"Benim çürüdüğüme, senin pırıl pırıl kaldığına inanabilirsin. Bu da bir şeyi çözmez. Suçluluğunu da eksiltmez senin, ağırlaştırır bile... Benimle birlikte sen de bir şeylerini yitirmeye yanaşmadığın için bencillikle suçlusun... Sen yarattın bu eşitsizliği: Küskünlükle tiksinerek çekilmeye hakkın var mıydı yanımdan?"
Sandığınız gibi düşçü değilim. Gerçekçi uyarmalarınıza da saygı duyuyorum. Kuşkusuz bizim de sorunlarımız bunlar. Yalnız umarım ki bilirsiniz: Şu yirmidört saatlik stok düşünceniz milyonlar ve milyonlarca insan yığınları için de geçerlidir.