İnsanlar genellikle hava yolculuğu ve uluslararası bir uçuş için iki saat erken varmak zorunda kalıyorlar. Uzun check-in hatları ve göç ve güvenlikten geçmek yorucu olabilir.
ABD'de, TSA tarama süreci yıl içinde daha da karmaşıklaşıyor. Ama bunu sadece olduğu gibi kabul etmeye geldim.
Ayakkabılarımı çıkarmam, bilgisayarlarımı ve kameralarını çantalarından çıkarmam gerektiğini, ceketimi ve kemerini, 100 ml'den az sıvılarımı tutan bir zip torbasıyla bir kutuya yığmak zorunda kalacağımı biliyorum. Bazı öğeler ayrılması gerektiğinden dört veya beş kutuya ihtiyacım var.
İhtiyaç Arası
Hava yolculuğu, TSA kaosunda bile benim için bir barış yeri. İşten uzak durabileceğim bir yer. Beni yanlış anlama, işimi seviyorum. Çalışmam hakkında tutkuluyum. Yaratıcılığımdan bir yaşam sürdürebileceğim için derin bir şükran duyuyorum.
Yine de bazen bir molaya ihtiyacım var, ve evdeyken ve çalışma ortamımdayken hiçbir şey yapmama ve sık sık gitmem zor oluyor.
Bir uçağa binmek benim için bunu yapar. Uçakta yapabileceğim şeylerin bir listesini alabilirim, telefonumdan fotoğrafları silmek gibi - bu listede yıllardır var - ama bunlar asla bitmez.
Düzlem Meditasyon
Sanki hayali bir sis bana geliyor, şimdi burada olmaktan keyif alıyor. Pencerenin önünde oturup, önümdeki koltukların arkasına bakarken ya da baktığımda pencerelerden dışarı bakıyorum. Bu deneyimi Plane Meditation olarak adlandırıyorum.
Bazen bir filmi izlerim, özellikle de İtalyanca olarak bulabilirsem, bu dili on yıllardır okuduğumdan beri. Bazen sadece yazmanın saf zevki için yazma dürtüsünü alırım.
Sipariş konusunda dikkatimi çeken kimse yok. Kimse ne yapacağını sormuyor. İnternet yok, etkileşim kurulacak sosyal medya yok ve yazmak veya cevaplamak için e-posta yok. Çalışmak isteğimi kaybediyorum. Olmak yeterlidir.
Ve genellikle bir deniz mahsulü yemeğini önceden sipariş ettiğimden, yapmam gereken tek karar onunla ne içeceğidir.
Şahsen alma!
Türbülans bir uçuşu hızlandırabilir. Yıllar boyunca, pilotların bunu nasıl yapacağını bildiğine ve uçakların genellikle gökten düşmediğine güvenmeyi öğrendim.
Tabii ki, bu kuralın istisnaları vardır, ama bu düşünceyi, hava maskesini nasıl yukarıdan aşağıya çekeceğimi hatırlayacak mıyım diye merak ederek fırçalarım.
Benim için bu daha yaşlı büyümenin faydalarından biridir. Gençken yaptığım dereceye “ne-if” diye endişelenmekten rahatsız olamam. Bu, gönül rahatlığı için daha fazla yer, şükran için daha fazla yer ve şimdiki zaman için daha fazla alan bırakıyor, ve bu şeyleri kişisel olarak almadığı için daha fazla yer bırakıyor.
Sonuncusu, birkaç yıldır süzülmekte olan bir armağandır. Sonunda kupamı doldurdu, böylece onu yudumlayıp başkalarının tepkilerini, olaylarını, hatta kendi düşüncelerimi, kişisel olarak almam. Bu hediye karşılığında bir hediye vermeme izin verdi.
Mucizeler Olur
Son zamanlarda modern bilimin bir mucizesi için var olmanın ayrıcalığını yaşadım. Benim önemli başka bir böbrekleri, bir buçuk yıldır diyaliz olmuş ve iyi bir şey yapmayan kardeşi için bağışladı. Bunu tek başına yapmayı düşünemedim ve onun desteği için Kanada'ya uçtum.
Kitabımı okuyanlardan biri olarak bakıcı bir sürü uygulama yaptım. Parçaya Göre Parça: Alzheimer Ülkesinde Sevgiler, bilecek. Bu deneyim bana bu davada destek olmak için hazırlanırken, kişisel olarak almam, neyin beni serbest bıraktığını ortaya çıkardı.
Yedi yıl sonra, Alan'ın hasta bir hasta olmadığını biliyordum. Ayrıca önceki yatışlardan bazı travma sonrası stres yaşayacağını biliyordum. Ve acı çekerken, endişelendiğinde veya endişelendiğimde 'o' olacağımı biliyordum.
Sızma yıllarında, diğer insanların tepkilerinin, onların bir yansıması değil, bir yansıması olduğunu, bir yansımam olduğunu keşfettim. Tüm bu önceki yıllar boyunca, bir insanın bana nasıl tepki verdiğini düşünmek, benim yaptığım ya da saldırgan bir şey yaptığımı ya da dönüştürdüğümdür.
Başkalarının sözlerini ve eylemlerini şahsen almamaya karar verdiğimizde, daha iyi dinleyiciler oluruz. Şefkatimizin kendini ifade etme şansı vardır çünkü zihinlerimiz tepkiler içinde karışık değildir ya da bizim hakkımızda olduğunu düşünmez.
Air Canada dönüş uçağına bindiğimde böbreğin yeni evinde mutlu olduğunu ve kardeşlerin iyi toparlandığını bilerek içeri girdim. Önümüzdeki beş saat boyunca, sadece bir parçası olduğum mucizenin ve “kişisel olarak bir şey almama” mucizesinin dışında hiçbir şey yapamayacağım yerime oturdum.
Uçakla seyahat etmekten hoşlanır mısınız? Uzun uçuşlarda zamanı nasıl geçiriyorsunuz? Desteğinize ihtiyaç duyan birinin yanında olmak için hiç uçuş yaptınız mı? Lütfen sohbete katılın ve hikayenizi paylaşın.
Bir sanatçı, mücevher tasarımcısı ve yazar olan Susan Tereba, 27 yıldır Bali'de yaşamaktadır. Alzheimer'lı kocası için 14 yıllık deneyime sahipti. Susan şimdi kronik hastalıkları olan kişiler için diğer bakıcılara ilham vermek amacıyla yazıyor ve konuşuyor. Daha fazla bilgi için web sitesini ziyaret ediniz.