Karınca Nedir?
Karınca, böceklerin en yaygını ve en iyi bilinenidir. Karıncalar, Böcekler sınıfının, Hymenoptera (zarkanatlılar) takımının, Formicoidea ailesinin bir üyesidir.Yaklaşık sekiz bin türü vardır. Bu ailenin üyeleri sayı olarak yeryüzünde yaşayan bütün öbür hayvan öbeklerine eşittir. Karıncaları aslında herkes çok iyi tanır. Özellikle bazen evlerin can sıkıcı ve davetsiz misafirleri olabilmektedirler.
Ayrıca bahçelerde, ormanlarda, çöllerde ve deniz kıyılarında görülürler. Dünyanın her kesiminde ve her iklimde yaşarlar. Fakat daha çok sıcak bölgeleri tercih ederler. Karıncaların özellikleri hakkında bilgiler;
Karıncaların Özellikleri
Karıncaların Savunma Özellikleri
Karıncaların bedenlerinin her iki ucunun silahlı olduğu söylenebilir. Bütün karıncalar ısırabilir. Bazısı acı da verir. Birçoğu da sokabilir. Saldırıya uğradıklarında, bazı türler kötü bir koku çıkarırlar ve bu koku topluluğun öteki üyeleri için bir uyarıdır. Bazı işçi karıncalar da yuvadan çıktıkları zaman, benzerlerinin arkalarında gelmesini sağlamak için bir koku izi bırakırlar.
Bazı karınca türlerinde, asker karıncalarının yuva girişine uyacak şekilde başları mevcuttur. Girişin hemen içinde oturarak, başları sayesinde yuvanın hemen girişini sanki şişeyi kapatan mantar gibi kapatırlar.
Karıncaların Kast Hayatı Özellikleri
Karıncaların tümü toplum halinde yaşayan hayvanlardır. Tek başlarına yaşamazlar. Bir karınca topluluğu içinde genellikle üç kast ya da sınıf bulunur. Kraliçeler, erkekler, işçiler. Başka karıncaların yuvalarında asalak yaşayan topluluklarda işçi sınıfı bulunmayabilir. Büyük topluluklarda her bir sınıfın içinde farklı biçimlere rastlanabilir.
- Kraliçeler ya da doğurgan dişiler. Yaşamlarının ilk dönemlerinde genellikle kanatlıdırlar. topluluk geliştikçe kanatlarını dökerler. Bazen erişkin olarak 15 yıl geçirecek şekilde uzun yaşarlar.
- Erkekler. Genellikle kanatlıdırlar. Çiftleştikten kısa bir süre sonra ölürler.
- İşçiler ya da kısır olan dişiler. Karınca topluluğunun çoğunluğunu oluştururlar. Büyük topluluklarda kısır dişilerin Büyük ve küçük olarak iki biçimine rastlanır. İri başlı, güçlü mandibüllerle donanmış bazı işçiler savunma ve saldırı görevlerini yüklendiklerinden asker karıncalar diye de nitelenirler.
Karıncaların Yuvalarının Özellikleri
Karıncaların özellikleri içinde ilginç olanlardan biri de yuvalarıdır. Karıncaların yuvaları, geometrik ve düzenli olmamaları, belli bir örneğe göre yapılmaması bakımından bal arılarının yuvalarından farklıdır. Bazı yuvalar bitkilerin oyuklarında,saplarında, mazılarda, kozalaklarda yapılmıştır. Bazıları da ağaçların içinde açılmış oyuklardan oluşur. Fakat, yuvaların çoğu, zeminin birkaç metre altında oyuklardan ve tünellerden oluşacak biçimde, toprak altında yapılır.
Oecophylla smaragdina türünden karıncalar, yapraklardan ve ipekten bir yuva yaparlar. Larvaların yuvaların yapımına katılması bu türün özelliklerinden biridir. Bu türdeki işçi karıncalar, gelişmemiş larvaları, ağızlarıyla incitmeden tutarak yeni yapım yerine götürürler. Larvalar da yuva için yaprakların birbirine yapışmasını sağlayan ipeği salgılarlar.
Ne var ki bütün karıncalar yuva yapmaz.Bazıları, örneğin Eciton cinsi, gündüz uzun sıralar halinde gezinen v e rastladıkları küçük böceklere saldıran avcı hayvanlardır. Gece de bir ağaç kütüğünde ya da doğal bir oyukta kalırlar.Kraliçe yumurta döktüğü zaman bu yürüyüş durur daha sonra yeniden başlar.
Karıncaların Birey Sayısı
Karınca topluluklarında birey sayısı yüz binlerden, birkaç düzineye kadar büyük bir aralıkta değişiklik gösterir. Örneğin, kırmızı orman karıncası toplulukları 300.000 birey içerebilir.
Karıncaların Beslenme Özellikleri
Karıncaların beslenme biçimi de türden türe değişir. Bazı karıncalar, canlı ve ölü hayvanları yiyen etçil hayvanlardır. Bazıları ise bitki dokularını, mantarları,bitki salgılarını, bal özünü yerler.
Bazı türler, yuvalarında başka hayvanları besler ya da tarım etkinliklerinde bulunurlar. Mesela, Teksas yaprak kesen karıncası yuvasının alt bölümlerini , besin olarak kullanmak amacıyla değil de, yenebilir mantarları yetiştirmek amacıyla çiğnenmiş yaprakla doldurur. İşçiler, bu yaprakların üstünde bütün topluluğun beslenmesini sağlayan bu mantarları titizlilikle yetiştirirler.
Bazı karıncalar ise, insanların mandıralarda hayvan yetiştirmesi gibi başka canlıları yetiştirirler. Mesela yaprak bitleri tatlı salgıları nedeniyle birçok karınca yuvasında beslenir ve korunurlar.
Karıncaların Çiftleşme Özellikleri
Yılın belli zamanlarında topluluk içinde çok sayıda kanatlı kraliçe ve erkek ortaya çıkar. bunlar zamanı gelince yuvadan uçarlar. Olay, toplumun geri kalanı tarafından coşkuyla izlenir. Kanatsız karıncalar, yuvadan çıkarak bitkilere ve taşlara tırmanıp kanatlı kardeşlerinin yolculuğunu seyrederler. Erkekler ve kraliçeler, bazen gök yüzünü karartacak kadar çok sayıda uçmaya başlarlar.
Kanatlı karıncalar havada çiftleşirler. Erkekler çok geçmeden ölür. Kraliçeler yeni topluluklar kurar ya da eskilerine katılırlar.
Karıncaların Yeni Topluluk Kurma Özellikleri
Yeni bir topluluk kuracak kraliçe, artık gereksiz olan kanatlarını döker. Toprakta küçük oyuklar açar ya da türüne göre bir barınağa sığınır. kendini hemen bir hücre içine kapatır ve yumurtalarının olgunlaşmasını bekler. Bu süreç aylarca sürebilir.Yumurtalar döküldüğü zaman çıkacak larvaların beslenme ve bakım işleri başlar.
Kraliçe karınca besin toplayamaz. Kendini ve ilk yavrularını gövdesindeki besin yedekleriyle ve artık işe yaramayıp besine dönüşmüş kanat kaslarıyla besler. Bazen yumurtalarını da yer. Besin az olduğu için yumurtalardan ilk çıkanların dışındaki bütün öbür larvalar, küçük boyutludurlar. Kraliçenin ilk yavrularının hepsi, küçük işçiler haline gelir ve topluluk için çalışırlar. Yuva yaparlar, besin toplarlar, yeni yavrulara bakarlar.
İşçiler besin maddeleri taşımaya başlayınca kraliçe yumurtalarını yemekten vazgeçer ve daha çok yumurta dökmeye başlar. İşçiler yumurtaları özel bölümlere götürürler. Normal larvalar birkaç hafta sonra ortaya çıkarlar. Bütün gelişmeleri boyunca larvalara işçiler bakar.
Kendi topluluklarını kurmakla uğraşmak istemeyen bazı kraliçeler başka kraliçelerin topluluklarını ele geçirirler. Bu durumda topluluğu ele geçirmek isteyen kraliçe işçi arılardan pek iri değildir ve yuvaya güvenlik içinde girmek için aldatıcı taktikler kullanır.
- Tatlı salgılar çıkararak işçiler rüşvet verebilir.
- Yuvaya gizlice süzülerek larvaların altında saklanabilir.
Birkaç gün içinde bulunduğu yuvanın türünün özelliklerini alır ve kendini güvene alır. Bir süre sonra da asıl kraliçeyi öldürür ve topluluğu ele geçirir. İlk başta asıl kraliçenin işçileri ile yeni kraliçenin işçileri beraber çalışır fakat bir süre sonra eski işçiler ölür ve böylece yuva tamamen ele geçirilmiş olur.
Karınca Larvalarının Özellikleri
Birçok türde gelişmiş larvalar beyaz ya da sarı ipekle ördükleri kozalar içinde pupa evresini geçirirler. Sonra soluk renkli yumuşak gövdeli yavru böcekler olarak yuvadan çıkarlar. Birkaç gün içinde dış kabukları sertleşir, renkleri koyulaşır ve bağlı oldukları kastın özelliklerini edinirler.
Genellikle kanatlı erkek ve dişiler ilk işçilerin yumurtadan çıkmasından birkaç yıl sonra ortaya çıkarlar.
Karıncaların özellikleri yazmakla bitmeyecek kadar fazladır. Bilim adamlarının hala üzerinde çalıştığı karıncaların özellikleri sosyal hayata yön verebilecek mahiyettedir. İnsanoğlu, sosyal hayatta kavga etmeden, iş bölümü ile yaşamaya karıncaların özellikleri hakkında yazılar okudukça daha çok özenmektedir.