Küreselleşmenin ilk olarak ne zaman başladığı konusunda değişik fikirler bulunmaktadır. Bu durumun küreselleşmenin ekonomik, siyasi, kültürel ve sosyal alanlarda etkilerini gösteren çok boyutlu bir yapıya sahip olmasından kaynaklandığını söyleyebiliriz. Küreselleşme, tarih süreci anlayışı içerisinde ulaştığımız toplumsal bir olgudur. Teknoloji bu süreci hızlandıran ve kolaylaştıran genel ve geçer bir araç olmuştur. Küreselleşmenin ekonomik boyutunu amaç kabul edersek; küreselleşmenin siyasal boyutu ekonomik boyut için bir araç, kültürün ise, bütün bu boyutların gerçekleşmesi için nihai bir hedef olduğu gözler önündedir. Sonuç olarak, küreselleşme, uzun bir değişim sürecidir; İlhan’ın belirttiği gibi küreselleşme, emperyal kapitalizmin
70 A.g.e., s. 1. 71 A.g.e., s. 1.
yeni yüzü için bir değişim sürecidir.72 Aslında maskeler değişse de niyetin hiç
değişmediğini ifade etmek, bu değişim yönünü ve amacını gözler önüne sermektedir.
Bu çerçevede küreselleşmenin tarihsel süreci ile ilgili tartışmalar üç olasılık üzerinde yoğunlaşmaktadır:73
1. Küreselleşme tarihin başlangıcından beri vardır ancak son dönemde artış göstermiştir.
2. Küreselleşme modernleşme ve kapitalizmin gelişmesiyle paralel olarak gelişmiş ve son yıllarda hız kazanmıştır.
3. Küreselleşme sanayi ötesi toplum, modern ötesi toplum ve kapitalizm düzeninin çözülmesi ile ilgili olarak son yıllarda ortaya çıkan yeni bir olgudur.
Küreselleşme düşüncesinin tarihsel sürecini yorumlarken somut görünümleri karşısında tedbirli olmak gerektiğini belirten Keyman, modernleşme-küreselleşme ve küreselleşme-yeni bir oluşum ile ilgili olarak şu şekilde bir yorum getirmektedir:74 “İlk olarak, küreselleşme düşüncesi
evrimci [bir] üslupla kullanılmamalı, yani modernitenin gelişiminde ve yayılmasında yeni bir aşama olarak görülmemelidir. Modernitenin zaman içerisinde artan bir şekilde küreselleştiği düşüncesi, bundan önce kapsamı açısından daha az küresel olduğuna dair yanlış bir varsayıma sahip olan evrimci bir duruşu gerektirir. İkincisi, küreselleşme düşüncesinin yeni bir durumu, hali, şartı oluşturduğu düşünülmemelidir. Bu şekilde anlaşıldığı takdirde, düşünce, açıklanması gerekmeyen, başlangıç itibariyle kurgusunu çevreleyen toplumsal ilişkilerin varolma şartını açıklayan bütünleştirici bir anlatıya dönüşür.”
Rodrik, küreselleşmeyi şişeden çıkan cine75 benzetmektedir. Küreselleşme cini elbette kendi kendine şişeden çıkmamıştır; tarihî süreç ve bazı gelişmeler yaşadığımız dönemi şekillendirmiştir. Başka bir deyişle
72 İLHAN, Attilâ; Hangi Küreselleşme, İstanbul, 2003, s. 125-140.
73AY, İ. Cem; “Küreselleşme Sürecinde Bölgeselleşme Eğilimlerinin Dinamikleri”, Küreselleşme, İktisadi Yönelimler ve Sosyopolitik Karşıtlar, (Der.: A. SOYAK), İstanbul, 2002, s. 53.
74 KEYMAN, E. Fuat; “Kapitalizm- Oryantalizm Ekseninde Küreselleşmeyi Anlamak”, Doğu-Batı ,
Sayı:18, Şubat-Nisan, 2002, s.35.
küreselleşme, yaşadığımız çağın anlamlandırılması ve ifade edilmesidir. Burada önemli olan nokta her şey geçmişten kaynaklanan bir birikimdir. Davutoğlu, tarihî süreci daha spesifik yorumlayarak küreselleşmenin tarihsel sürecini daha belirgin bir şekilde detaylandırmaktadır:76 “İlk defa küreselleşme sürecini yaşıyor değiliz, daha önce de benzer, daha yerel küreselleşme dönemleri, medeniyet tarihi içinde yaşandı; ancak, bu küreselleşmede önemli olan bazı unsurlar var ki, daha önceki dönemlerden farklılık arz ediyor. İlki, ekonomik politik yapının alışkanlığı; yani, çok uluslu şirketlerden, iletişim devriminden, uluslararası medyadan ve bunun arka planındaki ekonomik politik yapıdan bahsediyoruz.”
İlkesel düzeyde bir insan topluluğu veya bir kültürün başka bir topluluk veya kültürle karşılaşması ve temasa geçmesi anlamında küreselleşme belki de insanlık tarihi kadar eskidir. Ancak küreselleşme daha çok yirminci yüzyılda gündeme gelmiş bir olgudur. ‘Global-küresel’ ve ‘Globalism- Küreselcilik’ terimleri, tarihte ilk kez, Raiser ve Davies’in 1944 yılında basılmış olan küçük bir okuma kitabında yer almıştır.77 Küreselleşme
kavramının yaygın ve modern anlamda ilk kullanımına 1960lı yıllarda rastlanmaktadır. Küresel kavramı ilk defa, Marshall Mc Luhan’nın, ‘Komünikasyonda Patlamalar’ (1960) adlı kitabında, bu yeni süreç için, ‘Global Köy’ terimini kullanmasıyla literatüre girmiştir. Kavram, 1980’lere doğru Harvard, Stanford, Colombia gibi prestijli Amerika işletme okullarında, özellikle Colombia Üniversitesi’nden komünizm uzmanı Amerikalı bilimadamı Zbiginiew Brezinski’nin desteklemeleriyle ve yine bazı ekonomistler tarafından güncelleştirilmiştir.78
1989 yılında Soğuk Savaş’ın sona ermesinin ardından içinde bulunduğumuz dünya, çok hızlı bir değişim sürecine girmiş bulunmaktadır. Bu sürecin temellerini uzun yıllar öncesine dayanan bir küreselleşme süreci olarak değerlendirmek mümkündür. Bu süreçte üç temel nokta önem
76 DAVUTOĞLU, Ahmet; “Küreselleşme Sürecinde AB ve Türkiye ilişkileri”, Anayasa
Mahkemesi’nin 41. Kuruluşu Yıl Yönümü Sempozyumu, 25 Nisan 2003.
77 HASANOĞLU, Mürteza; “Küreselleşmenin Devlet Yönetimine Etkileri”, Sayıştay Dergisi,
Sayı:43, Ekim-Aralık, 2001, s. 68.
taşımaktadır. Bunların ilki 1453 yılında Osmanlı Devleti tarafından İstanbul’un fethiyle sona eren Ortaçağ karanlığından kurtulmaya çalışan Batı’nın, denizaşırı yeni sömürgelere yelken açmasıyla ortaya çıkan zenginleşmelere dayalı gelişmelerdir.79 Bu süreç, Avrupa’da 1800’lü yılların sonlarında başlayan endüstri devrimine kadar devam etmiştir. İlk aşama 15. yüzyılın sonunda merkantilizm ile başlamış, gelişen okyanus denizciliği ve keşif ruhu ile birlikte acımasız bir emperyalizme dönüşmüştür. Okyanusların olası kıldığı ulaşım imkânları ile dünyanın her yerine ulaşan Batı’nın iyi eğitilmiş ve teçhiz edilmiş orduları yerel halklar üzerinde kısa sürede egemen olmuşlardır. Doğal zenginliklerin Avrupa’ya akışı fikir ve siyasal yaşamdaki gelişmeler ve bilim dünyasındaki yeni buluşlar ile birleşince toplumsal yaşamın her alanında önemli ilerlemelere uygun bir refah ortamı hazırlamıştır. İlk sömürgecilik hareketiyle birlikte, kıymeti anlaşılan altın ve gümüş madeni, aynı zamanda, 16. ve 17. yüzyıllara damgasını vuran, devletlerin esas zenginliğinin değerli madenlerde olduğunu ileri süren, korumacılığı savunan bir ekonomik öğreti olan “merkantilizm”80 akımını da başlatmıştır. Orta Çağ’ın
sona ermesi ile ulusal devletler ortaya çıkmıştır. Batı Ulusal devletini güçlendirecek olan sömürge imparatorluklarının kurulması ile batı deniz aşırı ülkelere siyasî, askeri ve ticari etkisini yaymaya başlamış, bu dönemde sömürgecilik bir politika olarak kurumsallaşmıştır.81
Dönemin dünya sistemi, güç dengeleri üzerine kurulmuştur. İlk kez 30 Yıl Savaşları (1618-1648) döneminde Kardinal Richelieu (1624-1642) (Fransa) tarafından bir sistematiğe oturtulan güç dengesi siyaseti82 Soğuk Savaşın son bulacağı döneme kadar tüm devletler tarafından uygulanmıştır. Güçlü için her türlü yolun meşru sayıldığı bu siyasî görüş doğal olarak ulusal çıkarları kürenin her yerinde acımasızca savunacak silahlar ve projeler oluşturmayı gerektirmiştir.
1450-1750 arası dönem, Güvenç’in deyimiyle, “Batı’da kapitalist döneminin koza dönemi olarak kabul edilirse, kozadan kelebeğin çıkışı
79 GÜVENÇ, Küreselleşme ve Türkiye, s. 110-120.
80 BAŞKAYA, Fikret; Sömürgecilik, Emperyalizm, Küreselleşme, 4. Baskı, Ankara, 2004, s. 17-18. 81 ARMAOĞLU, Fahir; 20. yüzyıl Siyasî Tarihi, 5. Baskı, Ankara, 1988, s. 79-81.
anlamında 1750 tarihi uygun bir yeni başlangıç noktası sayılabilir. Çünkü bu, aynı zamanda, ekonomi politik tarihinde merkantilist dönemin sona erip klasik ekonomi politik dönemin başladığı bir dönüm noktası anlamına da”83 gelmektedir.
İkinci temel dönüşüm noktası ise, 1870’lerde başlayan Endüstri Devrimi olmuştur. Endüstri Devrimi’ni yaşamaya başlayan Kıta Avrupa’sında ortaya çıkan gelişmeler çeşitli şekillerde dünyanın diğer bölümlerine de ulaşarak insanlığı büyük ölçüde etkisi altına almıştır. Bu dönemin ardından yaşanan sömürgecilik ise o dönemdeki küreselleşmenin nihai sonuçlarını oluşturmuştur. 1870-1914 arası dönem, “özellikle uluslararası finansal hareketlerin büyük miktarlara ulaşması bakımından ayırt edici özellik taşımaktadır.”84 1870 den sonra, sanayi devriminin yarattığı muazzam teknolojik olanaklarla ikinci küreselleşme şekillenmiştir. İkinci küreselleşmenin çarpıcı özelliği askeri işgallerin başlamasıdır.
Ticaret hacimleri ve sınırlar arası sermaye akışları karşılaştırıldığında Birinci Dünya Savaşı öncesi yaşanan bu süreç ile bugün yaşamakta olduğumuz küreselleşme süreci arasında önemli benzerliklerin olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. O yıllarda, kimi zaman Arjantin’deki demiryolu tahvilleri kimi zaman Letonya ve Almanya’daki devlet tahvillerinde yaşanan olumsuz gelişmeler Avrupa, Amerika ve İngiltere’deki büyük şirketlerin finansal krizlere düşmelerine neden oluyordu. Dolaşımdaki para miktarı üzerinde bir denetim olmadığı için New York’ta yaşanan bankacılık ve finans krizleri çok kısa süre sonra Londra ve Paris’te hissedilebiliyordu. 1868 yılında İngiltere Sendikalar Birliği kongresinde yayımlanan sonuç bildirisinde “Asya sömürgelerinden kaynaklanan rekabetle mücadele edilmeli, ABD ve Almanya’daki eğitim ve yetiştirme çalışmaları yakından takip edilmeli ve ulaştıkları standartlar yakalanmalı”85 cümlesi, daha o yıllarda küreselleşmenin nasıl şekillendiğini açıklamaktadır.
83 GÜVENÇ, Küreselleşme ve Türkiye, s. 21.
84 EROĞLU, “Finansal Küreselleşme: Devletin Düzenleyici Rolü Üzerine Etkileri” s. 14. 85 FRIEDMAN, Küreselleşmenin Geleceği, s. 15-16.
Birinci Dünya Savaşı'na kadar yaşanan süre içinde savaş zamanları hariç ülkelerin seyahat için pasaport talep etmemeleri, daha iyi iş imkânlarına kavuşmak için fakir ülkelerden ABD kıyılarına büyük göçlerin yapılmasına neden oluyordu. Yaşanan bu işçi hareketleri tıpkı bugün olduğu gibi emeğin ucuzlaması sonucunu beraberinde getiriyordu. Bu durumdan yararlanan büyük sermaye sahipleri küçük ülkelere yatırımlar yapıyor, daha çok para kazanıyorlardı. Buharlı geminin, demiryollarının, telgrafın ve telefonun icadı ile ülkeler arasındaki mesafeler azalıyor pazarlar birbirlerine daha fazla yaklaşıyordu. Küresel sermaye bir ülkeden diğerine çok rahat yer değiştirebiliyordu, ülkelerin iç işlerine müdahale edebilme hakkını kendinde görebiliyordu. 1800’lü yıllarda bu tür gelişmelerle başlayan ve hızlanarak devam eden küreselleşme hareketleri, Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesi ile hızını kaybediyordu.86 Bu dönemde belirginleşen küreselleşme, iki dünya savaşı süresince yavaşlamış, Birinci Dünya Savaşı önceki durumuna gerilemiştir. Bunun nedenleri arasında; “korumacılık, milliyetçilik, küresel karışıklıklar komünist bloğun yayılması”87 olarak sayılabilir.
Yeni durum yeni bir emperyalizm dalgasını getirmiştir. Daha önceki dönemde altın gibi değerli madenlerin peşinde dünyaya yayılan Avrupalı emperyalist devletler bu defa sadece altının değil, taşınabilecek tüm zenginliklerin peşine düşmüşlerdir. İkinci küreselleşme dönemi bir koloni kapma yarışı olmuştur. Dünya, denizci emperyalistler tarafından bölüşülmüş, açık okyanus ulaşım yollarının emniyetle kullanılması önemli bir ulusal menfaat olmuştur. Misyoner faaliyetleri ile yürütülen dinî-kültürel emperyalizm, özellikle Hıristiyan kültürünün yerli halklar üzerine çoğu kez zorla dayatılması dönemin diğer önemli özelliğidir. Güvenlik stratejileri ve uluslararası politik sistem açısından önemli değişiklikler söz konusu değildir. Açık okyanus ulaşım yollarının emniyete alınması, uluslararası ticaretin önündeki tüm engellerin kaldırılması öncelikli ulusal hedefler olmuştur.
86 A.g.e., s. 17.
87 FLANOGON, Stephen L.; “Meeting the Challenges of The Global Century” The Global Century, Globalization and National Security, (Ed.: R. L. KUGLER ve E. L. FROST), Volume:1,
Sömürgeci ülke, sömürge ülke ekonomisini kendi sistemine entegre etmiştir. Afrika, Asya, Uzak Doğu bölgelerinde, Batı’nın kapitalist sistemi hakim olmuş, kültürü yayılmaya başlamıştır. Bunun bir anlamda karşıtı olan “Aydınlanma Çağı” ile başlayan milliyetçilik hareketleri ile feodal-ümmet toplumunun, liberal-millet toplumuna dönüşümü ile “Ulusal Devlet” anlayışı doğmuştur.88
İkinci küreselleşme sürecinde emperyalist ülkelerin paylaşım savaşı ve aralarındaki çıkar çelişkileri, petrol kaynaklarına hâkim olma yarışı, iki dünya savaşının yaşanmasına, kapitalist sistemin karşısında Sovyet Bloku’nun doğmasına ve güçlenmesine neden olmuştur. Bu iki bloğun dünyaya egemen olma mücadelesi yaklaşık elli yıl sürmüştür. “Soğuk Savaş” olarak adlandırılan bu dönem, batı emperyalizminin hızını kesmiş, başka bir ifade ile ikinci küreselleşmeye ara vermiştir.89 1990’lı yılların başından itibaren küreselleşme üçüncü temel çıkış noktasını yakalamıştır. Küresel ekonomi 1960-1970 yılları arasında en büyük gelişmeyi yaşamıştır.90 1970’li yıllardan
itibaren dünya ekonomisinde söz sahibi olmaya başlayan çok uluslu şirketler, 1990 yılından sonra “yeni dünya düzeni”91 kavramı etrafında tek kutuplu dünyada batıyı, tek ekonomik ve siyasî güç haline getirme planını ortaya koymuştur. Küresel şirketlerin gelişmelerini ve dünya devletlerine oranla sermaye birikimlerinin gelişmesini daha iyi anlamak için UNCTAD tarafından yapılan araştırmaya göz atmak gerekir. UNCTAD’ın 1994 yılında dünya ekonomisi ile ilgi yayınladığı rapora göre :92 Dünya kapitalizminin yeni küreselleşme aşamasındaki uluslararası iş bölümü içinde en büyük paya sahip olan 500 büyük ÇUŞ’un yıllık cirosunun 1980 yılı itibarıyla 3.000.000.000.000 dolara ulaştığı, bu rakamın ise o yılın gayri safi dünya
88 KAZGAN, Gülten; Küreselleşme ve Ulus Devlet, Yeni Ekonomik Düzen, 4. Baskı, İstanbul,
2005, s. 3-10.
89 TÖZÜM, Haluk; “Küreselleşme: Gerçek mi, ? Seçenek mi ?” Doğu-Batı, Sayı:18, Şubat-Nisan,
2002, s. 155.
90 Global Trends 2015; A Dialogue About the Future with Nongovernment Experts, Washington,
2000, s. 23-24.
91 TUCKER, Robert W. ve HENDRICKSON, David C.; İmparatorluk Özlemi, (Çev.: A. ASAR),
İstanbul, 1995, s. 7.
92 Trade and Development Report; United Nations Conference On Trade and Development,
mal üretiminin %30’unu, dünya mal ticaretinin de %70’ini oluşturduğu görülmektedir. Öte yandan, 1970’li yıllarda günde yaklaşık sadece 190.000.000.000 dolar hacmi olan dünya döviz piyasası işlemleri, 1990’lı yılların başında günde 1.200.000.000.000 dolara, 1994’de de 1.800.000.000.000 dolara ulaşmış durumdadır. Bu rakamın, dünya ticaret hacminin 70 misline ulaştığı görülmektedir.
İkinci Dünya Savaşı (1939-1945) sonrasında dünyanın ideolojik iki kampa bölünmesi ile 1989 Berlin duvarının yıkılması arasında geçen yaklaşık yarım asırlık bir aradan sonra uluslararası ekonominin küreselleşmesi yeniden mümkün olmuştur. Son küreselleşme için uygun altyapının hazırlanması iletişim devrimi ile başlamıştır. Yonga (mikroçip) teknolojisi, hızlı ve yüksek kapasiteli bilgisayarlar, fiber optik teknolojisi daha sonra tüm dünyayı sanal ortamla birleştiren internet ortamı, bilginin ışık hızı ile küresel hareketliliğini olası kılmıştır. Bu alt yapı sermaye hareketinin sınırların ötesinde hızlı dolaşımına uygun ortamı hazırlamıştır. Soğuk Savaş’ın bitmesiyle son engelin de ortadan kalkması, bütün dünya pazarlarını çok uluslu şirketlere açmıştır. Dünya Bankası, Dünya Ticaret Örgütü ve Uluslararası Para Fonu uluslararası ticaret ve sermaye hareketleri için gerekli üst yapıyı oluşturmuşlardır.93 Diğer taraftan, SSCB’nin çökmesi
sonucunda oluşan stratejik boşluk, etnik kökenli şiddet, bölgesel çatışmalar ve uluslararası terörizm gibi yeni tehditleri ortaya çıkartmıştır. Yeni uluslararası güvenlik ortamı izlenecek ulusal stratejilerde önemli değişiklikleri zorunlu hale getirmiştir.
Burada ifade edilen üç temel çıkış noktasından sonuncusu içerik ve metot olarak diğerlerinden ayrılmaktadır. 1990’lı yıllarda ön plana çıkan küreselleşme çabalarının ardında, yüzyıla yakın bir zaman diliminde ortaya çıkan gelişmelere bakıldığında, bilim ve teknolojide ortaya çıkan gelişmeler açısından yukarıda sayılan ilk iki çıkış noktasından farklı olarak, piyasalara ulaşmada artık zaman ve mesafe kavramının anlamını yitirdiği
93 AYDOĞAN, Metin; Yeni Dünya Düzeni, Kemalizm ve Türkiye, Cilt:2, İstanbul, 1999, s. 507-
görülmektedir. Bu çok önemli bir gelişmedir ve batı sermayesinin yegâne kazanç noktasını teşkil etmektedir.94
2. Dünya Savaş’ı sonrasında ABD’nin liderliğinde ekonomik, sosyal ve siyasî bir uluslararası yeniden yapılanmanın hedef alındığını görüyoruz. Üçüncü küreselleşme dönemi; bölgesel ve küresel kuruluşların kurulduğu, piyasayı etkilediği bazı ülkelerin baş aktör olduğu bir dönem olarak görülmektedir. Dolayısıyla: “gerçek anlamda entegre olmuş küresel pazarlar, dünyanın özelleştirme ve liberalizasyona yönelmesi, çok uluslu şirketlerin ağırlığının artması ve seçilmiş dünya ülkelerinin (G7, IMF, WTO, BIS, OECD, vs.) ve bölgesel blokların, (AB, NAFTA, MERCOSUR, vs.) gittikçe artan bir rol oynadıkları düzenlemenin çeşitli düzeylerinde riskli ve komplike bir iktidar ve sorumluluklarının devri sürecine tanık olunurken ulus devletler de hala önemli aktörler olarak kalmaya devam ediyorlar.”95
1970’li yılların küreselleşme için bir dönüm noktası olduğu söylenebilir. 1971’de “Bretton Woods Sistemi”nin çökmesiyle sabit kur sistemi terk edilmiş ve ABD, Almanya, İngiltere ve Japonya gibi gelişmiş ülkeler sermaye hareketleri üzerindeki kısıtlamaları kaldırmışlardır. Bu dönemden sonra dünya devletleri korumacı politikalardan vazgeçmiş, liberalleşmeye yönelmişlerdir. Özelleştirme, piyasa ekonomisi, finansal serbestleşme, dünya ile entegrasyon gibi kavramlar işte böyle bir atmosferde sık duyulan kavramlar olarak ön plana çıkmışlardır.96 Küreselleştirme yolunda söz konusu kavramlar köşe taşı durumundadır.
GATT şemsiyesi altında yürütülen ve Uruguay Turu adıyla anılan çok taraflı ticaret müzakereleri çerçevesinde, 117 ülkenin katılımıyla, Aralık 1993’te mutabakata varılarak 15 Nisan 1994’te Fas’ta Nihai Senet’in imzalanmasıyla sonuçlanmış olan, tarihin en kapsamlı ticaret anlaşması ekonomik küreselleşme açısından önemli bir aşamadır. Bu anlaşmayla dünya ticaretinde serbestleşme öngören, uluslararası ticaretin önündeki
94 KENNEDY, Paul; Yirmi Birinci Yüzyıla Hazırlanırken, (Çev.: F. ÜÇCAN), Ankara, 1995, s. 57-
70.
95 WENT, Robert; Küreselleşme, Neoliberal İddialar, Radikal Yanıtlar, (Çev.: E. DİNÇ), İstanbul,
2000, s. 25-26.
engellerin kaldırılmasına yönelik önemli kararlar alınmıştır. 1994’te Dünya Ticaret Örgütü (DTÖ) GATT’ın yerini almış, dünya üzerindeki 200 civarındaki ülkeden 132’si bu örgüte katılmıştır. Anlaşma gereği 1 Ocak 2005’ten itibaren miktar sınırlamaları kaldırılacak mal, hizmet ve sermaye ülkeler arasında serbestçe dolaşacaktır. Çok Taraflı Yatırım Anlaşması (MAI) gereğince, uluslararası alanda faaliyet gösteren herhangi bir firmanın, anlaşmayı onaylayan ülkenin firmasıymış gibi o ülkede rahatça faaliyet
göstermesi mümkün hale gelmiştir.97 Bunlar ekonomik anlamda
küreselleşmenin vazgeçilmezleri olarak sunulmaktadır.
Özetlemek gerekirse, küreselleşme süreci 1870’lerden 1. Dünya Savaşı’na kadar gelişme, iki dünya savaşı arasındaki dönemde (1914-1945) ise gerileme eğilimi göstermiştir. II. Dünya Savaşı sonrasında tekrar yükselişe geçmiş, 1980 sonrasında özellikle bilgisayar teknolojisindeki hızlı gelişim sayesinde hızlanan bu süreç 1990’lı yıllarda zirveye ulaşmıştır. Dünya tarihi incelendiğinde, “tarihin hiçbir devrinde üzerinde yaşadığımız dünyanın tablosu 19. yüzyılda olduğu kadar kısa bir zaman içinde değişmemiştir. Bu değişme sosyal yapının ekonomik, fiziki, beşeri unsurlarında ortaya çıkardığı değişikliklerle insanlık tarihi açısından önemlidir.”98 Temelde Batı’nın ekonomik çıkarlarının küresel boyutta hakim
kılınması için mücadele verilirken, kaçınmasız olarak üstyapısını oluşturan, akılcılık, demokrasi, insan hakları gibi toplumsal öğeler ile kültürü de diğer toplumlara empoze edilmektedir. Küreselleşmenin tarihi üç aşamalı bir süreç içinde etüt edilir; birinci aşama 15. yüzyılda, ikinci aşama 19. yüzyılda yaşanmış ve emperyalizmle sonuçlanmıştır. Üçüncü aşama 20. yüzyılda başlamış ve büyük bir ivme ile yaşanmaktadır.
Bu üç küreselleşmeyi karşılaştıracak olursak; birinci küreselleşme döneminde sömürgecilik, ikinci dönemde emperyalizm ve üçüncü dönemde de ilk iki küreselleşme döneminin birleşimi olan ve bu iki dönemi genel hatlarıyla birleştirip adeta üzerine bir kılıf olarak geçen küreselleşmeyi görmekteyiz.
97 KAZGAN, Küreselleşme ve Ulus Devlet, Yeni Ekonomik Düzen, s. 11-130. 98 TATAR, Hüsniye C.; Nuh’un Gemisindekiler, İstanbul, 1999, s. 5.