İnsanlar hakkında en iyisine inanmayı seçmek, manevi disiplinimin önemli bir parçası. Diğer insanları yargılamaktan kaçınmak için çok çalışıyorum, hatta bunu yaparken yargılamamayı çok ama çok zorlaştırıyorlar.
Kararın gerçekten benim işim olmadığının farkına vardım. Her insanda iyiyi ne kadar çok ararsam o kadar iyi bulurum. Başkalarının bu tutumu Pollyannaish olarak bulması umrumda değil. Başkalarının sığ, zalim, düşüncesiz, bencil ve adil davranışlarını kör etmiyorum - sadece onlara bakmayı seçiyorum.
Hepimizin ne kadar aynı olduğumuza ve atalarımız gibi ne kadar olduğumuza odaklanmayı rahatlatıcı buluyorum. Binlerce yıl önce aileleri birlikte yemek yerken uzak diyarlarda hayal etmekten hoşlanıyorum: eşek şakası yapan amca, yanlış anlaşıldığını hisseden genç, ikinci kez aşık olan genç kadının gözünde parıldayan. Onları şimdi hayal edemez misin? Homojenliğimizi çok çekici buluyorum.
Başkalarını Eleştirme Eğilimini Geçme
Aynılığımıza odaklanmak, başkalarını eleştirmek istediğim talihsiz bir eğilimi geçmeme de yardımcı oldu. Ben oldukça hoşgörülü bir insanım ama bazen kendimi düşünürken buluyorum, “Hayır. Sadece böyle olmanıza izin verilmiyor. ”
Babamın küçük prenses tutumu olan insanların etrafında huzursuz oluyorum ve kasıtlı cehaletten nefret ediyorum. Alay etmek, özellikle yetişkinler çocuklarla dalga geçince, başım ağrıyor ve insanlar dünyanın alaycı ve sıkıcı göründüğünde sinirleniyor. Şimdi, ne zaman onaylamadığım birini gördüğümde, sanırım: “İşte buradayım”.
Bir grup kabadayı çocuk iğrenç geliyor: işte ben. Hayatı tehdit edici derecede fazla kilolu olan biri: işte ordayım. Son derece güzel, şık giyimli biri: işte ordayım. Süpermarkette bıkkın bir anne: işte burdayım. Onun ağlayan çocuğu: işte ben.
İşte oradayız
Bence diğer insanların bizden farklı olduğunu hissetmemiz komik, çünkü kesinlikle aynıyız. Tüm insanlığı aldıysanız, bizi çıplak çıkardıysanız, bizi evrenin en büyük futbol sahasına koyduysanız, iki adım geri attıysanız ve biraz susturursanız, bize ayıramazsınız.
En kısa kişi ile en uzun kişi arasında bir fark göremezsiniz. Kadınlar ve erkekler arasındaki farkı anlatamazsınız. Dramatik olarak gördüğümüz cilt tonu, ağırlık veya yaştaki çok hafif bir değişim derecesini tespit edemezsiniz. Temel olarak, biz aynıyız. Bunu hatırladığımda, aynı fikirde olmadığım birisine bakmam ve ortaklığımızın ne kadar olduğunu hatırlamam daha kolay.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Hepimiz aynı şeyleri istiyoruz. Herkes sevilmek ve takdir edilmek ister. Herkes işinde olduğu gibi hissetmek ister. Herkes güzel çocuklar yetiştirmek, yemek yemek, gülmek ve güzel hikayeler anlatmak ve iyi bir gece uykusu almak istiyor. Bunu hatırladığımda, beni üzen insanlara şefkat hissetmek daha kolay.
Yani İşte Hepimiz Varız
Aynen birbirimize benziyoruz, tamamen aynı şeyleri istiyoruz ve aynı şekilde iletişim kuruyoruz. İnsan iletişiminin çoğu sözlü değildir ve jestlerimizin ve pozlarımızın çoğu hem zamanı hem de kültürü aşar.
İnsanlar gülerken daima ağızlarını kapatırlar. İnsanlar kınanırken her zaman sıkılaştı. İnsanlar sinirlendiklerinde, sinirlendiklerinde ve bebekleri eğlendirmek için tıklandıklarında her zaman parladılar.
Aynı fiziksel dili paylaşıyoruz. (Desmond Morris'in 1977 kitabı Manwatching Baskısı olmayan ve biraz tarihli, ama yine de harika, uyanık fotoğraflarla büyüleyici okumalar yaptığını düşünüyorum.) İnsanları her zaman olduğu gibi utangaç, kaşıntılı, sırıtmak, ağlamak ya da sarılmak izlemek benim için hepimizin bir aile olduğumuzu hatırlamam için.
Farkımıza Odaklanmak?
Ancak, kalan küçük farklılıklar konusunda büyük bir anlaşma yapmakta ısrar ediyoruz. O bir Demokrat. O fransız. O bir vegan. O zengin. Siyah. Beyaz. Pasifik adalı. New Yorklu. Queer. Kafeinsiz mocha latte köpüğü olmadan. Önemli olduğu gibi.
Bir zamanlar bir yerde okuduğumu, uzaylılar Dünya'ya gelirse, ne kadar şiddetli olduğumuzdan değil, ne kadar barışçıl olacağından şaşırdıklarını hatırlıyorum. Yaşadığımız kadar büyük memelilerin yaşayabileceği - gerçekten de yaşamaya çalıştığı - bu kadar yakın yerlerde olağandışı. Şempanzelerin “doğal ev alanları” için neredeyse yüz metre kareye ihtiyaçları var ve günlerini yalnızca sekiz ila on yetişkinle birlikte alt gruplarda geçiriyorlar.
Ancak biz insanlar kendimizi yemek odalarına, alışveriş merkezlerine, apartman binalarına ve stadyumlara sıkıştırmayı seviyoruz. İnsanların çoğunun sakince etkileşime girdiğini düşündüğümde, büyük gruplarda bile, benim için temel kanıtımızdan ziyade şiddet ve yıkım eylemlerini anomaliler olarak görmek benim için daha kolay.
Yeni Normal Uyarlama?
Ben de kişisel kimliğimizin kendimize anlattığımız kadar sabit olmadığını biliyorum. Uyarlanabilir olmak, en iyi hayatta kalma mekanizmalarımızdan biridir. Neredeyse hemen bunları, yapmadan önce imkansız görünen şeylere uyarlıyoruz. En aşırı durumlar bile çok kısa sürede “yeni normal” hale gelebilir.
Afet çalışanları korkunç manzaralara ve kokulara adapte olurlar, mahkumlar hapis cezasının kurallarına ve hiyerarşilerine uyarlar ve eğer ebeveyn olan yetişkinlerin neredeyse yüzde 80'indeyseniz, bir insanın yaşam süresine ne kadar çabuk alışabileceğini bilirsiniz Evde yeni bir bebeğin etkisi. Heck, bazılarınız bütün gün bir ofis koltuğunda oturmanın dehşetine alışmışsınız.
Değişimden nefret ettiğini söyleyebilirsin, ama değişimin seni sevdiğinden emin olabilirsin. Davranışlarımızı koşullara göre ne kadar çabuk değiştirebileceğimizi hatırladığımda, kalabalığın nasıl düzensiz hale gelebileceğini, bürokratların nasıl gülmeyi unutabildiğini ve akran baskısının acımasız sözleri ve düşüncesiz davranışları nasıl tetikleyebileceğini anlamak benim için daha kolay.
Hala bir tür birisin
Bu yüzden, insanlardaki tüm bu benzerlikleri görüyorum, ama aynı zamanda fark ediyorum ki siz, sevgilim, tamamen bir türsünüz ve özel nitelikler kombinasyonunuzun pişirildiğini. Hiç kimse, dünyayı sizin gibi görmez. hiç kimse bilgiyi sizin yaptığınız gibi işlemez. Ve bir kez gittikten sonra, kendine özgü yoaless markan bir daha asla gelmeyecek.
Bu yüzden, hala burada iken, yapabileceğiniz işi yapabilmeniz için bu kadar önemlidir. Vücudunuzun ve kişiliğinizin yeniden üretilemez olduğunu ve buradaki zamanınızın hızla geçtiğini hatırladığımda, sizi beslemem kolay. Özgünlüğünü görüyorum ve bence “İşte ben”.
Ordayım
Düşündüğüm an, “Ben varım”, kendimi eritmiş hissediyorum. Üstünlük kompleksimden ve birliğimizin hatırasına atıldım. Kız kardeşlerimi ve kardeşlerimi ve hepimizin ne kadar zayıf ve kusurlu olduğunu gördüm. Net hissediyorum. Aynamı görüyorum.
KÜÇÜK DEĞİŞİM EYLEM ADIM: Onaylamadığınız bir kişiyi düşünün ve ikinizin de aynı olduğu beş yolu seçin. İçinizdeki ilahiyatın içindeki ilahiyatı kabul etmesine izin verin. Namaste.
© 2016, Samantha Bennett tarafından. Tüm hakları Saklıdır.
Yeni Dünya Kütüphanesi, Novato, CA izniyle yayınlanmıştır.
www.newworldlibrary.com veya 800-972-6657 dahili. 52.
Madde Kaynak:
Bulunduğunuz Yerden Başlayın: Bunalmış Procrastinatörler, Sinirli İşkenceciler ve Mükemmeliyetçilerin Kurtarılması İçin Ne Kadar Küçük Değişiklikler Büyük Fark Yaratabilir?
Sam Bennett tarafından.
Yazar Hakkında
Sam Bennett yaratıcısı Organize Sanatçı Şirketi. Çok yönlü yazma ve performans çalışmalarına ek olarak, kişisel markalaşma, kariyer stratejileri ve küçük işletme pazarlaması alanlarında uzmanlaşmıştır. Chicago'da büyüdü ve şimdi Los Angeles dışındaki küçük bir sahil kasabasında yaşıyor. Sam, devrimci Get It Workshop'ları, teleclasses'ları, kamuya açık konuşmalarını ve ezilmiş procrastinator'lara, sinirli işverenlere ve her yerde mükemmeliyetçilere yardım etmek için özel danışmanlık hizmeti veriyor.
Sam Bennett ile bir video izleyin: Bitirin Mini Atölye Çalışması: Kendine Yatırım Yapmak