Miladi takvim, ilk olarak Mısırlılar tarafından bulunmuştur.
Bu takvim sistemi güneş yılına göre düzenlenmiş ve Dünyanın, güneşin çevresinde bir kez dönme zamanına göre hesaplanmıştır.
Daha sonra İyonlar ve Romalılar miladi takvimi geliştirerek, kullanmaya başlamışlardır.
Papa 13. Gregory tarafından son haline getirilen miladi takvime,
Gregoryen takvim denilmiştir ve günümüzde kullanılan son halini almıştır.
Dünyanın güneşin etrafında dönerken geçen süre, 365 gün 6 saat olarak hesaplanmış ve bir yılı temsil etmiştir.
Dünya genelinde, en yaygın olarak kullanılan miladi takvim, bir yıl içerisinde 10.8 sn’lik hata ile en doğru kabul edilen takvimdir.
Osmanlı İmparatorluğu’nda, kurulduğundan beri kullanılan hicri takvim,
önce 1 Mart yılbaşı olarak kabul edilmiş mali takvime, daha sonra, 1 Ocak 1926da miladi takvime geçmiştir.
Yılbaşı 1 Ocak olan miladi takvim, 12 saat gece ve 12 saat gündüz olmak üzere, 24 saat bir gün olarak kabul edilmiştir.
Miladi takvimin ülkemizde kullanılmaya başlanması, 1917 tarihinde, İttihat ve Terakki partisi döneminde,
Takvim-i Garbi adı altında alınan karar kabulü ile kararlaştırılmıştır.
Dünya ülkelerinin genelinde kullanılan bu takvim sistemi, gelişen düzene ayak uydurabilmek için,
bizim ülkemizde de kullanılmaya başlanmıştır.
Miladi takvim kullanılmaya başlandıktan sonra, resmi tatil günü Pazar olarak kabul edilmiştir.
Ayrıca 1935 yılında da cumartesi günleri yarım gün tatil olarak kabul edilip,
1974 yılında yeniden düzenlenerek, tam güne çıkartılmıştır.
Bir yıl süresi 365 gün 6 saat olduğu için, 4 yılda bir 366 gün olarak kabul edilir ve şubat ayı 29 gün olur.
Bu yıla artık yıl denmiştir.
Sistem tüm dünyada bu şekilde uygulanır.
6 saatlik dilimin yarattığı bu fazlalık, bu şekilde dengelenmiş ve bir sisteme oturtulmuştur