Karamsarlığın olduğu yerlerde de her zaman bir umut vardır. Düşünceler zincirlere vurulsa da, umut her zaman üretimi elinde tutan (işçi,emekçi) proleterlerdedir.
Üçleme Ütopyalardan sonra distopyaların ilki olan Cesur Yeni Dünya ;yozlaşmanın ve insanın değersizliğinin makineleşme karşısında ne kadar savunmasız olduğunu gösteriyor. Ütopya-Distopya çatışmasından dünyanın her zaman iyi,her zaman kötü olamayacağının çekişmesi...
Neden her zaman yabancı yazarlar daha iyi olabiliyor, diye düşünmüyor değiliz. Fahrenheit 451 Ray Bradbury'in kaleminden çıkmış olsa da, işlediği evrensel konu onu yabancı değil, bizlerden biri yapmıştır. Gelecek geçmişte yatar, geçmişe tanıklık edenler yüz yıl sonra yok olup gider; ama yüzyılları geleceğe aktaranlar ise "kitaplar"dır. Binlerce, yüz milyonlarca bellekler bilgiyle dolsa da, kitapların vereceği aktaracağı haz kadar olamazlar. Medeniyetler bir çok kez fahrenheitlar yaşasa da, medeniyeti kuranlar yine de fahrenheit 451'den kurtulmuş olanlardır.
Beş yüz yıl önce yaşanmış olaylara tanıklık yapanlar, günümüzde de aynı şeylerin olduğunu görseydiler dünyanın dönmediğini, zamanın akmadığını zannederlerdi. Bu sebepledir ki, (arkadaşı) Thomasa More ve sonraki yazarlar Ütopya hayalleri kurmuşlardır.