Diyorlar ki yaşam satranç gibidir. Bir şey yapmadan önce ileri hamleleri düşünmek zorundaymışsın. Yani sadece piyonu devirmek yetmez, atı, fili, kaleyi, veziri sonunda da şahı devirmek için düşünmelisin... Bu arada kaybedeceklerini de düşünmelisin; piyonunu yerim o da benim piyonumu yer fakat ben artı bir at fazla yemiş olurum... Bu nasıl yaşam anlayışı, be insan... Seninkisi savaş.
Satranç tahtasında kırıp döktüğün, tek tek yediğin tüm o taşlar ve sonunda mat ettiğin o en değerli taş, tekrar yerlerine koyar ve oyuna yeniden başlarsın. Fakat yaşam öyle mi? İstersen 1000 hamle ilerisini düşünerek devam et ama sonunda yaşama tekrar başlayamazsın. Belki birilerini de mat edersin ama unutma; Satranca benzettiğin bu yaşam bir gün gelecek, seni de mat edecek... herkesi ettiği gibi.
Be insan, yaşam satranç değildir!