Cochrane derleme özeti
Kronik böbrek hastalarında diyetle alınan fosforun atılımı bozulmuştur. Bu bozulma, kronik böbrek hastalığında mineral ve kemik hastalığı (KBH-MKH) denen bir duruma yol açar. KBH-MKH’nın özellikleri; kemik döngüsünün yükselmiş olması, kemik ağrısı ve kas zaafı gibi kas iskelet yakınmalarında artış, damarlarda kardiyovasküler hastalık insidensinde artışa katkı yapabilen kalsifikasyon ve ilişkili ölümlerdir. Fosfat bağlayıcılar, D vitamini bileşikleri ve kalsimimetikler gibi birkaç ilaç KBH-MKH komplikasyonlarının gelişme ve ilerlemesini yavaşlatmak için yaygın olarak kullanılır.
1970’lerden beri, alüminyum ve kalsiyum içeren ilaçlar gibi birkaç fosfat bağlayıcı yaygın olarak kullanıldı. Maliyetleri eskilerden yüksek olsa da, kalsiyum ya da alüminyum esaslı olmayan, daha yeni, sevelamer hidroklorid bileşikleri ve lantan karbonat gibi ajanların kullanımı, gittikçe artıyor. KBH’da fosfor düşürmek için kalsiyum esaslı bağlayıcı kullanımından kaçınmak, teorik olarak vasküler kalsifikasyon ve kalp damar hastalığı riskini azaltır. KBH’da klinik olayları azaltan kalsiyumsuz fosfat bağlayıcılarla, maliyetleri arasındaki denge tartışma konusudur. Yakınlarda yayınlanan KDIGO rehberleri, kalsiyum esaslı bağlayıcı kullanımının, ısrarcı ya da tekrarlayan hiperkalsemisi ya da arteryel kalsifikasyonu ya da ikisi birden olan hastalarda sınırlanmasını tavsiye etti.
Toplam 7631 katılımcıda fosfat bağlayıcıları, plasebo ya da başka fosfat bağlayıcılarla kıyaslayan 60 araştırma bulduk.
Sevelamer hidrokloridle, kalsiyum esaslı ilaçlara kıyasla tüm nedenlerden ölümlerde anlamlı azalma bulunmadı (10 araştırma 3079 katılımcı); serum kalsiyum fosfor çarpımında anlamlı azalma bulunmadı.
Kalsiyum tuzlarıyla, sevelamer hidrokloride kıyasla fosfor (16 araştırma 3126 katılımcı) ve paratiroid hormonu (12 araştırma 2551 katılımcı) düzeylerinde anlamlı azalma bulundu, ancak hiperkalsemi riskinde anlamlı artış bulundu (12 araştırma 1144 katılımcı).
Sevelamer hidrokloridle, kalsiyum tuzlarına kıyasla mide barsak yan etkileri riskinde anlamlı bir artış oldu (5 araştırma, 498 katılımcı).
Kalsiyum esaslı ajanlara göre lantan, serum kalsiyumunu (2 çalışma, 122 katılımcı) ve kalsiyum fosfor çarpımını anlamlı derecede düşürdü, ancak serum fosfor düzeyini düşürmedi.
Kalsiyum asetatın biyokimyasal sonuçlara etkisi, kalsiyum karbonata benzerdi.
Ferrik sitrat, kolestilan ve niyasinamid gibi yeni ilaçların fosfor düşürücü etkisi sadece birkaç araştırmada raporlandı.
Mevcut fosfor düşürücü ajanların plaseboya kıyasla fosforu azalttığı gösterildi. Ancak yeni kalsiyumsuz bağlayıcıların, KBH’de tüm nedenlerden ölümler ve kardiyovasküler sonuçlar gibi hastayla ilgili sonuç ölçütlerinde, kalsiyum içeren fosfor bağlayıcılara göre üstünlüğünü belirlemek için veriler yetersiz.
Kaynak
Navaneethan SD, Palmer SC, Vecchio M, Craig JC, Elder GJ, Strippoli GFM. Phosphate binders for preventing and treating bone disease in chronic kidney disease patients. Cochrane Database of Systematic Reviews 2011, Issue 2. Art. No.: CD006023. DOI: 10.1002/14651858.CD006023.pub2
Orijinal özet için: Böbrek Hastasında Fosfat Bağlayıcı
Tam metin için: Tıbbi Özet Ve Tam Metin