Sibirya kaplanı dünyanın en büyük alt türleri ve en büyük kedileri olarak bilinir.
FİZİKSEL TANIM
Sibirya kaplanı, yaşamını soğuk iklimine göre daha kalın bir kürk kaplamasıyla daha soluk ve diğer kaplanlara kıyasla daha az koyu çizgilidir. Sarı veya kırmızımsı tenli, koyu, dar ve genişçe koyu kahverengi çizgileri vardır. Göğüs, karın, iç ekstremiteler ve boyun çevresindeki alan beyazdır.
Esnek bir gövde ve erkeklerde yaklaşık 39 inç ve kadınlarda yaklaşık 36 inç ölçen uzun bir kuyruk vardır. Sibirya Tiger Projesi, bu türün 70 ila 82 inç uzunluğunda olduğunu ve erkeklerin dişilerden büyük olduğunu bildirdi. Bir önceki ölçümde ortalama 68 inç uzunluğunda ikincisi ortalama 77 inç uzunluğunda. Kayıttaki en büyük numune 138 inç uzunluğunda idi.
Tarihsel olarak, ortalama yetişkin kilosu erkeklerde 474 pound ve dişiler için 300 pound idi. Kısacası, bir Sibirya kaplanı 660 liraya kadar ağırlığa sahip olabilir, ancak tutsakta yetiştirilen bir numune 1025 lb’ye ulaşmıştır.
YAŞADIĞI YERLER
Bu alt türler çoğunlukla doğu Rusya’da bulunur; ancak Çin’de, Rusya sınırını geçen hayvanların hareketine bağlı küçük bir nüfus bulunmaktadır. Kuzey Kore topraklarına girip girmedikleri teyit edilemez.
Taiga ve korsaj ormanlarında yüksek enlemlerde yaşarlar. Çoğu, Rusya’nın iki küçük alanına sınırlanmıştır, ancak dağılım alanı, avın düşük yoğunluğu göz önüne alındığında, diğer kaplanlarla karşılaştırıldığında daha fazladır. Bu nedenle, yiyecek bulmak için oldukça mesafeli yolculuk yapmaları gerekir. Bu dağılım, Rusya’nın Uzakdoğu’unda güneyden kuzeye, Primorye bölgesi, Amur Nehri’nin güneyinde ve Khabarovsk’un Krai bölgesindeki olmak üzere yaklaşık 1.000 kilometre kapsar.
Başkaları Doğu Mançurya dağ sisteminde yaşamayı tercih ederken, ağırlıklı olarak Sikhote-Alin Dağları ve güneybatı Primorye bölgesi içine yerleşirler. Bununla birlikte, Sibirya kaplanlarının yüzde 90’ından fazlası Sikhote-Alin dağ bölgesinde yaşıyor.
BESLENME
Sibirya kaplanı birkaç hayvan türünden besleniyor. Tipik olarak Musk geyiği, Mançurya wapiti, Gorals, Moose, yaban domuzu, Sibirya kara geyiği, Sika geyiği, tavşan, pikas ve hatta somon ve diğer kanatsız hayvan türlerini tüketir. 1990’lı yıllarda yapılan bir araştırmaya göre, dağılımı en sevdiği avın dağılımıyla ilişkili gibi görünüyor.
Bu güçlü yırtıcı, genellikle geceleri yiyecek aramak için uzun mesafeler dolaşır. Çizgili kürkü, çevreyle kamufle etmesini, avını gizlice izlemesini ve arkasından veya yanından şaşırtıcı derecede hızlı bir atlama yaparak darbe ya da öldürücü bir boyun ısırığı yapmasına imkan tanır.
DAVRANIŞ
Bölgeyi kurmak için ağaçları ve kayaları işaretleyen yalnız ve çok topraklı bir kaplan. Dağıtım alanlarında sadece birkaç yüz Sibirya kaplanı olmasına rağmen, geceleri bir kısmını seçtikleri yiyecek aramak için geniş alanlara sahip olma avantajına sahiptirler.
Bu hayvan korkunç bir üne ekleyen gücünü iyi biliyor, insanlar arasında korku uyandırır. Bununla birlikte, Sibirya kaplanı insanlarla temastan kaçınılmasına rağmen, hasta, yaralı veya normal avlanamaması durumunda onlara saldıra bilir.
ÜREME
Sibirya kaplanları, yaklaşık dört yaşlarında gerçekleşen cinsel olgunluğa ulaştığı sürece, herhangi bir zamanda çiftleşirler. Dişiler, erkeklerin resif olduklarını bildirmek için ağaçlarda koku ve çizik izleri bırakmaktadır.
Eşleştirme, her iki cinsiyetin birlikte olduğu 5 veya 6 gün boyunca gerçekleşir. Daha sonra, erkekler dişilerden ayrılır ve yavruların bakımı da daima anneye güvenirler ve geri dönmezler. Hamile kalanlar, doğumları için 3 ila 3.5 ay arasında beklerler.
Avcılık, avlanmaya başladığında 18 ay yaşlarında oluyorlar. Ancak, 2 ya da 3 yaşına gelindiğinde annelerinden ayrılıyorlar.
KORUMA
Maalesef, Sibirya kaplanı, esasen insan faaliyetlerinden kaynaklanan tehditlerle dolu zor zamanlarla karşı karşıya kaldı. Uluslararası Doğa Koruma Birliği (IUCN) Sibirya Kaplanı’nı Tehlikeli olarak sınıflandırdı. 1990’larda Kritik Olarak Tehlikeye Sahipti. En kötü zamanlarından birisi, yirminci yüzyılın başında, 1930’larda nüfusları yaklaşık 20-30 adet olarak biliniyordu. 2005 yılı sayımı, 360 adet küçük bir nüfusunu olarak söz ettiler.
Panthera tigris altaica’nın başlıca riskleri, karaborsayı tıbbi amaçlar için kullanmaları için vücut parçaları tedarik etmek amacıyla habitat kaybı ve kaçak avlanma olmuştur. Öte yandan, diğer hayvan türlerinin kaçak avlanması, besiciliği azaltarak, evcil hayvanlara saldırtıklarında onları insanlarla çatışmalara sokmaktadır.
Bu kaplan, CITES’in Ek I’inde, aynı Hayvanlar grubunda büyük tehlike altındadır. Ayrıca, Sibirya Kaplan Projesi 1992’de başlatılmış olup, çalışmalarını veri toplama çalışmalarına ve bir koruma planının oluşturulmasına dayandırmıştır. 2010 yılında Rusya ve Çin hükümetleri sınır ötesi bölgedeki korunan alanların korunması için bir anlaşma imzaladılar.