

YERİ DİNLEMEK !
Dursun Tanyıldız'ın babası Kemah'ta bir binanın zeminini kahvehane, üst katını da otel olarak işletiyormuş. (tabii bunu daha sonra öğrendim. Dursun'un babasının adını unuttuğum için de Dursun'un adını vererek başladım bu anıma) Üst katta iki yataklı ve balkonlu odayı bana ayırmıştı bu amca.
Akşama doğru Milimci lakabıyla tanınan köyden yeni gelmiş Mustafa adında arkadaşla tanıştım ve aynı odada kalacaktık. Gecenin çok geç vaktine kadar sohbet ettik. Her ikimiz de yorgunduk, üstelik her ikimizin de uykusunun geldiği sık sık esnememizden belli oluyordu.
Fakat ikimiz de birbirimize yataklarımıza yatmayı, uyumayı teklif edemiyorduk. Ben ayıp olmasın, o da öğretmene karşı saygısızlık olmasın diye yataklarımıza uzanamıyorduk. Yalnız, Mustafa arkadaş "Yeri dinleyek mi, hoca ?" sözcüklerini sık sık tekrarlamağa başladı. Ben, bu sözlerin ne anlama geldiğini bilmediğim için "Ne gerek var. Bak ne güzel sohbet ediyoruz. Sen, bana köyünüzü görmeden teferruatıyla anlatıyorsun. Devam edelim diyordum. İçim den de " Yatsak ne iyi olur" diye geçiriyordum. Bir müddet sonra Mustafa arkadaş dayanamadı. "Kusura bakma hocam ben yeri dinleyeceğim" dedi ve yatağa girdi.
Önce şaşkınlık geçirdim. Yeri dinlemennin yatmak anlamında kullanıldığını anladığımda vakit kaybetmeden ben de telaşla yatağıma girdim!
Bakkal Aziz'den de "BILDIR" "LÖVLEZ" ve "AKBUN" gibi sözcükleri ve bunların günümüz Türkçesindeki karşılıklarını öğrendim.
Hasip TURAN
Not : Fotoğrafta 1962 yılı Kemah'ı gözükmektedir.