İsa'yı senin içinde görüyorum
Bir spor mağazasında kasiyer olarak işimi yaptım ve bir müşteriyle dostça sohbet ettim. Gitmek üzereydi ve tekrar bana döndü, bana baktı ve dedi ki: "İçinde İsa'yı görüyorum."
Nasıl tepki vereceğimi bilemedim. Bu ifade sadece kalbimi ısıtmakla kalmadı, aynı zamanda bazı düşüncelere de yol açtı. Ne farkettin? Benim ibadet tanımım hep böyle olmuştur: Tanrı'ya ışık ve sevgi dolu bir hayat yaşamak. İsa'nın bana bu anı verdiğine inanıyorum, böylece bu ibadet hayatına aktif olarak öncülük etmeyi sürdürdüm ve ona parlak bir ışık olabilirim.
Her zaman böyle hissetmedim. İnancımda büyüdüğüm gibi, ibadet anlayışım da olgunlaştı. Kilisemde büyüdüğüm ve hizmet ettiğimde, ibadetin sadece övgü şarkıları söylemek ya da kreş öğretmek olmadığını anladım. İbadet, Tanrı'nın bana verdiği hayatı gönülden yaşamak demektir. İbadet, Tanrı'nın sevgi teklifine verdiğim cevabım çünkü bende yaşıyor.
İşte bir örnek: Her zaman yaratıcımızla birlikte kol kola yürümenin önemli olduğuna inanmış olmama rağmen - sonuçta, varlığımızın nedeni budur - şaşırdığımı ve memnun olduğumu fark etmeden biraz zaman aldı. Tanrı'ya tapınma ve yaratmaya övgüler. Bu sadece güzel bir şeye bakmakla ilgili değil, sevgi dolu Yaratan'ın bu şeyleri beni memnun etmek için yarattığını anlamak ve bunu fark ettiğimde Tanrı'ya ibadet edip övüyorum.
İbadetin kökü sevgidir, çünkü Tanrı beni sevdiği için ona cevap vermek istiyorum ve cevap verdiğimde ona ibadet ediyorum. Yani John'a ilk mektupta şöyle yazıyor: "Sevelim, çünkü önce bizi sevdi" (I.Yuhanna 1: 4,19). Aşk ya da ibadet tamamen normal bir tepkidir. Tanrı'yı sözlerim ve eylemlerimle seversem, ona tapınır ve hayatım boyunca ona başvururum. Francis Chan'ın sözleriyle: "Hayattaki temel kaygımız onu ana şey yapmak ve ona atıfta bulunmaktır." Hayatımın tamamen onun içinde çözülmesini istiyorum ve bu düşünceyle ona tapıyorum. İbadetim, ona olan sevgimi yansıttığı için, etrafımdaki insanlar tarafından görülebilir ve bazen bu görünürlük, dükkandaki müşterininki gibi bir tepkiye yol açar.
Tepkileri, diğer insanların onlara nasıl davrandığımı algıladıklarını hatırlattı. Adam arkadaşımla olan ilişkilerimiz sadece ibadetimin bir parçası değil aynı zamanda ibadet ettiğimin bir yansımasıdır. Kişiliğim ve dışarıya doğru yaydığım şey de bir tür ibadet. İbadet aynı zamanda Kurtarıcım için teşekkür etmek ve ona söylemek anlamına gelir. Bana verilen hayatta, ışığının birçok insana ulaşması ve ondan sürekli öğrenmesi için elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum - günlük İncil okuma yoluyla, hayatımdaki müdahalesine açık olmak, benim ve benim için Dua etmek veya övgü şarkıları söylerken neyin önemli olduğuna odaklanmak. Arabada şarkı söylediğimde, düşüncelerimde, işte, günlük önlükler yaparken ya da övgü şarkılarını düşünürken, bana hayat veren ve ona ibadet eden birini düşünüyorum.
İbadet etmem diğer insanlarla ilişkilerimi etkiliyor. Tanrı, ilişkilerimdeki tutkal ise, onurlandırılacak ve yüceltilecektir. En iyi arkadaşım ve ben birlikte zaman geçirdikten sonra ve yollarımız tekrar ayrılmadan önce her zaman birbirimiz için dua ediyoruz. Tanrı'ya bakıp O'nun iradesini özlediğim için, yaşamlarımız ve paylaştığımız ilişki için O'na teşekkür ediyoruz. Çünkü ilişkimizin bir parçası olduğunu biliyoruz, dostluğumuz için şükranlarımız bir ibadet şeklidir.
Tanrı'ya ibadet etmenin ne kadar kolay olduğu şaşırtıcı. Tanrı'yı düşüncelerime, kalbime ve yaşama davet ettiğimde - ve onun günlük ilişkilerimdeki ve deneyimlerimdeki varlığını aradığımda - ibadet onun için diğer insanları yaşamasını ve sevmesini seçmesi kadar kolay. Bir ibadet hayatı yaşamayı ve Tanrı'nın günlük hayatımın bir parçası olmak istediğini bilmeyi seviyorum. Sık sık "Tanrım, bugün aşkını nasıl geçirmemi istiyorsun?" Diye soruyorum. Başka bir deyişle: "Bugün sana nasıl ibadet edebilirim?" Tanrı'nın planları hayal edebileceğimizden çok daha büyük. Hayatımızın tüm ayrıntılarını biliyor. Bu müşterinin sözlerinin bu güne kadar yankılanmaya devam ettiğini ve ibadetle ne demek istediğime ve övgü ve ibadet dolu bir yaşam sürmenin ne demek olduğuna katkıda bulunduğunu biliyor.
Yazan Jessica Morgan