Fakir Bölge Turları Nasıl Yapılır?
Poorizm, dünyanın en fakir ve ekonomik olarak yoksun bölgelerinden bazılarının turlarını tanımlamak için 2000 yılında bir terim olan bir seyahat şeklidir. İnsanlar, bir güne kadar süren fakir bir turneye katılabilirler ya da hatta dünyadaki en düşük yaşam standartlarından bazılarının ilk elden deneyimleri için çok fakir mahallelerde kalmak için para ödeyebilirler. Eleştirmenler, bu turlara fakirliği reddetmek için aşağılayıcı olduklarını söyleme eğilimindedir. Diğerleri ise aşırı yoksulluk bölgelerinin turlarının sosyal bilinci artırdığını ve bundan başka bazı turların gezilen bölgelerdeki insanları destekleyen hayır kurumlarına kâr sağladığını ileri sürüyor. Sadece üçüncü dünya ülkelerinde değil, dünyada da yoksulluk turları gerçekleşiyor. Örneğin, Bronx ve East Harlem’deki New York mahallelerini, Belfast, İrlanda veya Rotterdam, Hollanda’da gezebilirsiniz. Bu turlar insanları büyük ve bazı durumlarda müreffeh şehirlerde fakir ceplerin kalbine götürüyor. Bu turlar, zihni uzun süredir devam eden yoksulluğun, göçmenlerin kötü durumunun ya da savaşın etkilerinin tahribatına uyandırabilir.
Daha egzotik yoksulluk turları Hindistan, Brezilya, Afrika’nın bazı bölgelerinde ve diğer yerlerde yerleri ziyaret edebilir. Bu tür tatiller, eğer buna çağrılabilirlerse, genellikle bir ziyaretçinin ziyaret etmeyi planladığı bölgenin daha varlıklı bölgelerine ve geleneksel tatil fırsatlarına yapılan ziyaretleri içerecektir. Bazı tur şirketleri gecekondu bölgelerinde yerel sakinlerle iyi ilişkiler kurar , böylece ziyaretçiler sadece fakir bölgeleri değil aynı zamanda yerel halkla da konuşabilirler. Doktorlar gibi turlarda çalışan uzmanlar, sakinlerle ilgili özel bilgi verebilir. Böyle bir şirket, Reality Tours ve Travel, dünyanın en büyük gecekondu bölgesi olarak adlandırdıkları Hindistan’ın Dharavi gecekondu turlarına ne diyorlar. Web sitelerinde Reality Tours ve Travel, karların% 80’inin yerel hayır kurumlarına gittiğini belirtiyor. Şirket, özellikle Smithsonian dergisindeki 2007 makalesi turlarını ve uzun vadede yoksulluğun gidişatını tartıştığı için gittikçe daha popüler hale geldi.
Fakir bölgelere yapılan ziyaretler tam olarak yeni değil. Hayırsever çıkarları gerçekleştirmek için, insanlar sıklıkla kendi şehir bölgelerindeki gecekondu mahallelerini ziyaret etmeye davet edilmişlerdir. Bu, Charles Dickens’in 1852 tarihli Bleak House adlı romanında alay ettiği ortak bir özellikti . Bazı enerjik kadınlar, Londra’nın en fakir üyelerini reforme etmeye ya da ahlaki hale getirmeye çalıştıkları “nedenlere” sahiptir . Dickens’in bu yardım ziyaretlerini üstlenmeleri, bazen yoksulları ve göz ardı edilen merhameti ve empatiyi altüst ettikleriydi. Bu turlarda voyeuristik bir özellik vardı.
Aynı argüman modern yoksulluğa karşı dengelenmiştir. İnsanları yaşamın en alt kesimlerinde görmek sadece bir röntgenci keşif mi? Açlıktan ölen çocukları ya da özellikle hayal edemeyeceğiniz en kötü yaşam koşullarını görmede heyecan var mı? Bu suçlamaların geçerli olup olmadığını ya da yoksulluğun daha özgecil bir amaç için işe yarayıp yaramadığını bilmek zor. İçinde bulunduğumuz ihtilaftan bağımsız olarak, bu turizm ticareti hızla büyüyor, birçok kurum yoksul bölgelere turlar sunmaya hazırlanıyor. Sorular, bu turların dünya değişimini uyandırıp uyandırmayacağına ya da uygun yaşam koşullarını ya da yeterli yiyeceği karşılayamayanlardan seyahat etmeyi başarabilen kişilere daha fazla mesafeli olup olmayacağı konusunda kalır.