Üç yaşındaki doğum günün ve günlük bakım arkadaşlarıyla bir parti veriyor. Diğer üç yaşındaki çocukların daha fazla pasta istediklerini ve ne giydiklerine dair soruları yanıtladıklarını izliyorsunuz.
Fakat çocuğunuz fazla bir şey söylemiyor ve söylediklerini anlamak zor. Ayrıca diğer çocukları olduğu gibi, topu tekmelemek, slaydı kullanmak veya yeni üç tekerlekli bisikletini sürmek de değil.
Hep sessiz ya da utangaç olduğunu düşünüyordun. Ama daha fazla olan bir şey var mı? Davranışı normal mi? Ne kadar endişelenmelisin?
Erken çocuk gelişimindeki gecikmeler yaygındır. Avustralyada, beşte birden fazla okula başlayan çocuklar nasıl düşündükleri, iletişim kurdukları, hareket ettikleri, sosyalleştikleri veya duygularını yönet.
bizim yeni yayınlanan araştırma küçük çocuklarda gecikmeleri nasıl fark etmeye başladığımızı - gecikmelerin nasıl göründüğünü ve ebeveynlerin neyi fark etmesi gerektiğini inceledi.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Kıpır kıpır ya da bir 'aha' anı?
Çocuğun gelişimindeki gecikmeleri fark etmek, her ne kadar olsa da, her zaman bariz bir “aha” anı değildir.
Bir çocukta ani bir değişiklik olduğunda büyük “aha” anları daha olasıdır. Yapmaları gereken ancak isimlerine cevap vermek gibi özel bir şey olabilir. Ya da çocuğunuzun sakinleşmesi için uzun zaman alan hiçbir şeyden kaynaklanan sık öfke nöbetleri gibi açıklanamayan davranışlar olabilir.
Ancak sıklıkla bir ebeveyn yavaş yavaş fark eder - zamanla büyüyen bir külçe. Bu, bir şeyin tam olarak doğru olmadığı hissi veya sezgi olabilir. Bu niggles kafa karıştırıcı olabilir ve kendinizi ikinci olarak tahmin etmenizi sağlayabilir - “belki de hiçbir şey, ama…”. Yine de bu niggles sizi endişelendirecek kadar çekici.
Araştırmamız hem “aha” anlarının hem de niggle'ların genellikle gerçek gelişimsel gecikmelerin işaretleri olduğunu buldu. Ve genellikle çocuk gelişimi hakkında bilgi sahibi olmak ve çocuğunuzu benzer yaştaki başkalarıyla karşılaştırmak, ebeveynlerin bir şeylerin doğru olmadığını fark etmesine neden oldu.
Normal olan ne?
Normalin neye benzediğini bilmek ve normalin bir aralık olduğunu hatırlamak, bir çocuğun ne zaman farklı geliştiğini tanımlamamıza yardımcı olur. Örneğin, üç yaşındakileri bilmek, üç ila beş kelime dil gelişimlerini anlamaya yardımcı olabilir.
Fakat bu bilgiyi nereden alıyoruz? Sosyal medya ve ebeveynlik siteleri yer alırken, tavşan deliğine dikkat edin. çelişkili ve hatta yargılayıcı bilgi internet üzerinden.
Gibi kaynaklara sadık kalın Çocuk Ağı Yaratma Farklı yaşlar ve gelişim alanlarında en iyi uygulama, iyi araştırılmış bilgi sağlayan web sitesi.
Diğer çocuklarla karşılaştırmak
Çocuğunuzun gelişimini diğer çocuklarla karşılaştırmak da yardımcı olabilir. Örneğin, partideki diğer çocukların çoğu çocuğunuz tek kelime ve jestler kullanırken cümlelerle konuşursa, farkı bulmak daha kolaydır.
Bununla birlikte, tek bir partiden gelen işaretlere güvenmek yerine, çocuğunuzu farklı çocuklarla ve farklı ortamlarda görmek en iyisidir. Bu, çocuğunuzun tam bir resmini elde etmenize yardımcı olur.
Tüm çocukların farklı geliştiğini ve biraz geride kalmanın mutlaka gerekli olmadığını unutmayın eşit gecikme. Ancak bu izlenmesi gereken bir şey olabilir.
Oyun ayrıca çocuğunuzu başkalarıyla karşılaştırmak için bir şans sağlar. Bu, çocuğunuzun parkta veya parkta kardeşler, komşular veya arkadaşlarının çocukları ile nasıl oynadığını izlemek olabilir. Oyun grubu.
Şimdi endişeliyim. Ne yapmalıyım?
Biraz daha fazla bilgi edinmek ya da birisiyle çocuğunuz hakkında konuşmak isterseniz, ne yapabilirsiniz? Avustralya'daysanız, her eyalet ve bölgedeki anne ve çocuk sağlığı hizmetleri, çocuğunuzun sağlığı ve gelişimini kontrol etmek için bir randevu takvimi sunar.
Örneğin, Batı Avustralya, Mor Kitap sekiz hafta, dört ay, 12 ay, iki yıl ve çocuğunuz okula girdiğinde kontroller yapın.
Endişeleriniz varsa, yerel çocuk sağlığı merkezinizle iletişime geçerek bu belirli saatler dışında randevu alabilirsiniz; çocuğunuz bu yaşlardan birine ulaşana kadar beklemeye gerek yoktur.
Çocuk sağlığı merkezleri de genellikle anne-baba desteği ve tavsiyesi için okul oturumlarının yanı sıra grup oturumları da sunmaktadır.
Öyleyse bu zencilere güvenin, “aha” anlarına dikkat edin, çocukların çocuğunuzu başkalarıyla görme fırsatlarını nasıl geliştirdiğini ve kucakladığını öğrenin. Biraz emin olmasanız bile, birisiyle konuşun. Endişelerinizi birisiyle paylaşmak asla kimsenin zamanını boşa harcamaz - belki de hiçbir şey değildir, ya da değilse?
Yazar hakkında
Belinda Cuomo, Öğretim Görevlisi ve Doktora Adayı, Mesleki Terapi, Curtin University; Annette Joosten, Doçent, Mesleki Terapi, Avustralya Katolik Üniversitesive Mesleki Terapi ve Sosyal Hizmet Okulu Kıdemli Araştırmacı Sharmila Vaz, Curtin University