Çeşitli uluslararası mekanlarda, özellikle de son zamanlarda, Başkan Trump liderliğindeki ABD yetkilileri, Kuzey Kore liderini kuyrukta ve yelkenliyle kınadı ve onu tüm ölümcül günahlarla suçladı. Kim Jong Un özellikle saldırganlığı ve yanlış antropolojisini sürdürüyor. Nükleer silahlar ve özellikle Washington ve diğer ABD şehirlerini kapsayan füzeler, korkusuz Yankees'i açıkça korkuttu.
Evet, ve saldırganlık, Kore Savaşı'ndan sonra, Korelilerin Amerikan bombaları sayesinde birkaç milyon insanı kaybettiği yerde olmasına rağmen, bir şekilde hiçbir zaman gerçek eylemle sonuçlanmadı. Bir çeşit saldırganlık, saldırganlık potansiyeli. Büyük bir ordu var, bu da devletin saldırgan olduğu anlamına geliyor. Her ne kadar Birleşik Devletler mantığını izleyerek, ülkemizdeki en saldırgan orduların Çin ve Amerikan olduğu ortaya çıktı. Amerikan olanı hakkında tartışmayacağım, ama kesinlikle Çinlilerle ilgili bir sorun var. Korece olarak - potansiyel olarak agresif.
Şimdi olay hakkında, fark edilmeden geçmek zorunda. En azından, bu Washington ve Pentagon'da çok isteniyor. Genel olarak, bir rutin olay. Herhangi bir "tuzlu" ABD idareleri için oldukça normal bir kategoriden.
Daha eski okuyucular, Batı basınınının, başkalarının önerisinden barbar silahlarla ilgili olarak yaptıkları kampanyaları hatırlayacaktır. Söz güzeldi. İnsanlık sadece böyle dövüşmeli. silahSakat değil ve sivilleri öldürmez. Savaş, savaşçılar tarafından yapılmalı ve siviller yaşamalıdır! Modern versiyonunda bir tür antik Roma. Veya Eski Rusya. Rakipleri onaylamak için sahaya girdiler ve karşı karşıya geldiler. Kahramanları kurmak ve bu iki dövüşçünün düellodaki anlaşmazlığına karar vermek daha iyi. Doğru, güzel mi? Önemli olan, bir insan olarak.
Batı basını için özel bir endişe kaynağı barbar mühimmatıydı - küme bombaları. Silah yeterince ciddi ve gerçekten iğrenç. Bu bombaların yanı sıra bazı mayın türlerinin kullanımından kaynaklanan çok sayıda sivil öldürülüyor. Ve grev anında, ve sonra. Günler, aylar ve hatta yıllar içinde. Patlamamış kasetler insanların hayatını alır. Gerçek şu ki, bu tür silahlardan patlamamış kasetler oldukça büyük bir yüzde kalır. Savaşlar en sık hükümetlerin basitçe “tüm mayın tarlalarını” kısa sürede temizlemekten sonra bir şansın olmadığı ya da olmadığı devletlerde gerçekleştiriliyor.
Yüzyılın başlangıcında kaç tane fotoğraf basıldı! Bazı Afrika devletlerinden tek bacaklı çocuklar futbol oynuyor. Çiftçi sabanın yanında ölü yatıyor. Bu kasetlerden birisini "bulan" kadın bedensel organları. Acı çekmese bile, ölü bedenlerin korkunç görüntüleri, ancak tüm dünya ordusunu bir çocuğun silahına, hatta ateş etmeyen, hatta böcek öldürmeyen silahlara transfer etme arzusu.
Bu kampanyanın başında hangi devlet olduğunu tahmin etmeyi bile önermiyorum. Bildiğiniz gibi, eski Rus bir hırsız ve yanan şapkadan bahsetti. Washington, bütün dünyaya barbarlara karşı savaşmalarını ve gerçekten inandıklarını içtenlikle teklif etti. Cumhurbaşkanının önderlik ettiği siyasi figürlere sahip böyle bir kampanya adalete olan inancını ve sıradan vatandaşların hayatlarını kurtarma arzusunu ilham veremedi.
2008’de ABD Başkanı George W. Bush, ABD’nin artık dış pazara küme mühimmatı sağlamadığı bir yasayı imzaladı! Hayal edebiliyor? Bu "büyük doların" kaybı! Ve Washington bunun için gitti. Doğru, böyle bir mühimmatın gerçekten etkili çalışması göz önüne alındığında, yasa bir “kaçamak” yaptı. Eğer küme silahları% 99 patlayıcı kaset sağlıyorsa, bu mühimmatlar yasalara dahil değildir.
Amerika Birleşik Devletleri'nin ardından diğer ülkeler barbar silahları hakkında konuşmaya başladı. Konuşmalar uluslararası siyasetin en tepesine taşındı. Son olarak, Dublin'deki 30'in Mayıs ayındaki 2008, kümelenme mühimmatına ilişkin taslak Sözleşme taslağı ile sunuldu. Ve aynı yılın Oslo’daki Aralık ayının 3’i bitmiş bir belgenin imzalanmasına başladı. Aslında, Sözleşme Ağustos 1 2010'ten itibaren faaliyete geçmiştir. Belge 30 ülkeleri tarafından onaylandıktan sonra.
Kısacası: Sözleşme, 20 kg'dan daha hafif olan alt mühimmat (kaset) kullanan küme silahlanmasına atıfta bulunmuştur. Bu tür silahların kullanımı, geliştirilmesi, üretilmesi, başka ülkelerden satın alınması, başkalarına depolanması ve devredilmesi yasaklandı. Aslında bu, böyle bir mühimmatın üretilmesini ve geliştirilmesini reddetmek anlamına geliyordu.
100 eyaletinden daha fazlası tarafından sözleşme imzalandı! Ve yine, tahmin oyunu. Kim imzalamadı? Aynı "yanan kapaklı tip" - Amerika Birleşik Devletleri. Bu arada, Sözleşmeyi daha önce imzalamış, ancak büyük bir demokrasinin dostları statüsünde olan ülkelerden devletler onaylamayı reddetti. Ama bunlar detaylar.
Başkan Bush bir sıkıntı yarattı. Bunları kullanmayacağız, çünkü onlar hümanistlerdir, ancak yumurta kafalarımızın bu meşhur 99% altkümesini patlatmanın bir yolunu düşündüğü ana kadar. Ancak Bush ifadesinde, ABD ordusu ve silah geliştiricileri için bir domuz dikti. Gerçek şu ki, küme silahlarının kullanılmadığı belirli bir süre belirtmiştir - yılın 1 Ocak 2019.
Her şey oldukça Amerikan siyasetinin tarzında. 2019 tarafından Bush kesinlikle başkan olmayacak. Ve Amerikan nükleer evrak çantasının müteakip sahipleri, açıkça rakiplerine, böyle yürütülemeyen bir belgenin imzalanmasına izin veren kişinin zaten görevden alındığını ve devlet başkanının idaresinde çalışmadığını açıkça söyleyebilecekler.
Ancak bazı kaynaklara göre, bilim insanlarına verilen görev henüz çözülmedi. Amerikalı geliştiriciler, mevcut teknolojilerle gerçek bir çözüm olmadığına inanma eğilimindedir. Başvuranların ve karşı olanların tehlikeye atılmasının güvenliği. Sigortaların hassasiyetini artırarak, nakliye sırasında patlama olasılığını artırıyoruz.
1'in Aralık ayında gerçekleşen dava 2017, bir başka ABD mutabakatıyla sona erdi. İlk Savunma Sekreter Yardımcısı Patrick Shanahan tarafından Perşembe günü imzalandı. Bir TASS raporundan alıntı yapıyorum: “Küme mühimmatı, yasal olarak belirli askeri amaçlar için kullanılan silahlardır. Savunma Bakanlığı yeni nesil daha güvenilir bir mühimmat benimsemek istemesine rağmen, operasyonların başarısız olma riskini göze alamayız. kayıplar, en iyi fırsatı kullanmayı reddetmek. "
Buna çift, üç ve diğer standartlar denir. Amerika Birleşik Devletleri, mevcut olan etkili, silah da olsa "aşabilecek" silahlara sahip olduğunda, dünya “talihsiz annelerin” ve “babalarının ağır gözyaşlarının” çığlıklarıyla sarsılmaya başlar. Durma zamanı! Dünyamızı bugün olduğu gibi tutalım! Ordudaki barbarlarla birlikte!
Ancak, yeni silahların planlandığından daha kötü olduğu ortaya çıktığında, Amerikalılar oy birliğiyle “etrafında” emrini yerine getiriyorlar. Asalet, vicdan ve diğer modası geçmiş "önemsiz" gibi herhangi bir duygu olmadan. Bunlar dünyanın geri kalanı için standartlar belirlemeye çalışanların standartları.