Trafik işaretleri karayollarında yasak, tehlike, bilgi işaretleri olmak üzere üç çeşittir. Demiryollarında elle verilen işaretler yanında levhalar bulunur. Denizyollarında şamandıra ve ışık işaretleri vardır. Havayollarında ise sinyal levhaları ve ışıklandırma vardır.
Trafik işaretlerinin tarihi en az yollar kadar eskidir. İlk işaretler yön işaretleriydi. Romalılar, Roma’ya kalan mesafeyi belirtmek için yol kenarlarına taş sütun yerleştirmişlerdir. Orta çağ’da, yön tabelaları iyice yaygınlaşmıştı, her kavşakta şehirleri gösteren tabelalar yerleştirilmiştir. Yavaş yavaş, teknoloji geliştikçe tabelalarda gelişti, 18’nci yüz yılda ilk döküm tabelalar yerleşterildi, bu tabelalar genelde duvarlara monte edilirdi.
Otomobilin gelişmesi ile, trafik işaretleri daha büyük bir önem almaya başladı. Trafik işaretlerinin genel standartları, 11 Ekim 1908’de Paris’te gerçekleşen uluslararası trafik kongresinde kararlaştırılmıştır.
Renkler
1968 yılında gerçekleşen Viyana Kongresi ile tüm dünyada kullanılan tüm trafik işaretlerin renklerini standardize etmek istenmiştir. Ülkeler arası yine de bazı farklılıklar oluşmuştur.
Yön işaretleri
Viyana kongresine göre, yön işaretleri, sembolleri veya yazıtları beyaz veya açık bir renkte olmalı ve koyu zemin üzerine yazılmalı. Veya tam aksine yön işaretleri, sembolleri veya yazıtları, koyu olmalı ve beyaz ve açık zemin üzerine yazılmalı.
Otoyol tabelaları ise, yön işaretleri, sembolleri veya yazıtları beyaz olup mavi veya yeşil bir fon üzerine yazılmalıdır.
Trafik işaretleri
Tehlike uyarı işaretleri
Trafik tanzim işaretleri
Bilgi işaretleri
Durma ve parketme işaretleri
Yapım bakım onarım işaretleri
Paneller
- Bu hafta Dünya Çocuk Kitapları Haftası
- Bu hafta Ağız ve Diş Sağlığı Haftası
- Bu gün Öğretmenler Günü