Dünyayı ve Rus halifeliğini tehdit eden şey. 2’in bir parçası
İslam Cumhuriyeti’nin ilk hedefi olarak Irak Cumhuriyeti’nin seçilmesi hiçbir şey için değildir. Amerikan işgalinden sonra, ülke yarı ömür durumunda, ciddi bir kriz geçirdi. Nuri el Maliki'nin önderliğindeki Şii hükümeti popüler değil. Merkezi makamlar yalnızca Sünnileri ve Kürtleri değil, birçok basit Şiileri de severler. Yolsuzluk ve zimmet, bütün bürokrasiyi etkiledi. Hidrokarbonların satışından elde edilen büyük kazanç, Batı'da emlak satın alan saygınların ceplerine gidiyor. Sünniler güçten ve buna bağlı olarak gelirden uzaklaştırıldı. Dahası, nüfusun ayrımcı bir parçası haline gelmiştir. Kürtler kendi devletlerini kurmaya başladılar.
Maliki’nin rejimi, çeşitli dini ve etnik grupları birleştirecek yeni bir yönetim sistemi kurmak yerine, siyasi ve ekonomik hayatı Şiiler lehine yeniden şekillendirmeye başladı. İdari düzeneğin, silahlı kuvvetlerin ve Sünnilerden ve Saddam Hüseyin'in eski destekçilerinden kolluk kuvvetlerinin tahliyesi, düzensizliği daha da artıran yönetişim kalitesini önemli ölçüde kötüleştirdi.
Bu nedenle, çeşitli isyancı ve terörist gruplar, hareketlere güçlü bir sosyal temel aldı. Ayrıca, silahlı kuvvetler ve kolluk kuvvetleri üzerindeki etkinin genel olarak çökmesi. Ordunun morali ve morali o kadar düşük bir seviyedeydi ki birimlerin çoğu militanlara aktif olarak direnemiyordu. Askerlerin savaşçı bir ruhu yoksa, oldukça modern olanların kitlelerinin de yardım edemeyeceği ortaya çıktı. оружия Irak’ın ABD’den, Avrupa’daki ve Rusya’daki bazı ülkelerden satın aldığı teçhizatı. Milyarlarca dolar harcandı. Dahası, cephaneliğin bir kısmı militanların ellerine düştü ve halifeliğin savaş potansiyelini arttırdı.
Kötü tasarlanmış silah ve teçhizat alımı olumsuz bir rol oynamıştır. Yeni sistemlerden eski, Sovyet ve Amerikan üretimine kadar çeşitli boyutlarda silahlar ve ekipmanlar. Aslında Irak, ABD'den, NATO ülkelerinden ve eski Varşova Paktı Örgütünden çok fazla çöp aldı. 2000'lerde Irak, Estonya, Letonya, Ukrayna, Romanya, Macaristan, Bulgaristan, Slovenya, Danimarka ve diğer ülkelerden ekipman, küçük silahlar, harçlar, roketatarlar, arabalar, zırhlı araçlar aktarıldı. Böylece, 2006 yılında Macaristan Irak'a transfer oldu 77 tanklar T-72 (ABD'de modernleştirildi), 4 ARV, 36 piyade savaş aracı ve 100 kamyon. Aralık 2008'de ABD'den Irak'a 6 milyar dolar değerinde bir silah tedarikine ilişkin bir anlaşma imzalandı. 140 M1A1M Abrams tankı, 400 Forvet zırhlı araç, 26 Bell-407 helikopteri, vb. Dahil. ABD'de 15 devriye gemisi sipariş edildi. 2011'de Irak, ABD'den 36 F-16 savaşçısı sipariş etti. 2013 yılında, ScanEagle Amerikan keşif uçağı sevkiyatları başladı.
Aynı zamanda, mobil isyancı gruplarıyla yapılan savaşlar sırasında ordunun ağır zırhlı araçlara, toplara, özellikle de kendinden tahrikli ve orduya sahip olmadığı anlaşıldı. havacılık (saldırı helikopterleri), saldırı uçağı ve avcı-bombardıman uçakları. IŞİD saldırısından sonra Bağdat aceleyle Rusya ve İran'dan Su-25 saldırı uçağı istedi. Haziran sonunda teslim edildi (medya raporlarına göre, Rusya 12 araba teslim etti, İran - 7) ve zaten IŞİD militanlarına karşı askeri operasyonlara katılıyorlar. Buna ek olarak, Rusya 40 saldırı helikopteri Mi-28NE ve Mi-35 sağlamalıdır. Bazı helikopterler zaten teslim edildi ve düşmanlıklara katılıyor. Özellikle Haziran ayı sonunda militanlar Irak ordusunun Mi-35 savaş helikopterini düşürdüler.
Bununla birlikte, bazı Su-25 ve saldırı helikopterleri DAEŞ'in ayrılmalarını durdurmuyor. Uçağın acil teslim edilmesi, yalnızca hava desteğiyle, durumu iyileştirmeye yardımcı olacaktır. Ancak belirleyici bir değişim için savaşmaya hazır piyade gerekli motivedir. Bağdat da buna sahip değil.
Sünni İslamcıları caydırmakta çeşitli Şii gruplar rol oynayabilir. Böylece, radikal imam Mukteda el Sadr (Amerikan Irak'ın işgaline karşı savaşan dağınık “Mahdi Ordusu” nun lideri), Başbakan Nuri el Maliki'yi “Bağdat'ı koruma” çağrısına cevap veren ve bir tugay oluşturan ilk kişiler arasındaydı. Şii birimleri iyi silahlanmış ve verimlidir. Fakat onların zayıflığı bir ayrılık ve topraktır (atalarının yuvalarını korumayı tercih ederler), stratejik hedefleri yoktur. Ayrıca yetkililere güvenmiyorlar.
Kürdistan
Nuri el Maliki hükümetini ve Kürtleri desteklemeyin. Sünni aşırılık yanlılarını sevmiyorlar, ancak Kürtlerin IŞİD ile savaşmak için özel bir anlamı yok. IŞİD birimlerinin başlamasından, Musul'daki zaferden ve İslamcı çetelerin Irak Kürdistan sınırına çekilmesinden sonra Kürtler silahlı öz savunma birimlerini seferber etti (Peshmerga). Kürt milisleri özerkliğin güvenliğini sağladı ve Irak'ın geri kalanıyla tartışmalı bölgeler üzerinde kontrol sağladı. Her şeyden önce, Kürtler Irak'ın kuzey petrol başkenti Kerkük'ü ele geçirdi.
Kürtler bir savunma stratejisi belirledi. Irak'ın tamamı için olan çatışmaya katılmak istemeyen, kendilerine ait olduğunu düşündükleri bölgeleri korumak istiyorlar. DAEŞ, Kürdistan’a saldırmazsa ve grup şimdi daha önemli görevlere sahipse, o zaman ciddi bir çatışma yaşanmayacaktır. IŞİD, büyük olasılıkla Kürt bölgelerinin kendisini işgal etmeyecek. Daha önemli bir görev var.
Kürt liderliği İslamcı saldırıdan bile yararlandı. Şimdi Bağdat kesinlikle Irak Kürdistanının ayrılmasını önleyemeyecek. Gerçek bağımsızlık resmi düzeye çevrilebilir. Erbil bu anı bağımsız bir devlet yaratmak için kullanmaya karar verdi. 1 Temmuz Özerk Bölge Başkanı Irak Kürdistanı Mesud Barzani, halk eğitiminin bağımsızlığı konusunda referandum yapma niyetini açıkladı. Aslında bu bir formalitedir, özerkliğin sakinlerinin çoğunluğunun bağımsızlık lehinde oy kullanacağı açıktır.
Kürtler uzun zamandır kendi devletlerini yaratmaya çalıştılar. Kürtler, Osmanlı İmparatorluğu döneminde bağımsızlıkları için savaştılar, ancak hak ettikleri halde, bu imparatorluğun çöküşü sırasında devletlerini almadılar. 2003’te, Kürt silahlı kuvvetleri Saddam Hüseyin’in devrilmesi operasyonunu destekledi ve hedeflerine gözle görülür biçimde daha yakındılar. 1970'ta yarattıkları özerklikleri neredeyse Bağdat'tan bağımsız hale geldi. Güneyde ve Irak'ın merkezinde, Amerikalılar kontrollerini kurarken, çeşitli Şiiler ve Sünniler güç için mücadele ederken, Kürtler kuzeydoğudaki devletlerini kurdular.
Cumhurbaşkanı Mesut Barzani liderliğindeki Kürt özerklik yetkilileri, uluslararası petrol şirketlerini özerkliğe davet etti. Irak Kürdistanı'nın petrol rezervlerinin dünyadaki altıncı en büyük olduğu ve toplam 45 milyar varilin (çıkarılan Irak'ın% 60'i) olduğu göz önüne alındığında, petrol şirketleri memnuniyetle bölgeye geldi. Ayrıca, Kürtler bölgede güvenlik ve istikrarı koruyabildiler. Exxon, Total, Chevron, Talisman Enerji, Genel Enerji vb. Gibi ünlü firmalar Kürdistan’a geldiler, ayrıca Erbil komşuları - Tahran ve Ankara ile iyi ilişkiler kurdu. Türkler ve Persler, Irak toprakları pahasına Kürdistan yaratmanın daha iyi olduğuna karar verdiler. Ayrıca, böyle bir işbirliğinden iyi karlar. Özellikle Türkiye zamanında sıçradı ve Irak Kürdistanı iç pazarının çoğunu işgal etti. Bağdat aktif olarak protesto etti, ancak gerçek bir şey yapamadı.
Kerkük, Kürdistan'ın konumunu güçlendirmede büyük önem taşıyor. Şehir stratejik öneme sahip. Kerkük petrol sahası burada bulunuyor. Günlük 1 milyon varil petrol veriyor. Bölgedeki en önemli petrol boru hatlarından biri olan Kerkük-Ceyhan, Kerkük'ün yanında başlıyor. Günde 1,1 milyon varil ve 500 bin varil kapasiteye sahip iki boru, Türkiye'den “kara altın” ın uluslararası pazarlara tedarik edilebileceği Ceyhan limanına kadar uzanıyor. Şu anda, günde 100-120 bin varil Irak'ın kuzeyinden teslim edilmektedir. Kürtlerin Kerkük'ü ele geçirmesi, Kürdistan'ın ekonomik potansiyelini ve buna bağlı olarak dünyadaki otoritesini ciddi biçimde artırıyor.
Bu noktaya kadar, Erbil alternatif petrol dağıtım yolları bulmak zorunda kaldı. Böylece, 2013'te özerklik, sınırdaki Kürt Tak-Tak alanından ve Türkiye bölümündeki Kerkük-Ceyhan boru hattına gelen, günde 150 bin varil kapasiteli bir boru başlattı. Türkiye, Irak protestolarına rağmen bu projeyi aktif olarak desteklemiştir.
Kürtler Kerkük'ü işgal eder etmez, Türk yetkililer derhal Kürt özerkliğinin yetkilileriyle Irak'ın kuzeyinden Ceyhan Limanı üzerinden ihracat yapılmasına ilişkin bir anlaşma imzaladılar. Masood Barzani, bunun, Kürt halkının ülkenin petrol turtasından dolayı pay alma haklarının gerçekleştirilmesi nedeniyle Irak anayasasını ihlal etmediğini açıkladı. Türkler aynı ruhla konuştu. Genel olarak, Bağdat az önce ormana gitmeye gönderildi. Bağdat, Paris Tahkiminde Türkiye'ye ve Kürt özerklik makamlarına iddialarda bulunacağına söz verdi. Ancak, Ankara ve Erbil, Irak hükümetinin iddiaları hakkında özellikle endişeli değil. Bu nedenle, Kürdistan yakında devletçiliği ve askeri gücü güçlendirmeye yardımcı olacak istikrarlı bir para kaynağı alacak.
Türk hükümeti, Kürt özerkliği ile işbirliğine güvenmiştir. Buna cevaben Erbil, özerkliğin topraklarının, Türkiye'nin bir parçası olan Kürt topraklarının kurtuluşu için mücadele eden Kürt İşçi Partisi'nin üssü olmaktan çıkacağının garantisi verdi. Ayrıca, Ankara, Avrupa ile Orta Doğu arasındaki en önemli enerji köprüsü olma fırsatını da artırıyor. Kürdistan ile işbirliği de bu politikanın en önemli yönlerinden biri. Aynı şekilde, Türkiye Azerbaycan ve İran ile ilişkiler geliştiriyor. Evet, Saddam Hüseyin’in bölgesel liderlerden biri olduğu Irak’ın hızlı bir şekilde zayıflaması Türkiye’nin elinde. Bir daha az yarışmacı. Türkiye, Sünni dünyasında liderlik iddiasında.
Görünen o ki, özellikle Irak Kürdistanı ve İran'ın artan bağımsızlığına itiraz etmeyecek. Kürtlerin enerjisi, Kürtlerin de nüfusunun büyük bölümünü oluşturduğu İran'daki terörist faaliyetlerden ziyade devletlerini güçlendirmeye odaklanacak. Dahası, mevcut durumda Tahran, Sünni radikallerin DAEŞ'in yayılmasını sınırlamak için Kürtlerle dostluğa ilgi duyuyor. Şii-Sünni çatışması büyüyor ve İran'ın müttefik veya arkadaş canlısı bir komşuya ihtiyacı var. Şüphesiz Tahran'ın zaten Erbil ile iyi ilişkiler kurması şaşırtıcı değil. İran'ın Irak Kürdistanı ile savaşması karlı değil.
Kürdistan'ın bir diğer bölgesel müttefiki İsrail'dir. Tel Aviv uzun süredir Irak Kürdistanı'na yardım ediyor. İsrail, Arap dünyasının entegrasyonuna karşı çıkacak başka bir güç merkezine ihtiyaç duyuyor. Bölgedeki artan gerilimler ve Suudi Arabistan da dahil olmak üzere bir dizi Arap devletinin yıkıntıları üzerinde bir “Arap imparatorluğu” (hilafet) ortaya çıkma olasılığının ortaya çıkması karşısında, İsrail'in Yahudi devletini ortadan kaldırmayacak bir müttefike ihtiyacı var. Ve ekonomik çıkarlar unutulmamalıdır. Arap dünyasının İsrail'e petrol tedarikini engelleyebileceği durumlarda, bir sonraki İsrail-Filistin savaşı nedeniyle, komşuların katılmasıyla ucuz Kürt petrolü enerji güvenliği sorununu çözecektir.
2012’te, Amerika Birleşik Devletleri Ulusal İstihbarat Konseyi, Orta Doğu’nun gelişme umutları üzerine bir raporda, 2030’in Kürdistan’ın bağımsız bir devlet olacağını belirtti. Ancak, görünüşe göre, bekleme çok uzun değil. Blitzkrieg ISIS, Erbil için yeni bir fırsat penceresi yarattı.
Anlaşılan ABD de Kürt bağımsızlığına müdahale etmeyecek. Resmi Washington, Irak'ın toprak bütünlüğünü koruma ihtiyacından ve Bağdat'ın bir müttefiki olduğundan bahsediyor. Fakat aslında, her şey kelimelerdeki kadar yumuşak değildir. Birleşik Devletler her zaman yaygın Kürt özerkliğini korumuştur ve Kürt silahlı kuvvetlerinin güçlendirilmesine kör bir bakış açmıştır. IŞİD'in başlangıcında, ABD aslında yalnızca Bağdat'ı desteklediği sözleriyle. Danışmanlar durumu izlemek ve Amerikan menfaatlerini korumak ve gerçekte El-Maliki rejimine yardım etmemek için daha fazla gönderildi. Ayrıca Washington, savaşçıların teslimini ve helikopterlerle savaşmayı biraz geciktirdi.
Ek olarak, ABD LIH'nin yaratıcısı olarak hareket etti. LIH Ebu Bekir El Bağdadi'nin lideri bile, görünüşe göre, Amerikan özel hizmetlerinin "Truva atı" dır. Halifeliğin şu anki başkanı 2005’teki ABD istihbarat servisleri tarafından tutuklandı ve 2010’e kadar Kuzey Irak’taki Camp Bucca hapishanesinde tutuldu. Serbest bırakıldığı anda, Suriye'nin meşru hükümetine karşı silahlı bir mücadele başlattı. Açıkçası, bir ISIL grev kuvvetinin Suriye'den ve Irak'a devri ve Washington'un onayı olmadan Irak hükümetine karşı düşmanlıkların başlatılması imkansız olacak. Evet, operasyonun kendisi Irak'ta LIH, Araplar için çok iyi görünüyor. Acımasız cinayetleriyle meşhur olmuş bir terörist grubun militanları, böyle bir istihbarat ve operasyonel çalışma kapasitesine sahip değil. Güçlü kuvvetler tarafından açıkça yardım edildi.
ABD, Irak’ı yıkmaya zorluyor. Bu, Amerikan İmparatorluğu'nun arkasındaki ulus ötesi bankalar ve şirketler için öncelikli bir görevdir. Tüm büyük devletler, küresel finansal ve endüstriyel şirketlere bağımlı olan birkaç devlete ait finansal ve endüstriyel şirkete ayrılmayı planlamaktadır. Aslında, Batı Yolunda Yeni Dünya Düzeni, özel ordu kampanyaları biçiminde kendi ordu ordularına sahip, büyük “kölelikler ve feodal beylerin” (büyük mal sahipleri) hakim olduğu, neo-kölelik, neo-feodal dünyadır.
Washington, Erbil ve Bağdat arasındaki bölünmeyi derinleştirmek için Kürtleri her yönden zorluyor. Son zamanlarda, Kürdistan’ın Cumhurbaşkanı Masood Barzani, Ortadoğu Dışişleri Bakan Yardımcısı Yardımcısı Brett Mac-Herc ile bir araya geldi. Bu toplantıda Barzini, Kürtlerin bağımsızlık planlarından vazgeçmeyeceğini belirtti. McGurk, Kürtlerden Bağdat'a bir şans daha vermelerini istedi, ancak eğer bu işe yaramazsa, kendi kaderini tayin yolunu tut. Temmuz 12 ABD Başkan Yardımcısı Joseph Biden ve Irak Kürdistanı Başkanı Masood Barzani telefon görüşmeleri yaptı. Krizin üstesinden gelmenin bir yolu olarak Irak'ın özerkliğinin Irak'tan çekilmesiyle ilgiliydi. Aslında, Washington zaten Erbil ile eyaletlerarası ilişkiler kuruyor. Orta Doğu'da yeni bir devlet yaratma süreci tüm hızıyla sürüyor.
Bağdat'ta bu anlaşıldı ve El Maliki hükümetinin Kürtlerle ilişkileri şimdiden açık çağrılara ulaştı. Temmuz 9’te, Irak Başbakanı Nouri El Maliki, Irak Kürdistan’ının başkentinin teröristlerin (İslam Devleti) (İslam Devleti) temeli olduğunu belirtti. Irak hükümeti başkanı, “Erbil'in“ İslam Devleti ”nin temeli haline gelmesinden, Baasçı (Arap Sosyalist Rönesansının destekçisi - Baas Partisi devlete yasaklandı), El Kaide ve diğer teröristlerden habersiz kalmayacağız” dedi.
Kürtler Bağdat'a karşı “petrol savaşını” sürdürdüler ve birkaç gün önce Bai Hasan ve Makhmur bölgelerini ele geçirdiler. Kürdistan Bölgesel Hükümeti Tabii Kaynaklar Bakanlığı, bunun “petrol sahalarını korumak” için yapıldığını belirtti (Bağdat'taki federal petrol bakanlığı, Kürdistan'ın yeni boru hattı yapısının çalışmasını sabote etmek istedi). Buna cevaben, Bağdat Erbil'i, Anayasa ve milli refah saldırılarını suçlayarak, petrol sahalarına el konulmasının ciddi sonuçları konusunda uyardı. Kürtler savunmaları hem DAEŞ hem de Bağdat teröristlerinden koruyacağına söz verdi.
Böylece, Irak zaten üç devlet oluşumuna bölündü - Şiiler, halifelik "(" İslam Devleti ") ve Kürdistan tarafından desteklenen resmi Bağdat.
Suriye
Irak'taki İslamcı zafer, Suriye'ye ciddi bir darbe. Bağdat'ta muhtemel düşüş Suriye'nin izolasyonudur. ISIL militanları ve Al Nusra Cephesi'nden müttefikleri boşuna değil, Suriye ve Irak sınırındaki yerleşimlerin ele geçirilmesine büyük önem veriyor.
El Maliki'nin Şii hükümeti altında, Irak, çetelerle mücadelede Suriye'nin müttefiki oldu. Beşar Esad'a Irak üzerinden ciddi destek akışları var. Şii gönüllüleri Irak'tan geliyordu, askeri malzemeler ve paralar alındı. Bağdat, Esad'ın ciddi kaynağıydı. Irak sayesinde Suriye, İran tarafından desteklendi. Şimdi bu kanal örtüşüyor. Irak'ta "İslam Devleti" kazanılırsa ve Bağdat düşerse - bu Şah ve eşi Esad.
İran, Esad'ın ana kaynağıdır. Suriye ile İran arasında ortak bir sınır yoktur. Türkiye Suriye'ye düşmandır ve çetelerin ana sponsorlarından biridir. Ankara, Suriye'nin çöküşünden birkaç moloza kar etmeyi umuyor. İslamcıların Irak'ta kazandığı zafer Suriye'ye korkunç bir darbe. Esad'ın bütün ülke için mücadelesini sürdürecek kadar kaynağı yok, Lazkiye - Tartus bölgesinde, Alevi topraklarının savunmasına odaklanacak.
Savaşın üç yılında Suriye'nin çok acı çektiği de belirtilmelidir. Suriye, Lübnan Hizbullah grubu da dahil olmak üzere yalnızca İran’ın desteği ve Rusya ve Çin gibi küresel oyuncuların siyasi himayesi ile destekleniyor (Rusya ayrıca askeri teknik yardım da sağlıyor). Ancak, yalnızca siyasi ve diplomatik destek yeterli değil, paraya, savaşçılara, silahlara, cephaneye ve donanıma ihtiyacımız var. Burada İran, Irak ve Lübnan Şiileri dahil olmak üzere kilit bir rol oynuyor.
Ek olarak, Irak’taki İslamcı zaferler onlara silah, teçhizat, mühimmat, teçhizat ve yakıt kütlesi verdi. Keskin şekilde geliştirilmiş demografik kaynak. "İslam devleti" ordusunun sayısı birkaç kez arttı. İslamcılar güçlü bir operasyonel temel, sağlam bir arka aldı. “Cihat ordusunun” finansal kaynağı da çarpıcı bir şekilde büyüdü. Savaş topu, askeri uzmanlar satın alabilirsin. Bütün bunlar, İslamcıların Suriye'de yeni ve ciddi bir saldırı düzenlemesini sağlıyor.
Bu nedenle, Irak’ta DAEŞ’in kazandığı başarılar Suriye’ye iyi gelmiyor. Çatışma artışı garantilidir. Ve eğer Suriye'de “kaos ordusu” lehine radikal bir değişimin olacağını varsayarsak, İran da kritik bir durumda olacaktır. Dünya Savaşı'nın Ortadoğu cephesi tam güç harcıyor.
DAEŞ’in fotoğrafları Irak’ta ve Suriye’de kontrolleri altındaki bölgelerde İslami bir hilafet yaratılmasından geçiyor
Devam edecek ...
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.