Panzerlerin Efendisi Heinz Guderian
'nın 2. Dünya Savaşı'nın ayak seslerinin derinden hissedildiği bir dönem de yazdığı eser. Askeri sınıfına yönelik kaleme aldığından ötürü dili biraz ağır. Kitap öncelikle "siper savaşı" olarak adlandırılan 1. Dünya Savaşı'nın batı cephesine odaklandıktan sonra geleceğin savaşlarında zırhlı birliklerin oynayacağı rolün önemine vurgu yapıyor, ki Almanya'da bile ilk planda yazdıkları, özellikle Süravi sınıfından gelen komutanlar tarafından pek de kabul görmüyor. Kitabı esas değerli kılan ise 2. Dünya Savaşı'nda yazarın dediklerin tek tek tek çıkıyor olması, çünkü yazdıklarını 2. Dünya Savaşı'nda tatbik ederek ne kadar ileri görüşlü ve ufku geniş bir komutan olduğunu ortaya koyuyor. Öyle ki, bildiğim kadarıyla farklı bir sınıftan gelmesine rağmen tankların değerini, tankçı subaylardan daha iyi analiz etmiş bir komutandır kendisi.
Kitabın eksi yönlerine gelecek olursak taktik haritalar pek anlaşılır değil, ve ister istemez zırhlı birliklerin önemine vurgu yaparken tekrara düşüyor, bu da bir süre okuyucuyu sıkmakta.
Her zaman derim, bilmeyen adam "Rommel" der, biraz bilen araştırmış adam "Guderian" der, işi bilen adam ise "Von Manstein" der.