ÇOK sevdiğim Amerikan çizeri Al Hirschfeld, 99 yaşında ölmüş.21 Haziran'da 100 yaşına basacaktı.Aydın Doğan Vakfı Uluslararası Karikatür Yarışması jüri başkanı Edward Sorel'le konuşmamız sırasında öğrendim, öldüğünü. Yabancı tiyatro dünyasının ünlülerini artık ondan göremeyeceğiz demek ki.The New York Times'ın Arts and Leisure ekini ne zaman elime alsam ilk baktığım, onun tiyatro dünyasını çizen/anlatan karikatürleriydi. Hele fotoğrafından tanıdığınız oyuncuları onun çizgisinden görmek, iki sanat arasındaki farkı ortaya koyuyordu.Unutamadığım çalışmalarından biri de, Londra'daki oyunları çizgiyle anlattığı eserleriydi.Gazetelerde kalmadı adı, kitaplar yapıldı, ünlü müzelerde eserlerini herkes görebiliyor.Ölümünden sonra iki tiyatroya onun adı verildi.Broadway'i onun kadar güzel kim çizebilirdi?99 yaş, iyi bir yaşam. Ama ölünceye kadar, son gününe kadar çizen biri, hayata bağlılığın, deyim yerindeyse hayata asılmanın etkileyici örneği.Emeklilik sözünü insana unutturan bir davranış. Hayata çizgiyle bakan Al Hirschfeld, her gün işine gidiyor, bürosunda çalışıyormuş. Kendi kullandığı otomobiliyle.Çizer, 21 Haziran 1903'te doğdu, 75 yıldır da çizdi.Dünyayı dolaştı.Fransa'yı, Londra'yı gezerken, tiyatroları seyrederken, her şey çizgide tecelli ediyordu.Öyle meleke kazanmıştı ki, kendi yarattığı teknikle karanlıkta bile çizebiliyordu.* * *ÇALIŞIRKEN eğlenen, iyi yaşayanlardan biri.Pazar günleri çizgilerinin içine kızı Nina'nın adını saklarmış. Bayağı zorlanırmış okurlar bulmak için.Bir Pentagon yetkilisinin söylediğini okuyunca şaşırdım.Biz, Nina'yı bulmaya çalışırken, kamuflaj tekniği konusunda ondan epey şey öğrendik diyor.Yazının asıl amacı elbette ünlü bir çizeri tanıtmak değil. Yaşama sevincini bir kez daha anımsatmak.Bir ömrü sevgiye, tutkuya adayanların öyküsü.Unumu eledim eleğimi astım, gibi anlamsız bir söze karşıydı herhalde çizer.* * *Hirschfeld, hepimizin rehberi olsun.