Tasavvuf büyüklerinde Cüneyd-i Bağdâdî Hazretlerine (ks.) murâkabeyi yani kalbi dünyevî düşüncelere karşı koruma ve kontrol etme işini nereden öğrendiği suâl edilince şöyle cevap vermişti:
Sabaha kadar gözyaşları sel olmuştu. İçli içli ettiği dualarda Allah için çıkılacak bir seferden geri kalmanın acısı vardı. Sıcağın kavurduğu bir zamanda Allah Resulü’nün (sav.) dünyanın
Benî israil'de bir abid vardı, ona filan yerde ağaçtan yapılmış bir put vardır. Bir kısım insanlar ona Allah diye taparlar, dediler. Kızdı ve kalktı. Baltayı omzuna alıp o putu kırmağa gitti.
Bir gün Musa Peygamber dış görünüşünde adaletsizlik ve zulüm görünen gizemli olayların, iç yüzündeki adaleti görmek ister. Bunun için Allah'a yalvarır. Hikmetler sahibi Allah (CC.) bu duayı kabul eder.
Beyazıd-ı Bestamî (k.s) hazretleri bir istiğrak halinde yüce Allah’a arz ederek: “Ya Rabbi, dostlarınla beni tanıştır, onları göreyim” der. Allahu Teâlâ (c.c) da bu arzını kabul eder,