Editörün Seçimi
En Çok Ziyaret Edilen
Kanal açma zigot, erken embriyojenezdeki bir hücre bölünmesidir. Döllenmeyi takip eder ve preembyonik gelişimin bir parçasıdır. Bölünme bölünmesindeki hatalar, trizomiler veya ebeveyn bozuklukları gibi gen mutasyonları ile ilişkilidir.
Zigot bölünmesi, erken embriyogenezde bir hücre bölünmesidir. Döllenmeyi takip eder ve preembyonik gelişimin bir parçasıdır.
Embriyogenezin başlangıcında hücreler döllenmiş yumurta hücresini daraltarak bölünürler. Bu sürece aynı zamanda karık açma veya Karık bölümü zigot, tüm çok hücreli canlıları ifade eder ve bunlarda bulunur.
Bu hücre bölünmesi sırasında embriyo büyümez, ancak bölümlere ayrılır. Karık bölümü, biyolojik bileşenlerin herhangi bir yeni üretimini gerektirmediğinden hızlı bir tempoya sahiptir. Bu şekilde teorik olarak her yedi ila sekiz dakikada bir çekirdek bölüm yer alabilir.
Geleneksel hücre bölünmesinin aksine, bölünmeler eşzamanlı olarak çalışır ve çekirdek-plazma oranı, bir S ve M fazından oluşan kısaltılmış bir hücre döngüsü ile kalıcı olarak değişir. Karık bölümlerinin son ürünü sözde moruladır. Bu, patlayıcıları içeren hücre dolu bir küredir. Bu blastomerler, bölünmeden kaynaklanan hücrelerdir.
Toplam üç farklı karık türü ayırt edilir: balıkların, sürüngenlerin, böceklerin ve kuşların meroblastik karıklanması, memelilerin ve amfibilerin holoblastik karıklarının ve annelidlerin ve yumuşakçaların sarmal olukları.
Karık bölünmeleri, embriyonik gelişimin embriyon öncesi aşamasına aittir ve yumurta hücresinin döllenmesinden sonra devam eder. Bölünmeden önce, yumurta hücresindeki çekirdeğin füzyonu gelir. Birkaç saat sonra, iki hücreli bir aşamadan dört hücreli ve sekiz hücreli bir aşamaya kadar morulaya yol açan ilk hücre bölünmesi başlar.
Morula, döllenmeden sonraki üçüncü veya dördüncü günde ortaya çıkan yuvarlak bir hücre kümesidir. Hücre bölünmeleri mitoz şeklinde gerçekleşir. Aşağıdaki hücreler genetik olarak zigotla aynıdır ve bu nedenle klonlar olarak da adlandırılır.
Morula, sonraki beş ila altı gün içinde fallop tüpünde germinal vezikül veya blastula haline gelir ve bu formda uterusun mukoza zarında yuva yapar. Bu nedenle, zigotun çatlaması, embriyonik gelişim için önemli bir hazırlık aşamasıdır ve buna bağlı olarak üreme için yüksek bir değere sahiptir.
Her karık bölünmesinin başlangıcında plazma değil, hücreler çoğalır. Böylece hücreler daha sonra büyür ve şu anda yalnızca küçülen blastomerlere bölünürler.
Zigotun plazmasında farklı dağılımlara sahip yumurta sarısı vardır. Genellikle yumurta sarısı bakımından nispeten zayıf olan bir taraf, nispeten yumurta sarısı bakımından zengin olan tarafın tersidir. Bu iki taraf arasındaki geçiş gri hilal olarak adlandırılır. Yumurta sarısı dağılımı, zigotun mitotik bölünmesinin nasıl gerçekleştiğini ayrıntılı olarak belirler. Sarısı zengini yerler vejetatif direk olarak bilinir ve yavaş karıklara maruz kalırlar. Yumurta sarısının zayıf tarafının sözde hayvan direğinde, karık daha yüksek bir hızda gerçekleşir. Bu nedenle, farklı oluk türleri, yumurta sarısının dağılımı ile ilgilidir.
Tamamen eşit oluk açma, örneğin, izolektal yumurta sarısında gerçekleşir. Bu zigotlarda yumurta sarısı nispeten eşit olarak dağılmıştır. Tamamen eşit oluk açma, aşağı yukarı aynı boyutta eşit dağılmış blastomerleri oluşturur ve çoğunlukla holoblastik hayvanlarda görülür.
Bunun tersi tamamen adaletsiz veya diskoidal oluktur. Sarının esas olarak zigotun vejetatif kutbu üzerinde olduğu bir telolektal yumurta sarısı dağılımını varsayar. Bitkisel direkte özellikle büyük miktarda sarısı olan yumurtalar diskoidal oluğa uğrar. Örneğin meroblastlar, bu tür karıklara sahip yaratıklardır.
Üçüncü tür karık bölünmesi yüzeysel karıktır. Sarısı iç kısımda bulunan centrolecithalen yumurtalarında gerçekleşir. Yumurtanın yüzeyinde yeni hücreler oluşur ve yumurta sarısı içeride kalır.
Kromozomal kayıplar veya kopyalar zaten ilk bölünme bölümünde meydana gelebilir. Kural olarak, döllenmeden önce yumurta veya sperm hücresinin bölünmesindeki bozukluklar bu tür semptomlardan sorumludur. Mitotik bölünme sırasında, örneğin, bir trisom veya disom hücre çizgisine sahip embriyolar, gerekli olmayan yerlerde oluşturulur.
Uniparental bir disomi, muhtemelen bir ebeveyn kromozomunun tamamen veya kısmen kopyalandığı bir izodizomiye dönüşebilir. Genetik araştırmacı, mozaik gibi kromozomal anormallikleri bilir. Örneğin, Patau sendromu, kromozom 13'ün trizomisi ile ilişkili bir hastalıktır. Sendrom, yüksek ölüm oranı ile ilişkilidir ve ölü doğumlarla ilişkilendirilmiştir. Uzuvlardaki malformasyonlar, kalp kusurları veya beyindeki gelişimsel bozukluklar ve merkezi sinir sistemi malformasyonları kadar klinik tablonun bir parçasıdır.
Edwards sendromu ise trizomi 18 olarak bilinir. Bu hastalıkta kalp kusurları, beyindeki gelişimsel bozukluklar ve merkezi sinir sistemindeki malformasyonlar da mevcuttur. Ekstremitelerde ve karın bölgesindeki malformasyonlar da sık görülen semptomlardır.
Prader-Willi sendromu veya Angelmann sendromu gibi hastalıklar da uniparental disomi ile ilişkilidir. Prader-Willi sendromunda genellikle obeziteye yatkınlık, kısa boy ve zihinsel engel vardır. Angelmann sendromu, epilepsiler, şekil bozuklukları ve ataksilerin yanı sıra kramplar, algılama bozuklukları ve güçlü bir psikomotor gerilik ile karakterizedir.
Bireysel durumlarda trizomi veya disomilerin ne kadar güçlü olduğu ve etkilenenlerin hayatını ne kadar etkilediği kişiden kişiye önemli ölçüde değişir.