İcra ve iflas hukuku medeni usul hukukunu tamamlayan bir hukuk dalıdır. Hukuk mahkemelerinin verdiği hükümler, lehine karar verilen kişi tarafından doğrudan doğruya icra edilemez. Yargılama sonucunda haklı çıkan taraf aldığı mahkeme kararını (ilamı) icra dairesine götürerek icra ettirir. İşte böyle bir kararın nasıl yerine getirileceğini icra hukuku düzenler.
İcra hukuku, özel hukuk alanında ortaya çıkan uyuşmazlıkları çözmekle görevli hukuk mahkemelerinin vermiş oldukları hükümlerin (ilamların) gerektiğinde devlet organları eliyle zorla yerine getirilmesi yöntemlerini ve bu konuda hangi organların yetkili olduğunu gösteren hukuk kurallarından oluşur.
İcra işleri Türk hukuk düzeninde icra dairelerine bırakılmıştır. İcra hukukunun başlıca inceleme konuları: icra teşkilatı, şikayet, icra harç ve giderleri, tebligat, süreler, ödeme emri, itirazın iptali davası, itirazın kaldırılması, mal beyanı, haciz, satış vb.
İflasta, borçlunun haczi caiz bütün malları satılır ve satış bedelinden borçlunun bütün borçları, alacaklılara ödenir. İflas hukuku, iflas usulünü düzenleyen hukuk dalıdır.
Hukuk sistemimizde, kural olarak sadece tacirler iflasa tabidir. İflasa, alacaklıların talebi üzerine ticaret mahkemesi karar verir. İflasa karar verilince borçlu ‘müflis’ adını alır. Müflisin haczedilmesi caiz bütün malları ‘iflas masası’ ismi verilen bir bütün meydana getirir. İflas hukukunun konularından bazıları: iflas yolları, iflasın hukuki sonuçları, iflas masasının idaresi, paraya çevirme, paraların paylaştırılması, tasfiye, iptal davası, konkordato vs.
Türkiye’de icra ve iflas hukuku kuralları 9 Haziran 1932 tarih ve 2004 sayılı icra ve iflas kanunu ile düzenlenmiştir. Kanunda bugüne kadar sayısız değişiklik yapılmıştır.