Yeni bir ACS üssü zırhlı personel taşıyıcı önerisi geldiğinde, bir dizi yeni uzmanlığa hâkim olmuştu. Kablo istifleyici, iletişim aracı, topçu keşif, kendinden tahrikli harç ve çeşitli mühimmat taşıyıcıları oluşturuldu. Bu nedenle, temel projeyi yaratan ve daha da geliştirilmesine katılan Bussing-NAG ve Demag şirketleri, çeşitli ihtiyaçlar için mevcut yapıyı iyileştirme konusunda bazı deneyimlere sahipler. Bu nedenle, yeni bir teknoloji yaratma süreci geciktirilmemeli veya karmaşık olmamalıdır.
Bazı raporlara göre, yeni bir proje oluşturmak için ön koşullardan biri, zırhlı araçların mevcut projelerinde bir değişiklik olabilir. Daha Yeni Orta Değişiklikler tanklar Pz.Kpfw.VI, 75 mm uzun namlulu toplarla donatılmıştı, bu yüzden mevcut silahlar işsizdi. Depolarda önemli sayıda 7,5 cm KwK 37 L / 24 topu üretildi ve biriktirildi. Bu sistemler hala zırhlı araçların yapımında kullanılabilir, ancak artık tankların silahlandırılması için mevcut gereksinimleri karşılamıyorlar. Sonuç, eskimiş silahların çeşitli taşıyıcılarının geliştirilmesi için, en azından bazı kabul edilebilir sonuçlarla kullanılmasına izin veren bir teklif olabilir.
Şasi tipi Alte'ye dayalı ACS Sd.Kfz.250 / 8'in görünüşünün yeniden yapılandırılması. Şekil Tankları-encyclopedia.com
Yeni ACS'nin zırhlı personel taşıyıcısının şasisine projesi, leichter Schützenpanzerwagen 7,5 cm hafif zırhlı taşıyıcı 75-mm silahını aldı. Ek olarak, benzer bir şasi üzerinde önceki teknikle benzerlik yaparak, Sd.Kfz.250 / 8 tanımı önerildi. Sadece yeni arabayı öncekilerden ayırt etmesine izin vermekle kalmadı, aynı zamanda zırhlı personel taşıyıcısının modernizasyonu için projenin sıra numarasını da netleştirdi. İlginçtir, gelecekte projenin adı değişmedi. Seri ekipman yapımı sırasında, endüstri sonunda değiştirilmiş bir şasi kullanımına geçmek zorunda kaldı, ancak bu makinelerin tanımlarını etkilemedi.
Sd.Kfz.250 / 8 projesinin temel şartı yeni topçu silahlarının kullanılmasıydı. Ek olarak, temel tasarımdaki asgari değişiklik ve yükseltilmiş ekipmanın hızlandırılmasını ve basitleştirilmesini amaçlayan diğer nüanslar da belirtilebilir. Bu gerekliliklerin sonucu, önemli değişiklikler olmadan doğrudan mevcut bir makineye kurulması gereken bir dizi yeni ünitenin kullanılmasını içeren bir projenin ortaya çıkmasıydı. Bunun, müşteri gereksinimlerini yerine getirmede kesin olumlu sonuçları oldu ve ayrıca kendiliğinden çalışan silah mürettebatlarının gelecekteki çalışmalarını bir dereceye kadar iyileştirdi ve basitleştirdi.
Raporlara göre, başlangıçta, en geç 7,5 başlangıcından başlayan proje leichter Schützenpanzerwagen 1943 cm, Alte (“Eski”) olarak da bilinen Sd.Kfz.250 zırhlı personel taşıyıcısının ilk versiyonuna dayanarak geliştirilmiştir. Bu modelin zırhlı personel taşıyıcısı, inşaatı ve üretimini belirgin şekilde karmaşıklaştıran bir takım karakteristik özelliklere sahipti. 1943'un düşmesiyle, daha fazla tasarım basitliği ile karakterize edilen yeni bir makine versiyonu geliştirildi. Bu sürüm Sd.Kfz.250 Neu (“Yeni”) sembolünü aldı. Gelecekte, "Yeni" BTR, Sd.Kfz.250 / 8 projesinde de uygulama buldu, ancak ACS'nin ilk sürümü önceki sürümün şasisine dayanıyordu.
İlk modifikasyonun yarı izli zırhlı personel taşıyıcısı Sd.Kfz.250, farklı kalınlık ve şekildeki bir tabaka setinin kombinasyonu ile oluşturulan karakteristik bir zırhlı gövdeye sahipti. Kolordu iki ana bölüme ayıran bir kaput düzeni aldı: motor ve bazı şanzıman üniteleri ön tarafa yerleştirildi ve arka kontrol bölmesini ve birlik bölmesini birleştiren yaşanabilir bir hacme verildi. Proje gereksinimlerinin bazı özellikleri nedeniyle, iki bölme boyutlarında önemsiz farklılıklar göstermiştir.
BTR'nin motora teslim olan gövdesinin ön kısmı karakteristik yönlü bir şekil aldı. Eğimli bir çatı ve üst yan plakalarla dikey açıda birleştirilen eğimli bir ön levha vardı. Arkadaki motor bölmesinin çatısı yaşanabilir bölmenin ön tabakasına bağlandı ve eğimi değiştirmeden yanlar gövdenin üst kısmının savunmasına geçti. Gövdenin arkasında kıç tarafına yakınlaşan küçük eğimli yan tabakalar vardı. Ayrıca, gövdenin orta ve arka kısımlarında, gövdenin karakteristik şeklini oluşturan üst kısımlarla birlikte eğimli alt tabakalar vardı. Mürettebatın arkasında, eğimli sert tabaka savundu. Yaşanabilir kompartımanın çatısı eksikti.
Ön gövde levhası 10 mm kalınlığındaydı ve dikey olarak 30 ° 'lik bir açıyla monte edildi. Görüntüleme cihazlarıyla yaşanabilir bölmenin 14,5 mm ön levhası, dikey olarak 12 ° 'lik bir açıyla yerleştirildi. Yanların ve kıçların tüm detayları, 8 mm kalınlığa sahipti. Alttan, gövde bir 6-mm alt taşıdı. Bu gövde tasarımı küçük kollara karşı koruma sağlamıştır. оружия ve hafif parçalar.
Gövdenin önünde, zırhlı kaputun altında, Sd.Kfz.250 Alte zırhlı personel taşıyıcısının, 42 hp gücünde bir Maybach HL 99TRKM karbüratör motoru vardı. Motor, yedi ileri vites ve üç geri vites sağlayan bir Maybach VG 102128 H mekanik şanzımana bağlandı. Transmisyon üniteleri yardımıyla motor torku, paletlerin tahrik tekerleklerine iletildi.
Zırhlı aracın karakteristik bir özelliği, bazı direksiyon kontrol ünitelerine ihtiyaç duyulmaması nedeniyle şanzıman tasarımını basitleştiren yarı izlemeli bir şasiydi. Döndürme Sd.Kfz.250 ön tekerlek aksının yönetiminden kaynaklanıyordu. Tekerlekler yaprak yaylarda süspansiyon aldı. Aynı zamanda, izlenen bir tahrik ünitesi kullanıldı. Her iki tarafta dört tane geniş çaplı paten pisti vardı. Silindirler kademeli bir şekilde monte edildi (ön tekerlekler iç sıradaydı) ve ayrı bir torsiyon çubuğu süspansiyonu ile donatıldı. Tırtılların önüne, şanzıman ile ilişkili tahrik tekerlekleri, kıç kılavuzlarına yerleştirilir. Paletli taşıtlardaki mevcut gelişmelerin yaygınlaşması nedeniyle, bir zırhlı personel taşıyıcısı, kullanılmış bir tasarımın parmak yağlamasıyla izlerini almıştır.
BTR Sd.Kfz.250 Neu. Chamberlain P., Doyle H.'nin Fotoğrafı "Alman tanklarının ve İkinci Dünya Savaşı'nın kendine ait silahlarının referans kitabı"
Zırhlı personel taşıyıcısının mürettebatı iki kişiden oluşuyordu ve yerleşim yerinin önünde zeminde bulunuyordu. Yanlarında arkalarında dört paraşütçünün silahlı yerleri vardı. Koltuklarına ulaşmak için, mürettebat ve iniş, kıç yaprağının sol tarafındaki tek kapıdan geçiyor olmalıydı. Ek olarak, belirli bir beceri ile, bir çatı eksikliğinden yararlanabilirsiniz. Yol ve durumu gözlemlemek için, mürettebatın üst ön levhada iki inceleme kapağı ve yanlarda iki benzer ünite vardı.
Silahlanma, zırhlı personel taşıyıcısının modifikasyonuna bağlı olarak, 34 mm kalibreli bir veya iki MG 7,92 makineli tüfekden oluşuyordu. Bunlardan biri, mürettebat bölümünün ön levhasının montajına monte edildi ve bir kalkan vardı. İkincisi kıç mil montajına yerleştirildi. Taraftan kişisel silahlardan ateş etmek de mümkündü.
Sd.Kfz.250'in temel konfigürasyondaki savaş ağırlığı 5,8 m, aracın uzunluğu 4,56 m, genişlik - 1,95 m, yükseklik - 1,66 m olan otoyolda, zırhlı personel taşıyıcısı, 60 km / s hıza ulaştı. Enerji rezervi 320 km idi. Sığ (0,7 m'ye kadar) rezervuarlar dahil olmak üzere çeşitli engellerin üstesinden gelmek için bir fırsat vardı.
Sığınak Schützenpanzerwagen 7,5 cm projesinin bir parçası olarak, zırhlı personel taşıyıcısının gerekli silah türünü taşıyabileceği birimler seti oluşturmak gerekiyordu. Olanakların bir analizi, gövdenin üzerine monte edilmesi gereken bir aleti monte etmek için bir sisteme sahip bir üst yapının bu tür ana alet olacağını göstermiştir. Bu durumda, 75-mm topunu bir zırhlı personel taşıyıcısı ile donatmak ve savaş bölmesinin boyutunu bir dereceye kadar arttırmak ve kabul edilebilir ergonomiyi korumak mümkün oldu.
Ön tabakanın ve yaşanabilir bölmenin yanlarının hemen üzerine, zırh levhalarının plan planına U şeklinde bir montaj yapılması gerekiyordu. Bu zırhın kalınlığı, gövdenin ayrıntılarına uymak zorunda kaldı. Üst yapının ön tabakasında, KwK 37 L / 24 tabancasının yerleştirileceği gerekli boyutlarda bir kabartma vardı. Bu tür modifikasyonlar ve gerekli iç ünitelerin montajı, zırhlı aracın toplam yüksekliğinde 2,07 m'ye bir artışa ve savaş ağırlığında 6,3 t'ye bir artışa neden oldu.
"Yeni" BTR'ye dayanan kendinden hareketli tabanca. Fotoğraf Achtungpanzer.com tarafından
Kendinden itmeli silahın ana silahı, daha önce mevcut olan çeşitli zırhlı araçların bir silahı olarak kullanılan 75-mm top KwK 37 olacaktı. Silah, mühimmatı yüksek hızlara dağıtabilmesine izin vermeyen namlu uzunluğu 24 kalibreli ile donatıldı. Merminin çıkışındaki merminin maksimum başlangıç hızı 450 m / s'ye ulaştı. Cephanenin türüne bağlı olarak, zırhın 35 mm'den (zırh delici izleyici) 100 mm'den (kümülatif) 1 km mesafeye nüfuz etmesi mümkündü. 1943'in başlangıcında, benzer özellikler artık tankların gereksinimlerini karşılamıyordu, ancak KwK 37'in diğer ekipmanlarda kullanılması hala haklı görünüyordu.
Silah, sınırlı dikey alma açıları ile küçük bir yatay sektör içinde ateşlemeye izin veren bir mobil birime monte edildi. Bu, doğrudan ateş ve askerlerin doğrudan ateş desteğinin bir aracı olarak kendinden tahrikli tabanca leichter Schützenpanzerwagen 7,5 cm'nin kullanılmasına izin verdi.
Kendinden tahrikli tabancaların yardımcı silahı olarak, tüfek kalibre makineli tüfeklerden birinin kurtarılması önerildi. Üst yapının üstüne bir top yerleştirildi ve ön yarım küredeki hedeflere ateş etmek için tasarlandı. Bazı bilgilere göre, makineli tüfek sabitlenebilir ve bir koaksiyel silah olarak kullanılabilir. Bu durumda, nişan araçlarını yerine getirebildi.
Kolordu insanlı bir kompartımanın oluşturduğu nispeten küçük bir dövüş kompartımanının içine mühimmat için sadece 20 mermilerine raf koymak mümkündü. Daha uzun ateş için ACS'nin mermileri teslim etmesi gerekiyordu.
Araba üç veya dört kişilik bir ekip tarafından sürülmüş olmalıydı. Yaşanabilir hacmin önünde bir sürücü vardı. Ayrıca onun yanında komutan olabilir. Silah, nişancı ve yükleyicinin emrine yerleştirildi. Gerekirse, komutan mürettebattan çıkarılabilir ve görevleri topçuya, sürücüye ya da yükleyiciye devredildi.
Sd.Kfz.250 / 8 tipindeki ilk kendinden tahrikli topçu ayağı, zaten 1943'in ilkbaharında monte edildi. Bu teknolojinin inşası için, seri zırhlı personel taşıyıcıları üretimi yapan fabrikalardan birine gerekli aletler ve diğer bazı bileşenler gönderildi. Yakında, fabrika işçileri mevcut zırhlı personel taşıyıcılarını yeni üst yapılar ve 75 mm tabancaları kullanarak ellerinden aldılar. İlk sürümün kendinden tahrikli tabancaları için bir üs olarak, Alte versiyonunun karakteristik karmaşık gövde yapısına sahip zırhlı personel taşıyıcıları kullanıldı. Sahada ve askeri testlerde kullanılması planlanan bu makinelerin sadece bir kaçı piyasaya sürüldü ve sonuçlarına ekipmanın montajına karar verildi. 1943'in sonuna kadar sadece sekiz araba toplandı.
Onlar serbest bırakıldıkça, gerçek koşullarda yetenekleri test etmek için askerlere yeni kendinden tahrikli silahlar gönderildi. Çeşitli kaynaklara göre, bu teknolojinin çalışması çok uzun sürmedi. Ateş gücü ve koruma seviyesinin özel kombinasyonu, önemli risklere yol açtı. Sonuç olarak, her zaman yeni Sd.Kfz.250 / 8 kendinden itmeli silahlar atanan savaş görevini başarıyla tamamlayabildi ve düşman ateşine maruz kalmadı.
Anlaşılan, müşteriyi, ordunun şahıslarına, daha sonra bir leichter Schützenpanzerwagen 7,5 cm kendinden itmeli silahların montajını ve bu tür ekipmanların askeri alanda kullanılmasını zorlayan, savaş kullanımının kesinlikle başarılı olamadığı tecrübesiydi. Bu tür makineler için göze çarpan umutların olmayışı hakkındaki görüşler oldukça uzun bir süre devam etti. Sadece 1944’in sonbaharındaydı, Almanya askeri sanayi işletmelerinin kaybıyla ilgili en ciddi sorunlarla yüzleşmek zorunda kaldığında, yine ilginç bir projeyi hatırladılar.
Birimlerden birinin personeli yeni bir materyal okuyor. Fotoğraf Acemodel.com.ua
1944 sonbaharının başında, komut Sd.Kfz.250 zırhlı personel taşıyıcıları temelinde SAU'nun serbest bırakılmasını sürdürme emri verdi. Mevcut proje yeni bileşenler kullanılarak rafine edildi, ardından seri ekipman montajı ikinci kez başladı. Modernize edilmiş ilk kendinden tahrikli silahlar Ekim ayının sonuna kadar birliklere gitti.
Daha önce de belirtildiği gibi, 1943 sonbaharında, endüstri Sd.Kfz.250 Alte zırhlı personel taşıyıcılarının üretimini durdurdu, bu da otomobilin basitleştirilmiş bir versiyonunun Neu isimlendirmesiyle başlamasıyla ilişkiliydi. İki araba arasındaki ana fark, gövde şeklinde idi. Güncellenen proje, karmaşık şekil birimlerini terk etti. Böylece, motor bölmesinin çatısının genişliği artmış, bu da eğimli kenarları terk etmeyi mümkün kılmıştır ve yaşanabilir bölümün yan kısımları şimdi fütüristik dikdörtgen kesitli nişler ve eğimli üst tabakalar geliştirmiştir. Temel makinede, gövde 19 levhalardan oluşuyordu ve yükseltilmiş projede sadece 9 kullanıldı. Güncellenen zırhlı personel taşıyıcısının temel ağırlık parametreleri ve boyutları korunurken, üretimi biraz daha kolay ve çok daha kolaydı.
Ek olarak, bu zamana kadar, eski KwK 51'in daha da geliştirilmesi olan K37 (Sf) aracının geliştirilmesi tamamlandı. Yeni silah bir kalibre 75 mm ve bir namlu uzunluğu 24 kalibre ile donatılmıştır. İki silahın genel özellikleri yaklaşık aynı seviyedeydi. Yeni gelişme, daha fazla üretim kolaylığı ve diğer teknolojik avantajlarla ayırt edildi.
Sd.Kfz.250 Neu şasisinin çatısına, mevcut yapı için hafifçe değiştirilmiş olan mevcut yapının bir üst yapısına monte edildi. Ayrı bir kurulumda bir tabanca ve bir makineli tüfek yerleştirdi. Böyle bir kendinden tahrikli topçu kurulumunun özellikleri, daha önce farklı bir şasi temelinde üretilen makinelerin parametrelerinden neredeyse hiç farklı değildi.
SAU Sd.Kfz.250 / 8 Mart'taki, 21 Haziran 1944, yer bilinmiyor. Wikimedia Commons resmi
Yeni versiyonun Sd.Kfw.250 / 8 seri ordusuna sağlandığı ve hafif tank keşif şirketlerinin 4 takımına dahil edildiği bilinmektedir. Aynı zamanda, seri SAU'ların üretimi birkaç düzineyi geçmediği için, yalnızca birkaç şirkete benzer bir yeniden teçhizat uygulandı. 1944'in sonuna kadar sadece 10 kendinden itmeli tabancalar monte edildi ve 45'in kışında ve ilkbaharında, başka bir 51 makinesi.
Her ne kadar mühendisler eski bir tank silahını yeni bir araçta kullanabilse de, Leichter Schützenpanzerwagen 7,5 cm kendinden tahrikli tabancaların bir takım karakteristik sakıncaları vardı. Her şeyden önce, zayıf bir kurşun geçirmez rezervasyon gövdesi ve makinenin büyük bir yüksekliği oldu. Böylece, düşmanın kendinden tahrikli olduğunu görmek kolaydı, sonrasında yıkılması ya da en azından hasar görmesi zor değildi. Sonuç olarak, bu tür ekipmanlarla donanmış birimler sürekli ciddi kayıplara uğradı.
Raporlara göre, Mart ayında 1’ta 1945’in önündeki bitmiş ekipman arzı ve önündeki sürekli kayıplar nedeniyle, saflarda yalnızca beş SAU Sd.Kfz.250 / 8 ACU vardı. Diğer araçlar ya başarısız oldu ya da üniteye girmek için zaman yoktu. Doğal olarak, böylesine son derece küçük bir kendinden tahrikli silah grubunun, Avrupa’daki mücadele sürecinde belirgin bir etkisi olmamıştır. Dahası, tüm üretim dönemi boyunca üretilen 69 zırhlı araçları bile savaşın sonuçlarını etkileyemedi.
Leichter Schützenpanzerwagen 7,5 cm veya Sd.Kfz.250 / 8 projesi, hafif zırhlı personel taşıyıcısına 75-mm'lik bir tabanca yerleştirme girişimidir. Temel zırhlı araç zaten çeşitli ekipmanların temeli olarak kullanılıyordu ve bu nedenle yeni projeler bağlamında bir miktar ilgi çekiyordu. Bununla birlikte, mevcut yarı ray şasisini nispeten güçlü bir tabanca ile donatma isteği beklenen sonuçlara yol açmadı. Bu tür teçhizatın üretim hacimleri arzu edilmeye başlandı ve spesifik özellikler yüksek savaş etkinliğine güvenmeye izin vermedi. Sd.Kfz.250'e dayalı topçu sistemlerinin daha sonraki gelişmesi farklı yolları takip etti.
Göre:
http://achtungpanzer.com/
http://pro-tank.ru/
http://tanks-encyclopedia.com/
http://armor.kiev.ua/
Chamberlain P., Doyle H. İkinci Dünya Savaşı'nın Alman tankları ve kendinden tahrikli silahlarının referans kitabını oku. - M: AST: Astrel, 2008.