RAF Voyager, savaş uçaklarını olabildiğince uzun süre havada tutma görevini üstlenen bir uçan tankerdir
Bir Airbus A330 uçağının penceresinden dışarıya bakarken, yan yana uçan bir savaş uçağının görüntüsü pek çok insanın göremeyeceği bir şey. Ancak, RAF 10 ve 101 Filolarının üyeleri için bu günlük bir olaydır. Çoğu yolcu jetlerinden daha büyük, görünüşte standart görünümlü bir uçak olan RAF Voyager, hava kuvvetlerinin uçan feribotu ve yakıt ikmali olarak görevlendirilir. Bu yılki Ortak Savaşçı tatbikatı sırasında How It Works, cesur yürekli Voyager’a binme ve bu uçağın pilotları gökyüzünde tutmada oynadığı önemli rolü ilk elden görme fırsatı verildi.
Kara, gökyüzü ve denizi kapsayan geniş çaplı eğitim tatbikatına İngiltere ve NATO’dan 10.000’den fazla askeri personel katıldı. İki hafta süren etkinlik sırasında, savaş uçaklarına havadan havaya yakıt ikmali sunmak için RAF Voyager (A330 MRTT) dahil olmak üzere 59 uçak, katılımla gökyüzüne çıktı.
İskoçya’nın batı sahiline doğru ilerlerken, Typhoon dalgaları ve F-35 Lightning II jetleri, yakıt ikmali için pozisyon almak için anlık olarak kaybolmadan önce Voyager’ın her iki yanına yaklaştı. Konuşlandırılmış bir yakıt hortumuna bir bağlantı kurarak gerçekleştirilen genel işleyiş yakıt sepetine yavaşça yaklaşan ve ince çelik gagasını yerleştirerek jet yakıtı dolgusunu çekmek için – hepsi saatte 885 kilometre hızla giderken – mekanik bir sinek kuşunun hareketlerini taklit ediyor. Bir sonraki jetin yerine oturmaya hazır olması için yakıt ikmali yaklaşık beş dakika sürer.
Voyager, yakıt ikmal uçağı mirasının bir parçası olmasına rağmen, Birleşik Krallık’ın yakıt dağıtabileceği üç konumu ilk kez kullanan şirkettir. Daha önce havadan havaya yakıt ikmali yalnızca bir uçağın arkasında yapılabiliyordu. Ancak Voyager her iki kanadında da ek yakıt ikmal kapsülleri ile donatılmıştır.
Bu geliştirilmiş tasarım bazı zekice düşünülmüş kes yapıştır mühendisliğinin sonucudur. RAF görev sistemleri operatörü Martin Blythe, “Bu uçak sıfırdan inşa edildi, bir Airbus A340 kanadı kullandılar ve bir Airbus A330’a cıvataladılar” dedi. “Bir A340 dört motorlu bir yolcu uçağıdır, ancak Voyager iki motorludur. Diğer motorların olacağı yer, podlarımızı koyduğumuz yer.”
Bu podlar uçuş sırasında yakıt hortumlarının ve sepetlerinin tutulduğu ve yakıt ikmali için açıldığı yerdir. Havadan havaya yakıt ikmali, ticari bir uçuşun gittiği irtifadan çok daha düşük olan yaklaşık 6.000 metrede gerçekleşir. Voyager’da yalnızca doldurma ihtiyacı olan jetlere değil Voyager’ın kendisine de dağıtmak için tek bir yakıt deposu var. Bu, saatte altı ton civarında yanarak Voyager’ın diğer uçaklara sağlayabileceği yakıt miktarı ile kendisi için tutması gerekenler arasında bir dengeleme eylemidir. Ancak 100 tonun üzerinde akaryakıt tutabilme özelliği ile bu uçan benzin istasyonu saatlerce gökyüzünde kalabilir.
Blythe, “Bu uçak ne kadar yakıt taşıyabileceği konusunda oyunun kurallarını değiştiriyor.” diyor. “TriStar gibi eski uçaklar eşit derecede ileri gidebilirdi, ancak bu uçağın yalnızca bir hortumu vardı ve bu hortumun her bir kanatta biri kuyrukta olmak üzere üç hortumu var, bu yüzden bize faydası aynı anda uçağa yakıt ikmali yapabilmemizdir.”
Havadan havaya yakıt ikmali
Savaş jetleri uçan yakıt istasyonlarından nasıl benzin pompalar?
Hortum yerleştirme
Drogue olarak da bilinen yakıt hortumu ve sepeti, kanat bölmesinden serbest bırakılır ve alıcı savaş jetini karşılamak için yaklaşık 27 metreye kadar uzayabilir.
Dikkatli yaklaşma
Savaş uçağı yakıt probunu uzattıktan sonra yavaşça hızlanır ve yakıt toplamak için probu şişirilmiş sepete yerleştirir.
Doldurma istasyonu
Doğru konuma geldiğinde, yakıt valfi açılacak ve jet yakıtı hortumun içine bağlantı boyunca ve sonda aracılığıyla savaş uçağının yakıt deposuna akacaktır.
Çıkarma
Dolu bir yakıt deposu ile, savaş jeti hızını düşürür ve hortumdan uzaklaşarak, bağlantısı kesilirken yakıt sızıntısını önlemek için yakıt valfini kapatır.