1919’te anarşistler Makhno’nun kontrolünü ele geçirdi ve ordusunun ideolojisini belirlemeye başladılar. Anarşinin propagandasıyla başlayıp Bolşevik sovyetlere itme, anarşizm yavaş yavaş bürokrasi, keyfilik ve tiranlığa dönüşmüştür.
Bolshevik Yakov Yakovlev (Epstein), Ukrayna'nın Komünist Partisi İl Komiserliği (Bolşevikleri) İl Başkanı Başkanı, Bolşevikler, Krasnaya Novy, No. XXUMX, 2 yılı (p. :
“Makhno hareketi, 1918 yılında ortaya çıkıyor, Ukrayna'da hetman ve Alman emperyalizm rejimine karşı isyancı bir hareket olarak ortaya çıkıyor. Makhno ilk önce köylülerin lideri olarak Gulyaypole bölgesinde isyan etti. Makhno, beyaza bir dizi vuruş atıyor. Makhno beyazların arkalarını düzene sokuyor.
Yekaterinoslav'dan 1918'in sonunda beyazlar, Makhno ve Yekaterinoslav işçilerinin bir araya getirdiği darbeyle vuruldu. Bolşeviklerin büyük çoğunluğundaki işçiler, o zamanlar henüz anarşist olacağının farkında olmayan Makhnovistler ile uyum içinde çalışıyorlar.
Ancak zaten Makhno'nun bu büyük başarısıyla, Makhnovşchina'nın partizan ve köylü hareketi olarak zayıf tarafı ortaya çıkıyor. Şehre giren Makhnovistlerin binlerce, Yekaterinoslav'ı sarhoş bir isyan dalgası, dikkatsiz içki, haydut, soygun ve pogrom dalgasıyla doldurdu. En iyi Yekaterinoslav işçilerinin bu partizan-köylü unsuruyla başa çıkma çabaları hiçbir yere gitmiyor. Ekaterinoslav Devrim Komitesi, Makhnovist saflarına herhangi bir düzen ve örgüt getiremez. Sonuç olarak, birkaç yüz Petliist Yekaterinoslav'ı neredeyse hiçbir kayıp olmadan aldı. Yekaterinoslav işçilerinin kayıpları muazzam hale geldi: acımasız Beyaz Muhafızlar asilerle şiddetle ilgilendi; 2.000'ten önce, kaçmaya çalışırken Dinyeper'da isyancı işçiler boğuldu.
Ocak ayında, Yekaterinoslav Bolşevik birlikleri tarafından alındı. Bir hafta Kızıl Ordu, Makhno'nun işgal ettiği bölgeyi geçti ve beyazlara karşı Karadeniz'e ve doğuya doğru Rostov'a geçti.
Bu koşullar altında Makhno gerilla gruplarının rolünün ve öneminin tamamen değiştiği açıktır. Maknovist birimlerin kademeli olarak Kızıl Orduya girmesi yönünde Sovyet komutanlığının çalışması gelişiyordu.
Gerilla lideri Makhno elbette böyle bir karara bağdaşamaz. Zaten Makhno'ya dönüşen partizan lideri, sabotajlar yapıyor, ordunun birleşik örgütlenmesini, birleşik komuta ve bütün olası önlemleri ve yöntemleri birleştirerek bir araya getirmeyi bozuyor.
Şu anda, Rus ve Ukraynalı anarşistler Makhno'nun kurtarılması için geldiler. Sonraki yıllarda kaderlerini Makhnovshchina ile ilişkilendiren çeşitli anarşist gruplardan en büyük anarşist örgütlerden biri olan Nabat grubu öne çıkıyor.
Bu grup Kasım 1918'te Kursk'ta çeşitli eğilimlerin anarşistlerinin temsilcilerinden oluşan küçük bir konferansta düzenlendi. Sonunda, Nisan ayında Nisan ayında Elizavetgrad'da düzenlenen “Nabat” Ukrayna Anarşik Organizasyonları Konfederasyonu Kongresi'nde şekillendi. Nabat konfederasyonuna dahil olan örgütlerin çoğu anarko-komünistlerdir, ancak aynı zamanda bir dizi anarko-sendikalist grup da buna katıldı.
Hem Kasım Konferansı hem de Elizavetgrad Kongresi kararlarında ve kararlarında, işçi devletine yönelik sert bir olumsuz tutum izlenmektedir.
Bu ilişkinin başlangıç noktası bir tür “anarşik maksimalizm” dir. Kursk Konferansı, örneğin “Ukrayna devriminin hızla gerçek anlamda sosyal olarak anarşist olma ihtimalinin önemli olduğunu” kabul ediyor.
Konferans, güçsüz bir anarşik topluma herhangi bir geçiş dönemine duyulan ihtiyacı reddetmekte, kapitalizmden sosyalizme geçişte proleteryanın egemen sınıfta örgütlenme gereğini reddetmektedir.
Aynı savaşta oturan bir uygulayıcı ve partizan mantıklı bir sonuca varıyor: “Burjuva krallığından, Rusya'daki belirli bir anarşist topluma belirli bir Rus koşulunda doğrudan geçiş yapabilirseniz, proletaryayı egemen sınıfa örgütleyen komünist devlet adamları açıkça bu geçişin önündeki en büyük engeldir. ve emekçi halkın çıkarlarına rağmen, Sovyet gücünü derhal ortadan kaldırmak ve güçsüz bir topluma geçmek dileğiyle ”dedi.
Dolayısıyla Elizavetgrad kongresinin sloganı: "Sovyet hükümetinden ödün vermemek."
Ukrayna'nın Alman birlikleri tarafından işgali sırasında gerçekleşen Kursk Konferansı, Sovyet iktidarına yönelik tutumu belirsizce şöyle ifade ediyor:
“Anarşist, mevcut Sovyetler yerine, işçi ve köylü örgütlerinin gerçek Sovyetleri, partizan olmayan ve güçsüz, özgün, işletmelerde ve köylerde yerel örgütleri birleştiren ve gerçekten yeni sistemi örgütleme yeteneğine sahip olmaları için sürekli ve inatla kampanya yapmalıdır.”
Çözünürlükten daha fazlası:
“Milletvekilleri Konseyleri” nin artık nihayet ve evrensel olarak demokratik parlamenterliğin siyasi organlarına dönüştüğü, iktidar, devletlik, idare ve yukarıdan merkezileşmeyi hafiflettiği gerçeği göz önüne alındığında, kongre, anarşistlerin kendi içlerine dahil edilmesine karşı kesin ve kategorik olarak konuşuyor. ”
Nabat Grubu büyük bir mantıksal sırada reddedilemez. Eğer burjuva kapitalist sisteminden anarşist komünizme geçiş dönemi olmazsa, ancak eğer Sovyet iktidarı örgütü bu anarşist komünizme giderse, anarşist komünizmin doğrudan bir inşası var ise, eğer Sovyetler ve diğer işçiler ve köylü örgütleri eğer bir işçi devletiyle belirleyici bir mücadele kaçınılmaz ve bir anarşist idealin elde edilmesi için gerekli ise, o zaman derhal anarşik ideal olan güçleri bulmak gerekir. Ben uygularım.
Kursk Konferansı ve Nabat konfederasyonunun Elizavetgrad kongresi, Sovyet gücünün devrilmesi ve isyancılıkta ve özellikle de Makhnovshchina'da anarşist idealin gerçekleşmesi için uygun bir güç görüyor.
1918 baharının anarşist eserinin acı deneyimlerinden hemen sonra gerçekleşen Kursk konferansı hala göreceli olarak temkinli. Özel anarşist gruplar oluşturmayı reddediyor ve anarşistlerin ortak işçilere ve köylü gerilla gruplarına katılmalarını tavsiye ediyor. Ancak aynı zamanda, gerilla idealizasyonu, sınırsızdır, en azından konferansın isyancı gruplardan “anarşist düşünce ve örgütlenme ile popülasyonu bilinçli sempatisinde uyanmak” için gerçekleştiği gerçeği ile sınırsızdır.
Bunun gerçek sonucu şudur: Makhnovşist ayaklanma yoluyla anarşist ideali hemen uygulama çabasıyla Makhnovşçina'ya yönelme.
Anarşistler, Ocak ayının ilk günlerinden itibaren Makhno Devrim Askeri Konseyi'ni ve Gulyai-Polya'daki Askeri Devrim Komitesi'ni destekçilerinden örgütlediler. Makhnovistler, bütün önlemleriyle, hetman'ı deviren partizanlardan anarşist idealin taşıyıcılarına dönüştürülürler. Anarşizmin doğal savunucuları olan Maknovistler, İşçi Konfederasyonu tarafından Sovyet iktidarının saldırılarına karşı korunmaları için davet edilir.
Anarşistlerin isminin, 1918'in baharının suçuna bağlandığı Yekaterinoslav'da ve 1918'in Aralık ayında, yüzlerce işçinin saçma ölümünün, 1919'in Şubat ayında, anarşist Baron'un bir ders vermesine izin verilmedi. Buna cevaben, Nabat Sekreteryası 10 Şubat yılın 1919'u Maknovistleri Sovyet iktidarına karşı harekete geçmeye çağırıyor.
Anarşistler Makhno’nun Sovyet iktidarına karşı savaşını, “serbest emeğin devlet polisi ile cemaat mücadelesi, devletin Bolşevik’lere karşı özgür köylülük mücadelesi” (“Nabat” No 22, Temmuz 7 1919) mücadelesinin bir düzenlemesi olarak kabul ettiler. Makhno anarşik dersleri öğrenir. Makhno kampındaki konferansın ve konferansın kararları gittikçe daha fazla “narkist” oluyor, daha çok, çoğu zaman anarşistler tarafından yazılan Nabat’tan daha fazla. Kararlarla ilgili olarak, anarşistler Makhno kampında büyük başarılar elde ediyorlar - Makhno, Proudhon ve Bakunin'den alıntılarla yaptıklarını açıklamaya başladı.
Nisan ayında, 1919, Denikin, Sovyet Rusya'ya başarılı saldırılar başlattı, bir dizi şehri işgal etti ve Yekaterinoslav ve Kharkov'u tehdit etti. Kırmızı birlikler çırptı. Mart ayından bu yana Makhno sistematik olarak askeri emir emirlerini yerine getirmiyor. 2 Jun. Troçki, Makhnovshchina hakkında yazdığı bir yazı yazıyor: "Zafer adına, anarcho-kulak ahlaksızlığı ile bitirme ve bitirme zamanı geldi."
Haziran 4 Devrimci Askeri Konsey, Troçki'nin imzasıyla, No.
Bu sıraya cevaben, Makhno cephelerini Denikin'e açıyor, tuttukları bölgedeki birimleri ile çekiyor. Beyaz Muhafız süvari Shkuro tarafından yakalanan hiçbir kayıp olmadan Makhno bölge ve böylece, büyük bir alanda beyaz kırmızı birliklerin arkasına gider.
Denikin’in Ukrayna’da birkaç hafta boyunca hüküm sürmesi, tüm köylülüğün kitlesel nefretini kendisine karşı uyandırmak için yeterliydi. Ve Makhno, köylü ayaklanmasının unsurları tarafından taşınan köylü kitleleriyle hala bazı bağları koruduğundan, kendisini açmak zorunda kalıyor silâh Denikin'e karşı.
Ukrayna'nın büyük bir kısmı köylü isyanını kapsıyor. Tipik bir köylü gerilla savaşı patlak verdi, bugün bir toprak sahibine karşı binlerce kişi yetiştirdi, yarın bir düzine biraraya getiremedi, düşmanı incitemedi, ancak onu öldüremedi, köyleri ve şehirleri ele geçiremedi, ancak düşmanlarını gece kaldıramadı. Organize bir düşmanla yapamam.
Kuzeyden gelen kırmızının güçlü baskısı altında, Makhnovistler Yekaterinoslav'ı işgal etmeyi başardılar. Yaklaşık bir buçuk ay anarşistler Yekaterinoslav'ın tam ustalarıydı.
Yekaterinoslav’da “tek taraflı bir Bolşevik konseyi” kurulmasına izin vermiyorlar, Yekaterinoslav’da Bolshevik Polonsky’nin başkanlık ettiği kendi komutanları Yekaterinoslav 12’te çekim yapıyorlar.
İşçiler Yekaterinoslav birkaç ay Denikin'den maaş alamadı. Anarşist sokağa çıkma yasağı cumhuriyetinde açlıktan ölüme kadar yollar arıyorlardı. Ekaterinoslav demiryolu işçileri ve Ekaterinoslav-Sinelnikovo hattının telgraf operatörleri Makhno'ya, onlara destek ve yiyecek ve para verme isteği ile başvuruyor.
Aldıkları cevaplar klasik: Bolşevikler değiliz, sizi devletten beslemek için yollara ihtiyacımız yok; İhtiyacınız olursa, yolunuza ve telgrafınıza ihtiyacı olanlardan ekmek alın.
Bryansk fabrikasında, işçiler Makhno için bir zırhlı aracı tamir ediyorlar. İşçiler emek için ödeme talep ediyorlar. Makhno, taleplerine bir karar veriyor: “İşçilerin Makhnovistleri desteklemek istemediği ve zırhlı aracı tamir etmek için çok fazla şey talep ettikleri gerçeği göz önüne alındığında, zırhlı aracı onlardan serbest bırakacaklar.”
Denikin’in Sovyet birlikleri tarafından yenilgisinden sonra, Makhno tekrar Kırmızı güçlerin operasyon alanına girer. Sovyet komutanlığı, Makhno birimlerinin yeniden örgütlenmeleri ve kırmızı komutaların savaş emirlerine tabi olmaları şartı altında var olmalarına izin vermeyi kabul eder. O zaman, Polonya’nın Sovyet Rusya’ya saldırısı çoktan belirginleşmişti: 14 Devrimci Askeri Konseyi, Makhno’nun İskenderiye, Çerkası, Borisopol, Brovary, Çernigov, Kovel
Ocak 22, 1920, 14 Ordusu Devrim Askeri Konseyi heyeti ile Makhno heyeti toplantısı yapıldı. Sovyet komutanlığı Makhno ordusunun anarşist liderlerinin devrimci bilincine itiraz etmeye çalıştı. Ancak Makhno, eski "ordusu için bağımsızlığı korumak" şartını öne sürdü, Polonya cephesine geçmek için askeri emri yerine getirmeyi reddetti ve Wrangel ve Polonya ile savaşarak Kızıl Ordu'nun arkasına geçti.
Birkaç ay boyunca Makhno, Aleksandrovskaya, Yekaterinoslav, Poltava, Kharkiv ve Donetsk eyaletlerine baskın düzenledi ve yol boyunca "özgür ve güçsüz konsey" ve "serbest emek" anarşik sloganlarını attı.
“Özgür sovyetler” kurmak için, öncelikle mevcut Bolşevik sovyetleri yok etmek gerekliydi. Anarşik yapının bu tarafı, yüzlerce köy ve bir dizi ilçe kentine güzel bir şekilde yerleştirildi.
Anarko-Makhnovistler, özellikle proleter diktatörlüğün organlarını kendileri için en tehlikeli olan organları olarak gören köylülerin yoksul örgütlerine acımasızca davrandılar.
"Bolşevik güç örgütü yok." Bu fikir anarko-Makhnovistleri düzenli olarak gerçekleştirdi. Ancak Maknovistler cumhuriyetin işgal altındaki bölgelerini kontrol etmek için uygun organları oluşturmak zorunda kaldılar ve aynı zamanda köyün fakir ve orta unsurlarının Bolşevik örgütleri tahrip edildiğinden, aynı zamanda Maknovist devlette otoriteleri kurma görevi köy burjuvalarını devralmaktan mutlu oldu.
Anarcho-Makhnovistler şehirlerde Bolşevik'in tek taraflı tavsiyesini daha basit bir tarifle değiştirdiler. Otokratik komutan atandı.
Anarşistler orduda seçim yapma fikrine büyük önem verdiler ve Maknovistlerin Sovyet hükümeti tarafından atanan komutanlar ile birlikte Bolşevik Kızıl Ordu seçim komutanlarıyla Makhnovistlerin belirsizliklerine karşı çıktılar.
Güney Cephesinin yetkili revizyon konseyi olarak Makhno’nun merkezini Eylül ayında 1920’te ziyaret eden V.Ivanov, komutanların bu seçiminin ne olduğunu anlatıyor. İşte, anarşistlerden kimse tarafından tartışılmayan bir açıklaması:
“Rejim kutsaldır, disiplin demirdir, asiler en ufak bir suç için yüzünde dövülür, komutan seçimi yoktur, şirket komutanları dahil tüm komutanlar Makhno ve anarşist devrimci askeri konsey tarafından atanır, Devrimci Askeri Konsey orada gizlice ve acımasızca itaatsizlik edenleri yıkarak “özel bir bölüm” dür. ”
“Ücretsiz ekonomik yapı ve değişim fikrinin olduğu durum“ ücretsiz tavsiye ”ve komutanların seçiminden daha iyi değil. 1920 yılı için yerel gıda komitelerinden alıntılar:
“İzum'da Makhno, gıda komitesinden alınan ekmeği 200 ruble'de piyasaya sundu. pud ... "
“Starobelsk bölgesinde Makhno ekmeği boşaltma istasyonlarındaki köylülere ücretsiz dağıtıyor ...”
"Zenkov'da Makhno, bir şeker fabrikasında yakalanan bedava şekeri dağıtıyor ..."
"Mirgorodsky semtinde Makhno, şehirdeki üreticilerin köylülere ücretsiz olarak el koymalarını sağladı.
Aynısı şehirlerdeki mobilyalar, tabakhanelerdeki deri, demir, gramofonlar, kuyruklu piyanolar, sandalyeler ve masalar, yağmalayan şehirlerden yakındaki köylere ücretsiz pompalanan yastıklar ve elbiseler ile yapılır.
Makhnovist birimlerin kendilerinde, Sovyet iktidarıyla sürekli başarısız ve sonuçsuz mücadeleden bıktıktan sonra fermente başlar. Anarşizmden Makhnov generalleri, tek bir asker olmadan anarşik general olma tehlikesiyle karşı karşıya. Maknovist alt sınıflar Sovyet yetkililerle bir anlaşma gerektiriyor.
Ekim ayında 1920, Makhnovist Devrimci Askeri Konseyi, Güney Cephesi Devrimci Askeri Konseyine Wrangel'e karşı mücadelede hizmetlerini Kızıl Ordu komutasına operasyonel olarak dayandırmaya dayanarak sunma çağrısında bulundu. Kabul edilir.
Ukrayna Sovyet hükümetinin temsilcisi Yakovlev ve konsey komutanlarının temsilcileri Makhnovtsev Kurylenko ve Popov, Makhnovistlerin ve anarşistlerin fikirlerini yayma özgürlüğüne kavuştukları, ancak Sovyet sistemini yıkmalarına itiraz etmeyecekleri bir anlaşma imzaladılar.
Sovyet hükümeti, anarşistler ve Maknovistler için geçmiş eylemler için af olduğunu açıkladı, orada oturan anarşistleri hapishanelerden kurtardı ve Nabat gazetesini Kharkov'a, Ukrayna'daki Anarşist Federasyonların bir sekreteryası olan Ukrayna’nın bir üyesiydi.
Şu andaki anarşistler Makhnovist Devrimci Askeri Konsey ile dayanışma içindedirler; Makhno ordusunun siyasi delegasyonunun lider ve sorumlu temsilcisi, Rus anarşizminin en sorumlu ve iyi eğitimli liderlerinden olan anarşist Volin'dir.
Kharkov Anarşistleri, o zamanlar Kharkov'da gerçekleşen bir lokomotif fabrikasında çalışan işçilerin grevinde aktif olarak yer almakta ve devamsızlıkla mücadeleye yönelik ekonomik ve profesyonel kuruluşların kararını protesto etmek için çalışmayı durdurdu.
Kasım 24 toplantısında, 1920, Sovyetler temsilcisi Makhno'nun siyasi delegasyonu ile birlikte, Nabat konfederasyonu, işçilerin gücüne ve Sovyet Cumhuriyetinin ekonomik organlarına katılımına karşı eylemde bulunma tutumunun açık ve kesin bir formülasyonunu talep etti.
Anarşist Volin bu sorulara cevap verdi:
“Grev, işçilerin işidir. İşçiler greve başladıysa, başarıya kadar devam etmeleri gerekiyor. ”
"Parti olmamak ve kitlelerin gerçek öz-faaliyet bakış açısı üzerinde durmaksızın, anarşistler cumhuriyetin ekonomik organlarına katılımı örgütlemeyi reddediyorlar."
Kasım 20'te Frunze, Makhno'ya Kafkas Cephesi'ne geçme emri verdi. Makhno bu emri yerine getirmeyi reddediyor. Daha sonra, Kasım ayında 24, Frunze, No. 00149'e göre asi ordunun Devrimci Askeri Konseyine teklifte bulundu: “Makhno’nun ordusunun tüm bölgelerinin derhal 4 Ordusuna dahil edilmesi ve 4 Ordusu Devrim Askeri Askeri Kurulunun reformları ile suçlanması gerekiyor.” Aynı numaradan yapılan bir itirazla, kırmızı komut Güney Cephesi savaşçılarına, 26 kasımından önce Makhno'dan bir cevap bekleyeceğini bildirir.
Cevap vermek yerine, Makhno tekrar cumhuriyete karşı düşmanca eylemler başlatıyor. Daha sonra, Kasım ayındaki 25 gecesi, Makhno'nun emirden bile gelen bir emre cevap vermeyi reddettiğini öğrenmesinden sonra, Makhnovistlerin siyasi ve askeri delegasyonu ve Nabat konfederasyonunun anarşistleri Kharkov'daki Sovyet yetkilileri tarafından tutuklandı.
Makhnovshchina'nın siyasi sosyal gücü yerine, artık iki ya da üç yüz haydutun başında zeki ve yetenekli bir haydut var. Anarşist fikir de öldü. Onun oluşumunu izlemek ilginçtir.
Kendilerini, büyük ölçüde, Sovyet iktidarına karşı ayaklanan liderlerin rolündeki kendi bilinçlerine ek olarak, anarşistler her adımlarıyla tüm ilkelerini ihlal etmek zorunda kaldılar. Güçsüz bir toplumun derhal uygulanması adına Sovyet iktidarına karşı mücadelelerine başladılar. Onlar, tüm gücün güçlü refahlı köylülüğün elinde yoğunlaştığı, güçlü köylü hükümetinin işçi ve fakir köylülere yönelik acımasız şiddete dayandığı güçte olduğu Gulyaypolsky Makhnovsky bölgesinde bir devlet teşkilatı kurdu. İç savaşın akıl almaz mantığı, genel olarak devleti yok etmek amacıyla işçi devletiyle savaşa başlayan anarşistler-bezvarchniki'nin, anarşist hükümeti yerine koymayan ve iki yıldır kimse tarafından seçilmeyen bir kulak devleti yaratmasına neden oldu.
Anarşistler, partinin ele geçirdiği organları, tek taraflı tavsiyelere katılmayı ve kabul etmeyi reddetti. Ayrıca Bolşevik konseylerini ücretsiz tavsiye adına reddetti. Ve iç savaşın aynı kötü ironisi, bezvstransnikov'u Makhno tarafından ele geçirilen köylerin ve şehirlerin komutanlarına veya bu tür komutanların savunucularına dönüştürüyor. Uygulamada, sadece ücretsiz tavsiye fikrini reddetmekle kalmaz, aynı zamanda Makhno tarafından atanan kişilerin elindeki herkesin ve askeri ve sivil gücün konsantrasyonunu haklı çıkarır ve destekler.
Anarşistler, serbest gerilla ordusu adına Sovyet hükümetine karşı seçmeli komutanlarla mücadelelerini başlattılar. Bir dizi düşman karşısında, yalnızca ordusunda komuta personelinin seçiminden vazgeçmekle kalmıyorlar, aynı zamanda atamaları, polis vahşetini ve şeflerin zulmünü de devasa oranlara getiriyorlar.
Anarşistler, köy kulaklarının acımasız mücadelesini, açıklanamayan köylülerin komiteleriyle ve Makhno'nun Komünistler tarafından yürütülmesiyle haklı göstermeye zorlandılar. Rus anarşizminin geniş gelişim şeridindeki mezar taşı kelimesi, anarşist evrenselcilerin 1921'inde kaçınılmaz, yağlı, ama yine de öfkeli bir tanımadır:
"Anarşist-Makhnov-Nabatov", tek bir anarşizm, Makhno krallığında gerçek bir uygulama olasılığı altında hissediyordu, ancak gerçeklikle temasa geçti, sosyalizme dönüştü. Anarko-Makhnovistler, komiser iktidara karşı savaştılar, Ukrayna'da güçsüzce çirkin hale geldiler ”(Universal dergisi No. XXUMX).