Bu analiz, Inkstick Media’nın haftalık dış politika haber bülteni Critical State’te yayınlandı. Abone olun.
1999’da Nijerya’daki kuzey eyaletleri, muhtemelen ülkenin Müslüman kuzeyini Hristiyan güneyinden ayırmak için kasıtlı olarak yapılmış bir eylem olan “tam şeriat”ı veya İslami dini hukuku benimsedi. Hüküm, uygulama ve delil standartlarında her kanun yoruma açık olabilir ve benimsenen şeriat da farklı değildir. Yorum konusunda bir anlaşmazlığın olduğu yerde bir söylem vardır ve baskın gelenekler ve hukuk okulları büyük ölçüde hakim olsa da, tartışma dini muhakemenin alternatif ifadelerine yer açmıştır.
İçinde “Kuzey Nijeryalı entelektüeller, Sudan ve çağdaş İslam düşüncesinde ‘eklektik tarz’Alexander Thurston, bu söyleme aktif olarak katılan ve katılan bir çift düşünürü inceliyor.
Thurston, “Eklektikçiler, kendi düşmanları ve rakipleri olsa bile mezhepsel kamplar arasındaki sınırları aşıyor veya bulanıklaştırıyor” diye yazıyor. “Siyaset içinde eklektizm, taşıyıcıları için avantajlar ve dezavantajlar taşır, bazen onların gayrimüslim kurumlara ve forumlara erişimlerini kolaylaştırır, ancak aynı zamanda eklektikçileri heterodoksi ve özgünlük suçlamalarına maruz bırakır.”
Doktriner entelektüeller, kendi düşünce okullarına sıkı sıkıya bağlı kalsa da, entelektüel tartışma, uygulama ve uygulama deneyimi tek bir okulda kapsanamaz. Thurston, İslam’daki Sünni ve Şii ayrımları artarak devam ederken, dünyanın dört bir yanındaki Müslümanların kendilerini Sahra-altı Afrika’daki Müslümanların beşte birinden fazlasını içeren bir kategori olan “sadece Müslüman” olarak tanımladıklarına dikkat çekiyor.
Belirli bir düşünce okuluna veya doktrinsel geleneğe açıkça bağlı olmaktan ziyade genel olarak inanca inananların bu laikliğinin varlığı, eklektikçiler için alan yaratabilir. Thurston makalesinde iki özel eklektik düşünüre odaklanıyor: 1990’ların ortalarında Sudan’ın Uluslararası Afrika Üniversitesi’ne devam eden ve şeriatın rolü üzerine kamuya açık yazıları olan Nijerya Kano’dan Aminu Ismaʿil Sagagi ve Sanusi Lamido Sanusi. Kuzey Nijerya.
Her ikisinin de düşüncelerine derinden aşina olduğu İslamcılar gibi, bu eklektikçiler de devletin ve hukukun araçlarını kullanarak nasıl adil bir İslam toplumu yaratılacağını soruyorlar. Yine de, “eklektikçiler ‘şeriat’ gibi kavramları nesnelleştirmek yerine yapıbozumuna uğratıyorlar” diye yazıyor Thurston.
“Eklektiklerin yerleşik siyasi programları savunmak yerine siyasi olasılıkları keşfetmeye yaptığı vurgu, ‘post-İslamizm’ kavramını hatırlatıyor (Bayat 2013),” bu, Müslümanların ufkunun ötesinde İslami bir siyasi çerçeve arayışına yönelik hüsrana dayalı arayıştan kaçıyor. Kardeşlik ve benzerleri.
Bu daha geniş yapısökümün bir kısmı, çeşitli geleneklerden öğrencileri çeken ve aktif olarak herhangi bir İslami hukuk okulunun belirlenmiş metinlerinin ötesinde bir müfredat çizen bir müfredat sunan Uluslararası Afrika Üniversitesi’nin entelektüel iklimine atfedilebilir. Bu, İslami entelektüeller ve Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Karl Marx ve Antonio Gramsci gibi yazarlarla kapsamlı bir ilişki anlamına geliyordu.
Thurston, Sanusi’nin düşüncesini ele alırken şöyle yazıyor: “Bu çerçevenin merkezi bir bileşeni, İslami hareketlerin ve kurumların evrensel olarak tekrarlanabilir olmaktan çok tarihsel olarak şartlandırılmış olduğu fikridir.” Sanusi, şeriat yorumlarının ilk uygulandıkları dönemde geniş ve ilerici olmasına rağmen, yasaların orijinal uygulamasına geri dönmenin, onlar hakkında bu kadar güçlü olan şeyleri ilk etapta gözden kaçırdığını belirtti.
Öne çıkarılan bilim adamlarından hiçbiri Nijerya’da İslami düşüncede baskın bir yol belirlememiş olsa da, her ikisi de dini hukukun doğası ve uygulanmasına ilişkin entelektüel tartışmanın canlı ve iyi olduğunu ve yalnızca köklü geçmişin dar ilkelerinden daha fazla perspektifi barındırmaya muktedir olduğunu göstermektedir. okullar.
Kritik Durum, Inkstick Media çalışanlarından haftalık dış politika analizi düzeltmenizdir. Abone olun.
Kaynak : https://theworld.org/stories/2023-01-18/random-rules-part-i