Koşullu işçiler, bağımsız yüklenicilerden ve yarı zamanlı, mevsimlik ve geçici çalışanlardan oluşur. İşverenler, yalın işgücü bütçeleriyle dalgalanan iş taleplerini karşılamakta zorlandıklarından, koşullu işler günümüz işgücünde daha yaygın hale geldi. Bu işçiler tipik olarak düzensiz programlarla ilişkilendirilir. Çoğu durumda, geleneksel işveren yardımlarını almazlar. Bununla birlikte, şarta bağlı işçiler, bazı federal istihdam yasaları tarafından hala yasal koruma hakkına sahiptir.
Adil Çalışma Standartları Yasası
Adil Çalışma Standartları Yasası (FLSA), kapsam dahilindeki çalışanlar için asgari ücret, fazla mesai tazminatı ve genel istihdam koşullarını düzenler. FLSA'nın başvurabilmesi için, çalışanın ya kapsanan bir işveren için çalışması ya da işinin normal bir parçası olarak eyaletler arası ticarete girerek bireysel olarak kalifiye olması gerekir. Bir işveren, en az iki çalışanı varsa ve yıllık satışlarından minimum 500.000 $ oluşturuyorsa kapsanır. Yarı zamanlı, mevsimlik ve geçici çalışanlar, bu kriterleri karşılamaları koşuluyla FLSA kapsamına alınacaktır. Ancak bağımsız yükleniciler, FLSA kapsamında değildir.
Aile ve Tıbbi İzin Yasası (FMLA)
FMLA, uygun çalışanların tıbbi veya ailevi bir olay durumunda ücretsiz izin almalarına izin vererek sağlıklı bir iş-yaşam dengesini korumalarına yardımcı olurken, iş koruması ve yoklukları sırasında grup sağlık yardımlarının devamı için tasarlanmıştır. Yarı zamanlı, mevsimlik ve geçici çalışanlar, sigortalı bir işveren için en az bir yıl çalıştılarsa veya son 12 ay boyunca en az 1.250 saat çalıştılarsa, Aile ve Tıbbi İzin Yasası'na hak kazanır. FMLA, bağımsız yükleniciler için geçerli değildir.
İşçi Tazminatı Kanunu
İşçi tazminat yardımları, işte yaralanan çalışanlar için mevcuttur. Yardımlar için uygunluk, yaralanmanın işle ilgili olup olmadığı değerlendirildikten sonra önyargılı olmayan bir üçüncü taraf yönetici tarafından belirlenir. Yaralanmanın niteliğine ve kapsamına bağlı olarak, kazanılan yardımlar ücret ikamesi, tıbbi tedavi ve mesleki rehabilitasyonu içerebilir. Bağımsız yükleniciler, işçilerin tazminat yardımlarını almaya uygun değildir.
Fikri Mülkiyet Hukuku
Fikri Mülkiyet Kanunu, orijinal çalışma, patent ve buluş haklarına kimin sahip olduğunu belirler ve bir şirketin ticari sır bilgilerini korur. Çalışanların işe alındıktan sonra tipik olarak bir Fikri Mülkiyet Sözleşmesi imzalamaları gerekir, bu da orijinal çalışma haklarını işverene tahsis ettikleri anlamına gelir. Bununla birlikte, bağımsız yükleniciler, imzalanan sözleşmede aksi belirtilmedikçe, kendi orijinal çalışmalarına ilişkin hakları saklı tutar.