Bulutsuz bir gecede büyükçe yapma uyduları çıplak gözle görmek mümkündür. Böyle gecelerde sabırla bir-iki gün gökyüzünü gözlemleyen bir insan, en az bir yapma uydu görebilir. Bunları uçaktan ayırmak çok kolaydır. Uçaklar geceleyin yanıp sönen sarı-kırmızı, yeşil lambalarını yakarlar. Oysa yapma uyduların parlaklığı yıldız gibidir. Akanyıldızlar gibi kayıp geçmezler, çok yavaş hareket ederler ve gök ufkunda kayboluncaya kadar görünürler. Ufukta dünyanın gölgesine geçtikleri için artık görünmez olurlar. En iyi göründükleri zaman, güneşin batışından az sonraki zamandır. İstanbul’da pek çok kişi defalarca, yapma uydunun semalarımızdan geçip gittiğini görmüştür.
Bunları uçan dairelerle de karıştırmak mümkün değildir. Çünkü, yörüngeleri üzerinden, sapmadan, belli bir doğrultuda giderler. Oysa, 1979’da, Kanada Hava Kuvvetlerine ait keşif uçaklarının kovaladığı ve resmini çektikleri bir uçan daire, alçalıp yükselen, değişik yönlere sapan ve uçağa göre çok hızlı giden bir cisim tespit ettiler. Takip edildiğini anlayan uçan daire birden hızını artırmış ve gözden kaybolmuştu.
Yapma uydularda neler bulunur:
Yapma uyduyu fırlatan ülke, onu fırlatma amacına uygun aletlerle donatır; Kameralar, teleskoplar, radyo [dalga] alıcı ve vericileri, bilgisayarlar…vs. Bunlara “uçan labaratuvarlar” diyebiliriz. Fakat uzayda, Skylap gibi, Salyut gibi dev labaratuvarlar da vardır. [Skylap dünyaya düşerek parçalanmıştır]. Bunların içindeki aletler, yeryüzündeki labaratuvarlarda ki aletlerden az değildir.
Uydular eğitim aracı olarak da büyük iş görürler. Bu amaçla kullanılan uydularda, ders araçları yerine geçen bütün görüntüler vardır. Uydu bunları şaşmayan bir proğramla, sınıflara yerleştirilmişalıcılara aktarır. Çocukların eğitimi konusunda uydulardan en çok yararlanan ülke Hindistan’dır. Günümüzde uydular telekomikinasyon iletişim aracı olarak insanlığa biyük faydalar sağlamaktadır.