Çocuk İhmal ve İstismarına Genel Bakış
Çocuklara kötü muamele, 18 yaşının altındaki bir çocuğun ebeveyni, bakıcısı veya velayet görevindeki başka bir kişi (örneğin, din adamı, koç veya öğretmen) tarafından zararla sonuçlanan, zarar verme potansiyeli olan, veya bir çocuğa zarar verme tehdidi.Çocuk ihmali çocuğun temel fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarının karşılanamamasıdır.
Çocuk istismarı bir çocuğa zararlı şeyler yapıyor.
- Çocuk ihmali ve istismarı riskini artıran bazı faktörler, genç veya tek ebeveynlik yapan, çocuk istismarı yaşamış veya kendilerini ihmal etmiş veya kişisel veya aile stresi (gıda güvensizliği, finansal stres, yakın partner şiddeti, sosyal izolasyon gibi) yaşayan ebeveynlerdir. , akıl sağlığı sorunları veya madde kullanım bozukluğu).
- İhmal edilen veya istismara uğrayan çocuklar yorgun veya aç görünebilir, kötü hijyene sahip olabilir veya fiziksel yaralanmalara veya duygusal veya zihinsel sağlık sorunlarına sahip olabilir veya belirgin bir istismar veya ihmal belirtisi olmayabilir.
- Yeni ve önceki yaralanmaların bir örüntüsü yaralanmanın kazara olmadığını gösterdiğinde, yaralanmalar bakıcının açıklamasına uymadığında veya çocuklar gelişimsel olarak yaralanmalarına neden olabilecek şeyleri yapamadıklarında (bir bebek gibi) istismardan şüphelenilmelidir. sobayı yakmak).
- Çocuklar, Çocuk Koruma Hizmetleri ve/veya kolluk kuvvetlerinin katılımı, hastaneye yatış, bakıcılar ve çocuklar için danışmanlık ve güvenli ve uygun bakım sağlanması konusunda aileye yardım dahil olabilecek yollarla daha fazla zarar görmekten korunmalıdır.
İhmal etmek çocukların temel ihtiyaçlarını karşılamamayı içerir: fiziksel, tıbbi, eğitimsel ve duygusal.
Kötüye kullanım olabilirphyStik,cinsel, veyaduygusal.
Çocuk ihmali ve istismarı sıklıkla birlikte ve yakın partner istismarı gibi diğer aile içi şiddet biçimleriyle ortaya çıkar. Ani zarara ek olarak, ihmal ve istismar, akıl sağlığı sorunları ve madde kullanım bozuklukları dahil olmak üzere uzun süreli sorunların riskini artırır. Çocuk istismarı aynı zamanda yetişkinlikte yaşanan sorunlarla da ilişkilidir.şişmanlık, kalp hastalığı vekronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH).
Çocuklar, ebeveynler ve diğer bakıcılar veya akrabalar, çocuğun evinde yaşayan kişiler veya ara sıra bakım sorumlulukları olan kişiler (öğretmenler, koçlar ve din adamları gibi) tarafından ihmal edilebilir veya istismara uğrayabilir.
2020’de Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Çocuk Koruma Hizmetlerine (CPS) 7,1 milyon çocuğu içeren 3,9 milyon olası çocuk istismarı bildirimi yapıldı. Bu raporlardan yaklaşık 2,1 milyonu detaylı bir şekilde araştırılmış ve yaklaşık 618.000 istismara veya ihmale uğramış çocuk tespit edilmiştir. Kızların kötü muameleye uğrama olasılığı erkeklerden biraz daha fazladır. Bebekler ve küçük çocuklar istismar riski altındadır.
2020 yılında tespit edilen çocukların %76,1’i ihmal edilmiş (tıbbi ihmal dahil), %16,5’i fiziksel istismara, %9,4’ü cinsel istismara ve %0,2’si seks ticaretine maruz kalmıştır. Bununla birlikte, birçok çocuk birden çok türde istismarın kurbanı olmuştur.
2020’de Amerika Birleşik Devletleri’nde yaklaşık yarısı 1 yaşın altında olmak üzere yaklaşık 1.750 çocuk ihmal veya istismar nedeniyle öldü. Bu çocukların yaklaşık %73’ü ihmal mağduruydu ve %43’ü diğer istismar biçimleriyle birlikte veya bunlar olmadan meydana gelen fiziksel istismar mağduruydu. Faillerin yaklaşık %80’i tek başına, birlikte veya diğer insanlarla birlikte hareket eden ebeveynlerdi.
Çocuk ihmal ve istismarı için risk faktörleri
İhmal ve istismar, bireysel, ailevi ve sosyal faktörlerin karmaşık bir birleşiminden kaynaklanır. Bekar bir ebeveyn olmak, mali stres veya gıda güvensizliği yaşamak,madde kullanım bozukluğu, akıl sağlığı sorunu olan (örneğinkişilik bozukluğu veya düşük benlik saygısı) veya bu faktörlerin bir kombinasyonuna sahip olmak, bir ebeveynin çocuğu ihmal veya istismar etme olasılığını artırabilir.
İhmal, yoksulluk içinde yaşayan çocuklar arasında, yaşamayan çocuklara göre 12 kat daha sık tespit edilmektedir. Bununla birlikte, cinsel istismar da dahil olmak üzere her türlü istismar, tüm sosyal ve ekonomik gruplarda meydana gelmektedir.
Çocukken fiziksel veya cinsel istismara uğramış yetişkinlerin kendi çocuklarını istismar etme olasılığı daha yüksektir. İlk kez anne baba olacak olanlar, ergenlik çağındaki anne babalar ve 5 yaşın altında birkaç çocuğu olan anne babalar da çocuklarını istismar etme riski altındadır. Sigara içen, madde kullanım bozukluğu olan veya daha önceyakın partner şiddeti hamileyken çocuklarını istismar etme riski altında olabilir.
Bazen ebeveynler ve çocuklar arasında güçlü duygusal bağlar gelişmez. Bu bağ eksikliği daha yaygın olarak ortaya çıkar.zamanından önce doğan bebek veyahasta bebekler erken bebeklik döneminde ebeveynlerinden ayrılan veya biyolojik olarak akraba olmayan çocuklarla (örneğin, üvey çocuklar) ve istismar riskini artırır.
Çocuk İhmal ve İstismar Türleri
Çocuk ihmal ve istismarının birçok farklı türü vardır. Türler bazen aynı anda ortaya çıkar. Dört ana tip
- İhmal etmek
- Fiziksel istismar
- Cinsel istismar
- duygusal istismar
Ek olarak, bir çocukta tıbbi semptomlara kasıtlı olarak neden olmak, hakkında yalan söylemek veya abartmak, potansiyel olarak zararlı tıbbi müdahalelerle sonuçlanan bir istismar şeklidir.tıbbi ortamda çocuk istismarı.
İhmal etmek
İhmal, bir çocuğun temel fiziksel, duygusal, eğitimsel ve tıbbi ihtiyaçlarının karşılanmaması veya karşılanamamasıdır. Ebeveynler veya bakıcılar, çocuğu tacizde bulunduğu bilinen bir kişinin bakımına bırakabilir veya küçük bir çocuğu gözetimsiz bırakabilir. Birçok ihmal şekli vardır.
İçindefiziksel ihmal, ebeveynler veya bakıcılar yeterli yiyecek, giyecek, barınak, gözetim ve olası zararlardan korunma sağlamada başarısız olabilir.
İçindeduygusal ihmal, ebeveynler veya bakıcılar şefkat, sevgi veya diğer türden duygusal destek sağlamada başarısız olabilir. Çocuklar görmezden gelinebilir, reddedilebilir veya diğer çocuklarla veya yetişkinlerle etkileşime girmeleri engellenebilir.
İçindetıbbi ihmal, ebeveynler veya bakıcılar, yaralanmalar veya fiziksel veya zihinsel sağlık bozuklukları için gerekli tedavi gibi, çocuk için uygun bakımı alamayabilir. Ebeveynler, çocuk hasta olduğunda tıbbi bakım almayı erteleyebilir, bu da çocuğu daha ciddi hastalık ve hatta ölüm riskine sokar.
İçindeeğitim ihmali, ebeveynler veya bakıcılar çocuğu okula kaydettiremezler veya çocuğun okula devlet veya özel okul gibi geleneksel bir ortamda veya evlerinde gitmesini sağlayamazlar.
İhmal istismardan farklıdır, çünkü çoğu zaman ebeveynler ve bakıcılar, bakımları altındaki çocuklara kasıtlı olarak zarar vermek istemezler.
İhmal genellikle kötü ebeveynlik, zayıf stresle başa çıkma becerileri, destekleyici olmayan aile sistemleri ve stresli yaşam koşulları gibi faktörlerin bir kombinasyonundan kaynaklanır. İhmal genellikle mali ve çevresel stres yaşayan yoksul ailelerde, özellikle ebeveynlerin de tedavi edilmemiş akıl sağlığı bozuklukları (tipik olarak) olan ailelerde görülür.depresyon,bipolar bozukluk, veyaşizofreni), sahip olmakmadde kullanım bozukluğuveya sınırlı entelektüel kapasiteye sahip. Tek ebeveynli ailelerdeki çocuklar, daha düşük gelir ve daha az mevcut kaynak nedeniyle ihmal edilme riski altında olabilir.
Fiziksel istismar
Aşırı fiziksel ceza uygulamak da dahil olmak üzere, bir çocuğa fiziksel olarak kötü davranmak veya zarar vermek fiziksel istismardır. Spesifik örnekler arasında sallama, düşürme, çarpma, ısırma ve yakma (örneğin haşlama veya sigarayla dokunma) yer alır.
Her yaştan çocuk fiziksel olarak istismara uğrayabilir, ancak bebekler ve yeni yürümeye başlayan çocuklar özellikle savunmasızdır. Bebekler ve yeni yürümeye başlayan çocuklar, kendi adlarına konuşamadıkları için özellikle tekrarlanan istismar olayları riski altındadır. Ayrıca, bu dönemlerde bakıcılar zorluklarla karşılaşır çünkü çocuklar genellikle bakıcıların hayal kırıklığına uğramasına ve dürtülerinin kontrolünü kaybetmesine neden olan şeyler yaşıyor. Bu tür sinir bozucu şeyler şunları içerir:öfke nöbetleri,tuvalet eğitimi,tutarsız uyku düzenleri, Vekolik.
Fiziksel istismar, bebeklerde ciddi kafa yaralanmalarının en yaygın nedenidir. Fiziksel istismardan kaynaklanan karın yaralanmaları, yeni yürümeye başlayan çocuklarda bebeklere göre daha yaygındır. Bebekler ve küçük çocuklar da başlarının vücutlarına göre büyük olması ve boyun kaslarının daha zayıf olması nedeniyle baş ve omurga yaralanmaları açısından yüksek risk altındadır. Fiziksel istismar (cinayet dahil), çocuklarda önde gelen 10 ölüm nedeni arasındadır. Genel olarak, bir çocuğun fiziksel istismara uğrama riski okulun ilk yıllarında azalır.
Yoksulluk ve genç, bekar ebeveynlik, daha yüksek fiziksel istismar riskleriyle ilişkilidir. Aile stresi fiziksel istismara katkıda bulunur. Stres, işsizlik, sık taşınma, arkadaşlardan veya aile üyelerinden sosyal izolasyon veya devam eden aile içi şiddetten kaynaklanabilir. Ebeveynler, zor davranışları olan (sinirli, talepkar veya hiperaktif) veya özel ihtiyaçları olan (gelişimsel veya fiziksel engeller) çocuklar tarafından daha kolay hüsrana uğrayabilir ve bu nedenle onlara karşı daha fiziksel tacizde bulunabilirler.
Fiziksel istismar genellikle diğer streslerin ortasındaki bir krizle tetiklenir. Bir kriz, iş kaybı, ailede ölüm veya disiplin sorunu olabilir. Madde kullanım bozukluğu olan ebeveynler çocuklarına karşı dürtüsel ve kontrolsüz davranabilirler. Ebeveynleri akıl sağlığı sorunları olan çocukların da istismara uğrama riski yüksektir.
Çocukken ihmal edilmiş veya istismara uğramış ebeveynler duygusal olarak olgun olmayabilir veya özgüvenleri düşük olabilir. İstismarcı ebeveynler, çocuklarını sınırsız ve koşulsuz bir sevgi kaynağı olarak görebilir ve asla göremedikleri desteği onlardan bekleyebilirler. Sonuç olarak, çocuklarının kendilerine sağlayabilecekleri konusunda gerçekçi olmayan beklentilere sahip olabilirler, kolayca hüsrana uğrayabilirler ve zayıf dürtü kontrollerine sahip olabilirler ve asla alamadıklarını veremeyebilirler.
Cinsel istismar
Bir yetişkinin veya önemli ölçüde daha yaşlı (gelişimsel veya kronolojik olarak) veya daha güçlü bir çocuğun cinsel tatmini için bir çocukla yapılan her türlü eylem, cinsel istismar olarak kabul edilir (bkz.pedofili).
Cinsel istismar içerir
- Çocuğun vajinasına, anüsüne veya ağzına girmek
- Çocuğa cinsel niyetle ancak penetrasyon olmaksızın dokunma (taciz)
- İstismarcının cinsel organını ifşa etmek veya bir çocuğa pornografi göstermek
- Bir çocukla cinsel içerikli mesajlar veya fotoğraflar paylaşmak (genellikle cep telefonu aracılığıyla) veya bir çocuğun resimlerini yayınlamak
- Çocuğu başka bir kişiyle cinsel ilişkiye girmeye zorlamak
- Pornografi üretiminde bir çocuğu kullanmak
Cinsel istismar, cinsel oyunu içermez. Cinsel oyunda, yaş ve gelişim açısından yakın olan çocuklar birbirlerinin genital bölgelerini zorlamadan veya yıldırmadan görür veya dokunurlar. Çocuklar arasındaki belirli bir durumun cinsel istismar olarak kabul edilip edilmeyeceğini belirlemeye çalışırken, çocukların yaşı, gücü, boyu ve popülerlik durumu gibi güç farklılıklarını hesaba katmak önemlidir. Yasalar, yaş hususlarının istismarı oyundan ayırmaya nasıl yardımcı olduğu konusunda eyaletten eyalete farklılık gösterir. Hem gerçek yaşlar hem de iki çocuk arasındaki yaş farkı, çeşitli eyalet yasalarında yer alan faktörlerdir. Yaş farkı ne kadar büyükse, büyük çocuk ile küçük çocuk arasındaki duygusal ve entelektüel olgunluk ve sosyal statü farkı da o kadar fazladır. Ve bir noktada (birçok yargı alanında 4 yıllık bir fark), bu farklılıklar o kadar büyüktür ki, küçük çocuğun daha büyük bir çocukla aktiviteyi “kabul ettiği” meşru olarak söylenemez.
18 yaşına geldiğinde, kızların yaklaşık %12 ila %25’i ve erkeklerin %8 ila %10’u cinsel istismara uğramıştır. Cinsel istismar faillerinin çoğu çocukların tanıdığı kişilerdir.
Bazı durumlar cinsel istismar riskini artırır. Sosyal olarak izole olmak, düşük özgüvene sahip olmak, aynı zamanda cinsel istismara uğramış aile üyelerine sahip olmak veya bir çete ile ilişkili olmak da riski artırır.
duygusal istismar
Bir çocuğa psikolojik olarak kötü davranmak için sözler veya eylemler kullanmak duygusal istismardır. Duygusal istismar, çocuklara ancak başka bir kişinin ihtiyaçlarını karşıladıklarında değersiz, kusurlu, sevilmeyen, istenmeyen, tehlikede veya değerli olduklarını hissettirir.
Duygusal istismar içerir
- Bağırarak veya çığlık atarak sert bir şekilde azarlama
- Çocuğun yeteneklerini ve başarılarını küçümsemek
- Suç işlemek veya alkol ya da uyuşturucu kullanmak gibi sapkın veya suç teşkil eden davranışları teşvik etmek
- Çocuğu zorbalık, tehdit veya korkutma
Duygusal istismar uzun bir süre boyunca ortaya çıkma eğilimindedir.
Özel hususlar
Tıbbi ortamda çocuk istismarı
Bu daha az yaygın çocuk istismarı türünde (önceden vekaleten Munchausen sendromu olarak adlandırılıyordu ve şimdibaşka birine empoze edilen yapay düzensizlik), bakıcı kasıtlı olarak doktorları sağlıklı bir çocuğun hasta olduğuna inandırmaya çalışır. Bakıcı tipik olarak çocuğun semptomları hakkında yanlış bilgi verir; örneğin, çocuk kusmadığı veya şikayet etmediği halde çocuğun kustuğunu veya karın ağrısından şikayet ettiğini belirtir. Bununla birlikte, bakıcılar bazen aynı zamandaneden semptomlar, örneğin çocuğa ilaç verilmesi. Bazen bakıcılar, laboratuvar testleri için kullanılan örneklere kan veya başka maddeler ekleyerek çocuğu hasta gibi gösterirler.
Bu tür çocuk istismarının kurbanları, prosedürler veya ameliyatlar da dahil olmak üzere gereksiz ve zararlı veya potansiyel olarak zararlı testler ve tedaviler alır.
Kültürel faktörler
Farklı kültürlerin çocukları disipline etmenin farklı yolları vardır. Bazı kültürler, fiziksel olan ve acıya neden olan herhangi bir ceza olan bedensel cezayı kullanır. Kırbaçlama, yakma ve haşlamayı içeren ağır fiziksel ceza, fiziksel istismardır. Bununla birlikte, şaplak gibi daha düşük dereceli fiziksel cezalar için, sosyal olarak kabul edilen davranış ile taciz arasındaki çizgi, farklı toplumsal normlar arasında bulanıktır.
Tıbbi uygulamalar da farklı kültürlerde farklılık gösterir. Bazı kültürel uygulamalar (örn.kadın sünneti) Amerika Birleşik Devletleri’nde kötüye kullanım olarak kabul edilir. Bununla birlikte, bazı halk ilaçları (örneğin, madeni para vebardakPde) genellikle şiddetli bedensel cezanın sonucuymuş gibi görünebilen ancak öyle olmayan morarmalara veya küçük yanıklara neden olur.
Bazı dini grupların üyeleri, bazen yaşamı tehdit eden bir rahatsızlığı olan (örn.diyabetik ketoasidoz veyamenenjit), çocuğun ölümüyle sonuçlanır. Bu tür bir başarısızlık, ebeveynlerin veya bakıcıların niyetinden bağımsız olarak tipik olarak ihmal olarak kabul edilir. Çocuklar hasta ve sağlıksız olduğunda, tıbbi tedavinin reddedilmesi genellikle daha fazla araştırmayı ve bazen de yasal müdahaleyi gerektirir.
Ek olarak, Amerika Birleşik Devletleri’nde bazı bakıcılar, aşıların güvenli olmadığını düşündükleri için veya dini nedenlerle çocuklarına aşı yaptırmayı reddediyor (bkz.Çocukluk Aşısı Endişeleri). Çocuğa potansiyel olarak zarar vermesine rağmen, bu aşı reddinin yasal olarak tıbbi ihmal olarak kabul edilip edilemeyeceği açık değildir.
Çocuk İhmal ve İstismarının Belirtileri
İhmal ve istismarın belirtileri, kısmen ihmal veya istismarın doğasına ve süresine, çocuğa ve belirli koşullara bağlı olarak değişir. Bariz fiziksel yaralanmalara ek olarak, semptomlar duygusal ve zihinsel sağlık sorunlarını içerir. Bu tür problemler hemen veya daha sonra gelişebilir ve devam edebilir.
İstismara uğramış çocuklarda bazen şu belirtiler görülür:dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu (DEHB) ve yanlışlıkla bu bozukluk teşhisi konur.
Fiziksel ihmal
Fiziksel olarak ihmal edilen çocuklar yetersiz beslenmiş, yorgun veya kirli görünebilirler veya uygun giysilere sahip olmayabilirler.gelişememek. Sık sık okula devamsızlık yapabilirler. Aşırı durumlarda, çocuklar yetişkin gözetimi olmadan yalnız veya kardeşleriyle birlikte yaşayabilir. Gözetimsiz çocuklar hastalanabilir veya yaralanabilir. Fiziksel ve duygusal gelişim gecikebilir. İhmal edilen bazı çocuklar açlıktan veya maruz kalmaktan ölüyor.
Fiziksel istismar
Çürükler, yanıklar, izler, ısırık izleri veya sıyrıklar fiziksel istismarın bazı belirtileridir. Bu işaretler, bir kemer veya lamba veya uzatma kablosu gibi, onları oluşturmak için kullanılan nesnenin şekline sahip olabilir. Çocukların cildinde tokatlama veya kapma ve sallamadan kaynaklanan el izleri veya yuvarlak parmak izleri olabilir. Kollarda veya bacaklarda veya vücudun diğer kısımlarında sigara veya haşlanma yanıkları görülebilir. Ağzı tıkanan çocukların derilerinde kalınlaşma veya ağız kenarlarında yara izleri olabilir. Saçları çekilmiş çocuklarda saç parçaları eksik olabilir veya kafa derisi şişebilir. Ağızda, gözlerde, beyinde veya diğer iç organlarda ciddi yaralanmalar mevcut olabilir ancak görünür olmayabilir.
Bununla birlikte, fiziksel istismar belirtileri genellikle belirsizdir. Örneğin, yüz, boyun veya her ikisinde küçük bir morluk veya kırmızımsı mor noktalar görünebilir. Çocuklarda, iyileşmeye başlamış kırık kemikler gibi eski yaralanmaların belirtileri olabilir. Bazen yaralanmalar şekil bozukluğuna neden olur.
Kasıtlı olarak sıcak suya (küvet gibi) batırılan yeni yürümeye başlayan çocuklarda haşlanma yanıkları olabilir. Bu yanıklar popo üzerinde yer alabilir ve çörek şeklinde olabilir. Suya girmeyen veya daha soğuk olan küvet zeminine bastırılan ciltte yanık görülmez. Sıcak su sıçraması vücudun diğer bölgelerinde küçük yanıklara neden olabilir.
Bebeklerde, artık kötü niyetli kafa travması (AHT) olarak adlandırılan olaydan kaynaklanan beyin hasarı olabilir. AHT’ye şiddetli bir şekilde sallamak ve/veya çocuğun kafasını sert bir nesneye vurmak neden olur. Şiddetli kafa travması, “sarsılmış bebek sendromu” teriminin yerini almıştır, çünkü sallamadan daha fazlası söz konusu olabilir. AHT’si olan bebekler telaşlı olabilir veya kusabilir veya görünür bir yaralanma belirtisi olmayabilir, ancak derin uyuyor gibi görünebilir. Bu uyku hali, beyin ile kafatası arasındaki kanamadan kaynaklanabilecek beyin hasarı ve şişmesinden kaynaklanır (subdural kanama). Bebeklerde ayrıca gözün arkasındaki retinada kanama (retina kanaması) olabilir. Kaburgalar ve diğer kemikler kırılabilir.
Uzun süre istismara uğramış çocuklar korkak ve sinirli görünebilirler. Genellikle kötü uyurlar. Depresif ve endişeli olabilirler ve şu belirtilere sahip olabilirler:travma sonrası stres. Şiddet veya intihara meyilli şekillerde hareket etme olasılıkları daha yüksektir.
Cinsel istismar
Davranış değişiklikleri, cinsel istismarın yaygın belirtileridir. Bu tür değişiklikler aniden meydana gelebilir ve aşırı olabilir. Çocuklar saldırganlaşabilir veya içine kapanabilir veya fobiler veya uyku bozuklukları geliştirebilir. Cinsel istismara uğrayan çocuklar, kendilerine aşırı derecede dokunmak veya başkalarına uygun olmayan şekillerde dokunmak gibi cinsel davranışlar gösterebilirler. Bir ebeveyn veya başka bir aile üyesi tarafından cinsel istismara uğrayan çocuklar çelişkili duygulara sahip olabilir. İstismarcıya duygusal olarak yakın ancak ihanete uğramış hissedebilirler.
Cinsel istismar fiziksel yaralanmalara da neden olabilir. Çocuklarda cinsel organlar, anüs veya ağız çevresinde morluklar, yırtıklar veya kanamalar olabilir. Genital ve rektal bölgelerdeki yaralanmalar başlangıçta yürümeyi ve oturmayı zorlaştırabilir. Kızlarda vajinal akıntı, kanama veya kaşıntı olabilir. Cinsel yolla bulaşan bir enfeksiyon, örneğinbelsoğukluğu,klamidya,insan immün yetmezlik virüsü (HIV) enfeksiyonuveya diğer enfeksiyonlar mevcut olabilir. Hamilelik oluşabilir.
Duygusal istismar ve ihmal
Genel olarak, duygusal istismara uğrayan çocuklar, ihtiyaçları tutarlı veya öngörülebilir bir şekilde karşılanmadığı için diğer insanlara olan bağlılıkları konusunda güvensiz ve endişeli olma eğilimindedirler. Diğer bulgular, çocukların duygusal olarak istismar edilme biçimlerine bağlı olarak değişir. Çocukların benlik saygısı düşük olabilir. Terörize edilen veya tehdit edilen çocuklar korkmuş ve içine kapanık görünebilir. Güvensiz, güvensiz, iddiasız ve yetişkinleri memnun etmek için aşırı derecede endişeli olabilirler. Uygunsuz bir şekilde yabancılara ulaşabilirler. Başkalarıyla etkileşime girmesine izin verilmeyen çocuklar, sosyal durumlarda garip olabilir ve normal ilişkiler kurmakta zorluk çekebilirler. Diğerleri suç işleyebilir veya birmadde kullanım bozukluğu. Daha büyük çocuklar okula düzenli olarak devam edemeyebilir, gittikleri zaman başarılı olmayabilirler veya öğretmenleri ve akranlarıyla ilişki kurmakta güçlük çekebilirler.
Genellikle duygusal olarak ihmal edilen bebeklergelişememek ve çevrelerine karşı duygusuz veya ilgisiz görünebilir. Davranışları yanlış olabilirzihinsel engelli veya fiziksel bir bozukluk. Duygusal olarak ihmal edilen çocuklar, sosyal becerilerden yoksun olabilir veya konuşma ve dil becerilerini geliştirmekte yavaş olabilir.
Kadın sünneti
Kadın sünneti, bazı kültürlerde dış cinsel organların bir kısmının veya tamamının çıkarılmasını içeren geleneksel bir uygulamadır.
bukadın dış cinsel organları Dahil etklitoris (cinsel uyarılmaya duyarlı kadın üreme organlarında küçük bir şişlik),dudaklar (genital organları çevreleyen ve koruyan etli kıvrımlar veya doku dudakları) vekızlık zarı (vajinayı çevreleyen ince bir zar).
Kadın sünneti, Afrika’nın bazı bölgelerinde (genellikle kuzey veya orta Afrika) bazı kültürlerde geleneksel bir uygulamadır. Orta Doğu’nun bazı bölgelerinde ve dünyanın diğer bölgelerinde de sakatlama uygulanmaktadır. Uygulandığı kültürlerde genellikle kadın hijyeni, doğurganlık ve iffet ve erkek cinsel zevki ile ilgili faydalar sağladığı kabul edilir ve evlenilebilirlik için gerekli olabilir. Kadın sünneti, uygulamaya karşı çıkan dini liderlerin etkisiyle ve bazı topluluklarda büyüyen muhalefet nedeniyle azalıyor olabilir.
Uygulamanın birçok potansiyel komplikasyonu vardır ve sağlık açısından hiçbir faydası yoktur. Sakatlama uygulanan kızların ortalama yaşı 7’dir ve sakatlama genellikle anestezi olmadan yapılır.
Dünya Sağlık Örgütü tarafından tanımlanan dört ana kadın sünneti türü vardır:
- Klitoridektomi: Klitorisin ve/veya klitorisi çevreleyen deri kıvrımının (prepus veya klitoral başlık olarak adlandırılır) kısmen veya tamamen çıkarılması
- eksizyon: Klitoris ve labia minoranın (küçük labia) kısmen veya tamamen çıkarılması, labia majora (büyük labia) çıkarılarak veya alınmadan
- infibülasyon: Klitoris veya klitoris başlığının çıkarılmasıyla veya alınmadan, bazen dikilerek, labia minora veya labia majoranın kesilip yeniden konumlandırılmasıyla vajinal açıklığın daraltılması
- Diğer: Kadın cinsel organına tıbbi olmayan amaçlarla yapılan diğer tüm zararlı işlemler (genital bölgeyi delmek, delmek, oymak [kesmek], kazımak, dağlamak gibi)
Genital mutilasyonun sonuçları arasında kanama ve enfeksiyon (dahiltetanos). İnfibule edilen dişilerde muhtemelen tekrarlayan üriner ve jinekolojik enfeksiyonlar ve yara izi olabilir. Sakatlamadan sonra hamile kalan dişilerde, doğum sırasında dış pelvik bölgede ciddi yaralanma veya kanama (kanama) olabilir. Psikolojik sorunlar ciddi olabilir.
İnfibülasyon geçiren kadınların kültürel açıdan hassas bir sağlık uzmanı tarafından bakılması gerekir. Bazen kadınlar, genellikle cinsel aktiviteye girmeden önce veya vajinal doğum yapmadan önce yapılan bir deinfibülasyon prosedürü ister veya buna ihtiyaç duyar. Kadınlar bu prosedürde deneyimli bir uzmandan bakım almalıdır.