Fransız, filozof. Seçmeci tinselcilikle Condillac’ın duyumculuğunu uzlaştırmaya çalışmıştır.
Jean-Jacques-Severin de Cardaillac Lorrain’de doğdu, Paris’te öldü. Soreze Koleji’nde, papaz olmak için eğitim gördü. Cardaillac, 1789 Fransız Devrimi başlangıcında sarayda papaz olarak görev yaptı. Devrim sırasında tutuklandı, imparatorluk döneminde üniversiteye girdi. Montaban ve Bourbon kolejleriyle Paris Üniversitesinde felsefe okuttu. Daha sonra akademi müfettişi oldu ve ölünceye dek bu görevde kaldı.
Cardaillac, felsefe alanında, önce Fransız Devrimi ve Napoleon döneminde okullarda ders olarak okutulan Condillac ve öğrencisi Laromiguiere’den, daha sonra da derslerini izlediği Royer-Collard ve V.Cousin’den etkilenmiştir. Bu arada Alman felsefesini ve Kant’ın “Salt Aklın Eleştirisi”ni incelemiş, hiçbir felsefe okuluna bağlı kalmamıştır.
Değişik görüşleri benimseyen filozoflardan etkilenerek yazdığı Etudes Elementaire de Phüosophie adlı yapıtında, ne duyumculuğun ulaştığı düzeyi aşabilmiş, ne de tinselciliğin geldiği noktaya çıkabilmiştir. Yeni ve derin bir görüş getirememiş, ancak sağduyu ve gözlemlere dayanan bir öğreti geliştirmiştir. Cardaillac’a göre “ben”de duygu, bilgi ve istenç birbirine dönüştürülemeyen üç güç olarak bulunur.
Duygu, bilgi ve istencin nedeni değilse de koşuludur. Duygu hem insanı nesnelerle ilişkide bulunduran duyumu, hem de kendi benzerleriyle bağlantısını sağlayan ahlak duygusunu içerir. Bunun yanı sıra, izlenim ve düşünceyi birbiriyle doğrudan doğruya karşılaştırabilen oran duygusu ile kendini tanımaya ve başkalarını yargılamaya yarayan iç duyuyu da kapsar. Bütün düşünce ve yargıların kaynağı anlıktır. Deneye bağımlı olan ve öteki güçleri yönlendiren us, genel gerçekleri görür. Gözlem yoluyla yakalanan tikel ve olumsal nesnelerin arasından zorunlu olanları us seçer. Us gerçeği görmek, seçmek ve saptamak içindir.