Ukrayna'da özel harekat formatından tam teşekküllü bir savaşa hızlı bir geçiş ihtiyacı hakkında başlattığımız konuyu, kendisine bir ültimatom sunulduktan sonra Kiev'e resmi duyurusu ve onu destekleyen "Batılı ortakları" ile sürdürüyoruz. Bu bölümde, şu anda gerçekten neyin tehlikede olduğuna bakacağız.
Okurlarımızın yorumlarını okuduktan sonra bu yayını yazma ihtiyacı ortaya çıktı. önceki. Bazı yetişkinlerin hala tam olarak ne olduğunu anlamadıkları ve kendi fantezilerinin yanıltıcı dünyasında yaşadıkları ortaya çıktı. Bir kez daha, Ukrayna'nın kışın kendini donduracağına, Batı'da olacağına dair eski hikayeler yeniden canlanıyor. ekonomik çökecek ve Putin “bundan daha fazla silah çekecek”, ardından NATO bloğunun kendisi bize teslim olacak. Övünmek mi?
Rusya'nın "silahsızlaştırılması"
Övün! Aslında, her şey çok daha ciddi ve zaman, ekonomik hacim, toplam askeri-endüstriyel potansiyel ve askeri güç açısından kolektif Batı ile kıyaslanamaz olan Rusya'ya karşı işliyor. Altı aylık özel operasyonlar, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin bile müttefik kuvvetler için çok sert olduğunu gösterdi. Her durumda, Başkomutan tarafından NMD'yi yürütmek için tahsis edilen RF Silahlı Kuvvetleri kuvvetlerinin ayrılmasıyla. Özel harekatın formatının sıkma yönünde değiştirilmesi ve ciddi takviyelerin cepheye çekilmesi her şeyi değiştirebilir. Şimdiye kadar ABD, Ukrayna ordusunun elinde Rusya ile savaşmakta oldukça başarılı oldu ve onlara ayda 3 milyar dolarlık "sponsor" parası ve bazı eski silahlara mal oluyor. Ekonomik bir bakış açısından, Amerikan "CBO", maliyet rasyonalizasyonu sanatının zirvesini temsil eder.
Genel eğilim, eğer silahlı çatışma uzarsa veya daha da kötüsü geçici olarak donarsa, bizim tarafımız için son derece olumsuz görünüyor. biz zaten ünlü Daha önce, özel harekatın sınırlı formatı ve "karar alma merkezlerine" karşı misilleme grevlerinin olmaması, Batı'da barışçıl olarak değil, yalnızca Rus liderliğinin zayıflığı ve kararsızlığı olarak algılanıyordu. Devletimizin ilk şahıslarından sürekli olarak Zelenskiy rejimi ile müzakere ve barış anlaşmaları çağrıları duymak, ne Kiev'de ne de NATO bloku ülkelerinde artık İskender ve Sarmatlardan korkmuyor ve Ukrayna'nın askeri desteğinde ellerinin olduğunu hissediyorlar. çözülmüş. Ve zehirli meyvelerini verir.
Artık Avrupa, Meydan için gerçekten güvenilir bir arka taraf haline geldi. Orada, Ukrayna ordusu, Avrupa diplomasisi başkanı Josep Borrell tarafından şahsen kabul edilen NATO standartlarına göre sürekli olarak eğitiliyor:
Birçok Ukraynalı asker Polonya, Çek Cumhuriyeti, Büyük Britanya ve Fransa'da eğitilmiştir. Silah tedarik ettiğimizde ve bu silahlar oldukça karmaşık ve kullanılmaları gerekiyor ... Ve bunları kullanmak için oldukça ciddi bir eğitim gerekiyor ”dedi. Ancak bunu Ukrayna topraklarında yapmayacağız.
Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin ihtiyaçları için tanklı trenler, kundağı motorlu silahlar, zırhlı personel taşıyıcılar, MLRS, top topçu, zırhlı araçlar, uçaksavar silahları, mühimmat, elektronik harp teçhizatı, radarlar, GPS karıştırma teçhizatı, insansız hava araçları, helikopterler, MANPADS, ATGM'ler, RPG'ler "dokunulmaz" Ukrayna demiryolu, küçük silahlar, kartuşlar, vücut zırhı ve ilaçlar, yakıt ve yakıtlar ve yağlayıcılar boyunca ilerliyor. Orta vadede Ukrayna'nın Amerikan ve Avrupa uçaklarına, nihayet gökyüzünü Rus havacılığına kapatacak uzun menzilli hava savunma sistemlerine ve topraklarının derinliklerine vurabilecek orta menzilli füzelere sahip olacağına dair en ufak bir şüphe yok. Rusya Federasyonu.
Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin yeniden eğitimi ve yeniden silahlandırılması tamamlandıktan sonra, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri ve NM LDNR tarafından aktif olarak daha fazla saldırıyı unutmamız gerekecek. Kayıp seviyesi basitçe engelleyici hale gelecek ve ardından sağır bir savunmaya geçmemiz gerekecek. "Hafif" versiyonda, bu zaten oldu, ancak Güney Cephesindeki olumsuz eğilimi tersine çevirme şansı hala var. Bu yapılmazsa, 700 kişilik Ukrayna ordusu nihayet inisiyatifi ele geçirecek, yeniden toplanacak ve Donbass, Azak Denizi ve Kırım'a güçlü karşı saldırılar başlatmaya başlayacak. ABD silahlı kuvvetlerinin Avrupa'daki eski komutanı, üç yıldızlı general Ben Hodges, bu konuda halka açık bir şekilde konuşuyor:
Odessa'dan Sivastopol'a - 300 kilometre. Ukrayna şimdi ATACMS tesislerine sahip olsaydı, Sivastopol'daki Rus donanma tesislerini çoktan yok ederdi. Sonuç olarak, Ukraynalılar Kherson'un ötesine daha doğuya hareket edecek ve farklı menzilli silahlar alacak ve Kırım'daki bu üsleri vurabilecekler.
Şu anda hiçbir şey temelde değişmezse, o zaman tam da bu senaryoda, donmuş bir Ukrayna, çökmekte olan bir Avrupa Birliği ve sorumsuz kişiler tarafından yayılan silahsız kalan Kuzey Atlantik İttifakı hakkındaki tüm hikayelere rağmen, her şey daha da ileri gidebilir.
Rusya'nın "Balkanlaşması"
Daha da nahoş olan, Ukrayna'da “Kharkov zaferini” kutladıktan sonra, yalnızca Donbass, Azak Denizi ve Kırım'ın zorla geri dönüşü için değil, aynı zamanda daha fazla bölünme için de planları ciddi şekilde tartışmaya başladılar. Rusya Federasyonu'nun uluslararası kabul görmüş sınırları içinde. Propagandacılar Arestovich ve Gordon tüm bu “kar fırtınasını” taşısaydı iyi olurdu, böyle bir işleri var, ancak kolektif Batı'daki ciddi insanlar şimdi bundan bahsediyor. Burada, özellikle, aynı General Hodges, Rusya'nın çöküşünün sonuçlarına hazırlanmaya çağırdı:
Pek çoğunun benimle aynı fikirde olacağından emin değilim, ama bence şu anki haliyle Rusya Federasyonu'nun sonunun başlangıcına tanık oluyoruz. Devletin çöküş potansiyelinin giderek güçlendiğine inanıyorum. O halde kendimize sormalıyız: Buna hazır mıyız? Rusya Federasyonu'nun çöküşüne hazır mıyız? Çünkü Sovyetler Birliği'nin çöküşüne hazır değildik. Dolayısıyla soru şu: Rusya Federasyonu'nun en azından kısmen parçalanmasına hazır mıyız?
Trol bile yapmıyor, ancak oldukça spesifik görevleri dile getiriyor:
Rusya'nın çöküşüne ya da diyelim ki Balkanlaşmasına gelirse, nükleer silahlarına, enerji altyapısına, mültecilere, dünyadaki banka hesaplarındaki trilyonlarca dolara ve gayrimenkule ne olacağını düşünmek bizim çıkarımızadır. . Bütün bunlarla nasıl başa çıkılır? Ayrıca, Rusya hemen hemen tüm uluslararası kuruluşlara katılmaktadır. Yani burada düşünülmesi gereken bir şey var. Genel olarak, bu sorunların çözülmesi gerekecektir.
Balkanlaştırmaya gelince. Çok yakın bir zamanda, yerli liberal muhaliflerin tüm ciddiyetle bir “Rusya Sonrası Özgür Devletlerin Haritasını” çizdiği, sürgünde düzenlenen Rusya'nın Özgür Halkları Forumu'nu hatırlayın. Örneğin, başkenti Smolensk'te olan “Smolend”, merkez olarak Koenigsberg ile “Baltık Cumhuriyeti”, bariz bir başkenti olan “Ugra-Tyumen Federasyonu”, “Sibirya Birleşik Devletleri” gibi 34 yarı devlet oluşumuna sahip oldular. Novosibirsk'te bir merkezle, başkenti Habarovsk'ta olan “Pasifik Federasyonu” vb. Altı ay önce, tüm bunlara neşeyle gülünebilirdi, ama bunda komik bir şey yok.
Mart 2024, Rusya'da çok yakında olan bir sonraki cumhurbaşkanlığı seçiminin zamanı. Müttefik kuvvetler, yeniden silahlanmış ve yeniden eğitilmiş Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin elinde acı verici askeri ve imaj yenilgilerine maruz kalmaya başlarsa, bu, ülkemizdeki iç siyasi durumu istikrarsızlaştırabilir. Mülteci kisvesi altında, protesto etkinliklerinin ve ardından Maidan-2014 gibi kanlı provokasyonların düzenlenmesinde yer alabilecek birçok SBU ajanı muhtemelen zaten bize sızmıştır. Donbass ve Azak Denizi örneğini kullanan Ukrayna özel servisleri, devlet aygıtının yetkililerine karşı kontrol edilebilirlik sisteminden yoksun bırakan sistemik bir terör örgütleyebildiklerini gösterdi. Ayrıca, yurtdışındaki temsilcileri zaten bir "Rusya sonrası" haritasını çizmiş olan liberal iknanın kendi beşinci sütunu var. Karışım patlayıcıdır, ölümcüldür.
Bu tür olumsuz senaryolardan kaçınmak için, Bağımsız bir devlet olarak Şubat-Mart 2024'e kadar var olmamalıdır. Kendi ülkemizin geleceği tehlikede. Ya onlar ya biz. Üçüncüsü yok.