Dünyanın acımasızlığını gözler önüne seren bir güçlü bir kadın Marina Abramović. Bedenini hem özne hem de araç olarak kullanan öncü performans sanatlarıyla tanınan bir Sırp sanatçı. Performans, ses, video, heykel ve fotoğrafçılığını pratiğine dahil eden Abramović, genellikle seyircilerin katılımıyla duyum ve etkilerini araştırmak için tehlikeli veya yorucu eylemlere cesaret eder.
Abramović, Yugoslavya'da II. Dünya Savaşı'nda Partizan olarak savaşan ve daha sonra Josip Broz Tito komünist hükümetinde istihdam edilen ailesi tarafından yetiştirildi. 1965 yılında resim eğitimi almak için Belgrad Güzel Sanatlar Akademisi'ne kaydoldu. Bununla birlikte, sonunda, performans sanatının olasılıklarıyla, özellikle de vücudunu sanatsal ve manevi bir keşif alanı olarak kullanma yeteneğiyle ilgilenmeye başladı. 1972'de Hırvatistan'ın Zagreb şehrinde bulunan Güzel Sanatlar Akademisi'nde yüksek lisans eğitimini tamamladıktan sonra Abramović, bedenini özne olarak kullanan bir dizi görsel performans tasarladı. Sanatçı ve seyirci arasındaki ilişkinin sınırlarını test etmek için Abramović, en zorlu ve en iyi bilinen performanslarından birini 1974 yılında geliştirdi. Kendisine pasif bir rol verdi, halk onun üzerinde hareket edecek güçtü. Abramović bir masaya insanların istedikleri şekilde kullanmasına izin verilen bir gül, tüy, bal, kamçı, zeytinyağı, makas, neşter, silah ve tek kurşun gibi 72 nesne yerleştirdi. Sanatçı altı saat boyunca seyircilerin bedenini ve eylemlerini sonuçsuzca manipüle etmesine izin verdi. Bu şekilde, insan öznenin sosyal sonuçlardan gizlendiğinde ne kadar savunmasız ve saldırgan olabileceğini test etti. İlk başta seyirci fazla bir şey yapmadı ve son derece pasifti. Ancak, aydınlanma eylemleri için bir sınır olmadığını belirlemeye başladığında, performans son derece acımasız hale geldi. Performansın sonunda, vücudu soyuldu, saldırıya uğradı ve Abramović'in "Madonna, anne ve fahişe" olarak tanımladığı bir görüntüye dönüştü. Ayrıca, sanatçının vücudunda saldırganlık işaretleri belirgindi. Boynunda seyirciler tarafından yapılan kesikler vardı ve kıyafetleri vücudundan parçalanarak çıkarılmıştı. Çalışmalarında Abramović kimliğini diğerlerinin bakış açısıyla doğrular, ancak daha da önemlisi, her oyuncunun rollerini değiştirerek, insanlığın kimliği ve doğası büyük ölçüde ortaya çıkarılır ve sergilenir. Böylece, bireysel deneyim kolektif olana dönüşür ve güçlü bir mesaj oluşturur. Abramović'in sanatı da hareketsiz kaldığı ve seyircilerin vücudu ile istedikleri gibi yapmalarına izin vererek, kadın vücudunun nesnelleştirilmesini temsil ediyor ve kabul edilebilir olarak sınırlarını zorluyordu. Bu temsil türü, sanat ile cinsellik ve kamusal söylem arasındaki ilişkiyi karmaşıklaştıran ve sorgulayan BDSM gibi önemli politik konuları da yansıtmaktadır. 1975'te Abramović Amsterdam'a taşındı ve bir yıl sonra benzer düşünen bir Alman sanatçı olan Frank Uwe Laysiepen ( Ulay) ile ortak çalışmaya başladı. Birlikte yaptıkları çalışmaların çoğu, cinsiyet kimliği ile ilgiliydi. Çift, dünya çapında bir düzineden fazla yerde performanslarını gerçekleştirdiler. 1988'de ilişkilerini sona erdirmeye karar verdiklerinde, ayrılmayı sembolik olarak Çin Seddi'nin her iki ucundan yürüdükleri ve veda etmek için ortada buluştukları bir performans ile izleyicilerine sundular. Abramović’in yıldızı, Venedik Bienali'nde en iyi sanatçı Altın Aslan ödülünü kazandığı 1997 yılında parladı. Abramović 2012 yılında HBO belgesel The Artist Is Present adlı eseri ile daha da tanınır hale geldi. Retrospektifin bir tarihi olan Abramović'in üç aylık sergisi boyunca her gün yedi saat boyunca hareketsiz oturduğu için fiziksel dayanıklılık testini de belgeledi.
MoMA retrospektifinden sonra Abramović, Jay Z, Lady Gaga ve James Franco gibi pop ikonlarıyla işbirliği yapan bir ünlü haline geldi. İlkelerini sanat galerilerindeki atölye çalışmaları ve daha sonra organizasyonları aracılığıyla, özellikle New York eyaletindeki Marina Abramović Enstitüsü aracılığıyla öğreterek performans sanatının mirasını keşfetmeye devam etti. 2016 yılında Abramović, Walk Through Walls anısını yayınladı. Marina Abramović şu an İstanbul Sakıp Sabancı Müzesi'nde, Flux / Akış sergisiyle 26 Nisan tarihine kadar ziyaretçilerini bekliyor.