Merhum ve mağfur Osman Yüksel Serdengeçti "Gülünç Hakîkâtler" kitabında, Atatürk'ün yakın korumasından dinlediği bir hatırayı (aynı hatırayı merhum Ahmet Kabaklı da "Temellerin Duruşması" kitabında paylaşmıştır) nakleder;
"Bir gün Atatürk, yakın "çevresi"yle yine o meşhur âlemlerinden birini yaşıyor, yaşatıyor. Salona büyük bir masa kurulmuş. Ata hem içiyor, hem konuşuyor. Bir aralık duruyor ve etrafındakilere;
- "Söyleyin bakalım, bu millet ben öldükten sonra hakkımda ne diyecek?" diye soruyor.
Hâzirûn sıra ile sorguya çekiliyor. Kimi müncî (kurtarıcı, Mehdi), kimi dâhî, kimi ilah, kimi peygamber, kimi bu milleti ve vatanı yoktan var eden insan diyor.
Atatürk gülüyor ve;
- Hayır hiçbiriniz bilemediniz. Bakın ne diyecekler ben size söyleyeyim; "Aslında Atatürk iyi bir insandı ama "çevresi"ni öyle pu.t, öyle peze..nk öyle dalkavuk adamlar sardı ki, memlekete daha çok hizmetler yapmasına mâni oldular." (Acaba masada jöleli birisi var mıydı?)
Atatürk'ün bu sözünden sonra masadakiler bir anda ayağa fırlayıp, kahkahalarla "Bravo Paşam çok doğru söylediniz." diye alkış patlatmışlar. Atatürk de zevke gelip öyle bir gülmüş ki, kadehini yere fırlatmış."
Bu klasik ve kalıplaşmış söz, son zamanlarda daha fazla sarf edilmeye başlandı. En çok da; "Başbakan iyi de çevresi kötü" ile "Fethullah Gülen iyi de çevresi kötü" kapışıyor.
Farz edelim ki Fethullah Gülen'in çevresi kötü; istediği emniyet ve yargı mensubunu istediği gibi kızağa çeken, istediği zaman görevden alan, istediği kişilerin kurtulabilmesi ve zarar görmemesi için bir gecede kanun değiştirip kanun çıkartan, istediği köşe yazarı ve gazetecinin işine son verilmesi için talimat yağdıran, istediği zaman istediği kadar insanı sokaklara dökebilecek bir güçle muhataplarını tehdit eden, %50'sini evinde zor tuttuğunu ifade eden, arkasında onlarca gazete ve televizyon gücü olan bir iradenin karşısında bu kötü çevre ne yapabilir ki? Neden bu kadar korkuyorsunuz bu çevreden anlamış değilim...
Peki aynı soruyu şimdi biz soralım;
Ya Başbakan'ın çevresi kötüyse?