Emir Kusturica’nın imkansızı olağanlaştırmasını, Guy Ritchie’nin aksiyonunu, Pedro Almadovar’ın samimiyetini, Shane Meadows’un böyle o bağlılığını, Woody Allen’daki o bilmişliği, Nuri Bilge gelse yaşatmazlar onu bizim evde o sıkılganlıkla, Gaspar Noé’nun uçukluğunu, Bernardo Bertolucci çıplaklığını, Simone de Beauvoir’ın o kadınlığını ya da Sylvia Plath’in, The Coen Brothers’ın o erkeklerdeki intikam duygusunu, entrikayı (dedikoduyu) al bizim aileye yapıştır.