19 Haziran'da, Nathan Robinson tarafından çekilen görüntüleri inceleyen Meksika Körfezi'ndeki bir araştırma gemisindeydi. Deniz anası , bir derin deniz kamera sistemi. Karides, denizanası, fener köpekbalıkları - olağan şüpheliler - ekranda süzülüyordu. Ama sonra, tamamen sıra dışı bir şey ortaya çıktı: aniden dokunaçlarını açarak onları Medusa'nın etrafına saran boru şeklinde bir yaratık. Robinson, gördüğünü düşündüğü şeye karşı meslektaşlarını uyarmak için yarıştı: dev bir kalamar.
Araştırmacılar görüntüleri incelemek için etrafa saçıldı. Tahmini 10 ila 12 fit uzunluğa yayılan ve su yüzeyinin yaklaşık 2.500 fit altında süzülen hayvanın genç bir dev kalamar olduğundan şüpheleniyorlardı. Ancak ekip, dünyanın önde gelen kalamar uzmanlarından birinin tartılmasını istedi, bu yüzden Michael Vecchione , Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi (NOAA) ve Smithsonian Ulusal Doğa Tarihi Müzesi ile bir zoolog. Brooke Jarvis'e göre New York Times , Vecchione, yaratığın gerçekten de dev bir kalamar olduğunu doğruladı veya Mimari .
Keşif, Amerikan sularında yaşayan dev bir kalamarın ilk kez görüntülendiğini gösteriyor. Genel olarak konuşursak, uzun süredir denizcilik bilgisinde canavarlar olarak her yerde bulunur , dev mürekkep balıkları doğal ortamlarında nadiren görülür. Bilim adamlarının hayvan hakkında bildiklerinin çoğu, dayalı sahillerde karaya vuran karkaslarda veya ispermeçet balinalarının karınlarında bulunan kalamar gagalarında.
Yaşayan bir dev kalamarın ilk kaydı, Japonya'nın Ogasawara Adaları'nda çalışan araştırmacıların yem kullanarak bir numuneyi kancalayıp suyun yüzeyine çekmeyi başarmasından sonra 2006'da yapıldı. Ancak tür, Medusa'nın bulunduğu 2012 yılına kadar doğal ortamlarında filme alınmadı. ilk konuşlandırılmış Japon sularında. Kamera sistemi, derin denizin karanlığında gezinmek için tipik olarak parlak beyaz ışığa dayanan dalgıçlar ve uzaktan kumandalı araçlar üzerinde önemli bir yenilik sundu. Bu ışığın karanlıkta yaşamak üzere evrimleşmiş korkutucu yaratıklar olduğundan şüphelenen Widder, çoğu derin deniz canlısının göremediği kırmızı ışığı kullanan bir sistem geliştirdi.
Medusa ayrıca, derin deniz denizanasının bir tür ışık kaynağı olarak yaydığı biyolüminesan parıltıyı taklit eden bir LED optik cazibesine de güveniyor. savunma hırsız alarmı . Bir avcı tarafından yakalandıklarında, yumuşacık yaratıklar, daha büyük bir avcıyı ilkini yemesi için çekme umuduyla ya da belki de ilk avcıyı korkutup daha büyük bir hayvanın yolda olduğunu düşünmesi için aydınlanır.
Yakın zamanda görülen dev kalamar kesinlikle LED yemi ile ilgilendi; görüntülerin gösterdiği gibi, cazibeyi yakalar ve sonra, belki de bu garip yaratığın zamanına değmeyeceğine karar vererek, hızla karanlığa geri çekilir.
Widder, Epstein'a 19 Haziran'ın denizde geçirdiği en muhteşem günlerden birini işaret ettiğini ve bunun yalnızca kalamar keşfi nedeniyle olmadığını söyler. Yaratığın Robinson'ın ekranında ilk kez görünmesinden yaklaşık 30 dakika sonra, araştırma gemisinde bulunan bir sancak enstrümantasyon antenine yıldırım çarptı ve bu olağanüstü görüntünün kaybolduğuna dair korkulara yol açtı. Daha sonra kaptan ekibi uyardı. su hortumu -ya da su üzerinde dönen bir kasırga- iskele pruvasında şekilleniyordu. Şans eseri gemideki hiç kimse zarar görmedi. Kalamar görüntüleri de değildi.
üzerine yazmak İnternet sitesi Araştırma gezisini finanse eden NOAA'dan Widder, dev kalamar gözleminin araştırmacıların derinlerdeki bu gizemli yaratıklar hakkında daha fazla şey öğrenmesine yardımcı olduğunu açıklıyor. Birincisi, dev mürekkep balıklarının birçok keşif aracı tarafından kullanılan parlak ışıktan gerçekten hoşlanmadığını varsaymak mantıklı görünüyor. Widder, Meksika Körfezi'ndeki binlerce [uzaktan kumandalı araç] ve dalgıç dalışın bunu yapmamasına rağmen, mürekkepbalığını yalnızca beş Medusa konuşlandırmasından sonra bulduk, diyor.
Dahası, yüzyıllardır uzak sularda gizlenen bir canavar olarak damgalanan dev kalamar, dünyanın en büyük derin su petrol kulelerinden birinden çok uzakta olmayan New Orleans'ın 100 mil güneydoğusunda yüzüyordu.
Widder, insanlar olarak bakış açımız değişti, diye yazıyor. Bir zamanlar korkulması gereken canavarlar, şimdi zevk veren meraklı ve muhteşem yaratıklar. Bilimin ve keşfin bu değişimi yarattığını, öğrendiğimiz her yeni şeyle dünyayı daha az korkutucu ve daha harika hale getirdiğini hissetmeyi seviyoruz.