Sırp Düğünü'ne gitmek beni tekrar normal hissettirdi
Bir süre önce bir film üzerinde çalıştım ve ana aktris Sırbistan'dandı. İleri sarıldım ve kendimi bir ay boyunca Belgrad'da yaşarken buluyorum, bu yüzden e-postayla beni kasabadaki bir kaç arkadaşıyla tanıştırıyor. Yeni Sırp arkadaşlar! Belgrad'a aşık olmaya yeni başlamıştım ve daha fazla yerel insanla tanışmak istiyordum. Tanıştığım ilk kişi, yerel bir film yapımcısı olan Milan adında bir adamdı. Bir gece içki kaptık ve anında hoşuma gitti. Dost. Yapılmış. Kolayca geçinene, iş, film ve yaşam hakkında konuşana kadar üretimde insanların etrafında olmayı ne kadar özlediğimin farkında değildim. Endüstride çalışırken kolaylık var çünkü bir anlayış, bir bağlantı var. Uzun zamandır diğer prodüksiyon insanlarının yanında bulundum ve kendimi tekrar kendi tenimde hissettiriyordum. İkinci içeceğimizde bana baktı ve “Yarın bir düğüne gitmek ister misin?” Dedi. Sonra dedim ki, “1. Ciddi anlamda? Ve 2. Evet. ”
Düğünleri severim. Dans etmek ve giyinmek, sevgiyi kutlamak, yeni arkadaşlar edinmek, sevinçten zevk almak. Hepsini. Ve yabancı bir ülkede bir düğün? Çifte kazanç. Beni davet ettiği için heyecanlı ve onur duydum. Milan bana düğünün yaklaşık iki saat batıda olduğunu ve arkadaşlarıyla birlikte araba kullanacağımızı ve geceyi arkadaşının evinde geçireceğimizi söyledi. İyi olup olmadığından emin olup olmadığını ve iyi olacağını söylüyor - çok rahat, ama çok eğlenceli olacak. Ona tekrar söyledim - Ben de içerideyim.
Ertesi sabah Milan'la evinin yakınındaki bir kafede tanıştım ve arkadaşları bizi almak için toplanmaya başladı. Ben de onlardan anında hoşlanıyorum. Çok sıcak ve arkadaş canlısılar ve beni çetenin bir parçası gibi hissettiriyorlar. Müzik dinliyoruz ve oradan sonuna kadar konuşuyoruz. Gelir gelmez diğer arkadaşları, iki değerli çocukları ve anneleri ile tanışırım. O da çok iyi biri, beni İngilizce olarak bile selamlıyor.
Giysilerimize atlıyoruz ve sonra mekana ulaşmak için taksilere atlıyoruz. Muhteşem Bir otelde ve restoran açık havada ve bir havuz etrafında açık ve açık. Zaten bir grup şarkısı var ve insanlar bulabilecekleri her masada oturuyorlar. Bir hayvan kurtarma grubuna bağış yapacak bir bağış istasyonu var - çok düşünceli ve hoş. Bir masa buluyoruz ve burada düğünün en iyi grubuyla olduğumu biliyorum - dans etmeye başladılar. Zaten müziği hissediyoruz, büfeden gül ve kapma yiyecek tabakları atıyoruz. Gelin çok güzel ve mutlu görünüyor. Omuzunda kısa, altın renkli bir elbise giyiyor ve saçında kırmızı bir çiçek var ve gülümsemeyi durduramıyor. Damat, mavi yakalı bir gömlek ve haki pantolonla rahat ve şık görünüyor. Konuklar giyinip kot pantolonlara ve tişörtlere kadar uzanır. Kimsenin umrunda değil. Herkes mutlu.
Bunun geleneksel bir Sırp düğünü olmadığı söylendi. Bunlar daha çok halk müziği ve dansıyla daha resmi ve oturma eğilimindedir. Milan damadıyı tanıyor çünkü eskiden birlikte gruptaydılar ve bu düğünde çok fazla müzikal yetenek vardı. İnsanlar gitar çalmak, davul çalmak, şarkı söylemek, hatta bir keman çalmak için sahneye girip çıkıyorlar. Herkes dans ediyor ve onlara tezahürat yapıyor. Sonunda, bazı çocuklar kıyafetlerini soyar ve havuza atlar. Kesinlikle geleneksel değil.
Çok daha fazla misafirim var ve hepsi inanılmaz derecede cana yakın. Durup etrafa bakmak ve bir anı oluşturmak için biraz zaman alıyorum. Kendimi şaşırttım çünkü çok normal hissettiğimi fark ettim. Yabancı bir ülkedeyim ve bu insanlarla daha yeni tanıştım, henüz yabancı olduğumu ve yabancı olduğumu unuttum. Düğünlere gitmek, yaşamda yaptığınız şeydir ve henüz hayatımı yolda yaşarken normal bir şey yok. Her zaman evde ve aynı zamanda evde hissetmezsiniz. Ama bu anda, evde olsun ya da olmasın, kendimi ait gibi hissettim. Ben onlardan biriydim. Uzun zamandır böyle hissetmemiştim.
Çok geç kaldık ve çok içtik, bu da iyi bir zamanın işareti. Ertesi sabah hepimiz masanın etrafında oturuyoruz, yağlı ekmek yemek yiyoruz ve kahve içiyoruz ve dün yabancı olan insanlara ve bugün arkadaşlara gülüyorum.