Öğk!
Sonunda biri kustu.
Ucundan kan damlayan kılıcı tutan Jiang Chen ayakta duruyordu. Yüzünde sakin bir ifade vardı; sanki tüm bu olanlar onun için çok normaldi. 15 yaşında genç bir adamın böylesine acımasız bir davranış sergileyebileceğini hayal etmek zordu.
İnsanlar Jiang Chen’e şeytana bakar gibi bakıyordu.
Murong Ying ve Murong ailesinin diğer gençlerinin yüzü solmuştu. Karışık duygularla Jiang Chen’e bakıyorlardı. Kısa bir süre önce, Jiang Chen onların küçümsediği, işe yaramaz bir aptaldı. Rayihalı Gökyüzü Şehri’nin gençleri arasında bir çöptü ama çok kısa sürede değişmişti.
“Bu küçük piç Qi Hai Diyarı’na geçmiş!”
Murong Zhan şok olmuştu. Jiang Chen’in Qi Hai Diyarı’na geçmiş olması onu şaşırtsa da en çok şaşırdığı şey, Jiang Chen’in tek bir saldırıyla Orta Qi Hai savaşçısını öldürmüş olmasıydı.
“Haha, Murong Zhan! Bugün kimin öleceğini merak ediyorum.”
Jiang Zhenhai yüksek sesle gülmeye başladı. Jiang Chen’in gücü tüm beklentilerini aşmıştı ve şimdi oğlunun neden bu kadar kendine güvendiğini anlamıştı; üstün becerilerine güveniyordu!
“Üçünüz, onu öldürün!”
Murong Zhan, üç savaşçıya Jiang Chen’e saldırmaları için emir verdi.
“Hepsini öldürün.” dedi Jiang Zhenhai, Yüksek Qi Hai savaşçısına ait Yuan gücünü salarken. Murong Zhan ile dövüşmeye başladığında, ikisi de birbirini kolayca yenemeyecek gibi görünüyordu.
“Öldür!”
Jiang ailesinden savaşçılar da dövüşe başladılar. Jiang Chen onlara ilham oldu ve cesaretlendirdi. Her bir savaşçı, adeta avını öldüren bir kurt gibi Murong ailesi üyelerini avlıyordu.
Öte tarafta da cesaretsiz Murong ailesinin erkekleri vardı. Birkaç tane daha Qi Hai savaşçıları olmasına rağmen, zalim Jiang Chen’in akıllarında büyük etki bıraktığı görülüyordu. Ruhlarındaki farklılık çok açıktı.
“Birlikte hareket edelim.”
Üç Qi Hai savaşçısı Jiang Chen’i üçgen şekilde çevreledi. Hepsi Yuan gücünü saldı ve en güçlü dövüş becerilerini hazırladılar.
“100 kişi bile olsanız hepinizi öldüreceğim!” Jiang Chen’in yüzünde acımasız bir gülümseme vardı.
Aniden harekete geçti. Hafif bir hareketle, durduğu yerden yok oldu. İki saniye sonra, yaşlı adamın tam önünde belirdi ve elindeki kılıç yaşlı adamın kafasının önünden girip arkasından çıktı.
Yaşlı adam nasıl öldüğünü bile göremedi!
“Al bunu, Galopan Avucu…”
[Galopan: dört nala koşan, hızla ilerleyen]
Aynı zamanda bir Orta Qi Hai savaşçısı tüm kuvvetiyle avuç içi gücünü kullanarak saldırdı ve gümbürtülü ve dört nala bir saldırı gönderdi. Diğer Düşük Qi Hai savaşçısı da Jiang Chen’i göz ardı etmeye cesaret edemedi. Jiang Chen’in gösterdiği üstün güçler onları korkutmuştu. Aynı anda saldırdılar, aksi halde öleceklerdi.
Vınnn…!
Düşük Qi Hai savaşçısı bir sürü altın ışın saldı. Kılıç kadar keskin olan her bir altın ışın, savaşçılar sağdan ve soldan aynı anda saldırdığında Jiang Chen’e doğru uçan bir ağ oluşturdu. İş birlikleri kusursuzdu.
Ama ne yazık ki rakipleri Jiang Chen’di.
Jiang Chen yaşlı adamın kafasından kılıcını bile çekmedi. Onun yerine, gelişi güzel tepki vermeyi, parmağını Düşük Qi Hai seviyesi savaşçısı yaşlı adama doğru yöneltmeyi seçti.
Vınnn…!
Altın bir ışın, meteor gibi büyük bir hızla parmağından fırladı.
Bom bom bom…!
Jiang Chen tarafından atılan altın ışın yaşlı adama ait ağ ile çarpıştı ve bir kıvılcım ateşlemeye başladı. Dahası, Jiang Chen’in saldırısı karşısındaki altın ağ iki saniye bile dayanamamış, tamamen parçalara ayrılmıştı.
‘’Sapla!’’
Bir saplanma sesi duyuldu ve altın ışın adamın kalbini delip geçti. Şimdi, ölü bir adamdan daha da ölüydü.
Öte yanda, Galopan Avuç saldırısı Jiang Chen’e doğru yaklaştı. Jiang Chen Dantian’ındaki Ejderha İşareti’ni salladı ve şiddetli bir güç ortaya çıkardı. Yumruğunu salladığında, rakibinin yaydığı güç yumruğuyla birleşti.
Bom!
Galopan Avucu tarafından oluşturulan ışıklar parçalara ayrıldı.
Çat!
İki yumruk havada çarpıştı. Yaşlı adamın bedeninin ne kadar sağlam ya da nasıl güçlü olduğu fark etmiyordu; o, Jiang Chen için iyi bir eşleşme değildi. Jiang Chen’in şiddetli yumruğuyla karşılaştığında kolu parçalara ayrıldı. Kolundan çeşme gibi kan akıyordu ve kanla kaplı kırık kemik parçaları etrafa saçılmıştı.
Ahhhh…!
Bu denli bir acı… Orta Qi Hai savaşçısının mentalitesi bile bu yaşlı adamın çığlığını ve ağıdını durduramadı.
“Geber!”
Jiang Chen cehennemden gelen şeytan bir gibiydi. Yaşlı adamın boynunu avucunun içine alıp boynunu kırdı ve korkunç çığlıkları susturdu. Yaşlı adamın bedeni bir çuval gibi yere yığıldı.
Bir dakikadan kısa sürede, dört güçlü savaşçı da Jiang Chen tarafından öldürülmüştü. Hiçbiri tek bir darbeye bile dayanamamıştı; hepsini tek darbede öldürmüştü.
“Ne?”
Jiang Zhenhai ile kavganın ortasında olan Murong Zhan öfkeyle bağırdı. Bu sonucu beklemiyordu. Bu dört Qi Hai savaşçısı ailenin temel gücüydü. Çaresizlik içinde kalbi sızladı.
“Öldür…”
Jiang ailesinin savaşçıları cesaret hapı içmiş gibi bağırıyorlardı. Silahlarını yukarı kaldırdılar ve Murong ailesinin savaşçılarına doğrulttular. Bunun tam tersine, Murong ailesindeki tüm savaşçılar zombi gibiydi. Tüm Qi Hai savaşçıları ölüyken, savaşa nasıl devam edeceklerdi? Murong Zhan Jiang Zhenhai ile dövüşün ortasındaydı ve diğer tarafta onları bekleyen bir şeytanın efendisi vardı.
Murong ailesinin üssü cehenneme dönmüştü. Her yere kan dökülmüş, silahlar birbirine girmiş ve agresif çığlıklar atmosferi doldurmuştu. Birkaç dakika sonra, bu tek taraflı bir katliama döndü. Murong ailesinin savaşçılarının tekrar dövüşmeye inançları kalmamıştı çünkü ailenin iki genç dâhisi çoktan ölmüştü.
Murong ailesinin tüm mülklerine de Zhou Bei Zhen saldırmıştı ve Murong Zhan Jiang Zhenhai tarafından zapt edildiği için o da daha fazla karşı koyamadı. Dört Qi Hai savaşçısı Jiang Chen tarafından öldürülmüş ve geri kalan adamlar da katledilmeyi bekleyen hayvanlara dönüşmüştü.
Bir bakıma, cesaret her zaman en büyük unsurdu. Bir kere dövüşme cesaretini kaybettiğinde, savaşı da kaybederdin.
“Daha fazla savaşmak istemiyorum, teslim oluyorum!”
“Ben de teslim oluyorum!”
“Beni öldürme!”
Murong ailesinin erkekleri çığlık atıyordu.
Ölüm herkesi korkutan bir şeydi. Özellikle de ölümü hiç tecrübe etmeyenler için. Böyle bir durum herkesi çökertebilirdi.
Teslim olmaksa bir virüs gibiydi. Biri teslim oldu mu, 100 kişi daha aynısını yapardı. Kimse ümitsiz bir vaka için canından olmak istemeyecekti. Teslim olduktan sonra canlarının bağışlanmayacağını bilseler bile, teslim olmanın onlara hayatta kalmak için son bir şans verdiğine inanıyorlardı.
Çarpışma!
Jiang ailesinin savaşçıları teslim olanları kuşatıp Jiang Chen’in emrini bekleme koyulmuştu.
Diğer tarafta, Jiang Chen ve Murong Zhenhai de dövüşmeyi bırakmıştı. Jiang Zhenhai sanki bir hayalde gibiydi; savaşın bu kadar çabuk biteceğini düşünmemişti.
“Jiang Chen, bırak gitsinler.” dedi Murong Zhan kırmızı gözlerle.
“Murong Zhan, bu adamların arasında senin soyundan olan birileri olmalı. Tek bir emrimle bu adamların hepsi ölecek ve sonra da üssüne saldırıp üssünü küle çevirmeden önce zorla nefes alan herkesi öldüreceğim. Ne düşünüyorsun?” Jiang Chen havadan sudan bahseder gibi sordu.
“Hayır!’’ Murong Zhan bağırdı. Ona göre Jiang Chen korkusuz bir adamdı. Böyle vahşi ve acımasız birini hiç görmemişti.
Jiang Chen’in söylediklerini yapacağından da şüphesi yoktu. Jiang Chen öyle sakin bir tavırla hareket ediyordu ki gözünü kırpmadan herkesi öldürebileceğine inanıyordu. Üssü küle çevirme konusundan bahsetmeye gerek bile yoktu.
“Jiang chen, yenilgiyi kabul diyorum. Soyumdan olanların gitmesine izin ver, onların yerine ölmeye razıyım!”
Murong Zhan acı içinde gözlerini kapattı. Bugünün geleceğini hiç düşünmemişti ve en büyük kabuslarında bile bugünün bu kadar çabuk geleceğini görmemişti. Bu olaydan hemen önce parlak ışığın tadını çıkarıyordu ama bir dakika sonra birilerinin esareti altına girmişti.
Rayihalı Gökyüzü’nde kaos vardı. Murong mülklerinin hepsi yıkılacaktı. Murong ailesinin üssünün önündeki savaş sanki bir katliamdı. Murong Zhan savaşı tamamen kaybettiğini biliyordu.
“Tabi ki ölmelisin ama senin ölümün onların canını bağışlamak için yeterli değil.” dedi Jiang Chen.
“Jiang Chen, daha ne istiyorsun? Gerçekten hepimizi öldürmek mi niyetin?”
Murong Zhan bir erkeğin böyle korkabileceğini hiç düşünmezdi.
“Hepinizi öldürmek? Bu yaşam ve ölüm oyunu. Eğer bugünkü sonuç tam tersine olsaydı ve sen kazansaydın, bahse girerim aynısını bize yapardın. Yabani otları ayıklaman ve kökleri yakman gerektiğini hepimiz biliyoruz. Dahası, Jiang ailesini yıkmak için Lee ailesini kullandın. Bu bizi öldürmeye çalışmakla aynı şey değil mi?” dedi Jiang Chen.
“Haha haklısın… Eğer ben kazansaydım hepinizi öldürürdüm. Jiang Chen, şu an galip sizsiniz ama hala torunlarımı bağışlaman için yalvarıyorum.”
Murong Zhan kendi kendine güldü, hiç umudu kalmadığını biliyordu.
“Murong Zhan, benden nefret ettiğini ve etimi yemek istediğini biliyorum. Bu yüzden sana bir şans vereceğim. Eğer beni yenersen, o zaman onların hayatlarını bağışlayacağım.” dedi Jiang Chen.
“Chen, bunu yapma!” dedi Jiang Zhenhai hızlıca. Onun fikrine göre savaşı zaten kazanmışlardı ve her şey yerine oturmuştu. Jiang Chen’in böyle bir risk almasına hiç gerek yoktu. Ve Jiang Chen Orta seviye bir Qi Hai savaşçısını kolayca öldürebilse de Qi Hai Diyarı’na yeni girmişti. Orta Qi Hai Diyarı’ndakiler Murong Zhan ile karşılaştırılamazdı. O, Ölümlü Çekirdek’e geçmek üzere olan biriydi.
“Baba, endişelenme.”
Jiang Chen gülümsedi, burnu havada değildi; sadece Murong Zhan’la dövüşmek istemişti. Qi Hai Diyarı’na yeni geçmişti ve dövüş becerilerini test etmek için kendinden daha yüksek seviyeli bir savaşçıya ihtiyacı vardı. Murong Zhan bunun için mükemmel bir adaydı.
“Jiang Chen, gerçekten bunu mu istiyorsun?”
Murong Zhan’ın gözleri yeni bir umut görmüş gibi parladı. Esir alınan Murong ailesinin savaşçıları da ufak bir umut ışığı hissetmişti, yüzleri umutla dolmuştu. Evet, Jiang Chen gerçekten korkutucuydu ama Murong Zhan’ın gerçek yeteneğine güveniyorlardı.
Not: Bölümleri daha hızlı okumak isterseniz, Novel Günleri sitemize bekleriz.