İki pervaneli yolcu gemisi "St. Louis"in kamaralarını ve oda numaralarını gösteren planı. 1939’da bu Alman transatlantiği, Küba’ya geçici iltica isteyen hemen hemen 1.000 Yahudi mülteciyi taşıdı. Küba ve ardından Amerika Birleşik Devletleri mültecilerin girişine izin vermediği için gemi Avrupa’ya dönmek zorunda kaldı.
25 Mayıs 1939'da ressam Moritz Schoenberger, Almanya’nın Hamburg şehrinden Küba, Havana'ya yapılan yolculukta bu telsiz mesajını (radyo ile gönderilen telgraf) gönderdi. Yolculuk esnasında “St. Louis” Nazi zulmünden kaçan 900'den fazla Yahudiyi taşıyordu. Telsizle gönderilen mesajda, özetle “Bedenimizdeki ve ruhumuzdaki yaralar sarıldı, Cumartesi günü Havana'ya ulaşma konusunda artık daha fazla umutluyuz. Parayı aldım. Çok teşekkürler. Öptüm. Baba” ifadesi kullanıldı. Schoenberger'in iyimserliği gerçek hayatta karşılık bulmadı. Kübalı yetkililer mültecilerin ülkeye girmesine izin vermedi. Amerika Birleşik Devletleri de yolcuların girişini yasaklayınca, “St. Louis” Avrupa'ya dönmek zorunda kaldı. Dönüş yolculuğunda Büyük Krallık, Belçika, Fransa ve Hollanda Yahudi mültecileri kabul etmeye karar verdi. Fransız yetkililer, Schoenberger'i Fransa'nın güneyinde alıkoydu.
Almanya, Bingen'de 24 Şubat 1939'da Alice Mayer'e verilen Alman pasaportu. Mayer'in kızı Ellen da pasaportta gösterildi. Anne ve kızın göbek adları “Sara”dır. Sara ismi 17 Ağustos 1938'de çıkan Yahudilere yönelik bir yasa ile zorunlu hâle getirildi. Bu tarihten sonra, Almanya'daki bütün Yahudi kadınlar resmî belgelerde ikinci isim olarak “Sara”yı kullanmak zorunda bırakıldı. Yahudi erkeklerse “Israel” ismini kullanmak zorundaydı. Bu sayede Alman yetkililer Yahudi olduklarını anlayabiliyordu.
Alman güvenlik güçleri, bu pasaportu Erna "Sara" Schlesinger'e 8 Temmuz 1939'da, Berlin'de verdi. Pasaportun ilk sayfası Almanya'da Yahudilerin kimliğini tespit etmeyi kolaylaştıran Alman yasalarını gösterir. 1938'den itibaren, Almanya'daki düzenlemeler Yahudi kadınların resmî belgelerde ikinci isim olarak “Sara”yı kullanmasını öngördü. Yahudi erkeklerse “Israel” ismini kullanmak zorundaydı. “J” harfi (Almancada “Yahudi” anlamına gelen “Jude” sözcüğünün baş harfi), Alman vatandaşı olan Yahudilerin pasaportlarında kırmızı mühürle basıldı. Erna Schlesinger 1939'da Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti.
San Fransisco Chronicle gazetesinin, “Mülteci Trajedisi” isimli makalesi. Makale, yardım kuruluşu Amerika Yahudi Ortak Dağıtım Komitesi'nden Moses Beckelman ile yapılan bir röportajdan hareketle yazıldı. Yazıda Kuzey ve Güney Amerika rotasındaki duraklar olan Şangay, Kobe (Japonya) ve Lizbon'daki (Portekiz) Polonyalı ve Litvanyalı mültecilerin aşırı kalabalıklaşması ele alınıyordu. Bu darboğazın birincil nedeni, pek çok ülkenin sınırlarını göçmenlerin girişine kapatmasının sonucu olarak verilen transit vize ve giriş vizesinin azlığıdır. Mayıs 1941. [USHMM Flight and Rescue özel sergisinden.]
Almanya Berlin'deki yetkililer, 7 Aralık 1939 sabahı eşinin idamının gerçekleştirildiğini bildiren resimdeki idam kararını Barbara Wohlfart'a gönderdi. Fizikî açıdan silahlı kuvvetlerde görev yapmaya uygun olmasa da, Naziler Wohlfart'ın askerlik görevine olan dinî karşıtlığı sonucu yargıladı. Yehova Şahitleri'nden biri olan Wohlfahrt askerliğin İncil'deki cinayet işlememe emrini ihlal ettiğine inanıyordu. 8 Kasım 1939'da Wohlfart'ın boynunun vurulmasına karar verdi. Karar bir ay sonra Berlin'deki Ploetzensee Hapisanesi'nde uygulandı.
Simone Weil, gizli kimliği “Simon Werlin” açığa çıkarsa ve yeni bir sahte kimliğe ihtiyacı olursa diye, üzerinde fotoğrafı bulunan bu boş kimlik kartını yanında taşıdı. Direniş işçileri ve sempatizan hükümet çalışanları Simone'ye gerekli mühür ve imzaları buldu. Bu tür sahte belgeler, Weil'e yardım ve kurtarma örgütü Oeuvre de Secours aux Enfants'in (Çocuklara Yardım Topluluğu) üyesi olarak Yahudi çocukların kurtarılması için yürüttüğü faaliyetlerde yardımcı oldu.
Simone Weil, bu sahte diplomayı ve diğer sahte belgeleri 1943'te yeni bir nüfus cüzdanı çıkarmak için kullandı. Simone Werlin adıyla tutuklanmaktan kurtuldu ve Çocuklara Yardım Derneği (Oeuvre de Secours aux Enfants–OSE) isimli yardım ve kurtarma organizasyonunun bir üyesi olarak Yahudi çocukları kurtarabilmek için ikametgahını değiştirdi. Weil, 1940'da Strasburg'daki Sosyal Hizmetler Okulu'ndan Fransa'da anaokullarında öğretmenlik yapmaya hak kazandığını gösteren diplomayı aldı. Okulun müdürü, seve seve bu yeni ve sahte belgeyi düzenledi.
Simone Weil, 1940'ta Strasburg'daki Sosyal Hizmetler Okulu'ndan anaokullarında öğretmenlik yapmaya hak kazandığını gösteren bu diplomayı aldı. 1943'ün sonunda sahte kimlik düzenleyerek, yardım ve kurtarma örgütü Oeuvre de Secours aux Enfants (Çocuklara Yardım Topluluğu) üyesi olarak sahte kimliğini direniş faaliyetlerini kolaylaştırmak için kullandı. Weil'in yeni kimliğini gösteren belgeler arasında "Simone Werlin" ismini taşıyan sahte diploma da vardı.
1938–1939'dan itibaren 1943'te yeni bir kimlik edinene kadar, Simone Weil sahte bir öğrenci kartıyla uydurma ismi Simone Werlin'i kullandı. Kart Strasburg'taki Sosyal Hizmetler Okulu'na kaydolduğunu gösteriyordu. Sahte ve uydurma belgeleri kullanan Weil Fransa, Chateauroux'a taşınmayı ve yardım ve kurtarma örgütü Oeuvre de Secours aux Enfants'in (Çocuklara Yardım Topluluğu) üyesi olarak Yahudi çocukların kurtarılması için operasyon düzenlemeyi başardı.
We would like to thank Crown Family Philanthropies and the Abe and Ida Cooper Foundation for supporting the ongoing work to create content and resources for the Holocaust Encyclopedia. View the list of all donors.