We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Sanat çalışmasında, bir şekil kapalı bir alandır, hem uzunluk hem de genişliğe sahip sınırlanmış iki boyutlu bir formdur. Şekiller, sanatın yedi unsurundan biridir, sanatçıların tuvalde ve aklımızda görüntüler oluşturmak için kullandıkları yapı taşlarıdır. Bir şeklin sınırları, çizgiler, değerler, renkler ve dokular gibi diğer sanat unsurları tarafından tanımlanır; ve değer ekleyerek bir şekli üç boyutlu kuzeni formunun bir yanılsamasına dönüştürebilirsiniz. Bir sanatçı ya da sanatı takdir eden biri olarak, şekillerin nasıl kullanıldığını tam olarak anlamak önemlidir.
Ne Şekil Verir?
Şekiller her yerde ve tüm nesnelerin şekli var. Boyama veya çizim yaparken, iki boyutta bir şekil oluşturursunuz: uzunluk ve genişlik. Vurgu ve gölgeleri vermek için değer ekleyerek daha üç boyutlu görünmesini sağlayabilirsiniz.
Ancak, heykelde olduğu gibi, biçim ve biçim bir araya gelene kadar bir şeklin gerçekten üç boyutlu hale gelmesi söz konusu değildir. Bunun nedeni, biçimin, iki düz boyuta üçüncü bir derinlik, derinlik dahil ederek tanımlanmasıdır. Soyut sanat, şekil kullanımının en açık örneğidir, ancak şekil sanatının, organik ve geometrik olanı, çoğu sanat yapıtında değil, en merkezi olanıdır.
Bir Şekil Ne Yaratır?
En temelde, bir çizgi çevrildiğinde bir şekil oluşturulur: bir çizgi sınırı oluşturur ve şekil bu sınır tarafından çevrelenen formdur. Çizgi ve şekil, sanatta neredeyse her zaman birlikte kullanılan iki unsurdur. Üç çizgi bir üçgen oluşturmak için kullanılırken dört çizgi kare yapabilir.
Şekiller, sanatçı tarafından onları ayırt etmek için değer, renk veya doku kullanarak da tanımlanabilir. Şekiller, bunu başarmak için bir çizgi içerebilir veya olmayabilir: örneğin, kolajlarla oluşturulan şekiller, kontrast malzemenin kenarları tarafından tanımlanır.
Geometrik şekiller
Geometrik şekiller matematikte tanımlanan ve ortak adlara sahip olanlardır. Kenarları net veya sınırlıdır ve sanatçılar matematiksel olarak kesinleştirmek için, onları oluşturmak için iletki ve pusula gibi araçları kullanırlar. Bu kategorideki şekiller daireler, kareler, dikdörtgenler, üçgenler, çokgenler ve benzerlerini içerir.
Tuvaller tipik olarak dikdörtgen şeklindedir, bir resmin veya fotoğrafın açık kenarlarını ve sınırlarını kesin olarak tanımlar. Reva Urban gibi sanatçılar, dikdörtgen olmayan kanvaslar kullanarak veya çerçevelerden çıkıntı yapan parçaları ekleyerek ya da üç boyutlu kabarmalar, dalmalar ve çıkıntılar ekleyerek dikdörtgen kalıptan ayrılırlar. Bu şekilde, Urban, dikdörtgen bir sınırlamanın iki boyutluluğunun ötesine geçer, ancak yine de şekillere referans verir.
Piet Mondrian'ın Kırmızı, Mavi ve Sarı'daki Kompozisyon II (1930) ve Theo van Doesburg'daki Kompozisyon XI (1918) gibi geometrik soyut sanatlar Hollanda'da De Stijl hareketini kurdu. Amerikan Sarah Morris'in Elması (2001) ve sokak sanatçısı Maya Hayuk'un çalışmaları, geometrik şekiller de dahil olmak üzere daha yeni resim örnekleridir.
Organik şekiller
Geometrik şekiller iyi tanımlanmış olsa da, biyomorfik veya organik şekiller tam tersidir. Eğri, yarı dairesel bir çizgi çizin ve başladığınız yere bağlayın ve amip benzeri bir organik veya serbest biçime sahip olun.
Organik şekiller, sanatçıların bireysel kreasyonlarıdır: isimleri, tanımlanmış açıları, standartları ve yaratımlarını destekleyen araçları yoktur. Bunlar genellikle organik şekillerin bir bulut kadar amorf veya bir yaprak kadar kesin olabileceği doğada bulunabilir.
Organik şekiller sıklıkla Edward Weston gibi fotoğrafçılar tarafından oldukça duygusal olan Pepper No. 30 (1930); ve İnek Kafatasındaki Georgia O'Keeffe gibi sanatçılar tarafından: Kırmızı, Beyaz ve Mavi (1931). Organik soyut sanatçılar arasında Wassily Kandinsky, Jean Arp ve Joan Miro bulunur.
Olumlu ve Olumsuz Alan
Şekil, pozitif ve negatif boşluklar oluşturmak için element alanıyla da çalışabilir. Uzay, yedi elementten bir diğeridir ve bazı soyut sanatlarda şekilleri tanımlar. Örneğin, beyaz kağıda koyu siyah bir kahve fincanı çizerseniz, siyah pozitif alanınızdır. Çevresindeki ve tutamaçla bardak arasındaki beyaz negatif boşluk o kabın temel şeklini tanımlamaya yardımcı olur.
Negatif ve pozitif uzaylar, M.C. Escher, Gökyüzü ve Su 1 (1938) gibi örneklerde uçan kazın karanlık görüntülerinin aşamalı olarak daha hafif ve sonra karanlık yüzme balığına doğru daha koyu basamaklarla evrimleştiği. Malezyalı ressam ve ressam Tang Yau Hoong, kent manzaralarına siyasal yorumlar yapmak için negatif alan kullanıyor; modern ve antik dövme sanatçıları ise mürekkeple dövmemiş eti birleştiren pozitif ve negatif alanlar kullanıyor.
Nesnelerin İçinde Şekli Görmek
Çizimin ilk aşamalarında, sanatçılar sıklıkla konularını geometrik şekillere bölerler. Bu, onlara daha büyük ayrıntıyı ve doğru orantılı olarak daha büyük nesneyi oluşturma konusunda bir temel vermeyi amaçlar.
Örneğin, bir kurt portresi çizerken, bir sanatçı hayvanın kulaklarını, burnunu, gözlerini ve kafasını tanımlamak için temel geometrik şekillerle başlayabilir. Bu, son sanat eserini yaratacağı temel yapıyı oluşturur. Leonardo da Vinci'nin Vitruvius Adamı (1490), bir insan erkeğinin anatomisini tanımlamak ve yorumlamak için dairelerin ve karelerin geometrik şekillerini kullandı.
Kübizm ve Şekiller
Akut bir gözlemci olarak, herhangi bir nesneyi temel şekline getirebilirsiniz: Her şey bir dizi temel şekilden oluşur. Kübist ressamların çalışmalarını keşfetmek, sanatçıların sanatta bu temel kavramla nasıl oynadıklarını görmenin harika bir yoludur.
Pablo Picasso'nun Les Desmoiselles d'Avignon'u (1907) ve Marcel Duchamp'ın 3 No'lu Bir Merdiveni Düşen Çıplak gibi kübist resimler, insan vücudunun organik şekillerine eğlenceli ve unutulmaz bir referans olarak geometrik şekiller kullanır.
Kaynaklar ve Daha Fazla Okuma
- Beck, Paula D. "Dördüncü Sınıf Öğrencilerinin Sanatın Yedi Öğesiyle Öznel Etkileşimleri: Q Metodolojisini Kullanarak Açıklayıcı Bir Durum Çalışması." Long Island Üniversitesi, 2014. Yazdır.
- Davidson, Abraham A. "Kübizm ve Erken Amerikan Modernisti." Sanat Dergisi 26.2 (1966): 122-65. Yazdırın.
- Kelehear, Zach. "Boya Kalemlerini Geçin: Liderlik, Sanat Üretimi ve Uygulama Toplulukları." Uluslararası Eğitim Politikası ve Liderlik Dergisi 5.10 (2010). Yazdırın.
- Pasko, Galina ve ark. "Uzay Boyutlarında Yükselmek: M.C. Escher'ın Grafik Sanatının Dijital Hazırlanması." Leonardo 44,5 (2011): 411-16. Yazdırın.
- İpek, Gerald. "Şeklin İçinde ve Dışında: Reva Urban'ın Sanatı" Kadının Sanat Dergisi 34.2 (2013): 21-28. Yazdırın.
- Stiny, George ve James Gips. "Şekil Gramerleri ve Resim ve Heykelin Üretken Şartnamesi." 1971'in En İyi Bilgisayar Belgeleri. Ed. Petrocelli, O.R. Philadelphia: Auerbach, 1971, 125-35. Yazdırın.