Eylül ayının sonunda, Savunma Bakan Yardımcısı Ashton Carter Hindistan'ı ziyaret etti. Kızılderililerin ilgisini çekebilecek bazı önerilerde bulundu. Bu nedenle, uçak gemileri için elektromanyetik bir mancınığın ortak geliştirilmesini önerdi. Bu şeyin ne olduğu ve neden bu kadar önemli olduğu hakkında - daha detaylı anlatmaya çalışalım.
Şu anda, uçağın elektromanyetik ivmesi için bir işletim sisteminin oluşturulması teknolojik bir “yüksek teknoloji” dir. Günümüzde sadece Amerika Birleşik Devletleri, Japonya, Çin ve Rusya gibi bazı ülkeler bu alanı geliştirebilir. Ve Birleşik Devletler dışında, gerçekten böyle bir çalışmanın reklamını yapmıyorlar. Ancak, gelecekte silahlanmaların gelişimi üzerinde büyük bir etkisi olacak. Ve sadece silahlar değil. İlke olarak, bu başlatma yönteminin geniş umutları vardır. Elektromanyetik kuvvetler kullanarak nesnelerin hızlandırılması, nesnenin üzerinde bulunan motorların ve yakıtın yardımıyla kalkışa kaliteli bir alternatiftir. Bu başlatma yöntemi, zaman içinde havacılık sistemlerinde kullanılmayacağından kuşku duyulmayacaktır (örneğin, NASA, Maglifter programı üzerinde çalışmaktadır). Ve uzak gelecekte, bu tür sistemler uyduların gezegenlerden veya nadir bir atmosfere sahip gezegenlerden kargo tesliminde kullanılacaktır. Tüm bunlar, tabii ki, kurgu gibi görünüyor. Ancak, daha fazla “sıradan” görevler için bu tür sistemler ne kadar gelişirse, diğer alanlardaki uygulamaları o kadar gerçekçi olacaktır. Her zaman olduğu gibi ordu da teknik ilerlemenin motoru olacak.
Elektromanyetik mancınık ile donatılmış ilk gemi, yapımı hala 78 için planlanan Amerikan uçak gemisi Gerald R. Ford (CVN-2016) olmalıdır. Bir buhar mancınıkına kıyasla, elektromanyetik seri tartışılmaz avantajlara sahiptir. Daha küçük bir hacme ve kütleye sahiptir, daha az enerji kullanır, ivmeyi geniş bir aralıkta ayarlamanıza olanak tanır (bu, 45 tona kadar çeşitli amaçlar için güverteden küçük insansız araçlar ve büyük uçaklar gibi büyük uçaklar çıkarma fırsatı verir), uçaklar ve pilotlar daha az stres yaşarlar. Ve son olarak, uzun vadede, uçak gemisini stratejik bombardıman uçaklarına ve havacılık sistemlerine kadar her türlü cihazın taşıyıcısı yapacak.
Şimdi Birleşik Devletler, daha sonra bir gemi elektromanyetik mancınığı (Elektromanyetik Uçak Fırlatma Sistemi - EMALS) olması gereken çalışma sahası test standını açıkça gösteren tek ülke. NY, Lakehurst'taki NASC Test Merkezinde yer almaktadır. New Jersey Standdan yapılan en son başarılı lansman, yılın Kasım ayı 18 2011’inde gerçekleştirildi. Bununla birlikte, bu sistemin zihnin iyileştirilmesi, feci felaket gecikmelerle gelir ve ek finansal ve entelektüel enjeksiyonlar gerektirir (Amerika Birleşik Devletleri, nitelikli bilimsel personel sıkıntısı çekiyor). 2008'ten beri, EMALS maliyetleri% 133,7 oranında artmıştır. Ancak buna rağmen, Mart 2013'ten itibaren, program iki yıldan uzun bir süredir programın gerisindeydi. 2 - 3 test döngülerinin her biri başarısız sonuçlandı. Ford’un genel gemi sistemlerinin başka bir yeniden tasarım gerektirmemesine rağmen, 2016 yılı için hazır olacağı, mancınık olmadan deniz denemelerine geleceği zaten açık.
Amerikan önerisinin temel nedenlerinden biri budur. Amerikalılar, yalnızca askeri ve teknolojik liderlerin statüsünü korumayı çok zor buluyor. Alışılmış jeopolitik ortaklar / uydular ya çok yetenekli değil ya da benzer finansal ve entelektüel zorluklar yaşıyorlar. Ve Hindistan'ın iyi bir finansal tabanı ve aktif olarak genişleyen bilimsel potansiyeli var. Savunma kabiliyetini güçlendirir ve modern silahlara ihtiyaç duyar. Peki neden bütün bunları kendi iyiliğin için kullanmıyorsun? Haziran ayında ABD Dışişleri Bakanı John Kerry tarafından Hindistan ziyareti hakkında zaten yazdık. Daha sonra Amerikan dış politika departmanı başkanı Hindistan'ı “Asya'nın bölgesel mimarisinin gelişimi” olarak adlandırmaya çalıştı. Ashton Carter'ın şimdiki ziyareti, baştan çıkarmanın bir devamıydı. Ama zaten belirli bir yemle.
Bu arada. Yemlerden biri işe yaramadı. Hindistan, Amerikalıların Amerikan Javelin ATGM'ini ortak olarak üretmeyi teklif etmelerine rağmen, kendi “Nag” tanksavar güdümlü füzelerini (ATGM) yaratmayı reddetmedi.
Amerikalıların alışılmadık derecede cömert teklifinin ikinci nedeni, Hindistan ile askeri teknik işbirliğinin Rusya'yı güçlendirmesidir. ABD, Rusya’nın ortak savunma programları için Hindistan’ın finansal ve bilimsel potansiyelini nasıl kullandığı konusunda kıskanıyor. Burada beşinci nesil PAK FA uçaklarını (ve FGFA'nın Hint versiyonunu), Yakhont / BrahMos süpersonik füzelerinin ortak programını, hipersonik silahların programını ve ortak bir orta askeri nakliye uçağı MRTA'nın yaratılmasını ve daha fazlasını hatırlayabilirsiniz. Ayrıca, hemen hemen tüm savaşa hazır Hint filosu da bizim katılımımızla birlikte veya bizim katılımımızla inşa edildi. Bu sadece Hindistan'ın askeri potansiyelini güçlendirmekle kalmadı, aynı zamanda Rusya'nın gemi yapım endüstrisini restore etmesine ve geliştirmesine izin verdi. Ve Amiral Gorshkov uçak gemisinin tam teşekküllü Vikramaditya uçak gemisine modernizasyonu - genel olarak Rusya'ya Birliğin dağılmasından sonra kaybedilen uçak gemisi yaratma deneyimini verdi. Birlikte, yalnız ustalaşmayacağımız savunma programlarını uygulayacağız.
İşte uzun süredir uygulama güçlüğü çeken bir başka yerli savunma projesi, Hintli müşteriden iyi bir itiraz alma şansına sahip. 677 "Lada" projesinin nükleer olmayan denizaltılarından bahsediyoruz. Bu projenin ana teknesi B-585 "St. Petersburg" objektif nedenlerden dolayı (detaylı olarak tarif ettiğimiz) belirtilen özellikleri doğrulayamadı. Tamamen tüm kusurlar bu projenin sadece üçüncü teknesinde düzeltilecektir. Ancak, bu teknenin ihracat sürümü (677E projesi, aksi takdirde Amur-1650), Hindistan'ın 12 milyar doları altı savaş biriminin yapımı ve temini için ihalesine katılıyor, Rubin Tasarım Bürosu ve teknelerimiz için rakipler var. Scorpène tipi denizaltılara sahip Fransız DCNS şirketi. Üç Fransız, zaten 2006'tan itibaren Hindistan için üç “Akrep” inşa ediyor ve ilk 10'i yıllarca süren serilerden sonra tamamlayacak gibi görünüyor. İspanyol Navantia S-80 tipi denizaltıları sunar. Kendisi için İspanya, ilk kez yılın 2015'inden daha önce alınmayacak dört tekne sipariş etti ... tabii ki, tasarım hatalarını düzeltmek mümkün olmadıkça (75 - 100 ton olacak olan fazla ağırlık). Alman HDW, serideki ustalaşmış ve kendilerini iyi ispatlamış mükemmel tip 212 / 214 teknelerini ihaleye çıkardı.
Rakiplerimizin üçünün de havadan bağımsız elektrik santralleri (VNEU) var. Donanmalarımız için tasarlanan “Cupid-1650” ve “LAD” için böyle bir kurulum henüz yapılmamıştır. Ve Hint ihalesinin bu işi hızlandırmakta çok yardımcı olduğu. Özellikle teknelerimizi seçme ihtimalinin çok yüksek olduğu düşünülürse. Son zamanlarda, Hindistan Savunma Bakanlığı, gemideki Rus-Hint füzelerinin BrahMos'un bir koşulu olarak kullanılmasını da ekleyerek yeni gemilerin gereksinimlerini bile değiştirdi. Doğal olarak, yalnızca bu gereksinimi yerine getirebiliriz. Yani, başka bir projede başarılı bir işbirliği bu ihaleyi kazanmaya yardımcı olacaktır.
Amerikalılar Hindistan'la olan işbirliğini yaklaşık olarak aynı şekilde görmek istiyorlar. Örneğin, ortaklaşa bir elektromanyetik mancınık geliştirmeyi önerdiklerinde, Amerikalılar hemen yeni bir uçak gemisinin tasarımının dondurulması gereğini belirlediler (yani inşaatı 2020'den önce başlamayacak olan INS Vishal). Doğal olarak, proje ancak Rus uçakları yerine sadece Amerikan uçaklarının kalkabileceği şekilde değiştirilebilir. ABD'nin Rusya'nın yerini almayı hayal ettiği stratejik bir ortaklık böyle görünüyor. Yakın gelecekte, Hindistan, hava grubu MiG-29K uçaklarından oluşan Vikramaditya uçak gemisini bizden alacak. Gövdesi iki ay önce piyasaya sürülen uçak gemisi "Vikrant" da uzmanlarımızın katılımıyla yaratılıyor. Viktor Komardin'e (Rosoboronexport Genel Müdür Yardımcısı) göre, Rus uzmanların sorumluluğu aşağıdakilerle ilgili her şeyi içeriyor: havacılık ve havacılık ekipmanları. Doğal olarak, Vikrant'taki uçak da bizim olacak. Ve daha da büyüyecek olan üçüncü Hint uçak gemisi de büyük ölçüde ortak bir beyin çocuğu olacak. Elbette Amerikalılar tasarımına müdahale etmedikçe.
Kızılderililerin Amerikan elektromanyetik mancınık önerisi hakkında sert düşünmesi gerektiğini söylemeliyim. 2010'e geri döndüğünde, Amiral Nirmal Kumar Verma üçüncü bir Hint uçak gemisi görünümünü belirttiğinde, Vishal'in savaşçıların yanı sıra daha ağır uçaklar (uzun menzilli radar algılama ve havada yakıt ikmali) alması gerektiğini söyledi. Mancınıklar olmadan neredeyse imkansız.
Ayrıca, elektromanyetik mancınıkların oluşturulması bizim için gereklidir. Dahası, uçak gemilerinin inşası için kendi programlarını geliştiren ve kendi elektromanyetik mancınıklarını yaratan Kızılderililer ve Amerikalıların yanı sıra Çin ve Japonlarla tam olarak aynı nedenlerden dolayı. Elektromanyetik mancınıkların ve uzun menzilli radar izleme uçağının (DRLD) varlığı zorunlu bir gerekliliktir filo umut verici bir Rus uçak gemisine (proje IAC - bir deniz havacılık kompleksi genel adını taşımaktadır) Bu olmadan, böyle bir gemi, deniz gücümüzü ciddi şekilde artırabilecek niteliksel bir adım olmazdı. Ancak, yaklaşan çalışma miktarı korkutucu derecede büyük olduğundan, projenin ayrıntılı çalışmasını daha sonraya kadar ertelemeyi tercih ediyoruz (2025'e kadar).
Ancak Amerikalılar olarak yapabilirdiniz - Hindistan'a ortak bir gelişme sunmak. O zaman, bizi birçok alanda hasarla tehdit eden Amerikan cazip teklifi, hiçbir anlam ifade etmeyecekti. Ve tam teşekküllü bir uçak gemisi ve biz ve Kızılderililer çok daha önce almış olurduk. Sonunda, bu birer birer ustalaşmak çok zor olacak iş.