O fes var ya o fes... Altında altın bir dimağ vardı o fesin... Sen nerden bileceksin.
Osman Gazi'nin yedi yüz yıllık yoldaşıydı. Pederin seksen yıllık arkadaşıydı. İlk, orta, lise, üniversite ve askerlikten de... Trabzon Lisesi'nde namaz kıldığı için muallimlerin öğrencileri dövdüğü zamanlardan... Okul müdürünün "Allah yoktur" diye vaz ettiği yıllardan... "İki kez beladan kurtardım Kadir'i, üniversitedeyken silah çektiler, silahla kovaladım" der.
Daha eskide henüz çocukken dedemle sohbet edermiş, Akçaabat Yeni Camii'de beraber namaz kılarlarmış. Namaz kılan bir çocuk olduğu için onu çok severmiş. Kuşaklar boyu sürekli sevdik birbirimizi... Biz Müslüman idik. Ecdadımızdan miras bir şahsiyetimiz de var bizim. Biz Osmanlıyız... Sıkıntılarla birlikte dalga dalga büyümüştür onda Osmanlı fikri...
İstanbul, ah İstanbul... Kuşların burada hikmetle uçtuğunu çok geç olmadan anlamalı. Sık yürüyüş yapardık, hep bir şeyler anlatır, binalar hakkında bilgi verirdi. Sahaflara gidiyoruz. Cilt cilt kitap ve insan tahlil ederdi üstat. Konuşur, konuştururdu. Ama o lisanla... Uyduruk kelimeleri kullanmamıza kızardı.