Paris'ten yaklaşık 300 km uzaklıkta bulunan Verdun Kalesi, savaştan önce birinci sınıf olarak kabul edildi. Ancak, 1914-1915 kampanyalarında büyük kalelerin hızla düşmesi. Batı ve Doğu cephelerinde, ordu uzun vadeli tahkimatların gücüne olan inancı baltaladı. Kalelerin savunmasını saha birliklerinden ayrı tutmanın olanaksız olduğu ortaya çıktı. Ek olarak, serf topçu saldırı operasyonları için, düşman savunmalarının imhası için gerekliydi. Bu nedenle, Fransız hükümeti 5 Ağustos 1915 kararnamesi, Verdun, Belfort ve diğer kaleler kaldırıldı. Kaleleri silahsızlandırmasına ve garnizonlarını ve topçularını, saha birliklerini güçlendirmek için kullanmasına izin verildi.
Ancak, Fransız ordusu 9 Ağustos 1915 grubunun komutanlarına verilen talimatlar, kale bazında, savunma sahası ordusunun ayrılmaz bir parçası olarak müstahkem alanlar oluşturdu. Talimatlara göre, garnizon birlikleri "saha oluşumları halinde örgütlenip cephenin diğer askeri birlikleri ile tamamen özümseyeceklerdi". Tahkimatlar oluşturuldu - Belfort, Verdunsky ve Dunkirk. Verdensky şubat ayının başında güçlendirilmiş alan 1916 merkez ordu grubunun bir parçasıydı.
Alman taarruzu hakkındaki çelişkili bilgilere rağmen, Verdun'un stratejik öneme sahip olduğu Fransız komutası, kademeli olarak uzun vadeli tahkimatları (kaleler) alan tahkimatı ile birleştiren müstahkem bir alana dönüştürdü. Fakat Alman saldırısının başlamasından önce, çalışma henüz tamamlanmamıştı.
Verdun Kalesi'nin ana tahkimatı, dış kuşağı merkeze 7-8 km mesafede bulunan kalelerdi. Çevre hattı 45 km'ye uzatıldı. Tüm tahkimat bölgesinin savunma cephesi (Verdun Çıkıntısı) 112 km'ye ulaştı. Meuse nehrinin tahripli alanı iki bölüme ayrılmıştır - doğu (sağ banka) ve batı (sol banka).
Toplamda, müstahkem alanda dört savunma pozisyonu vardı. Bunlardan üçü (tarla) 1914'tan beri hazırlandı, ilk pozisyon, ormanlık bir alandaki kalenin surlarının dış kemerinden 6 - 7 km'de yapıldı. İkincisi, birinciden 2-3 km uzaklıkta ve üçüncüsü - ikincisiyle aynı mesafede, Maas Tepeleri'nin kuzey ve kuzeydoğu mahmuzları boyunca gerçekleşti.
İlk pozisyon en iyi savunma için hazırlandı. Taburun garnizonları için tasarlanan ayrı direniş merkezlerinden oluşuyordu ve üç savunma hattına sahipti: ileri, destek hattı ve geri dönüş hattı (fr. Reduit'den, küçük tahkimatlardan, ana güçlerin içinde ikincil bir bariyere karşı düşmana karşı çıkan güçlü noktalar). Birkaç somut yapı vardı, tel ağları 10 metreye kadar bazı yerlerde 15-40 metre genişliğinde, ilk sırada Almanların tarla topçularıyla kalenin çekirdeğine ateş etmesini engellemek için ilk pozisyon, 5-7 km'de kalelerin göbeğine ateş edildi. Doğru, bu kaldırma yetersizdi ve Alman topçuları 10- ve 15-cm kalibreli kalenin çekirdeğini, şehri, köprüleri, tren istasyonunu ve ağır silahları ve tökezleyicileri ve yüksek güçlü topçuları (21-cm harç ve 38- ve 42- ve XNUMX- ve XNUMX- ve XNUMX- ve XNUMX-) ağır silahları ve kankaları gör) uzun vadeli tahkimat ve kalelerin beton ve zırh tesislerini kırdı.
İkinci pozisyon kısmen teçhiz edilmiştir. Sadece bazı bölümleri ve taş binalara sahip yerleşim yerleri güçlü destek noktalarına dönüştürülmüş ve garnizonlar tarafından savunulmuştur. Üçüncü savunma pozisyonu yeni pişirmeye başladı. Donanımı Verdun Savaşı sırasında yapıldı.
Dördüncü pozisyon, iki kuşak kemeri ve Verdun kalesinin ara uzun vadeli tahkimatlarından oluşuyordu, birbirlerinden 2-3 km ile ayrıldılar. Dış kemer kalıbının en güçlüsü Fort Duomon idi. İkinci çizginin kaleleri arasında en önemlisi Suvil'in kalesiydi. Toplamda, 12 forts ve 30 orta, uzun vadeli tahkimatlar, hendek, yükseltiler ve tel bariyerler ile kaplı dördüncü pozisyondaydı. Dördüncü pozisyonun bütün yapıları komuta yüksekliğine yerleştirildi ve Alman topçusu için iyi bir hedef oldu.
Doğru, kaleler ve uzun vadeli tahkimatlar neredeyse silahsızlandı. Ağustos ayından Ocak ayına kadar 1915, ağır silahların (1000 ağır dahil olmak üzere 350 toplarına kadar) ve makineli tüfeklerin çoğu kaldırıldı ve cephenin diğer kesimlerinin tarla birliklerine kaldı ve kale dışına çıkarıldı ve 100 bin mermilere gönderildi. Bir kısmı tasfiye için hazırlanan kaleler ve tahkimatlarda sadece güvenlik birimleri kalmıştır. Böylece, tüm bölgeye hakim olan en büyük Duomon Kalesi'nin (öndeki 400 m ve derinliğin 300 m) korunması, sadece birkaç düzine insandan oluşuyordu. Kalede 75-mm ve 155-mm silahlı iki zırh kulesi kaldı. Verdun kalesinin uzun vadeli yapılarının büyük bir kısmının silahsızlandırılması, takviye edilmiş alan sistemindeki dördüncü konumun değerini azaltmıştır. Ancak, bu pozisyon saha askerlerinin yardımıyla hızlı bir şekilde iyileşmek için her fırsatı buldu.
Bu nedenle, Verdun bölgesinde uzun vadeli ve saha savunmasının varlığı bu savaşta büyük bir rol oynadı. Verdun kalesi saha ordusunun temeli oldu. Saha savunması, geniş ve derin tahkimat kemerlerinden oluşuyordu; siperler, bataryalar ve dikenli tel çitler. Genel ordu savunma sisteminde geniş bir kalıb kemer, zırhlı sığınak ve batarya ile çevrili kale, savunma gücünü ve önemini büyük ölçüde arttırdı. Kalenin kademeli savunması (15 km'ye kadar) ve arka ile yakın bir bağlantısı vardı. Kale fortsının alan tipi tahkimatlarla birleşmesi, düşmanın saldırılarının ciddiyetinin, uzun vadeli yapılar çizgisinin çok ötesine ilerleyen ve gerektiğinde, ordunun ateşi ile desteklendiği ve gerektiğinde Alman grevinin kovulmasında rol oynadığı çeşitli müstahkem mevkilere sahip olan birliklere aktarılması. Ayrıca, takviye edilmiş alanın konumu, ağaçlarla kaplı, oldukça sağlam bir arazide başarıyla yerleşmiş, derin ravinler ve tepelerle doludur.
Kaynak: Zayonchkovsky AM I. Dünya Savaşı
Fransız kuvvetleri
Verdunskoe müstahkem bölgenin başı General Err. İlk olarak, 112 kilometre önü, 53 alanını ve 34 alanını ve 7 ağır silahlarını içeren 30 alanını ve 2 bölge taburlarını (130, 140 ve XNUMX kolordu üzerinden) savundu. Silahlar çoğunlukla eski numunelerdi.
Bununla birlikte, kademeli olarak rezerv biriktirmek ve Verdun'un garnizonunu topçu ile güçlendirmek için Fransızlar, Alman saldırısının başlangıcında, ilk olarak Almanlarla birlik sayısını pratikte seviyelendiren ve Mart'ta insan gücünün neredeyse bir buçuk üstünlüğüne sahip olan önemli kuvvetler kullandı. Alman birliklerinin önemli bir baskınlığı ancak iddia edilen atılımın başında ve Verdun Muharebesi'nin başında yaratıldı.
Fransızlar konuşlandırdı:
- Avokur'dan r. 7 hafif ve 29 ağır silahlarının desteklediği 67 Piyade ve 202 Bölge Bölümlerinin bir parçası olarak Basel Maas Grubu (92 Birliği'nin komutanı).
- Sağ tarafta: a) Chretien Grubu (30 Kolordu): 72 Bölümü - p. 10 kilometresindeki Kor Ormanı mayasına, 51 Bölümü - Kor Orman'dan Orne'a ve 9 kilometrelik cephedeki La Tavan'a; 30 Kolordu, 14 Bölümünü yedek olarak aldı; b) Doğu tavandaki Duchene grubu (2'in ordusu), La Tavan'dan Fort Paroche'daki ormana, 132'inci, 3'inci ve 4'inci bölümlerinin bir parçası olarak. Sağ bankanın kuvvetleri 186 hafif ve 152 ağır silahlarla desteklendi.
- Verdun bölgesindeki genel rezervde şunlar vardı: 37-I bölümü - Swilly ve 48-I bölümü - Nehirdeki Chaumont'da. Er. Ayrıca, Fransız komutanı Joffre, Şubat ayının başında 1916, 20, 1 ve 13 kolordu rezervine getirdi ve onları Bar-le-Duc ve S.-Meneuld bölgelerinde, Şampanya veya Verdun bölgesindeki operasyonlar için yoğunlaştırdı.
Böylece, operasyonun başlangıcında, Fransızların Verdun bölgesinde bir 3 kolordu vardı. Sol bankada, 67 Ordu Birliği'nin iki piyade bölümü (29 ve 7), Meuse'nin sağ yakasında, 4 Ordu Birliği'nin üç piyade bölümü (3, 132, 2), 51 ordu birliğinin iki piyade bölünmesi (72 ve 14) ve biri yedek (30); 37-th, 48-th yedek ve uygun 16-th. bölüme sahip. Toplamda Fransızlar, Verdunskiy tarafından güçlendirilmiş alanın savunulması için 11 destekli bölümleri ve 632 silahları (388 hafif ve 244 ağır) çekebilirdi. Ek olarak, bölgenin savunması için, yüksek komuta (1, 13 ve 20 ordu kuvvetleri) rezervleri de kullanılabilir.
Alman komutanlığı 12’in Şubat ayında 1916’in faaliyetine başlamayı planlamıştı, ancak kötü hava koşulları nedeniyle saldırı birkaç kez ertelendi. Sonuç olarak, Alman ordusu, düşman saldırısının hazırlanmasına ilişkin bilgi sızıntısını tamamen ortadan kaldıramadı. Saldırı, Fransa ve Rusya ajanları tarafından önyargılıydı; bilgi, kaçaklar ve savaş esirleriyle Fransızlara geldi. Fransızlar, Alman birinci hat kolordu ve ağır topçu bataryalarının yerini biliyorlardı. Bu verilere dayanarak, Fransızların emri, yalnızca Şubat ayında 11'tan 16'a kadar olan dönemde, altı piyade bölünmesi ve altı topçu alayı ile güçlendirilmiş Verdunsky güçlerini güçlendirdi. Fransız komutanı Joffre, Şubat ayına kadar, 21’e kadar, Verdun’un olmadığına inanıyordu, ancak Champagne, yeni bir büyük Alman taarruzunun yeri olacağına inanıyordu ve Verdun bölgesinde yalnızca gösterici saldırılar gerçekleştirecekti. Fransızlar, buluş için seçilen komployu belirleyemediler: 40-kilometreli cephenin tamamını kaplayan topçu hazırlığı sırasında bile Almanlar tarafından kamufle edildi.
Verdun yakınlarındaki Fransız birlikleri
Savaşın başlangıcı
Şubat 1 7 saat 15 dakika topçu hazırlıklarına başladı, 9 saat devam etti. Eğitim, Avokur'dan Ethen'e kadar 40 km'de yapıldı. Almanlar asla bu kadar çok büyük harç ve böcek kullanmamışlar. Hazırlık sürekli ateşin bireysel hedeflere ve birinci ve ikinci konumların hedef gruplarına yoğunlaştırılmasıyla gerçekleştirildi ve karelerdeki grevlerle birleştirildi. Karşı akü grupları kimyasal kabuklar üretti. Önemli bir etki, siperleri ve siperleri yok etmek için kullanılan yangın harçlarını vermiştir. Tren istasyonları hava saldırılarına maruz kaldı. Komuta ve gözlem görevlileri, batarya ve rezervlerin yerleri, barınaklar, kaleler ve Verdun'un diğer tahkimatları en güçlü topçu ile bombalandı. Topçu hazırlık etkisi ciddiydi: birinci ve ikinci pozisyonların savunma sistemi tahrip edildi ve diğer pozisyonlar da önemli ölçüde hasar gördü.
Saldırıdan bir saat önce, ateş ilk konumuna ve tespit edilen bataryalara taşındı ve maksimum gerilime getirildi. “Almanlar” Peten, “tek bir bölümün tutamayacağı böyle bir“ ölüm bölgesi ”yaratmaya çalıştı. Ormanlarımıza, dağ geçitlerine, hendeklere ve barınaklara yayılmış, kelimenin tam anlamıyla herşeyi yok eden çelik, demir, şarapnel ve zehirli gaz bulutları ... Braban, Orn ve Verdun arasındaki dar bir üçgen, 2 milyon mermiden fazla yıkıcı olarak yoğunlaştı. ”
16 saatte 15 dakika içinde, Alman piyade, dalganın ardından el salladı. İlerleyen bölümlerin ilk satırında iki alay, ikincisinde bir alay, ilk satırın alayları vardı; ilkinde iki tabur, ikinci aşamada bir tabur. Alaylardaki taburlar, sayaçların 400-500 bölümlerinde üç dalga halinde saldırdı ve derinlemesine inşa edildi. Her tabur birbirinden 80-100 metre mesafede hareket eden üç zincir oluşturdu. Saldırganların gelişmiş zincirleri, makineli tüfek, harç ve ateş atma hesaplamaları ile güçlendirilmiş, en iyi eğitilmiş askerlerden oluşan bir ila üç piyade biriminden oluşan özel saldırı gruplarına dayanıyordu. Birinci ve ikinci dalgalar piyade şirketleri ve üçüncüsü - makineli tüfek şirketi idi. Saldırı grupları engelleri yok etmek, topçu hazırlıklarının sonuçlarını uzlaştırmak ve piyadelerin ilerlemesini sağlamaktı. Anglo-Fransız birliklerinin Champagne, Artois ve Doğu'daki Gorlitsky atılımlarındaki deneyimlerine göre, Fransız savunmasının atılımını, böyle bir savaş düzeninde, bir diğerinin ardından sürekli olarak ele geçirmek planlandı.
Alman birlikleri ilk çizgiyi kolayca işgal etti, ancak yalnızca ikinci çizginin keşifinden sonra ilerlemek için bir emir aldılar. 18 Ordusu Birliği'nin komutanı, ordu komutanından, ilk hattın ele geçirilmesinden sonra durmuş olan birimleri ilerletme izni istedi. Ancak, zaman zaten kaybedilmiş, hareketin sürekliliği kopmuş, ani kaybedilmiştir.
Şubat 22 topun bir parçası olarak bölümleri yeniden atadı. Alman piyade, doğrudan topçu desteği aldı. İlerleyen piyade zincirlerinde ayrı silahlar ve bataryalar ortaya çıkar ve askerlerin hareketini engelleyen makineli tüfek yuvalarını vururlar. Alman piyadelerine bağlı harçlar ve alev makineleri atak kabiliyetlerini ciddi şekilde arttırdı. Fransız tezgahta gitmeye başladı. Ancak, Fransız Kolordu 30'in saldırıları püskürtüldü.
Şubat 24 Alman birliklerine saldırı düzenledi. Güçlü yeni topçu hazırlıklarının ve alayların üçüncü kademesinin savaşa girmesinin ardından Almanlar ikinci sırayı aldı. Fransızlar her bölgeye sarıldı, karşı saldırıya geçti, ancak ağır kayıplar verdi. Topçu ile iletişim alan birlikleri ve kaleler tahkimatı kırıldı. Fransızların yakın rezervleri tükendi. Bundan yararlanarak, hareket halindeyken Alman birlikleri, Şubat 25, Fort Duomon'u aldı ve böylece büyük bir taktiksel başarı elde etti. Fransız ordusunun merkez grubunun komutanı General Langl de Kari, 2 kolordu bölümlerinin Vevry vadisinden Maassan tepelerine çekilmesini emretmek zorunda kaldı. Şubat 25, 5 inci rezervini ve Alman 15 inci ordusunun 5'in ordusunu açtı. Geri çekilen Fransız birliklerinin ardından, Şubat 27’un sonuna kadar Vevr vadisini işgal ettiler. Fort Duomon'un ele geçirilmesi ve 2 Fransız Kolordu'nun çekilmesi Almanların topçularını öne itmelerine izin verdi ve Şubat ayında Xonum, Samonier, Luvémon, Fort Duomon, Bezonvo hattında duran Fort Vaunt'a saldırmaya ve kanatlara saldırmaya hazırlanıyordu.
Sonuç olarak, dört gün süren savaşlarda Almanlar birinci ve ikinci sırayı aldı. Bununla birlikte, Alman kuvvetleri ilerlerken, Meuse'nin sol yakasında bulunan Fransız topçularının ateşi gittikçe güçlendi. Alman ordusunun saldırı cephesinin darlığı, Fransız topçularının feci ateşinden kurtulmaya izin vermedi - hatta cephesinde yeterince uzak olan Alman birimleri bile, şimdi kayda değer kayıplara uğradı. Alman emri, saldırının yanlarına, özellikle de 6 kolordu alanında eşzamanlı bir saldırı düzenlememiştir; atılımın yanlarında, Alman topçularının ateşi nispeten küçüktü.
Bu arada, Meuse'nin sağ kıyısında kalmaya karar veren Fransız komutanları, operasyonun başından beri, kuvvetli bölgeye önemli güçler attı ve Şubat ayında, 25, Verdun savunmasına atanan 2 Ordusunu kurdu. Joffre, r 'nin sağ yakasında “düşmanı ne pahasına olursa olsun yakalamak için” kategorik bir emir verir. Maas. Verdun'a aceleyle yardım etmek için rezervler yüksek komuta devredildi. Zaten Şubat 24’ta, 20-i yedek kolordu faaliyete geçti. Şubat 25 General Peten, 2 Ordusunun genel merkeziyle Verdun'a geldi. Şubat 26, 1 inci Ordusu Birliği'ni ve topçudaki yeni takviyeleri attı. Hastily, Verdun 13 inci ve 21 inci birliklerine getirildi.
General Petain ve merkezi, askerlerin dış hatlarındaki birliklere "tek bir direniş pozisyonu" kurdu ve mevcut tüm araçlarla savunmasını zorunlu kıldı. Kaleler, garnizonlarla donatılarak cephane ve yiyecek temin edilerek konumunun kalelerine dönüştürüldü. Garnizon, tamamen düşmanla çevrili olduğu zaman kaleyi terk etme hakkını aldı. Rezervlerin yeniden toplanması ve yenilenmesinden sonra, saha kuvvetleri dört gruba ayrıldı: General Duchesne (4,5 bölümleri), General Balfourier (4,5 bölümleri) ve sağ bankadaki General Guillaume (2 bölümleri) ve soldaki General Baseler (2,5 bölümleri). Soldan (Argonne yakınlarında) savunan 3 Fransız ordusu da olay yerinde General Petain'e bağlıydı.
Ek olarak, Fransızlar ordunun arzını arabaların yardımıyla başarıyla düzenlediler. Bar-le-Duc - Verdun karayolundaki trafik “kutsal yol” veya “cennete giden yol” olarak adlandırıldı. 65 kilometrelik otoyol, 6 bölümlerine ve karayolu taşımacılığı, 200 araçlar için 20 bölümlerine ayrılmıştır. Şubat ayının sonunda, Otomotiv Hizmetinde 300 memurları, 8500 askerleri ve 3900 otomotiv takımları ile birleştirilen 175 araçları vardı. Şubat 22’tan Mart 7’e kadar, otomotiv servisi 190’in önündeki binlerce kişiye, 22250’in mühimmat ve 2500’in çeşitli malzemelerine geçti. Mart ayında otoyol taşıma kapasitesi günlük 6 bin araca ulaştı.
Böylece, Mart ayının başında, Fransızlar Verdun bölgesindeki kuvvetlerini önemli ölçüde güçlendirmişti. Ve en büyük Verdun kalesinin ele geçirilmesinden sonra sürprizlerini ve atılma ihtimalini yitirmiş olan Alman ordusu, Fransız savunmasına bağlanan başarıyı geliştirme gücüne sahip değildi. Bunca zamandır, yalnızca 5-6 kilometre ilerlettiler. Her iki taraftaki ağır kayıplara eşlik eden sert ve yorucu bir mücadele başladı.
Falkenhain’in, Fransız’ın tüm rezervlerini ve askerlerini boşluğu kapatmak için diğer yönlerden atacağı ve Fransızların Alman topçularının yıkıcı ateşine düşeceği hesaplaması, kendisini haklı çıkarmadı. Fransız komutanlığı rezervleri yeniden kullandı, ancak karşı saldırıya acele etmedi. Bununla birlikte, fanatik bir azim gösteren Fransızlar, ellerinde kalan pozisyonları savundu. Alman ve Fransız uluslarının rengini tahrip etmek için metodik olarak başlayan korkunç bir "kıyma makinesi" kuruldu.
Cermen topçuları Verdun'a ateş ediyor
Devam edecek ...