Suriye'deki iç savaş, elbette, güçler dengesini ve savaşın niteliğini radikal bir şekilde değiştiren herhangi bir olay olmadığı sürece, çoktan sona ermiştir. Bununla birlikte, iki yıl süren silahlı çatışma bazı ön sonuçları özetlememize izin veriyor.
Tabii ki, Suriye'de Sünni çoğunluğun Alevi azınlıkla savaştığını söylemek yanlış olur. Nüfusun çoğu genellikle düşmanlıklara katılmaktan kaçınmaya çalışır. Ancak, Esad rejiminin temelini oluşturan Aleviler ve Şiiler olduğu belirtilmelidir. Aynı zamanda, birçok Sünniler isyancıları desteklese de, Araplar arasında ve Sünni dinin Kürtleri arasında Esad destekçileri var.
Sadık Ordu
Suriye Arap ordusu hakkında konuşursak, başkan elbette her şeyden önce Alevilerin baskın olduğu seçkin oluşumlara güvenebilir. (“Elit” birimlerin yapısında, Alevilerin payı önemlidir, ancak neredeyse hiç “hüküm sürmez.” - Ed.) İyi donanımlı ve eğitimli en modern ekipmanlarla donatılmıştır (Cumhuriyet Muhafızları hakkında konuşuyoruz, 4. tank özel kuvvetlerin bir parçası olarak komando bölümleri ve alayları, 14. ve 15. bölümler). Çatışmanın ilk aşamasında, bu oluşumlar, “bölgesel” bölünmeleri güçlendiren, örneğin önemli başarıların elde edilmesini mümkün kılan, örneğin Humus'taki isyancıların faaliyetlerini önemli ölçüde sınırlayan bir “itfaiye” rolünü oynadı. Ancak, başkent nüfusunun sadakatinden şüphe duymak (“sermayenin nüfusu” silahlı kuvvetler için hiç bir tehdit oluşturmaz, terörist çeteler sermayeyi karşılık gelen sonuçlarıyla tehdit eder. - Ed.), Yetkililer uzak bölgelerde rakiplerini yenmek için “Alavit” bölümlerini kullanmaktan korkuyorlardı . Ve geçen yaz, sadık insanlar Şam'ın banliyölerinde ve eteklerinde bir saldırıyı püskürtmeyi başardılar, ancak elit birimler o zamandan beri neredeyse başkentten ayrılmadı. Sonuç olarak, hükümet güçleri isyancıları Halep'ten çıkaramadı. Dahası, başkentin yakınında bile Esad rejimi, operasyonlarla mücadele etmek için sadece ılımlı güçler tahsis etmeye hazır. Bu anlamda, Deraia (daha doğrusu kalıntıları için) savaşı çok gösterge niteliğindedir. Üç aylık bir saldırı sırasında, sadık güçler, Mezzeh hava üssünün hemen yakınında, Şam'ın eteklerinde bu küçük kasaba üzerinde kontrol kuramadı.
Bu nedenle, Suriye ordusunda seçkin oluşumlar azdır, geri kalan ordu birimleri ve oluşumlar, gerçekte, Alevi milisleri "Shabiha" ("Shabiha" - yani milis ve çete arasında - hükümetin en farklı milis kendini savunma birimlerini ifade eden bir kelime) anlamına gelir. Sadece Aleviler değil, Hristiyanlar, Şiiler ve hatta Sünniler de yaratmalarına izin verilmiş ve iç savaşlarda her zaman olduğu gibi bir dereceye kadar dar öz savunma görevlerinden “ayrılmayı” hedefleyen “Şii” folklorun konusu olan Suriye ve yurtdışındaki insanların sindirilmesi ve yanlış bilgilendirilmesi için Esad karşıtı propaganda. - Ed.), yalnızca rejime bağlı nüfusun hüküm sürdüğü, askeri üslerin korunması, barikatlar, arz sütunları ve kuşatıcıların yakınındaki güçlü noktalar gibi nüfuslu alanların savunulması gibi pasif işler yapabilir şehirler.
Tanklarda oranı
Elbette Suriye Arap ordusunun ağır silah rezervleri var. Bunlar zırhlı araçlar (tanklar ve piyade savaş araçları), topçu (çekili ve kendinden tahrikli silahlar, OTRK, Sovyet ağır harçları ve büyük kalibreli İran NAR) ve авиация (helikopterler ve saldırı uçakları).
İç savaşın başlamasından önce, Suriyeliler, saflardaki ve rezervlerdeki ağır silah sayısını önemli ölçüde azaltan birçok gelişmiş ülkeden daha fazla tank ve piyade savaş aracı kullandılar. Zırhlı araçların sayısı bakımından, CAA bile silahlı kuvvetlerin Sovyet modeline yönelik güçlü üçüncü dünya devletlerinin ordularını aştı.
Bir başka önemli nokta: Suriye ordusunda, motorlu tüfek taburlarının tank ile oranının, motorlu tüfek taburlarının tanktan büyük ölçüde daha büyük olduğu batı tipindeki ordulardan farklı olarak yaklaşık olarak aynı olduğu görüldü. Ve bu Baas rejiminin elinde olduğu ortaya çıktı. Sonuçta, dinamik korumasız en eski T-55 modeli bile isyancıların ateşlemesine karşı BMP-1 / 2'ten daha dayanıklı. Özellikle büyük kalibreli makineli tüfekler, LSD, MPA ve topçu mermileri ve mayınlardan bahsediyoruz. Dinamik korumayla donatılmış tanklar da eski el bombası fırlatıcılarına ve asilerin geri tepme silahlarına isabet edebilir.
Çatışma sırasında Suriye ordusu, piyadeleri doğrudan örtmeyen zırhlı araçlar kullandı. Sonuçta, askerler ile etkileşime girdiğinde, zırhlı araçların hızı saatte birkaç kilometreye düşüyor ve bu da düşman tank karşıtı silahlara karşı son derece savunmasız kalıyor. Ve Suriyeliler, kompakt zırhlı grupların hız ve ateş gücü üzerine oynadıkları için oldukça mantıklı görülebilir. (Aynı Deraye için, tankerlerin hareketleri ilgili uzmanlarımız tarafından büyük takdir görmektedir. - Ed.)
Çok daha fazla soru, CAA'nın genellikle birkaç tank tarafından korunan geçici barikatlar oluşturma pratiğidir. Uzun süredir hareketsiz kaldılar ve isyancıların yenilgileri için rahat bir pozisyon seçmelerine olanak tanıyan "oturan ördeklere" dönüştüler. Ve eğer tanklara gizli yaklaşımların yokluğunda, bu tür taktikler hala haklı görülebilirse, o zaman yerleşim yerlerinde veya bahçelerle çevrili ise, hatalı olarak kabul edilmelidir. (Rusya’da alışkın olduğumuz tanklar ve piyade savaş araçlarının bulunduğu barikatlar neredeyse hiç yerleşim bölgelerinde. - Ed.)
İç savaş sırasında, CAA zırhlı araçlarının toplam kayıpları oldukça büyüktür (mevcut fotoğraf ve video materyallerinin analizine dayanarak neredeyse 800 birimlerinde tahmin edilmektedir ve tanklar ve BMP'ler kabaca% 40 cinsindendir). Onarım tesislerinin kullanılabilirliği ve Rusya ve İran'dan yedek parça tedariki sorunun ciddiyetini azaltabilir. Doğru, geri kalan zırhlı araç filosu, sadıkların uzun süre savaşmaya devam etmelerini sağlayacak, özellikle de şu anda kilit noktaların korunmasından bahsettiğimizi ve ülkenin tüm ülkesini kontrol etmeyeceğimizi düşünüyor.
Havacılık Esed
İç savaşın başlangıcında, CAA'nın geniş bir saldırı ve helikopter filosu ile çok sayıda hava kuvvetleri vardı. Suriye havacılığının dezavantajları şunlardı: çok sayıda eski ve yıpranmış uçağın varlığı, yüksek hassasiyetli silahların ve taşıyıcılarının bulunmaması ve savaş öncesi dönemde yetersiz mürettebat alımı. Bununla birlikte, isyancı hava savunmasının zayıflığı göz önüne alındığında, havacılığın düşmanlıkların seyri üzerinde ciddi bir etkisi oldu.
Toplam indirilmiş hava savunma uçağı sayısı azdır: 20 birimleri hakkında (her şeyden önce Suriye garnizonlarının temininde yer alan Mi-8 helikopterleri). İdlib civarında, Şam ve Afiler (Taftanaz) yakınındaki Marj as Sultan hava üslerine yapılan saldırı sonucu isyancılar tarafından birkaç helikopter ele geçirildi. Suriye hava kuvvetleri, Halep'in kuzeybatısında bulunan bir ay süren Minah üssünün (Meng) kuşatılmasından sonra filosunun da büyük bir bölümünü kaybetti. Sonuçta, taban X-NUMX-mm M-130 toplarından ateşlendi ve betonarme sığınaklarla korunabilen reaktif savaş uçaklarının aksine helikopterler açık bir şekilde konumlandırılmaya zorlandı ve bu nedenle ana rotorların kanatlarının uzunluğundan dolayı daha savunmasız kaldılar.
Mi-8 filosundaki keskin düşüş, şu anda CAA için en ciddi sorunlardan biri. Ve sadece hatalı makineler için yedek parça tedarikini ve daha da iyisi Rusya ve İran'dan yeni helikopterleri ayarlayarak çözülebilir. Suriye Hava Kuvvetleri de personel sorunları ile karşı karşıya. Sonuçta, ölü pilotların listesine bakarsanız, çoğu albay rütbesini taşıdı. Bu, makineyi kıdemli memurlarla aynı şekilde kullanamayan genç pilotların yetersiz eğitim seviyesiyle açıklanmaktadır.
Suriyeli isyancılar
Şimdi asi gruplara dönüyoruz. Bu, çekirdeği hükümet birlikleri (öncelikle Sünniler) ve İslamcıların oluşumundan (Jabhat el-Nusra - Ön El Nusra dahil) oluşan felaketlerden oluşan laik Özgür Suriye Ordusu (SSA). İç savaşın ilk aşamasında, SSA, rejime direnmede öncü bir rol oynadı, ancak bir dizi mağlubiyet yaşadıktan sonra, ahlâki istikrarları ve yüksek mesleki düzeyleriyle ayırt edilen İslamcılar öne çıkmaya başladı. Sonuçta, saflarında, Irak ve Libya'daki isyan savaşı sırasında gerçek bir savaş deneyimi kazanan yabancı lejyonerler savaşıyor. Silahlı Suriye muhalefetinin taktikleri, klasik gerilla isyan taktiklerini büyük ölçüde yeniden üretiyor: savaş, yavaş yavaş yeni alanlara yayılıyor. (Seküler SSA olarak adlandırılan, tüm dünyada işe alınan cihad savaşçılarıyla dolu boş bir kabuktur. Deraye'ye göre, bu% 65 ile ilgilidir. Küçük sabotaj ve terörist gruplara gelince, yabancıların yüzdesi daha da büyüktür. Bu bağlamda, İsyancılar adı oldukça hoş geliyor. saçma. - Ed.)
Birçok modern çatışmada olduğu gibi, Suriye iç savaşında da, komşu ülkeler topraklarındaki mülteci kampları isyancılar için önemli bir insan gücü kaynağı haline geldi. Bu tür kampların varlığı, yalnızca destekçileri işe güvenli bir şekilde almayı değil, aynı zamanda onlara belirli askeri beceriler kazandırmayı mümkün kılar. Ev sahibi devletler Esad rejimine karşı çıkıyorlar ve yabancı eğitmenler de dahil olmak üzere periyodik olarak Türkiye ve Ürdün'deki isyancıların eğitimi hakkında bilgilerin ortaya çıkması şaşırtıcı değil. (20. - 20. yüzyıllar arasındaki birçok silahlı çatışmada, özellikle Afrika'da, komşu devletlerin topraklarındaki mülteci kampları, içinde gerekli bilgi ve becerileri edinen silahlı muhalefet için gerçek rezervler haline geldi).
Dövüşün seyri
Suriye'de son iki yılda olan şey, kanserli bir tümörün gelişimi ile karşılaştırılabilir. İlk aşamada, nüfus “Arap Baharı” olaylarından etkilenen kitlesel protestolara girdi: iyi huylu bir tümör ortaya çıktı. Bununla birlikte, bu eylemlerin şiddetli şekilde baskılanması, silahlı bir yüzleşmeye yol açtı: iyi huylu bir tümör, kötü huylu biri haline geldi.
Başlangıçta, silahlı çatışmalar nadiren meydana geldi ve doğada lokalize edildi: hastalık ilk aşamada idi. Bu aşamada, militan sayısı azdı ve eğitim ve silahlanma seviyeleri düşüktü. Suriye’nin bağışıklık sistemi, bir dizi sıcak yatağı ortadan kaldırmayı, kalanları azaltmayı ve yerelleştirmeyi başardı. Ancak direnişin bastırılmadığı yerlerde, özellikle Suriye ordusu için zor olan bölgelerde, yakındaki yerleşimlere yayılarak metastazlar büyüdü. İsyancılar Suriye ordusunun küçük kontrol noktalarını ve üslerini ele geçirmeye başladı: hastalık, kanser hücrelerinin lenf bezlerine nüfuz ettiği ikinci aşamaya geçti.
(Direnç seviyesi ve ikinci aşamaya geçiş doğrudan, iyi eğitilmiş yabancı profesyoneller tarafından uygun olan “Suriyeli isyancıların” çıkarılmasıyla doğrudan bağlantılıdır. İkmali pratik olarak tükenmez olan insani ve finansal kaynaklar. - Ed.)
Mülteci kamplarında Suriyeli savaşçılar saflarını yabancı personel ile doldurdu, örgütlendi, silahlandı ve Suriye'ye girmeye başladı. Bunu önlemek için Suriye bağışıklık sistemi olamazdı. Sonuç olarak, tümör hücreleri, Suriye sınırına, polis ve Alevi milis kuvvetlerine püskürtmek ve yerel metastazlar oluşturmak üzere, başta sınır olmak üzere yeni bölgelerde yayılmaya başladı. Hastalık üçüncü aşamaya geçti. Bağışıklık sistemi, savaş kayıpları ve yıpranma ve yıpranma nedeniyle tükenmiş olduğundan, metastazlar hastalığın orijinal odaklarından uzaktaki hayati organlarda görünmeye başladı. Dördüncü etabın başlangıcı, Suriye'nin en büyük iki şehri olan Şam ve Halep'teki yaz militanlarının saldırısı olarak görülebilir. Yetkililer başlangıçta başkentte direnişi bastırsalar da, militanlar banliyölerde bir ayak izi kazanmayı başardılar; bu, altı ay sonra Şam'ın eteklerinde ve şehir sınırlarına yayılmalarında kalıcı savaşlara yol açtı. Halep'te militanlar kentin yaklaşık yarısını kontrol altına aldı. Ortaya çıkan metastazlar, her yeni tümör odağının boyutunu artırarak, çevre bölgelere (banliyöler, uydu kasabaları, çevre köyler) genişlemeye başladı. Çarpıcı bir örnek, 2013 Mart ayının başlarında sakin ve görünüşte Esad yanlısı El Rakki'ye yakın zamana kadar yaşanan hızlı kriz oldu.
NATO faktörü
NATO ülkeleri şimdi askeri müdahaleye karar verirse, Esad rejiminin iktidarda kalamayacağı muhtemeldir. Dahası, askeri uzmanlara göre, ittifak roket ve hava saldırılarıyla sınırlı olabilir. Gerçekten de, Suriye'nin en modern hava savunma füze sistemlerini (“Buk” ve “Armor”) ve savaş uçaklarını koruyabilmiş olmasına rağmen, isyancıların bir dizi hava üssünü kuşattığı ve iletişimi engellediği gerçeği göz önüne alındığında, etkinlikleri büyük şüphe uyandırmaktadır. Ülkenin kuzeyindeki ve doğusundaki ve kısmen batıdaki bazı bölgelerde, eski mobil durağandan bahsetmeyen modern mobil hava savunma sistemlerinin kullanılması neredeyse imkansızdır. Savunma Bakanlığı, MANPADS ve kısa menzilli hava savunma füze sistemlerine gelince, NATO hava kampanyalarının deneyimi ittifak uçaklarının nadiren imha bölgelerine indiği sonucuna varmamıza izin veriyor. Suriye savaş uçağı gelince, sayıca nispeten küçük. Ayrıca, bir dizi radar istasyonunun kaybı ve radar alanının Suriye üzerindeki bütünlüğünün ihlali nedeniyle kullanımı zordur. NATO'nun bir hava savaşı başlatması halinde, iki kuvvetli isyancıların hava üslerini kuşatıp, hükümet ordusunun hava savunmasını tahrip edeceği de anlaşılmalıdır. İttifak eylemleri, ülkenin kuzeyindeki ve doğusundaki bir çok Suriyeli garnizonun hızla düşmesine yol açabilir ve bu da tedarikten tamamen kesilecektir. Güç dengesi çarpıcı bir şekilde değişecek, Suriye ordusu NATO’nun havası altında ağır silah kullanma fırsatından neredeyse mahrum kalacak. Sonuç olarak, moral bozulan sadıklar Şam'ı asilere teslim etmeye zorlanacak. (NATO’nun Suriye’yi havadan ezme potansiyeli konusunda şüphe yoktur. Ancak, böyle bir operasyonun ilk aşaması kaçınılmaz ve göze çarpan zararlarla ilişkilidir. Bu tür zararları ödemeye hazır olan tek ülke (şu anda makul bir şüphe var) Amerika Birleşik Devletleri’dir. bu tür operasyonları üstlenmek istemeleri ile - Ed.)