Körfez Savaşı'nın sona ermesinden hemen sonra F-15E pilotuyla röportaj yaptım. Kuzey Carolina, Seyrnour Johnson'daki Hava Kuvvetleri Üssü'ndeki bir toplantı odasına oturduk ve pilot savaş atamalarından bahsetti. Röportaj iyi geçti; Saddam Hüseyin’in savaş makinesini ezmek için pilot pilotlarının yaptığı şeyle gurur duyuyordu.
Ancak savaş sonrası görevlerini anlatmaya başladığında ruh hali değişti. 1991 ilkbaharında Irak uçuşları için yasak bölgede Kuzey Irak üzerinden uçtu havacılıkMüzakere masasında belirtildiği gibi. Ama kazananlar berbat oldu. Uçuş yasağı uçaklarla sınırlıydı. Bu uçuşlardan birinde Kürt mültecilerle tıkanmış bir dağ yolundan uçtu. Irak Hindu altından daire içine aldı (Hind - MI-24 helikopteri için NATO ataması) - Sovyet yapımı savaş helikopterleri ve ... Pilot bana söylediğinde, sözleri boğazına yapıştı. Bir anlığına ona sempati duyarak döndüm. Sonra devam etti ve uçakları bu sahnenin üzerinden geçtiğinde eşiyle birlikte gördüğü her şeyi rapor edeceğime emin oldum. Hinds'ın yollara nasıl döndüğünü anlatan öfkeyle dinledim, Kürtleri makineli tüfekler ve roketlerle ateşledi. "Bu Hindular lanet olası," dedi pilot.
Önümüzdeki birkaç gün içinde pilotun hikayesi aynı katliama tanık olan diğer pilotlar tarafından doğrulandı. Herkes, emirlerinin helikopterlere saldırmalarına ve Kürtlerin hayatlarını kurtarmalarına izin vermediği için tiksindi ve sinirlendi. Bu lanet Hintliler ...
Sovyetler Birliği'nin ayrılmasıyla, artık Hind'dan korkmaya ihtiyacımız olmadığını düşünmek istiyoruz. Ancak Körfez Savaşı, Hind'ın hayatını yaşadığını, onu yaratan ülkeden kurtulduğunu kanıtladı. ABD askeri istihbaratına göre, 2,100 Hind'ları, 34 ülkelerinde dünyanın dört bir yanından uçuyor. Ayrıca, bu savaş helikopterlerinin Rusya için önemli bir ihracat ürünü olmaya devam etmesi de oldukça olası. Bu yüzden Hintlileri unutmamalıyız.
Komisyon üyesi olmayan kıdemli bir subay, ABD Ordusu pilotu Jeff Staten, bir Hind düşmanının ne kadar tehlikeli olabileceğini biliyor.
Bir helikopter savaş gemisi pilotu olan iki savaş kampanyası olan Stayton şimdi ABD'nin askerlerine saldırmak için Sovyet helikopteri tatbikatlarına katılan ülkenin dört bir yanındaki Hindu uçuruyor. Bu zor iş (son derece düşük irtifada yüksek hızlı uçuşlar) 48 yaşında bir pilotun uçmayı düşünmediği makine hakkında mükemmel bir bilgiye sahip olmasını gerektirir.
Yaklaşık 10 yıl önce başlatılan gizli programa katılan Amerikan Hava Kuvvetleri'nin pilotu Jeff Stayton, yakalanan Sovyet Mi-24'e uçmayı öğrendi.
Stayton, Amerikan hayalet ajanslarından biri (yani, özel hizmetlerden biri olan DS) Mi-1980 Hind’u aldığında 24’lerin ortasında bir yerde (detaylar hala gizli) görüldü. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki uzak bir havaalanına teslim etti. Bu sırada Stiton yeni bir McDonnell Douglas AH-64 Apache savaş helikopteri test ediyordu. Ve bir keresinde gizli bir göreve dahil olduğu söylendi.
Birkaç gün sonra Stayton kendini loş bir hangarda buldu ve Hind'a baktı. “Dizlerim titremeye başladı,” diyor Stayton, “ve ilk düşüncem - Çok ağır bir aptal! 21.000 pound'u (9.513 kg) ağırlaştırdı - Bell AH-1 Cobra'dan üç kat ve yaklaşık bir buçuk kat daha Apache ".
Stayton kabin kapısını açmadan önce Hind'u bir saat dışarıda araştırdı. Stenograflar onu takip ettiler ve çok sayıda sahip olduğu yorumlarını not ettiler. Nişancı ve pilot kabinlerini çevreleyen ve motorların ve şanzımanların hayati parçalarını koruyan yarım inçlik zırh katmanından etkilendi. Ayrıca iki kabinin önündeki büyük yuvarlak ön camlardan etkilendi. Balistik mühendisler camın kırılma indisini belirledi ve neredeyse çelik zırh gibi kurşun geçirmez olduğunu hesapladı.
Hind'ı gerçekten diğer helikopterlerden ayıran şey, kanatları olduğu gerçeğidir. Hind, Lockheed F-104 Starfighter'ın kanatlarına benzeyen bir açıklığa sahip eğimli kanatları, hesaplamalara göre, uçarken kaldırma kuvvetinin dördüncüsünü sağlıyor. (Daha sonra, bir test uçuşundan sonra, hız ve diğer faktörlere bağlı olarak 22'ten 28'e asansörün yüzde yüzünü sağladıklarını buldular.) Teksas Kerrville'deki havaalanında büyüyen, babasına ve annesine yardım eden Staten, Çocukluğundan itibaren uçaklar uçtu ve Hind'u bir uçakla hibrit bir helikopter olarak görmeye başladı. Bu zihinsel hazırlık daha sonra hayatını kurtardı.
Pilot iseniz, her zaman uçağın dış muayenesini yapmalısınız. Ve eğer bu hiç uçmadığınız bir uçaksa, hem görsel inceleme sırasında hem de kabini tanıma sırasında titiz olmalısınız. Ancak sonuç olarak, gerginlik ortaya çıkmaya başlar: uçuş öncesi hazırlığın tüm aşamalarında metodik olmanız gerektiğini biliyorsunuz, ama tüm bu süre boyunca şunu düşünüyorsunuz: “Yeter! Uçma zamanı!”
Ama Hind ile kolay değil. Stateton'un Rusça'dan çevrilmiş akrobasi rehberi vardı, ancak Ruslar Amerikalılardan daha fazla kısaltma kullanıyorlardı, bu bilgilerin çoğu saçma oldu. Ancak Staten, yönetimin "tüm boşlukları doldurduğunu" kabul ediyor. Ayrıca, Sovyet pilotlarıyla Hindu'yu uçuran birçok röportajın çevirisini yaptı. Ancak bunlar yalnızca kısmen faydalıydı, çünkü soruları soran ajanlar helikopterin nasıl uçtuğunu bilmiyorlardı.
Bugün bu helikopter bir parçası filo OPFOR tarafından ABD kuvvetlerini düşman saldırılarına karşı eğitmek için kullandı.
“En büyük sorun düğmelerle oldu” diyor Staten yumuşak Teksas baritonuyla. "Bu ünite tek bir pilot tarafından kontrol edildiğinden, tüm sistemler tek bir kabinden kontrol edilmek zorunda kaldı.
Orada oturduğunuzda, patronumuzun dirsekten dirseğe "akrilik" olarak adlandırdığı, Kiril - Rusça harflerle yazılmış anahtarlarla çevrilisiniz. Mühendisler bazılarının amacını belirledi ve Dymo bantla etiketledi. Ancak başkalarının işlevlerinin deneme yanılma yolu ile belirlenmesi gerekiyordu. ”
Test programının uygulanmasındaki diğer bir engel, gece veya altında “uydu pencereleri” sırasında yapılması gerektiğidir. Sovyet casus uydularının bu bölgeyi göremediği bir zamanda. Böyle bir pencerede yer ekibi, Hindu hangardan çıkardı ve Stayton motoru çalıştırdı. “Bir şeydi” diyor. “Çoktan kararıyordu ve APU'yu başlattığımda (yardımcı güç ünitesi - DS), arkamda turuncu bir ışık gördüm ve takım liderinin gözlerinin bir plaka kadar büyük olduğunu fark ettim. Üç-dört ayaklık bu alevin atıldığını tahmin ettim. egzoz APU. Çok heyecan verici bir manzara olmalı. " (Stayton, tüm şaşırtıcılığına rağmen, Hindu APU'nun fırlatıldığında alev almasının normal bir fenomen olduğunu belirtti.)
Stayton, ilk çıkış sırasında "taksi" Hindu. Bir sonraki uydu penceresine kadar havaya kaldırmadı ve ilk uçuşu asla unutmayacak.
"Kabin kapanır kapanmaz hemen sessiz oldu" diyor. “Bu, tutma sisteminin mürettebatı kimyasal ve biyolojik silahlardan korumak için tasarlandığı ve sadece yüksek irtifa uçuşları için tasarlanmadığı için yapıldı. Mühendis Wayne Petri ön kokpitte oturdu, Tanrı onu korusun. Uçuştan önce Doğu Almanya'dan nasıl bir keşif video kaseti izledik? “Rus pilotlar onları uçaklar gibi havaya kaldırıyorlardı, bu yüzden pisti Cessna'daymış gibi koştum ve güvenli bir şekilde kaçtım.”
Eski Sovyetler Birliği'nde yılın 1947'inden uçan An-2 çift kanatlı, Fort Polk eğitim merkezindeki OPFOR paraşütçülerinin atlamaları için yavaş ve istikrarlı bir platform görevi görüyor.
Stayton, tüm Amerikan helikopter uçuşlarını deneyimlediğini belirtti, ancak havacılık mühendisleri ekibine haraç ödemek ve çalıştığı pilotları test etmek istediğini söyledi. “Chuck Eger’in şapkasına (ünlü Amerikan test pilotu - DS) taktığım izlenimiyle sizi bırakmak istemiyorum, dışarı çıktı ve hepsini yaptı” diyor.
Üreticinin doğrudan yönlendirmesi olmadan cihazı test etme riskiyle ilgili olarak, Stayton kendi güvenliğine odaklanmadığına inanmaktadır. “Gerçekten, en çok helikoptere zarar vermemekten endişelendim” diyor. “Alıcılarım her şeyi yakaladı. İlk kırıcı olmak istemedim.”
“Beni koydukları bu lanet paraşütü kullanmaktan da korkacağımı düşünüyorum” diye devam ediyor. “Helikopter deneysel kategorideydi ve Rus pilotlar paraşüt takıyorlardı, bu yüzden Tanrı tarafından koymak zorunda kaldım.
Ancak bu paraşütü kullanma düşüncesi berbattı. Makine kontrol edilinceye kadar zıplamıyorsunuz, Öyleyse neden yeryüzüne atlayıp kıyma makinesine girmek istersiniz? Mantıklı olmaz. Yine de dışarı atlamazsam, “Paraşüt kullanmadığı için öldü” dediler.
Stayton'un ilk uçuşu normal bir şekilde başladı ve sakin ve sakin bir uçuştan etkilendi. “Sonra, yolun üçte ikisinden sonra kendimizi daha güvende hissettik ve roket kapsamına bakmaya başladım. Eh, sadece roket fırlatıyormuş gibi davrandım” dedi. "Cobra'da roket fırlatma düğmesi olan anahtara bastım. Derhal irtifa, dönüş ve yöndeki üç zorunlu değişikliği geçtik. Hollanda dönüşüne girdim (kayma, uçağı döndürme ve döndürme - DS) ve diğer manevraları, ki üretmeyecektim. Bu bir uçuşdu! " Bir düğmeye basarak, “roket fırlatma” olarak düşündüğü Staten, bu zorla manevralara yol açan önceki manevraları telafi etmeye başlayan uçuş dengeleme sistemini açtı.
Amerikan pilotları, Hind'un basınçlı kabininin genişliğini ve sessizliğini övdü
Bana ilk uçuşundan bahsettiğinde Stateton’la Texas’taki Fort Bliss’teki merkezdeydim. Önümüzde, Hindu'yu da uçan, başka bir test pilotu olan Gordon Leicester vardı. "Yuvarlanma açısı ile ilgili sorunlara ne dersiniz?" diye sordu.
Stayton, açıklamanın dönme problemine Hind'un kanatlarının neden olduğunu açıkladı. Bir rulo ile bir rulo ile, daha düşük olan kanat, bu kuvvet üst kanatta yükselirken hızlı bir şekilde kaldırmayı kaybeder. Bu nedenle, cihazın döndürülmesine karşı özellikle bir yuvarlanma ile yavaş bir viraj ile, sabit bir eğilim vardır. ABD Ordusu helikopterlerinde, Stayton, kontrol çubuğunu ters dönme yönünde çekerek rotasyona karşı koyacağını söylüyor. Fakat Hind, “Sadece dönmeye devam ediyor. Kontrol düğmesinin dönmesini engellemeye çalışırsanız, geri dönüp ölmekte olan hamamböceği sayısını gerçekleştireceksiniz.
Neyse ki, bu duruma ilk girdiğimde, uçak pilotu deneyimime döndüm ve burnumu ileri doğru indirdim. Hızdaki artış, alt kanatta yükselişe neden oldu ve bu, tehlikeli bir manevradan kurtulmamızı sağladı. Tek sorun, uçağı yeniden kurmak için irtifaya sahip olmanız gerektiği, düşük irtifalarda ise rulo sorunu kritik olabilir. "
Slayton, deneme uçuşlarını Sovyetler Birliği'nin en kötü düşman olduğu ve Hind'un en tehlikeli Sovyet silahlarından biri olduğu günlerde gerçekleştirdi. O günlerde silahlanma ile ilgili mümkün olan her şeyi incelemek gerekiyordu. Amerikan ordusu, herhangi bir Avrupa savaş alanındaki bu korkunç savaş helikopterleri tarafından saldırıya uğradıysa, nasıl çalıştıkları hakkında bilgi, onların nötralizasyonunda veya yıkılmasında belirleyici bir faktör olabilir.
Sovyet OPFOR cephaneliği silahı bir Kamov Ka-32T Helix nakliye helikopteri ve XM11S kendinden tahrikli uçaksavar füzesi fırlatıcısıdır.
Soğuk savaş bitmiş olmasına rağmen, Stateton tarafından kazanılan bilgiler hala oldukça değerlidir. Şimdi OPTEC Tehdit Destek Faaliyetini (Tehdit Destek Birimi) temsil eden OTSA organizasyonu için çalışıyor. 1972'te kurulan OTSA, şimdi hizmete girmeden önce ekipmanın son testini ve değerlendirmesini yapan ABD Ordusu Operasyonel Test ve Değerlendirme Bölümünün bir bölümüdür. Test rolüne ek olarak, OTSA her türlü birliğe savaşmayı öğretmek için gerçekçi bir tehdit ortamı sağlar. OTSA eğitim ortamını gerçek yapan, silah kullanımı - yalnızca ABD ordusunun dünyadaki savaş alanında karşılaşabileceği Sovyet.
Stayton'un OTSA'daki hedefleri uçağı ile sınırlı. Ayrıca üç Hind'a, iki Mi-17 Kalça, bir Mi-2 Hoplit, bir Ka-32T Helix ve diğer şeylerin yanı sıra üç An-2 Colt içeren filodan da sorumludur. Ülke genelinde askeri üslerin etrafında sürmek zorundadır, ancak çoğu zaman Stayton, Eğitim için Entegre Eğitim Merkezi'nin bulunduğu Louisiana'nın merkezinde, Fort Polk'ta geçirmektedir. Ayda yaklaşık bir kez, piyade piyade tugayı (veya eşdeğeri) eğitim merkezine gelir ve yaklaşık iki hafta boyunca, büyük ölçüde tabur olan “yerel” kuvvetlere karşı eğitim savaşlarına katılır - yüksek eğitimli ve iyi eğitimli düşman kuvvetleri (OPFOR) Stateton ve Sovyet uçakları OTSA'nın becerilerini kullanır.
Bu eğitim savaşlarından birini izlemeye geçen Eylül ayında Fort Polk'a geldim. Her şeyden önce Hind hakkında daha fazla şey öğrenmek istedim. Ve derin bir Hindu nefreti ve kanatsız herhangi bir uçağın doğuştan duyduğu korku ile gelmeme rağmen, diğer görevim onu uçmaktı.
Altıncı piyade tugayının askerleri (“iyi adamlar” - BLUEFOR veya BLUE) ve OPFOR (“kötü adamlar” - Stayton ve şirket) ile birkaç gün geçirdim, birbirleriyle nasıl savaşıp öldürdüklerini inceledim. OPFOR helikopterinin, 30mm top, füzeler ve tanksavar füzeleri dahil tüm silah sistemleri, boşta kalıyor ve lazer teçhizatı ile donatılıyor. Bir OPFOR helikopteri MAVİ'ye başarılı bir “darbe” ye çarptığında, her askerin kullandığı bir lazer sensöründen yüksek bir ses çıkar. Eğitime daha fazla gerçekçilik eklemek için, her BLUE askeri bir kaza kartı taşıyor ve eğer vurulmuşsa, ölüp yaralandığını ya da yaralandığını bulmak için zarfı açmalı. (Şaşırtmadım, ama zarfıma baktım; sağ omzumda öldürücü olmayan bir yara alırdım.)
Hind, Fort Polk’ta okuyan piyadelere yapılan eğitim saldırılarında kullanılır. Onun emrinde - füzeler ve AT-2 füzeleri ve tanksavar füzeleri dahil, bir helikopterin kanatlarının altına yerleştirilen bir lazerle donatılmış çeşitli silahlar.
BLUE Piyade Adamları ayrıca lazer teçhizatı olan silahlarla donatılmıştır ve her OPFOR uçağının bir lazer alıcısı vardır. Belki de herhangi bir asker MAVİ, başarılı bir M-16 tüfek atışı ile bir helikopteri vurabilir. Ancak helikoptere Stinger karadan havaya füze ya da hava savunma pillerinden biri tarafından çarpılması çok daha muhtemeldir; Lazer ışınları, M-16'ten çıkan lazer ışınından orantılı olarak çok daha güçlüdür. OPFOR aparatındaki lazer alıcılarından birine vurulursa, helikopterin içine ve dışına yerleştirilen gösterge ışıkları mürettebata ve yerdeki helikopterin tahrip olduğuna dair bilgi verir.
Fort Polk'ta, molalarında okulla ilgili soruları sırasında yorgun askerleri taciz ettim. Hava savunma bataryasının komutanı Çavuş Willie Sims, sordum: "Çabuk! Alçaktan uçan bir helikopter duyuyorsun, Hind olduğunu nasıl anlarsın?" En ufak bir tereddüt etmeden: "Efendim! Çift kabin! Eğik kanatlar! Büyük kollar duruyor! Yan camlar! Helikopterlerimizden herhangi birinin sesinden farklı özel ses!" Altıncı piyade timi bu çalışmayı yapmak için neredeyse iki yıl boyunca eğitim almış ve helikopterlerine ateş açılmasını önleme hedeflerinin belirlenmesine özel önem verilmiştir.
Sonra Hindu öğrenmeye başladım. Staten gibi, hepsinden önemlisi, büyüklüğüne hayran kaldım. Ancak Staten ve takım liderleri ile yapılan dış incelemeden sonra, diğer özelliklerinden bazılarını etkilendim. Önceden, onu yalnızca bir savaş helikopteri olarak düşünmüştüm, ancak mürettebat kabinlerinin arkasında sekiz tam donanımlı asker tutacak kadar büyük bir kargo bölmesi vardı.
Kanatlar da etkileyici. Asansörün dörtte birini sağlayabildiklerini görmek kolaydır. Ancak, bu tasarım özelliğinin 57-foot (17,3 m) rotorunun esas olarak helikopterin ileri hareketi üzerinde çalışmasına olanak sağladığı ve Hind'u saatte 210 mil hızında dünyanın en hızlı helikopterlerinden biri yapan Max (Max. Mi-24 310 km / s veya 192 m / s - DS hızı.
Bu tasarımın avantajı ayrıca uzun kanatların size birçok silah süspansiyon noktası yerleştirmenize izin vermesidir: güdümsüz roketli kasetler, havadan havaya füzeler ve hatta bombalar.
Ev sahibimin büyük hayranları olarak adlandırdığı gibi arabanın kusurları veya “inşaat maliyeti” olduğunu öğrendim. Benim için en şaşırtıcı olanı normal bir helikopter gibi takılmaması. Sorunun bir kısmı, temelde ileriye doğru itmek için tasarlanmış ana rotor. Diğer bir problem, büyük kanatların bir gezdirme modunda rotordan gelen akışı engellemesini ve kaldırılmasını azaltmasıdır. Stayton ve meslektaşları uzun bir vurgunun Hind'un görevinin bir parçası olmadığını ve kısa bir vurgunun hala mümkün olduğunu belirtiyorlar. Ancak, motorların genel ömründen altı dakikadan fazla beklemesine izin verilmediğini de ekliyorlar.
Hind çok çevik bir makine değil, OPFOR pilotlarının “sınırlı manevra kabiliyeti” dediği şeye sahip. Bu, Hind'un Amerikan helikopterleri tarafından kullanılan ana savaş uçuşu yöntemlerinden biri olan dünyanın en uçağından uçamayacağı anlamına geliyor. Dünyanın en önemli saldırı yöntemi pilotların arazinin kıvrımlarının arkasına gizlenip uçmasını ve bir ağaç korusu gibi sığınaklarını bırakmasını, durmasını, asılmasını, zıplamasını, düşmanın üzerine ateş açmasını ve vurgulu modunda tekrar aşağı inmelerini gerektirir. Hind'ın bu taktiğe yaklaşmasının tek yolu, arazinin kıvrımlarının kapağının arkasındaki alçak bir rakımda uçmak, sonra tırmanmak, vurmak ve yüksek hızda ayrılmak.
Hind'ın hızı, Stayton'un Fort Polk'ta kara kuvvetlerine saldırırken peyzajın olağanüstü ahşaplık ve oldukça düz olduğu taktikleri etkiliyor. 50'tan 100 ayaklarına (15-30 metre) yükseklik değişikliği. Stayton, “200 feet yüksekliğinde uçuyorsanız (60 metre), manevra alanındaki herhangi bir yerden pratik olarak görülebilir” diyor. "Öyleyse çamurun içinde karnı sürünmelisin."
Hedefe birkaç kilometre mesafedeki, yerden havaya füzeler, kamyonlar veya hafif zırhlı araçlarla donatılmış herhangi bir birlik kombinasyonu olabilir. Stayton ve ön kokpitte oturan topçuları, 30'tan 50'e (9-) kadar yükselir. 15 metre) uçuş yollarındaki en yüksek engelin üstünde. İki mil mesafeden 10-30 ayağına (3-9 metre) düşer, bu da her iki taraftaki ağaçların altına uçabilecekleri anlamına gelir.
Manzaraya ve hedefe bağlı olarak, Stayton'un saldırı hızı saatte 100 ile 160 mil arasındadır (160-250 km / s), ve onun ve silah görevlisinin bir saldırı başlatması için ideal mesafe 2,700 yard (2,5 km) hedeften uzaklaşsalar da, 1,100 yardına yaklaşabilirler (1 km). Saldırıdan sonra Stayton ve nişancı etkilenen bölgeyi terk eder ve gerekirse tekrar girerler. Stinger yerden fırlarsa, Stayton roketin kızılötesi çekiminden kaçmaya çalışabilir, zikzaklarla uçup helikopterleri ve yaklaşmakta olan roket arasına ağaçlar, tepeler veya hatta başka bir uçak yerleştirmek için kaçabilir.
Fort Polk'taki iki haftalık eğitim periyodunun başında, kara kuvvetleri genellikle kendilerini Hindu saldırılarına karşı savunamazlar, ancak sonunda, gökyüzündeki helikopterleri söndürme konusunda deneyim kazanırlar. Geceyi açık alanda birkaç gün boyunca geçirirken, genellikle uykudan kaçarlar, bu da tepki verme becerilerini yavaşlatır. Ve Amerikan helikopterlerine ana üslerinde karşı hareket etmek için eğitilmiş olmalarına rağmen, Hind kadar hızlı uçan hiçbir şey görmediler. OTSA'nın direktörü Reginald Fontenot, “Bu şey Amerikan helikopterleri gibi saldırmıyor” dedi. “Bütün bunlar çok ani oldu - bir kerede - BOOM! Çocuklar ne kadar korktuklarını bile merak ettikten sonra. Gerçekten bir savaş gibi hissettiler.”
Ben Hind'la takılırken, Sovyet filosunun geri kalanı doğuda 20 mil civarında öfkeli bir savaşa girmişti. Mi-17 tedarik birliklerine uçtu, savaş alanını izlerken Mi-2'i parladı, paraşütçüler OPFOR'u düşüren An-2’i çarptı.
Sonunda uçma zamanım geldi. Egzersiz sırasında Hind'a binmeme izin verilmediyse de, hala bunu başarmaya çalışıyordum. Stayton, ödünç alınan kaskı taktığımda pilotun kokpitindeydi ve takım lideri beni nişancı yerine ileri kokpitte getirdi. Neredeyse lüks bir deri sandalyeye oturduğumda hemen bir ferahlık hissi yaşadım. Cihazları dışarıdayken çoktan çalıştım. Stayton APU'yu başlattığında ve araba canlanmaya başladığında, pilot gibi düşünmeye başladım. Bakalım hız göstergesi, altimetre? Her şey solumdaydı, ama bu fena değildi; Atıcının temel göstergeleri ve uçuş kontrolleri olmasına rağmen, pedalları, düğmeleri ve anahtarları değiştirmem gerekmediği düşüncesi beni mutlu etti.
Dahili telefondan Staten'in kontrol listesine girdiğini duydum. Kısa süre sonra ana rotor kanatları bir noktaya geldi ve takım lideri kabinimi kapattı. Stayton, Klimov TV2190-3 ikiz 117 güçlü turbojet motorlarına güç eklediğinde ve taksiye başladığımızda, bana basınçlı kabinler hakkında söylediklerini takdir ettim. Şaşırtıcı derecede sessizdi - piste geldiğimizde ve motorlar kalkış momentumunda olsa bile.
Tetikçinin bulunduğu yerden genel bakış inanılmaz. Helikopterin önündeki cam bir topun içinde oturuyormuş gibi hissedersiniz. Bu iyi haber. Kötü haberse, saatte 165 mil hızında en uçukların üzerinden uçtuğumuz ve onların üzerinden uçuyormuşuz gibi göründüğü.
Hızlı ve alçak hızlı uçan Hind, Fort Polk'taki savaş oyunlarında tartışmasız bir yıldız.
Stayton - deneyimli bir pilot. Ağaca çarpmadığımız için değil, helikopteri dönüşler, inişler ve çıkışlar boyunca ne kadar yumuşak sürdüğü için yargıladım. Bazı pilotların bir hediyesi var; Stayton onlardan biri.
Neredeyse bir saat boyunca uçtuk ve roket saldırılarımız ana savaştan uzaklaştı. Ben iyiydim. Stayon'un potansiyel hedefleri ve füze fırlatma hattının tanımları ile ilgili talimatlarıyla uçuş gerçekten hoş oldu. Eve dönerken tekrar ağaçların arasından uçarken, atıcının yerinin de bir kontrol çubuğu ile donatılmasını ve bazı manevraları yapabilmeyi dilemeye başladım.
Hind sessiz, pürüzsüz, güçlü ve hızlı. Uçuştan sonra yapılan bir konuşmada, Stayton ve dost ordusu pilotu Steve Davidson daha hayranlık uyandıran yorumlar yaptı.
"Bir traktör gibi sert."
“Bir yıl boyunca ahıra koyun, sonra pilleri şarj edin ve hemen uçabilirsiniz. Helikopterlerimizle bu işe yaramayacak.”
"Sorunsuz geçiyor, tıpkı 62'in yılın Cadillac'ı gibi."
"İyi yağlayın ve yüzlerce saat boyunca uçurabilirsiniz."
Son olarak, Stayton bence en yüksek onurlara hizmet ettiğini söyledi. Konuşma sırasında bir gün geri yaslandı ve “Bir helikopter sadece zevk için uçmak istersem, Hind seçimimin en üstünde olacağına kuşku duymazdım” dedi.
arasında 1998