

JMJ
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına. Amin.
Tanrım, bunu yazarken bana ilham vermen için dua ediyorum. Aşikte bulunacak her hayır, yalnız Senindendir. Tüm kusurlar benim anlamamam ve sefaletsizliğimden kaynaklanıyordu. Bunu yazarken elime yol göstersin, ve bunu okuyanları kutsasın, seni herhangi bir şekilde incitecekse, bu yazıdan vazgeçecek zekâyla kutsasın. Parlamayayım ama senin arzun ise yazılarım sayesinde senin ihtişamını gösteriyorum. Ben, sefil ve sadakatsiz bir günahkar olarak, kötülüğümün bilinmesi dışında, senin ihtişamının, onurunun ve kudretinin artması için. Sadece sizin aletiniz olabilirim, efendim. Kendimi en değersiz bir hizmetkâr olarak ayaklarının dibinde yatıyorum. Beni ne kadar isterseniz kullanın, Tanrım. Amin.
Avila Aziz Teresa tarafından "Mükemmellik Yolu" kitabını bir kez daha okudum - Yakın zamanda Karmelite Çalışmaları Enstitüsü'nden çalışma baskısını satın aldım ve okuduğum gibi günlüğümde tartışmak için soruların üzerinde çalışmaktan keyif aldım. İlk bölümden sonra bir soru beni vurdu: "Teresa'nın örneğinden sonra 'gücümüzde' Tanrı'nın iyi dostları olmak için ne yapabiliriz?" Bu soru benim için çok uygun bir zamanda geldi, çünkü kilisemizde "İsa'nın Kalbini Teselli Efendimiz İsa Mesih ile samimi bir ilişki kuran küçük bir gruba katılıyorum. Sorusu iyi zamanlanmış gibiydi - Teşekkürler Yüce İsa! - ve böylece ben de kendimle boğuşurken sahip olduğum bazı yansımaları paylaşabileceğimi hissettim - ve hepimiz - Tanrımızın daha iyi arkadaşları, gerçekten "iyi arkadaşlar" olabilirdik. Belki sen de burada işe yarar bir şeyler bulursun.
Ben bu yansıma başladı gibi çalışma baskısı Kieran Kavanaugh yazarı tarafından post-bölüm yansıması yazılmış bir pasaj, OCD bana dikkat çekti:
"İsa'nın yolu, çarmıhımızı alıp onu takip etmek demektir. Hatta kendi hayatımızdan vazgeçmeye istekli olmak. Bu sayede Yeni Antma'da öğrencilik, hayatımızın her alanına değecek, İsa'nın şahsi takipçiliğini gerektirir."
Aziz Teresa'nın sevgili kız kardeşlerine dua üzerine yazmasına ve kilisenin karşılaştığı sıkıntılar bağlamında bunu bir an için düşün. Kilise, o zamanlar ne yazık ki gelişen bazı sapkılamaz uygulamalar ve... -... karşı iç savaşlar veriyordu. Aziz Teresa, Aziz Joseph'in (Diasclesed Carmelite reformlarının ilk Carmel'i) kurduğu kilisenin sorunlarına karşı savaşmaları için bir yol olarak gördü. Ancak, alacakları kılıç demir ve çelikten değil, dua ve şahsi kurban olurdu. Onlar, kendi Tarikatı tarafından dayatılan kemer sıkma sıkıntısıyla savaşacak olsa da, canlıları rahatsız eden ayartmalara karşı değil, saldırıları daha değerli bir kaleye - tüm Hristiyanların yaşayan ruhlarına. Sürekli bir ibadetten oluşan bir tücekler ve onları bir harçla güçlendirirlerdi. O ve kız kardeşleri, sapkınlık düzeltmeyeceklerinden, Kilise düşmanlarını ele geçirmeyeceklerinden, ya da aranan kişilere karşı savaşmayacaklarından, o zaman en önemli şekilde kabul edilen herhangi bir başarıya ulaşamayacaklarını biliyorlardı. Mesih'teki kardeşlerine fiziksel zarar vermek için. Hayır, çünkü onun zamanındaki kadınlar zayıf, hassas ve çok iyi bir şey yapamayan olarak görülürlerdi. Bu sosyal inanç, azıcık olsa bile, Aziz Teresa ve rahibelerin zihinlerini işgal etti. Ancak, alçakgönüllülükleriyle ve alçakgönüllülükleriyle kırılgan kadınsı ruhlarının katlanabileceğine inandıklarından daha fazlasını almaktan korktular. Şeytan'a ve Kutsal Ana Kilise'ye, öğretilerine ve sadık hizmetkarlarına karşı savaşlarını devam etmek için onun tarafından görevlendirilen zavallı ruhlardan oluşan ordusuna karşı şiddetli savaşın ön saflarına yükseldiler. Aziz Teresa ve kız kardeşlerinin kullandığı dua kılıçları kilisenin savaş hatlarına karşı kesin bir hassasiyetle iterek dalgaları kestiler ve bu güne kadar da devam etti. Tanrı ruhun kollarını alıp kendilerini Tanrı'nın zırhına kaplayan bu inançlı ruhları korusun. Böylece iman edenler, bugün bile, biz 'küçük ruhlar' kendimizi efendimiz ve kurtarıcımız İsa Mesih'in 'İyi Dostular' yapabilecekleri daha iyi yollar bilsinler. Aziz Teresa bizim için aracılık etti ve kilisemizin karşı karşıya olduğu zorluklarla savaşmak için benzer bir cesaretle güçlendirilmemiz için dua etti. Amin.
St. Teresa'nın olduğu gibi kilisemiz de içten ve dıştan bir çok dertle karşı. İç olarak, bir bölük Ana Kilisemizin kalbine vurdu ve sadık ailesini parçalıyor. Cinsel istismar, skandal ve yozlaşma, O'nun kutsal öğretilerini uymaya ve sürülerini Tanrı'nın kucağına götürmeye yemin eden hizmetkârları arasında yaygınlaştığı ortaya çıktı. Müminler rekor olarak Tanrı'dan uzak dururlar. Ayine katılım azaldı ve Kutsal Efendimiz sık sık uzun saatlerce yalnız oturur ve ailesinin kendisini ziyaret etmesini beklerler. Dış olarak, dünya modernizmi, laikliği ve sosyal ve cinsel ahlaksızlığı zorluyor. Bu da Sodom ve Gomorrah'ın tövbe etmeyen aşağılık günahkârlarını bile utandıracak! Bir kere daha, Tanrimiz, onu teselli edemeyecek ve teselli edemeyecek. Onun ıstırabı ne kadar büyüktür ki, Allah korusun, Allah korusun, Allah korusun, Allah korusun! Bizim ellerimizde çekiç ve tırnaklar var. Onu bir kez daha düşüncesiz bir şekilde Haç'a kapattık. Efendimizin bir zamanlar sevgili dostları, kişisel çıkarları, şerefi ve ihtişamı ve cinsel zevkleri yerine getirmek için O'na sırtlarını dönmüşler. Tanrım, Tanrım, kurtarıcım, seni günlük hayatımızda ne kadar az hatırlıyoruz, endişelerimiz, çığlıklarımız, ağlamalarımız ve sevgi ifadelerimiz dünyevi psikologlar, yaşam koçları ve yeni çağ maneviyatı aramak yerine seçerek sana ne kadar sık geliyoruz. Sana dönmektense dünyaya döndük. Senin İhtişamında yeniden yüceltmek için kendimizi Tutkuyla birleştirmek ve dünyaya ölmek yerine, günaha düşme, zevk ve değersiz eğlence bayrağını çekiyoruz. Ebedi mutluluğu geçici teselli için takas ediyoruz. Ama en önemlisi Lordum, açık ve vicdan azabı duymadan günah işleyerek sizi gücendiriyoruz. Tanrım, bizim sefilliğimizden dönmeleri ve senin geri dönmeleri için sana nasıl dua ediyorum. Küçük farklılıklarımızı, kişisel egomuzu ve dünyevi zevk düşüncelerimizi bir kenara bırakıp sonsuz Merhamet, Sevgi ve Merhametinize yöneltebiliriz. Umarım, çok kısa bir süre sonra, bir kere daha Kurbana tarafından arındırdığın sevgi dolu bir şekilde çevrilirsin. Amin.
Bu nedenle, Aziz Joseph'in rahibeleri gibi, Tanrı'nın sadık kulları olmak istersek kılıçlarımızı almalıyız. Ama insan kanı dökeceğimiz kılıçları değil. İnsan dünyevi annemizi tehdit ettiğinde bedensel zarar verme riskine rağmen savunmasına ne kadar hızlı koştuğumuzu; ama ne kadar yavaş ve gönülsüzce - olsa bile - Kilisemize ve Kurtarıcımıza yardım etmeye geldiğimiz zaman belki de sosyal aşağılanma ve alay konusu yaptığımız için. Cesaretle Kan vaftiz töreniyle karşılaşanlar, bizleri kıyaslanamayacak kadar önemsiz yollardan en üst düzey korkaklar olarak kaçarken izlemek zorunda kaldıklarında Kutsal Şehitleri ne kadar ağlatmalıyız! Dua yayını al ve okların Tanrı'nın düşmanlarına ve kilisesine karşı uçsun. Sevgili ve ablalar, Tanrı'nın zırhını takın ve savaş! Karanlıklara girme ve seni korusun diye. Siz korkak mısın? Hayır, değilsin! Sizler Tanrı'nın çocuklarisiniz, Tanrı tarafından seçilmiş ve Kutsal Kilisesi'ne çağrıldınız ve Tanrı ile, bizim tarafımızda, her şey mümkün olacak. En zayıf ve aşağılık yaratıklar için bile. Tıpkı biz gibi. Eğer Rabbimizin velisi olmak istiyorsanız ve bunun için canınızın derinliklerinde çalışacaksanız, durmadan dua edin. Ulu Ulu Ebi bize hüsrana sahip olan güçlerini verdi. Aşağılık tutkularımızın ve kötü duygularımızın bize söylediklerini yaparak bunu boşa harcamamalıyız. Hayır, bunun için kendi irademizi, bizim de kurtarışımız için, Ebimizin kendi canını verdiği gibi, kendi irademizden de vaz geçmeliyiz. Tanrı bir zamanlar bizim özgür irademiz olan bir kuzuyu ona kurban etmek ve onun en mükemmel kurbanıyla birleştirmek için sağlamıştır. Efendimizin Haçına, tutkuyla ve tutkuyla bir araya gelmeliyiz. Kutsal Kilisemizde inananlara konuşma ve vaaz verme gücü ve Tanrı'nın yüce lütfuna sahip olanlar bunu kesinlikle yapmalılar, ancak içimizden daha zayıf, alçak gönüllüler ve sefil olanlar - biz ruhsal devlerle uçabilecek kapasitede olmayan 'küçük ruhlar' - aynı zamanda Lord ve Kilise. Tespihlerimizi almalıyız, tapınmaya gitmeliyiz, günlük ayinlere katılmalıyız, kendimizi ve ailelerimizi Kutsanmış Leydi'ye adamalıyız, İlahi Ofis'e ve Küçük Ofislere dua etmeliyiz, ve kardeşlerime Tanrı'nın Krallığı'na giden kutsal ruhlar için dua etmeliyiz.
O zaman ne kadar "gücümüzün yetkisine sahip olan" efendimizin "iyi bir "yakın" olduğunu? Bu, dua etmek ve dua etmek gücdür! Hür irademizi, özveriyle, sevgiyle ve kendimden ayrılmayla Tanrı'ya hizmet etmek için kullanma yeteneği. Her hareket bir ibadet eylemine çevirilmelidir. Bir asker okunu Tanrı'nın yüceliğini arttırmak ve rahiplerimizi, papazlarımızı, rahiplerimizi, rahiplerimizi, rahiplerimizi, rahiplerimizi, rahiplerimizi ve din adamlarımızı güçlendirmek için işaret etmeli. Onların canları için, vaziyette, cemaatleri için dua edin. Dua edin ki hepsi de yüce ve dürüst hayatlar yaşasın. Hrish'umuz ve ülkelerimiz için dua edin ki her ikisi de laikliğe, modernizme ve ahlaki ahlaksızlığa karşı korunabilsinler. Kürtaj ve doğum sonrası kaybolmuş ruhlar için dua edin. Ama hepsinden önemlisi, Tanrı'nın yüce merhametinin, kullarının ve dünyamızın üzerine düşmesi için dua edin ki herkes Rabbimizin sonsuz sevginini bilsin, kurtuluşun tatlılığını tatsın ve O'nun için yaşamış bir hayat olduğunu görsün. Şöhret ve onun hizmetinde değerli bir şekilde harcandı.
Bu mektubu ortak bir dua ile kapatalım, İsa kardeşlerim, Kutsal Bakire Meryem'in küçük ofisinden:
Ey Meryem kutsal Meryem, Meryem Ana, Tanrı'nın kendi tapınağı, Kutsal Ruh'un tapınağı, hiç kimse gibi Rabbimiz İsa Mesih'i memnun etmedi. İnsanlar için dua et, din adamlarına şefaat et, dindar kadınlar için dua et. Tanrım, duamı duy ve yakarışım sana gelsin.
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına.
Amin.