Köpek davranışı - Dog behavior
Köpek davranışı , bireylerin veya evcil köpek gruplarının iç ve dış uyaranlara içsel olarak koordine edilen tepkileridir . İnsanlarla ve yaşam tarzlarıyla bin yıllık temasla şekillenmiştir. Bu fiziksel ve sosyal evrimin bir sonucu olarak, köpekler, diğer türlerden çok, insanları anlama ve onlarla iletişim kurma becerisi kazanmış ve bu memelilerde benzersiz bir şekilde uyum sağlamıştır. Davranış bilimcileri, evcil köpeklerde çok çeşitli sosyal-bilişsel yetenekleri ortaya çıkardılar.
İnsanlarla birlikte evrim
Evcil köpeğin ( Canis lupusiliaris veya Canisiliaris ) kökeni net değildir. Tüm genom dizilimi , köpek, gri kurt ve soyu tükenmiş Taymyr kurdunun 27.000-40.000 yıl önce yaklaşık aynı zamanlarda ayrıldığını gösteriyor. Köpeklerin nasıl evcilleştirildiği net değil, ancak iki ana hipotez kendi kendini evcilleştirme veya insan evcilleştirmedir. İnsan-köpek davranışsal birlikte evrimine dair kanıtlar var .
Zeka
Köpek zekası, köpeğin problemleri çözmek için bilgiyi algılama ve bilgi olarak muhafaza etme yeteneğidir . Köpeklerin çıkarım yoluyla öğrendikleri gösterilmiştir. Rico ile yapılan bir araştırma, 200'den fazla farklı ürünün etiketlerini bildiğini gösterdi. Dışarıda bırakarak öğrenme yoluyla yeni öğelerin adlarını çıkardı ve bu yeni öğeleri hemen doğru bir şekilde aldı. Ayrıca ilk maruziyetten dört hafta sonra da bu yeteneği korudu. Köpekler gelişmiş hafıza becerilerine sahiptir. Bir çalışma, isimleri öğrenen ve 1.000 kelimeden fazla sözlü komutla ilişkilendirebilen bir border collie "Chaser" ın öğrenme ve hafıza yeteneklerini belgeledi. Köpekler, işaret etme ve işaret etme gibi insan beden dilini okuyabilir ve buna uygun şekilde tepki verebilir ve insan ses komutlarını anlayabilir. Basit bir manipülasyon görevini çözmek için eğitim aldıktan sonra, aynı sorunun çözülemez bir versiyonuyla karşı karşıya kalan köpekler insana bakarken, sosyalleşmiş kurtlar bakmaz. Köpekler aldatmaya girişerek bir zihin teorisi sergilerler .
Duyular
Köpeğin duyuları arasında görme, işitme, koku alma duyusu, tat, dokunma, propriyosepsiyon ve dünyanın manyetik alanına duyarlılık bulunur.
İletişim davranışı
Köpek iletişimi, köpeklerin birbirleriyle nasıl "konuştukları", insanların onlara gönderdiği mesajları nasıl anladıkları ve insanların, köpeklerin iletmeye çalıştıkları fikirleri nasıl tercüme edebilecekleri ile ilgilidir. Bu iletişim davranışları arasında göze bakma, yüz ifadesi, seslendirme, vücut duruşu (vücut ve uzuvların hareketleri dahil) ve tat iletişimi (kokular, feromonlar ve tat) yer alır. İnsanlar seslendirme, el işaretleri ve vücut duruşu kullanarak köpeklerle iletişim kurarlar. Köpekler ayrıca insan yüz ifadelerini okuyarak duyguların insanlarla iletişimini anlamayı öğrenebilirler.
Sosyal davranış
İki çalışma, köpek davranışının boyutlarına, vücut ağırlıklarına ve kafatası boyutlarına göre değiştiğini göstermiştir.
Oyna
Köpek köpek
Köpekler arasında oyun oynamak genellikle agresif karşılaşmalarda görülen, örneğin kıstırma, ısırma ve hırlama gibi çeşitli davranışları içerir. Bu nedenle, köpeklerin bu davranışları saldırganlık yerine oyun bağlamına yerleştirmeleri önemlidir. Köpekler, bir "play-bow", "yüz-pençe", "açık ağızlı oyun yüzü" ve diğer köpeği başlatanı kovalamaya davet eden duruşlar dahil olmak üzere bir dizi davranışla oynama niyetlerini işaret ederler. Potansiyel olarak agresif faaliyetlerin içeriğini korumak için oyun boyunca benzer sinyaller verilir.
Küçük yaşlardan itibaren köpekler birbirleriyle oyun oynarlar. Köpek oyunu öncelikle sahte dövüşlerden oluşur. Yavru köpeklerde en sık görülen bu davranışın, yaşamın sonraki dönemlerinde önemli davranışlar için eğitim olduğuna inanılmaktadır. Yavru köpekler arasındaki oyun, bireyler arasındaki baskın ve itaatkar rollerin 50:50 simetrisi olmak zorunda değildir; Daha sonraki yaşlarda daha yüksek oranlarda baskın davranış sergileyen köpekler (örneğin kovalamak, partnerleri aşağıya çekmek) da oyunu daha yüksek oranlarda başlatırlar. Bu, oyun sırasında kazanmanın yavrular olgunlaştıkça daha önemli hale geldiği anlamına gelebilir.
Duygusal bulaşma , insanlarda ve primatlarda yüz taklitiyle bağlantılıdır. Yüz taklidi, bir kişinin istem dışı olarak başka bir kişinin yüz ifadelerini taklit ederek empati kurduğu, 1 saniyeden daha kısa bir sürede ortaya çıkan otomatik bir tepkidir. Ayrıca, oyun sırasında köpeklerde de bulundu ve bir köpekten diğerine yüz taklit sinyalleri geldiğinde oyun seansları daha uzun sürdü.
Köpek-insan
Bir köpeğin başka bir köpekle oynamasının motivasyonu, bir insanla oynayan bir köpeğin motivasyonundan farklıdır. Köpekler, birbirleriyle oynama fırsatlarıyla birlikte yürüdü, sahipleriyle tek başına yürüyen köpeklerle aynı sıklıkta oyun oynadı. İki veya daha fazla köpeği olan hanelerdeki köpekler, tek bir köpeği olan hanelerde sahipleriyle köpeklerden daha sık oynamaktadır, bu da diğer köpeklerle oynama motivasyonunun insanlarla oynama motivasyonunun yerini tutmadığını göstermektedir.
"Halat çekme" ve "sert ve yuvarlanma" gibi oyunları kazanmanın ve kaybetmenin, bir köpeğin insanlarla olan hakimiyet ilişkisini etkileyebileceği yaygın bir yanılgıdır. Daha ziyade, köpeklerin oynama şekli onların mizaçlarını ve sahipleri ile olan ilişkilerini gösterir. Sert ve yuvarlanan köpekler, diğer oyun türlerini oynayan köpeklerden daha uygundur ve ayrılma kaygısı daha düşüktür ve halat çekme ve "getirme" oynayan köpekler daha güvenlidir. Oyunların çoğunu başlatan köpekler daha az uygundur ve agresif olma olasılığı daha yüksektir.
İnsanlarla oynamak köpeklerin kortizol seviyelerini etkileyebilir . Bir çalışmada, polis köpeklerinin ve sınır bekçi köpeklerinin kortizol tepkileri, bakıcılarıyla oynadıktan sonra değerlendirildi. Polis köpeklerinin kortizol konsantrasyonları artarken, sınır bekçi köpeklerinin hormon seviyeleri azaldı. Araştırmacılar, oyun seansları sırasında polis memurlarının köpeklerini disipline ederken, sınır muhafızlarının onlarla gerçekten oynadıklarını, yani buna bağlılık ve şefkatli davranışlar dahil olduğunu belirtti. Birçok çalışmanın kontrol, otorite veya saldırganlıkla ilişkili davranışların kortizolü artırdığını, oyun ve bağlanma davranışının kortizol seviyelerini düşürdüğünü gösterdiğini yorumladılar.
Empati
2012'de yapılan bir araştırma, köpeklerin konuşurken ya da mırıldandıklarına göre, kişi ağlarmış gibi yaptığı zaman, sahiplerine ya da bir yabancıya daha sık yöneldiğini buldu. Yabancı, her zamanki rahatlık kaynaklarına yaklaşmak yerine ağlıyormuş gibi yaptığında, sahipleri, köpekleri kokladı, kafasını karıştırdı ve yabancıyı yaladı. Köpeklerin tepki modeli, davranışsal olarak empatik kaygı ifadesiyle tutarlıydı.
Bir araştırma, köpeklerin üçte birinin diğerlerinden ayrıldıklarında endişeden muzdarip olduğunu buldu.
Kişilikler
Kişilik terimi insan araştırmalarına uygulanırken, mizaç terimi çoğunlukla hayvan araştırmaları için kullanılmıştır. Bununla birlikte, her iki terim de literatürde birbirinin yerine kullanılmıştır veya yalnızca insanları hayvanlardan ayırmak ve antropomorfizmden kaçınmak için kullanılmıştır . Kişilik, "bağlam ve zaman içinde tutarlı olan bir dizi davranış" olarak tanımlanabilir. Köpeklerin kişilikleri üzerine yapılan araştırmalar, zaman içinde istikrarlı ve tutarlı olan geniş kişilik özelliklerinin varlığını belirlemeye çalıştı .
Köpek kişiliğini değerlendirmek için farklı yaklaşımlar vardır:
- Tek tek köpeklerin derecelendirmeleri: ya bir bakıcı ya da köpeğe aşina olan bir köpek uzmanından, örneğin köpeğin belirli davranış türlerini ne sıklıkla gösterdiğiyle ilgili Köpek Davranış Değerlendirme ve Araştırma Anketi gibi bir ankete cevap vermesi istenir .
- Testler: Köpek bir dizi teste tabi tutulur ve tepkileri davranışsal bir ölçekte değerlendirilir. Örneğin, sosyalliği veya saldırganlığı ölçmek için köpek tanıdık ve sonra tanıdık olmayan bir kişiye sunulur.
- Gözlemsel test: Köpeğin davranışı seçilmiş ancak kontrollü olmayan bir ortamda değerlendirilir. Bir gözlemci, köpeğin doğal olarak oluşan uyaranlara verdiği tepkilere odaklanır. Örneğin, süpermarkette bir yürüyüş, gözlemcinin köpeği çeşitli koşullarda (kalabalık, gürültülü ...) görmesini sağlayabilir.
Köpeklerde "Oyunbazlık", "Merak / Korkusuzluk", "Kovalamacılığa meyilli olma", "Sosyallik ve Saldırganlık" ve "Utangaçlık-Cesaret" gibi çeşitli potansiyel kişilik özellikleri tespit edilmiştir. Yayınlanmış 51 makalenin meta-analizi tanımlanmıştır. köpek kişiliğinin yedi boyutu:
- Reaktivite (yeni nesnelere yaklaşma veya kaçınma, yeni durumlarda artan aktivite)
- Korku (titreme, yeni durumlardan kaçınma)
- Aktivite
- Sosyallik (insanlarla ve diğer köpeklerle dostane etkileşimler başlatmak)
- Eğitime duyarlılık (insanlarla çalışma, hızlı öğrenme)
- İtaatkarlık
- Saldırganlık
Köpek cinsi, köpeğin kişilik boyutlarında önemli bir rol oynar, yaş ve cinsiyetin etkileri ise net olarak belirlenememiştir. Kişilik modelleri, rehberlik ve çalışma köpeği seçimi, barınak köpeklerini yeniden barındıracak uygun aileleri bulma veya üreme stokunu seçme gibi çeşitli görevler için kullanılabilir.
Hakimiyet, birey çiftleri arasındaki ilişki için tanımlayıcı bir terimdir. Etologlar arasında, baskınlık "iki birey arasında tekrarlanan, antagonistik etkileşim modelinin bir özelliği olarak tanımlanmıştır; bu özellik, aynı ikili üye lehine tutarlı bir sonuç ve yükselişten ziyade rakibinin varsayılan getirici bir tepkisi ile karakterize edilir. tutarlı kazanan baskındır ve kaybeden astınki. " Başka bir tanım, baskın bir hayvanın "kaynaklara erişim önceliğine" sahip olmasıdır. Hakimiyet, mutlak değil, göreli bir niteliktir; Bir gruptaki yüksek rütbeli bir bireyin, diğerine geçmesi durumunda da yüksek rütbeli olacağını varsaymak için hiçbir neden yoktur. "Hakimiyet" in ömür boyu sürecek bir karakter özelliği olduğuna dair iyi bir kanıt da yok. Kendine güvenen (örn. Hırıltı, engellenmiş ısırma, dik durma, dik dik bakma, kovalama, havlama) ve itaatkâr (örn. Çömelme, kaçınma, yer değiştirme yalama / esneme, kaçma) kalıplarıyla karakterize edilen rekabetçi davranış.
Baskın köpeğin hangi grupta kullanıldığını tespit etmek için yapılan bir test şu kriterlere göre: Eve bir yabancı geldiğinde, hangi köpek önce havlamaya başlarsa veya birlikte havlamaya başlarsa, hangi köpek daha çok veya daha uzun süre havlar? Hangi köpek diğer köpeğin ağzını daha sık yalıyor? Köpekler aynı anda ve aynı yerde yiyecek alırsa, hangi köpek önce diğer köpeğin mamasını yemeye başlar? Köpekler kavga etmeye başlarsa, genellikle hangi köpek kazanır?
Evcil köpekler, en büyük ve en küçük bireyler arasındaki büyük ağırlık farklılıklarına rağmen, göreceli boyuta çok az dikkat ediyor gibi görünmektedir; örneğin, büyüklük, sahipleri tarafından egzersiz yapılırken karşılaşan köpekler arasındaki karşılaşmaların sonucunun bir göstergesi değildi ve boyut, kısırlaştırılmış erkek köpeklerle ilişkili değildi. Bu nedenle, pek çok köpek, rakiplerinin gerçek dövüş yeteneğine fazla dikkat etmiyor gibi görünmektedir; muhtemelen motivasyon (köpeğin kaynağa ne kadar değer verdiği) ve algılanan motivasyon (diğer köpeğin davranışının olasılıkla ilgili olarak neyi ifade ettiği) farklılıklarına izin verir. çok daha büyük bir rol oynamak için) artacaktır.
Duygusal uyarılma durumundaysa, acı çekiyorsa, çok değerli bir kaynağa ilk kez sahip olma konusunda yarışan iki köpek; reaktivite son endokrin değişikliklerinden veya açlık gibi motivasyon durumlarından etkilenirse, etkileşimin sonucu bu faktörlerden hiçbirinin mevcut olmamasından farklı olabilir. Aynı şekilde, saldırganlığın gösterildiği eşik, bir dizi tıbbi faktörden etkilenebilir veya bazı durumlarda, tamamen patolojik bozukluklar tarafından hızlandırılabilir. Bu nedenle, iki köpek ilk kez karşılaştıklarında ortaya çıkan bağlamsal ve fizyolojik faktörler, bu köpekler arasındaki ilişkinin uzun vadeli doğasını derinden etkileyebilir. Bu tür öğrenmede yer alan faktörlerin karmaşıklığı, köpeklerin bir dizi farklı durumda her bir kaynak için başka bir bireyin olası tepkisi hakkında farklı "beklentiler" geliştirebileceği anlamına gelir. Yavru köpekler, yaşlı bir köpeğe meydan okumamayı erken öğrenir ve bu saygı yetişkinlikte de onlarla birlikte kalır. Yetişkin hayvanlar ilk kez karşılaştıklarında, diğerinin davranışlarından hiçbir beklentileri yoktur: bu nedenle, ikisi de başlangıçta bu karşılaşmada endişeli ve tetikte olacaklardır (tipik olarak iki köpek ilk olduğunda görülen gergin vücut duruşu ve ani hareketlerle karakterize edilir) tanışma), diğer bireyin tepkilerini tahmin etmeye başlayana kadar. Bu erken yetişkin-yetişkin etkileşimlerinin sonucu, ilk karşılaşmalar sırasında mevcut olan belirli faktörlerden etkilenecektir. Bağlamsal ve fizyolojik faktörlerin yanı sıra, diğer köpek çiftinin her bir üyesinin önceki deneyimleri de davranışlarını etkileyecektir.
Koku
Köpekler, bir insandan 40 kat daha hassas bir koku alma duyusuna sahiptirler ve neredeyse sadece koku ve dokunuşla hayatlarına başlarlar. Köpeklerin iletişim için kullandıkları özel kokulara feromon denir . Bir köpek kızdığında, korktuğunda veya kendinden emin olduğunda farklı hormonlar salgılanır ve bazı kimyasal imzalar köpeğin cinsiyetini ve yaşını tanımlar ve bir dişi kızgınlık döngüsünde, hamile veya yeni doğum yapmışsa. Feromon kimyasallarının çoğu bir köpeğin idrarında çözülmüş olarak bulunabilir ve başka bir köpeğin idrarını yaptığı yeri koklamak köpeğe o köpek hakkında pek çok bilgi verir. Erkek köpekler dikey yüzeyleri işaretlemeyi tercih ederler ve kokunun daha yüksek olması havanın onu daha uzağa taşımasını sağlar. Köpeklerin boyutu baskınlıkta önemli bir faktör olduğundan, işaretlemenin yüksekliği diğer köpeklere köpeğin büyüklüğünü anlatır.
Köpekler (ve kurtlar) bölgelerini idrarla ve dışkılarıyla işaretler. Anal bezi köpek dişleri dışkı mevduat ve tespit ettiği işaretleyici belirli bir imza yanı sıra gübre bırakılır yer vermek. Köpekler bu yer işaretleri konusunda çok titizdir ve dışkılamadan önce insanlar için anlamsız ve karmaşık bir ritüel olan şeylerle meşgul olurlar. Çoğu köpek, belki de kendi bölgeleri ile başka bir köpeğin bölgesi arasında kesin bir çizgi veya sınır oluşturmak için, bir yeri dikkatlice koklamakla başlar. Bu davranış, kokunun yayılmasına yardımcı olmak için kaya veya düşmüş dal gibi küçük bir yükselme derecesini de içerebilir. Dışkıladıktan sonra zemini kaşımak, koku işaretine işaret eden görsel bir işarettir. Kokunun tazeliği, ziyaretçilere bir bölgenin mevcut durumu ve sıkça kullanılıp kullanılmadığı hakkında fikir verir. İhtilaflı bölgeler veya farklı zamanlarda farklı hayvanlar tarafından kullanılan bölgeler, yeni bir yarışmacı tarafından işaretlenmiş her koku ile savaşların işaretlenmesine yol açabilir.
Vahşi köpekler
Yabani köpekler, insanlar tarafından kasıtlı olarak yiyecek ve barınak olmadan vahşi bir durumda yaşayan ve doğrudan insan temasından sürekli ve güçlü bir kaçınma gösteren köpeklerdir. Gelişmekte olan dünyada evcil köpekler nadirdir, ancak vahşi, köy veya topluluk köpekleri insanların etrafında bol miktarda bulunur. Vahşi, başıboş ve serbest dolaşan köpekler arasındaki ayrım bazen bir derece meselesidir ve bir köpek hayatı boyunca statüsünü değiştirebilir. Beklenmedik ancak gözlemlenen bazı durumlarda, vahşi doğmamış ancak vahşi bir grupla yaşayan vahşi bir köpek, bir sahibi olan evcil bir köpeğe davranış değiştirebilir. Bir köpek, insan kontrolünden kaçtığında, terkedilerek veya başıboş bir anneden doğarak başıboş olabilir. Sokak köpeği, insan çevresinden dışarı çıkmaya zorlandığında veya yakınlardaki bir vahşi grup tarafından birlikte seçildiğinde veya sosyal olarak kabul edildiğinde vahşi hale gelebilir. Feralizasyon, insan kaçınma tepkisinin gelişmesiyle gerçekleşir.
Yabani köpekler üreme açısından kendi kendine yetmez, yüksek çocuk ölüm oranlarından muzdariptir ve yiyecekleri, alanları ve birlikte seçilebilen bireylerin tedariki için dolaylı olarak insanlara bağımlıdır.
Diğer davranış
Üreme davranışı
Kızgınlık döngüsü ve çiftleşme
Yavru köpekler üreme dürtüsüne sahip olmasa da, erkekler bazen cinsel ilişkiye girerek cinsel oyun oynarlar. Bazı yavru köpeklerde, bu davranış 3 veya 4 haftalıkken ortaya çıkar.
Köpekler cinsel olgunluğa erişir ve iki yaşındaki kurtların aksine ilk yıllarında üreyebilirler. Dişi köpekler ilk kızgınlıklarını ("kızgınlık") 6 ila 12 aylıkken alırlar; daha küçük köpekler daha erken ısınırken, daha büyük köpeklerin olgunlaşması daha uzun sürer.
Dişi köpekler, mevsimsel olmayan ve monestrus olan bir kızgınlık döngüsüne sahiptir, yani östrus döngüsü başına yalnızca bir östrus vardır. Bir kızgınlık ile diğeri arasındaki süre ortalama yedi aydır, ancak bu 4 ila 12 ay arasında değişebilir. Bu ilginç dönem, fotoperiyod veya hamilelikten etkilenmez . Ortalama kızgınlık süresi, kendiliğinden yumurtlamayla birlikte, genellikle östrusun başlamasından yaklaşık 3 gün sonra 9 gündür .
Proestrus adı verilen bir evre olan östrustan birkaç gün önce dişi köpek, erkek köpeklere daha fazla ilgi gösterebilir ve onlarla "flört edebilir" (önleyici davranış). Progresif vulva şişmesi ve biraz kanama var. Erkekler proestrus sırasında dişi bir köpeğe binmeye çalışırsa, oturarak veya dönerek ve hırlayarak veya kırarak çiftleşmekten kaçınabilir.
Dişi köpekte kızgınlık davranışı, genellikle , erkek vulvayı kokladığında ve tırmanmaya çalıştığında, kuyruğu yukarıdayken ya da perine yanında sabit durmasıyla gösterilir. Bu kuyruk konumuna bazen "işaretleme" adı verilir. Dişi köpek de dönerek vulvayı erkeğe sunabilir.
Erkek köpek dişiyi bağlar ve os penis adı verilen bir kemik içeren sert olmayan bir penis ile intromisyon elde edebilir . Köpek penisi dolayısıyla da geri çekilmesini engelleyecek şekilde vajina içinde büyütür; bu bazen "bağ" veya "çiftleşme kilidi" olarak bilinir. Erkek köpek, dişinin içine 1-2 dakika boyunca hızla itilir, daha sonra dik penis vajinanın içindeyken iner ve dişi köpekle 30 ila 40 dakikaya kadar arka uçtan arkaya döner; penis yanal düzlemde 180 derece bükülür. Bu süre zarfında prostatik sıvı boşaltılır.
Dişi köpek, bir öncekinden 8 ay sonra başka bir çöpü taşıyabilir. Köpekler, genellikle tek eşli olan kurtların aksine çok eşlidir. Bu nedenle, köpeklerin çift bağları yoktur ve tek bir eşin korunması yerine, bir yılda birden fazla eşe sahip olurlar. Sonuç, yavruların üretimini en üst düzeye çıkaran köpeklerin aksine, kurtların birkaç yavru üretmek için çok fazla enerji harcamasıdır. Bu yüksek yavru üretim oranı, köpeklerin kurtlardan daha düşük bir yavru hayatta kalma oranıyla popülasyonlarını korumalarına ve hatta artırmalarına olanak tanır ve köpeklerin, bir popülasyon çökmesinden sonra veya yeni bir yaşam alanına girerken popülasyonlarını kurtlardan daha büyük bir kapasiteye sahip olmalarına izin verir. Bu farklılıkların alternatif bir üreme stratejisi olduğu ve avlanmak yerine çöpçü yaşamına adapte edildiği öne sürülmüştür.
Ebeveynlik ve erken yaşam
Canis cinsinin tüm vahşi üyeleri, karmaşık koordine edilmiş ebeveyn davranışları sergiler. Kurt yavruları, yaşamlarının ilk 3 ayı boyunca, beslenmeleri için sütüne ve korunma için varlığına güvenirken onlarla birlikte inlerde kaldığı zaman, öncelikle anneleri tarafından bakılır. Baba ona yemeğini getirir. İni terk ettikten ve çiğneyebildiklerinde, önceki yıllardaki ebeveynler ve yavrular onlar için yiyecek kusarlar. Kurt yavruları, genellikle yıllarca ebeveynleriyle birlikte kalmalarına rağmen, 5 ila 8 ay arasında bağımsız hale gelirler. Buna karşılık, köpek yavrularına anne tarafından bakılır ve süt ve koruma için ona güvenir, ancak babadan veya diğer köpeklerden yardım almaz. Yavrular yaklaşık 10 hafta sütten kesildikten sonra bağımsızdırlar ve artık anne bakımı almazlar.
Davranış sorunları
Bir köpeğin sergileyebileceği, hırlama, çatırdama, havlama ve bir insanın kişisel alanını istila etme gibi birçok farklı davranış sorunu vardır . Avustralya'nın Melbourne kentinde 203 köpek sahibinin katıldığı bir anket, sahipler tarafından bildirilen ana davranış sorunlarının aşırı heyecan (% 63) ve insanların üzerine atlamak (% 56) olduğunu ortaya koydu. Aşağıda görüldüğü gibi, bazı sorunlar bağlanma ile ilgilidir, diğerleri ise nörolojiktir.
Ayrılık kaygısı
Köpekler , genellikle sahibi olan insanlardan ayrıldığında , genellikle aşağıdaki dört kategoriye ayrılabilen davranışlar sergilerler: keşif davranışı, nesne oyunu, yıkıcı davranış ve seslendirme ve bunlar, köpeklerin uyarılma düzeyiyle ilgilidir. Bu davranışlar, diğer şeylerin yanı sıra yıkıcılık, dışkı veya idrarın atılması, hipersalivasyon veya ses çıkarma şeklinde ortaya çıkabilir. Tek sahipli evlerden gelen köpeklerin, birden fazla ev sahibine sahip olan köpeklere kıyasla ayrılma kaygısına sahip olma olasılığı yaklaşık 2,5 kat daha fazladır. Dahası, cinsel olarak bozulmamış köpekler, kısırlaştırılmış köpekler kadar ayrılık kaygısına sahip olma olasılığının yalnızca üçte biri kadardır. Köpeklerin cinsiyeti ve evde başka bir evcil hayvan olup olmaması ayrılık kaygısı üzerinde bir etkiye sahip değildir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tipik veterinerlik uygulamalarında incelenen köpeklerin en az% 14'ünün ayrılık kaygısı belirtileri gösterdiği tahmin edilmektedir. Derin ayrılık kaygısı teşhisi konan köpekler, paniğe kapılmaya ve ayrılık kaygısıyla ilişkili davranışları sergilemeye başlamadan önce en fazla dakika yalnız bırakılabilir. Ayrılma sorunlarının, itaatsizlik nedeniyle değil, köpeğin sahibine bağımlılığı ile bağlantılı olduğu bulunmuştur. Tedavi olmadığında, etkilenen köpekler genellikle insancıl bir topluma veya barınağa bırakılır, terk edilir veya ötenazi yapılır.
Kaynak koruma
Kaynak koruma, birçok köpek tarafından sergilenir ve köpek profesyonellerine en sık bildirilen davranış sorunlarından biridir. Bir köpeğin bir öğeye erişimi kontrol edebilmesi için belirli davranış kalıpları kullandığı ve insanlar etrafta olduğunda kalıplar esnek olduğu zaman görülür. Bir köpek bazı kaynaklara değer verirse (örn. Yiyecek, oyuncak, vb.), Onu diğer hayvanlardan ve insanlardan korumaya çalışabilir, bu da tedavi edilmezse davranış sorunlarına yol açar. Koruma, gıdanın hızlı bir şekilde yutulmasından vücudun öğeleri korumak için kullanılmasına kadar birçok farklı şekilde gösterebilir. Hırıltı, havlama veya çatırdama dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere agresif davranış olarak kendini gösterir. Bazı köpekler de sahiplerini koruyacak ve davranışın devam etmesine izin verilirse saldırgan hale gelebilecek. Duygu ve tepkiyi iletmek için görsel sinyaller (yani vücut duruşundaki değişiklikler, yüz ifadeleri vb.) Kullanılırken, köpek sahipleri köpeğin tepkisini yargılamaya çalışmak için köpeklerinin vücut dilini yorumlamayı öğrenmelidir. Bu davranışlar, büyük olasılıkla kötü bir ortamın neden olduğu güvensizlikler nedeniyle barınak hayvanlarında görülür. Kaynak koruma, saldırganlığa yol açabileceği için bir endişe kaynağıdır, ancak araştırmalar, korumaya yönelik saldırganlığın, köpeğe korudukları öğeyi bırakmasını öğreterek kontrol altına alınabileceğini bulmuştur.
Kıskançlık
Köpekler, diğer hayvanlara veya hayvan benzeri nesnelere karşı kıskançlık ifade edebilen bir dizi insan olmayan hayvandan biridir. Bu duygu, diğer davranış problemlerini besleyebilir, dikkat çekme davranışı, sosyal aktiviteden çekilme veya sahibine veya başka bir hayvana veya kişiye karşı saldırganlık şeklinde kendini gösterebilir.
Gürültü kaygısı
Köpekler genellikle yüksek seslerden korkar ve stres tepkileri sergiler. Köpeklerde gürültüyle ilgili endişeler havai fişekler, gök gürültülü fırtınalar, silah sesleri ve hatta yüksek veya keskin kuş sesleri tarafından tetiklenebilir. İlişkili uyaranlar ayrıca, bir fırtına ile ilişkili olan barometrik basınçtaki bir değişiklik gibi fobi veya anksiyetenin semptomlarını tetikleyebilir ve böylece beklenti anksiyetesine neden olabilir.
Kuyruk takibi
Kuyruk takibi bir klişe olarak sınıflandırılabilir . Köpeklerde köpek kompulsif bozukluk olarak görülebilen nöropsikiyatrik bir bozukluk olan obsesif kompulsif bozukluğa girer. Bu potansiyel davranış problemiyle ilgili bir klinik çalışmada , her 12 saatte bir 1 ila 2 mg / kg (0.5 ila 0.9 mg / lb) vücut ağırlığı dozunda 18 kuyruk kovalayan teriyer oral olarak klomipramin verildi . Köpeklerden üçü, kuyruk kovalamasını kontrol etmek için biraz daha yüksek bir doz aralığında tedavi gerektirdi, ancak 1 ila 12 haftalık tedaviden sonra, 12 köpekten 9'unun kuyruk kovalamasında% 75 veya daha fazla azalma olduğu bildirildi. Kişilik, kuyruk kovalamada da bir faktör oynayabilir. Kuyruklarını kovalayan köpeklerin, yapmayanlara göre daha utangaç olduğu görülmüştür ve bazı köpekler de kuyruk kovalamaları sırasında daha düşük düzeyde tepki gösterir.
Diğer köpekgillere kıyasla davranış
Kurt benzeri köpekgiller içinde yapılan karşılaştırmalar , ortak atalardan miras kalmış olabilecek davranışların ve evcilleştirmenin veya diğer nispeten yeni çevresel değişikliklerin sonucu olabilecek davranışların tanımlanmasına izin verir. Serbest dolaşan Afrika Basenjileri ve Yeni Gine Şarkı Söyleyen Köpekler üzerine yapılan araştırmalar, onların davranışsal ve ekolojik özelliklerinin, insanlar tarafından empoze edilen yapay seçilimin sonucu değil, çevresel seçim baskılarının veya seçici üreme tercihlerinin sonucu olduğunu gösteriyor.
Erken saldırganlık
Köpek yavruları, sadece gelişmemiş çene kasları nedeniyle yaralanmadan kaçınılan 2 haftalık kardeşleriyle sınırsız kavga gösterirler. Bu dövüş, 4-5 haftada koşma becerilerinin gelişmesiyle birlikte oyun kovalamaya yol açar. Kurt yavruları, kardeşleriyle ilk kez oyun kavgası belirtileri gösterdiklerinde, 2 haftalıkken daha gelişmiş çene kaslarına sahiptir. 4–6 haftalıkken ciddi kavga olur. Kurt ve köpek yavrularıyla karşılaştırıldığında, altın çakal yavruları, oyun kavgasının sık sık zarar vermek amacıyla engellenmemiş ısırmaya dönüştüğü 4-6 haftalıkken saldırganlık geliştirir. Bu saldırganlık, bir hiyerarşi oluştuğunda 10-12 hafta sona erer.
Tamlık
Öncelikle üretimle ilgili özellikler için seçilen diğer evcil türlerin aksine, köpekler başlangıçta davranışları için seçildi. 2016'da yapılan bir araştırma, kurtlar ve köpekler arasında varyasyon gösteren yalnızca 11 sabit gen olduğunu buldu. Bu gen varyasyonlarının doğal evrimin sonucu olma ihtimali düşüktü ve köpek evcilleştirilmesi sırasında hem morfoloji hem de davranış açısından seçilim olduğunu gösteriyor. Bu genlerin katekolamin sentez yolunu etkilediği, genlerin çoğunluğunun savaş ya da kaç tepkisini (yani uysallık için seçim) ve duygusal süreci etkilediği gösterilmiştir. Köpekler genellikle kurtlara kıyasla daha az korku ve saldırganlık gösterir. Bu genlerden bazıları, bazı köpek ırklarında saldırganlıkla ilişkilendirilmiştir ve bu, hem ilk evcilleştirmede hem de daha sonra cins oluşumunda önemlerini gösterir.
Sosyal yapı
Kanidler arasında, sürüler avlanan, genç yetiştiren ve bir ortak bölgeyi istikrarlı bir grup olarak koruyan sosyal birimlerdir ve üyeleri genellikle akraba olurlar. Yabani köpek grubunun üyeleri genellikle akraba değildir. Yabani köpek grupları , boyutu avın mevcudiyetine göre değişen ve kışın maksimuma ulaşan 2-15 üyeli kurt sürüsüne kıyasla, sabit 2-6 üyeden oluşur . Yabani köpek grubu, kurt sürüsünün tek üreyen çiftine kıyasla tek eşli üreme çiftlerinden oluşur. Agonistik davranış, bireysel seviyeye uzanmaz ve sosyal yapısını koruyan kurt sürüsünün ritüelleştirilmiş agonistik davranışına kıyasla daha yüksek bir sosyal yapıyı desteklemez. Yabani yavrular, grup büyüklüğüne çok az katkıda bulunan çok yüksek bir ölüm oranına sahiptir; araştırmalar, yetişkinlerin genellikle insanlarla kazalar sonucu öldürüldüğünü göstermektedir, bu nedenle, sabit grup boyutunu korumak için diğer köpeklerin köylerden birlikte seçilmesi gerekir.
Sosyalleşme
Sosyalleşme için kritik dönem, yürüyüş yapmak ve çevreyi keşfetmekle başlar. Köpek ve kurt yavrularının her ikisi de 4 haftalık olduklarında görme, duyma ve koku alma becerilerini geliştirirler. Köpekler etraflarındaki dünyayı 4 haftalık olduklarında bu duyulara açık olarak keşfetmeye başlarken, kurtlar 2 haftalıkken koku alma duyusuna sahip olduklarında ancak işlevsel olarak kör ve sağır olduklarında keşfetmeye başlarlar. Bunun sonucu, daha çok şeyin yeni ve kurt yavruları için korkutucu olmasıdır. Sosyalleşme için kritik dönem, hayvan yeni nesnelerden - yaklaşmak ve keşfetmek yerine - uzaklaştığında, yeniliğin önlenmesiyle kapanır. Köpekler için bu 4 ila 8 haftalıkken gelişir. Kurtlar 6 hafta sonra kritik dönemin sonuna ulaşır, bundan sonra bir kurtla sosyalleşmek mümkün değildir.
Köpek yavruları, sosyal bir bağ oluşturmak için kritik sosyalleşme dönemlerinde insanlarla 90 dakika kadar kısa bir süre temas kurmaya ihtiyaç duyarlar. Bu, son derece sosyal bir evcil hayvan değil, insan dikkatini çekecek bir köpek yaratacaktır. Kurtlar, 3 haftadan önce başlayarak günde 24 saat temas gerektirir. Sosyalleşmiş bir kurt yaratmak için yavrular 10 günlük olduklarında inden çıkarılırlar, uyuyan arkadaşlarını ısırmaya başladıklarında 4 haftalık olana kadar sürekli insan temasında tutulurlar ve sonra sadece uyanık oldukları saatlerini insanların yanında geçirirler. . Bu sosyalleşme süreci, yavruların diğer tutsak kurtlara katılabileceği, ancak sosyalleşmek için günlük insan teması gerektireceği 4 aya kadar devam eder. Bu yoğun sosyalleşme sürecine rağmen, iyi sosyalleşmiş bir kurt, iyi sosyalleşmiş bir köpeğe farklı şekilde davranacak ve türlere özgü avlanma ve üreme davranışları sergileyecektir, ancak insanlara vahşi bir kurttan daha yakın. Bu kurtlar, sosyalleşmelerini tüm insanlara sosyalleştirilmiş bir köpekle aynı şekilde genelleştirmezler ve sosyalleşmiş köpeklere kıyasla yenilikten daha korkarlar.
1982'de, benzer koşullarda yetiştirilen köpekler ve kurtlar arasındaki farklılıkları gözlemlemek için bir çalışma yapıldı. Köpek yavruları hayatlarının başında daha fazla uykuyu tercih ederken, kurt yavruları çok daha aktifti. Köpek yavruları, köpek besleyen anneleri yerine insan arkadaşlığını da tercih ettiler, ancak kurt yavruları tam tersi, koruyucu anneleriyle daha fazla zaman geçiriyorlardı. Köpekler ayrıca kendilerine verilen yiyeceğe daha fazla ilgi gösterdiler ve çevrelerine çok az dikkat ettiler, kurt yavruları ise çevrelerini yiyeceklerinden veya yiyecek kaselerinden çok daha ilgi çekici buldular. Kurt yavrularının daha genç yaşta antagonistik oyunda yer aldıkları gözlemlenirken, köpek yavruları çok daha büyük olana kadar baskın / itaatkâr roller sergilemediler. Kurt yavruları nadiren birbirlerine veya diğer köpeklere karşı saldırgan olarak görülüyordu. Öte yandan, köpek yavruları birbirlerine ve diğer köpeklere karşı çok daha saldırgandı, sıklıkla üvey annelerine veya birbirlerine saldırırken görülüyorlardı.
Köpek ve kurt yavrularını karşılaştıran 2005 tarihli bir araştırma, kapsamlı bir şekilde sosyalleşmiş köpeklerin ve sosyalleşmemiş köpek yavrularının, kurt sosyalleştirilmiş olsa bile, bir insan sahibine kurt yavrularından daha fazla bağlılık gösterdiği sonucuna varmıştır. Çalışma, köpeklerin işlevsel olarak insan bebeklerinin sergilemesine benzer bir şekilde insanlara bağlanma kapasitesi geliştirmiş olabileceği sonucuna varmıştır.
Biliş
Köpeklerin kurtlardan daha insan benzeri sosyal biliş sergiledikleri iddialarına rağmen, son zamanlarda yapılan birkaç çalışma, kurtların insanlarla doğru bir şekilde sosyalleştirilmesi ve insanlarla düzenli olarak etkileşim kurma fırsatına sahip olması durumunda, onların da bazı insan güdümlü bilişsel görevlerde başarılı olabileceğini göstermiştir. bazı durumlarda, bireysel düzeyde daha iyi performans gösteren köpekler. Köpeklere benzer şekilde, kurtlar da insan kolu ve eli dışındaki vücut parçalarıyla yapılan daha karmaşık nokta tiplerini (örneğin dirsek, diz, ayak) takip edebilirler. Hem köpekler hem de kurtlar, insanlara karşı toplum yanlısı davranışlar için bilişsel kapasiteye sahiptir; ancak garanti edilmez. Köpekgillerin geleneksel insan güdümlü görevlerde iyi performans göstermesi için (örneğin insan noktasının ardından), hem insanlarla ilgili yaşam deneyimleri - sosyal gelişim için kritik dönem boyunca insanlarla sosyalleşme dahil - hem de insan vücudunun parçalarını belirli sonuçlarla ilişkilendirme fırsatları (örn. insan eliyle sağlanan yiyecek, bir insanın topa atması veya tekme atması vb.) gereklidir.
Basit bir manipülasyon görevini çözmek için eğitim aldıktan sonra, aynı sorunun çözülmeyen bir versiyonuyla karşı karşıya kalan köpekler insana bakarken, sosyalleşmiş kurtlar bakmaz.
Üreme
Köpekler cinsel olgunluğa erişir ve iki yılda bir kurdun aksine ilk yıllarında çoğalabilirler. Dişi köpek, sonuncusundan sonraki 8 ay içinde başka bir çöpü taşıyabilir. Canid cinsi fotoperiyoddan etkilenir ve genellikle ilkbaharda çoğalır. Evcil köpekler, her yıl yalnızca bir mevsimlik kızgınlık yaşayan kurt, çakal , Avustralya dingo ve Afrika basenji'nin aksine üreme için mevsimselliğe bağımlı değildir . Yabani köpekler, ilkbaharda çiftleşen damızlık dişilerin yaklaşık yarısı ile fotoperiyoddan etkilenir; bu, kurtlardan ve Cape av köpeklerinden anlaşılabileceği gibi, evcilleştirme ile üstesinden gelemeyen bir ata üreme özelliğine işaret ettiği düşünülür.
Evcil köpekler, genellikle tek eşli olan kurtların aksine çok eşlidir. Bu nedenle, evcil köpeklerin çift bağları yoktur ve tek bir eşin korunması yerine, bir yılda birden fazla eşe sahip olurlar. Tüm sürü üyelerinin yavrulara anneye yardım ettiği kurtların aksine köpeklerde baba bakımı yoktur. Sonuç, yavruların üretimini en üst düzeye çıkaran köpeklerin aksine, kurtların birkaç yavru üretmek için çok fazla enerji harcamasıdır. Bu yüksek yavru üretim oranı, köpeklerin kurtlardan daha düşük bir yavru hayatta kalma oranıyla popülasyonlarını korumalarına ve hatta artırmalarına olanak tanır ve köpeklerin, bir popülasyon çökmesinden sonra veya yeni bir yaşam alanına girerken popülasyonlarını kurtlardan daha büyük bir kapasiteye sahip olmalarına izin verir. Bu farklılıkların, avlanmak yerine çöpçü yaşamına uyarlanmış alternatif bir üreme stratejisi olduğu öne sürülmüştür. Evcil köpeklerin aksine vahşi köpekler tek eşlidir. Evcil köpeklerin çöp boyutu 10, kurtlar 3 ve vahşi köpekler 5-8 arasında olma eğilimindedir. Yabani yavruların ölüm oranı çok yüksektir, sadece% 5'i bir yaşında hayatta kalır ve bazen yavrular gözetimsiz bırakılarak onları avcılara karşı savunmasız bırakır. Evcil köpekler, babalık bakımından tamamen yoksun oldukları için tüm köpekler arasında tek başlarına dururlar.
Köpekler kurtlardan ve diğer büyük köpek türlerinden farklıdır çünkü genellikle yavruları veya aynı bölgedeki diğer köpeklerin yavruları için yiyecek kusmazlar . Ancak evcil köpeklerde bu fark görülmedi. Evcil köpeklerde, dingolarda ve vahşi ya da yarı vahşi köpeklerde dişilerin gençlere yiyecekleri yeniden canlandırdığı ve gençlere erkekler tarafından bakıldığı görülmüştür . Serbest dolaşan köpeklerden oluşan bir grupta yapılan bir çalışmada, doğumdan hemen sonraki ilk 2 hafta boyunca emziren dişilerin yavruları korumak için daha agresif olduğu gözlemlendi. Erkek ebeveynler, yavruların hayatının ilk 6-8 haftasında 'bekçi' köpekleri olarak yavrularla temas halindeydiler. Annelerin yokluğunda seslendirme ve hatta fiziksel saldırılarla yabancıların yaklaşmasını engelledikleri görülmüştür. Dahası, bir erkek, bazı serbest dolaşan köpeklerde baba bakımının varlığını gösteren kusma ile çöpü besledi.
Uzay
Yabani köpekler tarafından kullanılan alan, davetsiz misafirlere karşı savunulma eğiliminde olan tanımlanmış geleneksel alanları (ev aralıkları) kullandıkları ve faaliyetlerinin çoğunun gerçekleştirildiği temel alanlara sahip oldukları için diğer köpekgillerin çoğundan farklı değildir. Şehirdeki evcil köpeklerin, 58 kilometrekarelik vahşi köpeklerin evlerinin aksine, 2-61 hektarlık bir ev aralığı vardır. Kurt yuva aralıkları, avın geyik olduğu 78 kilometrekareden, avın geyik ve karibu olduğu daha yüksek enlemlerde 2,5 kilometre kareye kadar değişir. Kurtlar, bölgelerini av bolluğuna ve sürü yoğunluğuna göre savunacak, ancak vahşi köpekler, tüm yıl boyunca evlerini koruyacak. Kurt sıraları ve vahşi köpek aralıklarının çakıştığı yerlerde, vahşi köpekler çekirdek bölgelerini insan yerleşimlerine daha yakın bir yere yerleştirecekler.
Yırtıcı hayvan ve çöpçü
Popüler basında yer alan iddialara rağmen, araştırmalar vahşi köpekler tarafından sığırlarda tek bir avlanma olduğuna dair kanıt bulamadı. Bununla birlikte, evcil köpekler, 5 yıllık bir çalışmada 3 buzağının ölümünden sorumluydu. Avrupa ve Kuzey Amerika'daki diğer araştırmalar yaban domuzu, geyik ve diğer toynaklı hayvanların tüketiminde sınırlı bir başarı olduğunu göstermektedir, ancak bunun karkasları yırtıcı mı yoksa leşli mi olduğu belirlenememiştir. Çalışmalar, vahşi köpeklerin, sürekli havlayan küçük avların koordine olmayan kovalamacalarını yürüttüğünü gözlemledi - başarılı olmayan bir teknik.
2004'te, 1975 ile 1995 yılları arasında yayınlanan diğer 5 vahşi köpek araştırması incelendi ve paket yapılarının çok gevşek olduğu ve genç yetiştirmede veya yiyecek elde etmede nadiren herhangi bir işbirliği davranışını içerdiği sonucuna vardı. Yabani köpekler esas olarak çöpçülerdir ve araştırmalar, vahşi kuzenlerinin aksine, onların sempatik oldukları vahşi yaşam popülasyonları üzerinde çok az etkiye sahip olan , zayıf toynaklı avcılar olduklarını göstermektedir . Bununla birlikte, vahşi köpeğin ev aralığında bulunan birkaç çöplük, hayatta kalmaları için önemlidir. İyi beslenen evcil köpekler bile yağmalamaya meyillidir; Köpekler çürüyen materyali yemeye eğilimli olduklarından, sıcak havalarda gastro-intestinal veteriner ziyaretleri artar. Bazı köpekler, besin içerebilen dışkı tüketir. Bazen iyi beslenen köpeklerin, sahiplerinin cesetlerini yağmaladığı bilinmektedir.
İnsan toplumundaki köpekler
Operant bir çerçeve kullanan çalışmalar , insanların köpeklerin davranışlarını yiyecek, sevişme ve ses yoluyla etkileyebileceğini göstermiştir. Köpeklerde yiyecek ve 20-30 saniyelik sevişme eylemi yanıt vermeyi sürdürdü. Bazı köpekler, yiyecek hazır olduğunda sevişme tercihini gösterecek ve köpekler, sevişme sağlayan bir kişiye yakın kalacak ve bu uyarıcıya hiçbir doyum göstermeyecektir. Tek başına sevişme, askeri köpeklerin sesli komutlara fiili yanıtını sürdürmek için yeterliydi ve tüm köpeklerde temel itaat komutlarına verilen yanıtlar, doğru yanıtlar için yalnızca sesli övgü verildiğinde arttı.
Bir MRI tarayıcısında hareketsiz ve sınırlandırılmamışken hareketsiz kalmak için eğitilmiş köpekleri kullanan bir çalışma, ödülle ilişkili bir el sinyaline kaudat aktivasyonu sergiledi . Daha ileri çalışmalar, köpeklerdeki kuyruk tepkisinin büyüklüğünün insanlara benzer olduğunu, köpeklerde denekler arası değişkenliğin insanlardan daha az olabileceğini buldu. Başka bir çalışmada 5 koku sunuldu (kendine, tanıdık insan, garip insan, tanıdık köpek, garip köpek). Tüm kokularla olfaktör ampul / pedinkül benzer derecede aktive olurken, kaudat tanıdık insana maksimum düzeyde aktive edildi. Önemlisi, tanıdık insanın kokusu işleyici değildi, bu da kaudat tepkisinin, orada bulunan kişinin yokluğunda kokuyu farklılaştırdığı anlamına geliyordu. Kaudat aktivasyonu, köpeklerin sadece bu kokuyu diğerlerinden ayırt etmekle kalmayıp, onunla olumlu bir ilişkisi olduğunu da ortaya koydu. Bu sinyaller iki farklı insandan gelmesine rağmen, insanlar köpekle aynı evde yaşıyor ve bu nedenle köpeğin birincil sosyal çevresini temsil ediyordu. Ve köpeklerin karşılaştırılamayan eşyaların kokusuna yüksek oranda ayarlanması gerekirken, görünen o ki "ödül tepkisi" onların insanları için ayrılmış.
Araştırmalar, köpekler ve onların insanları arasındaki etkileşimlerde, köpek davranışları üzerinde önemli etkileri olan bireysel farklılıklar olduğunu göstermiştir. 1997'de bir çalışma, köpek ve usta arasındaki arkadaşlık veya çalışma ilişkisi olarak nitelendirilen ilişki türünün , köpeğin bilişsel bir problem çözme görevindeki performansını önemli ölçüde etkilediğini gösterdi. Refakatçi köpeklerin sahipleriyle daha bağımlı bir ilişkisi olduğunu düşünüyorlar ve sorunları çözmek için onlara bakıyorlar. Aksine, çalışan köpekler daha bağımsızdır.
Ailedeki köpekler
2013 yılında, bir çalışma, sahibinin kişiliği ile köpeğinin davranışı arasındaki korelasyon için kontrollü deneysel gözlem altında ilk kanıtı üretti.
İş yerinde köpekler
Hizmet köpekleri , körlük, epilepsi, diyabet ve otizm gibi engelli kişilere yardım etmek için eğitilmiş köpeklerdir . Tespit köpekleri , patlayıcılar, yasadışı uyuşturucular, vahşi yaşam veya kan gibi maddeleri tespit etmek için koku duyularını kullanmak üzere eğitilir. Bilimde, köpekler insanların şartlı refleksi anlamalarına yardımcı oldular . Saldırı köpekleri , komuta üzerine saldırmak için eğitilmiş köpekler güvenlik , polis ve askeri rollerde istihdam edilir . Travma Sonrası Stres Bozukluğundan (TSSB) muzdarip bireylere yardımcı olmak için hizmet köpeği programları oluşturulmuş ve olumlu sonuçlar verdikleri görülmüştür.
Saldırılar
İnsan-köpek ilişkisi koşulsuz güvene dayanır; ancak, bu güven kaybedilirse, eski haline döndürmek zor olacaktır.
İngiltere'de 2005 ile 2013 arasında 17 ölümcül köpek saldırısı gerçekleşti. 2007-08'de, 2008-09'da 5,221'e yükselen köpek saldırıları nedeniyle 4,611 hastaneye başvurdu. 2013 yılında İngiltere'de köpekler tarafından yılda 200.000'den fazla insanın ısırıldığı tahmin ediliyordu ve Ulusal Sağlık Hizmetine yaraları tedavi etmenin yıllık maliyeti yaklaşık 3 milyon £. 2014 yılında yayınlanan bir rapor, özellikle köpek ısırıklarının neden olduğu 6,743 hastaneye kabul edildiğini belirtti ve bu, önceki 12 aydaki 6,372 hastaneye göre% 5,8 artış gösterdi.
ABD'de 1979 ile 1996 yılları arasında, köpek ısırığına bağlı 300'den fazla insan köpeği ölümü meydana geldi. ABD'de 2013'te köpek ısırığına bağlı 31 ölüm gerçekleşti. Her yıl ABD'de 4,5 milyondan fazla insan köpekler tarafından ısırılıyor ve neredeyse her 5 kişiden 1'i tıbbi yardım gerektiriyor. Bir köpeğin kalın kürkü onu başka bir köpeğin ısırığından korur, ancak insanlar tüysüzdür ve bu kadar korunmamaktadır.
Saldırı eğitimi, bazıları tarafından köpeklerde vahşeti teşvik ettiği için kınanır; 1975'te yapılan bir Amerikan çalışması, bir kişiyi ısıran köpeklerin% 10'unun bir noktada saldırı köpeği eğitimi aldığını gösterdi.
Ayrıca bakınız
- Gri kurt # Davranış
- Alfa rulosu
- Köpek iletişimi
- Köpek zekası
- Sakinleştirici sinyaller
- Paket (köpek)
- Paket avcısı
- Kurtlarda bağlanma davranışı
- Ayrılık anksiyetesi bozukluğu (insanlar)
- Mizaç testi
Referanslar
daha fazla okuma
- Donaldson, Jean. Kültür Çatışması (1991 James & Kenneth Publishers)
- Tavşan, Brian ve Woods, Venessa. Köpekler Dehası (2013 Penguin Publishing Group)
- Ürdün, Rain. Böyle Küçük Eller: Anti-Aversives Primer (2020 Dog's Heart Press)
- Miklosi, Adam. Köpek Davranışı, Evrimi ve Biliş (2007 Oxford University Press)
- ASPCA'dan Pet Behavior makaleleri
|Wikimedia Commons'ta Köpek davranışıyla ilgili medyalar bulunur .|