Einstein'dan önce "zaman", klasik fizikte, evrenin her yerinde aynı şekilde, ileriye doğru akan sabit bir şey olduğu zannediliyordu. Einstein'ın özel görelilik teorisi, zamanın çok daha detaylı bir açıklamasını yapar. Zamanın üç boyut uzaydan bağımsız ve sabit bir şey olmadığını ve zamanında göreceli (yani ölçen kişiye göre değişen) bir kavram olduğunu söyler.
Görelilik teorisine göre, 3 uzay boyutu ve 1 zaman boyutu toplam 4 boyutlu bir evren var. Zaman, bu 3 uzay boyutundan bağımsız değil, uzayla iç içe. Yani aynı şeyi oluşturan parçadan birisi .[1][2]