Vücudunuzdaki başlıca sistemleri düşünün: vasküler, kaslı, iskelet sistemi, sinir sistemi, lenfatik sistem, sindirim sistemi… Vücudun büyük sistemlerinden herhangi birinin çalışması durursa, vücut çalışmayı bırakır. Hiçbir sistem, diğer sistemlere bağlı olmadan uzun süre işini yapamaz.
Birçok ortak ürün insan vücuduna benzer. Ürünün çalışması için bağımsız sistemler birbirine bağlanmalıdır. Fabrika makineleri, arabalar, uçaklar, telefonlar ve diğer çok sistemli ürünler mekanik sistemlere, elektronik sistemlere veya her ikisine (mekatronik) dayanır. Bu sistemler halen yaygın olarak kullanılmaktadır, ancak dijital sistemler ve teknolojiler her yerde gittikçe yaygınlaşmaktadır ve bu, üreticilere, karmaşık ürünleri yenileme ve tasarım biçimlerini değiştirmeye zorlamaktadır.
Endüstri 4.0 karşısında önceki endüstriyel devrimlerden farklı olan şey, değişimin hareketlilik, Şeylerin İnternet'i (IoT), makine öğrenimi ve hatta sosyal medya gibi üretim sektörünün dışındaki kuvvetler tarafından yönlendirilmesidir.
Sadece üreticiler bu ve diğer ayrı teknolojiler ve sistemler arasında bir plan-in desteği ve bağlantıya ihtiyaç duymakla kalmıyor, aynı zamanda iç ekiplerini yeni, çok disiplinli bir mühendislik paradigmasında etkili ve verimli çalışacak şekilde yeniden düzenlemeleri gerekiyor.
Dijital sistemler, talep üzerine üretilen diğer teknolojilere (ek üretim ve kişiselleştirilmiş yazılım uygulamaları gibi) geçit bağlantısı olduğundan, üreticilerin karşılaştığı zorluklar iki aşamalı: Dijital sistemlerin optimum çalışma için mekanik ve elektrik sistemlerine nasıl bağlanacağı ve dijital sistemleri diğer dijital sistemlere nasıl bağlanacağı …
Tarihsel olarak, MCAD, ECAD, kontrol sistemleri, simülasyon yazılımı ve diğer sistemler birbirleriyle konuşmaz veya kolayca veri paylaşır; bu nedenle işbirliği uzun süren ve hatalara açık olan manuel bir çaba olabilir. Farklı ekiplerin farklı programlama dilleri ve dosya türleri kullanırken aynı anda çalışması da bir o kadar zor.
Ekiplerin tamamladıkları "dijital ikiz" modeli ile bir ürün ömrü başlatmalarına olanak tanıyan tek bir teknoloji platformu gereklidir; daha sonra tasarım ve kullanımdan kaldırma için bu ürünün ömrü boyunca her türlü uzmanlık çalışmalarında referans ve simülasyon için kullanılabilir.
Ürün verisi ortak bir platformda ürüne özgü uygulamalarla entegre edilmiş ve erişilebilir hale getirildiğinde, ürün geliştirme ekipleri dosya türleri, diller, veri ve eşzamanlı olarak çalışabilen standartlaştırılmış süreçler oluşturmak için özel yazılımlar arasındaki çeşitliliği etkisiz hale getirebilir.
Yenilikçilik ile tanınan önde gelen bir havacılık üreticisi Pilatus gibi şirketler, müşterilerin ve düzenleyicilerin büyüdükçe atacakları her türlü değişiklik için ölçeklenebilir bir tasarım platformu yerleştirmektedir. Yazılım Siemens NX'tir.
İsviçre merkezli savunma müteahhidi giderek artan ürün karmaşıklığına ve giderek artan pazarlama zamanı baskısına maruz kalıyor. Bu zorluklar yalnızca kapsamlı bir bilgi yönetimi, uçtan-uca süreçler ve verimli yazılım araçları odaklanma, diğer bir deyişle, tamamen geliştirilmiş ve özel olarak hazırlanmış bir PLM stratejisi ile karşılanabilir.
Pilatus büyüdükçe karşı karşıya kaldığı özel zorluklardan biri, yeni coğrafi pazarlara doğru genişlediğinden ve uçak tasarımlarında yeni teknoloji kullanması nedeniyle yeni düzenleyici gereklilikleri karşılamaktır. NX yazılımını kullanmak, bu sabit ve değişen ihtiyacı etkin ve verimli bir şekilde yönetmeye ve birden çok sistemi bağlı tutmaya yardımcı olur.
"Teamcenter kullanımı tüm sürecin yönetimini desteklemekte ve müşterilerimizin ve yetkililerin tüm gereksinimlerini yerine getirmektedir. Kıdemli tasarım mühendisi Walter Rentsch, sıkı kontrolümüz ve en iyi uygulamalarımız olmadan mümkün olmayacaktır "diyor.
Pilatus için, karmaşık ürünler ve bunlarla birlikte gelen yönetim gereksinimleri, yenilikte lider olmaktan sadece bir parça. Değişen müşteri ve düzenleyici gereksinimleri karşılarken, ayrı sistemlerin başarıyla bağlanabilmesi bu yenilik avantajının temelidir. Ancak şirketin önde gelen tasarımcılarının belirttiği gibi, çok disiplinli mühendisliği destekleyen birleşik ürün tasarımı teknolojisi olmadan bu mümkün olmaz.
Çok disiplinli tasarım konusundaki tartışmamız, gittikçe artan sayıda üreticinin normal hali haline gelen üst düzey bir eğilim hakkında daha derin ayrıntılar sağlamıştır. Yani, daha fazla dijital yetenek ticari ve endüstriyel ürünlere entegre edildiğinde hem ürün yeniliği hem de ürün karmaşıklığı artmaktadır.
Üretim küresel ölçekte olduğunda, ürün yeniliği ile kârlı büyümeyi optimize etmek için proses karmaşıklığının kontrol edilmesi gerekir. Mühendislik iş akışlarının, ürün tasarımını hızlandırmak için yeni yollarla etkileşime girmesi gerekir.
Global işletmeler için en büyük zorluk, sadece çok disiplinli modern tasarım başarısı için yapılmış olmayan eski ürün tasarımı yazılımlarıdır. Fakat ticari ve endüstriyel üreticiler bu gerçeği bir fırsat olarak görmeli ve bir meydan okuma olarak görmelidirler.
Sonuçta, modern tasarım çözümleri daha da birleştirildi, aerodinamik, güvenli ve ölçeklenebilir; ve dolayısıyla doğası gereği daha hızlı, daha verimli ve daha uygun maliyetli oldu.