“Bu olağanüstü kızın Krallık Seçmeleri’nin ön turunu izlemesini beklemiyordum. Kim için izliyor? Ben olabilir miyim?” Bunun imkansız olduğunu düşünse de, bu ön elemelerde ondan başka dikkate değer kim vardı?
Lian Chengyu gibiler, onunla karşılaştırıldığında beş para etmezdi.
Bunu düşündükten sonra daha da heyecanlandı. İster onu görmek için olsun ister olayın keyfini çıkarmak için olsun, kız buradaysa, olağanüstü kızın ilgisini çekmek amacıyla seçmelerde parlamak için daha fazla çaba harcamak istiyordu!
Ve parlamak için, ayakta durmak yetersizdi.
Bunu fark eden Zhang Tan, Tao Yunxiao’nun niyetini anladı.
Mührü kaldırmak ilk adımdı sadece. Ön elemeleri geçmek için boynuzun muazzam baskısına rağmen ilerlemek zorundaydılar.
Zhang Tan bağırdı: “Korkaklar sürüsü! Bu sadece ölü bir metruk hayvanın boynuzu, ama bununla bile başa çıkmaktan acizsiniz! Yiyip sıçmaktan başka ne bok yiyorsunuz bu dünyada? Buna bile dayanamıyorsanız siktirin gidin, dövüş sanatları çalışmak için uygun değilsiniz çünkü!”
“Ön elemeleri geçme şartını duyuracağım şimdi. Kendi gücünüzü kullanarak boynuza doğru yürümek zorundasınız ve boynuzun yirmi adım yakınına geldiğinizde on nefeslik zaman boyunca orada kalabilmelisiniz. İleri doğru attığınız her on adımda basınç ikiye katlanacak. İster bir katır olun ister at, kararınızı verin. Şimdi başlayın!” Zhang Tan’ın sözleri on mil içindeki her yerden duyuldu. Zhang Tan, boynuzdan sadece birkaç ayak uzaklıktaydı, bu baskı altında bile sesini rahatlıkla duyurabiliyordu. Bu göz önüne alındığında fazlasıyla hayranlık uyandırıcıydı.
“Acaba Zhang Tan hangi âlemde, belki...Mor Kan’ı aşmıştır…” diye düşündü Lian Chengyu. Sonra uzun adımlar atmaya başlayarak boynuza doğru ilerledi!
İleri doğru yürürken Yi Yun’a baktı.
Lian Chengyu, Yi Yun orada durabildiği için hâlâ şaşkındı. Bu zavallı küçük piçin, boynuzun baskın aurasına dayanabilmesi şaşırtıcıydı.
Bu baş belası veledin böyle bir ruhu mu var?
Lian Chengyu hoşnut değildi. İyi bir dövüş sanatları yeteneğine sahip olmasının yanı sıra şanslıydı da. Bu şans, gücünün hızla artmasına neden olan bazı rastlantılarla karşılaşmasına neden olmuştu.
Çocuk, ruha bile sahipti. Kaderinde büyük işler başarmak olabilir miydi?
Lian Chengyu bunu kabul etmek istemiyordu. Kendisinin, Lian kabilesindeki gerçek Göklerin Oğlu olduğunu düşünüyordu. Bu baş belası köle Yi Yun’un şansı, kendi şansıyla, Lian kabilesinin nesiller boyun biriktirmiş olduğu şansla kıyaslanabilir miydi hiç?
Lian Chengyu bunları düşünürken boynuza doğru yürümeyi sürdürdü. Bunu kanıtlamak istedi, sadece yirmi adım sınırını geçebilmeyi değil, on beş adıma, on adıma ulaşabilmeyi veya yapabilirse boynuza dokunabilmeyi istedi!
Lian Chengyu kendini kanıtlama isteğiyle kendini zorlayarak ilerlerken hızını arttırmaya başladı.
Ama yaklaşık on adım attıktan sonra, boynuzdan yayılan basıncın daha da arttığını hissetti!
Havadaki metruk hayvanın hayalî görüntüsünün yaydığı dehşet verici gücün, daha da gerçekçi olduğunu hissetti. Gözleriyle insanların zihinlerinin içini görebiliyormuş gibiydi. Uzun dişleriyle sayısız savaşçıyı parçalamış gibi görünüyordu.
Bu metruk hayvanın hayalî, Lian Chengyu’nun onunla karşı karşıya gelmekten korkmasına sebep oldu.
“O, sahte! Sadece bir illüzyon!” Lian Chengyu kendine böyle söylediği hâlde, ne kadar kendini ikna etmeye çalışırsa çalışsın kendini ürpermekten alıkoyamıyordu.
Bu durum, hayaletlerden korktuğu hâlde gecenin geç vaktinde tuvalete giden birinin durumuna benziyordu. Kendine hayalet gibi şeylerin olmadığını söyleyip dursa da, yine de ürperti hissederdi. Önünde birden siyah bir kedi belirirse veya aniden soğuk bir rüzgar eserse, korkudan aklı başından giderdi.
Lian Chengyu ileri doğru on beş adım atmıştı. Ama Tao Yunxiao’nun ilerleyişi daha hızlıydı, otuz adım çizgisini girmişti.
Otuz adım menziline ulaştığında ilk kez baskıyı hissetti.
“Ne tür bir metruk hayvanın boynuzu bu? Çok güçlü!” Tao Yunxiao kaş çattı. Çevresine bakındı ve kendisini en önde buldu. Kendinden memnun olan Tao Yunxiao, yirmi adım alanına giren ilk kişi olursa ön elemelerde en büyük ruha sahip kişi olacaktı!
Bu, anlaşılabilir bir durumdu. Ruh, kişinin cesaretini, azmini, kendine güvenini ve gücünü içeriyordu.
Kişi zayıf olsa da ruhu güçlü olabilirdi.
Ama güçlü birinin doğal olarak büyük bir ruhu olmak zorundaydı!
Tao Yunxiao başını kaldırıp hava aracına baktı ve dudaklarında bir gülümseme ortaya çıktı.
“Güzel kız, oradan bana bakıyor musun? Birincilik benim! Elini kendi cebinden çıkartmak kadar kolay olmasa da bahsetmeye değer bir şey değil yine de, bu sadece başlangıç! Zaman geçtikçe yıldızım daha da parlayacak!”
Tao Yunxiao, en cesur tavrıyla korkmadan ilerlemeye başladı!
Gökyüzündeki hava aracında, beyazlar içinde bir kız, ellerinde bir demlik tutuyordu. Çayı dökme ve içme tarzı soyluların görgü kurallarına uymuyordu, ama görünüşü yine de epey zarifti.
Her bir hareketi azami ölçüde zarafet içeriyordu.
Beyazlı kız, yan tarafındaki pencereden dışarı baktı, ama Tao Yunxiao’nun cesur duruşunu fark etmedi. Bugün sadece Yi Yun’u görmek için buradaydı.
Güzel kızın tam karşısındaki perişan, şişman, yaşlı adam ise ağzını durmadan tuzda pişmiş piliçle dolduruyordu.
Elbette bu tuzda pişmiş piliç, Yi Yun tarafından hazırlanmıştı. Şişman, yaşlı adam yemek yediği kadar şarap da içti. Şarap kadehi kullanmıyor, şarap şişesini doğrudan kafasına dikip yağlı ağzını alkolle dolduruyordu.
“Durum nasıl, çocuk şimdiye dek geçti mi?” Yaşlı adam dalgındı. Ona göre, Krallık Seçmeleri pek bir önem arz etmiyordu. Lin Xintong’un Yin meridyeninin o ufak tepkisi olmasaydı, buraya gelmeyi aklından geçirmezdi bile.
“Henüz değil, hâlâ aynı yerde durmakta…” Lin Xintong hafifçe kaşlarını çattı, Yi Yun ne yapıyordu? Neden boş boş orada duruyordu?
Lin Xintong, bu testin Yi Yun’u zorlayabileceğine inanmıyordu. Yi Yun’un dövüş sanatları yetenekleri hakkında iyimser düşünmese de... Hayır, doğrusunu söylemek gerekirse, Yi Yun’un dövüş sanatları yeteneği yoktu.
Ama Yi Yun’un sahip olduğu Beden Sertleşmesi ve Ejderha Nabzı ile birlikte boynuzun yirmi adım çevresine gitmek, ruhu bir paçavra olmadığı sürece zor bir şey değildi.
Lin Xintong için Yi Yun tesadüf eseri karşılaştığı biri olsa da, onun Krallık Seçmeleri’nde kötü bir performans göstermesini izlemeye neden katlanamayacağını bilmiyordu. Onun Yin meridyenini etkilemesinden dolayı, bilinçaltında Yi Yun’un sıra dışı biri olmasını umduğu için olabilirdi. Kurumuş meridyenlerini tedavi etmesine yardımcı olabileceği ihtimali ne kadar ufak olursa olsun, yine de bir umuttu bu ona göre.
“Hahaha, bu çocuk bir korkak mı?” Yaşlı adam Su ağzındaki yağı sildi ve boynunu dışarı uzattı. Tüm gördüğü, Yi Yun’un mal mal orada dikildiğiydi.
“Oh, çocuk aptal gibi gösteriyi izliyor!” Doğrusu, Yi Yun ürkek davransa bile, Yi Yun sadece bir çocuk olduğu için şaşırmazdı. Daha önce hiç böylesine büyük bir metruk hayvan hayalî görüntüsü görmemişti. Sıradan bir çocuk için pantolonunu ıslatmamak bile oldukça iyi bir başarıydı.
Gerçi yaşlı adam Su’ya göre, Yi Yun sıradan bir çocuk değildi.
“Bu, ilginç olacak. Zhang Tan’ın çıkardığı şey, Marki Wenyun’un Bulut Çölü’nde öldürdüğü kadim bir metruk hayvanın, “Vahşi Kutsal Kaplan”’ın boynuzu. Başlangıçtaki boyu üç metre civarındaydı, ama bir Metruk Gök Ustası onu şimdiki boyutuna indirgeyene dek arıtmış. Marki Wenyun daha sonra onu Jin Long Wei’nin altıncı bölüğünün komutan mührü olarak kullandı.”
ÇN: Marki, bir soyluluk unvanı, dük ile kont arasında.
“Jin Long Wei’nin komutan mühürleri, genelde birlikleri kontrol etmeleri için generallerin ellerindedir. Mor Bulutların Doğumu’ndan sonra altıncı bölüğün pervasız generali Yan Menglong, Bulut Çölü’ndeki eğlenceye katıldı. Bu komutan mührü, pervasız general tarafından Krallık Seçmeleri için bir dayanak olarak kullanılıyor.”
Yaşlı adam Su’nun, Marki Wenyun ile arasının iyi olduğu açıktı, bu yüzden Jin Long Wei meseleleri hakkında bilgi sahibiydi.
“Çocuğun kendini rezil edişini görmek istiyorum. İyi bir performans gösterip de tüm engellerin üstesinden gelirse hayal kırıklığı yaşarım. Bu, kendini utandırdığı sürece eğlenceli olur sadece!” Yaşlı adam Su, başkalarının talihsizliklerinden zevk alıyordu, bu yüzden bu sözleri duyduğunda Lin Xintong’un nutku tutuldu. Yi Yun gerçekten de kötü bir performans gösterirse bundan dolayı nasıl mutlu olabileceğini anlayamıyordu.
Gerçekten de Yi Yun kalabalığın arasında benzersizdi.
Metruk kemiklerin baskısına dayanabilecek olanlar boynuza doğru uzun süre önce yürümeye başlamıştı; dayanamayacak olanlar ise ya oldukları yerde donmuş ya da uzağa kaçmıştı.
Yi Yun ise hareketsizdi, çünkü Kutsal Kaplan’ın metruk kemiklerini özümsemeye odaklanıyordu.