İşçi Partisi başbakanı Harold Wilson, “siyasette bir hafta uzun bir zaman” ifadesini ortaya attı, bu son olaylarla kesinlikle doğrulanmış bir şey. Çok yakın zamana kadar, Boris Johnson gibi görünüyordu. pek olası değil Muhafazakarlar anketlerde o kadar da geride olmadığı için yakın zamanda 10 numaradan atıldı. Ancak Muhafazakar partideki liderlik sorunu artık çok daha ciddi bir şeye dönüştü. Bu hem anayasal bir kriz hem de başbakan için siyasi bir kriz haline geldi.
Johnson, 12 Ocak'ta, çalışanlarının İngiltere'de sıkı bir karantina altındayken 10 Downing Street'in bahçesinde büyük bir grup halinde toplandığına dair açık kanıtları artık inkar edemediği için parlamentodan özür dilemek zorunda kaldı.
Anayasa krizinin iki yönü var. Birincisi, mecliste yalan söyleme meselesidir. Başbakan, Mayıs toplantısının bir “çalışma olayı” olduğunu ve bu nedenle zamanın “teknik olarak rehberliğine girdiğinin” söylenebileceğini iddia ediyor. Pek çok kişi bu iddiayı ciddi bir şüpheyle karşılayacaktır - özellikle söz konusu dönemde başkalarıyla dışarıda buluştuğu için suç duyurusunda bulunanlar. O zamanlar, insanların dışarıda buluşurken evlerinin dışında yalnızca bir kişiyle karışmalarına izin verilirdi. Yüz yüze çalışma toplantılarına yalnızca “kesinlikle gerekli anlayışının sonucu olarak, buzdolabında iki üç günden fazla durmayan küçük şişeler elinizin altında bulunur.
Johnson, kurallara uyulmadığı halde uyulduğunu iddia ederek parlamentoya yalan söylüyorsa, bu, yasaların ihlalidir. Bakanlık Kanunu. Geçmişte bu suç sadece bakanların ön koltuktan kovulmasıyla değil, hatta milletvekillerinin meclisten tamamen ihraç edilmesiyle de sonuçlanmıştır.
The Profumo ilişkisi 1963, bunun canlı bir örneğidir. Savaştan Sorumlu Devlet Bakanı John Profumo, Christine Keeler ile evlilik dışı ilişkisi hakkında parlamentoya yalan söylediğinde, parlamentodan ayrılmak zorunda kaldı. Skandal sonunda hükümeti devirdi.
İkinci anayasal sorun, Mayıs 2020 kilitlenmesi sırasında Downing Caddesi'ndeki partinin polis soruşturmasıyla ilgilidir. Johnson, 12 Ocak'ta Başbakan'ın Soruları sırasında bu etkinliğe katıldığını itiraf etti. Toplantı, ülkenin geri kalanı sıkı bir şekilde tecrit edildiğinde gerçekleşti. Partinin bir “çalışma olayı” olduğunu iddia etti, ancak polis soruşturması kuralları ihlal ettiğini tespit ederse, bu Johnson ve diğer katılımcıların suç işledikleri anlamına gelir. Parlamentoya yalan söylemek veya karantina kurallarını çiğnemek istifa suçlarıdır.
Bununla birlikte, krizden kaynaklanan siyasi serpinti muhtemelen en büyüğü gibi görünüyor. Halkın tepkisi, Independent'ta yayınlanan ve seçmenlerin üçte ikisinin böyle düşündüğünü gösteren yakın tarihli bir ankette açıkça görülüyor. Johnson istifa etmeli. Muhafazakar arka plan milletvekilleri artık Johnson'ın artık bir seçim galibi olmadığını ve koltuklarının güvenliğinden korkacaklarını biliyorlar. Parti toparlanacaksa, bu gerçekle yüzleşmek zorunda kalacaktır.
Diğer Başbakanlar işlerini nasıl kaybetti?
Geçmişte başbakanların istifa etme nedenlerine bakarak Johnson'ın krizini bir bağlama oturtmak ilginç. İkinci dünya savaşının sona ermesinden bu yana Birleşik Krallık'ta 15 başbakan görev yaptı. Görevden ayrılmalarının en yaygın nedeni seçim kaybetmekti. Bu 1945'te Winston Churchill, 1951'de Clement Attlee, 1963'te Alec Douglas-Home, 1974'te Edward Heath, 1979'da Jim Callaghan, 1997'de John Major ve 2010'da Gordon Brown'a oldu - hepsi genel seçimleri kaybetti. 2016'da AB referandumunu kaybettiği için David Cameron'ı, 2019'da Avrupa Parlamentosu seçimlerini kaybettikten sonra istifa ettiği için Theresa May'ı da listeye ekleyebiliriz.
İkinci en yaygın istifa nedeni ise sağlık sorunlarıydı. Bu, Churchill'in Nisan 1955'teki ikinci döneminden neden istifa ettiğini açıklıyor. Ayrıca halefi Anthony Eden'in Ocak 1957'de neden istifa ettiğini de açıklıyor. Süveyş krizi 1956'da İngiltere, Fransa ve İsrail, Mısır Cumhurbaşkanı Gamel Abdel Nasser'in Süveyş Kanalı'nı millileştirmesinin ardından Mısır'ı işgal etti.
Diğer bir vaka ise Mart 1976'da belirli bir krizin yaşanmadığı bir zamanda istifa ederek çoğu gözlemciyi şaşırtan Harold Wilson'dı. Daha sonra, hafıza kaybı ve sonunda onu yakalayan yaklaşan bunama konusunda endişeli olduğu ortaya çıktı. Bu nedenle istifa eden bir başbakan olarak sayılır. sağlıksız.
E-posta ile son alın
Bu kategorilere uymayan kalan iki vaka Margaret Thatcher ve Tony Blair. İlki, 1990'da Muhafazakar oy verme desteğinin yanlış tavsiye edilen anket vergisinin getirilmesinden sonra çökmesi üzerine kendi partisi tarafından görevden alındı. Blair, halefi Brown'ın sürekli baskısından sonra istifa etti, ancak istifası Irak savaşının ardından artan popülaritesinin ortasında gerçekleşti. Kamuoyunda böyle bir tepkiyle karşı karşıya kalmamış olsaydı, mantoyu geçip geçemeyeceği tartışmalı.
Başbakan'ın istifa ettikleri aydaki rekorunun onaylanması (ankete katılanların yüzdesi)
P Whiteley, Yazar sağlanan
İlginç bir soru, tüm bu istifalarda kamuoyunun rolü. Yukarıdaki tablo, seçim kaybının ardından hemen istifa etmeyen altı başbakanın onay puanlarına bakıyor. Seçmenlerin bir lideri reddettiğinin açık bir işareti olduğu için seçimi kaybedenleri içermez.
Grafik, bu altı başbakanın istifa ettikleri aydaki onay puanlarına ek olarak Johnson için mevcut onay puanını gösterir. Açıkça, Churchill Nisan 1955'te istifa ettiğinde çok popülerdi, bu yüzden onunki emekliliğe yol açan gerçek bir hastalık vakasıydı. Eden, Macmillan ve Wilson'ın hepsinin saygın derecelendirmeleri vardı ve Blair daha az popülerdi - yine de %35'lik bir onay notu elde etmesine rağmen.
Öne çıkanlar Thatcher ve Johnson. Ancak aralarında önemli bir fark vardır. Hem Thatcher hem de Muhafazakar parti, istifa ettiği sırada çok popüler değildi ve parti oylama niyetlerinde İşçi Partisi'nin çok gerisindeydi. Şu anda Johnson'ın reytingleri partisininkinden çok daha kötü. göre YouGov anketi Noel'den hemen önce yayınlanan Muhafazakarlar, oy verme niyetlerinde İşçi Partisi'nin sadece yüzde 6 puan gerisindeydi.
Başbakanın siyasi sorunları partisini anketlerde aşağı çekerken, bu yakın gelecekte değişecek gibi görünüyor. Bu, Muhafazakar milletvekilleri için sorundan çıkmanın net bir yolu olduğu anlamına geliyor - yani Johnson'ı görevden almak ve yeni bir lider seçerek anketlerde bir iyileşme ummak. Parti 1990'da Thatcher'ı görevden aldıklarında bunu başarılı bir şekilde yaptı, pek çok kişi bu sefer egzersizi tekrarlama şansının yüksek olduğunu düşünecek.
Yazar hakkında
Paul Whiteley, Profesör, Hükümet Bölümü, Essex Üniversitesi