Distimik bozukluk iki yıl boyunca devam eden, sürekli değil ancak kronik olarak depresif olmak ile karakterize edilir. Kişi depresyondayken şu belirtilerden en az iki tanesini yaşar: İştahsızlık, kendine güvensizlik, özsaygının azalması, düşük kendilik değeri, ümitsizlik duygusu. Distimik bozukluk majör depresyona kıyasla daha az ciddi bir duygu durum bozukluğudur.
Nüfusun aşağı yukarı %6’sını etkileyen distimik bozukluğa sahip olan bireyler, genellikle mutsuz olarak tanımlanır. Bu kişilerin bazıları bu duygulara alışır ve kendilerini “hep böyle” olarak tanımlar. Hastalar antidepresan ilaçlarla tedavi edilebilir. Bu rahatsızlık bazen gizli depresyon olarak da anılabilir. Hastaların en fazla şikayet ettiği konu depresif olmalarıdır. Rahatsızlığın başlangıç aşaması genellikle çocukluk ya da ergenlik döneminde olur. Daha nadir görülen ve geç başlangıçlı olan türü ise, orta yaşlı olan erişkinlerde ve geriatrik popülasyonda görülmektedir.
Hazırlayan: Çağlayan Taybaş