Bölüm 1656 - Ebedi Karanlık'ın Kemik Denizi
Doğu İlahi Bölgesi, Ay Tanrı Alemi.
Nazik bir ay ışığının parıltısı salona yansıdı.
Soğuk bir esinti nazikçe salona girdiğinde, bir kadının puslu ve geçici figürü, müslinin* dalgalanan katmanları arasında görüldü.
(*Düz dokuma bir pamuklu kumaş tipi.)
Pencerenin kenarında durdu, güzel gözleri kapalıydı ve uzun saçıyla mor elbisesi rüzgarda hafifçe dalgalanıyordu. Ancak, soğuk ve yabancı asalet, bu sakin ve sessiz kadından etrafa saçılıyordu, ona doğrudan bakmayı zorlaştırıyordu, hoş olmayan düşüncelerle onu saygın olmayan biri haline getiriyordu.
Genç bir kız sessizce odaya girdi. Çarpıcı güzellikte olan bu kız açık sarı saray elbisesi giymişti. O kadar güzeldi ki, nereye gitse arkasından kargaşa ve felaket onu takip ederdi.
Ayak sesleri hafif ve saygı doluydu, narin kafası hafif bir selamla eğildi. Parlak ve saf ay ışığı, kızın yüzünde ve zarif gövdesinde parıldadı, insanlara çiçek açan bir lotusu hatırlatan narin bir yüzü anımsattı, öyle bir yüz ki gözlerini ona diken herkeste sevgi ve yumuşaklık duygularını ortaya çıkaran bir yüzdü. Çenesinin kusursuz kıvrımına tek bir bakış çoğu insanın kalp atışlarını koparırdı.
Kız salonun ortasına geldi. Zarif bir reverans yaptı ve yumuşak bir sesle konuştu, "Usta, Jin Yue'nin size rapor etmesi gereken şeyler var."
Ay Tanrı İmparatoru güzel gözlerini açtı. Kaynak mor ışık gözlerinin derinliklerinde titriyor gibiydi. "Sorun ne?”
"Ustaya rapor veriyorum. Lian Yue bize bir haber gönderdi. Aurasını ve görüntüsünü gizleyerek Ebedi Cennet Alemi'nden altmış saat önce ayrılan Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru, alemine geri dönmüş. Ancak... Ciddi yaralanmış olması söz konusu. Lian Yue, bölgeye dönerken geride kasıtlı olarak bıraktığı izlerden bazılarını bulmaya gitti ve elli kilometrelik bir yarıçapta otuz dört farklı yerde kan lekeleri buldu. Dahası... Bu kalp kanı* gibi görünüyordu."
(*Damarlardan farklı olarak kalp boşluğunda bulunan kanmış, kişi için çok hayati bir şeymiş. Hayat özü denebilir.)
Sesi bir bülbülün mutlu cıvıltısı gibi geliyordu ama yine de nazik bir incelik içeriyordu.
"...Anlıyorum," dedi Ay Tanrı İmparatoru. "Aurası kan kusturana kadar çok fazla çalkalanmış olmalı. Bu kadar net izler bıraktığına göre. Diğer birçok kişi de bu olayı fark etmiş gibi gözüküyor."
"Başka bir şey daha var," Jin Yue karlı elini kaldırırken dedi. Elinde mor kristal bir yeşim vardı. "Bu ustanın bize almamızı emrettiği madde."
Ay Tanrı İmparatoru maddeyi almak için hareket etmedi. Ruhsal algısını onun üzerinden geçirdi, "Çok iyi. Bunu Yao Yue'ye ilet ve bir yıl içerisinde 【Luo Changsheng'e】 iletmesi için fırsat bulmasını söyle."
"Unutma, bu sadece Luo Changsheng'in eline geçmeli. Başka kimse bunu bilmemeli. Aynı zamanda arkamızda onun bizimle kullanacağı bağlantı ile ilgili hiçbir iz bırakmamalıyız."
"Ama en önemlisi... Bu olay bir yıl içerisinde gerçekleşmeli!"
"Peki, Jin Yue emredildiği gibi yapacak." Jin Yue, vücudunu incelikle düzeltip gitmeye hazırlanırken saygılı bir selam verdi.
"Jin Yue.” Ay Tanrı İmparatoru birden ona seslendi.
Jin Yue hemen ona doğru döndü. "Ustanın ne gibi talimatı var?"
"Birkaç gün önce yok etmeni istediğim öğe... Yok edilişini doğruladın mı?” Ay Tanrı İmparatoru sordu, sesi o kadar kayıtsızdı ki Jin Yue içinde en ufak bir duygu hissedememişti.
Jin Yue soruya biraz şaşırmıştı ama anında kafasını eğerek cevap verdi, "Jin Yue ustasının emrine nasıl karşı gelebilir? Uzun zaman önce onu yok ettim."
"O zaman iyi.” Ay Tanrı İmparatoru mavi denizin derinliklerinden daha gizemli olan mor ışığı gizlerken yavaşça gözlerini kapadı. "Ayrılabilirsin."
Jin Yue arkasını döndü ve sakin bir şekilde salondan çıktı... Ay Tanrı İmparatoru'nun dermansız göründüğünü az çok hissetmişti.
Kendi odasına döndükten sonra, Jin Yue kanepesinin önüne geldi ve bariyer oluşturdu. Ondan sonra, kişisel mekansal dünyasından narin ve ufak bir bronz ayna çıkardı.
Oldukça mat bir ışıkla parladı ve normal metalin aurasını yaydı. Bu daha sıradan olamayacak bir bronz aynaydı, bu tür bir eşya sadece alt alemlerde serbestçe bulunabilirdi.
Aynayı eline aldığı gibi ay ışığı hafifçe elinin üzerine vurdu. Onun gücüne bakılırsa, aynayı aurasıyla toza dönüştürmek için tek bir dokunuş yeterdi.
Ama, kızın açık gözleri titredi ve elindeki ay ışığı yavaşça dağılmaya başladı.
"Eğer usta bunu gerçekten yok etmek isteseydi, başkasına vermek yerine kendi yok ederdi."
"Ustanın gelecekle ilgili endişesi varsa..."
Avucunu tekrar açtı ve parıldayan ay ışığı yeniden ortaya çıktı. Fakat, bu sefer o ılık ve nazik bir ışıkla parlayan küçük bir koruyucu bariyer şeklini aldı.
Bronz aynayı kişisel mekansal uzayına çok dikkatli bir şekilde koydu. Jin Yue, Yao Yue ve Lian Yue, Xia Qingyue'ye en yakın olan üç hizmetçi idi. Ancak, Ay Tanrı Alemi'nin istihbarat ağını kontrol eden Lian Yue ve Ay Tanrılarından biri olan Yao Yue sıklıkla dış dünyadaki görevlerde bulunuyordu. Bu nedenle, Xia Qingyue’nin yanında en çok zaman geçiren Jin Yue'di, bu yüzden aynanın uzun süre yanından ayırmadığı bir nesne olduğunun farkındaydı.
————
Doğu İlahi Bölgesi, Ebedi Cennet Alemi.
"Ke... Keh, keh...”
Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru Kanlı köpük ağzından çıkarken göğsüne elini koymaya devam etti. Ancak yaptığı şey kalbindeki yoğun acıyı hafifletmedi.
Yıllar önce, sevgili karısı, son nefesini verirken Zhou Qingchen'i onun kollarına kişisel olarak yerleştirmek için gözlerinde yaşlarla gülümsemişti... Ondan sonra da sonsuza dek ondan ayrılmıştı. Bir Tanrı İmparator olmasına rağmen ağlarken tüm onurunu bir kenara atmıştı. Onu kaybetmenin acısı kalbini parçalamıştı ve bundan daha büyük bir acı yaşayabileceğini düşünmüyordu.
Ancak, şu anki hissettiği acı öncekinden kat ve kat daha fazlaydı.
Zhou Qingchen'in cesedi iz bırakmadan yok olurken sadece çaresizce izleyebilmişti... Ve onu Kuzey İlahi Bölgesi'ne getiren kendisiydi... Tüm bu yıllar önce Jasemine'ye verdiği darbe, Zhou Qingchen'e karşı geri ödenmişti.
Milyonlarca zehirli bıçak kalbini ve ruhunu en acımasız şekilde kesiyormuş gibi hissetti. İçinde hissettiği acıyı herhangi bir kelimeyle anlatamazdı.
Düşünülemez bir kendini kınama, acı, pişmanlık, nefret ve kızgınlık duyguları onun içinde yuvarlandı... Sanki sayısız şeytan tarafından eziyet ediliyormuş gibi hissediyordu.
"Efendim..." Tai Yu hafifçe diz çökmüş, yaşlı gözleri ıslanmıştı.
Zhou Xuzi normalde Zhou Qingchen'e karşı oldukça katı ve şiddetliydi ama Muhafızlar aslında onun Zhou Qingchen'e kendi hayatından daha fazla değer verdiğinin farkındaydı.
Zhou Xuzi başını iki yana salladı ve sonunda uzun bir sürenin ardından çok zor bir şekilde konuşmayı başardı. "Ben iyiy... İyiyim... KEH!"
Yine de kalın bir kan oku ağzından fırladı ve yerde bir birikinti oluşturdu. Kan, parlak kırmızıydı ve göze gösterişli gelen birikinti aslında birisinin göğsünden yırtılmış olan atan bir kalbe benziyordu.
Tai Yu gözleri odaklanmadan sessizce iç çekti ve birden konuştu, "Efendim, biz..."
"Hayır, hayır..." Zhou Xuzi'nin sesi zayıf ve çaresizdi ama kolunu yavaşça sallamayı başardı. "Acele etmemeliyiz. Daha fazla acele edemeyiz... Qingchen'i çoktan ölüme sürükledim, Ebedi Cennet Alemimizi hatam yüzünden nasıl acı çekmeye sürükleyebilirim?"
"Dahası... Qingchen çoktan gitti, onun bir iblise dönüştüğü gerçeğinin dünya tarafından öğrenilmesine nasıl izin verebilirim... En azından temiz bir isimle tanınmasına izin verelim.”
"Anlıyorum." Onurlu Tai Yu acıya rağmen gözlerini kapadı. "Ama eğer efendim kalbindeki acıları geçiremezse, korkarım ki... Aiii.”
"Qingchen boş yere ölmeyecek."
Zhou Xuzi’nin gözleri cansızdı ama yorgun sesi şimdi daha önce hiç içermediği uğursuz bir karanlık ve ağırlık içeriyordu.
"Kehanet doğruydu, Yun Che... Dünyaya felaketi getirecek olan iblis."
"Daha yaşamak için yaklaşık on bin senem var, hayatımı tek bir amaç uğruna... Harcayacağım."
"Qingchen'in intikamını kendim alacağım, kendi başıma... Bu dünyayı iblislerden arındıracağım!"
Bu, hayatında ettiği en sert, en kararlı yemindi.
Geçmişte hala Yun Che'ye karşı devam eden bir suçluluk duysa bile, şimdi kalan tek şey kemiklerine kadar oyulmuş bir nefretti.
Birkaç gün sonra, Ebedi Cennet Prensi Zhou Qingchen'in öldüğü haberi Doğu İlahi Bölgesi'ne duyuruldu. İnzivaya çekildiği sırada kaynak enerjisinin geri teptiği ve onu öldürdüğü söylendi.
Ebedi Cennet Tanrı Alemi beyazla kaplandı. Bütün alemler şok yaşadı ve sayısız tahmin havada uçuştu.
————
Kuzey İlahi Bölgesi, Ruh Çalan Alem.
Yun Che, dokuz Cadı'yı, yirmi yedi Öz Ruhu'nu ve üç bin altı yüz Ruh Görevlisi'ni karanlıkla mükemmel bir şekilde uyumlu hale getirdiğine göre, Ruh Çalan Alemi'nin çekirdeğini oluşturan güç, dünyayı sarsan bir dönüşüm geçirmişti.
Bu dönüşümle ilgili dehşet verici şey, kimse bir şey fark etmeden gerçekleşmiş olmasıydı. Herkesin öğrenebilmesi için tek yol, Ruh Çalan Alem ile tam bir çatışmaya girmekti. Öteki türlü, kimsenin auralarındaki değişimi fark etmesinin yolu yoktu.
Zaman geçtikçe, bu yeniden doğuş daha büyük ve daha da büyük sonuçlar üretecek ve bir zamanlar onlarla aynı seviyede olan, bir zamanlar onlarla aynı yeteneğe sahip olan iblis insanlarından çok daha üst seviye olmalarına izin verecekti.
Ancak önümüzdeki birkaç yıl içinde Yanan Ay Alemi'ni ya da Yama Alemi'ni yutmak için yeni keşfedilen özelliklerini kullanmalarının hiçbir yolu yoktu.
İhtiyaçları olan süre... En az bin yıldı.
Tanrı Alemi'nde bin yıl uzun bir süre değildi. Ruh Çalan Alemi'nin diğer tüm kral alemlerini bastıracak kadar güçlü olması sadece bin yıl alırsa, zaten bir mucize olarak kabul edilirdi.
Yun Che bu kadar uzun süre bekleyemezdi.
Belirlediği “üç yıl" büyük bir planın parçası değildi, sabrının sınırıydı!
Zhou Xuzi'nin önünde Zhou Qingchen'i acımasızca öldürerek nefretin dışa vurduktan sonra, bir an bile rahatlayamamıştı. Bunun yerine, neden olduğu sonuç daha yeni ve kalıcı bir gerginlik hissetmesine yol açmıştı.
Bu nedenle, Yun Che, Ruh Çalan Alem'e döndüğünden bu yana on gün boyunca sessiz bir inzivaya çekilmeyi seçmişti.
Nefreti çok geniş, çok derindi. Zhou Xuzi hedeflerinden biriydi.
Kapının üzerine yerleştirilen bariyer çarpıtılmış ve siyah sisle örtülmüş bir figür salona girdi. O gölge Chi Wuyao idi.
Yun Che'nin durumuna bir bakış attıktan sonra, keyifli bir sesle konuştu, "Öyle görünüyor ki iyileşmen iyiye gidiyor. Sana söyleyeyim, bu kraliçe son birkaç gündür çok endişeli."
Sesi hem büyüleyici hem de baştan çıkarıcıydı ancak kişi yine de o sesindeki genç bir kızın sevimli masumiyetini duyabiliyordu. Hatta bu Qianye Ying’er'in kalbinin bile oldukça şiddetli bir şekilde titremesine neden olmuştu. Hızla ayağa kalktı ve soğuk bir sesle sormadan önce Yun Che'nin yanında durdu, "Neden geldin?"
"Yanında duran adama sorman lazım," Chi Wuyao kaşları çatık şekilde cevap verdi. "Bu kraliçenin gelmesini isteyen kişi o."
"...” Yun Che bir an için cevap veremez hale geldi.
"Ebedi Karanlık'ın Kemik Denizi nasıl bir yer?" Kafasını Chi Wuyao'ya doğru kaldırırken Yun Che sordu.
Bu, Qianye Ying’er'in Ruh Çalan Alem'e girmeden önce bahsettiği ve aklında kalan bir isimdi.
"Oh?” Chi Wuyao'nun güzel gözleri cevaplamadan önce Qianye Ying'er'e bakarak titredi, "Ebedi Karanlık'ın Kemik Denizi, Kuzey İlahi Bölgesi'nin tam ortasında yer alıyor, Yama Alemi'nin hemen altında. Neden aniden böyle bir yeri soruyorsun?”
"Duyduğuma göre o Kuzey İlahi Bölgesi'nin karanlık damar kökeniymiş?" Yun Che sordu... Ama, Qianye Ying'er bu söylentiyi ona söylerken reddetmişti.
"Damar kökeni?" Beklendiği gibi, Chi Wuyao bu sözleri duyduğunda gözlerini kıstı. Chi Wuyao cevapladı, "Diğer insanlar buna inanabilir. Ama sen, Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru'nun mirasını alan kişi, bu kelimelerin şakadan ibaret olduğunu anlarsın, değil mi?"
"Kuzey İlahi Bölgesi her yıl küçülüyor. Her nefeste küçülüyor! Eğer gerçekten kökeni damar diye bir şey olsaydı, uzun zaman önce ölü bir şey olmalıydı.”
Chi Wuyao devam etti, "Bununla birlikte, damar kökeni olarak adlandırılamasa da, aslında karanlık enerjinin Kuzey İlahi Bölge'de en kalın ve en yoğun olduğu yerdir. Aynı zamanda Yama Alemi'nin üstünlüğünün devam etmesinin en önemli nedenidir. ”
"Peki bu karanlık enerjisi nereden geliyor?” Diye sordu Yun Che.
Chi Wuyao cevap verdi, "İlkel kayıtlara göre, tanrı ve iblis ırkları arasındaki savaş sırasında her yıl birçok iblis tanrısı düşecekti. Yüce makamdaki iblislerin kendi mezarları onlar için dikilmiş olurdu ... ama bu mezarlar çoktan temizlenmiş.”
Tanrılar için de aynıydı İlahi bölgelerin elde ettiği ilahi gücün miraslarının çoğu, az sayıda ruh kalıntısının yanı sıra, yıldız alemleri tarafından “kazılmıştır”.
Aslında, Tanrı Alemi'nde bu gün ve çağda keşfedilmemiş bir “fırsat” keşfetmeye çalışan sayısız insan hala vardı.
"Ancak, düşük rütbeli iblisler, bu savaşın en büyük zayiatları, onların iblis cesetleri tek bir yerde bir araya getirildi."
"Tanrılar ve iblisler arasındaki savaş büyüdükçe, herkesin hayal edebileceğinden çok daha korkunç bir hal aldı. Giderek daha fazla iblis ölmeye başladı ve sonunda bu mezarlık büyük bir ceset denizine dönüştü ve yıllar geçtikçe bu iblis cesetleri sonunda sayısız iblis kemiğine dönüştü."
"Ve bugün bilinen yeri 'Ebedi Karanlık'ın Kemik Denizi'dir."
"Bu nedenle Kemik Denizi inanılmaz derecede yoğun yin enerjisi, ölüm enerjisi ve kinle doludur. O yerdeki karanlık enerji, Kuzey İlahi Bölgesi'ndeki diğer yerlerden çok daha yoğun.”
Son kısımdan bahsettiğinde Chi Wuyao, Yun Che’nin gözlerinde tuhaf bir siyah ışık parladığını gördü.