5 Haziran 1932’de beyin felçli olarak dünyaya gelen Christy’i ilk olarak annesi fark eder. Doğumundan itibaren normal çocuklar gibi hareket edemez. Sürekli eli yumruk şeklinde sıkılıdır, başı hep arkaya düşer, çenesi kasılır ve normal bebekler gibi kendi başına oturamaz. Anne durumu eşiyle paylaşarak Christy’yi doktora götürürler. Doktorlar bu bebeğin yatalak olduğunu ve ondan hiçbir ilerleme kaydetmesini beklememelerini söyler. Anne durumu kabullenmeyerek oğlunun başaracağına inanır.
Bir gün Christy’nin kardeşleri tebeşirle oynarken Christy tebeşiri sol ayağı ile alır ve gelişigüzel bir çizik atar. O an herkes şaşırıp kalır. Annesi oğluna harfleri öğretmeye karar verir ve Christy ilk olarak A harfini yazar. Yedi yaşına gelen Christy pek fazla bir şey yapamamasına karşın tek başına doğrulabilir. Kemiklerini veya annesinin porselenlerini kırmadan kalçasının üzerinde sürünerek bir yere gidebilir. Annesi tüm alfabeyi öğretir. Christy kendisini yazılı olarak ifade edebilmek için çok çalışır. Alfabeden sonra kelimeleri öğrenmeye başlar. Annesini yanına çağırarak ilk sözcüğünü annesi için “anne” kelimesini yazar.
Christy’nin Henry adında bir el arabası vardır. Kardeşleri onunla Christy’i gittikleri her yere götürür. Dışarı çıka Christy engelini unutur, çok mutlu olur. Zaten çok eski olan araba bir gün aniden kırılır. Kardeşleri artk Christy’i götüremez, o da bu duruma çok üzülür. İçine kapanır, dışarda oynayan çocukları seyretmekle yenitir. Annesi Christy’ye yeni bir araba alır; fakat Christy kendisini beğenmez, insanların kendisine bakan anlamlı gözlerinden rahatsız olur, dışarı çıkmak istemez.
Yazar kitabına e.e.cummings’in “Seni diğerlerinden farksız yapmaya bütün gücüyle gece gündüz çalışan bir dünyada, Kendin olarak kalabilmek, dünyanın en zor savaşını vermek demektir. Bu savaş bir başladı mı, Artık hiç bitmez!” sözüyle başlıyor. Kitabın adı olan savaşçı sözü bu anlamda bir savaşçıyı ifade ediyor.
Kitabın içerisinde yer alan karakterlerden yazarın kendisi, gerçekte de olduğu gibi algılama, öğrenme, psikoloji ve iletişim konularında uzman ve tanınmış bir öğretim görevlisi; Arif Bey ise mutsuz, kendini aptal gibi hisseden, ne istediğini bilmeyen, yalnız, kendisini kaybolmuş hisseden bir sınıf öğretmeni. İki karakterin tanışmalarından sonra kitap içerisindeki konular yazar ve Arif Bey arasında Arif Bey’in soruları ve yazarın; hayatı, psikolojiyi, toplumu, felsefeyi, iletişim ve insan ilişkilerini konu edinen cevaplarıyla, soru-cevap şeklinde okuyucuya aktarılıyor.
Birinci bölümde arayıştan söz ediliyor. Anlamını yitiren bir yaşamın temel sorununun bireyin varoluşunda sadece kendisi için önemli gördüğü kişiler tarafından tanınmayı, kabul edilmeyi, sevilmeyi, özlenmeyi, değerli bulunup güvenilmeyi istemesi biçiminde yaşaması, kendine özgün bireysel yaşamın olmaması, kendi yaşamının dansını yapamaması olduğu anlatılıyor. Savaşçıdan (özgün yaşamaya kendini adayan insan) bahsediliyor ve arayışa geçme zamanının geldiği hatırlatılıyor.
Zor Kişiliklerle Yaşamak kitabında, on iki ayrı kişilik tipinin kendilerini ve başkalarını nasıl gördüğü anlatılıyor. “Zor kişiliğin” kendine ve dünyaya bakış açısını anladığımız zaman, bu kişinin bazı davranışlarını açıklamanın nasıl da kolaylaştığı anlatılıyor. Kitap hayatımızdaki “zor kişiliklerle” beraber nasıl yaşayacağımızı anlatmanın dışında, kendimizi daha iyi tanımamıza ve kendimizde “zor kişilik” özelliklerinden bazılarının bulunup bulunmadığını anlamamıza da yardım ediyor.
BİRİNCİ BÖLÜM: “Kaygılı Kişilikler”
Kaygılı kişiliğin belli başlı özellikleri:
– Kendisi ve yakınları için, günlük yaşamın tehlikelerine oranla çok yoğun ve sıkça endişe duymak,
– Çoğunlukla fiziksel aşırı bir gerilim,
– Sürekli biçimde tehlikeleri düşünmek, tehlike riski düşük (gerçekleşme ihtimali az veya ciddi olmayan) olayları kontrol edebilmek için bile beklentiler içinde olmak.
Kaygılı kişilerin temel inanışı şu şekilde ifade edilebilir: “Dünya, her an bir felaketin meydana gelebileceği tehlikeli bir yerdir. Çok dikkatli olunarak, olayların ve kazaların çoğu önlenebilir.” Bu düşüncelere birçok insan sahip olabilir ama kaygılı kişilerde bu düşünceler daha sık ve yoğun görülür. Kaygılı kişilikler nasıl idare edilir?
1965 doğumlu Maya Duran, 14 yaşında Kerem adlı bir erkek çocuğa sahip olan dul bir bayandır. Uzun süredir İstanbul Üniversitesi’nin Halkla İlişkiler bölümünde çalışmaktadır. Üniversite’ye konuşma yapmak için gelen Maximilian Wagner’i karşılayıp ağırlama görevi de Maya’ya aittir. Hukuk profesörü Wagner, Alman asıllıdır; fakat uzun süredir Amerika’da yaşamaktadır.
Maya profesörü havaalanında karşılayarak alır ve profesörü kalmak istediği Pera Palas Hotel‘ine yerleştirir. Üniversitede konferans veren profesör, birkaç gün daha İstanbul’da kalır. Maya, profesörün 59 yıl önce de İstanbul’a gelerek iki yıl yaşadığını öğrenir. Profesör, Maya ve üniversite aracının şoförü Süleyman sabah erkenden profesörün isteği üzerine Şile’ye doğru yola çıkar.
Maya ve Süleyman, çok soğuk bir günde Şile’ye niçin gittiklerini düşünüp durmaktadır. Şile’ye vardıkları zaman profesör kemanını da alarak sahilin kenarına gider ve sanki bir parçayı hatırlamak ister gibi çalmaya başlar. Bu şekilde uzunca bir zaman geçer ve Maya, Wagner’in yanına gider; ama Wagner mosmor olmuş, buz gibidir. Zorla arabaya bindirir. Bu defa da araba çalışmaz. Bunun üzerine Maya ve Süleyman, profesörü sahildeki çalışmayan motele götürür. deyimler