Son zamanlarda dünyanın dikkatleri ABD başkanlık seçimlerine odaklandıysa, şimdi Pekin zamanı.
Burada, Kasım 15’ta, TBM Merkez Komitesinin yeni lideri ve PRC Devlet Konseyi’nin gelecekteki başkanı seçildi. Washington Times, Kasım 11’te şunları vurguladı: Şimdi herkesin dikkatini Çin Komünist Partisi’nin 18 kongresi ve yaklaşan Xi Jinping’in açılışına odaklandı. Etkinlikten bir hafta önce İngiliz "Times" iktidar transferi senaryosunu yayınladı: Kongrenin kapanmasından sonraki gün Perşembe (15.11), 200 çevresinde toplanacağı bir gün, Merkez Komite üyeleri, Politibü üyelerini 25'e seçmek için toplanacak. Sonra Çin'in ana gizemlerinden biri çözülecek. Bu oylamanın ardından Xi Jinping, Politbüro’nun güçlü kadro komitesinin yeni kompozisyonuna başkanlık edecek ve şu anki dokuz üyeden yedi’ye düşürülmesi ve daha kompakt ve otoriter hale gelmesi bekleniyordu.
Bu kadar açık tahminlere rağmen, Çin'de olan her şey açıklama ve açıklama gerektiriyor. Başka bir deyişle, zihinsel bir ifadeden bahsetmemek, tamamen politik bir yönden bile Çince'den çeviri konusunda ciddi zorluklar var. İngiliz "Koruyucu" 'da, Sydney Üniversitesi'nden siyaset bilimci olan Profesör Kerry Brown, bu ülkedeki olağanüstü olayları düşündüğünüzde, başka bir gezegenin seçkinleriyle uğraştığınızı anladığınızı söylüyor.
Çin'in yeni liderinin biyografisine başvurursak bu ifade büyük ölçüde doğrudur. 59 yaşında. Çocukluğunu Pekin'de, Çin Halk Cumhuriyeti Başbakanlık ailesinin ailesinde geçirdi, ancak 1962'te babası, isteksizliğe düştü, partiden kovuldu ve aile sürgüne gönderildi. 15 yıllarında, C (soyadı) çok fakir bir bölgeye geldi, oradan kaçmaya çalıştı ve bu da ona yarım yıl boyunca ıslah işine mal oldu. Daha sonra bir sonraki 7 yılını geçirdiği köye döndü. Bunlar Büyük Kültür Devrimi'nin zamanlarıydı. Ancak gençliğinde elde edilen sertleşme sayesinde, TBM Merkez Komitesinin şu anki lideri köylülere yakın olan bir insan olarak ün kazanmıştır.
Bu yüzden, kökenlerine rağmen, şimdi “prens prensleri” arasında sayılsa da, biyografisini kendisi yaptı. CPC’ye 1974’te katılan Mao hala hayattayken, Jinping parti-devlet kariyerinin tüm adımlarını attı. Fransız “Figaro” dan Constance Jamet “Yolsuzluktan etkilenen sistemde tek bir skandala değinmedi” dedi. Akrabalarından birine göre, hayatının yolculuğunda bulunabilecek en kötü şey, zamanında kütüphaneye teslim edilmeyen kitaplardır. Yani her durumda, onlardan biri iddia ediyor. 80-ler'de Xi, Çin'de kendisinden daha fazla bilinen popüler bir şarkıcı ile evlendi, gözlemciler söylüyor. Kısa bir süre önce Amerika Birleşik Devletleri'nde olmuş, kızı Harvard'da okudu, ancak Batılı uzmanlara göre Batılı değil, milliyetçi.
Çin Komünist Partisi’nin son kongresinden önce, ÇHC’nin liderliğinde geçerli olan ve ülkenin liderliğinde ve Orta Krallık’ın tüm kontrol sisteminde bir bölünme tehdidinde bulunan mücadele ve entrikalar hakkında oldukça az sayıda rapor vardı. Ancak, bir grup gruplama belirtisi için, bir fikir birliğine vardıklarını söylüyorlar. Ama bunlar ne? Sendikolog Andrei Devyatov bu soruyu cevaplıyor:
- Sembolik olarak, Çin klanlarının birliği, RMB'nin 100 banknotunda, aynı zamanda, Reg Xiaoping’in reform ve açılış politikasının başlamasıyla aynı anda dolaşıma sokuldu.
Sağdaki ilk, "parti üyeleri" tarafından miras alınan "büyük dümenci" Mao Zedong. Liderleri şimdi parti ve devletin eski başkanı Jiang Zemin, "devrimci" Şangay'dan ortaya çıktı. Bir sonraki kişi Zhou Enlai’nin “favori Başbakanı”, Komsomol üyeleri tarafından miras kaldı. Liderleri parti ve devletin şu anki başkanı Hu Jintao.
"Klan birliğinin" kurucuları arasında üçüncüsü, PRC'nin ilk başkanı Liu Shaoqi'dir. Liu Şaoçi’nin “özel inisiyatif” kursunun devamı Deng Xiaoping’di. "Kedinin kırmızı ya da beyaz olması ne kadar önemli olduğu farketmez, fareleri yakalaması önemlidir" - modern Çin siyasetindeki pragmatizm ilkesini doğru bir şekilde yansıtıyor. Liu Shaoqi ve Deng Xiaoping “prensleri” miras edindi. Liderleri, parti başkanı ve 18 TBM Kongresi tarafından onaylanan eyalette Xi Jinping olacak.
PRC'nin kurucuları arasında sonuncusu Çin Halk Kurtuluş Ordusu (PLA) Zhu De. "Tüfek iktidara yol açıyor" - bu Mao Zedong'un prensibidir, bu güne kadar devam eder. Çin'de ordu, devlete değil partiye tabidir. Bu nedenle, ÇHC’de “Cennetin Oğlu - Günümüz İmparatoru” nun görevi, TBM Merkez Komitesinin Askeri Konseyi Başkanı’dır. Klanlar birliği içinde “dünyanın uyumu” nu sağlar. Bu görev "reform ve açılış" dersinin temellerini attığında Deng Xiaoping tarafından işgal edildi. Dünyanın klan birliğinde istikrarı ve uyumu uğruna, 18 Kongresi'nden birkaç yıl sonra TBM Merkez Komitesi Askeri Konseyi Başkanı'nın görevi Hu Jintao'yu elinde tutacaktır.
Bazı gözlemciler, Çin'de klanlar arası mücadeleye rağmen, hiçbir temel değişiklik olmayacağını iddia ediyor. Ancak bu, bazı gerçek değerlendirmelerle değil, ÇHC'nin seçkin çevrelerinden edinilen temel bilgi eksikliği ile bağlantılıdır. Ancak daha büyük bir dereceye kadar - uzmanların PRC'nin bir sonraki gelişim döngüsünü hesaplayamaması. Jinping’in, ülkenin gelecekte karşılaşacağı en önemli problemler hakkındaki görüşlerine dair çok az bilgimiz var ve bu, ekonomik reform, ABD ile ilişkiler, sivil özgürlükler, gelir açığı, vb. Düşüncelerini paylaşmanın gerekli olduğunu düşünmüyor. Bu tür sonuçlar Amerikan dergisi "Time" yapar. Ancak bu sonuçlar, yetersiz bilginin kanıtı ve burada meydana gelen değişikliklerin işaret ve işaretlerini “Çince'den çevirememe” nin sonucudur. Batı, toplumun ve ekonominin gelişme modelini Orta Krallık'a uygular ve daha sonra Çin'de her şeyin yanlış gittiğini, ancak Çince'nin sürpriz olduğunu not eder. Bundan sonra Çin'de bir şeyin yanlış olduğu sonucuna varıldı.
Bu arada, meşhur yakınlığına rağmen, Batı anlayışında, Göksel İmparatorluğu'nda birçok şey oluyor ve gelecek basında açıkça yazıyor. Sadece ustaca ve tarafsız bir şekilde okumak gerekir. Bu nedenle, Ekim ayındaki Halk Gazetesi'nin "Büyüklüğe giden yolda Çin, zorluklardan korkmaz" başlıklı makalesinde şöyle yazmıştır:
- Şimdi, devletin toplam gücünün önemli ölçüde arttığı bir durumda, ancak Çin'in uluslararası arenada çok daha fazla ağırlık kazandığı bir durumda, gelişmiş ülkelerin seviyesi ile ilgili hala belli bir boşluk var, ancak güç dengesinde radikal bir değişiklik olmamıştır. gücü biriktirmek ve kabiliyetlerini genişletmeye tahammül etmek için açık bir vicdan. Bunu yapacağız - ve herhangi bir engelden korkmayacağız.
Batı analisti için, böyle bir yayının tonu, Çin'de çatışma politikasının hüküm sürdüğü, komşuları ve Amerika Birleşik Devletleri ile bir anlaşmazlığı zorlamak, özellikle de Filipinler, Vietnam ve Japonya ile bölgesel anlaşmazlıklar ile ilgilendiği için geçerli olduğu anlamına gelebilir. Ancak bu durum böyle değil. Ve yakın tarihli bir makale, kongre zamanında, "Huanqiu Shibao" gazetesinde buna tanıklık ediyor. Ayrıca, özellikle önümüzdeki dört yıl boyunca Çin’in GSYİH’nın ABD GSYİH’nı geçeceği yönünde başarılardan ve başarılardan söz ediyor. Bu kabul edilir, Amerikalılar için güvenliğin psikolojik sınırının yayınlandığına dikkat çeker. “Büyük belirsizlik, ABD’nin Çin’in onlarla yetişmekte olduğu gerçeğini sakince kabul edip edemeyeceği sorusudur”. Başka bir deyişle Çin, ABD'nin - dünya gelişiminin şu anki lideri - güç dengesini trajik olarak etkileyebilecek ve istenmeyen küresel sonuçlara yol açabilecek yüzünü kaybetmediğinden endişe duyuyor. Ve Çinliler tarafından yapılan sonuç, Batılı bir gözlemciye paradoksal görünebilir. Ve o:
“Obama’nın ikinci döneminde, ABD’ye karşı hoşgörülü olma ihtiyacını kendimize hatırlatmalıyız.” Bu gurur kendi içinde mi? Bu soruya kesin cevap veremeyiz. Bununla birlikte, ABD duyarlılığı daha da şiddetlenmemelidir. Önümüzdeki dört yıl içinde yalnızca bu davranış Çin'e fayda sağlayacak.
Bu demektir ki, Göksel İmparatorluğu'nda vaktinden önce zaferlerini hazırlıyorlar ve Çin'in dünya uyumunu ve içindeki Göksel varlığını bozacak bir gölgeye, Çin'e olumsuz tarafa dönüşmesini istemiyorlar. Aynı zamanda, Çin’in koşulsuz liderliği tartışılmaz. Çinliler ilkel ikili programları hiç sevmiyorlar. Üçlü sisteme daha yakınlar, kafa kafaya çarpışma yerine durumu kendi lehine çevirmek mümkün olduğunda. Bu yüzden birkaç yıl önce, ABD liderliği tarafından şiddetle önerilmiş olan Büyük İki - G-2'te dünya liderliğini terk ettiler. Buna ek olarak, ÇHC İmparatorluğunun Amerikalılara tabi kılınması, Pekin’in hiç sevmediği varsayıldığından, ÇHC’nin zaferi açıkça belirtildi.
Rusya'da dünya güçlerinin mevcut ve ortaya çıkan uyumunda, tuhaf bir şekilde, hem Çin hem de ABD'nin gerisinde kalmasına rağmen, statüsünü iyileştirme ve önemli dış politika ve ekonomik sorunları çözme şansı var. Bu amaçla, Avrasya Birliği'ni kurma ve güçlendirme çalışmalarına devam etmek, Çin ile karşılıklı yakın ilişkiler kurmak için önemlidir. O zaman dünya dengesini ve uyumunu koruyabilen üçüncü güç olacağız. Dahası, bugün açıkça Ortadoğu’da, Suriye’de ekolarını sınırlarımıza Kafkaslar ve Orta Asya üzerinden dokunabilecek büyük bir savaşa gireceği zaman çok önemlidir. Bu nedenle, Çince'den çevirinin zorluklarının üstesinden gelmek gerekir. Neyse, tam olarak ustalaşmamızın zamanı geldi.
Ve bu yolda Çince püf noktaları öğrenmek de önemlidir. Çin-ABD-Rusya zincirinde üçüncüsü (çok Rus olan), yanlış davranışlarla, daha güçlü oyuncular tarafından sorunlarını çözmede gerçek bir fedakarlıkta pazarlık kartı rolüne yol açabilir. Başka bir deyişle, Çin, bir darbeye maruz kalmamak veya bir tür kalkan yapmak için Rusya ile gerçekten ilgilenmelidir. Muhtemel kuvvetler düzenindeki en iyi rolümüz, Göksel İmparatorluğun stratejik arkasıdır. Sonuçta, Batı'da Asya'da başlatılan ve planlanan tüm ihtilaflar ve APR Çin'i engellemeyi amaçlıyor. Arka olarak, Orta Krallık için değerli olacağız (arka asla teslim olmaz). Ve Batı, sırayla, doğrudan Rusya'ya saldırmayı zor bulacak.
Yukarıda söylenenler basit gerçeği ihmal etmez - her şekilde kendimizi güçlendirmek gerekir.