Zaman söylemeyi öğrendiğimizi düşünebiliriz, ama aslında bize yaşamlarımızı nasıl yönlendireceğimizi anlatmak için zamanımıza izin verdik. Bir dahaki sefere birileri size, "Vaktiniz var mı?" derinden önemli bir soru olarak düşünün. Bileğine bakma. Kalbinize ve zihninize bakın ve hayatınızın zamanını merak edin. Soruyu "Hayatınıza dikkat ediyor musunuz?"
Başarınızı detoksifiye etmede zaman sorununu daha iyi bilmenize yardımcı olmak için, işte başarı detoksifikasyon programınızın üç bileşeninin her biriyle ilgili bazı "zaman durdurma" önerileri:
İçerik Olmak:
Ayakta ve bakmayı deneyin. Sadece hiçbir yere dikkat etmeyin ve sessizce bakın. "Uyanık olmak" yerine "sadece" olmaya çalışın ve sadece bakıp içerikli olun. Yazar William Henry Davies, “Bu hayat ne kadar özenle doluysa, ayakta durmak ve bakmak için vaktimiz yok?” Yazarken basit bir neşe duyduğunu anlattı.
Sakinleşmek:
İki veya üç dakikayı ölçen bir yumurta zamanlayıcı veya küçük kum saati bulun. Oturun, gözlerinizi kapatın, ters çevirin ve kumun kum saatinden geçtiğini düşünüyorsanız gözlerinizi açın. Birçok toksik başarı hastasıysanız, iki dakika dolmadan dikizlersiniz.
Bununla birlikte, pratik yaparsanız, sonunda beyninizi yeterince sakinleştirirsiniz, böylece gözlerinizi açtığınızda "geç kalmaktan" zevk alırsınız ve kum geçerken bir şeyleri düşünerek "zamanınızı boşa harcamaktan" korkmazsınız. İngiliz akademisyen ve şair AE Housman, "Üç dakikalık bir düşünce bunu bulmak için yeterli olurdu, ancak düşünce zahmetli ve üç dakika uzun bir süredir" yazarken harebrained adımımız konusunda uyardı.
Her Zaman Bağlanıyor:
Oturup tutup ilgilendiğiniz birisiyle el ele tutuşmak için birkaç dakikanızı ayırın. Günlük yaşam problemlerinden bahsetme veya gelecek için plan yapmayın.
Yatağa uzanın ve uzun bir süre kucaklaşın ya da "güzel" bir zaman, rahat ve sakin bir kaç anlamlı anlar hissettiğiniz için kendinizi ya da çocuğunuzu sallayın.
Hayatımızın şehvetli yönlerinde bile, bağlanamayacak kadar acelemiz var. İngiliz şair ve eleştirmen Stephen Spender, samimi ilişkilerimizin aceleyle doğasını, “Amerikalılar dünyadaki diğer insanlardan on dakika süren bir aşk ilişkisine sahip olmaktan daha iyi” yazarak belirtti.
Yaşam Labirentinde Yürüyüş
Düşünce süreçlerimizi ve zamanın dairesel modelini yavaşlatmanın önemini öğretmek için, genellikle toksik olarak başarılı olan eksik düşünmeyi teşvik eden eski bir pratiği öneririm: labirentin dersleri.
Labirent, yaşamın bütünlüğünü ve birbirine bağlılığını ileten antik bir semboldür. Bir kıvrımlı dairesel ancak amaçlı bir yol olarak oluşturulan bir daire ve spiral görüntülerini birleştirir. Labirentlerin yürüyüşü, eski zamanlardan beri bir öğretme, meditasyon ve dua yöntemi olarak kullanılmıştır. Derin ve yoğun bir dikkat yatırımını deneyimlemenin en güçlü yollarından biri olabilir.
Eşim ve ben, San Francisco'daki Grace Katedrali'ndeki labirentte yürüdük. Girdiğiniz andan itibaren ruhu sessizleştiren, görkemli bir bina. Yürüyüşümüzden sonra, deneyimlerimizin memnuniyetsizliği, hoşgörüyü ve tatlı başarıyı karakterize eden bağlantı duygularını ortaya çıkardığı görülüyor.
Yürürken, ilk başta dengemizi korumanın zor olduğunu fark ettik. İçimizdeki bir şey, son bir hedefe ya da hedefe giden düz ve doğrudan bir çizgi arayışı içinde, bizi toksik başarının temelini oluşturan motivasyon olarak buluyor gibi görünüyordu. Labirent yolları dar ve sarmadır. Hareketlerinize tam ama sakin bir dikkat göstermelisiniz, ilerlemeyle endişelenerek ilerleme kaydettiğiniz bir tür "zahmetsiz deneme".
Akışa Devam Etmek: Tatlı Başarının Sırrı
Labirentte yürüyen küçük bir çocuk gördüm. Hareket ederken gülümsedi ve mırıldandı ve labirentin içine girdi ve bıraktı, “çözmeye” ya da hızla geçmeye çalışan yetişkinlere göre çok daha kolay ve neşeyle ayrıldı. “Bunda çok iyi görünüyorsun,” dedi annesi. "Bunu nasıl yapıyorsun?" Çocuk, “Ah, sadece etrafı karıştırıyorum” dedi.
E-posta ile son alın
İçinde tatlı başarının sırrı vardır. Bu bilge çocuk oynuyor, keyif alıyordu ve “akmaya devam ediyordu”.
Labirentin ortasına çabucak ulaşarak başarılı olmaya çalışan aceleci yetişkinlerin aksine, içinde “dolaşıyor”, eğleniyor ve onu yönlendirmesine izin veriyordu.
Acele etmeye çalışmak, yolculuğu sadece herhangi bir zaman sınırında serbest bırakıp dolaşmaktan daha zor ve daha az eğlenceli hale getirir. Labirentin tadını çıkarmak için titremenizi ve titretmenizi zarif bir şekilde kabul etmeniz gerekir, ancak yakında buna alışırsınız ve rahat eder.
Acele ederseniz ve merkeze olabildiğince çabuk gitmeye odaklanırsanız, yolculuk neredeyse imkansız hale gelir. Sakinleşirseniz ve başarılı bir şekilde “sona erme” yi unutmaya çalışırsanız ve bunun yerine dikkatinizi yolculuğun tadını çıkarmaya odaklarsanız, merkeze çekiliyormuş gibi ritmik olarak mırıldanmaya başlarsınız. Bilinciniz varsa ve başkalarına nasıl göründüğünüze karşı uyanıksanız veya bazılarının yaptığı gibi, diğerlerinden daha iyi şeyler yapmaya çalışırsanız, labirent bir fırsat yerine zorlayıcı değil, stresli bir fırsat haline gelir.
Huzurlu Bir İçgörü ve Dikkat Yolculuğu
Labirentler labirent değildir. Onlarla karşılaşılması veya çözülmesi gereken bir sorun haline getirerek onları “toksize” etmiyorsanız, dikkatinizi çekmek için barışçıl bir içgörü yolculuğu ve keyifli bir deneyim yolculuğu için bir yol sunarlar.
Bir labirent, çözülmesi gereken bir bilmecedir ve kafa karıştırıcı bükümleri, dönüşleri ve çıkmazları içerir. Buna karşılık, bir labirent bir nokta boyunca ilerlemek için tek tek tek yönlü bir yola sahiptir ve içeri girme yoludur. Yapılması gereken tek seçenek, girip girmemektir, ancak bir kez yaptığınız zaman çok uğraşmak işe yaramaz.
Dünyadaki tüm kişisel güç labirentte kullanılamaz. Gereken şey sakin, kaplumbağa benzeri zihin ve merkezinize gidip tekrar geri döndüğünüzü ve bir amaç için çabalamaktan ziyade sürekli yaşam akışını kabul ettiğinizi hissetmenin nazik lütfu.
Oahu adasının kuzey kıyılarından bir arkadaşımız olan Rahip Steven Sturm da katedraldeki labirentte yürüdü. Onun tecrübesiyle ilgili açıklaması, başarının doğru anahtarlarını kullanarak mutlak bir tür başarı bulabilmenin önemi hakkındaki noktayı göstermektedir.
“İlk başta dengemi korumakta gerçekten zorlandım” dedi. “Acele edemezsiniz - akışa devam etmelisiniz. Sakinleşmek ve isteyerek çeşitli dönüşleri ve geri dönüşleri kabul etmek zorundasınız ve hayatta olduğu gibi, geçici olarak kaybolmuş hissetseniz bile her zaman ilerlemekte olduğunuzu fark etmelisiniz. ruhumun merkezine yolculuk için bir metafor olarak deneyimledim ve tekrar dünyaya döndüm. Titrekliğini ve dengesizliğini doğal olarak kabul etmeye geldin ve merkeze ulaştığımda, kutsal bir deneyim oldu. "
Dünyadaki tüm kişisel çabalar bir labirentte işe yaramaz. Bu yaklaşım sonuçta karışıklık, hüsran, yalnız oryantasyon bozukluğu, hayal kırıklığı ve yoldan geçseniz bile boş zafer duygusuna yol açacaktır.
Labirenti Nasıl Başarılı Geçersiniz?
Bir labirenti başarılı bir şekilde geçmek için labirente meydan okumamalısınız, bunun yerine kendinize doğru ilerlemenize ve size sunduğu zorluklarla barışçıl bir şekilde içine girmenize izin vermelisiniz. Yolun kıvrımları ve dönüşleri, bulmaca veya testler değil, büyümek ve aydınlanmak için davetler haline gelmelidir.
Labirentte seyahat etmenin manevi sevincini yaşayanlar, bir görevi tamamlamadaki başarısını rapor etmezler. Tezahürat, kutlama ya da rahatlama hissi yoktur. Bunun yerine, hafif bir hoşnutluk, sessiz sakinlik ve kendinden çok daha önemli ve güçlü bir şeye daha derin bir şekilde bağlı ve uyanmış olmak gibi derin bir his vardır.
En uzun labirentin içinde olanlar, yüzlerinde bir gülümsemeyle yollarından çıkıp gözlerinde yaşlarla gözüküyorlar. "Çakmak" ya da bağırmak yok. Genelde oturup deneyimlerini yansıtmak için sessiz bir yer bulurlar. Birçok dua. Deneyimleri hakkında soru sorulduğunda, yol boyunca bir yerlerde, onunla bir olduklarını hissettiler ve tüm öz, zaman ve yer duygusunu kaybettiklerini söylediler.
Gerekli olan nedir?
Labirentin tadını çıkarmak için gerekli görünen şey, aynı zamanda tatlı bir başarı yaşamak için de gereklidir. İhtiyaç duyulan şey sakin bir kaplumbağa benzeri zihin, yaptığınız dönüşler ve seçimlerle ilgili hoşnutsuzluğu affetmek ve onu fethetmeye çalışmak yerine yolla bağlantıya açıklıktır.
Ödül, merkezinizde bulunduğunuzu ve tekrar çıkacağınızı hissetmenin nazik lütfu. En azından bu an için, kavga etmeyi bırakıp akıp gittiğini hissediyorsunuz. Hissettiğin herhangi bir başarı, gayretli ve kazanmış olmaktan değil, büyümüş ve daha canlı olmaktan kaynaklanıyor.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı,
İç Okyanus Yayınları, Inc.
© 2002, 2004. www.innerocean.com
Madde Kaynak:
Toksik Başarı: Çabayı Nasıl Durdurabilir ve Gelişmeye Başlayabilirsiniz?
Paul Pearsall, Ph.D.
Pearsall, çözüm değil çözümün bir parçası olduğunu bulduğu kendine yardım sözleşmelerinin birçoğuna doğrudan meydan okuyor. Detoksifikasyon programı birçok "toksik başarı" hastalarının zihniyetlerini değiştirerek ve dikkatlerini geri alarak istediklerini değil, neye ihtiyaç duyduklarına odaklanarak tatlandırmalarına yardımcı oldu.
Yazar Hakkında
Paul Pearsall, Ph.D., şifalı zihin araştırmalarında uzman olan lisanslı bir klinik psikhoneuroimmunologdu. Doktora yaptı. Hem klinik hem de eğitim psikolojisinde. Pearsall iki yüzün üzerinde profesyonel makale yayınladı, onbeş en çok satan kitap yazdı ve Oprah Winfrey Şovu, Monte / Williams Şovu, CNN, 20 / 20, Dateline ve Günaydın Amerika'da yayınlandı. Pearsall taburcu edilmek, tepkisizleşmek ve spontan bir intraserebral kanama nedeniyle Temmuz 13, 2007 nedeniyle bazı testler için hastaneye kaldırıldı. Adresindeki web sitesini ziyaret edin www.paulpearsall.com.
Bu Yazarın Diğer Kitapları