Bir Galatasaray'lı olarak 17 Mayıs 2000'i unutamam, o gece UEFA Kupası'nı kaldırmıştık
20 yıl önce bugün Fatih Hoca'yla aslanları tarihe nasıl geçmişlerdi?
Bugün 17 Mayıs. Aradan 20 yıl geçmiş. Bir Galatasaray'lı için 17 Mayıs 2000 unutulmaz bir tarihtir. Kopenhag'ın Parken Stadı'nda Arsenal'ı devirip UEFA Kupası'nı kaldırırken ben de oradaydım. Nasıl bir duygu fırtınasına tutulmuştuk, hâlâ hissedebiliyorum. 20 yıl önce Kopenhag'dan yazdığım Avrupa Şampiyonluğu yazısı aşağıda.
* * *
KOPENHAG Hani bir söz vardır, öldük öldük dirildik diye. Çarşamba gecesi Parken Stadı'nda böyle bir duygu fırtınasına yakalandım. Bir rüyaydı belki... İçtenlikle söylüyorum. Her dakikasında insanı bir geren bir boşaltan böylesine çalkantılı bir heyecan fırtınasını hayatımda ilk defa yaşadım. Üstelik 90 değil, tam 120 dakika. O da yetmedi, penaltılarla... Hakikaten öldük öldük dirildik! O genç insanların, Fatih Hoca'yla aslanlarının, o korkunç uğultu ve o muhteşem tezahürat sağanağı altında, penaltı noktasına koyduğu meşin topa yavaş yavaş yaklaşırken nasıl olup da diz bağlarının çözülmediğine, nasıl olup da heyecandan ayaklarının birbirine dolaşmadığına şaştım. Profesyonelliğin Allah'ı bu demek! Büyük oyunculuğun, iç disiplinin, kendine güven duygusunun anlamı demek ki bu. Sen heyecandan gözünü kapatıyorsun, sahaya arkanı dönüyorsun, o yürüyüp vuruyor topa... Ve gool! Galatasaray Avrupa Şampiyonu!
Maçın uzatması başlıyor. Daha 30 dakika var. Bir oyuncu, Bülent, büyük kaptan zaten sakat! Bir yıldız, Hagi daha uzatma başlar başlamaz kırmızı kart görüyor. Yarım saat boyunca 9.5 kişi kalıyorsun Arsenal gibi büyük bir rakip karşısında... Ama yine de çözülmüyorsun. Kafanı topluyorsun. Çelik gibi iradeni zekanla birleştirip o olağanüstü kritik anda, ancak gerçek profesyonellere yakışan bir soğukkanlılıkla derhal taktik değiştiriyorsun. Koşan adamlarını sokuyorsun oyuna. Kapanıp kilitliyorsun rakibini. Zamanı çalıyorsun Arsenal'den. Finali penaltılarla almak için... Ve alıyorsun! İşte bu da herhalde bir büyük hocanın profesyonelliği ya da Fatih Terim farkı demek... Fatih Terim ve aslanları hiç kuşku yok hem tarih yazdılar, hem tarihe geçtiler. Bir hayali gerçekleştirdiler! Cimbom, futbolcu kimliğiyle ilk kez Avrupa standardını yakalayan Türk takımı oldu. Aynı zamanda bilinçaltımızın ve tabii uzun yılların derinliklerinden yükselen çok yüksek bir psikolojik duvarı çarşamba gecesi Kopenhag'ın Parken Stadı'nda yerle bir etti Cimbom. Gösterdi ki: Biz de yapabiliriz! Dünkü yazımda belirttiğim gibi bu bir milat... Ama aynı zamanda serinkanlı ve büyük düşünme zamanı...
Evet yapabiliriz ama nasıl? Başarıyı sürekli kılmanın yolları nedir? Nasıl bir altyapıyla başarı kurumsallaşır? Sağlam bir mali bünyeye hangi yöntemle erişilir? Ülkenin değişik yerlerine futbol okulları kurmanın plan programı nasıl oluşturulur?
Unutulmasın! Zirve, uçuruma en yakın noktadır! Akılcı planlama yapılmazsa, zafer sarhoşluğuyla ne olduğunu anlamadan düşüverirsiniz uçurumdan... Galatasaray futbol takımı şimdi çok büyük bir marka. Yalnız Türk futbolunu değil, Türkiye'yi sade Avrupa'ya değil bütün dünyaya tanıtan, Türkiye'nin adını bütün dünyaya duyuran bir marka... Bu markaya sahip çıkmak lazım. Taraftarlar olarak... Devlet olarak... İş dünyası olarak... Cimbom'a marka olarak sahip çıkmak demek, bugün Fatih Terim'le aslanlarına sahip çıkmaktır. Hoca'yı güçlendirmek, Cimbom'a daha da güçlendirmesi için önünü açmak demektir. Öncelik bu... Ama aynı zamanda gözünü geleceğe dikmek, yani yarını planlamak demek... Başarıyı kurumsallaştıracak altyapıyı oluşturmak için kolları sıvamak demek... Bir başka deyişle: Fatih Hoca'nın dediği gibi, bugünün başarısına mahkûm olmamanın ve başarı çıtasını sürekli yükseltmenin kahredici profesyonelliğine yatırım yapmak demek... Çok tabii, çok insani! Cimbom, Avrupa şampiyonluğuyla başarıya susamış Türk insanını ayağa kaldırdı. Müthiş bir toplumsal dalga ve coşku yarattı bütün ülkede. Ne güzel! Bu bir başarı öyküsü. Bir Türk romancısı, ozanı, bir Türk bilim insanı, bir Türk siyasetçisi günün birinde Nobel Ödülü'nü kazanırsa, yine böylesine bir toplumsal sevinci yaşayabiliriz. Bir Türk iş insanı günün birinde bir dünya markası yaratırsa, o da böyle kutlanabilir. Ekonomide yapısal değişimle, demokratikleşme ve hukuk devleti adımlarıyla Türkiye'yi Avrupa Birliği'ne tam üye yapacak siyasetçiler de bu ülkede büyük bir toplumsal coşku ve sevinçle zirveye tırmanırlar. Cimbom, kendi alanında Avrupa standardını yakaladı. Darısı, diğerlerinin başına. Fatih Hoca'yla aslanlarını bir kez daha yürekten kutluyorum. Böylesine rüya günü bir heyecanı hepimize yaşattıkları ve Türkiye'ye iyimserlik ve özgüven aşıladıkları için... (*)
* 19 Mayıs 2000 tarihli Milliyet gazetesinde çıkan yazım.