Matthew Vadum tarafından
Teksaslı lokantacı Robert Mayfield, ABD Çalışma Bakanlığı’na (DOL), yöneticilerine uygun olduğuna inandığı tazminat paketleri sunma kabiliyetini kısıtlayan bir kuralı durdurması için dava açıyor.
Davanın yasal şikayeti (pdf), Mayfield v. ABD Çalışma Bakanlığı, mahkeme dosyası 1:22-cv-00792, 9 Ağustos’ta Teksas’ın Batı Bölgesi için ABD Bölge Mahkemesine sunuldu. Çalışma Bakanı Martin Walsh, sanık olarak da anılır.
Austin’de ikamet eden Mayfield, RUM Enterprises Inc.’in tek hissedarı ve sahibidir. 1979 yılında aile şirketini devralmış ve 43 yıldır bu şirkette çalışmaktadır. Şirket 13 Dairy Queen bayisi ve bir Wally’s Burger Express işletmektedir.
Mayfield zaten asgari ücretin çok üzerinde bir ücret ödüyor ve en iyi yetenekleri getirmek için saatte 15 dolardan başlıyor. Yönetim rollerini üstlendiklerinde, çalışanlar garantili bir maaşın yanı sıra şirket kârına dayalı ikramiye alırlar.
Ancak Mayfield’ı temsil eden, kâr amacı gütmeyen ulusal bir kamu yararına çalışan hukuk firması olan Pacific Legal Foundation’a (PLF) göre, bir DOL düzenlemesi işverenlere tazminat oranlarını belirlemede daha fazla esneklik sağlasaydı, yöneticileri daha büyük ikramiyeler kazanacaktı.
Federal Adil Çalışma Standartları Yasası, “gerçek yönetici, idari veya profesyonel (EAP) çalışanları” varsayılan saatlik ödeme kurallarından özel olarak muaf tutar, ancak bakanlık, yasanın yürütme, idari veya profesyonel görevleri yerine getiren çalışanlar için muafiyetiyle çelişen bir düzenleme yayınladı. kendilerine yıllık 35.568 dolar ödeniyor.
DOL, maaş seviyesi gereksinimini 2019’da yüzde 50 artırdı – yıllık 23.660 dolardan. Şimdi, Biden yönetimi, muhtemelen asgari maaşı daha da yükseltecek yeni bir kural önermeyi planladığını duyurdu. Bazı analistler, yeni katın 70.000 dolara kadar çıkabileceğini söylüyor.
PLF avukatı Luke Wake, The Epoch Times’a verdiği demeçte, “Çalışma Bakanlığı, Kongre’nin saatlik ücret gereksinimlerinden muaf tuttuğu yönetim düzeyindeki çalışanlar için maaş düzeyi gerekliliklerini dikte etme yetkisine sahip değil” dedi.
“Kongre, muaf tutulan beyaz yakalı çalışanlar için bir maaş seviyesi şartı isteseydi, bunu açıkça söylerdi – Çalışma Bakanı’na sınırı istediği yere çekmesi için açık bir çek vermek yerine.”
Wake, Adil Çalışma Standartları Yasası’ndaki hiçbir şeyin DOL’ye “bu sınıftaki çalışanlara maaş gereklilikleri getirme” yetkisi vermediğini söyledi.
Yasal şikayete göre, Anayasa yalnızca Kongre’ye “yasa yapma yetkisi veriyor ve Kongre’nin yasama yetkisini Yürütme Organına devretmesini yasaklıyor”. Buna rağmen, sekreter, “Adil Çalışma Standartları Yasası’nın çalışanlara belirli bir ücret karşılığında ödeme yapılması gerektiğine dair genel kuralından açıkça muaf tutulan yönetici (yani yönetim) çalışanları için maaş düzeyi gerekliliklerini özgürce dayatmak ve değiştirmek için geniş, isteğe bağlı yasa yapma yetkisine sahip olduğunu iddia ediyor. Saatlik bazda.”
DOL, Kongre’nin yönetim çalışanları için yasanın muafiyetinin kapsamını “tanımlama” ve “sınırlandırma” yetkisi verdiğinde ona kuralı yapma yetkisi verdiğini iddia ediyor, ancak PLF yasal metnin maaş seviyelerini zorunlu kılma yetkisini reddettiğini söylüyor.
Şikayette, “Tüzüğünün başka herhangi bir yorumu güçler ayrılığını ihlal eder, çünkü Kongre Sekretere işverenlerin muaf tutulan çalışanlarına hangi maaşları ödemeleri gerektiğine karar verme konusunda dizginsiz bir güç veremez” diyor.
Ancak DOL “uzun zamandır bu yetkiye sahip olduğunu varsayıyor. Ve tüzüğün doğru yorumlanmasının bu olduğunu düşünmüyoruz” dedi Wake.
Avukat, bakanlık, “bu konuyla ilgili olarak yasa yapma yetkisine sahip olduğunu ve Anayasa’nın Kongre’nin yasama yetkilerini devretmesini yasakladığını” savunuyor.