Mehmet'e.
Gökçe sesler
inliyor varlığını duyurmak istermişcesine
gökçe seslerin duyulmadığı gökyüzünün tepelerinde:
Şu anın sahnesi başka bir anın bahçesi.
Her seni sen gibi kabul eder misin
bir ölüm ertesi, gökçe sesler
yeraltında, ağaçların altında ve yemişlerin
inliyor duymak istermişcesine kendini.
Bugünün olmayan önemi, ve onun önemi
tül bir perde gibi sarmalıyor bizi; yani çocukluğumuzu
yani bize ait olan her şeyi
gökyüzünün en parlak tepesine taşıyor
şu anın bahçesini
başka bir anın tüm sahnelerinde
elinde kasetlerle
yeniden yeşertmek için.
Levent Sevi 2 Mart 2011 Ortaköy.