İzindeyiz diyorsun.
Atatürkçüyüm diyorsun.
O'nun gösterdiği yolda yürüyorum diyorsun.
Evladıma O'nun ilkelerini küçüklüğünden beri kulağına fısıldayarak büyütüyorum ve büyütmeye de devam ediyorum diyorsun.
Badem bıyıklardan ve onların politik oyunlarından rahatsız olduğunu diyorsun. Cumhuriyet kutlamalarının ertelenmesinden rahatsızlık duyduğunu hatta, Atatürk'ümüzün ilkelerini ve getirmiş olduğu tüm yenilikleri unutturmaya çalıştıklarını diyorsun.
Ve yine izindeyiz diyorsun.
Peki neden 55 basamak aşağıya inipte kapının önünde bir dakikalık saygı duruşunda durmuyorsun?
Yoksa göz yaşlarına hakim olamıyacağından mı korkuyorsun?
Yoksa siciline 10 Kasım'da göz yaşı döktü diye işleneceğinden mi korkuyorsun?
Yoksa başka illere sürüleceğinden mi korkuyorsun?
Hani izindeydin?
Hani Atatürk çocuğu idin?
Lafta mı iz sürüyorsun?
Neden başın dik, göğsün kabarık, dimdik ayakta, bayrağımızın altında durupta Atamı unutmadığımızı ve unutturamayacaklarını göstermedin?
Saatler 9:05 geçeyi vurduğunda neden kıçını yerinden oynatmadın? Yoksa yumurtaların mı soğurdu?
Hani unutmamıştın...
İki yüzlüler, bırakın bu ayakları.
Bizler sizlere inat her 10 Kasım'da O'nun ışığıyla milyonlarla birlikte yeniden gururla doğuyoruz.
O'nun ışıklarını hiç bir zaman söndüremeyeceksiniz.
Kendimi yıllanmaya bırakılmış üzüme benzetiyorum.
Çıkan ya sirke olacak, ya da köpek öldüren!