Kelimelerin ve kelime gruplarının, edatların, bağlaçların birbirleriyle ilgili hâle getirilmesi, bunlara ihtiyaca göre çeşitli çekim eklerinin eklenmesi bir yargı elde etmek ve anlamlı bir ifade ortaya koymak içindir. Dünya gazetesi, şairin hastahaneye yatırıldığını yazıyordu cümlesinde Dünya gazetesi öznesi ile şairin has-tahaneye yatırıldığı nesnesi içinde bulunan kelimeleri birbirine bağlayan çekim ekleridir, -si iyelik eki, gazeteyi, dünya sözüne bağlarken şair -in kelimesindeki –in eki, yatırıldığ -ı kelimesindeki -ı iyelik ekiyle ilgi kurar, yatırmak, -e yönelme durumu ekini almış olan hastahane biçimine, yazıyordu yüklemi ise -i yükleme durumu ekiyle yatırıldığı kelimesine başlanır. Bu ekler birer çekim ekidir. Böyle bir örgü içinde kurulan cümlede uyumlu ve mantıklı bir diziliş görülür.
Bir ifadenin elde edilmesinde öncelikle çekimli fiile ihtiyaç vardır. Bu, doğrudan bir fiil olabileceği gibi, yardımcı fiil veya isim soyundan bir kelime de olabilir. Çekimli fiil veya yargı taşıyan isim, cümlede yüklemi temsil eder. Çekimli bir şekil olmadan cümle kurulamaz. Bu sebeple cümlenin en önemli öğesi yüklemdir. Yüklem isim de olsa, çekimli olmalıdır. Yüklem, devrik kullanımlar dışında genel olarak cümlenin sonunda bulunur. Yüklemin meydana gelmesini sağlayan özne ise, başta yer alır. Bu iki temel öge arasında da tümleçler bulunur.
Cümlenin belli başlı öğelerine aşağıdaki bağlantılara dokunarak ulaşabilirsiniz: