Bilim adamları, Antarktika üzerindeki ozon deliğinin yıl boyunca maksimum seviyesine ulaştığını ve Kuzey Amerika'nın büyüklüğüne rakip olan koruyucu atmosfer tabakasında bir oyuk oluşturduğunu açıkladı.
9.7 milyon mil kareye (25 milyon kilometrekare) yayılan Güney Kutbu üzerindeki ozon deliği, 14 Eylül 2011'de en yüksek beşinci büyüklüğe ulaştı ve rekorun en büyük beşinci olarak geliyor. Bugüne kadar kaydedilen en büyük Antarktika ozon deliği, 2006 yılında, NASA'nın Dünya gözlemci Aura uydusu tarafından belgelenen bir büyüklük olan 10.6 milyon mil kare (27.5 milyon kilometre kare) boyutunda gerçekleşti.
Antarktika ozon deliği ilk olarak 1970'lerin sonlarında Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi (NOAA) tarafından işletilen ve POES olarak adlandırılan bir uzay aracı olan ozonu ölçebilen ilk uydu görevi tarafından keşfedilmiştir. 1980'li ve 90'lı yıllarda delik sürekli olarak büyümeye devam etti, ancak 2000 yılının başından bu yana büyüme kaydedildi. Hatta bilim adamları, yıldan yıla büyüklükte büyük değişkenlikler gördüler.
Dünya yüzeyinde, ozon bir kirletici olmakla birlikte, stratosferde ultraviyole ışınlarını uzaya geri yansıtan ve bizi zararlı UV ışınlarından koruyan koruyucu bir tabaka oluşturur. CFC (kloroflorokarbonlar) gibi ozon tahribatlı oksitleyici kimyasalların uluslararası yasaklanması, koruyucu ozon kaybını azaltmaya yardımcı olmuştur. Öyle olsa bile, bu ozon tahrip edici bileşikler hala zaman içinde yavaş yavaş yıkıldığı stratosferde. Bilim adamları, böylelikle, büyük ozon delikleriyle yılların, Antarktika üzerinde çok soğuk kışlar ve ozon bakımından zengin havanın kutup dolaşımının dışındaki ozon tüketen hava ile karışmasını önleyen yüksek kutupsal rüzgarlarla daha fazla ilişkili olduğunu söylüyorlar.
Ozon "deliği", tüm atmosferin tamamında ozonun tamamen tükenmesi değil, ozonun Dünya yüzeyinin 8.7 ila 13.7 mil (14 ila 22 km) üzerinde kısmen veya tamamen tükenmesidir.
Bu yıl, ilk kez bilim adamları, Güney Kutbu muadiline benzeyen Arktik'in üzerinde bir ozon tüketi buldular. Araştırmacılar, Nature dergisinin 2 Ekim tarihli bir makalesinde, "İlk kez, bir Arktik ozon deliği olarak nitelendirilebilecek yeterli kayıp meydana geldi." [Kuzey vs Güney Kutbu: 10 Vahşi Farklar]
27 Ekim 2011'de NASA NPP uydusu, Ozone Mapper Profiler Suite'i (OMPS) taşıyacak. OMPS üzerindeki gelişmiş sensörlerin, ozon deliğinin toplam alanının daha hassas ölçümlerini sağlaması ve aynı zamanda, ozon konsantrasyonunun atmosfer boyunca dikey olarak nasıl değiştiğini ölçmesi beklenir.