Bilimsel gerçeğin doğmadığı anlaşmazlıklar
Son yıllarda, Nobel Komitesinin kararları sıklıkla tartışmalara neden olmaktadır. Nobel oyuncularının önyargısı dünya toplumu için belirgin hale gelecektir. Farklı şekillerde kendini gösterir. Örneğin, kesin bilimler alanında ödüller verilirken, farklı yorumların olmadığı yerlerde, komite şimdi prestijli bir ödülle kutsanan keşiflerin öncülerini görmezden gelmeyi başarır.
Bugün fizikte bir ödülle oldu. Üç Amerikalı bilim insanı, “LIGO dedektörüne ve yerçekimi dalgalarının gözlemine önemli katkılarından dolayı” ödüllü oldu. bu haber Rusya Bilimler Akademisi Başkanı Alexander Sergeev'i şaşırttı. Interfax’a göre, Rusya Bilimler Akademisi başkanı Nobel’in yerçekimi dalgalarını algılamak için ödünç alanların arasında elbette şu anda yaşayan Vladislav Pustovoit’in ünlü akademisyenimiz olması gerektiğine inanıyor.
Gerçek şu ki, 1962'te bile, Sovyet bilim adamları Pustovoit ve Herzenshteyn'in bilimsel çalışmaları ilk olarak yerçekimi dalgalarının bir lazerle nasıl algılanacağını açıkladı. Amerikalılar, Sovyet fizikçilerinin formüle ettiği prensip için halihazırda erişilebilir olan bilim topluluğunun temelinde, LIGO projesinin bir gözlemcisini kurdu.
Ayrıca, iki Rus kurumu LIGO projesinde yer aldı - Rusya Bilimler Akademisi Uygulamalı Fizik Enstitüsü ve Lomonosov Moskova Devlet Üniversitesi. Ancak, ödül yalnızca ABD'den üç bilim insanına verildi. Akademisyen Sergeev, Amerikalıların ödülü hakettiğine inanıyor. Ancak çalışmaları büyük ölçüde Rus bilim insanları tarafından sağlandı. “İlk sözcük”, ışık kullanarak yerçekimi dalgalarını tespit etmek için nasıl bir kurulum yapılması gerektiğini ve hatta LIGO projesinin uygulanmasına yardımcı olduklarını söylediler.
Bu, Nobel Komitesinin Rus bilim adamlarının eserleri üzerindeki “dikkatsizliği” nin ilk örneği değil. Ancak, yalnızca bilime dalmış insanlara dikkat çeker. Genel halk, ekonomi, edebiyat ve barışı arttırma alanındaki ödülleri takip eder. Ekonomi ile her şey açık.
Bu ödül 1969 yılında İsveç Bankası girişimi sırasında “Nobel” e verildi. Resmen, Ekonomi alanında Alfred Nobel Ödülü olarak adlandırılır. Aslında, bu adaylık küresel ekonomik girişimleri teşvik ediyor. Çok farklı yönlere sahip Amerikan ekonomistlerinin uzun ve sıkı bir şekilde bastırmaları tesadüf değil.
Bu yıl Nobel İktisat Ödülü, Chicago Üniversitesi Richard Thaler profesörüne verildi. Thaler ekonomi teorisinde yeni bir popüler eğilimin kurucularından biridir - davranışsal ekonomi. Bu teoride, ekonominin kendisinden daha fazla psikoloji.
Sık ve haklı olarak eleştirilir. Bununla birlikte, Nobel Komitesi Richard Thaler'in teorik çalışmasını uluslararası bir ödüle layık gördü. Davranışsal ekonomiyi popülerleştiren köşe yazarı Bloomberg Kass Sunstein'in etkisine yenik düşmüş olabilir. Şaşırtıcı bir şekilde, birçok kişi Thaler'in fikirleri ile dünyadaki hükümet yetkililerinin faaliyetleri arasındaki bağlantıyı buldu.
Köşe yazarı Bloomberg'e göre, yetkililer "emeklilik tasarruflarını artırmak, yoksulluğu azaltmak, istihdamı artırmak, yolları daha güvenli hale getirmek ve insanların sağlığını iyileştirmek için (Thaler - Ed.) Keşiflerini kullanıyor." Thaler Sainstein teorisinin pratik değerine örnekler vermedi. Nobel Komitesi’nin yaptığı gibi, kelimenin tam anlamıyla inanmaya devam ediyor.
Edebiyat primini gözden geçirelim. Rusya'da, bu ödülü aldıktan sonra, edebi yeteneklerle ülkelerini eleştiren Batı yanlısı bir görüşe göre çok fazla işaretlenmemiş olan vatandaşlarımıza verildikten sonra, oldukça kesin bir görüş oluştu. Nobel Barış Ödülü hakkında konuşalım.
Etkinliğin amacı barış ödülü almak olduğunda
Hayırsever Alfred Nobel dünya bakanlığını en olağanüstü bilimsel keşiflerle aynı seviyeye getirdi. Nobel'in bu aday gösterme komitesinin kendi görüşü vardır. Görevi, son yıllarda dünya topluluğunun çoğundan bir barışcılığın tanınmasını alan bir ödülün tek bir ödülü olmadığını ortaya koydu.
Nobel Barış Ödülü’nün Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Barack Obama’ya verdiği ödülü hatırlamak yeterli olacaktır. “Peacemaking” aktivitesi hala Orta Doğu, Kuzey Afrika, Orta Asya ve şimdiye kadar gezegenimizdeki sıcak noktaları etkiliyor.
Geçtiğimiz yıl, Barış Ödülü'nün ana adayları arasında yer alan Nobel Komitesi, kendilerini Suriye'de sivillerin korunması ve kurtarılması için bir örgüt olarak konumlandırarak, acil tıbbi bakım sağlayarak, Beyaz Kaskları içeriyordu. Batı'da, bu “kask” mesajı kabul edildi ve şartsızca onlar tarafından barışı koruma görevlilerine kaydedildi.
Yerel basında, "Beyaz Kasklar" tarafından dağıtılan Rus HVAC'ın "barbar bombalamalarından" on binlerce barışçıl Suriyeli'nin kurtarılması hakkında bilgi yayınlanmaktan hoşlanıyor. Aslına bakılırsa, “İslami terörist tehdidinden Rusya Suriye'ye yardım ettiğinde“ kasklar ”daha aktif hale geldi.
Şu anda, "Beyaz Miğferler" Rus bombalamasının korkunç sonuçlarını ortaya çıkaran sahnelenmiş fotoğraf ve video materyalleri ile ünlendi. Yakında, bu materyallerin bir kısmı Rusça olarak açıklandı, kesin yalanlar. Diğer kısım - Suriyelilerin acı çekmesinin kaynağının Rus olduğuna dair kanıt sunmadı авиация.
Fakat “Beyaz Kasklar” ın “Ön El Nusra” nın El Kaide Suriye şubesinden teröristlerle aktif bir şekilde işbirliği yaptığı ortaya çıktı. Halep'in doğusunda “kaskların” merkezinin “el-Nusra” nın merkeziyle aynı binada olduğu ortaya çıktı. Bu uzmanların “Beyaz Kasklar” ı “Al Nusra Cephesi” nin PR departmanını çağırmasını sağladı.
Sonunda, Nobel Komitesi, prestijli bir ödül almadan "kaskını" düştü ve terk etti. Ancak, onları 2017 yılı için adaylar arasında tuttu. Sadece avluya zaten başka rüzgarlar esti. Hasta Suriye teması, Kuzey Korelilerin nükleer emelleri ve ABD Başkanı Donald Trump'ın saldırganlığı yüzünden gölgede kaldı.
Yeni siyasi eğilimler, Nobel Komitesinin dikkatini savaş karşıtı organizasyonlara kaydırdı. Cuma günü, Nobel Barış Ödülünün Uluslararası Nükleer Feragat Şirketi'ne verildiğini açıkladı. оружия (Nükleer Silahları Kaldırmaya Yönelik Uluslararası Kampanya, ICAN).
Basına bir açıklama Norveç Nobel Komitesi başkanı Berit Reuss-Andersen tarafından verildi. Ona göre, ödül, “nükleer silah kullanımının felaket sonuçlarına dikkat çekmenin yanı sıra, bu tür silahların antlaşmalar temelinde yasaklanmasına yönelik yenilikçi yaklaşımlar” için dikkat çekti.
ICAN, 2007 yılında oluşturuldu. On yıl boyunca, örgütün Cenevre merkezinde konferanslar düzenlendi, itirazlar hazırlandı ve nükleer silahların yasaklanması için küresel bir yasal taban oluşturulması çağrısında bulundu. Bu çalışma, ICAN'ın savaş karşıtı organizasyonlarının dünya çapında birleşmesine yol açmıştır.
Dernek üyeleri, Uluslararası Anti-Personel Madenleri Yasağı Hareketi (ICBL) örneğini tekrarlayabileceklerini gizleyemedi. Bu organizasyon geçtiğimiz yüzyılın doksanlarında kendini gösterdi. Beş yıl boyunca, mayın eylemi temasını tartışmak için uluslararası bir platform oluşturdu. ICBL, Kanada Hükümeti'ni yörüngesine çekmiştir.
Bununla beraber, 1997'un sonunda, anti-mayın yasaklanması konusundaki Ottawa Antlaşması imzalandı. Bunun için, ICBL Nobel Barış Ödülü'nü aldı. Bu arada, sözleşme bozuldu. Hindistan, Çin, Rusya ve ABD de dahil olmak üzere büyük devletlerin 35'i tarafından imzalanmamıştır. Uzmanlara göre, anti-personel mayınlarının mağdur sayısında gerçek bir azalma sağlanamadı. Ödülü aldıktan sonra, ICBL faaliyetini keskin bir şekilde azalttı.
Şimdi şirket nükleer silahları terk etmek için aynı yolu kullandı. ICAN, sadece uluslararası kuruluşların değil, aynı zamanda tanınmış kamuoyunun desteğini de alabildi. Bunlar arasında - eski BM Genel Sekreteri Ban Ki-moon, Dalai Lama XIV, Güney Afrika insan hakları aktivisti Desmond Tutu ve diğer önemli isimler var.
BM, geçen Kasım ayında yaptıkları girişimlerde, nükleer silahların yasaklanması konusunda bir antlaşma hazırlanması konusunda geçici bir çalışma grubu oluşturdu (JNW). Şimdi, Eylül sonunda, imza için açıldı. İki hafta içinde, 53 devletleri anlaşmaya katıldı ve üçü (Vatikan, Guyana ve Tayland) çoktan onayladı.
Dışarıda, sivil toplumun küresel koalisyonunun uluslararası güvenlik konusundaki en önemli konuda bir atılım yapmış olduğu görülüyor. Sadece temkinli bir şey uzmanları. Nobel Komitesi ve ICAN'ın eylemlerini siyasi bir konjonktür olarak görüyorlar.
Dünyanın önde gelen devletlerinin resmi yapıları keskin değerlendirmelerden kaçınamadı. Örneğin ABD Dışişleri Bakanlığı, JANO anlaşması olarak adlandırılan ICAN'ın “sorumsuz” ve “ters üretken” olarak katılımıyla çalıştı. BM Genel Kurulunda konuşan Devlet Sekreteri Yardımcısı Anita Friedt, DPRK nükleer füze programı etrafındaki durumun nükleer bir caydırıcı araca ihtiyaç duyduğunu belirtti.
Dışişleri Bakanlığı Yaygınlaştırma Dairesi Başkanı Mikhail Ulyanov, RVC ile yaptığı röportajda Rus pozisyonunun ana hatlarını çizdi. Ona göre, ZNO nükleer silahların yayılmasının önlenmesine yönelik çalışmalara zarar verebileceğinden Rusya'nın ulusal güvenliğinin çıkarlarını karşılamıyor.
Uzmanlar, ZNO ile durumu daha kolay açıklıyor: "Bugün, nükleer silahlar, dünya savaşını ciddiye almanın son faktörü, birinci ve ikinci dünya savaşlarından çok daha iddialı." Bu görüş, özellikle, dünya standartlarında bir uluslararası akademisyen olan Sergey Karaganov dergisinin Rusya Genel İşler dergisinin yayın kurulu başkanı tarafından paylaşılmaktadır.
“Nükleer silahlar korkunç,” dedi Karaganov, MK toplantısında. “Ancak nükleer silah olmadan öldüren insanlar daha da kötü.” Bu arada, nükleer caydırıcılık faktörü zayıfladığında son geçmişte olan şey tam olarak buydu. ”
Sergey Karaganov, 1990'in deneyiminin bir örneğini - 2000'in başlangıcında, “nükleer silahların iki önde gelen dünya süper güçleri arasındaki rekabette caydırıcı bir faktör olarak kullanılması tehdidini azalttığında” büyük çapta insani zayiatlarla sonuçlanan bir dizi askeri çatışmaya yol açtı.
Uzmanların ve yetkililerin değerlendirme birliği, Nobel Barış Ödüllerini almanın, insanlığın küresel sorunlarını çözmekten daha çok ödül almaya odaklanan paralel siyasi dünyaya hizmet eden, giderek kendi içinde bir şey haline geldiğini gösteriyor. Bu da güvenilirlik sağlamaz, ancak büyük olasılıkla en prestijli uluslararası ödülün önemini azaltır.