Flamingo, hem Güney Amerika’da hem de Afrika’da bulunan büyük renkli bir kuştur. Flamingo ayrıca güney Avrupa ve batı Asya’nın daha sıcak bölgelerinde bulunur. Pembe ve kırmızı tüyleri, uzun bacakları ve boyunları, ve güçlü bir şekilde bağlanmış faturaları ile, flamingolar diğer herhangi bir kuş türü ile karıştırılamaz.
Flamingo’nun pembe veya kırmızımsı rengi, kuşların yediği alg ve küçük kabuklular içindeki zengin karotenoid pigment kaynaklarından (havuç pigmentleri gibi) gelir. Amerikan flamingoları, daha büyük flamingoların bir alt türü olan parlak, kırmızı, pembe veya turuncu renklerini bacaklarında, kanatlarında ve yüzlerinde görebilirsiniz.
Flamingoların uçması için hız toplamaları gerekiyor ve bunu da bir kaç adım geriye giderek yapabilirler. Bu hız toprakla değil, hava ile ilgili değildir, bu yüzden genellikle rüzgara karşı karşıya gelirler. Uçuşta, flamingolar, uzun boyunları öne doğru uzanırken ve arkada kalan uzun bacakları ile oldukça belirgindirler. Onların uzanmış kanatları, hafif varyasyonlarla tüm flamingo türlerinin paylaştığı oldukça siyah ve kırmızı (ya da pembe) renklendirmeyi sergiler. Uçarken, flamingolar kanatlarını oldukça hızlı ve neredeyse sürekli olarak çırparlar. Ve diğer birçok flamingo aktivitesinde olduğu gibi, genellikle büyük sürüler halinde birlikte uçarlar. Flamingolar birbirlerini yakından takip ederek, rüzgar desenlerinden yararlanmaları için çeşitli oluşumlar kullanırlar.
Flamingolar, birkaç çiftten bazen binlerce veya on binlerce kişiye değişen boyutlarda gruplar halinde yaşayan sosyal kuşlardır. Onların sayıları ritüelleştirilmiş flamingo gösterimlerinin etkileyiciliğine katkıda bulunur; Bu gösterimlerin amacı, hormon üretimini teşvik edip üremelerine olanak sağlamaktır.
Flamingolar ayrıca bireyler arasında iletişim kurmak veya olası tehlike grubunu uyarmak için vokalizasyonları ve bu ekranları kullanır. Onların vokal repertuarı, hırıltı, alçak gıcırtılı gibi değişiksesler içerir.
Flamingolar neden tek ayak üstünde durur? Bilim adamları emin değil. Kuşların aşırı ısınması sonucu vücut ısısını düşürme amaçlı olarak tek ayak üzerinde durdukları bir teori var. Ancak, bu davranış sıcak iklimlerde de görülür.
Flamingolar lagünlerde veya büyük, sığ göllerde yaşarlar. Bu su kütleleri, çoğu hayvan için çok fazla tuzlu veya kostik olabilir. Bazı göllerde, onların tek hayvan “komşuları”, alg, diatom ve küçük kabuklular. Kuşlar, bu küçük yaratıklar üzerinde yemek yediği gibi, flamingo’nun lehine çalışıyor!
Şili, Andean ve puna flamingoları Güney Amerika’da bulunur; Afrika’da daha büyük ve daha az flamingolar yaşar. Amerikan ya da Karayip flamingoları Meksika, Karayipler ve Güney Amerika’nın en kuzey ucuna özgüdür.
Uzun bacaklar, flamingoların, diğer kuşların çoğundan daha fazla suya dalmasına izin verir. Ve yiyeceklerden bahsetmişken, flamingolar da çok farklı yeme alışkanlıklarına sahiptir. Fatura su içinde baş aşağı tutulur. Flamingolar, suyun emilmesini ve faturanın önüne çamur atıp daha sonra tekrar dışarıya pompalayarak beslenirler. Burada, lamella adı verilen parlak tabaklar, küçük filtreler gibi hareket eder, flamingo için karides ve diğer küçük su canlılarını yakalar.
Bir flamingo yuvası süslü değil, sadece bir çamur höyüğüdür. Ortalama olarak 30 ila 60 santimetrelik yuvalardır. Yuvanın yumurtayı selden korumak için yeterince yüksek olması ve yer seviyesindeki yoğun ısıdan uzak olmaması gerekir. Hem erkek hem de kadın, çamurlarını ayaklarına doğru çekmek için kanatlarını kullanarak yuva yaparlar. Höyüğün tepesi içbükeydir, böylece yumurtadan çıkan yumurtalar dökülmez. Komşu yuvalar çok yakın inşa edilmiştir ve yuva höyükleri arasında dolaşmak yaygındır.
Üreme öncesi, erkek dişi tarafından seçilir ve daha sonra sığ suda onu takip eder. Bireysel ritüelleri, insanlar için sade ve göze çarpmayan olma eğilimindedir. Çift, üreme başarısı olduğu sürece birlikte kalma eğilimindedir. Değilse, o zaman kadın yeni bir dost seçebilir.
Flamingolar, büyük, kireçli beyaz bir yumurtayı ebeveynler tarafından bir kum kalesi gibi inşa edilen bir çamur yuvasına yerleştirdiler. Bir ebeveyn höyüğün üzerine oturur, uzanır, çamur alır ve yuvanın üzerine bırakır ve yüksekliği 2 metreye (0.6 metre) ulaşır ve genellikle bir siperle çevrelenir ve sudan daha fazla koruma sağlar. Kuluçkada, bir flamingo yavrularının tüyleri gri ve bir tenis topu büyüklüğünde. Ayrıca, her ikisi de bir hafta içinde siyaha dönen düz, pembe bir kanat ve şişmiş pembe ayakları vardır.
Kuluçkadan sonra civciv 5 ila 12 gün arasında yuva höyüğün üzerinde kalır. Bu süre zarfında, civciv ebeveynlerin üst sindirim sisteminden gelen bir tür “süt” ile beslenir. (Flamingolar bu özelliği güvercinlerle paylaşırlar.) Hem erkekler hem de kadınlar civcivleri bu şekilde besleyebilirler ve ebeveyn olmayan flamingolar bile besleyiciler olarak hareket edebilirler. Ebeveynlerin beslemesinden dolayı yavru flamingoların renkleri soluk pemve veya beyaza dönüşür. Kendi başlarına beslenmeye başladıklarında yedikleri besin gruplarına göre renkleri değişebilir.
Flamingolar doğada 30 yıl kadar yaşayabilirler. Bazı bireylerin 50 yıl kadar yaşadığı da görülmüştür.