Yıldız Burunlu Köstebek
Yıldız burunlu köstebekler Amerika Birleşik Devletleri'nin kuzey doğusunda nemli bölgelerde ve doğu Kanada'da yaşıyor. Yüzme ve çukur kazma konusunda uzmanlar. Akarsu diplerini ve gölleri didikleyebiliyor ve buzla kaplı sularda dahi yüzebiliyorlar. Eşeleme işlerini halledebilmek için çoğunlukla sığ yüzey tünelleri de kazıyorlar. Bu yaptıkları alan da suyun altında durabiliyor. Vücutları siyahımsı kahverengi suya dayanıklı bir kürkle kaplı. En belirgin özellikleri, 22 uçlu hareket edebilen, etli ve pembe dokunaçları. Bu dokunaçlar, yemek (kurt, kabuklu hayvanlar ve böcekler gibi) bulmak için kullandıkları burunlarının uç kısmında bulunuyor.
Tapir
Tapirler, bitkilerle beslenmelerini sürdürdüklerinden otçul hayvanlardır. Şekilleri domuzları andırır ancak burunları daha kısa ve kavrayabilir niteliktedir. Çoğunlukla ormanlarda ve Amerika'nın güneyi ve ortasıyla, Güneydoğu Asya'nın ormanlık bölgelerinde yaşarlar. Düşmanları onları rahatsız ettiğinde öfkeli bir biçimde saldırıya geçtiklerinden tapirler agresif hayvanlardır. Diğer tuhaf ayaklı toynaklılarla yakın bir ilişkileri vardır. Bu hayvanlara atlar ve gergedanlar da dâhildir. Tüm tapirler oval ve beyaz uçlu kulakları, taraklı ve toynaklı ayakları, yuvarlak ve çıkıntılı butları, kısa kuyrukları ve arka ayaklarındaki üç, ön ayaklarındaki dört parmaklarıyla tanınırlar. Bu özellikleri, çamurlu ve yumuşak yerlerde de yürüyebilmelerini sağlar. Dişi tapirlerde tek bir çift meme bezi vardır ve bebeklerde de kamuflaj için çizgili ya da noktalı kürkler bulunur. Yetişkin tapirler çoğunlukla oldukça büyük olur ve bu yüzden de çok az doğal avcıları vardır. Boyunlarının arkasını kaplayan kalın kürkleri sayesinde timsah, anaconda, kaplan ve jaguar gibi hayvanlardan gelecek tehditleri azaltmış olurlar.
İmparator İpek Maymunları
İmparator ipek maymunları (Saguinus imperator), tropikal yağmur ormanlarında ve Amazon Havzası, doğu Peru, Acre'deki batı Brezilya eyaletleri, Amazonlar ve kuzey Bolivya'daki açık ağaç kaplı bölgelerde yaşarlar. Aslen tamarin (ipek maymunu) ismi Alman imparator II.Wilhelm'e benzeyen uzun, beyaz bıyıkları yüzünden onlara takılmıştır. Bıyıkları omuzlarından aşağıya doğru iki yöne doğru da uzayabilmektedir. Göğüslerinin üzerinde sarımsı noktacıklar bulunur ve kürklerinin rengi çoğunlukla gridir. Yetişkinleri 300 ya da 400 grama kadar ulaşabilir. Hepçil hayvanlar olduklarından kuş yumurtası; ağaç kurbağası gibi küçük omurgalılar, meyveler, bitki özleri ve böceklerle beslenebilirler. Bitki özlerinden faydalanırken ağacın üzerine kabuğuna batırdıkları pençeleriyle dikey biçimde asılı dururlar. Zamanlarının çoğunu aktif vücutlarıyla ormanlarda zıplayıp sallanarak geçirirler.
Babunlar
Babunlar (Fransız doğalcı Buffon'un koyduğu 'babouin' isminden gelir), Afrika ve Arabistan'ın açık savanalarında, ormanlıklarında ve kuru bölgelerindeki tepelerde bulunan dayanıklı, iri ve karasal (karada yaşayan) her tür maymun çeşidine aittir. Olive babunu ve sarı babun, Uganda, battı ve orta Kenya ile kuzey Tanzanya'da bulunan iki genel babun türüdür. Chacma babun (papio ursinus), erkek cinsinin en büyüğüdür ve ortalama 30 kilogram ağırlığında olur. Ancak aynı türün dişileriyse bu ağırlığın yalnızca yarısı kadardır. Habeşistan maymunu ya da kutsal babun (P.hamadryas) ortalama 17 kilogram olan en küçük türdür ve dişileri 10 kilo ağırlığındadır. Genel olarak babunlar 50 ile 115 santim arasında bir uzunluğa sahip olurlar ancak bu uzunluğa 45 ile 70 santime kadar uzanabilen kuyrukları dâhil değildir. Tüm türlerde ucunda delikler bulunan uzun bir burun, yakın konumlanmış gözler, çıkıntılı arka ayaklarının üst kısmında ischial callosities adı verilen kaba noktalar, kısa kuyruklar, ağır ve kuvvetli çeneler vardır. Erkek babunlarda uzun ve hançer benzeri köpek dişleri bulunur. Babunların 45 yıla kadar yaşayabildikleri söylenir. Kürkleri üzerinde biriken gece şebnemini yalayarak uzun süreler hayatta kalabilirler.
Pabuçgagalılar
Pabuçgagalı leylek ya da balina kafalı leylek adı da verilen Pabuçgagalılar (Balaeniceps rex), Sudan'dan Zambiya'ya tropikal doğu Afrika'daki bataklıklı bölgelerde bulunabilen son derece büyük omurgalı eşsiz kuşlardır. 115 santim kadar uzunlukları vardır. Yani bir kuş için oldukça uzun boydadırlar. Kiloları 5.6 kilogramı bulur ve 2.33 metrelik de bir kanat mesafeleri vardır. Kafaları bedenlerine göre daha büyüktür. Bunun yanı sıra burunları da kalın ve geniştir. Yetişkin pabuçgagalılar genelde gri renktedir ancak gençler kahverengi olur. Çamurlu sularda yaşayan ciğerli balıklar ve diğer su canlılarıyla beslenirler. Yerde yuvalanırlar ve dişileri bir ile iki arası yumurta bırakır. Uçarken kafalarını pelikanlar ve balıkçıllar gibi vücutlarına yaklaştırırlar.
Yapraklı Deniz Ejderhaları
Yapraklı deniz ejderhaları (phycodurus eques) ya da Glauert deniz ejderhaları, denizatı ailesine bağlı uzun, boru biçiminde deniz balıklarıdır. Yaprak benzeri uzun çıkıntılar, bedenlerinin her yanından çıkar. Bu da onların diğer türden yüzen deniz otları ya da yosun yataklarında saklanmasını sağlar. Nir nevi kamuflaj niteliğindedir. Ne avlar ne de avcılar onun bir balık olduğunu anlamaz. Larva balıklar, planktonlar, denizşakayığı ve minik kabuklularla beslenir, küçük ağızlarıyla bu avlarını emerler. Avustralya'nın güneybatı, güney ve doğu kıyılarındaki okyanus sularında bulunur ve çoğunlukla sığ, ılık suları tercih ederler. Tam olarak gelişimini tamamlamış bir yapraklı deniz ejderhası 45 santim uzunluğa ulaşabilir. Çiftleşme sırasında dişileri 250 kadar parlak yumurtayı, erkeğin kuyruğunun alt kısmında bulunan özel bir 'üreme parçası'nda biriktirirler. Daha sonra birleşirler ve üreme olur.
Dev Pandalar
Dev panda (Ailuropoda melanoleuca) ya da 'siyah-beyaz kedi yemeği', orta Çin, Shanxi, Tibet, Gansu ve Sichuan'daki dağlık bölgelerde yaşayan memeli bir hayvandır. Ayılara benzeyen tipik bir vücut yapıları olduğundan ayı ailesinden sayılırlar. Burunları, bacakları, omuzları, kulakları ve gözlerinin etrafı, büyük ve belirgin siyah bir kürkle kaplıdır. Ayı ailesinden dev pandalar, 10 santimle 15 santim arasındaki bir uzunlukla ikinci en büyük kuyruğa sahip olan tür olma özelliğini gösterirler. Yabanda karasal (karada yaşayan) hayvanlardırlar ve bambu ormanlarında kükreyip beslenerek vakitlerini geçirirler. Bambu, bal, tatlı patates, muz, balık, yumurta, portakal ve çalı yaprakları gibi şeylerle beslenirler. Sert bambuları ezmekte zorluk çekmezler çünkü azıdişleri çok büyüktür ve çene kasları da çok kuvvetlidir. Seslendirme ve koku işaretleri yollarıyla iletişim kurarlar. İdrar bırakmak ve ağaçları pençelemek bu yollara örnek olarak gösterilebilir. Gerektiğinde korunacak ve hatta kaya boşlukları ya da boş ağaç kovuklarına girebilecek kadar zekidirler.
Angora Tavşanları
Angora tavşanları, insanların yetiştirdiği evcil bir tavşan türüdür. Vücutlarının etrafında uzun, ipeksi ve yumuşak kıllar vardır. Ankara keçisi ve Ankara kedisi gibi ünlü hayvanlarla beraber Angora tavşanlarının da ülkemiz Ankara kentinde ortaya çıktığı söylenir. 1700'lerin ortasında bu tavşanlar Fransız asilzadeleri ve saray erkânı arasında çok popülerdi. 1900'lerin başında da Amerika Birleşik Devletleri'nde görülmeye başladılar. Bugün üzerlerindeki yün için yetiştirilen Alman, İngiliz, Çin, İsviçre, Saten, Dev, vs. isimlerinde pek çok Angola tavşanı vardır.
Tazmanya Canavarı
Neredeyse tamamen soyu tükenen bu hayvan, 1941 senesinde korunmaya başladı. Ancak son on yıl içerisinde gizemli ve bulaşıcı bir kanser tüm popülasyonu tüketti. Korkunç yüz tümörlerine sebep olan bu hastalık sonunda hayvanları yemek yiyemez ve bir şey içemez hâlde bırakıyordu. Tazmanya hükümeti ve koruma birlikleri, bu hastalığın yayılmasını önlemeye çalışıyor.
Przewalski Atı
Kuzey Amerika ve Avustralya düzlüklerinde pek çok ehlileştirilmemiş at var ancak onlar yük hayvanlarının yavruları. Przewalski atı, geriye kalan tek yaban atı ve bu zamana kadar hiç ehlileştirilmemiş. 1969 senesinde neslinin tükenme tehlikesiyle karşı karşıya kaldıktan sonra dünyanın her yerindeki hayvanat bahçelerindeki kapalı tutulan atlar kırma olarak çiftleştirildi. Amaç, genetik çeşitliliği artırmaktı. 1992 senesinde Moğolistan'da 16 tanesi serbest bırakıldı ve o zamandan beri popülasyonları 250'ye kadar çıktı.
Komondor Köpeği
Dişileri 69 santim büyüklüğünde oluyorken erkek Komondoroklar en az 70 santim uzunluğunda oluyor. Bu uzunluklarla en büyük köpek cinslerini oluşturuyorlar. Vücutları aşırı kaba ya da ağır değil ancak bu türü hiç bilmeyenler onların nasıl bu kadar hızlı ve atik olduklarını gördüklerinde şaşırabilir. Uzun, kalın ve 'ipli' kürkleri (köpek dünyasının en ağır kürkü) paspası andırıyor. Yavruyken bu kürkleri yumuşak ve kabarık oluyor. Ancak yavru olgunlaştıkça kürk de dalgalanmaya ve kıvırcık bir hâl almaya başlıyor. Bu yüzden köpeğin bazen yardıma ihtiyacı olabiliyor, aksi takdirde büyük ve karmaşık bir yumak hâline geliyorlar. Bu türde tüy dökme beklenilenin aksine oldukça nadir görülüyor. Komondorlar yalnızca beyaz bir kürkle doğabiliyor. Ancak sürekli dışarıda olan bir Komondorun kürkü dış etkenlerle renk değiştirebilir.
- ETİKETLER
- ilginç
- hayvanlar
- hayvanlar alemi
- ilginç hayvanlar
- hayvan türleri
- angora tavşanı
- babun
- dev panda
- en ilginç hayvanlar
- en tuhaf hayvanlar
- ilginç bilgler
- imparator ipek maymunu
- komondor köpeği
- pabuçgagalılar
- przewalski atı
- tapir
- tazmanya canavarı
- yapraklı deniz ejderhası
- yıldız burunlu köstebek