Türk mitolojisinde, evrenin yaratılışı ile ilgili hikayelerde genellikle gökyüzü tanrısı Tengri ve yeraltı tanrısı Yer Suu önemli bir rol oynar. Bu hikayelere göre, Tengri ve Yer Suu bir araya gelerek evreni yaratırlar. Bu yaratılış hikayelerinde, evren genellikle bir yumurtaya benzetilir. Bu yumurta zamanla çatlar ve evren oluşur.
Bazı Türk mitolojilerinde ise, evrenin yaratılışı, bir suyun içinde yüzen bir ördeğin yumurtasından ortaya çıkar. Yumurta çatlar ve hayat başlar. Bu hikaye, Türk toplulukları arasında farklı varyasyonlarla anlatılır.
Türk mitolojisindeki diğer bir yaratılış hikayesi de, bir bozkurtun ortaya çıkışı ile ilgilidir. Bu hikayeye göre, Tanrı Ülgen, bozkurt şeklinde dünyaya iner ve ilk Türk hükümdarı Oğuz Han’ı doğurur. Oğuz Han ve onun çocukları, Türk halkının atası olarak kabul edilir.
Bazı Türk mitolojisine göre, evren başlangıçta karanlık bir boşluktu. Tanrıça Ülgen, bu karanlık boşluğun içinde süzülmekteydi. Ülgen, kendisini dışarıya doğru itti ve böylece boşluğun içinde bir güneş doğdu. Bu güneş, evreni aydınlatan ilk ışıktı.
Tanrıça Ülgen, aynı zamanda Tanrı Ulu Han’ın annesiydi. Ulu Han, evrenin yaratıcısı olarak kabul edilir. Ulu Han, önce yeryüzünü yarattı ve sonra gökyüzünü oluşturdu. Daha sonra Ulu Han, insanları yarattı. Türk mitolojisinde, insanların yaratılışıyla ilgili farklı hikayeler ve versiyonlar mevcuttur.
Türk mitolojisindeki evrenin yaratılışı ile ilgili inançlar, bazı yerel kültürlere göre değişiklik gösterir. Ancak, genel olarak, Türk mitolojisinde evrenin yaratılışı, karanlık bir boşluktan doğan bir güneşle başlar ve Tanrı Ulu Han tarafından yaratılır. Bu yaratılış hikayesi, Türk mitolojisi ve halk inançları üzerindeki etkisini sürdürmüştür ve Türk kültürünün birçok yönünde yansımaları görülebilir.