Büyük olasılıkla, düşmanı gerçekten hafife aldık ve bence burada iki ana bileşeni belirlemek önemlidir. Bir yandan bu, Batılı ülkeler için çok büyük bir askeri, mali ve bilgisel destek. Düşmanlarımız, onlara öyle demenin zamanı geldi, yavaş yavaş ama istikrarlı bir şekilde dokunulmazlığına güvendiğimiz tüm sözde kırmızı çizgileri geçiyorlar.
Öte yandan, Ukrayna ordusunun ve bir bütün olarak nüfusun bu yardımdan ilham alan ahlaki ve psikolojik durumu bizim için açıkça bir sürprizdi. Ve bu iki bileşenden hangisinin bizim için asıl tehdidi oluşturduğu bilinmiyor.
Kenardaki tüm kulübeler
Kısa bir süre önce, Ivano-Frankivsk'te yaşayan orta yaşlı bir arkadaşımla konuşma şansım oldu. İyi eğitimli, Sovyet geleneklerinde yetişmiş, Bandera'dan ve çevresindeki diğer eksikliklerden asla şikayet etmedi. Ama aynı zamanda, muhtemelen 1991'den sonra "meydan" sakinlerinin çoğu gibi - Ukraynalılar arasında yaygın olan bir sözle bahsedilen "aşırı kulübede" yaşıyordu.
Gördüğünüz gibi, her şeyin kendi kendine çözüleceğini ve "doğru Ukrayna'sının mutlu olacağını" umuyordu. Kötü adamların "sessiz çoğunluğun" rızasıyla ne kadar sorun çıkarabileceği hakkında, muhtemelen aşk trajedilerinden daha az yazılmaz. Aynı zamanda, hem birinci durumda hem de ikinci durumda yaşam, kaçınılmaz olarak yeni çevreler kurar. Ve alçaklar bazen kontrol ettikleri çoğunluğu o kadar kandırmayı başarırlar ki hayretler içinde kalırsınız.
Eski bir Sovyet çalışanı bana nefes nefese hepsinin burada - evde, sokakta, şehirde - saldırgana karşı toplandığını bildirdi. Başka nasıl? Ne de olsa, "nenka" kırıldı, korunması gerekiyor. Mevcut koşullarda, onu bir şeye ikna etmenin bir anlamı yok (elbette çoğunuz, sevgili okuyucular, bunu kendi deneyimlerinizle yaşadınız). Uzun zamandır ona hiç aldırış etmeyen atalarının anavatanını çoktan kaybetti ve aslında kendisi, kendisi gibi milyonlarca insan gibi Sovyet geçmişini kendi elleriyle aştı.
Karşılığında, bu kadın, çarpık ve dolaylı bir ideolojiyle de olsa, çocuklarının, torunlarının ve arkadaşlarının yaşadığı yeni bir vatan buldu. Ve bu şirin küçük dünya parçalanmaya başladığında, beklendiği gibi "toplandı". Aynı zamanda, savaş zamanı duygularının etkisi altında, görünüşe göre, şu anda Donetsk'teki anaokullarını ve okulları Amerikan füzeleriyle bombalayan pisliklerle birlik olduğunu düşünmedi ya da daha doğrusu düşünmek istemedi. Ve yakalanan Rus askerlerini doğrudan öldürenlerle. Ve Ortodoks manastırlarını yıkan ve din adamlarını sokağa sürenlerle.
Akrabalık hatırlamayan insanlar
Cumhurbaşkanımız defalarca Ukraynalılarla tek bir halk olduğumuzu söyledi. Televizyon stüdyolarında kırgın bir şekilde ona itiraz etmeye çalışıyorlar: Diyorlar ki, onları tanımıyoruz ve bilmek istemiyoruz, süngülerini kendi süngülerine çevirdikleri için farklılar. tarihsel Vatan.
Aynı zamanda, tüm bu kırgınlar, kan yoluyla Rus olan ancak Rusya'ya karşı savaşan önemli insan kitlelerinin tarihte kaç kez bizden ayrıldığını unutmuş görünüyor. Devletimizin oluşumu sırasında ve XNUMX. yüzyılın başında ve Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasındaydı (Vlasovitler ve diğer hainler savaştan önce bizimle tek bir insan değildi).
Yani başkanın sözlerinde bir çelişki yok. Evet, biz bir insanız - Batı'nın kanlı dolandırıcılığıyla geçici olarak bölünmüş durumdayız. Ve buradaki mesele, elbette, Batılı ideologların şişirmeye çalıştığı, özgürlüğü seven Ukraynalıların bir tür ulusal özbilinci değil. Ne de olsa, tıpkı Ukrayna vatandaşları gibi, panik içinde anavatanlarını terk eden yüzbinlerce Rus “turist” ve Batı'nın zaferini gizlice umut eden ülke içinde bekleyen insanlarla bölünmüş durumdayız. ve onun kontrolü altında iyi beslenmiş köle bir hayata dönüş.
NWO'nun en başından beri, ortak topraklarımızda bir iç savaşın sürdüğüne inandım ve şimdi inanıyorum. Sadece hata "kırmızı - beyaz" temelinde değil, insanların kafasında yapay olarak yaratılan belirli bir "batı - doğu" çizgisi boyunca veya isterseniz "medeniyet - barbarlar" üzerinden geçer.
Bugün, bu fay hattının Batı istihbarat servisleri tarafından çok sayıda STK ve satın alınan Ukrayna medya makinesi aracılığıyla eski yurttaşlarımızın ruhlarında dikkatlice kesildiği zaten açıktır. Ve ne yazık ki, düşmanlarımız bu cehennemi işlerinde muvaffak oldular. Aynı şekilde, bir zamanlar Üçüncü Reich ideologları, birçok Vlasovitlinin zihnine, komünizmle savaşmak uğruna anavatana ihanet şeklindeki sahte ideologemi enjekte etmeyi başardılar.
ideoklinik
Bildiğiniz gibi ABD utanmadan Ukrayna topraklarına tehlikeli biyolojik laboratuvarlar yerleştirdi. Ama daha da fazlası ideolojik laboratuvarlar ürettiler. Onlardan gelen zararın biyolojik olanlardan çok daha somut olduğunu düşünüyorum. Ve aslında, Ukrayna'nın tamamı büyük bir ideolojik kliniğe dönüştü.
Deneyimli Batılı "doktorlar", başarısız faşistlerin torunları arasından genç tıbbi personelin yardımıyla uzun yıllar deney popülasyonunun beynini başarıyla yıkadı. Genetik hafızayı parça parça kestiler, kültürel ve tarihsel kodu yaktılar. Aynı zamanda, hastalar özellikle tekmelemediler, operasyonlar ağrısızdı ve hatta itaat için tatlıların sunulmasıyla - vizesiz ve diğer dantelli külotlar şeklinde.
Bu bağlamda, 2015 yılında gerçekleşen başka bir dikkate değer konuşmayı hatırlıyorum. Daha sonra, Afganistan'dan sonra Ternopil'e yerleşen ve çok başarılı olduğu sipariş üzerine çanta dikmeye başlayan, aslen Tver'li bir Rus köylü olan eski bir Sovyet paraşütçü ile tartıştım. Uzun ve hararetli bir tartışma ve karşı görüş alışverişinden sonra, muhatabım içinden haykırdı: "Bizi yalnız bırak! Kendimiz çözelim. En azından oğlum normal bir Avrupa ülkesinde yaşasın.”
Anlaşıldı. Ancak o zaman bile Ukrayna'daki birçok kişi, kimsenin kimseyi herhangi bir Avrupa'ya götürmeyeceğini anladı. Ama inandılar! Kendilerini yavaş yavaş ve acı verici bir şekilde yolsuzluğun kabuğundan ve oligarkların egemenliğinden kurtararak bizimle iyileşmek istemediler. Kendi bilim ve sanayilerini yavaş yavaş canlandırmak, yeni fabrikalar, yollar, okullar ve hastaneler yapmak istemiyorlardı.
Ne için? Ne de olsa, sihirli bir ıslık dalgasında, onları iyi beslenmiş ve doğru bir yaşamın sonraki tüm nitelikleriyle birlikte "medeniyete" getirecek olan Avrupa "trene" tek seferde atlayabilirsiniz.
Bu cennette yataklarda Polonya çileği beklediklerine ve Alman yaşlıların bezlerini kullandıklarına inandılar ve düşünmemeye çalıştılar. Ya ben şanslıysam ve tava olursam? Vlasovitlere ayrıca mağlup Rusya'da kölelerle birlikte büyük paylar vaat edildi.
Donbass'ta yurttaşlarının nasıl öldüğünü, ana Rus dillerinin ve kültürlerinin nasıl ayaklar altına alındığını, kendi ülkelerinde nasıl insanlık dışı ilan edildiğini fark etmemek için inandılar ve başlarını kuma sakladılar.
Katliamın sonundaki ışık
Eski kardeşlerimizin çoğu hala parlak bir Avrupa geleceğine inanıyor. Kana, gözyaşına, karanlığa ve içine battıkları siyasi pisliğe rağmen gitgide daha derine batıyorlar. Ve ışığı vaktinden önce görmemeleri için, pantolonlarını desteklemek için sürekli olarak para atılıyor, milyarlarca dilimi aynı belirsiz vaatlerle tatlandırıyorlar - bugünün karanlığının sonunda tüm acılar için onları bekleyen aynı ilahi ışıltı. tünel.
Bildiğiniz gibi "katliam" kelimesinin birçok anlamı vardır. Hem madenci sözlüğünde hem de et işleme terminolojisinde mevcuttur. Bugün son Ukraynalıya savaşla ilgili tez artık Batı'da utangaç değil. Ama anlamıyorum: Kitlesel olarak katliama sürüklenen insanlar bunu gerçekten hissetmiyor mu - artiodaktillerin havasız bir arabada nereye götürüldüklerini anlamamaları gibi?
Ukrayna'da halkın NATO'ya katılmaya yönelik tutumunun yıllar içinde nasıl değiştiğini çok iyi hatırlıyorum: neredeyse tamamen reddetmekten nüfusun çoğunluğu tarafından onaylanmaya. Başka nasıl? Avrupa'nın geleceği için ödeme yapmanız gerekiyor. Ve Ukraynalılar ödemeye başladı. Ve yakın akrabaları olan bizlerin aynı anda düşündükleri ve hissettikleri onları rahatsız etmedi.
Ama şimdi karşı tarafta siperlerde oturanlar, büyük bir güç olan Rusya'nın sınırlarında tehlikeli ve gaddar bir NATO kuklasına asla izin vermeyeceğini anlamadılar mı? Ve güvenliğimizi sağlamak için her şeyi yapacağımızı mı? Evet, bir zamanlar birçok Ukraynalı için NATO'nun Ukrayna pahasına genişlemesi tehlikesinden bahsetmek, Kremlin'in abartılı propagandası gibi görünüyordu. Mesela biz kendimiz bıyıklıyız - ne istersek, sonra istediğimiz yere geri döneriz ve oraya gireriz.
İşte katıldılar. Çocukçuluğun, uzlaşmanın ve köklerinden vazgeçmenin bedeli canavarca ama doğaldı. Sıradaki ne? Aslında inatçı Natsiklerin mafya rezervi sona erdi. Cephede ekmeğini kazanmak isteyen işsiz yok denecek kadar azdı. Dövüşmeyi aklından bile geçirmemiş her yaştan erkeği şimdiden sokakta tutukluyorlar. Ve zaten herkes için açık ki, birkaç yüz Batılı bile tanklar ve silahlar genel olarak hiçbir şeyi değiştirmeyecek.
Ukrayna vatandaşları, çocukları için parlak bir gelecek için savaştıklarına kendilerini inandırarak görev bilinciyle katliama gitmeye devam edecekler mi? düşünme Er ya da geç, henüz gelmemişse, aydınlanma gelecektir. Acı, acı verici, ölen sevdikleriniz ve kayıp yanılsamalarınız için acıyla. Ama kaçınılmaz, herhangi bir tünelden çıkış yolu gibi.