Astronomi Yapmak İçin Gökbilimcilerin Işığa İhtiyacı Var
Çoğu insan , görebildikleri ışığı yayan şeylere bakarak astronomiyi öğrenir . Buna yıldızlar, gezegenler, nebulalar ve galaksiler dahildir. GÖRDÜĞümüz ışığa "görünür" ışık denir (çünkü gözlerimiz tarafından görülebilir). Gökbilimciler buna genellikle "optik" ışık dalga boyları adını verirler.
Görünenin Ötesinde
Elbette görünür ışığın yanı sıra başka dalga boyları da vardır. Gökbilimciler, evrendeki bir nesnenin veya olayın tam bir görüntüsünü elde etmek için olabildiğince çok farklı ışık türünü tespit etmek isterler. Bugün, inceledikleri ışıkla en iyi bilinen astronomi dalları var: gama ışını, röntgen, radyo, mikrodalga, ultraviyole ve kızılötesi.
Kızılötesi Evrene Dalmak
Kızılötesi ışık, sıcak nesneler tarafından yayılan radyasyondur. Bazen "ısı enerjisi" olarak adlandırılır. Evrendeki her şey ışığının en azından bir kısmını kızılötesi olarak yayar - soğuk kuyruklu yıldızlar ve buzlu uydulardan galaksilerdeki gaz ve toz bulutlarına kadar. Uzaydaki nesnelerden gelen kızılötesi ışığın çoğu Dünya'nın atmosferi tarafından emilir, bu nedenle gökbilimciler kızılötesi dedektörleri uzaya yerleştirmek için kullanılır. En iyi bilinen son kızılötesi gözlemevlerinden ikisi Herschel gözlemevi ve Spitzer Uzay Teleskobu'dur. Hubble Uzay Teleskobu , kızılötesi duyarlı araçlara ve kameralara da sahiptir. Gemini Gözlemevi ve Avrupa Güney Gözlemevi gibi bazı yüksek irtifa gözlemevlerikızılötesi dedektörlerle donatılabilir; bunun nedeni, Dünya atmosferinin çoğunun üzerinde olmaları ve uzaktaki gök cisimlerinden bazı kızılötesi ışığı yakalayabilmeleridir.
Kızılötesi Işığı Yayan Neler Var?
Kızılötesi astronomi, gözlemcilerin, görünür (veya diğer) dalga boylarında bizim için görünmeyen uzay bölgelerine bakmalarına yardımcı olur. Örneğin, yıldızların doğduğu yerdeki gaz ve toz bulutları çok opaktır (çok kalın ve görülmesi zor). Bunlar , biz bunu okurken bile yıldızların doğduğu Avcı Bulutsusu gibi yerler olacaktır . Atbaşı Bulutsusu gibi yerlerde de varlar. Bu bulutların içindeki (veya yakınındaki) yıldızlar çevrelerini ısıtır ve kızılötesi detektörler bu yıldızları "görebilir". Başka bir deyişle, yaydıkları kızılötesi radyasyon bulutların arasından geçer ve bizim dedektörlerimiz böylece yıldızların doğduğu yerleri "görebilir".
Kızılötesinde başka hangi nesneler görülebilir? Dış gezegenler (diğer yıldızların etrafındaki dünyalar), kahverengi cüceler (gezegen olamayacak kadar sıcak ancak yıldız olamayacak kadar soğuk nesneler), uzak yıldızların ve gezegenlerin etrafındaki toz diskleri, kara deliklerin etrafındaki ısıtılmış diskler ve diğer birçok nesne kızılötesi ışık dalga boylarında görülebilir. . Gökbilimciler, kızılötesi "sinyallerini" inceleyerek, kendilerini yayan nesneler hakkında sıcaklıkları, hızları ve kimyasal bileşimleri de dahil olmak üzere birçok bilgiyi çıkarabilirler.
Çalkantılı ve Sorunlu Bir Bulutsunun Kızılötesi Keşfi
Kızılötesi astronominin gücüne bir örnek olarak Eta Karina Bulutsusu'nu düşünün. Burada Spitzer Uzay Teleskobu'ndan bir kızılötesi görüntüde gösteriliyor . Bulutsunun kalbindeki yıldızın adı Eta Karina—Sonunda bir süpernova olarak patlayacak olan devasa bir süper-dev yıldız. Muazzam derecede sıcaktır ve Güneş'in kütlesinin yaklaşık 100 katıdır. Çevresindeki alanı muazzam miktarda radyasyonla yıkayarak yakındaki gaz ve toz bulutlarını kızılötesinde parıldamaya ayarlar. En güçlü radyasyon olan ultraviyole (UV), aslında "foto ayrışma" adı verilen bir süreçte gaz ve toz bulutlarını parçalıyor. Sonuç, bulutta oyulmuş bir mağara ve yeni yıldızlar yapmak için malzeme kaybıdır. Bu görüntüde mağara kızılötesi olarak parlıyor, bu da kalan bulutların ayrıntılarını görmemizi sağlıyor.
Bunlar, evrendeki kızıl ötesine duyarlı aletlerle keşfedilebilecek nesnelerden ve olaylardan sadece birkaçıdır ve bize kozmosumuzun devam eden evrimine yeni bakış açıları verir.