İş fırsatlarına hak kazanmak için gereken çok sayıda maliyet, zorunlu ürün satın almalar ve yüksek orandaki engellemeler, kazançlarını ellerinden aldı.
Bengaluru, Hindistan — Shakeela Banu, Bengaluru’da bir güzellik salonunda yıllarca çalıştıktan sonra 2018’de hayatında büyük bir değişiklik yaptı ve Hint şehirlerinde 52.000’den fazla çalışanı olan uygulama tabanlı bir ev hizmetleri platformu olan Urban Company’ye (UC) katıldı; bunların üçte biri kadındır. kadınlar.
Banu ilk başta çalışma koşullarından memnundu. Müdürünün ona iyi davrandığını ve çağrı üzerine güzellik uzmanı olarak pek çok iş bulduğunu söyledi. Şirkete katıldığından bu yana 3.000 müşteriyle çalıştığını ve kendisinden özel olarak hizmet almak isteyenlerin pek çok talebini geri çevirdiğini tahmin ediyor. Bu onun işverenlerine sadık kalmanın yoluydu.
Ancak o zamandan bu yana işler kötüye gitti.
Geçtiğimiz yıl platform, çalışanların 5 üzerinden 4,7 veya daha yüksek puanları korumasını ve iş ilanlarının yüzde 70’ini kabul etmesini, engellenmeyi önlemek için bir ayda yalnızca dört iptale izin verilmesini içeren yeni kurallar uygulamaya koydu.
Banu, “düşük” derecelendirmeler nedeniyle profili engellenen birçok UC çalışanından biriydi.
Şirket, blogunda bu önlemlerin çalışanların çalışma standartlarını yükseltmeyi ve müşteri deneyimini iyileştirmeyi amaçladığını söyledi. (Ayrıca, işçilerin işlerin en az yüzde 80’ini kabul etmek zorunda kalacağı ve yalnızca üç iptale izin verileceği daha katı kurallara yönelik planlar da mevcut.)
Çalışanlar bu kriterleri kaçırırsa bir uyarı alırlar ve düşük puan aldıkları hizmetlerde yeniden eğitim almak için çevrimiçi veya çevrimdışı oturumlara katılmaları gerekir. Bundan sonra metrikleri iyileşmezse profilleri engellenir. Çevrimiçi yeniden eğitim ücretsizdir ancak işçilerin UC ofisinde eğitim almaları gerekiyorsa 6.000 rupi ile 15.000 rupi (yaklaşık 72 ila 180 dolar arasında) arasında değişen bir ücret ödemeleri gerekir.
Urban Company, çalışanların başka türlü sahip olamayacakları bir müşteri tabanı ve mesleki eğitim sağlanan “bağımsız ortaklar” olduğunu öne süren bir işe göre ödeme modeline güveniyor.
İşçiler, UC’deki işlere hak kazanmadan önce, eğitim ücretleri, işe alım ücretleri, ürün ücretleri ve ortalama 50.000 rupi (yaklaşık 600 $) tutarında garantili bir iş kotası elde etmek için aylık abonelik ücreti dahil olmak üzere çok sayıda maliyetle karşı karşıya kalıyor. Ayrıca UC, her iş için hizmet ücretleri ve vergiler olarak yüzde 25’e kadar komisyon ücreti alır. İşçilere seyahat masrafları veya araç kiraları için tazminat ödenmiyor.
Urban Company, Al Jazeera’nin yorum talebine yanıt vermedi.
Kötü yorumlar, engellemeler
UC 2014 yılında faaliyete geçtiğinde, sunduğu esnek program işçilere cazip geldi. Ghaziabad’da kendi salonunu işleten Maya Pal, 2018’de fazladan iş almak için UC’ye katıldı.
“Daha önce ayda 60 ila 70 iş buluyorduk. Dört yıldır UC’de çalışan Pal, “Şanslıysak artık iki günde bir iş ilanı alıyoruz” dedi. “Sonra bizden kabul oranlarımızı korumamızı istiyorlar. Bize iş vermezseniz bu oranı nasıl koruyabiliriz?”
Çalışanlar, uygulamada 12 saat boyunca kullanıma sunulduktan sonra bile potansiyel müşterilerin yeterli olmadığını söylüyor.
“Uygulamada konumumuzu açık tutmamız gerekiyor. İşaretli konumumuzdan uzaklaşırsak iş ilanı göndermeyi bırakırlar” diyen Pal, sistemin onun tüm gün evde kalmasını gerektirdiğini de sözlerine ekledi.
Karantina sırasında Pal, salonunu kapatmak zorunda kaldı. Daha sonra birkaç kaza geçirdi ve UC işlerini iptal etmek zorunda kaldı. Kimliği dört ay süreyle bloke edildi. Ailesini geçindirecek başka geliri olmayan iki çocuk annesi Pal, çocuklarını okuldan aldı.
Yalnızca UC çalışanlarının 10 iş için sürekli olarak beş yıldızlı değerlendirmeler alması durumunda derecelendirmelerinin iyileştiğini söylüyor. Tekrar düşmesi için kötü bir inceleme gerekir.
UC, yetenekli profesyonellere mikro girişimci olmalarına yardımcı olmak amacıyla eğitim ve dijital sertifika sağlamak üzere Maliye Bakanlığı’nın Ulusal Beceri Geliştirme Kurumu (NSDC) ile ortaklık kurdu. Aynı zamanda işçiler, telefon numaralarını müşterileriyle paylaşmamaları ve tüm siparişlerin UC uygulaması aracılığıyla verilmesi gerektiği konusunda uyarıldı. İhlaller, sözleşmenin feshedilmesine veya engellenmesine yol açabilir.
Hindistan’daki tüm uygulama tabanlı çalışanların sendikası olan Tüm Hindistan İş İşçileri Sendikası (AIGWU)-NCR sekreteri Spandan Pratyush, “Mevsimsel engellemeler de var” dedi. “Çok fazla engelleme görmezdiniz… o dönemde çok büyük bir talep vardı. [the Hindu festival] Diwali.” Ancak işçiler o zamandan bu yana engellemelerin arttığını söyledi.
İşçiler, Mayıs 2023’ten bu yana devam eden toplu engellemelerin, eski çalışanları budarken yeni işe alınanlardan para koparmak için atılmış bir adım olduğunu düşünüyor.
“Yeni işçiler yeni politikaları, yeni oranları ve uygulanan koşulları sorgulamayacak. Ancak yıllardır belirli koşullar altında çalışan yaşlı işçiler, açıkçası değişikliklere çok daha fazla itiraz edeceklerdir” dedi Pratyush.
Yeni stajyerler için de her şey yolunda gitmiyor. Başkent Yeni Delhi’nin eteklerindeki Gurugram’da Deepali Khare, UC ile röportaj yaptı ve Ağustos ayının sonlarında stajyer güzellik uzmanı olarak katıldı.
UC’deki güzellik uzmanı eğitiminin maliyeti yaklaşık 45.000 rupi (yaklaşık 540 $), buna eğitim ücreti ve eğitim oturumları sırasında kullanılan ürünleri satın almak için gereken para da dahil. Khare bu tutarı taksitle ödemeyi kabul etti.
Sabah 9.30’da başlayan antrenmanların akşam 18.00’de bitmesi gerekiyordu ancak akşam 21.00’e kadar devam edecekti. Kursiyerlerin ayrıca salon hizmetlerinde pratik yapmak için modeller getirmeleri ve yiyecek ve ulaşım masraflarını karşılamaları gerekiyordu.
Khare, Al Jazeera’ye yaptığı açıklamada şirketin “45 günlük eğitim için 45 model almamız gerektiğinden” bahsetmediğini söyledi.
Daha sonra Eylül ayında aniden Khare antrenöründen daha fazla seansa katılmasına gerek olmadığını belirten bir mesaj aldı. Şaşırmıştı. Herhangi bir performans incelemesi yapılmadan antrenmanın ortasında bırakılmıştı. Neden düşürüldüğünün defalarca sorulması üzerine şirket, kalite sorunları olduğunu söyledi.
“Eğer kalite sorunları varsa neden bize daha fazla eğitim vermediler? Görüşme sırasında eğer işe yeni başlıyorsanız eğitim günlerini artıracaklarını söylemişlerdi. Bizi başarısızlığa uğratmaktan söz edilmedi” diyor. “Eğer öyle olsaydı bu kadar para harcamazdım. Bu da bir çeşit dolandırıcılık değil mi?”
10 kişilik grubundan beş kişi daha çıkarılmıştı.
“Hala elimde [product] onlardan satın aldığım kit. Yaklaşık 14.000 rupi ödemiş olmalıyım [$168] bunun için,” dedi.
Stajyerlerin ve çalışanların, güzellik, onarım ve ev temizliği segmentindeki hizmetlerde kullanılan, bilinen ve şirket içi markaların bir kombinasyonu olan ürünleri doğrudan UC’den satın almaları gerekmektedir. Çalışanların her işten önce ürünlerin barkodlarını okutması ve kullanım oranını yüzde 70’in üzerinde tutması gerekiyor. İşçiler bu ürünlerin kendilerine şişirilmiş fiyatlarla satıldığını söylüyor.
UC ayrıca ürün fiyatlarını da artırdı. Örneğin, masaj hizmetlerinde kullanılan, içerisinde çarşaf, yastık kılıfı, havlu, mum ve peçete gibi tek kullanımlık 25 paket bulunan tek kullanımlık kitlerin fiyatı Ekim ayında 1.440 rupi’den (yaklaşık 17 $) 1.800 rupiye çıkarıldı. Kasım ayında yaklaşık 22 dolar. Eskiden yaklaşık 54 rupiye mal olan masaj yağları artık 66 rupiye mal oluyor.
“Ürünlerin fiyatlarını artırmaları güzel. Peki o zaman hizmetlerin fiyatını da arttırmaları gerekmez mi? Ancak o zaman masrafları karşılayabileceğiz” dedi ismini vermek istemeyen bir işçi.
UC, 2023 mali yılına (23 Mali Yılı) ilişkin yıllık iş özetinde, vergi öncesi zararının 22 Mali Yılı’ndaki 5,14 milyar rupi’den (yaklaşık 62 milyon ABD Doları) 23 Mali Yılı’nda 3,08 milyar rupiye (yaklaşık 37 milyon ABD Doları) düştüğünü bildirdi. Ürün satışları, 23 Mali Yıl gelirinin yüzde 22,13’üne katkıda bulundu; tahsilat, 22 Mali Yıldaki 910 milyon rupi’den (yaklaşık 11 milyon ABD Doları) veya yüzde 20,77’den, 23 Mali Yılda 1,41 milyar rupiye (yaklaşık 17 milyon ABD Doları) yükseldi.
Gelirin geri kalanı, UC’nin çalışanlarından aldığı komisyon da dahil olmak üzere hizmet satışlarından geliyor; bu tutar, ürün satışları ve ücretlerle birlikte yaklaşık yüzde 40’a kadar çıkabiliyor.
Protestolar
Geçen yıl yaşanan bir dizi kimlik engellemesinin ardından UC çalışanları Bengaluru, Yeni Delhi ve banliyöleri, Kalküta ve diğer şehirlerde protesto gösterileri düzenledi.
Ağustos ayında, protestoların ardından bile talepleri karşılanmayınca AIGWU, işçilerin kalıcı ve keyfi kimliklerinin engellenmesi de dahil olmak üzere adil olmayan çalışma uygulamalarına karşı eyalet çalışma bakanlığına şikayette bulundu.
AIGWU ayrıca bakanlıktan aralarındaki işçi-işveren ilişkisini tanımlamak ve tanımlamak için bir yasa tasarısı geçirmesini istedi; bu, işçilerin Hindistan iş kanunu kapsamında toplu pazarlık da dahil olmak üzere haklara sahip olmasını sağlayacaktı. AIGWU, şirketin çalışanları üzerinde uyguladığı kontrol miktarının, onların bağımsız çalışanlar olduğu iddiasıyla çeliştiğini söyledi.
“Hangi işin doğasının ‘iş’ olarak kabul edildiğini sormak önemlidir. Bengaluru’daki Azim Premji Üniversitesi’nden çalışma uzmanı Rajesh Joseph, “Şeffaf bir sözleşme, bu şirketlerin bir işçiye olan güveninin derecesini yansıtacaktır” dedi. “Bir işçiye belirli bir şekilde çalışması gerektiğini söylediğinizde, ilişki geçici çalışmanın ötesinde değişir.”
Eylül ayında UC, AIGWU’nun Ağustos ayındaki şikayetine yanıt verdi ve UC işçilerinin bağımsız yükleniciler olduğunu ve işçiler ile UC arasında işveren-çalışan ilişkisi bulunmadığından Hindistan iş yasalarının onlar için geçerli olmadığını söyledi.
Hindistan’ın yeni Sosyal Güvenlik Kanunu (2020), sosyal güvenlik programlarını iş işçileri ve platform çalışanları için genişletiyor, ancak henüz yürürlüğe girmedi. Şu ana kadar sadece parça parça yerel çabalar var.
2021’de Birleşik Krallık Yüksek Mahkemesi, Uber sürücülerine asgari ücret ve ücretli izin gibi haklara sahip, bağımsız yükleniciler değil, işçiler olarak muamele edilmesi gerektiğine karar verdi. Uzmanlar, bu kararın dünya çapındaki işçiler için önemli bir emsal teşkil ettiğine inanıyor.
Hükümetin düşünce kuruluşu NITI Aayog’a göre, 2020-21’de tahminen 7,7 milyon işçi esnek ekonominin parçasıydı ve bu sayının 2029-30’a kadar üç kattan fazla artarak 23,5 milyona ulaşması bekleniyor.
Platform çalışmasının Hindistan iş kanunlarının kapsamına nerede girdiği belli değil. Çoğu eyalette, Mağazalar ve İşyerleri Yasası’na göre, “çalışan” sözleşme, parça ücreti veya komisyon esasına göre ödeme yapılan kişi anlamına gelebilir ve işverenin bir çalışanı işten çıkarmak veya işten çıkarmak için bir ay önceden bildirimde bulunması veya ödeme yapması gerekir. .
Gurugram’da çalışma departmanı Ağustos ayından bu yana UC ile AIGWU’lu işçiler arasında bir uzlaşma süreci yürütüyor.
Toplantılarda hazır bulunan Pratyush, “Gurugram ve Noida’daki işçi komisyon üyeleri tarafından tam zamanlı işçiler oldukları en azından sözlü olarak gözlemlendi” dedi.
Ekim ortasındaki böyle bir toplantıda şirket temsilcileri, bloke edilen işçilerin kimliklerini açmayı ve parayı, örneğin işten çıkarılan Khare gibi stajyerlere iade etmeyi kabul etmişti. Ancak Al Jazeera’ye, kendisine hiçbir zaman geri ödeme yapılmadığını söyledi.
Pratyush Al Jazeera’ye “Şirket temsilcileri sonraki birkaç toplantıya gelmedi” dedi. Şirket, 21 Kasım’da Gurugram’da yaptığı toplantıda konuyu “tek tek incelediklerini, kimlikleri açamayacaklarını veya parayı iade edemeyeceklerini” söyledi. Herhangi bir sebep belirtmediler” dedi Pratyush.
Fairwork India, yıllık raporunda (PDF) Hindistan’daki dijital çalışma platformlarını beş ilkeye göre derecelendirdi: adil ücret, adil koşullar, adil sözleşmeler, adil yönetim ve adil temsil. 2022 reytinginde 10 üzerinden yedi puan alarak zirveye oturan Urban Company, 10 üzerinden beş puana geriledi.
Ocak ayında Gurugram çalışma departmanı, uzlaşma sürecinde herhangi bir uzlaşmaya varılamadığı için davayı sanayi mahkemesine ve iş mahkemesine taşıdı. Çalışma bakanlığı kimin çalışan ve işveren olduğunu belirleyebilse de, talep sürecinde bunu uygulama yetkisi yalnızca mahkemelere aittir.
Pratyush, “Ancak uzlaştırma memurunun, çalışma koşullarının sürekli değiştirilmesi, 12 saat veya daha uzun süre oturum açmaya zorlanması, izin politikasının olmaması ve doğum yardımlarının olmaması gibi adil olmayan iş uygulamaları kapsamında yaptığı tavsiyeler yararlı olacaktır” dedi. .
Banu, Urban Company’de yeniden eğitim almadı. Ancak Pal bunu yaptı ve platformla yeniden çalışıyor. Son dönemdeki brüt aylık kazancı, 2018’in ilk aylarında 50.000 rupi’den 15.000 rupiye (603 dolardan 181 dolara) düştü. Ürün maliyetleri ve komisyonlar düşüldükten sonra ayda ancak 6.000 rupi (72 dolar) kazanıyor.