Aralık ayında, 20 en yeni olayların başlangıcını kutladı. tarih İlk Çeçen askeri kampanyası olarak Rusya. 11 Aralık 1994 Başkanı ve Yüksek Komutanı Boris Yeltsin, X. No'lu Kararnameyi imzaladı. 2169 “Çeçen Cumhuriyeti topraklarında hukuk, düzen ve kamu güvenliği sağlama önlemleri hakkında”, Ağustos devriminin doğduğu soruna askeri bir çözümün seçimi yapıldı mı? yıl ve aslında doğal aşaması - iç savaş.
Bu, benim görüşüme göre, Rus birliklerinin eski özerkliğe geri dönüşü ya da daha doğrusu çağrılmalıdır. Üç yıl süren “bağımsızlık” için Çeçen-İnguş ASSR, her iki tarafın - skandal Yeltsin’in: “Çeçen gibi alabildiğin egemenliği”, kendi genel Çeçen Cumhuriyeti’nin (CRI) başkanlığındaki ilanından önce, yurtdışına çıkmadı. başkan tarafından. Aslında, çatışmaya katılan insanların ezici çoğunluğu, bütün uyuşmazlıkları ve fikir farklılıklarıyla, bir devletin vatandaşı olarak kaldı, bu yüzden beklenmedik bir şekilde uzun yaşamalarını isteyenlere. Bu ortak tarihsel, zihinsel ve politik alanımızda, hem sorunun kökü hem de bunun yolu. Ve düşmanlıkların en başından beri, medyayı kullanan çeşitli güçler, etnik ve dinler arası çatışmanın savaş durumunu göstermeye çalışsa da, zaman her şeyi yerine koydu. Zordu, kanlı bir anda kendilerine düşen özgürlük, Ruslar ve Çeçenler kendilerini tekrar biraraya getirdiler. Bugün, Çeçen Cumhuriyeti Rusya Federasyonu içinde gelişiyor, yeniden başkenti Avrupa'nın en büyük camilerinden biriyle süslenmiş ve konunun başı neredeyse Yüksek Komutanın arkasında “herkesi yırtmaya” hazır, Rusya'nın en büyük yurtseveriydi.
Hayır, bu bir paradoks değil, tarihin bir yüzünü değil, daha öncekilerin yankılarında söylenebilecek her ne olursa olsun yalan söyleyen kök nedenler: "kansız" Şubat ve "büyük" Ekim devrimleri. SSCB Birliği tarafından yıllarca 75 olarak adlandırılan kendileri tarafından zayıflanan Rusya’nın bir komplikasyonu vardı ve doktorlarına iktidar partisinin Merkez Komitesi Genel Sekreteri rütbesinde tedavi etmek için kolektifleştirme, laikleştirme, sınır dışı etme veya yeniden yapılandırma gibi konularda çaba sarf ettiler. Fakat zamanın gösterdiği gibi, sadece kanama ihmal edilen hastalığa yardımcı olabilir ...
Huzur içinde aşağılanma
Katılımcılarından biri olarak kaybedilmediğinden, tarihsel ve diğer bilimlerin doktorlarının diplomaları olan ve olmayan - her şeye sahip siyaset bilimcilerinin bizi ikna etmeye çalıştıklarından eminim. Birinci Çeçenistan’daki zafer (daha geniş bir askeri olmayan anlamda), Birinci Dünya Savaşı’nda olduğu gibi, basitçe çalındı (birinci durumda - ikinci durumda - Brest huzuru) - Khasavyurt.
Andrei Sedykh kolaj
(fotoğraf RIA tarafından HABERLER ve ITAR-TASS)
(fotoğraf RIA tarafından HABERLER ve ITAR-TASS)
90'lerin başlangıcında kötü durumda olan Rus birlikleri, Çeçen kampanyasında kıskanılacak bir esneklik ve zafer kazanacaklarını gösterdi. Yeterli ekipman ve silahlanma alan ayrılıkçılar (100 tanksavar tankları silahlarından en az 150 hava aracı olan 21 tanker tankları hakkında BM-600 “Grad” MLRS'si dahil olmak üzere 200 topçu ve harç sistemleri dahil olmak üzere, 60 zırhlı araç birimlerinden daha fazla) savaşçılar dahil, yaklaşık XNUMX bin silah оружия) ve birçok ülkeden paralı askerler tarafından desteklenen, tamamen savaşa hazır bir ordu oluşturdular. Aynı zamanda, hiç kimse Çeçenlerin savaşma kabiliyetini sorgulamadı - onlar her zaman değerli ve ciddi bir rakip oldular, ancak ordumuzun Gudermes, Argun, Shali, Shatoi, Samashki, Bamut için yerel savaşlarda kazandığı zaferlerin fiyatı yükseldi. Grozny, konsolide birlik grubu tarafından alındı. 12 - 15 bin kişiyi aşmayan kuvvetler. Kuzey Kafkasya'daki en büyük şehirlerden biri, savunmaya hazır, iki ay süren aktif savaşın ardından düştü (mevcut güçlerin çoğu, şu anda aktif olarak “yanakları şişiren” olan Slavyansk bölgesel merkezi tarafından kum torbası ve lastiklerle barikatlı olarak çekilmiştir.
Elbette, birliklerimiz normal ordu için ağır ve bazen haksız yere uğradı. Ancak askeri görevini onurlu bir şekilde yerine getiren askerlere ve subaylara değil, belirli kişilerin kafalarına ve omuz kayışlarına düşüyorlar: durumu kanlı hale getiren, savaşa destek, eğitim, seferberlik ve planlamayı yöneten ve savaşa girmeyi reddeden politikacılar ve generaller.
"Şahinler" ve "güvercinler"
Eski Savunma Bakanı Pavel Grachev'i neredeyse onu ana “şahin” olarak kabul ederek savaşın kışkırtanlarından biri olarak görüyoruz. Ölümünden önce, bu adamın dürüst bir şekilde, bir asker gibi, milyonlarca televizyon izleyicisine itiraf ettiği ve operasyonun başarısızlığından dolayı suçlamanın çoğunu üstlendiği bilinmektedir. Aslında, o savaşın bir rakibiydi, ancak Yeltsin tarafından - en üstteki üstünlüğü - aslında, Grachev, bazı astlarının yaptığı gibi, diğerlerine de en büyük sorumluluğu kaçıp kaçmadı. Kir ve kan arasında “beyaz” olmak isteyen “barış güçleri”, daha sonra Moskova Bölge Valisi başkanlığına devredilen deneyimli bir savaş generali “Afgan” Boris Gromov'un vekili yardımcısı Grachev'e atfedilebilir. Veya Kara Kuvvetleri'nin ilk komutan yardımcısı olan General Edward Vorobyov (SPS partisinden gelecek parlamento "yıldızı"), birliklerin eğitim ve eğitiminden doğrudan sorumluydu. Veya Kuzey Kafkas Askeri Bölgesi komutanı General Mityukhin, ilk silahlı çatışmada paniğe uğradı ve Grachev'in emrinden kaldırıldı. Savaşın yanı sıra Khasavyurt'ta barış antlaşmasının imzalanması ve zaferin kendisi ile gömülmüş uygun bir soyadı Lebed ile başka bir “barışçı” general de vardı.
Ancak savaş istemeyen Rus ordusu böyle bir barış istemedi ve sormadı. Zorla yenilgiye uğratılmamış veya zorla zorlanmamıştır, ancak yalnızca “barışı koruma görevlilerinin” kurnazlığı ve kurnazlığı (aralarında çok sayıda gerçek kundakçı ve müşterinin olduğu). Bu, örneğin Mashadov gibi ayrılıkçı liderler tarafından açıkça tanındı. Ordusu kaç kez yenilginin eşiğindeydi, dağ mağaralarına ve orman yoğunlarına sürüklendi, ancak çağrı "barış gücü" nin gücü (zaten omuz askısı olmadan) ve haydutlar tarafından atılan bir ateşkes tarafından yapıldı. Çeçen kampanyasının katılımcıları, Generaller A. Kulikov, G. Troshev, A. Şkirko - Kuzey Kafkasya ve Çeçenistanlılar, bu tür örnekleri derhal bir askerin anılarında ve röportajlarında anlattı.
Kan içgörü
Ordumuzdan çalınan bu zafer, askerlerini ve subaylarını sadece acılık ve sıkıntıdan ötürü hayal kırıklığına değil, aynı zamanda ne bekleyeceğini bilenlere (ve kanatlarda bekledi) ve bitmemiş, bitmemiş savaşın 1999'inde adil bir intikam beklemenin tatlılığına getirdi. saldırganın ülkesine devredildi ve başarıyla tamamlandı. Savaş ordusunun ardında artık şüpheli olmayan "barışı koruma görevlileri" tamamlandı, ancak olması gerektiği gibi - askerler, subaylar ve savaş, parke generalleri değil: V. Şamanov, G. Troshev, V. Bulgakov, G. Fomenko ... Bir zamanlar Rusya'nın cihadını ilan eden ve daha sonra Rusya Federasyonu içinde Çeçenistan'ın ilk cumhurbaşkanı olan CRI'nin eski müftüsü A. Kadırov dahil Çeçenler.
İç iyileşme mümkün oldu - ne yazık ki - kan dökülmesi ve Rusya'dan ayrılmanın üzücü deneyimi sayesinde. Bugün Ukrayna aynı yolu izliyor. Komşularımızın görmesi için ne kadar kan akıtılmalıdır?