Karşı dişli
Bir şekilde karşı Tenor , Counterteno ya karşı bir itme ( Latin , karşı-Tenor '), bazen Altus (dan Latin Altus , yüksek'), bir erkek sanatçı bir geçiş aracılığı ile belirtilen göğüs rezonans takviyeli baş sesleri veya - Falsett tekniği Eski - veya daha nadiren soprano söylüyor. Bununla birlikte, karşı tenor , ne fizyolojik olarak ne de ses, hacim veya vokal aralığı açısından kastrato bir sesle eşitlenmemelidir .
açıklama
Karşı sayaç ve altus arasında ayrım yapma girişimleri olmuştur, örn. B. kullanılan göğüs ve baş rezonans oranlarına göre, ancak mevcut şarkıcılar o kadar yüksek bir bireysellik gösteriyor ki, böyle bir farklılaşma şüpheli görünüyor. Altus terimi, daha çok nota edilen sesin konumu , vokal öznesine karşı terim veya bu vokal konudaki şarkıcıyla ilgilidir. Alto, mezzo-soprano veya soprano kayıtlarında karşı koyucular vardır, bu nedenle terim bir perde ile aynı değildir.
Karşı koymanın vokal tekniği için tam açıklama ve kapsamlı bir teori hala beklemede. Yüksek sicili tanımlamak için kullanılan farklı terimler vardır, bunlardan bazıları farklı ton üretimi türleriyle ilişkilendirilir, ancak her zaman açıkça tanımlanmayanlar. Bir ayrım sesler arasındaki yapılır falsetto yüksek kayıt tamamen falsettists ve yüksek olarak adlandırılan, tenorlar Falset uzatma.
Erkek vokal kayıtları uzanan saman bas kayıt yoluyla kalıcı bir sesle karşı passaggio , “normal” orta erkek sesiyle ya da göğüs sesine modal sesli karşılık. Passaggio, sesin ton oluşumunda bir değişiklik yaptığı alandır. Kişiden kişiye değişir, ancak çoğu seste en geç e 1 veya f 1 aralığında ulaşılır . Bas normal şartlar altında Passaggio ulaşmaz. Bariton, vokal aralığı açısından passaggio'nun ötesine pek geçmez ve daha sonra, modal kayıtta veya falsetto değişikliklerinde mümkün olduğunca birkaç üst nota için sesini devam ettirir. Tenor için, passaggio daha çok vokal aralığının merkezindedir ve bu, modal sesin miksajı karışık hale getirilmeden önce hangi aralığa kadar devam edebileceği veya devam edebileceği bir eğilim ve pratik sorusudur (baş sesten karışık ses, parçalarla göğüs sesi) yer alır. Tenor için sanat, geçişi olabildiğince akıcı ve duyulamaz hale getirmek ve tam ses ve ses elde etmek ve sözde kayıt telafisini elde etmek için göğüs sesinin baş ses bölümlerini (modal ses) vermektir. Klasik şarkıda tenor kaydı için falsetto kullanımı çoğu durumda istenmeyen bir durumdur ve bundan kaçınılır.
Falsettist, modal sesi çok az kullanır ve pasajın oldukça erken safhalarında, falset uzatmalı tenorların veya falset uzatmalı yüksek tenörlerin bir göğüs sesi veya ses karışımı ile kolayca idare edebileceği bir perdede bile, falsetto'ya değişiklikler yapar. Sonuç olarak, bu sesler aynı perdede oldukça farklı çıkıyor. Eğitimsiz sesin "saf" ve ince sesli sahtekarlığından başka bir fark daha var. Eğitimsiz falsetto durumunda, ses kıvrımları yalnızca geçici olarak kapanır, bazı durumlarda kalıcı bir boşluk açık kalır. Bu sesin nefes almasını sağlar. Stage falsetto olarak da bilinen eğitimli falsetto sesi, vibrato, önemli ölçüde daha yüksek genlikli titreşimlere ve çoğu durumda vokal kıvrımlarının tamamen kapanmasına sahiptir. Bu nedenle, bu sesler çok daha yüksek ve daha yüksek ses çıkarır ve daha fazla armoniye sahiptir. Bu tür bir sesin arketipi Alfred Deller'dir . Falset uzantılı yüksek tenorlar, tenor kayıt (a 1 ) üzerinde ayrı ayrı ayrı ayrı şarkı söyler (a 1 ), karışık voix veya kafa sesi ile daha yukarıdadır ve sadece geç falsetto olarak değişir. Bu tür bir sesin arketipi Russell Oberlin'dir . Ancak yüksek veya düşük sicillerde ses tekniği, ses ve yetenekler açısından büyük farklılıklar gösteren ve bu iki türle tam olarak açıklanamayan başka bireysel formlar da vardır.
Tarih
Contratenor terimi ilk kez 14. yüzyılın sonlarına doğru ortaya çıkıyor ve yeni bir besteleme yöntemi olan ars nova ile el ele gidiyor . Ondan önce, cantus firmuslu tenor en alt noktadaydı, diğer sesler üstte katmanlıydı. Diğer seslere, nadir durumlarda quadruplum, motetus veya duplum, triplum isimleri verildi. 14. yüzyılın daha yeni kompozisyon tarzı, tenorun beşte biri olan tenor ve discantusun iki bölümlü temel yapısına dayanmaktadır . Bu çerçeve zaten tam bir karşı nokta oluşturuyor . Bu, üç parçalı bir ses oluşturmak için bir ses daha uzatılabilir. İkinci bir diskant parçası veya başka bir tenor parçası eklemek mümkündü: kontratör. Dört parçalı hareketlerde hem diskant hem de tenor ikiye katlandı. Yüklenicinin işlevi tenora tabi veya onunla ilişkilidir. Kontratenor aynı ses aralığındadır ve tenor ile aynı ses aralığını ( ambitus ) kullanır , ancak tenor tarafından serbest bırakılan ton aralıklarını işgal etmelidir. Bu nedenle sesi genellikle melodik bir akıştan yoksundur, düzensiz ve beceriksiz görünür, geniş perdeli zıplamalara sahiptir ve aralıklarla serpiştirilmiştir. Bazen tenorun üstünde, bazen de altındadır. Şu anda, Contratenor, bir perde veya belirli bir ton rengi değil, tenora rakip olarak işlevsel bir atama anlamına gelir.
15. yüzyılın son üçte birinin sonlarına doğru, seslerin çevresi 10 ila 11 tondan 13 ila 14 tona, yani iki tam oktava genişledi. Ek olarak, kontratenor bassus adı verilen ve önceki tenor ve contratenor çiftinden yaklaşık dördüncü veya beşinci düşük olan başka bir düşük kısım daha vardır. Önceki yükleniciye kontratçı veya altus adı verildi . Böylece, dört kısımlı ses artık kuraldı. İsteğe bağlı olarak, ikinci bir disk bölümü veya ikinci bir düzenleyici veya altus parçası eklenebilir, böylece beş ses elde edilir. Ancak oyların temel yapısı değişmedi.
|İngiltere'de oy dağılımı


Örnek O nata lux de lumine , Thomas Tallis
|ses||Ambitus||Kodlama|
|Superius (Tiz)||e 1 -f 2||G2|
|Discantus (ortalama)||b - c 2||C2|
|Kontra tenor||d - g 1||C3|
|tenor||c - d 1||C4|
|Bassus||G-b||F4|
İngiltere'de o zamanlar durum biraz farklıydı ve beş bölümlü müzik normdu. Bir bas bölümü ve diskantusun üzerinde Tiz adı verilen bir başka yüksek ses, eski üç bölümlü tenor, kontratör ve diskant setine eklenir , böylece dört ses ve beş ses olur. Diskantus, Medius veya ortalama (= orta ses ) olarak yeniden adlandırılır . Tiz kullanımı, ilk kez erkek sopranonun düzenli katılımını gerektirir. Tiz, discantusun dördüncü veya beşte biridir. Hem kıtada hem de İngiltere'de, kontratörün perdesi bugünün tenorunun ambitüsü ile sınırlı kalır. Şimdi 15. yüzyıllarda kadar yaklaşık d için, yani çok yüksek erkek seslere 14th discant vadeli countertenor tekabül ile anılır ne 2 en çok e de, 2 bileşimlerin çoğu bu altında kalan ve en üst notlar az olmak .
Kontratörün tenörden ayrılması daha sonra ve tereddütle başlar. Her şeyden önce, kontratörün çevresi, bireysel zirvelerin tenorun ötesine çıkmasıyla genişledi. 1530'lardan 1540'lara kadar, yeni bir kompozisyon tekniği, Voce Piena hareketi ortaya çıktı . Teorik olarak, birbirinden açıkça ayrılmış ve ayrı ayrı dörtte veya beşte yerleştirilmiş ve buna göre kodlanmış dört ses (SATB) kullanılır. Bas / alto ve tenor / superius olmak üzere iki çift oktav oluşur. Füg için tipik olduğu gibi, aynı figürler farklı seslerle değişsin diye artık bir ilke olarak taklit de ortaya çıkıyor. Bununla birlikte, pratikte, eski tenor ve kontrenör çiftinden tenora ve alto'ya geçiş yavaş bir şekilde gerçekleşti, bu nedenle başlangıçta tenor ve alto arasında yalnızca üçte bir fark vardı.
19. ve 20. yüzyılın başlarında, seküler solo şarkıda yüksek erkek sesi modası geçti ve sesin genel seste kaybolduğu koro müziği ile sınırlıydı. Ayrıca İngiliz glee kulüplerindeki küçük bir sığınağa ek olarak, tiz erkek sesi daha sonra laik korolardan da kaybolur . Bu gelişmenin bir sonucu da korodaki delici erkek alto seslerinin eşit bir koro sesi elde etmek için hafifçe ayarlanması ve zayıflatılması anlamına gelir. Erkek alto sesleri için ses eğitimine duyulan ihtiyaç azaldı, böylece şan öğretmenleri zamanla bu vokal konudaki yeterlilik ve deneyimlerini kaybetti. Romantikleşme, sadece yüksek erkek sesinin kadınlarla değiştirilmesi anlamına gelmez, aynı zamanda besteci ve performans pratiği için de değişen bir durum anlamına gelir. Bunun bir sonucu olarak, sürekli artış konser zift , şu anda, devam eden bir geliştirme, aynı zamanda yukarı doğru değişim derecesi , özellikle göre, bu uygulamada, bu parçalar pek erkek sesler tarafından hakim edilebilir alto için yeni bileşimler için, eğitimsiz falsetto sesleri.
Kıtasal koro geleneğinde yüksek erkek sesleri yavaş yavaş erkeklerin veya kadın seslerinin yerini alırken, bas, tenor, kontrenor ve erkek sopranodan oluşan tamamen erkek koro şarkıları, örneğin Canterbury, Londra gibi geleneksel İngiliz katedral korolarında sürekli olarak korunmuştur. , Oxford ve diğer bazı şehirler. Bu gelenek içinde birkaç koro halen Galler ve İrlanda'da bulunmaktadır. Bu koroların tipik minimal dizilişi, yalnızca tiz söyleyen on altı erkek çocuk artı her biri iki karşı tenör, iki tenör ve iki bastan oluşan altı kişidir. Briton Alfred Deller , tam da bu İngiliz koro geleneğinden geldi ve onu solist olarak tekrar kullanan ilk kişi oldu. Deller ile birlikte erkek alto sesi, 1940'lardan itibaren solist bir ses olarak yeniden dünya çapında ilgi gördü. Bu tür sesler , King's Singers'ın iki karşı tarafı içeren topluluk şarkılarıyla popüler hale geldi. Almanya'da performans sergileyen Komedyen Armonistlerin de saflarında bir karşı koyucu vardı. Klaus Nomi , klasik müzik alanından ayrıldı ve 1970'lerin sonlarından itibaren çeşitli şovlarda karşıt olarak yer aldı ve vokal konusunun popüler müzikte tanınmasını sağladı.
Bugünün kullanımı
Erken dönem müzikte, karşı koyucular esas olarak tarihsel performans uygulaması bağlamında karşılık gelen rollerin yorumlayıcıları olarak kullanılır - daha önce castrati'nin gerekli olduğu olanlar da dahil . Son castrato Alessandro Moreschi'nin teknik olarak yetersiz ses kayıtlarının yanı sıra geleneksel nota müziği ve büyük castrato şarkıcılarının yazılı açıklamaları var, bu da bir karşı kasanın ses ve ses düzeyinin bir karşı kasanınkiyle karşılaştırılamayacağını öne sürüyor. castrato sesi. Bu nedenle, karşı tenörlerin kullanımı, orijinaline yaklaşma girişimidir, ancak bunu başaramaz.
Haute-contre vokal aralığı karıştırılmaması gerekir kontrtenor ile . Bu, öncelikle Fransız barok müziğinde ortaya çıkan tenor sesinin tiz bir çeşididir . Falsetto'daki karşı tenor gibi değil, normal göğüs sesiyle söylenir.
Bu vokal konu bile 19. yüzyılda yoktu sonra yerine sadece ara sıra fistül sesli bir çizgi etkisi olarak, kontrtenorların edilmektedir tekrar kullanılan topluluklarından veya solistler de Yeni Müzik içinde opera alanında. 20. yüzyıl örnekleri Bir Yaz Gecesi Rüyası (Oberon) ve Venedik'te Ölüm (Apollo) tarafından Benjamin Britten , Le Grand Macabre (Fürst Gogo) tarafından György Ligeti , Akhnaten tarafından (başlık rol) Philip Glass , Lear (Edgar) tarafından Aribert Reimann , Total Eclipse tarafından ALLAH'IN ve Bählamms Fest (Jeremy) ve Kayıp Otoban (Gizem Man) tarafından Olga Neuwirth .
Romantik dönemin kompozisyonları ve çağdaş kompozisyonlar, çoğu durumda alto bölümlerin tını ve tınısı içindeki kadın seslerine dayanmaktadır. İngiliz katedral koroları dışında korolarda karşı koyucular veya erkek alto sesleri nadiren kullanılır. Kapella müziği alanında çalışan bazı profesyonel veya en azından yarı profesyonel toplulukların saflarında yine karşı oyuncular var.
Rock ve pop müzikte, erkek sesleri bazen uygun perdede kullanılır, buna açıkça karşı koyucu denmez.
Doğal ve yapay ses
İtalyan Barok'unda, normal, "doğal" kayıtlarında şarkı söyleyen tüm seslere voce naturale deniyordu . Bunlar kadınlar, çocuklar ve castrato sesleri için alto ve soprano kayıtları ve tabii ki erkekler için tenor, bariton ve bas kayıtlarıydı. Teknik vokal ve fizyolojik nedenlerden ötürü, falsettistin sesine voce artificiale , “yapay ses” deniyordu .
Tabii ki, kastrato sesi, yetişkin bir erkeğin doğal ses yetenekleri anlamında doğal bir ses değildi, çünkü bu sadece çocuklukta hadım etme yoluyla mümkündü. Ancak, eksik bilgi seviyemize göre, kastrati'nin sesi modal konumda belirli bir seviyeye yükseldi ve bu nedenle ton üretiminde bir çocuğun sesine benziyordu; Ek olarak, kadın sesine benzer iyi gelişmiş bir kafa kayıt sistemi vardı. Böylece, castrato sesi doğal bir ton üretimine sahipti (falsetto'nun aksine).
Erkek sesinde, modal pozisyon, göğüs sesi, günümüzde hala tartışmasız bir şekilde doğal kabul edilmektedir. Öte yandan falsetto sesinin adı İtalyan falso = yanlıştır. Falsetto terimi küçültülmüş bir terimdir ve "küçük yanlış ses" gibi bir anlama gelir. Eğitimsiz falsetto sesi yanlış yerde üretiliyor gibi görünür, genellikle soluk ve incedir ve bu seste kreşendo mümkün değildir. Öte yandan eğitimli kafa sesi çok daha iyi ve bazen (!) Daha dolgun geliyor. Her insanın doğal ses yeteneğinin bir parçası değildir, ancak bu sesi geliştirme yeteneği doğal olasılıklarda mevcut olduğu için doğaldır, tıpkı bir insanın doğası gereği hesaplayamadığı, ancak genellikle yapma yeteneğine sahip olduğu gibi. öyleyse öğren.
Falsetto ile kafa sesleri arasındaki ilişki de literatürde çok belirsizdir. Bazen terim kesinlikle farklılaştırılır, bazen eşanlamlı olarak kullanılır. Ayrıca, bu alandaki ses oluşumuyla ilgili teoriler büyük ölçüde çelişkilidir. Bununla birlikte, tıbbi görüntüleme tanı yöntemleri ve mevcut araştırmalar, falsetto ve kafa seslerinin ses üretiminin neredeyse aynı olduğunu ve farkın temelde sesin eğitim seviyesinden kaynaklandığını göstermektedir.
Edebiyat
- Peter Giles : Sayaç Tenor . Frederic Muller Limited, London 1982, ISBN 0-584-10474-X (David Mallinder'den ek materyal). Yeni baskı ile değiştirildi:
- Peter Giles: Karşı Tenörün Tarihi ve Tekniği. Erkek yüksek ses ailesinin bir çalışması . Scolar Press, Ashgate 1994, ISBN 0-85967-931-4 .
- Peter Giles: Öğretmen ve öğrenci için temel bir karşı koyucu yöntem . Kahn & Averill, Londra 2009, ISBN 978-1-871082-82-1 .
- Corinna Herr , Arnold Jacobshagen , Kai Wessel (editörler): Karşı koyucu - Orta Çağ'dan günümüze erkek falsetto sesi . Schott, Mainz 2012, ISBN 978-3-7957-0793-4 .
- Corinna Herr: “Doğanın düzenine” karşı şarkı mı söylüyorsunuz ? Müzik Tarihinde Nötrler ve Falsettistler . Bärenreiter, Kassel 2013, ISBN 978-3-7618-2187-9 .
Ayrıca bakınız
- Russell Oberlin , YouTube'da yaptığı bir röportajda ,falsetto ve falset uzantılı yüksek tenor arasındaki farkı gösteriyor (Oberlin'in dediği gibi doğal ses)
- Henry Purcell'den bir süreliğine müzik : Bir falsetist olan Alfred Deller'in kayıtları, falset uzantılı bir yüksek tenor olan Russell Oberlin ve bir ton karşılaştırmasında bir alto olan Hellen Watts .
- Men getting High, Falsettists, Countertenors, Pop, Rock ve Opera, Fire & Air, 24 Nisan 2009
Bireysel kanıt
- Matthias Echternach ve Bernhard Richter, Falsetto - vokal çalışmaları. In: Corinna Herr, Arnold Jacobshage, Kai Wessel (editörler) Karşı, Orta Çağ'dan günümüze erkek falsetto sesi, s.56.
- Matthias Echternach ve Bernhard Richter, Falsetto - vokal çalışmaları. In: Corinna Herr, Arnold Jacobshage, Kai Wessel (eds.) Karşı, Orta Çağ'dan günümüze erkek falsetto sesi, s.59.
- Matthias Echternach ve Bernhard Richter, Falsetto - vokal çalışmaları. In: Corinna Herr, Arnold Jacobshage, Kai Wessel (editörler) Karşı, Orta Çağ'dan günümüze erkek falsetto sesi, s.57 vd.
- Thomas Schmidt-Beste: contratenoriste est illegi qui contratenorem canit / Vokal atamasından vokal konusuna. in: Corinna Herr, Arnold Jacobshagen, Kai Wessel (editörler): The counter, the male falsetto sound from the Middle Age to günümüz, s. 16-17.
- Thomas Schmidt-Beste: contratenoriste est illegi qui contratenorem canit / Vokal atamasından vokal konusuna. in: Corinna Herr, Arnold Jacobshagen, Kai Wessel (editörler): The counter, the counter, the male falsetto sound from the Middle Age to günümüz, s.18.
- Thomas Schmidt-Beste'ye dayanan tablo: Contatenoriste est illegi qui contratenorem canit / Vokal atamasından vokal konusuna, içinde: Corinna Herr, Arnold Jacobshagen, Kai Wessel (ed.): Karşı koyucu, Ortadan erkek falsetto sesi Günümüze Kadar Çağlar, s. 31. Çalışma ilk olarak Londra, Cantiones sacrae'de 1575'te yayınlandı.
- Thomas Schmidt-Beste: Contatenoriste est illegi qui contratenorem canit - Vokal atamasından vokal konusuna: Corinna Herr, Arnold Jacobshagen, Kai Wessel (ed.): Karşı, Orta Çağ'dan günümüze erkek falsetto sesi , s. 27
- Thomas Schmidt-Beste: contratenoriste est illegi qui contratenorem canit / Vokal atamasından vokal konusuna. in: Corinna Herr, Arnold Jacobshagen, Kai Wessel (editörler): The counter, the counter, the male falsetto sound from the Middle Age to günümüz, s. 28f.
- Peter Giles: İngiliz Katedral Korosu Geleneğinde Erkek Alto veya Kontrtenör: Eşsiz Bir Hayatta Kalma mı? in: Corinna Herr, Arnold Jacobshagen, Kai Wessel (editörler): Karşı, Orta Çağ'dan günümüze erkek falsetto sesi, s. 45 ff.
- Peter Giles: İngiliz Katedral Korosu Geleneğinde Erkek Alto veya Kontrtenör: Eşsiz Bir Hayatta Kalma mı? in: Corinna Herr, Arnold Jacobshagen, Kai Wessel (editörler): The counter, the, the male falsetto sound from the Middle Ages to present, s.41.
- Bkz tenor Anders Dahlin ile röportaj ( Memento Ocak 18, 2013 , Internet Archive )
- René Jacobs: Artık castrati yok, şimdi ne olacak? CD için kitapçık metni: Arias for Farinelli. Vivicagenaux, Akademie für Alte Musik Berlin, R. Jacobs, Harmonia mundi tarafından yayınlanmıştır, 2002–2003, s. 45–51, burada s. 47–48.
- Patrick Barbier: Historia dos Castrados. Lizbon 1991, s.9.
- Patrick Barbier: Historia dos Castrados. Lizbon 1991, s.143.