G. Gordon Liddy, 20 Temmuz 1972'de ABD Temsilciler Meclisi'ne girdi. Bir ay önce meydana gelen Watergate hırsızlığı hakkındaki bilgisine tanıklık etmeye gelmişti. Kongre üyesi Lucien Nedzi, Liddy'ye sordu: Bu duruşmada vermek üzere olduğunuz ifadenin gerçek, tüm gerçek ve yalnızca gerçek olacağına dair ciddi bir şekilde yemin ediyor musunuz?
Ama Liddy gerçeği söyleyeceğine yemin etmedi. Bunun yerine Nedzi'ye avukatının bir açıklama hazırladığını söyledi. Ardından, Liddy'nin avukatı, şaşkına dönen kongre üyesine, müvekkilini yemin etmeye ve yasal çıkarlarına karşı tanıklık etmeye zorlamanın anayasaya aykırı olacağını teklif etti.
Gibi tarafından rapor edildi New York Times , Nedzi, argümanın son derece ilginç olduğunu - ancak alakasız olduğunu kaydetti. Burası bir mahkeme salonu değil, Kongre idi. Liddy bir duruşmada tanıktı, davada sanık değil.
Ama Liddy kendini tanık olarak görmedi. Kendini bir savaşçı olarak gördü.
30 Kasım 1930'da doğan George Gordon Battle Liddy, nispeten lüks bir çocukluk geçirdi. New Jersey'nin zengin banliyölerinde, Liddy ailesi devam eden Büyük Buhran'a rağmen bir hizmetçi tuttu.
Zayıf, çelimsiz, kolayca korkan ve sıklıkla hasta olan Liddy, evden pek ayrılmazdı ve diğer çocuklarla arkadaşlık etmezdi. Bunun yerine, ona eşlik etmesi için hizmetçisi vardı. O, gururlu bir Alman göçmeni oldu.
1977 anılarında, İrade Liddy, Adolf Hitler'i ilk kez bir çocukken televizyonda gördüğünü hatırlıyor. Nazi lideri tarafından anında büyülendi. Liddy ve hizmetçisi, Hitler'in ihtiyaç anında ülkesini kurtarmak için nasıl ayaklandığına dair hikayeler anlatırken Sieg Heil'in pandomimini bile yaptı.
Liddy daha sonra bu konuşmayı babasına papağan olarak okuduğunda, ona neden bahsettiğini bilmediği söylendi. Ancak uyarıya rağmen, Liddy hizmetçisinin ona öğrettiği temel ders olduğunu hissettiği şeyi içselleştirdi: Bu dünyada işleri güçlü ve güçlü olanlar yapar.
G. Gordon Liddy hayatının geri kalanını kendini böyle bir adama dönüştürmeye çalışarak geçirdi - ve işe çocukluk korkularının üstesinden gelmekle başladı.
Anılarında Liddy, kız kardeşinin kedisinin aile için bir fareyi dışarıda bıraktığı bir olayı hatırlıyor. Kız kardeşi çığlık atıp kaçarken, Liddy kendini fareyi çıplak elle almaya zorladı. Sonra işleri daha ileri götürmeye karar verdi. Sonraki bir saat içinde, o farenin derisini yüzdü ve kızarttı yemeden önce, böylece fareler ondan kedilerden korktukları gibi korksunlar. Ne de olsa onları ben de yedim, diye yazdı Liddy.
1945'te II. Dünya Savaşı sona erdiğinde, G. Gordon Liddy ulusun geri kalanı kutlarken yas tuttu. 15 yaşındaki oyuncu, hayatında bir kez karşılaşabileceği savaş alanında kendini kanıtlama şansını kaçırmıştı.
1950'lerde Kore Savaşı başladığında, Liddy ABD Ordusu'na katılmaya karar verdi. Yurtdışına gönderilmeyi umuyordu. Bunun yerine, Liddy New York'ta konuşlandırıldı ve şehri koruyan uçaksavar pillerini çalıştırdı.
Asker fantezilerini yurtdışında yaşayamayan Liddy, eve daha yakın seçeneklere bakmaya başladı. Hukuk fakültesini bitirdikten sonra Liddy, Federal Soruşturma Bürosu'na (FBI) katıldı. 1957'de ajan oldu.
Liddy, FBI'da iki yeni aşk keşfetti. Silahına çok bağlı hale geldi, tabancasıyla o kadar sık antrenman yaptı ki tetik parmağındaki kesikleri süper yapıştırıcıyla yamalamak zorunda kaldı. Liddy ayrıca 1957'de diğer Büro üyeleri aracılığıyla tanıştığı Frances adında bir kadına aşık oldu.
Çift bir yıl içinde evlendi - ancak Liddy diğer ajanlardan nişanlısının temiz olduğundan emin olmak için onu araştırmasını istedi.
Başından beri, Liddy FBI'ın hevesli bir üyesi olduğunu kanıtladı. 1960 yılında 29 yaşındaki Liddy, Büro'nun en genç amiri yapıldı ve Washington DC'ye taşındı.
Louis, Missouri'de, Liddy hassas bir siyah çanta işine yerleştirildi - esasen, sokakta bir şüpheliyi kaçırmak - yerel polis onu tutukladı . Liddy, kendisini kurtarmaları için üst düzey subayları çağırmak zorunda kaldı.
1962'de Liddy, role olan sevgisine rağmen FBI'dan istifa etmişti. Bir ajan maaşıyla karısını ve büyüyen ailesini geçindiremeyen (daha sonra beş çocuğu olacaktı), 1966'da eyalet savcısı olarak iş bulmadan önce babasının New York'taki hukuk firmasına katıldı. Bu rolde, Liddy'nin en büyük odak noktası Vietnam Savaşı karşıtı protestolar ve sivil haklar hareketinin yanı sıra uyuşturucu suçlarıydı.
1966 yılında Liddy'nin baskını yönetti Harvard psikiyatri profesörü Timothy Leary tarafından kullanılan bir Millbrook, New York malikanesinde LSD gurusu oldu. Bu, Leary'nin ilk tutuklanmasına ve başarısız kovuşturmaya yol açtı.
1969'da Liddy, Bard Koleji'ndeki öğrencilere karşı toplu tutuklamalara yol açan ve Liddy'ye müzik tarihinde kendi yerini kazandıran bir uyuşturucu baskını düzenledi. Tutuklanan öğrencilerden ikisi, Walter Becker ve Walter Fagen, Liddy'yi My Old School adlı şarkılarında Daddy Gee olarak ölümsüzleştiren Steely Dan grubunu kurmaya devam edeceklerdi. göre Poughkeepsie Günlüğü .
Kötü şöhretli baskınla aynı zamanlarda, Liddy dikkatini siyasete çevirmişti. Temsilciler Meclisi için yaptığı kampanya başarısızlıkla sonuçlandı, ancak gücün çekiciliği onun için asla parlaklığını kaybetmedi. Richard Nixon'ın Kasım 1968'de ABD başkanı olarak seçilmesinden sonra, Liddy, Nixon yönetiminin üyeleriyle bir araya geldi. Ve Nixon'ın ekibine katılma fırsatını kaçırdı.
Beyaz Saray Özel Soruşturma Birimi, güvenlik sızıntılarını durdurmak ve diğer hassas güvenlik konularını araştırmak amacıyla 1971'de kuruldu. tarafından rapor edildi New York Times . Nixon yönetimi için ortaya çıkan sorunları gidermek ve sızıntıları gidermek bu tesisatçıların işiydi.
Nominal olarak, G. Gordon Liddy Hazine Bakanlığı için çalışıyordu. Ancak tesisatçılar arasındaki rolü operasyonel bir yönetici ve fikir adamıydı. Liddy'nin ortağı, eski CIA ajanı E. Howard Hunt, yardım için eski CIA varlıklarını işe alırken, Liddy, Hunt'ın acemilerini işe almanın yollarını buldu. Amaçları başkanı korumak ve Nixon'ın düşmanlarını engellemekti.
Liddy üzerine düşeni coşkuyla ve yasaya pek saygı duymadan yerine getirdi.
1971'de, Amerikan kamuoyuna Vietnam'daki kötüleşen durumu ifşa eden Ordu Uzmanı Daniel Ellsberg'in Pentagon Belgelerini sızdırmasının ardından, Liddy ve Hunt sızıntıyı düzeltmekle görevlendirildi. Liddy, en iyi yolun Ellsberg'i utandırmak ve gözden düşürmek olduğuna karar verdi.
Büyük bir bağış toplama etkinliğinde konuşma yapmaya başlamadan hemen önce Ellsberg'i askeri düzeyde LSD ile uyuşturmayı önerdi. İstek onay için gönderildi, ancak yetkilendirme geldiğinde, grev fırsatı penceresi geçmişti. Bunun yerine Hunt, suçlayıcı belgeler aramak için Ellsberg'in psikiyatristinin ofisine girdi. Hiçbirini bulamadı.
Anılarının en çarpıcı sahnelerinden birinde, G. Gordon Liddy bu sıralarda bir toplantıyı anlatıyor. E. Howard Hunt ve John Mitchell - Nixon'ın kampanya yöneticisi ve başsavcı. Yaklaşan Demokratik ve Cumhuriyetçi Ulusal Kongreler için planları tartıştılar.
Liddy, muhalif politikacılara, sivil protestoculara ve hatta Cumhuriyetçi Parti'nin destek vermeyen üyelerine karşı komplolar için ayrıntılı fikirler verdi.
Liddy'nin fikirleri arasında 1972 Demokratik Ulusal Konvansiyonu için planlanan Miami otelindeki tüm klimaların kapatılması, önde gelen Demokratları sosyetik kılığına girmiş seks işçileriyle pozisyonlarını uzlaştırmaya ikna etmek, materyalleri çalmak ve kopyalamak için Demokratik planlama ofislerine girmek ve anti- GOP protestocuları ve onları Cumhuriyetçi Ulusal Konvansiyonu boyunca Meksika'da tutuyorlar.
Sol gerillaların kalplerine korku salmak için tasarlanan bu son plan Mitchell'in dikkatini çekti. Liddy'ye Amerikan sivillerine karşı böyle bir operasyonu kimin gerçekleştirebileceğini sordu. Liddy, bunun için eğitimli askerler ve profesyonel katillerden oluşan bir Özel Eylem Grubu gerektireceğini söyledi.
Ardından, açıklığa kavuşturmak için Liddy, fikrin kökenini, orijinal Almancayı kullanarak, kendisi İkinci Dünya Savaşı gazisi olan başsavcıya açıkladı. İstenmeyen insanları yok etmekle görevli Nazi SS ölüm mangalarından ödünç alınan bir terim olan bir Einsatzgruppe'a ihtiyaçları olacaktı.
Bu planın sonuçları Mitchell'i rahatsız ettiyse de, Liddy anılarında bundan bahsetmiyor. Aslında, Mitchell yalnızca başka bir plana itiraz etti - bu, Nixon'ın yaklaşmakta olan seçim rakibi Senatör George McGovern'ı hedef alıyor.
Liddy, Mitchell'e bir basın toplantısında gelip McGovern'ın otel odası halısına işemeleri için bir grup hippiye para ödeyebileceğini açıkladı. Mitchell güldü ama Liddy'ye unutmasını söyledi. Başsavcı, ertesi gün kalması planlanan oda olduğunu fark etti.
Şubat 1972'de - G. Gordon Liddy'nin anısına göre - E. Howard Hunt, Liddy'ye Beyaz Saray'dan önemli haberlerle yaklaştı. Kıdemli muhabir Jack Anderson, üç yıldır yönetim için büyük bir baş belasıydı, ancak en son makalesi sonunda çok ileri gitmişti. Anderson'ın gizli bir varlığın güvenliğini tehlikeye atmış olabileceğinden çileden çıkaran Hunt, yazarı dışarı çıkarmakla görevlendirildiklerini söyledi.
Kendi kabulüne göre, Liddy önerildi Anderson'ın şiddet içeren sokak suçlarının kurbanı olabileceğini söyledi. Liddy, masum insanların her an çeteler arasındaki çapraz ateşe yakalanabileceğini öne sürdü ve eğer Hunt'ın erişimi olan Kübalı ajanlar iş için hazırsa… Bu imayı bitirmedi.
Hunt, Kübalıları komploya dahil etmenin çok riskli olup olmadığını sordu. Yakalanırlarsa, bazı büyük sorunlara neden olabilir. Liddy, bu durumda Anderson'ı kendisinin öldüreceğini söyledi.
1991'de Anderson ile yaptığı bir röportajda, Liddy Anderson'a arsadan bile bahsetti. tarafından rapor edildi İlişkili basın . Gerekçe, sizi öldürerek susturmak için bir yöntem bulmaktı, dedi Anderson'a.
Ancak Beyaz Saray sonunda planı bozdu.
G. Gordon Liddy'nin tuhaf ve yasadışı planlarının çoğu hiçbir zaman gerçekleştirilmedi. Ancak Watergate hırsızlığı dikkate değer bir istisnaydı.
Mayıs 1972'de Hunt'ın Kübalı ajanları Demokratik Ulusal Komite'nin Washington DC'deki Watergate kompleksindeki ofislerine girdi.
Operatörler, başkan için böcekleri yerleştirdi ve gizli kampanya bilgilerini kopyaladı. Ancak daha sonra dinleme cihazlarının arızalı olduğu ve yenileriyle değiştirilmesi gerektiği keşfedildi.
17 Haziran 1972'nin erken saatlerinde Hunt, Liddy ve beş hırsızdan oluşan ekibi kompleksin dışında toplandı. Hunt ve Liddy daha sonra bir Watergate Otel odasından içeri girme olayını izlediler ve Hunt korktu.
Bir bakım kapısını bantla açmayı planlamışlardı, ama görünüşe göre sahadaki biri bandı bulmuş ve çıkarmıştı. Kapıyı tekrar bantlayabilir, bekleyebilir ve ardından planlandığı gibi devam edebilirler ya da başka bir gün tekrar deneyebilirler.
Aramayı yapmak için Liddy kalmıştı - ve onlara planlarına göre ilerlemelerini söyledi. Hunt ve Liddy, ekiplerinin dürbünle binada ilerlemesini izlerken, bir gardiyan, o gece erken saatlerde tamir ettiği yeni bantlanmış kapıyı fark etti. Polisi aradı.
Hunt ve Liddy diğerlerinin tutuklanmasını izledikten sonra hızla kaçtılar. Liddy eve döndü ve karısının yanına yatağa tırmandı. Ona işlerin nasıl gittiğini sordu. Ve muhtemelen hapse gireceğim diye cevap verdi.
Hunt ve diğer hırsızlar, savcılıkla birlikte çalışmayı kabul etti. G. Gordon Liddy tek dayanağıydı. Nixon yönetimi ona yıllık 30.000 dolar emekli maaşı, üç yıl içinde af ve sessizliği karşılığında evinin yakınında düşük güvenlikli bir hapishaneye mahkum etme teklif etmesine rağmen, Liddy'nin teşvike ihtiyacı yoktu. Onun için bu bir onur meselesiydi.
Liddy'nin anılarına göre, Hunt savcılarla konuştuğunu itiraf ettiğinde, Liddy hemen onu öldürmek zorunda kalacağını düşündü. Kendisi hücre hapsindeyken Hunt'ın yemeğini zehirlemek için hapishanede yaptığı bağlantıları kullanarak bir planı harekete geçirdiğini ve Beyaz Saray'dan emir beklediğini iddia ediyor. Sipariş hiç gelmedi.
Hunt yaşadı. Ve Liddy onunla bir daha hiç konuşmadı.
Watergate skandalı Nixon'ın başkanlığının sonunu getirirken, Liddy umduğu affı alamadı ve sonunda 20 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Gerald Ford iktidardayken bile Liddy parmaklıklar ardında kaldı. Ama sonunda, Jimmy Carter'ın 1977'de cezasını düşürmesinden sonra dört yıldan biraz fazla bir süre görev yaptı. Liddy aynı yıl daha sonra serbest bırakıldı.
Hapishanede geçirdiği süre hakkında çok şey anlatan bir olayda, Liddy bir mahkumun sertliğini kanıtlamak için bir çakmakla avucunda çeyrek boyutlu bir delik açmasına izin verdi. Ondan sonra diğer mahkumlar Liddy'yi yalnız bıraktı.
Hapisten çıktıktan sonra Liddy, yasal ücretlerini ödemeye yardımcı olmak için her şeyi anlatan anısını yayınladı. Daha sonra, 2021'de 90 yaşında ölümüne kadar muhafazakar bir yorumcu, yazar ve radyo kişiliği olarak başarıyı yakaladı.
Liddy, Nixon yönetimindeki en korkunç uşaklardan biri olabilir, ancak Liddy'nin izleyicilere kalıcı olarak hitap etmesinin bir parçası, onun kötü şöhretli mizah anlayışıydı. 1980'lerin ortalarında, o ve Timothy Leary - 1966'da uyuşturucu baskınını düzenlediği aynı adam - birlikte Nice Scary Guy vs. Scary Nice Guy adlı bir üniversite konferans turuna çıktı.
Kim kimdi? Bazen söylemek zordu.
G. Gordon Liddy hakkında okuduktan sonra, hakkında bilgi edinin. Martha Mitchell , Watergate skandalı üzerine düdüğü çalmaya çalışan kadın. Sonra, bir göz atın Amerika Birleşik Devletleri'ndeki başkanlık suçlamalarının tarihi .