Çocuklarda kayıp korkusu
Giriş
Kaybetme korkusu, herkesin farklı yoğunluklarda hissettiği bir olgudur. Hayvanlar, nesneler veya iş gibi birçok farklı şeye başvurabilirsiniz.
Ancak hem çocuklarda hem de yetişkinlerde kayıp korkusunun en yaygın hedefi ailedir. Tüm çocuklarda aileyle ilgili belirli bir kayıp korkusu vardır, ancak bu çocuk için travmatik deneyimlerle önemli ölçüde artırılabilir. Bu tür olaylar arasında bir ebeveyn boşanması, yakın bir aile üyesinin kaybı veya kitlesel çocuk ihmali yer alır.
Ortaya çıkan semptomlar çok çeşitli olabilir. Çoğu zaman yatarken yalnız kalma korkusu ve karanlık, aynı zamanda bir ebeveyn sadece birkaç dakika uzaktayken uzun süreli ağlama meydana gelir.
Çocuklarda bu tür aşırı korkular ciddiye alınmazsa ve bununla ilgili bir şeyler yapılırsa, çocuklukta kaybetme korkusu yaşamın sonraki dönemlerinde de davranışları etkileyebilir. Bunlar, örneğin yakınlığa izin vermenin veya daha yakın kişisel ilişkilere girmenin zorluğunu içerir.
nedenleri
Çocuklarda aşırı kayıp korkusunun altında yatan neden, genellikle gelişimleri sırasında yaşadıkları travmatik olaylarda yatmaktadır. Kardeşin ya da ebeveynin kaybı gibi olaylar, çocukların bakıcılarına “onları da” kaybetmemek için daha fazla tutunmalarına neden olur.
Bununla birlikte, diğer nedenler, ebeveynlerin ayrılması ve genellikle bununla bağlantılı bir bakıcının kaybı veya ebeveynlerden birinin veya her ikisinin önemli ölçüde ihmal etmesi olabilir.
Bununla birlikte, tam tersi, bir bakıcıyla, genellikle anne ile çok güçlü bir bağ da güçlü bir kayıp korkusunu tetikleyebilir.
Tüm bu nedenler, çocukların ebeveynlerinin kısa bir süre gittikten sonra geri gelmeye devam edeceğine dair güven geliştirmelerini engelleyebilir. Bu, çocukların kısa süreli de olsa bir ayrılığı kayıp olarak algılamasına ve ardından kendisini kalıcı bir korku olarak ifade etmesine neden olur.
Konuyla ilgili daha fazla bilgiyi şu adreste bulabilirsiniz:: Çocuklarda Bağlanma Bozuklukları.
Teşhis
Psikolojide "çocukluktan ayrılma anksiyetesi ile duygusal bozukluk" olarak adlandırılan aşırı kayıp korkusu teşhisi, belirli gözlemlenebilir davranış kalıpları ve çocuğun ifade ettiği korkular temelinde yapılır.
Bunlar, örneğin, bakıcıda veya ısrarcı kalabilmek için okula veya anaokuluna gitmeyi reddetmeyi, ancak çocuğu bakıcıdan ayırabilecek gerçekçi olmayan tehlikeler korkularını içerir. Bu korkular çocuğu, baş ağrısı, bulantı ve kusma veya karın ağrısı gibi fiziksel semptomlar olarak da etkileyebilir.
Bu davranışların çoğu çoğu çocukta gelişirken, böyle bir duygusal bozukluğun teşhisinde en önemli faktör davranışın kapsamı ve süresidir.
Normal olan nedir ve dikkat çeken nedir?
Prensip olarak, çocuklarda kayıp korkusu hala "normal" iken ve "göze çarpan" olarak kabul edildiğinde, kesin bir durumu veya belirli bir davranışı belirtmek mümkün değildir, çünkü bunlar çocuğun karakteri veya çevre gibi birçok faktöre bağlıdır. Bununla birlikte çoğu durumda, aynı yaştaki çocuklarla bir karşılaştırma ve diğer ebeveynlerle çocuklarının davranışları hakkında bir fikir alışverişi, kişinin kendi çocuğunu daha iyi değerlendirmesine yardımcı olur.
Tamamen normaldir ve doğanın amacı, bebeklerin ve küçük çocukların ayrıldıklarında veya ebeveynlerinin görüşlerini kaybettiklerinde ağlamaya başlamalarıdır, çünkü ebeveynlerinin geri gelmeye devam ettiğini henüz öğrenmemişlerdir. Bu farkındalık yalnızca zamanla gelişir, böylece bir yaşındaki çocuklar, bakıcı (anne veya baba) görünmez olmaz her zaman ağlamaya başlamaz.
Bununla ilgili makalemizi okuyun: Bebekte yabancılar.
Davranış, bu sürecin ancak çok daha sonra meydana geldiği ve iki veya üç yaşındaki çocukların, bakıcı birkaç dakikalığına uzaklaşır uzaklaşmaz hala belirgin bir korku gösterdiği "göze çarpan" olarak tanımlanacaktır.
Çoğu çocuk için başka bir test, anaokullarının başlangıcıdır, çünkü genellikle ilk kez ebeveynlerinden daha uzun bir süre için düzenli olarak ayrı kalırlar. Ancak genellikle çocuklar bir veya iki hafta içinde ebeveynleri olmadan birkaç saat geçirmek zorunda kaldıkları gerçeğine alışırlar. Bu süreç önemli ölçüde daha uzun sürerse veya ortaya çıkan korkular anaokulunu ziyaret etmeyi bile imkansız hale getirirse, bu aynı zamanda "dikkat çekici" olarak da tanımlanabilir, bunun üzerine özellikle çocuğun korkularıyla ilgilenmeli ve bunlarla başa çıkmak için önlemler almalıdır.
Eşlik eden semptomlar
Bu duygusal bozuklukla ortaya çıkan gerçek korkuya ek olarak, başka belirtiler de onunla ilişkilendirilebilir. Bunlar şunları içerir:
- Kısa süreli bir ayrılık karşısında yüksek sesle çığlık atma ve öfke patlamaları gibi davranış değişiklikleri, örneğin anaokuluna giderken,
- Karın ağrısı ve baş ağrısı gibi fiziksel belirtiler, mide bulantısı ve kusmaya kadar sindirim rahatsızlığı,
- Yatak ıslatma veya
- şiddetli iştahsızlık.
Aşağıdaki konu hakkında daha fazlasını okuyun: Çocuklarda yatak ıslatma.
Çocuk için sonuçları nelerdir?
Çocuklukta kaybedilme korkusunun sonraki yaşam için sonuçları, şiddeti açısından son derece değişebilir ve büyük ölçüde korkuların hafifletilmeye başladığı zamana bağlıdır.
Uzun süreli araştırmalar, çocukluklarında ciddi bir kayıp korkusu yaşayan veya hala bunu yapan kişilerin diğer insanlarla sosyal etkileşimde sorun yaşayabileceğini göstermiştir. Bunlar esas olarak daha yakın arkadaşlıklar veya ilişkiler kurmanın zorluğundan oluşur.
Ek olarak, etkilenenlerin fiziksel yakınlığa izin vermesi zor olabilir.
Kontrol kompulsiyonlarının veya depresyonun artan gelişimine dair raporlar da vardır.
Bu nedenlerden ötürü, bu korkuları belli bir seviyeyi aşmaları halinde ciddiye almak ve çocuğun sonraki yaşamında olası sonuçlarını önlemek için onları hafifletmeye çalışmak önemlidir.
Kaybetme korkusu ve sonuçları ile ilgili genel bilgileri ve ayrıca yetişkinlikte bile terapi seçeneklerini şu adreste bulabilirsiniz:: Kaybetme korkusu
Terapi seçenekleri
Temel olarak, çocukların kaybetme korkusunu hafifletmek için asla geç değildir.
- Buradaki odak noktası, her şeyden önce çocuğun ilişkide güven inşa edebilmesi amacıyla çocuk ve ebeveyn arasındaki ilişkidir.
- Bunun için, örneğin ritüeller yaratmayı veya birlikte vakit geçirmeyi içerebilen çeşitli yaklaşımlar vardır.
- Bununla birlikte, çocukla doğrudan bir konuşma bulmaya çalışmak ve çocuğun korkuları hakkında konuşmak da önemlidir.
- Ek olarak, bu güven inşası için en uygun çerçeve koşullarını yaratmak için çocuk için rahat ve güvenli bir yuva yaratmaya çalışılmalıdır.
- Ayrıca, örneğin belirli davranışları överek çocuğun kendine güveni güçlendirilmelidir.
Bununla birlikte, çocuğun kaybetmekten korktuğu her durumdan kaçınmak istediğiniz sonucuna varmamak da önemlidir. Bununla birlikte, başlangıçta bunlar yalnızca çocuğun korkunun gelişmesi ile bakıcının geri dönüşü arasındaki doğrudan bağlantıyı fark edebilmesi için yeterince kısa olmalıdır.Bu onlara, anne veya baba geri gelmeye devam edeceği için korkunun temelsiz olduğunu öğretecektir.
Homeopatik tedavi seçenekleri
Ayrılık anksiyetesi için homeopatik terapi bağlamında kullanılan birçok farklı çare vardır.
Kalsiyum karbonyum örneğin, yatağa gitme konusunda özellikle geceleri ayrılma korkusu olan çocuklarda kullanılan bir çare olarak bilinir. Ancak işe yarıyor Ignatia D12 Ayrılık korkusuna fiziksel semptomlarla (mide ağrısı, terleme vb.) Tepki veren çocuklarda giderek daha fazla kullanılmaktadır.
Pulsatilla Çocuklar, kayıp korkusuyla birlikte ciddi bir güvensizlik yaşadığında kullanılır. En sık bahsedilen üç homeopatik tedaviye ek olarak, Bach çiçekleri grubundan gelen ve kayıp korkusu ile bağlantılı olarak kullanılan bir dizi başka çareler vardır.
Bach çiçekleri
Çocuklarda belirgin bir kayıp korkusunun homeopatik tedavisinin bir parçası olarak, yukarıda bahsedilen ilaçlara ek olarak özellikle Bach çiçekleri kullanılır. Bu grubun en ünlü temsilcileri
- kırmızı kestane
- benekli Gaucklerblume (Mimulus),
- kavak (titrek kavak) ve
- Oderming (Agrimony).
Belirli bir durumda bu ilaçlardan hangisinin kullanıldığı, öncelikle korkunun kalitesine ve tetikleyici faktörlere bağlıdır. Kırmızı kestane, çoğunlukla ebeveynlerin başına bir şey gelebileceği korkusuyla ilişkili korkular için kullanılır. Öte yandan kavak, oldukça yaygın, belirsiz bir korku için kullanılır.
Bunun hakkında daha fazlasını okuyun: Çocuklarda korkuya karşı Bach çiçekleri.
Kaybetme korkusu ne zaman ortaya çıkar ve ne kadar sürer?
Çocuklarda kayıp korkusu için, tam bir yaş veya belirli bir süre meydana gelip sonra tekrar ortadan kaybolması mümkün değildir. Kaybetme korkusunun ne kadar sürdüğü çocuktan çocuğa farklılık gösterir ve tetikleyici ve bu korkuyla nasıl başa çıkıldığı gibi diğer birçok faktöre bağlıdır.
Ancak çoğu durumda, anaokulunun ilk yılı etkilenir, çünkü bu, çocuğun bakıcılarından birkaç saatliğine ilk kez ayrılmasıdır.
Ebeveynler çocuklarının kaybetme korkusunu erkenden fark ederlerse ve bunu hafifletmeye çalışırlarsa, bu korkular genellikle birkaç ay içinde önemli ölçüde azalabilir.