İlk sütun, gücünün zirvesindeki SSCB Donanması'nın sayısıdır - 1991'ten itibaren, filo listelerindeki savaş gemilerinin gerçek durumlarından bağımsız olarak toplam gemi sayısını dikkate alır.
İkinci sütun, 01.01.2016'ten itibaren Rus Donanması'nın sayısıdır.Ayrıca, önceki durumda olduğu gibi, mevcut kompozisyonuna asla geri dönmeyecek olanlar da dahil olmak üzere, filonun tüm gemilerini hesaba katar. Bu nedenle, birinci ve ikinci sütunların karşılaştırılması, Rusya Federasyonu'nun SSCB'nin düşüşü sırasında ne başladığını ve varlığının dörtte birinden sonra ne olduğunu tam olarak göstermektedir.
Üçüncü sütun, bugün itibariyle Rus Donanması'nın büyüklüğü hakkında bilgidir, 2018 g. Bu sütundaki veriler ile önceki iki arasındaki temel fark, filoya asla geri dönmeyecek olan gemilerden temizlenmeleridir. Diğer bir deyişle, mevcut filonun gemileri bu sütuna ek olarak, tamir edilmekte olan veya tamir edilmeyi bekleyen, filoya geri dönecekleri ve hurdaya çıkmayacakları yer almaktadır. Ancak, yedek ya da çamurda bulunan ve sadece resmi olarak onarım olarak listelenen gemiler buraya dahil edilmemiştir. Bu sütun Donanmamızın asıl bileşimi hakkında bir fikir vermek için tasarlanmıştır.
Dördüncü sütun, 2030 için bir tahmindir, yazarın çok fazla inanmadığı iyimser bir senaryonun yapıldığına dikkat etmek isterim, ancak şunu söyleyelim: Bu sütunda gördüğümüz şeyin güvenebileceğimiz maksimum değer olduğunu söyleyebiliriz.
Ve son olarak, beşinci sütun, iki askeri uzmanın, V.P. Kuzina ve V.I. Gerekli minimum filosunda Nikolsky. Bu yazarların gemi kompozisyonunun birleştirilmesini savunduğunu hatırlayın: Bence nükleer denizaltı filosunun iki tip gemi ile temsil edilmesi gerekir - Balistik füzelere sahip SSBN'ler ve evrensel bir torpido denizaltı tipi, nükleer olmayan denizaltılar da aynı tipte olmalıdır. Füze kruvazörü, imha ve BOD yerine, çok amaçlı gemiler (MSC'ler) inşa edilmeli ve kıyı filosu bir tür TFR, vb. İle temsil edilmelidir. Buna göre, V.P.'nin önerdiği sınıflara göre savaş gemileri düzenledik. Kuzin ve V.I. Nikolsky. Aynı zamanda, SSCB Donanmasının terkibini gemi türlerine göre detaylandırmadık (sadece zor değil, aynı zamanda her önlemin masasını aşırı yükleyecektir), ancak Rus Donanması hakkında da bu verileri sağlarız. Ve biz de öyle yaptık.
Ve şimdi - yorumlar. Her bir sınıfın durumunu ve gemi tipini detaylı olarak tarif etmeyeceğiz, çünkü bunu ilgili makalelerde zaten yaptığımızdan, sadece kısa bir hatırlatma yapacağız.
SSBNs
Her şey az çok net, 2030 g tarafından bu tür gemilerin sayısı şimdi olduğu gibi kalacak, fakat eski Sovyet inşaat gemileri Borei-A ile değiştirilecek. Prensip olarak, bu tamamen normal ve doğru bir yaklaşım, belki de bir istisna dışında - Savunma Bakanlığı, “A” değişikliği lehine daha gelişmiş Boreev-B kurmayı reddetti çünkü “B” “maliyet etkinliği” kriterini karşılamadı. Bu karar filomuzdaki açık zayıflığın yanı sıra FKÖ'nün gelişmesi ve ABD Donanmasının çok amaçlı 4 nesil denizaltılarla doygunluğu ışığında makul görünmüyor.
Çok Amaçlı NPS
4 projesinin büyük 971 teknelerinin ve aynı sayıda Antey SSGN'nin modernizasyonu planlarının ve hatta Husky serisinin baş gemisinin olmaması şartıyla, en dikkat çekici (ve ne yazık ki) durumda bile atıldı, ancak 2030'ten önce devreye alındığında, çok amaçlı denizaltıların kompozisyonu düşmeye devam ederken, toplam sayısı minimum değerin yarısı olacak. Ancak, çok daha muhtemel, modernizasyon planlarımızın engelleneceği ve Huskilerin halen inşaat halinde olacağı bir başka senaryo - bu durumda, filodaki çok amaçlı denizaltılarda 14-15 ünitelerine bir düşüş beklemek gerçekçi olacaktır. Bu nedenle, bu en önemli savaş gemisi sınıfının sayısındaki bir düşüşü güvenle tahmin edebilir ve filodaki varlığını, minimum sayıdaki sayının% 2030-39'inden fazla olmamak üzere 50'e bildirebiliriz.
Nonatomik denizaltılar
Prensip olarak, sayılarının mevcut seviyede kalacağını varsaymak için bir neden var, ancak bu iki koşulun yerine getirilmesini gerektiriyor. Birincisi, Pasifik Filosu için altı “Varshavyanok” için mevcut inşaat programının sınırlandırılmayacağı ve zaten son iki “Delikanlı” tamamlandıktan sonra, bu veya daha yeni tipte daha fazla 6 botu inşa etmek ve işletmeye almak mümkün olacak. Belki de imkansız olan hiçbir şey yoktur, ancak ne yazık ki, VNEU için uzun süre beklediğimizde, daha sonra bunun için bir botu elden geçirdiğimizde ya da 2022'te yeni bir tane tasarladığımız zaman, muhtemelen inşa etmesi yıllar sürecek bir şey koydu. 10'te - filodaki nükleer olmayan denizaltıların sayısı bugünün 22 gemilerinden 15 ünitelerine indirilecek. Toplam -60-85 kabul edilebilir minimum seviyenin% 'si.
Uçak gemileri (TAVKR)
Her şey açık. Bu sınıfın yeni bir gemisinin yaratılmasıyla ilgili çalışmalar gerçekten devam etse ve lider uçak gemisi 2030 G'den önce atılacaksa ve bu bir gerçek olmaktan çok uzaksa, 2030 G'den önce başlama zamanı gelmeyecek. Böylece, 2030 g'de, sadece bir TAVKR “Sovyetler Birliği Filosunun Amiri Kuznetsov” kaldı, ki bu gerekli seviyenin% 25'i. Bizim tek TAVKR'mizin V.P tarafından dile getirilen uçak gemisi için gereklilikleri karşılamadığı gerçeğini göz önüne alarak. Kuzin ve V. I. Nikolsky, gerçekte bu oran daha da kötü olacak.
CIP
Genel olarak konuşursak, V.P. Kuzin ve V.I. Nikolsky bu gemiyi 6 000 t'de standart bir yer değiştirmeyle bir destroyer olarak gördü, füze silahlarıyla, OHR'ye yerleştirildi. 3 500 - 4 500 T, görüşlerine göre, Rus Donanması gerekli değildir: bununla birlikte, bugün onları inşa ediyoruz ve onları gemilerin bu “sınıfına” yerleştirmek en mantıklı olacaktır.
Tablodan da anlaşılacağı gibi, eğer her şey yolunda giderse, o zaman gemilerin toplam sayısını 2030'e kadar mevcut seviyede tutabileceğiz. Ancak bu, yalnızca 2030'ten önce, Gorshkov'a ek olarak, yalnızca 3 projesinin 22350 fırkateynini görevlendirmekle kalmayıp aynı veya daha yeni bir 22350М projesinin birkaçını da kurabilirsek gerçekleşir. Ve eğer BOD projelerinin sayısını 1155 / 1155.1 7 gemileri seviyesinde tutmayı mucizevi bir şekilde başarırsak.
Ancak bu durumda bile, gerekli olan minimum 32 gemileri yerine, sadece 20'e sahip olacağız, hem 7 BOD hem silah ve gemi sistemleri açısından hem de kaynak mekanizmaları açısından tamamen modası geçmiş olacak ve 7 ve 22350 projesinin gemilerden daha zayıf olacak , "Tasarım" V.P. Kuzin ve V. I. Nikolsky. Ancak, yükseltilmiş iki TARKR çok daha güçlü olacak, ancak bu avantajın diğer gemilerin 11356 kalite farkını telafi edemeyeceği açık. 14 / 2030М projesinin 5 fırkateynlerinin firmaya girme vakti olamayacağına güvenebilirsiniz, ancak bunların çoğu, prensipte olsa da, filosunda mevcut tüm 22350 BOD'larını elinde bulundurma şansının bulunmadığını anlamalısınız. Santrallerinin kaynakları geliştirilecek ve onları değiştirecek hiçbir şey olmayacak - katılan Amiral Panteleev'in durumu tekrarlanacak. Bu nedenle, firkateynlerin, ne yazık ki sayısının artması umudu, BOD projesi 22350'in "sürekli rezervine" girme riskleri ile dengeleniyor.
Genel olarak, gemi personelinin yapısında, planlanan rakamlara göre bir miktar ilerlemenin mümkün olduğu söylenebilir, ancak okyanusta çalışabilecek toplam roket topçu gemisi sayısının en az gerekli ihtiyacın% 62'i kadar olacağı söylenebilir. Ve anlamanız gerekir ki, asıl belirtilen oranın gerçek durumları göstermediğini - V.P. Kuzin ve V.I. Nikol'skii, filo uçağı taşıyıcı yapısına dayanarak bu tür gemilere duyulan ihtiyacı belirledi; yani, onların görüşüne göre, güverte uçağı havadaki ve yüzey hedeflerini yok etme görevini üstlenecek ve MCC'nin esas olarak "yüzen hava alanlarını" dengelemesi için ihtiyaç duyuluyor. Ancak 2030 g'den önce yeni uçak gemileri beklemiyoruz ve aynı görevleri çözmeye çalışmak için MSC'nin VP tarafından belirtilenden çok daha fazla sayıda ihtiyacı var. Kuzina ve V.I., Nikol'skii. Başka bir deyişle, 2030'e göre, uçak gemileri varsa, minimum gerekliliğin% ISC'sinin% ISC'sine sahip oluruz ve orada olmadıklarından, belirtilen yüzde otomatik olarak çok daha düşük hale gelir.
TDH
2030'teki toplam sayısı, yapabileceğimiz varsayımlardan hesaplanır:
1. Bugün inşa edilen tüm korvetleri ve 20386 projesinin veya başka bir projenin en az dört gemisinin daha işletime alınması;
2. 22160 serisi devriye gemileri 6'ten 12 gemilerine yükseltin.
Korvetlere gelince, daha fazlasını beklemek pek mümkün değil - tabii ki, hem 8 hem de 10 omurgaları onları ortaya çıkarabilir, ancak bu sınıftaki gemilerin 5-7 yıllarında üretildiğini göz önüne alındığında, girmelerini zorlukla bekleyebiliriz. 2030 g'ye dörtten fazla çalışırken. 20380 projesinin korvetlerinin yer imlerinin, inşaatta az ya da çok, daha az işe yaraması haricinde, bir şeyler daha iyi bir şekilde değişebilir, ancak buna güvenmek pek mümkün değildir - gemiler filoyu beğenmedi. Ancak 22160 projesinin altı gemisini daha koymak çok mümkün.
Genel olarak, durum oldukça iyi görünmektedir - denize yakın bölgedeki toplam gemi sayısı 38’tan 31’e düşecek olsa da bu, V.P’nin asgari talebinin neredeyse% 75’ini tutacaktır. Kuzen ve V.I. Nikolsky. Ancak bu, yalnızca 22160 projesinin devriye gemilerinin, saygın yazarların TFR'ye sunduğu gereklilikleri yerine getirmediğini unutursak gerçekleşir. Projenin saçmalıkları hakkında daha fazla bilgi edinin. 22160, sevgili A. Timokhin makalesinde yazdı. “Kulpsuz bavullar. Donanma bir dizi işe yaramaz gemi satın aldı "ve biz de bu gemilere en olumsuz değerlendirmeyi verdik. Kısacası, 22160 projesi, ciddi ölçüde yoğun bir ihtilaf halinde pratikte uygulanabilir değildir, sınırı Ukrayna zırhlı botlarının tutuklanması gibi polis operasyonlarıdır, ancak bu amaçla daha iyi bir gemi tasarlanabilir. Diğer bir deyişle, V.P. Kuzina ve V.I. Nikolsky, 31 gemisini saydık, ancak 12'leri sadece resmen listeleniyor, basit bir nedenden ötürü sınıflandırmamıza uymuyorlardı, ancak bir yere taşınmaları gerekiyordu. Aynı zamanda, 22160 projesi, yakın bölgedeki TFR işlevlerini yerine getiremiyor. Bu değişiklikle, TFR'mizin 2030 g - 19 bileşimi, istenen asgari değerin% 45'i kadardır.
Küçük yüzeyli gemiler ve tekneler
Burada durum garip bir şekilde, tabloda gösterilenden daha iyi ve daha kötü. 2016’in başlangıcında, Rus Donanması, 39’un küçük roket gemilerine ve Sovyet döneminde seri yapımı başlamış (ve çoğu durumda sona erdi) çeşitli projelere sahip teknelere sahipti. Dolayısıyla, şu anda, çoğu zaman savaşma önemini hızla kaybetmekte olan bu gemiler, başarıyla deniz kenarı MRK'ları “Buyan-M” (hizmet ve yapımdaki 12 üniteleri) ve bir dizi en yeni “Karakurts” ile değiştirildi. 22800 projesi - en son devreye alınan, inşa edilen ve sözleşilen 18 üniteleri. Böylece, eski gemiler zaten oldukça modern RTO'lar ile 39 tarafından değiştiriliyor ve bu sınırdan uzak. Daha büyük yüzeyli savaş gemilerinin yapımındaki başarısızlıkların arka planına karşı Karakurt serisinin 30'e ve hatta 24 ünitelerine yükseltileceği varsayılabilir - son rakamın masaya yatırıldığı ve bu sayıdaki RTO'ların 30'e devredilmesinin oldukça mümkün olduğu varsayılabilir. Elbette, filo tarafından doldurulması gereken 2030 "Karakurt" un yanı sıra, filonun doldurması gereken bir gerçek olmaktan çok uzak olmasına rağmen, hatta bu kadar büyük ölçekli bir seriye imza atılacağı da kesin.
Ancak, gördüğümüz gibi, toplam ISC ve muharebe botlarının sayısı azalacak ve 2030, V.P tarafından planlanan 60 birimlerinin sayısına ulaşmayacaktır. Kuzin ve V.I. Nikolsky. Bununla birlikte, burada, sevgili yazarların, aynı gemi füzeleriyle donattıklarını varsaydıkları halde, 60'e kadar çok küçük gemilerin yapımı ve yer değiştirmesi anlamına geldiğini dikkate almak gerekir. “Buyan-M” ve “Karakurt” çok daha büyük ve daha savaşa hazır, bu nedenle “sivrisinek filosunun” büyüklüğü ve savaş yeteneği ile hedeflerini tam olarak karşılayan Donanmamızın tek bileşeni olduğu söylenebilir. Bir başka soru da, RTO'ların modern şartlardaki faydalarının çok büyük bir soru altında olduğu. Kuzin ve V.I. 25-60 tonluk tekne yapımını planlayan Nikolsky, aslında deniz botu kuvvetlerinden ziyade nehrin inşa edilmesini önerdi.
minesweepers
Daha önce de söylediğimiz gibi, Rus Donanması’nın mayın tarama kuvvetlerinin durumu fecidir. Ve bu, her ikisi de tamamen yetersiz olan hem sayısal kompozisyonları hem de ekipmanlarıyla ilgilidir. Ama - sırayla her şey hakkında.
Bu nedenle, 2016'un başlangıcında, Rusya Federasyonu Donanması, 66 mayın tarama gemilerini içeriyordu ve şimdiye kadar filo, bu sınıfın en yeni gemisi "Alexander Obukhov" ve 2016'e sahip bazı gemilerin bıraktığı güvenilir bilgilerle yenilendi. makale yok. Buna göre, bugün filomuzdaki toplam mayın tarlası sayısının 67 ünite olduğu varsayılabilir. Bununla birlikte, bunlardan 31 birimi, tamamen modası geçmiş olan ve günümüzde tamamen yetersiz olan yalnızca normal çapa madenleriyle savaşabilen bir akıncı mayın mayınlarıdır. Özünde, savaş değerlerinin sıfır olduğu söylenebilir. Tüm bu gemiler eski yapılı ve hiçbiri 2030'e kadar hayatta kalmayacak, ancak bugün tamamen işe yaramazlar, böylece güvenle göz ardı edilebilirler. Bunu söylemeliyim ki V.P. Kuzin ve V.I. Nikolsky, baskın trolün yerinden edilmesinde modern mayın tehdidiyle mücadele edebilecek bir gemi yaratmanın imkansız olduğunu ve bu alt sınıfın gemilerinin inşa edilmesini planlamadığını açıkça belirtti.
Bunu, halihazırda bahsi geçen “Alexander Obukhov” da dahil olmak üzere halihazırda 23 ünitelerinin bulunduğu temel mayın tarlaları izlemektedir. Bununla birlikte, burada, Savunma Bakanlığımızın kurnazca hilesinin - bu tür gemilerin (12700 projesi) son zamanlarda temel değil, deniz mayın bekçileri olarak kabul edildiği belirtilmelidir. Bununla birlikte, pike tarafından adlandırılan levrek, bundan bir levrek olmaktan çıkmaz - 12700 projesi denizde harekete geçme iddiasıyla yaratılmış olsa da, taban olduğu ancak çıktı olduğu ortaya çıkan deniz mayın tarama gemisi değil. Aynı zamanda, gemi donatılması planlanan Fransız mayın karşıtı kompleksleri almadı ve yerli analog Alexandrite-ISPUM henüz oluşturulmadı ve sonsuz bir iç askeri gelişme başarısızlığı listesini dolduracak gibi görünüyor. Sonuç olarak, Obukhov'un yalnızca insansız botları, modern ve mayın karşıtı silahlardan, dahası sadece yedekte taşıyabildiği ve denizde bir yerde, sadece eski moda şekilde çalışabileceği - troller tarafından çekildi. Eh, bu alt sınıfın 22 yerli mayın tarama gemisi geri kalanı, asla başka bir şey ve taşımadı.
Genel olarak, ana mayın tarlalarının durumu oldukça zordur - 12700 projesinin Alexandrites'leri pahalıdır, ancak modern mayın karşıtı savaş ekipmanlarına sahip değildir ve bu nedenle, çeşitli yetkililer tarafından defalarca ilan edilen devasa inşaatları hiç kullanılmamıştır ve en son verilere göre Görünüşe göre, seri 8 durumlarda, hatta daha az ile sınırlı olacak. Bu nedenle, 2030 g'ye göre, temel mayın tarlalarındaki doğal kayıp dikkate alındığında, sayılarını mevcut seviyede tutamıyoruz. 2030’e göre, şehir VP’ye göre bu gemilerde gerekli miktarın% 15’inden daha az - yaklaşık olarak 47 olarak kalacak Kuzen ve V.I. Nikolsky. Fakat, eğer görünüşe göre, modern mayın tehdidi ile başa çıkamayacaklarsa, sayıların kullanımı nedir?
Deniz mayın mayınlarına gelince, burada daha iyi bir durumdayız, çünkü bu sınıfın 13 gemileri nedeniyle, 2 (yani - İKİ) geminin kullanılan KIA (karmaşık maden bulucuları) kadar, yani ekipman, çekilen trollere göre daha modern ! Doğru, en moderninden uzaktı, Batı emsallerine göre daha düşük bir dizi parametrede, ama öyleydi! Ne yazık ki, daha sonra bir mayın tarlasından kaldırıldı. Öyleyse, bugüne kadar, Rus Donanması modern mayın tehlikesiyle savaşabilecek en fazla bir gemiye sahip - bu da Amiral Yardımcısı Zakharyin'in mayın tarama gemisi.
Bu nedenle, fiziksel yaşlanma ile ilgili olarak, mevcut MTShch'in 13'inden bugün 2030'e, 3'in saflarında kalacağını beklemeliyiz. Yeni bir projenin 8 gemileri nereden geldi?
Ne yazık ki - yalnızca yazarın devasa iyimserliğinden. Gerçek şu ki, Almaz Merkezi Tasarım Bürosu tarafından yürütülen Donanma için mayın tarlasının geliştirilmesinden bir söylenti geçmiştir ve bunun tam olarak MTShch olduğu varsayılabilir. Eğer geliştiriciler, bisikleti sıfırdan yeniden icat etmeye başlamazlarsa, mayın temizleme komplekslerinin yaratıcıları bu gemiler için normal kompleksler sunabiliyorsa, belki 2030'ten önce sekiz gemi inşa edebiliriz. Veya belki de, Alexandrite için bu tür kompleksleri sağlayabilecekler ve daha sonra dizileri de artacaktır.
Ne yazık ki, en iyimser tahminler bile V.P.’ye göre mayın temizleme teknelerinin sayısının daha düşük eşiğine ulaşmamızı beklemiyor. Kuzen ve V.I. Nikolsky - 44 BST ve MST yerine, bu tür gemilerin sadece 2030'una veya minimum gereksinimin% 26'inden daha azına sahip olacağız.
Amfibi saldırı gemileri
Onlarla, her şey oldukça basittir. Bugün sahip olduğumuz ve bugünkü 19 BDK'sından ve 2030 tarafından, yaşı 45 yılına ulaşan tüm gemilerin sistemden ayrılması şartıyla, 8 projesinin yalnızca 775 gemileri kalacak. Aynı zamanda, günümüzde, amfibi filosunun tek güncellemesi (küçük amfibi tekneler sayılmamaktadır), biri yakın zamanda hizmete giren ve "tamamıyla işlem görmüş olan" Ivan Gren "türünden iki gemi serisidir. Takip eden bölümde, 2019, bu tür gemilerin serisinin başlangıçta 6'te planlandığını söylemeliyim, ancak daha sonra ikiye indirildi.
Hepimizin hatırladığı gibi, Rus Donanması, ikisi Fransa'da inşa edilecek olan Mistral türündeki 4 UDC'yi alacaktı, ancak son anda Fransızlar hazır gemi göndermeyi reddetti. Bu, görünüşe göre, Rus amfibi filosunu güncellemede bir hayli sersemletmenin nedeniydi - Rusya “Ivan Gren” türündeki BDK'nın inşasını devam ettirme yeteneğine tamamen sahip, ancak denizciler UDC'yi tercih ediyorlar. İkincisi, Ivanov Grenov'dan neredeyse beş kat daha büyük ve önemli ölçüde onları inşa etmeye ne zaman başlayacakları belli değil ve yerel uzun vadeli inşaatlar göz önüne alındığında, bu tür bir geminin 2030'ten önce işletmeye alınacağı pek beklenmiyor. Aynı zamanda, önümüzdeki on yıldaki BDK sayısındaki çöküşle ilgili olarak, Ivan Gren projesi kapsamında bir veya iki BDK koyma olasılığı göz ardı edilmedi, ancak bu karar ertelenirse, gemilerin 2030'e kadar çıkma şansı azalır. Büyük olasılıkla, karar verirseniz Ve kabul edilecek, bazılarının “İyileştirilmiş İvan Gren” ipoteği olacak, yine de tasarlanması gerekecek ve orijinalinden çok farklı olacak, sonra uzun bir süre için inşa edeceğiz ... Böylece, iniş filomuzun sayısının olacağı umuduyla 2030 G'deki durum, tabloda gösterilenden biraz daha yüksek olacaktır, ancak çok büyük değildir. Ve her durumda, 2030 tarafından 12 veya hatta 14 BDK'nın varlığını sağlamayı başarırsak, hiçbir koşulda amfibi filonun - dört evrensel amfibi geminin temeline sahip olmayacağız.
Deniz Havacılık
Buradaki durum filonun deniz kompozisyonu kadar olumsuz. Ne yazık ki, filoya uçak arzını geminin personelinden daha fazla tahmin etmek zordur ve 2030 verileri hiç tahmin edilemez veya tahmin edilebilirdir, ancak çok büyük çekinceleri veya varsayımları vardır.
Rus Donanması'nın MA'sı şimdiye kadar güverte savaşçıları da dahil olmak üzere 119 bombardıman uçağı, avcı uçağı ve çok amaçlı savaşçılara sahiptir. Bu sınıflara ait uçakların teslim oranı mevcut durumdan bir miktar arttırılacaksa, eski araçların bırakılması göz önüne alındığında, 2030 g ile sayıları 154 birimleri ile ilgili olacaktır. (daha fazlası için makaleye bakın. “Rus Donanması Deniz Havacılığı. Mevcut durum ve beklentiler. H.3 »). VP Kuzin ve V.I. Nikolsky, Rus Donanması'ndaki bu uçakların toplam sayısının, 500 güverte tabanlı uçağı içeren en az 200 birimi olması gerektiğine inanıyordu: hesaplama çok basitti, başarılı bir savunma için,% 75 uçağına karşı koyabileceğimiz uçaklara ihtiyacımız olacağı varsayılıyordu. Denizden rakibimiz.
Özellikle deniz uçağı taşıyan uçaklardan (MRA) değil, çok işlevli avcılardan bahsettiğimizi açıklığa kavuşturmak isterim. Gerçek şu ki, V.P. Kuzin ve V.I. Nikolsky, Rusya Federasyonu'nun düşman taşıyıcı grev gruplarını başarılı bir şekilde yok etmek için bir MRA'nın inşasını ve bakımını yapamayacağına inanıyordu. Bu nedenle, onların görüşüne göre, deniz havacılığı, her şeyden önce, hava saldırı silahlarına karşı savaşmak için savaşçılara ihtiyaç duyuyor. AUG'yi yıkmaya çalışmak değil, taşıyıcıya dayalı havacılığının önemli bir kısmını ortadan kaldırmak, böylece savaş istikrarını düşürmek ve onları geri çekilmeye zorlamak - bu, deniz havacılığının görevi V.P. Kuzin ve V.I. Nikolsky.
Birisi filonun hava kuvvetini kullanma kavramı hakkında tartışabilir, ancak şüphesi yoktur - ülke gerçekten çok sayıda MRA içerme kapasitesine sahip değildir. Şimdi MPA tamamen kaldırıldı, ancak deniz havacılığının bileşiminde dikkate alsak bile, modernize edilmesi gereken ve modern gemi karşıtı füze ile donatılacak olan Tu-22М3 silah, ikincisinin gücünü yalnızca 30 uçağında artıracak.
Ve 4 uçak gemisine sahip olmadığımız gerçeğinin VP'ye göre toplam uçak sayısını azaltmak için bir neden olmadığını anlamalısınız. Kuzen ve V.I. Nikolsky - ister güverte ister kara tabanlı olsunlar, yine de onlara ihtiyacımız olacak. Bununla birlikte, görebileceğimiz gibi, günümüzde deniz taktiksel uçağa olan ihtiyaç% 25'ten daha azdır ve gelecekte gerekli değerlerin% 30'inden çok azdır.
PLO uçağı için her şey daha az zor değil - bugün gerekli olan minimum miktarın arkasındaki sayısal gecikme o kadar önemli değil, 50 yerine 70 uçakları, bununla birlikte, Be-12 gibi “nadiren” bile olsa hesaplamalarımıza dahil olduğunuzu anlamanız gerekir. Aynı zamanda, V.P. V.I'de Kuzin. Nikolsky, elbette, bizimle ve hatta gergin bir şekilde, Novella kompleksinde yalnızca IL-38H olarak kabul edilebilecek modern PLO uçakları hakkında konuştu ve bugün tam olarak 8 ünitelerine sahibiz. 2030'ten önce, 20 uçağı yükseltilmelidir (daha doğrusu daha önce geçecekler), ancak daha sonra her şey belirsizlikle kaplıdır, çünkü modernize edilebilecek eski IL-38'in stokları tükenecek ve Tanrı yasaklanacaktır. daha az olduğu ortaya çıktı. Ancak, bazı genel dilekler düzeyinde olmadıkça, yeni PLO uçaklarının yaratılması hakkında hiçbir bilgi yoktur - ve uygulamanın gösterdiği gibi, böyle bir başlangıçla filonun bu sınıfın yeni uçaklarını önümüzdeki 10-12 yıllarında alacağını beklemek çok saf olacaktır.
Tankerler ile daha kolay - filoda bu tip özel uçaklar yok ve görünüşleri için planlar yoktu. Yardımcı uçak hakkında veri yok. Helikopterlere gelince, filolarının fiziksel olarak hızla kullanılmaya başlandığı ve günümüzde uçak üreticilerinin çabalarının çoğunlukla mevcut makineleri yükseltmeye yönelik olmasına rağmen, denizaltı karşıtı helikopterleri yükseltmek için bazı planlar olmasına rağmen dikkat edilmesi gerekiyor. Bu nedenle, bir kişi helikopter sayısındaki bir artışa güvenemez - en azından şu anki seviyede tutmak iyi olur.
Rus Donanması'nın kıyı birlikleri
Maalesef, yazar için mevcut olan veriler çok heterojendir ve karşılaştırılabilir rakamlara indirgenemez. Bununla birlikte, önemli bir gözlem yapmak istiyorum: Rusya Donanması'nın kıyı füzesi ve topçu birliklerinin mevcut durumları ve yakın gelecekleri göz önüne alındığında, yeteneklerinde yalnızca aşağılık değil aynı zamanda Sovyet Deniz Kuvvetleri'ni de önemli ölçüde aşacaklarını belirttik. En son füze sistemlerini yeniden yaratma hesabı. Ancak, V.P. Kuzin ve V.I. Nikolsky, bir dereceye kadar mevcut şekliyle GRAV'ların kendisine verilen işlevleri yerine getiremeyeceği konusunda makul bir varsayımda bulundu.
Değerli yazarlar, büyük çaplı bir savaş durumunda, NATO ülkelerinin topraklarımızda büyük ölçekli amfibi operasyonlar yürüteceklerinden kuşku duymaz - böyle bir fırsat daha fazla varsayımsal bir tehdittir. Öte yandan, Brav füze sistemlerinin ABD AUG'sine dayanma ihtimalinin yüksek olsa da bunlara ulaşamayacakları bir ihtimal. Mantık V.P. Kuzina ve V.I. Nikolsky şöyle: Düşman kanadının hakimiyet bölgesinde sınırlı sayıda gemi karşıtı füze fırlatılması başarılı olmayacak ve bu kural yok edilirse, AUG RVS'den “faydalar” beklemeden ayrılacak. Belli bir mantığın bu argümanlarda mevcut olduğu konusunda hemfikir olmamak imkansızdır, ancak yine de böyle bir yargı aşırı kategorik görünmektedir. Elbette AUG, kırılması zor bir somundur, ancak yenilmez değildir ve bunun için gerekli gücü bir araya getirmek mümkünse iyi bir şekilde yok edilebilir. AUG Brav'ın ulaşabileceği bölgeye girerse, füzeleri elbette kendi rollerini oynayacak, havaya, sualtına ve onu yok etmek için toplayabileceğimiz diğer kuvvetlere ekleyerek rol oynayacaktır. Bunu Amerika'da anlayın, bu nedenle, büyük olasılıkla, füzelerin menzilli füzeler menzilindeki yüzey gemileri filosuna girmeyecek.
EGSONPO
Yüzeyi ve Sualtı Durumlarını Aydınlatma için Birleşik Devlet Sistemi (EGSONPO), kıyılarımızdaki (çok kıyı olmayan) sularımızda bize tam bir kontrol alanı sağlayacak bir deniz zekası ve yüzey ve su altı hedeflerini hedefleyen bir sistem olmalıydı. Düşman savaş gemilerinin hareketini 1000-2000 km mesafeden kıyı şeridimizden açmayı mümkün kılan bu sistem, yetersiz sayıda gemi ve donanmanın uçağını telafi edebilir. Ne yazık ki, şu an için, ufukta radarın az çok çalışan bileşeni, gerisinin (özellikle su altı ortamının kontrollerinin) embriyonik durumda olması ve 2030 ile Barents veya Okhotsk denizlerinde olacağımıza dair hiçbir umut olmamasıdır. Amerikan SOSUS gibi bir şey.
Yukarıdakilerin sonuçları tamamen hayal kırıklığı yaratıyor.
Bir yandan, meseleye resmen yaklaşan Rus Donanması, Çin’in güçlü bir şekilde “topuklar üzerinde” olmasına rağmen, belki de ABD’nin hemen ardından dünyanın en güçlü ikinci filosunun pozisyonunu koruyor ve Rusya Donanması’nın 2030’e üstünlüğü kazanıyor. Bununla birlikte, Rus filosunun dört ayrı tiyatro arasındaki güçleri ezmek zorunda kaldığı gerçeği göz önüne alındığında, maalesef, ana görevlerini hiçbirinde çözemiyor.
Rusya Donanması'nın kilit görevi, ülkemize nükleer silah kullanımıyla ani bir saldırı durumunda büyük nükleer ve nükleer misilleme sağlamaktır. Ne yazık ki, ne bugün ne de 2030'te filo bu görevin çözümünü garanti edemez. Temelde, bunun için sahip olduğumuz tek şey SSBN'ler ve üzerlerindeki balistik füzeler. Ancak üslerinden çekilmeleri ve devriye bölgelerinde konuşlandırılması son derece zor olacak. Üslerden ayrılırken SSBN'lerin güvenliğini sağlayabilecek mayın tarama kuvvetleri yoktur. SSBN'lerimizi arayacak ve yok etmeye çalışacak düzinelerce düşman atomuna karşı koyabilen yeterli sayıda modern nükleer ve dizel denizaltıya, yüzey gemilerine, denizaltı karşıtı uçaklara sahip değiliz. Hava üstünlüğünü sağlamak ve düşman devriye uçağının denizaltılarımızı takip etmesini engellemek için yeterli büyüklüğe sahip kara ve güverte tabanlı deniz havacılığımız yok. Aynı şekilde, ne yazık ki, filomuzun NATO filosundaki nükleer olmayan saldırıları engelleme yetenekleri için de geçerli. Ve bu duruma gelmememiz bile üzücüdür, ancak öngörülebilir gelecekte bu durumun değişmeyeceği ve yürürlükte olan filo silahlanma planlarının şu anda en önemli görevlerini bile etkin bir şekilde çözme yeteneğini sağlayamayacağı konusunda üzücü.