MsXLabs.org & İslam Ansiklopedisi
Rafızi "terkeden" (birini, bir şeyi) demektir.
740 yılında Emevilerle savaş durumunda olan Hz. Hüseyin'in torunlarından Zeyd bin Ali'ye taraftarları olan Küfeliler, ilk iki halife Hz. Ebubekir ve Ömer hakkındaki kanaatini sormuşlar, o da haklarında hayırdan başka bir şey söyleyemeyeceğini ifade etmiş, bunun üzerine Küfeliler kendileri gibi bu iki halifeye sövmediği, küfürler savurmadığı için kendisini terketmişlerdir. Hz. Zeyd de bunlara, "Beni terkettiniz" demiş, bundan dolayı bu zümreye terkedenler anlamında, "Rafıza" görüşlerine de "Rafızilik" denmiştir.
Bunların en önemli görüşleri, değindiğimiz gibi ilk iki halifenin halifeliklerini reddetmek ve onlar hakkında kötü sözler sarfetmektir. Zeyd bin Ali'yi, Hz. Ebubekir ve Ömer'in halifeliğini kabul ediyor diye terkedenler, bu iki halifeyi onaylayan büyük ashab çoğunluğundan da ayrılmaktadırlar. Hem Hz. Zeyd'den, hem de ashabın çoğunluğundan ayrıldıkları onlara muhalefet ettikleri için bunlara Rafıziler denmiştir. Bu tabirle çoğu zaman bütün Şiî gruplar ifade edilmektedir. Çünkü Şiî'lerin Zeydiyye kolu hariç kalan bütün kolları Hz. Ebu Bekir ve Ömer'in hilafetlerini kabul etmemek suretiyle ashab çoğunluğundan ayrılmış olmaktadırlar