Harry Fraser, göçmenler için en kötü ikinci destinasyon olan ülkeye taşındığı için pişman olmadı.
Sağlık çalışanı, Birleşik Krallık Ulusal Sağlık Hizmetini geride bırakarak 2019 yılının ortalarında kalıcı bir iş teklifiyle Auckland’a geldi.
Expat topluluğu InterNations tarafından yürütülen yakın tarihli bir anketin sonuçlarına rağmenYurtdışında yaşama ve çalışma açısından 52 ülke arasında Yeni Zelanda’yı 51. sıraya yerleştiren Fraser, burada “kesinlikle olumlu bir deneyim” yaşadığını söylüyor.
“Her şeyden önce, Yeni Zelanda’da hayatın her kesiminden ve tüm kültürel geçmişlerden insanlar tarafından koşulsuz olarak memnuniyetle karşılandım” dedi.
“Burada, Birleşik Krallık’ın bilinmeyen bölgelerini ziyaret etmekten daha hoş karşılanıyorum.”
Fraser, maaşının “mütevazı ama rahat” olduğunu ve işinin zaman zaman yoğun ve stresli olmasına rağmen, Birleşik Krallık’takinden daha fazla olmadığını söyledi.
Ama Fraser’ın iş dışındaki hayatı bu hamleye gerçekten değdi.
“Bunu her zaman duyduğumuzu biliyorum ama Yeni Zelanda gerçekten harika” dedi.
Fraser ve ortağı, son birkaç hafta içinde Ōtuataua Stonefields Rezervi, Whau West Walkway ve Tahuna Torea Doğa Rezervi’ni keşfetti.
“Auckland’ın sağladığı açık yeşil alan zenginliği gerçekten bir hazine ve burada boş zamanlarımda yapmaktan keyif aldığım şeylerin çoğu tamamen ücretsiz” dedi.
“Bu, Birleşik Krallık’ta yaşamak için gerçekten bir seçenek değildi.”
Fraser, artan yaşam maliyetinden etkilendiğini itiraf etti – “ücretsiz şeyleri beslemek için başka bir neden” – ancak yakın zamanda İngiltere’ye yaptığı bir dönüş yolculuğunda, taze ürünler çok daha ucuz olmasına rağmen fiyatları oldukça karşılaştırılabilir buldu.
Ancak Fraser, anket sonuçlarını gördükten sonra deneyimini paylaşmak zorunda hissettiğini ve “genel olumsuzluk duygusuyla hüsrana uğradığını ve hayal kırıklığına uğradığını” söyledi.
Şahsen, bu ülkeye derinden minnettarım ve minnettarım” dedi.
“Beni bir solo olarak karşıladı, beni evimde hissettirdi ve bana çok daha iyi bir yaşam kalitesi verdi – bu yüzden sadece ngā mihi nui ki a koe, Aotearoa diyebilirim.”
RNZ
Yeni Zelanda’ya dönen farklı bir kivi grubunun hikayeleri ve döndüklerinde ne yaptıkları.
Başka bir varış, gelen bir aramayı yanıtladı seyahat eşyaları Deneyimlerini paylaşmak için aslen Meksikalı olan ancak İspanya, Japonya, İtalya ve İsveç’te yaşayan Diego Rigo oldu.
O ve ortağı üç ay önce Tauranga’ya taşındı. Rego işiyle kolayca geçiş yapabildi ve mühendis olan ortağı da iş bulabildi.
Daha iyi bir iş-yaşam dengesi elde etmek için “çok araştırma” yaptıktan sonra Yeni Zelanda’yı seçtiler. Şu ana kadar kararlarından memnun olduklarını söyledi.
Diğer gurbetçilerin neden şikayet ettiğini anladı, çünkü maaşlar yaşadığı diğer yerlerden “kesinlikle daha düşüktü”. Ama her yerde ekonomik sorunlar vardı, dedi ve paranızın karşılığında bir Avrupa kentinde alacağınızdan daha fazlasını elde ettiğinizi düşündü.
Rego, anavatanının yurtdışında yaşamak ve çalışmak için genel olarak en iyi yer olarak seçilmesine şaşırdı.
“Meksika’nın bir numara olmasının imkanı yok” dedim.
Meksika’nın uzun süreli gurbetçiler için karmaşık göç politikalarını hesaba katmadığı için anketin kusurlu olduğuna inanıyordu. Eve döndüğünde, 50 yıldır orada yaşayan, ancak yine de her beş yılda bir vizelerini yenilemek zorunda kalan diğer ülkelerden ebeveynleri ile arkadaşları vardı.
“Geçici olarak Meksika’daysanız, bu kesinlikle çok daha güzel. İki yılınız var ve çok fazla çalışmanıza gerek yok.”
Altı yıl boyunca Yeni Zelanda’da yaşayan ve yalnızca ilk adının kullanılmasını isteyen Amerikalı göçmen Salvatore, anketin “büyük bir tuz tanesi” olması gerektiği konusunda hemfikirdi.
Meksika, emeklilik gelirleriyle geçinebilen birçok emekli “gurbetçiye” ev sahipliği yapıyordu. Birçok gurbetçi ayrıca yerel halktan daha yüksek ücret alıyor ve bu da yaşam maliyetini çok daha ucuz hale getirdi.
Ancak Yeni Zelanda’da yaşamanın maliyeti “kesinlikle yüksek” iken, burada doğan insanlar için daha az pahalı değildi.
“Görünüşe göre hem yerli hem de göçmen birçok Kivi acı çekiyor.”
Ancak, bu yüksek maliyet karşılığında “iyi bir yaşam kalitesi, ılımlı bir sosyal güvenlik ağı, genel olarak güvenli bir yaşam alanı ve yüksek derecede kişisel özgürlük” elde edersiniz.
“Yılın büyük bir bölümünde hava ılımandır ve yerel halk aşırı derecede arkadaş canlısı olmasa da aşırı düşmanca davranmıyor. Genel olarak, Yeni Zelanda’nın bir aile kurmak ve bir “gurbetçi” olmak için harika bir yer olduğunu düşünüyorum.
Ancak uzun süredir İngiltere’den sırt çantalı gezgin olarak 2010’da gelen bir göçmen, önümüzdeki iki yıl içinde ayrılmayı planlıyordu çünkü Yeni Zelanda “şimdi olmak için çekici bir yer değildi”.
Kimliğinin açıklanmamasını isteyen gurbetçi, burada yaşamayı sevdiğini söyledi ve bir arkadaşını ve eşini buraya taşınmaya ikna etti.
“İkisi de şimdi pişman” dedi.
“Ne yazık ki, şimdi Yeni Zelanda’nın kendisi için iyi olan her şeyi kaybettiğini ve dünyanın geri kalanına ayak uyduramadığını hissediyorum. Yaşamak pahalı ve sıkıcı ve becerilerini ve çabalarını topluma kazandıran insanlar için hiçbir teşvik sunmuyor.”
Suçun artık Auckland’da öyle bir sorun olduğunu ve artık kendi başına yürümek veya dışarı çıkmak konusunda kendini güvende hissetmediğini söyledi. ‘Heyecan ve eğlence’ için hiçbir şey yoktu, şehir merkezleri davetkar veya çekici değildi ve yerel seyahatler abartıldı.
“Neden biri buraya çok çalışmak için gelir, yiyecek ve bakkaliye almakta güçlük çeker, hafta sonu yapacak heyecan verici bir şeyi yoktur ve çok pahalı olduğu için seyahat edemez?” Diye sordu.
“İki gecelik bir hafta sonu 500 dolardan fazlaya mal olmamalı.”
2020’de buraya taşınan eşi için göçmenlik sürecinin, beceri eksikliği listesinde yaptığı çalışmalara rağmen kendisini bir suçlu gibi hissettirdiğini söyledi.
“Artık buradan nefret ediyor ve kalmasını istiyor…Kötü hissediyorum çünkü ona ne kadar harika olduğunu ve aslında kendisine iyi davranılmadığı veya hoş karşılanmadığı halde onu burada nasıl seveceğini söyledim.”
2018’de İrlanda’dan Wellington’a taşınan Eisling Waldron ve Richard Dowling, Yeni Zelanda’da bir yaşam kurmanın en zor yanının vize almanın “neredeyse imkansız” olduğu konusunda hemfikirdi.
Waldron, “Baktığım her yerde iş fırsatları var, personel sıkıntısı nedeniyle markaları ve şirketleri kapatmama yardım edin, ancak tek bir vize alma süreci ruhu mahvediyor” dedi.
Her ikisi de şu anda geçici vizelere takıldı ve yeni vizeleri verilene kadar ülkeyi terk edemediler.
“Geçici vize almak, çalışmak, vergi ödemek ve ekonomiye katkıda bulunmak için muhtemelen bir yılı aşkın süredir bekliyor olsak da, bu süre mantıklı değil ve daimi ikamet veya vatandaşlık almak için gereken süreyi hesaba katmıyor. “dedi. .
“Sonunda vizeyi aldığımızda, saat ve bekleyiş yeniden başlıyor.”
Çift, burada hayatlarının arkadaş grupları ve iş gibi yönlerini severken, Yeni Zelanda’yı da İrlanda’dan “çok daha pahalı” buldular – yaşam maliyetiyle ünlü başka bir ülke.
“Bu ankete şaşırmayanların sadece biz olmadığımızı biliyoruz ve burada yaşamanın dezavantajlarını gerçekten görebiliyoruz.”
Ankete göre, Yeni Zelandalı gurbetçilerin %60’ı buradaki hayatlarından memnundu.
“Kötü düşünür. Müzik konusunda bilgili. Yenilikçi dostu iletişimci. Bacon geek. Hobi ve İnternet tutkunu. İçine kapanık.”