Herkesin yardıma ihtiyacı olduğu dönemler olur. Bu dönemlerde iyilik yapan ve yardım edenlerin, hayatımızda ayrı bir yeri olur. Olmalıdır da.
İnsanlar neden iyilik yaparlar peki? Gerçekten yardıma ihtiyacı olanlara karşılıksız destek olmak için mi, kendimizi daha iyi hissetmek için mi? Ya da çeşitli hesaplar yaparak, acaba ben şimdi iyilik yapsam bana ilerde bir faydası olur diye mi? Yoksa, Nietzsche'nin dediği gibi kendilerini korumak için mi? Çünkü Nietzsche' ye göre güçsüz insanlar iyilik yaparak kendilerini korumak isterler. Eğer iyilik yaparlarsa kimsenin onlara kötülük yapmayacağını düşünürler. İyilik yapmak insanın başına dert olabilir bazen. Yapılan iyilikler insanın görevi haline gelebir. Yaptığınız iyiliği sürdürmediğiniz zaman, iyilik yaptığınız kişinin düşmanlığını kazanabilirsiniz. Çünkü yapılan iyiliği sürekli yapmanız beklenir. Yapmadığınız taktirde, sizin için, o çok havalandı, çok değişti gibi ifadeler kullanılabilir. Bir gün adamın biri Hz. Ali'ye, falanca adam seni öldürmek istiyormuş der. Hz. Ali biraz düşünür ve yok der, o beni öldürmez. Neden diye sorduklarında verdiği cevap ilginçtir. Ben ona iyilik yapmadım ki. İyilik yapılan insanların, iyilik yapanlara öfkesi neden kaynaklanıyor? Acaba, iyililik yapanlar, iyilik yaptıkları insanların, kendilerini, zayıf ve çaresiz mi hissetmesine neden oluyorlar? Normalde, insalar birisine iyilik yaptıkları zaman, iyilik yapılan kişinin bunu göz ardı etmemesini beklerler haklı olarak. Etrafımızdan çokça duymuşuzdur, ben ona zamanında neler yaptım, o şimdi beni tanımıyor sözlerini. Peki, iyilik yapmayı bırakmamız mı gerekiyor? Yine de devam etmeliyiz ama galiba iyilik yaptığımız insanlardan fazla beklenti içerisine girmemek gerekiyor. Ya da iyilik yaptığımız insanlar bizi üzecek davranışlarda bulunduklarında, buna katlanabilmek için, hazmetme kapasitemizi arttırmamız gerekiyor.