{ 6}Sınırlı sosyal etkileşime sahip ileri yaş grubundaki bireyler, düzenli sosyal etkileşimde bulunan emsallerine kıyasla, özellikle demanstan sıklıkla etkilenen bölgelerde, genel beyin hacminde azalma yaşama riski daha yüksek olabilir. Amerikan Nöroloji Akademisi’nin tıp dergisi Neurology’de yakın zamanda yayınlanan bir çalışma.
Ancak, çalışmanın yalnızca sosyal izolasyon ile beyin hacmindeki azalma arasında bir ilişki keşfettiğini ve sosyal izolasyonun beyin hacminde azalma olduğunu kanıtlamadığını belirtmek önemlidir. izolasyon beyin küçülmesine neden oluyor.
Japonya’nın Fukuoka şehrindeki Kyushu Üniversitesi’nden araştırma yazarı MD, PhD Toshiharu Ninomiya, “Sosyal izolasyon yaşlı yetişkinler için büyüyen bir sorundur” dedi. “Bu sonuçlar, insanlara başkalarıyla bağlantı kurmalarına ve bağlantılarını sürdürmelerine yardımcı olacak destek sağlamanın, beyin atrofisini ve demans gelişimini önlemede faydalı olabileceğini gösteriyor.”
Araştırma, yaş ortalaması 73 olan 8.896 kişiyi içeriyordu. demansı olmayan kişi. MR beyin taramaları ve sağlık muayeneleri yaptırdılar. Sosyal teması belirlemek için insanlara bir soru soruldu: Sizinle birlikte yaşamayan akraba veya arkadaşlarınızla ne sıklıkla iletişim halindesiniz (örneğin, buluşuyor veya telefonda konuşuyorsunuz)? Yanıt verme seçenekleri her gün, haftada birkaç kez, ayda birkaç kez ve nadiren şeklindeydi.
En düşük sosyal iletişim düzeyine sahip kişilerin genel beyin hacmi, en fazla sosyal etkileşime sahip olan kişilere göre önemli ölçüde daha düşüktü. temas etmek. Toplam beyin hacmi veya beyaz ve gri maddenin toplamı, toplam kafa içi hacmin yüzdesi olarak veya beyin, meninksler ve beyin omurilik sıvısı dahil olmak üzere kafatası içindeki hacim, en düşük temas grubunda %67,3 idi. En yüksek temas grubunda %67,8. Ayrıca hipokampus ve amigdala gibi hafızada rol oynayan ve demanstan etkilenen beyin bölgelerinde de daha düşük hacimler vardı.
Araştırmacılar, yaş gibi beyin hacmini etkileyebilecek diğer faktörleri de hesaba kattı. , diyabet, sigara ve egzersiz.
Sosyal olarak izole olan kişilerin beyinlerinde, sık sosyal temas halinde olan kişilere göre beyaz madde lezyonları adı verilen daha küçük hasar alanları da daha fazlaydı. Beyaz madde lezyonlarından oluşan kafa içi hacim yüzdesi, sosyal olarak izole edilmiş grupta 0,30 iken, sosyal olarak en fazla bağlantıya sahip grupta bu oran 0,26’ydı.
Araştırmacılar, depresyon semptomlarının sosyal izolasyon ve sosyal izolasyon arasındaki ilişkiyi kısmen açıkladığını buldu. beyin hacimleri. Bununla birlikte, depresyon belirtileri ilişkinin yalnızca %15 ila %29’unu oluşturuyordu.
“Bu çalışma zamana ait bir anlık görüntü olmasına ve sosyal izolasyonun beyin atrofisine neden olduğunu belirlememesine rağmen, bazı çalışmalar yaşlıları maruz bırakmanın beyin atrofisine yol açtığını göstermiştir. Ninomiya, insanların sosyal açıdan uyarıcı gruplara katılmasıyla beyin hacmindeki düşüşleri durdurdu, hatta tersine çevirdi ve düşünme ve hafıza becerilerini geliştirdi; dolayısıyla insanların sosyal izolasyonunu iyileştirmeye yönelik müdahalelerin beyin hacmi kaybını ve bunu sıklıkla takip eden demansı önleyebilmesi mümkün,” dedi Ninomiya.
{ 6}Araştırma yalnızca yaşlı Japonları kapsadığından, bulguların diğer etnik kökenlere ve gençlere genelleştirilememesi bir sınırlamadır.
Referans: “Sosyal Temas Sıklığı ile Toplumdaki Beyin Atrofisi Arasındaki İlişki -Demans Olmayan Yaşlı İnsanlarda Yaşamak – JPSC-AD Çalışması” yazan: Naoki Hirabayashi, Takanori Honda, Jun Hata, Yoshihiko Furuta, Mao Shibata, Tomoyuki Ohara, Yasuko Tatewaki, Yasuyuki Taki, Shigeyuki Nakaji, Tetsuya Maeda, Kenjiro Ono, Masaru Mimura, Kenji Nakashima, Jun-ichi Iga, Minoru Takebayashi ve Toshiharu Ninomiya, 12 Temmuz 2023, Nöroloji.
DOI: 10.1212/WNL.0000000000207602
Çalışma Japonya Ajansı tarafından desteklenmiştir. Tıbbi Araştırma ve Geliştirme ve Suntory Holdings Limited adına.