Kenofobi nedir?
Kenofobi, boş veya geniş açık alanlarda hissedilen yoğun, mantıksız bir korkudur. Keno Yunanca’da ‘boş’ anlamına gelir ve ‘fobi’ korku anlamına gelir. Kenofobi genellilğe anksiyete bozukluğunun bir türü olarak tanımlanır. Ancak bir fobi sadece hafif bir endişe değildir; bir hayvana, nesneye, kişiye, faaliyete, çevreye veya duruma karşı kontrol edilemeyen, ezici bir korkudur.
Fobinin tetikleyicisi gerçek bir tehlike oluşturmaz veya çok az tehlike arz eder ve fobisi olan çoğu insan bunu bilir. Bununla birlikte, etkilenen kişilerin fobinin semptomları, tepkileri üzerinde hiçbir kontrolleri olmadığı ve onları yenemeyecekleri gibi hissetmelerine neden olur.
Kenofobisi olan biri, açık veya boş alandayken güçlü bir endişe hisseder. Bu, boş bir kapalı odadan geniş bir dış mekan manzarasına kadar değişebilir. Tanımlanmış sınırların veya fiziksel engellerin olmaması, oryantasyon bozukluğuna neden olabilir ve hatta kenofobisi olan bir kişi için panik atakları tetikleyebilir.
Kenofobi genellikle toplum içine çıkma veya kaçması zor olabilecek bir durumda bulunma korkusu olan agorafobi ile karıştırılır. İkisi arasında bir miktar örtüşme vardır, örneğin hem agorafobi hem de kenofobi, açık suda yüzmek gibi bir korkuyu içerebilir. Ancak agorafobi, metroya binmek gibi kapalı bir alanda da tetiklenebilir.
Kenofobi belirtileri nelerdir?
Diğer basit fobilerin çoğu gibi, kenofobinin hem fiziksel hem de psikolojik semptomları vardır. Semptomlar hafif, orta, şiddetli ve hatta ileri derecede olabilirler. Fiziksel semptomlar, algılanan bir tehdide hazırlanmak için adrenalin salınımı üreten, vücudun içgüdüsel savaş ya da kaç tepkisinin bir sonucudur.
Kenofobinin yaygın fiziksel semptomları şunları içerir:
- Göğüste sıkışma veya nefesinizi tutamıyormuş gibi hissetme
- Baş dönmesi veya bayılacakmış gibi hissetmek
- Mide bulantısı veya kusma
- Olağandışı terleme
- Titreme
Diğer kenofobi semptomları şunları içerir:
- Boş veya açık alanlardan kaçınma
- Boşluk korkusunun mantıksız olduğunun farkındalığı
- Boş veya açık bir alanda bulunma korkusu veya endişesi
- Açık alan korkusu hakkında suçluluk veya utanç
- Boş alan korkusunu kontrol edememe veya üstesinden gelememe
- Boş veya açık bir alanda yoğun panik ve güçlü kaçma arzusu
Basit bir fobisi olan çocuklar, ne hissettiklerini ifade edemeyebilirler. Duyguları, teselli edilemez ağlama veya öfke nöbeti olarak kendini gösterebilir.
Ne zaman doktora görünmeli?
Kenofobinin neden olduğu kaygı belirtileri şiddetli olabilir veya olmayabilir. Kenofobi günlük yaşama müdahale ettiğinde veya profesyonel, kişisel veya sosyal etkileşimlerden zevk almanızı engellediklerinde, tıbbi yardım alma zamanı geldi demektir. Boş alan korkusunun sizin (veya çocuğunuzun) normal yaşama yeteneğini etkilediğini fark ederseniz, erkenden doktorunuza görünmeniz önerilir. Fobiyi derhal ele aldığınızda tedavi genellikle etkili olacaktır.
Kenofobi nedenleri nelerdir?
Çoğu fobinin kesin nedeni hâlâ bilinmemektedir. Diğer birçok duygusal veya psikolojik durum gibi, genetik ve çevresel etkilerin bir kombinasyonu muhtemeldir. Bazı insanlar için, kenofobi, bir çocuğun açık bir alanda kaybolduğu veya boş bir odada yalnız kaldığı zaman gibi belirli bir olaya kadar izlenebilir. Bu durumlarda, bu travma, beyninizin, savaş ya da kaç tepkisi de dahil olmak üzere, duygusal tepkileri kontrol eden küçük bir alanı olan amigdala içinde damgalanır. Geçmişteki travmaya neden olana benzer yeni uyaranlarla karşılaştığınızda, amigdalanız o zaman hissettiğiniz aynı duygu ve tepkileri çağırır.
Bununla birlikte, kenofobisi olan birçok kişi, belirli bir tetikleyici olayı tanımlayamaz. Bu durumlarda, belirli kişilik özellikleri ve faktörleri kalıtsal olabileceğinden, genetik faktörler bir rol oynayabilir. Bazı fobiler kalıtsal olarak ailelerde ortaya çıkıyor gibi görünüyor, ancak bu sadece çocukların ebeveynlerinin ve akrabalarının davranışlarını modellemesinin sonucu olabilir. Sonuç olarak, fobilerin genetik mi, çevresel mi yoksa her ikisinin birleşimi mi olduğunu belirlemek zordur.
Kenofobi nasıl tedavi edilir?
Hayatın en büyük maceralarının çoğu geniş alanları içerir: sahile gitmek, parkta dinlenmek veya açık yolda araba kullanmak. Boş alan korkusu, hayatınızı yaşama veya sevdiklerinizle etkileşim kurma yeteneğinizi engelliyorsa, tedavi seçenekleri vardır. Fobiler sadece “büyümeniz” veya “üstesinden gelmeniz” gerektiği anlamına gelmez. Fobiler gerçektir ve klinik bir bozukluğunuz olduğunu kabul etmek iyileşmeye doğru ilk adımdır. Ardından, tedaviye başlamak için nitelikli bir doktor bulabilirsiniz.
En etkili kenofobi tedavileri aşağıdaki gibi psikoterapi biçimleridir:
- Bilişsel davranış terapisi: Bu psikoterapi veya konuşma terapisi şekli size sağlıksız düşünceleri, duyguları ve davranışları tanımlamayı ve değiştirmeyi öğretir. Bir terapist, açık alan algınızı değiştirmenize ve korkunuzla yüzleşme becerilerini geliştirmenize yardımcı olacaktır. Kenofobinizin olası kökenlerini terapisitinizle birlikte çocukluğunuzda bulmanız mümkündür. Terapistler genellikle bilişsel davranışçı terapiyi maruz bırakma terapisi ile birleştirir.
- Maruz kalma terapisi: Bu tür konuşma terapisi yavaş yavaş ve tekrar tekrar sizi boşluk korkunuza maruz bırakır. Duyarsızlaştırma terapisi olarak da bilinen bu süreç, sizi korkunuzun kaynağı etrafında yavaş yavaş toleransınızı ve güveninizi oluşturan bir dizi kontrollü durumdan geçirir. Terapistiniz, açık alanlar hakkında düşünerek başlamanızı sağlayabilir. Oradan boş manzara resimlerine bakabilir veya geniş bir alanı ziyaret edebilirsiniz. Amaç, korkunuzun size hakim olması yerine korkunuza sizin hakim olmanızdır.
Konuşma terapisi, fobilerin uzun süreli rahatlaması için en başarılı tedavidir. Doktorlar bazen, insanların konuşma terapisine başlamasına yardımcı olabileceğinden, sosyal fobiler için kısa süreli ilaçlar önermektedir. İlaçlar ayrıca topluluk önünde konuşma korkusu gibi geçici sosyal durumları içeren fobilere de yardımcı olabilir.
Kenofobi komplikasyonları nelerdir?
Kenofobi de dahil olmak üzere sosyal fobiler, tedavi edilmediği takdirde komplikasyonlara yol açabilir. Potansiyel komplikasyonlar şunları içerir:
- Depresyon, anksiyete ve bazen intihar düşüncesine yol açan diğer duygudurum bozuklukları
- Sosyal izolasyon, yalnızlık ve iş, okul ve sosyal ilişkilerle ilgili sorunlar
- Kendi kendine ilaç alma ve fobinin semptomlarıyla başa çıkma çabasıyla alkol veya uyuşturucu madde kullanımı
Kaynak: