|ALİ İMRAN SURESİ / 072|


166.İki topluluğun karşı karşıya geldiği gün başınıza gelenler Allah'ın izniyle ve gerçek iman sahiplerini ortaya çıkarmak içindi.


167.Ve yine münafıkları ortaya çıkarmak içindi. Onlara: "Gelin Allah yolunda savaşın veya savunmada bulunun" denildiğinde: "Çarpışmayı bilseydik muhakkak size uyardık" cevabını verdiler. O gün onlar imandan çok küfre yakındılar. Kalplerinde olmayanı ağızlarıyla söylüyorlar. Allah onların gizlediklerini daha iyi bilir.
168.Onlar kendileri oturup kaldıkları halde kardeşleri hakkında: "Eğer bizim sözümüzü tutsalardı öldürülmezlerdi" diyenlerdir. De ki: "Eğer doğru sözlü iseniz ölümü kendinizden savın bakalım!."
169.Allah yolunda öldürülenleri ölüler sanmayın. Aksine onlar diri olup Rableri katında rızıklandırılmaktadırlar.
170.Allah'ın lütfundan kendilerine vermiş olduklarıyla sevinç içindedirler ve arkalarından henüz onlara kavuşmamış olanları, kendilerine bir korku olmayacağını ve üzülmeyeceklerini üzere müjdelerler.
171.Allah'tan olan bir nimet, lütuf ve Allah'ın mü'minlerin ecirlerini zayi etmeyeceği müjdesiyle sevinirler.
172.Kendilerine yara dokunduktan sonra Allah'ın ve Peygamberin çağrısına icabet edenlere, (özellikle) içlerinden iyilikte bulunan ve kötülüklerden sakınanlara büyük ecir vardır.
173.Onlar ki, bazı kimseler kendilerine: "İnsanlar size karşı toplandılar, onlardan korkun" dediklerinde bu onların imanlarını artırdı ve: "Allah bize yeter o ne güzel vekildir" dediler.
Nüzul Sebepleri
172-173.Taberani`nin Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiğine göre müşrikler Uhud`dan dönünce Hz. Muhammed (a.s.)`i öldüremediklerini ve Müslümanları kesin bir yenilgiye uğratamadıklarını anladılar ve geri dönüp Medine`ye ani bir saldırı yapmayı tasarladılar. Ancak buna cesaret edemediler. Öte yandan Resulullah (a.s.) müşriklerin geri dönüp ikinci bir saldırı teşebbüsünde bulunabileceklerini düşünerek Müslümanları müşrikleri takib etmek için kendisine uymaya çağırdı. Bu arada bazı kimseler: "İnsanlar size karşı toplandılar, onlardan korkun" diyerek Müslümanları korkutmaya çalışıyorlardı. Ama inançları sağlam Müslümanlar bunlardan etkilenmeyip müşriklerin arkasından gittiler ve Hamra`u`l-Esed`e veya Atebe kuyusuna kadar ulaştılar. Bunun üzerine Yüce Allah bu âyeti kerimeyi indirdi. Bu ayeti kerimenin iniş sebebi hakkında daha başka rivayetler de bulunmaktadır.