Sono Mono, Nochi Ni… - Bölüm190
Çevirmen: ?? Düzenleyen: ??
Bacaklar Hareketin Temelidir
Heave-ho !! Heave-ho !! Heave-ho !!
* Kırbaç * !! * Kırbaç * !! * Kırbaç * !!
Mnghh… !! Mnghh… !!
Dokuma… Dokuma…
Sıkın… Sıkın…
Ve sonunda…
Çivi çakın… Çivi çakın…
Bu Deniz Şehri Mühürlüğünün gemilerini birbirine bağlayan zincirleri koparıyorum, onları düzeltiyorum, iç içe geçiriyorum ve doğaçlama büyük bir kafes yapıyorum ve nihayet korsanlar dağının içine hapsolmak için merkezdeki büyük geminin güvertesine çiviliyorum.
İşin tozundan kurtulmak için ellerimi birbirine vuruyorum ve kafese bakarken başımı salladım.
“… Harika, bununla iyi olacak.”
Yanımdaki şövalyeler sözlerime şaşkına döndü. Bu kadar şaşıracak bir şey mi var? Sanırım birkaç dakika içinde bu kadar büyük bir kafes yapmak herkesi şaşırtabilir. Ama daha çok ve daha iyi malzemelerim olsaydı, daha iyisini yapabilirdim, biliyor musun? Ama bu şekilde bile, içerideki korsanlar onu yok edemeyecek veya çıkamayacaklar, bu yüzden lütfen rahat olun.
“Şimdi, her ihtimale karşı nöbet tutman için seni bırakıyorum. Uyanır ve gürültü çıkarmaya başlarlarsa, lütfen beni arayın … onları sustururum. ”
Korsanları koruyan şövalyelere boyun eğiyorum, orayı terk ediyorum ve Navirio ve Orlando’nun olduğu büyük geminin kaptan kabinine gidiyorum.
“Benim, özür dilerim …”
Kapıyı çaldım ve kabine girdiğimi söylerken içeride Navirio ve Orlando’yu kanepede dinlenirken buluyorum. Başlangıçta düşündüğümden daha yorgun olduklarını anlıyorum. İkisi beni girerken gördüklerinde ayağa kalkmaya çalışıyorlar ama ben onlara el hareketi ile öyle kalmalarını ve konuşurken yanlarına yaklaşmalarını söylüyorum.
“Yorgun görünüyorsun.”
“Evet … yenildim …”
“Bu gerçekten tehlikeliydi … Bizi kurtardın.”
Ne oldu?
Onlara detayları soruyorum ve tam da beklediğim gibiydi.
Başlangıçta, korsanları yok etmek için ıssız adaya gittiler ve onları kolayca ele geçirdiler, ancak hemen ardından çok sayıda korsan yedek olarak geldi ve şimdi yakalanan onlardı. Yetenek olarak, Navirio ve arkadaşları üstündü ama sayıca üstünlerdi. Sonunda buraya getirildiler ve ben göründüğümde idam edilecekler mi diye merak ediyorlardı… Acele etsem çok mutluyum… Bırakın Prenses Eris, başarmasaydım, nasıl olacağını bilemezdim Naminissa ve Narelina ile yüzleşmek için…
Gizlice rahatladım ve şimdi Navirio tarafından sorgulandım.
Öyleyse neden buradasın, Wazu? Kız kardeşlerimle tanışmadın mı? ”
Oh doğru, onlara söylemedim.
Navirio’ya Prenses Eris ve Kötü Tanrı ile ilgili şeyler hariç şimdiye kadar olan her şeyi anlatıyorum.
Ve bunu duyduktan sonra, Navirio’nun söylediği ilk şey …
“… Fumu… Demek bu Wazu’nun benim küçük kardeşim olacağı anlamına geliyor… Bir ağabey olarak sana utanç verici bir taraf gösteremem… Başlangıç olarak, bana Navirio-ani diyebilirsin istersen.”
… Et tu Navirio? Bu aile özelliği denen şey mi? Aslında sana öyle demekten çekinmiyorum ama lütfen Naminissa ve Narelina ile evlenene kadar bekleyelim.
“Ayrıca? Kız kardeşlerimle tanışabileceğinizi anladım, o halde neden buraya yalnız geldiniz? Beni aramaya gelmenle bir ilgisi var mı? ”
… Tamam, bundan sonra asıl soru bu. Navirio’nun bu konudaki son sözü söylemesine zaten karar verdim, bu yüzden ona her şeyi anlatalım.
Ve böyle düşünerek ona Prenses Eris’ten bahsetmeye devam ediyorum. Tabii ki, onu kendi iradesiyle getirdiğimizi söylüyorum… Bu önemli.
“… Ve böylece, Prenses Eris seninle evlenmek istiyor Navirio. Daha doğrusu, onun kim olduğunu biliyor musunuz? Onu hatırlıyor musun? ”
“… Doğru hatırlıyorsam, onunla Iscoa Kralı’nı selamlamaya gittiğimizde tanıştım… Evlilikten bahsetmeden önce Prenses Eris’i daha yakından tanımam gerektiği söylendi… Buna rağmen, ailem ondan hoşnut olmadı mı? ”
“Şey … Hiç öyle görünmüyordu.”
“Öyleyse geriye kalan, benim bunun hakkında düşündüğüm şey … Ebeveynlerim karşı çıkmıyor ve iyi bir eş gibi görünüyor.”
Bunu söyleyen Navirio’nun ağzının köşesi biraz kalktı ve yüzünde küçük bir gülümseme belirdi. Yakışıklı görünmeyi bırak. Bu yüzden iyi görünen insanlar… O benim erkek kardeşim, bu yüzden gerçekten gurur duyuyorum.
“Ama benimle evlenmek istediğini düşünmek … Sanırım bu, Orlando’nun peşinden gittiğim anlamına mı geliyor?”
Bunu söyleyen Navirio, Orlando’ya şaka yapan bir çocuk gibi yüzünü gösteriyor. Öyle görünen Orlando, acı bir gülümsemeyle başını kaşımaya başlar. Eh? Ne demek istiyorsun? Orlando’dan sonra mı …? Bana söyleme !!
Sen evlendin mi Orlando?
“Evet … Şey … ben yaptım.”
Orlando bunu bana kırmızı bir suratla söylüyor… Tch, bu yüzden iyi öpüşen adamlar… Hepiniz yakışıklı suratlar yapıyorsunuz… Pekala, Orlando benim en iyi arkadaşım, bu yüzden gerçekten gurur duyuyorum.
“Tebrikler!!”
“Evet teşekkürler!!”
En iyi arkadaşımdan aldığım müjdeden içtenlikle mutlu oluyorum ve onu tebrik ediyorum. Orlando onları yüzünde geniş ve neşeli bir gülümsemeyle kabul ediyor.
“Peki şanslı kadın kim?”
Sen de onu tanıyorsun.
“Eh? … DSÖ?”
Hizmetçi Kumia.
“… Kumia?”
Bu çift kişilikli hizmetçi mi? Doğru hatırlıyorsam o Kumia ve Kumua’dır. Şaka yapıyorsun değilmi? Bu ne zaman oldu ?! Bu mu? Tek bir pakette lezzeti ikiye katladınız mı? Şaka yapıyorum… Üzgünüm…
Sonra Navirio ile aşklarının nasıl başladığını ve gece boyunca gemide kaldıklarını sormaya başladım. Ateşlendik.
Ertesi gün, Navirio, Orlando ve ben güvertede şövalyelerle bir araya geldik. Geminin pruvasındaki kafeste uyanmış ve “Seni öldüreceğim !!” diye bağıran korsanlar çoktan vardı. veya “Beni buradan çıkar !!” ve gürültülü olmak.
“Ve şimdi geri dönmeliyiz ama… Bir gemiyi sadece bu rakamlarla yönetebilir miyiz…? Korsanları da burada böyle bırakamayız … ”
Navirio bunu söylüyor ve Orlando ve şövalyeler de hiçbir şey söylemeden düşünmeye başlıyor. Normalde olduğunu düşünüyorsan imkansız olurdu. Nasıl görünürsem bakayım, sadece bu birkaç kişinin bir gemiyi kullanması imkansız. Bu yüzden bunu bana bırakmalarını sağlayacağım.
“Nasıl yapacaksın?”
“Bir bakalım … Başlangıç olarak, dışarı çıkmayacağınız bir yere gidip kendinizi bağlayabilir misiniz?”
“” “?” ”
Navirio ve arkadaşları şaşkın yüzler çizse de sözlerime göre hareket ettiler. Bana bu kadar güvenirsen başıma bela olur… Ama peki, o güvene cevap verelim.
Navirio ve arkadaşları bağlanırken korsanları bir parıltıyla susturdum ve geminin pruvasına on sağlam ipi sıkı sıkıya bağladım. Bunu yaparken Navirio ve arkadaşları bana hazır olduklarını söylüyorlar, ben de onlara başımı sallayarak cevap veriyorum ve ipleri taşıyarak denize atlıyorum.
Deniz yüzeyine inmeden hemen önce bacaklarımı hareket ettirmeye ve öyle koşmaya başlıyorum… devasa gemiyi çekerken…
Ve bunun gibi Port Town Motampe limanına çarparız !! … Bunu yapmak kötü olur, sonunda hızımı düşürürüm ve enerjiyle gemiyi öylece durdururum. O anda korsanlar çarpma nedeniyle vücutlarını birbirlerine çarptılar ve boğulmaya başladılar ama umurumda değil.
Aynı zamanda limandaki insanlar gürültü yapmaya başladı ama beni tanıyan bazı şövalyeler vardı ve Navirio da pruvadan geldi, bu yüzden ifadeleri neşeye dönüştü. Güvenilirler.
Burayı Orlando’ya ve Şövalyelere bırakacağız ve Navirio ve ben Mabondo evine gideceğiz. Şövalyeler bana teşekkür etti ve Orlando ile daha sonra onunla bir şeyler yemeye söz verdim. Biri onlarla önceden iletişime geçti mi? Givirio-otousan, Mirelina-okaasan ve Prenses Eris çoktan evin önünde bizi bekliyorlardı ve Navirio’nun sağ salim geri dönmesine sevindiler.
Givirio-otousan ve Mirelina-okaasan’dan teşekkür aldım ve Prenses Eris’le ilgili şeyi Navirio’ya bıraktım ve kızların olduğu yere gittim.
İkinci kattaki bir odada görünüyorlar, bu yüzden odanın kapısını öyle açtım.
Nedense, Aria ve tanımadığım bir grup insan içeride kızlarla yüzleşiyorlar ve oradan kan dondurucu bir savaşın başlamak üzere olduğunu hissediyorum, ambiyans öldürme niyetiyle ağzına kadar dolu …
Kapıyı yavaşça kapatıyorum.