Cumartesi, Temmuz 22
Canım oğlum Ada'da. Buraya dönmeyi istemedi ne kadar ısrar etsem de. Babasıyla vedalaşma hikayesini ömür boyu unutmayacağını düşünürsek, sadece ona ait çok özel bir zaman bu. Babası kafa tutmuş doktorlara yine ve ne kadar engellemeya çalışsalar da eve, Ada'ya dönmüş haftasonu için.
Evde kargaşa var ki Arçil, bir arkadaşlarında kalıyor. Bahçesinde kümesler, kümeslerde de bir sürü tavuk horoz varmış. Tavşanlar oynuyormuş bahçede. Aylaklık yapıp kitap okuyormuş Arçil. Robin Hood kadar iyi ok atabilmek için çalışacakmış öğleden sonra. Akşamları bilardo oynuyormuş. Bora kadar iyi bilardo oynayabilmek istiyor.
Denize giderken krem sürmüyordur, meyveleri yeterince yıkamıyordur muhtemelen, geçen gün hasta olmuştu. Bir sürü kafa ütüledim. "Öff yaa anne, iyiyim, idare ediyorum, neden hiç güvenmiyorsun bana!" dedi. Anneyim ve çok sıkıcıyım. Oğlum da benim annemi idare ettiğim gibi üstünkörü idare ediyor beni. Hiç ummazdım kendimden ama klasik bir anne oldum. Ayrıca arkadaşı da olmak isterdim oğlumun. Bora, cumartesi günlerini Arçil'le vakit geçirmeye ayırırsam bunu başarabileceğimi düşünüyor.
Cumartesi günü için ilk aklıma gelenler:
* Sahafları dolaşmak
* Moda'da yürüyüş yapmak
* Bilardo oynamak
* Müze gezmek
Evet. Sıkıcı görünüyor. Önerisi olan var mı?