“Bir tost! Şefimizin kurtarıcısına kadeh kaldıralım!]
「Lezzetli, kurtarıcının bize verdiği et çok güzel!」
Vandalieu, şef Zadirileri kurtarmıştı ve Şeytan Yuvasındaki Ghoul topluluğu, savaşçıların lideri Vigaro’nun yetkisiyle Vandalieu’yu hoş karşılamıştı.
Ghoul köyü, Vandalieu’nun beklediğinden çok daha büyük ve daha medeniydi.
Bu ormanlık Şeytan Yuvası’nın ağaçları yoğun bir şekilde doluydu, ancak bir plaza oluşturmak için temizlenmişlerdi ve çatıları ağaç yaprakları kullanılarak yapılmış çukur evler sıralar halinde sıralanmıştı.
Vandalieu, binaların fazla nemlenip nemlenmediğini merak etti ama burası Amazon yağmur ormanı ya da subtropikal bir bölge olmadığına göre, muhtemelen bir sorun değildi.
Toprağa kazılmış bir kuyu su kaynağı olarak hizmet ediyordu ve ilkel olmalarına ve yalnızca evlerin sebze bahçeleri olarak adlandırılacak kadar büyük olmalarına rağmen yiyecek yetiştirmek için tarlalar vardı. Ayrıca ormanda hasat edilen bitkilerden elde edilen alkol ve avladıkları avın etlerinin muhafaza edilip saklandığı bir depo da vardı.
Ghoul’ların yaşam tarzı, Vandalieu’nun Dünya’daki TV programlarında gördüğü ormanlarda yaşayan yerli kültürlerin insanlarına benziyordu. En azından, Goblinler ve Koboldlar gibi hayatlarını sürdürmek için tamamen avlanmaya ve toplanmaya dayanan canavarlardan çok daha medeniydiler.
『Ve benden çok daha fazla insana benzer hayatlar yaşıyorlar.』
Haydutların ganimetleri dışında tamamen avlanma ve toplayıcılığa da güvenen Vandalieu, Ghoul’ların nasıl yaşadığını gördükten sonra istikrarlı bir yaşam tarzına sahip olmanın ne kadar önemli olduğunu anladı. Bir insan, ancak yiyecek ve su gibi yaşamın gereklilikleri hazır olduğunda normal bir hayat yaşardı.
Ve Hortlaklar, Vandalieu’nun bir ziyafet vermek için sunduğu eşkıya şarabının yanı sıra eti de kullanıyorlardı.
Toplamda yaklaşık yüz tane vardı. Goblinleri avlamak için birkaç günlük bir yolculukta yaklaşık on üye yoktu, bu yüzden bu sayı daha da artacaktı. Vandalieu, canavarların nasıl yaşadığı konusunda pek bilgili değildi ama buranın Şeytan Yuvası’ndaki canavar köylerinin en uygarı olduğunu hayal etmesi onun için zor değildi.
Bu arada, Goblinleri avlayan savaşçıların lideri görünüşe göre Zadiris’in en küçük kızıydı. Nedense bir kadın olmasına rağmen bir büyücüden çok bir savaşçı olarak doğmuştu.
Ve böylece, aslana benzer kafaları ve bacaklarından daha uzun kolları olan Ghoul erkekleri ve gri-kahverengi tenleri dışında insanlardan hiçbir farkı olmayan Ghoul kadınları, Zadiris’i kurtaran ve onlara yiyecek ve içecek ikram eden Vandalieu’yu övdü. ziyafetin tadını çıkardılar. Bu manzara, 「İyi yaptım.」 diye düşünen Vandalieu’yu sakinleştirmeye yetti.
Etin nereden geldiğini bilse de bu duygu değişmedi.
Herkesle birlikte yemek, yemeğin tadını daha da güzelleştirdi.
「Vandalieu, sen de yemelisin.」
Vigaro ona üzerinde iyi pişmiş et olan bir şiş uzattı ama Vandalieu başını salladı.
「İnsan eti yemek konusunda biraz tereddütlüyüm.」
Gerçekten de Vigaro’nun diğerlerinin üzerinde şişlerde kızarttığı ve otlarla kaynattığı et, Vandalieu’nun Zadiris’i kurtarırken öldürdüğü beş maceracının etiydi. Başka bir deyişle, insan etiydi.
Hortlaklar düşündüğü gibi Ölümsüz olmasalar da, insan eti yemeye olan aşkları tam da hayal ettiği gibiydi.
“Gerçekten mi? Zehirli Kurbağa bacaklarından daha lezzetliler, biliyor musun?]
Vigaro, Vandalieu’nun yediği kavrulmuş Zehirli Kurbağa bacağına bakarken başını eğdi ama Vandalieu’nun yanında oturan Zadiris onu azarladı.
「Bu konuda bu kadar ısrarcı olmayın; Vandalieu bir Dhampir, bu yüzden insan kanı içse bile eti tüketmez.」
“Böylece? Peki ya alkol?]
「Vandalieu sadece bir yaşında; alkol onun için zehirden başka bir şey değildir. Bir ziyafette onun direniş becerilerini test etmeye mi çalışıyorsun?]
“Bir yaşında?! Bu doğru mu? Sadece küçük bir vücudu olduğunu ve kesinlikle daha yaşlı olduğunu düşünmüştüm.」
Vigaro şaşkınlıkla gözlerini kocaman açtı ama konuşma tarzına bakılırsa Vandalieu’nun göründüğünden daha yaşlı olduğunu düşünmek hiç de garip değildi. Aslında, kişinin bu varsayımı yapması beklenebilirdi.
[Şey, o sihir kullanan, Ölümsüzleri evcilleştiren ve beş maceracıyı yenen bir çocuk. Onun sadece küçük bir bedene sahip bir yetişkin olduğunu düşünmeniz garip değil, ama…]
“Böylece? Yine de ben hala deneyimsiz bir yaşında bir çocuğum.]
「Öyle görünmüyor.」
「Öyle görünmüyor.」
Zadiris ve Vigaro başlarını sallayarak aynı anda konuştular. Ama Vandalieu, “Muhtemelen haklılar,” diye düşündü ve buna daha fazla aldırış etmedi.
Aslında, büyüyü ve Ölümsüzleri görmezden gelseniz bile, kimse Vandalieu’ya bakıp onun bir yaşındaki masum bir çocuk olduğunu düşünmezdi. İfadesizdi, cansız, ölü görünen gözleri vardı ve varlığını fark etmek zordu. Darcia henüz altı aylıkken öldürüldüğü için saçları o zamandan beri serbestçe uzamıştı ve giydiği tek şey yetersiz bir bez parçasıydı.
Ona nasıl bakılırsa bakılsın, bir hayalet gibi görünecekti.
「Şef, kurtarıcıyı selamlayabilir miyiz?」
「Lütfen, size yalvarıyoruz.」
Ama Ghoul kadınları için durum böyle değilmiş gibi görünüyordu. Birkaç Ghoul kadını parıldayan sarı gözleriyle Vandalieu’ya bakıyordu.
Vandalieu dikkatlerini çektiğinde gözlerini kırpıştırdı. Şimdiye kadarki tüm yaşamlarında, ruhlar dışında kimseyle popüler olmamıştı, bu yüzden şaşırdı.
「Hmm oğlum, bunlar köydeki kadınların en küçüğü; Şu anda onlara çeşitli şeyler öğretiyorum.」
Zadiris’in tanıştırdığı kadınlar gerçekten de genç görünüyorlardı. Çoğu, ergenlik yıllarının ortalarında veya sonlarında gibi görünüyordu. Ancak bu kadınların şefleri olarak adlandırdıkları Zadiriler, genç bir kız görünümündeydi.
“Ne kadar tatlı; saçları yele gibi görünüyor!]
「Gözler ne kadar güzel, renkleri de farklı!」
Ama zihinsel olarak kesinlikle Zadirilerden daha gençtiler. Vandalieu onlarla tanıştırılır tanıştırılmaz, sanki birbirleriyle yarışıyormuş gibi sırayla onu kollarına almaya başladılar.
「H-hey, ona karşı bu kadar kaba olmamalısın.」
Onu bacaklarından kaldırıp baş aşağı tutuyorlardı; bir yaşındaki bir çocuk için oldukça kaba bir muameleydi. Ama Vandalieu bir Dhampir’di, yetişkin bir adamdan daha güçlüydü, dolayısıyla zarar görmemişti.
Zarar görmemiş olmasına rağmen, böyle bir muameleyi tatsız bulması şaşırtıcı olmazdı. Ancak Vandalieu, kendisine yapılan muameleye karşı hiçbir öfke belirtisi göstermedi.
“Ha? Ben… popüler olabilir miyim?]
Önceki yaşamlarının hiçbirinde karşı cinsten kişiler tarafından şımartılmamıştı. Artık üçüncü hayatında olduğuna göre, ilk kez romantik bir popülarite mi yaşıyordu?! Vandalieu’nun düşünceleri o anda tamamen durmuştu, dolayısıyla kendisine bu kadar kaba davranılmasına kızacak durumda değildi.
Bu Ghoul kadınlarının hepsi çok güzeldi ve Devil’s Nest’teki bir köyde yaşarken, kıyafetlerinin çoğu derisini açıkta bırakıyordu. İnsan erkekler bile gözlerini onlardan uzak tutmakta zorlanırdı.
Ghoul kadınlarının insan eti yemesine aldırış etmezlerse, yani.
[Benim adım Vandalieu. Tanıştığıma memnun oldum.”
Vandalieu zerre kadar umursamadı.
Bir düşününce, bu insan maceracılar bir insan kıza saldırıp düzmeye çalışmış ve sonra onu köle olarak satmaya çalışmış gibi değildi. Saldırdıkları kişi, toplumun canavar olarak etiketlediği Zadiriler’di.
Tabii ki, onu köle olarak satmak yasa dışıydı, ancak bunun için sadece「bir kasabaya evcilleşmemiş bir canavar getirmekle」 suçlanacaklardı; bir insan kızı yasa dışı bir şekilde köle olarak satmaktan çok farklı bir suçlama olurdu.
Ve Vandalieu’nun saldırdığı anda, bu maceracılar sadece bir dişi canavarı düzmeye çalışıyorlardı. Bu yasa dışı bir eylem değildi. Ne tür bir ülke dişi bir canavara cinsel saldırıda bulunmayı yasaklayan bir yasayı uygular? Eh, belki böyle bir yasa uygulanırdı, ama sadece garip hastalıkların yayılmasını önlemek için.
Etik olarak, kadın maceracılar ve lonca resepsiyonistleri tarafından hoş karşılanmayabilir. Ama teknik olarak kurallara aykırı değildi.
Her şeyden önce, maceracılar canavarları yok etmek ve insanları korumak için vardı. Ve Ghoul’lar, köklerini tanrıça Vida’ya kadar takip edebilseler de, Amid İmparatorluğu ve uluslarında canavarlar olarak tanımlandılar.
Bu yüzden canavarları öldürmeden önce düzmek onlar için tamamen yasaldı.
Bu nedenle, Vandalieu’nun maceracıları öldürmesi yersiz bir saldırıydı ve ekipmanları vücutlarından almak tam olarak haydutların yaptığı şeydi.
Ancak biraz daha düşününce “ne olmuş yani?” diye sorulabilir.
Bunun nedeni: Vandalieu bir Dampirdi. Amid İmparatorluğu ve uluslarında bir kişi olarak değil, bir「canavar」 olarak görülüyordu.
Başka bir deyişle, Ghouls ile aynı gemideydi. İnsanlara saldıran ve zarar veren bir yaratıktı.
Bununla birlikte, bir grup dikkatsiz maceracıya saldırması, hepsini öldürmesi, ekipmanlarını çalması ve daha sonra arkadaşlarıyla etlerini paylaşmasında bu kadar garip olan ne vardı?
Her halükarda, bu maceracılar için Vandalieu, Goblinler ve Zehirli Kurbağalarla aynı yaratık kategorisindeydi. Başlarına gelenlerde olağandışı bir şey yoktu.
Vandalieu, Amid İmparatorluğu’nda Dhampir hakları için savaşmayı planlamış olsaydı, bu konuda endişelenebilirdi ama… bunu yapmaya hiç niyeti yoktu. Biri ona yalvarsa da bunu yapmazdı; çok zahmetli bir işti.
Onu karşılayan Ghoul’larla, insanlardan daha yakın hissetti. Ghoul’lar insan eti yemekten bu kadar mutluysa, haydutların cesetlerini kurtarması mı gerekirdi? Bundan böyle bunu yapmalı.
「Keşke benim çocuğum da Vandalieu kadar güçlü olsa. Zaten otuz yaşında ama hala ailesine bağımlı.]
[Hey, karnımı okşar mısın? Böylece çocuğum senin kadar güçlü olacak şekilde büyüyecek.]
「Benim adım Bilde. Bir sonraki çocuğum erkek olursa, ona senin adını verebilir miyim?]
Aniden Vandalieu’nun kalbi düştü. Görünüşe göre hepsi anne ya da anne olmak üzere olan kadınlardı. Karınları hâlâ düzdü, bu yüzden fark etmemişti.
Onlarla ilişki kurabileceğini gerçekten düşünmemişti ve gerçekten de bunu ummuyordu. Her durumda, o hala sadece bir yaşında bir çocuktu. Buna rağmen, ruh halinin düştüğünü hissetti.
Aynı zamanda, maceracıları öldürürken bile hissetmediği bir şey yüzünden hayal kırıklığına uğradığı için kendi kişiliğine karşı bir nefret duyuyordu.
“Hey! O zaten yorgun ve gevşek, acele edin ve bırakın onu aptallar!]
Ama bir başkasının bakış açısından, gücünü kaybetmiş gibi görünüyordu.
Ghoul’lar, en düşük Seviye 3 olan Ölümsüz canavarlardır. Goblinler, Orklar ve Koboldlar gibi insanlık dışı tipteki canavarlardan daha fazla zeka ve toplumsal yapı gösterirler ve iki cinsiyetin fiziksel görünümleri çok farklıdır.
Hepsinin sarı gözleri ve gri-kahverengi tenleri var, fiziksel olarak güçlüler, pençelerinden felç edici zehir salgılıyorlar ve et yemekten zevk alıyorlar. Enerji ve kuvvet dolu, acıya ve zehre karşı dirençli canlılardır.
Erkeklerin aslan kafaları vardır ve fiziksel güç ve felç edici zehirlerinin gücü bakımından dişileri geride bıraktıklarından savaşçı olmaya uygundurlar.
Dişiler ise güzel kadınlara benzerler ve fiziksel olarak erkeklerden daha zayıf olmalarına rağmen birçoğu büyü yapmaya uygun niteliklere sahiptir ve çoğu basit büyüler yapabilir.
Bununla birlikte, mükemmel savaşçı olan dişiler ve büyücü olan erkekler de mevcuttur.
Bazen Ghoul’lar, insan cesetlerini kendi üyelerine dönüştürmek için özel bir ritüel gerçekleştirir.
Ghoul Warriors, Ghoul Berserkers ve Ghoul Mages gibi üst düzey Ghoul’lar mevcuttur ve geçmişte Ghoul Tyrant ve Ghoul Elder Mages gibi daha yüksek seviyeli Ghoul’lar görülmüştür.
『Ghoullar hakkında bildiğim tek şey bu… Bahara kadar Ghoul köyünde kalmayı planlıyor musun?』
“Evet. Ayrıca anne, Hortlaklar Ölümsüz değildir; Vampirler gibi Vida’dan geliyorlar.」
Darcia’nın yüzünde endişeli bir ifade vardı ama Vandalieu ona cevap verirken her zamanki gibi ifadesizdi.
[Beni daha çok endişelendiren de bu. Ölümsüz olsalardı, becerilerinizden dolayı daha arkadaş canlısı olurlardı, ama durum bu değil, anlıyor musunuz? Acıkıp seni yemeye çalışırlarsa ne yapacaksın?]
Daha yeni uyanmış ve bu yüzden Ghoulları kendisi görememiş olan Darcia için bu, endişelendiği çok gerçek bir olasılıktı.
[Bence sorun değil. Muhtemelen. En azından Evbejia’ya gizlice girdiğimde hissettiğim gibi burada『ölümün varlığını』hissetmiyorum.」
Ghoul’ların arkadaş canlısı davranışları nedeniyle, tamamen olmasa da bir dereceye kadar gardını indirdi.
Ancak ne Darcia ne de Vandalieu, Ölüm Niteliği Büyüsü becerisinin Ghoul’lar üzerinde tam olarak işe yaradığının farkında değildi.
[Ayrıca ne olursa olsun uygun bir yerde bahara kadar beklemem gerekiyor. Zadiris ve diğerleri burada istediğim kadar kalabileceğimi söylediler.」
Vandalieu, topluluğun üst düzey üyeleriyle bahara kadar köyde kalmasının onun için sorun olmadığını çoktan teyit etmişti. Tılsım tipi beceri ve et sunumu büyük ölçüde etkili olmuştu.
「Ayrıca, Zadirilerin kışa yaklaşırken bana çeşitli şeyler öğretmesini istiyorum.」
『Bu, Orbaume Krallığına ulaşana kadar bekleyebilir… Bunu söyleyemem, değil mi?』
「Evet, çünkü Lonca Kartlarında bir sorun olduğunu fark ettim.」
Vandalieu gözlerini arabada bıraktığı ve Ghoullara alkol verdiği için artık oldukça boş olan beş Lonca Kartı üzerinde gezdirdi. Lonca Kartları, tüm maceracıların taşıdığı bir şeydi ve üzerlerinde maceracıların isimleri ve D-sınıfı statüleri yazılıydı.
Elbette onları daha sonra elden çıkarmayı planlıyordu ama maceracıların ruhlarından bazı çok önemli bilgiler duymuştu, bu yüzden ondan önce biraz araştırma yapmıştı.
Lonca Kartları, kişinin durumunu diğer insanlara gösterme işlevine sahipti. Normalde, başkalarının durumunu görmek için özel bir büyü veya Sihirli Öğe kullanmak gerekirdi.
Bir Lonca Kartı sahibi, görünüşe göre durumlarının ne kadarının görüntüleneceğini ayarlayabilirdi. Yalnızca adlarını ve mevcut İşlerini mi göstereceklerine, yoksa şimdiye kadarki İş Geçmişlerini mi göstereceklerine, hatta öznitelik değerlerini ve becerilerini mi göstereceklerine karar verebilirler. Bu, kartların sahibine bağlıydı.
Ancak, ilk kez bir Lonca Kartı oluştururken, tüm bilgiler Lonca personeline gösterilir.
「Yani, maceracı olduğum an becerilerim ve lanetlerim açığa çıkacak.」
[Hmm, bu büyük bir problem. Normalde sana bir ödül verecekleri için mutlu olurdun.』
Maceracılar Loncası, bilinmeyen İşleri ve becerileri keşfedip edinen maceracılara ödüller verdi.
Ve Vandalieu’nun sahip olduğu [Ölüm Özellikli Büyü]ve[Ölüm Özellikli Büyü]becerileri bilinmeyen becerilerdi.
Darcia onları ilk kez Vandalieu önceki iki yaşamı hakkında açıkladığında duymuştu. Daha doğrusu, oğlunun becerilerini öğrenmiş ve daha önce hiç duymadığı beceriler olduğunu fark etmişti.
『Bir Loncaya kaydolduğunuz anda da ünlü olursunuz. Ve Büyücüler Loncası tarafından kesinlikle fark edilirdin. Bence senin lanetlerin bile çok ilgi görür.』
「Ama becerilerimi unutamam ya da lanetlerimi kaldıramam, bu yüzden kendimi kaydettirmeden önce biraz bilgi, beceri ve güç kazanmamın en iyisi olduğunu düşünüyorum.」
Vandalieu’nun ebeveynsiz bu dünyada hayatta kalabilmesi için kendi sosyal konumunu güvence altına alması ve bunun için bir Lonca’ya kaydolması gerekiyordu. Ve her lonca, Lonca Kartları kullandığından, Vandalieu’nun becerileri ve lanetleri bilinir hale gelirdi.
Ancak Loncalar, üyelerini koruyan örgütler olduğundan, Vandalieu bilinmeyen becerilerini ve lanetlerini araştırmak uğruna haksız yere hapse atılmaz veya kaçırılmazdı. Vandalieu bilinmeyen yeteneklere ve lanetlere sahip olsa da, Lonca üyesi olsun ya da olmasın hiç kimse bu konuda bir şey yapamazdı.
En azından resmi olarak değil.
Vandalieu, bu dünyadaki herkesin kurallara ve ahlak kurallarına uymadığını çok iyi biliyordu.
[Sanırım başka seçenek yok. Görünüşe göre Zadiri sihir kullanabiliyor, bu yüzden sana birçok şey öğretmesini sağla. Sihrin kendisini öğrenemeseniz bile, eminim ki ölüm özellikli büyünüze uygulayabileceğiniz bir şeyler öğreneceksiniz.』
“Evet anne.”
Ve böylece Vandalieu, Ghoul topluluğunda yaşamak için biraz zaman geçirmeye geldi.
[Ölüm Özellikli Büyü Becerisi, seviye 3’e yükseldi!]
[Takipçileri Güçlendirme becerisini kazandınız!]
İlk bakışta mavi-mor, yüzgeç şeklinde, anlaşılmaz bir cisimdi. Dokunulduğunda ıslaklık hissi veriyordu ve kısmen yumuşaktı.
En azından, yiyecek olduğu varsayılmayacak bir nesneydi.
Gerçekten yenilebilir miydi? Bu bir çeşit şaka mıydı? Vandalieu, bir ağız dolusu denemeyi denerken bunu merak etti.
Alışılmadık bir dokusu vardı ve tadı acı ve baharatın garip bir karışımıydı ve burun deliklerinden ne nahoş ne de hoş olmayan tuhaf bir koku geliyordu.
Neyden yapıldığını sormasaydı, et mi, balık mı, hatta sebze mi olduğunu anlayamazdı.
[Nasıl Van? Gobu-gobu’nun tadı nasıl?]
“… Lezzetli.”
Kendisine kısaltılmış bir lakapla seslenen uzun boylu kadın Ghoul fikrini sorunca, Vandalieu hiç düşünmeden samimiyetsiz bir iltifat etti. Çaresiz görünen iletişim becerilerindeki eksiklik bir kez daha kendini gösteriyordu.
[Van, şimdiye kadar ne yedin? Biz Ghoul’lar bu şeyin lezzetli olduğunu düşünmüyoruz.」
Ancak Vandalieu her zamanki gibi ifadesiz olduğundan iltifatın bir etkisi olmadı. Onu gözlerinde acıyarak izleyen dişi Ghoul’a bir şeyler söylemeye çalışırken, diyetinin kolayca bahsedebileceği bir şey olmadığını fark etti.
「… Büyük kurbağaların arka ayakları.」
Annesinin sütü ve kanı dışında en lezzetlileri onlardı.
[Şeytan Yuvalarında bulunabilecek bir dizi lezzetli canavar ve meyve var. Henüz bir yaşındasın, bu yüzden endişelenme.]
Onunla konuşan ve başını okşayan Ghoul’un adı Basdia’ydı. Zadiris’in en küçük kızı, Goblin avlamak için dışarı çıkıp sabahın erken saatlerinde geri dönen savaşçıların lideriydi.
190 cm’den uzun boylu, sıkı kasları ve kadınsı kıvrımları olan, yirmili yaşlarının ortalarında görünen bir güzellikti. Dünyada güzel bir atlet veya dövüş sanatçısı olabilirdi.
Ayrıca Zadirilere benziyordu. İkisini gören biri, uzun süre ayrı doğmuş kardeş olduklarını düşünürdü. Herkes Zadiris’in küçük kız kardeş ve Basdia’nın büyük kardeş olduğunu varsayabilir.
「İnsanlar Gobu-gobu yapmaz, ha. İnsan köylerinde çok lezzetli şeyler yiyebilir misin? Bu, maceracıların neden bu kadar lezzetli olduğunu açıklar.」
「Hayır, bence sadece Gobu-gobu yapmayı bilmiyorlar.」
[Bilmiyorlar mı? Nedenmiş? Malzemeler her yerde bulunabilir; maceracılar genellikle onları avlamaz mı?]
Basdia’nın bahsettiği herhangi bir yerde bulunabilecek malzemeler Goblinler ve Gobubu otu suyuydu.
Gobubu otu, çimenlerin Goblinleri olarak bilinen mor renkli bir ottu. Ezildiğinde mor bir meyve suyu çıkardı. Bir tür sihirli ottu ama doğrudan zararlı değildi. İnsanların tarlalarında büyüdü ve süreçteki tüm besinleri emdi. Bu, çimleri çiftçilerin doğal düşmanı haline getirdi.
Ve sihirli bir ot olmasına rağmen, yemeklerde kullanılacak kadar lezzetli değildi ve herhangi bir tıbbi kullanımı yoktu, bu yüzden oldukça sorunlu bir bitkiydi.
Üreme oranının yüksek olması ve tek bir faydalı kullanımı olmadan verdiği zarar, Gobubu otu olarak adlandırılmasına neden olmuştur.
Ve herkes Goblin etinin berbat koktuğunu ve özellikle yenilebilir olmadığını biliyordu. Aynı şey kanları ve organları için de geçerliydi. Goblin kanının tadı o kadar kötüydü ki, Vandalieu’nun Goblin kanı ve ezilmiş böcek suyu içme arasında bir seçimi olsaydı, ikincisini seçerdi.
Bu tür Goblin eti, Gobubu otlarının ezilmesiyle üretilen meyve suyunda bütün gün salamura edildi. Bu, Goblin etinin kokusunu etkisiz hale getirerek ne lezzetli ne de iğrenç bir şey ortaya çıkardı. Bu Gobu-gobu yaklaşık bir yıl boyunca korunabilir.
「Avlanacak av bulamadığımız zamanlarda bu Gobu-gobu ile idare ederiz.」
「Kurutulmuş et yapmak kadar zaman ya da beceri gerektirmez ve saklayabileceğiniz uygun bir acil durum yemeği yapar… Ama insanlar Goblin eti yemek için bu kadar ileri gitmezler.」
Vandalieu’nun dediği gibi, insanlar bir şekilde Goblin etini yenilebilir hale getirmenin bir yolunu bulmaktansa, çabalarını çiftçilik yapmaya veya daha lezzetli yaratıkları avlamaya odaklamayı tercih ederdi.
「Öyle mi?」
Bu açıklamadan tatmin olan veya belki de anlamaya çalışmaktan vazgeçen Basdia, kanı bir kasap bıçağıyla çoktan akmış olan Goblin etini doğrama işine geri döndü. Hâlâ bir düzine Goblin kadar etle Gobu-gobu yapması gerekiyordu.
Basdia, erkekler de dahil olmak üzere genç Hortlaklar arasında en yetenekli olanıydı ama köydeki sosyal konumu pek yüksek değildi. Ghoul’ların sosyal statüsü, erkeklerin gücü ve kadınların sihir becerisi ve doğurduğu çocuk sayısı ile belirlendi. Basdia büyü konusunda vasıfsızdı ve henüz bir çocuk doğurmamıştı, bu yüzden dövüşte ne kadar yetenekli olursa olsun, asla üst sıralara yükselemeyecekti.
Vandalieu, Gobu-gobu’nun geri kalanını yerken, Dünya halkının bu düşünce tarzını nasıl öfkeyle ayrımcılık olarak etiketleyeceğini düşündü. Teknik olarak canavar olan Hortlaklar topluluğu hakkında şikayet etmeye vakti yoktu.
[Acele edip bir çocuk doğurmak istiyorum böylece önemli biri olabilirim. Bu olursa, Goblin avlayıp Gobu-gobu yapmayacağım, daha değerli avlar avlamaya ve boş zamanlarımı daha güçlü olmaya odaklamaya gideceğim.」
Ev işleri, çeşitli günlük şeyler yapmak, evleri ve köyleri çevreleyen çitlerin bakımı ve benzeri, görünüşe göre düşük sosyal konuma sahip Ghoul’ların görevleriydi ve Goblinleri avlamak ve Gobu-gobu yapmak için Gobubu otları toplamak buna dahildi.
Şaşırtıcı bir şekilde, silah ve zırh yapabilen Ghoul’lar, zayıf olsalar veya hiç çocukları olmasalar bile köyde saygı görüyordu.
「Önemli ve güçlü olmak mı istiyorsun?」
“Evet. Güçlü insanları severim, bu yüzden güçlü olmak istiyorum.]
Basdia ilk bakışta bir kadın savaşçı gibi görünüyordu ve kişiliği de görünüşüyle uyuşuyordu.
「Bir de düşünmem gereken yaşım var.」
Görünüşe göre Basdia bu yıl yirmi beş yaşına basmıştı. Ghoul kadınlarının fiziksel görünümleri ilk çocuklarını doğurana kadar değişmeyi bırakmadı, bu yüzden kendi fiziksel yaşının bu hızla Zadiris’inkini ikiye katlayabileceğinden endişeleniyordu.
Vandalieu ona baktığında… ona baktığında, bunun için endişelenmesine gerek olmadığını düşündü.
「Biraz daha büyük olsaydın Van, tohumunu alırdım.」
「Hata!」
[Sorun nedir, Gobu-gobu boğazına mı takıldı? İyi misin?”
Basdia, bir ineğin başını kesebilecek kasap bıçağını şaşkınlıkla yere düşürdü ve Vandalieu’yu havaya kaldırdı. Yüzünde utanma belirtisi yoktu.
「Hayır, sadece bu kadar saçma bir şeyi bu kadar ciddi bir tonda söylemene şaşırdım.」
Basdia’nın aniden onun tohumunu alacağını söylemesine şaşırdığı için kimse Vandalieu’yu suçlayamaz. Ancak Basdia şaşkın bir şekilde başını çevirdi.
「Anneme göre, hamile kalmak için mücadele eden bir Ghoul kadını olduğunda, bazen bir insanı canlı yakalayıp canlı bırakması karşılığında tohumunu vermesini sağlıyoruz. Görünüşe göre insanlar gibi diğer ırkların tohumlarının çocuk yapma şansı daha yüksek. İnsan erkekler bu konuda iş birliği yapıyor, yani bu görünüşe göre oldukça başarılı.」
「Eğer hayatları buna bağlıysa eminim işbirliği yapmaları şaşırtıcı değildir.」
Bir erkeğe ölmekle çocuk yapmak arasında seçim hakkı verilseydi, ikincisini seçmez miydi? Ghoul kadınlarının ten rengi ve gözleri dışında tamamen insan kadınları gibi olduğundan bahsetmiyorum bile. Üstüne üstlük –
「Ghoul kadınlarının hepsi de çekicidir.」
Vandalieu’nun dünden beri gördüğü tüm Hortlaklar çok güzeldi. Hayatları kurtarılsaydı ve bu Hortlaklardan biriyle seks yapabilselerdi, inanılmaz derecede sağlam bir erdem duygusuna sahip olmadıkça veya tanrı Alda’ya inanmadıkça herhangi bir erkek tekrar tekrar「EVET!」diye bağırmaz mıydı?
En azından Vandalieu bunu yapacağını biliyordu.
[İnsanların bakış açısından bile mi? Bundan mutluyum ama bu benim için imkansız.]
“Nedenmiş?”
[Ben zaten yirmi beş yaşındayım. Çoğu maceracının ait olduğu insan ırkında, yirmi beş yaşını geçtiğinizde orta yaşlı bir kadın olarak alay ediliyorsunuz.」
Lambda’nın tıbbi teknolojisi, Dünya’nın veya Köken’inkine kıyasla az gelişmiş olduğundan, yaşam beklentisi kısaydı. Bunun yerine sihir vardı, ancak kaderlerini büyünün ellerine bırakabilenler yalnızca bir dereceye kadar zenginliğe sahip olanlardı. Ve çok az büyücü doğum ve jinekoloji ile ilgili sihri kullanabiliyordu.
Ve bu dünyada yavru üretmek önemli bir görevdi. Mekanik teknoloji az gelişmiş olduğundan, tüm endüstrilerdeki itici güç insandı. İnsanlar tarlaları sürdüler, elbise diktiler, evlerin yapımında kullanılan taşları kestiler, ülkelerini savunmak için savaştılar, bütün bunlar halkın emeğini gerektiriyordu.
Bu nedenle, ortalama bir insanın yirmi beş yaşından önce evlenmesi yaygındı. Kadın maceracıların evlenmeden önce bu yaşı geçmesi alışılmadık bir durum değildi, ama bunun nedeni, bu kadın maceracıların zengin olması ve bağlantıları olması ya da resmi olarak evli olmadıkları partnerleri olmasıydı.
Tabii ki, bu dünyadaki kadınların hamilelik oranı Dünya’dakinden daha düşük değildi; insan kırklı yaşlarında hâlâ çocuk doğurabilirdi ama yirmili yaşlarının ortasındaki kadınlara orta yaşlı kadın deniyordu ve onları acele edip çocuk sahibi olmaya teşvik ediyordu.
Ancak Basdia’nın bu toplumsal koşulları tam olarak bilmesinin hiçbir yolu yoktu, bu yüzden onun algıları, insan konuşmalarına kulak misafiri olan Ghoul’lardan duyduğu belirsiz hikayelere dayanıyordu.
[Bunun çok fazla endişelenmen gereken bir şey olduğunu düşünmüyorum. Bence hala çok gençsin, Basdia-san.」
Vandalieu da insan toplumu hakkında pek bilgili değildi, bu yüzden merak etmişti,「Bu dünyanın insanları yaşları hakkında çok fazla endişelenmiyorlar mı?」Dünyada sadece bir lise öğrencisi olarak yaşadığı ve ancak bunu başarabildiği için Origin’de yirmi yaşına gelene kadar, torunlarını geride bırakmanın önemini anlamak onun için zordu.
[Bunu söylediğin için mutluyum.]
Basdia gülümsediğinde gerçekten güzel ve çekici görünüyordu. Vandalieu onu tutarken onun güzel tenine yakındı ve eğer ergenlik çağındaysa muhtemelen göğüslerinin arasındaki derin dekolteye bakmaktan kendini alamazdı.
Sadece et yerken bu kadar güzel olabilmesi, muhtemelen Ghoul’lar ve insanlar arasındaki biyolojik farklılıklardan kaynaklanıyordu.
「Şimdi düşünüyorum da, annemden senin alışılmadık büyüler kullanabildiğini duydum, Vandalieu. Bana tohumunu verebilmen için kullanabileceğin bir büyü yok mu? Bir vücut parçasının hızlı büyümesine neden olabilecek bir yaşam özelliği büyüsü olduğunu duydum.」
「… Bence bu biraz imkansız.」
Ancak, Basdia’nın kompleksi Vandalieu’nun düşündüğünden daha derinmiş gibi görünüyordu. Bir haydutu ya da maceracıyı canlı yakalayıp bir dahaki sefere onu ona teklif etmeyi düşündü, ama bu kendi içinde onu rahatsız hissettirdi.
「Anlıyorum, kızım senden imkansızı istediği için üzgünüm.」
Vandalieu’nun anlattıklarını kendi evinde duyan Zadiris, başını biraz eğdi. Tabii kızının çocuk sahibi olması onu da çok ilgilendiriyordu.
「Ona normal bir şekilde tohumunu verecek kadar büyümen yaklaşık on yıl alacak, Vandalieu. Şu anki yaşında, o kadar uzun süre bekleyebilecek. İlk torunumu görme arzum konusunda ona çok fazla baskı yapmış olabilirim… “Tohum” ve bu tür kelimelerin ne anlama geldiğini bildiğine daha çok şaşırdım evlat.」
「Eh, o kadar da sıra dışı olduğunu düşünmüyorum.」
Şimdi Zadiris bundan bahsettiğine göre, bir yaşındaki normal bir bebek, kendisinden tohum istenmesinin ardındaki anlamı anlayamaz. Bunu anlayan Vandalieu, belirsiz bir açıklama yaptı. Zadiris, Vigaro ve Basdia hakkında iyi izlenimleri vardı ama onlara geçmiş yaşamlarını anlatmakta hâlâ tereddütlüydü.
[Daha da önemlisi, ilk torun derken neyi kastediyorsunuz…? Pekala, sanırım sen açıklamasan da anlıyorum.]
Çukur evinin yaprak tavanı ile ahşap duvarları arasındaki boşluktan gelen kadın ve erkeklerin memnun seslerini duyan Vandalieu, küçük omuzlarını silkti.
Seslerin sahipleri köyün Hortlaklarıydı. Görünüşe göre Ghoul’ların evlilik için bir sistemi veya değerleri yoktu ve geceyi karşı cinsten birden fazla kişiyle geçirmek yaygındı.
Bunun nedeni Ghoul’ların tehlikeli bir Devil’s Nest’te yaşamaları, kadınların yaşlanmasının hamile kalana kadar durmaması ve uzun ömürlerine rağmen hamile kalmalarının çok zor olmasıydı.
Her Ghoul’un yalnızca bir ortağı olsaydı, köy korunamazdı.
Vandalieu, Zadiris’in henüz torunu olmamasının nedeninin bu olduğunu tahmin etti.
Görünüşe göre Basdia’dan önce iki erkek doğurmuştu ama bu dünyada DNA testi olmadığı için onların herhangi bir çocuğun babası olduğundan emin olmanın bir yolu yoktu.
Aslında dünkü ziyafette kimse kocasını, karısını, torunlarını veya büyükanne ve büyükbabasını tanıştırmamıştı.
「Aslında böyledir.」
Zadiriler bunu inkar etmedi. Ghoul toplumu böyle çalıştı.
「Basdia’nın babasının kim olduğunu biliyorum.」
“Kim o?”
「Bu Vigaro.」
Basdia yirmi beş yaşındaydı. Bu, Zadiris’in onu doğurduğunda 265 yaşında olduğu anlamına geliyordu. O yaşta, Ghoul’lar bile çok yaşlı kabul ediliyordu ve fiziksel yükleri göz önüne alındığında, birinin bu yaşta çocuk yapması alışılmadık bir durumdu.
Ancak o sırada Koboldlarla savaşmışlar ve Koboldların insanlardan çaldığı alkolü içmişlerdi.
「O alkol bizim köyde yaptığımız alkolden çok daha güçlüydü. Sarhoş oldum ve bir dahaki sefere gözlerimi açtığımda güneş doğuyordu ve ben onunla aynı yataktaydım.」
“… Anlıyorum.”
Tek bir romantizm izi olmayan bir gebe kalmanın hikayesiydi.
[Alkol konusunda dikkatli olmalısın, evlat. İçseniz bile alkolün etkisinde kalmayın. Şimdi sana büyünün temellerini öğreteyim mi?]
Zadiris, yaşlılığı nedeniyle zayıflamış olsa da bir Ghoul’du. Elbette ölüm özellikli büyü kullanamazdı ama öğretebileceği temel bilgiler muhtemelen Vandalieu için faydalı olacaktı.
Ve Vandalieu, Zadiris’ten büyünün temellerini öğrenirken, Kemik Adam, Saria ve Rita’ya Ghoul savaşçıları tarafından nasıl savaşılacağı öğretildi.
Sam, Bone Bird ve diğer Undead, köydeki işlere yardım ediyorlardı. Devil’s Nest’te avlanmalarına yardımcı olmak onlara Deneyim Puanları kazandırarak büyümelerini hızlandırdı.
Ve böylece Vandalieu kendi kendine öğretilmeyen ilk derslerine başladı.
İsim: Vigaro
Derece: 5
Irk: Ghoul Barbar
Seviye: 78
İş: Yok
İş seviyesi: 100
İş geçmişi: Yok
Yaş: 167 yaşında
Pasif beceriler:
Gece görüşü
Ağrı Direnci: Seviye 4
İnsanüstü Güç: Seviye 4
Felç Edici Zehir Salgısı (Pençeler): Seviye 1
Aktif beceriler:
Balta Tekniği: Seviye 4
Silahsız Dövüş Tekniği: Seviye 2
Komuta: Seviye 3
Koordinasyon: Seviye 2
İsim: Basdia
Derece: 4
Irk: Ghoul Savaşçısı
Seviye: 17
İş: Yok
İş seviyesi: 100
İş geçmişi: Yok
Yaş: 25 yaşında
Pasif beceriler:
Gece görüşü
İnsanüstü Güç: Seviye 2
Ağrı Direnci: Seviye 2
Felç Edici Zehir Salgısı (Pençeler): Seviye 3
Aktif beceriler:
Balta Tekniği: Seviye 2
Kalkan Tekniği: Seviye 1
Okçuluk: Seviye 2
Fırlatma: Seviye 1
Sessiz Adımlar: Seviye 1
Koordinasyon: Seviye 1
Durum Etkileri:
Kısırlık
Canavar Açıklama:
[Ghoul Savaşçıları]
Bunlar, gelişmiş dövüş yeteneğine sahip Ghoul’lardır. Küçük Ghoul gruplarına ve diğer yüksek rütbeli Ghoul’ların bulunmadığı durumlarda tüm kabilelere liderlik ederler.
Zehirli pençeleriyle savaşmakla kalmazlar, ayrıca silahsız dövüş tekniklerini ve silahları kullanmakta ustadırlar ve savaşta dövüş sanatları kullanırlar. Görünüşleri normal Ghoul’lardan çok farklı olmadığı için, hiçbir şeyden şüphelenmeyen maceracıların bunlara şaşırdığı durumlar vardır, bu yüzden dikkatli olunmalıdır.
Sağ kulak onları yok etmenin kanıtı olarak kullanılır. Dişleri, pençeleri ve tıpta kullanılabilecek karaciğerleri bunlardan elde edilebilecek malzemelerdir.
Normal bir Ghoul’un Ghoul Savaşçısı olabilmesi için, 2. seviyede veya daha yüksek seviyede birden fazla dövüş türü becerisine sahip olması gerekir. Ancak çoğu Ghoul, 100. seviyeye ulaşmadan önce bu gereksinimi karşılar.
Basdia’nın sihir yeteneğinden çok fiziksel yeteneği olduğundan buna odaklandı ve bir Ghoul Savaşçısı oldu. Bu, kısırlığın statü etkisini almasına neden olsa da, nitelik değerleri veya becerileri üzerinde olumsuz bir etkisi olmamıştır.
Canavar açıklaması:
[Gulyabani Barbarlar]
Bunlar, Rütbelerini yükselten ve ardından dövüş becerilerini cilalayan ve İnsanüstü Güç becerilerini daha da artıran Ghoul’lardır. Çoğu Ghoul’dan daha büyük bedenlere sahiptirler ve savaşta düşmanlarını biçmek için silahlarını sallamayı severler. Pek çok Ghoul Barbar zekadan yoksundur, yalnızca dövüşü düşünür.
Bu nedenle, çoğu düşük sosyal konumlara sahiptir ve sadece Ghoul Mage’ler tarafından kullanılır. Ghoul Barbarlarının niteliklerine yalnızca erkekler sahiptir; dişi bir Ghoul’un Barbar Ghoul’a dönüştüğü doğrulanmış bir vaka yok.
Sağ kulak onları yok etmenin kanıtı olarak kullanılır. Onlardan elde edilebilecek malzemeler arasında dişleri, pençeleri, kiriş yapmak için kullanılabilecek tendonları ve Mana ile ıslatılmış yeleleri bulunur.
Bir Ghoul’un Ghoul Barbar olması için, 3. seviye veya daha yüksek [İnsanüstü Güç] becerisine ve iki elli silah kullanma konusunda 4. seviye becerisine sahip olması gerekir.
Diğer Ghoul Barbarların aksine, Vigaro nispeten zekidir ve bir sonraki şef olma konumundadır. Ek olarak, başkalarına komuta etme konusunda olağanüstü bir yeteneğe sahiptir, bu nedenle Ghoul Barbarların çoğu tek başına savaşmaktan hoşlanırken, Vigaro her zaman yoldaşlarını savaşa götürür.
Bu faktörler onu yenmeyi çoğu Ghoul Barbarından daha zor hale getiriyor.