Erken dönem
Josip Broz Tito kariyerine devrimci olarak başladı ve uzun süredir hizmet veren Komünist Yugoslavya Cumhurbaşkanı olarak sona erdi. Tito, 7 Mayıs 1892'de şu anda Hırvatistan olan Avusturya-Macaristan'ın yönetiminde Kumrovec'te doğdu. Podsreda Köyü'nde, şu an Slovenya'da olan 7 yaşına kadar büyükannesinin bakımı altında büyüdü. Kumrovec köyüne yalnızca 1900'de ilkokulda devam etmek için ebeveynlerine döndü. 1907'de, 15 yaşındayken Tito, Sisak'ta bir makinist olarak çalışmak için evden ayrıldı. Orada Hırvatistan'ın Sosyal-Demokrat Partisi'ne katıldı. 1913 yılında, Benz otomobil fabrikası için çalışmak üzere Mannheim'a gitti ve daha sonra Daimler tarafından Avusturya'da test pilotu olarak çalıştı.
İktidara yükselmek
Tito, 21 yaşındayken Avusturya-Macaristan Ordusunda bir alay topluluğuna kurulduktan sonra katıldı ve görevlendirilmemiş subaylar için bir okula gitti ve onu Çavuş yaptı. 1914'te Galiçya'da Rusya'ya karşı savaşıyordu ve ordudaki en genç Başçavuş oldu. Daha sonra olağanüstü cesaret için Gümüş Cesaret madalyası verilecekti ve 1915'te Ruslar tarafından savaş esiri olarak kabul edildi. Bir Rus çalışma kampında, 1917'de kaçtı ve Bolşeviklere katıldı. o zamanlar Yugoslavya Krallığı haline gelmiş, o zaman Komünist Partiye katılmış ve 1934'te orada evlenmiştir ve geri dönmüştür. 1937'de Yugoslavya Komünist Partisi Genel Sekreteri olarak atandı ve o partiye 1980 yılında ölümüne kadar devam etti. .
Katılımlar
Ortak bir işçi, asker, ajitatör, mahkum ve Komünist Parti üyesi olarak geçirdiği yıllar boyunca Tito'nun geleceği için ülkesinin lideri olarak hazırlanmasına yardımcı olmuştur. 1945'ten 1980'e kadar Tito, Yugoslavya'nın devlet başkanıydı. Ülkesinin Komünist olmayan ülkelerle iyi ilişkiler kurmasını sağlayan kendi rahat Komünizm markasını getirdi. Bu dönemde, birçok Alman, İtalyan, Çekoslovakyalı ve Macar, Yugoslavya'da ağırlandı. Tito, 1960'larda ve 1970'lerde Yugoslavya için, Sovyetler Birliği ile ilişkilere ilişkin uyumsuzluk politikasının bir sonucu olarak ekonomik bir patlama yaşadı. 1971'de, altı cumhuriyetten (Slovenya, yerel Hırvatistan, Bosna-Hersek, Sırbistan, Karadağ, Makedonya ve Yugoslavya'nın Sosyalist Federal Cumhuriyetini oluşturan iki özerk eyaletten (Kosova ve Voyvodina) 22 üyeli bir Toplu Başkanlık oluşturdu. Led.
Zorluklar
Yugoslavya'nın lideri olarak Tito, hem yurtiçinde hem de yurtdışında birçok zorlukla karşılaştı. İç zorlukları, Hırvatların ve Slovenlerin, kârlarını Yugoslavya'nın daha az kârlı bölgeleriyle paylaşmalarındaki reddini içeriyordu. Sonuç olarak, bağımsızlık için liderlerinin çoğu sürgüne gönderildi veya Tito tarafından çalışma kamplarına gönderildi. Yurtdışından da, 1948’de, uyumsuzluk politikasının bir parçası olarak Sovyetler Birliği’nden ayrıldı ve ABD’nin Yugoslav’nın işlerine karışmamasına neden oldu. Bununla birlikte, bu onun ve Stalin arasında büyük bir boşluk yarattı ve 1949'da Yugoslavya'nın Uluslararası Sosyalist Devletler Birliği'nden çıkarılmasıyla sonuçlandı.
Ölüm ve Miras
Josip Broz Tito, Yugoslavya'da, vatandaşlarının refahını artıran birçok reform başlattı. 1974'te "yaşam başkanlığı" yapıldı, ancak 4 Mayıs 1980'de Tito, sol bacağının arteriyel tıkanmalar nedeniyle kesilip enfekte olması üzerine kangrene yenildi. Ardından gelen cenaze törenine 128 ülkeden devlet adamları, politikacılar, krallar ve prensler katıldı ve o zamana kadar tarihteki en büyük cenaze töreni oldu. Tito'ya olan bu saygı, Hizasız Bir Hareketin (Sovyetler Birliği'ne sahip ülkelerin) kurucusu ve II. Dünya Savaşı'nda Müttefik liderlerden biri olarak geldi. Yugoslavya'da ilk olan birçok değişikliği getirdi ve sonunda onu takip edecek liderlerin çoğunu teşvik etti. Bununla birlikte, iyi niyete rağmen, Tito, rakipleriyle sert bir şekilde başa çıkacak otoriter ve diktatör olarak eleştiriliyor. Bugün, Titovo Velenje (Slovenya'da), Titov Vrbas (Voyvodina'da), Titova Mitrovica (Kosova'da), Titovo Uzice (Sırbistan'da), Titograd (Karadağ'da), Titov Veles (Makedonya'da), Titova Korenica (içinde) kentleri Hırvatistan) ve Titov Drvar (Bosna-Hersek'te) hepsi onu onurlandırmak için adını aldı.