Bu makale, editörlerimizin okunması gereken tek bir makaleyi önerdiği bir haber bülteni olan Bugün Okunacak Bir Öykü’de yer aldı. Atlantik OkyanusuPazartesiden Cumaya. Bunun için buradan kaydolun.
kitabının önsözünde Uzak Bir Ayna: Felaket 14. Yüzyıl, tarihçi Barbara W. Tuchman, ortaçağ dünyasında yaşamın nasıl olduğu ve bunun bir bütün olarak insanlık hakkında ne söyleyeceği konusunda basit fikirleri olan insanlara bir uyarıda bulundu: Bildiğini sanıyorsun ama hiçbir fikrin yok.
Kabaca 500 ile 1500 arasında değişen dönem, karmaşık olmayan hikayeler oluşturmaya çalışan insanlar için bazı problemler sunuyor. Tuchman, “Hiçbir çağ düzenli veya bütün kumaştan yapılmamıştır ve hiçbiri Orta Çağ’dan daha kareli bir kumaş değildir” diye yazdı. Tarihçilerin, dönemin temel gerçekleri üzerinde şiddetle anlaşmazlık içinde olduklarını belirtti: Avrupa’nın çeşitli yerlerinde kaç kişi vardı, ne yediler, ne kadar paraları vardı ve savaş ölümlerinin toplumun aşırı nüfuslu kadınlar mı yoksa doğum ölümleri mi olduğu anlamına geliyordu. erkeklerle dolup taştığı anlamına geliyordu. Daha da karmaşık olan, yaşamın doğasını belirlemektir – farklı insan türlerinin ne kadar iyi yaşadığı, aile bağlarının kalitesi, insanların zamanlarını doldurmak ve kendilerini eğlendirmek için ne yaptıkları, yaşamları hakkında nasıl düşündükleri. Kendi tehlikenizde geniş, kendinden emin sonuçlar çıkarın.
Tuchman’ın uyarısı, özellikle dikkate alınmasa da ileri görüşlüydü. Kitabı 1978’de yayınlandı ve Ulusal Tarih Kitap Ödülü’nü kazandı, ancak o zamandan bu yana neredeyse yarım yüzyılda, Orta Çağ, modernitenin bizi çuha çiçeği yolunda ilerlettiğinden şüphelenen tüm siyasi inançlardan insanlar için ortak bir hobi oldu. çünkü internet günlük hayatın daha merkezi ve kaçınılmaz bir unsuru haline geldi. Uzak geçmişin atalarımız, neredeyse her şey hakkında konuşmalarda çağrılabilir: Güya daha az çalıştılar, daha rahatdaha iyi uyudu, daha iyi seks yaptı ve daha iyi diyetlerin tadını çıkardı, Diğer şeylerin yanı sıra. Onların sözde alışkanlıkları, son zamanlardaki aptallığın kanıtı olarak kullanılır, aynı zamanda gelecekteki olasılığın da kanıtı olarak kullanılır. Her şey daha iyi olabilirdi; sonuçta, daha önce de oldular.
Sorun şu ki, şanlı tarihimiz hakkındaki bu iddialar genellikle tam olarak doğrulanmıyor – yanlış anlamalara, tartışmalı veya modası geçmiş araştırmalara veya uzun zaman önce tarihsel kayıt olarak kabul edilen doğrudan uydurmalara dayanma eğilimindeler. Ancak bu, insanların, hayatın bazı bölümlerinin, can sıkıntısından kurtulmak için oynayacakları küçük iPhone oyunları veya antibiyotikleri olmayan insanlar için anlamlı derecede daha iyi olduğu fikrini, her ne kadar mantıksız olsa da, düzenli olarak tekrar gözden geçirmelerini engellemiyor. Orta Çağ’a dönüş konusunda bu kadar karşı konulmaz olan şey tam olarak nedir?
Burada neler olup bittiğini tam olarak çözmek için, fenomenin yakın tarihli bir örneğini kullanalım. Birkaç hafta önce, sık sık atıfta bulunulan tarihi bir kinaye, öncelikle Twitter’da bir kez daha tur attı. Sonuç: Ortaçağ köylüleri sizden daha az çalıştı, daha fazla boş zamanları oldu ve aileleriyle daha fazla tatil garantisi aldılar. tweet, yazar Azie Dungey’den , son derece popülerdi – 127.000 beğeni topladı – ve bunu niyetiyle ilgili bir açıklama ile takip etti: “Bir başkasının servetini artırmak için geçmiş zamanlara göre çok daha fazla emek veriyoruz. Genelde çok daha uzun saatler çalışıyoruz. Çok daha az tatilimiz ve topluluk şenliği zamanımız var ”diye yazdı. “Bunun normal olduğu fikri tamamen yanlış ve açıkçası çok çirkin.” Dungey kaynağını alıntılayarak devam etti: Aşırı çalışan Amerikalısosyolog Juliet Schor’un 1991 tarihli bir kitabı.
Schor’un kendi türünün en çok satan ve klasiği olan kitabı, orta çağ tarihine başka türlü karışmamış pek çok insanın bu özel gerçeği nasıl öğrendiğinin ve paylaştığının kökeni hikayesi olabilir. İçinde, UC Davis’te bir ortaçağ uzmanı ve ekonomi tarihçisi olan Gregory Clark’ın, ortaçağ İngiltere’sinde yılda ortalama iş günü sayısını yaklaşık 150 olarak belirleyen o zamanlar yakın tarihli bir tahminden alıntı yapıyor. Modern Amerikalılar daha fazla çalışıyor – yılda yaklaşık 250 gün, Haftada beş gün çalışırsanız ve federal tatiller yaparsanız. Bu tür bir tarihsel alıntı, çok ikna edici bir araç sağlar: Modern emeğin koşulları, esnek olmayan ve yabancılaştırıcı hissedebilir ve bunun nedeni, birçok işçi için öyle olmasıdır. Çoğunluğu feodal serfler olarak zorla çalıştırılan ortaçağ köylüleri bile, sizden daha az saat çalıştı ve daha fazla tatil günü aldıysa, belki de patronunuzun hak ettiğinizi düşündüğü şeye razı olmamalısınız. Son derece saygın bir bilim adamı olan Schor, bu fikri, sosyal medyadaki ilerlemecilerin şimdi eğilimiyle aynı şekilde kullandı – ortaçağ yaşamının genel olarak alt sınıflar için bir cennet olduğunu iddia etmek için değil, modern bir saçmalığı bir modern saçmalık ile yan yana getirerek vurgulamak için. insanların açık bir şekilde sefil olarak düşünme eğiliminde olduğu dönem.
Bununla birlikte, tarihle ilgili olan şey, geçmişe dair anlayışımızın çoğunun yerleşik bir gerçek olmamasıdır. Clark artık kariyerinin başlarında yaptığı 150 günlük tahmininin doğru olduğuna inanmıyor. Clark bana, “Ortaçağ ekonomi tarihinde makul bir tartışma sürüyor” dedi. Artık Orta Çağ’ın sonlarında İngiliz köylülerinin yılda 300 güne yakın çalışmış olabileceğini düşünüyor. Bu sonuca, fosilleşmiş insan kalıntılarının kimyasal bileşimini inceleyerek ve özellikle kentli köylülerin erişebildiği mal türlerinin kanıtlarıyla ulaştı. Bu faktörler, genellikle tahmin edilenden çok daha fazla maddi olarak lüks hayatlar yaşamış olabileceklerini (özellikle çok daha fazla et ve diğer hayvansal ürünleri yemiş olabileceklerini), bu da, eğer olmasaydı, dönemin yaygın günlük ücret oranlarında mümkün olandan daha yüksek gelirlere sahip olduklarını düşündürür. yılın çoğu günü çalışır.. Dünya genelinde ve insanlık tarihi boyunca, yoksul nüfus nadiren çok fazla et ve süt tüketir.
Bu, Schor’un ve dolayısıyla Dungey’nin dayandığı tarih vizyonunun kesinlikle yanlış olduğu anlamına gelmez. Clark ve meslektaşları tahminlerini yukarı doğru revize ettiler, ancak önceki rakamların ait olduğu düşünce okulunun hala birçok akademik destekçisi var ve bunlar genellikle köylülerin ne kadar çalıştığına dair tahminlerini günlük ücret oranları ve yıllık gelir kayıtlarına dayandırıyor. “Diğer görüşe göre oldukça fakirlerdi ama gönüllü olarak fakirdiler çünkü çalışmayı sevmiyorlardı ve çok fazla iş yapmak istemiyorlardı” dedi. Belki de uzun zaman önce ölmüş bu insan grupları, yoksul, tembel ve bunun için daha mutluydu. Veya tutarsızlıkların başka bir açıklaması olabilir. Örneğin, köylülere ücretlerinin bir kısmının döviz dışında bir şeyle ödenmesi olasıdır, bu da diyetlerindeki tüm bu etin nereden geldiğini açıklayabilir. Şu anda, kimse gerçekten bilmiyor. Hayatınızı bir sorunu bulmaya, yeni bilgi hazinelerini ortaya çıkarmaya adayabilir ve yine de kolay yanıtlar bulamayabilirsiniz.
Bunların hiçbiri özellikle iyi bir tweet yapmaz, ancak ortaçağ yaşamıyla ilgili pop-tarihsel inançları kızdırmaya çalışırken tekrar tekrar vurduğunuz bir engel. Çağ kesinliğe direniyor: O zamanlar Avrupa’da -ve bu referanslar neredeyse her zaman Avrupa’ya yapılır- neredeyse tüm köylüler dahil olmak üzere insanların çoğunluğu okuma yazma bilmiyordu. Ayrıntılı kayıtlar, kraliyet, soylular ve önemli dini şahsiyetlerin hayatlarını çizdi, ancak düzenli çalışan cesetlerin günlük varlıklarını tanımlayan nispeten az sayıda birincil kaynak var. Okuma yazma bilmiyorsan, 1000 yıl sonra birinin bulabileceği bir günlük bile tutamazsın. Clark, bunun, tarihçilerin, tarihin Aydınlanma sonrası dönemleri için gerekli olandan çok daha fazla sübjektif ortaçağ yaşamı yorumlaması yapmak zorunda oldukları anlamına geldiğini söyledi. Yorumun gerekliliği, bir noktayı kanıtlamak için iyi bir tarihi anekdot arayan herkes için uygundur – etrafta alışveriş yapabilir ve muhtemelen bulabilirsin. bir şey Bu, halihazırda oluşturduğunuz herhangi bir görüşe uygundur.
London School of Economics’te bir ortaçağ tarihçisi olan Eleanor Janega’ya göre, ortaçağ döneminin muazzam dağınıklığı bu kapkaç dinamiğine yardımcı oluyor. Yunan ve Roma egemenliğinin önceki dönemlerinde olduğu gibi, çevresindeki her şeyi alt üst eden tek bir egemen imparatorluk olmadığı için, Avrupa yaşamı bölgeden bölgeye ve çağın 1000 yıllık süresi boyunca güçlü bir şekilde değişiyordu. Bu heterojenlik düzeyi, dönemi öğretmeyi ve öğrenmeyi zorlaştırır; çoğu insanın insanlık anlayışında doldurulmayı bekleyen bir boşluk. Janega, “İnsanların kendi ortaçağ mitolojilerini oluşturmalarına ve buna tutunmalarına izin veriyor” dedi. “Sadece titreşimler üzerinde geziniyorlar.”
İnsanlar ayrıca, bir çıkar aramadıkları zaman bile, pek çok modern önyargıyı masaya getirme eğilimindedir. Janega, bunun özellikle ortaçağ çalışmalarını tartışmaya çalışırken önemli olduğunu söyledi. İnsanların iş ve özel yaşam arasında varsaydıkları net sınırlar, tarım işçiliği yapan köylüler için özellikle düzenli değil. “Bu insanları sanki 9’dan 5’e kadar bir işte çalışıyorlar, sanki maaşlı sözleşmeli bir çalışanmışsınız ve tatil günleriniz varmış gibi düşünüyorlar” dedi. “İzinli bir gün geçirmekle ilgili olay şu ki, şey, inekler kendilerini sağmazlar.” Dolayısıyla, Avrupalı köylülerin modern Amerikalılardan çok daha fazla toplumsal bayram kutladıkları konusunda insanlar haklı olsa da, çoğu durumda bu, onların efendileri için belirli bir dizi görevi yerine getirmelerinin beklenmediği anlamına geliyordu. Hayvanlara, ekinlere ve kendilerine bakmak hiç durmadı. Miami’deki tatilleri tam olarak uzun bir hafta sonu değildi – sonuçta, gerçekten de olmadılar. Sahip olmak hafta sonları.
Elbette, ortaçağ yaşamının başka bariz olumsuz yanları da vardı. Nüfusun büyük bir kısmı 5 yaşından önce öldü ve çocukluktan çıkmayı başaran insanlar için 60. doğum gününüzü görme ihtimali çok yüksek değildi. Akan su ya da elektrik yoktu ve paralı askerlerin bir gün gelip sizi öldürmeleri çok gerçek bir olasılıktı çünkü feodal lordunuz başka bir lordla çatışıyordu.
İş ve yaşamı yeniden dengeleme arzusu modern Amerikalılar tarafından genellikle ilerici bir hedef olarak kategorize edilse de, benzer tarihsel araçlar sıklıkla gerici (ve bazen benzer şekilde viral) biter. Şanlı ve çoğunlukla hayali bir geçmişe yönelik büyük bir özlem biraz tanıdık geliyorsa, bunun nedeni sağcıların Orta Çağ – ve adil olmak gerekirse, temelde tarihin diğer tüm dönemleri – hakkında çılgınca seçilmiş gerçekleri kullanma eğiliminde olmaları olabilir. Batı Medeniyetini Yeniden Büyük Hale Getirme argümanı. Bazı insanlar uzak geçmişin işe gidip gelmekten bıktıkları için değil, çoğulcu toplumdan bıktıkları ve beyaz Hıristiyanlar olarak daha coşkulu bir şekilde hürmet edilmek istedikleri için ideal olduğunu düşünüyor.
Bu tür bir tarihsel takılma, Amerikan siyasi yelpazesinin herhangi bir bölümüne ya da tarihin herhangi bir bölümüne tam olarak uymuyor. Modern insanlar özellikle son birkaç yılda Orta Çağ’ı benimsemiş olabilir, ancak Janega daha iyi günlere dönmeyi isteme zihniyetinin aslında oldukça ortaçağ olduğuna dikkat çekti. Avrupa’da insanların yaşamları Kilise tarafından düzenlenirdi ve Hristiyanlık doğrusal bir dindir. “Dünya hakkında düşündükleri yol, her şeyin ‘doğal’, güzel ve iyi olduğu Cennet Bahçesi’nden sürekli olarak uzaklaşma sürecinde olduğumuzdur” dedi. Amerikan hayatı daha az dindardır, ancak işlerin zaman içinde ve özellikle nesiller arasında nasıl değiştiğine daha az takıntılı değildir. Ve birçok modern insanın ilerlemenin doğasını sorgulamak için tamamen rasyonel nedenleri var – internetin yarardan çok zarar verip vermediğini, şirketlerin çok fazla güç biriktirip biriktirmediğini, iklim değişikliğinin hepimizi perişan etmeden önce durdurulup durdurulamayacağını.
Clark, “Belki de hepimizin yanlış yolda olduğunu düşünmek için inanılmaz bir dürtü var” dedi. O ve Janega, geleceği hayal etmenin daha iyi yollarını aramak için tarihsel kayıtlarda kök salmaya eğilimli olanlara sempati duyuyor – muhtemelen kendimizi anlama arayışımızda geçmişin sunabileceği hiçbir şey olmadığını düşünen pek çok tarihçi bulamazsınız. Mecaz, öncelikle faydalı olduğu için dayanır. İnsanlar, kavramın kanıtını göremezlerse bir şeyin mümkün olduğuna inanmakta zorlanırlar. Orta çağ tarihi, 1000 yıllık süresi ve muazzam çeşitliliği ile kavramlarla doludur.
Yine de, insanların genel olarak barışçıl ve memnun olduğu bir tarih vizyonu arıyorsanız, Orta Çağ dışındaki toplumları kontrol etmek isteyebilirsiniz. Belki de sürekli olarak kuşatma savaşına girmeyen bir grup insan arayın. Janega, “Ortaçağ köylüleri gitmek için tuhaf bir şey çünkü bilirsiniz, sürekli isyan ediyorlardı” dedi. “Eğer bu, her şeyi olduğu gibi gerçekten seven, mutlu, şanslı, basit bir grup insansa, neden Londra’yı basıp Savoy Sarayı’nı yakıyorlar?”
Kaynak : https://www.theatlantic.com/health/archive/2022/05/medieval-history-peasant-life-work/629783/?utm_source=feed