Kışlık Sarayın Fırtınası. "Ekim" uzun metrajlı filmden çekildi, 1927 yılı.
Kaynama noktası
İlk örnek Penza eyaletinin Narovchatsky bölgesinde bir pogrom. 1905'teki Voskresenskaya Lashma köyünde, Korgeneral İvan Alekseevich Arapov'un içki fabrikası gelişti. Son teknolojiyle donatılmıştı: elektrikli aydınlatma ve hatta telgraf vardı. Aralık 11 telgrafı Podzornov Moskova'daki isyanlarla ilgili bir mesaj aldı ve daha sonra Pipe Plant'in yöneticisine bildirdi. Podzornov, başkentte barikatlar inşa eden isyancıların davranışları karşısında öfkelendi ve darağacına ve ceza kulluklarına gönderilmeleri gerektiğini söyledi. Duygusal küçük işçi duydum. Bu kelimeleri beğenmediler ve ... ... onu dövmek için tırmandılar! Yönetici telgraf operatörünü öfkeli insanlardan kurtardı, ancak olay hakkındaki bilgiler fabrikaya yayıldı ve gittikçe daha fazla ayrıntı topladı. Sonuç olarak, işçilere ve köylülere kırbaçla dövmeleri ve asmaları talimatı veren kraliyet manifestosunun kulağına geldi. Fabrika işçilerinin isyancı ruhu derhal dağıldı: işlerini bıraktılar ve grev ilan ettiler.
katliam
80'in ilk değişikliğinden sonra, isyancılar tesisten 100 karakolları için ofise gittiler ve müdür Ivan Vasin'i istediler. Neyse ki, binanın sonuncusu sadece kötü niyetli telgraf operatörü ve zorlukla ofisten canlı çıkmayı başaran bekçi idi.
Oda birkaç dakika içinde dönüştürüldü: mobilyalar kırıldı, belgeler yırtıldı, telgraf cihazı kırıldı, kasa kırıldı ve 350 ruble derhal çalındı. Kalabalık daire müdürüne gitti. Altın, gümüş ve kredi kartlarındaki tüm kıymetli eşyalar ve 2400 ruble, 12 binlerce menkul kıymetler ve 1542 ruble menajerden kişisel tasarruf elde edildi.
İlk yağma açlığını “söndüren” promrom yapımcıları fabrikaya geri döndü ve püre toplamak için doğrudan şubeye yöneldiler. Oldukça toplanmış olan işçiler, değirmene gittiler, oradan un dolu ve çavdar çavdarlarını evlerine götürdüler. Tüm hasar 5 bin lira ekmeğe ulaştı.
Mayhem bütün gün sürdü. Gavrilov'un Narovchat semtindeki polis memuru, gardiyanlar ve polis memurları, sadece saat beşte geldi. Bununla birlikte, kalabalık sarhoş ve kaybedilen korku onları sopalarla ve taşlarla karşıladı. Güçlerin eşit olmadığının farkına vararak, takviye için çabaladı. Ancak baş belası, bir Kazak müfrezesinin gelişini ve uyarı ateşini durdurmadı.
Kan dökülmesini önlemek için, Gavrilov onun ayrılma sürecini Chervlyonoy köyüne götürdü, bundan sonra da zamanın en iyi geleneklerinde, bitki ateşe verildi. Polis herhangi bir önlem almadı, bunun sonucunda akşama kadar işçi evlerine ateş yakıldı. Sarhoş isyancıların toplam hasarı, o zamanlar için çok büyük bir miktardı - 60 bin ruble. Ve bu, gangsterlerin kendileri için oluşturdukları kredi kartlarını saymamak.
El yazısı aynı kaldı.
Yılın 1917 pogromu farklı bir ölçeğe sahipti. Kaynakların çoğu Kışlık Sarayın 2700 halkı tarafından korunduğunu ve 20'in binlerce insanı koruduğunu iddia ediyor. Bununla birlikte, diğer veriler, 25’in ekim akşamları, her şeyin fırtınaya hazır olduğu zaman, sarayda binden fazla kişinin kalmayacağını - öğrencilerden, Kazaklardan ve “kadın şok taburu” şirketinden söz ediyor. Bu sırada saray kuşatılmışlara ateş açan binlerce Kızıl Muhafız çalışanı, asker ve denizci tarafından çevriliydi. Bolşevikler, sarayı tamamen çevreleyen Neva, Genelkurmay binaları ve Amirallik binalarını doldurdu.
Kuşatılmış sarayda, Nicholas II'nin küçük yemek salonunda, gün boyunca tutuklanan Prokopovich dışında, Geçici Hükümetin tüm bakanları vardı. Her zaman telefona koştular ve en azından biraz yardım almayı umarak. Ancak bakanlar, yardım için 10.30'e giden Başbakan Kerensky'den asla cevap alamadılar.
Bolşevikler, geceleri Nicholas Köprüsü'ne demirleyen Aurora kruvazörünü umut ediyorlardı. Altı inçlik silahlarının ateşi, Kış Sarayını sadece yarım saat içinde harabeye çevirebilir. Ancak, kan dökülmesini önlemek için, Bolşevik Askeri Devrim Komitesi'nden Chudnovsky ve Dashkevich'in 19.10'taki temsilcileri bir ultimatum ile saraya geldi. Reddedildi: kuşatılanlar yardım getirmeye söz veren Kerensky'yi bekledi. Ancak askerler ve Kazaklar sipariş sıkıcı hükümet için hayatlarını vermeyeceklerdi.
Kış Fırtına
Bu arada, Neva ve Millionnaya Sokağı tarafındaki sarayın korunmasız pencereleriyle saray, isyancılarla dolmaya başladı. Görkemli salonların etrafına dağıldılar, tüm değerli eşyaları gittikçe temizlediler. 21.40’te, Aurora’dan iki boş atış ve Peter ve Paul Fortress’in sinyal topu gürledi. Zamanında “beyaz” bayrak gösteren barikatların arkasına gömülen Kazaklar serbest bırakıldı ve örneklerini izleyen kadın davulcular, bazılarının “savaş zamanlarına göre” alındığı askerlerin kışlalarına götürüldü. Bununla birlikte, bu olaylara bir görgü tanığı olan Amerikan John Reid şöyle yazdı: “The City Duma, olayı araştırmak için özel bir komisyon görevlendirdi. 16 (3) Kasım ayında bu komisyon, kadınların taburunun çeyrekleştiği Levashov'dan döndü. ... bir komisyon üyesi olan Dr. Mandelbaum, Kış Sarayının pencerelerinden tek bir kadının atılmadığını, üçünün tecavüz edildiğini ve intihar ettiğini, “ideallerini” hayal kırıklığına uğrattığını yazdığını belirtti. . (John Reed, "Dünyayı Sarsan 10 Gün", 1957, s. 289)
Smolny'de, Bolşeviklerin İkinci Sovyetler Kongresi'ni ciddiyetle bildirdiği sarayın alınmasıyla ilgili mesaj, 22.40'e geldi. Ancak zaferi kutlamak için çok erkenydi: Kalan 300 engelleyicileri yeni hükümete teslim olmak için acele etmiyorlardı. Ateş açtıktan sonra saldırganları dağılmaya zorladılar. Bu, Bolşevikleri çok tedirgin etti: sonuçta, herhangi bir gecikme gücün ele geçirilmesini etkileyebilir. Her şey her zamanki gibi devam etti: tramvaylar caddelerde yürüdü, taksi şoförleri Nevsky Prospect'te sürdü, sinemalar şehirde çalıştı.
23.20’te Petropavlovka’nın yanından ezici bir darbe çarptı: Bir topçu mermisi, sundurma, diğeri Alexander III’ün ofisine, doğrudan Kantin Hükümeti bakanlarının saklandığı kantinin üstüne çarptı. Ondan sonra kuşatılanlar artık kovulmadı, ancak Bolşevikler yalnızca Smolny'den takviye geldiğinde saldırmaya karar verdi. Üç ana girişin tümü açıktı ve içeriye bir saldırgan saldırısı döküldü. Bir çatışmada, iki tarafta da altı kişi öldürüldü. Uzun süre bakanlar aradılar ve yalnızca 1.50'te kantinde bulduktan sonra tutuklandılar. Komiserler onları zorbalığın şiddetinden kurtarmayı başardılar, Petropavlovka'ya gönderdiler, tutuklananlar ertesi gün serbest bırakıldı. Saray daha az şanslıydı: mümkün olan her şey yağmalandı ve geri kalanlar süngülerle bıçaklandı.
Ancak en önemli şey, kalabalığın bu noktada durmadığı, Yeni Hermitage mahzenindeki kraliyet şarap depolarına koştuğu. Bazı kaynaklara göre, orada daha fazla insan öldü ve dökülen şarabın içinde, sarayın fırtınasında öldürülenden boğuldu. Kış aylarında yağma iki gün sürdü. Ondan sonra, yalnızca 27 akşamında, komiserler "muzaffer proleterleri" zorladılar ve Dionysos'un bitmemiş armağanları Neva'ya indirildi. Bu yüzden bir süreliğine gelecekteki Rus trajedilerini gölgeleyen kanlı bir renk tonu edindi.
Sarhoş Mayıs Günleri
Mayıs ayında, 1917 pogrom dalgası Samara'ya ulaştı. Mayıs ayındaki 1'ten 3'e kadar, çılgın vatandaşların kalabalıkları şarap dükkanlarını, depoları, mahzenleri ve eczaneleri parçalamaya başladı. Şişeleri açmak için zaman yoktu ve hiçbir şey yoktu. Fişler boyun ile birlikte savaştı. Korkunç bir çarpışmada insanlar dudaklarını ve ellerini kırılan şişelerin kenarlarından kesti, ancak içmeye devam etti, hiç durmadan, kendilerini kan ve şarapla kazdılar. Şehrin hayatı neredeyse tamamen felç oldu.
İşçi Sovyetleri, Askeri ve Köylü Milletvekillerinin olağanüstü ortak toplantısında, kararlı tedbirler almak için bir karar alındı ve sokağa çıkma yasağı çıkarıldı. Fabrikaların ve şarap mahzenlerinin depoları, şehirdeki itfaiye ekiplerinin yardımı ile sular altında kaldı. Fakat insanlar köpüklü derelerde yüzmeye koştu, açgözlülükle içtiler ve içtiler, bazıları ise bu çamurlu havuzlarda boğuldu ve boğuldu. Alkol kalıntıları, her yerde silahlı işçilerin görevden alınmalarıyla tahrip edildi. Mağazalardan sadece birinde, ticaret şirketi Pyatov, 10 bin şişe şarap ve 20 50 kova fıçısı imha edildi.
Daha sonra, bu gibi durumlarda genellikle olduğu gibi, düşman arayışı başladı. Kara Yüzlerce, gardiyan, polis, jandarma ve diğer "eski rejimin hizmetkarları" nı suçlu ve benzeri "karanlık unsurlar" ile birleştirilen suçladılar. Birçok eyalete yayılan bu darbeler, Bolşeviklere geri yükleme düzeni bahanesiyle kendilerini silahlandırma fırsatı verdi. Ve bu arada, tüm devrimci eylemimiz boyunca, korkunç bir mücadelede iç içe geçerken, kan ve şarabın, kırmızı renkte dökülmesiydi.