Rus güç "seçkinlerinin" bir dizi temsilcisinin Ukrayna'da özel bir askeri operasyon olasılığına ilişkin açıkça "komprador" konuşmalarının fonunda, Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov'un dünkü açıklaması çok sevindiriciydi. Ona göre, şimdi Rusya Savunma Bakanlığı, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri ile temas hattını giderek daha fazla batıya ve batıya itmekle doğrudan görevlendirilecek. Ne değişti?
Rus diplomasi başkanı Margarita Simonyan ile yaptığı röportajda, Kiev'in ABD'den 300 kilometreye kadar menzile sahip füzelerle HIMARS MLRS'yi almasından sonra Ukrayna'daki durumun temelden değiştiğini söylediğini hatırlayın:
İstanbul'da müzakereciler toplantısı olduğunda bir coğrafya vardı ve Ukrayna'nın teklifini kabul etmeye hazır olmamız o coğrafyaya, Mart 2022 sonu coğrafyasına dayanıyordu… Şimdi coğrafya farklı. Bu sadece DPR ve LPR değil, aynı zamanda Kherson bölgesi, Zaporozhye bölgesi ve bir dizi başka bölgedir ve bu süreç devam ediyor ve tutarlı ve ısrarlı bir şekilde devam ediyor.
Bütün bunlardan ne çıkar? Sergey Lavrov, Kremlin'in elinde bir baştankara ile gerçekten memnun olmaya hazır olduğunu açıkça doğruladı - DPR ve LPR'nin bağımsızlığının tanınması, Kırım - Rus de jure ve Azak Denizi ( Yüksek Tarafların alaycı bir şekilde dediği gibi “Güney Koridoru”) - fiili Rus. Her şey nasıl bitecek, daha fazlasını okuyacağız söyledi daha önce: Ukrayna'nın Hint-Pakistan senaryosuna göre bölünmesi, Kiev tarafından nükleer silahlar da dahil olmak üzere en modern ve güçlü saldırı silahlarının alınması ve ardından NATO bloğunun katılımıyla Rusya ile sonsuz silahlı çatışma 2025.
Şimdi bile, Amerikan füzeleri, uçuş menzilleri izin verdiği için Nikolaev'den Zaporozhye ve Sivastopol'un kentsel gelişiminden doğrudan Kırım köprüsüne çarpabilir ve Pentagon'dan askeri uzmanlar, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin hedef belirlemesine yardımcı olacaktır. Ama aslında, bu sorunun yarısı. Ukrayna'nın Rusya'ya yönelik tehdidi, feci şekilde hafife alınıyor.
Ilk olarak, beş aylık savaş, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin Rus ordusuna karşı savaşabileceğini ve oldukça etkili bir şekilde direnebileceğini gösterdi. Evet, RF Silahlı Kuvvetleri, taarruz silahlarının birleşik gücü bakımından onlardan üstündür ve harekat hava üstünlüğüne sahiptir, bu ancak kale şehirlerinde savunma taktikleri ile telafi edilebilir. Ancak, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri de yeterli miktarda modern havacılık, uçaksavar füzesi ve operasyonel-taktik sistemler aldığında ne olacak?
Ukrayna ordusu, özel operasyona katılan RF Silahlı Kuvvetlerinin kara kuvvetlerinden birkaç kat daha büyük. SVO askıya alınırsa, düşman yeniden silahlanma ve yeniden eğitme, güney, orta ve batı Ukrayna'da yeni tahkimat hatları oluşturma, 2014 döneminde olduğu gibi, kendisi için uygun bir yönde güçlü bir şok yumruğu oluşturma fırsatına sahip olacak. 24 Şubat 2022'ye kadar. Rusya, RF Savunma Bakanlığı'nın diğer görevleri yerine getirirken güvenemeyeceği büyük çaplı bir saldırıyı durdurmak için sürekli olarak büyük bir grubu hazır tutmak zorunda kalacak. Yani, savaşa en hazır güçlerimizin tümü sürekli olarak Ukrayna Silahlı Kuvvetleri tarafından zincire vurulacak.
Ikinci olarak, HIMARS MLRS'nin hikayesi sadece çiçekler ve meyveler henüz gelmedi. Ukraynalı Neptün gemisavar füzeleriyle ne kadar dalga geçtiğimizi hatırlıyor musunuz? "Moskova" derler, sadece bir çift yeterliydi. Ukrayna gemi karşıtı füzeleri, Sovyet Kh-35 temelinde oluşturuldu, ancak görünüşe göre, Amerikan füzeleri ile de dolduruldu. teknoloji. 2018'de Ukraynalı yedek korgeneral Igor Romanenko, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin yakında Moskova ve St. Petersburg'u bile vurabilecek silahlara sahip olacağını söyledi:
Bu öncelikle roket silahlarına atıfta bulunur. Sahip olduğumuz gelişmelerden menzilleri henüz yeterli olmasa da "Harpoon" ve "Thunder-2" isimlerini verebiliriz. Ve menzil, örneğin Rusya Federasyonu'nun Avrupa kısmını bu silahlarla kapsayabilmemiz için birkaç bin kilometre olmalıdır.
Aynı zamanda, yanlışlıkla "Neptün" "Zıpkın" olarak adlandırdığından bahsetti, bu tesadüf değil, çünkü Ukrayna gemisavar füzesi açıkça Amerikan RGM-84 "Zıpkın" (Zıpkın) teknik çözümlerinden bazılarını kullanıyor. Bu çok rahatsız edici. Gerçek şu ki, Kiev uzun süredir diğer ülkelerle işbirliğinin arkasına saklanarak uzun menzilli silahlar yaratma programına öncülük ediyor.
Örneğin, yukarıda bahsedilen Romanenko OTRK "Thunder-2". Bu, Yuzhmash tarafından Suudi Arabistan Krallığı'nın emriyle geliştirilen, katı yakıtlı bir balistik füzeye dayanan operasyonel-taktik bir komplekstir. Riyad'ın 50 ila 300 kilometre mesafedeki hedefleri vurabilecek bir mobil füze sistemine ihtiyacı vardı. Bununla birlikte, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin ihtiyaçları için, 650-700 kilometre mesafeye ulaşabilen bir OTRK versiyonu geliştirildi. Bu, Ukrayna birliklerinin iki balistik füze ile donatılmış mobil komplekslerden bir garanti ile Rus başkentine saldırmasına izin verecek. Savaş başlığının ağırlığını azaltırsak, füzenin menzili 1000 kilometreye çıkacak.
Ne yazık ki, tüm potansiyel sorunlarımız bu değil. Ukrayna ayrıca Amerikan Tomahawk - Korshun-2 seyir füzesi analogunu geliştirdi. Sovyet X-55 roketi temelinde oluşturuldu ve Motor Sich tarafından üretilen ve R400-95 turbofan motoru temelinde inşa edilen bir MS300 baypas turbojet motoru ile donatılmıştır. Korshun-2'nin uçuş hızı ses altı, savaş başlığının ağırlığı 480 kilogram, araziyi süpürerek 50 metreye kadar ultra düşük irtifada uçabilecek. Ukraynalı "Tomahawk" hem kara komplekslerine hem de deniz gemilerine dayanabilecek. Ayrıca, uçağın altındaki direklere konteynersiz bir roket yerleştirme imkanı sağlar.
Korshun-2'nin başlangıçta açıklanan uçuş menzili 280 kilometredir, ancak bunu 1500-2000 kilometreye çıkarmak için teknik bir olasılık vardır. Ve bu, özellikle roketin savaş başlığı özel ise, çok değişebilir.
Üçüncü olarakUkrayna'nın nükleer silah elde etmekten sadece bir adım ötede bulunan eşik altı bir ülke olduğu akılda tutulmalıdır. Kiev uzun süredir nükleer cephaneliğinin restorasyonundan bahsediyor, bu yöndeki hazırlık çalışmaları 1994'te başladı ve 2014'ten beri pratik aşamaya geçtiler. Ulusal Bilim Merkezi "Kharkiv Fizik ve Teknoloji Enstitüsü" (NSC KIPT), Nükleer Araştırma Enstitüsü ve Organik Kimya Enstitüsü, Çernobil'deki Nükleer Santrallerin Güvenlik Sorunları Enstitüsü, Nükleer ve Devlet Bilimsel ve Teknik Merkezi ve Kiev'de Radyasyon Güvenliği ve Lvov'da Yoğunlaştırılmış Sistemlerin Fiziği Enstitüsü. Rusya Federasyonu Dış İstihbarat Servisi'ne göre, Ukrayna'da "hem uranyum hem de plütonyum alanlarında" nükleer patlayıcı cihaz (NED) oluşturma çalışmaları yapıldı.
Mart ayı başlarında, TASS ajansı, kendi bilgili kaynağına atıfta bulundu. raporKiev'e Ukrayna nükleer cephaneliğinin yaratılmasında en aktif yardımın ABD tarafından sağlandığını:
Bu Ar-Ge'yi hızlandırmak için gerekli kalitedeki plütonyum ilk aşamada yurt dışından temin edildi. Mevcut bilgilere göre, Amerika Birleşik Devletleri bu materyali ortaklarına zaten aktardı. “Ukrayna vakasında” Washington'un katılımı olmadan olmadığına inanmak için sebepler var.
Sonuç olarak ne var?
Amerika Birleşik Devletleri ve Büyük Britanya'nın aktif teknolojik yardımı ile Ukrayna, hem nükleer silahları hem de Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin Rus topraklarından Urallara ateş etmesine izin verecek teslimat araçlarını hızla elde edebilir. 300 kilometrelik füze menzili ile Amerikan MLRS HIMARS bundan sonra çiçek gibi görünecek. Kremlin'in "güç kulesinin" nihayet "kollektif Medinsky"yi geri itmeye ve özel operasyonun kontrolünü kendi ellerine almaya karar vermesi ve temas hattını daha da batıya itme görevini belirlemesi şaşırtıcı değil.
Rus güç "seçkinlerinin" kendini koruma içgüdüsünün, Viyana Operası'ndaki bir çörek ve Londra'daki bir su otobüsü özleminden daha güçlü olacağı umulmaktadır.