Rising Force Records
Malmsteen günümüzde 80'lerdeki hard'n heavy çizgisin çok uzağında, 90'lardaki neoklasik progresif power tarzını devam ettiriyor, yani ondan artık bir 'Hold On', 'You Don't Remember…' ve 'Queen In Love' bekleyemeyiz. Sonuçta artık daha fantastik ve sert konuları ele alıyor ve daha agresif bir müzik yapıyor.


Bu tarza -eski hard rock şarkılarda çuvallasa da- Tim 'Ripper' Owens da iyi gitmiş açıkçası. Ama "War To End All Wars"tan beri getirdiğimiz eleştiriler baki duruyor. Bir kere Malmsteen'in daha "raw" olsun diye uğraştığı albüm kayıtları insanın ağzında paslı demir tadı bırakmaktan başka bir işe yaramıyor. Bu albümü Roy Z mikslemiş, o da fayda etmemiş. Ayrıca Malmsteen eskiden beri solo yazmıyordu ama sallama da atmıyordu be! Şarkıları bu kadar uzatmıyordu ve daha iyi şarkılar besteliyordu. Yine de Malmsteen'in "Perpetual Flame"i onu bir dönem sevmiş herkesin kulak vermesi gereken bir albüm. Özellikle epik korku yazarı Clive Barker'ın "Lanetlenme Oyunu"ndan esinlenen 'Damnation Game' ve Ripper'ın şaha kaldırdığı 'Death Dealer'a dikkat!


Doğu Yücel