Aktif bileşenler
Antijenler, stabilizatörler, koruyucular ve eksipiyanlar genel olarak aşıların ana bileşenleridir.
Aktif bileşenler veya antijenler, bunların önemli bir bileşenini oluşturur ve hastalık bağışıklığını sağlayan şeydir. Hastalığa neden olan toksin, bakteri veya değiştirilmiş virüsten oluşur; kesin şekli aşılar arasında değişir.
Bazı aşılar, virüsün bazı bileşenlerini yok eden ve üremesini engelleyen bir kimyasala maruz bırakılarak oluşturulan virüsün etkisizleştirilmiş bir versiyonunu kullanır.
Enjeksiyon veya pompa, tekrarlanabilir olmasa bile vücuttan bağışıklığı indükleyecektir, ancak bazı durumlarda bunun için birçok doz gerekebilir.
Bu aşı tekniğinin yararı, bağışıklık sistemi zayıf olan kişilere uygulanabilmesidir.
Bağışıklığın gelişmesine neden olan bakteri veya virüsün sadece bir kısmı ilave aktif kimyasallardan oluşacak ve hastalık belirtilerini oluşturan diğer patojen bileşenleri yok edilecektir.
Ek olarak, belirli bakteri örneklerinde, oluşturdukları toksinler bir bağışıklık tepkisini tetiklemek için kullanılabilir. Belirli durumlarda zayıf bir virüs de kullanılabilir.
Bu, genellikle yaşam boyu bağışıklıkla sonuçlanma avantajına sahiptir ve önemli semptomlar oluşturmadan immünolojik bir yanıtı uyarır.2.
Yardımcı maddeler
Yardımcı maddeler, vücudun immünolojik tepkisini iyileştirmeye yardımcı olmak için aşılara eklenen kimyasal maddelerdir.
Bu bileşenler tüm aşılara dahil değildir; örneğin, 12 aylık ve daha büyük çocuklara kızamık, kabakulak ve kızamıkçıklara karşı koruma sağlamak için önerilen MMR aşısı canlı aşı içermez. Bu kimyasalların bulgusu öncelikle bir tesadüftü.
Başlangıçta, çeşitli partilerde üretilen özdeş aşıların etkinliğinin değişiklik gösterdiği keşfedildi.
Bunun aşının kontamine olması nedeniyle olduğu öne sürülse de, aslında onları yapmak için kullanılan reaktif devrelerin daha sonra temizlenmesiyle toplam etkinlik azaldı.
Reaktif devrelerin kirliliğinin aşının gücünü arttırdığı ortaya çıktı.
Ek araştırmalar, aşıya mütevazi dozlarda dahil edildiğinde birkaç maddenin immünolojik yanıtı iyileştirdiğini doğruladı.
Örneğin, günümüzde hala aşılarda kullanılan birincil adjuvan olan alüminyum tuzlarının inanılmaz faydaları olduğu keşfedilmiştir.
Aşının aktif bileşenini enjeksiyon bölgesine yakın tutarak hücreler için daha erişilebilir hale getirmeye yardımcı olabilirler, ancak bağışıklık tepkisini güçlendirdikleri kesin süreç tam olarak bilinmemektedir. bağışıklık hücreleri
Yardımcı maddeler olarak kullanılan alüminyum bileşiklerinin, enjeksiyon bölgesi çevresinde birkaç mütevazı bölge tepkisi ile bağlantılı olmalarına rağmen, önemli uzun vadeli sağlık etkileri olduğuna dair bir gösterge yoktur.
Aşı sadece yaklaşık bir miligram alüminyum içerir ve önerilen aşı takvimi verildiğinde çocukların veya yenidoğanların herhangi bir tehlike altında olduğuna dair hiçbir belirti yoktur.
Alüminyum hidroksit, alüminyum fosfat, alüminyum şap (potasyum sülfat) veya karışık alüminyum tuzları, birçok onaylanmış ABD aşısına dahil edilen alüminyum tuzları arasındadır.
Örneğin, hepatit B ve pnömokok aşısının bir kombinasyonu olan DTaP aşısında alüminyum tuzları kullanılır.
Antibiyotikler
Bazı aşı imalatında, imalat sırasında bakteriyel enfeksiyonların önlenmesine yardımcı olmak için spesifik antibiyotikler kullanılabilir. Sonuç olarak, bazı aşılar bu kimyasalın eser seviyelerini içerebilir.
Bazı ebeveynler, aşılarda kullanılan antibiyotiklerin, zaten alerjisi olan çocuklarda döküntü, boğaz şişmesi ve düşük tansiyon gibi tehlikeli alerjik tepkileri tetikleyebileceğinden endişe duymaktadır. İyilik tehlikeli olabilir.
Şiddetli alerjik reaksiyonlara neden olma olasılığı daha yüksek olan penisilinler, sefalosporinler ve sülfa ilaçları aşı üretiminde kullanılmaz ve bu nedenle aşılara dahil edilmez.
Neomisin, polimiksin B, streptomisin ve gentamisin, aşıların oluşturulmasında kullanılan birkaç antibiyotiktir. Aşılar, aşı üretiminde kullanılan ancak ihmal edilebilir veya saptanamayan seviyelerde bazı antibiyotikleri içerebilir.
İnaktive edilmiş influenza virüslerine karşı aşı üretiminde kullanılan bir antibiyotiğin ek bir gösterimi. Yumurtalar steril bir ürün olmadığı için işleme prosedürleri boyunca yumurtalarda mikrop gelişimini azaltmak için kullanılır.
Ardışık saflaştırma prosedürlerinde, kullanılan antibiyotiklerin miktarları son derece düşük veya saptanamayacak seviyelere düşürülür. Aşıda halen mevcut olan az miktarda antibiyotik, yaşamı tehdit eden advers reaksiyonlarla kesin olarak bağlantılı değildir.
Stabilizatörler Bir aşı, etkisini azaltabilecek koşullara karşı korumak için stabilizatörler eklenerek uzun süre saklanabilir.
Stabilizatörler geniş bir çeşitlilikte gelir formların eti; bazı örnekler proteinleri, karbonhidratları ve amino asitleri içerir. Ek olarak, aşı bileşenlerinin herhangi bir kaba yapışmasını engellerler.
Vücut, kullanılan stabilizatörlerin çoğunu doğal olarak içerdiğinden, herhangi bir tehlike söz konusu değildir.
Koruyucu
Aşılar üretildikten sonra, bakteri ve mantar hastalıklarına karşı korunmak için koruyucular kullanılır. Bu, birkaç enjeksiyon için tek bir kauçuk kap kullanan “çok dozlu” aşılar için çok önemlidir.
Bu çok dozlu aşılar genellikle cıva içeren bir koruyucu olan tiyomersal içerir. Aynı zamanda (değiştirilmemiş) kalıcı aşılamanın en büyük tartışmayı yaratan unsuru da olabilir.
Ünlü doktor Andrew Wakefield 1998’de çocukluk çağı MMR aşılarını (kızamık, kabakulak ve kızamıkçık için) çocuklarda artan otizm oranlarına bağlayan bir çalışma yazdı.
Birleşik Krallık’ta, bu makalenin yayınlanmasından bu yana çocukların aşılanma oranları azalırken, önlenebilecek hastalık salgınları arttı.
Wakefield’ın çalışması tekrar tekrar yapılmaya çalışıldı, ancak boşuna. Ek olarak, çalışmasında uydurulmuş veriler olduğu ve bir hukuk firması tarafından özellikle MMR aşısının tehlikeli olduğuna ve bir çıkar çatışması yarattığına dair kanıt aramak için işe alındığı ve maaş aldığı keşfedildi. Tartışmasız ve ahlaksız.
British Medical Journal, Wakefield’in araştırmasının bir parçası olarak değerlendirilen gençlerin sahte makaleyi inceledikten sonra “bildirilmemiş veya değiştirilmemiş hiçbir örneği” olmadığını belirledi.
MMR aşısının tiyomersal içermemesine rağmen, o zamanlar çok sayıda farklı aşı kullanıldı. Wakefield’in endişe verici bulguları, çocukların aşılarından thiomersal’in çıkarılmasına yol açtı, ancak otizm oranları artmaya devam etti.
Şu anda aşılardaki tiyomersal içeriğin herhangi bir zarar verdiğine dair bir kanıt yoktur. Cıva, yeterince büyük dozlarda şüphesiz insan sağlığı için tehlikelidir, ancak tiyomersal içeren aşıları aldıktan sonra kandaki cıva seviyeleri hala kabul edilen güvenli aralıklardadır.
Fenoksietanol ve fenol, aşı koruyucu olarak kullanılan iki maddedir. Bir kez daha, bu kimyasalların aşı dozlarındaki miktarları herhangi bir olumsuz etkiyle bağlantılı değildi.
Bileşenleri takip edin
Aşıların üretimi sırasında birkaç eser bileşen göz ardı edilmektedir. Bu bileşenler, bitmiş aşıya son derece küçük miktarlarda dahil edilir.
Virüsleri etkisiz hale getirmek için kullanılabilecek maddelerden biri olan formaldehit bulunabilmesine rağmen, konsantrasyonları insanlar için tehlikeli olanlardan çok daha düşüktür.
Buna karşılık, bu aşıların formaldehit içeriği, 200 g armutta bulunan doğal seviyenin %1’inden azdır.
İnsan metabolizmasının bir parçası olarak formaldehit de vücudumuz tarafından aşılarda görülenden daha yüksek konsantrasyonlarda doğal olarak üretilir.
Aşı seyrelticisi gerekli konsantrasyona seyreltilmelidir. Bunun için genellikle sterilize edilmiş su veya tuzlu su çözeltisi kullanılacaktır.
Makale burada duruyor. Umarım, bu makale aşıların birçok bileşenini ve bunların içindeki işlevlerini daha açık hale getirmiştir. Daha detaylı bilgi için internete başvurabilirsiniz.
“Para kaybı, maluliyet” senaryosunu önlemek için, bir dahaki sefere kullanma şansınız olduğunda bu bilgileri ve aşı sağlayıcısını dikkatlice incelemelisiniz.