Klinik depresyon olarak da bilinen majör depresif bozukluk, şiddetli bir duygudurum bozukluğudur. Günlük yaşamı etkileyebilecek kalıcı veya uzun süreli depresif ruh haline neden olur.
Majör depresif bozukluğu (MDD) veya klinik depresyonu olan bir kişi, 2 hafta veya daha uzun bir süre boyunca sürekli olarak düşük bir ruh hali yaşayacak ve genellikle zevk aldığı aktivitelere ilgi kaybı yaşayacaktır.
Bireysel semptomlar arasında uyku sorunları, yorgunluk veya enerji kaybı, iştah değişiklikleri veya konsantrasyon güçlüğü yer alabilir.
Psikotik özelliklere sahip majör depresif bozukluk dahil olmak üzere farklı depresyon türleri vardır.
İntiharı önleme
Kendine zarar verme, intihar veya başka bir kişiye zarar verme riski olan birini tanıyorsanız:
- Zor soruyu sorun: “İntihar etmeyi düşünüyor musunuz?”
- Kişiyi yargılamadan dinleyin.
- Eğitimli bir kriz danışmanıyla iletişim kurmak için 911’i veya yerel acil durum numarasını arayın veya 741741’e TALK yazıp gönderin.
- Profesyonel yardım gelene kadar kişiyle birlikte kalın.
- Silahları, ilaçları veya diğer potansiyel olarak zararlı nesneleri çıkarmaya çalışın.
Siz veya tanıdığınız birinin intihar düşüncesi varsa, bir önleme yardım hattı yardımcı olabilir. National Suicide Prevention Lifeline, 800-273-8255 numaralı telefondan günde 24 saat kullanılabilir. Kriz sırasında, işitme güçlüğü çeken kişiler 800-799-4889’u arayabilir.
Daha fazla bağlantı ve yerel kaynak için burayı tıklayın.
Birkaç tür majör depresif bozukluk vardır ve her birinin bir kişinin hayatının belirli dönemlerinde ortaya çıkabilecek biraz farklı semptomları vardır.
Büyük depresif bozukluk türleri şunları içerir:
- Mevsimsel düzende majör depresyon: Bir kişi bu türden depresyonu kış aylarında güneş ışığı eksikliğinden dolayı yaşayabilir.
- Peripartum başlangıçlı majör depresif bozukluk : Kadınların% 6 kadarı hamilelik sırasında veya doğum yaptıktan sonraki ilk yıl içinde bir depresyon atağı yaşar.
- Psikotik özelliklere sahip majör depresif bozukluk : Kişi, diğer depresyon semptomlarının yanı sıra sanrılar veya halüsinasyonlar yaşar.
Semptomların türü, uzunluğu ve şiddeti kişiden kişiye değişir.
Depresyonu teşhis ederken, bir doktor , Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal El Kitabı’nda tanımlanan semptomları değerlendirmek için bir anket kullanacaktır .
Klinik depresyon herkesi etkileyebilir, ancak yaygın semptomlar yaş grupları arasında biraz değişiklik gösterir. Çocuklar ve yetişkinler için ayrı anketler vardır.
Teşhis anketi, semptomların kişiyi önceki 2 hafta içinde nasıl etkilediğini sorar.
Etkisiz durumdan neredeyse her gün soruna neden olmaya kadar değişen, bir kişinin her belirtiye yanıt vermesinin beş yolu vardır.
Depresyon için bir değerlendirme, aşağıdakiler de dahil olmak üzere diğer psikolojik özellikler hakkında sorular içerebilir:
- öfke
- cinnet
- kaygı
- somatik semptomlar
- intihar düşüncesi veya girişimi
- psikoz
- uyku problemleri
- tekrarlayan düşünceler ve davranışlar
- madde kullanımı
Çocuklar ve gençler için psikiyatrik alanlar, sinirlilik ve dikkati de içerir. Yetişkin alanları, kişilik işlevi, hafıza ve ayrışmayı içerir.
Semptomlarla ilgili sorular, psikiyatrik alanlar altında kategorize edilir.
Çocuklar ve gençler (6-17 yaş)
6-17 yaşları arasındaki kişiler için, bir değerlendirme aşağıdaki semptomlardan bazılarını soracaktır:
- fiziksel ağrı veya acılar yaşamak
- sık sık sağlık veya kendini iyi hissetmeme endişesi
- Uyku problemleri
- dikkat etmekte zorluk
- normalden daha az eğlenmek
- birkaç saat üzgün veya depresif hissetmek
- kolayca sinirlenmek veya tahriş olmak
- daha fazla proje başlatmak veya daha fazla risk almak
- alışılmadık derecede az uyku ile çok fazla enerjiye sahip olmak
- gergin, korkmuş veya endişeli hissetmek
- bir şeyleri yapmaktan kaçınmak çünkü gerginliğe neden olurlar
- kimse yokken sesler duymak
- uyanıkken vizyon sahibi olmak
- kendini veya başkalarının kötü bir şey yapmasını veya kötü bir şey olmasını düşünmek
- Sık sık bir şeyleri kontrol etme dürtüsü hissetmek
- Kötü bir şeyin olmasını önlemek için belirli bir şekilde bir şeyler yapma ihtiyacı hissetmek
Bir değerlendirme, çocuğun aşağıdaki riskli davranışlardan herhangi birine girip girmediğini de sorabilir:
- tüketilen alkol
- füme, “enfiye” veya çiğnenmiş tütün
- kullanılmış ilaçlar, örneğin esrar, ecstasy, kokain
- reçetesiz ilaç alınmış
- belirtilen intihar düşünceleri
Kapsamlı bir değerlendirme, çocuğun intihara teşebbüs edip etmediğini de soracaktır.
Yetişkinler (18+)
Yetişkinleri değerlendirirken, belirli sorular, kişinin önceki hafta semptomlar yaşayıp yaşamadığını sorgulayacaktır. Değerlendirme ayrıca bu deneyimlerin süresi ve yoğunluğunu da sorgulayacaktır:
Sorular, bir kişinin geçen hafta bu semptomları ne sıklıkla yaşadığına odaklanır:
Belirtiler şunları içerir:
- faaliyetlerde ilgi veya zevk eksikliği yaşamak
- düşük, depresif veya umutsuz hissetmek
- tahriş, huysuz veya kızgın hissetmek
- az uyumak ama çok enerji
- projelere başlamak ve normalden daha fazla risk almak
- gergin, endişeli, korkmuş veya kenarda hissetmek
- korkmuş veya paniklenmiş hissetmek
- kaygıya neden olan durumlardan kaçınmak
- bilinen bir nedeni olmayan fiziksel ağrı veya acılar yaşamak
- Başkalarının kişinin hastalıklarını yeterince ciddiye almadığını hissetmek
- kendine zarar vermeyi düşünmek
- başkalarının yapamayacağı şeyleri duymak
- Başkalarının düşüncelerini duyduğunu hissetmek veya tam tersi
- uyku sorunları yaşamak
- yönlendirme veya hafıza ile ilgili zorluk yaşamak
- nahoş düşünceler, imajlar veya dürtüleri tekrarlayan
- zihinsel veya fiziksel eylemleri tekrar tekrar tamamlama dürtüsünü hissetmek
- kendinden, bedenden, hafızadan veya çevreden ayrılık yaşamak
- Kendisi ya da hayattan ne çıkacağı hakkında kafa karışıklığı hissetmek
- başkalarından uzak hissetmek
- normalden daha fazla alkol tüketmek
- sigara içmek, “enfiye çekmek” veya tütün çiğnemek
- reçetesiz ilaç veya ilaç almak
Daha yaşlı yetişkinler
İnsanlar yaşlandıkça bunama ve diğer nörolojik rahatsızlıklar geliştirebilirler. Bunlar, depresyona benzeyen semptomlara neden olabilir.
Bu nedenle, doktorlar yaşlı yetişkinlerde depresyonu teşhis etmeyi zor bulabilirler.
Depresyon zamanla gelişebilir veya bir olay veya faktörlerin bir kombinasyonu onu tetikleyebilir. Ulusal Ruh Sağlığı Enstitüsü’ne (NIMH) göre, bazı olası nedenler şunları içerir.
Genetik, biyoloji ve çevre
- Genetik: Diğer duygudurum bozuklukları gibi, genetik de klinik depresyona neden olabilir. Aile üyeleri bunu yaşarsa, insanlar hastalığa daha yatkındır.
- Biyoloji : 2018 tarihli bir makaleye göre, kişi yaşlandıkça beyin yapısında değişiklikler meydana gelebilir. Bu, depresyon riskini artırabilir.
- Çevre: Travma veya önemli bir kayıp gibi çevresel faktörler, risklerini artıran genetik özelliklere sahip kişilerde stres, endişe ve depresyonu tetikleyebilir.
Beyin kimyası
Araştırmalar, bazı insanlarda beyindeki kimyasal bir dengesizliğin depresyona neden olduğunu gösteriyor.
Ulusal Akıl Hastalıkları İttifakı’na (NAMI) göre, depresyon sırasında beynin hipofiz bezi ve hipotalamusu hormon uyarımına farklı yanıt verir ve beynin ön lobundaki aktivite de azalabilir.
Hormonlar
Kadın Sağlığı Dairesi (OWH) hormonal değişikliklerin özellikle kadınlarda klinik depresyon riskini artırdığını belirtiyor.
Risk daha yüksek olabilir:
- hamilelik sırasında ve doğumdan sonra
- adet döngüsü etrafında
- menopoz çevresinde
OWH’ye göre, progesteron veya östrojen hormonlarının dengesindeki değişiklikler depresyon olasılığını etkileyebilir.
Tıbbi hastalık
Makale, hastalığın ölüm oranı yüksekse veya bir kişinin yaşam tarzında önemli değişikliklere neden olursa bunun yaygın olduğunu belirtiyor.
Depresyonu tedavi etmek, yaşam tarzı değişiklikleri, terapi, ilaç tedavisi veya bir dizi stratejiyi içerebilir.
İlaç tedavisi
Kişinin semptomlarına bağlı olarak doktor şunları yazabilir:
- antidepresanlar
- ruh hali dengeleyiciler
- antipsikotikler
Farklı antidepresan türleri vardır. Sonuçların görünmeye başlaması genellikle 2–4 hafta sürer.
En az iki farklı tipte antidepresan ilaç denedikten sonra bir kişinin semptomları azalmadıysa, doktor burun spreyi esketamin reçete edebilir.
Gıda ve İlaç Dairesi (FDA), yakın zamanda bir kişinin antidepresanlarla birlikte kullanması için esketamini onayladı.
terapi
Psikoterapi, depresyon tedavisinde anahtar bir stratejidir.
NIMH, aşağıdakiler de dahil olmak üzere birçok psikoterapi türü olduğunu belirtir:
- yas gibi belirli bir konuyu ele almak için danışmanlık
- Bir kişinin düşüncelerinin davranışlarını ve ruh halini nasıl etkileyebileceğini anlamasına yardımcı olan bilişsel davranışçı terapi
Bazı insanlar, depresyonun birkaç ay psikoterapiye katıldıktan sonra düzeldiğini, bazılarının ise birkaç yıl tedaviye ihtiyaç duyduğunu fark eder.
Farklı psikoterapi türleri hakkında buradan daha fazla bilgi edinin.
Beyin stimülasyon tedavisi
Diğer yaklaşımlar etkili değilse, beyin stimülasyon tedavisi teknikleri yardımcı olabilir.
Seçenekler şunları içerir:
- elektrokonvülsif tedavi
- tekrarlayan transkraniyal manyetik stimülasyon (rTMS)
Bu yöntemler, semptomları diğer tedavilere yanıt vermeyen kişilere yardımcı olabilir.
Yaşam tarzı değişiklikleri
Sağlıklı, aktif bir yaşam tarzı, kişinin depresyonu yönetmesine yardımcı olabilir. 2019 tarihli bir incelemeye göre, egzersiz yapmak depresyonun tekrar etmesini önleyebilir, ancak bilim insanlarının bunu desteklemek için daha fazla çalışma yapmaları gerekiyor.
Araştırmacılar, bir kişinin depresyon belirtilerini önlemek için tam olarak ne kadar egzersiz yapması gerektiğinden hala emin değiller. Bunun nedeni, çoğu egzersiz kılavuzunun zihne daha az odaklanarak bedeni fiziksel olarak zinde tutmayı amaçlamasıdır.
Aşağıdakiler dahil birçok faktör depresyon riskini artırır:
- Genetik faktörler
- büyük yaşam değişiklikleri yaşamak
- travma
- işle ilgili ve diğer stres türleri
- fiziksel hastalık ve iyileşme
- belirli ilaçların kullanımı
Depresyon, bir kişinin fiziksel, sosyal ve zihinsel sağlığını etkileyebilir. Aşağıdakiler dahil birçok alanda zorluklara yol açabilir:
- ilişkiler
- İş ve Eğitim
- mali
Bazı durumlarda depresyon, intihar veya kendine zarar verme düşüncelerine ve hatta intihar girişimlerine yol açabilir.
Depresyonlu bir kişinin ailesi ve arkadaşları, durumları hakkında daha fazla şey öğrenerek ve tedavi planlarını takip etmelerine yardımcı olarak onları destekleyebilir.
Bir kişi, 2 hafta veya daha uzun süren düşük ruh hali gibi depresyon belirtileri fark ederse tıbbi yardım almalıdır.
Birçoğu için yardım aramak göz korkutucu olabilir. Bununla birlikte, depresyon yaygın bir sağlık sorunudur ve bir doktor tedavi stratejileri önerebilir. Tedavi aramamak başka komplikasyonlara yol açabilir.
Depresyon insanları farklı şekilde etkiler. Tedavi ile bazı insanlar haftalar veya aylar içinde düzeldiğini bulur. Diğerlerinin birkaç yıl tedaviye ihtiyacı olabilir.
İşe yarayan bir tedavi planı bulmak zaman alabilir, ancak birçok kişi semptomlarının tedavi ve ilaç kombinasyonuna iyi yanıt verdiğini fark eder.
Depresyonu önlemek her zaman mümkün değildir, ancak bir kişi tetikleyicilerini bildiğinde ve bir bölümün başladığını fark ettiğinde, harekete geçmek daha kolay olabilir.
Kişi depresyonun belirtilerini ve semptomlarını fark eder etmez tıbbi yardım almalıdır. Tedaviye erken başlamak, depresyonun şiddetlenmesini önlemeye yardımcı olabilir.
NIMH’ye göre, majör depresif bozukluk, Amerika Birleşik Devletleri’nde en yaygın akıl hastalıklarından biridir. Günlük yaşam üzerinde ciddi etkileri olabilir.
Tedavi planları terapi, ilaç tedavisi ve yaşam tarzı önlemlerini içerebilir.
Bir doktor, her bireyin kendileri için en iyi olan stratejiyi bulmasına yardımcı olabilir.