30'in ilk yarısında Kızıl Ordu Deniz Kuvvetleri'nin liderliğinin, hafif kruvazörlerden daha fazlasına güvenmenin gerekmediği küçük bir deniz savaşı teorileri ile yetinmek zorunda kaldığı iyi bilinmektedir. Ancak ülkenin sanayileşme konusundaki başarısı, daha ağır gemilerin ve dolayısıyla 1934-1935'in yaratılması için umut verdi. Deniz Kuvvetleri İdaresi, ağır gemiler için inisiyatif projelerinin oluşturulmasını onayladı.
Askeri-sanayi kompleksimizin Mart ayında, 1935 projesinin ilk Sovyet kruvazörünün, Kolordu Daire Başkanı A.I. Maslov ve sorumlu yönetici tasarım çalışması V.P. Rimsky-Korsakov, açıklayıcı bir not ve “Proje X” in büyük kruvazörünün bir modeliyle çizimler sundu. Bu gemi neydi?
Görevleri dahil:
1) Özerk denizaşırı operasyonları
2) Düşman kıyılarına karşı eylemler
3) Işık kuvvetlerini tabanlarından uzağa doğru destekleyin
Hemen Project 26 Kirov kruvazörleri için belirlenen görevlerden temel farklılıklara dikkat çekmek istiyorum. İkincisi öncelikle kombine (konsantre) bir grev, yani üstün düşman kuvvetlerine karşı eylemler için yaratıldı filoancak denizaltıların eylemlerini sağlama biçimi dışında, düşman iletişiminin kesilmesine öncelik verilmiyordu. Aynı zamanda, “Proje X” klasik iletişimde seyir teorisine bir dönüş oldu: ancak, büyük kruvazör sıradan bir akıncı değildi, çünkü seyir operasyonlarına ek olarak, kıyıya karşı hareket etme görevine emanet edildi.
Büyük kruvazör projesi "X"
“X” projesinin büyük kruvazörünün ana rakibinin “Washington” kruvazörü olduğu, yani 10 000'te standart bir yer değiştirmeye sahip olan ve 203-mm topçu ile silahlandırıldığı varsayılmıştır. Buna göre, "X" projesi "bu kruvazörlerin onun için" meşru bir oyun "haline gelmesi için yaratıldı. Bunun için, büyük kruvazörün hücum ve savunma yetenekleri, serbest bir manevra bölgesine sahip olacak şekilde dengelendi (yani, düşman mermilerinin gemimizin gemideki veya güverte zırhına nüfuz ettiği düşmana minimum veya maksimum mesafe arasındaki boşluk). düşman kruvazörlerinde böyle bir bölge olmazdı.
Ana kalibre topçu
Tasarımcılarımız haklı olarak “on bininci” yer değiştirmede dengeli bir gemi yaratmanın imkansız olduğunu ve “Washington” kruvazörlerinin zayıf korumanın olacağını düşündü. Bu nedenle, kendinden emin ve yenilgi için tüm mesafelerde yeterli 220-mm veya 225-mm topçu olacağı varsayılmıştır. Ancak, “Proje X” in büyük kruvazörü yapıldığı sürece uluslararası anlaşmalarda değişiklik yapılması ve zırhı arttırılmış kruvazörlerin ortaya çıkmasının mümkün olabileceğini dikkate almak gerekiyordu. Bu nedenle, "büyüme için" 240-mm kalibreli aldı.
Bu silahların sayısına gelince, o zaman bu makalenin yazarına göre, herhangi bir “Washingtonian” a göre üstünlük sağlamak için, bu silahların 8-9'ine sahip olmak yeterli olacaktır ancak tasarımcılar 12'i önerdiler. Açıkçası, cevabı, “Proje X” in yaratıcılarının, Almanya'daki “cep savaş gemilerinin” varlığını, 280 mm topçu ile düşündüğü gerçeğine dayanıyor. Makul (bir kruvazör) yerinden etme gemisinde kabukları karşı koruma sağlamak mümkün olmadığından, “X” projesinin büyük kruvazörü ve “cep savaşı” savaşı “çekiçlerle silahlı yumurta kabuğu” savaşı olurdu. Düello durumunda, bu gemilerin hiçbiri serbest manevra bölgelerine sahip değildi. Sonuç olarak, büyük kruvazöre maksimum ateş gücü ve düşmanı en kısa sürede hedefleme kabiliyetini sağlamak gerekiyordu. Ana ölçerin bir düzine gövdesi, “çifte çıkıntı” ile çekim yapma imkanı da dahil olmak üzere, bunların hepsini mümkün olan en iyi şekilde sağladı. ilk salvo kabuğunun düşmesini bekleyerek zaman ve mesafeden küçük aralıklarla üç adet dört top salvo verin. Bu nedenle, genel olarak, “Washington” kruvazörlerine karşı gereksiz olan on iki 240 mm silah, oldukça yeterli silah olarak kabul edilebilir.
Gelecekteki 240 mm topçu sisteminin aşağıdaki özellikleri varsayıldı:
Namlu Uzunluğu - 60 kalibreli
Mermi / şarj ağırlığı - 235 / 100 kg
Merminin başlangıç hızı - 940 m / s
10 dolu bir açıyla yangın hızı dolu - 5 rds / dak.
Dikey kılavuz açıları - -5 ile + 60 derece
Cephane - 110 atış / namlu
Zırhlı kulenin kütlesi - 584 t
Top Çapı - 7 100 mm
Her silah ayrı bir yuvaya yerleştirildi. Kule montajının tasarımı, Leningrad Metal Fabrikası (ünlü LMZ) R.N.'nin tasarım ofisinin mühendisliği tarafından yapılmıştır. Wulff.
Uçaksavar topçusu
“Proje X” in büyük kruvazörünün, uçaksavar topçuları ile donatılması için çok ilerici bir karar verildi. 1929’te, Donanma Ofisi Bilimsel ve Teknik Komitesi, bu konuda, 130-mm kalibrelik silahının en iyi şekilde değerlendirildiğine dayanarak çalıştı. On iki kruvazöre bu iki silahı iki taraftan altı iki silah kulesiyle koymaya karar verilmiştir. Diğer uçaksavar silahları, altı 45-mm 21-K yarı otomatik top ve dört 12,7-mm makineli tüfekten oluşuyordu.
MSA
Yangın kontrolünün, iki ana merkezde (ileri ve arkada) ve bir tanesi MPUAZ kıçında bulunan, iki ana görevde ve arkada işlenebilecek dört komuta menzilli direği (KDP) yardımı ile yapıldığı tahmin edildi.
Torpido ve mayın silahları
Büyük kruvazörün tasarımcıları, artan topçu savaş mesafelerinde, ağır gemilerin torpidoların kullanımına izin verecek bir mesafeye yaklaşmayacağına inanıyordu. silâh. Bu nedenle, sadece iki üç tüplü 533-mm torpido tüpü ile donatılmış “proje” X ”. Madenler, kruvazörün standart silahlanmasının bir parçası değildi, ancak büyük kruvazör, 100 mayınlarına aşırı yüklenebilir.
Diğer silahlar
Dünyadaki diğer birçok kruvazörden ayıran “X projesi” nin asıl vurgusu. Kısmen havacılık geliştiriciler, gündüz en az bir deniz uçağı sabit hava izleme ihtiyacından yola çıktılar. Onların görüşüne göre, deniz uçağı keşiflere ek olarak, kruvazörün topçu ateşini maksimum mesafelerde düzeltebilir ve hava saldırılarını kovmaya katılabilir.
Sürekli görev gerekliliğini sağlamak için, 9 kruvazörünün (NINTH) sekizini gövdenin içinde hangarda bulunan dokuzuncu deniz uçağı ve dokuzuncu olan geminin tek mancınığı ile donatılması gerekliydi. Ancak, bu yeterli değilse, üst güvertede başka bir iki veya üç uçak için bir yer vardı, yani, hava grubunun toplam sayısı on iki araca ulaşabilir!
Proje, deniz uçağı kaldırmak için alışılmadık ama çok ustaca bir sistem sundu: yem önlüğü yardımıyla. İkincisi, büyük bir çadırdı, bir kruvazörden suya indirildi ve tasarıma bağlı olarak doğrudan geminin arkasına veya yanına çekildi. Suya düşen deniz uçağı indirilmiş “önlük” üzerinde “dışarı” çıkmak zorunda kaldı - bu nedenle uçağın ve kruvazörün hızları eşitlendi ve deniz uçağı normal bir vinçle kaldırıldı. Bütün bunlar teoride, büyük kruvazörün gemideki deniz uçaklarını kaldırmasına izin vermeliydi, rotasını azaltmadan.
Ancak, çok sayıda hava grubu her şey değildir, çünkü uçakların yanı sıra, “Proje X” in büyük kruvazörünün iki denizaltı ile tamamlanması gerekiyordu! Daha doğrusu, bunlar Brzezinski V.L liderliğinde TsKBS-1'te geliştirilen dalgıç torpido botlarıydı. 1934-1935 içinde İki seçenek önerildi: "Flea-1", su altında - 52 t; "Pire-92" - sırasıyla 2 ve 35,3 t.
Her iki “Pire” nin hızı, yüzeydeki 30-35 düğümleri ve su altı konumunda 4 düğümleri olmalıdır. Kursun kapsamı hakkındaki veriler oldukça çelişkilidir. Bu nedenle, “Fleas-2” için bir saat boyunca tam hızda gidebildiği belirtilmiştir (yani, 35 düğüm hızında, 35 mil hızında), ama tam orada - 110 mil ile tam hızda bir dizi yüzey hızına sahipti. Su altındaki tam hız aralığı - 11 mil; 7,5 düğümleri hızı (??? açık yazım hatası, belki - 1,5 düğümü?) - 25 mil.
Silahlanma - 2 450-mm torpido ve bir 12-, 7-mm makineli tüfek, mürettebat - 3 adam, özerklik - en fazla 3-5 gün.
Bu makalenin yazarı “Fleas-1” ve “Fleas-2” resimlerini bulamadı, sadece bu teknelerin fırlatma cihazının görünümü var.
Tasarımcılar denizaltıların tam olarak nereye yerleştirilmesi gerektiğine karar vermediler, iki seçenek önerildi - kıçta (yukarıda verilen otomatik serbest bırakma cihazlarında) ya da teknenin yanında teknelerin ortasında
"Pire-400" in bir görüntüsü de var.
Ancak, “X” projesinin büyük kruvazörü için “Bloch” un ideolojik mirasçısı olan bu gemi daha sonra, aynı Brzezinski VL tarafından 1939'te, fakat artık TsKBS-1'te değil, OSTEHBYURO NKVD'de geliştirildi.
rezervasyon
Yukarıda bahsedildiği gibi, rezervasyonun 30 kablolarında herhangi bir “203-mm” kruvazöre karşı serbest manevra alanı sağlaması gerekiyordu. Hesaplamaların temeli 203 mm İngiliz silahı olarak kabul edildi, çünkü geliştiriciler o zamanlar dünyanın en iyisi olarak kabul ettiler. Zırh penetrasyon formüllerine göre, gerekli koruma seviyesini sağlamak için, 115 mm dikey ve 75 mm yatay zırh yeterliydi. Buna göre, kruvazör, 115 mm zırh kayışı üstünden bir 75 mm mm zırhlı kalıbın yerleştirildiği bir kaleyi alacaktı. Kale, motor ve kazan dairelerinin yanı sıra ana kalibre mahzenlerini de korumuştur. Ek olarak, bazı ek korumalar kale - 25 mm'nin üstünde büyük bir yan ve üst güverte kalınlığı sağlamıştır.
Ana kalibreli kulelerin ön plakaları 150 mm, yan duvarlar - 100 mm, çatı - 75 mm, barbety - 115 mm olmalıdır. Evrensel kalibreli kuleler ve barbet 50 mm zırh ile savundu.
Kruvazörün iki zırhlı kesmesi vardı ve üst katlarında 152 mm duvarlar, alt katlarda - 75 mm, çatı -100 mm
Enerji santrali
Elbette, büyük kruvazörün görünüşte olduğu gibi en gelişmiş tesislerle donatılması önerildi. Şu anda, Sovyet filosu, yüksek buhar parametreleri ile buhar türbini tesisatı fikrine ilgi duymaya başladı. 1935'te Experienced destroyerleri (deneysel bir gemi olarak) atıldı. Büyüklüğü ve kütleli güç santrali, 7 projesinin yok edicilerinde kullanılan ile aynı olmalıdır, ancak aynı zamanda gücünü% 45 kadar aştı. Böyle bir ES ile yeni bir destroyerin bir 43 düğümü geliştireceği varsayılmıştır.
İyimserlik için zemin gibi görünüyordu. Bu alandaki deneyler Amerikan General Electric, İtalyan Ansaldo ve diğerleri tarafından yapılmıştır. İngiltere'de, Thornycroft, 1930'teki deneysel bir enerji santrali ile yıkıcı Acheron'u inşa etti. "Tutkulu" doğrudan akışlı kazanlar ve Almanya. Benzer bir şey, “Proje X” in büyük kruvazörü için de geçerliydi - enerji santralinin gücü, geminin hızının 210 düğümlerine ulaştığı olağanüstü 000 HP'yi yapmaktı.
Doğrudan akışlı kazanların olağanüstü ekonomik hız - 25 düğümleri sağlayacağı varsayılmıştır, ancak aralığın sadece tam hızda 900 mil olması gerektiği bilinmektedir. Açıkçası, çok daha ekonomik olurdu.
Tek bir borunun varlığına rağmen, kruvazör, iki pervane üzerinde çalışan mekanizmaların eşit düzenlenmesi için sağlanmıştır.
konut
Bilindiği gibi, “uzunluk kaçar” - vücut ne kadar uzunsa, onu o kadar hızlı sağlamak da o kadar kolay olur. Büyük kruvazörün “Proje X” uzunluğu 233,6 m, genişlik - 22,3 m., Taslak - 6,6 m idi. Geminin standart yer değiştirmesi, 15 518 t olacaktı.
"X" projesi hakkında ne söyleyebilirsiniz? Ne yazık ki, eksikliklerinin sayılması, geminin tanımından neredeyse daha fazla yer kaplayacak.
İlk 235 m / s hızıyla 940 kg mermili ile büyük bir kruvazörün ana kalibre açıkça ortaya çıktı. Danton tipindeki Fransız savaş gemilerinin 240-mm silahlarını hatırlamayız (220 kg ve 800 m / s) - bu hala yüzyılın başlangıcıdır, ancak 254 g modelinin Befors silahının 45-X / 1929'in Finlandiya kıyı savunma savaş gemisine kurulur. 225 m / s başlangıç hızında 850 kg mermi ile ateşlendi.
Dikey toplayıcının maksimum açısının 60 dolu kadar olması gerekiyordu, ama neden 240-mm tabancalar? Uçakları ateş etmeyecekti ve bu durumda (yürüyüşe yürümek!), En az 75 derecelik bir yükseklik açısı gerekli olacaktı. Böyle bir talebin makul olan tek nedeni, kıyıdaki nesnelere asılma ihtimalini sağlama isteği olabilir. Ancak dikey hizalamanın bu tür açıları kuleyi oldukça karmaşık hale getirdi, bu yüzden oyun muma değmezdi.
Tabii ki, 12 130-mm üniversal kalibreli şaftlar ağır bir gemide oldukça uygundur, ancak hafif hava kruvazörü "Kirov" 'a tekabül eden bir miktar uçaksavar topçusu sağlandı - ve onun için bile açıkça "sadece Washington'un standart olduğu" "tek bir diş üzerinde olmalıydı - ve hatta daha fazlası.
Ancak torpido silahlanmasına itiraz edilmedi. Tabii ki, denizcilikle ilgilenen herkes hikayeler Uzun menzilli torpillerle donanmış Japon kruvazörlerinin başarıları akılda kalıcıdır, ancak ana taktiksel görevi yerine getirmek için sayısız torpido silahına ihtiyaç duyduklarını anlamalısınız - gece savaşlarında büyük düşman gemilerinin imhası. Fakat Sovyet büyük kruvazörü için böyle bir görev hiç yapılmamıştır. Günlük topçu savaşında "Washington" kruvazörlerine karşı avantajını fark etmek zorunda kaldı ve gece savaşlarında ağır bir gemiyi riske atmanın hiçbir anlamı yoktu. Elbette, gemiler her zaman amaçlandıkları taktiksel durumlarda savaşmazlar, ancak böyle bir durumda iki üç borulu torpil tüpü oldukça makul minimumlara benziyordu. Bunların artması, yalnızca iyi bir vuruşun, geminin ölümü olmasa bile, torpidoların patlamasına ve ciddi hasara yol açabileceği topçu savaşında ilave riskler gerektirecektir.
Ayrıca, bir akıncı için torpidolar, hangi nedenle olursa olsun, büyük bir düşman aracını batırmanın acilen gerekli olduğu bir durumda faydalıdır.
9-12 uçağındaki hava aracı silahlandırması, gündelik keşif sorununa zekice bir çözüm gibi görünüyordu, ancak gerçekte sonsuz kalkış ve iniş işlemleriyle sonuçlanacaktı ve sadece kruvazörü kısıtlayacaktı. Bu da kalenin dışında bulunan hangar ve depoların (veya yakıt besleme sisteminin) topçu savaşında maruz kalma tehlikesinden bahsetmiyor. Ayrıca deniz uçaklarını hava savunması için kullanmanın imkansız olduğu açıktır - uçma nitelikleri açısından hem kara hem de güverte uçaklarında çok kaybediyorlar.
Denizaltıları kullanma taktikleri tamamen anlaşılmazdır - yetersiz seyahat ve özerklik aralıkları göz önüne alındığında, büyük kruvazörün onları saldırı nesnesine getirmesi ve daha sonra operasyonun bitmesini beklemesi için çok fazla risk alması gerekirdi. Aynı zamanda, bir düşman limanına saldırırken bir düzine 240-mm'lik silah, yan torpido borulardaki dört 450-mm'lik torpidodan çok daha büyük bir etkiye sahip olacaktı; Ek olarak, düşman üssüne yapılan baskın, kruvazörün bölgede uzun süre kalmasını gerektirmez.
Rezervasyon, geminin uzunluğunun% 50'inden daha az olan ve bu nedenle kabul edilemez düzeyde kabiliyetini garanti etmekte zorlanan kabilenin uzunluğu dışında hiçbir şikayete neden olmaz. Böylece, hafif kruvazör Kirov'da kalenin uzunluğu, geminin uzunluğunun% 64,5'i idi.
Ayrıca, 115 mm yan zırhın 203 mm zırh delici mermilere karşı yeterliliği hakkında bazı şüpheler var. "X" projesinin büyük kruvazörünün tasarımcıları, 30'lerin ortasında dünyanın en iyisi olduğu varsayımıyla İngiliz sekiz inçlik silahın özelliklerine odaklandı.
Aslında, bu doğru değil - İngiliz 203-mm / 50 topçu sistemi Mark VIII mod 1923 g 116,1 kg başlangıç kabiliyetine sahip 855 kg kabukları ateşledi ve o zamanlar en güçlü değildi, ama güçlü bir ortamdı. Örneğin, Fransız 203-mm / 50 model 1924 g, 123,1 m / s başlangıç hızına sahip bir mermi ile 850 kg, 203 g / X hızına sahip bir mermi ile İtalyan 53-mm / 1927 kg ve yeni oluşturulan Alman 125 kg m / 900 SK C / 203 örnek 60 g - 34 kg başlangıç hızına sahip bir mermi 1934 m / s.
Bu nedenle, başka bir hata görüyoruz, ancak, genel olarak, bu büyük kruvazör “X” in tasarımcılarına değil, yabancı silahların performans özellikleri hakkında bilgi verenlere bir soru. Yine, bugün elimizde o zamanın gerçek TTX donanma araçlarına sahibiz, ancak bu, tasarımcılarımızın da 1935 r'de olduğu anlamına mı geliyor? Ya da belki İngiliz silahının gerçekte olduğundan daha güçlü olduğunu düşünüyorlardı? Ne yazık ki, bu makalenin yazarı bu soruya cevap yok.
“X Projesi” nin elektrik santrali oldukça garip görünüyor. Elbette, hız o yıllarda bir savaş gemisinin en önemli göstergelerinden biri, ancak neden 38 düğümlerine getirmeye çalışılıyor? Ama ... bildiğiniz gibi, o yıllarda, SSCB, deniz silahlanmaları konusunda İtalya ile çok yakın çalıştı ve elbette, İtalyan ağır kruvazörlerinin deniz denemelerinin sonuçlarının farkındaydı. 1930'te Trieste, 35,6 tahvillerini geliştirdi, bir yıl önce Trento'nun 35,7'i vardı ve 1932'te Bolzano, büyüleyici 36,81 bağları gösterdi!
Ayrıca, SSCB'de Japon ağır kruvazörleri hakkında bir şekilde veri elde edildiğinin tamamen dışlanması da imkansızdır: 1928 g'de, Myoko tipindeki gemiler 35,25'tan 35,6'e bağları gösterdi ve 1932'te Takao yaklaşık olarak aynı miktarda gösterdi. Bu çerçevede, Sovyet büyük kruvazörü için 38 bağlarındaki görev artık aşkın bir şeye benzemiyor.
Bununla birlikte, bu kadar güçlü bir elektrik santralini kurma girişimi kesinlikle yanlıştır. İtalya ve Japonya'nın yüksek hızlı ağır kruvazörlerini bilseler bile, Sovyet kruvazörünün (diğer savaş gemilerinin yanı sıra) kendisinden daha güçlü ve daha hızlı olanlardan daha hızlı olması gerektiğini hatırlamak gerekliydi. "X" projesinin büyük kruvazörünün taktik ve teknik özellikleri ona İtalya ve Almanya'nın "Washington" kruvazörlerine üstünlük sağladı, öyleyse neden onlardan daha hızlı olmaya çalışın? Yoksa ana kalibre topçularında olduğu gibi tasarımcılar da yabancı savaş gemilerinin hızının 35-36 tahvillerine yükseleceği korkusuyla geleceği “yeniden kesmeyi” tercih ettiler mi?
Bu kadar yüksek bir hız sağlamak için, “X” projesinin büyük kruvazörü, yalnızca doğrudan akışlı kazanlar ve artırılmış buhar parametreleri kullanılarak elde edilebilecek bir süper güç, ancak kompakt bir enerji santrali gerektiriyordu, bu nedenle bu adım mantıklı görünüyor. Ancak tasarımcıların iyimserliği dikkat çekicidir - 210'in kapasitesine sahip bir enerji santraline. toplam 2000 ton tahsis edildi - ve o zamanlar, 26 kruvazör mekanizmalarının kütlesi zaten biliniyordu; bu, 1834 bin hp gücündeki yaklaşık 26 ton (110-bis projesinden gelen veriler) idi!
Gemi yapımcıları, santralin gücü, 7 proje avcılarının ortalama güç birimlerini% 45 kadar aşmak olan “Tecrübeli” sekmesine hazırlanıyorlardı. Bu durumda, durum en yeni kazan-türbin kurulumunun ilk olarak seri olmayan bir gemide “girmeyi” tercih ettiği kadar yeni ve sıradışı olarak kabul edilir. Sonuç olarak, kayıt özelliklerine ulaşmama riskleri tam olarak anlaşılmıştır ve testlerin bitmesinden önce, güç yoğunluğunda “Tecrübeli” den daha düşük veya en azından% 45 oranını geçmeyen gelecek vaat eden gemiler için KTU'lar tasarlamak makul olacaktır. Ancak bunun yerine, tasarımcılar büyük bir kruvazör projesine% 75% 'in özel gücü bir hafif kruvazör için yeni edinilen, en yeni İtalyan EI modelini aşan bir enerji santrali projesine katıyor!
Ancak, "X" projesinin büyük kruvazörü için santralin ağırlık ve boyut özelliklerinin temel öneme sahip olduğunu anlamanız gerekir. Ne de olsa, boyutlarındaki artışla birlikte, gemi kalesinin uzunluğu da artacaktır, bu da ikincisinin yer değiştirmesini önemli ölçüde arttırdı.
Bir düğüm hızına büyük bir 38 seyir hızı sağlamaya çalışmak başka olumsuz sonuçlara yol açtı - aşırı uzun ama nispeten dar bir gövde bazı ciddi anti-torpido korumasına izin vermedi. Öte yandan, yine de, motor ve kazan daireleri ile tahta arasında, bir ölçüde bozulmayı zayıflatacak olan kompartmanların “ekleri” vardı - yakıt depoları.
Ayrıca, büyük proje olan “X” kruvazörünün seyir menzili ile ilgili sorular devam etmektedir. Ne yazık ki, yalnızca geminin tam hızındaki menzili verilmiştir, ancak yalnızca 900 mil olduğu göz önüne alındığında, 12-14 düğüm aralığının en az 6 000 miline ulaşması son derece şüphelidir ve bu bile okyanus baskını için iyi bir gösterge değildir.
Genel olarak, tasarımcıların önerdiği biçimde büyük bir kruvazör tipi "X" yapılamadığı ifade edilebilir. Bu kruvazör üzerinde çalışmaya devam edilmesi durumunda, “Proje X” in geliştirilmesinde edinilen deneyim göz önünde bulundurularak yaratılmış olan, başka bir gemiden bahsedeceğimiz projeye yönelik önemli değişiklikler beklemeliydik.
Peki neden “X projesinin” yaratıcıları çalışmalarında bu kadar çok hata yaptılar? Bu soruya cevap verebilmek için, kişi büyük “gemi inşa tatillerini” dikkate almalıdır: Birinci Dünya Savaşı zamanından ve “Proje X” in gelişmesine, Rusya İmparatorluğu ve daha sonra SSCB’de büyük gemilerin sadece tamamlanması ve modernizasyonu gerçekleştirildi; yeni yapıları değil. Askeri teçhizat 20. Yüzyıl, neredeyse her yöne sürekli olarak iyileştirildi: daha dayanıklı yapısal çelik ve zırh, gemi türbinlerinin gücünde önemli ilerleme, havacılık yeteneklerinde büyük bir artış vb.
Ancak en önemli şey, o zaman ve bugün, her an, savaş gemisinin tasarımcılarının bir ikilem içinde olmasıdır. Henüz test edilmemiş yeni teknolojileri kullanıp kullanamayacağınız, başarı durumunda rakiplerini geçmeyi umarak, uygun olmayan bir gemide para ve zaman harcamama riskiyle mi umarsınız? Yoksa zamana göre test edilmiş çözümler kullanarak güvenilirliğe mi güvenecekler ve en son bilimsel ve teknolojik ilerlemelerle elde edilen düşman gemilerinin daha iyi ve daha güçlü olacağı gerçeğini riske mi atacaklar?
Bu zor seçimde, sadece "danışmanlar" modern gemileri tasarlama ve kullanma tecrübesidir. Bazı durumlarda, bu deneyim doğru kararı verebilir, ancak uzun yıllar boyunca ağır topçu gemileri inşa etmeyi ve geliştirmeyi durduran SSCB'de bu deneyim olmadı ve olamazdı. Aslında, ülke, Rus-Japon ve Birinci Dünya Savaşları arasındaki dönemde yaratılan, kraliyet gemi yapımının devrim öncesi “temelini” geliştirdi. Sonuç olarak, büyük kruvazör tasarımcıları, deneyim eksikliğini, elbette zekice, ancak pratik çözümlerin testine dayanamayacak kadar zorlukla telafi etmeye çalıştılar.
"X" projesi yetersizliğini yaratan yaratıcıları suçlamaya gerek yok. Aynı şekilde, 30 in ilk yarısında ağır gemiler yapmayı reddettiği için Sovyet liderliğini suçlamanın hiçbir anlamı yoktur - bunun için ülkenin ne finansal ne de teknik yetenekleri vardı. Ağır kruvazör projesi "X" tasarımının tarihi bize karmaşık silah sistemlerinin yaratılmasında ne kadar tehlikeli kırıldığını gösteriyor. Artık hiçbir zaman paramız / zamanımız / kaynağımız olmadığını ve bunu yapmayacağımızı düşünmenize gerek kalmaz ve 5-10-15 yıllarından sonra, gerekli fonlar göründüğünde yasalara göre sıralanırız! - ve rekabetçi bir silah yaratın.
Ülke ekonomisinin ağır gemi yaratmamıza izin vermediği durumlarda bile, bu alanda en az Ar-Ge için fon arayabiliriz. Bu nedenle, kabul edilebilir teknik şartlarda kalmak ve halen sahip olduğumuz birkaç büyük yüzey gemisinden yoğun olarak yararlanmak çok önemlidir.
Bu açıdan, "X" projesinin büyük bir kruvazörünü tasarlamanın tarihi bir başarısızlık olarak kabul edilemez. Etkili bir savaş gemisinin oluşturulmasına yol açmamış olmasına rağmen, yine de tasarımcılarımıza SSCB'nin yeni savaş gemileri tasarlanırken talepte olduğu ortaya çıkan deneyimi verdi.
uygulama
Büyük bir kruvazör projesinin kitlelerinin yükü "X"
Metal gövde - 4 412 t
İş öğeleri - 132 t
Ağaç - 6 t
Boyama - 80 t
İzolasyon - 114 t
Çimento döşeme - 48 t
Mülk, depo ve bodrum ekipmanları - 304 t
Gemi sistemleri ve cihazları - 628 t
Elektrikli aletler - 202 t
İletişim ve kontrol - 108 t
Gövde sıvı kargo - 76 t
Rezervasyonları - 3 065 t
silahlanma:
Topçu - 3 688 t
Torpil - 48 T
Havacılık - 48 t
Maden - 5 t
Takip - 18 t
Kimyasal - 12 t
Mekanizmalar - 2 000 t
Arz ve ekip - 272 t
Deplasman rezervi - 250 t
Toplam standart yer değiştirme - 15 518 t
Kullanılan literatür listesi
1. AA Malov, S.V. Patyanin "ağır kruvazör" Trento "," Trieste "ve" Bolzano "
2. AA Chernyshev "Maxim Gorki tipi kruvazör"
2. AV Platonov "Sovyet filosunun kruvazörü"
2. Los Angeles Kuznetsov Büyük Kruvazör Projesi X, Gangut, 18 Sürümü