Mini etekli Endonezyalı erkekler, insan ticaretine karşı kamyon sürücüleri, Tanzanya’da birbirleriyle evlenen heteroseksüel kadınlar… Şiddeti sona erdirmek için ne yapmak gerekiyor?
BM Genel Kurulu’nun kadınlara yönelik şiddet olaylarını ortadan kaldırmayı taahhüt etmesinin üzerinden 20 yıl geçti. Ancak bugün, genellikle aile içinde eşinin boyunduruğu altında olan her üç kadından birinin cinsel ya da fiziksel şiddete maruz kalarak yaşadığı tahmin edilmektedir. Gözle görülür bir ilerleme eksikliği olmamasına rağmen insanlar bu konu hakkında bir şeyler yapmaya çalışmıyor değil, oldukça yaratıcı şeyler tasarlıyorlar.
Erkekler mini etek giyebilir
2013’te BM tarafından yapılan bir ankete göre Endonezya’daki erkeklerin çoğunluğu -ankete katılanların yüzde 90’ı- kadınlarla erkeklerin eşit şekilde muamele görmesi gerektiğini düşünüyorlardı. Ancak anketin diğer bölümlerinde, yerleşmiş toplumsal cinsiyet normlarına ve aile içi şiddete yönelik tutumları endişelendirdi. Ankete katılan erkeklerin yaklaşık yüzde 90’ı kadının en önemli rolünün ev hanımlığı olduğunu söylüyordu. Yanıtlayan erkeklerin bölgeye bağlı olarak yüzde 40 ila yüzde 49’u ise; “kastedilen aileyi bir arada tutmaksa, kadın şiddeti tolere etmeli” diyordu.
Endonezce’de “modern erkekler ittifakı” anlamına gelen Aliansi Laki-laki Baru bu tür tutumların yerindeliğini sorgulamak için kuruldu. 2011’de bir hükümet yetkilisi kadınların tecavüze maruz kalmamaları için mini etek giymekten kaçınmaları gerektiğini öne sürdükten sonra, bu erkekler ittifakı, yapacak tek bir şey olduğuna karar verdi: Mini etek giyip sokaklarda protesto gösterilerinde bulundular.
İttifak’ın kurucusu Syaldi Sahude Reuters’e verdiği demeçte: “Sıklıkla kadınların giyim biçimi ve davranış şekilleriyle ilgililer. Dolayısıyla biz de mini etek konusunda gerçekten bir şeyler yapabilir miyiz diye düşündük, erkekler onları giyer mi ne dersin?”
Indonesian men are wearing mini-skirts to end violence against women Read more: http://wef.ch/2eYwfvQ
World Economic Forum paylaştı: 17 Kasım 2016 Perşembe
Kamyon şöförleri direksiyonun başına geçebilir
Pek çok kişi gibi, okulda köle ticaretinin 19. yüzyılda son bulduğunu öğrendiyseniz, 46 milyon kişinin çeşitli biçimlerde modern kölelik koşullarında yaşadığını duymak sizi şok edebilir. Avustralya merkezli insan hakları grubu Walk Free’nin hazırladığı 2016 Küresel Kölelik Endeksi raporuna göre; 736 bin kişi ile Endonezya dünyada 8’inci sırada yer alırken, 480 bin kişi ile Türkiye modern kölelikte Avrupa’da 2’nci sırada.
Dünyada modern köleliğin nüfusa oranla en yaygın olarak görüldüğü ülkelerin başında; Kuzey Kore, Özbekistan, Kamboçya, Hindistan ve Katar gelirken, modern köleliğin en az görüldüğü ülkeler ise Lüksemburg, İrlanda, Norveç, Danimarka, İsviçre, İsveç, Avusturya, Belçika, ABD, Kanada, Avustralya ve Yeni Zelanda oluyor. Kölelikle mücadelede en az çaba harcayan ülkeler Kuzey Kore, İran, Eritre, Ekvator Ginesi ve Hong Kong iken, en çok çaba harcayan ülkelerin başında ise Hollanda, ABD, İngiltere, İsveç ve Avusturya geliyor. Uluslararası bir organizasyon, bu mağdurların yaklaşık yüzde 22’sinin insanlık dışı bir kölelik biçimine zorla tabi tutulduğunu tahmin ediyor: Cinsel kölelik.
Birçok ülkede seks ticareti faaliyet göstermediğinden dolayı yetkililerin özellikle seks işçiliğine zorlanan kadınları tespit etmesi zor olabilir. Bu yüzden ABD’li bir organizasyon, kamyon şöförleri için yardım istiyor.
Kaçakçılığa karşı kamyon şöförleri web sitelerinde; “Ülkemizin karayolları üzerindeki gözleri ve kulakları olarak kamyonculuk endüstrisi de bu adaletsizlikle doğrudan mücadele etme şansına sahiptir” açıklamasını yaptı. Organizasyon, kamyon şöförlerine kaçakçılığın belirtilerini tanıyınca nasıl tepki vereceklerini öğreterek yardım ediyor ve mesleğe yönelik belirli bilgiler veriyor.
Girişim konusunda düzenlenen bir NPR raporunda belirtildiği gibi, bu yöntem şimdiden bir etki yaratmaya başladı: “Kamyon şirketleri ve yasa uygulama kurulu, serbest bırakılmış yüzlerce kaçakçılık mağdurunun acil yardım hattına bıraktığı çağrılarla 250 bine yakın sürücüye ulaşma konusunda yardımcı olmak için gemide hevesle bekliyorlar.”
Bazı ABD eyaletlerinde kamyon sürücüleri için eğitimin zorunlu hâle getirilmesi çok etkili oldu.
Heteroseksüel kadınlar birbirleri ile evlenebilir
Tanzanya’da, 2013’te hükümetin yaptığı bir araştırmaya göre; kadınların neredeyse yüzde 50’si aile içi şiddete maruz kalıyor. Bazıları geleneksel evlilik hayatına karşı çıkarak bunun yerine hemcinsleri ile birlikte yaşayıp kendi sorunlarını kendileri çözüyorlar.
Eşcinsel dernekler/sendikalar ülkede yasadışı iken “kadınlar evi” olarak çevrilen “nyumba ntobhu” adlı eski bir kabile geleneği kadınların geçim kaynaklarını zarardan korumak için birbirleri ile evlenmelerine izin vermekteydi. Marie Claire’in Temmuz ayındaki raporuna göre; bu gelenek kadınlar tarafından ilişkilerdeki şiddetin önüne geçmek ve buna son verebilmek için tekrar canlandırıldı.
Yerel muhabir Dinna Maningo; “aile içi istismar, çocuk evlilikleri ve kadın sünneti toplumumuzda çok yaygındır” dedi. “Genç kadınlar bu günlerde daha çok farkındalar ve bu tür muamelelere tolerans göstermeyi reddetmekteler. Düzenlemenin onlara daha fazla güç ve özgürlük verdiğinin farkına varıyorlar.”
Paulina Mukosa’nın tam olarak düşündüğü; kendisinden yaşça büyük Mugosi Isombe ve Veronica Nyagochera isimli iki kadınla evlenme kararı öncesinde birkaç erkek talibini geriye döndürdü. Mukosa gazetecilere yaptığı açıklamada; “bir kadınla evlenmek, kendi bedenimi ve işlerimi kontrol etmemi sağladı” dedi.