Alexander Calder Kimdir ?
Alexander Calder Kimdir ?
Doğum tarihi: 22 Temmuz 1898, Lawnton, Pensilvanya, ABD
Ölüm tarihi ve yeri: 11 Kasım 1976, New York, New York, ABD
Alexander Calder Biyografi
Amerikalı heykeltıraş, ressam ve illüstratör Alexander Calder (1898-1976), tel cep telefonları inşa ederek kinetik heykele öncülük etti.
Alexander Calder, tanınmış bir heykeltıraş ve eğitimci ile yetenekli bir ressam olan eşinin oğlu olarak Philadelphia’da doğdu. Calder’in aynı zamanda heykeltıraş olan büyükbabası, Philadelphia’daki belediye binasının kubbesini süsleyen William Penn figürünü yaptı. Sanatsal bir atmosferde yetiştirilmiş olmasına rağmen, Calder’in eğilimleri mekanikti. New Jersey’deki Stevens Institute of Technology’de bir makine mühendisi olarak eğitim gördü, tanımlayıcı geometri, mekanik çizim ve uygulamalı kinetik gibi şeyleri inceledi – serbest hareket eden cisimler üzerindeki kuvvetlerin etkileriyle ilgilenen bilim dalı hazırlık için. 1919’da diplomasını aldı.
Calder, önümüzdeki birkaç yıl boyunca seyahat etmesine ve düşünmesine olanak tanıyan bir dizi işte çalıştıktan sonra, sanata olan artan ilgisini keşfetmeye karar verdi. 1923’te, gece okulunda çizim eğitimine başladıktan iki yıl sonra, New York City’deki Sanat Öğrencileri Birliği’ne tam zamanlı olarak kaydoldu. Orada dönemin önemli Amerikan ressamları olan George Luks, Guy Pene Du Bois ve John Sloan tarafından verilen derslere katıldı. Calder ayrıca yaklaşık iki yıl Ulusal Polis Gazetesi’nde illüstratör olarak serbest çalıştı.1926’da New York’taki Artist’s Gallery’de ilk tek kişilik resim sergisini açtı.Resme yoğunlaşırken aynı zamanda ahşap heykel üzerinde de çalışan Calder, 1926’da Paris’i ziyaret ettiğinde oymacılık yapmaya devam etti.
Calder’ın bir sanatçı olarak ilk önemli tanınması, 1927’de Paris’teki Salon des Humoristes’te, şimdilerde ünlü olan minyatür sirkini animasyonlu tel sanatçılarıyla sergilediği zaman geldi. Oyuncak figürler fikri, 1925’te yaptığı eskizlere kadar uzanabilir. Polis Gazetesi için düzenlenen sirk’te görev aldı. Tel, kauçuk, mantar, düğmeler, şişe kapakları, ahşap ve diğer küçük “bulunmuş” nesnelerden yapılan Calder sirki, aslanlar, akrobatlar, trapez sanatçıları, filler, bir sirk müdürü ve çok sayıda başka figür içerir. Dönemin pek çok sanat eserinden farklı olarak, olağandışı yaratım, sanat camiasının yanı sıra içinden de kalabalıklar çekti ve otuz yaşındaki sanatçı, kendisini bir anda geniş çapta tanınır buldu.
Calder’in ilk tel heykeli, ünlü Amerika doğumlu chanteuse’un esprili bir çizgisel temsili olan Josephine Baker (1926), sirkinin dikkat çektiği aynı dönemde Paris sanat camiasına sergilendi. 1927’nin sonlarında New York’a dönmeye karar verdi ve burada Josephine Baker’ın yanı sıra diğer tel portrelerinden birkaçını içeren tek kişilik bir gösteri verdi. Sanatçı tekniğini geliştirdikçe bu portreler giderek daha fazla üç boyutlu hale gelecekti.
Kasım 1928’de Calder tekrar Paris’teydi ve bir tanesine İspanyol sürrealist Joan Miro’nun da katıldığı minyatür sirk performanslarıyla kendini destekliyordu. Calder ilk tek kişilik gösterilerini Paris’te Galerie Billiet’te ve 1929’da Berlin’de yaptı. Paris’te Fernand Leger, Theo Van Doesburg ve çalışmaları onu özellikle etkileyen Piet Mondrian da dahil olmak üzere bir dizi önemli modernistle tanıştı. 1930’a gelindiğinde Calder, siyah veya parlak renklere boyanmış düz metal ovallerin yanı sıra küçük toplar veya uzun tellerle asılı diğer şekilleri kullanarak büyük ölçekli soyut tel heykeller yapıyordu. Bu çalışmaların çoğu, tasarımlarında güneş sistemini önerdi. Bu başlangıçlardan itibaren, büyük kaidelerden sarkan nesnelerin yer aldığı motorlu heykeller geliştirdi, ancak sanatçının düzenli olana düşkünlüğü yoktu. motorlar tarafından sağlanan öngörülebilir hareket. Calder’in kinetik heykellerinin bir sergisi, onlara “mobiller” olarak atıfta bulunan Marcel Duchamp tarafından görüldü.Bu çalışma ile ilişkilendirilen bir terim. Otuzlu yıllarda, mobillerle aynı formları kullanan, ancak statik olan ve “ahırlar” olarak bilinen bir dizi heykel yaptı.
Bu arada, 1931’de Calder, New York’a yaptığı bir yolculukta tanıştığı Louisa James ile evlendi; Aynı yıl Ezop Masalları’nın bir baskısını resimledi . İki yıl sonra Calder ilk taslak tahrikli cep telefonlarını yaptı. Motorlu heykellerinde olduğu gibi monoton bir hareket yolunu takip etmek yerine, bu parçalar bir esinti veya hafif bir itme ile harekete geçtiklerinde sayısız desen oluştururlar. Büyük ölçüde oval ve biyomorfik olan şekilleri Miro’nun sanatından ilham almış olabilir. 1933’te Calder ve eşi, Roxbury, Connecticut’ta stüdyosunu kurduğu bir çiftlik satın aldı. 1935’te ve 1936’da dansçı Martha Graham için sahne setleri tasarladı.
New York City’deki Modern Sanat Müzesi, 1943’te Calder’in çalışmalarının kapsamlı bir sergisini verdi ve bu sırada sanatçı, ünlü sirk performanslarını sergiledi; serginin kataloğu, sanatçı hakkında yapılan ilk kapsamlı çalışmaydı. Ertesi yıl alçıdan bronza dökülecek heykeller yaptı. Bu parçalar yavaş, ölçülü bir hızda hareket etti. Bu dönemde Üç Genç Sıçan (1944), Robert Penn Warren’ın Coleridge üzerine denemesi (1945) ve The Fables of LaFontaine ile birlikte The Rime of the Ancient Mariner’ı resimledi.(1946). Şu anda Calder’in uluslararası itibarı New York, Amsterdam, Bern, Rio de Janeiro, São Paulo, Boston ve Richmond, Virginia’daki sergilerle pekiştirildi. 1952’de Karakas’taki üniversitede Aula Magna’nın akustik tavanını tasarladı ve Venedik Bienali’nde heykel dalında birincilik ödülünü aldı. Mücevherden kostüme, dans ve tiyatro gösterileri için sahne tasarımına kadar her şeyi yaratırken tasarımları için komisyonlar yağmaya devam etti. 1970’lerde, Calder’ın ününün zirvesindeyken, Braniff Havayolları onu jet uçaklarından bazılarını benzersiz, cesur renkli tasarımlarıyla boyaması için görevlendirdi.
Calder’ın eserleri dünya çapında kalıcı kurulumlarda sergileniyor. 1955’te Ahmedabad’daki kamu binalarına resim yapmak, New York City’deki Lincoln Center, Cambridge’deki Massachusetts Institute of Technology, Paris’teki UNESCO bahçeleri ve Montreal’deki Expo ’67 için olanlar da dahil olmak üzere birçok anıtsal eser tasarladı. 1964 yılında, sanatçı yetmişli yaşlarının sonlarındayken, New York City’deki Guggenheim Müzesi’nde kapsamlı bir retrospektifle onurlandırıldı; daha küçüğü 1970 yılında Modern Sanat Müzesi’nde verildi. 1976’daki ölümünde Calder, Minneapolis, Minnesota, küratör Marvin Friedman tarafından “Amerika’nın şimdiye kadar ürettiği en büyük biçim vericilerden biri” olarak övüldü.