005 Mythic Space İnşa Etmek: Acatzingo Viejo'da Chicomoztoc Kompleksinin Önemi. In the Maw of the Earth Monster: Mesoamerican Ritual Cave Use, James Brady ve Keith Prufer tarafından düzenlendi, s. 69-89, University of Texas Press, Austin
- 2007 Aztek Dünyasında Yaşam El Kitabı . Oxford University Press, NY
&bull Angulo, Jorge V.
1987 Chalcatzingo Rölyefleri: Bir İkonografik Analiz. David C. Grove, s. 133-158, University of Texas Press, Austin tarafından düzenlenen Ancient Chalcatzingo'da
&boğa Bassie-Tatlı, Karen
- 1991 Karanlık Mağaranın Ağzından: Geç Klasik Maya'nın Hatıra Heykeli. Oklahoma Üniversitesi Yayınları, Norman
- 1996 Dünyanın Kıyısında: Mağaralar ve Geç Klasik Maya Dünya Görüşü . Oklahoma Üniversitesi Yayınları, Norman
&boğa Berdan, Frances F.
2005 Orta Meksika'nın Aztekleri: Bir İmparatorluk Topluluğu, 2. Baskı. Thomson Wadsworth, Belmont, Kaliforniya
&boğa Brady, James E.
1989 Naj Tunich, Peten, Guatemala'ya Özel Referansla Maya Ritüel Mağara Kullanımının İncelenmesi. Doktora Doktora Tezi, Arkeoloji Programı, California Üniversitesi, Los Angeles
& boğa Brady, James E. ve Polly A. Peterson
2008 Antik Maya Ritüel Topluluklarını Yeniden Tasarlamak. Din, Arkeoloji ve Materyal Dünyasında, editör: Lars Fogelin, s. 78-96, Center for Archaeological Investigations, Carbondale, Illinois
& boğa Brady, James E. ve George Veni
1992 İnsan Yapımı ve Sözde Karst Mağaraları: Maya Merkezlerinde Yeraltı Jeolojik Özelliklerinin Etkileri. Jeoarkeoloji 7 (2) 149-:6 7
& boğa Christenson, Allen J.
2007 Popol Vuh: Maya'nın Kutsal Kitabı . [Çeviri] University of Oklahoma Press, Norman
& boğa Farriss, Nancy M.
1984 Koloni Yönetimi Altında Maya Topluluğu: Kolektif Hayatta Kalma Teşebbüsü . Princeton University Press, Princeton, NJ
&bull García-Zambrano, Angel J.
1994 Kolomb Öncesi Vakıf Ritüellerinin Erken Sömürge Kanıtı. Yedinci Palenque Yuvarlak Masasında, Cilt. IX, 1989, Merle G. Robertson ve Virginia Field tarafından düzenlendi, s. 217-227, Kolomb Öncesi Sanat Araştırma Enstitüsü, San Francisco, CA
&bull Grove, David C. ve Susan Gillespie
1984 Chalcatzingo'nun Portre Figürinleri ve Hükümdar Kültü. Arkeoloji 37(4):27-33
&boğa Heyden, Doris.
1975 Meksika, Teotihuacan'daki Güneş Piramidinin Altındaki Mağaranın Yorumu. Amerikan Antik Çağı 40:131-47
& boğa MacLeod, Barbara ve Dennis Puleston
1978 Karanlığa Giden Yollar: Xibalba'ya Giden Yolu Arayışı. Tercera Mesa Redonda de Palenque, Vol. 4, Merle Greene Robertson ve Donnan Call Jeffers tarafından düzenlendi, s. 71-77, Hearld Peters, Monterey
& boğa Miller, Mary ve Karl Taube
1997 Antik Meksika ve Maya Tanrılarının ve Sembollerinin Resimli Sözlüğü . Thames ve Hudson, NY
&bull Markt Schwaben, Christopher T Morehart, Jaime J. Awe, Michael Mirro, Vanessa Owen ve Christophe G. Helmke
2004 Belize, Cayo Bölgesi, Barton Creek Mağarasından Antik Tekstil Kalıntıları. Meksika 26(3):50-56
& boğa Moyes, Holley
- 2006 Siyasi Bir Kaynak Olarak Kutsal Peyzaj: Orta Amerika, Belize, Chechem Ha Mağarasında Antik Maya Mağarası Kullanımına İlişkin Bir Vaka Çalışması. Doktora tez, Antropoloji Bölümü, University at Buffalo, New York
- 2012 Yeraltı Dünyasını İnşa Etmek: Eski Mezoamerikan Mağaralarında Yapılı Çevre. In Heart of Earth: Studies in Maya Ritual Cave Use , editör James E. Brady, s. 95-110, Association for Mexican Cave Studies, Bulletin Series No. 23, Austin, TX
- 2013 Giriş. Kutsal Karanlık: Mağaraların Ritüel Kullanımına Küresel Bir Bakış, Holley Moyes tarafından düzenlendi, University Press of Colorado, Boulder
& boğa Moyes, Holley ve James E. Brady
- 2005, Yaratılışın Kalbi, Karanlığın Kalbi: Mesoamerica'da Ritüel Mağara Kullanımı. Sefer 47(3):30-36
- 2013 Mesoamerica'da Kutsal Mekan Olarak Mağaralar. Kutsal Karanlıkta: Mağaraların Ritüel Kullanımına Küresel Bir Bakış, Holley Moyes tarafından düzenlendi, University Press of Colorado, Boulder
& boğa Moyes, Holley ve Keith M. Prufer
2009 Kayuko Naj Tunich: Uxbenk'aacute'de Temel Bir Tapınak, Belizean Arkeolojisinde Araştırma Raporları, 6: 191-199, Arkeoloji Enstitüsü, NICH, Belmopan, Belize
& boğa Moyes, Holley, Mark Robinson, Laura Kosakowsky ve Barbara Voorhies
2012 Hiç Olmadığından Daha İyi: Las Cuevas'ta Ön Araştırmalar, Belizean Arkeolojisinde Araştırma Raporları, 9, Arkeoloji Enstitüsü, NICH, Belmopan, Belize
&boğa Reilly III, F. Kent
- 1994 Visions to Another World: Art, Shamanism, and Political Power in Middle Formative Mesoamerica , Sanat Tarihi Bölümü, Texas Üniversitesi, Austin
- 1995 Olmec Dünyasında Sanat, Ritüel ve Hükümdarlık. Olmec Dünyasında: Ritüel ve Hükümdarlık, The Art Museum of Princeton University tarafından düzenlendi, s. 27-46, Harry N. Abrams, Inc., New York
&bull Stone, Andrea J.
1995 Yeraltı Dünyasından Görüntüler: Naj Tunich ve Maya Mağarası Resim Geleneği . Texas Press Üniversitesi, Austin
& boğa Tedlock, Dennis
1996 Popol Vuh: Yaşamın Şafağının Maya Kitabı ve Tanrıların ve Kralların Zaferleri'nin Kesin Baskısı . New York: Simon ve Schuster
&boğa Vogt, Evon Z.
1969 Zinacantan: Chiapas Yaylalarında bir Maya Topluluğu. Harvard University Press, Cambridge, MA
&bull Vogt, Evon Z. ve David Stuart
2005 Antik ve Modern Maya Arasındaki Ritüel Mağaralar Üzerine Bazı Notlar. In the Maw of the Earth Monster: Mesoamerican Ritual Cave Use, James E. Brady ve Keith M. Prufer tarafından düzenlendi, pp. 155-185, University of Texas Press, Austin.
Bu makale, 24 Temmuz 2013 tarihinde Mexicolore web sitesine yüklenmiştir.
Yeni illuminati
Tüm Amerika kıtasında, kilometrelerce uzanan yeraltı geçitlerinin gizli efsaneleri vardır.
Bu tüneller devler tarafından mı yapıldı, yoksa atalarımız bir nedenle yeraltında koruma mı aradılar?
Bu eski efsanelerin çoğu, eski zamanlarda meydana gelen büyük bir felaketten bahseder. Çeşitli efsaneler ve efsaneler, ilk insanların yeraltı mağaralarından, tünellerden ve hatta şehirlerden nasıl ortaya çıktığını da anlatır.
Bermuda üçgeni tabirini ilk kez kullanmasıyla ünlenen yazar Vincent H. Gaddis (1913-1997), Kızılderili Mitleri ve Gizemleri adlı büyüleyici kitabında Amerika'daki bazı çok ilginç yeraltı geçitleri ve mağaraları anlatmaktadır. Kitabında, "Hopiler için bu dördüncü dünyadır. Yüzeydeki dünya üç kez perişan olurken, Hopiler yerin altındaki bir yeraltı dünyasında karınca insanlarla (karınca totem) yaşayarak kaçtı.
Bazıları mavi gözlü ve ipeksi saçlara sahip olan kuzeybatı eyaletlerinin Mandanları, 1830'da hayatta kalanların zorla Rickaree kabilesine dahil edilmesiyle çiçek hastalığı tarafından neredeyse yok edildi. Efsaneleri Büyük Tufan ile bağlantılıydı.
Tünellerden ilk çıkanların Histoppalar ya da 'dövmeli olanlar' olduğunu söylediler. Emniyetten çok erken ayrıldıktan sonra telef oldular. Aşağıda kalanlar, parlak bir ışık yüzeydeki karanlığı dağıtana kadar bekledi. Yıkımın sona erdiğini, ancak yukarıdaki dünyanın ıssız olduğunu buldular. Mandanlar her baharda selden kurtuluşlarını kutlayan bir dans ederlerdi."
Apaçilerin uzak atalarının doğu denizinde gemiler için büyük binaların ve limanların bulunduğu büyük bir adadan geldiğine dair bir efsanesi vardır. Ateş Ejderhası ortaya çıktı ve ataları güneydeki dağlara kaçmak zorunda kaldı. Daha sonra, tohumlar ve meyve bitkileri taşıyarak yıllarca dolaştıkları devasa ve eski tünellere sığınmak zorunda kaldılar.
Ancak güneyde, Orta ve özellikle Güney Amerika'da, yeraltı geçitleri ve mağara hikayeleri en yaygın olanıdır. Efsaneler, doğudan gelen Votanların, çok uzak bir zamanda muazzam Atlantis tünellerinden Orta Amerika'ya yolculuk yapan Büyük Afet'in bir halkı olan yılan (totem) halkının kralları olduğunu söylüyor.
Eski Meksika'nın Zapotec bilgeleri, 'Büyük Tufan'dan önce', “mağa-şehirlerde yaşıyorduk derler. Atalarımız yeraltı dünyasının kalabalık olduğu mağaralarından çıktı. Her biri kendi hayvan toteminin ruhu tarafından yönetilen kabileler tarafından ortaya çıktılar.
On altıncı yüzyılda, Don Francisco Pizarro ve onun açgözlü fatihleri Peru'ya geldi.
Altın, imparatorluğun dört bir yanından gelen kervanlarla başkente aktı. Sürekli büyüyen sınırsız zenginliğin gözleri kamaştıran Pizarro, kaynağı bilmek istedi. İnkaların, imparatorluk topraklarının altından kilometrelerce uzanan geniş bir yeraltı tünelinde uzanan gizli ve görünüşte tükenmez bir madene veya devasa bir depoya sahip olduklarına dair söylentiler ona ulaştı.
Yakında altın hazine odasını belirtilen seviyeye kadar doldurdu, ancak Pizarro Atahualpa'yı serbest bırakmayı reddetti. Altının kökeninin sırrı kendisine verilmezse imparatorun canını alacağını duyurdu. Pizarro ilk sözünü tutmadığı için İnka kraliçesi güneş rahiplerinin kahinlerine danışmaya karar verdi. Bu mistik yolla, sırrın Pizarro'ya verilsin ya da verilmesin imparatorun mahkûm olduğunu öğrendi. Siparişler verildi. Yüksek rahiplerin talimatlarıyla tünel girişleri mühürlendi ve gözden gizlendi.
Güney göklerinde parıldayan büyük bir kuyruklu yıldızın parlak ışığının altında, güneş imparatorluğu trajik sonuna geldi. Atahualpa boğuldu ve kraliçesi intihar etti. İmparatorun ölüm haberi imparatorluğun her yerine yayılırken, hükümdarlarının fidyesi için hazinelerle Cuzco'ya giden kervanlar durdu ve hızla yüklerini gizledi. Bugün bu kayıp İnka istifleri ormanlarda, göl diplerinde, toprak yığınlarının altında ve yüksek cordilleraların altındaki kanyonlarda kayaların altında yatıyor. Kale tonozlarında, tepelerin altında gizlidirler ve mağaralarda mühürlenirler.
Ama efsaneye göre Pizarro'nun boş yere aradığı en büyük hazine, gizli yer, yeryüzünde kilitli yatan binlerce yıllık tuhaf yeraltı tünellerindedir. Fetihten sadece birkaç on yıl sonra, Cieza de Leon şöyle yazdı: "İspanyollar Cuzco'ya girdiklerinde, Atahualpa'yı ölüme göndererek gaddarlıklarını bu kadar çabuk gerçekleştirmemiş olsalardı, büyük gemilere nasıl ihtiyaç duyulurdu bilmiyorum. bu tür hazineleri eski İspanya'ya getirmek, şimdi dünyanın derinliklerinde kaybolan ve onu gömenler artık ölü olduğu için öyle kalacak.'
Bugünün Quichua Kızılderilileri, eski İnkaların doğrudan torunlarıdır, melankoli gözlü, nazik, sessiz bir halk. Gelenekleri, her nesilde, geri kalanlar tarafından bilinmeyen çok sayıda adanmış bir azınlığın eski sırlara sahip olduğu konusunda ısrar ediyor. Fetihten kısa bir süre sonra asker-rahip Cieza de Leon'a 'hazine o kadar gizlidir ki biz bile kendimiz bile saklanma yerini bilmiyoruz' dediler.
Bugün ezilen ve yoksulluk çeken Quichua'lar, atalarından kalma geçmişlerinin ihtişamını fanatik bir bağlılıkla hatırlıyorlar ve eski ihtişamların geri döneceği, zaman çarkının tam olarak ne zaman döneceğini ve ne zaman, ne zaman döneceğini hayal ediyorlar. reenkarne liderler, güneş imparatorluğu And göklerinin altında parlayan bayraklarını yeniden yükseltecek. Bu güne karşı sırlarını saklarlar ve hayal kurarlar.
Define avcılarını sonsuz bir dikkatle izliyorlar. Tünellerin yerini belirlemeye yönelik herhangi bir büyük ölçekli girişim neredeyse kesinlikle bir devrim başlatacaktır. Arkaik tünellerin İnka serveti için bir depo olarak kullanılması üzücüdür, şimdilik, fetihçilerin gaddarlığı nedeniyle modern arkeolojik araştırmalardan kopuklardır.
Eğitimi ve dini ile beyaz adamın uygarlığının cilasının altında, birçok Yerli Amerikalı hala eski inanç ve geleneklere bağlı kalıyor ve kültürel miraslarıyla gurur duyuyor. Quichualar, İspanyol kökenli komşularının etkisine mümkün olduğunca sessizce direndiler. Meksika'da fatihlerin ve fethedilenlerin kanı birbirine karıştı. Yerlilerin ortalama olarak yüzde 20'si İspanyol ve yüzde 80'i Kızılderili olduğu tahmin edilmektedir.
Bununla birlikte, Meksika'nın da gizli bir altın hazinesi var, varlığı her nesilde sadece birkaç kişi tarafından biliniyor. Mexico City'nin altındaki gömülü şehirde bir yerde saklandığı söylenen La Ciudad Enterrada, öldürülen Montezuma'nın reenkarnasyonunu bekliyor. Bununla birlikte, zaman zaman, altının bir kısmı görünüşte özel hayır amaçları için kullanılmıştır.
Güneybatı Amerika Birleşik Devletleri'nde Pueblos, Navajos ve Apaçiler arasında, bazı kabile üyeleri gizli altın madenlerini korurlar – “ o geri döndüğünde Montezuma için altın.”. yol verdi ve bir mayına düştü ve çıkamadı. Bir Sandia Pueblo onu buldu, dışarı çıkardı, gözlerini bağladı, bir yola sürükledi ve geri dönmemesi için onu uyardı. Geri döndü ama madeni asla bulamadı ve izlendiğinden emindi.
Montezuma geri dönsün ya da dönmesin, altının keşfi, beyaz adamın doğasında ve kültüründe, toprağın gasp edilmesi ve yağmalanması da dahil olmak üzere, en kötüsünü ortaya çıkarır. Yerli Amerikalıların Toprak Ana'ya karşı bir hisleri var, topraklarına karşı yaşamın kendisine eşit bir sevgisi var. Onu kendi topraklarından kovmuş, kendisine en çorak, en değersiz toprakları çekinceleri için vermiş, ormanlarını yok etmiş, bufalo sürülerini ve vahşi av hayvanlarını yok etmiş, nehirlerini ve derelerini kirleten işgalcilere neden daha fazla zenginlik sunsunlar?
Kuzey Amerika Kızılderilisinin beyaz adamdan ve bazen de kabile içinde gizli tutulan bir irfan, bir geleneğe, bir 'derin bilgi' vardır. Daha sonra göreceğimiz gibi, bu irfan ve ırksal hafıza, antik çağların gizemlerine dair şaşırtıcı içgörüler içerebilir.
Bu bilgeliğin koruyucuları, bilgeler, bilge gözlü ve yıpranmış yüzleri olan yaşlı bilge adamlar, onu atalarından almışlar, Denildiğine göre İnka hazinelerinin en büyüğü, Cuzco'nun duvarlarından parlayan en saf altından güneşti. #8217'ler Güneş Tapınağı. Sarı bir ışıkla parladı ve yayılan parıltıları görenlerin gözlerini yaktı. Devasa dairesel yüzeyinde, güneş tanrısını ve onun saf, hayat veren ışık ve ısı iyileştiricilerini kişileştiren insan yüz özellikleri vardı. Her sabah güneş And dağlarının üzerinde yükselirken, ışınları tapınaktaki bu büyük diskin üzerine düşerek onu göz kamaştırıcı bir ışıltıyla tutuşturur.
Pizarro ve fatihleri bu eski uygarlığı yağmalamak ve yok etmek için geldiklerinde oradaydı ama haydutların elleri İnka tanrısının bu en kutsal sembolüne dokunmamalı. İspanyollar şehrin yakınlarındaki kamplarında uyurken, o muhteşem altın güneşi ortadan kayboldu. Ve onunla birlikte, Inca Huayna Capac'ın gerçek boyutlu altın heykeli saklanmaya gitti. Daha küçük bir güneş vardı, daha büyük güneşin çocuğu olarak bilinen bir altın levha. Aldığı günden sonraki gece kumar oynarken kaybeden Don Marcio Serra de Leguisamo tarafından çalındı. Keşiş Fray Acosta, "Şafaktan önce güneşi uzaklaştırıyor" dedi.
Büyük olasılıkla daha büyük güneş, heykel ve kraliyet mumyaları gizemli yeraltı mağaralarında bir yerde yatıyor. Atahualpa'nın öldürülmesinden önce tapınakta altın sandalyelerde oturan on üç İnka kralının mumyalanmış cesedi vardı. Fetihten yirmi altı yıl sonra, fatih Polo de Ondegardo yanlışlıkla üç tanesini buldu. Mumyaların mücevherlerini sökerek onları yok etti.
İnkalar için altın, bir değişim aracından çok bir süs unsuruydu. Sarı metal, raylı çatı olukları ve su boruları için kullanıldı. Tapınak duvarlarını kapladı ve dövülmüş altından ince tabakalar evlerini duvar kağıdıyla kapladı. Mücevheratta o kadar hassas, sanatsal ayrıntılarda o kadar zarifti ki, kaba Pizarro bile onu eritmeyi reddetti.
John Harris, 1705'te İspanyol Batı Hint Adaları'nın Ahlaki Tarihi'ni yazarken, borçlar altın takozlar halinde ödenirken, bir alacaklının borcunun iki katı kadarını alması durumunda İspanyolların rahatsız olduğunu kaydetti. Altın ve gümüşün bir kağıt parçasının on Kastilya altınına gitmesi kadar ucuz, yaygın, elde edilmesi bu kadar kolay hiçbir şey yoktu.
Bu servetin çoğu kalyonlarla İspanya'ya götürüldü. Conquistadores arasında bölünen her adam yüzlerce pound altın ve gümüş aldı. Bu ganimet kolayca nakledilemeyeceği için bir kısmı saklanmış ve şu veya bu nedenle bir daha asla bulunamamıştır. Bu kayıp önbellekler ara sıra ve sessizce bugün bulunur.
Quippos okuyan bir İnka tarihçisi olan Catari, Chuquisaca kanonu Bartolome Cervantes'e, eski kayıtların Tiahuanaco'nun öncelikle yüzeyin altında geniş mağaralara uzanan bir yeraltı şehri olduğunu ortaya koyduğunu söyledi. Titicaca Gölü çevresinde, Tiahuanaco ve Cuzco'nun bir yeraltı tüneli ile birleştiği ve mağaraların And Dağları boyunca doğu yamaçlarına kadar açık bir şekilde uzandığı efsaneleri vardır.
Cuzco'nun altında, biri Güneş Tapınağı'nın altında bulunan üç mağaranın geliştirmeleri var. Geçmiş yüzyıllarda bir dizi maceracı bu mağaralara girdi ama hiçbiri geri dönmedi. Sonunda bir adam elinde iki külçe altınla geri geldi ama aklı gitmişti. O zaman Peru hükümeti girişlerin duvarla kapatılmasını emretti.
Alan Landsburg, Titicaca Gölü üzerine Jacques Cousteau televizyon belgeselini hazırlarken Tiahuanaco'yu ziyaret etti. Yaklaşık 4.000 metre karelik bir muhafazanın etrafında yapay bir sırt gözlemledi. "Bolivya hükümetinin burayı kazmayı planladığını duydum" diye yazıyor. Tiahuanaco'daki tünellerin bal peteği ve büyük dikey şaftlar hakkında İnka efsaneleri olduğu söylense de, hiçbir şey bulamamış olabilir' Tiahuanaco'daki herhangi bir yeraltı odası çoktan çökmüş veya toprakla dolmuş olabilir. Yine de, o dört bin yardalık toprak işlerinin somut kanıtı anlamlı görünüyor.
Bir başka efsane, İnka lideri Tupac Amaru'nun birkaç bin asker ve mülteciyle 1533'te Cuzco'nun doğusundaki tünellerden Pizarro ve adamlarından, kuzey Bolivya'nın keşfedilmemiş ormanlık bölgesine giden bir rotadan kaçtığıdır.
Peru'da neredeyse her depremden sonra şaşırtıcı sesler duyuluyor. Mağaraların çatılarından zemine düşer gibi yerin altına düşen devasa kayaların seslerine benzetilebilirler. Sesler genellikle depremden sonra yirmi dakika kadar devam eder, baskın bir özellik belirgin yankıları olan içi boş bir gürleme sesidir.
Ancak tünel ve mağara raporları And ülkeleriyle sınırlı değil, güney Amerika'da var. Birçok antik kalıntı, insan yapımı yuvaların üzerindedir. Mexico City'nin elli mil güneyinde arkeologlar, bir zamanlar Mısır'ın Büyük Piramidi'nden daha geniş bir alanı kaplayan bir Toltek piramidinin kalıntılarını buldular. Altında 1100 yard uzunluğunda labirent gibi geçitler var. 1685 yıllarında yaşamış İspanyol tarihçi Fuentes şöyle yazmıştır:
Ormanın yeşil cehenneminde kayıp ve sessiz tapınaklarıyla Yucatan, mağaralarla petekli bir kireçtaşı tabakasının üzerinde duruyor. Bu mağaralardan bazıları görünüşe göre kehanet olarak kullanılmış, diğerlerinin ise dünyanın derinliklerinde oymalara yol açtığı söylenmektedir. Binlerce yıl önce burada yaşayan Mayalar tarafından iyi biliniyorlardı, ancak bugün büyük ölçüde keşfedilmemiş durumdalar.Bazılarının girişlerinde oyma figürler var ve yerliler bunlara girmeyi reddediyor.
Kesinlikle var olduğu bilinen antik insanla ilişkilendirilen en büyük yeraltı mağarası, Yucatan'ın merkezindeki Puuc Tepeleri'ndeki geniş Lolnin Mağarası kompleksidir. Girişin içindeki devasa odadan koridorlar devasa bir çiçeğin taçyaprakları gibi çeşitli yönlere açılır, bu nedenle Loltun – “Taştaki Çiçek” adını alır.
Bu geniş geçitlerin dünyanın karanlık bağırsaklarının ne kadar derinlerine veya ne kadar derine indiğini kimse bilmiyor, çünkü bunlar hâlâ büyük ölçüde keşfedilmemiş durumda.
Ve insanoğlunun bu mağaraları işgalinin kadimliği, yeryüzünün bağırsakları kadar karanlıktır. Sarkıtlardan, dikitlerden ve kaya sütunlarından devasa hayvan, insan ve tanrı heykelleri oyulmuştur. Bazıları Maya kökenlidir, ancak Maya oymalarına hiçbir şekilde benzemeyen şaşırtıcı petrogliflerin yanı sıra daha eski garip olanlar da vardır. Erkekler gür sakallar sergiliyor. Bir figür, erken Asur heykelini andıran, sakalı ve kanatları olan dokuz metrelik bir devdir. Gövdesi yatay ve dikey deliklerle deliklidir.
Ancak en şaşırtıcı gerçek, bize Tiahuanaco'yu hatırlatan ve Amerika'daki insanın şaşırtıcı antikliğini doğrulayan gerçek. Mağara kompleksiyle ilgili en yoğun araştırmayı yapan arkeolog Dr. Manson Valentine, eski heykellerin mağaraların su altında olduğunu ve oyulmalarının ardından su altında olduğunu gösterdiğini söylüyor. Suyla aşınmışlar ve mağara duvarlarında su izleri var. Ayrıca, yakınlardaki kutsal kuyuları keşfeden dalgıçlar, diplerden okyanusal deniz büyümesini ortaya çıkardı.
Bugün bu kompleks deniz seviyesinden birkaç yüz metre yüksekliktedir. Ne kadar zaman önce denizin altındaydı? Hangi afetler bu kireçtaşı tabakalarının batmasına ve daha sonra okyanusun üzerine çıkmasına neden oldu? Ve esrarengiz bir çağdan ortaya çıkan ve kayıp bir arafta kaybolan loş bir şafak çağının bu insanları kimlerdi? Dr. Valentine yazıyor:
Günümüz Mayaları, [bir ırk olarak] Loltun ve yakındaki mağaralardaki bu tür oymalarla hiçbir ilgilerinin olmadığını söylüyor. Bu eşyaların, Yucatan'ın 'ilk sakinleri', “Púus dedikleri küçük, kambur adamlar” tarafından oraya yerleştirildiğini söylüyorlar. uzak zamanlarda, yüzeydeki her şeyi yok ederek ve o yoldan geçtiklerini hatırlatmak için sadece mağaralardaki oymaları bırakarak. Mayalar daha sonra atalarının, yani ilk Maya'nın içeri girdiğini ve “Púus”'in bu tuhaf kalıntılarını bulduğunu söyler.
Yerli Amerikalıların tüm göçleri asla bilinemeyecek olsa da, kuzeydeki bir hareketin, güney ve kuzey Amerika arasındaki erken ilişkilere dair bol miktarda kanıt var. Buz çağının uzun, soğuk kışı muhtemelen kuzey halklarını güneye gitmeye zorladı ve büyük olasılıkla bazıları buzullar geri çekilirken geri döndü.
And ülkesi, nefes kesici manzaralar ve melankolik kalıntılarla dolu geniş bir dağlar ve sessizlikler ülkesidir.
Büyüklüğü megalitik anıtlarında yaşayan gizemli "Eskiler"den, eski İnka Peru'nun güneş imparatorlarına, zalim fatihlere ve fanatik keşişlere ve nihayet günümüzün yoksul Quichua'larına ve daha müreffeh Mestizos'a. Ve hepsinin üzerinde, sayısız bin yıl boyunca insanlık, çatışmalar ve hayallerin saygıdeğer bir havasıyla dolup taşan, akıldan çıkmayan, mistik bir atmosfer var."
Bu eski yeraltı geçitlerinin gerçek tarihini asla bilemeyebiliriz. Belki de bir zamanlar Titanlar tarafından inşa edilen tünellerdi. ya da belki de eski insanları gezegenimizdeki yaşamı yok eden korkunç bir felaketten koruyan sığınaklardı.
1 Son derece minnettarım: Kakao - Kahve ve çikolatanın kökeni
Kahvenin nereden geldiğini merak edenler için Güney Amerika'dan başkasını aramayın. Kahve özünde toz haline getirilmiş ve sıcak suya batırılmış kuru kakao çekirdeklerinden oluşur. Şimdi kakao çekirdekleri nereden geliyor? Yukarıdaki resimdeki Kakao / Kakao Ağacı olarak bilinen bitkiden hasat edilirler ve çekirdekleri kuru tohumlardan başka bir şey değildir. Ancak asıl ilginç olan, bu çekirdeklerin binlerce yıl önce Mayalar kadar eski zamanlarda kahveye benzer içecekler yapmak için kullanılmış olmasıdır. Bu çekirdek bize hem kahve hem de çikolata verdi ve bunun için minnettarız!