Huntington'ın 'süper suikastçı' molekülü kanseri öldürebilir
Huntington hastalığı olan kişilerde kanserin neden çok daha az yaygın olduğunu araştıran bilim adamları, ölümcül beyin durumundan sorumlu genin kanser hücreleri için ölümcül olan bir molekül ürettiğini ortaya çıkardılar.
Huntington hastalığı olan kişilerin kanser teşhisi konma olasılığı neden daha düşük?
Dergide yeni yayınlanan bir makalede EMBO Raporları, Chicago, IL'deki Northwestern Üniversitesi'nden bilim adamları, molekülü insan ve fare kanser hücrelerinde ve yumurtalık kanseri olan farelerde tam olarak nasıl test ettiklerini not ettiler.
Kanser metabolizması profesörü olan kıdemli çalışmanın yazarı Marcus E. Peter, "Bu molekül, tüm tümör hücrelerine karşı süper bir suikastçıdır" diye açıklıyor. Hiç bu kadar güçlü bir şey görmedik. "
O ve meslektaşları, keşfin, Huntington hastalığının yanında meydana gelen ilerleyici beyin hasarını tetiklemeden kanser hücrelerini hedef alıp yok edebilen kısa süreli bir tedaviye yol açacağını umuyor.
Huntington hastalığı, beyindeki sinir hücrelerini tahrip ederek zihinsel ve fiziksel yeteneklerde ilerleyici bir düşüşe neden olan ölümcül ve kalıtsal bir hastalıktır. Semptomlar tipik olarak 30 ile 50 yaşları arasında ortaya çıkacak ve 10-25 yıl süren bir süre içinde ilerleyecektir.
Şu anda Amerika Birleşik Devletleri'nde Huntington hastalığı ile yaşayan 30.000 kişi ve kalıtım riski taşıyan 200.000 kişi daha var.
Hatalı genin çok fazla tekrarlanan modeli var
Huntingtin genindeki bir hatadan kaynaklanan Huntington hastalığının şu anda tedavisi yoktur. Gen ebeveynden çocuğa geçer. Hastalığı olan bir ebeveyni olan çocukların geni taşıma şansı yüzde 50'dir.
Hatalı Huntingtin geni, DNA kodunda belirli bir nükleotid dizisinin normalden fazla tekrarını içerir. Nükleotidler, DNA ve RNA'nın "alfabesidir" ve bunlardan beş tane vardır: A, G, C, T ve U.
Huntington hastalığında, Huntingtin geni çok fazla tekrarlanan CAG dizisi içerir. Gende ne kadar çok tekrarlanan CAG sekansı, hastalık o kadar erken gelişir.
Tekrarlanan diziler, hücrenin hayatta kalması için önemli olan genlere saldıran küçük karışan RNA'lar olarak adlandırılan molekülleri ortaya çıkarır ve beyin hücrelerinin duyarlı olduğu bir hücre ölümü türünü tetikler.
Bununla birlikte, kanser hücrelerinin bu tür hücre ölümüne karşı çok daha savunmasız olduğu görülüyor ve bu, sağlıklı hücrelere zarar vermeyecek şekilde kanser hücrelerini yok etme sürecini kullanma olasılığını ortaya çıkarıyor.
"Huntington hastalarının muzdarip olduğu nörolojik sorunlara neden olmadan bir hastayı kanser hücrelerini öldürmesi için tedavi edebileceğimiz birkaç haftalık kısa süreli bir kanser tedavisinin mümkün olabileceğine inanıyoruz."
Prof. Marcus E. Peter
Küçük müdahaleci RNA'lar tarafından aktive edilen hücre ölüm mekanizması ilk olarak önceki araştırmada Prof. Peter ve tıpta araştırma yardımcı doçenti olan ilk çalışma yazarı Dr. Andrea E Murmann tarafından tanımlanmıştı.
Huntington, "suikastçı molekülü" üretiyor
Yeni çalışmanın nedenini açıklayan Dr. Murmann, araştırmacıların hücre ölüm mekanizmasının "bazı insanlarda aşırı aktif olduğu ve doku kaybına neden olabileceği" durumlar olup olmadığını merak ettiklerini söylüyor.
"Bu hastalar," diye ekliyor, "sadece RNA bileşenli bir hastalığa sahip olmayacaklar, aynı zamanda daha az kansere sahip olmaları gerekiyordu."
Bu özellik kombinasyonuna (yüksek doku kaybı, daha düşük kanser insidansı ve RNA'ları içeren) sahip hastalıkları araştırırken, Huntington en çok göze çarpıyordu.
Arızalı Huntingtin geninin daha yakından incelenmesi, daha önceki çalışmada tanımlanan hücre ölümü mekanizmasında bulunanla benzer bir tekrarlanan DNA kodu dizileri modelini ortaya çıkardı: her ikisi de C ve G nükleotidlerinde yüksekti.
Dr. Murmann, "Toksisite, C ve G zenginliğiyle birlikte gidiyor" diyor. Bu benzerlikler merakımızı tetikledi. "
Ekip, laboratuvar hücre dizilerinden büyütülen insan ve fare kanser hücrelerinde tekrarlanan diziler tarafından üretilen küçük karışan RNA'ların etkilerini test etti.
Onları beyin, göğüs, kolon, karaciğer, akciğer, yumurtalık ve cilt kanseri hücrelerinde test ettiler. "Suikastçı molekülleri" hem insan hem de fare hücre dizilerindeki tüm kanser hücrelerini öldürdü.
Ayrıca moleküllerin insan yumurtalık kanseri olan canlı fareler üzerindeki etkilerini de test ettiler. Moleküller, tümörlere ulaştıklarında kargolarını serbest bırakan nanopartiküller halinde teslim edildi.
Sonuçlar, moleküllerin "farelerde hiçbir toksisite belirtisi olmaksızın" tümör büyümesini yavaşlattığını ve ayrıca tümörlerin tedaviye direnç geliştirdiğine dair hiçbir kanıt olmadığını gösterdi.
Ekip şimdi, nanopartiküllerin tümörlere daha etkili bir şekilde ulaşabilmesi için yöntemi iyileştirmek için çalışıyor. Bilim adamları ayrıca onları depolama sırasında sabit tutmanın bir yolunu bulmak istiyor.