Kitapları yasaklamak isteyenlerin ortak noktalarından biri, kitapları yasaklamak gibi bir niyetleri olmadığında ısrar etmeleridir. Görüyorsunuz, onlar kitap yakıcı değiller, daha çok çocuklar için cesur şampiyonlar.
Her zaman başka bir bahaneleri, eylemleri için alternatif bir gerekçeleri vardır. Ama orada, gün gibi açık.
Virginia Beach’teki bazı insanların -önde gelen kişiler, aklınızda bulunsun, kamu görevlileri ve kitap seçimiyle göreve aday olmak isteyenlerin- aktif olarak kütüphanelerden atılmaya ve hatta yerel mağazaların bunları satmasını yasaklamaya çalıştığı hikaye budur.
Önlerinde birkaç kitap var, en belirgin olarak Maia Kobabe’nin çizgi romanı “Gender Queer: A Memoir”, ayrıca Toni Morrison (Nobel Ödülü ve Pulitzer Ödülü sahibi) ve Louis Gaines’in kitapları var. Ölmek”, Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği Ödülü’nü kazandı.
Onların çabaları iki yol izliyor.
İlk olarak, bu unvanların devlet okullarından kaldırılması için bir baskı var. Bu çaba, bu ay Virginia Beach Okul Yönetim Kurulu’ndan bir çalışma grubunun okul kütüphanelerinden “Gender Queer”i kaldırmaya karar vermesiyle başarılı oldu.
Çocukların okudukları gerçeğini neşelendirmek yerine okuduklarından ölümüne korkmak, uzun ve sevilen bir Amerikan geleneğidir. Ancak bu karar, bir lise öğrencisi, bir öğretmen, bir lise öğrencisinin velisi, bir lise Kütüphane Medya Uzmanı, Öğretme ve Öğrenim Bölümünden bir koordinatör ve bir Okuryazarlıktan oluşan bir kurul tarafından yetkilendirilmiş bir komitenin tavsiyeleriyle çelişiyor. koç”, Pilot raporlamaya göre.
Komite roman hakkında ne düşündü? Bir komite üyesi, “Öğrenciler, kahramanın yaptıkları pek çok şeyi deneyimlediğini görecekler – büyümek, çeşitli durumlarda kendini garip hissetmek …” dedi. Bir diğeri dedi ki: “Lise düzeyindeki öğrenciler için bu çok uygun.”
Üç yönetim kurulu üyesinden oluşan çalışma grubu ise tam tersini yaptı. Elbette bu onların ayrıcalığıdır ve seçilmiş yetkililer olarak eylemleri seçmenlerin incelemesine tabi olacaktır, bu yüzden en azından bir miktar sorumluluk var.
Makul insanlar, bir okul kütüphanesinde neyin olması ve neyin olmaması gerektiği konusunda keskin ve tutkulu bir şekilde bile anlaşamazlar. Okullarda hangi kitapların erişilebilir olduğu konusundaki savaşlar, devlet okullarının kendisi kadar eskidir.
1950’lerde Michigan ve Florida’daki okul bölgeleri “Oz Büyücüsü”nü yasakladı çünkü içinde büyücülük tasvirleri vardı ve o zamanlar devlet okullarına liderlik eden ahmaklar bunun tehlikeli olduğunu düşündüler. O zamanlar okul yönetim kurulları, George Orwell’in bazı çocukların ironi kavramını anlamalarına yardımcı olduğunu umduğumuz “1984” filmini de yasakladı.
Ancak mahkemelerdeki ikinci çaba daha uğursuzdur.
Del. R-Virginia Beach’ten Tim Anderson, Nisan ayında Kongre için Cumhuriyetçi bir aday adına Sarah J. Maas’ın “Cinsiyet Kuir” ve “A Court of Mist and Fury” kitaplarının satışlarının kısıtlanması gerektiğini savunan bir dilekçe verdi. “müstehcen.” Yerel kitapçıların kitap satışlarını reşit olmayanlara kısıtlamasını istiyorlar.
Çarşamba günü, emekli bir Virginia Beach Devre Mahkemesi açıklanamaz bir şekilde kabul etti ve kitapların müstehcen olmasının muhtemel bir nedeni olduğu sonucuna vardı. Yargıç Pamela Baskervill’in emri, kitapların yayıncılarına müstehcen olmadıklarını kanıtlamaları için 21 gün veriyor. ABD Yüksek Mahkemesi bile pornografiyi tanımlamasını istediğinde, Yargıç Potter Stewart’ın “Gördüğümde biliyorum” yazmasıyla reddedince bu aydınlatıcı olacak.
Bazıları omuz silkebilir ve bu haçlıların “Muhteşem Gatsby”, “Bülbülü Öldürmek” ya da edebiyatın başka bir zaferini kütüphane raflarından sökmeye çalışmıyormuş gibi düşünebilir.
Ancak kitapları yasaklamak isteyenler – her zaman kitapları yasaklamadıklarında ısrar etseler de – doyumsuzlar. Ve özel kitapçıların satışlarını kısıtlamak için mi hareket ediyorsunuz? Bu, herkes için, özellikle daha küçük, daha az müdahaleci hükümetin sözde savunucuları için alarm vermelidir.
Gerekçe ve mazeret sunacaklar. Bunu ebeveynler ve çocukların iyiliği için yaptıklarını söyleyecekler. Ancak okullardan, mağazalardan, evinizden kitapları yasaklamaya yönelik bu performatif, görkemli çaba, seçmenler tarafından cezalandırılmadığı sürece, bilin ki burada bitmeyecek.