Kalem kağıdın üzerinde uzunca bir süre bekledi. Yazmaya mecali mi kalmamıştı yoksa Yazan mı yazamıyordu. Zorladı kendini. Zihni donmuştu adeta. Neredeydi o sihirli kelimeler. Sis bulutu gibi kaybolmuştu ortadan. Oyun oynama zaman da değildi üstelik.
Kayıtlar
Mart, 2017 tarihine ait yayınlar gösteriliyor
-
- Google+
- E-posta
Yağmur yağdığında kimse sormaz "Neden?" diye. Kaçanlar da olurdu yağmurdan, yağdığı için şükredenler de. Bir damla sudan faydalanan milyonlarca canlı da olurdu, ekini için suya ihtiyaç duyan çiftçide.. Sevinen de olurdu, yağdığı için yüzünü asan da.. Ama kimse neden diye sormazdı. Yağmur bittiğinde yapraklardan süzülen yağmur damlasını izlemeyi sevende oluyordu, tenine yağmur tanesi değdiğinde tiksinen de. Kaçan da oluyordu işte, sırılsıklam olmak uğruna yağmur altında yürüyen de.