McLaren F1 takımı Suudi Arabistan Grand Prix’sına nasıl hazırlanıyor?
Formula 1 her zaman kendi tarihine aşık bir spor olmuştur, ancak bu sevda tamamen sembolik olmaktan daha fazlasıdır.
Drama, ilham ve genel ihtişam için geniş bir alan olsa da, sayı kırmanın değeri göz ardı edilemez.
Scoutlar gibi, F1’in mantrası da ‘hazırlıklı olmak’. Geçmiş performans her zaman bir sonraki yarışın temelidir.
McLaren Teknoloji Merkezi’nin labirent undercroft’unun derinliklerine inerseniz Bruce ve Denny günlerine kadar uzanan kurulum sayfaları bulursunuz ve şu anki yarış mühendisliği bölümü tarihinin o kadar derinlerine inmezken, yarış hazırlığının normal seyrinde, son birkaç yıllık yarış verilerini dikkatle incelerler.
Stratejistler bir Güvenlik Arabası olasılığı gibi şeyleri yargılamak için on yıl kadar geriye bakabilirler. Ama bunu yapamazsan ne olur?
Yaklaşan yarış veri açısından bir kara delik olduğunda ne olur? Bu birçok şekilde geliyor ve çoğunu bu sezonun sonunda yaşıyoruz.
Yas Marina, Cidde’den sonra, yeni bankalı köşeleri ile, iyi bilinen bir miktarın yeni bir şeye dönüştürüldüğü hafif versiyondur; Aksine, Losail, son kez F1’in bir test seansı kadar ziyaret etmemiş olması ve diğer dört tekerlekli kaynaklardan gelen bilgilerin en iyi ihtimalle kabataslak olmasıyla daha sert bir meydan okuma sundu.
Bununla birlikte, Katar Grand Prix’sini planlamak, o kadar yeni bir pistte düzenlenen Suudi Arabistan Grand Prix’sinden çok daha kolaydı, boya hala kuruyor.
Peki, takım hazırlanmak için ne yapar? Birçok insan sürprizlerden hoşlanıyor ve kesinlikle hiçbiri bir Formula 1 takımı için yarış mühendisliği veya stratejisinde çalışmıyor. Bir yarıştan önceki haftalarda ve aylarda planlama, takım piste ulaştığında tahminleri en aza indirmekle görevlidir. Bu çok önemli.
Sınırlı zaman ve sınırlı taze lastik indirimi ile, özellikle bu sezon daha kısa antrenman seanslarında pistte bir şeyler denemek için çok fazla fırsat var.
Temel araç iyiyse, bu kurulum deneyleri temel sorunları düzeltmek yerine performans eklemekle görevlendirilebilir. Strateji ile benzer bir hikaye: eğer takım olası strateji hakkında net bir fikirle gelirse, temel stratejik parametreleri araştırmak için antrenman seansı lastik tahsisini dağıtabilir: örneğin, yarışın açık bir Soft>Medium olması bekleniyorsa, Hard’da çoğu koşu turunu harcamak zaman kaybı olacaktır, tek durak.
Çoğu devrede, son birkaç sezondaki geçmiş veriler, bu temel varsayımların yapılmasında yol gösterici ilkedir ve yılın bu noktasında, yılın ilk yarısında ziyaret edilen benzer devrelerden elde edilen verilerle birlikte kullanılır. Yeni bir parça için geçmiş veriler mevcut değildir. Bu nedenle takımın her bir parçası ilk ilkelerden hazırlıklarına başlamak zorundadır.
Strateji ve Sportif Direktör Randy Singh, “Pit-loss, lastik davranışı, sollama,” diyor ve strateji önerilerinde bulunmadan önce grubunun anlaması gereken ana konuları işaret ediyor.
“Kaç durak yapma olasılığımız olduğunu, yarış stratejisinin ne olacağını, hangi lastiklerin tercih edildiğini ve benzerilerini öğrenebilmemiz için tüm temel parametreleri anlamamız gerekiyor.
Piste gitmeden önce bunu bilmek istiyoruz, çünkü bu bilgi, cuma ve cumartesi günü hangi lastikleri kullandığımızı [ve tahsisattan] kaldıracağımızı etkileyecek.”
Lastikler için görev, pist düzeninin etkisini tahmin etmektir: onlara ne kadar enerji dökülür; yüzeyin ne kadar pürüzlü olduğu; tahıl veya kabarcık olasılığı olup olmadığını.
Simülasyon araçları – hem çevrimdışı tür hem de döngüdeki sürücü simülatörleri – son derece karmaşık hale gelse de, lastik performansını tahmin etmek zor olmaya devam ediyor ve ekip, Pirelli’nin ilk değerleri sağlamak için yüzeyin aşındırıcılığı (veya eksikliği) konusunda topladığı pist taramalarına ve verilere güveniyor.
Randy, “Yeni bir devrede, normal bir etkinlikten daha fazlası, etkinlik öncesi beklentilerinizden bir şeylerin değişmesini bekliyorsunuz,” diyor ve “bu yüzden lastiklerin FP1’de nasıl davrandığını kontrol etmek ve ardından FP1 içinde bile önlemleri güncellemek için normalden daha fazla çaba olacak ve aynı zamanda bir sonraki seans için ne yapmak istediğimize bakacaksınız.”
Yeni bir devrede pit-loss ‘ı -pit-stop yaparak kaybedilen zaman- çalışmak için ekibin elinde çeşitli yöntemler vardır.
Randy, “Çukur kaybını tahmin etmenin birkaç yolu var”, diye onaylar. “Basit olan sadece devre düzeni çizimlerini kullanmaktır: insanların yarış çizgisinde ve pitlane boyunca ne kadar hız yapacağını anlamaya çalışabilirsiniz ve bu, çukur-kaybı tahmin etmemize yardımcı olan simülatörümüze de sahip olsak da, çukurlaşmayan bir arabaya karşı ne kadar ek zaman aldığını anlamanıza yardımcı olur.”
Strateji tartışmasının son unsuru sollama etrafında döner. Sollamanın çok zor olmasının beklendiği pistlerde – monako, Imola, Hungaroring, örneğin – antrenman seanslarının kullanımı ve nihai kurulum, sıralama lehine yoğun bir şekilde önyargılı: bir geçişi etkilemenin basit olması beklenen pistlerde – örneğin Şanghay veya Bakü – yarışa hazırlık çok önemli olarak kabul edilir:
Randy, “Simülatör sürücülerimiz de dahil olmak üzere tüm sürücülerimizden bunun ne kadar zor veya kolay olacağı konusunda sürücü geri bildirimleri alıyoruz,” diyor.
“Ayrıca, nasıl karşılaştırılacağı hakkında bir fikir edinmek için yeni bir pistin pist düzenini ve diğer pistlerden benzer bölümlere sahip bölümlerini ölçüyoruz.
Bundan, sollama deltasının nereye düştüğüne ilişkin bir tahminde bulunuruz. Ve yine, cuma günü FP1 ve FP2’de bunu güncelleyeceğiz, sürücülere başka bir aracı ne zaman takip ettiklerini veya takip edildiklerini, savunmanın veya sollamanın ne kadar kolay olduğunu soracağız.”
Simülasyon, simülasyon, simülasyon
Eğer strateji departmanı ne yapmak istediğimizi belirlerse, yarış mühendisliğinin görevi bunu nasıl yapacağımızı bulmaktır.
Tüm bu çalışmalar büyük ölçüde simülasyon kullanımına dayanır – ancak hepsi çoğu insanın varsaydığı şekilde değil.
Döngüdeki sürücü simülatörü dikkat çekme eğilimindedir, ancak ekibin simülasyon çabalarının büyük kısmı çevrimdışıdır ve kanat seviyelerini, sürüş yüksekliklerini, sertlikleri vb.
En umut verici sonuçlar daha sonra döngüdeki sürücü simülatörüne aktarılır. Burada test ve geliştirme sürücülerimiz Oliver Turvey ve Will Stevens, kurulumu iyileştirmek için simülatörün kendi mühendislik ekibiyle birlikte çalışıyor.
Bu sürece yarıştan aylar önce başlıyorlar, ancak tarih yaklaştıkça, sürece eklemek ve kendi hazırlıklarını yapmak için sim’e gelen yarış sürücüleri ve kendi mühendis ekibiyle sim zamanını paylaşıyor olacaklar.
Cidde Corniche Pisti için Oliver, sonbaharın başlarında devreyi sim-ing’e başladı; yarış pilotları, Katar’daki son yarışın ardından seanslarına başladı.
Bunun değeri elbette simülasyonun kalitesine bağlıdır. Yerleşik bir pistle, çeşitli veri kaynakları mevcuttur ve ekipler hazır haritalar satın alabilir ve bunları önceki yıllardan kendi telemetrileriyle birleştirebilir, taramaları ve diğer veri noktalarını izleyerek çok doğru bir şey üretebilir.
Yepyeni bir devreyle, biraz daha basit. Haritalar, devre tamamlanmadan önce mimari çizimlerden oluşturulmuş ve devre hakkında daha fazla şey bilindiği için daha fazla sadakat eklenir – belki de 3D taramalardan veya Pirelli verilerinden.
Randy, “Simülatördeki haritalar oldukça iyi” diyor. “Sürücülerin antrenman yapmasına ve piste aşina olmalarına yardımcı olmak için bunları kullanabiliriz.
Cuma günü sadece iki saatlik sınırlı çalışma ve gerçekçi olarak sadece dört lastik seti ile, sürücülerin pisti öğrenmek için mümkün olduğunca az zaman harcadığından ve performanslarını optimize etmek için çok daha fazla zaman harcadığından emin olmak istiyoruz.”
Cuma geldiğinde
Tanınmış bir devre için bile, simülatör tamamen sadık değildir: yüzeyler değişir ve yamalanır, çökme dalgalanmalar yaratır, kerbler değiştirilir, hava yıldan yıla değişir ve Cuma günkü ilk koşular genellikle eski ve yeni arasındaki farkları bulmakla ilgilidir.
Yeni bir devreyle, durum daha da fazla. “Simülatör mükemmel olmayacak,” diyor Randy. “Sürücülerin pistin tam doğasına gerçekten aşina olmak için pratikte tur atmaları gerekecek: tam olarak nerede fren yapabileceğiniz; kavrama seviyesi nerededir; Kullandığınız farklı referans noktaları var mı? Cuma gününün büyük bir kısmı sürücü tanıma olacak.”
Piste alışmak zorunda olan sadece sürücüler değil. Off-line simülasyonlar otomobil için bir taban çizgisi geliştirmiş olacak – ancak her zaman yerleşik bir pistte arka planda gerçekleşirken, yeni bir devrede ön planda ve ortada olan her türlü mekanik kontrol ve denge vardır.
Pistteki sürücüler, simülatördeki test ve geliştirme sürücüleri tarafından desteklenen normalden daha fazla tur atarken, mühendislik çabası aracın yeni pistin zorluklarıyla başa çıkabildiğinden emin olmak için çok çalışacak – ancak çok muhafazakar değil ve performansı masada bırakmıyor – vites kutusu yağ sıcaklıklarından tahtaya giyilecek her şey kasıtlı olarak incelenecek.
Bunların hepsi bir araya getirildikten sonra, diğerleri gibi yeni bir piste yaklaşabilmeliyiz. Amaç, Cumartesi akşamı elemelere katılarak, Cidde Corniche Pisti’nin Monza veya Interlagos kadar rahat ve tanıdık olmasıdır… Eğerödevimizi doğru yaptıysak. şeklinde tamamladı hazırlıkları.