Valentine, 18 Şubat'ta (3 Mart yeni bir tarzda) 1916'da Novorossiysk'te doğdu. Çocukluğu, erkek kardeşlerinin çocukluğundan izleme kağıdı gibiydi. Vladimir kardeşlerini cennete çağırmasaydı, Valentin bir fabrika işçisi, liman yükleyici veya denizci olurdu, çünkü Vladimir daha önce kendisi havacılık gençliğinde limanda çalıştı, genç bir adam olarak denize gitti ve daha sonra eski bardak altlarında ve balıkçı trollerinde denizci olarak gitti.
Genç Kokkinaki kardeşler: Alexander ve Valentine (soldan sağa)
1932'te, 7 yaşındaki Sovyet okulundan sonra Valentin fabrika çıraklık okuluna girdi. Paralel olarak çalıştıkları bir tamircinin mesleğini seçen kardeşi Alexander'ın aksine, Valentine bir dönüm noktası olacaktı. Ancak, 1934'teki ticaret okulundan mezun olduktan sonra, Valentine mesleğinde kısa bir süre çalıştı. Kardeşler, Vladimir ve Konstantin, gökyüzü ve serbest uçuş hakkında onların hikayeleri etkiledi.
1936’te, Valentine Kızıl Ordu’nun saflarında hizmet vermeye başladı. Ağabeylerinin izinden gideceği kararına çoktan karar vermişti. Aynı yıl Konstantin'in kendisinden mezun olduğu Stalingrad Havacılık ve Havacılık Okulu'na (askeri havacılık pilot okulu) girdi. 1938'te küçük bir teğmen formunu koyar ve Hava Kuvvetleri savaş birimlerine gider, Kokkinaki’nin adı yeni havacılık kayıtları hakkında çığlık atan başlıkların yanında durur.
Ne yazık ki, Valentin Kokkinaki'nin hayatı hakkında çok az bilgi var. Alexander ve Valentine, aileden ayrıldılar ve soyadlarını kullanmaya alışkın olmadılar, şimdiki gibi “yıldız” dan mahrum kaldılar, halkın dikkatine güvenemediler ve bunun için çaba göstermediler. Gökyüzünü seçtiler.
Valentin Kokkinaki
Aynı yıl VASHL'ın sona ermesinden sonra, 1938, Valentina, Kiev'e 3'in saldırı havası alayına gönderildi. Lviv'in doğusundaki Kurovitsy havaalanında, genç Kokkinaki'nin savaş günleri aktı. 1940 uygulamasında, 3 alayı 66 olarak yeniden adlandırıldı. Savaşın yakaladığı 66. 12’te, savaşın bu unsuru, büyük bir ailedeki genç erkek kardeşler gibi, gerçekten yakın oldukları Valentine’in erkek kardeşi Alexander’ı götürecek.
Savaş, Sevgililer'de bazen güney mizacı olarak adlandırılan çılgınca bir şeye işaret ediyordu. Sadece kahramanca savaşmıyordu, umursamaz bir şekilde savaşıyordu, sanki basitçe öldürülemeyeceğinden emin gibi. Valentine, kısmen favori favori pilot Sergei Ilyushin olan Vladimir Kokkinaki'nin beyni sayılan IL-2'te Nazileri ezdi.
Tek IL-2
Haziran 1941 ve Eylül 1942 arasında Valentina Kokkinaki 4 kez yenecek! Ancak her seferinde uçağı zorunlu bir uçak üzerine indirmeyi başardı. Savaş yılı boyunca üç kez yaralandı, ancak her seferinde en sevdiği saldırı uçağı Il-2'in dümeninde rütbesine geri döndü, “uçan tank” lakabını taktı. Şubat ayında, 1942, yine düşman toprakları üzerinde vuruldu, ancak daha genç Kokkinaki'nin kontrolündeki yanan makine tekrar indi. Felaket durumuna rağmen, sadece bir gecede Valentine, ön cepheyi gerçek bir ön cephe avcısı olarak geçerek kendi yolunu bulabilecektir.
Zaten Kalinin Ön Hava Kuvvetleri'nde, Baş Teğmen Kokkinaki, yılın Ağustos ayındaki 26. Şu andan itibaren, eski bir uçuş komutanı olan Valentin Konstantinovich, gerçek bir hava savaşı ustası olan ve sonunda kaptan rütbesine terfi eden bir filo komutanı oldu.
Aniden, Moskova'dan XXUMX uçak fabrikasına askeri bir kabul testi atayarak bir test pilotu olarak önden çağrıldı. Komutun kanatlı bir ailenin temsilcisine bakmaya karar verip vermeyeceği, umutsuz pilotun bir sonraki saldırı uçağından geri dönmeyeceğinden korkuyor, ancak böyle bir endişe duyulmamıştı. Otomobil ekimindeki tecrübesinin en zor koşullarda bile olsa ve bir IL-30'e sahip olma deneyimi takdir edildi. Nasıl bilmek.
Uzun zamandır beklenen Zafer Bayramı Sevgililer Günü, XXUMX numaralı fabrikanın askeri olarak kabulü konusunda buluşacak. Kasım 30 ile Temmuz 1942 arasında, çift IL-1946 saldırı uçaklarında “koştular”. 2'ten, ilk huzurlu sivil IL-1945, Valentin'in dümen olduğu Il-2'a eklendi. 12'e kadar, Valentin seri IL-1950 üzerinde çalışan “sivil” bir pilot olacak.
Hava "veri yolu" IL-12
Ve burada yine onun biyografisinin "beyaz nokta". 1950'te Valentina Kokkinaki rezerve gönderilir ve aynı yıl Lenin Nişanı ve Büyük Vatanseverlik Savaşı gazisi hapis cezasına çarptırılır. Tam olarak ne oldu? Açık kaynaklarda kurulamadı. Belki de bu doğrudan hizmetle ve belki de şiddetli bir saldırı pilotu olarak kendi karakteriyle doğrudan bağlantılıdır. Ancak, zaten 1951’te, Valentin Konstantinovich serbest bırakıldı ve hemen Moskova Havacılık Fabrikası No. XXUMX test pilotuna atandı.
1955 yılına kadar, 23 tesisindeki Kokkinaki, Tu-4 fabrikası (NATO sınıflamasına göre - “Bull”) ve M-4 (“Bison”) tarafından üretilen “dolaştı”.
Bombacısı Tu-4
25'in trajik test uçuşu Ağustos 1955, yılın Major Valentin Kokkinaki ve altı kişisinin hayatını sona erdirecek. Bu gün, Valentine'ın yardımcı pilot olarak görev yaptığı Komutan Pronin ekibi, Bison M-4 stratejik bombacısını yaşadı. Her gün seri numarası bombacısı 1417 çalışmaya başladı. 1500 sayaçları sayesinde Bison, aniden hızlı bir şekilde büyümeye başlayan küçük bir sağ dal ile yerinden ayrıldı. 25-40 metre yüksekliğinde, 80 dereceye ulaşan bir rulo açısına sahip, araba kanat üzerinde kaymış ve yere bakacak şekilde ateş aldı. Tonlarca gazyağı ile beslenen dev uçak anında mürettebatın hayatta kalma şansı bırakmayan canavarca bir alevle sarıldı.
Valentine Kokkinaki'nin kaderi üzerinde önemli bir rol oynayan stratejik bombardıman uçağı M-4 "Bison"
Soruşturma kazanın sebebinin pilotluk hatası olduğunu ortaya koydu. Kuru terminoloji, hatanın “havaya kalkarken kritik saldırı açısına geri çekilmesi nedeniyle uçağın enine kontrol edilebilirliğine aykırı” olduğunu belirtti. Bu, M-4 bombardıman uçağı atan ilk felaket değildi. Test pratiği tüm yenilikleri ve sonuç olarak jet makinasının garipliğini, test pilotları için bile savaş pilotlarından bahsetmediğini göstermiştir. Daha sonra, önceki pilotların hatalarını dikkate alarak, "Bison" başarıyla yararlanıldı ve güvenilirliğini kanıtladı. Test cihazlarının yaşamlarıyla ödedikleri güvenilirlik.
Binbaşı Valentin Konstantinovich Kokkinaki, yalnızca Lenin Tarikatı'nın değil, aynı zamanda Kızıl Bayrak ve Yurtseverlik Savaşı'nın iki sırasının da ölümünün ölümüyle Moskova'da Golovinsky mezarlığında gömüldü.