Arkady Shipunova'nın gelişimi tank silahlanmasında devrim yarattı
Haziran ayında Moskova yakınlarındaki Kubinka'da düzenlenen Ordu-2015 sergi ve forumunda, halkın dikkati perçinlendi tank herkesin sadece Rus Ordusu'nun cephaneliğinde duran T-72B3, T-80, T-90 tanklarını değil, aynı zamanda zırh delici, mühimmat, yüksek patlayıcı parçalanma mermileri ve en önemlisi - tank güdümlü füzeleri görebileceği sergiler yerli otomobil mühimmatı.
Aynı zamanda, Yüksek Hassasiyetli Komplekslerin bir parçası olan Tula Enstrüman Mühendisliği Tasarım Bürosu'nun standında, farklı ülkelerden gelen orduyla birlikte uzmanlar, kendilerini bir tank silahından ateşlenen ve 9М119М füzesiyle ateşlenen bir tank silahından ateşlenen "tanksavar füze kompleksi" gibi bir ürünle tanıştırdılar. Tüm hava koşullarında, hem gündüz hem de gece savaş alanında, savaş helikopterleri dahil, oldukça hareketli, iyi korunan hedefler.
Hem Rus hem de yabancı uzmanlara göre, özellikle hava birlikleri ile hizmet veren “Sputlar” gibi “Refleks” ile donatılmış tanklar ve kendinden tahrikli topçu bağları, yalnızca çok çeşitli düşman hedefleriyle başa çıkmak için değil, aslında evrenseldir. savaş araçları. Ve 9М119М füzelerinin de sadece istisnai doğruluk ve güvenilirlikleriyle değil, aynı zamanda gösterişsiz kullanımlarıyla da ayırt edilen yüksek teknoloji ürünü ürünlerdir.
TUR'un cephaneliğindeki görünüştün savaş alanındaki bütün silahlı mücadele sistemini değiştirdiği kabul edilmelidir.
Fikir ve meydan okuma
Ordu-2015 sergi forumunun füze kuvvetleri ve topçuların silahlanma bölümünde sergilenmesinde, herkes kendilerini hala Silahlı Kuvvetler MT-1960'imizde kullanılan, 12'lerde kabul edilen Rapier ile tanıştırabilirler.
"Rapier" yerine daha gelişmiş imha sistemleriyle yapılan girişimlerin yanı sıra, tank karşıtı topçuların 30'ten yıllar önce kendini geride bıraktığını düşünen uzmanların açıklamalarına rağmen, Rus Kara Kuvvetleri'nin bazı silahlı tüfek birimleri ve tank teçhizatları hala bu 100-mm silahlarla donanmış durumda. asker.
Yüksek doğruluk nedeniyle MT-12 - sömüren topçuların, “keskin nişancı tüfeği, bir kürek sapına bir kilometreye ulaştığını” söyledikleri gibi, çok sayıda savaş ve silahlı çatışmada kanıtladılar, bir anti-tank aracı olarak değil, hedefleri vuran bir topçu sistemi olarak doğrudan ateş. “Rapier” şu ana kadar etkili hedeflere ulaştı.
Ancak uzmanların yanı sıra, az sayıda kişi, MT-12 cephaneliğinde zırh delici, kümülatif ve yüksek patlayıcı parçalanma mermilerinin yanı sıra, amaçlayan ve hedeflenen ekipmanın birlikte kullanıldığı ve bu tankla birlikte hedeflenen tüm silahların kullanıldığı bir sistem tarafından kullanılan ve bununla birlikte kullanılan tüm sistemde kullanılan bir tank olarak kullanılan tankların kullanıldığı anti-füze 9М117'in de bulunduğunu biliyor "muşta".
80'lerin başında kabul edilen “Kastet” in, tank güdümlü füzelerin tüm gelişimini tanımlaması, aslında en yeni “Refleks” komplekslerinin öncüsü olması dikkat çekicidir.
Özellikle Büyük Vatanseverlik Savaşı’nın tecrübesi, özellikle de, anti-tank topçu alaylarının ve bölümlerinin başarılı bir şekilde kullanılması, 1940 - 1950-i’deki Sovyet askeri liderliğini, Batılı "meslektaşlarının" aksine, anti-tank topçularının geliştirilmesine çok dikkat etmeye zorladı. Bu sayede, benzersiz T-12 tanksavar tabancalarının ve daha sonra daha gelişmiş MT-12'lerin yaratılması sayesinde.
Ancak zaten 1960-e'de, TAP'ın daha gelişmiş tankların üretiminin geliştirilmesi ve piyasaya sürülmesinin yanı sıra birçok ülkede tanksavar füzelerinin benimsenmesiyle ilgili yeteneklerin giderek azalmaya başladığı açıkça ortaya çıktı. Bu nedenle, 1970'lerin başında, o zamanki silahlı T-12 ve daha gelişmiş MT-12'in silahlanma fikri, Sovyet Ordusunun Ana Füze-Ağır Silahlar Müdürlüğünde, anti-tank füzelerine destek verdi.
ATGM tank silahlarını oluşturma fikri, tankın namlusundan ateşlenen fikir, 1950'ta Arap-İsrail ihtilafı sırasında Fransız SS-1956 kompleksinin başarıyla kullanılmasının ardından 11'un sonunda ortaya çıktı. Füzelerin çok etkili olduğu kanıtlandı, ancak sadece küçük silahlar için değil çok savunmasız kalırken, rampaları ve kontrolleri yerleştirmeleri zaman aldı. оружия, ama öncelikle topçu mermisi ve harç mermisi parçaları için.
Uzmanlara göre, tankın zırhı, anti-tank kompleksinin kırılgan ekipmanını koruyacak ve hesaplanmasında aynı silah, aynı zamanda yüksek patlayıcı ve kümülatif mermilerin de ateşlenmesini sağlayacaktır. Tank güdümlü füzelerin yaratılması çalışmaları Fransa, SSCB ve diğer ülkelerde eşzamanlı olarak başladı, ancak başarılı olan ilk MGM-1960 Shillela'nın 51'ta göründüğü ABD oldu.
Başlangıçta, roketin geliştiricileri neredeyse aşılmaz bir zorlukla karşı karşıya kaldı: o zamanki geleneksel ATGM kontrol sistemi, fırlatıcıyı ve roketi birleştiren ve uçuş sırasında gevşeten tellerin üzerinden geçerek namlunun içinden çıkan roket üzerine uygulanamadı. "Shillela" şirketi "Filco Ford" un yaratıcısı, bir tanktan gönderilen bir ısı ışını kullanarak kontrol etmek ve bir roket üzerindeki özel bir foto algılayıcıyı komutları algılamak için özgün bir çözüm önerdi.
Doğru, önemli ölçüde daha uzun bir füze menzili olan kızılötesi sistem, tüm 2 - 2,5 kilometresinin mesafesi üzerinde istikrarlı bir kontrol sağladı. Aynı zamanda, ATGM'yi kontrol ederken en ufak operatör hatalarında kolayca kesilen tellerin aksine, kızılötesi kanal çok daha fazla güvenilirlik sağladı ve tank topçusunun sadece görüş hedefini tutmak için ihtiyacı vardı.
Pentagon, en yeni ATGM'lerle iki tank kurmayı planladı - M551 Sheridan ve M60X2. Doğru, "Sheridan" ve "Sheridan" ve "Patton" için "Shillela" nın çekimi için, mevcut silahlar sığmadı ve tüm cephaneyi kullanmayan özel bir 152-mm top fırlatıcı oluşturmak zorunda kaldı. Aslında, MGM-51 tanksavar güdümlü füzelerin yanı sıra, tanklar sadece onlar için özel olarak tasarlanmış yüksek patlayıcı parçalanma kabukları ateşleyebildi.
“PCU'da koordinat sistemini düzelten ve mühimmatı sadece noktadan değil aynı zamanda hareket halinde kullanmayı da mümkün kılan mekanik bir cihaz yaratıldı”
Yılın 1965'inden kitlesel üretilen eşsiz Amerikan ATGM'leri, 13'e kadar olan ABD Ordusu 1978 yıllarında resmen görev yapıyordu. Aynı zamanda, 1970’lerin başlangıcında lansmanları, sadece kontrol sistemindeki değil, füzelerin de olduğu sorunlardan dolayı pratik olarak gerçekleştirilmedi.
1950'un sonunda tank güdümlü füzeler üzerinde de çalışmaya başlayan Sovyetler Birliği'nde, yeni ürünler için taktik ve teknik gereksinimlere karar vermeleri yalnızca 1964'teydi. Öncelikle, tankların özel olarak değiştirilmiş ATGM "Bebek" ile donatılması gerekiyordu. Sadece bakanların değil, önde gelen askeri-sanayi işletmelerinin başkanlarının da katıldığı Ekim 1964'te yapılan toplantıda, düzenli bir mermi boyutunda top fırlatıcı yaratma sorusu olamayacağına karar verildi. Yani, temelde yeni bir gelişme oldu.
Toplantıda, Alexander Nudelman OKB-16 (daha sonra - kesin makine mühendisliğinin KB'si) “Nail” tarafından geliştirilen OK projesi lehine seçim yapıldı. Daha sonra, Kobra adı verilen yeni bir tanksavar füze sistemi, daha sonra yaratılan ana savaş tankı T-64'in silahlarının bir parçası oldu.
Cobra 64K9 füze sistemi (112М9 roketi) içeren T-112, 1976'te hizmete girdi ve iki yıl sonra, T-80B, KBtomash'ta geliştirilen en son kompleksin de bulunduğu birliklerde ortaya çıktı.
Amerikalı meslektaşları gibi, Alexander Nudelman da, kontrolü özellikle T-9 ve T-112 otomatik yükleyicilerde kullanılmak üzere 64М80’in bölünmesi gerektiğinden, tellerle kullanmanın imkansız olduğu sonucuna vardı. Roketin iki kısmı, özel bir kilitleme cihazı kullanılarak doğrudan namluya bağlanmıştır.
Kobra için, TOUR'un 4000 sayaçlarına uygulama aralığını sağlayan radyo komutları için kontrol sisteminin kullanılması önerildi.
Tula çözümü
İlk olarak, en yeni anti-tank kompleksinin, 100-mm PTP "Rapier" ile kullanılmak üzere adapte edilmesine karar verildi. Karşılaştırma için: 1500 m / s'den daha yüksek bir hız geliştiren MT-12 mermisi, bir kilometreye kadar mesafedeki 20 santimetre zırhından daha fazla nüfuz edebilir; 9М112 roket altı kat daha büyük bir mesafeden 600-mm zırh ile kaplı.
Bununla birlikte, 9-mm top için oluşturulan 112М125, ayrı yükleme mermilerini ateşleyerek, daha küçük kalibreli "Rapier" altında sıkarak başarısız oldu. Bu nedenle, 1972'te, Tula Enstrüman Mühendisliği Tasarım Bürosunda, Arkady Shipunov önderliğinde, 100-mm PTP için güdümlü tanksavar füzesi üzerinde araştırma çalışmaları başlatıldı.
Bir lazer ışınının rehberlik sisteminde kullanılması muhtemel meselesinin KBP'de aktif olarak çalışıldığı belirtilmelidir. 1970'in başlangıcında, bu tür teknolojiler sadece gelişti ve pek çok uzman, ciddi başarılara rağmen, bu gelişmelerin askeri işlerde çok sınırlı bir uygulama bulacağına inanıyordu. Özellikle, bu görüş, Tula girişiminin ana müşterileri olan Sovyet Ordusu'nun Roket-Topçu Birliği tarafından paylaşıldı. Ancak ordunun güvensizliğine rağmen, enstrümanların Tasarım Bürosunda lazer teknolojisinin tanıtımı üzerine çalışmalar 1961 yılında başladı.
SSCB'de lazerlerin gelişmesinde asıl sorunun, yapay kristallerin büyümesindeki güçlük olduğu belirtilmelidir. Buna rağmen, Arkady Shipunov ilk önce Kharkov Bilimsel Araştırma Enstitüsü "Monocrystal" ile aynı fikirdeydi ve daha sonra gerekli minerallerin tüfekçiler tarafından yetiştirildiği Stavropol'de KBP'nin ihtiyaçları için özel bir atölye çalışması yaptı.
Ordunun lazer teknolojisine olan tutumu, Savunma Bakanlığı’nın PCU’nun ısrarcı önerileri üzerine bir lazer ışını kılavuzluk sistemi geliştirmesi konusunda ısrarcı teklifleri üzerine Savunma Bakanlığı’nın yüksek rütbeli temsilcilerinden biri olan Arkady Shipunov’un anılarından bir örnekle açıklanmaktadır: Sadece radyasyon hastalığını biliyorum. ”
İnovasyona yönelik tutum ne olursa olsun, 1970-lerin o zamanki teknolojik seviyede başlamasıyla birlikte, Tula Instrument Engineering Design Bureau, silahın yanındaki bir tripoda kurulabilecek kompakt bir rehberlik sistemi geliştirdi.
Yeni tanksavar kompleksi için roketin hedefe yönelik bir lazer ışınıyla yönlendirilmiş olması gerekiyordu. Roket hakkında bilgi ve komutları hedeften zıt yönde elde etmek için özel bir alıcı kuruldu. En önemli yapısal elemanın bu düzenlemesi, füzenin düşmanın muhtemel girişimlerinden korunması için seçildi. Üstelik, o zaman bile, Shipunov, lazer ışınlama uyarı sistemlerinin cihaza hızlı bir şekilde yerleştirileceğini varsaydı, bu nedenle hedef ışık, o sırada var olan lazer uzaklık ölçerlerden daha az güçlüydü, bu da karşı önlem sisteminin algılamasına izin vermedi.
1974'te, Askeri-Endüstriyel Konular Komisyonu, UEC tarafından yürütülen araştırma çalışmalarını inceledikten sonra, X-NUMX-mm T-100 / MT-12 toplarını silahlandırmak için bir tanksavar füze sistemi kurmaya karar verdi.
Tula tasarımcılarının çalışmaları, Rapier'teki tankların aksine üniter bir mermi olduğu ve Cobra'da gerektiği gibi roket tasarımını bölmenin gerekli olmadığı gerçeğiyle bir miktar kolaylaştırıldı. Bu, önemli bir teknik çözümün uygulanmasını mümkün kıldı - yalnızca kontrol komutları rokete iletilmediğinde, aynı zamanda rokete iletildiği zaman, o zamanki modelden vazgeçerek, Kastet'te bir oryantasyon sistemi kurmak.
Doğru, jiroskopların normal çalışması için, atış anından önce ayarlanması gerekiyordu ve bu ne yazık ki, oldukça karmaşık ve uzun bir prosedür. Sorunu çözmek için, yerel manipülasyona göre bir oryantasyon sistemine sahip bir jiroskop gerekliydi; bu, normal manipülasyon gibi, tabanca namlusuna roket atılmasını, ilave manipülasyonlar olmadan mümkün kıldı.
İşin karmaşıklığına rağmen, KBP'de, koordinat sistemini yönlendiren ve mühimmatın yalnızca durmadan değil, aynı zamanda hareket halinde kullanılmasına da izin veren mekanik bir cihaz yaratıldı. Bu doğrultuda devam eden çalışmalar sürdürüldü; bu da, taşıyıcı yuvarlanırken, istenen konuma çok hızlı bir şekilde ayarlanan sönümleme ile sarkaçlı sargı tertibatlarının yaratılması ilkelerinin anlaşılmasını sağlamıştır.
Rapier'de üniter mermilerin kullanılması da yeni roketin tasarımında kısıtlamalar getirdi. Özellikle, ürünün dış hatlarında yazılı normal bir merminin boyutlarında yapılması gerekiyordu.
"Kastyte" ile ilgili çalışmaların tüm hızıyla olmasına rağmen, Savunma Bakanlığı hala lazer teknolojisine güvenmiyor, bu konuyu kapatmak istedi. Özellikle, bir argüman olarak ordu, atmosferik dalgalanmaların, sistemin performansını ihlal eden optik ışınların açısal sapmasına yol açtığı gerçeğini kullandı. Ancak, Savunma Bakanlığının niyetine rağmen, "Kastyte" ile ilgili çalışmalar sürdürüldü.
9М117 roketli Kastet tanksavar güdümlü füze sistemi, Mayıs 13 tarihinde 1981 tarafından kabul edildi ve aynı zamanda, yeni sistemi T-54 / T-55 tankları (100-mm D-10 silahlarla (Bastion sistemi) kullanmaya adapte etmeye başladı. ) ve 62-mm toplarla Y-115TS ("Sheksna") içeren T-5. Ve daha sonra, Kastet'te yürütülen teknik çözümler sonucunda, tank güdümlü füzelerin geliştirilmesine yönelik ideoloji ve algoritmalar ortaya çıkacak ve bu da Reflex gibi eşsiz bir kompleksin oluşturulmasına yol açacak.
9М117 güdümlü füze, BCP için geleneksel ördeklere göre gerçekleştirildi. Roketin kuyruk bölümünde, bir lazer radyasyon alıcısına sahip yerleşik bir kılavuzluk sistemi teçhizatı bulunmaktadır.
MT-12’in yanına, bir tripod üzerine, operatörün hedefi izlediği bir lazer güdümlü füze yerleştirildi ve operatörün hedefi izlemesi için aldı. Daha sonra, modernizasyon programına göre, Rapier PTP, “Kastet” kullanma imkanlarını artıran “Ruta” adı verilen bir radar ve gece görüş sistemi MT-12Р ile donatılmış olarak piyasaya sürüldü.
Enstrüman Mühendisliği Tasarım Bürosundaki tanklara "Castete" nin uyarlanması üzerine ilk çalışma, 1976'ta bir girişim olarak başladı. Daha sonra, Sheksna ve Bastion'ın yaratılması konusundaki çalışmalar Savunma Bakanlığının önderliği tarafından onaylandığında, Tula tasarımcıları, radar kontrol kompleksinin TNP-3'in görüşlerini, ordunun istediği gibi değiştirmek için oldukça zor bir görevle karşı karşıya kaldılar. Üniformalı müşteriler, böyle bir çözümün, savaş araçlarında önemli değişiklikler yapmadan, üzerine yeni bir güdümlü silah kompleksi kurmayı mümkün kılacağına inanıyordu.
Aynı zamanda, bu tür işlerin zorluğu doğrudan ayna sabitleme ünitesinin standart görüş alanına monte edilerek, görüş hattını ve taşıyıcı hareket ederken bilgi ışınını işaret etmek için gerekli doğruluğu sağlamaktı.
Çalışmalar, geliştirme çalışmaları ve testler, fikrin cazibesine rağmen, ESR-3 stabilizasyon ünitesinde bir stabilizasyon ünitesi kurmanın mümkün olmadığını gösterdi. KBP ve Merkezi Tasarım Bürosu tarafından ortaklaşa geliştirilen "Peleng", 1978 "Crystal-B" de yeni bir görüş geliştirmek gerekiyordu.
Gelecekte, Arkady Shipunov, yine de, Kastet tipi güdümlü silah sistemi ile tüm tanklar için tek bir birleşik bir lazer hedefleme görüşünün gerekli olduğunu düşündü. Önemli zorluklara rağmen, “Neman” adlı bu 1981K1 manzaralarının ilk prototipleri, 13'te yayınlandı ve 1982'te, birlikler için yeni tanklar seri üretilmeye başladı.
Ancak D-9T ve U-117TS toplarının tasarım özelliklerine rağmen, 10М5 roketin kendisi tasarımda herhangi bir özel değişiklik gerektirmedi. Her şey, astarların iyileştirilmesi ve her tip tank tabancası için itici bir yükün geliştirilmesi ile sınırlıydı. X-NUMX-mm U-115TS toplarının 5-mm 100М9 roketine ateşlenmesini sağlamak için, 117-mm yaylar kuruldu.
Doğru, KBP tarafından yapılan tüm çalışmalara rağmen, Kashtet en önemli göstergelerden birinde Cobra'ya yenildi - hareket halindeyken ateş edemediler. Yine de, devlet testlerinin sonuçlarına göre, Tula'nın “Bastion” ve “Sheksna” güdümlü silah sistemleri ile donatılmış T-55 ve T-62 tanklarının etkinliği birkaç kez arttı ve uzun menzilli atış seviyelerindeki güç modernize tankları en yenileriyle eşitledi. T-64, T-72 ve T-80.
6 Nisan 1983, rehberli silah kompleksleri "Bastion" ve "Sheksna", Sovyet ordusu tarafından kabul edildi.
Atılım nedir
Peki "Castete" de devrimci olan nedir? Amerikalı tasarımcılar Shilel ATGM kızılötesi rehberlik sistemini yönlendirirdi. KBtochmash bir radyo komutu sundu ve Arkady Shipunov lazere bahis yaptı ve yanılmadı.
Bu sistem menzildeki IR analogunu çok aştı ve Cobra'daki radyo komutu kadar parazite duyarlı değildi. Dahası, lazer ışını içerisindeki uçuş neredeyse kontrol kaybına yol açmamış, operatörün telsiz komutları kullanan sistemler veya kablolar üzerinden bilgi aktarımı kullanan sistemlerle karşılaştırıldığında işinde önemli kolaylıklar sağlamasına olanak sağlamıştır.
Şu anda standart hale gelen bir diğer önemli karar, uçuş sırasında, silahın yanına yerleştirilmiş olan rehberlik ve kontrol sistemini (daha sonra tanklar ve diğer taşıyıcılar) basitleştiren koordinatları hakkındaki bilgileri rokete transfer etmeyi reddetmekti.
Castets'in yaşına rağmen, ara sıra Rusya Silahlı Kuvvetleri'nde kullanılmaya devam ediyorlar. Bu nedenle, nispeten yakın bir zamanda, 2009 yılında, Sibirya askeri bölgesinin motorlu tüfek tugaylarından birinin tanka karşıtı topçu bölümü, "yeni görünüme" geçiş için deneysel tugay alıştırmalarında 9М117'i ateşledi.
"Kastyt" seçkin silah ustası Arkady Shipunov'un bir başyapıtı oldu. Bu çalışmada bir tasarımcı olarak yeteneğinin yanı sıra geleceğin teknik sorunlarının eşsiz bir vizyonunu, onları anlama ve tahmin etme yeteneğini ortaya koymuştur. Yüksek Hassasiyetli Komplekslerin bir parçası olan Tula Enstrüman Mühendisliği Tasarım Bürosu, dünyadaki benzersiz silah sistemleri üretmeye devam ediyor, entelektüel potansiyel sergiliyor, karmaşık, bazen görünüşte imkansız görünen görevlere yeni teknik yetenekler ve özgün çözümler sunuyor.