Dün Denizli Badminton Topluluğu sporcuları olarak yemeğe çıkmaya karar verdik ve benim evin sigortası attığı için tamirat dolayısıyla gruba sonradan katılacaktım. Önce Denizli Evi ile Denizli Konağı'nı karıştırdım. Bizimkileri Denizli Evi'nde bulamayınca Denzli Konağı'na gittim. Grubumuz göze çarpmayınca garsonlara sordum, "Bir grup gelecekti yemek yemeye, geldiler mi?" diye. Garson da yerli mi, yabancı mı?" diye sordu? Ben de direkt "yerli" dedim. Sonra benim akıl şarj etti ve "Evet yabancı, İranlılar." dedim. Bendeki yabancı anlayışında mı bu karıştırma, yoksa bir arada yaşaya yaşaya artık onlar benim gözümde yabancı değiller miydi? Yabancı diyince nedense hep Batı akla geliyor kültürel farklılıktan dolayı... Yabancı diyince hep turist akla geliyor ve batılı turistler geliyor... İranlılar Doğulu... Doğuluların da turist olabileceğini pek düşünmeyiz bile... Sanırım kültür içselleştirmeden dolayı Doğu kardeşliği de yabancı ve yerli anlayışını şekillendiriyor. E benzeşen taraflarımız da çok "onlar-İranlılar"la ne kadar daha doğu, daha muhafazakar olsalar da. Gerçi benim adaptasyonum insanlık, eşitlik ve özgürlük üzerine kurulduğunda belki en Batı ile de kendimi çok yakın hissedeceğim, Uzak Doğu ile de... Yabancı-lık, insanın kendine, doğasına yabancılaşması değil mi?