Kim söylerse söylesin kale alınmaması gereken cümle. Sevgi cesaret ister. Sevilen insan şansa bırakılmaz; yani bence bırakılmamalı. Ben olsam bu cümleyi duyup, cesaretimi bir kenara bırakıp, hiçbir şey yapmadan sevdiğim insanı kaybetmektense o kırıcı cümleye rağmen sevdiğim insan için uğraşırım. Sonunda yine kaybetsem de en azından uğraştım derim. Belki de sonu güzel olur, belli mi olur?