Bu hafta, iklim değişikliği söz konusu olduğunda ormanların insanların kirli işlerini yapmak için mücadele ettiğini gösteren daha fazla kanıt ortaya çıktı. Şirketler ve ülkeler gezegeni ısıtan karbondioksit emisyonlarını azaltmak için giderek daha fazla ormanlara güveniyor olsalar da, matematik büyük faydalar göstermek için eklenmiyor.
Kaliforniya, iklim değişikliğiyle mücadelede genellikle dünyanın en başarılı piyasa temelli mekanizmalarından biri olarak faturalandırılan üst ve ticaret sisteminde kullanılan karbon dengelemelerinin başarısını aşmış olabilir. ProPublica ve MIT Technology Review tarafından raporlanan ve kar amacı gütmeyen CarbonPlan tarafından yapılan yeni bir araştırmaya göre, Kaliforniya aslında karbondioksit ormanlarının atmosferden ne kadar uzak tuttuğunu aştığı için sistem başarısız görünüyor. (Yazarlardan biri olan James Temple, daha önce The Verge’de kıdemli bir yönetmendi.)
Bu bulgu, bu haftanın başlarında Nature Climate Change dergisinde yayınlanan ve ülkelerin resmi olarak ne kadar iklim kirliliği bildirdiği ve onlar için ne kadar kirlilik bağımsız model hesapladığı arasında büyük bir tutarsızlık bulan araştırmayı takip ediyor. Bu durumda, ormanlar rakamları karıştırdı çünkü ülkeler, ormanlarına bağımsız modellerden daha fazla karbon azaltımı atfediyorlar.
Bu, kirletenlerin çengelinden kurtulmasını sağlar
Ağaçlar, “nefes alarak” ve karbondioksiti depolayarak insanlar ve gezegen için çok önemli bir hizmet sağlar. Bu yüzden ormanları korumak onların sağlığı ve bizim için önemlidir. Ancak, emisyonlarını iptal etmenin bir yolu olarak ormanların karbon depolamasını kirletenlere satmak için tasarlanan planlar, her zaman elde etmeleri gereken CO2 azaltımlarıyla sonuçlanmadı. Nihayetinde, bu, daha derin bir iklim krizini önlemek için onları yarışta daha fazlasını yapmaya zorlamak yerine, kirletenleri kancadan kurtarır.
ABD’de orman sahipleri arazilerinin karbon depolama kabiliyetini kirletenlere “kredi” olarak satabilirler. California, endüstrilerin ne kadar CO2 kirliliği ürettiği için bir sınır belirlediğinden, şirketler emisyonlarının bir kısmını iptal etmek ve üst sınırın altında kalmak için bu kredileri satın alabilirler (her kredi bir metrik ton CO2’yi temsil eder). Ancak CarbonPlan tarafından yapılan yeni analize göre, 39 milyona varan kredi, yani eyalet programında neredeyse üçte biri, gerçekte olması gereken iklim faydalarını sağlamadı.
Bunun nedeni, eyaletin ormanın her bir parselinin ne kadar CO2 tutabileceğini tahmin etmek için ortalamaları kullanıyor olmasıydı. Gerçekte, bazı orman parçaları, orada ne tür ağaçların olduğuna ve ormanın ne kadar yoğun olduğuna bağlı olarak diğerlerinden daha fazla depolayabilir. ProPublica ve MIT Technology Review, orman yöneticilerinin, depoladıkları karbon miktarını şişiren paketlerden kredi satarak da “sistemi oyuna soktu”.
Orman yöneticileri de “sistemi oynadı”
California Hava Kaynakları Kurulu, araştırmanın hala meslektaş incelemesinden geçen bulgularına itiraz ediyor. Air Resources Board sözcüsü ProPublica ve MIT Technology Review’e, “Yayınlanmamış bir çalışmayı tam olarak analiz etmek için yeterli zaman verilmedi ve yazarların alternatif metodolojisi hakkında daha fazla yorum yapmıyoruz” dedi. (Bu, California’nın sınır ve ticaret sistemi ilk kez incelemeye alınmıyor. Önceki araştırmalar, düzenlemeye tabi tesislerin yakınındaki bazı “ekonomik olarak dezavantajlı mahallelerde”, karbon ticareti sistemi başladıktan sonra daha yüksek oranlarda kirlilik yaşadığını buldu.)
Doğa İklimi Değişikliği araştırmasına göre, ormanlardan kaynaklanan karbon muhasebesindeki farklılıklar küresel olarak da ortaya çıkıyor. Ülkelerin her yıl rapor ettikleri karbondioksit emisyonlarının miktarı ile bağımsız modellerin hesapladıkları arasında 5,5 milyar ton fark vardı. Bu, neredeyse ABD’nin 2019’daki net emisyonları kadar büyük bir boşluk. ABD ve diğer ülkelerin ormanları tarafından yakalanan karbonu sayma yöntemlerine kadar iniyor, bu da diğer araştırmacıların kullandığı yöntemlerle uyuşmuyor. Ülkeler ve bilim adamları için yönetim kurulu genelinde standartlaştırılmış raporlamanın eksikliği, sera gazı emisyonlarını azaltmaya yönelik küresel çabalarda bir anahtar olabilir. Herkes farklı ölçümler yapıyorsa ilerleme kaydetmek zordur.
Dahası, büyük kirleticiler olan ve ABD gibi çok sayıda ormanı olan ülkeler, bu varlığa orman örtüsü olmayan ülkelerden daha fazla dayanabilir, diye yazıyor Washington Post. ABD gibi ülkeler emisyonları azaltmak için ormanları kullanıyor ve sonuç olarak daha küçük bir “net” ayak izi bildiriyorlar. Bu, hala çok fazla kirletiyor olsalar bile daha büyük çevresel kazançlar elde etmiş gibi görünmesini sağlayabilir.
“Doğadan bir bedava”
ABD, emisyonlarının yaklaşık yüzde 12’sini telafi etmek için ormanlara ve diğer kara ekosistemlerine güvenmeseydi, karbon ayak izi aslında çok daha yüksek olurdu. Clark Üniversitesi’nde profesör olan Christopher Williams, Washington Post’a “Bu doğal karbon yutuculara sahip olduğumuz için şanslıyız” dedi. “Bununla birlikte, bu karbon alımı, iklim değişikliğine karşı savaşımızda gerçekten övgü alamadığımız doğadan bir bedava.”
Bu freebies’e güvenmenin getirdiği risklere rağmen, orman temelli iklim çözümlerine yatırım yapmak her zamankinden daha popüler hale geliyor. YouTuber’lar ve Dünya Ekonomik Forumu, iyi hissettiren ağaç dikme girişimleri başlattı. Karbon “nötr” veya karbon “negatif” olma taahhüdünde bulunan Microsoft gibi teknoloji şirketleri, en azından saldıkları kadar çok emisyonu düşüreceklerini söylüyorlar ve bunu yapmak için büyük ölçüde ağaçlara güveniyorlar. Ancak ağaçlar ancak çok şey yapabilir – ve eğer bu çalışmaların sonuçları geçerliyse, belki de insanların daha önce yapabileceklerini düşündüklerinden çok daha azını.