HÜ Tıp Fakültesi genel dahiliye polikliniğine başvuran, 18-65 yaş arasındaki 100 normal kilolu, 100 fazla kilolu ve 100 şişman bireyin sosyal ve toplumsal özellikleri araştırıldı.
Araştırma sonucunda, şişman bireylerin yüzde 55'inin, fazla kiloluların yüzde 36'sının ve normal kiloya sahip olanların yüzde 20'sinin birinci derece yakınlarının şişman olduğu görüldü. Şişmanların yüzde 39'unun, fazla kiloluların yüzde 53'ünün, normal kiloluların yüzde 83'ünün çalıştığı belirlendi.
Eğitim düzeylerinin de karşılaştırıldığı araştırmada, şişmanların yüzde 12'sinin, fazla kiloluların yüzde 20'sinin, normal kiloluların ise yüzde 64'ünün üniversite mezunu olduğu saptandı.
Yemek davranışı açısından değerlendirildiğinde, ana öğünlerin tüketim sıklığı açısından gruplar arasında belirgin fark bulunmazken, öğün aralarında besin tüketimi kıyaslandığında sadece öğlen ile akşam arası besin tüketiminin, şişman bireylerde diğer iki gruptan daha fazla olduğu ortaya çıktı.
Sigara tüketimi, egzersiz yapma ve egzersiz türü her üç grupta benzerlik gösterirken, alkol tüketiminin, normal kilolu olanlarda diğer iki gruba göre anlamlı ölçüde fazla olduğu belirlendi.
Araştırma sonucunda, düşük eğitim düzeyi ve işsizliğin şişmanlık ile ilişkisi olduğu vurgulandı. Şişmanlık, düzeltilebilir risk faktörleri açısından değerlendirildiğinde özellikle eğitimin şişmanlığın engellenmesinde çok önemli rol üstlendiğine işaret edildi.