Şizofrenide ilaçların beyni nasıl modüle ettiğine dair yeni araştırma bulgusu, daha iyi tedavilere yol açabilir.
ABD’de milyonlarca insanı tedavi etmek için kullanılan antipsikotik ilaçlar. şizofreni teşhisi konan hastaların çoğu kez çok sayıda istenmeyen yan etkisi vardır. Ek olarak, bu ilaçlar birçok kişi için etkisizdir ve bu da daha etkili ilaçların geliştirilmesi için acil bir gereksinime yol açar.
İlaç Geliştirmede Yeni Yaklaşım
Kuzeybatı Tıbbı bilim adamları, ilaç geliştirmek için umut verici bir yol keşfettiler. şizofreninin sakatlayıcı semptomları için daha etkili tedaviler. Geleneksel olarak araştırmacılar, antipsikotik ilaç adaylarını fare davranışı üzerindeki etkilerini gözlemleyerek taradılar. Bununla birlikte, Kuzeybatıdaki bir laboratuvar tarafından benimsenen yenilikçi yaklaşımın, ilaçların hastalardaki etkinliğini tahmin etmede üstün olduğu kanıtlanmıştır.
Çalışma, şizofreni semptomlarına neden olan aşırı aktif dopamini engelleyen antipsikotik ilaçların, bilim adamlarının başlangıçta inandığından tamamen farklı bir nöron.
Baş araştırmacı Jones Parker, “Bu, psikozun nöral temeline ilişkin anlayışımızı tamamen gözden geçiren ve bunun için yeni tedaviler geliştirmek için yeni bir yol çizen bir dönüm noktasıdır” dedi. , Northwestern Üniversitesi Feinberg Tıp Fakültesi’nde nörobilim yardımcı doçenti. Mevcut ilaçlardan daha az yan etkisi olan ilaçlar geliştirmek için yeni seçenekler sunuyor.”
Çalışma, Nature Neuroscience dergisinde 13 Temmuz’da yayınlandı.
Dopaminin Rolünü Anlamak
Şizofreni hastalarında, iki ana özel beyin hücresi veya nöron tipini barındıran striatum adı verilen bir beyin bölgesinde yüksek dopamin seviyeleri vardır. Bu hücreler, sahip oldukları dopamin reseptörü türüne göre ayrılır: D1 ve D2.
Nöronlardaki reseptörler, kendilerini açan anahtarı bekleyen kilitler gibidir. Biri D1 reseptörleri olarak adlandırılan kilitleri ifade eden ve diğeri D2 reseptörleri olarak adlandırılan iki nöron popülasyonunu hayal edin. Dopamin her iki reseptör için de anahtardır, ancak antipsikotikler sadece D2 reseptör kilitlerini bloke eder. Bu nedenle uzmanlar, bu ilaçların tercihen D2 reseptör kilitlerini ifade eden nöronlar üzerinde etkili olduğunu varsaydılar. Ama aslında, antipsikotik ilaçlara klinik etkiyi tahmin edecek şekilde yanıt verenler, diğer beyin hücreleriydi – striatumda D1 reseptörleriyle komşu olanlar -.
Paradigmayı Değiştirmek
Parker, “Antipsikotik ilaçların tercihen D2 dopamin reseptörlerini ifade eden striatal nöronları etkilediği dogma olmuştur” dedi. “Ancak, ekibimiz bu fikri test ettiğinde, bir ilacın D2 reseptörü eksprese eden striatal nöronların aktivitesini nasıl etkilediğinin, insanlarda antipsikotik olup olmadığı konusunda çok az etkisi olduğunu bulduk. Bunun yerine, bir ilacın D1 dopamin reseptörlerini ifade eden diğer striatal nöron tipi üzerindeki etkisi, bunların gerçekten işe yarayıp yaramadığını daha iyi tahmin eder.”
Mevcut Tedavilerin Sınırlamaları
Şizofreni zayıflatıcı bir hastalıktır ABD’de kabaca 100 kişiden 1’ini veya 2,5 milyondan fazla insanı etkileyen beyin bozukluğu Mevcut antipsikotikler halüsinasyonlar ve sanrılar gibi şizofreninin ayırt edici belirtileri için etkiliyken, bilişsel ve sosyal yetersizlikler gibi şizofreninin diğer semptomları için etkisizdirler.
Ayrıca, mevcut antipsikotikler tedaviye dirençli şizofreni hastalarının %30’undan fazlasında (ABD’de 750.000’den fazla kişi) tamamen etkisizdir. Bu ilaçların kullanımı, geç diskinezi (kontrol edilemeyen vücut hareketleri) ve parkinsonizm (sertlik, titreme ve hareket yavaşlığı) gibi yan etkileri nedeniyle de sınırlıdır.
Yeni Öngörüler ve Gelecek Yönleri
{6 }Yeni çalışma ilk kez, antipsikotik ilaçların canlı hayvanlarda psikoza neden olduğu düşünülen beyin bölgesini nasıl modüle ettiğini belirledi.
“Çalışmamız, bu ilaçların nasıl çalıştığı konusundaki anlayış eksikliğimizi ortaya çıkardı ve yeni terapötik stratejiler ortaya çıkardı daha etkili antipsikotikler geliştirmek için,” dedi Parker.
Referans: “Antipsikotik ilaç etkinliği, D2 reseptörü ifade eden striatal projeksiyon nöronlarından ziyade D1’in modülasyonu ile ilişkilidir” yazan Seongsik Yun, Ben Yang, Justin D. Anair, Madison M. Martin, Stefan W. Fleps, Arin Pamukçu, Nai-Hsing Yeh, Anis Yüklenici, Ann Kennedy ve Jones G. Parker, 13 Temmuz 2023, Nature Neuroscience.
DOI: 10.1038/s41593-023- 01390-9
Diğer Kuzeybatı yazarları arasında ilk yazar Seongsik Yun, Ben Yang, Justin Anair, Madison Martin, Stefan Fleps, Arin Pamukçu, Nai-Hsing Yeh, Anis Contractor ve Ann Kennedy yer alır.{4 }
Araştırma, Ulusal Sağlık Enstitüleri ve Whitehall Vakfı’nın Ulusal Nörolojik Bozukluklar ve İnme Enstitüsü hibe R01NS122840 ve Ulusal Ruh Sağlığı Enstitüsü hibe K01MH11313201 tarafından desteklenmiştir.