Bakterilerde DNA Tamir Mekanizmaları
DNA hasarını en aza indirgemek amacıyla bakterilerde çeşitli DNA tamir mekanizmaları gelişmiştir. Bu tamir mekanizmaları aşağıda belirtilen beş gruba ayrılabilir:
1- Direkt DNA onarımı, pirimidin dimerleri ve alkillenmiş bazlar gibi hasarların enzimatik olarak onarılmasıdır.
2- Eksizyon onarımı, hasarı içeren DNA segmentinin çıkartılarak yeni DNA iplikçiğinin sentezlenmesidir. Jeneralize ve özelleşmiş olmak üzere iki tip eksizyon onarım mekanizması vardır.
3- Rekombinasyonel veya replikasyon sonrası onarım, iki DNA iplikçiği de hasarlandığında, kaybedilen genetik bilginin, genetik rekombinasyon yoluyla yerine konmasıdır.
4- SOS yanıtı, DNA hasarı veya DNA replikasyonunun kesintiye uğraması durumunda birçok genin (yaklaşık 15) indüksiyonudur.
5- Hataya açık onarım (error prone repair), ölmeden önce bakteri hücresinin başvurduğu son çaredir. Uygun onarımı yapmak üzere kalıp olarak kullanılacak DNA şablonu olmadığında, boşlukların rastgele bir şekilde doldurulmasıdır.