NATO’nun "sonun başlangıcı", Charles Hoskinson’ın "Washington Examiner".
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Obama yönetiminin ABD-Rusya ilişkilerinin “sıfırlanması” fikrini, askeri uzmanlara göre, Rusya devlet başkanının NATO üyesi ülkeler arasında sürdüğü bir “kama” haline getirmeyi başardı.
“Yılın Mart 2014’inde Kırım’ı Ukrayna’ya ekleyerek”, Rusya’nın NATO’ya ve özellikle de Sovyetler Birliği’nin bir parçası olan Baltık ülkeleri (Estonya, Letonya ve Litvanya) üzerindeki baskısını artırdığı bir sır değil. İttifak liderleri yeni, "Kremlin'in daha agresif konumuna" direnmek için yollar bulmakta ve ittifak üyelerine güvenlikleri konusunda güvence vermektedir.
Bununla birlikte, mevcut ve eski yetkililer ve onlarla Rusya'dan bazı uzmanlar, Putin'in eylemlerinin İttifak’ı bölmeyi ve uluslararası güvenlik ilişkilerini gözden geçirmeyi hedefledikleri konusunda uyardı. Durum, Rusya'nın ihtiyaç duyduğu her yerde hareket ediyor gibi görünüyor.
“Birleşmiş NATO kuvvetlerinin eski genel komutanı emekli Deniz Piyade Komutanı James Jones,“ Soğuk savaş sonrası en büyük stratejik görevlerden biriyle karşı karşıyayız ”dedi. Daha önce, 2009-2010'te, bu adam Beyaz Saray Ulusal Güvenlik Danışmanı olarak görev yapmıştı.
“Sanırım,” yayına “Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü'nün sonu olabilir. Bence bu ciddi. Biz sadece arkanıza yaslanıp bunun olmasına izin veremeyiz. ”
Makalede, Rusya’nın Baltık’tan Karadeniz’e kadar bölgede bulunan “dış kenarlara” dayanan bir üs ağı olan bütün bir “çelik yay” inşa ettiği yazıyor. Böyle bir strateji, NATO devletleriyle yüzleşmek anlamına geliyor, Avrupa'daki ABD Deniz Kuvvetleri Komutanı ve Napoli'deki NATO Müttefik Komutanı Amiral Mark Ferguson'a inanıyor.
Rus uçakları NATO devletlerinin sınırları boyunca "deneme" uçuşlarını keskin bir şekilde artırdı. Gemiler de yoğun olarak su çeker.
İttifakın kilit sorunlarından biri, yeni Rus tehdidine ikna edici bir cevap. Üye Devletler Soğuk Savaşın sona ermesinden yirmi yıl sonra savunma harcamalarını arttırmalıdır.
Genel Sekreter Jens Stoltenberg, Norveç'teki NATO Parlamenterler Asamblesi'ndeki bir konuşmada Ekim 12’in hiçbir şey için olmadığını söyledi.
Ona göre, caydırıcılık kavramı, “eski moda” gibi görünse de, Batı’ya “diğerlerinin saldırmasını önleme” için yeterli güç veriyor. Ve bu son - "hiç de eski moda" değil. Güçlü olmakla, Batı savaştan korkmaz. Genel Sekreter, NATO’nun gücünün savaşları serbest bırakmak için değil, onları “önlemek” için gerekli olduğuna inanıyor.
Charles Hoskinson'ın makalesine göre bir tane daha “ittifakın istikrarı üzerinde ciddi bir tehdit var”. Bu “tehdit”, Kremlin'in bakış açısını desteklemeyi amaçlayan propaganda kampanyaları düzenleyen, devlete ait ve devlet destekli küresel medyanın etkinliğidir. Sorun şu ki NATO temsilcilerinin Kremlin propagandasına “etkili bir tepki” ilkelerini bulamadılar. Bu arada, “psikolojik savaş kampanyası” NATO ülkelerine ulaştı. Ve işte sonuçlar: Pew araştırma merkezinin araştırması, Fransa, Almanya ve İtalya'daki katılımcıların çoğunluğunun Rusya ile savaşma fikrine karşı olduğunu - yani başka bir NATO ülkesini korumak için askeri güç kullanmadığını gösterdi.
Yazar, böyle bir kamuoyunun "kolektif kendini savunma ilkesine ciddi bir tehdit oluşturduğuna" inanıyor. Ne de olsa böyle bir ilke, ittifakın "temel taşı" dır.
Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi'nde görev yapan eski Dışişleri Bakanlığı görevlisi Heather Conley, “Çok daha etkili bir strateji kullanmalıyız” dedi.
Uzman “Bu bizim zamanımızın büyük bir zorluk, ve biz etkili bir cevap yok” dedi.
Washington Examiner makalesinde belirtilen ifadelerden, Avrupa'daki ABD Donanması komutanı Amiral Mark Ferguson'un ve Napoli'deki NATO Müttefik Komutanının başındaki ifadeleri özellikle ilgi çekicidir. Ne tür bir "çelik yay" demek istedi?
Bu "ark" ın NATO blokuna itiraz edebilen, savaşa hazır bir Rus donanması olduğu ortaya çıktı.
“Daha saldırgan, savaşmaya daha hazır bir Rus deniz kuvvetinin ortaya çıkışının işaretlerini görüyoruz filo"- amiralden alıntılar Amerika'nın Sesi. Bir askeri yetkili, “Bu, NATO ülkelerinin filolarının bariz avantajlarını doğrudan telafi etmeyi amaçlayan bir deniz kabiliyetidir. Denizdeki egemenliğimize meydan okumak istediklerini anlamamızı ve uyarmamızı sağlıyorlar. ”
Ayrıca, Atlantik Konseyi toplantısında konuşan Ferguson, Rusya Federasyonu'nun yenilenen ordusunun Soğuk Savaş dönemine kıyasla potansiyelini artırdığını söyledi. Cevap verme yeteneğine sahip: “Cevap verme yeteneği yeni bir unsur haline geldi. Rusya'nın eylemlerinin şimdi tam anlamıyla hız ve stratejik sürpriz gibi unsurları içerdiğini görüyoruz. ” Son olarak, “Rus ordusundan gelen dil, NATO ile doğrudan bir meydan okuma ve karşı karşıya gelmenin karakteristiği zihniyetlerini ve eylemlerini yansıtıyor”.
Voice of America, “Kuzey Kutbu'ndan Akdeniz'e bir çelik yay oluşturulması, Rus güvenlik politikasının yeni militarizasyonuna tanıklık ediyor” dedi. “Kuzey Kutbu'ndaki yeni üslerden başlayıp, Baltık Denizi'ndeki Leningrad ve Karadeniz'deki Kırım'daki daha ileri üslerden itibaren Rusya, gelişmiş hava savunma sistemleri, seyir füzesi sistemleri ve yeni platformlar kuruyor.” “Deniz alanındaki güç projeksiyonu potansiyelini de arttırıyor. Suriye’deki üsleri artık Doğu Akdeniz’de onlara böyle bir fırsat veriyor ”dedi.
Ona göre, "denize erişimi engelleme" stratejisi NATO deniz kuvvetlerine yöneliktir.
"Tehditler" ve başka bir amiral hakkında bir konuşma yaptı.
Rus filosunun ve "diğer tehditlerin" artan etkinliği, NATO’nun denizcilik stratejisini gözden geçirmek için bir neden olduğuna göre, yakın zamanda ABD Donanması’nın merkezini yöneten Amerikan amiral John Richardson’a inanıyor. Bununla ilgili raporlar DEA "Haberler" Wall Street Journal'a atıfta bulunarak.
Bay Richardson, Venedik’teki kıdemli deniz subaylarına, Rusya’nın gemileri kontrol etme becerilerinde bir artış gösterdiğini ve aynı zamanda “askeri zorlama yöntemlerine başvurma arzusu” gösterdiğini söyledi.
“Savaş faaliyetleri on yıldan fazla bir zamandır görmediğimiz bir seviyeye ulaştı. Amiral, eğitimlerinin seviyesi artıyor ”dedi.
Richardson’a göre, NATO ve AB’nin deniz kuvvetlerini “daha etkin” kullanabilmeleri için koordinasyonu güçlendirmesi gerekiyor. İyi koordine eylemler olmadan, ne “Rusya'yı içeren” sorusu ne de göç sorunu etkili bir şekilde çözülmez.
Bu nedenle, sonuç olarak, NATO Bloku'nun “Rusya'ya yönelik tehdidi” değil, İttifak’ın Rusya ile yüzleşme politikasını onaylamayan Batı ülkelerinin halklarının iradesini ikiye böleceği umulmaktadır. Ne Almanlar, ne Fransızlar, ne de İtalyanlar, Pugh anketinin gösterdiği gibi, bir tür "diğer NATO ülkesi" savunmak için Rusya ile savaşmak istemiyor. Er ya da geç, seçmenlerin bu konumu seçim sonuçlarını etkileyecektir: AB ülkelerinde yeni politikacılar Moskova'ya dostluğa yardım etmeye hazır olacaklar.
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru