John Fitzgerald Kennedy, Amerika Birleşik Devletleri'nin 35. Başkanı olduğunda, 25 Mayıs 1961'de Kongre önünde Amerikalıların aya iniş hırsını duyurdu.
Kennedy ay tarafından mahvoldu
SSCB ile Amerika Birleşik Devletleri arasındaki 1955'ten beri ortaya çıkan uzay yarışında Amerikalıların tüm öncelikli hedefleri kaybettiği unutulmamalıdır. Sovyetler Birliği, yalnızca uzaya bir uzay aracı fırlatmakla kalmadı (4 Ekim 1957), aynı zamanda gemide bir adamla bir uzay aracı fırlatan ilk ülke oldu (12 Nisan 1961).
Sadece iki süper güç arasındaki bir rekabet değildi, iki sistem arasındaki bir rekabetti: sosyalizm ve kapitalizm. Uzayda zafer, teknik ilerlemenin turnusosu ve ideolojinin zaferi haline geldi.
O zaman Amerika, SSCB için ulaşılamaz bir başarıya, kapitalizmin ve ABD'nin tüm kalkınma alanlarında tam üstünlüğünü kanıtlayan bir zafere, intikam almaya ihtiyaç duydu. Bunun için, oyunun herhangi bir mum değerinde olduğu hedef olarak ayın fethi seçildi. Yalnızca ilk beş yılda bu fikir için 9 milyar dolar harcaması planlandı. 1973'e gelindiğinde, Apollo programının toplam maliyeti 25,4 milyar (veya cari fiyatlarla 152 milyar dolar) idi.
Olağanüstü haliyle, etkinliğin daha önce bilinen her şeyi aşması, Sovyetler Birliği'nin önceki tüm başarılarını ikincil başarılara dönüştürmesi, ABD'yi anında yalnızca kayıp uzay pozisyonlarına döndürmekle kalmayıp, aynı zamanda ABD'yi de muzaffer bir kazanan haline getirmesi gerekiyordu. iki sistem arasındaki rekabet.
Açıktır ki, bu programdaki öncelik bilimsel bir faktörden daha politik bir faktöre verilmişti ve aynı zamanda görkemli bir dünya şovu olması gerekiyordu. Her şeyden önce, Birleşik Devletler'in yaralı prestiji için gerekliydi.
İnsanların aya iniş planlarında Amerikalılar, uzay araştırmalarındaki başarıları hızla gelişmeye devam eden Sovyetler Birliği'nin önüne geçmek zorunda kaldı.
"Ay'a gitmeyi seçiyoruz" (Aya uçmaya karar verdik),
John F. Kennedy'nin Houston'daki Rice Üniversitesi'ndeki öğrencilere yaptığı bir konuşma, Kennedy'nin ilk Apollo konuşmalarından biri ve aya ilk iniş planlarından biri.
Ne var ki, en zorlu savaştan sonra acı çeken Sovyetler Birliği, roketçilikte zengin ve iyi beslenmiş Birleşik Devletler'in önündeydi.
Bu, birçok yönden Helmut Grettrup, Sovyet bilimi ve Sergei Korolev gibi tasarımcılarımızın önderliğinde "Fau" programlarından alınan "Sovyet" Alman roketçiliğinin başarısıydı.
Tasarımcıdan çok yönetmen olan SS Sturmbannführer Werner von Braun, ABD'deki "esir alınan" Alman ekibiyle SSCB'nin aldığı şeyi başaramadı. Amerikalılar, bugüne kadar rakipsiz bir roket yaratan bir uzay dahisinin imajını ondan yapmasına rağmen. Apollo programı kapsamında açıklanan uçuşların bitiminden kısa bir süre sonra aniden öldü.
Ay emelleri ile ilgili sorunlar, bu niyetlerin ABD Kongresinde ilan edilmesinden kısa bir süre sonra Amerikalılar tarafından anlaşıldı.
Arzu edilen gerçekle çelişiyordu, ABD uzay başarılarında SSCB'ye boyun eğmeye devam etti. Ve her şeyden önce, insanları aya indirme hedefi için kritik olan insanlı astronot biliminde.
Bu nedenle 16 Kasım 1963'te en dar çevrede, Başkan John F.Kennedy'nin katılımıyla Apollo programının sorunlarına ilişkin belirleyici bir toplantı yapıldı.
Bu toplantıdan bir haftadan kısa bir süre sonra Kennedy suikasta kurban gitti.
En ünlüsü, bu cinayetin nedenlerinin iki popüler versiyonu.
Böylece 4 Haziran 1963'te Kennedy, Federal Hükümetin 11110'ten beri ilk kez ABD Merkez Bankası'na gitmeden para basma hakkını aldığı İcra Emri 11110'u imzaladı. Konu, ABD Anayasası gereği, Başkanın kararıyla ve Kongre'nin onayı olmadan gerçekleşecekti.
İkinci olarak Kennedy, Yahudi kuruluşlarından
"Yabancı ajanlar"
Amerika Birleşik Devletleri topraklarında, siyaset üzerindeki etkilerinin olasılıklarını keskin bir şekilde sınırlayacak.
Ancak gölgelerde kalan bir şey de var.
Kennedy, ortak uzay araştırmalarında SSCB ile işbirliği yapmaya hazırdı.
John F.Kennedy, Sovyetler Birliği'nin aya bir adam çıkarmak için ortaklaşa çalışma yürütmesini önerdi. Ve bu, Amerika Birleşik Devletleri'nin daha önce de duyurduğu görkemli yegane emellerinin peşinde!
Bu, George Washington Üniversitesi Uzay Politikası Enstitüsü'nün kurucusu, NASA Danışma Kurulu'nun eski bir üyesi olan Amerikalı tarihçi John Logsdon tarafından söylendi.
Logsdon'a göre Kennedy, 1963'te Apollo'nun iptalle tehdit edildiği ve Küba füze krizinden sonra SSCB ile ABD arasındaki ilişkilerin ısındığı zaman Kruşçev'e teklifini tekrarladı.
Başarıya güvenen Kruşçev, sosyalizmin kapitalizm üzerindeki mutlak zaferini yumuşatacağı için bir kez daha reddetti. Nikita Sergeevich'in Sovyetler Birliği'nin ayda Amerika Birleşik Devletleri'nin önünde olacağına dair özel bir şüphesi yoktu.
ABD, insanlı uzay araştırmalarında Sovyetler Birliği'nin arkasında umutsuzca geride. Sadece bu nedenle, Amerikan başkanı, en azından ABD'nin uluslararası düzeyde yüzünü kurtarmasına, insanlı uzay araştırmalarında Sovyet deneyimine ve teknolojilerine erişim elde etmesine izin verecek bir işbirliği önerdi.
Kennedy'nin önerisi emsalsizdi. Aksine, SSCB uzayda ABD'nin gerisinde kalsaydı, bize böyle bir şey teklif etmezdi.
Kruşçev'in reddi Amerikalılara başka seçenek bırakmadı. Uzay Yarışı'ndaki nihai kayıp ABD'yi son derece zor bir duruma sokardı. Kapitalizm ve kapitalist sistemin dünya lideri ve efendisi haline gelen Amerika Birleşik Devletleri için bu bir "yaşam ve ölüm" meselesiydi.
Esasen doğru olan bir cümle ne sıklıkla alıntılanır:
"Sermayenin% 300 kar elde etmeyeceği bir suç yoktur."
Şu şekilde devam edilebilir:
"herhangi bir suça" ve daha da gelişen asalaklık uğruna.
Dahası, Amerika Birleşik Devletleri'nde kapitalist ahlak için kabul edilebilir, ister kendi başkanının öldürülmesi, ister canavarca ve apaçık bir sahtekarlık.
John F. Kennedy, suçlanması ABD'yi ulusal rezalet ve felaketin eşiğine getirecek olan tüm dünya toplumunun aldatmacası olan bir ay dolandırıcılığını kabul edebilir mi?
Zorlukla. Bu nedenle işbirliği teklif etti.
Kennedy, bu adımla, kendi ölüm fermanını imzalayarak dünya kapitalizmine seçenek bırakmadı. Amerika Birleşik Devletleri'nin uzayda mutlak zaferi gibi önemli bir konuya kapitalizmin sosyalizme karşı mutlak zaferi de dahil.
Brejnev ay tarafından satın alındı
Ekim 1964'te Nikita Kruşçev de konumunu kaybetti. Yerini Leonid Brezhnev aldı. Diğer tüm olaylar onun hükümdarlığı sırasında gerçekleşti.
ABD'de ay görevi için hazırlıklar tüm hızıyla devam ediyordu, muhteşem kısmı büyük ölçüde Stanley Kubrick'in 1968 filmi "A Space Odyssey 2001" (Arthur Clarke tarafından yazılmıştır) 'dan esinlenmiştir.
Arthur Clarke'a XNUMX. yüzyılda insanlığın insanlı uçuşlarda derin uzayda hakim olabileceği gibi, Amerikan programında da "büyüme için" çok şey yapıldı. Skandalın başladığı, tüm ABD ay programının tahrif edilmesinde Kubrick'in (ardından aniden öldüğü) itirafıyla oldu. Dar uzmanlara ek olarak, şimdi tüm dünya düşünüyor. Ve Amerika Birleşik Devletleri'ne inananlar ve şüphe duymaya başlayanlar olarak ikiye ayrıldı.
Aslında, bir güvenlik ağı olarak Hollywood pavyonunda bir şey çekebilirdiniz.
Ama nasıl ortaya çıktı, her şey çok daha karmaşıktı.
NASA, teorilere, varsayımlara, ön hesaplamalara ve kamuya açık bilimsel bilgilere odaklanarak, sıfırdan kendi "uzay macerasını" ortaya çıkardı (birçok şey hakkında, gerçek deneyim eksikliğinden dolayı sadece fikirlerle).
Ancak, ilk elden bildiklerinizi ortaya çıkarmak zordur. TASS, kozmonotlarımızın yörüngeden döndükten sonra kendilerini iyi hissettiklerini söylediyse, Amerikalı "ortaklarımız" bunu dikkate aldı.
Örnek vermek gerekirse, iki fotoğraf, Amerikan insanlı uçuşlarının gerçekliği hakkında şüphe uyandırıyor. Bunlar inkar edemeyeceğiniz sabit gerçeklerdir.
Sıfır yerçekiminde uzun süre kaldıktan sonra gerçekten nasıl hissettikleri hakkında hiçbir fikirleri olmayan Amerikalılar, yörüngeden dönmenin Hollywood'a benzemesi gerektiğini hayal ettiler.
Tek başına bu gerçek, birçok hata ve tutarsızlığın yalnızca bir parçasıdır. Bu varsayım, Amerikan gösteri misyonunun ayı "fethetmek" için hemen aklına geliyor.
Deneklerin Dünya'da bile kendilerini kötü hissettiği, basınç odasından çıktığı, azaltılmış basınçtaki bir oksijen ortamından sonra, kapsülün ilave ağırlıksızlığı ve sıkılığı hakkında, hala dışkı ile dolu boşluklarda iken, birkaç kişi için tuvalet olmadan, ne söyleyebiliriz? günler.
Amerikan astronotlarının "uzaydan" tüm yayınları, gerçek raporlardan çok uzak getirilen bilim kurgu hikayelerine dayanan eski radyo programlarını anımsatıyordu.
Görünüşe göre Amerikalılar, Kennedy suikastından kısa bir süre sonra aya "uçuşlardan" önce bile sahtekarlık yaptılar. Bu, o dönemin tüm "insanlı" astronotları ve aynı zamanda Skylab kukla tankıdır.
Sergei Pavlovich Korolev'in yerini alan Baş Tasarımcı Akademisyen Vasily Pavlovich Mishin, Apollo 8'in Ay'a fırlatıldığını öğrendiğinde, şunları söyledi:
"Uzayda bir komedi canlandıran maceracı olamazlar."
Görünüşe göre belki ...
Daha sonra, zaten 1970 yılında MGGS-70'de (1970 Uluslararası Jeolojik ve Jeofizik Sempozyumu) Amerikalılar Ay'a uçuşları hakkında bir film gösterdiler. Bu filmin sonunda, özellikle MGGS-70 için kaydedilen Amerikan ay programının direktörü ile beş dakikalık bir röportaj vardı ve SSCB'de Kondratyuk rotası boyunca uçamayacaklarını, ancak ABD yaptılar.
1. sınıf öğrencisi Alexander Stepanovich Shagrey'in aya uçuş hesaplamasını "Yuri Vasilyevich Kondratyuk" takma adıyla yayınladığı "Kondratyuk'un izi" eski bir yayının bir başka teorik ödünç almasıdır. O zamanlar, Dünya'nın etrafında radyasyon kuşaklarının (veya Van Allen kuşağının) varlığından kimsenin haberi yoktu ve genel olarak radyoaktivite çalışmaları yeni başlıyordu.
“Kondratyuk izi” minimum enerji tüketen bir yörünge, ancak protonların, elektronların ve diğer radyoaktif parçacıkların maksimum konsantrasyonunun olduğu yerlerde radyasyon kuşaklarından geçiyor.
NASA'nın Amerikalı mühendisi John Houbolt, Kondratyuk Yolu'nun fikirlerinden yararlandı. Dahası, NASA tarafından resmen ilan edilen yörünge boyunca seyahat ederken, Amerikalıların ölümcül dozlarda radyasyon almış olmaları gerektiği ortaya çıktı.
Bu, uçuşlarının Güneş'in maksimum aktivite yıllarında başladığı ve başlangıçların genellikle yükselen manyetik fırtınaların üzerine bindirildiği gerçeğini saymaz.
Aynı akşam sempozyumda başlayan skandal, SBKP Merkez Komitesinden SSCB Bilimler Akademisi Başkanlığı'na gönderilen bir emirle kapatıldı ve burada Kondratyuk rotasının radyasyon kemerleriyle unutulması şiddetle tavsiye edildi ve
"Amerikalı arkadaşları kızdırmayın."
Neden?
Belki de Amerika Birleşik Devletleri'nin 35. Başkanı John F.Kennedy'nin birdenbire Sovyetler Birliği'ne Ay'ın insanlı keşfinde işbirliği teklif etmesi ve 37. Başkanları Richard Nixon'un 1972'de aniden kişisel olarak Moskova'ya uçması ve Amerika Birleşik Devletleri'nin görkemli tavizler ve ayrıca Brezhnev'e pahalı kişisel hediyeler sundu?
Tüm bunlar garip bir şekilde Amerika'nın aya inişteki büyük başarılarıyla aynı zamana denk geldi.
Amerikan dostluğunun uzayda "mağlup" SSCB ile yüceltilmesi, "Soyuz-Apollo" ortak gösterisiydi ve mantığa göre sadece bir "Soyuz" uçtu.
Daha önce olduğu gibi, herkesin yalnızca Apollo ile büyüleyici bir Amerikan lansmanı ve gemilerinin yanında keskin nişancı doğruluğu ile aynı su sıçramasını gördüğünü anlamalısınız.
Bu arada, aşırı yükler açısından daha da riskli olan Amerikalıların, Dünya atmosferine girme "iki dalış" planını reddetmesi, Amerikan Apollo'sunun su sıçramasının beyan edilen doğruluğunu veremedi. Apollo kapsülünü yüksek irtifalı bir kargo gemisinden düşürmek mi? Evet, bu "yama" içine sığabilirsiniz. O halde, kızın iniş aracının atmosfere yüksek hızlarda girişte neden yakılmadığı açıklanabilir.
Sevgili Leonid Ilyich, Amerikalılarla bir anlaşma yaptıysa, bu, bu “yumuşama” konusunda çok şeyi açıklıyor. Ve Amerika Birleşik Devletleri'nin tanınma ve sessizlik için ödediği parayla.
Bu aynı zamanda, ülkemizde Amerika Birleşik Devletleri tarafından Ay'ı fethetme projesinin birçok taraftarının, sanki bir görevdeymiş gibi veya "kişisel çıkar uğruna" nasıl aniden ortaya çıktığını da açıklayabilir. Bunların arasında Soyuz-Apollo programına doğrudan katılan kozmonot Yevgeny Leonov da var.
Başkanımız Vladimir Vladimirovich Putin, ay sahteciliği sorulduğunda, özel bir kişi olarak mizahla cevap verdi:
Bu versiyonu biliyorum.
Ama bana öyle geliyor ki böyle bir olayı tahrif etmek imkansız.
Bu, bazılarının 11 Eylül'de Amerikalıların bu ikiz kuleleri havaya uçurduklarını iddia ettikleri şeyle aynı. Teröristlerin eylemlerini kendileri yönlendirdiler.
Tamamen saçmalık! Brad, bu imkansız! ... Tamamen saçmalık!
Aynısı aya iniş için de geçerlidir: Bu büyüklükteki bir olayı tahrif etmek imkansızdır. "
Ama bana öyle geliyor ki böyle bir olayı tahrif etmek imkansız.
Bu, bazılarının 11 Eylül'de Amerikalıların bu ikiz kuleleri havaya uçurduklarını iddia ettikleri şeyle aynı. Teröristlerin eylemlerini kendileri yönlendirdiler.
Tamamen saçmalık! Brad, bu imkansız! ... Tamamen saçmalık!
Aynısı aya iniş için de geçerlidir: Bu büyüklükteki bir olayı tahrif etmek imkansızdır. "
(Forum "Seliger", 1 Ağustos 2011).
İkiz Kulelere doğru. Düzlemin kütlesi ile çelik ve beton yapının kütlesini ilişkilendirin ...
Her iki kulenin de kart yuvaları gibi katlanması için, gökten düşen bir uçak gemisi bile böyle bir etki yaratmazdı. Ayrıca harabelerin üzerinde terörist pasaportu bulundu. Yanmamış? Onsuz nereye gidebiliriz?
Çok çamurlu bir şey.
Öyleyse neden üçüncü gökdelen, hiçbir uçağın düşmediği bir mesafeye aynı şekilde düştü?
Ve Pentagon'un onarım nedeniyle boş olan kısmına "çarpan" uçaktan çıkan tüm enkaz nereye gitti?
Amerika Birleşik Devletleri dışında kim dünya terörizmini yarattı ve ona sponsor oldu ve sonra da onunla savaşıyormuş gibi davrandı? Amerikalılar kendileri değil mi?
Aynı Amerikalıların kristal "dürüstlüğüne" kim güldüyse. ABD’nin Irak’ı işgaline uygun bir bahane bulmak için en azından Colin Powell’ın BM’de salladığı "beyaz barut" test tüpünü alalım mı?
Ay'a yapılan uçuşlarda olduğu gibi, ikiz kulelerle de bize mantıksız bahaneler ve gerçeklerin bir kombinasyonu sunuldu. Örneğin, üçüncü gökdelenin aynı anda tesadüfen altında patlaması nedeniyle düştüğü iddia edildi. Bu, orada ne tür bir alan patladı, endüstriyel patlama teknolojisine tam uyum içinde çalışabilir?
Ay, bir Amerikan Dünya Uydusu mu?
Şimdi Devletler, Dünya'nın Ay denilen doğal uydusu için özel haklarını talep etmeye başladılar.
Üstelik tekrar üzerine inmek için aceleleri bile yok. Ve dahası, süper güvenilir gezginleri, uzun yıllardır Mars'ın genişliğinde geziniyor gibi görünüyor. Aynı zamanda, şimdiye kadar, Devletler, Ay üzerinde herhangi bir gerçek ve hatta aşağı ay gezgini ile koşamadılar.
Bir de "ABD Ulusal Uzay Politikası" diye bir direktif var. Amerikalıların aya yaptığı tüm ziyaretlerde sırların korunması için çok uygundur. Sonuçta, aya yapılan bu geziler en az
"Amerikan Ulusal Çıkarları için Kritik Bilgi."
Yani, en katı sır budur.
Yalnızca Rusya (SSCB'nin vekili olarak) artık ay yüzeyini mümkün olan her ayrıntıyla inceleme hakkına sahiptir.
Bu artık mümkün. Ve Brejnev döneminde bile - ayın geçişini incelemek mümkündü. Otomatik modda olsa bile, ama bu olmaz mı?
Hans Christian Anderson, "Kralın Yeni Elbisesi" masalını yazdı. Tıpkı o masalda olduğu gibi, bugün olaylar yaşanıyor: herkes açıkça kralın çıplak olduğunu görüyor. Ancak bunun hakkında dürüst ve açık bir şekilde bir şey söylemek (okuyun: resmen) hiçbir şekilde mümkün değildir.
Amerika Birleşik Devletleri'nde her şey "beyaz iplik" ile dikilir. Aya uçmakla ilgili tüm kurnaz açıklamaları. Tam olarak aynı hikayeler Bu ölümcül ikiz kulelerin endüstriyel patlamasıyla.
Artık kimse Amerika ile tartışmayacak. Yeni "seçkinlerimiz" dahil.
Dahası, Birleşik Devletler için hala bir ölüm kalım meselesidir. Savaşın başlama tehdidine kadar. Bir yalana yakalanırlarsa, bu silinmez bir ulusal utançtır.
Hollywood spekülasyonuna dindar bir şekilde inanan herkese şunu hatırlatmama izin verin:
“Bu insan için küçük bir adım, ama tüm insanlık için dev bir adım.”
Ama gerçek şu ki, Birleşik Devletler tüm insanlık değildir. Ve bu, evet, en zengin ülke, ancak insanlı kozmonotikte hala Sovyetler Birliği'nin önünde.
Brejnev'in ABD ile yaptığı anlaşma geçici faydalar sağladı. Ancak parti döneklerinin sosyalizme ihanet etmesi ve Sovyetler Birliği'nin ölümü sonucunda Batı fetişine, ideoloji kaybına yol açtı.
NASA'nın demagoglarıyla birlikte "ay tanıklarının" ve dolar trollerinin yandaşlarından oluşan koca bir ordu, açıklamalar ve bahanelerle dışarı çıkıyor. Söylemeliyim ki, "Gagarin hiç uçmadı" gibi sahte şeyler atacak kadar ileri gidiyorlar. Yani "Dünya düzdür" çok geçmeden hemfikir olacak ... Dolarlık gümüş sikkeleri elbette onlara yatırılacak.
Ay hakkındaki tutarsızlıklar
Şimdiye kadar NASA, mürettebatları derin uzaydan güvenli bir şekilde geri döndüremedi. Tek başına bu durum Apollo'nun aya uçuşlarının gerçekliğini mahvetmek için yeterlidir.
Ve Apollo programının sahteciliği, NASA'nın kaynaklarından şu yönlerde ortaya çıkıyor:
1. Beş yıllık bir süre boyunca aydan fırlatılan ağır bir araç geliştirme girişimi, Satürn 5'te yaşananlara benzer şekilde roketin ilk aşamasında ciddi titreşim sorunlarının varlığının kabul edilmesiyle sonuçlandı. Daha sonra Ares serisi füzelerin terk edilmesi gerekti.
2. "Satürn-1" in ilk aşamasının F-5 motorları, NASA'nın güncel analitik belgelerinde bile tartışılmamaktadır.
3. Yeni ağır roket için Saturn 2 ikinci aşama J-5 motorunun yükseltilmiş bir versiyonu önerildi, ancak NASA şimdi gerçekten yeni bir gelişime indirgendiğini ve işin askıya alındığını iddia ediyor.
4. NASA, Satürn-70'in yeteneklerini tekrarlamak şöyle dursun, 5 tonluk bir taşıma kapasitesine sahip ağır bir roket geliştiremiyor.
5. NASA, Ay yüzeyinden kalkışı bir "derin yerçekimi kuyusundan" çıkış olarak nitelendiriyor ve aya iniş planları o kadar ertelendi ki pratikte terk edildi. Apollo ay modülü, gaz tahliye kanallarının olmaması nedeniyle iniş platformundan açıkça kalkamadığı için bu şaşırtıcı değil.
6. Apollo komuta modülü, iniş sırasında iki dengeli olma özelliğine sahipti, yani, Dünya atmosferine girerken devrilmesi ve yanması için eşit derecede muhtemel bir tehlike vardı.
7. NASA, mürettebatları derin uzaydan güvenli bir şekilde geri döndürmek için komuta modülü için hala güvenilir bir ısı kalkanına sahip değil.
8. "Apollo" hakkındaki raporlarda bildirilen, Dünya atmosferine "tek delikli" (doğrudan) giriş profili pratikte uygulanamaz. İkinci uzay hızında iniş sırasında uygulanırsa, iniş yapan kişi için felaket olabilir.
9. Eğer inen araç atmosfere girişi bir şekilde aktarırsa, o zaman alçalma sırasında astronotlar, uzun bir ağırlıksızlık döneminden sonra ciddi yerçekimsel aşırı yüklenmelerin ciddi tehlikesi nedeniyle kritik durumda olacak ve büyük olasılıkla su sıçramasından sonra ciddi bir durum ve o kadar da neşeli görünmeyecekti.
10. İnsanların uzaydaki güneş ve uzay radyasyonuna maruz kalmasına ilişkin temel bilgilerin eksikliği, radyasyondan gerçek korumayı çok sorunlu hale getirir.
Son olarak, son ve ana soru:
“Para nerede Zin?”
En önemli kanıt nasıl ve neden ortadan kayboldu: tüm ay toprağı kayboldu? Tüm fotoğraf ve film materyallerinin orijinalleri de yok edildi mi?
Sonuç
Sonuç olarak, kesinlikle bilimsel bir temel alırsak, o zaman sadece NASA'dan Ay'a yapılan insanlı Apollo uçuşlarını bildiğimizin ortaya çıkacağı söylenmelidir. Bugüne kadar bu görevlerin tek bir bağımsız onayı yok.
Bunun önünde hiçbir temel teknik engel olmamasına rağmen, herhangi bir denetim girişiminde bulunulmamıştır.
Bu nedenle, Apollo uçuşlarına olan inanç, bugün tamamen NASA'nın iddia edilen dürüstlüğüne olan inancına dayanmaktadır. Ancak bu yaklaşım bilimsel ilkelere aykırıdır ve nesnel olarak kabul edilemez.
Alexei Vadimovich Vandam'ın (Rus ordusunun tümgenerali, askeri istihbarat subayı ve yazarı) dediği gibi:
"Anglo-Sakson ile savaştan daha kötüsü, ancak onunla dostluk olabilir."
Bu hikaye farklı gitmiş olsaydı, Kruşçev Kennedy ile uzayda işbirliği yapmayı kabul etmiş olsaydı, SSCB kazanır mı yoksa kaybeder miydi?
Ama kesinlikle, Sovyetler Birliği'nin çöküşü büyük ölçüde Amerikan ayına ayak basmasının Sovyet liderliği tarafından tanınmasını belirledi.
Başka bir deyişle, suç kapitalizminin Amerikan misyonu "Kanlı Ay" SSCB ülkesini yok etti. Ama her şey farklı olabilir.
Ay sadece ay olarak kalacaktı. Ve bilim adamlarımızın ve halkımızın büyük istismarlarına sesleniyorum. Hak ettiğimiz zaferimiz olur. Ve bütün bunlar çok beceriksizce kayboldu Hayır, dürüst olmalısın.
Bütün bunlar basitçe satıldı. Seçkinlerimiz. Amerikan ayı hakkında bir yalan satın almak