Tüm insan faaliyetlerinde, arıtılması gereken atık su oluşur. Atık su arıtma tesisleri istasyonlardır arıtma tesisleri atık su ve bu suların arıtılmasından sorumludur. Şehirlerden, endüstrilerden, tarımdan vb. Gelen insan faaliyetlerinden kaynaklanan sudur. Dökülmeler ve sızıntılar, ekolojik felaketleri tetikleyen toksik maddeler açığa çıkarabildiğinden çevre için potansiyel bir tehlike oluşturmaktadır.
Bu nedenle su arıtma tesisleri hakkında bilmeniz gereken her şeyi size anlatacağız.
Indeks
Su arıtma süreçleri
Suların doğal ortama geri döndürülebilmesi için, temel amacı atıkları ortadan kaldırmak olan bir dizi arıtmayı takip etmeleri gerekmektedir. Arıtmalar, atık suyun özelliklerine ve nihai varış yerine göre değişir. Atık suyun, atık su arıtma tesislerine ulaşmasını sağlayan kolektör tüpleri aracılığıyla toplandığını biliyoruz. Onları arındırabilmek için farklı işlemlere tabi tutuldukları yer burasıdır.
Hemen hemen her mevsimde, sular kanala dönmeden önce ortalama 24-48 saat kalma eğilimindedir. Bu kanal bir nehir, su deposu veya deniz olabilir. Arıtma tesislerinde aşağıdaki işlemlere tabi tutulurlar:
- Ön işlem: Suda bulunan kum ve yağlar gibi en büyük katıların giderilmesinden oluşur. Bu ön arıtma, suyu sonraki işlemler için uygun hale getirebilmek için gereklidir.
- Birincil tedavi
- İkincil tedavi: Sadece suyu daha da arıtarak korunan doğal alanlara dökmek istediğinizde kullanılır. Sahip oldukları yüksek maliyet nedeniyle genellikle normal şekilde yapılmaz.
Arıtma tesislerinde meydana gelen ana süreçlerin neler olduğunu adım adım anlatacağız.
Kanalizasyon tesislerinde arıtmalar
Birincil tedavi
Sudaki asılı partikül içeriğini azaltmak için uygulanan bazı fiziksel-kimyasal işlemlerden oluşur. Bulunan askıda katıların çoğu çökelebilir veya yüzebilir olabilir. Çökelebilenler genellikle kısa bir süre sonra dibe ulaşırken, ikincisi o kadar küçük parçacıklardır ki zaten suya entegre olmuşlardır ve çökeltimi yüzemezler. Bu küçük parçacıkları ortadan kaldırmak için daha zorlu işlemlere ihtiyaç vardır.
Birincil tedavide kullanılan bazı yöntemler şunları içerir:
- Sedimantasyon: yerçekimi hareketi sayesinde tortul parçacıkların dibe düşebildiği süreçtir. Basit ve ucuz olan bu işlemde, suda bulunan katıların% 40'a varan kısmı yok edilebilmektedir. Arıtma tesisinin içinde dekantör adı verilen tanklar vardır ve burası tortulaşmanın gerçekleştiği yerdir.
- Yüzdürme: Düşük yoğunlukları nedeniyle, suyun yüzey katmanına çökme eğiliminde olduklarından, köpüklerin, katı yağların ve sıvı yağların çıkarılmasını içerir. Bu süreçte daha düşük yoğunluklu partiküllerin uzaklaştırılması da mümkündür. Bunu yapmak için, yükselmelerini ve çıkarılmalarını kolaylaştırmak için hava kabarcıklarının enjekte edilmesi gerekir. Bu yüzdürme ile askıda kalan katı partiküllerin% 75'ine kadar çıkarılabilir. Bu işlem, çözünmüş hava şamandıraları adı verilen diğer tanklarda gerçekleşir.
- Nötralizasyon: pH'ın normalleşmesinden oluşan bir süreçtir. Bu, suyun pH'ın 6-8.5 arasında ayarlanması gerektiği anlamına gelir. Asidik atık su olması durumunda, arıtma tesisleri suyun pH'ını yükseltmek için alkali maddelere eklenen ağır metal miktarını düzenlemelidir. Aksine atık su daha alkali karbondioksit ile pH'ı normal değerlere düşürmek için sokulur.
- Diğer işlemler: Atık suyun daha fazla arıtılmasını sağlamak istiyorsanız, septik tanklar, lagünler, yeşil filtreler veya iyon değişimi, indirgeme, oksidasyon gibi diğer kimyasal işlemler gibi bazı teknikler uygulanır.
Arıtma tesislerinde ikincil arıtma
Daha önce de bahsettiğimiz gibi, yüksek derecede arıtma gerekmedikçe, bu ikincil arıtma kanalizasyon tesislerinde yapılmaz. Mevcut organik maddeyi neredeyse tamamen ortadan kaldırmayı amaçlayan bir dizi biyolojik işlemden oluşur. Organik maddeyi hücresel biyokütleye, enerjiye, gazlara ve suya dönüştürmek için bazı bakteri ve mikroorganizmaların kullanıldığı biyolojik süreçlerdir. Bu tedavinin diğerlerine göre avantajı% 90 etkili olmasıdır.
Kanalizasyon arıtma tesislerinin ikincil arıtımında, onu aerobik ve anaerobik olarak bazı ayrı süreçler ayırır. İlki oksijen varlığında ve ikincisi oksijen yokluğunda. Bakalım ne olduklarını:
- Aerobik süreçler: Stamenlerin atık suya girdiği tanklara oksijen verilmesi gerekir. Bu aşamada organik maddenin bozulması gerçekleşir ve su ve karbondioksit açığa çıkar. Oldukça zehirli bir nitrojen türevi olan amonyak gibi azotlu ürünler bu aşamada elimine edilir. Nitrat artık toksik olmasa da bitkiler tarafından asimile edilebilen bir formdur, bu nedenle alglerin çoğalmasına ve besinlerin yeniden büyümesine neden olabilir. Bu besin zenginleştirme süreci ötrofikasyon olarak bilinir.
- Anaerobik süreçler: Bu, oksijen yokluğunda yapılır ve içlerinde organik maddenin enerjiye, karbondioksite ve metan gazına dönüştüğü fermentatif reaksiyonlar gerçekleşir.
Arıtma tesislerinde gerçekleşen bazı tedavilerden bahsedeceğiz:
- Aktif çamur: Oksijen varlığında gerçekleştirilen ve reaksiyonların meydana geldiği oksijeni filtreleyebilmek için mikroorganizmalarla organik madde topaklarının eklenmesinden oluşan işlemdir.
- Bakteri yatakları: Aerobik bir süreçtir ve mikroorganizmaların ve artık suyun bulunduğu yerlere desteklerin yerleştirilmesini içerir. Aerobik koşulları korumak için birkaç miktar eklenir.
- Yeşil filtreler: Atık su ile sulanan ve bileşikleri emme kapasitesine sahip ürünlerdir.
- Anaerobik sindirim: oksijensiz tamamen kapalı tanklarda yapılırlar. Burada organik maddeyi bozduklarında asit ve metan üreten bakteriler kullanılır.
Umarım bu bilgilerle arıtma tesisleri ve özellikleri hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz.