Tuzluluk, bir su numunesinde ne kadar tuz bulunduğunun ölçüsüdür. Bu ölçüm birçok bilimsel amaç için önemlidir, ancak günlük yaşamda tuzluluk en çok içme suyunun ve tuzlu su akvaryumlarının kalitesini belirlemek için ölçülür. Tuzluluk ölçmek için kullanılan iki ana araç vardır - hidrometreler ve refraktometreler - ve her ikisi de kullanımı basittir.
Hidrometre
Bir hidrometre, tuzluluğun belirlenmesi için en basit yöntemdir, fakat aynı zamanda en az doğru olanlardan biridir. Hidrometre, özgül ağırlığı denilen sudaki tuzun ağırlığını göz önüne alarak çalışır. Bir tuzlu su numunesi toplanır ve tartılır ve daha sonra aynı hacme sahip saf (taze, damıtılmış) su numunesi de tartılır. Fark, bir oran olarak ifade edilir (tuzlu suyun ağırlığı, saf suyun ağırlığına bölünmesiyle). Çoğu tuzlu su tankı akvaryumdaki türlere bağlı olarak 1,02 ila 1,025 arasında bir oran tutmalıdır.
Refraktometre
Refraktometreler, makul oranda kesin bir tuzluluk ölçümü elde etmek için en basit ve en yaygın araçlardan bazılarıdır. Suyun yavaşlatarak ışığı bükmesi ve tuzlu suyun ışığı saf sudan daha fazla eğmesi prensibi üzerinde çalışırlar. Elde tutulan çoğu refraktometre, bir cam plaka üzerine bir su numunesi damlası yerleştirerek ve damlacıktan geçen ışığın ne kadar büküldüğünün bir ölçümünü okumak için uçtan bakarak çalışır.
salinometer
Salinometreler, tuzlu suyun saf su yapmazken elektrik ileteceği prensibiyle çalışır. Elektrik yükü tuz parçacıkları arasında hareket eder. Bu araçlar, santimetre başına microSiemens birimlerinde ölçümler sağlar. İçme suyu 100 ila 1,000 microS / cm arasında bir yerde, deniz suyu ise 54,000 microS / cm arasındadır. Geniş ürün yelpazesi, bilimsel deneyler ve özellikle hassas akvaryum habitatları için su tuzluluğunu dikkatlice kalibre etme yeteneği sağlar.
Laboratuvar titrasyonu
Bilimsel bir ortamda laboratuvar titrasyonu, mevcut sodyum klorür (tuz) hacminin tam olarak belirlenmesi için bir deniz suyu numunesine kimyasalların eklenmesini içerir. Su numunesinin eşit parçaları ve potasyum kromat bir şişeye eklenir ve bir damlalık ile gümüş nitrat eklenirken karıştırılır. Solüsyon turuncu olduğunda, nitrat kesilir ve turuncu kaybolana kadar çözelti karıştırılır. Ardından gümüş nitrat tekrar tekrar eklenir, her seferinde bir damla. Solüsyon sürekli olarak turuncu kaldığında, mevcut tuzun ağırlığını belirlemek için eklenen gümüş nitrat miktarına dayanan bir hesaplama yapılır.