Bölüm 208: Bu Bir Aşk Şarkısı
Çeviri: RassNt
Kadının yüzünde ürkütücü bir beyazlık vardı. Huzursuzlandığında yüz hatları tehlikeli bir hal aldı. İnce kolu Gu Feiyu'nun boynuna dolandı ve buz gibi parmağı adamın yüzünde kaydı.
Parlak rujla kaplı ince mor dudakları adamın kulağına doğru yaklaştı ve mırıldanmaya devam etti, "İkimiz aynı şeye aşık olduk, o yüzden en adil yol onu ikiye bölmek."
Bıçak üniformanın düğmelerini kesti ve kadının hareketleri narin ve yumuşaktı. Güvenlik görevlisi gözlerini açmaya çabaladı. Tamamen bayılmamıştı.
"Ben ve kız kardeşim aşkımızı aldık; ikimiz içinde o ilkti." Kadın Gu Feiyu'nun göğsüne doğru yaslandı. "Sen de ona benzer bir kişiliğe sahipsin. En başta yakınlaşmak için birkaç ay beklemek istedim ama o insanlar beni buldular bile, o yüzden bu şehirden bir an önce ayrılmam gerek."
Gu Feiyu'nun kalp atışını dinleyen kadın kafasını kaldırarak konuştu, "Endişelenme, sana zarar vermeyeceğim."
Elbise dolabının üstündeki siyah bavulu almak için yatak odasına girdi. Bavulun içinden eski bir kasetçalar çıkardı. Onun yanına diz çöktü ve tozla kaplı bir kasedi eline aldı. Sanki bir çeşit ayin yapıyormuş gibi kasedin kenarlarını yavaşça öptü.
Kasedi taktı ve oynatma tuşuna bastıktan sonra ortama bir oğlan sesi sızdı. Kadın elinde bıçağıyla şarkıyı sessizce dinledi. Oğlanın sesi berrak ve sıcaktı. Aşkla doluydu. Bu bir aşk şarkısıydı.
"Bu kasedin on tane kopyasını yaptım ama çoğu kayboldu."
Tanıdık melodi oturma odasına yayıldı ve sanki kadını yıllar öncesine götürdü. Gu Feiyu'nun üniformasını bir kenara attı ve kanepenin altından bir urgan çıkardı. Adamı bağladıktan sonra banyoya doğru sürükledi.
Elbise dolabının içinde saklanan Chen Ge her şeyi izliyordu. "Kilitli dondurucu, büyük banyo... bu kadın her şeyi hazırlamış. Bu saf delilik."
Chen Ge eğer hemen harekete geçmezse Gu Feiyu'nun ölümcül bir tehlike yaşayacağının farkındaydı. Telefonunun sesini düşürdü ve yatak odası kapısının yanında durdu. Makyaj masasından sandalyeyi aldı ve Gu Feiyu'nun numarasını aradı.
Kadın Gu Feiyu'yu küvete attı ve adamın telefon sesi oturma odasını doldurdu. "Şimdi sırası mı?"
Kadın çıplak ayakla banyodan çıktı ve köşeye attığı güvenlik üniformasını aldı. Telefonu bulmak için üniformayı karıştırırken Chen Ge de sessizce kadının arkasına yürüdü.
Kadın sanki bir şey hissetmiş gibi arkasını döndü. Fakat tam dönemeden Chen Ge çoktan ağır sandalyeyi ona doğru savurmuştu.
Kadın içeride başka birinin daha olmasını beklemiyordu. Yere yığıldı ve kafasının üstü kanamaya başladı. Gözleri Chen Ge'ye bakarken adeta yuvasından çıkacak gibiydi.
"Neden buradasın!?"
Özellikle hedefi hala etkisiz hale gelmemişken Chen Ge'nin konuşarak harcayacak zamanı yoktu. Sandalyeyi bir kez daha aynı noktaya indirdi. Kadının kafası yan tarafa doğru düştü. Zaten zayıf olan kadın şimdi ayağa kalkamayacak hale gelmişti.
Chen Ge güvenlik görevlisini çözdü ve o urganla kadının kollarını ve bacaklarını bağladı. "İki görevin birbiriyle bağlantılı olduğu kimin aklına gelirdi? Her neyse, bu durum benim için işleri kolaylaştırdı."
Kendi kasedini çıkardı ve onu kasetçalara yerleştirdi. Şarkı durdu ve yerini sadece beyaz gürültüye bıraktı.
"Hayata saygısı olmayanlar hayattan saygı göremezler."
Kadının yüzü kanla ıslanmıştı. Yerde yatıyordu ama gözleri hala Chen Ge'nin üzerindeydi. Yüzündeki ifade garipti. Endişe ya da korku yerine şaşkınlık ve şok vardı. Chen Ge telefonunu çıkararak Müfettiş Lee'yi aradı. Tam arama yaptığı sırada odanın ışıkları söndü.
Kadın Üçüncü Hastalık Koğuşu'ndan çıktı, yani beraberinde kapının ardından gelen bir canavar taşıyor olmalı.
Chen Ge telefonunun fenerini açtı ve sırt çantasındaki satırı çekti.
Yerde kırmızı örtü dalgalandı ve Chen Ge temkinli bir şekilde etrafa baktı. Bir süre sonra ön kapıdan bir ses geldi. Sanki birisi kapıyı tırnaklarıyla kazıyordu. Kulağı tırmalayan bir sesti. Chen Ge bu sesle oldukça huzursuzlandı.
Bu beyaz gölge!
Chen Ge sesi duyduğu anda ne olduğunu anladı.
"Evde kimse var mı?" Kapının arkasından gelen ses oldukça belirsizdi ve garip bir tonu vardı. Aynı soruyu tekrar etti. Chen Ge elinde satırla beklerken cevap verip vermeme konusunda kararsız kaldı.
Soru yedinci kez tekrar edildiğinde ses devam etti, "Evde kimse var mı? Eğer evde kimse yoksa geliyorum."
Ön kapı gıcırdayarak açıldı ve normal insan boyutunda bir beyaz gölge kapının önünde durdu. Ayna canavarı, ince canavar ve kırık kol canavarının ardından bu Chen Ge'nin karşılaştığı dördüncü canavar oldu. Bulanık bir yüzü, eksik yüz hatları vardı ama çok hızlıydı.
Chen Ge satırı göğsünün önünde engelledi. Canavar ona bayağı baskı yarattı; bu yaratık ince canavardan daha zayıftı ama normal bir ayna canavarına göre daha güçlüydü. Üçüncü Hastalık Koğuşunda bir ince canavar onu uzun süre kovalamıştı. Eğer Zhang Ya olmasa Chen Ge hayatta kalamazdı.
Beyaz gölge Chen Ge ile yüz yüze geldi ve göz açıp kapayıncaya kadar yanında şekillendi. Chen Ge satırı savurdu ve beyaz gölgeyi kestiğinde gölgeden yaralanmış gibi bir çığlık yükseldi. Ardından gözlerini Chen Ge'ye dikti.
Beyaz yüz Chen Ge'nin gözlerinin önünde cisimlendi. En sonunda yüzü 2 numaralı hastanın yüzüne dönüşmüştü. Fakat yüz hatları dengesizdi. Sanki birçok estetik ameliyat geçirmiş gibiydi. Eğer kadın çok fazla yüz ifadesi kullanırsa yüzü gevşeyecekmiş kadar kırılgandı.
Yüz yakınlaştığında Chen Ge cebindeki tükenmez kalemi ona sapladı. Elinden geldiğince karşı koymaya çalıştı. Bu sırada odada bir adamın acı dolu çığlığının yankılandığını kimse fark etmedi.
"Çok acı verici..."
Kalemin ucu beyaz gölgenin alnına saplanmıştı. Canavar Chen Ge'nin bileğini sıkıca kavradı ve yavaşça yüzünü Chen Ge'nin yüzüne doğru yaklaştırdı. Sanki Chen Ge'nin yüzünü çalmak istiyor gibiydi!
"Çok acı verici, çok acı verici, çok acı verici!"
Beyaz gölge tam Chen Ge'nin burnunun ucuna dokunmak üzereyken vücudu bilinmeyen bir kuvvet tarafından geriye çekildi ve saçları gerildi.
"Çok acı verici!" Çığlık beyaz gölgenin arkasında belirdiğinde hem Chen Ge'nin hem de yerde yatan kadının ifadeleri değişti.
"Xu Yin! Bu sen misin!?" kadının tepkisi Chen Ge'ye göre daha büyük oldu. Bağlı olduğu için alnını kullanarak öne doğru ilerledi; oturma pozisyonuna gelmeye çalıştı.
Kadının dikkati dağıldığı anda beyaz gölgenin yüzü ortadan kayboldu ve varlığı zayıfladı.
"Neler oluyor? Beyaz gölgeyi kadın mı kontrol ediyordu?" Sakinliğini koruyabilen tek kişi Chen Ge oldu. Gözleri beyaz gölgenin üzerindeydi. Onun zayıfladığını fark edince bu fırsatı onu yaralamak için kullanmak istedi.
Kaset Hayaleti beyaz gölgeyi etkisiz hale getirmişti, o yüzden ona ağır bir darbe indirmek için daha iyi bir zaman olamazdı. Fakat şaşırtıcı şekilde tam darbeyi vuracakken Kaset Hayaleti onu bıraktı. Sanki yerdeki kadını tanımış gibiydi.
"Çok acı verici..."