“Sadece empati yüzünden mi?” diye mırıldandı Caroline.
“Yine de yetmez mi?” Lin Jie’ye sordu. “Müşterimin acı ve ıstırabının ardındaki nedenleri anlamaya çalıştığım her seferde, onları acı denizlerinde boğulmaktan kurtarma ihtiyacı hissederim. Aksi takdirde, bu gerçekten çok acımasız olur.”
Tabii ki, onları kurtarırken aynı zamanda cüzdanlarını kurtarmak daha da iyi, diye düşündü Lin Jie kendi kendine.
Başkalarındaki kötüyü göremeyen çok nazik ve sıcak kalpli bir ruhtu.
Caroline içinden onayladı. Bu, Joseph’in kitapçı sahibiyle olan etkileşimini anlatmasına benziyordu.
Arkadaş canlısıydı ama kaotik tarafsızdı.
Bu kitabevi sahibi, empatiden aldığı ‘ilham’la sık sık müşterilere sempati duyuyor ve böylece onları içinde bulundukları kötü durumdan kurtarmaya yardımcı oluyordu.
Ancak herhangi bir bakış açısından bağımsız olarak, bu tür bir empati tamamen başkalarına yardım etmeye yönelikti.
Bir müşterinin ne tür bir uyumu olursa olsun, kitapçı sahibinin ‘duyguları’ değişmedi.
Bu tür bir duygu, sıradan varlıkların sahip olduğundan çok daha yüksek bir seviyedeydi.
Caroline aniden farkına vardı. Bu doğru! O gerçekten de gerçek bir Yüce Seviyedir!
İris Klanı’nın elf bilge yeminini sadakatle yapması şaşırtıcı değil!
Bunun nedeni ezici gücü değil, olağanüstü ve ayrım gözetmeyen sevgisiydi.
“Ben diğerlerinden farklıyım” derken, kendisi ve diğer Yüce rütbeler arasındaki bir karşılaştırmayı mı kastetmişti?
Gerçekten çok farklıydı. Geçmişte var olan Yüce Seviyeler genellikle bencildi çünkü onlar her şeyden önce insandı. Yüce rütbe, yalnızca güçlerinin bir tanımıydı.
Ancak kitabevi sahibi böyle bir değerlendirmenin özüne yaklaşmıştı…
Lin Jie’nin bu “müşteri” hakkındaki görüşü basitti.
Lin Jie’ye neden burada dükkan açtığını sormak, bu bölgenin avantajlarını anlamaktı.
Örneğin, ulaşım kolaylığı, insan trafiği veya benzersiz toplumsal gelenekler.
Nedenini yanıtlamak, onun güdülerini yanıtlamak olur.
Temel amaç, bu alanda var olan değerleri bulmaktı.
‘Bu yer hakkında ne düşünüyorsun’ diye sormaktan çok daha etkiliydi.
Lin Jie bazı alışılagelmiş gözlemler yaptığında, buna benzer sorular kullanarak araştırma yapar ve genellikle erdemleri ve zayıflıkları oldukça hızlı bir şekilde saptardı.
Ve gaz patlaması olayını sorması daha açıktı – etrafındaki insanların nasıl etkilendiğini soruyordu.
Çoğu durumda, bu yönün araştırılması, diğer tarafın saiklerinin gaz patlaması olayıyla ilgili olduğu anlamına geliyordu.
Son olarak, ona dükkanının durumunu sormuştu.
Bu, gaz patlaması hemen ilerideki geniş araziyi düzleştirdikten sonra esas olarak civardaki dükkanların genel durumunu anlamaya çalıştığı anlamına geliyordu.
Açıkçası, bu ofis hanımının mensubu olduğu şirket, bu alanın gelişimsel değerini değerlendirmek için araştırma yapmak ve ardından bu geniş harabeyi geliştirme haklarını almak istedi.
Ancak Lin Jie, Blackie tarafından kaçırılmıştı ve bu kitapçının düzeni tamamen rastgeleydi. Bu nedenle, Lin Jie bir aykırı değer olarak kabul edilebilir.
Ve sorgulamak için bu kadar muğlak yöntemler kullanmanın nedeni, muhtemelen bunu diğer rakip rakiplerden bir sır olarak saklamaktı.
Ancak, durum böyle olsa bile, Lin Jie yine de kendini tanıtmak istiyordu.
Lin Jie, hanımın deneyimli profesyonel tavrından, onun kalibresinde birini araştırma için gönderdikleri için onun ait olduğu şirketin kesinlikle büyük olduğunu tahmin etti.
“Kişileri uygun kitaplarla eşleştiriyorum ve anlık sıkıntılarını bir nebze de olsa aşabilmelerini ve kendilerinin farkına varabilmelerini umuyorum. Çok fazla bir gelir olmasa da müşterilerin üzerlerindeki karamsarlığı atıp yeniden canlandıklarını görmek beni çok mutlu ediyor. “
Lin Jie’nin gülümsemesi özellikle göz kamaştırıcıydı.
“İnsanların zor durumlarını aşmalarına yardımcı olmak için yardım ve rehberlik sağlamaya fazlasıyla istekliyim. Örneğin sizi ele alalım—İşiniz için endişelenen biri gibi görünüyorsunuz.”
Gülümsemesi, Caroline’ın büyüleyici gülümsemesinden bile daha profesyoneldi, sanki başkalarının ona güvenmesini ve düşüncelerini dile getirmesini sağlayacak özel bir yeteneği varmış gibi.
Madem bu sorularla vaktimin bir kısmını aldınız, o zaman ben de karşılığında sizi mağazamın reklamını yapmak için kullanacağım.
Tanıtımda daha büyük bir etki olsaydı harika olurdu.
Ve bu mümkün olmasaydı, Lin Jie en azından kendine yeni bir müşteri kazanırdı.
Burada kitabevini açmasının nedeni, o azıcık para için değil, herkesin yüzündeki mutlu gülümsemeyi görmeyi ummasıydı.
Caroline bir an için dondu ve ifadesi karmaşıklaştı. Kitapçı sahibinin yardımına hedef olacağını hiç düşünmemişti. Ancak kitapçıya adım atmak ve kitapçı sahibine bu tür sorular sormak ona bir ‘müşteri’ isteği gibi gelmiş olabilir.
Daha da önemlisi, kendi “işi” ile ilgili olarak gerçekten endişeli hissediyordu.
Bu S-seviye bölgesini değerlendirmek için sadece yaşlılar tarafından verilen görev değildi, aynı zamanda Beyaz Kurt ve Kızıl Tarikat’ın neden olduğu son sorunlar nedeniyle Lojistik Şubesini bu çatışmaların her birini örtbas etmeye çalışmakla çok meşgul etti. .
Bölüm Şefi Yardımcısı olarak, bu onu özellikle rahatsız ediyordu.
Ön cepheye destek sağlamanın yanı sıra lojistik, her savaştan sonra gelecekte sorun çıkmamasını da sağlamalıydı.
Ağzını açtı. “BEN…”
Caroline’ın tereddütünü gören Lin Jie, Caroline’ın neler yaşadığı hakkında kabaca bir fikri olduğunu hissetti.
Konuşmayı sürdürerek devam etti, “Hepiniz bunun sorumluluğunu almayı düşünüyor musunuz?”
Soruları ilk soran Caroline olmasına rağmen, hiçbir şekilde üstünlük sağlayamamıştı.
Lin Jie, kasvetli yağmur perdesinin arasından belli belirsiz fark edilebilen enkazı işaret ederek dışarıyı işaret etti.
Üç caddeyi yeniden inşa etmek çok büyük bir süreçti. Böyle bir projenin başına geçmek isteseler herhalde çok zahmetli olur.
Bir araştırma ekibi, muhtemelen daha doğru bir resim elde etmeden önce, geniş bir alanda araştırma yapmak için kapı kapı dolaşma sorumluluğuna sahip olacaktır. Sadece düşüncesi bile herhangi birini kolayca strese sokabilir.
Caroline başını salladı. Bir Yüce Seviyenin sorusu karşısında, sadece gergin bir şekilde cevap verebildi, “Hesap vermeliyiz. Aksi takdirde işler çok daha kötüye gidebilir. Çok yoğun olsa da, bu benim sorumluluğum.”
Ah? Görünüşe göre bu şirketin yüce bir hırsı var. Çalışanlarından yüksek beklentileri olması şaşırtıcı değil.
Haa… kurumsal bir kölenin acıları, diye düşündü Lin Jie bu ‘ofis hanımını’ incelerken ve bir ‘satış görevlisi’ arkadaşına duyduğu küçümseme ortadan kalktı.
“Zavallı çocuk, sakıncası yoksa burada dinlen ve belki bir kitap oku.”