Mimar ve Mimarlık
Mimar ve Mimarlık Nedir?
“Mimar” kelimesi, “usta inşaatçı” anlamına gelen Yunanca deyimden türetilmiş olsa da; pratikte “mimarlık” yavaş yavaş “inşa sanatı” çağrışımına kavuşmuştur. Bugün tüm mimarlar bunun bir sanat olduğunu kabul etmeyecektir. Bazıları bunun teknolojinin bir uygulaması olduğunda ısrar ederken, diğerleri bunun bir bilim olduğunu iddia edecekti. Bununla birlikte, ister tek bir bina, ister bir bina grubu, bir topluluk ya da bütün bir şehir olsun, disiplinin ürününün gerçek olduğu konusunda herkes hemfikir olacaktır -mimar sadece tasarım ve anlayışla ilgilense bile.
Gerçek şu ki, mimarlık, mühendisin özel alanı haline gelen köprüler, yollar ve bayındırlık işleri yapmaktan ziyade, yavaş yavaş binaların inşasında uzmanlaşan bir inşaat tekniği olarak başladı. Mimarlık bir teknik olarak başladı ve bir sanata dönüştü – bazen tekniği tamamen gölgede bıraktı. El sanatları ve zanaatkarlık olarak başladı (mimar asıl müteahhit-girişimciydi), sonra tasarım ve yönetime döndü. Mimarlık, bireysel evler, büyük birleşik yapı kompleksleri ve hatta bütün şehirlerle ilgilidir, ancak ikinci uzmanlık aynı zamanda şehir plancısının da alanıdır.
Mimari sayesinde mekan bölümlere ayrılmıştır: kullanılabilir iç alan vardır; toplam alan, yani kabuk ve araçlar; ve iç alan tanımlandıktan sonra dolaylı olarak değiştirilen dış mekan. Bu farklı mekan türlerinin beklenen gereksinimleri karşılama derecesi, bir mimari çalışmanın başarı derecesini belirler.
Sosyal Mimari
Mimariye bazen sosyal sanat veya sosyal teknoloji denir. Bu, mimarinin içeriği ve kapsamı açısından geçerlidir. Dahası, mimarlık sosyaldir, çünkü çok sınırlı da olsa toplumsal bir akımı ifade eder. Mimari üslup, tek bir mimarın, bir sınıfın, hatta bir neslin çabalarını değil, kendilerini tüm inançlarını ve özlemlerini temsil edecek şekilde ifade eden birçok insanın birkaç nesil boyunca çabalarını temsil eder. Örneğin, antik Yunanistan’da insanlar kerpiç duvarların üzerine ahşap çatılar inşa ederlerdi; birkaç yüzyıl boyunca bu özel yapı tarzı mermere uyarlandı. Bu mimarinin bir mucidi ya da özgün bir tasarımcısı yoktu, her tapınağın kalıcı bir stile ince ayrıntılarla incelik katan kendi ustası vardı. Bu, ifade ve biçim açısından sosyal bir mimariydi.
Mimari ihtiyaçlar
Tüketiciler her dönemde mimari ihtiyaçlarını miktar, hacim, maliyet, kalite ve içerik açısından tanımlarlar. Her toplumda barınma talebi vardır; Değişken, talep edilen barınmanın niceliği ve kalitesinde ortaya çıkar. En basit çabada tüketicinin ihtiyaçları ve talepleri örtüşür, çünkü tüketici her şeyden önce neyin vazgeçilmez olduğunu sorar, böylece ihtiyaçlarını otomatik olarak mümkün olana ayarlar. Gelirler ve teknoloji geliştiğinde ihtiyaçlar artarken daha önce bastırılan talep yükselmeye başlar; o zaman ihtiyaç ve talep arasında bir boşluk ortaya çıkar. Sonuç olarak, bastırılan talep ve ihtiyaçlar daha da artar, bu da arzın artmasına neden olur ve bu nedenle daha iyi ve daha yüksek mimari formlara doğru bir eğilime sahibiz. Mimari ihtiyaçlar ve talepler daha karmaşık hale gelip açık alanlara doğru genişledikçe, yollar ve meydanlar mimari önem kazanır. Daha sonra, çok basitten (örneğin, yol ve yükseklik haklarını tanımlayan düzenlemeler) çok ayrıntılıya (yüksekliklerin belirtilmesi, sanat eserlerinin eklenmesi vb.).