Geçmiş büyük savaşın en kötü yankılarından biri, Rusya-Ukrayna ihtilafında mahkumlara yapılan muameledir.
İlkbaharda, Irpin ve Bucha gibi kasabalarda, Rusların Ukrayna ordusuyla işbirliği yaptıklarından şüphelenilen mahkumları ani bir şekilde infaz ettiklerine dair kanıtlar var. Temmuz ayında düzinelerce Ukraynalı mahkum, tutuldukları bir kampta meydana gelen patlamada öldü; Rus tarafı Ukrayna’daki bir HIMARS saldırısını suçlarken, Ukraynalılar hasarın bu versiyonla tutarsız olduğu konusunda ısrar etti ve kurbanlar arasında Mariupol’ün kahraman savunucularından Rus intikamından söz etti. Son zamanlarda, eşit derecede rahatsız edici iki olayda parmaklar Ukrayna tarafını işaret etti: Ukraynalılara gönüllü olarak teslim olduğu anlaşılan bir Rus mahkumun esir takasıyla dönüşü ve Makiivka’da en az 11 Rus savaş esirinin infazı gibi görünen olay. , Luhansk bölgesinde.
Hükümlü Yevgeny Nuzhin, şüphesiz Kremlin’in izniyle, Wagner’in özel askeri şirketi tarafından Rusya’nın ceza kolonilerinde işe alınan birçok kişiden biriydi. Esaret altındayken Ukraynalı gazetecilere, başından beri teslim olmayı ve Kiev tarafında savaşmayı planladığını iddia eden röportajlar verdi. Ardından, kimliği belirsiz Ruslar tarafından kafasına balyoz darbesiyle yargısız infazının bir videosu Telegram’da ortaya çıktı. Bir esir mübadelesiyle Rusya’ya takas edildiği ortaya çıktı. Ukrayna Devlet Başkanı Volodymyr Zelenskiy’nin bir yardımcısı, Nuzhin’in değiş tokuş edilmeyi kabul ettiğini iddia etti.
Makiivka’dan, sosyal ağlarda dolaşan videolar, Rus savaş esirlerinin yerde yattığını, önce canlı, sonra kısa süre sonra öldürüldüğünü gösteriyor – görünüşe göre yakın mesafeden. Ukrayna tarafı olayı araştırdığını söylüyor, ancak bir cumhurbaşkanlığı yardımcısı ve Ukrayna’nın insan hakları ombudsmanı da dahil olmak üzere yetkililer, Rusların sadece teslim olmuş gibi yaptıkları için yakındaki bir binadan bir Rus askerinin çıkıp ateş açması nedeniyle vurulduklarını iddia ettiler. ve diğerleri kaçmaya teşebbüs etmiş olabilir.
Bu hikayelerin her ikisi de, doğru değerlendirildiğinde neden Kremlin’in işine geliyor: Zelenskiy’nin Rus savaş esirlerine insanca muameleye ilişkin açık garantisini ihlal ediyorlar. Ancak Batı medyası, Rus propagandası için potansiyel değerine rağmen, somut gerçekleri bildirmekle doğru olanı yaptı. Ukraynalı elflerin Rus orklarına karşı gösterişli anlatımına uymasa bile, savaşla ilgili gerçekler söylenmelidir.
Bu gerçeğin bir kısmı, Rusya-Ukrayna ihtilafının centilmence bir ihtilaf olmadığı ve devam ettikçe, herhangi bir hümanist kural veya sözleşmeye göre kovuşturulma olasılığının azaldığıdır.
Basit açıklama, bunun, 1917 devrimini izleyen Rus İç Savaşı’na kadar uzanan ve savaş esirlerinin kötü muamelesinin uzun bir geçmişine dayanan güçlü gangland geleneklerine sahip iki post-Sovyet ulus arasındaki bir savaş olduğu şeklinde olacaktır. mevcut çatışma olarak – ve tabii ki, Ruslar ve Ukraynalıların aynı, genellikle hayal edilemeyecek kadar acımasız ordunun parçası olduğu II. Dünya Savaşı’na kadar.
Sovyetler Birliği, savaş esirleriyle ilgili Cenevre veya Lahey sözleşmelerini tanımadı, ancak kendi yazılı, insancıl savaş esiri politikasına sahipti; bu, Sovyet propagandasının Almanları teslim olmaya ikna etmek için sıklıkla kullandığı – tıpkı Zelenskiy’nin Rus askerleri için yaptığı gibi. Ancak gerçek hayattaki kurallar bizzat Joseph Stalin tarafından verildi. Avustralyalı tarihçi Mark Edele’nin “Tutsak Al (Hayır)” adlı kitabında alıntılanan bir konuşmanın dökümüne göre, diktatör üst düzey komutanlarından biri olan Georgy Zhukov’a “Savaş esirlerine çok fazla inanma” dedi. Kızıl Ordu ve Alman savaş esirleri, 1941-1943.” “Onları baskı altında araştırın ve sonra vurun.” Alman mahkumların kısa sürede infaz edilmesi, genellikle Nazi zulmüne misilleme olarak çerçevelendi. Stalin’in Kırım cephesindeki temsilcisi Lev Mekhlis, 1942’de oğluna şunları yazdı: “Kerç şehrinde yedi bin kadar sivil cesedi (çocuklar dahil) [were found], hepsi faşist canavarlar tarafından vuruldu… Öfkeden ve intikam hırsından insanın kanı donuyor. Faşist tutsakların öldürülmesini emrediyorum.”
Söylemeye gerek yok, Ukrayna Telegram kanalları, Rus vahşeti ve işgalin yol açtığı yıkımla ilgili raporların ardından benzer duygularla dolu – ancak ne bu ne de Russian Telegram’da Ukraynalı ölümlerin acımasızca övünmesi, özellikle Rus veya Ukraynalı bir mahkum kültürünün kanıtı değil. kötü muamele Gerçekten de, II. Dünya Savaşı sırasında bazı ABD askerleri mahkumları öldürmekten mahkûm edildi ve General George Patton’ın doğrudan emirlerine göre hareket ettiklerini iddia ettiler; Edel yazdı:
“Savaş zamanı barbarlığı, önceden var olan bir şiddet ‘kültürü’ne veya ‘uygarlığına’, düşmanı insanlıktan çıkaran siyasi dinlere veya askerlerini savaşa zorlayan diktatörlüklere dayanmaz. Politika, hukuk ve ahlak tarafından kontrol edilmediği takdirde, savaşın dinamikleri giderek daha fazla güce yönelir ve mahkûmlar (ya da bu nedenle siviller) bu girdabın dışında bırakılmaz.”
Edele’nin bahsettiği dinamikler, birikmiş yanlışların intikamıdır. Edele’nin çalışmasında alıntılanan resmi istatistiklere göre, Haziran’dan Eylül 1941’e kadar, Sovyetler Birliği günde ortalama 77 Alman savaş esiri aldı; Ekim’den Aralık’a kadar, Sovyet askeri talihi biraz daha iyiye giderken ve Nazi birlikleri Moskova’dan geri püskürtülürken bile bu sayı 27’ye düştü. Savaş ne kadar uzun sürerse, tutuklulara kötü muameleye neden olan sinirsel yorgunluk, duygusal katılaşma ve düşmana karşı nefret karışımı o kadar ağır olur. Ve tabii ki Rusya’nın Ukrayna’yı işgali şu anda dokuzuncu ayında – 2. Dünya Savaşı’nda Sovyet askerlerinin esir almaktan bıktığı bir noktadayız.
İkinci Dünya Savaşı, geriye dönüp bakıldığında, kör edici bir ahlaki netlik çatışması, iyi ve kötünün savaşıydı. Mevcut çatışmada da hangi tarafın haklı olduğuna dair neredeyse hiç şüphe yok. Savaş Ukrayna topraklarında yapılıyor, ülke harap oldu ve hala Putin rejimi altında yaşamama hakkı için savaşıyor. Yine de tarih kitaplarında iyi ve kötü keskin bir şekilde tasvir edilmiş gibi görünse de, iyinin ve kötünün savaşçıları umutsuz siperlerde ve yanmış ormanlarda çamurlu, öfkeli, bitkin askerlerdir. Birbirlerinden ayırt edilemez hale gelene kadar ancak bu kadarını alabilirler – ve bir kez aldıklarında, tarihçiler bunu, yalnızca baskın anlatının bir parçası olarak da olsa, kaydederler. kalıcı çirkin gerçek: Savaş, adil ya da haksız, insanlık dışıdır ve ne kadar uzun sürerse o kadar insanlık dışıdır.
Bloomberg Opinion’dan daha fazlası:
• Ruslar Gerçeği mi Yalanları mı Seçecek? Ukrayna’nın Kaderi Onlara Bağlı: Andreas Kluth
‘Stratejik Rus Yenilgisi’nin Umutlu Teorisi: Leonid Bershidsky
Vladimir Putin’in Müttefikleri Yabancılaştırma Rehberi: Clara Ferreira Marques
Bu sütun, yayın kurulunun veya Bloomberg LP’nin ve sahiplerinin görüşlerini yansıtmayabilir.
Eskiden Bloomberg Opinion’un Avrupa köşe yazarı olan Leonid Bershidsky, Bloomberg Haber Otomasyon Ekibinin bir üyesidir. Yakın zamanda George Orwell’in “1984”ünün ve Franz Kafka’nın “Dava”sının Rusça çevirilerini yayınladı.
Bunun gibi daha fazla hikaye şu adreste mevcuttur: bloomberg.com/opinion
Kaynak : https://worldnewsera.com/news/entrepreneurs/analysis-as-ukraine-war-drags-on-expect-more-cruelty-to-pows/