XNUM komutasında, Hava Savunma Kuvvetleri Komutanı Havacılık Savitsky Mareşal, GSVG, 40 Hava Birlikleri Komutanı, Başlıca Genel V.V. (S.G. Shcherbakov'un fotoğraf albümü "41 radio engineering team")
Askeri davaların genel liderliği, iki kez Sovyetler Birliği Kahramanı, Havacılık Mareşeri E.Ya'ya verildi. Savitsky. Kararda, üç askeri bölgedeki Komutan Yardımcıları, Karadeniz Filosunun Komutan Yardımcısı ve iki hava ordusunun Komutanları dahil olmak üzere çalışma koordinasyon grubu belirlendi. Sanayiden, ben ve sistemin Genel Tasarımcısı I. Çalışma Koordinatörlüğü grubuna dahil edildi Mostyukov. Ancak Ildus ve ben bunu acilen bir iş gezisinden çağırdığımda Bakanımızdan öğrendik. Bastyukov zaten merkezde beni bekliyordu. Bakanın ofisinde, Mareşal E.Ya'yı bulduk. Savitsky ve ordumuzun silahlanma şefi, R.P. Pokrovsky. Bu liderleri uzun zamandır ülkenin Savunma Bakanlığından tanıyoruz. E.Ya. Savitsky ile birkaç yıl önce Leningrad Bilimsel Araştırma Enstitüsü'nde çalıştığım sistemlerden biri tarafından test edildiğimde Kapustin Yar'da tanıştım. Roman Petrovich'i birkaç yıl da tanıdım çünkü onun aracılığıyla araştırma enstitülerimiz tarafından oluşturulan sistemlerin benimsenmesi konusunda kararlar almak zorunda kaldım. Bakan bize baktı ve gülümseyerek, “Askeri yargılara katılmak için mareşal emrindesiniz” dedi. Hepimiz anladık ve bizi karşılayan Yevgeny Yakovlevich, ondan çalışmamızı sağlayan işletmelerin temsilcilerinin bir listesini vermemi istedi ve uçağı teste göndermeyi unutmamamı istedi. Çalışmamızın ayrıntılarını tartıştıktan sonra Bakan, bana test aşaması için Mostiukov ve yeni belgeleri teslim eden Daire Başkanını çağırdı. Şimdi Mostyukov ve ben diğer isimlerle uçuş ve otellerde check-in yapabilmek için pasaportlarımız vardı. Yevgeny Yakovlevich dostu, Odessa'da buluşmadan önce bize veda etti.
Askerlik testleri kesinlikle programa göre yapıldı. Yüzlerce uçak, düzinelerce gemi, birçok uçaksavar füzesi sistemi ve zırhlı araç modeli kullanıldı. Odessa Bilimsel Araştırma Enstitüsü "Fırtına" da konuşlanmış olan endüstri temsilcileri, burada depolarımız ve araçlarımız. Bilimsel araştırma enstitüsü Vadim Mihayloviçich Chirkov'un yöneticisi, test süresi boyunca başvuruma devredildi. Ülkenin güneyindeki bir mareşal ile çeşitli hava alanlarına kalkış imkanı için bir kabine dönüştürülen AN-26 uçağı Odessa havaalanında bulunuyordu. Test süresi boyunca Leningrad Bilimsel Araştırma Enstitüsü'nün uçuş biriminden bir askeri ekip ile bir uçak gönderdim. Neredeyse her gün, bu karmaşık sistemin askeri testlerinin, Odessa bölge merkezindeki askeri iletişim bakanı için olumlu sonuçlarını rapor ettik. Üç ay geçti; bu süre zarfında işletmelerimin çalışmalarını koordine etmek için sadece iki kez Moskova ve Leningrad'a uçtum. Odessa'dan bunu yapmam yasaktı. Ancak işletmeler istikrarlı bir şekilde çalıştı, yöneticiler profesyoneldi ve milletvekilleri ne yapılması gerektiğini biliyordu. Sonbaharın başlangıcında Odessa boşaldı, tatilciler iş yerlerine döndüler, kadife sezonu sona erdi. Bu akşamlardan birinde, iki arabada E.Ya. Sadece şoförüyle birlikte yolculuk yapan Savitsky ve Mostyukov ile şehre 80 km uzaklıktaki radar istasyonundan geri döndüm. Kontrol uçuşları başarılı oldu, tüm hedefler belirlendi, füzelerin kullanılmasının engellenmesi de normal olarak çalıştı. Şehre doğru ilerlerken, mareşal'in arabası yavaşladı ve durdu. Evgeny Yakovlevich dışarı çıktı, arabayı da durdurmak zorunda kaldım. Yevgeny Yakovlevich'e yaklaştım ve “Bir şey oldu mu?” Diye sordum. Mareşal, “Akşam yemeği için bu akşam Odessa'daki bir bara gitmeyi öneriyorum. Nasıl bakarsınız? ”“ Mareşal Yoldaş, ama akşam yemeği sipariş etmedik ve güvencemiz yok. Her şey olabilir ”diye itiraz etmeye başladım. “Evet, hadi, Yuri, ne olabilir. Şehirde çok az insan var, ancak uzun zamandır böyle bir kurumu ziyaret etmeyi hayal ettim. Herhangi bir iyi pub biliyor musunuz? ”V.M. Chirkov günler önce bir bira içiyordu. Daha sonra eşim bir gün örneklerin izniyle bana geldi ve bilimsel araştırma enstitüsünün müdürü bize birahanede bir tarih verdi. Burada iyi bir akşam yemeği yemek mümkündü ve en önemlisi kemanı dinliyorduk. Eski Yahudi'sinde oynadı, ama nasıl oynadı! Bazen şarkı söyledi, onları duymak mümkündü. İyi bir bira bildiğimi doğruladım. “O zaman arabama gir ve git,” dedi mareşal. Bastyukov bunu sohbetimizi gördü, ondan bizi takip etmesini istedim. Tanrıya şükür, kapalı belgeler yoktu, bu yüzden sadece kafalarımızı riske attık. İlk kavşakta, mareşalin arabasını bir polis kaptanı tarafından durdurduk. Kaldırıma kadar sürmek için bir çubukla talimatlar verdi. Kaptan arabaya gitti, şeref departmanı, kendini tanıttı. “Neden durduk kaptan?” Diye sordu Yevgeny Yakovlevich. İkinci koltukta mareşali gören kaptan, belgeleri kontrol etmek istediğini bildirdi. “Ve neyi kontrol edeceğimi görüyorsun, yiyorum” diyor mareşal kaptanı azarladı. "Hayır, hayır, yoldaş mareşal, bütün şehir burada olduğunuzu biliyor ve biz size araba numaraları verilmedi" - Peki, şimdi bileceksiniz "- Yevgeny Yakovlevich gülümsedi. “Hadi gidelim” diye emretti. Kaptan selamladı ve başladık, yaklaşık üç dakika sonra, Fırtına Araştırma Enstitüsü müdürünün beni ve karımı davet ettiği lokantaya geldik. Salonda yaklaşık on ziyaretçi vardı, kemancı klezmer tarzında herkes için bir şeyler çaldı, muhtemelen “İsrail'in Lamenti” idi. Birden kemancı dondu, ziyaretçiler başımızı yönümüze çevirdi.
Bastyukov ve mareşal boş bir masaya oturdu, ben de tezgaha gittim, yemek ve çay sipariş ettim. Biz yemek yerken, kemancı aynı tarzda birbiri ardına şarkı çalmaya devam etti. Odessa'nın kemancısı ve sakinleri derhal E.Ya.'yı aldı. Savitsky onun için. Ziyaretçiler bile müzisyeni düşük sesle söylemeye başladıklarında, bu henüz yoktu. Burada ziyaretçiler genellikle bira içiyor, içiyor, içiyor, yüksek sesle konuştu, ancak bugün bu on ziyaretçi farklı. Mareşal'a baktıklarında savaş yıllarını, gençliklerini, arkadaşlarını ve akrabalarını kaybettiklerini hatırladılar. Kemancı Mostiukov'un bilmediği şarkılar yaptığında, ben onları çevirmeye çalıştım, Yevgeny Yakovlevich de çeviriyi dinledi. “Bublichki” melodisini çalarken, bana bu şarkıyı bildiklerini fark ettiler. Müzikle birlikte, Yevgeny Yakovlevich ve Mastyukov masaya parmaklarıyla bir şeyler sıktılar. Melodi “Tumbalaylaka”, Mareşal ve Mostiukov'un herkesle birlikte şarkı söylemeye başladığı kadar eğlenceli olduğu ortaya çıktı. Sonra neşeli melodi yerine, tekrar çevrilmesi istenen lirik romantizm Ten Drops'in yerini aldı. Mareşal çayını bitirirken bara gittim, yerleştim ve kemancıya “Lily Marlene” şarkısının şarkılarını çalmalarını teklif ettim. Bu şarkı İkinci Dünya Savaşı sırasında tüm cephelerde askerler tarafından söylendi. Ünlü bir Alman şarkıcı 1946'te Londra'ya bir konserle geldiğinde, bu şarkı ile performansına başlaması istendiği söylendi. Odessans'ın bu şarkıyı hatırladığını varsayarsak, İngilizce performansına başladım:
Fenerin altında
Kışla kapısının yanında
Sevgilim hatırlıyorum
Beklediğin gibi
Taw orada şefkatle fısıldadığını söyledi.
Beni sevdiğini
Kemancı melodiyi çalmaya devam etti. İnsanların şarkının sözlerini İngilizce olarak unutmayı başardığını anladım, geliştirmek zorunda kaldım ve ayeti Rusça olarak sürdürdüm:
Kasırga atan, Tanrı yardımcım!
Ivanam'a ekmek ve bot vereceğim.
Sadece karşılığında bana izin vermek için
Lambanın altında birlikte durmak
Seninle, Lily Marlene. Seninle, Lily Marlene.
Evet, final heyecan vericiydi. Ziyaretçiler bizimle el sıkışmaya başladı, başka bir şey yapmasını istedi. Mareşal tarafından kurtarıldı, elini kaldırdı ve ayrılmak için izin istedi. "Hurray" diye bağırdı. Kemancı Seven Forty'ye gelecek olan tren hakkında eğlenceli bir melodi çaldı. El ele tutuşarak iki adam dansa gitti. Bu lokantada bulunmuyor. Merdivenlerden bodrum katından arabaya tırmandık. Ve burada yirmi kişi zaten mareşal bekliyordu. Herkes onu selamlamaya başladı. Yevgeny Yakovleviç avucuna katıldı, selamlamak için ellerini kaldırdı. Sonra herkese eğildi ve arabaya bindi. Araba kapısı çarptığında, biz Mostyukov ve biz de arabamıza girdik. Arabalar sessizce yola çıktı. Merkezde, polis bana geldi, uzun süre baktı, sonra sarıldı ve “Unutulmaz bir akşam için teşekkür ederim, Yura. Sanki gençlik içindeyim. ” Yirmi asker testiyle günler tamamlandı.
PS Askeri sınav sürecinde başka ilginç gerçekler vardı. Bir zamanlar SSCB Karadeniz Filosu Komutanı ile yemek yedik. Deniz pancar çorbası sonrası görevli bir denizci makarnaya denizci usulü hizmet etti. Her makarnaya kıyma ile doldurulacak kadar makarna yedin mi? Kırım'da, Ai-Petri Dağı'nda bir radar direği vardı. Radar ekranları tüm Karadeniz'i Türkiye'nin kıyılarına kadar izlemiştir. Herhangi bir hava, gündüz ve gece, komuta bu bölgedeki gemi ve uçakların hareketi hakkında tam bilgi aldı. İki Amerikan gemisine bakmak için oraya helikopter ile ulaştık. Bir kruvazör ve bir keşif. Durumu ve sonuçları analiz etmek için nötr sularda bütün askeri testler sürelerini korudular. O zamanlar iki Amerikan gemisi karasularımızı istila etti ve çarparak nötr sulara sürüklendi.
Bu testlerden sonra Uzak Doğu'da bir mareşal ile görüşmek zorunda kaldım. MiG-31P uçağında, bu önleyicilerin yarı özerk ve grup eylemleri için tasarımımın ekipmanı düzenli olarak konuşlandırıldı. Mareşal liderliğindeki düşünceli manevralar sonucunda ABD uçağı hava sahasımızı ihlal etmeyi bıraktı. Aynı uçakta, yöntem tanıtıldı ve ürünler, telif hakkı sertifikalarıma göre rafine edildi; bu, uzun menzilli müdahaleyi 150 km'den daha fazla uzatmaya ve bir grup müdahaleci grubunu tanımaya izin verdi. Çalışma Balkhash Gölü sahasında gerçekleştirildi. Mareşal özel olarak oraya geldi. Bu onunla son buluşmamdı.
6 Nisan 1990, Hava Savunma Akademisi öğrencileri, ülkenin Savunma Bakanlığı Merkez Ofisi, savunma bakanlık uzmanları, Sovyet Ordusu Evi'nde E.Ya ile veda etti. Savitsky. Yeni Bakan V.I. ile birlikte geldim. Shimko bu efsanevi adama veda etti.