Ivan Mazepa, Kiev bölgesindeki Ukrayna Gentry Ortodoks ailesinde doğdu. Daha sonra Kiev-Mohyla Koleji'nde okudu, sonra - Varşova'daki Jesuit Koleji'nde. Daha sonra, babasının emriyle, “asil” soylulardan biri olduğu Polonyalı kral Jan Casimir'in mahkemesinde kabul edildi. Krala olan yakınlık Mazepa'nın iyi bir eğitim almasını sağladı: Hollandaca, İtalya, Almanya ve Fransa'da, Rusça, Lehçe, Tatarca, Latince akıcı olarak çalıştı. Ayrıca İtalyanca, Almanca ve Fransızca biliyordu. Çok okudum, birçok dilde mükemmel bir kütüphanem vardı. 1665 yılında, babasının ölümünden sonra, Chernigov yedek yerine geçti. 1669’in sonunda, kayınpederi, mahkum general Semyon Polovtsov, sağ banka hetmanı Doroshenko’nun çemberinde ilerlemesine yardımcı oldu: Mazepa, hetman mahkeme görevlisinin kaptanı, sonra bir katip oldu. Haziran ayında 1674, Doroshenko Mazepa'yı Kırım Hanlığı ve Türkiye'ye bir elçi olarak gönderdi. Heyet, sol-bank Kazaklarını 15 Sultan'a köle-rehineler olarak taşıdı. Konstantinopolis'e giderken delegasyon ataman İvan Sirko tarafından ele geçirildi. Mazepa'yı ele geçiren Zaporozhian Kazakları, onu sol banka hetmanı Samoilovich'e taşıdı. Getman, eğitimli Mazepa'yı çocuklarının eğitimi ile görevlendirdi, ona asker yoldaşlığı rütbesini verdi ve birkaç yıl sonra ona kaptan rütbesini verdi. Samoylovich'in talimatı üzerine Mazepa her yıl Dinyeper “kış” köyü (elçilik) ile Moskova'ya gitti. Sophia döneminde, güç aslında en sevdiği Prens Golitsyn'in elindeydi.
İyi eğitimli ve iyi okunan Mazepa lehine kazandı. Başarısız bir Kırım kampanyasından sonra, suçu bir başkasına kaydırmak gerektiğinde, Golitsyn bunu Hetman Samoilovich'e (ancak sebepsiz olarak) attı. Hetmandan yoksun bırakıldı, akraba ve destekçileri kalabalığından Sibirya'ya gönderildi, oğlu Gregory başını çekti ve Mazepa, özellikle onu çok seven Golitsyn'in istediği için, süleymanlara seçildi.
Genç ve enerjik Peter 1689'da Rus tahtına çıktığında, Mazepa hediyelerini iktidardakileri cezbetmek için tekrar kullandı. Hetman sürekli olarak Polonya işlerindeki genç hükümdarı tavsiye etti ve zamanla aralarında yakın bir kişisel dostluk ortaya çıktı. Deniz kenarında taşınan genç kral Peter, kıyıya açık erişim sağlamaya çalıştı ve saltanatının başlangıcında ülkenin güney sınırlarında bunun için uygun koşullar gelişti. Rusya'nın üyesi olduğu bir sonraki Avrupa koalisyonu Türklere karşı aktif olarak hareket ediyordu, ancak Prenses Sophia döneminde Kırım'da 2 kampanya başarısızlıkla sonuçlandı. 1695 yılında Peter, Azak'ı işgal etmek amacıyla Karadeniz kıyısında yeni bir kampanya ilan etti. İlk kez bu mümkün değildi ve büyük ordu sonbaharda kuzeye çekildi. Ertesi yıl, kampanya daha iyi hazırlandı, savaşa hazır hale getirildi. filotillave 19 Temmuz'da Azov teslim oldu ve Ruslar tarafından işgal edildi. Askerlerle birlikte Mazepa, Peter'ın Azov'a yönelik her iki kampanyasına katıldı ve kralın daha da güvenini kazandı. Azak'ın ele geçirilmesinden sonra, Çar Peter güneyde konsolidasyon için geniş devlet programlarının ana hatlarını verdi. Moskova'nın Azak sahili ile iletişimini güçlendirmek için çar Volga'yı Don ile bağlamaya karar verdi ve 1697'de 35 bin işçi Kamyshinka nehrinden Ilovli'nin üst kısımlarına kadar bir kanal kazmaya başladı ve 37 bin kişi Azov, Taganrog ve Azov kıyılarını güçlendirmek için çalıştı. Azak'ın Moskova tarafından fethi, Azak göçebe orduları, aşağı Don ve Azak sahilindeki kalelerin inşası, hikayeler Don ve Dinyeper Kazakları. Peter, dış politikada, Türk karşıtı koalisyonun faaliyetlerini yoğunlaştırmak için bir hedef belirledi. Bu amaçla, 1697'te yurtdışındaki elçilikle birlikte seyahat etti. Güney sınırlarını kurtarmak, Don ve sol banka Dinyeper Kazaklarına “denizde bassurman'ı çok hızlı bir şekilde rahatsız etme” yasağı ile emanet edildi. Yeterli bir şekilde bu hizmeti yaptılar ve Şubat ayında, 1700, Mazepa, Peter tarafından kurulan İlk Aranan Aziz Andrew Emrinin sahibi oldu. Petrus, emirin işaretlerini "askerî yazılarındaki asil ve özenle sadık sadık sadık hizmetleri için" üzerine ustalıkla yerleştirdi.
Ancak, yurtdışındaki gezisi sırasında, Peter, Hristiyan egemenlerin Türklere karşı "haçlı seferi" fikrinin uygulanamazlığı konusunda ikna oldu. Avrupa’daki politik durum çarpıcı bir şekilde değişti. İki büyük savaşın başlangıcıydı. Avusturya ve Fransa, rakiplerini İspanyol tahtına (İspanyol mirası için savaş) koyma hakları için kendi aralarında bir savaş başlattılar ve kuzeyde Avrupa ülkeleri birliğine İsveç'e karşı savaş başladı. Peter ya Türkiye'ye tek başına savaş açmak ya da Baltık Denizi kıyılarında ustalaşmak için verilen mücadeleye son vermek zorunda kaldı. İkinci seçenek, İsveç'in tüm zayıf komşularına karşı çıktığı gerçeğiyle kolaylaştırıldı: Danimarka, Polonya ve Brandenburg. Bu ülkelerin pek çok ülkesi önceki krallar Gustav Adolf ve Karl X Gustav'ın altında İsveç tarafından ele geçirildi. Kral Charles XII genç ve tecrübesizdi, ancak atalarının savaşçı politikalarını sürdürdü ve işgal altındaki Baltık topraklarının oligarşisine karşı da baskı yaptı. Buna cevaben, Livonian Emri'nin Efendisi von Patkul, Charles'a karşı koalisyonun kışkırtıcısı oldu. 1699’te, Rusya bu koalisyona gizlice katıldı, ancak yalnızca Türkiye’yle barışın sona ermesinden sonra düşmanlıklara katıldı. Savaşın başlangıcı trajikti. Gerçek şu ki, önceki iki yüzyıl boyunca Rus ordusunun savaşmaya hazır olma ve savaşma kabiliyetinin temeli kasıtlı (kalıcı ve profesyonel) tüfek birlikleriydi. Fakat onlar büyük bir güvensizliğe sahipler (ve bunu hafifletiyorlar) Büyük Peter'in reformlarına tepki gösterdiler ve onun yokluğunda, acımasızca bastırılmış olan isyan ettiler. Kraliyet "araştırması" ve Strelets ordusunun korkunç baskısı sonucu ortadan kalktı. Ülke, sürekli düzenli bir ordu savaşı olmadan neredeyse kaldı. Narva'daki korkunç yenilgi, bu düşüncesiz reformlar için acımasız bir intikam oldu.
Şekil.1 Streltskaya penaltı. Arka planda Kral Peter var
Karl'ın Moskova'ya giden yolu açıktı, ancak Karl biraz müzakereden sonra, Polonya'ya yönelik bir saldırı başlattı ve yıl boyunca 1701'tan 1707'e kadar bu savaşla sıkı bir şekilde uğraştı. Bu süre zarfında, Polonya ve Sakson ordusunu yendi, Kuzey Alman prensliğini, Saksonya ve Silezya'yı da bağımlı kıldı, Polonya'yı tamamen ustalaştı ve Saksonya Seçmeni Augustus'u Polonya tahtını terk etmeye zorladı. Bunun yerine, Stanislav Leschinsky tarafından Polonya tahtına yükseldi. Aslında, Karl, İngiliz Milletvekilliğinin en üst yöneticisi oldu ve bağımsızlığını kaybetti. Ancak Peter, bu uzun süreli ertelemeyi pratikte sıfırdan yeni bir düzenli ordu oluşturmak için yeterli ve etkili bir şekilde harcadı. Rusya’nın İsveçliler için savaşı küçük bir yönde yönetmesi gerçeğinden yararlanarak Peter, Ingermanlandia’yı fethetmeye başladım ve 1703’te Neva’nın ağzında yeni bir kale şehri olan St. Petersburg’u kurdu. 1704 yılında, Commonwealth'e karşı ayaklanmanın ve Polonya'daki İsveç birliklerinin işgalinden faydalanan Mazepa, Sağ Banka Ukrayna'yı işgal etti. Peter I 'e her zaman Ukrayna’yı bir Küçük Rusya’da birleştirmeyi teklif etti ve Peter, daha önce Polonya ile Ukrayna’nın Sağ ve Sol Banka’ya bölünmesiyle ilgili daha önce imzaladığı anlaşmaya uyduğunu reddetti. 1705’te Mazepa, Peter’in müttefiki Augustus’a yardım etmek için Volyn’e bir gezi yaptı. Aynı yıl Courland'daki Rusların başarıları, Charles XII'nin yeni bir karar vermesini sağladı: yani II. Ağustos'un yenilgisinden sonra Rusya'ya karşı eyleme geçme ve Moskova'yı ele geçirme. Peter, 1706'ta Kiev'de Mazepa ile bir araya geldi ve Mazepa, Peter tarafından atılan Pechersk kalesini inşa etmeye sıcak bir şekilde başladı. Ancak 1706 yılı, Rus devletinin siyasi başarısızlık yılıydı. 2 Şubat 1706, İsveçliler Sakson ordusunu yendi ve 13, Ekim ayında 1706, Peter'in müttefiki Saxon seçmeni ve Polonyalı kralı Augustus, Polonyalı tahttan İsveçliler'in destekçisi Stanislav Leschinsky'nin lehine geçti ve Rusya ile olan ittifakını kesti. Moskova İsveç savaşında yalnız kaldı. O zaman Mazepa, Charles XII'nin yanına olası bir geçişi ve Prenses Dolskoy'la olan ilişkisinin kesin olarak kanıtladığı kukla Polonya kralı egemenliği altında Küçük Rusya'dan “bağımsız mülkiyet” oluşumunu düşündü. Dinyeper Kazakları, her şeyden önce, ustabaşı Moskova yetkilileri, ancak önceki zamanların örneğini izleyerek Polonya kralının hizmetine geçiş de kapatıldı.
Polonya'nın kendisi bağımsızlığını kaybetti ve İsveç işgali altındaydı. Dinyeper Kazakları'nın Moskova'ya olan bağımlılıktan kurtulma fırsatı, Moskova ile İsveç arasındaki savaşta yatıyordu, ancak yalnızca ikincisinin muzaffer olması şartıyla. 17’un Eylül ayındaki en yaklaşık 1707’inin çemberinde çektiği bilinen Mazepa ifadesi: “Aşırı ve son ihtiyaç olmadan kraliyet majestelerine olan sadakatimi değiştirmeyeceğim.” Sonra bunun “aşırı ihtiyaç” için olabileceğini açıkladı: “Kraliyet majestelerinin yalnızca Ukrayna'yı değil tüm devletini İsveç'in gücünden koruyamayacağını görene kadar” dedi. Polonyalı taç Augustus'un sürgün edilmesinden sonra Karl XII neredeyse bir yıl Saksonya'da kaldı ve 1707 yazında İsveç ordusu doğuya yürüdü. Küçük Rus birlikleri, Polonya ordusunun müttefiki kısmını desteklemek için Vilna ve Varşova'daydı, ancak savaşa hazır değildi ve şehirleri savaşmadan İsveçliler'e verdi. Polonya'dan geçtikten sonra, Ocak ayında İsveç ordusu 1708 Grodno'yu, ardından Mogilyov'u aldı, ardından baharın tamamını Minsk'in batısında bölgeye yerleştirdi, takviye aldı ve savaş eğitimi aldı.
Batıdan gelen tehditle birlikte Rusya, Don konusunda çok huzursuz oldu. Orada, Kazakların bir kısmı, Kondraty Bulavina önderliğinde fakir ve kaçaklarla bağlantı kurarak kendi sebepleri olan bir isyanı başlattı. 1705'ten bu yana, özel sektörden gelen tuz yapımı devlete devredildi. Don'da, tuzun merkezi, şefin Kondraty Bulavin olduğu Bakhmut bölgesiydi. El işi sade Kazakların elindeydi, ama çok zahmetliydi. Tuz dairelerindeki Kazaklar "her bir kerevizi karşıladı" ve çok sayıda kaçak insan tuz dairelerinin etrafında toplandı. Bu arada, 1703'in kraliyet kararnamesi olan Kazaklar, ölüm cezasının cezası altında kaçak insanlara karşı yasaklandı. Tüm Don'a sonradan gelen 1695 yılı geldiğinde, her onda biri eski ikamet yerlerinin geri kalanı Azak'ta çalışmaya gönderildi. 1707’te, kaçak insanları oradan çekmek için Don’a dekolte edilen Prens Dolgorukov gönderildi, ancak Bulavin ve hedefleri saldırıya uğradı ve öldürüldü. Bir keresinde hoşnutsuz unsurun başında bulunan Bulavin, Moskova'ya karşı açık ayaklanma yoluna girdi ve bütün Don'u buna çağırdı. Ancak Kazaklar Bulavina'yı desteklemedi, ataman Lukyanov bir ordu kurdu ve isyancıları Aydar'da mağlup etti. Taraftar kalıntılarıyla Bulavin Zaporijya'ya kaçtı ve Rada Kodak'a yerleşmelerine izin verdi. Orada, memnuniyetsiz bir şekilde onun etrafında toplanmaya ve “güzel mektuplar” göndermeye başladı. Mart ayında, 1708, yine Bakhmut bölgesindeki Don'a gitti. Bulavin'e karşı sürülen Kazaklar esneklik göstermedi, aralarında huzursuzluk başladı. Bulavin bundan faydalandı ve onları yendi. İsyancılar Kazakları takip etti ve 6 Mayıs 1708, Cherkassk'ı aldı. Atamanlar ve subaylar idam edildi ve Bulavin kendini ordunun Ataman'ı ilan etti. Ancak, Haziran 5, 1708, isyancılar arasındaki kavgalar sırasında Bulavin öldürüldü (kendi vurduğu diğer verilere göre). Bulavin’in isyanı Karl’ın Rusya’ya karşı konuşmasıyla aynı zamana denk geldi ve bu yüzden isyancıların katliamı keskindi. Ancak araştırmalar, 20’in binlerce asi doğal Kazak’ının önemsiz bir azınlık olduğunu, asi ordunun temel olarak kaçaklardan oluştuğunu gösterdi. 1709'un sona ermesiyle, isyanın kışkırtıcıları idam edildi, aralarında birkaç Kazak ve şef vardı. 7 ile birlikte Ataman Nekrasov, Kırım Hanının himayesinde teslim olduğu Kuban'a kaçtı. Ayrılması, daha önce kaçan şizmatiklerle birleştiği Taman'a yerleşti.
İç ve dış durumun karmaşıklığını göz önüne alarak Peter, İsveç ile barışı sağlamak için her şekilde çaba sarf ettim. Başlıca koşulu Ingermanland'ı Rusya için terk etmekti. Bununla birlikte, Charles XII, Rusları cezalandırmak isteyen, arabulucular aracılığıyla iletilen Peter 'in önerilerini reddetti.
Son olarak, Haziran 1708’ta, aşağıdaki hedefleri belirlerken, Karl XII Rusya’ya karşı bir kampanya başlattı:
- Rus devletinin bağımsızlığının tamamen imha edilmesi
- genç asil soylu Yakub Sobessky'nin Rus tahtına ilişkin vassal'in veya hak ettiği takdirde Tsarevich Alexei'nin ifadesi
- Moskova’nın Pskov, Novgorod ve bütün Rusya’nın İsveç lehine ayrılması
- Ukrayna’ya, Smolensk’e ve diğer Batı Rus topraklarına yayılma ve İsveç’li Polonya’ya katılma
- Rusya'nın geri kalanının belirli prensiplere bölünmesi.
Karl Moskova'ya giden yolu seçecekti ve Küçük Rus usta Mazepa, Çar Peter ve ... Belarus köylüler bu seçimde belirleyici bir rol oynadılar. Mazepa, Karl'a Kazakların ve Tatarların Rusya'ya karşı birleşmeye hazır olduklarını söyledi. O zamana kadar Mazepa planlarını Osmanlı İmparatorluğu'nun büyük yardımcısı ile paylaşmıştı ve Kırım Han Kaplan-Girey'e Mazepa'ya her türlü yardımı yapmasını emretti. General Levengaupt’ın ordusu, büyük bir vagon treniyle Riga’dan Karl’a olan bağlantıya geçti, ancak Peter ve Menshikov tarafından Lesnaya köyünden yakalandı ve dövüldü. Teknenin kalıntılarını koruyan Levengaupt, 6000 arabalarından ve kamyonlarından bir vagon treni attı ve kazananlara gitti. İsveçliler, Belarus köylülüğünün çok katkıda bulundukları hükümetler ve yemlerde “tecavüz” ü tam anlamıyla hissetti; ekmek ve at yemlerini gizlediler, toplayıcıları öldürdüler. Buna cevaben, işgal altındaki bölgedeki İsveçliler lyutovali. Karl Mazepa ile bağlantı kurmak için Ukrayna'ya taşındı. Rus birlikleri, kararlı savaşlardan kaçınarak geri çekildi.
Mazepa'nın niyetleri artık çevresine gizli değildi. Albay İskra ve Kochubey, Peter'a Mazepa'ya bir ihanet mektubu gönderdi, ancak kral, hetmana güvendi ve acımasız ve acı verici bir ölümle idam edilen iki albay verdi. Fakat zaman beklemiyordu ve Mazepa planını yerine getirmeye başladı. İsveç kralının zaferi için belirleyici bir bahis yaptı. Bu ölümcül hata, tüm Dinyeper Kazakları için çarpıcı sonuçlar doğurdu. Büyüklerine Moskova'da ihanete ihtiyaç duyulduğunu açıkladı. Mazepa, Baturin Kalesi'ndeki hazineyi, malzemeleri ve hükümleri korumak için Serdyuk'tan güçlü ve güvenilir bir ordu bıraktı ve iddiaya göre beklenen İsveçlilere karşı öne çıktı. Ancak yolda, Mazepa orduyu İsveçliler'e karşı değil, Çar Çar'a karşı çektiğini açıkladı. Orduda düzensizlik başladı, Kazakların çoğu kaçtı, 2000'un yanında kaldı. Mazepa’nın ihanetine dair kanıtlar alan Menhikov, yılın Kasım ayında 1708’i fırtınaya maruz bıraktı ve Baturin’i yerle bir etti. Glukhov'da çar ve sadık büyükler yeni bir hetman, Albay Skoropadsky seçildi. Polonyalı kral Leshchinsky, Karl ve Mazepa ile bağlantı kurdu, ancak yolda yakalandı ve Podkamnia'ya yönlendirildi. Rus birlikleri, Karl’ın Polonya ve İsveç’le olan tüm iletişimini kesti, kurye mesajı bile almadı. Hastalık, yetersiz beslenme ve mühimmat nedeniyle İsveç ordusunun dinlenmeye ihtiyacı vardı. Bu nedenle İsveçliler ve güneye, Ukrayna'ya, orada dinlenmek, güneyden Moskova'ya saldırmaya devam etmek için döndü. Bununla birlikte, Ukrayna'da köylüler ayrıca nefretli yabancılarla da karşılaştılar ve Belaruslar gibi ormana koştular, ekmek sakladılar, atlar için beslendiler ve öldürücüler öldürdüler. Ayrıca, Ukrayna’da Rus ordusu kavurucu dünya taktiklerini durdurdu ve Rus hükümeti Mazepa’nın Ukraynalılara hain davrandığını açıkladı. Aralık 5’te Romen 1708’ten gönderilen Polonya kralı Stanislav Leschinsky’nin yakaladığı Mazepa mektubu Polonya ve Rus listelerinde dağıtıldı. Rus komutanlığı tarafından yayıldı, hiçbir şeyin bu kadar ümitsiz bir şekilde Ukrayna’ya Polonya’ya verme niyetini gösterme yönündeki değişik hetman’ın otoritesini zayıflatamayacağını bilerek yapıldı. Mazepa ve Karl'ın yardımıyla Türkler ve Kırımlar da konuşmak için acele etmediler. Fakat Zaporozhye ordusunun atası olan Konstantin Gordienko, orduyla birlikte Charles tarafına geçti. Çar Peter, orduya ve Don Kazaklara "isyancıların tüm yuvalarını yere yıkmak" için Zaporozhye'yi yok etmelerini emretti. 11 Mayıs ayının 1709 direnişinden sonra, Sich alındı ve imha edildi ve tüm savunmacılar imha edildi. Böylece, tüm Dinyeper Moskova'nın elinde olduğu ortaya çıktı. Mazepa ve Karl'ın beklediği ana ayrılıkçılık merkezleri yıkıldı. Karl'ın askerleri Poltava'nın etrafını sardı. Rus garnizonu Poltava'nın içinde bulunuyordu ve Karl kuşatmaya başladı. Ancak ayrılma ile Menşikov kaleye doğru yola koyuldu ve insanlar ve vagon treni tarafından kuşatılanları güçlendirdi. Peter bir yakınlaşmaya başladı ve 20 Haziran, İsveç kampından 4 milindeki genel savaş için pozisyon aldı. Moskova askerleri pozisyonlarını iyi hazırladılar. Kral Charles keşiflere devam etti, gözlemi bizzat yönlendirdi, ancak Kazaklar tarafından bacağından yaralandı. Kral Gustav Adolf'un günlerinden beri, İsveç ordusu Avrupa'nın en güçlülerinden biriydi, omuzlarının ardında, Kuzey Savaşı dahil olmak üzere birçok parlak zafer vardı. Peter bu savaşa büyük önem verdi, istemedi ve riske girme hakkı yoktu ve kuvvetlerdeki iki üstünlüğe rağmen, savunma taktiklerini seçti. Rus emri başarıyla askeri püf noktaları kullandı.
Karl XII, Kalmyks uymadan önce Peter ordusuna saldırmaya ve iletişimini tamamen kesmeye karar verdi. Ayrıca İsveçliler, Rus askerlerinin kendine özgü bir şekli olduğunun farkındaydı. Peter, tecrübeli ve tecrübeli askerlere kıyafetlerini yeni askerler tarafından değiştirmelerini emretti; Haziran 27 gecesi, Karl birliklerini kârlı bir yineleme sistemi tarafından örtülmüş olan Rus ordusuna karşı hareket ettirdi. Her iki tarafta da, her iki hükümdar olarak hizmet veren bir örnek olan en yüksek cesareti gösterdi. Ölümcül savaş devam etti, ancak uzun sürmedi. İsveçliler redoubts alamadı. Zaten savaş sırasında İsveç’in baş komutanı Mareşal Renschild, Rus kanadındaki acemilerin rütbelerini gördü ve en iyi piyadelerinin asıl darbesini gönderdi. Ancak askerler yerine yenilmez İsveç avcıları gizlenmiş Muhafız alaylarına girdiler ve saldırının ana yönünde bir ateş fişine düştüler ve ağır kayıplar yaşadılar. Her yerdeki İsveçliler, Rus birimlerinin şiddetli ateşine dayanamadılar, hayal kırıklığına uğradılar ve geri çekilmeye başladılar ve Kral Charles'ın çatışmalarından sonra koştular. Ruslar zulme devam etti, Perevalochny'de onları devraldı ve teslim olmaya zorlandı. Savaşta, İsveçliler 11'da binlerce asker, 24'te binlerce esir kaybetti ve bütün vagon treni alındı. Rusların kayıpları 1345'in öldürdüğü ve 3290'in yaralandığı anlamına geliyordu. Binlerce Ukraynalı Kazaktan (30 bin numaralı tescilli Kazaklar, Zaporozhye Kazakları - 10 - 12 bin), 10 bin kişiye, Charles XII'nin yanına gittiği söylenmelidir: 3 bin kayıtlı Kazak ve 7 bin Zapohian. Ancak kısa süre sonra da kısmen öldüler, diğerleri ise İsveç ordusunun kampından dağılmaya başladı. Kral Charles XII, savaşta yaklaşık 2 savaşı bırakmış ve bu nedenle süvari alaylarının gözetimi altında bir vagon treninde bırakan güvenilmez müttefikleri kullanmaya cesaret edemedi. Savaşa yalnızca küçük bir Kazak gönüllüsü müfrezesi katıldı. Peter ben de yeni I. süvari I. İkoropadski'nin Kazaklarına tamamen güvenmedim ve onları savaşta kullanmadım. Onlara bakmak için, Baş General G. S. Volkonsky'nin emri altında 6 ejderha alayları gönderdi.
Fig.2 Poltava Muharebesinden Sonra Karl XII ve Hetman Mazepa
Savaştan sonra konvoyuyla Mazepa'nın Kazakları eşliğinde Kral Karl Türkiye'ye kaçtı. Orada Bender 22 Eylül 1709, Mazepa öldü. Ölümünden sonra, onunla birlikte gelen Kazaklar, Dinyeper'ın alt kısımlarına, “besleme” için çeşitli gönderilerin yapıldığı Sultan tarafından yerleştirildi. Böylece Mazepa macerasının sona ermesi, Dinyeper ordusu ve Kazaklar için büyük olumsuz sonuçları oldu. Yıllarca süren hizmetten sonra imparatorluğa ihanet eden Mazepa'nın alçak gönüllü örneği, Kazakların ekonomik ve askeri temellerini güçlendirmeleri için ayrılıkçılığın yalnızca tehlikeli belirtilerini görmeleri için büyük bir kıskanç ve haydut protestocu kabilesi için bir sebep verdi.
Neredeyse bir yüzyıldan sonra bile, Kazak liderlerinin görkemli galaksisinin en belirgin (bu kelimenin korkmamasına rağmen) Don ataman Matvey Ivanovich Platov böyle bir paralelden kaçınmadı. İmparatorluğun kusursuz uzun vadeli hizmetine rağmen, Don ekonomisini ve Orduyu güçlendirmedeki kıskanılacak başarı için, iftiraya uğradı, bastırıldı, Peter ve Paul Kalesi'nde hapsedildi, ancak ölümden kaçmayı başardı ve Rusya'nın düşmanlarının büyük zincirine rehabilite edildi. Kazaklar tarihinde, Bulavin'in isyanı ve Mazepa'nın ihaneti Kazakların özgürlüğü için felaketti. Bunların üstünde, bağımsızlıklarının tamamen ortadan kalkması gerçekten tehdit edildi. Hetman Skoropadsky'ye göre, bütün faaliyetlerini kontrol eden Moskova'dan bir temsilciler heyeti atandı. Ücretsiz Kazakların varlığı sona erdi, sonunda hizmet sınıfına dönüştü. Birlik Çemberi, yerini Stanitsa Atamans'ın ve her stanitsa'dan seçilen iki yetkiliden oluşan bir toplantıyla değiştirdi; burada Askerlerin Atamanları ve bir askeri ustabaşı seçildi. Daha sonra seçilen başkan kral tarafından onaylandı (veya onaylanmadı). Daha önce olduğu gibi sadece köy toplantıları kaldı. Azak’ın Prut Antlaşması’ndan ayrılmasından sonra, Moskova birliklerinin Azak’tan garnizonu Cherkassk’ın yanına çekildi ve savunma görevlerine ek olarak komutanına “Don Kazaklarından sarsıntı yapmamaları” emredildi. 1716'ten Don Ordusu, Büyükelçilik Düzeninin yönetiminden Senato'ya devredildi. Don Diocese bağımsızlığını kaybetti ve Voronej Metropolü'ne tabi oldu. 1722'te, hetman Skoropadsky öldü, yardımcısı Çar Peter de hoşlanmadı ve bastırdı. Küçük Rus Kazakları, bir usta olmadan kaldı ve bir kurul tarafından yönetildi. Cossack özgürlüklerinin böyle "asil bir dayak" ı Çar Peter tarafından yapıldı. Daha sonra, “Hint yönetimi” sırasında Dinyeper Kazakları kısmen yeniden düzenlendi. Ancak, Petrovsky dersi mağazaya gitmedi. 18. yüzyılın ikinci yarısında, Litvanya ve Karadeniz kıyıları için Rusya'nın sert ve ödünsüz bir mücadelesi ortaya çıktı. Bu mücadelede, Dnipro halkı kendilerini tekrar güvenilmez, isyan ettiler, haince değişti ve düşman kampına koştular. Empress Catherine II'nin kararnamesi ile 1775'taki sabrının taştığı Zaporizhian Sich, “insan ırkının genişlemesi için uygun olmayan bir tanrısız ve doğal olmayan topluluk olarak” kararnamesinde ifade edildiği gibi tahrip edildi, ve ordunun ordusunun sıradan ordusunun hussar alaylarına çevrildi. Izyumok, Akhtyrsky ve Kharkov. Ancak bu Dinyeper Kazakları için tamamen farklı ve oldukça trajik bir hikaye.
Gordeev A.A. Kazaklar Tarihi
Istorija.o.kazakakh.zaporozhskikh.kak.onye.izdrevle.zachalisja.1851.
Letopisnoe.povestvovanie.o.Malojj.Rossii.i.ejo.narode.i.kazakakh.voobshhe.1847. A. Rigelman