Yer Esenler otogarı Ulusoy firmasının tam önü.
Taksi durur durmaz şak diye kapısını at hırsızı bir adam açtı,
"Nereye yolculuk?"
"Sana ne lan" bakışı atıp bavulumu almak için taksinin bagaj kısmına dolandım. O ne? Başka bir at hırsızı bavulumun sapından tutmuş indirmeye çalışıyor. Ona da "Çek lan elini bavulumun sapından, ben o sapı alabilmek için o bavulun tamamını almak zorunda kaldım, tutturtmam" dercesine baktım. O da bana "ben at hırsızıyım, tutarım" der gibi baktıktan sonra şak diye bavulu sapından kavradığı gibi taksinin bagajdan indirdi.
"Nereye?"
Size ne lan?
At hırsızı görünümlü sap tutucudan bavulumun sapını alıp sen çek o arkandan gelir şeklinde tasarlanmış tekerlekli bavulumu sürümeye başladığımda yeni bir soru daha geldi.
"Hangi firma?"
Hasbinallah nimel vekil. İlla söylenecek bir şey. Dedim "bakın yardım etmek istiyorsunuz sanırım ama ben gideceğim yeri biliyorum, bavulun da tekerlekleri var, çekince hiç itirazsız peşimden geliyor, teşekkür ederim."
Bu sapı tutan tip bi bozuldu, ne hakla biliyorsun gibilerinden pis pis baktı bi süre (zaten temiz temiz bakma ihtimalleri yok)
"Biz firma elemanıyız abi,"
Hiç arkamı dönmeden "Sen onu benim kıçıma anlat" dercesine bavulumla el ele yürüyerek otobüsüme doğru devam ettim.
İki sap uyuz olmuş şekilde orada kaldı, diğer iki sap el ele İzmir'e…
Nisan 2016
Uğur Mıstaçoğlu