Aile terapisi olarak da bilinen aile danışmanlığı, kişilerarası aile çatışmalarını, işlevsiz aile kalıplarının neden olduğu sorunları ve ailelerin sağlığını ve refahını etkileyebilecek diğer sorunları gidermek için kullanılan bir tedavi yöntemidir. Aile, bireysel parçalardan ziyade aile terapisinde tam bir ünite olarak görülmektedir. Bir aile terapisti, tüm aile işleyişinin sorunlara neden olma veya katkıda bulunma şeklini inceler. Bu modalitenin doğası gereği, ailelerle çalışan bir terapist bir dizi potansiyel etik zorluk ile karşılaşabilir.
sorumluluk
Bir terapistin birincil sorumluluğu hastasına aittir. Bununla birlikte, aile aile terapisinde tek bir ünite olarak görülse de, her zaman birden fazla hasta vardır, bu nedenle uygun bir tedaviye veya müdahaleye karar vermek zor olabilir. "Amerikan Psikoloğu" dergisindeki psikolog Gayla Margolin tarafından yayınlanan bir makaleye göre, bir aile üyesine hizmet eden bir müdahale her zaman diğerlerinin yararına olmayabilir. Bir terapist, herhangi bir aile üyesinin savunuculuğunu yapmaktan kaçınarak ve aileye müdahaleleri bir ünite olarak ele almaya çalışarak, bu gibi durumlarda olası etik çatışmalardan kaçınabilir.
Gizlilik
Amerikan Evlilik Derneği ve Aile Terapisi Etik Kuralları'na göre, aile terapistleri genellikle gizlilikle ilgili benzersiz etik koşullarla karşı karşıya kalmaktadırlar. Terapistler, gizlilik haklarını bildirmek için tedavinin başlangıcından itibaren aile ile açık olmalı ve bir terapistin, aile bireylerinin özel olarak paylaşabilecekleri herhangi bir bilgiyi diğer aile üyelerine açıklayamayacaklarını bildirmelidir. Bu sorunu önlemek için, terapist bireysel aile üyeleriyle yapılan istişareleri reddetmeye karar verebilir.
Bilgilendirilmiş Onay
Bilgilendirilmiş onam aile terapistleri için bir diğer önemli etik ikilem olabilir, Avustralya Psikoloji Derneği için bir makalede psikolog Elisabeth Shaw'a göre. Bir terapiste yardım çağrısı genellikle, diğer aile üyelerini tedaviye zorlamaya çalışabilecek bir aile üyesinden gelir. Shaw, terapisti bilmeden bu süreçte bir suç ortağı olarak görülebileceğinden, özellikle diğer aile üyeleri tedaviye gelmek konusunda isteksiz olduğunda, bunun tedaviyi etkileyebileceğini belirtir. Terapist ve aile arasındaki ekstra terapötik iletişim de bu sorunu etkileyebilir. Terapist, mesai saatleri dışında yalnızca bir aile üyesini mesai saatleri dışında bir temas noktası olarak kullanabildiğinden, örneğin bir randevunun yeniden planlanması gerekiyorsa, diğer aile üyeleri dışlanmış veya görmezden gelebilir.
Kişisel değerler
Her zaman mümkün olmamakla birlikte, bir aile terapisti, müşterilerle çalışırken daima profesyonel sınırları korumaya çalışmalıdır. Bazen, bir terapistin kişisel değerlerine ve inançlarına ilişkin meseleler, Margolin'e göre, bilinçaltı olsa da, etik bir ikilem oluşturabilir. Bu, özellikle bir terapistin boşanma, ayrılma ve çocuk yetiştirme yöntemleri gibi aileleri etkileyen konular hakkında güçlü fikirleri varsa zor olabilir. Terapistler bu gibi durumlarda tarafsızlığı sürdürmek için çaba sarf etmeli ve müşterilere herhangi bir kararın nihai olarak kendileri olduğunu bildirmelidir. Amerikan Evlilik ve Aile Terapisi Birliği Etik Kuralları, terapistlere klinik yargılarını etkileyebilecek veya etkileyebilecek problemler için profesyonel yardım almalarını tavsiye eder.