BACKGROUND: The Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) pandemic has led to a unique set of circumstances, straining health-care systems and affecting the way of life in societies around the world. Measures such as social isolation, travel restrictions, and workplace closures have led to an increase in motorcycle use. Consequently, motorcycle accidents have become a significant problem during this period. This study presents detailed research conducted to examine motorcycle accidents during the COVID-19 pandemic and to understand the causes and consequences of the increase in these accidents.
METHODS: This research evaluated records from a single health examination and used various models to analyze motorcycle acci-dents within a specified time period. Additionally, retrospective analyses were conducted to examine associations between motorcycle use and crashes in our country before and after the pandemic. The records of 386 patients who were injured in motorcycle accidents and followed up, received treatment, and were recorded at Biruni University Hospital between November 2015 and April 2023 were retrospectively examined. Noted details included the victims' age, gender, injury mechanism, injury site, injury severity, helmet use, presence and location of fractures, time distribution of the accident, and the severity of other important tissue injuries. The relationship between the injury site, fractures, and accident details, and the "Injury Severity Score" (ISS) was also investigated.
RESULTS: Among the 386 injured victims in motorcycle accidents, 333 were male and 53 were female. Of these, 168 (43.5%) were motorcycle drivers, 137 (35.5%) were motorcycle couriers, and 81 (21%) were pedestrians. A total of 186 (48%) injuries occurred before the pandemic (November 2015-March 2020), while 200 (52%) were sustained during the pandemic. The study indicates a noticeable increase in motorcycle injuries, particularly among motor couriers, especially during the pandemic quarantine periods. Post hoc analysis revealed that motor couriers had significantly lower ISS compared to other professions (p=0.009 and p=0.045, respectively). Motorcyclists who wore helmets were found to have significantly lower ISS than those who did not wear helmets (p<0.05). Furthermore, it was found that the ISS was positively correlated with the number of bone fractures, total soft tissue injury, and significant clinical characteristics (r=0.758, r=0.756, and p<0.001, respectively).
CONCLUSION: This clinical studys findings demonstrate that the measures implemented during the pandemic to limit society's mobility have led to an increase in motorcycle accidents. Notably, there has been a significant rise in the number of accidents, particularly involving individual motorcycle use and motorcycle courier services.
AMAÇ: COVID-19 pandemisi, dünya genelinde sağlık sistemlerini zorlayan ve toplumların yaşam biçimlerini etkileyen benzersiz bir durumu beraberinde getirdi. Sosyal izolasyon önlemleri, seyahat kısıtlamaları ve iş yerlerinin kapanması gibi önlemler, motosiklet kullanımının artmasına ve bu dönemde motosiklet kazalarının önemli bir sorun haline gelmesine yol açtı. Bu klinik araştırmanın amacı, COVID-19 Pandemisi dönemindeki motosiklet kazalarını incelemek ve bu kazaların artışının nedenlerini ve sonuçlarını detaylı olarak incelemektir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu araştırmada tek sağlık merkezine ait tıbbi kayıtlar incelenmiş ve belirlenmiş bir zaman aralığındaki motosiklet kazalarının analizi için çeşitli yöntemler kullandık. Ayrıca, ülkemizde pandeminin başlangıcından önce ve sonra motosiklet kullanımı ile kazalar arasındaki ilişkiyi incelemek için istatistiksel analizlerini yaptık. Biruni Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde Kasım 2015-Nisan 2023 tarihleri arasında kayda geçirilmiş, motosiklet kazası öyküsü ile yaralanan ve aynı merkezde takip, tedavisi yapılan 386 hastanın kayıtları retrospektif olarak incelendi. Olguların yaş, cinsiyet, yaralanma mekanizması, yaralanma bölgesi, yaralanma ciddiyeti, kask kullanımı, kırık varlığı ve bölgesi, kazanın zaman dağılımı ve diğer önemli doku yaralanmaların ciddiyet durumlarını ve yaralanma bölgesi, kırıklar ve kaza detayları ile Yaralanma Şiddeti Skoru (Injury Severity Score ISS) arasındaki ilişkiyi araştırdık.
BULGULAR: Motosiklet kazalarında yaralanan 386 kazazedenin (Erkek n=333, Kadın n=53), motorsikletli kurye (n=137, %35.5), bireysel motosiklet kullanıcısı (n=168, %43.5), motosiklet kazası mağduru (n= 81, %21) ana başlıkları altında dağılımı incelendiğinde, 305 kazazedenin sürücü (%79), 33ünün (%8.5) motorsiklet yolcusu, 47 kazazedenin yaya (%12.2) ve 1 kazazedenin (%0.3) ise paten sürücüsü olduğunu belirledik. Yaralanma mekanizmaları incelendiğinde; otokontrolü kaybetme -çarpışmasız kazalar- nedeniyle oluşan kazaların baskın olduğu (n=225, %58.3) görüldü. Kazazedelerin tamamı kırık varlığı ve kırık bölgesi yönünden incelendiğinde; toplamda 175 kırık saptadık. Sürücülerde kırıkların daha çok sıklıkla üst ekstremite, pelvis ve alt ekstremite kırıkları şeklinde olduğunu bulduk. Tüm olgular kemik kırıkları ve yumuşak doku yaralanmaları yönünden incelendiğinde; total kemik kırığı sayısı ve total yumuşak doku travması sayıları arttıkça ISS değerlerinin artış gösterdiğini belirledik.
SONUÇ: Klinik çalışmamızın bulguları, COVID-19 pandemisinin toplumun hareketliliğini sınırlamak için alınan önlemlerin motosiklet kazalarında bir artışa neden olduğunu göstermektedir. Özellikle bireysel motosiklet kullanımı ve motorlu kurye hizmetleri sırasında meydana gelen kazaların sayısında belirgin bir artış saptanmıştır.