Rusların neredeyse bir yarısı bir derece veya başka bir açıdan Stalin'in ülkemizdeki rolünü olumlu olarak değerlendirmektedir. hikayeler. Anatoly Wasserman ILI AZAR (“Lenta.ru”) ile röportajında, modern Stalinizmin mitolojisi neredeyse yorucu oldu
- Stalingrad isminin Volgograd'a döndürülmesinden yanasınız ve yılda altı gün size yetmiyor. Neden?
- (iç çeker) Esasen iftira sevmiyorum çünkü. Geçen yedi veya sekiz yıl boyunca, sonunda Joseph Vissarionovich Dzhugashvili'ye asılan tüm köpeklerin yabancı olduğuna ikna oldum. Hiç olmayan ya da başkaları tarafından işlenen suçlarla suçlandığını. Ve kendisinin elinden geldiğince mücadele ettiği suçlarda.
Başka bir şey onun gücü ve yeteneklerinin son derece sınırlı olmasıdır. Ben uzun zamandan beri siyasi danışman olarak çalıştım ve bu süre zarfında herhangi bir liderin yeteneklerinin küçük olduğundan emin olmak için, özellikle de astlarının sevmediği bir şeyi yapmak istediğinde, birçok vakam oldu.
Dzhugashvili'nin faaliyetlerinde bu açıkça ortaya çıktı. Örneğin, bütün güçleriyle Büyük Teröre karşı olduğunu, terörün çıkarları ile örtüşen iki grubun çabalarıyla başlatıldığına dair güvenilir kanıtlar var. Bu, ilk olarak, orta düzeydeki parti sekreterleri - bölgesel ve cumhuriyetçi ve ikincisi, komiserinin ülke politikasını belirlemedeki rolünün daha büyük olması gerektiğine inanan, İçişleri Komiserliği'nin liderliğindeki gruplardan biri.
Ne yazık ki, Haziran ayındaki 1937’teki Merkez Komitesinin genel kurul kaydının kayda değer bir kısmı tahrip edildi, bu yüzden bunun üzerinde gerçekte nasıl geliştiğini söylemek zor. Ancak tüm dolaylı verilere göre, Büyük Teröre ilişkin kararın, çoğunluğun bölgesel sekreterler olduğu Merkez Komite'nin rütbe ve dosya üyeleri tarafından bastırıldığı ve Dzhugashvili başkanlığındaki Politbüro'ya şiddetle karşı koyduğu açık.
Kendimizi sık sık Nikita Sergeevich Kruşçev tarafından boyanmış bir resmin yolunda buluyoruz, buna göre, her şeyi kontrol eden ve hepsinden basitçe korkudan itaat eden tek kişilik bir tiran vardı. Oysa halkın iç işleri komiseri ve Merkez Komitesi sekreteri Nikolai İvanoviç Ezhov resmen Dzhugashvili'ye bağlı değildi. Bir parti disiplini olarak, Genel Sekreterin tek kararlarını değil, Merkez Komitesinin kararlarını takip edebilir.
Dahası, Kruşçev'in altında, bu resmi tamamen tersine çeviren bir olay meydana geldi. Politbüro'nun Kruşçev'i istifaya göndermeye karar verdiği yılın 1957'i, ancak taraftarlarından ikisi - Savunma Bakanı Zhukov ve Merkez Komitesi Sekreteri Furtsev - acilen Merkez Komite genel kurulunu düzenledi ve Kruşçev hariç tüm Politikayı reddetti. Bu çok gerçek bir güç dengesidir. Plenum bir pozisyon aldığında, Politbüro artık buna dayanamadı. Uzun süre konuşabilirim, ancak o zaman resmin nesnel olarak açıklandığı iki kitabı adlandırmak daha güvenli olurdu: “Kruşçev. Terörün yaratıcıları "Elena Anatolyevna Prudnikova ve" Ina Stalin ", Yury Nikolaevich Zhukov tarafından hazırlandı.
Bu yüzden Stalingrad'ı Volgograd olarak yeniden adlandırmak için geçerli herhangi bir sebep görmüyorum ve alınan adın makul olmayan bir şekilde geri gönderilmesi gerektiğini düşünüyorum.
- Bu Stalin’e oldukça sıradışı bir bakış. Bu kadar uzun mu düşünüyorsun?
“2004'e geri döndüm - 2005, Stalin’in kanlı zorba Stalin’in bütün ülkeyi bir mucize tarafından öldürmeyi başaramadığı konusunda ikna oldum, koşulsuz bir şekilde Nikita’nın dedesinin masallarına inandım. Neyse ki, o zamandan beri ve onlara karşı çeşitli çalışmalardan çeşitli materyallerle aşina oldum ve Khrushchev'in aynanın karşısında duran kanlı bir tiran hakkında hikayeler oluşturduğundan emin oldum. Dzhugashvili'yi kendi eksikliklerine bağladı. Aktif ve çeşitli şekillerde Büyük Teröre karşı direnmeye çalışan Dzhugashvili idi. 1938 Ocak-Şubat Plenum'u boyunca, parti örgütünün tutuklanan kişileri derhal dışlama hakkına sahip olmadığı ve soruşturmanın tüm seyrini izlemek zorunda kaldığı bir karara vardı. Bir dizi personel manipülasyonuyla, Yezhov'u Lavrenty Pavlovich Beria ile değiştirdi, KGB çalışmasının önceki tecrübesi sayesinde, Yezhov'un zamanında geçirdiği tuzaklara düşmedi ve terörü kıyma makinesini durdurmayı başardı.
- Yani, bu Beria terörü durdurdu mu?
- Bu Beria. 17 Kasım 1938 yılın halk komiseri oldu ve derhal teröre karşı bir dizi emir verdi. Dahası, o zamana kadar birkaç ay boyunca komiser yardımcısı olduğu ve iç mutfağa yönlendirildiği için, astların darbe yapamayacağını başardı. Sonra Ezhov'un dökülen tüm kanı Beria'ya yığıldı, ancak gerçekte yalnızca Büyük Arındırma yaptı. 1939 - 40-s’de, Büyük Terör suçlarının çoğu araştırılmış ve faillerin çoğu haklı cezaya çarptırılmıştır. Doğru, hepsi değil: örneğin, burun deliklerindeki kandan kurtulan Kruşçev.
Kruşçev güzel sorumluluk dışı. 1937'in sonunda Ukrayna'daki işlerin durumunu denetlemeyi teklif etti, teftiş komisyonuna başkanlık etti ve doğal olarak işlerin kötü gittiği sonucuna vardı. Ukrayna'nın tüm liderliği geri çekildi, çoğu tutuklandı ve komisyon boş pozisyonları neredeyse tam güçle işgal etti. Kruşçev, Ukrayna Komünist Partisi Merkez Komitesinin ilk sekreteri oldu ve böylece Moskova'da Büyük Terör sırasında neler olup bittiğini analiz ettiklerinde bir yana durdu. Ukrayna'da da, ustaca aptalı oynadı. Her zaman ihtiyaç duyulduğundan, azarlandı ve ciddi şekilde cezalandırılmadı.
- Peki ya doktorlar hakkındaki Yahudi Anti-Faşist Komite?
- Yahudi Faşistleri Komitesi, büyük olasılıkla Dzhugashvili'nin doğrudan katılımıyla düzenlenen bir dava. Uygulayıcının aşırılıklarını dışlamak imkansız olsa da, mesele başlangıçta beklenenden daha büyük bir ceza verildiğinde. Uluslararası ilişkilerde bir sorun var. Sovyetler Birliği, İsrail Devleti'nin kurulmasının ve bağımsızlık savaşındaki zaferlerinin ana düzenleyicisiydi. Bu zaferden sonra, İsrail, göçmenlerin yeniden yerleştirilmesi ve savaş sırasında tahrip edilmiş olanların restorasyonu için ciddi fonlara ihtiyaç duyduğu için Amerika Birleşik Devletleri'ne yeniden yönelmek zorunda kaldı. SSCB - savaşın kendisi tarafından harap oldu - yardım edemedi ve MUH, Soğuk Savaşın halihazırda yardımları karşılığında, İsrail'in Sovyetler Birliği'ne sırtını dönmesini istedi. Politikada, bu kimseye affedilmez. Kimin fikrini, yumuşak bir şekilde ifade etmek çok parlak bir kafa değil, Yahudi Faşizmi Önleme Komitesi'ni en azından yakınlarının kaderi korkusuyla İsrail'in bu pozisyonu tekrar gözden geçireceği umuduyla incelemek fikriyle geldiğini bilmiyorum. Ve sonra - her iki tarafta da inatın at dozu.
Doktorların durumu daha akıllı. İlk olarak, bu davadaki sanıkların çoğu tamamen Rus. İkincisi, görünüşe göre, bu durum için ilk itici güç, düzenli bir kitle pratiği olmayan yüksek rütbeli bir doktorun, birçok hastayla sürekli çalışan özel bir doktordan daha fazla yanılma şansına sahip olmasıdır. Aslında, her şey Politbüro Zhdanov'un bir üyesinin teşhisinde anlaşmazlıklarla başladı. Soruşturma başladığında, her şeyden önce, sansasyonel Ryumin de dahil olmak üzere birkaç araştırmacı, davanın bir değerlendirme olayı olduğunun farkına varır varmaz bu davadan kurtulmaya çalıştılar: güvenilir kanıt yok, ancak yalnızca çelişkili uzman görüşlerine dayanmak zorunda kaldılar. Ryumin daha sonra bu davanın ana organizatörü olarak açıklandı, ancak anladığım kadarıyla, ondan kurtulmaya çalışıyordu. Daha sonra birisi, bu davada sanıkların çoğunluğunun kusursuz olarak kusursuz olmasına rağmen, bu dava etrafında Semitik karşıtı söylentiler geliştirmeye başladı. Orada çok az Yahudi vardı, ancak bu işin etrafında yaygara koparmak daha da kolaylaştı, bunlara vurgu yaptı. Bu davaya dahil olmayan herkes Dzhugashvili'dir, çünkü oldukça ciddi yaşta bir insan için - ve adil bir demet hastalığından muzdarip - onun yerine doktora zahmet etmeden katil doktorunu tutuklamak için gönüllü olarak sipariş vermek mümkün değildi.
“Kirov ve Meyerhold'un öldürülmesi?”
- Ve neden bir harikası Dzhugashvili, istisnasız bütün iç kankalarda kendisini destekleyen Kostrikov'u (Kirov) öldürdü mü? Çok eski zamanlardan beri evlerin dostları olan Kostrikov, Transkafkasya'da yıllarca çalıştı ve Dzhugashvili'nin Moskova'ya taşındığında bile kalbine çok yakın bir şekilde götürüldüğünü söyledi. Kostrikov genellikle Dzhugashvili’nin evinde kaldı. Ancak durum böyle değil: siyasi çıkarlar zorlandığında kişi kişisel arkadaşlık hakkında unutabilir. Fakat onları boşatacak siyasi çıkarlar yoktu. Dzhugashvili'nin onu öldürmekte hiçbir anlamı yoktu.
Mayergold'a gelince, kedinin gözyaşları kediye kalıplanır. Devrim öncesi yıllarda, Ostsee Almancası Karl Emilevich Mayergold, Vsevolod Emilevich Meyerhold olarak yeniden adlandırıldı ve bir Yahudimiş gibi davranmaya başladı, çünkü Almanlara karşı tutumu oldukça gergindi ve entelijansiya, Yahudileri kesinlikle zulüm gören insanlar olarak görüyordu. Bu yüzden, Mayergold meslektaşlarına o kadar çok ihbarda bulundu, er ya da geç birinin kendisine ihbar yazmak zorunda kaldığını. Kruşçev'de rehabilite edilenlerin cezai davalarının basitçe tahrip edildiği için kimin yazdığı bilinmiyor. Sadece bir rehabilitasyon sertifikası vardı. Bu nedenle, onu kimin neyle suçladığını söylemek kesinlikle imkansızdır.
Genelleştirilmiş bir istatistik verebilirim. 17 Kasım 1938’ten 22 Haziran 1941’e kadar, Büyük Terör sırasında yayınlanan siyasi makaleler altındaki hükümlülerin yarısından azı revize edildi. 2,5 milyondan, 100 000'in (700'in) ölüm cezalarını gözden geçirme zamanı oldu - yürütmek için zamanı olmayanlar - ve 1 hakkında bir milyon ölümcül olmayan hapis cezası. Bunlardan, 200 ve 300 arasında, 000 - tam olarak hatırlamıyorum, uzun zaman önce okudum - genellikle asılsız olduğu tespit edildi ve mahkum edilenlerin tamamen rehabilite edildi, mümkünse önceki görevlerine geri döndü. 200'ten 300'e kadar bile, 000 cümle siyasetten tamamen suçlulara tekrar verildi.
Neden? Daha sonra Ceza Kanunu, 1922 yılında düzenlenen 1926 yılında yazılmıştır. O zamanlar, tüm suçların bazı dış koşullar nedeniyle işlendiğine hala içtenlikle inanıyorlardı - bu, bir kişinin suçlu olmayı bırakması için koşulların değiştirilmesi gerektiği anlamına geliyor ve baskı altındaki bir kişi için cezalandırmak saçma. Bu nedenle, örneğin, tecavüz için maksimum süre beş yıldı. Araştırmacı, beş yıl içinde normale dönmeyecek önünde oturan bir tür açık piç kurusu olduğunu görürse ne yapmalı? Bir Komsomol üyesinin tecavüz edildiğini ve “bir kamu kurumunun eylemcisine teşebbüs denemesi” yazdığını görüyor - ve bu Anavatana karşı ihanettir ve on yıla kadar sürebilirsiniz. Öyleyse, Beria tüm bu cezalardan siyasi unsurları kaldırmasını, saf bir suç eylemi bırakmasını ve politika çerçevesinde uyandırmamaya devam etmesini emretti. Ancak 1946'ten beri, İç Halk Komiserliği görevinden ayrıldıktan hemen sonra, bu uygulama devam etti, çünkü kod aynı kaldı. Sadece yeni Ceza Kanunu yürürlüğe girdiğinde 1 Ocak ayındaki 1961 ile bu push-up durdu.
“Stalin’in Kirov’u öldürmek için bir nedeni olmadığını söyledin” Sonuçta makul olmayan acımasızlıklarla suçlandı. Ve onu tamamen beyazlatıyorsun.
- Tüm dünya deneyimlerinden yargılayabildiğim kadarıyla, cinayet sanrıları olan insanlar, bir düzine yıl boyunca lider pozisyonlarında kalmıyorlar. Mayıs ayındaki 5'ten Dzhugashvili 1941, Halk Komiserleri Konseyi'nin başkanıydı, yani ülkedeki en yüksek yürütme gücüne sahipti. Meslektaşları ondan korkmak için bir nedenleri olsaydı, bu yerde onu özlememek için bir yol bulabileceklerinden şüpheleniyorum. Aslında, birkaç yıl üst üste sürüklendi. 1930’e geri döndüğünde, Scriabin (Molotov), Rykov’un Halk Komiserlerinden sorumlu başkanlık görevinden istifa etmesinin ardından istifa etmesinin ardından, Dzhugashvili’yi Dzhugashvili’ye teklif etti, ancak açıkça reddetti ve Scriabin’e kendisinin 11 yıl boyunca bu sandalyeye oturması gerektiğini hatırlattı. Dzhugashvili, savaştan hemen önce, Dzhugashvili gibi analitik merkezdeki yönetim zincirinin, doğrudan uygulayıcıların kısaltılması gerektiğinin netleştiği bir an önce gitti. Tüm dikkate değer değerleri için, Scriabin bir analist değil, kesinlikle bir uygulayıcıydı. Dzhugashvili, aynı Kruşçev'in onu herhangi bir analizden yoksun bıraktığını ilan ettiği kesin analitik yeteneklerden farklıydı.
- Yani, Stalin'in vicdanında tek bir ölüm yok mu?
- Hayır, biraz ölüm, elbette vicdanı. Sanırım, kaderi Dzhugashvili'nin doğrudan katılımıyla karar verilen insanları yargılamam teklif edilseydi, aynı şekilde karar verirdim. Mesela, Kruşçev'in masum bir kanlı baskı kurbanı olduğunu ilk ilan eden Postyshev, ünlü Holodomor döneminde Ukrayna'da dikkat çekmeyi başardı. Kıtlık daha sonra tahıl yetiştiren Rusya’nın her tarafındaydı, ancak Ukrayna’da yerel makamlar kıtlığı merkezi liderlikten saklamayı düşündü ve sonuç olarak konuyu doğal bir felakete getirdi.
- Yani, burada Stalin'in bununla ilgisi yok mu?
- Evet, hayır. Burada birkaç hoş olmayan faktör birbiriyle örtüşüyordu.
İlk olarak, sadece ülkemize değil, kuraklık ve devasa bir kriz. Galiçya daha sonra Polonya'nın bir parçası olmasına rağmen, aynı Galyalılar Holodomor hakkında çok bağırıyorlar. Ancak kuraklık sınırları ortadan kaldırmaz ve Polonya'nın çoğunu aldı.
İkincisi, kolektif ekim yöntemlerine geçiş. Yeni kolektif çiftliklerin tüm liderleri ekibin çalışmalarını organize edemedi - ve başkasının kamburluğunu gezmeye istekli ve sadece çalışıyormuş gibi davranan pek çok insan vardı.
Uzman dergisindeki Elena Prudnikova, o dönemde gerçek tarımın durumunu analiz ettiği bir dizi makale yayınladı. Mağdurların sayısının sadece 3 milyon olması şaşırtıcı. Resmi verilere göre, kurbanlar Ukrayna'daki 7 milyon da dahil olmak üzere 3 milyon idi, ancak bu istatistiksel bir önyargının sonucudur.
Kollektifleşmeyle eş zamanlı olarak, daha verimli ekonomik teknolojilerin tanıtılması ve yeni tesislerde yaratılacak olan tarım makinelerinin mümkün olduğunca kullanılması için gerekli olduğu için sanayileşme devam ediyordu. Genel olarak, işe yaradı, çünkü böyle bir açlıktan sonra artık bir ülke yoktu, ancak bundan önce açlık her dört yılda bir göze çarpıyordu.
Ukrayna'da, nüfustaki demografik gerileme, yani, gerçekte ne olduğu ile şok olmadığında ne olabileceği arasındaki fark üç milyondur, ancak bunlardan, aşırı ölüm oranı sadece bir milyondur ve diğer ikisi insandır, Yeni sanayi bölgelerinde çalışmaya gitti. Yeni yerlerde, "Rus" un milliyeti olduğunu belirtti, çünkü yalnızca fanatik bir ayrılıkçı, kendilerine "Lehçe" takma adındaki "Polonya" takma adını vermeyi düşünebilirdi. Kelime dağarcığımızda bu "il" kelimesine tekabül eder. Ancak “milliyet” sütunu olan pasaportların tanıtılmasından sonra muhasebe sistemi en hesap verilebilir ifadelerden çıktı. Bu nedenle, Ukrayna nüfusunda büyük bir gerileme ortaya çıkıyor, ancak yalnızca önemsiz bir kısmı (üçte birinden fazla değil) açlıkla ilişkili. Açlığa uğrayan tüm bölgelerin demografik kayıp verilerini toplarsak, 7 milyonu yazılır, ancak ülkenin bir bütün olarak istatistiklerini alırsak, demografik düşüş 3 milyondur ve her şey böyle bir göçtür.
- Ama Postyshev hakkında konuştun.
“O sırada Ukrayna'ya öncülük edenlerden biriydi - ve örgütsel yetersizlikleri Ukrayna'daki açlığın diğer bölgelerden daha keskin olması gerçeğine yol açtı. “Yükseltilmiş bakire toprakta” Kuban'da çalışan sığırların toplu katliamlarından bahsedilir, çünkü herkes öküzlerini yiyip kolektif çiftlikte çalışacaklarını umardı. Ve kolektif çiftliğin, kolektif çiftliğin üyelerinin ona katkısı olması dışında başka bir özelliği yoktur. 1921'te kitlesel katliamın çoktan yaşandığı merkezi Rusya'da, sürecek bir şey olmadığından felaket bir açlık olduğunu ortaya çıkardılar. Orada sert önlemler aldılar, onları cezai yaptırımlarla tehdit ettiler ve davayı durdurdular, böylece bir kuraklıktan sonra dikim yapabildiler. Ukrayna'da da liderlik zaman içerisinde farketmedi.
Postyshev'in "Ukrayna" kavramının tanıtılmasının ana düzenleyicilerinden biri olduğundan bahsetmiyoruz ve bence o, böylelikle, zaten ayrılıkçılığın organizatörü olarak ölüm cezasını hak etmişti.
Bu arada, başka bir küçük ama eğlenceli detay: kişi başına düşen insan sayısına göre, Kruşçev, Postyshev ve Eyhe'nin yönettiği bölgeler Büyük Terörün ilk yerlerinde. Postyshev ve Eiche, 1939 yılında vuruldu ve onları ilk rehabilite eden ve kanlı tiran Stalin'in masum kurbanları olarak adlandırılan Kruşçev oldu. Peki, pardon, burada kanlı tiran kim?
Genel olarak, ne yazık ki, sadece son yıllarda, o zaman resmin tüm ayrıntılarıyla ortaya çıkmaya başlamasıydı - büyük bilimsel arşiv, büyük bilimsel dolaşımda yer aldı. Büyük olmaları önemlidir, çünkü iki veya üç belgeyi sahte yapmak kolaydır. Ünlü Katyn özel klasörünün tamamı sadece sahte gruplardan oluşuyor ve bu çok uzun zaman önce kanıtlandı. Bir karton kapak dışında orijinal.
- Yani, Polonyalılar NKVD vuruşu değil mi?
- Tabii ki. Dahası, Almanlar kendileri 1943'teki suçluluklarının maddi kanıtlarını açıkladılar, ancak daha sonra buna bir önem vermediler. Modern araştırmacılar, 43 yılının Alman belgelerine ve fotoğraflarına yakından baktılar ve tartışmasız Alman suçluluk kanıtı içerdiklerine ikna oldular.
Dolayısıyla, belgeler birbirine bağlı olduğu için çok sayıda belgeyi taklit edemezsiniz. Mesela, 10 - 12 yıl önce, Lechaim dergisinde, Sovyet Yahudilerinin 1953'ta yıllarca sınır dışı edilmesine ilişkin bir plan bulunmadığını belirten bir makale yayınlandı. Genel olarak, bir şeyin var olmadığını, dolayısıyla masumiyet karinesini kanıtlamak oldukça zordur. İlginç bir şekilde, Demiryolları Bakanlığı arşivlerinde kanıtlar bulundu. Sovyet halklarının sınır dışı edilmesinin izlerinin sürdüğü tespit edildi.
Bu arada, birçoğu vardı. Örneğin, 1936’e geri dönersek, tüm Koreliler Uzak Doğu’dan Orta Asya’ya tahliye edildi, çünkü o zaman KGB onları Japonlardan ayıramadı ve Japonya’nın Çin’i fethetmeye başladığında Tokyo’yla olan ilişkileri keskin bir şekilde kötüye gitti ve Japonların ajanlarını göndermesinden korktuk. Koreliler kisvesi altında.
Sınır dışı edilmek bir ceza değil, teknik nedenlerden dolayı yeniden yerleştirme olduğundan, çok dikkatli bir şekilde hazırladık. Sadece büyük bir ev eşyası olan insanların toplu taşımacılığı için uyarlanmış haddeleme stokunun sipariş edilmesi gerekli değildi. İstasyonlara ilave yiyecek getirmek, tıbbi bir hizmet vermek için gerekliydi. Ek kademelerin geçmesini sağlamak için nakliye programlarını yeniden düzenlemek gerekiyordu. Tüm sürgünler Demiryolları Bakanlığı arşivlerinde bırakılmıştı ve sadece Yahudilerin sürgün planlarına dair kanıtlar yoktu (biri tüm kanlı gebnya tarafından döküldüğü söylenebilirdi), fakat şu anki planlama ve mevcut çalışmalar hakkında çok sayıda belge kaldı arşivler karşılıklı olarak tutarlıdır.
Ayrıca, mevcut siyasi çizgiye aykırı olmaları da dahil olmak üzere yayınlanmayan birçok anı yayınlandı. Ünlü topçu tasarımcısı Vasily Gavrilovich Grabin, katıldığı Dzhugashvili ile yaptığı görüşmeyi ayrıntılı olarak anlatıyor. Bu tanımdan açıkça anlaşılıyor: Grabin, katliamlarla uğraşmak için hiçbir nedeni olmayan, birinci sınıf bir lider ve Tanrı'dan gelen yöneticiyle uğraştı. Tam tersine, insanlardan her şeyi tam olarak irade ve kesin olarak yönetsel yollarla, cerrahi yollarla değil.
- Sınır dışı etmenin ceza olmadığını söyledin. Kafkas halklarının sürgünleri de mi?
- Görünüşe göre hayır. Uzun zamandır, kendimin eşit şekilde bulaşan bir ceza olduğuna inanıyordum. Kırım Tatarlarının veya Vainakh'lerin savaş sırasında yapabilecekleri için, savaş zamanının yasalarına göre, neredeyse çocuk doğurma çağındaki her erkeğin vurulması veya - hafifletici koşullar altında - 20 - 25'a hapis cezası verilmesi gerekiyor. Bu, bir sonraki nesildeki tüm insanların toplam imhası anlamına geleceğinden, bu cezayı bütün insanların etrafına eşit bir şekilde sürükledi ve kovuldukları ortaya çıktı.
Ancak Oleg Kozinkin tarafından bir kitap yakın zamanda yayınlandı, soruyu araştırdı: hangi halk sınır dışı edildi, hangileri değildi. Aynı Kuzey Kafkasya'dan sınır dışı edilmesi için, suçlu olmak yeterli değildi, ancak ilgili bölgenin liderliğinin kargo taşımacılığının güvenliğini garanti edememesi de gerekiyordu. Yani, Vainakh o sırada kilit yataklardan birinin yakınında bulunuyordu, Kalmiler Bakü petrolünün ülkenin ortasına ihraç edilmesinin ana yollarına yakındı ve sınır dışı edildiler. Ancak aynı sayıda defektör ve işbirlikçi veren başka ülkeler de temas etmedi, çünkü bu halkların liderliği durumu kontrol altına alabileceklerini ve sabotajı önleyebileceklerini kanıtladılar.
- Yani bu insanca bir fikir miydi?
- Evet, çünkü yazılı yasaya daha uygun olan diğer seçenekler çok daha fazla sayıda mağdurla sonuçlanacaktır.
- Belki şimdi bile Kafkasya sorununu çözmeye değer mi?
- Hayır, şimdi Kafkasya sorunu bu şekilde çözülemez. Şimdi, dış düşmanımız, neyse ki, ülkemizin topraklarında değil ve daha az hızlı davranan bir araç tutabiliriz. Özellikle, yerel kırbaç ve federal zencefilli kurabiye ile aynı Vainakh'leri kullanın. Çeçenya, nasıl davrandıklarını iyi bilen eski militanlardan biri tarafından yönetildi ve onlarla başarılı bir şekilde savaşırken, Çeçenistan oldukça önemli sübvansiyonlar aldı. Efsanelere aykırı olarak, federal bütçeden pek çok doğrudan sübvansiyon yok, ancak ülkenin en büyüğü olan Çeçenya'da kalan vergi gelirlerinin payının dış sübvansiyonlardan çok daha ciddi bir yardım olduğu gerçeği var.
Ancak, karşı karşıya gelmeye açık gelirse, sınır dışı etme konusunu ciddiye almamız gerekir.
- Zaten iki kez açık bir çatışma yaşandı.
- Hayır, Vainakh'lerle değil açık çatışma demek istiyorum. Aynı zamanda, Vainakh’i onun olarak kullanan dış düşmana karşı da savaştık. silâh.
- Yani militanlar Arap ülkeleri tarafından finanse ediliyor.
- Evet, fakat şimdiye kadar dış düşmanla açık bir savaşa ulaşmadı, militanların arzını sınırlamak mümkün ve bu nedenle akut önlemlere başvurmaya gerek yok. Böyle bir ihtiyaç ortaya çıkarsa, kötülüğün Putin'in iyi Medvedev'i doğurmasından değil, hem Putin'in hem de Medvedev'in eşit olarak düşünüldüğü nesnel nedenlerden kaynaklanmaktadır.
- Dış düşman kim?
- (iç çeker) Amerika Birleşik Devletleri uzun zamandır sol ürün ihracatında tek istikrarsızlık olmuştur. Bunu temel ekonomik aritmetik ile kanıtladım. Dolayısıyla, bölgemize doğrudan B-52 ve "tomahawks" ın kanatlarına doğrudan dengesizlik getirme riskini almadıkları sürece, aynı paradaki değişikliği alabileceklerini biliyorlar. Şimdilik kendimize nazik davranmamıza izin verebiliriz.
- Kaç yaşında var?
- Söylemesi zor. Gerçek şu ki, ABD’nin kendisinde birkaç muhalif süreç var. Onlar için ideal seçenek DTÖ’nin dışına çıkmakta, ithalat için sınırları kapatmakta ve kendi üretimini restore etmekteydi. Ancak böyle bir hareket, üreticiler için çok faydalıdır, ancak tüccarlar için dezavantajlıdır. Birçok kez söyledim ve yazdım: çok uzun zamandır üretim işçileri ve tüccarlar arasında net bir çatışma yaşandı. Bu şeyler birbiriyle bağlantılı gibi görünmekle birlikte, kabaca konuşursak, tüccarlar ne satacaklarını umursamıyor - yerli ürünleri veya ithal ürünleri ve bu nedenle muhalefet nesneldir. Buna göre, aynı Amerika Birleşik Devletleri'nde, John Fitzgerald Josephovich Kennedy'nin suikasti ile başlayarak, üreticiler geleneksel olarak Cumhuriyetçiler ve Demokrat Parti etrafındaki tüccarlar etrafında gruplanırlar. Benim küçük vatanım olan Ukrayna'da, üretim işçileri Bölgeler Partisi etrafında gruplandırılmış ve tüccarlar siyasi yelpazenin kırmızı kısmının partisini seçmişlerdi. Rusya'da prodüksiyon işçileri Putin’in etrafında gruplandılar ve Medvedev’in etrafındaki tüccarlar ve söyleyebildiğim kadarıyla, Putin ve Medvedev’in kendi iradelerinden tamamen bağımsız olarak, en uygun kristalleşme merkezleri olduğu ortaya çıktı.
- Peki Stalin'de kaç ölüm var? On bin mi, ne kadar?
- Vicdanında, şahsen tanıdığı ve birlikte çalıştığı yaklaşık bin kişinin ölümü. Ama burada, her şey açık değil. Örneğin, Dzhugashvili'nin yılın Polonya 1920 kampanyasında Güney-Batı Cephesi'nde olduğu Mareşal Egorov, ölüm cezasını (birinci kategori olarak adlandırılan) üç kez içeren suçlardan şüphelenilenler listesine dahil edildi. İki kez Dzhugashvili kendisini bu listeden silmiş. Üçüncü kez hangi argümanları dile getirdiği bilinmiyor: rehabilitasyon sırasında, dava tahrip edildi.
Bilgiden sonra, şu anda bildiklerimize dayanarak olayları değerlendirdiğimizde ve bu olayların o zaman yaşayan insanlar için nasıl bir şey olduğunu hiç düşünmeyen, ancak o zaman ne elde edilebileceğini bilen bir günah yoktur. Bu yüzden, bilgiden sonra ilerleyerek, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlangıcını tekrarlamak için şimdi ve sonra alternatif tarihin çeşitli türevlerinde çalışıyorlar. Fakat yine de, en hevesli alternatifler arasında bile, savaş ilk önce ülkemiz için son derece elverişsiz bir şekilde gelişiyor. En başarılı ellerle, dört yılda değil, üç yılda kazanmak mümkündür.
- Ve SSCB için savaşın başarısızlığa uğradığı gerçeği, Stalin de suçlamak değil mi? O komuta personeli kesip.
- Haziran 1937 ile Haziran 1941 arasında, 37 hakkında - 38 000 orta ve üst düzey komutanların insanları SSCB Silahlı Kuvvetleri saflarından düştü. Bunlardan, siyasi güvensizlikle ilgili nedenlerden dolayı, yaklaşık 9000 kişi. Bu 9000 çalışanlarından 5000 çalışanlar daha sonra tutuklandı ve mahkum edildi. Gerisi, hastalık, ölüm, maksimum yaşa ulaşma ve en önemlisi içki içmek, parti yapmak ve kavga etmek için dans etmek nedeniyle Silahlı Kuvvetlerin saflarından düştü. Toplam emekli insan sayısının yaklaşık yarısı daha sonra siyasi güvensizlik nedeniyle görevden alınan 5000 kişileri de dahil olmak üzere Silahlı Kuvvetlere iade edildi ve 2000 “ihanet” maddesi uyarınca mahkum edildi. Bu bir katliam gibi değil.
Bir diğerinde askeri başarısızlıkların sebepleri. Aynı dört yıl boyunca, SSCB Silahlı Kuvvetleri beş kat büyümüştür. Mevcut yüksek askeri kurumların komutanları eğitmek için zamanı yoktu. Ek olarak, komutan olmak için önceki görevde en az iki ya da üç yıl önce kalmanız gerekir ve adımları atlamamanız önemlidir. Çünkü bir alayı yönetirseniz, taburun savaş misyonlarını ayarlamanız gerekir, ancak bunun için onun yeteneklerini bilmeniz gerekir.
Savaşın başında Batı Cephesi'ne komuta eden Ordu General Pavlov, çoğu zaman ihanetle suçlanıyor. Bunun bazı nedenleri var - savaş öncesi son günlerde davranması garip bir şekilde acı veriyor. Ancak Pavlov aleyhindeki en ciddi suçlamalardan biri komuta ve kontrol kaybı. Bu gerçekten de komutan için kesinlikle affedilmez bir günah ve ölüm cezasını hak ediyor. Düşmanlıkların patlamasıyla, her birine acil görevler vermeye çalışırken cephesinin bölümleri boyunca acele etmeye başladı. Bir bölümdeyken diğerleri ne yapacağını bilmiyordu.
Neden öyle Pavlov aslında bir bölümden fazla komuta etmediğinden, Ana Zırhlı Müdürlüğün şefi olarak birkaç askeri adım attı ve buna bağlı olarak, bir bölüm komutanlığı becerisine sahip değildi. Bu nedenle, ordudan ne isteyeceğini bilmiyordu.
Savaşın başında, zirvede büyüme hastalığı yaşıyorduk. Teğmen havacılık birkaç yıl içinde bir teğmen general olduğu ortaya çıktı ve SSCB Hava Kuvvetleri'ne liderlik etti - ve bu tam olarak Rychagov ile olan şeydi - bir yönetimsel başarısızlığı birbiri ardına kabul edeceği açık.
Bu arada, Rychagov hakkında. Bir sonraki toplantıda, Dzhugashvili çok sayıda kaza hakkında konuştu. Kelimenin tam anlamıyla her gün en az bir askeri uçak düştü. Levers: “Bizi tabutlara uçmaya zorluyorsun” dedi. Dzhugashvili, bürodaki olağan pasajlarını keskin bir şekilde hızlandırdı, yüzünü değiştirdi ve şöyle dedi: “Bunu söylememeliydin” - yani, yalnızca alışılmadık derecede güçlü bir Gürcü aksanıyla değil, aynı zamanda cümlenin oluşturulmasında bir hatayla da. Yine ileri geri yürüdü ve toplantıyı reddetti.
Genellikle bundan hemen sonra Rychagov ile ilgili öykülerde 1941 Ekim ayında tutuklandığını ve vurulduğunu söylüyorlar. Bu yüzden aynı zamanda toplantının Ocak ayında yapıldığını özlüyorlar ve Haziran 24'te tutuklandı. Toplantının sonuçlarına göre, Hava Kuvvetleri Komutanı olarak görevinden alındı ve uygulamada öğrenmek için vakti olmadığı için çalışmalarını tamamlamak üzere Frunze Akademisine gönderildi. Fabrikalardaki uçakları kabul etmekten sorumlu olan Hava Kuvvetleri komutanıydı ve tabutlara uçmaya zorlandığını belirtmişse, bu durum Dzhugashvili'nin resmi görevlerini yerine getirmediği için sorumluluğu devretmeye çalıştığı anlamına geliyor. Bundan sonraki Sovyet liderlerinden hiçbirinin Rychagov'u çalışmaya göndermeyle sınırlı olmayacağından şüpheleniyorum. İki gün süren savaşın ardından havacılığın tamamen başarısız olduğu belli oldu.
- Bu Stalin - şefin zekice bir komutanı mı?
- Harika değil, ama çok yetenekli. Halkın savunma komiseri Mareşal Timoşenko ile ciddi bir başarısızlık ortaya çıktığında başkomutan oldu. Başlangıçta, Dzhugashvili'nin rolü sadece birkaç askeri uzmanın görüşünü dinlemekdi - Genelkurmay Başkanı Shaposhnikov ve diğer birçok kişi olan Timoşenko, kararlarını karşılaştırmak ve hangilerinin doğru olduğunu tahmin etmek. Yalnızca 1942'te bağımsız stratejik kararlar almaya başladı.
İlk başta, bunlar Rzhev'in kendisi hiçbir şeye karar vermese de Rzhev'in altında baskı yapma ihtiyacı gibi oldukça açık çözümlerdi. Buradaki nokta, o zamanın yol ağının yapılandırmasındaki basitçe: merkezde toprağı kaybeden tarafın derhal ön hattın kenarlarında başının derde girdiğini tespit etti.
Belirsiz stratejik karar, 1944'e dayanıyor. “On Stalinist grev”, grevlerin sırasını seçtiğinde, Almanlar sürekli olarak cephenin bir sektöründen diğerine asker aktarmaya çalıştı ve sürekli ertelendi. Bu en yüksek stratejik pilottur. Ve bu kesinlikle en yüksek övgüyü hak eden ilk karardı.
Ondan önce, açıkça gerekli kararları aldı, ancak öyle ki, başka hiç kimse onlar için sorumluluk alamazdı. Almanların orada bir demiryolu inşa etmesini beklemeden beklemek ve ünlü Stalingrad saldırganları için asker birikimi sağlamak için, daha önce başlatılmış olan Baykal-Amur Ana Hattını sökmek ve traversleri Volga'nın sol yakasına taşımak kim onun sorumluluğunu üstlenebilir?
- Peki ya savaş sırasında Sovyet ordusunun aşırı zayiatı suçlamaları?
“Bütün savaşın sonuçlarını sayarsak, o zaman düşmanımız için en avantajlı tahminlere göre bile, her üç düşman askeri için dört ölü Sovyet askeri vardı. Bu oldukça iyi bir kayıp seviyesidir.
Böyle bir durum oluştu çünkü başlangıçta olduklarından çok daha fazlasını kaybediyorduk, ama savaşın sonunda daha fazla kaybediyorlardı. Kayıpların sebepleri nesneldir. Polonya'ya bir bakın. 1930'ların ortalarına kadar askeri olarak Almanya'dan daha güçlüydü. Polonyalılar bile savaşın başlangıcından itibaren Doğu Prusya'ya yönelik saldırı operasyonları planladılar. 1 Eylül'de orada düşmanlıklar başladı; 17 Eylül'de hükümet Polonya'dan tahliye edildi. Dokuz ay boyunca, Almanya ile neredeyse aynı sayıda silahlı kuvvete sahip olan ve büyük bir tahkimat şeridi olan Maginot Hattı ile kaplı Fransa ile garip bir savaş devam etti. Fransa'da daha fazlası vardı tanklarve tankları Almanlardan daha güçlüydü. Ve ordusu genellikle Avrupa'nın en güçlüsü olarak kabul edildi. 10 Mayıs 1940'ta Almanya saldırıya geçti; 22 Haziran'da Fransa teslim oldu. Bu olayların fonunda, Dzhugashvili'yi suçlamak bir şekilde zor.
- Onu 20. yüzyılın en güçlü lideri ve bütün Rusya tarihindeki en güçlü liderlerden biri olarak görüyorsun.
- Evet, kesinlikle. Çünkü ne yaptığını ve ne yaptığını görüyorum.
- Ve Rus liderler arasında, onunla başka kim kıyaslanabilir?
- Büyük Catherine, kesinlikle şüphesiz, Büyük Peter, bazı çekinceleriyle, çünkü Dzhugashvili'nin aksine, insanları bağışlamadı. Belki, Peacemaker Alexander III, ama bu tartışılabilir. Onun altında, ciddi sanayileşme başladı, fakat Dzhugashvili'den farklı olarak, sanayileşme yönünü kontrol etmedi. Birinci Dünya Savaşı'ndan yarım yüzyıl önce Rusya'nın resmi göstergeler açısından dünyadaki en iyi gelişme oranlarını gösterdiği bilinmektedir. Ama en hızlı gelişen üç ülkenin dünya üretimindeki payını görelim: Amerika Birleşik Devletleri, Alman İmparatorluğu ve Rus İmparatorluğu. Savaşın başlamasından önceki 1874 yılı için - 40 yılı için başlangıç noktası olarak alıyoruz. Her ne kadar gelişme hızı Rusya’da daha iyi olsa da, aynı zamanda yıllar boyunca dünya üretimindeki payı Almanya ve Amerika Birleşik Devletleri’nin hisselerinin gerisinde kalmıştır. Herkesin önünde koştuk ve geride kaldık, çünkü yalnızca yabancı yatırımlar için ekonomiyi geliştirmiyoruz, aynı zamanda yatırımcılar için en uygun koşullar için koşullar yarattık. Fransızlar, Rus demiryollarına çok büyük fonlar yatırdılar, ancak esas olarak enlem yönünde uzanan yollar geliştirdiler - orta Rusya'dan batı sınırına kadar. Fransızlar, düşmanlıkların patlaması durumunda Rus ordusunun harekete geçmesini hızlandırmakla ilgilendiler. Sonuç olarak, zaten Sovyet döneminde, meridyen yönündeki demiryollarının geliştirilmesi gerekliydi. Onları bitirmek zorunda kaldık.
- Ve Putin?
“Şimdilik, temel olarak Putin'in yedi ya da sekiz yıl önce kendimde üstesinden geldiğim hataların üstesinden geldiğini görüyorum.” Umarım bu yolda devam eder ve en üst seviyenin lideri olur.
- Liberal kavram yanılgıları?
- Sadece değil. Ülkemizde liberal kavramlar maalesef belli belirsiz yorumlanmaktadır. Fakat Medvedev'in aksine, Katyn'deki Sovyet suçunun tanınması gibi hiçbir şey söylemedi. Medvedev'den farklı olarak, Putin her şeyi derhal özelleştirmenin gerekli olduğunu söylemedi. Benim düşünceme göre, St. Petersburg belediye başkanının Anatoly Alexandrovich Sobchak altındaki bürosunda bulaştığı ateşli liberalizm ve liberterizmden yavaş yavaş geri çekiliyor. Bu şekilde yapması daha zor, çünkü dikkati dağılmış düşünceler için daha az zamanı var. Ancak doğru yönde hareket ediyor.
- Şimdi hangi profesörlükte devlet sosyalizmi yönünde?
- Evet Katılımımla ilgili son araştırmalar, 2020 tarafından bilgi teknolojileri alanındaki koşulların olgunlaşacağını, sosyalizmi her açıdan kapitalizmden daha karlı hale getirdiğini ortaya koydu. Dahası, ilke olarak, stressiz modda kapitalizmden sosyalizme yeni bir geçiş yapmanın mümkün olduğu, yani kimsenin zarar görmemesi ve herkesin kaybettiğinden daha fazlasını elde etmesi mümkün olduğu çok açık. Fakat şimdiye kadar sadece varoluş teoremi seviyesinde bilinir, yani tam olarak bunun nasıl yapılacağı henüz belli değil. Geçiş rotasının bazı özellikleri henüz keşfedilmedi, ancak umarım bu çalışmaları 2020'tan çok önce bitirmek için zamanımız olur.
Ülkemizde sosyalizm, geleneksel olarak bir eksiklik ve bir gulag ile ilişkilidir. Bu nedenle, bütçe açığı gerçekten - sınırlı bilgi teknolojilerinden dolayı - ve buna bağlı olarak, yeni sosyalizmde bunun üstesinden gelinecektir. Ancak sosyalizmi gulag ile ilişkilendirmek en azından yasa dışıdır ve 2020'tan çok önce bu sahte dernekten kurtulmamız gerekir, böylece insan yeteneklerinin genişlemesini korku ile değil, sevinçle karşılayacağız.
- GULAG ne - orada da yoktu?
- Öyleyse şimdi, ama buna GUIN deniyor. Ve kişi başına kişi başına GULAG’dan çok daha fazla insan var. Ve Amerika Birleşik Devletleri'nde kendi hapishaneleri var. Ek olarak, 1930'lerde, GULAG'ımızdan daha kötü içerik bakımından kamu çalışmaları kampı vardı. Her zaman hapishane yerleri vardır ve korkarım her zaman olacak.
Ancak bir bütün olarak sosyalizm, Gulag’ın varlığına bağlı değildi. Amerikalılar tarafından başlatılan efsaneler, Sovyet mallarının daha ucuz olduğu bizim için çok popüler çünkü SSCB'de zorla çalıştırma kullandılar. Korumanın içeriği göz önüne alındığında, kaçınılmaz derecede zorla çalıştırma üretkenliği göz önüne alındığında, kârsızdır. SSCB'de bunu biliyorlardı ve daha az insanı evlerine dağıtmak için en ufak fırsatı kullandılar. Savaş sırasında Almanlarla işbirliği yapmaktan mahkum olanlar bile, çabuk bir şekilde ekmekleri atmak için cezalarını birkaç kez düşürdüler. Efsane, piyasada para kazanmanın en iyi yolunun zararları kamulaştırmak ve karları özelleştirmektir. Amerika Birleşik Devletleri'nde mahkumları özel firmalarda çalışmak için transfer etme uygulaması çok yaygındır. Devletin bakımı ve korunmasına dair sorumluluklar taşımakta ve şirket net kar elde etmektedir. Toplamda ve mahkumun emeği orada daha az kârlıdır, ancak kayıplar devlete gittiğinden, şirket fiyatı düşürebilir. İşte fikirlerini bize aktardılar.
- Gulag in inkarından Holokost inkarına kadar.
- Anladığın gibi, ilgilenen kişi. Almanların, Avrupa'daki milyonlarca Yahudi için 5 ve 6 arasındaki bir şeyi gerçekten imha ettiğinden şüphem yok. İlk başta Almanlar, tüm Yahudileri Avrupa'dan uzak bir yere tahliye etme kararını vermesine rağmen, 1940 yılında Yahudileri Madagaskar'a tahliye etmeyi bile planladılar. Ancak İngilizlerin bu plana karşı çıktığına dair kanıtlar var. Ancak ilk Estonyalı ve Letonyalı Naziler, bölgedeki tüm Yahudilerin kendilerine emanet edildiğini fiziksel olarak imha ettiklerini bildirdikten sonra, Almanlar böyle bir çözüm hakkında düşündüler ve 1942'te bir karar verdiler: Başka seçenek olmadığı için, Yahudilerden kurtulabilirsiniz. fiziksel yıkım yoluyla. Kiev’deki Babi Yar Yahudilerinin yerel polisler tarafından Almanlar tarafından pek vurulmadığına dikkat çektim.
Ulusal Sosyalistlerin Yahudileri düzenli ve düzenli olarak yok ettikleri Yahudilerden nefret ettikleri gerçeğini inkar etmiyorum, ancak bu gerçeğinde bile birçok suç ortağı olduğunu gösteren birçok ilginç ayrıntı var.
Gulag’a gelince, eğer Beria’nın rehabilitasyonundan devam edersek, böyle bir kaderi hak etmeyen 1 milyondan 2 milyon olduğunu, ancak genel olarak sosyalizm altındaki Gulag’ın kaçınılmaz olmadığını ve ayrıca sosyalizmin kesinlikle Gulag’la ilgilenmediğini varsayabiliriz.
- Ve 2020’e göre, Putin Rusya’yı devlet sosyalizmi alanına çevirmeli mi?
- Hayır, bu Putin’le alakalı değil, Rusya’da da değil. Sosyalizme geçiş, aynı zamanda tüm dünyada faydalı olacaktır. 2020'e göre, tüm global bilgisayar parkının toplam işlem gücü, tüm dünya üretimi için bir günden daha az bir sürede eksiksiz ve doğru bir optimal plan hesaplamanız için yeterli olacaktır.
- Ve şimdi?
- Şimdi yaklaşık bin yıl sürecek. Yani, küresel bir geçiş. Diğer bir şey ise, önceden hazırlanmaya başlayan bir ülkenin geçişi daha konforlu koşullarda yapabilmesidir. Bu nedenle, eğitimimizin 2020'ten çok önce başlayacağını umuyorum.
- Geçen yıl liberal muhalefetin yükselişi oldu. Geçişi önleyebileceklerinden korkmuyorlar mı?
- Geçen yıl liberal muhalefetin yükselişi sadece en liberal muhalefeti önledi. Ne kadar küçük olduğunu ve nasıl boş olduğunu çabucak gösterdi. Alternatif bir program öne süremedi. Kasparov'un mevcut hükümetin çalmak ve öldürmek istediği sözlerini dikkate almayın ve muhalefeti bu hakkı alternatif bir program olarak vermeyin. Kasparov'un, çalma ve öldürme hakkının kendisine verilmesi gerektiğine gerçekten inandığını sanmıyorum, bir rezervasyon yaptığını düşünüyorum, ama muhaliflerden hiç kimse daha iyi bir şey önermedi. Dolayısıyla, ideolojik ve finansal destek durdukça, bu hareketin ortadan kalkacağını düşünüyorum. İdeolojik destek yurtdışından Cato Enstitüsü gibi sevimli organizasyonlardan geliyor. Maddi destek de bitecek: Bilalov ve Magomedov kardeşler büyük sıkıntı yaşamaya başladı, bu da Silver Rain radyo istasyonunun ve Dozhd TV kanalının yakında personellerinin maaşlarını azaltabileceği anlamına geliyor.
- Donanma ve diğer muhaliflerin ülkenin düşmanlarını düşünüyor musunuz?
- Tabii ki, onlar ülkenin düşmanı değiller, ama asıl soru onların ülkesi olduğunu düşündükleri ve bunun için ne tür bir gelecek istedikleri. Rusya'nın batısındaki ucuz petrol, ucuz işçilik ve insanlar için ucuz parçaların tedarikçisi olarak daha iyi olacağına inanan bir kişi, bunun iyi olduğuna içtenlikle inanabilir. Ancak kendimi bu görüşü paylaşmak zorunda bulmuyorum. Bu, böyle bir düşmanlık ile ilgili değil, yalnızca vatandaşların ezici çoğunluğunun görüşüne göre, bu ezici çoğunluk için ölümcül olan bir ülke için içtenlikle faydalı gördüğü şeylerle ilgilidir.
- Kolayca "çalıştır" kelimesini kullanıyorsunuz ...
- Sovyet hukukundaki Büyük Vatanseverlik Savaşı'na kadar neredeyse "ölüm cezası" terimi, en yüksek sosyal koruma önlemi değildi - ölüm cezası ya da geri dönüş hakkı olmaksızın SSCB'den kovulma. Bu, genel olarak, mantıklı. Toplum basitçe kendisini tehlikeli insanlara karşı savundu. Ve umursamadı: yurtdışına ya da sonraki dünyaya bir adam gönderin. Sadece başka yaramazlık olmazsa.
Tek sorun, 2020'ten sonra, genel sosyalizm nedeniyle, bu tür insanların topluma zarar vermeden sürgün edilebilecekleri bir yer olmayacak olmasıdır. Buna göre, bu tür insanları yürütmek veya yeniden eğitim araçlarını aramak gerekir. Umarım yeterince çabuk bulunurlar.
- Liberaller idam edilecek mi?
- Liberalizmine dayanarak, başkalarına zararlı bir eylemde bulunanlar.
- Toplu mitingler - zararlı bir eylem mi?
- Hayır, bu eylem bazen aptaldır, ancak zararlı değildir. Ancak, örneğin, Rusya'nın birleşik enerji sisteminin parçalanması nesnel olarak zararlı bir eylemdir. Bir keresinde onu desteklememe ve hatta yönetmeme rağmen haber reformla ilgili bir web sitesinde bir teyp, ancak böyle bir çalışmadan biraz fazla bir zaman içinde enerji sorunları hakkında biraz düşündüğümde, böyle bir dönüşüme ihtiyaç duyduğumdan şüphe ettim. Ve sonra, tüm yönetimimizin sonuçlarına dayanarak, politik ekonomi yerine sözde iktisadın dikilmesinin nesnel olarak zararlı bir eylem olduğuna ikna oldum: bu şekilde eğitilen bir kişi tüm ekonomiyi bir bütün olarak algılayamaz ve bu nedenle görevinde yüksek derecede olasılıkla karar almaya mahkumdur. yerel bir yerde yararlı olmasına rağmen, bir bütün olarak ekonomiye zararlı. Bu nedenle, Ekonomi Yüksek Okulu'nun tüm personeli - matematik veya yabancı dil öğretmenleri hariç - eğitim ve yetiştirme ile ilgili olmayan işlere transfer edilmelidir.
- En azından icra etmemek.
- Birisinin hayatını doğrudan veya daha az ya da çok içine alan eylemler için idam edildi. Ve burada bir sosyal koruma önlemi uygulamak yeterli.