502 donmuş ceset vakası nihayet çözüldü ve sorgulama süreci başladı.
Filmlerde ve dizilerde, şüpheliler başarılı bir şekilde yakalandığı anda polisin işi biter ama gerçekte asıl çetin savaş o an başlar.
Sorgulama, sıkı çalışma, hem havuç hem de sopa taktiklerini kullanmanın birleşimi, suçluların itiraflarının geçerliliğini yanlış olanlardan ayırt etmek için on sekiz farklı teknik ve yetmiş iki farklı yol, onları birer birer kırmak için tekrarlanan sorgulamalar ve son olarak hepsini aşağı çekmek.
Polisin kaç kez ilerlemeye ve geri çekilmeye zorlandığını ve kaç tane zeka ve cesaret savaşının yapıldığını kelimelerle anlatmak zordur. Kesin olarak görülebilen tek şey, Belediye Asayiş Bürosu’na bağlı adli soruşturma müfrezesinin kaç saat fazla mesai yaptığı ve bütün gece amir yardımcısının ofisinin ışıklarının kaç kez yandığıdır.
Banyodaki su sesi kesildi. Birkaç dakika sonra, kirpi gibi nemli siyah saçları olan Yan Xie, bir Xiao Huang melodisi mırıldanarak kapıyı iterek açtı. Vestiyere gitti, kapatılamayacak kadar tıkalı bir çekmeceden siyah bir tişört çıkardı ve tekrar giymeye başlayınca bir an duraksadı.
Sonra tişörtü bir anda fırlattı, bu onu yarı çıplak bıraktı, sıkı sırtı henüz kurumadı ve tüm yıl boyunca sadece kör randevularda giydiği tişörtü çıkardı.
Yarım saat sonra, şef yardımcısı Yan burnuna güneş gözlüğü takmıştı, saçları ağdalı ve şekillendirilmişti. Özel yapım bir gömlek, Cesare attolini pantolon giymiş ve arabadan daha pahalı bir saat takmıştı. Fiyatı bu tür on saate eşit olan arabayı sürdü. Mutlu bir şekilde dışarı çıktı.
Yarım saat sonra, Yardımcı Yan’ın keyifli ruh hali ciddi şekilde sınandı.
.
‘Hayır’, vizite yapan doktoru tuttu ve canı sıkkın bir şekilde sekizinci koğuşu işaret etti, “Buraya her gün randevu almaları için bu kadar para mı ödüyorum?”
Doktor: “….”
Yang Mei hevesle üçüncü bir kase tavuk çorbası çıkardı: “Gel, Jiang-Ge, Xiao Liu yarım gecedir yemek yapıyor, hadi bir kase daha içelim! Ah-“
Jiang Ting: “Bekle, bunun hakkında konuşalım, sadece bırak…”
Yan Xie ağır bir şekilde öksürdü, kollarını düzeltti ve başı dik bir şekilde kapıdan içeri girdi.
Yan Xie’nin Yang Mei’nin kalbindeki imajı çok karmaşıktı, bir yandan çok minnettardı, diğer yandan Yan Xie’yi “Sana bir dayak borçluyum, yapabilirsen gel” tavrıyla her gördüğünde, bunu hissetti. kalbi, Yan Xie’yi sineklik ile Mars’a geri göndermek için sabırsızlanan Şef Wei ile yankılandı.
Yan Xie, görünüşte sevimli ve çekingen bir ses tonuyla, “Kaptan Jiang ile konuşacak bir şeyim var,” dedi, “Bir süre dışarı çık, ben gittikten sonra geri gelebilirsin.”
Yan Mei: “???”
Yan Xie gözlerinin ucuyla Jiang Ting’in masum yüzüne bakıp sert bir tonda söylediğinde Yang Mei, karşılık vermek için ağzını açmadan edemedi. “Ding Dang itiraf etti.”
“Yang Mei, önce geri dön”, Jiang Ting hemen iyi tavsiyesini aldı: “zamanın olduğunda geri gelebilirsin.”
“…. ” Bayan Yang eşyalarını toplayıp koğuştan ayrılırken, kızgın ve boyun eğmiş hissederek ancak sessizce acı çekebildi.
Yang Mei tam yatarak tedavi bölümünün koridorunun köşesinden dönerken, kolu askılı, pencereye doğru yürüyen yirmili yaşlarının başında genç bir kadın gördü.
Yang Mei, kendisine biraz tanıdık gelen şekle bakma şansı bulduğunda kaşlarını çattı ve aniden onun o gece Jiang Ting ile hastaneye gönderilen Kriminal Soruşturma Departmanı stajyeri olduğunu hatırladı. Adı Han Meimei’ydi.
–Han Xiaomei’nin yaraları ciddi olarak değerlendirilemez ve normal şartlar altında bir devlet hastanesine yollanması gerekirdi. Ancak Danışman Lu’nun ölümün eşiğinde komada olduğu gerçeğini sırtına aldı ve tıpkı bir oteldeki gibi herkesin özel odasının olduğu bu özel hastaneye girdi. Böylece fatura doğal olarak patronuna gönderildi.
Elini askıda tutarak gergin omuzlarını dikkatlice hareket ettirmeye çalıştı ki birdenbire arkasında ağır, tiz bir kadın sesi duydu. “Han Meimei?”
“Hey?”
Han Xiaomei geri döndü ve güzel bayanın parıldayan 24K altın pırlanta köpek gözleri aniden neredeyse kör oldu.
Yang Mei’nin boyalı kestane saçları geriye doğru toplanmıştı, kar beyazı boynunda elmas bir anahtar kolye vardı, koyu pembe kadife bir etek, açık pembe süet topuklu ayakkabılar ve Han Xiaomei’nin bile karşılayamayacağı bir çanta giymişti. yıllık maaşının yarısı ile. Han Xiaomei’nin iki yuan değerindeki plastik terliklerinden üç gündür yıkanmamış saçlarına kadar yukarı bakarken Han Xiaomei’nin etrafında yarım daire şeklinde yürüdü, mükemmel makyajı, onlara karşı belli bir gizlenmemiş sertliği olan gözlerini vurguluyordu.
“Kaza sırasında Kardeş Jiang ile arabada oturan stajyer polis siz misiniz?”
Han Xiaomei o kadar korkmuştu ki sonunda genç bayanın kim olduğunu anladı: “Evet, benim adım Han Xiaomei ve sen Yang olmalısın–“
Yang Mei başka bir yarım daire çizdi, zarif bir şekilde yürüdü ve sallandı, S şeklindeki gururlu figürünü her yönden göstererek, soluk pembe oje ile kaplı iki parmağını Han Xiaomei’nin yanağına bastırdı ve hafifçe sıyırdı ve cildini dikkatlice gözlemledi. Sahne, bir eşeği satın almadan önce ağzını inceliyormuş gibi görünüyordu.
Eşek Han Xiaomei, teftişten korkuyla titriyordu, sadece Yang Mei’nin tembelce “Enkaza uğrayan araba benimdi” dediğini duydu.
“Özür dilerim, çok özür dilerim, öyle demek istemedim…” Han Xiaomei neden refleks olarak özür dilemeye başladığını bilmiyordu.
“Siz stajyerlerin yapacak başka işleri yok mu?”
“O sırada gerçekten fark etmemiştim… ha?”
“Neden bütün gün Jiang-Ge’yi takip ediyorsun? Madem bu kadar özgürsün, neden sokağa çıkıp hırsız yakalamıyorsun?”
Han Xiaomei gerçekten bir eşekti, gizli akıntının öfkeli ölümcül aurasının farkında değildi: “Ah, çünkü Şef Yardımcısı Yan benden Jiang’a göz kulak olmamı istedi… Lu… Danışman Lu, ilk haberdar edilmesi gerektiğini söylüyor herhangi bir hareketin olmaması ve eğer yarım adım atarsa Danışman Lu’yu hemen öldüreceğini, yani…”
Yang Mei gerçekten şaşırmıştı: “Yan Xie? Neden?”
Han Xiaomei boynunu uzattı ve etrafta kimsenin olmadığından emin olmak için mesafeye baktı, “Bilmiyorum, belki heteroseksüel erkek kanseri aşık olmuştur.”
Yang Mei bir ağız dolusu soğuk havayı içine çekti, neredeyse bir noktada geriye doğru üç adım attı. Ağzı açık olan Han Xiaomei de ona anlamlı bir yüz ifadesi yaptı.
“….” Ancak Jiang Ting’i otoyol kazası mahallinden sürükleyen ve hayatını kurtarmak için hastaneye gönderen Yang Mei idi. Yıllar boyunca sayısız iniş ve çıkışlardan geçen kadın, Han Xiaomei’nin kaba elini tutarken, göz açıp kapayıncaya kadar tepki verdi, saniyeler içinde hızla bir saldırı ve savunma stratejisi ve taktiksel nesne formüle etti.
“Kız kardeş!”
Han Xiaomei: “???”
“Şu sıska zavallı yüzüne bak, kardeşinle gel.”
Yang Mei genç bir dişi tilki gibi gülümsedi ve şefkatle şöyle dedi: “Güzel, abla sana akşam yemeği ısmarlayacak.”
–
“Ding Dang itiraf etti mi?” Bu sırada hastane odasında Jiang Ting, doğrulamak istedi.
Yan Xie rastgele bir sandalye çekti ve dirseklerini her iki taraftaki kolçaklara dayayarak ve parmaklarını kavuşturarak yatağın yanına oturdu. Uzun bacaklarını çaprazladı. Genç ve yakışıklı bir CEO’ya benziyordu, gülümseyip Jiang Ting’e uzun süre baktıktan sonra şarkı söyler gibi bir kelime söyledi: “Dang~ran~la.”
Jiang Ting, “Çatlaması en zor olanın o olacağını düşündüm” diye yanıtladı.
“Çoğunlukla onu kişisel olarak hangi tanrının sorguladığına bağlı. Tahminin?”
Hastane odası güneş ışığı ile doluydu, yatağın başında bir avuç nilüfer vardı, koku yaydı. Jiang Ting’in yüzü bembeyazdı ve ilk bakışta yumuşak pamuklu beyaz hastane önlüğüyle aynı tondaymış gibi görünüyordu; gevşek bir yastığa yaslanırken kolları göğsünün önünde çaprazlanmıştı.
Belli olmasa da açık kırmızı dudaklarının kenarı kıvrıldı, “Şu anda karşımda oturan bu tanrı değil mi?”
Yan Xie’nin gülümsemesi gözle görülür şekilde derinleşti.
“Hey, ama cidden.” Yan Xie gelişigüzel bir şekilde ağzına yumuşak bir Çin sigarası aldı ve sandalyesini öne doğru çekti: “Ding kızının kaçıran dördüncü kişi olduğunu nasıl bildin?”
10 gün öncesine gitmek. Yan Xie, polis arabasının yanında duruyordu, geri döndü ve Jiang Ting’in beyaz, soğuk yanaklarını ortaya çıkarmak için pencerenin yavaşça alçaldığını gördü. Sonra dedi ki – kaçıran üç değil, dört.
Yani Yan Xie fabrikaya zorla girdiğinde, patlamadan sonra Ding Dang’ı alıp elinden silahı alan ilk kişi o oldu. Sonuçlar, kararının rehine için hayat kurtarıcı bir karar olduğunu kanıtladı.
Jiang Ting, “Ding Dang’ın karakola gittiği doğru olmalı, ancak bu teslim olma girişimi değildi, bir ihbarda bulunma girişimiydi.”
Yan Xie, devam etmesi için ona zarif bir hareket yaptı.
“Ding Jiawang, Chi Rui, Wang Le ve diğerlerini, daha sonra Chu Ci’ye söylediği şeyi söyleyerek, uyuşturucu kaçakçılığını organize etmenin tüm sorumluluğunu ve Hu Weisheng ile olan ilişkisini babasına yükleyerek bildirmek istedi. Bu, Zhang Jiao’nunkiyle eşleşiyor. Belki de anne ve kızı, her şey ortaya çıkarsa diye ne söyleyeceklerini gizlice tartışmış ve kararlaştırmışlardır. Bu anlaşılabilir bir durumdur, çünkü çoğu kadın çocuklarını kocalarından daha çok sever.”
“Yani, Diao Yong gözaltına alındıktan ve Ding Dang, polis gözetimi altında olduğunu öğrendiğinde, zan altında olduğunu biliyordu. O noktada aklına gelen tek fikir, polisi engellemekti, bu yüzden polise gitti. önceden hazırlanmış konuşmasını yapmak niyetiyle polis karakolu.”
Jiang Ting bir nefes aldı ve “Ama belki de gözlem, konuşma veya başka yollarla Chi Rui ve diğerleri onun fikrini değiştirdiğini hissettiler, bu yüzden ilk adımı attılar ve onu da kaçırdılar.”
Yan Xie, “Ve sonra adam kaçıranlarla çalışmayı seçti” dedi.
“Evet, zorundaydı.” Jiang Ting, “teoriniz oldukça doğru olduğu için, 502 olayının olduğu gece Hu Weisheng’in arabasındaki kadın suç ortağı Ding Dang’dı. Hatta muhtemelen Feng Yuguang’ı kasten öldürdü.”
Yan Xie, ağzında bir sigarayla gülümsedi ve bir an ona baktı, sonra sonunda sandalyesinin arkasına yaslandı ve yavaşça tekrarladı: “Kasıtlı cinayet.”
Sanki Jiang Ting’le yalnız kalmaktan hoşlanıyormuş gibi bir süre konuşmadı ve sonra, “Bunu da tahmin ettin. Nasıl olduğunu anlat bana.”
“Feng Yuguang, sınavlarını geçmek için Adderall ve Modafinil gibi psikoaktif ilaçlara güveniyor ve Pekin’de düzenli ve güvenilir bir satıcısı olmalıydı. Ancak Jianning’e geldikten sonra, yasa dışı uyuşturucuların ekspres teslimatının içerdiği risk nedeniyle, çok acil satın alma ihtiyacıyla, yakında bulunan Ding Dang’ı yeni ikmal kaynağı olarak kabul etti. Beklemediği şey, Ding Dang’ın aslında onu öldürmeye çalışmasıydı.”
“Cinayet gecesi Feng Yuguang’ın sondan ikinci araması Ding Dang’dı. Ding Dang’ın aramayı aldığını ve onunla iletişim kurması için ona başka bir kayıtsız cep telefonu numarası verdiğini tahmin ediyorum, bu da onun için bir yol oldu. takip soruşturmasını karıştırmak için. Feng Yuguang, kayıtlı olmayan cep telefonu numarasını çevirdi ve Hu Weisheng’in arabasına binmek için talimatları izledi. Hikayenin geri kalanı, daha önce tahmin ettiğinizle tamamen aynı.”
Jiang Ting durakladı ve bilinçsizce boğazını ovuşturarak başını yumuşak yastığa yasladı.
Yan Xie, düşünürken bunun Jiang Ting’in alışkanlığı olduğunu fark etmişti. Gözlerini ondan alamıyordu ve aniden boğazı biraz sıkıştı. Sonra Yan Xie tükürüğünü yutmaktan kendini alamadı.
-sanki o el nazikçe boynunu okşuyormuş gibi.
“Öyleyse neden onun kasten cinayet işlediğinden şüpheleniyorsun?”
Yan Xie, tuhaf görünümünü gizlemek istercesine gözlerini sertleştirdi ve gülümseyerek sordu: “Belki de tamamen Feng Yuguang’ı uyuşturucu alması için baştan çıkarmak istemiştir, sadece yanlış ürünü almıştır.”
Jiang Ting başını salladı.
“Feng Yuguang’ın aldığı ilaç, Ding Jiawang’ın başarısız bir taklidiydi ve uzun zaman önce yok edilmesi gerekiyordu. Bir fazlalık olsa bile, potta metamfetamin gibi rastgele yığılmazdı. Ayrıca, Hu Weisheng muhtemelen Ding Dang’ın Feng Yuguang’ı öldürme girişiminden haberi bile yoktu, aksi takdirde Feng Yuguang’ın çantasına dokunup ertesi gün ikinci el lüks bir dükkana satmazdı. , kendisine giden çok açık bir ipucu bırakarak.
Hu Weisheng, Ding Dang’ı korumaya çalışıyordu ve itiraf etmeme konusunda ölümcül bir tavrı vardı. Böylesine sadık ve cesur bir erkek arkadaşa sahip olan Ding Dang, Feng Yuguang’ı öldürmek istiyorsa ve Hu Weisheng bile bunun farkında değilse, cinayet sebebi daha kurnazca olmalı.”
Bu noktada Jiang Ting ses tonunu değiştirdi ve gülümsedi, “Ama bunun sadece benim tahminim olduğunu da söyledim. Kasten öldürmenin cezası farklıdır, Ding Dang bunu kabul etmez.”
Yan Xie dilini şaklattı ve işaret parmağıyla Jiang Ting’i işaret etti.
“Kabul etti.”
Jiang Ting bile şaşırdı, “Oh?”
“Dings’in avlusunda kelimenin tam anlamıyla üç fit toprak kazmak için yarım günlük bir savaşa bizzat ben öncülük ettim ve beklendiği gibi kanıtları buldum! Bil bakalım ne bulduk?”
Bu sefer lütfen konuşun jestini yapan Jiang Ting oldu.
“Cesetler.” Yan Xie, odanın karşısından gelen şaşkın bakışlarla hoş bir şekilde eğlenerek, “Bir düzineden fazla zehirli sokak köpeği ve kedi cesedi, ölüm tarihleri çok yakın ve Ding Dang’ın DNA’sı birkaç pençe ucunda bulundu” dedi.
Jiang Ting, “Öldürücü doz test ediliyor” diyerek anlayarak hafif bir nefes aldı.
“-Kasten zehirleme, kesin delil.” Yan Xie devam ederken alkışladı, “O kız yere yığıldı, hahaha!”
Tanıklar, maddi deliller ve itiraf dosyaları birbiriyle örtüşerek sıkı bir delil zinciri oluşturuyor ve bu silahlı uyuşturucu üreticisi çeteyi tamamen çiviliyor.
Yan Xie bu savaşta o kadar iyi savaşmıştı ki, ancak güzel olarak tanımlanabilirdi.
“Hu Weisheng’i kızıyla tanıştıran gerçekten Ding Jiawang mıydı?” Jiang Ting’e sordu.
Yan Xie elini salladı, “Hey, o kızın saçmalıklarını dinleme. Sanchunhua KTV’nin patronu, Ding Dang’ın uzun zaman önce onların ünlü sosyetesi olduğunu açıkladı. Hu Weisheng ona her zaman içki ısmarlardı, bir şey diğerine yol açtı ve ancak o zaman Ding Jiawang uyuşturucu yapmaya başlamak için suya sürüklendi. Başından beri fuhuşa zorlanmak diye bir şey asla olmadı.”
Jiang Ting biraz üzgün görünüyordu ve içini çekti, “Bu kız.”
“Bugünün gençleri, tsk tsk…”
Jiang Ting nazikçe çenesini tuttu ve kabul etmeyerek başını salladı.
“Ne hakkında düşünüyorsun?” Yan Xie, sorunun peşine düşecek kadar hassastı.
“…Düşünüyorum.” Jiang Ting yavaşça, “Ding Dang, çetenin uyuşturucu üretimine başlamasının kaynağı ve Hu Weisheng’in uyuşturucu kaçakçılığı kanallarını Ding Jiawang’ın merkezine bağlayan bağlantıydı. Bu arada, Hu Weisheng için bir uyuşturucu kadar baştan çıkarıcı, ölümcül ve bağımlılık yapıcıydı. hatta daha fazla erkek…”
En sonunda, “Nedense, bu özellik beni rahatsız ediyor,” demeden önce uygun tanımlamayı düşünüyor gibiydi.
Yan Xie, kullandığı kelimenin tiksinti, hoşlanmama ve hatta tiksinti olmadığını fark etti.
Rahatsızdı.
– Bir kişinin bir özelliğinden rahatsız olması, bir üçlü çelişkiden kaynaklanıyor olabilir veya belki de bunda bakmak istemedikleri bir yanlarını görmelerinden kaynaklanıyor olabilir.
“Onu neden umursuyorsun? Bir idam mahkûmu birini nasıl rahatlatabilir?”
Yan Xie’nin yüzü ifadesizdi ve sanki aniden söylediği bir şeyi hatırlamış gibi doğal olarak boyun kaslarını gevşetti: “Ah doğru, Hu Weisheng’in otopsisi. Sonuçlar geldi.”
Jiang Ting gözlerini kaldırdı.
“Fıstık tozu alerjisi.”
“….?”
“Onu öldüren diasetilmorfin şişesi, polis köpek birimi tarafından eğitim amacıyla istenmişti ve içine glikoz ve yer fıstığı tozu karıştırılarak geri gönderildi. Adamlarım tarafından birkaç eğitmen tutuklandı bile.” Yan Xie, “Müdür Lu, Lao Huang’dan kaçak mal deposunu kapsamlı bir şekilde araştırmasını istedi ve yanlış saflıkta birkaç uyuşturucu buldu, şimdi ortak sorumluluk yerine getiriliyor.”
Jiang Ting, “Ne tesadüf” demeden önce bir süre kasvetli bir şekilde başını salladı.
Gerçekten de – çok büyük bir tesadüf.
Safsızlıklarla karıştırılmış birkaç çubuk eroin olsa bile, nasıl oldu da fıstık tozu oldu, nasıl oldu da yer fıstığına alerjisi olan Hu Weisheng’e götürüldü?
Hu Weisheng’in öldüğü gecenin hangi kısımları kasıtlıydı?
“Tesadüfen ya da değil, bir süre öğrenmek imkansız, ama neyse ki, bu sadece an meselesi.” Yan Xie yaklaştı, elinin tersiyle Jiang Ting’in göğsünü sildi ve alaycı bir şekilde, “Gelecek uzun – Neyse ki, senin bu küçük hayatın benim tarafımdan alındı.”
Jiang Ting, sanki gözlerinin derinliklerinde belirsiz ve çözülemez bir duygu parlıyormuş gibi sessizce ona baktı.
“Ona iyi bakın Kaptan Jiang.” Yan Xie güldü, “Bu Xishi kalbini tutuyor ve bayılıyor, bu yüzden gelecekte bu Buda’yı fazla çalıştırmaya cesaret edemem.”
Ayağa kalktı ve rahat bir şekilde belini gerdi, her parmak eklemini çıtlattı ve bastırdı ve birdenbire yalnızca Jiang Ting’in “Yan Xie” diye seslendiğini duydu.
Sesi yüksek değildi, ilk başta olağandışı bir şey algılamadı, Yan Xie baktı.
Yan Xie, kar beyazı hastane yatağının üzerine eğilmiş, derin su birikintisi kadar hareketsiz gözlerle şunları söyledi: “Teşekkür ederim, gelecekte Gongzhou’ya döneceğim gün, eğer uygunsa, gönderen sen olabilir misin? ben döndüm?”
Bir an sessizce birbirlerine baktılar ve Yan Xie sanki göle dalgalanmalara neden olmayan bir çakıl atılmış gibi gülümsedi ve sonra pantolonunun cebinden bir şey çıkardı, elini kaldırdı ve fırlattı: “Biz yapacağız. Bunu daha sonra konuşuruz, Yang Mei’nin KTV’si kalabalık, taburcu olduktan sonra benim evime gitmen en iyisi.”
Jiang Ting, hafifçe donmuş bir ifadeyle avucunun içinde bir anahtar görmek için onu sabit bir şekilde yakaladı.
“Ben gidiyorum,” dedi Yan Xie arkasına bakmadan, elini salladı, koğuşun kapısını açtı ve dışarı çıktı.
Kar beyazı oda yine sessizdi, güneş ışığı cam pencereden içeri girdi, kristal berraklığında bir su damlası yavaşça zambak yapraklarından düştü.
Jiang Ting, anahtarı komodinin üzerine attı ve sessizce nefes verdi.
.
“Yo, Yan-Ge, bir tanışma randevusundan yeni mi döndün?”
Belediye Asayiş Bürosunun Kriminal Soruşturma Binasının girişinde, Yan Xie elinden geldiğince hızlı bir şekilde merdivenlere çıktı ve birkaç suçlu polis memurunun şakalarına ve alaylarına alay etti: “Ne kör randevu, ne kadar kaba! malzemeleri düzenlemeyi bitirdin mi? Delil listesi hazır mı? Dava dosyası savcılığa intikal etti mi? Hayır? Burada ne işin var?! İşine dön!”
Kriminal polisler ellerinde sigaralarla telaşla dağıldı.
“Ah, Lao Yan -” Teknik soruşturma müdürü Huang Xing, müdür yardımcısının ofisinin kapısında duruyordu ve görünüşe göre orada uzun süredir bekliyormuş.
Yan Xie ona birkaç kez baktı, “Senin sorunun ne, borç alıyorsun?”
Huang Xing kuru bir şekilde gülümsedi ama gözlerinin altındaki endişeyi ve çelişkiyi gizlemedi.
Bu görünüm o kadar sıra dışıydı ki Yan Xie bilinçsizce kaşlarını çattı ve Huang Xing isteksizce öksürdü: “Operasyonun olduğu gece keskin nişancı binasının çatısında bulunan çocuğun gömleğinde biraz eski kan vardı ve DNA sonuçları ortaya çıktı. sadece dışarı çık.”
Yan Xie biraz sarsılmış görünüyordu.
“Direktör Lu,” Huang Xing tereddüt etti, “Direktör Lu sizden gelmenizi istedi.”
“…. ” Yan Xie güldü, yakışıklı yüzü sihirli bir şekilde tüm duyguları topladı ve Huang Xing’in omzunu okşadı, “Yoldayım.”
Daha fazla soru sormadan arkasını döndü ve asansöre yöneldi. Bunun yerine, Huang Xing peşinden koştu ve sanki bir şeyi açıklamak istiyormuş gibi yarım adım attı ama sonunda geri çekildi.
–
Yönetmenin Ofisi.
tak tak
Kapı çalınır çalınmaz tanıdık bir ses geldi: “Girin.”
Yan Xie kapıyı itti ve içeri girdi.
Büyük masanın arkasındaki döner sandalye, kolun bir kısmını belli belirsiz gösterecek şekilde kapıya dönüktü. Masanın üzerindeki bilgisayar ekranı açılıydı. Yan Xie’nin bakışları pencere arka planının çok tanıdık geldiğini ilk fark eden pencereye takıldı – bu, kamu güvenliği intranetiydi.
Sonra, daha yarım saat önce gördüğü, omuzlarında dört köşeli üç çiçek bulunan tanıdık yüz, ona soğuk ve net bir bakış attı.
Yan Xie’nin ayak sesleri durdu.
“Polis operasyonu yerine 4 el ateş ederek kaçan keskin nişancı, ayrılmadan önce bir çocuğun tişörtünü taşla yere bastırdı, göğüs ve karın bölgesinde eski kan lekeleri vardı. DNA karşılaştırması yapıldıktan sonra Üç yıl önce bir polis kurtarma operasyonu sırasında bulunan kan lekeleriyle aynı zamana denk geliyor.”
Koltuk döndü ve Müdür Lu sakince Yan Xie’ye baktı.
“Gongzhou Şehri Kamu Güvenlik Departmanının ikinci uyuşturucuyla mücadele ekibinin eski kaptanı Jiang Ting’e ait.”