İngiltere’nin bu sezonki mücadelesi, oyuncuların ilk sadakatinin kendi milli takımlarına değil, onların işverenlerine, kulüplerine yaptığı bir ülkede profesyonel oyundaki hata çizgisi hakkında tartışmalar yarattı. Eddie Jones eğitiminde ekibini kırmakla suçlandı, ancak suçlamalarının kontrolünü elinde tuttuğu tek zaman uluslararası pencerelerde ve dışarıda birkaç kampta. Bu yavaş tempolu karşılaşmanın kanıtı üzerine, yeterince yakın bir yer yok.Premiership’in her turu, Jones’un dünya kupasını kazanma şansına sahip olması gerektiğine inandığını, akışkanlığı, temposu ve yoğunluğu olmayan kulüp oyununun İngiltere’ye hizmet etmediğini kanıtlar. Profesyonelliğin başlangıcından bu yana katılan Saracens başkanı Nigel Wray, program notlarını okuyanlara hatırlattığı gibi kurulmadı.“İnsanların, futbolda olduğu gibi, her hafta gördükleri kulübe daha fazla ilgi duydukları zaman, Twickenham’da onları izlemek için bilet alamıyorlardı,” dedi Wray Oyunculardaki ekstra yük, Test fikstürlerinin sayısındaki artıştan kaynaklandı. “Kesinlikle açık olan şey, Premiership Rugby’nin bir vücut olarak, oyunun gelecekteki gelişimine öncülük eden taraf olması gerektiğidir.”Wray merkezi kontratlar nosyonuna atladı ve İngiltere’nin oyuncuları oynadığı oranda, nakit açısından zengin birliğin kısa süre sonra kendini gergin bulacağını belirtti. Twickenham’dan bir yıl önce uluslararası bir oyuncuyu oynama niyetinde olan Rugby Futbol Birliği’nde potansiyel seyirci yabancılaşması konusundaki kaygısı kaybolmadı, ancak kulüpler ve sendikalar arasındaki anlaşmaya rağmen, oyunları paralel hatlarda koşmaya devam ediyor.Jones’un maç başlamadan önce bile son 23 yılda kulüp oyununun nasıl ilerlediğini gösteren bir maçtan alacağı çok az şey vardı: ticari olarak. Her iki taraf da geleneksel formalarında oynamadı, zemin futbol stadyumuydu, çünkü Wembley kullanılamıyordu ve kalabalığın çoğunluğu Premiership düzenli değildi ve oyunun yavaş temposuyla sadece zaman zaman hızlanıyordu.Maro Itoje kendini karıştırdı. İkinci sıra, Altı Uluslar sırasında Saracens’in ikinci denemesini puanladıktan sonra uykuya dalmak ve uykuya dalmak gibi yorgun düştüğü yönündeki önerilere tepki gösterdi. Sarries topa doğru gelerek havada vuran Tim Visser’i kullanan Liam Williams tarafından zekice hazırlanmış bir scrumdan topu ağlara gönderdiğinde az farkla ayağa çekti ancak Itoje James Horwill’ten ayrılmadan önce James Chisholm’un mücadelesinden sıyrıldı. onun üzerinde ne koştu?Mücadele Harlequins’in oyununun en güçlü parçası değildi, eğer vardıysa. Kyle Sinckler’in dokuz dakika sonra Sean Maitland’i durdurma teşebbüsü özellikle zayıftı ve pervane daha sonra başka bir sırtını durdurmaya çalışan etkisizdi, Alex Goode, daha sonra. Bu onun tarafına mal olmadı, ama orta kanattan yarısına kadar orta sahaya giren Maitland, muhalefet hattının 20 metre ilerisinde kaldı.Saracens’in Alex Lozowski’nin erken cezasından sonra tarafını 10 sayıya çıkaran Williams’a göndermek için kullandığı açık alanda yer olmasını sağlamak için yoğun trafiğe tekrar katıldı. Sondalar, nihayetinde, yaklaşımlarını değiştirmeden sonsuz fazlar boyunca kutuplaşarak karıştırıldı. Itoje ve İngiltere’deki meslektaşları, eğitimin tekrarlanan doğası ve oynamaları ile yorulmuş veya bıkmış mıydı?Bir başka günde iki Demetri Catrakilis cezaya çarptırılırken penaltılara hakemlikten az farkla hakem tarafından verilen golü, Itoje’nin denemesinden önce Lozowski’nin ikinci vuruşuna ve Lozowski’nin ikinci vuruşuna 18-6 yarı final lideri verdi. Quins, kırılmış Catrakilis’in yerine Marcus Smith tarafından kıvılcımlanan moladan sonra bir dinamizmi gösterdi.James Horwill’in attığı platformu kurarken, James Horwill’in gol attığı platformu kurdu ve Nick Isiekwe tarafından serbest bırakıldı ve Visser bir sopayla ayağa kalktığında Lozowski liderliği geri getirdi. tekrar 10 puan. Son iki dakikaya kadar, Max-sinek ile günahkarın içinde, Saracens onların dış yarısının önünden geçen son söze sahipti ama Şampiyonlar Kupası’nda Leinster’le karşılaştıklarında seslerinin daha yüksek olması gerekiyordu. Pazar günü.