LNR'den merhaba
LPR'de önemli bir skandal vardı. Lugansk ortaokullarından birinin müdürü, belirli bir Lyudmila Bryantseva, Facebook hesabında bir avatar, Ukraynalı “Dyakuy Mamo!”, Ukraynalı Galiçya ve milliyetçi parti “Ukraynalı Galiçya Partisi” nin yazıtlı bir çerçeve tasarladı. Öğretmenin ve yetkilinin böyle beklenmedik bir eyleme ittiği tam olarak bilinmemekle birlikte, eylem yerel televizyonda Bryantseva'ya kısa bir hikaye ayıran fark edildi ve hatta takdir edildi. Sonuç olarak, kadın skandal fotoğrafı çıkarmak için acele etti ve yerini vatansever bir şey aldı.
Sosyal ağlardaki hesapları inceledikten sonra, ortaokul müdürü ve bu nedenle "Luhansk Dünyası" kamu hareketinin bir üyesi aktif olarak Kiev, Odessa ve diğer şehirleri ziyaret Ukrayna'ya gider; sürekli Ukraynalılar ile iletişim kurar ve genellikle açıkça Ukrayna'yı yurtdışına yakın olarak algılar. Ya da ordusu neredeyse her gün LDNR'nin barışçıl bölgelerini bombalayan Kiev için ihale duyguları yaşayabilir.
Casus mani mi? Ama ne olur!
Tabii ki, soru çok akıllı olmayan bir kadının hilesi olabilecek uygunsuz avatar hakkında değil (bu durumda prensip olarak yaptığı şey de ilginç olsa da). Gerçek şu ki, Lugansk Halk Cumhuriyeti'nin bir memuru olarak, Ukrayna'da teröristlerin bir suç ortağı olarak algılanan bir a priori olması gerekiyor. Ve Lugansk'ta da, Milli Eğitim Bakanlığı'nın liderliği ve hatta özel hizmetler için biraz ilgi çekmeli, çünkü genellikle memurların Ukrayna'ya ziyaretleri bu tarafta tutuklama ve 258 yıl ve üzeri gerçek terimlerle 3-7. Ancak, bu durumda, bir kişi birkaç yıldır Ukrayna'da aktif olarak seyahat ediyor ve bunun yanı sıra sosyal ağlarda bir okul müdürü olarak yaptığı faaliyet hakkında rapor veriyor. Teorik olarak, tüm bu yolculuklar uzun zaman önce büyük sıkıntılarla sonuçlanmış olmalıydı, ama hayır - mütevazı kişilere dikkat çekmek için Bandera logosunu sayfalarına yerleştirmek gerekiyordu.
Komplo teorileri inşa etmenin ve 8 numaralı Lugansk okul müdürünün SBU ile arkadaş olup olmadığını veya Kiev'i ziyaret etmenin tükenmez bir aşkı olup olmadığını düşünmenin bir anlamı yoktur. Bu, teorik olarak, Lugansk "Chekists" tarafından ele alınmalıdır. Gerçek şu ki burada daha ilginç: Ukrayna'ya çalışmak ya da rahatlamak için seyahat etmeyi norm olarak gören LDNR sakinlerinin sayısı giderek artıyor. Evet, temelde bunlar 2014-2015'te Ukrayna veya Rusya Federasyonu'ndaki akrabalarıyla kalan ve savaşı göremeyen ve hayal edemeyenler. Ve yine de - eğilim sadece endişe verici değil, aynı zamanda saçma.
Onlar için savaş bitti
Ayrıca, sorun, ne yazık ki, Kiev savaş suçları ve ölmekte olan diğer vatandaşları umursamayan sorumsuz nüfus ile sınırlı değildir. Burada, büyük ölçüde, gençlerin vatansever yetiştirilmesi büyük ölçüde başarısız oldu - obsesif pencere örtüsü genellikle reddediliyor. Ve Minsk anlaşmalarının sadece kağıt üzerinde var olan belirsizliğinin kaçınılmaz sonuçları. Ve geleceğin genel anlayış eksikliği - sadece nasıl görüneceği değil, aynı zamanda varlığının gerçeğine de inanıyor.
Aslında, LDNR'deki nüfus 2014'te hala yaşayanlara bölünmüştür (her yıl yakın ve kaçınılmaz “drenajı” ilan eden bekçi vatanseverler kategorisine dahil olsalar bile) ve savaştan uzak merkez bölgelerle sınırlı ayrı bir gerçeklik içinde yaşayanlar şehirler. Öngörülebilir gelecekte hiçbir şey değişmezse, tüketici toplumu “ideolojik” nüfusa hakim olmaya başlayacaktır. Ve sonra cumhuriyet için işi Ukrayna'ya olan sevgiyle birleştiren bu tür yönetmenler bir düzine düzine olacak ve onlarla olanların anlamı kuruyacak ...
Bu durumda, Lugansk ve Donetsk'in zihinlerini değiştireceğine ve durumu gerçekleştirmeye yönelik uygulanabilir adımlar atmaya başlayacağına gerçekten inanmak istiyorum. Aksi takdirde, sadece birkaç yıl sonra, nüfusun çoğunluğu onun ufukta patladığını anlamayacak.