

Suriye ve İhvan
Hüseyin Altınalan'ın Milli Gazete'de yayınlanan röportajında, Müslüman Kardeşler (el-İhvanu'l-muslimûn) Teşkilatı Genel sekreteri Ali Sadreddin Beyanuni, Suriye'de Beşşar döneminde de -küçük yumuşamalar dışında- esaslı bir değişimin olmadığını, tek parti hakimiyetinin ve hukuksuzluğun devam ettiğini söylüyor, Türkiye'nin yardımı ile kendi üyeleri bakımından şu dosyaların açılmasını ve adil bir yargılama ile sonuçlandırılmasını, yaraların sarılmasını istiyor ve dileklerini şöyle sıralıyor:
"Türkiye'den Suriye ile ilişkilerinde insan hakları dosyasını gündeme getirmesini bekliyoruz...
Bu doğrultuda insani olan 4 dosyanın açılmasını istiyoruz.
Birincisi; siyasi tutukluların dosyası... Suriye'de yargılanmaksızın cezaevinde tutuklu bulunan çok sayıda siyasi tutuklu var. Öncelikle bu dosya açılmalıdır.
İkincisi; kayıp tutukluların dosyası... Yani; 30 yıldır ailelerinin haber alamadığı kayıp tutukluların dosyası... Bunlar nüfus kayıtlarına göre hayattalar ancak şu anda hiçbiri ortada yok.
Üçüncüsü; Suriye'yi terk edenlerin dosyası... Bunlar çok büyük bir oranda insandan oluşmaktadır. On binlerce kişi 30 yıldır vatanları dışında yaşıyor. Ve bu insanların Suriye'ye dönmeleri mümkün değil. Yeni yasaya göre bazıları emniyetten alacakları onayla ülkelerine dönebiliyor.
Dördüncüsü; anayasanın 49. maddesine göre idamla yargılanan İhvanı Müslimin üyelerinin dosyası... (Suriye Anayasa'nın 49. maddesinde "Müslüman Kardeşlere üye olmak, sempati duymak ya da üyelerinin ailelerine destek vermenin cezası ölümdür)"
Bayanuni'nin bu tespitleri ve isteklerini doğru yerine oturtabilmek için Suriye'de, 1976-1982 arasında cereyan eden İhvan eylemlerini ve kalkışmasını hatırlamamız gerekiyor.
Suriye, Lübnan iç savaşı ile meşgul iken İhvan, iktidarı ve rejimi değiştirmek için silahlı ayaklanmaya girişmiş, güvenlik kuvvetlerine karşı önemli zararlar ika etmişti. Hama kurtarılmış şehir ilan edildi, bütün Müslümanlar, kâfir ilan edilen iktidar ve yanlılarına karşı isyana çağrıldı. Hafız Esad isyanı kanlı bir şekilde bastırdı, sayısı çeşitli kaynaklarda 7 bin ile 35 bin arasında değişen İhvan mensubunu katletti, bir kısmını tutuklayıp zindana attı, önemli sayıda insan da ülkeden kaçtı ve hâlâ dışarıda yaşıyorlar.
İhvan hesapsız kitapsız silaha sarılmasaydı, siyaset yolunu seçseydi, rejimi değiştirmek için uzun vadeli makul bir plan üzerinden yürüseydi belki başına bunlar gelmeyecek, birçok insanın kanı boş yere akmayacak, binlerce insan işkence görmeyecek, zindanlarda çürümeyecek, gurbet ellerde kalmayacaktı.
İslam siyasi düşüncesinde muhalefet meşru olmakla beraber iktidarı ve/veya rejimi değiştirmek için izlenecek yol konusunda üç çözümden söz edilmiştir:
1. Şartlar ne olursa olsun silahlı isyan/devrim.
2. Sabredip beklemek çözümü zamana bırakmak.
3. En az zarar ve zayiatla sonuç elde etmek üzere tedbir almak, hazırlanmak ve uygun zamanı beklemek.
Üçüncü yol orta yol gibi gözüküyor; bunu bırakıp şartları ve muhtemel sonucu hesaba katmadan harekete geçmenin yanlış olduğunu tarih bize açıkça gösteriyor.
Suriye'ye dönersek, olan olmuş ve üzerinden onlarca yıl geçmiş, İhvan da tecrübelerden ders almış, amacına ulaşmak için siyaset yolunu seçmiştir. Artık Suriye de geçmişin yaralarını sarmak, incinmiş gönülleri tamir etmek, haksız ve ölçüsüz mahkumiyetleri sona erdirmek için harekete geçmeli, hukuku işletmelidir.
16.04.2010