Su Jie’nin normalden on kat daha yavaş sergilediği tekniği, Yi Yun enerji görüşünü kullanarak açıkça görebilmişti. Dahası, Yi Yun’un hafızası her zaman iyi olmuştu, bu yüzden her iki tekniğin de %70-%80’ini ezberlemişti.
Ancak, Su Jie’nin tekniklerini ezberlemek bir şeydi, taklit etmek başka bir şeydi. Onların ezberlenmiş olması, taklit edilebileceği anlamına gelmiyordu.
Yi Yun bunu göz önüne alarak Su Jie’nin sorusunu oldukça mütevazı bir şekilde yanıtladı. “Kıdemli’nin kullandığı teknik hakkında birkaç fikir edindim. Muhtemelen %30-%40’ını taklit edebilirim.”
“%30-%40 mı? Velet, kendine çok güveniyorsun!” Su Jie’nin sesinde alaycı bir ton vardı. Gizemli Kristal El ile Bin Küçük Mühür düşük seviyeli teknikler olarak kabul edilseler de öğrenmek o kadar da basit değildi.
Genellikle bir çaylak, hareketleri bir kez gördükten sonra yüzeysel ve bulanık bir şekilde anlardı. İzleyerek birazcık taklit edebilmesi iyi sayılırdı.
İki-üç yıllık temele ve belli bir yeteneğe sahip acemiler, bir kez izledikten sonra %20’sini taklit edebilmeleri hâlinde bir dahi olarak kabul görürdü.
Elbette burada bahsedilen %20’lik taklit oranı, Gizemli Kristal El ve Bin Küçük Mühür teknikleri hareketlerinin %20’sini yapabilmekti.
Onları doğru yapmak, iyi yapmak ve ustaca yapmak, üç farklı konuydu.
Bir aceminin doğru yapması bile kolay değildi.
Yi Yun, Su Jie’nin gülümsemesine bakarken ona yumruk atmak istedi. Ne dese bilemiyordu. Bu yaşlı adamın ustalığı, onun feleğini şaşırtıyordu. Başkalarının ustaları, yapmacık da olsa, her hareketlerini bir ustanın vakarı ile yapmaya ve öğrencileriyle ilgilenmeye çalışırdı. Öğrencilerine öğretirken katı ve ciddi olsalar da, aynı zamanda sabırlı ve anlayışlı olurlardı. Sonuçta her usta, öğrencisinin başarılı olmasını dilerdi.
Ama onun ustası, zerre ciddi değildi ve her zaman palyaço gibi gülüp alay ediyordu. Öğrettikten ve öğrencisine soru sorduktan sonra, bir komedi gösterisi izlermiş gibi davranıyordu.
Yi Yun, boyutlar arası yüzüğünden bir düzen diski çıkarırken yaşlı adama laf yetiştirmeye çalışmadı. Yüksek kalite bir metruk kemikle çalışmaya hazırlanırken, Su Jie sıradan bir metruk kemik çıkartıp ona attı.
“Bunu mu kullanayım?” Yi Yun kaşlarını çattı.
“Yoksa bunun yeterli olmadığını mı düşünüyorsun? ‘Metruk Gök Tekniği’ pratiği yaparken, iyi bir temel hazırlaman gerekir. Koşmayı öğrenmeden önce yürümeyi öğren. ‘Metruk Gök Tekniği’ öğrenmeye başladığından beri pek zaman geçmedi. Bir iki yıl sıradan kemiklerle pratik yap. 10.000 metruk kemik kalıntısı hazırlamadan da daha yüksek seviyeli kemiklere geçmeyi düşünme.”
“Sıradan metruk kemiklerdeki düşük kalite Metruk Gücü’nü küçümseme. Sonuçta aynı yasalara tabiler. Sıradan bir metruk kemiğin enerjisini kontrol etmek daha kolaydır. Yasalardaki anlayışını geliştireceklerdir.”
‘Metruk Gök Tekniği’ kişinin temeline odaklanırdı. Metruk Gök Ustaları pratik yaparken, en basit metruk kemiklerle başlardı. ‘Metruk Gök Tekniği’ne çalışmaya ilk kez başlayanlara ise, 10.000 sıradan metruk kemik kalıntısı üretmeleri tavsiye edilirdi.
Yi Yun, Su Jie ile tartışmadı. Su Jie’nin, onun ustası olarak kendi düşünceleri vardı elbette. Önceki hayatında da buna benzer bir hikaye duymuştu Yi Yun; hikaye, Leonardo Da Vinci’nin yumurta çizmesi üzerindeydi. Söylentiye göre, Leonardo Da Vinci resim çizmeyi öğrenirken, ustası ona durmaksızın tavuk yumurtaları çizdirmişti. Şimdi içinde olduğu durum da buna benziyordu.
Yi Yun sıradan metruk kemiği aldı ve Mor Kristal ile, içerisindeki her enerji akışını görmeye çalıştı.
Ve o sırada, yan tezgâhta bulunan Sun soyadlı orta yaşlı adam ve öğrencisi de Yi Yun’u izlemeye başladı.
Sun soyadlı orta yaşlı adam Yi Yun’a baktı ve Yi Yun’un odaklanmış ifadesini takdir etti. Yavaşça başını sallayıp dedi ki: “Kıdemli Su, öğrencin dikkatini dağıtmadı ve nefes alış verişini sakinleştirdi. İyi bir yeteneğe sahip. ‘Metruk Gök Tekniği’ni ne zamandan beri öğrenmekte?”
Su Jie cevapladı: “Sadece birkaç aydır. Onu daha yeni öğrenci olarak kabul ettim. Daha önce, ‘Metruk Gök Tekniği’ni bir başkasından öğrenmiş. Başından beri ben öğretmiş olsaydım, şu ankinden çok daha iyi olurdu kesinlikle!”
Su Jie kendine güvenerek konuştu. Çay partisine katılan ihtiyarları sürekli gösteriş peşinde koşan iki yüzlü ve kibirli dallamalar olarak görüp onlara küfür etse de, Su Jie de aslında onlardan biriydi!
“Haha, Kıdemli Su haklı. Kesinlikle Kıdemli Su’nun öğretileriyle standardı daha yüksek olurdu! Kıdemli Su, çürümüş ve kokuşmuş veletleri, nadir dahiler hâline getirme yeteneğine sahip!” Sun soyadlı orta yaşlı adam, gülerek konuştu.
Su Jie, orta yaşlı adamın övgüsünü sessizce kabul etti. İlgisizce bir bardak çay aldı. Çayını içerken Yi Yun’un gösterisini izlemek üzere ona bakmaya başladı.
Yi Yun derin bir nefes aldı ve metruk kemiği eline alarak ruhani enerjisi ile Mor Kristal’i eşleştirdi. Daha sonra o tanıdık his, zihnine doldu.
Yi Yun, Mor Kristal’in görüşüyle, elindeki metruk kemiğin içindeki her enerji parçasını, her enerji ipliğini görebiliyordu.
Dilerse, içindeki tüm enerjiyi ipek toplarmış gibi kolayca çıkarabilirdi.
Yi Yun elleriyle mühürler oluşturmaya başladı. Elbette onun için enerji çıkarımında bu mühürleri kullanmak anlamsızdı. Bu sadece yaptığı şeyi gizleme şekliydi.
Yi Yun’un kullandığı mühürler, Büyük Usta Yuehua’nın ona öğrettiği mühürlerdi. Çaylaklar içindi.
“Gökteki Ay Mührü. Tekniği dengeli ve aceleci değil. Oldukça iyi yapıyor.” Sun soyadlı adam, Yi Yun’un yaptığını değerlendirdi.
Su Jie çay bardağını ağzına götürdü. Çocuğun biraz yeteneği olacağını beklememişti. ‘Metruk Gök Tekniği’ni gerçekten birkaç aydır öğreniyorsa, o hâlde oldukça yetenekli sayılırdı.
Su Jie ile orta yaşlı adam elbette Yi Yun’un elindeki metruk kemikten yayılan mor ışık hüzmelerini göremiyordu. Çok sayıda ışık noktası metruk kemikten çıkmış ve küçük periler gibi Yi Yun’un elinde helezon çizerek dönmeye başlamıştı.
Mor Kristal’in enerji emme fenomeni, yalnızca Yi Yun tarafından görülebilirdi. Sanki garip bir yasa, diğerlerinin algısını kesiyormuş gibiydi.
Su Jie ile orta yaşlı adam, sadece metruk kemikteki enerjinin Yi Yun tarafından istikrarlı bir şekilde çekildiğini hissedebiliyordu. Süreç oldukça düzgün bir şekilde ilerliyordu.
Yi Yun’un tüm yeteneği düşük seviyeli bir metruk kemikle anlaşılamazdı ama bu sıradan kemikte yaptığı mükemmel enerji akış yörüngesi bile orta yaşlı adamı şaşırtmaya yetti. “Kıdemli Su, öğrencinizin kaç ay boyunca ‘Metruk Gök Tekniği’ne çalıştığını söylemiştiniz?”
“Uh…” Su Jie alışkanlığına kapılarak sakalıyla oynamaya başladı. Yi Yun’un bu kadar iyi yapmasını beklememişti. Bu velet beni kandırıyor olabilir mi?
Yi Yun’un sadece iki ay boyunca ‘Metruk Gök Tekniği’ öğrenerek bunu başarabileceğine inanmakta zorlanıyordu. Durum öyleyse, yetenekleri neredeyse Lin Xintong’a yakın demekti.
Ve Lin Xintong bir dahiydi. Onun yaşındaki gençler arasından öyle bir dehayı bulup çıkarmak kolay değildi. Ona bildiği her şeyi öğretmeye bu yüzden karar vermişti zaten.
Bazı insanların, Lin Xintong kadar yetenekli olmaları doğaldı. Ama Yi Yun, Bulut Çölü’nde şans eseri tanışmış olduğu bir çocuktu. O zamanlar çok da özel görünmemişti. Hâl buyken, Su Jie, aslında Yi Yun’un ‘Metruk Gök Tekniği’nde Lin Xintong’la kıyaslanabilir bir dahi olduğunu fark ettiğinde nasıl sakin kalabilirdi?
“Tekniği birkaç aydır öğrenmekte olduğunu çocuğun kendisi söyledi. Bunun gerçek olup olmadığını bilmiyorum. Şimdi oldukça iyi görünüyor olsa da, ben ‘Metruk Gök Tekniği’ni öğrenmeye başladığımda iki kat daha iyiydim.”
Su Jie homurdanarak konuştu. Orta yaşlı adam konuşmadan gülümsedi.
Yi Yun, metruk kemikten Metruk Gücü çıkarttıktan sonra Gizemli Kristal El’i kullanmaya başladı. Su Jie’nin kullandığı hareketleri hatırlıyordu. Her bir enerji ipliğinin akışını hatırlıyordu.
“Gizemli Kristal El...İlk mühür…” Yi Yun on parmağını da hareket ettirerek mühürleri yapmaya başladı.
İlk mührü başarıyla yaptı.
Hareketi sadece taklit etmek çok kolaydı. Savaşçılar fotoğrafik hafızaya sahip olduğundan, bir kez gördükten sonra çok zorlanmadan taklit edebilirlerdi. Zor kısım, mühürleri kullanarak yoğunlaştırılan Metruk Gücü’ne rehberlik etmekti.
Ancak Yi Yun’un Mor Kristal’i kullanarak Metruk Gücü’ne rehberlik etmesi zor değildi.
Yani, Yi Yun’un rehberliği altında, Metruk Gücü ile run mührünün içinde yoğunlaştı.
Ardından, ikinci mühür…
Yi Yun gördüklerini taklit etti ve bir başka run mührü oluşturdu. Mühür havada dans etti. Tüm bunlar, zahmetsiz ve rahat bir şekilde yapılmıştı.
İlk run mührünü oluşturduğunda Su Jie fazla tepki göstermemişti ama ikinciyi de mükemmel bir şekilde oluşturduktan sonra biraz şaşırdı.
Ardından üçüncü ve dördüncü run mühürleri de birbiri ardına havaya yükseldi.
Su Jie’nin ağzı, her birinden sonra daha da açılmaya başladı. Bu velet ciddi miydi?
Yi Yun mühürleri oluşturmayı başardığı gibi, enerji formlarını da gayet iyi yapmıştı. Mühürleme sürecinde hiç acele etmemiş, hiç kafası karışmış gibi görünmemişti. Her şey, nizami bir şekilde yapılmıştı.
Bu da, Su Jie’nin bu run mühürlerini yapan kişinin bir acemi olduğuna inanmasını zorlaştırıyordu.