Davranışların deneysel analizinde, hangi davranış değişikliğinin çağrılması ile iki prosedür tanınmaktadır: katılımcı koşullandırma ve yürütücü koşullandırma. Yanıtlayıcı iklimlendirme durumunda – daha sıklıkla klasik ya da Pavlovian iklimi olarak adlandırılan diğer teorik bağlamlarda – başka bir uyaran düzenli olarak tepki göstermeye neden olan ilgisiz uyaranı takip eder. Bu olay dizisinin bir sonucu olarak, daha önce etkisiz olan ilk, uyaran, ikinci uyaranın neden olduğu tepkiye güçlü bir benzerliğe sahip olabilen bir reaksiyon üretmeye başlar. Her ne kadar yanıtlayıcı şartlandırma öğrenme, özellikle duygusal tepkilerde önemli bir rol oynasa da, öğrenme çoğunlukla işleyiş koşullandırmasıyla ilgilidir.
Çalışma koşullandırması altında, belirli bir takviye reaksiyonu izler. Bu takviyenin bağlı olduğu yanıt (daha kesin olarak koşullu bir ilişkidedir), bu takviyeye neden olmak için çevreyi etkilediği için işlenen olarak adlandırılır. Çalışma düzeninin insan davranışında daha önemli bir rol oynadığına inanılmaktadır, çünkü, tepkimenin kademeli olarak değiştirilmesiyle,Takviye koşullu bağımlılık tarafından koşullandırılmış olan, yeni ve daha karmaşık operatörler üretmek mümkündür. Bu sürece operanın oluşumu denir.
Skinner tarafından geliştirilen davranışın deneysel analizinde, yapılan takviyeler – sadece ilişkiler sistemi içine dahil edildikleri respondentnoy veya edimsel prosedürler kullanılarak tanımlanan bir tahriş edici, var, gelecekte oluşturulan davranış olasılığını artırır.
Skinner, insan davranışları için takviyenin anlamını diğer teorisyenlerden çok daha sistematik bir şekilde inceledi. analizinde, o hayvan öğrenme bozukluğu üzerinde laboratuvar deneyleri gözlem koşullarına erişilemez herhangi bir yeni süreçlerin giriş önlemek için çalıştı. Karmaşık davranış yaptığı açıklama genellikle tam gözlem ve tam gözlenebilir davranışlar aynı esaslara tabi insanların ince davranışıyla erişilemiyor varsayımına dayanıyordu.
eleştiri
Kuşkusuz öğrenme çalışmasının sadece davranışsal düzeyde kısıtlanabileceğine dair bir şüphe vardır. Neden?
- Davranış ve önkoşul arasındaki zaman aralığı oldukça büyük olabilir.Bu boşluğu doldurmak için, bazı teorisyenler, gözlemlenen öncül ve müteakip eylemlere aracılık eden alışkanlıklar ya da hafıza süreçleri gibi bu türden varsayımsal fenomenlerin varlığı üzerine spekülasyon yapmaktadırlar. İkinci olarak,
- Genellikle aynı duruma benzeyen bir ortamda farklı davranırız. Bu durumlarda, genellikle motivasyon olarak adlandırılan vücudun gözlemlenemeyen durumları, davranışlarda gözlemlenen farklılıklar için varsayımsal bir açıklama olarak yer alır.
- Karmaşık evrimsel ve bireysel gelişim öyküleri, gözlemlenen ara, geçiş halindeki davranış biçimlerinin yokluğunda, oldukça düzenli tepkilerin ortaya çıkmasını mümkün kılar. Bu gibi durumlarda, becerinin ortaya çıkması için gerekli olan önceki dış koşullar ve sorunun ortaya çıkması ile ona bir yanıtın ortaya çıkması arasında meydana gelen olaylar gözlemle erişilemez. Gözlemlenen davranışın önündeki sınırlı bilgi ve orta fizyolojik ve sinirsel süreçler hakkında bilgi eksikliği koşullarında, gözlemlenmemiş (varsayımsal) bilişsel süreçler davranışı açıklamaya dahil edilir.