Sınır kapısına HRANT DİNK, Yerevan'da enstitüye AGOS adı verilmeli.
Geride kalanların onun hayallerini gerçekleştirmesi ölümsüzlüğünü perçinliyor. Adına, mirasına kurulan vakıf, yaşarken belki Hrant'ın aklına bile gelmeyecek faaliyetler/atılımlar gerçekleştirdi. Dünyaya örnek oldu. Hrant Dink cesareti, Türkiye-Ermenistan ilişkilerinin halklar arasında da geliştirilmesi için Agos'un bir ayağının mutlaka Ermenistan'da olması gerektiğini düşünür-söyler, çevresiyle de tartışırdı. Talep de söz konusuydu. Lakin fitili yakan Agos bugün o ateşin gerisindedir, önünde değil. İstanbul'da gazete merkezi mütevazi bir enstitü gibi kör-topal-iştahlı hizmet verirken Ermenistan'da aynı ortam yakalanabilirdi, yaratılmalıydı. Kapı numarası Agos olabilirdi. İnsan kaynağı da hazırdı. Vakfın Yerevan'da bir temsilcisinin olması buradaki niyeti ve açlığı karşılamaz. Bugün de Yerevan'da Ermenistan-Türkiye karşılıklı irtibatına, Ermenistan'da sosyal kültürel projelere hizmet edebilecek Türkiye'den bir adresin ihtiyacı, özlemi hep konuşulur. Daha da konuşulacak.
Engeller, sorunlar, ama'lar çok, Hrant Dink yok. Bu hayal henüz gerçekleşmedi.
Fotoğraf: 90ların sonu. Agos'un 2. ofisinde bir öğle arası. Sevan Ataoğlu sağ başta.
Resimler
E-Bülten
Bültenimize abone olun ve en yeni güncellemelerimizi doğrudan gelen kutunuza alın.