Fransa XVIII. yüzyılda katıldığı savaşlar ve gereksiz harcamalar sonucu ekonomik sıkıntı yaşamaya başladı. Fransa kralı XVI. Louis, ekonomik durumun düzeltilmesi amacıyla Eta Genaraux (Eta Jenerö) meclisini topladı. Bu meclisi kral, halktan yeni vergilerin toplanması için oluşturmuştu.
Ancak toplantıda soylular, rahipler ve halk temsilcileri arasında anlaşmazlık çıkınca kral meclisi kapattı. Halk, bu olay sonunda isyan ederek 14 Temmuz 1789’da Bastil Hapishanesini ele geçirdi ve buradaki tutukluları serbest bıraktı. Halk temsilcileri yeni bir anayasa yapma hazırlıkları için kurucu meclis oluşturdular. Bu ayaklanma tüm Fransa’ya yayıldı. Kurucu meclis, soyluların ve rahiplerin ayrıcalıklarına son vererek İnsan ve Vatandaş Hakları Bildirisi’ni ilan etti. Bu bildiride özetle:
“Her insan doğuştan hürdür ve diğerleriyle eşittir, vazgeçilmez haklara sahiptir. Devlet gücü millete ait olmalıdır. Sadece milletin seçtiği temsilcilerin yönetme hakkı vardır. Millet de bu temsilcileri denetleyebilir.”
deniliyordu. Ayrıca bir anayasa hazırlanarak kralın yetkileri kısıtlandı ve meşrutiyet yönetimine geçildi.
Kral XVI. Louis, bu gelişmeleri kabul etmediği için yakalanarak idam edildi (10 Ağustos 1792). Fransız İhtilali 1804 yılına kadar sürdü. Bu tarihte Napolyon Bonapart, imparator seçildi. Fransa’da Birinci İmparatorluk Devri başladı.