Arkadaşım Oleg Bolotnikov'un 10 OA hava savunma füzesi savunma sistemindeki hizmetiyle ilgili anılarının devamı:
Öykü ikinci.
"Halka yarışları"
"Rahibin bir köpeği vardı.
Onu sevdi ... "
Şiir, durmadan yinelenen
Bir şekilde Kumbysh Adası'na yeni “ürünler” sunmak bizi aldı (buna roket adı verildi). Bizim için bir adadan anakaraya ya da arkaya araba kullanmak çoğu zaman zorluklarla doluydu. Sütunu göndermek zaten çok ciddi bir olay ve böyle bir yükleme ile neredeyse bir savaş operasyonu.
Tüm karmaşıklık çeşitli faktörlerle bağlantılıydı: berbat bir yol, iğrenç bir yol, bir yol eksikliği ve garip bir şekilde yeterince iyi bir yol.
Bunların ilk üçü, zorluk ile de olsa, fakat üstesinden gelinebilecek engellerdir, ama iyi yolda başımız büyük belada olabilirdi. Sürücüler, başka yerlerde olduğu gibi farklı deneyimler yaşadık ve daha sık değil. Temel olarak, şoför yeteneklerini adada gösterdiler; burada, TZM (taşıma aracı) için, bildiğiniz gibi, garajdan pozisyona, dolambaçlı yol boyunca (Moskova halkalarıyla karıştırılmaması gereken) rota seçmek için çok fazla seçenek bulunmuyordu - siperde, iyi, orada, doldurun, yıkayın ve geri - ahırda.
Tabii ki hayır, elbette, ve balık avlamak ve avını avlamak için, onsuz olduğu gibi, ama bunların hepsi ormanda, ancak banka boyunca. Kışın seyahat alanı genişledi. Kuzey Dvina ve adanın çevresindeki deniz nihayet sağlamlaştığında, buz pistimiz çalışmaya başladı. Onun hakkında bir şekilde başka bir zaman.
Ancak bu rotadaki tüm yol maceralarımız, sürücülerimizin - DOSAAF ve kırsal makine operatörleri hazırlayan meslek teknik okulu mezunlarının - iyi bir yolda bekledikleriyle karşılaştırıldığında hiçbir şey değil! Ve iyi bir yolda beklediler: Çin yol işaretleri, katı trafik ışıkları, bilinmeyen yol işaretleri ve dehşet! - diğer arabalar ve yayalar ...
Bu inanılmaz bir şey. Bölümde, böyle bir sürücü bir kartal. Bir treyler üzerinde “ürünü” olan bir TZM-ku kullanıyor (daha sık, hepsi aynı - bir antrenman ile), tüm standartları geçersiz kılacak, yanlış bir milimetre değil ölü bir adam gibi önündeki yürüyüş yolunda duracak.
“Dvigun” u hareket ettirecek ve tekerleği sökecek, soğuktaki arızayı çıplak elleriyle ortadan kaldıracak ve yolda (köyde iyi) bir ateş mili gibi olacak.
Gözlerini direksiyon simidinde tutuyor, sanki annesine, gözleri, “her şeyi bilmek istiyorum” çemberinin bir üyesi olarak, beyaza döndüm, uyuşuk - yaşamdan yorulmayan yoldan çekil!
Anketlerin hepsi böyle değildi, ama rastladılar. Ne yapmalı, tecrübe - kazançlı.
Yani, yeni füzeler için toplandı. Üç tane sürüklemek gerekiyor, beş araba kullanmanız gerekiyor.
Neden? Ve bir kafa ve "kapak" makineyi kapatarak gereklidir.
Adadaki her şeyi topladılar - üçü bölümden ve ikisi de teknik bataryadan. Bilenler, sanırım, hemen parmaklarını büktüler ve sordular: “Kaç tane var?” Evet, çok fazla kişi vardı. “Hazır olma” durumunda, “özellerin” taşıması gereken iki “kutsal inek” var.
Bu arabalara dokunamayacağını biliyorum.
Yani imkansız olan çok şeyimiz var. Ancak eğer emir direkt olarak şu an için emrini yerine getirmek için bir şeyi kırmanız gerektiğini söylemezse, o zaman ihlal yokmuş gibi görünüyor.
İnsanları TZM'ye (75 kompleksindeki TZM - sıradan bir kamyon traktörü) taşıyamazsınız, ancak biz taşıyoruz. Örneğin, sunmaları emredildi (!) Böyle bir süre için bu kadar çok insanın ... evet, ne olduğu önemli değil. Ve 70 km taşımaları gerekenler nelerdir? Ve hatta bir sopa ata binen bile üzerinde. Hayal!
Ve eğer biz 15'in buzdaki insanlara böyle bir traktör sürdüğünü söylemediysek ("sundu"!), İhlal olmadığı anlamına gelir. Birçok patron bilecek - Teğmenlerde yaşlanacaksınız!
Sütun, adadan erken ayrıldı, saat beş yönünde. Hızlı bir şekilde anakaraya evdeydiler - Mart ayının ikinci yarısındaydı ve şaşırtıcı bir şekilde sıcak günler işlerini yaptılar, tepede yatan karı eritti. Her şey erimiş suyla doluydu, ancak su yok olduğunda daha da kötü değil - buzun polinyalarla zaten gevşemiş olduğuna dair kesin bir işaret.
Oh, sütun ne kadar iyiydi! Su - tampon için, dalgalar - kenarlara, kesiciler, su sıçramalarına.
Bir araba kolonu değil, bir tür filo! Sonsuz lanetlememiz - derin kar, orestrug - artık görünürde değil, ama Tanrı ravinlerden kurtuldu. “Tecrübeli sahile” gittik.
Şehir hala karayolu üzerinde 20 mil. İnsanlar onlara saygıyla bakıyor - alayımız sadece uğursuz görünüyordu, korkutucu görünüyordu. Basamaklardan, kanatlardan, çerçevelerden, roket römorklarından (bize göre), buz sarkıtları yere sarkıyor, buz radyatörlerde, kapılarda. Resim - o hala!
Acele etmeden yürüdük, pilotlara karayolu üzerinde sıkışıp kalmaları ve trafik durumuna bakmaları için zaman verdik.
Tersine, boş gitmeyin.
Köprüye geldik, GAI-VAI'nin sabit bir yazı vardı, ancak “bizim”, neyse ki orada değildi. Ve sonra tüm bu buz sarkıtları otoparka kendi kıçlarıyla ısınmak zorunda kalacak!
Sol bankadan Arkhangelsk'e, o zaman sadece bir köprü vardı - aynı zamanda demiryolu ve karayolu. Bir sıra araba - orada bir tane.
Şehre giden arabalar Smolny Buyan caddesinin bir parçası olan (ilginç isim, doğru mu?), Leningradsky Bulvarı'na gitti ve sadece orada - kime - sola, kime - sağa gitti.
Sütunumuz - sağa, alay kontrolünün yeri ve teknik bölümü yönünde.
Ancak sütun geri döndüğünde, yerel "Leningradka" boyunca, bu yerden biraz daha ileride (yani köprüden çıkan) kesişme noktasına kadar uzanacak, sola dönecek ve eski çeyreğin etrafında bükülecek. Sonra tekrar sola dönün ve tekrar Smolny Buyan'da dinlenin. Burada, T kavşağında köprüye doğru sağa dönün.
Ve hiç kimse sola gitmiyor, çünkü bu köprüden aynı Leningradsky Bulvarı'na çıkış.
Bu yeri hatırlamaya çalış.
Hikaye boyunca buraya geri döneceğiz. Ve bir kereden fazla!
Teknik bölümden "ürünler" alan, kısmen buz sarkıtlarını çarptılar, yeniden yakıt doldurdular, öğle yemeği yediler ve yola geri döndüler.
Uzağa gitmek için, yük en zararsız değildir. Savaş başlığı olmasa da füzeler yakıt olarak kullanılmaz, ancak G20'lerimizdeki (75 karmaşık füzelerin modifikasyonlarından biri) başlangıç motorları her zaman yanlarındadır.
Bu nedenle, sütun düzgünce tarar. O günlerde trafik sıkışıklığı olmadı, ancak yollar boş değildi.
Sürücüler terbiyeli bir şekilde ıslanmıştı ve eski arabalar da manzaraya hayran kalmıyordu.
Sütun Leningradsky Prospect'te gezinirken, çukurların üzerinde dolaşırken, sıvı çamur dökerken ve buz sarkıtlarını bırakırken, bazı karakterleri tanımanın zamanı geldi.
“Marşların” komutanı Seryoga, arabanın baş yaşlılarına sürdü;
Bu makineler, hatırlıyoruz ki, "e-erok" olmadan devam ediyor.
Kolonun ortasında, TZM-ke'nin kafasından üçte bir karavanla, iki krank sürüyordu - ilk şehirde görünen sürücü ve teğmen - iki yaşında.
İkincisi pratik olarak Arkhangelsk'e gitmedi, basit coğrafyası da ona aşina değildi. Şey, önemli değil! Kolonun ortasından sürün, öndeki arabaya bakın ve tüm işi manevraları tekrarlayın.
Ama hala mitten açmamalısın.
Bu yüzden, askeri bölümündeki hiç kimse memur üniformalı bu evrensel askeri görev kurbanına, kıdemli bir araba ile sıradan bir yolcu arasında çok büyük bir fark olduğunu açıklamadı.
Şoförlerimizle nasıl sürülür? Bir kabinde uyursanız, bir hendekte uyanırsınız.
Eğer hiç uyanırsan.
Kötüyü düşünmeden, iyileşmeden ve ısınmadan, bu Presladko üyesi uyuyordu.
Sütun tarar, farlar parlar, arabanın geri kalanı müdahale etmez.
Arkhangelsk için bu görüş şaşırtıcı değildi.
Şimdi biz, hava savunucuları, denizciler genellikle brandaların altında daha dik ve ağır bir şey taşıyorduk. Böyle bir şehir çalışkan ve savaşçıdır.
Sütunu kesişme noktasına kadar sürükler. Hatırla
2'in sola dönmesi, Smolny Buyan boyunca sağa, köprüye doğru yapılması gerekir.
Köprünün arkasında GAI-VAI post'unda bir durma olacak - sürücülere bir şeyleri sarsmaları, torbasını çıkarmaları için zaman vermek. Kargolarımızla şehir içinde gezinmek kolay değil.
Bu nedenle, referans olarak, Smolny Buyan sokak adının ünlü soylu Enstitü'deki isyan eden mezuniyet partileriyle hiçbir ortak yanı yoktur.
Burada hiçbir şey yok ve makineli tüfek kemerli podgulyavshy acımasız denizci.
Bayana iskele denirdi. Eski günlerde, bu yerde gemilere katran varilleri kondu (o zamanki Rus ihracatının en önemli ürünlerinden biri olan katran, katran, balmumu), bu nedenle “Ada-Buyan” ortak adı, rıhtımların bulunması ve adadaki yükleme ve boşaltma tesislerini ifade ediyor.
Kavşağa yaklaştı. Bir sopayla bir bekçi olmalı, düzenler.
Ve hareketi örgütleme anlamında yer berbat.
Arkhangelsk'te tüm sokaklar dar (caddeler de var) ve burada tramvay yolları hala üç yönde ayrılıyor.
Konvoyu görünce çavuş hızla kendini yönlendirdi, yoldaki herkesi "kilitledi" diye devam etti.
Belki son hizmetini nazikçe hatırladı ya da çok kibar ve dikkatli oldu. Köşeyi iyice vurgulanmış bir şekilde özlüyordu - tüm çalışanlarımız, tabii ki, yakada, üçüncü üçüncü arabada araba kullandıklarını fark ettiler.
Yüz metre sonra sütun tekrar sola döner.
Ve burada, sürücünün kararsızlığı ve yavaşlığından yararlanarak, bu üçüncü arabanın önünde bir çeşit acele arabaya sıkıştı.
Zaten korkmuş, uyuşmuş olan avcı Zhiguli'nin önünde durmakta olan “durması” dışında hiçbir şey görmedi.
Bu sırada, sütun Smolny Buyan'a sürünerek sağa döner ve köprüye tırmanır.
İlk otomobil, ikincisi, arkasındaki şaştüyü, sonra üçüncü sırayı.
Görünüşe göre, bu lüksün sağına hareket etmek o zamanlar rahatsız eden taşıyıcıyı rahatlattı, ama kafa arabalarının nereye gittiğini fark etmedim.
Kendisini takip eden dördüncü arabanın kalbini kıran sinyallerine dikkat etmeyen O, direksiyon simidini döndürür ve sola doğru vurur, daha ziyade köprüden inen huzurlu araçları korkutur ve korkutur. ...
Sol yakasında, yıkılmış bir sütun ve bunun beşte biri düştü.
Her zamanki gibi kargaşa, kısa ömürlü küfür ve Seryoga geri dönerek köprüyü geçip kayıp haydutları yakaladı.
Ve başka kim gidecek? Siz - tabur komutanı, savaşçınız, arabanız, roket, sonuçta sizindir.
Ve sağda, şehir, o inanılmaz saat o saatte ortaya çıkmaya başladı.
Panik yapan savaşçı, uyanmayı hiç anlamayan, yabancı bir şehre bakarak “genç uzman” ı uyandırdı.
Bir veya iki dakika sonra Leningradsky Prospect'e geldiler.
Henüz kafasını kaybetmemiş olan sürücü, birkaç saat önce alayın bulunduğu yere doğru nasıl döndüklerini hatırladı.
Oldukça diğer yönde olduklarını düşünerek sola döner. Hala biraz, ve onlar son dostu trafik kontrolörü ile tekrar kesiştiği noktada.
Genelde tespit edilmiş olan koruyucu, traktörün yanan farlarını tehlikeli bir yük ile akarken, trafiği önceden engellemiş, kolondan düşündüğü gibi arkadan kendi başlarına yetişebilmesini sağlamıştır. Güvenli bir şekilde sola döndüler, yüzlerce metre sonra gerekli dönüşü buldular, tekrar sokağa döndüler ve sonra Smolny Buyan.
Bu kesişme noktasında asılı bulunan işaretler ve işaretler, onlar tarafından, görünüşe göre, sıradan ama zorunlu olmayan şehir süslemeleri olarak algılanmıştır.
Gerçekten köprüye geçmek istediler!
Yanlış bir şey yaptıklarını anladılar, ama gerçekten anlayamadıkları şeyleri.
Burada son kez başarılı bir şekilde büküldüklerini hatırlayarak, herkesi keskin bir şekilde yavaşlatmaya zorlayarak, atlayarak, tekrar, kötü bir söz söylemeden tekrar, aynı zarif manevrayı tekrarladılar.
Frenlerin gıcırdaması, lastiklerin gıcırdaması onları endişelendirmedi, şoförlerin kardeşlerinin üç katlı selamlarını duymadılar. Vay, şans, yine bir köprü yok!
Ve hala aynı Leningradsky Bulvarı var.
Tamam, inatçı mutluluk gülümseyecek - ileri ve sola! Onlardan uzak durmaları gerçeği, cüzzamlar gibi, hem insanlar hem de arabalar hoşlanıyor gibi görünüyordu.
Zaten tramvayların, otobüslerin ve diğer katılımcıların yol karmaşasında işkence gördüğü düzen koruyucusu, kesişme noktasına yaklaşan “sonraki” TZM-ku'yu görüyor.
Şanlı hizmetçi tarafından hafif bir deja vu duygusu ziyaret edildi.
Daha öncekilerin nereye döndüklerini gördü, oradan bir yoldan - köprüye.
Orada ne var, sol tarafta, savaş başladı? Bu kadar çok roket nerede?
Bir branda altına yakacak odun getirilmemesi, bu karayolu treni bir mesafeden zararsız bir tomruk kamyonuna benzese de, ancak şartlı olarak bile olsa herkes için açıktır.
Yolculuk sırasında, korkunç buz sarkıtları ve buz kurbağaları yavaş yavaş arabadan düştü, ancak bunun yerine traktör ve römork kentin Mart çamuru tarafından kayganlaştı.
Kayıp nakliye ve muharebe birimi her zaman kesişme noktasında yeni bir “yeniden boyanmış” biçimde ortaya çıktı, ancak belki de profesyonelin eğitimli gözü hala bazı bireysel özellikleri yakaladı. ...
Bu arada, tabur komutanının makinesi köprüden genel bir dere geçerek Leningradsky Prospect'e doğru yöneldi. Seryoga, hatayı fark eden “kaybedenlerin” burada bir yerde durmasını umuyordu.
Zarar görmüş Dolbozvons'un halihazırda olanın zevkine girmeye başladığını bilmiyordu.
“Hafif” (römorksuz) TZM-ka köprüden aşağıya inerken, o zaman üçüncü kez çılgın gezginler roketlerini çıkardılar.
Potansiyele doğru yanıp sönen tanıdık bir TZM'nin farkına vararak, doğru yolu seçtiklerini ve tüm işaretleri bilinçli bir şekilde görmezden geldiklerini, bip seslerini, küfür etmeyi ve gıcırdatmayı, kazananın hemen ardından sola döndüğünü fark ettiler.
“Leningradka” nın çıkışında “ürün” ile kaybolan aracı bulamayan Sergei saklanabileceği yönü tahmin etmeye çalıştı.
Seçilebilecek sadece iki kişi.
Ya bu babunlar genel olarak alaya yöneldi ya da daha büyük olasılıkla durumu anladılar, birini sorguladılar ve köprüye giden yolu buldular, ancak teknik bir arıza nedeniyle sıkışıp kaldılar.
Buna karar verdikten sonra, tabur komutanı sıkışmış tekniğini başka bir yerde bulmak için tanıdık bir kavşağa doğru ilerledi.
Şimdi, karavansız bir ordu aracı, muhafızların arasından en sevdiği yönde ilerleyerek ordunun mühimmatı tükendiğini umarak geçti. ... Bir, hayır!
Umut zar zor doğdu öldü.
Bir dakika sonra, bir sonraki ZIL'in farları, tehlikeli bir bagajla treyleri çekerek, otomobil çarpışmasında tekrar uyardı.
Tanıdık ve sevilen bir şey, trafiği ileri doğru itmek, kendileri için bilinen ve başkaları için ulaşılmaz bir çaba göstermek için arabaya binmek gibi utanmaz bir şekilde tahmin edildi.
Bu kez, polis seçimden önce durmak zorunda kaldı.
Askeri teçhizatı yürüyüşe frenlemek için mi? Bu bir şekilde kabul edilmedi.
Aksine, trafik polisi yardımcı olmalıdır.
Öte yandan, sütun sonsuz ise ve bu “sütun” hiç bitmeyecek gibi görünüyorsa ne yapmalı?
Üçüncü “ama” kesinlikle taşınmakta olan kargonun güvensiz doğasıdır. Yakınlarda askeri bir kontrolör ya da başka bir askeri personel bulunmamakta ve çok sayıda asker ve teçhizatın geçişini sağlamaktadır.
Çok fazla soru var, cevap yok. Korkunç araç yaklaşıyor. ...
Polis çavuşu “Piglet” ini bırakıp kadere doğru ilerledi.
Kısa bir ıslık ile, kaldırımda bir yere bir çubukla sıkıca işaret etti.
Ha! Saldırı yapanlara değil. Eğer Kızıl Ordu bir yere taşınmışsa, bir ıslıkla durduramazsın!
Kova sıcağında, Kombatovka otomobilini yakalamaya çalışırken, bu iki kötülük, onlara kimin ıslık çaldığını bile anlamadı.
Koyun derisindeki ve beyaz kayışlardaki sinir bozucu engeli aşarak, araba çevrildi, tramvay hattına tırmandı, römorku bir yandan diğer tarafa tehdit etti ve sarstı.
Şimdi, bu “savaş makinesi ekibinin” şehirden kaçma çabalarından mahrum kalmasının yolu, hareket hızını seçme kabiliyetlerini büyük ölçüde artıran tramvay raylarından geçti.
Nelerden yararlandılar?
Kavşağı çılgın bir kuyruklu yıldızla geçtikten sonra tabur komutanının nihayet karşılaştığı sola döndük, tavizsiz bir şekilde TZM-koi'lerinin önünü kesti.
Ve General Gene "metal spawn" başkanı sol kıyısında.
“Ürün” ile kaybolmuş araba, geri dönmeyen tabur, bilinmeyen - tüm bunlar büyük ölçüde üst sütundan adrenalin tahliyesine katkıda bulundu.
Elini sallayarak Genka, "hafif" arabasına oturur, arkasını döner ve köprüyü şehre çizer.
Şu anda, enerjik Kombatov'un "sözlerini" alanlarını alan "devre yarışları şampiyonu", kabinde ısıtmalı koltuklarını işgal etti.
Uzun süre oyalanmak imkansızdı, arabalar çoktan birikmeye başlamıştı. Ek olarak, “trafik polisi” elini uzak mesafeden sallayarak, şeridi serbest bırakmanın tam zamanı olduğunu açıkça ortaya koydu.
Seryoga'ya, arabasında sıkıcı bir “öğrenci” kıdemli yerine hemen oturmak ve sürücüye buraya nasıl köprüye nasıl gideceğimizi göstermek için ortaya çıkmadı.
Eh, genç kaptan, insan salaklığının sınırları hakkındaki gayretli köle taburu komutanı, tahmin etmedi!
Onu takip etmesini emretti, arabasına girdi ve ara vermeden geri döndü, TZM'yi fragman ilerlemesini izleyerek sonunda, Smolny Buyan'daki bu büyüleyici kavşakta izledi.
Tabur komutanının makinesi “dönüş sinyalini” açarak sağa döndü, köprüye taşındı.
Kimse daha fazla açıklayamaz.
“Prodigal” TZM “pE-erku” yu ağır elle başlattı, kaldırımdan sürdü, tekrar (tekrar!) Birkaç hafif araba kaçırdı, kavşağa doğru yüzdüler ve döndüler ... SOL!
Kesinlikle bu ağaçkakanlarda "kule iyice sıkışmış".
Zaten edinilmiş el becerisi sayesinde, herkes köprüden aşağıya iniyor ve caddeye doğru ilerliyordu.
Onları basamaktan takip eden Serega, neredeyse arabadan düştü.
Bu serbest bırakılmamış oto trenini yakalamak için köprünün ötesinde, zaman kaybetmeden, geriye ve geriye dönerek, tersine ve hiçbir yere dönmek mümkün değildir. Sakinleşmiş bir kumandan onlarla nerede buluşacağını zaten biliyordu.
Sadece onlarla ne yapacağını düşünmedim!
Köprüde tabur komutanının neden tek başına döndüğünü anlamadan şaşkın görünüyordu. Seryoga sadece eliyle yeni kaybolan "ürünün" yaklaşık yönünü gösterebildi.
Köprüden çıkarken, personelin şefi cadde boyunca sola sallanan bir karavanın farkına vardı.
Komutanın "zor" u nasıl durduğunu gören gardiyan, yönü gösterdi ve hareketi yönlendirdi, biraz sakinleşti.
“Savaşçı” hatası sonucu ortaya çıkan trafik sıkışıklığı giderek azaldı, düzenleyicinin çubuğu neşeli bir arı ile çırpındı, gürleyen dereleri dört tarafa dağıttı.
Her şey normale döndü, tanıdık ve güvenilir hale geldi.
Evet, nasıl olursa olsun!
Uzaktan ışıklardan tekrar yanıp söndü. Görünüyordu?
Kötü bir sünnetten mideye emilir. Öyleyse öyle.
Araba akışında, tanıdık bir rota boyunca inatla füze çeken ZIL-131 traktör tanıdık bir şekilde göze çarpıyordu.
Çavuş yakından baktı. ... Bah! Tanıdık radyatör.
Vay, hep aynı kaymış! Patladı. Gone.
Ne yapmalı Yine durmayı dene.
Sıçrayan vizörden görülen müstakil odaklanmış yüzlere bir bakış, böyle bir girişimi terk etmek için yeterliydi.
Anlaşıldı - hiçbir şey bunları durduramaz!
Bunlar sona erecek.
Yanaklarda - donmuş solgunluk, gözlerde - samurayın soğuk tayini.
Söyle, yalan söylüyorsun, almayacaksın!
Tekerlekleri vur, kahramanca bir arayış içine gir, bu çılgın "roketatar" ı zorla durdurmanın diğer yöntemlerini kullan, şehir merkezinden (ve bu arada ordumuzun merkezinden) iki adımda çılgınlığı tamamla.
Bölge kurtarılmalıydı.
Dahası, gardiyan, yalnızca bir kazayı önlemek için bu büyülü memelerin kesişimini temizledi. Belki de kendisine "Sıcak Kardan" gelen General Bessonov sözlerini söylüyordu:
Yapabileceğim her şey kardeşler. Yapabileceğim her şey!
Erkeklerin sürece dahil olduğu görülüyordu.
Ne? Yol tanıdık. Yol açık - hepsi kaçtı. Benzin - mantarın altında.
Tüm çalışma - gazı sıfırlamak için dört kez, ancak dört kez tekeri çevirin.
Sola. Seçenekler ve fırfırlar yok.
Ancak "kuyrukta" çoktan sıkıca personel şefini "astı".
Başka bir "dönüş" den sonra tabur komutanına katıldı.
Kısacası, sıkılmış, taşlanmış, durmuş.
Sürücüyü kabinden çekerek, Seryoga tekerleğin arkasına geçti.
Sonunda, soldaki bankaya taşındı.
Orada, her biri "başın üstünde" olduğu, otomobilin diğer taraflarında her iki "motor yarışları hayranını" yoğun ve hızlı bir şekilde ayırdılar.
Canlandırmak için. Başka nasıl Aptalların öğrenmesi gerekir.
Otoyol boyunca, nehirler boyunca, deniz boyunca devam etmek için hala çok uzak.
Aynı düzene dokundu. Sadece üçüncü ve dördüncü otomobillerin yaşlıları yer değiştirdi.
Ve geldi! Macera olmadan, çok zorluk çekmeden, tek bir ruhla. Hiç durmadım bile. "