Urfalı şair Yusuf Nâbî, 1641 senesinde, Urfa'da doğan Yusuf Nâbi yokluk ve sefalet içinde yaşayarak büyüdü, 24 yaşındayken İstanbul'a geldi. Burada eğitimine devam etti, şiirleri ile tanınmaya başladı. Daha sonra Halep'e gitti. İstanbul'da geçirdiği dönemde birçok önemli isimle arkadaşlıkları oldu, sarayla da bazı münasebetler kurdu. Bunun da etkisiyle, Halep'te geçirdiği 25 senede devletin sağladığı imkânlarla rahat bir hayat sürdü. Eserlerinin çoğunu Halep'te geçirdiği bu yıllarda kaleme aldı. Daha sonra arasının da iyi olduğu Halep Valisi Baltacı Mehmet Paşa sadrazam olunca Nâbî'yi yanına aldı. Bu dönemlerde Nâbî Darphane Eminliği, Başmukabelecilik gibi görevlerde bulundu. Ayrıca, bazı kaynaklara göre Nâbî aynı zamanda çok güzel bir sese sahipti ve müzik konusunda da fazlasıyla başarılıydı. “Seyid Nuh” ismiyle bazı besteleri olduğu bilinir. Nâbî, İstanbul'da 1712 yılında vefat etti. Kabri Karacaahmed Mezarlığı'nda Miskinler Tekkesi'ne giden yolun sol kenarında olup, 2. Mahmud ve 2. Abdülhamid tarafından tamir ettirildi. Nüktedan bir şahsiyete sahip olduğu belirtilen Nâbî, Osmanlı'nın duraklama devrinde yaşamış bir şairdi. İdare sistemindeki ve toplum hayatındaki bozukluklara şahit oldu. Çevresindeki bu olumsuzluklar, onu didaktik şiir yazmaya itti, eserlerinde devleti, toplumu ve sosyal hayatı sıkı bir şekilde eleştirdi. Ona göre şiir hayatın, karşılaşılan meselelerin ve günlük hayatın içinde olmalı, hayattan, insandan ve insanî konulardan uzaklaştırılmamalıdır. Bu yüzden şiirleri hayat ile alâkalı, çözümler üretmeye çalışan, yer yer nasihatte bulunan bir şairdir. Eserlerinin herkes tarafından anlaşılması ve hayatla iç içe olmasını istemesindendir belki de, kullandığı dil yalın ve süssüzdür.
(KÜLTÜR SERVİSİ)