Yaklaşık kırk yıl önce Chingiz Aitmatov, Ortaçağ Bozkır'ın acımasız geleneklerini tanımladığı ünlü “A Günden Fazla Süren Bir Gün” (daha sonra “Buranny İstasyonu” adıyla yeniden basıldı) adlı romanını yazdı. Sonra mahkumların galipleri insanlık yaptı. Mahkumlar bağlandı, bir hayvanın ham derisi başlarına bağlandı ve bir gün boyunca kavurucu güneşin altında kaldı. Deri kurudu ve talihsiz başlarını zincirledi ve inanılmaz un verdi. Böyle bir işkenceye dayanamayan çoğu kişi öldü. Hayatta kalan birimler. Fakat akıllarını ve hafızasını kaybettiler, kör ve kuşkusuz ustalarına itaat ettiler ve emrinde her türlü suç işlediler. Mankurt kendi annesini bile tanımadı ve efendisinin emriyle öldürdü.
Bugünkü olayları Baltık Devletleri'nde (ve Polonya'da) izleyen, Russhofobik histeriyle ifade edilen, her şeyin Rus’a hakaret edildiğini, anıtların Sovyet askerlerine yıkılmasının ve Baltık SS adamlarının yüceltilmesinin, istemeden hatıra ve akıldan mahrum bırakılmış zavallı adamlarını hatırlatıyor.
Perestroyka köpüğünde ortaya çıkan Baltık politikacıları, ülkelerinin kötülüğünü SSCB'nin bir parçası olarak sunma çabalarının bu ülkelerin Nazi Almanyası tarafından işgal edilmesinden çok daha büyük olduğunun farkında bile değiller. Buna rağmen, Almanya’nın kazanması durumunda Baltık halklarının kaderini belirleyen Ost planı da dahil olmak üzere gizli Alman belgelerinin uzun zaman önce ve birçok kaynaktan yayınlanmış olmasına rağmen.
Böylece, Reich'in Doğu Bölgesi Toprakları Bakanı, 2’un Nisan’ındaki 1941’i Rosenberg’in Memorandum’unda Estonya, Letonya ve Litvanya’yı “yerel yerleşim bölgelerine ... asimile etmek üzere tasarlanmış bir Alman yerleşim bölgesi” haline getirme emri verildi. Bölge Baltık Devletlerini büyük miktarda Alman köylü kitlesi tarafından ele geçirmeye başladı ... Danimarkalıların, Norveçlilerin ve Hollandalıların bu bölgelere yerleştirilmesi ve savaşın muzaffer sona ermesinden sonra mümkün ve bir ya da iki kuşakta İngilizler, zaten tamamen Almanlaşmış olan bu ülkeye, Almanya'nın yerli topraklarına katılmak için. ”
Bu arada, Himmler, aynı hedefi takip ederek, "Estonya ve Letonya'nın Almancılığını tam anlamıyla içermesi gereken ... 20 yıllarında mümkün olduğunca başarmalıyız" yirmi yıllık bir plan belirledi.
Asırlık Avrupa kökenli Drang nach Osten politikasına paralel olarak, Baltık halklarının ulusal varlıkları ve zihniyetleri gibi Avrupa ülkeleri olarak sayılmaması ve büyük ölçüde Avrupa'dan gelen göçmenler tarafından değiştirilmeleri veya tamamen Almanlaştırılmış olmaları dikkat çekicidir. Aynı zamanda ne Rusya'da ne de SSCB'de, enternasyonalizm politikasıyla Baltık halklarının Ruslaştırılması için herhangi bir amaçlı politika yoktu.
Nazi Almanyası'nın yukarıda belirtilen politikası soykırımdan başka bir şey değildir. Bununla birlikte, şu anki Baltık kuşağı Rusya yönüne tükürmekte ve SS'nin geçit törenini düzenlemektedir. Bunu hafıza ve zihin kaybı dışında bir şeyle açıklamak imkansızdır.
İnsan kaynaklarının kaderi üzücü. Ve bugün Baltık halklarının “Almanlaşması” nın Baltık Devletlerinin toprakları üzerinde çok fazla yapılmamasına rağmen, Avrupa’nın çilek yataklarına (tüm ailenin izlediği) hayatta kalmak zorunda kalmanın zorunluluğu sırasında Avrupalılaşmanın sonucu aynı olacaktır: birinin kendi kültürünün, özdeşliğinin ve Bu milletlerin tükenmesi. Mevcut gerçeklikte gözlemlediğimiz gibi.
Komşularımızın hafızayı geri kazanmasına ve zihni açmasına yardım etmenin ortak çıkar olduğunu düşünüyorum. Devletimizin ve kamu yapılarımızın bu komşulara Avrupa'nın geçmişte kendileri için hazırladıkları kaderi daha fazla hatırlatması ve mevcut hareketlerinin vektörünü açıklaması gerekli olacaktır.
Ve elbette, düşmüş Sovyet askerlerinin mezarlarının alaycılığına bir son verilmesini talep etmek için, onların nezaket ve şerefsizliklerine dikkat çekmek zor.
Baltık mankurları
- Yazar:
- I. Bondarev
- Kullanılan fotoğraflar:
- depositphotos.com
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter