Küçüklüğümden beri göğsümün içinde pembe burunlu, şirin bir tavşan taşıyorum. Benimle birlikte büyüdü, büyüyor. Üzüldüğümüz zamanlarda konuşmak istedi, susturdum onu. Alkole boğdum. Kimi zaman da o ayrı ben ayrı ağladık. Bir tek ben biliyordum onu. Kimseye göstermedim.
Bazı geceler göğsümden çıkarıyorum, sohbet ediyoruz onunla. Gönlümüzü alıyoruz karşılıklı. İlişkiler böyle yürür. Çok yıprandık. Şimdi bu halde. Ama benim için hala pembe burunlu, şirin tavşan.