2022 One Book One Valley serisi etkinlikler, geçen hafta Colorado’lu yazar Sandra Dallas’ın kişisel ziyareti ve sunumuyla sona erdi. Dallas, bu yılın seçilen iki başlığının arkasındaki yazar: “Tallgrass” ve çocuklar için okuma seviyesindeki karşılığı, “Red Berries, White Clouds, Blue Sky.”
2010’dan beri bir gelenek, One Book One Valley The Bookworm of Edwards, Colorado Mountain College Vail Valley, Vail Halk Kütüphanesi, Vail Mountain School ve yerel liseler arasında tüm Valley’in aynı kitabı okumasını sağlamak için ortak bir çabadır. Bu yılın seçimi, güneydoğu Colorado kasabası Granada’da İkinci Dünya Savaşı döneminden kalma bir Japon yeniden yerleşim kampı olan Camp Amachi’de geçen kurgusal bir tarihi roman.
Son birkaç ay içinde, One Book One Valley ekibi, okuyuculara roman konusunda daha sürükleyici bir deneyim sağlamak için bir dizi etkinlik düzenledi. Son etkinlikler arasında, Amash kampından sağ kurtulan üç kişiyle sohbetlerin yer aldığı sanal bir Zoom gösterisi ve II. Edwards’taki Colorado Mountain College’daki 7 Nisan Dallas Şovu, bu yılki etkinlik serisini tamamladı.
Kurgu gerçekleri vurgular
Dallas, Batı tarihi romanlarında uzmanlaşmış 18 yetişkin romanı, genç okuyucular için dört roman ve kurgusal olmayan sekiz kitap yazmıştır. Yazma kariyerine Business Week için Denver bölgesi muhabiri ve büro şefi olarak başladı ve başlangıçta kendini bir romancı olarak düşünmediğini söyledi.
Dallas, “Batı’da karşı karşıya olduğumuz tüm bu önemli meseleler olan arazi kullanımı ve su politikası hakkında kitaplar yazacaktım” dedi. “Muhabir olduğunuzda, notlarla dolu bir defteriniz var ve bunları bir şekilde bilgisayarınıza sokmanız gerekiyor. Bir kurgu yazdığınızda, o boş sayfaya düşüyorsunuz ve ne olacağını bilmiyorsunuz. olmak.”
İlk romanı 1920’lerden kalma “Buster Midnight’s Cafe”yi 1990’da yayımladı ve o zamandan beri bu romanı tarihi ayrıntıları ve deneyimleri ortaya çıkarmak için kullanıyor.
Dallas, ‘Tallgrass’ tohumlarının, Denver Üniversitesi’nde lisans öğrencisiyken tekrar ekildiğini ve bir arkadaşının onları Camp Amachi Ulusal Tarihi Dönüm Noktasına götürdüğünü söyledi. ilk defa.
Dallas, “Seni daha önce hiç duymadığın bir şeyi görmeye götüreceğim” dedi ve “Beni Amachi sitesini görmeye götürdü.” “Kütüphaneye gittim ve onun hakkında pek çok bilgi aradım ve savaştan sonra binaların Amache’den satıldığını, bazılarının DU’ya gittiğini ve gazetecilik derslerimden birinin zaten onlarla birleştirilmiş olduğunu öğrendim.”
Dallas, kitabı hazırlamanın kendisi için yazma sürecinin en önemli kısmı olduğunu, bu yüzden romanlarının çoğunun eyaletin farklı yerlerinde yayınlanmasının nedeni olduğunu söyledi. Karakterlerinin bulunduğu ortamlara fiziksel olarak girebildiği için o dönemin dünyasını yeniden inşa etmeye ve okuyucuları da yanında götürmeye çalışır.
Dallas, “Kitaplarımın yapıldığı siteye gidiyorum ve onları emiyorum” dedi. Bir trenden inseniz ve California’dan bir çilek çiftliğindeyseniz ve Granada, Colorado’da bir trenden inseniz ve çayırlara baksanız ne düşünürsünüz. Tepkiniz ne olurdu? Yazmaktan en çok zevk alıyorum. Sadece bir yere gitmek ve nasıl bir şey olduğunu hayal etmeye çalışmak.”
Dünya Savaşı sırasında, yaklaşık 7.500 Japon sivil Kaliforniya’daki evlerinden zorla çıkarıldı ve trenle Granada’daki Camp Amachi’ye götürüldü. Ülke sınırları içindeki Japon casusları konusunda paranoyak olan ABD federal hükümeti, savaş sırasında 150.000’den fazla Japon sivili toplayarak 1945’te savaş bitene kadar geçici kamplarda silahlı koruma altında yaşadı.
Dallas, Colorado valisinin Japonları siyasi riski kendisine ait olmak üzere davet ettiğini, ancak kamuoyunun Japonların içeri alınmasına karşı olduğunu söyledi. Sunumu sırasında, Denver Post’ta o döneme ait bir makaleden alıntı yaptı: Colorado, burayı Yap’ın düşmanları için bir sığınak haline getirdi. Japonlar, mahkeme celbiyle cehenneme kadar koruma altında olmalı.”
Dallas, “Toplumdaki insanlar onları şehirde istemiyor” dedi. “Japonlar yasaktır” yazan tabelalar vardı. Undertaker herhangi bir Japon’u reddetti. Dondurma salonu Japonlara hizmet etmeyecek.”
Japonlar, savaş sırasında Almanlar ve İtalyanlardan daha fazla düşman değildi, ancak Dulles, ABD hükümetinin toplama kampları kurma kararında ırkçılık, sosyal izolasyon ve ekonomik teşviklerin hepsinin rol oynadığını savundu.
Dallas, “Japonların çoğu Batı Kıyısındaydı, çoğu Amerikalı onları tanımıyordu ve ülkenin her yerine yayılmadılar” dedi. Bütün bunlarda belli bir miktar açgözlülük vardı. Japonların Batı Kıyısında 70 milyon dolarlık arazisi vardı ve diğer Japon şirketleri için bu araziyi, balıkçılık haklarını vb. isteyen insanlar vardı. Ve böylece bu tür bir senaryoyu teşvik ettiler.”
Tarih tekerrür eder
Dallas, “Tallgrass”ın zaman periyodu ortamını yeniden yaratırken, klişeler ve diğer dürtülerle birlikte bu tür tehlikeli histerinin günümüzde ve benzer şekilde feci sonuçlarla hala görüldüğünü vurgulamak istediğini söyledi. Üniversiteden beri Amachi Kampı’nda geçen bir kitap yazma fikri olmasına rağmen, Teröre Karşı Savaş sırasında Guantanamo Körfezi’nde devam eden taktikleri okuduktan sonra konuyu ciddiye almaktan heyecan duydu.
Adamlar hiçbir suçlama olmaksızın Guantanamo’da tutuluyorlardı ve merak ettim – bu tekrar mı oluyor? Dallas, “Tıpkı şimdi olduğu gibi, bu korku ve önyargı da yeniden yaşanıyordu” dedi.
Colorado Mountain College’daki açılış konuşmasında Dallas, “Tallgrass”ın onlarca yıldan beri kurulduğunu, ancak böyle bir kampın oluşmasını sağlayan temel konuların modern dünyamızda hala çok canlı olduğunu belirtti.
Dallas, “One Book One Valley’de ‘Tallgrass’ı seçtiğinize sevindim, çünkü bence 1942’de olanlar – bunların arkasındaki bağnazlık ve bağnazlık – bugün var ve sanırım nefretin yeniden canlandığını görüyoruz” dedi. Koşullar farklı ama bence yine oluyor.”
Savaşın sonunda sadece 10 Amerikalı Japon ordusu için casusluk yapmakla suçlandı ve Dulles 10’unun Kafkasyalı olduğunu söyledi.
Tallgrass, okuyucuları geçen yüzyılda bu tür önyargıların yükünü taşıyanların hayatlarına getiriyor ve Dallas, gelecekte bu tür hataları tekrarlamaktan kaçınmak için insanların hikayeyi okurken geçmişten ders almasını umuyor.
Dallas, “İnsanları düşünmeye teşvik etmeye veya etkilemeye çalışmıyorum” dedi. “Bunun insanların bilmesi gereken bir şey olduğunu hissettim, çünkü tüm bu şeylerin tekrar olduğunu görüyoruz, geçmişte ne olduğunu bilmeliyiz.”