bütün bir kış o pencerede oturup yağmuru izledik, bütün bir yaz yürüdük. varacağımız hiç bir yer olmamasına rağmen yürüdük fakat biliyorduk ki döneceğimiz bir evimiz vardı bizim, aynı kapıdan geçecektik, aynı askıya asacaktık paltolarımızı, aynı anda ellerimizi birbirine sürtecektik ısıtmak için.
burası en yakın kaldırım taşından bin kilometre uzak, en yakın marketten veya en yakın apartmandan hatta en yakın televizyondan, fakat orman veya gökyüzü istersen, tepeler dağlar yada bir çiçeği koklamak kapıdan sonra bir kaç adım atman yeterli, burada onun elleriyle, onun saçlarıyla ve hepsinden önemlisi onun kalbiyle yaşayıp ölmek istiyorum.
dünyanın en sihirli sözcüğünün birlikte sözcüğü olduğuna karar verdik, çünkü bu sözcük bütün duvarları yıkmaya, bütün dağları aşmaya yeterdi ve geçen yaz birlikte evimizin verandasına bir divan yaptık, şu an orada oturuyor ve size tüm bunları yazıyorum. oysa içeride * elleri korkunç güzel * ellerini kullanarak iki fincan çay hazırlıyor.
birazdan çivisini birlikte çaktığımız şu kapıdan çıkıp yanıma oturacak, birazdan ellerini ve çenesini omzuma koyacak ve bana ne yazdığımı soracak
ve diyeceğim ki.
senin nasıl kuş cıvıltıları gibi tüm ağaçları tamamladığını..