26 Ocak'ta, 2007, Rus takvimindeki Devlet Duma'sı unutulmaz bir tarih belirledi - şu anda ülkemizde yıllık aralıklarla 9'te kutlanan Anavatan Kahramanları Günü. Bu günde, milletvekillerinin planına göre, ülke Sovyetler Birliği Kahramanı, Sosyalist Çalışma Kahramanı, Rusya Federasyonu Kahramanı, St. George Emri veya Şeref Emri başlıklı vatandaşlarını hatırlamalı ve onurlandırmalıdır.
Mesele ne diyecek, güzel. Özellikle bu tür kutlamaların tarihi tesadüfen seçilmediği için: Rusya'da 9, St. George's Cavaliers Günü'nde Aralık ayına kadar 26 (Kasım 1917 eski stil) seçildi.
Bizim hikayelersavaş açısından zengin, kahramanlar ve baylar yeterliydi. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında ve sonrasında, Birinci Dünya Savaşı'nda hak ettiği St. George haçlarına, kahramanca bir Altın Yıldız ekleyenler bile vardı. Ve hatta iki!
Savaşın sonunda, iki haç ve iki Yıldız, Sovyetler Birliği'nden Marshagy Georgy Zhukov, Rodion Malinovsky ve efsanevi parti komutanı Korgeneral Sidor Kovpak'tan Konstantin Rokossovsky'den Marshal'lara sahipti. Mareşal Semyon Timoşenko'nun üç haçı St. George'a sahipti, ancak ilk Altın Yıldızını 1940'ta, ikincisi 1965'te aldı. 1978’te, Ordu Generali İvan Tyulenev, Birinci Dünya Savaşı’nda St. George’un dört haçını kazanarak Sovyetler Birliği Kahramanı oldu. Ünlü İç Savaş Komutanı ve Sovyet Mareşal Semyon Budyonny'yi 1917'a, yıl da St. George'un dört derecenin her birinin haçları ile kutlandı, ancak Zaferden sonra üç Altın Yıldızını aldı.
Ve 1945 Mayısının şenlik selamlarından önce bile hem tam bir George Knight hem de Sovyetler Birliği Kahramanı olabilecek bir insan var mıydı?
Anlaşıldı.
Adı Konstantin Iosifovich Nedorubov'du.
Sessiz bir donun oğlu
O, Haziran ayında 1889 ışığında, Don bölgesinin (şimdi Volgograd bölgesinin Danilovsky bölgesi) Don bölgesinin Rubezhniy stanitsa Berezovskaya Ust-Medveditsk bölgesinin çiftliğinde göründü.
Köy fakirlerden biri değildi: yirminci yüzyılın başında “yedi bin dönümden fazla ekilebilir araziye sahip olan Kazak sınıfındaki 426 erkeğinin yaşadığı” 2524 bahçeleri vardı ”. Bir Rubezhna sulh yargıcı, adli araştırmacı ve bir bailiff, bir veteriner ve bir sağlık istasyonu, iki küçük küstahça okulu, bir küçük kolej okulu vardı. İki yel değirmeni, tuğla ve deri fabrikası çalıştı. Buna inanmak zor, ama o zamandan beri posta ve telgraf ofisi ve tasarruf ve kredi hizmetleri köyün sakinleri için mevcuttu ... Oh, ve Kazaklar çarlık rejimi altında çok yaşadılar!
Bu stanitsa içinde, yetmiş iki yarda Rubezhniy çiftliğine girildi, en tipik olanı bunlardan biri yüzlerce Don boyunca uzanıyordu. Kostya Nedorubov'un ebeveynleri hiçbir zaman müreffeh Kazaklara sahip olmadılar, ancak yine de oğullarına ilköğretimi vermeyi başardılar: 1897'ten 1900'e, akranlarıyla olan çocuk, okur yazarlığı, yazmayı, saymayı ve Tanrı'nın yasası derslerini okuduğunu, duaları ezberlediğini öğrendi. Ve daha ne spravnuyu Kazak gerek? Onun için asıl şey askeri.
Ocak ayında, 1911, Nedorubov, aktif hizmete çağrıldı ve 6’te, 15. Don Kazak Bölümünün 100. 1. Süvari Alayı’nın ardından Rus eyaletlerinden biri olan Polonya Krallığı’nda bulundu. Konstantin'in hizmet verdiği alay, Lublin eyaletindeki Tomashov kasabasına yapıldı. Burada ve yirmi beş Kazak savaşı bulundu. Nedorubov, zaten tecrübeli bir savaşçıydı, küçük bir çavuşun apoletlerini giydi ve alaycı izcilerden oluşan bir ekip (yarım takım) yönetti.
İlk George'unu, düşmanlıkların başlamasından bir aydan kısa bir sürede hak etti. Ağustos ayının ortalarında aynı Tomashov’un altındaki herkes Avusturyalılarla şiddetli çatışmalar başladı. Saldırılardan biri sırasında, geri çekilen düşmanın peşinde olan Don'un keşif ajanları, çavuşlarının önderliğinde düşmanın pilinin bulunduğu yere girdi, hizmetkarları ele geçirdi ve altı bütün silahı kupa olarak ele geçirdi.
İkinci St. George Haçı, Şubat 1915’ta Konstantin Iosifovich’in göğsünü süsledi. O cesaretini ve hileci, ustalık ve şans gibi cesaret olmadığı için Kazak'ı aldı.
Aralık ayında, 1'inci Don Kazak Bölümünün ilk askeri yılı Przemysl'e devredildi. O zaman sağlam bir cephe yoktu ve bu nedenle istihbarat görevlileri sürekli düşman hakkında bilgi arıyorlardı. Bir kış sabahı, Nedorubov tek başına, yetenekli (iki ya da üç ev için küçük bir çiftlik) olan ve ileri Kazaklar'dan birkaç kilometre ötedeki koruların arasına yerleştirilmiş olanları araştırmaya karar verdi. Ve orada ısıtılmış kulübe dikkatsizce horlama Avusturyalılar buldum. Uzun zamandır tereddüt etmeden, cetvel avluya bir el bombası attı ve sonra atın sarkan çitin etrafında dörtnala, havaya ateş etmesine ve Rusça'daki hayali sübvansiyonlara emir vermesine ve Almanca'daki tek tanıdık ifadeye bağırmasına izin verdi: “Hyundai hoh!”.
Şafak vakti pusundaki patlama, ateş etme ve çığlıklar, küçük evlerden dışarı fırlayan Avusturyalılar üzerinde uçup gelen Kazaklara derhal teslim olmanın bir nimet olduğunu düşündürdü. Nedorubov, eyer bırakmadan, bir atla, savaşçıları avludan kış yoluna itti ve duyularına gelmek için bir şans vermeden, sürekli bir şeyler bağırıp postrelaya atıp onları alay içine soktu. Ancak orada, meslektaşlarının onaylayan mizacı ve ünlemleri altında, memur ganimetini satabiliyordu. Ve o yaptığında, şaşırttı: 52 askeri ve başkomiser!
Ardından, bir buçuk yıl boyunca Konstantin Iosifovich "herkes gibi" savaştı ve bu süre zarfında iki St. George madalyası "Bravery" madalyası kazandı. Birincisi, yılın nisan ayının sonunda 1915'in, değerli bilgilere ek olarak, aynı zamanda, gece boyunca hizmete açık bir hafif makineli tüfek aramasına sürüklenmesidir. İzcinin ikinci madalyaya layık görüldüğü için belgeler hayatta kalamadı. Ama güzel gözler ve bereketli bıyık için net değil. Sadece aynı zamanda Nedorubov'un iki kez yaralandığı ve görünüşe göre oldukça zor olduğu biliniyor, çünkü sahra hastanelerinde değil, Kiev ve Kharkov'daki arka hastanelerinde tedavi görüyordu. Yani, doktorlar Kazak üzerinde çok çalıştılar.
Mayıs 1916'in sonunda nihayet kurtarılan gönderici kendi alayına döndü. Ve, ortaya çıktığı gibi, zamanında: ünlü Brusilovsky atılımı Haziran 3'ta başladı ve 1-I Don Kazak Bölümü, aktif bir rol aldı. Açıkçası, Nedorubov yaz ve sonbaharda, sömürülerinin ayrıntılı bir tanımının devlet gazetelerinde çok fazla yer alacağı şekilde kahramandı. Bu nedenle, 2 derecesinin St. George Cross'unun sunumunda, basitçe şöyle ifade edildi: “eşsiz cesaret ve cesaret için”.
Burada, başlangıçta, bazı hatalardan dolayı, 3 derecesinden başka bir Georgy’nin Konstantin Iosifovich’e devredildiğini söylemeye değer. Ancak çok geçmeden yanlış anlaşılma düzeltildi: 3 Süvari Kolordu'ndaki ilgili sırada, Nedorubov'un adı ve karşısındaki "St. George 3 X derecesinde 40288 derecesi" ve "Hayır. Kolordu Sipariş No. Yılbaşı 7799 2. "
Yeni, 1917'in başlangıcından önce, cesur ve başarılı kanaat tam George Knight oldu. 1 derecesinin Nedorubov'a geçmesi, o ve keşiflerinin komutanı, piyade generali ve tüm operasyonel belgelerin başkanlığındaki Alman bölümünün karargâhını ele geçirdikten sonra verildi. Kazak'nın bu sözü yorum yapmaya ihtiyaç duymaz.
Dört askerin tümü Georgy, Nedorubov’un göğsünde parlamaya başladıktan sonra, bu ödülün statüsüne göre, Kazak birliklerinde üst düzey görevli olmayan subay olarak, alt birliklere terfi etti. Bu yüzden, tüm ihtişamıyla, haç ve omuz kayışlarıyla sonbaharda kendi köyüne geldi, yedi yıl kesintisiz hizmet için ailesiyle rahatlamayı ve uykusuz ve dinlenmeden geçirdiği üç buçuk yıllık savaşı ümit etti.
Ama Sessiz Don'da barış yoktu ...
“İnsanların kendi insanları ile olan gücü için ...”
1918 yazına kadar Konstantin Iosifovich, Kazak'ın önünde harcadığı sürede gözle görülür biçimde çürümüş olan bahçesinde ve kulübesinde çalışan beyaz ya da kırmızıya yapışmamıştı. Fakat uzun süre, fratricidal bir savaşın sarsıldığı bir ülkede herhangi bir şeyde kalmak mümkün mü?
Mayıs ayı sonlarında atını yine eyerlendirir. Haziran 1, diğer köylülerle birlikte, Ataman Krasnov'un 18 Kazak Alayının Kazak Alayı'na katıldı. Bununla birlikte, Nedorubov uzun süre beyazlar için savaşmak zorunda değildi: Temmuz 12 yakalandı ve birkaç gün sonra kırmızı bayrak altındaki saldırıya devam etmedi - bir filo yönetti!
Bunlar kaderin suçlamaları. Peki, İç Savaşta ve bu olmadı.
Neredeyse bir yıldır Konstantin Iosifovich, tamamen Sovyet gücünü tanıyan ve kabul eden Kazaklardan oluşan Mikhail Blinov'un süvari bölümünde mücadele ediyor. Ve bu yüzden şiddetle ve şiddetle savaştılar. 9'in Mart ayında Yukarı Don Bölgesi'nin köylerinde çıkan Kazak ayaklanmasının bastırılmasında atılan 1919 Kızıl Ordu'nun bir parçası olan Blinov Süvari Tümeni idi. Ve bastırılmasında çok önemli bir rol oynadı.
Buturlinovka’nın altında, Pancake’ler General Mamantov’un Kazak alaylarına çarptılar ve neredeyse bir hafta boyunca birbirlerini aynı sebat ve değişken başarı ile imha ettiler. Köy birkaç kez el ele geçti, Budyonny’nin süvari kuvvetleri Kızıllar lehine kurtarıldı.
Haziran ayında, Nedorubov’un hayatında başka bir dönüm noktası olabilecek, ancak olabileceği bir olay olan 1919: yeniden ele geçirildi. Ve elbette, ölümü kabul etmeye hazırlanıyordu ... Neredeyse evde denenmesi, herkesin sevdiği ve saygı duyduğu, Başkurt Ust-Medveditsk Bölgesi'nin çiftliğinde, neredeyse evinde yargılandığı Kazakça idi. Ve yargılamaya çalışan askeri mahkeme değildi, ama Don Kazak kanının zaten yeterince döküldüğünü düşünen St. George Cavaliers’in buluşması, ve böylece Nedorubov'un dört tarafa gitmesine izin verdi: Tanrım, siz yargılarsınız ...
Bu yüzden, bir haftadan az bir sürede, tam bir St. George Cavalier olarak tekrar bir süvari kırmızı süvari filosu açtı. Ünlüler Yelanya, Rudny, Ust-Medveditskaya (şimdi Serafimovich) altında, Sal bozkırlarında savaştılar. 1920'te Panin Bölümü, Dmitry Zloby'nin 1 inci süvari birliklerine katıldı ve Konstantin Iosifovich, 8 inci Taman süvari alayı komutanlığına atandı. Vrangel süvari ile yapılan savaşlardan birinden sonra Nedorubov Kızıl Bayrak Nişanı'na takdim edildi. Ancak Güney Cephesi'nin merkezinde, Krasnov'dan bir buçuk aydır savaşan eski çar podhorunzhy için bunun çok fazla olduğuna inanılarak sunum bozuldu.
Böylece Nedorubov'un kırmızı komutanı İç Savaşta hiçbir zaman tek bir ödül almadı. Ancak yine de kurşunla tanıştım: Kırım'da savaşlar devam ederken, Büyük Tokman'ın altında, makineli tüfek ateşi alayı eyerden kovdu. Mermi akciğere sıkışmış ve Konstantin Iosifovich günlerinin sonuna kadar onu gizlice sokmuştu.
Savaş çoktan sona eriyordu ve bu nedenle, boyayı yaraladıktan sonra, sağlık için demobilize edildiler ve kendi topraklarına gitmelerine izin verildi. Temmuz ayından bu yana 1920, köy konseyine kendi yerel Rubezhnoye çiftliğinde başkanlık etti. Ardından, Don çiftlikleri ve stanitsa'da yeni hükümet Berezovski bölgesinde kurulan bir başkanlık kolektif çiftlikleri oluşturmaya başladı.
1920'in sonunda - 1930'in başlangıcında Nedorubov, Sovyet ve ekonomi organlarında, 1932 Nisan ayında Bobrov Çiftliği'nde kolektif çiftlik başkanının atanması için atanmıştı. Bir ekim ve hasat haysiyetle yapılır. Ve 1933'te dedikleri gibi bir kampanya başlatıldı: ülkede yeni bir güçle gizli düşmanları, zararlıları, karşı-devrimcileri ve sabotajcıları aramaya başladılar. Bulunamadı - atandı. Konstantin Iosifovich, bu tür "halk düşmanları" olarak nitelendirdi: 1933 sonbaharında, "tarladaki tahıl kaybı için", 109 kampları hakkındaki Sovyet Ceza Kanunu'nun 10 maddesi uyarınca mahkum edildi. Ve eski Kızıl alay ve ortak çiftlik başkanı olan George Knight'ın tamamı, Moskova-Volga kanalının yapımında çalışan mahkumlar Dmitlag'ın ustabaşı oldu.
Üç yıl Nedorubov bir kürek salladı ve arabayı 1930-ler'in ortalarındaki en büyük şantiyeye itti ve 200'in üzerinde binlerce insan çalıştı. Bununla birlikte, mutlak çoğunluğun aksine, inanılmaz derecede şanslıydı: Konstantin Iosifovich, inşaatın bitiminden önce bile, “iyi davranış ve vurmalı çalışma için” ifadesiyle yayımlanan programın ilerisindeydi. Görünüşe göre bu şekilde çalışmadı çünkü Sovyet hükümetine delice âşıktı veya kendisinden önce bir şeyden suçlu olduğunu düşünüyordu. Nedorubov, yarı yarıya yarıya hiçbir şey yapamayan eşsiz Rus insanlarına atıfta bulunuyordu: böyle savaş, savaş ve böyle çalış, çalış!
Serbest bırakıldıktan sonra Konstantin Iosifovich ana köyüne döndü. Önceki mahkumiyetinden mahkum olmadı, haklardan etkilenmedi ve bu nedenle Nedorubov'un istihdam konusunda herhangi bir sorunu yoktu. Bir depo görevlisi olarak çalıştı, toplu çiftlikte tugay, postaneden sorumluydu ve makine ve traktör istasyonuna yöneldi. 21 Mayıs 1941, 52'inci doğum gününü kutladı.
Ve sonra bir taşralı bir kutlamada neşeyle ve gürültüyle yürüyen köylüler, yeni bir savaşın zaten eşikte olduğundan şüphelenmediler ...
Düşman hep aynı, Anavatan hala aynı.
Don Büyük Vatanseverlik Savaşı başladıktan sonra, ülke genelinde olduğu gibi, halk milislerinin alayları ve bölünmeleri oluşmaya başladı. Onlar çeşitli nedenlerden dolayı seferberlik altına girmeyenlerdi.
Ancak eğer Moskova’da ya da Leningrad’da, eğer gönüllülerin büyük bir kısmı, belirsiz bir askeri meseleler hakkında fikir sahibi olan öğrenciler ve üniversite profesörleriydi, o zaman Khopyor, Medveditsa, Buzuluk, Chir ve Don’un diğer kollarına bağlı köylerden, denenmiş ve temperlenmiş Tek dezavantajı olan savaşçılar - çekici olmayan yaş. Ama bir Kazak için 50 ve hatta 55 nedir?!
Yılın 1941'inde at sırtında Nedorubov, Kazak süvari bölümünün oluştuğu Uryupinskaya'nın Stanitsa kentindeki Khopersky bölgesinin merkezine geldi. Bölüm komutanı Albay S.I. Gorshkov'un desteğini almakta olup bitene dair tüm detayları öğrenerek Berezovskaya'ya döndü. Orada, bir toplantıda, Konstantin Iosifovich, bir Kazak yüzlerce gazi ve ilk kayıt olanı yaratmayı önerdi.
Kazaklar, her zamanki gibi, "Lubo!" Diye bağırdı, not sayfalarına uzandı ve derhal Nedorubov'u komutanı seçti. Sonra tüm tanıdık bir düzen gitti. Komşu köylerden gönüllüler - Malodelskaya, Sergievskaya, Razdorskaya, Ostrovskaya Berezovskaya'ya gelmeye başladı. Atlarına üniformalı ve kılıçlarıyla geldiler ve onlardan sonra kızaklardaki toplu çiftliklerden kürk mantolar, yiyecek ve yem getirdiler, toplu çiftlik atölyelerinde yapılan Cossack doruklarına gittiler.
Sorun, NKVD'nin bölge departmanının Nedorubov'un adaylığını, yüzlerce komutan olarak onaylamadığı zaman ortaya çıktı. Argümanlar demirdi - beyazlar, eski mahkumlar için savaştı ... Ancak burada, garip bir şekilde, parti organları müdahale etti: Berrakovski bölge komitesi sekreteri CPSU’nun (b) İvan Vladimirovich Shlyapkin’in sekreteri, Georgievski’li beyefendi ve Kızıl Ordu’nun eski komutanı şahsen kustu. Elbette, o zamanların parti lideri için çok cesurca bir davranış.
Genel olarak, Kasım ayının ilk yarısında Konstantin Iosifovich yüzünü Stalingrad bölgesi milislerinin süvari bölünmesini oluşturan gönüllü alt birimlerin toplandığı ve eğitildiği Mikhailovskoye Slobodka'ya götürdü. Orada resmen yüzlerce komutanı olarak onaylanan ve teğmen omuz askıları alan Nedorubov, ilk kez Georgiev'ini giymeye cesaret etti.
İlk başta, bu eylem belirsizce diğer askerler tarafından algılandı: birçok kişinin kafasında, St. George Haç “kraliyet ödülü” olarak kalmaya devam etti. Ancak alaycı ve bölücü makamlar, diğer taraftan bakma duygusuna sahipti: haçlar Ekim 1917'e kadar haklıydı, işçilerin gösterilerinin dağıtılması için değil, Kazakların tekrar gelmek üzere olduğu Almanlarla olan mücadelelerinde cesaret ve cesaret için hak edildi. acımasız kavgalarda bir araya gelin. Ve “Gürcistan”, genç Kızıl Ordu erkeklerinin yetişmesi için olanlar, belki de, tam zamanlı politik çalışanların sloganları ve itirazlarından daha gerekli ve daha etkiliydi.
2 Şubat 1942 bölümü, 15. Don Kazak Süvarileri olarak yeniden adlandırıldı ve kısa süre sonra Don Nehrinin sol yakasını ve Azak Denizi'nin doğu sahillerini savunması için sipariş edilen 17. Kolordu Birliği'nin bir parçası oldu. Yaz aylarında, inatçı savaşlar Kuzey Kafkasya'da patlayan Alman, Romen ve İtalyan birlikleriyle dağıldı.
Temmuz ayının ortasında, Nedorubov’un yüzlerce savaştığı Kazak alayı, Almanların hareket halindeyken Peshkovo bölgesindeki Kagalnik Nehri'ni zorlama girişimlerini dört gün boyunca yansıtıyordu. Daha sonra, sert bir darbe ile düşmanı, St. George Süvarisi'nin önderliğindeki Kazakların, 150 askerlerinden ve düşman memurlarından daha fazla tahrip ettiği Zadonsky ve Aleksandrovka köylerinden kurtardı.
Sonra Kanelovskaya, Kushchevskaya, Shkurinskaya stanitsa için kanlı savaşlar vardı. Üç kez elden ele geçen Kruşevskaya'da, yakın dövüşe geldi. Kazak'nın kılıç ve hançerlerinin "kan içip et yediği" yer burası! Aynı yerde, bir sonraki saldırıyı yansıtan, yan tarafta uygun bir pozisyon seçmiş olan Konstantin Iosifovich, Hitler’in 72 makineli tüfekini şahsen indirdi. Aynı yerde yüzünde savaştı oğlu Nicholas'ı da kaybetti. Bunu sonsuza kadar düşündüm. Fakat kader Nedorubovlar için elverişliydi.
Nicholas’a olanlar bir mucize gibi görünüyor. Harçta 13 (!) Bombardımanı sonucu yara almış, üç gün boyunca yarı kapalı bir alanda uzanmıştır. Yanlışlıkla, Stanitsa sakinleri, düşmüş Kazakları toplu mezarlara gömdüğünde üzerine tökezledi: cesetler kavurucu güneşin altında parçalanmaya başladı ve Kuşçevskaya'ya yerleşen Naziler salgını korkuyorlardı. Canlarını tehlikeye atan Kazaklar Matryona Tushkanova ve Serafima Sapelnyak, gece kulübünde Nicholas'ı taşıdı, yaralarını yıkadı ve sardı. Ardından Kuschevskaya'da bulunan Romen hastanesinde bandaj ve ilaç ürünlerini değiştirerek genç adamı emzirdiler. Ve böylece beş ay boyunca, köy 151'in Kızıl Bayrak Tüfek Bölümünün bir parçası kurtulana kadar ...
Bunca zamandır oğlunun öldüğünü düşünen Nedorubov Sr., düşman ve nefret ve öfkeyle üç kat düşman öldürdü. Ağustos ayının sonunda, ön hattına sızmış olan yüzündeki 1942, arka konvoyu ezdi, askeri mülkiyete sahip 20 makinelerini ve 300 faşistlerini yok etti. 5 Eylül, Krasnodar Bölgesi'nin Absheron ilçesi olan Kura köyü yakınlarındaki 374,2'in yüksekliği için bir savaşta, Teğmen Nedorubov, Don'u rahatsız eden tek eliyle harç bataryasına el koydu ve PCA'nın tüm hizmetkârını imha etti. Aynı zamanda kendisi de yaralandı, ancak alayın yerini bırakmadı. Mart 16, Martuki köyü yakınlarında, günde yüz Nedorubov, SS'ye dört saldırı yaptı ve neredeyse hepsi savaş alanına düştü. Elli üç yaşındaki teğmen kendisi de 8 (!) Kurşun yarası aldı.
Savaş bir süreliğine kesintiye uğradı. Konstantin Iosifovich, Soçi hastanesindeydi. Ardından, askeri tıp komisyonunun Nedorubov'un artık sağlık hizmetlerinden dolayı askerlik hizmetine uygun olmadığı sonucuna vardığı Tiflis'te tedavi altına alındı.
Kafasını sarkık, Kazak kendi köyüne döndü. Orada iki neşeli haberi tarafından bir kerede beklendi: Kushchevskaya'dan gelen bir mektupta, oğlu Nikolai'nin yaşadığı bildirildi. İkincisi, evden gelen meslektaşları, Konstantin Iosifovich'i Kızıl Bayrak Nişanı'nı aldıkları için tebrik etti.
Peki, yaşlı bir savaşçı bundan sonra evde nasıl oturabilir? İlerleyen bölüme nasıl yakalandı, ön plandaki sıçrayan kurban ve alayda alayını nasıl bulduğunu, yetkilileri serviste tekrar görevlendirmeye ikna ettiği için - sessiz kaldı. Fakat gerçek şu: Mayıs 1943'in sonunda, Teğmen Nedorubov, 41 Muhafızları Don Kazak Kolordu'nun 11 Muhafızları Süvari Biriminin 5 Muhafızları alayının filosunun komutasını aldı.
Olabildiğince iyi savaştı.
Ve St. George Cavalier ile nasıl savaşılacağını bildiğimiz için zaten biliyoruz ki ...
Bu nedenle, Ekim 26'in, Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını SSCB Yüksek Sovyeti Başkanlığı Kararı I.Nororubov'un kararıyla 1943'in verilmesi şaşırtıcı değildir.
Sonra Ukrayna ve Moldova'da, Romanya ve Macaristan'da kavgalar oldu. Aralık ayında, Karpatlar Muhafızları kaptanı Nedorubov'daki 1944 inci başka bir yaralandı. Bu sefer askerlik görevinden ayrılmak zorunda kalmam çok zordu.
Üç Savaş Gazisi
Savaştan sonra Konstantin Iosifovich barışçıl bir hayata girdi: sosyal güvenlik departmanı, yol departmanı, ormancılık işletmesinden sorumluydu. Aynı zamanda aktif bir sosyal aktiviteye öncülük etti: bir parti örgütünün sekreteriydi, bölge konseyinin yardımcısıydı, genellikle askeri birimleri ziyaret etti, “Pasifik Don'un şarkıcısı” Mikhail Sholokhov da dahil olmak üzere bazı saygın Sovyet yazarlarıyla bir araya geldi.
15 Ekim 1967 Nedorubov, iki kez Sovyetler Birliği Genel Kahramanı (gelecekteki Mareşal) ile birlikte havacılık) Pavlov’un evinin savunmasının bir üyesi olan Alexander Efimov ve emekli üst düzey bir teğmen Ivan Afanasyev, Ebedi Alevi Fallen Fighters'ın Volgograd Meydanı'ndan Mamaev Kurgan'daki anma kompleksinin yeni açılan askeri ihtişam salonuna teslim eden meşale taşıyan grubun bir parçasıydı.
Bu kutlamalarda ve şanlı savaşçının sık sık davet edildiği görkemli olayların yanı sıra Konstantin Iosifovich paramiliter üniforması üzerinde Altın Yıldız ve St George'un giydiği, boş konuşmalardan korkmayan ve korkmayan dört haçı vardı. Birisi bu mahalle tarafından çok utandı, biri şaşırdı ve çok sevindi. Ama kimse kayıtsız bırakmadı.
Mayıs 1969'ta Berezovsky köyü sakinleri ve Volgograd bölgesindeki tüm Severodonsky semtleri, Konstantin Iosifovich'in 80 yıldönümünü kutladı. Kahraman ve Aziz George'un tam süvari daveti üzerine, Korgeneral S. I. Gorshkov, önce Nedorubov'un "kraliyet haçı" giymesine izin veren eski bir bölüm komutanı ve bir zamanlar çeken 42 Muhafızları Albay M.A. Karapetyan'ın komutanı olan eski bir komutan doktorlar tarafından yazılan eski Kazakların hizmetini alma özgürlüğünü almak.
Aynı zamanda, yetkililer üç savaşın gazisi onuruna, 1978'in Aralık ayına kadar yaşadığı yeni ve geniş bir ev sundu.