2'in Yeni Zelanda Bölümü ve keşif destek birimlerine ek olarak, Yeni Zelandalıların ayrıca Mareşal Erwin Rommel'e göre bile alan efsanevi keşif ve sabotaj birimleri olan ünlü Çöl Uzun Menzilli Gruplarında (LRDG) görev yaptığını belirtmek gerekir. Birlikler, düşmanın ana ordu güçlerinin eylemlerinden kaynaklanan kayıplarla karşılaştırılabilir hasarlar. Haziran ayında, çölde savaşın özelliklerini analiz eden 1940, yalnızca bir asker değil aynı zamanda Sahra'yı inceleyen bir bilim insanı olan İngiliz Binbaşı Ralph Bagnold, Kuzey Afrika'da keşif ve sabotaj yürütebilecek özel gruplar oluşturmanın gerekli olduğu sonucuna vardı. Libya'daki İtalyan kuvvetlerine karşı operasyonlar. Komutanlığı İskenderiye'de yöneten General Archibald Wavell ile bir araya geldi ve desteğini aldı.
Kendisi Kuzey Afrika'da büyük bir hizmet deneyimine sahip olan general, Major Bagnold'u mükemmel bir şekilde anladı ve destekledi, bu özel kuvvetlerin yaratılması için ona öncülük etti. Daha sonra sadece kendilerine uygun personel ile personel kalmaya devam etti. Sadece çölde keşif operasyonlarına katılmak için iyi bir asker olmak yeterli değildi. Sadece iyi bir askeri eğitim ve fiziksel form değil, aynı zamanda psikolojik istikrar, sıcak çölde uzun süre kalabilmeyi gerektiriyordu. Özel Kuvvetler biriminin asıl adı olarak Uzun Menzilli Devriyesini yenilemenin olası yollarını göz önünde bulundurarak, Binbaşı Bagnold, 2'in Yeni Zelanda bölümündeki personelini seçti.
Binbaşıya göre, Yeni Zelanda'da büyüyen bölümün askerleri ve memurları, oluşturdukları bölüm için mükemmel adaylar olabilir. Beklenildiği gibi, birçok Yeni Zelanda askeri Uzun Menzilli Karakoluna katılmak için gönüllü oldu. Ancak Binbaşı Bagnold, öncelikle bölümdeki 27 makineli tüfek taburunun askerleri ve ayrı bir bölüm süvari alayı ile çalışan sıkı bir seçim yaptı. Sonuç olarak, 2 teknik uzmanları ve lojistik hizmetleri de dahil olmak üzere 85 memurları ve 18 çavuşları ve askerleri seçildi. Böylelikle, yalnızca birliklerin yerleştirilmesi hakkında gizli bilgiler elde etmekle kalmayıp, aynı zamanda sabotaj işlemek, düşmanın personelini ve ekipmanını imha etmek olan birimlerin omurgasını oluşturdu. Kasım ayında, 1940 Uzun Menzilli Devriyeleri, Desert Long Range Grubu olarak yeniden adlandırıldı, ardından İngiltere ve Rodezya birimlerinden gelen gönüllüler Yeni Zelanda gönüllülerine eklendi. Sahra Çölü'ndeki devriyelerin hareketleri hakkında pek çok şey yazıldı, bu yüzden yapıları, silahların özellikleri, teçhizatı ve eğitimi hakkında daha ayrıntılı durmak hiç mantıklı gelmiyor. Akdeniz’den Kuzey Çad’daki Tibesti Yaylalarına kadar tüm Libya çölünde devriyelerin işletildiğini belirtmek gerekir. Yeni Zelandalı askerler “çöl gruplarının” eylemleri sırasında mükemmel olduklarını kanıtladılar ve hem büyük cesaret hem de iyi askeri eğitim gösterdiler.
Bu arada, Haziran 1942'de Mareşal Rommel’in birlikleri Müttefikleri yenmeyi ve doğuya doğru ilerleyerek savunmaları kırmayı başardı. Aceleyle, 2. Yeni Zelanda Bölümü'nün ana birimleri, El Alamein'in ünlü savunmasında yer alan Suriye'den konuşlandırıldı. Doğuya yönelik saldırı sırasında, Mareşal Rommel'in ordusunun gücü önemli ölçüde azaldı - hem personel hem de ekipmandaki büyük kayıplar etkilendi. El Alamein yakınlarındaki belirleyici savaş zamanında, Nazi kuvvetleri sadece iki tank bölümler ve 270 tank. İki tank bölümü ve 300 tank, İtalyan komutasının emrindeydi, ancak İtalyan tanklarının çoğu, yaklaşan savaşta önemli bir rol oynayamayacak kadar modası geçmişti. Nazilerin ve İtalyanların aksine, Müttefiklerin 1000'den fazla tankı vardı ve bu da zırhlı araçlarda büyük bir avantaj yarattı.
23 ekim ayından 4 ekim ayına kadar 1942 ünlü El Alamein Muharebesi devam etti ve Erwin Rommel'in Mısır'dan çekilmesi ile sona erdi. Geri çekilme sırasında, Rommel karayolu taşımacılığını İtalyanlardan aldı, bu da 4 İtalyan bölümlerinin toplamda 30 binlerce birlik teslim olmasını sağladı. Ancak Müttefiklerin kayıpları çok büyüktü. İngiliz kuvvetleri 13'i kaybetti 560 insanları öldürdü, yaralandı ve kaybetti. % 58, İngilizler için, Aussies için% 22, Yeni Zelandalılar için% 10, Güney Afrikalılar için% 6 ve Hintliler için% 1 olmuştur.
Yeni Zelanda'nın ünlü 28 Taburu, yerli Yeni Zelanda Polinezya Maori halkının temsilcileri tarafından görevlendirilen 2 Bölümü, El Alamein savaşı sırasında kendilerini iyi gösterdi. Bilindiği gibi, Maori her zaman militanlık ve yüksek mücadele ruhu ile ayırt edildi, ama ondan önce geçmişte yapılan savaşlarla ilişkiliydi - kurumlararası ve sömürgecilere karşı. El Alamein savaşı bir kez daha Maori'nin modern savaşta mükemmel bir şekilde savaşabileceğini gösterdi. Tebag geçidinde Maori savaşçıları Wehrmacht'ın motorlu piyade taburunu tamamen tahrip etti. Savaşta cesaret gösterdiği için İkinci Teğmen Moana-Nui-a-Kiva Ngarimu, ölümünden sonra Victoria Haçı aldı.
Rommel'in El Alamein savaşındaki ikinci yenilgisi, Kuzey Afrika'daki Alman-İtalyan kuvvetlerinin tam bir fiyaskouna yol açtı. Zaten 20 Kasım 1942, İngiliz birlikleri Bingazi'yi ele geçirdi ve sonra Libya'ya gitti, Tripolitania'yı işgal etti ve Tunus sınırlarına gitti. Yeni Zelanda bölümü ayrıca Libya'daki taarruza ve daha sonra Tunus operasyonuna katıldı. Mayıs ayında 1943, Afrika'daki Alman kuvvetleri teslim olmak zorunda kaldı. Yeni bir aşamaya başladı hikayeler batı cephesinde Yeni Zelanda birliklerinin varlığı. Nazi’nin Afrika’daki teslimiyetinden sonra, Yeni Zelanda bölümü, Mısır’a taşınma emri aldı. Yeni Zelanda birliklerinin kayıplarını Afrika'daki düşmanlıklara katılmaya başladıkları andan Nazi birliklerinin teslimine kadar hesaplamak da mümkündü. 2989 askerlerini ve memurlarını öldürdü, 7 hakkında binlerce insan yaralandı. 4041 Yeni Zelandalı asker düşman tarafından ele geçirildi.
Yeni Zelanda birliklerinin Kuzey Afrika’daki savaşa katkısı İngiliz komutanlığı tarafından fazlasıyla derecelendirildi. Göreceli olarak az sayıdaki Yeni Zelanda birliğine rağmen, Güney Pasifik'teki küçük bir ada ülkesi, en iyi şekilde, Alman-İtalyan birliklerinin yenilgisine ve Kuzey Afrika topraklarının Nazi ve Faşist işgalinden kurtarılmasına katıldı. Bununla birlikte, Kuzey Afrika'daki Yeni Zelanda bölümünün 2 bölümünün faaliyetleri bitmedi. Temmuz ayında 1943, Müttefik komutanlığı çok başarılı bir Sicilya operasyonu başlattı ve bunun sonucunda Sicilya, Alman ve İtalyan birliklerinden kurtarıldı, ardından İtalya'daki Müttefik kuvvetlerinin inişine ilişkin tüm ön şartlar uygun görüldü. 3 Eylül 1943 g.İngiliz 8 Ordusu birlikleri Messina Boğazı'nı zorlamaya başladı ve daha sonra Reggio di Calabria civarında, Calabria'nın güney batısına indi. 8 Eylül 1943 İtalya teslim oldu, ancak topraklarında görev yapan çok sayıda Alman birliği, Müttefiklere teslim olma niyetinde değildi ve uzun vadeli direnişe hazırdılar. Bu nedenle, Apennine yarımadasındaki savaş devam etti.
Yeni Zelanda bölümü, Sangro'dan ilerlemede 8 Indian Infantry Division'ı desteklemekteydi. 28 Kasım 1943 Yeni Zelanda birimleri, düşman pozisyonlarına saldırıda aktif rol aldı. 2 Aralık 1943 Yeni Zelanda birimleri Castel Frentano'yu aldı. Ön hattın istikrara kavuşturulmasından sonra, 1944'in baharında, Yeni Zelanda bölümünün 2'in bir kısmı İtalya'nın batı sahiline yerleştirildi. Arezzo'nun fırtınası olan Monte Cassino, Floransa, Faenza, Padua, Po nehrinin çıkışı - İtalya kampanyasının tüm bu sayfaları Yeni Zelanda bölümünün 2'in onursal tarihine yazılmıştır. Böylece, Yeni Zelandalılar, Floransa'nın ele geçirilmesinde, düşmanın şiddetli direnişini bastırmayı başararak öncü bir rol oynadılar.
Apennine Yarımadası'ndaki savaşın özellikleri, Yeni Zelanda komutasının 2 bölümünü yeniden düzenlemesini istedi. Özellikle, 22 Taburu ve Bölücü Süvari Alayı, normal piyade birimlerine dönüştürüldü. Ayrıca uçaksavar alayını dağıtmaya ve personelini piyade birimlerine devretmeye karar verildi. Arka üniteler düşürüldü, fakat en önemlisi bölüme yeni bir yenileme geldi. Bunlar Pasifik'te hizmet veren Yeni Zelandalılardı, ancak ihtiyaç duyulduktan sonra birçok Yeni Zelanda'da Avrupa'ya transfer oldu. Çok sayıda yorgun askerin işe alımının gelmesi sayesinde evlerini değiştirmeyi ve göndermeyi başardı. İtalya’daki çatışmalar sırasında Yeni Zelanda Piyade Taburunun yapısı şu şekilde gözüküyordu: 1) tabur merkezi - 51 asker ve subay; 2) personel şirketi - 236 adam, şirket yönetimi, iletişim müfreze takımı, makineli tüfek müfreze takımı, harç müfreze takımı, zırhlı asker müfreze takımı, tank karşıtı müfreze ve idari müfreze; 3), her biri 123 görevlileri de dahil olmak üzere her biri 5 adamlı üç tüfek şirketi. Yeni Zelanda bölümünün toplam piyade taburu 2'i, 779 görevlisi de dahil olmak üzere 33 askeri personeli idi.
Kuzey Afrika kampanyasında olduğu gibi, Maori savaşçıları İtalya'da kendilerini iyi gösterdiler. Yeni Zelanda yerlilerinin oluşturduğu 28 Piyade Taburu, yalnızca 1944 yazında savaş operasyonlarına katılmaya devam ederek tamamlanıp hizmete geri döndü. Maori taburunun "iş kartı", askerlerinin inanılmaz cesaretini korudu; ikinci bir düşünce olmadan düşmanın üstün birimlerine yürüdü. İtalyan kampanyası sırasında Maori savaşçılarının savaş alanındaki kahramanca davranışlarına birçok örnek var. Örneğin, Özel Nia-Nee, bir el bombası ile on bir Nazi askerini imha etti. Cassino'daki savaşlar sırasında, 28 Piyade Taburunun A ve B şirketleri, ölümünü 24 saat boyunca üstün düşman kuvvetlerinin önünde tutan personelin% 60'inde kaybetti. Nisan ayında, Bologna'nın eteklerinde bulunan 1945, 9-Yeni Zelanda bölümünün bir parçası olan 2-th tugayının bir parçası, Wehrmacht'ın seçkin 4-inci paraşüt bölümü ile savaşlarda bulundu. Yeni Zelanda ordusu için, paraşütçülerle savaş özel bir öneme sahipti. Gerçekten de, uzak 1941 yılında, Yeni Zelanda birimlerini Girit adasındaki konumlarından “yok eden” paraşütçüler oldu, bu yüzden Yeni Zelanda komutasının Alman paraşütçülere kendi puanları vardı. Ve bu sefer, Yeni Zelanda telafi edebildi. Bir memur da dahil olmak üzere birçok Alman paraşütçü esir alındı.
Yakın bir zafer hissi, dünyanın diğer ucunda kendi ülkelerinden savaşmaktan bıkmış olan Yeni Zelanda askerlerinin ruhunu önemli ölçüde arttırdı. Dahası, her gün Nazilerin konumu giderek daha moral bozucu hale geldi. İtalya'da partizan oluşumları faaliyete geçti, bu da yerleşimleri serbest bıraktı ve bir şehre giren müttefikleri daha önce serbest bırakan partizanlar tarafından karşılandılar. Bu arada, İtalya ile Yugoslavya arasındaki uzun süredir devam eden tartışmaların konusu olan Trieste şehrini işgal eden Yeni Zelanda bölümü idi. 2 Mayıs 1945 Binbaşı General Freiberg komutasındaki Yeni Zelanda birimleri, hızlı bir şekilde Trieste şehrine girdi ve içindeki kilit pozisyonları işgal etti. Eski bir kalede bulunan Alman Trieste garnizonu teslim olmaya zorlandı ve 22 taburu komutanı kalenin teslim edilmesini kabul etti. Trieste'nin ele geçirilmesi, Yeni Zelanda bölümünün Avrupa'daki düşmanlıklara katılımına son dokunuşlardan biriydi. 1 Nisan ve Mayıs ayı başlarında 1945 arasında, 2 Bölümü önemli ölçüde daha az kayıp yaşadı - 241 kişi öldü, 1150 kişi yaralandı. İtalya'da bulunan Yeni Zelanda askerleri Nazi Almanya'ya karşı kazanılan zafer büyük bir coşkuyla karşılandı.
II. Dünya Savaşı sırasındaki Yeni Zelanda bölümünün 2'in üçüncü bölümüne - Yunanistan'da kavga etmekten ve İtalya'nın kurtuluşuyla sona ermesini emreden Binbaşı General Freiberg, daha sonra astlarının Hitler Almanya ile savaşta bir rol oynadığını, Yeni Zelanda tarafından hazırlananların çok üstünde olduğunu söyledi. silahlı kuvvetlerinin mütevazı gücü. Yeni Zelanda askerlerinin düşman ve koalisyon müttefiklerine karşı kazandıkları zafere katkıları büyük beğeni topladı. Düşman gelince, Alman generalleri Yeni Zelandalıların cesaret ve askeri eğitimine haraç ödedi.
Yeni Zelanda ordusu için Avrupa ve Afrika’da savaşmak, İkinci Dünya Savaşı’nın bölümlerinden yalnızca biriydi. Pasifik Okyanusunda kalan Yeni Zelandalıların Japonya'ya karşı savaşabilmesi için daha az ağır savaşlara katlanmak zorunda kalmadı. Onları aşağıdaki materyalde anlatacağız.