Hangi ısıtma sistemi tek borulu veya iki boruludan daha iyidir?
Bir ısıtma sistemi tasarlarken, “Nasıl bir ısıtma sistemi yapacağız? Tek borulu mu yoksa iki borulu mu?” Bu yazıda, bu sistemlerin ne olduğunu ve farklarının ne olduğunu anlayacağız. Her şeyi netleştirmek için tanımlarla başlayalım..
Sistemler nasıl farklılık gösterir??
Kendilerini bir yol ayrımında bulan birçok mal sahibi, hangi tip ısıtmanın hala öncelik vermesi gerektiğine karar veremez. Ürün yelpazesi küçüktür, sadece iki tasarım vardır: bu tek borulu veya iki borulu bir şemadır. Seçim yaparken, görüntüleri, evin kat sayısını, ev ihtiyaçlarını, iyileştirme için iyi bir miktar harcama arzusunu (veya fırsatını) dikkate alırlar..
Tek borulu bir sistemde, ısı dağıtılır, odalar sırayla ısıtılır, yalnızca bir boru aracılığıyla. “Rakibi” iki boru hattı sağlar: ilki soğutma sıvısını ısıtma cihazlarına sağlar, ikincisi kazanda daha sonra ısıtılması için harcanan, soğutulmuş sıvıyı radyatörlerden uzaklaştırır.
Dikkate alınması gereken bir diğer konu ise açık ve kapalı sistemlerdir. Bu türlerin birkaç önemli farkı vardır..
- Genleşme deposunun montaj yeri. Açık ısıtma, kurulumunu atamanın üst noktasında ima eder. Kapalı bir tip için yer önemli değil.
- Açık ısıtma, büyük çaplı borulara ihtiyaç duyar, ancak odalarda en iyi şekilde görünmezler, kurulumları da daha zordur. Kapalı bir sistemde sabit basınç, daha dar borulara izin verir.
- İkincisi yüksek maliyetler gerektirecektir, ancak kapalı yapıların büyük bir avantajı, konturların daha küçük çapıdır, bunların nispeten kolay bir şekilde monte edilmesini ve daha sonra kolayca maskelenmesini mümkün kılar..
Çalışma prensibini anlamak, her iki tasarımın özelliklerini anlamak için onları daha yakından incelemeniz gerekir. Sadece nüansların bilgisi, gelecekteki evin sahiplerinin kendileri için en iyi seçeneği seçmesine izin verecektir..
Doğal dolaşım sistemi
Bu sistemin çalışma prensibi, kazanın soğutucuyu ısıtması, artan sıcaklıkla yoğunluğunun azalmasıdır..
Soğuk ısı taşıyıcı, ısıtılmış olanı yukarı doğru hareket ettirir, sistem boyunca hareket eder, ısı verir ve daha sonra yoğunluk kazanarak tekrar kazana geri döner, vb..
Bu şekilde sıvı, pompa ve diğer ek donanımlar olmadan odayı ısıtmaya eşlik ederek sistemde dolaştırılır..
Önemsiz bir dezavantaj, sistemdeki küçük basınç düşüşleridir, bu gerçek, sistemin büyük bir yarıçapa monte edilmesine izin vermez..
Kazanın açıldığı andan odadaki sıcaklığın sabitlendiği ana kadar çok zaman geçer ve bu bir tür dezavantajdır..
Diğer bir dezavantaj, sıvının gerekli yönde hareket etmesi için basitçe gerekli olan eğimli bir boru tesisatının durumudur..
Önemli bir artı, sistemin kendi kendini düzenleme yeteneğinde yatmaktadır – ortam sıcaklığı düştüğünde dolaşım hızı artar.
Sıcaklığa ek olarak, aşağıdaki faktörler sıvı hareketinin hızını etkiler: boruların yarıçapı, yapıldıkları malzeme, kesitleri, sistemdeki dönüş sayısı, bağlantı parçalarının varlığı ve türleri.
Tek borulu bir sistemin ayırt edici özellikleri
Tek borulu boru tesisatı son derece basit bir prensibe göre çalışır: su, kapalı bir sistemde bir ısıtma cihazından ısıtma radyatörlerine dolaşır. Bu durumda, ekipman bir devre ile birleştirilir. Tüm teknik üniteler, ortak bir yükseltici ile seri olarak bağlanır. Özel bir evde, soğutucuyu beslemek için bir hidrolik pompa kullanılabilir – sistemde suyu yükselticiden etkili bir şekilde itmek için gerekli basıncı oluşturur. Kurulum seçeneğine bağlı olarak, tek borulu sistem iki tipe ayrılır:
- Dikey – “yukarıdan aşağıya” şemasına göre radyatörleri tek bir dikey yükselticiye bağlamayı içerir. Kurulumun özelliklerine göre, sistem sadece iki-üç katlı özel evler için uygundur. Ancak aynı zamanda katlardaki ısıtma sıcaklığı biraz farklı olabilir..
- Yatay – yatay bir yükseltici kullanarak seri pil bağlantısı sağlar. Tek katlı bir ev için en iyi seçenek.
Önemli! Tek borulu bir sistemin yükselticisi başına 10’dan fazla radyatör olmamalıdır, aksi takdirde farklı ısıtma bölgelerinde çok rahatsız edici sıcaklık kontrastlarından kaçınılamaz..
İki borulu sistemin teknik incelikleri
İki borulu sistem karmaşık bir şemaya göre çalışır: ilk olarak, sıcak soğutma sıvısı boru hattının ilk kolundan radyatörlere verilir ve daha sonra zaten soğumuş olan su, geri dönüş kolundan ısıtıcıya geri akar. Böylece, tamamen işlevsel iki borumuz var.
Tek borulu borulama gibi, iki borulu borulama da iki varyasyonda yapılabilir. Bu nedenle, ısıtma ekipmanının bağlanmasının özelliklerine bağlı olarak, aşağıdaki ısıtma sistemleri türleri ayırt edilir:
- Dikey – tüm cihazlar dikey bir yükseltici ile bağlanır. Sistemin avantajı hava tıkanıklığı olmamasıdır. Dezavantajı nispeten yüksek bağlantı maliyetidir..
- Yatay – ısıtma sisteminin tüm bileşenleri yatay bir yükselticiye bağlanır. Yüksek işlevselliği nedeniyle çemberleme, geniş bir ısıtma alanına sahip tek katlı konutlar için uygundur..
Tavsiye. Yatay iki borulu bir sistem düzenlerken, her radyatöre özel bir Mayevsky vinci kurulmalıdır – hava tapalarının havasını alma işlevini yerine getirecektir.
Sırayla, yatay sistem iki alt türe daha ayrılır:
- Alt yönlendirme: Sıcak ve dönüş dalları bodrumda veya alt katın tabanının altında bulunur. Isıtma radyatörleri, ısıtıcı seviyesinin üzerine yerleştirilmelidir – bu, soğutma sıvısının dolaşımını iyileştirir. Genel devreye bir üst hava hattı bağlanmalıdır – ağdaki fazla havayı giderir.
- Üstten yönlendirme ile: örneğin, yüksek kaliteli yalıtımlı bir tavan arasına, evin üst kısmına sıcak ve dönüş dalları döşenir. Genleşme tankı da burada bulunur..
İki borulu veya tek borulu kablolama. daha iyi ne?
Nihai ısıtma sistemini seçerken: tek borulu veya iki borulu, öncelikli olan kriterleri belirlemelisiniz. Işıkla ilgili sorunlar varsa, ana yakıt türü kömürdür, finansman sınırlıdır, o zaman tek borulu bir ısıtma sistemini düşünmek daha uygun olacaktır..
Modern iki borulu ısıtma sistemleri sadece pompalarla çalışır. Kurulumları daha pahalıdır. Önemli bir avantaj, termostatlar veya termal kafalar kullanılarak oda bazında hassas sıcaklık kontrolü olasılığıdır. Tüm bu olanaklar nedeniyle iki borulu sistemler tek borulu sistemlere göre çok daha ekonomiktir. Ve bu, öncelikle ısının yetkin dağılımından ve etkisiz enerji israfının olmamasından kaynaklanmaktadır..
Sonuç olarak, herhangi bir modern evin iki borulu ekonomik ısıtma sistemlerine bakma zamanının geldiğini söyleyebiliriz..
Görüşler neler, uzmanlar ne diyor
Tek borulu ısıtma sistemi oldukça yaygın olarak kullanılmaktadır, verimlidir ve sahiplerinin çoğu, kendilerine göre iyi veya tatmin edici şekilde çalıştığını söyleyecektir. Aynı zamanda, ilk bakışta, iki borulu sistemler açıkça daha pahalı görünüyor, çünkü bir yerine iki iletken kullanılıyor. Bu, bazılarına göre sadece malzeme olarak değil, kurulum sırasında da fiyatlara ekleniyor, alanı karıştırıyor..
Ancak uzmanlar, özel bir ev için iki borulu bir ısıtma sisteminin daha ucuz olduğunu ve daha iyi çalıştığını ve bunu seçmeniz gerektiğini belirteceklerdir. Nedenmiş?
Tek borulu ısıtma sisteminin ciddi dezavantajları – sıcaklık farkı
Tüm radyatörlerin seri olarak bağlandığı tek borulu bir ısıtma sisteminde, ikincisi öncekilerden daha soğuk olacaktır. Ama sıcaklık ne kadar düşecek? Ve bu konforu nasıl etkiler??
Sıcaklık düşüşleri, halka ana boru hattından geçen sıvı miktarına bağlı olacaktır. Boru çapı ne kadar büyük ve içindeki hız ne kadar yüksek olursa, her radyatörün etkisi o kadar az olur. Bu parametreleri artırarak, örneğin, beş pildeki sıcaklık düşüşünün %10’dan fazla olmayacağını başarabiliriz. Ama bu teoride.
Uygulamada, boru çaplarının ve tee’lerinin makul maliyetinin yanı sıra bir pompa seçimi ile sınırlıyız – doğru düşük güçlü sirkülasyon pompasını seçin ve daha fazla tüketmemesi için ilk hıza ayarlayın. 30 W’tan fazla elektrik.
Bu durumda, “Delilik olmadan Leningrad” ile, dört radyatörü bir halkaya bağlamak için metal-plastik için 26 mm veya polipropilen için 32 mm (dış) çapında ana boru kullanıyoruz. Radyatör bağlantıları – 16 mm (20 mm polipropilen).
Daha sonra her radyatördeki güç düşüşü yaklaşık %7 olacaktır. Bu durumda, sıcaklık yaklaşık 4 derece düşecek ve bunlar en kötü göstergeler değil..
Bu nedenle, 1. radyatör 60 derece ise, 4.’ye girişte zaten +48 derece C alacağız. Prensip olarak, bu devrenin çalışabilirliği halka başına 4 ısıtıcıya kadar kalır. Ama 5 adet. artık tavsiye edilemez – hassas bir güç kaybı ve radyatörün kendisini artırarak telafi etme maliyetinde bir artış.
Ve 8 adet – vb. – kabul edilebilir bir çapa ve pompa gücüne (su gürültüsü oluşturmadan) bir halka üzerindeki sıcaklık düşüşü tamamen kritik olacağından, konfor sağlayamayan tamamen çalışmayan sıcaklık şemaları – 32 – 36 dereceye kadar.
Leningrad’da sıcaklıktaki düşüş nasıl önlenir
- Radyatörlere termal kafa takmanın, kazandaki sıcaklığı yükseltmenin ve böylece 8 parça sıradaki son radyatörün bir gün ısınacağını ummanın mümkün olduğuna dair bir görüş var. Aslında, bu tamamen yanlıştır, eğer sadece beklemeniz gerektiği için – ilk oda zaten sıcakken, sonuncuda hala bir buzul vardır..
Ayrıca, sık sık kapanması gerektiğinde kazanı yüksek sıcaklık modunda çalıştırmak da doğru değildir – odaları ısıttı, kapattı, sonra tekrar ısıttı …
- Tek borulu radyatörlerde sıcaklığı eşitlemek için başka bir seçenek de, ilk radyatörlere onları susturmak ve ikincisine daha fazla sıvı göndermek için ek dengeleme vanaları takmaktır. Pahalı ve son derece özelleştirilebilir bir sistem olduğu ortaya çıkıyor..
- Artık uzmanlar tarafından önerilen seçenek, radyatörlerin gücünü gerekli olandan arttırmaktır. Artış suyun soğumasıyla orantılı olmalıdır. 8 için pil zaten neredeyse %100. Pahalı, hantal, ancak odaların ısıtma gücü ve içindeki hava sıcaklığı dengelenebilir.
Hangisi daha ucuz ve daha karlı – tek borulu veya iki borulu
Tek bir boru, yalnızca kurulum karmaşıklığını gerektirmez, aynı zamanda daha pahalıdır – yalnızca boru hattının ve bağlantılarının artan çapı nedeniyle.
Yaklaşık 110 metrekarelik küçük bir ev için tipik bir ısıtma şeması için malzemelerin ne kadara mal olacağını hesaplayalım – birinci kat 60 metrekare, yaklaşık 6×10 m ve çatı katı 50 metrekare, 5×10 m. Her katta 4 adet monte edilmiştir. radyatörler. – 26 mm için makul minimum boru çapı.
İki borulu bir şema için, bu kadar az sayıda radyatöre sahip hem omuzlar hem de yükselticiler için 20 mm uygundur. Ve ikinci pili zaten 16 mm’lik bir çıkmaz uca bağlarız.
Radyatörlerin evin çevresine yerleştirilmesi, 4 adet. yere, aşağıdakileri elde ederiz:
Tek bir boru için aşağıdaki boru uzunluklarına ve çaplarına ihtiyacımız var:
- 26 mm – 70 m.
- 16 mm – 5 m.
- Tee 26 mm –18 adet..
İki boru için ihtiyacımız var
- 20 mm – 42 m
- 16 mm – 50 m
- Tee 20 mm – 14 adet..
O zaman sadece markalı bir metal-plastik boru hattındaki fiyat farkı yaklaşık 200 dolar – tek borunun montajı daha pahalı olacak. Ve en azından küçük, ancak son radyatörlerin gücünde bir artış eklersek (önerildiği gibi), o zaman zaten 250 dolar.
Doğru, ucuz polipropilen kullanırsanız, fiyat farkı küçük olacaktır, ancak yine de Leningrad, tedarik ve iade ile modern bir ısıtma sisteminden çok daha pahalı olacaktır..
Kabul edilemez ama ucuz plan
Ve radyatörleri dairesel bir boru olmadan şemaya göre açarsanız, ancak bunları seri olarak bağlarsanız? Sonuçta, o zaman minimum fiyat. Ancak soğutma sıvısının soğutulması çok önemli olacak ve 3’ten fazla parça içerecektir. bu şemaya göre piller buna değmez.
Maksimum radyatörler – 4 adet, Ancak ikincisinin gücü% 35 – 40 azalır.
Onlar. böyle bir şema da uygulanabilir, bir halkada 3 radyatörle kullanışlı olabilir. Ve 4 ile zaten boyutunu ve gücünü artırmak için önemli bir maliyetle, bu yüzden zaten daha ucuz olmayacak.
Geleneksel çıkmaz iki borulu şema, avantajları nelerdir
Her zamanki iki borulu çıkmaz şema, dengeleme valfleri olmadan omuza 4 radyatör yerleştirmenize izin verirken, son radyatörde sıcaklık düşüşü aletler olmadan bile tespit edilemeyen maksimum% 5 olacaktır. 5 pil yerleştirirseniz, vinçlerle dengeleme yapmadan, ikincisinin güç çıkışı %15’e düşer, bu da kabul edilebilir.
Boruların çapları aşağıdaki gibidir.
- 26 mm’lik bir çizgi kazandan, daha sonra omuzlarda sondan bir önceki radyatöre – 20 mm ve son radyatöre – 16 mm’den ayrılır.
- Radyatörler bağlı 16 mm.
- Sırasıyla 32, 25, 20 mm polipropilen dış çaplar için.
Belirtildiği gibi, böyle bir sistem oluşturmanın maliyeti minimumdur; Çıkmazlar güç ve boru uzunluğu açısından yaklaşık olarak eşitse, kollar arasında bile dengeleme gerekli değildir..
Tek borulu ısıtma nerede ve ne zaman kullanılır?
Monotüpler eskiden büyük çaplı çelik boruların döşendiği merkezi sistemlerde yaygın olarak kullanılırdı ve pompa şakaya gelmezdi. Sistemler hala çalışır durumda ve özellikle kilometrelerce boruların olduğu endüstriyel işletmelerde yenileri tasarlanıyor ve ardından sistem daha karlı hale geliyor..
Ayrıca, yüksek binaların yükselticileri, merkezi bir pompanın büyük bir kafa sağladığı tek borulu aynı ısıtma sistemleridir. Ancak, sıcaklık veya basınç düşer düşmez, ki bu alışılmadık bir durum değildir (enerji eksikliği nedeniyle, bazı yerlerde vanalar özel olarak vidalanır), “Kruşçev” in 5. katında olduğu gibi, radyatörler hiç olmaz rahat, en azından 2. katta bir şekilde kabul edilebilir, oh bu tür evlerin kiracılarının kendilerinin söyleyebileceğinden daha fazla. Bu, tek borulu bir ısıtma sisteminin belirgin bir dezavantajıdır..
Gördüğünüz gibi, Leningrad’ı kullanmak mümkündür, yaşam hakkına sahiptir, ancak genel olarak daha pahalıya mal olmasına rağmen, herhangi bir nedenle yalnızca bir boru hattının döşenmesi gerekiyorsa, yalnızca çok küçük sistemlerde. Ana seçim, tüm radyatörlerin iki boru kullanılarak bağlanmasıyla si ısıtma sistemi olmalıdır..
Radyasyon kabloları ve yerden ısıtma
Kiriş şeması, “sıcak” zemin sistemini donatmak için de kullanılabilir. İyi tasarlanmış bir projeyle, tüm faktörleri göz önünde bulundurarak, radyatörleri terk edebilir ve sıcak zemini ısıtma için ana kaynak haline getirebilirsiniz..
Radyatörlerin aksine ısı akışları, bir konveksiyon etkisi yaratmadan odaya eşit olarak dağılacaktır. Sonuç olarak, havada toz sirkülasyonu yoktur..
Su ısıtmalı zeminlerin montajı fikrinin uygulanmasına başlamadan önce, aşağıdaki özellikleri dikkate almak önemlidir:
- beton veya ahşap bir taban üzerine bir ısı yalıtım tabakası olan yansıtıcı bir ekran döşenir;
- borular ilmek benzeri bir düzende üstüne serilir;
- beton dökmeden önce, gün boyunca basınç altında sistemin hidrolik testi yapılır;
- son kat bir şap veya döşemedir.
Her devrenin kolektörü, soğutucu akış hızının hassas kontrolünü ve sıcaklığının düzenlenmesini sağlayan akış ölçerler ve termostatik valflerle donatılmalıdır..
Boruları yönlendirirken termostatik kafalar ve servo sürücüler kullanılabilir. Bu cihazlar, sıcak bir zeminin çalışmasını otomatikleştirmenize izin verir. Sistem, her oda için konfor modunu ayarlayarak oda sıcaklığındaki değişikliklere tepki verir..
Yerden ısıtma için radyan kablolama, kollektörün, maksimum konfor ve enerji verimliliği elde etmek için yerden ısıtmayı kontrol etmenize, otomatikleştirmenize ve kontrol etmenize olanak tanıyan çeşitli bileşenlerle donatılmasını gerektirir.
Kurulum sırasında, her şeyi bir şapla doldurmadan önce boruları doğru bir şekilde sabitlemek son derece önemlidir. Bunu yapmak için oluklar, takviye ağları veya zımbalarla yalıtım kullanabilirsiniz.
Boru hattını döşemeden önce, soğutma sıvısının zemini ısıtmak için gideceği rotayı açıkça belirlemek gerekir (boruları geçmekten kaçının). Boruyu ancak tamamen döşendikten ve dönüş ve besleme manifoldlarına bağlandıktan sonra kesmek en iyisidir..
Doldururken boru hattının basınç altında olması önemlidir. Beton karışımı tamamen sertleşene ve üç hafta geçene kadar, soğutucuya çalışma sıcaklığı sağlamak mümkün değildir.
Ancak o zaman 25 °C’de başlarız ve 4 gün sonra tasarım sıcaklığı ile bitiririz..
Tek borulu ısıtma sistemi
Bu, apartman binalarını ısıtmak için tipik bir yapıdır. Oldukça basittir, çünkü bu durumda soğutucunun sirkülasyonu için sadece bir kapalı boru hattı vardır. Şema temeldir, bir ısıtma sıvısının genleşmesi ilkesine dayanır. Kazandan geçen su ısınır, oluşan basınç ve sıcaklık farkından dolayı sistemin üst noktasına kadar yükselticiyi takip eder..
Orada belirli bir seviyeye kadar biriktiği genleşme tankına girer. Daha sonra sıvı inen borudan akar, sırayla ısı verdiği radyatörleri doldurur. İlk ısıtma cihazları mümkün olan en sıcak sıvıyı alır, sonraki radyatörler – daha fazla bulunur – kısmen soğutulur. Soğutulmuş soğutucu, sonuna kadar gitmiş, tekrar kazandadır. Böylece su döngüsü devam eder. Kapalı ve açık sistemler var.
Tek borulu bir yapı için yalnızca bir yükseltici vardır. Konumu, binaların kat sayısına bağlıdır: tek katlı binalarda, yüksek binalarda – dikey olan yatay bir şema en uygun olacaktır. Son, yüksek evlerde bir ara pompa kurulur, görevi boru hattında gerekli basıncı oluşturmaktır. Kat sayısı küçükse ve odaların alanı küçükse, tek borulu ısıtma sistemleri oldukça verimli çalışır. Pompanın uzun mesafeli devrelerde kullanılması, ısının daha eşit dağılımını sağlar..
Isıtma kalitesi, kurulum maliyeti, büyük ölçüde bağlantı türüne bağlıdır. Radyatörlerin çapraz bağlantısıyla daha iyi ısı dağılımı garanti edilir, ancak bu seçenek çok sık kullanılmaz. Bunun nedeni daha fazla boruya ihtiyaç duyulmasıdır. Alttan bağlantı, daha az malzeme tüketimi nedeniyle daha ekonomiktir. Görünüyor (estetik “çan kulesinden”) de daha çok tercih ediliyor.
Tek borulu ısıtma sistemi. Genel görünümler
Tek borulu bir ısıtma sistemi hem bir pompayla hem de soğutucunun doğal sirkülasyonu ile çalışabilir. İkinci tip göz önüne alındığında, mevcut fizik yasalarına biraz dalmak gerekir. Isıtıldığında sıvı genleşmesi ilkesine dayanır. Çalışma sırasında, ısıtma kazanı, sıcaklık farkı ve üretilen basınç nedeniyle, yükseltici boyunca sistemin en yüksek noktasına yükselen soğutucuyu ısıtır. Soğutma sıvısının yukarı doğru hareketi, genleşme deposuna ulaşan bir boru boyunca gerçekleştirilir. Orada biriken sıcak su, inen boru vasıtasıyla seri bağlı tüm aküleri zaten doldurur..
Buna göre, soğutma sıvısının akışı boyunca ilk önce bağlantı noktaları maksimum ısı alırken, kısmen soğutulmuş sıvı daha uzakta bulunan radyatörlere zaten girecektir..
Büyük, çok katlı binalar için, böyle bir şema son derece etkisizdir, ancak kurulum ve bakım maliyetleri açısından tek borulu bir sistem çekici görünmektedir. Özel tek katlı evler, iki katlı konut binaları için benzer bir ısı dağılımı ilkesi kabul edilebilir. Tek katlı bir evde tek borulu bir şema kullanarak yaşam alanlarının ısıtılması oldukça etkilidir. Küçük bir ısıtılmış alan ile Radyatörlerdeki sıcaklık pratik olarak aynıdır. Pompanın daha uzun sistemlerde kullanılması da ısı dağılımının homojenliği üzerinde olumlu bir etkiye sahiptir..
Bu durumda ısıtma kalitesi ve kurulum maliyeti, bağlantı tipine bağlı olabilir. Radyatörlerin çapraz bağlantısı daha fazla ısı transferi sağlar, ancak yaşam alanlarındaki tüm ısıtma cihazlarını bağlamak için gereken daha fazla sayıda boru nedeniyle daha az kullanılır..
İtibar
Küçük bir alana sahip özel bir bina, bu yapının düzenlenmesi vaat ettiğinden, sistemin tek borulu versiyonunu tercih etmek için bir nedendir:
- bu tür ısıtmayı tasarlamanın göreceli kolaylığı;
- ekipman, malzeme için çok yüksek olmayan maliyetler;
- kararlı hidrodinamik özellikler;
- sıvının güvenli dolaşımı;
- uygun kurulum.
Dezavantajları
Hangi ısıtma sisteminin daha iyi olduğu sorusuna cevap vermek imkansızdır: bir dezavantaj listesi vermedikçe ve her iki ısıtma türünde de tek borulu veya iki borulu. Tek borulu ısıtma sistemlerine sahip ev sahipleri aşağıdakilerle karşılaşabilir:
- kazandan farklı mesafelerde bulunan radyatörlerin eşit olmayan şekilde ısıtılması;
- tasarım aşamasında yapılmışlarsa hataları düzeltmede zorluk;
- bir yükselticiye yerleştirilebilecek yetersiz radyatör sayısı;
- soğutucunun akış hızını düzenleyememe;
- gerekirse, elemanları değiştirmenin zorluğu;
- yüksek hidrodinamik direnç;
- nispeten büyük ısı kaybı.
Elemanların birbirine bağımlılığı, sürekli etkileşimleri, bir bölümü sökerken işi büyük ölçüde karmaşıklaştırabilir. Bununla birlikte, tüm bileşenlerin aynı anda bu birliği, yaygınlaşan tek borulu ısıtmanın da bir avantajıdır..
alt türler
Elemanlarını bağlama yöntemine göre iki borulu bir ısıtma sisteminin alt türleri vardır..
- Dikey: radyatörlerin dikey bir yükselticiye bağlandığı yer. Bu, her kat için ayrı olarak yükseltici ile arayüz oluşturmanıza olanak tanır. Aynı zamanda kullanım sırasında hava kilitleri olmayacaktır. Ana fark, daha yüksek maliyetler anlamına gelir.
- Yatay iki borulu sistem, hem alt hem de üst kablolama ile mevcuttur. Esas olarak, büyük bir görüntüye sahip tek katlı konut binaları için kullanılırlar. Buradaki önde gelen parça, yatay olarak döşenmiş bir boru hattıdır. Bu durumda, yükselticiler en iyi şekilde merdivenlere veya koridor alanına yerleştirilecektir..
- Kiriş sistemi, sıcak su akışını manifolddan eşit ve dengeli bir şekilde dağıtan yenilikçi bir teknolojidir. Evin ısıtılması, suyun sıcaklığı ve hızı artırılarak düzenlenir..
Tek borulu ısıtma seçeneği türleri
Tek borulu sistem farklı tiplerdedir. Örneğin, tek borulu ısıtma açık ve kapalı olarak ikiye ayrılır. Sistem kapatıldığında ortam havası ile temas etmez. Bu, sistemde aşırı basınca neden olabilir. Havayı boşaltmanız gerekiyorsa, bu prosedür manuel olarak gerçekleştirilir. Ve devredeki suyun hacmi sabittir..
Açık sistem ise ortam havası ile temas halindedir. Genleşme tankı sızdırıyor. Böyle bir şema, ısıtma kablolarını büyük ölçüde etkiler. Örneğin, bir binanın tüm çevresi boyunca uzanan bir halka, ısıtma ünitelerinin üzerine yerleştirilmelidir. Aksi takdirde ısıtıcılarda hava toplanmaya başlayacaktır..
Boruların konumuna bağlı olarak, tek borulu sistem yatay veya dikey olabilir..
Yatay versiyonda, boru hattı yatay bir düzlemde çalışır. Alçak binalar ve otonom ısıtma sistemine sahip daireler için en uygun olanıdır. Bu durumlarda, alt kablolamaya sahip tek borulu bir ısıtma sistemi en uygun olacaktır..
Dikey sistem, uygun bir boru düzenini varsayar. Şeması karayolunun dikey bir düzlemde yerleştirilmesini içeren iki katlı bir evin tek borulu ısıtma sisteminin, bu tür alçak binalar için en uygun seçim olduğuna dikkat edilmelidir..
Doğal ve doğal olmayan su sirkülasyonlu tek borulu ısıtma sistemi de mevcuttur. Suyun doğal hareketi ile, ısıtılan kazandan gelen soğutucu, besleme borularından, yükselticiden akülere akar. Radyatörler ısınır ve odaya ısı verir. Bundan sonra su, dönüş hattından ısıtma kazanına geri döner. Sonra döngü tekrar tekrar eder..
Hepsinden önemlisi, doğal su sirkülasyonu ile tek borulu ısıtma, özel sektör veya otonom ısıtma tipine sahip daireler için uygundur. Böyle bir şema, bir su ısıtma kazanı, besleme ve dönüş boru hatlarının yanı sıra bir genleşme tankı ve ısıtma ünitelerini içerir. Doğal sirkülasyon sistemleri çok pratiktir. Isıtma ağının bu tür ekipmanlarıyla yapı, büyük onarımlar olmadan yaklaşık 40 yıl sürebilir..
Ancak, zorunlu sirkülasyonlu tek borulu ısıtma sistemi, bir pompanın kurulumunu içerir. Isı pompalarının nasıl kurulduğunu burada bulabilirsiniz. Bu, soğutma sıvısının otoyol boyunca hareket hızını ayarlamanıza izin verir..
Ancak dezavantajlar arasında, geniş bir alana sahip yapılarda çalışırken özellikle yüksek verim denilemez. Ayrıca, farklı katlarda ısıtma düzensiz olabilir. Devresi bir pompanın kurulumunu içeren cebri sirkülasyonlu tek borulu bir ısıtma sisteminin aşağıdaki kurucu unsurları içerdiğini söylemek gerekir:
- Sıvı veya katı yakıtla, gazla veya şebekeden çalışabilen bir kalorifer kazanı. Özel sektör için en çok gaz seçeneği kullanılmaktadır. Katı ve sıvı yakıtlar çok nadiren kullanılır: elektrik ve gaz boru hatlarının kurulmadığı alanlarda;
- Karayolları. Soğutucunun doğal sirkülasyonu olan sistemlerde boruların çapı borulardan biraz daha küçüktür. Boru hattı için malzeme olarak polipropilen, çelik, bakır ve metal-plastik kullanılabilir;
- Isıtma odaları için piller. Radyatörler dökme demir, alüminyum, çelik veya bimetalden yapılmıştır. Her ünite bir Mayevsky vinci ile donatılmalıdır;
- Genleşme tankı. Soğutucuyu ısıtırken devredeki basınç seviyesini düşürmek için tasarlanmıştır;
- Ana görevi soğutucuyu harekete geçirmek olan sirkülasyon pompalama ekipmanı. Ancak her zaman cebri sirkülasyon sistemi bir pompa ile donatılmaz. Sistem, kalorifer şebekesine bağlı bir asansör ünitesinden besleniyorsa, oluşan basınç düşüşünden dolayı su sirküle olur..
Ayrıca, ısıtma sistemi alt veya üst kablolamaya sahip olabilir. Ancak alt kablolama ile tek borulu ısıtma daha uygun kabul edilir. Sonuç olarak şudur: piller, sistemin halkasını oluşturan soğutma sıvısı ile boru hattına paralel olarak kesilir. Radyatörlerin her biri bir kontrol valfi ve bir hava deliği ile donatılmıştır. Şeması oldukça basit bir şekilde uygulanan alt kablolamalı böyle bir tek borulu ısıtma sistemi, özel evlerde yaygın olarak kullanılmaktadır..
Tek borulu sistem elemanları
Özel bir evde bir boruda ısıtma, bir ısıtma ünitesi, ısıtma cihazları, bir pompa, bir genleşme tankı, boru hatları ve çeşitli bağlantı parçalarından oluşur..
Tek borulu ısıtma sistemi
Alt bağlantılı tek boru nasıl çalışır:
- ısı taşıyıcı, yükselticiyi daha yüksek katlara çıkarır;
- tüm ısıtma cihazları kademeli olarak alçalan yükselticiye bağlanır.
Aynı şekilde, üst katlar aşağıdakilerden daha iyi ısıtılır..
Özelleştirilmiş evlerde, ısıtma eşit olarak bölünür.
Böyle bir sistemin önemli avantajları, ısı taşıyıcı için yalnızca bir yükseltici kurulduğundan, oldukça iyi bir maliyet ve düşük malzeme maliyetleridir..
Yüksek su basıncı doğal döngüyü sağlar ve antifriz sistemi daha ekonomik hale getirir.
Tek borulu bir sistemin dezavantajları, ağın çok zor bir termal ve hidrolik hesaplamasıdır, çünkü cihazların hesaplamalarında bir hataya izin verdikten sonra onu çıkarmak kolay değildir..
Ayrıca, bu, artan bir hidrodinamik direnç ve bir hattaki istemsiz sayıda ısıtma cihazıdır..
Isı taşıyıcının akışı hemen tüm ısıtıcılara gider ve ayrı bir ayara tabi değildir..
Ayrıca, engelleyici derecede yüksek ısı kayıpları.
Bir yükselticiye bağlı bireysel cihazların çalışmasını yapılandırmak için, ağa dairesel pompalar (kapatma bölümleri) bağlanır – bu, radyatörün doğrudan ve dönüş borularıyla birlikte bir boru parçası şeklinde bir köprüdür, musluklar ve vanalar ile.
Her pilin ayrı ayrı sıcaklık düzenlemesi imkanı için, dairesel pompa, ısı eşanjörüne giden otomatik termostatları açmanıza izin verir..
Ayrıca, bir arıza durumunda tüm ısıtma sistemini kapatmadan bazı cihazların değiştirilmesine veya onarılmasına da izin verir..
Tek borulu ısı kaynağı yatay ve dikey olarak ayrılmıştır:
- dikey, tüm pillerin kademeli olarak yukarıdan aşağıya bağlantısıdır.
- yatay, tüm katlardaki tüm ısıtma radyatörlerinin metodik bir bağlantısıdır.
Bataryalarda ve borularda hava birikmesi nedeniyle, diğer bir deyişle, iki sistemin dezavantajı olarak kabul edilen tapalar ortaya çıkar..
Tek boru hattı nasıl çalışır?
Bu tür yapılarda, soğutucu üst noktaya beslenir ve sırayla ısıtma elemanlarından geçerek aşağı doğru akar. Çok katlı bir bina düzenlerken, sıcak suyu kapalı bir devre boyunca itmek için besleme borusunda gerekli basıncı oluşturan bir ara pompa monte etmek uygulanır..
Dikey ve yatay şemalar
Tek boru hattının yapımı dikey ve yatay yönde gerçekleştirilir. İki veya daha fazla katlı binalarda dikey dağıtım yapılır. Soğutma sıvısı en üstten başlayarak radyatörlere verilir. Yatay ısıtma ana, çoğunlukla tek katlı binaların – evler, yazlık evler, depolar, ofisler ve diğer ticari tesislerin düzenlenmesi için kullanılır..
Boru düzeni, pillere sıralı beslemesi ile yükselticinin yatay bir düzenlemesini varsayar.
Düzenleme araçları
Apartman binalarında düzenlenen sistemlerde, genellikle ısıtma modunun ayarlandığı en basit mekanik termostatlar kullanılır. Sadece müstakil evlerde enerji tasarrufu sağlamak için insanların yokluğunda bu tür düzenleyicilerin kapatılması önerilir..
Zemin ve iç duvarların malzemelerinin ısı koruma göstergeleri dış yüzeylere göre daha düşük olduğundan, yatay ısıtma sistemi kapatıldıktan sonra konutun ısınması komşu daireler pahasına gerçekleşecektir..
Bu nedenle apartman binalarında termostatlar kullanılır ve sıcaklık rejimini hem maksimum hem de minimum değerler için ayarlama olasılığını sınırlar..
Dikey ısıtma sistemi ile karşılaştırma
Bir ısıtma sistemi seçiminde en uygun çözümü bulmak, geleneksel dikey kablolama modeliyle göz önünde bulundurulan seçeneğin karşılaştırılmasına olanak sağlayacaktır. Ana farklılıklardan biri güç, yani verimlilik olarak da ifade edilebilecek ısı çıkışı miktarı olarak adlandırılabilir. Bu göstergeye göre dikey ısıtma sistemleri kazanır.
Dalların daha katı ayrılması nedeniyle yatay model, termal enerjiyi birbirine tam olarak aktarmalarına izin vermezken, yükselticilerin kendileri ısının devrede tutulmasına katkıda bulunur. Sistemlerin yönetiminde de bir fark vardır..
Dikey kablolama, servis hizmetleri tarafında daha çok harici kontrole odaklanır, ancak kullanıcı düzenlemesi kısmında daha az gelişmiş araçlara sahiptir..
Sonuç
Herhangi bir ısıtma sistemi, en verimli ısı transferini sağlayacak şekilde tasarlanmalı ve yapılmalıdır. Herhangi bir türdeki bir ısıtma sisteminin, belirli çalışma koşulları için bir ısıtma sistemi tasarlarken dikkate alınması gereken kendi avantajları ve dezavantajları vardır..
Tek borulu ısıtma sistemini nasıl iyileştirebiliriz?
Bugün, bir boruya bağlı bireysel ısıtma elemanlarının işleyişini düzeltmemizi sağlayan bir yöntem var. Isıtma sistemine bir baypas verilir – dönüş borusunu ve aküye giden boruyu birleştiren bir boru parçası şeklindeki bir jumper’a benzer özel bir kısa devre. Bir baypas yardımıyla otomatik bir termostat bağlayabileceğiz. Ayrıca, yenilenmekte olan yükseltici elemanı atlayarak sıcak su akışını yükselticiden yönlendirebiliriz. Baypasın doğru bir şekilde kurulabilmesi için, bir uzmanı davet etmeniz veya en azından kurulumu hakkında ayrıntılı bilgi veren videoyu tanımanız gerekir..
Tek devre bağlantı şemasını nasıl iyileştirebilirsiniz?
Neyin daha iyi seçileceğini bilmiyorsanız – tek borulu veya iki borulu ısıtma sistemi – o zaman şeması Leningrad olarak adlandırılan bir ara versiyonda durun. Bu şemada, bir baypas eklenir – her radyatör için bir boru jumper’ı, tamamen veya kısmen atlamasına izin verir. Baypasa, pili atlayarak tam veya kısmi ısı beslemesini düzenleyebilen bir kapatma valfi kesilir..
Ayrıca baypasa bir sıcaklık sensörü bağlanabilir ve sıcaklık kontrolü iyileştirilir. Ayrıca, bir baypas ile tüm ısıtmayı durdurmadan üniteleri onarabilir veya değiştirebilirsiniz. Jumper, mevcut bir sisteme kolayca monte edilebilir.
Özel bir evin tek borulu ısıtma sistemi, yatay ve dikey bir şemada monte edilmektedir. Ana dikey yükseltici ise, tüm musluklar ve radyatörler yukarıdan aşağıya ona bağlanır. Yatay yükseltici, radyatörlerin seri bağlanması prensibi ile çalışır. Boru hattı yönlendirmesinin hem birinci hem de ikinci versiyonlarında hava kilitleri görünecektir ve bu, tek borulu bir ısıtma sisteminin sahip olduğu dezavantajlara da atfedilebilir..
Tek döngülü sistem montaj teknolojisi
- İlk olarak, bir kazan kurulur, ardından odalara borular yerleştirilir;
- Bir Leningrad kadını gidecekse, pillerin ve baypasların bağlantı noktalarına tees kesilir;
- Doğal sirkülasyonlu bir şemada, lineer metre başına 2-4 derecelik bir boru eğimi gözlenir;
- Bir pompa akışkan dönüş borusunu keser ve şebekeye bağlanır;
- Boru tesisatının en yüksek noktasında bir genleşme tankı takılır ve bağlanır;
- Radyatörler bağlanır, havanın atılabilmesi için üzerlerine Mayevsky muslukları takılır;
- Tek borulu ısıtma basınçlandırılır ve devreye alınır.
Ortak binalarda tek borulu kablolama
Çoğu ortak ev tek borulu ısıtma kullanır. Isı taşıyıcı, pillerin yan branşman borularına aşağıdan veya yukarıdan girer ve aynı tarafta yandan da deşarj olur..
Radyatörleri kapatabilmek, sökebilmek, bakımını yapabilmek veya tamir edebilmek için kapama veya kapama ve kontrol vanaları ile bağlanırlar. İkinci versiyonda, pillerin ısıtma sıcaklığını değiştirmek mümkündür..
Ayrıca, tek borulu bir dikey kablolama ile, akülerden biri ayrıldığında ısıtma sıvısının tüm devre boyunca dolaşmasına izin veren bir bypass jumper’ı gereklidir. Baypas üzerine kapatma vanalarının takılması yasaktır, çapı kural olarak merkezi yükselticiden bir standart boyutta daha azdır.
Tipik olarak, ortak dairelerde, ortalama 1 1/4 inç veya 32 mm boyutunda bir çelik ısıtma yükseltici borusu kurulur..
İlginç olabilir: Bireysel bir evin ısıtma sisteminde baypas nedir, kapsamı.
Yetkili hidrolik hesaplamanın temelleri
Isıtma yapılarının montajı ile ilgili çalışmalara başlamadan önce, hidrolik bir hesaplama yapılması gerekmektedir. Sistemin tüm unsurlarını içeren bir ön “kaba” ısıtma şemasına göre gerçekleştirildiğinden, her bina için ayrı olacaktır..
Son pillerin problemini çözmek için
- Uç akülerde bölüm sayısı artırılır veya panel radyatörlerin alanı artırılır.
- boru çapı ve pompa kapasitesi artar, böylece ana boru hattından geçen sıvı miktarı artar.
- Önceki seçenekleri birleştirir.
Bir pompa nasıl seçilir
İdeal durum, pompanın kazana entegre edilmiş olmasıdır. Ancak, kurulu bir katı yakıt kazanınız varsa, pompanın ve içindeki kauçuğun aşırı ısınması nedeniyle bu mümkün değildir..
Kazan ayrı bir pompanın kurulumunu gerektiriyorsa, parametrelerini seçmeniz gerekecektir..
Pompa kapasitesi aşağıdaki formülle hesaplanır:
Q = N / (t2-t1), burada
Q – pompa performansı,
N – kazan gücü (kW),
t2 – kazanın çıkışındaki soğutucunun maksimum sıcaklığı, maksimum değerleri alın (90 ° C),
t1 – kazan girişindeki soğutma sıvısının sıcaklığı ortalama olarak alınır (70 ° C).
Sirkülasyon pompasının basma yüksekliği aşağıdaki formülle hesaplanır (aynı boru çaplarındaki tüm bölümler için hesaplanır ve toplanır):
P = RI + Z, burada
P – ısıtma sistemindeki basınç kaybı, Pa,
R – soğutucunun sürtünme kaybı, Pa / m,
I – aynı çaptaki bir boru hattının uzunluğu, m,
Z – yerel dirençlerde basınç düşüşü, Pa.
Uzmanların beklediği budur. Hesaplama oldukça karmaşıktır, bu nedenle basitleştirilmiş bir hesaplama uygulanabilir: sistem uzunluğunun 10 m’si pompa basma yüksekliğinin 0,6 m’sine karşılık gelir.
Hesaplanan verilere göre bir pompa seçilir. Özel evlerde ısıtma için ıslak rotorlu üniteler kurulur – kompakttırlar, az gürültü yaparlar. Üzerine pompalanan sıvı, aynı zamanda pompa için bir yağlayıcı görevi görür..
Dağıtım manifoldu seçimi
Bir dağıtım manifoldu seçimi, ısıtma sistemindeki dal sayısı ile belirlenir. Bazı yapısal farklılıklara rağmen, tüm kollektörler oldukça işlevseldir, bu nedenle kollektörün yerini dikkate alarak bağlantı sayısına ve şekle göre seçim yapmalısınız. Sistemin 1-2 dalı varsa, kollektöre gerek yoktur – tees kullanarak dal yapabilirsiniz.
Filtre seçimi
Sistemde atık ısı taşıyıcı kazana girmeden önce süzgeç ve mümkünse karter takılmalıdır..
Güvenlik sistemi seçimi
Katı yakıtlı ısıtma ünitesinden sonra akışa bir manometre, bir emniyet valfi ve bir otomatik hava menfezi monte edilmiştir. Soğutucu aşırı ısındığında valf aşırı basıncı tahliye eder. Pompanın önüne bir baypas ve üç yollu vana monte edilmiştir – kazandaki su belirli bir sıcaklığa kadar ısınana kadar kazana soğuk su vermez – bu, fırını yoğuşmadan ve kazanın zarar görmesinden korur.
Bileşenleri seçerken sık yapılan hatalar
Katı yakıtlı bir kazan kurarken çok ciddi bir hata, genleşme deposunun olmamasıdır. Hacmi, tüm sistemin hacminin en az %10’u olmalıdır. Açık devre ile, tank sistemin en yüksek noktasına, kapalı devre ile – dönüşte pompanın önüne monte edilir. Sistem, süzgeç ve pislik toplayıcı olmadan kurulmamalıdır (geri dönüş hattına pompa önünde, genleşme deposundan sonra kurulur). Tüm bağlantı parçaları, kablolama ile aynı çapta olmalıdır. Boru bölümünü daraltmak mümkün değildir – bu, ısıtmayı olumsuz etkiler..
İkide bir tek boru nasıl yeniden yapılır?
İki borulu sistem birçok açıdan önemli ölçüde daha verimlidir. Plastik bağlantıların ve bağlantı parçalarının kullanılması, inşaat sürecini basit ve ucuz hale getirir. Değişiklik zor olmayacak, ancak geri dönüş yükselticisini kurmanız ve kademeli olarak oluşturmanız ve pilleri ona bağlamanız gerekeceğinden, yapılan onarımlardan fedakarlık etmeyi gerektirecektir..
Diğer bir seçenek de, sıcaklıklarını düşürmek ve son radyatörlere giden soğutucu akışkan akışını artırmak için kazana en yakın tüketicilere baypas kurmaktır..
Aksesuarların tek borulu bir sisteme montajı
Modern tek borulu ısıtma sistemleri genellikle radyatör regülatörleri, dengeleme vanaları, termostatik vanalar veya küresel vanalar gibi ek donanımları içerir. Bu ek aksesuarlar, tüm sistemin dengelenmesi gibi görevleri kolaylaştırır. Bu sayede örneğin odalardan birinde sıcaklığın düşmesine izin verebilir ve diğerlerinde sabit kalmasını sağlayabilirsiniz..
Tek borulu bir sistemin ana dezavantajı, bireysel radyatörlerin ısınmasını düzenleyememesi olarak düşünülebilir. Ek olarak, dezavantaj, soğutucunun artan basınca ihtiyaç duymasıdır..
Özel bir ev için alüminyum radyatörler kurmak mümkün mü?
Bir odayı ısıtmak için cihazları bağlamak için böyle bir şema, tek borulu geleneksel bir sistemin aksine, sıvının her bataryaya yaklaşık olarak aynı sıcaklıkta nüfuz etmesi bakımından mükemmeldir. Esasen, bir “tek borulu kablo sistemi”, tek borulu ve iki borulu ısıtma sistemi arasında bir ara bağlantı olarak kabul edilir..
Böyle bir kablolamanın dezavantajı, büyük çaplı metalden yapılmış ağır boruların kullanılması ve bunları tavan yüzeyinin altına yerleştirmenin gerekli olmasıdır, bu da iç mekanın kalitesini hiç iyileştirmez. Böyle bir sisteme sahip radyatörler, yüksek verimleriyle öne çıkan dökme demir veya çelik ile daha iyi monte edilmelidir. Ancak eviniz için alüminyum radyatörler de seçebilirsiniz, asıl şey sistemi doğru şekilde bağlamaktır..
Aslında, bir evin tek borulu ısıtma sistemi geçmişte kalıyor ve her yerden çok daha mükemmel iki borulu kablolamaya yol açıyor. Günümüzün pahalı iç mekanlarına sahip kendi banliyö iki katlı evindeki herhangi birinin, yaşam alanları için eski, uygunsuz ve etkisiz ısıtma ekipmanı şeklinde bir anakronizme sahip olmak istemesi olası değildir..
Son olarak kapsam hakkında
Çalışma sırasında sorun yaşamamak için tek borulu ısıtma şebekelerini uygun koşullarda kullanın:
- “Leningradka”, tek katlı kulübelerde ve 150 m²’ye kadar olan küçük evlerde iyi çalışır. Karelik 70 m²’yi geçmiyorsa, tüm piller için bir ortak halka yeterlidir, aksi takdirde sistem 2 devreye bölünür veya daha büyük bir bölümden bir boru hattı döşenir..
- 2 katlı bir binada, açık tip yerçekimi tek borulu bir şema veya alt kablolamalı kapalı bir versiyon – seçiminize göre monte edebilirsiniz. Elektrik kesintisi durumunda, yerçekimi organize etmek ve baypas üzerine bir sirkülasyon pompası koymak tercih edilir..
- Tek katlı binalarda kullanılan hızlanan bir manifold ile yerçekimi akışı, atalet ile karakterize edilir. Radyatörler yavaş ısınır, düşük akış hızı nedeniyle su çok soğur, kazan aşırı modda çalışır. Bu şemayı hiç kullanmamak daha iyidir, ahlaki olarak eskidir ve pompa olmadan normal şekilde çalışmayacaktır..
- “Leningrad” ı, her birinde optimum sayıda pil bulunan 2-3 ayrı zemin döngüsüne bölmekten çekinmeyin. Tüm katların radyatörlerini tek bir sirkülasyon devresinde birleştirmeyin – son cihazlar soğuk kalacaktır.
- Tek borulu Leningrad sistemi – 2-3 odalı daire otonom ısıtma cihazı için uygun bir seçenek.
Tek borulu ısıtma sistemlerinin vazgeçilmezliğini kanıtlayan ustalar genellikle Sovyet yapımı çok katlı binalara atıfta bulunur, her birinde yükselticide 20 pil olduğunu söylerler. Ancak, özel evlerde ulaşılamayan merkezi ağın basınç ve pompa performansından bahsetmeyi unutuyorlar. Muhtemel uzmanları dinlemeyin ve sistemler için en iyi seçenekleri kullanın – iki borulu, kollektör veya ilgili.
Tek borulu ısıtma cihazı şemaları için seçenekler
Tek borulu ısıtma sistemleri aşağıdakilere ayrılır:
- Soğutucu sirkülasyonu türüne göre – doğal ve yapay sirkülasyonlu.
- Kapalı (mühürlü) ve açık.
- Dikey ve yatay.
- Üst ve alt kablolu.
Doğal ve cebri sirkülasyonlu sistemler
Önceden, özel evler için tek borulu ısıtma sistemleri planında tavanın altında bir genleşme tankı vardı, sobadan veya başka bir ısıtma ünitesinden gelen sıcak su girdi ve daha sonra yerçekimi ile borulardan radyatörlere aktı. Sistem oldukça basit ve güvenilirdi ve boru uzunluğu 30 m’yi (ve daha önce evlerin çoğu 50-70 m2 arasında bir alana sahipti) küçük tek katlı evlerde fırın ısıtma sisteminin modernizasyonu sırasında ustalar tarafından başarıyla uygulandı. ve kareye yakın bir şekle sahipti).
Fırındaki suyu ısıtmak için, soğutucu ile ocaktaki ateş arasında ısı eşanjörü görevi gören borular yerleştirildi. Ancak ilerleme durmuyor ve sobaların yerini kömür, gaz ve odun yakan kazanlar aldı. Evler ısıtmalı mutfaklar, verandalar, banyolar ile aşırı büyümeye başladı – alan artmaya başladı, sistemler daha karmaşık hale geldi ve devre çalışmayı durdurdu.
İlerleme durmuyor ve modern otomatik kazanların tümü yerleşik sirkülasyon pompalarıyla üretiliyor. Otomatikleştirilmesi zor olan ısıtma üniteleri (katı yakıtlı kazanlar) için pompa ayrı olarak monte edilir. Ana sebep, güçlü yakıt yanması ile pompanın aşırı ısınmasıdır. Zorla sirkülasyon sistemi, yerden ısıtma da dahil olmak üzere en karmaşık ısıtma planlarını uygulamanıza izin verir – doğal sirkülasyon ile yerden ısıtma çalışmaz.
Soğutucunun cebri sirkülasyonunu kullanmanın bir başka nedeni de inşaat halindeki evlerin alanını ve kat sayısını artırmaktır (iki katlı bir ev veya çatı katı olan bir ev aynı tek katlı evden daha ucuzdur).
Açık ve kapalı ısıtma sistemi
Daha önce doğal sirkülasyonlu yaygın sistemler çoğunlukla açıktı, tanktaki su seviyesi aşırı ısınma ile arttı ve soğutma ile azaldı. Sistemin aşırı ısınması durumunda atmosfere (veya kanalizasyona) aşırı basınç ve buharı serbest bırakmak için tanka bir branşman borusu yerleştirildi..
Tam otomatik modern kazanlar (gaz, akaryakıt, pelet yakıtlı), soğutma sıvısı basıncındaki hafif bir artışı telafi etmek için küçük bir genleşme tankına sahiptir. Ancak prensip olarak, basınç sıcaklığa bağlıdır ve çalışan bir kazanda, basınç yükseldiğinde, kazan basitçe kapanır ve basınç düşer..
Kömür, turba veya odunla ateşlenen kazanlarda durum çok daha kötüdür – içlerinde yanma hızlı bir şekilde durdurulamaz ve suyun aşırı ısınması mümkündür. Bu nedenle, bir proje geliştirirken, sistem mutlaka yeterince büyük bir genleşme tankı, buharın kanalizasyona veya atmosfere boşaltılması için bir valf ve bir otomatik su tamamlama sistemi içerir. Modern katı yakıtlı kazanları kurarken bile, bazen açık bir sistem kullanılır..
Hidrolik hesaplama
Hidrolik hesaplama genellikle karmaşık sistemler tasarlanırken uzmanlar tarafından yapılır. Hesaplayıcı, soğutucunun hızına, besleme ve dönüş sıcaklıklarındaki farka, boruların pürüzlülüğüne, çapa, dönüşlere, daralmalara, termal valflerin varlığına, dengeleme cihazlarına bağlı olarak sistemin tüm bölümlerindeki kayıpların hesaplamalarını içerir. musluklar, ısı üreticisi tipi ve radyatör sayısı, bağlantı parçaları, yoğunluk vb. akışkan viskozitesi. Hesaplama karmaşıktır ve özel bir ev sistemi kurarken genellikle onsuz yaparlar..
Özel bir evin kendin yap tek borulu ısıtma sistemi – ana düğümler
Tek borulu bir ısıtma sisteminin kendiniz nasıl yapılacağı en kolay seçenek, Leningrad kablolarını yatay olarak döşenmiş bir boru hattı ve buna birkaç pilin daha düşük bir bağlantısı ile monte etmektir. Cihazı için aşağıdaki bileşenler kullanılır.
Pompa. Devre boyunca ısıtma sıvısı akışının hareketini düzenlemek için bir sirkülasyon pompasına ihtiyacınız olacaktır. Bu tip elektrikli cihazların ayırt edici bir özelliği, 3 hız değiştirme moduna sahip olmalarıdır. Bu nedenle, soğutucunun akış hızını ve buna bağlı olarak pillerin ısınma süresini ve sıcaklığını kontrol edebilirsiniz..
Kazan boruları. Güvenlik yönetmelikleri, bir hava tahliye vanası, bir tahliye vanası ve bir basınç göstergesi içeren kazanda bir acil durum grubunun kurulmasını gerektirir. Ayrıca, cebri sirkülasyonlu bir sistemde, toplam ısıtma sıvısı miktarının yaklaşık %10’u kadar bir hacme sahip bir genleşme tankı bulunmalıdır..
Kapatma ve kontrol vanaları. Leningrad’da uzun bir radyatör zinciri kullanılıyorsa, en sonuncusu diğerlerinden daha az ısınacaktır. Tüm eşanjörlerin her birinin çıkış veya girişlerine ayarlanabilir bir termostat bağlayarak sıcaklıklarını eşitlemek mümkündür..
Otomatik cihazı manuel vana musluklarıyla değiştirerek paradan tasarruf edebilirsiniz (hiçbir durumda küresel vana kullanmamalısınız). Bu durumda, sıcaklık ayarı, her vananın el çarkı döndürülerek bir el veya uzaktan termometre kullanılarak gerçekleştirilir..
Piyasada, geçen akışın hacminin vanayı çevirerek düzenlendiği kelebek vanaları bulabileceğiniz satış o kadar sık değildir. Bu cihazların birçoğu, pillerden akan termal ortamın hacmini sabitlemeyi mümkün kılan 10 konumlu bir adım anahtarına sahiptir..
Borular. En iyi ve en kolay yol, ısıtma devresini polipropilen dışında döşemektir. Bunu yapmak için, fiberglas veya alüminyum takviyeli 32 veya 40 mm’lik bir boru alın. Dallar oluşturmak için, 20 (25) mm çapa geçişle tees kullanılır ve piller de aynı 20 (25) mm boruların segmentleriyle bağlanır..
Tek borulu bir ısıtma sistemi elle ve popüler metal-plastik borulardan yapılabilir. Bununla birlikte, sıkma ile kurulumları için özel bir sıkma eli veya elektrikli alet, pahalı bağlantı parçaları kullanmanız gerekeceğini belirtmekte fayda var. Bu, polipropilen kullanmaktan daha yüksek maliyetlerle sonuçlanacaktır..
Bir polipropilen boru hattı kurmak için bir havyaya ve bu araçla çalışma becerilerine ihtiyacınız olacak. Cihaz kiralanabilir ve boru kesimleri konusunda eğitim verilerek lehimleme konusunda deneyim kazanılabilir..
Montaj kitleri. Her türden radyatör, Leningradka’ya bağlanabilir – alüminyum, bimetalik, çelik. İşi basitleştirmek için, kapatma ve kontrol vanalarını bağlamak için geçiş dişli kaplinlere (manşonlara) sahip hazır bir kurulum kiti satın alırlar..
Genellikle kit bir Mayevsky vinci, bir fiş içerir, bazı üreticiler pilleri asmak için dübelli kancalar ekler.
Özel bir evde tek borulu ısıtma, başkalarının kendi elleriyle monte etmesi daha kolay olan alan ısıtmayı organize etmek için en basit ve en bütçeli seçeneklerden biridir. Bununla birlikte, uzun vadede, böyle bir şema, düşük enerji verimliliği nedeniyle irrasyoneldir ve bu parametrede, bireysel evlerde en sık kullanılan iki borulu kablolamadan önemli ölçüde daha düşüktür..
Hangi araçlara ve sarf malzemelerine ihtiyaç duyulacak
Enstrümanlar:
- Kesme diskli öğütücü.
- Elektrikli matkap, darbeli matkap, tornavida.
- Ayarlanabilir anahtarlar.
- Dosya.
- Polipropilen borular için kaynak makinesi.
Isıtma sistemi için sarf malzemeleri:
- Radyatörler ve montaj kitleri (fişler, Mayevsky vinci, vinçler, Amerikalı kadınlar, termo vanalar, contalar), braketler.
- Borular, tees, dirsekler, bağlantı elemanları.
- Pompa, üç yollu valf, musluklar, tank, filtre, karter, basınç göstergesi, emniyet valfi, otomatik havalandırma.
Bir eskiz veya diyagram hazırlama
En basit ısıtma sistemini bile kurarken, kazan boru tesisatının tüm boyutları, cihazları, bağlantı parçaları ve bileşenlerinin doğru bir şekilde gösterildiği bir çizim veya şema çizmek gerekir. Bir diyagram olmadan, sistemin tüm özelliklerini sağlamak için malzeme miktarını doğru bir şekilde hesaplamak imkansızdır..
Kazan montajı
Bir gaz kazanının montajı yalnızca lisansı olan uzman bir kuruluş tarafından yapılabilir. Katı yakıtlı olanlar da dahil olmak üzere diğer kazanların montajı kendi ellerinizle özel bir ev için yapılabilir..
Gaz ve elektrikli kazanlar genellikle duvara monte edilir. Kurulum yerindeki bir gaz kazanı için bir baca gereklidir – sıradan veya koaksiyel (yatay olarak duvardan geçer). Diğer tüm ısıtma üniteleri dikey bacalara ihtiyaç duyar.
Mutfakta 60 kW’a kadar kapasiteye sahip ısıtma üniteleri kurulabilir, daha güçlü ısı jeneratörleri için kazan daireleri gereklidir. Elektrikli ve gazlı kazanlarda gömme genleşme tankları, tüm otomasyon ve pompalar bulunur ve mutfakta montajı sorun yaratmaz..
Ancak tüm boruları ve yakıtı olan katı yakıtlı ve sıvı yakıtlı üniteler çok yer kaplar, temizlik yaparken zorluklar yaratır (ve genellikle mutfağın tozunu veya çöpünü temizler). Bu nedenle, mümkünse, onları her zaman ayrı bir kazan dairesine götürmeye, yeterli hava akışını sağlamaya, bir baca takmaya değer..
Kazandan duvarlara, mobilyalara ve diğer ekipmanlara olan minimum mesafeler genellikle talimatlarda belirtilir. Talimatlarda bilgi yoksa, aşağıdaki gereksinimlere uyulmalıdır:
- Kazanın ön tarafında en az 1 m’lik bir geçiş olmalıdır..
- Yan veya arka geçiş – 0,7 m; üniteye bakım yapılması gerekiyorsa – en az 1,5 m.
- Mobilyaya veya en yakın ekipmana uzaklık – 0,7 m.
- İki kazan arasındaki mesafe – 1 m, karşılıklı yerleştirildiğinde – 2 m’den az değil.
Kazan, soğutucunun doğal sirkülasyonu olan bir sisteme bağlandığında, dönüş bağlantı seviyesi birinci kattaki radyatörlerin seviyesinin altında olmalıdır..
Kazanların borulaması için metal borular kullanılmalıdır..
Güvenlik kutusunun takılması
Emniyet ünitesi kazandan sonra monte edilir ve bir manometre, bir emniyet valfi, bir otomatik havalandırma içerir. Katı yakıtlı kazanlar (pelet olanlar hariç) hızlı bir şekilde söndürülemez ve aşırı ısınma, ısı eşanjöründe suyun buharlaşması ve basınçta keskin bir artış ile bir durum ortaya çıkabilir – bu durumda valf basıncı serbest bırakır. Soğutma sıvısında hava birikirse, havalandırma deliği toplanan havayı sistemden otomatik olarak boşaltacaktır..
Fazla basıncın atmosfere boşaltılması arzu edilir – kaynar su ile karıştırılmış su buharı, modern bir plastik kanalizasyona, bacaya, genel havalandırma kutusuna boşaltılamaz – plastik bu tür sıcaklıklar için tasarlanmamıştır, baca veya kutuda buhar olacaktır. duvarlarda hızla yoğunlaşır ve yavaş yavaş bir boruyu veya kutuyu yok eder.
Isı üreticisi ile güvenlik ünitesi arasına bir musluk takılması kesinlikle yasaktır..
Genleşme tankı montajı
Kazanda tank yoksa mutlaka montajı yapılmalıdır. Genleşme deposunun hacmi, soğutma sıvısı miktarının en az %10’u kadar olmalıdır. Günümüzde, sistemdeki basınç dalgalanmalarını etkin bir şekilde düzeltmeyi mümkün kılan bir diyafram genleşme tankı bağlamak giderek daha popüler hale geliyor..
Yerçekimi açık ısıtma devresi ile bir genleşme tankı kurulur, sistemin en yüksek noktasının üzerine kurulur – ikinci katın tavanının altına ve hatta çatı katına. Soğutucunun zorunlu sirkülasyonu olan şemalarda, tank pompanın, valfin, filtrenin ve karterin önüne monte edilir..
Isıtma sisteminin soğuk su besleme sistemine bağlanması
Aşırı ısındığında ve buhar boşaltıldığında veya açıklanamayan nedenlerle zamanla sistemdeki basınç düşebilir. Bunu yapmak için, su kaynağından gelen su girişi, genleşme deposunun önündeki sisteme kesilir. Basınç düştüğünde sistemi otomatik olarak besleyen bir musluk veya özel bir valf takılıdır..
Boru döşeme yerlerinin işaretlenmesi
Boru döşeme yerleri kurşun kalem ve cetvel kullanılarak önceden işaretlenir. Pompa arızası durumunda, boruların hem açık hem de kapalı ısıtma sistemlerinde m başına 5 mm’lik hafif bir eğimle döşenmesi tavsiye edilir..
Bağlantı elemanları ve borular için delme delikleri
Boruları sabitlemek için delik açmak özellikle zor değildir. Boru hatlarını duvarlardan döşerken, duvara daha büyük çaplı bir manşon sokun (ve delikleri dekoratif kaplamalarla kapatın).
Karayollarının döşenmesi
Hatlar döşenirken üst dağıtımın (borular radyatörlerin üstüne yerleştirildiğinde) radyatörlerin verimini %50 oranında azalttığı unutulmamalıdır. Ana boru hatları, her 0,5-0,7 m’de bir bulunan özel klipslerle sıkıca sabitlenmelidir..
Kurulum alanlarının yerleşimi ve radyatörlerin montajı
Önce radyatörlerin kurulacağı yerler işaretlenir. Radyatörler genellikle en büyük ısı kaybı olan yerlere – dış duvarların yakınında, pencere pervazına nişlere kurulur. Pilin zeminden mesafesi en az 200 mm, pencere pervazından – 100-150 mm olmalıdır, aksi takdirde konveksiyonla ısı transferi gerçekleşmez. Aynı nedenden dolayı, radyatörlerin, özellikle sağır olanların ekranlarla kapatılması istenmez – ısıtma pillerinden gelen ısı transferi sıfıra gelecektir..
Radyatörlerin, Mayevsky musluklarının, dirseklerin ve fişlerin montajı
Radyatörü takmadan önce, içine dört tapa vidalanır, giriş ve çıkıştaki musluklar (veya bir musluk ve bir termostatik vana) takılır, üst tapalardan birine bir Mayevsky musluğu takılır. Tüm fişler contalarla sağlanır. Gerekirse, özel bir alet kullanarak gerekli sayıda radyatör bölümünü birlikte bükün (contaları unutmayın!). Radyatördeki bölüm sayısı 12’den fazla ise 3 braket üzerine monte etmeye değer..
Radyatörler ana boru hattına nasıl bağlanır
Radyatörleri bağlamanın üç yolu vardır:
- Diyagonal.
- Yanal tek taraflı.
- Alt (veya üst) yanal çift taraflı.
- Alt (alt boruların veya alt bağlantı ünitesinin varlığında – genellikle panel radyatörlü).
En verimli yol, pilin tüm yüzeyini kullanmanıza izin veren diyagonaldir. En etkisiz olanı üst yan çift taraflıdır..
Radyatörleri musluklara veya termal vanalara bağlamak için bir Amerikan rakor somunu, MPH vidalanır ve dal lehimlenir, ardından sisteme lehimlenir. Ana veya yükselticiye bağlantı, tees kullanılarak yapılmalıdır – radyatör ana veya yükselticiye paralel olarak bağlanır, aksi takdirde her bir pilin sıcaklığını düzenlemek mümkün değildir. Şimdi, bir Amerikan, MRV, bazen bir virajlı tek bir ünitede birleştirilen vinçler üretiyorlar..
Suyun doğal veya zorla hareketi
Akü bağlantı seçeneği, sistemin çalışması için ne tür su veya antifriz hareketinin kullanılması gerektiğine bağlıdır. Sadece 2 seçenek var: doğal dolaşım ve zorunlu.
İlk seçenek, ek cihazlar satın almadan ve kurmadan fiziksel yasaların kullanılmasını içerir. Su bir soğutucu görevi gördüğünde uygundur. Herhangi bir donma olmaması, sistem içinde dolaşımı daha da kötüleştirecektir..
Sistem, suyu ısıtan bir kazan, bir genleşme tankı, besleme ve dönüş boru hatları, pillerden oluşur. Su ısındıkça genişler ve sırayla kurulu radyatörleri ziyaret ederek yükseltici boyunca hareket etmeye başlar. Sistemden soğutulan su yerçekimi ile kazana geri döner..
Bu tip sirkülasyon ile yatay boru hattı, soğutucunun hareket yönüne doğru hafif bir eğimle kurulur. Bu sistem kendi kendini düzenler, çünkü suyun sıcaklığına bağlı olarak miktarı da değişir. Dolaşan kafa artar, suyun odayı eşit şekilde ısıtmasına izin verir.
Doğal sirkülasyon ile, üst kablolamaya sahip iki borulu ve tek borulu şemalar, alt kabloya sahip iki borulu şemalar kullanılır. Radyatörleri ısıtma sistemine bağlamak için bu tür yöntemler, küçük odalar için faydalıdır..
Fazla havayı çıkarmak veya yükselticilere otomatik hava menfezleri takmak için pilleri hava tahliyeleriyle donatmak önemlidir. Kazan en iyi şekilde bodrum katına yerleştirilir, böylece ısıtılan odadan daha düşüktür..
Soğutucunun doğal sirkülasyonu olan radyatörler için bağlantı şemaları, su hareketi yönünde hafif bir eğim sağlamalıdır.
100 m 2 veya daha fazla alana sahip evler için soğutucu sirkülasyon sisteminin değiştirilmesi gerekecektir. Bu durumda, borulardan su veya antifriz hareketini uyaran özel bir cihaza ihtiyacınız olacaktır. Bir sirkülasyon pompası kurmakla ilgilidir. Kapasitesi, ısıtılan odanın alanına bağlıdır..
Pompa, besleme veya dönüş boru hattına kurulur. Sistemdeki fazla havayı çıkarmak için, boru hattının en yüksek noktasına otomatik tahliyeler kurmak veya manuel hava tahliyesi için Mayevsky musluklu piller kullanmak gerekir..
Zorla sirkülasyon için bir pompanın kullanılması, ısı taşıyıcı olarak antifriz kullanılmasına izin verir. Bu durumda, dumanların ev sakinlerinin sağlığına zarar vermemesi için kapalı tip bir genleşme tankı kurmak gerekir.
Sirkülasyon pompası, ısıtma cihazlarını bağlamak için yatay ve dikey bir sisteme sahip iki ve tek borulu şemalarda kullanılır..
Sistem başlangıcı
Isı üreticisini açmadan önce, sistemi suyla doldurmak ve sızıntı olup olmadığını kontrol etmek ve ancak bundan sonra kazanı açmak gerekir..
Genleşme tankı
Polipropilene tank bağlantısı
Video – pompa kurulumu
Sistem başlatma videosu
Yaygın tasarım hataları
En ciddi tasarım hatası, tek borulu bir ısıtma sistemini büyük bir evi (100 m² veya daha fazla) ısıtmak için uyarlama girişimi, sistemin bir koluna çok sayıda radyatör asmaktır..
Eşit derecede ciddi bir hata, kazan gücünün hafife alınması veya önemli ölçüde fazla tahmin edilmesidir. Yüksek güç, verimlilikte azalmaya ve yüksek yakıt tüketimine, hafife alınmasına – evde soğuğa yol açacaktır. Kazan suyu ısıtmak için kullanılıyorsa ve kazanın gerekli gücü hesaplanırken gerekli güç dikkate alınmıyorsa, kazanın gücü genellikle yetersizdir..
Başka bir hata, radyatörlerin tees değil köşeler (musluklar) kullanılarak bağlanması ve radyatörü bağlarken bir jumper olmamasıdır. Bu durumda, her odadaki sıcaklığı düzenlemek mümkün değildir; bir radyatör arızalanırsa, tüm sistemi tamamen kapatmanız gerekecektir..
Radyatörler nasıl seçilir
Tüm radyatör yelpazesi 4 tipe iner:
- Dökme demir (modern) – yaygın ve dekoratif. Uzun süre ısınırlar ve uzun süre ısı verirler. Uzun ömürlü. Ağır, oldukça pahalı, kurulum sadece iki kişi tarafından yapılır. Dekoratif ithal ürünler fahiş pahalıdır. Özel bir evde, bu tür radyatörlerin kullanımı yalnızca güzel dekoratif modeller kullanıldığında haklıdır. Dökme demirin sözde “sonsuzluğu”, kesişme contalarının kırılganlığı ile paramparça olur – bir düzine yıl içinde radyatörlerin sıralanması gerekeceği ortaya çıkabilir;
- Alüminyum. Çabuk ısın ve çabuk ısı ver;
- Bimetalik – alüminyum elemanlar güçlü çelik borulara gerilir. Radyatörler için en iyi seçenek, pratikte hiçbir dezavantajı yoktur, ancak bu pahalı bir seçenektir;
- Çelik ince duvarlı radyatörler. En ucuz ve en yaygın. Yüksek binalarda aşınmış, yüksek basınca karşı zayıf direnç.
Radyatörler ayrıca tasarıma göre kesit, panel ve kayıtlara ayrılmıştır. Panel radyatörler 0,6 MPa’ya kadar olan basınçlar için tasarlanmıştır. Panel radyatörlerin artısı, kitin bağlantı elemanları, tapalar, Mayevsky musluğu içermesi ve tüm bu parçaların seksiyonel radyatör için ayrı olarak satın alınması gerekmesidir. Kayıtlar – radyatörsüz metal borulardan çelik piller.
Cihaz hacimlidir, çok miktarda soğutma sıvısı gerektirir ve çok etkili değildir. Boru şeklindeki kayıtların dekoratif nitelikleri, evlere ve apartmanlara kurulmalarına izin vermez..
Uygulamada, özel bir evde radyatör seçimi, finansal yeteneklerinize ve görsel tercihlerinize bağlıdır. En ucuz çelik radyatörler 15-20 yıl veya daha uzun süre serbestçe duracaktır, daha sonra bir sızıntı durumunda, bir bölümü değiştirebilir veya sadece bir bölümü atabilir ve boruları yeniden lehimleyebilir ve radyatörleri daha fazla kullanabilirsiniz..
Apartman binalarına panel radyatörler kurulmamalı ve ince duvarlı çelik radyatörler kurulmamalıdır – sadece 16 atmosfere kadar basınca dayanacaklarından eminseniz (bu maksimumdur, yüksek binalardaki çalışma basıncı yapar). 1.0 MPa = 10 atmosferin üzerine çıkmamalı).
Radyatör bölümlerinin ve bağlantı parçalarının sayısı nasıl hesaplanır?
Geleneksel tavsiye – bir dış duvar ve bir pencere ile 1 m² alan başına 100 W, iki dış duvar ve bir pencere ile 1 m² alan başına 120 W İki dış duvar ve iki pencere ile 1 m² alan başına 130 W.
Gerekli ısı miktarı dikkate alınır, alınan güç %20 arttırılır (1.2 ile çarpılır) ve ısıtma ünitesinin gerekli gücü elde edilir. Gücü bir radyatör bölümünün gücüne bölün ve bölüm sayısını alın. Rusya Federasyonu’nun kuzeyinde yaşıyorsanız, bölüm sayısını ve kazan gücünü yüzde 20 daha artırmaya değer..
Ancak bu hesaplamalar, gelen ısı taşıyıcının sıcaklığı 90 ° C ve giden ısı taşıyıcının sıcaklığı 70 ° C olduğunda doğrudur. Gerçekte, bu tür sıcaklıklar ne özel evlerde ne de apartmanlarda mevcut değildir. Besleme boru hattındaki soğutucunun maksimum sıcaklığı genellikle 60-70 ° C’yi geçmez. Normal ısı transferi için bölüm sayısını bir buçuk kat artırmak gerekir. Ek olarak, tek borulu sistemin özellikleri nedeniyle ve sonraki her radyatördeki sıcaklık düşüşü dikkate alındığında, bölüm sayısı %10 artırılmıştır..
Daha doğru bir yol, duvar malzemelerine, yalıtıma, pencere tipine bağlı olarak duvarlar, pencereler, çatı, zeminden ısı kaybını hesaplamaktır. Yöntem daha doğru, ancak zahmetli, çoğunlukla tasarımcılar tarafından kullanılıyor.
Radyatör nereye monte edilir?
Isıtma radyatörlerinin doğru bağlanması, doğrudan ısıtmaya ek olarak koruyucu bir işlev elde etmenizi sağlar. Bu, yükselen sıcak akımların, soğuk akımların odaya girmesini önleyen bir şerit oluşturduğu anlamına gelir. Bu efekti yaratırken, radyatörün nasıl bağlanacağı ile hiç ilgilenmeyeceksiniz. Cihazların en çok pencere açıklıklarının altına kurulması tam da bu özellikle bağlantılıdır..
Bu türden en iyi korumayı sağlamak için radyatörlerin kurulumuna başlamadan önce doğru kurulum yerini belirlemelisiniz. Önceden düşünmek gereksiz olmayacak çünkü o zaman hiçbir şeyi değiştiremezsin.
Sadece konumu değil, aynı zamanda konum türünü de belirlemek gereksiz olmayacaktır, çünkü bu, ısıtma pillerinin kurulumunu daha fazla planlamak için kullanışlı olacaktır..
Nesneleri ve yüzeyleri yerleştirmek için uyulması gereken birkaç temel kural vardır:
1. Pencere pervazından aküye olan mesafe 10 santimetreden az değildir;
2. Zeminden aküye olan mesafe 12 santimetreden az değil;
3. Duvardan aküye olan mesafe 2 santimetreden az değil.
Isıtma radyatörleri: doğru bağlanıyoruz
Seçilen radyatör tipi ve bunlara uygun bağlantı şeması ne olursa olsun, her şeyi doğru hesaplamak ve monte etmek önemlidir..
Her özel durumda, kendi sistemi optimal olacaktır. Geniş bir alana sahip pahalı evler için, en iyi projeyi sunabilecek uzmanlarla iletişime geçmeniz önerilir. Bu üzerinde tasarruf edilecek bir soru değil..
Isıtma cihazlarını karmaşık bir tasarım şemasına doğru şekilde kurmak ve bağlamak için profesyonellerin hizmetlerini kullanmak daha iyidir.
Küçük konutlar için bağımsız olarak uygun bir şema seçebilir ve ısıtma cihazları kurabilirsiniz. Evinizin özelliklerini, pil takma kurallarını ve belirli bir şema kullanmanın tavsiye edilebilirliğini dikkate almak zorunludur..
Radyatörleri kurarken, akünün kendisi ve borular için malzeme türünün aynı olması gerektiği unutulmamalıdır. Dökme demir ısıtma cihazlarına bağlanan plastik borular, ısıtma sistemini bozan birçok sorunu beraberinde getirecektir..
Isıtma pillerinin kendi kendine montajı ile uğraşırken, havayı tahliye etmek için küresel vanaların ve girişte bir regülatörün kurulumunu unutmamak gerekir.
Usta sınıfı. Kendi elinizle bir ısıtma radyatörü takma örneği
Pili ısıtma sistemine bağlarken eylemlerin algoritmasını düşünün.
Adım 1. İlk önce, ısıtma radyatörünün kendisini hazırlayın ve monte edin. Tüm dişli delikleri, özel bir temizleyici ve fırça kullanabileceğiniz fabrika yağından temizleyin..
radyatör hazırlığı
Adım 2. Bittiğinde, kalan temizlik maddesini bir kağıt havluyla çıkarın. Deliklerin mümkün olduğunca temiz ve kuru olması önemlidir..
Delik silinerek kurutulur
Adım 3. Adaptörleri takın (örneğimizde bunlar ½ ve ¾ inçtir).
adaptör
Adım 4. Önceden kurduğunuz adaptördeki musluktan “Amerikan” ı yükleyin. Sıkmak için “Amerikalı kadınlar” için özel bir anahtar kullanın. Sonuç olarak, bir çift delik donatıyorsunuz – giriş ve çıkış (örnekte çapraz olarak yerleştirilmişler).
“Amerikan” kurulur “Amerikan” anahtarı “Amerikan” için kullanılır
Adım 5. Kapatılması gereken gereksiz deliklere tapaları takın.
Adım 6. Sapları hazırlayın (bunlar özel ince tüplerdir), kesin. Saplardaki iç pahı çıkarın. Ardından iç kısımları hissedin – orada çapak hissedilmemesi önemlidir..
Adım 7. Somunu, pirinç ara parçayı ve lastik bandı borunun üzerine kaydırın (bu sırayla). Ardından boruyu özel bir alet kullanarak, durana kadar içeri doğru iterek genişletin. Genleşmeden sonra, boru, ısıtma sisteminin çalışması sırasında basıncın etkisi altında artık yerinden fırlayamaz..
Adım 8. Elastik ve diğer parçaları uzatılmış kenara kaydırın, adaptörü takın.
Adım 9. Radyatörün duvara monte edileceği yeri yukarıda açıklanan gereksinimlere uygun olarak işaretleyin. İlk olarak, pencere pervazının merkezini belirleyin, 10 cm ölçün – pil yuvaları tam olarak bu seviyede yer alacaktır..
Adım 10. Pencere pervazına paralel tutucuların montajı için 10 cm mesafede bir çizgi çizin, tutucular dübellere eklenecektir.
Adım 11. Dikey merkez hattı boyunca zemin yüzeyinden 12 cm uzağa başka bir montaj parçası yerleştirilecektir..
Adım 12. Pili yuvalara yerleştirin, düzleştirin.
Kalorifer radyatörü montajı
Not! Gerekirse pil yuvalarını hafifçe ayarlayabilirsiniz..
Adım 13. Olukların yerleştirileceği yerleri duvara işaretleyin (örneğimizde borular duvarın içine döşenecektir). Bunu, boruların radyatöre bağlanacağı her yerde yapın..
Adım 14. Önceden işaretlenmiş alanların geçişini gerçekleştirin. Daha kolay çalışmak için pili çıkarın..
Adım 15. Tüpü hazırlayın. Aşağıdaki resimde gösterildiği gibi kesilecekleri bir işaret yapın.
Radyatörü bağlamak için boruların hazırlanması
Adım 16. Pili bağlayın, duvara yerleştirilmiş yumuşak astara dokunun. Tüm bağlantıları sıkıca sıkın. Giriş sırasıyla üstte ve çıkış altta olmalıdır.
Radyatör bağlamak için genel ipuçları
Şu anda radyatörleri bağlamak için çeşitli şemalar ve yöntemler var. Ancak, kurulum yönteminden bağımsız olarak dikkate alınması önerilen, genel olarak kabul edilen birkaç özellik vardır..
Radyatörlerin montajı için ana yer, pencerelerin altındaki alandır. Bu, soğuk havayı camdan uzak tutmak ve yoğuşmanın oluşmasını önlemek için yapılır..
Bu durumda, cihazın uzunluğu pencere genişliğinin %70’ini geçmemelidir, aksi takdirde pencereler periyodik olarak buğulanır. Ayrıca optimum ısı sirkülasyonu için radyatör yerden 8 ila 12 cm ve duvardan 3 ila cm uzakta olmalıdır..
Radyatörleri bir çekmeceye dikmek veya dekoratif bir ekranla kapatmak kesinlikle önerilmez, çünkü bu durumda elemanların ısı transferi önemli ölçüde azalır.
Radyatör entegrasyon noktası
Bir dizi ısıtma pili bağlantınız veya daha karmaşık bir paralel bağlantınız olsun, her durumda, ısı kaynağının bu ünitelerin tek işlevi olmadığını unutmayın. Bu tür cihazların ek bir avantajı, radyatörlerin rüzgarların ve cereyanların “soğuk” girişine karşı iyi koruma sağlamasıdır..
Kalorifer radyatörlerinin seri ve paralel bağlantısı
Bu nedenle, bu tasarruf cihazlarının sığınaklarını pencerelerin altında bulması şaşırtıcı değildir. Isıtma radyatörleri, özellikle pencere açıklıklarının lokalizasyonunda mükemmel bir termal perde sağlayabilir..
Tavsiye: İki radyatörü birbirine yakın monte etmeyin – bu, pahalı ısı kaybıyla doludur: sıcak hava akışının yoğunluğu önemli ölçüde azalacaktır, bu da ısı kaynağının verimliliğinde keskin bir düşüşe neden olacaktır..
Belirli bir bağlantı türünü kullanmadan önce, cihazların yerlerini açık ve görsel olarak işaretleyen bir şematik plan yapın, kurulum mesafesinin doğru hesaplamalarını yapın..
Radyatörler aşağıdaki durumlarda doğru şekilde yerleştirilmiştir:
- cihazlar, eşiğin alt çizgisinden 100 mm mesafede bulunur;
- zemine olan mesafe – 120 mm;
- duvarlara mesafe – 20 mm.
Sisteme radyatör yerleştirme şemaları
Tüm söylenenler için. makalenin önceki bölümlerinde ne yazıyor? Ve gerçek şu ki, bir ısıtma radyatörünün ısı transferi, besleme ve dönüş borularının göreceli konumuna çok ciddi şekilde bağlıdır..
|Çapraz iki yönlü radyatör bağlantısı, üstten besleme|
|Bu şema en etkili olarak kabul edilir. Prensip olarak, belirli bir radyatör modelinin ısı transferini hesaplarken temel alınan kişidir, yani pilin böyle bir bağlantı için gücü bir birim olarak alınır. Soğutucu herhangi bir dirençle karşılaşmadan üst kollektörden tüm dikey kanallardan geçerek maksimum ısı transferi sağlar. Tüm radyatör, tüm alanı boyunca eşit şekilde ısınır.|
|Üstten beslemeli tek taraflı radyatör bağlantısı|
|Böyle bir şema, çok katlı binalar için ısıtma sistemlerinde en yaygın olanlardan biridir ve dikey yükselticiler açısından en kompakt olanıdır. Soğutucunun üst kaynağı olan yükselticilerde ve geri dönüşte aşağı doğru olanlarda – daha düşük bir tedarikle kullanılır. Küçük radyatörler için oldukça etkilidir. Bununla birlikte, bölümlerin sayısı büyükse, ısıtma eşit olmayabilir. Akışın kinetik enerjisi, soğutucunun üst besleme manifoldunun en sonuna yayılması için yetersiz hale gelir – sıvı, en az dirençli yol boyunca, yani girişe en yakın dikey kanallardan geçme eğilimindedir. Böylece, pilin girişten en uzak kısmında, zıt bölgelerden çok daha soğuk olacak olan durgun bölgeler hariç tutulmaz. Sistemi hesaplarken, genellikle pilin optimal uzunluğu ile bile, toplam ısı transfer verimliliğinin %3 ÷ 5 oranında azaldığı varsayılır. Uzun radyatörlerle, böyle bir şema etkisiz hale gelir veya biraz optimizasyon gerektirir (bu aşağıda tartışılacaktır) /|
|Üstten beslemeli tek taraflı radyatör bağlantısı|
|Bir öncekine benzer bir şema ve birçok yönden içsel dezavantajlarını tekrarlar ve hatta güçlendirir. Tek borulu sistemlerin aynı yükselticilerinde kullanılır, ancak yalnızca alttan beslemeli şemalarda – yükselen bir boruda kullanılır, bu nedenle soğutucu aşağıdan beslenir. Böyle bir bağlantıyla toplam ısı transferindeki kayıplar daha da yüksek olabilir – %20 ÷ 22’ye kadar. Bunun nedeni, soğutma sıvısının yakın dikey kanallardan hareketinin kapanmasının, yoğunluk farkıyla da kolaylaştırılacağı gerçeğidir – sıcak sıvı yukarı doğru eğilimlidir ve bu nedenle alt kenarın uzak kenarına geçmek daha zordur. radyatörün besleme manifoldu. Bazen bu tek bağlantı seçeneğidir. Kayıplar, yükselen boruda soğutucunun toplam sıcaklığının her zaman daha yüksek olması gerçeğiyle bir dereceye kadar telafi edilir. Devre, özel cihazlar kurarak optimizasyona katkıda bulunur.|
|Her iki bağlantının alt bağlantısı ile ikili bağlantı|
|Alt devre veya genellikle “eyer” bağlantısı olarak adlandırılan, ısıtma devresinin borularını zeminin dekoratif yüzeyinin altına gizlemek veya onları görünmez kılmak için geniş olanaklar nedeniyle özel evlerin özerk sistemlerinde son derece popülerdir. olabildiğince. Bununla birlikte, ısı transferi açısından, böyle bir şema optimal olmaktan uzaktır ve olası verim kayıplarının %10-15 olduğu tahmin edilmektedir. Bu durumda soğutma sıvısı için en erişilebilir yol, alt toplayıcıdır ve dikey kanallar boyunca dağılım, büyük ölçüde yoğunluk farkından kaynaklanmaktadır. Sonuç olarak, radyatörün üst kısmı alt kısımdan çok daha az ısınabilir. Işığın belirli yöntemleri ve araçları vardır ve bu dezavantaj minimumdur..|
|Çapraz çift taraflı radyatör bağlantısı, alttan besleme|
|İlk, en uygun şema ile belirgin benzerliğe rağmen, aralarındaki fark çok büyüktür. Böyle bir bağlantı ile verimlilik kaybı% 20’ye ulaşır. Bu oldukça basit bir şekilde açıklanmıştır. Soğutucu, radyatörün alt besleme manifoldunun uzak kısmına serbestçe nüfuz etme teşvikine sahip değildir – yoğunluk farkı nedeniyle, akü girişine en yakın dikey kanalları seçer. Sonuç olarak, yeterince eşit şekilde ısıtılmış bir üst kısım ile, girişin karşısındaki alt köşede çok sık durgunluk oluşur, yani bu alandaki pil yüzey sıcaklığı daha düşük olacaktır. Benzer bir şema pratikte nadiren kullanılır – buna başvurmanın kesinlikle gerekli olduğu bir durumu hayal etmek bile zordur, diğer, daha optimal çözümleri reddeder..|
Tablo kasıtlı olarak alt tek yönlü pil bağlantısından bahsetmiyor. Onunla – soru belirsizdir, birçok radyatörde olduğu gibi, böyle bir bağlantı olasılığını düşündürür, aslında alt bağlantıyı tabloda dikkate alınan seçeneklerden birine dönüştüren özel adaptörler sağlanır. Ek olarak, geleneksel radyatörler için bile, alt tek taraflı boruların yapısal olarak başka, daha optimal bir seçeneğe dönüştürüleceği ek ekipman satın alınabilir..
Örneğin, yüksek yükseklikteki dikey radyatörler için daha “egzotik” bağlantı şemaları olduğunu söylemeliyim – bu serideki bazı modeller, her iki bağlantıyla da yukarıdan iki yönlü bir bağlantı varsayar. Ancak bu tür pillerin tasarımı, onlardan ısı transferini en üst düzeye çıkaracak şekilde düşünülmüştür..
Bir ısıtma radyatörü takmak için yaklaşık sıra
Isıtma radyatörlerini kurmak için olası tüm seçenekleri tek bir yayın ölçeğinde ele almak imkansızdır. Bu nedenle, zamanımızda yaygın olan alüminyum veya bimetalik kesitli pillerin montajına bir örnek kısaca ele alınacaktır. Prensip olarak ve diğerleriyle birlikte, sıra yaklaşık olarak aynı olacaktır ve üretici tarafından ürüne ekli talimatlarda gerekli nüanslar belirtilmelidir..
Radyatörleri bağlamak için gerekli araç
İki borulu bir sistemin montajı için şunlara sahip olmak gerekir:
- bir dizi matkap ile elektrikli matkap;
- rulet;
- şakül hattı ve bina seviyesi;
- kalem;
- genleşme tankı;
- Tornavida;
- radyatörler;
- belirli bir malzemeden yapılmış borular;
- türüne bağlı olarak bir boru hattı kurmak için özel bir araç;
- gaz anahtarı;
- tahliye musluğu;
- ayarlanabilir anahtar;
- çek valf;
- havalandırma kanalları (otomatik – ortak bir hat için ve manuel – her radyatör için).
Dikkat! İki borulu bir sistem için boru çapı, besleme borusunun uzunluğuna ve ısı yükü parametresine göre belirlenir. Dönüş hattı aynı kesit ile oluşturulmuştur..
iş sırası
Radyatörün monte edildiğine inanıyoruz – bölme, daraltma, bölüm ekleme ve diğer işlemler gerektirmez. Hazırdır – tamamen ücretsiz dört kollektör çıkışı ile.
Alüminyum ve bimetalik radyatörler, yoğun bir plastik sargı ile kaplanmış olarak satılmaktadır. Çıkarmak için acele etmeye gerek yok – bu, çalışma sırasında yüzeyi yanlışlıkla çizmemek için en son işlemle yapılabilir..
Çok önemli bir aşama ile başlarlar – parantezleri takmak için çizgileri ve noktaları işaretlemek. Orta boy bir radyatörü asmanın standart yolu üç noktadır: iki braket pili üst manifolddan tutar ve merkeze monte edilen biri alt manifold tarafından konumunu sabitler..
Bütün zorluk, işaretlerken bir takım koşullara uymanın gerekli olduğu gerçeğinde yatmaktadır..
– Öncelikle radyatör önceden belirtilen kurallara veya üreticinin tavsiyelerine uygun olarak öngörülen yere yerleştirilmelidir..
– İkinci olarak radyatör yatay pozisyon almalıdır. Hafif bir sapmaya izin verilir – besleme girişinin tersi yönde, 1 dereceye kadar, ancak “tıkanma” daha büyükse, pildeki durgunluk hariç tutulmaz.
Ayarlanabilir braketler satın aldıysanız iyi olur – radyatörün konumunda bazı ayarlamalar yapabilirsiniz. Geleneksel rijit kancalarda, hata başlangıçta ortadan kaldırılmalıdır.
Bazı braketler (örneğin, Rifar radyatörlerinde bulunanlar) yüksekliklerinin ayarlanmasına izin verir. Ancak sıradan kancalar kullanılıyorsa, burada özel dikkat ve sağduyuya ihtiyaç vardır..
– Üçüncüsü, radyatörün ön yüzeyi dikey bir düzlemde olmalıdır..
– Ve son olarak, dördüncü olarak, eski bir sert boru bağlantısı varsa ve hesaplama bunun için kalırsa, radyatörün konumu buna uygun olmalıdır..
Tek kelimeyle, dikkatli ölçümler, doğru işaretlemeler yapmanız ve ancak o zaman – braketleri duvara sabitlemeniz gerekecektir. Bunları sabitledikten sonra bir montaj yapılır ve gerekirse olası ayarlamalar yapılır..
Radyatörün konumu seviye tarafından kontrol edilir – yatay ve dikey düzlemlerde ve ayrıca duvarın her iki tarafında eşit bir mesafe elde edilir
Bu arada, duvarı deliklerle bozma arzusu yoksa veya radyatörün hafif bir bölme boyunca kurulması planlanıyorsa, malzemesi büyük yükler anlamına gelmez, o zaman özel raflar satın alabilirsiniz. parantez.
Radyatör, zemine sabitlenerek bu veya benzeri dikey raflara da monte edilebilir.
Bu tür raflar, belirli koşullarda (dübeller, ankrajlar ve hatta güçlü kendinden kılavuzlu vidalar) kabul edilebilir herhangi bir şekilde zemin yüzeyine doğru yere tutturulur. Raflar genellikle yüksekliği ayarlanabilen braketlerle donatılmıştır, böylece radyatörü yatay olarak doğru bir şekilde hizalamak zor olmaz.
- Ardından radyatör çıkarılır, uygun bir tezgah üzerine yerleştirilir – sıhhi tesisat parçasının montajına geçme zamanı.
- Radyatörün konumunu borulara bağlantı şemasıyla uzlaştırarak başlarlar. Bu, rakorların (vanaların) bağlantı somunlu armatürlerinin hangi armatürlerde paketleneceğini ve hangilerinin bir tapa ve Mayevsky valfi ile susturulacağını belirlemek için gereklidir..
Bir örneğe bakalım. Üstten bir besleme ile sağda tek taraflı bir pil bağlantısının varsayıldığını varsayalım:
Radyatör trim elemanlarının konumuna bir örnek
Üst manifold:
– Giriş B1 – Mayevsky vincinin kurulacağı sol geçiş fişi. Montaj kitinde bulunan valfin kendi O-ring’i vardır, bu nedenle çekme gerekmez..
– Giriş B2 – “Amerikan” ile bağlantı parçasının küresel vana veya termal vana altında paketlendiği doğrudan fişten.
Alt manifold:
– Giriş B3 – üzerine bir fişin daha sonra takılmasıyla sol kör tapa veya içinden (sarma gerektirmeyen Mayevsky vincinin yanı sıra).
– Giriş B4 – “Amerikan” ambalajlı tapadan, ayrıca küresel vananın altında veya dengeleme vanasının altında.
Her şey hazırsa, neyin kurulduğu, tam bir açıklık var, o zaman radyatörün daha fazla ambalajlanması şu şekilde gerçekleştirilir:
Çizim Gerçekleştirilecek işlemin kısa açıklaması
|Örnek – yukarıda gösterilen şemaya benzer: üstten teslimat ile sağ taraftan tek yönlü besleme.


Radyatörün ayarlanması beklenmemektedir, bu nedenle, besleme ve “dönüş” girişlerinde kapatma elemanları olarak sıradan küresel vanalar kullanılacaktır – kurulum prensibi bundan hiç değişmez.
Montaj kiti kullanıma hazır.
|Başlamak için, tüm dişli bağlantıların kalitesini, radyatör manifoldlarının uçlarına geçiş tapalarının sıkılığını kontrol etmeniz önerilir (kıvrım “etekleri” boşluk olmadan tüm çevreye eşit şekilde oturmalıdır).


Böyle bir kontrolü yapmak için, tapalara takılan silikon conta halkalarını geçici olarak çıkarmak daha iyidir..
Contayı germemek veya yırtmamak için elbette dikkatli bir şekilde çıkarın..
|Contalar çıkarılır ve geçici olarak yana doğru çıkarılır..|
|Fiş, manifoldun dişli soketine vidalanır (kurulum şemasına göre).


Hem radyatör hem de montaj kiti yüksek kalitedeyse, ayakkabı basit bir el çabasıyla sonuna kadar kolayca vidalanmalıdır..
Bu durumda, manifoldun sağ tarafındaki fiş kontrol edilir – saat yönünde döndürülerek normal şekilde bükülür.
|Tapa, tüm çevre boyunca eşit olarak, sıkıca, boşluk bırakmadan radyatör manifoldunun ucuna yaslanmalıdır..|
|Her iki kollektörün dört çıkışında da benzer test işlemleri gerçekleştirilir..


Radyatörün sol tarafında, tapaların sol dişlisi vardır, bu nedenle saat yönünün tersine bükülürler..
|Fiş vidalanmıyorsa veya bunun için aşırı güç gerektiriyorsa veya vidalı durumda sıkı bir üniform oturma olmadığı durumda, olası engeli ortadan kaldırmak gerekir..


Oldukça sık, bu tür durumlar, ipliğin ilk dönüşlerinde boya damlacıklarının girmesi veya soketin ucundaki donmuş boya damlamaları nedeniyle gelişir. Bu gibi durumlarda bu çizgileri bir bıçak veya zımpara kağıdı ile temizlemeniz gerekecektir..
Nadiren, ancak yine de, radyatör manifoldundaki dişlerin uygun çapta bir musluk ile kesilmesi bile gerekir..
|Aynı şekilde, geçiş tapalarının valflerin bağlantı parçaları, tapa ve Mayevsky valfi ile “kuru” ve dişli bağlantılarını kontrol ederler..


Herhangi bir tapanın hem sol hem de sağ tüm iç delikleri, tek bir geleneksel sağ dişe sahiptir.
|Şimdi küresel vanalardan rakor somunları ile ilgili tapalarla bağlantı parçalarının paketlenmesi gerekiyor..


Somunlar-“Amerikan” musluklardan bükülür, ancak kesinlikle bağlantılarına takılı kalmalıdır.
Dişli kısım mühürlenmiştir. Bunun için fum bant da kullanabilirsiniz, ancak yine de tesisatçıların ezici çoğunluğu güvenilir bir keten çekme rulosunu tercih eder. Oakum iplik boyunca sarılır, yani bağlantı parçasının yanından bakıldığında – saat yönünde.
Dönüşlerde sargı sıkı olmalı, böylece yedekte bağlandığında kaymaz.
|Bağlantının güvenilir bir şekilde sızdırmazlığı için, üstten sarım, “Unipak” tipi bir sızdırmazlık macunu ile kaplanmıştır..


Bazı ustalar bu amaçlar için kurutma yağı kullanmayı tercih eder..
Bulaşmadan sonra sarım yoğun bir “koza” şeklini alır..
|Artık bir kuplörü birkaç turda dişli bir somunla yemleyebilirsiniz..|
|Ardından, bu bağlantıyı sıkmanız gerekir..


Bağlantıyı bükerken sabitlemek için içinde yuvalar vardır. Bu tür işlemler için özel anahtarlar vardır. Ancak anahtar yoksa, onsuz yapabilirsiniz..
|Fittingin boşluğuna, spline’ları sıkıştıracak ve fitingin dönmesini önleyecek dar bir metal nesne sokmak gerekir..


Gösterilen örnekte bunun için bir mengenedeki bir keski kullanılmıştır. Düz ucu yuvalar arasında durur, bağlantı sabit kalır ve dişli somun geleneksel bir 32 açık uçlu anahtar kullanılarak sıkılır.
|Güvenilir, iyi kapatılmış bir bağlantı elde edilene kadar sıkma yapılır..


Daha sonra ikinci valfin ve ilgili geçiş tapasının birleşimi ile tam olarak aynı işlem gerçekleştirilir.
|Kalan geçiş tapalarından birine bir tapa vidalanır.


Montaj kitlerine giren parçalar zaten kendi O-ring’lerine sahiptir, yani çekme gerekmez.
İlk başta, fiş mantarda yemlenir …
|… ve ardından iki anahtarla sıkıldı.|
|Aynı işlem Mayevsky vinci ile gerçekleştirilir..


İlk – uygun fişle yem …
|… ve sonra bir nefes.|
|Parçaları takılı olan tüm geçiş fişleri, doğrudan ısıtma radyatörüne kurulum için hazırdır..|
|Fişleri radyatöre takma sırası gerçekten önemli değil ve hepsi aynı şekilde monte edildi..


Bu durumda, master besleme tarafından başlatılır..
Her şeyden önce, daha önce çıkarılmış silikon conta halkasını takın..
|Ardından fiş, radyatör manifoldunun ilgili soketine sonuna kadar manuel olarak vidalanır..


Yine – pilin sağ ve sol tarafı için sırasıyla sağ ve sol iplik kuralına uyulur.
|Bu durumda, sarma gerekli değildir.


Son olarak 32 inçlik açık uçlu bir anahtarla sıkıldığında, silikon halka sıkıca sıkılır ve hatta eklemin çevresinde düzgün, düz bir omuz gibi biraz çıkıntı yapar – bu normaldir.
|Aynı işlem, ancak alttan, “dönüş” borusu bağlantısının yanından.|
|Radyatörün karşı tarafında da benzer eylemler gerçekleştirilir..


İlk olarak, Mayevsky valfli tapa üzerine bir conta yerleştirilir …
|…ve fiş manifold soketinde sıkılır.|
|Ardından – son çıkış, üzerinde fiş takılı bir fiş ile kapatılır.|
|Her şey, radyatörün kendisi prensipte paketlenmiş olarak kabul edilebilir.|
Bundan sonra, radyatör, tüm trim elemanlarının doğru konumunun yanı sıra pilin yatay ve dikey konumunu bir kez daha kontrol ederken, önceden takılmış braketlere güvenli bir şekilde dikilebilir..
Musluklarda (rakor somununun karşısındaki dişli kısımlarında), ısıtma devresine bağlantı için gerekli elemanlar paketlenir. Elektrik veya gaz kaynağı kullanılarak devreye bağlanması gerekiyorsa, polipropilen lehimleme için bağlantı parçaları, metal-plastik bir boru için pres bağlantı parçaları, çelik bir boruya bağlantı için dişli bir silecek veya hatta sadece bir çelik boru olabilir..
Öyleyse, boru hattının “yerinde” son döşemesini ve birleştirilmesini gerçekleştirmek ve seçilen teknolojiye göre bir bağlantı yapmak için kalır. Bu işlemler hakkında konuşmayacağız çünkü bu zaten daha çok genel inşaat konularıyla ilgilidir ve burada birçok farklı seçenek olabilir..
Polipropilen boruların ısıtma için ne kadar iyi olduğu hakkında bilgi ilginizi çekebilir.
Borular kesildikten sonra, “Amerikan” rakor somunlarına sızdırmazlık contaları yerleştirilir ve radyatörün besleme ve dönüş borularına son sıkı bağlantısı yapılır. Bu durumda, kurulum işi tamamlanmış sayılabilir. Isıtma sistemine basarak tüm bağlantı düğümlerinin güvenilirliğini kontrol etmeye devam ediyor – ancak bu zaten ayrı bir değerlendirme konusu..
Hangi boruları kullanmak daha iyidir
Özel evlerde ısıtma sistemleri için çelik borular neredeyse hiç kullanılmamaktadır. Pratik olarak üç seçenek vardır: plastik, paslanmaz çelik ve bakır. Bakır ve paslanmaz çelikten yapılmış sistemler pahalıdır, kurulum sırasında belirli beceriler gerektirir, bu nedenle kullanımları hala sınırlıdır.
Isıtma sistemleri için bir malzeme olarak plastik boruların birçok avantajı vardır: dayanıklı, güçlü, kimyasal olarak inerttir, paslanmazlar, tuzlarla aşırı büyümezler ve montajı kolaydır..
Metal-plastik
Isıtma sistemleri için en yaygın olarak alüminyum folyo ile güçlendirilmiş borular kullanılmaktadır. Kompozit boruların en büyük avantajı, düşük ısıl genleşmedir – takviyesiz plastik borulardan 3-5 kat daha azdır. Kompozit borular polietilen ve polipropilendir.
Oluklu paslanmaz boru
Yenilikçi teknolojiler kullanılarak geliştirilen oluklu paslanmaz çelik boru, ısı tedarik ağlarının döşenmesi için önerilir. Böyle bir ürünü kullanırken, yeni bir binada zemine ısıtma kurmak veya eski boru hatlarını değiştirmek kolaydır..
Oluklu paslanmaz boru
İşte kullanmanın faydalarından bazıları:
- kolayca bükülür;
- bağlantı elemanlarının basit bağlantısını sağlar, kurulum sürecini kolaylaştırır, hızlandırır;
- oluklu yapı, doğrusal boyutlardaki dalgalanmaları, hidrolik şokları telafi eder;
- dayanıklılık;
- paslanma yapmaz, duvarlarda tortu yoktur.
PE-X borular
PE-X – çapraz bağlı polietilen ürünler. Dikiş, polietilen moleküllerinin bağlantısına kuvvet kazandırarak yuvarlak bir ürün elde etme işlemidir. Borular, dikiş yöntemini gösteren (Rus üreticiler için GOST 52134-2003) işaretlenmiştir:
- PE-Xa,
- PE-Xb,
- PE-Xc.
PE-Xa molekülleri peroksitlerle çapraz bağlanır. Bu pahalı, zaman alıcı bir süreçtir. PE-Xb bir çift dikiştir. İşlem basittir, bu nedenle bunlar en ucuz PE ürünleridir. PE-Xc – radyoaktif izotoplarla çapraz bağlama.
Polietilen, oksijenin kuyudan geçmesine izin verir, bu da bakterilerin ısıtma elemanlarının içinde büyümesine izin verir. Oksijenin soğutucuya geçmesini önlemek için ürün çok katmanlı yapılır. İçine bir EVOH katmanı yerleştirilir.
Yenilikçi gelişmeler, yüksek sıcaklıklara daha dayanıklı polietilenin oluşturulmasına yol açmıştır – PE-RT. Modern inşaatta, kattaki bir apartmanda ısıtma borularının dağıtımı PE-RT ile yapılır..
çap seçimi
Tek borulu bir ısıtma sisteminin montajı sırasında etkili çalışma için, çapa sahip ana boru hatlarının kullanılması gerekir: yaşam alanı 80 m²’ye kadar olan bir ev için – en az 25 mm; daha büyük bir ev için – en az 32 mm.
Çok katlı bir binanın ısıtma şeması – yüksek katlı binaların ısıtma sistemindeki tedarik nasıl
Çok katlı bir binada bir apartman dairesi, özel evlere kentsel bir alternatiftir ve çok sayıda insan apartmanlarda yaşar. Şehir dairelerinin popülaritesi garip değil, çünkü bir kişinin konforlu bir konaklama için ihtiyaç duyduğu her şeye sahipler: ısıtma, kanalizasyon ve sıcak su temini. Ve son iki noktanın özel bir girişe ihtiyacı yoksa, çok katlı bir binanın ısıtma şeması ayrıntılı olarak düşünülmelidir. Tasarım özellikleri açısından, bir apartmandaki merkezi ısıtma sistemi, soğuk mevsimde eve termal enerji sağlamasına izin veren özerk yapılardan bir takım farklılıklara sahiptir..
Bir apartmanda ısıtma sistemi çeşitleri nelerdir?
Isı üreticisinin kurulumuna veya kazan dairesinin konumuna bağlı olarak:
- Isıtma kazanının ayrı bir odaya veya mutfağa monte edildiği bir apartman dairesinde özerk bir sistem. Bir kazan, radyatörler ve ilgili boru malzemeleri satın alma maliyetleri, böyle bir otonom sistem, evdeki sıcaklık rejimine ilişkin kendi düşüncelerinize göre ayarlanabileceğinden, hızlı bir şekilde geri döner. Ek olarak, bireysel boru hattı ısı kaybetmez, aksine dairenin içinden veya evin etrafına döşendiği için binaları ısıtmaya yardımcı olur. Merkezi ısıtmanın yeniden yapılandırılması için tek bir kazanın uyarlanması gerekmez – bir ısıtma planı hazırlanıp uygulandığında, ömür boyu çalışacaktır. Ve son olarak, halihazırda çalışan bir devre, örneğin bir “sıcak zemin” gibi paralel veya seri bağlı devrelerle desteklenebilir;
- Tüm apartman binasına veya tüm konut kompleksine hizmet verecek şekilde tasarlanmış bireysel ısıtma seçeneği, bir mini kazan dairesidir. Bir örnek, mahalleye hizmet veren eski kazan daireleri veya gaz ve elektrikten güneş panelleri ve kaplıcalara kadar farklı enerji kaynaklarına sahip bir veya daha fazla ev için yeni kompleksler;
- Çok katlı bir binada merkezi ısıtma düzeni, şimdiye kadar soruna yönelik en yaygın çalışma çözümüdür..
Çalışma sıvısının parametrelerine bağlı olarak ısıtma şemaları:
- Soğutucunun 65-700C’nin üzerinde ısıtılmadığı borularda normal su ile ısıtma. Bu, düşük potansiyelli sistemler alanındaki bir gelişmedir, ancak çoğu zaman eski şemalar, 80-1050C’ye ulaşan bir çalışma sıvısı sıcaklığıyla çalışır;
- Sıcak suyun borularda hareket etmediği, ancak basınç altında buharın hareket ettiği buharla ısıtma. Bu tür sistemler geçmişte kaldı ve bugün herhangi bir apartman tipinin ısı ve ısınmasının sağlanmasında pratik olarak kullanılmamaktadır..
Boru şemasına göre:
- En yaygın olanı, hem besleme borularının hem de dönüş borularının ısıtma ana hattının bir parçası olduğu çok katlı bir bina için tek borulu bir ısıtma sistemidir. Böyle bir şema hala “Kruşçev” ve “Stalin” binalarında bulunabilir, ancak pratikte büyük bir dezavantajı vardır: devrede seri olarak bağlanan piller veya radyatörler düzgün ısı transferi sağlamaz – her bir sonraki ısıtma cihazı biraz daha soğuk olacaktır. , ve boru hattındaki son radyatör en soğuk olacak. Odalarda en azından yaklaşık olarak aynı ısı dağılımı için, devredeki sonraki her radyatör daha fazla sayıda bölümle donatılmalıdır. Ek olarak, beş katlı bir binada tek borulu bir ısıtma şemasında, tasarım parametrelerine uymayan radyatörler ve ısı transferini düzenleyen cihazlar – vanalar vb. düzenleme;
- Leningradka şeması daha mükemmel bir çözümdür, ancak aynı tek boru şemasına göre. Bu devre, ek ısıtma cihazlarını bağlayabilen veya ayırabilen, böylece odadaki ısı transferini düzenleyen bir baypasa (boru atlama kablosu) sahiptir;
- Bir apartmanda daha gelişmiş bir iki borulu ısıtma sistemi, bir panel ev olan “Brezhnevka” projesine göre binaların inşasıyla varlığına başladı. Böyle bir şemada besleme ve geri dönüş akışı ayrı ayrı çalışır, bu nedenle 9 katlı bir binadaki dairelerin giriş ve çıkışlarındaki çalışma sıvısının sıcaklığı, radyatörlerde veya pillerde olduğu gibi her zaman aynıdır. Diğer bir artı, her bir ısıtma cihazına otomatik veya manuel bir düzenleyici vana monte etme yeteneğidir;
- Kiriş (toplayıcı) şeması, atipik konut için en son gelişmedir. Tüm ısıtma cihazları paralel olarak bağlanır ve bir apartmanda bunun kapalı bir OO sistemi olduğu dikkate alınarak borulama gizli yapılabilir. Işın şemasını uygularken, tüm ayar cihazları, ölçülü bir dozda ısı tedarikini sınırlayabilir veya artırabilir..
Bir apartmanın ısıtma sisteminin işleyişi
Çok katlı bir konut binasının otonom ısıtma sistemleri bir işlevi yerine getirir – ısıtılmış soğutucunun zamanında taşınması ve her tüketici için ayarlanması. Evdeki devrenin genel kontrolünü sağlamak için, bir ısı üreticisi ile birlikte soğutucunun parametrelerini ayarlamak için elemanlarla tek bir distribütör monte edilmiştir..
Çok katlı bir bina için otonom bir ısıtma sistemi mutlaka aşağıdaki birimleri ve bileşenleri içerir:
- Çalışma sıvısının dairelere ve tesislere teslim edildiği boru hattı güzergahı. Daha önce de belirtildiği gibi, çok katlı binalarda boru yerleşimi tek veya çift devre olabilir;
- KPiA – soğutucunun parametrelerini yansıtan, özelliklerini düzenleyen ve tüm değişen özelliklerini (akış hızı, basınç, giriş hızı, kimyasal bileşim) dikkate alan kontrol cihazları ve ekipmanları;
- Isıtılmış soğutma sıvısını boru hatları üzerinden dağıtan dağıtım ünitesi.
Çok katlı bir konutu ısıtmak için pratik bir şema, bir dizi belge içerir: tasarım, çizimler, hesaplamalar. Bir apartmanda ısıtma için tüm belgeler, GOST ve SNiP’ye tam olarak uygun olarak sorumlu yönetici hizmetler (tasarım büroları) tarafından hazırlanır. Merkezi merkezi ısıtma sisteminin doğru bir şekilde işletilmesini sağlama sorumluluğu, çok apartmanlı bir binada ısıtma sisteminin onarımı veya tamamen değiştirilmesinin yanı sıra yönetim şirketine aittir..
Tek borulu ısıtma sistemlerinin özellikleri
Benzer bir kablolama yöntemi ile aküler, kazandan gelen ısı taşıyıcıyı taşıyan boruya kademeli olarak bağlanır ve radyatörün boşluklarından geçen sıvı buraya boşaltılır. Bu nedenle, radyatörün herhangi bir tasarımından sonra, dolaşımdaki sıvının sıcaklığı önemli ölçüde azalır. Pil sayısı çok büyükse, ikincisi pratik olarak soğutulmuş bir ısı taşıyıcı ile donatılmıştır. Ayrıca, bu, ısı taşıyıcının hareket hızının büyük olmadığı yerçekimi akışkan sirkülasyonlu tek borulu sistemler için tipiktir..
Bunu dikkate alarak, tek borulu kablolamanın dezavantajlarını değerlendirebiliriz:
— kazandan uzaklaştıkça pillerin alanını artırarak telafi edilmesi gereken eşit olmayan ısıtma;
— her radyatördeki bölüm sayısını hesaplamada zorluklar;
— geniş bir alanı ısıtmanın imkansızlığı (130 m2’ye kadar);
— katlar arasında ısı enerjisinin eşit olmayan dağılımı (özelleştirilmiş bir evin iki katı olması durumunda).
Tek borulu sistemlerin iyi nitelikleri, kurulum sırasında göreceli tasarrufları içerir (daha az malzeme tüketimi ve daha hafif ve dolayısıyla daha uygun maliyetli çalışma). Ayrıca, bu kablolama seçeneği mükemmeldir, çünkü bu seçenekte sıvının ısıtma sistemi boyunca konvektif sirkülasyonu olasıdır, başka bir deyişle, pompanın çalışmasına bağlı değildir..
İki katlı bir evde tek borulu bir sistem için iyileştirme şeması
İyi bir ısıtma evini iki katta donatmak için kablolama yöntemini kullanabilirsiniz, buna “tek borulu kablolama sistemi” denir. Bu durumda besleme borusunun üst yerleşimi planlanır, yani servis yapılan akülerin üzerine yerleştirilecektir..
Boru tesisatı, üstünde bir hava çıkış borusu bulunan bir genleşme tankı ile donatılmış bir yükseltici ile dikey olarak başlar. 2 kattan herhangi birinde, ısıtma pillerinin bağlı olduğu yatay bir termal iletişim bölümü vardır. Yükselticiden uzanan boru bir eğime sahiptir, bu sayede doğal sirkülasyonun hidrodinamiği daha iyi hale gelir. Piller, ısı taşıyıcının beslemesine yukarıdan bağlanır ve soğutulmuş sıvı, dönüş hattına boşaltılan alttan ayrılır..
Apartman binalarının ısıtma sisteminin özellikleri
Çok katlı binalarda ısıtmayı donatırken, SNiP ve GOST’u içeren düzenleyici belgeler tarafından belirlenen şartlara uymak zorunludur. Bu belgeler, ısıtma yapısının dairelerde 20-22 derece aralığında sabit bir sıcaklık sağlaması gerektiğini ve nemin yüzde 30 ila 45 arasında değişmesi gerektiğini göstermektedir..
Normların varlığına rağmen, özellikle eskiler arasında birçok ev bu göstergeleri karşılamıyor. Bu durumda, öncelikle ısı yalıtımı kurmaya başlamanız ve ısıtma cihazlarını değiştirmeniz ve ancak o zaman ısı tedarik şirketi ile iletişime geçmeniz gerekir. Diyagramı fotoğrafta gösterilen üç katlı bir evin ısıtılması, iyi bir ısıtma şemasına örnek olarak gösterilebilir..
Gerekli parametreleri elde etmek için yüksek kaliteli ekipman gerektiren karmaşık bir tasarım kullanılır. Bir apartman için bir ısıtma sistemi için bir proje oluştururken, uzmanlar tüm bilgilerini ısıtma ana hattının tüm bölümlerinde eşit bir ısı dağılımı elde etmek ve binanın her katmanında karşılaştırılabilir bir basınç oluşturmak için kullanırlar. Böyle bir yapının çalışmasının ayrılmaz unsurlarından biri, üç katlı bir bina veya diğer yüksek binalar için bir ısıtma şeması sağlayan aşırı ısınmış bir soğutucu üzerinde çalışmaktır..
Nasıl çalışır? Su doğrudan termik santralden gelir ve 130-150 dereceye kadar ısıtılır. Ek olarak, basınç 6-10 atmosfere yükseltilir, bu nedenle buhar oluşumu imkansızdır – yüksek basınç, suyu evin tüm katlarından kayıpsız olarak geçirir. Bu durumda dönüş borusundaki sıvının sıcaklığı 60-70 dereceye ulaşabilir. Tabii ki, yılın farklı zamanlarında, doğrudan ortam sıcaklığına bağlı olduğu için sıcaklık rejimi değişebilir..
Asansör ünitesinin amacı ve çalışma prensibi
Yukarıda çok katlı bir binanın ısıtma sistemindeki suyun 130 dereceye kadar ısındığı söylenmişti. Ancak tüketicilerin böyle bir sıcaklığa ihtiyacı yoktur ve kat sayısına bakılmaksızın pilleri böyle bir değere ısıtmak kesinlikle anlamsızdır: bu durumda dokuz katlı bir binanın ısıtma sistemi diğerlerinden farklı olmayacaktır. Her şey oldukça basit bir şekilde açıklanıyor: Çok katlı binalarda ısıtma beslemesi, asansör ünitesi adı verilen dönüş devresine giren bir cihaz tarafından tamamlanıyor. Bu düğümün anlamı nedir ve ona hangi işlevler atanır??
Yüksek sıcaklığa ısıtılan soğutma sıvısı asansör ünitesine girer. bu, eylem prensibinde bir ölçüm enjektörüne benzer. Bu işlemden sonra sıvı ısı alışverişini gerçekleştirir. Asansör nozulundan çıkan yüksek basınçlı soğutma sıvısı, dönüş hattından çıkar.
Ek olarak, aynı kanaldan sıvı, devridaim için ısıtma sistemine girer. Tüm bu işlemler birlikte, soğutucuyu karıştırmayı mümkün kılar ve tüm daireleri ısıtmak için yeterli olan optimum sıcaklığa getirir. Şemada bir asansör ünitesinin kullanılması, kat sayısından bağımsız olarak yüksek binalarda en yüksek kalitede ısıtma sağlamanıza olanak tanır..
Isıtma devresinin tasarım özellikleri
Asansör ünitesinin arkasındaki ısıtma devresinde farklı vanalar bulunmaktadır. Bireysel girişlerde veya tüm evde ısıtmayı düzenlemeyi mümkün kıldıkları için rolleri hafife alınmamalıdır. Çoğu zaman, vanaların ayarlanması, böyle bir ihtiyaç ortaya çıkarsa, ısı tedarik şirketinin çalışanları tarafından manuel olarak gerçekleştirilir..
Modern binalarda, kollektörler, piller için ısı sayaçları ve diğer ekipmanlar gibi ek elemanlar sıklıkla kullanılır. Son yıllarda, yüksek binalardaki hemen hemen her ısıtma sistemi, yapının çalışmasına insan müdahalesini en aza indirmek için otomasyonla donatıldı (okuyun: “Isıtma sistemlerinin hava durumuna bağlı otomasyonu – kazanlar için otomasyon ve kontrolörler hakkında örneklerle” “). Açıklanan tüm ayrıntılar, daha iyi performans elde etmenize, verimliliği artırmanıza ve ısı enerjisini tüm dairelere daha eşit bir şekilde dağıtmanıza olanak tanır..
Çok katlı bir binada boru hattının yerleşimi
Kural olarak, çok katlı binalarda, üst veya alt dolgulu tek borulu bir bağlantı şeması kullanılır. Düz ve dönüş borusunun yeri binanın bulunduğu bölge de dahil olmak üzere birçok faktöre bağlı olarak değişebilir. Örneğin, beş katlı bir binadaki ısıtma şeması, üç katlı bir binadaki ısıtmadan yapısal olarak farklı olacaktır..
Bir ısıtma sistemi tasarlarken, tüm bu faktörler dikkate alınır ve tüm parametreleri maksimuma çıkarmanıza izin veren en başarılı şema oluşturulur. Proje, soğutucuyu doldurmak için çeşitli seçenekler içerebilir: aşağıdan yukarıya veya tam tersi. Bireysel evlerde, soğutucunun alternatif hareketini sağlayan evrensel yükselticiler kurulur..
Apartman binalarını ısıtmak için radyatör çeşitleri
Çok katlı binalarda, belirli bir radyatör tipi kullanmanıza izin veren tek bir kural yoktur, bu nedenle seçim özellikle sınırlı değildir. Çok katlı bir binanın ısıtma şeması oldukça çok yönlüdür ve sıcaklık ile basınç arasında iyi bir dengeye sahiptir..
Dairelerde kullanılan ana radyatör modelleri aşağıdaki cihazları içerir:
- Dökme demir piller. En modern binalarda bile sıklıkla kullanılırlar. Ucuzdurlar ve kurulumu çok kolaydır: kural olarak, apartman sahipleri bu tip radyatörleri kendi başlarına kurarlar..
- Çelik ısıtıcılar. Bu seçenek, yeni ısıtma cihazlarının geliştirilmesinin mantıklı bir devamıdır. Daha modern olan çelik ısıtma panelleri iyi estetik nitelikler gösterir, oldukça güvenilir ve pratiktir. Isıtma sisteminin düzenleyici elemanları ile çok iyi birleştirilirler. Uzmanlar, apartmanlarda kullanıldığında optimal denilebilecek çelik piller olduğu konusunda hemfikir..
- Alüminyum ve bimetalik piller. Alüminyumdan yapılmış ürünler, özel ev ve apartman sahipleri tarafından oldukça değerlidir. Alüminyum piller, önceki sürümlerle karşılaştırıldığında en iyi performansa sahiptir: mükemmel harici veriler, hafiflik ve kompaktlık, yüksek performansla mükemmel bir şekilde birleştirilmiştir. Genellikle alıcıları korkutan bu cihazların tek dezavantajı yüksek maliyetidir. Bununla birlikte, uzmanlar ısınmadan tasarruf edilmesini önermemekte ve böyle bir yatırımın oldukça hızlı bir şekilde geri döneceğine inanmaktadır..
Merkezi bir ısıtma sistemi için doğru pil seçimi, bölgedeki soğutma sıvısında bulunan performans göstergelerine bağlıdır. Soğutma sıvısının soğutma hızını ve hareketinin temalarını bilerek, gerekli sayıda radyatör bölümünün, boyutlarının ve malzemesinin hesaplanması mümkündür. Isıtma cihazlarını değiştirirken, ihlallerinin sistemde kusurlara yol açabileceğinden ve ardından bir panel evin duvarındaki ısıtmanın işlevlerini yerine getirmeyeceğinden, tüm kurallara uygunluğun sağlanması gerektiğini unutmayın (okuyun: “Duvardaki ısıtma boruları “).
Ayrıca, bir apartmanın ısıtma sisteminde, özellikle bir panel evin duvarları içinde ısıtılıyorsa, kendi başınıza onarım çalışması yapmanız önerilmez: uygulama, ev sakinlerinin uygun bilgiye sahip olmadan yapabileceklerini göstermektedir. gereksiz olduğunu düşünerek sistemin önemli bir unsurunu atmak.
Merkezi ısıtma sistemleri iyi nitelikler gösterir, ancak sürekli çalışır durumda tutulmaları gerekir ve bunun için ısı yalıtımı, ekipmanın aşınması ve yıpranması ve kullanılmış elemanların düzenli olarak değiştirilmesi dahil olmak üzere birçok göstergeyi izlemeniz gerekir..
Isı temini için kullanılan ısı taşıyıcı
Sıcak su, boru hatları ve radyatörler arasında dolaşan bir ısı taşıyıcı olarak kullanılır..
Merkezi ısıtma şebekelerinde ve otonom kazan dairelerinde çözünmüş oksijeni, sertlik tuzlarını ve çözünmeyen safsızlıkları gidermek için özel bir şekilde işlenir..
Not
Bu, kireç birikintilerini ve siltli tıkanıklık oluşumunu önlemek için metal borular üzerindeki aşındırıcı etkiyi azaltmayı mümkün kılar..
Hazır su, normal musluk suyundan daha pahalıdır ve bu nedenle, bir apartmanın ısıtma sistemini onarmak için tahliyesi ve ardından başlamak için doldurulması ancak ısı kaynağının veya işletme organizasyonunun izni ve kontrolü ile gerçekleşebilir. Soğutucunun ısıtmadan izinsiz olarak boşaltılması, para cezası şeklinde idari bir ceza gerektirir..
Şehir ağlarından tedarik
Sovyetler Birliği günlerinden planlı yönetimin bir mirası olarak çok katlı konut binalarında bölgesel ısıtmayı devraldık. Bugün, konut stokuna termal enerji sağlayan bu yöntem hala en yaygın olanıdır..
Merkezi ısıtmanın ana avantajı, ev sakinlerinin ekipman ve boru hatlarının işletilmesi ve onarımı ile ilgili sorunları çözmek zorunda kalmamasıdır..
Şebekelerin yıllık devreye alınması ve gerekli revizyonu, şehir ısı tedarik organizasyonunun sorumluluğundadır..
Merkezi ve otonom ısıtma ile, bireysel elemanlar yalnızca ısı tedarik organizasyonu ile anlaşarak onarılabilir veya değiştirilebilir..
Kentsel ağlarda tasarım besleme sıcaklığı 90-115˚C aralığında olabilir ve ekipmanın güvenli çalışması için mevcut standartlar, olası yanıkları önlemek için erişilebilir sıcak yüzeylerin 60˚C’den fazla ısıtılmasını yasaklar..
Bu nedenle boruların binaya girişine özel bir asansör ünitesi yerleştirildi. Beslemeden gelen sıcak soğutucuyu, tüketiciden dönen dönüş hattından gelen soğutulmuş su ile karıştırarak sıcaklığı izin verilen sıcaklığa değiştirir. Elemanların hesaplanması, elemanların bakımı ve asansörün kontrol nozulunun değiştirilmesi sadece ısı tedarik organizasyonu çalışanları tarafından gerçekleştirilir..
Bir bina için özerk kazan dairesi
Sadece bir şehir evine hizmet veren ısı kaynakları son yirmi yılda inşa edilmeye başlandı..
Kazanlar, çatıdaki özel bir odaya, ek binaya veya bir konut binasının yakınındaki müstakil bir binaya kurulur..
Böyle bir kazan dairesinin otomasyon seviyesi, servis personelinin sürekli mevcudiyetini gerektirmez ve ekipmanın çalışması üzerinde merkezi sevk kontrolü sağlayabilir..
Büyük dağıtım ağlarının olmaması, ısı kayıplarını azaltan ve konfor seviyesini artıran aşırı ısıtılmış su kullanımını ortadan kaldırmayı mümkün kılar. Soğutucu, her girişte bulunan ana yükselticilerden veya kazan dairesi çatıya monte edilmişse doğrudan üst dağıtım borularından dairelere verilir..
Dairelerde kazanlar
Bir apartmanda bir daireyi ısıtmak için bu seçenek, yeniden yapılanmadan sonra modern yeni binalarda ve konut binalarında nispeten yakın zamanda kullanılmaya başlandı..
Bağımsız apartman yapıları, bir apartmanda en üst düzeyde konfor sağlar. Sahipler, üçüncü taraf ısı tedarik kuruluşlarından bağımsız olarak, kazanın sıcaklık programını kendileri belirler..
Böyle bir sistem, yalnızca gerektiğinde çalışır ve durur, böylece enerji kaynaklarının gereksiz yere tüketilmesinden kaçınılır..
Bireysel ısıtmanın dezavantajları arasında, kurulu ekipmanın bakım ve onarımını sağlama ihtiyacı ve ağdaki sabit elektriğe bağımlılık bulunmaktadır. Birçok sakin, profesyonel hizmet ve ek korumanın geliştirilmesi için gerekli bir şirket seçimi ile karşı karşıya kaldı..
Her dairenin ayrı bağlantısı
Bireysel ısı dağılımına sahip ısı tedarik şemalarının çalışma prensibi, giriş boyunca geçen veya teknik bir niş içinde bulunan büyük çaplı bir besleme ve dönüş borusunun cihazını sağlar..
Tüm daireler bu ana yükselticiye ayrı ayrı bağlanır..
Tüketilen enerjinin ölçülmesini düzenlemek için boruların girişine bir sayaç ve tesislerde gerekli sıcaklık rejimini düzenlemek için kontrol vanaları monte edilebilir..
Daire içindeki soğutucu, yatay tek borulu, iki borulu veya kiriş şemasına göre dağıtılabilir..
Sıcak su ısıtmanın son versiyonu, her bir ısıtma radyatörünün dağıtım manifolduna ayrı bir bağlantısını sağlar..
Bu, yalnızca ısının eşit dağılımını sağlamakla kalmaz, aynı zamanda her radyatöre gerekli miktarda sıcak su sağlayarak, soğutucunun minimum sıcaklığını korur..
Daire kirişi veya kollektör devreleri, işletme ve bakımda açık ara en verimli ve güvenilir olanlardır..
Bir ısı sayacının varlığı, sakinlerin apartman ısıtma maliyetlerini bağımsız olarak kontrol etmelerini sağlar..
Bununla birlikte, kurulumun yüksek sermaye maliyetleri çoğu şirket için hala tatmin edici değildir ve konut inşaatlarında kiriş dağıtım sistemlerinin yaygın kullanımını önemli ölçüde sınırlandırmaktadır..
Şirket içi dağıtım sistemleri türleri
Soğutucunun MKD içindeki kantitatif dağılımı için, içinden suyun hareket ettiği borular kullanılır:
- bodrumdan veya yeraltından aşağıdan yukarıya;
- çatı katından veya üst kattan yukarıdan;
- her dairenin müteakip bağlantısı ile ana giriş yükselticisi boyunca.
Çok katlı bir binanın otonom ısıtılması
Modern çok katlı konut binalarında bağımsız bir ısıtma sistemi düzenlemek mümkündür. İki tip olabilir – apartman veya genel. İlk durumda, çok katlı bir binanın otonom ısıtma sistemi her dairede ayrı ayrı gerçekleştirilir. Bunun için bağımsız bir boru tesisatı yapılır ve bir kazan kurulur (çoğunlukla bir gaz kazanı). Ortak bir ev, özel gereksinimlerin uygulandığı bir kazan dairesinin kurulumunu ima eder..
Organizasyonunun ilkesi, özel bir kır evi için benzer bir plandan farklı değildir. Ancak, dikkate alınması gereken birkaç önemli nokta vardır:
- Birkaç ısıtma kazanının montajı. Bir veya daha fazlasının yinelenen bir işlevi yerine getirmesi zorunludur. Bir kazanın arızalanması durumunda diğeri onu değiştirmelidir;
- En etkili olarak çok katlı bir binada iki borulu bir ısıtma sisteminin montajı;
- Planlanmış onarım ve bakım çalışmaları için bir program hazırlamak. Bu özellikle ısıtma ısıtma ekipmanı ve güvenlik grupları için geçerlidir..
Belirli bir çok katlı binanın ısıtma şemasının özelliklerini dikkate alarak, bir apartman ısı ölçüm sistemi düzenlemek gerekir. Bunu yapmak için, merkezi yükselticiden gelen her boruya enerji sayaçları takmanız gerekir. Bu nedenle, çok katlı bir binanın Leningrad ısıtma sistemi işletme maliyetlerini azaltmak için uygun değildir..
Çok katlı bir binanın merkezi ısıtması
Asansör düğüm şeması
Bir apartmandaki ısıtma tesisatı, merkezi ısıtma beslemesine bağlandığında nasıl değişebilir? Bu sistemin ana unsuru, soğutucunun parametrelerini kabul edilebilir değerlere normalleştirme işlevlerini yerine getiren asansör ünitesidir..
Merkezi ısıtma şebekesinin toplam uzunluğu oldukça büyüktür. Bu nedenle, ısıtma istasyonunda, ısı taşıyıcısının bu gibi parametreleri, ısı kayıplarının minimum olması için oluşturulur. Bunun için basınç 20 atm’ye yükseltilir. bu da + 120 ° C’ye kadar sıcak su sıcaklığında bir artışa yol açar. Bununla birlikte, bir apartmandaki ısıtma sisteminin özellikleri göz önüne alındığında, tüketicilere bu özelliklere sahip sıcak su teminine izin verilmez. Soğutma sıvısının parametrelerini normalleştirmek için bir asansör ünitesi kurulur..
Çok katlı bir binanın hem iki borulu hem de tek borulu ısıtma sistemleri için hesaplanabilir. Başlıca işlevleri şunlardır:
- Bir asansör ile basıncı azaltmak. Özel bir koni valfi, dağıtım sistemine giren soğutucu akışkanın hacmini düzenler;
- Sıcaklık seviyesinin + 90-85 ° С’ye düşürülmesi. Bunun için sıcak ve soğutulmuş suyu karıştırmak için bir ünite amaçlanmıştır;
- Soğutma sıvısı filtrasyonu ve oksijen azaltma.
Ayrıca evdeki tek borulu ısıtma sisteminin ana dengelemesini asansör ünitesi gerçekleştirir. Bunun için, otomatik veya yarı otomatik modda basınç ve sıcaklığı düzenleyen kapatma ve kontrol valfleri bulunur..
Ayrıca, çok katlı bir binanın merkezi ısıtmasının tahmininin özerk olandan farklı olacağını da hesaba katmanız gerekir. Tablo, bu sistemlerin karşılaştırmalı özelliklerini göstermektedir..
Tek borulu cebri sirkülasyonlu ısıtma sistemi enerji tasarrufu sağlar mı?
İki borulu ısıtma versiyonunda, ısı enerjisi doğrudan tasarruf edilir. Tesis aşırı ısındığında, termostatlar soğutucu akışkanın ısıtma cihazlarından akış hızını azaltır, aynı zamanda yükselticilerden akışı azalır, yani. fazla hacmi borular arasında dolaşmaz.
Termostatlı tek borulu bir ısıtma sisteminde, bina aşırı ısındığında (vanaları kapalıyken), sıvının genel zorunlu sirkülasyonu azalmaz – sadece pillere girmez ve buna göre soğumaz. onlara. Burada ısı enerjisi kaydedilmez, ancak ısıtılmış soğutucunun sabit bir hacminde kalarak boşa da harcanmaz. Ancak “dönüş” deki sıcaklığı yükselir, bu da boru hatlarındaki kayıplarda bir artışa yol açar. Ancak, apartman binalarının ısıtma noktalarında, DHW ısı eşanjörüne (varsa), kazan dairesine dönmeden önce suyun soğuduğu “dönüş”ten güç verilir..
Yerel otomatik sıcaklık stabilizasyonu
Üst bağlantıda düz (a) veya üç yollu (b) termostatik vanaya sahip tek borulu regüleli radyatör grubu.
Dikey tek borulu ısıtmanın ayarlanabilir bir radyatör ünitesi, akışlı (şekil a) veya üç yollu (şekil b) termostatik vana (termostat) ile yapılabilir. Boru ünitesi, soğutucuyu iki akışa ayırır: cihaz üzerinden ve baypas yoluyla. Termostat valf tapası ve akışkan portu çapları maksimum çaplardadır. Soğutucu kirlendiğinde termostat tıkanmaz ve (tamamen açıldığında) serbest akışını sağlar. Radyatörün yetkisiz değiştirilmesi, termostatın çıkarılmasıyla birlikte, iki borulu versiyonda olduğu gibi tüm ısıtma sisteminde bir dengesizliğe yol açmaz..
Oda hava sıcaklığı ayarlanan sıcaklığı aşarsa, vana kapanır (minimum moda geçer), sıvıyı bypasstan radyatörün ötesine yönlendirir. Bu yükselticinin tüm termostatlarının vanalarının kapatılması (minimum açılması), baypaslardan geçen soğutma sıvısının oranını %80’den %90’a arttırırken, aynı anda radyatörlerden geçen akışı azaltır, yani. toplam tüketimi değiştirmeden.
İki borulu ısıtma sistemi
Bu şemanın ana tasarım farkı, soğutucunun dolaştığı iki devredir. Birincisi radyatörlere sıcak sıvı sağlamak için tasarlanmıştır, ikincisi ise soğutulmuş soğutucuyu kazana geri vermektir. Bu durumda da bir kısır döngü elde edilir. Birçok özel ev sahibi için en “itici” an olan, birbirine bağlı bir çift konturdur. Hatların uzun uzunluğu, zor kablolama – iki borulu yapılardan hoşlanmamanın nedenleri.
İki borulu ısıtma sistemleri de açık veya kapalı olabilir. Aralarındaki fark, genleşme tankının farklı tasarımlarının varlığıdır. Kapalı tasarımlar daha pratik ve kullanışlıdır. İçlerinde tank rolünde membran tanklar kullanılır, farkları tam güvenliktir. Devreye ısıtma cihazları veya tüm dalları eklemenize (veya kapatmanıza) izin verir, sistemin ayarını büyük ölçüde basitleştirir.
İki borulu yapı elemanlarının iki ana bağlantı türü vardır – dikey ve yatay. İlk durumda, borular her kat için ayrı ayrı dikey bir yükselticiye bağlanır. Bu seçenek uygundur, iki veya üç katlı evler veya kır evleri için neredeyse idealdir. Bu durumda, sahipleri hava sıkışmalarından korkmazlar..
Üstü (tavan arasında, tavanın altında) veya altta (bodrum katında, zeminin altında) olan yatay kablolama genellikle büyük tek katlı binalar için kullanılır. Veya birkaç katlı büyük binalar için, eğer kat seviyesi ayarı gerekiyorsa. Mayevsky muslukları kullanılarak hava kilitleri ortadan kaldırılır, radyatörlere takılır.
Şimdi başka bir sistem türü ortaya çıktı – radyan ısıtma. Bu durumda, sıcak sıvı manifold üzerinden dağıtılır. Ayarlama mümkündür: hem hareket hızı hem de soğutma sıvısının sıcaklığı.
Çalışma prensibi
İki borulu bir sistemde, kazandan gelen su, besleme borusundan (hat) radyatörlere girer..
Her radyatörün yanında, besleme hattının içinden soğutucunun aküye girdiği bir bağlantı giriş borusu vardır. Besleme hattı son radyatörün yakınında biter.
Giriş borusuna ek olarak her radyatörün bir çıkış borusu vardır. Dönüş borusuna bağlar. Dönüş hattı ilk aküden başlar ve kazan girişi ile biter..
Böylece ısıtılan su radyatörlere eşit ve aynı sıcaklıkta girer. Her radyatörden su, geri dönüş borusuna boşaltılır, burada toplanır ve sonraki ısıtma için kazana verilir. Soğutma sıvısının bu hareketi sayesinde odadaki tüm odalar eşit şekilde ısıtılır..
Fark ne
İki borulu bir ısıtma sistemi, tek borulu bir sistemin elemanlarını ve ek cihazları içerir. Kazana ek olarak, radyatörler, su temini ve toplanması için borular (dönüş olarak adlandırılır), iki borulu şema ayrıca bir sirkülasyon pompası içerir..
Hatların uzun uzunluğu, besleme borularında köşelerin ve kıvrımların varlığı, soğutma sıvısının hareketini zorlaştırır. Bu nedenle, bir elektrikli pompa ile zorunlu sirkülasyonu gereklidir..
Yapıda herhangi bir farklılık var mı
İki borulu sistemler, ev tek katlı olduğunda yatay olarak ve iki veya daha fazla kat olduğunda dikey olarak gerçekleştirilebilir. Isı tasarrufu onların ana avantajıdır.
Isıtma cihazlarına takılan termostatlar, sensör aşırı ısınma tespit ederse cihazı otomatik olarak devreden ayırır..
Seçenekler: bir apartman binasını ısıtmak için iki borulu bir sistemin şemaları
Bu durumda, soğutma sıvısı bir sonraki cihaza girer ve yalnızca odalar kararlı bir şekilde ısındığında, kalan minimum ayarlanmamış yükselticilere girer. Bunlar genellikle daireler arasındaki koridorları, asansörlerin önündeki koridorları, radyatörlerin de monte edildiği merdivenleri içerir..
Önemli: termostat aynı zamanda bir gaz kelebeği görevi görerek sistemin gerekli basıncı kaybetmesini önler..
Bunu mümkün kılmak için, cihazdaki kısma deliği bir piminkiyle karşılaştırılabilir bir çapa sahiptir. Küçük boyutu nedeniyle delik kolayca tıkanır, bu nedenle iki borulu bir sistemde önemli bir aşama, soğutucunun filtrelenmesidir..
Termostat seçimi de devrenin rahat çalışmasını etkiler. Basınç kaybı sırasında gürültü seviyesine dikkat etmek önemlidir..
Termostatın sabit olarak sağlayabileceği ayar sayısını dikkate alın – ne kadar fazla olursa, soğutma sıvısı radyatörlere o kadar doğru dağıtılır..
İki borulu şema hakkında iyi olan nedir?
Mevcut ısıtma sistemleri tek borulu, iki borulu ve kollektör olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Uygulanması en ucuz seçenek ilk seçenektir. Ancak, tek borulu bir sistem, odalarda ısı transferinin kontrol edilebilirliği ve ısı enerjisi tüketimi açısından en az verimli olanıdır..
Bu göstergeler üzerindeki maksimum etki, ısıtma manifoldlu bir devre tarafından verilir. Ama aynı zamanda yaratması en pahalıya mal olacak. İki borulu bir analog, maliyet ve performans açısından aralarında belirli bir orta yer kaplar..
İki borulu bir sistem, tek borulu bir sistemden çok daha verimlidir ve uygun tasarımla kurulum maliyeti yalnızca yüzde 10-25 daha fazladır.
İki bağımsız boru hattına sahip bir ısıtma sisteminde, birinden soğutucu, çoğunlukla su radyatöre verilir ve diğerinden boşaltılır. Sonuç olarak, devredeki her pil, odaya geri gönderilmek üzere hemen hemen aynı miktarda ısı alır..
Tek borulu bir analogda, soğutma sıvısı radyatöre verilir ve ortak bir ısıtma boru hattından boşaltılır. Bu durumda kazandan (kazan) gelen ilk oda ısıtıcısı zincirdeki sondan çok daha fazla ısı enerjisi alır. Ve şofbenden en uzak odada her zaman soğuk olduğu ve ona en yakın odada çok sıcak olduğu ortaya çıktı..
Bu sistemler arasındaki temel görsel fark, akünün yanında tek borulu kablolamada bir baypas bulunmasıdır. Bu jumper, radyatörlerden birinin ısıtmadan tamamen veya kısmen ayrılması gerektiğinde soğutma sıvısının kesintisiz sirkülasyonunu sağlar. İki borulu bir ısıtma devresinde basitçe gerekli değildir..
İki borulu bir sistem kullanmanın ana avantajları arasında:
- bireysel odalar için ısı transferi kontrolünün doğruluğu;
- çok yönlülük – herhangi bir ev için uygundur;
- bireysel radyatörlerin çalışmalarının diğerlerinden bağımsızlığı;
- ek pilleri hızlı bir şekilde takma yeteneği.
Ancak verimlilik, ısıtma borularının uzunluğunun artmasıyla ödenmelidir. Böyle bir sistemdeki her radyatöre, kazandan bir soğutucu içeren bir çift boru hattı verilir – biri ısıtılmış su temini için, ikincisi geri dönüş için.
Tek borulu ve iki borulu şemalar arasında seçim yaparken belirli bir hata – tahmine göre ikinci seçenek, birinciden bir buçuk ila iki kat daha pahalı çıkıyor, ki bu tamamen yanlış
Sadece bir boru varsa, projeye iki borulu yönlendirmeden daha geniş bir kesitle döşenir. Sonuç olarak, malzemeler için bu iki seçeneğin toplam maliyeti çok farklı değildir..
Ancak kurulum işinin hacmi gerçekten iki katına çıktı. Kurulumu kendiniz yaparsanız, bu an o kadar alakalı değil. Ancak, sistemin montajını yan tarafa sipariş ederseniz, iki boru hattı olan şema için biraz daha fazla ödeme yapmanız gerekecektir. Ama kesinlikle iki katı pahalı çıkmayacak.
profesyoneller
Hangi ısıtma sistemi daha iyidir: tek borulu mu yoksa iki borulu mu? Isıtma kalitesini göz önünde bulundurursak, ikinci seçeneğin büyük bir avantajı vardır: kazandan uzaklıklarına bakılmaksızın tüm radyatörlerin eşit şekilde ısıtılmasıdır. Diğer artılar şunları içerir:
- ısıtma sisteminin tasarım aşamasında öngörülebilen termoregülasyon;
- her birinin nispeten kolay bir şekilde değiştirilmesini mümkün kılan elemanların paralel bağlantısı;
- ısıtma verimliliğini artırmak istiyorsanız yeni radyatör ekleme yeteneği;
- ısıtma yapısını herhangi bir yöne genişletme şansı: hem yatay hem de dikey;
- kurulum sırasında herhangi bir teknik hatanın kolayca ortadan kaldırılması;
- basit onarımlar, radyatörlerin kolay bakımı.
eksiler
Bu sistemin en büyük dezavantajı, iş maliyetinin yüksek olmasıdır. Ancak uygulamasının fizibilitesini düşünmek için başka nedenler var. Bunlar şunları içerir:
- çok sayıda iletişim, gizlenmeleri gerekecek, bu da yeni maliyetlerin kaçınılmaz olduğu anlamına geliyor, bu nedenle hizmette zorluklar ortaya çıkabilir;
- bir elektrikli pompa tarafından zorunlu sirkülasyon ihtiyacı;
- oldukça karmaşık bir proje hazırlarken yazara titizlik;
- çok daha fazla zaman alan ve çok çaba harcayan kurulum;
- kablolama için çok sayıda boru satın alma ihtiyacı, her radyatöre soğutma sıvısı beslemesini düzenleyen musluklar.
Dezavantajların avantajlarını ve önemliliğini karşılaştırırsak, üstünlük ilkinin tarafında olacaktır, ancak projenin karmaşıklığı, işin ölçeği birçok kişiyi korkutmaktadır. Genellikle bu seçenek, ısıtma için temel gereksinimin soğuk mevsimde kalitesi olduğu kişiler tarafından seçilir..
Aküye boru bağlantı noktaları
Bir radyatörü su ısıtma sistemine bağlama yöntemini seçmeden önce, ısıtıcının kendisini dikkatlice incelemelisiniz..
Dikey köprülerle birbirine bağlanan bir çift yatay kollektörden oluşur. Tüm bu yapının üzerine, etrafındaki hava ile mümkün olan maksimum temas alanına sahip bir ısı eşanjörü şeklinde bir “kasa” konur..
Klasik alüminyum, çelik, bimetalik veya dökme demir radyatörün dört boru bağlantısı vardır, ancak sadece iki borulu seçenekler de vardır.
Söz konusu cihazı herhangi bir boru ısıtma sistemine bağlamak için sadece bir giriş ve çıkış gereklidir. Üreticiler, çok yönlülük adına radyatörde dört bağlantı noktası yapar. Böylece pil, kalan iki giriş ve çıkışı fişlerle kapatarak mevcut yollardan herhangi biri ile bağlanabilir..
Radyatördeki ısıtma borularını bağlamak için borular yan veya altta bulunur. Yan bağlantı daha pratik ve en yaygın olanıdır.
Alt meslektaşı genellikle estetik nedenlerle seçilir. Bununla birlikte, boru hatları zemine monte edilerek tamamen görünmez hale getirilebilir. Sonuç daha güzel iç mekan.
Boru bağlantılı radyatörlerin içinde, soğutucunun ısıtıcının tüm alanı üzerinde dolaşmasını sağlayan ve ısı vermeden doğrudan dönüş borusuna gitmeyen özel bir jumper bulunur.
“Yan” ve “alt” radyatörler arasında ısı transferinde temel bir fark yoktur. Burada, boru hatlarını birbirine göre göreceli bir arz ve geri dönüş konumuna bağlama yöntemi daha önemlidir..
Aynı zamanda, alttan borulu cihazların, yalnızca doğal akışa değil, soğutma sıvısının cebri sirkülasyonu olan sistemlere bağlanması önerilir. İkinci durumda, ısıtılmış suyun girişten yükselmesi ve pili ısıtması çok zor olacaktır..
Yan bağlantı
Radyatör tarafı bağlantısı.
Cihazın ucundan bağlantı – besleme ve dönüş, radyatörün bir tarafında bulunur. Bu en yaygın ve etkili bağlantı yöntemidir, maksimum miktarda ısıyı uzaklaştırmanızı ve radyatörün ısı dağılımından tam olarak yararlanmanızı sağlar. Tipik olarak, akış üstte ve geri dönüş alttadır. Özel bir kulaklık kullanırken, aşağıdan aşağıya bağlantı mümkündür, bu, boru hatlarını mümkün olduğunca gizlemenize izin verir, ancak radyatörün ısı transferini %20 – 30 oranında azaltır..
çapraz bağlantı
Çapraz radyatör bağlantısı.
Radyatörün çapraz bağlantısı – besleme, cihazın bir tarafında üstten, geri dönüş ise alttan diğer taraftadır. Bu bağlantı türü, bir seksiyonel radyatörün uzunluğunun 12 bölümü aştığı ve bir panel radyatörün 1200 mm olduğu durumlarda kullanılır. Yan bağlantılı uzun radyatörler takarken, boru hatlarından en uzak kısımda radyatör yüzeyinde eşit olmayan bir ısınma olur. Radyatörün eşit şekilde ısınmasını sağlamak için çapraz bağlantı kullanın..
Konum sınıflandırması
Yatay iki borulu sistemde borular, radyatörleri yatay olarak birbirine bağlar. Bu şema, tek katlı bir evin veya çok katlı bir kulübenin bir katının ısıtılmasında çalışır..
Dikey iki borulu bir sistemde, borular birbirinin üzerinde bulunan radyatörleri bir “yükselticide” birbirine bağlar. Aynı zamanda, tek borulu dikey şemadan farklılıklar vardır. Burada, bir besleme ve dönüş borusunun varlığı nedeniyle, dikey ısıtmada herhangi bir genişlikteki piller kullanılabilir – çok bölümlü (çünkü besleme ve dönüş boruları birbirinden çıkarılabilir). Bu nedenle, iki borulu dikey ısıtmanın verimliliği daha yüksektir.
Referans! Üst üste yerleştirilmiş odaların pillerinin aynı sayıda bölüme sahip olması arzu edilir. Dikey dönüş borusu döşemek daha kolaydır.
İki borulu bir ısıtma sisteminin sınıflandırılması
İki borulu boruların sınıflandırılması, boru hattının konumuna ve boru sisteminin düzenlenmesi yöntemine göre yapılır..
Boru hattının konumuna göre dikey ve yatay olarak ayrılmıştır. Dikey bir düzenlemede, tüm piller dikey bir yükselticiye bağlanır. Bu seçenek en çok apartman binalarında kullanılır. Bu bağlantının ana avantajı, hava tıkanıklığı olmamasıdır..
Büyük bir özel ev için uzmanlar, yatay iki borulu bir kablo seçmenizi ve her radyatöre bir Mayevsky vinci kurmanızı önerir. Havayı boşaltmak gerekir ve doğru kurulumunun bir örneği önceki makalelerde bir kereden fazla ayrıntılı olarak açıklanmıştır..
Kablolama yöntemine göre, iki borulu sistem alt ve üst borulu olabilir. Bu durumda, sıcak su yükseltici bodrum veya bodrum katına yerleştirilir. Dönüş hattı burada bulunur, ancak beslemenin altına kurulur. Tüm radyatörler üsttedir. Ortak devreye bir üst hava hattı bağlanır, bu da sistemden fazla havanın alınmasını sağlar..
Üst döşemeyi kurarken, tüm dağıtım hattı binanın yalıtımlı çatı katına monte edilir. Buraya bir genleşme tankı da monte edilmiştir. Düz bir çatınız varsa bu şemayı kullanamazsınız..
İki borulu klasik kablolama
Klasik iki borulu ısıtma sistemi.
Klasik şemada, besleme boru hattındaki soğutma sıvısının hareket yönü, dönüş boru hattındakinin tersidir. Bu şema, hem yüksek binalarda hem de özel bireysel binalarda modern ısıtma sistemlerinde en yaygın olanıdır. İki borulu şema, soğutucuyu radyatörler arasında sıcaklık kaybı olmadan eşit olarak dağıtmanıza ve her odadaki ısı transferini, kurulu termal kafalara sahip termostatik vanalar kullanarak otomatik olarak dahil olmak üzere etkin bir şekilde düzenlemenize olanak tanır..
Böyle bir cihaz, çok katlı bir binada iki borulu bir ısıtma sistemine sahiptir..
Bir geçiş şeması veya “Tichelman’ın döngüsü”
İlgili ısıtma bağlantı şeması.
Geçiş şeması, soğutma sıvısının besleme ve dönüşteki hareket yönünün aynı olması farkıyla klasik şemanın bir varyasyonudur. Bu şema, uzun ve uzak dalları olan ısıtma sistemlerinde kullanılır. Geçiş şemasının kullanılması, dalın hidrolik direncini azaltmanıza ve soğutma sıvısını tüm radyatörlere eşit olarak dağıtmanıza olanak tanır..
Fan kirişi)
Çok katlı yapılarda, her daireye bir ısı ölçer (ısı ölçer) takma imkanı ile apartman ısıtması için bir fan veya kiriş şeması kullanılır ve zemin kat borulu sistemlerde özel konut yapımında. Çok katlı bir binada bir fan deseni ile, tüm dairelere ayrı bir boru hattı çıkışları ve kurulu bir ısı sayacı ile her katta bir kollektör kurulur. Bu, her daire sahibinin yalnızca tükettiği ısıyı hesaba katmasına ve ödemesine izin verir..
Fanlı veya radyal ısıtma sistemi.
Özel bir evde, boru hatlarının zemin kat dağıtımı ve her radyatörün ortak bir kollektöre radyal bağlantısı için bir fan devresi kullanılır, yani kollektörden ayrı bir besleme ve dönüş borusu her radyatöre benzer. Bu bağlantı yöntemi, soğutucunun radyatörler üzerinde mümkün olduğunca eşit bir şekilde dağıtılmasına ve ısıtma sisteminin tüm elemanlarının hidrolik kayıplarının azaltılmasına olanak tanır..
Not! Tek katta fan şeklinde borulama ile tek parça (kırılma ve dallanma olmadan) boru kesitlerinde montaj yapılır. Polimer çok katmanlı veya bakır borular kullanıldığında, tüm boru hatları beton şapın içine dökülebilir, böylece ağ elemanlarının birleşim yerlerinde kopma veya sızıntı olasılığını azaltır..
yerçekimi ısıtma
Soğutucunun doğal hareketine sahip bir sistemin çalışma prensibi, konveksiyon olgusuna dayanır – sıcak ve daha az yoğun bir sıvı, daha ağır soğuk katmanlarla yer değiştiren boruyu yükseltme eğilimindedir. Kazan suyu ısıtır, daha hafif hale gelir ve dikey yükselticiden 0.1-0.3 m / s hızında hareket eder, ardından hatlar ve piller boyunca uzaklaşır..
Açıklama Isıtılan ve soğutulan sıvının aynı kapalı devre içinde olduğu anlaşılmaktadır, bu durumda özel bir evin ısıtma ağı bu şekilde hareket eder..
Çizimde gösterilen iki katlı bir binanın iki borulu yerçekimi sisteminin özelliklerini listeliyoruz:
- Şebekeyi döşemenin yolu, ortak bir yükselticiden kaynaklanan yatay bir üst kablolamadır. İkincisi kazandan yükselir, en yüksek noktada atmosferle iletişim halinde bir genleşme tankı vardır..
- Yatay kesitler, metre başına minimum 3 mm eğimle döşenir. Akış radyatörlere doğru, dönüş ısı kaynağına doğru eğimlidir..
- Düşük su debileri için tasarlandıkları için boruların çapları basınçlı sistemlere göre arttırılmıştır..
Önemli bir nüans. Sabit yerçekimini gerçekleştirmek için Ø40-50 mm (iç) borular kullanmanız gerekir. Dağıtım ve toplama dallarının izin verilen minimum çapı, son akülerin yanına yerleştirilen DN25’tir..
Tek katlı bir evde benzer bir şema kullanılır, ancak tek bir radyatör bağlantısıyla. Üst kablo tesisatının besleme manifoldu tavan arasına veya tavanın altına döşenmiştir, dönüş manifoldu zeminin üzerindedir. Alt kablolamayı yapmak imkansızdır – soğutucu, iletişim gemileri yasasına göre akülere akacaktır, ancak hareket hızı ve ısıtma verimliliği minimuma düşecektir..
Sirkülasyon pompalarının kurulumu sayesinde mevcut yerçekimi şemaları birleştirildi. Ünite, elektrik kesintisi durumunda su akışını engellememek için bir baypas üzerine monte edilmiştir..
Tichelman’ın yüzüğü
Bu devrenin genel çalışma prensibi, çıkmaz kablolama ile aynıdır, ancak soğutma sıvısını dağıtma ve iade etme yöntemi 3 şekilde farklılık gösterir:
- Her ısıtma devresi bir halkada kapalıdır..
- Akü bağlantı yöntemi şu şekildedir: Beslemedeki ilk radyatör, dönüş hattı için son radyatördür. Tersine, dağıtım hattının son pili, geri dönüş için ilk pil olur..
- Her iki boru hattındaki su aynı yönde hareket eder, bu nedenle sistemin teknik adı – ilgili.
Halka iki borulu kablolama, çok sayıda ısıtma cihazı için uygundur
Tichelman menteşesinin cihazı, duvarlar boyunca açık bir şekilde zeminin altına gizlenmiş, daha az sıklıkla yatay bir alt kablo içerir. Başka bir seçenek: halka tavanın altına yapılabilir, gergi tavanların arkasına veya bodrum katına gizlenebilir ve boru bağlantılarını ısıtıcılara getirebilirsiniz..
Dairesel “sürüş” in özelliği, neredeyse mükemmel bir hidrolik dengedir. Not: Tüm akülere giderken ve geri dönerken, soğutma sıvısı aynı mesafeyi kat eder. Devre, minimum dengeleme ile 10 veya daha fazla radyatör için gerekli su akışını sağlayabilmektedir..
Işın bağlantı yöntemi
Bu en gelişmiş iki borulu sıcak su ısıtma sistemi türü aşağıdaki unsurları içerir:
- ısıtıcılar – geleneksel piller, zemin konvektörleri veya yerden ısıtmanın ayrı konturları;
- 2 kollektör – akış ölçerler ve termostatik valflerle donatılmış besleme ve dönüş;
- kollektörden ısıtma cihazlarına en kısa yol boyunca döşenen ayrı iki borulu bağlantılar (zemin veya tavanın altında, tavanda).
Uzun radyatör bağlantıları ile çaplarını 20 mm’ye çıkarmak daha iyidir (dahili DN15)
Uygun bir yere kurulan kollektör, suyu iki ana hat üzerinden alır ve kazana geri verir. Valfler, her akü için soğutucunun akış hızını ayarlamak için kullanılır. Manifold vanalarına RTL termal kafalar veya servo sürücüler takılırsa, herhangi bir odadaki ve bir bütün olarak binadaki iklimi otomatik olarak ayarlamak mümkün olacaktır..
Böyle bir kablolamanın avantajları nelerdir??
Özel ve konut bir apartmanın ısıtılmasını organize etmek için bu seçeneği seçerek ne bekleyebilirsiniz??
- Böyle bir sistem, her radyatörün eşit şekilde ısıtılmasını sağlar. Herhangi bir pil, hangi katta olursa olsun, aynı sıcaklıkta sıcak su alır. İstenirse, radyatöre bir termostat takılabilir ve ardından evdeki hava kendi kendini düzenlemeye izin verir. Diğer dairelere kurulan radyatörlerin ısı transferi, ayrı bir odada termostat kullanımından etkilenmez..
- İki borulu bir boru sisteminde, soğutucunun sirkülasyonu sırasında büyük basınç kayıpları olmaz. Bu nedenle, sistemin düzgün çalışması için güçlü bir hidrolik pompaya ihtiyaç yoktur. Su, yerçekimi kuvveti, yani yerçekimi nedeniyle dolaşabilir. Ve su basıncı zayıfsa, daha ekonomik ve bakımı kolay olan düşük güçlü bir pompa ünitesi kurmak yeterlidir..
- Kapatma ekipmanı, baypaslar ve vanalar yardımıyla, evin tüm ısıtmasını kapatmadan gerekirse bir ısıtma cihazını tamir etmenize izin verecek bu tür şemaları düzenlemek kolaydır..
- İki borulu boru tesisatının bir diğer ek avantajı, bağlantılı ve çıkmaz sıcak su kullanma olasılığıdır..
Geçiş şeması nedir? Bu, suyun hem beslemede hem de dönüşte aynı yönde akmasıdır. Çıkmaz bir düzende, besleme ve dönüş suyu ters yönlerde dolaşır. Yolda giderken aynı güçte radyatörler kullanılması şartıyla ideal bir hidrolik denge kurulur. Bu nedenle ayrıca pil ön ayar valflerinin kullanılmasına gerek yoktur..
Isıtma cihazlarının gücü farklıysa, her birinin ısı kaybını hesaplamanız, hesaplamayı yapmanız ve termostatik vanalar kullanarak radyatörleri bağlamanız gerekecektir. Bilgi ve beceri olmadan kendiniz yapmak çok zordur..
Not! Uzun mesafeli boru hatlarının kurulduğu yerlerde ilgili hidrolik yerçekimi kullanılır. Kısa sistemler için, soğutucu hareketinin çıkmaz bir şeması kullanılır
Sistemde su sirkülasyonu yolları hakkında
Soğutucuyu dolaştırmanın iki yolu vardır – doğal ve zorla. İkinci durumda, devreye suyu borulara pompalayan bir sirkülasyon pompası dahildir. Bu pompa, kural olarak, bir ısıtma kazanının yanına kurulur veya isteğe bağlı olarak, tasarımında başlangıçta bulunur..
Bölgenizde sık sık elektrik kesintileri meydana geliyorsa ve buna bağlı olarak pompa zaman zaman kapanacaksa, doğal sirkülasyonlu ve uçucu olmayan bir ısıtma kazanı olan bir sistemi tercih etmek daha iyidir..
Radyatörleri bağlarken, ısıtma ana hattının tasarım özelliklerini ve uzunluğunu da dikkate almak gerekir. Bir pompa kullanılıyorsa, bağlantı yöntemlerinden herhangi biri uygulanabilir..
Güç ve ısı dağılımı
Gerekli ısı çıkışının hesaplanması, ısıtma kazanı ve radyatörlerin tam modelini seçmenize izin verecektir..
Yöntem 1. Alana göre ısıtma gücünün hesaplanması:
Q = S × A × k, burada:
- Q – Isı çıkışı (watt).
- S – Binanın iç alanı (m2).
- A – 1m² başına ısıtma sisteminin toplam gücünden watt sayısı (genellikle 100 – 150 watt).
- k – Şiddetli don durumunda güç faktörü (1.2 veya 1.25).
Önemli: Bazen bir odanın kapasitesini tek bir alanda hesaplamak pratik değildir. Alanı konut ve teknik olarak bölmek daha iyidir. Birincisi için gösterge A = 100 veya 150 watt, ikincisi için A = 50 veya 75 watt kullanılır.
Bu yöntem basittir, ancak her zaman en iyi çözüm değildir, çünkü bölgenin iklim özelliklerini veya binaların yükseklik göstergelerini veya evin yapıldığı malzemelerin özelliklerini vb. dikkate almaz..
Yöntem 2. Isıtma gücünün odanın hacmine ve bölgenin iklim özelliklerine göre hesaplanması.
Q = (S × B × C × X) + (E × 200 + F × 100), burada:
- Q – Isı çıkışı (watt).
- S – Binanın iç alanı (m2).
- B – Duvar yüksekliği (m).
- C – Isı kaybı düzeltme faktörü (müstakil binalar için örneğin 60’a eşittir).
- X – Bölgesel katsayı.
- E – Kapı sayısı.
- F – Pencere sayısı.
|Kış tipi||Bölge||bölgesel katsayı|
|Ilık kış||Güney, Karadeniz kıyısı||0,7 – 0,9|
|ılıman kış||Rusya’nın orta bölgesi, Kuzey-Batı||1,2|
|sert kış||Sibirya||1.5|
|Aşırı soğuk kış||Chukotka, Yakutya, Uzak Kuzey||2|
İki borulu bir ısıtma sistemi nasıl yapılır
İsterseniz, özel bir evde iki borulu bir kabloyu kendi ellerinizle monte edebilirsiniz, ancak bunun için polipropilen lehimlemek için bir havya satın almanız veya kiralamanız gerekecektir..
Bundan sonra, parçaların birleştirilmesi ve soğutulması için teknolojiyi ve zaman aralıklarını gözlemleyerek polipropilen segmentlerin birleştirilmesinde pratik yapmalısınız..
Polipropilenden yapılmış bir ev için iki borulu bir ısıtma sisteminin yüksek kaliteli kurulumunun büyük ölçüde insan faktörüne bağlı olduğu, yani çok sayıda alın eklemi olan karmaşık kablolama ile kullanılması daha iyidir. bir uzmanın hizmetleri.
Alüminyum ve bimetal radyatörlerin montajı için, 1 ila 1/2 veya 3/4 inç çapında, bir tapa ve bir Mayevsky vinci, dübellere sabitleme kancaları ile piyasada bulunan bir geçiş tertibatı setine ihtiyacınız olacaktır..
Genellikle radyatörleri harici iki borulu polipropilen devresine bağlama prosedürü aşağıdaki işlemlerden oluşur:
- İlk olarak, duvarlar boyunca iki besleme ve dönüş borusu döşenir. Bu, radyatörlerin pencerenin altındaki duvara en uygun yerleşimini belirlemek için yapılır..
- Ayrıca, bir lazer veya geleneksel bir bina seviyesi kullanılarak, sabitleme deliklerinin pencere pervazının altında, pilin pencerenin ortasına, zeminden ve pencere pervazından 100 – 150 mm mesafede yer alması için işaretler yapılır..
- Belirlenen noktalarda delikler açılır, dübeller takılır ve kancalar vidalanır, ardından radyatörün üzerine asılır..
- Pili sabitlemeden önce boru hattına bağlantı için hazırlayın. Silikon contalı bağlantı parçaları dört dişli nipelin tümüne vidalanır, bunlara bir tapa ve bir Mayevsky valfi vidalanır ve ayrıca metalden polipropilene giriş ve çıkışa geçiş boruları, bir termostat takılır.
- Montaja hazırlanan ve duvara asılan radyatörün armatürlerinden, döşenen besleme ve dönüş boru hatlarına dik olarak işaretler yapılır. Her biri kesilir, 32 ila 20 mm çapında geçiş te’leri kesime lehimlenir.
- Radyatörlerin giriş ve çıkış polipropilen borularına lehimlenerek 20 mm tee musluklar bağlanır, ardından montajı tamamlanmış sayılabilir..
- Sonunda, piller bir soğutucu ile doldurulur, hava Mayevsky musluğundan havalandırılır ve sızıntı olup olmadığı kontrol edilir..
hazırlık eylemleri
İşleme başlamadan önce, her bir oda için ısıtma sisteminin ayrıntılı bir tasarımı hesaplanır..
Ardından seri bağlantı seçeneklerinden biri seçilir: yaşam alanının özelliklerine ve kişisel tercihlere göre yatay veya dikey.
Ardından, seçilen devre tipine odaklanarak, soğutucuya karar vermeniz gerekir. Dikey bir ayırma ile, suda seyreltilmiş antifriz ve yatay bir düz su ile kullanmak daha iyidir..
Bir sirkülasyon pompasının kafasını hesaplamak için hesap makinesi
Tablo. Radyatör bağlantı seçenekleri.
|Çapraz bağlantı (diyagonal bağlantı olarak da bilinir)||En verimli bağlantı seçeneği. Isı kaybı minimumdur (% 2’den fazla değil). Su, bir taraftan üstten verilir ve diğer taraftan alttan boşaltılır. Çok hücreli pilleri bağlamak mümkündür.|
|Alt ve eyer||“Geri dönüş” ve besleme alttan bağlanır, yöntem boru hattını zemine döşerken kullanılır. Isıtma verimliliği en düşüktür, pillerin ısınması düzensizdir ve ısı kaybı %15’e ulaşır. Öte yandan, iç kısım borularla lekelenmez..|
|Tek taraflı||“Dönüş” ve besleme aynı tarafa bağlanır (sırasıyla alt ve üst). Bu durumda, pil bölümleri eşit olmayan şekilde ısınır. Tek katlı evler için en iyi seçenek.|
Bir notta! Bir yöntemi veya diğerini seçerken, hangisinin daha önemli olduğuna karar vermelisiniz – odanın çekici görünümü veya iyi ısı dağılımı..
Kendi eviniz için iki borulu bir ısıtma sistemi tasarlamanın önemli nüansları
Malzemeler ve bileşenler
1-2 katlı bir binayı ısıtmak için aşağıdaki bileşenlere ihtiyacınız olacak:
- Kazan;
- dökme demir piller, metal radyatörler;
- borular (metal, polipropilen veya diğerleri);
- bağlantı elemanları (bağlantı elemanları);
- sürücüler;
- genişleme kapasitesi;
- sistem için acil durdurma valfleri;
- Hava boşluğu.
Proje gerektiriyorsa sirkülasyon pompası alıyorlar..
Alt ve üst çemberleme: hangisi daha verimli
“Alt” ve “üst” boru tesisatı terimleri, pillerin ısıtma sistemine bağlanma şeklini belirtir. Alt boru ile gelen su, alt borudan aküye girer..
Alttan da radyatörden çıkıyorsa radyatörün verimi %20-22 oranında azalacaktır..
Çıkış borusu üstte ise radyatörün verimi %10-15 oranında azalacaktır. Her durumda, pillere daha düşük su beslemesi ile ısıtma verimliliği düşer.
Üst borulama (besleme) ile giriş borusu üstten radyatöre bağlanır. Bu durumda, soğutucunun hareketi daha verimli organize edilir, batarya% 97-100 (% 97 – gelen ve giden borular radyatörün bir tarafındaysa ve% 100 – gelen boru ise% 100) çalışır. bir tarafta üstten, giden boru alttan diğer tarafta).
Bölgesel ısıtmada “kapalı sistem” terimi ne anlama geliyor?
Yukarıdaki sistemlerden herhangi biri “kapalı (bağımsız) tip” olabilir. Bu, ortak alanların olmaması, dahili ısıtma devresi ile harici ısıtma ağları arasındaki bağlantının kesilmesi anlamına gelir. Evin ısıtma sistemindeki su (çoğunlukla havası alınmış ve korozyon önleyici katkı maddeleri içeren) bir sirkülasyon pompası tarafından çalıştırılır. Sudan suya ısı eşanjörünün içindeki birincil sudan ısınır (sıcak su besleme devresindeki su gibi).
Yapısal olarak basit olan, suyunun dönüş akışını yüksek sıcaklıktaki şebeke suyuyla bir karıştırma cihazı – bir su jeti asansörü veya pompası aracılığıyla karıştıran dahili ısıtma sisteminin bağımlı devresidir..
İkincisi, ilkinin basit bir devamı olduğunda, harici ve dahili ağı bağlamak için doğrudan akış devresi daha da basittir..
Bu seçenek, dışarıdaki su çok sıcak değilse mümkündür. Benzer bir durum, yakındaki bir dizi binanın düşük güçlü bir kazan dairesinden ısıtılırken ortaya çıkar..
Yukarıda bahsedilen üç bağlantı şeması sırasıyla aşağıdaki şekillerde a), b) ve c) gösterilmiştir..
3. İç mekan sistemlerini dış boru hatlarına bağlama şemaları.
1 – sirkülasyon pompası; 2 – makyaj pompası; 3 – sudan suya ısı eşanjörü; 4 – genleşme tankı; 5 – ısıtma cihazları; 6 – tedarik boru hattı “tedarik”; 7 – dönüş boru hattı; 8 – karıştırma cihazı.
İlk şema (kapalı), bir kazanın bir ısı eşanjörü ile değiştirilmesiyle özel evler için ısıtma şemalarına benzer. Devrenin bir parçası olarak, sistemin üst kısmına monte edilmiş ve doğrudan atmosfere bağlı bir genleşme tankı olmalıdır, yani. “açık”. Suda çözünen hava, yukarı doğru hareket etme eğiliminde olup, açık tanka bağlı yatay hava hattına ulaşır ve bunun içinden dışarıya çıkar. Isıtma şebekesinin dış kısmında meydana gelen bir kaza, kapalı bir sistemde soğutma sıvısının sirkülasyonunun kesilmesine neden olmaz..
Aşağıdaki şekilde dikey birleşik (üst ve alt şebeke dağılımı ile) iki borulu kapalı tip ısıtma sistemi gösterilmektedir..
4 Üst (a) ve alt (b) borulu iki borulu ısıtma sisteminin şemaları.
Bağımlı ve doğrudan akışlı devreler (Şekil 3b ve 3c), merkezi veya bireysel ısıtma noktalarında (CHP, ITP) bulunan ısı eşanjörleri, genleşme tankları ve pompalar içermez. Merkezi ısıtma devrelerinin (ITP) eşzamanlı komplikasyonu ile iç mekan kapalı sistemlerin tasarımı ve bakımı daha kolaydır..
Rusya’daki çok katlı binaların ısıtma sistemlerinin çoğu, aynı zamanda pompalanan açık genleşme tanklarıyla donatılmıştır. Bu nedenle, açık bir tankın yalnızca yerçekimi (yerçekimi) ısıtma sistemlerinin bir aksesuarı olduğunu söylemek yanlıştır..
Az katlı (özel) evlerde “kapalı sistem” ile ne kastedilmektedir?
Özel evlerin ısıtma sistemini kapalı / açık tip olarak sınıflandırmanın ana işareti, genleşme deposunun tasarımıdır. Doğrudan atmosfere bağlı bir açık tank, açık bir sistemdir. Hermetik olarak kapatılmış diyafram tankı – kapalı sistem. Bu sınıflandırma aslında İnternetin Rusça konuşulan bölümünde gelişmiştir..
Genleşme tankının amacı sezgisel olarak açıktır – ısıtma sistemindeki sıvı ısı taşıyıcısının hacmindeki değişiklikleri sıcaklığındaki dalgalanmalarla telafi etmek. Soğutma sıvısının (su, antifriz) ısıtılması, hacminde bir artışa neden olur (0 ° C’den 100 ° C’ye ısıtılan su, hacimde% 4,33 artar), borulardaki basınç artar (ortalama olarak 1,2 – 2,2 bar / ° С) ) ve radyatörler, acil durum olasılığını artırıyor. Sistemde kurulu bir genleşme tankı, geçici olarak fazla ısıtılmış soğutma sıvısını alabilir. Soğutulan sıvı sıkıştırılır ve tankın iç hacmini terk eder..
Açık bir genleşme tankı, sistemin en üst noktasına monte edilmiş, çıkarılabilir (kaldırma) bir kapağa ve bir tahliye borusuna sahip sızdıran bir kaptır; burada, Arşimet kuvvetinin etkisi altında, suda çözünen hava kabarcıkları, yükselticilerden geçerek atmosfere. Ayrıca ters bir hareket vardır – atmosferik hava, tanktaki ısıtılmış sıvının hacmini doyurur ve soğutma sıvısı soğuduktan sonra sıkıştırıldığında sistemin içine girer..
Modern membran genleşme tankları, tasarımı aşağıdaki şekilde gösterilen atmosferik havanın ısıtma sistemlerine girmesini engeller..
5. Diyafram genleşme tankının cihazı.
İçinde, tankın iç sızdırmaz boşluğunu bir hava ve su odasına bölen elastik bir zar (diyafram) vardır. Gelişmiş modeller hava yerine nitrojen içerir. Gaz, membranı su girişine doğru büken aşırı basınç altında tanka pompalanır. Isıtılmış soğutucunun artan basıncı, zarı gazı sıkıştırmaya zorlar. Her iki basınç (sıvı ve gaz) eşit olana kadar işlem devam eder..
Diyafram tankı sistemin herhangi bir yerine monte edilebilir. En iyi yer, sirkülasyon pompasının önündeki dönüş borusu üzerindeki bir nokta olarak kabul edilir. Tank içindeki sıvı rezervi, pompa girişinde kavitasyonu engeller..
Soğutma sıvısı içinde çözülmüş hava ile genleşme tankı su haznesinin “havalandırılmasını” önlemek amacıyla, aşağıdaki şekilde gösterildiği gibi giriş borusu yukarı doğru çevrilir..
6. Genleşme membranı deposunu kurma yöntemleri.
Ek olarak, bu kurulum yöntemi, tanktaki soğutucunun sıcaklığını düşürerek membranı termal yüklerden korur. Yüksek kaliteli membranlar, soğutma sıvısının herhangi bir sıcaklığına uzun süre dayanabilir, bu da genleşme tankları kurmak için her iki yöntemi de önermemizi sağlar..
Özel evler için modern kapalı tip ısıtma sistemlerinin şemaları
Bireysel evlerin iki borulu cebri sirkülasyonlu ısıtma sistemleriyle donatılması önerilir. Şemaları, Şekil 2’deki şemaya benzer şekilde dikey olabilir. 4, bir ısı eşanjörü yerine bir kazan (madde 9) ve pompanın önünde aynı noktada kısa bir boru vasıtasıyla bağlanan kapalı bir diyafram genleşme tankı ile.
Ancak tüm odalarda tavanı ve zemini delmek, dikey iki borulu yükselticileri atlamak mantıksızdır. Şekil 2’de gösterilen yatay iki borulu sistemlerin kullanılması daha doğrudur. Özel bir evin her katındaki odalar, aşağıdaki şekilde gösterildiği gibi, tek bir iki borulu yükseltici ile birbirine bağlanan çevresel yatay ısıtma devrelerini sıralı olarak atlayacaktır..
7. İki katlı bir evin iki borulu yatay ısıtma şeması.
Çıkmaz olarak adlandırılan son şemanın kat devrelerinin radyatörleri, ısıtma borularına (“besleme” ve “dönüş”) yanal olarak bağlanır. Ana borular ve radyatör bağlantıları dekoratif bir süpürgelik altına gizlendiğinde veya ısıtıcı çevresinde maksimum soğutma sıvısı akışı sağlayan diyagonal olduğunda daha düşük olabilir. Çıkmaz şemanın tüm yürütme yöntemlerinin ortak bir dezavantajı vardır – ısıtma borularının farklı uzunlukları nedeniyle radyatörlerden geçen soğutma sıvısı yolunun farklı hidrolik dirençleri. Kat girişine en yakın radyatörler en küçük hidrolik dirence sahiptir, soğutucu tarafından diğerlerinden daha yoğun bir şekilde etrafa saçılır ve kat devresinin son cihazlarına göre daha güçlü ısıtılır..
Çıkmaz şemayı dengelemek kolay değil, radyatörlerin eşit şekilde ısıtılmasını sağlamak için radyatör musluklarını uzun süre açmanız / kapatmanız gerekiyor. Aşağıdaki şekilde gösterilen iki katlı bir evin ısıtılması için Tichelman’ın (geçiş şeması) yatay iki borulu şeması bu eksikliklerden muaftır..
8. Tichelman’ın yatay iki borulu şeması.
Burada kat devresindeki herhangi bir radyatöre giden ısıtma borularının toplam uzunluğu aynıdır. Kat girişlerine en yakın radyatörler, minimum “besleme” borusu uzunluğuna, ancak maksimum “dönüş” uzunluğuna sahiptir. En uzaktakiler, soğutucuyu en uzun borulardan alır ve en kısa borulardan verir. Sonuç, tüm radyatörlerin eşit şekilde ısıtılmasıdır, ancak toplam boru uzunluğu açısından bir çıkmaza düşmesine rağmen, dengeleme şemasının kendisi dengeleme gerektirmez..
Alt kablolamalı bir devrenin pozitif ve negatif tarafları
Alttan bağlantılı iki borudan beslenen bir ısıtma ortamına sahip ısıtma sistemleri, üst boru bağlantısına göre aşağıdaki avantajlara sahiptir:
- Isı kaybının en aza indirilmesi – borular altta bulunur, bu da onları kışın soğuk olabilen tavan veya tavan tavanlarıyla temastan korur;
- Ev hala yapım aşamasındaysa, inşaat işinin bitmesini beklemeden çift borulu ısıtma başlatılabilir;
- Bir kır evinin birkaç katı varsa, gerekirse, örneğin binaları yenilemek veya katta sakinlerin uzun süre yokluğunda, geri kalanına dokunmadan herhangi bir kattaki ısıtmayı kapatabilirsiniz;
- Tüm kontrol ve yönetim elemanları tek bir yerde – bodrumda veya ayrı bir kazan dairesinde yer aldığından, iki boru aracılığıyla kompakt alt dağıtımın kullanımı kolaydır;
- Alt kablolamaya sahip herhangi bir iki borulu sistem, ısıyı ısıtılan odalara eşit ve eşit bir şekilde dağıtma yeteneğine sahiptir ve bu da enerji tasarrufu sağlar..
Polipropilenden yapılmış iki borulu sistemin dezavantajları;
- Tek borulu bir devre kurarken olduğundan biraz daha fazla malzeme satın almanız gerekecek;
- Doğal sirkülasyonlu bir şemanın uygulanması sırasında soğutma sıvısı besleme borularındaki düşük basınç, eğimlere ve dönüşlere en sıkı şekilde uyulmasını zorlar;
- Mayevsky musluklarını her bir ısıtma bataryasına veya radyatöre yerleştirme ihtiyacı ve sistemdeki havanın tahliye edilmesi gerektiğinde sürekli izlenmesi;
- Mayevsky vinçleri veya otomatik valfler yerine bir hava hattı yetiştirilirse, tek borulu kablolamaya göre tüm avantajlar ortadan kalkar..
Sistem Termal Ataletini Artırma Yolları
Bölgenizdeki kışlar soğuksa ve DHW kullanırken pillerin soğuyacağından endişe ediyorsanız, bunu nasıl önleyeceğiniz konusunda size bazı ipuçları vereceğiz. Tabii ki, her şeyden önce, duvarların ve pencerelerin, çatının ve zeminin iyi bir ısı yalıtımına dikkat etmeniz gerekiyor, ancak bu bununla ilgili değil..
Soğutma sıvısının soğumasını askıya almanın tek yolu, ısı kapasitesini arttırmaktır. Bu, daha büyük çaplı borular kullanılarak soğutucu hacminin arttırılmasıyla sağlanabilir..
Ayrıca masif dökme demir pilleri zeminde kurulum ile kullanabilirsiniz. Bu tür ısıtma cihazları, kütleleri 100 kg’a ulaşabileceğinden çok uzun süre soğur..
Son olarak, daha önce de belirtildiği gibi, sisteme bir ısı akümülatörü yerleştirilebilir – kazan ile ısıtma sistemi arasına bağlı birkaç yüz litrelik (2000’e kadar) bir tank. Ancak bu, planın tüm avantajlarını ortadan kaldırır: daha pahalı hale gelecek ve fazladan yer kaplayacaktır..
Seçim kuralları
Uygun bir ısıtma sistemi seçmek için birkaç genel yönerge vardır:
- evde güvenilmez bir güç kaynağı ile, sirkülasyon pompası sık sık kapatıldığında, üstten kablolamaya sahip iki borulu çıkmaz şemaya alternatif yoktur;
- küçük bir alana sahip binalarda (100 m²’ye kadar), daha düşük kablolamalı bir çıkmaz veya ilişkili iki borulu ısıtma sistemi uygun olacaktır;
- dikey yükselticilerin montajı, her katın yerleşiminin tekrarlandığı ve radyatörlerin aynı yerlerde olduğu çok katlı binalarda yapılır;
- iç mekan için yüksek gereksinimleri olan geniş bir alana sahip kır evlerinde ve ahşap evlerde, zeminlerin altına dalların döşenmesiyle bir kollektör sistemi düzenlemek gelenekseldir..
Tüm olası seçenekleri öngörmek imkansız, çok fazla var. En iyisini seçmek için, ev sahibinin pillerin düzenini tasvir etmesi, bunları kağıt üzerinde çeşitli şekillerde çalıştırması ve ardından malzemelerin maliyetini hesaplaması önerilir..
Kendi kendine yardım ipuçları
İki borulu bir ısıtma sisteminin kurulumunu üstlenmeden önce, uygun çapta boruların seçilmesi gerekir..
Soğutucunun zorunlu dolaşımının planlandığı küçük bir evin çıkmaz ağı için bunu yapmak kolaydır: otoyolda 20 mm çapında bir boru ve radyatörlere bağlantılar için 16 mm kabul edilir. 150 m²’ye kadar alana sahip iki katlı bir evde, gerekli debi 25 mm çapında borularla sağlanacak, bağlantılar aynı kalacak.
Kollektör devresi ile bağlantılar 16 mm’lik borularla yapılmakta olup, karayollarının kolektöre döşenmesi kat alanına göre 25-32 mm’lik boru hatlarından yapılmaktadır. Diğer durumlarda, hesaplama için tasarım uzmanlarına başvurmanız önerilir, tüm dalların en uygun şemasını ve boyutlarını seçmenize yardımcı olurlar..
Ev ısıtmasını kendi elinizle kurmak için listeden uygun bir malzemeden boru seçmelisiniz:
- Güçlendirilmiş plastik boru hatları. Sıkıştırma bağlantı parçalarına montaj yapılırken özel alet gerekmez, yalnızca anahtarlar gerekir. Pense ile daha güvenilir pres bağlantıları yapılır.
- Çapraz bağlı polietilen. Bu malzeme ayrıca sıkıştırma ve pres bağlantı parçaları ve Rehau boruları ile – tutma halkasının genleşmesi ve müdahalesi yöntemiyle bağlanır..
- Polipropilen. En ucuz seçenek, ancak kaynak bağlantılarında ve bir kaynak makinesinin varlığında bazı beceriler gerektiriyor.
- Oluklu paslanmaz çelik boru, bağlantı parçaları ile birleştirilir.
Çelik ve bakır boru hatları dikkate alınmaz, çünkü herkes onlardan ısıtma yapamaz, burada beceri ve deneyim gereklidir. Sistem, radyatörlerin ve kapatma vanalarının müteakip bağlantısı ile kazandan başlayarak monte edilir..
Sonunda, bir basınç pompası kullanılarak ağda sızıntı olup olmadığı kontrol edilir..
Kurulum ve bakım
İki borulu bir sistemin kurulumu, tek borulu bir sistemin kurulumundan farklıdır ve çok daha fazla zaman ve çaba gerektirir. Üstten kablolamaya sahip bir sistem için, aşağıdaki çalışma aşamaları hatasız olarak gerçekleştirilmelidir:
- Her şeyden önce, kazandan ayrılan ve radyatörlerin üzerinde hareket eden sistemin üst hattı monte edilir. Tees, pillere gelecekteki bağlantı yerlerine kurulur.
- Üst hattın montajı tamamlandığında üst radyatör borularına te’ler bağlanır ve bağlantı noktalarının yanına vanalar takılır..
- Ardından, boru hattının alt hattının montajı var. Kural olarak, devre bodrum katında evin çevresi boyunca uzanır ve radyatörlerin altından uzanan boruları toplar..
- Boşaltma hattının serbest ucu kazana bağlanır. Proje tarafından öngörülmüşse, doğrudan girişin önüne bir sirkülasyon pompası bağlanır..
Bu önemli! Böyle bir ısıtma sisteminin ana dezavantajı, tavan arasına bir genleşme tankı kurma ihtiyacı ve teknik ihtiyaçlar için sıcak suyun tahliye edilememesidir..
Daha düşük borulu bir ısıtma sistemi bu konuda daha pratiktir. Genleşme tankı sıcak bir odaya yerleştirilebilir (bu arada, sistemin toplam ısı transferini de arttırır, soğuk bir tavan arasını değil, bir yaşam alanını ısıtmanıza izin verir).
Çıkış devresi aynı seviyede döşenmiştir ve besleme devresi ilk versiyondan çok daha düşüktür. Bu düzenleme, boru hattının görüntülerini kaydeder ve yapının estetik bileşenini geliştirir. Ancak, böyle bir planın yalnızca zorunlu dolaşımla etkili bir şekilde çalışacağı akılda tutulmalıdır..
Radyatörler nasıl bağlanır
Radyatörleri bağlamanın 3 yolu vardır:
- Tek taraflı (yan). Isı dağılımı yaklaşık %95’tir. 15 bölüme kadar radyatörleri bağlarken önerilir.
- Çapraz (çapraz). Isı transferi yaklaşık %100’dür. 15 veya daha fazla bölümlü piller için geçerlidir.
- Daha düşük. Isı transferi yaklaşık %85’tir. En sık gizli boru hattı yerleşimi kavramları için kullanılır.
sistem nasıl dengelenir
Balans yapılmadan kazandan en uzaktaki radyatörler maksimum kazan çalışmasında dahi artık prensibine göre ısınacaktır..
- Yöntem 1. Hesaplanan verilere dayalı elektronik akış ölçer.
Ancak en doğru yöntem proje ve hidrolik hesap yapılmadan gerçekleştirilemez. Ek olarak, ihtiyacınız olacak:
- her yükselticideki bağlantı parçalarının ayarlanması;
- elektronikleri bağlamak için bağlantı parçalarına sahip dengeleme valfi;
- kontrol vanalarına bağlı özel ekipman.
Valf bağlantılarına hassas sıcaklık kontrolü için elektronik bir cihaz bağlanır ve ısı taşıyıcının gerçek akış hızını ölçer. Ardından iş mili döndürülerek hedefler belirlenir..
Önemli. Şu anda, bir akış ölçer şişesi ile birlikte özel bir denge valfi satın alabilirsiniz. Bu cihaz, yukarıda açıklanan yönteme benzeterek sistemi dengelemeyi mümkün kılar..
- Yöntem 2. Her radyatörün sıcaklığa göre dengelenmesi.
Bunun için her pilin çıkışına bir ayar valfi takılmalıdır. Metal valf gövdesinin sıcaklığını ölçmek için özel bir termometreye de ihtiyacınız olacak..
- Devrenin en dıştaki pilindeki valf tamamen açılır.
- Sıradaki geri kalanlar, kazandan artma prensibine göre birkaç tur döndürülür. Örneğin, kazandan ilk radyatör 1 tur, ikincisi 2 tur vb..
- Sıcaklık, tamamen düzelene kadar devrenin her valfinde ölçülür..
Böyle bir sistemin kurulumu ne kadara mal olabilir?
Çift devreli ısıtma kurmanın maliyeti bir dizi faktöre bağlıdır:
- odanın alanı;
- kullanılan ekipman ve malzemelerin maliyeti;
- ısıtma tipi (sıcak zemin, konvektör radyatörler vb.) ve buna bağlı olarak işin karmaşıklığı;
- sıcaklık düzenleme türü (manuel veya otomatik);
- sıcak su kaynağını ve diğerlerini bağlama ihtiyacı. doktor.
Örneğin, ortalama 260.000 ruble ile 100m² alana sahip bir ev. Minimum çubuk yaklaşık 160.000 ruble.
İşi kendiniz yaparak bu maliyetleri neredeyse 2 kat azaltabilirsiniz..
Başlatma ve denge belirleme
Bu işlemin amacı, sistemin tüm kollarını dengelemek ve her birinde su akışını ayarlamaktır. Bunu yapmak için, her dalın şebekeye doğru şekilde bağlanması gerekir, yani iç kısma özel dengeleme vanaları takılmalıdır. Ayrıca tüm radyatörlerin bağlantılarına kontrol vanaları veya termostatik vanalar takılır..
Kendi elinizle doğru balans yapmak o kadar kolay değil, uygun aletlere (en azından balans vanasındaki basınç düşüşünü ölçmek için bir manometre) sahip olmanız ve basınç kayıpları için hesaplamalar yapmanız gerekiyor. Bunların hiçbiri yoksa, testlerden sonra sistemi doldurmak, havayı boşaltmak ve kazanı açmak gerekir. Ayrıca iki borulu sistemin balansı tüm akülerin ısınma derecesine göre dokunma ile yapılmaktadır. Isı üreticisinin yanında bulunan cihazlar, uzaktakilere daha fazla ısı gitmesi için “bastırılmalıdır”. Sistemin tüm dalları ile aynı..
Parametreler tasarım belgelerinde belirtilmiştir. Bu gibi durumlarda tekrarlanan bir prosedür gerçekleştirilir:
- odanın farklı bölümlerindeki radyatörler eşit olmayan şekilde ısınır;
- içlerinden birinde suyun sesini duyabilirsin.
Her şey düzgün çalışıyorsa, dengelemeye tekrar değmez. Ev, merkezi bir ısı tedarik sistemine sahip bir apartman ise, parametreleri bağımsız olarak ayarlamamalısınız..
Büyük binalarda iki borulu ısıtma sistemi en iyi seçenektir. Bugün, tasarım seçeneklerinin birkaçı var, bu nedenle her bir durumda uygun olanı bulabilirsiniz..
Video: ısıtma sisteminin kıvrılması
Final sonucu
Uygulama, 2 borulu çıkmaz sistemin çoğu orta ölçekli konut binasını ısıtmak için uygun olduğunu göstermektedir. Teknik çözüm, basitliği ve makul kurulum maliyeti ile etkileyicidir. Kollektör ve ilgili kablolama daha pahalıya mal olacak – ekipmanın fiyatı ve hatların uzunluğu rol oynuyor. Binanın tüm çevresi boyunca uzanan aynı çaptaki Tichelman döngü dağıtım boruları ile şemaya bir göz atın..
Ayrı bir konuşma, doğal su sirkülasyonu olan iki borulu bir ısıtma sistemidir. Sık elektrik kesintileri koşullarında, risk almamak ve iç mekanın güzelliğini kovalamamak, uçucu olmayan ısıtmayı monte etmek daha iyidir. Yüksek ilk yatırım, ısı ve düşük elektrik tüketimi ile dengelenir.
Bölüm sayısına bağlı olarak en uygun bağlantı şeması nasıl belirlenir?
Bimetalik bir ısıtma radyatörünün bölümlerinin sayısı, bir bağlantı şeması seçimini doğrudan etkiler. Örneğin, 8 bölüme kadar olan modeller için yanal, çapraz veya alt sele bağlantıları en uygunudur. Bimetalik bir ısıtma radyatörünün bölümlerinin sayısı 8’den fazlaysa, çapraz bağlantı şemasını seçmeye değer..
Isıtma iletişimi kurulum türleri
Tek borulu ısıtma sistemi
Odada konforlu bir ortam, sıcaklık ile oluşturulur ve doğru seçilmiş bir ısıtma sistemi ile sağlanır. Düzenlemesinde önemli bir nokta bağlantı şemasıdır..
Bir radyatörün nasıl bağlanacağını belirlemek için bilmeniz gerekenler:
- ne tür bir sisteme monte edileceği;
- işlevleri neye dayanacak.
Çalışma koşulları için modern gereksinimleri dikkate alarak, ısıtma sistemi verimliliği ve ekonomiyi birleştirmelidir. Aşağıdaki bağlantı türleri ayırt edilir:
- tek borulu – ısı regülasyonu olasılığı olmadan radyatörlere su tedarikine dayalı;
- iki borulu – ısıtma cihazlarının paralel bağlanması nedeniyle soğutma sıvısının dolaşımını sağlar.
İki borulu bir sistemde, sıcak suyun bir borudan hareketi ve soğutulmuş suyun ikinci borudan ters yönde çekilmesi ile çalışma sağlanır. Akış hızı, radyatör üzerindeki bir valf tarafından düzenlenir..
Tek borulu bir kurulumun montajı, bir boru kullanan bir dizi radyatör bağlantısını içerir. Kazandan ilk radyatöre, ardından ikinciye ve bir sonraki aküye verilir..
İyileştirilmiş kurulum yöntemi, sıcak su sağlamak ve soğuk suyu çıkarmak için tek parça bir boru kullanır. Bu kurulum yöntemiyle, odaya gerekli sıcaklık seviyesine ulaşıldığında sıcak su beslemesini durduran bir regülatör monte etmek mümkündür..
Sistemi kurmak için bu yöntem basittir. Seri bağlantının tek dezavantajı, yakın ve uzak radyatörler arasındaki ısıtma farkıdır. Ancak bu, suyu zorla sirküle etmeye zorlayan bir su pompası yardımıyla çözülür..
İki borulu bir sistemle ısıtmanın özelliği, tüm pillerin eşit şekilde ısıtılmasından oluşur. Bu kurulum yöntemi, kır evlerinde, kır evlerinde ve özel evlerde ısıtma kurulurken kullanılır..
İki borulu bir ısıtma sistemine sahip ısıtma radyatörlerinin montajı, bir baypas (özel jumper) ve kapatma ve kontrol vanalarının kurulumunu hariç tutar. Ayar için bir termostat takmak yeterlidir.
Cihazların montajı ve ısı taşıyıcının sirkülasyon yöntemleri
Tichelman bağlantı sistemi
Binaları ısıtmaya ek olarak, piller odaya soğuk havanın girmesine karşı koruyucu bir ekran işlevi görür. Bu, bir termal perdenin oluşturulmasını sağlayan pencere açıklıklarının altındaki konumlarını açıklar..
Kalorifer radyatörü bağlantı şeması, maksimum ısı çıkışı sağlamak için bu cihazların konumunun doğru seçimini sağlar. Bu, zeminden, duvardan ve pencere pervazından olan mesafeyi hesaba katar..
Isıtma hizmetindeki su, özel bir pompa kullanılarak ve doğal olarak ısıtılmış bir su sütununun hareketinin bir sonucu olarak borulardan zorla geçebilir..
Isıtma radyatörü aşağıdaki şekillerde bağlanabilir:
- tek taraflı – besleme ve çıkış borusunun aynı bölüme montajı;
- alt ve eyer – boru hattının zeminin altında olduğu sistemler için geçerlidir;
- diyagonal – çok sayıda bölüme sahip bir sistemin eşit şekilde ısıtılmasını sağlar;
- Tichelman bağlantısı – dolaşımı iyileştirmek için farklı çaplarda boruların kullanılmasını sağlar.
Isıtma cihazlarının bağlantı şemalarında, boru döşeme tipi ile ilgili bir fark vardır. Ancak her birinin asıl görevi, en uygun bağlantı seçeneğini seçmektir..
Örneğin, bir kollektör veya kiriş bağlantısı seçeneği, boru akışını arttırır, ancak yerden ısıtma için bir sistem kurarken etkilidir. Kalorifer radyatörlerinin doğru bağlanması, ısıtma sisteminin maksimum ısı transferini ve verimini sağlayacaktır..
Akış uzantısı nedir ve nasıl doğru şekilde kurulur??
Akış uzantısı, bir besleme manifolduna yerleştirilen bir borudur. Bimetalik ısıtma radyatörünün yanal bağlantı sırasında yalnızca ilk bölümleri sıcaksa ve geri kalanı biraz sıcak kalırsa bu cihazın kullanılması tavsiye edilir..
Bimetalik bir ısıtma radyatörü bağlarken, bir akış uzantısı kullanmaya karar verirseniz, cihazın hangi uzunluğunun optimal olacağını bilmek önemlidir. Bu parametre bölüm sayısına bağlı olarak belirlenir.
Aslında, iki seçenek var:
- Uzatma, radyatörün toplam uzunluğunun 2/3’ü kadar olmalıdır..
- Uzatmanın uzunluğu, son bölümün ortasına ulaşacak şekilde olmalıdır..
İkinci nokta: Bimetalik bir ısıtma radyatörü bağlarken, uzatma kablosu kullanmaya karar verirseniz, içinde delikler açabilirsiniz. Bu “hile”, soğutma sıvısının dikey kolektörler boyunca eşit şekilde akacağı ve dağıtılacağı koşulları sağlamaya yardımcı olacaktır. Ancak bu hiç de gerekli değil, uzatma kablosu deliksiz de işlevleriyle mükemmel bir iş çıkarıyor..
Isıtma ve sıcaklık seçimi
Bir havya ile nasıl düzgün lehim yapılacağını öğrenmek istiyorsanız, havya noktasının yeterince sıcak olup olmadığını nasıl belirleyeceğinizi öğrenmeniz gerekir. Geleneksel bir havya kullanıyorsanız, reçine veya akının davranışına göre gezinebilirsiniz. Yeterli bir ısıtma seviyesi ile aktif olarak kaynarlar, buhar yayarlar, ancak yanmazlar. İğneyi kaldırırsanız, iğnenin ucunda kaynayan reçine damlaları kalır..
Bir lehimleme istasyonu kullanırken, aşağıdaki kurallardan hareket edin:
- Parçaların ısıtma sıcaklığı, lehimin erime noktasından (ambalaj üzerinde belirtilmiştir) 40-80 °C daha yüksek olmalıdır..
-
Havya ucunun sıcaklığı, parçaların ısıtma sıcaklığından 20-40 °C daha yüksek olmalıdır..
Yani istasyonda lehimin erime sıcaklığından 60-120 °C daha yükseğe ayarladık. Sıcaklık farkı, gördüğünüz gibi, büyük. Nasıl seçilir? Lehimlenecek metallerin ısıl iletkenliğine bağlıdır. Isıyı ne kadar iyi dağıtırsa, sıcaklık o kadar yüksek olmalıdır..
Radyatörün sıcaklığı nasıl düzenlenebilir?
Özel evlerde ve apartmanlarda, genellikle ısıtma sistemine bağlı radyatörlerin ısıtma seviyesindeki fark gibi bir fenomen vardır. Bu nedenle, sakinler rahatsız edici yaşam koşullarına katlanmak zorunda kalıyorlar, çünkü banyodaki sıcaklık, yatak odası veya oturma odasındaki sıcaklıktan önemli ölçüde farklı olabilir. Bu sorun özellikle evlerde ve apartmanlarda otonom ısıtma kullanan sahipler için tipiktir..
Isıtma sistemiyle ilgili yaygın sorunlardan kaçınmak, ev sahiplerinin radyatörün sıcaklığını kontrol etmek için tasarlanmış radyatör regülatörü gibi bir cihazı doğru şekilde kurmalarına yardımcı olacaktır. Radyatörler için modern sıcaklık regülatörleri, çok çeşitli modellerle temsil edilir ve ev sahipleri tarafından ısıtma sistemini optimize etmek, enerji maliyetlerini azaltmak ve evin her odasında optimum sıcaklık koşullarını korumak için kullanılabilir..
Herhangi bir sistemi düzenlerken göz önünde bulundurmanız gerekenler
Isıtma kazanı çalışma şeması.
Radyatörün giriş ve çıkışına düzenleyici termo muslukların yanı sıra genellikle ısıtma yapısının en alt noktasında bulunan bir tahliye vanası takmayı unutmamak önemlidir. Gelecekte herhangi bir ısıtma sisteminde ikinci el boru ve bağlantı parçalarının veya “ucuz” satın alınması, yalnızca tüm ısıtma yapısının değil, aynı zamanda olası bir kırılma nedeniyle evin kendisinin de büyük onarımlarını gerektiren çok ciddi sorunlara neden olabilir. sıcak su ile borular ve taşması
Gelecekte herhangi bir ısıtma sisteminde ikinci el boru ve bağlantı parçalarının veya “ucuz” satın alınması, yalnızca tüm ısıtma yapısının değil, aynı zamanda olası bir kırılma nedeniyle evin kendisinin de büyük onarımlarını gerektiren çok ciddi sorunlara neden olabilir. sıcak su ile borular ve taşması.
Herhangi bir sayıda kata sahip özel bir ev için iki borulu ısıtma dağıtımı mümkündür. Ve çalışması sirkülasyon pompası kullanmadan gerçekleştirilebilir. Ancak bu sistemler oldukça düşük verimliliğe sahiptir ve günümüzde çok az insan bunu kullanmaktadır..
Kollektör ekipmanı olan bir eve iki borulu bir kablo yerleştirmeye karar verirken, tarak adı verilen soğutma sıvısı dağıtım ünitesinin yerleşimini dikkatlice düşünmeniz ve planlamanız gerekir. Ondan uzanan boruların uzunluğunu orantılı yapmak doğru olacaktır, çünkü taraktan radyatörlere kadar olan uzunluktaki önemli bir fark, basınçta önemli bir farka yol açabilir. Ve bu, sistemin bir bütün olarak ayarlanmasını zorlaştıracaktır. Tarağı yerleştirmenin en iyi çözümü, radyatörlerin her birine ondan yaklaşık olarak eşit mesafe olacak şekildedir..
Isıtma ekipmanı boruları bakır, çelik, polipropilen ve metal-plastik olabilir, ancak hiçbir durumda galvanizli borular kullanmamalısınız. Gerekli boru tipi inşaat projesine bağlı olarak ve tercih edilen özelliklere göre seçilir: ekonomik, çevresel. Ancak öncelik hidrolik performans olmalıdır..
Bu sistemin döşenmesi için gereken boruların akış hızı, seçilen ısıtma dağıtım şemasına (iki borulu veya tek borulu) bağlı olacaktır. Geniş bir alana sahip özel evler, içine ayrıca bir sirkülasyon pompasının kesildiği iki borulu bir sistemin ekipmanını gerektirir. Her odadaki sıcaklık kontrolü termostatlar kullanılarak gerçekleştirilir..
Karşılaştırılan parametreler
Aşağıdaki parametreler, hangi ısıtma sisteminin tek borulu veya iki boruludan daha iyi olduğunu ve hangi durumlarda bir veya başka bir sistemin kullanılması gerektiğini belirleyecektir..
Fiyat
Tek borulu bir ısıtma sistemi daha pahalıdır. Yüksek maliyet iki ana faktörden oluşur:
Soğutma sıvısı sirkülasyonu yönünde sonraki her radyatördeki bölüm sayısını artırma ihtiyacı. Tek borulu bir şema, soğutucunun tüm ısıtma devresinden geçtiği ve sırayla her ısıtma cihazına girdiği bir besleme boru hattından oluşur. Her radyatörden, soğutucu, radyatöre girdiğinden birkaç derece daha soğuk çıkar (ısının bir kısmı, yaklaşık 10 ° C odaya verilir). Bu nedenle, ilk radyatöre 60 ° C sıcaklıkta bir soğutma sıvısı girerse, radyatörden 50 ° C sıcaklıkta bir soğutma sıvısı çıkar, daha sonra besleme hattında 2 akış karışımı, bunun sonucunda soğutma sıvısı girer. yaklaşık 55 ° C sıcaklığa sahip ikinci ısıtma cihazı … Yani her radyatörden sonra yaklaşık 5 °C’lik bir kayıp olacaktır. Bu kayıpları telafi etmek için, sonraki her bir ısıtma cihazı için bölüm sayısını arttırmanız gerekir..
İki borulu bir şemada, radyatör bölümlerinin sayısını artırmaya gerek yoktur, çünkü her cihaz hemen hemen aynı sıcaklıkta bir soğutucu alır. İki boruda, her bir ısıtıcının aynı anda bağlı olduğu hem besleme hem de geri dönüş hattı vardır. Radyatörden geçen soğutucu hemen dönüş hattına girer ve daha fazla ısıtma için kazana yönlendirilir. Böylece, her radyatör neredeyse aynı sıcaklığı alır (ısı kayıpları vardır, ancak bunlar çok önemsizdir).
Not! Tek borulu bir sistem için en iyi uygulama, en fazla 5 radyatörlü küçük ısıtma sistemleridir. Çok sayıda ısıtma cihazıyla, 5 radyatörün hepsinden sırayla geçen soğutma sıvısı, çok sayıda ısıtma cihazına sahip tek borulu sistemlerde olduğu gibi kritik miktarlarda ısı kaybetmez..
Genişletilmiş bir tedarik boru hattı kullanma ihtiyacı. Besleme boru hattı çok “ince” ise, bu, birçok radyatörün ısıtılmış soğutma sıvısını almamasına yol açacaktır. Geniş çaplı bir boru, ısıtılmış soğutma sıvısını mümkün olduğunca çok sayıda ısıtma cihazına iletmenizi sağlar. Besleme borusu ne kadar kalınsa, her radyatöre o kadar az bölüm eklenmesi gerekir.
Bu nedenle, radyatör bölümlerinin sayısındaki artış ve besleme hattının çapındaki artış, benzer iki borulu sisteme kıyasla tek borulu bir sistemi daha pahalı hale getirir..
karlılık
İki borulu şemanın çalışması daha ekonomiktir. Yukarıda belirtildiği gibi, tek borulu bir şemada tüm radyatörlerin eşit şekilde ısıtılmasını sağlamak için, radyatörlerdeki bölüm sayısında bir artışın yanı sıra “kalın” bir besleme gereklidir. Bütün bunlar, soğutma sıvısının hacmini arttırır ve sistemdeki soğutma sıvısı ne kadar fazlaysa, onu ısıtmak için o kadar fazla yakıt gerekir. Bu nedenle, verimlilik açısından hangi ısıtma sisteminin tek borulu veya iki boruludan daha iyi olduğu sorusuna cevap, iki borulu bir sistemden yana olacaktır..
Kurulum süreci
Tek bir boru, hesaplamalarda daha karmaşık bir sistemdir, çünkü sonraki her ısıtıcı için kaç bölümün arttırılması gerektiğini doğru bir şekilde hesaplamak gerekir.
Ayrıca, besleme hattının ve radyatör bağlantısının hesaplanmasına özel dikkat gösterilmelidir.
Isıtmanın ana prensibi
Her türlü ısıtma sistemi kapalıdır. En basit haliyle, herhangi bir bağlantı şeması bir boru halkası olarak düşünülebilir. Sıcak sıvıyı ısıtma kazanından ısıtma cihazlarına dolaştırır, bir süre içlerinde kalır. Isı taşıyıcı sirkülasyon sırasında ısı enerjisi verir ve tekrar ısıtma için kazana yönlendirilir. Döngü periyodik olarak tekrarlanır.
Herhangi bir ısıtma şeması şunları içerir:
- Kalorifer kazanı
- Bağlantı sistemi boruları
- Radyatörler veya benzeri ısıtma cihazları
- armatür
- Genleşme tankı
- Sirkülasyon pompası
Temel ısıtma şemaları türleri
Tüm şema türleri 4 alt tipe ayrılabilir: açık ve kapalı, pompalama ve yerçekimi.
Özel bir evin yerçekimi sisteminde (doğal sirkülasyonlu sistem), soğutucunun hareketi doğal sirkülasyon yoluyla gerçekleşir. Basit fizik yasalarını takip ederek sistem, ek bir pompa gerekmeyecek şekilde monte edilir. Küçük tek katlı evler için çok uygun
Özel bir evin cebri su ısıtma şemasında, sirkülasyon pompasının hareketi nedeniyle sıvı oluşur. Böyle bir sistemi kullanırken, borular duvarlara, zemine monte edilebilir, tavan boyunca ilerleyebilir ve insan gözlerinden gizlenebilir. Pompanın doğru seçimi ile su ısıtma başarılı bir şekilde çalışacaktır. Bu tür kablolama şemaları iki katlı evler için mükemmeldir..
Açık sistem, genleşme tanklı kapalı sistemden farklıdır. Kapalı bir sistem bir diyafram tankı kullanır. Sistemde gerekli basıncı korumanıza izin verir ve soğutma sıvısının genleşmesini telafi eder..
Hangi şema seçilir?
Tek borulu ve yerçekimi sistemlerine hemen karar verelim. Modern bir metropolde veya çevresinde yaşıyorsanız, enerji taşıyıcılarıyla (ilk etapta ışıkla) her şey yolundaysa, çok fazla tasarruf etmeye gerek yoksa, bu şemaları düşünmeyin..
Elektriğin kötü olduğu ve farklı tipte boruların olmadığı bir zamanda ortaya çıktılar. Metal kullanmak zorunda kaldım. Artık her şey değişti ve bu sistemler eski haline geldi..
Medeniyetten uzak evlerde yerçekimi akışlı şemalar uygulanabilir. Örneğin, yazlığınızda.
Özel bir evde bir radyatör sistemi kullanmak istiyorsanız, en iyi seçim iki borulu çıkmaz ısıtma devresi veya radyal olacaktır. Her iki sistem de operasyonda pratik olarak aynıdır. Yalnızca uygulamada farklılık gösterir.
Sıvı ısı taşıyıcılı sistemin özellikleri
Sıvı şeklinde bir soğutucuya sahip ısıtma sistemleri belki de ülkemizde en popüler olanlardır. Bu anlaşılabilir, çünkü tanıdık ve oldukça etkililer. Böyle bir sistemin temeli, içinde bir ısı eşanjörü bulunan bir ısıtma cihazına sahip kapalı tip bir ısıtma devresidir. Sıvı içinden geçer ve istenen sıcaklığa kadar ısınır..
Ayrıca, borular aracılığıyla soğutucu, ısıtılmış odalara girer. Burada, çevredeki havaya ısı verirken yavaş yavaş soğuduğu radyatörlere girer. Soğutulan sıvı, ısıtma cihazına doğru hareket eder, ısı eşanjörüne girer ve döngü tekrarlanır..
Böyle bir sisteme su ısıtması da denir, ancak bu tamamen doğru değildir, çünkü çeşitli bileşimler bir soğutucu olarak kullanılabilir – örneğin, antifrizler.
Sıvı ısı taşıyıcıya sahip bir sistem, içinden su veya antifrizin dolaştığı bir boru hattı ve tesise monte edilmiş ısıtma cihazları içerir.
Böyle bir sistemin şüphesiz avantajı değişkenliğidir. Uygulamanız için en verimli ısı beslemesini sağlamak için birçok farklı kablolama şeması mevcuttur..
Cebri ve yerçekimi sirkülasyonlu su ısıtma arasında bir ayrım yapılır. İlk durumda, soğutucuyu beslemek için bir pompa kullanılır, bu da en çeşitli karmaşıklık ve uzunluktaki şemaları gerçekleştirmeyi mümkün kılar. İkinci seçeneğin birçok sınırlaması vardır, ancak tamamen uçucu değildir..
Sıvı ısı transfer ajanlı ısıtma sistemleri birçok varyantta uygulanabilir. Örneğin, iki borulu bir bağlantı şeması şöyle görünür: soğutma sıvısı bir borudan enjekte edilir, çıkış diğerinden
Sistem bir ve iki borulu kablolama ile gerçekleştirilebilir. Birincisi son derece basit ve ekonomiktir, ancak büyük bir ev için yeterince etkili değildir. İkincisi daha karmaşıktır, ancak her büyüklükteki binaların yüksek kalitede ısıtılmasını sağlar. Seçilen sistem tipine bağlı olarak, düzenlenmesi için gerekli ekipman seti de farklılık gösterir..
Bunlardan herhangi birinin ayrılmaz bir parçası, tipi sistemin operasyonel özelliklerini büyük ölçüde belirleyen kazandır. En popüler cihazları düşünün.
Seçenek # 1 – gaz ekipmanı kullanma
Gaz kazanı, tüm analogların en ekonomik olarak kabul edilir. Çok basit çalışıyor. Gaz, ısı eşanjöründen ısı transfer sıvısına aktarılan ısının serbest bırakılmasıyla yandığı yanma odasına girer..
Ekipman, çeşitliliği ve buna bağlı olarak farklı özellikleri ile ayırt edilir. En güvenli ve en verimli ekipman turboşarjlı olarak kabul edilir..
Geleneksel bir baca düzenine ihtiyaç duymaz, odadan hava almaz ve en yüksek verimliliğe sahiptir..
Gaz kazanının ayaklı versiyonları, maksimum güce sahip modelleri içerir. 2-3 katlı her büyüklükteki kulübeleri ısıtabilirler.
Açık hazneli cihazlar düşük verimlilik ile karakterize edilir, geleneksel tipte yüksek kaliteli havalandırma ve baca düzenlenmesini gerektirir. Ayrıca, tamamen uçucu değildirler ve maliyetleri minimumdur. Ancak ekipmanı doğru şekilde kurmak ve bağlamak önemlidir..
Bir gaz kazanı ile ısıtmanın avantajları aşağıdaki özellikleri içerir:
- Düşük yakıt maliyeti, çok yavaş yükselir.
- Yüksek ekipman verimliliği.
- Isıtma sisteminin tam otomasyon imkanı.
- Yakıtın yanması büyük miktarda kül ve kurum oluşturmadığından, tesislerde temizlik.
- Geniş gaz ekipmanı yelpazesi.
Dezavantajlar arasında, gaz kullanmanın potansiyel tehlikesini belirtmekte fayda var. Onunla çalışırken büyük özen gereklidir. Tüm bakım ve kurulum çalışmaları sadece sertifikalı uzmanlar tarafından yapılabilir..
Ayrıca, gaz ekipmanını bağlamak için özel bir izin gereklidir. Cihazların maliyeti ve kurulumları oldukça yüksektir, bir gaz şebekesine bağlanma yeteneği her yerden uzaktır..
Seçenek # 2 – katı yakıtlı bir kazan kullanma
Bunlar birçok kişiye tanıdık gelen ısıtma cihazlarıdır. Çalışmaları katı yakıt gerektirir: kalibre edilmiş kömür, yakacak odun, turba, pelet vb. Çalışma prensibi gaza benzer, brülör tipinde farklılık gösterir..
Uzun süreli yanmanın modern modifikasyonları, alevi yarım gün veya daha fazla tutmak için bir yakıt doldurmanın yeterli olması ile karakterize edilir. En basit modeller uçucu değildir, sürekli insan izlemesi gerektirir ve düşük verimliliğe sahiptir.
Katı yakıtlı kazanların kullanımı her zaman kolay değildir. En basit modeller sürekli yakıt yüklemesi, sık temizlik ve bakım gerektirir.
Gelişmiş cihazlar, otomatik kontrol ve otomatik yakıt beslemesi ile donatılabilir. Doğru, ikincisi pelet ekipmanına atıfta bulunur. Bu tür cihazlar, uygun şekilde bağlandığında oldukça etkili ve güvenilirdir..
Katı yakıt ekipmanının avantajları şunlardır:
- Hizmet ömrünü önemli ölçüde uzatan tasarımın sadeliği ve güvenilirliği.
- Ekipmanın bütçe maliyeti ve kurulumunu ve müteakip bakımını bağımsız olarak gerçekleştirme yeteneği.
- Böyle bir kazanın montajı için özel belgeler edinmeye gerek yok.
- Çeşitli işlevlere ve güce sahip geniş bir cihaz yelpazesi.
Ekipmanın ayrıca önemli dezavantajları vardır. Her şeyden önce, uygun koşullarda depolanması gereken bir yakıt rezervi oluşturma ihtiyacıdır. Katı yakıtlı kazanlar, özellikle en basit modifikasyonları, çalıştırılması çok uygun değildir. Çok miktarda kurum, kurum vardır, bu nedenle cihazın çok sık temizlenmesi gerekir. Ek olarak, yakıtın da oldukça sık yüklenmesi gerekecektir..
Seçenek # 3 – elektrikli kazan kullanma
Elektrik tipi kazanlar kullanılarak sistemdeki soğutma suyunun ısıtılması da mümkündür. Bunun çok ekonomik olmayan bir yol olduğu genel olarak kabul edilmektedir. Ancak, bu pek doğru değil. Farklı özelliklere sahip çeşitli elektrikli ekipman türlerinin üretildiğini anlamanız gerekir..
Isıtma elemanları ve elektrot modelleri
Isıtma elemanları en basit ve en etkisiz olanlardır. Soğutucuyu, içine indirilmiş boru şeklindeki elektrikli ısıtıcılar yardımıyla ısıtırlar. Cihazlar, nispeten düşük bir verimlilikle büyük miktarda elektrik tüketir. Aynı zamanda, sıvıdaki ısıtma elemanları hızla arızalanır..
Elektrot kazanları daha ekonomik ve güvenilirdir. İçlerinde, soğutucu, iki elektrotun monte edildiği kazanın içinde hareket eder. Elektrik akımı uygulandığında sıvı çok çabuk ısınır..
Elektrot kazanları kompakt ve verimlidir. Tasarımları nedeniyle çok dayanıklıdırlar ve bir düzineden fazla yıl çalışabilirler.
İndüksiyon tipi kazan
En verimli ve ekonomik elektrikli ekipman türü endüksiyonlu kazanlardır. Manyetik ve termal olmak üzere iki devrenin varlığı nedeniyle, ısı taşıyıcı sıvıyı hızlı bir şekilde ısıtmayı başarırlar..
Her tür ısıtma cihazının avantajları şunları içerir:
- Soğutma sıvısının ve buna bağlı olarak odanın hızlı ısınması.
- Ekipmanın kompaktlığı.
- Önceden izin almadan kolay kurulum.
- Baca düzenlemesi gerekmez.
- Rahat çalışma, otomatik kontrol ile donatma imkanı.
- Tam güvenlik ve çevre dostu.
Eksikliklerden, genellikle enerji taşıyıcısının yüksek fiyatının bir sonucu olarak ortaya çıkan oldukça yüksek bir işletme maliyeti not edilir..
Doğru, kazan tipine ve sistemin otomatik kontrolünün varlığına veya yokluğuna bağlı olarak, ısıtma maliyetleri önemli ölçüde dalgalanabilir. Tam otomasyonla donatılmış endüksiyon kazanları oldukça ekonomiktir ve oldukça hızlı bir şekilde amorti eder..
Kombine ısıtma kazanları
Kombine ısıtma kazanları, çeşitli yakıt türleri ile çalışabilen satışta bulunabilir. Bunlar, ana avantajı, ana yakıt türünün tedarikindeki kesinti koşullarında eve ısı sağlama yeteneği olan daha pahalı cihazlardır..
Kombine veya çok yakıtlı kazan, farklı yakıt türlerinin tedarikinde kesintilerin olduğu alanlar için vazgeçilmez olan evrensel bir ısıtma cihazıdır.
Sıvı ısı taşıyıcılı tüm ısıtma sistemlerinin ortak avantajları, ucuzluk ve bulunabilirlik, yeterince yüksek verimlilik ve birçok seçenek olarak kabul edilir..
Dezavantajlar, tesislerdeki en rahat sıcaklık dağılımını içermez. Sıcak hava üstte, soğuk hava alttadır..
Ayrıca bina sıcaklığı donma noktasının altına düştüğünde su sistemleri arızalanır. Antifrizli ve tuzlu çözeltili sistemler bu dezavantajdan yoksundur. Ancak antifrizler pahalı ve zehirlidir ve tuz çözeltileri hızlı sistem korozyonuna neden olur..
Binanın hava ısıtması
Bu, özel bir ev için başka bir ısıtma türüdür. Ana ayırt edici özelliği, bir soğutucunun olmamasıdır. Hava sistemi, hava akışının gerekli sıcaklığa ısıtıldığı ısı üreticisinden geçecek şekilde tasarlanmıştır..
Ayrıca çok farklı şekil ve büyüklükte olabilen özel hava kanalları vasıtasıyla hava kütleleri ısıtılan odalara gönderilir..
Geniş bir alana sahip özel bir evi ısıtmak için, her odada konforlu bir mikro iklim oluşturmak mümkünken, hava ısıtmasını kullanabilirsiniz.
Konveksiyon yasalarına göre, ısıtılan akışlar yükselir, soğutulanlar aşağı doğru hareket eder, burada havanın toplandığı ve ısı üreticisine boşaltıldığı delikler monte edilir. Döngü tekrar eder.
Bu tür sistemler cebri ve doğal hava beslemesi ile çalışabilir. İlk durumda, hava kanallarının içindeki akışı zorlayan bir pompa ek olarak monte edilir. İkincisinde, sıcaklık farkı nedeniyle havanın hareketi gerçekleştirilir. Cebri sirkülasyon sistemlerinin daha verimli ve güçlü olduğu açıktır. Bir sonraki makalede hava ısıtmasını kendi ellerimizle düzenlemekten bahsettik..
Isı jeneratörleri de farklıdır. Performanslarını belirleyen çok çeşitli yakıtlarda çalışabilirler. Hepsinden önemlisi, gaz, elektrikli ve katı yakıtlı cihazlar talep görmektedir. Dezavantajları ve avantajları, su ısıtma için benzer kazanlara yakındır..
Bir bina içindeki hava kütlelerinin sirkülasyonu farklı şekillerde gerçekleştirilebilir. Sokaktan hava katmadan kapalı bir döngü olabilir. Bu durumda, iç hava kalitesi kötüdür..
En iyi seçenek, dışarıdan hava kütlelerinin eklenmesiyle sirkülasyondur. Hava ısıtmanın tartışılmaz avantajı, bir soğutucunun olmamasıdır. Bu sayede ısıtmak için gereken enerjiden tasarruf etmek mümkündür..
Ek olarak, karmaşık bir boru ve radyatör sisteminin kurulması gerekli değildir, bu da şüphesiz sistemin verimliliğini de arttırır. Sistemin su muadili gibi sızdırma ve donma riski yoktur. Her sıcaklıkta çalışmaya hazırdır. Yaşam alanı son derece hızlı bir şekilde ısınır: Isı üreticisinin çalıştırılmasından bina içindeki sıcaklığın artırılmasına kadar kelimenin tam anlamıyla yaklaşık yarım saat sürer..
Bir gaz ısı jeneratörü, özel bir ev için bir hava ısıtma projesinin uygulanması için olası çözümlerden biridir. Ancak pratikte bu tür sistemler nadiren kullanılır.
Bir diğer önemli artı, hava ısıtmasını havalandırma ve iklimlendirme ile birleştirme yeteneğidir. Bu, binadaki en konforlu mikro iklimi gerçekleştirmek için en geniş fırsatları açar..
Hava kanalı sistemi yazın klima için başarıyla kullanılabilir. Ek ekipmanın montajı, havayı nemlendirmeyi, arındırmayı ve hatta dezenfekte etmeyi mümkün kılacaktır..
Hava ısıtma ekipmanı otomasyona çok uygundur. Akıllı kontrol, ev sahibinden cihazlar üzerindeki külfetli kontrolü kaldırır. Ayrıca sistem bağımsız olarak en ekonomik çalışma modunu seçecektir. Hava ısıtmanın kurulumu çok kolaydır ve dayanıklıdır. Ortalama hizmet ömrü yaklaşık 25 yıldır..
Hava kanalları binanın inşaat aşamasında kurulabilir ve tavan altına gizlenebilir. Bu tür sistemleri kurmak için yüksek tavanlar gereklidir.
Avantajlar, iç mekanı dekore eden tasarımcıların hayal gücüne yer açan boru ve radyatörlerin olmamasını içerir. Böyle bir sistemin maliyeti çoğu ev sahibi için oldukça uygun. Ayrıca, yeterince hızlı bir şekilde karşılığını veriyor, bu nedenle talebi artıyor..
Hava ısıtmanın dezavantajları da vardır. Bunlar, odanın alt ve üst kısımlarındaki sıcaklıklar arasında önemli bir fark içerir. Ortalama olarak 10 ° C’dir, ancak yüksek tavanlı odalarda 20 ° C’ye kadar çıkabilir. Bu nedenle, soğuk mevsimde, ısı üreticisinin gücünü artırmak gerekli olacaktır..
Diğer bir dezavantaj, ekipmanın oldukça gürültülü çalışmasıdır. Doğru, bu, özel “sessiz” cihazların seçimi ile etkisiz hale getirilebilir. Çıkışlarda filtreleme sisteminin olmaması durumunda havada çok miktarda toz görünebilir..
Kızılötesi ısıtma sistemi
Bu, konut binalarını ısıtmak için nispeten yeni bir yöntemdir. Kızılötesi radyasyon kullanımına dayanmaktadır. Bilim adamları, kızılötesi ışınların farklı uzunluklarda olabileceğini bulmuşlardır. Güneş’ten aldığımıza benzer uzun dalga radyasyonu, insanlar için güvenli ve hatta faydalıdır. Kızılötesi aralıkta çalışan ısıtma cihazlarında kullanılan budur..
Kızılötesi film ısıtıcıları tavana monte edilebilir. Daha sonra radyasyon aşağı inecek ve ısınmaya başlayacak olan zemine ulaşacaktır.
Alan ısıtma için özel bir kızılötesi film kullanılır. Dokunmamış tabana, akımın etkisi altında aktive olan ve kızılötesi dalgalar yayan ince bir karbon macunu tabakası uygulanır. Ortaya çıkan yayıcı, her iki tarafa da güç veren ve hizmet ömrünü uzatan bir film ile lamine edilmiştir..
Kızılötesi ısıtmanın çalışma prensibi aşağıdaki gibidir. Film zemine veya tavana yerleştirilir. Sistem açıldığında emitöre bir akım uygulanır, kızılötesi dalgalar üretir. Hareket ederler ve ilk büyük engele ulaşırlar. Bu, büyük mobilyalar, ev aletleri ve çoğu zaman zemin olabilir. Bu tür nesneler kızılötesi ışınlara karşı geçirimsizdir, içlerinde tutulur ve birikir..
Nesneler yavaş yavaş ısınır ve ortaya çıkan ısıyı havaya bırakır, bu nedenle oda çok çabuk ısınır. Başka bir yazıda, kendin yap kızılötesi ısıtma cihazı hakkında daha ayrıntılı konuştuk..
Bu tip ısıtmanın en rahat olduğu kabul edilmelidir. Zeminin ısınması nedeniyle sıcaklık dağılımı mümkün olduğu kadar keyifli ve insan için faydalıdır. Odanın alt kısmı, üst kısmından yaklaşık 2-3 °C daha sıcaktır..
Ayrıca doğal nem ve oksijen miktarı tamamen korunur, toz taşıyan konveksiyon akımları yoktur. Taslaklar da yok. Film ısıtıcıları kesinlikle sessiz çalışır, insanlar için güvenlidir.
Bir zemin kaplamasının altına kızılötesi ısıtıcılar monte edilirse, radyasyon yükselir, zemine ulaşır ve yüzeyini ve ardından odadaki havayı ısıtır.
Diğer bir avantaj ise tam otomatik sistem yönetimidir. Bu, en ekonomik modda çalışmasına ve aynı zamanda sahibine tam konfor sağlamasına olanak tanır. Bu sayede film sisteminde ısı kaybı olmaz, verimi %100’e yakındır..
Ekipmanın minimum hizmet ömrü 25 yıldır ve kullanım kaynağı iki kat daha uzundur. Aynı zamanda sistem bakım gerektirmez..
Bir sonraki avantaj kompaktlıktır. Film çok ince ve boş alanı “yemiyor”. Isıtma ünitesi için ek odaya gerek yoktur, pil ve hava kanalı yoktur. Filmin kurulumu ve bağlanması çok kolaydır. Gerekirse sökülüp yeniden kullanılabilir.
Dezavantajlar arasında, voltaj düştüğünde filmin ürettiği ısı miktarının azaldığını belirtmekte fayda var. Bu durumda ısıtıcının çalışma süresi artar ve bu da daha fazla enerji tüketimine yol açar. Film, macun, duvar kağıdı ve boya dışında çok çeşitli son katlarla kaplanabilir. Kızılötesi ısıtmanın düzenlenmesi için ekipman maliyeti oldukça yüksektir.
Kurulum özellikleri
Tek borulu ve iki borulu sistemin düzeni çok farklıdır: ilk tip ısıtmanın montajı çok daha çekici görünüyor çünkü çok daha kolay.
Isıtma sistemleri için seçenekler
Tüm ısıtma cihazlarını ayırmak için ana kriter yakıt türüdür. Ayrıca, elektrik tüketiminden tasarruf sağlayan çeşitli yakıt türleri üzerinde çalışan evrensel kazanlar vardır. Çeşitli ısıtma ekipmanları için mevcut bağlantı şemalarına aşina olmanızı öneririz..
- Tek boru. Özel ve çok katlı bir binada ve ayrıca bir endüstriyel işletmede bir soğutucu için bir hat döşemek için basit bir seçenektir. Hızlı bir şekilde ve minimum finansal yatırımla bir boru hattı döşemenin gerekli olduğu durumlarda kullanılır. Tek uyarı, evin etrafındaki boru hattının uzunluğunun 30 m ile sınırlandırılmasıdır.Üç tip tek borulu bağlantı şeması vardır: yatay, dikey ve “Leningradka”. Soğutucuyu akülere besleme ve çıkarma konusunda birbirlerinden farklıdırlar..
- İki borulu. Aküler besleme hattına bağlanır ve geri döner. Bu, ısıyı bina boyunca daha eşit bir şekilde dağıtır. Her bir ısı eşanjörüne yaklaşık olarak aynı sıcaklıkta su verilir. Benzer bir şema, esas olarak çok sayıda ısıtmalı odaya sahip çok katlı binalarda kullanılır. Alt ve üst bağlantı seçenekleri vardır.
- Radyasyon. Zemin için ortak olan iki kollektörden, radyatörlerin her birine iki boru sığar. Kollektörlerin kendileri ortak kazan ekipmanına bağlanır. Bu şema ile sadece pilleri ısıtmaya değil, aynı zamanda “sıcak zemine” de bağlamak mümkündür. Ray sisteminin döşenmesi, bir ev inşa etme aşamasında bile yapılmalıdır, çünkü onu zaten bitmiş bir binaya sokmak son derece zor olacaktır..
Hangisi daha iyi: tek borulu veya iki borulu ısıtma sistemi, her kullanıcı kendisi için karar verir. Seçim, konut türüne ve finansal yeteneklere bağlıdır..
Ayrıca doğal ve cebri sirkülasyonlu ısıtma mevcuttur. İlk durumda, sirkülasyon pompasının çalışması sayesinde, ikinci durumda, doğal kuvvetler altında devre boyunca su akar..
Tek katlı bir ev için
Geliştiriciler tarafından yarım yüzyıldan fazla bir süredir kullanılan en basit tek borulu ısıtma şeması “Leningradka” dır..
Şekil, radyatörlerin çapraz bağlantısı ile “Leningradka” nın modernize edilmiş versiyonunun bir taslağını göstermektedir. Aşağıdaki unsurlar şekilde gösterilmiştir (soldan sağa):
- Isıtma tesisatı. Bu CO’nun uygulanması için katı yakıtlar, gaz (doğal veya sıvılaştırılmış) ve elektrikle çalışan kazanlar uygundur. Teorik olarak, sıvı yakıtlı kazanlar da uygundur, ancak özel bir evde yakıt depolama sorunu ortaya çıkar..
- Sistemde belirli bir basınca ayarlanmış patlatma valfi, otomatik havalandırma ve manometreden oluşan güvenlik grubu.
- Radyatörler sisteme küresel kesme vanaları ile bağlıdır. Her radyatörün giriş ve çıkışı arasındaki jumper’a iğne balans vanaları takılır..
- Soğutma sıvısının termal genleşmesini telafi etmek için boru hattının dönüş koluna bir membran genleşme tankı monte edilmiştir..
- Soğutucunun CO yoluyla zorlanmış bir hareketini oluşturan bir sirkülasyon pompası.
Şimdi, bu taslakta henüz belirtilmeyen, ancak bu şemanın güvenilir çalışması için zorunlu bir unsurdur. Yukarıda, sadece pompadan bahsedildi, ancak aralarına bir kaba filtre ve bir pompanın monte edildiği üç küresel stop vanası içeren boruları belirtilmedi. Oldukça sık, borulu bir pompa grubu CO’ya bir jumper aracılığıyla dahil edilir, böylece bir baypas oluşturur.
Geliştiriciler genellikle tek borulu bir ısıtma sisteminde bir baypasın gerekli olup olmadığını soruyorlar mı? Mesele şu ki, bu CO şeması kendi kendine yeterli ve verimli. Ancak bir elektrik kesintisi durumunda sirkülasyon pompası duracak ve soğutma sıvısının hareketi duracaktır. Baypas isteğe bağlıdır, ancak acil bir durumda soğutma sıvısının zorunlu sirkülasyonundan doğal dolaşımına geçmek için inşa etmek daha iyidir..
Boru hattına gelince: kazan çıkışındaki sıcaklık 80 ° C’ye ulaşabileceğinden, Leningradka devresi için gerekli çapta takviyeli polipropilen boruların kullanılması tavsiye edilir. Neden güçlendirilmiş? Mesele şu ki, polimer borular oldukça ucuz ve pratik, montajı kolay ve küçük bir kütleye sahipler. Ancak, polimer borular ısıtıldığında uzunluklarını değiştirir. Güçlendirilmiş polimer böyle bir “hastalıktan” muzdarip değildir.
Daha düşük yatay boru tasarımına sahip bir ısıtma sisteminin montajı
Bu sistem, açık tip sarnıcın iyi ve sıcak bir yere yerleştirilmesini sağlar. Ayrıca, doğrudan ısıtma sisteminin kendisinden sıcak su kullanmanızı sağlayan genleşme ve besleme tanklarını bağlamak da mümkündür..
Boru tüketimini azaltmak için cebri sirkülasyonlu sistemlerde, çıkış ve besleme yükselticileri ilk seviyede bulunur..
- Kazan memelerine aşağı doğru açılı konektörler takılır.
-
Zeminde, duvarların altında iki boru dalı yerleştirilmiştir. Bir dal kazan besleme çıkışına, geri kalanı alıcı çıkışa bağlanır..
- Tees, her ısıtma cihazının altına borularla birleştirerek monte edilir..
- Uzatma sarnıcı, besleme borusunun üst kısmına monte edilmiştir..
- Pompa, ısıtma tankının girişine bağlanır ve çıkış borusunun serbest ucu pompaya bağlanır..
Üst yatay kablolama yapısına sahip bir ısıtma sisteminin montajı
Böyle bir sistemin dezavantajları, geniş tankın tavandaki sıcak bir odanın dışına yerleştirilmesidir..
- Boruyu yukarı çevirmek için kazandan çıkan boru parçasına bir açı konektörü takılır..
- Tees ve köşeler kullanılarak üst dal kurulur ve tees ısıtma cihazlarının üzerine sabitlenir.
- Te’ler borunun üst kısmına lehimlenir ve kesişme noktasına bir kesme vanası yerleştirilir..
- Bundan sonra, birinci katta, alt pillerden gelen tüm boruları toplayan çıkış borusunun alt kolu birleştirilir..
- Çıkış borusunun serbest ucu, alıcı boru bölümüne monte edilen baypasa monte edilir..