Operasyon başlamadan önceki durum
1943'te yaşanan acımasız yenilgiye rağmen, Alman silahlı kuvvetleri hala tehlikeli bir düşmandı. Batı Avrupa’da ikinci bir cephenin olmaması, Alman ordusuna ve politik komutasına katkıda bulundu ve ana güçleri ve araçları Kızıl Ordu’ya karşı yoğunlaştırdı. Müttefiklerin İtalya’daki önemi ve kapsamları bakımından savaştığı mücadelenin ikinci cephe olduğu söylenemez. Doğu Cephesi boyunca Almanlar, doğal koşulların ustaca kullanımıyla güçlü savunma hatları yarattı. Alman Ordusu, 1944'taki Kızıl Ordu'nun tüm operasyonları boyunca kendilerini son derece yetenekli ve inatçı bir düşman olarak kanıtladı. Almanlar, ele geçirdikleri bölgeleri savunan olağanüstü bir dayanıklılık, disiplin ve yüksek profesyonellik gösterdiler. Wehrmacht, Sovyet birliklerine aralıksız olarak saldırdı ve düşmanları yerel ortamlar üretmeye zorladı. Alman birlikleri, Rus ordusunun en ciddi rakibi idi. tarih.
Ancak, Kızıl Ordu hızla hem öğrenmiş hem de hem beceri hem de personel ve teçhizat sayısındaki düşmanı aşmıştır. Sovyet endüstrisi Alman olanı aştı: “Magnitka Ruhr'u kazandı”. Titanların gerçek bir savaşıydı. Ve SSCB, Alman İmparatorluğu ve uydularının gücünü kırarak hak ettiği bir zafer kazandı.
Aralık 1943'teki Sovyet komutanlığı, kış kampanyası sırasında Leningrad'dan Karadeniz'e bir saldırı başlatmaya karar verdi ve Sovyet-Alman cephesinin kanatlarına özellikle dikkat edildi. Güney yönünde, Sağ Banka Ukrayna ve Kırım özgürlüğü, ilkbaharda devlet sınırına çıkmak. Kuzeyde, Kuzey Ordusu'nu yen, Leningrad'dan ablukanın tamamını kaldır ve Baltık cumhuriyetlerinin sınırlarına git. Bir dizi güçlü ardışık stratejik saldırı gerçekleştirilmesine karar verildi. Düşman savunmasını kırmak için güçlü kuvvet grupları yarattı. Her gruba, tanklar, topçu ve havacılık. 1944'teki ana saldırı stratejik operasyonlarına "On Stalinist grev" adı verildi. Bunlardan ilki Leningrad bölgesindeki bir grevdi. Ocak ayının başlarında Kızıl Ordu, Kiev'in batısında bir saldırı başlattı, bu nedenle kuzeydeki Sovyet birliklerinin eylemleri düşmanı şaşırttı ve ona güneyden askerleri hızla konuşlandırma fırsatı vermedi.
Bir yıl önce, Ocak 1943’te, İskra Operasyonu’nda Leningrad ve Volkhov cepheleri birlikleri, Leningrad ablukası altına girdi.Spark Operasyonu. Leningrad ablukası atılımının 70 yıldönümü için). Ladoga Gölü yakınlarındaki dar bir alanda bir demiryolu şubesi gerildi, yiyecek, mühimmat ve yakıt taşıyan trenler şehre gitti. Ancak, ablukayı Leningrad'dan tamamen kaldırmak mümkün değildi.
Leningradians, kentin düşman ablukasından son kurtuluşundan sonra bombardıman uyarısı üzerine evin duvarındaki yazıyı boyadı.
Sovyet komutanının saldırı planları
Eylül ayında, 1943, Leningrad Askeri Konseyleri ve Volkhov cepheleri Yüksek Komuta Merkezine teslim edildi ve ortak büyük çaplı bir saldırı planladı. LF Askeri Konseyi, ana darbeyi Pulkovo bölgesinden 42 ordusuna ve Primorsk operasyon grubuna Oranienbaum sıçrama tahtasından vermeyi teklif etti. Askerlerin Red Selo bölgesinde birleşmesi gerekiyordu. Ardından, 67 Ordusunun birlikleri Krasnogvardeisk'i serbest bırakacak ve Luga ve Kingisepp'in genel yönündeki taarruza devam edeceklerdi. VF, Novgorod bölgesinden ana saldırıyı, cephe birliklerinin LF güçleriyle birleşeceği Luga yönünde yapacaktı. Böylece, Leningrad ve Volkhov cephelerinin birlikleri, Alman 18-ordusunun ana güçlerini kuşatıp yok etmek üzereydi. Gelecekte, Sovyet birlikleri Pskov ve Ada'ya karşı bir saldırı geliştirecekti.
İstihbarat, Leningrad yakınındaki Alman birliklerinin yakında yeni savunma hatlarına çekileceğini bildirdi. Yeni istihbarat göz önüne alındığında, Leningrad, Volkhov ve Kuzey-Batı cephelerine, gerekirse, düşman kuvvetlerini takip etmek için derhal saldırıya geçmeye hazır olmaları talimatı verildi. Bu senaryoda olayların gelişme olasılığı göz önüne alınarak “Neva-1” planı geliştirilmiştir. Sovyet birlikleri, Alman birliklerinin takibini derhal konuşlandırmaya hazırdı. "Neva-2" planı, Wehrmacht'in Leningrad'daki konumunu sürdürmeye devam edeceği göz önünde bulundurularak geliştirilmiştir.
Leningrad ve Volkhov cephelerinin karargahı ile eş zamanlı olarak, Yüksek Komuta Karargahı ve Genelkurmay tarafından daha büyük bir operasyon için planlar hazırlandı. Kuzey Ordusu Grubu'nun ana güçlerini kuşatmayı ve yok etmeyi planladılar. Ekim ayında Alman ordusunun 18'inin geri çekilmesinin muhtemel olarak alındığını dikkate alan 1943, Alman birliklerini kuzey-batı yönünde kesmek için Alman Ordusu Grupları Kuzey ve Merkez'in birleşimine saldırmaya karar verdi. Baltık cephesi Idritsky yönünde ilerleyecekti. Kalinin Cephesi'nin güçleri Vitebsk'e saldırdı ve Polotsk, Dvinsk ve Riga yönünde bir saldırı geliştirmek zorunda kaldı. Kuzey-Batı Cephesi, Alt - Pskov yönünde ilerletme görevini aldı. Volkhov Cephe'sinin Novgorod'u ve ardından Luga'yı vurması gerekiyordu. Böylece, Stavka ve Genelkurmay, Kuzey Ordu Grubu'nun ana güçlerini yok etmeyi, nihayet Leningrad'ı serbest bırakmayı, Leningrad Bölgesi, Estonya ve Letonya'yı kurtarmayı planladı.
Ancak, Kalinin ve Baltık cephelerinin birlikleri belirleyici bir başarıya ulaşamadı. Ekim ayında 20, bu cepheler 1 ve 2 Baltık cephelerine dönüştürüldü ve Kuzey-Batı Cephesi dağıldı. Baltık cepheleri Vitebsk ve Idritsky istikametinde pozisyon aldı. Bazı başarılara rağmen, bu cephe bir sonraki stratejik saldırı için elverişli bir operasyonel pozisyon oluşturamadı. Bu nedenle, Kuzey Ordusu Grubu'nu kuşatmak için geniş çaplı bir plan fikrinden vazgeçilmesine karar verildi. Yüksek Komutanlık karargahı Leningrad ve Volkhov cephelerinin kuvvetleri tarafından asıl darbeyi gerçekleştirmeye karar verdi, çünkü saldırı planı zaten geliştirildi. Genel merkez, 18 Ordusunun yenilgisinin ve Leningrad'ın nihai silahsızlanmasının Baltık yönündeki durumu geri dönülmez bir şekilde Kızıl Ordu lehine değiştireceğine karar verdi.
Aynı zamanda, 2 Baltık Cephesi saldırıya geçecekti. Cephe, ön cephedeki düşman kuvvetlerini alt etmek, düşmanın ana iletişimini kesmek ve 16 ordusunun ana güçlerini engellemek ve 18 ordusunun ana güçlerini kesmek için Idritsa ve Novosokolnikov'un kuzeyinde bir saldırı geliştirdi. Gelecekte, Baltık Cephesi 2 birlikleri Sebezh ve Opochka yönünde ilerleyecekti. Baltık Cephesi'ndeki 2 saldırısının başarılı bir şekilde geliştirilmesi durumunda, Kuzey Ordu Grubu'nun ana güçlerini çevreleyen ve Sovyet birliklerinin Estonya ve Letonya'ya hızla geri çekilmesi olasılığı ortaya çıktı.
Bu nedenle, saldırının ilk aşamasında, Volkhov ve Leningrad cephelerinin güçleri, 18 Ordusu'nun bağlantılarını yıkmaktı ve 2 Baltık Cephesi, 16 Ordusu'nun kuvvetlerini ve Ordu Grubu Kuzey'in operasyonel rezervlerini eylemlerine bağlıyordu. Narva, Pskov ve Idrytsky eksenlerinde ilerleyen üç Sovyet cephesinin tümünün ilk aşamasının başarısı durumunda, Alman 16 birlikleri yenildi. Leningrad bölgesinin serbest bırakılmasından sonra, Baltık cumhuriyetlerinin serbest bırakılması için koşullar ortaya çıktı.
Alman kuvvetleri
Alman Ordusu Grubu "Kuzey" in ön cephesi savaşın önemli bir kısmı için önemli bir değişiklik yapmadan kaldı. Leningrad'a en yakın yaklaşımlarda, 18 Ordusu süvari generali Georg Lindemann tarafından yönetilmeye devam edildi. 3-th SS tank kolordu, 26-th, 28-th, 38-th, 50-th, 54-inci ordusu (19 bölümleri ve 3 Tugayları) 'dan oluşuyordu. 18 Ordusu'nun sağ tarafında ve Kuzey Ordusu Grubu'nun Ordu Grubu Merkezi ile birleşmesi, Albay-General Christian Hansen komutasındaki 16 Ordusu idi. 16 ordusu şunları içeriyordu: 1, 2, 8, 10, 43 ordusu ordusu ve 6 CC ordusu (21 bölümü ve 1 tugayı). Her iki ordu da 500 bin kişiye kadar çıktı. Havadan, General Kurt Pflugbeil (1 uçakları) komutasındaki 370 hava filosunun uçaklarıyla kapatıldı. Leningrad sürekli olarak top bombardımanına maruz kaldı. Şehri bombardıman etmek için Alman komutası, 75 ağır batarya ve 65 hafif ağır top bataryalarından oluşan iki özel topçu grubu oluşturdu. Tüm orduları "Kuzey" olan 741 bin kişiyi (600 bin kişiden daha fazla diğer verilere göre), 10 binden fazla havan topu 385 tank ve saldırı silahına sahipti.
Ordu Grubu Kuzey'in emri, Doğu Cephesi'ndeki durumun genel olarak bozulması ile bağlantılı olarak, Leningrad yakınındaki bir geri çekilme için bir plan hazırladı. Birlikler, güçlü savunma hattına "Panter" den çekileceklerdi. Hat iki savunma hattını içeriyordu: 1-I, Pskov Gölü, Büyük, Pskov ve Cherekhi nehirlerinin kıyısındaydı, 2-I, Büyük Nehir ve Narova'nın batı kıyısında Narva yakınlarındaki Baltık Denizi'ne kadar koştular. Geri çekilme, Ocak ortasından bahar 1944'e kadar birkaç aşamada kademeli olarak gerçekleştirildi. 18 Ordusunun savunmasının derinliğinde, birkaç orta savunma hattı vardı. Ancak, Leningrad'ın ablukası Berlin için büyük stratejik öneme sahipti. Kızıl Ordu ve Baltık Filosunun önemli güçlerini sıkma, Baltık Devletlerine ve limanlarına ve deniz üslerine yaklaşımları kapatma, Baltık'ta Alman Donanması'nın hareket serbestliğini sürdürme ve Finlandiya ve İsveç ile denizcilik iletişimi sağlamaya izin verdi. Ayrıca, Adolf Hitler, Kızıl Ordu'nun güneydeki taarruzları eş zamanlı olarak sürdürmek ve kuzeye saldırmak için yeterli güce sahip olmadığına inanıyordu. 18'in ordusunun komutanı Lindeman, Fuhrer'e askerlerinin düşmanın grevini kovacağına dair güvence verdi. Bu nedenle, Kuzey Ordusu Grubu'na Leningrad bölgesindeki konumunu ne pahasına olursa olsun sürdürmesi emredildi.
İki buçuk yıl boyunca Alman birlikleri çok iyice güçlendi. Naziler, mühendislik savunmasında güçlü ve donanımlı bir ekip oluşturdular. Savunma hattı, yangın bağlantısı olan ve bataklık ile bataklık ve göl alanlarının özelliklerini göz önünde bulunduran güçlü bir direnç düğümleri ve kuvvetler sisteminden oluşuyordu. Özellikle güçlü bir savunma Pulkovo Tepeleri bölgesinde ve Novgorod'un kuzeyinde yapıldı. Burada sadece makineli tüfek noktaları değil, aynı zamanda betonarme hap kutuları, tank karşıtı hendekler ve toplar da vardı. Ayrıca, savunma tarafına ormanlık ve bataklıktan destek verildi. Sovyet birlikleri birçok nehir, akarsu, akarsu, göl ve bataklığın üstesinden gelmek zorunda kaldı. Çok az toprak yol vardı, demiryolları yıkıldı. Thaw operasyonu daha da zorlaştırdı.
Sovyet kuvvetleri
Kuzey Ordusu Grubu'nun yenilgisi ve Leningrad Bölgesi'nin tamamen kurtarılması, Ordusu Genel Kirill Meretskov ve Baltık Ön Ordusu Genel Markian Popov'un 2'in komutasındaki Ordusu Genel Leonid Govorov'un emriyle Leningrad Cephesi birlikleri tarafından gerçekleştirildi. Operasyon aynı zamanda Air Mareşal Alexander Golovanov komutasındaki Amiral Vladimir Tributs ve Long Range Aviation komutasındaki Kızıl Bayrak Baltık Filosunun kuvvetlerini de içeriyordu.
LF Oranienbaum köprüsünü savundu, Finlandiya Körfezi'nden Neva Nehri'ne kadar Leningrad çevresindeki konumların yanı sıra Moskova Dubrovka'dan Gontovaya Lipka'ya kadar Ladoga Gölü'nün güney kıyısında. LF, 2-I şok ordusundan, 42-I ve 67-I ordularından ve 13-I hava ordusundan oluşuyordu. Hava cephesinden ayrıca Leningrad Ordusu hava savunma uçaklarını ve Baltık Filosunun havacılığını da destekledi. Sonuçta, LF'de 30 tüfek bölümleri, 3 tüfek ve 4 tank teçhizatları ve 3 ile güçlendirilmiş alanların yanı sıra toplam 417 bin kişiden fazla olan önemli sayıda başka bağlantı vardı. LF saldırısı Baltık Filosunun bir bölümünü destekledi - yaklaşık 90 bin kişi.
Volkhov Cephesi, Gontova Lipki'den İlmen Gölü'ne kadar savunmaları işgal etti. Cephe, 59, 8 ve 54 orduları, 14 hava ordusunun birimlerinden oluşuyordu. Ordu, 22 tüfek bölümleri, 6 tüfek ve 4 tank teçhizatları, 14 tank ve kendinden tahrikli topçu alayları ve taburları, 2 güçlendirilmiş ve çok sayıda topçu, harç ve mühendislik biriminden oluşuyordu;
2 Baltık Cephesi, Ilmen Gölü'nden Neshcherda Gölü'ne kadar sıra üzerinde pozisyon aldı. Cephe, 6 inci, 10 inci Muhafızlar, 1 inci, 3 inci şok ve 22 inci ordularından, 15 inci hava ordusundan meydana geldi. 2 Baltic Front numaralı 45 tüfek bölümlerinin orduları, 3 tüfek ve 4 tank teçhizatları, 1 güçlendirilmiş, ayrıca topçu ve mühendislik birimleri.
Saldırı öncesi toplam Sovyet birlikleri, 1 milyondan fazla 250 bin kişiden (diğer verilere göre 900 bin kişiden), 20 binden fazla silah ve harçtan, 1500 tankından ve ACS'den, 1386 uzun menzilli uçaklar dahil olmak üzere numaralandırdı. Ayrıca, Kızıl Ordu'nun taarruzu partizan birimleri tarafından desteklendi. Sadece Leningrad Cephesi'nin saldırısı alanında, sayıları 330'a bin kişiye ulaşan 13 gerilla tugayları vardı.
saldırgan
Ocak Thunder, Krasnoselsko-Ropshinskaya operasyonu (14 - 30 Ocak yılın 1944). Oranienbaum köprüsüne yapılan saldırının arifesinde, Korgeneral İvan Fedyuninsky liderliğindeki 2 şok ordusu yeniden görevlendirildi. Baltık Filosunun kuvvetleri ve havacılık operasyonundan önce ve zaten havayolunda köprüye taşıma sırasında 5 tüfek bölümlerini, 13 topçu alaylarını, bir tank tugayı, 2 tank alayını ve bir SAU alayını transfer etti.
Ocak 14 2 Şok Ordusu, iki tüfek kolunu kullanarak, Oranienbaum köprüsüne vurdu. Ocak ayında, 15, Pulkovo bölgesinden 42 Ordusu Ivan Maslennikov'un üç tüfek ordusu saldırıya uğradı. Her iki ordu da Krasnoye Selo ve Ropsha yönünde saldırdı. Saldırıdan önce, saldırganlar mayın tarlalarında ve tel engellerde geçişler yaparken, havacılık ve topçular savunma birimlerine ve Alman kuvvetlerinin ateşleme pozisyonlarına saldırdı. Ancak, ilk günlerde Sovyet birliklerinin ilerlemesi önemsizdi. İyi hazırlanmış savunmalara dayanan Alman birlikleri, şiddetli bir direniş başlattı ve her uygun fırsatta umutsuz karşı saldırılar yaptı. Aynı zamanda, Sovyet birlikleri, seçilen Alman birimlerinin usta ve inatçı direnişiyle karşı karşıya kaldı. Özellikle, Oranienbaum köprü kurucu alanında, savunma, F. Steiner komutasındaki 3 SS Panzer Kolordu birimleri tarafından yapıldı. Şunlardan oluşmuştur: Luftwaffe, 11-I gönüllü tank tankeri tugayı SS "Hollanda" ve SS polis bölümünün bir alayının SS "Norland", 9-I ve 10-I saha bölümlerinin 4-I tank-grenadier bölümleri 50 Ordusu Birliği, 42 Ordusu birliğinin saldırılarını engelledi. Maslennikov ordusunun mekanize birimleri, çok sayıda tanksavar kuyu ve mayın tarlasının yanı sıra Alman topçularının etkili ateşi nedeniyle ağır kayıplara maruz kaldı ve atıcıların ilerleyişini uygun bir şekilde destekleyemedi.
Üç günlük inatçı çatışmada, iki Sovyet ordusu, 10 km'den daha fazla bir ilerleme göstermedi. 2 şoku ve 42 ordularının birlikleri, düşmanın güçlü savunmasını kırmaya yetecek deneyime sahip değildi. Bununla birlikte, üçüncü gün sonuna kadar 2'in şok ordusunun birlikleri, öndeki düşmanın ana savunma hattını 23 kilometreye kadar geçebildi. Fedyuninsky komutanı bir mobil grup oluşturdu (152-I tank tugayı ve birkaç tüfek ve topçu birliği). Mobil ekip, Ropsha'yı yakalamak ve saklamakla görev aldı. 42'in ordusunun komutanı ayrıca Ocak ayının 17'ini savaş rezervlerine ve bir mobil gruba (1-I Leningradskaya Kızıl Bayrak, 220-I tank teçhizatları ve SAU'nun iki alayı) başlattı. Mobil grup Krasnoye Selo, Dudergof ve Crow Mountain'ı serbest bırakma görevini aldı.
Sovyet savaşçıları, Ropsha bölgesinde düşmana saldırıyor. Fotoğraf, Leningrad ablukasının son halini kaldırma operasyonu sırasında çekildi (Operasyon "The Thunder").
Almanlar buhar tükenmeye başladı. Tüm taktik rezervleri kullandılar ve operasyonel rezerv 61 Piyade Tümeni idi. Red Selo, Ropsha ve Strelna bölgelerindeki Alman birlikleri kuşatma ile tehdit edildi. Kuzey Ordu Grubu Komutanı Georg von Kühler, 26 Ordusu Birliği'nin bir bölümünü Kızıl Köy bölgesindeki savunmaya yardımcı olmak için Mginsky çıkıntısından çekmeye karar verdi. Ancak bu birliklerin transferi durumu değiştiremedi.
19 Ocak ayında, iki Sovyet ordusunun birlikleri Krasnoye Selo ve Ropsha'yı kurtardı. Aynı gün, iki cephenin birlikleri birleşti. Henüz kesin bir cephe çizgisinin olmadığı gerçeğinden yararlanan Alman emri, birliklerin çoğunu kuşatma alanından uzaklaştırdı. Ocak 20, Peterhof-Strelnenskaya düşman grubunun kalıntılarını yok etti. Almanlar, geri çekilirken, Leningrad'da yıllar boyunca biriken ağır silahları ve kuşatma ekipmanlarını attılar. Sovyet birlikleri, ağır 265 de dahil olmak üzere 85 silahlarını ele geçirdi. Almanlar, 25 km'deki ikinci Sovyet başkentinden reddedildi.
Peterhof-Strelna grubunun yenilgisi ve Ocak 14'ta da taarruza geçen Volkhov cephesinin başarıları, LF saldırısının devamı için elverişli koşullar yarattı. Maslennikov ordusu, Ulyanovka, Mgi ve Tosno bölgesinde görev yapan Kuzey Ordusu Grubu kuvvetlerinin arkasına gitmek için Krasnogvardeisk, Pushkin ve Tosno yönünde grev emri aldı. Daha sonra, 42 Ordusu, 26 ve 28 Alman Ordusu Birliği'nden ayrılmalı ve 67 Sviridov Ordusu'nun kuvvetleri ve VF'nin sağ kanadı ile işbirliği içinde, Ekim Demiryolu üzerinde kontrol kurmalı ve Leningrad'ı çevreleyen halkayı tamamen kaldırmalıdır. Feduninsky ordusunun güçleri, Krasnogvardeisk'i güney batı yönünden atlatma ve 42 ordusunun saldırılarını kolaylaştırma görevini üstlendi.
Ocak ayındaki 21'te, LF'nin 67 Ordusu ve VF'nin 8 Ordusu, düşman MGNA grubunun geri çekildiğini keşfetti. Aynı gün, Sovyet birlikleri MGu'yu kurtardı. Almanlar Kirov demiryolu ile savaştı. Ancak, saldırganlığı geliştiremediler. Naziler, Ekim Demiryolu boyunca Autostrada'nın orta savunma hattında pozisyon aldı ve inatçı bir direnişe geçti.
Almanların Mga'dan ayrılması LF komutunu planları düzeltmeye zorladı. Şimdi 2 şokunun ve 42 ordularının asıl görevi Krasnogvardeisk'e, ardından Kingisepp ve Narva'ya yapılan saldırıydı. 67 Ordusu, Ekim Demiryolunu işgal edecek ve Krasnogvardeisk’e yapılan saldırıyı destekleyecekti.
Krasnogvardeysk, Pushkin ve Slutsk için birkaç gün boyunca Ekim Demiryolu hattında inatçı savaşlar yapıldı. Almanlar ne pahasına olursa olsun Krasnogvardeysk'ü tutmaya çalıştı. Kuzey Ordu Grubu Komutanı bölgeye birkaç bağlantı yaptı. Hitler, birliklerin Ekim Demiryolu hattından, Puşkin ve Slutsk'tan çekilmesine izin vermeyi reddetti.
24 Ocak'ta Puşkin ve Slutsk serbest bırakıldı. 25 Ocak Krasnogvardeisk'e kesin bir saldırı başlattı. Neredeyse bir gün boyunca şiddetli savaşlar sürdü. 26 Ocak, Krasnogvardeisk Nazileri temizledi. 18. Alman ordusunun sağlam savunma cephesi kırıldı, Alman bölünmeleri geri çekildi. 2. şok ordusu 30 Ocak'a kadar Luga Nehri'ne ulaştı. 1 Şubat gecesi Kingisepp fırtınaya uğradı. Çayırda bir mevziyi koruyamayan Almanlar, Narva Nehri üzerindeki sınıra çekildi. 42. Ordu birlikleri, güneybatı yönünde bir saldırı geliştirerek, Luga'ya ulaştı ve Büyük Sabsk bölgesinde bir köprü başı işgal etti. Sviridov komutasındaki 67. Ordu birlikleri, güçlü düşman direnişinin üstesinden geldi, 27 Ocak'ta Vyritskaya'yı kurtardı ve 30 Ocak'a kadar Siversky'yi geri aldı.
Böylece, Leningrad ve Volkhov cephelerinin bir kısmında, Baltık Filosu ile işbirliği içinde, düşmanın güçlü savunmasını kırdılar ve Alman ordusunun 18'inde ağır bir yenilgiye uğradılar. Sovyet askerleri nihayet Leningrad'ı serbest bıraktı, 70-100 km. 27 Ocak ayında Leningrad ve Moskova'da SSCB'nin kuzey başkentinin ablukalarının kesin olarak kaldırılması onuruna ciddi bir selam verildi. Büyük zaferin şerefine üç yüz yirmi dört silah vurdu. Leningrad halkı sevindi: binlerce hayat iddia eden korkunç abluka ortadan kalktı.
Kukryniksy. Ellerin kısa.
Devam edecek ...