37. El Topu
₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪
Shen Zechuan’ın önündeki dünya kararmıştı; artık Xiao Chiye’ye çok daha yakındı. Xiao Chiye’nin, “Yani gerçekten üzerimdeki koku bu. Çok keskin,” dediğini duydu.
Shen Zechuan konuyu değiştirdi ve sordu, “İmparatorluk Ordusu’nun cephaneliğine el topu* mu ekledin?”
*火铳 Huochong veya el topu (baidu’ya göre) olarak da bilinir, tüp benzeri tasarımlı bir ateşli silahtır. Huochong silahı, Ming Hanedanlığı kendilerini saldırganlardan korumak için silahlar ürettiği için önemli bir icattı.
“Bronz top.” Xiao Chiye, kokuyu burnuna çekmesi için parmağını Shen Zechuan’ın burnunun ucuna yaklaştırdı. “Senin üzerindeki kokuyla karışmıştı, bu yüzden bir an ayırt edemedim.”
“Üzerimde koku yok.” Shen Zechuan’ın burnunun ucu hafifçe seğirdi. “Sekizinci Büyük Eğitim Bölüğü’nün askeri cephaneliğine baskın mı yaptın?” dedi.
El topu, imparatorluk mahkemesi tarafından yasaklanmıştı. Orijinal bambu boru tasarımından bronz versiyona geliştirildikten sonra, Sekiz Büyük Eğitim Bölüğü’nün Chunquan Taburunun ekipmanı haline gelmişti. Bu silah öldürücüydü ancak kontrol edilmesi kolay değildi. Mermilerin menzili sınırlıydı ve yüklenmesi zaman alıyordu. Lakin Sekiz Büyük Eğitim Bölüğü’nün görevi Qudu’yu korumaktı ve diğerleriyle çatıştıklarında çoğunlukla sokak savaşları oluyordu. Sadece el topunun yapması gerekeni yapmak için tam potansiyelini ortaya çıkarmak zor olmakla kalmamış, aynı zamanda bir yük haline gelmişti. Sekiz Büyük Eğitim Bölüğü, kullanımını bu yüzden yaygınlaştırmamış ve bunun yerine bir kenara koymayı seçmişti. Sadece askeri talim alanlarındaki yıllık talimler sırasında kullanmaya başlandılar.
Sekiz Büyük Eğitim Bölüğü’ne uymayabilirdi ama Libei’in Zırhlı Süvarileri için oldukça uygundu. Libei’in Zırhlı Süvarileri, çok az sayıda piyade ve hafif süvari içeren ağır süvarilerdi.** Devasa bir dalga gibi vuran doğrudan saldırıyı tercih etmişlerdi. İlk yıllarda Dazhou, Luoxia Geçidi’nde bir süvari garnizonu kurdu. Biansha Süvarileri’nin yüksek hızıyla başa çıkmak için at satın alarak hiçbir masraftan kaçınmadılar ve Dazhou’nun kendi süvarilerinin at çiftliğini inşa etmeye çalıştılar. Ancak Biansha Kabileleri tarafından gönderilen tüm atlar, genellikle kendi kabilelerinde alt sınıf atlardı, kendi atları ise Hongyan Dağları’nın eteklerinde vahşi kurt sürülerine karşı savaşan gerçek cesur atlardı. Palalar ve güçlü savaşçılarla birlikte gittikleri her yerde yenilmezdiler.
Ç.N. : Ağır Süvari: Ağır silahlı ve zırhlı atlılar. Birincil rolleri, düşman kuvvetleriyle doğrudan savaşmaktı.
Hafif Süvari: Hafif silahlı ve hafif zırhlı atlılar. Görevleri öncelikle keşif, çatışma ve iletişimdi.
Bu yüzden Xiao Fangxu, ağır zırhlı adamlar ve atlarla Libei Zırhlı Süvarileri’ni kurdu. Kuzeybatıda canlı bir metal duvar oluşturdular, böylece Biansha Süvarisi’nin fırtına gibi saldırılarının bu çelik duvardan geçmesine imkân yoktu.
Kuzeybatı uçsuz bucaksız, geniş bir çayırlıktı. Libei Zırhlı Süvarileri el topu ile donatılabilirse, Biansha Süvarileri’nin uzun menzilli saldırıları Libei’in Zırhlı Süvarileri’nin avantajına dönüşecekti. Uzun menzilli saldırılar, el toplarının tekrar yüklenmesi için yeterli zaman kazandırabilirdi. Süvari, önlerine vardığında, el toplarının atış menzili içinde olacaktı.
Libei’e göre bu, kanat verilmiş bir kaplan gibi yetenek ve güçlerini artırmaya hizmet ediyordu.
“Xi Gu’an kaldırılmış olsa bile, Sekiz Büyük Eğitim Bölüğü hâlâ Sekiz Büyük Eğitim Bölüğü’dür.” Xiao Chiye bir adım daha yaklaştı ve Shen Zechuan’ı göğsüyle ileri itti. “Askeri bir cephanelik için konuşacak bir baskın yok. Bu sadece bir efendi değişikliği. Endişelenme. Sadece oynamak için alıyorum.”
Shen Zechuan sanki umursamıyormuş gibi birkaç adım yürüdü ve “Battaniyeyi kaldırıp yürüyebilir misin?” dedi.
“Günler kısa, geceler uzun. Neden rahat bir yürüyüş için bir mum tutmuyorsun?”* Xiao Chiye gülümsedi. “Benimle de oynamak ister misin?”
Ç.N. :《生年不满百》 ‘dan bir cümle 昼短苦夜长，何不秉烛游 Günler kısa ve geceler uzun. Neden rahat bir yürüyüş için bir mum tutmuyorsun? (yani, yapabiliyorken eğlenin).
“Açık ve olağan üstü bir şekilde elde edilmediğinden, onu saklamak daha güvenli olurdu.” Shen Zechuan battaniyeyi kaldırdı ve dışarı çıktı. “Her tarafın barut kokarak Qudu’dan geçmek. Şanslısın ki gece yarısı.”
“Gündüz de olsa önemli değil.” Xiao Chiye yastığı kolunun altına sıkıştırdı ve yürürken bir kolunu battaniyeyi desteklemek için yukarı kaldırdı. Gözlerini verandanın saçaklarında gezdirdi. “Benim, Xiao Ce’an’ın, oynamayı sevdiğini bilmeyen var mı? Bir silahım olsa bile kuşları vurmak için de kullanılır.”
“Kuşlar” kelimesini vurgulayarak, yukarıda yayılmış olan Ding Tao ve Gu Jin’in aynı anda titremesine neden olmuştu.
Odaya girdikten sonra, Xiao Chiye battaniyeyi ve yastığı yatağına attı, iki ya da üç denemede çizmelerini fırlattı ve banyo yapmak niyetiyle yün halının üzerine adımladı. Vücudunun üst kısmını perdenin arkasından uzattığında kıyafetlerinin yarısını çoktan çıkarmıştı.
“Banyo yaptın mı?”
Shen Zechuan ağzını çalkaladı ve “Evet,” dedi.
Böylece Xiao Chiye tek başına hızlı bir şekilde banyo yaptı. Ensesindeki suyu silerek çıktığında Shen Zechuan’ın çoktan sırtını dönüp uyuduğunu gördü. Xiao Chiye, Shen Zechuan’ın sıkıca örttüğü ensesine baktı, sonra aceleyle saçını sildi ve lambayı üfledi.
Shen Zechuan, Xiao Chiye kanepede otururken ve bir şey aramak için bir kutu açarken onu dinledi.
“Lanzhou.” Xiao Chiye kutuyu kapattı ve “Uyuyor musun?” diye sordu.
Shen Zechuan duygusuzca cevap verdi. “Evet.”
“Adli Yargı Mahkemesi bugün çok sayıda hekimi göreve çağırdı. Yine de İmparatorluk Tıp Akademisini uyarmaya cesaret edemediler.” Xiao Chiye, “Ji Lei’e ne yaptın?” dedi.
Shen Zechuan, “Gece geç saatlerde hayalet hikayeleri mi dinlemek istiyorsun?” diye sordu.
“Yarın sabah İmparatorluk Hapishanesi gardiyanlarını sorguya çekecekler,” dedi Xiao Chiye.
Sadece üstünkörü olacak…
Shen Zechuan, Hai Liangyi’nin böyle bir şeyi hoş görüp görmeyeceğini bilmiyordu ama Xue Xiuzhuo’nun yapabileceğini biliyordu. Xue Xiuzhuo zaten istediği itirafı almıştı, bu yüzden Ji Lei artık işe yaramazdı. Bu karışıklık Shen Zechuan tarafından ortaya çıkmıştı ancak bir kez bile bu pisliği temizlemeyi düşünmemişti çünkü Xue Xiuzhuo ve Xi Hongxuan’ın temizlemesi gerekiyordu.
Shen Zechuan bu noktaya kadar düşündüğünde, “Emirlere uyuyordum. Araştırsalar bile…”
Xiao Chiye uzandı, sonra aniden doğruldu ve “Saçımı kurula,” dedi.
Shen Zechuan gözlerini kapadı ve uyuyor numarası yaptı.
Xiao Chiye: “Uyuyor numarası yapmayı bırak. Acele et.”
Xiao Chiye seslendi, “Lanzhou.”
Xiao Chiye: “Shen Lanzhou.”
Yatak aniden çöktü. Shen Zechuan şok içinde gözlerini açtı. Battaniyesi çoktan üstünden çekilmişti. Xiao Chiye onun arkasına sıkıştı ve ıslak saçlarını Shen Xechuan’ın sırtına sürerek onun da ıslanmasını sağladı.
Batteniyesini çeken Shen Zechuan, “Xiao’er, nesin sen üç yaşında mı?”
“Aşağı yukarı.” Xiao Chiye tembelce cevapladı. “Uyumuyor muydun? Lütfen devam et.”
Shen Zechuan ne kadar çok uyursa o kadar ıslanacaktı. O soğuk paspas ona yapışmıştı. Ve onu takip eden şey dün gece mendildeki kokuyla aynı kokan Xiao Chiye idi.
Shen Zechuan gözlerini açtı ve “Kıyafetlerim ıslandı,” dedi.
Kimse cevap vermedi.
Shen Zechuan, “Uyuyormuş gibi yapmayı bırak,” dedi.
Shen Zechuan seslendi, “Xiao’Er.”
Shen Zechuan kollarından destek alarak doğruldu ve karanlıkta, “Xiao Ce’an, sen bir pisliksin,” dedi.
Pislik, düşüncesizce ona kuru bir mendil verdi, sonra ona arkasını dönüp bekledi.
◈ ◈ ◈
Çatıda, Ding Tao ellerini geri çekti ve “Karlı günlerde bile hava çok soğuk. Korkarım bu kış kolay bir zaman geçirmeyeceğiz,” dedi.
Gu Jin ona şarap matarasını* verdi ve ellerini ovuşturdu, “İki gece nöbet tuttuk. Yarın sabah vardiya değişikliği olmalı.”
Ç.N.: 酒囊 şarap matarası veya çantası, tipik olarak hayvan derisinden yapılan portatif bir su matarası.
Ding Tao, onu biraz ısıtan şaraptan bir yudum aldı. Kol yenlerini katlayarak o da uzandı ve gece göğüne bakarak “Bu gece de bir şey olmuyor,” dedi.
“Görev zor ve yol uzun.” Gu Jin şarap matarasını kapattı. Kulakları aniden seğirdi ve karnının üstüne yatmak için döndü. Gözleri sonsuz karanlıkta bir şahin gibi ileri geri hareket etti.
Rüzgârda, üzerine basılan karın ince bir sesi yankılandı. Gu Jin kararlı bir şekilde hareket etti ve uçan bir bıçağı fırlatmak için elini ters çevirdi. “Kuzeybatı köşesi!” diye fısıldadı.
Ding Tao aniden kalktı, çatının üzerinden atladı ve şimşek gibi karanlığa saldırdı.
Gecedeki simsiyah cübbe, darbesini sorunsuzca atlattı. Adam bir hayalet gibi kendini gölgelere gizledi ve kaçmaya çalıştı. Esnek Ding Tao, saçaklardan baş aşağı sarkmak için aşağı uzandı. Çelik iğnelerin tam suratına gelmesini beklemiyordu. Elindeki fırçanın sapını kullanarak iğneleri bir darbe ile savurdu. Tekrar baktığında, kişi çoktan kaçmıştı.
Ding Tao sessizce yere indi. Qinggong’u o kadar olağanüstüydü ki, ince karın üzerine indiğinde hiçbir ayak izi bırakmamıştı.
Gu Jin çatıdan bölgeyi inceledi ve konuştu “Mükemmel dövüş sanatları. Gözlerimden kaçabileceğini düşününce. Tao-zi,* kim olduğunu söyleyebilir misin?”
Ç.N.: ~子 -zi, çocuk, oğul anlamına gelen bir sonektir. 桃子 Taozi, kelimenin kendisi olarak “şeftali” anlamına gelir.
Ding Tao verandadan çelik iğneleri aldı ve dikkatle incelemek için parmak uçlarının arasına sıkıştırdı. Kısa bir süre içinde, zaten çok şey öğrenmişti. “Saç kadar ince ve yılan zehirine batırılmış. Qudu’nun bir ürünü değil, Juexi’nin On Üç Şehri’ndeki Yongquan Limanı tarafından ithal edilen yabancı bir zımbırtı. Qinggong’u iyi ve nefesini maskeleme yeteneği olağanüstü. Yanında geniş bir kılıç taşımasa da, muhtemelen İmparatorluk Korumaları’ndandır,” dedi.
Çelik iğneleri dikkatlice kendi bambu tüpüne yerleştirdi ve tekrar çatıya takla attı.
“İmparatorluk Korumaları bir grup memuru görevden aldı. Dördüncü derece* ve altındaki yetenekli adamlar çok nadirdir,” dedi Gu Jin, “Şu anda kim etrafı kolaçan etmek için Prensimizin Malikanesi’ne gelir?”
Ç.N.: (四)品 (Dördüncü) Derece; Yetkililer, birinci sınıf en yüksek sıra olmak üzere dokuz hiyerarşik düzeyde sınıflandırıldı. Maaşları rütbelerine göre değişiyordu.
“Söylemesi zor.” Ding Tao korkuyla göğsüne dokundu. “Neredeyse kitabımı deliyordu,” dedi.
Gu Jin şarabını içerken düşüncelere daldı.
Ding Tao bağdaş kurup oturdu ve kısık bir sesle konuştu, “Bu kitap yıllardır benimle. Üstelik, Kalıtsal Prens’in cariyesinden bir ödüldü. Daha önce Biansha keltoşlarıyla dövüşmeye gittiğimde bile hiç bıçaklanmamıştı. Kıl payı kurtuldu. Gerçekten kıl payı kurtuldu… İçinde hâlâ bir sürü şey yazılı. Biliyor musun? Birisi babamın boğazını kestiğinde kendi kitabı çalınmıştı. Aman Tanrım. İçinde kayıtlı olan tüm önemli şeyler ile. O zamanlar neredeyse ölesiye kitabın peşinden koştum. Jin-ge, sana söylüyorum. Bir erkek her zaman bir günlük tutmalıdır çünkü yaşlandıkça unutkan olurlar. Senin gibi. Bütün gün o kadar çok şarap içiyorsun ki kırk yaşına gelmeden ne kadar çok para harcadığını muhtemelen unutacaksın. Neden bana anlatmıyorsun, ben de yazayım ve senin için hatırlayayım…”
Gu Jin kulaklarına pamuk tıkadı ve meditasyona başladı.
Ertesi gün ilk uyanan Shen Zechuan oldu.
Uyuyamamıştı. Gece yanına sırnaşan Xiao Chiye ile battaniyeyi ileri geri çekiştirip durmuşlardı. Ayrıca Shen Zechuan, yanında bu kadar iri bir insanla uyuyamazdı.
Xiao Chiye yastığa sarılırken hareketsiz bir şekilde oldukça derin bir uykudaydı.
Shen Zechuan onun uyanmasını bekledi. Ama onun yerine bekleyişi başka bir şey ile sonlanmıştı.
O sertleşmiş kısım, kalçasına bastırıyordu. Enerji ile dolup taşıyordu. Sıcak ve barizdi. Yataktaki sıcaklık yükselmişti. Xiao Chiye’nin sıcaktan mı yoksa sertlikten mi uyandığını bilmiyordu. Her durumda, boğuk bir sesle küfretmiş ve yumuşak bir hareketle doğrulmuştu.
Xiao Chiye yastığı bir kenara fırlattı. Shen Zechuan’a baktı ve Shen Zechuan’ın da kendisine baktığını gördü. Kendi saçını tuttu ve elini uzatarak bakmasını engellemek için Shen Zechuan’ı battaniyeyle örttü. Sonra yataktan kalktı ve ayakkabılarını bile giymeden doğruca havuza gitti.
Chen Yang, Shen Zechuan’ın dışarı çıktığını gördüğünde, dışarıda hareket belirtilerini dinleyerek bekliyordu. İki adam karşı karşıya gelidiklerinde ne diyeceklerini bilemediler. Ama Shen Zechuan doğal bir şekilde banyonun yönünü işaret etti ve uzaklaştı.
Xiao Chiye ortaya çıktığında zihni berraktı. Kahvaltısından yedi ve Chen Yang’ın dün geceki davetsiz misafiri anlatmasını dinledi.
“İmparatorluk Korumaları mı?” Xiao Chiye bir an düşündü ve “Benim için gelmedi. Burada Shen Lanzhou’ya göz kulak olacak biri olmalı,” dedi.
“O zaman, o adam Dul İmparatoriçe’nin adamıydı,” dedi Chen Yang. “Ama şimdi insan gücü az. İmparatorluk Korumaları’nda hâlâ nasıl bu kadar yetenekli adamlar olabilir?”
“İmparatorluk Korumaları’nın suları derin akar…” Xiao Chiye ayağa kalktı. “Sabah mahkemesine gideceğim. Döndüğümde tekrar konuşuruz.”
◈ ◈ ◈
Mahkeme oturumunun sonunda, Li Jianheng, elinde bir el ısıtıcısı tutarak Mingli Salonunda oturmuştu ve çeşitli yetkililerin her iki tarafa ayrılmasını izliyordu. Endişeli bir şekilde sordu: “… Yani karar verildi mi?”
Xue Xiuzhuo diz çöktü ve konuştu “Majestelerine cevap vermek için, Ji Lei, Nanlin Av Alanında isyan etme niyetiyle ilgili tam bir itirafta bulundu. Ona karşı kanıtlar artık kesin. Adli İnceleme Mahkemesi, dün gece itirafı düzeltmek için çalıştı ve Kıdemli Kâtip Hai tarafından Majestelerine sunuldu. Hua Grubu davasından önceki ve sonraki yarım aylarda, Üç Yargı Dairesi defalarca ortak davalar yürüttü. İki Komutan Yardımcısı ve Ji Lei tarafından yönetilen İmparatorluk Korumaları’nın dört Komutan Yardımcısı’nın tümü, başları kesilerek derhal infaza mahkum edilirken,* Nanlin Av Bölgesi’ndeki Yargıç ** ve beraberindeki Tabur Komutanlarının tümü, infazı beklemek üzere hapis cezasına çarptırıldı.”***
Ç.N.: * 斩立决 Başı kesilerek anında infaz. Ming ve Qing Hanedanlıklarında, Güz Davası (Ming ve Qing sırasında çıkar davalarının adli duruşması) ve İmparatorluk Davası beklenmeden hemen gerçekleştirilebilecek infazlar.
**镇抚 Yolsuzluğa bulaşmış görevlileri bastırmak için işkence kullanma konusunda uzmanlaşmış İmparatorluk Hapishanesi Yargıcı. Ming Hanedanlığı döneminde, İmparatorluk Muhafızlarına bağlı bir Güney ve Kuzey Hapishanesi (镇抚司) vardı. Güney Hapishanesi askeri yasaları yorumlamaktan ve askeri ustaları yönetmekten sorumluyken, Kuzey Hapishanesi İmparator tarafından emanet edilen davalardan sorumluydu.
***斩监候 Hükümlülerin idam cezasının infazının ertelenmesi. Ağır suçlardan hüküm giyen kişilerin geçici olarak hapsedilmesi ve davaları Güz Duruşması (Ming ve Qing sırasında çıkar davalarının yargısal duruşması) ve İmparatorluk Duruşması’ndan sonra incelenmesi.
“Karar verildiğine göre, her şey yolunda,” dedi Li Jianheng. “Sıkı çalıştınız Kıdemli Kâtip. Uzun süre ayakta durmamalısınız. Askerler, ona oturması için bir şey getirin.”
Hai Liangyi oturduktan sonra, Li Jianheng devam etti, “Hua Klanı’nın bir isyan planlamak için harem ağaları ve İmparatorluk Korumaları ile işbirliği yapması gerçekten tiksindirici! Pan Rugui, Tören Müdürlüğü’nün Fırça Tutan Yöneticisi olarak, güç ve zenginliğe oldukça aç. Düzeltilemeyecek kadar kötü biri. Bu kişi, infazı beklemek için gözaltında tutulmamalıdır; bir an önce başı kesilmeli! Kıdemli Kâtib’in bana daha önce söylediği sözler geceleri uykusuz kalmama neden oldu. Uzun uzun düşündükten sonra artık devletin bekası için çok çalışmaya karar verdim.”
Hai Liangyi hemen yeniden eğilmek için ayağa kalktı.
Li Jianheng hızla ellerini kaldırdı ve konuştu “Oturun, Kıdemli Kâtip, lütfen oturun. Şu an Kıdemli Kâtib’in tavsiyesine ihtiyacım olacak birçok konu var. Gelecekte, herkesin bana yardımcı olmak için tek kişi olarak çalışacağını umuyorum. Söyleyecek bir şeyiniz varsa, burada cesurca fikrinizi söyleyebilirsiniz.”
Xue Xiuzhuo şaşkınlıkla baktı ama ifadesi kayıtsızdı. Sağındaki ve solundaki çeşitli yetkililerle birlikte diz çöktü ve kararı takdir etti.
Li Jianheng heyecanla herkesin ayağa kalkmasını işaret etti. Biraz daha konuştuktan sonra onları dışarı çıkardı ve sadece Kıdemli Kâtip Hai’yi, kalıp onunla yemek yemeye davet etti.
Xiao Chiye, çıktığında Xue Xiuzhuo ile birlikteydi.
Xue Xiuzhuo konuştu, “Naip’in Majestelerine ne dediğini merak ediyorum. Majestelerinin bilgelere bu kadar saygı göstereceğini düşününce.”
“Majesteleri genç ve güçlü. Gücünü göstermesinin tam vakti. Hiçbir şey söylemesem bile, bunu yine de kendi isteğiyle yapacaktı,” dedi Xiao Chiye. “Adli İnceleme Mahkemesi bugünlerde çok meşgul. Ekselansları Yanqing için zor oldu.”
“İnsan doğal olarak göreviyle ilgili tüm meselelerle ilgilenir; bu benim görevim.” Xue Xiuzhuo konuşurken, Xiao Chiye’ye baktı ve bir gülümsemeyle konuştu, “Naib’in son iki gündür özenle Feng Dağı’na gittiğini duydum. Orada eğlenceli bir şey mi var?”
Xiao Chiye de gülümsedi ve yanıtladı, “Feng Dağı’ndaki ilk karın dünyada eşi benzeri yok ve son zamanlarda birkaç geyik görülmüş. Eğlenmek için birkaç tur avlanmayı düşünüyorum. Müsaitsen birlikte gidip bakmak ister misin?”
Xue Xiuzhuo hafifçe elini salladı ve “Ben sadece zayıf bir alimim. Avcılık hakkında ne bilebilirim ki? Naib’in moralini bozmak istemem.”
Her iki adam da sarayın girişinde yollarını ayırdı. Xiao Chiye onun uzaklaştığını izlerken, önceki gülümsemesi soldu.
Chen Yang at arabasının yanında bekliyordu. Onun için perdeyi kaldırmadan önce Xiao Chiye’nin gelmesini bekledi ve aynı anda, “Naip, saygıdeğer shifu Qudu’ya gitti,” dedi.
Xiao Chiye başını salladı.
Chen Yang bir an tereddüt etti, sonra devam etti, “Adli İnceleme Mahkemesi’ndeki adamımız Ji Lei’in öldüğü haberini getirdi.”
Xiao Chiye, “Nasıl ölmüş?” diye sordu.
Chen Yang, sesini kısıp şunları söylemek için ellerini kaldırdı: “Ne insan ne de hayalet gibi görünene kadar derisi yüzülmüş. Dün gece ölmek üzereymiş ama Xue Xiuzhuo, itiraf Majestelerine sunulana kadar son nefesine tutunmasını sağlamış. Ancak o zaman son nefesini vermesine izin vermiş.
Xiao Chiye sessizce oturdu.
Chen Yang konuştu, “Ji Lei, Shen Zechuan’ı beş yıl önce İmparatorluk Hapishanesi’nde sorguya çekmişti ve Fengquan’ın “eşek kızartması” ile onu herkesin içinde küçük düşürmesini sağlamıştı. Şimdi, Shen Zechuan kısasa kısas geri döndü ve Ji Lei’i de… Bu kişinin kinci doğası açık. Naip, onunla bizim aramızda da husumet var. Şimdi bizimle kalmasına izin vermek çok tehlikeli.
Xiao Chiye başparmak yüzüğünü baş parmağında döndürüp cevap vermedi.
₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪
Çeviri : Sekai | Edit: Pebbles
₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪