Ressam, sonsuz bir görüntü arşivinden kolajlar yaratarak, işinin yapısal temeli olarak tekniği seçer. Akrilik boya ile polyester üzerine boyamak için kendi şablonlarını tuvale aktarıyor. Fırça, kanvas ve boya katmanları dışında da bir alet karmaşasıyla tekrar tekrar üzerinde çalışmak paçavralar, kesiciler, zımpara kağıdı, spatulalar, süngerler ve plakalar, boya tüpleri, kapaklar ve plastik plakalar gibi transfer baskı için günlük nesnelerle işlenir. . Çok katmanlı resimler, sonuna kadar sezgisel olarak dikkatlice değiştirildi, ancak potansiyelleri tükenmez görünüyor.
Resim, Maximilian Arnold’un işlerinde görüleni ve uçup gideni oldukça özel bir evrende bir araya getirdiği bir süreç haline geliyor; geçici ve anlık gerçeğin arşivlenmesi haline gelir. Böylece, ressamın işi bir olaylar arşivi olarak ortaya çıkar: Bugünü açar, onu beklenmedik ve yeni hale getirir.
Arnold’un resimleri tekrar tekrar keşfedilebilir, bu da izleyicinin onu sürekli bir bütün olarak deneyimlemesini sağlar. Gian Lorenzo Bernini’nin 1680’deki ölümüne kadar eşiyle birlikte yaşadığı ve daha sonra Luisa Laureati Briganti’nin Galleria dell’Oca’sı olacak olan Via delle Mercede alanında MATTA, Arnold’un resimlerini sergiliyor ve eserlere her zaman izin veren bir konum veriyor. – Mekanın değişen kalitesi ve eserler yeniden ortaya çıkıyor.
Marlene A. Schenk
de MATA, Roma
15 Aralık 2022’ye kadar
Kaynak : https://www.moussemagazine.it/magazine/maximilian-arnold-matta-roma-2022