Veba -The Plague


İlk baskının kapağı
|Yazar||Albert Camus|
|Orjinal başlık||La Peste|
|ülke||Fransa|
|Dil||Fransızca|
|Tür||Felsefi roman|
|Ayarla||Oran , Fransız Cezayir|
|Yayınlanan|
Veba (Fransızca: La Peste ) tarafından bir romandır Albert Camus süpürme bir veba bilinmeyen bir anlatıcının bakış açısından anlatıyor 1947 yılında yayınlanan, Fransız Cezayir kenti Oran . Roman, yazarın kendine özgü saçma bakış açısıylagörüldüğü gibi Oran'daki yaşamın bir anlık görüntüsünü sunuyor.
Camus, 1899'da Oran nüfusunun büyük bir bölümünü öldüren kolera salgını kaynak malzemesi olarak kullandı, ancak romanı 1940'larda yerleştirdi. Oran ve çevresi, Camus'un romanını yayınlamadan önce birkaç kez hastalıktan etkilendi. Akademik bir araştırmaya göre Oran, 1556 ve 1678'de bubonik veba tarafından reddedildi, ancak daha sonraki tüm salgınlar (1921 - 185 vaka, 1931 - 76 vaka ve 1944 - 95 vaka) açıklanan salgın ölçeğinden çok uzaktı romanda.
Veba , Camus'un etikete itirazına rağmen varoluşçu bir klasik olarak kabul edilir . Roman, bireysel karakterlerin kaderlerini, saçmalığın özünü etkilemek için güçsüzlüğünü vurgular. Anlatım tonu Kafka'nınkine benzer , özellikle de bireysel cümleleri potansiyel olarak birden çok anlama sahip olan Deneme Sürümünde; malzeme genellikle olağanüstü bilincin ve insan durumunun keskin alegorisi olarak sivri bir şekilde yankılanır . Camus, Denemeyi eğik bir saygı olarak gizemli bir roman olarak yanlış yönlendiren karartılmış bir karakteri içeriyordu .
Başlıca karakterler
-
Bernard Rieux : Dr. Bernard Rieux 35 yaşlarında, orta boylu, koyu tenli, kısa kesilmiş siyah saçlı bir adam olarak tanımlanır. Romanın başında, bir yıldır hasta olan Rieux'nun karısı bir sanatoryum için ayrılıyor. Veba'nın ilk kurbanını tedavi eden ve hastalığı tanımlamak için ilk olarak veba kelimesini kullanan Rieux'dur. Yetkili makamlara salgının yayılmasını durdurmak için harekete geçmeye çağırıyor. Ancak, ilk başta, diğer herkesle birlikte, kasabanın karşılaştığı tehlike onun için gerçek dışı görünüyor. Huzursuz hissediyor, ancak durumun yerçekimini fark etmiyor. Kısa bir süre içinde, söz konusu olanı kavrar ve yetkililer, hemen adımlar atılmadıkça, salgının birkaç ay içinde kasabanın iki yüz bin nüfusunun yarısını öldürebileceği konusunda uyarır.
Salgın sırasında, Rieux yardımcı bir hastaneye başkanlık ediyor ve kurbanları tedavi etmek için uzun saatler çalışıyor. Serum enjekte eder ve apseleri söyler, ancak yapabileceği daha az şey vardır ve görevleri ona ağır gelir. Asla geç saatlere kadar eve gitmez ve kurbanlar için hissettiği doğal acıdan uzaklaşmak zorundadır; aksi halde devam edemezdi. Kişinin evindeki bir kurbanı ziyaret ettiğinde onun için özellikle zordur, çünkü derhal bir ambulans çağırması gerektiğini ve kişinin evden çıkarılmasını istediğini bilir. Çoğu zaman, akrabalar, bir daha asla kişiyi görmeyeceklerini bildikleri için bunu yapmamalarını ister.
Rieux sadece doktor olduğu için veba ile mücadele etmek için çalışır ve görevi insanın acılarını hafifletmektir. Bunu Paneloux (Rieux Tanrı'ya inanmıyor) gibi herhangi bir büyük, dini amaç için ya da Tarrou gibi yüksek fikirli bir ahlaki kodun parçası olarak yapmaz. O pratik bir adam, herhangi bir karışıklık olmadan yapılması gerekeni yapıyor, ama ölümle mücadelenin asla kazanamayacağı bir şey olduğunu biliyor.
-
Jean Tarrou : Jean Tarrou, veba bilinmeyen nedenlerden ötürü birkaç hafta önce Oran'a geldi. Özel imkanlara sahip olduğu için iş için orada değil. Tarrou çok gülümseyen iyi huylu bir adam. Veba gelmeden önce şehirdeki İspanyol dansçılar ve müzisyenlerle ilişki kurmayı severdi. Ayrıca, Anlatıcı'nın anlatıya dahil ettiği Oran'daki yaşam gözlemleriyle dolu bir günlük tutar.
İlk kez veba ile mücadele etmek için gönüllü ekipleri organize etme fikrini ortaya çıkaran Tarrou'dur. Yetkililer insanları askere almaya başlamadan önce bunu yapmak istiyor ve resmi mahkumların işi yapmasını istemiyor. Kendi ahlaki kuralları ile harekete geçiyor; vebanın herkesin sorumluluğu olduğunu ve herkesin görevini yerine getirmesi gerektiğini hisseder. Onun ilgisini çeken şey, Rieux'a, Tanrı'ya inanmasa bile nasıl aziz olunacağıdır.
Romanın daha sonra Tarrou, arkadaş olduğu Rieux'a hayatının hikayesini anlatıyor. Babası, özel bir nezaketçi olmasına rağmen, ölüm cezası uygulanmasını şiddetle savunan, ölüm cezası davalarını deneyen agresif bir kovuşturma avukatıydı. Genç bir çocukken Tarrou, bir adamın hayatı boyunca yargılanacağı bir ceza yargılamasına katıldı. Ancak, ölüm cezası fikri onu tiksindirdi. 18 yaşından önce evden ayrıldıktan sonra, hayata olan ana ilgisi, devlet destekli cinayet olarak gördüğü ölüm cezasına karşı çıkmasıydı. Ancak yıllarca süren aktivizm ve İspanyol İç Savaşı'nın Cumhuriyetçi tarafı için mücadele etmek onu hayal kırıklığına uğrattı. Veba salgını neredeyse bittiğinde, Tarrou son kurbanlarından biri olur, ancak ölmeden önce kahramanca bir mücadele başlatır.
- Raymond Rambert : Raymond Rambert, kasabanın Arap mahallesinde yaşam koşulları hakkında bir hikaye araştırmak için Oran'ı ziyaret eden bir gazetecidir. Veba vurduğunda kendini, bağlantısı olmadığını hissettiği bir şehirde mahsur bulur. Paris'teki kız arkadaşını özlüyor ve tüm bürokrasisini ve becerikliliğini şehir bürokrasisini gitmesine izin vermeye ikna etmek için kullanıyor. Bu başarısız olduğunda, on bin frank ücret karşılığında kaçmasına yardım etmeyi kabul eden kaçakçılar ile temasa geçer. Ancak, düzenlemelerde bir aksaklık var ve başka bir kaçış planı düzenlendiğinde, Rambert fikrini değiştirdi. Şehirde kalmaya ve veba ile savaşmaya yardım etmeye devam ederek, sadece özel bir mutluluğu kovalarsa kendinden utanacağını söyleyerek karar verir. Şimdi Oran'a ait olduğunu ve vebanın da dahil olmak üzere herkesin işi olduğunu hissediyor.
-
Joseph Grand : Joseph Grand, şehir hükümeti için elli yaşında bir memur. O uzun ve ince. Zayıf bir şekilde, sade bir hayat yaşıyor, ancak derin bir sevgi gösterebiliyor. Boş zamanlarında Grand, Latince'yi parlatır ve aynı zamanda bir kitap yazar, ancak o kadar mükemmeliyetçidir ki, ilk cümleyi sürekli olarak yeniden yazar ve daha fazla alamaz. Hayattaki sorunlarından biri, ne demek istediğini ifade etmek için nadiren doğru kelimeleri bulabilmesidir. Büyük, Rieux'a hala gençken evlendiğini söyler, ancak aşırı çalışma ve yoksulluk parasını aldı (Grand, söz verildiği kariyer ilerlemesini almadı) ve karısı Jeanne onu terk etti. Denedi ama ona bir mektup yazamadı ve hala kaybından dolayı yas tutuyor.
Büyük Cottard'ın bir komşusudur ve Cottard intihar etmeye çalıştığında Rieux'u yardım için çağırır. Veba kasabayı ele geçirdiğinde, Grand, genel sekreter olarak hareket eden ve tüm istatistikleri kaydeden gönüllü ekibine katılır. Rieux onu "sıhhi gruplara ilham veren sessiz cesaretin gerçek uygulaması" olarak görüyor. Büyük veba'yı yakalar ve Rieux'dan el yazmasını yakmasını ister, ancak beklenmedik bir iyileşme yapar. Romanın sonunda Grand, çok daha mutlu olduğunu söylüyor; Jeanne'ye yazdı ve kitabına yeni bir başlangıç yaptı.
-
Cottard : Cottard, Grand ile aynı binada yaşıyor. Bir işi yok gibi görünüyor ve kendini "şarap ve alkollü içeceklerde seyahat eden bir satıcı" olarak tanımlasa da özel araçlara sahip olarak tanımlanıyor. Cottard sessiz ve gizli, kendini odasına asmaya çalışan eksantrik bir figür. Sonrasında intihar girişiminde bulunarak ve tutuklanma korkusuyla suç işlediği için polis tarafından röportaj yapmak istemiyor.
Cottard'ın kişiliği veba salgınından sonra değişir. Daha önce uzak ve güvensiz olmasına rağmen, şimdi kabul edilebilir hale geldi ve arkadaş edinmek için çok uğraşıyor. Vebanın gelişinden hoşlanıyor gibi görünüyor ve Tarrou bunun, herkesin de korku durumunda olduğu için kendi korkularıyla yaşamayı daha kolay bulduğu için olduğunu düşünüyor. Cottard kaçak sigara ve düşük likör satarak para kazanmak için krizden yararlanır.
Salgın azaldıkça Cottard'ın ruh hali dalgalanır. Bazen sosyaldir, ancak diğer zamanlarda kendini odasına kapatır. Sonunda, zihinsel dengesini kaybeder ve sokaktaki insanlara rastgele ateş eder, bir kısmını yaralar ve bir köpeği öldürür. Polis onu tutukladı.
- Peder Paneloux : Peder Paneloux öğrenilmiş, saygın bir Cizvit rahip. Saf bir Hıristiyan doktrini formunu savunduğu ve izleyicilerini gevşekliği hakkında azarladığı bir dizi konferans verdiği için bilinir. Veba salgınının ilk aşamasında, Paneloux katedralde bir vaaz vaaz eder. Güçlü bir konuşma tarzı var ve cemaatin veba'nın Tanrı tarafından kalplerini ona karşı sertleştirenlere gönderilen bir belası olduğu konusunda ısrar ediyor. Bununla birlikte, Paneloux ayrıca Tanrı'nın kıskançlık ve umut sunmak için mevcut olduğunu iddia ediyor. Daha sonra Paneloux, Othon'un sıkı oğlunun yatağına katılır ve çocuğun kaçabileceğine dua eder. Çocuğun ölümünden sonra Paneloux, Rieux'ya sevgi dolu bir Tanrı tarafından yönetilen bir dünyada masum bir çocuğun ölümünün rasyonel olarak açıklanamamasına rağmen yine de kabul edilmesi gerektiğini söyler. Paneloux, gönüllü işçi ekibine katılıyor ve masum çocuğun ölümünün bir inanç testi olduğunu söyleyen başka bir vaaz vaaz ediyor. Tanrı çocuğun ölümünü istediği için, Hıristiyan da bunu yapmalıdır. Bu vaazı duyurduktan birkaç gün sonra Paneloux hastalanır. Sadece Tanrı'ya güvenen bir doktor çağırmayı reddediyor ve ölüyor. Semptomları vebaya benzemediği için, Rieux ölümünü "şüpheli bir vaka" olarak kaydeder.
Küçük karakterler
- Anlatıcı : Anlatıcı , kitabın başlangıcında olaylara tanıklık eder ve belgelerin gizliliğini sunar, ancak romanın sonuna kadar kendini herhangi bir karakterle tanımlamaz.
- Vali : Vali ilk önce veba konuşmasının yanlış bir alarm olduğuna inanır, ancak tıbbi birliğinin tavsiyesi üzerine, onunla mücadele etmek için sınırlı önlemler alır. Çalışmadıklarında, hükümetten emirler isteyeceğini söyleyerek sorumluluktan kaçınmaya çalışır. Daha sonra, veba ile ilgili düzenlemeleri sıkılaştırma sorumluluğunu alır ve kasabayı kapatma emrini verir.
- Dr. Castel : Dr. Castel, Rieux'nun tıbbi meslektaşlarından biridir ve Rieux'dan çok daha yaşlıdır. İlk birkaç vakadan sonra hastalığın bubonik veba olduğunu ve durumun ciddiyetinin farkında olduğunu fark eder. Bir antiplague serum yapmak için çok çalışıyor, ancak salgın devam ettikçe, artan aşınma ve yıpranma belirtileri gösteriyor.
- M. Othon : M. Othon, Oran'da bir sulh yargıcıdır. Uzun boylu ve incedir ve Tarrou dergisinde gözlemlediği gibi "küçük, boncuklu gözleri, dar burnu ve sert, düz ağzı onu iyi getirilmiş bir baykuş gibi gösterir." Othon karısına ve çocuklarına kaba davranır, ancak oğlu vebadan öldükten sonra karakteri yumuşar. Oğluna bulaştığı için gönderildiği tecrit kampında zamanını bitirdikten sonra, oraya geri dönmek istiyor çünkü kayıp oğluna daha yakın hissetmesini sağlayacak. Ancak, Othon bunu yapmadan önce, veba ile sözleşme yapar ve ölür.
- Philippe Othon : Philippe Othon, M. Othon'un küçük oğlu. Veba ile kasıldığında, Dr. Castel'in antiplague serumunu alan ilk kişidir. Ancak serum etkisizdir ve çocuk uzun ve acı verici bir mücadeleden sonra ölür.
- Mme. Rieux : Mme. Rieux, hasta karısı sanatoryuma gittiğinde yanında kalmaya gelen Dr. Rieux'un annesi. Ev işlerine baktıktan sonra sessizce bir sandalyede oturan sakin bir kadındır. Yaşında korkacak çok şey olmadığını söylüyor.
- Dr. Richard : Dr. Richard Oran Tıp Derneği'nin başkanıdır. O, halk alarmı korkusu nedeniyle veba ile mücadele etmek için herhangi bir eylem önermekte yavaştır. Hastalığın veba olduğunu kabul etmek bile istemiyor, bunun yerine "özel ateş türü" ne atıfta bulunuyor.
- M. Michel : M. Michel, Rieux'nun yaşadığı binanın kapıcısıdır. Yaşlı bir adam, vebanın ilk kurbanıdır.
- Raoul : Raoul, on bin frank ücret karşılığında Rambert'in kaçmasını ayarlamayı kabul eden adamdır. Rambert'i Gonzales ile tanıştırır.
- Gonzales : Gonzales, Rambert'in kaçışı için düzenlemeler yapan ve futbol üzerinden onunla bağlanan kaçakçıdır.
- Astım Hastası : Astım hastası Dr. Rieux'dan düzenli ziyaretler almaktadır. Oran'da radyoda ve gazetelerde duyduğu olayları yorumlayan, sağlam bir yüzü olan yetmiş beş yaşında bir İspanyol. Bütün gün yatağında oturuyor ve bir sürahiden diğerine bezelye koyarak zamanın geçmesini ölçüyor.
- Louis : Louis, Rambert'in kaçma planına katılan nöbetçilerden biri.
- Marcel : Louis'in kardeşi Marcel de Rambert için kaçış planının bir parçası olan bir nöbetçi.
- Garcia : Garcia, Oran'daki kaçakçı grubunu bilen bir adam. Rambert'i Raoul ile tanıştırır.
Konu Özeti
Veba metni beş bölüme ayrılmıştır.
Bölüm Bir
Oran kasabasında, başlangıçta nüfus tarafından fark edilmeyen binlerce sıçan sokaklarda ölmeye başlar. Histeri kısa süre sonra gelişerek yerel gazetelerin olayı rapor etmesine neden oluyor. Kamu baskısına yanıt veren yetkililer, koleksiyonun kendisinin bubonik vebanın yayılması için katalizör olduğunu bilmeden, farelerin toplanmasını ve yakılmasını emreder .
Ana karakter, Dr. Bernard Rieux, garip bir şekilde binanın kapıcısı, bir sırdaş M. Michel, bir ateşten öldüğünde bir apartman binasında rahatça yaşıyor. Dr. Rieux meslektaşı Dr. Castel'e bir vebanın şehri süpürdüğü sonucuna varıncaya kadar hastalık hakkında danışır. Her ikisi de doktorlarına ve kasaba yetkililerine teorileri hakkında yaklaşıyorlar, ancak sonunda bir ölüm temelinde reddediliyorlar. Bununla birlikte, daha fazla ölüm hızla ortaya çıktıkça, bir salgın olduğu anlaşılmaktadır. Bu arada, Rieux'nun karısı, başka bir şehirdeki bir sanatoryuma gönderildi ve ilgisiz bir kronik hastalık nedeniyle tedavi edildi.
Vali de dahil olmak üzere yetkililer, durumun ciddi olduğunu ve atılacak uygun eylem konusunda tartışmalı olduğunu kabul etmekte yavaşlar. Kontrol önlemleri ile ilgili resmi bildirimler yayınlanır, ancak kullanılan dil iyimserdir ve durumun ciddiyetini önemsiz gösterir. Hastanede bir "özel koğuş" açılır, ancak 80 yatağı üç gün içinde doldurulur. Ölüm bilançosu yükselmeye başladığında daha umutsuz önlemler alınır. Evler karantinaya alınır; cesetler ve mezarlar kesinlikle denetlenir. Sonunda veba serumu tedarik edilir, ancak sadece mevcut vakaları tedavi etmek için yeterlidir ve ülkenin acil durum rezervleri tükenmiştir. Günlük ölüm sayısı 30'a atladığında, kasaba mühürlendi ve veba salgını resmi olarak ilan edildi.
Bölüm iki
Kasaba kapalı. Şehir kapıları kapalı, demiryolu seyahati yasaklandı ve tüm posta hizmetleri askıya alındı. Telefon hatlarının kullanımı sadece "acil" çağrılarla sınırlıdır ve şehir dışındaki arkadaşlarınız veya ailenizle iletişim kurmanın tek yolu olarak kısa telgraflar bırakmaktır. Ayrılık günlük aktiviteyi etkiler ve yalıtılmış ve içe dönük hissetmeye başlayan kasaba halkının ruhunu bastırır ve veba çeşitli karakterleri etkilemeye başlar.
Bir karakter, Raymond Rambert, şehir yetkilileri ayrılma talebini reddettikten sonra Paris'ten karısına katılmak için şehirden kaçmak için bir plan tasarladı. Bazı yeraltı suçlularıyla arkadaş olur, böylece onu şehirden kaçırırlar. Başka bir karakter olan Peder Paneloux, vebanın, vatandaşların günahkar doğasını cezalandıran bir Tanrı eylemi olduğunu öne sürerek veba'yı kasabadaki statüsünü ilerletmek için bir fırsat olarak kullanır. Onun diatribe kasabasında dine sürdü ama normal şartlarda böyle olmazdı birçok şehrin vatandaşlarının kulaklarına düşer. İntihar girişiminde bulunacak kadar tutuklanan ama tutuklanmaktan korkan suçlu Cottard, büyük bir kaçakçı olarak zenginleşir. Bu arada, bir tatilci olan Jean Tarrou; İnşaat mühendisi Joseph Grand; ve Dr. Rieux, hastaları evlerinde ve hastanede kapsamlı bir şekilde tedavi etmektedir.
Rambert, Tarrou'ya kaçış planını bildirir, ancak Tarrou ona şehirde, görmelerine izin verilmeyenleri sevenler Dr.Rieux da dahil olmak üzere başkaları olduğunu söylediğinde, Rambert sempatik olur ve Rieux dövüşüne yardım etmeyi teklif eder kasabadan ayrılana kadar salgın.
Üçüncü bölüm
Ağustos ortalarında durum kötüleşmeye devam ediyor. İnsanlar kasabadan kaçmaya çalışıyor, ancak bazıları silahlı nöbetçiler tarafından vuruluyor. Şiddet ve yağma küçük çapta patlar ve yetkililer sıkıyönetim ilan ederek ve sokağa çıkma yasağı uygulayarak yanıt verir. Cenaze törenleri, ölenlerin ailelerinin duyguları için daha hızlı, tören ve çok az endişeyle yürütülmektedir. Sakinleri artan sürgün ve ayrılık duygularına pasif olarak katlanıyorlar. Umutsuz, duygusal ve fiziksel olarak boşa giderler.
Dördüncü bölüm
Eylül ve Ekim aylarında, kasaba veba merhametinde kalır. Rieux sanatoryumdan karısının durumunun kötüleştiğini duyar. Ayrıca veba kurbanlarına karşı kalbini sertleştirir, böylece işini yapmaya devam edebilir. Öte yandan Cottard, veba sırasında gelişiyor gibi görünüyor, çünkü herkes aynı tehlikeyle karşı karşıya olduğu için başkalarına bağlı olma hissi veriyor. Cottard ve Tarrou, Gluck'un Orpheus ve Eurydice operasına katılırlar , ancak Orpheus'u canlandıran aktör performans sırasında veba belirtileriyle çöker.
Muhafızlarla uzun süren görüşmelerden sonra, Rambert sonunda kaçma şansına sahip olur, ancak kalmaya karar verirse kalmaya karar verir.
Ekim ayının sonuna doğru, Castel'in yeni antiplagu serumu ilk kez denendi, ancak Paneloux, Rieux ve Tarrou dehşet içinde yatağına yatkın olduğundan, Othon'un büyük acı çeken küçük oğlunun hayatını kurtaramaz.
Veba ile mücadele eden gönüllü grubuna katılan Paneloux, ikinci bir vaaz verir. Masum bir çocuğun acı çekmesi sorununu ele alır ve bunun bir Hıristiyanın inancının bir testi olduğunu söyler, çünkü ya her şeyi reddetmesini ya da her şeye inanmasını gerektirir. Cemaati mücadeleden vazgeçmemeyi değil, veba ile savaşmak için mümkün olan her şeyi yapmaya çağırıyor.
Vaazdan birkaç gün sonra Paneloux hastalanır. Belirtileri vebaya uymuyor, ancak hastalık hala ölümcül.
Tarrou ve Rambert, Othon ile tanıştıkları tecrit kamplarından birini ziyaret ederler. Othon'un karantina dönemi sona erdiğinde, gönüllü olarak kampta kalmayı seçer, çünkü bu onu ölü oğlundan daha az ayrı hissettirir. Tarrou, Rieux'a hayatının öyküsünü anlatır ve zihinlerini salgından çıkarmak için iki adam birlikte denizde yüzmeye giderler. Büyük veba'yı yakalar ve Rieux'a tüm kağıtlarını yakmasını söyler. Ancak, Grand beklenmedik bir iyileşme yaşar ve vebadan ölümler azalmaya başlar.
Beşinci Bölüm
Ocak ayının sonlarında veba tam bir geri çekilme halindedir ve kasaba halkı kasaba kapılarının yakında açılmasını kutlamaya başlar. Ancak Othon, hastalıktan ölümden kaçmaz. Cottard, gölgeli ilişkilerden kâr ettiği salgının sona ermesinden rahatsız olur. İki hükümet çalışanı ona yaklaştı ve kaçtı. Salgının sona ermesine rağmen, Tarrou vebaya yakalanır ve kahramanca bir mücadeleden sonra ölür. Rieux daha sonra telgrafla karısının da öldüğü konusunda bilgilendirilir.
Şubat ayında, kasaba kapıları açılır ve insanlar diğer şehirlerden sevdikleriyle tekrar bir araya gelirler. Rambert karısıyla tekrar bir araya gelir. Cottard delirir ve evinden insanlara ateş eder ve kısa süre sonra polisle kısa bir çatışmadan sonra tutuklanır. Grand, romanı üzerinde tekrar çalışmaya başlar. Chronicle anlatıcısı kimliğini ortaya koyuyor ve olaylara nesnel bir bakış sunmaya çalıştığını belirtiyor. Salgın üzerine düşünüyor ve kronikleri "sadece vebaların ortasında öğrendiklerimizi söylemek için yazdı: erkeklerde hayranlık duymaktan daha çok şey var" diyor.
Kritik Analiz
Germaine Brée , karakterlerin vebaya karşı mücadelesini "dramatik ve inatçı" olarak nitelendirdi ve André Malraux'un romanlarındaki "gücün yüceltilmesi" ideolojisinin aksine , Camus'un karakterleri "tasarruf etmekle meşgul, değil yok ve bu hiçbir ideoloji adına değil ". Lulu Haroutunian, Camus'un tüberkülozlu bir maç da dahil olmak üzere kendi tıbbi geçmişini ve romanı nasıl bilgilendirdiğini tartıştı. Marina Warner , romandaki kadın karakterlerin eksikliğini ve Arap karakterlerin toplam yokluğunu kaydetti, ancak aynı zamanda daha büyük felsefi "nişan", "değersizlik ve cömertlik", "küçük kahramanlık ve büyük korkaklık" ve "her türlü" sevgi ve iyilik, mutluluk ve karşılıklı bağlantı gibi derin hümanist sorunların
Thomas L Hanna ve John Loose, özellikle Peder Paneloux ve Dr Rieux'a saygı göstererek romanda Hıristiyanlıkla ilgili temaları ayrı ayrı tartıştılar. Louis R Rossi, Tarrou'nun romandaki rolünü ve karakterinin arkasındaki felsefi suçluluk duygusunu kısaca tartışıyor. Elwyn Sterling, Cottard'ın rolünü ve son eylemini romanın sonunda analiz etti.
Popüler basında
Uyarlamalar
- 1965: La Peste , Roberto Gerhard tarafından bestelenen bir kantata
- 1992: La Peste , Luis Puenzo'nun yönettiği bir film
- 2017: Veba , Neil Bartlett tarafından uyarlanan bir oyun
Yayın tarihi
Nisan 1941 gibi erken bir tarihte Camus, "kurtarıcı veba" hakkında birkaç fikir yazdığı günlüklerinde kanıtlandığı gibi roman üzerinde çalışıyordu. 13 Mart 1942'de André Malraux'a "veba üzerine bir roman" yazdığını ve "Garip gelebilir dedi ki […] ama bu konu benim için çok doğal görünüyor" diye ekledi.
- 1947, La Peste (Fransızca), Paris: Gallimard
- 1948, Çeviri Stuart Gilbert , Londra: Hamish Hamilton
- 1960, Stuart Gilbert , Londra: Penguen , ISBN 978-0-140-18020-6
- 2001, Robin Buss , Londra tarafından çevrildi : Allen Lane , ISBN 978-0-713-99597-8
notlar
Referanslar
- Camus, Albert (1970). Philip Thody (ed.). Albert Camus: Lirik ve Eleştirel Makaleler . Ellen Conroy Kennedy, çevirmen. Vintage kitaplar. ISBN 978-0-394-70852-2.
- Forsdick, Charles (2007). "Camus ve Sartre: eski kavga". Edward J. Hughes'da (ed.). Cambridge Camus'a eşlik ediyor . Cambridge, İngiltere: Cambridge Üniversitesi Yayınları. s. 118-130. ISBN 978-0-521-54978-3.
- Gray, Margaret E. (2007). " La Peste'deki Anlam Katmanları ". Edward J. Hughes'da (ed.). Cambridge Camus'a eşlik ediyor . Cambridge, İngiltere: Cambridge Üniversitesi Yayınları. ss. 165-177. ISBN 978-0-521-54978-3.
- Magill, Frank Northen, ed. (1989). Dünya Edebiyatının Başyapıtları (Birinci basım). s. 683 -687. ISBN 978-0-06-270050-6.