Kurşuni bir öfke
Alnına çekmiş kömür karasını.
Sınıflara ayrılmışlar
Dereceleri arttıkça,
Artan öfke kurşunisi bu.
Bir el bulup kusuyorlar
Saklayıp içinde
Kurşunlanmış yerlerini.
Imgeler, semboller,
Ortak dil, hüznün ortaklığı.
Öfkesini bileyen
Sivri yerleriyle konuşan
Itaatkâr bir kamış kurşunisi.
Salınıp salınıp
Acı yerlerimi kurşunlar.
Bu semboller ;
Aynı ağız, aynı dil…
Aynı değil insanlar.