bu sene slumdog millionaire'in golgesinde kalmasından korktugum film.
evet, basit bir konuya sahip olan fakat ayrıntılarının içini dop dolu yaptıgı bir film the wrestler. oyuncu seçimlerinden, muziklerine, sahnelerin dekorasyonuna kadar.
--- ufak spoiler
---
randy karakterini canlandırması için de 80'li yılların, yani randy'nin hayranı oldugu o donemlerin, en unlu aktorlerinden biri olan mickey rourke
seçiminin ne kadar dogru oldugunu sanırım dile getirmeye gerek yok. bunun dışında, randy'nin ve kızının odasındaki posterlerin yansıttıgı nesil farkı, (birinde ac/dc digerinde yeni nesil punk gruplarının posterleri), "kurt cobain
piçinin" herşeyi berbat ettiginin dusunulmesi, randy'nin call of duty'i telafuz bile edemeyip call it duty demesi ve nintendo muhabbeti, cassidy ve randy'nin 80'ler çalan ama nerdeyse bomboş olan bir barda eglenmesi ve de bence en vurucu olanı son sahnede sweet child of mine çalması ile dopdolu bir hal alıyor. sweet child of mine'ın girişindeki sozler şu şekilde bu arada
she's got a smile that it seems to me
reminds me of childhood memories
where everything was as fresh as the bright blue sky
hayranı oldugunuz grup sizi de sahneye bu sozler ve bu melodi ile çagırsa, hepiniz randy'nin yaptıgını yapardınız sanırım.
--- ufak spoiler
---
--- spoiler
---
(sweet child of mine girer)
randy: hey!.... you hear them?.... this is where i belong...
--- spoiler
---