Uçaksavar silahı uçak silahlar
Eylül ayında, cephe hattı olan 1941, Tula'ya yaklaştı ve işletmelerine ve en önemli nesnelere güvenilir uçaksavar koruması sağlaması gerekiyordu. Silah ustasının mucidi babası babasıyla birlikte çalıştığı Nikolai, Fyodor Tokarev'in oğlu, büyük bir mutluluk ve iyi bir okul oldu - kuşatılmış Tula'da kaldı. Şehirde bir savunma merkezi kuruldu ve Tula halkına kentin savunmasını güçlendirmek için önerilerde bulundu. Tokarev Jr., birkaç düzine hisse tahliyesi yapılmış uçak 23-mm silahlarının uçaksavar kurulumunu yapmayı önerdi. Ünlü silah tasarımcılarının tasarımcısı Akademisyen Arkady Shipunov bunun hakkında konuştu.
- Tula'da, savaştan önce, makine yapım tesisinde bir Taubin-Baburin uçak silahı ustalaştı. OKB-16'un daha sonra açıldığı ve yıllarca Nudelman başkanlığındaki bir tasarım bürosu vardı. Ardından Taubin baş ve Baburin'dir - baş mühendis. Uçak silahını icat ettiler - hafif, hızlı ateş ve zaman zaman gösterildiğine göre yetkililere olan yakınlığından yararlanarak. Yapıların test edilmesi, test edilmesi ve benimsenmesi için kesin bir sistem yoktu. Yetkililer gelecek, ateş edecekler. Bakacaklar, “Ah, ne güzel bir silah” diyecekler. Ve bu tasarımcılar silahın benimsenmiş olduğu gerçeğini başardılar. Bunu yapmak için emredildi. Ama ateş etme testlerini geçmek zorunda kaldı. Ve silahlar yere düştü. Yani ateş ettiler, ancak canlılıkları önemsizdi - 300 çekimleri hakkında. Doğal olarak, tasarımda değişiklik yapmak, bitirmek için sarsıcı girişimler yapıldı, ancak başarısız oldu. Her zaman zaman alır. Sonuç olarak, bir soruşturma başladı, suçluyu aramaya başladılar, tesisin hiçbir hatası olmadığını kabul ettiler ve kötü çalışan tasarımcıların suçlu olduğunu kabul ettiler. Ekildiler. Böyle şeylerle o zaman şaka değil. Silah üretimi durdu. Ve fabrikada zaten yapılmış yüzlerce silah var. Bu durumu bilen Nikolai Fedorovich Tokarev, uçaksavar silahları yapmalarını önerdi. Sonuçta, 300 çekimleri yapıyorlar. Demiryolu rampasını aldı, bu tekerleğe bir dönüş yaptı. Asker, basit bir halka kapsamı ile donatılmış silahı çevirdi ve ateş etmek mümkündü. Tabii ki, bu kurulumdan birisinin hedefi vurabileceği şüpheli. Ancak o zamanların uçaksavar teknolojisi böyle oldu. Bu tesisatlardan birkaç düzine yapılmış ve şehrin farklı yerlerine yerleştirilmiştir. Düşman uçağı Tula'nın üzerine çıktığında, yoğun bir hızlı ateş top ateşiyle karşılandı. Almanlar şaşırdı ve korktu. Tula'da son derece güvenilir uçaksavar savunmasına karar verdiler. Dedikleri gibi, bu Tula'nın bombalanmamasının sebeplerinden biriydi.
Bu arada, Tokarev grubu bu uçaksavar kurulumunu savaştan önce hiç görülmemiş bir sürede yarattı - üç gün içinde proje dokümantasyonu hazırdı. Prototipi yapmak ve test etmek için on gün daha sürdü. İlk satırlar doğrudan bölgesel komite binasının çatısından yapıldı.
Tokarev'in zırhlı treni
Sonra Nikolay Tokarev zırhlı bir tren yapmaya karar verdi. Bunu yapmak için ağır yük vagonları aldı, orada ikinci bir duvar yaptı, aralarındaki boşluğu çimento ve çakmaktaşı parke taşı ile doldurdu; Ondan sonra, otomobiller test edildi: bir 76-mm silahtan zırhlı bir tren vuruldu. Ayrılmadım! Vagonlarda kabartmalar yaptılar, silahlar attılar, makineli tüfekler. Zırhlı trenin Tula-Moskova demiryolunu Serpukhov'a ve geriye götürmesine karar verdik. Ve bu zırhlı tren, Tokarev Jr.'ın açıkladığı gibi, bir şekilde, Revyakino istasyonunun yakınındaki bir geçitte, Tula'yı geçip demiryolu geçidine giden bir Alman konvoyu ile çarpıştı. Geceydi. Karanlık. Korku yüzünden, Almanlar farlarla sürüş yapıyorlardı. Aksine zırhlı tren sessizce, gizlice, tamamen karanlıkta gitti. Zırhlı trenden düşmanı gördük ve Moskova'ya kaçmaya karar verdik. Tüm silahlardan voleybolu çıkar! Sersemlemiş Almanlar korkuyla kaçtılar ve zırhlı tren kuşatmanın halkasını kırarak Moskova'ya koştu.
Nargile gelen hafif makineli tüfek
Boşaltmadan sonra, çoğunlukla yaşlılar ve gençler tarafından kullanılan fabrika atölyelerinde yalnızca çok eski makineler kaldı. Gazilerin hikayelerine göre, bazı antediluvian hazırlıkları depolardan alınmış, müze örnekleri bile kullanılmıştır. Silah ustasının tasarımcısı Sergey Korovin, sağlık nedenlerinden dolayı Tula'yı bırakamadı ve hepsi ile Ural'lara bırakamadı. Hitlerite orduları Tula'ya yaklaştığında, 1941 sonbaharındaki boş silah fabrikasının mağazalarında, 7,62-mm TT tabanca kartuşunun altında bir hafif makineli tüfek orijinal örneği oluşturdu.
Otomatik hafif makineli tüfek, serbest atış prensibi üzerine inşa edilmiştir. Tetik mekanizması sadece otomatik ateş yakılmasını sağladı. Yemekler, 35 ve 100 metrelere ateş ederken bir hafif makineli tüfek tutmak için ek bir tutamak görevi gören 200 kartuşlarındaki çift sıralı bir kutu magazinden alınmıştır. Hafif makineli tüfek tabancalarının tüm parçaları, namlu ve cıvata hariç, damgalama ve müteakip kaynaklama ile yapıldı ve alıcı - otomasyon mekanizmasını içeren kısım - geleneksel bir su borusundan yapıldı.
Başka bir deyişle, hafif makineli tüfek tasarımı, savaş koşullarında üretim hesaba katılarak geliştirilmiştir. Bir pres ekipmanının bulunduğu herhangi bir küçük işletmede yapılabilir. Ön sıradaki siperlerde hafif makineli tüfeklerin tam ölçekli testleri yapıldı. Bundan sonra, Ekim 1941 ile Şubat 1942 arasındaki Tula'yı savunan Tula İşçileri Alayı ile hizmete girdiler.
Aynı zamanda, Tula çalışma alayı için Korovin, TsKB-14 Vasilyev ve Polukhina'daki meslektaşları ile birlikte başarılı bir 82-mm harç yaptı. Zanaatkarlar, 18'i bu tür harçlar haline getirdiler, ilk önce Noel köyü bölgesinde savaşta denendiler. 1 Aralık 1941'ten 5 Haziran 1942'e kadar şehir savunucuları, 2 düşman 652 mayınlarını başlattı, 400 düşman askerlerini ve subaylarını ve 36 ateşleme noktalarını imha etti.
Savaşın ilk günlerinden itibaren bir sorun vardı: Hafif bir tanka karşı silah yoktu. Acil bir durum olarak, Tula tasarımcıları yanıcı bir karışım içeren şişeler için bir sigorta geliştirdi. Tula Vasily Zhavoronkov'un savunma komitesi başkanı ile önce TsKB-14'in bodrumunda, sonra da - kırmızı kapının dışında, eteklerinde testler yapıldı. Daha sonra, bu sigortalar Tula işçi alayının askerleri tarafından başarıyla kullanıldı.