We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
tenim
(AKA-63: dp. 13,910; 1. 459'; b. 63'; dr. 26'4"; s. 16.5
k.; tpl. 399; a. 1 5", 8 40mm.; cl. Andromeda)
Theenim (AKA-63), Federal Shipbuilding Co. tarafından 18 Temmuz 1941'de Kearny, N.J.'de Denizcilik Komisyonu sözleşmesi (MC gövde 215) kapsamında belirlendi; 31 Ekim 1944'te fırlatıldı; Bayan Joseph Midder sponsorluğunda; ve 22 Aralık 1944 Comdr. GA Littlefield USCG, komuta.
6 Ocak 1945'te Theenim, Hampton Roads, Va. için yola çıktı ve Chesapeake Bay-Virginia pelerinler bölgesinde kısa bir silkinme oldu. yüklendikten sonra
Norfolk, saldırı kargo gemisi 27'sinde Güney Pasifik'e doğru yola çıktı. Gemi Panama Kanalı ve Hawaii üzerinden Solomon Adaları'na ilerledi ve 5 Mart'ta Guadalcanal'a ulaştı. Amfibi Filo 6'ya atanan Theenim, asker ve teçhizat yükledi ve 15 Mart'ta Marianas'a doğru yola çıktı. Okinawa'ya yapılan saldırı için 27 Mart'ta Görev Grubu 61.2, Gösteri Grubu "Charlie" ile Saipan sahne alanından ayrıldı. Theenim 1 Nisan'da Hagushi Sahilleri'nden geldi, ancak mobil teçhizatı boşaltmaya ve deniz piyadelerini boşaltmaya başladığı 3B'ye kadar birliklerini indirmedi. Üç gün sonra, kıçından yaklaşık 1000 yarda bir "Val" sıçramasına yardım etti. Ayın 12'sinde, topçuları, köprüsünün yaklaşık 60 fit üzerinden geçen bir "Zeke" düşürdü. Ayın 16'sında, topçuları bir "Oscar"ın yok edilmesine yardım etti.
Ertesi gün Theenim, Marianas'a çekilmek üzere olan bir konvoya katıldı ve 19 Nisan'da Saipan'a ulaştı. 4 Haziran'da, yükü almak ve 3 Temmuz'da geldiği Guam'a taşımak için Solomons'a dönmek için Tanapag Limanı'ndan dışarı çıktı. Sonraki üç ay boyunca -çatışmanın son aşaması ve işgalin ilk günleri- gemi Saipan, Manus, Guadalcanal, Espiritu Santo Leyte, Hokkaido ve Honshu arasında erzak taşıdı. 5 Kasım'da Amerika Birleşik Devletleri'ne gitmek için Tokyo Körfezi'nden ayrıldı.
Theenim, 17 Kasım'da Portland, Oreg.'e vardı ve 9 Aralık'ta sahilden aşağı San Francisco'ya taşındı. 27 Aralık'ta gemi Filipinler'e gitmek için batı kıyısını terk etti ve 17 Ocak 1946'da Subic Körfezi'ne ulaştı. 19 Mart'ta San Francisco'ya gitmek üzere yola çıkana kadar Filipin Adaları'nda faaliyet gösterdi. Batı kıyısına vardığında, gemiye atılması için Atlantik Filosuna rapor vermesi emredildi. 19 Nisan'da Norfolk'a ulaştı. Theenim görevden alındı ve 10 Mayıs'ta Savaş Gemileri İdaresi'ne iade edildi ve 12 Mayıs 1946'da Donanma listesinden çıkarıldı.
Theenim, İkinci Dünya Savaşı hizmeti için bir savaş yıldızı aldı.
Theenim AKA-63 - Tarihçe
Bu koleksiyondan daha fazlası
USS Theenim AKA-63 Sanatsal Baskı
Normal fiyat
$ 89.99 Satış fiyatı $ 59.99
USS Theenim AKA-63 Kutu Çerçeveli Kanvas Tablo
Normal fiyat
$ 169.99 Satış fiyatı $ 119.99
USS Theenim AKA-63 Kahve Fincanı Kupa
Normal fiyat
$ 29.99 24.99 dolardan itibaren
USS Theenim AKA-63 Donanma Gemi Plaketi
Normal fiyat
$ 89.99 Satış fiyatı $ 59.99
Bağlantılar
Bizi takip et
Temas
Donanma Mağazası
10120 W FLAMINGO RD
ADIM 4-196
LAS VEGAS 89147-8392
Gönderim kapalı
Baltimore'un hemen güneyindeki Curtis Bay, Maryland'deki eğitim kampı, beklediği gibi değildi.
"Okuldu," dedi. &ldquoDenize gitmeyi öğrenmen gereken şeylerdi; ip yazmak, yüzmek ve kürek çekmek gibi. &mldr Kürek çekmeyi sevmedim.&rdquo
Altı hafta sonra, bir şamandıra ihalesinde subay aşçısı olarak hizmet etmesi için Florida, Miami'ye gönderildi. Orada 13 ay geçirdi, rosto biftek ve tavuk yemekleri pişirdi, sonra bir yıldızın adının kötü bir şekilde anıldığı yepyeni Andromeda sınıfı saldırı kargo gemisi USS Theenim (AKA-63) ile Manhattan Beach, New York'a yeniden görevlendirildi. (Theemin) Eridanus takımyıldızında.
Theenim 31 Ekim 1944'te fırlatıldı ve 22 Aralık 1944'te hizmete girdi.
Norfolk'ta kısa bir sarsıntıdan sonra 27 Ocak 1945'te Güney Pasifik'e doğru yola çıktı. 1 Nisan'da Okinawa'ya saldırmak için gelmeden önce Panama Kanalı'ndan geçerek Hawaii, Solomon Adaları ve Marianas'ta durdu.
&ldquoSavaşa gittiğimiz zamandı,&rdquo diye hatırlıyor Bulgar.
Sonraki üç ay, Saipan, Manus, Guadalcanal, Espiritu Santo, Leyte, Hokkaido ve Hanshu arasında ikmal ikmaliyle geçti.
Gemi sonunda savaşın son ayında Okinawa'ya döndü, bu da saldırı uçaklarının hiç durmadan geldiği zamandı.
Bulgar, "uyuyamadık, yemek yiyemedik" dedi. &ldquoKadırgada sadece birkaç aşçımız vardı. Elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorduk, sandviç ve çorba yapıyorduk. Kimse oraya gidip yemek pişiremezdi. Hızlı bir fincan kahve içtiğimiz için şanslıydık.&rdquo
USS Theenim, bombalar atıldığında Okinawa kıyılarından birkaç metre uzaktaydı ve Japon dışişleri bakanı Mamoru Shigemitsu'nun 2 Eylül 1945'te Japon Teslim Belgesini imzaladığı USS Missouri'den sadece birkaç yüz metre uzaktaydı.
"Barış anlaşmasını imzaladıklarında, gemi buradan Kempton Caddesi'ne kadar önümüzdeydi," dedi Bulgar, evinden iki bloktan daha az bir kavşakta el sallayarak. &ldquoBir günlüğüne karaya çıkmamıza izin verdiler. Japonya olmasına rağmen karada yürümek zorundaydık.&rdquo
Theenim 5 Kasım'da Amerika Birleşik Devletleri'ne doğru yola çıktı ve ilk olarak Portland'a indi ve 9 Aralık 1945'te San Francisco'ya ulaştı.
Kısa bir süre sonra, 1946'da Bulgar'a terhis verildi.
FEG AK-63 / AMM
Yazan: Personel Yazar | Son Düzenleme: 08/10/2018 | İçerik &kopyalawww.MilitaryFactory.com | Aşağıdaki metin bu siteye özeldir.
Soğuk Savaş sırasında Sovyet nüfuz alanına giren Macaristan, 2. Tip, onlarca yıl boyunca sayısız çatışma ve savaşta bir demirbaş olduğunu kanıtladı ve orijinal tasarım girişiminin çoğunu, genellikle "Taarruz Tüfeklerinin Babası" olarak adlandırılan Alman StG44'e borçluydu. 1960'ların başında, yetkililer AK-47'lerini modernize etmeye karar verdiler ve tanımlanabilir Kalaşnikof tarzı ahşap mobilyalardan uzaklaştılar. Ortaya çıkan tasarım, 1963'ün masif ahşap stoğunun plastik bir versiyonla değiştirildiğini ve ön uç boyunca havalandırmalı çelik sac kullanıldığını gören "AKM-63" oldu. Plastik bir ön kavrama da eklendi. Tüm hesaplara göre, Macar versiyonu 1959'daki Sovyet AKM tasarımıyla (yükseltilmiş AK-47) neredeyse aynıydı - genel performansta bile.
AKM-63, 1965'in Macar "AMD-65" saldırı tüfeği olacak şekilde daha da geliştirildi; bu, daha küçük doğasının onu sınırlardan ateş etmek için uygun bir silah haline getirdiği araç ekipleri tarafından kullanılması amaçlanan kompakt bir versiyondan başka bir şey değildi. zırhlı taşıyıcılardan. AMD-65, daha kısa bir namluya, katlanır popoya ve plastik ileri tabanca tarzı kabzaya sahipti. AMD-65 kendini kurmak için çalışırken, temel AKM-63'ün kendisi 1970'lerin sonlarına kadar kullanıldı ve Macar makamları daha sonra yerel FEG firmasını daha "ekonomik olarak dost" bir versiyon tasarlamak, geliştirmek ve üretmek ve bazı sorunları ele almak için görevlendirdi. tolerans sorunları. Tasarım çalışmaları başladı ve 1977'de AK-63, o zamanlar hizmette olan AMD-65'lerin ve AKM-63'lerin yerini alan ve hala Sovyet AKM'sinin çizgilerini takip eden yeni standart Macar Ordusu saldırı tüfeği olarak ortaya çıktı. Hükümdarlığı sırasında (2004 itibariyle feshedilen) FEG, müşterilere askeri küçük silahlardan su kazanlarına kadar çok çeşitli ürünler sağladı.
AK-63 nihayetinde omuz askısı stiliyle farklılaşan iki farklı biçimde üretildi - AK-63F masif ahşap dipçik versiyonuydu, AK-63D ise katlanır bir metal gövdeye sahipti (ala Sovyet AKMS). Her iki versiyon da sonunda Macar Ordusuna resmi girişini yaptı ve ilgili "AMM" ve "AMMSz" isimleriyle gösterildi. "AK-63MF" daha sonra AK-63D'nin modernize edilmiş bir versiyonu olarak ortaya çıktı ve bu, beraberinde çeşitli optiklerin, ışıkların ve hedefleyicilerin montajı için Picatinney ray desteğini getirdi. Ek olarak, model, daha kompakt bir son ürün için teleskopik bir dipçik tertibatına sahipti. Nispeten nadir, yalnızca yarı otomatik bir varyant - SA-85M - özellikle kazançlı ABD silah pazarında sivil satış için geliştirildi ve ithali Pennsylvania'dan Kassnar tarafından gerçekleştirildi. Bununla birlikte, 1989 saldırı silahları ithalat yasağı nedeniyle sayıları sınırlıydı ve bu onları bugün çok nadir hale getirdi.
Diğer tüm Kalaşnikof AK-47 ile ilgili saldırı tüfekleri gibi, AK-63 serisi de Sovyet 7.62x39mm kartuşunu kullandı ve gazla çalışan, döner cıvata ateşleme hareketine dayanıyordu. Harici olarak, AK-63, Macar esintili birkaç değişiklik dışında, genel sunumunda Sovyet dönemindeki muadilinin bir klonu olarak göründü. Silah, dakikada 600 mermiye eşit bir atış hızına sahip 10, 20 veya 30 yuvarlak ayrılabilir metal kavisli kutu şarjörlerinden ateşlenecek şekilde ayarlandı.
AK-63 ailesi, dünya çapında kendi adil muharebe eylem payını görmeye devam etti. Her iki tarafın da kanlı çatışmada silah kullandığı İran-Irak Savaşı'nda (1980-1988), Salvador İç Savaşı'nda (1980-1992), Körfez Savaşı'nda (1990-1991), Hırvat Savaşı'nda kilit rol oynadı. Bağımsızlık (1991-1995) ve - daha yakın zamanda - 2011 Libya İç Savaşı. Bununla birlikte, AK-63 hem Macaristan'da hem de başka yerlerde geniş çapta kullanımda olmaya devam ediyor.
Alpha Kappa Alpha'nın 20 İncisi Nelerdir?
Alpha Kappa Alpha'nın veya AKA'nın 20 incisi, 1908'de başlayan kardeşliği kuran ve genişleten 20 genç kadına atıfta bulunuyor, grubun resmi web sitesinde açıklıyor. 20 inci, dokuz orijinal kurucuyu, bir ay sonra davet edilen yedi ikinci sınıf öğrencisi ve kız öğrenci yurdunu birleştiren ve üniversite kampüslerinde etkisini genişleten dört kadını gösteriyor.
Orijinal dokuz kurucu Ethel Hedgeman Lyle tarafından yönetildi. Diğer önemli kurucular arasında Beulah Burke, Lillie Burke ve Margaret Flagg Holmes sayılabilir.
Alpha Kappa Alpha'nın kuruluşundan bir ay sonra, orijinal dokuzuncu sınıfa katılmaları için yedi ikinci sınıf öğrencisi davet edildi. Bu, 1908 baharında sekiz yaşlı mezun olduktan sonra grubun devamlılığını sağladı. Bu genç kadınlar, inisiyatif almadan katıldı.
Dört kurucu, 1911'de Nellie Quander'ın kız öğrenci yurdu başkanı seçildiği zaman, organizasyonu ileriye taşıdı. Alpha Kappa Alpha yasal olarak Ocak 1913'te kuruldu. Beulah Burke tarafından Ekim 1913'te Chicago'da ikinci bir bölüm kuruldu.
Alpha Kappa Alpha, Afrikalı Amerikalı kadınlar tarafından kurulan ilk Yunan harfli üniversite organizasyonudur. 20 inci genellikle kız öğrenci yurdunun 20. yüzyıl boyunca Jane Addams ve Dr. Maya Angelou gibi onursal üyeleri de kapsayacak şekilde genişlemesinin nedeni olarak kabul edilir.
Theenim AKA-63 - Tarihçe
İkinci Dünya Savaşı Cruise Kitapları PDF'leri mevcut
Hizmet Eden Adamların Tarihini korumak için bir dizi İkinci Dünya Savaşı Gemi Yolculuğu Kitaplarını ve Gemi Tarihlerini taradım. Bu, USS Neshoba-APA 216'nın seyir kitabının bir kopyasını bulma arayışı olarak başladı. Maine'deki bir kütüphaneyle konuşarak onların kopyalarını taramam için bana ödünç verebildim. Kısa bir süre sonra babamın gemisindeki adamlardan biri, Bill Allingham bana kitabın bir kopyasını verdi.
O zamandan beri, çoğu Rick ve Charles'dan olmak üzere koleksiyonerler tarafından bir dizi Cruise Book ve Ship's History'den ödünç aldım. Sadece bir Cruise Book'a sahibim, Neshoba. Nispeten ucuza aldığım, taradığım ve daha sonra ödediğim artı posta ücreti karşılığında gemiye bağlı insanlara ilettiğim birkaç tane daha vardı. Bu bir iş DEĞİLDİR.
Kitapları taradıktan sonra fotoğraflarını düzenleyip Adobe PDF formatına koyuyorum. Dosyaların boyutları Gilmore için 4 meg'den Napa ve Lanier için 90 meg'nin üzerine kadar değişmektedir. Orijinal baskının kalitesi, sıkı ciltli kitaplarda sayfaları tarayabilme (ciltleri kırmadan) ve orijinal kitaplarda kırık beyaz veya gri kullanımı nedeniyle kaliteleri de farklılık gösterir. Bazıları çok keskin, diğerleri nispeten düşük kaliteli görüntüler. Bazıları sadece Mürettebat veya Subaylar tarafından yazılan ve resim içermeyen Tarihlerdir.
Kitapları tararken, boş sayfaları ortadan kaldırırken ve bazen neredeyse boş olan giriş sayfalarını bir sayfada birleştirirken biraz özgürüm. Bazen sayfa başına en fazla görüntüyü elde etmek için görüntüleri "kaydırırım", ancak hiçbir materyal atlanmaz. Normal bir bilgisayar yazıcısı kullanarak PDF dosyasından yazdırabilirsiniz.
Aşağıdaki dosyalardan herhangi birinin PDF kopyasını isterseniz, lütfen benimle iletişime geçin, ancak lütfen USS Slater DE 766'ya Albany, NY'da bulunan İkinci Dünya Savaşı DE'nin ince bir restorasyonunu bağışlayın
Bağış bağlantısı sayfanın altındadır: USS Slater DE 766
Bana (Russ Padden) e-posta yoluyla ulaşın.
Şu ana kadar taradığım kitaplar bunlar: (Belirtilmedikçe kitapların tümü İkinci Dünya Savaşı Gezi Defterlerindendir).
AH 13 Hayırseverlik-Tarih
AH 15 Teselli-Tarih
AH 17 Kutsal Alan-Tarih
AGC 7 McKinley 1. seyir
AGC 7 McKinley 3. seyir 1946
AGC 8 Olimpos Dağı
AGC 9 Wasatch
AGC 13 Panamint
AGC 14 Teton
AGS 16 Maury - Neptunus Rex 1957
AGS 16 Maury - Cruise 1952
AHR01 Register - Seyir ve onarım günlüğü
AK 177 Zaurak-yeni Şubat 2016
AKA 2 Procyon
AKA 7 Alcyone
AKA 30 Lümen - yeni Aralık 2015
AKA 58 Chara - İkinci Dünya Savaşı, Kore - Yayın 1997
AKA 63
AKA 70 Tate
AKA 80 Tyrell
AKA 95 Marquette
AKA 98 Montague - 1953-54 (2. 'Nam dönemi)
AKA 106 Union 1948 Point Barrow (Arktik) Seferi
AKN 1 Indus
AP 07 Wharton-new Şubat 2016 (1974 yayınlandı)
AP 69 Elizabeth Cady Stanton
AS 105 General George F. Elliot
AP 111 Genel A. E. Anderson
AP 112 Genel W. A. Mann
AP 112 General W. A. Mann - Neptunus Rex 1944
AP 114 Nesil Wm. Mitchell
AP 117 Genel W. H. Gordon
AP 120 Amiral W. S. Benson
AP 121 Amiral W. L. Capps
AP 122 Amiral R.E.Coontz
AP 123 Amiral E.W. Eberle
AP 133 GENEL Ö.H. ERNST
AP 134 Genel R. L. Howze
AP 137 Genel S. D. Sturgis
AP 139 Genel R. E. Callan
AP 141 Genel AW Greeley
AP 144 Genel Hodges
AP 148 Genel M. L. Hersey
AP 153 Genel R.M. Blatchford
AP 154 Genel Leroy eltinge
AP 166 Kuyruklu Yıldız
AP 173 Sabahın Habercisi
APA 2 Harris
APA 5 Barnett
APA 13 Joseph T. Dickman
APA 16 J Franklin Çanı
APA 27 Klimer
APA 30 Thomas Jefferson - 2 farklı
APA 38 Chilton 1. Seyir Defteri
APA 38 Chilton - yeniden birleşme kitabı - 1990'lar
APA 38 Chilton - Hizmetten Çıkarma 1972
APA 86 USS Cenevre - Birleşme 1998
APA 100 Mendocino
APA 104 Westmoreland
APA 107 İyi Renk
APA 108 Goşen
APA 110 Griggs
APA 119 Yaylaları
APA 122 Kenton
APA 125 Şerit
APA 143 Clermont
APA 146 Collingsworth
APA 155 Lycoming
APA 157 Napa
APA 164 Edgecombe
APA 174 Jerauld - Devreye Alma Kitapçığı
APA 175 Karnes
APA 176 Kershaw
APA 178 İniş Aracı
APA 187 Oconto
APA 188 Olmsted - Sihirli Halı Broşürü
APA 191 Pondera
APA 193 Sanborn
APA 202 Menif
APA 203 Meriwether
APA 209 Tazewell
APA 212 Montrose
APA 214 Natrona - Eylem Raporu (gezi defteri değil)
APA 216 Neshoba
APA 217 New Kent - gezi kitabı - ayrıca aşağıdaki bağlantıya bakın:
APA219 Okaloosa
APA 226 Rawlins
APA 228 Rockbridge - Operasyon Kavşağı
APA 231 Aziz Croix
APA 232 SanSaba
APA 233 Sevier
APD 11 Gilmer
APD 43/DE 62 George W. Ingram
APD 134 Kleinsmith - Devreye Alma
AS12 Sperry 1. Yıldönümü 1943
AS 26 Clytie (Neptunus Rex)
AV 7 Currituck 1961-1962 Uzak Doğu Yolculuğu
AV 14 Kenneth Whiting
BB 60 Alabama 1936-Neptunus Rex
CL 57 Montpelier
DDR 875 HW Tucker 1958
LSM 148 -
LSM 352 -
LST 588- "ikinci Dünya Savaşı'ndan alıntı" ve yeniden birleşme kitabı 1986
LST 946 Fort Defiance
BU BİR PARA KAZANMA GİRİŞİMİ DEĞİLDİR!
SÖZLERDEN DAHA FAZLASIYLA HİZMET EDENLERE GERÇEKTEN DESTEK OLMANIN VE DEĞERLİ KURULUŞLARA BAĞIŞ YAPILMASINA YARDIMCI OLMANIN ZAMANI GELDİ.
Taramadığım Cruise Kitaplarını mı arıyorsunuz?
APD 94 John Q. Roberts, bu fold3.com sitesindedir ve ayrıca şu adresten de edinilebilir: www.greatnavalimages.com
AP 102 LaSalle şu adreste mevcuttur: www.ancestry.com - binlerce kişiyle birlikte.
Çok sayıda Cruise Kitaplarını taramış eski bir Navy Guy var (hala neredeyse yalnızca Amphib ve Transport kitaplarını tarıyorum).
Bulmak, taramak, düzenlemek, biçimlendirmek vb. için harcanan iş miktarı göz önüne alındığında CD fiyatları makul. www.greatnavalimages.com.
Onun CD'lerinde fon müziği, dizin ve benim CD'lerime dahil etmediğim diğer özellikler var. Görüntüleri özel bir formata çeviren bir program kullanıyor - sayfaların çıktılarını almak için ekranları yazdırabilirsiniz. Daha yüksek çözünürlüklü baskılar için ondan belirli sayfaların baskılarını veya tüm kitabın baskılarını satın alabilirsiniz.
BUNLAR VAR OLAN AMPHIB CRUISE KİTAPLARI, AMA TARAMAK İÇİN GÖRMEDİM.
BUNLARDAN HERHANGİ BİRİNE SAHİP OLURSANIZ VE TARAYIM İÇİN BANA Ödünç Vermek İSTİYORSANIZ, LÜTFEN BİZİMLE İLETİŞİME GEÇİNİZ.
Bana kitaplarını taramam için ödünç veren adamlardan referanslar verebilirim.
Psi Omega, New England'daki Alpha Kappa Alpha Sorority, Inc.'in en eski mezun bölümüdür. 1926'da bölüm, Cambridge Devlet Okullarında bir öğretmen olan Bölge Direktörü Nadine Wright Goodman tarafından Harvard Üniversitesi kampüsündeki Phillips Brooks House'da kiralandı.
Aşağıdaki yedi kadın, kardeşlik, burs ve hizmet ruhu içinde kız öğrenci yurdu kız kardeşler olarak o yıl bir araya geldi:
Lois Johns Allen - Howard Üniversitesi mezunu (1914) ve Boston Kent Birliği Sekreteri'nin eşi
Edna Robinson Brown &ndash Diş Hekimi ve Columbia Üniversitesi mezunu. Cambridge'de diş hekimliği yapan ilk siyah kadındı.
Clara Burrill Bruce &ndash Avukat ve Boston Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunu. Ülkede bir hukuk incelemesinin (Boston University Law Review, 1925) Genel Yayın Yönetmeni olarak hizmet veren ilk siyah kişiydi, ülkedeki bir hukuk incelemesine seçilen ilk siyah kadın (ve dördüncü siyah kişi) (Boston) idi. University Law Review, 1924) ve Massachusetts Barosuna kabul edilen ikinci siyah kadın
Jessie Gideon Garnett &ndash Diş Hekimi ve Tufts Koleji mezunu. Tufts Dişhekimliği Okulu'nun (1919) ilk siyah kadın mezunu ve Boston'daki ilk siyah kadın dişçiydi.
Beatrice Burson Miller - Howard Üniversitesi mezunu ve Howard Üniversitesi'nde Alfa Bölümünü başlatıyor. Lucy Miller Mitchell'in baldızıydı ve Psi Omega Bölümünün ilk Başkanı oldu.
Lucy Miller Mitchell &ndash Eğitimci ve Talladega Koleji mezunu (1922), Kreş Eğitim Okulu sertifikasına sahip ve çocuk bakım hizmetlerinde ulusal bir öncü
Alice Porter Turner Walton &ndash Boston Chronicle Gazetecisi ve Howard Üniversitesi mezunu (1916)
Psi Omega Bölümü, Boston Metropolitan Bölgesi'nde üç lisans kız öğrenci yurdu bölümüne rehberlik eder ve denetler: Epsilon Chapter, şehir çapında bir bölüm, 1924'te Iota Gamma Chapter'ı kuruldu ve 1974'te Northeastern Üniversitesi'nde yetkilendirildi ve Lambda Upsilon Chapter'ı 1977'de Massachusetts Institute of Technology'de yetkilendirildi MIT, Harvard Üniversitesi ve Wellesley Koleji'ne giren üniversite öğrencileri için. Ağustos 2005'te, Psi Omega Chapter üyeleri, 501 (c) 3 kar amacı gütmeyen bir kuruluş olan The Boston Pearl Foundation, Inc.'i, Bölümün bilimsel yardım ve topluluk zenginleştirme kapsamını genişletmeye yönelik girişimlerini tamamlamak için bir araç olarak kurdu. Boston bölgesinde mevcuttur.
Psi Omega Bölümü, New England eyaletlerindeki kardeşliğin en eski mezun bölümüdür.
94 yıldır, Psi Omega Bölümü, Siyah kadınlar arasında liderlik gelişimini teşvik etme, gelecek vaat eden genç kadınlara burs ödüllerini destekleme ve Siyah insanların refahı için önemli olan bir dizi kuruluşa ayni ve mali yardım sağlama konusundaki sürekli taahhüdünü sürdürdü. Uluslararası Programlarımızla birlikte Psi Omega Debutante Programı, mentorluk, eğitim hizmetleri ve toplum hizmeti fırsatları sunarak genç kadınların gelişimini teşvik ediyor.
Kardeşliğin uluslararası programları kapsamında, Psi Omega Chapter, öğrencilere okul malzemeleriyle dolu sırt çantaları bağışladı ve topluluk oyun alanlarını temizleyip yeniledi. Psi Omega, toplum yaşlılarını desteklemek amacıyla, Massachusetts, Roxbury'de bulunan Edgar P. Benjamin Sağlık Bakım Merkezi ile ortaklaşa olarak, tesis sakinleri için düzenli olarak konut odalarını yenilemektedir. Bölüm IVY AKAdemy, Genç Anneler Projesi, Yükselen Genç Liderler ve A.S.C.E.N.D. genç kadınları ve kızları geliştirmeye yönelik program.
Psi Omega, birkaç yerel Masonik kuruluşla ortaklaşa olarak, Boston'da çocukların güvenliğini ve iyileşmesini teşvik etmek için bir çocuk tanımlama programı düzenledi. Bölüm, Boston Halk Kütüphanesi Dudley Şubesinde çocukluk okumalarını teşvik etmek için programlamaya sponsor oldu ve kitaplar bağışladı. Psi Omega, Orak Hücre Anemi Araştırması, Ani Bebek Ölümü Sendromu İttifakı, Alzheimer Derneği, Amerikan Kalp Derneği, Akıl Hastalıkları Ulusal İttifakı, Meme Kanseri Farkındalık ve Araştırma ve Afrika Köy Geliştirme Programı gibi ulusal girişimleri desteklemiştir.
2018-2022 program teması, Sürdürülebilir Hizmet Yoluyla Mükemmelliği Örneklendirmektir. Hedefler, Alpha Kappa Alpha'nın misyonunu mükemmellikle ilerletmek ve sürdürülebilir hizmete olan bağlılığımızın altını çizmek için tasarlanmıştır.
63 Yıl Sonra, Efsanevi Yankees Skandalında Bir İtiraf
Copacabana'daki kavganın inanılmaz hikayesi, onu başlatan ırkçı alaylar ve birkaç beklenmedik kahraman.
Copacabana zengindi, ancak şiddet kulübün kültürüne & rdquo eklenmişti. Kredi. Fotoğraf Herbert Gehr/Getty Images ile LIFE Resim Koleksiyonu
Joey Silvestri, o gece tüm o Yankees dosyalarını Copacabana'ya görmedi. Mickey Mantle, Yogi Berra, Whitey Ford ve Hank Bauer ve eşleri de dahil olmak üzere altı kişiydiler ve hepsi Billy Martin'in 29. doğum gününü kutladılar. Akşamın üçüncü durağıydı ve çoktan sırılsıklam olmak üzere yola çıkmışlardı.
Washington Heights'tan birkaç dakika sonra gelen bovling takımını da görmedi. Kapıyı çalıştırmış olsaydı, muhtemelen Copa'daki işinin bir kısmı sorun beklemekti, bowling oyuncularını geri çevirirdi. Ayrıca özentiler ve New York'un en klas gece kulübüne ait değillerdi.
"Oksal!" fedai arkadaşı Pauly Pappas'a bağırırdı: Bu, insanları kapıda durdurmanın işaretiydi. Ya da çoktan geçmiş olsalardı, onları “Burma Yolu”na, yani sahneden ve oyunculardan uzaktaki ucuz koltuklara gönderirdi. Bunun yerine, bowling oyuncularına Yankees'in hemen yanında iki masa verildi.
Joey Copa'daydı, tamam ama ortalıkta görünmüyordu. 15 Mayıs 1957 Çarşambaydı. Çarşamba günleri izinliydi, bu da orada olmaması gerektiği anlamına geliyordu. Ya da mekanı işleten Bay Podell, müşterilerle dostluk kurmak için yardım istemediğine karar vermişti. Ama bu Sammy Davis Jr.'ın son gecesiydi ve Sammy, Joey'nin arkadaşı olmuştu ve Joey'e, ortaya çıkarsa sevdiğini bildiği silah numaralarından bazılarını yapacağına söz verdi.
Böylece Joey servis girişinden içeri süzüldü ve Bay Podell'in görüş alanının dışındaki bir masada Harry Belafonte ve Sidney Poitier'in yanına oturdu. Daha fazla kamuflaj için, her zamanki smokini yerine kahverengi bir takım elbise giydi, kulüpteki gücünü kanıtlayan makyaj.
"Joey Copa'da"yı herkes bilirdi. O sadece 24 yaşında Queens'li bir sokak çocuğu olabilirdi, ama aynı zamanda oraya kimin girdiğini belirleyen ve oraya vardıklarında onları hizaya sokan adamdı.
O gece görevde olsaydı, Yankees tarihinin en kötü şöhretli skandallarından birini, haftalarca gazeteleri tüketen ve hala beyzbol hayranlarında yankı uyandıran skandallardan birini önleyebilirdi. Billy Martin'i, kariyerini alt üst eden ve takıma zorlu dönüşü için zemin hazırlayan Bronx'tan sürgünden ve Yankees'in menajeri olarak beş işkence döneminden kurtarabilirdi. Ve Yankees'in gıcırtılı temiz imajının aşınmasını en azından birkaç yıl geciktirebilirdi.
Geçen yarım yüzyılda, o gece Copa'da olanlar ve bir melon oyuncusunu beyin sarsıntısı, kırık bir çene ve kırık bir burunla Roosevelt Hastanesi'ne gönderen yumruğu kimin attığı, önce tartışmalara, sonra gizeme, sonra mitoloji.
Yogi Berra, Yankee'lerin masumiyeti konusunda akıllara durgunluk verecek bir şekilde "kimseye bir şey yapmadı" sözüydü. Ama bowling oynayanlar ve suç muhabirleri satın almıyorlardı. Şüphe, etli sağ saha oyuncusu Hank Bauer'a odaklandı. Edwin Jones, 42 yaşındaki bir şarküteri sahibi (ve ömür boyu Yankee hayranı) olan talihsiz kurbandı ve ertesi gün Newsday'den Harvey Aronson'un yazdığı gibi, Bauer onu çorapla giydiğinde “bir onluk gibi düştüğünü” iddia etti. Ya da asla beladan uzak olmayan, ünlü, öfkeli Billy Martin olabilirdi. Ancak şimdi 88 yaşında olan Joey Silvestri, oyuncuların aslında oldukça suçsuz olduğunu söylüyor. Geçenlerde, "Mücadeleye katılan hiçbir Yanki yoktu" dedi. "Benden başka kimse yumruk atmadı."
"Çenesine sol kroşeyle vurarak öldürdüm ve onu kırdım" dedi. “Başı büyük bir tuğla duvara çarptı, bu yüzden pes etmedi. Bir boksör tuvale çarptığında kafasının sektiğini görürsünüz. Ama bu adam zıplamadı. Ve aşağı kayarken, sağ elimle gözlerinin arasına vurdum - bum! - ve burnunu kırarak açtı. Ve aşağı ve dışarı oldu.
"Bu kavga bir kavga değildi" diye ekledi. "İki yumruk oldu - bitti."
Bay Silvestri, masum olmanın ötesinde, iki baş şüphelinin o gece gerçekten kahraman olduklarında ısrar ediyor. Halkın hafızasında büyük ölçüde kaybolan şey, dövüşün itici gücünün ırksal olduğudur: Bauer ve Martin, bowlingçiler Sammy Davis Jr.'ı lakaplarla alay ettiklerinde itiraz etmişlerdi. Bu tür konularda gecikmeli olarak duyarlı hale geldiler -Yankee'ler sadece iki yıl önce, Elston Howard takıma katıldığında bütünleşmişti- bowlingcilerden soğumalarını istemişlerdi ve bunu yapmadıklarında işler hızla yozlaştı.
Joe Louis, Jackie Robinson, Muhammed Ali ve Colin Kaepernick'in de onayladığı gibi, sporcular her zaman sivil hakların öncüsü gibi görünüyor. Ancak kahramanlık, olası olmayan kaynaklardan küçük yardımlarla da gelebilir. Hiç kimse, adaletsizlikle savaşmaktan çok sığınakta Reggie Jackson'ın (veya Minneapolis'teki bir lokum satıcısının) peşinden gitmesiyle tanınan Martin'den daha olasılık dışı değildi. Ama en azından Copa'daki o akşam, o ve Bauer'in yaptığı buydu.
Bay Silvestri, "Hank Bauer ve Billy Martin, gerçekten iyi adamlar olmalarına rağmen, her zaman iftiraya uğradılar," dedi. "O gece Sammy Davis'i koruyorlardı. Bugün olsaydı, onlar için bir anıt dikerlerdi.”
Bunca yıldan sonra neden şimdi temize çıkıyorsun? 91 yaşındaki Whitey Ford dışında, olaya karışan Yankee'lerin hepsi öldü. Pauly Pappas, şanssız bowling oyuncusu ve Bay Podell gibi, şarkı söylese çıldıracak olan mafya figürleri de öyle. Seksen sekiz, rekorları kırmak için iyi bir yaş. Tabii ki, istediği şekilde ve sıklıkla bir Mickey Spillane romanının dilinde anlatabilir. Aslında, Bay Silvestri geçen yıl hikayeye kısaca değinen bir anı yayınladı. Birkaç kişi fark etmiş gibiydi.
2007'de ölen madalyalı eski bir deniz piyadesi olan Bauer ile işleri düzeltmek istiyor. Bauer resmi olarak suçlamadan aklanmış olsa da, şüphelerden asla tam olarak kaçmadı (diğerlerinin yanı sıra Mantle'nin karısından). Daha sonra, "Beni rezerve ettim, parmak izim alındı ve bir dedektifle sokakta yürüdüm" dedi ve "ve bu beni bir suçlu gibi hissettirdi." Olay onu takip etti. Bir keresinde Bauer, Washington-Boston treninde John F. Kennedy ile karşılaştı. "Copa'da işler nasıl?" Massachusetts'ten genç senatör kulüp arabasının karşısından ona bağırdı.
Bay Silvestri, Yankees'in hırçın, fazlasıyla başarılı ikinci kalecisi Martin hakkında hâlâ perili. Yumruğunun, Yankees'in buyurgan genel müdürü George Weiss'e, Martin'i görevden almak için uzun zamandır aradığı bahaneyi verdiğini biliyor, Martin'in genç ve etkileyici Mantle'ı - franchise'ın geleceği - yoldan çıkardığına inanıyordu. Yankees, Martin olmadan gayet iyi bir performans sergiledi ve o yıl bir flama daha kazandı, ancak Martin hiçbir zaman çizgileri olan aynı oyuncu olmadı ve şimdiden olduğundan daha fazla kendi kendine zarar verdi.
Şiddet, 20 yıldır New York'un en gösterişlisi olan 10 East 60th Street'teki Latin temalı gece kulübü Copacabana'nın kültürüne fırınlandı. O gece orada bulunan ve Walter Winchell, Dorothy Kilgallen ve diğer Broadway köşe yazarları gibi sonsuza kadar sinsice dolaşan The New York Post'tan Leonard Lyons, "Büyük savaş alanları Bastogne, Verdun, Gettysburg ve Copacabana'nın mutfaklarını içerir" diye yazdı. yazacakları yer, ya da en azından onları rekabetten alıkoymayacak şeyler.
Bay Silvestri'nin "üç B" dediği şeyden geliyordu. "Nerede içki ve kadın varsa, kavga çıkar" dedi. Kapıyı yönetmekten çok, işinin "elden geldiğince barışı korumak" olduğunu söyledi, bazen de kendi koruyucu yumruklarını atarak. Long Island'daki emekliliğinde bile "yumruklarımı kullanma tutkusu"nu sevgiyle hatırlayan Bay Silvestri için bu yeni bir şey değildi.
“14-15 yaşımdan beri savaşıyordum” dedi. "Mesela Rocky Marciano'dan yüksek sesle ağladığım için daha çok kavga ettim." Birden fazla boks teklifini geri çevirdi, eğitim kamplarının ona göre olmadığını söyledi. Sokaklarda ve ziyafetlerde daha spontane kavgaları tercih etti.
Bir yıl önce Copa'da başladı. Jules Podell'in kendisiyle röportaj yapmıştı - "Mr. Podell," ölümünden yaklaşık 50 yıl sonra onu hala çağırıyor - onu garson olarak işe aldı, ardından iki gün ve bir yumruk kavgası sonra onu "fedai" yerine tercih ettiği terim "amir" e terfi ettirdi.
Bay Podell, yemek yerken Joe DiMaggio'nun yanında durmak gibi ona en hassas görevleri verdi. Ya da genç Tom Jones göründüğünde, kadınların kendilerini ona atmasına engel olmak için sahnede oturuyordu. Frank Sinatra ne zaman girse veya çıksa, Joey ve Pauly onun yanından geçiyor, yumruklarını bir taç gibi kafasına kilitliyorlardı. Sinatra ne zaman kendini rahatlatmak zorunda kalsa, Joey devam etti, yeri kendine alabilmek için kimseyi kovaladı.
Sinatra'nın yanındaki Hotel Fourteen'in barında onu bekleyen bir kızı olduğunda, Joey de ona orada eşlik etti. Ancak Sinatra'nın onunla gezme teklifini geri çevirdi, sadece evde karısı ve iki çocuğu olduğu için değil. Sinatra'nın yardımına koştuğunu duymuştu ve adalet duygusuyla buna katlanamayacağını da biliyordu. Sert bir adam için bile bu tehlikeli olabilirdi.
Bay Silvestri, Sammy Davis Jr. ile başarılı olmasına rağmen, ünlülerin çoğunun "sahtekar" olduğunu düşünüyordu. Ama oyuncular "sıradan adamlardı" ve Billy Martin "süper düzenliydi". Martin ona kendini hatırlattı. "Seni rahatsız etmez," dedi. "Ama onu kışkırttıysan, bir kavgaya hazırlıklı olman gerekiyordu ve ben hayatım boyunca böyleydim." Mantle'ı daha çok seviyordu. "Ben ve Mickey, ruh kardeşlermişiz gibi anlaştık" dedi. Mantle da onu işe almayı denedi - Oklahoma'daki motelini işletmek için - reddettiği başka bir iş. "Oklahoma'da ne yapacağım?" O sordu. "Oklahoma'nın nerede olduğunu bile bilmiyordum."
Yankees'in genel müdürü Weiss, Martin'in Mantle üzerinde kötü bir etkisi olduğunu düşünürken, Bay Silvestri, şehir merkezindeki orta saha oyuncusuna hızlandırılmış bir kurs verdiği için Martin'e teşekkür etmesi gerektiğini iddia ediyor. "Mickey, Billy'den hayat hakkında çok şey öğrendi" dedi. "Billy onu olduğundan çok daha akıllı ve çok daha havalı yaptı."
Mr. Silvestri knew the Yankees were first-class lushes. Though he didn’t drink himself, he’d sometimes accompany Martin and Mantle after closing time to the Harwyn Club on East 52nd Street, and watch them drink still more. And he wasn’t above trying to make a few extra bucks that way, informing bookie friends when the Bombers were bombed so they could bet against them on the afternoon game the next day. But so good were the Yankees of that era, both at holding their liquor and playing ball, that it rarely worked. “Mickey Mantle would hit two home runs, Hank Bauer would go three for four, Whitey Ford would throw a shutout,” he said. “How the hell could I do anything about that?
The six Yankees at the Copa (the other was the pitcher Johnny Kucks) and their five wives (Martin was still single) had started out the night of the brawl at Danny’s Hide-A-Way, a celebrity hangout on East 45th Street (dinner and drinks), then gone to the Waldorf Astoria (birthday cake and drinks) before reaching the Copa, where Davis was about to start his show.
When he came on, the bowlers started up with the vulgarities and racial slurs. Bauer and Martin told them to stop, and the war of words began. “A big, fat guy walked by and said, ‘Don’t trust your luck too far tonight, Yankee,’” Bauer later said, according to a bowdlerized account in The Washington Times. “I told him to” — and here the newspaper paraphrased, in brackets — “[perform an anatomically impossible act].”
Martin backed up Bauer, and when the bowler invited Martin to take it outside, well, as Mantle later said, “you don’t have to tell Billy but once.” The two headed toward the service entrance, their partisans in their wake. Having seen what was unfolding, the lounge manager, Murray Moskowitz, who was in on Joey’s secret that night but knew where he was hiding, went over and told him Pauly needed his help — urgently. For all his fears of being seen and maybe fired, he knew what he had to do. “How could I look at myself in the mirror the next morning if I hadn’t gone to Pauly’s aid, and he got hurt?” he asked.
He followed the drunken parties, installed Bauer (who lost sight of Martin and Mantle) in a chair, then caught up with the combatants. Shoving everyone else, Martin included, to the floor, he spotted one of the bowlers, Edwin Jones, about to sucker-punch Pauly — and unloaded. “I learned early in life, if you’re going to end up in a fight, you got to throw the first punch,” he said. “Those were two of the best punches I ever threw in my life,” he added, while noting that one of his was usually enough.
His job done, Joey took off: he couldn’t let Mr. Podell see him there, or risk arrest. He fled to Sammy Davis Jr.’s hotel room, waiting for Pauly to give him the all-clear. When the phone finally rang, though, it was Mantle — “drunk as a skunk” — on the line. “Oh, Joey, we just had a fight, you shoulda been here!” he gushed. In fact, says Mr. Silvestri, Mantle hadn’t been there himself. The mythologizing had begun.
The Yankees slipped out the rear door. Joey took the subway back to Astoria. Mr. Jones, meantime, went by ambulance to the hospital. And his brother headed to the East 51st police station, where he fingered Bauer — because, Mr. Silvestri speculates, he, too, was wearing a brown suit that night. The next day, pictures of Jones and his battered mug were in all the papers. “I really laughed, it’s sad to say,” Mr. Silvestri recalled. “I said, ‘Holy Christ, what happened to this guy?’”
The police reporters, who never got the chance to cover the sports stars, savored the novelty of a Yankees scandal. So, too, did their editors. “Yankees’ Bauer in Copa Brawl,” blared The Post.
“It broke a wall of silence — the omertà — of nearly half a century, where misbehavior went unreported,” said Marty Appel, a former public relations director for the Yankees and author of “Pinstripe Empire.” “With their travel tabs being picked up by the team, the beat reporters weren’t about to tattle.”
Like all the other Yankees there, Bauer denied any wrongdoing. “I only hit balls, and lately I haven’t been doing so well with that,” said Bauer, who was batting .203 at the time. “Guys like that have to be careful about fighting,” Ernest Hemingway told some visiting American journalists in Havana. “I used to cool a few fellows myself when I was young, but I haven’t hit anybody since I was solvent.”
At the Copa the next day, a mob friend asked Joey whether he’d been involved in the fracas. He gave the answer he thought the higher-ups would appreciate. “I don’t work Wednesday nights,” he said. When Mr. Podell asked the same thing, he got the same answer. The police, well-paid to stay out of the Copa’s internal affairs, never even questioned him.
But for Martin at least, the damage was done. His biographer, Bill Pennington, writes that after the game the following day Martin told Mantle he was returning to his hotel to start packing. “I’m gone, pard,” he said.
“But you didn’t do anything,” Mantle replied.
“Doesn’t matter,” said Martin.
And it didn’t: on June 15, only an hour short of the trading deadline, he was exiled to Kansas City. Ten days later, the case against Bauer went before the grand jury. The two Jones brothers and five Yankees testified only Bauer, clutching his rosaries outside the room, wasn’t questioned.
Reprimanded for chewing bubble gum as he took the stand, Mantle apologized to the judge, then stuck it beneath his seat. “I was so drunk I didn’t know who threw the first punch,” he reportedly testified. “A body came flying out and landed at my feet. At first I thought it was Billy, so I picked him up. But when I saw it wasn’t, I dropped him back down. It looked like Roy Rogers rode through the Copa on Trigger and Trigger kicked the guy in the face.”
“Never there,” Mr. Silvestri said of Mantle’s account. “Ne-ver there.”
یواساس تینیم (ایکیای-۶۳)
یواساس تینیم (ایکیای-۶۳) (به انگلیسی: USS Theenim (AKA-63) ) یک کشتی بود که طول آن ۴۵۹ فوت (۱۴۰ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
|پیشینه|
|مالک|
|آباندازی:||۱۸ ژوئیه ۱۹۴۴|
|آغاز کار:||۳۱ اکتبر ۱۹۴۴|
|اعزام:||۲۲ دسامبر ۱۹۴۴|
|مشخصات اصلی|
|وزن:||۱۳٬۹۱۰ long ton (۱۴٬۱۳۳ تن)|
|درازا:||۴۵۹ فوت (۱۴۰ متر)|
|پهنا:||۶۳ فوت (۱۹ متر)|
|آبخور:||۲۶ فوت ۴ اینچ (۸٫۰۳ متر)|
|سرعت:||۱۶٫۵ گره (۳۰٫۶ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۹٫۰ مایل بر ساعت)|
این یک مقالهٔ خرد کشتی یا قایق است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید.