Tayvan söz konusu olduğunda, Pekin ve Washington birbirlerinin arkasından konuşuyorlar. Amerikalıların kendileri de öyle. Geçen ay, iç savaş Kongre ve Biden yönetimi arasındaki ilişkiler, Meclis Başkanı Nancy Pelosi’nin Tayvan ziyaretinden önce kamuoyuna yansıdı. Yakın zamanda tartıştığımız gibi Kayaların Üzerindeki Savaş podcast bölümü, aynı model Tayvan Politika Yasasışu anda önümüzdeki ay Senato tarafından tartışılması planlanıyor.
Önerilen yasa, ABD’nin Tayvan’ın kendisini Çin Halk Cumhuriyeti’nden gelecek saldırılara karşı savunmasına yardımcı olmak için daha fazlasını yapması gerektiğine dair artan bir fikir birliğini yansıtıyor. Ne de olsa Tayvan canlı bir demokrasi, küresel bir inovasyon merkezi ve 23 milyon insana ev sahipliği yapıyor. Tayvan liderleri, Pekin’in gösterdiği gibi dikkate değer bir direnç gösterdiler. artan basınç Taipei’de. Bu saldırı karşısında, Kongre liderleri Tayvan’ı desteklemek için acilen adımlar atmakta haklılar.
Gerçekten de, tasarının hükümlerinin çoğu kritik ihtiyaçlara hitap ediyor. Bu, özellikle ABD ve Tayvan arasındaki askeri işbirliğini derinleştirerek ve silah teslimatlarını hızlandırarak Boğazlar arası dengeyi istikrara kavuşturma çabaları için geçerlidir. Çin’in Pelosi’nin ziyaretine tepkisi, çok geç olmadan Tayvan ve ABD’nin savunma yeteneklerini geliştirmek için harekete geçmenin önemini vurguladı.
Ancak en iyi senaryoda bile, Tayvan’a çok ihtiyaç duyulan silahları teslim etmek aylar veya yıllar alacaktır. Bu nedenle, Kongre’deki bazıları Tayvan’a verilen bu önemli desteği daha acil sembolik eylemlerle eşleştirmek istiyor. Sembolizm değerli olabilir. Tayvan halkı için önemlidir. Ve eğer önemli bir askeri destekle birleştirilirse, caydırıcılık taahhüdünü gösterebilir.
Bununla birlikte, ABD ve Tayvan bir kriz veya çatışmaya daha iyi hazırlanmadan önce büyük retorik değişiklikleri yapmak risklidir. Kongre liderleri bu nedenle Tayvan Politika Yasası’ndaki Tayvan’ı NATO dışı önemli bir müttefik olarak markalamak, Taipei’deki ABD temsilcisinin Senato’dan onayını talep etmek ve Tayvan’a fiili diplomatik tanıma
Bu hükümler, itfaiye gelmeden Boğazlar arası yangına yakıt dökülmesi riskini taşıyor. Bu adımların birçoğu gereksizdir ve potansiyel olarak ters etki yapar. Örneğin Kongre, Tayvan’ın NATO dışı önemli bir müttefik olarak kabul edilen. Ve Senato uyumu, Tayvan’daki Amerikan Enstitüsü’nün gelecekteki direktörlerinin atanmasını gereksiz yere yavaşlatabilir.
Sembolizme çok fazla odaklanmak, ABD’de Tayvan’ı hem askeri hem de ekonomik olarak destekleme konusunda artan fikir birliğini de baltalayabilir. Ayrıca, tasarının bu bölümleri, Kongre ve Beyaz Saray’daki liderlerin Çin sorunu hakkında nasıl düşündükleri konusunda temel bir kopukluk olduğunu vurguluyor.
Kongre liderleri, ABD’nin Tayvan’ı desteklemek için elindeki tüm araçları kullanması gerektiğini savunuyor. Yürütme organını çok temkinli görüyorlar. Bazı önermek Xi Jinping’in Tayvan’a karşı “’Tayvan’ı kaybetme’ korkusundan ziyade Pekin için elverişli bir fırsat” nedeniyle harekete geçeceğini. Diğerleri ise bir çatışmayı kaçınılmaz gördükleri için Çin tehditlerine ve propagandasına boyun eğmemeleri konusunda uyarıyor.
Bu nedenle, koridorun her iki tarafındaki bazıları, Tayvan’a Amerikan desteğini güvence altına almak, diğer ülkeleri Taipei’nin tarafına çekmek ve Pekin’in oportünizmini caydırmak için hem maddi hem de sembolik eylemleri destekliyor. Yasa koyucuların başkana Tayvan ve Çin’i yönetmede çok fazla boşluk bıraktığını düşünüyorlar. Kısacası, demokratik bir Tayvan’a toplumsal bir bağlılık göstermek istiyorlar.
Bu mantık Pelosi’nin ziyaretini bilgilendirdi. Eski Trump yönetim yetkililerinden gelen aramaları açıklıyor: Mike Pompeo, Mark Esperve diğerleri Washington’un uzun süredir devam eden “tek Çin” politikası. Ve Tayvan Politika Yasası’nın bir parçası olarak, Amerika Birleşik Devletleri ile Tayvan arasındaki bağları resmileştirme çabalarını motive ediyor. Bu adımlar, Xi’nin Tayvan’a yönelik baskıcı kampanyasının, Vladimir Putin’in Ukrayna’daki savaşına çok benzer şekilde, sonunda geri tepeceğini göstermeyi amaçlıyor.
Beyaz Saray yetkilileri Katılıyorum Çin’in statükoyu baltaladığını. Ancak, bir çatışmayı tetikleme olasılığının en yüksek olduğu konusunda hemfikir değiller ve Xi’nin köşeye sıkıştığını hissederse Tayvan’a saldırma olasılığının daha yüksek olduğunu düşünüyorlar. Başkan Joe Biden’ın ekibi bu nedenle sessizce hızlanan silah satışlarını destekliyor, ancak Tayvan’a daha fazla sembolik desteğin bir çatışmayı caydırmaktan ziyade bir çatışmayı tetikleyebileceğinden endişeleniyor.
Pekin’in son eylemlerinin her iki pozisyonu da sertleştirmesi muhtemel. Çin’in Pelosi’nin ziyaretine verdiği yanıt, birçoğunun Pekin’i daha savaşçı olarak gördüğü, ancak ziyareti durdurmak için güç kullanmaya isteksiz olduğu Kongre’deki endişeleri güçlendirdi. Şimdi bazı gözlemciler aramak Çin bir kağıt kaplan. Yine de yönetim farklı bir ders alıyor: Xi, Amerika Birleşik Devletleri’nin statükoyu değiştirdiğini ve daha fazla salam dilimleme olarak gördüğü şeyi engellemek için saldırabileceğini düşünüyor.
Beyaz Saray bu nedenle daha fazla retorik kısıtlama için bastırıyor. Ancak önümüzdeki birkaç yıl içinde kısıtlama getirmek zor olacak. Washington ve Taipei’deki politikacılar, 2024’te kendi seçimlerine gidene kadar çeşitli sembolik eylemlerde bulunacaklar. Kongredeki Cumhuriyetçi liderlerin gelecek yıl Tayvan’ı ziyaret etmesi de dahil olmak üzere krizler kaçınılmaz.
ABD kongre ve yürütme organı liderleri aynı sayfada olamazlarsa, sadece Pekin ve Taipei’ye değil, aynı zamanda Amerikan halkına da çelişkili sinyaller iletmeye devam edecekler. Bu yeni bir şey değil. Kongre, 1970’lerde Başkan Richard Nixon’ın açılışına kadar Tayvan’a farklı bir yaklaşım benimsedi. Aslında, bugün bölünmeler oldukça benzerler 50 yıl öncekilere.
Ancak Boğazlar arası askeri denge 1970’lerdeki gibi değil. Uzmanlar, Çin’in yetenekli olup olmadığı konusunda aynı fikirde değil nın-nin fethetmek ABD müdahale ederse Tayvan, ancak giderek otoriterleşen bir Xi, Putin’in Ukrayna’da yaptığı gibi, ne olursa olsun savaşa yürüyebilir. Bir Çin işgali veya ablukası başarısız olsa bile, öncelikle Tayvan halkı için yıkım korkunç olacaktır.
Bu nedenle ABD liderleri, Tayvan Politika Yasası’nın Tayvan’a ekonomik veya askeri açıdan yardımcı olacak kısımlarını benimsemelidir. Deniz mayınlarının, gemi karşıtı füzelerin ve mobil hava savunma sistemlerinin satın alınmasını hızlandırmalılar. ABD ayrıca işgal, abluka, füze bombardımanı veya uzaktaki adaları ele geçirme planlarını koordine etmek için Tayvan ile daha yakın çalışmalıdır.
Bu adımlar tırmandırıcı olarak görülebilir, ancak başka bir alternatif yok – ABD ve Tayvan, artan çatışma riski karşısında askeri duruşlarını güçlendirmeli. Bu nedenle, bu türden önemli bir destek gereklidir. Ve Tayvan Politika Yasası’nın en önemli önceliği olmalıdır. Sonuçta, özden önce sembolizmi benimsemek, arabayı atın önüne koyma riskini taşır.
Ne yazık ki, sahne Çin ve Amerika Birleşik Devletleri (ve Tayvan) arasında bir dizi çatışma için hazır görünüyor. Tayvan Politika Yasası, askeri dengeyi istikrara kavuşturma ve Washington’daki liderleri birleştirme potansiyeline sahiptir. Şimdi Kongre’nin ABD’nin Teddy Roosevelt’in tavsiyesine uymasını sağlaması gerekiyor: Yüksek sesle yürümeden önce büyük bir sopa bulmaya odaklanın.
Richard L. Armitage, eski bir dışişleri bakan yardımcısı ve Armitage International’ın kurucu ortağı ve başkanıdır. Zack Cooper, American Enterprise Institute’da kıdemli bir arkadaş ve Armitage International’ın ortağıdır.
fotoğrafı çeken CEphoto, Uwe Aranas
Kaynak : https://warontherocks.com/2022/08/getting-the-taiwan-policy-act-right/