Beş yıl önce, İspanya Sierra de Cazorla'daki bir grup komşu çiftçi, 500 yaşındaki zeytin ağaçlarının yavaş yavaş ölmekte olduğunu gördü. Ders aldılar organic farming ve bahçelerini eski haline getirmek için birlikte çalışmaya karar verdik, high-quality olive oil ve bir çevresel yönetim modeli oluşturmak.
Çocuklarla çalışmak, tüm çiftçilere ulaşmanın ve onlarla bir şeyler yapmanın farklı bir yolu hakkında konuşmanın yolu.
Sürdürülebilir bir şekilde birinci sınıf sızma zeytinyağı üretmenin, ağaçların ötesine ve altına bakmalarını, karmaşık ekosistemin tüm üyelerine bakmaları ve konvansiyonellerin etkisiyle azaldığı görünen uyumu geri kazanmaları gerektiği anlamına geldi. tarım teknikleri ve iklim değişikliği.
O zamandan beri Dehesa de La Sabina monovarietal Picual, en son 2017 New York Uluslararası Zeytinyağı Yarışması'nda Sınıfında En İyi Ödülü de dahil olmak üzere kritik beğeni topladı.
Üyeler - Sebastian Romero, Miguel Angel Romero, Enrique Gonzalez, Vicente Morillas, Damian Sanchez, Leon Bayona, Juan Ignacio Valdes, Luciano Gamez - topluluklarına, doğanın hassas dengesini yeniden kazandıran, yeni bir örnek için örnek teşkil edecek çiftçilik yapmanın daha iyi bir yolunu gösteriyor. nesil.
Komşu çiftçilerin topraklarıyla ilgili bazı ortak problemleri olduğunda başladı. “Çözüm arıyorlardı ve hepsi organik tarımı denemeye gitti. Bilinmeyen bir şeydi, başka ne yapacaklarını bilmiyorlardı ”diyor Luciano Gamez'in kızı Lucia Gamez Olive Oil Times Yayımcı Curtis Cord hakkında röportaj sırasında On Olive Oil podcast.
“Teknisyenleri zeytinliklerine davet ettiler ve tavsiye ettikleri her şeyi denediler. Henüz denemediğim tek şey organik tarımdı. Bunu yapmak için bazı çalışmalara kaydoldular ve bu yüzden bu kursta hepsiyle tanışıyorlardı. ”
Kısa süre sonra gördükleri konuların peyzajın azalan biyoçeşitliliğinden kaynaklandığı ortaya çıktı. Örneğin, av kuşlarının korulardan kaybolduğunu keşfettiler.
“Küçükken, zeytin ağaçları arasında büyüdüm ve her zeytin ağacında baykuşlar görüyorduk. Hatta bu konuda İspanyolca sözler bile var. Bugün korulara gidersen, hiçbirini göremezsin. Yırtıcı kuş yok, baykuş yok. Yavaş yavaş ortadan kayboldular. Esasen hayat yok, ”dedi Gamez.
“Çok fazla ziraatın olduğu alanlarda dolaşırken, gördüğünüz tek şey çok güzel ağaçlar, ama dikkat ederseniz toprağa, dünyaya yakından bakarsınız, ölüdür. Kuru, boş, içinde hayat yok. Hayat yoksa böcekler, kuşlar, hayvanlar orada yaşayamaz. Böylece hepsi gider. Ve bugün olan budur. Sonuç olarak, zeytin ağacı büyük ölçüde hayatta kalmak için insan müdahalesine bağlıdır. Çünkü dünyada yaşam yok, besin yok ve zararlılarla mücadele etmenin doğal bir yolu yok. ”
Çiftçiler temas kurdu BirdLife InternationalGamez'in söylediği bir yaban hayatı koruma grubu, “zeytin çiftçiliğini kuş popülasyonunu restore etmenin anahtarı olarak görüyor” ve ikisinin nasıl birbirine bağımlı olduğunu öğrendiler.
Gamez, “Bazen bulunduğumuz yer bir çölleşme sürecine maruz kalıyor” dedi. “Su eksikliği nedeniyle bitki örtüsünü korumak son derece karmaşık, bu yüzden BirdLife International ekosistemi kurtarmak için ek uygulamalarla bize yardımcı oluyor.”
İlk adımlardan biri kuşları ve besledikleri böcekleri çekmek için konaklama yerleri kurmaktı. “Çocukları eğitmek için okullarla ortaklık yaptık ve böcek otelleri inşa ettiler, bahçelerimize kurmak için kuş evleri inşa ettiler.”
Gamez, Endülüs için azalan biyoçeşitliliğin daha geniş etkileri konusunda endişeli olduğunu söyledi.
“Geleneksel tarım yöntemleri, kimyasalların kötüye kullanımı, her türlü yaşamı öldürmekle sonuçlandı. Bizim için yabani otlar çok önemlidir, çünkü yabani otlarda örneğin potasyum gibi ağaç için çok önemli besinleri bırakan bitkiler vardır. Sentetik kimyasalları oraya koyman gerekiyor. Doğa ile çalışan bütün bu besinleri yaratabilirsiniz. ”
Endüstrinin New York'taki en büyük ödülü kazandıktan sonra Gamez, La Olivilla üyelerinin kararlılığını sürdürdüğünü söyledi. “Yapmak istediğimiz şey, pazardaki varlığımızı arttırmak ve ekosistemimizi geliştirmede ilerlemeye devam etmektir, çünkü özellikle bulunduğumuz alanda bir sorumluluğumuz olduğuna inanıyoruz.”