Bölüm 1378: Göksel El Kitabı'nın Dünyası
Kaynak Gökyüzü Kıtası,Yüzen Bulut Şehri.
Xiao Lie Yüzen Bulut Şehri'nin Xiao Ailesi'nde kalıyordu. Yun Che de arada bir gelip birkaç gün kalıyordu.
Burası onun küçük avlusuydu, o ve Xiao Lingxi için sayısız anı içeriyordu. Tanrı Alemi'ndeki deneyimleri zaten ona uzak bir anı gibi görünüyordu ancak Xiao Lingxi ile geçirdiği on yıldan fazla bir süre hala dün olduğu gibi zihninde parlıyordu.
"Usta kaynak damarlarının son derece garip olduğunu ve normal bir kişinin kaynak damarlarından tamamen farklı olduğunu söyledi. Bu aynı zamanda onları onarmak için normal yöntemleri kullanamayacağımız anlamına gelir. Bu süre zarfında birçok tıbbi kitabı kontrol etti ancak hiçbir şey bulamadı. Ancak hala endişeli olmaya lüzum yok. Usta genellikle tedavi edilemez hiçbir hastalığın bu dünyada olmadığını söyler, biz sadece henüz tedavi yöntemini bulamadık.”
Su Ling'er, Yun Che'yi bekliyordu ve tıbbi banyosunu bitirdikten sonra elbiselerini giymesine yardımcı olduğu için bu sözleri nazik bir sesle söyledi.
Yun Che başını salladı ve söylediği gibi güldü. “Ona bundan gerçekten rahatsız olmadığımı ve bana yardım etmek için çok fazla çaba harcamasına gerek olmadığını söyle.”
Su Ling'er konuştuğu gibi küçük bir kahkaha attı, "Ustanın mizacını benden çok daha iyi biliyor olmalısın, değil mi? Tıbbı aptallık noktasına kadar seviyor bu yüzden sonunda çözülmesi zor ve nadir bir problemle karşılaştığında sadece ona daha fazla odaklanacaktır. Ayrıca bu kadar kötümser olman gerekmiyor, usta çok güçlü, belki... Hayır bu doğru değil, kesinlikle bir yol bulabilecek.”
"Mn, haklısın." Yun Che başını salladı ama bir şeyler söylemedi. Kötü Tanrı'nın Kaynak Damarları'nı ölümlü alemlerin insanlarının uyandıramayacağının farkındaydı.
Su Ling'er'in elleri, elbiselerini takmasına yardım ettikten sonra bile göğsünde kaldı. Sonrasında hafifçe onun hassas yüzüne bakmak için kalkmıştı. Narin vücudu öne eğildi, yumuşak esnekliği göğsüne yaslandı.
“Burada, yanımda, güvende ve sağlam olabilmen... Gerçekten iyi bir şey.” Güzel gözleri yumuşak bir şekilde şöyle dedi: "Bu süre zarfında gerçekten çok korktum.”
Yun Che özür dileyerek söylediği gibi ona sarılmak için elini uzattı: “Kesinlikle Tanrı Alemi'nde geçirdiğim dört yıllık süre boyunca hepinizi endişelendirdiğimin farkındayım.”
''Bunun farkındaydın, ama...'' Su Ling'er başını kucaklarken salladı. "Ayrıldığın gün, Büyük Kız Kardeş Lingxi bir süre bayıldı ve bundan sonra her seferinde bu şekilde devam etti. Bazen ayda bir kez, bazen birkaç günde bir olmaya başladı.”
“... Ne?” Yun Che kaşlarını çattı. "Lingxi, o... Neden kimse bana bundan bahsetmedi?”
Ona küçük bir gülümseme atan Su Ling'er yavaşça göğsünü ovuşturarak Yun Che'yi teselli etti. "O endişeli olacağını korkuyordu, bu yüzden hiçbirimiz sana söylememeye karar verdik. Dahası, sen döndüğünden beri bir daha bayılmamıştı ve bu yüzden ilk etapta bahsetmeye cesaret edemedim.”
Yun Che: “...”
“Açıkça senin için çok endişeliydi. Dahası, bayıldığı her seferinde bir kabus görüyordu... Hepsi aynı kabustu ve uyandığı her seferinde, kabusundan uyandığı gibi kabuslarını sayıklıyordu."
"Ne kabusu?” Yun Che hemen sordu.
“Yıldız ışığı ile dolu bir dünyada kanla kaplandığını ve vücudunun deliklerle dolu olduğunu gördüğünü söyledi... Sonunda da kızıl alevlerin eşliğinde kül haline getirildiğini.” Su Ling'er yumuşak sesiyle belirtti. Yun Che'nin önünde güvenli ve sesliydi, bu yüzden daha önce hayal etmeye cesaret edemediği sahneleri sakin bir şekilde tarif edebilmesi doğaldı.
Yun Che afallamıştı.
“Bu süre zarfında çok korkuyordu. Rüyalarının sonunda gerçek olmadığını söyleyerek onu rahatlatmaya devam etsem de, ben de çok korkmaya başlamıştım.”
“...” Uzun bir süre geçmişti ve Yun Che hala bir cevap vermemişti. Şu anda başını kaldırsa, Yun Che'nin gözlerinin şaşkınlıkla boş olduğunu fark ederdi. Uzun bir süre sonra duyularının bir kısmını kurtardığında bir gülümseme eşliğinde devam etti: “Tüm bu rüyalar doğal olarak sahte. Merak etme, bundan sonra uslu ve dürüst olacağımı garanti ediyorum. Artık hiçbirinizin benim için endişelenmesine gerek kalmayacak.”
Yıldız ışığı...
Kanla kaplı...
Deliklerle dolu...
Kızıl alevler...
Küllere dönüşmek...
Bir tesadüf... Kesinlikle bir tesadüftü!
“Lingxi nerede?” Neredeyse bilinçsizce sormuştu.
Su Ling'er kendini o sıcak kucaklamadan çıkardığı gibi konuşmaya devam etti: ''Tıbbi banyonda yıkanmana yardım etmesini istedim ama o bunun yerine kaçtı... Tanrı Alemi'ne gitmeden çok önce, Büyükbaba Xiao zaten kişisel olarak ilişkinizi kabul etti ama hala ona karşı sesleniş biçiminde bir değişiklik yapmadın. Bu tamamen senin elinde olan bir şey.”
“...” Yun Che'nin ifadesi biraz utanmıştı ve oldukça utangaç bir sesle konuştu: "Lingxi ve ben birlikte büyüdük, bu yüzden birbirimize çok aşinayız... Ona bir hamle yapmak kolay değil.”
''Hmph, ona karşı çok koruyucusun ama geri kalanımız için çok kötüsün." Su Ling'er'in güzel gözleri ona doğru hafifçe dönerken alaycı bir öfkeyle parladı. "Büyükbaba Xiao'nun... Seni azarlayacağından korkuyorsun, değil mi?”
“...” Yun Che başını salladı ve bir noktayı itiraf etti “Kim bilir...''
''Pffft, hee..." Su Ling'er bir gülümsemeyle şöyle dedi: "Şu anda, Büyükbaba Xiao her gün Yongan ile oynamakla meşgul, senin için rahatsız olacak zamanı yok. Kız Kardeş Lingxi'nin artık gelecekte değil de şimdi onun için bir torun doğurmasını sabırsızlıkla bekliyor olabilir.”
Gözleri aniden o anda aydınlandı. “Senin için biraz ilaç hazırlamamı ister misin?''
“Hayır, hayır, hayır!” Yun Che ellerini bir parıltıyla salladı. “Kendim yapacağım, kendim yapacağım.”
Avludan çıktıktan sonra Yun Che'nin kaşları derin düşüncelere batarken biraz daha battı.
Xiao Lingxi'nin rüyası...
Bu kabus, Tanrı Alemi'ne gitmek için ayrıldığı günden itibaren başlamıştı. Bu, dört yıl önce başladığı anlamına geliyordu ve dört düz yıl boyunca aynı kabusu hayal etmeye devam etti. Su Ling'er gibi bir doktor bile bu kabusların arkasındaki sebebin ne olduğunu bilmiyordu. Ayrıca, Su Ling'er açıklamak için sadece birkaç kelime kullanmıştı...
Şok edici bir şekilde, öldüğü yeri ve nasıl öldüğünü tam olarak tarif etmişti... Ölümünden sonra meydana gelen alevli Nirvana'yı dahi tam olarak tarif etmişti!
Belli belirsiz bir tuhaflık hissediyordu.
Ama Xiao Lingxi bu dünyada onu en çok anlayan kişiydi. Doğduğu günden beri ona eşlik ediyordu ve ikisi birlikte büyümüştü. Onun kişiliği ve mizacı saf ve zayıftı, kaynak yolundaki hakimiyeti o kadar iyi değildi ve bunu geliştirmekle de çok ilgilenmiyordu.
Yanındaki kadınlar arasında doğal yetenek, yetişim, görünüm, soyu veya statüsü olsun hepsinin içerisinde en sıradını olduğu su geçirmez bir gerçekti.
Sahip olduğu doldurulamaz şey, birlikte büyümüş çocukluk sevgileriydi ve asla silinemeyen birbirlerine karşı hisleri vardı.
Bunun tam bir tesadüf olmasının yanı sıra, bunu açıklayabilecek başka bir şey yoktu.
Ancak olağandışı bir şey düşünmek zorunda kalsaydı...
O anda Yun Che'nin ayak sesleri durdu ve aniden Ay Katleden İblis Egemeni'nin bedeninden aldığı gizemli siyah yeşim parçasını düşündü.
O zamanlar, o ya da Jasmine olsun siyah yeşim parçasının denedikleri herhangi bir yönteme ya da içine girmeye çalıştıkları herhangi bir güce cevap vermediğini fark etmişlerdi. Yine de Xiao Lingxi ona yaklaştığı her an tuhaf bir tepki veriyordu ve bu da havada eşsiz, tuhaf ve sırlı kelimelerin ortaya çıkmasına neden oluyordu.
Yun Che bu kelimelerin hiç birini anlayamamasına rağmen Xiao Lingxi her birini anlayabilmişti...
Bundan daha tuhaf olan şey, kendisinin bu kelimeleri neden tanıyacağı ve anlayacağı konusunda bir ipucu olmamasıydı, çünkü daha önce bu kelimeler gibi bir şey görmemişti.
Bu kelimeleri 【Dünyaya Meydan Okuyan Göksel El Kitabı】 olarak çağrıyordu ve onun için her kelimeyi tercüme edip okumuştu... Bu kelimeler bir çeşit kadim kitaptan çıkmış gibi ama aynı zamanda bir çeşit kaynak formül gibi görünüyordu. Dahası bir yerden sonra aniden kesiliyordu.
O zaman Xiao Lingxi'ye bu açıklamayı vermişti. Onun açıklamasına göre, bu siyah yeşim parçasının aurası ile uyumlu olması için çok güçlü bir ruhsal enerjiye sahip olması mümkündü, bu yüzden ona tepki gösteriyordu ve onunla bir ruh bağlantısı oluşturmuştu. Bu da, bu kelimeleri tanımasına izin veriyordu... Ancak, bu kelimeleri sadece Xiao Lingxi'yi rahatlatmak için kullanılmıştı, Xiao Lingxi'nin o sırada ne olduğunu bilmediği paniğini ortadan kaldırmak için düşünülmüştü. Aynı zamanda, o da kendisine açıklamak için bu sözleri söylemişti... Ama böylesi bir sebep herkesin inanacağı genelgeçer bir açıklama değildi.
Ama bunun dışında başka bir sebep düşünemezdi.
Bu konuda sessizce düşündüğü gibi, kutsal yazı, Xiao Lingxi'nin onun için tercüme ettiği ve kalbinde ezberledikleri aniden zihninde süzüldü:
"İlkel Koasun başlangıcında evrende hiçbir düzen yoktu, ışık ve karanlık arasında ayrım yoktu. Göksel yasalar, evrenin köken gücünü bir araya getiren bağlayıcıydı…”
O anda, Yun Che'nin adımları ani bir durma noktasına geldi.
Belli bir andan itibaren, Yun Che'nin hiç hissetmediği bir an, zihninde ortaya çıkan “Dünyaya Meydan Okuyan Göksel El Kitabı” aslında her kelimeyle kalbini ve ruhunu sallayan büyük bir çan kabuğu gibi yankılanmaya başlamıştı...
''İlk çağ çoraktı, yüzlerce çağ geçtikten sonra sınırsız oldu ve myriad sonrasında sonsuza dek geçmeye başladı. Yıldızlar gezegenleri oluşturdu, düşen gökler diyarlara şekil verdi. Tüm bu yaşanan olağanüstü olaylara zıt olarak, tüm bu refah yalnızca bir yanılsamaydı...''
Her bir kelime, ruhunun denizinde, göksel bir çanın titremesiyle yankılandı. Ayrıca uzak bir çağdan gelen sınırsızlık açtılar...
"Bir aziz için irade ve başka bir düşmüş olarak tüm arzuları hiçliğe döndürür. Gazap günahtır, haset günahtır, şehvet günahtır, açgözlülük günahtır, miskinlik günahtır... Yaşayan her şeyin sonu, tüm yaratılışın evi."
Yun Che'nin göz bebekleri, vizyonundaki dünya tamamen kaybolmadan önce yavaş yavaş sıfırlanana kadar küçüldü. Onun vizyonu sınırsız bir karanlığa dönüşmeden önce tamamen beyazdı...
Onun bilinçsiz durumundaki girdiği dünyada yalnızca Göksel El Kitabı'nın kelimeleri kaldı, bu kelimeler en kadim çanın çınlaması kadar keskin ve yasaklıydı.
Avlunun kapısı hafifçe itildi ve yeşillere bürünmüş Xiao Lingxi hafif adımlarla girdi. Yun Che'yi gördüğü an kaşları kalktı. ''Küçük Che, neden buraya tek başına geldin, Ling'er nerede?''
Ancak Yun Che'den herhangi bir cevap almadı. Yun Che onunla karşı karşıya kaldı ve ondan birkaç adım uzaktaydı, ancak ortaya çıktığında ne herhangi bir tepki gösterdi, ne de söylediği sözlere cevap verdi. Sadece sabit gözlerle, herhangi bir odaktan veya ifadeden yoksun gözlerle düz bir şekilde bakıyordu.
"Eh?” Xiao Lingxi çığlık attı. Yun Che'nin kendisiyle alay ettiğini düşünmüştü ama anında onun girdiği durumu gördüğü gibi yüzünü dürttü, ''Küçük Che... AH!''
Yun Che gösterdiği hiçbir eyleme tepki vermiyordu. Bunun yerine, ahşap bir kütük gibi geriye doğru düşmüştü.
Aceleyle Yun Che'yi desteklemek için koştuğu gibi yardım için çığlık attı: ''Küçük Che? Senin neyin var? Küçük Che!”
Tekrar ve tekrar ağladı ama hiçbirinde Yun Che tepki vermiyordu. Eylemlerinden hiçbirine tepki göstermemişti, bakışları tamamıyla hiçliğin kendisi kadar boştu. Sanki ruhunu kaybetmiş gibiydi.
Xiao Lingxi paniklemeye başladığı gibi gökten anında Feng Xian'er bir yıldırım gibi indi. Xiao Lingxi ile birlikte onu destekledi. "Genç efendi... genç efendi, senin neyin var!?”
"Ling'er... Acele et ve Ling'er'i ara!” Lingxi endişeli bir sesle söyledi.
Xiao Ailesi'nin meskeni çok büyük değildi, bu yüzden Su Ling'er de bulundukları yere çok yakındı. Xiao Lingxi ağladığı andan itibaren o zaten aceleyle bulundukları yere koşmuştu.
Yun Che'yi kaldırdıktan sonra göğsüne parmağıyla vurdu. Kaynak enerjisi hızla vücudunda gezindi ama anormal bir şey bulamamıştı. Kısa bir andan sonra aniden ses iletim yeşimini çıkardı ve Feng Xue'er'e bir ses iletimi gönderdi: “Kardeş Xue'er, Xiao Aile'nin mesken yerine hızla gelip Büyük Kardeş Yun Che'ye bakmalısın, yanlış bir şeyler var.”
Birkaç kısa nefes sonrasında Feng Xue'er'in figürü Xiao Ailesi'nde ortaya çıkmıştı. Kırmızı bir ışık flaşının ardından Yun Che'nin dibinde bitivermişti.
Bir süre Yun Che'nin durumunu inceledikten sonra Feng Xue'er'in pembe dudakları hafifçe açıldı ve yüzünde şaşkın bir ifade ortaya çıktı. Xiao Lingxi'ye baktı ve ikisi de diğerinin yüzünde bir inançsızlık ifadesi gördü.
"Küçük Che'ye ne oluyor? Tam olarak neler oluyor?” Xiao Lingxi endişeli bir sesle gözyaşları hafifçe gözlerinde titrerken söyledi.
''Büyük Kardeş Yun... Bir aydınlanma durumuna girmiş gibi görünüyor...'' Feng Xue'er inançsızlıkla mırıldandı.
“Ah?” Bu sözler Xiao Lingxi'yi hayrete düşürmüştü.
"Aydınlanma mı?” Feng Xian'er'in yüzünde benzer bir inançsızlık ifadesi ortaya çıktı. “Ama genç efendi halihazırda herhangi bir kaynak gücüne sahip değil ve hatta kaynak damarları bile... Nasıl olur da aydınlanma durumuna girebilir?”
''Bu gerçekten sıra dışı.'' Su Ling'er söylediği gibi kaşlarını örmüştü. “Bununla birlikte, zihinsel durumu gerçekten de en çok derin bir şekilde görülen aydınlanma durumuna girdi…”
Konuşmayı bitirdikten sonra Xiao Lingxi'ye rahatlatıcı bir görünüm verdi. “Biraz garip olsa da, vücudunun, kalbinin ve ruhunun durumu olsun, her şey tamamen normal. Yani endişelenmene gerek yok, sadece uyanmasını beklememiz gerekiyor, sonrasında her şey yoluna girecek.”
Aydınlanma, kaynak yolun kavranabileceği yer olarak hizmet ettiği için aranamayan bir şeydi, sadece bir şansla karşılaşılabilirdi. Bununla birlikte, kaynak güç ve kaynak damarları olmadan bile doğal olarak kaynak yolun üzerinde herhangi bir işleve sahip değildi ancak nasıl oldu da aydınlanma durumuna girmişti?
Lakin mevcut Yun Che gerçekten de bir aydınlanma durumuna girmişti... Dahası, böylesi bir aydınlanma kıyaslanamaz bir derecede tuhaflık içeriyordu.