Ah şu siyah yok mu, ışığın olmama hali hani. Ne kadar çok severim onu, içinde azıcık beyaz ile, yani ışığın var olan azıcık haliyle. Karadeniz Ereğli’de arazide dolanıyordum. Çok sevdiğim bulutlar vardı her yerde, kasvetli ve halk arasında kötü hava denilen o gökyüzü, siyah ve coşkulu olmaya adayken önümde uzanan arazide su birikintileri siyahın içinde azıcık beyaz olmak için parlamaktaydılar. Üstelik muhteşem formuyla bir ağaç da vardı ortamda. Tabii ki uzunca baktım, yaşadım ve çektim.
Nikon D100 ile JPG kaydettim. Genele Photoshop’ta kontrast ve seviye ayarı (level) uyguladım, sonra siyah beyazın süreci başladı, ön planda uzanan yatay kara parçaları daha koyu tonlara taşıdım. Bolca siyah bir tad istedim. Araya da yatay uzanan daha açık tonda beyazları atınca yüksek kontrast elde ettim. Ağacın formu zengin bir doku sunarken, gökyüzü ile tonları karışmamalı böylelikle önde ve daha güçlü okunabilmeliydi, bunun için de dalların arasında yer alan gökyüzüne ait tonları, ağacın siyahından iyice uzağa, beyaza taşıdım. Gökyüzünün tadlarına geçtiğimde ise, özellikle sağda yer alan ilgi merkezi ağacın kareyi sağa düşürmemesi için gökyüzünde sol üstte yer alan bulutları daha koyu tonlara taşıyıp dengeledim. Fırça bazlı çalışıp, karanlık odada büzüp ışığı bölge bölge düşürdüğüm gibi, yaktım bulutlarımı tek tek. Yaşadım, çekip kaydettim, bastım ya da yaptım.
Kontrast Sayı 28, Mart-Nisan 2012