Rus "yıldırım", zırhlı kruvazörler "İnci" ve "Zümrüt" adanmış döngüde, bu gemiler yer aldıkları Rus-Japon Savaşı düşmanlıklarının sonunda bıraktık. Zümrüt için bu, 2. ve 3. Pasifik filolarının kalıntılarını çevreleyen Japon birlikleri arasında bir devrimdi ve İnciler, Oleg ve Aurora ile birlikte Tsushima savaşından sonra Manila'ya geldiğinde. Ancak bu kruvazörlerin her ikisinin de daha fazla hizmet ve ölümü büyük ilgi. Önerilen makalede, yazar trajik sonu dikkate alacaktır. hikayeler kruvazör "Zümrüt".
Panik ruh hali kurbanı
Klasik bakış açısına göre, kruvazörün ölümü, komutanı Baron Vasily Nikolayevich Ferzen'in psikolojik bir çöküşünün sonucuydu. Tsushima savaşında kruvazöre oldukça makul ve yeterli bir şekilde komuta etti. Rus filosu için yıkıcı gün savaşından sonra, 14 Mayıs akşamı V.N. Fersen, Zümrüt'ü filonun ana kuvvetleriyle terk etti, ancak sadece Vladivostok'a girmeye çalışmak çok daha güvenli olurdu. Ve son olarak, Rus denizcileri ve Emerald komutanı tarafından yaşanan şoka rağmen, filosunun sefil kalıntıları ve neredeyse bozulmamış Japonların gözünde filo 15 Mayıs sabahı, V.N. Fersen yine de Arka Amiral N.I.'nin utanç verici sırasını görmezden gelme gücünü buldu. Nebogatova teslim olma ve bir atılım yapma hakkında.
Ama sonra Emerald komutanı paniğe kapıldı. Doğrudan Vladivostok'a gitmek yerine, bir nedenden dolayı kuzeydoğuyu aldı, kruvazörü ya St. Vladimir koyuna ya da St. Olga koyuna getirmek istedi ve sonuç olarak kruvazörü Vladimir koyundaki taşlara koydu. Sonra, Vladivostok'a mesaj göndermek ve oradan yardım beklemek yerine, kruvazörü havaya uçurdu.
Bu bakış açısı ne kadar sağlam?
Atılım ve kovalamaca
15 Mayıs'ta gerçekleşen düşmanın ana kuvvetlerinden “Zümrüt” ün “güzel kalkış” koşullarını kısaca hatırlayalım. Kruvazör maksimum strok geliştirmeye çalışırken saat 10.30'da bir atılım yaptı. Ne tür bir hıza ulaştığını söylemek zordur, ancak memurların raporlarının analizi 21.5 knot önermektedir. Rus resmi tarihi, 6. Japon askeri müfrezesinin ve Chitose zırhlı kruvazörünün kruvazörü kovaladığını iddia ediyor. Ama V.N. gemisine yaklaşın Fersen etkili atış mesafesinden başarısız oldular: A.A. Alliluyev ve M.A. Bogdanov, Emerald gibi kruvazörler üzerindeki çalışmalarında, Japon gemilerinden Emerald'a ateşlenen mermilerin ulaşmadığını unutmayın. Çeşitli yerel kaynaklara göre, Rus kruvazörünün takibi 14.00'da durduruldu.
Japonca verilere göre, her şey biraz yanlıştı. Zümrüt için sadece Akitsushima ve Chitose gitti. İlk Rus kruvazörü yaklaşık 14 saatten fazla bir hıza sahip olmayan yaklaşık yarım saat boyunca “kovaladı”. "Chitose" biraz daha ısrarcıydı. Zümrüt'ü hızla gözden kaybettikten sonra, Rus kruvazörünün iki saatten biraz fazla gittiği yönde hareket ediyordu, 17 veya 18 deniz mili geliştiriyordu. Japon gemilerinden ateş açmadılar, Zümrüt de komutanının raporundan sonra menzilin ötesine ateş etmedi. Ve Japonların Zümrüt'le 12.30'dan biraz sonra, belki de 13.00'de yakalama girişimlerini reddettiği söylenebilir. Peki, Rus kaynaklarında saat 14.00 nerede?
Zırhlı kruvazör "Akitsushima", Kobe, 1897
Belki de bu, “düşman kruvazörlerinin peşinde koşma yaklaşık 3 saat sürdü” ve “14.00 civarı düşman kruvazörlerinin gözden kaybolduğunu” iddia eden navigasyon subayı Teğmen Polushkin'in ifadesinden alınmıştır. Burada sadece memurun, hafızadan yazan yanlış olduğunu ya da onu takip eden kruvazörlerle karıştırılan diğer bazı Japon gemilerinin veya gemilerin Zümrüt'te görüldüğünü varsayabiliriz. Polushkin'in Japon kruvazörlerinin kendileri anlamına gelmediği, onları serbest bırakan gemilerin ufukta kaybolduktan sonra yeterince uzun süre görebilen sigara içmeleri de mümkündür.
15 Mayıs'taki diğer etkinlikler
Olursa olsun, Emerald, Japonlara sadece saat 14.00: 14'te geldiklerine inanıyordu ve düşman kruvazörlerinin peşinde devam edeceğinden şüphe duymuyordu - bu, Rus gemisinin mürettebatının ve komutanının diğer eylemlerini değerlendirirken dikkate alınmalıdır. Japon kaynaklarından kovalamanın daha önce durdurulduğu anlaşılıyor, ancak burada denizcilerimize karşı herhangi bir şikayet olamaz. Genellikle denizde gerçekleşir, özellikle de uzak mesafeden gözlemler söz konusu olduğunda, ayrıca Japonların kovalamayı reddetmesi tamamen doğal görünmez. Rus filosunu çevreleyen güçleri ezici bir sayısal avantaja sahipti ve Birleşik Filo amiralleri, Emerald'in peşinde gönderebilecekleri nispeten yüksek hızlı zırhlı kruvazörlere sahipti. Bunun neden yapılmadığına dair net açıklamalar, kaynaklar içermiyor. Belki de Japon komutanlarının dikkati, teslim olan filo N.I. Nebogatova, başka bir amiralin gerekli komutu vermesini umarak karşılık gelen emri vermeyi unuttuklarını? Yoksa Zümrüt'ün "pasaport" hızını bilen Japonlar, onu yakalamanın hala mümkün olmayacağına inanıyorlar mıydı? Ancak bu durumda bile, yine de bir girişimde bulunulmalıdır - Japonlar kendi deneyimlerinden savaş koşullarında gemilerin testlerle gösterilen rotayı her zaman verebilecek kadar uzak olduğunu biliyorlardı. Buna ek olarak, rakiplerimiz XNUMX Mayıs'taki savaşta Zümrüt'ün zarar görebileceğini ve bu da uzun süre yüksek hızını korumasına izin vermediğini dikkate almalıdır.
Böylece, Emerald'ı yargılamayı reddetmek tamamen mantıksız ve V.N. Fersen, böyle bir kader armağanına güvenemedi ve güvenmemeliydi. Beklemiyordu: kuşkusuz, hem gemi komutanı hem de subayları Emerald’ın araçlarının kötü durumunu anladılar, ancak peşinde koştuktan sonra bir süre için maksimum hızda gitmenin gerekli olduğunu açıkça gördüm. ancak o zaman hızı azaltın.
Ne yazık ki, Emerald enerji santrali böyle bir yüke dayanamadı. 14.00:15.00 - XNUMX:XNUMX arasında, yani "Zümrüt" takipçileri "görmeyi" durdurduktan bir saat sonra, gemide buhar hattı patlar, direksiyon makinesini ve besleme makinesinin yardımcı mekanizmalarını sağlar. Kaza yandan çok ürkütücü bir görünüme sahipti - kruvazör gözle görülür bir şekilde pisti kaybetti ve kazan odasına doğru yükselen kalın buhar bulutları patladı. Stoker Gemakin şaşkına dönmedi: Kazadan sadece birkaç dakika sonra ellerinde tuval brandaları çekti ve soğuk suyla ıslatılmış başının üzerine bir çanta zaten stoker içine iniyordu. Yakında onu sürücülerden biri izledi. Kaza yarım saat içinde ortadan kaldırıldı, ancak elbette, buhar hattını devreye almak mümkün değildi.
Genellikle geminin hızının 15 deniz miline düşürüldüğü belirtilir, ancak görünüşe göre düşüş daha da belirgindi. Emerald P. Patton-Fanton-de-Verraion'un üst düzey subayı şöyle dedi: “Başlangıçta, hız yaklaşık 21,5 deniz mili, daha sonra yaklaşık 3 saat, buhar hattı patladığında, hızı 14-15 deniz miline düşürdüler ve daha sonra ve 13 "e kadar.
Böylece, 15.00 Mayıs'ta yaklaşık 15: XNUMX'a kadar, yüksek hızlı ve pratik olarak sağlam bir kruvazörden Emerald, Japon zırhlı kruvazörlerin büyük çoğunluğu ile savaşa giremeyen yaralı-yavaş yıkıcıya dönüştü. Hiç şüphe yok ki eğer Japonlar Zümrüt'ün peşinde biraz daha azim gösterseydi, savaşta kahramanca bir ölüm beklerdi. Neyse ki, bu olmadı, ancak Rus gemisinin konumu son derece zor kaldı: elbette kaybına ek olarak, kruvazördeki kömür rezervleri büyük endişe yarattı.
Ve yine Rus gemilerini kömürle aşırı yükleme konusuna
Ne yazık ki, 15 Mayıs'ta Emerald'daki tam kömür miktarını belirtmek imkansız. VN Fersen, Soruşturma Komisyonu'nun ifadesinde bu konuyu vurguladı:
"Söyleyemem, son kömür yüklemesi 10 Mayıs'ta Kuzey Çin Denizi'nde 750 ton alınan Mao Tao ve Likey ada gruplarının geçişinden sonra oldu."
Belirtilen 750 ton açıkça geminin aşırı yüklenmesine yol açtı - projeye göre, normal kömür rezervi 360 ton ve kömür çukurlarının kapasitesi ile hesaplanan maksimum - 535 ton, ancak V.N. Fersen yanlışlıkla kömür miktarını biraz fazla tahmin etti (11 Mayıs sabahı, Emerald 629 ton kömür bulunduğunu bildirdi), ancak her durumda, son yakıt ikmali sırasında kömür rezervlerinin kruvazör için toplam kömür rezervini çok aştığı ortaya çıktı. Görünüşe göre - korku-korku-korku, bu kabus kömürü manyak Z.P.'nin filoya getirdiği şeye Rozhdestvensky, bu sadece ...
13 Mayıs sabahı, Emerald'daki kömür rezervleri neredeyse maksimum yük olan 522 tonu oluşturdu.
Almaz zırhlı kruvazörü Kaptan 2. derece Dyachkov'un üst düzey subayı tarafından Soruşturma Komisyonuna gönderilen Rus filosunun gemilerinin sabah raporlarından elde edilen veriler
14 Mayıs'taki savaştan ve 15 Mayıs'taki atılımdan sonra, kruvazör sadece küçük değil, felaketsel olarak küçük kömürle kaldı. Toplamda, kruvazörün 6 kazan dairesi ve 16 kazanı vardı, birinci ve ikinci stokerde 1 kazan ve geri kalanında üç vardı. Böylece, geri kalan kömür rezervlerinin neredeyse tamamı ilk stoker çukurunda yatmaktadır. 2. ve 2. stokçunun çukurlarında neredeyse hiç kömür yoktu ve 1., 2. ve 3. stokçularda hiç kömür yoktu. Onları kullanmak için, denizciler ilk stokerde büyük bir çukurdan kömürü elle taşımak zorunda kaldılar. Kelimelerle - bu kolay, ama kruvazörün uzunluğunun neredeyse 4 / 5'ü! Dahası, bunun için üst güverteye yükseltmek, aktarmak ve daha sonra gerekli stoker içine indirmek gerekiyordu.
Ve aslında, ilk kazan evinin rezervleri çok büyük değildi - kruvazörün 1 ve 15 Mayıs'ta günün geri kalanında sadece 16 deniz mili gitmesine rağmen, kömür St.Vladimir’in Körfezi'ne geldiğinde yaklaşık 13 ton vardı. Teğmen Polushkin'in kruvazörün ekonomik rotanın günde yaklaşık 10 ton kömür harcadığına dair ifadesi göz önüne alındığında, Zümrüt'ün 60 saatlik ekonomi rotasıyla yaklaşık 4 yakıt bıraktığı ortaya çıkıyor. Ve bu, kruvazördeki tüm ağacın, halatlı 5 tekne ve direk hariç, fırınlara gönderilmesine ve 3-15 Mayıs gecesi yanmasına rağmen ...
Kuşkusuz, Tsushima savaşının başlangıcında “Emerald” maksimuma yakın bir kömür rezervi vardı. Ancak 14 Mayıs'ta kruvazör, kömür tüketiminin artmasına neden olacak belirgin bir hasar almadı. Ayrıca V.N. Fersen, gemisinin hız özelliklerini kötüye kullandı. Bazen 14 Mayıs'ta Emerald tam hızda gidiyordu, ancak çoğunlukla ana güçlere yakın kaldı ve oldukça ılımlı bir hızda hareket etti. Aynı şey 14-15 Mayıs gecesi için de geçerlidir. Aynı zamanda, 15 Mayıs'taki atılımın başlangıcından buhar hattının bozulmasına kadar, Emerald elektrik santralinden yapabileceği her şeyi sıktığında, 4,5 saat sürdü.
Başka bir deyişle, Tsushima savaşında, sınıfındaki bir gemi için kruvazör - sıradan muharebe çalışması ile yakıt tüketimi açısından olağanüstü bir şey olmadı. Bununla birlikte, 15 Mayıs akşamına kadar, Emerald üzerinde 13 knotluk ekonomik bir rota ile Vladivostok'a “sürünmek” için yeterli kömür kalmıştı. Ve bir ton daha değil.
Bu neden oldu? Tabii ki, Zümrüt santralle ilgili her şeye sahip değildi, ama ne yazık ki, Rus filosunun diğer birçok gemisinde işler biraz daha iyiydi. Ancak gerçek şu ki, savaştaki koşu modlarının özellikleri, gemi hasar almasa bile yüksek bir kömür tüketimine yol açıyor ve eğer öyleyse, daha da artabilir. Ve 2. Pasifik Filosu komutanı bunu görmezden gelemedi.
Yazara göre, Emerald kruvazörünün hikayesi, Z.P.'nin neden olduğunu açıklayan mükemmel bir örnektir. Rozhdestvensky, filoda "ekstra" kömüre ihtiyaç duyuyordu.
Peki ya kavga olursa?
Japon gemileri ile 15-16 Mayıs tarihlerinde Zümrüt için bir araya gelme beklentileri son derece iç karartıcıydı. Tabii ki, mürettebatın aşırı yorgunluğu etkilenirdi. 14 Mayıs savaşı ve 15 Mayıs atılımı sırasında dinlenmek için zamanın olmadığı, ancak V.N. Fersen kömürü boş şöminelere sürüklemek için neredeyse tüm mürettebatı kullanmak zorunda kaldı. Soruşturma Komisyonunun ifadesinde kendisini şöyle tarif etti: “14 Mayıs'ta dinlenmeden çalışan ekip, sadece sıradan zamanlarda yapılan işlere, özellikle de kazanlara kömür tedarik etmek için görevlendirilmek zorunda kalmıştı. Tüm muharebe ekibi üst güvertede kömür çekmekle meşguldü. "
O zamanların deniz savaşlarını analiz ederken, genellikle mürettebatının durumunu göz ardı ederken, gemilerin teknik durumunu incelemekle sınırlanıyoruz. Ama asla unutmamak gerekir ki teknoloji değil kavga eden insanlardır.
Ancak, Zümrüt ve teknik tarafta, her şey kötüydü. Bir kavga durumunda, elbette, kömürü güverte boyunca sürüklemek imkansız olurdu ve bu da 4., 5. ve 6. stokerdeki dumanları durdurma ihtiyacına yol açtı, böylece bu şekilde çalışan 9 kazanın sadece 16'u durdu. Kruvazör de dururdu ve kruvazör üç çalışma aracından ikisiyle savaşmak zorunda kalacaktı. Ancak onları aşırı yüklemek de tehlikeli olurdu - Emerald buzdolapları çok tıkalı ve sağ arabanın çalışması üzerinde özellikle kötü bir etkiye sahipti. İkincisi, 13 Mayıs'ta 16 düğümde sürüş yaparken bile, periyodik olarak durdurulmalıydı.
Böylece, diyelim ki, 16 Mayıs'ta Emerald bir düşman kruvazörü ile karşılaşacaksa, geriye kalan tek şey savaşa girmekti, 7'dan 16 kazanı ve üçü buhar altında. Belki de, her ikisini de “sonuna kadar” dağıtan gemi, sadece böyle bir durumda mümkün olan tam hız vermeyi başardı - ancak 2'den fazla deniz mili neredeyse yok. Ancak, bir mucize olsa ve arabalar buna dayanabilse bile, kömür rezervleri yaklaşık 18 saat yeterliydi, bundan sonra Zümrüt rotasını tamamen kaybetti ve sadece akışla hareket edebildi.
En azından eşit bir düşmanla savaş durumunda Emerald mahkum edildi.
Eylemler V.N. 15 ve 16 Mayıs akşamları Fersen
Bildiğiniz gibi, Vladivostok'a gitmek için Rus filosu genel NO23 rotasına uymak zorunda kaldı, ancak atılım sırasında Zümrüt'ün O'ya, yani doğuya gitme olasılığı daha yüksekti. Bu, elbette, zorla verilen bir karardı, çünkü atılımın seyri, kruvazörün kayması gereken Japon askeri birimlerinin konumu tarafından belirlendi. Ama sonra, Japon gemileri ufuktan kaybolduğunda Baron V.N. Fersen rotayı ayarlamalı ve kendisine emanet edilen kruvazörü tam olarak nereye götüreceğine karar vermelidir.
Zümrüt neden Vladivostok'a gitmedi? Yazar tarafından bilinen tüm kaynaklar aynı cevabı vermektedir: V.N. Fersen oradaki düşman güçlerle tanışmaktan korkuyordu. Bugün biliyoruz ki Vladivostok yolunda düşman kruvazörü yok ve kruvazör komutanının bu kararı gereksiz bir dikkat gibi görünüyor. Ama bugün.
Ve sonra Rus denizciler için Japonların Zümrüt'ü takip etmeyi reddetmesi kategorik olarak anlaşılmazdı. Ve bunun gerçekleşmesinin tek makul açıklaması, Japonların doğuya yetişemedikleri hızlı kruvazöre kaçmak yerine, Vladivostok'a giden en kısa yol boyunca hemen kuzey doğuya gitmesiydi. Zümrüt avantajını hızlı bir şekilde bu şekilde ayarlayabilirler ve buna ek olarak, Japonlar açısından, Vladivostok'un yakınında sadece Emerald'i değil, aynı zamanda filo ana kuvvetlerini savaşan diğer Rus gemilerini de durdurmak için seyir bariyeri koymak akıllıca olacaktır. 14 Mayıs'tan 15 Mayıs'a kadar.
Bu nedenle, açık bir zihinle akıl yürütmek, Vladivostok yolunda Japon kuvvetlerine tökezleme olasılığı çok yüksek görünüyordu, Zümrüt'ün böyle bir çarpışmadan sonra hayatta kalma şansı yoktu. Böylece V.N. Fersen St. koyuna gider Vladimir veya St. Olga oldukça mantıklı ve makul görünüyor.
Fakat Emerald komutanı kruvazörünü tam olarak nereye götürdü? Burada, kaynaklarda büyük tutarsızlıklar başlar. Yani A.A. Alliluyev ve M.A. Bogdanov şunu yaz:
“Kömür, 17 Mayıs gecesi Emerald St. koyuna yaklaştığında tükeniyordu. Vladimir, ama neredeyse üçüncü günü neredeyse uykusuz geçiren komutan aniden güneye, St. koyuna gitmeye karar verdi. Olga. Ancak yolda, savaştan önce sık sık oraya bakan Japon gemilerini duyan Fersen, fikrini değiştirdi ve son ton kömürü yakan kruvazör geri döndü. Ne yazık ki, St. koyunda Olga kruvazör için gerekli kömür stoğuna sahipti. ”
Kişi V.N. Fersen paniğe kapıldı, nerede tökezleyeceğini bilmeden. Ama burada V.V. Khromov, monografisinde aynı olayları çok daha sakin bir şekilde anlatıyor: "18.00'de Vladivostok ve Vladimir Körfezi'nden kıyıdan 50 mil uzaklıkta eşit uzaklıkta bir noktaya çıktık ve nereye gideceklerine karar vermek üzereydik." Ve dahası V.V. Khromov V.N. Fersen, yine de Vladimir Bay'e mi gideceksin yoksa aynı taraftaki Olga Bay'e mi gideceğini merak ediyordu. Üst düzey memurunun tavsiyesi üzerine yine de Vladimir Bay'i seçti. Bu iki koy arasındaki mesafenin 13,5 deniz mili kadar olduğunu da belirtmek gerekir, bu nedenle aralarında “fırlatma” durumunda bile önemli miktarda kömür yakmak mümkün olmazdı.
Belgeleri okursanız, seyir memurunun teğmeninin Teğmen Polushkin'in ifadesine göre, Zümrüt komutanı Aziz koyuna gitmeye karar verdi. Vladimir tamircinin raporundan hemen sonra kruvazörün 15 deniz milinden fazla hareket edemediğini bildirdi. hasar korkusundan dolayı, yani 15 Mayıs akşamı. Ayrıca, V.N. Ferzena: “İlk başta Olga'ya gitmeyi planladım, ancak kıdemli subay, bu koyun muhtemelen düşmandan muhriplerimize barınak sağlamak için çıkarıldığı görüşünü ifade etti. Bu görüşü sağlam olarak kabul ettikten sonra, Vladimir'i belki de bir telgraf istasyonu bulmayı umduğu Olga'ya en yakın olarak seçti. ”
Ne yazık ki, yazar sadece tüm i'leri noktalayabilecek Zümrüt rotasının tam bir açıklamasını bulamadı. Ancak yine de, yukarıdakilere dayanarak, sonuç, koylar arasında bir “utangaçlık” olmadığını ve V.N. Fersen, 15 Mayıs akşamı kruvazörü nereye götüreceğine karar verdi. Dahası, bu karar oldukça dengeliydi, kruvazör görevlileriyle görüştükten sonra verildi ve hiçbir panik gibi görünmedi.
Ve sonra ... 16 Mayıs gecesi ve onu takip eden gün, kruvazör zorlukla 13 deniz milinde hareket etti ve periyodik olarak doğru arabayı durdurdu. St. koyuna Vladimir "Emerald" 17 Mayıs gecenin ilk saatinde geldi. Ve burada, iyi bir şekilde, sabah koyuna girmek için kıyıdan demirlemiş olmalıydı, ama Zümrüt sabaha kadar yeterli kömür yoktu. Böylece, V.N. Fersen, kruvazörü gecenin karanlığında körfeze götürmekten başka şansı yoktu.
Emerald komutanının başka seçenekleri var mıydı? Yazar bunları görmüyor. Kruvazörü körfeze demirlemek ve kömürü kurtarmak için ateş kutusunu tamamen söndürmek son derece tehlikeliydi. Onları "sökmek" için, zaman ve hatırı sayılır bir zaman ve deniz ve bazen sürprizler sunan deniz, ve gece hareket etme yeteneği olmadan gemiden ayrılmak imkansızdı. Ve bunun gibi, gün içinde körfeze yaklaşmayı başarmak için geminin hızı ile “oynamak” imkansızdı ya da tam tersi, şafakta - bunun için kömür yoktu.
Felaket
Daha iyi bilinir. VN Fersen, Emerald'ı körfezin girişine Fertoing Körfezi'nin güney kısmının (2 çapa kurmanın oldukça karmaşık bir yolu) derinliklerine koymayı ve böylece kruvazöre gitmeye çalışan herhangi bir düşman gemisini tam olarak karşılamayı planlıyordu. Daha sonra komutan Vladivostok ile temas kurmayı amaçladı ve zaten şartlara göre hareket ediyor.
Ne yazık ki, bu hesaplamalar yapılmaya mahkum değildi. Emerald giriş pelerini oldukça başarılı bir şekilde geçti, ancak daha sonra üç kablolu geçitten körfezin güney kısmına geçmeye çalışarak Orekhova Burnu'na çok yaklaştı ve resifin üzerine atladı. Kruvazör sıkı oturdu - gövdesinin üçte ikisi çok sığdı, sol tarafı sudan yaklaşık 60 cm (iki ayak) uzaktaydı.
Ve bu başarısızlık, görünüşe göre, bir devenin arkasını kıran çok saman oldu. Zümrüt mahsur olmadan önce V.N. Fersen mantıklı ve makul görünüyor. Fakat daha sonra olan her şey artık V.N.'nin kendini gösterdiği cesur ve becerikli komutan fikrine uymuyor. Fersen ondan önce.
Zümrüt'ü karaya çıkarma girişimi “gösteri için” gerçekleştirildi - sadece hükümler ve mürettebatın bir kısmı kruvazörden kıyıya taşındı, ancak kazanlardaki mühimmat ve su yerinde kaldı. VN Fersen, düşmanın ortaya çıkma tehlikesi nedeniyle mermileri kruvazörden mahrum edemediği, ancak mühimmatın Emerald'ın kıçına taşınmasını engelleyen gerçeğiyle açıkladı? St'de çekim yapın Her durumda, Olga'nın sadece iki adet 120 mm'lik topu, bir jüt ve sağ bir sarsıntısı olabilir, bu nedenle silahların geri kalanı cephaneye ihtiyaç duymadı. Ve kruvazörü havaya uçurmaya ihtiyaç olsaydı, kıçta patlayan kabuklar ve yükler, gövdenin herhangi bir yerinden daha kötü olmazdı ve daha az hasar vermezlerdi. Ek olarak, böyle bir çözüm, kıçını yükledi, gövdenin ve pruvanın merkezini boşalttı, yani geminin karaya çıkarılması için iyi önkoşullar yarattı. Kazanlardaki su muhtemelen de tahliye edilebilir - hepsinden değil, sadece kömür eksikliği nedeniyle yine de kullanılamayanlardan.
Böylece, V.N. Fersen, kruvazörünü kurtarmak için mümkün olan her şeyi yapmadı. Gemiyi karaya atma umudunu kaybeden V.N. Fersen, Japonların yakında Emerald'ı bulacağından kesinlikle emindi ve yıkımını Japonlar tarafından kruvazörün ele geçirilmesini önlemenin tek yolu olarak gördü. Sadece iki 120 mm'lik top, körfezin çıkışına doğru ateş edebildiğinden savaşmanın imkansız olduğunu düşündü.
V.N. savaşı açısından iyi olabilir. Fersen haklıydı. Yazarın anlayabildiği kadarıyla, Japonlar, Vladimir Körfezi'nde ortaya çıktıklarında içine tırmanmaya gerek yoktu, Zümrüt manevralarını denizde vurabilirlerdi. Bu koşullar altında 120 mm toplar hızla bastırılabilir. Ama neden düşmanın ortaya çıkmasını beklemek ve kruvazörü havaya uçurmak imkansızdı?
V.N. Soruşturma Komisyonu'nun ifadesinde. Fersen kararını hazırlanan patlamaların yıkıcılığından emin olmadığından açıkladı. Başka bir deyişle, Emerald komutanı, ilk denemede kruvazörün karaya çekilmesi ve çekilmesi dışında belirleyici hasar almayacağından ve onu yeniden mayınlayıp patlatmanın gerekli olacağından korkuyordu - ancak düşman yüzünden bunun için zaman kalmayacaktı.
Bu hususların belirli bir nedeni vardı, ancak tüm bunları hesaba katarak, riskleri ayık bir şekilde değerlendirmek gerekiyordu. Japonlar hiç ortaya çıkarsa, bir kruvazör bulurlarsa, belki de zayıflaması kesin hasara yol açmaz ...
Japonların Emerald kazasının meydana geldiği Vladimir Koyu'nda görünmesi beklenebilir mi? Yazar kesinlikle V.N. Fersen, Japonların Vladivostok'tan gerçekten beklemeliydi, ancak gerçekte orada değildi. Ancak Japonların yüzlerce kilometre boyunca kıyı şeridini hala görme olasılığı çok küçük olarak tahmin edilmelidir.
Evet, teorik olarak, Vladivostok yakınında Emerald'ı bulmadan Japonlar, Rus sahillerinin koylarında bir yerde durduğunu ve orada bir arama yaptığını varsayabilirdi. Ama gerçekte neye benzeyecekti? Açıkçası, Japonların savaştan hemen sonra Vladivostok yakınında devriyeye gönderebileceği müfreze, böyle uzun bir süre sonra bunkere atanmak zorunda kalmayacaktı, böylece Vladivostok'a geçiş tekrar açıldı. Öyleyse, Japonlar neden geri dönmeli ve kıyı şeridi boyunca arama yapmalı?
Yine de, Birleşik Filo'nun gemileri Vladimir'in Körfezi'ni ziyaret etti, ancak bu sadece 30 Haziran'da Japonların Nissin ve Kassugu'yu keşif ve gösteri için savaşçıların 1. müfrezesi ile gönderdikleri, yani kruvazör arayışı ile hiçbir bağlantısı olmadan gerçekleşti.
Başka bir deyişle, teoride bile, Japonların Vladimir Bay'da ortaya çıkma şansı sıfır olmasa da yüksek değildi. Gerçekte, Tsushima savaşından sonra Japonlar kıyı şeridini ovmakla ilgili değil - Vladivostok'taki devriyeyi bile gereksiz gördüler. Böylece, V.N. Fersen, Japonların "görünmek üzeredir" gerçeği açıkça yanlıştı.
Son olarak, Emerald komutanının ilk denemenin kruvazörü yok etmeyi başaramayacağına dair şüpheleri de gerçekleşmedi. Patlamak için kıç kartuşu mahzenine ve yay kartuşu mahzenine yerleştirilmiş olan bölmelere yerleştirilen Whitehead madenleri kullanıldı. Aynı zamanda, mahzenlerde parçalı kabuk tüpleri çarpma üzerine kuruldu.
Mahzenin kendisinin neden burunda mayınlı olmadığı tam olarak açık değildir, ancak bitişikteki oda, ancak bu, patlatmanın etkinliği üzerinde belirleyici bir etkiye sahipti. Burundaki patlama ağır hasara yol açmadı, ancak kartuş mahzenine ulaşan bir yangına neden oldu, böylece içindeki kabuklar yarım saat içinde patladı. Ancak kıçtaki patlama gövdeyi orta bölüme çevirdi. Topraklama ve çekme hakkında herhangi bir konuşma yoktu, ancak komutan, kruvazörü inceledikten sonra, araçların korunduğunu ve daha da havaya uçurduğunu gördü, ardından Emerald sonunda bir hurda metal yığınına dönüştü.
1905'te şımarık "Zümrüt"
Böylece, V.N.’nin Kendisine rehberlik edildiği Fersen, kruvazörü zayıflatmaya karar vermek haklı değildi. Japonlar Vladimir Körfezi'nde görünmedi ve kruvazör aslında ilk denemede bir patlama ile imha edildi.
Üçüncü hata V.N. Fersen, askeri konseyi reddetti. Zümrüt komutanının daha önce toplama eğiliminde olmadığını söylemeliyim, ancak herhangi bir şikayet olamaz. Bir atılım yapmak gerektiğinde, tavsiye toplamak için zaman yoktu ve Vladivostok yerine Vladimir Bay'e dönme kararı tamamen kruvazör komutanı ve askeri konseyin yetkisindeydi.
Ama şimdi Emerald'ın imhasıyla ilgiliydi ve acil bir tehdidin yokluğunda - sonuçta, ufukta Japon yoktu. Böylece, V.N. Fersen, bir askeri konsey için hem bir fırsat hem de zamantı, ancak bunun yerine, subaylarla bireysel görüşmelerle sınırlı kaldı. Bu görüşmeler sırasında, sadece iki subay, varant memuru Virenius ve mekanik Topchev, kruvazörün derhal imha edilmesine karşı konuştu, geri kalanı komutanlarıyla anlaştı.
Fakat eğer öyleyse, askeri konseyde bir anlamı var mıydı? VV Khromov, monografisinde, konseyin kararının hala Emerald'in reddine yol açabileceğine dair ilginç bir hipotez ifade ediyor. Gerçek şu ki, bildiğiniz gibi, en genç subay önce bir askeri konseyde, sonra kıdemde konuşuyor. Yani, askeri konseydeki ilk sancak Shandrenko (Shandrenko?) İle konuşmak olurdu ve günlüğündeki girişlere göre kruvazörün derhal imha edilmesine karşıydı. Arkasında, geminin adamı Virenius ve bildiğimiz gibi patlamaya karşı çıkan mekanik Topchev vardı.
Eğer bu olduysa ve üç genç subay Emerald'ı hemen yok etmeyi reddetme lehine konuştuysa, geri kalan subayların bir kruvazör komutanı fikrini desteklemesi çok daha zor olurdu. Ve - kim bilir, askeri konseyin geminin imhasına karşı konuşacağı çok iyi olabilir. Ancak, elbette V.N. Fersen, bu durumda da, kendisi için tam sorumluluk alarak kruvazörü zayıflatmaya karar verebilirdi - böyle bir hakkı vardı.
Tabii ki, askeri konseyin kruvazörün derhal imha edilmesini engellediğini iddia etmek imkansızdır. Ancak, bunu yapmayı reddetmenin, Zümrüt'ü kendi komutanından kurtarmak için son şansı yok ettiği açıktır. Zümrüt'ün kurtarılabileceğine şüphe yok. Koyda Olga'nın Vladivostok ile iletişime geçmenin mümkün olduğu bir telgrafı vardı ve V.V. Khromov zırhlı kruvazör Rossiya'yı Zümrüt'ün kurtarılmasına bile göndermeyi başardı. Kuşkusuz, kömürü karaya çıkan bir kruvazörle paylaşabilirdi. Ve dev zırhlı kruvazörü römorkör olarak kullanarak Emerald'in açık suya konulması ve daha sonra her iki geminin Vladivostok'a geri dönmesi muhtemel. Onlara müdahale edebilecek Japon birlikleri yoktu.
Bulgular
"Emerald" kruvazörünün ölümü için suçlama tamamen ve tamamen komutanı V.N. KRALİÇE. Baron kendini, tamamlanmamış bir kruvazörünü dünyanın yarısına kadar yönlendirmiş, deneyimli bir navigatör olarak kurmuştur. 14 Mayıs'ta Rus filosu için yıkıcı gündüz savaşında Emerald'a makul bir emir verdi ve Japon muhriplerinin avlanmaya başladığı gece filo ana güçlerini kaderine bırakmadı. VN Fersen, geri kalanı teslim olduğunda gemisini çığır açmaya yöneltti. Bunu yapmak için, özellikle Emerald komutanının kruvazörünün mekanizmalarının ne kadar güvenilmez olduğu ve yanlış zamanda reddetmeleri durumunda onu ne beklediğine dair iyi bir fikre sahip olduğundan, gerçek bir cesarete sahip olmalıydı. Ve son olarak, V.N. Geceleri Vladimir’in koyuna girme kararı da dahil olmak üzere Japonlardan ayrıldıktan sonra Fersen, Rus kruvazöründe sunulması gerektiği için durum için oldukça makul ve yeterliydi.
Görünüşe göre V.N. Fersen Emerald'ın mahsur kalmasından sonra bile paniğe kapılmadı. Ancak kendisine emanet edilen gemi için ağır sorumluluk yükü, 9 aylık Tsushima'ya geçişin yorgunluğu, dövüşü ezici bir puanla kaybetmekten kaynaklanan psikolojik stres düşünceye yol açtı: “Japonlar yakın ve görünmek üzere ve Zümrüt'ü yakalamak üzereyim. Bunu önleyebilirim ”diye düşündü, onun için müdahaleci oldu. Açıkçası, V.N. için en kötü şey Ferzen gemiyi düşmana teslim edecekti: Amiral N.I örneğini takip edemedi ve takip etmek istemedi. Nebogatov.
Yazara göre, Emerald kruvazörü komutanı korkaklık için suçlanmamalıdır. V.N. Kruvazörü yok eden Fersen oynamış gibi görünmüyordu, gerçekten doğru olanı yaptığından kesinlikle emindi. V.N. Fersen, bir nevroz türü veya başka bir zihinsel bozukluk şeklidir ve bu vakanın muhtemelen tıbbi açıdan incelenmesi gerekir.
Ama şüphe yok ki bir başkası. Bir savaş gemisinin komutanı nevroz gibi lüksü karşılayamaz, her durumda psikolojik olarak son derece kararlı olmalıdır. VN Ne yazık ki Fersen böyle değildi.
V.N. Fersen Altın silâh "Zümrüt" atılım için "cesaret için" yazıt ile. Ancak, yazara göre, gelecekte gerçekte olduğu gibi bir geminin komutanlığına veya özellikle savaş gemilerinin ayrılmasına atanmamış olması gerekirdi: Rus-Japon Savaşı'ndan sonra V.N. Fersen, Aurora kruvazörüne, 2. mayın bölümüne, kruvazör tugayına ve hatta Baltık Filosu savaş tugayına komuta etti. Muhtemelen, büyük bir limanın komutanı gibi bir “kıyı” pozisyonunda bırakılmış ya da istifa etmeye ikna olmuş olmalıdır.
Devam edecek ...