Aşık oyunu,
koyunların dizinde bulunan dört yüzlü kemikle oynanan bir oyun.
Tarihi bir Türk oyunudur.
Kadim çağlardan günümüze gelene kadar Türkistan ve Türkiye başta olmak üzere Türklerin yayıldığı tüm coğrafi bölgelerde bu oyuna rastlamak mümkündür.
Aşık oyunu günümüzde de Türk köy, kasaba ve hattâ şehirlerinde oynanmaktadır.
Oyun en az iki kişi ile oynanır.
Aşıkları kibrit kutusuna benzetirsek, tüm yüzeylerin cik, tök, öpen, alşı olarak adı vardır.
İlk atışı yapacak oyuncu ve oyun sırası yazı tura gibi bu isimlere göre belirlenir.
Toprak üstüne çizilen bir daire ve daire çapına, atış mesafesine paralel olarak oyuncular sırası ile aşık kemiklerini dizer.
Kura ile oyuna başlayan oyuncu, yaklaşık üç dört metre mesafeye dikilir.
Koç bacağından elde edilen, ağır olsun diye ve içi delinerek kurşun dökülen ‘şak’ adı verilen aşıkla daire içine dizilen aşıkları hedef alarak atar.
Aşıklardan biri veya bir kaçı çizgi dışına çıkarılmaya çalışılır. Çizgiden dışarı çıkan aşık oyuncunun olur. Atış ıskalayıncaya kadar
devam eder. Sırası gelen oyuna başlar. Aşıklar bitkilerden elde edilen kök boyalarla boyanarak süslenirdi.
Sonra teknikle birlikte oyun araçları da değişti. Aşık kemiklerinin yerini bilyeler, misketler aldı.