ELEŞTİRMEK KOLAYDIR, PEKİ NEDEN SADECE ELEŞTİRMEK
ELEŞTİRMEK KOLAYDIR, PEKİ NEDEN SADECE ELEŞTİRMEK
Eleştiri bir yıkımdır ve yıkımlar sürekli kolaydır. Mesela özene bezene günlerce bir tablo yaparız. Çocuk gelir üzerine su atar, yırtar… Çok uzun bir zamanda büyük bir enerji ve emek sarf edilerek yapılan o şah eser kısa bir zamanda, az bir enerjiyle, hiç emek sarf etmeden yerle bir edilir. Hem de küçücük bir çocuk tarafından. Bir ekip tarafından aylarca belki yıllarca bir bina yapılır, bir eşkıya saniyeler içinde roket atarla yerle bir eder. Arabanın yapımı için fabrika gerekli ama bir uçurumdan atsanız araba diye bir şey kalmaz. Bu gibi örnekler çoğaltılabilir.
Her insan varlık göstermek ister. Bazıları yaptığı eserlerle, bazıları yaptığı hizmetlerle, bazıları sanatıyla… Bazıları da sadece eleştirmekle varlığını hissettirir. Eleştirmekle varlık gösterenler belli bir zaman sonra varlık sahnesinde silinir gider. Yani kolaya kaçtıkları için kolay kaybolur. Eser bırakmak çok zor, eleştirmek kolaydır, neden sadece eleştirmek? Çünkü eleştirenlerin çoğu bir eser, bir sanat, bir hizmet, bir yapıt ortaya koyarak varlık gösteremiyorlar. Varlık gösterebilmeleri için o en kolay yola yani yıkıma başvururlar.
Hani anlatılan bir hikâye vardır: Adamın birinden kimse bahsetmiyormuş. Adam kendisinden bahsedilmesini çok istiyormuş. Çare olarak caminin avlusunu kirletmiş. Sonra bakmış ki; imam avluyu kirletene saymaya başlamış. Adam göğsünü gere gere benden bahsediyor diye sevinmiş. Hem insanların maskarası olmuş hem belli bir süre sonra unutulup gitmiş. İşte haksız eleştiri yapanların çoğu bu adam misali gündemde kalmak için eleştiri yaparlar. Sonrada unutulup giderler. Ya eser bırakanlar… Onlar da eserleriyle yaşamaya devam ederler. İbni sina, Piri reis, Pastör, Edison… gibi.