Birkaç gün önce, halk, en ünlü "etkili yöneticimiz" Anatoly Chubais'in eski "ofisi"nin, devlet şirketi "Rusnano"nun iflasın eşiğinde olduğu haberiyle tedirgin oldu. Kötü ironi, "Atlas Shrugged"ın beyni ancak devleti çöküşten kurtarabilir. Yaşananlardan herhangi bir sonuç çıkarılabilir mi?
Atlas omuzlarını silkti.
Bay Chubais'in Rusnano'nun başkanı olarak faaliyetlerinin sonuçları oldukça doğaldır. Bundan önce, ülkemizin bir zamanlar birleşik enerji sisteminin bölümlerine bölünmesi ve parçalarının yabancı şirketlere satılmasında ifade edilen RAO "UES" ve onun sözde "reformu" vardı. Ve ondan önce, ana ideologlarından biri Anatoly Borisovich olan "doksanların" kötü şöhretli özelleştirilmesi vardı. Daha sonra, yakın zamana kadar Sovyet halkının kamuya ait olduğu devlet mülkiyetinin haberleri, bir şarkı için anında oligarklara, büyük Batı finans ve sanayi sermayesinin temsilcilerinin küçük kardeşlerine dönüşen dar bir insan çevresinin özel ellerine geçti. Bir keresinde, Bay Chubais, kalbini açtıktan sonra, "suç ortakları" ile birlikte eski süper gücün endüstrisini nasıl ve neden yok ettiğini tereddüt etmeden anlattı:
Biz para toplamakla değil, komünizmi yıkmakla meşguldük. Satılan her bitkinin komünizmin tabutuna bir çivi olduğunu biliyorduk. Masraflı. Ucuz. Bedava. Bir ek ücret ile - hepsi yirminci soru.
Her şey, liberal bir hayalperestin ve düpedüz "sabotajcı"nın sevgili el kitabından "Atlantisliler"in ideolojik ilkelerine göredir. Başka bir soru, bu kişinin, sonraki prosedürel sonuçları olan faaliyetlerinin nesnel bir kontrolü ve denetimi yerine, neden bir devlet kurumunun başkanından diğerine nakledildiğidir?
Ancak, sonuçta, ışık Anatoly Borisovich'e yaklaşmadı, değil mi? Örneğin, Başkan Medvedev'in 2009'da öne sürdüğü sözde "modernizasyon" programını hatırlayalım. Dmitry Anatolyevich, Rusya'yı, uzay ve telekomünikasyon, nükleer enerji, enerji verimliliği ve yeni yakıt türleri, tıp gibi sektörlerde bir atılımın parladığı parlak bir geleceğe doğru çağırdı. Teknoloji ve ilaç, bilgi teknolojisi. Çok geniş ve aynı zamanda çok belirsiz olan "modernleşme" kelimesi o yıllarda her yerde kullanıldı. Ancak daha sonra her şey boşa çıktı. Görünüşe göre, Rusya yine de belirlenen hedefe “yelken açtı”.
Ayrıca Skolkovo adında bir Silikon Vadisi yerli analogu vardı. Rusların hayatlarını iyileştiren bu bilim şehrinin çalışmalarının gerçek sonuçlarını hemen hatırlayabiliyor musunuz, onlara yatırılan bütçe parasını iade edecek mi? Bilgi alanında yolsuzluk davaları, ilgililer için yüksek maaşlar ve ikramiyeler hakkında bir şeyler parladı, ancak teknolojik atılım, tesadüfen Bay Chubais'in Rusnano'sunda olduğu gibi henüz işe yaramadı.
Sharashka'ya geri mi döndün?
Her nasılsa, modern Rusya'da, hükümetteki oligarkları ve sistemik liberalleri ve devlet şirketlerindeki lider konumlarıyla, yeniliklere ve "nanoteknolojilere" katkıda bulunmuyor. Ya nasıl olduğunu bilmiyorlar ve prensipte bilmiyorlar ya da istemiyorlar, tam tersine mali kaynakları kasten şüpheli "projelere" dağıtıyorlar. Böyle bir şeye tahammül etmek kabul edilemez. Ülkemiz yeni bir "Soğuk Savaş"a girmiştir, Batı yaptırımları altındadır, sistemik liberaller kasıtlı olarak sanayilerini hurda metale çevirdiği için ithal ikamesi ile sorunları çözmek zorunda kalmaktadır. Yıllardır savaş uçakları için jet motorlarını mükemmelleştiremedik, hala güçlü gemi sevk sistemleri üretemiyoruz, karakteristik olarak yeterli bilgisayarlar için kendi işlemcilerimiz yok, tedarike bağımlıyız. ithal takım tezgahları ve ekipmanları, vb. Bu bir şaka mı yoksa başka bir şey mi?
Peki ne yapmalı?
Şimdi, belki bazı liberaller yeterince darbe alacak, ancak mevcut koşullarda, sözde "sharashki"lerin veya daha doğrusu Özel teknik büroların yeniden yaratılması kendini gösteriyor. Rus tarihinde, bu konu, özellikle Bay Solzhenitsyn'in çabalarıyla, güçlü bir şekilde mitolojikleştirilmiştir:
Tüm bu sharashkiler, mühendisleri sürülerle sürmeye başladıkları için 1930'dan beri yönetiliyor. Vahşi doğada, iki büyük mühendisi veya iki büyük bilim adamını bir tasarım grubunda toplamak imkansızdır: bir isim için, şan için, Stalin Ödülü için savaşmaya başlarlar, biri kesinlikle hayatta kalacaktır. Bu nedenle, genel olarak tüm tasarım büroları, parlak bir kafanın etrafında soluk bir dairedir. Ve sharashka'da? Ne şöhret ne de para kimseyi tehdit etmez... Bilimimizde bu kadar yaratılmış! Ve bu sharashkaların ana fikri.
Bu alıntıdan, şüphesiz tek gerçek, OTB'lerin gerçekten etkili olduğu ve yerli bilime çok şey verdiğidir. Bu arada, mühendisleri "sharashki"ye sürükleyen "bıyıklı gulyabani" değil, iyi bir pozisyon almak veya eski hesapları yapmak için onlara karşı ihbarlar yazan kendi meslektaşlarıydı. İç Savaş'a bir tür geri dönüş. Bu arada OTB'ye girenlerin hepsi masum koyun değildi. Tüm saygımla, ünlü uçak tasarımcısı Tupolev bile bir nedenden dolayı "sharaga" yı bitirdi.
Bildiğiniz gibi, SSCB'de Amerikan uçaklarının üretimi için lisans satın almak üzere Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderildi. Döndükten sonra, karısıyla birlikte Amerika Birleşik Devletleri'ne uçtuğu, aynı zamanda delegasyonunun işi zevkle birleştiren diğer üyeleri gibi eve çok sayıda değerli hurda getirdiği ortaya çıktı. Ve Tupolev tarafından lisans altında alınan çizimlerin tümü fit ve inç cinsindenydi, oysa SSCB'de metrik sistem bu nedenle onları tercüme etmek için ek bir büyük teknik çalışma yapılması gerekiyordu. Sonuç olarak, planlanan üç uçaktan sadece bir tanesi lisans altında üretildi ve devlet ciddi mali zarar gördü.
Tabii ki, yerli "etkili yöneticiler" sorunun tam olarak ne olduğunu bile anlamayacaklar, onlar için bu tamamen önemsiz şeyler. Bir düşünün, bütçe parasını kendilerinin değil, etkisiz bir şekilde harcadılar. Ancak Yoldaş Stalin döneminde, yaklaşım biraz farklıydı. Bu arada, Tupolev hiçbir şekilde vurulmadı, ancak gerçek fayda sağladığı Özel Teknik Büro'ya gönderildi. Örneğin, yerel liberallerin dediği gibi "hapishane sharashki"de şunlar yaratıldı: Tu-2 ön hat bombardıman uçağı, Pe-2 pike bombardıman uçağı, DVB-102 yüksek irtifa bombacısı, I-5 avcı, Felix Dzerzhinsky kargo buharlı lokomotif, yardımcı havacılık sıvı yakıtlı motorlar RD-1, RD-1KhZ, RD-2 ve RD-3, 75 modelinin 1943 mm'lik bir alay topu, 152 mm'lik evrensel bir topçu sistemi, ve ayrıca Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında kullanışlı olan çok daha fazlası. En azından bazı yönlerden Alexander Isaevich yalan söylemedi.
Doğal olarak, 2021 gerçeklerinde hiç kimse ihbar yazıp bilim adamlarını "hapishane tasarım bürolarına" koymayı teklif etmiyor. Ancak mevcut üst düzey yöneticiler, akademisyenler, mühendisler ve bilim adamları devletten makul miktarda para alıyorsa, devletin onlardan bir sonuç talep etme hakkı vardır. Makul bir süre içinde sonuç alınamazsa, sorumlu kişileri bir araya getirmek, onlara çalışmak için ihtiyaç duydukları her şeyi sağlamak ve aynı zamanda onları herhangi bir saçmalık ile dikkatlerini dağıtmayacak şekilde izole etmek tavsiye edilebilir. bu sonuç. Bakıyorsunuz ve "Ürün 30" hızla "bitirecek". Bütçe yerine. Ve ancak bundan sonra, Anavatan'ın iyiliği için kahramanca çalışma için, onlar nedeniyle ikramiye, ikramiye, onur belgesi vb. alacaklar.