Bu seferin sebebi ise, Mekke'nin fethiyşle güç kazanan ve Kureyşlilere boyun eğdiren Müslümanların bu başarılarının, Hevazin ve Sakif kabilelerini rahatsız etmesiydi. Hevazinlilerin reisi Malik b. Avf liderliğinde birleşen bu iki kabile, Müslümanlara karşı
silahlandılar.
Resulullah (sav) da, 2 bini Mekkeli olmlak üzere 12 bin kişilik bir orduyu hazırlayarak, Hevazinlilere doğru yola çıktı. Ordunun içinde Mekkeli müşriklerden 80 kişilik bir grup da bulunuyordu. Bunlar sırf ganimet elde etmek maksadıyla savaşa iştirak etmiş bir topluluktu.
Ashabı Kiram, bu savaşta sayılarının kalabalık oluşunu bir avantaj olarak değerlendirdiler. Bu görüşlerini Peygamber Efendimize ilettiklerinde, O, böyle söylenmesinden hiç hoşlanmadı.
Savaşın başlaması
Malik b. Avf, kuvvetlerini Huneyn vadisinin iki yanına gizledi. Burası dar geçitleri olan, engebeli bir vadi idi. Buraya sabaha karşı, savaş düzeninde inilmeye başlandı. Ve ansızın pusuda olan Hevazinlilerin saldırısıyla karşılaşıldı. Düşmanın ilk karşıladığı grup, hiçbir savaş tecrübesi olmayan gençlerdi. Ancak yine de bu gençler, düşmanı bozguna uğratmayı başarmışlardı. Ne zaman ki, bu öncü birliktekiler ganimet toplama işine giriştiler, o zaman Hevazinlilerin ok yağmuruna tutuldular ve dönüp kaçmak zorunda kaldılar. Bunların içinde ilk dağılıp kaçanlar da, kendiliklerinden orduya katılmış 2 bin Mekkeli idi