İhtiyar bir köylü , ölüm döşeğindeydi.İki oğlunu yanına çağırarak :
-Evlatlarım,ben artık dünyadan ayrılmak üzereyim.Size bırakacağım tek şey,üzüm bahçemiz olacak. Ona iyi bakın,dedi.
Çocuklar babaları ölür ölmez bahçede gizli bir hazine olduğu zannıyla,her tarafını karış karış kazdılar,çapaladılar.Gerçi bahçede hazineye rastlayamadılar, ama toprağı iyi çapaladıkları için ertesi sene, o zamana kadar elde ettikleri ürünün iki katı ürün elde ettiler.Servetleri bir anda ikiye katlanmış oldu.