TÜYAP notlarının sonu… İzleyici, sorular bölümünde aslında klasik bir soru yöneltmişti Selim İleri ile Ayşe Kulin’e:
-Genç yazarlara tavsiyeleriniz nelerdir?
Onlardan gelen yanıt, günlük tutma çevresinde yoğunlaştı. Ayşe Kulin’in önerisi, iyi bir gözlemci olmak ve günlük tutmak yönündeydi. Böylece, el, yazmaya da alışmış olacaktı.
Selim İleri, dinleyenleri gülümseten bir anektod anlatmayı yeğledi:
-Edebiyat öğretmenim Rauf Mutluay, ‘Gerçek yazarlar günlük tutmaz.’ derdi. Ben de tutmadım. Büyük yazarların önemli günlükleri var…Yaş ilerledikçe gördüm ki, günlük tutamıyor insan. Günlük içtenlik gerektiriyor. Profesyonelleştikçe içtenlik kayboluyor.
Ayşe Kulin, içtenlikle bağlantılı olarak, mektuplaşmaların da kaybolduğunu söyledi ve mektup yazmayı önerdi. Ona göre, “Mektup, yazıyla aranızda kurulan bir köprüdür.”
Bir de bize taş attı ama yabana atılır cinsten değildi, genel zihniyet düşünüldüğünde:
-Zaten cümle kurmadan eğitiliyorsunuz. Hiç değilse günce tutun da…
Selim İleri, buradan sözü edebiyat eğitiminin önceliklerine getirdi ve iki hedef koydu:
-Yazar olma yetisi taşıyan insanların önünü açmak… Yaratıcı okumanın önünü açmak…
Selim İleri’nin sözünü ettiği büyük yazarlardan birinin, Tolstoy’un günlüğü için bir günlük notu düşmüştüm.