Selefi gibi Middle Earth: Shadow of War, Yüzüklerin Efendisi dünyasında gevşek bir şekilde geçen Tolkien-lite hayran kurgusudur. Ve 2014’ün Shadow of Mordor gibi, yaratılan dünyayla hızlı ve gevşek oynuyor, kitaplar yerine filmlerden ipuçları alıyor. Buna rağmen, her iki oyun ve özellikle geçen ay yayınlanan devam filmi, kitapların asla yapmadığı bir şeyi başardı – orkları insanlaştırmak.
Middle Earth: Shadow of War incelememizde belirttiğimiz gibi, “yeşil tenli savaşçılar oyundaki herkesten çok daha fazla kişilik sergiliyor.” Oyun elbette binlerce isimsiz ork içeriyor ancak dinamik olarak oluşturulmuş güçlü yanları, zayıf yönleri ve çok zaman harcayacağınız geçmiş hikayeleri olan adlandırılmış ork sıkıntısı yok. Ölümsüz korucu Talion olarak oynarken, çoğunlukla o zamanı harcarsınız kafalarını bedenlerinden ayırmaya çalışmak veya onlara hükmetmek için iradenizi kullanmak, ama hey, hala dışarıdaki insanlarla geçirdiğiniz zamandan daha fazla.
Bu, böyle bir ork olan Makine Takra’nın hikayesidir.
O, hayatının çoğunda Mordor’un ordularını oluşturan başka bir tek kullanımlık homurtuydu. Ta ki bir gün, Talion bir ork kaptanına savaşmak için meydan okumaya karar verdiğinde, Takra Minas Ithil yakınlarındaki bir kulede nöbet tutuyordu. Yakındaki diğer orklar beni öldürmek için acele ederlerken (Talion) ve bunun yerine düzgün bir şekilde ikiye kesilirken, dondurulup sonra vahşice paramparça edilirken veya ateşe verilip bıçaklanırken, Takra uzakta durdu ve beni bir iğne yastığına çevirmeye çalıştı onun tatar yayı.
Lanetli bir kılıç kullanan hünerli bir ork kaptanıyla ateşli bir savaş sürerken, oklar zar zor bir izlenim bıraktı ve Talion’un ona oldukça eşit bir şekilde patladığı patlayıcı bombalar takas etti. Sonunda, bir açıklık belirdi ve kaptan kılıçtan başını kesen bir darbeyle idam edildi – ama sonra son bir ok işaretini buldu ve korucuyu öldürdü.
Ölüm, Shadow of War’da küçük bir engeldir ve hızlı bir şekilde canlanırsınız, ancak o zaman, sizi öldüren ork bir terfi alır ve bekleyen kan davaları ve baskınlar çözülür, bu nedenle dünya biraz farklıdır.
Yine de, bu orktan hiç kimsenin beni öldürmeye cesaret edemediğine kızgın bir şekilde, yapılacak ilk şeyin intikamımı almak olduğuna karar verdim. Yeni doğmuş, Talion’u bir ava çıkardım ve Avcı Takra’yı kovaladım. Orkların Talion’a verdikleri bir lakap olan Gravewalker’ı öldürmekle övünerek açık bir meydanda dolanıyorduk. Bu işe yaramayacaktı.
İyi yerleştirilmiş birkaç ok, çevresini uzaklaştıran ve bir kamp ateşinin patlamasına neden olan, onu yanmış ve acı içinde bırakan bir sinek sürüsü oluşturmuştu. Öldürmek için atlamanın zamanı gelmişti. Kısa ve acımasız bir kavga, tam beline yatay bir vuruşla sona erdi ve Takra’yı ikiye böldü. Ama elbette, bu işlerin sonu değildi.
Hayır, birkaç saat sonra tekrar tanıştık ama Takra artık Avcı Takra değildi. O Makine Takra’ydı. İkiye bölünmüştü ve intikamını almak için orktan çok makine olarak tekrar bir araya getirilmesi gerekiyordu. Minas Tirith’in duvarlarının dışında kayıp bir eser arıyordum, bana atladı ve bana küçük bir konuşma yaptı.
Beni ikiye böldün. Başka herhangi bir ork ölürdü ama ben hayatta kaldım. Bundan daha fazlası, başarılı oldum. Kardeşlerim beni her zamankinden daha güçlü bir şekilde bir araya getirdi. Ama beni olduğum gibi yapmadılar – sen yaptın. Makineyi sen yarattın.
Dövüştük ve bu sefer Takra’nın yeni bir numarası vardı – yere ayı tuzakları fırlatırdı ve eğer dikkat etmezsen, kafasını kesmeye çalışırken bir yandan dolanıp durursun. . Çok daha can sıkıcı bir kavgaydı ama bu sefer başının kesilmesi ile sonuçlandı.
Birkaç saat daha geçene kadar bunun için çok fazla, diye düşündüm ve Cirith Ungol’daki çalılıklarda gizlice bir dağ geçidinden ork kalesine girmeye çalışıyordum. Birden bir koklama sesi duydum. Büyük, ağır bir nefes. Etrafıma baktım, uzun çimlere gizlenmiştim ve yine bir makine olma hakkında bir konuşma yaparken, bedeni metalle kaplı, dikenleri her yerde çıkıntı yapan Takra oradaydı.
Ona atladım ama hazırdı. Takra yeni bir numara, kasa kırıcı almıştı. Beni yere atarak saldırdı ama onun yerine yüzüne yumruk attı. Bu bir kavga olacaktı. Sonunda Takra tekrar ikiye bölündü, ama Terminatör gibi tekrar tekrar geri dönecekti.
Oyun boyunca bir dizi başka orkla karşılaşacaksınız; bazıları oldukça komik ve eminim ki bu orklardan bazıları artık benim arkadaşlarım. Özellikle ürkütücü olan bir tane var – çılgın bir mırıldanma sesi çıkardık ve sonra her iki elimizde bir balta ile hücum ettik. Sarhoş orklara ve hatta ud taşıyan ozan orklara rastlama şansınız var. Bazıları ne olacağını bilerek savaşmaya isteksizdir, ancak yine de iyimser bir şekilde sizi öldürmeye çalışacaktır.
Zamanla, orklara hükmetme yeteneğinin kilidini açıp onları kölen olmaya zorlarsınız ve sonra onları sizin için diğer orklarla savaşmaya gönderebilir ve rütbeleri yükseltebilirsiniz. İlk olarak Shadow of Mordor için oluşturulan ve yıllar içinde daha iyi hale gelen çok etkili bir sistem.
Burada ilginç olan, diğer “iyi” karakterlerle olan etkileşimlerinizin son derece sınırlı olması ve bu orklarla karşılaşmaların ortaya çıkan anlatının büyük bir bölümünü oluşturmasıdır. İlk görüşte her ork’u da öldürmeyeceksin; bazıları sizi öldürebilir, bazıları sizi aşağılamaya razı olur. Dayak yiyip ardından koşanlar olacak. Ve tabii ki zamanla yollarınız tekrar kesişecek. Eski arkadaşlarla tanışmak gibi, sadece onlar seni öldürmeye hazır, yani daha çok bir aile birleşimi gibi mi? Bu orklarla bir ilişki kuruyorsunuz ve bundan sonra ne söyleyeceklerini duymak için sabırsızlanıyorsunuz ve evet, en azından bazılarını öldürdüğünüzde kendinizi kötü hissedeceksiniz.
Sürekli büyüyen bir ork listesiyle karşılaşıyorsunuz – Kumail Nanjiani (Silikon Vadisi’nden Dinesh) tarafından seslendirilen Agonizer gibi bazıları açıkça gülünç. Hepsinin geçmiş hikayeleri var ve onları takip ederken bunun bazı kısımlarını duyuyorsunuz ve dövüşte daha fazla ete kemiğe bürünüyorlar. Bu, ölümle ya da tahakkümle bitebilen bir konuşma, ama yine de bir konuşma ve yardım edemezsiniz, ancak öldürdüğünüz orklar için, yaşam gücü sizi hayatta tutan elften daha fazla hissedebilirsiniz. Oyunun sonlarında bununla ilgili bir miktar değişiklik var, ancak bunu bozulmadan bırakacağız ve bu çeşitli savaşlar boyunca Orta Dünya’daki orkların sonunda insanlar gibi hissettiğini söylemek için yeterli olacağız; Tolkien’in çalışmasında durum böyle değildi.
Takra’ya gelince? Bir süre egemen orklarımın saflarına katıldı ama sonra başka bir kaptanla savaşırken öldü. Nurnen’deki ormanda yoluma devam edene kadar bir süre kendimi kötü hissettim. Arkamda kızgın bir ekran duyduğumda Shelob’un anısını arıyordum. Takra’ydı ve yine kılıcımın üzerinde ölmeye gelmişti ve bu, oyunun en güzel anlarından biriydi.