Tarihi Vitrinlerin Rehabilitasyonu
Koruma kısa 11
H. Ward Jandl tarafından
Tarihsel gözden geçirme Vitrini değerlendirmek Bir eylem planına karar vermek Metal vitrinlerin rehabilitasyonu Ahşap vitrinlerin rehabilitasyonu Duvar vitrinlerinin onarılması Değiştirme vitrinlerinin tasarlanması Diğer hususlar Özet Daha da ileri götürmek
|Vitrin, mimari bir özelliktir, ancak mağazanın reklam ve mağazasında da önemli bir rol oynar. İşaretlerin bina ile uyumlu olması kaydıyla yeni asılı işaretler uygun bir tedavi olabilir.|
Fotoğraf: Deborah Holmes, Eski Ev Web
Vitrin, birçok tarihi ticari binanın en önemli mimari özelliğidir. Ayrıca, bir mağazanın reklam ve pazarlama stratejisinde müşterileri çekmek ve işlerini arttırmak için önemli bir rol oynamaktadır. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, vitrin, tarihi bir ticari binada en çok değiştirilen özellik haline gelmiştir. Süreçte bu değişiklikler, bir binanın tarihi karakterini oluşturan ayırt edici mimari özelliklerini tamamen değiştirmiş veya tahrip etmiş olabilir.
Giderek daha fazla insan Amerika'nın downtowns mimari mirasını tanımak ve takdir etmek, ancak ticari binaların tarihi karakterini koruyarak büyüyen bir ilgi görülebilir. Vitrinlerin hassas rehabilitasyonu sadece sahip için artan iş ile sonuçlanamaz, aynı zamanda şehir yeniden canlandırma çabalarının başarılı olduğuna dair kanıt sağlayabilir.
Tarihi bir ticari binayı rehabilite etmek için bir karar verildikten sonra, bir dizi karmaşık kararlar sahibi ile karşılaşır:
- Orijinal vitrin büyük ölçüde sağlam kaldıysa, ancak kötü bir durumda ise, hangi onarımlar yapılmalıdır?
- Vitrin daha sonraki bir tarihte modernleştirilirse, daha sonra yapılacak değişiklikler mi yoksa bina orijinal görünümüne mi yoksa tamamen yeni bir tasarıma mı geri getirilmelidir?
- Binanın orijinal perakende kullanımı ofis veya konut olarak değiştirilecekse, binanın yeni görünümünde iken ticari görünüm korunabilir mi?
Bu Koruma Özeti, tarihi vitrinlerin karakterinin nasıl değerlendirileceğinin ve korunacağına dair soruları yanıtlamak için sahiplere, mimarlara ve planlama görevlilerine yardımcı olmayı amaçlamaktadır. Bunu yaparken, sadece mağaza rehabilitasyonu ile ilgili temel tasarım konularına değinmekle kalmıyor, aynı zamanda koruma uygulamalarını da tavsiye ediyor. Son olarak, Brief mağazacılık rehabilitasyonuna odaklanmasına rağmen, bu spesifik çalışmanın genel yapıyı koruma ve sürdürme bağlamında gözden geçirilmesi önemlidir. Binanın geri kalanındaki onarım ve bakım sorunları ihmal edilirse, mağaza rehabilitasyonuna harcanan para tamamen boşa çıkabilir.
Başa dönüş
Tarihsel bakış
|Cam döküm endüstrisindeki gelişmelerle birlikte, günümüzde bildiğimiz kadarıyla vitrini sunmak için mimari dökme demir kullanılabilirliği - geniş cam genişliğiyle.|
Fotoğraf: Deborah Holmes, Eski Ev Web
|19. yüzyılın sonlarından kalma bu dökme demir mağazası yıllar boyunca iyi korunmuştur. Fotoğraf: NPS dosyaları.|
18. ve 19. yüzyılın ticari kurumları, binaların zemin katlarında sıkça yer almaktaydı ve konutları küçültülmüş pencereleri ve kapıları ile çevreleyen evlerden çoğu zaman ayırt edilemezdi.
Bununla birlikte, bazı durumlarda, küçük cam bölmelerden oluşan büyük bay veya oriel pencereleri, dükkanları komşularından ayırır. Ahşap ve tuval tenteleri ve kaldırım üzerindeki işaretler, bazı erken ticari binalarda görülen diğer tasarım özellikleriydi. Büyük ticari kuruluşların zemin katları, özellikle 19. yüzyılın ilk on yıllarında, düzenli aralıklarla yerleştirilmiş, taş veya tuğladan yapılmış, panelli kapılar veya küçük paned pencere kanadı ile doldurulmuş ağır taşlarla ayırt edildi.
Girişler, bazen diğer açıklıklardan daha geniş olmasına rağmen, tipik olarak herhangi bir özel önem verilmeyen, cephenin ayrılmaz bir parçasıydı.
1840'lı yıllardan sonra mimari dökme demirlerin hazır durumu, mimarlar ve inşaatçılar, zemin kat seviyesinde demir kolonlar ve lentolar kullanılarak deney yapmaya başladıkça vitrin tasarımını dönüştürmeye yardımcı oldu. Cam endüstrisindeki eşzamanlı gelişmeler, büyük cam camlarının makul bir maliyetle üretilmesine izin verdi. Bu iki teknik başarının kombinasyonu, bugün bildiğimiz gibi vitrinlere yol açtı - ince yapısal elemanların çerçevelediği geniş camlar.
Bina cephesinde ve vitrinlerde tüccarın ve ürünlerinin reklamı, hızlı bir şekilde downtowların rekabetçi ticari ortamında kritik faktörler haline geldi. Bu geniş pencereli cephelerin büyük ticari caddeler boyunca gruplandırılmasında, Amerika'nın şehir ve kasabalarının imajı kökten değişti.
İlk dökme demir cepheler, küçük süslemeli basit post-and-lintel yapıydı. Demir ustaları daha ustalaştıkça ve daha süslü mimari tarzlar popüler hale geldikçe, dökme demir cephelere İtalyan, Venedik Gotik ve Fransız İkinci İmparatorluğu detayları verildi. Dökme demir vitrinler, 1850'lerin başında ortaya çıkmaya başlayan kataloglardan doğrudan seçilebilir. Tüm ebat, stil ve konfigürasyonların ön kısımlarını oluşturmak için standart eşikler, kolonlar ve lentolar düzenlenebilir. 1870'lerde sac metal vitrinleri popüler oldu; Ayrıca üreticilerin katalogları aracılığıyla standart boyutlarda ve konfigürasyonlarda satıldılar.
Tipik 19. yüzyıl mağazası, ekran pencereleri ile çevrili tek veya çift kapılardan oluşuyordu.Giriş, yalnızca müşteriyi sert hava koşullarından korumak için değil, aynı zamanda malların sergileneceği alan miktarını artırmak için sık sık gömüldü. Bazı durumlarda, ek bir yan kapı üst katlara erişim sağlamıştır. Dökme demir veya ahşaptan ince yapısal elemanlar, duvarcı iskeleler yerine, genellikle vitrin çerçevelendi. Pencereler, ahşap, dökme demir veya preslenmiş metal paneller veya perdeler ile yerden kaldırılmışlardır; Sıklıkla, her pencere ve kapının üzerine bir transom veya bir dizi transom (tek veya çok sayıda camdan oluşan) yerleştirilmiştir.
Deponun üstündeki tabela (yapısal kirişi kaplayan fasya), yapının önemli bir parçası olmuştur. Tuval tenteler veya bazı durumlarda teneke veya ahşap kanopiler, genellikle 19. yüzyılın sonlarında gölgeli vitrinler. Demir cepheler sık sık güncel bir görünüm vermek için mevcut binalara konulmuştur. Vitrin alanını mümkün olan en geniş ölçüde genişletme ve tuval tentelerinin artan kullanımı haricinde, 1850'lerden 1900'e kadar vitrin tasarımında birkaç önemli teknik yenilik tespit edilebilir.
20. yüzyılın ilk yıllarında vitrinlerin üzerindeki dekoratif transom ışıkların (genellikle küçük prizmatik cam paneller kullanılarak) artan kullanımı görüldü; Bazı durumlarda, bu transomlar depoya hava sirkülasyonu için açılabilir. Elektrikli akkor lambalar, giriş yapanlara ve vitrinlere ve gece alışverişine izin vermeleri için mağaza sahiplerine yardımcı oldu. 1920'lerde ve 1930'larda, alüminyum ve paslanmaz çelik çerçeveleme elemanları, pigmentli yapısal camlar (çok çeşitli renklerde), renkli ve aynalı cam, cam blok ve neon dahil olmak üzere, mağazaya çeşitli yeni malzemeler getirildi.
|Bu Sanat Moderne mağazası, zaman içinde anlam kazanmış ve korunmalıdır.|
Fotoğraf: NPS dosyaları
Bu dönemde, birçoğu Aklo, Vitrolux, Vitrolite ve Extrudalite dahil olmak üzere birçok vitrine çıkmış, çok sayıda tescilli ürün ortaya çıkmıştır. Son derece renkli ve yoğun desenli mermer, bu dönemin daha pahalı vitrinleri için popüler bir malzemeydi. Gömme girişler, yüzen ekran adaları ve kavisli cam ile birçok deney yapılmıştır.
Neon ışıklandırmanın kullanımı, mağaza tabelalarını daha fazla yanıp sönen ve yanıp sönen kreasyonlara dönüştürdü. Bu dönemde tasarım öğeleri sadeleştirilmiş ve kolaylaştırılmıştır; Transom ve tabela sıklıkla birleştirildi. "Broadway", "Fino" ve "Monogram" gibi stilize harfler de dahil olmak üzere, dönem için kullanılan yazıtipleri. Bu dönemdeki büyük mağazalar gibi, büyük mağazalar, bazen sabit metal kanopilere sahipti, ışıklandırma ve işaretler fasyanın ayrılmaz bir parçasıydı.
Ticari mimarinin çeşitli faktörlere yanıt vermesi nedeniyle - mağazalarda çevresel, kültürel ve ekonomik - farklı bölgesel değişimler kaydedilebilir. Örneğin, erkek teller tarafından desteklenen sabit metal kanopiler, 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında, tüm yıl boyunca gölgeli girişlere sahip olmanın avantajlı olduğu güney eyaletlerindeki vitrinlerde yaygındı. Bu tür bir detay, hareketli tuval tentelerinin baskın olduğu kuzeydoğuda daha az yaygındı. Bu tenteler, yazın güneş ışığının binanın ısınmasına yardımcı olduğu kış aylarında binaları daha serin ve yüksek tutmak için yaz aylarında indirilebiliyordu.
Mevcut Tarihi Vitrinleri Rehabilitasyon Rehberi
- Binanızın stiline ve genel tasarımda vitrin rolüne aşina olun. Bir cepheyi "erken" etme. Antrenör fenerleri, mansard çıkıntıları, odun sallamaları, işlenemeyen kepenkler ve tarihsel olarak var olmadıkça küçük paned pencereler gibi stokları "kereste kolonisi" olmaktan kaçının.
- İç mekanlarda yeni bir kullanım olmasına rağmen vitrin karakterini koruyun. Daha az maruz kalan pencere alanı arzu edilirse, mevcut tarihi kumaşı değiştirmek yerine, iç perde ve yalıtım perdelerinin kullanımını düşünün.
- Vitrin inşa edildiğinde kullanılamayacak materyallerden kaçının; Bu vinil ve alüminyum siding, anodize alüminyum, aynalı veya renkli cam, yapay taş ve tuğla kaplama içerir.
- Binaların tarihi görünümüne göre boya renkleri seçin. Genel olarak hiç boya yapılmamış yüzeyleri kaplamayın. 19. yüzyıla ait vitrinler için, karşıt renkler uygun olabilir, ancak tek bir cephede çok fazla farklı renkten kaçının.
Başa dönüş
Vitrinin değerlendirilmesi
|Ekran pencereleri ve transomlar, tarihi vitrinlerin önemli mimari unsurlarıdır ve başarılı bir rehabilitasyonda düşünülmelidir.|
Fotoğraf: Deborah Holmes, Eski Ev Web
|Bir vitrin bileşenlerini ve mevcut durumlarını değerlendirerek, başarılı bir rehabilitasyon daha olasıdır. Fotoğraf: HABS koleksiyonu, NPS.|
Tarihi bir ticari binadaki başarılı bir rehabilitasyonun önemli anahtarı, vitrin mimari karakterine duyarlı tedavileri planlamak ve seçmek.
İlk adım olarak, mevcut vitrin inşaat malzemelerini tanımlamak ve değerlendirmek önemlidir; mimari özellikler; ve bu özelliklerin üst hikayelerle ilişkisi. Bu değerlendirme, binanın genel tasarımında vitrin rolünün daha iyi anlaşılmasını ve önemini daha iyi anlayacaktır. Rehabilitasyon çalışmasının planlanmasında ikinci ve eşit derecede önemli bir adım, ihtiyaç duyulan rehabilitasyon çalışmasının kapsamını ve niteliğini belirlemek için vitrin fiziksel koşullarının dikkatli bir şekilde incelenmesidir. Çoğu durumda, bu sınav en iyi nitelikli bir profesyonel tarafından üstlenilir.
Bu iki bölüm değerlendirmesinde aşağıdaki sorular dikkate alınmalıdır:
İnşaat malzemeleri, özellikleri ve tasarım ilişkileri
- Vitrin inşaat malzemeleri: İnşaat malzemeleri nelerdir? Ahşap? Metal? Tuğla mı yoksa diğer duvarlar mı? Kombinasyon?
- Vitrinin mimari özellikleri: Vitrini oluşturan çeşitli mimari özellikler nelerdir ve birbirleriyle nasıl ilişkili olarak düzenlenirler?
Destekleyici sütunlar / iskeleler:
- Vitrini destekleyen sütunlar veya iskeleler neye benziyor? Ağır veya hafif görünüşlü mü? Pencerelerle mi akıyorlar yoksa dışarı mı çıkıyorlar? Hepsi yapısal eleman mı yoksa bazı sütunlar dekoratif mi?
Pencereleri ve transomları görüntüle:
- Ekran pencereleri ve transomlar tek cam bölmesi mi yoksa alt bölümlere mi ayrılıyor? Cephe ile akıyor mu yoksa girintiler mi? Ekran pencereleri ve transom arasındaki alanın oranı nedir? Taban panelinde, doğal ışığın bodruma girmesine izin veren pencere açıklıkları var mı?
girişler:
- Girişler ortalanmış mı? Girintiler mi? Bir giriş diğerlerinden daha mı belirgindir? Birincil perakende girişi diğer girişlerden nasıl ayrılmıştır? Yeni girişlerin eklendiğine veya bir yere yerleştirildiğine dair kanıt var mı? Kapılar orijinal mi yoksa daha sonra değiştiriliyor mu?
Dekoratif elemanlar:
- Kalıplanmış kornişler, sütun başlıkları, ön panolar, köşebentler, işaretler, tenteler veya kanopiler gibi hayatta kalan dekoratif öğeler var mı? Birinci ve ikinci kat arasında kemer kemeri, korniş veya ön pano var mı? Zaman içinde değişiklik gösteren diğerlerinden daha eski öğeler var mı?
Storefront'un üst hikayelerle ilişkisi:
- Vitrin ve üst hikayeler arasındaki materyallerde bir fark var mı? Üstündeki mağaza ve katlar genel bir tasarım mıydı yoksa birbirlerinden çok farklı mıydı?
Aynı zamanda, komşu ticari binaları ve farklı özelliklerini (kanopiler, aydınlatma, işaretler) ve farklılıkları aramaya çalışmak için de dikkat çekicidir. Bu, söz konusu vitrin kendi başına önemli ve benzersiz olup olmadığını ve / veya genel bir ticari caddenin bir parçası olarak önemli olup olmadığını belirlemeye yardımcı olabilir.
Fiziksel durumu
Hafif bozulma: Hafif bozulma genellikle sadece bakım seviyesi tedavileri gerektirir.
- Yüzey malzemelerinin tamir edilmesi gerekiyor mu? Boya dökülüyor mu? Metal bileşenler paslanır mı? Malzemelerin cam pencerelere uygun olduğu yerlerde derzlere ihtiyaç var mı?
Orta bozulma: Orta derecede bozulma, genellikle, mevcut elemanların, bozulmakta olan parçaya uyacak şekilde yeni parçalar ile yamalanmasını veya birleştirilmesini gerektirir.
- Çürümüş veya paslanmış ya da parçalanmış malzemeler, eski ile eşleşecek şekilde yeni malzeme ile değiştirilebiliyor mu? Hasarlı unsurları onarmak için tarihi cephede göze çarpan bir yerden katı malzeme (Carrara camı gibi) kullanılabilir mi? Taş veya tuğla bileşenlerinin yeniden tasarlanması gerekiyor mu? Vitrin su geçirmez iyi yanıp sönen bağlantılara sahip mi? Vitrin üzerinde yoğunlaşmayı engelleyen sızdıran oluklar veya klima üniteleri var mı? Kalafat gerekli mi?
Şiddetli Bozulma: Şiddetli bozulma genel olarak, genel rehabilitasyonun bir parçası olarak kötüleşen elemanların değiştirilmesini gerektirir.
- Vandalizm, yerleşim veya su sızması yoluyla mevcut kaplama malzemeleri onarımın ötesinde kötüleşti mi? Yapısal bütünlük kaybı var mı? Materyal tamamen paslanmış, çürümüş, bükülüyor mu? Yapısal lentolar sarkıyor mu? Destek kolonları yerleşmiş mi, yoksa hizalanmış mı?
Mevcut vitrin korunmaya değer olup olmadığını değerlendirirken, iyi tasarımın herhangi bir dönemde var olabileceğini kabul edin; 1930'da eklenen bir vitrin, değiştirilenden daha büyük mimari haklara sahip olabilir. Ticari tarihi semtlerde genellikle karaktere katkıda bulunan stillerin ve detayların çeşitliliği; 1910 yılından kalma bir dükkânın kaldırılması, ilçedeki diğer binaların 1860'lı yıllara kadar restore edilmesi nedeniyle en iyi koruma yaklaşımı olmayabilir. Vitrin tasarımı dönemin güzel bir örneğiyse ve zaman içinde önem kazanmışsa, binanın tarihi evriminin bir parçası olarak korunmalıdır (bu mimari farklılık, dikkati çekebileceği için ekonomik bir varlık olabilir) bina).
Başa dönüş
Bir eylem çizgisine karar vermek
Mağazanın mimari özelliklerinin ve fiziksel durumunun değerlendirilmesi, gerçek rehabilitasyon çalışmasında en iyi eylem planının belirlenmesine yardımcı olacaktır. İçişleri Bakanının "Rehabilitasyon Standartları" sekreterinden ve ilgili yorumlama kılavuzlarından uyarlanan aşağıdaki öneriler, binanın tarihi ticari karakterinin rehabilitasyon sürecinde korunmasını sağlayacak şekilde tasarlanmıştır.
Orijinal veya önemli mağaza varsatavsiye edilen tedavileri kullanarak tarihi özellikleri onarın ve saklayın (mevcut tarihi mağazaların rehabilitasyonuna yönelik kılavuzların yanı sıra, metal, ahşap ve duvar vitrinlerinin rehabilitasyonuna ilişkin sonraki bölümlere bakınız).
Orijinal veya önemli mağaza mağazası artık mevcut değilse veya kaydetmek için çok fazla bozulma varsa, Ölçek, tasarım, malzeme, renk ve dokudaki binanın geri kalanıyla uyumlu çağdaş bir tasarımın üstlenilmesi; veya tarihsel araştırmalara ve fiziksel kanıtlara dayalı doğru bir restorasyon gerçekleştirin ("Değiştirme vitrinleri" bölümüne bakınız). Orijinal veya önemli bir mağazanın bulunmadığı ve erken görünümünü belgelemek için herhangi bir kanıt bulunmadığı durumlarda, genellikle binanın ticari "lezzetini" koruyan çağdaş bir tasarımın üstlenilmesi tercih edilir.Yeni vitrin tasarımı, detaylarıyla tarihi binadan dikkat çekmemeli, daha ziyade genel binanın mevcut tarihi karakterine saygı göstermelidir.
Komşu binalardan veya dönemin diğer yapılarından geleneksel detaylar veya özellikler kopyalayan yeni bir tasarım, binaya komşularıyla karışan ama aslında hiçbir zaman varolmayan tarihi bir görünüm kazandırabilir. Bu nedenle, mahallin herhangi bir yerindeki benzer binalara veya diğer yapı veya yapılardan farklı mimari unsurların mevcudiyetine bağlı olsa bile, kongre tasarımlarının kullanılması genellikle tavsiye edilmez.
Başa dönüş
Metal vitrinlerin rehabilitasyonu
|Bu ince detaylı bronz vitrin, 1920'lerde inşa edilenlerin çoğunda tipiktir. Orijinal ızgaralar, spandrel paneli ve pencereler sağlam.|
Fotoğraf: NPS dosyaları
Metal vitrinleri rehabilite etmek karmaşık ve zaman alıcı bir iş olabilir. Bozulmuş vitrinleri analiz etmek veya işlemek için adımlar atılmadan önce, hangi metalin dahil olduğunu bilmek gereklidir, çünkü her birinin kendine özgü özellikleri ve farklı koruma yöntemleri vardır.
Vitrinler dökme demir, bronz, bakır, kalay, galvanizli saç demir, dökme çinko ve paslanmaz çelik gibi çeşitli metaller kullanılarak üretilmiştir. Metalik bileşimin belirlenmesi, özellikle bileşenlerin boya ile kaplanması durumunda zor bir işlem olabilir. Orijinal mimarın özellikleri (bazen izin ofislerinden, belediye salonlarından veya orijinal sahibinin kayıtlarından elde edilebilir) bu konuda önemli ipuçları verebilir ve mümkün olduğunda kontrol edilmelidir.
Demir- Oksidasyona kolayca duyarlı manyetik, gri-beyaz yumuşak metal. En çok vitrinlerde bulunan dökme demir, kalıplarla şekillendirilir ve büyük basınç yüklerine dayanabilir. Mağaza ön konstrüksiyonunda da bazen çinko ile galvanize edilmiş haddelenmiş sac kullanılmıştır. 1930'dan sonra paslanmaz çelik vitrinlere çıkmaya başladı.
Çinko--Demir ve çelik için koruyucu kaplama olarak kullanılan orta sert, mavimsi beyaz bir metaldir. Demirden daha yumuşaktır ve manyetik değildir.
Bakır--manyetik olmayan, korozyona dayanıklı, dövülebilir metal, başlangıçta kırmızımsı kahverengidir, ancak atmosfere maruz kaldığında kahverengiden siyaha yeşile döner.
Bronz ve pirinç--değişik miktarlarda çinko, kurşun veya kalay ile bakırın birleştirildiği manyetik olmayan, aşındırıcı dirençli alaşımlar. Daha çok ofis binalarında veya büyük mağazalarda bulunan bu bakır alaşımları, kompozisyonlarına bağlı olarak limon sarısı renginden altın kahverengiye kadar yeşil renkte ve döküm için çok uygundur.
Alüminyum--1920'lerden ve 30'lardan kalma vitrinlerde yaygın olarak bulunan hafif, manyetik olmayan bir metaldir. Parlaklığı ve korozyona karşı direnci, 20. yüzyılda popüler bir mağaza malzemesi haline getirmiştir.
Metalin onarımı ve değişimi
Bir mağazanın tek bileşenlerinin onarım veya değiştirmeye ihtiyacı olması, tüm bir vitrin değiştirilmesinin gerekçesi olmamalıdır. Bozulmuş metal mimari elemanlar çeşitli yollarla tamir edilebilirler, ancak onarımın doğası bozulma derecesine, metalin tipine ve lokasyonuna ve bu onarımların toplam maliyetine bağlı olacaktır.
Bozuk bir alanı onarmak, örtmek veya doldurmak için yamalar kullanılabilir. Bu gibi yamalar, galvanik korozyonu önlemek için orijinal malzemeye yakın bir eşleşme olmalıdır. Ekleme - küçük bir bölümün yeni malzeme ile değiştirilmesi - yapısal elemanlar üzerinde sadece yükü taşımak için geçici destek yapıldığı zaman yapılmalıdır. Eklenen yeni metal malzeme ile hasarlı elemanın güçlendirilmesi veya takviye edilmesi, bazı durumlarda yorulmayı veya aşırı yüklenmeyi azaltabilir.
Metal bileşenler gerçekten başarısız oldukları (veya eksik oldukları) bir noktaya kadar bozulduysa, değiştirme işlemi makul olan tek makul işlemdir. Bileşenler, vitrin genel tasarımı için önemliyse, dikkatli bir şekilde çıkarılmalı ve orijinal, malzeme, boyut ve detaylarla eşleşen bileşenlerle değiştirilmelidir.
Orijinalin çoğaltılması pahasına gitmeden önce, uyumlu bileşenler için kurtarma alanlarını kontrol etmek yararlı olabilir. Dökme demir vitrinlerin eksik kısımları, orijinalin reprodüksiyonları olan yeni dökme demir elemanları ile değiştirilebilir. Bununla birlikte, yeni ahşap desenlerin, genellikle üyelerin büyük olması durumunda yapılması gerekir. Bu prosedür pahalı olma eğilimindedir (genellikle mevcut demir bileşenlerini büyük elementler oluşturmak için desen olarak kullanmak imkansızdır, çünkü döküm demir, soğuması sırasında ayak başına 1/5 inç küçülür). Bazı durumlarda, metali eşleştirmek için boyanmış alüminyum, ahşap, plastik ve fiberglas gibi daha ucuz ikame materyaller, kaynağın mimari karakterinden ödün vermeden kullanılabilir.
Temizlik ve boyama
Dökme demir vitrinler genellikle ayrıntılara netlik kazandırmak için çıkarılması gereken boya katmanları ile kaplanmıştır. Boya birikmesi ve pasın ciddi problemler olmadığı durumlarda, el ile sıyırma ve tel fırçalama uygulanabilir temizlik yöntemleridir. Yeniden boyamadan önce tüm pasları kaldırmak gerekli olsa da, tüm boyaları çıkarmak gerekli değildir.
Aşırı boya birikimi ve korozyon içeren durumlar için, düşük basınçlı yumuşak kuru kumlama (80-100 psi) gibi mekanik yöntemler etkili ve ekonomik olabilir, boya için iyi bir yüzey sağlar. Bununla birlikte, temizleme alanına bitişik olan masif ve ahşap yüzeyler, patlatmadan hasar görmesini önlemek için korunmalıdır. Nemin eklemlere girmesini önlemek için kumlama ve civata başlarının recaulk ve macunlanması gerekir. Temizlenen alanlar, temizlendikten hemen sonra, yeni paslanmayı önlemek için pas önleyici bir astar ile boyanmalıdır.Herhangi bir temizlik yapılmadan önce, çevresel güvenlik gerekliliklerine uygunluğun sağlanması için yerel yönetmelikler kontrol edilmelidir.
Daha yumuşak metaller (kurşun, kalay), saclar (levha bakır) ve kaplama metalleri (teneke ve teneke kutu) kullanan vitrinler, kaplama veya son katın kolayca aşınabilmesi ve zarar görmesi nedeniyle mekanik olarak temizlenmemelidir (kumlama). Bu yumuşak metallerin kimyasal (asit dekapaj veya fosfat daldırma) yöntemiyle temizlenmesi genellikle tercih edilir. Metalin yüzeyi tüm korozyon, gres ve kirlerden arındırıldıktan sonra rölyef primer kaplama uygulanmalıdır. Astarlar kuruduktan sonra, özellikle laklar, vernikler, emayeler veya özel kaplamalardan oluşan metaller için formüle edilmiş kaplamalar uygulanabilir. Söz konusu belirli metal ile kimyasal uyumluluk için astar ve kaplama katları seçilmelidir.
20. yüzyılın büyük ticari ofis binaları ve büyük mağazalar için ortak olan bronz vitrinler çeşitli yöntemlerle temizlenebilir; tüm temizlik bazı yüzey metallerini ve patinayı temizlediğinden, sadece iyi bir nedenden dolayı yapılmalıdır (kuşatılmış tuzları, kuş pisliklerini veya kiri temizlemenin gerekmesi gibi). Aşırı temizlik, metalin dokusunu ve yüzeyini temizleyebilir. Bu patina, bronzu daha fazla korozyondan koruyabildiğinden, mümkünse muhafaza edilmelidir.
Bronzun orijinal yüzeyini düzeltmek için patinanın çıkarılması arzu edilirse, birkaç temizleme yöntemi kullanılabilir: çürük ve yağ, mezgit ve amonyak veya çökelmiş tebeşir ve amonyak gibi kimyasal bileşikler, yumuşak yüzeylere bronz yüzeyler üzerine sürülebilir. az ya da hiç hasarsız bez kullanın. Bir dizi ticari temizlik şirketi,% 5 oksalik asit solüsyonu ile birlikte ince öğütülmüş Hindistan ponza tozu kombinasyonunu başarıyla kullanır. İnce cam-boncuk patlatma (ya da pike) ve ezilmiş ceviz kabuğu patlatma da kontrollü koşullarda düşük (80-100 psi) basınç altında gerçekleştirilirse kabul edilebilir mekanik yöntemler olabilir. Bitişik ahşap veya duvarın patlatmadan korunması için özen gösterilmelidir.
Metal vitrinlerin uygun şekilde temizlenmesi, "kendin yap" projesi olarak görülmemelidir. Malzemenin niteliği ve durumu, yetkili bir profesyonel tarafından değerlendirilmeli ve bu tür bir işte uzmanlaşmış bir şirket tarafından gerçekleştirilen çalışma.
Başa dönüş
Ahşap vitrinlerin rehabilitasyonu
|Tüm ahşap vitrin yerine, yeni bir ahşap bileşen bu sütun tabanında görüldüğü gibi parçalara ayrılabilir.|
Fotoğraf: NPS dosyaları
Ahşap vitrinlerin başarılı rehabilitasyonunun anahtarı, mevcut fiziksel koşulların dikkatli bir şekilde değerlendirilmesidir. Nem, vandalizm, böcek saldırısı ve bakım eksikliği, ahşap vitrinlerin bozulmasına katkıda bulunabilir.
Boya arızası yanlışlıkla ahşabın kötü durumda olduğu ve bu nedenle tamir edilemez olduğuna dair bir işaret olarak yorumlanmamalıdır. Odun sık sık çirkin boya altında sağlam fiziksel durumda. Ahşabın ahşabın test edilmesi için bir buz topağı veya büzgü kullanılabilir - çürümüş odun kısa düzensiz parçalarda yukarı kaldıracaktır; ses ahşabı uzun lifli parçalarda ayrılacaktır.
Odun tamiri ve değişimi
Fiziksel bozulma belirtileri gösteren vitrinler genellikle basit yöntemler kullanılarak tamir edilebilir. Kısmen çürümüş odunlar yamalı, inşa edilebilir, kimyasal olarak işlenebilir veya birleştirilebilir ve daha sonra sağlam bir durum, iyi bir görünüm ve büyük ölçüde uzun ömür elde etmek için boyanabilir.
Çürüme belirtileri gösteren ahşabı onarmak için ahşabı kurutmanız tavsiye edilir; tüm çürümüş bölgelere pentaklorofenol (çok zehirli bir madde) gibi bir fungisit uygulayın; Daha sonra 2 ya da 3 haşlanmış keten tohumu yağı ile uygulama yapın (uygulamalar arasında 24 saat). Daha sonra, çatlakları ve delikleri macunla doldurun; çeşitli ahşap üyeler arasındaki eklemleri kaldır; ve son olarak yüzeye astar boyayın.
Kısmen çürümüş ahşap da gözenekli çürümüş ahşabı doyurdu ve sertleşerek katılaşan semirigid epoksiler kullanılarak konsolidasyon ile güçlendirilebilir ve stabilize edilebilir. Konsolide ahşap, daha sonra zımparalanmış ve boyanmış bir yarı katı epoksi yama bileşiği ile doldurulabilir. Epoksi hakkında daha fazla bilgi, kaynakçada yer alan "Tarihi Binalarda Ahşap Onarımlar için Epoksiler" başlıklı yayınında bulunabilir.
Ahşap vitrin bileşenlerinin stabilize edilemeyecek kadar kötü bir şekilde bozulduğu durumlarda, bozulmuş parçaların yeni parçalarla değiştirilmesi mümkündür. Bu tekniklerin hepsi beceri ve bazı masraflar gerektirir, ancak parantezler veya pilastratlar gibi dekoratif elemanların dahil olduğu durumlarda önerilir. Bazı durumlarda, eksik kenarlar ahşap macun veya epoksi bileşikleri kullanılarak doldurulabilir ve yeniden oluşturulabilir. Epoksi kürlendiğinde, dayanıklı ve su geçirmez bir onarım elde etmek için pürüzsüz ve boyalı zımparalanabilir.
Ahşapların yeniden işlenmesi
Dış cephe ahşaplarının onarılması, hava koşullarına karşı korunmaya devam etmenin ucuz bir yoludur.
Ahşap vitrinler, mimari özelliklerin tanımlanması ve vurgulanmasının yanı sıra hava koşullarının zararlı etkilerini (güneş, rüzgârdan gelen ultraviyole ışınları, vb.) Caydırmak için tarihsel olarak boyanmıştır. Dış cephe ahşaplarının yeniden işlenmesi, hava koşullarına karşı korunmaya devam etmenin ve mağazaya yeni bir görünüm kazandırmanın ucuz bir yoludur.
Bununla birlikte, yeniden boyamadan önce, gerekli olan yüzey hazırlığının kapsamını belirlemek için, tüm boyanmış ahşap yüzeylerin dikkatli bir incelemesi yapılmalıdır, yani, mevcut boya katmanlarının kısmen veya kısmen olması gereken noktaya kadar bozulup bozulmadığı; Yeni boyayı uygulamadan önce tamamen çıkarılmış.
Genel kural olarak, kesinlikle gerekli olmadıkça tarihi dış ahşap işçiliğinden boya çıkarılmamalıdır. Bununla birlikte, sökmeyi gerektirecek koşullar belirlendiğinde, boya mümkün olan en yumuşak yöntemle bir sonraki ses katmanına alınabilir, daha sonra ahşap işleri tekrar boyanabilir. Örneğin, küflenme, aşırı tebeşirlenme veya lekelenme (paslanmış tırnakların veya metal ankraj cihazlarının oksitlenmesinden) gibi koşullar genellikle, yeniden boyanmadan önce sadece tam bir yüzey temizliğinin yapılmasını gerektirir. Intercoat peeling, solvent blistering ve buruşma, etkilenen tabakanın el kazıma ve zımparalama gibi hafif aşındırıcı yöntemlerle giderilmesini gerektirir. Tüm bu sınırlı boya bozulma vakalarında, uygun yüzey hazırlığı yapıldıktan sonra, dış ahşaplara yüksek kaliteli bir dış cephe boyası boyası bir veya daha fazla kat verilebilir.
Diğer taraftan, eğer boyanmış ahşap yüzeyler sürekli olarak derin çatlaklar sergiliyorlarsa ya da geniş bir şekilde kabarmaya ve soyulmaya maruz kalıyorlarsa, çıplak ahşabın görünür olması durumunda, eski boya, yeniden boyanmadan önce tamamen çıkarılmalıdır. (Çıplak ahşabın soyulması - en yaygın boya problemi türü - çoğunlukla boya filminin arkasında toplanan fazla iç veya dış nemden kaynaklandığı, soyulmayı tedavi etmenin ilk adımının yerini tespit etmek ve çıkarmak olduğu vurgulanmalıdır. Nemin kaynağı veya kaynakları. Eğer bu yapılmazsa, yeni boya kolayca sıyrılacaktır.)
İlgili ahşap elemanına bağlı olarak, toplam boya sökülmesi için kabul edilebilir birkaç yöntem vardır. Bunlar, siding, pencere pervazları ve kapılar gibi düz yüzeyler için kazıyıcıya sahip elektrikli bir ısı plakası gibi elektrikli cihazları ve zencefilli kurabiye veya kalıplama gibi katı dekoratif elemanlar için profilli kazıyıcıya sahip elektrikli sıcak hava tabancası içerir. Kimyasal yöntemler, tarihi dış ahşap işçiliğinden boya sökülmesinde daha sınırlı, tamamlayıcı bir rol oynamaktadır; Örneğin kostik veya çözücü bazlı sıyırıcılar, pencere muntenlerinden boyayı çıkarmak için kullanılabilir, çünkü termal cihazlar camı kolaylıkla kırabilir. Dış kepenkler, tırabzanlar ve sütunlar gibi sökülebilir ahşap elemanlar, diğer yöntemler çok zahmetli olduğu için ticari dip tanklarında daldırılarak en iyi şekilde soyulab
Makalenin Yazar: Miraç Kolçak. Bağımsız inşaat ve teknik uzman. 1980 yılından beri inşaat sektöründe iş tecrübesi. Yönlerde mesleki yeterlilik: inşaat, mimari, tasarım, ev inşaatı.