1965 tarihli Göçmenlik Yasası – ABD Göçmenlik Sistemindeki Değişiklik
1950'ler ve 60'lar, ABD Sivil haklar hareketinde büyük bir karışıklığın yaşandığı bir dönemdi. Başkan John F. Kennedy, seçim kampanyasında sivil hakların altını çizdi. Hareket, Başkan Lyndon B. Johnson yönetiminde önemli bir savaş alanı olarak kaldı.
1965 Göç Yasası'nın getirilmesi, 20. yüzyılın başlarında olduğundan daha adil bir sistem üretti. Vatandaşlığa kabul yasası seçmenler ve politikacılar arasında popülerdi ve ABD'nin demografisi yasa tarafından değiştirildi.
ABD'de daha adil, daha çeşitli bir topluma doğru hareket 1950'lerde başladı. Kongre, Hart-Celler Yasasını 1960 gibi erken bir tarihte tanıtır.
Başkan John F. Kennedy, 1961'de bir göçmenlik reformu taahhüdü için kampanya yürüttü. Başkan Johnson'ın Beyaz Saray'a gelişi, göçmenlik reformunu ilerletti. ABD'ye gelen göçmenlerin sayısını belirlemek için kullanılan formül 1920'lerde geliştirildi.
Birçok milletvekilinin endişesi, Batı Avrupa'dan gelen göçmenlerin kayırılmasıydı. Sistemi başkalarına açarak ABD'ye çeşitlilik getirmeye çalışmak, 1965'te Göç Yasası'nın kabul edilmesine yol açtı.
“Göç politikası cömert olmalı; adil olmalı; esnek olmalıdır. Böyle bir siyasetle dünyaya, kendi geçmişimize, ellerimiz temiz, vicdanımız rahat dönebiliriz.”John F. Kennedy
İlk göç yasası 1790'da kabul edildi. Bu dönemde, iş ve kaynaklar için Beyaz işçilerle rekabet edeceklerine inanıldığı için yasa Siyah köleleri ve Çinli göçmenleri dışlamak için kullanıldı.
1790 tarihli Vatandaşlığa Kabul Yasası, o sırada Afrikalı Amerikalılara yönelik ırkçılık nedeniyle "Afrika kökenli kişilerin" vatandaşlığa alınmış vatandaş olmasını dışladı. Bu yasa daha sonra Dred Scott kararıyla bozuldu.
1882 tarihli Göç Yasası, Çinli göçmenler ile Amerikalı işçiler arasında ekonomik ve iş uyuşmazlıklarının olduğu bir dönemde yürürlüğe girdi. Bu yasa, Çin göçü için her iki yılda bir on bine kadar katı bir kota belirledi ve aksi takdirde göç etmek isteyecek pek çok kişiyi fiilen dışladı.
Yasa aynı zamanda, başvuru sahiplerinin göçmenlik vizelerine hak kazanmak için bir İngilizce sınavını geçmelerini gerektiren bir okuryazarlık testi getirdi, aksi halde kalifiye olan birçok kişi hariç tutuldu.
ABD Göçmenlik Sistemini Değiştirme İhtiyacı
ABD göçmenlik sistemine değişiklik getirme arzusu, daha adil bir topluma doğru hareketle geldi. 1921 Ulusal Kökenler Kota Yasası, her ülkeden ABD'deki yabancı uyruklu nüfusun yüzde ikisinde göçü sınırlamıştı. Kotayı belirlemek için ABD Hükümeti 1890 nüfus sayımını kullandı.
19. yüzyılın ikinci yarısında çok sayıda Batı Avrupalı göçmen bu ülkeleri tercih etti. 1910'lar ve 1920'lerdeki politikacıların çoğu Öjeni'nin ırk teorilerine inanıyordu.
Bu inançlar, o dönemde ABD'nin göçmenlere yönelik politikasını yönlendiriyor. Başkan Johnson, Kennedy'nin modası geçmiş göçmenlik kota sistemini kaldırma çalışmalarına devam etti. 1965 Göç Yasası, Doğu Avrupa, Afrika ve Asya'dan gelen insanların göç etmesini daha adil hale getirmek için sistemi değiştirdi.
Yeni sistem, doğu yarımküreden gelen yıllık göçmen sayısını 170.000 ile sınırladı. Hiçbir ülke tek başına her yıl 20.000'den fazla vize alamaz. Batı Yarımküre'den gelen göçmenler için vizeler 120.000 ile sınırlandırıldı.
Vatandaşlık Yasasının ilk ifadesindeki değişiklikler, aile kategorisindeki vizelerin dörtte üçünü sağladı. 1965 tarihli Göç Yasası'ndaki muafiyetler, ABD vatandaşlarının akrabaları için üst sınır içermiyordu. Yasanın yalnızca yeni bir yasa değil, aynı zamanda bir iyi niyet eylemi olduğunu belirtmek önemlidir.
Bu eylem, Amerika'da yeni bir hayat arayanlara umut ve fırsat vermek amacıyla yaratıldı. Yasa, Amerikan göçmenlik politikasındaki ulusal köken kota sistemini ortadan kaldıran devrim niteliğinde bir yasa tasarısıydı. Yasa, ulusal kökene dayalı bir kota sistemini, aileleri yeniden birleştirmeye ve vasıflı göçmenleri çekmeye dayalı bir kota sistemiyle değiştirdi.
Ailenin yeniden toplanması
Kanun, göç tarihinde önemli bir dönüm noktasıydı. Ulusal köken kotaları eğilimini tersine çevirdi ve bunun yerine aile birleşimini ve ailelerin yeniden birleştirilmesini vurguladı.
Ayrıca, göçmenlerin Amerika Birleşik Devletleri vatandaşları veya sakinleriyle olan aile bağlarına odaklanan bir tercih sistemiyle değiştirilen, göç konusunda uzun süredir devam eden, ülkeye özgü kotaları ortadan kaldırmasıyla da ünlüdür.
Kanun ayrıca vasıflı işçiler, profesyoneller ve gerekli dil becerilerine sahip kişiler için tercihler belirledi. Bu Göç Yasası, Latin Amerika ve Asya'dan gelen göçmenlere karşı ayrımcılık yapan birçok yasayı yürürlükten kaldırdı.
Örneğin, Asya'nın Amerika'ya göçünü ciddi şekilde kısıtlayan 1924 Göç Yasası tarafından oluşturulan "Asya Yasak Bölgesi"ni ortadan kaldırdı.
Göçmen Ulusu
Amerika Birleşik Devletleri bir göçmenler ülkesidir. Ülke, ülkenin kültürünü, ekonomisini ve siyasi yaşamını şekillendirmeye yardımcı olan göçmenler ve çocukları tarafından inşa edildi.
Yasadışı göç, Amerika Birleşik Devletleri'nde oldukça tartışmalı bir konudur.
Pek çok insan buna karşı çıkarken, diğerleri yasadışı göçmenlere Amerika Birleşik Devletleri'nin yasal sakinleri olma şansı verilmesi gerektiğine inanıyor.
Yasadışı göç, bazı insanlar için bir sorun çünkü göçmenler, daha az eğitimli veya daha az beceriye sahip olan yerli Amerikalılardan iş alıyor.
Göçmenler ayrıca Amerikan yaşam tarzına her zaman uymayan yeni fikirler ve gelenekler getirir.
1882 Çin Dışlama Yasası
Amerika Birleşik Devletleri'nde göçü kısıtlayan ilk büyük yasa, 1882 tarihli Çin Dışlama Yasasıydı. Bu yasa, "Çinli işçilerin göçünü caydırmak ve Amerikalı işçilere daha fazla iş sağlamak" için çıkarıldı.
1943'te yürürlükten kaldırılan yasa, Asyalı göçmenler üzerinde önemli bir etki yarattı. Bu eylem, Asyalı göçmenlerin Amerika'da nasıl ayrımcılığa uğradığını gösteren birçok örnekten biridir. Aynı zamanda bir ülkenin tarihinin geleceği üzerinde nasıl bir etkiye sahip olabileceğini de gösterir.
1965 tarihli Göçmenlik ve Vatandaşlık Yasası, ulusal kökenlere ilişkin önceki sınırlamaları kaldırmak için kabul edildi. Bu, "Amerika'nın geleneksel göçmen mirasını eski haline getirmek" için yapıldı.
Yasa, şimdiye kadar çıkarılan en önemli yasalardan biri olarak kabul ediliyor ve Amerika'ya gelen göçmenler için büyük bir adım oldu.
1965 Göç Yasası, daha önce azınlıklar ve kadınlar için mevcut olmayan işler açarak bu ülkedeki çeşitliliğin artmasına yardımcı oldu. Bu yasa aynı zamanda Avrupalı göçmenleri kayırdığı görülen kota sistemini de kaldırdı.
1965 Göç Yasası, Amerikan tarihinde bir Yüksek Mahkeme kararından ziyade bir Kongre kararıyla değiştirilen ilk büyük yasaydı.
Yüksek Mahkeme, kota sisteminin Avrupalı göçmenleri desteklediğine karar verdi ve bu Kanun, onları asya ülkeleri, orta amerika, orta doğu, latin amerikalılar ve diğer bölgelerden veya dünyadan gelen göçmenler gibi Avrupalı olmayan diğer göçmenlerle eşitlemeyi amaçlıyordu.
Bu yasa, sivil haklar grupları ve işçi sendikaları arasındaki açık müzakerelerin bir sonucu olarak kabul edildi. Başkan Lyndon Johnson 1963'te başkan olduktan sonra, gücünü yeni göçmenlik yasalarını geçirmek için kullandı.
Meksikalı Göçmenler ve Diğer Latin Amerika Göçmenleri
Meksikalı belgesiz göçmenler, 1800'lerin sonlarından beri ABD nüfusunun önemli bir bölümünü oluşturuyor. On yıllardır Amerika'ya çok sayıda geliyorlar ve sayıları her on yılda bir artarak ABD nüfusunu büyük ölçüde artırıyor.
Meksikalı göçmenlerin çoğu, reşit olmayan çocuklar veya yasal statüye sahip olmayan ve yasa dışı yabancılar olarak kabul edilen yetişkinlerdir.
Bu, onları göçmenlik uygulama kurumları tarafından sömürü ve suistimale karşı savunmasız bırakır. Meksikalı göçmenler, Amerika'da ayrımcılık ve etnik şiddet de dahil olmak üzere birçok zorlukla karşı karşıya.
Bu zorluklar, dili konuşmadıkları ve gelenekleri veya kültürü bilmedikleri bir ülkede yaşadıkları gerçeğiyle daha da artıyor.
Eski ABD Göçmenlik Politikası
Amerika Birleşik Devletleri yeni göçmenlerin ülkesidir. Ancak mevcut göçmenlik sistemi onlarca yıldır yürürlükte ve değişen ekonomimizin ihtiyaçlarını karşılamıyor. Sistem milyonlarca insanı gölgelerde yaşamaya zorluyor ve milyonlarcası da yasal olarak Amerika'ya gelmek için yıllarca, bazen on yıllarca bekliyor.
Göçmenlerin kalıcı oturma izni almak için Amerika'ya gelmelerinin iki ana yolu vardır: aile temelli göçmenlik veya istihdama dayalı göçmenlik.
Aile temelli göçmenlik, ABD vatandaşlarının yakın akrabalarını ve sevdikleri adına vize başvurusunda bulunabilecek diğer bazı yakın akrabaları içerir. İstihdama dayalı göçmenlik, Amerika Birleşik Devletleri'nde yetersiz bulunan becerilere sahip kişiler için geçici çalışma vizelerini ve daimi ikamet vizelerini içerir.
1965 tarihli Göç Yasası zamanla değişti ve güncellendi. Göçmenlere ve insanların hareketine yönelik modern bir yaklaşım, sistemde yapılan birçok değişikliği gördü. Başkan Johnson, Hart-Celler Yasasının etkilerinin asgari düzeyde olacağına inanıyordu.
1965 tarihli Göç Yasası, Amerika Birleşik Devletleri'ne daha fazla çeşitlilik ve entegrasyon getirmede başarılı olmuştur. Bazı ülkelerden gelen göçmenleri sınırlama girişimi başarılı olmadı.
1965 Göç Yasası'nın çerçevesi bir grup siyasetçi tarafından son anda değiştirildi. Başkan Yardımcısı Hubert Humphrey, Amerika Birleşik Devletleri'nde önemli bir politikacıydı. ve 1965 göçmenlik reformunun arkasındaki itici güçtü.
1965 tarihli Göç Yasası, ABD'nin ihtiyaç duyduğu beceri ve mesleklere sahip olanları Amerika'ya ilk kez taşınmaya teşvik etmek için tasarlandı.
Yasa, aile ilişkilerine odaklanmak ve göçmenlerin aile üyelerini ABD'ye kadar takip etmeye getirmek için son dakikada değiştirildi.
Göç Yasası çok az tartışma veya itirazla kabul edildi ve bir grup muhafazakar milletvekilinin metninde kapsamlı değişiklikler yapmasına yol açtı.
Jüri, 1965 Göç Yasası'nın başarılı mı yoksa başarısız mı olduğu konusunda ikiye bölünmüş durumda. ABD'de artan çeşitlilik, uzmanların çoğu tarafından bir başarı olarak görülüyor.
Diğerleri, yasayı ABD'ye taşınan vasıfsız işçilerin akınının nedeni olarak gösteriyor. 1965 Göçmenlik Yasası, kusurlu bilime dayanan eski bir sistem için çok ihtiyaç duyulan bir güncellemeydi.
Oy Hakları Yasası
1965 Oy Hakları Yasası, Amerika Birleşik Devletleri'nde önemli bir yasadır. Afrikalı Amerikalıların oy kullanmasını engellemek için kullanılan okuma yazma testlerinin ve diğer cihazların kullanımını ortadan kaldırmak için kabul edildi.
1965 tarihli Oy Hakları Yasası, oy kullanmada ırk ayrımcılığını yasaklayan federal bir yasadır ve birkaç kez değiştirilmiştir ve Afrikalı Amerikalıların oy kullanmasını engellemek için kullanılan okuma yazma testlerinin ve diğer cihazların kullanımına son vermesi nedeniyle önemlidir.
Johnson-Reed Yasası
Johnson-Reed Yasası, 1924'te kabul edilen bir yasaydı ve Asya ve Afrika'dan Amerika Birleşik Devletleri'ne göçü kısıtlayan sayısal sınırlamalara sahipti.
ABD'ye göç eden toplam insan sayısının 2%'den fazlasının herhangi bir ülkeden gelmemesini gerektiren bir ulusal köken kotası koydu.
Bu yasa, menşe ülkeye göre göç kotaları belirleyen 1924 Göç Yasası'nda bir değişiklik olarak kabul edildi.
Yeni yasa, güney ve doğu Avrupa'dan gelen göçmenleri Amerika'nın dışında tutmak ve kuzey ve batı Avrupa'dan daha fazla göçmene izin vermek amacıyla etnik kökene dayalı kotalar uygulayarak bu sayısal sınırları değiştirdi.
Bracero Programı
Bracero Programı, Amerika Birleşik Devletleri ve Meksika arasında 1942'den 1964'e kadar süren geçici bir işçi programıydı.
1942'de ABD ve Meksika hükümetleri tarafından, özellikle 2. Dünya Savaşı sırasında birçok Amerikalı erkek yurtdışında savaşırken, ABD'deki çiftliklerdeki işgücü sıkıntısına yardımcı olmak için kuruldu.
Anlaşma, Meksikalı işçilerin geçici olarak başta tarım olmak üzere mevsimlik iş için Amerika Birleşik Devletleri'ne geçmesine izin verdi.
Anlaşma, Meksikalıların gıda üretimi için işgücü taleplerini karşılamak amacıyla çiftliklerde, çiftliklerde, meyve bahçelerinde, üzüm bağlarında, pamuk tarlalarında ve diğer tarım alanlarında çalıştıkları Kaliforniya ve Teksas'a akın etmesine yol açtı.
Anlaşma ayrıca Meksika'dan ABD'ye göçte büyük bir artışa yol açtı, bu da buna karşı kamuoyunun artmasına ve daha ucuza çalışacak ucuz yabancı işçilerle rekabet etmek yerine üyeleri için iş isteyen sendikaların muhalefetine neden oldu. Amerikalıların karşılayabileceğinden daha fazla ödeme.
1964'te, anlaşma yapılmadan önce işverenlerin Meksikalı işçileri işe almasına izin veren Anlaşma değiştirildi.
Bu, nihayetinde ABD'de yalnızca geçici olarak kalacak ve kış aylarında eve dönecek mevsimlik tarım işçilerinin kurulmasına yol açtı. Sendikalardan gelen ağır eleştirilerin ardından ABD Kongresi, 1964'te Bracero Programını yasakladı ve 1966'da resmen aşamalı olarak kaldırıldı.
Göç sistemi bazen, temeli dışlayıcı politikalar ve uygulamalar üzerine kurulu dizginsiz kapitalizmin bir örneği olarak görülür.
Göçmenlik yasası, Amerikan emeğini korumak için belirli tarihsel dönemlerde yürürlüğe giren ayrımcılık ve dışlayıcı politikalara yanıt olarak tarihi boyunca değişti.
McCarran-Walter Yasası
McCarran-Walter Yasası, 3 Temmuz 1952'de Başkan Truman tarafından imzalanan bir Birleşik Devletler federal yasasıdır. Yasa, kota göçmenlik sistemini kaldırmış ve bunun yerine bir ulusal köken sistemi getirmiştir.
1952 tarihli McCarran-Walter Yasası, 1924 tarihli Göçmenlik ve Vatandaşlık Yasası (Johnson-Reed Yasası) tarafından uygulanan dışlayıcı göçmenlik sisteminin büyük bir revizyonuydu.
Başkan Harry Truman, 3 Temmuz 1952'de yasayı imzaladı. 1924'ten beri yürürlükte olan kota sistemini kaldırdı ve yerine bir ulusal köken sistemi getirdi.
McCarran-Walter Yasası, Amerika Birleşik Devletleri egemenliği altındaki "herhangi bir" bölgede doğan insanların otomatik olarak vatandaş olduğunu belirledi. Dışlama gerekçesi olarak ulusal ve bölgesel kökenleri kaldırdı.
Yasa ayrıca, ırk ve etnik kotaları kaldırarak ve tüm başvuru sahiplerinin "normalde kabul edilebilir" göçmenler olması gerektiğini belirterek, daimi ikamet statüsünün elde edilmesinde önemli bir değişikliğe işaret etti.
Sivil Haklar Devrimi
Sivil haklar devrimi, Amerika Birleşik Devletleri'nde 1950'lerde başlayan ve 1964 Sivil Haklar Yasası'nın kabul edilmesiyle sona eren bir dönemdir. Sivil haklar hareketi, ırk eşitliği için ve ırk ayrımcılığına karşı sosyal bir hareketti. Kökleri Afro-Amerikan topluluklarında vardı, ancak hızla diğer topluluklara yayıldı.
Amerikan sivil haklar hareketi, Siyah özgürlük hareketi veya kısaca Siyah özgürlük hareketi olarak da bilinir. 1964 Medeni Haklar Yasası'nın kabulü, medeni haklar mevzuatı tarihinde bir dönüm noktasıydı. Irk, renk, din, cinsiyet ve ulusal kökene dayalı ayrımcılığı yasakladı.
Bu yasa, medeni haklar mevzuatı tarihinde bir dönüm noktasıydı ve ırk, renk, din, cinsiyet ve ulusal kökene dayalı ayrımcılığı yasakladı. Bu yasanın geçişi, medeni haklar mevzuatı tarihinde bir dönüm noktasıydı.
Ulusal Güvenlik ve Göçmenlik
Amerika Birleşik Devletleri, göçmenlik ilkeleri üzerine inşa edilmiş bir ülkedir. Göçmenler, ABD'nin bugünkü haline gelmesine yardımcı oldu ve bu, başlangıcından bu yana devam eden bir süreç.
Ancak bu milleti korumak için alınması gereken güvenlik önlemlerinden endişe duyanlar da var. Göçün daha sıkı bir şekilde düzenlenmesi ve kısıtlanması gerektiğini savunuyorlar.
Göç reformu ABD Kongresi için yeni bir konu değil, ancak Demokratlar ve Cumhuriyetçiler arasındaki siyasi farklılıklar nedeniyle henüz çözülmedi. Göç sorunu, görünürde net bir çözüm olmaksızın onlarca yıldır tartışılan bir sorundur.
Göç tartışmasının temelinde yatan konulardan biri, göçmenlerin Amerika Birleşik Devletleri'ne girişine izin verilip verilmeyeceğidir.
Pek çok insan, güvenlik nedenleriyle her yıl ülkeye yalnızca birkaç göçmenin girmesine izin vererek, göçü ciddi şekilde sınırlamayı öneriyor. Bu insanlar bunun Amerika'yı terörist saldırılardan ve diğer potansiyel tehditlerden koruyacağını iddia ediyorlar. Diğerleri bunun Amerikalılar için iş dünyasına ve genel yaşam kalitesine zarar vereceğine inanıyor.
Göçmenlerin Amerika için iyi olduğunu, çünkü Amerika'ya yeni fikirler ve kendi kültürlerini getirdiklerini savunuyorlar. Göç reformu ABD Kongresi için yeni bir konu değil, ancak Demokratlar ve Cumhuriyetçiler arasındaki siyasi farklılıklar nedeniyle henüz çözülmedi.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, göçmen karşıtı duygular uzun süredir var. Duygu, göçmenlerin vatandaşlardan iş aldığı ve sosyal hizmetleri tükettiği varsayımına dayanıyor.
Göçmen Vizeleri
Göç, özellikle son seçimlerle birlikte ABD'de sıcak bir konudur. Göçmenlik, genellikle ayrımcılığa uğrayan Asyalı Amerikalılar ve Çinli göçmenler için merkezi bir sorun olmuştur.
Amerika Birleşik Devletleri, bu ülkenin vatandaşı olmayan ve burada kalıcı olarak yaşamak isteyenlere göçmen vizesi sunmaktadır.
İnsanların ABD'deyken ne yapmayı planladıklarına (çalışmak, okumak veya ABD vatandaşı veya daimi ikamet eden aile üyeleriyle yaşamak gibi) bağlı olarak başvurabilecekleri farklı vize türleri vardır.
Ayrıca her yıl kaç tane göçmenlik vizesi verilebileceğine dair bir kota vardır ve bu kota, menşe ülkeye ve ABD vatandaşları veya daimi ikamet edenler ile aile ilişkileri gibi diğer faktörlere bağlı olarak değişir.
Amerika Birleşik Devletleri göçmenlik sistemi karmaşık ve çok yönlüdür. Aile temelli göçmenlik, istihdama dayalı göçmenlik ve insani yardım dahil olmak üzere yasal daimi ikamet iznine giden bir dizi farklı yoldan oluşur.
Amerika Birleşik Devletleri bir göçmenler ülkesidir. 2016 yılında ABD'de yaşayan yaklaşık 44 milyon göçmen vardı. ABD ayrıca 11 milyondan fazla belgesiz göçmene ev sahipliği yapıyor. Bu insanların çoğu Latin Amerika ve Meksika'dan.
ABD'ye yasal olarak girmek isteyenler için iki ana vize türü vardır: göçmen ve göçmen olmayan vizeler. Göçmenlerin daimi ikamet statüsüne sahip olmaları gerekir, yani ABD'de süresiz olarak kalabilirler ve beş yıl sonra vatandaşlık başvurusunda bulunabilirler.
Göçmen olmayan kişiler ABD'de sınırlı bir süre veya giriş sayısı için kalabilirler, ancak burada bulundukları süre boyunca vatandaşlık veya daimi ikamet statüsü için başvuramazlar. ABD'de vize sisteminin olmadığını duyunca muhtemelen şaşıracaksınız. ABD'ye giriş için tek bir vize yoktur, bunun yerine vizeler farklı kategorilere ayrılır.
Göçmen ve göçmen olmayan vize arasındaki temel fark, kişinin daimi ikamet statüsüne sahip olup olmadığıdır.
Göçmenlere, beş yıllık bir bekleme süresi olan süreçle daimi oturma izni verilirken, göçmen olmayanlar ABD'de yalnızca geçici olarak veya ayrılmadan önce giriş sayısı kadar kalabilirler.
Daimi ikamet için başvuruda bulunmadan önce bazı vizeler de gereklidir. Tüm ABD vatandaşlarının ve yasal olarak daimi ikamet edenlerin ABD'ye bir pasaport ve vize ile girmesi gerekir.
Kendi ülkelerinden vize alamayanlar, yurtdışındaki herhangi bir ABD konsolosluğuna veya büyükelçiliğine başvurabilirler. Ayrıca, ABD'yi ne amaçla ziyaret etmek istediğinize bağlı olarak değişen birçok farklı göçmen olmayan vize türü vardır.
ABD vatandaşlarının yakın akrabaları olan ve yeşil kart almak isteyenler için süreç nispeten basittir.
Ancak, ABD vatandaşlarının yakın akrabaları olmayan ve ABD'ye kalıcı olarak göç etmek isteyen ebeveynleri için, başka bir yoldan (çalışma gibi) geçici vize veya yeşil kart almadan bunu yapmaları için doğrudan bir yol yoktur.