kısa bir örneğini bir zamanlar anadolu'da
filminde görürüz.
kasvetli bir şekilde devam etmektedir cesedi arama işi, sinirler gerilmiştir, saatler süren yolculuk yormuştur herkesi ama, bambaşka dünyalarda olan iki insan vardır: arap ali ve doktor cemal.
önce arap ali'nin o uzun monologunu dinleriz, 'bizim buralarda böyle doktor' diye girer söze, 'kendi göbeğini kendin kesmek mecburiyetinde kalıyorsun bir yerde' diye devam eder. uzunca bir monologdur bu, kendi günlük sıkıntılarını dünyanın en büyük dertleriymiş gibi anlatır.
daha sonra doktor cemal'i görürüz güzel bir plan eşliğinde. 'iğdebeli'ne yağmur yağıyor' diye girer söze, 'yağsın, yüzyıllardır yağıyor, ne fark eder' diye devam eder. bir şairden alıntı yapar ve laflarını bitirir.
uzaklardan geçen bir trene bakarız bir sonraki planda. işte o plan bir çok şey anlatır.
şurada