Ebeveynlerin istedikleri veya beklenen davranışları göstermeyen çocuk “sorumsuz çocuk” olarak isimlendiriliyor. Çocuklarımızı hemen “sorumsuz” şeklinde damgalıyoruz. Aslında sorumluluk sahibi çocuk yetiştirmek hiç de o kadar zor değildir.
Anne-babanın kendi sorumluluklarını yerine getirdiği, herkesin görev ve sorumluluklarının belirgin olduğu ailelerde yetişen çocuklar sorumluluk sahibi olur. Ancak çocuğun yerine onun rahatlıkla yapacağı işleri anne-baba kendi işi gibi düşünür ve yaparsa, bu ailede muhtemelen çocuk sorumluluk sahibi olmaz.
Sorumluluk sahibi çocuk nasıl yetiştirilir?
Kendi kararlarını kendisi alabilen, bu kararları uygulamak için uğraşan; kendi kararlarını kendisi alabilen, bu kararları uygulamak için uğraşan, düşüncelerini özgürce dile getiren, bağımsız davranabilen, ‘annem, babam veya öğretmenim kızacak’ diye misafirlikte uslu duran, sınıfta uslu duran çocuk, sorumluluk sahibi çocuk değildir, sadece kurallara uyan çocuktur. Başkalarının haklarını gözeten. Yaptığı veya başladığı işi sonuna kadar götüren. Misafir geldiği için veya başka geçerli nedenden dolayı derslerini bitiremeyen, bu yüzden sabah kalkıp çalışmasını tamamlayan çocuk, sorumluluk sahibidir.
Ortaya çıkan sonuçlara katlanan, zayıf aldığı için kendi yerine anne-babasını öğretmene gönderen, suçu hep başkalarına atan, “emeksiz yemek” isteyen çocuk sorumluluk sahibi değildir.
Başkalarının söylediği her şeye “evet” diyen ve sorgulamadan, düşünmeden yerine getiren çocuk sorumlu değil “robot çocuktur”.
Sorumluluk sahibi çocuk dersi varsa mümkünse misafirliğe gitmez, mutlaka gitmesi gerekiyorsa kitap-defterini ve ödevlerini beraberinde götürür ve orada yapar.