Bana şu yaşıma dek, ne babam ne de bir büyüğüm şuna oy ver, şuna inan demedi; evleneceğim dediğimde, seviyor musun diye sordular, kimlerden diye soran olmadı; babam komşumuzun kaldırımını da bana süpürtür, işçisinin parasını teri kurumadan verirdi...
Eskimi değil yenimi paylaşmayı, kimseyi hor görmemeyi öğrettiler... Öleceğini bilsen yalan söyleme, kula kulluk etme; aldatma, aldanma; üzme ,üzülme diye tembihlediler.
Yani kardeşim diyeceğim o ki,
yolumun Gezi Parkı'na düşmüş olması tamamen mecburiyettendi :)