Yutulan Anka Genelevi’nin dışında, misafirler gruplar halinde içeri girmek için bekliyordu.
Caddenin köşesinde iki genç adam dikiliyordu. Basit ama temiz giysiler giymişlerdi.
"İkinci Kardeş Wang, gerçekten içeri girmek istiyor musun? İçeri girip tek bir fincan çay istemek bir gümüş taele patlayacak. Bu parayı biz iki ayda zar zor kazanabiliyoruz!” İki genç adam Yutulan Anka Genelevi’ni uzaktan seyrediyordu ve içerdeki büyüleyici figürleri belli belirsiz seçebiliyorlardı.
"Ben ailesi olmayan biriyim. Berrak Güz Perisi’inin müziğini duyabilirsem bu paraya değer. Geliyor musun gelmiyor musun? Gelmiyorsan ben giriyorum." gür kaşları ve büyük gözleri olan bir adam çağırdı.
"Ben… benim aileme bakmam lazım. Hayır. Hayır, ben gelemem. Eğer öğrenirse Yingzi kesinlikle beni azarlar."Yanındaki kısa adam kafasını biraz tereddüt ettikten sonra salladı.
"Senin yabani kadının mı? O kadın dün seni sabaha kadar azarladı. Dahası, bulduğun para torbasını sahibine verdiğinde onun sana ödül olarak bir gümüş tael verdiğini de bilmiyor! Gidelim."
"Hayır, sen tek başına git. Bu çok pahalı."
"Buna pişman olacaksın." Kalın kaşlı ve iri gözlü adam cadde boyunca yürüdü ve ardından Yutulan Anka Genelevine girdi.
Kısa adam uzaktan izlerken inanılmaz bir özlem hissediyordu. Sonunda dişlerini gıcırdattı ve ayrılmak için arkasını döndü. "Bir gümüş tael çok miktarda et ve yiyecek de satın alabilir. Hayatlarımız daha iyi olacak. Yingzi bir gümüş taeli görünce kesinlikle çok ama çok sevinecek." Kısa adam buna hafiften gülümsedi.
Qin Yun ve Tian Bo da at üstünde Yutulan Anka Genelevine varmışlardı.
"Genç efendi Tian, son ziyaretinizden bu yana uzun zaman oluyor Lütfen içeri girin." Yaşlı olmasına rağmen oldukça alımlı gözüken kadın bir pezevenk yüksek sesle bağırdı. gençliğinde oldukça güzel olduğu ilk bakışta fark ediliyordu. Yanındaki hizmetkar hızla ileri çıktı ve ikilinin atlarını alarak ustaca uzaklaştı.
"İçeri girelim." Tian Bo atından indi ve Qin Yun’la beraber içeri girdiler.
"Biriniz gelin ve misafirlerimizi ağırlayın." Yaşlı pezevenk sıcak bir yüzle onlara içeri kadar eşlik etti.
Genç ve minyon bir kadın refakatçi hızla yanlarına geldi. “Genç Efendi Tian, bu taraftan lütfen. Bu genç efendinin buraya, Yutulan Anka Genelevine ilk gelişi mi?"
"Bu Genç Efendi Qin. Önlere yakın bir yer ayarlayın.” diye talimat verdi Tian Bo.
"Genç Efendi Tian, talimatlarınızı görmezden gelmeye cüret etmeyeceğimiz konusunda içiniz rahat olsun." dedi kadın refakatçi gülümseyerek.
Yutulan Anka Genelevi beş binadan oluşan bir kompleksti. Ana bina, doğu binası, batı binası, güney binası ve kuzey binası. Ana bina genellikle her türden misafiri ağırlamak için kullanılırken, diğer dört binaya sadece seçkin misafirler girebiliyordu.
O anda, Qin Yun ve Tian Bo ana binaya girmiş ve tırabzanlara yakın bir yere doğru götürülüyorlardı.
Tırabzanlar ortadaki bir sahneyi çevreliyordu. Arka tarafta çalgı çalan bir grup kadın varken önde sahne üzerinde dans eden iki dansçı vardı.
"Kardeş Yun, şu an sahnede olanlar sadece sıradan kadınlar. Zaman geçtikçe, ünlü fahişeler de gözükecek. Burası sahneye en yakın yer." dedi Tian Bo. İkisi bir çay masasının önüne oturdular. Tian Bo her zaman istediği şeyleri sipariş etti. “Bize biraz kavun, meyve ve tatlı getirin. Bi’ demlik de çay.”
"Acele edin."
Yanlarındaki genç kadın refakatçi hızla onlara çay hazırladı. Aynı zamanda diğer kadın çalışanlardan kavun ve meyve getirmelerini istedi. Ardından, çok doğal bir şekilde Tian Bo’nun omuzlarına masaj yapmaya başladı. “Genç Usta Tian, Genç Usta Qin’in onunla ilgilenecek birine ihtiyacı var mı?”
"Gerek yok." dedi Qin Yun. Altı yıl boyunca dünyayı dolaşmıştı ve doğal olarak bir genelevin kurallarını anlıyordu. Yutulan Anka Genelevi gibi bir kerhanede, kadın refakatçiler müşterilerin sadece omuzlarına ve bacaklarına masaj yaparlardı ama sevişme hizmeti vermezlerdi.
"Küçük Shuan bu akşam burada olacak mı?” Qin Yun sordu.
"Kız Kardeş Xie Xuang, geneleve katıldıktan sonra ismini değiştirdi." diye yanıtladı Tian Bo. "Şu anda onun sahne ismi ‘Chen Shuang’. Yutulan Anka Genelevine borçlarını ödemek için katıldı. Yutulan Anka Genelevinin sık sık ondan müşterilerini eğlendirmesini istemesi normal bir şey."
"Chen Shuang?" Qin Yun hafifçe mırıldandı. Kalbine saplanan bir acı hissetti. Geçmiş yılların genç kızı şu anda bir geneleve girmeye zorlanmıştı.
Yutulan Anka Genelevi’nin belirli bir oturma düzeni vardı.
Zengin ve seçkin misafirler ya sahneden biraz uzakta konumlanmış özel odalarda ya da sahnenin hemen önünde oturtuluyorlardı. Normal olarak, etraflarında bu misafirleri meyvelerle besleyen ya da onlara masaj yapan kadın refakatçiler vardı. Arkadaki koltuklar ise çok daha küçük boyuttaydı. Tipik olarak, sıradan ve lezzetsiz çaylar sipariş ediyorlardı ve yanlarında onlara hizmet eden refakatçileri de yoktu. Sadece bu bile en azından bir gümüş tael’e patlıyordu!
…
Zaman akıp giderken.
Sahnede bir performans diğerini takip etti.
Eşsiz flüt melodisine eşlik eden kişi, Yutulan Anka Genelevi’nin en ünlü sanatçısı ‘Leydi Berrak Güz’dü. Yeşil bir elbise giymişti, sessizce sahnede oturuyor ve flütünü çalıyordu. Flütün melodisi derin ve tatlı, huzur dolu ve hafifti. İnsanı fark ettirmeden hülyalara daldıran ağlayan bir ağıt gibiydi. Dünyevi hayatın getirdiği tüm yükler bu sesle birlikte hiç oluyordu. Qin Yun bile bu melodiden etkilenmekten kendini alamadı.
Flütün melodisi bitmeye yakın, Leydi Berrak Güz çoktan ayağa kalkmıştı. Arkasını döndü ve elinde flütüyle sahneden ayrıldı.
"Berrak Güz Perisi nerede?"
"Bu bir rüya gibiydi. Uyandığımda Berrak Güz Perisi çoktan gitmişti."
Çevredeki kalabalık bağırmadan önce umutsuzluğa düşmüştü. Köşede oturan, kalın kaşlı ve iri gözlü genç bir adam aşırı derecede heyecanlıydı. "Berrak Güz Perisi’nin müziğini dinlemek basitçe buna değer. Gerçekten buna değer!"
Qin Yun bunu duyunca kafasını salladı. Flüt çalma yeteneği gerçekten inanılmazdı.
"Berrak Güz Perisinin flüt melodisi bugünlerde gittikçe daha sıra dışı bir hal alıyor. Benim gördüğüm kadarıyla, Berrak Güz Perisi artık Kerhane Güzeli unvanını almayı hak ediyor."
"Kerhane Güzeli konumu nasıl bu kadar kolay elde edilebilir ki? Berrak Güz Perisi, Ulu Hakimiyet Şehrine geldiğinden beri sadece son iki yıldır Kerhane Güzeli seçimlerinde ilk üç sıraya girmeyi başarabiliyor. Bu sene de Kerhane Güzeli pozisyonunu almayı başaramayabilir."
"Geçen yıl, Leydi Kokulu Elbise ancak ucu ucuna onu geçmeyi başarıp Kerhane Güzeli pozisyonunu alabildi. Önceki yıl ise unvanı alan kişi Leydi Hülyalı Köşk bile almış olsa bu gerçekten adaletsizdi."
//Orospulara Leydi yada Peri demelerine mi yanıyım, Kokulu Elbise’ye mi yoksa Hülyalı Köşk’e mi...
Bir anda hararetli bir tartışma patlak verdi.
"Kerhane Güzeli seçimleri mi?" Qin Yun Ulu Hakimiyet Şehrinin yüz binlerce insan barındıran büyük bir şehir olduğunu biliyordu. Kerhane Güzeli seçmek büyük bir olaydı! Tüm tanınmış genelevler bu pozisyonu kapmak için yarışırlardı. Kerhane Güzeli olmanın getirilerini göz ardı etsek bile, pek çok tanınmış orospunun arasında ilk on aday arasına girmiş olmak bile bir orospu için büyük bir şerefti! Ve bir kerhanede şöhret demek para demekti!
//Çevirirken orospuyu kullanmamı yadırgıyor olabilirsiniz. İngilizcesi ‘courtesan’ gidin bakın.
"Yutulan Anka Genelevi de doğal olarak Kerhane Güzeli pozisyonunu kapmak için elinden geleni yapıyor. Demin gördüğümüz Leydi Berrak Güz, Yutulan Anka Genelevinin en tanınmış orospusudur." diye belirtti Tian Bo. "O aslında bir bir memurun çocuğuymuş. Ancak ailesi düşmüş ve eninde sonunda bir orospu olmuş. Ancak hızla ün kazandı. Yutulan Anka Genelevi onu Wu Kontluğundan buraya davet etmiş. Bu kadar ünlü bir fahişe olduğundan dolayı, Yutulan Anka Genelevinde sahne alsa da o hala özgür bir insan.Yutulan Anka Genelevi bile onu kısıtlamaktan aciz. Leydi Berrak Güz’le özel bir buluşma şansı yakalaması için bir erkeğin en az yüz gümüş teal harcaması lazım. Dahası, bu durum onun bunu isteyip istememesine de bağlı."
//Fazla not yazıyorum biliyorum. Ama dünyaya bak arkadaş, ulan şu orospu olmak varmış, bizi parasız s2yorlar ve kimse isteyip istemediğimizi sormuyor...
"Yutulan Anka Genelevi Leydi Berrak Güz’ün Kerhane Güzeli pozisyonunu ele geçirmesine yardım etmek için elinden gelenin en iyisini yapıyor. Ne yazık ki, son iki yıldır başarısız oluyor." dedi Tian Bo kafasını sallarken
"Ya Küçük Shuang? O da Kerhane Güzeli seçimlerine katılıyor mu?" diye sordu Qin Yun.
"Kız Kardeş Xie Shuang’ın Yutulan Anka Genelevine yeni girdiği zamanlarda o seçimlere katılabilecek kadar ünlü değildi. Geçen yıl seçime katıldı ancak ilk ona girmeyi başaramadı." diye yanıtladı Tian Bo. "Bu yıl, daha umutlu olmaması için hiçbir neden yok. Sonuçta o Yutulan Anka Genelevinde beşinci sırada."
Qin Yun kafasını salladı ve daha fazla konuşmadı.
Önünde tabaklar dolusu tatlı ve dilimlenmiş meyve olmasına rağmen Qin Yun onlara dokunmamıştı bile. Tek yaptığı çay içmekti. Sonunda, iki kupa çaydan sonra…
"Swoosh."
Kırmızı giysilere bürünmüş yiğit-görünüşlü bir figür arkalardan uçarak geldi. Sahneye zarafetle inerken kılıcı havayı yardı.
Yutulan Anka Genelevi’nin Leydi Chen Shuang’ı. Kılıç Dansı!
"Küçük Shuang." Qin Yun çay kupasını daha da sıkı kavradı. O şehirden ayrılırken sadece on üç yaşında olan bu küçük hanım, şu anda on dokuzuna basmıştı. Artık tam bir yetişkindi.
Kız kardeşi, eski yılların Xie Shuang’ı asla üzüntüyü deneyimlememişti ve aşırı derecede saftı. Uzun zaman yatalak kalan babasının ölümüne karşı kendini zihnen hazırlamış olabilirdi, ancak tek akrabası olan Xie Lie’nin ölümü ona çok büyük bir darbe vurmuştu. O zamanlar, her şeye rağmen ailesinin ölen erkeklerinin sorumluluğunu yüklenmek ve ayakta kalmak zorunda olmuştu. Sonunda aile borçlarını kapatmak için kendini geneleve satıp hayatını burada devam ettirmek zorunda kalmıştı.
"O büyümüş. Artık büyük bir kız." Qin Yun hafifçe mırıldandı. Xie Shuang dramatik bir şekilde değişmişti.
Kılıç-benzeri kaşları onun yiğit görünüşünü daha da vurguluyordu. Kılıcı sallayışı izleyenlere şiddetli bir his verse de, duruşu çok hafif bir kırılganlık hissi taşıyordu.
Yiğitlik ve kırılganlık tek bir kişide bir araya toplanmıştı.
"Ona öğrettiğim kılıç tekniğini buna dönüştürmüş." Qin Yun nazikçe kafasını salladı. Karmaşık duygular hissediyordu.
Leydi Chen Shuang, müziğe eşlik ederek çevresinde dönüp kılıcını savururken belirli bir yönde duran masayı gördü.
Şaşkına dönmüştü.
Bu figür... Tian Bo’nun yanında oturan bu adam…
Hatıralar hafızasına bir sel gibi aktı.
"Küçük Shuang, bu kılıç hareketi böyle yapılmalı." O zamanlar, daha on üç yaşında olan Qin Yun, ona kılıç kullanmasını öğretiyordu.
"Kardeş Yun, anladım. Sana yeniden göstermeme izin ver." O zamanlar on bir yaşında olan Xie Shuang, yeni bir deneme yapmak için daha da heyecanlıydı.
"Sıkı çalışman lazım. Kardeş Yun'un çoktan kılıçlı biri oldu bile. O benden çok daha güçlü." On dört yaşında olmasına rağmen oldukça yapılı olan Xie Lei, gülerek konuştu.
…
Leydi Chen Shuang'ın gözleri kızarırken gözlerinin dolmasına engel olamadı.
Qin Yun da ona bakıyordu.
İkisinin gözleri birbirine kitlenmiş durumdayken, Qin Yun hafif bir gülümsemeyle kafasını salladı.