Çocuk yetiştirme bilimi olarak kabul edebileceğimiz pedagojinin tanımı, özellikleri ve hakkında genel bilgilerin verildiği yazımız.
PEDAGOJİ, çocuk eğitimi bilimidir. Eğitimi, öğretimi kurallara bağlar; bu arada çocuk psikolojisini inceler.
Pedagoji, gerek deney olarak, gerek bu alanda ileri sürülmüş düşünceleri bakımından insanlık kadar eski bir uğraşma konusudur. Ancak, pedagojinin başlı başına bir bilim dalı halini alrrfası, toplum bilimleri arasında yer bulması oldukça yenidir. Çocuk eğitimi üzerine ileri sürülmüş düşüncelerin, yol almış akımların toplanarak incelenmesi, bu düşüncelerin gerçekleştirilmesinden doğan .sonuçların incelenmesi ise büsbütün yeni bir araştırma konusudur.
XVII. yüzyıl İngiliz filosofu John Locke pedagojinin kurucusu sayılır. Locke, çocuk öğretimini o zamana kadar gelen basma kalıp görüşlerden kurtarmış, bu konuyu akla, bilime dayanan kurallar üzerine geliştirmiştir. Öte yandan, Jean-Jacques Rousseau, XVIII. yüzyılda «Emile» adındaki eserinde çocuğu «tek başına bir varlık» olarak ela alıp bireysel (ferdî) bir eğitim görüşünü ileri sürerken, gene aynı yüzyılda İsviçreli ünlü eğitimci Pestalozzi çocuğa «çevre eğitimi» verilmesini gerekli görüyordu.
Daha sonra, Alman eğitimcisi Friedrich Frobel, çocukların hayatla, çevreyle daha sıkı bir ilgi içinde, eğlence yolu ile yetiştirilmeleri gerektiği üzerinde durmuş, bu arada, «Kindergarten» (çocuk bahçesi) adı verilen okulları kurmuştur.