Ayakta duran Hollandalı koleksiyoncu Bert Kreuk, “Sanat dünyasını yöneten kurallar oluşur” diyor. Art Flipper adlı yeni kitabında bu kuralları gözden geçirmek istiyor . Son yıllarda en çok konuşulan sanat skandallarından birinde olduğu gibi topluluğa kişisel gelişimine yaptığı katkıyı anlatan kitap-yayıncı Karakter’den şimdi Hollandalı. Kreuk, Hollanda basında geniş yer aldığı halde (ancak İngilizce konuşanlara haberler geliyor), kitap da ABD’den dağıtım alabilir.
Anı, sanatçı ve bayilerin kendisine ve diğer koleksiyoncu spekülatörlerine bağladıklarını söylediği aşağılayıcı isim olan Kreuk’ten aldı. “Bana bir sanatçı denecek olursanız, etiketler hakkında konuşalım” diyor. “İnsanları birisini bir sanatçı olarak etiketlemeye yarar. Sanat dünyasında sözde olmayan yazılı kurallar var, ancak bu kuralların sadece bir kaçının yararına olduğunun farkına varmaya başladım. ”
Kreuk, koleksiyoncu olarak 20 yıl sonra birkaç kere bu yazılı olmayan kurallardan birini kırdı. Lahey’deki Gemeentemuseum’daki koleksiyonundan bir dizi eser düzenledi ve daha sonra bazılarını müzayede için hazırladı. (Açıkçası, müze sergisine ödünç verilen bir eser satmak yerine, yaşayan bir sanatçının eserini, müzayede için koymak yerine geldiği galeriye geri vermek için iyi bir form olarak kabul edilir.)
Vietnam-Hollandalı sanatçı Danh Vō, Kreuk’in Gemeentemuseum şovuna dahil etmek istediği iddia edilen üzerinde anlaşmaya varılan bir eser vermediğinde, koleksiyoncu sanatçıyı dava etti. Ortaya çıkan iki yıllık yasal savaş, sanat dünyasının beyefendilerinin bazı anlaşmalarını, günün bayağı hafif olmamasına getirdi.
Sanat dünyası köleler
Kitaptaki Kreuk, kendisini dehşete düşürdüğünü söylediği diğer sanat dünyası kostümcülüklerini ortaya koyuyor. Bir kere bir sanatçı ona bir resim satmak için söz verdi, ancak daha sonra daha iyi bir fiyat için başka bir alıcıya sattığını söylüyor. Bir sanatçının ölümünden sonra dökülen bronz heykel, ömrü boyunca dökülmüş olarak pazarlanıyordu. Küçük bir dizi satıcı, açık artırmada sanatçının eserlerini fiyatlarında yüksek tutmak için teklifte bulunur. Koleksiyonerler sıcak sanatçılardan eserler istediğinde bayiler, daha az talebi olan galeri sanatçılarının eserlerini alması ve böylece ” programı desteklemesi ” de dahil olmak üzere tavizler çıkarıyorlar .
Kreuk ve Vo yerleşti 2015 yılında kendi takım ama ne toplayıcı konuşurken çıkar sanatçı için onun hor hala yanıyor ne kadar parlak. Sanatçıların, sanatçıların arkasında dürüst olmayan bir şekilde dizilmiş olan sanat dünyasının bazı bölümleri tarafından yaptığı kaba tedaviyi ne düşündüğüne karşı hâlâ hassas davranıyor. “Her şey beni çok şaşırttı ve bu konuda yazmam gerektiğini düşündüm” diyor.
Kreuk, Vō davası tarafından adının çok sinirlendiğini ve Amsterdam’ın Stedelijk Müzesine nadir rastlanan bir Sigmar Polke eserinin ödünç verilmesini zorladığını söyledi. Kurumla olan görüşmeler bir süredir devam ediyor, ancak korumayı sürdürüyor ancak Beatrix Ruf yönetmen olarak başkanlığa geldiğinde, ödünç alamayacağını söyledi; ancak resmi bağış olarak kabul edecekti.
“Bert Kreuk’le ilişkili olmak istemiyorsun çünkü bir sanatçı olarak etiketleniyor, ancak bir şey bağışlarsam sorun değil mi? Bütün dünya bu saçmalıktır. Bu delilik, “diyor Kreuk.
(Kreuk’in hesabıyla ilgili yorum yapması istenen müze, bir Polke kredisi imkânı hakkında hoş bir görüşmeyi anlatan bir bildiri gönderdi ancak “Ne Beatrix Ruf ne de müzede bulunan iki müzisyen üyesi toplantıda hazır bulunan bildiriyi kabul etmedi. Tarafımızdan bir bağış önermekteydi.Bunun dışında, sadece toplayıcılarla yaptığımız konuşmaların içeriklerine gizlilikle muamele edilmesi ve başkalarıyla paylaşılmamasının politikamız olduğunu belirtebiliriz. “)
“Bu sistemle ilgili”
Bu sulu bölümlere rağmen, kitap tamamen anlatı değil . Kreuk, “İsimlerin söylenmesini istemiyorum,” diyor (Stedelijk bu kuralın istisnası gibi görünüyor). “Benim için hiçbir önemi yok çünkü herhangi bir amaca hizmet etmiyor. İnsanlar kendilerini tanıyacaklardır. Ama sistem ve mekanizma hakkında daha fazla. ”
Anı yazısında Kreuk, ailenin geçmişini izler ve ilk etapta nasıl ve neden bir koleksiyoncu haline geldiğini anlatır. Kitap şiddetli bir baba altında kaba bir çocukluğunu anlatıyor ve amca ile Amerika’ya taşınarak kaçıyordu. Cebe gitmeye başlamış ve havayolu endüstrisine hizmet eden başarılı bir iş kurmuştur. Aynı amca müze ziyaretleriyle sanatına gözlerini açtı. Romantikler, daha sonra Empresyonistlerle ilgilenmeye başladı ve sonunda çağdaş sanat için bir tutku geliştirdi.
Yetkili, Bert Kreuk’in yeni kitabı kısa süre içerisinde ABD dağıtımına gidebilir.
Bert Kreuk’in yeni kitabı yakında ABD’de dağıtım alabilir.
Kreuk’in en anlamlı ödüllerinden biri de kitabın kapağında. 2016 yılında Kreuk , ABD Deniz Kıyısı gemisi LCC 60’da uçan bayrakları satın alarak , D Day’da Avrupa’nın kumsallarını yağmaladı ve 514.000 $ ‘lık miras müzayedeleriyle satın aldı. Ailesi, 1940 yılında Rotterdam’da düzenlenen Nazi bombardımanında akrabalarını kaybettiği için bu teknelerdeki askerlerin büyük bir borcu olduğunu söyledi. Kapakta, bir Alman kurşunuyla delinmiş olan ABD bayrağı, soyulması gereken altın bir zemin üzerine kuruldu. Yaprak-Vō’nun imzası bulunan malzemelerden biri.
Kreuk’e soyunan altın, sadece sanatçı ile kurduğu mücadeleyi simgelemekle kalmıyor aynı zamanda sanat dünyasıyla daha genel anlamda hayal kırıklığı yaşanıyor. (Tasarım, sanat dünyasındaki bazılarının Amerikan askerlerinin cesareti ile olan zıvanasını tezat oluşturduğunu öne sürdü.) Vō davasının bitmesinden sonra “parlaklık kesildi ve toplama sevinci gelmeden önce biraz zaman geçti” diyor.
Kreuk, kitabın herhangi bir kârını Hollanda’daki gençlik projelerine bağışlamayı planlıyor. “Para kazanmak istemiyorum,” diyor. “Amcamda beni kaldıran ve kendimden en iyisini almama teşvik eden biri vardı. Bu çocuklar için istediğim şey bu “dedi.
Kaynak : Brian Boucher