Geçtiğimiz iki hafta, Kuzey İrlanda’da büyük bir huzursuzluk gördü. Belfast ve Derry’nin çeşitli bölgelerinde ender büyüklükte isyanlar patlak verdi. Bu olaylar, İngiliz emperyalizminin İrlanda topraklarını işgalinden yana olan ve Brexit’in sonuçlarından endişe eden küçük sendikacıların işidir. Birkaç kez, emperyalizmin bu işbirlikçileri, İngiltere’nin ve onun monarşisinin yozlaşmış Kuzey İrlanda’nın gayri meşru işgaline karşı onlarca yıldır mücadele ederek, devrimci kitlelerin yaşadığı cumhuriyetçi mahallelere saldırmaya çalıştılar.
Coğrafi ve kültürel olarak Kuzey İrlanda, İrlanda’nın ayrılmaz bir parçasıdır. Ancak bu bölge İngiliz emperyalizminin egemenliği altında kalmaktadır. Nitekim İrlanda, Birleşik Krallık’a karşı yürütülen bir kurtuluş savaşının ardından 1921’de bağımsızlığını elde ederken, adanın kuzeyi bugün hala İngilizler tarafından işgal edilmektedir ve bu nedenle Ireland du Nord toprakları, hatta Birleşik Krallık’ın bir parçasıdır. ancak yasal olarak İrlanda Cumhuriyeti’ne bağlanmalıdır.
1968’den 1998’e kadar, Kuzey İrlanda toprakları 3.500’den fazla kişinin ölümüne neden olan şiddetli bir askeri çatışmayla sarsıldı. Bu savaş, Geçici IRA (İrlanda Cumhuriyet Ordusu – Geçici) veya INLA (İrlanda Ulusal Kurtuluş Ordusu) gibi farklı gruplar halinde örgütlenen Cumhuriyetçi güçlerin devrimci militanlarını, İngiliz emperyalizminden yana olan sadık güçlerle karşı karşıya getirdi. Çatışma boyunca İngiliz ordusu, devrimci hareketi ezmek amacıyla Kuzey İrlanda topraklarında konuşlandırıldı ve burada en ünlüsü ” Kanlı Pazar ” sırasında 14 göstericinin katledilmesi olan sayısız suç işledi.», 30 Ocak 1972. Bu amaçla Birleşik Krallık, Cumhuriyetçi güçlere ve sivillere karşı çok sayıda suç işleyen çeşitli terörist sendikacı grupların desteğine güvenebildi. En ünlü ikisi Bu gruplar, Ulster Savunma Derneği ve Ulster Gönüllü Gücü, Kuzey İrlanda sadıklar hareketi üzerinde kalıcı bir iz bırakmıştır. Bugün sadık mahallelerden gençlerin önderlik ettiği isyanlar, İngiliz emperyalizmi, Ulster Savunma Derneği ve Ulster Gönüllü Gücü işbirlikçilerinin terörist şiddetinin bir devamıdır . İçindeNitekim, bugünkü şiddet seviyesi 1968 ile 1998 arasında olduğundan daha düşükse, esasen Hayırlı Cuma anlaşmaları nedeniyle, İttihatçı teröristlerin sefil saldırıları o zamanki ile aynı amaca sahiptir: Cumhuriyetçileri terörize etmek ve emperyalist yönetimi desteklemek Birleşik Krallık’ın İrlanda üzerinden. Böylece, 1971’de Ulster Savunma Derneği, Katolik bir barda (Cumhuriyetçiler ağırlıklı olarak Katolik ve İttihatçılar ağırlıklı olarak Protestan) bir bomba patlatarak 15 kişiyi öldürdü. Bugün İttihatçı genç teröristler, bu mahallelerde yaşayanları yaralamak hatta öldürmek amacıyla Cumhuriyet mahallelerine molotof kokteyli atıyor.
Bu genç sendikacılar suçlarını Brexit anlaşmalarıyla ihanete uğramış hissettiklerini söyleyerek haklı çıkarıyorlar. Nitekim, Kuzey İrlanda ile Birleşik Krallık’ın geri kalanı arasında bir gümrük engeli ilkesini reddediyorlar. Kuzey İrlanda ile İrlanda’nın geri kalanı arasındaki sınırın kapatılmasını ve Kuzey İrlanda ile Birleşik Krallık’ın geri kalanı arasındaki serbest ticaretin sürdürülmesini talep ediyorlar. Kısacası, İngiliz emperyalizminin çok uzun süredir egemen olduğu, ancak kurtuluşları için 100 yıldan fazla bir süredir mücadele eden İrlanda halkının birliğini kırmak için İrlanda topraklarının daha da fazla ayrılması çağrısında bulunuyorlar. Elbette İngiliz emperyalizminin de istediği şey budur. Bu olmadıysa, bunun nedeni İngiliz emperyalizminin bir kağıt kaplan olmasıdır, İrlanda halkının böyle bir kararla yüzleşmesine izin vermeyeceğinden korktu. Ve İngilizler korkmakta haklıdır, çünkü yıllar geçtikçe, cumhuriyetçi güçler yeniden örgütleniyor ve İrlanda topraklarının tamamen özgürleşmesi için devrimci silahlı mücadeleyi yeniden başlatmaya hazırlanıyor.
Geçtiğimiz haftalarda yaşanan olaylar bize bir kez daha Brexit’in Britanya emperyalizmi için İrlanda’nın yeniden birleşmesine ve İngiliz emperyalizminin önemli ölçüde zayıflamasına yol açabilecek bir istikrarsızlık dönemi açtığını gösterdi.
Böylelikle İngiliz işgalinin işbirlikçilerinin şiddetli saldırılarıyla karşı karşıya kalan devrimci cumhuriyetçi kitleler kendilerini savundu, mahallelerini savundu. Her akşam düzinelerce genç Cumhuriyetçi, mahallelerine yönelik herhangi bir saldırı veya saldırı girişimini püskürtmek için sahada seferber edildi.
Bu bağlamda, İrlanda Anti-Emperyalist Eyleminin devrimci militanları, bu olaylar boyunca sahada seferber olduklarını iddia ettiler.ve cumhuriyetçi bölgelerin gençliğinin seferberliğini selamla. Ayrıca, ağırlıklı olarak Protestan ve İttihatçı mahallelerde yaşayan Cumhuriyetçi Katoliklere karşı yapılan iğrenç saldırıları da kınadılar. Nitekim, Cumhuriyetçilere ait olan ancak İttihatçı semtlerde bulunan birkaç ev, özellikle camları kıran ve tehditler savuran İttihatçı teröristler tarafından şiddetli bir şekilde saldırıya uğradı. Bunlar, İngiliz emperyalizminin işbirlikçileri açısından gerçek pogromlardır. Neyse ki, Cumhuriyetçi gençler kendilerini savunmaya ve 1968’den 1998’e kadar Kuzey İrlanda’yı sarsan devrimci hareketin meşalesini almaya hazırlar.
İrlanda halkının mücadelesi gerçek bir ulusal kurtuluş mücadelesidir. Dünyanın işleyişini emperyalizmin yapılandırdığı bir zamanda, emperyalizmle savaşmanın tüm eski dünyayı sarsmak anlamına geldiği bir zamanda, İrlanda halkının kurtuluş mücadelesi hala bugün hareketin sıcak noktalarından biridir. . Parlamentolarda sıcak koltuklar için devrimci mücadeleyi terk eden oportünist cumhuriyetçilerden uzak, Cumhuriyetçi mahallelerin gençlerinin eski dünyayı süpürme kararlılığı tüm Avrupa gençleri için ileriye giden yolu göstermektedir.
Kaynak:causedupeuple.info