İbu, bir başbakanın, denizaşırı seyahatten dönerken ilk mevcut olasılık hakkında Meclis’e rapor vermesi normal bir uygulamadır. Dolayısıyla, Boris Johnson’ın geçen Hindistan haftası macerası hakkında Avam Kamarası’nda bir açıklama yapmak isteyeceği düşünülebilir.
Her ikisi de Hindistan’ın bu konuda Rusya’ya karşı tarafsızlığından bahsetmeyi nasıl cesurca unuttuğunun hikayelerini anlatmak için, Başbakan Narendra Modi ile yaptığı görüşmede Ukrayna’ya ve evrensel olarak sevmediği ve güvenmediği ülkeye karşı savaştır.
Ama Hükümlü Bunun daha iyi olduğunu düşündü. Avam Kamarası’nı doğal yaşam alanı olarak görürdü. Özlediği sevgiyi ve kahkahayı alacağı garantili bir ortam. Şimdi bu onun utancını simgeliyor. Sahtekârlığının İstenmeyen Hatırlatılması. Ya doğru şeyi yapıp emekli olana ya da kırılgan egosu yalanlarının ağırlığı altında çökene kadar asla iyileşmeyecek bir hastalık.
Tek bir sözüne bile inanıyormuş gibi yapan tek milletvekili. diyor ki, bugünlerde, acınası inkar ve bilişsel uyumsuzluk arasındaki sürekli aile içi mücadeleyle meşgul, omurgasız bakanlık aparatçikleri – henüz bir eşek bulamamış, kahverengi burun istemeyen ve körlere yemin eden gençlik kültürü bakanı Chris Philp’i düşünün. Pazartesi sabahı ulusal bir televizyonda, Johnson ve Nadine Dorris’in bağımsız olarak aynı tweetleri göndermiş olmaları muhtemeldir: Ne kadar az öz değer Bunu yapmak zorundasın? – ve Mickey Fabrikant gibi dalkavuk salak dalkavuklar. Geri kalanlar ya mahkumun yalanına kızmak için açıkça gülmesine ya da tükürmesine karşı çıkıyorlar, ya da hor görerek susuyorlar.
Johnson, Westminster’de ikamet etmek yerine, partide boş ve geride kalanların çiçek tarhlarından seçildiği için henüz ikinci sabit ceza bildirimi almadığı şanslı yıldızlara teşekkür ederek, kuzey gömme’ye yöneldi.
Orada ne yaptığı kimsenin tahmin edemeyeceği bir şeydi. 10 numaraya göre yerel seçimler için kampanya yürüttü. Ancak, çoğu meclis üyesi artık onun bir sorumluluk olduğunu kabul ettiğinden, kampanya yürütebileceği tek şey gelecek hafta Tory kayıplarının sayısını artırmak.
Çarpmanın ardından futbol amaçsızca “Bury” de Johnson, Öğle yemeği zamanı haberleri için bilardo klibi yaptı. Kaçınılmaz olarak, soruların çoğu, Muhafazakar Milletvekilinin Angela Rayner’ın Johnson’ı başbakan sorularına yönlendirmeye çalıştığını iddia ettiği pazar makalesinde bir önceki gün postasına verdiği tepkiye odaklandı.
Hükümlü öfkeli olduğunu söyledi. Sadece bir kadın geçmişte adımını atmaktan asla vazgeçememekle kalmadı – önünde jennifer arcoury direk dansı yaparken bile lazer benzeri duruşunu odakladı – ama tarih partisinde böyle bir kadın düşmanlığı yoktu.
“Bundan kimin sorumlu olduğunu bir gün bulursak,” dedi, “ne yapacağımızı biliyorum ama bunlar Dünya’nın dehşeti olacak.”
King Lear’dan Alıntıya çok benziyordu. Johnson’ın bir gün dönerse uzman olabileceği şey, söylendiğine göre 800 bin sterlin avans aldığı Shakespeare biyografisinin çoğunluğunu yazması için bir araştırmacı tutar.
Gerçi şimdi Lear’ını seçmediği için pişman olabilir. daha dikkatli. Bahsettiği pasaj, Lear’ın çıldırdığı ve krallığını kaybettiği zamandan alınmıştır. Kim bilir belki birkaç gün sonra çıplak dolaşmaya başlar. çorak arazide. O zaman imparatorun gerçekten de elbisesi olmazdı.
Bu, Johnson’ın Rayner’ın iddialarını nasıl ciddiye aldığı da tam olarak net değil. En azından hikayeyi aktaranları suçlarken sırıtmamayı başardı ama Hükümlü’nün kendisi cinsiyetçilik ve kadın düşmanlığı biçimine sahip.
2012 Olimpiyatları’ndaki kadın plaj voleybolu oyuncularını “ıslak su samurları gibi parlak” ve pelerinli kadınları “posta kutuları” olarak tanımlayın. Ya da Tory’ye daha büyük göğüsler için oy veren kadınlar. Görünüşte masum olsa bile, hala bir yük. Bagajının ağırlığı çok ağır.
Bunu ciddiye alan bir kişi, konuyu görüşmek üzere Mail on Sunday editörüyle bir toplantı ayarladığını söyleyerek Avam Kamarası’nda işlemleri başlatan sözcü Lindsey Hoyle.
Ardından İçişleri Bakanlığı’nın sorularına geçtik. Parlamentonun eyalet açılışından önceki bir hafta daha ara verilirken, herkesin oldukça kansız işi önergelerden geçiyor.
Bununla birlikte, yarı meşgul olan tek Priti Patel bile onu eğlendirecek kadar kötü ve aptaldır. İçişleri Bakanlığı’nda astsubay olan Tom Pursglove’un yanında gururla oturuyordu. Belki ondan daha sönük bakan – ikisi arasında bile bir bağlantı sinapsı sağlayamıyorlar – bir kez daha ayağa kalk ve Ruanda’yı bir Afrika cenneti ilan et.
Sığınmacı politikasıyla ilgili bir sorun varsa, kanalın Ücretsiz Uçak Bileti Arama’ya gelen mültecilerle dolu olmasıydı. Ve Ruanda sicilinde insan haklarını sorgulayan herkes sadece ırkçıydı.
Masraflara gelince, ciddi bir şekilde çıldırdı. Avam Kamarası’na planın ne kadara mal olduğunu söylemek onun inisiyatifinde değildi. Muhalefet partilerinin farklı teklifler getirmesi gerekiyordu. Gerçi dinleseydi, bunun böyle olduğunu anlardı.
Ama şimdiye kadar Preity Vacant bir tanesindeydi. İşçiler, uygulanamaz olduğunu belirttikleri için planın ne kadara mal olduğuyla ilgilenmemelidir. Yani vergi mükellefinin umursadığı bir maliyet değil. Kendi sıralarına bilmiş bir bakış atmak için durakladı. İçtenlikle bunun bir “Gotcha” anı olduğunu düşündü. Bizim için umut yok.
Kaynak : https://worldweeklynews.com/pm-rejects-house-of-commons-to-send-bard-in-take-john-crace/