bir kağıtta geçen hafta yayınlandı Avustralya, Brisbane’deki Queensland Üniversitesi’nden bilim adamları, Microbial Genomics dergisinde, zophobas morio adı verilen bir kara böceğin larvalarının yalnızca yaygın olarak strafor olarak adlandırılan polistiren üzerinde yaşayabildiğini gösterdi.
Bulgular Bakterilerin ve diğer organizmaların strafor ve içki şişeleri gibi plastik malzemeleri nasıl tüketebileceğine dair bir araştırma telaşının ortasında geliyor.
Şimdi, araştırmacılar, bulguyu ticari bir ürüne dönüştürmenin bir yolunu ararken, süper solucanın Straforu sindirmesine izin veren enzimleri inceleyecekler. Endüstriyel benimseme, atık yöneticileri için heyecan verici bir senaryo sunar: Strafor çöpünü atmanın ve geri dönüştürmenin doğal bir yolu. Yüzde 30 dünya çapında depolama alanı.
Çalışmanın ortak yazarı Christian Rinke, “Artık plastikten gerçekten kaçamazsınız – plastik atık her yerde” dedi. “Bu kesinlikle yeni, tartışmasız, daha iyi, çevre dostu bir kırılma yolu. [it] aşağı.”
Dünya plastik bir krizle karşı karşıya. Her yıl, tek kullanım için tasarlanan tüm plastiğin yarısı (şişeler, strafor bardaklar ve alışveriş çantaları gibi şeyler) çöp haline geliyor, düzenli depolama alanlarını tıkayarak ve zararlı sera gazları salarken yavaş yavaş ayrışıyor. BM Çevre Programı. Her yıl 14 milyon tondan fazla suya karışıyor, veri gösterilerihayvanları öldürmek ve su altı habitatlarını bozmak.
Plastikler arasında, strafor özellikle zahmetlidir. Endüstri uzmanları, malzemenin yoğun olduğunu ve çok yer kapladığını ve bunun da atık yönetim tesislerinde depolanmasını pahalı hale getirdiğini söyledi. Bundan yapılan bardaklar, tabaklar ve diğer malzemeler de genellikle yiyecek ve içeceklerle kontamine olur ve bu da geri dönüşümü zorlaştırır. Araştırmacılar, polistirenin parçalanmasının ve ayrışmasının genellikle 500 yıl sürebildiği çöp sahalarını doldurduğunu buldu.
Çöp krizi tırmandıkça, dünyanın dört bir yanındaki bilim adamları, plastik atıkları doğal olarak bertaraf eden bakteri ve diğer canlı organizmaları bulmaya çalışıyor.
2015 yılında Stanford Üniversitesi’nden araştırmacılar meydana çıkarmak yemek kurtlarının da straforda hayatta kalabileceğini. Ertesi yıl, Japon bilim adamları bulundu plastik şişeleri yiyebilen bakteriler. Nisan ayında, Texas Üniversitesi’nden araştırmacılar bulundu giysilerde, sıvılarda ve yiyecek kaplarında bulunan plastik bir reçine olan polietilen tereftalat’ı sindirebilen bir enzim.
Stanford Üniversitesi’nde yemek kurdu çalışmasına öncülük eden kıdemli bir araştırmacı olan Wei-min Wu, çevresel riskler nedeniyle plastiği geri dönüştürmek için doğal çözümler arayan artan bir araştırmacı korosu olduğunu söyledi.
Avustralya’dan olanlar da dahil olmak üzere bu alandaki birçok araştırmacının önümüzdeki yıllarda çeşitli zorluklarla karşılaşacağını söyledi. Yemek kurdu ve süper solucan gibi şeylerin bağırsak enzimlerini incelemek zaman alacak ve yaptıklarında, plastikleri çok hızlı ve verimli bir oranda büyük seviyelerde sindirebilecekleri garanti değil.
Rinke, araştırma sonuçlarından heyecan duyduğunu, ancak tahminen beş ila 10 yıl arasında bir endüstriyel çözüme dönüşmenin zaman alacağını kaydetti.
Araştırmayı yürütmek için Avustralya’daki araştırma ekibi, süper solucanları üç ayrı diyetle besledi. Bir gruba “sağlıklı” bir kepek çözeltisi verildi. İkinci polistiren verildi. Üçüncüsü ise açlık diyetine tabi tutuldu.
Kepek yiyen larvaların yüzde doksanı, polistiren verilen gruptan kabaca yüzde 66 ve aç kalmaya zorlananlardan yüzde 10’a kıyasla böcek oldu. Bu, araştırmacılara, süper kurtların bağırsaklarında straforu etkili bir şekilde sindirebilen enzimlere sahip olduğunu gösterdi.
Daha sonra, bilim adamları, polistireni büyük ölçekte ne kadar iyi sindirebileceklerini görmek için bu enzimleri inceleyecekler – gerekirse daha etkili hale gelmek için onları değiştirecekler. “Devasa süper solucan çiftliklerine sahip olmak istemiyoruz” dedi. “Daha ziyade, enzime odaklanmak istiyoruz.”
Araştırma başarılı olursa Rinke, atık yöneticilerinin strafor malzemeleri toplayıp öğütebileceğini ve bunları süper kurt enzimi ile yapılan sıvı bir çözeltiye koyabileceğini söyledi. Çözüm, ideal olarak straforu imha edecek veya yeni plastik ürünlerin oluşturulmasına izin verecek şekilde sindirecek ve böylece yeni plastik malzemelere olan ihtiyacı azaltacaktır, dedi Rinke.
“Sonuna kadar gidebilirseniz, fikir sistemi kullanmak ve plastiği geri dönüştürmek için biyolojik bir çözüm bulmaktır” dedi.
Araştırmacılar, Rinke ve diğerlerinin bulgularına rağmen, son on yılda hiçbirinin endüstri uygulamalarına başarılı bir şekilde tercüme edilmemesinin nedenleri olduğunu söyledi. Austin’deki Texas Üniversitesi’nde moleküler biyobilimler profesörü olan Andrew Ellington, endüstriyel koşullarda çalışabilen, genellikle çok sıcak ortamlarda veya atıkların kullanımı yoluyla çöpleri işleyen plastik sindirici bir organizma veya enzim bulmanın zor olduğunu söyledi. organik çözücüler.
“Bir kumsalda bir şey bulduğunuzda ya da solucan bağırsağında bir şey bulduğunuzda, bu harika, ama o şeydeki tüm enzimler, onu bulduğunuz koşullar altında hemen hemen çalışır” dedi. “Ve bunlar endüstriyel koşullar olmayabilir.”
Araştırmacılar enzimleri çıkarmamaya ve depolama alanlarını strafor yiyen solucanlarla doldurmaya karar verseler bile, sorunların ortaya çıkacağını da sözlerine ekledi. Düzenli depolama sahaları her tür plastiği bir araya getirir ve solucanların yığını yemesine izin vermek için straforu diğer çöplerden ayırmak hantal ve maliyetli olacaktır. Alternatif bir çözüm önerdi.
“Çok uzak olmayan bir gelecekte, bireylerin bunu kendilerinin yapabilmesi için solucan tabanlı kompostlama kitleri sunabileceğimize inanıyorum” dedi.
Kuzey Amerika Katı Atık Derneği uygulamalı araştırma direktörü Jeremy O’Brien, bu tür bir çözümü kullanıma sokmanın başka iş zorlukları olduğunu söyledi.
Öngörüldüğü gibi, çözüm, atık yöneticilerinin Strafor’u diğer çöplerden ayrı olarak toplamasını gerektireceğini ve bunun da maliyeti engelleyici hale getirdiğini söyledi.
O’Brien ayrıca, enzim sürecinin ne tür organik atık üreteceğinin belirsizliğini koruduğunu ve bunun çöpleri işlemek ve kokuları azaltmak için halihazırda kullanılan mikroorganizmalara zarar verebileceğinden endişe ettiğini söyledi. Styrofoam’ı düzenli depolama alanlarına almak ve onları yeni plastiklere dönüştürülebilmeleri için yeterince yoğunlaştırmanın daha arzu edilen ve uygun maliyetli bir çözüm olacağını da sözlerine ekledi.
“Bu çok daha basit bir çözüm,” dedi.
Kaynak : https://www.washingtonpost.com/technology/2022/06/17/plastic-eating-superworm-garbage-crisis/?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_business-technology