Örümcek kuşu üzerine notlar
Mojave'de KUZEY YÜRÜYORUM. Arkadaşımı cep telefonundan dinliyorum. EMDR adlı bir iyileşme süreciyle ilgili son çalışmalarından söz ediyor bana. İki şeritli otobanı geçmek üzereyim. Asfaltın kenarında bir şey yatıyor. Bakarım. Ölü bir kuş - gri ve siyah beyaz. Ben alırım. Üzerinde iz yok, kan ya da kırık kemik yok. Bunun düzleştiğini düşünmeye dayanamıyorum.
Tüyler, sağ elimin avucunun üzerinde son derece yumuşak. Joshua Buddha'ya yürüyorum ve kuşu gri oturan bir Buda'ya benzeyen ölü ağaca taşımayı biliyorum.
Arkadaşım bana ikinci EMDR seanslarının detaylarını anlatmaya başladı. Dinlemediğimin farkındayım çünkü yalnızca kuşu Joshua Ağacına taşımaya konsantre olmam gerekiyor. Onu geri arayacağımı söylüyorum.
Ağaçta kuşu, güdük ile ölü dal arasındaki kırık boşluğa sıkıştırıyorum. O - çünkü onun bir şekilde o olduğunu biliyorum - Buda'nın başının hemen altında. Kuş doğuya dönük. Bana ilerlemenin yönü, bunun yönü olduğu öğretildi. kapı kapısı yamaç; gitti, gitti, öteki kıyıya gitti.
Ben isim veren bir kadınım.
Sonra tabi ki merak etmeye başladım. Bu gri, siyah beyaz kuşun insan adı nedir? Ben isim veren bir kadınım.
***
O akşam - beni ele geçiren çıngıraklı bir korkunun sancıları içinde, beni uyuşturan her şeyden haftalardır bilinçli olarak geri çekilme - Roger Tory Peterson'ın Batı Kuşları. Kuşun olası kimliğine karar verdim: bir Gri Sinekkapan, ancak gaga tam olarak doğru olmasa da.
Elimde taşıdığım ve şimdi zihnimdeki kuşun üst çenenin ucunda küçük bir kanca vardı ve sinekkapanın çenesi pürüzsüzdü. Birkaç sayfa çeviriyorum. Loggerhead Shrike adı belirir. Resim benzer görünüyor.
Bu sabah - 27. saat kahve geri çekilmemde, bugünlerde korkularımın yoğunluğundan başka bir seçim yapamayacağım bir seçim - Roger Tory Peterson'ı Joshua Buddha'ya götürmeye karar verdim. Kuş alınmışsa, alınmış olacaktır.
Kuş orada, sağlam ve doğuya bakıyor. Onu istirahat yerinden çıkarıyorum ve yavaşça Joshua Buddha'nın, kabuğundaki derin bir çatlakta küçük beyaz bir omurga içeren aynı gövdeye, yere indirilmiş gövdesine yerleştiriyorum.
Ben bilgiye aşığım.
Peterson’un kitabını açtım. Kuş, Carhead Shrike'dır. Bir an için zihnimin işleyişine aşığım. Ben bilgiye aşığım.
Daha fazla istiyorum. Bunu okudum: “(Shrikes): Kanca uçlu gagalı ötücü kuşlar, şahin benzeri davranışlar. Örümcekler ağaç tepelerinde, tellerde dikkatlice tünerler ve avlarını genellikle dikenlere, dikenli tellere saplar. "
Kuşu dinlenme yerine geri getiriyorum.
***
Eve yürüyorum ve kamaramın arkasındaki eski Joshua Ağacına gidiyorum. Kollarımı etrafına sarıp, "Sayende sen ve kuzenin kuzeyde" diyorum.
Ancak daha sonra, bu kabine taşındığımda yaptığım ilk eylemin eski Joshua'yı kazığa bağlayan paslı dikenli telleri çıkarmak olduğunu hatırlıyorum. İkinci eylemim, uzun paslı sutyenleri kabuğundan çıkarmaktı.
Yazmayı bırakıyorum. Loggerhead Shrike'ın yumuşak tüylerini hissediyorum. Sert teli tenimde hissediyorum. Eski ve yeninin hiçbir anlamı yoktur. Sadece Etrafında Dönen Büyük. Sadece bu aşk şekli.