Elektronik müzik
, elektronik
müzik aletleri, dijital enstrümanlar ve devre tabanlı müzik
teknolojisi kullanan müziktir. Genel olarak, elektromekanik araçlar (elektroakustik müzik) kullanılarak üretilen ses
ile sadece elektronik kullanılarak üretilen sesler arasında bir ayrım
yapılabilir. Elektromekanik aletler, teller, çekiçler, vb. Gibi mekanik elemanlar ve manyetik manyetikler, güç amplifikatörleri ve hoparlörler gibi elektrik elemanlarını içerir. Elektromekanik ses üretme cihazlarının örnekleri arasında, tipik olarak, performans göstericileri ve dinleyicilerin bir
cihaz amplifikatörü ve hoparlör kabini ile duyabilmeleri için yeterince yüksek ses telofonyum, Hammond organı ve elektrik gitarı bulunmaktadır. Saf elektronik cihazların titreşen dizeleri, çekiçleri veya diğer ses üreten mekanizmaları yoktur. Theremin, synthesizer ve bilgisayar
gibi cihazlar elektronik sesler üretebilir.
Müzik yapmak için ilk
elektronik cihazlar, 19. yüzyılın sonunda geliştirildi ve kısa bir süre sonra İtalyan fütüristler müzikal olarak kabul edilmeyen sesleri keşfettiler. 1920'ler ve 1930'lar boyunca elektronik aletler tanıtıldı ve elektronik enstrümanlar için ilk kompozisyonlar yapıldı. 1940'larda, manyetik ses kaseti müzisyenlerin sesleri teybe ve daha sonra bant hızını veya yönünü değiştirerek onları değiştirdi, 1940'larda, Mısır ve Fransa'da elektroakustik teyp müziği gelişmesine yol açtı. 1948'de Paris'te kurulan musique concrète, doğal ve endüstriyel seslerin kaydedilmiş parçalarını bir araya getirmeye dayanıyordu. Sadece elektronik jeneratörler tarafından üretilen müzik ilk olarak 1953'te Almanya'da üretildi. 1950'lerde Japonya ve Amerika'da da elektronik müzik yaratıldı. Önemli bir yeni
gelişme, bilgisayarların müzik bestelemesiydi. Algoritmik kompozisyon ilk kez 1951'de Avustralya'da gösterildi.
1960'larda, Amerika ve Avrupa'da canlı elektroniklere öncülük edilmiş, Japon elektronik müzik enstrümanları müzik endüstrisini etkilemeye başlamış ve Jamaikalı dub müzik popüler elektronik müzik türü olarak ortaya çıkmıştır. 1970'lerin başında, monofonik Minimoog sentezleyici ve Japon davul makineleri sentezlenmiş elektronik müziğin popülerleşmesine yardımcı oldu.
1970'lerde, elektronik müzik disko, krautrock, yeni dalga, synth pop, kalça gibi türlerin ortaya çıkmasıyla polifonik synthesizer, elektronik davul, davul makineleri ve pikapların benimsenmesiyle popüler müzik üzerinde önemli bir etkiye sahip olmaya başladı. hop ve EDM. 1980'lerde elektronik müzik, popüler müzikte daha fazla baskın hale
geldi; synthesizer'lara daha fazla güvenme ve Roland TR-808 gibi programlanabilir davul makinelerinin ve TB-303 gibi bas sentezleyicilerin benimsenmesi. 1980'lerin başlarında, Yamaha DX7 gibi dijital sentezleyiciler dahil olmak üzere dijital sentezleyiciler için dijital teknolojiler popüler hale geldi ve bir grup müzisyen ve müzik tüccarı Müzik Enstrümanı Dijital Arayüzünü (MIDI) geliştirdi.
Elektronik olarak üretilen müzik, uygun fiyatlı müzik teknolojisinin ortaya çıkması nedeniyle, 1990'lı yıllarda popüler alanda yaygınlaşmıştır. Çağdaş elektronik müzik, deneysel sanat müziğinden elektronik dans müziği gibi popüler biçimlere kadar birçok çeşit ve çeşitlilik içermektedir. Bugün, pop elektronik müzik 4/4 formunda en çok tanınan ve niş pazarlara özel olan önceki biçimlerinin aksine ana kültür ile daha fazla bağlantılıdır.