Bu konuda genel bir kural yoktur.
Hindistanda yapılan bir çalışmada, curcuma longa ve tinospora cordifolia adlı bitkilerle yapılan bir çalışmada, tüberküloz tedavileri yanında bu bitkisel ilaçların verilmesi karaciğer enzimleri açısından oldukça faydalı bulunmuştur. Kontrol grubunda % 14 enzim yüksekliğine rastlanırken, bitkisel ilaç grubunda bu oran % 1 e yakındır. Bu yayın WJG de yayınlanacaktır.
Karaciğer nakli sonrası tüberküloz nedeniyle tedavi alan kişilerde anti tüberküloz tedavisi diğer kişilerden farklı değildir. Dörtlü anti tüberküloz tedavi bir yıl süreyle verilir. İmmun süpresif ajanlarda kontrollü bir şekilde azaltma yapılabilir.
Anti tüberküloz tedavi esnasında karaciğer enzim yüksekliği görüldüğünde normalin üç ila 5 katı geçildiğinde ilaçlar kesilmelidir. Karaciğer enzimleri tekrar normale dönünceye kadar, karaciğere toksik olmayan ilaçlar verilir daha sonra yavaş olarak artırılarak yeniden hepatotoksik ilaçlar eklenmeye başlanır. Tekrar anti tüberküloz tedavi başlama döneminde, öncelikle rifampisin başlamak daha uygun olabilir. Rifampisine ek olarak daha sonra izoniazid yavaş olarak eklenir.
Tüberküloz ilaçları arasında en hepatotoksik olan izoniaziddir. Bu risk genç erişkinlerde binde üç iken, 50 yaş üzerinde %2 lere yükselir. Kronik alkol kullananlarda ve rifampisin alanlarda yine risk artmaktadır.