Bu eğilim, otomatik sistem geliştirme çalışmalarının birçok tasarımcı tarafından yapıldığı Rusya'yı atlamamış, ancak en başarılı olanı Vladimir Grigorievich Fedorov'dur. Fedorov sıradan bir öğretmenin ailesinden geldi, ama kader onu oldukça ilginç bir yaşam tarzı hazırladı. Vladimir Fedorov, hem Rusya İmparatorluğu hem de SSCB gibi birçok ödülün şövalyesiydi; Sosyalist Çalışma Kahramanı ödülünün öncülü olan “Çalışma Kahramanı” başlıklı Kızıl Ordu’nun genel rütbesi rütbesine yükselmeyi başardı.
Fedorov makinesi
Fedorov, makineli tüfeğini 1913-1916'da Rus İmparatorluk Ordusunun kaptanı olarak tasarladı. Ve 1906'da kendi kendine yüklenen bir tüfekle ilgili ilk çalışmaya başladı. İlk tüfeği, ünlü Rus üç cetvel 7,62x54R'nin standart kartuşu altında geliştirildi ve 5 mermi içeren entegre bir dergi ile donatılmıştı. 1911'de test edildi ve 1912'de Topçu Komitesi serbest bırakılmasını bile onayladı ve askeri davalar için 150 kopya sipariş etti. Aynı zamanda, tasarımcı başlangıçta otomatik silahlara uyarlanacak bir kartuş oluşturulması üzerinde çalıştı. 1913 yılında, kendi tasarımı yeni bir kartuş altında otomatik bir tüfek (daha sonra, sadece 1920'lerde tanıtıldı) terimi tasarladı önerdi.
Vladimir Fedorov'un patronu 6,5-mm kalibreli bir mermi işaretine ve 8,5 gr bir kütleye sahipti. Bu merminin başlangıç hızı yaklaşık olarak 850 m / s ve namlu enerjisi 3100 Joule idi. Aynı zamanda, standart Rus tüfeği ve makineli tüfek kartuşu 7,62х54R, donanımın sürümüne bağlı olarak, 3600-4000 Joule civarında enerji üretiyordu. Aynı zamanda, 6,5-mm kartuş Fedorov, standart kartuş 7,62x54R ile karşılaştırıldığında daha zayıf bir geri tepme darbesi verdi ve daha küçük bir kütleye sahipti.
Tüm bu nitelikler, daha küçük bir namlu ağzı enerjisi ve bileziğin çıkıntılı kenarsız tasarımıyla birlikte Vladimir Fedorov'un kartuşunu otomatik silahlar için daha uygun hale getirerek yüksek kapasiteli mağazalardan güvenilir şekilde ayarlanmasını sağladı. Testler 1913 yılında başladı, ancak Birinci Dünya Savaşı'nın patlaması ayarlamalar yaptı. 1915’e göre, Rus İmparatorluk Ordusu ciddi bir küçük silah kıtlığı yaşadı. Bu özellikle hafif makineli tüfekler için geçerliydi. Sonuç olarak, Fedorov'un yeni otomatik tüfeklerine piyade birimlerini desteklemek için hafif silahlar olarak sipariş edildi, ancak zaten Japon tüfek kartuşu 6,5x50SR Arisaka'nın altında.
Patron Fedorov'a benzer özelliklere sahipti ve aynı zamanda Rusya'da da yeteri kadar vardı, çünkü Birinci Dünya Savaşı'nın başındaki Japon patronlar ordunun küçük silahlardaki kayıplarını telafi etmek için Arisaka tüfekleriyle birlikte satın alındı. Fedorov’un Japon kartuşu altında daha önce imal edilmiş olan otomatik tüfeleri, odaya özel bir gömlek takarak değiştirildi. Hem Arisaka tüfeği için kartuş hem de Fedorov kartuşunun balistik özelliklerinde tipik olarak daha küçük kalibrelerde ve buna göre iktidarda farklılık göstermelerine rağmen, tipik tüfek kartuşları olduğu belirtilmelidir. Birkaç kaynaktan iddia edildiği gibi geçici bir gelişme değildi.
Fedorov’un deneyimli saldırı tüfekleri, 1916 yazında, özel bir şirkette bir dizi askeri testten geçti, ardından onları Aralık’taki 189’te Romen cephesi için ayrılan 158 görevlilerinden (4 askerleri ve 1 görevlileri) bir ekiple donatmaya karar verildi. Fedorov'un 1916 lineer tüfeğinin seri üretimine karar verildi, Sestrorets Arms Factory'de üretilmeliydi. Bununla birlikte, büyük çaplı bir savaş koşullarında, işletme, ana ürünlerinin piyasaya sürülmesi ile bile başa çıkamadı (tüfekler, model 2,5 / 1891), bu nedenle Fedorov’un otomatik tüfeğinin seri üretimi kurulmadı.
Sadece Kovrov fabrikasındaki devrimden sonra kitlesel olarak üretilmeye başlandı (bugün Degtyarev ismini taşıyan tesistir). Ancak, sipariş 15 000'ten 9 000 birime düşürüldü. Yılın 1924'ine kadar, makinenin serbest bırakılması Fedorov durduğunda, bu küçük kolların tüm 3 200 ünitelerini toplamak mümkündü. 1923'te geliştirildi, silah yeni bir etki mekanizması, bir görüş ve bir dergi aldı. Fedorov'un silahları, 1928'a kadar Kızıl Ordu ile hizmette kaldı. Onlardan sonra, kullanılmış kartuşların birleştirilmesi nedeniyle hizmetten ayrılmaya karar verildi. Tüm makineler depolara transfer edildi, fakat yine de orduya faydalı oldu. 1940’te Finlandiya ile Kış Savaşı sırasında Karelya’da kullanıldı.
Fedorov'un gelişiminin, zor ve zorlu çalışma koşullarında işin güvenilirliğini sağlamadığından kitlesel bir ordu küçük silahlar olarak kullanılamadığını belirtmek gerekir. Ek olarak, bu makinenin bakımı ve üretimi oldukça zordu. Şu anda mevcut olan makineyi çalıştırmak için tek güvenilir kaynağın analizi, 1923'ten gelen broşürler, Fedorov’un makinesinin temel sorununun tasarım kusurları değil, kullanılan yapı malzemelerinin kalitesinin - metal akıntıları, çamur parçaları vb. Olduğunu göstermektedir. ve birliklere verilen düşük kaliteli mühimmat. Aynı zamanda, Fedorov'un makineli tüfeği, bu makineli tüfek tabancasının temel özelliği olan savaşlarda ve ayrıca tasarımcısında kullanılan bireysel otomatik silahın ilk çalışma modeliydi.
Tokarev kendinden yüklemeli tüfekler - SVT38 / 40
Zaten Sovyetler Birliği'nde oluşturulan ve hizmete giren bireysel otomatik küçük kolların ilk modeli, otomatik tüfek tasarımı olan Simonov - ABC idi. Tanınmış bir Sovyet silah ustası tasarımcı - Fyodor Vasilyevich Tokarev ile olan yarışmada, Sergey Gavrilovich Simonov, 1936'teki Kızıl Ordu tarafından kabul edilen bir silah geliştirdi ve 1938'te Moskova Piyade Tümeni'nin 36'inin piyade adamları silahlanmıştı. 1'te ABC-1939, Finlandiya ile savaş sırasında ilk ateş vaftizini almayı başardı. Bununla birlikte, ABC'den ateş etmenin ana yöntemi tek tur atmaktı, patlamalarda çekim yapmak mümkündü, ancak sadece acil durumlarda.
17 Temmuz 1939, Kızıl Ordu’yu en kısa sürede kendinden tahrikli tüfeklerle donatma isteği ile yönlendirilen Savunma Komitesi, Stalin'in kişisel talimatlarını izleyerek Savunma Komitesi, silah komisyonunun tüm çabalarını başka bir kendi kendine yüklenen tüfek olan SVT-38 üzerinde yoğunlaştırmaya karar verdi. Rolü ve Stalin'in Tokarev'i yeterince iyi tanıdığı gerçeğini oynadı ve Simonov ismi ona çok az şey söyledi.
SVT, Kızıl Ordu tarafından 1938 kadar erken bir tarihte kabul edildi ve SVT-38 ismini aldı, 1940'te, hafif bir tüfek versiyonu olan SVT-40 ismini alan tüfek, 1945'a kadar devam etti. ve gelecekte hepsi daha küçük ve daha küçük miktarlarda. Toplamda, keskin nişancı versiyonunda yapılan 1,5'a kadar binlerce SVT-50 dahil olmak üzere milyonlarca 40'a kadar bu tüfek üretildi.
Orduda, bu tüfeğe "Svetka" adı verildi. Tüfek, Sovyet-Finlandiya savaşı sırasında ve aynı zamanda Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında kullanıldı. Kızıl Ordu'nun bazı birimlerinde asıl silah oydu, ancak çoğu durumda piyadelerin yalnızca bir kısmı onunla silahlanmıştı. TCMB ile ilgili genel görüş tartışmalıydı. Bir yandan Kızıl Ordu'da SVT-40 dona ve kire duyarlı en güvenilir küçük silahların saygınlığını kazanmıştır. Öte yandan, birçok piyade için bu tüfek, ateş gücündeki Mosin tüfeğinden çok daha üstün olduğu için, hak ettiği sevgi ve popülariteye sahipti.
Alman ve Fin askerleri SVT-38 / 40’i ele geçirdiklerini çok takdir ettiler, hatta Almanlar onları sınırlı bir standardın küçük silahları olarak kabul ettiler. ABD ordusu da SVT hakkında oldukça iyi konuştu. Tüm bunlar öncelikle Kızıl Ordu’daki ana piyade kitlesinin hazırlanmasının, ön koşullar altında (uygun olmayan ya da düşük kaliteli yağlama maddelerinin kullanımı) ve aynı zamanda Amerikan tozunun kartuşlarda yaygın olarak kullanılması durumunda küçük silahlar için düşük hizmet seviyesinin düşük olmasıyla açıklanabilir. (çok kira veren SSCB'ye ödünç verildi). Yıllarca süren 20'ten sonra, Vietnam Savaşı sırasında Amerikan Amerikan M16 otomatik tüfeğinin sınıfında en iyi küçük silah modellerinden biri haline gelmesini engellemediği benzer sorunların peşinde koşulduğu belirtilmelidir.
Deniz Kuvvetleri gibi yeterli düzeyde eğitim almış olan Kızıl Ordu'nun bireysel savaşçılarının yanı sıra, birlikler de savaşın sonuna kadar SVT'yi başarıyla kullandı. Aynı zamanda, SVT-40'in keskin nişancı modeli, etkili menzili ve atış doğruluğu açısından, Mosin keskin nişancı tüfeğinden daha zayıftı. 1891 / 30'ler, bu yüzden Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın ortasında, daha az hızlı ve modası geçmiş, ancak daha doğru Mosinkoy üretimi yapıldı.
SVT-40, adından da anlaşılacağı gibi, kendiliğinden yüklenen (yarı otomatik) bir silahtı. Tüfek gazın namludan çıkarılması prensibiyle çalıştı ve gaz pistonunun kısa bir darbesi vardı. Deklanşörü dikey bir düzlemde bükerek namluyu kilitleyin. Tüfeğin ahşap bir yatağı vardı. Tetik mekanizması otomatik. SVT-40, 10 kartuşları için kutu şeklinde, iki sıralı, çıkarılabilir bir dergi ile donatılmıştır. Depoları hem tüfekten hem de kapalı durumda teçhiz etme imkanı, Mosin tüfek kartuşlarının standart 5 tutucuları sayesinde gerçekleştirildi. Görülecek yerler açık, kulaklıklı sinek ve menzil içinde ayarlanabilen arka görüş yerinden oluşuyor. Tüfeğin namlu ağzı freni ve haznesinden boşaltılan gazların miktarını değiştirmeyi sağlayan bir gaz regülatörü vardı. Ek olarak, gerekirse bir tüfeğe tutturulabilen bir süngü ile tamamlanmıştır.
SVT-38/40 Amerikan kendinden yüklemeli tüfek M1 Garand'dan daha düşük değildi ve daha sonraki Alman örnekleri G.41 (M) ve G.41 (W) 'den açıkça üstün değildi. Savaşın başlangıcında önemli sayıda Sovyet tüfeği otomatik tüfek (savaştan önce yaklaşık 1 milyon SVT üretildi) Alman askerlerine sürpriz oldu. 1941 yazında, bir Alman askeri evinde bir mektup yazdı: "Ruslar hafif makineli tüfeklerle tamamen silahlandırıldı." Ünlü Komutan 2. tank Heinz Guderian, 7 Kasım 1941'de Doğu Freon'da askeri operasyonlar yürütme deneyimine ilişkin raporunda şunları yazdı: "Onun (Sovyet piyadeleri) silahları otomatik bir tüfek dışında Almanca'dan daha düşük."
Bununla birlikte, otomatik ve kendiliğinden yüklenen tüfeklerin geniş çaplı savaş koşullarındaki tüm kullanışlılığıyla, bütün avantajlarını ihmal eden ciddi bir dezavantajı vardı. Hepsi farklı teknik karmaşıklıklardı, ki bu çok sayıda askerin, askerlerin arasına giren askerlerin kontrolü dışındaydı, "pulluktan" diyebilirsin. Aynı zamanda, SVT'nin ellerinde çok zorlu bir silahtı. Makinecilik silahları (PPSH, PPS) - düşmanlıkların yürütülmesi sırasında "her bir kilometrede ön kurşun" kütlesinin doygunluğu için diğer otomatik silah türleri kullanıldı.
Bilgi kaynakları:
-http: //voennovosti.ru/2013/08/strelkovoe-oruzhie-rossii-era-avtomatiki
-http: //www.armoury-online.ru/articles/ar/ru/Fedorov
-http: //world.guns.ru/rifle/autoloading-rifles/rus/tokarev-svt-3-svt-40-r.html
-http: //ru.wikipedia.org