Sırbistan'da yaşayan Arnavutların iki ana vatanı var, bir numaralı Arnavutluk'a ek olarak Kosova da var. Preševo şu anda Sırbistan'a ait, ancak şehir veya vadi nüfusunun çoğunluğu, yaklaşık yüzde 80-90'ı Arnavut. Yerel Arnavut liderler Kosova ile yakın bağlarını koruyorlar ve sıklıkla sınır ötesi Ferizaj'a (Uroševac) dönüyorlar. George Soros tarafından kurulan Kriz Grubu'nun, Preševo Vadisi'ndeki Arnavutları elbette etkileyen bu alan değişikliği de dahil olmak üzere Kosova'daki durumu çözme fikirleri de var.
Sırbistan'a ait olmak istemiyorlar
Presevo Vadisi'ndeki Arnavut liderler, yakın gelecekte Brüksel'de devam etmesi beklenen Kosova ile Sırbistan arasındaki müzakerelere katılmak istediklerini söyledi. Kosova Haber Ajansı.
Kosova ile Sırbistan arasındaki anormal ilişkilerin rehineleriyiz
dedi biri başka bir portala Yakın zamanda seçilen Preševo belediye başkanı Ardita Sinani, güney Sırbistan'daki Arnavutların durumuna bir çözüm bulunması gerektiğini söyledi.
Kalıcı ve sürdürülebilir barışın çıkarları için Preševo Vadisi müzakerelere dahil edilmelidir.
Sinan ekledi.
Ragmi Mustafa daha önce Preševo Vadisi'ndeki Arnavut Demokrat Partisi'nin başkanıydı. BALK'a söyledioradaki Arnavutların, Kosova'dan haksız yere ayrıldıktan ve II. Dünya Savaşı'ndan sonra il statüsü verildikten sonra “ikinci anavatana” veya Kosova'ya ait olmak istedikleri.
Kriz Grubu ne diyor?
1995 yılında György Soros tarafından yaratılan ve Uluslararası Kriz Grubu (ICG) olarak adlandırılan ve şu anda dünyayı birbirine bağlayan “dış politika komandolarının” ne dediği görülmeye değer.
Kriz Grubu, Ocak ayı ortasında, Kosova Başbakanı Albin Kurti tarafından kabul edilen bir terim olan Kosova ile Sırbistan arasındaki diyaloğun “yeniden başlaması” hakkında daha uzun bir çalışma yayınladı.
A çalışma - ayrıntılı açıklaması bu kısa makalenin çerçevesini genişletecek - aynı zamanda bin yılın başında Sırplar ve Arnavutlar arasında silahlı çatışmanın da patlak verdiği Preševo Vadisini ele alıyor.
Ancak, ICG her zaman Preševo Vadisi'nden sadece kuzey Kosova'daki Sırpların durumuyla ilgili olarak bahseder, bu da orada yaşayan Arnavutların müzakere ihtiyacını ifade etme fikrinin Amerikalılardan gelmediğini gösterir.
Kriz Grubu, Kosova'daki durumu çözmek için çeşitli tekliflerde bulunuyor.
Az ilk alternatif Amerika, AB ve dünyanın Kosova'yı Sırbistan'dan satın alması , bu da Sırbistan'ın milyarlarca dolarlık kalkınma planlarına ek olarak hızlı AB üyeliğinin garanti altına alınacağı anlamına geliyor.
Çalışma, Sırbistan Cumhurbaşkanı Aleksandar Vučić'in, karşılığında resmi olarak tanınmaması halinde bu tür teşviklerle bir anlaşma yapmaktan mutluluk duyduğunu belirtiyor.
Vučić'e göre, belirli etkili tanıma biçimlerini (diplomatik ilişkilerin kurulması gibi) içeren bir anlaşma, Sırbistan için “de jure” tanımadan çok daha kabul edilebilir olacaktır.
Diğer üç alternatif
A ikinci bir uzlaşma seçeneği özerklik vermektir Güney Tirol modeli olurdu. Çalışma, Kriz Grubu'nun geçmişte Presevo'daki Kosovalı Sırplar ve Arnavutlar için Belgrad ve Priştine tarafından kabul edilmesi halinde hala işe yarayabilecek olan artırılmış özerkliği tavsiye ettiğini belirtiyor.
Kosova Başbakanı Albin Kurti'nin son zamanlarda neden Kosova'da yekpare bir oluşumun olmayacağını ilan etmeyi gerekli gördüğü bundan böyle anlaşılıyor.
O halde Kosova hükümeti özerkliği kabul etmiyor, hadi dönelim!
A üçüncü seçenek, fiili bir bölge değişikliği olan sınır değişikliğidir. 2018 yılında neredeyse bir anlaşmaya varıldı. Çalışma, Arnavutların yaşadığı daha fazla bölgeyi getireceği için bunun Kosova için en az popüler olan seçenek olabileceğini savunuyor.
Aynı zamanda Sırplar bu konuda bölünmüş durumdalar, çünkü toprak değişikliği ile Sırbistan kaçınmak istedikleri Kosova'yı tanıyacak ve aynı zamanda yoksulluk içinde yaşayan Sırplar Kosova'da kalacaktı.
Bu seçenek Kosova hükümeti tarafından da kabul görmezken, Presevo'daki Arnavutlar arazi takaslarını tercih edecekler. Muhalifler arasında, o sırada birleşmesini zaten gerçekleştirmiş olan Almanya da var.
A dördüncü çözüm büyük hiçtir, yani “statüko” , gelecekte daha iyi bir anlaşmaya varılacağı umuduyla en olası gelişmedir. Aynı zamanda, bu, her iki tarafın da yukarıda belirtilen üç çözümden herhangi biriyle kazandıklarından daha fazlasını kaybetmekten korktukları için bir uzlaşma kararı aldıklarını gösterir.
Bu duygunun güçlü bir siyasi temeli var. Kosova'nın vermesi gereken tüm tavizler popüler değil. Benzer şekilde, Sırpların çoğunluğu, karşılığında ne alırsa alsın Kosova'nın terk edilmesine karşı çıkıyor.