Granger Kahramanının Hikayesi
Bir zamanlar, Şafak Vadisinde bir müzisyenle ilgili anlatılan bir hikaye vardı. Kimse onun nereden geldiğini veya nereye gittiğini bilmiyordu. Herkes ona Serseri Şair Granger derdi.
Granger, Moniyan İmparatorluğu ile Güney Dağları arasındaki savaş sırasında yetim kalmıştı. İmparatorluk ordusu tarafından yakalanıp Işık Manastırı'na gönderildi. Tıpkı tüm yetimler gibi Granger da sessiz ve içine kapanıktı. Soğuk gözlerinde gülümseme pek gözükmezdi. Ama manastırda ne zaman keman melodileri duyulsa, Granger çevresinden kopar ve müzik sona erene kadar hayallere dalardı.
Manastırdaki her yetimin gelecekte yapabileceği sadece iki şeyi vardı: ilki bir iblis avcısı olup İmparatorluk tarafından verilen gizli görevleri tamamlayarak yaşamak ya da manastırda kalarak temizlik ve diğer işlere ömür boyu yardım etmekti. Granger, herkesi şaşırtarak silahı ve kemanı aynı anda seçti. Yani her iki seçeneği de beraber seçmişti. Ama zaman gelecek, ikisini de terk edecekti. Şeytanlar yüzünden evini ve ailesini kaybettiğinden bir avcı olmayı seçti. Ancak yine de keman sesi onun acısını ve kabuslarını dindirdiği için çok önemliydi.
Müziği ve kemanı bu kadar sevmesine rağmen, Granger'ın hiç müzik kulakı yoktu. Kemanını eline aldığından beri gittiği her yerde detone bir müzik çalıyordu. Kemanınan çıkan sesler o kadar kötüydü ki rakipleri tüm konsantrasyonunu kaybediyordu. Granger, bu özelliğini kullanarak rakiplerini farketmedikleri bir tuzaka çekerek silahıyla düşmanlarını avlardı. Kısa bir süre içinde de iblis avcılarının lideri oldu. A-Seviye görevleri bile onun için önemli değildi. Yeteneklerinden ve kararlılığından etkilenen ünlü iblis avcılarından Alucard, Granger'a derin hayranlık besliyor ve saygı duyuyordu.
Granger'ın ismi kısa bir sürede şeytanların arasında yayıldı. Şeytanlar, korkunç derecede hüzünlü bir melodi duyduklarında arkasına bakmadan kaçacaklardı. Zira kaçmazlarsa sonları pek iyi olmazdı: Acı, kaçmayanları bekliyordu...