En iyi tankın düşmanı yenen tank olduğunu söyleyebiliriz. Ya da bakış açınıza bağlı olarak, size ateş etmeyen tank. Ama aslında en iyi seçim tanka - Teknisyenler ve tarihçiler için her zaman gerçek bir kabus. Bu konuda çok sayıda değişken ve konvansiyonun yanı sıra uzmanlar ve uzmanlar var hikayelerBu seni ölümüne savunacak. Ancak, “Zırhlı şampiyonlar” olarak adlandırdığı, İkinci Dünya Savaşı'nın tank savaşlarında askeri analist ve yetkili uzman kitabından analiz verilerine bakalım. II. Dünya Savaşı'nın en iyi tankları "(Zırhlı Şampiyonlar: II. Dünya Savaşı'nın En İyi Tankları).
Peki 2. Dünya Savaşı'ndaki en iyi tank hangisiydi? Tank hayranlarını affet, ama böyle bir araba yok. Rehin, bu bilimsel mayın tarlasını "en büyük neslin en iyi tankı" olarak adlandırmadan akıllıca atlar. Yazar, “45-mm zırh tarafından korunan tank, 1941'te yenilmezdi, ancak 1945 yılı tarafından hızlı bir yenilgiye mahkum edildi” diyor yazar. “76'teki 1941 milimetre topuna sahip tank dünya şampiyonuydu, ancak 1945 tarafından böyle bir silah zaten bir tank düellounda işe yaramaz bir krakerdi.”
Pledge, kitabında, İkinci Dünya Savaşı'nın en iyi tankını vurgulamıyor, ancak her savaş yılı için en iyi tankı seçti. Daha da önemlisi, yazarın en iyi görünen tankların neden sıklıkla kaybeden tarafa ait olduğu konusundaki zor soruyu nasıl çözdüğüdür. Örneğin, 1941 yılındaki zayıf Alman tankları, SSCB'nin tank filosunda en güçlü hasara ve II. Dünya Savaşı'nın kalıntılarının modernize edilmiş hali olan İsrail'in “Süper Shermans” ı, 1973'teki modern Rus tanklarını imha etti.
Rehin bu zor sorunu, her yıl için iki lider seçerek çözmektedir. Bunlardan ilki “Tanker Seçimi” olarak adlandırıyor ve bu rütbe, geleneksel göstergeler - ateş gücü, zırh koruması ve manevra kabiliyeti açısından önde gelen yeri işgal eden araca veriliyor. Ayrıca tankın uygunluğunun ve kullanışlılığının genel göstergelerine dayanarak ve güvenilirlik ve üretilen araçların sayısı gibi faktörleri dikkate alarak ikinci lideri “komutan seçimi” olarak adlandırıyor. Bu nedenle, efsanevi Alman Tigr, StuG III saldırı silahlarının kendinden tahrikli topçu silahlarından daha fazla ateş gücüne ve daha fazla zırha sahip olmasına rağmen (bu, silahın gövdeden yapışmış olduğu taretsiz bir tanktır), Alman ordusu, her iki 10 saldırı silahını da alabilirdi. silah StuG III veya üç tank "Tiger", Pledge yazıyor ve güvenilirlik faktörü göz önüne alındığında, Wehrmacht, çalışma koşullarında yedi StuG III veya bir "Tiger" alabilir. "
Analizdeki böyle bir yaklaşım oldukça beklenmedik sonuçlar vermektedir. Fransız tankları ciddiye alınamıyor, ancak 1940'ta Somua S-35, ateş gücü, zırh koruması ve hareketlilik göstergeleri için yüksek zamanların dengelenmiş kombinasyonu nedeniyle “Tanker Seçimi” ödülünü aldı. Ancak S-35 ve savaşın başındaki diğer birçok Müttefik tankının sorunu, iki kişinin yerleştirildiği taret ve komutanın bir topdan ateş etmesiydi. Tank komutanının savaş alanını takip edemediği, durumu kontrol edemediği ve savaş durumundaki hızlı değişikliklere cevap veremediği ortaya çıktı.
Buna karşılık, kağıt üzerinde düşük hızlı silahla Alman Pz IV zayıf olarak kabul edildi. Ancak kulede üç kişiyi barındırıyordu: topçu, yükleyici ve komutan. Komutanın elleri serbest kaldı ve mürettebata gerçekten hükmediyordu. Böylece, Pz IV "komutan seçimi" adaylığıyla kazanıyor, çünkü savaşta zafere ulaşmak için diğer makineleri geçiyor.
Bazı tercihler Rehinler çok sürpriz yapmazlar. Her iki kategoride de yıl boyunca 1941 ödülü kazanan kitabındaki tek tank - “Komutan seçimi” ve “Tankman seçimi” - T-34. İki kişilik tarete rağmen, mükemmel ateş gücü, zırhı ve manevra kabiliyeti ile T-34, Almanları sarstı ve daha önce yenilmez Alman tanklarını geçti. Alman piyadeleri, tank karşıtı mermileri güçlü T-34 zırhından fırlarken korku içinde izledi. Bazıları, 1941'teki Almanların hala Sovyet tank kuvvetlerinde büyük kayıplara uğradığını söyleyerek protesto gösterebilir, ancak bu büyük ölçüde kötü mürettebat eğitimi, bakım ve onarımda eksiklikler ve Sovyet taktikleri içindeki boşlukların bir sonucudur. T-34, 1941'teki savaşları kazandığı için değil, Sovyetlerin kaybettiklerinden çok daha fazla savaş kaybetmelerine izin vermediği için şampiyon oldu.
1943'te teknik performans ile savaş etkinliği arasındaki karşıtlık en çarpıcı hale geliyor. “Kaplan I” in “Tankerin Seçimi” olması şaşırtıcı değildir, çünkü kalın zırhı ve güçlü bir silahı vardır ve müttefik kuvvetlere korku vermiştir. Ancak bu pahalı bir tanktı, çok az sayıda makine vardı (toplamda 1347 “Tigers I”, T-34 - 84 binlerce) ve bunların bakımı ve onarımı zordu. Doğu Cephesi'ndeki kansız ve çaresiz Alman piyade birimleri, ilerleyen T-34’in güçlü dalgalarını uzaklaştırmak için tank desteğine ihtiyaç duyuyordu, ancak az sayıda ve tükenmiş Tigers taburları onlara yardım edemedi. Sonuç olarak, durum insan büyümesinden biraz daha yüksek olan küçük bir saldırı silahı StuG III tarafından kurtarıldı. Bu kendinden tahrikli topçu teçhizatı ucuzdu, nezih zırhı ve ateş gücü vardı ve Sovyet birliklerinin acımasız taarruzu ile mücadele etmek zorunda kalan Alman piyadelerinin savunmasını güçlendirmeyi başardı. Böylece, StuG III saldırı tüfeği, Komutanın Seçimi kategorisinde Kaplan'ı mağlup etti.
1944 yılında, ateş gücü, zırh koruması ve hareket kabiliyeti kombinasyonu savaş sonrası dönemin batı tank binasını etkileyen Alman Panter, teknik özellikler açısından en üst sıralarda yer aldı ve Sovyet T-34 / 85, sağlam özellikleri ve masif bir kombinasyonu sayesinde en kullanışlı ve etkili oldu üretim. Bu listede Amerikan ve İngiliz tanklarının oldukça tuhaf olması, Sherman ve Cromwell gibi modellerin sıradanlığıyla açıklanıyor. Her ne kadar kısa bir süreliğine 1940 - 1941'daki İngiliz "Matilda" Kuzey Afrika'da hüküm sürse de, Sherman 1942'ta başarılı bir şekilde giriş yaptı, Batı müttefikleri yalnızca savaşın bitmesiyle alkışlanmayı hak etti. 1945’te “Tanker Seçimi” adayı olan Amerikan M-26 Pershing, güçlü ancak aşırı ağır ve güvenilmez Alman “Kraliyet Kaplanı” na bastı. M4A3E8 "Sherman", güvenilirliği, çok sayıda ve yüksek hızlı zırh delici mermisi nedeniyle "Komutanın Seçimi" kategorisinde kazandı.
Tankların tasarımı ve tank savaşları hakkında bir şeyler bilenler, verilen bilgiler çoğunlukla biliniyor. Ancak Pledge, ustalıkla çeşitli şaşırtıcı gerçekleri anlatıma yerleştirir. Örneğin, T-34 etkileyici özelliklere sahip, ancak savaş alanında çok güvenilmez olduğu ortaya çıktı. Yılın T-34 modeli 1942’ını araştıran Amerikalı uzmanlar, bu tankın dizel motorunun kaynağının 72’te sadece bir saat olduğunu öğrenince şaşırdılar. Hava filtresi o kadar kötü tasarlanmıştı ki, tozlu yoldaki bir tank sadece birkaç yüz kilometre sürdü, motor arızalıydı (Amerikalılar ayrıca British Cromwell'in bakım için 199 adam-saatinin olduğunu, M4A3E8 Sherman "Toplam 39).
Bu tarihsel derecelendirmelerin bugün bir önemi var mı, yoksa sadece merak için uygun mu? 1945’ten sonra, ABD ordusu en modern silah. Bugünün Pentagon'u 1943'e geri getirilebilseydi, kesinlikle Shermans ve T-34 değil, Kaplanlar yapmaya karar verecekti.
Bugün ABD askeri bütçesi, F-35 avcısı gibi son derece pahalı silah sistemlerinin geliştirilmesi ve inşası için ödeme yapmaya çalışırken çok büyük bir baskı altında olduğunda, tasarımdaki çok küçük bir özelliğin (iki kişilik bir kule veya birkaç kusurlu yazılım öğesi) hatırlanmaya değer olduğunu unutmayın. ) silahın etkinliğini en sert şekilde etkileyebilir. Ve kağıda nasıl göründüğü de önemli değil.