Ülkelere, insanları ‘alakart dayanışma’ planı kapsamında almaları için bir yetişkine 10.000 € teklif edilecek.
Avrupa komisyonu, dört yıldan uzun süren çıkmazdan sonra Avrupa’nın iltica ve göç kurallarını değiştirme girişimini canlandırdığı için zorunlu mülteci kotası fikrinden vazgeçiyor.
Koronavirüs salgını nedeniyle ertelenen uzun zamandır beklenen göç önerileri, AB üye ülkelerinin mültecileri kabul edip etmemeyi seçmelerine veya sığınma hakkı reddedilenleri kendi ülkelerine iade etme sorumluluğunu üstlenmelerine izin verecek.
Akdeniz’de kurtarılan mültecileri veya sığınmacıları almak için bir tatlandırıcı olarak, ülkelere her yetişkin için AB bütçesinden finanse edilen 10.000 € (9.192 £) teklif edilecek. Ancak geçmişten kopuşta hiçbir ülke kimseye sığınmak zorunda kalmayacaktır.
“Alakart dayanışma”
Bu “alakart dayanışma”, AB’nin göç krizinin zirvesinde zorunlu mülteci kotalarını nitelikli çoğunluk oyuyla zorladığı 2015’ten beri hüküm süren çıkmaza son vermeyi amaçlıyor. Daha sonra Polonya’nın da katıldığı Macaristan, herhangi bir mülteciyi kabul etmeyi reddetti. İki ülke , sığınmacıları kabul etmeyi reddeden ülkeler için zorunlu ödemelere dayanan 2016 reform girişimini engelleyen bir engelleme koalisyonuna katılmaya devam etti .
En son değişiklikler cephe hattındaki devletler üzerindeki baskıyı hafifletmek için tasarlanırken, İtalya, Yunanistan ve İspanya büyük olasılıkla hayal kırıklığına uğrayacak ve iltica taleplerini yönetmek için varsayılan sorumlulukları ellerinde tutuyorlar.
Avrupa içişleri komiseri Ylva Johansson, geri dönüşlere yapılan vurgunun 2015’ten bu yana değişen gerçeği yansıttığını söyledi. “Gerçek durumla başa çıkmalıyız ve insanların kafalarındaki durumla uğraşmamalıyız.” muhabirler. “Gelenlerin çoğu mülteci değil: düzensiz girişlerin üçte ikisinin olumsuz bir kararı olacak.”
2019’da 491.200 kişiye AB’den ayrılma emri verildi, ancak yalnızca% 29’u menşe ülkelerine iade edildi. Johansson, “% 100 geri dönüş mümkün olmayabilir” dedi, ancak “burada iyileştirme için önemli bir alan vardı”.
Getirileri iyileştirmek yıllardır AB politikasının bir amacı olsa da, komisyon üye ülkelere yardım etmesi için bir geri dönüş koordinatörü atayarak ivme kazandırmayı umuyor.
Bir STK Brüksel’i göç karşıtı hükümetlere boyun eğmekle suçladı. Oxfam’ın AB ofisi başkanı Marissa Ryan, “Komisyon, tek amacı Avrupa’da koruma sağlanan kişilerin sayısını azaltmak olan AB hükümetlerinin baskılarına boyun eğdi ” dedi.
İsveçli komiser Johansson, geri dönüşlerin sorumluluğunu üstlenmenin, sığınmacıları barındırmak istemeyen AB hükümetleri için çekici bir seçenek olacağını umuyor. Orta Doğu ve Afrika ülkeleriyle tarihi bağların olmamasının “dönüş sponsorluğu” almanın önünde engel olmaması gerektiğini vurguladı. Kendi ülkesi, bu hükümetleri vatandaşlarını geri almaya teşvik etmek için “Fas ve Afganistan’a çok yatırım yaptı” dedi.
Ancak hükümetler, geri dönemedikleri tüm göçmenlerden sorumlu olacaklar.
Yer değiştirmekten ve geri dönmekten kaçınan hükümetler, örneğin Yunanistan gibi ön saflardaki devletlerdeki kabul merkezlerini finanse etmek gibi başka tedbirler için de para harcamayı tercih edebilir. Ancak, yeniden yerleştirme ve geri dönüşler üzerindeki ağır yükü kaldırmaya yetecek sayıda ülke öne çıkmazsa, komisyon bu jestleri geçersiz kılabilir. Johansson, “Herkes dayanışmadan payına düşeni yapmak zorundadır” dedi.
Komisyon ayrıca daha hızlı süreçler vaat ediyor: tüm gelenlerin sağlık ve güvenlik kontrollerinin beş gün içinde tamamlanması gerektiğine dair bir kural getirmek istiyor. Yunanistan’da vaat edilen bir pilot programa rağmen, AB’nin Yunanistan ve İtalya’daki meşhur yavaş prosedürleri hızlandıracak kaynaklara sahip olup olmadığı belirsizliğini koruyor.
AB liderleri, bloğun önümüzdeki yedi yıllık bütçesi için Temmuz ayında bir anlaşma yaptıklarında göç ve sınır kontrol harcamalarını 8.5 milyar € veya% 27 oranında kesti .
Öneriler, 27 üye ülkedeki AB milletvekilleri ile Avrupa parlamentosu arasındaki at ticaretinde kesinlikle değişecek ve anlaşma kesin olmaktan uzak.
AB dönem başkanlığını yürüten Almanya yıl sonuna kadar ilkeler üzerinde anlaşmaya varmayı hedeflerken, komisyon yasanın 2021 Haziran’ına kadar tamamlanmasını istedi.
Alman içişleri bakanı Horst Seehofer, planları üye devletlerle “tartışmak için iyi bir zemin” olarak nitelendirdi. “Şu anda işleyen bir Avrupa göç politikası yok” diye ekledi. “Avrupa’nın kaderi, göç politikasıyla belirlenecek.”
Yunanistan, hükümet sözcüsü Stelios Patsos’un teklifin daha güçlü sınır kontrolü ve sorumluluk ve dayanışma arasında “adil” bir ayrım anlamına geldiğini tweet atmasıyla olumlu tepki verdi. İtalya ve Macaristan – her ikisi de bir anlaşma için çok önemlidir – daha ihtiyatlı bir yanıt verdiler.
2018’de yaklaşık 150.000 düzensiz göçmen AB’ye geldi, bu beş yılın en düşük seviyesi ve aynı dönemde dünyanın geri kalanından AB27’de yaşamaya gelen 2,4 milyonun yalnızca bir kısmı.
Yakılan Moria kampının kapsadığı bazı sığınmacıların karşılaştığı korkunç koşullar , AB’nin başarısızlığının kanıtı olarak görülüyor . Yeni tekliflerin arifesinde, BM mülteci ajansı ve Uluslararası Göç Örgütü, AB’nin mevcut politikasının “uygulanamaz, savunulamaz ve çoğu zaman yıkıcı insani sonuçlar doğurduğu” konusunda uyarıda bulundu.
Akdeniz’de ve kara sınırlarında yasadışı geri itme raporlarının ardından komisyon, ihlalleri soruşturmak için bir izleme mekanizması kurmak istiyor. Johansson, “Dürüst olmak gerekirse, bu raporlara göre hareket edemem çünkü soruşturma imkanım yok” dedi.
Ancak komisyon, izlemeyi kurmaları için AB Temel Haklar Dairesi tarafından desteklenen AB üye ülkelerine güvenecek. Bu, kötüye kullanım politikaları ve şiddet içeren geri itmelerle suçlanan aynı hükümetlerin bunların gerçekleşip gerçekleşmediğini değerlendirmekten sorumlu olacağı anlamına geliyor.