Yani her iki yöntem de Nancy Grace teleskopunda birbirini tamamlayacaktır. Chris Beckett’in In the Darkness of Eden romanında olduğu gibi, haydut gezegenler – ebeveyn yıldızları olmadan uzayda özgürce seyahat eden dünyalar bulması mümkündür. Teoride, bu öksüz gezegenler, Mars’tan daha küçük küçük kayalık dünyalardan Jüpiter ve Satürn gibi gaz devlerine kadar değişebilir. Bazıları aylarla çevrili olabilir.
“Dolandırıcı gezegenden gelen mikro algılama sinyali yalnızca birkaç saat ila birkaç gün sürer ve sonra sonsuza kadar kaybolur. Bu, birden fazla teleskopla bile Dünya’dan gözlem yapmayı zorlaştırır. Louisiana Eyalet Üniversitesi Baton Rouge’da fizik ve astronomi profesörü yardımcısı Matthew Penny, “Nancy Grace oyunun kurallarını değiştiriyor,” dedi.
Bunlar, bilim adamlarının Nancy Grace teleskopunun geniş görüş açısı üzerinde yaptıkları ve gökyüzünün geniş alanlarını sürekli olarak gözlemlemeyi mümkün kılacak olan kazıklardır. Ek olarak, teleskop, Hubble fotoğraflarına eşit çözünürlükte, ancak 100 kat daha geniş görüş açısıyla fotoğraflar çekebilecek. Her gün muadilinden 500 kat daha fazla veri toplayacak.
“Nancy Grace” teleskopu Dünya’dan bir buçuk milyon kilometre uzakta kaldırılacak ve Samanyolu’nun merkezine daha derin bakabilecektir. Bu enstrüman aylarca gökyüzündeki bir noktaya “bakarak” geçirebilecek ve bu da onun yüzlerce bilinmeyen dünyayı bulmasını sağlayacak.