Online İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Terimleri Sözlüğü
Sikke: 1- Mevlevi dervişlerinin giydikleri yüksek ve tepesi düz keçe külahtır. Sikkenin başa giyilen yeri (ağzı) tepesinden biraz daha genişçe, bi
Silüet: Bir nesnenin yalnız kenar çizgileriyle, tek renk olarak beliren görüntüsü.
Skolâstik: İnanç ve bilgiyi kiliseyle, özellikle Aristoteles'in bilimsel sistemini uyumlu bir biçimde birleştirmeye çalışan Orta Çağ felsefesi.
Soğuk Savaş: Sovyet Bloğu ülkeleri ile Batılı güçler arasında 1945'den 1990'a kadar devam etmiş olan uluslararası siyasi ve askeri gerginlik. Genel kabule
Sosyal Devlet: Toplumun bütün meselelerini bizzat devletin müdahalesi ile çözmeyi benimseyen yöntem.
Sömürge: Bir devletin kendi ülkesinin sınırları dışında egemenlik kurarak yönettiği ekonomik veya siyasal çıkarlar sağladığı ülke, sömürülen
Sömürgecilik: Sömürge edinme siyaseti. Genel olarak bir devletin başka ulusları, devletleri, toplulukları, siyasal ve ekonomik egemenliği altına alarak yayı
Söylev: Bir topluluğa düşünceler, duygular aşılamak amacıyla söylenen uzunca çoşkulu ve güzel söz, nutuk, hitabe.
Spekülatör: Vurguncu.
Staj: Meslek bilgisini artırmak için birinin gözetimi, bakısı altında yapılan çalışma.
Statü: Bir kimsenin, bir kurum veya bir toplum içindeki durumu. Kadro bakımından bağlı olduğu durum, pozisyon. Tüzük.
Statüko: Sürer durum.
Statükocu: Süregelen durumu korumaya meyilli olan. Değişime direnen.
Strateji: 1- Bir ulusun veya uluslar topluluğunun, barış ve savaşta benimsenen politikalara destek vermek amacıyla politik, ekonomik, psikolojik ve askerî
Stratejik: 1- Askerî bir görüş açısının önemini belirten, savaşı doğrudan doğruya ilgilendiren (Her şey için kullanılır.). 2- Önceden belirl
Suikast: Gizlice cana kıyma ve kötülük etmeye kalkışma.
Suistimal: Görev, yetki vb. kötüye kullanma.
Şahadet: Yüksek bir ülkü uğrunda ölme, şehit olma (Şehitlik).
Şarapnel: Patladığında etrafa küçük parçalar saçan bir tür top mermisi.
Şayak: Dayanıklı bir tür kaba yün kumaş.
Şeamet: Uğursuzluk.
Şehadetname: 1- Diploma. 2- Kurum ve kuruluşların bildirdikleri bir olayı doğrulamak ya da desteklemek için düzenledikleri belge.
Şerait: Şartlar, koşullar.
Şeriye: İslam hukukuyla ilgili.
Şeyh: Tarikat kurucusu, bir tarikatta en yüksek dereceye ulaşmış olan kimse.
Şeyhülislam: Osmanlı Devleti zamanında kabinede Sadrazamdan sonra yer alan ve din işlerine bakmakla beraber dünya işlerine de din bakımından karısan üye (
Şiar: Ülkü, düstur. Bir nesneyi başkalarından ayıran belirti, iz.