Hak, ABD'de ve diğer ülkelerde giderek artan bir şekilde gördüğümüz eşitsizliğin piyasa süreçlerinin doğal bir sonucu olduğuna inanmamızı istiyor. Maalesef, soldaki birçok kişi, hükümetin piyasa çıktılarını, vergi ve transfer politikalarıyla veya daha yüksek asgari ücret gibi müdahalelerle değiştirmelerini istemek koşuluyla büyük oranda paylaşıyor gibi görünüyor.
Yeniden dağıtım vergisi ve transfer politikaları arzu edilir olsa da, makul bir asgari ücret olduğu gibi, son dört yılda yukarı doğru yeniden dağıtılmasının herhangi bir doğal küreselleşme ve teknoloji sürecinin değil, bilinçli politika tarafından yapıldığını kabul etmemek inanılmaz bir hatadır. . Bu gerçeği kabul etmemek, politika ve politika açısından çok büyük bir hatadır.
Politika açısından, vergi öncesi gelirin yukarı doğru yeniden dağıtılmasına neden olan politikaları incelememekle büyük miktarda para veriyoruz. Pratik bir mesele olarak, tüm paranın ilk etapta en üste çıkmasını önlemek, gerçekte geri ödemeye çalışmaktan çok daha kolaydır.
Siyasi tarafta, asla tartışmamız olmamalı, bir şekilde en büyük sorunun dünyadaki Bill Gates'in çok başarılı olmasıydı. En büyük sorun, Bill Gates'e çok fazla para vermemiz için pazarın kurallarını kötü bir şekilde yapılandırmamızdır. Farklı kurallarla, çok çalışmış olsa bile, dünyanın en zengin insanlarından biri olmayacaktı.
Bill Gates konusunda olduğumuz için patent ve telif hakkı kuralları başlamak için iyi bir yer. Bazı nedenlerden dolayı, insanların bariz bir gerçeği kabul etmelerini sağlamak zordur: Bu kurallara göre çok büyük miktarda para var. Tarafımdan hesaplamalarpatent ve telif hakkı tekelleri, yılda vergi sonrası şirket kârının yüzde 1'inden daha fazla olan bir miktar olan yıllık 60 trilyon dolardan fazla yönlendirebilirler.
Hükümetin verdiği tekellerin büyük bir etkiye sahip olduğu en görünür yer reçeteli ilaçlardır. Bu yıl reçeteli ilaçlar için 440 milyar dolara (GSYİH'nın yüzde 2.2'i) harcayacağız. Bu ilaçlar patentsiz ya da ilgili koruma olmadan serbest bir pazarda satılmışlarsa, muhtemelen 80 milyar dolardan daha az bir fiyata satıyorlardı. 360 milyar dolarlık fark, SNAP’e yapılan yıllık harcamaların kabaca beş katıdır.
Buradaki temel hikaye, ilaçların imal edilmek üzere neredeyse hiç ucuz olmaları. Aspirin gibi, ilaçların büyük çoğunluğu reçete başına $ 10 veya $ 15 karşılığında satılacaktı. Bunun nedeni yalnızca hükümetin ilaç şirketlerine ilaçların pahalı olduğu patent tekelleri vermesidir. Şimdi getirmek isteyen insanların nerede olduğu konusunda saçma bir tartışma var aşağı Uyuşturucu fiyatları piyasaya müdahale etmekle suçlanıyor. Bu 180 derece gerçeği ile oran. Fiyatları yüksek tutmak isteyen insanlar devletin verdiği tekellerin değerini en üst düzeye çıkarmak istiyorlar.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bu durumda, politikadaki değişikliklerin etkisini görmek kolaydır. 1980’te Kongre, şirketlerin devlet destekli araştırmalar için patent hakları almalarını sağlayan Bayh-Dole Yasasını kabul etti. Sonuç olarak, yirmi yıldır GSYİH'nın yüzde 0.4'ine yaklaşan reçeteli ilaçlara yapılan harcamalar patlamaya başladı.
Bayh-Dole Yasasının esaslarını tartışabiliriz. Elbette araştırmalara harcanan özel harcamaları arttırdı ve yeni ilaçların geliştirilmesine yol açtı, ancak ilaç şirketlerine daha fazla para verdik Çünkü pazardaki bu müdahalenin tartışılmaz olduğu söylenemez. Bu, halk sağlığı ve aynı zamanda gelir dağılımı gibi büyük sonuçları olan çok büyük miktarda bir paradır, ancak neredeyse hiçbir ekonomist sorunu gündeme getirmez.
Aynı hikaye daha genel olarak patent ve telif hakları için de geçerlidir. Microsoft, dünyanın herhangi bir yerindeki herhangi bir kişinin Windows yazılımını kullanarak on milyonlarca bilgisayarı yapabilmesi ve bir teşekkür notu göndermemesi halinde ne kadar kar eder? Disney, tüm filmleri web üzerinden anında iletilebiliyorsa ve her yere bir kuruş almadan gösterilebilseydi ne kadar para kazanırdı?
Tıbbi cihaz için de aynı hikayeyi anlatabiliriz. Milyon yerine onbinlerce dolara satılan en son tıbbi tarama cihazını hayal edin. Gübre, böcek ilacı ve genetiği değiştirilmiş tohumlar yapan şirketler, devlet tarafından verilen patent tekellerine çok temel bir şekilde bağlılar.
Patent ve telif hakkı tekelleri, inovasyon yapmak ve yaratıcı çalışmalar yapmak için teşvikler sağlama amacına hizmet eder. Ancak, finansman için başka olası mekanizmalar da var, hükümetin Ulusal Sağlık Enstitülerine verdiği yılda $ 37 milyar dolar açık bir örnektir (bkz. hileliDaha dolu bir tartışma için Bölüm 5 [ücretsiz]). Patent ve telif hakkı tekellerinin en iyi mekanizma olduğuna karar versek bile, son kırk yılda sürdürdüğümüz daha uzun ve daha güçlü seyrederek onları daha da kısaltabilir ve daha zayıf hale getirebiliriz.
Bu basit ve inkar edilemez nokta (patentler ve telif hakları ile ilgili kuralları değiştirebiliriz), çok az istisna dışında eşitsizlik konusundaki tartışmalardan neredeyse tamamen yoksun. (Joe Stiglitz bu sorunu gündeme getiriyor Sık sık, ayrıca bakınız Yakalanan Ekonomi, Brink Lindsey ve Steve Teles tarafından.) Bu kurallar, son dört yılda yukarı doğru yeniden dağıtmanın merkezinde yer almaktadır.
Hükümetin verdiği tekellere muazzam servetlerini borçlu olanlar sadece Bill Gates ve diğer teknoloji milyarderleri değil, bilgisayar, matematik ve diğer teknik becerilere yüksek talep getiren bir ekonomi fikri patentler ve telif hakları. Zayıf kurallarla, bilgisayar bilimcilerine ve biyo-mühendislere olan talep, maaşları kadar düşük olacaktır.
Eşitsizlikte çalışan birçok ekonomist ve politika türünün bir şekilde fikri mülkiyet kurallarını tartışmaktan kaçınabilmeleri inanılmaz. Bu ihmalin nedenleri hakkında spekülasyonlar yapabiliriz.
Bazı durumlarda, liberal fon verenler servetlerini bu devlet tarafından sağlanan tekellere borçludur ve onları sorgulamaya çağırmakla ilgilenmemektedir. Bir zamanlar Gates Vakfı’ndaki bir program subayı vardı, bize kesin olarak, fon verenlerinin zenginliklerinin kaynağı nedeniyle patentler hakkında konuşmadıklarını söylediler.
Politikanın nasıl yukarı doğru yeniden dağıtıma yol açtığını düşünmek aynı zamanda birçok liberallerin dünya görüşlerini de rahatsız edebilir. Birçoğu kendilerini piyasa ekonomisinde başarılı olan insanlar olarak görür, ancak kazandıklarının bir kısmını daha az şanslı olanlarla paylaşmaları gerektiğini düşünürler. Sadece iyi olmadıkları, ancak onlara para vermek (ve daha az şanslı olanlardan almak) için tasarlanmış hükümet politikasının yararı olduğu savı, resmi çok temelde değiştirdi.
Bu amaçların yanı sıra, politika tartışmalarında son derece güçlü bir güçte atalet olduğu açıkça görülmektedir. Demek ki, entelektüeller yeni fikirlerle uğraşmakta zorlanıyorlar.
Her durumda, ilericiler fikri mülkiyet konusundaki kuralları tartışamadıkları zaman yukarı dağıtımın büyük bir bölümünü özlüyorlar. Bu kuralların önemi önümüzdeki yıllarda artacağı kesindir. Ekonomileri ve onları görmezden gelen politika türleri işlerini yapmıyorlar. Bu noktada atmaya devam ettiğimi biliyorum, ama bu önemli. Gelecek haftalarda, hükümetin piyasayı zenginlere daha fazla para verecek şekilde yapılandırdığı diğer yollarla daha fazla parçam olacak, ancak patent ve telif hakkı tekelleri o kadar büyük ve çok açık ki, eşitsizlik tartışmalarının merkezi olmaması inanılmaz. .
Yazar Hakkında
Dean Baker Washington DC'de Ekonomik ve Politika Araştırmaları Merkezi'nin eş-direktörüdür. Sık sık da dahil olmak üzere, başlıca medya organlarında ekonomi raporlamada çağırılır New York Times, Washington Post, CNN, CNBC ve Ulusal Halk Radyosu. İçin haftalık bir sütun yazar. Sınırsız Koruyucu (Birleşik Krallık), Huffington Post, TruthoutVe onun blog, basın yendi, ekonomik raporlamaya ilişkin yorumlar. Analizleri de dahil olmak üzere birçok büyük yayında yer aldı. Atlantic Monthly, Washington Post, Londra Financial Times, Ve New York Daily News. Doktora derecesini Michigan Üniversitesi'nden ekonomi dalında aldı.
Önerilen Kitaplar
Tam İstihdam'a Geri Dönmek: Çalışan İnsanlar İçin Daha İyi Bir Pazarlık
Jared Bernstein ve Dean Baker.
Bu kitap, yazarlar tarafından Tam İstihdamın Yararları (Ekonomik Politika Enstitüsü, 2003) tarafından on yıl önce yazılmış bir kitabın devamı niteliğindedir. Bu kitapta sunulan kanıtlara dayanarak, gelir ölçeğinin alt yarısındaki işçiler için reel ücret artışının genel işsizlik oranına büyük ölçüde bağlı olduğunu göstermektedir. 1990'lerin sonlarında, Amerika Birleşik Devletleri, çeyrek asırdan fazla bir süredir ilk düşük işsizlik dönemini sürdürdüğü zaman, ücret dağılımının orta ve altındaki işçiler gerçek ücretlerde önemli kazançlar elde edebildiler.
Kaybeden Liberalizmin Sonu: Piyasaları İlerici Yapmak
Dean Baker tarafından.
Ilericiler siyasete tamamen yeni bir yaklaşım gerekir. Onlar muhafazakarlar çok daha fazla para ve güce sahip sırf değil kaybetme değil, aynı zamanda siyasi tartışmaların muhafazakârların çerçeveleme kabul etmiş çünkü edilmiştir. Onlar liberaller hükümet adil düşünün sonuçları hakkında getirmek müdahale etmek isterken muhafazakarlar piyasa sonuçlarını istediğiniz bir çerçeveleme kabul etmiş. Bu kaybedenler yardımcı olmak için kazananları vergi istediğiniz görünen konumunda liberalleri koyar. Bu "kaybeden liberalizm" kötü politika ve korkunç siyaseti olduğunu. Onlar yukarı gelirin yeniden dağılımını yok ki ilericiler piyasaların yapısı üzerinde daha iyi mücadele savaşları olurdu. Bu kitap daha gelir, çalışan nüfusun toplu yerine sadece küçük bir elit akar, böylece ilericiler pazarı yeniden çabalarını odaklanabilirsiniz kilit alanlarda bazıları açıklanmaktadır.
* Bu kitaplar aynı zamanda Dean Baker'ın web sitesinde "ücretsiz" olarak da dijital olarak mevcuttur, basın yendi. Evet!
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = dean baker; maxresults = 3}