We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Ana sayfa ›Çalışmalar› III. Yıldaki dini mücadelenin merkezinde ahlaksızlıke Cumhuriyet
Bir itirafçının sefahati, Léo Taxil ve Karl Milo.
HODE
Kombine dansı.
ANONİM
Bir itirafçının sefahati, Léo Taxil ve Karl Milo.
© Çağdaş Koleksiyonlar
© Çağdaş Koleksiyonlar
Yayın tarihi: Şubat 2007
Tarihsel bağlam
20 yıldan uzun süren bir tartışma
Bu iki posterin üretim tarihini yirmi yıl ayırıyor. 1884'te, Léo Taxil’in Librairie antikléricale tarafından yayınlanan çalışması, III. Yüzyılda Fransa'yı işaret edecek olan dini çatışmanın başlangıcıyla başladı.e Cumhuriyet. Başlıklı kartpostal Kombine Dansı ancak, Ayrılık Yasası tartışması sürdüğünden beri dini krizin doruğunu çağrıştırıyor.
Radikal parti, şiddetle din karşıtı, iktidardadır ve Konsey Başkanı Emile Combes, Kilise ile Devletin resmi olarak ayrılmasını istemektedir.
Görüntü analizi
İdeolojilere karşı çıkmak ama benzer eleştiriler
Hodé posteri, Léo Taxi ve Kar Milo'nun çalışmalarını açık bir şekilde göstermektedir: Kilise'den bir adam, bir odada, kesinlikle kendi odasında, günah çıkarmak için gelen genç bir kadını kabul eder. Hatalarını gidermek için, ikincisi şiddetli bir bedensel cezayı, kırbaçlamayı kabul eder. Bu görüntüde iki karakter bundan belirli bir zevk alıyor. "Sefahat" ve beden günahının çağrıştırılması önerilenden daha fazlasıdır. Bir asır önce Marquis de Sade tarafından anlatılan uygulamalara yapılan atıflar bu ahlaksızlık hissini pekiştiriyor. Dinsel sembolizme ait hiçbir unsur (bir haç, bir Mesih'in bir görüntüsü, bir Azizin görüntüsü, vb.) Mevcut değildir: düşman açıkça belirtilmiştir, din değil, Kilise'nin adamlarıdır. Bu, olabildiğince çok insanı bir araya getirmeyi amaçlayan ve bu nedenle kutsal figürlere karşı cepheden saldırılardan kaçınmak zorunda kalan anti-alerjik politikada bir sabittir.
Bu, kartpostalın yazarının aldığı saldırı açısının aynısıdır. Kombin Dansı. Bloc des Gauches'un ana liderleri: André (Savaş Bakanı), Brisson (Radikal Parti lideri), Pelletan (Donanma Bakanı), Vallé (Radikal Parti üyesi), Combes (Konsey Başkanı) ve Jaurès (Sosyalist anticlerical mücadele), neredeyse tamamen çıplak olarak müstehcen pozisyonlarda tasvir edilmiştir. Bu görüntü heykelin yeniden başlaması Carpeaux'nun Dansı 1869'dan beri Paris'teki Opéra Garnier'i süsleyen (yazarının adını almıştır). Bu çalışma, dans dehası etrafında dönen bir dizi çıplak kadın ve sarhoş bacchantları temsil ettiği için şiddetli bir tartışmaya yol açmıştı. Zola, bu heykelde İkinci İmparatorluğun çöküşünden birkaç ay önce, ahlaki çöküşünün işaretlerini görmüştü. Combes, Dansın dehasının yerine temsil edilir, bu nedenle Katoliklerin en çok nefret ettiği karakterlerden biri olan anti-alerjik politikanın kışkırtıcısıdır.
Yorumlama
Düşmanın ahlaki sorgulaması
Her iki posterde de, karşı tarafın iyi ahlaka yanıt vermediği belirtilmiştir. Sürüsünün fiziksel acısından zevk alan şiddetli itirafçı, Kilise adamlarına kötü davranan kartpostal Emile Combes ve yardımcılarında yankılanıyor.
Combes ayrıca, sanki düşmanları tarafından yutulmuş gibi mahvolmuş bir keşişin üzerinde yükseliyor ve ellerinde, küçük boyutları kırılganlıklarını ve ahlaksızlık karşısında güçsüzlüklerini çağrıştıran iyi bir kız kardeşi ve bir rahibi tutuyor. radikal hükümetin. Nihai izlenim, eşcinselliğe yakın, şüpheli ve belirsiz uygulamalara sahip bir grup karaktere fedakarlık ve yiyecek olarak vazgeçilen iki terk edilmiş varlığa iner. Combes bakanlığı, bir ahlaki aşağılama kampanyasının sonunda düşecek, çünkü Savaş Bakanı André (bu resimde mevcut), masonik ilişkileri sayesinde halkın dini görüşleri üzerine bir araştırma yaptığına ikna olacak Cumhuriyetçi subaylar: Bu kartpostal da bu skandalla çağdaş.
Kırmızı lekelerle sembolize edilen şiddet ve sapkınlık, Taxil ve Milo'nun kitabının posterinde her yerde mevcuttur: genç kızın yırtılmış sırtı, beyaz bluz, elbise ve kombinezon, tabanlar ve aynı zamanda "sefahat" terimi. ve sayfanın altındaki ek. Bu imge sayesinde, antiklerikalizmin neden kadın düşmanı bir ideolojinin taşıyıcısı olduğunu, kadınların kiliseye yakın olması gerektiğini, kolayca etkilenebileceğini anlıyoruz. O dönemde geçerli olan evrensel erkek oy hakkının nedenlerinden birini görüyoruz: Pek çok anticlerical için kadınlar yalnızca "papazın partisi" için oy kullanabiliyordu. Buna ek olarak, genç kızın tatmin edici gülümsemesi onu belirsiz bir yaratık yapar ve tüm sapkınlıkları uyandırır: İncil'deki Havva'nın orijinal günahı çağrıştıran baştan çıkarıcı kadın imajı, bu nedenle bu çalışmada ilginç bir şekilde bulunur. anticlerical. Léo Taxil'in hayatındaki paradoks, çoğu zaman şiddetli ve çirkin bir çalışmadan sonra, 1885'te Papa Leo XIII'den affedilmeyi isteyecek ve Kilise davasının hizmetinde bir kitapçı olacak.
- anticlericalism
- Katoliklik
- karikatür
- Ruhban
- milletvekilleri
- Taraklar (Emile)
- Jaurès (Jean)
- 1905 ayrılık yasası
- radikalizm
- Üçüncü Cumhuriyet
- Mac Mahon (Patrice de)
- dini çatışma
- kadın düşmanı
Kaynakça
Jacqueline LALOUETTEAntiklerikal cumhuriyet, 19.-20. yüzyıllar Paris, Seuil, "L’Univers historique", 2002. Jean-Marie MAYEURÜçüncü Cumhuriyet altında siyasi yaşamParis, Le Seuil, 1984. Gabriel MERLEEmile CombesParis, Fayard, 1995, Madeleine REBÉRIOUXRadikal Cumhuriyet (1898-1914)Le Seuil, gün. "Puan Tarihi", 1975, René RÉMONDFransa'da 1815'ten günümüze anticlericalismParis, Fayard, 1976.
Bu makaleden alıntı yapmak için
Vincent DOUMERC, "III. Yıldaki dini mücadelenin merkezinde ahlaksızlıke Cumhuriyet "