Yarın Sakarya'ya doğru ileri harekata geçecek olan Yunan kuvvetleri, saldın için son hazırlıklarını yaptılar. İki tarafın kuvvetleri şöyle: Türkler: 46.000 tüfek, 515 ağır makinalı, 167 top. Yunan kuvvetleri: 85.000 tüfek, 876 ağır makinalı, 248 top.
(Kaynak: Kurtuluş Savaşı Günlüğü / Zeki Sarıhan)
Yunanlar Ankara yönünde yürüyüşe geçmek üzere son hazırlarını yapıyordu. Türk ileri gözetleme birliklerinden gelen bilgiler de bunu doğruluyordu.
Yunan ordusunda bulunan yerli Rumlar, Türk köyleriyle dertleşiyor, Türk Ordusuna sığınmak istediklerini fakat idam edilmekten korktuklarını götürüyorlardı.
(Kaynak: Sakarya / Alptekin Müderrisoğlu / Syf 58)
Çiçerin'den Ankara Elçisi Natsarenus'a: "Frunze'nin, bu yenilgi anında Ankara'ya gelişi, Türk-Sovyet dostluğunu güçlendirecektir. Bu yenilgi anında Türkiye ile yakın ilişkilerimizi gevşetmiyoruz. Şefler, bugün ya da yarın teslim olsalar bile, milli hareket sonunda kazanacak kadar güçlüdür
(Kaynak: Kurtuluş Savaşı Günlüğü / Zeki Sarıhan)
Ebubekir Hazım Bey, atandığı Trabzon Valiliği'ne gitmek üzere Sivas'tan ayrıldı. Hazım Bey, 31 Mayıs'ta başladığı Sivas Valiliği sırasında Koçkiri bastırma hareketinde halkı katletmekle suçladığı Nurettin Paşa ile geçinemiyordu ve bu nedenle görevinden affını istemişti.
(Kaynak: Kurtuluş Savaşı Günlüğü / Zeki Sarıhan)
İkdam: Anadolu, nihai zafer ıçın her tedbire başvurduğunu gösteriyor. Açıksöz'de İ. Habib: Bir kahramanın hikayesi: Allah şahittir, zafer mutlaka Mehmet Çavuş'undur.
(Kaynak: Kurtuluş Savaşı Günlüğü / Zeki Sarıhan)
Vakit: Kuvayı Milliye karargahında faaliyet. Mustafa Kemal Paşa, gece yansından sonraya kadar karargahında çalışmaktadır. Yeni teşkilat, amirler, subaylar ve erler arasında büyük bir memnunluk yaratmıştır. -Şerif Paşa'nın bir mektubu: Bugün Anadolu askeri hareketi, milli kuvvetleri temsil ettiğinden benim için davamızı kazandırabilecek yegane etkili amil odur.
(Kaynak: Kurtuluş Savaşı Günlüğü / Zeki Sarıhan)
Başkomutan Mustafa Kemal Paşa’nın yaralandığı haberi yıldırım hızıyla yayılmıştı. Ulusal direnişe karşı olan belli çevrelere gün doğmuştu.
Atalarımız cepheye dualarla adım atarlardı. Oysa O, içkili olarak cepheye gitmişti. Atına binemeyecek kadar sarhoş birini bir de başkomutan yapmışlardı. Bu kaza değil, Tanrı’nın ilk uyarısıydı. Zaten cezasını bulmuştu. Ağır yaralıydı. Yarına çıkacağı da kuşkuluydu.
Bu haber Yunanlara ve İstanbul’a öldüğü biçiminde ulaşmıştı. O’nun ölümü ulusal direnişin ölümü ile eş anlamlıydı.
(Kaynak: Sakarya / Alptekin Müderrisoğlu / Syf 57)
Polatlı yakınlarındaki Mallıköy Türk hava gücünün yeni üssüydü. Uçaklardan İzmir adlı olanı tek kusursuz sayılanı, ‘Nafiz’ adlı uçağın günü gününe uymuyor.
Bu uçağı iki ay önce Nafiz Bey adındaki Erzurumlu bir yurtsever kendi parasıyla İtalya’da satın almış, dolambaçlı yollardan uçurarak Anadolu’ya getirmiş, orduya armağan etmişti.
Pilot Behçet Bey ile gözetleyici Teğmen Sırrı Bey ‘Nafiz’in başında uçağı son kez gözden geçiriyorlar. Batı cephesi komutanlığı karargahından gelen bir telefon emri Sakarya batısındaki Yunan ileri yürüyüşünün keşfini istiyor. Pilot ve teğmen uçağa atlıyorlar. Pilot Behçet bey uzun bir role ile uçağı güçlükle havalandırıyor. Nafiz’in motor döngüsünün yeterli olmadığını alandakiler de anlıyor. Uçağın düzgün bir uçuşa elverişli olmadığı ortada. Herkes Behçet Bey’in geri döneceğini umuyor. O aldırmıyor ve gözetleme uçuşu başlıyor.
Saatler geçiyor Nafiz görünürlerde yok. Durum batı Cephesi Komutanlığı’na bildiriliyor. Bir süre sonra Cephe komutanlığından haber geliyor: Türk kesimine herhangi bir uçak zorunlu iniş yapmamış veya düşmemiş.
Akşamüstü durum aydınlanıyor. Nafiz Eskişehir yönünden dönerken Biçer tren istasyonu dolaylarında havada yanmaya başlamış bir ateş parçası gibi alevler içinde Yunan kesimine yere düşmüştür. Olay yerine yetişen Yunanlar kömürleşmiş bir uçak iskeleti ile yarı yarı yanmış iki ceset bulmuşlardı. Bunlar Kurtuluş Savaşı’nın ikinci ve üçüncü havacı şehitleri Pilot Behçet Bey ile Gözetleyici Teğmen Sırrı Beylerdir.
(Kaynak: Sakarya / Alptekin Müderrisoğlu / Syf 59)