Yunanistan İskender - Alexander of Greece
|İskender|
|Helenlerin Kralı|
|Saltanat||11 Haziran 1917 – 25 Ekim 1920|
|selefi||I. Konstantin|
|halef||I. Konstantin|
|Başbakanlar|
|doğmuş||
1 Ağustos 1893 |
Tatoi Sarayı , Yunanistan
|Öldü||25 Ekim 1920
(27 yaşında) |
Atina , Yunanistan
|defin||29 Ekim 1920


Kraliyet Mezarlığı, Tatoi Sarayı, Yunanistan
|eş||


( ö. 1919)
|Sorun||Alexandra, Yugoslavya Kraliçesi|
|ev||Glücksburg|
|baba||Yunanistan I. Konstantin|
|anne||Prusya Sophia|
Kral I. Konstantin'in ikinci oğlu İskender, Atina'nın eteklerinde Tatoi'nin yazlık sarayında doğdu . 1917'de, I. Dünya Savaşı sırasında , İtilaf Devletleri ve Eleftherios Venizelos'un takipçilerinin I. Konstantin'i ve en büyük oğlu Veliaht Prens George'u sürgüne göndermesinden sonra babasının yerine geçti . Gerçek bir siyasi deneyimi olmayan yeni kral, Venizeliler tarafından yetkilerinden yoksun bırakıldı ve fiilen kendi sarayına hapsedildi. Venizelos, başbakan olarak, İtilaf Devletleri'nin desteğiyle etkin hükümdardı. Kukla kral statüsüne indirgenmiş olsa da İskender, Osmanlı İmparatorluğu ve Bulgaristan'a karşı savaşları sırasında Yunan birliklerini destekledi . Onun hükümdarlığı altında, İtilaf Devletleri ve Müttefiklerinin Birinci Dünya Savaşı'ndaki zaferini ve 1919-1922 Yunan-Türk Savaşı'nın ilk aşamalarını takiben Yunanistan'ın toprak kapsamı önemli ölçüde arttı .
Alexander , 1919'da halktan Aspasia Manos ile tartışmalı bir şekilde evlendi ve çifti birkaç aylığına Yunanistan'ı terk etmeye zorlayan büyük bir skandala yol açtı. Alexander, karısıyla birlikte Yunanistan'a döndükten kısa bir süre sonra evcil bir Berberi makağı tarafından ısırıldı ve sepsisten öldü . Hükümdarın ani ölümü, monarşinin bekası konusunda soru işaretlerine yol açtı ve Venizelist rejimin yıkılmasına katkıda bulundu. Bir sonra genel seçimler ve referandum Konstantin Tahtın restore edildi.
Erken dönem
İskender doğdu Tatoi Sarayı , 1 Ağustos 1893 (20 Temmuz'da Jülyen takvimine ), ikinci oğlu Veliaht Prens Yunanistan Konstantin ait Glücksburg Evi ve eşi Prusya Prenses Sophia . Avrupa çapında kraliyet ailesiyle akrabaydı. Babası , Yunanistan Kralı I. George'un eşi Rusya Büyük Düşesi Olga Constantinovna'nın en büyük oğlu ve varisiydi ; annesi Almanya İmparatoru III.Frederick ve eşi İngiltere Prensesi Victoria'nın kızıydı . Konstantin torunu idi Danimarka kralı IX ve her iki kuzeni İngiltere Kralı V. George ve Rusya İmparatoru Nicholas II . Sophia, Almanya İmparatoru II. Wilhelm'in kız kardeşiydi ve aynı zamanda büyükannesi Kraliçe Victoria aracılığıyla Kral V. George'un kuzeniydi .
İskender'in erken yaşamı , Atina'daki Kraliyet Sarayı ile şehrin banliyölerindeki Tatoi Sarayı arasında değişiyordu. Anne babasıyla birlikte birkaç yurtdışı gezisine çıktı ve Yunan torununa özel bir sevgi besleyen anneannesinin evi olan Schloss Friedrichshof'u düzenli olarak ziyaret etti .
Küçük kız kardeşi Prenses Helen'e çok yakın olmasına rağmen , Alexander, çok az ortak noktası olan ağabeyi George'a karşı daha az sıcaktı . Ağabeyi ciddi ve düşünceli bir çocukken, İskender yaramaz ve dışa dönüktü; kurutma kağıdından yapılmış sigaralar içti, saraydaki oyun odasını ateşe verdi ve küçük kardeşi Paul'le birlikte bir tepeden aşağı yuvarlandığı bir oyuncak arabanın kontrolünü pervasızca kaybetti ve küçük kardeşini bir buçuk metre öteye devirdi. böğürtlenler.
Askeri kariyer
Babasının ikinci oğlu olan İskender, babası ve ağabeyi George'dan sonra tahtta üçüncü sıradaydı. Eğitimi pahalıydı ve dikkatli bir şekilde planlanmıştı, ancak George askeri eğitiminin bir kısmını Almanya'da geçirirken, İskender Yunanistan'da eğitim gördü. Birkaç amcasının daha önce eğitim aldığı ve kendisini entelektüel kapasitesinden çok mekanik becerileriyle tanıtan prestijli Yunan Askeri Akademisine katıldı . Arabalar ve motorlar konusunda tutkuluydu ve otomobil satın alan ilk Yunanlılardan biriydi.
1912-13 Balkan Savaşları sırasında savaşta öne çıktı . Genç bir subay olarak, ağabeyi ile birlikte babasının saha ekibine yerleştirildi; ve 1912'de Selanik'in ele geçirilmesi sırasında Teselya Ordusu'nun başında ona eşlik etti . Kral I. George kısa bir süre sonra Selanik'te öldürüldü ve İskender'in babası I. Konstantin olarak tahta çıktı.
Aspasia Manos ile flört
1915'te Atina'da mahkeme mareşali Theodore Ypsilantis tarafından düzenlenen bir partide İskender çocukluk arkadaşlarından Aspasia Manos ile yeniden tanıştı . Fransa ve İsviçre'deki eğitimden yeni dönmüştü ve tanıdıkları tarafından çok güzel olarak kabul edildi. Konstantin'in At Ustası Albay Petros Manos ve eşi Maria Argyropoulos'un kızıydı. 21 yaşındaki Alexander vuruldu ve onu baştan çıkarmaya o kadar kararlıydı ki, o yıl tatil yaptığı Spetses adasına kadar onu takip etti . Başlangıçta Aspasia onun cazibesine karşı dirençliydi; çağdaşları tarafından çok yakışıklı olarak görülmesine rağmen, Alexander geçmişteki sayısız ilişkiden dolayı bir hanımefendi olarak ün yapmıştır. Buna rağmen, sonunda onu kazandı ve çift gizlice nişanlandı. Bununla birlikte, Kral I. Konstantin, Kraliçe Sophia ve zamanın Avrupa toplumunun çoğu için, bir kraliyet prensinin farklı bir sosyal rütbeden biriyle evlenmesi düşünülemezdi.
birinci Dünya Savaşı
I. Dünya Savaşı sırasında, Konstantin ben tarafsızlık resmi bir politika izledi, yine de açıkça doğru yardımseverliğindendi Almanya'da yanında savaşıyordu, Avusturya-Macaristan , Bulgaristan ve Osmanlı karşı Üçlü İtilaf ait Rusya , Fransa ve İngiltere'den . Konstantin, II. Kaiser Wilhelm'in kayınbiraderiydi ve Prusya'daki askeri eğitiminin ardından bir nevi Almansever olmuştu . Onun Alman yanlısı tavrı , Osmanlı İmparatorluğu ve Balkanlar'daki Yunan azınlıklarını dahil etmek için Yunan topraklarını genişletme umuduyla İtilaf'ı desteklemek isteyen hükümdar ve başbakan Eleftherios Venizelos arasında bir bölünmeye neden oldu . Başta Fransa olmak üzere İtilaf Devletleri tarafından korunan Venizelos, 1916'da kralınkine paralel bir hükümet kurdu .
Yunanistan'ın bir kısmı Müttefik İtilaf kuvvetleri tarafından işgal edildi, ancak I. Konstantin politikasını değiştirmeyi reddetti ve İtilaf ve Venizelistlerin giderek artan açık muhalefetiyle karşılaştı . Temmuz 1916'da bir kundaklama saldırısı Tatoi Sarayı'nı harap etti ve kraliyet ailesi alevlerden zar zor kurtuldu; Alexander yaralanmadı, ancak annesi Prenses Katherine'i ormanda iki kilometreden fazla taşıyarak kıl payı kurtardı . Yangına müdahale için gelen saray personeli ve itfaiyecilerden 16 kişi hayatını kaybetti.
Sonunda, 10 Haziran 1917'de, İtilaf Devletleri'nin Yunanistan'daki Yüksek Komiseri Charles Jonnart , Kral Konstantin'e iktidarından vazgeçmesini emretti. İtilaf kuvvetlerinin Pire'ye çıkarma tehdidi üzerine kral, tacını resmen bırakmasa da, kendini sürgüne göndermeyi kabul etti ve kabul etti. Müttefikler, Konstantin'den kurtulmaya kararlı olsalar da, bir Yunan cumhuriyeti yaratmak istemediler ve kralı kraliyet ailesinin başka bir üyesiyle değiştirmeye çalıştılar. Doğal varis olan Veliaht Prens George, Müttefikler tarafından babası gibi Alman yanlısı olduğunu düşündükleri için reddedildi. Bunun yerine Konstantin'in kardeşi (ve İskender'in amcası) Prens George'u göreve getirmeyi düşündüler , ancak 1901 ve 1905 yılları arasında Girit Yüksek Komiserliği olarak zorlu görev süresi boyunca kamusal yaşamdan bıkmıştı ; her şeyden önce, kardeşine sadık kalmaya çalıştı ve kategorik olarak tahtı almayı reddetti. Sonuç olarak, Konstantin'in ikinci oğlu Prens Alexander, yeni hükümdar olarak seçildi.
Saltanat
katılım
Konstantin'in görevden alınması, İtilaf güçleri tarafından oybirliğiyle desteklenmedi; Fransa ve İngiltere, Jonnart'ın eylemlerini durdurmak için hiçbir şey yapmazken, Rus geçici hükümeti resmi olarak Paris'i protesto etti. Petrograd , İskender'in kral unvanını değil, yalnızca tahttan indirilen hükümdarın ve Veliaht Prens'in haklarını korumak için naip unvanını almasını istedi. Rusya'nın protestoları bir kenara itildi ve İskender Yunan tahtına çıktı.
İskender , 11 Haziran 1917 öğleden sonra Kraliyet Sarayı'nın balo salonunda Yunan anayasasına bağlılık yemini etti . Yeminini yöneten Atina Başpiskoposu I. Theocletus dışında , sadece Kral I. Konstantin, Veliaht Prens George ve kralın başbakanı Alexandros Zaimis katıldı. Şenlikler yoktu. 23 yaşındaki İskender'in ciddi bir açıklama yaparken sesi kırıldı ve gözleri doldu. İtilaf Devletlerinin ve Venizelistlerin gerçek güce sahip olacaklarını ve ne babasının ne de kardeşinin taht iddialarından vazgeçmediğini biliyordu. Konstantin, oğluna kendisini gerçek bir hükümdardan ziyade bir naip olarak görmesi gerektiğini bildirmişti .
Akşam, törenden sonra kraliyet ailesi, Tatoi için Atina'daki saraylarını terk etmeye karar verdi , ancak şehir sakinleri, hükümdarlarının sürgününe ve Konstantin ve ailesinin ayrılmasını önlemek için sarayın dışında oluşan kalabalıklara karşı çıktı. 12 Haziran'da, eski kral ve ailesi, bir kapıdan ayrılırken diğerinden çıkar gibi davranarak ikametlerinden fark edilmeden kaçtı. Tatoi'de Konstantin, İskender'e tacı yalnızca güven içinde tuttuğunu bir kez daha etkiledi. İskender'in ailesiyle doğrudan temas halinde olacağı son seferdi. Ertesi gün Konstantin, Sophia ve İskender dışındaki tüm çocukları küçük Oropos limanına vararak sürgüne gittiler .
kukla kral
Ebeveynleri ve kardeşleri sürgündeyken, Alexander kendini izole buldu. Kraliyet ailesi, Venizeliler tarafından sevilmeyen kaldı ve İtilaf temsilcileri, kralın teyzelerine ve amcalarına, özellikle de Prens Nicholas'a ülkeyi terk etmelerini tavsiye etti . Sonunda hepsi Konstantin'i sürgüne kadar takip etti. Kraliyet hane personeli yavaş yavaş eski kralın düşmanları ile değiştirildi ve İskender'in müttefikleri ya hapsedildi ya da ondan uzaklaştırıldı. Kraliyet ailesinin portreleri kamu binalarından kaldırıldı ve İskender'in yeni bakanları ona açıkça "bir hainin oğlu" dedi.
26 Haziran 1917'de kral, Eleftherios Venizelos'u hükümetin başına getirmek zorunda kaldı. İtilaf Devletleri tarafından Konstantin'in ayrılışına ilişkin verilen sözlere rağmen, önceki başbakan Zaimis, Venizelos'un Atina'ya dönmesiyle fiilen istifaya zorlandı. İskender yeni başbakanının görüşlerine hemen karşı çıktı ve kralın itirazlarından rahatsız olan Venizelos, onu görevden almak ve o zamanlar henüz reşit olmayan kardeşi Prens Paul adına bir naiplik konseyi kurmakla tehdit etti. İtilaf güçleri araya girdi ve Venizelos'tan geri adım atmasını istedi ve İskender'in tacı elinde tutmasına izin verdi. Başbakanın destekçileri tarafından gece gündüz gözetlenen hükümdar, kısa sürede kendi sarayında tutsak oldu ve emirleri göz ardı edildi.
İskender'in devlet işlerinde tecrübesi yoktu. Ancak, zor bir durumdan en iyi şekilde yararlanmaya ve babasını elinden geldiğince temsil etmeye kararlıydı. Hükümete karşı soğuk bir kayıtsızlık havası benimseyerek, resmi belgeleri mühürlemeden önce nadiren okumak için çaba harcadı. Görevleri sınırlıydı ve Yunan ve Müttefik birliklerinin moralini desteklemek için Makedon cephesini ziyaret etmekle aynı anlama geliyordu . Venizelos'un iktidara dönmesinden bu yana, Atina İttifak Güçleri ile savaş halindeydi ve Yunan askerleri kuzeyde Bulgaristan'ınkilerle savaştı.
Yunan genişlemesi
Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda, Yunanistan 1914 sınırlarının ötesine geçmişti ve Neuilly (1919) ve Sèvres (1920) antlaşmaları , Yunan toprak fetihlerini doğruladı. Çoğunluğu Trakya ve birkaç (daha önce Bulgaristan ve Türkiye arasında bölünmüş) Ege Adaları (örneğin İmroz ve Tenedos ) Yunanistan bir parçası haline geldi ve bölgesi Smyrna , içinde Ionia , Yunan altına yerleştirildi görev . İskender'in krallığı yaklaşık üçte bir oranında büyüdü. Paris'te Venizelos , Osmanlı İmparatorluğu ve Bulgaristan ile yapılan barış görüşmelerinde yer aldı . Ağustos 1920'de Yunanistan'a döndükten sonra Venizelos, panhelenizmi destekleme çalışmaları nedeniyle kraldan bir defne tacı aldı .
Paris Barış Konferansı'nın ardından elde ettikleri toprak kazanımlarına rağmen, Yunanlılar hala Megali İdea'yı elde etmeyi ve Konstantinopolis'i ve Osmanlı Küçük Asya'sının daha geniş bölgelerini ilhak etmeyi umuyorlardı ; Anadolu'yu Smyrna'nın ötesine işgal ettiler ve Mustafa Kemal'in (daha sonra Atatürk olarak anılacaktır) önderliğindeki Türk direnişini yok etmek amacıyla Ankara'yı almaya çalıştılar . Böylece Yunan-Türk Savaşı (1919-1922) başladı . İskender'in saltanatı Yunan orduları için başarı üstüne başarı görse de, sonunda 1922'de İskender'in elde ettiği kazanımları reddederek zafere ulaşan Atatürk'ün devrimci güçleri oldu.
Evlilik
tartışma
12 Haziran 1917'de, tahta çıkışının ertesi günü, İskender babasına Aspasia Manos ile ilişkisini açıkladı ve onunla evlenmek için izin istedi. Konstantin, oğlunun kraliyet dışı biriyle evlenmesine izin vermek konusunda isteksizdi ve İskender'in kabul ettiği nişanı düşünmeden önce İskender'in savaşın sonuna kadar beklemesini istedi. Aradan geçen aylarda, İskender ailesinden ayrı kalmasına giderek daha fazla içerlemeye başladı. Ailesine yazdığı düzenli mektuplar hükümet tarafından ele geçirildi ve el konuldu. İskender'in tek teselli kaynağı Aspasia'ydı ve babasının isteğine rağmen onunla evlenmeye karar verdi.
Yunanistan'ın yönetici hanedanı ( Glücksburg Hanedanı ) Alman-Danimarka kökenliydi ve Konstantin ve Sofya, Venizeciler tarafından fazlasıyla Alman olarak görülüyordu, ancak kralın bir Yunan ile evlenmesi, kraliyeti Helenleştirmek için bir fırsat sunsa da aile ve bunun yabancı bir kurum olduğu yönündeki karşı eleştiriler, hem Venizeliler hem de Konstantinistler maça karşı çıktı. Venizeliler, bunun İskender'e sürgündeki ailesiyle Albay Manos aracılığıyla iletişim kurması için bir araç vereceğinden korktular ve siyasi bölünmenin her iki tarafı da kralın sıradan biriyle evlenmesinden mutsuzdu. Venizelos, Petros Manos'un bir arkadaşı olmasına rağmen, başbakan kralı onunla evlenmenin halkın gözünde sevilmeyeceği konusunda uyardı.
Ne zaman Prens Arthur Connaught'un ve Strathearn Dükü , görüşmek üzere Mart 1918, Atina'yı ziyaret eden Bath Nişanı kral üzerine, Alexander onunla arasında bir evlilik korktu İngiltere Prensesi Mary girişiminin bir parçası olarak ele alınacağını Yunanistan ve İngiltere arasındaki ilişkileri pekiştirmek. Arthur, İskender'i rahatlatmak için Aspasia ile tanışmak istedi ve eğer daha genç olsaydı onunla evlenmek isteyeceğini açıkladı. Yabancı güçler ve özellikle İngiliz büyükelçisi için evlilik olumlu görüldü. İngiliz makamları, düğünün engellenmesi durumunda İskender'in Aspasia ile evlenmek için tahttan çekileceğinden korktular ve kendi pahasına istikrarsızlığa veya Fransız nüfuzunun artmasına yol açması durumunda Yunanistan'ın cumhuriyet olmasını önlemek istediler.
Alexander'ın ailesi maçtan pek memnun değildi. Sophia, oğlunun sıradan biriyle evlenmesini onaylamazken, Konstantin gecikme istedi, ancak İskender sabırlı olursa oğlunun sağdıcı olmaya hazırdı. Alexander, 1918'in sonunda Paris'i ziyaret etti ve ailesi, Yunanistan'ın dışına çıktıktan sonra onunla iletişim kurabileceklerine dair umutlarını artırdı. Kraliçe Sophia, Paris'teki otelinde oğluna telefon etmeye çalıştığında, bir bakan aramayı durdurdu ve ona "Majesteleri üzgün, ancak telefona cevap veremediğini" bildirdi. Aradığı bilgisi bile verilmedi.
kamu skandal
Aspasia'nın kayınbiraderi Christo Zalocostas'ın yardımıyla ve üç başarısız girişimden sonra, çift sonunda 17 Kasım 1919 akşamı bir kraliyet papazı Archimandrite Zacharistas'ın huzurunda gizlice evlendi. Törenden sonra, başrahip yemin etti. susmak ama kısa süre sonra Atina Başpiskoposu Meletios Metaxakis'e itirafta bulunarak sözünü bozdu . Yunan anayasasına göre, kraliyet ailesinin üyeleri, Rum Ortodoks Kilisesi'nin hem hükümdarından hem de başkanından evlenme izni almak zorundaydı . İskender, Başpiskoposun izni olmadan Aspasia ile evlenerek büyük bir skandala yol açtı.
Birliği onaylamamasına rağmen, Venizelos, Aspasia ve annesinin, evliliğin gizli kalması şartıyla Kraliyet Sarayı'na taşınmasına izin verdi. Ancak bilgi sızdırıldı ve halkın aşağılanmasından kaçmak için Aspasia Yunanistan'ı terk etmek zorunda kaldı. Altı ay sonra, resmi törenlere birlikte katılmamaları koşuluyla, İskender'in kendisine katılmasına izin verilen Roma'ya ve ardından Paris'e kaçtı. Paris balayında, Fontainebleau yakınlarında araba kullanırken çift, Kont de Kergariou'nun şoförünün efendisinin aracının kontrolünü kaybettiği ciddi bir araba kazasına tanık oldu. Alexander, kontun yoldan çıkarak bir ağaca çarpan arabasından kaçındı. Kral, yaralıları kendi arabasıyla hastaneye götürürken, I. Dünya Savaşı sırasında hemşirelik eğitimi alan Aspasia ilk müdahaleyi yaptı. Kont ciddi şekilde yaralandı ve kısa bir süre sonra iki bacağını da kestikten sonra öldü.
Hükümet, çiftin 1920 ortalarında Yunanistan'a dönmesine izin verdi. Evlilikleri yasallaştırılmış olmasına rağmen, Aspasia kraliçe olarak tanınmadı, bunun yerine "Madam Manos" olarak biliniyordu. İlk başta, Tatoi'ye taşınmadan önce Yunan başkentindeki kız kardeşinin evinde kaldı ve bu dönemde İskender'in çocuğuna hamile kaldı.
İskender, Batı Trakya'nın yeni edindiği toprakları ziyaret etti ve 8 Temmuz 1920'de bölgenin ana şehri olan Dedeağaç'ın (Yunanca "İskender şehri" anlamına gelen) yeni adı kralın huzurunda ilan edildi. Şehrin eski adı olan Dedeağaç, fazla Türkçe kabul ediliyordu. 7 Eylül'de Venizelos, Sevr Antlaşması'nın imzalanması ve Yunan topraklarının genişletilmesinin ardından artan desteğine güvenerek, Kasım ayı başlarında genel seçim ilan etti.
Ölüm
2 Ekim 1920'de Alexander, Tatoi arazisinin arazisinde yürürken yaralandı. Sarayın asmalarının kahyasına ait evcil bir Berberi makağı , kralın Alman Çoban Köpeği Fritz ve Alexander tarafından saldırıya uğradı veya saldırıya uğradı , iki hayvanı ayırmaya çalıştı. Bunu yaparken, başka bir maymun İskender'e saldırdı ve onu bacağından ve gövdesinden derinden ısırdı. Sonunda hizmetçiler geldi ve maymunları kovaladı ve kralın yaraları derhal temizlendi ve giydirildi, ancak dağılmadı . Olayın ciddi olmadığını ve kamuoyuna açıklanmamasını istedi.
O akşam yaraları enfekte oldu; şiddetli bir ateşi ve sepsis ortaya çıktı. Doktorları bacağını kesmeyi düşündü, ancak hiçbiri bu kadar şiddetli bir eylemin sorumluluğunu almak istemedi. 19 Ekim'de çılgına döndü ve annesini çağırdı, ancak Yunan hükümeti, kendi itirazlarına rağmen, annesinin İsviçre'deki sürgünden ülkeye yeniden girmesine izin vermeyi reddetti. Son olarak, ana kraliçe , Olga George I'in dul ve İskender'in büyükannesi krala eğilimi Atina'ya yalnız dönmesine izin verildi. Ancak, dalgalı sular nedeniyle gecikti ve vardığı zaman, İskender on iki saat önce, 25 Ekim 1920'de öğleden sonra 16.00'da sepsisten ölmüştü. Kraliyet ailesinin diğer üyeleri, haberi o gece telgrafla aldılar. .
İki gün sonra, İskender'in cenazesi Atina Katedrali'ne nakledildi ve 29 Ekim'deki cenazesine kadar burada yatıyordu. Bir kez daha, kraliyet ailesinin Yunanistan'a dönmesine izin verilmedi ve Kraliçe Olga katılan tek üyeydi. Yabancı güçler tarafından temsil edilmiştir Sırbistan Prince Regent kardeşi ile Prenses Helen eşi Rusya John Constantinovich , İsveç Veliaht Prensi amcasıyla Prens Eugene, Närke Dükü ve Arkaya Amiraller Sir George Umut İngiltere'nin ve Fransa'nın DUMESNIL , yanı sıra Atina diplomatik birliklerinin üyeleri.
Katedral töreninden sonra, İskender'in cesedi Tatoi'deki kraliyet mülkünün gerekçesiyle defnedildi. Yunan kraliyet ailesi, İskender'in saltanatını hiçbir zaman tamamen meşru görmedi. Kraliyet mezarlığında, diğer hükümdarlara "Helenlerin Kralı, Danimarka Prensi" ibaresi verilirken, İskender'in "Helen Kralı Danimarka Prensi oğlu İskender. 14'ten babasının yerine hüküm sürdü. Haziran 1917'den 25 Ekim 1920'ye." İskender'in en sevdiği kız kardeşi Romanya Kraliçesi Helen'e göre, bu gayrimeşruluk duygusu İskender'in kendisi tarafından da paylaşılmıştı ve bu, Aspasia Manos ile olan mesalliliğini açıklamaya yardımcı olan bir duyguydu.
eski
İskender'in ölümü, tahtın halefi ve Yunan rejiminin doğası hakkında soruları gündeme getirdi. Kral eşit olmayan bir evlilik yaptığı için, onun soyundan gelenler veraset çizgisinde değildi. Helen Parlamentosu Konstantin I ve Veliaht Prens George arkaya dışında ancak yeni egemen olarak kraliyet evin başka bir üyesini seçerek monarşiyi korumak için aranan talep etti. 29 Ekim 1920'de, Bern'deki Yunan bakanı, Yunan makamlarının yönetimi altında hareket ederek, tahtı İskender'in küçük kardeşi Prens Paul'a sundu. Ancak Paul, babası ve ağabeyi hayattayken kral olmayı reddetti ve ikisinin de taht haklarından vazgeçmediğini ve bu nedenle tacı asla yasal olarak giyemeyeceğini vurguladı.
Taht boş kaldı ve 1920'deki yasama seçimleri, cumhuriyetçiliği destekleyen Venizeliler ile eski Kral Konstantin'in destekçileri arasında açık bir çatışmaya dönüştü. 14 Kasım 1920'de Türkiye ile savaşın uzamasıyla monarşistler kazandı ve Dimitrios Rallis başbakan oldu; Kendi meclis koltuğunu kaybeden Venizelos, Yunanistan'ı sürgünde bırakmayı seçti. Rallis, Kraliçe Olga'dan Konstantin'in dönüşüne kadar naip olmasını istedi.
Geri dönüşü bir referandumda ezici bir çoğunlukla onaylanan restore edilmiş Kral I. Konstantin döneminde Yunanistan, Yunan-Türk Savaşı'nı ağır askeri ve sivil kayıplarla kaybetmeye devam etti. İskender'in hükümdarlığı sırasında Türk anakarasında kazanılan topraklar kaybedildi. İskender'in bir seçim kampanyasının ortasında ölümü, Venizelos rejiminin istikrarsızlaşmasına yardımcı oldu ve bunun sonucunda Müttefik desteğinin kaybı, Yunanistan'ın toprak hırslarının başarısız olmasına katkıda bulundu. Winston Churchill , "Bu maymunun ısırığından çeyrek milyon insanın öldüğünü söylemek belki de abartı olmaz" diye yazdı.
Sorun
İskender'in Aspasia Manos'tan kızı Alexandra (1921–1993), ölümünden beş ay sonra doğdu. Başlangıçta hükümet, İskender'in Aspasia ile babasının veya kilisenin izni olmadan evlendiğinden, evliliğinin yasadışı ve ölümünden sonraki kızının gayri meşru olduğu fikrini benimsedi. Ancak, Temmuz 1922'de Parlamento, Kralın kraliyet evliliklerini geriye dönük olarak hanedan olmayan bir temelde tanımasına izin veren bir yasa çıkardı. O Eylül, Konstantin - Sophia'nın ısrarı üzerine - oğlunun Aspasia ile evliliğini tanıdı ve ona "Prenses İskender" tarzını verdi. Kızı (I. Konstantin'in torunu) Yunanistan ve Danimarka prensesi olarak meşrulaştırıldı ve daha sonra 1944'te Londra'da Yugoslavya Kralı II. Peter ile evlendi . Bir çocukları oldu: Yugoslavya'nın Veliaht Prensi İskender .
soy
Dipnotlar ve referanslar
Notlar
Referanslar
Kaynaklar
- Bertin, Celia (1982). Marie Bonaparte (Fransızca). Paris: Perrin. ISBN'si 2-262-01602-X.
- Carter, Miranda (2009). Üç İmparator . Londra: Penguen Kitapları. ISBN'si 978-0-670-91556-9.
- Churchill, Winston S. (1929). Dünya Krizi Cilt 5: Sonrası (1918-1928) . Londra: Butterworth.
- Diesbach, Ghislain de (1967). Gotha'nın Sırları . Margaret Crosland tarafından Fransızca'dan çevrilmiştir . Londra: Chapman & Hall.
- Driault, Edouard; Lheritier, Michel (1926). Histoire diplomatique de la Grèce de 1821 à nos jours [ Yunanistan'ın 1821'den Günümüze Diplomatik Tarihi ] (Fransızca). V . Paris: PUF.
- Fry, Michael Graham; Goldstein, Erik; Langhorne, Richard (2002). Uluslararası İlişkiler ve Diplomasi Kılavuzu . Londra ve New York: Süreklilik. ISBN'si 0-8264-5250-7.
- Goldstein, Erik (1992). Savaş ve Barış Antlaşmaları 1816-1991 . Londra: Routledge. ISBN'si 0-415-07822-9.
- Kargakos, Sarantos I. (2000). Αλεξανδρούπολη: Μια νέα πόλη με παλιά ιστορία[ Dedeağaç: Eski Bir Tarihe Sahip Yeni Bir Şehir ] (Yunanca). Atina: Özel olarak basılmıştır. OCLC 47927958 .
- Llewellyn-Smith, Michael (1998) [1973]. İyon Vizyonu: Küçük Asya'da Yunanistan 1919–1922 . Londra: Hurst & Co. ISBN 1-85065-413-1.
- Maclagan, Michael ; Louda, Jiři (1999). Veraset Hatları: Avrupa Kraliyet Ailelerinin Heraldry . Londra: Little, Brown & Co. ISBN 1-85605-469-1.
- Montgomery-Massingberd, Hugh (ed.) (1977). Burke'ün Dünyanın Kraliyet Aileleri , 1. baskı. Londra: Burke's Peerage. ISBN'si 0-85011-023-8.CS1 bakımı: ekstra metin: yazar listesi ( bağlantı )
- Pentzopoulos, Dimitri (2002) [1962]. Balkan Azınlık Mübadelesi ve Yunanistan Üzerindeki Etkisi . Londra: Hurst & Co. ISBN 1-85065-674-6.
- Sáinz de Medrano, Ricardo Mateos (2004). La Familia de la Reina Sofia, La Dinastía griega, la Casa de Hannover ve los reales primos de Europe [ Kraliçe Sophia'nın Ailesi, Yunan Hanedanı, Hannover Evi ve Avrupa Kraliyet Kuzenleri ] (İspanyolca). Madrid: La Esfera de los Libros. ISBN'si 84-9734-195-3.
- Van der Kiste, John (1994). Helenlerin Kralları: Yunan Kralları, 1863-1974 . Dover, New Hampshire ve Stroud, Gloucestershire: Sutton Yayıncılık. ISBN'si 0-7509-0525-5.
daha fazla okuma
- Yugoslavya Alexandra (1956). Bir Kralın Aşkına . Londra: Oldhams Press. OCLC 2234245 .
- Tourtchine, Jean-Fred (Aralık 1998). "İ. İskender". Le Royaume des Deux-Siciles cilt II – Le Royaume de Grèce [ İki Sicilya Krallığı Cilt II – Yunanistan Krallığı ]. Les Manuscrits du Cedre. Dictionnaire historique et généalogique (Fransızca). Paris: Cercle d'Études des Dynasties Royales Européennes. s. 165–167. ISSN 0993-3964 .
|Wikimedia Commons, Helenlerin Kralı İskender ile ilgili medyaya sahiptir .|
- Kral İskender'in cenazesinin filmi , İngiliz Pathé


Yunanistan İskender
Oldenburg Hanedanı'nın Cadet şubesiDoğum: 1 Ağustos 1893 Ölüm: 25 Ekim 1920
|Kraliyet unvanları|
|Önce


I. Konstantin


Helenlerin Kralı


11 Haziran 1917 – 25 Ekim 1920
|I. Konstantin tarafından başarıldı

