Ben.
19 Haziran 2014'te.
Rodos'ta.
Dünyanın en tatlı ve kararlı insanına.
Evet dedim.
Bir süre kendisini diğer yüzüklerimle boğmayıp parmağımda nefes almasına izin vermeyi düşünüyorum.
İşin materyalist kısmı zaten zerre umrumda değil.
Geldin, hayatım değişti.
Halim, tavrım, gülüşüm, yürüyüşüm farklılaştı.
Çift olmak nasıl birşeymiş, öğrendim.
İlk defa gittiğim ülkeler, ilk defa yürüdüğüm yollar, ilk defa havaalanında uyumak, ilk defa basketbol maçına gitmek, ilk defa kredi kartı borcu nasıl kapatılır'ı öğrenmek, ilk defa Prag'taki rüzgar gülüyle Bozcaada'dakini ayırt etmek, ilk defa sarılmak, ilk defa kaygısız olmak, ilk defa gözlerimi kapatmak.
Sen al, dünyanın en sarkastik ve evlilikten en korkan, ay ben güleriim diyen kızına bunları yazdır.
Hayret bişeysin, cidden.