Alex Majoli’nin yeni şovu ve beraberindeki kitap Scene, tiyatro ile gerçeklik, sanat ve röportaj arasındaki sınır bölgelerini araştırıyor.
Sekiz yıldır ve birkaç kıtada, Alex Majoli olayları fotoğraflıyor. Siyasi gösteriler, insani durumlar ve gündelik hayatın sessiz anları.
Bütün bu görüntüleri bir arada tutan şey bir tiyatro duygusu. Hepimizin oyuncu olduğumuz, tarihin ve şartların bizden talep ettiği kısımları oynadığı duygusu. Majoli’nin fotoğrafları kendi performansından kaynaklanıyor. Bir duruma girerken, o ve asistanları yavaşça bir kamera ve ışıklar kurmaya giderler. Bu etkinlik, sonunda fotoğraflanacak olanların gözlemlediği bir tür gösteri. Majoli çekmeye başlar, kameradan önce insanlara yön vermez. Bu yirmi dakikadan fazla olabilir. Bir saat kadar olabilir.
Belki de insanlar gelecek görüntünün beklentisiyle eylemlerini düzenlerler. Belki de kendi bilinçlerinde hareketlerini geliştiriyorlar. Belki yapmazlar. Dramanın temsili ve temsil drama biri haline gelir. Kamera flaşı anlık ve gün ışığından çok daha güçlü. Fakat tüm bu ışık dünyayı geceye ya da ay ışığına sürüklüyor. Dünya ışıklı bir sahne olarak ortaya çıkıyor. Her şey günün sonunda oluyor gibi görünüyor. Tam dünyanın uyması gerektiği zaman, kendi başına daha yüksek bir performans sunuyor.
Asla insanları veya yerleri görmeyiz: yansıttıkları ışığı görürüz. Ve bu ışığın kalitesi onları nasıl anladığımızı etkiler.
David Campany