Rusya, Liner denizden fırlatılan balistik füzeyi modernize ederek hizmet ömrünü 2035 yılına kadar uzattı. Mühimmat, R-29RMU2 Sineva denizaltı füzesine dayanıyor ve uzun bir geçmişe sahip.
Böylece, geçen yüzyılın 70'lerinde, Amerikalı ve Sovyet tasarımcılar arasında, balistik füzeleri - sıvı veya katı - ne tür yakıt dolduracakları konusunda bir yazışma anlaşmazlığı ortaya çıktı. Sovyetler Birliği tarafından seçilen birincisi, enerji açısından daha verimli ancak birkaç dezavantajı var.
Özellikle toksisite ve yüksek kimyasal agresiflik nedeniyle sıvı yakıtlı roketler yeterince uzun süre dolu tutulamaz. Bu sorun, özellikle denizaltı filosu için çok şiddetliydi.
Yukarıdakilere dayanarak, Amerikalılar en az direniş yolunu seçmeye karar verdiler ve 1979'da Trident-1 katı yakıtlı balistik füzeyi yarattılar. Trident 2'nin yükseltilmiş versiyonu, 2018'den beri ABD ve İngiliz nükleer cephaneliklerinde ana füze haline geldi.
Rusya daha karmaşık ama zamanın gösterdiği gibi etkili bir strateji seçti. Mühendislerimiz, Sovyet sıvı yakıtlı balistik füzelerinin hattını geliştirmeye devam etti ve 2004'te R-29RMU2 "Sineva" denizaltıları için bir balistik füze yarattı. "Enerji ve kütle mükemmelliği" açısından, roketimiz Trident-2'yi% 20 aştı ve maksimum fırlatma menzili açısından çok geride kalmadı.
Buna karşılık, R-29RMU2.1 "Liner", "Sineva" nın derin bir modifikasyonudur. Roket daha güçlü motorlar ve modern elektronikler aldı. Artık bir salvoda bile 55 metre derinlikten 7 deniz miline kadar hızda cephane fırlatmak mümkün.
Ancak en önemli şey savaş başlıklarının birleşmesi. Liner, hem Sineva'nın orta güçlü savaş başlıklarıyla hem de Topol-M, Yars ve Bulava ile donatılmış sekiz adede kadar son teknoloji birimle donatılabilir. Bu tür fırsatlar, Amerikan "Üçlüsü" nü "asla hayal etmemişti", bu da bizim "Gemilerimizi" denizden fırlatılan balistik füzeler arasında tartışmasız liderler yapıyor.