Kathrine Switzer’e kadar 70 yıl boyunca maratonda sadece erkekler yarışmıştı.
Kathrine Switzer, Boston Maratonu’na cinsiyetini belirtmeden ‘K.V.Switzer’ ismiyle kayıt yaptırdı. Zaten kimse de cinsiyetini sormadı. 19 Nisan 1967 günü çevresindeki diğer yarışmacıların anlamsız bakışları arasında 261 göğüs numarasıyla maratonda yerini aldı ve yetkililerin Switzer’i fark etmeden yarış başladı.
Yarış esnasında yıllar boyu hafızalarda yer edinecek o fotoğraflar ortaya çıktı.
Gazetecilerin flaşları arasında bir anda yola fırlayan Jock Semple adındaki görevli Kathrine’in kolundan tuttu ve “Defol git yarışımdan ve numaranı da hemen ver.” dedi. Çığlıklarıyla kadın atleti tartaklayarak yarış dışına itmeye çalıştı. Kathrine korkmasına rağmen koşmaya devam etti. Sonra bir anda aslında hiç maraton tecrübesi olmadığı halde Kathrine koştuğu için onu yalnız bırakmak istemeyen erkek arkadaşı, 390 numaralı Thomas Miller, Jock Semple’i uzaklaştırdı ve bütün bunların hepsi basın otobüsünün önünde gerçekleşti. Böylelikle ortaya yıllar boyu hafızalarda yer edinecek o fotoğraflar çıktı.
Kathrine durmadı ve koşmaya devam etti. Çünkü kadınların da koşabileceğini herkese inandırması gerekiyordu ve koşuyu 4 saat 20 dakikada tamamlamayı başardı.
Sadece 5 yıl sonra kadınların da yarışmalara katılabileceği kararı alındı.
Kathrine Switzer koşunun 50. yılına özel yapılan röportajda şu duygu dolu sözleri dile getirdi:
“Yarış sırasında büyüdüm ben. Boston Maratonu’na genç bir kız olarak başladım, yol boyunca büyüdüm, sonlarına geldiğimde olgun bir kadındım. 32.km civarında, bu koşuyu bitirdikten sonra daha iyi bir sporcu olmak için çabalamaya ve başka kadın sporculara da benim yaşadığım güçlülük ve özgürlük duygularını hissetmeleri için öncü olmaya karar verdim. Bitiş çizgisini geçtiğimde, ‘Yaşasın başardım’ demek yerine ‘Yaşasın bir hayat planım var!‘ demiştim.”