İş hayatındaki uzun kariyerime rağmen, büyük bir girişimsel amnezi vakası yaşadım. 35 yıllık iş kariyerim boyunca müşterilerime verdiğim tüm iyi tavsiyeler, kendi işimi kurduğumda pencereden uçtu.
60’lı yaşlarda bir iş kurmayı düşünürseniz, benim yaptığım hataları yapmanıza engel olayım. Çünkü bunu baştan yapmak zorunda olsaydım, farklı bir şekilde yapardım.
Yazılı Bir Planı Kendi Tehlikenize Göre Yoksay
İlk hatam, harcadığım on yılları varsaymaktı iş dünyasında ve üniversite öğrencilerine (ve hatta lisansüstü öğrencilere) girişimcilik öğretmek, yazılı bir plana ihtiyacım olmadığı anlamına geliyordu. Hepsi zaten kafamdaydı.
Yanlış. Bana bir plana “ihtiyaçları olmadığını” söyleyen herhangi bir öğrenciyi çabucak düzeltirdim, ancak kendimi düzeltmeyi başaramadım. Rehberim görevi gören madde işaretleri yetersizdi ve sorunları daha da kötüleştirmek için ona çok seyrek danıştım.
Her yolculukta olduğu gibi, çıkmaz ve yanlış yollardan kaçınmak için, bir Başlamadan önce rotayı belirleyen yol haritası.
Plan yazma eylemi, sizi işletmenizin çoğu yönünü düşünmeye zorlar. Bundan sonra, hedeflerimi ve onlara nasıl ulaşacağımı tam olarak düşünmediğim açıktı. Madde işaretinden fazlasına ihtiyacım vardı. Bir plana ihtiyacım vardı.
Kırmızı bayrakları siyah beyaz olarak görmek de çok daha kolay. Plan eksikliğim hem zamana hem de paraya mal oldu.
Çok Hızlandırma
Benimkine benzer bir alanda birinin ayrıntılı çevrimiçi bileşenlerini (çevrimiçi atölyeler) gördüğümde, Facebook grupları, çalışma kitapları, koçluk – benim tepkime “Bunu ben de yapmalıyım!”
(Frenlerin cırtlak sesi.)
Yine yanlış. Bir İyileştirici Ruh başlatmak için emeklilikten çıkacaktım ve hayatım 45 veya hatta 55’teki hayatımla aynı değil. Ben de olmasını istemiyorum. Biraz nefes almak ve hayattan zevk almak istiyorum. Yine de kendimi günde 12 saat veya daha fazla işimde ezerken buldum.
Çabalarımı yaşıma ve yaşam tarzıma göre ölçeklendirmenin önemini öğrendim. Şanslıydım. 66 yaşında, faturaları ödemek için işime ihtiyacım yok. Bunun yerine, bir gün karlı olacağını umduğum bir aşk emeği.
Ancak, benzer konumda olmasanız bile, 60 yaşından sonraki herhangi bir işletme şu anda hayatınız için geçerli olan faktörleri dikkate almalıdır.
Yeterince Yetkilendirmeyin
Girişimcilik mezun öğrencilerime defalarca söylediğim gibi, çoğu işletme yetersiz sermayeli oldukları için başarısız oluyor. Bir işi sıfıra indirmek için gerekecek yatırım miktarını her zaman hafife alıyoruz. Acil durum fonlarına olan ihtiyacı çok az kişi düşünüyor.
Şu anda çok az ek yük gerektiren hipnoz ve gerileme hizmetleri sunmama rağmen, basılı ürünler de sunuyorum. Güzel ve kaliteli olmalarını istedim, bu da tasarım ve üretime ağır bir yatırım anlamına geliyordu. Bu ödendi. Güzel ve kaliteli parçalar.
Ayrıca, ürünlerimin uygun fiyatlı olmasını istediğim için, bu yüksek kalitede ürünler için fiyatlarım ölçeğin alt sınırında. Bazı ürünlerde ücretsiz veya indirimli kargo hizmeti veriyorum. Yani, kar marjları düşük tarafta.
Gerçek şu ki, ürünlerimi uygun fiyatlı ve erişilebilir hale getirmenin maliyeti beklediğimden çok daha fazlaydı.
Neyse ki, bu noktada işi tam olarak finanse edebildik. Ama hayatımda bunun mümkün olamayacağı noktalar vardı. Tüm olasılıkları hesaba katan bir planla yetersiz sermaye yapma riski en aza indirilebilir.
Ürünleri Erken Serbest Bırakmayın
Ürünlerimi üretip basarken bile daha fazla geliştirmeye başladım ilk ürünlerim oluşturulmadan önce ürün fikirleri.
Neyse ki, kısa süre sonra geri çekilmem ve pazarın beni yakalamasına izin vermem gerektiğini anladım. Neden hemen pahalı yeni ürünlere yatırım yapmalı?
Yatırım Getirisi için Zaman Çizelgesini Asla Küçümseme
Tecrübeli bir iş insanı olduğum için bunu itiraf etmekten utanıyorum ama işe başladım “Eğer inşa edersen, gelecekler” zihniyetiyle. Ürünlerin yararlı ve hoş olduğunu biliyordum, o halde neden alıcıların akınları hemen ortaya çıkmasın?
Her işletmenin bir yatırım getirisi ufku vardır ve siz gençken sınırsız görünür. Bu yaşta sınırsız olmak gerçekçi değil.
Bilge bir iş arkadaşı bana şunları söyledi: “Yatırım getiriniz konusunda rahatlamanız gerekiyor. Ufkunuz sandığınızdan daha uzun ve sorun değil. Olacak. ”
Yorumları özgürleştiriciydi. Kendime karşı dürüst olduğumda, bekar olmadığım için geri dönüş sağlamak için kendi kendime baskı hissettiğimi fark ettim. Kocam da işin içindeydi ve yatırımımızın karşılığını almayacağını düşünmesini istemedim.
Yine de bana asla baskı yapmadı; Kendime baskı yaptım. Konuştuk ve arkadaşım gibi o da bana yatırım getirisi elde etmenin ve bu konuda gevşemenin zaman alacağını bildiğini söyledi.
İşte karşınızda. Kendi işim olan Bir İyileştirme Ruhu ile kendi payıma düşen hataları yaptım. Ancak hızlı bir öğreniciyim ve bu hatalardan sonra kendimi hızla yeniden yönlendirdim.
60’lı yaşlarda bir iş kurdunuz mu? Kendi işinizi kurarken karşılaştığınız ana zorluklar nelerdi? Bu yaşta bir iş kuruyorsanız (veya zaten sahipseniz) düşüncelerinizi duymak isterim.