Cemaati temiz tutma çabasıyla, Yehova'nın Şahitleri pişmanlık duymayan günahkârların hepsinden uzaklaşıyor (ondan). Bu politikayı İsa'nın yanı sıra elçiler Pavlus ve Yuhanna'nın sözlerine dayandırırlar. Birçoğu bu politikayı acımasız olarak nitelendiriyor. Şahitler sadece Tanrı'nın emirlerine itaat ettikleri için haksız yere suçlanıyor mu, yoksa kötülük yapmak için kutsal yazıları bahane olarak mı kullanıyorlar? Ancak Mukaddes Kitabın talimatını sıkı bir şekilde izleyerek Tanrı'nın onayına sahip olduklarını gerçekten iddia edebilirler, aksi takdirde işleri onları “kanunsuzluğun işçileri” olarak tanımlayabilir. (Matta 7:23)
Hangisi? Bu video ve sonraki video bu soruları kesin olarak yanıtlamaya çalışacaktır.