Rusya (bbabo.net), - Maliye Bakanlığı, üç ay üst üste Ural petrolünün bölgedeki varil başına 50 dolarlık ortalama ihracat fiyatlarını yayınlıyor. Hükümet, akışların yeniden yönlendirilmesi ve yeni tüketici arayışı nedeniyle büyük bir indirimden bahsediyor ve fiyatı artırmak için önlemler alıyor. Batı'da ise gerçek maliyetin G7 ve AB'nin Rus hammaddeleri için 5 Aralık'tan bu yana üçüncü ülkeler için belirlediği 60 dolarlık sınırın üzerinde olduğuna dair sesler var. Mevcut durum paradoksal görünüyor. Bir yandan, hükümet gerçekten de yerli şirketlerin ihracatının gerçek fiyatından habersiz olabilir. Öte yandan, Rus petrolünün yurtdışında arzını ve satışını sağlayan aracıların cebine varsa büyük bir indirim gidebilir. Kimlerle bağlantılı oldukları bilinmiyor. Uzmanlar, sıradan Rusların Rus ihracatının gerçek fiyatı konusunda endişelenmemesi gerektiğini söylüyor. Yerli firmalar Maliye Bakanlığının gösterdiği değer üzerinden vergi ödüyorlar, açıklıyorlar.
Maliye Bakanlığı'na göre Şubat ayında Ural petrolünün ortalama varil fiyatı 49,56 dolardı. Rus petrolü için fiyat limitinin getirildiği Aralık ayından bu yana, bu, en büyük Rus kalite ham madde maliyetinin varil başına 50 dolar civarında tutulduğu üçüncü aydır. Aralık ayında 50.47 dolardı ve Ocak ayında varil başına 49.48 dolardı. Bu nedenle, açıklanan fiyat, AB ambargosunun ve fiyat limitinin getirilmesinin arifesindeki kotalardan önemli ölçüde düşüktür. Maliye Bakanlığı verilerine göre, Ekim ayında Uralların ortalama maliyeti 70,62 Dolar iken, Kasım ayında 66,47 Dolar oldu.
Aralık ayından bu yana, Rus şirketleri tedariklerini tamamen alternatif alıcılara aktarmak zorunda kaldı ve Batılı iş ajansları Urallarda referans Brent notuna 37$'a varan indirimler bildirdiler. Hükümet, durumu, Baltık ve Karadeniz limanlarından gelen petrolün Asya'ya taşınması gerektiğinden ve Avrupalı taşıyıcıların, komisyoncuların ve sigortacıların yükleri tavan fiyatın üzerinde sigortalaması yasak olduğu için artan navlun maliyetiyle açıkladı.
Petrole gelince. Ana sorun, yüksek navlun maliyetleri nedeniyle yüksek indirimdir. Yani navlun maliyeti, taşıyıcıların ve karşı tarafların tavan fiyat belirlememeleri nedeniyle olası yaptırımlara ilişkin yaşadıkları riskler nedeniyle oldukça güçlü bir şekilde arttı” dedi.
Şubat ayının sonunda Amerikan Uluslararası Finans Enstitüsü, Columbia Üniversitesi ve California Üniversitesi'nden uzmanlar, yaptırımların Rus petrol ihracatı üzerindeki etkisine ilişkin bir değerlendirme yayınladılar ve indirimin uzmanlar topluluğunda belirtilenden önemli ölçüde düşük olduğu sonucuna vardılar. Rus hükümeti. Bu nedenle, Aralık ayında Baltık limanlarındaki Uralların fiyatının 59,86 $ ve Karadeniz limanlarından - 63,34 $ olduğu iddia ediliyor. Uzmanlar ellerinde bulunan bazı gümrük verilerine atıfta bulunuyorlar.
Şaşırtıcı bir şekilde, ağırlık kategorilerindeki ve sorumluluk düzeyindeki tüm farkla birlikte, Rusya Maliye Bakanlığı'nın verileri de tahmin ediliyor. Ajans bunları, daha önce tüccarlarla Sicilya'daki Augusta ve Hollanda'daki Rotterdam'da ve şimdi de Baltık ve Karadeniz limanlarında nakliye maliyeti hakkında anket yapan fiyatlandırma ajansı Argus'tan alıyor.
Ulusal Enerji Güvenliği Fonu'nun (NESF) önde gelen analistlerinden ve Rus hükümeti altındaki Finans Üniversitesi'nde uzman olan Igor Yushkov, "Artık gerçek ortalama ihracat fiyatının ne olduğunu söylemek gerçekten zor" diyor. — Ortalama ihracat fiyatını Urallara (ihracatın yaklaşık %80'i) bağlamanın mı yoksa daha pahalı olan ESPO ve Sakhalin de dahil olmak üzere tüm kaliteler için ortalama yapmanın gerekli olup olmadığı şu anda net değil. Kendi başıma takip etmek için kendi fiyatlandırma ajansımı oluşturmalı mıyım yoksa örneğin, Argus'tan metodolojiyi değiştirmesini veya Hindistan'ın batı kıyısındaki Uralların ortalama maliyetini zaten takip ettiğini bildiren Platts'a geçmesini istemeli miyim? Başka bir şey de bunun geçen yıl yapılması gerektiğidir. Çünkü Avrupa ambargosu haziran başında biliniyordu.”
Rus hükümeti, navlun maliyetinin yüksek olmasından şikayet etse de, Rus petrolünün ihracında aracılık yapan tüccarlardan hiç bahsetmiyor. Yani "indirimin" önemli bir bölümünü alabilirler. Uluslararası Finans Enstitüsü, Columbia Üniversitesi ve California Üniversitesi'nden uzmanlar, tüccarların Rus hammadde ihracatının %85'ini oluşturduğunu iddia ediyor. Ve gelirlerinin en azından bir kısmının Rusya'ya geri dönüp dönmediği bilinmiyor. Bunların arasında Rus şirketlerinin dış ticaret bölümlerinin de olduğu biliniyor. Örneğin, Lukoil'den Litasco ve Lukoil Asia Pacific. Ancak çok az tanınan, hatta daha geçen yıl ortaya çıkan ve BAE'de veya Çin'de ve Singapur'da kayıtlı olan düzinelerce kişi de var.Aracıların işlerindeki entrika, tahmini Maliye Bakanlığı tarafından yayınlanan nakliye fiyatı ile satış maliyeti arasındaki tüm farkı alarak, hem tankerlerle nakliye hem de sigorta sağlamaları gerçeğiyle birleştirilir. son tüketici.
Tüccar sayısı ve iş planı, Import Genius ihracat-ithalat işlemleri sitesinde yayınlanan beyannamelerle dolaylı olarak teyit edilmektedir. Petrol ürünleri arzının Avrupa yerine Asya'ya yeniden yönlendirilmesinin halihazırda başladığı ve genel bir fikir verebileceği Eylül 2022'ye kadar uzanıyorlar.
Bu nedenle, BAE'de kayıtlı en az yedi tüccar, Rus petrolünün yeniden satışıyla ilgilenmektedir. Örneğin Actirays Middle East Trading, 28 Ağustos'ta Primorsk'ta NGDU Eastern Siberia LLC'den FOB koşullarında (bir Rus limanında sevkiyatla birlikte) 100.000 ton petrol aldı. 24 Haziran'da Coral Energy DMCC, Novorossiysk'te Slavyansk Eco LLC'den 30 bin ton distilat ve gaz yağı aldı. Demex Trading ise 16 Haziran'da Uzak Doğu Kozmino'daki Prilensky LLC'den Çin için 5 bin ton petrol aldı. Import Genius'a göre tüccarın tedarikçisi de Gazprom Neft'ti.
Everest Energy ve Tejarinaft, Rosneft'ten kargo aldı. Örneğin, 30 Haziran'da Kafkasya'ya 33.000 ton ağır distilat ve akaryakıt, 29 Temmuz'da Tuapse'ye 66.000 ton petrol yüklendi. Everest Energy petrolü hem Zarubezhneft'e hem de Zarnestservice LLC'ye yeniden sattı.
Sonraki - GMS Ticaret Orta Doğu. 30 Haziran'da BAE için Tuapse'deki tankere 33 bin ton gazyağı ve yazlık motorin aldı. Yazın ilk ayında Flowdale Trading, Oil Technologies ve NAK Neftisa'dan Novorossiysk ve Ust-Luga'dan Avrupa'ya kargo taşıdı.
Singapur ve Çin'de kayıtlı tüccarlar da aktiftir. Concord Energy, Haziran ayında Primorsk'tan Çin'e Zarubezhneft petrolü ihraç etti. Aynı Baltık limanında, tankerlere Surgutneftegaz ve Concord Energy'den hammadde yükledi. Ve Nord Axis, Rosneft'in gaz yağlarıdır. Concept Oil Services, Temmuz ayında Kozmino'daki JSC RNG'den hammadde aldı.
Aracıların en bilineni Coral Energy'dir. 2021 baharında Ukrayna'da yalnızca Rosneft petrol ürünleri ticaretine başladığında ünlendi. Tüccar, Azerbaycan ve Rus petrolünün Asya'ya yeniden satışından para kazanan devlet şirketi Socar ile ilişkilidir. Import Genius'a göre, Haziran ve Temmuz aylarında Socar Trading, Surgutneftegaz'dan Baltık limanlarında petrol kargoları aldı. Ve örneğin 26 Haziran'da Ust-Luga'dan Avrupa'nın reddettiği petrolün ana alıcısı haline gelen Hindistan'a 100 bin ton gönderdi.
Adil olmak gerekirse, Rus şirketlerinin ihracat için ve doğrudan petrol tedarik ettiği söylenmelidir. Import Genius faturalarına ilişkin bilgiler, Haziran ayında Hindistan devletine ait Indian Oil Corporation'ın Rosneft ve Gazprom Neft'ten her biri 100 bin tonu aşan en az 8 parti hammadde aldığını söylüyor.
Tüccarların navlun ve sigortayı hesaba katarak ne kadar marj kazanabilecekleri, ulusal istatistik hizmetlerinin Ocak ayı verileri göründüğünde bir veya iki ay içinde hayal edilebilir. Hindistan Ticaret ve Sanayi Bakanlığı Aralık ayı bilgilerini yayınladı ancak mevcut durumda doğru olmayabilir. Verilere göre, 2022 yılının son ayında Rus petrolünün AB'ye ithalat yasağı ve üçüncü ülkeler için fiyat sınırı yürürlüğe girdiğinde, Hindistan limanlarında Rusya'dan yaklaşık 40 milyon varil petrol aldı. varil başına 79,4 dolardan. Böylece Hindistan verileri ile Maliye Bakanlığından Urallar için Aralık ayı ortalama fiyatı arasındaki fark 29 dolara ulaşabiliyor. Uralların 66,47 dolar olduğu tahmin ediliyor. Böylece, tacirler için gerçek marj 13$ olabilir.
Ulusal Derecelendirme Ajansı (NRA) derecelendirme servisinin genel müdürü Sergei Grishunin, büyük olasılıkla Rus petrol şirketleriyle az çok bağlantılı kuruluşların aracı olarak hareket ettiğine inanıyor. Navlun genellikle Rus taşıyıcıları tarafından organize edilir.
“Petrol şirketleri petrolün taşınmasını kontrol eder ve bunun gelirlerinden paylarını alırlarsa, o zamanipülasyonları, gri aracıların anlaşmaya dahil edilmesi ve benzeri şeyler oldukça olasıdır. Sonuç olarak, resmi olarak bir fiyat belirlendi, ancak aslında petrol satış planının organizatörleri bunun karşılığında çok daha fazlasını alıyor, ”diye ekliyor FG Finam'da analist olan Alexander Potavin. Ekonomik durumun, Rus şirketlerinin satış fiyatlarının gerçekten düşük olduğunu gösterebileceğini belirtiyor.
“Fiili ihracat fiyatları söylendiği kadar yüksek olsaydı, o zaman devlet bütçesinde bu kadar büyük bir açık olmazdı ve ruble bu kadar zayıf olmazdı. FG Finam'daki analist, geçen ay Rusya'dan önemli miktarda petrol gri satış programları kapsamında ayrılmaya başladığından, bu tür tedarikler için gerçek fiyatları belirlemek oldukça zor ”diye ekliyor.
Önde gelen FNEB analisti Igor Yushkov, tüccarların Rus şirketlerinin bağlı yapıları olabileceğini kabul ediyor.Uzman, "Bu nedenle, şimdi görev, Rus petrolünün ilgili fiyatını belirlemektir" diyor. - Bazı araştırmacılar, Hindistan ve Çin istatistiklerinde gerçek fiyatları ararlar. Ancak bu bizim almadığımız, onların ödediği miktar. Ayrıca ihracat vergisi ve kıdem vergisi Maliye Bakanlığınca ilan edilen fiyattan düşüleceği için bütçeye herhangi bir katkısı yoktur. Tabii ki, Rus şirketleri devletin ortak olduğu yerlerde daha fazla kar elde edebilir, daha fazla gelir vergisi ve temettü ödeyebilir. Ancak devletin burada ve şimdi paraya ihtiyacı var. Ek olarak, örneğin aynı Rosneft'te devlet zaten% 50'den daha azına sahip.”
Bütçe, varil başına 70 dolarlık petrolü içerirken, Maliye Bakanlığı üçüncü ay için ortalama ihracat tahminini 50 dolar olarak bildiriyor.
Alexander Potavin, "Rus bütçesinin doldurulması onlara bağlı olduğundan, kasaba halkını endişelendirmesi gereken Maliye Bakanlığı'nın resmi verileridir" diyor. Daha önce bbabo.net'e şunları söylemişti: "Rus petrolünün ortalama yıllık fiyatının 50 dolar civarında olduğunu ve üretim hacminin günlük 10-10,5 milyon varil olduğunu varsayarsak, o zaman Dışişleri Bakanlığı'nın daha önce yayınladığı hassasiyet matrisine göre. Finans, petrol ve gaz gelirlerinin hacmi yaklaşık 7 trilyon ruble olabilir ki bu, tahminde yer alan bütçe petrol ve gaz gelirlerinden (8,9 trilyon ruble) 1,9 trilyon ruble daha düşük.”
Rus hükümetinin konuşmaması, ancak kontrol edebildikleri ulaşım da dahil olmak üzere tüccarların rolünü anlaması mümkündür. FG Finam analisti, en azından, Rus yetkililerin son retoriği, artan petrol üretimi ve ihracatı hacimlerinin artık ana hedef olmadığını ve öne çıkan şeyin hammaddelerin satıldığı fiyat olduğunu öne sürüyor.
Mart ayında Rusya'nın üretimi günde 500 bin varil azaltacağını belirtiyor. Ve Nisan ayından itibaren vergi değişiklikleri yürürlüğe girecek - vergilerin hesaplanacağı petrol fiyatları seviyesini manuel olarak belirleyecekler.
Alexander Potavin, "Rus hükümeti, bütçe gelirlerini yenilemek için Uralların Brent'e yaptığı indirimin mevcut varil başına 35 dolardan Temmuz ayına kadar 25 dolara düşürülmesine yasayla karar verdi" diyor.
Maliye Bakanlığı, vergi değişikliklerinin ek olarak en az 600 milyar ruble çekmeyi mümkün kılacağını umuyor. Bu arada Enerji Bakanlığı, petrol fiyatlarında yeni bir izleme kararı aldı. Bakanlık, bilgi toplanırken SPIMEX borsası, fiyatlandırma kuruluşu Argus Media Limited ve Federal Gümrük Hizmetlerinden alınan verilerin kullanılacağını söyledi.
“Petrol fiyatlarının izlenmesine yönelik yeni prosedür, dost olmayan devletlerin dayattığı “tavan” nedeniyle kaynaklarımızı indirimli fiyatlarla satmamak için Rus petrolünün gerçek satış maliyetinin izlenmesini mümkün kılacak. Ayrıca, ihracat fiyatlarının izlenmesine yönelik güncellenen prosedür, petrol endüstrisini vergilendirmek için uygun bir mekanizma haline gelecek” dedi.
bbabo.ℵet