Sihirbazlar dünyasında hiyerarşi, güç mantığı üzerine kuruludur.
Güçlü büyücüler kıdemliler ve ustalardır.
Zayıf büyücüler, küçükler ve onların müritleridir.
Bu net ayrım, soylu toplumun yapısına benzer, ancak vahşi yaşamdaki besin zincirine kadar iner.
Bu yüzden Kule Ustaları Konferansı sırasında Frezya bir otokrat gibi hareket etti ve kimse bir şey söyleyemedi. Helios’un Tower Master Konferansı’nda başkanlık koltuğuna oturmasının da nedeni buydu.
Ne kadar çok sahip olursanız, haklarınız o kadar genişler; ne kadar azına sahipsen, o kadar küçülürler.
Reed’in sahip olduğu tek şey paraydı.
Para? Kulenin büyücüleri için bu önemli değil.
Bir şekilde başarabilirler.
Kuleden elde edilen bilgi ve bilgileri kullanarak para elde etmek için telif haklarına veya soylulara şantaj yapmak bile zor değil.
Sonuçta para sadece küçük bir taştır.
Yani paradan başka bir şeyi olmayan Sessizlik Kulesi’nin fiilen hiçbir şeyi yok.
Öyleyse ana soruya dönelim.
Şimdiye kadar neden açıklamadınız?
“Kızım için.”
“Kızın için mi?”
“Buradaki kule ustaları bu kadar yaygara kopardığına göre, onun [Ebedi Delik]’e sahip olduğunu nasıl söyleyebilirim?”
Tüm büyücülerin efsanesi olarak adlandırılan ‘Ebedi Çukur’.
Ortaya çıktığı an, ırktan bağımsız olarak, dünya alt üst olur.
Fark edilmek iyi bir şey gibi görünebilir ama ilgi kadar üstlenilmesi gereken çok fazla sorumluluk var.
“Henüz onu koruyacak gücüm yok. Ben de vazgeçemedim, bu yüzden saklamak zorunda kaldım.”
Kule ustaları bu gerçeğe ikna olmuştu.
Mahkumiyet başka bir soruya yol açtı.
“Eğer kızınızın [Ebedi Delik]’e sahip olduğunu biliyorsanız, neden Sihir Mühendisliği ile reform yapmakta ısrar ettiniz?”
“Ben de merak ediyorum. Rosaria gelecek vaat eden bir yetenek olmalı ve büyük bir büyücü olacak, öyleyse neden Sihir Mühendisliğini seçtin?”
Olağanüstü bir potansiyele sahip olsaydı, büyük bir büyücü olacağı açıktı, öyleyse neden kuleyi yeniden düzenlemeleri gerekiyor?
“Çünkü Rosaria, Rosaria ve ben de kendimim. Bu, Rosaria’nın babası olarak değil, Sessizlik Kulesi’nin Kule Efendisi olarak verilmiş bir karar.”
Sihirbazlar geleceğe bakarken, kule ustaları kuleye tepeden bakmalıdır.
Rosaria çok yetenekli sevimli bir çocuktu ama kule ustasının bakış açısından verimsiz, boşa harcanmış bir kaynaktı.
Aksine, düşmanları daha ısrarcı kılacak bir yığın gibiydi.
Örnek olarak Kara Gök’ün kule ustası ile ilk karşılaşmasını ele almak yeterliydi.
Kara Gökyüzü durumunda, güçlü bir şekilde geldi ama sonunda oyalanmadı.
Birisi kesinlikle Rosaria’yı daha ısrarla ve kirli yollarla hedef alacaktır.
Bu olursa kule sallanır ve Rosaria da mutsuz olur.
Saf sihirde ısrar ederse, bu aynı derecede kendi kendine zarar verirdi.
Bu yüzden onun yeteneğinin çiçeği açana kadar karar vermedi.
“Cidden… böylesine yetenekli bir çocuğu Sihir Mühendisliğine sokmak…”
“Ne kadar harcanan bir yetenek…”
Jade Tower’ın kule ustası üzgün bir ifadeyle başını salladı.
“Neden bahsediyorsun? Sihir Mühendisliğini ona dayatmayı düşünmüyorum.”
“Ne demek istiyorsun?”
“Büyü veya akademi ile ilgileniyorsa, öğrenmesine izin vereceğim.”
Bu söz üzerine kule ustalarından bazıları gerçekten şaşırdı.
“Eğitimini kendi isteklerine bırakmayı mı düşünüyorsun?”
“Yeteneklerine uyan büyüyü öğrenmek daha iyi değil mi?”
“Diğer kule ustaları buna neden şaşırıyor?”
Bazı kule ustaları, diğerlerinin neden şaşırdığını anlayamadılar.
Reed, tepkilerdeki farkın, soylular ve halk arasındaki yetiştirilme tarzlarındaki farklılıktan kaynaklandığını fark etti.
Şaşıranlar asil kökenliydi, anlamayanlar ise daha sıradandı.
Sıradan büyücüler, genellikle yeteneklerinin, yeteneklerine uygun eğitim yoluyla gelişmesine izin verir veya kendi başlarına öğrenmelerine izin verir.
Öte yandan, soylu büyücüler kan bağına öncelik verir.
Bu yüzden kendi soylarına uygun büyüleri öğrenmek zorundadırlar ve eğer o alanda yetenekleri yoksa, yine de öğrenmek zorunda kalırlar.
Reed, asil bir aile olan Adeleheights’ın soyundan geliyordu.
Reed’in durumunda, şüphesiz ailesine uygun bir sihir eğitimi almaya zorlanmış olmalı, çünkü bu ona kökleşmişti.
Soylular için bu tür asil idealleri terk etmek şaşırtıcıydı.
“İyi olacak mısın, Sessizlik Kulesi’nin Kule Ustası?”
Onunla en uzun süredir birlikte olan Dolores soruyu sordu.
Reed başını salladı.
“İstediğimi yapmayı isteseydim, onu en başta evlat edinmezdim.”
Diğer kule ustaları sessiz kaldı.
Düşünceler içinde kaybolurken tüm gözler başka yerlere çevrildi.
“Başka soru kalmadığına göre yerimize geçelim.”
Reed tekrar yerine oturdu.
Başkan Helios konferansa devam etti, ancak gerçekte konferans neredeyse Reed’in konuşmasıyla sona erdi.
* * *
Tower Master Konferansı sona erdikten sonra Reed banyo aynasındaki yansımasına baktı.
Ağzının bir köşesi sanki elmacık kemiğine değecekmiş gibi kıvrılmış gri saçlı bir adam ortaya çıktı.
Kas spazmı değildi.
Yüzünde kendini göstermeye çalışan mutluluk ifadesiydi sadece.
“Başarılı.”
Konferansta hedeflediği her şeyi elde etmişti.
Bunun kanıtı olarak, konferans biter bitmez diğer kule ustalarından selam aldı.
– Güle güle, Silence Tower’ın Kule Ustası.
-Umarım Sihir Mühendisliği iyi gider, Silence.
Selamlamaların kendisi pek bir anlam ifade etmeyebilir, ancak büyücüler boğa gibi gururlarıyla asla sohbet başlatmaz veya astlarına selam vermezler.
Önce yaklaşmak, Reed’i ihtiyaç duydukları biri olarak tanımak anlamına gelir. Başka bir deyişle, niyetlerinin başarılı bir şekilde algılandığını gösterir.
-İstediğimi yapmaya niyet etseydim, onu baştan evlat edinmezdim.
Kule Lordları, kızının mutluluğu için yaşayan sadık bir babanın sözlerini duyunca ne düşünürdü?
Sıradan insanlar için, baba takıntılı biri olduğu için ona dokunulabilecekleri veya onunla alay edilebilecekleri kaygısız bir durum olurdu.
Ancak büyücüler, özellikle Kule Lordları farklıdır.
Duygulardan ziyade mantığa öncelik verirler ve düşüncelerini bu mantığa dayalı çıkarlar yönlendirir.
Sihir eğitimi, ilgili kişinin ilgisine bağlıdır.
Ve iradesini empoze etmemek ve onları kendi haline bırakmamak.
Bu iki cümleyi kendilerine fayda sağlayacak şekilde yorumlamak için akıllarını çeldiklerinde, bu şöyle yorumlanır:
-O canavarı kulelerimize de getirebiliriz.
Her kulenin özel büyüleri vardı ve kuleye çırak olarak girmek, o büyü alanına ilgi duymak anlamına geliyordu.
Örneğin, Rosaria su veya buz büyüsüyle ilgileniyorsa, yeteneğinden en iyi şekilde yararlanmak için buz büyüsü konusunda uzmanlaşmış Wallin Kulesi’ne gidecektir. Ve kara büyü öğrenmek istiyorsa, Kara Gökyüzü Kulesi’ne gidecek.
Basitçe bu olasılığa sahip olmak iyi bir haberdi.
Önceden olumlu bir izlenim oluşturmak için, kızın babası olarak Reed onların en büyük önceliğiydi.
Ebeveynler çocukları için birer aynadır ve ebeveynlerin duyguları farkında olmadan çocuklarını etkiler.
Kule Lordları, şimdi iyi bir izlenim bırakmak için toplantıdan hemen sonra Reed’e selamlarını sundular.
Ve sihir mühendisliğinin sınırsız gelişimini içtenlikle diliyorum.
‘Herkesi benim tarafıma alamamak biraz hayal kırıklığı yaratıyor…’
Stony Tower’dan Nix ve Nicholas Rottenstein gibi Kule Lordları, Reed’i hâlâ sevmiyordu.
Diğer kule lordlarının gözüne girmek için kızlarını kullanmaları göze batan bir şey olmalı.
“Belirsiz müttefiklere sahip olmaktansa belirli düşmanlara sahip olmak daha iyidir.”
Reed, kendisine düşman olan Kule Lordları ile sınırlar çizmeye karar verdi.
Belki de o düşmanları düşündüğü için seğiren dudakları nihayet yeniden dengelendi ve Reed tuvaletten çıktı.
Pencereden park halindeki arabalara baktı.
Arabaların renginden hangi Kule Lordlarının kaldığını anlayabilirdi.
“Wallin’in Kule Lordu mu?”
Deniz gibi koyu maviye boyanmış bir gökyüzü vagonu.
Kendi arabasından yaklaşık iki sıra uzağa park edilmişti.
“Wallin’in Kule Lordu hâlâ burada.”
Öyle düşündü ve sonra başını çevirirken aniden durdu.
Dolores yolda önünde duruyordu.
“Şimdi gidiyor musun?”
Sakin bir yüzle sorusunu yanıtladı.
“Benim halletmem gereken bir işim vardı. Ya sen?”
“Benim de bir işim vardı. Sadece.”
Birbirlerine işlerini sormadılar.
Birlikte çıkışa doğru doğal bir şekilde yürüdüler.
“Senden iyi bir baba olamayacaksın.”
diye mırıldandı Dolores, sıcak güneşi eliyle örterek.
“Ne demek istiyorsun?”
“Ben sadece bariz olanı söyledim. Kızınla ilgileniyormuş gibi yaptın ama sadece kendin için en iyi olanı yapmak istedin.”
“Bu kadarını herkes tahmin edebilir.”
Hepsi bana karşı nazik olmaları gerektiği nüansını hissetmiş olmalılar.
İnanılmaz derecede kibirli bir davranıştı ama kimse buna karşı çıkmadı.
Çekici ve ölümcül.
Artık kimse bir şey demiyordu çünkü elindeki Rosaria kartı öyle bir varlıktı ki.
“Onu bu şekilde kullandığını bilse ne düşünürdü?”
“Söylediğim her şey yalansa bana içerleyecek.”
Reed altın rengi gözleriyle Dolores’e baktı.
“Ancak ben yalan söylemedim. Her şey kızım için.”
Sessizlik Kulesi’ni hesaba katılması gereken bir güç haline getirmek ve tüm kule ustalarının Rosaria’ya göz kulak olması onun iyiliği içindi.
Her ne kadar saklamaya çalışsa da yine de göze çarpacak ezici bir yeteneği vardı.
Reed, onu kıskananlara karşı durmak için kule ustalarını yanına aldı.
“Onu fazla incitme. Gerçekten iyi bir kıza benziyor.”
Dolores, Reed’in ona karşı eylemlerini daha fazla sürdürmeye hevesli görünmüyordu ve ağzını kapattı.
Konuşmalarına devam ederken, sonunda vagonlar göründü.
“Yolunda dikkatli ol, Sessizlik Kule Efendisi.”
“Kendine iyi bak, Wallin’in Kule Efendisi.”
“Ve Magnezyum hakkında.”
“Hm?”
“Dört gözle bekliyorum. Sihirli taşlar kullanarak malzemeyi manipüle etme fikri oldukça ilginç. Umarım iyi sonuçlar elde edersin.”
“…”
Reed, yaptığı yoruma şaşırmıştı.
Çünkü veda edenler arasında Magnezyum’dan bahseden tek bir kişi bile yok.
Reed boş boş baktı, konuşamadı ve Dolores’in yüzü kızardı.
“Bu olduğunda, sadece ‘teşekkür ederim’ dersin.”
“Üzgünüm. Kimsenin bunu duyacağını hayal bile edemiyorum. İlgi olmayacağını düşünmüştüm.”
“Geçmişte biraz Sihir Mühendisliği okudum. Sadece meraktan…”
Dolores bir şeyler söylemeye başladı ama kendini durdurdu, gözlerini devirdi ve ardından Reed’le göz teması kurdu.
Sadece Dolores’in bildiği bilinmeyen bir anıyı hatırlayarak sessiz kaldı.
Sözlerini yuttu ve kibarca başını eğdi.
“Dönüşte dikkatli ol.”
Hızla vücudunu çevirdi ve sanki kaçıyormuş gibi uzaklaştı.
Reed sessizce Dolores’e baktı.
“Bu adam, bu kadar hoş bir kızı incitecek kadar onun nesini beğenmedi?”
Geçmişin Reed’i daha da nefret dolu hale geldi.