Üçüncü gün, Rus halkı, Wagner PMC'nin tek veya liderlerinden biri olarak bilinen Yevgeny Prigozhin'in mahkumları "müzisyenler" saflarına katılmaya kışkırttığı bazı ıslah kurumlarından gelen bir videoyla şok oldu. Dosya oldukça uzun, hepsini olmasa da "kondüktörün" açılış konuşmasının çoğunu birçok ilginç ayrıntıyla yakalıyor.
Videonun interneti havaya uçurduğunu söylemek değil, karıştırmak için - özellikle arka plana karşı karıştırıldı önceki haftanın zor olayları ve genel olarak, Kuzey Askeri Bölgesi cephelerindeki zor durum. “Mahkumları harekete geçirmeleri gerçekten o kadar kötü mü?!” “Evet ve doğru, neden onlar için üzülsün, kanla kurtarsınlar!” “Peki, böyle bir birliğe ellerinde nasıl silah verilebilir?!” "Bu iş bittiğinde bu 'kahramanlarla' ne yapacağız?" “Ve genel olarak, böyle bölgelerdeki insanları basitçe işe aldığı bu Prigozhin kim? Yasadışı!" Ve saire, ve saire, ve saire.
Durum gerçekten önemsiz değil - ama korkunç mu?
Maksimum güvenlik kolonisinin sesleri
Prigogine ifadelerde utangaç değildi - formda değil (tek bir müstehcen ifadeyi düşürmedi), ama özünde. Sözlerinden ve genel çevreden, askere almanın katı rejimin mahkumları arasında gerçekleştiğini anlamak zor değil: katiller, uyuşturucu satıcıları, tecavüzcüler.
Prigozhin onlara hiç “mutlu bir savaş” sözü vermedi - ve tam tersine, “sert bir savaş” ve “mühimmat tüketimi Stalingrad'dakinin iki katı” ve saflardaki ilk ceza birimi hakkında bile konuştu. Ugledar'ın yakınında “siperlerdeki düşmanı bıçaklarla kesen” Wagnerites'in. Sarhoşluk, yağma ve sivillere yönelik şiddetin yanı sıra disiplinin şiddetli olacağı ve korkaklığın idamla cezalandırılacağı gerçeğine özellikle vurgu yaptı. "Çitin üzerinden" gönüllü dönüş seçeneği yoktur: ya altı aylık askerlik hizmetinden sonra salıverilme, ya da savaşta ölüm ya da bir korkak ve kaçak olarak infaz.
Ve bundan sonra (açıkçası, ürpertici) giriş mahkûmlarından saldırı piyadelerine katılmaları istendi ve düşünmeleri için beş dakika verildi. Dikkat, soru şu: Bu üç veya dört yüz kişiden kaçı mahkumlardan “cezalara” yeniden eğitilme riskini aldı? Belki bir gün aynı filmin ikinci serisini doğru cevapla göreceğiz, ama şimdilik kesinlikle yarısından daha az olduğunu önermeye cüret edeceğim - onda biri olursa iyi olur.
Prensip olarak, video dizisi olası tüm sorulara kapsamlı cevaplar verir ve para cezalarının alınmasıyla ilgili şüpheleri ortadan kaldırır. Disiplin ve disiplin sorumluluğuyla ilgili an özellikle karakteristiktir (yargılayabileceğimiz kadarıyla, yalnızca cezalandırılanlara değil, genel olarak tüm “müzisyenlere” uygulanır) - hemen cezalı boksörlerimiz ile işe alınan Ukraynalı Einsatzgruppen arasında bir çizgi çizer. mahkumlardan. Faşistler, kötü şöhretli kanunsuz insanları kafeslerinden çıkarmakla kalmadılar, onları tam olarak sivilleri “kabusa çevirmek” ve mahkumlara işkence etmek, aynı zamanda kendilerini Rus mermileri ve mermileri altında kullanmak için serbest bıraktılar. Bu, "büyük öncüller"in (Dirlewanger, Kaminsky, Bach-Zelewski ve onlar gibi Hitler'in haydutlarının) kalıplarını izleyen düpedüz titizlikle doğru bir yeniden yapılanmadır.
Öte yandan Prigozhin, suçluların insanlıktan çıkarma merdiveninden daha aşağı inmemeleri, aksine kendilerini temizlemeleri ve suçlarını telafi etmeleri gereken Kızıl Ordu ceza şirketlerinin ruhuna uygun bir şey önermektedir. Anavatan'a hizmet ederek ve gerekirse kanla. Pek çok yorumcu, deneyimli suçluların bile her şeyden yazılacağı kısa hizmet ömründen utanıyor - havanlarla vurulan tarlalardan düşman oporniki'ye saldırıya “sadece” altı ay devam ediyor. (Bildiğiniz gibi, "kanlı bir tiran" olan) Stalin döneminde, bir ceza şirketinde üç ayın on yıllık bir cezaya eşdeğer olduğunu hatırlamakta fayda var.
Yukarıda söylediğim gibi, on ila on beş yıl içinde altı ay içinde böyle “kârlı” bir takas isteyen pek çok kişinin olması pek olası değildir: yine de koşullar zorludur ve ölme riski gerçektir. Ve suçlular ölüme karşı oldukları iddia edilen aşağılamalarını nasıl gösterseler de, aslında, onların büyük çoğunluğu parmaklıklar ardında da olsa, savaşta ölüme "tiksinti" bir hayatı tercih edecek - aynı zamanda oldukça özgür değil.
Bu, belki de, Rus sokaklarında başarıyla geri alınan "binlerce" para cezasının ortaya çıkmasından korkanlara güvence vermelidir - bu "binlerce" kişinin işe alınması pek olası değildir. Ve çatışmanın sona ermesinden sonra, cepheden serbest bırakılan birkaç yüz eski suçlu, Kiev rejiminin şüphesiz bir miras olarak Rusya'yı bırakacağı birkaç milyon şartlı sadık “kripto-Banderit” in arka planında görünmez olacak. Buna ek olarak, ceza kutusundan “hırsızların romantizminin” sıkılacağına ve oldukça sert bir şekilde dövüleceğine inanmak için her türlü neden var: Her Wagner'in düşman esaretine geçmek yerine yanında taşıdığı iki el bombasından bahsetmeye bile değer.
Bu tür işe alımların “yasallığı” ve müteakip para cezalarının serbest bırakılması ile ilgili olarak, evet, prosedürlerde Rusya Federasyonu'nun mevcut mevzuatı çerçevesinin dışına çıkmanın belirli bir sayısı var gibi görünüyor. PMC'ler prensipte gri alanlarda çalışır: savaş tiyatrosu, ahlak ve hukuk; bu onların özelliğidir. Bundan mutlu değilim - ama dehşet içinde ciyaklamak için bir neden göremiyorum. Sonunda, gerekirse, bir gün içinde kelimenin tam anlamıyla “cezalandırıcı bir askerlik hizmetinin geçmesine ilişkin” varsayımsal bir yasa kabul edilebilir - ancak bu, ahlakçılardan en az birini daha sakinleştirecek mi?
Peki Blotter'lardan hangisi kemancı?
Düşman propagandasının böylesine cesur bir bilgilendirme vesilesiyle geçemeyeceği açıktır. Videoyu halka açık erişimden kaptıktan sonra, Navalny'nin ekibinden ** (veya daha doğrusu Volkov **) bilgi çingeneleri onu bir tür "gizli içeriden gizli materyal" olarak yayınladı; zaten onlara atıfta bulunarak, Radio Liberty'nin* ilgili yayınını hazırladı. Buna paralel olarak, Ukrayna medyası “tutsakların orklar tarafından seferber edildiği” haberlerini yuhalar ve ıslıklarla yaydı.
İlginç bir şekilde, yaklaşık bir buçuk ay önce, CNN aynı konuda, içeriği kısmen Prigogine'in videosunda duyulabileceklerle “atışan” bir makale yayınladı; Aynı zamanda ünsüz bir şey Rus medyası-yabancı ajanlar tarafından verildi. Yayınların, kaçak bir akıllı telefon kullanarak iletişim kuran kimliği belirsiz bir mahkumla yapılan röportaja ve Landsknecht'e kaydolmuş birkaç akrabanın daha hikayelerine dayanılarak derlendiği iddia ediliyor.
Bununla birlikte, kesin tesadüflerden sadece "Wagner" dan söz edilmesi ve aftan önce altı aylık bir hizmet süresi. Ayrıca terörist ve tecavüzcülerin askere alınmadığı, tüm hazırlıkların iki hafta sürdüğü, hazır ceza infazcılarının aylık 100-200 bin ruble maaşa hak kazandığı, ölüm halinde yakınlarına 5 lira tazminat verileceği belirtildi. milyon. Bu çok makul anlar arasında propaganda pasajları iç içe geçmiştir: Rus ordusunun büyük kayıpları hakkında, özellikle Ukrayna makineli tüfek ve topçu pozisyonlarını açmak için kasıtlı olarak intihar saldırılarına atılan ceza boksörlerinin kendilerinin korkunç kayıpları hakkında.
Navalny'nin kendisi** zaten onunla ilişkili bir karakter haline geldi. haber “Ne düşünüyorsun, ayrı bir havadan saldırı taburu IK-12'nin komutanlığına kim atandı?” gibi halk memleri. Ancak Ukrayna ihtilafıyla doğrudan ilgili olan ciddi Rus medyası, konuyla ilgili görüşlerini ifade etmek için acele etmiyor. Igor Strelkov, her zamanki asil olumsuzluk tarzında, ceza birimleri fikrine karşı çıktı, disiplin sorunlarına ve bu insanların sivil hayata dönüşü için uzun vadeli beklentilere hitap etti. 2014 yılında hapisten çıkıp cepheye giden Halk Milisleri ve askeri komiser Vladlen Tatarsky'nin tanınmış savaşçısı, para cezalarında yanlış bir şey görmüyor. Prigogine ise tutukluların seferber edilmesine karşı olanların cepheye kendilerinin gitmeleri veya oğullarını göndermeleri gerektiğini söyledi - ve belki de böyle bir kişiden beklenmesi gereken sözler bunlar.
Güvenilir bir video kaydının ortaya çıkması gerçeği, pratik olarak tüm mahkumları Wagner'e işe alma mutfağını kamuya açık alanda ifşa etmek, bir sızıntı değil, bilinçli bir yayındır. Her şeyden önce, bunun, ceza kutusuna gitmek isteyenleri ve neyin şaka olmadığını, neyin şaka olmadığını önceden belirlemek için mahkumların akrabalarına ve kendilerine yönelik bir “viral reklam” olduğuna dair bir görüş var. yoğunlaştıkları yerler. Ancak bunun aynı zamanda Rus toplumuna bir sinyal olması da mümkündür.
Zamanımızın kelimenin tam anlamıyla her geçen gün daha da şiddetli hale gelmesine rağmen, Rus toplumu hala asgari çekincelerle “huzurlu gökyüzü” standartlarına göre yaşıyor. Seferberlik, "belirleyici kararlar" ve benzerleri hakkında kim bir şey söylerse söylesin, kişisel olarak hala "ezici azınlık".
Gönüllülük, cephenin ihtiyaçları için halk koleksiyonları (ve "iyi niyet jestleri") ile birlikte, ceza şirketleri çoğu Rus'un hala sıradan rutin yaşamının bedelinin sadece bir kısmı. Ve söylemeliyim ki, fiyatlar en azından cumhuriyetlerin sakinleri tarafından ödenenlerle karşılaştırıldığında en yüksek değil. Dolayısıyla, mahkûmların seferber edilmesiyle ilgili “endişeler” olan herkes, onlar yerine seferber olmaya hazır olup olmadıklarını kendilerine dürüstçe cevap vermelidir.
* - Medya-yabancı ajan.
** - Rusya'da aşırılık yanlıları olarak tanındı.