“Gerçekten hareketsiz otur, ağzı açık ve ahhhhh de.”
Üç yaşında değilseniz ve anneniz test etmek için bademciklerinizde uzun bir pamuklu tomurcuk üretmiyorsa yeterince basit koronavirüs – ya da kızımın tarif ettiği gibi “korkunç mikrop”.
Çok fazla oyuncak, gagging ve sonunda çikolata ile rüşvet isteyin. Bu hile gibi görünüyordu.
İki hafta önce, Sağlık Sekreteri Matt Hancock’un “hayati araştırma” olarak nitelendirdiği şeye katılmaya davet eden bir mektup aldık.
Ulusal İstatistik Ofisi ve Oxford Üniversitesi tarafından yürütülen “COVID-19 Enfeksiyon Araştırması “, o sırada fark etmemiş olsalar bile, kaç kişinin enfeksiyona yakalandığını veya muhtemelen bu hastalığa yakalanma olasılığını bulmayı amaçlamaktadır.
İlk aşamada, rastgele seçilen 25.000 kişi virüsün mevcut olup olmadığını kontrol etmek için düzenli burun ve boğaz çubuklarına maruz kalacaktır.
Katılımcılardan bin kişi, herhangi bir antikoru olup olmadığını görmek için kan testlerine sahip olacak – geçmiş enfeksiyon belirtisi.
Umut, yıl sonuna kadar 300.000 kişiye kadar ölçeklendirmek ve onu İngiltere’nin gördüğü en büyük virüs enfeksiyonu ve antikor çalışmalarından biri haline getirmektir.
Hükümet bilim adamlarının yayılımını izlemelerine yardımcı olan koronavirüs ile mücadele konusundaki ulusal çabanın önemli bir parçasıdır ve bir aile olarak üzerimize düşeni yapmak istedik.
Daha bencil bir bakış açısıyla, düzenli testlerin bu belirsiz zamanlarda bize biraz açıklık getirmesini ve nasıl etkilendiğimize dair bir fikir vermesini umduk.
Sanırım herkes aynı şeyi hissetti. İlgimizi doğrulamak için telefonla görüşmek birkaç girişimde bulundu.
Sonunda yaptığımız zaman, bir sağlık uzmanının birkaç gün içinde ziyaret edeceği söylendi. İlk hafta geldi ve gitti ve hiçbir şey duymadık, sonra bir saniye geçti. Neler olduğunu öğrenmek için yardım hattını aradım ve test kitlerinin eksikliği nedeniyle gecikmeler olduğu söylendi.
Sonra Pazar akşamı, telefonum çaldı ve Anna adlı bir hemşire ertesi gün ilk testlerimizi yapmak için yuvarlak olacağını söyledi.
Temassız bir ziyaret olacaktı, bu yüzden her zaman dışarıda kalacaktı ve kendimizi onun gözetimi altında temizleyeceğiz.
Öğle yemeğinde Anna yan kapıdan bahçemize girdi, test kitlerini teslim etti ve bize talimatlarımızı verdi.
Önce çocuklara ne olacağını göstermek için gittim. Swabın, bademciklerinizin bulunduğu boğazınızın arkasına, daha sonra her burun deliğinin içine fırçalanması gerekir.
Acı verici değil ama rahatsız edici, beni öğütüyor ve gözlerimi sulandırıyor.
En küçük çocuğum Freya, cesurca bir sonraki gitmek için gönüllü oldu.
Önceden taklit doktor kitini kullanarak onu hazırlamıştık, ama neden testini yaptığım konusunda biraz kafası karışmıştı. “Anne, sen doktor değilsin!”
Oğlanlar erkek, iki oğlum normalde bir anlatımla sonuçlanacağı zaman burunlarını yukarı iten bir şeyden etkilenmişlerdi.
Yedi yaşındayken, Jack bunun neden önemli olduğunu anlayacak kadar büyük. Bunu yaparsa, büyükanne ve büyükbabasını daha erken görebileceğini düşünüyor.
Ancak beş yaşındaki erkek kardeşi Ollie çok üzücü buldu ve bir daha asla yapmadığına yemin ediyor.
Buna alışmak zorunda kalacak, çünkü önümüzdeki ay için haftalık ve daha sonra bir ay boyunca her ay test edileceğimiz – toplam 16 test.
Birkaç ay önce bunun yeni normalimiz olacağını kim tahmin edebilirdi?