We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Chartres Katedrali'ne Odaklanarak Orta ve Geç Orta Çağ'da Kutsal Yerlerin Dünyevi Kullanımları
Dawn Marie Hayes tarafından
Comitatus: Bir Ortaçağ ve Rönesans Çalışmaları Dergisi, Cilt 30 (1999)
Giriş: Teknik olarak ibadete ayrılmış olmasına rağmen, kilise binaları Orta Çağ'da sayısız adanmışlık dışı kullanıma sokulmuş ve ortaçağ kiliselerinin günlük yaşamdan ne kadar farklı olduğu sorusunu gündeme getirmiştir. Ortaçağ kutsal mekân anlayışının dış hatlarına bir işaret olarak önemine rağmen, bu konu hakkında nispeten az şey yazılmıştır. Geçen yüzyılın sonlarında ve bu yüzyılın başlarında Sidney Oldall Addy ve William Andrews, İngiltere için bu konuda bazı çalışmalar yaptılar. Bununla birlikte, açıklamaları anlatı niteliğindedir ve bu tür kullanımların daha büyük anlam ve önemi sorularını ele almaz. Daha yakın zamanlarda J. G. Davies, İngiltere'ye odaklanarak konu üzerine yazmıştır. Ortaçağ Fransa'sında kiliselerin adanmışlık dışı kullanımları keşfedilmemiş bölge olarak kalmaya devam ediyor. Orta çağ hacılarını barındırmak için Chartres Katedrali'nin kullanımı da dahil olmak üzere, laik kullanımın çeşitli yönleri üzerine az sayıda çalışma yayınlandı. Bu makalenin amacı, okuyucuya kutsal yerlerdeki adanmışlık dışı faaliyetlerin bir örneğini sunmak ve teori ile teori arasındaki çatışmayı göz önünde bulundurarak ortaçağ kuzeybatı Avrupa'nın kültürel tarihine büyüleyici bir keşif yolu olma vaadinde bulunanların temelini atmaktır. ortaçağ kutsal mekanı uygulaması.
İnsanlar resmi olarak tanınan kutsal yerlerin düzenini düzenli olarak test ettiler ve meydan okudular ve din adamları bu zorluklara çeşitli şekillerde yanıt verdiler ve bazı adanmışlık dışı faaliyetleri zararsız veya gerekli gördüler. Ancak diğerlerine müsamaha gösterilmedi ve hatta günahkar olduğu ve kınandığı görüldü. Sorun genellikle kilise yapısı içindeki alandı, ancak manastır ve mezarlıklardaki bazı sakıncalı faaliyetler de tartışma yarattı. Kilise binasının tüm alanları eşit derecede kutsal olmadığı gibi, adanmışlık dışı faaliyetlerin tümü eşit derecede saygısız değildi. İnsanlar kutsal yerleri müzakere ettiler ve kilise binasının resmi dini açıklaması olan kutsama töreninden beklenenden daha az kısıtlandılar. Kiliselerin adanmışlık dışı kullanımlarını değerlendirmek, tarihçilerin yaşayan kilisenin tarihini yeniden inşa etmelerini sağlayacaktır.
Kiliselerin belirli kısımları diğerlerinden daha kutsaldı - daha sakindi. Kutsal alan ve koro, kilisenin yaşam sistemleriydi ve her sistemde olduğu gibi, bu kontrol merkezinin de güvende tutulması gerekiyordu. Nef, kilise için önemliydi çünkü pek çoğunun (kesinlikle hepsi olmasa da) kilisenin fiziksel yapısının ayrılmaz bir parçası olduğunu düşündüğü bir parçayı temsil ediyordu, ancak ruhsal yaşamın kaynağı değildi. Kilisenin can damarı, Tanrı'nın yaratıldığı mabedden ve koroda, transubstantiation mucizesini gerçekleştiren ve tanık olan din adamlarının yerinden kaynaklanıyordu.