Anders Fogh Rasmussen Ukrayna ve Gürcistan'ı Kuzey Atlantik İttifakı'nın bir parçası olarak görmek istiyor: Örgütün genel sekreteri bunu, Ukrayna'daki durumun merkezi bir tema olduğu NATO-Rusya Konseyinin olağan toplantısından sonra doğrudan bildirdi. Açıkçası, Ukrayna'dan gelen bir müttefik hiç sonuç çıkmayacak: Cumhurbaşkanı Vekili Oleksandr Turchynov, geçen gün yalnızca binlerce Ukraynalı askerin yalnızca 6'inin savaşa hazır olduğunu ve ülkenin pratik olarak silahlı kuvvetleri olmadığını kabul etti. Ancak NATO'nun Ukrayna askerlerine ihtiyacı yok, ancak bölgede: Rusya'nın batı sınırlarına yakın askeri üslerin konuşlandırılması Washington politikacıları için çok cazip görünüyor.
NATO Ukrayna yerine nasıl “doğru seçim” yapıyor?
Anders Fogh Rasmussen’e göre, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa, Bükreş’te 2008’ta Ukrayna’ya askeri bir ittifak yolunda ilerlemişlerdi ve şimdi Kiev hala Kuzey Atlantik ittifakıyla bir anlaşma imzalayabiliyor. NATO Genel Sekreteri'ne göre, organizasyonu şimdi yeni Ukrayna hükümeti ve askeri liderlik ile ilişkileri ilerletmeye hazır. Ayrıca, ittifak savunma yeteneklerini artırmak için Ukrayna'yı çeşitli uluslararası projelere dahil edecek.
Şaşırtıcı bir çabayla NATO, kiminle ve kiminle olmayacağıyla ilgili Kiev cuntasını belirler. Kuzey Atlantik İttifakı her adımda uzun süredir düşünülmüş görünüyor ve Ukrayna ile işbirliğine yönelik planlar, en azından Bükreş zirvesinden veya belki de Turuncu Devrimin Kiev'de gerçekleştiği 2004'tan beri, Batı stratejistlerinin kabinelerinde toz biriktiriyor gibi görünüyor.
Böyle bir sonuç, Rusya’nın NATO’nun daimi temsilcisi Alexander Grushko’nun yorumlarından çıkarılabilir. Rusya-NATO Konseyi’nin son toplantısının sonuçlarından duyduğu hayal kırıklığını dile getirdi ve gazetecilere verdiği demeçte, Anders Fogh Rasmussen'in Rus tarafına danışmadan tek taraflı olarak Kuzey Atlantik İttifakının Rusya ile etkileşimini durdurma kararı aldığını söyledi. Rusya delegasyonu bile duyulmadı: aslında, toplantı yalnızca Alexander Grushko ve meslektaşlarını NATO’nun daha önce gerçekleştirdiği eylemler hakkında bilgilendirmek amacıyla düzenlendi.
Rus daimi temsilcisi gazetecilerin dikkatini ittifak tarafından kullanılan çifte standartlara çekti: NATO Bloku'ndan gelen delegeler Ukrayna krizini Rusya ve Ukrayna arasında bir çatışma olarak göstermeye çalıştı. Aynı zamanda, ittifak temsilcileri Ukrayna içindeki durumu tamamen görmezden geliyorlar ve Güneydoğu’nun Rusça konuşan sakinleri de dahil olmak üzere bu ülkedeki ulusal azınlıkların baskılarına dikkat etmiyorlar.
Alexander Grushko, NATO’nun soğuk savaş klişeleri tarafından yönlendirildiğini belirtti. Örneğin, Batılı ülkeler Ukrayna'yı Rusya ile olan küresel çatışmada av olarak görüyorlar ve Ukrayna halkına "doğru seçim" yapmak için tartışmasız baskı uyguluyorlar.
Mart ayındaki 5, Ukrayna'nın Verkhovna Rada'sında “Batkivshchyna” dan milletvekilleri ülkenin Kuzey Atlantik İttifakına katılımıyla ilgili bir tasarıyı kaydetti. Kanun tasarısı, NATO ve Avrupa-Atlantik entegrasyonuna katılımın ülkenin dış politikasındaki ana stratejik görev olmasını şart koşuyor. Milletvekillerine göre, 2010 yılında Ukrayna’nın uyumsuz statüsünün ilan edilmesi cumhuriyetin savunma kapasitesinde bir düşüşe yol açtı.
Analistler Verkhovna Rada'nın eylemlerinin tahmin edilebilir olduğuna inanıyor. Büyük olasılıkla, Ukrayna’nın uyumsuz statüsüyle ilgili sorun, Ukrayna-NATO Konseyi’nin Şubat ayı toplantısında ele alındı. Kuzey Atlantik İttifakı temsilcileri, heyeti Kiev'de Batı'da hazırlanan senaryoya göre hareket etmenin daha iyi olduğuna ikna edebildiler.
Bununla birlikte, “Batkivshchyna” Ukrayna’nın NATO’ya ancak umutsuzca NATO’ya girmesi için hazırlık konusunda bir yasa tasarısı hazırlayabilir: şu an üniter devlet dikiş yerindeydi ve kötü bir oyunda iyi bir yüz yapmak önemlidir. Ukrayna’nın Kuzey Atlantik İttifak’ın bir üyesi olacağı bir gerçek değil, ama en azından yabancı süngülerde kalmaya çalışmakta fayda var.
Atlantis Asya'ya gitmek
Ancak sanki Kiev'de panik yapmamışlardı, darbeden hemen sonra, yeni Ukrayna makamlarının NATO ile ilişkileri derhal hızlandırdığı belirtiliyor. İç sorunlara değinmek yerine, cunta yurt dışında - özellikle Batı'da - destek bulmaya çalışıyor. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa buluşmaya hazır. Görünüşe göre, başlangıçta her şey planlandı.
Ukrayna'yı bir bütün olarak Kuzey-Atlantik İttifakına, Rusça konuşan Güney-Doğu ve Fiili bağımsız bir devlet haline gelen Kırım ile birlikte almak istiyorlar. Başka bir durumda, NATO’da böyle bir “bagaj” bulunan Ukrayna, Gürcistan’da 2008’te olduğu gibi asla kabul edilmeyecekti; ama şimdi tamamen farklı koşullar var ve Washington Brüksel ile birlikte Kiev ile askeri işbirliğini güçlendirmek ve Ukrayna'yı Amerikan askeri birliğinin ana ülkelerinden birine dönüştürmek için mümkün olan her şeyi yapacak.
Dahası, Kırım, Kuzey Atlantik ittifakının ana ödülü olabilir. Rusya’nın diplomatik muhalefeti olmasaydı, hiçbir şey, Gürcistan’ın birkaç yıl önce Güney Osetya’da yapmaya çalıştığı gibi, yabancı birliklerin yarımadanın topraklarında “anayasal düzen” operasyonu gerçekleştirmesini engelleyemezdi.
Kırım konaklama için ideal bir mekan filo. NATO gemileri Sivastopol'da bulunuyorsa, Rusya'nın güney bölgelerine, özellikle çetelerin keskin bir şekilde yoğunlaşabileceği Kuzey Kafkasya ve Stavropol Bölgesine doğrudan bir tehdit olacaktır. Ayrıca Kırım, Rostov-on-Don ve Volgograd'a açılan kapıdır. Yarımadaya sahip olan Batı, Karadeniz havzasını ve Azak Denizi ile Hazar Denizi arasındaki kara isthmusunu kontrol etmek için bir karakol edinecek.
Karadeniz'in Kuzey Atlantik İttifakı'nın iç gölüne dönüşmesi Ortadoğu'daki büyük bir oyunun parçası. Kuzey Kafkasya’ya sızan yabancı ordunun Azerbaycan, İran, Türkmen petrol ve doğal gazına erişimi olacak. Hitler'in Bakü petrolünü Ukrayna ve Volga bozkırlarında bulmak için benzer planları vardı.
Ukrayna, Kırım'la birlikte NATO’nun bir üyesiyse, mantıklı bir şekilde, “Avrupa entegratörlerinin” bir sonraki kurbanı, 102-I Rus askeri üssünün bulunduğu Ermenistan olmalıdır.
Açıkçası, Batı niyetlerinden vazgeçmeyecek: Rusya-NATO Konseyi’nin son toplantısının sonuçlarının ardından ne ABD ne de Avrupa’nın Rusya’yı dinlemeye hazır olmadığı ve Sovyet sonrası alanda oyun kurallarını Moskova’ya dikte etmeye çalıştıkları belli oldu. Neyse ki, Kremlin Batı ülkeleri tarafından yönetilmeye hazır değil: Kiev'deki radikal militanların kazandığı zafer çok geçici görünüyor ve mevcut Ukrayna hükümetinin ne kadar süre hayatta kalacağı bilinmiyor; Muhtemelen onun günleri sadece birkaç haftadır.
Bu dönemde, Ukrayna açıkça NATO ve Avrupa Birliği'ne üye olmak için vakti bulunmuyor. Belki de AB ile ortaklık anlaşması Batı’ya “iyi dilekçilere” uygulanacak, ancak yeni halkın hükümeti eğer kurulursa Avrupa yanlısı söylemleri reddedeceği ve ülkeyi içine çekmemeye çalışacağı için herhangi bir pratik sonuç doğuramayacak. Ukrayna’yı Kuzey Atlantik İttifakı ve Avrupa Birliği’nin haklarından mahrum edilmiş bir uydu haline getirmek için Şubat’a sponsor olan bu devletlerle ittifak.