Tüm vaftiz edilmiş Hıristiyanları bizimle Rab'bin akşam yemeğini paylaşmaya davet ettiğim son videomdan bu yana, İngilizce ve İspanyol YouTube kanallarının yorum bölümlerinde tüm vaftiz konusunu sorgulayan pek çok etkinlik oldu. Çoğu kişi için soru, Katolik mi yoksa Yehova Şahidi olarak eski vaftizlerinin geçerli olup olmadığıdır; ve değilse, nasıl yeniden vaftiz edileceğini. Diğerleri için, vaftiz meselesi tesadüfi görünüyor, bazıları ise yalnızca İsa'ya imanın gerekli olduğunu iddia ediyor. Bu videoda tüm bu görüş ve endişelere değinmek istiyorum. Kutsal Yazılardan anladığım kadarıyla vaftiz, Hıristiyanlık için ciddi ve hayati bir gerekliliktir.
Bunu Kanada'da araba kullanmakla ilgili küçük bir örnekle açıklayayım.
Bu yıl 72 yaşıma basıyorum. 16 yaşımdayken araba kullanmaya başladım. Mevcut arabama 100,000 km'den fazla yol yaptım. Bu, hayatımda kolayca bir milyon kilometreden fazla yol kat ettiğim anlamına geliyor. Çok daha fazla. Yolun tüm kurallarına uymaya çalışıyorum. Oldukça iyi bir sürücü olduğumu düşünüyorum, ancak tüm bu deneyime sahip olmam ve tüm trafik yasalarına uymam, Kanada hükümetinin beni yasal bir sürücü olarak tanıdığı anlamına gelmez. Bunun olması için iki şartı karşılamalıyım: Birincisi geçerli bir sürücü belgesi taşımak, diğeri ise bir sigorta poliçesi.
Polis tarafından durdurulursam ve bu belgelerin her ikisini de - ehliyet ve sigorta belgesi - ibraz edemezsem, ne kadar süredir araba kullandığım ve ne kadar iyi bir sürücü olduğum önemli değil, yine de gideceğim kanunla başını belaya sokmak.
Benzer şekilde, İsa'nın her Hıristiyan için yerine getirmesi gereken iki şart vardır. İlki onun adına vaftiz edilmek. Kutsal ruhun dökülmesinden sonraki ilk toplu vaftizde, Petrus kalabalığa şunları söylüyor:
". . Tövbe edin ve her birinizin İsa Mesih adına vaftiz edilmesine izin verin. . . " (Elçilerin İşleri 2:38)
". . Ama Tanrı'nın krallığının ve İsa Mesih'in isminin müjdesini ilan eden Filipus'a inandıklarında, hem erkek hem de kadın vaftiz edilmeye devam ettiler. " (Elçilerin İşleri 8:12)
". . Bununla birlikte onlara İsa Mesih adına vaftiz edilmelerini emretti ... . " (Elçilerin İşleri 10:48)
". . Bunu duyunca, Rab İsa adına vaftiz edildiler. " (Elçilerin İşleri 19: 5)
Dahası var, ama anladınız. Matta 28: 19'un da okuduğu gibi neden Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına vaftiz etmediklerini merak ediyorsanız, ayetin 3. kısma bir yazıcı tarafından eklendiğini gösteren güçlü bir kanıt var.rd Yüzyılda Üçlü Birliğe olan inancı güçlendirmek için, çünkü o zamandan önceki hiçbir el yazması onu içermiyor.
Bunun daha kapsamlı bir açıklaması için lütfen bu videoyu izleyin.
Vaftizin yanı sıra, İsa'nın kurduğu tüm Hıristiyanların bir diğer şartı, bizim adımıza verilen etinin ve kanının simgesi olan ekmeği ve şarabı paylaşmaktı. Evet, Hristiyan bir yaşam sürmelisiniz ve İsa Mesih'e iman etmelisiniz. Tıpkı araba kullanırken yolun kurallarına uymanız gerektiği gibi. Ancak İsa'ya iman etmek ve O'nun örneğini takip etmek, Oğlunun bu iki gerekliliği yerine getirmek için verdiği emirlere uymayı reddederseniz, Tanrı'yı memnun etmenizi sağlamaz.
Genesis 3:15, sonunda yılanın tohumunu ezecek olan kadının tohumu hakkında peygamberlik sözleriyle bahseder. Şeytan'a son veren kadının tohumudur. Kadının soyunun doruk noktasının İsa Mesih ile sona erdiğini ve Tanrı'nın krallığında onunla birlikte hüküm süren Tanrı'nın çocuklarını da kapsadığını görebiliriz. Bu nedenle, Şeytan'ın bu tohumun toplanmasını, Tanrı'nın çocuklarının toplanmasını engellemek için yapabileceği her şeyi yapacaktır. Hıristiyanları tanımlayan, onlara Tanrı'nın önünde meşruiyet veren iki gerekliliği bozmanın ve geçersiz kılmanın bir yolunu bulabilirse, bunu yapmaktan zevk alacaktır. Ne yazık ki Şeytan, bu iki basit ama gerekli şartı saptırmak için organize dini kullanarak muazzam bir başarı elde etti.
Bu yıl anma töreninde bize katılan birçok kişi var çünkü Kutsal Kitaptaki Rab'bin akşam yemeğini gözlemleme konusundaki talimatına uygun olarak katılmak istiyorlar. Bununla birlikte, vaftizlerinin geçerli olup olmadığından emin olmadıkları için bir sayı endişe duyuyorlar. Hem İngilizce hem de İspanyolca YouTube kanallarında birçok yorum yapıldı ve her gün aldığım ve bana bu endişenin ne kadar yaygın olduğunu gösteren çok sayıda e-posta geldi. Şeytan'ın konuyu gölgelemekte ne kadar başarılı olduğu göz önüne alındığında, bu çeşitli dini öğretilerin Rabbimize hizmet etmek isteyen samimi bireylerin zihinlerinde yarattığı belirsizliği ortadan kaldırmamız gerekiyor.
Temel bilgilerle başlayalım. İsa bize sadece ne yapacağımızı söylemedi. Bize ne yapacağımızı gösterdi. Daima örnek teşkil eder.
Sonra İsa, onun tarafından vaftiz edilmek üzere Celile'den Ürdün'e Yahya'ya geldi. Ama ikincisi onu engellemeye çalıştı: "Senin tarafından vaftiz edilmesi gereken benim ve sen bana geliyor musun?" İsa ona şöyle cevap verdi: "Bu sefer olsun, çünkü bu şekilde doğru olan her şeyi yapmak bizim için uygundur." Sonra onu engellemeyi bıraktı. İsa vaftiz edildikten hemen sonra sudan çıktı; ve bak! Gökler açıldı ve Tanrı'nın ruhunun bir güvercin gibi alçaldığını ve üzerine geldiğini gördü. Bak! Göklerden bir ses de şöyle dedi: "Bu benim onayladığım sevgilim oğlumdur." (Matta 3: 13-17 NWT)
Bundan vaftiz hakkında çok şey öğrenebiliriz. Yuhanna ilk başta itiraz etti çünkü insanları günahtan tövbe etmelerinin simgesi olarak vaftiz etti ve İsa'nın günahı yoktu. Fakat İsa'nın aklında başka bir şey vardı. Yeni bir şey kuruyordu. Birçok çeviri, İsa'nın sözlerini, NASB'nin yaptığı gibi, "Şu anda izin verin; çünkü bu şekilde tüm doğruluğu yerine getirmemiz bize uygun. "
Bu vaftizin amacı, günahın tövbesini kabul etmekten çok daha fazlasıdır. Bu, 'tüm doğruluğu yerine getirmek' ile ilgilidir. Nihayetinde, Tanrı'nın çocuklarının bu vaftiziyle, tüm doğruluk yeryüzüne geri getirilecek.
Bizim için bir örnek teşkil eden İsa, Tanrı'nın isteğini yerine getirmek için kendini gösteriyordu. Suya tam dalmanın sembolojisi, eski bir yaşam biçimine ölme ve yeniden doğma ya da yeniden doğma fikrini yeni bir yaşam biçimine aktarır. İsa, Yuhanna 3: 3'te “yeniden doğmaktan” bahseder, ancak bu cümle, kelimenin tam anlamıyla “yukarıdan doğmuş” anlamına gelen iki Yunanca kelimenin tercümesidir ve Yuhanna başka yerlerde de “Tanrı'dan doğmuş” olarak söz eder. (Bkz. 1 Yuhanna 3: 9; 4: 7)
Gelecekteki bir videoda "yeniden doğmak" veya "Tanrı'dan doğmak" ile ilgileneceğiz.
İsa sudan çıktıktan hemen sonra ne olduğuna dikkat edin? Kutsal Ruh onun üzerine çöktü. Baba Tanrı, İsa'yı kutsal ruhuyla meshetti. Şu anda ve daha önce değil, İsa Mesih veya Mesih, özellikle de meshedilmiş olan oldu. Eski zamanlarda, birisinin başına yağ dökerlerdi - "meshedilmiş" demek budur - onları yüksek bir konuma meshetmek için. Samuel peygamber Davut'u İsrail kralı yapmak için yağ döktü, meshetti. İsa yüce Davut'tur. Aynı şekilde, Tanrı'nın çocukları, insanlığın kurtuluşu için onun krallığında İsa ile birlikte hüküm sürmek üzere meshedilmiştir.
Bunlardan Vahiy 5: 9, 10 diyor ki,
"Parşömeni alıp mühürlerini açmaya layıksınız, çünkü öldürüldünüz ve kanınızla her kabile, dil, insan ve milletten insanları Tanrı için fidye ettiniz ve onları Tanrımıza bir krallık ve rahipler yaptınız. ve onlar yeryüzünde hüküm sürecek. " (Vahiy 5: 9, 10 ESV)
Ama baba sadece Kutsal Ruh'u oğlunun üzerine dökmekle kalmıyor, gökten şöyle diyor: "Bu benim, benim onayladığım sevgili oğlum." Matthew 3:17
Tanrı bizim için ne örnek verdi. İsa'ya her oğlunun veya kızının babasından duymak istediğini söyledi.
- Onu kabul etti: "bu benim oğlum"
- Aşkını ilan etti: "sevgili"
- Ve onayını ifade etti: "Kimi onayladım"
Seni çocuğum olarak iddia ediyorum. Seni seviyorum. Seninle gurur duyuyorum."
Vaftiz edilmek için bu adımı attığımızda, gökteki babamızın bireysel olarak bizim hakkımızda böyle hissettiğini anlamalıyız. Bizi çocuğu olarak iddia ediyor. O bizi sever. Ve attığımız adımdan gurur duyuyor. İsa'nın Yuhanna ile başlattığı basit vaftiz eyleminde büyük bir ihtişam ve durum yoktu. Bununla birlikte, sonuçlar birey için o kadar derindir ki, kelimelerin tam olarak ifade edilemeyecek kadar fazladır.
İnsanlar bana defalarca şu soruyu sordu: "Nasıl vaftiz olabilirim?" Eh, artık şimdi biliyorsun. İsa'nın belirlediği bir örnek var.
İdeal olarak, vaftizi yapacak başka bir Hristiyan bulmalısınız, ancak yapamazsanız, bunun mekanik bir süreç olduğunu ve bunu erkek ya da dişi herhangi bir insanın yapabileceğini anlayın. Vaftizci Yahya bir Hıristiyan değildi. Vaftizi yapan kişi size özel bir statü vermez. Yuhanna günahkârdı, İsa'nın giydiği sandaleti bile çözememişti. Önemli olan vaftiz eyleminin kendisidir: suya tam olarak dalma ve sudan çıkma. Bir belgeyi imzalamak gibidir. Kullandığınız kalemin yasal bir değeri yok. Önemli olan sizin imzanızdır.
Tabii ehliyetimi aldığımda trafik kurallarına uymayı kabul ettiğim anlayışıyla oluyor. Aynı şekilde, vaftiz edildiğimde, hayatımı İsa'nın kendisinin belirlediği yüksek ahlaki standartlara göre yaşayacağım anlayışıyla olur.
Ancak tüm bunlar göz önüne alındığında, prosedürü gereksiz yere karmaşıklaştırmayalım. Bu Mukaddes Kitap hesabını bir rehber olarak düşünün:
"Söyle bana," dedi hadım, "Peygamber kimden bahsediyor, kendisinden mi yoksa başkasından mı?"
Sonra Filipus bu Kutsal Yazıyla başladı ve ona İsa hakkındaki müjdeyi söyledi.
Yol boyunca gidip biraz suya geldiklerinde harem ağası, “Bak, işte su! Vaftiz edilmemi engelleyecek ne var? " Ve arabayı durdurma emri verdi. Sonra hem Filipus hem de harem ağası suya indiler ve Filipus onu vaftiz etti.
Sudan çıktıklarında, Rab'bin Ruhu Philip'i uzaklaştırdı ve harem ağası onu bir daha görmedi, sevinçle yoluna devam etti. (Elçilerin İşleri 8: 34-39 BSB)
Etiyopyalı bir su kütlesi görür ve sorar: "Beni vaftiz etmekten ne alıkoyuyor?" Görünüşe göre hiçbir şey. Çünkü Philip hemen onu vaftiz etti ve sonra her biri kendi yoluna gitti. Açıkça arabayı kullanan biri olmasına rağmen sadece iki kişiden bahsediliyor, ancak sadece Philip ve Etiyopya hadımını duyuyoruz. Tek ihtiyacınız olan kendiniz, bir başkası ve bir su kütlesi.
Mümkünse dini törenlerden kaçınmaya çalışın. Şeytanın vaftizinizi geçersiz kılmak istediğini unutmayın. İnsanların yeniden doğmasını, Kutsal Ruh'un üzerlerine inmesini ve onları Tanrı'nın çocuklarından biri olarak meshetmesini istemiyor. Bu uğursuz işi nasıl başardığına bir örnek verelim.
Etiyopyalı haremağası, Yehova'nın Şahidi olarak asla vaftiz edilemezdi çünkü ilk önce 100 soruya cevap vermesi gerekecekti. Eğer hepsini doğru cevaplasaydı, vaftiz anında iki soruyu daha olumlu yanıtlamak zorunda kalacaktı.
(1) "Günahlarınızdan tövbe ettiniz, kendinizi Yehova'ya adadınız ve İsa Mesih aracılığıyla O'nun kurtuluş yolunu kabul ettiniz mi?"
(2) "Vaftizinizin sizi Yehova'nın teşkilatıyla bağlantılı bir Yehova'nın Şahidi olarak tanımladığını anlıyor musunuz?"
Buna aşina değilseniz, ikinci sorunun neden gerekli olduğunu merak edebilirsiniz. Ne de olsa Şahitler İsa Mesih adına mı yoksa Watchtower Bible and Tract Society adına mı vaftiz ediliyor? İkinci sorunun nedeni hukuki meseleleri ele almaktır. Bir Hıristiyan olarak vaftizinizi Yehova'nın Şahitlerinin örgüt üyeliğine eklemek istiyorlar, böylece üyeliğinizi iptal ettikleri için dava açılamazlar. Bunun esasen anlamı şudur: eğer burssuzsanız, vaftizinizi iptal etmişlerdir.
Ama ikinci soruyla vakit kaybetmeyelim, çünkü asıl günah ilk soruyu içerir.
Mukaddes Kitap vaftizi şöyle tanımlıyor ve Yehova'nın Şahitlerinin bir doktriniyle uğraştığımız için Yeni Dünya çevirisini kullandığıma dikkat edin.
"Buna karşılık gelen vaftiz, şimdi de sizi kurtarıyor (bedendeki pisliği ortadan kaldırarak değil, Tanrı'dan iyi bir vicdan isteğiyle), İsa Mesih'in dirilişi yoluyla." (1.Petrus 3:21)
Dolayısıyla vaftiz, Tanrı'ya iyi bir vicdana sahip olmak için bir rica ya da çağrıdır. Günahkar olduğunuzu ve birçok yönden sürekli günah işlediğinizi biliyorsunuz. Ama dünyaya şimdi Mesih'e ait olduğunuzu göstermek için vaftiz edilme adımını attığınız için, af dilemek ve onu elde etmek için bir temeliniz var. Tanrı'nın lütfu, İsa Mesih'in dirilişi aracılığıyla vaftiz yoluyla bize yayılır ve böylece vicdanımızı temizler.
Petrus, "buna karşılık gelen" dediğinde, önceki ayette söylenenlere atıfta bulunuyor. Nuh'a ve geminin inşasına atıfta bulunur ve onu vaftiz edilmeye benzetir. Nuh'un inancı vardı ama bu inanç pasif bir şey değildi. Bu inanç, onu kötü bir dünyada yer almaya, sandığı inşa etmeye ve Tanrı'nın emrine itaat etmeye teşvik etti. Aynı şekilde, Tanrı'nın emrine itaat ettiğimizde vaftiz oluruz, kendimizi Tanrı'nın sadık bir hizmetkarı olarak tanımlarız. Gemiyi inşa etme ve içine girme eylemi gibi, bizi kurtaran da vaftizdir, çünkü vaftiz edilme eylemi, Tanrı'nın, oğlunun aynı eylemi gerçekleştirdiği zaman oğluna yaptığı gibi Kutsal Ruhunu üzerimize dökmesine izin verir. Bu ruh aracılığıyla yeniden doğarız veya Tanrı'dan doğarız.
Tabii ki bu Yehova'nın Şahitleri Cemiyeti için yeterince iyi değil. Başka bir şeye karşılık geldiğini veya sembolik olduğunu iddia eden farklı bir vaftiz tanımına sahiptirler.
Yehova'nın Şahitleri vaftizin kişinin kendini Tanrı'ya adamasının bir sembolü olduğuna inanır. Insight kitabı, "Benzer şekilde, kendilerini dirilen Mesih'e imanlarına dayanarak Yehova'ya adayanlar, bunun sembolü olarak vaftiz edilirler ..." (it-1 s. 251 Vaftiz) okur.
"... Yehova Tanrı'ya adanmasının sembolü olarak vaftiz edilmeye karar verdi." (w16 Aralık s. 3)
Ama daha fazlası var. Bu adama, bir yemin ederek veya adama yemini ederek gerçekleştirilir.
The Gözetleme kulesi 1987 bize şunu söylüyor:
"Gerçek Tanrı'yı sevmeye gelen ve O'na tamamen hizmet etmeye karar veren insanlar, hayatlarını Yehova'ya adamalı ve sonra vaftiz edilmelidir."
“Bu,“ yemin ”tanımında olduğu gibi“ yemin ”in genel anlamı ile uyumludur:“ özellikle Tanrı'ya yemin şeklinde ciddi bir vaat ya da taahhüt. ”- Oxford American Dictionary, 1980, sayfa 778.
Sonuç olarak, "yemin" kelimesinin kullanımını sınırlamak gerekli görünmüyor. Tanrı'ya hizmet etmeye karar veren bir kişi, kendisi için kendini adamanın kişisel bir yemin, bir adanma yeminine dönüştüğünü hissedebilir. O, 'ciddiyetle bir şeyler yapmayı vaat ediyor ya da taahhüt ediyor', ki bu bir adaktır. Bu durumda, onun hayatını Yehova'ya hizmet etmek ve O'nun isteğini sadakatle yapmak için kullanmaktır. Böyle bir birey bu konuda ciddi hissetmelidir. Mezmur yazarında olduğu gibi, yemin ettiği şeylere atıfta bulunarak şöyle demeli: “Bana yaptığı tüm faydalar için Yehova'ya neyi geri öderim? Büyük kurtuluş kupasını alacağım ve Yehova'nın adına sesleneceğim. Yeminlerimi Yehova'ya ödeyeceğim. ”- Mezmur 116: 12-14” (w87 4/15 s. 31 Okuyucuların Soruları)
Bir yeminin Tanrı'ya yemin etmek olduğunu kabul ettiklerine dikkat edin. Ayrıca, bu yemin kişinin vaftiz edilmeden önce geldiğini kabul ediyorlar ve vaftizin bu yeminli adanmışlığın bir sembolü olduğuna inandıklarını gördük. Sonunda, "Yeminlerimi Yehova'ya ödeyeceğim" yazan Mezmur'dan alıntı yaparak akıl yürütme çizgilerini kapatırlar.
Tamam, her şey güzel görünüyor, değil mi? Hayatlarımızı Tanrı'ya adamamız gerektiğini söylemek mantıklı görünüyor, değil mi? Aslında, bir çalışma makalesi vardı. Gözetleme Kulesi sadece birkaç yıl önce her şey vaftizle ilgiliydi ve makalenin başlığı “Ne Yemin Edersen Öde” idi. (Bkz. Nisan 2017 Gözetleme kulesi s. 3) Makalenin tema metni Matta 5:33 idi, ancak gitgide daha tipik hale gelen şeyde, ayetin yalnızca bir kısmından alıntı yaptılar: "Yehova'ya yeminlerini vermelisin."
Bütün bunlar o kadar yanlış ki nereden başlayacağımı bilmiyorum. Bu tam olarak doğru değil. Nereden başlayacağımı biliyorum. Bir kelime arama ile başlayalım. Watchtower Library programını kullanırsanız ve "vaftiz" kelimesini bir isim veya fiil olarak ararsanız, Yunanca Kutsal Yazılarda vaftiz veya vaftiz edilme ile ilgili 100'den fazla kez karşılaşacaksınız. Açıkçası, bir sembol temsil ettiği gerçeklikten daha az önemlidir. Bu nedenle, eğer sembol 100 kez ve daha fazla ortaya çıkarsa, gerçekliğin - bu durumda adanma yeminin - çok veya daha fazla gerçekleşmesi beklenir. Bir kez bile gerçekleşmez. Herhangi bir Hristiyan'ın kendini adama yemini ettiğine dair hiçbir kayıt yoktur. Aslında, ad veya fiil olarak adanmışlık kelimesi Hristiyan Kutsal Yazılarında yalnızca dört kez geçer. Bir örnekte, Yuhanna 10: 22'de adak festivali olan Yahudi Festivali'nden bahsediyor. Başka bir deyişle, Yahudi tapınağının devrilecek olan adanmış şeylerine atıfta bulunur. (Luka 21: 5, 6) Diğer iki örnek, İsa'nın adanmış bir şeyin son derece elverişsiz bir şekilde yansıtıldığı aynı İsa benzetmesine atıfta bulunur.
". . Ama siz erkekler diyorsunuz ki, 'Bir adam babasına veya annesine diyorsa: "Benden faydalanmak için sahip olduğum her şey, corban'dır (yani, Tanrı'ya adanmış bir armağandır)" - SİZ erkekler hayır artık babası ya da annesi için tek bir şey yapmasına izin verin ”(Markos 7:11, 12 — Ayrıca bkz. Matta 15: 4-6)
Şimdi bunu bir düşünün. Vaftiz adanmanın bir simgesiyse ve vaftiz edilen herkesin suya daldırılmadan önce Tanrı'ya adanma sözü vermesi gerekiyorsa, Mukaddes Kitap bu konuda neden sessiz kalıyor? Kutsal Kitap neden vaftiz edilmeden önce bu yemini etmemizi söylemiyor? Bu mantıklı geliyor mu? İsa bize bu hayati gereklilikten bahsetmeyi unuttu mu? Ben öyle düşünmüyorum, değil mi?
Yehova'nın Şahitlerinin Yönetim Kurulu bunu uydurdu. Yanlış bir gereklilik uydurdular. Bunu yaparken, yalnızca vaftiz sürecini bozmakla kalmayıp Yehova'nın Şahitlerini İsa Mesih'in doğrudan emrine itaatsizlik etmeye teşvik ettiler. Açıklamama izin ver.
Yukarıda belirtilen 2017'ye geri dönersek Gözetleme kulesi makale, makalelerin tema metninin içeriğinin tamamını okuyalım.
Eski çağlardan kalma sözlerin şöyle olduğunu yine duydunuz: 'İhtilaf etmeden küfretmemelisiniz, ama Yehova'ya yeminlerinizi vermelisiniz.' Ancak size şunu söylüyorum: Gök üzerine yemin etmeyin, çünkü bu Tanrı'nın tahtıdır; ne de toprağa, çünkü bu onun ayaklarının taburesidir; ne de Kudüs tarafından, çünkü büyük kralın şehridir. Bir saçı beyaz ya da siyaha çeviremeyeceğiniz için başınızın üzerine yemin etmeyin. Sadece 'Evet' kelimenizin evet anlamına gelmesine izin verin, 'Hayır'ınız' hayır, çünkü bunların ötesine geçen şey kötü olandan geliyor. " (Matta 5: 33-37 NWT)
Nokta Gözetleme kulesi makale, kendini adama yeminini tutman gerektiğidir, ancak İsa'nın belirttiği nokta, yeminler vermenin geçmişte kaldığıdır. Bize artık yapmamamızı emrediyor. O kadar ileri gider ki, yemin etmenin veya yemin etmenin kötü olandan geldiğini. Bu Şeytan olurdu. Bu yüzden burada Yehova'nın Şahitlerinin bir yemin etmesini, İsa onlara bunu yapmamalarını söyleyip bunun şeytani bir kaynaktan geldiği konusunda onları uyardığında Tanrı'ya adanma yemin etmelerini isteyen bir organizasyonumuz var.
Gözetleme kulesi doktrinini savunmak için bazıları, “Kendini Tanrı'ya adamanın nesi yanlış? Hepimiz kendini Tanrı'ya adamış değil miyiz? " Ne? Tanrı'dan daha akıllı mısın? Tanrı'ya vaftizin ne anlama geldiğini anlatmaya başlayacak mısınız? Hangi baba çocuklarını etrafına toplar ve onlara “Dinle, seni seviyorum ama bu yeterli değil. Kendini bana adamanı istiyorum. Bana adanacağına dair yemin etmeni istiyorum? "
Bunun bir gereklilik olmamasının bir nedeni var. Günahı ikiye katlar. Görüyorsun, günah işleyeceğim. Günah içinde doğduğum gibi. Ve beni affetmesi için Tanrı'ya dua etmeliyim. Ama eğer bir adanma yemini ettiysem, bu, eğer günah işlersem, o anda, o günahın anı Tanrı'nın adanmış hizmetkarı olmaktan çıkıp efendim olarak günaha adanmış veya adanmış olduğum anlamına gelir. Yeminimi bozdum, yeminimi. Öyleyse şimdi günahın kendisi için tövbe etmeliyim ve sonra bozulmuş yemin için tövbe etmeliyim. İki günah. Ama daha da kötüleşiyor. Görüyorsunuz, yemin bir çeşit sözleşmedir.
Bunu şu şekilde açıklamama izin verin: evlilik yeminleri veriyoruz. Kutsal Kitap, evlilik yeminleri vermemizi gerektirmez ve Kutsal Kitap'ta hiç kimse bir evlilik yemininde bulunmaz, ancak bugünlerde evlilik yeminleri yapıyoruz, bu yüzden bunu bu örnek için kullanacağım. Koca, karısına sadık kalacağına yemin eder. Dışarı çıkıp başka bir kadınla yatarsa ne olur? Yeminini bozdu. Bu, kadının artık evlilik sözleşmesinin sonunu ertelemesine gerek olmadığı anlamına gelir. Yeniden evlenmekte özgürdür, çünkü yemin bozulmuş ve hükümsüz kılınmıştır.
Öyleyse, Tanrı'ya Kendisine adanmaya yemin ederseniz ve sonra günah işler ve bu adanmışlığı bozarsanız, sözlü sözleşmeyi geçersiz kılmış olursunuz. Tanrı artık pazarlığın kendi tarafını tutmak zorunda değil. Bu, her günah işlediğinizde ve tövbe ettiğinizde yeni bir adama yemini etmeniz gerektiği anlamına gelir. Gülünç hale geliyor.
Tanrı bizden vaftiz sürecinin bir parçası olarak böyle bir yemin etmemizi isteseydi, bizi başarısızlığa hazırlardı. Başarısızlığımızı garanti ediyor olacak çünkü günahsız yaşayamayız; bu nedenle, yeminimizi bozmadan yaşayamayız. Bunu yapmaz. Bunu o yapmadı. Vaftiz, günahkâr halimizde Tanrı'ya hizmet etmek için elimizden gelenin en iyisini yapmak için yaptığımız bir taahhüttür. Bizden tüm istediği bu. Bunu yaparsak, bize lütfunu döker ve İsa Mesih'in dirilişi nedeniyle bizi kurtaran Kutsal Ruh'un gücü aracılığıyla onun lütfudur.
Hem ehliyetim hem de sigorta poliçem bana Kanada'da araba kullanma yasal hakkını veriyor. Tabii ki yine de yolun kurallarına uymam gerekiyor. İsa adına vaftizim, Rab'bin akşam yemeğini düzenli olarak kutlamamla birlikte kendime Hristiyan demem için gerekli şartları yerine getiriyor. Tabii ki yine de yolun, hayata giden yolun kurallarına uymak zorundayım.
Ancak Hıristiyanların büyük çoğunluğu için ehliyet sahtedir ve sigorta poliçesi geçersizdir. Yehova'nın Şahitleri söz konusu olduğunda, onlar vaftizi anlamsız kılacak kadar saptırdılar. Ve sonra, insanların amblemlere katılma hakkını inkar ediyorlar ve onların hazır bulunmalarını isteyecek kadar ileri gidiyorlar ve onları alenen reddediyorlar. Katolikler çocukları üzerlerine su serperek vaftiz ettiler ve İsa'nın koyduğu su vaftizinden tamamen kaçtılar. Rab'bin akşam yemeğine katılmaya gelince, onlar sadece yarım öğün, ekmek alırlar - belirli yüksek kitleler hariç. Dahası, şarabın paletten aşağı inerken sihirli bir şekilde kendisini gerçek insan kanına dönüştürdüğü yanılgısını öğretirler. Bunlar, Şeytan'ın tüm Hıristiyanların örgütlü din aracılığıyla yerine getirmeleri gereken iki gerekliliği nasıl saptırdığına dair sadece iki örnektir. Ellerini ovuşturuyor ve neşeyle gülüyor olmalı.
Hala emin olamadığınız herkes için, vaftiz edilmek istiyorsanız, bir Hristiyan bulun - her yerdeler - ondan sizinle bir havuza, gölete veya jakuziye, hatta küvete gitmesini isteyin ve İsa Mesih adına vaftiz edildi. Sizinle Tanrı arasındadır, vaftiz yoluyla "Abba ya da sevgili babam ”. Özel bir cümle veya bazı ritüel büyüleri söylemeye gerek yok
Kişinin sizi ve hatta kendinizi vaftiz etmesini istiyorsanız, İsa Mesih adına vaftiz edildiğimi söyleyin, devam edin. Ya da vaftiz edilirken bunu sadece kalbinizde bilmek istiyorsanız, bu da işe yarar. Yine burada özel bir ritüel yok. Var olan, yüreğinizde siz ve Tanrı arasında, vaftiz eylemi yoluyla onun çocuklarından biri olarak kabul edilmeye ve sizi evlat edinen kutsal ruhun fışkırmasını almaya istekli olduğunuza dair derin bir taahhüttür.
Çok basit ama aynı zamanda çok derin ve yaşamı değiştiriyor. Umarım bu vaftizle ilgili aklınıza takılan tüm soruları cevaplamıştır. Değilse, lütfen yorumlarınızı yorumlar bölümüne yazın veya firstname.lastname@example.org adresinden bana bir e-posta gönderin, cevaplamak için elimden geleni yapacağım.
İzlediğiniz ve devam eden desteğiniz için teşekkür ederiz.