Prens Bagration. Kaynak: ar.culture.ru
Trajedinin Nedenleri
Belirtildiği gibi birinci bölüm7 Eylül 1812'de Prens Peter Bagration, Borodino alanındaki sol bacağında tibia veya fibulaya zarar veren, kan kaybına ve travmatik şoka yol açan parçalanmış bir yara aldı. Sonraki birkaç gün, koşullar yaralı adam için en iyi şekilde değildi - sürekli düşmanın önüne çekilmek zorunda kaldı. Yaralandıktan sonra geçirilen 17 günün Prensi yolda geçirdi. Bu, tüm tıbbi prosedürlerin zamanında yapılmasına izin vermedi ve yol boyunca sürekli sallanma, Bagration'ı çok tüketti. Ancak tarihsel Çevre arasında ana suçluların profesyonel olmayan eylemleriyle doktorlar olduğu yönünde bir görüş var.
Ordu General Nikolai Fedorovich Vatutin'in sağ uyluğuna kemik hasarı ile ateşli bir silah aldığı Şubat 1944'te 1. Beyaz Rusya Cephesine taşınmaya değer. Prensip olarak, bu 15. yüzyılın ortaları için ölümcül bir yara değildi; yaralılar, uygun koşulların bir araya gelmesi durumunda görevine iade edilebilirdi. Ek olarak, Kızıl Ordu askeri doktorlarının cephaneliğinde lokal ve genel anestezi ile birlikte antiseptikler, kan nakli yöntemleri vardı. Ancak, Stalin'in tedaviyi izlemesine ve baş cerrah Nikolai Burdenko tıbbi yönetimi denetlediğine rağmen, Vatutin 10 Nisan'da amputasyondan XNUMX gün sonra öldü. XNUMX. yüzyılın başındaki doktorlara, amputasyon ihtiyacı ve hatta sadece cerrahi müdahale zamanında Bagration'ı ikna edemeyen adil bir sitem olacak mı?
Nikolai Fedorovich Vatutin. Kaynak: xfiles.ru
Prensin genel fiziksel durumuna, sadece Moskova'nın Rus ordusu tarafından zorla terk edilmesiyle değil, ciddi psiko-duygusal deneyimler uygulandı. Bagration, düşmanı Mikhail Barclay de Tolly'nin aslında 2. ordusunu kurtardığı için üzüldü. Buna ek olarak, yaralandıktan sonra ordunun komutanı önce General Miloradovich ve daha sonra Tormasov atandı. Aynı zamanda, emir “en yüksek kararnameye” tanımını da içeriyordu, yani iyileşmeden sonra Bagration özellikle beklenmiyordu. Anlaşıldığı gibi, prens İmparator I. İskender ile iyi ilişkiler içinde değildi ve Borodino savaşının sonuçlarını takiben, hükümdar ona sadece elli bin ruble verdi. Karşılaştırma için: Savaştan sonra Kutuzov genel bir mareşal oldu ve yüz bin ruble aldı. Ve Prens Bagration parayı bile almadı, ölümü ile imparatorun kararnamesi kaldırıldı. Dahası, I.Alexander, St.Petersburg'daki askeri liderin gömülmesini yasakladığında uygunsuz davrandı - akrabalar Simy köyünde mütevazı bir mezar yapmak zorunda kaldı.
Doğu yolu
Yaralı Prens Bagration'ın savaş alanından alındığı ve ilerleyen Fransızların darbeleri altında Mozhaisk'e tahliye edildiği ana dönelim. Ancak, burada kalmak tehlikeliydi. Prens, kendisine savaş alanında ilk yardım veren ve günlerinin sonuna kadar Bagration ile kalmaya mahkum olan Litvanya Alayı Yaşam Muhafızları kıdemli doktoru Yakov Govorov'u çağırıyor. Birkaç yıl sonra, Govorov o günlerin olaylarına dayanarak "Prens Peter Ivanovich Bagration'ın Yaşamının Son Günleri" kitabını yayınlayacak. İçinde en karakteristik anların sansür tarafından yok olacağı dikkat çekicidir. Zaten 9-10 Eylül'de, Mozhaysk-Moskova geçişi sırasında prens'i kullanan doktorlar, enflamatuar bir sürecin hoş olmayan belirtilerini keşfediyorlar. Aynı zamanda, Yakov Govorov prensin yarasını tam olarak inceleyemedi - vagon hızla hareket etmek zorunda kaldı, duraklar kısaydı. Ana tehlike, Fransız esaretinde bu kadar üst düzey bir askeri subay almaktı. Bu koşullar altında ne olur? Napolyon yaralı prensi kurtarmak için elinden geleni yapardı ve en iyi askeri doktoru Dominic Larrey'i çekecekti. Her şeyin ve herkesin bu ampütasyonuna bağlı olan, kesinlikle bacağını Bagration'tan mahrum edecektir. Bu durumda Bagration, Napolyon'da onurlu bir kılıç veya kılıçla ödüllendirileceği bir tür festival resepsiyonuna gelirdi. Bu arada, bu zaten oldu - Tümgeneral Pyotr Gavrilovich Likhachev'in yakalanması durumunda. Ama şimdi Rus ordusunun generali Likhachev'in kim olduğunu biliyor muyuz?
Borodino alanında Bagration mezarı. Kaynak: wikipedia.org
12 Eylül'de Bagration vagonu, Genel Vali Rostopchin'in prensin kendisi ile buluştuğu Moskova'ya girer ve talebi üzerine Rus tıbbının başka bir armatürünü Kont Fedor Andreevich Guildenbrandt'ı incelemesi. Piyade taburlarında askeri tıp okulundan mezun olan ve daha sonra Moskova Askeri Hastanesinde baş cerrah olarak görev yapan çok deneyimli bir doktordu. II. Dünya Savaşı sırasında, Fedor Andreevich hem Moskova Üniversitesi'nde profesör hem de Ana Askeri Hastanede cerrahdı. Yarayı inceledikten sonra Gildenbrandt, prense “ekselansının yaralarının ve sağlığının sıradan olduğunu” söyledi ve ona eşlik edenlere şunları söyledi: “... bacağının tibia kırılmış olmasına rağmen, Moskova'da yara çok iyiydi ve paha biçilmez bir askeri liderin kurtuluşuna söz verdi.”
O zaman, doktorların kontrolünün ötesindeki nedenlerden dolayı, 48 saat önceden kaçırılmıştı, bu sırada yaranın iyice temizlenmesi gerekiyordu. Bu andan itibaren enfeksiyon zarar vermeye başlar ve bu durumda vücudun iç kaynaklarına güvenmek pervasızdır.
Toplamda, aynı anda üç doktor (hala 2.Ordu II Gangart'ın başhekimi vardı), yaralıların karakteristik bir konuşma ile ele aldığı Bagration durumunu izledi:
“Doktor üstatlarımın sanatında hiç şüphe yok, ama hepinizin beni birlikte kullanması arzu edilir. "Şu anki durumumda iki yetenekli üç doktora güvenmek daha iyi olur."
Aynı zamanda Bagration hizmetinden ayrılmadı ve birçok insanı kabul ederek talimatlar verdi. Zor günlerde prensi ziyaret eden Genel Vali Rostopchin, ampütasyonu reddetmenin nedenlerinden birinin Bagration'ın yaşı - 50 yıl olabileceğini hatırlattı. O günlerde kanın bu yaşta zaten şımartıldığına, ameliyat risklerinin çok yüksek olduğuna inanılıyordu. Buna ek olarak, yaralı generalin Moskova'da geçirdiği iki günde, ziyaretçilerin akışı harikaydı ve bu, operasyona hazırlanmak için zamanı seçmesine izin vermedi. Moskova'nın teslim olduğunu öğrendiklerinde,
"Pansumandaki yarası çok kantitatif bir takviye ve altında saklanan derin bir boşluk sundu ve kokuşmuş bir irin sıkıldı."
Ancak, genel olarak, böyle bir durum doktorlar arasında paniğe neden olmamalıdır - antiseptikten önceki dönemde, tüm yaralar yoğun takviye ile iyileşti. Tarihin de gösterdiği gibi, bu durumda değil ...
Sims'deki son günler
Retinue ve doktorlarla yapılan işbirliği, Moskova'yı 14 Eylül'de bir vagonda terk ediyor ve Simy köyündeki Vladimir eyaletine gidiyor. Bu paradoksal gerçek hala net bir açıklama bulamıyor. Bütün ordu, Mikhail Kutuzov ile birlikte, hastanelerin bulunduğu Ryazan eyaletinde planlanan hatlara çekildi ve ciddi şekilde yaralanan prens başka yöne gitmeye karar verdi. Esaretten korkuyor mu? Şiddetli depresyon ve dayanılmaz acı zihni bulanıklaştırdı mı? Olursa olsun, ertesi gün yara doktorlar için korkutucu işaretler kazanır: irin ayırmanın güçlü kokusu veya eskiden söylediği gibi “çürümüş ateş”. O günlerde kabul edilen kurallara uygun olarak, doktorlar tekrar ve büyük bir gayretle ampütasyon konusunda ısrar etmeye başladılar. Konuşan Govorov'a talimat verdik:
“Şimdiye kadar, kullandığımız tüm tedavi yöntemleri Lütfunu çok az kullanmıştı ve bu nedenle, hastalığınıza ilişkin genel kararımızda, acılarınızı mümkün olan en kısa sürede yok edecek bir araç kullanmaya başladık.”
Bagration reddetti. En azından rehabilitasyon için yaranın genişlemesi için ileri gitmesi teklif edildi, ancak burada duydular:
"Operasyon? Hastalığın ilaçlarla nasıl aşılacağını bilmediğinizde başvurduğunuz bu ilacı zaten çok iyi biliyorum. ”.
Sonuç olarak, General Bagration hızla gelişen sepsisin ilaçla tedavisini emretti. Aslında, bu sadece yatıştırmak için Hoffmann anotu ile mauna'nın eterik tentürlerinin alınmasıyla sınırlıydı. Bütün bunlar, 16-17 Eylül'de talihsizlerin “geri dönüşü olmayan noktadan” geçtiğine yol açtı. Şimdi, vücudun zehirlenmesi ve enfeksiyonu ampütasyonla bile durmak mümkün değildi. Ancak 20 Eylül'de Bagration, yarayı genişletmeye ikna etmeyi başardı, ancak bu zaten işe yaramazdı ve sadece acı çekti. O zaman, gecikmiş cerrahi müdahale osteomiyelit, sepsis ve anaerobik sürecin gelişmesine neden oldu. Sonraki günlerde, bacağında “çok fazla kokusu olan Anton ateş noktaları” ortaya çıktı ve ölümünden iki gün önce Govorov yaradaki solucanları gözlemledi.
“Bu eyalette fark ettim,” diye yazdı Yakov Govorov, kahramanın son günleri hakkında, “yüzüne yayılan kasvetli bir özlem. Gözler yavaş yavaş son canlılıklarını, dudakları maviyle kaplı, batık ve solmuş yanakları ölümcül solgunluk ile kaybetti ... Akşamları, yoğun nefes alma, hırıltılı ve bazen de bazılarının bu büyük adamın sonunu gölgede bıraktı.
Cerrah Gangart da anılarını bırakarak Prens Bagration altındaydı:
“Hastalık boyunca, gece gündüz son saate kadar yatağındaydım. Yaradan şiddetli acı ve korkunç acı hissetti ve diğer acı verici nöbetler geçirdi, ancak kaderi ve acıları hakkında en ufak bir şikayette bulunmadı, onları gerçek bir kahraman gibi yıktı; ölümden dehşete düşmemiş, onun savaş öfkesinin ortasında onunla buluşmaya hazır olduğu aynı ruh sakinliğiyle yaklaşmasını bekliyordu. ”
24 Eylül 1812'de General Peter Bagration, sonsuza dek Anavatan'ın ölümsüz alayına adını yazdığı için öldü.