Platform metninin yazarlarından biri ve Ida Mett’in eşi olan, Rus-Belçika asıllı anarşist Nicholas Lazarevitch’in kısa bir biyografisi.
17 Ağustos 1895 de Liege yakınlarında doğan Nicholas, Rusya’dan kaçan devrimci, göçmen bir ailenin çocuğuydu. Belçika’nın Fransızca konuşulan bir bölgesinde çeşitli fabrikalar da çalıştıktan sonra, 1. Dünya Savaşı’ndan kısa bir süre önce anarko-sendikalist oldu. 1916’da Almanya’daki Ruhr madenlerinde çalıştı, fakat 1917’de Hollanda’ya kaçtı. Oraya kaçtıktan sonra Almanya’dan kaçan Rus esirlerle de tanışma fırsatı buldu ve onların Rusya’ya geri gönderilmesi için bir sovyet kurmalarına yardım etti.
Tutuklularla birlikte Şubat 1919’da Rusya’ya döndü ve Kızıl Ordu’ya katıldı. Fransız ordusunun saflarında propaganda yapması için Güney Rusya’ya gönderildi. Tutuklandı ve ancak Kızıl Ordu’nun Odessa’yı geri almasıyla birlikte idamdan kurtuldu.
Bu noktada Lazarevitch “Anarşistlere çok yakın ama daha iyi örgütlenmiş bir akım olduğuna inandığı” Bolşeviklere çok yakındı. Denikinistlerin Odessa’yı ele geçirmesinden sonra tutuklanacağı Romanya’ya kaçtı. Daha sonrasında yasa dışı yollarla Yugoslavya’ya ve ardından anarşistlerle iletişimde olduğu İtalya’ya gitti ve faşistlere karşı sokak savaşlarında yer aldı. 1921’de Rusya’ya döndüğünde Komintern’in bir memuru olmayı reddetti ve yarı zamanlı çalışan bir tercüman oldu. Daha sonrasında bir fabrikada çalışmak istedi ve 1921-24 arasında Rusya’nın fabrikalarında çeşitli işlerde çalıştı. Boris Souvarine ve Pierre Pascal ile de temas halindeydi. “O’nun görüşüne göre Parti ve uysallaştırılmış sendikalar arasındaki çatışmanın çözümü, Parti’ye ve kapitalizmin herhangi bir şekilde restorasyonuna karşı durmayı becerebilecek, geleceğin bağımsız sendika örgütlenmelerinin çekirdeği olacak işçi gruplarının yaratılmasında yatmaktadır. ”
Bu faaliyetleri sebebiyle yer altına itilen Lazarevitch, 1924 Sonbaharında GPU [çn. Gosudarstvennoye politiçeskoye upravleniye – Devlet Siyaset Müdürlüğü; 1922’de Çeka’nın yerine kurulan gizli servis] tarafından tutuklandı. Mahkeme kararını tanımayı reddetti ve 1926’ya kadar yargısız şekilde içeri de tutuldu, zamanını okuyarak ve birkaç tane dil öğrenerek geçirdi. Anarko-sendikalistler ve La Revolution Proletarienne’in [çn. Pierre Monatte ve Robert Louzon tarafından 1925’te Paris’te kurulan sendikalist dergi] düzenlediği kampanyalar sonucunda serbest bırakıldı. 1926 da SSCB’den sürgün edildi. Sonrasında Paris’e yerleşti ve burada inşaat işçisi oldu. Platform’un taslağının yazılmasına yardım etti.
1926’da SSCB’deki işçi sınıfı gerçekliğini Fransız işçilere duyurmak için kampanya başlattı. Fransa, Belçika, İsviçre ve Almanya’da, genellikle yerellerdeki komünistlerle çatışma halinde, elli civarında toplantı düzenledi. Fransız makamları onu 1928’de sınır dışı etti. Ardından Belçika’da bir madenci olarak çalıştı, ta ki yasa dışı olarak inşaatlarda çalışacağı Fransa’ya dönene kadar.
1931 de Lazarevitch ve eşi Ida Mett birlikte İspanya’ya hareket ettiler. Belçika da sürgünde oldukları sırada tanıştığı Durutti ve Ascaso’yla zaten yakın arkadaşlardı. 1932 de Paris’e ardından da Belçika’ya geri döndü, ancak La Revolution Proletarienne adına İspanya’daki olayları takip etmeye devam etti.
Belçika’ya döndüğünde, anti militaristlerin aktif bir destekçisi olmasının yanı sıra anarko-sendikalistlerin başlattığı bir dizi grevde de aktif rol oynadı. SSCB’de bulunan Victor Serge ve Francesco Ghezzi ile Belçika’dan sürgün edilen yabancı anarşistler için kampanyalar düzenledi. 1935’te anti militarist ve sendikal faaliyetleri yüzünden bir yıl hapiste kaldı. 1936’da Tashihçiler Sendikası’nın yardımıyla iş bulmak için yasa dışı yollarla yeniden Fransa’ya geldi. Ida Mett’in 1938’de yayınlanan “Kronştad Komünü” eseri için kullanılacak belgelerin toplanmasına aktif şekilde yardım etti.
1940’ta yasa dışı bir göçmen olarak yakalandı ve Vernet Kampı’na atıldı. Belçika’ya geri gönderilmeye razı olmuş gibi davrandı ancak yoldayken kaçtı. 1942’de eşi ve çocuklarıyla yeniden Var bölgesine gitmeden önce bir süre Les Landes’te çiftçi olarak çalıştı. 1946 da Paris’e dönüp tashihçi olarak çalıştı.
1950 de resmi Sovyet yayınlarından derlenen alıntılara dayanarak bir inceleme yayınladı. Rusça öğretti ve öğrencilerinin bağlantılarını kullanarak Rus’ların durumu hakkında bilgi aldı. Mayıs 1968’de Sorbonne’daki açık toplantılarda yer aldı. 24 Aralık 1975’te Paris’te öldü.
Kaynak: Lazarevitch, Nicholas, 1895-1975
Çeviri: Yeryüzü Postası