Mısır mitolojisi, tanrıların ve tanrıçaların eylemlerini etraflarındaki dünyayı anlamanın bir yolu olarak tanımlayan eski Mısır'dan gelen mitlerin koleksiyonudur. Eski Mısırlılar, yaşamın, doğanın ve toplumun tanrılar ve tanrıçalar tarafından belirlendiğine ve Dünya'yı terk ettiklerinde firavunların yönetme hakkını devraldığına inanıyorlardı.
Mısır'daki tanrı ve tanrıçaların ilk kanıtı, Erken Hanedan Dönemi'nden (MÖ 3100-2686) gelir ve dini inançlardan doğmuştur. O döneme ait sanat eserleri, Mısır tanrılarıyla bağlantılı olduğuna inanılan hayvan ve insan figürlerini tasvir ediyor, ancak kimse kesin olarak bilmiyor. Mısır toplumu daha sofistike hale geldikçe, dini faaliyetin daha fazla kanıtı netleşti.
Eski Mısırlılar birçok tanrı ve tanrıçaya taparlardı. Bazıları insana benziyordu, ancak çoğu kısmen insan ve kısmen kuşlar, kediler, koçlar ve timsahlar gibi hayvandı. Çoğu Mısır mitinin odaklandığı ana temalar, ölülerin yargılanması, iyi ve kötü arasındaki mücadele ve doğum ve yeniden doğuş döngüsüdür.
Eski Mısırlılar binlerce yıldır hayvanlara tapıyorlardı. Köpekler, avlanma ve koruma yeteneklerinden dolayı özeldi, ancak kediler en çok tapılanlardı. Mısırlılar, kedilerin sihirli yaratıklar olduğuna ve iyi şans getirdiğine inanıyorlardı. Kediler güzel mücevherler giydirilir ve en iyi yiyeceklerle beslenirler ve öldüklerinde mumyalanırlar; Yas belirtisi olarak, sahipleri kaşlarını tıraş eder ve kaşları çıkana kadar kedilerinin yasını tutardı. Kedilere o kadar değer verilirdi ki, birileri bir kediyi kasten veya kazayla öldürürse ölüme mahkum edilirdi. Mısır tanrıları ve tanrıçaları kendilerini hayvanlara dönüştürme yeteneğine sahipti, ancak yalnızca Bastet adında bir tanrıça kedi şeklini alabilirdi.
Eski Mısırlılar, bir yeraltı dünyasına ya da Duat denilen yıldızlara giden yola, sonsuz yaşam ve ruhun yeniden doğuşuna inanıyorlardı. Duat'a ancak ölülerin mezarından geçerek ulaşılabiliyordu. Gücü yetenler ruhlarını korumak için mumyalanacaktı. Ölümden sonraki hayatta, merhum Adalet Salonundan geçer ve ölülerin ve yeraltı dünyasının tanrısı Osiris'e karşı kendilerini suçlu veya masum ilan ederdi. Çakal başlı tanrı Anubis, merhumun kalbini Ma'at'ın terazisinde gerçeğin tüyüne karşı tartardı. Kalp tüyle dengelenirse, ruhları Sazlık Tarlası'ndaki tanrılara katılıp yeniden doğabilirdi. Ama kalp tüyden daha ağır olsaydı, Ölüleri Yiyen Ammit tarafından yutulur ve ölen ruhun yolculuğu sona ererdi.
Bu ders planındaki etkinlikler özellikle Mısır mitolojisine yöneliktir ve ünitenizi Mısır üzerine tamamlamak için Mısır'a Giriş ders planımızla eşleştirilebilir.