ÖKÜZ KENDİ SAHİBİNİ BİLİR
Birgün kilisede Kutsal Kitap’tan şu ayet okunuyor ve bu ayetle ilgili vaaz veriliyormuş:‘Öküz kendi sahibini, eşek de efendisinin yemliğini bilir, fakat İsrail bilmiyor’ (İşaya 1:3).
O gün kiliseye vaaz dinlemeye çiftlik sahibi bir adamda gelmiş. Bu vaazı duyunca kendi kendine: ‘Bu ne saçmalık! Tanrı’nın hayvanlarla işi ne? diye düşünmüş ve vaazın yarısında orayı terkederek çıkıp gitmiş. Ertesi gün tarlasında çift sürerken öküzü bir şey yaparak sahibini kızdırmış. Adam öyle sinirlenmiş ki, bir değnek alarak hayvanı acımasızca dövmeye başlamış. Ancak aradan birkaç dakika geçmiş, adam öküzüne yaklaşınca öküz de sahibinin elini yalamaya başlamış. Adam hemen o an, bir gün önce duyduğu vaazı hatırlamış ve kendi kendine demiş:
‘Vahşice dövdüğüm hayvan bile sahibini biliyor. Ben ise beni yaratan Tanrı’yı bilmiyorum’ diyerek yere diz çökmüş ve ağlayarak Tanrı’nın önünde tövbe etmiş.
Bu adam daha sonra bir levha üzerine şu sözleri yazdırarak ahırının üzerine asmış:
Ey tövbesiz can! Bu yazıyı oku ve çok iyi düşün:
Öküz kendi sahibini, eşek de efendisinin yemliğini bilir; fakat İsrail bilmiyor, kavmım kulak asmıyor’ (İşaya 1:3).’
(Hisseden Kıssalar kitabından alıntı)