Evde Eğitim
Evde eğitim, bir kurumdan ziyade evde yer alan eğitim yöntemidir. Büyük ölçüde Batı toplumlarında, çocukların eğitiminin bir hükümetten ziyade ebeveynlerin hakkı olduğuna inanan geniş bir aile sosyal hareketinin temsilcisidir. 20. yüzyılın sonlarında başlayarak, evde eğitim hareketi büyük ölçüde bazı gruplar arasında devlet okullarının müfredatına karşı bir tepki olarak büyümüştür. 19. yüzyılın ortalarından itibaren Amerika Birleşik Devletleri’nde zorunlu okula devam yasalarının yürürlüğe girmesine kadar, çıraklık ve ortak faaliyetler küçük çocukların öğrendiği başlıca yolları oluşturuyordu. Bununla birlikte, bireysel eğitimin yerini, çocuk işçiliği yasaları ve daha fazla çocuğu okullara yerleştiren diğer sosyal değişimlerle beslenen sistematik grup yöntemleri almıştır. Amerika Birleşik Devletleri’nde 20. yüzyılın başlarında tamamlanan bir süreç olan evrensel zorunlu okul yasalarının yürürlüğe girmesinden kısa bir süre sonra, bazı ebeveynler ve eğitimciler baskın okul sisteminden memnun kalmamışlar ve evde öğrenme de dâhil olmak üzere alternatifler önermişlerdir.
Evde eğitimle ilgili ilk dergi, uygulamada yer alan ailelerin fikirlerini ve hesaplarını paylaşmak için Holt, evde gerçekleşmesi ve okulun öğretme ve öğrenme tekniklerini gerektirmeyen öğrenmeyi tanımlamak için okulsuz eğitim kelimesini türetmiştir. Ancak o zamandan beri evde eğitim, okul dışındaki birçok öğrenme türü için yaygın olarak kabul edilen bir terim haline gelmiştir.
Araştırmalar, evde eğitimin hem sosyal hem de standart akademik önlemlerle başarılı olduğunu tutarlı bir şekilde göstermiştir. Bazı araştırmalar, devlet okullarında ve özel okullarda öğrenim gören öğrencilerle karşılaştırıldığında, evde eğitim gören bireylerin, lise başarı testlerinde ve ABD merkezli ACT ve SAT gibi kolej ve üniversite giriş sınavlarında tipik olarak ortalamanın üzerinde puan aldığını ileri sürmüştür. Destekleyenler, çocuklarının okul dışındaki çeşitli ortamlarda aile dışı üyelerle sosyalleştiğini ve evde eğitimin demokrasiyi ve sosyal uyumu baltalamadığını iddia etmektedir. Bazı ebeveynler çocuklarına tüm dersleri öğretse de, diğerleri özellikle lise düzeyinde belirli konular için dışarıdan yardım almaktadır. Bilgisayar sahibi olanlar, internetin sağladığı kaynaklara ek olarak çok çeşitli eğitim yazılımlarına da erişebilmektedir. Ayrıca, bazı topluluklar ve okullar, ev okulu öğrencilerinin okul kütüphanelerini, sınıflarını ve bilgisayarlarını kullanmalarına izin vermektedir. Florida da dâhil olmak üzere bazı eyaletler, evde eğitim görenlerin lise sporlarına ve diğer müfredat dışı etkinliklere katılmasına izin vermektedir, ancak çoğu vermemektedir. Evde eğitim destekçileri, aksi takdirde takım sporları için yerel ve ulusal spor derneklerini kullanmakta veya kendi takımlarını oluşturmaktadırlar.