Talihsiz bir deney…
Kendisi altı dil bilen Alman İmparatoru 2. Frederik "insanların doğuştan getirdiği dil"i merak etmişti.
Elli kadar bebeğe bakan bakıcılar yalnız mamalarını verdiler, altlarını değiştirip bakımlarını yaptılar, bebeklerle hiç konuşmadılar.
Hiç konuşulmayan ,duygusal ihtiyaçları karşılanmayan bebekler hangi dili mi konuştu?
Kimse bilemedi, çünkü konuşacak yaşa gelmeden elli bebeğin ellisi de öldü.
Bebekler neden mi öldü?
Çünkü konuşulmayan, dokunulmayan, kucaklanmayan, öpülmeyen, koklanmayan bebek yaşamıyor .
Sanki çocuk, ben isteniyor muyum, sorusuna cevap aldıktan sonra yaşamaya karar veriyor.
Bebeklerin sağlıklı gelişimi için; onlarla konuşulması, dokunulması, kucaklanması, onların sağlıklı gelişimi için gereklidir.
Çocuk doğumundan altı saat sonra belleğe kayıtlar yapmaya başlıyor. Onunla konuştuklarımız boşa gitmiyor; bebek hepsini kaydediyor.O ağlasa da, bağırsa da, gülse de ona hiç ilgi göstermediğimiz zaman, ben istenmiyorum, mesajını alıyor. "istenmiyorum" mesajını alan bebeğin beyni onun yaşamı için gerekli olan salgılamaları durduruyor. Yavaş yavaş beyni ölen bir bebeğin bedeni de her türlü hastalığa dirençsiz hale geliyor.Araştırmalardan anlıyoruz ki; Dokunulan;ağlamasına,bağırmasına,gülmesine karşılık alan bebekler daha sağlıklı ve gürbüz oluyorlar. Kazım Kılınç email@example.com
ÇOK YAKINDA!