Blog
Anadoluda Göçler ve Dil Gelişimi Genetikle Çözülüyor| Kategori: Arkeoloji ve Sanat Haberleri | Yorum: 0 yorum
En çarpıcı sonuçlardan bazıları, büyük ölçekli verilerin zaman içindeki değişiminin zengin bir resmini çizdiği Anadoludaki çekirdek bölgede bulundu.
www.arkeofili.com
Paleogenetik çalışmalar, Anadolu toplumlarının, tarımın kökeninden geç Orta Çağa kadar birbirine bağlı tarihlerinin bir resmini sunuyor.
C: University of Vienna
Araştırmacılar, uzun süredir devam eden arkeolojik, genetik ve dilbilimsel hipotezleri test etmenin mümkün olduğu 727 farklı eski bireyden genom çapında dizileme için büyük bir çalışma gerçekleştirdi.
İlk makalede uluslararası ekip, anavatanı ve Anadolu ve Hint-Avrupa dillerinin yayılımını araştırdı. Genetik sonuçlar, Hint-Anadolu dil ailesinin anavatanının Batı Asyada olduğunu ve Avrasya bozkırından Anadolu olmayan Hint-Avrupalıların yalnızca ikincil dağılımını gösterdi. İlk aşamada, yaklaşık 7.000-5.000 yıl önce, ataları Kafkasyadan gelen insanlar batıya Anadoluya ve kuzeye bozkıra taşındı. Bu insanlardan bazıları, Anadolu ve Hint-Avrupa Dillerinin eski biçimlerini konuşmuş olabilir.
Konuşulan tüm Hint-Avrupa dilleri (örneğin, Yunanca, Ermenice ve Sanskritçe), yaklaşık 5.000 yıl önce Avrasyada bir göç zinciri başlatan Kafkas avcı-toplayıcı ve Doğu avcı-toplayıcı soylarıyla Yamnaya bozkır çobanlarına kadar izlenebiliyor. Bu insanların Güneydeki yayılımları, Balkanlar ve Yunanistana ve doğuda Kafkaslardan Ermenistana doğru yayılımları bölgenin Tunç Çağı insanlarının DNAsında bir iz bıraktı.
Genişledikçe, Yamnaya çobanlarının torunları yerel nüfusla farklı şekillerde karıştı. Güneydoğu Avrupada Yunanca, Paleo-Balkan ve Arnavutça (Hint-Avrupa) dillerinin ve Batı Asyada Ermeni dilinin ortaya çıkışı, bozkırdan gelen Hint-Avrupa konuşan göçmenlerden yerel halkla etkileşime girerek oluştu ve bu, farklı genetik kanıt biçimleriyle izlenebiliyor. Güneydoğu Avrupada, Yamnaya etkisi etkiliydi ve Yamnaya göçlerinin başlamasından hemen sonra, hemen hemen tüm Yamnaya soyundan olan insanlar geldi.
En çarpıcı sonuçlardan bazıları, büyük ölçekli verilerin zaman içindeki değişiminin zengin bir resmini çizdiği Anadoludaki çekirdek bölgede bulundu. Sonuçlar, Balkanlar ve Kafkasların aksine Anadolunun Yamnaya göçlerinden pek etkilenmediğini gösteriyor. Hint-Avrupa dillerinin konuşulduğu diğer tüm bölgelerden farklı olarak Anadoluda Doğu avcı-toplayıcı atalarının bulunmaması nedeniyle Anadolu dillerini (örneğin Hitit, Luvi) konuşanlar için bozkırla hiçbir bağlantı kurulamadı.
Anadolunun bozkır göçlerine karşı şaşırtıcı derecede sızdırmazlığının aksine, Güney Kafkasya, Yamnaya göçlerinden önce de dahil olmak üzere birçok kez etkilenmişti. Ron Pinhasi, 15 yıl önce ortaklaşa yürüttüğüm kazıda bulunan Areni Kalkolitik bireylerin, Yamnayanın yayılımından 1.000 yıldan fazla bir süre önce kuzeyden güney Kafkasyanın bazı bölgelerine gen akışından türeyeceklerini ve Bu kuzey etkisinin, birkaç bin yıl sonra yeniden ortaya çıkmadan önce bölgede ortadan kalkacağı bulmayı beklemiyordum. diyor.
Bu, Batı Asyanın doğu kesimlerinde yeni kazılar ve saha çalışmaları yoluyla keşfedilecek daha çok şey olduğunu gösteriyor.
Songül Alpaslan-Roodenberg, Anadolu, hem yerel avcı-toplayıcılardan hem de Kafkasya, Mezopotamya ve Levantın doğu popülasyonlarından gelen çeşitli popülasyonlara ev sahipliği yapıyordu. Marmara bölgesinin ve Güneydoğu Anadolunun, Karadenizin ve Ege bölgesinin insanlarının hepsinin aynı soydan gelen varyasyonları vardı. diyor.
C: University of Vienna
İlk tarım toplumları ve etkileşimleri
İkinci makale, dünyanın en eski Neolitik popülasyonlarının (~ 12.000 yıl önce) nasıl oluştuğunu anlamaya çalıştı.
Ron Pinhasi, Genetik sonuçlar, erken tarım toplulukları arasında bir pan-bölgesel temaslar ağı senaryosuna destek veriyor. Ayrıca Neolitik geçişin sadece tek bir çekirdek bölgede değil, Anadolu ve Yakın Doğuda meydana gelen karmaşık bir süreç olduğuna dair yeni kanıtlar sağlıyor. diyor.
Bu çalışma, Kuzey Mezopotamyanın Dicle tarafında (hem Türkiyenin doğusunda, hem de kuzey Irakta) tarımın kökenlerinin en önemli bölgesi olan Çanak Çömlek Öncesi Neolitik çiftçiler için ilk antik DNA verilerini sunuyor. Ayrıca, Doğu Akdenizden çiftçilerin en erken deniz yayılımına tanık olan Kıbrıs adasındaki Çanak Çömlek Öncesi çiftçilerin ilk antik DNAsını da sunuyor. Ayrıca, Neolitik Ermenistandan gelen ilk verilerle birlikte, Kuzeybatı Zagrostaki erken Neolitik çiftçiler için yeni veriler sağlıyor.
Araştırmacılar, bu boşlukları doldurarak, arkeolojik araştırmaların karmaşık ekonomik ve kültürel etkileşimleri belgelediği, ancak görünür maddi izler bırakmayan çiftleşme sistemlerini ve etkileşimlerini izleyemediği bu toplumların genetik tarihini inceleyebilir.
Sonuçlar, Anadolu, Kafkaslar ve Levant avcı-toplayıcıları ile ilgili Neolitik öncesi kökenlerin karışımını ortaya koyuyor ve bu erken tarım kültürlerinin, Batı Asya coğrafyasını yansıtan bir ataların sürekliliğini oluşturduğunu gösteriyor. Sonuçlar ayrıca Bereketli Hilalin merkezinden, Anadolunun ilk çiftçilerine en az iki göç dalgasının da grafiğini çiziyor.
Tarihi dönemler
Üçüncü makale, antik Akdeniz dünyasının yönetim biçimlerinin Tunç Çağından bu yana, kökenlerin zıtlıklarını nasıl koruduğunu, ancak göçlerle nasıl bağlantılı olduğunu ortaya koyuyor.
Sonuçlar, İmparatorluk döneminde Roma çevresinde yaşayan insanların atalarının, Anadoludan gelen Roma/Bizanslı bireylerin atalarının hem ortalama hem de çeşitlilik açısından neredeyse aynı olduğunu, İmparatorluk döneminden önceki İtalyanların ise çok farklı bir dağılıma sahip olduğunu gösteriyor.
Bu, Roma İmparatorluğunun hem daha kısa ömürlü batı kesiminde hem de Anadolu merkezli daha uzun ömürlü doğu kesiminde, Anadolunun İmparatorluk öncesi kaynaklarından önemli ölçüde çekilmiş, farklı ama benzer bir nüfusa sahip olduğunu gösteriyor.
Ron Pinhasi, Bu sonuçlar gerçekten şaşırtıcı, çünkü 2019da ortaklaşa yürüttüğüm bir makalede, Antik Romadan gelen bireylerin genetik ataları hakkında, Romaya özgü olduğunu düşündüğümüz kozmopolit bir model bulduk. Şimdi Roma İmparatorluğunun diğer bölgelerinin de Romanın kendisi kadar kozmopolit olduğunu görüyoruz. diyor.
University of Vienna. 24 Ağustos 2022.