We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Sanatsal yetenek Boris Mikhailovich Kustodiev Geçen yüzyılın Rus resminin dünyaca ünlü bir temsilcisi, bize nostaljik bir dünya verdi, güneşli ve neşeli, parlak renklerle bir tatil hissini vurguladı. İlya Repin öğrencisi olarak Kustodiev, Repin'in tarzını ve stilini miras almakla kalmadı, aynı zamanda kaçınılmaz olarak pozitif ve mutlulukla yüklenen doğal renk oyununu da getirdi. Boris Mikhailovich'in bir sanatçı olarak oluşumunun, çocuk ekleri ve deneyimlerinin bir yankısı ile nüfuz ettiği, çalışmalarıyla kanıtlandığı gibi, öğretmenle buluşmadan çok önce başladığını belirtmek gerekir.
Kustodiev, 1878 yılında Astrahan'da bir seminer öğretmeni ailesinde doğdu. Kader, Boris'in babası, bir yaşın biraz üzerindeyken öldüğü şekilde karar verdi ve yetiştirme için tüm sorumluluk, 25 yaşındaki bir dul, kollarında dört çocuğu olan annesinin kırılgan omuzlarına düştü. Çok mütevazı bir gelire rağmen, aile birlikte yaşadı ve anne sevgisi, yaşamın zorluklarını aydınlatarak yaratıcı bir insan oluşturma fırsatı verdi. Çocuklarına yüksek sanat - tiyatro, edebiyat ve resim sevgisini aşılayan annesi Ekaterina Prokhorovna idi. Böyle bir eğitim Boris'in geleceğini açıkça tanımladı ve 9 yaşında sanatçı olacağını biliyordu.
1892 yılında, Astrahan İlahiyat Semineri'ne giren Kustodiev aynı anda yerel ressam A.P. Vlasov'dan ders almaya başladı. Vlasov'un kutsamasıyla 1896'da Kustodiev St.Petersburg Sanat Akademisi'nde öğrenci oldu ve iki yıl sonra İlya Repin atölyesine kabul edildi. Büyük sanatçı hemen öğrenciye dikkat çekti ve ona büyük umutlar ekledi, daha sonra anıtsal tuval üzerinde ortak bir çalışma yaptı - "7 Mayıs 1901'de Danıştay'ın tören toplantısı." Böyle başarılı bir başlangıcın sonucu, yurtdışında altın madalya ve staj olan bir tezin savunulmasıydı. Avrupa seyahatinde sanatçı, yeni doğmuş bir oğlu ve genç karısı Julia Evstafyevna Proshinskaya ile genç bir aile ile gitti.
Daha sonra, 1905'te sevgisiyle kader toplantısına övgüde bulunan Kustodiev, Volem'de Kineshma kenti yakınlarındaki Terem atölyesini inşa etti. “Terem” sanatçının çalışma ve yaratıcılık yeri haline geldi ve burada neredeyse her yaz Boris Mikhailovich, yaratıcılık ve yaşam dolgunluğunun farkında olması için ilham veren, genellikle mutluluk denilen bir duygu tarafından kucaklandı. Sadık bir yardımcı, oğlu ve kızı haline gelen sevgili eş, yıkılmaz bir konseptte, aile sanatçının çalışmasına yansıdı ve resminde ayrı bir büyük konu oldu (resim "Sabah").
Bir yıl önce, 1904'te sanatçı birkaç ay yurtdışında, Paris ve Madrid'de sergi ve müzeleri ziyaret ederek geçirdi. Rusya'ya Boris Mikhailovich adlı yerel açık alanlar ve anavatanına dönen Kustodiev, hiciv dergileri Zhupel ve Hell's Post ile işbirliği yaparak gazetecilik dünyasına girdi. Böylece, ilk Rus devrimi, onu hükümet kademelerinin karikatür ve karikatürlerinde denemeye teşvik etti.
1907 olaylı hale geldi: İtalya'ya bir gezi, heykele olan hayranlığı, Sanatçılar Birliğine üyelik. Ve 1908'de, Kustodiev için tiyatro dünyası açıldı - Mariinsky'de dekoratör olarak çalışıyor. Boris Mikhailovich'in popülaritesi büyüyor, portre ressamının şöhreti 1915'te II. Nicholas'ın ünlü çalışmasının nedeni haline geldi, ancak bundan çok önce, 1909'da sanatçının ailesine sorun geldi - omurilik tümörünün ilk belirtileri ortaya çıkıyor. Buna rağmen, aktif olarak Avrupa'yı dolaşmaya devam ediyor, aynı yıl resim akademisyeni unvanını alıyor. Avusturya, İtalya, Fransa ve Almanya'yı ziyaret eden Kustodiev, tedavi gördüğü İsviçre'ye gidiyor. Daha sonra, 1913'te Berlin'de karmaşık bir operasyon geçirir.
Hastalığın gerilediği ve 1914'ün Paris'teki Bernheim Galerisi'ndeki sergilerle, Venedik ve Roma'daki uluslararası sanat sergileriyle işaretlendiği anlaşılıyor. 1916'da, Kustodieva'ya St.Petersburg'da ikinci bir operasyon verildi, bu da alt vücudunun felci ve bacaklarının kesilmesi ile sonuçlandı. O zamandan beri sanatçının tüm dünyası onun odası, hafızası ve hayal gücüdür. Bu dönemde il hayatını (“Tradeswoman at tea”, “Village holiday”) ve vücudun güzelliğini (“Beauty”) tasvir ederek en canlı ve şenlikli resimlerini çizdi.
Ancak neşe ve iyimserlik, ilerleyen hastalığın üstesinden gelemez, sanatçıya 1920 yılında Petrograd Sanat Evi'nde kendi eserlerinin ömür boyu sergisini yapması için sadece bir kez verir. Yaşamın son kilometre taşları, “Pire” performansının tasarımı ve Paris'teki Uluslararası Sergiye katılım ile belirlendi.
Mayıs 1927'de, 49 yaşında, Boris Mihayloviç kelimenin tam anlamıyla “Çalışma ve Dinlenme Sevinci” ni tasarladığı triponun taslağında öldü. Böylece, bize yaşam ve bilgi için susuzluk gösteren büyük resimlerin mirasını bırakan ünlü sanatçının hayatı zor, ama hafif ve neşeli notalarla sona erdi.