140 yıl önce, 5 Mayıs 1877, Rus hidrografı, kutup gezgini Georgy Yakovlevich Sedov olarak doğdu. Rus kaşif tüm yaşamını ve tüm gücünü Arktik’in incelemesine ve fethine adadı. Bu, çalışmaları, olağanüstü dayanıklılığı ve cesareti ile ilgili son derece tutkulu bir adamdı. İnanılmaz zorlukların üstesinden gelmek, özel olarak toplanan küçük fonlarla, Novaya Zemlya hakkında önemli araştırmalar yaptı ve Kuzey Kutbu'na yapılan bir sefer sırasında trajik bir şekilde öldü.
"Sed on George Sedov Yürüyüşü 1912'teki Kuzey Kutbuna şehit Foke’in, asırlık dönemdeki en trajik ve kahramanca sayfalardan biri haline geldiğini hikayeler Kuzey Kutbu'nun gelişimi. Sedov'un adı iki koy ve Novaya Zemlya'da bir tepe, bir buzul ve Franz Josef Land'de bir pelerin, Barents Denizi'nde bir ada, Antarktika'da bir pelerin ve buzkıran Georgy Sedov'dur.
Zor gençlik
George Sedov, Nisan ayında 23'te (Mayıs ayında 5), 1877'te Krivaya Kosa çiftliğinde (Don Bölgesi, şimdi Donetsk bölgesinin Novoazovsk bölgesinde Sedovo köyü) bulunan balıkçı ailesinde doğdu. Ailenin dört oğlu ve beş kızı vardı. George'un babası Yakov Evteevich, balık avlamak ve odun kesmekle meşguldü. Anne, Natalia Stepanovna, çocukları beslemek için bir kadın olarak işe alındı. Geniş bir ailede yaşam zayıftı, çocuklar açlıktan öldü. Georgy, küçük yaşlardan itibaren, babasına bu alanda yardım etti ve denizi ve onunla ilişkili tehlikeleri erken öğrendi. Babasının geçici olarak aileden ayrıldığı anda, Georgii zengin bir Kazak katletti, yemek için çalıştı.
Ailesi cahildi ve okula ve oğluna vermek istemedi. Sadece 1891'ta, on dört yaşındayken Sedov, iki yaşında mezun olduğu üç sınıflı bir ilkokula kaydolmayı başararak büyük öğrenme yetenekleri buldu. Okulda ilk öğrenci, gayri resmi asistan öğretmen, askeri jimnastik sisteminde kıdemli bir öğrenci ve sonunda bir takdir belgesi aldı. Okulu bitirdikten sonra, genç adam tekrar çürümüş, sonra bir ticaret deposunda çalışan olarak görev yapmıştır. Boş zamanları, çoğunlukla geceleri, kendini eğitime adadı, kitap okudu.
Bir rüya gerçek oluyor
Genç adam bir deniz kaptanı olmayı hayal ediyordu. Geminin genç kaptanıyla yapılan ve Kavisli Tükürük'ün rıhtımına demirleyen bir görüşmeden sonra, fikir güçlendi ve genç adam, Taganrog veya Rostov-on-Don'un denizcilik sınıflarına girmeye karar verdi. Ailesi oğlunun çalışmalarına aykırıydı, bu yüzden gizlice evden ayrılmaya hazırlandı - para biriktirdi, metrik sertifikasını ve cemaat okulundan bir mektubu sakladı.
1894’te George ailesinden ayrıldı ve Taganrog’a ulaştı ve ardından Rostov-on-Don’a vapurla geldi. Denizcilik sınıfları müfettişi, George'un bir ticaret gemisinde üç ay boyunca yelken açması durumunda onu incelemesi için şart koşmuş. Genç adam "Trud" gemisinde bir denizci olarak iş buldu ve Azak ve Karadeniz'de yürüdü. Sedov, Rostov-on-Don'da Kont Kotzebue adında “Denizcilik dersleri” ne girdi, daha sonra bunun üzerine ebeveynlerine bir mektup yazdı. Ebeveynler, kabul edildikten sonra fikirlerini değiştirdiler ve oğullarını desteklemeye başladılar. George, sırayla, onlara para biriktirdi. Yılın ikinci yarısında genç adam, çalışmalarında mükemmel ilerleme sağlamak için öğrenim ücretlerinden muaf tutuldu, sonra sınavsız ikinci sınıfa transfer edildi. 1895 yazında, Sedov “Trud” gemisinde bir dümenci olarak çalıştı ve bir sonraki navigasyon ikinci arkadaşıydı.
1898'te Sedov, üniversiteden başarıyla mezun oldu. Daha sonra, Karadeniz ve Akdeniz'deki küçük gemilerde kaptana yelken açtı. Ancak çalışmalarına devam etmek istedi. George Yakovlevich bilim yapmayı ve bilimsel keşifler yapmayı hayal etti ve bunun için donanmaya gitmek gerekliydi.
ofis
Sedov donanmaya gönüllü olarak kaydoldu ve eğitim ekibine kayıtlı olduğu ve "Berezan" eğitim gemisinin gemicisini atadığı Sevastopol'a geldi. 1901 yılında rezervin kaderi rütbesini alan George Yakovlevich, St. Petersburg'da yaşadı. Orada, deniz kuvvetlerinin rotası için bir dış sınav yaptı ve rezervin teğmenine terfi etti. Denizcilik sınıfları müfettişi olan Arka Amiral Alexander Kirillovich Drizhenko, kendisine Deniz Piyadeleri ve edebiyatı programını gönderen Deniz Piyadeleri'nde sınava girmeleri için hazırlık yaptı ve ayrıca kardeşine FK Drizhenko'ya bir tavsiye mektubu verdi. Fedor Kirillovich Drizhenko, Sedov'u iyi aldı. Tavsiyesine göre, 1902'teki Sedov Ana Hidrografik Ofisinde hizmete girdi.
O andan ölümüne kadar Sedov, kuzeyde, kuzeydoğuda, Uzak Doğu'da ve güneyde çeşitli suları, denizleri, adaları araştırmak ve haritalandırmakla meşguldü. Nisan ayında, 1902, Sn. G. Ya. Sedov, kuzey denizlerini incelemek için Arkhangelsk'te bulunan Pakhtusov gemisine hidrografik sefer başkan yardımcısı olarak atandı. Bu gemide Sedov, Yeni Dünya kıyılarının fotoğraflarını ve açıklamalarını alarak 1902 ve 1903'i kullandı. Sedov’un çalışması, keşif lideri Hidrograf A. I. tarafından çok takdir edildi. Varnek: “Zor ve sorumlu bir görevi yerine getirecek birini bulmak gerektiğinde, bazen büyük tehlikelerle, seçimim ona düştü ve bu görevlerini yerine getirdi. tam enerjiyle, gerekli dikkat ve uzmanlıkla. "
1904'te Amur Nehri'ne atandı filotilla, Minnock No. 48'e komuta etti ve Amur'un girişini Japonlardan korudu. Japonya ile savaştan sonra, Sedov iki yıl boyunca Pasifik Okyanusu'ndaki Donanmada görev yaptı. 1905'te Georgy Yakovlevich, Nikolaev-on-Amur kalesinin pilot yardımcılığına atandı. 2 Mayıs 1905'te "mükemmel gayretli hizmet için" St. Stanislav 3. derece. 1906 ve 1907'de “Kuzey Okyanus Rotası” ve “Kuzey Okyanus Rotasının Rusya için Önemi” başlıklı makalelerini, “Ussuriyskaya Zhizn” gazetesinde yayınladı.
1908’te Hazar Denizi’nin keşfi için F. K. Drizhenko’nun öncülüğünde çalıştı ve burada yeni navigasyon haritalarını derlemek için keşif çalışması yaptı. 1909’te Kolyma’nın ağzında çok az miktarda parayla büyük miktarda bilimsel araştırma yaptı: ölçümleri yaptı, haritalar yaptı, ilk (deniz) ve ikinci (nehir) barları (nehrin ağzındaki kum çubukları) araştırdı. Nehrin, deniz barı kum barını yılda ortalama 100 metre uzağa ve okyanusa daha fazla ittiği ortaya çıktı. George Sedov, Arktik Okyanusunun bu bölümünde gemi yelken olasılığını keşfetti. G. Ya. Sedov'un Kolyma'ya seferinin sonuçları, Bilimler Akademisi, Rus Coğrafya Kurumu, Astronomik Toplum ve bir dizi başka bilim kurumu ve bireysel bilim insanı tarafından olumlu olarak değerlendirildi. Rusya Coğrafya Derneği, Georgy Sedov'u tam üye olarak seçti.
1910'te, Novaya Zemlya'daki Cross Bay'da bir Rus sanayi bölgesi ortaya çıktı. Bu bağlamda, gemilerin girme ihtimalini organize etmek için körfezin hidrografik çalışmasına ihtiyaç vardır. Cross Bay'in envanter üretimi ve ölçümü için George Sedov gönderildi. Harika bir sefer geçirdi. Sedov, Cross Bay (Körfez) 'in genel bir coğrafi tanımını verdi. Meteorolojik ve hidrolojik gözlemler sürekli yapıldı. Novaya Zemlya'nın yerleşim için uygunluğu kanıtlandı. Her iki keşif - Kolyma ve Krestovaya Körfezi'ne - incelenen Sedov bölgelerinin coğrafi haritalarının önemli ölçüde değiştirildiği ve rafine edildiğine göre bir dizi yeni coğrafi veri verdi. Bu keşifleri gerçekleştirmenin yanı sıra Sedov, Hazar sahillerini haritalamaya da katıldı. Böylece profesyonel bir hidrograf haline geldi ve denizleri, özellikle de Kuzey Kutbu'nu keşfederken çok sayıda kişisel deneyim kazandı.
Kuzey Kutbu'na bir sefer hazırlamak
George Sedov, Kuzey Kutbu'nu fethetmeyi hayal etti. Zaten 1903’ta, Sedov Kuzey Kutbu’na seyahat etme fikrine sahipti. Daha sonraki yıllarda, bu düşünce her şeyi tüketen bir tutku haline geldi. O sırada, Amerikalılar, Norveçliler ve diğer ülkelerin temsilcileri Kuzey Kutbuna ulaşma konusunda yarıştı. Özellikle Amerikalılar Frederick Cook (1908) ve Robert Peary (1909), Kuzey Kutbu'nun fethini ilan etti. Georgy Yakovlevich, mevcut tüm araçlarla Rusların bu yarışmaya katılmaları gerektiğini savundu. Mart ayında, 1912 Sedov, Kuzey Kutbu'nu açma arzusunu ve kutup keşif gezisinin programını açıkladığı Ana Hidrografik Bölüm Başkanı'na bir rapor sundu. Şöyle yazdı: "... Rus halkının Kuzey Kutbu'nun keşfedilmesine yönelik sıcak dürtüleri, Lomonosov'un günlerinde kendilerini gösterdi ve şu ana kadar ölmediler ... Bu yıl gideceğiz ve tüm dünyaya Rusların bu başarıya sahip olduğunu kanıtlayacağız."
Kuzey Kutbu George Sedov'a ulaşma üssü Franz Josef Land'i işaret ediyordu. Kışlama burada, “keşif, mümkünse, bu toprakların kıyılarını araştırıyor, koyları ve ankraj bölgelerini keşfediyor, ayrıca adayı ticari olarak da araştırıyor: burada, çeşitli bilim dallarında buluşabilen çeşitli koleksiyonları toplar; astronomik öğeleri tanımlar ve çeşitli manyetik gözlemler yapar; meteorolojik ve hidrolojik istasyonları düzenler; En iyi çapa koyuna yakın, göze çarpan bir yerde bir deniz feneri inşa ”. Planlanan sefer için Sedov böyle bir iş için çok küçük bir miktar istedi - 60-70 bin ruble.
Mart ayındaki Devlet Duma üyelerinden oluşan bir grup 1912, Kuzey Kutbu'na bir keşif gezisi düzenlemek için hazine fonlarından ayrılma önerisinde bulundu. Teklif Denizcilik Bakanlığı tarafından desteklendi. Ancak, Bakanlar Kurulu parayı reddetti ve Sedov'un sefer planını kınadı. Bununla birlikte, hükümetin verdiği kararın ve Sedov'da “başlangıç” gören bazı deniz liderlerinin düşmanlığının aksine, George Yakovlevich bağımsız bir şekilde sefer hazırlamaya başladı. Kişisel bir servet olmadan ve yetkililerden yardım almadan, böyle bir sefer düzenlemek zordu. Sedov, Novoye Vremya gazetesinin aktif desteğiyle ve ortak sahibi M. A. Suvorin ile, keşif ihtiyaçları için gönüllü bağışlar koleksiyonu düzenledi. “Yeni Zaman” daki çok sayıda yayın Rusya'da büyük bir halk tepkisi yarattı. Çar Nicholas II tarafından bile 10 bin ruble özel katkı sağladı. Suvorin seferi bir kredi verdi - 20 bin ruble. Yaklaşık 12 bin tane daha toplamak mümkündü: Bağışçılara "Üst düzey teğmen Sedov'u Kuzey Kutbu'na seferi üzerine bağışçıya" yazan bir tabela verildi.
Petersburg'da ve keşif ekipmanlarının bulunduğu bölgede - Arkhangelsk'te Sedov birçok engelin üstesinden gelmek zorunda kaldı. Zorlukla, keşif gezisi için özel bir kişiden bir gemi buldum. Temmuz ayında toplanan fonlarla, Sedov'un 1912'i, 1870 tarafından inşa edilen eski yelkenli buhar yelkenli "Holy Great Martyr Fock" (eski adıyla Norveç kürk yetiştiriciliği kabuğu "Şofben") kiraladı. Acele nedeniyle, gemi tamamen tamir edilemedi, sızdırıyordu. Ayrıca Fokey'nin yük kapasitesinin gerekli tüm keşif yüklerini almamıza izin vermediği ortaya çıktı, hayati olanların bir kısmını (sobalar dahil) bırakmak zorunda kaldık. Aynı zamanda, ayrılmadan hemen önce, gemi sahibi keşif için donanmış gemiye önderlik etmeyi reddetti ve neredeyse tüm mürettebatın hepsini çıkardı. Sedov ilk insanları işe almak zorunda kaldı. Arkhangelsk tüccarları, şımarık yiyecekler ve uygun olmayan köpekler (sokakta yakalanan melekler dahil) ile sefer sağladı. Büyük zorluklarla bir telsiz cihazı aldılar, ancak bir telsiz operatörü almayı başaramadılar. Bu yüzden radyo kurulumu olmadan ayrılmak zorunda kaldım.
Keşif üyesi Vladimir Wise şunları yazdı: “Sipariş edilen ekipmanın çoğu zamanında hazır değildi ... Hastily bir ekip işe alındı, içinde birkaç profesyonel denizci vardı. Acayip yiyecek satın alındı ve Başmelek tüccarları acele ve standart altı ürünlerden faydalandı. Hasthan Arkhangelsk'te çok pahalı bir köpeğe - basit melezlere satın alındı. Neyse ki, Batı Sibirya'da önceden temin edilen harika kızak köpekleri çetesi zamanında geldi. ”
Sefer sırasında doktor G. G. Kushakov, günlüğündeki malzemeleri şu şekilde açıkladı: “Sürekli ışık ve lamba arıyorlardı - ama hiçbir şey bulamadılar. Ayrıca tek bir su ısıtıcısı bulamadılar, tek bir yürüyüş potu bulamadılar. Sedov tüm bunların emredildiğini söylüyor, ancak her ihtimalde dışarı atılmadığını söylüyor ... Sığır konservesi çürümüş, tamamen yenemiyor. Kaynattığın zaman, kabinlerde hepimizin kaçması gereken ölümcül bir koku var. Morina da çürümüş. ”
Kışlama "St. Yeni Dünya'da Fokey "
kampanya
Ağustos ayında, gemideki 1912 seferi "St. Great Martyr Fok", Arkhangelsk'i direğe bıraktı. Arkhangelsk'ten ayrıldıktan sonra, G. Ya. Sedov, "Kutsal Büyük Şehit Fok" un adını "Mikhail Suvorin" olarak değiştirdi. Sedov'un aynı yıl Franz Josef Land'e gitmesi gerekiyordu. Ancak geç varış ve Barents Denizi'ndeki özellikle zorlu buz koşulları, Novaya Zemlya'da kışa seferi zorladı.
Kışlama, maddi kaynakları çok tüketmiş ve insanları tüketmiştir. Ancak, bu zor zaman, bilim adamları en önemli bilimsel araştırma için kullandılar. Seferi kış uykusuna yattığı Foki Körfezi'nde düzenli bilimsel gözlemler yapıldı. En yakın adalara, Litke Burnu'na geziler yapıldı ve Novaya Zemlya'nın kuzey-doğu kıyıları açıklandı. Tüm bu çalışmalar son derece zor koşullarda yapıldı. George Sedov'un kendisi, Pankratiev Yarımadası yakınındaki kışlama yerinden, sahil boyunca Zhelaniya Burnu'na ve ayrıca 63 kilometre ile her iki yönde de Cape Vissinger (Vlissinger) - Goft'a, günün 700'ine gitti. Aynı zamanda 1: 210000 ölçeğinde bir rota araştırması yapıldı ve dört astronomik ve manyetik nokta tanımlandı, önceki haritalarla tutarsızlıklar bulundu. Sedov ilk kez kuzeydeki Novaya Zemlya adasının kuzey ucunu kızaklarda süpürdü, arkadaşları Vise ve Pavlov, adayı 76 ° Sev boyunca geçenlerdi. enlem. Pavlov ve Wiese, Novaya Zemlya'nın iç kısmının sürekli buzlanma alanındaki coğrafyasını keşfetti, başka önemli çalışmalar yürüttü. Novaya Zemlya G.'nin kışlamasının sonuçları üzerine G. Ya. Günlüğünde Sedov, keşif gezisinin "birçok bilim dalında harika bir bilimsel çalışma" yaptığını belirtti.
Haziran ayında, 1913, Kaptan Zakharov ve hastalıklı dört mürettebat üyesi, keşif materyallerini ve postalarını Arkhangelsk'e aktarmak için Cross Bay'e gönderildi. “Kuzey Kutbu'na keşif seferleri ve Rus kutup ülkelerini incelemek için Komite” mektubu Franz Josef Land'e kömür ve köpek içeren bir gemi gönderilmesini istedi. Zakharov'un teknedeki grubu, önce kar ve buza doğru sürükleyerek, sonra küreklerde 450 kilometreden fazla geçti ve Krestovaya Körfezi Körfezi'ni geçtikten sonra Matochkin Shara'ya ulaştı. Oradan düzenli bir gemi Arkhangelsk'e ulaştı. İlginçtir ki, o sırada G. Sedov’un seferi çoktan ölmüş olarak kabul edildi.
Gemide bulunan George Sedov, "Mikhail Suvorin" ("St. Fock") gemisinde
Sadece Eylül ayında, 1913, “Mikhail Suvorin”, onu çevreleyen buzdan kurtuldu. Gemide neredeyse hiç yakıt yoktu, stoklar doldurulamadı. Buz tarlaları gemiyi silebilir, kırabilir veya taşıyabilir. Ancak Sedov, Franz Joseph Land'e gitmeye karar verdi. Franz Josef Land'in kıyılarında, gemi tekrar buzla kaplıydı. Kışlamak için bir koy seçildi; Sedov'un Silent dediği yer. Günlüğünde şöyle yazıyordu: “Eski, eskimiş gemi bu enlemlere ulaştı, özellikle de Barents Denizi'ne giderken hiçbir keşif gezisi gibi görünmediği kadar buzumuz vardı (kemer genişliği 3 ° 3 ') ) ve eğer buraya çok sınırlı bir yakıt arzı ve oldukça düşük bir gemi hızı eklersek, seferimizin gerçekten de bir başarıya ulaştığını söyleyebiliriz. ”
Bay gerçekten "Sessiz", kışlama için uygun. Gemi kıyıya çok yaklaşabilirdi. Ancak, hayati önem taşıyan arzlar ile durum kritik hale geldi. Yakıt yoktu. Öldürülen hayvanların yağlarını yaktılar, gemideki tahta eşyaları yaktılar, hatta kabinlerin arasındaki perdeleri bile yaktılar. Ana yemek püresiydi. Stinging, sefer üyeleri arasında ortaya çıktı. Kampanyanın, avlanan yaban mersini, ayı ve hatta köpek eti kanadını yiyen etleri yiyenlerden uzak durdu. Sedov da dahil olmak üzere çoğu kişi bu tür yiyecekleri yemeyi reddetti. Sonuç olarak, neşeli ve enerjik bir insandan George Yakovlevich sessiz ve hasta oldu. Sık sık hastalandı. Ama yine de direğe ulaşmak istedim.
2 (15) Şubat 1914, Sedov ve ona eşlik eden denizciler, G.V. Linnik ve A.M. Pustoshny, üç köpek kızağında Kuzey Kutbuna ulaştı. Bu bağlamda Sedov şöyle yazdı: “Yani, bugün kutupların dibinde duruyoruz: bu bizim ve vatanımız için bir olay. Büyük Rus halkı Lomonosov, Mendeleev ve diğerleri, bu günü çok uzun zaman önce hayal ediyorlardı. Küçük insanlar, hayallerini gerçekleştirmek ve kutup araştırmalarında gurur duymak ve anavatanımızın yararına uygulanabilir bir ideolojik ve bilimsel başarı sağlamak bizim için büyük bir onurdu. Bu düzen, bu olabilir, belki de, son sözüm, karşılıklı dostluk ve sevginin tüm hatırası ile size hizmet eder. Hoşçakal, sevgili dostlar! ”
Sedov hastaydı. Yolda, hastalığı yoğunlaştı. Öksürükle boğuluyordu, sık sık bayılıyordu. Bu kampanya çaresizlikten kaynaklandı, rüyadan vazgeçmek istemedi. Her ne kadar zihin, seferin başarısız olduğunu anladı. Son günlerde, artık yürüyemiyordu, ama düşmemesi için kızaklara bağlı oturdu. Unutulmadan, bazen şöyle dedi: “her şey kayboldu”, ancak geri dönmek istemedi. Rudov Adası'na (Franz Josef Archipelago adalarının en kuzeyindeki) ulaşamayan, zammın on sekizinci gününde Sedov, Şubat 20 (Mart 5) 1914'unda öldü ve bu adanın Burnu'na gömüldü. Linnik ve Pustoshny gemiye geri dönebildiler. Ağustos ayında Foka, 1914, Murman'daki Rynd balıkçı kampına gitti ve seferin kalan üyeleri kaçtı.
Sefer sırasında, St. Petersburg'da ve yurtdışında G. Ya. Sedov, Rus kutup gezilerine yardımcı olma gereği hakkında çok şey yazdı ve konuştu - Sedov, Brusilov ve Rusanov (G. L. Brusilov ve V.A. Rusanov'un seferleri öldürüldü). Rusya Coğrafya Derneği başkanı P. P. Semenov-Tian-Shansky, ünlü kutup araştırmacısı F. Nansen ve diğerleri bunun hakkında kararlı bir şekilde konuştu. George Sedov'un seferine zamanında yardım etmek mümkündü, ancak bu yapılmadı. Bu keşif personeli, Pavlov, Wiese ve Pinegin, dönüşte Savaş Bakanı'na şunları yazdı: “Sedov’un, 1913 yılında kömürle bir gemi göndermede yardım talebi ... karşılanmadı. İkincisi Sedov'un planlarını yıktı ve seferin tüm felaketlerinin sebebiydi ... "