Bugünkü buğday, yüzyıllarca biyolojik çaprazlamanın bir ürünüdür, ancak bu genetiği değiştirilmiş olduğu anlamına mı geliyor?
Buğday ıslahı, insanlık tarihinde avcı-toplayıcı bir modelden tarımsal bir ülkeye doğru ilerleyen önemli bir adımdı. İlk ekilen buğday, dörtlü kromozom seti olan emmer, einkorn, diploid buğday ve yedi kromozom çiftinden oluşan tetraploid bir çeşittir. Çiftçiler bazı bitkilerde dayanıklılık, büyüklük, yüksek verim gibi faydalı özellikleri fark ettiler ve bu gözlemlere dayanarak onları seçmeye ve elemeye başladılar.
Değişim, bitki yetiştiriciliğinin son derece ilkel olduğu dönemde bile oldukça hızlıydı. Yaklaşık bin yıl içinde, hekzakoid ekmeklik buğday (altı kromozom çifti) ortaya çıkmıştı. Bu yöntemden elde edilen bir başka önemli gelişme, hasat işlemini çok daha verimli hale getiren, tohumlamayan bir tohumun kademeli olarak evrimi idi. Buğdayın melezleşmesi ve genetik değişimi yüzyıllar boyunca devam etti ve teknoloji geliştikçe daha ileri hale geldi.
Suni Buğday Özünde Aynı
Bilim adamları tarafından, hastalıklara dirençli çeşitler yaratarak ve besin içeriğini hassas şekilde ayarlanan gen değişimi son derece özeldir. 20. yüzyılın ortalarında biyologlar, radyasyona dayanıklı buğday yaratmak için mutajenik üreme kullanmaya başladılar. Mutajenik yetiştirme aynı zamanda buğday tohumlarını ve embriyoları kimyasallara maruz bırakmayı da içerebilir. Bu teknikler, tüm dünyada bir dizi tarımsal gelişme olan Yeşil Devrim’in çok önemli bir parçasıydı.
Bazıları buna hala tepki gösterebilir, ancak buğday genetiği değiştirilmiş değildir. Bu, belirli genlerin izole edildiği ve yerleştirildiği daha hedefli bir süreçtir. Genetik mühendisliği, genleri değiştirmek için başka teknikler kullanmaz. Modern buğday, genetik olarak karmaşıktır, ancak, bu sadece bedenlerimiz üzerindeki etkileri hakkında keşiflere yol açabilir.