Açıklama
Kış insanı içten yiyip bitiriyor ve onu içi boşaltılmış bir kamışa dönüştürüveriyor, durmadan içine hüzünler, anılar ve önemsizlik hisleri itekliyor. İnsanlar nasıl gülüyor, sevinçli kuşlar gibi ayak parmaklarının üzerinde nasıl sıçrıyorlar şaşıyorum. Yaşlılar… Ölmüyorlar mı burada? Her biri omzunda yüzlerce yıl taşıyor. Gururlu bir güçle taşıyorlar ve onlarla karların, kalabalığın ortasında korkusuzca yürüyorlar.