Solunum cihazı veya solunum makinesi olarak da bilinen ventilatör, hastaya kendi başına nefes alamadığında oksijen sağlayan tıbbi bir cihazdır. Ventilatör havayı nazikçe ciğerlere iter ve akciğerlerin mümkün olduğunda tipik olarak yaptığı gibi geri dönmesine izin verir.
Genel anestezi gerektiren herhangi bir ameliyat sırasında ventilatör gereklidir. Hasta işlemden hemen sonra kendi kendine nefes alamayabileceğinden, ameliyattan sonra ventilatöre ihtiyaç duyulduğu zamanlar da vardır.
Ameliyat Sırasında
Genel anestezi, vücudun kaslarını geçici olarak felç ederek çalışır. Bu, nefes almamızı ve nefes vermemizi sağlayan kasları içerir. Ventilatör olmadan genel anestezi sırasında nefes almak mümkün olmazdı.
Ameliyat sırasında çoğu hasta ventilatördedir, daha sonra anesteziyi durdurmak için bir ilaç verilir. Anestezi durduğunda hasta kendi kendine nefes alabilir ve ventilatörden çıkarılır.
Ameliyattan sonra
Hasta beyne ve vücuda oksijen sağlayacak kadar iyi nefes alamıyorsa ventilatör gereklidir.
Bazı hastalar, yaralanma veya hastalık nedeniyle, ameliyattan sonra ventilatörden çıkarılacak kadar iyi nefes alamazlar. Bu, hastaların akciğerlerinde kronik obstrüktif akciğer hastalığının (KOAH) neden olduğu hasar olduğunda ortaya çıkabilen, ameliyattan önce zayıf akciğer fonksiyonuna bağlı olabilir.
Sigara içen hastalar, ameliyat tamamlandıktan sonra daha uzun süre ventilatöre ihtiyaç duyarlar.
Bu aynı zamanda hasta kendi kendine nefes alamayacak kadar hasta olduğunda da olur. Bu, travma (hayatı tehdit eden bir araba kazası gibi), enfeksiyon veya başka bir sorun nedeniyle olabilir. Ameliyattan önce ventilatörde olan bir hasta, ameliyattan sonra kendi başına iyi nefes alacak kadar iyileşene kadar ventilatörde kalacaktır.
Bazı ameliyatlar, planın bir parçası olarak hastanın ameliyattan sonra kısa bir süre ventilatörde olmasını gerektirir. Örneğin, açık kalp ameliyatı olan hastalar, tipik olarak, başlarını yastıklarından kaldıracak ve basit komutları uygulayabilecek kadar uyanana kadar ventilatörde tutulur.
Anesteziyi durduracak bir ilaç verilmez, kendi kendine geçmesine izin verilir ve hasta kendi kendine nefes almaya hazır olduğunda ventilatörden çıkarılır.
entübasyon
Ventilatöre bağlanabilmesi için hastanın entübe edilmesi gerekir. Bu, ağız veya buruna yerleştirilmiş ve hava yoluna vidalanmış bir endotrakeal tüpe sahip olmak anlamına gelir.
Bu tüp, tüpü yerinde tutmak için şişirilmiş küçük bir şişirilebilir contaya sahiptir. Ventilatör tüpe bağlıdır ve ventilatör hastaya “nefes” sağlar.
sedasyon
Bir hasta ameliyattan sonra ventilatördeyse, hastayı sakinleştirmek için genellikle ilaç verilir. Bu yapılır çünkü endotrakeal tüpün yerinde olması ve ventilatörün havayı akciğerlere ittiğini hissetmek hastayı üzebilir ve tahriş edebilir.
Amaç, hastayı kendi kendine nefes alamayacak ve ventilatörden çıkaramayacak kadar sedasyon yapmadan sakin ve rahat tutmaktır.
sütten kesme
Weaning, birinin ventilatörden çıkarılması işlemi için kullanılan terimdir. Çoğu cerrahi hasta ventilatörden hızlı ve kolay bir şekilde çıkarılır. İşlemi kolaylaştırmak için küçük bir miktar nazal oksijen sağlanabilir, ancak tipik olarak zorluk çekmeden nefes alabilirler.
Ameliyattan hemen sonra ventilatörden çıkarılamayan hastalar, ventilatör ayarlarının hastanın kendi kendine nefes almaya çalışmasına veya ventilatörün daha az iş yapmasına ve ventilatörün daha az çalışmasına izin verecek şekilde ayarlandığı bir süreç olan weaning gerektirebilir. daha fazlasını yapmak için sabırlı olun. Bu, günlerce hatta haftalarca yapılabilir ve hastanın yavaş yavaş nefes almasını iyileştirmesine izin verir.
Sürekli pozitif hava yolu basıncı (CPAP), hastanın durumu iyi değilse yardımcı olmak için mevcut ventilatörle hastaların solunum işini yapmasına izin veren bir ventilatör ayarıdır.
Hastanın belirli bir süre boyunca CPAP ayarına alındığı anlamına gelen bir CPAP denemesi, hastanın ventilatörden çıkarılmayı tolere edip edemeyeceğini belirlemek için kullanılabilir.
Uzun süre ventilatörde kalan bazı hastalar gündüz CPAP’ta olabilir, geceleri tam ventilatör desteği verir, böylece tamamen dinlenebilirler ve nefes alma işiyle yorulmadan iyileşmeye devam edebilirler.
ekstübasyon
Ekstübasyon, endotrakeal tüpün çıkarılması işlemidir. Bu işlem sırasında hemşire, tüp üzerindeki şişirilmiş contadan havayı alır ve tüpü yerinde tutan bağları veya bandı serbest bırakır. Tüp daha sonra hastanın ağzından veya burnundan nazikçe çekilir.
Bu noktada kendi başlarına nefes alabilirler ve ventilatör artık herhangi bir solunum yardımı sağlayamaz. Çoğu hastaya bu sürece yardımcı olması için ya maske yoluyla ya da burun yoluyla oksijen verilir.
Çoğu hasta ekstübasyon işlemi sırasında öksürür, ancak tipik olarak ağrılı değildir.
Çoğu hasta entübe edildikten sonra boğaz ağrısından şikayet eder, bu nedenle hasta bunları tolere edebiliyorsa boğaz spreyleri, pastiller veya uyuşturma ilaçları kullanılabilir ve bunlar güvenle kullanılabilir.
Hasta bakımı
Ventilatördeki birey için hasta bakımı genellikle enfeksiyon ve cilt tahrişinin önlenmesinden oluşur. Bu hastalar neredeyse her zaman yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) bulunur ve sürekli izleme ve dikkat görürler.
Endotrakeal tüpü yerinde tutmak için bant veya kayış kullanılır, bu kirlendiğinde değiştirilir ve tüp düzenli olarak ağzın bir tarafından diğerine hareket ettirilir. Tüpün hareket ettirilmesi, cilt tahrişini ve tüpün ağız dokularına sürtünmesinden kaynaklanan bozulmayı önlemek için yapılır.
Enfeksiyonu önlemek için sıklıkla ağız bakımı yapılır. Ağız genellikle kurudur, bu nedenle dişleri korumak ve akciğerlere girip zatürreye neden olabilecek zararlı bakterileri azaltmak için ağız temizlenir ve nemlendirilir.
Ağız salgıları, akciğerlere akıp zatürreye neden olmalarını önlemek için ağızdan emilir. Hasta ventilatördeyken bu salgıları öksüremeyeceğinden akciğerlerdeki salgılar emilir.
Ventilatöre ihtiyaç duyan hastalar genellikle kendilerini yeniden konumlandırmak için çok hasta veya zayıftır, bu nedenle sık sık dönüş de rutin bakımın bir parçasıdır.
Solunum tedavileri, solunum yollarının açık kalmasına yardımcı olmak, mevcut olabilecek ince salgıları ve hastanın sahip olabileceği akciğer rahatsızlıklarını tedavi etmek için solunum tedavisi veya hemşireler tarafından rutin olarak sağlanır.
Uzun vadeli bakım
Bir endotrakeal tüp, sonunda ses tellerinde veya nefes borusunda kalıcı hasara neden olabileceğinden ve ventilatörün sütten kesilmesini zorlaştırabileceğinden, birkaç haftadan fazla yerinde bırakılmamalıdır.
Ventilatörden ayrılamayan veya ventilatörde uzun süre kalması beklenen hastalarda trakeostomi gerekebilir. Boyunda cerrahi olarak oluşturulan bir açıklık yapılır ve ağız içine yerleştirilen tüp aracılığıyla işlev görmek yerine ventilatör oraya takılır.
Hastalar genellikle ventilatör bakımı sağlayan uzun süreli akut bakım (LTAC) tesisine transfer edilir. Bu tesislerde genellikle ventilatörün kesilmesinin uzmanlık alanı olduğu birimler bulunur ve hastanın etkili bir şekilde nasıl nefes alacağını yeniden öğrenmesine yardımcı olma süreci günlük bakımın bir parçasıdır.
Sıkça Sorulan Sorular
Bir kişi entübe edildiğinde hangi pozisyonda olmalıdır?
Baş, “koklama pozisyonu” olarak bilinen, trakeayı hizalayan ve laringoskopun düzgün geçişini sağlayan bir yükseklikte dik olmalıdır.
Uzun süreli ventilatör kullanımında ne tür komplikasyonlar yaygındır?
Ventilatörün uzun süreli kullanımı mortaliteyi etkiliyor gibi görünmektedir. Aslında bir çalışma, 21 günden fazla havalandırılan kişilerin %56’sının bir yıl içinde öldüğünü tahmin ediyor. Ayrıca aşağıdaki sorunlara da neden olabilir:
- Basınç ülserleri
-
Bakteriyel ve maya enfeksiyonları
- pulmoner emboli
- hiperaktif deliryum
- Kas Güçsüzlüğü
Yenidoğan için ventilatör ne zaman gereklidir?
Prematüre veya hasta yenidoğanlar doğumda spontan olarak iyi nefes alamayabilir ve bu da solunum sıkıntısına neden olabilir. Ventilatör, yenidoğanların oksijen almasına ve kendi başlarına nefes alacak kadar güçlü olana kadar karbondioksiti çıkarmasına yardımcı olur.