20. yüzyılın başında, savaş iletişimi gereksinimi için düşünülen telgraf, telefon ve radyo, askeri stratejistler tarafından kullanılmıştır.
Böylece, Birinci Dünya Savaşı süresince, denizde ve karada siperlerde savaşanlar ile iletişim kurulmuştur.
Amerika ve Avrupa’da, Birinci Dünya Savaşı sonrasında, sivil halkın kullanımına açılan radyo, Almanya’da, Hitler tarafından propaganda amaçlı kullanılmıştır.
Düşman olma olasılığı olan grupların yayın araçlarını ve telefonu elde etmeleriyse, engellenmiştir.
1940’lı yılların başında, Almanya’da, Yahudilerin radyo ve telefona sahip olmaları yasaklanmıştır.
Stalin de Sovyetler Birliği’nde, karşı devrim için bir araç olabileceği endişesiyle, telefonun yaygınlaşmasını engellemiştir.
Kitlelere yönelik bilinç yönetimi araçlarının en etkilisi ise, televizyondur.
Televizyon, iş dışı boş zamanın ve evdeki dinlenme zamanının sömürgeleştirme aracı yapılmıştır.
1920’li yılların başında geliştirilen televizyon, 20. yüzyılın ikinci yarısından sonra hızla yaygınlaşmıştır.
Televizyonun görüntüyle gerçeği gösteriyor izlenimi vermesi, sosyali kontrol gücünü ve önemini arttırmıştır.
Kurtsatar’ın Temennisi
Konuya ilişkin görüşlerini benimle paylaşan Akdeniz Balkan Türkleri Federasyonu Başkan Yardımcısı Selçuk Kurtsatar, şu temennide bulundu: “Kitle iletişim araçları, insanların eğitimi ve daha kaliteli bir yaşam sürdürebilmeleri için kullanılabilir. İnsanlık adına daha faydalı neler yapılabilir? Bu düşünülmelidir.”