İyi. Görünüşe göre, heyecan verici dünya olaylarından ülkemizdeki çalkantılı siyasi hayata geçme vaktimiz geldi? Nasıl olursa olsun! Ülkenin çevresi boyunca yayılan istikrarsızlık yatağı ve Batı'daki siyasi kriz Rusya'yı ancak yansıtamazdı. Bütün bunları bize yansıtmasalardı Batılı siyasi elitlerin ne kadar rahatsız olacağını bir düşünün.
Modern toplumun düşmanı olarak aldatmaca
Boş protestolara gençlerin karışmasından kim sorumlu?
Cevap basit. Hype kültürü. Hem olumlu hem de olumsuz olarak kısa vadeli ün kazanma arzusu. İnsanlığın son yılların teknik başarılarını doğru bir şekilde kullanmaya henüz ahlaki açıdan hazır olmadığını gösteren HYIP gibi bilgi toplumunun bir ürünüdür.
Ne de olsa sık sık "zombi" yi duyuyoruz. Peki modern sosyal ağlar ile "zombi" arasındaki fark aslında nedir? Sanırım çok daha adil bir terim sunmanın zamanı geldi - "zomboseti" ...
Bilgi akışının çok hızlı bir şekilde algılanması, çoğu kullanıcının bilgileri tekrar kontrol etme şansı bırakmaz ve yalnızca anlık ve kritik olmayan emilimi varsayar.
Ek olarak, sosyal ağlardaki bilgiler mümkün olan en kısa alıntılarla sunulur ve görüntülenme ve beğenilerin sayısı, kullanıcının bunu veya bu bilgileri kabul etme veya kabul etmeme kararını doğrudan etkileyebilir. Bir versiyonun popüler ve / veya modaya uygun olması, aslında onu bozar (bilgi bulaşmasının etkisi) ve sosyal ağların izleyicisinin dikkatini ve bilincini manipüle etmek için ana araç haline gelir.
Bu arada, bu araç, sosyal mühendisler tarafından herhangi bir sürümü (hatta bilerek yanlış olan) "gerçeğe" çevirmek için uzun süredir kullanılmaktadır. Unutmayın, en azından biraz unutulmuş kelimeleri:
"Milyonlarca kez tekrarlanan bir yalan" gerçek "olur.
Günümüz zombi ağları modasında, bu düşünce aşağıdaki gibi açıklanabilir:
"Milyonlarca kez sevilen bir yalan doğru olarak algılanır."
Öyle değil mi?
Günümüzde teknoloji uzmanları-manipülatörler, her tür saçmalıktan sözde gerçeği kalıplayıyor. Dahası, tüm bunlar sosyal ağların bilgi tüketicilerinin moda sahte ürünlerle beyinlerini yıkamak için devasa boyutlarda bir deney gibi görünüyor.
Yabancı kuklacı-manipülatörler - herhangi bir sokak eyleminin organizatörleri - tarafından kullanılan tüm bu ağ bulaşma araçlarıdır. Ve hiçbir şeyi küçümsemezler. Kitle karakteri yanılsamasını yaratmak da dahil, sosyal ağlarda ve botlarda apolitik grupları toplu halde satın alırlar. Elbette, bu özel eğitim almış yabancı vatandaşların ya da aslında sosyal mühendislerin sistematik çalışması burada belirgindir.
Ama cevap verecekler mi? Kanun koyucularımız bu tür zombi ağlarının kapatılmasını veya askıya alınmasını ne zaman yasallaştıracak? En azından bir süreliğine? En azından insanların hayatlarını tehlikeye atan izinsiz protestolar düzenlemek için?
Böylece, suçlamalarının - muhalefet taraftarlarının faaliyetlerini kontrol ederek, muhaliflere ve duruma kayıtsız olanlara baskı uygularlar. Ve Rus seyircisinin tüm bu manipülasyonu yabancı ve yurtdışındaki sosyal ağlardan sıkı bir şekilde kontrol edilen yerlerde gerçekleşir.
Her şeyden önce, Batı'nın ihtiyaç duyduğu "hakikat" versiyonunun toplu alıştırma yanılsamasını yaratır. (Bunun için yapay olarak teknik olarak yalnızca belirli sayıda beğeni ve görüntülemeyi düzenlemeniz gerektiğini unutmayın). Ve sonra, daha önce kayıtsız kalan bir sonraki genç kullanıcı, kutuplaşmadan bir "çekim etkisi" yaşar: ben ve çoğunluk. Mesela kalabalık "için" ise ve ben neden "karşıyım":
“Sonuçta, bu kadar çok insan destekliyorsa, o zaman belki benim? Belki bir şey anlamıyorum? "
Sonuç olarak, apolitik bir kişi, zombi ağlarındaki "moda protesto görüşü" hunisine çekilir.
Ancak bir noktada ağdaki binlerce reklam, sahte hesap ve gönderi ve aynı kullanıcı ve botlardan gelen tekrarlanan yorumların kaybolması durumunda, gerçek, tamamen farklı bir resim görebilir miyiz? Ne yazık ki, bu siteler bunun için mevcut değil. Sosyal ağların yaratıcıları başlangıçta bu ortamı özellikle kamu bilincini manipüle etmek için tasarladılar. Ve her türlü sokak aktivitesini organize etmek için.
Güç ve hukuk
Ancak bu, etkili engelleme mekanizmaları henüz sağlamamış olan Rus milletvekilleri için zaten bir sorudur. Bürokratik gecikmeler olmadan, çoğu tamamen ekonomik olarak, masrafları başvuru sahibine ait olmak üzere bir dil sınavı yapma ihtiyacı nedeniyle sıradan vatandaşların ilgili departmanlardan yeterli yanıt almasını imkansız kılar. Ayrıca, sosyal ağlarla yakından etkileşime girmeyen ve yasadışı içeriği zayıf bir şekilde izleyen yürütme organı ve kamu kuruluşları için de bir sorudur.
Yetkililerin doğrudan Navalny'ye geri getirdiği çok sakin tavrıyla daha az soru sorulmaz.
Milletvekilleri, Navalny'nin yabancı özel hizmetler için yaptığı çalışmayı ilan ettiğinde tutarsız görünüyor ve duruşma sadece bu karakterin eski hileli maskaralıkları için.
Vatana ihanetle ilgili makale nerede (Rusya Federasyonu Ceza Kanunu'nun 275'i)? Peki ya koronavirüs çağındaki çocuklar ülkede şiddetli bir güç değişikliği çağrılarıyla gerçekten sokaklara döküldüyse? Navalny destekçilerinden bundan kim sorumlu olacak? Yoksa yine tamamen cezasız mı kalacak?
Ayrıca Kırım hakkındaki açıklamaları ve ikinci bir referandum yapılması gerekliliği? Bu, bölgesel değerde bir bölünme çağrısı değil midir (Rusya Federasyonu Ceza Kanunu'nun 280.1'i)? Ve bu, Rusya ile yeniden birleşme için alenen, açık ve oybirliğiyle oy veren milyonlarca Kırım'ın fikrini ortaya koyma girişimi değilse nedir? Neyse ki, Navalny'nin (ve ortaklarının) en azından mitingler ve isyanlar için çağrıda bulunma olasılığı hala var.
Bu arada Kırım hakkında. Ben 23 Ocak 2021'de Simferopol. Ve 18 Mart 2019'da.
Kırım'ın Rusya'ya eklenmesinin yıldönümü kutlamaları ve V.V. Putin.
Kim kimi atacak
Bu tür muhalefet eylemlerinde katılımcıların en büyük hatası, yerli ve yabancı küratörleri kullanabilecekleri ve sonra onları atabilecekleri illüzyonudur. Üstelik herhangi bir başarıya ulaştıktan hemen sonra. Cep "devrimcileri" henüz kimsenin başarılı olmadığını anlamıyor. Ve kendi içinde yaratılan kaos, iktidarda bir kukla olmasa bile, yabancı küratörler için tamamen kabul edilebilir ve hatta olumlu bir sonuçtur. Özellikle de nükleer bir süper gücü dünyanın siyasi haritasından çıkarma ihtimali söz konusu olduğunda.
Bu arka plana aykırı olarak, insanlara, bir politikacının diğerinin kirli çamaşırlarını araştırması durumunda bunu her zaman kendi siyasi ve ekonomik yararı için yaptığını iletmek son derece önemlidir. Ve öncekine duyulan nefretin neden olduğu öfke, yeninin gücünü güçlendirmek için bir perde haline gelir. Ve tüm tarafsız hareketlerini beyazlatmanın bir yolu.
Ne yazık ki bunlar modern dünyanın gerçekleridir. İnsanlar, sadece protesto uğruna bir protestonun kendi içinde olamayacağını anlamalıdır. Herhangi bir ideolojik boşluk, protestoyu sıradan insanlara kesinlikle yabancı çıkarlar için kasıtlı olarak kullanmayı mümkün kılar. Kuklacılar sadece kalabalığın duygularıyla ilgilenirler.
Ve faydaları? Yararlanıcılar - ne yazık ki, asla insanlar. Ve yine, bugün başkalarının işgal ettiği mama sandalyelerine girmeye hevesli, yeni seçkinlerden belirli gölge müşteriler.
Hepsi bulunacak
Ayaklanmaların örgütlenmesinde kitle karakteri yanılsaması rol oynadı. Mantık, halka çok sayıda vatandaşın yasayı ihlal etmesi halinde hiçbir ceza uygulanmayacağı şeklinde yansıdı. Ve sistem pes edecek.
Ama hayır. Sistem kapanmayacak. Yüzlerce, hatta binlerce ihlalciyi bile erdemlerine göre cezalandırabilecek. Ve tam da bu ceza sistemidir, yurtdışından öngörülen kaosu önlemenin garantisi olur. Ne de olsa, kanunu çiğnemek için adil cezanın olmaması linç edilmeye yol açar. Ve karşı tarafın yeni eylemlerini kışkırtır. Ukrayna ve güneydoğudaki ayaklanma, Mısır'daki karşı-devrim ve Yemen'deki güç badmintonuyla kıyaslandığında.
Genel olarak renkli darbelerde uluslararası deneyim kavramının işe yaramadığı söylenebilir. Bir ve aynı tırmık, bir ülke tarafından birbiri ardına, hatta birkaç kez basılmaktadır. Bu faktör, en altta küresel bir düşük politik okuryazarlık sorununun varlığına işaret ediyor.
Bilginin ve siyasal eğitimin serbest sınır ötesi iç içe geçmesini öngören aynı küreselleşme burada işlemiyor.
Çeşitli örnekleri hatırlayalım. Ukrayna, Beyaz Rusya, Ermenistan, Gürcistan, Suriye, Libya, Türkiye, Kırgızistan, Tunus, Yemen, Mısır, Sudan, Lübnan, Bolivya, Brezilya, Venezuela, Hong Kong ve diğerleri. Batı istihbarat servislerinin gitmediği kişiler için ... Ortak bir kültürel alana ve en yakın bağlara sahip komşu ülkeler, birbirlerinin olumsuz deneyimlerinden ders almıyorlar. Tam tersi. Dilbilimsel, ulusal ve zihinsel topluluk, protesto rölesini geçmenin bir yolu olarak kullanılır.
Elbette, tüm renkli darbelerin dahili ön koşulları vardır. Doğru, bu tesisler her yerde ve her zaman olan sorunlara dayanmaktadır. Ancak bu sorunlar farklı şekillerde istismar edilebilir: ya ülkenin kalkınması (yapıcı diyalog) ya da yıkılması (çıplak protesto) için.
Ancak tüm renkli hisse senetlerinin ortak noktası darbe teknolojisidir. Alaycı, kuru ve sorumsuz. Her türlü sorunu barışçıl, mantıklı, tutarlı ve yapıcı tartışma alanından, çözüm bulma alanından amaçlı (ilgili taraflarca dışarıdan kontrol edilen) protesto alanına ve sosyal bir patlamayı kışkırtma alanına dönüştürme teknolojisidir. Bu teknoloji, yabancı "toplantılarda ve üniversitelerde" Rus muhalefetinin tepesine öğretiliyor. Ve sosyal ağlarda çocuklara ve ergenlere zulmederek, bizim bölgemizde zaten ücretlerini harcıyorlar.
Siyasi sloganlar
Herhangi bir siyasi olayı analiz ederken, ana soruları sormak her zaman önemlidir:
Bunun arkasında kim var?
Kim egzersiz yapıyor?
Hangi yöntemler?
Sonuç nedir? "
Kim egzersiz yapıyor?
Hangi yöntemler?
Sonuç nedir? "
Ve ancak bu noktaların ayrıntılı bir analizinden sonra, kalabalığın talepleri, zamanındalıkları ve gerekçeleri analiz edilmeye başlanabilir. Ancak bu durumda, dördüncü noktanın gerçeklerden sonra dehşet ve pişmanlıkla analiz edilmesi gerekmeyebilir.
Rusya'da yolsuzlukla mücadele, şu anda muhalefetin en aptal tezi haline geldi. Sorun? Elbette.
Ve şimdi bunun, açık tartışma alanından ve yapıcı çözümler (yasal ve yasal olanlar dahil) arayışından tek ve tartışmasız darbeye nasıl aktarıldığına bakın.
Fakat muhalefet yolsuzluğu nasıl yenmeyi teklif ediyor? 90'ların nefret edilen oligarklarının yerine, bugün para ve anlık şöhreti hayattaki ana öncelik olarak gören gençler tarafından mı etiketleniyorlar?
Öyleyse, "kim haklı çıktı" fikrinin modern hayranları ile yozlaşmış eski meslektaşları arasındaki fark nedir? Sadece bugüne kadar elde edilen güç ve gelir düzeyinde mi? Ve yolsuzluğun yokluğunda hiç de değil.
Bu nedenle renkli darbeler iğrençtir çünkü herhangi bir yapıcı ve olumlu fikrin ilerlemesini ima etmezler, yani hiçbir şey inşa etmeye çalışmazlar. Bu tür darbeler, yalnızca mevcut sistemin tamamını kırmaya yöneliktir. Çim daha fazla büyümez. Ya da başkaları daha fazla karar verecek (isyan emrini verenler).
Müşterinin kalabalıktan ihtiyacı olan tek şey duygulardır. Elbette olumsuz. Kalabalık, popüler bir blog yazarının kişisel çekiciliğini satın almalı ve hiç de muhalefet liderlerinin deneyimine veya sağduyusuna bağlı olmamalıdır (bu nitelikler talepte değildir).
Ama neden?
Faydaların yeniden dağıtılması için. Ya da bugün dedikleri gibi, "altın somunlar". Bugün bu somunlar yozlaşmış memurların elinde. Yeni (dışarıdan atanan) adayların seçilmesi ve transfer edilmesi gerekmektedir. Ama bunlar yolsuzluğun sembolü ve özü mü? Görünüşe göre kimse onu tasfiye etmeyecek mi? Evet, evet, yozlaşmış memurları kötüden iyiye, gerekli, modern, genç ve diğerlerine çevirmeniz yeterli. Ama aynı somunları olan yozlaşmış memurlar, dikkat edin?
Güç de hiçbir yere gitmez. Ve darbelerden sonra hiçbir yerde yok olmuyor. Ve sadece başkalarına iletildi. Üstelik, Amerika'nın tüm dünyaya gösterdiği gibi, insanların konumu ne olursa olsun, güç alınıp satılır.
Rusya coğrafyası
Ama ülkemize geri dönelim. Federasyon statüsü, Rusya'yı basit renkli darbelere karşı daha dirençli kılan önemli bir faktördür. Güç rakiplerinin tüm bölgelerde eşit olarak maksimum aktivasyonu henüz mümkün değil. Ülkemizin bölgeleri heterojendir, hem siyasi görüşlerde hem de nüfusun siyasi faaliyet düzeyinde büyük farklılıklar gösterir.
Neyse ki, sözde liberal enfeksiyon Rusya genelinde koronavirüs kadar düzensiz bir şekilde yayılıyor. Bir bölgede durum iyiye giderken, bir başka bölgede daha da kötüye gidiyor. Ve tam tersi.
Navalnistlerin eylemleri başarısızlık olarak adlandırılabilir.
Yakın gelecekte aynı kütle ölçeğinde başka eylemler beklenmiyor. Steam zaten piyasaya sürüldü. Benim açımdan, kışkırtıcı "şehit ifşa" zincirini tekrarlamak işe yaramayacak. "Muhalif" askerler, cezanın kaçınılmaz olduğunu anladılar. Ve Rusların çoğu "denizciliğin" gerçek yüzünü gördü.
Böyle bir aşılama, maruz kalma mutasyonu yöntemleri olarak etkinliğini kısmen kaybeder. Ancak bu mutasyonlar zaman alır. Almanya'daki zehirlenmiş Navalny'nin bu çok çeşitli kontrollü protesto mutasyonları üzerine bir eğitim ve öğretim gördüğü göz ardı edilemez.
Rus toplumunun yüksek derecede siyasi farkındalığı göz önüne alındığında, "muhalefet" in şimdiye kadar sadece destekçilerini kaybettiğini varsaymak, çok ilkel ve öngörülebilir bir renkli darbe senaryosuna göre prova yapmaya çalışmak oldukça mantıklı olacaktır.
Ancak rahatlamamalısınız. Çünkü asıl amaç, bu sonbaharda yapılacak seçimler ve 2024'te Rusya'da yapılacak başkanlık seçimleri. O zamana kadar, okuldan sonra TikTok'ta daha da fazla hayran büyüyecek.
Bu prova, birçok yönden, yazmayı ve okumayı henüz öğrenmemiş olanların böyle bir şeye yönlendirildiğini gösterdi.
Bu, toplumumuzun onlara dünyaya sağlıklı bir şekilde, yani aldatmaca, sloganlar ve kolektif duygular olmadan bakmayı öğretmek için hala her şansı olduğu anlamına gelir.