Çocuğunuzun Yıldızı Karardığında
Çocuğunuzun Yıldızı Karardığında
Sporun çocuklar için iyi olması, oyun ve eğlenceyi egzersiz ile birleştirmesi gerekiyor. Ancak çocuk sporcular artık eğlenmiyor olabilirler. Bazıları belli bir spor dalında mükemmel olmak, çoğu zaman Olimpiyat seviyesinde yarışmak için eğitiliyor. Diğerleri profesyonel bir sporcu olarak burs, şöhret ve servet kazanmak için sporda mükemmel olmaya itilir. Sürekli olarak yüksek seviyede rekabet etmeye hazır olmak, bu genç sporcularda stres seviyelerini artırabilir ve ebeveynlere, antrenörlere ve akranlarına stres atmak çok fazla olabilir.
Stres günlük yaşamın kaçınılmaz bir sonucudur. Çocuklar artan miktarlarda strese maruz kaldıkça, vücutları üzerindeki etkilerini giderek daha fazla tecrübe ederek kendilerini maruz bıraktıkları büyük aşınma ve yıpranma oranının farkına varırlar. Başlangıçta 1936'da Hans Selye tarafından icat edilen stres terimi, onun tarafından “bedenin herhangi bir değişim talebine spesifik olmayan yanıtı” olarak tanımlandı. Bu, hepimizin strese maruz kaldığı anlamına gelir, ancak vücutlarımız üzerindeki etkileri kişiden kişiye büyük ölçüde farklılık gösterir, büyük ölçüde yerçekimine ve stresli durumu nasıl ele aldığımıza bağlıdır. Çocuk, ebeveyn veya koç tarafından sağlıklarını ciddi şekilde etkileyene kadar sıklıkla göz ardı edilen herhangi bir sayıda fiziksel veya psikolojik semptomda kendini gösterir.
Ama ne kadarı çok fazla? Ebeveynlerin, öğretmenlerin ve antrenörlerin dikkat etmesi gereken birkaç belirti vardır, örneğin:
l Bir maçtan önceki gece uyuyamama veya kaybedilen oyunlar hakkında sürekli kabuslar görememe.
l Çocuk daha önce hevesli olduğu spordan hoşlanmamaya veya bunlardan kaçınmaya başlar, ancak sadece katılması gereken gerçek bir oyun olduğunda.
l Çocuk oyun sırasında bir hata yaptıktan sonra ağlar, ancak küçük . Kaybı hayali bir hataya da bağlayabilir.
l Çocuk uygulama sırasında üstünlük gösterir, ancak gerçek maçlarda boğulur.
l Çocuk maçlar sırasında kolayca yorulur, dikkatini dağıtır ve sinirlenir.
l Okul çalışmaları yorgunluk veya garip programlar yüzünden acı çekmeye başlıyor.
Sadece bir sporda uzmanlaşanlar, yoğun eğitim ve rekabetten ek fiziksel, fizyolojik ve psikolojik taleplerle karşılaşırken çeşitli aktivitelerin faydalarından mahrum bırakılabilir. Yoğun antrenman ve rekabetten kaynaklanan olumsuz sonuçlar bildirilmiştir, bu da herhangi bir genç için üst düzey atletizm duyarlılığı ve güvenliği ile ilgili endişeleri arttırmaktadır. Çocuklar kalp problemleri, büyüme geriliği, kas ve / veya iskelet yaralanmaları gibi fiziksel koşullara karşı savunmasız olabilir. Ayrıca, bazıları rekabet baskısı ve diğerleri de psikososyal gelişimlerinin gecikmesi nedeniyle performans kaygısı ve diğer psikolojik sorunlardan muzdarip olabilirler.
Çocuklarda performans kaygısını önlemeye yardımcı olmak için, yeteneklerine ve ilgi alanlarına uygun bir düzeyde spora katılmaları teşvik edilmelidir. Çocukları bu sınırların ötesine itmek cesaret kırıcıdır çünkü onlar için travmatize olabilir. Onlara fiziksel ve sözlü olarak kötü niyetli davranmak, yalnızca ebeveynlerinden ve antrenörlerinden nefret etmelerini sağlayacaktır. Çocuklara oyun öncesi, sırasında ve sonrasında derin nefes alma gibi rahatlama tekniklerini öğretin. Bunu evinizin rahatlığında yapmak, gevşeme ile ilişkilendirmelerine yardımcı olacaktır.
Ebeveynler, öğretmenler, koçlar ve doktorlar çocuğun ne kadar eğitim alabileceği konusunda hemfikir olmalıdır. Çocuğun spor dışında başka aktiviteler yapmaya teşvik edilmesi de yararlı olacaktır. Genç oyuncunuz baskı altında rahatlarken güven kazanmaya ve güven kazanmaya başlayacaktır. Oyundaki her oyun için daha fazla odaklanacaklar, beceri seviyelerini geliştirecekler ve en önemlisi, oyundan daha çok keyif alacaklar. Performans kaygısı sadece yetişkinler için değildir ve bu çocuk sporcuların mutlu ve sağlıklı çocuklar olarak kaldığından emin olmalıyız.
“ Güzellik Görenin Gözündedir. “
Cevap yaz