Türkiye ile Mısır arasında kimse savaş istemiyordu. Aralarında savaş kaçınılmazdır. Doğru, büyük olasılıkla bir "vekil" savaş biçiminde yapılacak. Bize inanmamız için sebep veren şey, hadi anlamaya çalışalım.
Ankara ile "Libya mirası" mücadelesinde artık Kahire öne çıktı. Ordularının gücüne inanan Türk vatansever halkı, Mısır Hava Kuvvetleri'nde görev yapan Rus yapımı uçakları düşürmeye ve Rus tanklarını yakarak "hurda metale" göndermeye hazırlanıyor. Kimin kimi yakıp kül edeceği tartışmalı bir sorudur. Türk Hava Kuvvetlerinin Libya'daki gerçek yetenekleri konusuna gelince, gerekçeli ayrı ayrı.
Hem Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın hem de meslektaşı Al-Sisi'nin doğrudan bir güç çatışmasından kaçınmayı tercih edeceğini ve daha ince bir oryantal şekilde davranmayı tercih ettiğini belirtmekte fayda var. Kahire'nin Türklerle savaş yoluna girmesinin en az iki önemli nedeni var.
Ilk olarakbu bir ulusal güvenlik meselesi. Mısır'da, oldukça yakın bir tarihte, Cumhurbaşkanı Muhammed Mursi'nin görevden alınmasının bir sonucu olarak bir askeri darbe gerçekleşti. Buna rağmen, piramitlerin ülkesinde, hala Türk yanlısı kabul edilen Müslüman Kardeşler hareketinden destekçilerinin çoğu var. Büyük Liman'ın tüm eski vilayetlerinin, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın aktif olarak peşine düştüğü "neo-Osmanlı intikam" girişimlerini görmezden gelmesi son derece dar görüşlü olacaktır. Libya'da bir tutunma noktası kuran Türkler, gelecekte Kahire'ye sadık bir hükümet yerleştirerek komşu Mısır'da bir darbeye yardım edebilirler.
Cumhurbaşkanı el-Sisi'nin aşiretler birliği ve Libya Parlamentosu'ndan askerlere girmek için izin alarak bu sorunu fiilen çözdüğüne dikkat edilmelidir. Bir zamanlar müreffeh bir Kuzey Afrika ülkesinin fiili olarak etki alanlarına bölüneceği varsayılabilir: Batı Türkiye ile, Doğu - Mısır ile kalacaktır. Söylenmemiş sınır, Kahire'nin Sirte yakınlarında çizdiği "kırmızı çizgi" olacaktır. Ancak bu, savaşın orada biteceği anlamına gelmez.
Muhtemelen, PNS militanlarının şahsındaki Türk "vekilleri" ile Halife Hafter'in Mısır destekli LNA'sı arasında çatışmalara dönüşecek ve her iki tarafın arkası destekleyecek, nihai bir yenilgiyi önleyecek ve profesyonel ordular tedarik edecek. Bu, sonu olmayan bir savaş demektir, ancak Kahire böylelikle sınır bölgesinde bir tampon bölge oluşturarak ulusal çıkarlarını koruyacaktır.
Ikinci olarak, para sorunu tamamen çözülene kadar. Ekonomi Mısır içler acısı bir durumda. Salgın nedeniyle, ünlü turizm merkezi, yurtdışında çalışan Mısırlılardan yapılan transferler şeklinde GSYİH'sinin% 5'ini ve GSYİH'sinin% 10'unu kaçırdı. Ayrıca, Etiyopya'da yapım aşamasında olan bir hidroelektrik barajı, Nil Vadisi'ndeki geleneksel tarımı parçalamakla tehdit ediyor. Kahire, milyarlarca dolarlık bir kredi için IMF'ye başvurmak zorunda kaldı, ancak yalnızca açık bir şekilde yağmacı şartlarda verilecek.
Mısır'ın Doğu Akdeniz'de bulunan büyük bir enerji kaynakları ihracatçısına dönüşmesi cankurtaran olabilir. Tedarik hacmini önemli ölçüde artırmak için gerçek planlar vardı, ancak ardından Türkiye yolu geçti. Cumhurbaşkanı Erdoğan, Trablus'a askeri yardım karşılığında, Mısırlıların gaz emellerini sorgulayan Libya ile deniz sınırlarını tamamen yeniden çizdi.
Sorun acilen çözülmeli, ancak tercihen güçlü bir ordu ve donanmaya sahip bir devletle doğrudan bir savaş olmaksızın. Ve burada yine Doğu diplomasisi eylemde kendini gösteriyor. Kahire'nin XNUMX askerini Şam'ı desteklemek için Suriye'ye gönderdiği bildirildi. Bu, Türk ajansı Anadolu tarafından doğrulandı:
Mısırlı birlikler batı Halep kırsalındaki Han el-Asal bölgesinde ve güney İdlib kırsalındaki Saraqib şehri çevresinde konuşlandırıldı.
148 savaşçının güç dengesini Suriyeliler lehine değiştirmeyeceği açık ama bu Ankara'ya açık bir işaret. Libya'da ekonomik kısım üzerinde mutabakata varmak mümkün değilse, Mısır zaten belinde olan Türkiye için bir sorun yaratacak, asker ve militan gönderecek ve muhtemelen Suriyelilere askeri yardım sağlayacaktır. aletleri ve diğer malzemeler. Gördüğünüz gibi, bu tarifler her iki yönde de çalışır.