revolver.
ne işi var cebimde ben de bilmiyorum ama orada işte.
ben çekip gidiyorum şu nazlı akan nehrin hizasından gideyim bari gönlümü eğlesin.
revolver ne alaka harbiden?
bir tanesi, "kütüphaneye ver" diye başımı şişirmeseydi, kitap olacaktı.
hayır, zaten ayrılmışız. bitmiş gitmiş. ne diye ayrılık sonrasında "kütüphaneye ver" diye tutturuyorsun ki? benim verdiğim kitabı da atmış zaten. puh. atma ihtimalini düşünsem hiç vermezdim.
onun dışında, anılarımı somutlaştırarak sakladığım bir kutum var. yaşamımda belli bir iz bırakan her insandan bir parça nesne var içinde: mektup, kolye, fotoğraf, otobüs kartı (wtf), bilet, çizim vesaire vesaire. arada sıkıldığımda gider kutumu biraz karıştırır, iyi hissederim. büyüyorum. farklı insanlar, yaşamlar tanıyorum. iyi ya da kötü, yaşamı tecrübe ederken yanımda bulundukları için, her birisine minnet duyuyorum.
tam bir beyaz show'a katılmış yeliz yeşilmen başlığı ya.
temizlik bezim oldu bir sürü...
ayakkabısını unutmuştu bende sonra gittim garibanın tekine verdim aynen.
çöpe atılmalık şeylerdir.