İstasyon projesi 10831: AC-12, 2004 g.
1910 proje istasyonları: AC-13 (1986 g), AC-15 (1991 g) AC-33 (1994);
Proje istasyonları AC-21 (1991 g), AC-23 (1986 g), AC-35 (1995 g).
Onlar hakkında çok az şey biliniyor. Bunlar, 550 ila 1600 kişilik bir mürettebat ile 25 ila 35 ton arasında bir yüzey yer değiştirmesine sahip küçük denizaltılardır, hepsi Kuzey'in bir parçasıdır filo ve Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı (GUGI) Derin Su Araştırmaları Ana Müdürlüğü'nün çıkarları için kullanılmaktadır.
Gugs nedir? Bu, silahlı kuvvetlerimizin en gizli örgütlerinden biridir - bazı verilere göre, GUGI personeli arasındaki Sovyetler Birliği ve Rusya Federasyonu kahramanlarının yüzdesi kozmonot dekolmanındakilerle karşılaştırılabilir. GUGI hidroloji ve hidrografi ile uğraşmaktadır - su altı durum haritalarının stratejik füze denizaltıları da dahil olmak üzere denizaltı ekibimiz için ne kadar önemli olduğunu açıklamaya gerek yoktur. Elbette, kuzey denizlerinin hidrolojisi hakkında detaylı bilgi, gemilerimize yabancı denizaltı filosuyla yüzleşmede çok büyük avantajlar sağlayacaktır - özünde, bu, biri tam bir askeri harita setine sahip olan iki ordunun, ikincisi - ilkokul için bir atlasın muhalefetiyle karşılaştırılabilir. Bununla birlikte, bilime ek olarak, filomuzun çıkarları içinde en çok kullanılan çeşidinde olsa bile, GUGI ayrıca aşağıdakileri içeren diğer faaliyetlerde bulunmaktadır:
1) Düşman araçları hakkında istihbarat bilgisi toplayın;
2) Derin su iletişim hatlarının korunması ve bakımı;
3) Testlerden veya kazalardan sonra kalan gizli ekipman kalıntılarının altından kaldırma.
“Derin su iletişim hatlarının hizmeti” teriminin yalnızca Rusça'ya değil, her şeyden önce okyanus tabanına yerleştirilen yabancı fiber-optik hatlara değindiğine dair bazı şüpheler var. Ancak burada sadece GUGI'nin olanakları hakkındaki torunları tahmin etmek ve kıskanmak mümkündür: uzak bir gelecekte, GUGI'nin faaliyetinin sınıflandırılması ortadan kalktığında, pek çok ilginç ve sıra dışı şeyler öğreneceklerinden kuşku yoktur.
Açık basındaki spekülasyonlara göre, nükleer derin su istasyonlarımız altı kilometreye (en azından bazıları) kadar batıyor, ancak bağımsız olarak okyanusa tek başlarına gidemiyorlar. Buna göre, Rus Donanması'nın bir parçası olarak, iki nükleer denizaltı derin su istasyonu ve su altı araç gemisi taşıyıcısı var. Bu hakkında:
1) BS-136 "Orenburg" projesi 09786. K-129'ten dönüştürülen tekne - SSBN projesi 667BDR, 2002 g'de faaliyete geçirildi
2) BS-64 "Moskova bölgesi" projesi 0978. K-64 projesi 667BDRM'den 2015'e dönüştürüldü.
Bu gemilerin teknik özellikleri hakkında veri yoktur, ancak elbette aynı GUGI'nin çıkarları için kullanılırlar. Örneğin, 2012 g’deki bmpd blogu şöyle bildirildi:
"27 Eylül 2012 projesinin AC-136 dereceli nükleer derin su istasyonu olan BS-09786 nükleer denizaltısının 12'i, 10831 projesinin AC-2014 dereceli nükleer derin su istasyonuyla Kuzey Kutbuna ulaştı. Lomonosov ve Mendeleev'in kanıtlarını toplamak için Rus kıta sahanlığına kadar kaya örnekleri alındı. Sonuçların XNUMX yılında BM Deniz Hukuku Komisyonuna sunulması planlanıyor ”dedi.
"Sevmorgeo" temsilcisi ayrıca şunları bildirdi:
"Keşif sırasında, 2-2,5 kilometrede bir derinlikte üç kuyu açtık ve sondaj ile çıkarılan üç göbeği (kaya sütunları) aldık.) Bir çekirdek 60 santimetre uzunluğunda, ikincisi 30 ve üçüncüsü 20 santimetre. Tabanda beş metrelik kalınlığa ulaşan silt katmanı sert kayaçlara müdahale etti
Denizaltılarımıza GUGI'den daha fazla başarılar diliyoruz ve her durumda orada durmamaları istiyoruz. Lomonosov ve Mendeleev'in aitliğini Rus kıta sahanlığına kadar doğrulayabildiklerinden, Alaska’nın yukarıda belirtilen sırtların zirvelerinden birinden daha fazlası olmadığı yönündeki kanıtları sunmak oldukça iyi olurdu ... (bir şakaydı - yaklaşık. aut.)
Rusya Donanması'nın bir parçası olan yukarıdaki gemilere ek olarak, bugün iki tane daha nükleer motorlu özel amaçlı denizaltı inşa ediliyor, yani:
1) Antey 329 projesinin SSGN'si olarak inşa edilmeye başlanan К-949 "Belgorod", ancak Aralık ayında 20'un 2012 tasarımına göre yeniden dolduruldu. Hizmete giriş bu yılın sonundan önce bekleniyor.
2) Denizaltı projesi 09851 "Habarovsk". Bu denizaltı 27 Temmuz 2014 g "Sevmash" mağaza numarası 50 ON en yüksek gizlilikte atıldı. Bazı raporlara göre, filoya giriş 2020'ta bekleniyor.
Bu teknelerin amacı gizlidir. Belgorod'un, kıyı kentlerini imha etmek için nükleer bir savaş başlığı olan devasa bir yüksek hızlı torpido olan Durum 6 sisteminin bir zamanlar alkışlanan statüsü olduğu söylendi. Yabancı kaynaklar Belgorod'u sadece bir Durum darbesiyle tehdit edemeyecek, aynı zamanda en yeni harpsichor-2P-PM derin su dalgıçlarını ve su altı sensörleri ağını güçlendirmek için Raf nükleer santrallerini taşıyan çok yönlü olarak görüyor.
İkincisi, daha ayrıntılı olarak üzerinde durmaya değer. "Harpsichord-2P-PM" derin deniz ıssız bir cihazdır. Rubin Merkezi Tasarım Bürosu'nun geliştiricisi ve genel müdürü Igor Vilnit'e göre, “Harpsichord-2Р-ПМ”, 6 000 m derinliğinde çalışma yapabiliyor.
"Harpsichord-2R-PM"
Ancak, bu cihazın amacı hakkında muhabir sorusu dışında neredeyse hiçbir şey bilinmiyor: “Deniz alanlarının korunması ve Kuzey Kutbu'ndaki kıta sahanlığının korunması için robotik kompleksler hakkında da yazdık. Bu aynı zamanda “Harpsichord” mu? ”, I. Vilnit yanıtladı:
Hala biraz farklı bir aile.
"Raf" söz konusu olduğunda, bu yerli filo için çok ilginç ve son derece gerekli bir girişimdir. HI Sutton’taki Amerikalı uzmanlara göre, Rusya Arktik Okyanusu’ndaki yabancı denizaltıları tespit etmek ve tanımlamak için tasarlanmış bir deniz tesisleri ağı kurmaya hazırlanıyor. Onların görüşüne göre, Rusya'nın amacı NATO'nun SOSUS'u gibi bir sistemi inşa etmek, ancak en modern denizaltıların hareketlerini gerçek zamanlı olarak kontrol etmenize izin verecek şekilde daha modern ve en iyi teknolojik seviyede. Sistem mimarisi, enerji beslemesi düşük enerjili özel sualtı nükleer santralleri tarafından gerçekleştirilecek olan su altı sensörleri-hidrofonlarını içerir.
Bu istasyonlar için nükleer reaktörler daha önce geliştirilmiştir ve “Raf” olarak adlandırılır.
Fakat su altı aydınlatma sistemlerine geri döneceğiz, fakat şimdilik Belgorod nükleer denizaltına dönelim. Kullanım amacına yönelik diğer bir yöntem, denizler ve okyanusların altındaki maden kaynaklarının araştırılmasında jeofizik olarak çekilmiş antenlerin kullanılmasıdır.
Bu yazının yazarına göre, BS-136 Orenburg'un yerini almak üzere Belgorod yaratılıyor. Gerçek şu ki, “Orenburg” a dönüştürülen K-129, 1981’teki Sovyet Donanması tarafından, 2021 g’de de kırk yaşını kutlayacak. Bir Sovyet denizaltı için bu çok fazla, çünkü hizmet ömürlerinin 30 yılını geçmemesi gerektiği varsayılıyordu. Tabii ki, büyük ölçekli yeniden ekipman ve modernizasyon sürecinde, tekne daha fazla hizmet edebilecek, ancak yine de yakın gelecekte “emekli olma” zamanı. Bu nedenle, Belgorod'un en muhtemel hedefi, yeni nesil mürettebatsız ve robotik derin su taşıtlarının nakliyesi ve yönetimi olacak ve buzun altında çeşitli amaçlar için kablo döşemek de mümkün.
Status-6 süper torpido gelince, onun varlığı veya gelişimi ciddi şüphe var. Tabii ki, “Status-6” in iddia edildiği gibi yaratıldığı görev son derece önemlidir - büyük çaplı bir nükleer çatışma olması durumunda, ABD liman kentlerinin imhası, dış ticareti durduracak ve askerlerin Avrupa’ya transferini önleyecek dış deniz taşımacılığını felç eden Amerikalılar için korkunç bir darbe olacaktır. . Ancak yine de bu görev, kara veya deniz tabanlı kıtalararası balistik füzeleri gibi geleneksel yollarla tamamen çözülebilir ve özel taşıyıcılar gerektiren ayrı, oldukça karmaşık ve pahalı bir silah sisteminin oluşturulması makul görünmüyor. Ayrıca, medyaya büyük sorular var. Belgorod'un ne kadar modernize edilmiş olduğu önemli değil, yine de 3 neslin teknesi olarak kalacak ve akranları arasındaki en sessiz yerlerden uzak kalacak. "Belgorod" un "kükreyen inek" olarak adlandırılması gerekmez, ancak modern nükleer denizaltıların ve SSBN'nin gizliliğinde sürekli olarak kaybedilir ve bunun üzerine stratejik silahlar kurmak mantıklı mıdır? Yazar, Status-6 projesinin daha ziyade bir bilgi savaş aracı olduğunu ve Amerikalıları var olmayan bir tehdide karşı koruma için para harcamaya zorlama niyetinde olduğunu varsaymaya meyillidir.
... elbette, bu makalenin yazarının Rusya Savunma Bakanlığı'nın talimatlarını yerine getirdiği ve Amerikalıları “Durum-6” in sahte olduğu konusunda ikna ettiği göz ardı edilemez. Armageddon patladığında Belgorod ve Habarovsk saldırı ve kaaaak hattına gelecekler.
Denizaltı projesi 09851 "Habarovsk" gelince, o zaman bu tekne hakkında kesinlikle hiçbir şey bilinmiyor.
Habarovsk'un nasıl görüneceğine dair fantezilerden biri
Teknenin olacağı da dahil olmak üzere, amacı hakkında çeşitli görüşler vardı:
1) derin deniz taşıtlarının taşıyıcısı
2) "Ash" den daha ucuz, çok amaçlı atarinas
3) Uzun mesafeli sonar saati için gemi
4) Denizaltılar için GAK ve silahlanma testi için deneysel platform 5.
5) Sonunda, bu hiç bir denizaltı değil, büyük bir nükleer derin su istasyonu.
İlk seçenek, bazı şüpheleri doğuruyor, çünkü Rusya Federasyonu'nun üç denizaltıya kadar - derin deniz araçlarının taşıyıcıları - olması gerekliliğini yaşama olasılığı düşük. Habarovsk'un 2020 yılında faaliyete geçmesi bekleniyor ve 2015'a dönüştürüldükten sonra hizmete geri dönen Moskova Bölgesi'nin değiştirilmesi gerektiğine pek karar verilemiyor.
İkinci seçenek - ucuz, çok amaçlı bir denizaltı - da pek olası değildir ve bunun iki nedeni vardır. İlk olarak, “ucuz Ash” tasarımı büyük olasılıkla geliştiriciye, yani CB "Malakit". Habarovsk, bilindiği gibi Rubin Merkezi Tasarım Bürosu'nu geliştiriyordu. İkincisi, Rusya Federasyonu'nda 5 neslinin bir teknesinin geliştirilmesine başlandığı ve ana geminin 2025 yılına daha yakın bir yerde döşenmesi planlandığı biliniyor, bu çerçevede, ikinci tip MAPL 4 neslinin gelişimini ve inşasını finanse ediyor gibi görünüyor. Derin su istasyonunun sürümü de biraz şüphelidir çünkü Rusya Federasyonu son zamanlarda nispeten küçük, insansız derin deniz aygıtlarını açıkça tercih etti. Yazara göre, uzun menzilli sonar saatin gemisinin versiyonları veya 5 neslinin MAPL teknolojisini test etmek için deneysel bir tekne, en muhtemel görünüyor, ancak bunların hepsi kahve çekirdeğinde söylenen bir servet.
Çok sayıda nükleer denizaltıya ve istasyona ek olarak, özel amaçlı bir dizel denizaltı, aynı zamanda, 90'ta görev alan 20120 projesinin Rus Donanması: B-2008 "Sarov" un bir parçasıdır.
Bu tekne aynı zamanda GUGI’nin emrinde ama muhtemelen ana profili nükleer ve atomik olmayan denizaltılar için çeşitli silah ve teçhizatı test ediyor.
Genel olarak, Rus Donanmasının özel amaçlı denizaltılarıyla durumun oldukça iyi olduğunu söyleyebiliriz. Ne yazık ki, sualtı komandolarımızın yerleştirme ve çalıştırma işlemlerini iyi bir şekilde sağlayabilecekleri su altı aydınlatma sistemi hakkında söylenemeyen şey.
Uzun zaman önce, 4 Mart 2000 imzalandı ve “Rusya Federasyonu'nun 2010 yılına kadar denizcilik faaliyetleri alanındaki politikasının temelleri” belgesini imzaladı ve kabul etti. Buna göre, Işıklandırma ve Sualtı Durumunun Birleşik Devlet Sisteminin (EGSONPO) inşa edilmesi gerekiyordu. Bu görevin ülke için önemini, özellikle filonun sürekli olarak azaltılması bağlamında, aşırıya çekmek zordur.
Eski Romalılar Latince'de “kimin ödüllendirildiği” anlamına gelen “Praemonitus praemunitus” derdi. Modern deniz savaşında, düşman gemilerinin bulunduğu yerin bilgisinin küçük filomuz için en azından büyük ölçüde düşmanın sayısal üstünlüğünü telafi edebilecek en önemli avantaj olacağına hiç şüphe yoktur. Bunun sebebi kıyılarımızı yıkayan denizlerde düşmanın filomuz hakkında böyle bir bilgiye sahip olamamasıdır. Ayrıca, düşman nükleer denizaltılarının bulunduğu yerin operasyonel bilgisi, denizaltı stratejik füze gemilerimizin zararsızlığını pratik olarak garanti edecektir.
Ne yazık ki, Kuzey Kutbu'ndaki EGSONPO'nun yapımı, 2010 g öncesi tamamen başarısız oldu.
Daha sonra, 2010'un sonunda, EGSONPO'nun oluşturulması “Yılın 2030'undan Önce Rusya Federasyonu Denizcilik Aktivitesinin Geliştirilmesi Stratejisi” nde yer aldı. Bu stratejiye göre, UGSONPO Arctic yönünü 2012 için% 30 ve 2020 için% 50 ile kaplamalıydı. Bugün yargılanabildiği kadarıyla, bu rakamlar tamamen karşılanmadı. Dahası, bugün açık basında çıkan yayınlara bakılırsa, EGSONPO'nun ne olması gerektiğine dair bir anlayış bile yok.
Bu nedenle, örneğin, Amiral S. Zhandarov, 2015'te yayınlanan “Evsiz Arktik” adlı makalesinde, şu anda var olan gelişmeleri dağıtmak yerine, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı'nın yatırım yapmaya devam ettiğini göstermektedir. bu konuda her türlü deneysel tasarım çalışması. Üstelik, Rear Admiral'e göre, çoğu zaman bu OKB'ler çok şüpheli niteliktedir:
“Her Devlet Silahlanma Programı (HPV-2015, 2020, projedeki - ve 2025), Kuzey Kutup bölgesindeki durumu ele almak için büyük milyarlarca milyarlarca Ar - Ge ile başlıyor. 2020’tan 2011’e “OPK-2014’in Geliştirilmesi” Federal Hedef Programı ile, 3,2 “Entegre Ağ Merkezli Sualtı Gözetleme Sistemi” oluşturmak için temel çalışmaları düzenlemek için milyarlarca ruble harcandı. Ancak Kuzey Kutbu'ndaki su altında tek bir kilometrekare değil, bu çalışmanın sonucu olarak özel ekonomik bölgede ışıklandırıldı. ”
Aynı zamanda, arka amiral, (bu makalenin yazıldığı sırada, yani Şubat ayında 11, 2015 d) yalnızca bir sonar kompleksinin kabul edildiğini, ancak konumlarında konuşlandırılmadığını belirtir.
Beklenildiği kadarıyla, bu, tek bir ağa bağlı ve su altı reaktörlerinden gelen enerjiyle çalışan alt-pasif sensörlerin yerleştirilmesini sağlayan MGC-608M sistemidir. Rosoboronexport'un reklam broşürüne göre, benzer bir sistem (ICG-608E Kuzey-E), 8'ten 60 sensörlerine sahip olabilir ve 0,05 ile 0,1 kilometrekare arasındaki bir alana yayılan gürültü seviyelerini 1000 ile 9000 Pa arasında değişebilir. , 5 Pa - - 300 000 kilometrekare arasında gürültülü nesneler.
Öte yandan, 3 neslinin MAPL bile (“Pike-B” için veri doğruysa) yaklaşık 60 dB gürültüden oluşuyordu ve bu sadece 0,02 Pa. "Kuzey-E" "denizaltıları 4'inci nesli yakalayacak mı? Bilinmemektedir, ancak sistem adına “E” nin en çok “İhracat” anlamına geldiğini ve ülkemizde bazen ihracat ürünlerinin potansiyelinin azaldığını unutmamak gerekir.
Ancak genel olarak, Arka Amiral S. Zhandarov'un durağan hidroakustik komplekslerine güvenmeyi teklif ettiği varsayılabilir. Belli ki, S. Zhandarov, geçmişte askeri bir denizci olduğu için ve daha sonra - MGC-608M'in geliştirilmesiyle uğraşan Atoll araştırma enstitüsünde savunma direktörü olarak çalıştığı için duydukları yetenekleri bilmiyor. Bu arada, bu nedenle, “İnternette”, işin yararını gözetmediği, ancak enstitüsünün çıkarlarını koruduğu için yeniden sorgulanıyor, ancak bu suçlama hak ediyor mu?
Hidroakustikte tanınmış diğer uzmanlar - Valentin ve Viktor Leksiny, “Rusya modern hidroakustik silahlandırmaya sahip mi?” Başlıklı makalelerinde, böyle bir sistemin mobil kadar sabit kalmamasına ve sadece durağan (en yakın) sonar komplekslerini içermemesine inanıyorlar. MGC-608M'e benzer, fakat aynı zamanda çok sayıda mobil analogları, yani; İhtiyaç duyulduğunda doğru alanlarda hızlıca dağıtılabilen bir uzak alıcı ağı. Valentin ve Viktor Leksiny, aynı zamanda, bu tür sistemlerin hayatta kalması için gizliliği son derece önemli bir faktör olarak görüyor ve pasif sonar üzerinde yoğunlaşmayı öneriyor.
Fakat M.Klimov, “Hidroakustik Hüzün” adlı makalesinde, aksine, pasif sonarın su altı ortamının açılmasını sağlayamayacağına ve aktif bir madde ile desteklenmesi gerektiğine inanmaktadır.
Sualtı durumunu çözmek için başka yollar öneren başka yazarlar da var ve bunlar birbirleriyle ve yukarıdaki bakış açısıyla çelişiyorlar. Ek olarak, bu makalenin yazarı, hidroakustik konulardaki yayınların “sadece nasıl doğru yapacağımı biliyorum, gerisi çok yanılıyor” ve hatta daha kötüsü - tarzında sahtecilik ve yolsuzluk suçlamaları var. Hidroakustik konusunun uzman olmayan kişiler için son derece zor olduğu söylenmelidir ve denizde gerçek iş deneyimi olan bir hidroakustik uzmanı olmadan bunu anlamak tamamen imkansızdır. Muhtemelen, bazı yazarlar gerçekten haklıdır (kutupsal görüşlerini ifade ettikleri için hepsi doğru olamaz), ancak genel olarak, geliştiriciler arasında hala kurumsal bir mücadele hissi var.
Bununla birlikte, neredeyse tüm yayıncılar bir konuda hemfikirdir - EGSONPO yok, su altı durumunu ele almak için hiçbir sistemimiz yok ve ne zaman ortaya çıkacağı belli değil. Uygulamada bunun anlamı nedir? Arka Amiral S. Zhandarov'un yazdığı gibi:
“Şubat 11’tan Ağustos 13’e kadar, New Hampshire denizaltı 2014, Kuzey Filosunun Barents Denizi'ndeki tüm stratejik koruma faaliyetlerini ortaya çıkardı.”
Aynı SSN-778 "New Hampshire"
Başka bir deyişle, uluslararası ilişkilerin ağırlaşması ve Rusya Federasyonu ile ABD arasında 2014’ta silahlı bir çatışmanın ortaya çıkması durumunda, Rus SSBN’leri balistik füzeler kullanmadan önce imha edileceklerdi. Tek ve tek New Hampshire’ın bu konuda aciz olduğu açıktır, ancak 2014 g’deki Amerikalıların bu tür dokuz denizaltıları vardı ve yılın sonunda bunlara bir tane daha eklendi.
Tabii ki, SSN-778 "New Hampshire" son derece zorlu bir rakip - bu "Virginia" türünün beşinci teknesi ve Block-II modifikasyonunun ilk teknesidir, ancak anlamanız gerekir - bugün ve gelecekte daha da zorlu bir rakiple karşı karşıya kalacağız. Ve dün buna hazır olmalıyız, ama ne yazık ki, bugün hazır değiliz ve yarın hazır olacağımız bir gerçek değil.
EGSONPO probleminde bir önemli husus daha var. Her ne kadar açık basında dikkat bu konuya odaklanmamasına rağmen, EGSONPO sadece Kuzey Kutbu'na değil, aynı zamanda stratejik denizaltıların başlattığı kruvazörlerin bulunduğu Uzak Doğu sularına da yayılmalıdır.
2025'ten önce hepsini halledebilir miyiz? EGSONPO hükümetin öneminin tamamen farkında mı? V.V. Putin, 22350 Gorshkov projesinin ana fırkateyninin teslimini engelleyen, uçaksavar füzesi sistemi olan çalışmayan Polimet-Reduta ile ilgili toplantılara şahsen katıldı. Ancak hidroakustikteki sorunlarımızın çözümü, bu fırkateynlerin tüm serilerinden bile çok daha önemlidir.
Yukarıdakilerin sonucu çok basittir. Bugün modern çok amaçlı nükleer ve nükleer olmayan denizaltıların toplam sıkıntısını yaşıyoruz. Buna, SSBN'lerimizin tehdit altındaki bir dönemde konuşlandırılmasını zorlaştıran sualtı durumunu kontrol eden sistemlerin bulunmaması da eklenmiştir. Kabul etmek ne kadar üzücü olursa olsun, ancak bugün NATO ile ilişkilerin şiddetlenmesi durumunda denizaltı stratejik kruvazörlerimizi bilinmeyenlere, düşük gürültü, sonar ve mürettebat tecrübelerinin Amerikan kordonlarını geçmelerine izin vermesini umarak göndereceğiz. amacına ulaşmak için kırmızı düğmeye basılacaktır. Özünde, bugün Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin üçte birinin kaderi Rus “avos” una emanet ediliyor. Ve üzücü olan şey ise, 2018-2025 yıllarında bunun hiçbir garantisi yoktur. pozisyonumuz daha iyi olacak.
Devam edecek ...
Döngünün önceki makaleleri:
Rus Donanması. Geleceğe mutsuz bakış
Rus Donanması. Geleceğe üzücü bir bakış (2'in bir parçası)
Rus Donanması. Geleceğe üzücü bir bakış. 3’in bir parçası. "Kül" ve "Husky"
Rus Donanması. Geleceğe üzücü bir bakış. 4’in bir parçası. "Halibut" ve "Lada"