Muhteşem yedi
Yaygın şekilde yayılmayan ön hat avcısı Su-2150 (numaradan sonra bir mektup olmadan) temelinde geliştirilen süpersonik (maksimum hız - 2200 - 7 km / s) avcı-bombardımancısı, yılın başında resmen kabul edildi. Acele, Sovyet Hava Kuvvetleri'nin umutsuzca bu kapasitede kullanılan “erzatsy” yerine MiG-15bis ve MiG-17F sesaltı savaşçılarını değiştirmek için tasarlanmış bir makineye ihtiyaç duyması gerçeğiyle açıklandı.
Su-7B, çok uzun süre çeşitli versiyonlarda yerli cephe hattının ana grev kompleksi oldu havacılıkhemen "sınıf arkadaşı" - süpersonik bombardıman Yak-28, eski IL-28 bahsetmiyorum. 1965 yılına kadar SSCB Hava Kuvvetleri'nin savaş yapısında 450 Su-7B vardı, Yak-28'lerde bombalama ve grev versiyonlarında yaklaşık 350 adet inşa edildi.Toplam olarak Su-7B, Su-7BM, Su-7BMK ve Su-7BKL savaşçıları adettir. Ayrıca Su-1342U'nun 365 eğitim “süper” leri.
Yeni "kuruma" ve Yak öncelikle taktik nükleer taşıyıcı olarak kabul edildi. оружия. Su-7B dış yük kompakt özel hava bombası 8U69 ( "244N") güç 5 kilotons üzerine yerleştirilmiş ve yaklaşık 500 kilogram donatılmış ve Yak 28 (IL-28 gibi) olduğu - çok daha ağır (1200 kg) ve bir dış 30 ısıtma gerektirir -topoton RDS-4 arası gövdede gövde.
Nükleer silahların kullanımı için, Su-7B, PBC-1 kabrironundan bombalamak için elektromekanik bir cihazla donatıldı; bu, PNN-1000 cabriroon'dan bombalamak için, saatte otomatik olarak 1050 - 3500 - 4000 metreye keskin bir tırmanışla manevra yaparken verilen sıfırlama süresini belirledi. Su-7B havacılık nükleer silahlarının yer testlerine katıldı.
Daha sonra, Su-7B'nin nükleer cephaneliği, RN-24 özel bombalarıyla dolduruldu ve son olarak, RN-28, 250 kilogram kütlesine minyatürleştirildi. Bununla birlikte, cephanelik nükleer silahlarla sınırlı değildi: hafif zırhlı silahlar da dahil olmak üzere hem hava hem de kara hedeflerini yok etmek için optimize edilmiş iki adet yerleşik 30-mm HP-30 "üniversal" kalibreli topuna ek olarak, "kurutma" oldukça çeşitli geleneksel bir dıştan takmalı silahlandırmayı taşıyordu. Tekerlekli kayak kasasına sahip Su-7BLK'nın geliştirilmiş versiyon seçenekleri ve altı 160 57-x ve 5 şarj ünitelerinde 32-16-mm güdümsüz C-42 füzeleri dahil olmak üzere altı (önceki dörte karşı) süspansiyon noktası sayısı artırıldı Altı yedi atış lansman konsolunda NUR C-134K, altı ağır 3-mm NUR C-240, dört 24 kilogram ve iki 500 kilogram bomba veya altı 250 - 100 kilogram, napalm tankları, vb. Yabancı kaynaklara göre, Su-250B savaşçıları füze sınıfını kollandırabilir ve yönlendirirdi "Havadan havaya" P-7S kızılötesi güdümlü kafası. Kariyerlerinin sonlarına doğru Su-3B, askıya alınmış elektronik harp istasyonları aldı.
Tasarım açısından basit, ancak pilot uygulamada en kolay olanı olan Su-7B, Hava Kuvvetleri personeli arasında “Bir borudaki kuyruk ve kanatlar - bu“ kurutma ”- aile ve“ olmak ”gibi şakalar yaptı. Gerçeğin uğruna, “kanatlı tüplerin” hem MiG-21, hem de Su-9 ve Su-11 olduğu söylenmelidir. Yabancı uzmanlar Su-7B'e farklı dereceler verdi. Örneğin, Füze Çağında Hava Hareketi'nin (“Roket Çağında Hava Savaşı”) yazarı olan Amerikan Lon Nordin: “Su-7B, süpersonik hızlarda taktik bir nükleer silah teslimi aracı olarak geliştirildi ve bu nedenle azami yükte mütevazı bir savaş yarıçapı elde edildi. mühimmat". İkinci davadaki azami savaş yükü kütlesi (2000 - 2500 kg), zamanın bazı Batı taktik avcılarınınkinden daha düşüktü. Bu nedenle, Su-7B ve modifikasyonlarından önemli ölçüde daha hafif olan Amerikan F-5A Özgürlük Savaşçısı, 2812 kilogramların "kuruma" modellerini bile aşan 312 kilogram füze ve bomba yükünü kaldırdı. Ancak, savaş uçağı için bu kadar önemli olmasa da, düşman uçağı, yüksek irtifada - 600'ten daha fazla - saatte 700 kilometrede, maksimum hızda bizim için önemli ölçüde kaybetti.
Su-7B'nin ciddi dezavantajları, belki de formda olmayışı ve geceleri etkili bir savaş kullanımının imkansızlığıydı.
Bununla birlikte, pek çok Batılı uzman Su-7B tasarımının gücünü, güvenilirliğini ve düşük irtifalardaki iyi taktik performansını her zaman vurguladı. Ayrıca nispeten düşük bir maliyet - Su-7B uluslararası askeri uçak pazarına oldukça başarılı bir şekilde girdiğinde (tabii ki, Moskova'nın sempatizan olarak değerlendirdiği bazı devletler bu uçakları son derece elverişli şartlarda veya müteakiben borçlanmayı dikkate alarak) aldığında bir rol oynadı.
Yerel savaşlarda kullanılmasının bir sonucu olarak, Su-7B gerçek bir "cephe askeri" oldu. Mısır, Suriye, Irak, Cezayir, Hindistan ve Afganistan Hava Kuvvetleri'nin düşmanlıklarında kullanıldı. Bu ülkelerde, Vietnam'da olduğu gibi DPRK ve Güney Yemen de, makinenin nükleer bomba taşıyıcısı olarak kullanılmasına izin veren ekipmanın bulunmadığı Su-7BMK'nin ticari versiyonunda teslim edildi. Ancak Polonya ve Çekoslovak Halk Ordusunun Su-7BM ve Su-7BCL'deki pilotları, üçüncü dünya savaşında ne yapacaklarını biliyorlardı. Sovyet kontrolü altındaki Varşova Paktı ülkelerine taktik nükleer silah aktarma olasılığını aklıma getirdim (daha fazla ayrıntı için “Nükleer Kardeşlik”). Su-7B ayrıca Romanya ve Macaristan Hava Kuvvetleri'ne de sahipti, ancak özellikle şok versiyonunda kullanılıp kullanılmadıkları bilinmiyordu.
Servis baskısını Su-17 kanadının değişken süpürmesi ile derin modifikasyonuna geçirdikten sonra (bu aile aynı zamanda Su-20 ve Su-22 ihracatını da içerir), usta Su-7B, XSUMX’un USSR Hava Kuvvetleri’nin 1989’i ile mücadelesinde daha az sayıda kaldı Sovyetler Birliği'nin dağılmasından biraz önce. Kesinlikle parlak bir iz bırakan bir sahneleme makinesiydi. hikayeler iç havacılık.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.