Renkli insanları seçmek, aksi takdirde göz ardı edilecek yetenekli oyunculara iş sağlar, ancak çerçeveye yalnızca “dahil olmak” yetersizdir.
Davis, tamamı kadınlardan oluşan bir savaşçı birimin Agojie generalini oynuyor; güçlü siyah kadınlar kinaye. Bu rolde Davis, bu liderin acımasızlığını somutlaştırırken, anne yumuşaklığı ve duygusal kırılganlıkla karakterize edilen bir performans sergiliyor – ekranda genellikle beyaz kadınlık için ayrılan özellikler.
Tarihsel olarak, birçok beyaz insan için Siyah kadınlar, tecavüz ve köleleştirmelerini haklı çıkarmak için aşırı cinsel, doğal olmayan bir şekilde aseksüel veya hayvansaldı. Siyah kadın köle evlilik malzemesi değildi ve cinsiyet rolü üreme için bir yük beygiri ve makineydi. Tersine, birçokları için beyaz kadınlık “Gerçek Kadınlık Kültü“gerçek” kadını dindar, saf, itaatkar ve evcil olarak tanımlayan.
Bu yıl herhangi bir Altın Küre’ye aday gösterilmemesine rağmen, Bridgerton 15 aldı Emmy Ödülü adaylıkları 2022’de ve bu bahar, işletmeden başka bir güçlü Siyah kadın, Kraliçe Charlotte ekranı süslüyor.
İzleyiciler Kara kraliçeyi ilk kez 2020 Noel’inde Netflix’te yayınlanan çok başarılı ilk sezonda gördü. Aktör Golda Rosheuvel tarafından canlandırılan ve gerçek bir tarihsel figüre dayanan kraliçe, renkli insanları 19. yüzyıl İngiltere İngiliz aristokrasisine yükseltiyor.
Bir film yönetmeni ve film yapımcılığı profesörü olarak görsel hikayeleri sembolik olarak analiz ediyorum. Süre Bridgerton Özellikle Siyah kadınları en etkili oyuncular olarak gösteriyor, hikaye anlatımına bir inceleme, bunun beyaz ve Siyah kadınları farklı şekilde yazan ve çeken bir şov olduğunu ortaya koyuyor.
Kasıtlı seçimlerle şov yaratıcıları, beyaz kadınlığı en çok arzu edilen, güzel ve evlenilebilir olarak merkeze alıyor ve Siyah kadınları en sadık savunucuları olarak kullanıyor. sadık annecilik âşık annesini andırıyor.
Kraliçe Charlotte, dizideki en önde gelen kadındır, ancak beyaz kadın başrol Daphne Bridgerton’ın niteliklerini vurgulamak için çalışır. Bridgerton sosyetesine sosyeteye takdim edilen kız mahkemeye çıktığında, Majesteleri onun onayını üç sihirli kelimeyle verir: “Kusursuz, canım.”
Kara kraliçe tarafından söylenen ilk satır, beyaz kadının mükemmelliğini ilan etmektir. Bu bakış açısı, Daphne’ye övgüler yağdıran ve yorulmadan onun sosyal refahı için planlar yapan aktör Adjoa Andoh’un canlandırdığı, dizinin bir sonraki güçlü Siyah kadını Leydi Danbury’nin diyaloğuyla devam ediyor.
Bazıları bu anı Siyah bir kadının beyaz bir kadının kaderine karar verme yeteneği olarak görse de, kişi karakterine verilen statünün ötesine ve bunun yerine ifade ettiği ideolojiye bakmalıdır. O, beyaz bir karaktere hayran olan yalnızca bir Siyah karakter değil, aynı zamanda oyuncu kadrosunun geri kalanıyla birlikte değerini onaylayan en güçlü iki Siyah kadından biri.
Gösteri, Siyah kadınlığın güzelliğine aynı incelikle yaklaşmıyor.
Ruby Barker’ın karakteri Marina Thompson’ın tanıtımına geçelim. Bu karakter önemlidir çünkü Marina, dizide önemli bir hikayesi olan tek genç, uygun Siyah kadındır.
Bu gerçek dikkat çekicidir, çünkü aristokrasiyi dolduran ve hatta Kraliçe Charlotte’u bekleyen leydiler olarak süsleyen pek çok beyaz olmayan kadın olmasına rağmen, yalnızca önde gelen Siyah kadınlar orta yaşı geçmiştir. Siyah kadın kilit oyuncuları daha yaşlı hale getirerek, hiçbiri romantik arenada tomurcuklanan beyaz kadınlarla rekabet edemez.
Marina, Bridgerton’ların rakip bir ailesi olan Featherington’ların uzaktan kuzenidir ve onu bir hayır kurumu olarak kabul eder. Marina göründüğünde, Featherington’ın beyaz kızlarından biri olan Penelope “çok güzel” diyor.
Yüzeyde, beyaz kadın Siyah kadını onaylıyor. Bununla birlikte, Featherington’lar çirkin bir kız bekliyorlardı ve “Bayan Thompson, tüm hayatını eve dönmekle uğraşarak geçirdiği bir sürü dağınık hayvandan daha prezentabl” diye umuyordu.
Penelope ne zaman Marina’nın bir çiftlik keçisinden daha güzel olduğunu gördüğünde, bağlam içindeki ifadesi yalnızca meydan okunan bir beklentidir. Buna karşılık, dizinin Siyah ana reisleri tarafından Daphne’ye bahşedilen iyilik, sahip olduğu hiçbir şeye atfedilmez. Daphne, doğası gereği bu güzel “ilk suyun elması” olarak var olur ve evlilik pazarını yönetme hakkı, varlığından doğal olarak kaynaklanır. Herkes, özellikle de toplumun Siyahi kadınları bunu tanır ve sürekli olarak onaylar.
Daphne ve Marina arasındaki karşıtlık bu ilk anların ötesine geçiyor. Bir Shonda Rhymes yapımının öne çıkan tek genç Siyah kadını hamile bırakması bir izleyici olarak şaşırtıcı. Siyah kadın görgü sınırlarının dışında yasadışı cinsel deneyime sahipken, beyaz başrol oyuncusu o kadar çocuksu bir cinsel masumiyetle yazılmış ki ona mastürbasyon öğretilmesi gerekiyor – ve onun öğretmeni Siyah bir adam.
Rene Jean Page’in canlandırdığı Kara Dük, Daphne’ye nasıl zevk alacağını öğretir. Görünüşe göre Siyah insanlar doğası gereği bilmek seks hakkında, bakire beyaz kadınlar ise öğrenmek bu cinsel zevkler.
Daphne ilk kez özenle mastürbasyon yaptığında, sahne beyaz bir gülün yakın çekimiyle açılır ve sürekli olarak onun cinsel deneyimi ile kristal bir avize arasında gidip gelir. Beyaz kadının cinselliğini bedensel değil, romantik, ruhani bir eylem olarak gözlemlememiz isteniyor.
İzleyiciler ideolojik alt metni görmezden gelirse, farklı oyuncu kadrosunun varlığı, ima edilen beyaz üstünlüğünü gizleyebilir. Parçası Bridgerton‘in fantezisi, (çoğunlukla) renk körü toplumudur, ancak ilginç bir şekilde, fantezi, bozulmadan tuttuğu ataerkiye kadar uzanmaz.
Tahta bir anne koyuyorlarsa, Siyah kadınları iktidar konumlarına yerleştirmenin bir anlamı yok.
Bu hamle beyaz kadınların beyazlığını görünmez kılıyor. Bu renk körü dünyada beyazlık diye bir şey yok ama kadınlar hâlâ erkekler tarafından eziliyor – hem beyaz hem de Siyah.
Beyaz kadınlar beyaz oldukları için paçayı sıyırırken, Siyah erkekler erkek oldukları için onun üzerinde ayrıcalıklı konumlara sahipler. Beyazlık, dizinin gerçeklerden kaçan romantizminden çok bir hayal ürünü haline geliyor. Beyaz üstünlüğünü tartışmadan toplumsal cinsiyet konularını ele alan hikayelerse, beyaz kadın, toplumu yönetmede beyaz erkeğin yerini alır ve diğer tüm Siyah kadınları onun imajına dönüştürür.
Bridgerton ekrandaki çeşitliliği, eşitliği ve katılımı yeniden değerlendirmek için bir fırsattır. Renkli insanları kadroya almak, aksi takdirde gözden kaçacak yetenekli oyunculara iş sağlarken, çerçeveye yalnızca “dahil olmak” yetersizdir.
Beyaz bir dünyaya “dahil” iseler, beyazlığı odak noktası olarak tutmak için yazılacak ve çekileceklerdir. Rhymes ve Chris Van Dusen için, yaratıcısı ve baş yapımcısı BridgertonTahta bir anne koyuyorlarsa, Siyah kadınları iktidar konumlarına yerleştirmenin bir anlamı yok.
Umarım bu bahardaki prequel farklıdır. Bu arada Davis, farklı bir Siyah kadın lideri oynadığı için hak ettiği Altın Küre’yi kazanabilir.
Bir sonraki:
ABD demokrasisi, kürtaj haklarının sona ermesinden, ücret eşitliği ve ebeveyn izni eksikliğine, hızla artan anne ölümlerine ve trans sağlığına yönelik saldırılara kadar tehlikeli bir bükülme noktasında. Kontrolsüz bırakıldığında, bu krizler siyasi katılım ve temsilde daha büyük boşluklara yol açacaktır. 50 yıldır Hanım. ön saflardan habercilik, isyan ve doğruyu söyleme, Eşit Haklar Değişikliğini savunma ve en çok etkilenenlerin hikayelerini merkeze alma gibi feminist gazeteciliği şekillendiriyor. Eşitlik için tehlikede olan her şeyle, önümüzdeki 50 yıl için taahhüdümüzü iki katına çıkarıyoruz. Buna karşılık, yardımınıza ihtiyacımız var, Destek olmak Hanım. bugün bir bağışla – sizin için anlamlı olan herhangi bir miktar. kadar az için her ay 5 dolare-bültenlerimiz, eylem uyarılarımız ve davetlerimizle birlikte basılı dergiyi alacaksınız. Hanım. Stüdyo etkinlikleri ve podcast’ler. Sadakatiniz ve gaddarlığınız için minnettarız.
Kaynak : https://msmagazine.com/2023/01/07/golden-globes-viola-davis-black-women-bridgerton/