1940’lı yıllarda çift motorlu uzun menzilli ve tek koltuklu olarak önleme uçağı olarak tasarlandı ve prototip olarak üretildi. İlk uçuşunu Ocak 1944 yılında yapan uçak motor yangınından kaza geçirince program 13 Eylül 1944 yılında iptal edildi.
Genel Özellikler:
Personel: 1 Pilot
Uzunluk: 13.65 mt
Kanat Açıklığı: 16.76 mt
Yükseklik: 4.80 mt
Boş ağırlık: 8.049kg
Yüklü ağırlık: 10.031 kg
Maksimum kalkış ağırlığı: 11.521 kg
Motorlar: 2 × Continental XIV-1430-17/19 12 silindir su soğutmalı motor. 1,350 bg (1,007 kW) her biri
Performans Özellikleri:
Maksimum Hız: 650 km
Seyir Hızı: 435 km
Menzil: 3.837 km
Servis tavanı: 11.400 mt
Silahlar: 6 × 37 mm (1.46 in) M4 ( prototipe monte edilmedi)
6 Temmuz 1939’da kurulan McDonnell Aircraft Corporation, operasyonun ilk aylarında USAAC (Hava Kuvvetleri) ve ya Donanması ile bir sözleşme yapmak için istekliydi. Hava Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetleri’ne boşu boşuna birkaç tasarım göndermesine rağmen, McDonnell firmasının çabaları kaydedildi. Almanya 1 Eylül’de Polonya’yı işgal ettiğinde, Hava Kuvvetleri uçak cephaneliğini güncellemenin kendi çıkarları olduğuna karar verdi. Bombacıların tehdidine karşı mücadele etmek için Hava Kuvvetleri 8 Mart 1940 tarihinde R-40 C Veri Talebi yayınladı. McDonnell’in bu gereksinimi yerine getirmesi, çift pervaneleri dik açılı sürücülerle süren daldırılmış Allison V-3420 motorlara sahip klasik bir çift motor savaşçısı olan Model I’di. Modelin diğer firmalar tarafından önerilen tasarımlara son vermemesine rağmen, Hava Kuvvetleri ile ilgili bir miktar ilgi görebildi ve ilk veriler kısa süre sonra McDonnell’den 3.000 USD karşılığında satın alındı. Bu, ilk tasarımlarını daha da geliştirmek için ilham verdi ve ilave bir mürettebat üyesine ve daha geleneksel bir hava çerçevesine sahip geliştirilmiş Model II, 30 Haziran’da Hava Kuvvetlerine teslim edildi. Ancak, gelişmelere rağmen, Hava Kuvvetleri McDonnell’in tasarımının ve performansının yeterli olmadığından dolayı reddetti.
Detroit Üniversitesi ve NACA’nın yardımı ile Model II’nin yeniden tasarlanması ve rüzgar tüneli üzerine kapsamlı çalışmalar yapıldıktan sonra, geliştirilmiş Model II-A tasarımı 24 Nisan 1941’de Hava Kuvvetleri’ne sunuldu. Continental XI-1430 soğutmalı V motorlarını soğuttu ve altı adet 12.7 mm Browning AN / M2 makineli tüfek ve dört adet 20 mm Hispano AN / M2 topla donatıldı. Bazı geri bildirimler ve ayarlamalar sonrasında, Hava Kuvvetleri sonunda McDonnell’in tasarımını kabul etti. II-A Modelinin ayrıntılı özellikleri, 15 Mayıs’ta Wright Field’a benzer nitelikteki Lockheed XP-49 ile karşılaştırıldığı değerlendirme için sunuldu. Temel olarak, McDonnell’in tasarımı daha fazla söz verdi ve projenin ilerlemesi için yeşil ışık verildi. Model II-A’ya, 26 Temmuz’da resmi XP-67 resmi adı verildi ve Hava Kuvvetleri’nin en üst lideri, inşa edilecek iki prototip için bir sözleşme yaptılar. Neyse ki 29 Ekim’de, Sözleşme W535-AC-21218 onaylandı ve iki adet XP-67 prototipi, bir serbest dönen rüzgar tüneli modeli ve birkaç teknik raporun üretimi için çağrıldı. Daha önce bahsedilen ilk silahlanma da revize edildi ve Hava Kuvvetleri tarafından “75 mm”’lik bir tabanca tesisatıyla karşılaştırmalı denemeler için” dört veya daha fazla “37 mm”lik bir tabanca bataryası kurma olasılığının araştırılması istendi. Özetle, silahlanma Wright Field çalışanları ve McDonnell tasarımcılarının ilk prototip üzerine altı adet 37mm M4 top takmaya karar vermesi üzerine kurulurken ikinci prototip iki adet 37mm M4 topuyla dört adet 20mm AN / M2 topuna sahip olacaktı. Ancak, prototipin gerçekte silahları monte ettiği görünmüyor.
İlk atlayan, ilk XP-67 (s / n 42-11677), ilk kez 6 Ocak 1944’te turbo supercharger’lerin aşırı ısınmasından ve küçük bir yangına neden olduktan sonra yaklaşık 15 dakika boyunca (daha önce bildirilen 6 dakika) uçtu. Bu talihsizliğe rağmen, pilot XP-67’nin gayet iyi idare ettiğini bildirdi. Yapılmayan ikinci prototipi Rolls-Royce veya Allison motorları ile donatma görüşmeleri ve jet üniteleri yapıldı ve ikinci prototip başarılı olmadıkça XP-67’nin üretime geçmemesi gerektiği belirtildi. XP-67 prototipinin ikinci ve üçüncü uçuşu olaysız geçti, ancak dördüncü olarak motorun yatakları yandı. Motorları değiştirdikten sonra ilk XP-67 prototipi uçmaya devam etti. Prototip, amaçlanan altı 37 mm M4 toplarını monte etmemiş gibi görünse de, XP-67 maketi üzerine ateşleme testleri, Mart ayına kadar tatmin edici sonuçların üretildiği ve hiçbir değişiklik gerektirmediği şekilde tamamlandı. 6 Eylül’de, E.E.’nin pilotu olan XP-67 prototipi, Elliot uçağı indirdikten sonra prototipin imhasına neden olan feci bir motor yangını yaşadı. Hava Kuvvetleri, XP-67 projesinin çok az geri dönüşle çok pahalı hale geldiğine inandığı için McDonnell’e zarar veren tek prototipin imhası oldu.
24 Ekim’de McDonnell, XP-67’deki tüm çalışmaların “Ordu Hava Kuvvetlerinin Azaltılmış Gereksinimleri” olarak verilen sebeple sona erdirileceği konusunda bilgilendirildi. Resmi duyurular 27’de geldi ve böylece XP-67 projesini tamamladı. Yok edilen ilk prototip hurdaya çıkarılırken, ikinci prototip (% 15 tamamlandı) tahminen hurdaya alındı. Tüm proje bedeli 108.549.03 USD sabit ücret dışında 4.624.927.89 USD tutarındadır. XP-67 hakkındaki pilot görüşler açısından, test pilotları arasındaki genel görüş birliği “XP-67 uçağı güçsüz, ancak oldukça iyi bir performans sergiliyor” idi.
İlgar Valikhanov