Kedilerde partus (doğum) sorunlarının nadir olduğuna inanan birçok yazar olsa da, diğerleri seçici üreme süreci ilerledikçe bu sorunların daha yaygın hale geldiğini düşünmektedir. Bunun etkisi, 700’den fazla üreme kedisi üzerinde yapılan bir araştırmada görülmüştür. Bu araştırmada, Siam ve Pers kedisi gibi ekstrem görünüme sahip kedilerin zor doğum süreci yaşama oranlarının oldukça yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sırasıyla %10 ve %7.1 olarak belirlenen bu oranlar, normal görünüme sahip kedilerde sadece %2.3’lük bir oran göstermektedir. Bu nedenle normal partus sürecinin ayrıntıları hakkında bilgi sahibi olmak oldukça önemlidir, böylece bir sorun ortaya çıktığında bunu fark edebilirsiniz. Hamilelikte, fetüsler uterusun her bir boynuzunda düzenli bir şekilde yerleşirler. Her fetüs, kendi zarları içinde bulunur ve beslenmesini sağlayan kendi plasentasına sahiptir. Uterus, çap etrafında ve uzunlamasına kasılabilen, sosis şeklinde kaslı bir torba olarak düşünülebilir. Her fetüs, kaygan sıvıyla dolu, oldukça dayanıklı çift katmanlı bir zar içinde bulunur. Bu zar, hem koruma ve kayganlık sağlar hem de uterus doğum sırasında önünde gevşeyip arkasında kasılınca gerilme ve genişleme kuvveti sağlar.
Geç gebelik ve doğumalara yönelik öncü belirtiler
Kedilerin gebelikleri genellikle 63 ila 65 gün sürer; ancak, bazı kedilerin normal bir yavruyu daha kısa veya daha uzun süre taşıması alışılmadık değildir (58 ila 70 gün aralığında). Kedinin davranışı, gebeliğin son haftasına kadar pek değişmez. Ancak o son haftada, en uygun doğum yatağını bulma arayışı baskın hale gelir. Bu dönemden itibaren kediler gözetim için kısıtlanmalıdır. Genellikle doğum anında kedilerde iki tür davranış görülür: bağımsız tür, insan temasından uzakta karanlık ve kapalı bir alan bulmak için aşırı uzunluklara gidecekken; bağımlı tür ise sahibinin yanında rahatlık aramak için eşit uzunluklara gidebilir ve doğum için sahibinin yatağını en iyi yer olarak seçebilir.
Kesintili doğum
Adına “kesik doğum” denilen durum kedilerde o kadar yaygındır ki normal bir durum olarak kabul edilir. Bu durumda, bir veya daha fazla yavru doğduktan sonra anne kedinin kasılmaları durur ve oldukça mutlu bir şekilde dinlenirken doğmuş olan yavruları emzirir. Anne kedi yemek ve içecek kabul eder ve her yönden tamamen normaldir, ancak büyüklüğünden ve şeklinden, aynı zamanda fetal hareketlerin varlığından, doğmamış yavruların hala beklediği açıktır. Bazı bağımlı kediler, sahibinin dışarı çıkması durumunda doğumu kasıtlı olarak geciktirebilir veya durdurabilir. Bu dinlenme evresi, 24 veya 36 saate kadar sürebilir; ardından kasılmalar yeniden başlar ve geri kalan yavrular normal ve kolay bir şekilde doğar.
Doğum anomalileri – distoksi
Zor doğum olarak bilinen Dystocia, anne kedide veya yavrularda ortaya çıkan sorunlara bağlı olarak anne veya yenidoğan kaynaklı olarak sınıflandırılabilir. Dystocia, doğum kanalının tıkanıklığından veya rahim kasının fonksiyonel eksikliğinden kaynaklanıp kaynaklanmadığına göre de sınıflandırılabilir.
Tıkanıklık kaynaklı dystocia, yavru kedilerin ve annenin doğum kanalının boyutu arasındaki oransızlık nedeniyle oluşur. Anne doğum kanalının yetersiz boyutuna yol açan faktörler arasında anne iskeletinin bozuklukları (iyileşmiş pelvik kırıklar), pelvik yumuşak dokular (şiddetli kabızlık) veya rahim torsiyonu veya yırtılma yer alır. Tıkanıklık kaynaklı dystocianın yavru kaynaklı nedenleri, yanlış pozisyon, ciddi yavru sakatlanması (örneğin, hidrosefali, Siyam ikizleri), yavru büyüklüğü veya yavru ölümü gibi durumlarla ilişkilidir.
Fonksiyonel dystocia genellikle atoni olarak adlandırılır ve primer veya sekonder olarak görülebilir. Primer atoni, kedilerdeki dystocianın en yaygın nedenidir. Rahim normal doğum kanalından normal yavruların atılması sırasında rahimde hiç veya sadece zayıf, seyrek kasılmaların olmaması durumunda ortaya çıkar. Primer atoni, stres, yaşlılık, obezite, sağlık sorunları veya belirli ilaçların kullanımıyla ilişkili olabilir. Çok küçük veya çok büyük yavruların, sırasıyla yeterli veya aşırı rahim genişlemesine yol açabileceği ve bu durumun primer atoniye neden olabileceği öne sürülmüştür. Ancak, son çalışmalar primer atoniye bağlı dystocia olan kedilerin yavru sayılarının diğer nedenlerle dystocia olan kedilerin yavru sayılarından farklı olmadığını bulmuştur. Strese bağlı primer atoni, aynı zamanda “histerik atoni” olarak da adlandırılır ve özellikle Oriental, Siyam ve Burmese cinslerinde görülür. Bu durumda, ilk aşamada aşırı endişe nedeniyle ilerleme tamamen durur. Etkilenen kedi belirgin bir şekilde sesli bir şekilde rahatsızdır, sürekli ağlar ve dikkat isteyebilir. Pozitif bir histeri durumunda, hemen rahatlama sağlamak için sakinleştiricilerin kullanılması mümkündür. Acil durumlarda bunun veteriner hekim tarafından enjeksiyon yoluyla uygulanması gerekebilir, ancak bu şekilde tepki verebileceği bilinen kedinin sahibi ağızdan verilebilen tabletlerle donatılmış olabilir ve aynı etkiye sahip olabilirler.
Birinci aşamanın anormallikleri
Birinci aşamadaki anormallikler, primer inertianın tüm formlarını ve nadir görülen torsiyon veya uterus yırtılması gibi durumları içerebilir. Bu son iki durum, gebeliğin ilerleyen dönemlerinde veya birinci aşama doğumda büyük acil durumlarla sonuçlanabilir. Torsiyon, uterusun dönmesini ve kan akışının kesilmesini ima eder, bu da içindeki fetüsün veya fetüslerin doğumunu imkansız hale getirir. Ayrıca, çok hasta ve şoka girmiş bir kediyle oldukça belirgin bir acil duruma yol açar. Torsiyon genellikle zorlu hareketler sırasında, özellikle ağırlıklı gebelik döneminde yaptığı sıçramalarda meydana geldiği varsayılır. Yırtılma genellikle araç darbesi veya diğer şiddetli travmalar sonucu oluşur veya tam bir tıkanıklığa şiddetli şekilde zorlanma sırasında meydana gelebilir. Partüsyon sırasında meydana gelen bir yırtılma, torsiyonla benzer şekilde akut acil durum belirtilerine neden olur. Hamileliğin erken dönemlerinde yırtılmanın meydana gelmesi ve fetüs(ler)in maternal karın boşluğunda gelişimlerine devam etmesi bilinmektedir. Bu durumlarda, plasenta, karın organlarından birine bağlanır, ancak bu tür fetüslerin tam süreli olarak gelişmesi ve tabii ki karın operasyonu olmaksızın doğması mümkün değildir.
İkinci aşamanın anormallikleri
Birincil uyumsuzluk, uzun süren ikinci aşama doğumun ardından ortaya çıkar ve genellikle tıkanma distoksi, kas yorgunluğu veya aşırı ağrı ile ilişkilendirilir. Tıkanma distoksi, birçok nedenden dolayı ortaya çıkabilir, ancak muhtemelen en yaygın nedenler annenin bir pelvik kırık sonucu pelvik yapısal bozukluğu ve fetusun yanlış pozisyon/baş pozisyonu olabilir. Zaten açıklanmış olan kesintili doğum, açıkça bir uyumsuzluk olmadığı için, iş normal şekilde devam eder ve yavru kediler canlı ve sağlıklı doğar. İkisi arasındaki önemli bir fark, ikincil uyumsuzluğun önceki zorluk veya gecikme sonucunda ortaya çıkması ve kedinin genellikle huzursuz ve tükenmiş olmasıdır.
Fetusun yanlış pozisyonu, baş pozisyonu ve vücut pozisyonu tümüyle distoksiye neden olabilir. Sunum, fetüsün nasıl geleceğini gösterir (yani, baş veya kuyruk önce), pozisyon, fetüsün hangi yöne döndüğünü belirtir (yani, dönmüş veya dönmemiş) ve duruş, baş ve ekstremitelerin yerleştirilmesini belirtir (yani, uzatılmış veya bükülmüş). Bazı insanlar, kedilerde fetusun yanlış pozisyonunun nadiren distoksiye neden olduğuna inanır, ancak servikal gevşeme problemleri veya göreceli fetusun büyüklüğü gibi diğer sorunlarla birleştiğinde distoksiye yol açabilir. Bununla birlikte, başkaları fetusun yanlış pozisyonunun fetus kaynaklı distoksinin en yaygın nedeni olduğunu bulmuşken, göreceli fetusun büyüklüğü çok nadirdir.
Malpresentasyon
Kuyruk önde gelen yavru kediler oldukça sık şekilde meydana gelir, hatta bu durum neredeyse normal bir durum olarak kabul edilebilir ve doğumda genellikle gecikmelere neden olmaz. Ancak, ilk yavru kuyruk önde ise, sıvı dolu zarların ardından iten kama şeklindeki başın olmaması nedeniyle gecikme olabilir. Yavru genellikle sonunda doğar. Bununla birlikte, plasenta ayrılmasından burnunun zarlardan serbest kaldığı süre kadar uzun süre geçmesi durumunda, kendi fetüs sıvılarında boğulma riski artar.
Malpozisyon
Malpozisyon, başın konumuyla ilgili olarak en önemli durumdur. Brakiysefalik kediler, fetal başın ilk kez maternal pelvisin açılımıyla karşılaştığı noktada zorluk yaşayabilirler. Uzun ve sivri burun eksikliği, başın bir tarafa, ön bacakların arasına veya göğüse doğru sapmasının riskini artırır. Bazı durumlarda, bir veya her iki ön bacak vücut boyunca geriye düşebilir ve arka veya kuyruk önce gelişte bir veya her iki arka bacak da vücut boyunca öne doğru tutulabilir, böylece makat pozisyonunu verir. Tüm bu durumlar ya geçici bir gecikme oluşturabilir ve kedide ek çabalar gerektirebilir ya da en kötü durumda tam tıkanıklığa neden olabilir.
Engelleyici davranış
Kedinin annesinin pelvisinden geçerken ve vulvadan çıkarken, inhibisyonlu histerik davranışın geç ortaya çıkması gecikmelere neden olabilir. Bu durum bazı acılarla birlikte gelir, bu noktada kedi denemeyi bırakır gibi görünür ve yardım bekler veya talep eder. Eğer yardım hemen gelmezse, özellikle kuyrukla çıkıyorsa, söz konusu yavru ölebilir.
Ebelik
Sahipler, sorunları erken tanımak için neler yapılabileceğini ve nasıl önlenip üstesinden gelinebileceğini bilmek isteyebilirler.
Vurgulanması gereken nokta, normal bir kedinin herhangi bir müdahaleye ihtiyaç duymadığıdır. İyi bir ebe, temel olarak başıboş bir gözlemcidir, ancak ortaya çıkan sorunlara kadar. Ebe, mümkün olduğunca ideal doğurma yatağını sağlamalıdır; sıcak, konforlu ve güvenli olmalı, ancak gözlemlenebilir olmalıdır. Yani, sınırlı bir alanda özgürlüğü kısıtlayan, ancak göreceli bir özgürlüğe izin veren mutlu bir denge sağlamalıdır. Doğumun ilk aşamasında, olaylara bağlı olarak ya manevi destek sağlamalı ya da müdahale etmeden beklemelidir. Bu kedinin daha önceki doğumlarıyla ilgili bir geçmişe ve mümkünse önceki nesiller ve ilgili hayvanlarla ilgili bilgilere sahip olmalıdır. Gebelik sürecindeki değişiklikleri gözlemlemeli, karın şişkinliği derecesini, sıvı miktarını ve beklenen yavru sayısı hakkında bir fikre sahip olmalıdır. Kraliçenin yuva yapma veya sahibinin yatağına veya havalandırma dolabına gitme gibi davranış değişikliklerini gözlemlemiş olmalıdır. Eğer gerekiyorsa yardım veya muayene için olanaklar (uygun masa, akan sıcak su, sabun ve havlu) hazır bulunmalıdır. İç muayene, uyuşturulmamış kediler tarafından hoş karşılanmaz ve uzman olmayan kişiler tarafından yapılmamalıdır. Sorunlar öngörülüyorsa, veteriner hekim önceden uyarılmalı ve doğum tarihinin muhtemel olduğu bilgisi verilmeli ve doğumun başladığından haber verilmelidir, böylece yardım çağrısı gerekiyorsa beklenir ve zamanında yanıt verilebilir.
Tedavi
Gözlem değerinin ve kedinin davranışlarını bilmenin yanı sıra, yetiştiriciler bazı doğum sorunlarının tedavisinden sorumlu olabilir ve bazı durumlarda da olmalıdır. Sorunun tanınmasının sırrı, eğer varsa, gecikmenin tanınmasında yatmaktadır. Histerik, bağımlı kedi yeterince açık ve gerekli sakinleştirici ilaç varsa kolayca başa çıkılabilecek bir durumdur. Doğumun ilerleyen sürecindeki gecikmelerin tanımlanması yine davranışın gözlemiyle mümkün olacaktır. Normal bir kesintili doğumda, kedinin rahatsız olmadığı, normal iştahı olduğu ve zaten doğmuş olan yavrularla tamamen mutlu olduğu açık olacaktır. Normal bir doğum sırasında kasılmalar, ne kadar güçlü olursa olsun, yavruyu ilerlemesini sağlayacak şekilde etkilidir ve ağrıya yol açmamaktadır. Öte yandan, tıkanma durumunda, sonuç vermeyen bir şekilde kasılan, soluklanan, ağlayan veya yorgun görünen, huzursuz ve rahatsız olan ve sonunda yeterli gücü toplamaya çalışmak için bir sonraki, azalmış bir çaba için vazgeçen bir kedi görülür. Bu, yardıma ihtiyaç duyan kedi demektir.
Kuyruk altındaki perineal bölgeden dışarıdan hissedildiğinde, bir yavrunun pelvisin içinden geçip geçmediği anlaşılır ve vulvada burun veya ayaklar ve kuyruk göründüğünde, yavrunun hayatta kalabilmesi için doğumun yakın olması gerekir. Eğer ilerleme kaydedilmiyorsa ve yavru net olarak görülebiliyorsa, veteriner hekimin tam olarak yerleşkede yaşamıyorsa, veteriner yardımı o belirli yavru için zamanında gelmeyebilir. Vulvada hiçbir şey hissedilemiyorsa ve gecikme açıkça daha ileride ise, o zaman profesyonel yardım için zaman gelmiştir.
Ciddi distosi tanısı ve tedavisi veteriner hekimin elindedir. Kedinin küçük boyutu nedeniyle, vajinadan içeriden malpozisyonlarını manipülatif olarak düzeltmek nadiren mümkündür ve zaten bu, usta ellerin işidir. Buna karşılık, karından dışarıdan yapılacak manipülasyon, bazı malpozisyonlar gibi yanlış yönlendirilmiş bir başın düzeltilmesinde yardımcı olabilir; burada da profesyonel beceri gereklidir. Gerçek bir gecikme durumunda çoğu kez sezaryen operasyonu tercih edilen yöntemdir ve kedinin çaresizce hasta veya çok yorgun olmadığı sürece güvenli ve rutin bir işlemdir. Günümüzdeki anestezi yöntemleri, bir zamanlar olduğu gibi, yavrunun solunumunu baskılamaya çok daha az eğilimlidir ve hatta büyük krizlerde bile kedinin akut karın acil durumuyla başa çıkma yeteneği son derece iyidir ve cerrahi her zaman değerlidir.
Sahibinin yardımcı olması gereken durum, vulvasından görünür şekilde sarkmış bir yavru ile uğraşan kediye aittir. Eğer başıyla birlikte geliyorsa, öncelikli olarak burun ve ağızlarındaki membranları temizlemek, solunumun gerçekleşmesine izin vermek için acil bir gerekliliktir. Ardından, yavru nazikçe çıkarılmalı, çekilme yönü sırasıyla serbest bırakılarak ve her zaman hafifçe aşağı doğru yönlendirilerek değiştirilmelidir. Yavrular doğduklarında kaygan ve ıslaktır, bu yüzden temiz havlular veya yumuşak kağıt havluları tutmak için yardımcı olabilir. Eğer sadece kuyruk ve arka ayaklar gözüküyorsa, doğum daha da acildir ve kaygan bir nesne tutma sorunu daha zor olur, ancak aynı ilke geçerlidir. Ayakları hockların üstünden tutun, nazikçe yanlara doğru çıkarın ve kedi birkaç derece döndürülemezse ve ilerleme katılığında birkaç gerilmeyle sağlanamazsa, çekme yönü sırasıyla değiştirerek, nazikçe döndürme işleminden sonra devam edin. Burada kullanılan çekme ve gerilme terimleri, kedinin olduğu noktada zedelenme olmadan ilerlemenin devam etmesi için aralarında anlaşılırılığı gerektiren hassaslık anlamında muhtemelen yanıltıcıdır. Acele etmek için yavaş davranın. Hemen yavru dışarı çıkar çıkmaz, ağız ve burun içindeki tüm membranları ve sıvıyı temizleyin.
Yavru kedinin canlandırma yöntemleri
Normal bir anne kedi genellikle yavrularını temizleme ve kurulama konusunda insanlardan daha iyi bir iş çıkarır, bu yüzden gereksiz müdahalede bulunmayın. Ancak, bir yavru yardım gerektirdiyse ve soluk almıyorsa veya nadir durumlarda annelik içgüdüsü eksik gibi görünüyorsa ve yavru yok sayılıyorsa, onu canlandırmak aciliyet gerektiren bir durumdur. Kedinin kendi yöntemlerinin gözlemi, en iyi avantaja sahip olmak için taklit edilecek sırayı gösterir. Kedinin ilk hareketi, yavrunun burnunun ve ağzının açık olup olmadığına bakmaktır. Ardından, bir ısırma/yalama hareketiyle kedi göbek bağını kavrar, ardından çiğner ve böylece karın göbek bölgesine uyaran sağlayarak solunumu başlatır. Bu yeterli değilse, bu bölgenin enerjik bir yalama masajı takip eder. Son olarak, daha genel bir kurulama yalama ve bağırsak ve mesane hareketini başlatmak için abdomen ve anüs bölgesinin biraz dikkat çekilir. Sonra, gerekiyorsa, annelik meme uçlarına yönlendirilir. İnsan taklidi, gerçek bir acil durumda aynı planı takip edebilirken eklemelerle devam edebilir.
Yavrunun burnundan zarları yırtın, burnunu silin ve ağzını açın, yavru başını yere eğin ve herhangi bir sıvıyı temizleyin. Eğer bağ doğum sırasında kopmadıysa, onu yavrudan iyi bir şekilde bir inç uzakta koparın ve zarları çıkarın. Karmaşık kesme ve bağlama işlemi gerekli değildir. Kedi onu çiğneyerek kopar, kanamayı önlemek için künt bir ezici etki sağlar; ilk iki parmak ve başparmak arasında yırtmak bunu aynı şekilde yapar. Yavru desteklenmeli ve bağ yavru ucunda tutulmalıdır, bu şekilde yavru çekilme riski en aza indirilir. Eğer yavru soluk almıyorsa ve açıkça güçlü değilse, veya su ile soluk almışsa, hava yolundan kalıntı ve sıvı temizlemek gereklidir. Eğer nazik bir emme ekipmanı varsa, hava yolundaki kalıntıları emerek temizlenebilir. Bu, bir Jackson kedi idrar kateterinin 5-10 ml şırınga ile birleştirilerek de yapılabilir. Bu aynı zamanda yavrunun hapşırmasını ve öksürmesini sağlamak için burnunu/boğazını uyararak yapılabilir. Geleneksel olarak kullanılan yöntemlerden biri yavruyu sallamaktır. Bunun için, yavruyu avuç içine yerleştirin, sırtı avuç içine ve boyun işaret parmağı ile üçüncü parmağın arasında, başı parmaklar arasından dışarıya çıkarılmış şekilde. Parmaklarla yavruyu kuşatın ve eli avuç içi aşağıya dönerek uzatılmış koluyla hafifçe sallayın; önce masaya veya diğer çıkıntılara çok yakın olmadığından emin olun yoksa felaket yaşanır. Sallama hareketi, sıvıları hava yollarından çıkarmak için etkili olacaktır ve bir silme işlemiyle burun ve ağız temizlenir. Sallama aynı zamanda solunumu uyarır. Dikkat edin; çok hareketli bir şekilde yapılırsa bu yöntem beyin kanamasına yol açabilir. Sonraki hareket, karın duvarının yalanması ve solunumu uyarmaktır. Temiz bir havlu ile bir okşama, ovmalama hareketini içerir. Yavru düzenli solunum gösteriyorsa, bunu canlandırıcı bir genel ovmayla takip edebilirsiniz. Yavru soluk almıyorsa, yapay solunum şekli gerekebilir. Ağızdan ağza solunum faydalı olabilir, ancak çok dikkatli bir şekilde uygulanmalıdır. Hatırlanması gereken birkaç önemli nokta vardır. Sıvıları ve kalıntıları daha da aşağıya üflemek faydasızdır; önce bunları temizlemek gerekir (yukarıya bakınız). İkinci olarak, yavru akciğerlerin insanlara kıyasla kapasitesi çok azdır. Çok nazikçe üfleyin ve bir soluk alma için bir mola verin. Bu döngüyü üç ile beş saniye arasında tekrarlayın. Bir endotrakeal tüp veya tatlı pipet aracılığıyla yavrunun hava yoluna üflümek, yavru akciğerlerinin aşırı şişmesi riskini azaltmaya ve doğrudan ağızdan ağıza üflemeden daha hijyenik olabilir. Yeni doğan hayvanın nefes almasını sağlamak için çeşitli diğer yöntemler de kullanılmıştır. Bunlar arasında yavru dili üzerine bir parmak ucuyla aktarılan brendi veya diğer içkiler, parmak ucuyla göğse hafifçe ama nazikçe vurmak ve sıcak ve soğuk su uygulamaları sayılabilir.
Bazı bu teknikler işe yarayabilirken, daha güvenilir bir tedavi, yavrunun dilin altına bir damla doxapram uygulamaktır. Şüphe varsa, yavruyu uyarmaya devam edin; bazıları doğumdan sonra 30 dakikadan fazla sürede canlandırılabilir. Bununla birlikte, solunumdan önceki süre ne kadar uzun olursa, hipoksi nedeniyle beyin hasarı veya körlük riski o kadar yüksek olur.
Sıcaklık
Yenidoğan için sıcaklık oldukça önemlidir. Kedi yavrusu üşümeyle tepki veremez ve vücut ısısını kontrol edemez. Normalde, sıcaklık doğrudan anneyle vücut temas yoluyla elde edilir ve anne tarafından tercih edilen bir kapalı doğum yatağıyla korunur. Yardım gerekiyorsa akılda tutulması gereken ilk nokta, yeni doğan ıslak bir kedi yavrusunun hızla ısısını kaybetmesidir, bu nedenle hızlıca kuruluk sağlamak için hızlı bir ovma işlemi yapılması gerekmektedir. Eğer anne hasta ise veya işbirliği yapmıyorsa, sıcak ve iyi kaplanmış bir sıcak su torbasıyla temas sağlanmalı ve üzerine bir örtü örtülerek ısının korunması sağlanmalıdır. Torbanın çok sıcak olması nedeniyle yanıklar oluşturmamak için dikkatli olunmalıdır. Kabul edilebilir bir alternatif, genellikle domuzlar ve yavrular için kullanılan ve kolaylıkla bulunabilen kızılötesi lambadır. Dezavantajları ise, birçok kedinin kullanımı için gereken açık yataktan hoşlanmaması ve anne ile yavru arasındaki yakın normal emzirme temasını engelleyerek hem anneyi hem de yavruları çok sıcak yapması olabilir.
Doğuştan gelen kusurların önemi
Doğumda açıkça belirgin olan ve doğum sırasında sıkıntıya neden olabilen doğuştan gelen bozukluklar arasında şunlar bulunur:
Şiddetli hidrosefaliyle belirgin olarak kafa büyümesi. Anasarka veya genel ödem (dokuların su toplaması). Spina bifida veya sırtın yetersiz gelişimi. Fıtık veya karın duvarının yetersiz gelişimi. Büyük şekil bozukluğu veya uzuv eksikliği
Birçok ciddi kalıtsal anomali doğumda belirgin değildir ve gözler, işitme ve kalp anomalileri bu kategoriye girer. Eklem ve uzuv anomalileri şüpheli ise, uzvun ciddi kısalığı gibi tamamen apaçık olmadıkça dikkatli değerlendirilmelidir. Doğumda eklemler çok eksik yapıdadır ve en belirgin “çift ekleklilik” veya uzuvların dönüşümleri genç kedi hareketli hale gelirken kendiliğinden düzelir. En zor karar genellikle, anne tarafından sürekli reddedilen normal görünüme sahip yavrudur. Bu durumda seçenek, el ile büyütme, emzirme arasında olup, bu bağlamda, tamamen el ile büyütülen yavru, kendi türüne karşı davranışsal tepkiler açısından dezavantajlı olacaktır.
Post-doğurma veya doğum sonrası komplikasyonlar
Arada bir kedi, doğum sonrası tamamlandığı görünen son fetal zarları geçiremeyebilir. Muhtemelen huzursuzluk ve karın ağrısı belirtileri gösterecek ve doğumdan sonra 24-72 saat boyunca yavrularıyla yerleşmek istemeyebilir. İştahı muhtemelen zayıf olacak ve kahverengi bir vajinal akıntı görülebilir. Muayene yükselmiş bir ateş ve karın duvarı üzerinden yapılan muayenede zarlar içeren kalınlaşmış bir rahim alanı ortaya çıkaracaktır. Geniş spektrumlu antibiyotik kullanımı gereklidir ve kalın zarların atılmasını sağlamaya yardımcı olabilir. Eğer bu başarısız olursa, acil bir yumurtalık ve rahim ameliyatına ihtiyaç duyulabilir.
Metritis (rahim iltihabı) nadiren, genellikle doğumdan sonraki üç gün içinde ortaya çıkar. Kedi, fetal zarlardan arındırma sorunundan daha belirgin bir şekilde hasta olacaktır. Donuk ve halsiz olacak, yavrularını umursamayacak, yemek reddedecek, polidipsi (aşırı su içme) geliştirecek ve kusma yapabilir. Cerahatli, kötü kokulu bir vajinal akıntı ile ateş mevcut olacaktır. Karın muayenesi, kraliçeye ağrı yapabilir ve rahim genellikle kalınlaşmış hissedilir. Antibiyotikler ideal olarak kültür ve duyarlılık testine göre seçilmelidir. Ancak, birinci basamak tedavi genellikle geniş spektrumlu bir antibiyotik, örneğin amoksisilin-klavulanik asit veya sefalosporindir. Eğer bu başarısız olursa, acil bir yumurtalık ve rahim ameliyatına ihtiyaç duyulabilir.
Rahim sarkması, rahmin vulvadan çıkmasını tanımlar. Acil doğum sonrası bir acil durum olarak nadir görülür. İnvajine rahim görüntüsü açıktır. İlk olarak, doğum tamamlandığı halde kedinin gerginleştiği ve rahatsız olduğu fark edilir. Tedaviye gecikme durumunda, kedi hızla donuk, şok olmuş ve halsiz hale gelir, rahim yırtığı olan bir hayvana benzer bir şekilde. Rahim sarkması, hemen tıbbi destek ve cerrahi müdahale gerektiren bir acil durumu oluşturur.
Memelerin iltihaplanması olan mastit, bazen erken laktasyon döneminde ortaya çıkar. Genellikle bir memeyle sınırlıdır ve basit bir sıkışma veya aşırı doluluk sonrasında gelişebilir. Etkilenen meme gerilmiş, sıcak, ağrılı ve büyümüş olacaktır. Sadece doluysa, sıcak uygulama ve ardından nazik masaj ile normal süt memeden çıkarılabilir ve durum, ilgili meme sağma yaparak hızla rahatlatılabilir. Eğer bir apse mevcutsa, kedi iştahsız olacak, donuk ve ateşli olacak, meme içinde ağrı ve şişliklerin yanı sıra, cerahatin birikmesiyle biriktirilen veya morumsu bir alana sahip olacaktır. Antibiyotikler vazgeçilmezdir. İdeal olarak, kültüre ve duyarlılığa göre seçilmelidir, ancak birinci basamak tedavi genellikle geniş spektrumlu bir antibiyotik, örneğin amoksisilin-klavulanik asit veya sefalosporindir.
Teoride, laktasyon tetanisi doğum sırasında veya herhangi bir zamanda ortaya çıkabilir. Erken vakalar köpeklerde iyi bilinir. Ancak, kedilerde çoğu vaka genellikle laktasyonun daha ilerleyen dönemlerinde, genellikle doğumdan 17 gün ila sekiz hafta sonrasında ortaya çıkar. Durumun kesin nedenleri bilinmemekle birlikte, kan dolaşımında dolaşan kalsiyum miktarında ani bir düşüşü içerir. Şüphesiz, süt üretiminin talepleriyle ilgilidir ve etkilenen kedinin genellikle emzirmesi gereken oldukça büyük bir yavru sayısı vardır. Durumun başlangıcının ilk belirtileri genellikle koordinasyon eksikliği ve tetanik kas spazmlarıyla beraber daha sonra kollaps ve koma gelişir. İntravenöz kalsiyum preparatlarının kullanımı durumun spektaküler bir şekilde tersine dönmesine yol açar. Kurtarımın sürdürülmesi için daha sonra derialtı enjeksiyonu gerekebilir. Yavrular, yeterince büyükse kedinin yanından alınmalıdır, aksi takdirde sayıları azaltılmalı veya ek besleme yapılmalıdır. Etkilenen bir kedi gelecekteki yavruların sadece birkaçını büyütmesine izin verilmelidir. Laktasyon tetanisi genellikle her doğumdan sonra ortaya çıkar, bu nedenle tekrar çiftleşme ve koruyucu önlemler almak veya alternatif olarak kısırlaştırma düşünülürken bu gerçek hatırlanmalıdır.