We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Radyasyonun ve aşırı sıcaklıkların çoğu gezegenin ve uydunun yüzeyindeki yaşamı muhtemelen yok edeceğinin farkındayım, ancak yüzeyin altında yaşam olabilir mi (örneğin dünyadaki solucanlar gibi)?
Bu büyük sorulardan biri. ESA bilim adamları, en azından, yeraltı yaşamını aramaya değer olduğunu düşünüyor. ExoMars misyonunu görün.
Dünya'daki bazı mikroplar, Mars'ın yeraltında olduğu varsayıldığı gibi benzer koşullar altında yaşadığından, solucanların mikrop olma olasılığı daha yüksektir.
Birkaç ay önce aynı konuda bir soru sormuştum: Dünya üzerinde bilinen herhangi bir canlı organizma Mars'ta hayatta kalabilir mi?
gelen cevap
dotancohenaşırı koşullarda yaşayabilen Tardigrade'i işaret etti. Bahsettiğim diğer yaşam formları da ekstrem koşullara dayanıklı olabilir.
Gaz devimizin buzlu uydularından bazılarının sıvı su içlerine sahip olduğu düşünülüyor. Gelgit esnemesinin bir ısı kaynağı olduğu düşünülmektedir.
Dünyanın sigara içen ekosistemi, yaşamın güneş ışığı olmadan gelişebileceğini gösteriyor. Bu NASA makalesi, Smoker kolonilerinden ve Europa gibi buzlu uyduların yüzeyinin altında yaşam olasılığından bahsediyor.
Bu tür yerler olabilirken yaşanabilir (Dünya'nın) bazı yaşam biçimlerine göre, yaşamın orada gerçekten var olması için aynı zamanda bir orijinal yaşam için yer (ya da bir şekilde yaşam ona taşındı). Dünyadaki yaşamın kökeni büyük bir bilinmezdir. Elbette, bu olay olduğunda Dünya çok farklı bir yerdi ve yeraltında da olabilirdi.
Ve "hayatı" tanımlayın. Örneğin silikon bazlı, oksijene ihtiyaç duymayan ve sert vakumda hayatta kalabilen, hatta dünyadaki bitkilerin görünür ışıkta fotosentez yaptığı gibi gama ve X-ışınlarını doğrudan kullanan yaşam formlarının var olduğu düşünülebilir.
Böyleleri orada hayatta kalabilir, hatta gelişebilir. Ama onları canlı olarak tanıyabilir miyiz?
Hararetli tartışma
Mars göllerinin varlığı da hala tartışılmaktadır. 2018 keşfinden sonra araştırmacılar, buzu suya dönüştürmek için yeterli bir ısı kaynağının olmaması gibi endişeleri dile getirdiler. Ve en son bulgu 2018 gözlemini desteklese ve çok daha fazla veri içerse de, herkes tanımlanan bölgelerin sıvı su olduğuna ikna olmuş değil.
Indiana, West Lafayette'teki Purdue Üniversitesi'nden gezegen jeofizikçisi Mike Sori, "Parlak malzeme gerçekten sıvı su ise, bence bir tür sulu çamur veya çamuru temsil etme olasılığı daha yüksek" diyor.
Tucson'daki Arizona Üniversitesi'nde gezegen bilimcisi olan Jack Holt, en son verilerin iyi olduğunu düşünmesine rağmen, yorumdan emin olmadığını söylüyor. NASA'nın Mars Keşif Yörünge Aracı'ndaki Mars Sığ Radar Sondası (Sharad) için bilim ekibinde bulunan Holt, “Göllerin olduğunu düşünmüyorum” diyor. "Buz örtüsünün altında bile, burada bir tuzlu suyu desteklemek için yeterli ısı akışı yok."
Mars yolunda olan bir Çin misyonu, iddiaları kontrol etmenin bir yolunu sunabilir. Tianwen-1 görevi Şubat 2021'de yörüngeye girecek ve yüzeye bir gezici yerleştirmenin yanı sıra yörünge aracı bir dizi bilimsel araç taşıyacak. Bunlar, benzer gözlemler yapmak için kullanılabilecek radar ekipmanlarını içerir. Avustralya, Brisbane'deki Queensland Teknoloji Üniversitesi'nden David Flannery, “Yetenekleri MARSIS ve SHARAD'a benziyor” diyor.
Şimdilik, bu göllerin Mars'ın ıslak geçmişinin kalıntıları olduğu ihtimali heyecan verici bir olasılık olmaya devam ediyor. Pettinelli, “Mars'ta çok fazla su olabilir” diyor. "Ve eğer su varsa, yaşam olasılığı da vardı."
Bilmen gereken on şey
14 Eylül 2020 tarihinde, Kraliyet Astronomi Topluluğu gökbilimcilerin, yüzeyin yaklaşık 50 kilometre üzerinde, Venüs'ün atmosferinde Fosfin olarak bilinen bir gazın kesin kanıtlarını bulduklarını bildirdi. Bu, gökbilimcilere göre çok büyük bir bulgu, çünkü hidrojen ve fosfordan oluşan fosfin moleküllerinin tespiti, bu dünya dışı "hava yoluyla taşınan" varlığı işaret edebilir. Doğa Astronomi.
Saat 16:00! #VenüsHaberleri'ne 60 saniyelik genel bakışınızla ilgili bu kadar heyecanlandığımızı açıklamanın zamanı geldi. Çalışmanın baş yazarı @cardiffuni'den Profesör Jane Greaves'in başlarken yer aldığı basın toplantımızı izleyebilirsiniz: https://t.co/gtzWjuM5vH pic.twitter.com/udhXvyowSc
&mdash Kraliyet Astronomi Topluluğu (@RoyalAstroSoc) 14 Eylül 2020
Venüs'ün atmosferindeki yüksek fosfin konsantrasyonları büyük olasılıkla ve muhtemelen gezegenin atmosferinde bulunan serbest yüzen organizmaların bir sonucu olabileceğinden, bu çok önemli. İlginçtir ki, gazın tespit edildiği yüzeyden 50 kilometre yukarıda, asitliğin bildiğimiz şekliyle yaşamı yok edeceği yüzeyin aksine, yaşam koşulları yeterince kararlı olabilir.
Keşif akıllara durgunluk verici olsa da ve ilk kez Dünya dışında yaşam için somut kanıtlar bulmuş olsak da, bilim adamları şimdiden mikroorganizmaların Venüs yüzeyinin üzerinde yaşayabileceğini tahmin ettiler. Ancak şu ana kadar böyle bir kanıt bulunamadı.
Büyük olayda Venüs atmosferinde Fosfinin bulunmasına rağmen, bilim adamları gazın ne kadarının mevcut olduğunu kontrol edene kadar bunun ne kadar büyük bir anlaşma olduğunu bilmiyorlardı.
tarafından geliştirilen modellerin kullanılması Profesör Hideo Sagawa, araştırmacılar gazın her milyarda yaklaşık yirmi molekülde bulunduğunu buldular ki bu nispeten kıttır.
Fosfin, yaşamın varlığıyla doğrudan bağlantılı olmasına rağmen, doğal süreçlerin sonucu da olabilir. Fosfin ayrıca güneş ışığı, yüzeyden yukarı doğru üflenen mineraller, volkanlar veya yıldırım tarafından da üretilebilir.
Fosfin, Venüs'teki yaşamla ilgili olmayan doğal bir olay da olabilse de, Venüs'te teleskoplarla keşfedilen miktarın yakınında herhangi bir yerde üretilemez.
Bu, dolaylı olarak, Venüs'teki Fosfinin yaşamla ilgisi olmayan doğal süreçlerin sonucu olmadığı ve Venüs atmosferinde serbest yüzen mikroorganizma kolonilerinin bulunmasının çok muhtemel olduğu anlamına gelir.
Aslında, Venüs'teki doğal süreçler, Venüs atmosferinde teleskopların gözlemlediği Fosfin miktarının yaklaşık binde birini üretebilir.
Venüs'ün önceki gözlemleri, ultraviyole ışığın emildiği bir "karanlık çizgi"nin varlığına işaret etmişti ve "yabancı" mikrop kolonilerinin var olabileceği yer orası.
Kendi gezegenimizde Fosfin, oksijen açlığı çeken ortamlardaki mikroplarla ilişkilidir.
Yeni çalışma, Mars'taki uzaylı yaşamı gezegenin yüzeyinin altındaki tuzlu suda saklanıyor olabilir
Bilim adamlarına göre Kızıl Gezegendeki tuzlu yeraltı gölleri, basit hayvanları bile besleyecek kadar oksijen sağlayabiliyor.
Uzun zamandır Mars'ta yaşamı desteklemek için yeterli hava olmadığına inanıyordu.
Ancak bir ABD ekibi tarafından geliştirilen bir bilgisayar modeli, gezegenin tuzlu su yeraltı göllerinin tuz ve sudan oluştuğunu öne sürüyor.
Ve muhtemelen uzaylı yaşamının gelişmesine izin verecek kadar oksijen depolayabilirler.
Nature Geoscience'da yayınlanan yeni çalışma, bu alanların özellikle gezegenin kutuplarında yoğunlaştığına inanıyor.
Dr Vlada Stamenkoviç, tuzlu suyun kemik ve metabolizmayı hızlandıran kalsiyum ve magnezyum açısından da bol olacağını söyledi.
Ancak "aerobik mikropların nefes alması için yeterli oksijenin bulunduğu" yerler Kızıl Gezegenin her yerinde olabilir.
"Ayrıca, toplam Mars yüzey alanının yaklaşık yüzde 6,5'i çok daha yüksek çözünmüş oksijen konsantrasyonlarını destekleyebilir, bu da süngerler gibi daha karmaşık çok hücreli organizmaların solunum taleplerini karşılamaya yeterli aerobik vahaları mümkün kılar."
Bu su cennetlerinde yaşam varsa, komşu Dünya'daki yaşama benzeyebilecekleri düşünülmektedir.
Pasadena'daki California Institute of Technology'de gezegen bilimci olan Dr Stamenkoviç şunları söyledi: "Modern Mars atmosferinde oksijen kıtlığı nedeniyle, Mars'ın aerobik solunumu desteklemek için yeterince büyük konsantrasyonlara sahip ortamlar üretemediği varsayılıyor.
"Burada, Mars'ın yüzeye yakın koşulları altında tuzlu sularda oksijenin çözünürlüğü için termodinamik bir çerçeve sunuyoruz."
Aşağıdaki Yaşam: Mars Yüzeyinin Altında Organizmalar Var Olabilir mi?
Yeni Florida Tech araştırmasına göre, Mars'ın kayalık kırmızı arazisi, hayat dolu zengin bir ortamı kapsayabilir.
Florida Tech astrobiyoloji yardımcı doçent Manasvi Lingam ve Harvard profesörü Abraham Loeb, Mars yüzeyinin derinliklerinde yaşamın var olabileceği olasılığını araştıran “Ay, Mars ve Ötesi Yüzeylerinin Derinlerinde Sıvı Su Biyokimyası Potansiyeli” başlıklı bir makaleyi tamamladı. Kağıt şurada yayınlandı: Astrofizik Dergileri eylülde.
Mars ve Dünya özelliklerine sahip biyosferleri inceleyen jeofizik modellerini kullanan ekip, organizmaların yüzeyin altında yaşamasının mümkün olduğunu keşfetti. Lingam ve Loeb'in çalışması, modellere göre geçmişte de mümkün olabilecek olan, ay yüzeyinin altındaki yaşam potansiyelini de inceledi.
Bu bulgular, tuzlu göllerin Mars yüzeyinin altında, gezegenin güney kutup buzulunun yakınında olabileceğini öne süren önceki çalışmaları takip eden İtalyan araştırmacıların son çalışmalarının hemen ardından geldi. Gezegendeki yaşamın fizibilitesini daha fazla inceleyen çalışmalarla, araştırmacılar şimdi Kızıl Gezegende gelecekteki yaşanabilir seçeneklere ilişkin daha fazla örnek arıyorlar.
Lingam, Mars yüzeyinin altında yaşam ve su potansiyeli bulunmasının, orada büyük deniz hayvanlarının yüzdüğünü göreceğimiz anlamına gelmediğini belirtti. Mikroplar (ve belki de solucanlar) gibi ilkel organizmaların, yüzeyin altındaki yaşam türleri olma olasılığının daha yüksek olacağını öne sürdü. Bununla birlikte, oksijen kullanıp kullanmadıkları ve hareket kalıpları gibi organizmaların özelliklerinin olasılıkları hala incelenmeyi bekliyor.
Modeller aracılığıyla, Manasvi ve Loeb, derin biyosferler, yüzey bölgeleri, atmosfer ve Dünya'nın canlı organizmalar tarafından işgal edilen hidrosferi de dahil olmak üzere çeşitli faktörlerle ilişkili bir gezegenin yaşanabilir bölgesinin kapsamını, gezegen boyutunun, yüzeyinin bir fonksiyonu olarak incelediler. sıcaklık ve bağıl radyonüklid bolluğu. Göreceli radyonüklid bolluğunun arkasındaki fikir, daha fazla radyoaktif elementin artan ısınmaya yol açacağı ve bunun da yaşanabilir bölgenin “kalınlığını” azaltacağıdır, çünkü jeotermal gradyan (yani birim uzunluk başına sıcaklık artış hızı) artacaktır. Modellerinden elde edilen sonuçları Mars'ı içeren önceki çalışmalarla karşılaştırdılar ve bazı anlaşmalar buldular. Sonra biyosferin tabanındaki basıncı araştırdılar.
Lingam, "Bu çok parametreli çalışma için sıvı su sıcaklıklarına ve bir gezegenin yaşamı sürdürmek için basıncına ve ayrıca mikropların hayatta kalması için besin ve hammaddelere baktık." Dedi.
Diğer gezegenlerin ve uyduların başlangıçta düşünülenden daha biyo-dostu olduğunu gösterebileceğinden, Mars araştırmasının güneş sistemimiz için daha büyük etkileri olabilir. Lingam, daha fazla potansiyelin yaşamı kolaylaştırma potansiyeline sahip olup olmadığını keşfedecek misyonlara bakarak bu araştırmayı geliştirmek istiyor. Bir durumda, Lingam mikropları aramak için Venüs'ün etrafında yüzen balonları içeren ilk çalışmayı yaptı.
Lingam, “Bu çalışmayı diğer dünyalara da genişletmek istiyorum” dedi. "Bu daha çok mühendislik odaklı bir zorluk olurdu ve amaç, toprağı ve kayayı örneklemek ve orada ne olduğunu görmek için Mars gibi bir gezegeni delmek olurdu."
Europa: Jüpiter'in ayında yaşam olabilir ve iki yeni görev onu bulmanın yolunu açacak
Gizemli Avrupa. Kredi bilgileri: NASA
Harika bir haber. On yıldan biraz fazla bir süre içinde, güneş sistemindeki en yaşanabilir dünyalardan birini, Jüpiter'in uydusu Europa'yı keşfeden iki uzay aracı olacak. Bu, NASA'nın yakın zamanda yaptığı ve yörünge aracı Europa Clipper'ın 2030'ların başında aya ulaşmasının planlandığına dair yakın tarihli bir duyurusu sayesinde oldu.
Bu yılın Nisan ayında, Avrupa Uzay Ajansı, şu anda 2029'da Jüpiter sistemine ulaşması planlanan Jüpiter Buzlu Ay Kaşifi'nin (JUICE) geliştirilmesini de onayladı.
Uzay çağının başlangıcında, tüm yaşamın nihayetinde güneşten gelen enerjiye bağlı olduğu hayal edildi. Dış gezegenlerin donmuş buz topu uyduları, herhangi bir tür yaşam için olası görünmüyordu. Dünya okyanuslarının dibinde, hem enerji hem de moleküler yakıt için hidrotermal menfezlere dayanan gelişen ekosistemlerin keşifleri, her şeyi değiştirdi. Artık yaşamın güneşten tamamen izole edilmiş ortamlarda gelişebileceğini biliyoruz.
Europa'nın buzlu yüzeyinin altındaki sıvı, iç okyanusunda basit, mikrobiyal yaşamı barındırabileceği düşünülüyor. Bunun nedeni, bolluk içinde yaşam için üç temel ön koşulun her birine sahip olmasıdır: biyokimyasal olarak faydalı moleküllerin kaynağı, bir enerji kaynağı ve içinde çözünmüş maddelerin kimyasal olarak birbirleriyle reaksiyona girebildiği bir sıvı çözücü (su).
Europa'nın enerjisi, Jüpiter etrafındaki hafif eliptik yörüngesinin ve diğer iki uyduyla olan yerçekimsel etkileşiminin birleşiminden geliyor. Bu kuvvet kombinasyonu, Europa'yı her yörüngede yerçekiminde bir gelgit varyasyonuna maruz bırakır ve suyun donmasını önleyen ısıyı salmasına ve serbest bırakmasına neden olur.
Europa'nın biyokimyasal olarak faydalı molekülleri, kuyruklu yıldızların çarpmalarından veya ayın kayalık çekirdeğinin derinliklerinden gelebilir.
Buz delici radar
Hem Europa Clipper hem de JUICE, Europa'nın yüzey buzunun altını araştırmak için özel radar aletleri taşıyacak. Bu yeni bir teknik değil, radar 1970'lerden beri Antarktika'da ve daha yakın zamanda Mars'ta buzul altı gölleri bulmak için kullanılıyor.
Olduğu gibi, Europa bunu denemek için daha da uygun bir ortam sunabilir çünkü buz ne kadar soğuk olursa, radar için o kadar şeffaf hale gelir. Güneşten çok uzak olduğu için, Europa'da tipik gündüz yüzey sıcaklıkları -170°C'dir. Europa'daki amaç, buz tabakasının küresel bir sıvı su okyanusuna yol açtığı derinliği belirlemektir. Mevcut modeller, bunun 15-25 km derinlikte olduğunu tahmin ediyor.
Bununla birlikte, sıvı su yüzeye çok daha yakın bulunabilir, bu da daha kolay ulaşılır. Hubble Uzay Teleskobu görüntülerinden elde edilen kanıtlar, güney yarımküreden püsküren sıvı su tüylerini gösteriyor gibi görünüyor. Bu tüylerin üretimi, aşağıdaki okyanustan fışkıran sıvı su ile bir yanardağ gibi işlev görebilir.
Yeterli basınç altında su, buzun içindeki çatlaklardan ve boşluklardan geçmeye zorlayacak ve sonunda gayzer olarak patlamak üzere yüzeye ulaşacaktır. Bu süreç sırasında, yüzeye çıkmayan herhangi bir sıvı su, yine de, buz içindeki boşlukları ve çatlakları doldurarak, Mars ve Antarktika'nın buzul altı göllerine çok benzer bir şey oluşturabilir.
Görevler, varsa bu özellikleri bulabilmelidir. Bütün bunlar, bir gün buzu delebilecek ve altındaki esrarengiz okyanus alemine ulaşabilecek gelecekteki bir iniş için en iyi yeri keşfetmek olan bu misyonların nihai hedeflerinden birine katkıda bulunuyor.
Bir gezegenin veya ayın yüzeyine yakın seyahat eden uzay aracı, o nesnenin yerçekimi alanındaki ince değişiklikleri tespit etmek için roket hızındaki küçük değişiklikleri kullanabilir. Bu tür "yerçekimi anomalileri", uzay aracı tepeden uçarken gezegen yüzeyinin altındaki malzeme yoğunluğundaki değişikliklerden kaynaklanır.
Örneğin, bir dağ silsilesinde bulunabilecek daha yoğun kaya, uzay aracının ölçülebilir bir ekstra yerçekimi çekmesine neden olabilir. Dünya'daki yerçekimi anormalliklerinin tespiti, petrol sahaları, metal yatakları ve Meksika'daki Chixculub'daki ünlü dinozorları yok eden çarpma krateri gibi yeraltı yapılarını tanımlamak için uzun yıllardır kullanılmaktadır.
JUICE ve Europa Clipper ayrıca yerçekimi anormalliklerini tespit edebilecek ve potansiyel olarak bilim adamlarının okyanusun dibinde ilginç özellikler bulmasına izin verecek. Küçük yerçekimi anomalileri olan pürüzsüz bir okyanus tabanı, ayın iç kısmından daha fazla ısı akışı anlamına geleceğinden, aslında yaşam beklentileri için bir nimet olacaktır.
Buzdan geçmek
Ama nihayetinde Europa'da yaşam bulmak için, bir gün, potansiyel olarak bir denizaltı taşıyan yüzeye bir iniş aracı koyarak buzun altına girmemiz gerekiyor. Europa Clipper ve JUICE, buzun en ince olduğu yeri tespit etseler bile, bu zorlayıcı olacaktır.
Europa, Jüpiter'e yakındır, yani uzay aracının, gezegenin devasa yerçekimi alanından çıkıp ayın yörüngesine girebilecekleri kadar hızlarını değiştirmek için çok fazla yakıta ihtiyacı vardır. Aslında JUICE, Jüpiter'in diğer uydularından biri olan Ganymede'de bu manevrayı gerçekleştiren ilk uzay aracı olacak ve aynı yolculukta bunu yapmak için 3.000 kg yakıt kullanacak.
Ayrıca Jüpiter'de uzun vadede uzay aracına zarar verebilecek çok miktarda zararlı radyasyon vardır. Europa Clipper bu nedenle Jüpiter'in etrafındaki uzun döngülü yörüngelerde kalacak ve onu tekrar tekrar radyasyon alanından çıkaracaktır. Bunun yerine ayın uçuşlarını gerçekleştirerek Europa'yı inceleyecek.
Europa'da önemli bir atmosferin olmaması başka bir sorun teşkil ediyor. Bu, ısı kalkanları ve paraşütleri olan bir inişi yavaşlatamayacağımız anlamına geliyor. Her şey daha fazla yakıt gerektiren roketlerle yapılmalıdır. İniş aracı yüzeydeyken atmosfer eksikliği de radyasyondan çok az koruma sağlar.
Bir uzay aracı bir inişten sağ çıksa bile, buzun kendisi meselesi var. Granit kadar sert olan kilometrelerce süper soğuk buzu delmek için mekanik bir matkap kullanmak pek olası değildir. Bunun yerine, buzu eritmek için lazerler veya bir nükleer reaktörden gelen ısı gibi daha egzotik yollarla geçiş düşünülüyor.
Başka bir düşünce, şu anda Europa'nın bozulmamış bir ortam olmasıdır. Bu, bu karmaşık görevlerin, yanlışlıkla okyanusu uzay aracından kaynaklanan kirleticilerle veya bir gezintiye çıkmış olabilecek herhangi bir karasal mikropla kirletmeden yapılması gerektiği anlamına gelir.
Ama öyle ya da böyle oraya geleceğiz. Son zorluk, sonunda okyanusa ulaşan uzay aracının veya denizaltının, derinlerde yüzen bir şey tarafından yenmemesini sağlamak olabilir.
Bu makale, Creative Commons lisansı altında The Conversation'dan yeniden yayınlanmıştır. Orijinal makaleyi okuyun.
Geniş Donmuş Su Rezervi Ay'ın Yüzeyinin Altında Gizlenebilir
Ayımızın ne kadar gizemli olduğunu sık sık unutuyoruz. Belki de her gece gökyüzünde öylece takıldığı, tahmin edilebileceği gibi büyüyüp küçüldüğü için onu görmektir. Güneş sistemimizdeki tüm gök cisimleri arasında, muhtemelen en çok ay kabul edilir. Bu çok kötü, çünkü ay tuhaf ve bilim adamları her zaman sevgili Luna'mız hakkında yeni keşifler yapıyorlar. Sonuncusu, ayın muhtemelen tozlu yüzeyinin altında, uzay araştırmaları ve kolonizasyon misyonları için mayınlı ve önemli malzemeler olarak kullanılabilecek büyük miktarda buz saklıyor olması.
Space.com'a göre keşif, 13 yıl önce Afrika çölüne düşen bir ay meteorunu analiz ettikten sonra yapıldı. Bilim adamları, meteorun, yapısında kuvarsa yakın, ancak sadece su gibi alkali sıvıların varlığında oluşan büyük miktarda moganit içeren aydan düştüğünü keşfetti. Spesifik olarak, suyun buharlaşmasıyla oluşur. Keşfi yapan ekibi yöneten Japonya'daki Tohoku Üniversitesi'nden bir bilim adamı olan Masahiro Kayama, bu moganitin ayın yüzeyindeki suyun, güneşin sert ışınları tarafından buharlaşmasıyla oluştuğuna inanıyor ve muhtemelen daha fazlasının olduğunu söylüyor. yüzeyin altındaki su:
Bir moganitte daha az su vardır, çünkü moganit suyun buharlaşmasından oluşur. Ay yüzeyinde durum böyle. Ancak yeraltında, güneş ışığından korunduğu için çok fazla su buz olarak kalır.
Ayın tozlu yüzeyinin altında çok miktarda su buzu olabilir.
Kayama, ay meteorundaki moganit konsantrasyonunun, ayın yüzeyinin yüzde 0,6'ya kadar sudan yapılabileceğini öne sürdüğünü söylüyor, bu da ekstraksiyonun işlenen her metreküp için 6 litre su verebileceği anlamına geliyor. Bu, Dünya'daki su miktarıyla karşılaştırıldığında sönük kalsa da, gelecekte Ay'daki kolonistlerin hayatta kalmak için Dünya'dan gelen suya güvenmeleri yeterli olabilir. Ayrıca Mars ve ötesine misyon sağlamak için kullanılabilir ve roket yakıtı için hidrojen çıkarılabilir. Kayama diyor ki:
Dünya'ya dönmek veya örneğin bizimle birlikte Dünya'dan Mars'a seyahat etmek için tüm suyu ve yakıtı içmemiz için getirmemiz gerekmez. Ayın yüzeyinde su bol ise onu rahatlıkla kullanabiliriz.
Ay'ı su, hidrojen ve helyum için madencilik yaparak uzay yolculuğunu kolaylaştırabiliriz.
Bu, Ay topraklarındaki ilk buz belirtisi olsa da, Ay'da su tespit ettik bile. NASA'nın Ay Krateri Gözlem ve Algılama Uydusu, Ay'ın güney kutbu yakınında su buldu ve Hindistan'ın Chandrayaan-1 uydusu, ayı çevreleyen ince atmosferde su izleri buldu. Belki de güneş sistemimizde ve galaksimizde, her zaman varsaydığımızdan çok daha fazla su boldur.
Mars, yüzeyinin altında günümüz mikrobiyal yaşamı için doğru bileşenlere sahip, çalışma bulguları
GÖRÜNTÜ: Brown Üniversitesi mezunu ve NASA'nın Jet Propulsion Laboratuvarı'nda doktora sonrası araştırma yapan Jesse Tarnas, Kanada'daki Kidd Creek Madeninde çalışıyor. Madenin derinliklerinde su görmemiş. daha fazla göster
PROVIDENCE, RI [Brown Üniversitesi] -- NASA'nın Perseverance gezgini Mars yüzeyinde antik yaşam arayışına başlarken, yeni bir çalışma, Mars yeraltı yüzeyinin Kızıl Gezegen'de günümüzün olası yaşamını aramak için iyi bir yer olabileceğini öne sürüyor. .
Dergide yayınlanan çalışma Astrobiyoloji, Marslı göktaşlarının kimyasal bileşimine baktı - Mars yüzeyinden fırlayan ve sonunda Dünya'ya inen kayalar. Analiz, bu kayaların, su ile tutarlı temas halinde olmaları durumunda, Dünya'nın aydınlatılmamış derinliklerinde hayatta kalanlara benzer mikrobiyal toplulukları desteklemek için gereken kimyasal enerjiyi üreteceğini belirledi. Bu göktaşları, Mars kabuğunun geniş alanlarını temsil edebileceğinden, bulgular, Mars yeraltı yüzeyinin çoğunun yaşanabilir olabileceğini düşündürmektedir.
NASA'nın Jet Propulsion Laboratuvarı'nda doktora sonrası araştırmacı olan Jesse Tarnas, "Yeraltı keşif bilimi için buradaki en büyük sonuç, Mars'ta yeraltı suyunun olduğu her yerde, yeraltı mikrobiyal yaşamını desteklemek için yeterli kimyasal enerjiye sahip olma şansınızın yüksek olmasıdır" dedi. Doktorasını tamamlarken okumak Brown Üniversitesi'nde. "Mars yüzeyinin altında yaşamın başlayıp başlamadığını bilmiyoruz, ancak başlasaydı, bugüne kadar orada onu sürdürmek için bol miktarda enerji olacağını düşünüyoruz."
Son yıllarda, bilim adamları, Dünya'nın derinliklerinin, yukarıdaki dünyadan büyük ölçüde ayrılmış olan geniş bir biyoma ev sahipliği yaptığını keşfettiler. Güneş ışığından yoksun olan bu canlılar, kayaların suyla temas etmesi sonucu oluşan kimyasal reaksiyonların yan ürünlerini kullanarak hayatta kalırlar.
Bu reaksiyonlardan biri, kayaların içindeki radyoaktif elementlerin gözenek ve çatlak boşluğunda hapsolmuş su ile reaksiyona girmesiyle meydana gelen radyolizdir. Reaksiyon, su moleküllerini kurucu elementlerine, hidrojen ve oksijene ayırır. Serbest kalan hidrojen, kalan yeraltı suyunda çözülürken, pirit (aptal altını) gibi mineraller sülfat mineralleri oluşturmak için serbest oksijeni emer. Mikroplar, çözünmüş hidrojeni yakıt olarak alabilir ve bu yakıtı "yakmak" için sülfatlarda korunan oksijeni kullanabilir.
Kanada'daki Kidd Creek Madeni gibi yerlerde, bu "sülfat azaltıcı" mikropların, bir milyar yıldan fazla bir süredir gün ışığı görmemiş sularda, yerin bir milden daha fazla yaşadığı bulundu. Tarnas, bu yeraltı sistemlerini daha iyi anlamak için Brown Üniversitesi profesörü Jack Mustard ve Toronto Üniversitesi'nden Profesör Barbara Sherwood Lollar tarafından yönetilen bir ekiple birlikte çalışıyor ve Mars'ta ve güneş sisteminin başka yerlerinde benzer habitatları aramaya yönelik bir gözle çalışıyor. Earth 4-D: Subsurface Science and Exploration adlı proje, Kanada Gelişmiş Araştırmalar Enstitüsü tarafından destekleniyor.
Bu yeni çalışma için araştırmacılar, radyoliz kaynaklı habitatların bileşenlerinin Mars'ta bulunup bulunamayacağını görmek istediler. NASA'nın Curiosity gezgini ve diğer yörüngedeki uzay aracından alınan verilerin yanı sıra gezegenin kabuğunun farklı kısımlarını temsil eden bir dizi Marslı meteoritinden elde edilen bileşimsel verilerden yararlandılar.
Araştırmacılar radyoliz için gerekli malzemeleri arıyorlardı: sülfata dönüştürülebilen toryum, uranyum ve potasyum sülfür mineralleri gibi radyoaktif elementler ve suyu hapsetmek için yeterli gözenek alanına sahip kaya birimleri. Çalışma, birkaç farklı Mars meteoritinde, tüm bileşenlerin Dünya benzeri yaşam alanlarını desteklemek için yeterli miktarda bulunduğunu buldu. Bu, yaşam desteği için en yüksek potansiyele sahip olduğu tespit edilen regolit breşler - 3,6 milyar yıldan daha eski kabuklu kayalardan kaynaklanan meteorlar için özellikle doğruydu. Dünya'dan farklı olarak Mars, kabuklu kayaları sürekli olarak geri dönüştüren bir levha tektoniği sisteminden yoksundur. Dolayısıyla bu antik araziler büyük ölçüde bozulmadan kalır.
Araştırmacılar, bulguların, Mars'ın yeraltı yüzeyinde günümüz yaşamının belirtilerini arayan bir keşif programı için durum oluşturmaya yardımcı olduğunu söylüyorlar. Araştırmacılar, önceki araştırmaların geçmişte Mars'ta aktif bir yeraltı suyu sistemine dair kanıtlar bulduğunu söylüyor ve bugün yeraltı suyunun var olduğuna inanmak için sebepler var. Örneğin yakın tarihli bir araştırma, gezegenin güney buz örtüsünün altında gizlenen bir yeraltı gölünün olasılığını artırdı. Bu yeni araştırma, yeraltı suyunun olduğu her yerde yaşam için enerji olduğunu gösteriyor.
Tarnas ve Mustard, yeraltı keşiflerinde kesinlikle teknik zorluklar olsa da, insanların düşündüğü kadar aşılmaz olmadığını söylüyor. Mustard, bir sondaj operasyonunun "Teksas boyutunda bir petrol kulesi" gerektirmeyeceğini ve küçük sondaj sondalarındaki son gelişmelerin Mars'ın derinliklerini yakında erişilebilir hale getirebileceğini söyledi.
Mustard, "Yeraltı, Mars keşfindeki sınırlardan biridir." Dedi. "Atmosferi araştırdık, yüzeyi farklı dalga boylarında ışıkla haritaladık ve yüzeye yarım düzine yere indik ve bu çalışma bize gezegenin geçmişi hakkında çok şey söylemeye devam ediyor. günümüz yaşamının olasılığı, yeraltı kesinlikle eylemin olduğu yerde olacak."
Araştırma, Kanada İleri Araştırma Enstitüsü tarafından desteklendi.
Sorumluluk Reddi: AAAS ve EurekAlert! EurekAlert'e gönderilen haber bültenlerinin doğruluğundan sorumlu değildir! katkıda bulunan kurumlar tarafından veya EerekAlert sistemi aracılığıyla herhangi bir bilginin kullanılması için.
Mars gezegeni
Başka hiçbir gezegen Mars kadar yakından incelenmedi - ama Kızıl Gezegen hakkında ne biliyoruz? Ve insanlar orada hiç yaşayabilir mi?
Mars gezegeni gerçekleri
Güneş Sistemindeki Konumu: Güneş'ten dördüncü gezegen
Boyut: 6794 km çapında
Güneşe Uzaklık: Ortalama 228 milyon km (142 milyon mil)
Mars neye benziyor - ve onu Dünya'dan görebiliyor musunuz?
Dünya'dan Mars, gece gökyüzünde, iki yıldan biraz fazla bir süre boyunca gökyüzünde hareket eden kırmızı yıldız benzeri bir nesne olarak kolayca görülebilir.
Bir teleskopla bakıldığında Mars, yüzeyinde koyu renkli işaretlerin (zorlukla) görülebildiği küçük kırmızımsı bir disk olarak görünür. Bir veya kutup başlıkları da görülebilir.
Bununla birlikte, büyük teleskoplarla bile ayrıntıları görmek çok zordur ve birçok deneyimli gözlemci, kötü şöhretli kanallar gibi aslında orada olmayan özellikleri bir anlığına görebileceklerini düşünerek aldatıldılar.
Mars'ın yüzeyi ve atmosferi hakkında bildiğimiz hemen hemen her şey, gezegenin etrafında dönen ve yüzeyine inen çeşitli uzay sondaları tarafından keşfedildi.
Mars neden kırmızıdır?
Mars'a sıklıkla Kızıl Gezegen denir. Eşsiz rengi, Mars yüzeyindeki demir minerallerinden kaynaklanmaktadır. Demir oksitlenir veya paslanır ve gezegenin kırmızı görünmesine neden olur.
Mars'ın atmosferi nedir?
Mars'ın atmosferinin Dünya'nın yüzde birinden daha az bir basınca sahip olduğunu ve esas olarak az miktarda nitrojen ve argon içeren karbondioksitten oluştuğunu biliyoruz. Neredeyse hiç oksijen yok.
Mars'ta su var mı?
Bazı yerlerde yoğunlaşarak ince bulutlar ve sis oluşturan az miktarda su buharı vardır. Her kutupta, katı karbon dioksit birikintilerinin eklenmesiyle Mars kışlarında büyüyen ve Mars yazlarında küçük bir sıradan su buzu kalıntısı olduğu düşünülen şeyi bırakmak için azalan kutup başlıkları vardır.
Mars'ın yüzeyi, Ay, dağlar, yarık vadiler, sırtlar, tepeler, ovalar ve sönmüş volkanlar gibi çarpma kraterlerini gösterir. NASA'nın Mars Keşif Aracı, Mars yüzeyinin altında büyük miktarlarda su buzu olabileceğini ortaya çıkarırken, gezegenin daha erken bir aşamasında yüzeyde su olduğuna dair işaretler var.
Mars'ta sıcaklık nedir?
Mars'taki yüzey sıcaklıkları yazın yaklaşık 0°C'ye yükselebilir, ancak gün doğumundan önce -100°C'ye yakın düşer. Rüzgarlar çok şiddetli olabilir ve yüzeydeki kayaların aşırı yıpranmasından sorumludur. Bazen rüzgarlar, gezegenin yüzeyinin görünümünü engelleyen devasa kum fırtınalarını patlatır.
Mars'ta bir gün ne kadar sürer?
Mars gezegeni, yörünge düzlemine 24° eğik bir eksen etrafında 24 saat 37 dakikada döner. Bu, Mars'ta bir günü Dünya'daki bir günden sadece biraz daha uzun yapar. Bununla birlikte, Mars'ta bir yıl, Dünya'da bir yıldan çok daha uzundur: bir Mars yılı, 687 Dünya günü sürer.
Mars'ın kaç tane uydusu var?
Mars gezegeninin Phobos ve Deimos olmak üzere iki uydusu vardır. Her ikisi de çok küçük, 30 km'den daha kısa. Her ikisinin de Mars tarafından yakalanan asteroitler olması muhtemeldir.
Phobos, Mars'a çok yakındır ve yörünge periyodu, Mars'ın dönme periyodundan daha kısadır. Böylece batıda yükselip doğuda battığı görülecektir. Deimos, Mars'tan daha uzakta ve daha geleneksel davrandığı görülüyor.
Mars'a gitmek ne kadar sürer?
Ortalama olarak Mars, Dünya'dan 225 milyon km (140 milyon mil) uzaktadır, ancak bu mesafe hem Dünya hem de Mars Güneş'in yörüngesinde dönerken sürekli değişmektedir.
'Yakın Yaklaşım' anı, Mars ve Dünya'nın yörüngeleri sırasında birbirlerine en yakın oldukları andır. Bu, 2018'de en son Mars'ta meydana geldiğinde, Dünya'dan sadece 57,6 milyon km (35.8 milyon mil) uzaktaydı. Bir sonraki Mars Close Approach, 6 Ekim 2020'de olacak.
Dünya'dan Mars'a gitmek için gereken süre, her gezegenin Güneş Sistemi'nde nerede olduğuna ve uzay aracının oraya vardığında ne yapmayı amaçladığına bağlıdır. Örneğin 2005'te Mars Reconnaisance Orbiter'ın Mars'a ulaşması 210 gün alırken, Mars yörüngesine giren ilk uzay aracı Mariner 9 1971'de 168 gün sürdü.
NASA'nın 2020'de piyasaya sürülmesi planlanan robotik bir gezici olan Mars 2020 misyonu, 17 Temmuz - 5 Ağustos tarihleri arasında fırlatılacak ve 18 Şubat 2021'de Mars'a inecek ve 197 ile 216 gün arasında bir uçuş süresi öneriliyor.
Sunlight meanwhile takes 13 minutes to travel from the Sun to Mars.
Is there life on Mars?
NASA has stated that it does not expect to find current living organisms on Mars. However, the various missions to the Martian surface have attempted to deduce whether the planet ever could have supported life - and whether it could in the future.
The Mars Curiosity Rover has been exploring the planet since 6 August 2012, while one of the stated goals of the Mars 2020 mission is to research how the planet could sustain future human missions to Mars. This will include testing a method for producing oxygen from the Martian atmosphere.
I've been exploring #Mars for seven years, traveled 13 miles (21 km), climbed 1,207 feet (368 m), found conditions on ancient Mars were favorable for life as we know it, and I'm not done yet.