Okinawa Savaşı: Saldırı Planı.
Geri vermek:
Okinawa Savaşı
Okinawa Savaşı: Saldırı Planı - Tarih
18 Nisan öğleden sonra parlak, ılık bir güneşin altında, Uchitomari'nin kuzeyindeki bivouac bölgesindeki 27. 1500'de Uchitomari'ye doğru uzun, durağan hatlar halinde yürümeye başladılar. 1540'ta, ceketi veya miğferi olmayan birkaç adam, Machinato Inlet'in kuzeyindeki O'Hara's Knob'da bir makineli tüfek aldı ve silahı yerleştirdikleri girişin kuzey kenarına doğru yürüdüler. Küçük bir heyecan ya da telaş vardı. Küçük asker grupları oraya buraya hareket ediyor, çeşitli noktalara yerleşerek körfezin karşısına bakıp bekliyorlardı. 1
Yakında tüm Kolordu cephesinde ağır bir saldırıya dönüşecek olan bir eylemin açılış hamlesi buydu. Bu görünüşte rastgele hareket dikkatlice planlandı. 27. Kolordu, 19 Nisan'da tüm XXIV Kolordusu'nun saldırısına hazırlık olarak düşmanın batı kanadına sürpriz bir sızma başlatmak için pozisyon alacaktı. Bir haftadan fazla bir süredir Kolordu, üç tümen tarafından yapılacak güçlü bir saldırının Shuri savunmasını parçalayabileceği umuduyla bu saldırı için hararetli hazırlıklar yapıyordu.
Planlar ve Hazırlıklar
Amerikan Saldırı Planı
önceki gece görevi, Urasoe-Mura Escarpment'in batı kısmı olan Kakazu Sırtı'nı ve Kakazu Sırtı'nı ele geçirmekti. Naha-Yonabaru karayolunun ötesinde engebeli ülke ve kıyı ovası. 27. Tümen'in gecikmiş girişi, saldırı gelişirken hat boyunca doğudan batıya doğru ilerleyen topçu ateşi yığınına izin verecekti. 2 (Bkz. Harita No. 23.)
Planın belki de en çarpıcı unsuru, taarruz gruplarının hareketinden 40 dakika önce muazzam bir topçu hazırlığı öngörmesiydi. Dokuzu denizci olan yirmi yedi tabur topçu, cephenin herhangi bir bölümüne toplu ateş etmeye hazırlanacaktı. Düşmanın ön hatlarını 20 dakika dövdükten sonra, topçu ateşini kaldıracak ve Japonları yeraltı konumlarından çıkmaya ikna etmek için 10 dakika boyunca arka bölgelerine vuracak, daha sonra bombardıman için düşmanın ön hatlarına geri dönecekti. H Hour'a 10 dakika kaldı. Bu prosedür 27. Tümen'in saldırısı için tekrarlanacaktı. Hazırlık sırasında, uçak ve deniz silahları Japon arka bölgelerini vuracaktı. Shuri'deki karargah tesislerine roketler ve 1.000 kiloluk bombalar yöneltilecekti. Uçaklar ve deniz silahları tarafından kuşatılan ve nakliye araçlarına binen bir çıkarma kuvveti, güney Okinawa'nın güneydoğu kıyısı boyunca sahillere iniş yapacakmış gibi yapacaktı.
General Hodge, bu ihtimale büyük umutlarla baktı ve önümüzdeki zorlukların sert takdiriyle karıştı. Saldırıdan iki gün önce, "Gerçekten zor olacak," dedi, "adanın güney ucunda saklanan 65.000 ila 70.000 savaşan Japon var ve onları dışarı çıkarmanın bir yolunu göremiyorum. avlu." Büyük ölçekli manevralar için acil bir olasılık görmedi, ancak Amerikalılar Shuri müstahkem bölgesini aşarsa "bölümler içinde ve muhtemelen daha sonra Kolordu içinde küçük manevra hamleleri" için fırsat öngördü. 3
Arazi Özellikleri
GÜNEY OKINAVA'NIN STRATEJİK ALANI 7.500 feet yükseklikten görüldü.
Amerikan Hazırlıkları14-19 Nisan tarihleri arasında hatlarda neredeyse hiçbir değişiklik olmadı. Devriyeler düşmanın savunma topçularını, deniz toplarını ve uçaklarını araştırdı ve düşman havanlarını, topçu parçalarını ve teçhizatlarını aradı ve imha etti. Kara ve hava gözlemcileri, XXIV Kolordu'nun önündeki zemini inceledi ve 19'unda topçu hazırlığı sırasında yıkılması gereken mağaraları, siperleri, ikmal noktalarını ve mevzileri belirledi.
Arka planda kesintisiz bir faaliyet vardı. General Hodge, saldırının "yüzde 90 lojistik ve yüzde 10 savaş" 5 olacağını belirtmişti. ve DUKW'ler mühimmat ve erzak yüklü olarak gece gündüz cepheye doğru ilerliyor. Saldırıya hazır silahlar arasında, 19 Nisan saldırısında Okinawa'da ilk kez kullanılacak olan zırhlı alev püskürtücüler vardı.
Yeni birlikler de getirildi. Daha önce yüzen yedekte bulunan 27. Tümen, takviye olarak hizmet etmek üzere 9 Nisan'da Hagushi sahillerine inmişti.
OUKI HILL-SKYLINE ALANI 19 Nisan'da saldırıya uğrayan doğu kıyısında (10 Temmuz 1945'te fotoğraflandı).
MAKİNE GİRİŞİ, 19 Nisan eyleminden kısa bir süre sonra görüldü. Yolda (solda) üç Gelincik nakavt edildi. Arka planda (solda) Buzz Bomb Bowl, Urasoe-Mura Escarpment'e kadar eğimli.
Japon HazırlıklarıJaponlar boş durmadı. A 62d Bölümü 14 Nisan'daki emir saldırı konusunda uyardı: "Düşman şimdi tüm cephelerde ilerlemeye hazırlanıyor. Cephe hatlarımız mutlaka şiddetli bombardımanlara maruz kalacak." Birim komutanlarına pozisyonları güçlendirmeleri emredildi. Güçlü noktalar o kadar dağıtılacaktı ki, bir noktanın kaybı tüm hattın dağılması anlamına gelmeyecekti. Birimler, "silahlarını koruma altına alarak ya da erken yok edilmemeleri için hazır bir pozisyona yerleştirerek" güvence altına alacaklardı. Düşman açıkça geri çekilmenin gerekliliğini öngördü, ancak "durum savunulamaz hale geldiğinde" gizli belgelerin yakılmasını emrettiği için. 7
Saldırıdan önceki durgunluk sırasında, düşman birliklerine Amerikan taktiklerine ve silahlarına karşı uygun savunmayı öğretme girişimlerini iki katına çıkardı. NS 44. Bağımsız Karma Tugay 13 Nisan'da Amerikan alev fırlatan tanklara ve "sarı fosforlu yangın bombalarına" karşı savunmayı anlatan bir "savaş dersi acil raporu" yayınladı. NS 22d Alay 15 Nisan'da Amerikan gece savunma pozisyonlarını ve bu pozisyonlara nasıl sızılacağını anlattı. NS 32d Ordu Amerikan tanklarına yakın mesafeden saldırı yapılacak noktaların dikkatli seçilmesinin önemini vurguladı. 8
Amerikan ateş gücünün asıl endişeleri olduğunu kabul eden Japonlar, yeraltı savunmalarına özel önem verdiler. Birimler, birliklerin saldırı altındaki mağaralardan hızla hareket edebilecekleri yedek mevziler oluşturmaları konusunda uyarıldı. Ağır bombardımana maruz kalan mağaralarda Japon birliklerinin sağlığını ve moralini korumak için 15 Nisan'da basit kurallar yayınlandı:
Mağara içindeki ruhsal eğitim yoğunlaştırılmalıdır. . . . Boş zaman buldukça gereksiz işlerden kaçınılmalı, mümkün olduğunca çok uyuyun. . . . Erkeklerin geceleri en az bir veya iki kez mağaranın dışına çıkmalarını ve derin nefes alma ve fiziksel egzersiz yapmalarını sağlayın.
27. Tümenin Ön Taarruzu, 18 Nisan
Saldırı Planı
General Griner'ın planı, Machinato bölgesinin düşman tarafından güçlü tutulmaması, sadece ileri karakol yapılması gerçeğinden de yararlandı. Buna göre, sağdaki (batıdaki) 106. Piyade, Machinato Girişini geçecek, ilerleyecekti.
Saldırıyı Monte EtmekSaldırının montajı, gizlilik ihtiyacıyla karmaşıklaşan, gıdıklanan bir mühendislik sorunu yarattı. 18-19 Nisan gecesi boyunca Machinato Inlet'te dört köprü inşa edilecekti - saldırı birliklerinin gece boyunca geçmesi için bir yaya köprüsü, silahları desteklemek için toplam doksan fit iki Bailey köprüsü ve yeterince güçlü bir lastik duba köprüsü erzak yüklü 1/2 tonluk kamyon taşımak. Bu köprüleri karanlıkta dikmek yeterince zor olurdu, ancak işleri daha da kötüleştirecek şekilde, bölüm mühendisleri olan 102d Mühendis Muharebe Taburu, Bailey köprüsüyle ilgili hiçbir deneyime sahip değildi. Bölünme, bu tür bir yapının benimsenmesinden önce Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrılmış ve büyük açıklıkların gerekli olmadığı küçük adalarda savaşmıştı. Neyse ki, Tunus'ta birkaç Bailey'in inşasına yardım eden bir subay, 1st Lt. Irving S. Golden, kısa süre önce tümene katılmıştı. Onun yönetimi altında mühendisler, bir bölümün arka bölgesindeki Bailey köprülerini inşa etmek, yıkmak ve yeniden inşa etmek için birkaç gün harcadılar.
Gizlilik hayati derecede önemliydi, ancak mükemmel düşman gözlemi ve saldırı için gerekli yoğun faaliyet nedeniyle korunması çok zordu. Machinato Inlet yakınındaki köprü ekipmanı stok yığınlarının görünümü, Japonları girişi güçlü bir şekilde geçme planı konusunda uyaracaktı. Sonuç olarak, 202d Mühendisleri, ekipmanlarını anında nakliye için hazır olarak arka alanlara monte etti. Pontonlar şişirildi ve köprü bölümleri kamyonların taşıyabileceği maksimum boyuta monte edildi.
Başka bir aldatma parçası da kurnazca idam edildi. Önerilen duba köprülerine giden yol, kabuklu, derin tekerlek izleriyle dolu küçük bir cip yoluydu.
O'Hara's Knob'un yanından geçen ve girişin kuzeydoğu kenarı olan hedefin 250 yarda uzağında bir pirinç çeltik tarlasında sona erdi. Yolun, köprü ekipmanı yüklü kamyon trafiğini taşımak için hazır hale getirilmesi gerekiyordu, ancak onu iyileştirme girişimleri Japonların şüphelerini uyandırabilir. Saldırıdan önceki dönemde gündüz saatlerinde bir buldozer bu yolda düşmanın gözü önünde gezindi. Ara sıra bir cip çıkmaza girdiğinde, buldozer aracı çıkarmak için devrildi, kiri ve kayaları tekerlek izlerine itmeye devam etti. Operatör dönüşümlü olarak uyudu, motoru kurcaladı ve başka bir cip çıkmaza girdiğinde geniş hareketlerle rahatsızlığını dile getirdi. Ama geceleri hararetle çalışırdı. 18 Nisan'a kadar yol genişletildi ve iyileştirildi ve neredeyse körfezin kenarına ulaştı, ancak bir gözlemcinin yola tam olarak ne ve ne zaman yapıldığını tahmin etmesi zor olacaktı.
Saldırı zamanı yaklaştıkça planlar son şeklini aldı. General Griner bir atılım yapmayı umdu ve "Başka ne olursa olsun ilerlemeliyiz. Kanatlarımızdaki birimleri bekleyecek zamanımız yok. Hareket edemezlerse, yine de ileri iteceğiz. İstemiyorum. herhangi bir birlik komutanının beni çağırdığını ve kanadındaki birlik ilerleyemediği için ilerleyemeyeceğini söylediğini duymak." 12 7. Tümen Komutanı Tümgeneral Archibald V. Arnold ve 96. Tümen Komutanı Tümgeneral James L. Bradley de komutanlarına, zayiatların ciddileşmesine rağmen, saldırılarını "kuvvetli ve hızlı bir şekilde" gerçekleştirmeleri talimatını verdi. ve lojistik sorunlar ortaya çıktı. Bu yolla erken bir başarının sağlanabileceğine ve uzun ve maliyetli bir savaştan kaçınılabileceğine inanıyorlardı. 13
Escarpment'e Gece Saldırısı18 Nisan'da 1607'de, belirsiz bir yanlış atış gibi yalnız bir duman kabuğu, Machinato Inlet'in 200 yard doğusuna indi. Bir esinti dumanı batıya, denize doğru savurdu ve körfezin üzerine ince bir pus yaydı. Öğleden sonra körfezin kuzeydoğu tarafında gelişigüzel toplanmış olan hücum birlikleri şimdi gergin bir şekilde bekliyorlardı. Birkaç dakika içinde diğer mermiler indi. Dumanla örtülen piyadeler, bir boru hattı boyunca girişin batı kenarına doğru koştular. Birkaç dakika içinde 106. Piyade G Bölüğü, körfezi bu şekilde geçmiş ve körfezi batıdan sınırlayan kayalıkların örtüsü altında toplanmıştı.
G Şirketi'nin görevi, köprü inşaatının ve gece boyunca girişteki birliklerin hareketinin fark edilmeden devam edebilmesi için Machinato köyü bölgesindeki düşman karakollarını temizlemekti. İşletme
Müfrezeler tarafından, bölük uçurumlara tırmandı ve düşman karakollarının etrafında manevra yaptı. Gece yarısına kadar, bir dizi çatışma, pusu ve karanlıkta kısa süreli çatışmaların ardından, Machinato bölgesindeki Japonlar temizlenmişti.
27. Tümen hareket halindeydi. 1930'da Bailey köprüsü ekipmanını taşıyan kamyonlar, Isa köyündeki bir mercan çukurundan güneye doğru girişe doğru ilerlemeye başladı. Bailey ekipmanının son kamyon yükünü 2000 yılında yaya köprüsü için ilk tam dolu malzeme izledi. Ponton köprüsü 2030'da ileri götürüldü. Hava karardıktan kısa bir süre sonra buldozer, kamyonların yüklerini girişin kenarına indirmesini sağlamak için yaya köprüsüne ve duba köprüsüne yaklaşımlarda son rötuşları yapmaya başladı. Karanlıkta, sessizce ve kesintisiz çalışan mühendisler, 128 yarda yaya köprüsünü tamamladı: 19 Nisan'da gece yarısına ve her iki Bailey köprüsüne de 0300'e kadar. Sadece ponton köprüsü sıkıntıya neden oldu, geri çekilen gelgit, demirleme hattını ve bazı pontonları alıp köprünün tamamlanmasını 29 Nisan öğlene kadar erteledi.
106. Piyade, gece yarısından kısa bir süre sonra hareket etti. Gece boyunca yaya köprüsünden sürekli bir adam akışı geçti. Düşman, geçişi durdurmak için hiçbir harekette bulunmadı, G Şirketi işini iyi yapmıştı. 106. bölük F Bölüğü şafaktan hemen önce G Bölüğü'nün hatlarını geçti ve Urasoe-Mura Escarpment'in kuzeybatı ucundaki yol ayrımına doğru Route r boyunca tek sıra halinde sessizce ilerledi. Kesiğin savunulacağına inanıldığından, karayolu üzerinde bir önden saldırı, karanlıkta bile maliyetli olurdu. Yokuşun tabanına yakın bir yerde, bölüğün bir müfrezesi yoldan sağa (batıya) saptı ve çalılarla kaplı yamaca tırmanmaya başladı. Yarım saat sonra birlikler tepeye ulaştı, hala düşman tarafından fark edilmedi.
Müfreze tepede sola (güneydoğu) döndü ve uçurumun sırt çizgisinden kesime doğru sessizce hareket etti. Artık gün ışığıydı. Kesiğin yakınında, ateşlerin etrafında oturmuş kahvaltılarını hazırlayan Japon askerlerini buldular. Amerikalılar hemen ateş açtı. Düşmanın bir kısmı düştü, bir kısmı da silahlarını geride bırakarak kesime doğru kaçtı. Artık düşman alarma geçmişti. Kısa süre sonra, otoyolda ilerlerken F Şirketi'nin geri kalanına havan topu ateşi düşmeye başladı. Yokuşun tepesindeki müfreze hızla kesime doğru ilerlemeye başladı. Amerikalılar düşmana yaklaşırken, 30 dakika boyunca şiddetli bir savaş oldu, sonra kuşatıldı, Japonlar yol verdi ve kesimden güneye kaçtı.
206., Urasoe Mura'nın kuzeybatı ucundaki hakimiyetini sağlamlaştırmaya başladı. 0710'a kadar ek müfrezeler kesimin yakınındaki tepeye geliyordu ve
Genel SaldırıSabah sisleri dağılırken, harekatın en büyük tek hava saldırısı gerçekleşti. 0900'de Yonabaru, yer üstündeki her şeyi yakan napalm yayan 67 uçak tarafından vurulmuştu, Iwa 108 uçaklık bir saldırıyla ve Shuri 139'luk bir saldırıyla harap olmuştu. Toplam 650 Donanma ve Deniz uçağı bombaladı, roket attı, napalmed, ve düşmanı makineli tüfekle vurdu. Beşinci Filo'nun altı zırhlısı, altı kruvazör ve altı muhripi, ateş güçlerini uçakların ve topçularınkine ekledi. Bu balyoz darbeleri, Japonların yaklaşık 4.000 savaş gazisi üzerine düştü. 62d Bölümü pozisyonları kim yönetiyordu. 14
Pasifik savaşında şimdiye kadar kullanılan en büyük topçu yoğunluğu, şafak vakti saldırının başlangıcıydı. Kolordu ve tümen topçularının yirmi yedi taburu, toplamda 105-mm arasında değişen 324 parça. 8 inçlik obüsüne kadar, ilk mermileri 0600'de ateşledi. Bu konsantrasyon, cephenin her bir milinde ortalama 75 topçu parçasını temsil ediyordu ve aslında, atış kütlesel olarak doğudan batıya doğru ilerledikçe daha da büyüktü. Mermiler yirmi dakika boyunca düşmanın ön hatlarına karşı gürledi, ardından piyade 0630'da saldırıya başlıyormuş gibi bir hareketi simüle ederken 500 yarda arkaya kaydı, topçu sonraki on dakika boyunca düşmanın ön hatlarına zaman ateşi püskürtmek için geri çekildi . Kırk dakika içinde Amerikan topçusu, düşman hatlarına 19.000 mermi yerleştirdi. Ardından, 0640'da topçu düşman arka bölgelerine kaldırıldı.
Saldırı müfrezeleri, büyük metal ve patlayıcı kütlesinin düşmanı yok ettiğini ya da onu çaresiz bırakacak kadar sersemlettiğini umarak ilerledi. Çok geçmeden Japonlar için hayal kırıklığına uğradılar, mağaralarının derinliklerinde, neredeyse hiç dokunulmamıştı ve doğru zamanda savaş istasyonlarını kurdular. 15 Brig. XXIV Kolordu Topçu Komutanı General Josef R. Sheetz, daha sonra, sabah topçu hazırlıkları tarafından 190 Japon'un veya her 100 mermi için 1'in öldürüldüğünden şüphe ettiğini söyledi. 16
AÇILIŞ EYLEMİ, 19 NİSAN, sabahın erken saatlerinde yaya köprüsünden Machinato Inlet'in geçişiydi. Destekleyici topçu, Pasifik savaşında Japonlara karşı ilk kullanılanlardan biri olan bu 8 inçlik obüs birimini (aşağıda) içeriyordu.
7. Tümen Doğuda Durduruldu7. Tümen karşı karşıya geldi. 11. Bağımsız Piyade Taburu, doğu kıyısından, hemen iç kısımdaki yüksek zemine uzanan bir hat işgal etti. 7. Piyade, solda 32d ve sağda 184. Piyade ile konuşlandırıldı. Saldırı planı, 32d Piyade'nin Japon hattının doğu çapası olan Skyline Ridge'i ele geçirmesini ve 184. Piyade'nin Tepe 178'i ve daha sonra olarak bilinen uzun bir mercan omurgasının hemen ötesinde uzanan bölünme sınırının batısındaki alanı ele geçirmesini istedi. Rocky Crags. Ana çaba, merkezden aşağı, Tepe 178'in doğu yamacında yüksek olan Skyline Sırtı'nın bir uzantısı olan Ouki Tepesi'ne giden yüksek zeminin kenarı boyunca iki tabur tarafından yapılacaktı. Bu noktaya ulaşıldığında, 2d Taburu, 32d Piyade, Skyline Ridge boyunca sola (doğu) doğru yokuş aşağı dönecekti ve 184. Piyade 2.
İki orta tank ve üç zırhlı alev püskürtücü, 7. Tümen'in kıyı düzlüklerindeki hatlarından güneye doğru gürledi, Ouki'den geçti ve hızla Skyline Ridge'in ucundaki yerlerine yerleşti. Sırtın alt ucundaki düşman işgali altındaki mezarlar ve mevziler kümesine kurşun ve alev döktüler. Uzun turuncu alev jetleri, Skyline'ın bu kısmındaki tüm açıklıkları araştırdı ve karanlık, yuvarlanan duman kütleleri yukarı doğru dalgalandı. Bu, hayranlıkla izleyen bekleyen piyadeler için yeni bir gösteriydi. Güçlü noktalarının içinde yakıcı alevler içinde ölen düşman için dehşete kapılmak için neredeyse hiç zaman yoktu. Saldırının bu aşaması on beş dakika sürdü ve ardından 0700'den hemen sonra piyade yükseldi. Uçağın ön yüzündeki tüm Japonlar alev tarafından öldürülmüştü, ancak arka tarafta kret boyunca ilerlemeyi reddeden başkaları da vardı. Piyade savaşı, Skyline Ridge'in dar, bıçak sırtı hattı boyunca hızla patlak verdi ve için için yandı. Amerikan birlikleri, düşmanın el bombaları ve el çantaları fırlatmak için kendi havan ateşine girdiği iki Japon karşı saldırısı yoluyla umutsuzca ileri eğime tutundu.
Ouki Tepesi'ne giden yamaç boyunca daha yüksekte, saldırı birlikleri kendilerine ateş edilmeden yaklaşık 500 yard ilerledi. Sonra birden, önceden kayıtlı Japon havan ve makineli tüfek ateşiyle kaplı bir toprak kuşağına girerlerken, düşman silahları serbest kaldı ve tüm ileri hareket durdu. İlerleme çabaları gün boyunca sonuçsuz kaldı ve 1620'de erkekler eski konumlarına geri çekildiler. 3d Taburu artık
Gün içinde on üçü öldürülmüş olmak üzere neredeyse yüz zayiat verdiği Skyline Ridge'in alt ucundaki hafif hakimiyetinden vazgeçti.
Bölünmenin sağ tarafında, Kayalık Kayalıkların iki baskın, pürüzlü yumrudan dolayı adlandırılan mercan omurgası, güneye doğru birkaç yüz yarda uzanıyordu. Amerikan saldırısının yönüne paraleldi ve neredeyse bir mil uzaktaki Tanabaru Escarpment'in cesur, beyaz yüzünü doğrudan işaret ediyordu. İki gün boyunca bu sırt topçu tarafından dövüldü. 184. Piyade K bölüğü, doğrudan Kayalıkların kuzey noktasının önündeydi. Devriyeler taciz edilmemişti. Gözlemciler, Japonların yamaçtaki mezarlar arasında koştuğunu görmüşler, ancak mercan çıkıntısının tünellerle ve silahlarla dolu mağaralarla petek yapılı olduğunu ve askerlerle canlı olduğunu tahmin etmemişlerdi. Bu bölgenin önceden kayıtlı düşman silahlarından topçu, havan ve makineli tüfek ateşi için bir etki alanı olduğu da bilinmiyordu. Bütün bunlar 19 Nisan sabahı keşfedildi. K bölüğü 200 yarda ilerledi. Daha sonra saat 0730'da yasak bölgeye girdi ve düşman ateşi tarafından yere sabitlendi. Soldaki bitişik şirket, Kayalıklardan ateş püskürterek tırmıkladı da durduruldu. Öğleden kısa bir süre sonra, K Şirketi kayalıkların en kuzeyindeki doğu yamacından geri çekildi. Günün sonunda hiçbir kazanç yoktu.
96. Tümen Saldırı TezgahlarıBu arada 96. Tümen daha batıya, 382d Alayı solda (doğu) ve 381. alay sağda (batı) saldırıyordu. 382d Piyade, Tombstone Ridge ve Tanabaru Escarpment'i 381'inci, Nishibaru Ridge ve Urasoe-Mura Escarpment'i ele geçirme görevine sahipti. Kakazu ve Nishibaru Sırtları arasındaki eyerde sağ tümende bulunan 3d Taburu, 381. Piyade, sol tümenden bir mil öndeydi. Kaniku-Nishibaru sektöründe 96. sırada yer alan 12. Bağımsız Piyade Taburu, hangi tükenmiş emdi 14. Bağımsız Piyade Taburu, merkezi savundu. 1. Hafif Makineli Tüfek Taburu bağlıydı ve toplamda yaklaşık 1.200 kişiydi. 18
Solda, 382d Piyade 2d Taburu 0640'ta hareket etti ve öndeki küçük tepeler dizisini işgal etmeye başladı, bunlardan sadece birkaçı düşman tarafından tutuldu. Soldaki Rocky Crags'tan keskin nişancı ve havan ateşi bir sorun kaynağıydı ve can kaybına neden oldu. Birkaç direnç noktası gelişti, ancak kolayca üstesinden gelindi. Bir noktada, bir Japon yol kenarındaki küçük bir mağaradan fırladı ve bir sütunun kurşun tankını tuhaf bir tuhaflık ile el çantasıyla doldurdu.
deliğe çarptı ve kapattı. Yol artık diğer tanklara etkili bir şekilde kapatılmıştı. Birkaç dağınık el bombası savaşı gerçekleşti, ancak bölümün solunda 800 yardlık bir kazanımı engellemedi.
Sağda solda C bölüğü ve sağda A bölüğü Tombstone Ridge'in kuzey ucuna karşı bir kıskaç hareketi başlatana kadar, hemen sağda 1. Tabur'un ilerlemesine karşı bir muhalefet yoktu. iki taraf da. Yaklaşık yetmiş beş fit yüksekliğinde ve yarım mil uzunluğunda, civardaki hakim arazi özelliğiydi. İki bölük ileri hareket eder etmez, tepedeki Japon mevzileri sessizliklerini bozdu. C Şirketi doğu tarafında makineli tüfek ve havan ateşi ile, A Şirketi batı tarafında el bombalarıyla durduruldu. Topçu ve tank ateşi, etkisiz hale getirmek için pozisyona getirildi. Öğleyin A Şirketi batı yamacına hücum etti ve ne tepede kalabileceğini ne de diğer tarafta aşağı inemeyeceğini gördü. Bölük komutanı tepede öldürüldü. Bu eylemin ortasında, 47 mm'lik bir destek tankı kaybedildi. tanksavar silahı. Günün sonunda 1. Tabur, sırtın kuzeybatı burnu boyunca ve batı yamacın bir kısmı boyunca sadece tehlikeli bir konumdaydı. Tepe hiçbir yerde savunulabilir değildi ve doğu tarafı tamamen Japonların elindeydi. Tombstone Ridge belli bir mesafeden gösterişsiz olmasına rağmen, her iki yüzünde de açılan ve onu zorlu bir güçlü nokta haline getiren, birbirini destekleyen yeraltı konumlarından oluşan bir labirent barındırıyordu.
İleride ve batıda Nishibaru Sırtı saldırı altındaydı. Bu sırt, genellikle doğu-batı yönünde bir mil boyunca dik açılarla uzandığı Tombstone Sırtı'nın güney ucundan bir çöküntü ve bir dağ geçidi, yukarı Kakazu Boğazı ile ayrıldı. Nishibaru Sırtı, Kakazu Sırtı'nın bir uzantısıydı ve ondan sadece geniş, sığ bir eyerle ayrılmıştı ve içinden Ginowan-Shuri yolu olan Route 5'i geçiyordu. Machinato Koyu'na dökülen dere Tanabaru'nun kuzeydoğusundaki tepelerden başladı ve Nishibaru ve Kakazu Sırtlarının kuzey tabanı boyunca denize kadar uzandı, zaman zaman Kakazu'nun önünde olduğu gibi bir geçit benzeri bir yatak oluşturdu.
1. Tabur, 381. Piyade, Kaniku'nun hemen kuzeyindeki konumundan şehrin batı kısmına doğru ilerledi ve güneydoğu Kaniku'dan gelen makineli tüfek ateşine rağmen açık alana doğru ilerledi. Soldaki C Bölüğü, Tombstone Ridge'e sadece kısa bir mesafedeydi ve rotasına paralel bu yükseklikten gelen düşman ateşi nedeniyle zor anlar yaşadı. Şirket geride kaldı ve kısa süre sonra bazı adamlar açıkta sıkışıp kaldılar ve hava kararana kadar devam edemediler. 1045'te devasa havan mermileri düşmeye başladı.
TOMBSTONE RIDGE İÇİN SAVAŞ, Okinawa'daki diğerleri gibi, engebeli arazi nedeniyle ağır zırhlı silahların fazla kullanılmasına izin vermedi. Kendinden tahrikli bir M-7 105 mm'nin üzerinde. 96. Tümen birliklerini destekleyen obüs, bir Japon mevzisine ateş açtı. Aşağıda, 1'inci Tabur, 381'inci Piyade'nin adamları, 19 Nisan'da batı Kaniku'nun yanan harabelerinden geçerken eğiliyor.
din için muazzam patlamalar. Taburun bir kısmı Nishibaru Sırtı'nın kuzey yüzüne ulaştı, ancak tabur günün sonunda açıktaki pozisyondan geri çekildiğinde bu hafif kazanım bile kaybedildi.
Tümenin sağında, 381. Piyade 3d Taburu, 1. solda ve Şirket I sağda. Geçit setinin kenarından geçer geçmez, K Bölüğünün birlikleri Nishibaru Sırtındaki mağara ve mezar mevzilerinden diz havanı, makineli tüfek ve tüfek ateşi çektiler. Bir bölük düşman mevzisine hücum etti, beş Japon'u öldürdü ve bir makineli tüfek ile iki diz havanını imha etti. Ama hemen üstünde bir saniye ve ardından üçüncü bir makineli tüfek açıldı ve küçük gruptan dördünü öldürdü ve ikisini de yaraladı. Bu zorluklara rağmen, iki müfreze 0830'a kadar sırtın tepesinden Nishibaru köyünün üst kenarına kadar ilerlemeyi başardı. Burada tüm ilerleme, havan topları ve el bombaları önden bir bariyer oluşturduğunda ve her iki kanattan makineli tüfek ateşi eklendiğinde sona erdi. Hayatta kalanlar tepenin üzerinden geri çekildiler ve orada dururlarsa gün içinde yardım geleceğini umarak ileri eğime girdiler. K Şirketi, üçüncü komutanını yirmi dört saat içinde aldı, birincisi öldü, ikincisi yaralandı.
Sağda, Nishibaru Sırtı'nın önündeki tümseği geçmeye çalışan I. Bölük'ün ilk üç adamı birbiri ardına öldürüldü. Makineli tüfek ateşi, doğrudan öndeki Nishibaru Sırtı'nın batı ucundan ve yolun karşısındaki sağ cepheye doğru Kakazu Sırtı'nın burnundan geldi. Bir an için bile maruz kalmak ölüm ya da yara anlamına geliyordu. 96. Tümen burada, Kakazu ve Nishibaru Sırtları arasındaki eyerde, Ginowan-Shuri yolunun hemen batısında uzanan sınır olan 27. Tümen'e katıldı. Yarbay D. A. Nolan, Jr., 3d Taburu, 381. Piyade komutanı, ölüm ve başarısızlık sabahından sonra koordineli çabanın gerekliliğini fark etti. Komutan Yüzbaşı John F. Mulhearn ile Albay Nolan'ın elindeki beş tankı kullanarak ortak bir saldırı olasılığını tartışmak için bitişik birlik olan C Bölüğü, 105. Piyade, 27. Tümen'e geçti. Ancak bu öneriye göre hareket edilemedi çünkü Kaptan Mulhearn o sırada bir tabur hareketinin bir parçası olarak adamlarını sağa Kakazu'nun etrafında başlatmak için hazırlanıyordu. Şimdi ikindi vaktiydi ve sağ cephesindeki Kakazu bölgesi boşalırken ilerlemeyi umamayacağını anlayan Albay Nolan, alay komutanı Albay M. E. Halloran'dan yetki aldı.
BİR TANKIN ÖLÜMÜ, Okinawa savaşının bir film filminden büyütülmüş bir dizi fotoğraf. Tüfekçiler tarafından desteklenen Sherman tankları, Japon mağara pozisyonlarına saldırıyor ve çatışmada bir tank, bir Japon kara mayını tarafından devrildi. Mürettebattan biri patlamayla havaya uçtu. Piyadeler, araçta sıkışan dört tankeri kurtarmak için yangın söndürücülerle alevle mücadele ediyor. Kurtarma gerçekleştirilmeden önce, yangın tanktaki mühimmata ulaşır ve ortaya çıkan patlama sadece hırpalanmış bir metal gövde bırakır.
adamlarını geçidin korumasına geri gönder. 19 Bu geri çekilme başlamadan önce, beş tanktan biri Kakazu ve Nishibaru Sırtları arasındaki eyerden geçti ve Nishibaru Sırtı'nın burnundan el çantalarıyla saldıran bir Japon sürüsü tarafından hemen yok edildi.
L Şirketi, 1. ve 3. Taburlar arasındaki boşluğu kapatmak için yedekten geldi. Bu hareket düşman ateşini çekti ve vadiye vardığında bölük kenar boyunca kazdı. Oradan öndeki diğer şirketlerin geri çekilmesine ateş desteği verdi. Bu şekilde meşgul olurken, şirketin üzerine üç tıkaçlı havan mermisi düştü ve birkaç adamı gömdü. 81-mm sayısı. 381. Piyade'ye gün boyunca Nishibaru Sırtı'nın önünde ve üzerine düşen havan mermilerinin 2.200 olduğu tahmin ediliyordu. 1700'e gelindiğinde, 3d Taburu, on altısı öldürülmüş olmak üzere seksen beş kayıp vermişti. 20
Kakazu Sırtı GeçildiBu sırada sağda 27. Tümen bölgesinde çeşitli manevralar yapılıyordu. Karanlığın örtüsü altında Machinato Girişini geçen ve şafaktan önce Urasoe-Mura Escarpment'in batı ucuna yerleşen 106. Piyade'nin iki taburunun ardından, 106. genel saldırı başka bir yerde başladığında. Tabur kayalığa tırmandı ve diğer iki tabur arasında kret boyunca bir pozisyon aldı. Keşif Birlikleri şimdi uçurumun en sağındaydı.
Ön cephede ilk saldırıya katılmaya hazır diğer tek 27. Tümen birimi, 105. Piyade 1. Taburuydu. Bu tabur, ilk hedefi olan hemen önünde Kakazu Sırtı ile Kakazu Boğazı boyunca konuşlandırıldı. C Şirketi solda, Ginowan-Shuri yolunun yanındaydı. B ve A Şirketleri, belirtilen sırayla batıdaydı, ikincisi başlangıçta yedekteydi. Taburun saldırısı, sırta karşı bir ön saldırı ile Kakazu Sırtı'nın doğu ucundaki geniş kapsamlı bir tank saldırısını birleştirmek için planlandı. İki güç, Kakazu köyü yakınlarındaki sırtın arkasında buluşacak ve ötedeki Urasoe-Mura Escarpment'e doğru bir yolculukta birleşecekti.
Birlikler, doğuda ve merkezde saldırı başladıktan elli dakika sonra, saat 0730'da programa göre vadiye doğru ilerlemeye başladı. 0823'te önde gelen unsurlar, vadinin kısa bir ötesinde uzanan küçük bir toprak kıvrımının tepesindeydi ve açık arazide 200 yarda ötedeki Kakazu Sırtı'na bakıyorlardı. Şimdi, hızla açık hendeğe doğru ilerlemeye başladıklarında, yakınlardan makineli tüfek ve havan ateşi
menzil onları vurdu. Bir anda kayıplar oldu ve kayıplar artmaya devam etti. Açıkta kalanlar sıkıştı, arkadakiler onlara ulaşamadı. Kakazu'nun ucu ve eyerin batı yamacı düşman silahlarıyla alev alev yanıyordu.
0830'da, piyade Kakazu'nun önündeki küçük kıvrımın korumasını terk etmeden hemen önce, sütun şeklinde üçlü ve dörtlü gruplar halinde tanklar Kakazu Boğazı boyunca hareket etmeye başladılar, ardından Kakazu ve Nishibaru Sırtları arasındaki eyerden güneye doğru devam ettiler. Toplamda yaklaşık otuz tank, kundağı motorlu saldırı silahları ve zırhlı alev püskürtücüler, o sabah, kuvvetin büyük bölümünü oluşturan 193d Tank Taburunun A Şirketi Japon mevzilerine karşı bir güç sürüşü için toplanma alanından ayrıldı. Geçidden ve eyerden geçerken mayınlara ve yol tehlikelerine üç tank kayboldu. Tanklar sütun halinde yolda ilerlerken, 47 mm. Nishibaru Sırtı'nın kenarında kapalı bir konumdan sola ateş eden tanksavar silahı, karşılık olarak tek bir atış almadan dört tankı on altı atışla imha etti. Tank sütunu, hava fotoğraflarında görülen Kakazu'ya giden soluk bir iz aramak için güneye doğru aceleyle gitti: sütun onu kaçırdı, bir başka tankı tanksavar ateşine kaptırdı ve sonra yanlışlıkla güneyde daha uzaklarda, az kullanılan ikinci bir patika izledi ve çalışmaya başladı. kayalık karşısında ve Kakazu'nun doğusundaki nispeten düz ülkede karşılaşılan düşman mevzileri üzerinde. Bu noktadan köye ulaşamayacaklarını anlayan tanklar, ana yola geri döndüler, geri döndüler, doğru yolu buldular ve 1000'den kısa bir süre sonra Kakazu'daydılar. Köyün içinde ve çevresinde hareket ederek ateş ve yıkım yaydılar. Kakazu, sonraki üç saat boyunca tamamen vuruldu ve yakıldı. Köyün içinde ve çevresinde, çoğu mayın ve 47 mm'lik on dört Amerikan tankı imha edildi. tanksavar silahları, diğerleri intihar yakın saldırı birimleri ve daha fazlası topçu ve havan ateşi ile. Gün boyunca Kakazu-Nishibaru bölgesindeki altı tank 22 libre kullanan intihar saldırganları tarafından imha edildi. genellikle alt plakaya atılan çanta ücretleri. Tank mürettebatının çoğu, tanklar devre dışı bırakıldıktan sonra hala yaşıyordu, ancak birçoğu taret kapaklarını açıp el bombaları atan düşman mangaları tarafından öldürüldü. 21
1330'da, piyadelerin onlara ulaşamayacağı artık belli olduğundan, tanklar hatlarına geri dönme emri aldı. Sabah Kakazu Sırtı'nın sol ucunda manevra yapan otuz tanktan sadece sekizi öğleden sonra geri döndü. 19 Nisan'da Kakazu bölgesinde yirmi iki tankın kaybı, Okinawa'da tek bir çarpışmada Amerikan zırhının çektiği en büyük kayıptı. 22 Tanklar tamamen piyade desteği olmadan çalışıyordu. Yirmi iki kişiden dördü zırhlı alev püskürtücüydü ve bu onların ilk harekat günüydü. Tanksavar silahları tarafından tahrip edilen tankların bazı mürettebat üyeleri, tanklarının altına çukurlar kazdılar ve kaçmadan önce kırk saat gizli kaldılar, 100 yarda içindeki çok sayıda Japon tarafından inanılmaz derecede rahatsız edilmediler.
Japonlar, bir tank-piyade saldırısının Nishibaru Sırtı ile Kakazu Sırtı arasındaki hatlarına girmeye çalışacağını tahmin etmiş ve buna dikkatle hazırlanmışlardı. Planları, piyadeleri tanklardan ayırmaya dayanıyordu. NS 272d Bağımsız Piyade Taburu tek başına dört makineli tüfek, iki uçaksavar silahı, üç alay silahı ve 81 mm'lik bir ateş ağı tasarladı. havan topları 2d Harç Taburu iki sırt arasındaki eyeri örtmek için. Makineli tüfekler yakın mesafeye yerleştirildi. Buna ek olarak, piyadelere karşı yakın muharebe için her biri on kişiden oluşan iki özel manga eyere gönderildi. Bir grup neredeyse tamamen yok edildi, diğeri bir astsubay yaralandı ve üç er öldü. Düşman savunması da 47-mm'yi kullandı. tanksavar silahları 22d Bağımsız Tanksavar Silah Taburu ve yakın çevredeki intihar saldırı ekipleri. Bu hazırlıklar o kadar kapsamlıydı ki, Japonlar "Bir piyadenin üstesinden gelemez" diyerek övündüler. (Bkz. Harita No. 24.)
Japon birliklerinin en kapsamlı yeniden örgütlenmesinin Amerikan saldırısından hemen önce gerçekleştiği yer, Kakazu-Urasoe-Mura Escarpment bölgesindeydi. Kötü bir şekilde parçalanmış taburların kalıntıları, büyük ölçüde ordunun üyelerinden oluşan yaklaşık 1.400 kişilik birleşik bir birimde birleştirildi. 272d Bağımsız Piyade Taburu ama aynı zamanda unsurları da içeriyordu. 13. 15'inci, ve 23d Taburları. NS 21. Bağımsız Piyade Taburu desteklemeye hazırdı 272d. NS 2d Hafif Makineli Tüfek Taburu ateş gücünü ekledi. 23
Tanklar düşman hatlarının gerisinde tek başlarına görev yaparken, 1. Tabur, 105. Piyade, Kakazu Sırtı'nın önünde yere çakıldı. Ana saldırıdan önce hareket eden A Şirketi'nden 34 kişilik bir müfreze
Kakazu Sırtı'nı rahatsız edilmeden geçmesine izin verildi, ancak tuzağa düştü. Müfreze Kakazu köyünün kuzey ucuna ulaştığında, tuzak kuruldu. Müfrezedeki adamlardan hiçbiri gün boyunca geri dönmedi, ancak küçük gruplara ayrılarak ve molozlarda ve mezarlarda saklanarak çoğu ölümden kaçtı. O gece altı adam Amerikan hatlarına döndü, ertesi gün on yedi kişi yola çıktı ve 25 Nisan'da iki kişi daha kurtarıldı. Sekiz ölü ve diğerleri ağır yaralandı. 24
105. Piyadenin 1. Taburu tamamen durdurulduğunda, 2. Tabur komutanı bu zemini keşfetmek için yaklaşırken, alçak bir taş duvarın üzerinden Kakazu'nun ucunun karşısındaki açık alana atladığında dört kez vuruldu. 2d Taburu sonunda 1225'te sola doğru bir hareket girişiminde bulunduğunda, Kakazu Sırtı'nın doğu ucunda geri döndü. 2d Taburunun hareketiyle eş zamanlı olarak, sabah 3d, 106. Piyade'yi rahatlatan 3d Taburu, Kakazu Batı'dan aşağı indi, Kakazu köyünü bypass etti ve 1535'te L ve I adlı iki bölük vardı. Urasoe Mura Escarpment, 106. Piyade'nin doğu tarafında. Öğleden sonra, şiddetli rüzgar ve biraz yağmur nedeniyle hava giderek daha kararsız hale geldi.
1530'da, günün erken saatlerinde 2d Taburu, 105. Piyade'nin komutasını üstlenen Yüzbaşı Ernest A. Flemig, kayalıktaki 3d Taburuna katılmak için Kakazu Sırtı'nın batı ucunda hareket etmesine izin verilmesini istedi. Bu izin, alay komutanı Albay W. S. Winn tarafından yaklaşık 1600'de verildi. Tabur hareket etti ve 1800'e gelindiğinde, 105. Aynı zamanda, 1'inci Tabur, 105., Kakazu köyünün önünde alay rezervi olması emredildi. 1. Tabur tarafından fiilen alınan mevzi ile temsil edilen "Cephe", köyün güneybatısında, kayalığın önündeydi. Böylece öğleden sonra geç saatlerde tüm Kakazu Sırtı cephesi 105. Piyade tarafından terk edilmişti. Bu pozisyon değişikliğinden hemen önce Albay Nolan ortak bir saldırı önerisinde bulundu. Gün boyunca Kakazu Sırtı önünde, 105. Alayın iki taburu 158 kayıp vermişti: 1. Tabur, 105 ve 2. Tabur, 53.
Urasoe-Mura Escarpment'in batı ucunda, 106. Piyade 2.
URASOE-MURA ESCARPMENT'İN BATI UCU, 27. Tümen saldırısının alanı (10 Temmuz 1945'te fotoğraflandı).
Rota 1'in batısındaki sırt boyunca bir dizi mağara, mezar ve tünel pozisyonuna girdi ve durma noktasına geldi. Bu, daha sonra Eşya Cebi savaşı olarak bilinen şeyin başlangıcıydı. Yükseltinin başka bir yerinde, 106'ncı, genel olarak, şafakta varlığının keşfedilmesinden sonra durduruldu. Yükseltinin başka bir yerinde 106. birlik güneye ilerlemede başarısız oldu, ancak hatlarını doğuya doğru genişleterek 105'inci 3. Tabur'a katıldı.
Machinato Inlet'teki köprüler, şafaktan kısa bir süre sonra Japon topçu ve havan saldırısına maruz kaldı. Doğrudan tank ateşi, uçurumun karşısında bir mağara konumundan ateş eden bir silahı susturdu, ancak 320 mm. havan topları daha sonra "Buzz Bomb Bowl" olarak bilinen geçiş alanına düşmeye başladı. Geçiş alanında bir düşman topçu barajı 1530'da başladı ve 1600'de Bailey köprülerinden biri ve duba köprüsü devre dışı kaldı, sadece yaya köprüsü kaldı. Bu, körfez boyunca köprüleri korumak için bir haftalık bir mücadelenin başlangıcıydı.
19 Nisan'daki büyük saldırı başarısız olmuştu. Hiçbir noktada bir atılım olmamıştı. Japonlar her yerde Amerikan saldırısını durdurmuş ve geri çevirmişlerdi. Cephe hatlarının 27. Tümen tarafından önemli bir mesafeye ilerletildiği batıda bile, kazanılan alan çoğunlukla boş alçak zemindi ve kayalığın ters yamaçlarında Japon mevzileriyle karşılaşıldığında daha fazla kazanım reddedildi. Sabahın erken saatlerinde yapılan ilerleme, her yerde, yalnızca hareket hattı ile düşmanın tahkim edilmiş mevzileri arasında uzanan bir alanı temsil ediyordu. Günün çatışması sonucunda XXIV Kolordu 720 ölü, yaralı ve kayıp kaybetti.
Dipnotlar1. 27. Tümen'in operasyonlarının hesabı neredeyse tamamen Kaptan Edmund G. Love, The 27th Division on Okinawa'ya (bundan sonra Love, 27th Div History olarak anılacaktır) dayanmaktadır.
2. XXIV Kolordu FO No. 47, 16 Nisan 45.
3. Ltr CG XXIV Corps'tan COMGENPOA'ya, 17 Nisan 45.
4. Appleman, XXIV Corps History, s. 161-65. Yazarlar, operasyon sırasında ve sonrasında sık aralıklarla bu araziyi ciple ve yaya olarak keşfettiler ve alanı gözlem uçaklarından incelediler.
5. Gen Hodge, 12 Nisan 45 ile Interv 1st I & H Off.
6. XXIV Kolordu Actn Rpt, s. 100.
7. Onuncu Ordu Transl No. 65, 11 Mayıs 45 ve No. 115, 31 Mayıs 45.
8. Onuncu Ordu Transl No.111, 2 Haz 45, No. 163, 18 Haz 45 ve No. 122, 2 Haz 45.
9. Onuncu Ordu Transl No. 47, 7 Mayıs 45.
10. Aşk, 27. Bölüm Tarihi, s. 36-38.
11. age, P. 42.
12. age, P. 43.
13. 7. Bölüm FO No. 32, 17 Nisan 45 96. Bölüm FO No. 17, 17 Nisan 45.
14. XXIV Kolordu Arty Actn Raporu, Ek C, Ind 2: XXIV Kolordu için Günlük Hava Görevleri, 1 Nisan - 21 Haziran 45, s. 5 XXIV Kolordu G-3 Periyodik Rpt, 19 Nisan 45 381st Inf Tem, Mesaj No. 140, 19 Nisan 45 Onuncu Ordu PW Sorgu Özeti No. 2, 2 Ağustos 45: 62d Bölümü, s. 5-6.
15. XXIV Kolordu Actn Rpt, s. 37 Appleman, XXIV Kolordu Tarihi. s. 151-52, 168.
16. age, P. 179.
17. Skyline Ridge'deki 7. Bölüm operasyonlarının hesabı, Gugeler, 7. Bölüm Tarihine dayanmaktadır.
18. 96. Div operasyonlarının hesabı Mulford ve Rogers, 96th Div History, Pt. III.
19. 3d Bn, 381st Inf, Unit Jnl, Mesaj No. 20, 19 Nisan 45.
20. age, Mesaj No. 21, 19 Nisan 45 381st Inf Jnl, Mesaj No. 90, 19 Nisan 45.
21. Tank eyleminin hesabı, Love, 27th Div History tartışma ve 1st I & H Off ve Co Comdrs, 1st Bn, 105th Inf ve Co A, 193d Tank Bn personeli tarafından zemindeki tartışma ve eleştiriye dayanmaktadır ve ekli alev püskürtücü birimler, 5 Tem 45 interv XXIV Corps Hist Off with Col Walter A. Jensen, CO, 20th Armd Gp ve Maj Harley T. Kirby, S-2, 20th Armd GP, 4 Tem 45, Okinawa Diary'de kaydedildi, XXIV Kolordu, XXIV Kolordu Tarihsel Subayı Maj Roy E. Appleman tarafından Hist Div WDSS dosyasında tutulmaktadır. Eylem için Japon kaynakları şunlardır: 7th Div PW Interrog Rpt, No. 48, 2 Temmuz 45 Onuncu Ordu Transl No. 118, 1 Haz 45: 62d Bölüm Savaş Dersi Sevk No. 19, 20 Nis 45 Transl No. 189, 28 Haz 45 Furuta Combat Intelligence Rpt No.11, 20 Nisan 45 27. Div G-2 Periyodik Rpt No. 13, 22 Nisan 45.
22. Interv XXIV Corps, Gen Hodge ile Hist Off, 6 Temmuz 45 713th Tank Bn Actn Rpt Ryukyus, giriş 19 Nisan 45.
23. Onuncu Ordu PW Sorgu Özeti No. 2, 2 Ağustos 45: 62d Bölümü, s. 5-6 XXIV Kolordu PW Sorgu Komutanlığı No. 54, 6 Mayıs 45.
24. Bkz. Appleman, XXIV Corps History, s. 171 Aşk, 27. Bölüm Tarihi, s. 185.
Okinawa Savaşı: Saldırı Planı - Tarih20 Mayıs'a kadar Amerikan birlikleri, Onuncu Ordu tarafından genel bir taarruz için hareket noktası olarak belirlenen çizginin hala gerisinde olsalar da, bu taarruza başlamak için harcayacak zaman yoktu. Amiral Turner, özellikle kazıklı gemilerdeki ağır deniz kayıpları nedeniyle biraz sabırsızdı. 4 Mayıs Brig. Onuncu Ordu Genelkurmay Başkanı Orgeneral Elwyn Post, durumun ciddi olduğunu ve derhal harekete geçilmesinin zorunlu olduğunu ilan etmişti. 1 Japon taarruzunun başarısızlığından sonra General Buckner, anın uygun olduğunu hissetti, çünkü düşman hemen hemen tüm taze rezervlerini karşı saldırıda kullanmıştı, hem tümenleri ön saflardaydı hem de 4. Bağımsız Karma Tugay da kısmen taahhüt edilmişti. 2 Buna göre, General Buckner 9 Mayıs'ta 11. Ordu için koordineli bir Onuncu Ordu saldırısı emri verdi.
Her iki kolordu da şimdi hattayken, Onuncu Ordu 7 Mayıs'ta ilk kez güney cephesindeki operasyonların doğrudan kontrolünü üstlendi. 11 Mayıs'a kadar kuzeydeki III Amfibi Kolordu (6'ncı Deniz Tümeni ve Kolordu birliklerinden oluşan) 27. Kolordu, Nisan ayının ikinci yarısından bu yana XXIV Kolorduya bağlı olan 1. Deniz Tümeni'nin kontrolünü tekrar ele geçirdi. XXIV Kolordu'nun hareket alanı şimdi 1. Deniz Tümeni sınırından doğuya doğru Yonabaru'ya kadar uzanıyordu. Batıdan doğuya, 6. Deniz Tümeni, 1. Deniz Tümeni, 77. ve 96. hat üzerinde ardışık pozisyonları işgal etti. 7. Tümen XXIV Kolordu rezervindeydi, bir dinlenme ve rehabilitasyon dönemi yaşıyordu.
Saldırı planı, Onuncu Orduyu, yan yana iki kolordu, III Amfibi Kolordusu sağda, XXIV Kolordusu solda olacak şekilde Shuri savunmasına yönelik saldırıyı yenilemeye çağırdı. İlk manevra planı, Shuri'nin batıda Deniz tümenleri ve doğuda Ordu tümenleri tarafından kuşatılmasıydı.
merkezde güçlü tutma saldırısı sürdürüldü. 3 Onuncu Ordu kurmayları, Japon mevzilerinin sağda daha zayıf olduğuna ve yeni Deniz tümenlerinin bu kanatta hızlı bir hücum şansına sahip olduğuna inanıyordu. Ayrıca, arazi batı kıyısı boyunca daha elverişliydi. Daha sonra geliştirilen Shuri çevresindeki geniş kuşatma manevrası, orijinal planlarda öngörülmedi. General Buckner, 10 Mayıs'ta olağanüstü bir şey olmayacağını açıkladı. Ekledi:
Bugüne kadar uyguladığımız saldırı türünün devamı olacak. Güçlü noktaları alamadığımız yerlerde, onları kıstıracağız ve rezervlerin azalmasına bırakacağız. Yeterince ateş gücümüz var ve ayrıca her zaman bir tümeni dinlendirebilmemiz için yeterince taze askerimiz var. 4
Saldırı için ilk emir, kara saldırısından hemen önce topçu tarafından 30 dakikalık bir genel hazırlık için sağlandı. Bu hüküm, iki gün sonra, hedeflerin tam olarak belirlenmesi lehinde iptal edildi. Yeni düzen, piyade saldırısından önce "bilinen maksimum sayıda düşman silahı ve güçlü noktanın imha edileceğini veya etkisiz hale getirileceğini" belirtti. Bu değişiklik, büyük olasılıkla, 19 Nisan saldırısı için kitlesel hazırlığın başarısızlığının tanınmasından kaynaklandı. Tüm cephe boyunca Japon yeraltı konumlarının ayrıntılı sistemi, her mağara girişine isabet eden hassas ateş kullanmayı gerekli kıldı. 5
Yenilenen bir Amerikan saldırısına hazırlık olarak Japonlar, Shuri savunmasını güçlendirdi. Sonunda neredeyse tüm yedeklerini harekete geçirmeye hazır olan General Ushijima, "Ordunun ana gücünü derhal Shuri bölgesine taşıyacağını" emretti. Batı kıyısında Asato'nun kuzeyindeki bir noktadan, Wana ve Ishimmi yakınlarındaki yüksek yerden, Konik Tepenin hemen kuzeyindeki doğu kıyısına uzanan cephe hatlarıyla merkezi bir savunma bölgesi kurdu. Batıdaki 6. Deniz Tümeni'nin girişinin farkında olarak, kuvvetlerini değiştirdi.
her iki kanadında da demirden bir savunma için. General Ushijima, Naha'nın doğusundaki yolların ve köprülerin yıkılmasını emretti. Bununla birlikte, Amerikan paraşüt birlikleri tarafından Japon hatlarının gerisinde bir saldırı korkusunun devam etmesi, onu mevcut tüm kuvvetleri öne çıkarmaktan alıkoydu. 6
11 Mayıs'ta başlatılan saldırı, başlangıçta tüm cephe boyunca koordine edilmesine rağmen, kısa süre sonra batı, orta ve doğu sektörlerinin nispeten farklı durumlar gösterdiği belirli noktalar için bir dizi yoğun savaşa dönüştü. Birçok yerde Amerikan çabaları, önceki günlerde başlayan saldırıların yoğunlaşmasından ibaretti. Batı kıyısındaki Sugar Loaf'tan doğudaki Conical Hill'e kadar devam eden on gün boyunca, Japonlar, yerel ve nispeten küçük geri çekilmeler dışında, uzun süredir hazırlanmış konumlarında inatla kaldılar. Sonunda, 21 Mayıs'ta, Okinawa muharebesinin en sert harekâtından sonra, Amerikan kuvvetleri, doğu kıyısına yakın olan Konik Tepe'nin doğu yamacını ele geçirecek ve böylece düşman hatlarında bir taarruza izin verecek bir açıklık yapacaktı. kuşatma girişimi.
Batıdaki Saldırı8 Mayıs'ta 22d Deniz Piyadeleri, 6. Deniz Tümeni, Asa Nehri'nin kuzeyindeki kayalıklarda 7. Deniz Piyadeleri, 1. Deniz Tümeni'ni rahatlattı. Düşman, ağzından geçilemeyecek kadar derin ve herhangi bir tür aracı taşıyamayacak kadar yumuşak bir tabana sahip olan Asa'nın güneyinde mevziler tuttu. Düşmanın elindeki toprak, 2.000 metre uzaktaki ufka nazikçe yükseldi. Batıda çorak mercan sırtları güneyde denize bir engel oluşturuyordu, uzun bir kil sırt güneydoğuda Naha'ya giden yola hakimdi, birbirine yakın bir grup alçak çimenli tepe, Asa Nehri havzası ile Asato Nehri arasındaki zemini yönetiyordu. koridor. Doğuda Dakeshi Ridge, Wana Ridge ve Wana Draw'un kaba kıvrımları vardı, 1. 7 (Bkz. Harita No. 40.)
6. Deniz Tümeni komutanı Tümgeneral Lemuel C. Shepherd, Jr., birliklerini güney Okinawa'daki savaşın Pasifik'te daha önce karşılaştıkları her şeyden farklı olacağı konusunda uyarmıştı. Her müfreze lideri tarafından adamlarına iki kez okunan bir eğitim emrinde, düşmanın zekasını tanımladı.
6. Deniz Tümeni Batı'da İlerliyor
Sahil Boyunca Sürüş10-11 Mayıs gecesi, ateş altında çalışan 6. Deniz Bölümü mühendisleri, Asa'nın karşısına tankların ve diğer ağır silahların saldırıyı desteklemesini sağlayan bir Bailey köprüsü döşedi. Deniz piyadeleri, düşmanın kıyı bölgesini mükemmel bir şekilde gözlemlediği Shuri Tepeleri'nin batı yüzünden verilen neredeyse sürekli topçu ateşi altında ilerledi. Japon piyade muhalefeti bu ateşle iyi koordine edildi. 1. Tabur'un bir bölük komutanı olan 22d Deniz Piyadeleri, Asa'nın 800 yard güneyindeki güçlü bir şekilde korunan tepenin zirvesine kadar bir mangayı yönetti, ancak alev püskürten adam dışındaki tüm birlikleri saldırıda öldürüldü veya yaralandı. Bir ateş destek gemisinin ana bataryasından gelen bir konsantrasyon, tepenin tepesinden büyük mercan bloklarını kırdı ve onları yüzlerinden aşağı yuvarladı, ancak Japon mevzilerine fazla zarar vermedi. Tanklar tarafından yakından desteklenen C Şirketi tarafından bir piyade hücumu sonunda tepeyi kazandı. C Bölüğü şimdi seksen adama indirilmiş olmasına rağmen, denizciler karşı saldırılar karşısında tepeye tutundular.
Alay sağında (batı) 3d Taburu, geç saatlerde bir tank-piyade-alev-atıcı saldırısı ile Amike kasabasının kuzeyindeki sahildeki bir uçurumu ele geçirdi.
BATI FLANK BÖLGESİ, 22d Deniz Piyadeleri, 6. Tümen, Asa Nehri'ni Naha'ya doğru geçti. (Fotoğraf 5 Mayıs 1945'te çekildi).
ŞEKERLİ SOMUN VE NALI TEPELERİ, savaş Machisi'ye ve neredeyse Naha'ya taşındıktan sonra fotoğraflandı. Sugar Loaf ile ön plandaki deniz taarruzunun merkezlendiği tepe arasında, 10 adet devrilmiş Amerikan zırhlı aracı görülüyor.
öğleden sonra. Bu ilerleme, Deniz Piyadelerini Amike'nin kuzey eteklerine, Ryukyus'un başkenti, harap olmuş Naha şehrine bakan bir yere yerleştirdi. Adaların en büyüğü olan bu şehir Onuncu Ordunun hedefi olsaydı, 6. Deniz Tümeni onu ele geçirmek için mükemmel bir konuma sahip olurdu. Ancak hedefleri Naha olmadığı için, Asato'nun kuzey kıyısına ağzının yakınında ulaşan deniz piyadeleri, önümüzdeki iki hafta boyunca konumlarını pekiştirerek Naha'ya devriyeler gönderirken, doğudaki deniz piyadeleri kanatta baskı yapmaya devam etti. Shuri'den.
12 ve 13 Mayıs'ta 22d Deniz Piyadelerinin diğer birliklerinin ilerlemesi yavaştı. 1. ve 2. Taburlar şimdi, Japonların Shuri'nin savunmasında kilit nokta olarak tutmaları emredilen Amike topraklarının bir mil doğusundaki engebeli zemine doğru ilerliyorlardı. Bu alan işgal edildi 15. Bağımsız Karma Alay, 44. Bağımsız Karma Tugay, tarafından desteklenen 7. Bağımsız Tanksavar Taburu, bir donanma havan bölüğü ve yaklaşık 700 kişilik bağımsız bir tabur Deniz Baskını Üs Taburu. Bu kuvvetler, hafif havan makineli tüfekler ve hafif silahlarla iyi bir şekilde sağlandı. Savaş ilerledikçe, ordunun geri kalanından takviye kuvvetler geldi. 44. Tugay. 9
Sugar Loaf'ta Kapanış, 12-13 MayısDeniz Piyadelerinin Japon muhafız Sugar Loaf ile ilk karşılaşması, neredeyse istemeden 12 Mayıs'ta gerçekleşti. G Bölüğü, 22d Deniz Piyadeleri, güneydoğuya on bir tankla Asato Nehri'ne doğru ilerledi. Güçlü bir nokta olarak bilinen Sugar Loaf'a doğru yönelen piyade ve tanklar, artan tüfek ateşiyle karşılaştılar, ancak ilerlemeye devam ettiler. Deniz Piyadeleri Sugar Loaf'a ulaştığında, birkaç Japon askeri pozisyonlarından kaçtı. Bu eylemin bir oyun mu yoksa Amerikalıların ani gelişindeki panikten mi kaynaklandığı belli değildi. Sugar Loaf'ın tepesindeki dört adam ve bölük komutanı, takviye için taburu çılgınca telsizle aradı. Çok sayıda zayiat nedeniyle, komutana geri çekilmesi emredildi. Amerikalılar geri çekilirken düşman ağır ateşle açıldı. Üç tank hızla nakavt edildi. Birlikler yavaş yavaş geri çekildi ve bu süreçte daha fazla kayıp verdi. Akşama kadar G Şirketi'nin toplam gücü yetmiş beşe indi.
6. Deniz Tümeni şimdi Sugar Loaf bölgesinde yürürlükte olan bir saldırı planladı. Oradaki tepeler o kadar küçüktü ki sokaklarda görünmüyorlardı.
10 metrelik kontur aralığı ile standart askeri harita. Ancak Sugar Loaf ve onu destekleyen diğer tepeler, düşmana son derece avantajlı konumlar sunacak şekilde oluşturuldu. Genellikle doğu-batı yönünde uzanan kret, her iki uçta hafifçe geriye doğru kıvrılarak, ters eğimdeki Japon silahlarına Amerikan yan ateşinden ve önden saldırıdan mükemmel koruma sağladı. Sağ arka tarafında Sugar Loaf'ı destekleyen Crescent Hill, sol arka tarafında Half Moon Hill olarak da bilinen Horseshoe, birçok havan mevziini barındıran uzun kavisli bir sırttı. Bu üç tepe birbirini destekledi ve Sugar Loaf'a yapılacak herhangi bir saldırı diğerlerinden ateş getirecekti. Buradaki Japonların kuzeybatıda mükemmel ateş alanları vardı, kendi ters eğimli savunmaları olan birkaç küçük toprak tümsekleri tarafından sadece hafifçe engellendi. Shuri Tepeleri'ndeki Japonlar, yerin çoğuna komuta ediyordu. 10
13 Mayıs sabahı, 29. Deniz Piyadeleri 3d Taburu, 22d Deniz Piyadelerinin doğusunda savaşa girdi. Gün, Asato'nun üst kısımlarına bakan yüksek zemini ele geçirmek için yavaş ve maliyetli hareketlerle geçti. Denizciler, sol tümende birkaç yüz yarda ilerleme kaydettiler, ancak direniş giderek arttı. 13 Mayıs akşamı 6. Deniz Tümeni 29. Alay'ı yeni bir saldırı için görevlendirdi. Destek uçakları, 13 Mayıs'ta topçu mevzilerine, binalara ve depo alanlarına karşı roketler ve yüzlerce 100 ve 500 Pound'luk bombalar kullanarak birçok sorti yaptı. Bir savaş gemisi, dört kruvazör ve üç muhrip de saldırıyı destekledi. Bu ağır ateş gücü, saldırılar boyunca kara birliklerinin kullanımına sunuldu.
Düşmanın kalan topçusunu ustaca kullanması, Denizcilerin Asa'dan Asato'ya ilerlemesini büyük ölçüde engelledi. 44. Tugayın topçusu sekiz 100 mm'den oluşuyordu. obüsler ve dört dağ silahı ve bunlar zaman zaman bitişik birimlerin topçu ve ağır havanları ile desteklendi. Mükemmel bir gözleme sahip olan Japonlar, silahlarını tek tek veya çiftler halinde denizcilere ve tanklara karşı büyük bir hassasiyetle kullandılar. Bir keresinde, bir gözlem noktasında birkaç kişinin tam ortasına bir top mermisi indi, 1.
Sugar Loaf'a "Banzai Saldırısı", 14-15 Mayıs
41 Numaralı Harita: Sugar Loaf Tepesi
42 Numaralı Harita: Sugar Loaf Tepesi
Sugar Loaf ve bu yerden Sugar Loaf'a karşı bir saldırı başlatmak için. (Bkz. Harita No. 41.) Deniz piyadeleri Sugar Loaf'ın kuzeyindeki koruyucu tepelerin ön yamaçlarını ele geçirmeyi başardılar, ancak bu tepelerin etrafında veya üzerinde hareket etmeye çalıştıklarında yoğun bir ateşle karşılaştılar. İlerleme girişiminde bulunan elli adamdan sadece on tanesi geri döndü ve sabahın çoğu, amtracks'taki zayiatları tahliye etmekle geçti. Bununla birlikte, denizciler, Sugar Loaf'u kuzeyde koruyan Queen Hill'e başarılı bir saldırı başlattı. Sugar Loaf'a yapılan ilk saldırı, yoğun ateş altında durdu. İki müfrezenin kalıntılarından konsolide edilen bir müfreze, alacakaranlıkta başka bir girişimde bulundu. 2000 yılına gelindiğinde, müfreze lideri öldü ve müfrezenin çoğu yoğun havan ateşi sonucu öldü veya yaralandı, ancak hayatta kalanlar yamaçta tutundu. 2d Taburunun icra memuru daha sonra, hayatta kalanları takviye etme girişimi için G Şirketi, 22d Deniz Piyadeleri, yirmi ve yirmi altı deniz piyadesinin mevcut üyelerini topladı. O ve adamları küçük vadiyi geçtiler ve Sugar Loaf'ın yamaçlarına doğru ilerlediler. Tepenin yaklaşık kırk metre yukarısına, her birini desteklemek için itfaiye ekipleriyle birlikte iki makineli tüfek kurdular. Kıyı ekibinden, hiç savaş görmemiş iki subayla birlikte yirmi yedek geldi. Birlikler arasında el bombaları ve diz havan mermileri o kadar şiddetli bir şekilde düşüyordu ki, yürütme subayı kuvvetini tepenin zirvesine taşıdı. "Bu tepenin zirvesine çıkmamızın tek yolu," dedi, "bir Japon banzaisini kendimize hücum etmek."
Sugar Loaf'taki küçük Deniz kuvveti artık ters eğime o kadar yakındı ki, düşman etkili bir şekilde el bombası atamadı, ancak havan bombardımanı arttı. Siperine çömelmiş olan icra memuru, bir parça boynuna çarptığında anında öldürüldü. Tepedeki müfreze komutanlarından biri de öldü, bir diğeri de takviye yaparken yaralandı. Bir araya toplanmış dört ya da beş adam, aralarına bir mermi düşerken bir an dondu.
Havan ateşi ve sızma, küçük kuvveti istikrarlı bir şekilde kesti, 15 Mayıs'ta şafağa kadar Sugar Loaf'taki pozisyon sadece bir subay ve on dokuz bitkin adam tarafından tutuldu. Gün ışığı durumu daha da tehlikeli hale getirdi, çünkü artık Horseshoe'da ve Crescent Hill'de yerleşik düşman, Amerikalıları tam anlamıyla ateşe verebilirdi. 2000 yılında taburdan yardımın yolda olduğuna dair emirler geldi. Deniz piyadeleri zaten biraz yer açmışlardı, düşman şimdi tepeye ateş topluyordu ve Japon piyadeleri ters yamaçtaki mağaralarından tepeye sürünüyordu. Yoğun yangın nedeniyle yardım son derece zordu. 29. Deniz Piyadesi D Bölüğü'nden bir müfreze,
tepeye ulaşmak, etkili bir rahatlamanın tepenin zirvesini geri almaya çalışan Japonlara karşı bir saldırı gerektireceğini çabucak keşfetti. Müfreze lideri 1. Teğmen George Murphy, sabit süngülerle saldırı emri verdi. Denizciler zirveye ulaştı ve hemen düşmanla bir el bombası savaşına katıldı. 350 el bombası arzı kısa sürede tükendi. Teğmen Murphy, bölük komutanı Yüzbaşı Howard L. Mabie'den geri çekilmek için izin istedi, ancak Kaptan Mabie ona ne pahasına olursa olsun tepeyi tutmasını emretti. Şimdiye kadar Sugar Loaf'ın tüm ileri eğimi, havan toplarından çıkan gri duman girdaplarıyla canlanmıştı ve Murphy kendi inisiyatifiyle geri çekilme emri verdi. Adamları yokuştan aşağı çekerken örten Murphy, yaralı bir denizciye yardım etmek için durduğunda bir parça tarafından öldürüldü.
Kaptan Mabie, geri çekilirken hayatta kalanları korumak için bölüğünü ilerletti. Aynı zamanda Albay Woodhouse'a haber verdi: "Geri çekilme izni isteyin. İrlandalı George Murphy vuruldu. Orijinal 60 müfrezede 11 adam kaldı."
İki dakika sonra Albay Woodhouse yanıtladı: "Tutmalısınız."
Beş dakika sonra Mabie'den yanıt geldi: "Müfreze geri çekildi. Pozisyon savunulamaz. Yaralı tahliye edilemedi. İnanın Japonlar şimdi tepeyi tutuyor."
Şimdiye kadar Japonlar Sugar Loaf çevresini bombalıyordu ve en azından tabur gücünde 6. Deniz Tümeni'nin sol sektörüne saldırıyorlardı. Öğleye doğru düşman çabası 900 yarda bir cepheye yayılmıştı. Sugar Loaf için ve Crescent Hill'in önündeki amansız savaşın bir sonucu olarak, tümen sol kesiminin tamamı zayıftı. 2d Taburu, Sugar Loaf'un hemen kuzeyindeki yerden vazgeçti, ancak düşman avantajıyla baskı yapmadı. 1315'te saldırısı ivme kaybetmişti. Günün ilerleyen saatlerinde 2d Taburu, 22d Deniz Piyadeleri, önceki üç gün boyunca 400 kayıp verdiği eylemden çekildi.
Sugar Loaf Saldırıları Devam Ediyor, 16-17 Mayıs
Havan veya topçu ateşi ile yerinden edilen tanklar, çeşitli yönlerden gelen tanksavar ateşi nedeniyle Sugar Loaf'un batı yamacını dolaşamadı ve tanklara eşlik eden piyadeler bu ateş altında çaresiz kaldı. Japon mevzisinin entegrasyonu, Sugar Loaf'taki denizciler, bitişik tepelerden gelen ateş nedeniyle tepenin üzerinde ilerleyemediler, bu tepeler için savaşan denizciler, Sugar Loaf'tan ateşle tutuldu. Manevra imkansızdı. Sugar Loaf'ın tepesindeki şiddetli yakın dövüşten sonra, denizciler önceki geceki konumlarına çekildiler.
Bu eylemde savaşan 6. Deniz Tümeni'nin gazileri daha sonra 16 Mayıs'ı Okinawa kampanyası sırasında en acı savaş günleri olarak nitelendirdi. İki alay mevcut tüm güçleriyle saldırmış ve başarısız olmuştu. İstihbarat görevlileri, Sugar Loaf savunmasının önceki yirmi dört saat içinde büyük ölçüde güçlendirildiğini bildirdi. Deniz kayıpları ağır olmaya devam etti.
17 Mayıs planı, doğudan Sugar Loaf'a bir yandan saldırı çağrısında bulundu. 29. Deniz Piyadeleri 1. ve 3. Saldırıdan önce 16 inçlik silahlar, obüsler ve 1.000 kiloluk bomba taşıyan uçaklar tarafından ağır bir bombardıman yapıldı. 0830'da 1. ve 3. Taburların unsurları Crescent Hill'in batı ucuna saldırdı. Topçu tarafından desteklenen tank-piyade ekipleri birçok müstahkem mevziyi imha etti. Bu ilerleme, Sugar Loaf'ın doğu tarafını ortaya çıkarırken, 2d Taburunun E Şirketi, bu önemli arazi özelliğinin solunda bir kanat saldırısı başlattı.
Crescent Hill'e saldırı devam ederken, 2d Taburu'nun unsurları Sugar Loaf'a doğru ilerledi. İlk çaba, demiryolu kesintisini kullanmaya çalışan geniş bir hareketti, ancak bu, soldan gelen ateş nedeniyle başarısız oldu. Yakın bir kanat hareketi girişimi, sarp eğimler nedeniyle başarısız oldu. Daha sonra, tepenin kuzeydoğu yamaçlarını kullanarak, E Bölüğü'nün iki müfrezesi zirveye ulaştı. Saldıran kuvvet, tepeye ulaştığında, onları tepeden geri püskürten ağır bir düşman hücumuna çarptı. F Bölüğünün bir müfrezesi de sırt boyunca batıya doğru ilerlemeye çalıştı, ancak lider öldürüldü ve müfreze ağır havan ateşi altında geri çekildi. Üç kat daha fazla E Şirketi tepeye sürdü. İki kez göğüs göğüse dövüşerek geri püskürtüldüler. Denizciler üçüncü kez Japonları yendiler, ancak bunu yaparken mühimmatlarını tükettiler. Şirket, gün içinde 160 denizcinin öldürüldüğü veya yaralandığı pozisyondan vazgeçerek geri çekilmek zorunda kaldı.
Sugar Loaf'ın Ele Geçirilmesi, 18-19 MayısSugar Loaf bölgesi için görünüşte sonuçsuz görünen dört savaş günü boyunca, bölgenin her yerinde Japon mevzilerini yok etme sıkıcı işi devam ediyordu. Bu işteki ilerleme, Japonların Sugar Loaf'a koyabilecekleri ateş miktarını sürekli olarak azalttı. 18 Mayıs'ta 29. Deniz Piyadesi D Bölüğü tarafından yapılan yetenekli ve koordineli bir saldırı, geçmiş günlerin ilerlemesinden yararlandı ve Sugar Loaf'ı azaltmayı başardı. (Bkz. Harita No. 43.)
D Bölüğü'ne komuta eden Kaptan Mabie, bölüğünü 18'i sabahı Sugar Loaf'un kuzeyindeki alçak arazinin kenarına manevra yaptı. Topçu ve havanlar hedeflere ağır bir hazırlık yaptı. Hemen ardından üç tank Sugar Loaf'ın doğu yamacında hareket etti ve Japonlar, beklenen bir saldırıyı püskürtmek için mağaralarından dışarı fırlarken ters yamaca ateş açtı. Tanklar emekliye ayrıldı ve mağaralardan fırlayan iki el çantası takımını vurdu. Sonra Kaptan Mabie bir roketle açıldı, roket rafları taşıyan kamyonlar bir eyerin üzerinden geldi, füzelerini gevşetti ve topçu ateşinden kaçmak için hızla uzaklaştı. Birlikler ilerlerken tarla parçaları tekrar açıldı.
Bir müfreze yelek burnuna tırmandı ve tepenin tabanından kesintisiz bir çizgi tutmak için itfaiye ekiplerini soydu. Başka bir müfreze doğrudan kuzeydoğu yamacına doğru sürdü. İki taraf yaklaşık olarak aynı anda zirveye ulaştı, ardından ters yamaçtaki mevzileri imha etmeye devam etti. Konum 0946'ya kadar güvendeydi. Birkaç dakika sonra Kaptan Mabie "PX malzemelerini göndermek" için bir haber aldı. D Şirketi'nin geri kalanı kısa süre sonra tepeye kadar geldi. Öğleye doğru yaralılar tahliye edilmiş ve sıkı bir hat kurulmuştu. Bu arada F Şirketi, Nal'ın bir kısmını ele geçirdi, böylece o noktadan çıkan yangını azalttı ve Crescent Hill'in kuzey yamaçlarında mevzilerin konsolide edilmesini sağladı.
O gece 60 mm. Sugar Loaf'ın üzerinde ve arkasında üç bölük havan topu, alanı aydınlatmak için her iki dakikada bir işaret fişeği attı. 2300'de deniz piyadeleri Sugar Loaf'un güneybatısında bağırma ve gevezelik sesleri duydu ve düşman havan ateşi arttı. 0230'da bir Japon saldırısının tüm gücü denizcileri Horseshoe'da vurdu. Sugar Loaf'un batısındaki yol boyunca düşman birlikleri, Deniz hatlarını kuşatabilecek bir makineli tüfek kurdu. Deniz makineli nişancıları bu silahı nakavt etti, ancak Japonlar diğerlerine insan verdi. İki takım, Sugar Loaf'ın ileri (kuzey) yamacına geri çekildi ve itfaiye ekipleri, kendi ters eğim taktiklerini kullanarak, küçük gruplar tepeyi yeniden işgal etmeye çalışırken otuz üç Japon'u öldürdü. Karşı saldırı şafakla durduruldu.
Ertesi gün, 19 Mayıs, 4. Deniz Piyadeleri yorgun 29. Deniz Piyadelerini rahatlattı. Şekerin yakalanmasına kadar olan 10 günlük süre boyunca
Loaf 6. Deniz Tümeni 2.662 kişi öldü veya yaralandı, ayrıca 1.289 muharebe yorgunluğu vakası vardı. 22. ve 29. Deniz Piyadelerinde üç tabur komutanı ve on bir bölük komutanı öldürülmüş veya yaralanmıştı. 20 Mayıs'ta 4. Deniz Piyadeleri daha fazla Horseshoe kazandılar ancak yine de Crescent Hill'in zirvesine ulaşamadılar. Tabur gücü olarak tahmin edilen bir düşman kuvvetinin saldırısı, altı topçu taburu ve piyade silahlarının birleşik ateşi tarafından püskürtüldü. Alay rezervinin bir kısmını yerine getirmek zorunda kalmasına rağmen, 4. Deniz Piyadeleri saldırıyı böldü ve düşmana 200'den fazla kayıp verdi.
21 Mayıs'ta 4. Deniz Piyadeleri Asato Nehri hattına doğru saldırıya devam etti. Birlikler Horseshoe'ya 250 yard ilerledi, ancak yoğun düşman topçusu ve havan ateşi nedeniyle Crescent Hill'in ele geçirilmesini tamamlayamadı. Bu yangının çoğu Shuri Tepeleri'nden geldi. 6. Deniz Tümeni'nin sonraki hamleleri, 1. Deniz Tümeni tarafından halen sürdürülmekte olan bu yükseklikler için verilen şiddetli mücadelenin sonucuna bağlı olacaktır.
1. Deniz Tümeni'nin Shuri Tepeleri'ne Saldırısı6. Deniz Tümeni 11'den 20 Mayıs'a kadar yavaş yavaş Asato Nehri'ne doğru ilerlerken, 1. Deniz Tümeni Shuri Tepeleri'ni ele geçirmek için yoğun çaba sarf ediyordu. Bu bölgedeki kilit Japon mevzileri Dakeshi Ridge, Wana Ridge, Wana Draw ve Dakeshi ve Wana kasabalarında inşa edildi ve hepsi kuzeybatıdaki Shuri'yi koruyordu. Shuri'nin etrafındaki diğer zeminler daha yüksek ve daha da sarp olmasına rağmen, "Shuri Tepeleri" terimi, III Amfibi Kolordusu tarafından, neredeyse tüm Deniz cephesinin bir görünümünü sağlayan bu bölgedeki Japon pozisyonlarını belirtmek için kullanıldı. (Bkz. Harita No. 40.)
Shuri Tepeleri'nin sırtları, çizgileri ve kalıntıları, düşmana kendi savunma savaşı türü için mükemmel bir kombinasyon sağladı. Denizcilerin 10 Mayıs'a kadar ulaştığı Dakeshi Sırtı, Dakeshi kasabasındaki birçok mevzi tarafından desteklenen tipik ters eğimli savunmaya sahipti. Japonlar, Kakazu kasabası ve sırtı arasındaki ve Maeda kasabası ile Urasoe-Mura Escarpment arasındaki ilişkiden yararlandıkları kadar bu durumdan tam olarak yararlanmışlardı. Başka bir sırt, Wana, Dakeshi kasabasının tam güneyinde uzanıyordu. Bu pozisyonların batısında, 50 ila 100 yarda dik eğimler, Japonları sollarından bir kanat saldırısına karşı korudu. Wana Sırtı'nın güneyinde, Shuri'nin hemen kuzeyinde dar, kayalık bir geçit olarak başlayan ve geniş bir şekilde batıya doğru genişleyerek savunucularına aşağıdaki zemini tam olarak görmelerini sağlayan Wana Draw vardı. 11
Dakeshi Ridge'in Ele Geçirilmesi, 10-13 Mayıs11 Mayıs'taki Onuncu Ordu saldırısında, 7. Deniz Piyadeleri, 1. Deniz Tümeni'nin oynadığı rol, Dakeshi Sırtı'na önceki gün başlayan saldırının yoğunlaşmasını temsil ediyordu. 20 Mayıs'taki alay saldırısı sonuçsuz kalmıştı. Düşman, uzun sırtın üzerindeki ve arkasındaki mevzilerinden saldıran deniz piyadelerine yoğun havan ve makineli tüfek ateşi açmıştı. Akşama doğru 7. Deniz Piyadeleri orijinal hatlarına geri dönmek zorunda kaldı. 13
11 Mayıs planı, sivri uçları 7. alay sektörünün sınırları boyunca kuzeye doğru uzanan, kabaca bir at nalı şeklinde olan Dakeshi Sırtı'nın doğal oluşumundan yararlanmak için tasarlandı. Sırtın uçları arasındaki çanak, düşman ateşi nedeniyle geçilmezdi, saldırı yolları sırtın uzantıları boyuncaydı. 1. Tabur solda saldırırken 2d Taburu, alay sağdaki sırtın batı ucuna saldırdı. Her iki tabur da engebeli zeminde hareket etmek zorunda kaldı.
Tank-piyade ekiplerini kullanan 1. Tabur, ağır düşman ateşi altında Dakeshi'nin doğu yamacını yavaşça yukarı itti ve öğleden sonra sırt hattına ulaştı. 2d Taburu da kendi sektöründeki sırtın tepesine ulaşmayı başardı, ancak hemen Wana Sırtı'ndan doğrudan güneye doğru yoğun ateş altında kaldı. Bir denizci ateş almadan başını zorlukla kaldırabildiği saldırıya devam etmek imkansızdı. Yaralıları tahliye etmek son derece zordu. Bir denizci bir Japon alev makinesi tarafından ateşe verildiğinde, yoldaşlarından birkaçı alevleri söndürmek için açık araziyi geçmeye çalıştı, ancak her biri alevleri söndürdü.
girişiminde yaralandı. Amerikalılar kısa bir mesafe geri çekilmek zorunda kaldılar, ancak kazanımlarının çoğunu elinde tuttular. Saldıran bölük komutanını ve iki taarruz müfrezesindeki tüm manga liderlerini kaybetmişti.
7. Deniz Piyadeleri Dakeshi üzerindeki kontrolünü Mayıs ayı boyunca uzattı. Tabur sektöründeki çatışmalar Dakeshi Ridge'in doğu ucundaki bir zirve etrafında dönüyordu. Her zamanki gibi, düşman ters eğimi o kadar elverişli konumlarda işgal etti ki, yandan veya önden saldırı saldırıları neredeyse imkansızdı. Sadece bir müfrezenin manevra yapması için yeterli alan vardı. El bombalarıyla iyi donatılmış dört denizci gizlice zirveyi işgal etmeye çalıştı, ancak girişim başarısız oldu. 60 mm'den sonra. On iki deniz piyadesi mevziye saldırdı ve düşmanı el bombası barajının altında hasarsız olarak geri çektiler. Ardından yıkım görevlileri, pozisyonun altına 400 liralık suçlamada bulundu. Patlatma, izlemesi heyecan verici bir gösteriydi, ancak etkisizdi.
Marine repertuarında başka bir numara daha vardı ve bu işe yaradı. Müfreze bir orta tank ve iki alev püskürtücü tankı emniyete aldı ve onları tepenin sağındaki (batısındaki) eyerden ters eğime karşı hareket edebilecekleri bir noktaya yönlendirdi. Tank 75-mm koyarken. mermiler ve makineli tüfekler düşman mevzilerine ateş etti, alev püskürtücü tüm yokuşun üzerine ateş püskürttü. Hemen ardından piyade zirveye saldırdı ve çok zorlanmadan kazandı.
Akşama doğru 7. Deniz Piyadeleri Dakeshi Sırtı'nın çoğunu sıkıca tuttu. Gece yarısından kısa bir süre önce Japonlar, sırttaki 2d Taburuna karşı bir karşı saldırı yaptı. Bu, birçok gecede bu alaya karşı yapılan üçüncü karşı saldırıydı. Amerikalılar, bölgenin mükemmel haritalarına sahip iki Japon subay da dahil olmak üzere, şirket gücü olarak tahmin edilen kırk bir gücü öldürdü. Tank-piyade ekipleri 13'ünde Dakeshi Ridge'in geri kalanını güvence altına aldı.
13 Mayıs'ta 2d Taburu, Wana Ridge'e bir saldırı hazırlığı için Dakeshi kasabasından geçmeye çalıştığında vahşi bir kavga gelişti. Dakeshi, büyük bir savunma gücü için ideal olan tüneller, şaftlar ve mağaralardan oluşan bir ağdı. Yıkıntılar arasında, duvarların arkasında, sarnıç ve kuyularda keskin nişancılar vardı. Ön müfreze, önden ve her iki kanattan havan ve otomatik ateşle açıkta yakalandı. Radyo bozuldu. Tanklar ve topçu askerleri destekledi ve onları dumanla perdelemeye çalıştı, ancak Japonlar dumanın içinden sürünerek müfrezeyi bombaladı. Bir denizci, vurulmak için yalvaracak kadar kötü yaralanmış, iki yoldaşın yardım ettiği sırada, aralarında bir el bombası patlayarak üçünü de öldürdü. Müfreze, orijinal kırk dokuzundan otuz ikisi öldükten veya yaralandıktan sonra geri çekildi.
DAKEŞİ SIRAĞI 7. Deniz Piyadeleri, 1. Tümen'in bu tank-piyade ekipleri tarafından doğu yamacına ulaşmaya çalışırken saldırıya uğradı. Aşağıda, Dakeshi Sırtı'ndaki Japonların elindeki bir mağaraya yaklaşan 7. Deniz Kuvvetleri, düşman havan mermisi tepede patlarken yere sarılıyor. Mağara, mermi patlamasının sağındaki çöküntüdedir.
1. Deniz Piyadeleri Sağdan İlerliyor
Deniz Piyadeleri 10 ve 11 Mayıs'ta Dakeshi Sırtı'nın batı burnunu geçmeye çalıştığında, Shuri Tepeleri'nden gelen ateş o kadar şiddetliydi ki ilerleme durdu. Sonuç olarak, saldırı yeniden yönlendirildi ve denizciler Dakeshi Ridge'e geniş bir rıhtım vererek demiryolunun batısında ilerledi. Burada 1. Deniz Piyadeleri, 6. Deniz Tümeni ile koordineli olarak iyi bir ilerleme kaydetti. Bununla birlikte, birlikler sağda ne kadar ilerlerse, tüm yaklaşma yolları ateş altındaydı. Japon topçusu Dakeshi Ridge ile demiryolu arasındaki bölgeyi bombaladı. 15 Mayıs'ta hava damlaları kullanmak gerekliydi, ancak paraşütlerin bir kısmı düşman ateşi altındaki bölgelere sürüklendiği için bunlar sadece kısmen başarılı oldu.
1. Deniz Piyadelerinin 13 Mayıs'taki saldırısı, 7. Deniz Piyadelerinin Dakeshi Sırtı'ndaki hareketleriyle koordine edildi. Topçu, deniz silahları, havan topları ve 37 mm. silahlar deniz piyadelerinin önündeki alanları dövdü. Öğle saatlerinde 3d Taburu Tepe 55'in yakınındaydı. Wana Draw'un güney duvarının bir parçasını oluşturan bu tepe, denizcilere dik bir eğim sunuyordu. Savunması Wana Ridge ve Draw'un savunmalarıyla iyi bir şekilde bütünleşmişti. Tanklar tarafından desteklenen bir bölük, öğleden sonra 55. Tepeye saldırdı, ancak yükseklerden gelen ağır ateşle vuruldu. Japon makineli tüfekler, havan topları ve 20-MM. otomatik silahlar şirketi sis perdesi altında geri çekilmeye zorladı.
14 Mayıs için plan, 7. Deniz Piyadeleri ile koordineli olarak Wana Ridge'e bir saldırıydı. Wana Ridge, Wana Draw'un kuzey duvarını oluşturdu. Shuri'nin kuzey kısmından çıkan uzun bir mercan omurgası olan sırt, her iki tarafta, çoğu alçak zemine bakan müstahkem mezarlarla kaplıydı.
Wana Draw için savaşın5. Deniz Alayı, 14 Mayıs akşamı 1. Deniz Piyadelerini rahatlattı. Şimdiki plan, mevcut tüm silahlarla Wana Draw'a ve komşu tepelere saldırmaktı. Dört kundağı motorlu silah ve doğrudan ateş için on iki tank 16 Mayıs'ta geldi. Reyonlar halinde çalışan ve piyade itfaiye ekiplerinin eşlik ettiği tanklar, Wana Draw ağzındaki alçak zemine inerek yüksek zemine ateş etmeye başladılar. Düşman neredeyse anında 47-mm ile yanıt verdi. tanksavar ateşi, iki tankı imha etti, beraberindeki piyadeleri öldürmek için havan mermilerine de attı. Denizciler kayıplarıyla geri çekildiler. Ancak gözlemciler, Japon tanksavar silah mevzilerinden ikisini ve tankın ana bataryalarını tespit etmişti. Kolorado öğleden sonra ikisini de yok etti.
Tanklar ve M-7'ler (kendinden tahrikli silahlar) Wana Draw'a doğru ilerlemeye devam etti. 17'sinde, 2d Taburu Tepe 55'e saldırmaya çalıştı, ancak saldırı erken oldu. Wana Ridge'deki Japon makineli tüfekler ve harçlar, piyadeleri ve 47-mm'yi durdurdu. silahlar iki tankı devirdi. Denizciler tepenin sadece batı yamacını tutabildiler. Ertesi gün tanklar ve kundağı motorlu toplar, 75 mm'lik 7.000'den fazla mermi ateşledi. ve 105 mm. Japon pozisyonlarına. Yıkım ve alev püskürtücüleri olan mühendisler, Wana Sırtı'nın alt yamaçlarında düşman silahlarını imha etti. 14
Deniz piyadeleri 20 Mayıs sabahı tepenin zirvesine doğru ilerlerken, deniz topları, sahra topları, tanklar ve M-7'ler Shuri Heights ve Hill 55'i dövdü. Piyade kısa bir göğüs göğüse çarpışmadan sonra bazı Japonları tepede yok etti.Tank-piyade timleri Wana Draw'a doğru ilerledi ve çok açık ateşle Tepe 55'in ters yamacında kazılmış birçok Japon'u öldürdü. Bu konumun ele geçirilmesi, Tepe 55'in altındaki zeminde daha fazla ilerlemeyi mümkün kıldı. Denizciler insanlı birçok örümcek tuzağını aştı el çantası şarjları ile donatılmış Japon askerleri tarafından. 21 Mayıs'ta 1. Deniz Tümeni, batıdaki Shuri Kalesi'ni koruyan son doğal özellik olan yüksek bariyer olan Shuri Sırtı'na saldırıyordu.
Wana Ridge'de Kilitlenme, 16-21 Mayıs5. Deniz Piyadelerinin Wana Draw ve Hill 55 bölgesindeki ilerlemelerine ve 7. Deniz Piyadelerinin Dakeshi Ridge'deki sıkı tutuşuna rağmen, Japonlar Wana Ridge'i elinde tutmaya devam etti. Bu sırttaki konumları her iki alay sektörünü de gözden kaçırıyordu. 16'sında 1. Tabur, 7. Deniz Piyadeleri, Wana Ridge'in batı burnunu araştırmak için devriyeler gönderdi. Piyadeler devriyenin arkasına geçtiğinde, Japonlar denizcileri Wana Sırtı'nın kuzey üssüne geri götüren bir dizi karşı saldırı başlattı.
17 Mayıs sabahı 1. Saldırganlar genellikle tepeye ulaşabildiler, ancak hemen önden ve her iki kanattan yoğun havan ve otomatik ateşe maruz kaldılar, bu da kretin savunulamaz olmasına neden oldu. 19 Mayıs'ta 7. Deniz Piyadelerinin yerini 1. Deniz Piyadeleri aldı. 10 Mayıs'tan bu yana 1000'den fazla ölü, yaralı ve kayıp olan 7. asker, Shuri Tepeleri savaşına katıldığı için daha sonra Başkanlık Birimi Takdiriyle ödüllendirildi.
1. Deniz Piyadeleri yönetimi devraldığında, Wana Draw-Hill 55 bölgesindeki ilerleme, Wana Ridge savaşında kendini hissettirmeye başlamıştı. Tanklar, M-7'ler ve topçular, Wana Sırtı'nın ters yamacı olan Wana Draw'un kuzey duvarını dövüyordu. Bununla birlikte, Shuri kasabasından Wana Sırtı'nda "sıfırlanan" Japon topçuları ve daha hafif silahlar hala sarp sırt hattını kontrol ediyordu. Bazı Japon mevzileri, Wana Draw'un üst kısmının 200 metrelik dik duvarlarına inşa edildi ve neredeyse saldırılamazdı.
Deniz Piyadeleri, 10 Mayıs sabahı Wana Sırtı'na iki yönlü bir saldırı başlattı. 3d Taburu, Wana Sırtı'nın güneydoğusuna saldıracak, 2d Taburu ise sırtın doğu uzantısı olan 100 Metre Tepesi'ne doğru ilerleyecekti. Tanklar, kundağı motorlu silahlar ve 37 mm tarafından desteklenir. 2d Taburu, 100 Metre Tepesi'nin tabanına hızla ilerledi. Üç ileri müfreze, Wana Ridge'den ve güneyden gelen ateşle yamaçta durduruldu, ancak başka bir şirket onları geçti ve saldırıya devam etti. Alacakaranlıkta 2d Taburu sırtın bir kısmını elinde tutuyordu ancak 100 Metre Tepesi'ni tutmuyordu. Ağır yakın mesafe dövüşlerinde 3d Taburu batı yamacında sadece 200 yarda ilerledi.
Saldırı 21 Mayıs'ta devam etti, ancak ilerleme bir önceki güne göre daha da yavaştı. Okinawa'ya yönelik daha önceki pek çok girişim gibi, birlikler belirli bölgeleri yok etmek için en yoğun çabayı göstermeye zorlandıkça saldırı da bocaladı.
WANA RIDGE'İN TERS EĞİMİ Wana Draw'un eğiminden göründüğü gibi. Fotoğrafın sağ tarafında yüksek, ağaçsız nokta 100 Metre Tepesi. Aşağıda 47 mm'lik bir Japon kalıntısı görünüyor. tanksavar silahı ve alev fırlatan tank tarafından yakılan bir mürettebat.
top ateşi, el bombaları ve yıkımlarla mevziler. 2d Taburu, Wana Draw'a napalm döktü ve sonra onu ateşledi, bu da düşmanın bir kısmını havan ateşine maruz kaldıkları açık alana sürdü. Wana'nın ters yamacındaki mağaralara karşı bazukalar, tüfek bombaları ve yüzlerce beyaz fosfor ve parçalama bombası kullanıldı. Japon havan ve keskin nişancı ateşi yoğundu ve denizcileri yerel mezarlarda ve mercan oluşumlarında korunmaya zorladı. 3d Taburu, Wana Ridge'deki bozuk zeminde yetmiş beş yarda ilerledi, ancak daha sonra gece için önceki pozisyonlarına geri çekilmek zorunda kaldı. 2d Taburu, 100 Metre Tepesi'ni almak için başka bir girişimde kısa süre önce durdurulmuştu.
21 Mayıs gece yarısından kısa bir süre sonra, yaklaşık 200 askerden oluşan bir düşman kuvveti, 1. Deniz Piyadelerini Wana Sırtı'nın ön yamacından sürmeye çalıştı. Halatlar, kazmalar ve merdivenler aracılığıyla dik ters eğimi tırmandıktan sonra, Japonlar sırttaki küçük bir yarıktan geçti ve Deniz pozisyonlarını doldurdu. 2d ve 3d Taburları arasında ince bir çizgi tutan C Şirketi, otomatik ve tüfek ateşi kullandı, ancak bu kadar kısa mesafedeki en etkili silah el bombasıydı. Denizciler, aynı anda kolları ağrıyana kadar onları fırlattı, havancılar Wana'nın ters yamacına ağır konsantrasyonlar koydu. Japon saldırısı kontrol edildi. C Şirketi saldırıda 4 ölü ve 26 yaralı kaybetti, ancak sabah kendi sektöründe 140 ölü Japon saydı.
Merkezdeki Saldırı77. Tümenin sektöründe Onuncu Ordunun 11 Mayıs saldırısı, Shuri'deki salyangoz benzeri cephe ilerleyişinin yeniden başlamasına işaret ediyordu. Tümenin, Route 5'in güneydoğusundaki uzun bir açık vadinin karşıt taraflarında savaşan iki alayı, birbirlerinden çok komşu tümenlerle daha yakın işbirliği yapmak zorunda kaldı. 305'in 77.'nin sağındaki (batı) ilerlemesi büyük ölçüde 1. Deniz Tümeni'nin 306. (Bkz. Harita No. 40.) 77. cepheye bakan düşman kuvvetleri, iki taburdan oluşuyordu. 32d Alay, 24. Tümen, Bir Shuri muhafız birimi de dahil olmak üzere dört bağımsız taburun unsurları tarafından destekleniyor. 15
305. Piyade bölümü güneye Tepe 187'den Shuri'ye doğru uzanan karmakarışık bir toprak parçasıydı. Cesur arazi özelliklerinin aksine doğu ve
Shuri'nin kuzeybatısındaki bu bölge, sayısız tepecik, dağ geçidi ve çukurlarla dolu engebeli bir platoydu. Mayıs ayının ortasına gelindiğinde, toprak, kabuk delikleri, siperler ve açık mağara ağızları tarafından daha da fazla kırıldı. Neredeyse canlı bir bitki görünmüyordu. 305'i ilerlemeye devam etti, ancak birkaç yarda her ilerleme, yok edilecek daha fazla mevzi ortaya çıkardı. Saldırı, 15 Mayıs'a kadar, 305'in yaklaşık dörtte bir gücüyle savaşan Amerikalıların sabit bir ücretini aldı. 16
Normalde Okinawa'da Amerikalılar sabah saldırdı, öğleden sonra geç saatlerde yeni pozisyona girdi ve gece boyunca sıkı bir çevre savunması yaptı. Bununla birlikte, birkaç kez, 77. Tümen gece saldırıları yaptı. Böyle bir saldırı, 17 Mayıs'ta, Ishimmi kasabasının batısındaki Ishimmi Sırtı'nı ele geçirmek amacıyla 15 Mayıs'ta bırakılan tümende 306. piyadeyi rahatlatan 307. Piyade tarafından yapıldı. Düşmanla çevrili bir mevziyi elde tutmak için umutsuz bir çabaya dönüşen bu saldırı, birçok piyade askerinin küçük kazanımlar elde etmek için Okinawa'da geçmek zorunda kaldığı tipik bir çileydi.
Japon Hatları Üzerinden Ishimmi Sırtı'na16 Mayıs hava kararmadan kısa bir süre önce, 307. Piyade E Bölüğü'ne komuta eden Teğmen Theodore S. Bell, müfreze liderlerini bir mercan zirvesinin üzerindeki 2. güneye doğru ilerledi ve E Bölüğü'ne tepeye sürpriz bir gece saldırısı emri verildiğini duyurdu. Hava kararmadan birkaç dakika önce, memurlar arazinin düzenini incelediler. H Şirketinden bir ağır makineli tüfek bölümü ve C Şirketinden güçlendirilmiş bir tüfek müfrezesi saldırı için E Şirketine bağlandı. Takviye edilmiş bölüğün, birçoğu daha önce savaş tecrübesi olmayan yedeklerin üyelerine, silahlarını doldurmaları ve kilitlemeleri ve süngüleri sabitlemeleri emredildi. 17
E Şirketi, 17 Mayıs 03.00'de karanlıkta taşındı. Vadinin batı kısmından aşağı inerken, 0400'deki birlikler hareket hattına ulaştılar ve burada onlara C Bölüğü'nden bir müfreze katıldı. On beş dakika sonra güçlendirilmiş bölük sessizce alçak zeminde ilerlemeye başladı. Ishimmi Sırtı'nda, sık sık alevlenen alevlerin ışığında belli belirsiz görünen birkaç sıska ağaç, kılavuz nokta olarak hizmet etti. Japonlar zemini kontrol etmesine rağmen, Amerikalılar tespit edilmedi. Ne zaman tepelerinde alevler patlasa, askerler raylarında donuyordu.
Savaşın sesi -tüfek ve otomatik ateş ve top mermilerinin uğultusu- her zaman etraflarındaydı.
Şirket, şafaktan hemen önce Ishimmi Sırtı'na ulaştı ve düz tepenin 125 yardlık bir sektörü boyunca pozisyon almaya başladı. Mercan ve kaya oluşumu nedeniyle kazmak zordu. Ishimmi'nin tepesi merkezde neredeyse on metre genişliğindeydi ama her iki ucunda da alevlendi. 3d Takım sola hareket etti, 2d Takım merkezi oluşturdu, C Bölüğünden gelen takım sağ kanadı aldı ve 1. Takım arka tarafı korudu. Teğmen Bell, tepenin dar kısmının yirmi yarda kuzeyindeki bir cepte komuta karakolunu kurdu.
Şafak vakti adamlar yerlerini aldılar ama düşman hâlâ onların varlığından habersizdi. Bir Japon subayı ve yardımcısı, bir tünelden çıkarken konuşup gülerek, Amerikalıları fark etmeden öldürüldüler. 2d Takım bir siperde bir düzine uyuyan Japon buldu ve onları süngü ve tüfek ateşi ile gönderdi. Ancak 0530'a kadar düşman tamamen alarma geçti. Japon birlikleri, Ishimmi'nin güneyindeki bir sırtta tünellerden dökülmeye başladı ve aradaki vadiyi geçmeye çalıştı. Amerikan makineli tüfek ateşi onları kesti. Çok geçmeden düşman topçuları, havan topları, makineli tüfekler ve tüfek ateşi çıplak tepeyi süpürdü ve birlikleri sığ deliklerinde dümdüz yatmaya zorladı. Japonlar arka da dahil olmak üzere her yönden ateş ediyorlardı ve Ishimmi Sırtı'nın alt yamaçlarındaki tünel açıklıklarından bile havan ateşi veriyorlardı.
İlk günJaponlar, E Şirketi'nin otomatik silahlarını çabucak fark ettiler. Bir ağır makineli tüfek, mürettebatı onu tripoda yerleştirirken parçalara ayrıldı, diğer ağır makineli tüfek, bir kutu mühimmat ateşlemeden önce imha edildi. Neredeyse tüm mürettebat üyeleri öldürüldü. Her iki hafif makineli tüfek de 0700'de devrilmişti, biri tamamen gömülüydü. Hafif havanların biri hariç hepsi 1000'de devre dışı kaldı. Teğmen Bell'in Tabur ile iletişimi de bir hedefti. Bölüğü ve topçu ileri gözlemcisi tarafından getirilen beş telsizden biri havan mermileriyle parçalandı, diğeri ateşe verildi ve ikisinin de antenleri ateşlendi. Sadece bir tanesi sağlam kaldı.
Amerikan ateş gücü azaldıkça, Japonlar kuşatılmış gücü yok etmek için yaklaşmaya çalıştı. Sırtın doğu kısmında açıkta bir pozisyon işgal eden 3d Müfrezesi, solunda üç süngü hücumunu püskürttü. Amerikalılar el bombalarından çok sayıda kayıp verdi. Ishimmi'nin güneyindeki sırttaki Japonlar, merkezi işgal ederek 2. Her iki kanattan da 100 metre öteden aynı anda ateş eden iki diz havan topu sistematik olarak ortalığı süpürdü.
ISHIMMI RIDGE, Sağ ön plandan neredeyse bu resmin çekildiği uçağın çarkına kadar uzanan, Shuri'nin kuzeydoğusundaki düz zeminden yükseliyor. Sırtın hemen arkasında Ishimmi köyü ve Okinawa'nın eski başkentinin önündeki kura yer alıyor. Bu mevzilerden düşman, tepedeki 307. Piyade, 77. Tümen'in küçük grubuna havan ateşi yağdırabilirdi.
Amerikan pozisyonları bir uçtan diğerine. Ölüler düştükleri yerde kan havuzlarında yatıyordu ya da yaşayanlara yer açmak için deliklerden itiliyordu. Bir yardım görevlisi, kendini yaralamasına rağmen, malzemeleri tükenene kadar çalışmalarına devam etti.
Gün boyunca 307. Piyade, bölüğü ateş püsküren yaklaşımlarda güçlendiremedi, ancak kuvveti topçu ve kundağı motorlu toplarla destekledi. Top şirketi silahları, tepeye saldırmaya çalışan Japonlara doğrudan ateş açtı. Birçok Amerikan mermisi, kuşatılmış birliklere o kadar yakın indi ki, adamlar taş yağmuruna tutuldu. Kalan bir telsiz, Teğmen Bell'in destek ateşi için hedefleri belirlemesini sağladı. Havanlar ve ağır makineli tüfekler de düşman hücumlarını dağıtmaya yardımcı oldu.
Kombine ateş, Japonları Ishimmi'nin yamaçlarına yığdı, ancak saldırıları devam etti. Öğleye doğru 2d ve 3d Takımlar yarı güçteydi ve şirketin geri kalanı da ağır bir şekilde acı çekti. Gece boyunca uzatılmış pozisyonlarını tutamayacağını fark eden Teğmen Bell, öğleden sonra geç saatlerde 2d ve 3d Takımlarına komuta merkezine çekilmelerini ve çevresinde bir çevre oluşturmalarını emretti. 2d Müfrezenin kendi sektöründe altı kötü şekilde parçalanmış adama sahip olması nedeniyle geri çekilmek zordu. Bunlar pançolara yerleştirildi ve kızak tarzında sürüklendi. Çıkışta makineli tüfek ateşi sonucu 1 kişi hayatını kaybetti.
Gece boyunca bir kurtarma kuvveti E Şirketi'ne girmeye çalıştı, ancak Japonlar onu pusuya düşürdü ve hayatta kalanlar geri döndü. Gece boyunca topçu, havan topları ve "vızıltı bombaları" tarafından bombalanan Ishimmi Sırtı'ndaki Amerikalılar, birkaç sızma girişimini püskürttüler. İşaret fişekleri bölgeyi iyi aydınlattı ve E Şirketi'nin yaklaşan Japonları görmesini sağladı. Uyumak imkansızdı. Yorgun, gergin adamlar siperlerinde kamburlaşıp şafağı beklediler.
İkinci gün
Birçoğu su ve tıbbi yardım eksikliğinden acınacak durumda olan yaralıların iniltileri gerginliğe eklendi. Bütün kantinler önceki gece boşaltılmıştı. Bununla birlikte, savaş disiplini mükemmel kaldı. En kötü sorun, cesur ama deneyimsiz olan yedeklerle ilgiliydi. Aniden umutsuz bir duruma itildi, bazıları kritik anlarda başarısız oldu. Bir adam, otuz metre ötede iki Japon'un bir çavuşa saldırdığını gördü, ama parmağı tetiğin üzerinde dondu. Bir başkası, kendi tüfeği elindeyken bir yoldaşın biraz Japon vurması için çılgınca bağırdı. Bir diğeri, deliğinden birkaç metre ötede bir düşman askeri gördü, tetiği çekti ve yeniden doldurmayı unuttuğunu keşfetti. Ancak çilenin sonunda, hayatta kalanlar savaşta sertleşmiş gazilerdi.
Öğleden sonra 307, küçük grubu güçlendirmeye çalıştı. C Bölüğü'nün unsurları, Ishimmi Sırtı'nın kuzeyindeki açık alanı geçmeye çalıştı. Sadece komutan ve beş adam E Bölüğü'ne ulaştı. Adamlar güvenli bir şekilde siperlere girdiler, ancak komutan, komuta karakoluna doğru koşarken başından vurularak komuta karakolu siperinin korkuluğunda öldü. Öğleden sonra, seksen kişilik bir sedye taşıyan birimin akşam geçeceği haberi geldiğinde, moraller önemli ölçüde yükseldi.
Hava karardıktan sonra düşman ateşi yavaşladı ve ilk sedye taşıyıcıları yaklaşık 2200'de geldi. Hemen yaralıları taşımaya başladılar. Yürüyen yaralılar onlara eşlik etti. Çöp taşıyıcıları hızla hareket ettiler ve işaret fişeklerinin ışığında görülmekten kaçınmayı başardılar. Müthiş bir disiplin ve iyi şanslar sayesinde iki buçuk saat içinde on sekiz adam idam edildi ve diğerleri dışarı çıktı. Çöp timleri biraz su ve mühimmat getirmişti ve askerler önceki günden beri ilk kez içtiler. Sırttaki ikinci uykusuz gece geçti.
Üçüncü gün
Sabah, E Şirketi'nin o akşam rahatlayacağına dair bir mesaj geldi. Öğleye doğru telsiz o kadar zayıflamıştı ki şirketle daha fazla iletişim kurmak imkansızdı. Gün yavaş yavaş ilerliyordu. 2100'e gelindiğinde hala rahatlama belirtisi yoktu. Ancak kısa bir süre sonra tüfek ateşi arkaya doğru yoğunlaştı, bu orada bir hareketlilik işaretiydi. 2200 B Şirketi'nde, 3d Taburu, 306. Piyade geldi. Rölyef zifiri karanlıkta gerçekleştirildi E Şirketi'nin her üyesi, yerine yenisi gelir gelmez ayrıldı. Bitkinlikten sağ kalanlar saat 0300'de bayırdan aşağı inmek üzereyken, yeni gelenlerden ikisine patlayan bir mermi isabet etti, bunlardan biri panço üzerinde tahliye edilmek zorunda kaldı. Kendi yaralısını taşıyan E Şirketi, beyaz bir bandı arkaya doğru takip etti ve sağ salim ulaştı.
İşhimmi'ye gece saldırısını gerçekleştiren güçlendirilmiş bölüğün 204 subayı ve erinden 156'sı ölmüş ya da yaralanmıştı. E Bölüğünün asıl 129 üyesinden 28 er, 1 astsubay ve 2 subay kalmıştı. C Bölüğü tarafından yardım olarak gönderilen müfreze 58 etkili askerle gitmiş ve 13 ile geri dönmüştü. Ağır silahlar bölümündeki 17 adamdan sadece 4 tanesi geri geldi. Ancak E Şirketi Shuri'ye doğru birkaç yüz yarda ilerlemeye öncülük etmişti ve destekleyici silahların yardımıyla Ishimmi çevresinde yüzlerce Japon'u öldürmüştü.
İşhimmi Sırtı'nı ele geçirme savaşı sırasında, 305. Piyade, 5. Yol boyunca saldırıya devam etmişti. Düşman, otoyoldan batıya doğru uzanan parmak sırtlarındaki pozisyonlarını inatla tuttu. Şiddetli yangın kavgaları alevlendi ve çoğu zaman ilerlemeyi önemli bir süre durdurdu. Küçük tepeler ve sırtlar ağı, Japonlara neredeyse tamamen birbirine kenetlenen ateşi sağladı, birçok pozisyon beş veya altı kişi tarafından kaplandı. 305'inci, orta tanklar, kundağı motorlu obüsler, tanksavar topları ve zırhlı alev fırlatıcılar dahil olmak üzere tüm destek kollarını kullansa da, aynı anda tüm destekleyici güçlü noktaları etkisiz hale getirmek neredeyse imkansızdı. Birlikler Shuri'nin kuzey eteklerine ulaşırken, 21 Mayıs'ta 306. Piyade 305'i rahatlattı. 18
Çikolata Damla Tepesinin Azaltılması
Düz bir zeminden aniden yükselen, hafif sivri bir tepesi olan çıplak, kahverengi bir toprak hörgücü, gerçekten de hafifçe eğik bir tabağın üzerinde duran bir çikolata damlasına benziyordu. 19
Birkaç koşul "Düşüş" ü neredeyse zaptedilemez bir pozisyon haline getirdi. Daire boyunca hareket etmek son derece zordu. Birkaç noktada düşük çalı büyümesi dışında, çevredeki zeminde hiçbir örtü yoktu. Dairenin 5. Güzergah yakınındaki batı kısmı alçak ve bataklıktı; tanklar ve diğer ağır silahlar için uygun değildi. Yakın Çikolata Damlası, Okinawa'daki en büyük mayın tarlalarından biriydi. Bu bölge, doğuda Flattop Tepesi'nden, güneybatıda Ishimmi Sırtı'ndan ve Amerikalıların ilerlediği kuzey hariç, dairenin etrafındaki diğer yüksekliklerden gelen ateşle kaplandı. Japonlar ayrıca Chocolate Drop'ta ve Flattop ile Chocolate Drop arasında güneybatıya uzanan uzun sırtta Chocolate Drop'un 500 yard doğusunda bir topuz olan Wart Hill'de olağan ters eğimli savunmalara sahipti.
11 Mayıs saat 0700'de, 31 dakikalık topçu hazırlığından hemen sonra piyade hareket etti. 3d Taburu, 306. Piyade, 77. Tümen sektörünün solunda (doğuda) ana çabayı gösterecekti. Birlikler, bir top ve havan ateşi dolu tarafından durdurulduklarında 200 metreden biraz daha fazla ilerlemişlerdi. Chocolate Drop'un hemen kuzeyinde birleşen çapraz makineli tüfek ateşi alanları da yolu kapattı. 0900'de bir bölük, tepenin kuzey eteğinin yakınında yakın dövüşe girişti. Diğer birlikler soldan ilerlemeye çalıştılar, ancak Wart Tepesi'nin tabanına yerleşmiş düşman tarafından durduruldular. 20
Tanklar, kundağı motorlu silahlar, topçular, havan topları ve diğer piyade ağır silahları saldırıyı destekledi, ancak Drop'un ters yamacında kazılmış Japonlara ulaşabilecek hiçbir silah görünmüyordu. Flattop'taki Japon silahları ağır bir bedel aldı. Flattop'a maruz kalan bir takım, saldırısının ilk birkaç dakikasında on bir kayıp verdi. Japonca 4.7-mm. tanksavar silahları, açık alanı geçmeye çalışan tanklarda kargaşa yarattı. Bu yangında iki tank imha edildi ve altı tank da hasar gördü.Başka bir tank palet attı ve daha sonra bir Japon el çantası saldırısı tarafından imha edildi. Gün boyunca elli üç kayıp verdikten sonra tabur önceki geceki pozisyonlarına çekildi.
ÇİKOLATA DAMLA HILL 13 Mayıs'ta batıdan tanklar ve zırhlı alev püskürtücüler tarafından saldırı altında. "Drop" ve Flattop arasındaki çekilişte (aşağıda) ilerleyen tanklar, bu tepelerin ters eğimlerinden ateşle devrildi.
Ertesi gün, 12 Mayıs'ta, 306'ncı pozisyonunu korudu ve her iki kanatta da dost kuvvetlerin ilerlemesine yardım etti. Bir tank müfrezesi tarafından desteklenen 306. 2d Taburu, 96. Tümen'in sağ kanadını demirledi. Tabur, 306, 305. Piyade'nin ilerlemesini destekledi. Bu alay, Route 5'in batısındaki bozuk zeminde son derece zorlanıyordu. Böyle bir mağarada uçtan uca park edilmiş iki adet 2 1/2 tonluk Japon kamyonu vardı.
13 Mayıs için plan Flattop Hill ve Chocolate Drop'a birleşik bir saldırıydı. Kısa ama yoğun bir topçu hazırlığından sonra, 306'ncı Damla'ya saldırısını yeniledi. 2d Taburu, kuzeydoğudaki yüksek yerden aşağı doğru hareket ederek saldırıya öncülük etti. Önde gelen bölük on üç dakika içinde tepeye ulaştı, ancak yoğun topçu ve havan ateşi altında kuzey üssünde oyalandı. Chocolate Drop ve Flattop arasındaki alana sola dönme çabası hızla durduruldu: orada birlikler her zamankinden daha fazla açıkta kaldı. Piyade, Chocolate Drop'un yamacının bir kısmını güvence altına almayı başardı, ancak kısa süre sonra tepenin tabanına geri dönmek zorunda kaldı. 1400'de düşman 150-mm ile yirmi vuruş yaptı. Chocolate Drop'un hemen kuzeyindeki bölgede topçular. Mevcut tüm topçu parçaları, tanklar ve kundağı motorlu toplarla desteklenen tabur, tepeyi ele geçirmek için üçüncü bir girişimde bulundu. Bununla birlikte, birlikler savunulabilir bir konum elde edemediler ve tepenin kuzeyindeki bir arazi kıvrımına 300 yarda geri çekildiler. Biri 105-mm ile donatılmış iki Amerikan orta tankı. obüs, gündüz saatlerinde imha edildi.
Bazı birlikler, Wart Hill'in tabanını kazmayı ve Chocolate Drop kuvvetlerinin geri çekilmesine rağmen konumlarını korumayı başardılar. Wart'ın diğer tarafında siperleri işgal eden Japonlar, geceleyin bu küçük gruba saldırdı. Savaş o kadar şiddetliydi ki Amerikalılar deliklerinden sürüldü. Karanlıkta yoldaşlarını vurma korkusuyla ateş etmeye cesaret edemediler. El bombaları, süngüler ve siper alma araçlarıyla adamlar, şimdi bir düzine Japon tarafından işgal edilen deliklerine geri döndüler ve hızla pozisyonlarını geri aldılar.
14 Mayıs'a kadar 306. Piyade o kadar zayıflamıştı ki, kalan tüfekli askerler tek bir taburda toplandı. Beş tank tarafından yönetilen bu kompozit tabur, Wart Hill'in ötesine ilerlemeye çalıştı. Saldırı müfrezesi Wart'ın yamacına ulaşır ulaşmaz, önden ve her iki kanattan bir ateş holokosu birliklere çarptı. Birkaç dakika içinde müfrezenin gücü yarıya indirildi ve müfreze lideri, bir müfreze çavuşu ve bir ekip liderinin hepsi kayıptı. Düşman tanksavar ateşi, tepede göründükten kısa bir süre sonra altı tanka çarptı. Chocolate Drop yakınlarındaki bir yerde ölü piyadeler bir
dinlenmek için uzanmış bir çatışma hattı gibi gözlemci. Chocolate Drop ve doğudaki yüksek araziyi almak için daha fazla çaba sonuçsuz kaldı. Ertesi sabah, 6 Mayıs'tan bu yana 471 kayıp veren 306. Piyade'nin yerini 307. Piyade aldı.
307. Piyade, 15 Mayıs'ta saat 0900'de 306. Manevra planı, soldaki (doğudaki) Flattop'a ve sağdaki Chocolate Drop'a eşzamanlı bir saldırıydı. Birlikler tüfekler, makineli tüfekler ve havanlardan gelen yoğun ateş altında hedeflerine doğru yavaş yavaş ilerlediler. Aynı zamanda 96. Tümen unsurları, 77'nin doğusundaki sektörlerinde ilerleme kaydediyorlardı ve bu, 77'ncinin ilerlemesine yardımcı oldu. Öğle saatlerinde 3d Taburu, Drop'un kuzey tabanındaydı ve Flattop'un kuzey yamaçlarında çalışıyordu. 2d Taburu, 3d Taburunun sağına doğru hareket etti ve yoğun havan ve makineli tüfek ateşi tarafından tutulmadan önce yaklaşık 500 yard ilerledi. Ancak Amerikalılar hala ilerlemelerinden yararlanamadılar. Chocolate Drop ve Flattop arasındaki eyerden geçmek, Drop'un ters yamacından ve güneydeki tüm savunma sisteminden ateşi davet etmekti. İlerleme sona ermeden birkaç tank daha devre dışı bırakıldı.
Bununla birlikte, ilk kez, 77. Tümenin saldırı unsurları, Chocolate Drop'un hemen kuzeyinde ve Flattop'un kuzey yamacındaki kretin hemen altında yerlerini koruyabildiler. Gece boyunca düşman, Çikolata Damlası'na yakın yaklaşımlarda 307'nin tutuşunu kırmaya çalıştı. Tepenin arka yamacındaki devasa mağaralardan diz havanlarıyla silahlanmış Japon grupları, karanlıkta iki kez Amerikalılara saldırdı. Bu saldırılar önlendi. Ancak gece boyunca Japonlar, Chocolate Drop'un hemen doğusundaki bir hendekte, saldırı şirketinin bir önceki akşam tepeden çekilmesinden sonra yolları kesilen beş adamın gruptan ikisini öldürüp birini yaraladığını keşfetti.
307, 16 Mayıs'ta saldırıya devam etti, ancak bu başka bir hayal kırıklığı günüydü. 3d Tabur'un bir müfrezesi Flattop'un zirvesine ulaştı, ardından düşman havan ve makineli tüfek ateşi birlikleri geri çekilmeye zorladı. Gün boyunca dört kez daha 3d Taburu ulaştı ve kreti tutmaya çalıştı, ancak birlikler her seferinde kuzey yamacına geri çekildi. 2d Taburu, düşmana tepede ve ters yamaçta ulaşmak için Chocolate Drop'un kenarlarını araştırmaya devam etti. Bir müfreze öğleden sonra geç saatlerde Chocolate Drop'tan ayrılmaya zorlandı, ancak diğer piyadeler gün içinde kazandıkları mevzileri tepenin doğusundaki eyerde tutabildiler.
Yavaş yavaş Flattop ve Route 5 arasındaki 77.
307. Piyade'nin önündeki alanda düşman mevzileri. 17 Mayıs'a kadar bu ilerleme, Chocolate Drop çevresindeki piyade birliklerinin ilerlemelerinde kendini göstermeye başladı. Her iki yanda da şirket ağır silahları tarafından korunan piyadeler, tepenin her iki yanında ters yamaçtaki devasa mağaralara çalıştı. İçeride 4 tanksavar silahı, 1 tarla parçası, 4 makineli tüfek, 4 ağır havan topu ve bir Amerikan 60-mm vardı. harçlar. Akşama kadar mağaralar kısmen mühürlenmişti. Gece boyunca bir düşman kuvveti, tepenin etrafındaki Amerikan mevzilerine karşı bir karşı saldırı başlattı, ancak yirmi beş Japon'un öldürülmesiyle geri püskürtüldü.
Sonraki iki gün boyunca 3d Taburu, Chocolate Drop çevresindeki konumlarını pekiştirdi ve genişletti. Küçük tepeyi azaltmak, güneydeki düşman mevzileri hala bölgeyi gözden kaçırdığı için gıdıklanmaya devam etti. Çatışma hâlâ o kadar karışıktı ki, yardım gelmeden önce üç yaralı Amerikalı iki gün boyunca Chocolate Drop'un güneyinde yattı. O zamana kadar ikisi ölmüştü ve üçüncüsü o kadar çılgına dönmüştü ki hâlâ Japonlarla savaştığını ve zorla boyun eğdirilmesi gerektiğini düşündü. 20 Mayıs'a kadar mağaralar tamamen kapatıldı. Düşman, Chocolate Drop'u geri almak için son bir girişimde bulundu, şirket gücüyle saldırdı, ancak gücünün yarısının kaybıyla geri püskürtüldü. Aynı gün, tanklar, alev püskürtücüler ve yıkım ekipleri kullanan 3d Tabur, sonunda Flattop'un armasını ele geçirdi.
Birkaç gün sonra Tokyo Radyosu, Okinawa'daki Amerikan birliklerine İngilizce bir mesaj yayınladı:
Şeker Tepesi. . . Çikolata Damlası. . . Çilek Tepesi. Tanrım, bu yerler kulağa harika geliyor! Etrafında beyaz çitlerle çevrili şeker evlerini ve ağaçlardan sarkan baston şekerlerini, kırmızı ve beyaz çizgileri güneşte parıldadığını görebilirsiniz. Ama bu yerlerle ilgili kırmızı olan tek şey Amerikalıların kanı. Evet, efendim, bunlar güney Okinawa'da, savaşın çok yakın olduğu ve süngülere ve bazen de çıplak yumruklarınıza indiğiniz tepelerin isimleri. Düşman uzaktayken topçu ve deniz topçu ateşi iyidir ama sizinle aynı siperdeyken size bir faydası olmaz. Sanırım daha az korkunç görünmelerini sağlamak için en kötü yerleri güzel isimlerle idealize etmek doğal. Sugar Loaf neden bu kadar sık el değiştirdi, Dante'nin Cehennemi'ne benziyor. Evet efendim, Sugar Loaf Hill. . . Çikolata Damlası. ./ . Çilek Tepesi. Kulağa hoş geliyor, değil mi? Sadece orada bulunanlar gerçekte nasıl olduklarını bilirler. 21
Flattop ve Dick Tepeleri
on gün boyunca 96 ve 77. Bu pozisyonlar Flattop'a ve Flattop'un doğusundaki Dick Hills'e inşa edildi. Dick Hills ve Flattop birbirine o kadar yakındı ki, azalmaları tümen sınırındaki 96. ve 77. birliklerin yakın koordinasyonuna bağlıydı. Ele geçirilen bir Japon haritası, bu tepelerin Shuri savunmasının iç çekirdeğinin çevresinde olduğunu gösterdi.
Japonların Flattop-Dick Hills bölgesinde çeşitli birlikleri vardı. Son haftalarda büyük ölçüde azalmasına rağmen, 22d Alay, 24. Tümen, Hala becerikli bir şekilde komuta ediliyordu ve Flattop bölgesindeki mevcut pozisyonların puanlarında etkili savunma yeteneğine sahipti. destekleyen 32d Alay askerleriydi 24. Ulaştırma Alayı, NS 29. Bağımsız Tabur, ve 27. Tank Alayı. Kalan altı tank 27. Flattop'un arkasına kazıldı ve sabit hap kutuları olarak kullanıldı. Tank alayından mühendisler, yollar ve diğer yaklaşımları mayınladılar ve Amerikan tanklarına karşı çanta şarjlarının atılabileceği çan şeklinde siperler inşa ettiler. Japonlar bir dizi 7,7 mm kurtarmıştı. Savunmalarını tamamlamak için imha edilen tanklardan makineli tüfekler. 22
Dick Hill kütlesi, resmi olarak Dick Baker, Dick Able, Dick Right ve Dick Left olarak bilinen dört yükseklikten oluşuyordu. Bunların en yükseği ve en ağır şekilde tahkim edilmiş olanı, Flattop'a eşlik eden bir tepe kütlesi olan ve hemen güneydoğusunda uzanan Dick Right'tır (genellikle Dick Hill olarak adlandırılır). Dick Baker, Zebra'ya yakındı ve Onaga'nın güneybatısında, Zebra'nın güneydoğu yamacında uzanan dar yolun hemen batısındaydı. Dick Able, Dick Baker'ın güneydoğusundaydı. İyi tahkim edilmiş ve güçlü bir şekilde korunan bir başka yükseklik olan Dick Left, Dick Right'tan güneye uzanan sırtın güney kotuydu. (Bkz. Harita No. 44. )
10-11 Mayıs gecesi, Japonlar Amerikalıları önceki gün işgal ettikleri mevzilerinden çıkarmaya çalışırken, Zebra Tepesi'nin tepesinde bir kavga patlak verdi. 0730'a kadar düşman tepeden ayrılmaya zorlanmadı ve sayısının 122'sini öldü. 11'i sırasında, Albay M. L. Dill tarafından komuta edilen 382d Piyade, 96. Tümen, Zebra'daki pozisyonlarını pekiştirdi. Tepenin ters yamacında çalışmak zordu çünkü Dick Hills bölgesindeki Japon mevzileri bu eğime hükmediyordu. Günün ilerleyen saatlerinde açık alan üzerinden Dick Baker'a geçme girişimi, doğru düşman ateşi nedeniyle başarısız oldu. Bir taarruz müfrezesi tüm astsubaylarını kaybetti ve günün sonunda özel bir birinci sınıf komuta ediyordu. 23
DICK HILLS VE FLATTOP, 23 Mayıs 1945'te, bu pozisyonların azaltılmasından iki gün sonra fotoğraflandı. Savaş Shuri'ye yaklaşırken, düşman hala daha uzak yamaçlara rahatsız edici ateşler atıyordu. Bazıları yarı barınaklarla kaplı Amerikan siperleri, yamaçlarda bolca görülebilir.
382d sağda (batı) 1 Tabur ve solda 3d Tabur ile, 11 Mayıs'ta tekrar saldırdı. 37 mm'yi çekmek için blok ve takım kullanıldı. güneydeki yüksekliklerde Japon pozisyonlarına doğrudan ateş etmek için Zebra'nın tepesine kadar tanksavar silahları. Topçu ateşi ve 37 mm. ateş, 3d Taburunun saldırısının Baker Hill'e doğru iyi bir başlangıç yapmasını sağladı. 1. Taburun tank-piyade timleri Zebra'nın ters eğimini temizlerken, 3d Tabur Zebra ve Item Hills arasında yavaşça ilerledi. Tabur, Dick Baker'a saldırdı, ancak arkasından gelen ateşle şaşırdı. İki taburun çabalarına rağmen, Zebra'nın ters yamacında bazı Japonlar hayatta kalmayı başardı. Yine de, 1. Taburun saldırı birlikleri Dick Baker'a ulaştı ve yoğun bir sis perdesi altında kreti kazdı. Ağır ateş kısa sürede onları geri çekilmeye zorladı.
Öğleden sonra A Şirketi, Dick Baker'ın doğu yamacına saldırdı. Birlikler, çoğu güneyden gelen yoğun ateşle yere yığıldığında, zirvenin yarısındaydı. Teğmen Woodrow W. Anderson ve üç asker saldırıya devam etti. Anderson, Pfc iken Dick Baker'ın doğu yüzündeki iki büyük mağarayı ateşle kapladı. Amador G. Duran, aralarından krete doğru bir atılım yaptı. Anderson ve diğer iki adam ona katıldı. Aniden tepeye müthiş bir havan topu düştü. Anderson ve Duran, bir top mermisi tam olarak siperlerine düştüğünde anında öldüler. Gün içinde daha fazla ilerleme kaydedilmedi. Alayın günün tek başarısı, 3d Taburu'nun Zebra'nın 600 yard güneyindeki Baker Hill'i ele geçirmesiydi.
13 Mayıs'ın çabası, 306. Piyade, 77. Tümen tarafından sağdaki ilerleme ile yakından koordine edildi. 1. Tabur, 382d Piyade, 1100'den kısa bir süre sonra püskürtüldü. Plan, A Şirketi'nin Dick Baker'a saldırması ve B Şirketi'nin Dick Able'a doğru sola doğru sallanmasıydı. Bir süre her şey yolunda gitti. Her iki şirket de hedeflerinin zirvesine ulaştı, çok az ateşle karşılaştı ve hemen mağaraları ve hap kutularını havaya uçurmaya başladılar. Ancak Japon topçular bekliyordu. Aniden bir patlayıcı fırtınası, Dick Able'daki kuvvetleri vurdu. 90 mm'lik 200'den fazla mermi. 150-mm ile birlikte harç ateşi. top mermileri ve diz havan mermileri, küçük, açıkta kalan kret üzerine düştü. B Bölüğü komutanı ve yanındaki on dört kişiden biri ya da ikisi hariç hepsi öldürüldü. A Şirketi Dick Baker'daki pozisyonunu korumayı başardı. (Bkz. Harita No. 45.)
Japonlar, 13-14 Mayıs gecesi Dick Hills bölgesindeki mevzilerini güçlendirdi. Ertesi sabah düşman ateşi o kadar güçlüydü ki tanklar
ileri birliklere malzeme taşımak için kullanılması gerekiyordu. Tepenin eteğindeki tanklardan erzak almak için bile Dick Baker'a siper bırakmak riskli bir işlemdi. Öğleden sonra, sağındaki 306. Piyade ile koordineli bir şekilde çalıştıktan sonra, Albay Dill, Dick Able ve Dick Right'a bir saldırı başlattı. Dick Baker'da A Şirketi tarafından desteklenen B Şirketi, Able'nin zirvesine zorluk çekmeden ulaşmayı başardı. Destek silahlarının sabah saatlerinde şiddetli bir şekilde dövülmesi, bu mevziyi kaplayan havan toplarının çoğunu açıkça etkisiz hale getirmişti. C Şirketi'nden bir müfreze daha sonra kuzeyden Dick Right'a saldırdı. Beş piyade, yokuşun yarısına kadar ilerledi, ancak ilk üçü tüfek ateşiyle öldürüldü. Düşman da havan toplarıyla müfrezeye açıldı ve Amerikalılar geri çekilmek zorunda kaldı.
3d Taburu, Baker Hill bölgesinden Dick'in doğu parmaklarına doğru ilerleyen Dick Right'a da saldırdı. K Şirketi, parmakların kuzey yamaçlarında askeri armaya ulaşmayı başardı. Bir tank müfrezesi tarafından desteklenen L Şirketi, Dick Right'a giden bir beraberlik başlattığında, üzerine bir havan mermisi barajı indi. Mermilerden bazıları tanklara çarptı ve beraberindeki piyade birlikleri üzerinde hava patlamaları ile aynı etkiyi yaptı. Önde gelen müfrezedeki yirmi üç kişiden ikisi hariç hepsi öldü veya yaralandı. Devam eden havan ateşine rağmen, bölük komutanı kalan adamlarını topladı ve onları K bölüğünün sağında bağlandıkları Dick Right üzerindeki askeri armaya götürdü. ve kırk yedi yaralı.
Gece boyunca şiddetli yağmur yağdı ve bu, birliklerin dik arazide zaten yaşamakta oldukları zorlukları artırdı. Yağmurdan önce yumuşak toprak, tırmanmayı bir kum tepesine tırmanmaya benzetmişti, şimdi yamaçlar ıslak kil ile kaygandı. Sabah saatlerinde 3d Taburu, 382d, pozisyonunu pekiştirmeyi başardı. Bununla birlikte, askeri tepeden Dick Hill'in topografik tepesine geçmek hala zordu, bir müfreze ufuk çizgisi üzerinde pozisyonları ele geçirmek ve tutmak için yedi girişimde bulundu, ancak her seferinde tepenin hemen altına geri çekilmek zorunda kaldı. Birlikler, yalnızca uzun sırtın kuzey yamacında batıya doğru ambarlarını genişletebildiler. Bu saldırılar, 382d Piyade'yi, 77.'nin sol unsurlarının birkaç gündür sürmekte olduğu batıdaki Flattop çevresindeki çatışmalarla yakın bir bağlantıya getirdi. (Bkz. Harita No. 46)
Kuzeyden bakıldığında Flattop, adından da anlaşılacağı gibi, her iki uçta birdenbire dar eyerlere inen uzun, masa üstü bir çıkıntıya benziyordu. Güneydoğuda Konik Tepe'ye uzanan ve Shuri'nin doğu savunmasını oluşturan engebeli tepe kütlelerinin sağ tarafında duruyordu. Flattop, Kochi Vadisi'ne hakim oldu
Kuzeybatıda Chocolate Drop dahil olmak üzere kuzeyde 1.300 yarda. Hemen doğuda, bir yol kesimiyle derinleştirilmiş bir eyerin diğer tarafında, 96. Tümen'in hedefi olan Dick Hill vardı. Flattop, düşman savunmalarının olağan bolluğu ile oldukça dik bir ters eğime sahipti. 24
Flattop, bu alay 11 Mayıs'taki Onuncu Ordu saldırısında harekete geçtiğinde, 306. Piyade, 77. Tümen'in bir hedefiydi. Çikolata Damlası diğer amaçtı. Flattop hem Chocolate Drop'a hem de Dick Hill'in batı yamaçlarına komuta etti ve Flattop'un alınmasından sonra diğerleri tamamen azaltılabilirdi. Üzerinde 3d Taburunun Mayıs unsurları, Flattop'un kuzeyindeki geniş zemin kabarması boyunca yavaş yavaş çalışmaya başladı. 12'sinde, tank-piyade timleri Flattop'a ulaşmaya çalıştı ama başarısız oldu. Japon ateş gücü, birliklerin yükseklik aralığına girmesini engelledi. 13'ünde ve 14'ünde benzer çabalar boşa çıktı, ancak her gün topçu ve diğer destek silahları tepeyi ağır bir şekilde dövdü. 307, 15 Mayıs sabahı 306. Piyade'yi rahatlattı.
14-15 Mayıs yağmurlu gecesi boyunca topçu Flattop'u ve komşu tepeleri dövdü. 3d Taburu, 307. Piyade, sabah 0900'de saldırdı. Birlikler, el bombaları, el çantaları ve portatif alev püskürtücülerle Flattop'un kaygan yüzüne çıktı. Tanklar tepenin tepesine ve yüzüne doğrudan ateş ediyor. Birlikler öğleden sonrayı düşmanla bir el bombası savaşında geçirdiler ve gece için tepenin hemen altına girdiler. Ertesi gün bir müfreze tepenin zirvesine ulaştı, ancak kısa bir süre sonra, 1000 yard güneydeki Tom Hill'deki düşman mevzilerinden gelen yoğun bir havan topu, Amerikalıları tepeden çıkmaya zorladı. Bu arada, destek tankları Flattop'un etrafına kazılmış altı düşman tankını hızla etkisiz hale getirmişti. Japon 27. Tank Alayı'nın bir üyesi, Amerikan tank ateşinin doğruluğuna hayran kaldı, bunu "100 mermi-100 boğa gözü" olarak nitelendirdi. Bu tankların 37-mm'leriyle imhası. silahlar Flattop savaşını pek etkilemiyordu. Asıl sorun mayınlarda ve 47 mm'deydi. birlikte gün boyunca üç Amerikan tankını deviren tanksavar ateşi.
Ayın 17'sinde, Flattop'ta şiddetli bir mücadele daha yaşandı. Mücadele tepenin dar tepesinde bir ileri bir geri sallandı. Saldırı birimi olan K Şirketi, günün sonunda on dört piyadeye indirilmişti ve sonunda tepeden geri çekilmek zorunda kaldı.Tanklar Flattop ve Dick Hill arasındaki yoldan geçmeye çalıştı, ancak ikisi mayınlar tarafından devre dışı bırakıldı ve kesim engellendi. Yol kesimi daha sonra mayınları çıkarmak için tüm uzunluğu boyunca yedi ton bangalore torpido ile patlatıldı. Piyade yakınlaşmaya devam etti
18 Mayıs'ta düşmanla savaşırken, daha fazla tank kesimden geçmeye çalıştı. 47 mm. tanksavar silahı, kesimden çıkan ilk tanklardan birini imha etti, ancak sırayla bir Amerikan 105-mm tarafından nakavt edildi. kendinden itişli silah. 77. ve 96. Tümenlerin diğer tankları destek için geldi.
Şimdi ilk kez Amerikalılar Flattop ve Dick Hill'in ters yamaçlarına doğrudan ateş açabiliyorlardı. Bu belirleyici kanıtlamak oldu. Tanklar ve saldırı silahları, 19 Mayıs'ta ertesi gün boyunca Japon mevzilerine yıkıcı ateşler açtı. Flattop'un güneybatısındaki düşmanın süngü saldırıları topçu ve havan ateşiyle dağıtıldı. 20 Mayıs'ta son Amerikan saldırısı, doygun bir el bombası yağmuru ile başladı. Flattop'un tabanından uzanan bir adam zinciri, tepe boyunca dizilmiş birliklere el bombaları verdi ve füzeleri pimleri çıkarabilecekleri kadar hızlı fırlattı. Avantajı ele geçiren piyade, sırt çantası şarjları ve alev püskürtücülerle mağaraları patlatarak ters eğimli aşağı indi. Yol kesimi boyunca tanklar, Japonların çoğunu oluşturuyordu. 1545'TE Flattop düşmüştü. 250'den fazla düşman cesedi tepenin tepesinde ve ters yamacında yatıyordu.
382d Piyade, 96. Tümen bölgesinde, Dick Hill için amansız mücadele 15'ten 20 Mayıs'a kadar devam etti. Tepenin tepesinden geçmek için yapılan tüm girişimler, Oboe Tepesi'nden sola (doğu) ve Flattop'tan sağa doğru otlayan makineli tüfek ateşiyle karşılandı. 2d Taburu, 16'ncı sabahı 1'inci Taburu rahatlattı. Önceki gece Amerikan hatları Dick Hill'in güney yamacına geri itilmişti, bu nedenle işin bir kısmının yeniden yapılması gerekiyordu. Japon direnişinde bir azalma yok gibi görünüyordu ve savaş gece geç saatlere kadar sürdü. Batıda Dick Hill'in tepesini tutma çabaları, adamları Flattop'tan ateş etmeye maruz bıraktı. 382d, 17'sinde biraz daha ilerleme kaydetti.
Flattop ile Dick Hill arasındaki yolun 18 Mayıs'ta ele geçirilmesi, Flattop mücadelesinde olduğu gibi Dick Hill mücadelesinde de dönüm noktası oldu. 19 ve 20 Mayıs'ta Dick Hill'in ters yamacındaki 382d'nin ambarı sürekli olarak genişletildi. Düşman mevzilerinden güneye doğru devam eden ağır tanksavar ateşine rağmen, tank-piyade ekipleri hemen Dick Hills bölgesindeki Japon güçlü noktalarını düzenli olarak imha etti. Bir keresinde, zırhlı bir alev püskürtücü, elli Japon'u bir mağaradan dışarı attı ve elli Japon'un hepsi kaçarken kesildi. 21 Mayıs'a kadar ceplerin temizlenmesi gerekiyordu. Ancak o zamana kadar, 382d, Oboe Tepesi'ni alay solundan almak için başka bir öğütme çabasına dahil oldu. 25
DİCK HILLS VE FLATTOP ÇEVRESİNDE İLERLEME zordu. Yukarıda Dick Baker'ın Dick Right'a ilerlemeyi destekleyen 382d Piyade, 77. Tümen birlikleri görünüyor. Aşağıda, Flattop'un Amerikan tank ateşi aldığı görülüyor.
XXIV Kolordu G-2'den Albay Nist, 11 Mayıs saldırısını izleyen ilk hafta boyunca Shuri cephesindeki eylemi şu sözlerle özetledi:
Geçen haftaki harekat sırasında, birliklerimiz düşmanın ana savunmasına doğru ilerlemeye devam ederken, Japonlar, toprakları feda etmektense yok olmaya tamamen istekli olduklarını gösterdiler. Dönem boyunca bu modelde herhangi bir değişiklik olmamıştır. 26
Doğu Sahili Koridorunun Açılması
Konik - Milyon Dolarlık Tepe
Conical Peak'in bir mil kuzeydoğusunda, kıyı düzlüğünde düşmanın öngördüğü, çimenlerle kaplı ve zar zor ayırt edilebilen Yonabaru uçak pisti vardı. Unaha, uçak pistinin batısındaydı ve o köyün arkasında zemin dik bir şekilde Tepe 178'e yükseldi. Bu yüksek yer, açık ucu körfeze bakan U-şekilli bir kasenin kuzey kenarını oluşturuyordu. Kuzeyden güneye Tare, William, Easy, Charlie ve King olarak bilinen bir tepeler zinciri U'nun tabanını şekillendirirken, Konik'in kendisi güney koluydu. Güney kolunun ortasına yakın Yonagusuku (veya Gala) köyü tarafından yükselen Gaja Sırtı dışında, kapalı alan düz ve bazen bataklıktı.
Fox, Charlie, King ve Conical Hills'in arkasından, Naha-Yonabaru yoluna kadar uzanan bir vadi, Conical Hill sektörünü Shuri savunmalarının iç halkasından ayırdı. Shuri'nin doğu kanadını koruyan Obua Tepesi kütlesi, vadi boyunca Konik zirvesinin bir mil kuzeybatısında uzanıyordu. 28
Havanlar ve organik 75 mm toplarla ağır silahlanmış yaklaşık 1.000 Japon, Conical Hill'de mevzilerini işgal etti. Sektörün savunması Albay Hotishi Kanayama'ya emanet edildi. 89. Alay arasında 24. Tümen, tarafından güçlendirilmiş 27. Bağımsız Tabur, adlarını "Deniz Baskını Taburları" olarak değiştiren bir dizi liman inşaat taburundan biri. Ayrıca bağlı bir şirket vardı 3d Bağımsız Makineli Tüfek Taburu ve 23d Tanksavar Bölüğü. 8 Mayıs tarihli ele geçirilmiş bir Japon haritası, iki taburu yerleştirdi. 44. Bağımsız Karma Tugay Conical'in zirvesi ile Yonabaru arasındaki yeri koruyorlardı, ancak görünüşe göre bu birimler kısa süre sonra Dakeshi sektörüne taşındı. Onların yerini, Naha havaalanından dönüştürülmüş havaalanı bakım filosu ve ayrıca 29. Bağımsız Tabur. 29
Başarısız Saldırı
neredeyse güneye doğru, onu King adındaki U şeklindeki bir tepeden ayıran bir kesiğe kadar uzanıyor. Fox Hill, Easy'nin batısında uzanıyordu ve güney ucu, Fox Pinnacle olarak bilinen Charlie'nin batısındaki dik ve küçük bir yükselişle son buluyordu.
11 Mayıs'taki büyük saldırı uğurlu bir şekilde başladı. Kapsamlı bir havan hazırlığından sonra B Şirketi, Easy Hill'i çok fazla zorluk çekmeden aldı ve ardından Fox'u güneydoğudan kuşatmak ve kretinde pozisyon almak için Easy ve Charlie arasındaki yarıktan geçti. C Şirketi, uygun atlama pozisyonları için jokeylik yaptıktan sonra, zirvesinde olmasa da, kendisini Charlie Tepesi'nin tepesinde kurmayı başardı. Amerikalılar daha sonra, Japonların yirmi ya da otuz metre ötedeki ters eğime kazdıkları uzun bir el bombası düelloları serisinin ilkine başladılar. İki gün sonra B Şirketi Fox'tan Charlie'nin zirvesine saldırdı, ancak King Hill'den ve Charlie'deki C Şirketi'ne yakın düşman mevzilerinden gelen ateşi söndürerek durduruldu. Conical Hill'den gelen makineli tüfek ateşi ve Love'ın ters yamaçlarından gelen havan ateşi, dört Amerikalı ufuk çizgisi üzerinde hareket edip Charlie'nin ters eğimine saldırdığında eklendi. B Şirketi çekilmek zorunda kaldı.
14 Mayıs'ta bir miktar ilerleme kaydedildi. B Şirketi, Charlie Hill'e tekrar saldırdı, kuzey ucunda bir dayanak sağladı ve C Şirketi, pozisyonlarını Charlie'nin güney burnuna doğru genişletti. Bununla birlikte, Charlie'nin batı yakasına saldıran A Bölüğü müfrezesindeki her adam öldürüldü veya yaralandı. Aynı şirketten başka bir müfreze Fox Pinnacle'ı almak için başarısız oldu. Aynı gün, 13 Mayıs'ta Charlie ve King Hills arasındaki çekilişi mühürlemek ve böylece 1. ve 2.
Charlie ve King'in ters eğimleri azaltılmamış olsa da, 16 Mayıs'ta Charlie'yi temizlemeyi ve Company'yi yerleştirmeyi amaçlayan bir planın parçası olarak, genellikle doğu ve batı yönünde uzanan alçak, çıplak bir sırt olan Love Hill'e bir saldırı başlatıldı. L, bir ateş üssü sağlamak için King'in batı ucunda. Love Hill'den ateş, Conical Hill'in güneybatı tarafındaki ters eğim pozisyonlarına ulaşabilir ve 382d Piyade'nin Obua'ya saldırısını destekleyebilir. Love'ın savunmasının doğal gücü nedeniyle, saldırı başarılı olmadı ve Charlie'nin güney yamaçlarında Japonlarla dolup taşan çok sayıda mağaraya karşı ilerleme sağlanamadı. Tanklar, C Şirketinin bir müfrezesinin Love Hill'e ulaşmasına yardım etti, ancak mühimmat tükendi ve geri çekildi. Love'ın kendisinden, Conical ve Obua Hills'den ve King ile Charlie'nin ters yamaçlarından ateşlenen tahmini elli makineli tüfekten gelen ölümcül bir baraj, ardından müfrezeyi vurdu. Altı adam, hepsi
KONİK HOL ve kuzey ve batıdaki bitişik düşman mevzileri
DOĞU SAHİL DAİRELERİ, 184. Piyade, 7. Tümen, Konik Tepe'nin doğu yamacından sonra Yonabaru'ya ilerledi.
yaralanmış, o gece yirmi kişi hedefte kalmıştı, Amerikan hatlarına geri döndüler.
20 Mayıs'ta şafaktan önce, aradan geçen dört günü düşman hatlarının gerisinde geçirmiş olan hayatta kalan beş kişi daha geri döndü. Onlardan biri, Çavuş. Donald B. Williams, yaralı bir yoldaşa bakmak için bir mağarada saklanmıştı. Düşman askerleri mağaraya bir bazuka ateşlemişti ve Williams, girmeye çalışan bir Japon'u öldürmüştü. Williams, ancak yoldaşının durumu umutsuz olduktan ve kendisi de yiyecek ve su eksikliğinden dolayı zayıf düştükten sonra geri döndü. Diğer dört adam, Çavuş. RD Turner, Pvt. William Schweneger, Pvt. Keith Cochran ve Pvt. İlk ikisi yaralanan Kenneth Boynton, Love Hill'in eteklerine yakın bir mezarda kalmıştı. Geceleri kaçma girişimleri, mezarın girişine yapılan makineli tüfek ve havan ateşi tarafından engellendi. İkinci gece dört Okinawalı - yaşlı bir adam, iki yaşlı kadın ve 10 yaşında bir kız - onlarla birlikte mezara taşınmıştı ve kadınlardan biri dışarı çıkıp kantinlerinden ikisini suyla doldurdu. Dördüncü gün, ağır bir Amerikan hava saldırısı tepeye çarptı ve bir Amerikan makineli tüfek, 100 yard mesafeden mezardaki 3 inçlik bir açıklığa kurşun döktü. C Şirketinin dört üyesi o gece yüksek sesle şarkı söylemeleri ve kadın sesleri yakınlardaki Japonların bir parti verdiğini gösterdiğinde kaçmayı başardılar.
19 Mayıs'ta E Şirketi King Hill'in batı ucuna yerleşti, ancak Charlie ve Love Hills'den ve King'in ters eğiminden çıkan ateşle sürüldü. 96. Tümen bu sektörü ele geçirdiğinden beri, bu tepelerden aşağı inmeye çalışırken 300'den fazla kişi öldü veya yaralandı. Sürekli saldırı ve tankların ve yıkımların kullanılması boşunaydı ve gerginlik birlikler üzerinde kendini göstermeye başlamıştı. 20 Mayıs'ta Charlie'nin ters yamaçlarına, Amerikan hatlarına doğru bir hava saldırısı düzenlendi, ancak uçaklar 500 kiloluk bombalarını sadece birkaç yard yükseklikten isabetli bir şekilde atsalar da, Charlie cebi saldırıya direnmeye devam etti. Japonlarla hala yaşıyordu ve Love Hill'den gelen ateşi desteklemek ölümcüldü. Charlie Pocket, on dokuz günlük zorlu mücadelenin ardından 30 Mayıs'a kadar nihayet elenmedi ya da Love Hill'i ele geçirmedi.
Dike'deki Delik
Conical'in Tobaru ve Amaru'ya kadar uzanan kuzey çıkıntısı ve G Bölüğü kapsamlı bir keşif yapmış ve bu çıkıntının batı tarafında bulunan birçok düşman mevzisini yok etmişti. General Hodge o akşam 96. Tümen'in raporunu okuduğunda, hemen komutanı General Bradley'i aradı ve kuzeyden Conical Hill'e önden saldırının püskürtülmesini emretti. General Hodge iş arkadaşlarına, "Başarabilirse Shuri hattının anahtarı bizde olacak," dedi. 30
13'te 1100'de General Buckner, Conical Hill'e saldırı için zamanın geldiğine karar vermiş olan Albay May'in gözlem noktasına geldi. F Bölüğü sabahı Yonagusuku'yu (Gaja) Japonlardan temizleyerek geçirmişti, o gece boyunca B B Şirketi, 763d Tank Taburu'ndan iki tank müfrezesine E Bölüğü ile birlikte sızmıştı ve bütün sabah Conical'in kuzey yamaçlarında düşman mevzilerini dövmüştü ama G Bölüğü, Conical'in kuzey mahmuzunun batısındaki güçlü noktalara saldıran, arka tarafındaki Charlie Tepesi'nden ve Conical'in kendisinden ateşle tepeye tırmanması engellendi. Albay May, 2d Tabur komutanı Yarbay Lee Morris'e, E ve F Şirketleri ile Konik'e önden saldırmasını ve piyadelerle tepeye doğru tankların hareket etmesini emretti.
Soldaki F Bölüğü'nün iki müfrezesi, Conical'in kuzeydoğu mahmuzuna doğru ilerledi ve şaşırtıcı bir kolaylıkla yarı yolda bir dizi kaya parçasına ulaştı. İki müfreze çavuşu, T/Sgt. Guy J. Dale ve T/Sgt. Dennis O. Duniphan, alelacele bir istişare gerçekleştirdi ve bölük komutanı 1. 1300'de adamlar sırtın kuzeydoğu tepesine ulaşmışlardı.
Japon tepkisi yoğundu. İki müfrezeye girerken diz havası ateşi düştü ve 1525'te en azından bölük gücünde bir karşı saldırı önden ve F Bölüğü'nün açıkta kalan sol kanadından vuruldu. Çavuş Duniphan ayağa kalktı ve on metre uzaktaki düşman askerlerine bir BAR boşalttı, sonra bir tüfek kaptı ve saldırganlara ateş etmeye devam etti. Teğmen O'Neill, 2. Takım'ın lideri 1. Teğmen Richard W. Frothinger'ın hemen gelmesini emretmesi için tepeden aşağı bir koşucu gönderdi. Teğmen Frothinger, müfrezesini düşman makineli tüfek ateşinin içinden uzun bir atılımla tepeye çıkardı. Conical üzerinde uçan bir Amerikan topçu uçağı tespit ederek kavgayı izledi ve ateş çağrısı yaptı. Aniden ezici bir topçu havası patlaması ve 4,2 inçlik havan ateşi, tepenin hemen ötesindeki alana sıçradı. Ateş mükemmel bir şekilde zamanlanmıştı ve Japonlar geri püskürtüldü.
Güneyden Sugar Hill'eAlbay May'in "gördüğüm herhangi bir grup adamın en büyük cesaret gösterisi" olarak adlandırdığı şeyde, 15 Mayıs'ta G Bölüğü, 383d Piyade'nin iki müfrezesi, King Hill'den Conical Hill'in kuzeybatı mahmuzunu son derece kalın bir havan ateşiyle yukarı doğru hareket etti. . Conical Peak'in çok altında olmayan bir yere kazdılar. Şirketin yedek müfrezesinin, Conical'in kuzey mahmuzundan zirvenin tabanı etrafındaki şirketin geri kalanıyla fiziksel temas kurma girişimi, manevraya katılan altı adamın hepsi vurulduğunda ve yetmiş beş fit yuvarlandığında engellendi. zirvenin dibi.
Tanklar, Conical'in doğu yamaçlarında Japon mevzileri üzerinde çalıştı ve 16 Mayıs'ta Yonabaru'nun eteklerine kadar güneye ilerledi ve F Bölüğü, Conical Hill'in doğu tarafında bir ana saldırıya hazırlık olarak biraz daha iyi pozisyonlar elde etti. Ertesi gün, 3d Taburu, 381. Piyade, 383d'nin E ve F Şirketlerini rahatlattı ve 96. Tümenin üç alayını da sıraya yerleştirdi. Yeni tabur, Konik Tepe'nin doğu yamaçlarını temizlemeyi başarırsa, 7. Tümen kıyıyı süpürmek ve Shuri hattını kuşatmak için yedekten çağrılabilirdi. (Bkz. Harita No. 48.)
Conical'in zirvesinden güneye uzanan 800 yarda hogback'in güney ucundaki Sugar Hill, 38. Piyade'nin hedefiydi. Domuzun doğu yüzünde bir dizi parmak çıkıntısı Yonabaru sahil düzlüklerine doğru iniyordu. Batıdan gelen parmak sırtlarını kaplayan Japon mevzilerini azaltmak zor olurdu, çünkü Aşk, Mike ve batıdaki diğer tepelerden gelen ateş nedeniyle domuz sırtının tepesi savunulamaz olmaya devam edecekti. Düşmanın armasını reddetmek ve ele geçirildiği anda askeri armanın her santimini korumak, Japonların ufuk çizgisinde mevziler kurma girişimlerini engellemek için gerekli olacaktı.
Bir Hawaiili olan Teğmen Leonard K. Warner, 18 Mayıs'ta 381. Piyade K Şirketi'nin bir müfrezesini üçüncü parmak sırtına götürdü. Yolda, Teğmen Warner ikinci parmağı iki el çantasıyla havaya fırlattı ve onları ağır bir makineli tüfek mevzisine atmak için domuz sırtının tepesini geçti. Üçüncü parmakta, Teğmen Warner'ın bölük komutanı onu arayıp Sugar Hill'e hareket edip edemeyeceğini sorduğunda, müfreze arkadan, özellikle birinci ve ikinci parmaklar arasındaki mevzilerden ağır ateş alıyordu.
"Cehennem evet," dedi Warner. "Japonlar beni arkamdan vuruyorlar, beni oraya kadar kovalayacaklar." 31
Sugar Hill ile Conical'in zirvesi arasındaki yolun üçte ikisinde domuz sırtında bulunan, göz dişi şeklinde bir tepe olan Cutaway Hill'den gelen ateş, müfrezenin sıkıntılarına eklendi ve duman altında geri çekilmek zorunda kaldı. Gece boyunca ilk parmakta bir karakol hattı tutuldu. Gün boyunca dairelerde çalışan tanklar zor anlar yaşadı ve sonunda ağır ateşle Çinen Yarımadası'ndan çekilmek zorunda kaldı.
Yarbay Daniel A. Nolan, 3d Taburu, 381. Piyade komutanı 19 Mayıs'ta, birinci ve ikinci parmaklar arasındaki düşman mevzilerine saldırmak için on beş adam gönderdi. Gündüzleri sarp yamaca tırmanma girişimlerinde başarısız olduktan sonra, 2d Teğmen Donald Walsh, hava karardıktan sonra adamları makineli tüfek mevzilerinin en kuzeyine götürdü. Sakinlerini öldürdüler ve Konik hogback'in ters yamaçlarında Japon savunma sistemine komuta ettiğini keşfettiler. Düşman bütün gece ısrarla ama başarısız bir şekilde karşı saldırıya geçti. Ertesi gün tabur Cutaway Tepesi'nin 200 yarda yakınına kadar güneye doğru şiddetli bir çarpışmaya girişti ve L Bölüğü geceyi ikinci ve üçüncü parmaklar arasında birleştirdi. O gece K Şirketi, Conical Hill'in zirvesi ile ikinci parmak arasındaki bölgeyi güvence altına aldı ve yirmi yarda ötede, sırt hattının diğer tarafında Japonlarla şiddetli el bombası savaşları yaptı. 21'inde, şirket pozisyonunu korumak için 1.100 el bombası kullandı.
21 Mayıs'ta, L Şirketi, Cutaway Tepesi'nde ve kuzeyindeki at üzerinde düşmanla yoğun bir şekilde çatışırken, Şirket I ve F, domuz sırtının doğu tarafında Sugar Hill'e doğru yoğun tırtıklı zemine saldırdı. Adamlar bir ateş üssü kurmak için her sırtta durdular ve bir sonraki kıvrımın ters eğimlerini yüzlerce havan mermisi ile dövdüler, sonra tanklarla ilerlemeye devam ettiler.
Japonları mağaralarından ve ilaç kutularından sifonu çekin. Şirketin 60 mm. ağır ve etkili destek veren havanlar ve ağır makineli tüfekler, birliklerin hemen arkasında sırttan sırta ilerletildi. Topçu ateşi Sugar Hill'in ters yamaçlarını dövdü ve güneybatıdan açık arazide ilerleyen küçük düşman grupları tarafından bu konumu güçlendirmek için yapılan güçlü bir girişimi bozdu. Sağdaki F Bölüğü, Sugar'ın kuzey yamaçlarına, Cutaway Tepesi'nin altındaki açık arazilere tek tek hücum ederek adamlarını göndermek zorunda kaldı. Bu şirket, Sugar Hill'deki hatlarını sağlamlaştırdı, ancak Cutaway'den gelen ateş, adamları bir hafta boyunca rahatsız edecekti. I Bölüğü, Sugar'ın doğu kısmını fazla zorlanmadan ele geçirdi ve G Bölüğü, beklenen karşı saldırıya karşı hattı güçlendirmek için geldi. F Şirketi o gece saldırının yükünü üstlendi ve elli Japon'u öldürdü. Günün kazancı 381. Piyade 56 zayiata mal olmuştu, ancak alay 403 Japon'u elden çıkarmıştı. 32
Conical Hill'in tüm doğu yamaçları artık Amerikan elindeydi ve 7. Tümen, sağ kanadından herhangi bir taciz olmaksızın Buckner Körfezi'nin koridorunda ilerleyebilirdi. Conical'in batı tarafı ve Cutaway'in ters eğimi Japonların elinde sıkıca kaldı.
Mayıs ayı, ek sorumluluğun Onuncu Ordu'ya devredilmesini içeren komuta zincirinde büyük değişiklikler gördü. 17 Mayıs'ta Amiral Turner, Okinawa'nın hava savunmasını ve bölgedeki deniz kuvvetlerini kontrol edecek olan Amiral Harry W. Hill tarafından Komutan Görev Gücü 51 olarak değiştirildi.Onuncu Ordu Komutanı şimdi doğrudan Amiral Spruance'a rapor veriyordu. General Buckner'a karadaki tüm kuvvetlerin komutası, Ryukyus bölgesindeki ele geçirilen mevzilerin savunması ve geliştirilmesi için doğrudan sorumluluk ve bu göreve yardımcı olmak için Görev Gücü 51'in operasyonel komutanlığı verildi. 27 Mayıs'ta Amiral Spruance Komutan Beşinci olarak görevden alındı. 27 Haziran'a kadar Ryukyus operasyonunu komuta eden Amiral William F. Halsey'in filosu, Ryukyus Kuvvetleri'nin kurulmasıyla Onuncu Ordu doğrudan CINCPOA'nın altına girdi. 33
Dipnotlar1. Onuncu Ordu personel toplantısına ilişkin notlar, 4 Mayıs 45, Stevens ve Burns tarafından tutulan Okinawa Günlüğü, 4 Mayıs 45.
2. Onuncu Ordu G-3 JnI, giden Mesaj No. 7, 3 Mayıs 45 Opns Ord 7-45, 5 Mayıs 45 XXIV Kolordu FO No. 50, 9 Mayıs 45 interv 1st I & H Off ile Gen Buckner, 45 Mayıs'a kadar .
3. Onuncu Ordu Opns Ord 8-45, 7 Mayıs 45 interv 1st I & H Off ile Brig Gen Walter A. Dumas, ACofS, G-3, Onuncu Ordu, 9 Temmuz 45. Kesin planla ilgili hâlâ bazı sorular var. manevra. Planın metnine göre, manevra planını düzenin kendisinden daha kesin olarak gösterecek olan Onuncu Ordu operasyon planı kaplaması, Japon karargah şehrinin hemen kuzeyindeki iki tümen tarafından Shuri'nin çok yakın bir şekilde kuşatıldığını gösterdi. XXIV Kolordu saha düzeni, Ordu hattının merkezine yakın büyük çabalardan ziyade, her iki tümen tarafından hat boyunca baskı olduğunu gösterdi. Onuncu Ordu katmanında ana hatlarıyla belirtilen manevra planına rağmen, gerçek planın, Japon savunmasını bir noktada kıracak ve belirli bir kırılmanın geldiği her yerde derhal sömürülecek olan hat boyunca tek tip bir baskı olduğu görülüyor.
4. Gen Buckner, 10 Mayıs 45 ile Interv 1st I & H Off.
5. Değişiklik No. 1, Onuncu Ordu Opns Ord 8-45, 9 Mayıs 45 interv XXIV Corps Hist Off, Brig Gen Josef R. Sheetz, CG XXIV Corps Arty, 23 Haziran 45.
6. Onuncu Ordu Transl No. 294, 10 Temmuz 45: 32d Ordu Sipariş No. A ila, 11 Mayıs 45 Transl No. 176, 21 Haziran 45, 32d Ordu Sipariş No. A 23, 14 Mayıs 45 Transl No. 300, 10 Temmuz 45: 32d Ordu Sipariş No. A 19, 12 Mayıs 45 Sorgulama Shimada.
7. 6th Marine Division operasyonlarının hesabı, Carleton, 6th Mar Div History, Ch. II, dönem için III Amph Corps G-3 Periyodik Rpts ve 6th Mar Div Actn Rpt tarafından tamamlanan ve düzeltilen ayrıntılı ve dengeli bir anlatım.
8. 6th Mar Div Tng Ord No. 23-45, 6 May 45, anılan Carleton, 6th Mar Div History, Ch. II, s. 5-7.
9. Onuncu Ordu PW Sorgu Özeti No. 4, 1 Ağustos 45: 44. Bağımsız Karma Tugay, P. 4.
10. Onuncu Ordu tarihçisi Yarbay John Stevens ve XXIV Kolordu tarihçisi Binbaşı Roy Appleman'ın kişisel gözlemleri.
11. Onuncu Ordu tarihçisi Yarbay John Stevens'ın Kişisel Gözlemi.
12. Onuncu Ordu Transl No. 176, 21 Haziran 45: 32d Ordu Sipariş No. A 23, 14 Mayıs 45 PW Sorgu Özeti No. 2, 2 Ağustos 45: 62d Bölümü 96. Bölüm G-2 Periyodik Rpt No. 55, 26 Mayıs 45.
13. 1. Deniz Tümeni operasyonlarının hesabı, dönem için Stockman, 1 Mart Div Tarihi ve III Amph Corps G-3 Periyodik Rpts'ye dayanmaktadır.
14. Standart hedef haritası onu Warta Sırtı'nın güneybatı yamaçlarında gösterdiği için Wana kasabasının yeri konusunda bazı karışıklıklar ortaya çıkmıştı. Tarihçiler tarafından zeminin incelenmesi, kasabanın aslında Dakeshi'nin güneydoğusunda ve Wana Ridge'in kuzeydoğusunda olabileceğini gösterdi.
15. 77th Div G2 Periyodik Rpt No. 48, 13 Mayıs 45 Appleman, XXIV Corps History, s.338.
16. Appleman, XXIV Corps History, s.353 XXIV Corps G-3 Periyodik Rpt No. 45, 15 Mayıs 45.
17. E Bölüğü, 307. Piyade'nin gece saldırısının hesabı, tamamen, 2d Müfrezesi, E Bölüğü'ne komuta eden 2d Lt Robert F. Meiser'in imzalı ifadesine dayanmaktadır. Bu ifade, Leach, 77th Div History Okinawa, Vol. . II, Ch. III, s. 67-81.
18. 77th Div G3 Periyodik Rpts No. 54-57, 18-21 Mayıs 45 Leach, 77th Div History Okinawa, Vol. II, Ch. III, s. 85-86.
19. 1. I & H Off'un Kişisel Gözlemi. Chocolate Drop Hill'in kesin konumu net değil. XXIV Kolordu ve 77. Tümen kayıtları, onu 1:25.000 Okinawa haritasının 8073P Hedef Alanına yerleştirirken, zeminin gözlemlenmesi ve fotoğrafların incelenmesi, tepenin bu noktanın 200 ila 300 yard kuzeydoğusunda yer aldığını gösteriyor.
20. Chocolate Drop'un ele geçirilmesiyle ilgili açıklama, Leach, 77th Div History Okinawa, Vol. II, Ch. III, s. 48-87 Appleman, XXIV Corps History, s. 341-51 77th Div Actn Rpt Okinawa 306th Inf Actn Rpt 307th Inf Actn Rpt 706th Tk Bn Actn Rpt.
21. Appleman, XXIV Kolordu Tarihi, s. 347.
22. 96. Bölüm G-2 Periyodik Rpt No. 47, 15 Mayıs 45 Appleman, XXIV Corps History, s. 369-70.
23. Dick Hills'deki 96. Bölümlerin operasyonlarının hesabı Mulford ve Rogers, 96. Div History, Pt. IV, s. 25-31, 58-62, 64-67, 72-74.
24. Flattop Hill'deki 77. Tümenin operasyonlarının hesabı, Appleman, XXIV Corps History, s. 366-77 ve Leach, 77th Div History Okinawa, Vol. II.
25. Mulford ve Rogers, 96. Div History, Pt. IV, PP. 78-81, 95-97, 103-06, 110-11, 719-21.
26. XXIV Kolordu G-2 Haftalık Özet No. 10, 13-19 Mayıs 45.
27. Interv 1st I & H Off with Gen Buckner, 15 Haziran 45: 96th Div FO No. 21, 10 May 45 Mulford and Rogers, 96th Div History, Pt. IV, s. 13, 14.
28. Appleman, XXIV Corps History, s. 385-87 Mulford ve Rogers, 96th Div History, Pt. IV, s. 7-10.
29. Conical Hill'deki 96. Tümenin operasyonlarının hesabı Mulford ve Rogers, 96th Div History, Pt. IV 96. Bölüm Actn Rpt, Ch. VII G-2 Dönem için Periyodik Rpts.
30. Mulford ve Rogers, 96. Div History, Pt. IV, s. 49.
31. age, P. 101.
32. 381st Inf Jul, Msg No. 65, 21 May 45'ten zayiat rakamları.
33. Onuncu Ordu Actn Rpt, 7-III-21.
Askeri tarihte bugün: Almanya işgal ederken Winston Churchill başbakan oldu
21 Nisan 2021 10:04:19 tarihinde yayınlandı
10 Mayıs 1940'ta Nazi Almanyası Batı Avrupa'yı işgal ederken, Winston Churchill Büyük Britanya'nın başbakanı oldu.
Hitler'in Batı taarruzunun başlangıcını işaret eden Alman bombardıman uçakları, Belçika, Hollanda, Lüksemburg ve Fransa'daki Müttefik hava limanlarını vurdu ve kritik noktalarda gökten paraşütçüler yağdı. Kara kuvvetleri, savunan orduların beklediği bir kuzey rotası ve Ardennes ormanından geçen güney saldırısı olmayan iki ana rota boyunca işgal etti.
Müttefikler güney saldırısını bilmiyordu ve savunucularının çoğunu kuzeye koştu. Güney saldırısı hızla sırtlarını kırdı. Lüksemburg ilk gün düştü, Belçika ve Hollanda Mayıs sonundan önce teslim oldu. Fransa Haziran'a kadar hayatta kalacaktı.
Avrupa'daki savaş beş acımasız yıl daha devam edecekti.
İngiltere, kıtanın sonunun geldiğini biliyordu ve adaları savunmak için hazırlıklarını hızlandırdı. Bu arada, yatıştırma politikasıyla tanınan Başbakan Neville Chamberlain'in yerini buldog mizacıyla ve askeri vizyonuyla tanınan Winston Churchill aldı.
Churchill, 1940'tan 1945'e ve 1951'den 1955'e kadar iki kez Muhafazakar Başbakan olarak hizmet etmeye devam edecekti. Kendisi de bir savaş gazisi olarak II. Savaşın zorluğu sırasında İngiliz moralini teşvik ederek.
24 Ocak 1965'e kadar yaşayacak, doksan yaşında ölecek ve bir asırdan fazla bir süre önce Wellington Dükü'nün ölümünden bu yana sıradan birine verilen ilk Devlet Cenazesini alacaktı.
“Büyük bir yolculuk oldu - bir kez yapmaya değer,”, Ocak 1965'te ölümünden kısa bir süre önce kaydetti, muhtemelen kaydedilen son ifadesini.
Öne Çıkan Resim: Yousuf Karsh'ın Winston Churchill'i tasvir eden 30 Aralık 1941 tarihli “Kükreyen Aslan” fotoğrafı.
Nesne
Okinawa Savaşı'nda Kamikazeler
6 Mayıs 1945'te destroyerin yanında çift motorlu bir kamikaze uçağının bombası patladı. Luce, Okinawa'yı çevreleyen radar kazık gemisi ekranının bir parçası ve sancak tarafını "sardalya kutusu gibi" yırttı. Bir dakika sonra bir kamikaze dövüşçüsü çarptı Luce&rsquos 5 inçlik kıç iskele topları ve şarjörleri bir ateş topu halinde patladı. Luce beş dakika sonra 149 adam kaybetti. Telsizci Tom Matisak, onları geminin berberine daldırırken gören telsizci Tom Matisak, suda köpekbalıklarının "sağ ve soldaki adamlara vurduğunu, sadece onları parçaladığını" söyledi. &ldquoOnu parçalara ayırıp altına çekerken korkunç, kanlı bir karışıklıktı.&rdquo
1945'te üç ay boyunca, bu, Okinawa açıklarındaki denizlerde çok yaygın bir olaydı, burada her biri yüzlerce intihar uçağı olan 10 toplu kamikaze saldırısı ABD Beşinci Filosu'nu vurdu. Saldırılar Pasifik savaşının gidişatını değiştirmedi, ancak 4.900'den fazla Donanma mürettebatının ölümü, Genelkurmay Başkanlığı'nın bazı üyelerinin Japonya'yı işgal etme konusundaki şüphelerini artırdı.
Amerikan kuvvetleri 1944 ve 1945'te anakara Japonya'ya yaklaşırken, Japon liderler yaklaşan felaketi önlemek için umutsuz önlemler aldı. Biri toplu kamikaze saldırısıydı. 1944 yazında Mariana Adaları'nda ve Japonya'nın hava kuvvetlerinin büyük bölümünde Saipan, Tinian ve Guam'ın kaybedilmesi, birçok üst düzey yetkiliyi savaşın kaybedildiğini anlamaya zorladı. B-29'lar şimdi yeni Mariana üslerinden Japonya anakarasının büyük şehirlerini ve limanlarını tehdit ediyordu. Amerikan denizaltıları Güneydoğu Asya'dan gelen petrol ve kauçuk boru hattını kapatıyordu. Peleliu düşmek üzereydi ve Filipinler sıradaki olacaktı.
Japonya'nın en iyi umudu olan müzakere edilmiş bir barış, Japon askeri liderleri, Müttefikleri koşulsuz teslim olma taleplerini bırakmaya zorlamanın bir yolu olarak yıpratma savaşını benimsediler.
İdeolojik dayanakları şunlardı: gyukosai ve Bushido. Gyokusai "mücevheri parçalamak" anlamına gelen eski bir terimdi ve esir almanın rezilliğine katlanmak yerine intihar veya savaşta yok olmak anlamına geliyordu. Samuray savaşçı kodunun bir kalıntısı olan Bushido, üzerinde çalışılmış bir ölüm kayıtsızlığı ile karakterize edildi. Yeni strateji ilk olarak Eylül 1944'te Palua Adaları kalesi Peleliu'nun savunması sırasında uygulandı. Albay Kunio Nakagawa'nın birlikleri, her zamanki Japon taktiği olan sahilde banzai saldırısı başlatmak yerine, istilacıları mağaralarda, tünellerde ve tırtıklı mercan sırtlarına oydukları tahkimatlarda bekliyordu. Sabırla ABD Deniz Piyadelerinin, birden fazla pozisyondan silah sesiyle taranabilecekleri hazırlanmış "öldürme bölgelerine" girmelerini beklediler.
Japonlar Peleliu'daki hedeflerine ulaştılar: savaşın ilk iki haftasında, Amerikan zayiat oranı Pasifik savaşında görülen her şeyi geride bıraktı. Yeni strateji, 1945'te Iwo Jima ve Okinawa'nın savunması için şablon haline geldi. Japonya'nın hava kuvvetleri, 19 Ekim 1944'te Birinci Hava Filosu komutanı Amiral Takijiro Ohnishi'nin 201. Filipinler'deki Mabalacat Havaalanı'ndaki pilotlar. Onlara Japonya'nın kurtuluşunun artık sivil ve askeri liderlere değil, genç pilotlarına ve onların "vücuda vurma ruhuna" bağlı olduğunu söyledi. .
Ne daha önce ne de o zamandan beri, Japon intihar pilotu ve adını "ilahi rüzgar"dan alan kamikaze gibi bir fenomen, 1281'de Kubilay Han'ın komutasındaki bir istila filosunu Japonya'ya ulaşmadan önce yok eden bir fenomen olmamıştı. General Torashiro Kawabe, kamikazenin kendisini intihara meyilli olarak görmediğini iddia etti. &ldquoKendisini, düşman filosunun belirli bir bölümünü yok edecek bir insan bombası olarak gördü &hellip [ve] ölümünün nihai zafere doğru bir adım olduğuna inanarak mutlu bir şekilde öldü.&rdquo Daha az sayıda insan olduğunu düşünürsek, soğukkanlılıkla mantıklı bir karardı. yetenekli pilotlar ve rutin olarak düşürülen modası geçmiş uçakları uçuruyorlardı.
Japonlar savaş uçaklarını 500 kiloluk bombalarla silahlandırdı ve onları Amerikan gemilerine çarptı. "Eğer biri ölmeye mahkumsa, düşmana en yüksek maliyetle etkili bir şekilde ölme arzusundan daha doğal ne olabilir?" diye yazdı Birinci Hava Filosu'nun kıdemli kurmay subayı Kaptan Rikihei Inoguchi. Okinawa'yı savunan Otuz İkinci Ordu'nun "Ölüme savaş" stratejisinin hedefleri, &ldquoBir savaş gemisine bir uçak/Bir gemiye bir tekne/Düşmanın on tanesine veya bir tanka bir adam.&rdquo Kamikaze pilotlarının giydiği sloganlar vardı. Yükselen Güneş ile süslenmiş beyaz saç bantları ve her biri kırmızı iplikle bir dikiş dikmiş 1000 sivil tarafından yapılan iyi şanslar "bin dikiş" sargıları, onları kurşun geçirmez hale getirdi. Pilotlar kokpitlerine girmeden önce imparatora son bir kadeh kaldırmak için sake bardaklarını kaldırdılar ve &ldquoEğer Yamato ırkının gururlu oğulları olarak doğduysak, ölelim/Gökyüzünde savaşarak zaferle ölelim&rdquo şarkısını söylediler.
İntihar saldırıları 25 Ekim 1944'te ABD'nin Filipinler'i işgali sırasında başladı. Bir kamikaze filo komutanı, 18 pilotunu "sahip olduğun her şeyi ortaya koy" tavsiyesiyle gönderdi. Hepiniz ölü olarak geri dönün.&rdquo Taşıyıcı eskortunu batırdılar Aziz Lo, 113 mürettebatı öldürdü ve uçak gemisi eskortuna zarar verdi Santi. Altı pilot hedef bulamayınca geri döndü. Günler sonra, kamikazeler düştü ve uçak gemilerine ağır hasar verdi. Franklin ve Belleau Ahşap.
Bu sadece başlangıçtı.
Ekim 1944 ile Mart 1945 arasında intihar saldırıları 2.200'den fazla Amerikalıyı öldürdü ve 22 gemiyi batırdı. 21 Şubat'ta Iwo Jima'da, 601'inci Hava Grubundan elli kamikaze uçak gemisi refakatçisini batırdı. Bismarck Denizi ve taşıyıcıya ağır hasar verdi Saratoga. Kamikazeler, Okinawa'yı çevreleyen kazık gemilerine karşı başlatılan 10 büyük ölçekli saldırı veya &ldquokikusuis&rdquo &mdash anlamı &ldquochrysanthemums &ldquochrysanthemums&rdquo sırasında gerçekleşti. 6 Nisan'daki Kikusui No. 1 sırasında ve Okinawa'daki L-Day'den beş gün sonra 355 kamikaze ve 344 eskort savaşçısının saldırısı öğleden sonra 3'te başladı. ve beş saat sürdü. &ldquoSevgili ebeveynler,&rdquo, Uçan Astsubay 1/c Isao Matsuo görevinin arifesinde yazdı, &ldquolütfen beni tebrik edin. Bana ölmek için harika bir fırsat verildi. Bu benim son günüm.&rdquo 22 kamikaze 6 Nisan'da muharebe hava devriyesi kalkanını delerek altı gemiyi batırdı ve diğer 18 gemiye hasar verdi. Üç yüz elli ABD'li mürettebat öldü.
Ölüm peşindeki Japon el ilanları ile Amerikalı denizciler ve yaşamaya kararlı pilotlar arasındaki çatışma, korkunç kayıplara neden oldu. John Warren Jones Jr., destroyerde kızlık zarı O düştüğünde, çıplak bedenleri üçüncü derece yanıklarla kaplı iki adamın cehennemden sendeleyerek çıktığını gördü. İki gemi arkadaşının kafaları açıktı. Birinde "göğsünün içinden geçen ve iki yanından dışarı çıkan büyük bir uçak parçası vardı.&rdquo Nisan 1945'e gelindiğinde, pek çok kamikaze pilotunun, belki de eğitimlerini sınırlayan yakıt kıtlığı nedeniyle, yetersiz uçuş becerilerine sahip olduğu ve kolayca vurulabilecekleri açıktı. aşağı. Mağlubiyet hafta geçtikçe daha da büyürken, kamikaze görevi için gönüllüler kurudu, kırgın askerler safları giderek daha fazla doldurdu. Sık sık sarhoş ve acı bir şekilde ölüme uçarlardı. Bir pilot, kalkıştan sonra kendi komuta karakolunu vurdu.
Japonlar, "bir gemi uçak" hedefine ulaşamadılar, ancak Okinawa'da 36 Amerikan savaş gemisini batırdılar ve 368 diğer gemiye zarar verdiler. Donanmanın kayıpları Pasifik savaşının en yüksek kaybıydı: 4.907 denizci ve subay öldü ve 4.824 yaralandı. Japonya, Okinawa'da tahminen 1.600 intihar ve konvansiyonel uçak kaybetti. 11 Eylül korsanları hariç, kamikaze insansız füzelerin ortaya çıkışından sonra ve II. Dünya Savaşı Japonya'sındaki gibi bir samuray geleneğinin yokluğunda ortadan kayboldu.
Okinawa, Savaşı
Okinawa, Savaşı (1945). Pasifik Savaşı'nın son kara savaşı olan Okinawa'nın çıkarma günü, 1 Nisan 1945 Paskalya Pazarı idi. Çıkarma kuvveti, Ordu Teğmen General Simon Bolivar Buckner'ın altındaki yeni Onuncu Orduydu. İki kolordu, beş ordu tümeniyle XXIV Kolordusu ve üç Deniz tümeniyle III Amfibi Kolordusu'na komuta etti, hepsi 182.000 askere söyledi. Genel sorumlu, Beşinci Filo'nun komutanı Amiral Yardımcısı Raymond A. Spruance idi.
Altmış mil uzunluğunda ve iki ila yirmi sekiz mil genişliğinde olan Okinawa, Ryukyu Adaları'nın en büyüğü ve en önemlisidir. 500.000 Okinawalı daha sonra Japon olarak kabul edilmedi.
Japon Korgeneral Mitsuru Ushijima, deniz kuvvetleri ve yaklaşık 20.000 Okinavalı askerle birlikte yaklaşık 100.000 savunucu sağlayan 77.000 askerden oluşan Otuz'un 2010'daki ikinci Ordusuna komuta ediyordu. Ushijima, ana gücü yoğun nüfuslu güneyde ve doğunun 2010batı sırt hatlarını izleyen üç ana savunma hattıyla derinlemesine bir savunma planladı.
Buckner, her biri saldırıda iki tümen olan iki kolordusunu, adanın dar bel kısmının batı tarafındaki Hagushi köyü yakınlarındaki şaşırtıcı derecede savunmasız kumsallarda karaya çıkardı. Soldaki III. Kolordu ve sağdaki XXIV Kolordu, adayı neredeyse düşman teması olmadan geçti. Denizciler daha sonra kuzeye döndü ve ordu güneye yöneldi. 6 Nisan'da, XXIV Kolordu, Ushijima'nın Kakazu sırtı boyunca uzanan ilk büyük savunma hattının dış halkalarına girdi.
Ushijima'nın planı, yaklaşık 1.200 gemiden oluşan destekleyici ABD işgal filosunun çoğu, intihar kamikaze taktikleri de dahil olmak üzere, toplu deniz ve hava harekatıyla sakatlanana kadar karşı saldırısını ertelemekti. İlk büyük kamikaze saldırısı 6 Nisan'da gerçekleşti. Hava harekatına katılan dev 18'x2010inç'x2010silah zırhlısı yamato ana adalardan ayrıldı, ancak ABD Donanması uçakları tarafından yok edildi. Karada, Ushijima'nın 12 Nisan'a kadar başlatılmayan eşlik eden karşı saldırısı, XXIV Kolordu tarafından kolayca emildi. Bu arada, III Kolordu orta ve kuzey Okinawa'nın çoğunu ele geçirmişti. Buckner, Ushijima'nın sertleşen direnişinin üstesinden gelmek için III. Kolorduyu güneye kaydırmaya başladı.
Ushijima'nın beşinci kamikaze saldırısıyla aynı zamana denk gelen ikinci büyük karşı saldırısı, 3 Mayıs'ta parça parça başladı ve hiçbir şey başaramadı.
Buckner, 11 Mayıs'ta iki kişilik bir kolordu saldırısıyla ilerledi. Ushijima'nın Shuri'den geçen ikinci çizgisi, iki yanından da kırıldı. Okinawa'nın güney ucundaki üçüncü ve son çizgisine geri dönmeyi seçti.
Buckner, büyük ölçekli son saldırısını 18 Haziran'da başlattı. General, ileri bir gözlem noktasından eylemi izlerken bir Japon mermisi tarafından öldürüldü. Onuncu Ordu Komutanlığı, 21 Haziran'da adanın güvenlik altına alındığını ilan eden III. Kolordudan Deniz Tümgenerali Roy S. Geiger'e geçti. Aynı gün, Ushijima törensel intihar etti. On büyük hava saldırısının sonuncusu 22 Nisan'da gerçekleşti. Ertesi gün, General Joseph Stilwell geldi ve komutayı aldı.
Okinawa'nın savaş planı
Okinawa Savaşı yaklaşık 82 gün sürdü ve hem ABD hem de Japon hükümeti çok sayıda insan hayatını ve makineyi kaybetti.Japonlar sahip oldukları her şeyle adalarını savundular. Bu yüzden savaş beklenenden uzun sürdü. Müttefik kuvvetler, adaları olabildiğince çabuk ele geçirmek için bir Blitzkrieg türü saldırı kullanmaya çalıştı. Bununla birlikte, Japon halkı Okinawa'daki Blitzkrieg'i savundu ve durdurdu. Müttefik kuvvetlerinin büyüklüğünün bir göstergesini vermek için 450'den fazla savaş gemisi ve 1000 savaş uçağı savaşta yer aldı. Kerama ve Keise Shima gibi daha küçük adalar oldukça hızlı bir şekilde güvence altına alındı, ancak ilk 1945 Nisan'ında Okinawa Adası'na yapılan ana iniş çok daha uzun sürdü. Paskalya Pazarı ve Nisan Şakası günü olduğu için bu operasyona L-Day adı verildi.
Müttefik kuvvetler, Motobu Yarımadası çevresindeki dağlarda bir miktar ağır direnişle, Okinawa'nın kuzey kısmını ve orta kısmını hızla süpürdü. En şiddetli muharebelerden biri Arakachi'nin hemen güneybatısındaki “Pinnacle”da yaşandı, ABD yaklaşık 1.500 asker kaybetti. Bununla birlikte, en büyük Okiniwa savaşı, günümüzde Okinawa'daki en büyük katliam yeri olarak bilinen Kiyan Yarımadası'nda yapıldı. Aralarında ünlü amiral Minoru Ota'nın da bulunduğu yaklaşık 4.000 Japon askeri, Müttefik kuvvetler tarafından esareti önlemek için intihar etti. Muson fırtınaları ve yoğun ormanlar işgalciler için zorlu bir mücadeleye yol açtı. Okinawa savaşı 21 Haziran 1945'e kadar devam etti, ancak bazı Japon askerleri gerilla tarzı savaşa devam etti. Komutanların çoğu, Okinawa savaşının sonunda Seppuku tarafından komuta ofislerinde intihar etti. Resmi teslim töreni, 7 Eylül'de Kadena askeri havaalanı yakınında yapıldı. Okinawa savaşı, her iki tarafta da büyük kayıplarla Pasifik'in en kanlı savaşıydı. Japon halkının ve ABD askerlerinin sivil kayıpları, intiharları ve vahşeti muazzamdı ve günümüzde tarihin acı bir parçası.
Savaşı hatırla
Okinawa savaşından sonra Ada tamamen yok edildi, tüm binaların %90'ının zeminle aynı hizada olduğu tahmin ediliyor. Kültürel, doğal ve tropik hazineler sadece birkaç ay içinde yeryüzünden yok edildi. ABD 1972 yılına kadar adaların kontrolünü elinde tuttu ve adada bir ordu göbeği/hava üssü oluşturdu. Ayrıca adanın yeniden inşasına da yardım ettiler, ancak Japonlar tarafından hiçbir zaman tam olarak kabul edilmediler, çünkü her zaman büyük Japonya'nın istilacıları olarak görüldüler.
Pasifik Tiyatrosu'nda Amerika Birleşik Devletleri Hedefleri
Bu noktada ABD'nin Uzak Doğu söz konusu olduğunda iki ana hedefi vardı: Japonya'nın geri kalan ticaret filosunu ortadan kaldırmak ve Japon sanayi kompleksine doğrudan saldırı. Okinawa, Japonya'nın güney ucunda bir adadır, yaklaşık 60 mil (96 kilometre) uzunluğunda ve 2 (3 kilometre) ila 18 mil (29 kilometre) genişliğindedir. Her iki taraf için de stratejik önemi çok önemliydi. Ada, ABD'nin umutsuzca kontrol etmek istediği 4 havaalanına sahipti. Ancak ABD kuvvetleri için bir sorun, Okinawa hakkında çok fazla istihbarat alamamalarıydı.
Okinawa Savaşı 1 Nisan 1945'ten Önce
10 Ekim 1944'te Okinawa, felaket için şüpheli bir kısaltma kazandı - 10-10 rakamları. Bombardıman uçakları neredeyse savunmasız adayı dövdü ve Naha'nın %80'inden fazlasının karada anlatılmamış enkazına yol açtı ve 65'ten fazla tekne battı. Japon uçaksavar teknolojisi, çevik Amerikan uçaklarına bağlı değildi.
Savaştan kısa bir süre önce, Japon savaş gemisi Yamato, Okinawa'ya yaptığı yolculukta Amerikan hava kuvvetleri tarafından batırıldı. Gemiye yalnızca tek yönlü bir yolculuk için yeterli yakıt verildiğine dair yaygın söylentiler yanlıştır Feifer bunu çürütür (referanslar).
Japonların Yamato'yu Okinawa'nın kıyısında karaya çıkarma ve onu bir kara bataryası olarak kullanma planı vardı. Karada onlara pek faydası olacağından değil.
Okinawa Savaşı
Okinawa Savaşı, İkinci Dünya Savaşı'ndaki Pasifik Savaşı'ndaki en büyük amfibi saldırı ve en kanlıydı.
Okinawa Shima olarak adlandırılan ada, iki havaalanına sahip olduğu ve Japon ana adası Kyushu'nun sadece 325 mil güneyinde olduğu için ABD savaş çabaları için stratejikti. Bu menzilde, orta menzilli bombardıman uçakları bile ana adaları vurabilir ve kaynaklara aç İmparatorluğa giden tedarik hatlarını kesebilir. Japonya anakarasının beklenen işgali için hazırlık alanı olacaktı.
Nispeten büyük bir adaydı, altmış mil uzunluğunda ve sekiz mil genişliğinde.
Amiral Chester W. Nimitz'in Central Pacific Island atlamalı sürüşü ve General Douglas MacArthur'un Southwest Pacific itişi, yırtık paçavra şeklindeki adada birleşti.
Mart 1945'in sonlarında, 182112 Ordu GI'leri ve Deniz Piyadelerini feribotla taşıyan 1457 Müttefik gemileri Okinawa'da toplandı. ABD 10. Ordusunun dört tümeni (7., 27., 77 ve 96.) ve iki Deniz Piyade Tümeni (1. ve 6.) sahile vurmaya hazırlandı. 2. Deniz Piyadeleri yedekte tutuldu.
Her erkeğe ihtiyaç duyulacaktı. Korgeneral Mitsuru Ushijima'nın 110.000 kişilik 32. Ordusu, Amerikalıların karaya çıkması için gizli sığınaklarda ve güçlendirilmiş sırtlarda sabırla bekledi. Stratejisi, Iwo Jima'daki General Tadamichi Kuribayashi'ye benziyordu. Yani, büyük banzai suçlamalarından ve onları suda durdurma taktiklerinden kaçının. Bunun yerine, saldırganları rahatsız edilmeden karaya çekin ve tam geçiş olacağını düşündüklerinde onlara vurun. kou no kaze (“çelik rüzgar”) deniz ve hava desteği alamadıkları yerlerde.
General savaşın kaybedildiğini biliyordu, ancak ana adalara nihai istilaya hazırlanmaları için zaman vermek istedi, bu yüzden düşmana mümkün olduğunca çok kayıp vermeyi amaçladı. Eşzamanlı olarak, filoya yapılan topyekün bir kamikaze saldırısı, savaşı doğrudan Donanma'nın kapısına getirecek ve GI'lere ve Deniz Piyadelerine tedarik zincirini kesecekti.
1 Nisan Pazar günü, Amerikalılar karaya çıktılar. Adayı aynı anda batı tarafından başkent Naha'nın hemen kuzeyindeki dar bir noktada vurdular (haritaya bakın). Şiddetli bir savaş beklediler ve hiçbir muhalefetle karşılaşmadıklarında şaşırdılar. Günün sonunda 75.000 asker dokuz mil genişliğinde ve üç mil derinliğinde bir sahil başı kurdu.
Sahil mevzii kurulduğunda, plan 96. ve 7. civardaki askeri birliklerin güneye ve iki deniz tümeninin kuzeye gitmesiydi. En büyük 1 Nisan şakası oynanmak üzereydi.
Vahşi, dağlık kuzeyde 1500 metreye yükselen bir sırt adayı ikiye böler. Güney kısmı sivil nüfusun çoğunu içerir. General Ushijima kuvvetlerinin çoğunu orada topladı.
Japonlar, Okinawa'yı kendi adalarının bir parçası olarak gördüler ve adada yıllarca varlık gösterdiler. Kuvvetlerinin çoğu adanın güney üçte birinde bulunuyordu. Adanın savunması için merkezi öneme sahip olan, adanın güney kısmını geçen üç doğu-batı sırtıydı. Bu sırtlar, Amerikan kuvvetlerine karşı doğal savunma bariyerleri oluşturdu. Her lağım, her dağ geçidi, her kavşak topçu, havan ve makineli tüfek ateşiyle üçgenlendi.
Ordu birlikleri güneye doğru ilerlerken göremedikleri toplar ve havanlar onları dövdü. Silahlar, tünellerle birbirine bağlanan ayrıntılı bir mağara ağında bulunuyordu. Demiryolu raylarına bir topçu silahı fırlatılacak, çarpacak ve askerler bombardımanın nereden geldiğini bildiklerini düşündüklerinde, gözden kaybolacak şekilde mağaraya geri dönecekti. Harç ve makineli tüfek ateşi, yoğun şekilde kamufle edilmiş konumlardan geldi. Amerikan topçuları, deniz toplarıyla birleştiğinde Japon mevzilerini sular altında bıraktı, ancak çoğunlukla etkisiz kaldılar. Yaralılar artmaya başladı.
Bu arada, kuzeyde, Deniz Piyadeleri biraz daha şanslıydı. Güneydekinden daha az savunmaya sahip olan yerleşik Japonlar, yine de saldırganlar tarafından her adım ilerlemek için öfkeyle savaştı.
Kavga, şiddetli karşı saldırıları savuştururken mağaradan mağaraya, hap kutusundan hap kutusuna kirli, cesur, ilkel, bazen göğüs göğüse bir dövüşe dönüştü. Cephane ve erzak azalmaya başladı. El bombaları veya mermileri bittiğinde, Deniz Piyadeleri ve askerler bulabildikleri cephaneyi almak için ölülerinin cesetlerine sürünürlerdi.
Her iki taraftan da aralıksız bombardıman, Mayıs ayında başlayan sağanak yağmurlarla birleştiğinde, araziyi çamura çevirdi, botları emdi, dört tekerlekten çekişli araçları bile durdurdu. Sürekli yağmur Japon pozisyonlarını daha da gizledi. Düşen Deniz Piyadeleri ve askerlerin cesetleri yattıkları yerde bırakılmak zorunda kaldı, çünkü onları almak yalnızca daha fazla erkeği Japon silahlarına maruz bıraktı. Japonların, Deniz Piyadelerinin ve askerlerin çürüyen formları, çamurda yavaş yavaş çürüyen kurtçuklarla dolup taşıyordu. Her krater yarısı suyla doluydu ve birçoğunda ölü bir denizci ya da asker vardı. Öldürüldükleri yerde yatıyorlardı, hala silahlarını tutuyorlardı. Vücutlarında sinek sürüleri geziniyordu.
Neredeyse üç ay boyunca Ordu ve Deniz Piyadeleri, inatçı Japonlarla cesurca savaştı. Son atış yapıldığında, diğer Pasifik savaş alanlarındakilerden daha fazla adam düşmüştü. Tarihin en büyük hava-deniz-kara savaşıydı.
100.000'den fazla Japon öldü. Muhtemelen 25.000 kadar çok sayıda sivil de telef oldu. On binlerce yaralı olduğu tahmin ediliyor. ABD Ordusu 4.600 KIA yaşadı ve 18.000 kişi yaralandı. Deniz Piyadeleri 3200 KIA kaybetti ve 13.700 kişi yaralandı. Saldırı üzerine saldırıya karşı savaşan Donanma, kamikazeler, 5.000 KIA kaybetti ve 4.900 yaralandı.
Büyük kayıplar, Washington'daki askeri stratejistleri şok etti. Amerikan kuvvetleri Japonların kendi topraklarına bastığında ne olur? General MacArthur, ABD kuvvetlerinin ana adaya yapılacak bir saldırıda yaklaşık bir milyon zayiat vereceğini tahmin ediyordu.
İronik olarak, askerlerin ve denizcilerin Okinawa için ödediği korkunç bedel, savaşı bitirmek için atom bombasının kullanılmasına yönelik yüksek hükümet ve askeri düzeylerdeki muhalefeti bir kenara itti. Okinawa, Pasifik tiyatrosundaki son kara savaşıydı.
Zorunlu Toplu İntihar, Okinawa Savaşı ve Japonya'nın Ders Kitabı Tartışması
Otuz yılı aşkın bir süredir, hem yerel hem de uluslararası arenada Japon okul ders kitabı içeriği üzerinde tarihsel hafıza tartışmaları sürüyor. Bu tartışmalarda, Devlet okullarında kullanım için onaylanmadan önce Eğitim Bakanlığı incelemesine ve içerik ve dilin revizyonuna tabi olan Japonca ders kitabı içerikleri, Nanjing gibi konularla ilgili olarak Çinli ve Koreli yetkililer ve vatandaşlar tarafından defalarca kınamalara yol açtı. Katliam, rahat kadınlar ve zorla çalıştırma. 2007'de, en yoğun tartışma, Eğitim Bakanlığı'nı Japon Okinawa vilayetinin sakinleri ve hükümetiyle karşı karşıya getirdi. Sorun, Mart 2007'de zorunlu toplu intiharlarda askeri baskıya yapılan tüm atıfların açıklanmasıyla patladı. hudan jiketsu ) Okinawa Savaşı sırasında Okinawa sakinlerinin elenmesi gerekiyordu. Duyuru, Okinawa toplumunda bir öfke dalgasını tetikledi ve Ginowan Şehri'nde İl'in üst düzey liderliği tarafından seslendirilen 110.000 Okinawa'lı kitlesel gösteriye yol açtı. Bu, Okinawa'nın 1972'de eski haline döndürülmesinden bu yana en büyük gösteriydi ve 1995'te on iki yaşındaki bir Okinawalı kıza üç ABD askeri tarafından tecavüz edilmesine verilen tepkiyi bile aştı.
Hem Japonca orijinalleri hem de İngilizce çevirileri de dahil olmak üzere, Okinawa Savaşı'nın tartışmalarını ve trajik olaylarını aydınlatan üç makale sunuyoruz. Okinawalı tarihçi ve International University'den emekli profesör Aniya Masaaki, Savaş ve ders kitabı tartışmalarını inceleyerek, Eğitim Bakanlığı'nın Okinawa'lı tanıkların ifadesini romancı Oe Kenzaburo'ya hakaret davası açan iki asker lehine nasıl reddettiğini gösteriyor. askerlerin uyguladığı toplu intiharlar üzerine yaptığı çalışma. Aşağıdaki bir Okinawan Times başyazısı, Eğitim Bakanlığı'nın Okinawa vatandaşlarına dayatılan zorunlu grup intiharında askeri güce atıfta bulunulmasını reddetmesinin ve bunun karşısında kısmi geri çekilmesinin ardında yatan tüyleri diken diken eden dil siyasetinin ayrıntılı bir incelemesini sunuyor. vatandaşın öfkesi. Son olarak, Asahi Shi n topuz &rsquos başyazısı, ulusun ders kitaplarından konuyu sansürleme girişiminin siyasetinin makul bir incelemesini sunuyor. Birlikte, bu makaleler, ders kitabı sınav sisteminin dolup taşan politik manipülasyonuna parlak bir ışık tuttu. HANIM
Okinawa'lı heykeltıraş Kinjo Minoru'nun, birçok Okinawa'lının öldürüldüğü veya zorla savaşa zorlandığı Okinawa Savaşı'nın dehşetini betimleyen kabartması
adanın mağaralarına sığındıktan sonra intihar etti.
İ . Zorunlu Toplu İntihar ve Okinawa Savaşı
aniya masaaki
Kyoko Selden'in çevirisi
Japonca orijinali için buraya tıklayın
Tarihsel Gerçeği İnkar Eden Ders Kitabı İncelemesi
Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı (Monbukagaskusho, bundan böyle Eğitim Bakanlığı olarak anılacaktır) 30 Mart 2007'de 2008'den itibaren lise ders kitaplarının seçildiğini duyurdu. Zorunlu toplu intihar (shudan jiketsu) sorunuyla ilgili olarak ) Okinawa Savaşı sırasında, Japon ordusu tarafından bir intihar emri (jiketsu meirei) veya zorlama (kyoyo) olduğuna dair ifadelerin gözden geçirilmesini talep ettiler. Bu, beş şirket tarafından yayınlanan yedi ders kitabındaki ifadelere atıfta bulunmaktadır.
Milli Eğitim Bakanlığı'nın yorumlarının özü şudur: "Japon ordusunun intihar (jiketsu meirei) emri doğrulanamıyor. İnsanların Japon ordusu tarafından zorunlu intihara mahkum edildiği önerisi, Okinawa Savaşı'nın yanlış anlaşılmasına yol açar. Okinawa valiliği vatandaşları, "Bu, Okinawa Savaşı'nın gerçeğini çarpıtıyor" diyerek protesto etti. metinleri gözden geçirin.
Bununla birlikte, Eğitim Bakanlığı, Okinawa vatandaşlarının iddiasını reddetmiş, yalnızca "ders kitabı inceleme danışmanının buna karar verdiğini" yineleyerek ve Okinawa vatandaşlarının oybirliğiyle olan görüşünü göz ardı etmiştir.
Okinawa Savaşı'nda yaşanan felaketle ilgili olarak, anlayışı çarpıtmak ve tarihsel farkındalığı yoldan çıkarmak için çeşitli girişimlerde bulunuldu.
Okinawa Savaşı haritası
Böyle bir hareket, Kerama Adası grubunun Tokashiki, Zamami ve Kerama adalarıyla ilgilidir. Kerama Adaları'ndaki Japon ordusunun 300 intihar saldırı botu ve deniz ilerleme birliklerinde yaklaşık 300 adam ile Korelilerden oluşan özel bir su yüzeyi çalışma birliğinin 600 bağlı üyesi vardı. Ayrıca adanın savunma birliklerine dahil edilen yerel olarak hazırlanmış bir savunma kolordusu ve gönüllü kolordu da vardı.
Kerama Adaları'ndaki deniz ilerleme birlikleri, ordunun 120 kilogram torpido taşıyan tek kişilik intihar botlarıyla düşman gemilerini yok etmeyi amaçlayan intihar saldırı birlikleriydi. Bu birliğin fiili durumu abartılı haberlere konu oldu ama yerel halkın "ordunun" deniz intihar birliklerinden rahatsızlık ve şüphe duyduğunu anlıyorum.
26 Mart 1945'te Amerikan ordusu, hem denizden hem de gökten fırlatılan topçu desteğiyle Kerama Adaları'na inmeye başladı ve 29 Mart'a kadar neredeyse tüm bölgeyi ele geçirdi. Gerçek şu ki, ordunun hücum botları tek bir düşman gemisine dahi hücum etmemiştir.
Bu muharebeler sırasında Keruma, Zamami ve Tokashiki Adaları'nda vatandaşlar tarafından korkunç "kitlesel intihar" (shudan jiketsu) meydana geldi. Bu, sakinlerin Japon ordusunun zorlaması (kyosei) ve teşviki (yudo) tarafından intihara zorlandıkları anlamına gelir. Ancak adanın askeri liderleri şimdi "Askeri bir düzen olmadığını" iddia ediyor.
Tokashiki'deki ordunun başındaki eski albay Akamatsu Yoshitsugu'nun ve Zamami'deki ordunun başındaki eski binbaşı Umezawa Yutaka'nın ailesi, Oe Kenzaburo ve yayıncısı Iwanami'ye kitabı nedeniyle Osaka mahkemesinde dava açtı. Okinava Notları'ün itibarını zedelediği' gerekçesiyle tazminat talep etti. Bu davayı, Okinawa'daki toplu intiharlarla ilgili sahte suçlamalarla ilgili bir dava olarak nitelendirerek, Oe ve Iwanami'yi eleştiriyorlar.
Davacılar, Tokashiki ve Zamani Adaları sakinlerinin &ldquoShudan jiketsu'sunun askeri emirle olmadığını iddia ediyor. Yüce bir özveri ruhuyla ölümü seçtiler.&rdquo
Bu sadece bir itibar zedelenmesi meselesi değil, aynı zamanda saldırgan savaşı haklı çıkarmak ve emperyal orduyu gaddar eylemlerinden dolayı sorumluluktan kurtarmak için revizyonist bir plandır. Liberal Tarih Görüşü Grubu ve hükümet yetkilileri gibi gruplar tarafından yapılan saha araştırmalarını memnuniyetle karşılayan Okinawa'daki eski askeri subayların açıklamaları, Okinawa savaşı hakkındaki anlayışı çarpıtıyor. Ders kitabı, bu sefer askeri düzen olmadığını söyleyen birim liderlerinin iddialarını doğrulamadan benimseyen shudan jiketsu ile ilgili inceleme yapıyor. Yakın akrabalarını öldürmeye zorlanan ada halkının ifadeleri muhtemelen inandırıcı olmadığı için dikkate alınmadı. Olaylara sadece komutanların tanıklıklarının inandırıcılığı olduğu perspektifinden bakıyorlar. Davaya müdahil olan Akamatsu ve Umezawa'nın tek taraflı iddialarının ders kitabı onayına dayanak olarak kullanılması söz konusu değildir.
Ulusal Yönetimin (Kokutai) Bakımının Dayandığı Okinawa Savaşı
Japonya'nın yenilgisinin kaçınılmaz olduğu anlayışıyla yapılan Okinawa Muharebesi, Japonya ile ABD arasında Pasifik Savaşı'ndaki son kara muharebesiydi. Japon emperyal hükümeti için, ulusal yönetimin sürdürülmesi ilk ilkeydi ve anakaradaki belirleyici savaşa hazırlanmak için zaman kazanmak ve savaşın sonuçlandırılması için müzakereler çok önemliydi.
Eski başbakan Konoe Fumimaro, 14 Ocak 1945'te, Okinawa Savaşı'ndan hemen önce, savaş durumunun ciddi bir duruma geldiğini imparatora anmıştı.
Ne yazık ki, savaşta yenilgi zaten kaçınılmaz hale geldi. . . . Savaştaki yenilgi, ulusal yönetim biçimimiz (kokutai) için büyük bir kusur oluşturacaktır, ancak İngiltere ve ABD'nin uzlaşması henüz ulusal yönetim biçimini reforme etme (henkaku) kadar ileri gitmemiştir. . .Dolayısıyla sadece savaşta bir yenilgi ise, ulusal politika açısından bu kadar endişelenmemize gerek olduğunu düşünmüyorum. . . Ulusal yönetimin sürdürülmesi açısından en çok korkmamız gereken şey, savaşta yenilgiyi takiben ortaya çıkabilecek komünist devrimdir.
Bu nedenle, ulusal yönetimin korunması açısından, savaşı mümkün olan en kısa sürede, hatta bir gün içinde bitirmenin yolunu düşünmemiz gerektiğine inanıyorum. . . . (Hosokawa Morisada, Hosokawa Nikki (Hosokawa Günlüğü))
Eski Başbakan Konoe'nin raporu, imparatora Japon liderliğinin bir üyesi olarak savaşı sonuçlandırma ihtiyacını açıkça açıklaması açısından dikkat çekicidir.Ancak asıl mesele, yenilginin kendisinden ziyade savaşta yenilginin kaçınılmaz olmasına rağmen, en çok, egemen yapının emperyal sistem (tennosei shihai kiko) tarafından bir komünist devrim tarafından parçalanmasından endişe duyuyordu. Konoe'nin tavsiyesine imparator cevap verdi "Bir kez daha askeri bir sonuç elde etmedikçe bunun oldukça zor olduğunu düşünüyorum.&rdquo Bu, Showa imparatorunun bu geç noktada bile savaş çabalarına liderlik etme tutkusuna sahip olduğunu gösteriyor.
Okinawa savaşı, "ulusal yönetimin dayandığı bir savaştı" ve yine de Japonya'nın yenilgisini öngören bir savaştı. Okinawa'nın "anakara savunması için atılacak bir taş" olarak hizmet ettiği söylenir,&rdquo ama aslında "anakaradaki belirleyici savaşı ertelemek ve bu savaşın hazırlanması için biraz zaman kazanmak için bir savaştı". anakara ve savaşın sonunu müzakere etmek ve anakaradaki insanları (kokumin) korumak için bir savaş değildi. Sonunda tüm ulusu (kokumin subete) İmparator ile birlikte ölüme götürmeden önceki bir ön savaştı.
Japon emperyal hükümeti, anakaradaki son savaşa hazırlanırken, tüm ulusu harekete geçirmeyi amaçlayan topyekün savaş sistemini güçlendirdi.
22 Mayıs 1945'te savaş zamanı eğitim yasası (senji-kyoiku rei) halka açıldı ve hatta ilköğretim okulları ile kör, sağır ve dilsizler için öğrenci askeri birliklerini organize etmeleri emredildi. 23 Haziran'da Okinawa savunma kuvveti (32.
8 Temmuz 1945'te Tokyo'da, Okinawa Normal Okulu ve Okinawa Eyaleti İlk Ortaokulu'nun askeri birimleri, ödül alanların bulunmadığı bir törenle onurlandırıldı. Eğitim Bakanı Ota Kozo, ülke çapındaki öğrencilere Okinawa'nın öğrenci askeri birliklerini takip etmelerini ve ulusal yönetimi savunmak için hayatlarını adamalarını söyledi. (Asahi Shinbun 9 Temmuz 1945).
Japon emperyal hükümeti Potsdam Deklarasyonu'nu kabul ettiğinde, ulusal yönetimin sürdürülmesi ana konuydu.
6 ve 9 Ağustos'ta Hiroşima ve Nagazaki'ye atom bombası atıldı ve şehirler yok edildi. Ancak Japon liderliği, atom bombasının yıkıcılığından çok Sovyetlerin savaşa girme tehdidiyle meşguldü.
8 Ağustos 1945'te Sovyetler Birliği, Sovyetler Birliği-Japonya tarafsızlık anlaşmasını feshetti, savaş ilan etti ve Mançurya, Sahalin ve Kuzey Kore'ye saldırdı. Sonuç olarak, Japon liderliği emperyal sistemin krizini hissetti ve savaşı sonuçlandırmaya karar verdi.
9 Ağustos gecesi bir imparatorluk konferansı düzenlendi. 10'unda sabah saat 2.30'da, ulusal yönetimin (kokutai goji) korunması koşuluyla Potsdam Deklarasyonu'nu kabul ettiler. Buna emperyal bir karar deniyordu.
Daha sonra Ordu Bakanı olan An a mi Korechika günlüğüne şunları yazıyor:
Japon hükümeti, üç ülkenin geçen ayın 26. tarihli birleşik bildirgesinde belirtilen koşulların, imparatorun devleti yönetme yetkisini değiştirme talebini içermediğini anlayarak, bunu kabul ediyor.
Bir Japon politikacı, atom bombalarını atarak &ldquoJaponya'nın yenilgisinin daha önce yapıldığını, bu yüzden ona yardım edilebileceğini&rdquo [Önceki Savunma Min. Kyuma Fumio. Tr.] Ama bu, vatandaşların çektiği acıdan habersizken ABD politikalarını izleyen birinin düşüncesizce bir ifadesidir.
ABD atom bombasını neden attı? Hiroşima ve Nagazaki'de bombalama gerçeğini araştıran gençler, bulgularını şu şekilde açıklıyorlar.
- ABD, bombanın gücünü göstermek için şehirlere saldırılar düzenlemek istedi. Şok dalgaları ve ultra yüksek ısı ile yok etme yeteneği, radyoaktivite ile insan vücudu ve çevre üzerindeki etkisi. Atom bombası bir an meselesi değildir ve rahimde ikincil radyasyon ve radyasyon da vardır. Hibakusha sadece Japon değil, aynı zamanda Koreliler ve Çinli zorunlu işçiler (kyosei renko) ve müttefik savaş esirleri de vardı.
Koreli kurbanlar için anma
Hiroşima'daki atom bombasının
- ABD-Sovyet savaş sonrası çatışmasını öngören bir strateji olan atom bombasının gücünü Sovyet liderliğine gururla gösterdiler.
- 9 Ağustos'ta saat 2:49'da Mikronezya'daki Tinian'dan yola çıkan B-29, 11:02'de Nagazaki'ye atom bombası attı. O uçak 9'unda 1:09'da ana Okinawa adasındaki Yomitan'daki Bolo Havaalanına indi. Yakıt ikmali yaptıktan sonra 9'unda 22:55'te Tinian'a döndü. O zaman, Okinawa'daki ABD kuvvetleri, B29'ları barındırabilecek 2.000 metrelik bir piste sahip bir havaalanı kurmuştu.
İmparatorluk Ordusu Tarafından Zorunlu Toplu İntihar
Okinawa savunma gücü, ordunun, hükümetin ve birlikte yaşayan ve birlikte ölen sivillerin (kyosei kyoshi) birleştirilmesi çağrısında bulunan ve tek bir ağaç veya çim bıçağının bile bir savaş gücü olması gerektiğini belirten Okinawa eyalet vatandaşlarına bir direktif yayınladı. Gencinden yaşlısına, kadınından çocuğuna kadar tüm insanları savaşmak için seferber ettiler.
Okinawa'da yerel olarak toplanan askeri ve paramiliterlerin sayısı 25.000'den fazlaydı (aktif görevdeki askerler, askere alınan askerler, savunma birimleri, öğrenci birimleri, gönüllü birimleri vb.). Okinawa savunma gücünün dörtte birinin Okinawa vilayetinden çıkan "Japon askerleri" olduğunun farkına varmalıyız. Okinawa savaşındaki Japon kuvvetlerinin yalnızca anakaradan (Yamato birlikleri) subaylar ve erkekler olduğunu düşünmek bir hatadır.
Okinawa savaşının son aşamalarında (Haziran-Temmuz) Amerikan kuvvetleri, ayrım gözetmeksizin Japon kuvvetlerine ve mağaralardaki bölge sakinlerine saldırdı ve buna "Japon avcılığı" adını verdi.
İmparatorluk ordusu sakinleri barınaklardan sürdü, yiyeceklerini aldı, teslim olmalarını yasakladı, casusluk şüphesiyle işkence yaptı ve onları katletti. İnsanları yakın akrabalar arasında "karşılıklı öldürmeye" zorladılar, hasta ve özürlüleri savaş meydanında bıraktılar.
Okinawa savaşında siviller arasında ölen savaşın 150.000'den fazla olduğu tahmin ediliyor.
Okinawa savaşında vatandaşlara verilen zararı düşündüğümüzde en tuhaf durum olarak shudan jiketsu gündeme gelebilir.
Öncelikle shudan jiketsu terimini netleştirmemiz gerekiyor.
&ldquojiketsu&rdquo (kendi kaderini tayin etme, intihar) dediğimizde önkoşul, &ldquospontanite, ölümü seçenlerin gönüllülüğüdür.&rdquo Bebeklerin ve yeni yürümeye başlayan çocukların &ldquojiketsu&rdquo yapması imkansızdır ve yakın akrabalarını kendiliğinden öldüren kimse yoktur.
Yakın akrabaların karşılıklı olarak öldürülmesi, yani "ebeveynler küçük çocukları, çocuklar anne babaları, büyük erkek kardeşler küçük erkek ve kız kardeşleri ve kocalar karılarını öldürür"," imparatorluk ordusunun ve vatandaşların karıştığı savaş alanında meydana geldi.
İçinde Okinawa Bölgesindeki Ordu Stratejileri Savunma Bakanlığı Savaş Tarihi Dairesi tarafından derlenen yazıda şöyle yazıyor: &ldquoShudan jiketsu'yu başardılar ve muhariplerin başına gelen belayı sona erdirmek için imparatorluk ülkesi için fedakar bir ruhla öldüler.&rdquo Ancak bu iddia gerçeklere aykırıdır. Savaş alanındaki vatandaşlar ölümü gönüllü olarak seçmediler.
Birbiriyle ilişkili çok sayıda faktör olmasına rağmen, temelde insanlar imparatorluk ordusunun ve imparatorluk ordusunu takip eden yerel liderlerin zorlamasıyla yakın akrabalarını öldürmek zorunda kaldılar. Yakın akrabaların karşılıklı olarak öldürülmesini zorlamak, imparatorluk ordusu tarafından yurttaşların öldürülmesiyle aynı nitelikte ve aynı köktendir.
"Zorlanmış" veya "köşeye alınmış" kişilerin ölümüne [terim gönüllü intiharı ifade ediyorsa] shudan jiketsu denilemez. Bu gerçekliğe shudan jiketsu demek yanlış olur. Gerçeğin doğru bir şekilde aktarılmasını engelleyerek yanlış anlaşılmaya ve kafa karışıklığına davetiye çıkarır.
Shudan jiketsu terimi 1950'lerden beri kullanılmaktadır ve bazıları "yerleşik bir anlamla kendi başına yürüdüğünü" söyler, ancak shudan jiketsu terimi arkasındaki gerçekleri açıklamadan kullanırsa, bu yanlış anlaşılmaya ve kafa karışıklığına neden olur. Shudan jiketsu teriminin gerçekliği, tekrar etmeliyim ki, "yerleşiklerin imparatorluk ordusunun zorlaması ve teşvikiyle toplu ölümleri"dir.
Okinawa Savaşı'nda "yerleşiklerin toplu ölümlerinin" arkasında, imparator için ölmeyi en yüksek ulusal ahlak (kokumin dotoku) haline getiren imparatorluk tebaası eğitimi (herkesi emperyal bir tebaa yapmak için eğitim) vardı. Okinawa Muharebesi'nde "asker, hükümet ve sivillerin bir arada yaşaması ve birlikte ölmesi" vurgulanmış ve "ölümle ilgili dayanışma duygusu" işlenmiştir. O sırada, Yedekler Derneği, Yetişkin Erkekler Destek Grubu ve yerel ve belediye yönetiminin polis ve askeri işler şefleri dahil olmak üzere bilgili Okinawalılar önemli roller oynadılar.
Japon ordusu tarafından el bombaları verildiğinde, adaların liderleri, &ldquo, an gerektirdiğinde tüm sakinlerin ölmesinin&rdquo doğal olduğunu düşünerek onları kabul etti. Ancak bunu, &ldquoshudan jiketsu&rdquo'nun &ldquospontanlığı ve gönüllülüğü&rdquo olarak düşünemeyiz. Bu, imparatorluk ordusunun emrettiği "ölüm"ü reddetmenin imkansız olduğu bir dönemdi.
[Japon ordusu tarafından yetiştirilen] "kaba Amerikalılar ve İngilizler"in aşırı korkusu, insanların ölümü seçmesine neden olan bir faktördü. "Mançurya Olayı"nın geniş çapta tartışılmasından bu yana kıtada Çin halkının katledilmesine ilişkin Japon askeri deneyimleri ve savaşın "kaybedici bir savaş" olduğu ortaya çıktığında, halk büyük ölçüde bölge sakinlerinin kaderi hakkında yağma, şiddet, katliam beklentisiyle umutsuzluğa kapıldı. Amerikan askeri. "Amerikan ordusunun sakinleri öldürmesi hiçbir şekilde beklenemez" diyen geri dönen göçmenler vardı, ancak geri dönenler şüpheli casus olarak kabul edildi ve bu nedenle olumlu konuşamadı. Böyle bir açıklama yapmak, mahkemeye casus olarak ve katledilmekle suç duyurusunda bulunmaktı.
Bir Denizci, Okinawa Savaşı'ndan sonra Japon savaş esirlerini koruyor.
Kampanyada 148.000'den fazla sivil öldü.
Kadın kardeşlerin ve eşlerin vahşi Amerikalılar ve İngilizler tarafından acımasızca öldürüldüğünü ve öfkeyle öldürüldüğünü görmek yerine, yakın akrabalarının onları kendi elleriyle öldürmesinin bir sevgi eylemi olduğu sapkın fikrine kapılan insanlar var.
İmparatorluk ordusu tarafından casus avlanma korkusu, sakinler arasındaki umutsuzluk duygusunu vurguladı. İmparatorluk ordusunun politikası, askeri sırları bilen sakinleri asla teslim etmemekti. ABD ordusunun korumasını kabul etmek casusluk olarak kabul edildi. Japon ve Amerikan ordusu arasında yer alan bölge sakinleri, &ldquodeath&rdquo'a sürüldü. Adaların bombalanmasıyla yaşama umutları kesildi. Kaçış yolu olmadığını bildiklerinden, acımasız bir ölüm beklediler. Bu da, &ldquoacele ölümlerinin&rdquo nedenlerinden biriydi.
Bu unsurlar bir araya geldiğinde yerel topluluklardaki yakın akrabaların karşılıklı olarak öldürülmesine yol açan paniğe neden olduğunda &ldquoYerlilerin toplu ölümü&rdquo gerçekleşti. Korku ve delilik köy topluluklarını boğdu. 　
Çevrelenmiş Alanlarda &ldquoKitle Ölüm&rdquo
Okinawa Savaşı sırasında, Güneybatı adalarının tüm alanı deniz ve gökyüzünün kontrolünü kaybetmişti ve ABD ordusuna geçmişti. Kyushu ve Tayvan ile iletişim ve ulaşım kesildi ve adalar kuşatıldı. Okinawa savunma gücü, valilik ve yerel yönetimlerin yargı yetkisini içeren, orduyu, hükümeti ve sivilleri birlikte yaşamak ve birlikte ölmek için bir araya getiren konularda emir verdi. Valilik vatandaşlarının tüm eylemleri, yerleşik kuvvetlerin komutanları tarafından kontrol edildi. Burada sivil bir hükümet yoktu. Bu tür bir savaş alanı, askeri terminolojide “çevreleme alanları” olarak adlandırılmıştır. Bu alanlar, "sıkıyönetim yasası" tarafından, düşman tarafından kuşatıldığında veya saldırıya uğradığında teyakkuz halinde olacakları olarak belirlenmişti.
Bu tür alanlarda, konuşlu kuvvetlerin komutanları tam yetkiye sahipti. Bu anayasayı geçersiz kıldı ve tüm yasama, yönetim ve içtihat askeri kontrol altındaydı. Okinawa Savaşı sırasında sıkıyönetim ilan edilmedi, ancak Güneybatı adalarının tamamı sanal kuşatma alanlarıydı. Bu nedenle valilik ve köy muhtarlarının idari yetkileri göz ardı edilmiş ve konuşlu kuvvetler her şeyi istedikleri gibi ele almıştır. Yerel sakinlere verilen talimat ve emirler, kasaba ve köy yönetimleri ve mahalli liderler tarafından iletilse dahi “askeri emir” olarak alındı.
Keremas'ın Tokashiki Adası'nda, Albay Akamatsu Yoshitsugu tam yetkiye sahipti. Zamami Adası'nda, Binbaşı Umezawa Yutaka tam yetkiye sahipti. Köy idaresi askerin denetimine verilmişti, sivil idare yoktu. Askeri yönetim altında, askeri emirlerin iletilmesinde önemli bir rol oynayanlar, köy müdürlüğünün askeri işler müdürleriydi.
Bunlar, taslak listenin koordinasyonu, askere alma çağındaki kişilerin nerede olduğunun doğrulanması, askerlik gecikme dilekçelerinin ele alınması, taslak kartların dağıtılması ve savaşta ölen ve cansız ailelere yardım dahil olmak üzere askeri işlerden sorumlu yerel liderlerdi. Yaralı askerler.
Okinawa Muharebesi sırasında askeri işler müdürlerinin ana görevi, konuşlu kuvvetler tarafından talep edilen askerleri hazırlamak, onları orduya teslim etmek ve askeri emirleri (işgücü temini, tahliye, toplanma ve tahliye) onlara iletmekti. sakinler.
Tokashiki köyünün askeri işlerden sorumlu şefi olan Toyama Majun şunları ifade ediyor:
28 Mart'ta On&rsquona nehrinin yukarı kesimlerindeki Fijiga'da (katakana) sakinlerin toplu ölüm (shudanshi) olayı meydana geldi. O sırada, savunma birimi üyeleri el bombaları getirdi ve sakinleri "intihar" yapmaya çağırdı.
Askeri işler müdürünün bu ifadesi, sakinlerin gerçekliğini canlı bir şekilde aktarıyor &ldquoshudanshi&rdquo. Bir kuşatma bölgesinde askeri düzeni ileten bir askeri işler müdürünün çok önemli bir sorumluluk taşıdığı görülmektedir. Japon vatandaşlarına askeri bir düzenin "imparatorun emri" olduğu öğretilmişti. İnsanların savaş esiri olmaktansa "ölümü seçmenin" "emperyal tebaanın yolu" olduğuna inandıkları bir yönü de vardı. Yerel liderlerin ve imparatorluk ordusunun talimatına uygun olarak, "Tutsak olmanın aşağılanmasını yaşamak için yaşamayın" diyen tarla hizmeti kodunu (senjinkun) uygulamak için yapıldılar.
Bu makale şurada yayınlandı: Gunshuku mondai shiryo (Silahsızlanma İncelemesi) , Aralık 2007. Aniya Masaaki, Okinawa Kokusai Daigaku'da (Okinawa Uluslararası Üniversitesi) Modern Japon Tarihi fahri profesörüdür.
II. Tarihsel Gerçekliği Gizleyen Siyasi Bir Karar: Okinawa Kitlesel İntihar Ders Kitabı Tedavisinde &ldquoInvolvement&rdquo onayladı, &ldquoCoercion&rdquo Ky ou sei) onaylanmadı.
Okinava Zamanlar başyazı
Kyoko Selden tarafından tercüme
Japonca orijinali için buraya tıklayın.
Lise Japonca ders kitabı sınavı konusuyla ilgili olarak, Ders Kitabı Onay Konseyi (Kyoukasho-you Tosho Kentei Cousa Shinikai, Ders Kitabı Kullanımına Yönelik Yayınları İnceleme ve Onaylama Araştırma Konseyi), Eğitim ve Bilim Bakanı Tokai Kisaburou'ya müzakerelerin sonuçlarını bildirdi. Altı ders kitabı yayıncısının revizyon için dilekçe verdiği Okinawa Savaşı sırasında “kitlesel intihar (zorunlu toplu ölüm, shudan jiketsu)” ile ilgili ifadeler hakkında (teisei shinsei, zaten onaylanmış bir ders kitabını revize etmek için bir dilekçe).
Okinawa ilindeki tüm lise öğrencilerine sormak istiyoruz:
Aşağıdaki üç cümleden (1), [söz konusu ders kitaplarından birinde] orijinal taslaktı. Daha sonra, Eğitim ve Bilim Bakanlığı ve iş başındaki Ders Kitabı Onay Konseyi'nin talimatıyla (2) [bu versiyon Mart 2007'de onaylanmıştır] şeklinde yeniden yazılmıştır. Pek çok Okinawa vatandaşının güçlü protestosuna yanıt olarak, ders kitabı yayıncısı ifadeyi revize etmek için dilekçe verdi. Sonuç olarak, ifade (3) [bu onaylandı] olarak değişti. Şimdi, bu üç cümleyle ilgili ne değişti ve nasıl? Bu değişiklikler neden yapılmalıydı? Amaç neydi?
(1) &ldquoJapon ordusu tarafından sığınaklardan sürülen veya toplu intihara sürüklenen sakinler vardı.&rdquo (Nihon-gun ni yotte goh wo odasare, aruiwa shuudan jiketsu ni oikomareta juumin mo atta,)
(2) &ldquoJapon ordusu tarafından sığınaklardan sürülen veya intihar eden sakinler vardı.&rdquo (Nihon-gun ni goh kara odasaretari, jiketsu Shita juumin mo ita.)
(3) &ldquoJapon ordusu tarafından sığınaklardan sürülen veya toplu intihara sürüklenen sakinler vardı.&rdquo (Nihon-gun ni yotte goh wo oidasaretari, aruiwa shuudan jiketsu ni oikomareta juumin mo atta.)
Değişiklikler dikkatli karşılaştırmalar yapılmadan fark edilemeyecek kadar büyük olduğundan, bunları yavaşça iki kez ve üç kez tekrar okumanızı istiyoruz.
1. versiyonda, "Japon ordusu" özne ile yüklem, "kitlesel intihara sürüklendi" arasındaki ilişki açıktır. Ancak 2. versiyonda, özne ve yüklem birbirinden ayrılarak ikisi arasındaki ilişkiyi belirsiz bırakır. Sürüm 3, orijinaliyle birlikte bir bakladaki iki bezelyeden biri gibidir. Neredeyse aslını restore ettiği söylenebilir, ancak özne ile yüklem arasındaki bağlantının biraz daha zayıf olduğu izlenimi veriyor.
Bu düzenleme aşamalarından geçen ve gözden kaybolan şey, arkasındaki niyettir: "mümkünse konuyu, Japon ordusunu silmek istiyoruz," "Japon ordusu ile toplu intihar arasındaki ilişkiyi belirsiz kılmak istiyoruz."
Ders Kitabı Onay Konseyinin sonucu aşağıdaki üç noktada özetlenebilir.
Birincisi, Konsey Onay Beyanını geri çekmemiştir (kentei ikensho, yazılı bir görüş veya bir görüş beyanı). İkincisi, "Japon ordusu tarafından zorlandı" gibi askeri yaptırımı belirten bir ifadeyi benimsemez. Üçüncüsü, askeri müdahaleyi belirten "Japon ordusu tarafından yönlendirildi" gibi ifadeler onaylandı.
Demek ki, onay inceleme sürecinde ortadan kalkmış olan “zorlama”yı “katılım” şeklinde geri yükleyerek bu sorunu çözmeye çalıştılar.
Okinawa Savaşı'nı karakterize eden nedir?
29 Eylül'deki Okinawa protesto mitinginde kabul edilen kararda iki nokta vardı, &ldquoOnay Beyanının geri çekilmesi&rdquo ve “ifadenin yenilenmesi&rdquo.
Okinawa, Ginowan'da binlerce protestocu bunu talep etti.
Japon hükümeti referansları kaldırma planlarından vazgeçti
ders kitaplarında 1945'te adalarında zorla toplu intiharlara
Kesinlikle, Okinawa'lıların fikir birliği Ders Kitabı Onay Konseyi'ni harekete geçirdi ve bu da ifadenin bir dereceye kadar restorasyonu ile sonuçlandı. Okinawa'nın çabaları boşuna değildi.
Bununla birlikte, ders kitabı yayıncılarının, "zorlamayı" geri yüklemek amacıyla ifadeyi dikkatle incelerken revizyonun onaylanması için dilekçe vermelerine rağmen, Konsey "revizyonun olduğu gibi ifadelerle onaylanamayacağına" karar verdi ve yeni bir yeniden yazma turu talep etti.
Neden "zorlama" terimini kullanmaktan bu kadar kaçındıkları anlaşılmaz.
Onay Konseyi, revizyon dilekçelerini müzakere ederken, vilayet içinden ve dışından sekiz uzmanın görüşlerini dinledi. Bir uzman, sakinlerin Japon ordusu tarafından köşeye sıkıştırılmasının Okinawa Savaşı'nın en karakteristik özelliği olduğunu ve Japon ordusunun varlığının belirleyici bir rol oynadığını söyledi.
Başka bir uzman, "savaş yeteneği olmayanlar savaş esiri olmadan önce intihar etmeli (jiketsu, gyokusai)" politikasının tüm ordu genelinde stratejik bir ilkeye dayandığına dikkat çekti. Belirli bir komutanın belirli bir zamanda sipariş edip etmediği düzeyinde bir sorun değildi.&rdquo Katılıyoruz.
Bir komutanın emrinin varlığı meselesini, Japon ordusunun zorlaması meselesiyle karıştırmamalıyız.
Ders Kitabı Onay Sisteminde Reform Gerekli
Okinawa'nın itirazına cevaben bazıları, "Siyasi müdahale olmamalı" dedi.
2005 yılına kadar askeri baskıya atıfta bulunulması onaylandı. Akademik anlayışta büyük bir değişiklik olmamasına rağmen neden bu kez konu inceleme yorumu aldı? Konsey neden devam etmekte olan bir davada bir tarafın iddiasını inceleme yorumunun temeli haline getirdi?
Bu sefer açığa çıkan şey, sınav sisteminin kilitli oda niteliğidir. Ders Kitabı Onay Konseyinin müzakerelerinin içeriği özeldir ve işlemler kamuya açıklanmamıştır. Anladığım kadarıyla muayene yorumlarının detayları yazılı hale getirilmiyor. Çoğunluk görüşü sadece sözlü olarak ifade edilir.
Konsey, ders kitabı soruşturma yetkililerinin taslak beyanını derinlemesine tartışmadan geçirdi. Soruşturma görevlilerinin Konsey'e karşı ne gibi bir ilişkisi olduğu da örtülüdür. [Bir ders kitabı taslağı önce Kentei chousakan'a (inceleme ve onay soruşturma görevlileri) gider, kim veya bunlardan biri bir inceleme ve onay (Kentei) beyanı hazırlar. Gerekirse ders kitabı bir uzman komite üyesine (sen&rsquomon iin) veya üyelerine de gider. Daha sonra ders kitabı Ders Kitabı Onay Konseyine gider.]
Bu başyazı şurada yer aldı: Okinawa Times, 27 Aralık 2007
Ders Kitabı İnceleme Konseyi Raporu, ikinci bölüm.
III. Okinawa'da Toplu İntiharlar
Asahi Shinbun başyazı
Japonca orijinali için buraya tıklayın.
Eğitim bakanı Kisaburo Tokai Çarşamba günü yaptığı açıklamada, Japon İmparatorluk Ordusu'nun 2. Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı, Nisan ayında başlayan 2008 akademik yılından itibaren lise ders kitaplarında kullanılmak üzere 1945 Okinawa Savaşı ile ilgili pasajlar üzerinde altı yayıncı tarafından sunulan revizyonları onayladı.
Yapılan revizyonlar sonucunda bu ders kitaplarında aşağıdaki içeriğe sahip pasajlar yer alacaktır:
Birçok yerel sakin, Japon ordusunun müdahalesi nedeniyle toplu intiharlara sürüklendi.
Ordunun sivillerin savaş esiri olmasını yasaklamasına ilişkin zorlayıcı koşullar nedeniyle, yerel sakinlerin çoğu toplu intiharlara ve karşılıklı cinayetlere sürüklendiklerini hissetti.
Bu yıl baharda gerçekleştirilen ders kitabı taramasında, eğitim bakanlığı yayıncılara ordunun toplu intiharlara karıştığına dair tüm referansların yanı sıra insanların Japon askerleri tarafından korkunç eylemlere zorlandığına dair ifadelerin kaldırılmasını emretti.
Bakanlık, değişikliklerin yalnızca ders kitabı yayıncılarının başvurularına dayandığını ve orijinal kararının geri çekilmesini temsil etmediğini söyledi. Muhtemelen, başta Okinawa'daki insanlardan gelen güçlü kamuoyu eleştirisi karşısında bakanlığın karardan sanal bir geri çekilmeye zorlandığını söylemek gerçeğine daha yakın olacaktır.
Bu fiyaskonun suçu, bakanlığın yayıncılara verdiği olağanüstü talimatlarda açıkça görülüyor. Bakanlık, ordunun toplu intiharlara karıştığına dair tüm referansları kaldırdı. Bu pasajların, tüm bu eylemlerin ordunun emirleri altında gerçekleştirildiğine dair yanlış anlaşılmaya yol açabileceğini savundu.
Yayıncıların geçen ayın başlarında düzeltmeleri göndermesinin ardından, eğitim bakanlığı, bakanlık tarafından atanan bir kurul olan Ders Kitabı Yetkilendirme ve Araştırma Konseyi'nden önerilen değişiklikleri kontrol etmesini istedi. Konsey, Okinawa Muharebesi ile ilgili akademik araştırmacılar da dahil olmak üzere uzmanlardan bilgi aldı ve ardından revizyonlarla ilgili tartışmanın temeli olarak kendi görüşlerini geliştirdi.
Konsey, ordudan gelen doğrudan emirleri doğrulamak için sağlam bir kanıt bulunmadığında ısrar ederken, savaş zamanı hükümetinin eğitim ve öğretiminin toplu intiharların arkasında olduğunu kabul etti. Panel ayrıca ordunun yerel halk arasında el bombası dağıtmasının toplu intiharlardan sorumlu durumu yaratan kilit faktör olduğuna dikkat çekti.
Konseyin argümanı birçok insan için ikna edici olmalı. Özünde, Okinawa'daki insanların, yerel sakinler arasında işgalci ABD askerleri hakkında korku uyandıran ve onların savaş esiri olmalarını yasaklayan militarizmin aşırı baskısı altında toplu intiharlara sürüklendiğini söyledi.
Bununla birlikte, önerilen revizyonlarla ilgili tartışmalarında konsey, sivilleri toplu intihara "askeri zorladı" gibi basit ifadelerin kullanılmaması gerektiği konusundaki ısrarına bağlı kaldı. Bu duruş sorgulanmalıdır.
Panelin geçtiğimiz baharda ders kitabı taraması için neden bu kadar sağduyulu görüşler ortaya koymadığını merak etmemek elde değil. Bunu yapmış olsaydı, kurul, eğitim bakanlığının ders kitabı müfettişlerinin incelemelerini onaylamayacaktı. Panel üyelerinden biri konuyu daha dikkatli tartışmaları gerektiğini kabul etti.
O zamanlar hükümete, sloganı "savaş sonrası rejimden kopmak" olan eski Başbakan Shinzo Abe başkanlık ediyordu. Uzmanlar paneli bir şekilde Abe yönetiminin siyasi duruşundan etkilenmiş miydi? İronik olarak, eğitim bakanlığının bu çirkin hareketi, zorlu savaş döneminin benzeri görülmemiş kamuoyunun dikkatini çekmesine neden oldu.
Daha önce, çoğu okul tarihi ders kitabı, Okinawa'daki toplu intiharlar hakkında yalnızca kısa açıklamalar içeriyordu. Yayıncılar tarafından sunulan düzeltmeler, trajedilerin sosyal arka planı hakkında açıklamalar da içeriyordu. Sonuç olarak, ders kitapları 1945'te Okinawa'da yapılan kanlı savaş hakkında çok daha fazla bilgi sunuyor.
Ders kitabı referansları üzerindeki kamuoyu tartışması dokuz ay sürdü. Bu dönemde Okinawa'da büyük bir protesto mitingi düzenlendi, bu da birçok kişiye sadece Okinawa'da dökülen kan hakkında değil, aynı zamanda bakanlığın ders kitabı tarama sistemindeki ciddi kusurlar hakkında bilgi edinme fırsatı verdi.
Yaşananlardan çıkan acı dersler milletin iyiliği için kullanılmalıdır.
Bu başyazı şurada göründü: Asahi Shinbun, Aralık 27 ve International Herald Tribune/Asahi 28 Aralık 2007'de.
Kyoko Selden, Cornell Üniversitesi'nde Asya Çalışmaları alanında kıdemli öğretim görevlisi ve Japan Focus üyesidir. Tawada Yoko, Hayashi Kyoko, Nakagami Kenji, Natsume Soseki, Tomioka Taeko ve Inoue Yashushi'nin hikayelerini içeren Açıklamalı Japon Edebi Mücevherlerinin ilk iki cildi henüz yayınlandı.