Ancak aynı zamanda, yıllık karbon emisyonları da artmaya devam ediyor. Gelecek daha iyi görünürken, şu anda işler daha da kötüye gidiyor. Bu, Kıyamet Saati’ni kuran bilim adamları için bir muamma sunuyor. Gelecekteki taahhütlere mi gidiyorlar yoksa şu anki durum mu?
Pierrehumbert, “Bana ve çoğumuzun görüşüne göre, her yıl atmosfere karbondioksit salmaya devam ettiğimize göre, ibre kıyamet gününe doğru biraz daha ileriye gitmeli” diyor. Ancak yelkovanı gece yarısına yaklaştırabileceğiniz pek çok an vardır. Daha fazla artış eklemek, Kıyamet Saati’nin nüansını artıracaktır, ancak saati gece yarısına 99,4 saniye olarak ayarlamak, orijinal tasarımcılarının hedeflediği etkiye tam olarak sahip değildir.
Gece yarısına kadar geri sayım, nükleer savaş hakkında düşünmenin sezgisel bir yoludur. Ya dünya nükleer savaştadır ya da değildir. Burada bir nüans var – örneğin taktik bir nükleer silah, tam ölçekli bir nükleer savaşla aynı şey değildir – ancak çok geniş bir düzeyde, orijinal Bulletin bilim adamlarının düşündüğü şekliyle nükleer savaş oldukça ikili bir durumdu. İklim değişikliği çok daha nüanslı. Çoğu bilim adamı, iklim ısınması söz konusu olduğunda, felaketin net bir uçurum kenarı olmadığı konusunda hemfikirdir. Bunun yerine, küresel felaketlerin yanı sıra artan bir felaket olasılığı var. iklim devrilme noktalarıbelirli iklim sistemlerinin aniden ve geri döndürülemez şekilde değiştiği yer.
Bu yüksek etkili, düşük olasılıklı olaylar tam olarak anlaşılamamıştır, ancak iklim değişikliğinin gezegen üzerinde ciddi bir etkiye sahip olmasının tek yolu bunlar değildir. Varoluşsal risk araştırmacısı Luke Kemp olarak kaydetti, çok daha sıcak bir dünya, diğer felaket risklerine karşı daha az dirençlidir. İnsanlığın korkunç bir salgından veya felaket seviyelerinde ısınmaya sahip bir dünyada bir nükleer savaştan geri döndüğünü hayal etmek daha zor. İklim değişikliği başlı başına bir kıyamet günü riski değil, her türlü olaya karşı savunmasızlığımızı artıran bir risk çarpanı.
Pierrehumbert, “Sıfırdan başlıyor olsaydınız, iklim için daha çok termometre gibi bir şeye sahip olduğunuzu düşünebilirsiniz” diyor. Ancak bu metaforun bile sakıncaları var. Sıcaklık şu andaki ısınmayı mı yoksa gelecekte bizi bekleyenleri mi temsil eder? Ve gece yarısına eşdeğer bir sıcaklık var mı – gerçek bir geri dönüşü olmayan nokta? Pierrehumbert, dünyayı insanların yaklaşık yarısı için yaşanmaz hale getirecek ısınmanın iklim kıyamet günü benzeri bir olay olarak kabul edilebileceğini öne sürüyor. Bu miktarda bir ısınma için doğru yolda değiliz, ancak Pierrehumbert’in işaret ettiği gibi, yakılacak fosil yakıtlar kaldığı sürece, iklim değişikliği riski hiçbir zaman tamamen ortadan kalkmaz.
Tehdit ne olursa olsun, saat metaforunun bir dezavantajı, şu ana ve buraya biraz fazla konsantre olmamıza neden olmasıdır. Pierrehumbert, “Saat, bu yıl bir nükleer savaşın ne kadar riskli olduğunu söylemeyi amaçlamıyor” diyor. Sonuçlanması onlarca yıl sürebilecek risklerin temel durumunun bir değerlendirmesi olması amaçlanıyor. Bunlar zaten karmaşık ve iklim değişikliği bu risklerin bir çarpanı gibi; onu da karışıma ekleyin ve geri kalan her şey uzun süreler boyunca biraz daha belirsiz ve kaotik hale geliyor.
Bütün bunlar Kıyamet Saati’ni nereye bırakıyor? Kendi kendine yol açtığı felaketin asla çok uzak olmadığını güçlü bir şekilde hatırlatıyor. Ancak aynı zamanda iklim değişikliğinin karmaşıklığının ve risklerin zamana yayılıp birbirine karışma şeklinin de altını çiziyor. Çok sayıda olası felaketle (pandemiler, haydut yapay zeka ve hızla ısınan bir gezegen) karşı karşıya olduğumuz bir zamandan bakıldığında, Kıyamet Saati çok daha basit bir çağdan bir uyarıdır.
24.01.2023 10:30 ET’de güncellendi: Bu hikaye, 24 Ocak 2023’te Kıyamet Saati’nin kollarının hareketini yansıtacak şekilde güncellendi.
Kaynak : https://www.wired.com/story/doomsday-clock-climate-change/