Bir avuç yüzü, bir avuç sözü ve avuç kadar yüreği vardı, sığdırmıştı dünyayı..
Minik bir eli ve kar tanesini tutacak kadar büyük, güneşi avuçlayacak kadar sıcaktı elleri...
Dokunmadan yanmayacağını biliyordu ve avucundaki sözleri suya atmadan deniz serpilmeyeceğini yüreğine.
İşte tam da bu akşam,
güneş yuva sıcaklığındayken ellerinde , bir avuç güldü yüzü..
***öykü atölyesinin fotoğrafın dili isimli çalışması için yazılmıştır..