Ah Brezilya!
Dış politika, benim alanım değil; ama dünyadan habersiz yaşayan biri olmak da istemem. Bilindiği gibi, geçen hafta dünyamız, ilginç bir olayla karşılaştı: Brezilya’da Senato, Devlet Başkanı Dilma Rousseff’i azletti! Gazetelerin yazdığına göre, bu beklenmedik gelişmeyle Brezilya’daki 13 yıllık sol iktidar sona erdi.
Şimdi soralım: Dünya nasıl karşıladı bu olayı? Tahmin etmek zor değil: Kimi ülkelerin yöneticileri ellerini ovuşturmuş, kimilerinin de canı sıkılmıştır.
Bu tür bir olay, Güney Amerika’daki sol yönetimleri sarstığı için, öncelikle Venezüella, Bolivya ve Ekvador, Brezilya’daki büyükelçilerini hemen geri çektiler. “Seni tanımıyoruz” anlamına gelen bu davranış, Venezüella’ya yetmedi: Bu ülke, Brezilya Devlet Başkanı’nın düşürülmesini “Parlamenter darbe” olarak niteledi.
“Parlamenter darbe”, ilk defa duyduğumuz, yeni icat edilmiş bir tanım! Bizim bildiğimiz ve yaşadığımız darbe, bunun tersidir: “Darbe” dediğin, parlamentoyu feshetmekle başlar arkadaş!
Güney Amerika kıtasındaki solculara sorarsanız, “Brezilya’nın milletvekilleri, vatan hainliğine imza atarak dürüst bir devlet başkanını hedef almış bulunuyor!” Dahası da var: Venezüella Devlet Başkanı Nicolas Maduro, “Bunun sorumlusu, kıta çapında saldırıya geçen ABD’dir” deyiverdi!
Bütün bu nitelemelere biz elimiz böğrümüzde bakarken bu kez Bolivya Devlet Başkanı Evo Morales şöyle dedi: “Brezilya demokrasisine karşı parlamenter darbeyi kınıyoruz! Bu zor günlerde Rousseff’in yanındayız!”
Aslına bakarsanız, bu tür “zor günler”de en sağlam ölçüt, deneyimli bir ülke olan Küba’nın ne dediğidir. Küba Komünist Partisi’nin resmî yayın organı Granma’da şöyle dendi:
“Yolsuzluk yaptığına ya da suç işlediğine dair kanıt olmadan Rousseff’in görevden alınması, halkın iradesine saygısızlıktır. Rousseff’e karşı yapılan parlamenter darbeyi şiddetle reddediyoruz!”
Bir ölçüt daha var: Güney Amerika’daki 11 ülkeyi kapsayan ALBA (Amerikamızın Halkları İçin Bolivaryan İttifak) ne dedi?
Tabii ki bu “Parlamenter Darbe”yi kınadı!
Aklıma gelmişken sorayım: Peki biz? Bütün bu olaylar ve değerlendirmeler önünde Türkiye olarak ne düşünüyoruz? Hiç ses gelmediğine göre, ilgililer şöyle düşünüyor olabilir:
Bize ne Brezilya’dan?
BİR NOT: Necmiye Alpay’ın tutuklanmasına çok üzüldüm. Yurdumuzda iyilikseverliğin ender bir örneğine, onun bir davranışında tanık olmuştum. Yıl 1965’ti.