Akbaba nasıl bir hayvandır, akbaba hayvanının özellikleri nelerdir, yaşam koşulları, beslenmesi, hakkında ilginç gerçekler.
Akbaba Hakkında Bilgi
Akbaba, çöpçü doğasıyla en iyi bilinen büyük, etobur bir kuştur. Akbaba, Antarktika, Avustralya ve onu çevreleyen adalar hariç her kıtada bulunduğundan, dünyaya bu kadar yayılmış bulunan birkaç kuş türünden biridir.
Akbaba türleri ilk olarak iki gruba ayrılır: eski dünya akbabaları ve yeni dünya akbabaları. Dünyada bulunan yaklaşık 30 farklı akbaba türü olduğu düşünülmektedir.
Türleri ve Habitat
Eski dünya akbabaları Asya, Avrupa ve Afrika’da bulunmakta ve bu akbaba türlerinin en çok kartal ve şahinlerle ilgili olduğu düşünülmektedir. Eski dünya akbabalarının yeni dünya akbabaları ile yakından ilişkili olduğu düşünülmez ve eski dünya akbabaları, yiyecek bulmak için sadece muhteşem görme duyularını kullanır.
Yeni dünya akbabaları Amerika’da bulunur ve eski dünya akbabaları ile yeni dünya akbabaları arasında kesin benzerlikler olsa da, DNA’dan ziyade evrimsel durumla bağlandıklarına inanılır. Yeni dünya akbabaları, eski dünya akbabalarından biraz daha küçük olma eğilimindedir ve yiyeceklerini bulmak için hem görme hem de mükemmel koku alma duyularını kullanırlar.
Beslenmeleri
Bütün akbaba türleri, mümkün olduğunca kendileri öldürmek yerine, leş yeme özellikleri bakımından benzerdir. Akbabalar ölü hayvanların kalıntıları ile beslenir. Akbabaların et, deri ve hatta tüyleri sıyırdığı ve sadece hayvanın iskeletini bıraktığı bilinmektedir.
Akbabalar genellikle oldukça yalnız hayvanlar olmasına rağmen, akbaba grupları genellikle gökyüzünde daireler çizdiği görülür. Akbabaların bu hareketi onların buluşması olarak bilinir.
Akbabalar keskin bir görüşe sahipler. Açık düzlüklere dört mil uzaklıktaki bir leşi tespit edebildiklerine inanılır. Bazı türlerde, bir birey bir leş gördüğü zaman, onun üstünde daireler çizmeye başlar. Bu, diğer akbabaların dikkatini çeker. Diyetleri nedeniyle bu kuşlar, zararlı bakterileri ve virüsleri, mide asitleriyle öldürebilir ve çürüyen leşlerden hastalığın yayılmasını engeller.
Akbabalar Hakkında Gerçekler
- 23 “akbaba” türü vardır: Afrika, Asya ve Avrupa’da bulunan 16 Eski Dünya akbabası ve Amerika’da bulunan yedi Yeni Dünya akbabası (iki akbaba dahil).
- Eski Dünya ve Yeni Dünya akbabaları aslında yakından ilişkili değildir. Bununla birlikte, her iki grup da oldukça özel işlevler yerine getirdiği için benzer biyolojik özellikler geliştirmişlerdir.
- Eski Dünya akbabalarının iyi bir koku alma duyusu yoktur – yiyecek bulmak için yalnızca inanılmaz bir görme yetisine güvenirler – süzülen bir akbaba, 3 metrelik bir hayvan leşini 6,4 km uzaktan görebilir.
- Yeni Dünya akbabalarının birkaç türünün iyi bir koku alma duyusu vardır, bu da yırtıcı kuşlar için alışılmadık bir durumdur.
- Rueppell’in kızıl akbabası, dünyanın en yüksek uçan kuşudur. 1973’te biri Fildişi Sahili açıklarında bir uçakla çarpıştı; o sırada uçak 37.000 fitte uçuyordu.
- Akbabalar tek oturuşta vücut ağırlıklarının yüzde 20’sine kadar yiyebilirler.
- Akbabalar, şarbon, botulizm ve kolera bakterilerini çözecek özel asitler içeren bir sindirim sistemiyle donatılmıştır.
- Akbabalar sağlıklı avların peşine düşmezler, ancak yaralı ve ölmekte olan hayvanlara saldırırlar.
- Yeni Dünya akbabaları, alışılmadık ürohidroz alışkanlığına sahiptir – bacaklarını buharlaşarak soğutmak için dışkılama yaparlar.
- Kel veya hafif tüylü kafa, karkaslarda bulunan kan ve vücut sıvılarıyla karşılaştığında bile temiz kalacak şekilde özel olarak tasarlanmıştır. Kalan mikroplar güneş tarafından yakılır.
- Akbabalar, hastalıklı hayvanların leşlerini tüketerek kuduz ve şarbon gibi yaşamı tehdit eden hastalıkların hayvanlar ve insanlar arasında yayılmasını önler.
- Bir akbabanın kusması ve ardından uçup gitme eylemi, bir düşmana karşı en yaygın savunma taktiğidir. Yiyecek nispeten sindirilmemişse, avcı ücretsiz bir yemekle ödüllendirilir. Yiyecek çoğunlukla sindirilirse, kötü kokulu madde caydırıcı olur.
- Akbabaların çoğu sosyaldir ve aynı karkas üzerinde birkaç türün birlikte beslendiği görülebilir.
- Alet kullanan birkaç hayvandan biri olan Mısırlı akbabalar, devekuşu yumurtalarını kırmak için kayalar kullanıyor