1945'in başlangıcında, hiç kimse 3-th Reich'in yakında sona ereceğinden şüphe duymuyordu. Müttefik kuvvetleri, sürekli olarak Almanya'nın kalbine doğru ilerleyen, bütün büyük bölgeleri işgal eden, Almanya'nın savunmasına derinlemesine ilerliyorlardı. Müttefiklerin sevinme zamanı olurdu, ancak yalnızca bazı "müttefiklerin" zaferinin neşesi büyük Rus halkının zaferlerinden gelen kıskançlık ve acılıkla oldu.
1945 yılın baharındaki durum
Nisan ayına kadar Kızıl Ordu, Polonya, Macaristan, Romanya, Bulgaristan ve kısmen Çekoslovakya topraklarını kontrol etti. Nisan 1945’te Kızıl Ordu, Viyana’yı işgal etti ve Berlin’deki belirleyici saldırı için hazırlanmaya başladı. Churchill, anılarında şöyle yazdı: “Almanya'nın yıkılması, Komünist Rusya ile Batı demokrasileri arasındaki ilişkilerde köklü bir değişime yol açtı. Ortak düşmanlarını kaybettiler, savaşın neredeyse ittifakını birleştiren tek bağ olduğu savaştı. Şu andan itibaren, Rus emperyalizmi ve komünist doktrini, ilerlemelerini ve nihai tahakküm için çabalıyor olmadıklarını görmedi ve sınırlamadı. ”
Ayrıca, Churchill, Sovyetler Birliği'nin, Finlandiya kıyılarından, Türkiye ve yakın Afrika kıtasının ülkeleri de dahil olmak üzere, Finlandiya kıyılarından, Yunanistan ve Birleşik Krallık’a kadar bütün Avrupa’yı işgal edebilecek tüm serbest demokratik dünya için ölümcül bir tehdit haline geldiğini belirtti.
Sovyetler Birliği ile müttefikleri arasındaki ilişkilerde en hassas mesele, Polonya meselesiydi. Anglo-Amerikalılar, Polonya’da sürgündeki Londra hükümetinin haklarını savunarak Polonya’da komünist bir rejimin kurulmasını engellemeye çalıştı. Şubat ayında, Stalin ve diğer ülkelerin liderleri arasındaki Yalta Konferansı’nın, ülke içinde ve dışında Polonya’daki demokratik figürlerin de dahil olmak üzere demokratik bir temelde geçici bir Polonya hükümeti oluşturması beklendiği anlaşıldı. Bununla birlikte, Anglo-Amerikalılar ve SSCB'nin bu konudaki anlayışı radikal biçimde farklılaşmıştır. Stalin, Londra'da sürgündekiler arasından bir Polonya hükümetinin kurulmasına karşı kategorik olarak konuştu. Polonya hükümetinin, 4'in komünistleri oranında oluşturduğu 1-demokratına karşı Londra’yı sulandırmayı kabul etti. Roosevelt’in Nisan ayındaki 1945’teki ölümü durumu değiştirdi, çünkü yerini almaya gelen Harry Truman çok zor bir duruş aldı.
Mayıs 1945'teki durum Moskova'daki Londra hükümetinin Moskova'daki 16-ti üst düzey yetkililerinin tutuklanmasıyla sert bir şekilde ağırlaştı ve müzakerelere çağırıldı. Bu yılın haziran ayında, on altı bir süreçte, hepsi mahkum edildi ve kamplara gönderildi.
Bu olaylarla bağlantılı olarak, Anglo-Amerikalılar, Londra hükümeti üyelerinin derhal serbest bırakılmasını ve parite esasına göre yeni bir geçici Polonya hükümeti kurulmasını talep eden keskin bir protesto notu yayınlıyorlar.
Nasıl bittiğini hepimiz biliyoruz. Polonya bir süredir komünist bir ülke oldu ve Anglo-Amerikalılar yenilgiyi kabul etmek zorunda kaldılar. Ancak, az sayıda insan bu yenilginin Hitler karşıtı koalisyondaki eski müttefikleri SSCB'ye saldırmak için bir plan yapmaya zorladığını biliyor.
"Düşünülemez" planını yapın
1945'in ilkbaharında, Churchill Ortak Personele SSCB'ye karşı askeri kampanya meselesini çözme emrini verdi. Bu kampanya "Düşünülemez" adını alıyor. Eylem derhal İngiltere ve ABD'nin onayını aldı. Churchill'e göre, Polonya birlikleri İngilizlerin ve ABD güçlerinin tarafını tutacak. Savaş ilanının tarihi belirlenir - yılın Temmuz 1 1945'i (neden Haziran 22 değil, tam olarak 4 saatlerinde?).
Plan Mayıs 22 için hazırdı. Plan, Polonya yönünde Zwickau - Chemnitz - Dresden - Goerlitz alanlarında iki grev anlamına geliyordu. Kuzey aksı Stettin-Schneidemül-Bydgoszcz ve güney aksı Leipzig-Cottbus-Poznan ve Breslau'dur. Saldırgan operasyonlarda, Amerikan-Amerikan bölümlerinin 47'inin SSCB ve müttefiklerini 170 bölümlerine karşı kullanması gerekiyordu.
Anglo-Amerikan Komutanlığı Birleşik Merkez Kararı'nın tahminlerine göre, SSCB ve müttefikleri kara kuvvetleri, İngiltere ve ABD kuvvetlerinin 1.5 - 2 katı kadardı. Denizde, SSCB ve müttefikleri güçleri önemsiz olarak değerlendirildi ve ABD denizde savaşmayı reddetse bile, İngiltere kolayca kendi başına başa çıkabilirdi. Ayrıca, Almanya'nın Anglo-Amerikalıların tarafını alacağı varsayılmıştır. Anglo-Americans’a 10-ti piyade bölünmelerinde artış sağlayabilecek şey. Bu çatışmadaki diğer ülkelere güvenmeye değmezdi.
SSCB'ye yapılan askeri operasyonda aşağıdaki etkenler önemli bir etkiye sahip olacaktı:
- SSCB, uçakların üretimi için zaman içinde havayı döndürebilecek bileşenlerin tedariki konusundaki desteğini kaybedecek (bazı tahminlere göre, İngiliz ve ABD uçaklarının sayısında USSR 14 ve müttefiklerine karşı 16.5 binlerce vardı);
- SSCB'ye alüminyum tedarikinde bir başarısızlık olması durumunda, uçakların üretimi çok zor olacak ve bu da uçakların yetersiz teslimatına neden olabilir;
- SSCB ayrıca havacılık yakıtı teminindeki müttefiklere de büyük ölçüde bağlı. Askeri bir ihtilaf durumunda, SSCB uçakları için yeterince yakıt elde edemez;
- SSCB ve müttefikleri ordularla mücadeleye hazır olmalarını sağlamak için muazzam kaynaklar harcamak zorunda kalacaklardı, çünkü muazzam yol uzunluğu kaçınılmaz olarak yeni silahlarla orduların lojistik ve arzını etkileyecekti;
- Demiryolları kaynak sağlamanın tek yolu olacak ve muazzam uzunlukları zayıf ve savunmasız bir yer olacak havacılık Anglo-Amerikanlar;
- Leningrad'daki avlular çok zarar görmüş ve Karadeniz'de neredeyse tahrip olmuş durumdalar. Yeni gemi ve denizaltıların yapımı imkansızdır ve onarımı çok zordur.
İngiliz analistlerin şu anda Sovyet askerlerinin yetenekleri hakkında konuştukları:
“Rus ordusunda yetenekli ve deneyimli bir üst komutan kuruldu. Bu, sürdürülmesi ve yeniden konuşlandırılması, Batı ordularının herhangi birinden daha az para alan, oldukça dirençli (savaş) bir ordudur ve büyük ölçüde hedeflere ulaşmadaki ihmali temel alan cesur taktikler kullanır. Her seviyede (Sistem) koruma ve kamuflaj (Rusça) yüksektir. Ekipmanlar (Rus ordusunun) savaş boyunca hızla gelişiyordu ve şimdi iyi. ”
“Rus Hava Kuvvetleri'nin ahlaki tutumu övgüye değer. Rus pilotları zekidir ve aynı parlaklıkla bazen aynı yetenekle hareket eder. Orduyu desteklemek için kısa mesafeli taktiksel operasyonlar yürütmede geniş deneyime sahipler. ”
Birleşmiş Milletler Genel Merkezi'nden Başbakan:
“Talimatlarınıza göre, tehdit ya da güç kullanımı yoluyla Rusya'ya baskı yapma potansiyelimizi değerlendirdik. Ve onları seninle tartışmaya hazırız. Silahlı çatışma durumunda kuvvetler dengesi, hızlı başarıya ulaşamayacağımız ve düşmanın üstün güçlerine karşı uzun vadeli konumsal bir savaşa gireceğimiz şekildedir. Ayrıca, çatışma sırasında Amerikan yorgunluğu ve ilgisizliği güçlerini Pasifik'teki savaş tarafına çekecek olursa, İngiltere çok kötü durumda olabilir. ”
Churchill - Birleşmiş Milletler Genel Merkezi:
“Komutanın, düşünülemez olanla ilgili yorumlarını okudum, Haziran ayında Rusların birebir ülkedeki üstünlüğünü gösteren 8. Amerikalılar birliklerini bölgelerine çekip silahlı kuvvetlerin çoğunu Amerika Birleşik Devletleri ve Pasifik'e devrederse, Ruslar Kuzey Denizi ve Atlantik'e ilerleme fırsatı bulacaklar. Fransa ve Hollanda’nın denizdeki Rus üstünlüğüne dayanamayamayacağını göz önünde bulundurarak Adamızı nasıl koruyabileceğimize dair net bir plan düşünmek gerekiyor. Kod adı "Ulaşılmaz" olarak tutularak, komut bunun sadece bir varsayımsal olasılık olduğunu söyleyen şeyin sadece bir taslak olduğunu ileri sürer.
Moskova'nın sonuçları ve farkındalığı
Üçüncü Dünya Savaşı'nın başlaması için bütün bu hazırlık Moskova tarafından farkedilmedi. Edinburgh Üniversitesi'nden bir profesör olan D.Erikson'ın daha sonra yazdığı gibi, Moskova’nın yeni bir silahlı çatışma hazırlığı konusundaki farkındalığı, 1945’in haziran ayında Moskova’nın Zhukov’a yeniden toplanmasını, savunmayı güçlendirmesini ve Batı müttefiklerini daha ayrıntılı olarak incelemesini emrettiğini açıkladı. Daha sonra saldırı planlarının Cambridge Beşeri tarafından Moskova'ya transfer edildiği öğrenildi. Anglo-Amerikalıların partileri sonunda bu planı terk etti ve Avrupa’da Kızıl Ordu’nun ortaya çıkması durumunda, Anglo-Amerikan müttefiklerinin güçlerinin onları durduramayacağı sonucuna vardı.
Yazarın Görüşü
Batı, özellikle Büyük Britanya, ABD, hiçbir zaman Rusya'nın müttefiki olmadı ve olmayacak. Güçlü bir Rusya yaşadığı sürece, Batı'nın boğazında bir kemik olacak.