Doğumu
Anton Pavlovich Çehov, 17 Ocak 1860 tarihinde Azak Denizi’nde Güney Rusya’daki Taganrog’da doğdu. Bakkal sahibi olan Pavel Egorovich Çehov’un altı çocuğunun üçüncüsüydü. Genç Çehov ve erkek kardeşleri, aile mağazasında çalıştı ve yerel okulda okudu. Son derece dindar babaları onları sık sık dövdü. 1876’da babasının işi başarısız oldu ve aile yeni bir başlangıç için Rusya’nın Moskova kentine taşındı. On altı yaşında olan Çehov, öğrenimini tamamlamak için geride kaldı.
Sarışın, kahverengi gözlü Çehov, kendine güvenen, eğlenceli, enerjik bir gençti. Ağustos 1879’da, babasının bir işçi olduğu ve annesinin yarı zamanlı dikiş işi yaptığı Moskova’da ebeveynlerine katıldı. Çehov hemen Moskova Üniversitesi tıp fakültesine girdi. Kısa süre sonra babasının yerini hanehalkı reisi olarak aldı. 1884’te mezun olduktan sonra Chikino, Rusya’daki hastanede çalışmaya başladı.
İlk Çalışmaları
Moskova’daki gelirine katkıda bulunmak amacıyla Çehov, okumayı sevdiği mizah dergileri için yazdı. İlk öyküsü Mart 1880’de , öykülerinin dokuz tanesini daha yayınlamaya başlayan Dragonfly adlı bir dergi tarafından yayınlandı , çoğu o yıl “Antosha Chekhonte” imzasını attı. 1881 sonbaharında o ve büyük erkek kardeşlerinin eserleri, yeni bir mizah dergisinde yayınlandı.
Melpomene Masalları, 1884’ün ortalarında kendi parasıyla (krediyle) yayınlanandı.
Çehov’un başkası tarafından yayınlanan ilk kitabı Motley hikayeleri, adı ile 1886’da çıktı. Kitap başarılı oldu ve Çehov yeni yetenek olarak tanındı. Ardından daha fazla yazmaya başladı. Şubat 1887’de sadece tanınmış yazarlara verilen bir onur olan Edebiyat Fonu’na seçildi. Ağustos ayında kısa öyküler koleksiyonu ortaya çıktı. Çehov’un ilk tamamladığı oyun Ivanov, Kasım 1887’de Moskova’da icra edildi. Bir mektupta belirttiği gibi “hayatı gerçekte olduğu gibi tasvir etme” girişiminde mizah dergileri için ciddi kurgu ve drama lehine yazmayı bıraktı.
Başarıları
Dokuz yaşındaki Egorushka’nın amcasıyla uzak bir kasabaya giderken Rus kırsalının hikayesi olan “Bozkır” (1888), Çehov’un yazma kariyerinde yeni bir aşamaya taşıdı. Sadece yüksek sınıf Northern Messenger dergisi tarafından kabul edildi – Çehov’a hatırı sayılır miktarda para getirdi – aynı zamanda diğer ünlü yazarlar tarafından da övgüyle karşılandı. Ekim 1888’de Puşkin Ödülü’nü kazandı.
Çehov, 1888 yazını (kardeşi Nikolai’nin öldüğü yer) Ukrayna’da ve Yalta’da geçirdi. Bu dönemin olayları, ölmekte olan yaşlı bir adamın anlamsız yaşamını düşündüğü şeyleri düşündüğü “Bir Kasvetli Hikayeye” (1889) ilham verdi. Mart 1889’da bir başka öykü koleksiyonu olan Children, yayınlandıktan sonra, Çehov şimdi ailesini yalnız yazarak destekleyebileceğine karar verdi. Bazı tek oyunculu oyunlar yazdı ve Wood Demon üzerinde çalıştı , ancak St.Petersburg (Rusya) Tiyatro Komitesi oyunu reddetti. Mart 1890’da yedinci kitabı, Kasvetli İnsanlar, ortaya çıktı. Nisan 1890’ın sonlarında Çehov, Sibirya’nın Sahalin adasında hapishane kolonisine doğru yola çıktı. Adayı inceleyerek üç ay geçirdikten sonra Çehov eve döndü ve daha sonra seri halde yayınlanan Sahalin Adası’nı yazdı .
Şubat 1892’de Çehov, Moskova dışında Melikhovo adında 675 dönümlük bir arazi satın aldı ve ailesiyle birlikte yerleşti. 1893’ün sonunda ailesini rahatça destekliyordu. Daha yavaş yazmaya ve daha önce yazdıkları oyunlara daha fazla odaklanmaya başladı, ancak öyküleri St.Petersburg ve Moskova dergilerinde görünmeye devam etti. Çehov popülerdi ve hayran kaldı. Bir dizi güzel, canlı ve yetenekli kadın arkadaşı vardı, ama hiçbirine evlilik teklif etmek için yeterince güçlü duygular beslemedi. Ancak 1898’de, otuz sekiz yaşında ve ciddi derecede hasta olduğu bir zaman da, oyuncu Olga Knipper ile tanıştı ve bir ilişkiye başladılar.
Ünlü Oyun Eserleri
Çehov’un oyunu Martı, eski aşkı Lidiya Mizinova ve yazar arkadaşı IN Potapenko arasında bir romantizm üzerine yazıldı. Oyun 1896’daki ilk sunumunda başarısız olmuştu, ancak 1898’de yeni Moskova Sanat Tiyatrosu’nda martı o kadar muhteşem bir başarı elde etti ki, martı tiyatronun resmi amblemi haline geldi. Çehov’un diğer harika oyunları hızla takip etti: 1897’de Wood Demon’un yeni bir versiyonu olan Vanya Amca ; 1900–01’de Üç Kız Kardeş ; ve Kiraz Bahçesi 1903-04’te.
Çehov ününün zirvesindeydi. Ivan Bunin (1870–1953) ve Leonid Andreyev (1871–1919) gibi genç yazarları teşvik etti, Puşkin Ödülü için yazarları önerdi. tavsiye ve yorum için hevesle arandı. 1900’de Rusya Bilimler Akademisi’ne seçilen ilk yazar oldu. 1901’de o ve Olga Knipper evlendi. Çehov’un sağlığı 1904’te kötüleşti ve doktorları ona bir hastaneye gitmesi gerektiğini söyledi. Haziran 1904’te Almanya’nın Badenweiler kentine doğru yola çıktı. Avrupa’ya gitmeden bir gün önce onu Moskova’da gören bir arkadaşına şöyle söyledi: Yarın gideceğim. Güle güle. Ben ölmeye gidiyorum.
Çehov’un Son Günleri
24 yaşında, Çehov tüberküloz belirtileri göstermeye başladı. Bu durumu görmezden gelmeye çalıştı; ancak 30’lu yaşlarının başlarında sağlığı inkar edilemez hale gelmişti.
1904 yılında verem ciğerlerini tahrip etmişti. Vücudu gözle görülür şekilde zayıfladı. Arkadaşlarının ve ailesinin çoğu, sonun yaklaştığını biliyordu. The Cherry Orchard’ın açılış gecesi konuşmalar ve içten teşekkürler ile dolu bir gece oldu. Rusya’nın en büyük oyun yazarına veda ediyorlardı.
14 Temmuz 1904’te Çehov, başka bir kısa hikaye üzerinde geç saatlere kadar çalışmaya devam etti. Yattıktan sonra aniden uyandı ve bir doktor çağırdı. Doktor onun için hiçbir şey yapamaz ama bir kadeh şampanya teklif etti. Bildirildiğine göre, son sözleri “son Şampanya içtiğimden bu yana uzun zaman geçti.” içeceği içtikten sonra öldü. Cesedi gömmek için Moskova’ya döndü.