MESRUR, Türk Dil Kurumu lugatına göre 'Sevinmiş, sevinçli' anlamındadır. Kaybettiğimiz Mesrur Dim, 1928 yılında Alanya'da Dim bölgesi nahiye müdürlerinden Ali Dim'in, nam-ı diğer Ali Müdür'ün oğludur. Annesi, Dim nahiyesinden Ümmühani Hanım'dır. Mesrur Dim aynı zamanda Alanya'nın ilk tellallarından, Damlataş Mağarası'nın kaşiflerinden Galip Dere'nin de kuzenidir. 1928 yılında Ali Müdür'ün ilk evladı Cemil'den sonra dünyaya gelir. Sırasıyla kardeşleri eski Alanya Belediye Başkanlarından merhum Müstakbel Dim, Alanya'nın ilk sinemacılarından merhum Muzaffer Emiroğlu'nun eşi ve Turgay Emiroğlu'nun annesi Nevsal Emiroğlu, Alanya'nın ilk su motoru tamircilerinden merhum Sabır Dim ve Alanya'nın ilk Milli Eğitim Müdürü, Yeni Alanya Kurucusu merhum Arıkan Yılmaz Dim'in ağabeyidir. Mesrur Dim, ilkokuldan sonra Alanya'da ilk sanayi işleriyle uğraşan aile olan Malımlar'ın yanında mobilya imalatçılığını öğrendi. Uzun yıllar mobilya imalatçılığı işi ile uğraştı. Daha sonraları devletin okul yapma kampanyasına destek vermesiyle, özellikle köylerde ihaleyle okul yapımı, köprü yapımı, yani devlet müteahhitliği işleriyle uğraştı. 1970'li yıllarda özellikle kale yamacına yaptığı, yap-sat modeli dediğimiz inşaat müteahhitliği ile gündeme geldi. Yine 70'li yıllarda kale yamacına yaptığı silindir şeklindeki bina ile çok konuşulmuştur. İlklere imza atmayı seven bir yapısı vardı. Çiftçiliğe merak sardı. Passiflora bitkisinin Alanya'da yetiştirilmesi, Kıbrıs üzümünün ilk defa Alanya'ya getirilmesi, Alanya'da ilk Vespa motosikleti kullanması bir dönem Alanyasında çok konuşulmuştur. Hatta Vespa motosikletle Türkiye turu, merhum Mesrur Dim'in hobileri arasındaydı. Evliliğini Alanya'nın namlı sülalelerinden Mollaosmanlar'dan Pakize Hanım'la yapmıştır. Bu evliliğinden Ulvi, Ali ve Ertuğrul adlı çocukları dünyaya gelmiştir. Yine hobileri arasında Gökbel Yaylası'nda yaşamak da vardı. Gökbel'e Alanya'nın en modern yayla evini 90'lı yıllarda yapmıştı. Ve Gökbel'e katran ağacını diken ilk kişi oldu. Evinin çevresini katran ağaçlarıyla çevreledi. Gökbel sakinlerinin, hayvanlarını daha rahat otlatmak bahanesiyle hiç ağaç dikmemesini hep eleştirdi ve sık sık "Benim gibi herkes Gökbel'e ağaç dikseydi, Gökbel şimdiye kadar yemyeşil bir kasaba olurdu" derdi. Gökbel'in yeşillenmesi için çok uğraştı. Gökbel'e ilk fırının açılmasını sağladı. Daha sonraları hayatının büyük bir bölümünü Aydap'taki muz bahçesinde geçirdi. Burada, muz bahçesi içerisine yaptığı evde yaşıyordu. Sakin, beyefendi, yeniliklere açık yapısıyla her zaman hatırlanacak olan Mesrur Dim'e Allah'tan rahmet, yakınlarına başsağlığı diliyorum.