Bölüm 1619 - Caizhi, Qianye (2)
Qianye Ying'er'in sessiz ama neredeyse kışkırtıcı sözleri Caizhi'nin yerine derhal harekete geçti. Kılıcını hafifçe titreştirdi ve Yun Che'yi uçurdu. Ardından, Qianye Ying'er'i, Göksel Kurt Kutsal Kılıcı'nın gücüyle kuşattı ve sonrasında geri çekilme veya hayatta kalma şansını tamamen kesti.
Ama kılıcı yıkıcı gücünü açığa çıkarmadan önce, Qianye Ying'er kolunu hafifçe kaldırdı ve avucunu açtı. Melodik bir zil çalmadan önce avucunun ortasına mavi bir ışık indi. "Bunu hala tanıyor musun, küçük göksel kurt?”
Elindeki nesne küçük, basit bir çan idi. Dize renkli sarmaşıklardan yapılmış ve çan renkli yeşimden oyulmuştu. Şu anda, mavi ışıkla hafifçe süzülüyordu.
Caizhi durdu, acımasız göz bebekleri biraz titriyordu. Tabii ki, bu kadar basit bir işlemeyi—hatta kaba bir zil bile denilebilirdi- tanıyordu. Genç benliğinin Jasmine'in yardımıyla yaptığı ve Ağabeyi Xisu'ya hediye ettiği ilk hediyeydi. Çan, en saf, en içten dileğini tutuyordu—ağabeyi nereye giderse gitsin her zaman güvende olmasını dilemişti.
Hatta, onun ayak parmaklarının üzerinde durmuş ve beline bir çanı kendi bağlamıştı.
Ancak çan, o eve gelip son nefesini verdiğinde kayıptı.
"Sen..." Caizhi'nin görüş alanı bir an için bulanıklaştı ve dişlerini sıktı.
"Sakin ol, bunu ondan çalmadım. Yıldız Tanrı Alemi'ne dönmeden hemen önce öleceğini bildiğinde bana veren oydu.”
Caizhi,"...”
"Dürüst olmak gerekirse, bunu kullanmam gereken günün asla gelmeyeceğini düşündüm ama görünüşe göre düşünceleri boşa gitmedi.” Qianye Ying'er Çanı hafifçe salladı ve yeşim çanı kaplayan mavi ışık aniden ev sahibini terk etti. Hızla yayıldı ve bulanık bir şekle dönüştü.
Bir kişinin figürüne.
Mavi figür neredeyse Yun Che ile aynı boyuttaydı. Yüzü bulanık ve tanınmazdı ancak Yun Che ve Caizhi, onun figürü önlerinde göründüğünde yine de şiddetle sarsıldı.
Yun Che bı figüre veya auraya yabancı değildi. Çünkü bu, Caizhi'nin ona verdiği yüzükten öncesinden çıkmıştı.
Bu, Xisu'nun ruh gölgesiydi!
Caizhi, onun sesi ve ruh aurası şimdi olduğundan on kat daha zayıf olsa bile, onu başka biri sanarak hata yapamazdı!
Yun Che gözlerini hafifçe daralttı... Halkadaki parçalanmış ruh ona gerçeği söyledikten sonra ortadan kaybolduğunda, bunun Göksel Kurt Xisu ile ilgili göreceği son şey olduğunu düşünmüştü. Ancak, şu an açıkça durum böyle değildi!
“...” Caizhi'nin ifadesi değişmedi ama açıkça Xisu'nun giderek daha belirgin gölgesi tarafından sarsıldı.
Uzun yıllar sonra, ağabeyinin ruhuyla bu kadar yakın bir yerde tekrar tanışma şansına sahip olacağını düşünmemişti.
Ruh gölgesinden zayıf bir ses geldi. "Büyüdün, Caizhi."
Yun Che'nin o zamanlar duyduğu ses tam olarak aynıydı. Ancak, bu çok daha zayıftı.
“...” Caizhi, kavramasını biraz sıkmanın yanı sıra açık bir tepki göstermedi.
"Göksel Kurt'un İlahi Gücü'nü miras alacak kişinin sen olacağını düşünmemiştim. Bir zamanlar genç bir kelebek kadar kırılgandın. Ama şimdi, Leydi Tanrıça'yı bile köşeye sıkıştırabileceğin noktaya kadar büyüdün. Sen ve Jasmine, benim her zaman gururum oldunuz."
Xisu'nun sesi nazik ve sıcaktı. Fazla bir şey söylemedi ama ruhunun neredeyse yarısı çoktan gitmişti. Açıkça, zili içine aldığı parçalanmış ruh, yüzükteki ruhtan çok daha zayıftı. Caizhi cevap vermeden önce Xisu devam etti. "Sana ölümümden sonra benim için intikam almamanı söylemiş olmalıyım ama ne senin ne de Jasmine'in beni dinlemeyeceğini biliyorum. Bu yüzden şimdiye kadar aldığım en değerli hediyeyi onunla geride bıraktım.”
"Her iki tarafın da benim iyiliğim için taşıdıkları kin ve nefreti bırakması benim dileğim…”
"Leydi Tanrıça, onlar benim en yakın akrabalarım. Senin için yaptığım her şeyi göz önünde bulundurarak onlara zarar vermemeni istiyorum. Aksi takdirde, sana hayatımı veren ben, seni asla affetmeyeceğim.”
"Jasmine, Caizhi. Leydi Tanrıça, tüm hayatımı peşinden koşarak geçirmek istediğim bir rüya. Onun için ölmeyi umursamıyorum, bu yüzden onu sağ salim görmenin ömür boyu dileğim olduğunu söylemeye gerek yok.”
"Benim için intikam alma, çünkü üçünüz arasında hiçbir zaman nefret yoktu. İçinizden biri yaralanırsa rahatlayamam.”
Çınlama...
Kararsız ruh nihayet iz bırakmadan dağıldı.
Daha önce yeşim çanını kaplayan mavi ışık da tamamen gitmişti.
Dünya bir kez daha sessizliğe döndü. Caizhi yeşim çana boş boş baktı ve çok uzun bir süre için bir şey söylemedi.
Yun Che sessiz bir nefes verdi. Kişinin ruhunun bir parçasını geride bırakmanın maliyeti, büyük miktarda ömür ve ruh kökeni içerirdi. Xisu o zamanlar zaten ölüme yakındı, ama yine de Qianye Ying'er ile parçalanmış bir ruhu geride bırakmayı seçmişti.
Bunu yapmanın nedenlerinden biri Jasmine ve Caizhi'yi korumaktı. Kız kardeşlerin onun için intikam almak isteyeceğini biliyordu ama Qianye Ying'er'in ne kadar güçlü olduğunu daha iyi biliyordu. Bu durumda, Qianye Ying'er'in dileğini kabul etmesini ve onun için yaptığı her şeyi göz önünde bulundurarak yaşamalarına izin vermesini umuyordu. Ruhunun gölgesi, kız kardeşlerin gelecekteki intikam eylemlerini gerçekleştirmesini de durduracaktı.
Bu, aynı mantıkla gidecek olursak, bir gün kız kardeşler Qianye Ying'er'i ölümün kıyısına ulaştırdığında onun hayatını da bu durumdan kurtarmak için geçerliydi.
Ancak, Qianye Ying'er'in, onun dileğini onurlandırma niyetinde olmadığı açıktı, en azından Jasmine ve Caizhi'nin güvenliğini istediği kısmı... Xisu gittikten kısa bir süre sonra, Jasmine neredeyse Güney Deniz Tanrı İmparator'un zehrine yenik düşmüştü. Tabii ki, zehirlenmenin arkasındaki gerçek beyin Qianye Ying'er'den başkası değildi.
Qianye Ying'er, babası dahil olmadıkça her türlü duyguya karşı bağışıklığa sahipti. Qianye Ying'er, Xisu'nun hayatını vermek istediği biri olabilirdi, ama Xisu... Qianye Ying'er için sadece yararlı bir araçtı. Ölüm dahi herhangi bir harekette bulunmasını sağlamamıştı.
Aslında... O öldükten sonra bile hala onu kullanıyordu.
Ancak Jasmine ve Caizhi'nin Xisu'nun dileğini, özellikle de son parçasını göz önünde bulundururlarsa, görmezden gelmelerinin bir yolu yoktu. "İçinizden biri yaralanırsa rahatlayamam.”
Qianye Ying'er'i korumak için neredeyse kendine lanet ediyordu.
Caizhi ya da Jasmine'in ona olan nefretleri ondan on bin kat daha fazla olsa bile, bundan sonra Qianye Ying'er'i nasıl öldürebilirdi?
Leydi Tanrıça'nın peşinde çıldırmış çok fazla insan vardı. Bu dünyada zenginliğin zirvesi, otoritenin zirvesi, kaynak yolun zirvesi ve benzeri gibi birkaç zirve vardı... Ve Qianye Ying'er de güzelliğin zirvesini temsil ediyordu.
Qianye Ying'er'e aşık olan tüm insanlardan, Göksel Kurt Xisu onu en çok seven kişi olabilirdi.
Ne yazık ki onun için, aşık olduğu kadın kelimenin tam anlamıyla tüm dünyadaki en kalpsiz kadındı.
Yun Che, Göksel Kurt Xisu'ya saygı duyması, pişmanlık duyması ya da acıması gerektiğini bilmiyordu.
En sonunda, Caizhi kılıcını indirmeyi seçti.
Ama kılıcı kaybolmuş olsa da, öldürme niyeti en ufak bir şekilde geri çekilmemişti.
Sss!
Uzayda küçük bir yırtık vardı, Caizhi yeşim çanı Qianye Ying'er'in elinden aldı. Yavaşça kadına baktı ve şöyle söyledi, “Seni öldüremeyeceğimi söylemekte haklısın.”
"Oh?” Qianye Ying'er kaşlarını hafifçe kaldırdı.
“Ama başkası yapabilir.” Daha sonra Yun Che'ye baktı ve dedi ki, “İki seçeneğin var, Yun Che.”
Onu, "enişte" olarak çağırmamış, "Yun Che" olarak çağırmıştı.
Yun Che, “...”
"Öldür onu." Sesi buzlu ve duygusuzdu. Gözlerindeki görünüm özellikle bir yabancınınki kadar yabancıydı. "Onu öldür, seninle Kuzey İlahi Bölgesi'ne geleceğim. Kılıcın, aracın ve kuluçka eşin olacağım.”
“...” Yun Che'nin kaşları seğirdi.
"Ya da onu tutabilirsin," Bunu söylediğinde gözleri daha da karardı, "Lakin aramızda olan şeyleri sonsuza dek kesersin. Yaşadığın sürece beni bir daha göremeyeceksin.”
"Şimdi seç!”
Yaşı ve vücut şekli hakkında garip bir şekilde bilinçli olan parlak, inanılmayacak kadar saf olan kız, ona bir daha asla görünmeyebilirdi. Yun Che yavaş yavaş avucunu, eski halinin asla söylemeyeceği zalimce şeyler söyleyen kadına açtı.
Caizhi'nin ona uzun zaman önce verdiği yüzüktü.
"Ültimatomunun* aptalca olduğunu biliyorsun, değil mi?” Yun Che, Caizhi'ye bakarken usulca söyledi. "Bizim "törenimiz" o kadar basitti ki şaka gibi hissettirdi ama yine de bu Jasmine'in ciddi bir dileğiydi. Sembolleri takas ettik, üç kez boyun eğdik, annen ve Jasmine tarafından tanık olduk. Bu noktadan itibaren biz karı koca olduk.”
(*Tartışmaya yer bırakmaksızın verilen şartlar, istekler, seçenekler v.b.)
Qianye Ying’er, “... ?”
Caizhi'nin dudakları hafifçe hareket etti.
“Sen benim karımsın. O benim aracım. Bu benim için bir seçim değil.” Yun Che, Caizhi'ye doğru yürüdü ve yüzüğü kaldırdı. "Bu yüzden benimle Kuzey İlahi Bölgesi'ne gel, tamam mı?"
Yun Che, Caizhi'ye doğru yaklaştıkça, bir panik parlaması gerçekten de kadının yüzünde oluşmuştu.
Öldürme niyeti aniden hiçliğe dağıldı ve herkesin şaşkınlığı arkasına döndü ve uçup gitti. Sadece ufukta kaybolması bir göz açıp kapama süresi aldı.
"Caizhi!”
Yun Che onun peşinden bağırdı ama o, takip edilmek için fazla hızlıydı. Tek yapabileceği onun gözünün önünden kaybolmasını izlemekti.
İki parlayan nesne yavaşça Caizhi'nin kaybolduğu yere doğru düştü. Yun Che onları yakaladığında ve onlara bir göz attığında, bunlardan birinin Mutlak Başlangıç'ın İlahi Meyvesi olduğunu ve diğerinin basit bir uzamsal kristal olduğunu fark etti... İçinde yüzlerce kaynak canavar çekirdeği vardı!
Neredeyse tüm kaynak çekirdekler mükemmel bir şekilde sağlamdı. Her biri o kadar güçlüydü ki korkunçtu.
Hepsi, Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcı'ndaki antik canlılardan toplanmıştı. Üç yüzü aşkın çekirdek İlahi Egemen'e... Otuzu da İlahi Usta'ya aitti!
“...” Yun Che baktı ve çok uzun bir süre hiçbir şey söylemedi.
"Senin ve küçük Göksel Kurt'un bu şekilde bağlantılı olduğunu bilmiyordum,” Qianye Ying'er arkasından konuştu. "Yani, her iki kız kardeş de hareminde, hmm? Sen gerçekten bir canavardan daha kötüsün.”
Yun Che bir şey söylemedi.
"Göksel Kurt'un İlahi Gücü nefretten doğdu. Açıkçası, Cennetsel Katliam Yıldız Tanrısı onun yaptığı şeyi yaptı çünkü küçük Göksel Kurt'un gerçeği anladıktan sonra nefretle yutulacağından korkuyordu. O başarmış gibi görünüyor," Qianye Ying'er yavaşça söyledi. "Küçük Göksel Kurt'un gücü tamamen nefretle kaplanmış ve bu uğurda dönüştürülmüş. Hatta içinden bir iblis haline geldiğini de söyleyebilirsin. Ama şaşırtıcı bir şekilde, zihni tamamen yenik düşmedi.”
"Babası onu feda etmek istedi, Yıldız Tanrısı Alemi onu terk etmek istedi ve son akrabası İlkel Kaos'tan sürgün edildi. Şu anki ruh halini koruyabilmesinin tek nedeni sensin... Eğer sen olmasaydın, çoktan sadece nefreti bilen şeytani bir kurda dönüşürdü.”
Yun Che sessiz kalmaya devam etti, ama dudaklarının köşesinde hareket vardı. Sadece bir an sürmüştü, ama bu kesinlikle yüzünden geçen bir gülümseme idi.
Caizhi...
Qianye Ying'er haklıydı. Caizhi'nin gücü tamamen karanlık tarafa düşmüştü ve her zamankinden çok daha güçlüydü. Ama zihninin, nefretin uçurumuna tamamen düşmesine izin vermemişti... çünkü Yun Che'nin kendi düşüncelerinden ve ruhundan kaybolmasını istememişti.
Jasmine bir keresinde Caizhi ve beni zorla bağladığın için sana güldüm ama bu inanılmaz mucizeyi yaratan senin “aptalca” kararındı.
"O ilk baştan bile seni öldürmek istemedi," Yun Che sonunda söyledi. “Eğer durum buysa, bunu yapmak için sayısız şansı vardı.”
Mutlak Başlangıç'ın İlahi Meyvesi, kaynak çekirdeklerin inanılmaz miktarı ve kalitesi... Caizhi'nin kendilerinin varlıklarını çok uzun zamandır bildiği açıktı. Hatta bir yıldır onları izliyor olabilirdi.
"Biliyorum," Qianye Ying'er söyledi. Yun Che'nin, Caizhi'yi ilk kez durdurduğu andan itibaren, onu gerçekten öldürmek istemediğini biliyordu. Küçük Göksel Kurt'un aurası neredeyse Xisu'nun aurası kadar güçlüydü, bu yüzden Yun Che'nin, gerçekten o kızın, Ying'er'i öldürmeyi aklına koyması durumunda durdurabilmesinin hiçbir yolu yoktu.
Belki de sadece, arzuladığı cevabı Yun Che'den duymak istemişti.
"Bir soru." Qianye Ying'er kollarını kendi göğsüne sardı ve sordu, "Beni daha öncesinde korumak için çok uğraştın. Gerçekten sadece yararlı bir araç ve kuluçka eşi olduğum için miydi?”
"Başka soru?" Yun Che, Mutlak Başlangıç'ın İlahi Meyvesi'ni ve kaynak çekirdeklerini aldı.
“...” Qianye Ying'er bir şey söylemedi.
“Yani, başka bir sebep daha var.” Yun Che devam etmeden önce ona yan bir bakış attı. "Her şey düşünüldüğünde, oldukça iyi bir oyuncaksın.”
“Gerçekten mi? Sadece 'iyi' mi?" Qianye Ying'er, utangaç bir şekilde söylemeden önce yumuşak bir kahkaha attı, "Siz erkekler için, ben tüm dünyadaki en iyi eğlenceyim. Kimse beni karşılaştırmayı ya da yenisiyle değiştirmeyi umut edemez. Benim gibi aracı ya da bir kuluçka eşini kullanıcı uygun gördüğünde terk edebilir ama bir eğlenceli oyuncağı olduğum sürece asla.”
“Heh.” Yun Che alaycı bir şekilde kıkırdadı.
“Umarım oyuncaklarınla oynarken biraz daha nazik olursun.” Qianye Ying'er, bir sevgiliye şikayet ediyormuş gibi bakışlarını hafifçe geri çekti. "Ayaklarının altındaki tüm Tanrı Alemi'ne sahip olsan bile başka bir yedeğini bulamazsın.”
"Ya da bütün erkekler senin gibi sert ve asi mi?"
Yun Che soğuk bir sesle konuşmadan önce ona yan bir bakış attı, "Bunu asla bilemeyeceksin, çünkü benden başka bir erkeğin olmayacak."
"Oh?” Qianye Ying'er gözlerini hafifçe daralttı. "Buna karar verecek olan sen değilsin!”
Yun Che kolunu uzattı ve parmaklarını kadifemsi beyaz boynundan göğsüne doğru yavaşça indirdi. "Yaşadığın sürece benim kavrayışımdan asla kaçamayacaksın. Bu konuda, baya kesinim."
"Peki ya sen gittikten sonra?” Qianye Ying'er'in dudaklarında sinsi bir gülümseme yavaşça kıvrıldı.
"...Senden önce ölmeyeceğim." Yun Che daha sonrasında yükseldi ve ayrıldı.
Qianye Ying'er hemen Yun Che'yi arkasından takip etmedi. Bunun yerine, rüzgarın bile yakalayamadığı bir şeyi söylemeden önce usulca bir süre sırtını izledi, "Bunu unutma."
[Sefix: Qianying, ??]