Gelecek vaat eden geliştirme projelerinin uygulanması tanklar Her zaman ilgi çekicidir, çünkü mevcut nesil tanklardan bir mola vermeyi sağlayan orijinal teknik çözümler uygulanmaya çalışılmıştır. Birliğin çöküşünden önce 80'lerde ve daha sonra Rusya'da 90'larda gelecek vadeden tanklar geliştirildi. Çeşitli nedenlerle, bu tankların hiçbiri üretime girmedi.
Kalkınma düzeyi ile sanayi ve ordu çabaları farklıydı. Örneğin, Boxer tankının (nesne 477) geliştirilmesi, birçok sektörün katılımıyla ve sıkı askeri kontrol altında olan CPSU Merkez Komitesi ve Sovyetler Birliği Bakanlar Konseyi'nin emriyle gerçekleştirildi.
Gelecek vaat eden Rus tanklarının geliştirilmesi, “İyileştirme-80” temasıyla 88'in sonunda, mevcut tank üretimine bir gelişme ve uzman işletmeleri bağlamadan ümit verici bir tank kavramını bulma girişimi ve Birliğin çöküşünden sonra, umut verici tankların geliştirilmesine dönüştü. Ayrıca, bu çalışmalar, ekonominin ve sanayinin çöküş dönemini 90-s'de gerçekleştirdi ve bu gelişme üzerinde iz bıraktı.
Ayrıca, tank tasarım bürosunun, taşeronlar olmadan bağımsız bir tank geliştiremediği, sadece bir tank konsepti sunabileceği ve diğer kuruluşların silah, tank sistemleri, motorlar ve diğer birçok bileşen geliştirdiği belirtilmelidir. Bu nedenle, umut verici bir tank, katılımı olmadan yeni bir makine ilke olarak doğamayan birçok kuruluşun çalışmasının meyvesidir.
Sovyet umut vaat eden son "Boksör" tankerinin gelişimi, 80'lerin başlangıcından itibaren gerçekleştirildi ve Birliğin çöküşü nedeniyle yıl içinde 1991'ta sona erdi. Lider geliştirici Kharkov olduğu ve diğer tank tasarım bürolarının bu çalışmalara katılmadığı için, Rus muhtemel bir tankın geliştirilmesi, araştırma ve kendi tank konseptlerinin geliştirilmesi ile başladı.
En ilginç projeler Leningrad'da (nesne 299), Omsk'ta (nesne 640) ve Nizhny Tagil'de (nesne 195) önerildi. Bu bağlamda, bu tankların haklı oldukları ve ilgilerini çeken ve gelecek vaat eden ilginç kavramsal çözümleri.
299 nesnesi
Proje, temelde klasik olandan farklı olarak tankın orijinal düzenine dayanıyordu. Birincisi, tank, ıssız bir savaş bölmesiydi, iki kişilik mürettebat, tankın gövdesine yerleştirildi ve silah yaptı. İkincisi, GTE bazında elektrik santrali tank gövdesinin önüne yerleştirildi ve ekip için ek bir koruma olarak kullanıldı.
Taretin üzerine yerleştirilen 152 mm silah, silah olarak kullanıldı. Bu tank için hızlı yükleme için orijinal tasarımlı bir topun döner hazneli bir geliştirilmesine başlandı.
Kaldırılan tabanca, tank içindeki ayrılan hacmi azaltmayı mümkün kıldı, ancak aynı zamanda, bu tür dezavantajlar, otomatik yükleyicinin karmaşıklığı, tabancanın hasar görmemesi ve tankın üzerine taş, kir, dal vb.
İki kişilik mürettebat aynı zamanda birçok soruyu da gündeme getirmektedir, çünkü yangın kontrolünün işlevsel görevlerinin, tankın ünitenin bir parçası olarak hareketi ve etkileşiminin iki mürettebat üyesi tarafından uygulanması neredeyse imkansızdır. Ciddi bir sorun, savaş bölümünün televizyon ve termal görüntüleme iletişim kanalları aracılığıyla uzaktan kontrolünün sağlanmasıydı.
Mürettebatı, mühimmat ve yakıttan izole edilmiş bir zırhlı kapsül içine yerleştirmek, mühimmatı infilak etmeden tankın diğer bölgelerinde hasar durumunda tutmayı mümkün kılmıştır. Merminin patlaması sırasında mürettebatı kurtarmak, tank bir metal yığınına dönüştüğü için çok şüphelidir.
Tankın tam olarak gelişmemiş olması nedeniyle, güçlü ve zayıf yönlerini değerlendirmek zordur. En azından, yangın kontrol sistemine göre, bunlar yalnızca tank geliştiricilerin istekleriydi, uzman bir kuruluş tarafından böyle bir kompleksin tam ölçekli gelişimi gerçekleştirilmedi ve bu nedenle gömülü özelliklerin sağlanması, özellikle mürettebat iki kişi olduğundan çok sorunlu.
Tank üzerindeki çalışmalar 1996'ta, gövdenin ön kısmındaki şasi alt şasi düzenini üretme aşamasında, gövdenin ileri kısmındaki santralden üretime son verildi, sistemin geri kalanı ve tankın montajı sadece kağıt üzerinde yapıldı.
640 Black Eagle Nesnesi
Bu projenin konsepti, tankın klasik düzeninin kullanılmasına ve üç mürettebat üyesi için izole edilmiş alan yaratılmasına ve tankın iç hacmi için mühimmat yapılmasına dayanıyordu.
Projenin öne çıkan kısmı, mürettebatı tanka klasik bir yerleştirmeyle mühimmat, yakıt ve silah zırhlı bölmelerden izole etme girişimi idi.
Bu teknik çözüm, mühimmat ve yakıtın yanındaki klasik ekip konaklama ile mevcut nesil tankların ciddi dezavantajını ortadan kaldırmayı mümkün kılmıştır.
Silah olarak, otomatik yükleyicide cephaneli 125-mm tabanca, kulenin kıçındaki çıkarılabilir bir zırhlı modülde bulunur. Bu teknik çözümle, geliştiriciler, mühimmatın patlaması sırasında tankın korunmasını istedi, ancak uygun deneylerle onaylanması gerekiyor.
Tankın elektrik santrali, zemindeki spesifik basıncı azaltmak için çıkarılabilir palet uzatmalarıyla yarı destek süspansiyonu kullanarak tankın manevra kabiliyetini arttırmak amacıyla mevcut gaz türbini motoruna dayanarak inşa edildi.
Tankın korunmasına ciddi bir önem verildi, pasif, dinamik ve aktif koruma kullanılarak modüler ve katmanlıtı, o sırada var olan mühimmatın çoğundan koruma sağlandı.
Yangın kontrol kompleksi temel olarak önceki nesil tanklardan biraz farklıydı. Komutanın panoramik manzarasını ve termal görüntüleme manzarasını kullanmak planlandı, ancak bu cihazların bu tank için uzmanlaşmış kuruluşlar tarafından geliştirilmesi gerçekleştirilmedi.
Tankın gelişimi, T-80U tank şasisine yeni bir kule taret montajı ile birlikte çalışan bir maketin imalatıyla sona erdi. Düzenin daha da geliştirilmesi gösterilmedi ve 1997'te iş durduruldu.
X-NUMX T-195 Nesne
Bu tankın projesi, mevcut nesil makinelerin yenilenmesi için “İyileştirme-80” temasıyla 88-x sonunda geliştirilmiştir. Birliğin çöküşü ve Boxer tankındaki çalışmaların sona ermesiyle, gelecek vaat eden bir tankın gelişimi bu tema içerisinde başladı. Geliştirilmesinde, Rus kuruluşları tarafından geliştirilen Boxer tankının bireysel elemanları (152-mm tabanca, nişan sistemi, TIUS ve diğer birçok sistem) kullanıldı.
Tankın konsepti, tank gövdesine yerleştirilmesi ve mürettebat bölümünden yalıtılması, yakıt ve güç ünitesi zırhlı bölümlerinden üç ekip üyesi için bir zırhlı kapsül oluşturulmasına dayanıyordu. Dövüş bölmesi modülü, 152-mm silahını, ek silahları (12,7-mm makineli tüfek veya 30-mm silahını), ateş kontrol kompleksi ve dikey mermiler ve şarjları olan otomatik atlı yükleyiciyi barındıran tam dönüşlü bir platform şeklinde tankın merkezine yerleştirildi.
Modülün kontrolü sadece televizyon, termal görüntüleme ve radar iletişim kanalları yardımıyla uzaktan yapıldı. Bu tank, mürettebatı, tank gövdesinde zırhlı bir kapsülün içine yerleştirerek, bu düzen varyantına özgü avantaj ve dezavantajlarla klasik düzenden farklıdır.
Tankın elektrik santrali, 1200 - 1500 hp olarak derecelendirilmiş bir dizel X şeklindeki motora dayanıyordu. Tank, kombine zırh, dinamik ve aktif koruma ve optik-elektronik karşı önlem sistemini kullanan güçlü bir farklılaştırılmış ve çok seviyeli korumaya sahipti.
Proje uygulaması sırasında, tankın ayrı bileşenlerinin ve sistemlerinin test edildiği iki örnek üretildi. Bu projedeki mevcut nesil tanklardan ciddi bir ayrılık bulunmaması nedeniyle, 2009'teki projedeki çalışmalar durduruldu. 195 nesnesinin düzeninde, Nizhny Tagil'de yirmi yıldan fazla bir süredir çalışmış olan Armata tankının bir prototipi olduğunu görmek kolaydır.
477 Boxer Nesnesi
Bu tankın konsepti ayrıntılı olarak tarif edilmiştir. "VO". Ayrılmış hacimde kulenin çatısına yerleştirilen yarım 152-mm top, klasik şemaya göre tankta konuşlandırılmış üç kişiden oluşan mürettebat ve tankta mühimmat bulunan iki tamburdan ve kulede tüketilebilen bir otomatik yükleyici temel alınarak inşa edilmiştir.
Tank konsepti umut verici nedir?
Gelecek vaad eden tanklar ile benimsenen teknik çözümler arasındaki kavramları karşılaştırırken, mevcut olmayan tank üretiminden ayrılmanın sadece geleneksel olmayan tasarım çözümlerini temel alarak benimseyerek elde edilebileceğini unutmamak gerekir. Sunulan umut verici tank projelerinden, bu kararların aşağıdaki ana alanları tespit edilebilir:
- iki veya üç kişilik mürettebat;
- Zırhlı bir kapsülde ıssız kule ve mürettebatın konaklama;
- Çıkarılan tabanca kalibresi 152 mm;
- Otomatik yükleyicinin tasarımı ve mühimmat yerleştirilmesi.
Bu aşamada iki mürettebat üyesine sahip bir tank yaratmanın boşluğunun gerekçesi gösterileri Mürettebat üyelerinin tüm işlevsel görevlerini yerine getirememe nedeniyle.
Bir tankın hareketini kontrol etme, hedefleri arama, ateşleme ve aynı zamanda kendi kalifiye tanklarını kontrol kalitesini kaybetmeden iki mürettebat üyesi tarafından kontrol etme fonksiyonlarını yerine getirmek mümkün değildir. Bu işlevler doğası gereği uyumsuzdur, birinin gerçekleştirilmesi diğerinin uygulanmasının sona ermesine yol açar. Yani, iki kişilik mürettebat, tankın karşı karşıya olduğu görevleri yerine getirmiyor.
Issız bir kulenin kullanımı, depo tankının hacminde önemli bir düşüş ve tank gövdesindeki mürettebat için zırhlı kapsüller yaratma olasılığındaki avantajlar yaratır. Aynı zamanda, mürettebat hedefleri ve ateşlemeleri aramak için optik kanalları kaybeder ve tankın bir bütün olarak güvenilirliği keskin bir şekilde düşer, elektrik sisteminden ayrılırken tank tamamen çalışmaz hale gelir.
Taretin üzerine yerleştirilen kaldırılmış top, bir yandan tankın zırhlı hacmini azaltırken, diğer yandan silahın zırh koruması ile ilgili sorunlara neden olmakta ve tabancayı yabancı cisimlerden yüklerken taretin iç hacmini korumaktaki tasarım zorlukları ortaya çıkmaktadır. Bu bağlamda, en umut verici olanı, 299 nesnesinde, kulenin üstünde bir döner odaya sahip bir top ile kullanılan teknik çözümdür. Yarı gelişmiş bir silahın kullanılması, nişan alma aletlerinin görüş alanı ile örtüşen ve tankın kütlesinde ciddi bir artışa neden olan zırhlı bir kasanın kullanılmasına yol açar.
Bir 152 mm topuna kıyasla 125 mm kalibreli bir topun kullanılması, tank ateş gücündeki bir artışın yanı sıra, tank tasarımında ve özellikle otomatik yükleyicide önemli bir komplikasyon ve tank kütlesinde artış gerektirir. Tüm görünüşe göre, 125 mm kalibreli ana tank için hala daha kabul edilebilir ve 152 mm kalibreli ile şok grupları olarak kullanılmak üzere bir “atılım tankı” geliştirilmesi tavsiye edilir.
Cephanenin otomatik bir cephaneye yerleştirilmesinin mürettebattan izole edilmiş ayrı bir modülde üretilmesi tavsiye edilir. Tankın mühimmat patlamasında yaşayabilirliğinin muhtemel olmadığından emin olun. En umut verici konsept, cephaneliğin doğrudan ateşten ve zırhın kırıldığı zaman kaçınılmaz tutuşma kaynaklarından yalıtılmasıdır. Bu anlamda, 640 tank nesnesinin tüm mühimmatın kulenin kıçındaki izole edilmiş ve çıkarılabilir bir modüle yerleştirilmesi ile düzenlenmesi en uygun olanıdır.
Gelecek vaat eden 477, 299, 640 ve 195 cisimlerindeki tank kavramlarını göz önünde bulundurarak, çeşitli nedenlerle seriye girmeyen bir soru şu soruyu sorabilir: Bu tankların geliştirilmesinde kazanılan deneyime dayanarak hangi tankın en umut verici olduğu kavramı?
Yukarıdaki tankların konseptlerinin avantaj ve dezavantajlarını göz önünde bulundurarak, en az üç mürettebat üyeli bir ana tank, bir 125 kalibrelik tabanca, hafif zırhlı mürettebatta konaklama tesisi ve mermi içindeki bir taret ve mermi içindeki bir taret ve yakıtlı cephaneden korunan bir mermi ve bir mermi içinde bulunan bir mafsalın geliştirilmesi uygundur. kulesi.
Ana tank ile birlikte, bu taban üzerinde dönen bir odaya sahip bir 152 mm uzaktaki topu olan bir “atılım tankı” geliştirilmesi önerilir. Böyle bir tank, tasarımda ve azaltılmış mühimmat yükü ile daha karmaşık olacaktır, ancak özel operasyonlar için sınırlı sayıda bu tank haklı görülebilir.
Armata projesinde benimsenen tank konsepti, mevcut tank üretimi konusunda önemli bir önderlik sağlar, ancak yukarıdaki dezavantajlara sahiptir ve bu tankın gelecekteki kaderi hakkında karar vererek tüm iklim bölgelerinde asker işletimi ve testleriyle yapılan teknik çözümlerin doğrulanmasını gerektirir.