“Uykunun karşısında saygı, utanç duymalı kişi! İşin özü bu! Yine de uyuyamayanların ve geceleri uyanık olanların önünden çekilin.”
Çünkü uyanık olanlar aydınlatır geceleri, gece uykusuz kahramanların kalesi değildir de nedir?
Hepimiz bir yerlerine saklanırız ve gündüz olana dek bir şeyler yazarız, çizeriz, okuruz.
Gece kalesinin duvarları uyuyamayanların kara tahtası gibi dolup taşar gece boyunca. Gündüz ise sihirli bir şekilde silinir gider. Kale de yok olur, biz de, yazdıklarımız, çizdiklerimiz de.