Koşullarda genel bir değişiklik olduğunda,
Sanki tüm yaratılış değişmiş gibi
ve tüm dünya değişti,
Sanki yeni ve tekrarlanan bir yaratılışmış gibi,
yeniden var edilen bir dünya.
– İbn Haldun
Yemen’in Ensarullah direniş güçleri, Bab el-Mendeb ve güney Kızıldeniz’de sadece İsrail’e ait ya da İsrail’in istediği gemilere karşı bir abluka kurduklarını en başından beri çok açık bir şekilde ifade etmişlerdir. Tek amaçları İsrail’in İncil psikopatlığı tarafından gerçekleştirilen Gazze soykırımını durdurmaktı ve öyle de kalacaktır.
Bir insan soykırımını sona erdirmeye yönelik ahlaki temelli bir çağrıya yanıt olarak, Küresel Terör Savaşı’nın efendisi ABD (italikler benim), tahmin edilebileceği gibi Yemen’deki Husileri yeniden “terör örgütü” olarak tanımladı, Ensarullah’ın yeraltındaki askeri tesislerine seri bir bombardıman başlattı (ABD istihbaratının nerede olduklarını bildiğini varsayarak) ve İngiltere, Kanada, Avustralya, Hollanda ve Bahreynli vasallarını içeren bir mini koalisyon oluşturdu.
- Joe Biden Ukrayna’daki siyasi suikastlarla nasıl ilişkilendiriliyor?
- ABD Dış Politikasına Yeni Dikkat Etmeye Başladıysanız
Yemen Parlamentosu hiç vakit kaybetmeden ABD ve İngiltere hükümetlerini “Küresel Terörist Şebekeler” ilan etti.
Şimdi stratejiden bahsedelim.
Yemen direnişi tek bir hamleyle jeoekonomik açıdan kilit bir darboğazı, Bab el-Mendeb’i fiilen kontrol altına alarak stratejik avantajı ele geçirdi. Dolayısıyla küresel tedarik zincirleri, ticaret ve finans sektörleri üzerinde ciddi sorunlar yaratabilirler.
Ve Ensarullah’ın, gerekirse iki katına çıkma potansiyeli var. Basra Körfezi’ndeki tüccarlar, Yemen’in El Aksa Üçgeni adı verilen ve 7 Ekim’de Filistin direnişinin İsrail ordusunun Gazze Tümeni’ni yok etmeyi ve esirleri kapsamlı bir esir takası anlaşmasında koz olarak kullanmayı amaçlayan operasyonundan esinlenerek isimlendirilen bir üçgeni dayatmayı düşünebileceği yönündeki ısrarlı söylentileri doğruladı.
Böyle bir hamle sadece Bab el-Mandeb ve Süveyş Kanalı’na giden Kızıldeniz rotasını değil, aynı zamanda Hürmüz Boğazı’nı da seçici bir şekilde bloke ederek Katar, Suudi Arabistan ve BAE’den İsrail’e petrol ve gaz sevkiyatını kesmek anlamına gelecektir – ki İsrail’in en büyük petrol tedarikçileri aslında Azerbaycan ve Kazakistan’dır.
Bu Yemenliler hiçbir şeyden korkmuyor. Eğer bu üçgeni – bu durumda sadece İran’ın doğrudan katılımıyla – uygulayabilselerdi, bu ABD tarafından suikasta uğrayan Kudüs Gücü Generali Kasım Süleymani’nin kozmik steroidler üzerindeki Büyük Tasarımını temsil ederdi. Bu plan, yüzlerce trilyon dolarlık türev ürün piramidini ve dolayısıyla tüm batı finans sistemini nihayet çökertme potansiyeline sahiptir.
Yine de, Yemen Kızıldeniz’i ve İran Hürmüz Boğazı’nı kontrol ederken bile, El Aksa Üçgeni sadece çalışan bir hipotez olarak kalmaktadır.
Hegemon’un ablukasına hoş geldiniz
Basit ve net bir stratejiye sahip olan Husiler, stratejiden yoksun Amerikalıları bir tür “ilan edilmemiş savaş” modunda Batı Asya jeopolitik bataklığına ne kadar derin çekerlerse, Küresel Güney’in Hegemon’u suçlayacağı küresel ekonomiye o kadar ciddi zarar verebileceklerini çok iyi anladılar.
Bugün Kızıldeniz nakliye trafiği 2023 yazına kıyasla yarı yarıya azalmış durumda; tedarik zincirleri sallantıda; gıda taşıyan gemiler Afrika’nın etrafından dolaşmak zorunda kalıyor (ve kargoyu son kullanma tarihinden sonra teslim etme riskiyle karşı karşıya kalıyor); tahmin edilebileceği üzere, geniş AB tarım alanında (70 milyar Avro değerinde) enflasyon hızla yükseliyor.
Yine de köşeye sıkışmış bir İmparatorluğu asla hafife almayın.
Batı merkezli sigorta devleri Ensarullah’ın sınırlı ablukasının kurallarını çok iyi anladılar: Örneğin Rus ve Çin gemileri Kızıldeniz’de serbest geçiş hakkına sahip. Küresel sigortacılar sadece ABD, İngiltere ve İsrail gemilerini kapsamayı reddetti – tam da Yemenlilerin istediği gibi.
ABD de tahmin edilebileceği üzere anlatıyı büyük bir yalana dönüştürdü: ‘Ensarullah tüm küresel ekonomiye saldırıyor’.
Washington yaptırımlara hız verdi (Yemen direnişi İslami finansman kullandığı için çok da önemli değil); bombardımanı arttırdı ve kutsal “seyrüsefer özgürlüğü” adına -her zaman seçici bir şekilde uygulanan- bahislerini, Küresel Güney liderleri de dahil olmak üzere “uluslararası toplumun” merhamet dilemesi üzerine oynadı, lütfen nakliye yollarını açık tutun gibi. Yeni, yeniden çerçevelenmiş Amerikan aldatmacasının amacı, Küresel Güney’i Ensarullah’ın stratejisine verdiği destekten vazgeçirmektir.
ABD’nin bu önemli el çabukluğuna dikkat edin: Çünkü şu andan itibaren, Soykırımı Koruma Operasyonu’nun yeni bir sapkın dönüşüyle, Kızıldeniz’i tüm dünya için abluka altına alacak olan Washington’dur. Washington’un kendisi ise bundan muaf tutulacak: ABD gemiciliği Batı Asya’ya değil Pasifik ticaret yollarına bağlıdır. Bu durum Asyalı müşterilerin ve özellikle de Ukrayna bağlantılı Rus enerji yaptırımlarından zaten ağır darbeler almış olan Avrupa ekonomisinin acısını daha da arttıracaktır.
Michael Hudson’ın yorumladığı gibi, ABD dış politikasından sorumlu neoconların aslında Yemen ve İran’ın El Aksa Üçgenini uygulamasını istemeleri (italikler benim) güçlü bir olasılıktır: “Asya’daki ana enerji alıcıları, Çin ve diğer ülkeler zarar görecek. Ve bu (…) ABD’ye, bu yeni uluslararası düzeni yeniden müzakere etmeye çalışırken bir pazarlık kozu olarak dünyanın petrol arzını kontrol etme konusunda daha da fazla güç verecektir.”
Aslında bu, klasik Kaos İmparatorluğu yöntemidir.
“Gazze’deki halkımıza” dikkat çekmek
Pentagon’un Tomahawk’ların Yemen’de neyi vurduğuna dair en ufak bir fikri olduğuna dair somut bir kanıt yok. Birkaç yüz füze bile bir şeyi değiştirmeyecektir. Sekiz yıldır aralıksız ABD-İngiltere-Suudi-Emirlikler ateş gücüne katlanan – ve temelde kazanan – Ensarullah, bugün birkaç füze saldırısı yüzünden rahatlamayacaktır.
Meşhur “isimsiz yetkililer” bile New York Times’a “Husi hedeflerinin yerinin tespit edilmesinin beklenenden daha zor olduğunu”, bunun da esasen ABD’nin Yemen’deki “hava savunma, komuta merkezleri, mühimmat depoları, drone ve füze depolama ve üretim tesisleri” hakkındaki istihbaratının yetersiz olmasından kaynaklandığını belirttiler.
Yemen Başbakanı Abdülaziz bin Salih Habtoor’un Ensarullah’ın İsrail ablukası girişimi kararını “insani, dini ve ahlaki yönlere dayalı” olarak nasıl çerçevelediğini dinlemek oldukça aydınlatıcı. En önemlisi de “Gazze’deki halkımıza” atıfta bulunuyor. Ve genel vizyonun “Direniş Ekseni’nin vizyonundan kaynaklandığını” hatırlatıyor.
Akıllı izleyicilerin General Süleymani’nin kalıcı mirası olarak tanıyacağı bir referans.
Yemen başbakanı, İsrail’in kuruluşundan Süveyş krizine ve Vietnam savaşına kadar uzanan keskin bir tarih bilinciyle, “Büyük İskender’in Aden kıyılarına ve Sokotra adasına nasıl ulaştığını ama nasıl yenildiğini (…) İşgalcilerin tarihi Şeba devletinin başkentini işgal etmeye çalıştıklarını ve başarısız olduklarını (…) Tarih boyunca kaç ülke Yemen’in batı kıyılarını işgal etmeye çalıştı ve başarısız oldu? İngiltere dahil.”
Batı’nın ve hatta Küresel Çoğunluğun, Tarih Meleği’nden birkaç gerçek öğrenmeden Yemen’in zihniyetini anlaması kesinlikle imkansızdır.
Öyleyse 14. yüzyılın evrensel tarih ustası, Mukaddime’nin yazarı İbn Haldun’a geri dönelim.
İbn Haldun Ensarullah Kodunu Kırıyor
İbn Haldun’un ailesi, 7. yüzyılda İslam’ın ilk ordularıyla birlikte, bugün güney Yemen’de bulunan Hadramevti vadilerinin sade güzelliğinden Fırat’a kadar hareket halinde olan Arap İmparatorluğu’nun yükselişinin çağdaşıydı.
İbn Haldun, en önemlisi, “tarihin temelinde coğrafya yatar” şeklindeki parlak kavrayışı sunan Kant’ın öncülerindendi. Ve 12. yüzyıl Endülüslü felsefe üstadı İbn Rüşd’ün yanı sıra Platon’un eserlerine maruz kalan diğer yazarları da okudu ve Platon’un M.Ö. 360 yılında Timaeus’ta “ilk insanların” ahlaki gücünden nasıl bahsettiğini anladı.
Evet, bu “ahlaki güce” indirgenir – batı için sadece bir söz; doğu için ise temel bir felsefe. İbn Haldun medeniyetin nasıl başladığını ve doğal iyilik ve enerjiye sahip insanlar tarafından sürekli yenilendiğini kavramıştır; doğal dünyayı anlayan ve ona saygı duyan, aydınlık yaşayan, kan bağıyla birleşmiş ya da ortak bir devrimci fikir veya dini dürtü tarafından bir araya getirilmiş insanlar.
İbn Haldun asabiyeyi insanları birbirine bağlayan bu güç olarak tanımlamıştır.
Arapçadaki pek çok kelime gibi asabiyye de çeşitli, gevşek bir şekilde birbirine bağlı anlamlar sergiler. Muhtemelen en alakalı olanı, tıpkı Ensarullah’ın sergilediği gibi, esprit de corps, takım ruhu ve kabile dayanışmasıdır.
İbn Haldun’un gösterdiği gibi, asabiyetin gücü tamamen kullanıldığında, kabilenin çok ötesine ulaştığında, tek tek parçalarının toplamından daha güçlü hale gelir ve tarihi yeniden şekillendirmek için bir katalizör haline gelebilir; İmparatorluklar kurabilir veya yıkabilir; medeniyetleri teşvik edebilir veya onları çökmeye zorlayabilir.
Kesinlikle Yemen direnişinin moral gücüyle ortaya çıkan bir asabiyye anı yaşıyoruz.
Kaya gibi sağlam
Ensarullah, bin yıl önceki Hıristiyan Haçlı Seferlerine benzeyen eskatolojik Siyonizm tehdidini doğuştan anlamıştı. Ve pratik anlamda bunu durdurmaya çalışan neredeyse sadece onlar var.
Şimdi, ekstra bir bonus olarak, plütokratik Hegemon’u, nüfusun en az yarısının “gıda güvencesiz” olduğu en yoksul Arap ulus-devleti Yemen’i bombalayanlar olarak bir kez daha ifşa ediyorlar.
Ancak Ensarullah, Afganistan’da NATO’yu küçük düşüren Peştun mücahitler gibi ağır silahlardan arınmış değil.
Gemisavar seyir füzeleri arasında Sayyad ve Quds Z-O (800 km’ye kadar menzilli) ve Al Mandab 2 (300 km’ye kadar menzilli) bulunmaktadır.
Gemisavar balistik füzeleri arasında Tankil (500 km’ye kadar menzilli); Asef (450 km’ye kadar menzilli); ve Al-Bahr Al-Ahmar (200 km’ye kadar menzilli) bulunmaktadır. Bu füzeler Kızıldeniz’in güney kısmını ve Aden Körfezi’ni kapsıyor ama örneğin Sokotra takımadalarını kapsamıyor.
Ülke nüfusunun yaklaşık üçte birini oluşturan ve Ensarullah direnişinin belkemiğini oluşturan Yemenli Husilerin kendi iç gündemleri de var: yönetimde adil temsil hakkı kazanmak (Yemen’de Arap Baharı’nı onlar başlattı); Zeydi (ne Şii ne Sünni) inançlarını korumak; Saada vilayetinin özerkliği için mücadele etmek ve 1962 devriminden önce ayakta olan Zeydi İmamlığı’nın yeniden canlandırılması için çalışmak.
Şimdi de Büyük Resim’e damgalarını vuruyorlar. Ensarullah’ın Hegemon’un tebaası Araplarla, özellikle de Trump yönetimi altında İsrail ile ilişkileri normalleştirme anlaşması imzalayanlarla şiddetle mücadele etmesine şaşmamalı.
Hegemonun “arkadan yönettiği” Suudi-Emirlik Yemen savaşı, Riyad’a yedi yıl boyunca ayda en az 6 milyar dolara mal olan bir bataklıktı. Fiili bir Ensarullah zaferiyle 2022’de sallantılı bir ateşkesle sona erdi. Suudilerin bir anlaşma imzalama çabalarına rağmen, imzalanan bir barış anlaşmasına ABD tarafından izin verilmediğini belirtmek gerekir.
Şimdi Ensarullah sadece birkaç füze ve insansız hava aracıyla değil, aynı zamanda okyanuslar dolusu kurnazlık ve stratejik zekasıyla jeopolitik ve jeoekonomiyi altüst ediyor. Çin bilgeliğine başvurmak gerekirse, tek bir kayanın bir akarsuyun yatağını değiştirdiğini ve bunun da büyük bir nehrin yatağını değiştirdiğini hayal edin.
Diyojen’in epigonları her zaman, yarı şaka, Rusya-Çin-İran stratejik ortaklığının daha adil bir düzene giden bu yolda kendi iyi yerleştirilmiş kayalarıyla katkıda bulunmuş olabileceğini söyleyebilir. İşin güzelliği de burada: bu kayaları göremeyebiliriz, sadece neden oldukları etkileri görebiliriz. Gördüğümüz şey ise kaya gibi sağlam Yemen direnişi.
Kayıtlar Hegemon’un bir kez daha otomatik pilot moduna geçtiğini gösteriyor: Bombala, bombala, bombala. Ve bu özel durumda bombalamak, anlatıyı İmparatorluğun Batı Asya’daki uçak gemisi İsrail tarafından gerçek zamanlı olarak işlenen bir soykırımdan başka yöne çevirmektir.
Yine de Ensarullah kendi söylemine sıkı sıkıya bağlı kalarak baskıyı her zaman arttırabilir ve asabiyenin gücüyle Hegemon’a, Irak ve Suriye’nin Disneyland’da bir hafta sonu gibi görüneceği ikinci bir Afganistan sunabilir.
Makalenin Kaynağı: How Yemen’s ‘asabiyya’ is reshaping geopolitics