Antika (Latince: antiquus), koleksiyonu meydana getirilen bir üründür. Eskiliği, güzelliği, seyrekliği, durumu, yararı, uyandırdığı duygular yada benzersiz özellikleri sebebiyle toplanır. Toplumlarda bundan önceki süreci ya da yaşanmış olan süreci temsil eden bir nesnedir. Antika sözcüğünü minimum 100 yaşlarında nesnelerle ilgili kullanmak yaygın bir uygulamadır. Sadece antika eskici dükkanlarındaki “eski” anlamını taşımaz ve iyi ayırt edilmelidir.
Antikalar, çoğu zaman usta ve benzersiz bir işçilik gösteren nesnelerdir ya da bir masa yada otomobil şeklinde, tasarımı ve tasarımcısı sebebiyle önemlidirler. Antika dükkanlarından, mülk satışlarından, müzayede evlerinden, çevrimiçi açık artırmalardan ve öteki mekanlardan yada devralınan mallardan özenle seçilerek toplanırlar. Antikacılar çoğunlukla ulusal tecim kuruluşlarına bağlıdır ve bunların büyük kısmı 21 ülkede 5.000 antikacıyı temsil eden bir sanat ve antika birlikleri konfederasyonu olan CINOA’ya üyedir.
Antika mobilyalar popüler bir alan oluşturmaktadır, zira mobilyanın koleksiyon değerinin yanı sıra günlük kullanımı da vardır. Birçok koleksiyoner evlerinde bu mobilyaları kullanır. Bu, satın alma anından itibaren kıymet kaybeden yeni mobilyalar almanın aksine, devamlı kıymeti arttığı için tercih edilen bir yatırımdır.
Antika mobilyalar yiyecek masalarını, sandalyeleri, büroları, sandıkları, ve benzerlerini kapsar. En kıymet verilen ağaçlar içinde maun, meşe, çam, ceviz ve gül ağacı vardır. Her ahşap değişik bir doku ve renge haizdir. Antika mobilyaların ne vakit ve nereden yapıldığına bağlı olarak değişik stilleri vardır. Birçok çağıl mobilya şirketi benzer görsel etkiyi elde etmek için laminat yada ahşap kaplamalar kullansa da kıymeti mesela bir Victoria süreci eşyasıyla karşılaştırılamaz.