yelek
Bir vestiyer , İngiltere ve Galler'deki bir bucak için yerel laik ve dini hükümet için bir komiteydi ve başlangıçta bucak kilisesinin vestiyerinde veya kutsallığında bir araya geldi ve sonuç olarak halk dilinde "kıyafet" olarak tanındı.
Yüzyıllar boyunca vestiyerler tek fiili yerel yönetimdi ve yerel Kurulmuş Kilise başkanlığını kullanarak 19. yüzyılın ortalarına veya sonlarına kadar yerel, toplumsal bağış toplama ve harcamalara başkanlık etti. Daha cezai meseleler, malikane mahkemesi ve yüz mahkeme ve son zamanlarda Sulh Hakimleri tarafından ele alındı .
İlk güçleri gelenekten türemiştir ve yalnızca çok nadiren ortak hukuk tarafından onaylanmıştır veya Elizabethan Yoksullar Yasası gibi tüzüklerde ileri sürülmüştür . 1834'te Yoksullar Yasası sorumluluklarının kaldırılmasından önce yetkilerinin en yüksek noktasında, vestiyerler İngiliz hükümetinin bütçesinin beşte birinden çok azını harcadılar.
1894'te yerel yönetim reformlarında, sivil cemaatlerin oluşturulmasıyla vestiyerlerin laik ve dini yönleri birbirinden ayrıldı ve o zamandan beri İngiltere'de vestiyerin laik görevleri bucak konseyleri tarafından yerine getirildi . Onların dini görevleri, 1921'den beri dar görüşlü kilise konseyleri (PCC'ler) tarafından yerine getirildikleri İngiltere Kilisesi'nde kaldı . Yerel yönetimin bu laikleşmesine, Lord Salisbury ve 1895'ten 1895'e kadar birkaç Yüksek Whigs politikacısı tarafından yönetilen Tory Partisi yönetimleri tarafından başarısız bir şekilde karşı çıktılar . 1900.
PCC (kilise konseyi) bağlamında bir kamu hakkı devam etmektedir; örtüşen bir sivil cemaatin tüm üyelerinin yıllık PCC toplantısında konuşabilmeleri (örneğin, kilise görevlilerini atayabilir). Kilise için bir PCC tarafından vergiye hakkı chancel şeklinde birçok kilise mahalle bir paylaştırılır alan boyunca sorumlu (paylaştırılmış) yerel halk ve işletmelere olarak onarım kalıntılar, koro onarım sorumluluk bazı alanlarda tithes içinde ancak böyle başka vergilendirme değiştirildi .
Vestiyer terimi, İngiltere ve Galler dışında, örneğin İskoç ve Amerikan Piskoposluk Kiliselerinde, bir bölge kilisesinin seçilmiş yönetim organına ve yasal temsilcisine atıfta bulunmak için kullanılmaya devam etmektedir.
İngiltere ve Galler'deki Vestry komiteleri
Vestiyer komiteleri herhangi bir kanunla kurulmamıştı, ancak ortaçağ dar görüşlü yönetişimdeki köklerinden gelen yerel ihtiyaçlara göre her bucakta bağımsız olarak geliştiler. 17. yüzyılın sonlarında, ilçe sulh hakimleriyle birlikte kırsal İngiltere'nin hükümdarları haline gelmişlerdi. [3]
İngiltere'de, 19. yüzyıla kadar , bucak vestry komitesi bugünün equated dar kilise konseyleri artı laik yerel şimdi Sivil bir Bölge Konseyi yanı sıra bazı bölgelerde sorumluluğundadır iş, tüm yerel yönetim sorumlu Parish Konseyi ve diğer yerel olarak fakir yasasını yönetmek gibi faaliyetler .
kökenler
İngiltere'deki Anglo-Saksonlar arasındaki orijinal yerleşim birimi tun ya da kasabaydı. Sakinler, bu işi yapmak için kasaba tartışmasında veya toplantısında bir araya geldiler; bu toplantıda, erkeklere çeşitli pozisyonlarda yetki verildi veya görev verildi ve genel hukuk ilan edilecekti. Daha sonra, shire'ın yükselmesiyle , kasaba , yüz ve shire mahkemelerinde onu temsil etmesi için reeve ve dört en iyi adamını gönderecekti . Bununla birlikte, Sakson sistemindeki kasaba bağımsızlığı , kasaba toplantısının yerini alan feodal malikane mahkemesi leetine kaybedildi .
Meclisi mahalle böylece giderek, arazi mülkiyeti dinlendi tımar sistemi tarafından monte mahalle ile, malikanenin lordları (veya daha fazla bir malikânede artı commons, çorak arazi daha yeni bir kilise üzerinden bir malikane sunarak yerel din adamlarının ve dini kurumların uyum içinde atık) ve kilise yararına papazlık veya papazlık arazisi (glebelands) olarak ayrılan arazi. [4] Başlangıçta, malikane, kırsal ekonomide yerel yönetimin, ortak geleneklerin ve adaletin ana birimiydi , ancak zamanla kilise , kırsal yaşamın ve kalkınmanın temel unsurları açısından malikane mahkemesinin yerini aldı - yerel vergisini ürün üzerinden aldı. , ondalık . [4] Çok sayıda alt-infeudasyon, malikanelerin bölünmesi ve yeni bir ticari orta sınıf, eski feodal modeli erken Tudor döneminde büyük ölçüde aşındırdı ve 1530'larda Reformasyon ile ulusal olarak hızlanan değişiklikler , dini evlerin ve en büyük mülklerin el konulmasını gördü. Mary I ve diğerleri altında , sosyal ve ekonomik ihtiyaçlarla ilgilenmek için bucak sistemine dönüş. Bu değişiklikler, artan çeşitlilikte sivil ve dini talepler, ihtiyaçlar ve projelerle ilgilenen kasaba veya bucak toplantısına katılımı dönüştürdü. Bu yeni toplantı, muhtemelen sakinlerin en eğitimlisi olan bucak rahibi (rahip/rektör/rahip) tarafından denetlendi ve genel olarak vestiyer toplantısı olarak adlandırıldı. [5]
Güç büyümesi
Kırsal toplumun karmaşıklığı arttıkça, vestiyer toplantıları pragmatik olarak daha büyük sorumluluklar aldı ve bucak fonlarından ödemeleri kabul etme veya reddetme yetkisi verildi. Vestiyer komiteleri herhangi bir kanunla kurulmamış ve düzensiz bir geçici süreçte ortaya çıkmış olsalar da, onların gelişmesine izin vermek oldukça uygundu. Bu, yoksulları dar görüşlü bir temelde desteklemek için Edward ve Elizabethan sistemlerini yönetmek için bariz bir organ olduklarında uygundu. Bu onların ilk ve yüzyıllar boyunca başlıca yasal gücüydü.
Sivil sorumlulukların bu kademeli resmileştirilmesiyle, dini cemaatler ikili bir nitelik kazandı ve hem sivil hem de dini cemaatler olarak sınıflandırılabilir. İngiltere'de, 19. yüzyıla kadar, bucak kıyafeti, bugün genellikle dar görüşlü bir kilise konseyi olarak adlandırılan şeydi, ancak aynı zamanda, şimdi bucak konseyleri gibi sivil organlar tarafından ele alınan tüm laik cemaat işlerinden de sorumluydu.
Sonunda, vestiyer çeşitli görevler üstlendi. Cemaat katibi, yoksulların gözetmenleri, zangoçlar ve çöpçüler, polis memurları ve gece bekçileri gibi bucak görevlilerini atamaktan sorumlu oldu.
Yetkilerinin en yüksek noktasında, 1834'te Yoksullar Yasası sorumluluklarının kaldırılmasından hemen önce, vestiyerler ulusal hükümetin bütçesinin beşte birinden çok azını harcadılar. [5] 15.600'den fazla kilise kilisesi kendi kıyafetlerine baktı: kiliseler ve mezarlıklar, kilise kulübeleri ve çalışma evleri, bağışlanan hayır kurumları, pazar haçları, pompalar, poundlar, kırbaç direkleri, hisse senetleri, kafesler, gözetleme evleri, ağırlıklar ve teraziler, saatler ve itfaiye araçları. Ya da başka bir deyişle: kilisenin ve hizmetlerinin bakımı, barışın korunması, serseriliğin bastırılması, yoksulluğun giderilmesi, yolların onarılması, rahatsızlıkların ortadan kaldırılması, haşerelerin yok edilmesi, tefriş edilmesi. askerler ve denizciler, hatta bir dereceye kadar dini ve ahlaki disiplinin uygulanması. Bunlar, bucak ve memurlarına, yani yelek ve teşkilatına, arazi kanunu ve durumun gerektirdiği şekilde yerel gelenek ve uygulamalar tarafından yüklenen çok sayıda görev arasındaydı.
Bu etkinlik düzeyi, yönetimin artan bir karmaşıklığına yol açmıştı. Vestiyer komitesinin kararları ve hesapları bucak katibi tarafından yönetilecek ve bucak işlerinin kayıtları, kilisede tutulan ve üç farklı kilitle güvenliği sağlanan bir "bucak sandığı" içinde saklanacaktı. cemaat rahibi ve kilise bekçileri gibi kişiler tarafından tutulur .
kıyafet seç
Vestiyer , bir bucakta yaşayan ve ücret ödeyen tüm hane sahiplerinin genel bir toplantısı iken , [6] 17. yüzyılda, çoğunlukla kentsel olan bazı mahallelerdeki büyük nüfus artışı, toplantı yapmayı ve yürütmeyi giderek zorlaştırdı. Sonuç olarak, bunların bazılarında yeni bir beden, seçkin yelek oluşturuldu. Bu, üyeleri genellikle bir mülk niteliğine sahip olan ve büyük ölçüde kooperatif tarafından işe alınan seçilmiş cemaatlerden oluşan bir idari komiteydi . [6] Bu, büyük ölçüde topluluktan sorumluluk aldı ve verimliliği artırdı, ancak zamanla kendi kendini sürdüren bir elit tarafından yönetişime yol açma eğilimindeydi. [4] Bu komite aynı zamanda "yakın yelek" olarak da bilinirken , "açık yelek" terimi tüm vergi mükelleflerinin toplantısı için kullanılmıştır.
17. yüzyılın sonlarında, bir dizi otokratik ve yozlaşmış seçkin kıyafetin varlığı ulusal bir skandal haline geldi ve 1690'larda parlamentoya birkaç yasa tasarısı sunuldu, ancak hiçbiri yasa haline gelmedi. Reform için sürekli bir ajitasyon vardı ve 1698'de, tartışmayı canlı tutmak için Lordlar Kamarası , seçilmiş vestiyerleri reforme edecek bir yasa tasarısının, Seçilmiş Vestries Yasa Tasarısının her zaman yeni bir parlamentoda Lordların ilk işi olacağı konusunda ısrar etti. reform tasarısı kabul edildi. Tasarının İlk Okuması yıllık olarak yapıldı, ancak her yıl daha ileri gitmedi. Bu, bugüne kadar Lordlar'da kraliyetten bağımsızlığı savunmak için arkaik bir gelenek olarak, seçkin giysiler uzun süredir kaldırılmış olsa da devam ediyor. [3]
Reddetmek
Vestiyerin büyük bir sorumluluğu Yoksullar Yasası'nın idaresiydi, ancak Napolyon Savaşları'nı izleyen yaygın işsizlik vestiyerleri bastırdı ve 1834 Yoksullar Yasası Değişikliği Yasası uyarınca bu görev, tek mahalleler veya yoksullar için seçilmiş vasi kurullarına devredildi. daha geniş alanlar için hukuk birlikleri . Bu yeni organlar şimdi fakir kanun vergisini aldı ve sistemi yönetti. Bu yasa, yeleğin gelirinin büyük bir bölümünü ve görevlerinin önemli bir bölümünü ortadan kaldırdı.
Kıyafetler , belediye organlarına daha demokratik ve açık süreçler getiren 1835 Belediye Şirketleri Yasası'ndan kaçtı , ancak vestiyerin dini ve laik görevlerini ayırmak için kademeli bir hareket vardı. Vestries Yasası 1850 kiliselerde toplantı düzenlenmesini engelledi ve Londra'da, vestries çerçevesinde kurulan edildi Metropolis Yönetim Yasası 1855 Londra mahalle düzgün düzenlenmiş sivil kurumları oluşturmalarının, ancak herhangi bir dini görevleri yoktu.
19. yüzyıl ilerledikçe, bucak vestiyeri, laik görevlerini, belirli bir amaç için tek bucaklardan daha geniş alanlarda ortaya çıkan ve faaliyet gösteren artan sayıda yerel kurullara giderek kaybetti. Bunlar kendi oranlarını koyabildiler. Bunlar arasında 1848 Halk Sağlığı Yasası uyarınca oluşturulan yerel sağlık kurulları, 1853'te laik cenaze törenlerinin sorumluluğunu üstlenen Mezar kurulları ve 1875'te kurulan Sıhhi Bölgeler vardı . Birçok cemaatte kilise ücreti alınmaya son verildi. ve 1868'de gönüllü hale getirildi. [7]
Bununla birlikte, bu yerel organların çoğalması, yerel yönetim sorumluluklarının kafa karıştırıcı bir şekilde bölünmesine yol açtı ve bu, yerel yönetimde büyük ölçekli reform için bir itici güç haline geldi ve bu da 1894 Yerel Yönetim Yasası ile sonuçlandı . Bu kadar çok yerel organın sorunu , 1894 Yasası için meclis tartışmasında şunları söyleyen Yerel Yönetim Kurulu Başkanı HH Fowler tarafından dile getirildi ....
62 ilçe, 302 Belediye İlçesi, 31 İyileştirme Yasası Bölgesi, 688 Yerel Yönetim Bölgesi, 574 Kırsal Sıhhi Bölge, 58 Liman Sağlık Bölgesi, 2.302 Okul Kurulu Bölgesi ... 1.052 Defin Kurulu Bölgesi, 648 Yoksul Hukuk Birliği, 13.775 Kilise Cemaati ve yaklaşık 15.000 Sivil Mahalle. İngiliz vergi mükelleflerini vergilendiren toplam Makam sayısı 28.000 ile 29.000 arasındadır. Sadece bu yetki çokluğuna ve derecelendirme yetkisinin bu karışıklığına maruz kalmıyoruz, aynı zamanda bu Otoritelerin üyelerinin nitelikleri, görev süreleri ve seçim biçimleri de farklı durumlarda farklılık gösteriyor." [8]
Yasaya göre, seçilmiş kırsal bölge konseyleri ve kentsel bölge konseyleri sistemi getirildiğinde, laik ve dini görevler nihayet ayrıldı . Bu, tüm laik meseleleri bucak kıyafetlerinden çıkardı ve bunları yönetmek için bucak konseyleri veya bucak toplantıları yarattı. Cemaat kıyafetleri, yönetmesi gereken sadece kilise işleri ile kaldı.
Artık dini kullanım
1894'te sivil yetkilerin kaldırılmasının ardından, vestiyer toplantıları, İngiltere Kilisesi cemaatlerinde kilise meselelerini yönetmeye devam etti, ancak Dar görüşlü Kilise Konseyleri (Yetkiler) Tedbir 1921 Yasası halefleri olarak dar görüşlü kilise konseyleri kurdu . [9] O zamandan beri, vestiyer toplantısından geriye kalan tek şey, her yıl yalnızca dini cemaatin kilise görevlilerinin seçimi için toplanan cemaatçilerin toplantısı oldu . [10] Bu bazen "yıllık vestiyer toplantısı" olarak anılır. Vestiyer toplantılarının diğer tüm rolleri artık dar görüşlü kilise konseyleri tarafından üstlenilmektedir.
Vestiyer terimi , bir kilise cemaatinin işini yürütmek için cemaat tarafından seçilen bir meslekten olmayan üyeler grubunu ifade eden diğer bazı mezheplerde kullanılmaya devam ediyor . Bu olduğu İskoç , [11] ve Amerikan Piskoposluk Kiliseler ve böyle Avustralya, Kanada ve Yeni Zelanda gibi Anglikan kilise ilde. Amerikan Piskoposluk kilisesinde, vestry üyeleri genellikle yıllık olarak seçilir ve kilisenin yasal temsilcileri olarak hizmet eder. [12] İçinde Church of Ireland dönem "seçeneğini vestry" kilise işlerini yürütmek için seçilirler kilise üyelerini tanımlamak için kullanılır.
Mevzuat
Ayrıca bakınız
Referanslar
- Dipnotlar
- Bir vestiyer, bir kilisede veya sinagogda , kıyafetlerin tutulduğu ve din adamlarının ve koronun bu ayin kıyafetlerini ibadet hizmetleri için giydiği bir odadır . Cemaat kapları veya toplama plakaları gibi değerli veya kutsal eşyalar , genellikle güvenli bir kasada, evlilik ve defin kayıtları gibi resmi kayıtlarla birlikte saklanabilir. [ alıntı gerekli ]
- İn Welsh şapeller, oda konumu genellikle bir çay gömülmesi ya da yakılması sonrasında kiliseye cemaat döner zaman cemaat, özellikle aile üyelerine sunulan bir cenazeden sonra, [ kaynak belirtilmeli ]
- Notlar
- Parish Bildirimleri Yasası 1837
- İngiliz Tarihine Yoldaş. Charles Arnold-Baker, 2. baskı 2001, Routledge.
- Parish Hükümeti 1894-1994. KP Poole ve Bryan Keith-Lucas. Ulusal Yerel Konseyler Birliği 1994
- Arnold-Baker, Charles (1989). İngiliz Parishes ve Galler Topluluklarında Yerel Konsey Yönetimi . Uzun Çapraz Basın. ISBN'si 978-0-902378-09-4.
- Webb, Sidney ; Potter, Beatrice (1906), Devrimden Belediye Şirketlerine İngiliz Yerel Yönetimi , Londra: Longmans, Green & Co..
- Tate, William Edward (1969), Parish Chest: İngiltere'de dar görüşlü idarenin kayıtlarının bir incelemesi (3. baskı), Cambridge University Press.
- Yerel Konsey Yönetimi üzerine Arnold-Baker, 1989
- "İngiltere ve Galler Bill Yerel Hükümeti" . Hansard 1803-2005 . Birleşik Krallık Parlamentosu. 21 Mart 1893 . 2009-02-18 alındı .
- [1] - Dar görüşlü Kilise Konseyleri 1921 Tedbiri
- "Churchwardens Tedbir 2001 No. 1" . Legislation.gov.uk . Erişim tarihi: 24 Ağustos 2008 .
- İskoç Piskoposluk Kilisesi'ndeki vesayet görevleri
- "vestiyer" . episcopalchurch.org . Erişim tarihi: 4 Mart 2020 .
- Kısa Başlıklar 1896 harekete , bölüm 2 (1) ve Program 2
- "London Lives" da Londra Vestry komitelerine genel bir bakış. [2]