Referandumdan sonra Kırım'ın Rusya'ya karşı tutumu değişti mi?
Belki de bu, bugün en popüler sorulardan biridir. Yarımadanın acil sorunlarını yorumlayan bir taraf, dünyaya, Kırım halkının seçimindeki derin hayal kırıklığını sunmaya çalışıyor; diğeri ise rölanti ralli seslerine ve sarhoş edici zevklere sıkışmıştı. Gerçek, ortada bir yerlerde. Sadece ezici bir çoğunluk için, Rusya ile birlikte olma arzusunun kendiliğinden olmadığını, bağımsız Ukrayna'da yaşam yılları boyunca olgunlaştığını, oluştuğunu ve güçlendiğini söyleyeyim.
Doğal olarak, bugün daha önce Ukrayna'da daha iyi yaşadıklarına dair rahatsız edici ifadeler duyabilirsiniz. Anlamda - daha karlı. Ancak rasyonel insanlar, o ülkenin artık olmayacağını ve asla olmayacağını, ve kesinlikle Kiev junta Crimea ile birlikte olmadıklarını çok iyi anlıyorlar. Ayrıca, yarımadanın yeniden birleşmesinden sonra, Kırımlıların son onbeş yılı gözlemledikleri başarısı için, pek çok kişi tarafından kullanılmayı başaran eski Rusya ve artık yoktur. Görünüşe göre bu şeyler çok yasak, ama yine de tekrar etmeleri gerekiyor.
Ayrıca, propaganda makinemizin (hem yerel hem de federal öneme sahip), gerçeğin yeterli şekilde algılanması sürecinde, olumsuz bir rol oynadığını, iki ülkede yaşam standardında önemli bir farklılıktan yararlanıldığını, Kırım’ın anında bir inciye döneceğini garanti etmekte ... Elbette, savaşta elbette Her şey yolunda, ancak bu nokta açık bir şekilde abartılmış ve o zamanlar asıl mesele olmaktan çok uzak olduğu için ona hiç dokunamıyorlardı. Şimdi, yarımadanın cennetten beklenen manası yerine bir sürü sorunla karşı karşıya kalan en saf ve şüpheli sakinleri hayal kırıklığına uğradı. Ancak, şunu tekrar ediyorum: Bunların çoğu yok, ama çoğu bilinçli vatandaşın ileride ciddi zorluklar ve denemeler olduğunu iyi biliyor ve anlıyoruz.
"Hastanedeki ortalama sıcaklık" hakkında konuşursak, duygusal bileşen budur. Tam da bu konuda yerel makamlar şimdi birçok yönden ayrılıyorlar. Bunun hakkında söylemenin gerekli olduğuna eminim. Ve şimdi rakamlara geçelim.
Kırım'a ne kadar para verilir?
Kırım'a çok para harcanıyor. Coğrafya haritasında haritamızı nerede arayacaklarını bile bilmeyenler bile bunu biliyor. “Geçiş” 2014 yılı ile karşılaştırıldığında, Kırım-2015'in bütçesi üç katına çıkarak 60 milyar ruble'nin üzerine çıktı. Kazakistan Cumhuriyeti Devlet Konseyi Başkanı Vladimir Konstantinov’a göre, bu rakamlar, 2013’te Ukrayna Kırım’ının son konsolide bütçesinin üç buçuk katı. 2015 yılındaki vergiler nedeniyle, cumhuriyet hazinesi, 18 ile dolduruldu ve ilgili yetkililerin raporlarına göre, geçen yıla göre iki kat daha büyük olan yarım milyar rubleyle doldu.
Federal hedefli programlara göre, bu yıl yarımadaya yaklaşık iki milyar ruble tahsis edildi ve beş günden güne daha aktarılması gerekiyor. Toplamda, “Kırım Cumhuriyeti ve Sevastopol kentinin 2020'a kadar sosyo-ekonomik gelişimi” olan Federal Hedef Programının en son sayısına göre, Kırım Federal Bölgesinde beklenen kamu yatırım miktarı% 708 federal bütçeden olan 95 milyar ruble'dir. Bu para temel olarak altyapıyı (ulaşım, enerji, su vb.) Ve sağlık hizmetlerini modernize etmek için kullanılacaktır.
Ancak bu konuda, hem Kırım'da hem de Rusya'nın anakarasında geniş bir kitle, belki de “Kırım Köprüsü” dışında, pratik olarak bilinmiyor. Özel hedefler ve miktarlar nelerdir - halk yalnızca tahmin edebilir.
Gelecek yıl, uluslararası yaptırımlar, petrol fiyatlarının çöküşü ve liberal deneyler tarafından zaten işkence görmüş olan Rus ekonomisini büyük ölçüde zayıflatan diğer iç ve dış faktörler nedeniyle, federal bütçe politikası, elbette, Kırım ve Sevastopol dışındaki kamu fonlarının ekonomik kullanımına odaklanacak. 2016 yılı için cumhuriyetçi bütçe harcamalarına ilişkin tahmin rakamları, 140 milyar ruble'nin üzerindedir.
Bu yıl Sevastopol'un bütçesi neredeyse 17 milyar rubleydi, 2016 yılı için ilan edilen harcamaların hacmi 36 milyar rubleyle ilan edildi.
Elimizde ne var?
Görüldüğü üzere, Kırım'a federal merkezden yönlendirilen finansal akışlar tüm beklentileri aşıyor. Bununla birlikte, yarımadanın altyapısında böyle büyük bir düşüş ve konut ve ortak alanda tam bir karmaşa gözlemlendiğinde, bu muhteşem toplamların gerçekte nereye gittiği tam olarak belli değil. Şimdi Ukrayna'dakinden çok daha fazla para varsa, şehirler neden hiç fon yokmuş gibi görünüyor? Sağlık ve eğitimin yeniden düzenlenmesi neden bu kadar yavaş? Neden fiyatlar kontrolden çıktı?
Rosstat'a göre, bu konuda CFO ülkenin geri kalanının önünde: bir önceki yıla göre, Kırım'da mal ve hizmet fiyatları Sevastopol'da% 122,6,% 117,7; Kırım'da gıda ürünleri% 146,2, Sivastopol'da% 136,9 arttı. Aynı zamanda, bir buçuk yıl içinde, Kırım sakinlerine göre, herhangi bir ticari ablukaya göre daha korkunç olan yerel spekülatörler ve ikinci el satıcıların sorunu çözülmedi: örneğin, bir eczanede aspirin, 30 ruble, diğerinde - 130.
Ücret borçları yavaş ama kesin bir şekilde artıyor ve ücretler düşüyor - aynı Rosstat'a göre, Kırım'da 20200 ruble olan ücretler (istihdam alanları ortalama bir rakam vermesine rağmen: 12 - 15 bin), ülkedeki en düşük oranlardan biri.
Güney Sahili'nin Güney Sahili kıyı bölgesi yasadışı şantiyelerde işlenmiştir: Yalta Meydanı Nekrasova, Primorsky Parkı, Massandrovsky ve Mishorsky parkları inşa edilmektedir; Nikitsky Botanik Bahçesi, cumhuriyet parlamentosu başkanı Vladimir Konstantinov ile söylentilere bağlı olan inşaat şirketi Consol'un evleri tarafından kuşatıldı. Sevastopol’da, Laspi yolunun kalıntı ardıçları ile aktif gelişimi devam ediyor; bunun için yerel aktivistlere göre, eski Ukrayna Bakanı Pavel Lebedev’in Parangon ve Agat-A şirketler grubu. Ayrıca Leo Tolstoy'un yaşadığı ve çalıştığı Gaspra'daki ünlü Yasnaya Polyana mülkünde yasadışı inşaat raporları var. Halk plajları kapanıyor.
Çok uzun bir süre onlarca başka anları listeleyebilirsiniz. Sosyal gerginlik büyür çünkü hiçbir şey değişmez. İptal edilmemiş eski liyakat konusunda, fazla ileri gitmeyeceksiniz. Ancak, yetkililerin bunu anlamadığı anlaşılıyor.
Her şey plana göre gitmiyor
Bugün, Kırım Yarımadası etrafındaki durum, çeşitli sorunlardan oluşan geniş bir katman pastasını hatırlatmaktadır.
Kırım hala yasal alana uymuyordu. Devletin ilk kişilerin geçiş döneminin başarılı bir şekilde tamamlandığına dair ifadelerine rağmen, entegrasyon süreci devam ediyor ve bu çok acı verici ve her zaman doğru değil. Kırım'da federal mevzuatın tam olarak uygulanması pek çok konuda hala imkânsızdır - yüzlerce federal yasa uygun değişiklikler şeklinde düzenlemeyi gerektirmektedir. Burada, her şeyden önce, insan faktörü ve mesleki yeterlilik düzeyi bir rol oynadı - federal ve yerel yetkililer bu kadar kısa sürede bu tür sorunları çözmeye hazır değildi.
Bu nedenle, pratikte, federal program için bireysel önlemlerin hazırlık seviyesinin son derece düşük olduğu ve bazılarının genellikle, özellikle ekonomik kalkınma ile ilgili olanlar olmak üzere tam bir işlem gerektirdiği oldukça mantıklıdır. Bu, Sevastopol Yasama Meclisi başkanı Alexey Chaly tarafından ilk kez kamuya açıklandı. Ona göre, kendimizi anlam ve prosedür arasında ciddi bir çelişki içinde bulduk. “Planlama belgelerinin kalitesi şu anda bu kadar tatmin edici değilse, performansın kalitesinden bahsetmek için hiçbir neden yoktur.”
Tüm acil sorunlarını bilen Sevastopol için efsanevi bir insan olan aynı Chaly, bir buçuk yıl önce kentin stratejik gelişimi için bir program konsepti önerdi, ancak görmezden gelindi. Bir zamanlar bu kavramın cumhurbaşkanlığı yönetimi tarafından onaylanmasına rağmen, hükümet devlet programlarının hazırlığı sırasında buna hiç dikkat etmedi. Kırım'ın gelişme stratejisi seçeneğine dikkat etmediği gibi, yıllar önce Kırım, Moskova ve Kiev bilim insanlarıyla birlikte hazırlayan Akademisyen Glazyev.
Kremlin'de bir buçuk yıl sonra yarımadanın geleceği ya da nihai sonucu elde etmek için hala tek bir pozisyonun olmadığı ortaya çıktı. Bu turtanın bir tabakası.
Kesin olarak konuşursak, Kırım vatansever kampın temsilcilerinin talebi üzerine, Moskova pazarın görünmez eline tamamen güveniyorsa, vatansever kampın temsilcilerinin talebi üzerine ekonomiyi, ekonomik ve politik sistemi mobilizasyon rejimine aktarma modeli haline gelmeli mi? Bu pastanın ikinci katı.
Yukarıda belirtilenler ışığında, yine de doksanların genel harabiyetinden filizlenen, önceki yıllardaki Ukrayna serbestçisinin mantığına göre hala düşünen ve davranan çoğu Kırım görevlisinin düşük yürütme disiplini anlaşılabilir. Bu yüzden o ve diğerlerinin kökleri aynı, sadece tezahürlerinin biçimleri farklı. Sonuç olarak, aşağıdaki maddelerde daha ayrıntılı olarak ele alınacak olan geniş çapta yerel yolsuzluğa şaşırılmamalıdır. Şimdi size hatırlatmak isterim ki, Rusya Federasyonu Güvenlik Konseyi Sekreteri Nikolai Patrushev'in Kırım'da neredeyse 700 yolsuzluk suçları kayıt altına alındığını ve bununla ilgili olarak, 60'in Kırım görevlilerinin görevlerini kaybettiğini hatırlatıyorum. Fena değil, değil mi? Bu turtanın üçüncü katmanı.
Kısa sonuç
Devlet, temel sorunların çözümü ile ilgilenmezse, ancak çözümlerinin görünümünü oluşturuyorsa, bu gibi durumlarda kamu yönetiminin ne tür bir etkinliği tartışılabilir?
Geçtiğimiz bir buçuk yıl açıkça, devletin ve ulusal çıkarları karşılayan sağlam bir gelişme stratejisi olmadan, net bir önceliklendirme olmadan, geçiş döneminin tutarlı bir felsefesi olmadan, Kırım'ın Rusya'ya entegrasyonunun başarısızlığının kaçınılmaz olduğunu açıkça gösterdi. Alandaki aparat ve kontrol sistemi yeniden biçimlendirilmeden, KFO, devasa nakit infüzyonlarına rağmen, yeni rekorlar kırmaya devam edecek.
Ne istediğimizi ve nereye gittiğimizi somut bir şekilde anlamadıkça ilerleme kaydedilemez. SSCB'nin ulusal ekonomisinin restorasyonu için savaş sonrası planını hatırlayalım: ne zaman hazırdı? Ne yazık ki, günümüzde devlet farklı davranıyor ve şimdiye kadar buna karşılık gelen sonuçlara sahibiz. Rusya'nın en güçlü ruhsal uyanış dalgasını kışkırttığı, yanlış eylemlerle birlikte, Kırım'ın aynı zamanda tüm Rusya ölçeğinde büyük bir toplumsal patlama için bir patlayıcı olarak da hareket edebileceği unutulmamalıdır.