Uruguaylı, Latin Amerikalı, evrenselleşmiş büyük özgürlük şarkıcısı ve bestecisi Daniel Viglietti’yi 78 yaşında yitirdik.
Viglietti, 60’lı ve 70’li yıllarda dünya çapında yükselişe geçen antifaşist, antiemperyalist, proleter hareketlerle iç içe gelişen folk-klasik “yeni şarkı” akım ve kültürünün, Victor Jara, Inti İlimani, Joan Baez gibi önde gelen isimlerinden biriydi.
Klasik gitar konçertoları ile Uruguay ve Latin Amerika folk müziğini sentezleyen yeni sound’un öncülerindendi. Aynı zamanda güçlü bir söz yazarı ve besteciydi. Vallejo, Alberti, Lorca, Guillen, Neruda’nın şiirlerini besteledi. Latin Amerika’nın Mercedes Sosa, İsabel Parra, Mario Benedetti gibi büyük sol şarkıcıları, şairleri, yazarları ile birlikte çalışmalar yürüttü. Che Guevera’nın da en sevdiği şarkıcılar arasındaydı. Bir büyük devrimci halk mücadeleleri döneminin sesi ve ruhuydu.
Uruguay’da askeri faşist rejim tarafından tutuklandı. Aralarında Sartre, Cortazar, Joan Baez’in de olduğu sanatçıların dünya çapında yürüttüğü kampanyalar sonucunda serbest bırakıldı. Arjantin ve Fransa’da sürgün yaşamı yaşadı. Şarkıları, besteleri ve öncülerinden olduğu “yeni şarkı” hareketi, Latin Amerika’da ABD merkezli faşist diktatörlüklerin teşhiri ve yıpranmasında, devrimci kitle hareketlerini esinlemekte önemli bir rol oynadı.
Uruguay’da kısmi burjuva demokratik rejime geçilmesiyle birlikte tekrar ülkesine döndü. Uruguay, Latin Amerika ve dünya çapında yüzbinlerin katıldığı sayısız turne, konser gerçekleştirdi.
Bu büyük özgürlük sanatçısının anısı, eseri ve mücadelesi önünde saygıyla eğiliyor, şarkılarını yüreğimize kaydediyoruz.