GARDEMARİN'DEN ADMİRAL'DAN
Alexander Bubnov'un yaşam yolu ve askeri kariyeri birçok açıdan emperyal Rusya'nın deniz mülkünün temsilcisine tipiktir.
Ailenin arması üzerinde iki çapraz çapanın kanıtladığı gibi, zengin deniz geleneğine sahip olan askeri mühendis Dmitry Bubnov'un ailesinde Varşova'da yılın Mayıs 29'inde 1883'te doğdu. Annenin tarafında, Elizabeth Smith ünlü Norveçli gemi yapımcıları ailesinden geldi. Bu nedenle, İskender'in bir denizci gemisinin kariyerini seçmesi şaşırtıcı değildir. 1900'te girdi ve 1903'te Marine Corps'tan başarıyla mezun oldu. 1903 - 1904'te, dünya çapında bir saat subayı olarak yolculuk yaptı. Rus-Japon Savaşı sırasında, bir subay - Pasifik Filosunun 1 zırhlı birliği 2'in bir parçası olarak filo savaş gemisi "Eagle" bir topçu subayı, Amiral Zinovy Rozhdestvensky, Baltık Denizi'nden Uzak Doğu'ya sekiz aylık bir geçiş yaptı ve ardından Tsus takımına katıldı. Ağır hasarlı armadillo ekibinin bir parçası olarak (75'in düşman mermilerinden daha fazla), ağır yaralandı, Japonya'da yakalandı.
Torununun anılarına göre, şu anda Ljubljana Üniversitesi'nde yetkinlik profesörü olan Anyuta Bubnova-Škoberne, büyükbabası, hayatını bir bacaksız ve ölmeden yapabileceği en zor ameliyatı yapan Japon cerrahlara borçlu olduğuna inanıyordu. Esaretten döndükten sonra, orta komutan Bubnov, savaşta gösterilen kahramanlık için kılıç ve fiyonklarla üçüncü dereceden Aziz Anna Emrini aldı.
Savaştan sonra, Deniz Harp Okulu'nda görev yapan "Savaşçı" ve "Büyük Peter" savaş gemilerinde "Tsarevich" ve kruvazör "Rusya" eğitim gemilerinde görev yapan Nikolaev Deniz Akademisi'nden (1910) mezun oldu. 1911'te Nikolaev Denizcilik Akademisi'nde denizcilik stratejisi öğretti, St. Petersburg Deniz Dairesi üyesiydi, ilk teorik çalışmaları yayınladı: “Rusya ve denizleri. kısa tarih Deniz açısından Rusya ”(1907),“ Filonun yürüyen düzeni ”(1909) ve“ Yüksek taktikler ”(1911). 1911-1912 yıllarında Baltık topçu eğitimi topçu biriminin üst düzey bayrak subayıydı. filo. 6 Aralık 1913, kaptan 2 rütbeye terfi etti. 1913-1914 yıllarında aynı tip Aurora kruvazörü Diana'da kıdemli subay olarak görev yaptı.
Birinci Dünya Savaşı sırasında - bayrak kaptanı ve ardından Yüksek Komutanlığın Genel Merkezindeki Deniz İdaresi başkanı (Baranovichi, Mogilyov ve daha sonra Orel'de). Hizmetinin bu dönemi, savaşın tüm denizcilik tiyatrolarındaki iki filo ve beş filodan (658 savaş gemileri) oluşan, emperyalist filonun kuvvetlerinin düşmanlıklarının koordinasyonu ile ilişkilendirildi. Özellikle, onun katılımıyla, 5 Kafkas Birliği'nin parçalarının filo kuvvetlerinin 1916'ta Trabzon'a devriyle ilgili bir operasyon gerçekleştirildi ve planlanan, ancak gerçekleşmemiş olan Boğaziçi iniş operasyonu ayrıntılı olarak geliştirildi. 28 Temmuz 1917, 34 yaşında Alexander Bubnov, arka amiral'e terfi etti.
Ekim Devrimi'nden sonra, 1917 ve Genel Merkezin tasfiyesi Beyaz harekatın yanında yer aldı. 1918’in sonunda, Amiral Alexander Kolchak, Sergei Sazonov başkanlığındaki Versay Barış Konferansı’nın Rus delegasyonuna dahil edildi. Rusya heyetinin konferansa katılmasına izin verilmedikten sonra, Güney Rusya Silahlı Kuvvetleri Baş Komutanı (VSYUR) General Anton Denikin'in eline geçti. 3 Mayıs 1919, Sevastopol'dan Novorossiysk'a savaş gemilerinin gelmesinden sonra, yok edici bölüm başkanlığına atandı. Ağustos 20 1919, Karadeniz Filosu Komutanı VSYUR Genelkurmay Başkanlığı görevini devraldı.
7 Şubat General Peter Wrangel’in başkomutanlığa adaylığını ve Karadeniz Filosunun komutanı Amiral Yardımcısı Dimitri Nenyukov’u desteklemek için yılın 1920’i “hizmet dışı bırakıldı”. Bundan sonra, askeri bir gemide Sevastopol'dan eşi Elizabeth ile birlikte beş yaşındaki çocukları Sergey ve üç yaşındaki Irina Konstantinopolis'e tahliye edildi. Böylece Rusya'da Amiral Bubnov'un hizmetine son verildi.
NAVAL EMİGRASYON ETKİNLİKLERİ
Göç ederken, amiral ve ailesi önce Sofya (1920) ve Paris'te (1921), ardından Sırplar, Hırvatlar ve Slovenler (KSHS) Krallığı'nda: Ljubljana'da (1922 - 1923) ve Dubrovnik'teki 1923'ta, Alexander Bubnov Tanınmış bir deniz uzmanı şahsen Kral Alexander I Karageorgievich tarafından gelişmekte olan Deniz Akademisi'ne davet edildi. Aynı zamanda, Annapolis’teki ABD Deniz Harp Akademisi’nde profesör olarak görev almaya davet edildi, ancak Yugoslavya’nın lehine bir seçim yaptı (“Rusya’ya geri dönmek zorunda kalırsan, Dubrovnik’ten Annapolis’ten daha yakın”).
Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’nun yıkılmasından sonra, yeni kurulan KSHS devleti (Yılın 1929’inden beri - Yugoslavya Krallığı) kendi askeri güçlerini oluşturma göreviyle karşı karşıya kaldı ve ulusal kadroları eğitmeden bunu yapmak imkansızdı. Rus amiralinin savaş tecrübesi, örgütsel ve bilimsel yeteneklerinin işe yaradığı yer burasıdır.
Yıllar geçtikçe 18 - yılda 1923'ten 1941'e - Alexander Bubnov, Dubrovnik yakınlarındaki Gruz Deniz Harp Okulu'nda profesördü. Sadece denizcilik, denizcilik, strateji ve taktikler gibi ana denizcilik konularının öğretimini organize etmekle kalmadı, aynı zamanda zengin Rus deneyimini hesaba katarak Yugoslavya'nın deniz kuvvetlerini kurma ve geliştirme kavramını da geliştirdi.
1941'in başlangıcından itibaren, Deniz Kuvvetleri ve Tuna Nehri Filosu'nu içeren Yugoslavya Deniz Kuvvetleri, bir 41 savaş gemisi ve 19 gemilerinden oluşuyordu ve 326 kıdemli subayları, 1646 junior subayları ve midshipmen ve 1870 kıdemli subayları ve denizcilerden oluşuyor. Ancak, yalnızca 64 subayı, kuruluşundan bu yana Yugoslav filosunda görev yapan eski Avusturya-Macaristan filosunun “eski bekçisi” ndendi. Diğer tüm memurlar, Yugoslavya'da özel bir denizcilik eğitimi aldı; birçoğu, 1945 yılından sonra SFRY'nin ulusal deniz kuvvetlerinin canlanmasına katıldı. Hazırlıklarına büyük bir katkı Rus amiral Bubnov tarafından sağlandı.
Arka Amiral Alexander Bubnov, 1917 yılı.
Göç ederken, Alexander Bubnov kendini bilim adamı ve yayıncı olarak gösterdi. Rus dilindeki emigre dergilerinde "Rus deniz silahlı kuvvetlerinin restorasyonu üzerine düşünceler", "Rus denizcilik politikasının temelleri" ve diğerleri başlıklı makaleleri yayınlandı. Rus üniversitelerinin Rus bilim adamlarını, akademisyenlerini ve profesörlerini 1920 - 1940’te birleştiren ve Rus askeri mmigré’lerin temsilcilerini bir araya getirerek, Belgrad’daki General Nikolai Golovin’in Yüksek Askeri-Bilimsel Kurslarında ders verdi.
General Golovin ile birlikte, 1922'te İngilizce, Rusça'da 1924'te Rusça, “20. Yüzyıldaki Pasifik Sorunu” stratejik sayısını yayımladı. Bu çalışma, Asya-Pasifik bölgesindeki askeri-stratejik durumun gelişiminin parlak bir tahminidir. Özellikle, ABD ile Japonya arasında, Japonya'nın arka planını düzenledikten sonra ortaya çıkacak askeri çatışmanın kaçınılmazlığı hakkında - “Asya anakarası üzerinde büyük bir üs” - ve ana darbeyi dağıtan ABD'ye ilk saldıran “uyarı savaşını” başlatmak zorunda kalacaklar. Deniz üsleri, en güçlüsü Pearl Harbor'dı. Daha sonraki olaylar, hem senaryonun başlangıcını hem de Pasifik'teki savaşın sona erdiğini tamamen doğruladı: "Birleşik Devletler, Japonya’yı ancak Japonya’yı Asya anakarasında yoksun bırakan güçlü bir Rusya’nın yardımıyla yenebilecek" dedi. Bu eser Japonya'da ve hatta Sovyet Rusya'da yayınlanan tüm Avrupa dillerine çevrilmiştir. Sovyet baskısının önsözünde (Golovin N., Bubnov A. Amerikan-Japon savaşının stratejisi M.: İzd-vo Askeri Gazete, 1925) Karl Radek şunları yazdı: “Bir ordu olmadan General Golovin ve kara amiral Bubnov, uzaktaki stratejik konumun bir analizini yaptı. Doğu, Sovyet Rusya için çok faydalı bir rol oynadı. "
“Overland Admiral” Bubnov diğer temel eserlerini yazdı: “Boğaziçi Sorunu”, Fransızca olarak 1935, Sırp-Hırvatça - 1931 - 1933 üç cilt “Deniz Sanatı Tarihi” ve 1937 - “Yönetim Stratejisi” nde denizde savaş. 1955’te ABD’de, Çehov Yayınevi, belki de en ünlü kitaplarından biri olan “Çar’nın Bahisi” ni yayınladı, birçok tarihçiye göre, Birinci Dünya Savaşı’nda Rus İmparatorluğu’nun en yüksek askeri otoritesinin en nesnel kaynağı. Yazar, Rusya’nın yenilgisinin başlıca nedenleri arasında: “ülke ve savaş ordusunun hazırlıksızlığı, Büyük Dük Nikolai Nikolayevich’in Yüksek Komutanlık görevinden kaldırılması, feci iç politikalar, başkentte düzeni sağlama önlemlerinin reddedilmesi, İttifak’taki Müttefik’in zulmü politikası. Bubnov ayrıca, “Bosna Operasyonunun 1916’te uygulanmamasının” nedenleri arasında, bunun kaçınılmaz olarak Türkiye’nin askeri yenilgisine yol açması ve bunun sonucunda da Savaş’ın lehine savaşın sona ermesine yol açması gerekçelerinden bahsediyor.
SON HAVEN
1941'te, Yugoslavya'nın teslim alınmasından sonra, Bubnov ve ailesi, küçük bir Sloven kasabası olan Kranje'ye taşındı ve burada 1946'ten 1953'e yerel bir spor salonunda bir yıl boyunca Rusça öğretti. 1945 yılında, komünistler iktidara geldikten sonra, Sovyet makamlarına Rus Beyazı salgını verme süreci başladı. Bu talepler eski amiral tarafından tekrar tekrar karşılandı, ancak Ljubljana Üniversitesi'ndeki profesöre göre, eski deniz subayı Anton Zhabkar, Bubnov’un iadesi, o zamanki Yugoslav Ordusu’nda yüksek pozisyonlarda bulunan deniz kuvvetleri öğrencileri tarafından gerçekleştirilmedi Donanma: Amiraller Joseph Zern ve Ivan Kern. Bu arada, savaş sonrası dönemde, Anton Zhabkar ve diğer bazı lise öğrencilerinin bir il kasabasından gelen kaderi, büyük ölçüde hayatlarını filoya bağladıkları deniz romantizmini etkileyen Rus edebiyatı öğretmeni Alexander Bubnov tarafından belirlendi.
Rus amiralinin son sığınağı, Kranj kasabasının mezarlığındaki Ortodoks haçı altında 2 Şubat 1963'i buldu. Eski Yugoslavya topraklarında hafızası korunur. Slovenya Denizcilik Müzesi'ndeki sahil kasabası Pirna'da Amiral Bubnov'a adanmış bir stand var. Slovenya, Sırbistan ve Hırvatistan'ın askeri ansiklopedik yayınlarında, kendisine biyografik makaleler yazılmıştır, adı Yugoslavya Donanması tarihinde belirtilmiştir.
Oğlu Sergey Bubnov (1914 - 2000), çok iyi bilinen bir sismologdur 1990’in başında, Slovenya-Rusya toplumunun organizatörlerinden biriydi ve St. Petersburg’da, 1994’in amiral Andreyevski bayrağı tarafından kentin liderliğine verildi. Babası sürgün yıllarında dikkatlice bir kalıntı bıraktı ve onu "yeni Rusya" ya iade etmek için istifa etti. Ancak göçte, bayrağın kurtarılmasının yanı sıra, Amiral Bubnov, "subay kolordu görevinin Rusya’nın görevi, sıkı çalışmayla elde edilen ve kuşaktan kuşağa aktarılan deniz manevi sermayesini korumaktır" demiştir.
Amiral Bubnov'un mirasının Rusya'da tamamen bilinmediği söylenemez. Alexander Savinkin sayesinde, göçmen dergilerinden ayrı makaleleri, Rus Deniz Fikrinin “Rus Yolu” 1999 koleksiyonuna dahil edilmiştir: İmparatorluk Donanmasının Manevi Mirası. 2004 yılında “Coming Wars'ın Duyulmamış Peygamberleri” kitabı, “20. Yüzyılda Pasifik Sorunu” adlı eserini yayınladı. Igor Kozyr'in “Tsushima'dan Ragusa'ya”, 2011'taki “Gangut” yayınevinde yayınlanan monografisi, amirallerin biyografilerine adanmıştır. Ancak bu kesinlikle yeterli değil.
Yaklaşan 2014 yılında - yaslı yıldönümlerinin yılı: - Birinci Dünya Savaşı'nın Rus-Japon ve 110 yıldönümünün başlangıcının 100 yıldönümü - Bu savaşların deniz bileşeninin detaylı bir analizine adanmış, Birinci Dünya Savaşı'nın XNUMX yıldönümü eve geri dönme ve Rus vatanseverleri tarafından korunan ve çoğalan “deniz ruhsal sermayesinin” pratik kullanımına doğru en iyi adım olacaktır.