En acımasız, en ahlâksız, en vahşi vak'aların öznesinin neredeyse tümünün erkekler olduğu bir memlekette kadın doğmuş olmaktan yaşadığım ürkekliğim, 'neyse ki' erkek doğmamış olmakla teselli buluyor.
Olmamış bir şeyin üzerinden konuşarak 'erkek doğmuş olsaydım bu güruha ait olmazdım' demek ne kadar doğru olur bilmem, ama bu güruha ait olmayan erkeklerin yerinde olmak istemezdim doğrusu.
Beni erkek doğmadığıma 'neyse ki' dedirten; erkeklerin hayatları boyunca sevdiklerinihemcinslerinden korumaya çalışmaları, her tecavüzde, her şiddette, her cinayette 'erkekler' diye başlayan genellemelere karşı boyunları bükük durmak zorunda kalmaları ve hep 'kurunun yanında yanan yaş' olmaları.
****
Düşünün bir, nasıldır acaba tenha bir sokakta tek başına yürüyen bir kadınla karşılaştığında kadının kendisinden için için korktuğunu bilen bir erkek olmak.
Nasıldır o kadının yolunu değiştirmesine ya da oradan koşar adım uzaklaşmasına şahit olan bir erkek olmak.
Ya da toplu taşımanın sıkışıklığında bir kadına istemsizce dokunduğunda kadının kendisine tacizci gözüyle baktığını hisseden bir erkek olmak.
Minik bir çocuğun başını şefkatle okşarken çevredekiler tarafından pedofilik bulunabileceğini düşünen bir erkek olmak.
İnsani duygularla yardım etmek istediği bir kadın tarafından fırsatçılıkla suçlanabileceği ihtimalini düşünen bir erkek olmak.
Kısacası sürekli 'ben dostum' mesajı vermek zorunda kalan bir erkek olmak.
Zor değil mi?
Çok zor hem de...
Ne yapabiliriz ama; en efendi görünenlerinin içinde bile "Dr. Jekyll - Mr. Hyde" filminin dönüp dönmediğini bilemeyince insanın içinde tüm erkek taifesine karşı bir korku gelişiyor elbet.
Kavun değil ki...
Biz de haliyle hep kadınlar tarafından bakıyoruz bu vahşi saldırılara.
Hep de kendinden zayıf gördüğü her canlıya saldıran 'az gelişmiş' erkek cinsini kınıyoruz.
Peki ya haksız mıyız?
Değiliz elbet.
Lakin bir de 'adam gibi adam' erkeklerimiz var ki, onların hakkının yenmesine kıyamayız...
****
Başlığa dönelim tekrar;
Ben erkek olsaydım, ülkesinin kadınlarına bu derece bağnazlıkla saldıran hemcinslerim adına çok ama çok utanırdım.
Eminim ki bizi yöneten erkekler de utanıyorlardır bu durumlardan.
Utanmakla kalmayıp o insanların kadına bakışını değiştirmek adına ellerinde tuttuklarıdevletin tüm gücünü kullanarak çalışmalar yapıyorlardır.
Bu çalışmalar ile kadınına değer veren toplumlar ile kadınını aşağılayan toplumlarınkarşılaştırmalarını insanların önüne sunuyorlardır.
Bu çalışmaları radyo televizyon yayınları ile olsun, cuma hutbeleri ile olsun, okul müfredatları ile olsun, kısacası tüm iletişim kanalları ile destekliyorlardır.
Kızlı erkekli dolaşanlara laf etmeyip, hamile bir kadının sokakta dolaşmasını yasaklamıyorlardır.
Kadını sosyal hayattan kaldırıp, erkeği 'görmemiş' bırakmıyorlardır.
İşlenen tüm suçların müsebbibi olarak kadının giyimine kuşamına, haline tavrına bahanebulmuyorlardır.
Biliyorlardır ki kadın olsun erkek olsun dünyaya gelen her insanın en temel hakkı onurlucave insanca yaşama hakkıdır.
Biliyorlardır, değil mi?
Hey; niye sustunuz öyle birdenbire?