Orta Çağ hastalanmak için korkunç bir zamandı. Kentlerde ve kırsal alanlarda neredeyse hiç sağlık temizliği yapılmamıştır. Bazı drenajlar veya temel kanalizasyonlar olsa da, insanların vücut atıklarını basitçe sokağa attıkları gerçeği var. Hayvan gübresi, ölü köpekler ve çürüyen çöpler sokağa indi ve orada kaldı, insanların evlerinin içine girip çıktı.
Katolik Kilisesi tıbbi bakımını kontrol etti, ne olduğunu. Kilise, Tanrı'nın hastalığa günahların cezası olarak gönderdiğini belirledi ve dua tek önerilen tedavi oldu. Zamanın temel tıp öğretimi, iyi bir sağlık için dört mizahın dengelenmesini sağlamaktı; Bu tedaviler hastayı öldürmediyse de (çoğu zaman) herhangi bir yararı olmadı. Batıl inanç ve eski eşlerin masalları boştu.
Yine de zamanın doktorları, en iyi şifalı otları ve baharatları kullanan hastalığı hafifletmek için ellerinden geleni yaptılar. Bazı hastalıklar bir dereceye kadar verimlilikle tedavi edilirken, diğerleri sadece açıklamanın ve iyileştirmenin ötesindeydi. Aşağıdaki, o zamanların en tuhaf hastalıklarından birkaçıdır.
Aziz Anthony Ateşi
945’te Paris’teki yüzlerce insan mide bulantısı ve kollarında, bacaklarında ve kasıklarında büyük yanmalara neden oldu. Birçoğu, Paris Kont olan Duke Hugh'un onlara davrandığı St. Mary kilisesine kaçtı. St. Mary'deki insanlar iyileşti ve eve döndüler.
Anlaşıldığı üzere, Parisliler bir ergot istilasının zehirlediği çavdar ekmeği yemişlerdi; Aslında, şimdi ergot zehirlenmesi olarak bildiğimiz şeyin, etkilenenlerin yaşadığı birçok halüsinasyonlar nedeniyle büyücülük olduğu düşünülüyordu.
Orta Çağ boyunca ergot zehirlenmeleri yaygındı ve çoğu zaman aynı anda binlerce insanı öldürdü. Islak mevsimlerde çavdar ve diğer tahıllarda yetişen bir mantar olan Ergot, konvülsiyonlara, kıvrılmalara, seğirmelere ve halüsinasyonlara ve bulantı, yanma yaraları, ağrı ve uzuv kaybına neden olan çene ve sünnetlere neden olan iki semptom setine neden olur. halüsinasyonlar. İnsanlar St. Mary’deyken Duke Hugh onları derhal semptomlarını gideren kendi temiz tahıl deposundan besledi. 1093 yılında, Aziz Anthony'nin Emri, çok etkilenen insanlara davranmak için kuruldu. Aziz Anthony koruyucu azizi olduğu için duruma Aziz Anthony'nin Ateşi denirdi.
Dans Eden Veba
Bir gün, 1518'de Strazburg'da bir kadın sokakta alışılmadık görünmeyen bir şekilde sokakta dans etmeye başladı, ama o dans etmeye devam etti ve insanlar ona katıldı - hafta içinde 34 ve ondan sonra 400 kişi. Bu insanların hiçbiri korkmuş ve çaresiz olsa da dans etmeyi bırakamadı. Kasaba yetkilileri ve doktorlar, dansçılar yorulduklarında duracaklarını, bu yüzden sahneleri inşa ettiklerini, müzisyenleri işe aldıklarını ve dans edecekleri yerleri ayırdıklarını düşündüler. Herkesin şokuna, etkilenen insanlar inme, yorgunluk, kalp krizi veya dehidrasyondan ölene kadar dans ettiler.
Garip bir şekilde, dans eden vebalar nadir değildi. 1518'den önce diğer 10 zorunlu dans patlaması gerçekleşti. 1374'te Belçika, Lüksemburg ve Fransa'daki bütün kasabaları ele geçiren büyük bir salgın gerçekleşti. Bu çılgınca dansın bir tedavisi yoktu - dualar en iyisiydi ve belki de tek seçenekti.
Ergot zehirlenmesi, ortaçağ Avrupa'sındaki dans salgınlarının nedeni olarak öne sürüldü. Ancak Ergot, sürekli koordine hareketler yerine motor kontrol kaybına neden oluyor. John Waller adlı bir tarihçi fenomeni inceledi ve yoğun stresin neden olduğu kitlesel psikojenik bir hastalık olduğu sonucuna vardı. Stresin nedeni olarak, Waller zamanın huzursuzluğundan - sert kışlar, açlıklar ve güçlü doğaüstü inançlar gibi - öfkelenirse Saint Vitus'un pişman olmayan bir kişiye dans eden bir veba göndereceği inancı da dahil olmak üzere huzursuzluktan söz eder.
Su Elf Hastalığı
Suda Elf Hastalığı yakalamak ağrılı ve kaşıntılı kırmızı yaralara, kararmış tırnaklara, ateşe, yorgunluğa ve sulu gözlere neden oldu. Sufferers, cadısının bıçaklamasından veya büyüsünden kaynaklandığına inanıyordu. 10. yüzyılda bazı kürler ve tedaviler Anglo-Saxons tarafından kaydedildi. Bu tür bir tedavi Cockayne'nin “Sakson Sülükleri” nde tanımlanmıştır, bu daha sonra bir sunak altına konan bir tencereye yerleştirilmiş 13 bitkinin karışımını içerir. Dokuz kütle, otların tenceresine söylenmeli, daha sonra tereyağında, koyun yağında ve tuzunda kaynatılmalıdır, süzülmüş ve bir akıntıya atılan otlar. Acı çekenlerin alnına, gözlerine ve herhangi bir ağrıyan vücut bölgesine sürtünerek oluşan merhemleri lekelemelidir. Başka bir muamele cadı laneti kaldırmak için bazı ilahiler önerir. Günümüzde tıp pratisyenleri orta çağ boyunca Su Elf Hastalığı olarak suçlanan su çiçeği ya da kızamık olarak bilinen hastalığa inanmaktadırlar.
Kralın Şeytanı
Ortaçağ zamanları, lenf bezlerinin bir enfeksiyonu olan, bir tür tüberküloz şekli olan Kral Şeytan'ı da içeren, kötüleşen hastalıklarla biliniyordu. Boyunda ağrısız, siyah lezyonlara yol açarak büyük açık yaralara yırtılabilir. Tedavisi alışılmadıksa basittir - kraldan veya kraliçeden bir dokunuş.
Fransa’nın Kralı Henry IV’ü 1500 hasara dokunduğu kanıtlanmış olsa da, telif hakkı dokunuşunun aslında scrofula’yı tedavi edip etmediği bilinmemektedir. Belki de bazıları plasebolar güçlü olabileceğinden, rahatlama bulmuştur. Pek çok kral ve kraliçe dokunma törenini gerçekleştirdi - ya korkunun boyunlarına dokunarak ya da bir meleğin resmini yazı tura vererek.
Çılgın, Yaramaz Rahibeler
Orta Çağ boyunca, konvansiyonlar sıklıkla 1400'den başlayıp yaklaşık 300 yıl süren toplu motor histerisi tarafından etkilenmişti. Bazıları veya belki de çoğu rahibeler dindar bir şekilde dindarken, birçoğu isteksizce konvansiyonlara yerleştirildi. Pek çok convents fakirdi ve yaşam fiziksel emek, katı bir diyet ve belirsiz dualar ile zordu. Strese bağlı olarak birçok rahibe histerik davranışlar sergileyebilirdi - cinsel olarak hareket etmekten ağızda köpürme, bayılma ve çığlık atma gibi bazı şeytani hayvanlar gibi işaretler.
Bir Fransız manastırında bir rahibe sanki kedimiş gibi miyavlamaya başladı. Yakında birçok rahibe miyavlamada ona katıldı; hepsi belli bir zamanda kediler gibi ezmeye başladılar ve her gün saatlerce ayakta tuttu. Topluluktaki insanlar yüksek sesle kedi konserini duydular ve korktular. Sonunda yetkililer askerler gönderdi ve rahibelere durmadıkları takdirde kırbaçlandıkları söylendi.
İngiliz Terleme Hastalığı
Yaklaşık 70 yıl boyunca, Orta Çağın diğer veba partisi İngiltere'yi ve Avrupa'nın bir bölümünü perişan etti. Bu hastalığa İngiliz ter adı verildi, çünkü insanlar birkaç saat içinde kendilerini ölüme terletebilirlerdi. 1485'te başlayan ter, İngiltere'yi 1508, 1517, 1528 ve 1551 yazlarında etkiledi ve sonra tamamen ortadan kayboldu. Zamanın doktorları umutsuzca bu garip acıma neyin sebep olduğunu anlamaya çalıştı ama boşuna.
Ter, tutukluk, ateş, aşırı ağrı, mide ağrısı ve kusma duygularıyla başladı. Yoğun terleme, aşırı titreme, ardından zayıflık, nefes almada zorluk, göğüs ağrısı ve nihayet ölümden sonra geldi. Çok bulaşıcı olan hastalık, esas olarak İngilizleri etkiledi, ancak Kanal'dan Almanya'ya kaçtı ve hemen binlerce kişiyi öldürdü. Kara Ölüm gibi büyük bir katil olmasa da, İngiliz ter, terör döneminde hala yüz binlerce kişiyi öldürmeyi başardı. Anne Boleyn de dahil olmak üzere birkaç kişi hayatta kalsa da bilinen bir neden yoktu ve tedavisi yoktu. Günümüzde doktorlar, klinik belirtilerin İngiliz terininkine benzediği için bunun bir hantavirüs olabileceğini düşünüyor.