15. Uluslararası Londra Dövme Konvansiyonunda Teresa Sharpe ile tanışırken, onun yaşı (34) için son derece olgun olduğunu ancak röportajımızda hala eğlenceli olduğunu söyleyebilirdiniz. Genç kardeşleriyle ilgilenerek hızla büyüdü – 21 yaşındayken evlatlık alırken üniversitede hayatını dengeliyordu ve sonra dövme sektöründe bir kariyere başlıyordu.
2013'te, TV yarışmasına katıldığı “En İyi Mürekkep” programında, Sezonu ve ismini ABD'de ve ötesinde yeni zirvelere çıkardığı ve saygın dergiler ve dövme kongrelerinde tanıştıkları hayatı kazandığı için hayatı değişti. Şöhret onu desteklemedi, Sharpe sanatını tutkuyla sürdürmeye devam etti (özellikle dövmede), müşterilerinin vücutlarında etkileyici fantazi benzeri karakterler ve dünyalar yarattı. Rengi ve gölgelemesi, geleneksel illüstratör ressam olan rafine bir ustalıkla cilde uygulanır.
Geçmişte yaptığınız röportajlarda, küçük kardeşlerinize bakmak gibi erken yaşta büyük bir sorumluluğunuz olduğunu söylemiştiniz.
Babam ben 19 yaşındayken vefat etti ve annem gerçekten resimde olmadı. 19 yaşındayken hem erkek kardeşimin hem de kız kardeşimin gözaltına alındığını kabul ettim. Ben kardeşler kadar ailedeki en büyüğüyüm. Kardeşim benden iki yaş küçük, kız kardeşim ise altı yaş küçüktü. Onları okuldan almak zorunda kaldım ve kendimi kolejden almak zorunda kaldım. Ve daha sonra üniversitenin yarısına kadar, benden 20 yaş küçük en küçük kardeşimi evlat edinme fırsatı verildi. 21 yaşımdayken temelde anne oldum.
Bu gerçekten zor. Ve kariyerin için hala çok şey yaptın.
Evet. Kendinizi gerçekten organize etmek için bu fırsatları kullanmanız gerekiyor.
Çocuk sahibi olmak başarılı olmanın ya da bir kariyere devam edebilmenin sonu değil. Bu sadece hayatınızı organize etmeniz ve bir şeyleri bir araya getirmeniz gerektiği anlamına gelir.
2013 yılında 100.000 $ 'lık büyük bir ödül kazanan “En İyi Mürekkep” Sezon 2'yi kazandınız. Bu ödül hayatınızı nasıl değiştirdi?
Ödül hayatımı gerçekten değiştirmedi. Bu sadece, belki de Virginia'da bir dükkan açmak gibi yapmak istediğim bazı şeyleri hızlandırdı. Bu yüzden bu amacı gerçekleştirmek için bu fonların çoğunu kullandım.
Aslen Indiana'lısınız, ancak açtınız. senin stüdyon Richmond, VA’da. Neden orada?
Daha sıcak hava. (Gülüyor) Mid-West kışın çok soğuk. Yılın başında üşür gibi hissediyorum ve hep bununla mücadele ettim. Ve sanat sahnesi… Indianapolis'te güzel bir sanat sahnesi var. Ama büyüdüğüm yer küçük bir kasabaydı ve orada pek bir şey olmuyor. Bu yüzden çalışmak için daha büyük bir alan gördüm.
Richmond'daki dövme sahnesi nasıl?
Richmond'daki dövme sahnesi çok popüler. Muhtemelen 30 yıldan fazla bir süredir dövme sahneleri vardı. Yine de daha geleneksel olmuştur. Taşındığımda (Richmond'a), geleneksel olmayan şeyleri yapan sadece birkaç dükkan vardı. Ve birkaç dükkandan biri olmak güzel (farklı şeyler yapıyor). Richmond'da gelenekselin dışında bir şeye odaklanan pek çoğu yok. Bu orada onların tarihi.
Geleneksel tarz ABD sözleşmelerinde sıkça görülüyor.
Evet, eski okul tarzının kesinlikle yeniden dolaştığını ve yeniden popüler olduğunu düşünüyorum. Dev bir dövme yapmak zorunda kalmadan dövme yaptırmanın güzel bir yolu. Çok küçük eğlenceli şeyler, ve onu bir araya getiriyor ve bir kol çıkartıyorsunuz.
Ben sadece tamamen gelişmiş fikirleri olan parçaları tercih ediyorum, cilde temas etmeden önce ve bütün bir kol veya bir bütün arka parça gibi (olur).
Güzel sanatlarda lisans derecesine sahip olduğunuzu herkes bilmiyor. Geleneksel bir illüstratör veya ressam olarak bir iş yapmak yerine neden bir dövmeci olmayı seçtiniz?
Geleneksel resim için üniversiteye gittim. Fotogerçekçiliğe dayanan birçok portre resmi ve malzeme yaptım. Bununla ilgili mesele, tam zamanlı bir kariyere sadece bir ressam olarak sahip olmak gerçekten zor olabilir. Ve dövme yapmak sürekli bir sanat formu olarak gelişmiştir. Her gün sanatın peşinde koşabileceğim ama arkasında komisyon komisyonu olan bir şey istedim. Bu, hala faturalarımı ödeyebiliyorken yaratıcı bir şeyler yapabilmek ve daha sonra kişisel projeler için zaman ayırmak gibi bir dengeydi.
Bu bana hatırlatıyor David GluckEskiden bir ressam olarak çalışan ve sanatta daha iyi bir yaşam sürmek için dövmeci haline gelmiş.
Bu noktada, resmî geçimini sağlamak çok zor. Ve hatta illüstrasyon, maalesef birçok dergi kapandı. Ve eskisi kadar çok illüstratör yok. Çizgi roman ressamları olan birkaç arkadaşım var ve her zaman dövme sanatçısı olarak yaptığımdan daha az çaba harcadığımdan çok daha fazla çalıştıklarını hissettim. Bu çılgınca, çünkü her gün yeni projeler üzerinde çizim yapıyorlar. Bazen eserlerinde birden fazla proje var! Dövme tarihlerinden çok daha zor olan son başvuru tarihleri var. Ne zaman bir dövme sanatçısı bir kol veya arka parça çizmekten şikayet etsem, çok sinirleniyorum, çünkü “Ne kadar iyi bir şekilde sahip olduğunuzu anlamıyorsunuz” gibiyim.
Dövme altın bir fırsattır ve sahip olduğum her gün çok müteşekkirim.
Bir tableti çizim aracı olarak kullanmanıza rağmen, hala kağıt üzerine çizim yapmaya kararlısınız.
Fiziksel yüzeylerde çizim yapmaktan her zaman seveceğim bir şey var (kağıt, tuval, tahta)… bir iPad ile ya da Wacom Cintiq ile bile yeniden oluşturamayacağınız bir şey. Görüntü ile aranızdaki ayrılık var. Elektronik bir uçurum var. Ayrıca, kağıt ve tuval ile ilgili güzel şeylerin dünyada var olan bir orijinal olduğu ve bir iPad'de her şeyin silinebileceğini ve sonsuza dek giderilebileceğini düşünüyorum. Basmadıysanız, bu durumda, bu hala kitlesel ve üretken bir şey. Baskılar asla orijinal bir tabloya benzemez ve bu yüzden onu seviyorum!
Büyük ölçekli dövmelere odaklandınız. Müşterileriniz büyük boyutta sanat eserleriyle hemen ilgilendi mi? Size ne kadar yaratıcı özgürlük veriyorlar?
Daha büyük dövmeler için müşterilerin bana gelmesi beş yıl sürdü. Kesinlikle yıllarca kapıdan yürüdüğü her şeyi – (yani küçük dövmeler) geçirdim. Ve yavaşça, daha büyük parçalardan oluşan bir portföy oluşturdum. Ve şimdi, müşterilerimden çok fazla girdi almaktan vazgeçtim. Genelde yapmak istediğim bir tema (veya birkaç farklı tema) ortaya koyarım ve bunu ortaya koyar ve bunu müşterilere sunarım. Ve eğer işimi seviyorlarsa; genellikle yapmak istediğim şeyi aldıkları için çok heyecanlanırlar. Ve böylece insanların rezonansa girebileceği temalar bulmaya çalışıyorum.
Ve eğer bu temayı seviyorlarsa ve ben de bu temayı seviyorsam, o zaman birlikte güzel bir şey yaratacağız.
Müşterilerinizden bazıları aslında size temalar (örneğin, fantezi filmler) yerleştirdi ve bunu sanatsal tarzınızda talep ettiler. Evet dedin ve bu filmleri ilham almak için dikkatle izledin.
Birinin tüm portföyüne bakmak ve giyeceğiniz bir şey olup olmadığını görmek için müşteri olarak önemlidir. % 100 sevgiye veya bunların% 90'ına sevgiye sahipseniz, bunun sizin için yarattıkları her şeye sahip olacağınız sevginin yüzde olduğunu bilirsiniz. Ve bir dükkana girerseniz ve o kişinin yaptıklarının yalnızca% 50'sini seviyorsanız, çizdiklerinden memnun kalmamanız 50/50 şansı demektir. Bu yüzden doğru sanatçıyı bulmak önemlidir.
Özellikle yaptıklarım için – Sadece bir saltanat yaratıyorum. Yaptığım işe gerçekten girdiğinden emin olmak istiyorsun çünkü senin için bir kedi çizebilirim, ve eğer kedilerin içine girmiyorsan sorun yaşarız. (yüksek kahkahalar)
Ben daha çok köpeklere aşığım. (Gülme)
Bu benim gitmem değil (daha çok gülüyor).
Estetiğiniz biraz çizgi roman ve grafik roman sanatına benzer. Kendi kitabını resmetmeyi düşündün mü?
Düşündüm ama bir roman için bu kadar fazla sanat yapıt yapmaktan (üretmekten) korkuyorum. Bu benim için gerçekten korkutucu. Sanırım eskiz defteri gibi küçük başlayacağım ve umarım eskiz defteri yayımlayacağım.
Hem dövme hem de lazer dövme temizleme hizmetlerini içeren “Unkindness Art” stüdyosunun ortak sahibisiniz. Bu dövme işletmelerinin evrimi mi?
Aslında seyahat eden bu lazer-dövme kaldırma hizmeti ile eşleştirdik. Böylece yıl boyunca birkaç farklı dükkanda kurdular. Ve bizi muhtemelen her iki ila üç ayda bir görüyorlar. Dövme dükkanlarının mutlaka göz önünde bulundurması gereken bir şey olduğunu düşünüyorum. Gizli dövmeler yapmak isteyen bir sürü insanımız var. Dövmeler popülerdir; Onlar şimdi çok popüler bir kültür. Ve insanlar onları gençleştiriyor. (Bazen dövme yaptırdıklarında) altı yıl sonra, “19 yaşındayken bunu gerçekten yaptırmasaydım keşke” dediler. 20 yıl önce bu kesinlikle yaşanıyordu (insanlar genç yaşta dövme yaptırıyorlardı), ancak lazer dövme kaldırma seçeneği yoktu. Ve şimdi bunun bir seçenek olması ile… acının içinden geçmeye istekliysen, tamamen farklı bir şey alma ödülüne sahipsin. (Gülüyor)
Lazer çıkarma tedavisinin dövülmekten daha acı verici olduğu söylenir.
Henüz kendimden gelmedim. Ama sözde dövme yaptırmaktan daha acı verici. Ancak, dövme yaptırmaktan daha az zaman alır. Çünkü tüm ön kolunuzu 15 dakika içinde kaşıyabilirsiniz; Oysa, dövme 10 saate kadar sürebilir.
Son yıllarda, örtbaslarda da bir artış oldu.
Sanırım, çünkü daha çok insan dövülmeye başlıyor ve genç yaşta başlıyor. Ve birileri 50 dolar karşılığında bir şeyler koyacak kadar geniş bir yelpazede dükkanlar var ve daha sonra şunu anlıyorsunuz, “Belki de bu iyi bir fikir değildi. 300 dolarlık bir dövmeyi yaptırmalıydım. ”Ve şimdi daha büyük dövmeyi istemek için geri geliyorlar. Veya, sadece ilk ne zaman ve nerede dövme yaptıklarını hatırlatmayan bir şey isterler.
Örtüler hala endüstrinin büyük bir parçası.
Ve bu utanmamız gereken bir şey değil çünkü ne zaman isteyeceğinizi asla bilemezsiniz. (Gülüşmeler)
Endüstri büyüdü, geçmişte mevcut olmayan birçok dövme stili var. Bazı durumlarda, bu bir “hata” olmayabilir, ancak zamanla değişen birinin tadı sadece vardır.
Kesinlikle. Kesinlikle dövmelerin yaşlanması ve stillerin yaşlanması var. 90'larda daha büyük bir biyomekanik dövme kültürü vardı… hala orada, tıpkı eskisi kadar popüler değil. Belli bir tarzın akını varken bunun daha çok olacağını göreceğimizi düşünüyorum ve sonra ölür ve sonra başka bir şey gelir ve onu değiştirir, ya da belki bir şey geri gelir.