Her yerde, her yerde ve herhangi bir kimsenin yetersiz kanıt üzerine bir şeye inanması yanlış.
WK Clifford (1879)
Pek çok insan ateisttir, çünkü Tanrı’nın varlığına dair hiçbir kanıt olmadığını veya en azından güvenilir bir kanıt olmadığını düşünürler. Bir kişinin yalnızca iyi kanıtları olan şeylere inanması gerektiğini savunurlar.
Bir filozof, ateizm varsayımından başladığını söyleyebilir.
Bu, Tanrı’nın var olup olmadığı tartışmasına nereden başlayacağınız konusundaki bir argümandır.
Tanrı’nın var olmadığını varsaymamız gerektiğini ve Tanrı’nın var olduğunu ispatlamak için Tanrı’ya inanan insanlara telaş vermemiz gerektiğini söylüyor.
Bu konuda bir makale yazan filozof Anthony Flew:
Eğer bir Tanrı olduğu tespit edilecekse, bunun gerçekten böyle olduğuna inanmak için iyi gerekçelerimiz olmalı.
Bu nedenlerden bazıları üretilmediği sürece, gerçekten inanmak için hiçbir nedenimiz yok; ve bu durumda, makul olan tek duruş, negatif ateist veya agnostik olmalıdır.
Bu yüzden ispat tarafının önerisine dayanması gerekiyor.
Bu onlara bağlı olmalı: ilk önce, ‘Tanrı’ kelimesini seçtikleri ne olursa olsun, sadece anlamsız sözde bir kavramla ilgili olacağını belirten herhangi bir itirazla karşılaşmak; ve ikincisi, bugünkü ‘Tanrı’ kelimesi anlamında bir Tanrı olduğu iddiasını garanti altına almak için yeterli nedenleri ortaya koymak.
Ateistler, evrendeki her şeyin Tanrı’yı açıklamanın bir parçası olarak kullanmadan tatmin edici bir şekilde açıklanabileceğini, o zaman Tanrı’nın var olduğunu söylemenin bir anlamı olmadığını savunuyorlar.
Argüman, 14. yüzyılda William of Occam tarafından popüler olan Occam Razor adlı felsefi bir fikir üzerine kuruludur.
Latince’de Pluralitas, ponenda olmayan bir sinüs zorunluluğu veya İngilizce olarak gidiyor … “Varlıklar gereksiz yere çarpılmamalıdır.”
Bu genellikle en basit cevabın en iyi cevap olduğunu söylemek için basitleştirilmiştir.
Bu nedenle ateistler tüm evrenin ve tüm yaratılışın evrim ve bilimsel kozmoloji ile açıklanabildiğinden, Tanrı olarak adlandırılan başka bir varlığın varlığına ihtiyaç duymayacağımızı iddia edebilirler.
Bu nedenle, Tanrı yoktur.
Occamlı William kabul etmezdi; O, Tanrı’nın varlığından asla şüphe etmeyen bir Fransisken rahipiydi.
Fakat, onun asrında kendisinden sonra verilen kuralı çiğniyordu. 14. yüzyıl bilim, evrim ya da evrenin nasıl oluştuğu hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Mevcut tek açıklama Tanrı idi.
William, şimdi yaşamış olsaydı, başka bir mesele…
Tanrı’nın var olduğunu kanıtlamak için kullanılan çok sayıda geleneksel argüman vardır; ancak hiçbiri ateistleri ikna etmez. İşte buradalar:
Evren, tasarlanması gereken çok güzel ve düzenli bir şey. Sadece Tanrı tasarlayabilirdi. Bu nedenle evren var olduğu için Tanrı’nın var olması gerekir.
Bir ateist, aslında evrenin özellikle güzel ve düzenli olmadığını söyleyerek bunu çürütebilir. Öyle olsa bile, neden bir tasarımcı olmalı? Ve modern bilim, tasarlandığı düşünüldüğü doğal şeylerin çoğunun sadece evrim gibi süreçlerin ürünleri olduğunu gösteriyor.
Tanrı’yı mükemmel bir varlık olarak görüyoruz. Tanrı olmasaydı mükemmel olmazdı. Tanrı mükemmeldir, dolayısıyla Tanrı vardır.
Çoğu ateist, bu tartışmanın o kadar zayıf olduğunu düşünüyor; onunla baş etmekle uğraşmıyorlar.
Profesyonel filozoflar, genellikle varlığın varlıkların bir özelliği olmadığı gerekçesiyle reddeder.
Olan her şeyin bir nedeni var. Bu nedenle evrenin bir nedeni olmalı. Bu sebep Tanrı olmalı. Bu nedenle, evren var olduğu için, onun var olmasına neden olması için Tanrı’nın var olması gerekir.
Bir ateist, Tanrı’ya neyin sebep olduğunu sorarak cevap verebilir. (Ve Tanrı’nın nedenine ve benzeri şeylere neden olan şey.) Argüman, Tanrı’nın bir nedene ihtiyacı yoksa, o zaman belki de evrenin de bir nedene ihtiyacı olmadığını ileri sürebilir. Tanrı, evreni yaratmadan önce zaten mükemmelse, neden onu yarattı? Bu ona nasıl yarar sağladı? Neden rahatsız etsin ki? Ve eğer evren neden olmuşsa, belki de Tanrı’dan başka bir şey neden oldu?