'Geçen sene İsviçreli bir çift ile tanışmıştım. Arabayla Berlin'den gelmişlerdi. Tam 2 hafta süren bir yolculuk yapmışlardı. Ama İstanbul'da 1 hafta bile kalmadılar.
Yolculuğun kendisinin, ulaşmak istediğin yerde kalacağın süreden daha uzun olması ne kadar tuhaf geliyor kulağa. Oysa düşüncesini çok sevdim.
Düşünsenize uçakla gitmeye kalksa insan, 2 saatte ulaşabilir.
Ve hatta eğer uçak yarım saat rötor yaptıysa sinirden kulakları da kızarabilir.
Ama o yolu iki haftada alırken, yolculuğunun yarım saat uzuyor olması insanı o kadar etkilemez.
Belki bir gün bile uzaması onu sinirlendirmez. Mutlu bile olabilir, fazla uzamadı diye.
Ve sinir stres demekse ve stres yaşlandırıyorsa, yarım saat uçağı rötor yapan adamın siniri hayatından iki haftayı siliyorsa, bu durumda iki haftayı yolda geçiren bir insan sonunda hayatına iki hafta eklemişse: şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki bir yere hızlı ulaştığında zamandan kazandığını düşünmek büyük bir yanılgı olabilir. '