Android ve iOS platformundaki uygulamalar arasında paylaşılan donanım veya veri kümelerinin çoğu, güçlü bir şekilde kontrol edilir ve yalnızca bilmesi gerekenler temelinde açık bir şekilde uygulamalar için sunulur. Bu, kullanıcının, örneğin, kötü amaçlı bir el feneri uygulamasının konumlarını ve kişi listesini yüklemediğinden emin olmasını sağlayabilir.
Ubuntu'daki masaüstünde, iki kontrol seviyesi etkin bir şekilde vardır: kullanıcı ve kök. Kullanıcı durumunda, çok kısıtlama yoktur. Internet'e bağlanabiliyor, beğendiği herhangi bir donanımla arayüz oluşturabiliyor ve
/home/user/ dosyasındaki herhangi bir dosyayı okuyabiliyor / yazabiliyor. Bu model, kullanıcının kullandığı bir uygulamanın meşru olmasını sağlamaya yetecek kadar yetkin olduğunu varsayar (ki bu da açık kaynaklı yazılımla çok kolaydır).
Yani sorum şu: mobil platformda uygulamanın yetenekleri üzerinde ne tür kısıtlamalar ve kontroller uygulanacak? Ve hepsi aynı işletim sistemi olduğundan, bu sistem masaüstüne nasıl taşacak? Tüm programlar korumalı mı?
Planı bilmek oldukça istekliyim:)
PS. iOS'un bunu Android üzerinden yaptığı şekilde beğendiğim bir şey, ilk kez çalıştırıldığında birçok izinlerin kullanıcı tarafından açıkça onaylanması gerektiğidir. Sonuç olarak, Facebook uygulamasını nerede olduğunuzu söylemek istemezseniz, sadece uygulamayı kaldırmanız ve Get Over It ™ uygulamasına sahip olmanız için Android'e karşı çıkabilirsiniz.
Görmek istediğim sistem , "Sadece bir kez" ve "Her zaman" seçeneğiyle izin istiyor olsaydı uygulamadayken bir komutu yürütmek için bu izne gerek duyar . Harita üzerinde kendinizi bulmak ister misiniz? Konum izni isteyin. Sadece bazı HTML5 API'lerinin işlenme şekli gibi.