Tarihte uzun zamandır maskeler ve kostümler insan kültürünün ayrılmaz bir parçası olmuştur. Bugün onları alaylarda, karnavallarda ve renkli sokak performanslarında görüyoruz. Ancak bu festivallerin kökleri, 3000 yıl öncesine kadar Dionysos’un (veya Roma kültüründeki karşılığı olan Bacchus) bahar kutlamalarında bulunabilir ve bugünün festivalleri aslında Avrupa halklarının Hıristiyan karnavalının çeşitli enkarnasyonlarıdır. Bu festivallerin çoğu Şubat ve Mayıs ayları arasında dünya çapında kutlanır ve ortak özellikleri şunlardır: mevcut düzeni değiştirmek, günlük yaşamın rutinine alternatif – bazen vahşi – ve olağan sosyal engelleri aşmadan, sonuçlar. Bu nedenle maskeler, onları takanların anonimliğini korurken, engellemeleri serbest bırakmaya ve ortalığı karıştırmaya teşvik ettiği için bunların ayrılmaz bir parçasıdır. Ancak maskeler her zaman mutlu bir tatilin parçası değildi. Korku ve dehşet saçmakta olan maskeler, büyücülerin veya “dirilen ataların” maskeleri vardı. Giyenlerin yüzlerini korumak için maskeler vardı ve ayrıca giyinmesinin toprağın, hayvanların ve onları takanların verimliliği üzerinde sihirli bir etkisi olduğuna inandıkları maskeler de vardı. Diğer birçok halk gibi Kuzey Kafkasya halklarının da farklı tasarım ve kullanım amaçlarına sahip maskeleri vardı. Kafkasya’nın her yerinde Avusturyalılar, Karaçay-Balkarlar, Çeçenler, Dağıstanlar ve Gürcüler’de kurt, ayı, maymun vb. şekillerde maskeler bulunabilir.
Kuzeybatı Kafkasya sakinleri olan Çerkeslerde maskelerin iki ana kullanımı vardı. İlk kullanım, avlanırken takılan maskelerdi. Çerkesler, gerçek niyetlerini avlanan hayvanlardan gizlemek için maskeler takmaları ve günlük dilden (avlanma dili) farklı bir dil konuşmaları gerektiğine inanıyorlardı. Ve böylece prensler, soylular ve Savaşçılar Kardeşliği üyeleri av boyunca maske takacaklardı. İkinci maske kullanımı, Avrupa halklarının bahar kutlamalarına oldukça benziyordu. Çerkeslerin kültüründe tarım çok önemli bir rol oynadığı için, bahçelerin dönüşü için her yıl büyük bir festival düzenliyorlardı (ЖъонэкӀоихьажь – ָא онэкӀоихьажь – – онэк’оихьа’ь). Bu festivalin ana karakteri “dans eden keçi” (Ачъэкъашъор – ֵֵקָ ‘ъъ ֻורור) karakteriydi. Dans eden keçinin görevi festivaldeki tüm kutlamaları mutlu ve eğlenceli kılmaktı. Kışın ölümüne ve hayatın dünyaya dönmesine bir benzetme olarak, asistanlarıyla evden eve gidip evlerinin kapısında ölüyormuş gibi yapardı. Onu diriltmek için evin efendisinin bir hayvan şeklinde bir kurban sunması gerekiyordu ve ancak o zaman keçi dirilecekti. Ancak keçi köy halkını ve maddi durumunu bildiği için kurbanında kimin ′′ cimri ′′ olduğunu bilebilir ve hak kurban kesilinceye kadar ayağa kalkmazdı. İşte bayramda kurban kesilen hayvanlar sonunda böyle toplanırdı. Kafkasya ‘da 20. yüzyılın ortalarına kadar ′′ dans eden keçi ′′ yılın her ayındaki diğer etkinliklerde de görülebilmekte ve bir ölçüde Orta Çağ Avrupa’ daki ′′ bahçe soytarılığı ′′ na benzer bir rol oynamaktadır. Kafkasya ‘daki Çerkesler arasında son yıllarda bu adetin belli bir canlandırması yaşanmış olup düğünlerde veya büyük dans etkinliklerinde görülebilmektedir.
Bu yazı ibraniceden çevrilmiştir.