Yine yağmurun sancısını çeken bir Mart ayıydı. Havadaki nem adama illallah getirtiyordu. Dudaklarımda Five grubundan 'It's the things you do' şarkısı mırıldanıyordu. O zamanlar ilk aldığım bilgisayarın listesinden çalıntı. Sanayiden geçiyordum. Sıra oraya gelmişti. Öyle bir kasvetli ortamdır ki, sanki herkes savaşa hazırlanıyor, çekiç sesi, canavar matkap testere sesleri, torna sesleri. Ama olacak ya kulağıma bir ses geldi, o kadar sesi bi anda absorbe edip kulaklarımı mest etti. Hiç unutmam o sözün yarısını dinledim "Yeter ki sevdim de, ben bu aşk ile dünyanın kahrına güler geçerim."
Elimde hep küçük bir kağıt ve kalem hazır olurdu. Anadolu Lisesinde okuduğumdan -ki o zamanlar ilkokuldan sonra sınava girip kazanılıyordu- hemen sözleri not aldım. Biraz dinledim o nasıl bir huşuydu. Aklıma o zamanlarda platonik yaşadığım okuldan bi kız geldi. İnsan küçük dahi olsa aşkı büyük olabiliyordu.
Babamın ofisine gittim ve CD yi taktım. Winamp 2.90 ı hatırlayan vardır. Açtım ve dinlemeye başladım. O 4 dakika 28 saniye beni başka bir dünyaya götürdü. Ama o an nasıl bir kararlılığa büründüysem o adamın sözünü unutmadım. Ne demek istediğini anlamaya çalıştım. Babama sordum tatmin olamadım. O da aynı şeyi söylüyordu. Diyordum "Ya bu adam teselli ver diyor kim bu kadar teselli ister bu kadar".
Yeter ki sevdim de, ben bu aşk ile dünyanın kahrına güler geçerim.
Bir gün Orhan Gencebay'ı sevmeyen dayıma İpek Böceği'nin sözlerini gösterdim. "Kim yazmış bu şiiri sen mi?" dedi. "Hayır Orhan Gencebay" dedim. İlk dayımı sevdirdim. Sonra abimi. Sonra çevremde Orhan Gencebay hakkında "isyankar, Allah'a şirk koşan" diye düşünen insanlara üstüme vazifeymiş gibi Orhan Gencebay'ı tanıttım. Lise ve Üniversite'de de aynı şeyi yaptım. Bir karşılık da beklemedim. Albümlerini CD lerini aldırdım.
Sanatına daha çok aşık oldum. Ve dediği "Anılarınıza kattığım besteler benim değil artık sizindir" sözü benimle bağdaştı. Her yaşadığım aşktan birkaç Orhan Gencebay bestesinin hatırası vardır. Kimi hatıra ölmüştür kimisi yaşar.
Herkes birinden birşey öğrenmiştir ya. Benim de Orhan Gencebay ve hayatımı sentezlediğimde yaptığım analiz şu oldu: İnsanları karşılıksız sevmek, hissettiğini yaşamak, değer vermek, kaliteli düşünmek, akıl yordamıyla bulduğun doğruyu uygulayabilmek ve olduğun gibi görünmek...
Berhudar olun...